kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
အမည်နာမ ဝိသကြုံနတ်သားကို ပါဠိဘာသာဖြင့် "သိသုကမ္မဒေဝပုတ္တ" ဟူ၍လည်းကောင်း၊ "သိဿကမ္မဒေဝပုတ္တ" ဟူ၍ လည်းကောင်း ခေါ်သည်။
ထိုပါဠိများမှ ဆင်းသက်လာကာ မြန်မာဘာသာဖြင့် "ဝိသကြုံနတ်သား" ဟူ၍ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အဓိပ္ပာယ်မှာ အဆောက်အအုံများကို ကောင်းမွန်စွာ ဖန်ဆင်းပြုလုပ်နိုင်သည့် နတ်သား ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဘဝဖြစ်စဉ် ဝိသကြုံနတ်သားသည် လူ့ဘဝက သိကြားမင်းကြီး မာဃလုလင်နှင့်အတူ သုဓမ္မာဇရပ်ကြီးကို တည်ဆောက်ခဲ့သည့် ခေါင်းဆောင်လက်သမားကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
လူ့ဘဝမှ သေလွန်ခဲ့ပြီးနောက်တွင် နတ်ပြည်တွင် နတ်သားဖြစ်လာခဲ့သည်။
နတ်ပြည်တွင်လည်း အဆောက်အအုံများကို ဆောက်လုပ်ရသည်။
သိကြားမင်းက ဆောက်လုပ်စေခိုင်းသည့် အဆောက်အအုံများကို ဝိသကြုံနတ်သားသည် ဖန်ဆင်းဆောက်လုပ်ပေးရသည်။
ဇီဝမျိုးရိုးခွဲခြားခြင်း အဆင့် (Taxonomic rank) သည် ဇီဝဗေဒ မျိုးရိုးခွဲခြားခြင်း ထက်​အောက်စဉ်စနစ်မှ မျိုးခွဲပညာရှင် (taxonomist) တို့မှ တက်ဆွန် (taxon)ဟုခေါ်သော သက်ရှိအုပ်စုတစ်ခု ၏ အဆင့်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
မျိုးရိုးခွဲခြားခြင်းဆိုင်ရာ အဆင့်များ၏ ဥပမာအချို့မှာ နယ်ပယ် (domain)၊ လောက (kingdom)၊ မျိုးပေါင်းစု (phylum)၊ မျိုးပေါင်း (class)၊ မျိုးစဉ် (order)၊ မျိုးရင်း (family)၊ မျိုးစု (genus)၊ မျိုးစိတ် (species) စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
အဓိက အဆင့်များ ကားလ် လင်းနီးယပ် (Carl Linnaeus) သည် "Systema Naturae" ကဲ့သို့သော သူ၏ ထင်ရှားသော စာအုပ်များတွင် လောက (မျိုးဘုံကြီး)၊ မျိုးပေါင်း (မျိုးဂိုဏ်း)၊ မျိုးစဉ် (မျိုးအုပ်)၊ မျိုးစု၊ မျိုးစိတ်နှင့် မျိုးစိတ်ထက် တစ်ဆင့်နိမ့်သော အဆင့်တစ်ခု (စုစုပေါင်း ၆-ဆင့်) ပါဝင်သော ခွဲခြားမှုစနစ်ကိုသာ အသုံးပြုသွားခဲ့သည်။
လက်ရှိခေတ်တွင်မူ အဆိုပါ ဇီဝဗေဒ၏ သိပ္ပံအမည်ပေးခြင်းကို အများသဘောတူ အမည်ပေးစည်းမျဉ်းစနစ်များဖြင့် ကန့်သတ်ထိန်းချုပ်ကာ ပေးကြရန် သဘောတူထားသည်။
ထင်ရှားသော အမည်ပေးစည်းမျဉ်းစနစ်အချို့မှာ - အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရေညှိ၊ မှို နှင့် အပင်အမည်များဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်း (International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants). အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ သတ္တဗေဒအမည်များဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်း (International Code of Zoological Nomenclature) တို့ဖြစ်ကြသည်။
၎င်းတို့အရ အဓိကအမျိုးအစားခွဲခြားသတ်မှတ်ချက် အဆင့်ကြီး ၇ ဆင့်မှာ — လောက (မျိုးဘုံ) | Kingdom မျိုးပေါင်းစု | Phylum မျိုးပေါင်း (မျိုးဂိုဏ်း) | Class မျိုးစဉ် (မျိုးအုပ်) | Order မျိုးရင်း (မျိုးနွယ်) | family မျိုးစု | genus မျိုးစိတ် | species တို့ဖြစ်ကြသည်။
အဆိုပါစည်းမျဉ်းတို့တွင် မဖော်ပြထားသော်လည်း (ကားလ်ဝို့ဇ် (Carl Woese) မှအဆိုပြုထားသည့်) နယ်ပယ် (ဒိုမိန်း) (domain သို့မဟုတ် ဒိုမိန်း)ကို ယခုအခါ အခြေခံအဆင့်အဖြစ် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုကြသည်။
၎င်း နယ်ပယ် (domain သို့မဟုတ် ဒိုမိန်း) အဆင့်သည် ၁၉၇၄-ခုနှစ်တွင် မော (Royall T. Moore) မှ စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့သော ဒမင်းနီယမ် (အင်္ဂလိပ်၊ dominion သို့မဟုတ် လက်တင်၊ dominium) နှင့်အဓိပ္ပာယ်တူ စကားလုံးဖြစ်သည်။
အဓိက မျိုးရိုးခွဲခြားခြင်း အဆင့်များ လက်တင် အင်္ဂလိပ် မြန်မာ regio domain နယ်ပယ် (ဒိုမိန်း) regnum kingdom လောက (မျိုးဘုံကြီး) phylum phylum (in zoology) မျိုးပေါင်းစု[သတ္တဗေဒအသုံး] classis class မျိုးပေါင်း (မျိုးဂိုဏ်း) ordo order မျိုးစဉ် (မျိုးအုပ်) familia family မျိုးရင်း(မျိုးနွယ်) genus genus မျိုးစု species species မျိုးစိတ် သတ္တဗေဒအသုံး အဆင့်များ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ သတ္တဗေဒအမည်များဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်း (International Code of Zoological Nomenclature)တွင် မျိုးရင်းကြီး (superfamily)၊ မျိုးရင်း (family)၊ မျိုးရင်းသေး (subfamily)၊ မျိုးဇာတ် (tribe)၊ မျိုးဇာတ်သေး (subtribe)၊ မျိုးစု (genus)၊ မျိုးစုသေး (subgenus)၊ မျိုးစိတ် (species)၊ မျိုးစိတ်သေး (subspecies) တို့အတွက် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များ ရှိသည်။
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ သတ္တဗေဒအမည်များဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းမှ သိပ္ပံအမည်များကို "မျိုးရင်း-အုပ်စုအမည်များ"၊ "မျိုးစု-အုပ်စုအမည်များ"နှင့် "မျိုးစိတ်-အုပ်စုအမည်များ"ဟူ၍ အုပ်စုခွဲထားသည်။
ဤစည်းမျဉ်းတွင် အောက်ပါ မျိုးရိုးခွဲအဆင့်များကို အတိအလင်း ဖော်ပြထားသည်။
မျိုးရင်းကြီး (Superfamily) မျိုးရင်း (Family) မျိုးရင်းသေး (Subfamily) မျိုးဇာတ် (Tribe) မျိုးဇာတ်သေး (Subtribe) မျိုးစု (Genus) မျိုးစုသေး (Subgenus) မျိုးစိတ် (Species) မျိုးစိတ်သေး (Subspecies) ရုက္ခဗေဒအသုံး အဆင့်များ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရေညှိ၊ မှို နှင့် အပင်အမည်များဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်း (International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants) ၏ စာပိုဒ် ၃.၁ အရ အရေးကြီးဆုံး အဆင့်များမှာ လောက (kingdom)၊ မျိုးပေါင်းစု (division or phylum)၊ မျိုးပေါင်း (class)၊ မျိုးစဉ် (order)၊ မျိုးရင်း (family)၊ မျိုးစု (genus)၊ မျိုးစိတ် (species) တို့ဖြစ်ကြသည်။
စာပိုဒ် ၄.၁ အရ ဒုတိယအဆင့်များမှာ မျိုးဇာတ် (Tribe)၊ section၊ series၊ varietyနှင့် form တို့ ဖြစ်ကြသည်။
အဓိက အဆင့်များ ဒုတိယ အဆင့်များ နောက်ထပ် အဆင့်ခွဲများ လောက (kingdom သို့မဟုတ် regnum) လောကသေး (subregnum) မျိုးပေါင်းစု (division သို့မဟုတ် phylum သို့မဟုတ် divisio) မျိုးပေါင်းစုသေး (subdivisio သို့မဟုတ် subphylum) မျိုးပေါင်း (class သို့မဟုတ် classis) မျိုးပေါင်းသေး (subclassis) မျိုးစဉ် (order သို့မဟုတ် ordo) မျိုးစဉ်သေး (subordo) မျိုးရင်း (family သို့မဟုတ် familia) မျိုးရင်းသေး (subfamilia) မျိုးဇာတ် (tribe သို့မဟုတ် tribus) မျိုးဇာတ်သေး (subtribus) မျိုးစု (genus သို့မဟုတ် genus) မျိုးစုသေး (subgenus) section (sectio) subsection series (series) subseries မျိုးစိတ် (species သို့မဟုတ် species) မျိုးစိတ်သေး (subspecies) variety (varietas) subvarietas form (forma) subforma ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဇီဝဗေဒ ကဏ္ဍ:ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း။
မဋ္ဌကုဏ္ဍလီ သည် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တော်အခါက သူဌေးသား တစ်ဦး ဖြစ်၏။
အမည် ဖခင်ဖြစ်သူသည် သာဝတ္ထိပြည်၌ အဒိန္နပုဗ္ဗကဟု အမည်ရှိသည့် ပုဏ္ဏားသူဌေးကြီး ဖြစ်၏။
"အဒိန္နပုဗ္ဗက" ဆိုသည်မှာ ရှေးကတစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မလှူဒါန်း မပေးကမ်းခဲ့ဖူးသူ ဟု အဓိပ္ပါရသည်။
သားကလေး မဋ္ဌကုဏ္ဍလီ ကို ချစ်ခင်၏။
သို့သော် ပစ္စည်းဥစ္စာတို့အား သားကိုချစ်သည်ထက် ပို၍ ချစ်ခင်လေသည်။
သားကလေးအား နားတောင်းဆင်ပေးရာတွင် ရွှေပန်းထိန်သည်ထံ အပ်နှံကာ ပြုလုပ်လျှင် လက်ခပေးရမည် စိုသဖြင့် မိမိကိုတိုင် ပြုလုပ်ကာ နားတောင်းကို ပန်ဆင်ပေး၏။
မဋ္ဌကုဏ္ဍလီ ဟူသည်မှာ မြန်မာလို "မောင်နားတောင်း" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
မဋ္ဌကုဏ္ဍလီ မဋ္ဌကုဏ္ဍလီသည် တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်သားအရွယ်တွင် ကိုယ်လက်ဖျော့တော့သည် "ပဏ္ဍု" ဟုခေါ်သည့် ရောဂါ ဖြစ်၏။
ထိုအခါ ဖခင်ဖြစ်သူသည် ဆေးကုလျှင် ကုခပေးရမည်ဖြစ်သဖြင့် သမားများအား မေးမြန်းကာ မိမိကိုယ်တိုင် ကုသ၏။
ကြာလာသည့်အခါတွင် မဋ္ဌကုဏ္ဍလီ သည် ရောဂါရင့်လာ၏။
ထိုအခါ မနေသာဘဲ သမားတော်ပင့်ရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်လာ၏။
ထိုအခါ ပုဏ္ဏားကြီးသည် လူနာကြည့်သူလာသည့်အခါ သူပိုင်ဆိုင်သည့် ပစ္စည်းများကို အခြားသူများ‌တွေ့မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သားဖြစ်သူအား အိမ်ဦးပြင်တွင် ထုတ်ကာထား၍ ပြောင်းသိပ်ထား၏။
ထိုနေ့နံနက်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ဗုဒ္ဓစက္ခုဖြင့်ကြည့်ရာ မဋ္ဌကုဏ္ဍလီကို မြင်၏။
ထို့ကြောင့် မြတ်စွာဘုရားသည် သံဃာတော်များဖြင့် သာဝတ္ထိပြည်အတွင်းသို့ ကြွရောက်ကာ ဆွမ်းခံဝင်၏။
ထိုအချိန်တွင် မဋ္ဌကုဏ္ဍလီ သည် အိမ်အတွင်းသို့ မျက်နှာမူကာ လဲလျောင်းနေသဖြင့် မြတ်စွာဘုရားသည် ရောင်ခြည်တော်လွှတ်လိုက်၏။
ထိုအခါ ရောင်ခြည်တော်ကို သတိထားမိကာ လှည့်ကြည့်ရာ မြတ်စွာဘုရားကို မြင်၍ ကြည်ညိုစိတ် ဖြစ်လေ၏။
မြတ်စွာဘုရားလည်း သိတော်မူ၍ ဆက်လက်ကြွမြန်းလေသည်။
မဋ္ဌကုဏ္ဍလီသည် မြတ်စွာဘုရားအား မျက်စိဖြင့် မြင်ရာအရပ် လွန်သည့်အခါ သေလွန်၍ မဋ္ဌကုဏ္ဍလီသည် တာဝတိံသာနတ်ပြည်တွင် နတ်သား ဖြစ်လေသည်။
နတ်သားဘဝ မဋ္ဌကုဏ္ဍလီနတ်သားသည် ဘုရားရှင်အား ကြည်ညိုသောစိတ်ဖြင့် သေလွန်ခဲ့သဖြင့် ယူဇနာ ၃၀ ရှိသော ရွှေဗိမာန်တွင် နတ်သမီးတစ်ထောင်အခြံအရံဖြင့် စံမြန်းရ၏။
ရေဝတီ သည် နာလကရွာ၌ နေထိုင်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ရေဝတီသည် အသျှင်သာရိပုတြာ၏ သာဓုကီဠနသဘင်ဆင်ယင်ကျင်းပသည့်ပွဲ၌ သေဆုံးခဲ့ကာ နတ်ပြည်တွင် နတ်သမီးဖြစ်ခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဘဝဇာတ်ကြောင်း အသျှင်သာရိပုတြာသည် နေအိမ်ပြာသာဒ်ထက်ရှိ ဖွားမြင်ခဲ့ရာ တိုက်ခန်းတွင်ပင် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုလေ၏။
ထိုအခါ နာလကရွာတွင် မထေရ်၏ သာဓုကီဠနသဘင်ကို စည်ကားစွာ ကျင်းပလေ၏။
ထိုသဘင်ပွဲသို့ လူအများ နတ်အများ လာရောက်ကာ ရှိခိုးပူဇော်ကြ၏။
ထိုအထဲတွင် မထေရ်မြတ်၏ ဒါယကာမတစ်ဦးဖြစ်သည့် ရေဝတီဟု အမည်ရသည့် အမျိုးသမီးသည်လည်း ရှိခိုးပူဇော်ရန်အတွက် ရွှေပန်းအိုးသုံးအိုးတို့ဖြင့် သဘင်ကျင်းပရာသို့ ရောက်လာ၏။
ထိုအခါ သိကြားမင်းသည် လူ့ပြည်သို့ မထေရ်အား ပူဇော်ရန် ဆင်းလာချိန် ဖြစ်၏။
လူအုပ်ကြီးသည် သိကြားမင်းဆင်းလာသဖြင့်‌ နောက်သို့ဆုတ်လေရာ ကိုယ်ဝန်လွယ်ထားရသူဖြစ်သည့် ရေဝတီသည် အများကဲ့သို့ မဆုတ်နိုင်သဖြင့် ထိုနေရာတွင်ပင် လူအနင်းခံရကာ ဆုံးပါးကွယ်လွန်ခဲ့၍ နတ်သမီးဖြစ်ခဲ့သည်။
နတ်သမီးဘဝ ရေဝတီနတ်သမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရတနာတုံး ရတနာစိုင်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ သုံးဂါဝုတ်ခန့် ပမာဏရှိသည်။
အဆင်တန်ဆာတို့သည် လှည်းအစီး ခြောက်ဆယ်ခန့် ရှိ၏။
အခြံအရံ နတ်သမီး တစ်ထောင်ရှိ၏။
ရေဝတီနတ်သမီးသည် မိမိနတ်သမီးဖြစ်လာသည်ကိုပင် ချက်ချက်မသိရှိဘဲ အခြံအရံနတ်သမီးတို့က ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်ကို ပြသသည့်အခါမှ နတ်သမီးဖြစ်ကြောင်း သိလေသည်။
ပါလိလေယျက သည် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကောသမ္ဗီပြည်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်အခါအခါ တပည့်ရဟန်းတို့၏ မညီညွတ်မှုကို အကြောင်းပြုကာ ပါလိလေယျယတောအုပ်၌ တစ်ပါးတည်း သီတင်းသုံးတော်မူသည့်အချိန်တွင် မြတ်စွာဘုရားအား လုပ်ကျွေးပြုစုခဲ့သည့် ဆင်မင်း ဖြစ်သည်။
ပါလိလေယျက ဆင်အပေါင်းနှင့် နေရသည့် ဆင်းရဲကို သည်းမခံနိုင်သဖြင့် ပါလိလေယျကဆင်မင်းသည် ထိုတောအုပ်တွင် တစ်ကောင်းတည်း နေ၏။
ထိုအချိန်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ကောသမ္ဗီပြည်တွင် တပည့်ရဟန်းတို့၏ မညီညွတ်မှုကို အကြောင်းပြုကာ ပါလိလေယျယတောအုပ်၌ တစ်ပါးတည်း သီတင်းသုံးတော်မူ၏။
ထိုဆင်မင်းသည် မြတ်စွာဘုရားအား ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ်တို့ကို ပြုစုလုပ်ကျွေးတော်မူ၏။
သီတင်းဝါလကျွတ်သည့်အခါ အသျှင်အာနန္ဒာသည် ရဟန်းငါးရာနှင့်အတူ မြတ်စွဘုရားကို ပင့်တော်မူ၏။
ထိုအခါတွင်လည်း ပါလိလေယျကသည် သစ်သီးကြီးငယ်တို့ဖြင့် ရဟန်းတို့အား လုပ်ကျွေးလေ၏။
ထို့နောက်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် သပိတ်၊ သင်္ကန်းတို့ကို ဆောင်ယူလျှက် တောတွင်းမှ ကြွ၏။
ထိုအခါ ပါလိလေယျကဆင်သည် ရဟန်းတို့၏ အကြားအကြားမှ သွားကာ မြတ်စွာဘုရားရှေ့မှ ကန့်လန့်ရပ်လေ၏။
ထိုအခါ မြတ်စွဘုရားသည် "ပါလိလေယျက၊ အခု ငါဘုရားကြွခြင်းသည် မပြန်မလှည့်သော ကြွခြင်းဖြစ်၏၊ သင့်မှ ဤဘဝ၌ ဤခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဈာန်၊ ဝိပဿနာ၊ မဂ်၊ ဖိုလ်တရားများကို ရနိုင်ခွင့်မရှိ။
သင်သည် ဤနေရာ၌ပင် နေရစ်တော့လော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအခါ ဆင်ကြီးသည် ခံတွင်းထဲသို့ နှာမောင်းကို ထည့်ကာ ငိုကြွေးစိုးရိလျက် မြတ်စွာဘုရား၏ နောက်မှ တကောက်ကောက်လိုက်လေ၏။
ရွာအနီးသို့ ရောက်သည့်အခါတွင် မြတ်စွာဘုရားက လူတို့နေရာအရပ်သည် အန္တရာယ်ရှိကြောင်၊ ဤနေရာတွေင် နေရစ်ခဲ့ရန် ပြောကြားလေ၏။
ဆင်ကြီးလည်း ထိုနေရာ၌ပင် မြတ်စွာဘုရားရှင်ကို ဖူးမြော်ရင်း ကျန်ခဲ့၏။
မြင်နိုင်ရာအရပ်မှ ဘုရားရင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် နှလုံးကွဲကာ သေဆုံးခဲ့သည်။
ဘုရားရှင်အား ကြည်ညိုစိတ်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့သဖြင့် တာဝတိံသာနတ်ပြည်တွင် နတ်သားဖြစ်ခဲ့သည်။
နတ်သားဘဝ ပါလိလေယျကနတ်သား၏ ရွှေဗိမာန်သည် ယူဇနာ သုံးဆယ်ကျယ်ပြန့်၏။
အခြံအရံနတ်သမီး တစ်ထောင်ရှိသည်။
မက္ကဋ သည် မြတ်စွာဘုရားအား ပါလိလေယျကဆင်နှင့်အတူ တောအုပ်အတွင်း၌ အလုပ်အကျွေးပြုစုခဲ့ဖူးသည့် မျောက်ဖြစ်ပြီး သေလွန်သည့်အခါ နတ်သား ဖြစ်ခဲ့သည်။
မက္ကဋ ဆင်အပေါင်းနှင့် နေရသည့် ဆင်းရဲကို သည်းမခံနိုင်သဖြင့် ပါလိလေယျကဆင်မင်းသည် ထိုတောအုပ်တွင် တစ်ကောင်းတည်း နေ၏။
ဤသို့ ပါလိလေယျကသည် မြတ်စွာဘုရားအား လုပ်ကျွေးပြုစုသည်ကို မျောက်ကြီးတစ်ကောင်သည် မြင်၍ အားကျသဖြင့် လုပ်ကျွေးပြုစုလေ၏။
မျောက်ကြီးသည် ပျားကောင်မရှိသော ပျားလဘို့ကို ငှက်ပျောဖက်ပေါ်တင်ကာ ဆက်ကပ်၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ပျားဥများရှိသဖြင့် ဘုဉ်းမပေးဘဲ ရှိနေရာ မျောက်ကြီးသည် ပျားဥတို့ကို ဖယ်ရှား၍ ထပ်မံဆက်ကပ်လေ၏။
ထိုအခါ မျောက်ကြီးသည် ဘုရားရှင်ဘုဉ်းပေးသည်ကို မြင်၍ ဝမ်းသာအားရကာ သစ်ပင်ပေါ်၌ ကခုန်၍ လိမ့်ကျ၍ သေဆုံးခဲ့ကာ တာဝတိံသာနတ်ပြည်တွင် မက္ကဋနတ်သား ဖြစ်လေသည်။
နတ်သားဘဝ မက္ကဋနတ်သား၏ ရွှေဗိမာန်သည် ယူဇနာသုံးဆယ်ကျယ်ပြန့်ကာ အခြံအရံနတ်သမီးတစ်ထောင်ရှိသည်။
ကိုးကား ကိုးကား။
thumb|အားဂန်နော့စ် သူရဲကောင်းများစုဝေးခြင်း၊ အဲတစ်(အေသင်) အနီရောင်ရုပ်များပါသည့် အိုး (ဝိုင်ပြုလုပ်ရာ၌ အသုံးပြုသည့်အိုး)၊ ဘီစီ ၄၆၀-၄၅၀, လိုဗာပြတိုက် (G 341)။
အားဂန်နော့စ် (သို့) အာဂွန်နော့တေး (; ) သည် ဂရိဒဏ္ဍာရီလာ သူရဲကောင်း အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖြစ်သည်။
ဘီစီ ၁၃၀၀ ခန့်က ထရိုဂျန်စစ်ပွဲမတိုင်မီခေတ်တွင် ဂျေးဆန်ကို ကောလ်ကစ်ဒေသ (Colchis) သို့ ရွှေရောင်သိုးမွှေးရှာဖွေ ရယူရန် အဖော်ပြုလိုက်ပါခဲ့သော သူရဲကောင်းအဖွဲ့ကို ခေါ်ဆိုသည်။
၎င်းတို့၏ အမည်မှာ သင်္ဘော 'အားဂို' (Argo) ကို အစွဲပြု၍ခေါ်ဆိုကာ ယင်းသင်္ဘောကို အားဂါ့စ် (Argus) က ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။
ရံခါ၌ ယင်းအဖွဲ့၏ သူရဲကောင်းများကို Minyans ဟူ၍ ထိုဒေသတွင် သမိုင်းမတင်မီခေတ်က မျိုးနွယ်စုတစ်ခုကို အစွဲပြု၍လည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။
အီတလီ၊ အပူးလီယာဒေသမှ အနီရောင်ရုပ်များပါသော အိုးတစ်လုံး၊ ရွှေရောင်သိုးမွှေးနှင့်အတူ ပြန်လာသော ဂျေးဆန။
(ဘီစီ - ၃၄၀-၃၃၀ ဝန်းကျင်) ဂရိဒဏ္ဍာရီတွင် ရွှေရောင်သိုးမွှေး (; , Chrysómallo déras) ဆိုသည်မှာ ကောလ်ကစ်ဒေသ၌ရှိသော "ခရီဆောမားလော့ရှ်" ခေါ် အတောင်ပါ၍ ရွှေရောင်ရှိသော သိုးထီး၏ အမွှေးကို ဆိုလိုသည်။
ယင်းသိုးမွှေးသည် အာဏာ နှင့် သက်ဦးဆံပိုင် အုပ်စိုးမှု၏ အမှတ်သညာဖြစ်သည်။
အိုင်ယောကပ်စ်ဘုရင် ပီးလီယပ်စ်၏ အမိန့်အာဏာဖြင့် သိုးမွှေးရှာပုံတောဖွင့်ကြသော ဂျေးဆန်နှင့် အားဂန်နော့စ် သူရဲကောင်းအဖွဲ့တို့၏ ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။
ပီလီယပ်စ်က သက်စာလီဒေသက အိုင်ယောကပ်စ် (ကော့စ်) ထီးနန်းကို မှန်ကန်သော အမွေဆက်ခံသူအဖြစ်ပြုလုပ်ရန်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ထိုသို့ ခိုင်းစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မစ်ဒီးယာ၏ အကူအညီမှတဆင့် အားဂန်နော့စ်တို့ ရွှေရောင်သိုးမွှေးကို နောက်ဆုံး၌ ရရှိခဲ့ကြသည်။
ပုံပြင်ဇာတ်လမ်းသည် ရှေးဟောင်းဂန္ထဝင်ခေတ်နှင့် သက်ဆိုင်ကာ (ဘီစီ ၈ ရာစု) ဟိုးမား လက်ထက်တွင် အသုံးပြုဖန်များသည့် ဇာတ် မ်းပုံပြင်ဖြစ်သည်။
ထိုဇာတ်လမ်းသည် မူအမျိုးမျိုးဖြင့် ရှင်သန်ခဲ့ကြပြီး အသေးစိတ်အနေဖြင့် ကွဲလွဲမှုများလည်းရှိကြသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဒဏ္ဍာရီလာ ပစ္စည်းများ။
အီးဒစ်ပါ့စ်သည် စဖင့်၏ စကားထာများကို ဖြေရှင်းပုံ၊ Jean Auguste Dominique Ingres ၏ လက်ရာ (၁၈၀၅ ဝန်းကျင်) အီးဒစ်ပါ့စ် (; Oidípous (အော်ဒီးပေါ့ရှ်) အနက် - "ရောင်ကိုင်းသော ခြေထောက်") သည် ဂရိဒဏ္ဍာရီလာ သီးဗာ၏ ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်သည်။
ကြေကွဲစရာကောင်းသော သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည့် အီးဒစ်ပါ့စ်သည် ဖခင်ကို သတ်ဖြတ်မိခဲ့ပြီး မိခင်ကို လက်ထပ်ခဲ့သည့် ဟောကိန်းတစ်ခုကို မတော်တဆ ဆောင်ရွက်မိခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ၎င်းနေသောမြို့နှင့် မိသားစုမှာ ကြမ္မာဆိုးဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
အီးဒစ်ပါ့စ်၏ ဇာတ်လမ်းသည် ဆော့ဖာကလီးဇ်၏ အလွမ်းဇာတ်လမ်း "Oedipus Rex" (အီးဒစ်ပါ့စ် ဘုရင်) စာပေ၏ ကြောင်းရာဖြစ်သည်။
ယင်းနောက် နောက်ဆက်တွဲဇာတ်လမ်းများမှာ "Oedipus at Colonus" (ကလို့နပ်စ်အရပ်က အီးဒစ်ပါ့စ်) နှင့် "Antigone" (အန်တစ်ဂန်နီ : အီးဒစ်ပါ့စ်၏ သမီး) တို့ဖြစ်ကြသည်။
ဤပြဇာတ်များသည် ဆော့ဖာကလီးဇ်၏ သီးဗာပြဇာတ်သုံးပုဒ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အီးဒစ်ပါ့စ်သည် ဂရိဒဏ္ဍာရီနှင့် ပြဇာတ်တို့တွင် နှစ်ကာလများမြောင် ကြာရှည်ခံခဲ့သော အဓိကအကြောင်းအရာနှစ်ပုဒ်လည်း ဖြစ်လေ၏။
အကြောင်းနှစ်ရပ်ဆိုရာတွင် လူသားတို့၏ အပြစ်အနာဆာရှိတတ်သော သဘောသဘာဝနှင့် ကြမ်းတမ်းသော လောကကြီးတွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းဆီ၏ ကံကြမ္မာလမ်းကြောင်း လျှောက်လမ်းမှု အနေအထား တို့ဖြစ်ကြသည်။
ဒဏ္ဍာရီ၏ လူသိအများဆုံး ပုံစံဇာတ်လမ်းမှာ အီးဒစ်ပါ့စ်ကို ဘုရင် လိုင်းယပ်စ်နှင့် မိဖုရား ဂျာကာစ်တာ တို့ကဖွားမြင်၏။
လိုင်းယပ်စ်သည် ဟောကိန်းတစ်ခုရှိရာ ယင်းဟောကိန်းကို မဖြစ်စေရန် တားဆီးချင်သောကြောင့် ၎င်း၏ သိုးထိန်းအစေခံကို သားဖြစ်သူ အီးဒစ်ပါ့စ်အား တောင်နံရံတစ်ခု၌ သေစေရန် ပစ်ခိုင်းခဲ့သည်။
Euripides, Phoenissae သို့ရာတွင် သိုးထိန်းက ကလေးကို သနားသောကြောင့် နောက်သိုးထိန်းတစ်ဦးဆီကို ပေးခဲ့ပြီး ဒုတိယသိုးထိန်းက ကလေးငယ်ကို ကောရင့်သ်ဘုရင် ပေါလီဘပ်စ် နှင့် မိဖုရား မာရို့ပီထံ ဆက်သခဲ့ပေသည်။
အီးဒစ်ပါ့စ်သည် ဒဲလ်ဖီအရပ်ရှိ ရှေ့ဖြစ်ဟော နတ်ဆရာတစ်ဦးဆီမှ ဟောကိန်းကို ကြားသိခဲ့၏။
ယင်းဟောကိန်းမှာ ၎င်းသည် အဖကိုသတ်၍ အမိကို လက်ထပ်ရမည်ဆိုခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ၎င်းသည် မိမိ၏ မူရင်မိဘများကို မသိရှာဘဲ ပေါလီဘပ်စ်ကို သတ်၍ မာရို့ပီကို လက်ထပ်ရမည်ဟု အယုံကြည်ရှိသွားခဲ့သည်။
Sophocles, Oedipus Rex 1026–1030; Euripides, Phoenissae သို့ဖြစ်သောကြောင့် သီးဗာသို့ သွားခဲ့သည်။
လမ်းတွင် အဖိုးအိုတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံ၍ အချင်းများကာ ထိုအဖိုးအိုကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
သီးဗာသို့ ဆက်လက်သွားလာရင်း လိုင်းယပ်စ်မြို့ဘုရင် မကြာသေးမီက အသတ်ခံရသဖြင့် နတ်ရွာစံခဲ့ကြောင်း၊ မြို့တော်သည် စဖင့် (သို့) မနုဿီဟတစ်ကောင်၏ ထိန်းချုပ်မှုတွင်ရှိနေကြောင်း ကြားသိခဲ့၏။
အီးဒစ်ပါ့စ်က မနုဿီဟ၏ စကားထာများကို မှန်မှန်ကန်ကန် ဖြေဆိုနိုင်ခဲ့ကာ တိုက်ခိုက်အနိုင်ယူ၍ နတ်ရွာစံဘုရင်၏ နေရာကို ရရှိသွားသည်။
Sophocles, Oedipus Rex 136, 1578; Euripides, Phoenissae မုဆိုးမဖြစ်သွားသော မိဖုရားကို လက်ဆက်ခဲ့ရာ ထိုသူမှာ ၎င်း၏ မိခင်အရင်းမှန်း မသိရှာခဲ့ပေ။
နှစ်များစွာကြာသော် သီးဗာမြို့၏ ကပ်ဆိုးတစ်ခုကို အဆုံးသတ်ရန်အတွက် အီးဒစ်ပါ့စ်သည် လိုင်းယပ်စ်ဘုရင်ကို သတ်သူအား ရှာဖွေခဲ့သည်။
ထိုအခါ တွေ့ရှိရသည်မှာ သူကိုယ်တိုင်ပင်ဖြစ်နေသည်။
မိဖုရား ဂျာကာစ်တာသည်လည်း သူမလက်ထပ်ထားသည့်သူမှာ သားအရင်းဖြစ်နေသည်ကို သိမြင်ခဲ့၍ မိမိကိုယ်ကို ကြိုးဆွဲချ သတ်သေခဲ့၏။
အီးဒစ်ပါ့စ်က သူမ၏ အဝတ်မှ ပင်အပ်နှစ်ချောင်းကို ယူ၍ ၎င်းကိုယ်၎င်း မျက်စိကန်းစေခဲ့လေသည်။
Sophocles, Oedipus Rex 1316 အီးဒစ်ပါ့စ် ဇာတ်လမ်းရာဇဝင်ကို မူအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြန်လည်ပြောဆိုကြ၍ စိတ်ရောဂါနှင့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပညာရှင် ဇီးမွန် ဖရွိုက်က အီးဒစ်ပါ့စ်အမည်ကိုယူ၍ ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် (လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ) မူကျင့်ထုံးတစ်ခုကို "အီးဒစ်ပါ့စ် (လိင်စိတ်)အရှုပ်အထွေး" ("Oedipus complex" ) ဟူ၍ အမည်ပေးခဲ့သည်။
ကုန်းလည်ရိုးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ကုန်းလည်ရိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၂၃၃ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကုန်းလည်ရိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၃၉ ဦး၊ မ ၂၁၈၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၂၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကျီးပင်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၏ ဒေသဆိုင်ရာအချက်အလက် | Ministry Of Information ကိုးကား ကဏ္ဍ: ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ။
ကျေးရိုးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ကျေးရိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၉၃ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျေးရိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၆၉ ဦး၊ မ ၂၂၉၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၃၆၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ကျောင်းစိုးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ကျောင်းစိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၃၃ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောင်းစိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၁၀ ဦး၊ မ ၂၄၉၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၀၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ကင်းရွာရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ကင်မွန်းအင်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ကင်မွန်းအင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၇၆ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကင်မွန်းအင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၃၄ ဦး၊ မ ၂၅၁၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၄၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကညင်ကျိုးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ကညင်ကျိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၆၀ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကညင်ကျိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၁၆ ဦး၊ မ ၂၀၇၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၉၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကျွန်းချောင်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ကျွန်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၂၄၄ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျွန်းချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၄၅ ဦး၊ မ ၁၄၂၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၆၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကြိမ်ခါးကုန်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ကြိမ်ခါးကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၃၉ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြိမ်ခါးကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၁၀၁ ဦး၊ မ ၂၃၂၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၄၂၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကံကလေးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ကံကလေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၈၆ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကံကလေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၂၈ ဦး၊ မ ၁၈၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၇၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ခင်ကြီးရှမ်းစုရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ခင်အင်းကြီးရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ခွက်မရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ခွက်မကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၂၁ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခွက်မကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၅၅ ဦး၊ မ ၇၉၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ဂနက်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဂနက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၁၁၄ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဂနက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၂၂၂ ဦး၊ မ ၃၈၅၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၀၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ဂျို့ချောင်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ဂုံမင်းတွင်းရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ဆင်ဇလုပ်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဆင်ဇလုပ်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၆၃ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆင်ဇလုပ်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၂၀ ဦး၊ မ ၂၂၈၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၅၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ဆယ့်လေးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဆယ့်လေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၂၈၇ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆယ့်လေးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၅၄ ဦး၊ မ ၁၃၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၀၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ဆားပြင်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဆားပြင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၂၈၁ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆားပြင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၂၉ ဦး၊ မ ၆၄၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၇၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ဆီဆုံကုန်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဆီဆုံကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၁၇၁ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆီဆုံကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၅၆ ဦး၊ မ ၃၄၃၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၇၈၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ဆေးရိုးခင်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဆေးရိုးခင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၁၉ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဆေးရိုးခင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၇၂၃ ဦး၊ မ ၁၈၈၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၁၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ဇရပ်ခင်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
တူမောင်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ တူမောင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၈၃ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တူမောင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၉၇ ဦး၊ မ ၁၀၅၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၅၁ ဦးနေထိုင်သည်။
အထက်တန်းကျောင်းရှိသည် ကိုးကား ကဏ္ဍ:ကျောက်တံခါးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ။
တောကျွဲအင်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ အောင်မြင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၁၂ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အောင်မြင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၉၀၈ ဦး၊ မ ၇၄၆၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၃၇၂ ဦးနေထိုင်သည်။
တောင်ခင်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ တောင်ခင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၂၇ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ခင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၉၅၈ ဦး၊ မ ၂၁၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၀၉၄ ဦးနေထိုင်သည်။
တောင်ပေါ်စုရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ တောင်ပေါ်စုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၂၁၂ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ တောင်ပေါ်စုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၅၁ ဦး၊ မ ၉၅၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၀၈ ဦးနေထိုင်သည်။
ထီးလပ်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
နံဇရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ နံဇကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၁၈၃ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နံဇကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၃၁၇ ဦး၊ မ ၁၄၂၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၇၃၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ဖြူးစုရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဖြူးစုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၂၅၄ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဖြူးစုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၇၃၅ ဦး၊ မ ၃၀၆၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၅၇၉၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ဗောဓိကွင်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဗောဓိကွင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၄၆ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဗောဓိကွင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၉၄ ဦး၊ မ ၁၄၈၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၈၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ဘွဲ့ချင်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဘွဲ့ချင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၁၄၇ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘွဲ့ချင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၉၀ ဦး၊ မ ၁၇၂၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၁၀ ဦးနေထိုင်သည်။
မြို့ချောင်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ မြို့ချောင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၂၃၀ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မြို့ချောင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၅၄၁ ဦး၊ မ ၃၄၈၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၀၂၁ ဦးနေထိုင်သည်။
မီးတိုင်တောရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ မီးတိုင်တောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၁၀၆ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မီးတိုင်တောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၇၆ ဦး၊ မ ၂၁၉၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၇၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ရင်းတိုက်ကုန်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ရင်းတိုက်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၁၃ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရင်းတိုက်ကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၂၇၃ ဦး၊ မ ၂၅၁၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၇၉၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ရှမ်းဒိုးတန်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ရှမ်းဒိုးတန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၂၁၅ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ရှမ်းဒိုးတန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၅၃ ဦး၊ မ ၂၀၃၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၈၉၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ရွာမရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
လက်ခံရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ လက်ခံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၁၇၉ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လက်ခံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၄၉၅ ဦး၊ မ ၁၆၆၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၅၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ဝိုင်းကြီးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဝိုင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၂၁၀ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဝိုင်းကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၂၇ ဦး၊ မ ၆၉၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၂၅ ဦးနေထိုင်သည်။
သံရောစုံရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
သမင်အင်းကုန်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ သမင်အင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၂၂ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သမင်အင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၃၁၀ ဦး၊ မ ၃၇၆၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၇၀၇၉ ဦးနေထိုင်သည်။
သူဋ္ဌေးကြီးရွာသစ်ရွာ သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ဟာရီးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ ဟာရီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၁၂၅ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဟာရီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၈၆၁ ဦး၊ မ ၄၅၅၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၄၁၇ ဦးနေထိုင်သည်။
အင်းပတ်လည်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ အင်းပတ်လည်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၁၄၃ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အင်းပတ်လည်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၀၀၂ ဦး၊ မ ၂၂၂၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၂၂၈ ဦးနေထိုင်သည်။
အနန်းဘော်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ်၊ အနန်းဘော်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၉၀၅၃ ဖြစ်သည်။