kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ဟောပြောသည့်အခါများတွင် နိကာယ်ငါးကျမ်းစုံလင်အောင် ဟောပြောသည့်အခါ ပါဠိအာဂုံအရကျက်ပြီးမှ အဋ္ဌကထာ ဋီကာအစုံတို့နှင့် ချိန်ညှိပြီး ဟောပြောလေ့ရှိပါသည်။
ကံမမြို့နယ်နှင့်အနီးပတ်ဝန်းကျင် ပြည်၊ အောင်လံမြို့များ၌ပါ ဟောကြားခဲ့ပြီး ထင်ရှားကျော်ကြားသော ဓမ္မကထိက ဆရာတော်တစ်ပါး ဖြစ်ပါသည်။
ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ သံဃာညီညွတ်ရေး သာသနာတော် သန့်ရှင်းတည်တံ့ပြန့်ပွားရေး စတင်သည့် ၁၃၄၂ ခုနှစ်မှာပင် သံဃသမ္မုတိ ဖြစ်၍ မြို့နယ်သံဃနာယကဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် ငါးနှစ်၊ မကွေးတိုင်းသံဃနာယက (မူလဒွါရ) ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ကိုးနှစ်၊ နိုင်ငံတော်ဗဟိုသံဃာ့ဝန်ဆောင်အဖြစ် ရှစ်နှစ်မျှ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၁ ခုနှစ် ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၆၂ ခုနှစ်၌ မြန်မာနိုင်ငံတော် အေးချမ်းသာယာရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးကောင်စီမှ အဂ္ဂမဟာ သဒ္ဓမ္မဇောတိကဓဇ ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ဆက်ကပ်လှူဒါန်းခြင်းခံရပြီး ၁၃၇၀ ပြည့်တွင် နိုင်ငံတော်ဩဝါဒါ စရိယဆရာတော်အဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်တော်မူခြင်း ခံရသည့်အပြင် ၁၃၇၁ခုနှစ် ပြာသိုလပြည့်ကျော် ၅ ရက် တနင်္လာနေ့တွင် ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံတော်အေးချမ်းသာယာရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးကောင်စီက ဆက်ကပ်လှူဒါန်းသော သာသနာပြုအဆင့်မြင့် အဘိဓဇအဂ္ဂမဟာ သဒ္ဓမ္မဇောတိက ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ကို အလှူခံရရှိတော်မူခဲ့ပါသည်။
ဓမ္မဝိနယာနုလောမ မူလဒွါရနိကာယ ဂိုဏ်းကြီး၏ ဧကာဒဿမမြောက် သာသနာပိုင်၊ နိုင်ငံတော်ဩဝါဒါစရိယ ဖြစ်တော်မူသော ထုံကြီးဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် ၁၃၇၆ ခု ကဆုန်လဆန်း၁၂ရက် သက်တော်(၁၀၂)နှစ် သိက္ခာတော် (၈၂)ဝါ အရတွင် ဘဝနတ်ထံ စံလွန်တော်မူသည် တောင်ကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး ဓမ္မဝိနယာနုလောမ မူလဒွါရနိကာယဂိုဏ်း၏ ဒွါဒဿမမြောက် သာသနာပိုင် (၁၃၇၉ - ၁၃၈၁) ဆရာတော်လောင်းလျာကို ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်ပိုင်း) ပန်းတောင်းမြို့၌ ခမည်းတော် ဦးဘိုးငြိမ်း၊ မယ်တော် ဒေါ်ကျေးဥ တို့မှ ၁၂၈၂ခုနှစ်၊ တန်ခူးလပြည့်ကျော် ၅ ရက် တနင်္လာနေ့တွင် ဖွားမြင်တော်မူသည်။
ဆရာတော်သည် ၁၂၉၆ခုနှစ်၊ အသက် (၁၄)နှစ်သားအရွယ်တွင် ပဲခူးတိုင်း(အနောက်ပိုင်း) ပန်းတောင်းမြို့၊ ကြခတ်ရပ်ကွက်၊ ဆုတောင်းပြည့်ကျောင်းတိုက်၊ မူလဒွါရ ဆဋ္ဌသာသနာပိုင် ဆဋ္ဌသံဂါယနာဩဝါဒါစရိယဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဝါသဝ (အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ) ကိုဥပဇ္ဈာယ်ပြုလျက် ခမည်းတော် မယ်တော်တို့၏ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟကို ခံယူကာ ရှင်သာမဏေအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပါသည်။
၁၃၀၁ခုနှစ်၊ သီတင်းကျွတ် လပြည့်ကျော် (၁၁)ရက် အင်္ဂါနေ့တွင် ပန်းတောင်းမြို့၊ ဖောင်းကန်ရပ်ကွက်၊ ရွှေညောင်ပင်ကျောင်း ခဏ္ဍသိမ်တော်၌ ဆရာတော်ဘဒ္ဒန္တဝါသဝ (အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ)ကိုပင် ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍ ရန်ကုန်မြို့ အင်းစိန်ရာဇဝတ်ရုံး စာရေးကြီး ဦးလှမောင်+ဒေါ်ပုတို့၏ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟကိုခံယူကာ မြင့်မြတ်သော ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပါသည်။
ဆရာတော်သည် ပန်းတောင်းမြို့ ဆုတောင်းပြည့်ကျောင်းတိုက်ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဝါသဝ (အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ) စာချဆရာတော်များ၊ ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံမြို့ ရဲကျောင်းတိုက် ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဉာဏုတ္တရ (ဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ)၊ ပန်းတောင်းမြို့၊ အုတ်ကျောင်းတိုက် ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တစန္ဒကုမာရ ပဲခူးတိုင်း ရွှေတောင်မြို့၊ စက္ကပဇ္ဇောတာရုံ ကျောင်းတိုက်၊ နိုင်ငံတော်ဩဝါဒါစရိယဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တစက္ကဝုဓ (အဂ္ဂမဟာ သဒ္ဓမ္မဇောတိကဓဇ) စသည့် ဆရာတော်များထံတွင် လောကီလောကုတ္တရာ ကျမ်းစာတို့ကို ကျမ်းရိုးပေါက် သင်ယူဆည်းပူးခဲ့ပါသည်။
သရုပ်ပြသင်္ဂဟကျမ်း (ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေပြီး)၊ ရုပ်တွက်နည်းပြသဒ္ဒါမှတ်စု (လက်ရေးမူ)၊ ခေတ်မီဗေဒင် (လက်ရေးမူ) နာနာနယပကိဏ္ဏက ဗဟုသုတကျမ်း (လက်ရေးမူ) များကို ပြုစုတော်မူခဲ့ပါသည်။
ဆရာတော်သည် ၁၃၄၅ခုနှစ်မှ ၁၃၅၀ခုနှစ်အထိ (၄)နှစ်တိုင်တိုင် သင်သန်းသား သင်တန်းသူ (၆ဝဝ) ကျော်တို့အား ယဉ်ကျေးမှုသင်တန်း ပို့ချပေးခဲ့ပါသည်။
တောင်ကုတ်မြို့ ဆုတောင်းပြည့် ကျောင်းတိုက်၌ ၁၃၃၇ခုနှစ်မှ ၁၃၅၄ခုနှစ်အထိ တွဲဖက်ဆုတောင်းပြည့် မူလတန်းကျောင်း ဖွင့်လှစ်ကာ စတုတ္ထတန်းအောင်မြင်သည်အထိ ပညာသင်ကြား ပေးခဲ့ရာ (၁၇)နှစ်အတွင်း ကျောင်းသား (၁၀၀၀)ကျော် ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်ပါသည်။
၁၃၄၅ခုနှစ်မှစ၍ ဘုန်းတော်ကြီးသင် မူလတန်းကျောင်းဖွင့်လှစ်ကာ နှစ်စဉ်ကျောင်းသား (၃၀)ကျော်တို့အား ပညာသင်ကြားပေးလျက်ရှိပါသည်။
(၅၈)နှစ်ကြာ တောင်ကုတ်မြို့၌ နေထိုင်ပြီး ကျေးရွာများမှ နတ်ကိုးကွယ်သူ ချင်းလူမျိုးအိမ်ထောင်စု (၃၀၀)ကျော်တို့အား ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ဖြစ်အောင် စည်းရုံး နိုင်ခဲ့ပါသည်။
ဆရာတော်သည် ပဲခူးတိုင်း ပြည်မြို့ ရွာဘဲရပ်ကွက်၊ ရွှေဟင်္သာ ဆုတောင်းပြည့်ကျောင်းတိုက်သိမ်တော်နှင့် ပန်းတောင်းမြို့နယ် သောင်ကြီးကျေးရွာ သာသနာ့အလင်းရောင်ကျောင်း သိမ်သမုတ်ပွဲတို့၌ ကိုယ်တိုင်ကြီးကြပ်၍ ဦးစီးသမုတ်ပေးတော်မူခဲ့ပါသည်။
ဆရာတော်သည် ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာတင်ပွဲ၌ ဆဋ္ဌသင်္ဂီတိကာရက၊ သံဃာ့အဖွဲ့အစည်းအဆင့်ဆင့်တွင် တောင်ကုတ်မြို့နယ် သံဃနာယကအဖွဲ့ (မူလဒွါရ)ဥက္ကဋ္ဌ၊ ၁၃၇၇ ခုနှစ်မှ (၁၃၇၉) ခုနှစ်ထိ ဓမ္မဝိနယာနုလောမ မူလဒွါရဂိုဏ်းကြီး၏ ဒွါဒသမမြောက် သာသနာပိုင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့ပါသည်။
ဆရာတော်ကြီးသည် သာသနာတော်အကျိုးကို သယ်ပိုးဆောင်ရွတ်တော်မူရင်း သက် တော် (၉၇)၊ သိက္ခာတော်(၇၈)ဝါရ၊ (၁၃၇၉) ခုနှစ် ဝါဆိုလပြည့်ကျော်(၁၅) ရက် တနင်္ဂနွေနေ့ နံနက် ၁၀း၃၄ မိနစ်အချိန်တွင်ဘဝနတ်ထံ ပျံလွန်တော်မူခဲ့ပါသည်။
ဇီးဖြူကုန်းဆရာတော်ဘုရားကြီး ဓမ္မဝိနယာနုလောမ မူလဒွါရနိကာယဂိုဏ်း၏ တေရသမမြောက် သာသနာပိုင် (၁၃၇၉ - ၁၃၈၁) ဆရာတော်လောင်းလျာသည် ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး၊ ဟင်္သာတမြို့နယ်၊ ကွမ်းခြံကုန်းရွာ၌ ခမည်းတော် ဦးဘိုးဘွား၊ မယ်တော်ဒေါ်မယ်သူကိုမှ ၁၂၈၁ ခုနှစ်၊ တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်ကျော် ၈ ရက်၊ ကြာသပတေးနေ့တွင် ဖွားမြင်တော်မူသော သားရတနာဖြစ်ပါသည်။
ဆရာတော်လောင်းလျာသည် ၁၃၀၆ ခုနှစ်တွင် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး ပြည်ခရိုင် ပန်းတောင်းမြို့ ဆုတောင်းပြည့်ကျောင်းတိုက် ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဝါသအား ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍ ခမည်းတော် မယ်တော် တို့၏ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟဖြင့် ဆုတောင်းပြည့်ကျောင်၊ ခဏ္ဍသိမ်တော်၌ မြင့်မြတ်သောရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိတော်မူခဲ့ပါသည်။
ဆရာတော်သည် ပန်းတောင်းမြို့ ဆုတောင်းပြည့်ကျောင်းတိုက်ဆရာတော်အပါအဝင် ဆရာတော်များထံတွင် ပရိယတ္တိစာပေ၊ ပါဠိတော် အဋ္ဌကတာ ဋီကာများကို ကျမ်းကြီးပေါက် သင်ယူ ဆည်းပူး တော်မူခဲ့ပါသည်။
ဆရာတော်သည် ရန်ကုန်မြို့ ရှမ်းလမ်း မဟာရာဇိကာရုမ်ကျောင်းတိုက် တည်ထောင်ရာ၌ ပါဝင်ခြင်း၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ် ဇီးဖြူကုန်းရွာ ဝိဇိတာရုမ်ကျောင်းတိုက်ရှိ ကျောင်းဟောင်း များပြုပြင်ခြင်း၊ ပဲခူးမြို့၌ ထန်းတောကျောင်း၊ ဆင်ဖြူကျွန်းကျောင်း၊ မဟာဝိဇိတာရုံ ကျောင်းများ တည်တောင်ခြင်း၊ ငါးပါးမာရ်အောင်မြင် စေတီတော်မြတ်ကြီးတည်ခြင်း စိန်ရောင်ခြည် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်မြတ်ကြီး ပြန်လည်ပြုပြင် ပူဇော်ခြင်းများ ဆောင်ရွက်တော်မူပြီး နေဝင် နေထွက် အချိန်ဇယားကျမ်း၊ ဗုဒ္ဓနာကျမ်းများကို ပြုစုတော်မူခဲ့ပါသည်။
ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး သံဃနာယကအဖွဲ့ ( မူလဒွါရအကျိုးတော်ဆောင်၊ ၁၃၇၅ ခုနှစ်မှ ၁၃၇၈ ခုနှစ် အထိ ဓမ္မဝိနယာနုလော မူလဒွါရ နိကာယဂိုဏ်း၊ ဒုတိယဂဏာဓိပတိ၊ ၁၃၇၉ ခုနှစ်မှ (၁၃၈၁) အထိ ဂဏာဓိပတိ၊ နိုင်ငံတော်ဩဝါဒါစရိယ အစရှိသော သာသနာ့တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်တော်မူခဲ့ပါသည်။
ဆရာတော်ကြီးသည် သာသနာတော်အကျိုးကို သယ်ပိုးဆောင်ရွတ်တော်မူရင်း သက် တော် ( ၁ဝဝ)၊ သိက္ခာတော်(၇၅)ဝါရ၊ (၁၃၈၁ ခုနှစ် ဝါဆိုလန်း ၈ ရက်)၊ ၉.၇၂၀၁၉ ရက်(အင်္ဂါနေ့) နံနက် ၎း၃၀ နာရီတွင် ဘ၀နတ်ထံ ပျံလွန်တော်မူခဲ့ပါသည်။
အင်ဘက်တောဆရာတော်<''''ဓမ္မဝိနယာနုလောမ မူလဒွါရနိကာယဂိုဏ်း၏ စုဒ္ဒသမမြောက် သာသနာပိုင် (၁၃၈၁ - လက်ရှိ) ဆရာတော်လောင်းလျာကို မကွေးတိုင်းဒေသကြီး သရက်ခရိုင် ကံမမြို့နယ် ဓမ္မသော်ကျေးရွာအုပ်စု ဓမ္မသော်ကျေးရွာ ခမည်းတော်ဦးဖိုးဝင် မယ်တော် ဒေါ်အေးသာ တို့မှ ၁၂၉၂ ခုနှစ် ကဆုန်လဆန်း ၇ရက်အင်္ဂါနေ့တွင် မီးရှူးသန့်စင် ဖွားမြင်ခဲ့ပါသည်။
မကွေတိုင်းဒေသကြီး သရက်ခရိုင် ကံမမြို့နယ် ဓမ္မသော်ကျောင်းဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တနန္ဒမထေရ်ကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍ ၁၂၉၉ ခုနှစ်တွင် မိဘနှစ်ပါး၏ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟ ကိုခံယူကာ ရှင်သာမဏေဝတ်ခဲ့ပါသည် ဘွဲ့အမည်မှာရှင်စိတြဉာဏဖြစ်ပါသည်။
၁၃၁၁ ခုနှစ်ပထမဝါဆိုလဆန်း ၁၂ရက် နံနက် စက်နာရီ၉ နာရီ ၆ဖဝါး ၁ဖီလာ အချိန်တွင် မိဘနှစ်ပါးနှင့် ဦးကြီးဦးသာထူး အစ်မကြီးဒေါ်စိန်ရင်တို့၏ ပစ္စယာ နုဂ္ဂဟကိုခံယူကာ ငယ်ဆရာဖြစ်သော ဆရာတော်ဘဒ္ဒန္တနန္ဒကိုပင် ဥပဇ္ဈာယ် ပြု၍ မြင့်မြတ်သောရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပါသည် ရဟန်းဘွဲ့အမည်မှာ အရှင်စိတြဉာဏပင်ဖြစ်ပါသည်။
ဆရာတော်သည် ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး သင်ကြားပို့ချသော ဝိနည်း သဒ္ဒါ စသောအခြေခံကျမ်းစာများကြိုးစာဆည်းပူး သင်ယူတော်မူပြီး ပြည်မြို့မေဃဝန်ဆရာတော်ကြီးထံတော်တွင် ဝိနည်းငါးကျမ်းကျွမ်းကျင်နှံ့စပ် အောင်သင်ယူပြီး ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး လှိုင်မြို့နယ် ဇေယျဝတီပရယတ္တိ စာသင်တိုက် ဆရာတော် ဦးကောသလ္လ(အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ)ထံတော်တွင် ပိဋကတ်အထက်တန်းကျမ်းများကို ဆက်လက်ဆည်းပူးသင်ယူတော်မူခဲ့ပါသည်။
ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး ပြည်မြို့ ကန်ဦးကျောင်းတိုက်တွင် တိုက်အုပ်ဆရာ တော်အဖြစ်တာဝန်ယူ၍ စာသင်သားသံဃာငါးဆယ်ကျော်တို့အား သဒ္ဒါသင်္ဂဟ ဝိနည်း မာတိကာ ဓာတုကထာ ယမိုက် ပဋ္ဌာန်းကျမ်းစာများကို ပြန်လည် ပို့ချ သင်ကြားပေးတော်မူခဲ့ပါသည်။
သာသနာတော်ထွန်းကားပြန့်ပွားရေးဦးစီးဋ္ဌာနမှ ပို့ချသော သာသနာ ပြုသင်တန်းများနှင့် သာသနာပြုမွမ်းမံသင်တန်းများဦးစီးကျင်းပပေးတော်မူခြင်း ၁၃၄၂ ခုနှစ်မှစ၍ ၁၃၆၃ ခုနှစ်အထိ မကွေးတိုင်းဒေသကြီး သရက်ခရိုင် ကံမမြို့နယ် အောင်လံမြို့နယ် သံဃနာယကအဖွဲ့ အကျိုးတော်ဆောင်အဖြစ် လည်းကောင်း ၁၃၆၄ ခုနှစ်မှ ၁၃၇၁ ခုနှစ်အထိ မြို့နယ်သံဃနာယအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌဆရာတော်အဖြစ်လည်းကောင်း ၁၃၇၁ ခုနှစ်မှ ယခုချိန်ထိ နိုင်ငံတော် သံဃမဟာနာယကအဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင်ဆရာတော်အဖြစ်လည်းကောင်း သာသနာပြု တာဝန်များကို စွမ်းစွမ်းတမံဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့ပါသည်။
၁၃၇၅ခုနှစ် ပြာသိုလ်လဆန်း၄ရက် (၄.၁.၂၀၁၄) ၌အမိန့်ကြော်ငြာစာ အမှတ် ၁/၂ဝ၁၄ ဖြင့် နိုင်ငံတော်အစိုးရက ဆက်ကပ်လှူဒါန်းပူဇော်အပ် သော သာသနာပြုပထမဆင့် အဂ္ဂမဟာသဒ္ဓမ္မဇောတိကဓဇ ဘွဲ့တံဆိပ် တော် အလှူခံရရှိတော်မူခဲ့ပါသည်။
ရန်ကုန်မြို့၊ ဗဟန်းရပ်ကွက်၊ သီလရှင်ကျောင်းအတွင်းရှိ ဝါးကျောင်း၌နေထိုင်သောကြောင့် ယင်းဆရာတော်ကို ဝေဠုဝန်ဆရာတော်ဟုခေါ်ဆိုကြသည်။
ယင်းဆရာတော်သည် ဗဟန်းဝေဠုဝန်ကျောင်းတိုက်ကို တည်ထောင်ပြီးနောက် အင်းလျားဝေဠုဝန်ကျောင်းတိုက်၊ စမ်းချောင်းဝေဠုဝန်ကျောင်းတိုက်၊ ပုသိမ်နှင့်မြန်အောင်မြို့များရှိ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတိုက်များကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ယင်း၏တပည့်သံဃာများကို ဝေဠုဝန်ဂိုဏ်းဟုခေါ်ဆိုကြသည်။
ဒွါရဂိုဏ်းနှင့်ပေါင်းသင်းဆက်ဆံသဖြင့် 'ဝေဠုဝန်ဒွါရဂိုဏ်း'ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။
စစ်ကိုင်းမြို့၏အနောက်ဘက် မင်းဝန်တောင်တန်း၌ ပုဇဉ်းထိုးငှက်များတွင်းတူးရာမှ လိုဏ်ဂူဖြစ်လာပြီး ယင်းငှက်တွင်းများရှိသောနေရာ၌တည်ရှိသောဘုန်းကြီးကျောင်းကို ငှက်တွင်းချောင်ဟုခေါ်ဆိုကြသည်။
ယင်းငှက်တွင်းချောင်ဆရာတော်ဦးပဏ္ဍဝသည် မင်းတုန်းမင်းလက်ထက်၌ မဟာသတိပဌာန်သုတ်တော်လာ (၃၂)ကောဠာသကမ္မဌာန်းကို ကြိုးပမ်းအားထုတ်ပြီးဟောကြားပြသသည်။
ထို့အပြင် အစဉ်အလာအားဖြင့် ကာမ၊ ရူပ၊ အရူပ ဟူသော (ဘုံ၃ပါး) ကိုဟောပြောလေ့ရှိရာမှ နိဗ္ဗာန်ကိုပင် ဘုံတစ်ခုအနေဖြင့် ထည့်သွင်း၍ ဘုံ(၄) ပါးရှိသည်ဟု ဟောပြောခဲ့ခြင်းကြောင့် စတုဘုမ္မိက (စတု=လေး၊ ဘုမ္မိက= နေရာ/တည်ရာဌာနဘုံရှိခြင်း) ဟု အမည်တစ်ခု ထပ်ဆင့်တိုးခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဤဂိုဏ်းကို စတုဘုမ္မိကမဟာသတိပဌာန် ငှက်တွင်းဂိုဏ်းဟုခေါ်ဆိုကြသည်။
ထားဝယ်မြို့နယ်၊ ကူးတို့ရွာဆရာတော် ဦးက္ကုန္ဒဝံသသည် တောရဆောက်တည်၍ တရားကျင့်သုံးလျက်ရှိသည်။
သုဓမ္မာဂိုဏ်းချူပ်၊ဂိုဏ်းအုပ်၊ဂိုဏ်းထောက်များက မကြာခဏ ဆင့်ခေါ်သဖြင့် ယင်းသို့ဆင့်ခေါ်ခံရခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခွင့်ပြုရန် မန္တလေး၊သုဓမ္မာ သာသနာပိုင်ထံ မေတ္တာစာတင်သွင်းခဲ့သည်။
သာသနာပိုင်ပခန်းဆရာတော်က ၁၂၅၈ ခု နှစ်တွင်ယင်းတောရကျောင်းဆရာတော်ကြီးကို ဆင့်ခေါ်ခြင်းမပြုနိုင်စေရန် သုဓမ္မာဂိုဏ်းမှ အလွတ် 'ဂဏဝိမုတ္တိ' (ဂဏ=ဂိုဏ်း၊ ဝိမုတ္တိ=လွတ်ခြင်း) ဟု စာချွန်တော်အမိန့် ထုတ်ပြန်ပေးခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့်ယင်းဆရာတော်ကြီး၏ တပည့်အစဉ်အဆက်တို့ကို 'ဂဏဝိမုတ္တိကူးတို့' ဂိုဏ်းဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
သုဓမ္မာဂိုဏ်းမှအလွတ်ဖြစ်သောကူးတို့ရွာမှ ဆရာတော်ကြီး၏ တပည့်သံဃာများဟုဆိုလိုသည်။
မူလဆရာတော်ကြီးသည် တောရဆောက်တည်၍ ကင်းလွတ်ခွင့်ရခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မဟာရင်ဆရာတော်သည် ၁၂၀၃ခုနှစ်တွင် ယိုးဒယားနိုင်ငံ၌ မွေးဖွားခဲ့၍ ငယ်မည်မှာ "ဦးရင်" ဖြစ်သည်။
ယိုးဒယားနိုင်ငံ 'ဓမ္မယုတ္တိ နိကာယ' (တမယွတ်)ဂိုဏ်း၌ ရဟန်းပြု၍ ပါဠိစာပေများကို မဟာအဆင့်အတန်းအောင်မြင်သည်အထိ စာပေသင်ကြားတတ်မြောက်ခဲ့သည်။
ထိုအခါ ဦးရင်အမည်ကို မဟာဘွဲ့နှင့်ပေါင်းစပ်၍ မဟာရင်ဖြစ်လာသည်။
မဟာရင် အမည်ရှိဆရာတော်ကြီးသည် မော်လမြိုင်မြို့နယ် 'ကတိုး'ရွာ၌ကျောင်းတိုက်တည်၍ စာပေပို့ချသည်။
ယင်း၏တပည့်သံဃာများကို 'မဟာရင်ဂိုဏ်း' ဟုခေါ်ဆိုကြသည်။
ယိုးဒယားနိုင်ငံရှိ မူလပင်မဂိုဏ်း၏အမည်ကိုပူးတွဲ၍ 'ဓမ္မယုတ္တိနိကာယ မဟာရင်' ဂိုဏ်း ဟုခေါ်ဆိုကြသည်။
ဓမ္မ = တရားတော်ကို၊ ယုတ္တိ = အထောက်အထားပြုသော၊ နိကာယ = သံဃာအစုအဝေး။
သူ၍ဖြစ်သည်။
မေသက်ခိုင် (၂၄ စက်တင်ဘာ ၁၉၈၉ မွေးဖွား) သည် သရုပ်ဆောင်၊ မော်ဒယ်နှင့် အဆိုတော် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူမသည် ၂၀၀၅ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၂ ခုနှစ်အတွင်း ထင်ရှားသော သရုပ်ဆောင်နှင့် မော်ဒယ်များတွင် အပါအဝင်ဖြစ်ခဲ့သည်။
PaPawady Celebrity News May Thet Khine About Myanmar Celebrity News May Thet Khine: Beautiful Actress of Myanmar early life မေသက်ခိုင်ကို ၁၉၈၉ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၄ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
အ.ထ.က(၂)လသာ တွင် ရန်ဖြစ်သော‌‌ေောင့် ‌ေောင်းနားခဲ့ရသည်။
အနုပညာလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ခြင်း မေသက်ခိုင်သည် ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် ဗီဒီယိုဇာတ်ကားများတွင် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ရုပ်မြင်သံကြား ကြော်ငြာ ၁၅၀ ကျော်၊ ဗီဒီယိုဇာတ်ကား ၂၀၀ ကျော်နှင့် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကား ၂၀ ကျော်တို့တွင် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
May Thet Khine : Chin Hill News for mid-March 2017 ဒါရိုက်တာ ကြည်ဖြူသျှင် ရိုက်ကူးခဲ့သော အနာဂတ်ရဲ့ ကြယ်ပွင့်လေးများအမည်ရှိ ရုပ်ရှင်တွင် ကျောင်းသူ မေသက်ခိုင်အဖြစ် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ Category:မြန်မာ အမျိုးသမီး ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ Category:မြန်မာ အမျိုးသမီး အဆိုတော်များ။
ဇော်ဝင်းလေးသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ တစ်ဦးတည်းသော စစ်တုရင် Grandmaster ဖြစ်သည်။
မြန်မာပြည် တံခွန်စိုက်ချန်ပီယံဆုကို ၁၉၉၀၊ ၁၉၉၅၊ ၁၉၉၆ နှင့် ၂၀၀၇ ခုနှစ်တို့တွင် လေးကြိမ် ရရှိခဲ့သည်။
ကမ္ဘာ့စစ်တုရင်ချန်ပီယံ ကားပေါ့ ကိုသရေရအောင် ကစားနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
၁၉၆၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ လ(၂၂)ရက် တွင် ပခုက္ကူမြို့၌အဖ ဦးသိန်းတန်အမိဒေါ်ခင်ဦးတို့မှ မွေးဖွားခဲ့သည်။
အသက် (၁၀) နှစ်အရွယ်မှ စတင်၍ စစ်တုရင်ကစားခဲ့သည့် ဇော်ဝင်းလေးသည် ၁၉၈၈ ခုနှစ် တွင် လက်ရွေးစင်စစ်တုရင်ကစား သမားအဖြစ် စတင်ခဲ့ပြီးနောက် မြန်မာပြည် ချန်ပီယံလေးကြိမ် ရရှိခဲ့သည်။
နိုင်ငံတကာ ပြိုင်ပွဲ ၁၃ ခုခန့်တွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံတကာ ဆုတံဆိပ် စုစုပေါင်းဆယ်ခုခန့် ရရှိခဲ့ သူဖြစ်သည်။
၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးတက္ကသိုလ်မှ B.A. (English) ဘွဲ့ရရှိခဲ့သည်။
၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်တွင် ကမ္ဘာ့စစ်တုရင် အဖွဲ့ချုပ်မှ ချီးမြှင့်သည့် အမြင့်ဆုံး ဂရင်းမာစတာဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။
၎င်း၏ နိုင်ငံတကာ ပြိုင်ပွဲ များအနက် ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်က အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၊ ဘာလီကျွန်းတွင် ကျင်းပခဲ့သည့် JAPFA Classic International Chess Tournament 2000 ပြိုင်ပွဲ၌ ရုရှားနိုင်ငံမှ ကမ္ဘာ့စစ်တုရင် ချန်ပီယံဟောင်း အနာတိုလီ ကားပေါ့နှင့် သရေကျခဲ့သည့် ပွဲစဉ်မှာ ထင်ရှားခဲ့သည်။
thumb|Anatoly Karpov နှင့် ကိုဇော်ဝင်းလေးတို့ သရေကျခဲ့သည်ပွဲ၏ ရွှေ့ကွက်မှတ်တမ်း ကွယ်လွန်ခြင်း ၂၀၁၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၃ ရက်နေ့တွင် မန္တလေးမြို့၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီးသည် ဒေါ်ခင်နှင်းနှင့် သမီး ၂ ဦးကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ်မှ စပြီး GM ဇော်ဝင်းလေး အမှတ်တရ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ စစ်တုရင်ပြိုင်ပွဲ ကို မန္တလေးမြို့တွင် နှစ်စဉ် ကျင်းပခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ စစ်တုရင် ကစားသမားများ။
ပုလဲမြို့ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးတောင်ပိုင်း၊ ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ပုလဲမြို့နယ်ရှိ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
"Pale, Myanmar" Geonames.com ပုလဲမြို့နယ်၏ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးစိုက်ရာမြို့ ဖြစ်သည်။
ပုလဲမြို့သည် ယင်းမာပင်မြို့ ၏တောင်ဘက် (၁၁)မိုင်အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
ပုလဲမြို့နယ်သည် ဗန့်ကျီတိုက်နယ်အတွင်း ပါဝင်ပြီး မြန်မာဘုရင်များ လက်ထက်က သာမန်ရွာကလေးမျှသာ တည်ရှိခဲ့သည်။
၁၈၈၅ ခုနှစ် မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံး အင်္ဂလိပ် လက်အောက် ကျရောက်ခဲ့ပြီးနောက် ဗန့်ကျီ တိုက်နယ်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။
(၉) နှစ်အကြာတွင် ၁၈၉၄ ခုနှစ်၊ အောက်ချင်းတွင်းခရိုင် ဖွဲ့စည်းဆောင်ရွက်ရာတွင် အရှေ့ဘက်တွင် ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်၊ မြောက်ဘက်တွင် ယင်းမာပင်မြို့နယ်နှင့် ကနီမြို့နယ်၊ အနောက်ဘက်ကို အောက်ချင်းတွင်းခရိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က ဧရိယာ အကျယ်အဝန်းမှာ စတုရန်းမိုင် (၄၅၈) သာ ရှိသည်။
လွတ်လပ်ရေးရပြီး မြို့ပိုင်ရုံး ဖွင့်လှစ်၍ အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စများ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ပြည်ထဲရေးနှင့် သာသနာရေး ဝန်ကြီးဌာန (အထွေအထွေအုပ်ချုပ်ရေး ဦးစီးဌာန)၏ (၂၈-၇-၇၂) နေ့စွဲပါ အမိန့်အရ မြို့နယ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
တည်နေရာနှင့် အကျယ်အဝန်း ပုလဲမြို့နယ်သည် အရှေ့လောင်ဂျီတွဒ် ၉၄° ၂၅' နှင့် ၉၄° ၅၅' ကြား၊ မြောက်လတ္တီတွဒ် ၂၁° ၁၈' နှင့် ၂၁° ၄၈' ကြားတွင် တည်ရှိသည်။
အရှေ့ဘက်တွင် ဆားလင်းကြီးမြို့နယ်၊ အနောက်ဘက်တွင်ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ တောင်ဘက်တွင်မြိုင်မြို့နယ် နှင့် မြောက်ဘက်တွင်ယင်းမာပင်မြို့နယ် တို့နှင့် ထိစပ်နေသည်။
ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အမြင့် ၄၅၄ ပေတွင် တည်ရှိသည်။
အကျယ်အဝန်းမှာ ဧရိယာစတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၆၁၂.၇၉၈ စတုရန်းမိုင်၊ ဧကအားဖြင့် ၃၉၂၂၉၈ ဧက ကျယ်ဝန်းသည်။
အရှေ့မှ အနောက်သို့ အကျယ်ဆုံးနေရာသည် ၃၁ မိုင်ရှိပြီး၊ တောင်မှမြောက်သို့ အကျယ်ဆုံးနေရာသည် ၁၉ မိုင်ဖြစ်သည်။
ရပ်ကွက်/ကျေးရွာဖွဲ့စည်းပုံ မြို့/ရပ်ကွက်/ ကျေးရွာအုပ်စု ဖွဲ့စည်းထားရှိမှုအနေနှင့် ရပ်ကွက်ပေါင်း ၂ ရပ်ကွက်၊ ကျေးရွာအုပ်စုပေါင်း ၅၉ အုပ်စု၊ ကျေးရွာပေါင်း ၁၈၈ ရွာတို့ တည်ရှိသည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပုလဲမြို့နယ်တွင် လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၄၄, ၀၀၆ ဦး နေထိုင်ပြီး ကျား ၆၆,၈၀၉ဦး၊ မ ၇၇,၁၉၇ဦး ဖြစ်သည်။
၁.၀ ၁.၁ (မေ ၂၀၁၅) သန်းခေါင်စာရင်း အစီရင်ခံစာ, ၂၀၁၄ ခုနှစ် လူဦးရေနှင့် အိမ်ထောင်စု သန်းခေါင်စာရင်း အစီရင်ခံစာ အတွဲ-၂. နေပြည်တော်: လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အား ဝန်ကြီးဌာန, ၅၄။
ရာသီဥတု ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်နှစ်လျှင် ရက်ပေါင်း ၅၀ ဝန်းကျင် မိုးရွာတတ်ပြီး မိုးရေချိန်လက်မ ၄၀ ခန့် ရရှိသည်။
အခြေခံအဆောက်အအုံ ပုလဲမြို့နယ်တွင် အထက်တန်းကျောင်းပေါင်း (ကျောင်းခွဲများအပါအဝင်) ၁၀ ကျောင်း၊ အလယ်တန်းကျောင်းပေါင်း (ကျောင်းခွဲများအပါအဝင်) ၃၉ ကျောင်း၊ မူလတန်းကျောင်းပေါင်း ၁၂၆ ကျောင်း တည်ရှိသည်။
ကျန်းမာရေးကဏ္ဍတွင် မြို့နယ်ဆေးရုံ ၁ ရုံ၊ တိုက်နယ်ဆေးရုံ ၁ ရုံနှင့် ကျေးလက် ကျန်းမာရေးဌာန ၆ ခု ဖွင့်လှစ်ထားသည်။
ပုလဲမြို့တွင် ဘဏ်အနေဖြင့် မြန်မာ့စီးပွားရေးဘဏ် ၁ ခုသာလျှင် ရှိသည်။
ပုလဲမြို့တွင် လေကြောင်းလမ်း၊ ရေလမ်း၊ ရထားလမ်းများ မရှိပါ။
"Myanmar States/Divisions & Townships Overview Map" Myanmar Information Management Unit (MIMU) စီးပွားရေးနှင့် စိုက်ပျိုးရေး စီးပွားရေးအရ အချက်အချာကျ၍ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သည့်အပြင် ကုန်းလမ်းဖြစ်သည့် မုံရွာ-ပုလဲ-ဂန့်ဂေါ ကားလမ်းမကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိကာ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ကောင်းမွန်သည်။
မြို့နယ်အတွင်းရှိ ဒေသခံလူထုသည် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်း အဓိက လုပ်ကိုင်သည်။
ပုလဲမြို့ လူဦးရေ၏ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းလုပ်ကိုင်မှု ရာခိုင်နှုန်းများမှာ စိုက်ပျိုးရေး ၄၆%, အရောင်းအဝယ် ၄%, အစိုးရဝန်ထမ်း ၃%, အခြားအသက်မွေးဝမ်းကြောင်းလုပ်ငန်း ၃၃%, နေ့စားအလုပ် ၁၄% တို့ ဖြစ်ကြသည်။
မြောက်ယမား၊ လှိုင်းချောင်းတမံ၊ မြောက်ယမား (ရေကူ)နှင့် ကန်ဒေါင့်ဆည်တို့ တည်ရှိသည်။
စပါး၊ ဖူးစားပြောင်း၊ နှံစားပြောင်း၊ ပဲတီစိမ်း၊ ပဲတီစိမ်း (မိုးကြို)၊ စွန်တာပြာ၊ ပဲစင်းငုံ၊ ပဲယင်း၊ မြေပဲ၊ နှမ်း၊ နေကြာ၊ သစ်ဆိမ့်၊ ဝါမျိုးစုံ၊ ထန်း၊ ကွမ်း၊ ငရုပ်စို (မိုး)၊ အုန်း၊ ငှက်ပျော စသည်တို့ စိုက်ပျိုးသည်။
အဓိကထွက်ကုန်မှာ ဂျုံ၊ ကုလားပဲ၊ နှမ်း၊ နေကြာ၊ စပါးဖြစ်ပြီး မုံရွာမြို့နှင့် ပခုက္ကူမြို့များသို့ အများဆုံး တင်ပို့ရောင်းချသည်။
ယင်းမာပင်ခရိုင်၊ ပုလဲမြို့နယ်၏ ဒေသဆိုင်ရာအချက်အလက်။
အထွေထွေ အုပ်ချုပ်ရေးဦးစီးဌာန။
၂၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၁၈ တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
မိုင်းယန်းမြို့ (Mong Yang)သည် ရှမ်းပြည်နယ်အရှေ့ပိုင်း မိုင်းယန်းခရိုင်၌ တည်ရှိပြီး နယ်စပ်ဒေသမြို့ တစ်မြို့ဖြစ်သည်။
သျှမ်းပြည်အရှေ့ပိုင်း NDAA အထူးဒေသ ၄ တပ်မဟာ ၃၆၉ ထိန်းချုပ်နယ်မြေ နှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်ရှိသည်။
, ဒေသခံ မျိုးချစ်ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ယိုင်းပင်းမှုကြောင့် မိုင်းယန်းမြို့ ၁၁ ရပ်ကွက် စလုံး ကျားဖြူပါတီ အနိုင်ရ Shan Herald Agency for News (S.H.A.N.) အကွာအဝေးအားဖြင့် သံလွင်မြစ်အရှေ့ပိုင်း ကျိုင်းတုံမြို့ အရှေ့မြောက်ဖက် ၁၀၂ ကီလိုမီတာအကွာတွင် တည်ရှိသည်။
'', စာကိုး။
၄,၁၁,၂၀၁၄ တွင်တွေ့ရသော ကာတွန်းမီးထွန်းပွဲပုံရိပ် ကာတွန်းမီးထွန်းပွဲကို ရန်ကုန်မြို့၊ အနောက်ပိုင်း (၁၃) လမ်းတွင် (၁၉၃၄) ခုနှစ်က စတင်ကျင်းပခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က ကာတွန်းဦးဘဂျမ်းက သူနေထိုင်ရာ (၁၃) လမ်းတွင် ကာတွန်းပုံကလေးများရေးဆွဲကာ အတွင်းမှ မီးထွန်းလျက် ကာတွန်းမီးထွန်းပွဲအနေဖြင့် စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
၁၈ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၉၅၃ ခုတွင် ကာတွန်းဦးဘဂျမ်း ကွယ်လွန်ခဲလပြီးနောက် ဦးဘဂျမ်း၏ တပည့်များဖြစ်ကြသော ဦးကျော်ဆန်း၊ ဦးကြွယ်လေး၊ ဦးသန်းကြွယ်၊ ဦးစိန်ကြီး စသူတို့က ဆက်လက် ကြီးကြပ်ကျင်းပခဲ့ကြသည်။
စတင်ဖြစ်ပေါ်လာပုံ ကာတွန်းမီးထွန်းပွဲ စတင်ဖြစ်ပေါ်ပုံမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပါသည်။
(၁၉၃၄) ခုနှစ်တွင် ပဲရောက်ရုပ်ရှင်မှ ကြက်တောင်ကွကာတွန်းဇာတ်ကားကို ကာတွန်းဦးဘဂျမ်းနှင့် ဦးဟိန်းစွန်းတို့ ရိုက်ကူးခဲ့ကြရာ ယင်းနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် ပြီးစီးခဲ့သည်။
ထိုစဉ် ဦးဘဂျမ်းက ဦးဟိန်းစွန်းအား ကမ္ဘာတွင်မပေါ်ဖူးသေးသော ကာတွန်းမီးပုံးမီးထွန်းပွဲကို စတင်တီထွင်ကြရန် အကြံပြုပြောကြားခဲ့သည်။
နှစ်ဦးသား လာမည့်တန်ဆောင်တိုင်ပွဲတော်အတွင်း ရန်ကုန်မြို့ (၁၃) လမ်း အောက်လမ်းမီးထွန်းပွဲတွင် စတင်လုပ်ဆောင်ကြရန် တိုင်ပင်ခဲ့သည်။
ဦးဟိန်းစွန်းက မည်သည့်ကာတွန်းများ ရေးဆွဲကြမည်ကို မေးမြန်းသောအခါ ဦးဘဂျမ်းက သူရိယနှင့် မြန်မာ့အလင်းသတင်းစာများမှ ပယ်ထားသော နိုင်ငံရေးကာတွန်းများအား ပြန်လည်ရေးဆွဲရန်နှင့် သူကိုယ်တိုင်မှာမူ မင်းတိုင်ပင်အမတ်များ၏ ချွတ်ယွင်းချက်များကို ကာတွန်းရေးဆွဲမည်ဖြစ်ကြောင်းပြန်ဖြေခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က ဦးဘဂျမ်းမှာ သူရိယနှင့် မြန်မာ့အလင်းတွင် ကာတွန်းမရေးဆွဲရသေးဘဲ ရန်ကုန်ဂေဇက်နှင့် ကဝိမျက်မှန်၊ ရယ်ရွှင်ဘွယ်အလင်းမဂ္ဂဇင်းနှင့် ဒီးဒုတ်ဂျာနယ်လောက်တွင်သာ ကာတွန်းရေးဆွဲသေးသည်။
ဦးဟိန်းစွန်းက ပိုမိုလူသိများနေချိန် ဖြစ်သည်။
ကာတွန်းမီးထွန်းပွဲ၏အရေးပါပုံ ကာတွန်းမီးပုံးမီးထွန်းပွဲကို (၁၃) လမ်းအောက်လမ်းတွင် ပထမအကြိမ်ကျင်းပခဲ့စဉ်က သတင်းစာများတွင်အပယ်ခံကာတွန်းများဖြင့် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဦးဘဂျမ်းလမ်းတွင် တန်ဆောင်တိုင်ကာတွန်းမီးထွန်းပွဲ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် မြန်မာ့ကာတွန်းလောကတွင် လှုပ်ရှားမှုငါးခု ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။
ယင်းတို့မှာ (၁) မြန်မာနိုင်ငံ ကာတွန်းဆရာများအသင်း (၂) ဘဂျမ်းဂျာနယ်ပြောင် (၃) နှစ်စဉ်ကာတွန်းပြိုင်ပွဲ (၄) ရပ်ကွက်ကာတွန်းမီးထွန်းပွဲ (၅) ကာတွန်းသက်ကြီးပူဇော်ပွဲတို့ ဖြစ်ကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံကာတွန်းဆရာများအသင်းနှင့် တန်ဆောင်တိုင်ကာတွန်းပြိုင်ပွဲ (၁၉၆၀) ပြည့်နှစ်ဝန်းကျင်တွင် ဦးဘဂျမ်းလမ်း ကာတွန်းပြိုင်ပွဲ၌ ပါဝင်ခဲ့ကြသည့် ကာတွန်းဆရာ ဆယ်ဦးခန့်ကို အခြေခံ၍ မြန်မာနိုင်ငံ ကာတွန်းဆရာများအသင်းကို စတင်ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့သည်။
ယင်းကာတွန်းဆရာများအသင်းနှင့် (၁၃)လမ်း အောက်လမ်းသမဂ္ဂမှ ကြီးမှူးကာ တန်ဆောင်တိုင်ကာတွန်းပြိုင်ပွဲကို ကျင်းပခဲ့သည်။
ပထမဆုံးကာတွန်းပြိုင်ပွဲ၏ ခေါင်းစဉ်မှာ "ယခုခေတ်ဗမာ့ယဉ်ကျေးမှု"ဖြစ်ပြီး ပထမဆုရရှိခဲ့သူမှာ ကာတွန်းလှတင်ဖြစ်သည်။
thumb|myanmar cartoonists association logo ယခုအခါ မြန်မာနိုင်ငံကာတွန်းဆရာများအသင်းအား ပန်းဆိုးတန်းလမ်း(အလယ်) အမှတ်(၁၇၃/၁၇၅)ပန်းဆိုးတန်းတာဝါ၊အခန်း(၆၀၁)တွင်တည်ရှိသည်။
ကာတွန်းသက်ကြီးပူဇော်ပွဲ (၁၉၆၀) ပြည့်နှစ်တွင် ဦးဘဂျမ်းလမ်း တန်ဆောင်တိုင်မီးထွန်းပွဲအပြီး ကြီးကြပ်ရေးဆွဲသူ ကာတွန်းဆရာများထဲမှ အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်သော ကာတွန်းဦးဟိန်းစွန်းကို ကန်တော့ရန် ကာတွန်းဦးဖေသိန်း ဦးဆောင်လျက် အကြံရခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က ကာတွန်းမီးထွန်းပွဲတွင် ပါဝင်ရေးသားနေသူ ကာတွန်းဆရာ (၂၅) ခန့် ရှိသည်။
ကာတွန်းဆရာများက စေတနာအလျောက် ငွေကြေးထည့်ဝင်ကာ ပုဇွန်တောင်တပ်မြေရပ်နေ ကာတွန်းဆရာကြီးဦးဟိန်းစွန်းအား သွားရောက် ကန်တော့ခဲ့ကြသည်။
ပထမဆုံးကာတွန်းကန်တော့ပွဲဖြစ်သည်။
သို့ဖြစ်၍ (၁၃) လမ်းအောက်လမ်းတွင် ပြုလုပ်သည့် ကာတွန်းမီးထွန်းပွဲသည် မြန်မာ့ကာတွန်းလောကအတွက် အရေးပါလှသောပွဲတော်တစ်ရပ်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
အကိုးအကား မြန်မာပြည်တစ်ခွင် ရိုးရာပွဲတော်များ။
အောက်တိုဘာ ၂၀၁၄။
မဇ္ဈိမစာပေ။
စာ-၃၉။
thumb|ဆေကီ တာကာကာဇု ဆေကီ တာကာကာဇု (၁၆၄၂ - ၁၇၀၈) သည် နယူတန်၊ လိုက်ဗနစ်တို့နှင့်ခေတ်ပြိုင် ဂျပန်သင်္ချာပညာရှင် ဖြစ်သည်။
မညီညာသောထုပုံများ၏ ထုထည်ရှာနည်းများ၊ မျဉ်းကွေးများဖြင့် ဘောင်ခတ်ထားသောပုံများ၏ ဧရိယာရှာနည်းများကို တီထွင်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်က ဂျပန်လူမျိုးတို့သည် ယနေ့ခေတ်သုံး အာရေဗျကိန်းဂဏန်းများထက် ပိုမိုရှုပ်ထွေးခက်ခဲသည့် တရုတ်ကိန်းဂဏန်းများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ထို့ပြင် ဂျပန်လူမျိုးတို့သည် ရှေးခေတ်တရုတ်ပြည်တွင် စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ဆန်ဂီခေါ် ကိရိယာတစ်မျိုးကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ရှေးခေတ်ဂျပန်လူမျိုးတို့၏ သင်္ချာပညာကို ဝါဆန်ဟု ခေါ်သည်။
အနောက်တိုင်းသင်္ချာပညာရပ်များ ဂျပန်ပြည်တွင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်ပျံ့နှံ့လာသည့် ၁၉ ရာစုကုန်ဆုံးချိန်တိုင်အောင် ဝါဆန်ပညာရပ်သည် ထင်ရှားခဲ့သည်။
ဆေကီသည် ထင်ရှားကျော်ကြားသည့် ဂျပန်သင်္ချာပညာရှင်ကြီးများအနက် တစ်ဦးဖြစ်သည်။
အကိုးအကား ကလေးသူငယ်များအတွက် သုတရတနာသိုက်၊ သင်္ချာ။
ဩဂုတ် ၁၉၈၄။
ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန။
အဲရာတောစသန်နီးဇ် () (၂၇၆ - ၁၉၅ ဘီစီခန့်) သည် ဂရိစွယ်စုံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ရာ ၎င်းကို သင်္ချာပညာရှင်၊ ပထဝီသမား၊ ကဗျာဆရာ၊ နက္ခတ္တဗေဒပညာရှင်၊ ဂီတသီအိုရီပညာရှင် အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။
၎င်းသည် ဂဲဩမေတြီကို အသုံးပြုပြီး ကမ္ဘာ၏အရွယ်ကို တွက်ချက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် လတ္တီကျုဒ် မတူညီသော နေရာနှစ်ခုမှ နေကိုကြည့်လျှင် မွန်းတည့်ချိန်နေ၏အမြင့် (၂)ခု ခြားနားချက်သည် လတ္တီကျုဒ်ခြားနားချက်နှင့်အတူတူဖြစ်သည်။
အလက်ဇန္ဒရီးယားမြို့ စာကြည့်တိုက်ကြီး၏ အကြီးအကဲ အဲရတိုစ်သီးနီးစ်သည် အီဂျစ်နိုင်ငံ အထက်ပိုင်းရှိ ဆိုင်ရင်းမြို့သို့ တပည့်တစ်ဦးစေလွှတ်ကာ ဥတ္တရယဉ်စွန်းတန်းတွင် ရောက်နေသောနေ၏အမြင့်ကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းသည်။
တပည့်ဖြစ်သူက မွန်းတည့်ချိန်တွင် နေရောင်ခြည်သည် တွင်းနက်တစ်ခု၏ အောက်ခြေအထိရောက်ကြောင်း သတင်းပို့သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ထိုအချိန်တွင် နေသည် ဦးခေါင်းထက်တည့်တည့်ရောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အလက်ဇန္ဒြီးယားရှိ နေ၏အမြင့်ကို အဲရတိုစ်သီးနီးစ်က တိုင်းကြည့်ရာ 82.8° ရကြောင်းတွေ့ရသည်။
အဓိပ္ပာယ်မှာ မြို့နှစ်မြို့သည် လတ္တီကျုဒ် 7.2° ခြားနားသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် စက်ဝိုင်းတစ်ပတ်၏ ငါးဆယ်ပုံတစ်ပုံ 1/50 ခြားနားခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဆိုင်ရင်းမြို့သည် အလက်ဇန္ဒြီးယားမြို့၏ တောင်ဘက်တည့်တည့်ရှိသည်မှာ မှန်လျှင် (အမှန်တကယ်လည်း အနီးစပ်ဆုံး မှန်ကန်သည်) ဆိုင်ရင်းမှ အလက်ဇန္ဒြီးယားထိ အကွာအဝေးသည် ကမ္ဘာတစ်ပတ်၏ ငါးဆယ်ပုံတစ်ပုံနှင့် တူညီရာရောက်သည်။
ဤနည်းဖြင့် အဲရတိုစ်သီးနီးစ် သည် ကမ္ဘာ၏ အဝန်းကို တွက်ချက်ခဲ့ရာ တကယ့်အဖြေမှန်နှင့် လုံးဝနီးပါး ကိုက်ညီ မှန်ကန်ခဲ့သည်။
အနန္တစကြဝဠာ။
လှိုင်သင်း။
ဒီဇင်ဘာ ၂၀၀၁။
ရဲရင့်စာပေ။
မန္တလေး။
thumb|အဲရတိုစ်သီးနီး ကမ္ဘာ့အဝန်းကို တိုင်းတာခဲ့ပုံ မှတ်စုများ အကိုးအကား ကဏ္ဍ:နက္ခတ္တဗေဒပညာရှင်များ Category:သင်္ချာ ပညာရှင်များ။
အမျိုးသမီးများကို ၂၄ နာရီကြာ 'ဘရာ' မဝတ်ကြဘို့ လှုံ့ဆော်သည့်အနေနှင့် အောက်တိုဘာ ၁၃ ရက်နေ့ကို No Bra Day ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။
BRA Day ကို ၂ဝ၁၁-ခုနှစ်၊ ကနေဒါနိုင်ငံ၊ တိုရွန်တို မြို့က ပလပ်စတစ် ဆာဂျင် ခွဲစိတ်ဒေါက်တာ မစ်ချယ် ဘရောင်း ကနေ စလုပ်ခဲ့သည်။
၂၀၁၄-ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံပေါင်း ၃ဝ ကျော် ပါဝင်ဆင်နွဲခဲ့သည်။
အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ရင်သားကင်ဆာကြောင့် ရင်သားဖြတ်ရသောသူများကို နှစ်သိမ့်ပျော်ရွှင်စေဖို့၊ ရင်သားကင်ဆာနှင့် ပတ်သက်ပြီး ပညာပေးဖို့ရာ ထိုနေ့ကို သူက Launch လုပ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
Breast Reconstruction Awareness Day ရင်သားပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးခြင်း အသိပေးလှုံဆော်တာဖြစ်သည်။
ရင်သားကင်ဆာဖြစ်လို့ ရင်သားတစ်ခုလုံးကို ခွဲထုတ်လိုက်ရသူတွေမှာ အပြင်အမြင်တင့်တယ်အောင် ရင်သားအတု လုပ်ပေးရသည်။
လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်အတွင်း ဆိုရှယ်မီဒီယာမှ ဆော်ဩမှုတွေလုပ်နေခဲ့သည်။
အင်္ဂလန်နိုင်ငံတွင်လဲ အောက်တိုဘာကို Breast Cancer Awareness Month ရင်သားကင်ဆာ အသိပညာဖြန့်ဖြူးရေးလအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
အမေရိကမှာတော့ ဒီနေ့မှာ လူတွေစိတ်ဝင်စားမဲ့ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ဆင်ယင်ကျင်းပပါသည်။
ဝါဆိုလ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့၏ အခါတော် နေ့ရက်ကြီးများ မြန်မာနှစ်ဆန်း ၁ ရက်နေ့ -မင်္ဂလာအခါတော်နေ့ ကဆုန်လပြည့်နေ့ - ဗုဒ္ဓအခါတော်နေ့ နယုန်လပြည့်နေ့ - မဟာသမယ အခါတော်နေ့ပွဲ ဝါဆိုလပြည့်နေ့- ဓမ္မစကြာ အခါတော်နေ့ ဝါဆိုလပြည့်ကျော် ၅ ရက်နေ့- အနတ္တလက္ခဏာအခါတော်နေ့ ဝါခေါင်လပြည့်နေ့ - မေတ္တာအခါတော်နေ့ တော်သလင်းလပြည့်နေ့- ဂရုဓမ္မအခါတော်နေ့ သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့- အဘိဓမ္မာအခါတော်နေ့ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့-သာမညဖလ အခါတော်နေ့ နတ်တော်လပြည့်နေ့ - ဓမ္မစာဆိုတော်များနေ့ ပြာသိုလပြည့်နေ့- ရှင်တစ်ထောင်အခါတော်နေ့ တပို့တွဲလပြည့်နေ့ - ဩဝါဒပါတိမောက်အခါတော်နေ့ တပေါင်းလပြည့်နေ့ - မြတ်ဗုဒ္ဓပြည်တော်ဝင်အခါတော်နေ့ Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ နေ့ထူးနေ့မြတ်များ။
လကွန်းဗျည်းမြို့ဟောင်းသည် ဟံသာဝတီ (၃၂)မြို့စာရင်းဝင် မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။
လကွန်းဗျည်းမြို့ဟောင်း၏ တည်နေရာကို မြန်မာနိုင်ငံသုတေသနဂျာနယ် မြေပုံဟောင်း၌ ပဲခူး၏ အနောက်တောင်ဘက် ခပ်လှမ်းလမ်းတွင် ဖော်ပြထားသည်။
သို့ရာတွင်မြို့၏ တည်နေရာကိုမူ အမှတ် အသားဖြင့် ဖော်ပြထားခြင်းမရှိ။
အမည်ရေးထားရုံမျှဖြစ်သည်။
ဤမြေပုံကို ပြန်လည်ဖော်ပြသည့် ဟံသာဝတီစာတမ်းပါ မြေပုံတွင်မူ လကွန်းဗျည်းကို ထည့်သွင်းဖော်ပြခြင်းပြုထားသည်ကို မတွေ့ရပေ။
ကွေးဝိုင်းဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော မြို့တစ်မြို့သည်။
မြို့ကွက်မြို့တာပမာဏအနေဖြင့် မကြီးမားလှစေကာမူ မငယ်လွန်းလှပါ။