kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
သမိုင်းကြောင်း ပြတိုက်အဆောက်အဦကို ၁၈၉၅ ခုနှစ်နှင့် ၁၉၀၁ ခုနှစ်အကြားတွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ဤအဆောက်အဦသည် မူလက Taghiyev မိသားစု၏ နေအိမ်ဖြစ်ခဲ့သည်။
အဆောက်အဦကို ပိုလန်လူမျိုးဗိသုကာပညာရှင်Józef Gosławski က ဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့ပြီး အီတလီပုံစံကိုတုပထားသည်။
ပြတိုက်ညွှန်ကြားရေးမှူးများ +PeriodDirector 1920–1921 Y. Stanevic 1921 S. Savelyev 1923 Mammad Malikov 1923 Sheikh Ismail 1923–1928 1928–1932 Sero Manutsyan 1932–1934 A. Melkumyan 1934–1937 M. Salamov 1937 A. Klimov 1938–1939 B. Ishanov 1939 Leviatov V.N. (acting) 1939 D. Mehdiyev 1940–1942 Zeynal Aliyev (acting) 1942–1947 V. Leviatov 1947–1952 1952–1953 Ishag Jafarzadeh 1953 V.I. Soxatsky (acting) 1953–1954 Mammad Efendiyev 1954–1961 1961–1998 1998 1998–present ပြင်ပလင့်များ ကိုးကား ကဏ္ဍ:အဇာဘိုင်ဂျန်နိုင်ငံရှိ လည်ပတ်စရာနေရာများ။
မိဘများသည် သားသမီးများအပေါ် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာဟူသော ဗြဟ္မစိုရ်တရားများဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ကြသည်။
သားသမီးများ လူ့ဘဝတွင် အောင်မြင်စွာ ရပ်တည်နိုင်ရန် မိဘများတွင် တာဝန်များစွာရှိသည်။
မိဘများလိုက်နာရမည့် အဓိကကျသော ကျင့်ဝတ်များကို ပါထိကဝဂ်နှင့် ၎င်းအဋ္ဌကထာအတိုင်း အောက်တွင်ဖော်ပြထားပါသည်။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၃၆။
) ၁. မကောင်းမှုမှ တားမြစ်ခြင်း (ပါပါ နိဝါရေန္တိ) မိဘများသည် သားသမီးများအား မကောင်းမှုများမှ ရှောင်ရှားရန် သွန်သင်ဆုံးမရမည်။
အပြစ်ပေးခြင်း၊ ဆူငေါက်ခြင်းများဖြင့်သာမက မကောင်းမှု၏ အပြစ်ကိုပါ ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြပြီး နားလည်စေရမည်။
"သား/သမီး၊ ဤသို့ မပြုလုပ်ပါနှင့်" ဟု တားမြစ်ရမည်။
ပြုလုပ်မိပါကလည်း ပြစ်တင်ဝေဖန်ရမည်။
၂. ကောင်းမှုတွင် စေ့ဆော်ခြင်း (ကလျာဏေ နိဝေသေန္တိ) မိဘများသည် သားသမီးများအား ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်ရန် တိုက်တွန်းအားပေးရမည်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ အလှူအတန်းပြုလုပ်ခြင်း၊ သီလကို လိုက်နာခြင်း စသည်တို့တွင် စေ့ဆော်ပေးရမည်။
အနာထပိဏ်သူဌေးကြီးကဲ့သို့ လှူဒါန်းခြင်းဖြင့်လည်း စံပြအဖြစ် တင်ပြပေးရမည်။
၃. အတတ်ပညာကို သင်ကြားပေးခြင်း (သိပ္ပံ သိက္ခာပေန္တိ) မိဘများသည် သားသမီးများအား မိမိတို့ တတ်မြောက်သော အတတ်ပညာကို သင်ကြားပေးရမည်။
မိမိတို့၏ အတွေ့အကြုံနှင့် အတတ်ပညာကို ဝေမျှပေးခြင်းဖြင့် သားသမီးများ၏ အနာဂတ်အတွက် အထောက်အပံ့ ဖြစ်စေရမည်။
အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းအတွက် အထောက်အပံ့ဖြစ်စေမည့် အတတ်ပညာကို ဦးစားပေး သင်ကြားပေးသင့်သည်။
၄. သင့်လျော်သော အိမ်ထောင်ဖက်နှင့် ပေါင်းဖက်ပေးခြင်း (ပတိရူပေန ဒါရေန သံယောဇေန္တိ) မိဘများသည် သားသမီးများ အရွယ်ရောက်လာသောအခါ သင့်လျော်သော အိမ်ထောင်ဖက်ကို ရှာဖွေပေးရမည်။
အိမ်ထောင်ဖက်သည် သားသမီးများနှင့် လိုက်ဖက်ညီသော၊ ယဉ်ကျေးလိမ္မာသော၊ အကျင့်စာရိတ္တကောင်းမွန်သော သူဖြစ်ရမည်။
၅. အချိန်တန်လျှင် အမွေပေးခြင်း (သမယေ ဒါယဇ္ဇံ နိယျာဒေန္တိ) မိဘများသည် သားသမီးများအား အချိန်တန်လျှင် မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဝေစုပေးရမည်။
ပေးသင့်သောအချိန်တွင် ပေးခြင်းသည် သင့်လျော်သည်။
ဥပမာ - ကြီးပြင်းချိန်၊ အိမ်ထောင်ပြုချိန် စသည်တို့တွင် ပေးသင့်သည်။
နောက်ဆုံးအချိန်တွင်ပင် "ဤဥစ္စာဖြင့် ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုပါ" ဟု မှာကြားပြီး ပေးအပ်နိုင်သည်။
ဤဖော်ပြပါ မိဘကျင့်ဝတ်များသည် မိဘနှင့် သားသမီးတို့အကြား ချစ်ခင်လေးစားမှု၊ ကူညီဖေးမမှုနှင့် တာဝန်ယူမှုကို အခြေခံထားပါသည်။
ဤကျင့်ဝတ်များကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် မိဘများသည် သားသမီးများအား ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ပြီး သားသမီးများသည်လည်း လူမှုအဖွဲ့အစည်းတွင် အကျိုးပြုသော နိုင်ငံသားကောင်းများ ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။
မိဘကျင့်ဝတ် ငါးပါး မကောင်းမြစ်တာ၊ ကောင်းရာညွှန်လတ်၊ အတတ်သင်စေ၊ ပေးဝေနှီးရင်း၊ ထိမ်းမြားခြင်းလျှင်၊ ဝတ်ငါးအင်၊ ဖခင်မယ်တို့တာ။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မိသားစု။
သားသမီးများသည် မိဘများ၏ ကျေးဇူးကို သိတတ်ရမည်။
မိဘများသည် သားသမီးများအား မွေးဖွားပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း၊ ပညာသင်ကြားပေးခြင်း၊ အိမ်ထောင်ဖက် ရှာဖွေပေးခြင်း စသည့် ကျေးဇူးများစွာကို ပြုမူခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သားသမီးများသည် မိဘများအပေါ် ရိုသေလေးစားမှုရှိရုံသာမက မိဘများအိုမင်းမစွမ်းဖြစ်ချိန်တွင် ပြုစုလုပ်ကျွေးရန် တာဝန်ရှိသည်။
သားသမီးများလိုက်နာရမည့် အဓိကကျသော ကျင့်ဝတ်များကို ပါထိကဝဂ်နှင့် ၎င်းအဋ္ဌကထာအတိုင်း အောက်တွင်ဖော်ပြထားပါသည်။
) ၁. လုပ်ကျွေးပြုစုခြင်း (ဘတော နေ ဘရိဿာမိ) သားသမီးများသည် မိဘများအား အစားအသောက်၊ အဝတ်အထည်၊ နေထိုင်စရာ စသည်တို့ဖြင့် လုပ်ကျွေးပြုစုရမည်။
မိဘများ ငယ်ရွယ်စဉ်အခါ မိဘများက သားသမီးများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သကဲ့သို့ သားသမီးများကလည်း မိဘများ အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်ချိန်တွင် ပြန်လည် ပြုစုလုပ်ကျွေးရမည်။
၂. ကိစ္စများ ဆောင်ရွက်ပေးခြင်း (ကိစ္စံ နေသံ ကရိဿာမိ) သားသမီးများသည် မိဘများ၏ လိုအပ်သော ကိစ္စများကို ကူညီဆောင်ရွက်ပေးရမည်။
မိဘများ အလုပ်များနေချိန်တွင် အိမ်မှုကိစ္စများ၊ အခြားကိစ္စရပ်များကို ကူညီပေးခြင်းဖြင့် မိဘများ၏ ဝန်ကို ပေါ့ပါးစေရမည်။
၃. မျိုးရိုးကို ထိန်းသိမ်းခြင်း (ကုလဝံသံ ဌပေဿာမိ) သားသမီးများသည် မိဘများ၏ မျိုးရိုးကို ထိန်းသိမ်းရမည်။
မိဘများ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများကို မပျက်စီးစေဘဲ ထိန်းသိမ်းရမည်။
မိဘများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရမည်။
မိဘများ၏ အဆုံးအမကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် မိဘများ၏ မျိုးရိုးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရမည်။
၄. အမွေကို ခံယူခြင်း (ဒါယဇ္ဇံ ပဋိပဇ္ဇာမိ) သားသမီးများသည် မိဘများ၏ အမွေကို ခံယူရမည်။
မိဘများသည် သားသမီးများအား ဝေစုပေးရန် တာဝန်ရှိသည်။
သားသမီးများသည် မိဘများ၏ အမွေကို ခံယူပြီး မိဘများ၏ လုပ်ငန်းကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့် မိဘများ၏ အမွေကို ထိန်းသိမ်းရမည်။
၅. ကွယ်လွန်သူတို့အတွက် ကုသိုလ်ပြုခြင်း (အထ ဝါ ပန ပေတာနံ ကာလင်္ကတာနံ ဒက္ခိဏံ အနုပ္ပဒဿာမိ) သားသမီးများသည် မိဘများ ကွယ်လွန်သွားပါက မိဘများအတွက် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်ပေးရမည်။
မိဘများအား ရည်စူး၍ ဒါနပြုခြင်း၊ တရားဘာဝနာ အားထုတ်ခြင်းဖြင့် မိဘများအား အမှတ်ရနေစေရမည်။
ဤဖော်ပြပါ သားသမီးကျင့်ဝတ်များသည် မိဘနှင့် သားသမီးတို့အကြား ချစ်ခင်လေးစားမှု၊ အပြန်အလှန် ကူညီမှုနှင့် တာဝန်ယူမှုကို အခြေခံထားပါသည်။
ဤကျင့်ဝတ်များကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် သားသမီးများသည် မိဘများအပေါ် ကျေးဇူးသိတတ်သော သားကောင်း၊ သမီးကောင်းများ ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။
သားသမီးကျင့်ဝတ် ငါးပါး ကျွေးမွေးမပျက်၊ ဆောင်ရွက်စီမံ၊ မွေခံထိုက်စေ၊ လှူမျှဝေ၍၊ စောင့်လေမျိုးနွယ်၊ ဝတ်ငါးသွယ်၊ ကျင့်ဖွယ်သားတို့တာ။
မိတ်ဆွေကောင်းတစ်ဦးသည် သစ္စာရှိခြင်း၊ ကူညီဖေးမခြင်း၊ အားပေးအားမြှောက်ပြုခြင်း စသည့် အရည်အချင်းများရှိသည်။
မိတ်ဆွေကောင်းများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် လေးစားမှု၊ ယုံကြည်မှုနှင့် နားလည်မှုကို အခြေခံ၍ ဆက်ဆံကြသည်။
မိတ်ဆွေကောင်းများအပေါ် လိုက်နာရမည့် အဓိကကျသော ကျင့်ဝတ်များကို ပါထိကဝဂ်နှင့် ၎င်းအဋ္ဌကထာအတိုင်း အောက်တွင်ဖော်ပြထားပါသည်။
(ဒီ၊၃၊၁၅၅။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၃၉။
) ၁. ပေးကမ်းခြင်း (ဒါနေန) မိတ်ဆွေကောင်းများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လိုအပ်သည်များကို ပေးကမ်းကူညီရမည်။
ငွေကြေး၊ ပစ္စည်းဥစ္စာများသာမက အကြံဉာဏ်၊ အကူအညီများကိုလည်း ပေးကမ်းနိုင်ပါသည်။
ပေးကမ်းခြင်းဖြင့် မိတ်ဆွေများအကြား ဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။
၂. ချစ်ဖွယ်သော စကားကို ပြောခြင်း (ပေယျဝဇ္ဇေန) မိတ်ဆွေကောင်းများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ချစ်ဖွယ်သော စကားကို ပြောဆိုရမည်။
ရိုင်းစိုင်းသော စကား၊ ကုန်းချောသော စကားများကို ရှောင်ရှားရမည်။
ချစ်ဖွယ်သော စကားကို ပြောဆိုခြင်းဖြင့် မိတ်ဆွေများအကြား စိတ်ချမ်းသာမှုကို ရရှိစေသည်။
၃. အကျိုးရှိသော အမှုကို ပြုခြင်း (အတ္ထစရိယာယ) မိတ်ဆွေကောင်းများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကျိုးရှိသော အမှုများကို ပြုလုပ်ပေးရမည်။
ကူညီရမည့် အချိန်တွင် ကူညီပေးခြင်း၊ အကြံဉာဏ်ပေးရမည့် အချိန်တွင် အကြံဉာဏ်ပေးခြင်း စသည်တို့ကို ပြုလုပ်ရမည်။
အကျိုးရှိသော အမှုများကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် မိတ်ဆွေများအကြား ယုံကြည်မှုကို တိုးပွားစေသည်။
၄. တူမျှသော အမူအကျင့် ရှိခြင်း (သမာနတ္တတာယ) မိတ်ဆွေကောင်းများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တူမျှသော အမူအကျင့် ရှိရမည်။
အသက်အရွယ်၊ အဆင့်အတန်း၊ ပညာအရည်အချင်း စသည်တို့ ကွာခြားပါစေ အမူအကျင့်အားဖြင့် တူညီစွာ ဆက်ဆံရမည်။
တူမျှသော အမူအကျင့် ရှိခြင်းဖြင့် မိတ်ဆွေများအကြား ခင်မင်မှုကို ပိုမိုခိုင်မြဲစေသည်။
၅. မလိမ်လည်ခြင်း (အဝိသံဝါဒနတာယ) မိတ်ဆွေကောင်းများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မလိမ်လည်ရပါ။
သစ္စာရှိစွာ ဆက်ဆံရမည်။
မိတ်ဆွေချင်း အချင်းချင်း လိမ်လည်ပါက ယုံကြည်မှုကို ပျက်ပြားစေသည်။
မလိမ်လည်ခြင်းဖြင့် မိတ်ဆွေများအကြား ဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။
ဤဖော်ပြပါ မိတ်ဆွေကျင့်ဝတ်များသည် မိတ်ဆွေများနှင့် သာယာသော ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် အပြန်အလှန် အကူအညီအထောက်အပံ့များ ရရှိရန်အတွက် အရေးပါသည်။
ဤကျင့်ဝတ်များကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် မိတ်ဆွေများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ယုံကြည်မှုနှင့် လေးစားမှုကို ရရှိရုံသာမက အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် အပြန်အလှန် ကူညီဖေးမနိုင်ပါသည်။
ကျေးဇူးခံ မိတ်ဆွေများ မိတ်ဆွေကောင်းတစ်ဦးသည် ဘဝတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသည်။
ကျေးဇူးခံ မိတ်ဆွေကောင်းတစ်ဦးအတွက် အဓိကကျသော ကျင့်ဝတ်များကို အောက်တွင်ဖော်ပြထားပါသည်။
၁. ပေါ့ဆသောအခါ စောင့်ရှောက်ခြင်း (ပမတ္တံ ရက္ခန္တိ) မိတ်ဆွေသည် ပေါ့ဆနေချိန်တွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စောင့်ရှောက်ရမည်။
မိတ်ဆွေတစ်ဦး ပျက်စီးတော့မည့် အခြေအနေတွင် အခြားမိတ်ဆွေက သတိပေးခြင်း၊ ကူညီခြင်းဖြင့် ကာကွယ်ပေးရမည်။
၂. ပေါ့ဆသောအခါ စည်းစိမ်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်း (ပမတ္တဿ သာပတေယျံ ရက္ခန္တိ) မိတ်ဆွေတစ်ဦး ပေါ့ဆနေချိန်တွင် ကျန်မိတ်ဆွေများက ၎င်း၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ထိန်းသိမ်းပေးရမည်။
မိတ်ဆွေ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးရမည်။
၃. ကြောက်ရွံ့သောအခါ ခိုကိုးရာ ဖြစ်ခြင်း (ဘီတဿ သရဏံ ဟောန္တိ) မိတ်ဆွေတစ်ဦး ကြောက်ရွံ့နေချိန်တွင် အခြားမိတ်ဆွေများက ခိုကိုးရာ ဖြစ်ပေးရမည်။
ကြောက်ရွံ့နေသော မိတ်ဆွေအား နှစ်သိမ့်အားပေးခြင်း၊ စိတ်ခွန်အားပေးခြင်းဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်မြောက်စေရမည်။
၄. အခက်အခဲ၌ မစွန့်ပစ်ခြင်း (အာပဒါသု န ဝိဇဟန္တိ) မိတ်ဆွေတစ်ဦး အခက်အခဲကြုံတွေ့နေချိန်တွင် မိတ်ဆွေကောင်းများသည် စွန့်ပစ်ခြင်း မပြုရပါ။
အခက်အခဲကို အတူတကွ ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ရန် ကူညီပေးရမည်။
၅. အဆက်အသွယ်မပြတ်ခြင်း (အပရပဇာ စဿ ပဋိပူဇေန္တိ) မိတ်ဆွေကောင်းများသည် မိတ်ဆွေ၏ သားသမီးများ၊ ဆွေမျိုးများနှင့်လည်း အဆက်အသွယ် မပြတ်ရပါ။
၎င်းတို့အား ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံရမည်။
မင်္ဂလာဆောင်၊ နှစ်ပတ်လည်နေ့ စသည့် အခမ်းအနားများတွင်လည်း ပါဝင်ဆင်နွှဲပေးရမည်။
ဤဖော်ပြပါ မိတ်ဆွေကျင့်ဝတ်များသည် မိတ်ဆွေအချင်းချင်း ရိုသေလေးစားမှု၊ အပြန်အလှန် ကူညီမှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို အခြေခံထားပါသည်။
ဤကျင့်ဝတ်များကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် မိတ်ဆွေများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကူညီပံ့ပိုးနိုင်ပြီး ခိုင်မြဲသော မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ရပေသည်။
ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် မိတ်ဆွေတု လေးမျိုး မိတ်ဆွေစစ် လေးမျိုး ကိုးကား Category:မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု။
အလုပ်ရှင်ကောင်းတစ်ဦးသည် မိမိ၏ ဝန်ထမ်းများအပေါ် တရားမျှတမှုနှင့် ဂရုဏာစိတ်အပြည့်ဖြင့် ဆက်ဆံရမည်။
ဝန်ထမ်းများ၏ လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို လေးစားပြီး လုပ်ငန်းခွင်တွင် သာယာသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးရမည်။
အလုပ်ရှင်တစ်ဦးအတွက် အဓိကကျသော တာဝန်များကို ပါထိကဝဂ်နှင့် ၎င်းအဋ္ဌကထာအတိုင်း အောက်တွင်ဖော်ပြထားပါသည်။
) ၁. လုပ်ငန်းတာဝန်ကို သင့်လျော်စွာ ခွဲဝေပေးခြင်း (ယထာဗလံ ကမ္မန္တသံဝိဓာနေန) အလုပ်ရှင်သည် ဝန်ထမ်းများ၏ အရည်အချင်းနှင့် အားသာချက်ပေါ်မူတည်၍ လုပ်ငန်းတာဝန်များကို သင့်လျော်စွာ ခွဲဝေပေးရမည်။
ဝန်ထမ်းများ၏ စွမ်းရည်ထက် ကျော်လွန်သော လုပ်ငန်းတာဝန်ကို မပေးအပ်သင့်ပါ။
ဝန်ထမ်းများ လုပ်ငန်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ကိုင်နိုင်ရန် လိုအပ်သော လေ့ကျင့်မှုနှင့် အထောက်အပံ့ကို ပံ့ပိုးပေးရမည်။
အဋ္ဌကထာအရဆိုလျှင် ငယ်ရွယ်သူ လုပ်နိုင်သည့်အလုပ်ကို အသက်ကြီးသူကို မခိုင်းစေရ၊ အသက်ကြီးသူ လုပ်နိုင်သည့်အလုပ်ကို ငယ်ရွယ်သူကို မခိုင်းစေရ။
အမျိုးသမီးလုပ်နိုင်သည့်အလုပ်ကို အမျိုးသားကို မခိုင်းစေရ၊ အမျိုးသားလုပ်နိုင်သည့်အလုပ်ကို အမျိုးသမီးကို မခိုင်းစေရ။
မိမိတို့၏ ဝန်ထမ်းများ၏ အားအင်နှင့် လျော်ညီစွာ လုပ်ငန်းတာဝန်ကို ခွဲဝေပေးရမည်။
၂. လစာနှင့် အခြားခံစားခွင့်များကို မျှတစွာ ပေးအပ်ခြင်း (ဘတ္တဝေတနာနုပ္ပဒါနေန) အလုပ်ရှင်သည် ဝန်ထမ်းများအား လုပ်ခလစာနှင့် အခြားခံစားခွင့်များကို မျှတစွာ ပေးအပ်ရမည်။
လုပ်ခလစာသည် ဝန်ထမ်းများ၏ လုပ်အားနှင့် တန်ဖိုးကို ထင်ဟပ်စေရမည်။
ဝန်ထမ်းများ၏ လိုအပ်ချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး မျှတသော လစာစနစ်ကို ကျင့်သုံးရမည်။
အဋ္ဌကထာအရဆိုလျှင် မိမိ၏ ဝန်ထမ်းများသည် ငယ်ရွယ်သူလား၊ တစ်ကိုယ်တည်းလား စသည်ကို သေချာစွာ စဉ်းစားပြီး လစာနှင့် အခြားထောက်ပံ့ကြေးများကို သင့်လျော်စွာ ပေးအပ်ရမည်။
၃. ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ခြင်း (ဂိလာနုပဋ္ဌာနေန) အလုပ်ရှင်သည် ဝန်ထမ်းများ၏ ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ရမည်။
ဝန်ထမ်းများ နေမကောင်းဖြစ်ပါက ဆေးဝါးနှင့် လိုအပ်သော အကူအညီကို ပံ့ပိုးပေးရမည်။
လုပ်ငန်းခွင်တွင် ကျန်းမာရေးနှင့် ဘေးကင်းရေးကို အထူးဂရုပြုရမည်။
အဋ္ဌကထာအရဆိုလျှင် ဝန်ထမ်းများ နေမကောင်းဖြစ်ပါက အလုပ်မခိုင်းဘဲ သင့်လျော်သော ဆေးဝါးများ ပေးပြီး ပြုစုပေးရမည်။
၄. အောင်မြင်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ဝေမျှခြင်း (အစ္ဆရိယာနံ ရသာနံ သံဝိဘာဂေန) အလုပ်ရှင်သည် လုပ်ငန်းတွင် အောင်မြင်မှုရရှိပါက ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ ဝေမျှခံစားရမည်။
အောင်မြင်မှုအတွက် ဆုလာဘ်များ ပေးခြင်းဖြင့် ဝန်ထမ်းများအား အားပေးရမည်။
လုပ်ငန်းခွင်တွင် ပျော်ရွှင်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးရမည်။
အဋ္ဌကထာအရဆိုလျှင် အထူးကောင်းမွန်သော အစားအစာများ ရရှိပါက မိမိတစ်ယောက်တည်း မစားဘဲ ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ ဝေမျှခံစားရမည်။
၅. အားလပ်ရက်ပေးခြင်း (သမယေ ဝေါဿဂ္ဂေန) အလုပ်ရှင်သည် ဝန်ထမ်းများ၏ အချိန်ကို လေးစားရမည်။
ဝန်ထမ်းများအား အချိန်ပိုလုပ်ခိုင်းလိုပါက သင့်လျော်သော လုပ်အားခကို ပေးအပ်ရမည်။
ဝန်ထမ်းများအား အချိန်မှန် အလုပ်တက်၊ အလုပ်ဆင်းစေရမည်။
အခါအားလျော်စွာ အားလပ်ခွင့်ပေးခြင်း၊ အဝတ်တန်ဆာ စသည်ပေးခြင်းဖြင့်လည်း ပြုစုအပ်ပါသည်။
အဋ္ဌကထာအရဆိုလျှင် ဝန်ထမ်းများ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အလုပ်လုပ်ကိုင်ရပါက မပင်ပန်းစေရန် အချိန်ကို ကြည့်ပြီး အနားယူခွင့်ပေးရမည်။
အခါအားလျော်စွာ ပွဲလမ်းသဘင်များတွင် ဆုလာဘ်များ၊ အဝတ်အစားများနှင့် အစားအသောက်များ ပေး၍ ဝန်ထမ်းများအား ပျော်ရွှင်စေရမည်။
ဤဖော်ပြပါ အလုပ်ရှင်၏ တာဝန်များသည် အလုပ်ရှင်နှင့် ဝန်ထမ်းတို့အကြား ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် လုပ်ငန်း၏ အောင်မြင်မှုကို အထောက်အကူပြုရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။
ဤတာဝန်များကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် အလုပ်ရှင်သည် ဝန်ထမ်းများအား တန်ဖိုးထားကြောင်း ပြသနိုင်ပြီး ဝန်ထမ်းများသည်လည်း လုပ်ငန်းတွင် ပျော်ရွှင်စွာ လုပ်ကိုင်နိုင်ပါသည်။
ဝန်ထမ်းကောင်းတစ်ဦးသည် မိမိ၏ အလုပ်ရှင်အပေါ် ရိုသေလေးစားမှုရှိရုံသာမက လုပ်ငန်းခွင်တွင်လည်း ကြိုးစားအားထုတ်ရမည်။
အလုပ်ရှင်နှင့် အတူတကွ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် လုပ်ငန်း၏ အောင်မြင်မှုကို အထောက်အကူပြုရမည်။
ဝန်ထမ်းကောင်းတစ်ဦးအတွက် အဓိကကျသော ကျင့်ဝတ်များကို ပါထိကဝဂ်နှင့် ၎င်းအဋ္ဌကထာအတိုင်း အောက်တွင်ဖော်ပြထားပါသည်။
) ၁. စောလျင်စွာ ထခြင်း (ပုဗ္ဗုဋ္ဌာယိနော စ ဟောန္တိ) ဝန်ထမ်းသည် အလုပ်ချိန်မတိုင်မီ စောလျင်စွာ အလုပ်ခွင်သို့ ရောက်ရှိရမည်။
အလုပ်ကို စောစီးစွာ စတင်ခြင်းဖြင့် မိမိ၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်မည်။
အခြားဝန်ထမ်းများနှင့်လည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အချိန်ရရှိမည်။
၂. နောက်ကျမှ အိပ်ခြင်း (ပစ္ဆာ နိပါတိနော စ) ဝန်ထမ်းသည် အလုပ်ချိန်ပြီးနောက်မှ အိပ်ရာဝင်သင့်သည်။
အလုပ်ချိန်အတွင်း မိမိ၏ တာဝန်ကို အပြီးသတ်ဆောင်ရွက်ပြီးမှ အနားယူသင့်သည်။
အလုပ်ရှင်နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအပေါ် တာဝန်ယူမှုနှင့် လေးစားမှု ပြသခြင်းဖြစ်သည်။
၃. ပေးအပ်သော အရာကို ယူခြင်း (ဒိန္နာဒါယိနော စ) ဝန်ထမ်းသည် အလုပ်ရှင်မှ ပေးအပ်သော အရာကိုသာ ယူရမည်။
ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မည်သည့်အရာကိုမျှ မယူရပါ။
အလုပ်ရှင်၏ ပစ္စည်းဥစ္စာကို ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံရမည်။
အဋ္ဌကထာအရဆိုလျှင် ခိုးယူခြင်းမရှိဘဲ အလုပ်ရှင်မှ ပေးအပ်သော အရာကိုသာ ယူရမည်။
၄. ကောင်းစွာ လုပ်ကိုင်ခြင်း (သုကတကမ္မကရာ စ) ဝန်ထမ်းသည် မိမိ၏ လုပ်ငန်းတာဝန်ကို ကောင်းမွန်စွာ ထမ်းဆောင်ရမည်။
ပျင်းရိခြင်းမရှိဘဲ ကြိုးစားအားထုတ်ရမည်။
လုပ်ငန်းကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် မိမိ၏ အရည်အချင်းကို အသုံးချရမည်။
အဋ္ဌကထာအရဆိုလျှင် "ဒီအလုပ်ကို ငါတို့လုပ်ရင် ဘာရမှာလဲ" ဟု မတွေးဘဲ စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် လုပ်ငန်းကို ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ကိုင်ရမည်။
၅. ဂုဏ်သတင်းကို ထိန်းသိမ်းခြင်း (ကိတ္တိဝဏ္ဏဟရာ စ) ဝန်ထမ်းသည် မိမိ၏ အလုပ်ရှင်၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထိန်းသိမ်းရမည်။
အလုပ်ရှင်အကြောင်း မကောင်းသော စကားများကို မပြောဆိုရပါ။
အလုပ်ရှင်၏ ကောင်းကြောင်းကိုသာ ပြောဆိုရမည်။
အဋ္ဌကထာအရဆိုလျှင် "ငါတို့ အလုပ်ရှင်နဲ့ တူတဲ့သူ ဘယ်မှာရှိလဲ၊ ငါတို့က ကျွန်ဖြစ်နေတာကိုတောင် မသိကြဘူး၊ သူတို့က အရှင်သခင်ဖြစ်နေတာကိုတောင် မသိကြဘူး၊ ငါတို့ကို ဒီလောက်တောင် ကရုဏာပြနေတာ" ဟု အလုပ်ရှင်၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြောဆိုရမည်။
ဤဖော်ပြပါ ဝန်ထမ်းကျင့်ဝတ်များသည် အလုပ်ရှင်နှင့် ဝန်ထမ်းတို့အကြား ရိုသေလေးစားမှု၊ အပြန်အလှန် ကူညီမှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို အခြေခံထားပါသည်။
ဤကျင့်ဝတ်များကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် ဝန်ထမ်းသည် မိမိ၏ လုပ်ငန်းခွင်တွင် တာဝန်ကျေပွန်သော ဝန်ထမ်းကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။
သာမညကာနိတ္ထေရ်သည် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါ ပုရိဗိုဇ်တစ်ဦး၏သားဖြစ်ခဲ့ပြီး "သာမညကာနိ"အမည်ကို ရခဲ့လေသည်။
ငယ်စဉ်အခါ သာမညကာနိသည် ဘုရားရှင်တို့၏ အကြောင်းကို ကြားနာခဲ့ရပြီး ဘုရားရှင်တို့အား အလွန်ကြည်ညို လေးစားခဲ့သည်။
ချိန်တန်အရွယ်ရောက် လူလားမြောက်သောအခါ တစ်နေ့တွင် သာမညကာနိသည် မြတ်စွာဘုရား၏ ယမိုက်ပြာဋိဟာကိုမြင်တွေ့ပြီး ကြည်ညိုစိတ်များ ပိုမိုအားကြီးလာခဲ့သည်။
ထိုအံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် သာမညကာနိသည် မြတ်စွာဘုရားရှင်ထံတွင် ရဟန်းပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ရဟန်းပြုပြီးနောက် သာမညကာနိသည် စရိုက်အားလျော်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားများအားထုတ်ခဲ့သည်။
ဈာန်ကို အခြေခံသော ဝိပဿနာကို ကြိုးစားပွားများပြီး အားထုတ်မှုအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့လေသည်။
ထေရ်အကြောင်းကို ဆက်လက်လေ့လာမည်ဆိုပါက ထေရ်၏ အတိတ်ဘဝများတွင် ပြုခဲ့သော ကုသိုလ်ကောင်းမှုများအကြောင်းကိုလည်း ဇာတ်လမ်းများ၌ တွေ့ရှိရသည်။
အတိတ်ဘဝတစ်ခုတွင် ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တော်အခါ လူ့ဘဝဖြင့်ပင် ဘုရားရှင်ကို ဖူးတွေ့ခွင့်ရခဲ့ပြီး ညောင်စောင်းကုတင်တစ်ခုကို လှူဒါန်းခဲ့ဖူးသည်။
ထိုကောင်းမှုကြောင့် နတ်ပြည်၊ လူ့ပြည်တို့၌ ကျင်လည်ခဲ့ရကြောင်း ဆိုသည်။
သာမညကာနိတ္ထေရ်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် အရေးပါသော ထေရ်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ခြင်း၊ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းနှင့် ဉာဏ်ပညာထူးချွန်ခြင်းတို့ကြောင့် ရဟန်းများအတွက် စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် လေးစားခြင်းခံရသည်။
(ထေရ၊ ဋ္ဌ၊ ၁။
၁၂၃) ဤစာပိုဒ်သည် ထေရ်အကြောင်းကို ရေးသားထားသော ကျမ်းဂန်ကိုးကားချက်ဖြစ်သည်။
ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ။
"သေခိယ" ဟူသော စကားလုံးသည် "သိက္ခာ" (သင်ယူခြင်း၊ ကျင့်ကြံခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခြင်း) မှ ဆင်းသက်လာပြီး "သိက္ခိတဗ္ဗာတိ သေခိယာ" - သင်ယူအပ်၊ ကျင့်ကြံအပ်၊ အားထုတ်အပ်သောကြောင့် "သေခိယ" မည်သည်ဟု ဝိဂြိုဟ်ပြု ဆိုပါသည်။
သေခိယ သိက္ခာပုဒ်များ ဆိုသည်မှာ ရဟန်းတော်များ လိုက်နာ ကျင့်သုံးရန်၊ သင်ယူ လေ့ကျင့်ရန် သင့်လျော်သော အပြုအမူ၊ အနေအထိုင်၊ ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ စည်းကမ်းချက်များ ဖြစ်ကြပါသည်။
၎င်းတို့ကို သိရှိနားလည်အောင် သင်ယူရမည်၊ သိရှိသည့်အတိုင်း လိုက်နာ ကျင့်သုံးရမည်၊ ကျင့်သုံးနိုင်အောင် သတိဖြင့် ကြိုးစား အားထုတ်ရမည်ဟု ဆိုလိုပါသည်။
သေခိယ အရေအတွက် ပါတိမောက် ပါဠိတော်တွင် သေခိယ သိက္ခာပုဒ် (၇၅) ပါးကို စုစည်း ပြဆိုထားလေ့ ရှိသော်လည်း၊ ပါရာဇိက (၄) ပါး စသည်ကဲ့သို့ တိကျသော အရေအတွက်ဖြင့် "ပဉ္စသတ္တတိ (၇၅) ပါးသော သေခိယတရားတို့" ဟု ဘုရားရှင်က တရားသေ သတ်မှတ် ဟောကြားတော် မမူခဲ့ပါ။
အကြောင်းမှာ စူဠဝါ ပါဠိတော်၊ ဝတ္တက္ခန္ဓက စသည်တို့၌ အာဂန္တုကဝတ်၊ အာဝါသိကဝတ် စသော အခြား လိုက်နာရမည့် ကျင့်ဝတ် (ဝတ္တ) များစွာ ရှိနေသေးပြီး၊ ထိုကျင့်ဝတ်များသည်လည်း သေခိယ (လေ့ကျင့်အပ်သော အပြုအမူ) များပင် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သေခိယ ကျင့်ဝတ်များမှာ ပါတိမောက်လာ (၇၅) ပါးထက် ပိုမို ကျယ်ပြန့်ပါသည်။
ပြစ်ဒဏ် - ဒုက္ကဋ်အာပတ် သေခိယ သိက္ခာပုဒ် တစ်ခုခုကို လွန်ကျူးပါက မည်သည့် အာပတ်သင့်သည်ဟု သိက္ခာပုဒ်၏ မူရင်းပါဠိသားတွင် တိုက်ရိုက် မဖော်ပြထားသော်လည်း၊ အကျယ် ဝေဖန်ဖွင့်ဆိုသော ပဒဘာဇနီ ပါဠိတော်၌ "အာပတ္တိ ဒုက္ကဋဿ" (ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏) ဟု လာရှိသောကြောင့်၊ သေခိယ သိက္ခာပုဒ်အားလုံးကို မရိုမသေ လွန်ကျူးပါက ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်ကြောင်း သိနိုင်ပါသည်။
ဒုက္ကဋ်အာပတ်သည် အာပတ် ခုနစ်ပုံတွင် အပေါ့ပါးဆုံး အာပတ်အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
စာရိတ္တဝိနည်း ဖြစ်ခြင်း သေခိယ သိက္ခာပုဒ်များကို ဒုက္ကဋ်အာပတ်ဟု သိက္ခာပုဒ် ပညတ်ချက်တွင် တိုက်ရိုက် အမည်တပ်၍ မပညတ်ရခြင်းမှာ ၎င်းတို့သည် စာရိတ္တဝိနည်း ဖြစ်ကြောင်း ပြလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
စာရိတ္တဝိနည်း ဆိုသည်မှာ "ပြုကျင့်ရမည့် ကျင့်ဝတ်" ဖြစ်သည်။
ဤကျင့်ဝတ်များကို - မသိ၍ လွန်ကျူးမိလျှင်၊ သတိမေ့လျော့၍ လွန်ကျူးမိလျှင်၊ မရိုမသေ လွန်ကျူးလိုသော စေတနာ မရှိဘဲ လွန်ကျူးမိလျှင် အာပတ်မသင့်ပါ။
သိလျက်နှင့် မရိုမသေ တမင် လွန်ကျူးမှသာ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်ပါသည်။
သိရှိပြီး ရိုသေစွာ လိုက်နာ ကျင့်သုံးပါက ကုသိုလ်တရား တိုးပွားပါသည်။
အကယ်၍ ဒုက္ကဋ်အာပတ်ဟု အတိအလင်း ပညတ်ထားပါက၊ မသိ၍ မကျင့်မိသူများပါ အာပတ်သင့်သွားနိုင်ပြီး တားမြစ်ချက် သက်သက်ဖြစ်သော ဝါရိတ္တဝိနည်း ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားနိုင်ပါသည်။
ဤသိက္ခာပုဒ်များသည် တားမြစ်ချက် မဟုတ်ဘဲ၊ လိုက်နာ ကျင့်သုံးရန် လေ့ကျင့်ရေး ဖြစ်သော စာရိတ္တဝိနည်း ဖြစ်ကြောင်း ပြလိုသောကြောင့် အာပတ်အမည်ကို တိုက်ရိုက် မပညတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သေခိယ သိက္ခာပုဒ် အုပ်စုများ (အကျဉ်း) ပါတိမောက်လာ သေခိယ (၇၅) ပါးကို အကြောင်းအရာအလိုက် အောက်ပါအတိုင်း အုပ်စုခွဲခြားနိုင်ပါသည်- (က) ဝတ်စားဆင်ယင်မှု ဆိုင်ရာ (သာရုပ္ပ - ခန့်ညားစေသော အဝတ်အစား) (၁-၂၆): သင်္ကန်းကို ညီညာစွာ ဝတ်ခြင်း၊ ရုံခြင်း။
(၁-၂) မြို့ရွာအတွင်း သွားလာရာ၌ မျက်လွှာချခြင်း၊ မလုံ့တလုံ မဝတ်ခြင်း၊ ခေါင်းမခြုံခြင်း၊ ခါးမထောက်ခြင်း၊ လက်မရမ်းဘဲ သွားခြင်း၊ ကိုယ်မလှုပ်ဘဲ သွားခြင်း စသည်ဖြင့် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် သွားလာခြင်း။
(၃-၂၆) ရည်ရွယ်ချက်: ရဟန်းတော်များအား လေးစားဖွယ်၊ တည်ငြိမ်သော အသွင်အပြင်နှင့် ဣန္ဒြေရှိသော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းစေရန်။
(ခ) အစားအသောက် ဆိုင်ရာ (ဘောဇနပဋိသံယုတ္တ - စားဖွယ်နှင့် စပ်သော) (၂၇-၅၆): ဆွမ်းကို ရိုသေစွာ ခံယူခြင်း၊ သပိတ်ကို စူးစိုက်ကြည့်၍ ခံယူခြင်း။
ဆွမ်းနှင့် ဆွမ်းဟင်းကို ညီမျှစွာ ခံယူခြင်း၊ သင့်တင့်ရုံ ခံယူခြင်း။
ဆွမ်းလုတ်ကို လုံးဝန်းစွာ ပြုလုပ်ခြင်း၊ ခံတွင်းမဖွင့်ဘဲ ဆွမ်းလုတ်မသွင်းခြင်း၊ စကားပြောရင်း ဆွမ်းမစားခြင်း၊ ဆွမ်းလုတ်ပါးစောင်၌ထား၍ စကားမပြောခြင်း၊ လက်မလျက်ခြင်း၊ သပိတ်မခေါက်ခြင်း စသည်ဖြင့် စားသောက်ရာ၌ သတိရှိခြင်း၊ စနစ်တကျ စားသုံးခြင်း။
ရည်ရွယ်ချက်: ရဟန်းတော်များအား စားသောက်ရာ၌ သတိတရား လက်ကိုင်ထားရန်၊ လောဘမကြီးရန်၊ ရိုသေစွာ စားသုံးတတ်စေရန်။
(ဂ) တရားဟောခြင်း ဆိုင်ရာ (ဓမ္မဒေသနာပဋိသံယုတ္တ - တရားဟောခြင်းနှင့် စပ်သော) (၅၇-၇၂): လက်၌ ထီး၊ တုတ်၊ ဓား၊ လက်နက် စသည် ကိုင်ဆောင်ထားသူအား တရားမဟောခြင်း။
ခြေနင်း၊ ဖိနပ် စီးထားသူ၊ ယာဉ်ပေါ်၌နေသူ၊ အိပ်ယာ၌နေသူ၊ ဒူးထောင်ပေါင်ကား ထိုင်နေသူ၊ ခေါင်းပေါင်း ပေါင်းထားသူ၊ ခေါင်းခြုံထားသူ တို့အား တရားမဟောခြင်း။
မိမိက နိမ့်ရာ၌နေ၍ မြင့်ရာ၌နေသူအား တရားမဟောခြင်း၊ မိမိက နောက်မှလိုက်၍ ရှေ့ကသွားနေသူအား တရားမဟောခြင်း စသည်။
ရည်ရွယ်ချက်: တရားတော်နှင့် တရားဟောပုဂ္ဂိုလ်အား ရိုသေလေးစားမှု ရှိစေရန်၊ သင့်လျော်သော အခြေအနေ၌သာ တရားနာကြားစေရန်။
(ဃ) အညစ်အကြေး စွန့်ခြင်း စသည် ဆိုင်ရာ (ပကိဏ္ဏက - အထွေထွေ) (၇၃-၇၅): မတ်တတ်ရပ်လျက် ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ်၊ တံတွေး မစွန့်ခြင်း။
စိမ်းစိုသော မြက်၊ သစ်ပင် ရှိရာ၌ ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ်၊ တံတွေး မစွန့်ခြင်း။
ရေထဲ၌ ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ်၊ တံတွေး မစွန့်ခြင်း။
ရည်ရွယ်ချက်: ပတ်ဝန်းကျင် သန့်ရှင်းရေးကို ထိန်းသိမ်းရန်၊ သတ္တဝါများနှင့် အခြားသူများကို မစော်ကားမိစေရန်။
နိဂုံး သေခိယ သိက္ခာပုဒ်များသည် ရဟန်းတော်များ၏ နေ့စဉ်ဘဝ အပြုအမူ၊ အနေအထိုင်၊ ကျင့်ဝတ်များ စနစ်တကျ သိမ်မွေ့ လှပစေရန်၊ ရိုသေလေးစားဖွယ် ဖြစ်စေရန်၊ မိမိကိုယ်ကို သတိတရားဖြင့် ထိန်းသိမ်းတတ်စေရန် ရည်ရွယ်၍ ဘုရားရှင် ပညတ်တော်မူခဲ့သော အရေးပါသည့် လေ့ကျင့်ရေး စည်းကမ်းများ ဖြစ်ကြပါသည်။
ဤသိက္ခာပုဒ်များကို ရိုသေစွာ လိုက်နာ ကျင့်သုံးခြင်းသည် ရဟန်းတော်များ၏ ကိုယ်ကျင့်သီလကို ပိုမို တောက်ပစေပြီး သာသနာတော်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကိုလည်း တိုးပွားစေပါသည်။
လင်းရောင်ကြည် ဆရာတော် ဦးကောဝိဒါဘိဝံသ (ဝိနည်းပဒေသာ သင်တန်း) ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် သေခိယ (၇၅)ပါး ၁၇။
သေခိယဒုက္ကဋ် ဝိနယသံခိပ်/သေခိယ ဘုရားဥပဒေတော်ကြီး/သေခိယ_အခန်း ကိုးကား Category:ရဟန်းဝိနည်းများ Category:မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးစံ။
အပူချိန် ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ အနက်ထည်ရောင်ခြည်ဖြာထွက်မှုမျဉ်းကွေး၏ အထွတ်သည် အရွယ်အစား လျော့ကျလာပြီး လှိုင်းအလျား တိုးလာမှုဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အနက်ထည်ရောင်ခြည်ဖြာထွက်မှု ဂရပ်ကို ရေးလီနှင့် ဂျင်းစ်၏ မူရင်း ပုံစံနှင့်လည်း နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။
အနက်ထည်(, )ဟူသည် ယင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သော ရောင်ခြည်အားလုံးကို စုပ်ယူနိုင်သကဲ့သို့ ပြန်၍လည်း ထုတ်လွှတ်နိုင်သော အကောင်းဆုံးစံအဖြစ် ထားရှိသည့် အလင်းထုတ်ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။
ဂုစတာ့ဖ် ရိုဘက်ရ်တ် ကစ်ရ်ရှ်ဟော့ဖ်(; ၁၂ မတ် ၁၈၂၄ ~ ၁၇ အောက်တိုဘာ ၁၈၈၇)သည် လျှပ်စစ်ပတ်လမ်းများ၊ စပက်ထရိုစကုပ်ဗေဒနှင့် အနက်ထည် ရောင်ခြည်ဖြာထွက်ခြင်း အစရှိသည့် နယ်ပယ်များကို တိုးတက်စေခဲ့သော ဂျာမန် ရူပဗေဒပညာရှင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ၁၈၆၂ ခုနှစ်တွင် အနက်ထည်()ဟူသော ဝေါဟာရကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
လျှပ်စစ်ပတ်လမ်းနှင့် သာမိုဒိုင်းနမစ် နယ်ပယ်ဆိုင်ရာ ကစ်ရ်ရှ်ဟော့ဖ် နိယာမ နှစ်ခုသည် သူ၏ အမည်ကို ယူ၍ ပေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘာလင် ဟုမ်းဘော့လ်တ် တက္ကသိုလ်(, )သည် ဂျာမနီနိုင်ငံ၊ ဘာလင်မြို့ရှိ တက္ကသိုလ်များအနက် ရှေးအကျဆုံး တက္ကသိုလ် ဖြစ်သည်။
ပြခန်း thumbnail|ဘာလင် တက္ကသိုလ် ရှေ့ဘက် thumbnail|ဟုမ်းဘော့လ်တ် တက္ကသိုလ် ပြင်ပ လင့်ခ် Humboldt University of Berlin official website ဘာလင် ဟုမ်းဘော့လ်တ် တက္ကသိုလ် ကဏ္ဍ:၁၈၁၀ တွင် တည်ထောင်သော ပညာရေး ဌာနများ ကဏ္ဍ:ဂျာမနီနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်များ။
သပြေကြီးပင်သည် ၃၀-မီတာ အထိမြင့်နိုင်သော အပင်ကြီးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
ဤသစ်ပင်များကို အရှေ့တောင်အာရှ ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်တွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။
၎င်း၏အရွက်များသည် ကြီးမားပြီး အစိမ်းရင့်ရောင်ရှိသည်။
၎င်းအပင်များသည် စိုစွတ်သော အပူပိုင်းဒေသ ဇီဝအစုအဖွဲ့ (tropical biome) အောက်တွင် အဓိက ပေါက်ရောက်လေ့ရှိသည်။
များသောအားဖြင့် အမြင့် ၇၇၀ မှ ၂၀၀၀ မီတာကြားတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသည်။
အင်္ဂလိပ်အရပ်သုံးအမည်အဖြစ် ပင်လယ်ပန်းသီးပင် သို့မဟုတ် ဆီးအက်ပယ်လ် (sea apple)ဟုလည်း ခေါ်ကြသေးသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အပင်များ။
သဘင်သည်မြနှင်းဆီ (Anyeint Dancer Mya Hnin Si),သည် ၂၀၂၂ခုနှစ်ကပြသခဲ့ သောမြန်မာရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းတွဲ ဖြစ်သည်။
၂၀၂၂ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၃ရက် စနေနေ့နှင့် တနင်္ဂနွေနေ့တိုင်းတွင် Fortune Tv မှ ည ၂၀:၃၀ တွင်ထုတ်လွင့်ပြသမည်ဖြစ်သည်။
အနှစ်ချုပ် မြနှင်းဆီစံအိမ်သည် မည်သည့်အကသမားမဆို မြနှင်းဆီ၏ အိမ်ကြီးဖြစ်ပြီး သူမ၏ဝိညာဉ်သည် သရဲခြောက်သည်ဟု ကျော်ကြားသည်။
မြနှင်းဆီသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက မြန်မာပြည်တွင် နာမည်ကြီးခဲ့ပြီး သူမ၏ အိမ်ကြီးတွင် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခဲ့သူဖြစ်သည်။
မြနှင်းဆီရှိစဉ်က အိမ်ထိန်းဖြစ်သူ ဒေါ်နီနီက အဆိုပါနာမည်ကြီးအိမ်ကြီးတွင် (၇)ရက်တိတိ နေထိုင်နိုင်သည့်သူကို ဆုချီးမြှင့်မည်ဟု ကြေညာခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ (၇)ရက်ပြည့်အောင် နေထိုင်နိုင်ခြင်းမရှိသေးပေ။
ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဒေါ်နီနီက ယောက်ျားလေးတစ်ဦးသာမဟုတ်ဘဲ အိမ်ထဲတွင် ယောက်ျားလေးလေးဦးအထိ နေထိုင်ခွင့်ပြုမည်ဟု ကြေငြာထားသည်။
ဒီလိုနဲ့ မိုးသောက်၊ ရောင်နီ၊ လင်းထက်နဲ့ မြတ်သစ် အမည်ပေးထားတဲ့ လူငယ်လေးဦးဟာ ဆုငွေတွေ ကောက်ခံဖို့ မြနှင်းဆီအိမ်ကြီးကို ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။
ဒေါ်နီနီတို့နှင့် တွေ့ဆုံပြီး ၇ ရက်ကြာ နေထိုင်ခွင့်ပေးပြီးနောက် ပထမညနှင့် ဒုတိယညတွင် မြနှင်းစီ၏ ကြောက်လန့်မှုကို စတင်ခံစားခဲ့ရသည်။
မိန်းကလေးဆန်သော မိုးသောက်၏ ဝိညာဉ်သည် မြနှင်းဆီ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရသောအခါတွင် အစွဲအလမ်းများသည် ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး သူတို့၏ အသက်အန္တရာယ်အထိ ပြင်းထန်လာသည်။
သရုပ်ဆောင် မြနှင်းဆီ အဖြစ် စင်ဒီမြတ် မိုးသောက် အဖြစ် မင်းဆက်သစ် ရောင်နီ အဖြစ် စည်သူအုပ်စိုး ကောင်းထက်ပိုင် အဖြစ် လင်းထက် မြတ်သစ် အဖြစ် မျိုးဇေယျာ၀င်း ဒေါ်နီနီ အဖြစ် ယွန်းသန္ဒာအောင် ကိုးကား Category:၂၀၂၂ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ Category:မြန်မာဘာသာစကား ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများ။
သပြေဖြူ(Syzygium cumini)သည် မာတေးစီးအီး(Myrtaceae)ဟုခေါ်သည့် ပန်းပွင့်သောအပင်မျိုးရင်းဖြစ်ပြီး၊ အမြဲစိမ်းအပူပိုင်းအပင်ဖြစ်သည်။
၎င်းအပင်ကို သူ၏အသီး၊ သစ်သားနှင့် ပန်းဥယျာဉ်အလှဆင်မှုတို့အတွက် အသုံးပြုရန် ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။
၎င်းသည် အိန္ဒိယတိုက်ငယ်နှင့် အရှေ့တောင်အာရှ ဇာတိဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အမြင့်မီတာ ၃၀ (၁၀၀-ပေ) အထိ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး နှစ် ၁၀၀ ကျော် အသက်ရှည်နိုင်သည်။
အကြီးမြန်အပင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ကမ္ဘာ့ဒေသများစွာတွင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော မျိုးစိတ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
ပုံပြခန်း ကိုးကား ကဏ္ဍ:အပင်များ။
Adjustor သည် ရခိုင်လူမျိုး အဆိုတော်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၂၀၁၃ ခုနှစ် နောက်ပိုင်းတွင် စတင်ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။
ကိုယ်ပိုင် ဂီတအမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်သော Popcore ကိုလည်းတီထွင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် BG18 Record Label နှင့်လက်တွဲ၍ တေးသီချင်းများကိုဆက်လက်ဖန်တီးလျှက်ရှိသည်။
သူ​၏ လူသိများကျော်ကြားသော သီချင်းများအနက် အချို့မှာ ငါ့ရဲ့လက်ဖွဲ့၊ သေမလိုပဲ၊ ပန်း၊ Elody၊ Wings အစရှိသည်တို့ဖြစ်သည် Adjustor။
ကွက်လပ်မရှိ သည် မြန်မာရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲဖြစ်သည်။