kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ပထမဆုံးအကြိမ် ဘောလုံးဒိုင်လူကြီး အောင်လက်မှတ်ပေးပွဲကျင်းပ (၇-၉-၁၉၆၉) ၁၉၆၉ ခုနှစ် ၊ စက်တင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်တိုင်း အားကစားနှင့် ကာယပညာကော်မတီ ၊ ဘောလုံးဒိုင်လူကြီး ဆပ်ကော်မတီက အောင်လက်မှတ်ပေးပွဲ အခမ်းအနားကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း သတင်းကို နောက်တစ်နေ့ထုတ် ရန်ကုန်သတင်းစာ၌ တွေ့ရှိရသည်။
ယင်းအခမ်းအနားကို ဒဂုံ အထက (၁)၌ ကျင်းပရာ သဘာပတိအဖြစ် ဦးတင်ထွန်းက ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။
ဘောလုံးဒိုင်ချုပ် ဦးဘသိန်းက ယခင်ခေတ် ဘောလုံးပွဲများတွင် ဂေါ်ရာနှင့် အင်္ဂလိပ်များသာ ဒိုင်လူကြီးဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ ကိုယ့်လူမျိုးနှင့် ကိုယ့်နယ်မြေဒိုင်လူကြီးများ ဖြစ်လာကြပြီဖြစ်သဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဂုဏ်ပြုဖွယ်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့၏။
ဆက်လက်၍ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဘောလုံးဒိုင်လူကြီး ဦးကျော်ဟန်က ဘောလုံးဒိုင်လူကြီးသင်တန်းကို နယ်မြေအလိုက်သတ်မှတ်၍ သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့ရာ၌ ဦးခင်မောင်အေး ၊ ဦးဘသိန်းတို့က ပါဝင်ကူညီခဲ့ကြကြောင်း ပြောကြားခဲ့၏။
ထို့နောက် ဘောလုံးဒိုင်လူကြီး ဥက္ကဋ္ဌ ဗိုလ်ကြီးရာဂျာက အောင်လက်မှတ်များ အသီးသီးပေးအပ်ချီးမြှင့်ခဲ့လေသည်။
ပထမဆုံး ဇာတ်လမ်းရုပ်ရှင် (၁၃-၁၀-၁၉၂၀) မြန်မာ့ရုပ်ရှင်သမိုင်းကို ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဦးထွန်းရှိန် ဈာပနသတင်းကားဖြင့် စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့၏။
ဦးထွန်းရှိန်ဆိုသည်မှာ နိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးအတွက် အင်္ဂလန်နိုင်ငံသို့ သွားရောက်အရေးဆိုခဲ့သော (ဖေ-ပု-ရှိန်) ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့မှ ထင်ရှားကျော်ကြားလှသူ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ယင်းသတင်းကားပြသပြီး မရှေးမနှောင်းကာလ၌ပင် ရုပ်ရှင် ဖခင်ကြီး လန်ဒန်အတ်ဦးအုန်းမောင်သည် ဇာတ်လမ်းရှာဖွေကြည့်သောအခါ ပီမိုးနင်း၏ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းကို သဘောကျနှစ်ခြိုက်ကြသည်နှင့် မြန်မာ့အဆွေ တိုက်ပိုင်ရှင် သူဌေး ဦးဘညွန့်၏သား ဦးညီပုနှင့် ဦးအုန်းမောင်တို့ ဇာတ်ညွှန်းရေးသားကြတော့သည်။
မင်းသားအဖြစ် မောင်ညီပု ၊ ဓာတ်ပုံဆရာနှင့် ဒါရိုက်တာအဖြစ် ဦးအုန်းမောင်က ဆောင်ရွက်မည်။
မင်းသမီးကိုတော့ မရီဆိုသူအား ရွေးချယ်ကြ၏။
ဤသို့ဖြင့် ပထမဆုံး ဇာတ်လမ်း ရုပ်ရှင်ကား ပေါ်ထွက်လာသည်။
ပထမဆုံး ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားအမည်မှာ မေတ္တာနှင့်သူရာ ဖြစ်သည်။
ကိုလိုနီခေတ်ဦးကာလ ဖြစ်သဖြင့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာနှင့်ပါ (Lover & Liquor) ဟူ၍ အမည်ပေးကြသည်။
ပါဝင်သရုပ်ဆောင်သူများက မင်းသား မောင်ညီပု ၊ မင်းသမီး မရီ ၊ လူကြမ်းနာမည်ကျော် ဘောလုံးသမား မောင်မောင်ချစ် ၊ ဦးပါကြီးနှင့် ဦးပုကြီးတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ပထမဆုံး ဇာတ်လမ်း ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကို ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ် ၊ အောက်တိုဘာလ ၁၃ ရက်နေ့၌ ရွိုင်ရယ်စီနီမာ (Royal Cinema) ရုပ်ရှင်ရုံ၌ စတင်ပြသတော့မည့် သတင်းမှာ ထိုခေတ်ကာလ၏ စိတ်ဝင်စားဖွယ် သတင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်ခဲ့လေသည်။
မေတ္တာနှင့်သူရာ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကြီးမှာ ပေအရှည် ၇၅၀ဝ ရှိပြီး ကားပိုင်းငါးပိုင်း ပါဝင်သည်။
စတင်ပြသစဉ်က ချာလီချက်ပလင်၏ ဟာသဇာတ်ကားတိုကလေးနှင့် ပူးတွဲပြသခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။
ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကား အကြောင်းသတင်းဖော်ပြရာတွင် ‘မြန်မာပြည်ရုပ်ရှင်ကား ကုမ္ပဏီ၏ ဥက္ကဋ္ဌလူကြီး ကိုအုန်းမောင် အမှူးပြု၍ ပြုလုပ်စီမံသော အဦးအစ ပထမမြန်မာ ဇာတ်ကားကြီး ဖြစ်သည်။
ဤကားသည် နိုင်ငံခြားမှ လာသော ကားများနှင့် ထပ်တူထပ်မျှဖြစ်အောင် ကြိုးစားအားထုတ်၍ အလွန်လှပယဉ်ကျေးသော နေရာများ ရွေးချယ်ပြီးသကာလ ကောင်းမွန်စွာ ဓာတ်ပုံများ ကူးခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်းပြင် ဤဇာတ်ကားကြီးမှာ မြန်မာတို့ရေးသော ဝတ္ထု ၊ မြန်မာလူမျိုးများက ကပြ၍ ၊ မြန်မာလူမျိုးတို့က ပုံရိုက်ခြင်းပြုပါသည်။
ဟူ၍ ဖော်ပြကြ၏။
ပထမဆုံးအကြိမ် လေထီးသင်တန်းကျောင်းဆင်းပွဲ (၁၄-၅-၁၉၅၇) ၁၉၅၇ ခုနှစ် ၊ မေလ ၁၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် လေထီးသင်တန်းဆင်းပွဲ အခမ်းအနားကို မှော်ဘီတပ်နယ်ရှိ မြန်မာ့တပ်မတော် ၁၀၆ လေထီးတပ်ရင်း၌ ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း နောက်တစ်နေ့ထုတ် သတင်းစာများ၌ သတင်းဖော်ပြပါရှိသည်။
ယင်းအခမ်းအနားသို့ မြန်မာ့တပ်မတော် စစ်သေနာပတိချုပ် ကိုယ်တိုင် တက်ရောက်ခဲ့ပြီး သင်တန်းဆင်း လေထီးတပ်သားများအား လေထီးတံဆိပ်များ ပေးအပ်ချီးမြှင့်ခဲ့ကြောင်း သိရ၏။
လေထီးသင်တန်းဆင်းပွဲသို့ အဂင်လန် ၊ အမေရိကန် ၊ ဩစတြေးလျ ၊ ပြင်သစ် ၊ တရုတ် ၊ ယူဂိုဆလပ် ၊ အိန်ဒိယ ၊ ယိုးဒယား စစ်သံမှူးများနှင့် မြန်မာတပ်မတော်လေတပ်ဦးစီးချုပ် ၊ ရေတပ်ဦးစီးချုပ်တို့အပြင် ကြည်းတက်မတော်အရာရှိများပါ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။
လေထီးဆင်းအတက်ပညာကို ၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံခြားသို့ ဗိုလ်အကြပ်တပ်သားအချို့အား စေလွှတ်သင်ယူစေခဲ့ပြီးနောက် ၁၉၅၆ ခုနှစ်မှစတင်ကာ အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြောင်း ၊ ယခုအခါ နိုင်ငံခြားသားများမပါဘဲ ကိုယ့်ဆရာနှင့်ကိုယ် သင်ပေးနိုင်အောင် အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ၊ ပထမပတ် သင်တန်းဆင်းဦးရေမှာ တပ်သားတစ်ရာကျော်ရှိကြောင်း လေထီးတပ်ရင်း၏ ယာယီတပ်ရင်းမှူး ဗိုလ်ကြီး မောင်မောင်လွင်က သတင်းစာဆရာများအား ပြောကြားခဲ့၏။
ပထမဆုံးအမျိုးသမီးတပ်ခွဲ သင်တန်းဆင်းပွဲ အခမ်းအနား ကျင်းပပြုလုပ် ( ၁၈ - ၆ - ၁၉၈၅ ) ၁၉၈၅ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၈ ရက်နေ့ နံနက် ၇ နာရီအချိန်တွင် မင်္ဂလာဒုံ၌ တပ်မတော် ( ကြည်တပ် ) အမှတ်( ၁ ) လေ့ကျင့်ရေးတပ် ပထမပတ် အမျိုးသမီးတပ်ခွဲ ကျောင်းဆင်းပွဲကို ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း နောက်တစ်နေ့၌ ဟံသာဝတီသတင်းစာတွင် သတင်းဖော်ပြပါရှိသည်။
အမျိုးသမီးတပ်ခွဲ သင်တန်းဆင်းပွဲကို ဗိုလ်ကြီးဒေါ်ကြင်စီက တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး သင်တန်းဆင်း အမျိုးသမီး စစ်သမီးပေါင်း ၁၈၈ ဦးရှိသည်ဆိုသည်။
ယင်းအခမ်းအနားသို့ မြန်မာ့တပ်မတော် စစ်သေနာပတိကိုယ်စားတက်ရောက်ကာ ထူးချွန်သူစစ်သမီးများအား နာမည်ကောင်း လက်မှတ်ဆုများ ပေးအပ်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထား၏။
စံပြတပ်သူဆုကိုမတင်လှ ( မုဒုံ )ကလည်းကောင်း ၊ စစ်သည်တော် ကျင့်ဝတ်ထူးခြားစွာဖြေဆိုအောင်မြင်ဆုကို မတင်လှ ( မုဒုံ )ကလည်းကောင်း ၊ စည်းကမ်သေဝပ်ဆုကို မခင်ဆွေဝင်း ( မြင်းခြံ ) နှင့် သေနတ်ပစ်အတော်ဆုံးဆုကို မလှလှသိန်း ( ဗန်းမော် )တို့ကလည်းကောင်း အသီးသီး ရရှိခဲ့ကြသည်။
အခမ်းအနားအပြီးတွင်း စစ်သမီးတပ်ခွဲ၌ ဒုဗိုလ် ဒေါ်လှဌေးက ဧည့်ပရိသတ်များအား လိုက်လံပြသခဲ့သည်။
သင်တန်းဆင်း စစ်သူအမျိုးသမီးများအား တပ်မတော် ( ကြည်း ) အုပ်ချုပ်ရေးဘက်တွင် ၃၁ ဦး ၊ မေမြို့အချက်ပြ ဆက်သွယ်ရေးဘက်သို့ ၇၇ ဦး ၊ စစ်သူနာပြု ၇ ဦးနှင့် စစ်မှတမ်းရုံးသို့ ၇၃ ဦး တာဝန်ပေးအပ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး သင်တန်းကာလမှာ ၁၇ ပတ် ကြာမြင့်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည်။
ပထမဆုံး ဆေးရောင်စုံ မြန်မာရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားစတင်ပြသ (၂၉-၆-၁၉၅၈) မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးဆေးရောင်စုံ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကို အထူးပွဲအဖြစ် သတင်းစာဆရာများအား ဖိတ်ကြားကာ (၁၉၅၈)ခုနှစ်၊ ဇွန်လ(၂၉)ရက်နေ့၊ နံနက်(၈)နာရီတွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ပြသခဲ့ကြောင်း နောက်တစ်နေ့ထုတ် ဟံသာဝတီသတင်းစာတွင် သတင်းဖော်ပြပါရှိသည်။
ယင်းဇာတ်ကားမှာ ရန်ကုန်ရုပ်ရှင် ဒါရိုက်တာရွှေဘော်ရိုက်ကူးသော “ချစ်ခဲ့တာအမှန်ပါပဲ” ဇာတ်ကားဖြစ်သည်။
“ချစ်ခဲ့တာအမှန်ပါပဲ” ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကို ရန်ကုန်ရုပ်ရှင်မှ စီမံအုပ်ချုပ်သူ ဦးမြဟန်နှင့် ညီအစ်ကိုတစ်စုက ဘုံဘေမြို့သို့သွားရောက် ရိုက်ကူးခဲ့ပြီး ကြည်ကြည်ဌေး၊ မြင့်အောင်၊ ဖိုးပါကြီးတို့ ဦးဆောင်ပါဝင်ကြကာ ဇူလိုင်လ၄)ရက်နေ့တွင် အများပြည်သူ ကြည့်ရှုနိုင်စေရန် စတင်ရုံတင်ပြသမည် ဖြစ်ကြောင်း သတင်း၌ ဖော်ပြထား၏။
မြန်မာနိုင်ငံ စာဆိုတော်နေ့ အခမ်းအနားကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဂျပန်ခေတ်ကာလ ၁၉၄၄ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၅ ရက် (၁၃၀၆ ခုနှစ်၊ နတ်တော်လဆန်း ၁ ရက်) နေ့ ညနေပိုင်းတွင် ကန်တော်ကြီးစောင်းရှိ မြိုင်ပြဇာတ်ရုံ၌ စတင်ကျင်းပခဲ့သည်။
ယင်းအခမ်းအနားတွင် စာပေပညာရှင်များ ၊ ဝါသနာရှင်များနှင့် ပရိသတ်များ အစုံအညီ တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ ရှေးစာဆိုတော်တို့၏ စာများထဲမှ ကောက်နုတ်ချက်များကို ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။
ဆရာဦးသုခက ဦးပုည၏ ဝိဇယပြဇာတ်မှ စာသားအချို့ကို ထုတ်နုတ်ရွက်ဆိုခဲ့၏။
စာဆိုတော်နေ့အဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်းမှာ (၄-၅-၁၉၄၄) တွင် ကွမ်းခြံကုန်းမြို့ အာရှလူငယ် အစည်းအရုံးဌာန၌ ဦးပုညနေ့ ကျင်းပရာမှ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အဂင်လန်နိုင်ငံတွင် ရှိတ်စပီးယားပွဲတော် ကျင်းပသကဲ့သို့ မြန်မာနိုင်ငံတွင်လည်း စလေဦးပုညကို ဂုဏ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ဦးပုညနေ့ ကျင်းပခဲ့ကြသည်။
ဦးပုညနေ့ကျင်းပပြီး လေးရက်အကြာ ၈-၅-၁၉၄၄ တွင် ဦးဝိစာရလမ်း ၊ နဝရတ်ရိပ်သာ ဝင်းအတွင်းရှိပညာ ၊ ကျန်းမာနှင့် စည်ပင်သာယာရေးဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီး ဦးလှမင်းရုံးခန်းတွင် စာဆိုတော်နေ့ဟူ၍ ကျင်းပရန် အစည်းအဝေးတစ်ရပ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြ၏။
ယင်းအစည်းအဝေးတွင် ဆရာကြီး ဦးဖေမောင်တင် အပါအဝင် ၁၁ ဦးတက်ရောက်ခဲ့ကြ၏။
အစည်းအဝေးမှ စာဆိုတော်နေ့အဖြစ် ရက်တစ်ရက်ကို သတ်မှတ်ကြရန် ဆုံးဖြတ်ကြရာ၌ ဂျာနယ်ကျော် ဦးချစ်မောင်က ရှေးမြန်မာမင်းများလက်ထက်က နတ်တော်လတွင် မြန်မာဘုရင်များ ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးများ ပေးအပ်ကြမြဲဖြစ်ရာ နတ်တော်လအတွင်း နေ့တစ်နေ့ကို သတ်မှတ်ရန်တင်ပြ ဆွေးနွေးခဲ့သည်။
ဤသို့ဖြင့် နတ်တော်လဆန်း ၁ ရက်နေ့ကို စာဆိုတော်နေ့အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ နှစ်စဉ်ကျင်းပကြရန် သဘောတူညီခဲ့ကြ၏။
ပထမဆုံးအကြိမ် ယိုးဒယား-မြန်မာ ချစ်ကြည်ရေး အပြေးပြိုင်ပွဲ ကျင်းပပြုလုပ် (၁၄-၂-၁၉၅၈) ယိုးဒယား-မြန်မာ အပြေးပြိုင်ပွဲကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ၁၉၅၈ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၂၄ ရက်နေ့၌ စတင်ကျင်းပ ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း နောက်တစ်နေ့ထုတ် ထွန်းနေ့စဉ် သတင်းစာ၌ သတင်းဖော်ပြပါရှိ၏။
အောင်ဆန်း အားကစားပြိုင်ကွင်း၌ ကျင်းပသော ယင်းပြိုင်ပွဲမှာ ချစ်ကြည်ရေးပွဲဖြစ်ပြီး အထူးတန်းကိုသာ ဝင်ကြေးယူလျက် ပြား ၃၀ တန်းကို မည်သူမဆိုအခမဲ့ ကြည့်ရှုနိုင်အောင် စီစဉ်ထားသည်ဆို၏။
ယိုးဒယား အားကစားအဖွဲ့တွင် အမျိုးသား ၁၆ ဦး ၊ အမျိုးသမီး ငါးဦး အပြင် ဘက်စကက်ဘော အဖွဲ့ဝင် ၁၄ ဦးနှင့် ခေါင်းဆောင်လူကြီး ခြောက်ဦးတို့ လိုက်ပါလျက် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၄ ရက်နေ့ မွန်းလွဲ ၂ နာရီတွင် အားကစားပွဲများ စတင်ကျင်းပရာ၌ မြန်မာပြေးခုန်ပစ်သမားများက မီတာ ၄၀ဝ အလံကိုင်ပြေးပွဲမှအပ ပြေးခုန်ပစ်ပြိုင်ပွဲ ၁၂ ပွဲ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင် ကစားခဲ့ကြ၏။
ယိုးဒယား ပြေးခုန်ပစ် ကစားသမားများက မီတာ ၁၀ဝ ၊ မီတာ ၂၀ဝ ၊ မီတာ ၄၀ဝ နှင့် အလံကိုင်ပြေးပွဲ လေးပွဲတို့တွင် အနိုင်ရရှိကြောင်း သိရှိရသည်။
မီတာ ၁၀ဝ ပြေးပွဲတစ်ပွဲတွင် မြန်မာအမျိုးသမီး အားကစားမယ် ဂရေစီကားက ပထမဆု ရရှိဆွတ်ခူးသွား၏။
အန်ဒီ ရူဘင် သည် Android Inc. နှင့် Danger Inc. တို့၏ ပူးတွဲတီထောင်သူ နှင့် အမှုဆောင်အရာရှိချုပ်ဟောင်းတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
မတ်လ ၁၃ရက်နေ့ ၂၀၁၃ခုနှစ်တွင် လာရီ ပေ့ဂျ်သည် အန်ဒီ ရော်ဘင်ကို အန်းဒရွိုက်ဌာနအကြီးအကဲရာထူးမှ ဖြုတ်ကာ အခြားဌာနတစ်ခုသို့ ရွှေ့လိုက်ကြောင်း သူ၏နေရာတွင် ခရုမ်း လပ်တော့ ဌာနအကြီးအကဲ ဆန်ဒါ ပီချိုင်းကို အစားထိုး ခန့် ထားလိုက် ကြောင်း ထုတ်ပြန်ပြောကြားခဲ့သည်။
၂၀၁၃ ဒီဇင်ဘာလတွင် ရူဘင်သည် ဂူဂဲလ်၏ စက်ရုပ်နည်းပညာဌာနကို စီမံဆောင်ရွက်ရန် တာဝန်ပေးခံခဲ့ရသည်။
"Google Adds to Its Menagerie of Robots", New York Times, December 14, 2013. ဘဝအစပိုင်း ရော်ဘင်သည် ၁၉၆၂ခုနှစ်တွင် နယူးယောက်မြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
ပညာရေး နယူးယောက်ရှိ ဟိုရေ့ဂရင်းလီ အထက်တန်းကျောင်းတွင် ၁၉၇၇‘၁၉၈၁. အထိ ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
ယူတီကာ၊ နယူးယောက်မြို့ ရှိ ယူတီကာ ကောလိပ်မှ ၁၉၈၁‘၁၉၈၆. တွင် ကွန်ပျူတာသိပ္ပံဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။
လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံများ Carl Zeiss AG တွင် စက်ရုပ်အင်ဂျင်နီယာအဖြစ် ၁၉၈၆ မှ ၁၉၈၉အထိ၊ Apple Inc. တွင် ကုန်ထုတ်လုပ်မှု အင်ဂျင်နီယာ အဖြစ် ၁၉၈၉ မှ ၁၉၉၂အထိ၊ General Magic တွင် အင်ဂျင်နီယာ အဖြစ် ၁၉၉၂ မှ ၁၉၉၅ အထိ၊ MSN TV တွင် အင်ဂျင်နီယာ အဖြစ် ၁၉၉၅ မှ ၁၉၉၉ အထိ၊ Danger Inc. တွင် ပူးတွဲတီထောင်သူအဖြစ် ၁၉၉၉ မှ ၂၀၀၃ အထိ၊ Android Inc. တွင် ပူးတွဲတီထောင်သူအဖြစ် ၂၀၀၃ မှ ၂၀၀၅ အထိ၊ Google တွင် ၂၀၀၅ မှ ယခုအထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်လျက်ရှိသည်။
References External links "Designing Products Your Customers Will Love" , Andy Rubin speaks at Stanford University "Android on the March", Financial Post September 17, 2010 "Android Invasion", Newsweek October 3, 2010 Category:ကမ္ဘာကျော် လုပ်ငန်းရှင်များ။
သခင်အောင်ဖေကို ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်၌ မြောင်းမြမြို့နယ်၊ ပကိတ်ကြီးကျေးရွာ၌ ဘုရားကျောင်း၊ တန်ဆောင်း၊ သိမ်၊ ဇရပ်ဒကာ၊ ဦးဘိုးဆိုင်၊ ဒေါ်လေးတို့ ဖွားမြင်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်သည်။
၁၉၃၆ ခုနှစ်အတွင်း တို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ဝင်၍ သခင်အမည်ခံယူပြီး ၁၉၃၇ ခုနှစ်စ၍ ကျရာတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၄၂ အင်္ဂလိပ်နယ်ချဲ့ တော်လှန်ရေးတွင် မြို့နယ်အဆင့် ယူဂျီခေါင်းဆောင်တာဝန် ၊ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော် (B.I.A)၌ ဗိုလ်အဆင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၄၅ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးကာလ၌ လက်နက်ကိုင် မြို့နယ်ရဲခေါင်ပြောက်ကျားတပ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေး အရပ်ရပ်ပြီးဆုံးသောအခါ ဖဆပလအဖွဲ့ ၊ ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ၌ မြို့နယ်အဆင့် ခေါင်းဆောင်တာဝန်များ ယူခဲ့သည်။
၁၉၄၇ တွင် ဖဆပလအဖွဲ့ ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ ခရိုင်အဆင့်တာဝန်များ ယူခဲ့သည်။
၁၉၅၄ တွင် မြောင်းမြမှ ရန်ကုန်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး ၊ ၁၉၅၇ တွင် ဗဟိုအဆင့်ရှိ နိုင်ငံရေးတာဝန်များ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၅၈ ၌ အိုးဝေသတင်းစာတွင် အုပ်ချုပ်မှု အယ်ဒီတာအဖြစ် ထမ်းရွက်ခဲ့သည်။
၁၉၆၀ တွင် အိုးဝေမောင်အမည်နှင့် အိုးဝေမောင် ဆောင်းပါးပေါင်းချုပ် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
၁၉၄၆ တွင် အိုးဝေမောင်အမည်နှင့် 'ထွက်ရပ်လမ်း' လောကုတ်တရာ ကျမ်းတစ်စောက် ထုတ်ဝေပြီး ကြေးမုံ သတင်းစာ၌ စတင် ဆောင်းပါးများရေးသည်။
မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာ ၊ ဟံသာဝတီ သတင်းစာတို့၌လည်း ဆောင်းပါးများ ရေးသားသည်။
၁၉၈၆ တွင် 'ကြုံရဆုံရကျွန်တော့ဘဝ' စာအုပ်ထုတ်ဝေသည်။
၁၉၉၁ ဖေဖော်ဝါရီလမှစ၍ မိုးဂျာနယ်ကို တည်ထောင်သည်။
လစဉ်မပျက်မကွက် ဆောင်းပါးများ ရေးသားသည်။
သခင်အောင်ဖေသည် မြို့နယ်အဆင့်ရှိ မြန်မာပြည် လွတ်လပ်ရေး အမျိုးသမီးအစည်းအရုံး ခေါင်းဆောင် ဒေါ်တင်တင်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။
သားသမီး ၊ မြေးများနှင့်အတူ ရန်ကုန်မြို့၌ နေထိုင်စဉ်အတွင်း ၁၉၈၉ နိုဝင်ဘာ ၂၉ တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့လေသည်။
ကြွင်းကျန်ရစ်သော ရုပ်ကလာပ်ကို ထိန်ပင်သုဿန်၌ သဂြိုဟ်ခဲ့လေ သည်။
သခင်အောင်ဖေသည် နိုင်ငံတော်အစိုးရမှ ချီးမြှင့်သော လွတ်လပ်ရေး မော်ကွန်းဝင် ပထမဆင့် ရရှိခဲ့သည်။
ကျမ်းကိုးစာရင်း သခင်အောင်ဖေ 'ဒီလိုပြောချင်သည်' ရန်ကုန် ၊ စေတနာစာပေ ၊ ပကြိမ် ၊ ၁၉၉၅ ၊ ဖေဖော်ဝါရီလ။
မိုး ဂျာနယ် ၁၉၉၉ ၊ ဖေဖော်ဝါရီ။
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:တို့ဗမာ အစည်းအရုံးဝင်များ ကဏ္ဍ:လွတ်လပ်ရေးမော်ကွန်းဝင်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
မြန်မာစာရေးဆရာ ဦးသောင်း (ရေဦး) ကို စစ်ကိုင်းတိုင်း ငါန်းဇွန်မြို့၌ ပန်းတိမ်ဆရာကြီး ဦးအံ့ ၊ ဒေါ်ဝန် တို့မှ ၁၉၀၉ ခု ၊ ဇန်နဝါရီလ (၁၇)ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်သည်။
သားလေးယောက်အနက် အငယ်ဆုံးဖြစ်သည်။
၁၉၂၃ ခုနှစ်တွင် တိုင်းရင်းမြန်မာ ဆရာကြီး ဦးလှဒင်ကျောင်းမှ နဝမတန်း အောင်မြင်သည်။
၁၉၂၅ ခုတွင် မော်လမြိုင်မြို့ နော်မန်ကျောင်းမှ အလယ်တန်းပြဆရာအဖြစ် အောင်မြင်ခဲ့သည်။
အမြင့်မြို့ အလယ်တန်းပြဆရာအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် ချောင်းဦးမြို့နယ် အမြင့်မြို့နယ် သောတပန်ရပ်ကွက်မှ ဦးသာဒွန်း ၊ ဒေါ်ခ တို့၏ သမီး ဒေါ်ခင်အိ နှင့် အိမ်ထောင်ကျခဲ့ရာ သားသုံးယောက် ထွန်းကားခဲ့သည်။
၁၉၃၂ ခုတွင် ဒသမတန်းအောင်မြင်ခဲ့သည်။
၁၉၃၄ ခုတွင် အထက်တန်းပြဆရာအဖြစ် အောင်မြင်ခဲ့သည်။
အမြင့်မြို့တွင် ပညာရေးတာဝန်များ ထမ်းဆောင်ရင်း ပိဋကတ်စာကြည့်တိုက် အမြဲတမ်း အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
အမြင့်မြို့ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပုဂံခေတ်ကျောက်စာများကို လာရောက်ဖတ်ရှု သမိုင်းပြုစုနေသော သမိုင်းပါမောက္ခဆရာကြီး လုစ်နှင့် တွေ့ဆုံရင်းနှီးပြီး ကျောက်စာဖတ်ခြင်း အတက်ပညာကို တတ်ကျွမ်းခဲ့သည်။
၁၉၈၃ ခုတွင် 'အမြင့်မြို့ ဒေသန္တရလေ့လာချက်စာတမ်း' ဖြင့် 'ပညာမဂ္ဂဇင်း'က ချီးမြှင့်သော စာပေဆုရရှိခဲ့သည်။
ဂျပန်ခေတ် အာရှလူငယ် မဂ္ဂဇင်းထုတ်ဝေရာတွင် စာတည်းအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဂျပန်ခေတ် အာရှလူငယ် အစည်းအရုံးခွဲ၏ အသင်းဝင်အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
စစ်ပြီးခေတ် 'အိုးဝေ' သတင်းစာ ထုတ်ဝေစဉ်က အမြင့်မြို့နယ် သတင်းထောက်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းရွက်ခဲ့ပြီ 'စိန်ပလိမ်တိမ်ဂွိန်း' ကလောင်အမည်ဖြင့် ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။
၎င်းရေးသားသော အိုးဝေသတင်းစာ၌ 'ဗိုလ်ချုပ်မသေပါ' ဆောင်းပါးကို မြန်မာ့အသံ ဆောင်းပါကဏ္ဍမှ ထုတ်လွှင့်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ သမိုင်းကော်မရှင်၏ အဝေးရောက် အမှုဆောင်အဖြစ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၅၄ ခုတွင် ရွှေဘိုခရိုင် ရေဦးခရိုင်ခွဲ (ရေဦးမြို့၊ ဒီပဲယင်းမြို့ ၊ တန့်ဆည်မြို့)၌ ပညာအုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းရွက်ခဲ့သည်။
ပညာအုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းရွက်ရင်း ရွှေဘိုခရိုင်အတွင်းမှ စာပေ ၊ ပုရပိုက် ၊ ခေါင်းလောင်းစာများကို စုဆောင်းပြီး သုတေသနဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။
တန့်ဆန်မြို့နယ်အတွင်းမှ ရရှိသော အထောက်အထားများဖြင့် 'ပျူလူမျိုးများ၏ အဆက်အနွယ်သော' ဟူသော သမိုင်းသုတေသန ဆောင်းပါးမှာ ယဉ်ကျေးမှုစာစောင်တွင် ထည့်သွင်းဖော်ပြခြင်းခံရသည်။
၁၉၆၇ မှ ၁၉၇၂ ခုထိ ကုန်းဘောင်ခေတ်ဆိုင်ရာ လူမှုရေး ၊ ယဉ်ကျေးမှု ၊ ဘာသာရေး ၊ ဓလေ့ထုံးတမ်း၊ စိုက်ပျိုးရေး စသည် ဆောင်းပါး (၁၃၀)ကို လုပ်သားပြည်သူ့ နေ့စဉ် သတင်းစာတွင် ရေးသားခဲ့သည်။
ထို့ပြင် အိုးဝေဂျာနယ် ၊ စန္ဒာမဂ္ဂဇင်း ၊ ဟံသာဝတီသတင်းစာ (မန္တလေး)နှင့် မန္တလေး ဝိဇ္ဇာသိပ္ပံတက္ကသိုလ် နှစ်ပတ်လည် မဂ္ဂဇင်းများတွင် သမိုင်းသုတေသန ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။
မဟာဝိဇ္ဇာ ဘွဲ့ယူစာတမ်းအတွက် ရေးသားပြုစုကြသော ကျောင်းသားများကို သမိုင်းအထောက်အထားများ ကွယ်လွန်ချိန်အထိ အကူအညီပေးခဲ့သည်။
၁၉၆၅ ခုနှစ်တွင် ခရိုင်ခွဲပညာအုပ်တာဝန်မှ အငြိမ်းစားယူခဲ့သည်။
ဆရာကြီး ဦးသောင်း (ရေဦး) သည် ၁၉၉၁ ခု ၊ စက်တင်ဘာလ (၁၅)ရက်နေ့ ည (၉)နာရီတွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ကွယ်လွန်ချိန်၌ ဇနီး ဒေါ်ခင်အိနှင့် သားသုံးယောက် (ကိုသန်းမြင့် ၊ ကိုအုန်းမြင့် ၊ ကိုမြင့်သန်း ) တို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
အမည်ရင်းမှာ ဦးလှဝင်းဖြစ်သည်။
အဖ ဦးဘတင် ၊ အမိ ဒေါ်မြစ်တို့မှ ၁၉၄၀ ပြည့်နှစ် နိုဝင်ဘာလ (၁၈)ရက်နေ့တွင် မော်လမြိုင်မြို့၌ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
မော်လမြိုင်မြို့ အမှတ် ၁ အစိုးရအထက်တန်းကျောင်းတွင် ကိုးတန်းအောင်မြင်ပြီးနောက် ရန်ကုန်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ ပညာသင်ကြားခဲ့ရာ ၁၉၅၈ ခုတွင် ကျောက်မြောင်းအစိုးရ အထက်တန်းကျောင်းမှ တက္ကသိုလ်ဝင် စာမေးပွဲအောင်မြင်ခဲ့သည်။
၁၉၅၈ ခုတွင် မေမြို့ (ပြင်ဦးလွင်မြို့) အပတ်စဉ် (၄) စစ်တက္ကသိုလ် ဗိုလ်သင်တန်းကျောင်းသို့ ဗိုလ်လောင်းအဖြစ် တက်ရောက်ပညာသင်ခဲ့ရာ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ (B.A) ရရှိခဲ့သည်။
ဗမာ့တပ်မတော် (လေတပ်)တွင် ဗိုလ်အဖြစ် ခန့်ထားခြင်း ခံရပြီး လေယာဉ်မှူးသင်တန်းသို့ တိုးမြှင့်ခန့်ထားခြင်း ခံရသည်။
၁၉၆၇ ခုတွင် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်(လေ)တွင် စစ်ဦးစီးမှူး (တတိယတန်း)သုတေသနအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ထိုမှတစ်ဖန် မြန်မာ့သတင်းစဉ် (ပြည်တွင်း)သို့ အထူးအရာရှိ ၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအချုပ် စသည်ဖြင့် ပြောင်းရွှေ့ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၁၉၆၄ ခုမှစ၍ မြဝတီ ၊ သွေးသောက် စသည့်မဂ္ဂဇင်းများတွင် ဝတ္ထုတိုများ စတင်ရေးသား၍ စာပေလောကသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
လေသူရဲတစ်ဦး ကလောင်အမည်အပြင် ဦးလှဝင်း (လေသူရဲတစ်ဦး)ဖြင့်လည်း ရေးသားခဲ့သည်။
ထို့နောက် စာပေဗိမာန်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ စာတည်းဌာနတွင် လက်ထောက်စာတည်းအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း စာပေများကို ဆက်လက်ရေးသားခဲ့သည်။
ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သည့် စာအုပ်များအနက် သန်းခေါင်ယံခရီးသည်နှင့် ကိုယ်တွေ့ လေကြောင်းဝတ္ထုများ အရုဏ်နှင့် ဆည်းဆာ၊ ကျွန်တော် ရတနာကုန်သည် ၊ တရုတ်ဖြူလေယာဉ်ပစ်ချခဲ့စဉ်က ၊ မုန်တိုင်းနှင့် သစ္စာ ၊ အညိုတို့ ပတ္တမြားမြေ ၊ ငလျင်ဗုံးကြဲခဲ့စဉ်က ၊ ပါပီလွန် ၊ ဗင်ကို ၊ ရွှေဘုံသာလမ်းပေါ်မှာ ၊ မြန်မာပြည်လေကြောင်းတိုက်ပွဲ ၊ ရတနာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ၊ လေကြောင်းပညာသိချင်စရာ ၊ ကျွန်တော်နှင့်ရတနာများ ၊ ရတနာကုန်သည်သုံး ကျောက်မျက်အဘိဓာန်၊ ကျွန်တော် ပန်းချီကုန်သည် စာအုပ်များမှာ ထင်ရှားသည်။
ဆက်စပ်လေ့လာရန် ရေစုန်နှင့်ရေဆန် (စာအုပ်) ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
ခေတ်မွန် အဘိဓာန်နှင့် ရှေးမွန် အဘိဓာန်ပြုစုခဲ့သော 'ဟာရီလီယိုနတ်ရှော့တို'(Harry Leonard Sharto (M.A))ကို ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ရောက်လာပြီး ဘီလူးကျွန်းမုဒွန်းရွာ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ အရှင် ကောသလ္လတိုက်ကျောင်း၌ ဘုရားကြီးကျောင်းသားအဖြစ် နေထိုင်ကာ မွန်စကားဖြင့် မွန်စာများကို သင်ကြားခဲ့သည်။
သူ၏ ရှေးဦးမွန်ဆရာမှာ လန်ဒန်တက္ကသိုလ်၌ ပညာသင်ကြားခဲ့သော ကျုံဒိုးအနီး ကော့ကျိုက်ရွာသား အရှင်ဝါယမဖြစ်သည်။
ရှော့တိုသည် ခေတ်မွန်စာကို လေ့လာပြီး လန်ဒန်မြို့သို့ ပြန်၍ ၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် A Dictionary of Modern Spoken Mon ခေါ် 'ခေတ်မွန်စကား ပြောအဘိဓာန်' ကို ပြုစုထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ထို့နောက် ၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် ဇနီးဖြစ်သူနှင့် အတူ မော်လမြိုင်မြို့၌ တစ်နှစ်ကြာနေထိုင်ကာ မွန်စာပေနှင့် မွန်ယဉ်ကျေးမှုများကို လေ့လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် အင်္ဂလန်ပြည်သို့ ပြန်၍ လန်ဒန်တက္ကသိုလ်မှ ၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် မွန်ကျောက်စာအဘိဓာန်ကျမ်းကို ပြုစုထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် လန်ဒန်တက္ကသိုလ်၌ မြန်မာစာ ပါမောက္ခဒေါက်တာ လှဖေကဲ့သို့ မွန်ခမာပါမောက္ခ ဖြစ်လာသည်။
၁၉၉၅ ခု ၊ ဇူလိုင်လတွင် လန်ဒန်မြို့၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ဦးလေးမောင် (ခရစ် ၁၈၉၉-၁၉၇၄)ကို သရက်ခရိုင်၊ အောင်လံမြို့တွင် ခရစ်နှစ် ၁၈၉၉ခု၊ နိုဝင်ဘာလတွင် အဖ ဦးပို ၊ အမိ ဒေါ်ပန်း တို့မှ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
အောင်လံမြို့တွင် ၁၀ တန်းအောင်မြင်သော ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီး ၁၉၂၃-၂၄ မှစ၍ အောင်လံမြို့ ၊ ဗုဒ္ဓသာသာနပြု အမျိုးသားကျောင်း (B.T.N) တွင် ကျောင်းအုပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဂျီစီဘီအေ အသင်းကြီးမှ ၂၁ ဦးများနုတ်ထွက်ကွဲပြားသွားချိန်၌ အထောက်အပံ့မခံသော အမျိုးသားကျောင်းအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ရန်ကုန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီးလျှင် ဝံသာနု ဂျီစီဘီအေအဖွဲ့ကြီး၏ ဝံသာနု သတင်းစာတွင် တိုက်အုပ်အဖြစ် လည်းကောင်း၊ အယ်ဒီတာအဖြစ်လည်းကောင်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
နောက် ဂျီစီဘီအေအဖွဲ့များ အစိတ်စိတ်ကွဲပြားကြရာ ဦးစိုးသိမ်း ဂျီစီဘီအေတွင် ရုံးအုပ်အဖြစ် ၊ မင်္ဂလွန်း ဂျီစီဘီအေတွင် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး ၊ မောရိယ သတင်းစာတွင် အယ်ဒီတာချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြန်သည်။
အောင်လံဦးလာဘ ဟူ၍ ထင်ရှားခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးရရှိပြီးနောက် ဗမာ့ခေတ် သတင်းစာတွင် အယ်ဒီတာအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် လည်းကောင်း၊ အစိုးရ သာသနာရေးဌာနတွင် လက်ထောက် ညွှန်ကြားရေးဝန်အဖြစ် လည်းကောင်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ပြီး အငြိမ်းစားယူခဲ့သည်။
ထို့နောက် မြန်မာနိုင်ငံရေးသမိုင်း (ပထမတွဲ၊ ဒုတိယတွဲ)စာအုပ်ကို ရေးသားပြုစုကာ စာပေဗိမာန် ပြည်သူ့လက်စွဲစာစဉ်မှ ၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
၎င်းစာအုပ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေပြီးနောက် ၁၉၇၄ခုနှစ် ဧပြီလ (၇)ရက်နေ့၌ လူကြီးရောဂါဖြင့် အမှတ် ၄၆၈၊ ၂၂ လမ်း၊ ၁၃ရပ်ကွက်၊ တောင်ဥက္ကလာပမြို့နယ်နေအိမ်တွင် ကွယ်လွန်သွားသည်။
ဗိုလ်မှူးချုပ်သောင်းတင် (ရေ-၁၀၂၅)သည် ၁၉၄၂ ခုနှစ်တွင် ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်သို့ ဦးစွာဝင်ရောက်၍ အမှုထမ်းခဲ့ပြီး ၁၉၄၅ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လတွင် မြန်မာနိုင်ငံ အပျော်တမ်း အရန်ရေတပ်သို့ ဗိုလ်လေးအဖြစ် ပြောင်းရွှေ့အမှုထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေးရလုနီး ၁၉၄၇ ခုနှစ် ဗမာ့တပ်မတော်ဟု ပြင်ဆင်ဖွဲ့စည်းချိန်တွင် ဗိုလ်အဆင့်ဖြင့် ဆက်လက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီးနောက် တော်လှန်ရေးအစိုးရ လက်ထက်တွင် ၃၀-၅-၆၂ ရက်နေ့မှစ၍ ဒုတိယ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် (ရေ) အဖြစ် လည်းကောင်း၊ တော်လှန်ရေးအစိုးရ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် လည်းကောင်း၊ သတ္တုတွင်း ဝန်ကြီးဌာနဝန်ကြီးအဖြစ်လည်းကောင်း တာဝန်များ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် တပ်မတော်မှ အငြိမ်းစားယူခဲ့ပြီးနောက် နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင် အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ပြည်သူ့ဥပဒေ အကျိုးဆောင်အဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် လည်းကောင်း၊ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီ ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင် ကော်မတီဝင် အဖြစ်လည်းကောင်း ၁၉၈၈ ခုနှစ်အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ဦးသောင်းထိုက်သည် ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီးဟောင်း ၊ လွတ်လပ်ရေး မော်ကွန်းဝင်ဆင့်နှင့် နိုင်ငံဂုဏ်ရည် (ပထမဆင့်)ရသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဦးသောင်းထိုက်ကို ၁၉၂၇ ခု ၊ ဒီဇင်ဘာလ (၁၂)ရက်နေ့တွင် အဘ ဦးဘရှင် ၊ အမိ ဒေါ်မြင့်တို့မှ စလေမြို့တွင် မွေးဖွားသည်။
မွေးချင်းလေးယောက်အနက် အငယ်ဆုံးသားဖြစ်သည်။
လေးနှစ်သားအရွယ်တွင် ဖခင်ကွယ်လွန်သွားရာ ဦးလေးဖြစ်သူ မြင်းခြံမြို့ ရာဇဝတ်အုပ် ရုံးစားရေးကြီး ဦဘပု ထံ ပြောင်းရွှေ့နေခဲ့သည်။
မြင်းခြံမြို့ အေဘီအမ် (A.B.M) ကျောင်းတွင် ၆တန်းအထိ ပညာသင်ကြားခဲ့၍ မြင်းခြံမြို့ အစိုးရအထက်တန်းကျောင်းတွင် ၉ တန်းအောင် အထိ ဆက်လက်ပညာသင်ခဲ့သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ် ဖြစ်သောအခါ အစ်မရှိရာ တောင်တွင်းကြီးမြို့သို့ ပြောင်းရွေးခဲ့၍ ၁၉၄၄ ခုနှစ်တွင် ဗမာ့ကာကွယ်ရေးတပ်မတော် (ဘီဒီအေ)သို့ ဝင်ရောက်စစ်မှုထမ်းသည်။
စတုတ္ထပတ် မင်္ဂလာဒုံ စစ်တက္ကသိုလ်သို့ တက်ရောက်သင်ကြား အောင်မြင်၍ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးကို ပါဝင်ဆင်နွှဲခဲ့သည်။
၁၉၄၅ ခု နိုဝင်ဘာလတွင် တောင်တွင်းကြီးမြို့ ရွှေပန်းတိမ်နှင့် စိန်ရွှေရတနာကုန်သည် ဦးပိုင် ၊ ဒေါ်သန်းရွှေတို့၏ သမီး ဒေါ်သောင်းသောင်းလေးနှင့် အိမ်ထောင်ကျခဲ့ပြီး သားသမီး (၆)ဦး ထွန်းကားခဲ့သည်။
စစ်ပြီးသောအခါ တပ်မတော်မှနုတ်ထွက်၍ ၁၉၄၆ ခုနှစ် ၊ ဇူလိုင်လ တွင် စစ်ဆေးသော စစ်ပြီးခေတ် ပထမဆုံး တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းကို ခုံအမှတ် S.247 ဖြင့် ဝင်ရောက်ဖြေဆို အောင်မြင်ခဲ့သည်။
အမှတ်ကောင်းသူများသည် ဥပစာ အထက်တန်းတွင် တက်ရောက်သင်ကြားရ၍ ၁၉၄၈ ခုနှစ် မတ်လတွင် ဥပစာ (ဝိဇ္ဇာ)တန်း အောင်မြင်သည်။
တောင်တွင်းကြီးမြို့ အ-ထ-က တွင် အထက်တန်းဆရာ ဝင်လုပ်ရင်း၊ ၁၉၅၁ ခုနှစ် ဗြိတိန်ဆဲင်းဟတ်စ် ဘုရင့်စစ်တက္ကသိုလ်မှ ဗိုလ်လောင်းများခေါ်ယူ၍ လျှောက်ထားရာ အောင်မြင်ပြီး ဆဲင်းဟတ်စ် ဘုရင့်စစ်တက္ကသိုလ် တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။
ဂျော်ဒန်ဘုရင်ဟူစိန်မှာ ၎င်းတို့နှင့်အတူ ဆဲင်းဟတ်စ်မှ အောင်မြင်သူဖြစ်သည်။
၁၈၅၃ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် ဆဲင်းဟတ်စ်မှ အောင်မြင်ပြီး ဒု-ဗိုလ်အဖြစ်ဖြင့် အင်္ဂလန် (School of Artillery, Lark Hill Salisbury Plains) အမြောက်သင်တန်းကျောင်းတွင် ပညာဆက်လက်ပညာသင်ခဲ့သည်။
ဒုဗိုလ်အဖြစ်ဖြင့် မြေပြင်ပစ်အမြောက်တပ်ရင်း (၂) မိတ္ထီလာမြို့တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
မပပ ၂ နှင့် ချယ်ရီစစ်ဆင်ရေး ၊ ဘုရင့်နောင် စစ်ဆင်ရေးများတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲခဲ့သည်။
ဘုရင့်နောင် စစ်ဆင်ရေးတွင် (ဆွပ်ပုံ ၊ ဖာဆောင်း) စခန်းမှ ၂၅ ပေါင်ဒါ အမြောက်မြားနှင့် အချက်ပေါင်း ၁၀ဝ ကျော် ပစ်ခတ်၍ အဝေးဆုံးပြေးသော (Super Charge) နှင့် ပစ်ရာ အမြောက်အအောက်ခံပြား ၊ ရှေ့ကာသံပြားများ ကွဲသည်ကိုတွေ့ရသည်။
၎င်းင်းသည် ၎င်း (Super Charge)နှင့် သည်တစ်ကြိမ်သာ အမြောက်ပစ်ခဲ့ဖူးသည်။
သူ နားအနည်းငယ်လေးနေရခြင်းမှ အမြောက်တပ်တွင် စစ်မှုထမ်းခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
၁၉၅၅ ခုနှစ် ဗထူးမြို့တွင် စစ်တက္ကသိုလ် ဖွင့်လှစ်သောအခါ စစ်တက္ကသိုလ်သို့ ပြောင်းရွှေ့တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၅၈ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ ရရှိခဲ့သည်။
ယင်းနောက် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှပင် အာအယ်လ် (R.L)ဘွဲ့ကိုပါ ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၆၀ ခုနှစ်တါင် အမေရိကန်နိုင်ငံ ဖို့တ်လီဗင်ဝပ် စစ်ဦးစီးတက္ကသိုလ်သို့ တက်ရောက်စစ်ပညာသင်ကြားခဲ့၍ စစ်ဦးစီးတက္ကသိုလ်တက်ရောက်စဉ် စစ်ဦးစီးတက္ကသိုလ်မှ ထုတ်ဝေသော (Military Review) မဂ္ဂဇင်းတွင် ဆောင်းပါးနှစ်ပုဒ် ရေးသားခဲ့သည်။
ပထမ ဆောင်းပါးမှာ ၎င်း ဖို့တ်လီဗင်ဝပ်တက်ရောက်စဉ်မှာပင် M.Rတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ကျောင်းဆင်းပြီး ဩဂုတ်လထဲတွင် ဒုတိယဆောင်းပါးကို M.Rမှ ပုံနှိပ်ခဲ့သည်။
ပထမ ဆောင်းပါးအမည်မှာ (Encirclement methods in Anti-Guerrilla Warfare) ဖြစ်၍ အမေရိကန်တပ်မတော် တန်ပြန် ပြောက်ကျားနှိမ်နင်းရေး မအောင်မြင်ပုံများ ၊ မကျွမ်းကျင်ပုံများ ၊ ဘာကြောင့် ဤသို့ မအောင်မြင်ပုံများကို ဝေဖန်ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ယင်းဆောင်းပါးမှာ အထူးအောင်မြင်သွားပြီး အမေရိကန်မှ ထုတ်ဝေသော Marine Corps Gazette နှင့် Australian Army Journal တို့တွင် ထပ်မံ ပုံနှိပ်ဖော်ပြခဲ့သည်။
ဒုတိယဆောင်းပါးမှာ (What is takes-Essentials of Special operation) ဖြစ်၍ ၊ ၎င်းင်းအမေရိကန် ဦးစီးတက္ကသိုလ်မှ ကျောင်းဆင်းပြီး ၁၉၆၁ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ M.Rတွင် ပုံနှိပ်ခဲ့သည်။
တစ်နှစ်တာကာလအတွင်း ယင်းမဂ်ဂဇင်းအနေနှင့် ဆောင်းပါးရှင်တစ်ဦး၏ ဆောင်းပါးနှစ်ပုဒ်ကို ဖော်ပြခြင်းမှာ အလွန်ဖြစ်တောင့်ဖြစ်ခဲ ဖြစ်သဖြင့် M.R မဂ္ဂဇင်းကို ၎င်းင်းထံ (၆)လ အခမဲ့ပေးပို့ပြီး စာမူခ များလည်း ထိုက်ထိုက်တန်တန် ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
Working People’s Daily နှင့် Guardian သတင်းစာနှင့် မဂ္ဂဇင်းတို့တွင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ဆောင်းပါးပုဒ်ရေ ၂၀ဝ ကျော် ရေးသားခဲ့သည်။
ဒုဗိုလ်မှူးကြီး သောင်းထိုက်သည် ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာနအပြင် အောက်ပါ နယ်ဘက်ဌာနများတွင် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါသေးသည်။
အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာနတွင် ၁၉၆၂ မှ ၁၉၆၄ အထိ အထူးအရာရှိအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
အလုပ်သမားအထူးအရာရှိအဖြစ် ကမ္ဘာ့အလုပ်သမားညီလာခံသို့ ၁၉၆၃ နှင့် ၁၉၆၄ နှစ်နှစ်ဆက်တိုက် တက်ရောက်ခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာန အတွင်းဝန် (နောက်ပိုင်း ဝန်ကြီးချုပ်) သူရ ဦးထွန်းတင် နှင့်အတူ တက်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် ဂျီဒီအာနိုင်ငံ (အရှေ့ဂျာမနီ) သတင်းစာ သင်တန်းတက်ရောက်၍ ကျောင်းဆင်းသောအခါ ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာနတွင် သတင်းစာသင်တန်း ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် အထူးအရာရှိအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးဌာနတွင် နိုင်ငံတကာရေးရာနှင့် နိုင်ငံတကာ အဖွဲ့အစည်းများ ဌာနကြီး ၂ ခုတွင် ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၆၉ ကမ်ဘာ့ကုလသမဂ်ဂ အထွေထွေ ညီလာခံသို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။
နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးဌာနတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း မြန်မာ-အိန္ဒိယ နယ်ခြား ကော်မရှင်အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
နိုင်ငံတော်သမ်မတကြီး (ဦးနေဝင်း) ချစ်ကြည်ရေး ခရီးများတွင် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
စင်ကာပူ ၊ မလေးရှား ၊ အင်ဒိုနီးရှား ၊ ဩစတြေးလျ ၊ နယူးဇီလန်နိုင်ငံများသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။
၁၉၆၉ တွင် ဗထူးစစ်ဦးစီးတက်ကသိုလ် နည်းပြအရာရှိအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်နှင့် ၇၁ ခုနှစ်တွင် ခလရ (၈၉) တပ်ရင်းမှူးအဖြစ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် ဂျီဒီအာနိုင်ငံ (အရှေ့ဂျာမနီ)သို့ မြန်မာသံရုံး ယာယီသံရုံး တာဝန်ခံနှင့် ပထမ အတွင်းဝန်အဖြစ် သွားရောက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ဇနီးနှင့် သားသမီး ၃ ဦးပါ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
၁၉၇၅ ခုနှစ်တွင် ဒုဗိုလ်မှူးကြီးဟောင်း သောင်းထိုက်သည် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေခဲ့စဉ် ၎င်းင်းလက်အောက်မှ အရာရှိနှစ်ဦးကို သံအမတ်အဖြစ် နှင့် သံမှူး Counsellor အဖြစ် နိုင်ငံခြားသို့စေလွှတ်ခဲ့သည်။
၎င်း၌ ဘာအပြစ်မှမရှိဘဲ ၎င်းင်းလက်အောက်မှ အရာရှိနှစ်ဦးကို သူ့ထက်ရာထူးကြီးသည့်နေရာတွင် ခန့်ထားသည်ကို သည်းမခံနိုင်ဘဲ ၎င်းဆန္ဒအလျောက် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။