kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ငါ့သျှင် အကျင့်သီလအထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းလောဟု (မေး၏)။
ငါ့သျှင် စိတ်သမာဓိအထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းလောဟု (မေး၏)။
ငါ့သျှင် အမြင်အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းလောဟု (မေး၏)။
ငါ့သျှင် ယုံမှားခြင်းကို လွန်မြောက်မှု (ဉာဏ်) အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်း ကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းလောဟု (မေး၏)။
ငါ့သျှင် မဂ်ဟုတ်သည် မဟုတ်သည်၌ ဉာဏ်အမြင်အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းလောဟု (မေး၏)။
ငါ့သျှင် အကျင့် (အနုလုံ) ဉာဏ်အမြင်အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းလောဟု (မေး၏)။
ငါ့သျှင် မဂ်ဉာဏ်အမြင် အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်း လောဟု (မေး၏)။
ငါ့သျှင် ဤတရားတို့ကို ကြဉ်၍ စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းသည် (ဖြစ်သလော) ဟု (မေး၏)။
ငါ့သျှင် မဖြစ်ပါဟု (ဆို၏)။
ငါ့သျှင် အကျင့်သီလ အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းလောဟုမေးသော် “ငါ့သျှင် မဟုတ်ပါ” ဟု ဖြေဆို၏။
ငါ့သျှင် စိတ်သမာဓိအထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းလောဟုမေးသော် “ငါ့သျှင် မဟုတ်ပါ” ဟု ဖြေဆို၏။
“ငါ့သျှင် အမြင်အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းလောဟု။
ယုံမှားခြင်းကို လွန်မြောက်မှုဉာဏ်အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည်။
မဂ်ဟုတ်သည် မဟုတ်သည်၌ ဉာဏ်အမြင်အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည်။
အကျင့် (အနုလုံ) ဉာဏ်အမြင် အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည်။
“ငါ့သျှင်မဂ်ဉာဏ်အမြင် အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းလော” ဟု မေးသော် “ငါ့သျှင် မဟုတ် ပါ” ဟု ဖြေဆို၏။
ငါ့သျှင် ဤတရားတို့ကို ကြဉ်၍ စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းသည် ဖြစ်သလောဟုမေးသော် “ငါ့သျှင် မဖြစ်ပါ” ဟု ဖြေဆို၏။
ငါ့သျှင် အဘယ်သို့လျှင် ဤဖြေဆိုသော စကား၏ အနက်ကိုမှတ်သင့်သနည်းဟု (မေး၏)။
ငါ့သျှင် အကယ်၍ မြတ်စွာဘုရားသည် အကျင့်သီလ အထူးစင်ကြယ်ခြင်းကို စွဲယူမှုမရှိသောထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်ငြားအံ့၊ စွဲယူမှုနှင် တကွသာလျှင်ဖြစ်သော တရားကို စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်သည် မည်ရာ၏။
ငါ့သျှင် အကယ်၍ မြတ်စွာဘုရားသည် စိတ်သမာဓိအထူးစင်ကြယ်ခြင်းကို စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်ငြားအံ့၊ စွဲယူမှုနှင့် တကွသာလျှင်ဖြစ်သော တရားကို စွဲယူမှုမရှိသောထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်သည် မည်ရာ၏။
ငါ့သျှင် အကယ်၍ မြတ်စွာဘုရားသည် အမြင်အထူးစင်ကြယ်ခြင်းကို စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်ငြားအံ့၊ စွဲယူမှုနှင့် တကွသာလျှင်ဖြစ်သော တရားကို စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်သည် မည်ရာ၏။
ငါ့သျှင် အကယ်၍ မြတ်စွာဘုရားသည် ယုံမှားခြင်းကို လွန်မြောက်မှု (ဉာဏ်) အထူးစင်ကြယ်ခြင်းကိုစွဲယူမှု မရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်ငြားအံ့၊ စွဲယူမှုနှင့် တကွသာလျှင်ဖြစ်သော တရားကို စွဲယူမှု မရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်သည် မည်ရာ၏။
ငါ့သျှင် အကယ်၍ မြတ်စွာဘုရားသည် မဂ်ဟုတ်သည် မဟုတ်သည်၌ ဉာဏ်အမြင်အထူးစင်ကြယ့်ခြင်းကို စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်ငြားအံ့၊ စွဲယူမှုနှင့် တကွသာလျှင်ဖြစ်သောတရားကို စွဲယူမှု မရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်သည် မည်ရာ၏။
ငါ့သျှင် အကယ်၍ မြတ်စွာဘုရားသည် အကျင့် (အနုလုံ) ဉာဏ်အမြင်အထူးစင်ကြယ်ခြင်းကို စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်ငြားအံ့၊ စွဲယူမှုနှင့် တကွသာလျှင်ဖြစ်သော တရားကိုစွဲယူ မှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်သည် မည်ရာ၏။
ငါ့သျှင် အကယ်၍ မြတ်စွာဘုရားသည် မဂ်ဉာဏ်အမြင်အထူးစင်ကြယ်ခြင်းကို စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်ငြားအံ့၊ စွဲယူမှုနှင့် တကွသာလျှင်ဖြစ်သော တရားကို စွဲယူမှုမရှိသောထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းဟု ပညတ်သည် မည်ရာ၏။
ငါ့သျှင် အကယ်၍ ဤတရားတို့ကို ကြဉ်၍ စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်းသည်ဖြစ်ခဲ့ငြားအံ့၊ ပုထုဇဉ်သည် ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးရာ၏။
ငါ့သျှင် မှန်၏၊ ပုထုဇဉ်သည် ဤတရားတို့ကိုကြဉ်၍ ဖြစ်၏။
ငါ့သျှင် ဤလောက၌ ဥပမာအားဖြင့် အချို့ကုန်သော ပညာရှိယောက်ျားတို့သည် ပြောဆိုသောစကား၏ အနက်ကို သိကြကုန်၏၊ ထို့ကြောင့် သင့်အား ဥပမာကို ပြအံ့။
ငါ့သျှင် ဥပမာသော်ကား ပေဿနဒိကောသလမင်းသည် သာဝတ္ထိပြည်၌ နေစဉ် သာကေတ။
မို့၌တစ်စုံတစ်ရာ အဆောတလျင် ပြုဖွယ်ကိစ္စသည် ဖြစ်ရာ၏။
ထိုမင်းအတွက် သာဝတ္ထိပြည်နှင့်သာကေတမြို့၏ အကြား၌ မြင်းယာဉ်ကသော ရထားခုနစ်စီးတို့ကို ရှေးရှုတည်ထားစေကုန်ရာ၏။
ငါ့သျှင် ထိုအခါ ပေဿနဒိကောသလမင်းသည် သာဝတ္ထိပြည်မှ ထွက်သော် နန်းတွင်းတံခါးမှ မြင်းယာဉ်ကသော ပဌမရထားကို တက်စီးရာ၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ပဌမရထားဖြင့် မြင်းယာဉ်ကသောဒုတိယ ရထားသို့ ရောက်ရာ၏။
မြင်းယာဉ်ကသော ပဌမရထားကို စွန့်လွှတ်ရာ၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ဒုတိယရထားကို တက်စီးရာ၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ဒုတိယရထားဖြင့် မြင်းယာဉ်ကသော တတိယရထားသို့ ရောက်ရာ၏။
မြင်းယာဉ်ကသော ဒုတိယရထားကို စွန့်လွှတ်ရာ၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော တတိယရထားကို တက်စီးရာ၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော တတိယရထားဖြင့် မြင်းယာဉ်ကသော စတုတ္ထရထားသို့ ရောက်ရာ၏။
မြင်းယာဉ်ကသော တတိယရထားကို စွန့်လွှတ်ရာ၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော စတုတ္ထရထားကို တက်စီးရာ၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော စတုတ္ထရထားဖြင့် မြင်းယာဉ်ကသော ပဉ္စမရထားသို့ ရောက်ရာ၏။
မင်းယာဉ်ကသော စတုတ္ထရထားကို စွန့်လွှတ်ရာ၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ပဉ္စမရထားကို တက်စီး ရာ၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ပဉ္စမရထားဖြင့် မြင်းယာဉ်ကသော ဆဋ္ဌရထားသို့ ရောက်ရာ၏။
မြင်းယာဉ်ကသော ပဉ္စမရထားကို စွန့်လွှတ်ရာ၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ဆဋ္ဌရထားကို တက်စီးရာ၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ဆဋ္ဌရထားဖြင့် မြင်းယာဉ်ကသော သတ္တမရထားသို့ ရောက်ရာ၏။
မြင်းယာဉ်ကသော ဆဋ္ဌရထားကို စွန့်လွှတ်ရာ၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော သတ္တမရထားကို တက်စီးရာ၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော သတ္တမရထားဖြင့် သာတေတမြို့ နန်းတွင်းတံခါးသို့ ဆိုက်ရောက်ရာ၏။
နန်းတွင်းတံခါးသို့ ရောက်သော ထိုမင်းကို အဆွေခင်ပွန်း ချစ်ကျွမ်းဝင်သူ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ သည် “မင်းကြီး သင်သည် ဤဆုံးမအပ်သော မြင်းယာဉ်ကသော ရထားဖြင့် သာဝတ္ထိပြည်မှ သာကေတမြို့နန်းတွင်းတံခါးသို့ ဆိုက်ရောက်တော်မူပါသလော” ဟု (မေးကြကုန်ရာ၏)။
ငါ့သျှင် ပေဿနဒိကောသလမင်းသည် အဘယ်သို့ ဖြေကြားသော် ကောင်းစွာ ဖြေကြားသည် မည်ရာသနည်းဟု (မေး၏)။
ငါ့သျှင် ပေဿနဒိကောသလမင်းသည် ဤသို့ ဖြေကြားသော် ကောင်းစွာ ဖြေကြားသည် မည်ရာ ပါ၏၊ “ငါသည် သာဝတ္ထိပြည်၌ နေစဉ် ဤသာကေတမြို့၌ တစ်စုံတစ်ရာ အဆောတလျင် ပြုဖွယ်ကိစ္စသည်ဖြစ်ခဲ့၏။
ထိုငါအတွက် သာဝတ္ထိပြည်နှင့် သာကေတမြို့၏ အကြား၌ မြင်းယာဉ်ကသော ရထား့ခုနစ်စီးတို့ကို ရှေးရှု တည်ထားစေခဲ့ကုန်၏။
ထိုအခါ ငါသည် သာဝတ္ထိမှ ထွက်သော် နန်းတွင်းတံခါးမှမြင်းယာဉ်ကသော ပဌမ ရထားကို တက်စီးခဲ့၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ပဌမရထားဖြင့် မြင်းယာဉ်ကသောဒုတိယရထားသို့ ရောက်ခဲ့၏။
မြင်းယာဉ်ကသော ပထမရထားကို စွန့်လွှတ်ခဲ့၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ဒုတိယရထားကို တက်စီးခဲ့၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ဒုတိယရထားဖြင့် မြင်းယာဉ်ကသော တတိယရထားသို့ ရောက်ခဲ့၏။
မြင်းယာဉ်ကသော ဒုတိယရထားကို စွန့်လွှတ်ခဲ့၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော တတိယရထားကို တက်စီး ခဲ့၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော တတိယရထားဖြင့် မြင်းယာဉ်ကသော စတုတ္ထရထားသို့ ရောက်ခဲ့၏။
မြင်းယာဉ်ကသော တတိယရထားကို စွန့်လွှတ်ခဲ့၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော စတုတ္ထရထားကို တက်စီး ခဲ့၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော စတုတ္ထရထားဖြင့် မြင်းယာဉ်ကသော ပဉ္စမရထားသို့ ရောက်ခဲ့၏။
မြင်းယာဉ်ကသော စတုတ္ထရထားကို စွန့်လွှတ်ခဲ့၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ပဉ္စမရထားကို တက်စီးခဲ့၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ပဉ္စမရထားဖြင့် မြင်းယာဉ်ကသော ဆဋ္ဌရထားသို့ ရောက်ခဲ့၏။
မြင်းယာဉ်ကသော ပဉ္စမရထားကို စွန့်လွှတ်ခဲ့၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ဆဋ္ဌရထားကို တက်စီးခဲ့၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော ဆဋ္ဌရထားဖြင့် မြင်းယာဉ်ကသော သတ္တမရထားသို့ ရောက်ခဲ့၏။
မြင်းယာဉ်ကသော ဆဋ္ဌရထားကို စွန့်လွှတ်ခဲ့၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော သတ္တမရထားကို တက်စီးခဲ့၏၊ မြင်းယာဉ်ကသော သတ္တမရထားဖြင့် သာကေတမြို့ နန်းတွင်းတံခါးသို့ ဆိုက်ရောက်ခဲ့၏” ဟု ပေဿနဒိကောသလ မင်းသည် ဤသို့ ဖြေကြားသော် ကောင်းစွာ ဖြေကြားသည် မည်ရာ၏ဟု (လျှောက်၏)။
ငါ့သျှင် ဤအတူပင် အကျင့်သီလ အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် စိတ်သမာဓိ အထူးစင်ကြယ်ရုံမျှ အကျိုးရှိ၏။
စိတ်သမာဓိ အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် အမြင်အထူးစင်ကြယ်ခြင်းရုံမျှ အကျိုးရှိ၏။
အမြင်အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် ယုံမှားခြင်းကို လွန်မြောက်မှု (ဉာဏ်) အထူးစင်ကြယ်ရုံမျှသာ အကျိုးရှိ၏။
ယုံမှားခြင်းကို လွန်မြောက်မှု (ဉာဏ်) အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် မဂ်ဟုတ်သည် မဟုတ်သည်၌ဉာဏ်အမြင် အထူးစင်ကြယ်ရုံ မျှသာ အကျိုးရှိ၏။
မဂ်ဟုတ်သည် မဟုတ်သည်၌ ဉာဏ်အမြင်အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် အကျင့် (အနုလုံ) ဉာဏ်အမြင် အထူးစင်ကြယ်ရုံမျှသာ အကျိုးရှိ၏။
အကျင့် (အနုလုံ) ဉာဏ်အမြင် အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် မဂ်ဉာဏ်အမြင် အထူးစင်ကြယ်ရုံမျှသာအကျိုးရှိ၏။
မဂ်ဉာဏ်အမြင် အထူးစင်ကြယ်ခြင်းသည် စွဲယူမှုမရှိ သော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးရုံမျှသာအကျိုးရှိ၏။
ငါ့သျှင် စွဲယူမှုမရှိသော ထက်ဝန်းကျင်ငြိမ်းအေးခြင်း အကျိုးငှါသာ မြတ်စွာဘုရားထံ၌မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်သုံးပါ၏ဟု (မန္တာဏီ၏သား အသျှင်ပုဏ္ဏက ဆို၏)။
ဤသို့ ဆိုသော် အသျှင်သာရိပုတြာသည် မန္တာဏီ၏သား အသျှင်ပုဏ္ဏကို “အသျှင်သည်အဘယ်အမည်ရှိသနည်း၊ အဘယ်သို့လျှင် အသျှင်ကို သီတင်းသုံးဖော်တို့သည် သိကြကုန်သနည်း” ဟုမေး၏။
ငါ့သျှင် ‘ပုဏ္ဏ’ဟူသည် အကျွန်ုပ်၏ အမည်တည်း၊ ‘မန္တာဏီ၏သား’ဟု အကျွန်ုပ်ကို သီတင်းသုံးဖော်တို့က သိကြပါကုန်၏ဟု (ဆို၏)။
ငါ့သျှင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၏၊ ငါ့သျှင် မဖြစ်စဖူး ထူးကဲစွာ ဖြစ်၏။
မြတ်စွာဘုရား သာသနာကိုကောင်းစွာ သိသော အကြားအမြင်ရှိသော တပည့်သာဝကသည် ဖြေကြားသကဲ့သို့ ဤအတူပင်မန္တာဏီ၏ သား အသျှင်ပုဏ္ဏသည် အလွန်နက်နဲကုန်သော (နက်နက်နဲနဲ) ပြဿနာတို့ကို သက်ဝင်၍သက်ဝင်၍ ဖြေကြား၏။
အကြင် သီတင်းသုံးဖော်တို့သည် မန္တာဏီ၏သား အသျှင်ပုဏ္ဏကို ရှုမြင်ခြင်းငှါရကြကုန်၏။
ဆည်းကပ်ခြင်းငှါ ရကြကုန်၏။
ထိုသီတင်းသုံးဖော်များမှာ အရတော်လေစွ၊ ထိုသီတင်းသုံးဖော်များမှာ အလွန်အရတော်လေစွ။
အကယ်၍လည်း သီတင်းသုံးဖော်တို့သည် မန္တာဏီ၏သား အသျှင်ပုဏ္ဏကို အဝတ်ခေါင်းခုရှိသော ဦးခေါင်း ဖြင့် ရွက်ဆောင်ကြကုန်လျက် ရှုမြင်ခြင်းငှါ ရကြကုန်ငြားအံ့၊ ဆည်းကပ်ခြင်းငှါ ရကြကုန်ငြားအံ့၊ ထိုသီတင်းသုံး ဖော်များမှာလည်း အရတော်လေစွ၊ ထိုသီတင်းသုံးဖော်များမှာလည်း အလွန်အရတော်လေစွ။
ငါတို့သည် မန္တာဏီ၏သား အသျှင်ပုဏ္ဏကို ရှုမြင်ခြင်းငှါ ရကြကုန်အံ့၊ ဆည်းကပ်ခြင်းငှါ ရကြကုန်အံ့၊ ငါတို့မှာလည်း (ကျေးဇူးဂုဏ်ကို) ရပေ၏၊ ငါတို့မှာလည်း ကောင်းစွာ ရပေ၏ဟု (အသျှင်သာရိပုတြာကပြောဆို၏)။
ဤသို့ပြောဆိုသော် မန္တာဏီ၏သား အသျှင်ပုဏ္ဏသည် အသျှင်သာရိပုတြာကို “အသျှင်သည်အဘယ်အမည်ရှိသနည်း၊ အဘယ်သို့လျှင် အသျှင်ကို သီတင်းသုံးဖော်တို့က သိကြကုန်သနည်း” ဟု မေး၏။
ငါ့သျှင် ‘ဥပတိဿ’ ဟူသည် အကျွန်ုပ်၏ အမည်တည်း၊ (သာရီ၏သား) ‘သာရိပုတြာ’ဟု အကျွန်ုပ်ကိုသီတင်းသုံးဖော်တို့ သိကုန်၏ဟု ဖြေဆို၏။
အသျှင်တို့ မြတ်စွာဘုရားနှင့် တူသော တပည့်သာဝကနှင့်အတူ တိုင်ပင် (နှီးနှော) ရကုန်လျက် ‘အသျှင်သာရိပုတြာ’ဟု မသိခဲ့ကြကုန်စွတကား။
(မှန်၏)၊ ငါတို့သည် ‘အသျှင်သာရိပုတြာ’ဟု အကယ်၍ သိကြပါကုန်မူ ဤမျှလောက်လည်း မပြောဆိုရရာ။
ငါ့သျှင်တို့ အံဩဖွယ် ဖြစ်၏၊ ငါ့သျှင်တို့ မဖြစ်စဖူး ထူးကဲစွာ ဖြစ်၏။
မြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်ကို ကောင်းစွာ သိသော အကြားအမြင်ရှိသော တပည့်သာဝကသည် မေးသကဲ့သို့ ဤအတူပင်အသျှင်သာရိပုတြာသည် အလွန်နက်နဲကုန်သော (နက်နက်နဲနဲ) ပြဿနာတို့ကို သက်ဝင်၍ သက်ဝင်၍မေးကုန်၏။
(အကြင်) သီတင်းသုံးဖော်တို့သည် အသျှင်သာရိပုတြာကို ရှုမြင်ခြင်းငှါ ရကုန်၏၊ ဆည်းကပ်ခြင်းငှါ ရကုန်၏၊ ထိုသီတင်းသုံးဖော်တို့မှာ အရတော်လေစွ၊ ထိုသီတင်းသုံးဖော်တို့မှာ အလွန်အရတော်လေစွ။
အကယ်၍လည်း သီတင်းသုံးဖော်တို့သည် အသျှင်သာရိပုတြာကို အဝတ်ခေါင်းခုရှိသော ဦးခေါင်းဖြင့်ရွက်ဆောင်ကြကုန်လျက် ရှုမြင်ခြင်းငှါ ရကြကုန်ငြားအံ့၊ ဆည်းကပ်ခြင်းငှါ ရကြကုန်ငြားအံ့၊ ထိုသီတင်းသုံးဖော်တို့မှာလည်း အရတော်လေစွ၊ ထိုသီတင်းသုံးဖော်တို့မှာလည်း အလွန်အရတော်လေစွ။
ငါတို့သည်အသျှင်သာရိပုတြာကို ရှုမြင်ခြင်းငှါ ရကုန်ငြားအံ့၊ ဆည်းကပ်ခြင်းငှါ ရကုန်ငြားအံ့၊ ငါတို့မှာလည်းအရတော် လေစွ၊ ငါတို့မှာလည်း အလွန်အရတော်လေစွဟု (ဆို၏)။
ဤသို့လျှင် ထိုရဟန္တာကြီးနှစ်ပါးတို့သည် အချင်းချင်း ကောင်းစွာ ပြောဟောသော တရားစကားကိုအညီအမျှ ဝမ်းမြောက်ကြကုန်၏။
ရထဝိနီတသုတ္တန် ပြီး၏။
အပိုလို ၁၄ (ဇန်နဝါရီ ၃၁ ၁၉၇၁ – ဖေဖော်ဝါရီ ၉ ၁၉၇၁) သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ လူလိုက်ပါသော ၈ ခုမြောက် အပိုလို စီမံကိန်းဖြစ်သည်။
ယင်းသည် လကမ္ဘာပေါ်သို့ တတိယအကြိမ်မြောက် ဆင်းသက်သော၊ လမျက်နှာပြင်၏ အမြင့်ပိုင်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆင်းသက်သော မက်ရှင်တစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။
လမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ၂ ရက်ကြာနေထိုင်ခဲ့ပြီး လပေါ်သို့ လမ်းလျှောက်ခြင်းများ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
မူလက မက်ရှင်အား ၁၉၇၀ ခုနှစ်အတွက် အစီစဉ်ရေးဆွဲခဲ့သော်လည်း အပိုလို ၁၃ တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အောက်ဆီဂျင်လှောင်ကန် ပြဿနာကြောင့် အာကာသယာဉ်အား ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သည့်အတွက် ရပ်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။
အပိုလို ၁၄ သည် မူလက အပိုလို ၁၃ ဆင်းသက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည့် ဆင်းသက်ဆိုဒ် Fra Mauro သို့ ဖေဖော်ဝါရီလ ၅ ရက်နေ့တွင် ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။
လမျက်နှာပြင်တွင် လမ်းလျှောက်စဉ်အတွင်း ၉၄.၃၅ ပေါင် (၄၂.၈ ကီလိုဂရမ်) ရှိသော လကမ္ဘာကျောက်ခဲကို စုဆောင်းခဲ့သည်။
အပိုလို ၁၄ သည် ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လာရာ ပစိဖိတ် သမုဒ္ဒရာ၌ ဖေဖော်ဝါရီ ၉ ရက်နေ့တွင် အောင်မြင်စွာဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။
ခါမိမြို့ဟောင်း သည် ဇင်ဘာဘွေနိုင်ငံ ဘူလာဝါရို၏ အနောက်ဘက် ၂၂ ကီလိုမီတာအကွာ တွင် တည်ရှိသော မြို့ပျက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် တစ်ချိန်က တော်ဝါမင်းဆက် စိုးစံသော ကာလန်ဂါ ဘတ်ဝါပြည်၏ မြို့တော် ဖြစ်ခဲ့သည်။
၎င်းသည် ယခုအခါ နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ် အဆောက်အဦး အဖြစ်တည်ရှိပြီး ၁၉၈၆ ခုနှစ်တွင် ယူနက်စကို၏ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ စာရင်းတွင် ထည့်သွင်းသတ်မှတ်ခြင်း ခံရသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ: ဇင်ဘာဘွေနိုင်ငံရှိ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ။
ချန်ချန် သည် တောင်အမေရိကတိုက် တွင် ကိုလံဘီယာခေတ်မတိုင်မီ အချိန်က အကြီးဆုံးမြို့တော် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ပီရူးနိုင်ငံ ထရူဂျီလိုမြို့၏ အနောက်ဘက် အကွာရှိ လာ လီဘာတက်ဒ်ဒေသတွင် တည်ရှိသော ရှေးဟောင်းသုတေသနနယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
- Chan Chan, Peru, End of an Empire by Bruce Hathaway ချန်ချန်သည် မိုရှေးတောင်ကြား၏ အဝတွင် တည်ရှိပြီး ၉၀၀ ခုနှစ်မှ ၁၄၇၀ ခုနှစ် အထိ တည်ရှိခဲ့သော သမိုင်းဝင် ချီမော အင်ပိုင်ယာ၏ မြို့တော်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်တွင် ချီမောအင်ပိုင်ယာအား အင်ကာ အင်ပိုင်ယာမှ အနိုင်ယူ သိမ်းပိုက်၍ ၎င်းတို့ လက်အောက်သို့ သွတ်သွင်းခဲ့သည်။
ချီမော သည် ပီရူးကမ်းရိုးတန်း တလျှောက်တွင် အေဒီ ၁၄၀၀ ခန့်က တည်ထောင်ခဲ့သော ချီမူး ယဉ်ကျေးမှုမှ ပေါ်ထွန်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ချန်ချန်သည် ပီရူးနိုင်ငံ မြောက်ပိုင်းရှိ ကမ်းရိုးတန်း သဲကန္တာရ၏ မိုးခေါင်ရေရှားဒေသတွင် ရှိသည်။
ထိုဒေသတွင် မိုးမရွာသဖြင့် ချန်ချန်ရှိ ဆားငန်ရေ မဟုတ်သော ရေ၏ အဓိက အရင်းအမြစ်မှာ အင်န်ဒီးစ်တောင်တန်းမှ ကျဆင်းလာသော ရေတို့ကို သယ်ဆောင်လာသော မြစ်များ ဖြစ်သည်။
ထိုရေများကြောင့် ကုန်းမြေနှင့် ရေတို့ကို ဆည်မြောင်းစနစ်များဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်စေသည်။
ချန်ချန်မြို့သည် ၂၀ စတုရန်းကီလိုမီတာမျှ ကျယ်ဝန်းပြီး သိပ်သည်းသော မြို့ပြဒေသမှာ ၆ စတုရန်းကီလိုမီတာမျှ ရှိကာ ၎င်းတွင် ခမ်းနားသော "စယူဒါဒီလာ" ရှိသည်။
"စယူဒါဒီလာ" သည် ကြီးမားသော ဗိသုကာပညာဆိုင်ရာ လက်ရာမြောက် အဆောက်အဦး ဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် ပလာဇာများ၊ စတိုခန်းများ နှင့် တော်ဝင်မိသားစုအတွက် မြှုပ်နှံရန်နေရာများ ပါဝင်သည်။
ထို "စယူဒါဒီလာ" များ၏ ကြီးကျယ်ခန်းနားမှုကြောင့် တော်ဝင်မျိုးနွယ်များနှင့် ဆက်စပ်နေမည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။
ချန်ချန်၏ နိမ့်ပါးသော အမျိုးအနွယ်များ အတွက် အိမ်များမှာ သေးငယ်ပြီး ပုံစံမမှန်ဘဲ ကျပ်သိပ်နေသော အခန်းများ ဖြစ်သည်။
နိမ့်ပါးသော အမျိုးအနွယ်များမှာ များသောအားဖြင့် အနုပညာသည်များ ဖြစ်ပြီး အင်ပိုင်ယာအတွင်း ၎င်းတို့၏ အလုပ်မှာ လက်မှုပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်ရန် ဖြစ်သဖြင့် ထိုအခန်းငယ်များကို အလုပ်ရုံများအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ: ပီရူးနိုင်ငံရှိ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ။
အပိုလို ၁၅ (ဇူလိုင် ၂၆ – ဩဂုတ် ၇ ၁၉၇၁) သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ စတုတ္ထမြောက် လပေါ်သို့ဆင်းသက်သည့် အပိုလို စီမံကိန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ယခင် ဆင်းသက်မှုများထက် သိပ္ပံပညာရပ်ပေါ်တွင် ပိုမိုလေ့လာမှုများ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
အပိုလို ၁၅ သည် လကမ္ဘာပေါ်တွင် ပထမဆုံး Lunar Roving ယာဉ်ကို စသုံးခဲ့သည်ကိုတွေ့ရသည်။
စီမံကိန်းသည် ဇူလိုင် ၂၆ တွင် စတင်ခဲ့ပြီး ဩဂုတ်လ ၇ ရက်တွင် ပြီးဆုံးသည်။
လမျက်နှာပြင် စူးစမ်းလေ့လာမှုများကို ဇူလိုင်လ ၃၀ နှင့် ဩဂုတ်လ ၂ ရက်ကြားတွင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
အာကာသယာဉ်မှူးများသည် လမျက်နှာပြင်တွင် ၁၈ နာရီကြာ အချိန်ကုန်စေခဲ့ပြီး မျက်နှာပြင်နမူနာပစ္စည်း ၁၇၀ ပေါင် (၇၇ ကီလိုဂရမ်) ကို စုဆောင်းခဲ့သည်။
အပိုလို ၁၅ သည် ကမ္ဘာမြေသို့ပြန်လာရာ အဆင်းတွင် လေထီး ၃ ခုထဲမှ တစ်ခု ပျက်စီးခဲ့သော်လည်း ဩဂုတ် ၇ ရက်တွင် အောင်မြင်စွာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။
အဖွဲ့ဝင် Scott က ဂယ်လီလီယို၏ လေခုခံမှုမရှိသောနေရာတွင် အရာဝတ္ထုအားလုံးသည် ဒြပ်ဆွဲအားကြောင့် အတူတူ ကျဆင်းသည့် သီအိုရီကို သက်သေပြသည့်အနေဖြင့် တူနှင့် ငှက်မွှေးကို ပြိုင်တူချကာ စမ်းသပ်ခဲ့သည်။
ပူရဏ်ကျမ်း သို့မဟုတ် ပူရဏ ( ) သည် ရှေးစာဟောင်းတို့ကို ဆိုခြင်းတည်း။
Merriam-Webster's Encyclopedia of Literature (1995 Edition), Article on Puranas, ISBN 0-877790426, page 915 အထူးအားဖြင့် ဒဏ္ဍာရီများ၊ ထုံးဟောင်းပုံဟောင်းများကို ဖော်ပြထားသော စာမျိုးကို ခေါ်သည်။
Greg Bailey (2001), Encyclopedia of Asian Philosophy (Editor: Oliver Leaman), Routledge, ISBN 978-0415172813, pages 437-439 အိန္ဒိယ၌ ပူရဏ်ကျမ်းတို့ကို သင်္သကရိုက်၊ တမီးဘာသာစကားများဖြင့် ရေးထားလေ့ရှိပြီး မြန်မာတွင်မူ သင်္သကရိုက်ဖြင့်သာ အတွေ့များ၏။
Verma, Rajeev (2009). Faith & Philosophy of Hinduism. Gyan Publishing House. ISBN 978-81-7835-718-8.John Cort (1993), Purana Perennis: Reciprocity and Transformation in Hindu and Jaina Texts (Editor: Wendy Doniger), State University of New York Press, ISBN 978-0791413821, pages 185-204Gregory Bailey (2003), The Study of Hinduism (Editor: Arvind Sharma), The University of South Carolina Press, ISBN 978-1570034497, page 139 အိန္ဒိယ၌ ထိုစာများတွင် ဟိန္ဒူဘုရားများဖြစ်သည့် ဗိဿနိုး၊ သီဝ၊ ဗြဟ္မဏ၊ သူရဿတီတို့အကြောင်းကို ယင်းစာများ၌ အများဆုံးတွေ့ရသည်။
Ludo Rocher (1986), The Puranas, Otto Harrassowitz Verlag, ISBN 978-3447025225, p.16, 12-21Nair, Shantha N. (2008). Echoes of Ancient Indian Wisdom: The Universal Hindu Vision and Its Edifice. Hindology Books. p. 266. ISBN 978-81-223-1020-7. ပူရဏ်စာပေကို ဟိန္ဒူဘာသာအတွက်ရော ဂျိန်းဘာသာအတွက်ပါ တွေ့ရ၏။
ပူရဏ်စာပေသည် အကြောင်းစုံပေါင်းခြုံသည့်စာမျိုး ဖြစ်သည်။
စာတစောင်တွင်ပင် စကြဝဠာဖြစ်ပုံပျက်ပုံ၊ နေလနက္ခတ်တို့ တည်လာပုံ၊ နတ်များ နဂါးများမှသည် ဘုရင်တို့အကြောင်း၊ စာပေအကြောင်း၊ ဆေးပညာ၊ ဟာသ၊ အချစ်ဇာတ်လမ်းတို့ပင် ရောနေတတ်၏။
စာအုပ်လာအကြောင်းအရာသည်လည်း မငြိမ်။
ကျမ်းတစောင်ကို ကူးပြီးပါက ဖြည့်စွက်ပယ်နှုတ်သည်များ ရှိ၏။
ဟိန္ဒူ မဟာပူရဏကို ခရစ်သျှနဝိရာဇရေးသည် ဆိုသော်လည်း ကြားရာစုနှစ်များအတွင်း အခြားသူတို့ ဖြည့်ခြင်းနှုတ်ခြင်းလုပ်ခဲ့ကြောင်း ပညာရှင်အများက ယုံကြည်ကြသည်။
ထူးသည်မှာ (ဂျိန်း) ဇိနပူရဏအများစုတွင် စာရေးသူရော ရေးသည့်နှစ်ပါ ထည့်သွင်းဖော်ပြထားတတ်သည်။
မဟာပူရဏ ၁ စောင်၊ မုက္ခယပူရဏ (မဟာပူရဏ) ၁၈ စောင်၊ ဥပပူရာဏ (စူဠပူရဏ) ၁၈ စောင်ရှိပြီး စာစောင်တိုင်းသည် ပိုဒ်ရေ ၄ သိန်းကျော်ရှိသော စာများဖြစ်၏။
Cornelia Dimmitt (2015), Classical Hindu Mythology: A Reader in the Sanskrit Puranas, Temple University Press, ISBN 978-8120839724, page xii, 4 အစောဆုံးတွေ့ရသော ပူရဏ်ကျမ်းတို့ကို ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၁၀ ရာစုမှ ၃ ရာစုအကြား ရေးထားသည်။
Collins, Charles Dillard (1988). The Iconography and Ritual of Śiva at Elephanta. SUNY Press. p. 36. ISBN 978-0-88706-773-0. ကျမ်းကြီးကျမ်းခိုင်အဖြစ် မယူသော်လည်း မှတ်စာအဖြစ် မျိုးဆက်တိုင်း ပူရဏ်ကျမ်းလာ စာပေကို လက်ဆင့်ကမ်းတတ်၏။
Greg Bailey (2001), Encyclopedia of Asian Philosophy (Editor: Oliver Leaman), Routledge, ISBN 978-0415172813, page 503 မြန်မာရှိ ပူရဏ်ကျမ်းများ ၁၈၈၁ ခု၊ မတ်လ ၂၄ ရက်တွင် ပြီးသည့် ရွှေတောင် လေးထပ်ကျောင်းဆရာတော် ရှင်မုနိန္ဒာဘိဓဇ ရေးသော ပူရဏ်ကျမ်း ရွှေတောင် လေးထပ်ကျောင်းဆရာတော် ရှင်မုနိန္ဒာဘိဓဇ။
"ပူရဏ်ကျမ်း "။
ဗံဂါလီပုံနှိပ်တိုက်၊ ရန်ကုန်။
၁၈၈၄။
ရွှေတောင် လေးထပ်ကျောင်းဆရာတော် ရှင်မုနိန္ဒာဘိဓဇ။
"ပူရဏ်ကျမ်း"။
ဆမာချာပုံနှိပ်တိုက်၊ ရန်ကုန်။
၁၉၀၆၊ ဒီဇင်ဘာ။
"...ဟံသာဝတီမြို့ အစိုးရလွှတ်တော်ကြီးက မင်းအမိန့်စာနှင့်တကွ ရွှေတောင်မြို့ စစ်ကဲတော်မင်း မောင်မှဲ့ တောင်းပန်လျှောက်ထား ... သက္ကရာဇ် ၁၂၄၂ ခု၊ တပေါင်းလပြည့်ကျော် ၁၀ ရက် ကြာသပတေးနေ့ ညနေ သုံးချက်တီးကျော်အချိန်တွင် ပြီးအောင်မြင်သတည်း။
" ကိုးကား Category:ဟိန္ဒူ စာပေ။
အပိုလို ၁၆ (April 16 – 27, 1972) သည် နာဆာမှ စီမံကွပ်ကဲသည့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ၁၀ ခုမြောက် လူသားများလိုက်ပါသော အပိုလို စီမံကိန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
အပိုလို ၁၅ ကဲ့သို့ လမျက်နှာပြင်တွင် သိပ္ပံပညာနယ်ပယ်တွင် လေ့လာမှုများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ဆင်းသက်မည့်နေရာအား လကမ္ဘာ၏ Descartes Highlands ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ခရီးစဉ်အတွင်း လကမ္ဘာသို့သွားရာတွင် ပြဿနာအနည်းငယ်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။
နာဆာမှ တာဝန်ရှိသူက မက်ရှင်အား ဖျက်သိမ်းပြီး အာကာသယာဉ်မှူးများကို အန္တရာယ်ကင်းစွာ ကမ္ဘာမြေသို့ပြန်ခေါ်လာရန် ဆောင်ရွက်ခဲ့သော်လည်း ပြဿနာအား ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သောကြောင့် လကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်ခွင့်ကို ခွင့်ပြုခဲ့သည်။
အပိုလို ၁၆ သည် ကမ္ဘာမြေသို့ သတ်မှတ်ရက်ထက် ၁ ရက်စော၍ ဧပြီလ ၂၇ ရက်တွင် အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပြန်ရောက်ရှိခဲ့သည်။
အပိုလို ၁ သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အပိုလို စီမံကိန်းမှ ပထမဆုံး လူသားလိုက်ပါသော အာကာသမက်ရှင်ဖြစ်ပြီး လကမ္ဘာပေါ်သို့ ပထမဆုံးခြေချရန် ခြေလှမ်းဖြစ်သည်။
ယင်းအား ၁၉၆၇ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၁ ရက်တွင် လွှတ်တင်ရန် အစီစဉ်ချထားပြီး အပိုလို command module နှင့် service module တို့အား ကမ္ဘာပတ်လမ်းကြောင်းအနိမ့်တွင် စမ်းသပ်ရန်ဖြစ်သည်။
မက်ရှင်သည် မီးလောင်မှုကြောင့် မပျံသန်းခဲ့ပါ။
ယင်းမီးလောင်မှုကြောင့် အဖွဲ့ဝင် ၃ ယောက်စလုံး သေဆုံးခဲ့ပြီး အာကာသယာဉ်အစိတ်အပိုင်းများလည်း ပျက်စီးခဲ့ရသည်။
မီးလောင်ရသည့်အကြောင်းရင်းအား နာဆာက ကော်မတီဖွဲ့ကာ စုံစမ်းစစ်ဆေးသည့်အပြင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကွန်ဂရက်မှလည်း နာဆာ၏စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအား စောင့်ကြပ်ခဲ့သည်။
လူလိုက်ပါသော အပိုလို ပျံသန်းမှုများကို လပေါင်း ၂၀ အထိ ရပ်ဆိုင်းခဲ့သည်။
လူလိုက်မပါသော Lunar module နှင့် Saturn V ဒုံးပျံတို့အား ဆက်လက်လုပ်ဆောင်စေခဲ့သည်။
ပထမဆုံး လူလိုက်ပါသော အပိုလို စီမံကိန်းကို ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် အပိုလို ၇ တွင် အပိုလို ၁ ၏ အရံအဖွဲ့သားများက အောင်မြင်စွာဖြင့် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သည်။
အပိုလို ၄ (နိုဝင်ဘာ ၉ ၁၉၆၇ AS-501 ဟုလည်းသိထား) သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အပိုလို စီမံကိန်းမှ ပထမဆုံး လူမပါသော အာကာသမက်ရှင်ဖြစ်ပြီး လကမ္ဘာသို့စေလွှတ်မည့် Saturn V ဒုံးပျံအား ပစ်လွှတ်သော အစီစဉ်ဖြစ်သည်။
မူလအစီအစဉ်အရ ၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် ပစ်လွှတ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း အာကာသယာဉ်၏ ပြဿနာများကြောင့် ၁၉၆၇ ခုနှစ်နှစ် နိုဝင်ဘာလ ၉ ရက်နေ့ထိ နှောင့်နှေးခဲ့ရသည်။
ယင်းတွင် အပိုလို ၁ ၏ မီးလောင်မှုကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။
မက်ရှင်သည် ၉ နာရီမျှကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ပစိဖိတ် သမုဒ္ဒရာသို့ အောင်မြင်စွာ ဆင်းသက်ကာ ပြီးဆုံးခဲ့သည်။
နော်တင်ဟေး () သည် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၊ လန်ဒန်(အနောက်ပိုင်း) ရှိ ခရိုင်တခုဖြစ်သည်။
"London's Places " (PDF). London Plan. Greater London Authority. 2011. p. 46. နော်တင်အေးကို မြို့ပြဆန်ခြင်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုစုံရောသောပတ်ဝန်းကျင်ရှိခြင်းတို့ကြောင့် လူသိများသည်။
နှစ်စဉ် နော်တင်အေးပွဲတော်နှင့် ပေါတိုဘယ်လိုလမ်းရှိ ဈေးတန်းကို ကျင်းပ၏။
"Portobello Road". London Online. Archived from the original on 23 February 2010. ၁၈၇၀ ဝန်းကျင်၌ နော်တင်ဟေးတွင် အနုပညာသမားများ ကျက်စားသည်။
'Notting Hill and Bayswater ', Old and New London: Volume 5 (1878), pp. 177-88. ၂၀ ရာစုတွင် အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းများကို အိမ်ငှားလုပ်ငန်းများမှတဆင့် ခွဲခြမ်းငှားရမ်းကြသည်။
ကာရေဘီယံမှ ပြောင်းရွှေ့လာသူတို့က ၁၉၅၀ ဝန်းကျင်တွင် ရောက်လာပြီး ဈေးနည်းသောဤနေရာတွင် ငှားနေကြသည်။
သို့သော် ကျူးကျော်မြေပိုင်ရှင် ပီတာရက်ချမန်း၏ အနိုင်ကျင့်မှုများရှိခဲ့သည်နည်းတူ ၁၉၅၈ နော်တင်အေးလူမျိုးရေးပဋိပက္ခတွင်လည်း လူဖြူ တက်ဒီ့ကောင်လေးများအဖွဲ့၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်ခဲ့၏။
ထိုစဉ်က ကျူးကျော်အိမ်ရာတို့ကြောင့် နာမည်ကြီးသော်လည်း ၂၁ ရာစုအစောပိုင်းမှစ၍ ပတ်ဝန်းကျင်သဘာဝပြောင်းလဲကာ နော်တင်အေးသည် ဖက်ရှင်ကျသောနေရာအဖြစ် သတင်းကြီးလာ၏။
"West London". London Hotels .com. Archived from the original on 6 January 2011. မျက်နှာစာအိမ်တန်းများ၊ ဗစ်တိုးရီးယားခေတ်လက်ရာဖြင့် အိမ်ကြီးများ၊ ကြေးမြင့် ဈေးဝယ်စင်တာနှင့်စားသောက်ဆိုင်များဖြင့် လူစိတ်ဝင်စားစရာ ဖြစ်၏။
ဒေးလီးတယ်လီဂရပ်၏ ၂၀၀၄ ပါ ဆောင်းပါးတွင် "နော်တင်အေးအစုံ" ဟူသော ဝေါဟာရကို နာမည်ကြီးစပြုနေသော ရှေးရိုးစွဲဝါဒီ နိုင်ငံရေးသမားအုပ်စုကို ညွှန်း၍ ဆိုသည်။
Watt, Nicholas (28 July 2004). "Tory Bright Young Things". The Guardian. London. နော်တင်အေးတွင် နေခဲ့သော ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာသည့် ဒေးဗစ်ကင်မရွန်းနှင့် အတွင်းဝန်ဖြစ်လာသည့် ဂျော့အော့စဘွန်းတို့ကို ရည်၏။
thumb|ခြမ်းထားသော ကီဝီသီးများ ကီဝီသီး (သို့) တရုပ်ဂုဘယ်ရီ သည် အတ်တီနီဒီယာ မျိုးစုဝင် သစ်နွယ်ပင်တို့မှထွက်သော စား၍ရသည့် ခြုံသီးတမျိုး ဖြစ်၏။
Morton J (2011). "Kiwifruit: Actinidia deliciosa In: Fruits of Warm Climates, 1987". Center for New Crops & Plant Products at Purdue University. Stirk, Bernadine (2005). "Growing Kiwifruit " (PDF). Pacific Northwest Extension Publishing. အစိုက်များသော မျိုးစိတ်မှာ အတ်တီနီဒီယာ ဒယ်လီစီယိုဆာ ခေါ်သော ဘဲဥပုံဆန်ဆန် ကြက်ဥသာသာအရွယ်ရှိသည့် အသီးမျိုး ဖြစ်သည်။
Beutel, James A. (1990). "Kiwifruit". In Janick, J.; Simon, J.E. (eds.). Advances in new crops. Timber Press. pp. 309–316. အရွယ်မှာ အချင်း ၄.၅-၅.၅ စင်တီမီတာရှိပြီး အလျား ၅-၈ စင်တီမီတာ ရှည်၏။
အခွံမှာ ပါးပြီး အပေါ်တွင် အမွှေးကြမ်းများ ခပ်ကြဲကြဲပါသည်။
၎င်းကိုလည်း စားနိုင်၏။
အသားမှာ အစိမ်းနုရောင်ဖြစ်ပြီး ထက်ခြမ်းခွဲက အနက်ရောင်အစေ့များကို အကွင်းလိုက် တွေ့နိုင်သည်။
အသားမှာ ပျော့၍ အရသာမှာ ချိုသည်။
၂၀၁၈ ခုတွင် တကမ္ဘာလုံးစားသည့် ကီဝီသီးပမာဏတဝက်ကို တရုပ်ပြည်မှ ထုတ်သည်။
ကီဝီသီး အရင်းစရာသည်လည်း တရုတ်ပြည် အလယ်ပိုင်းနှင့် အရှေ့ပိုင်းတို့တွင် ဖြစ်သည်။
ကီဝီသီးအကြောင်း အစောဆုံးမှတ်တမ်း တွေ့ရသည်မှာ စုန်မင်းဆက်တွင် ဖြစ်၏။
Ward, C; Courtney, D (2013). Kiwifruit: taking its place in the global fruit bowl. Advances in Food and Nutrition Research. 68. pp. 1–14. ၂၀ ရာစုအစောပိုင်းတွင် ကီဝီသီးမှာ တရုတ်ပြည်မှ နယူးဇီလန်သို့ ရောက်သည်။
စီးပွားဖြစ်စိုက်ခြင်းအစမှာ ယင်းကတည်း။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်တွင် နယူးဇီလန်၌ စခန်းချသော ဗြိတိသျှ၊ အမေရိကန်တပ်သားတို့ အကြိုက်တွေ့သည်။
သို့ဖြင့် ၁၉၆၀ ကာလများတွင် နယူးဇီလန်မှ ဗြိတိန်သို့လည်းကောင်း၊ ကာလီဖိုးနီးယားသို့လည်းကောင်း တင်ပို့ရ၏။
Green, Emily (8 May 2002). "Kiwi, Act II". Los Angeles Times. ကိုးကား ကဏ္ဍ:စားနိုင်သော သစ်သီးများ။
ယန် ဘပ်တစ် ဗန်(ဖန်) ဟဲလ်မွန့် (; ; ;"Helmont". Random House Webster's Unabridged Dictionary.) သည် စပိန်-နယ်သာလန်သား ဓာတုဗေဒပညာရှင်၊ ဇီဝကမ္မဗေဒပညာရှင်၊ သမားတော် တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ပါရာဆဲလ်ဆပ်စ်နှင့် ဓာတုဆေးပညာ ပေါ်ထွက်လာပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာတွင် ရှင်သန်နေထိုင်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ရံခါ၌ ၎င်းကို လေဖိအားဆိုင်ရာ ဓာတုဗေဒပညာရပ်ကို တည်ထောင်သူဟုလည်း ယူဆကြ၏။
မှတ်စု ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဘယ်လ်ဂျီယမ် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များ။
မိုက်ကယ် ဆန်ဒီဗိုးဂျီးယပ်စ် ( မိခေး ဆန်ဂျီဗိုယီ; , ) သည် ပိုလန်သား အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်၊ ဒဿနဆရာ၊ ဆေးဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ဓာတုဗေဒပညာရပ်၏ ဦးဆောင်လမ်းပြသူ ဆန်ဒီဗိုးဂျီးယပ်စ်သည် အက်ဆစ်၊ သတ္တု၊ အခြား ဓာတုဒြပ်ပေါင်း အမျိုးမျိုးတို့ကို ဖန်တီးခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ် တိုးတက်စေခဲ့သူဖြစ်သည့်အပြင် လေဆိုသည်မှာ ပစ္စည်းတစ်မျိုးတည်းမဟုတ်ဘဲ အသက်ကိုပေးစွမ်းသော (နောက်ပိုင်း အောက်စီဂျင်ဟု ခေါ်ဝေါ်သော) ပစ္စည်းပါဝင်သည်ကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ယင်းကာလသည် အောက်စီဂျင်ကို ရှာဖွေခွဲခြားဖော်ပြခဲ့သူ စခီးလီ၏ ရှာဖွေခြင်းမတိုင်မီ နှစ် ၁၇၀ ခန့်က ဖြစ်သည်။
ပိုတက်စီယမ် နိုက်ထရိတ်ခေါ် ယမ်းစိမ်းကို အပူပေး၍ ထွက်လာသော ဓာတ်ငွေ့ (အောက်စီဂျင်) သည် "အသက်(ရှင်ခြင်း)၏ ရင်းမြစ်အစာ" အဖြစ် ရွေးထုတ်ဖော်ပြနိုင်ခဲ့သည်။
ဤ ယမ်းစိမ်းဓာတ် (သို့) နိုက်တာ (nitre) သည် ဆန်ဒီဗိုးဂျီးယပ်စ်၏ စကြဝဠာ သရုပ်ဖော်ကြမ်းအစီအစဉ်၌ အဓိကနေရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
Allen G. Debus, Chemistry and Medical Debate: Van Helmont to Boerhaave, Science History Publication, 2001, p. 13 n. 19. ကိုးကား ကဏ္ဍ:ပိုလန် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များ ကဏ္ဍ:ပိုလန် ဓာတုဗေဒပညာရှင်များ။
ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ်အဆိပ်သင့်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ်အား သာလွန်သောပမာဏအထိ ရှူသွင်းမိပါက ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ရောဂါလက္ခဏာများမှာ တုတ်ကွေးရောဂါနှင့် ဆင်တူသည်။
ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ မူးဝေခြင်း၊ အော့အန်ခြင်း၊ အားနည်းခြင်း၊ လည်ချောင်းနာခြင်းတို့ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပြီး အာရုံထွေပြားခြင်းနှင့် သေဆုံးမှုအထိ ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။
ခြုံငုံကြည့်ခြင်း ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ်အဆိပ်သင့်ခြင်းသည်သင်၏သွေးစီးကြောင်းတွင်ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ်များစုပုံလာသောအခါဖြစ်ပေါ်သည်။