kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ဝန်ရှင်တော် ဗိုလ်မှူး တပ်မှူး၊ လှံကိုင် အစောင့်အနေ တို့က ဆီးကြို တိုက်လန်လျှင်၊ ဝန်ရှင်တော် ဆင်ဦးပေါ်တွင် လက်နက်သင့်၍ ဆုံးသည်နှင့်၊ ရဲမက် လက်နက်ကိုင်တို့ မခံမရပ်နိုင်၊ ရွှေဘဝါးအောက် အင်းဝသို့ ထွက်ပြေး၍ တောင်ငူမြို့ကို ကုလားတို့ ရလေသည်။
၉၀၁ ခု၊ သံလျင်သို့ ချီတော်မူသည်၊ သံလျင်မြို့ကို အောင်တော်မူလျှင်၊ ဘထွေးတော်ကို စစ်ကြော မေးမြန်း၍၊ သာသနာတော်ဖျက် လူဆိုး လူသွမ်းတို့နှင့် ပေါင်းဘက်သသူ ဖြစ်သည်။
ဘထွေးတော် ဖြစ်သော်လည်း၊ မထားသင့် အမိန့်တော် ရှိ၍၊ ရင်ကို ဖွင့်စေသည်။
ငဇင်္ကာ ကိုလည်း သာသနာတော်ကို ဖျက်၍ ပစ်သည်ဆို၍ သံလျင်မြို့ ရုံးရှေ့တွင် သံတံကျင် တင်သည်။
စီရင် ကွပ်မျက်တော် မူပြီးလျှင် သံလျင်မြို့ ကိုလည်း သင်္ဘောဆိပ် ဖြစ်၍ သင်္ဘော အစီးအကြို ကင်းစောင့်၊ ကင်းရဲလှေ ၁၂ စင်း ခန့်တော်မူသည်။
(JBRS V,ii, 49) ဤရာဇဝင်၌ပင် ဆက်လက်၍ ဖော်ပြသည်ကား ရခိုင်မင်းက ငဇင်္ကာ ထံသို့ သင်္ဘော ၃ စင်း စစ်ကူ လွှတ်လိုက် သည်မှာလည်း အရောက် နောက်ကျသဖြင့် မြန်မာမင်းက ရသည်။
မိမိကို ပုန်စား ပုန်ကန် ပြုခဲ့သူကို ကူညီခြင်း မှာလည်း ဆန်းသည်ဟု ထင်မိပါသည်။
ထိုသင်္ဘော ၃ စင်းသား တို့ကို သစ္စာတော် ပေး၍ အမှုတော်ကို ဆက်လက် ထမ်းရွက် စေသည်။
ငဇင်္ကာ၏ ဆွေသား မျိုးသား တို့ကိုမူ တပယင်းတွင် နေရာပေး၍ နေထိုင် ကြစေသည်။
ငဇင်္ကာ ပေါတူဂီ အမှုထမ်း တို့ကို ကြောက်ရစ်၊ ပနက်၊ ယင်းတော် မြို့ရွာများ၌ လည်းကောင်း၊ ကုလား အမှုထမ်း တို့ကို မြေတူး၌ လည်းကောင်း နေရာ ချထားတော် မူသည်။
ယင်းဖော်ပြချက်ပါ အချက်တို့နှင့် အထက်က ညွှန်းခဲ့သော ဘရင်ဂျီ ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါင်ဘီနာရှုနှင့် အခွန်ဝန် သီရိဇေတရက်ကျော်တို့ ဘာသာပြန်သည့် ပေါတူဂီ ရာဇဝင်နှင့် တူညီသော အချက်များ ရှိ၍ ငဇင်္ကာကို သာသနာဖျက်ဟု စွပ်စွဲချက် တခုကိုသာ ချန်လှပ်၍ ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။
ထို့ပြင် သံလျင် တိုက်ပွဲကိုကား ပေါတုဂီ ရာဇဝင်က ပိုမို စုံလင်အောင် ဖော်ပြပေသည်။
သံလျင် ရာဇဝင်နှင့် ပေါတူဂီ ရာဇဝင် နှစ်ကျမ်းကို နှိုင်းယှဉ်လျက် သတိုး သီရိသုဓမ္မ ဂျေအက်စ် ဗာနိဗယ်ကပင် မြန်မာနိုင်ငံ သုတေသန ဂျာနယ် အတွဲ ၂ အပိုင်း ၂ စာမျက်နှာ ၁၆၁ - ရ တွင် (မေ့ပျောက် နေခဲ့သော ရာဇဝင်ကျမ်း တစောင်) ဟု ဆောင်းပါး ရေးခဲ့ဖူးပါသည်။
သံလျင် ရာဇဝင်ပါ သက္ကရစ်များကား မှန်နိုင်မည် မထင်၊ ငဇင်္ကာသည် သံလျင်ကို ခရစ်နှစ် ၁၆၀ဝ ခု၊ ဇွန်လ၌ ခေတ္တ ရောက်လာ၍ တဖန် ၁၆၀၃ ခု၊ နှစ်ဦးမှ စ၍ သံလျင်မြို့၌ လာရောက် နေခဲ့ရာ ၁၆၁၃ ခု၊ နှစ်သစ် ကူးပြီးစ မကြာမီ အတွင်းမှပင် ကွပ်မျက် ခံရသည်။
စတုတ္ထ တင်ပြ လိုသည်မှာ၊ ဦးချမ်းမြသည် ၁၉၃၉ ခုနှစ်က စ၍ ၁၉၅၃ ခု နှစ်လောက် ရောက်သည်အ ထိ ငဇင်ကာ ဟူသော အမည်သည် မူရင်း ဇွင်ကာကူမှ ဖြစ်ပေါ်လာ၍ ဒီဘရီတို ဆိုသူနှင့် မဆိုင်ဟူသော အယူအဆကို အနည်းဆုံး ၁၉၅၈ ခုတွင် စွန့်လွှတ်၍ ဒီဘရီတို ကိုပင် မြန်မာတို့က ငဇင်ကာဟု မှတ်ယူ ရေးသားကြောင်း ရှေးအယူအဆ ကိုပင် ပြန်၍ လက်ခံ လိုက်ဟန် တူသည်။
အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် (မြဝတီ အတွဲ ၄၊ အမှတ် ၁၀၊ ၁၉၅၆ ခု၊ ဩဂုတ်လ၊ စာမျက်နှာ ၁၇၂ - ၁၈၁) တွင် မြကေတု (ဦးချမ်းမြ) ၏ 'နတ်သျှင်နောင် သစ္စာ မဖောက်' ဆောင်းပါး၌ အဆိုပါ ကိစ္စကို ပြန်၍ မရေးသည့် အပြင်၊ ဆရာ ကိုးကားသော သာသနာပြု ရန်းဗောဗစ်၏ မှတ်တမ်း ထုတ်နုတ်ချက်၌ ဒီဘရီတိုဟု ပါရှိသည်ကို ငြင်းချက် မထုတ်ဘဲ လက်ခံ၍ ကိုးကားသည်ကို တွေ့ရသည်။
ငဇင်ကာ၏ အမည်နှင့် ပတ်သက်၍ အယူအဆ နှစ်မျိုး တွေ့ရသည်။
ဂျီ အီး ဟာဗေး၏ ရာဇဝင် (စာမျက်နှာ ၁၈၉) ၌ ဒီဘရီတိုကား သူနှင့် ဖက်ပြိုင်ရသော တိုင်းရင်းသား မင်းများ နည်းတူ စဉ်းလဲသည်။
လူအများက ၎င်းအပေါ်တွင် မည်သို့သော သဘော ထားသည်ကို အမည်မှန် ပျောက်လျက် ငဇင်ကာဟု ခေါ်ခြင်းဖြင့် ထင်ရှား၏။
ထိုအခါ သင်္ဘောဆိပ်များ၌ သုံးစွဲလေ့ ရှိသော ဘန်းစကား အရ ဆန်ဂါ ဟူသည် (လူကောင်း) ဟု ဆိုလို၏။
ပန်ချာပီ ဘာသာ ဆန်ဂါသည် ကောင်း၏ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
P.W. Schmidt ဂျာမန်လို ဘာသာပြန်၍ ဗီယန်နာမှာ ၁၉၀၆ ခုနှစ်က ပုံနှိပ် ထုတ်ဝေဖူး၍ R. Halliday က တဖန် ၁၉၂၃ တွင် မြန်မာနိုင်ငံ သုတေသန ဂျာနယ် အတွဲ ၁၃ အပိုင်း ၁ စာမျက်နှာ ၁ - ၆၇ အထိ၊ မူလကျမ်းနှင့် တကွ အင်္ဂလိပ် ဘာသာပြန်နှင့် မှတ်စုများပါ ပူးတွဲ၍ ထုတ်ဝေ ဖူးသော သပတ် ရာဇဝင် ဒတောင်သ္နိရောင် ခေါ် မင်းတို့ အကြောင်း ဟူသည့် မွန်ရာဇဝင်တွင် နိုင်ငံခြားသား သင်္ဘောသူကြီး ကပ္ပီတာန် ဇရာသည် သံလျင်၌ ၁၂ နှစ် မင်းမူ၍ အဝမင်း က သက္ကရစ် ၉၇၄ ခု၊ တန်ခူး လဆန်း ၈ ရက် ဗုဒ္ဓဟူး နေ့တွင် လာရောက် တိုက်သည် ပါရှိရာ၊ (JBRS, XII, I, 26 and 59) ထိုကပ္ပီတာန် ဇရာသည် Captain. General (Capitem General) ကို ဆိုလိုသည်။
ဒီဘရီတိုသည် ဂိုဝါ ဘုရင်ခံချုပ် ထံမှ ထိုရာထူးကို ရယူ ခဲ့သည်လည်း မှန်၏။
ထို့ကြောင့် C.O.Blagden က ငဇင်ကာ ဟူသော အမည်သည် အဆိုပါ ကပ္ပီတာန် ဇရာမှ ရွေ့လျော၍ လာအံ့လောဟု ကြံဆမိကြောင်းကို မြန်မာနိုင်ငံ သုတေသန ဂျာနယ် (JBRS, III, I, 80) ၌ တခါက ရေးဖူးသည်။
(ဦးဝန်က စစ်တကောင်းနယ်ရှိ ဒိယန်ဂါ Dianga အရပ် အမည်နှင့် ငဇင်္ကာ ဆင်ဆင်ရှိသည်ဟု ပြောဖူး ပါသည်။
) ငဇင်ကာ၏ သားမယားတို့ အကြောင်း သိသမျှ ရေးရပေဦးမည်။
ငဇင်ကာသည် ဂိုဝါ ဘုရင်ခံချုပ်၏ တူမ ဒေါ်ညာလီဇာဒီဆယ်ဒညနှင့် လက်ထပ်ကြောင်းကို လည်းကောင်း၊ (ဒီဖရိယာ ဒီဇူဇာ၏ စာအုပ်အတွဲ ၃၊ စာမျက်နှာ ၂၃၈ - ၉ ကြည့်၊) သားဆိုင်မွန်ကို မုတ္တမစား သမီးနှင့် ပေးစားသည်ကို လည်းကောင်း (ဟက်ကလွတ် အတွဲ ၁၀၊ ဗောမစ်၏ ၁၆၀ဝ ခရီးသွား မှတ်တမ်းကြည့်)၊ အထက်က တွေ့ခဲ့ရပြီ။
ဤတွင် သံလျင်၌ မင်းမူသော တဆယ့်နှစ်နှစ် အတွင်းမှာပင် ဒေါ်ညာလီဇာနှင့် လက်ထပ်ခြင်း၊ သားဆိုင်မွန်ကို မယား ပေးစားခြင်း ပြုသဖြင့် ဆိုင်မွန်၏ အမိသည် ဒေါ်ညာလီဇာ မဖြစ်နိုင်ချေ။
ငဇင်ကာကို သံတံကျင် တင်ရာ နှစ်ရက်ကြာမှ သေသည်။
မယား ဒေါ်ညာလီဇာကို အနောက်ဘက် လွန်မင်းက သိမ်းပိုက်တော်မူမည် အကြံနှင့် စင်ကြယ်စေရန် မြစ်တွင်းဝယ် သုံးရက် ထားခဲ့၏။
ပြီးမှ ရှေ့တော်သို့ သွင်းလျှင် အမျက်စောင်းမာန် ခက်ထန်လှ သဖြင့် အစေခံ ကျွန်မ ရိုးရိုး အနေနှင့် အဝသို့ ပို့လိုက်သည်။
သားဖြစ်သူ ဆိုင်မွန်ကိုလည်း မုတ္တမစားအား သတ်ရန် စေခိုင်းသဖြင့် သတ်ရသည်။
ဤမျှဖြင့် ငဇင်ကာ၏ အမျိုးအဆက် ကုန်ပြီဟု မဆိုသာချေ။
တိုင်းရင်းသူနှင့် ရသော သားသမီးများ အကြောင်းကို ကျောက်စာ တခုတွင် တွေ့ရ ပြန်ပါသည်။
(မြန်မာနိုင်ငံ ကမ္ပည်း ကျောက်စာဝန်၏ ၁၉၁၅ ခု နှစ်ပတ်လည် အစီရင်ခံစာ၊ အပိုဒ် ၃၃ နှင့် ဟာဗေ၊ ရာဇဝင် စာမျက်နှာ ၁၈၉ ကြည့်)။
ထိုကျောက်စာကား ဟင်သာတခရိုင် ကုန်းပြင် ရွာ၏မြောက် ၂ ဖာလုံကွာတွင် ရှိသော သီတာရွာ၊ မြသိန်းတန် ဘုရား၌ ရှိသည်။
ခရစ်နှစ် ၁၈၇၁ ခုတွင် ရေးထိုးသော ကျောက်စာ ဖြစ်သော်လည်း အသင့်အတင့် အားကိုး လောက်သည်ဟု ယူဆ မိပါသည်။
ကျောက်စာ အတ္ထုပ္ပတ္တိကား သနားဖွယ်လည်း ဖြစ်သည်။
ရာဇဝင်တွင် လူသိနည်းသော အစိတ်အပိုင်းလည်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် မူရင်း အတိုင်း ရေးကူး ဖော်ပြ လိုက်ပါသည်။
ဇေယျတု။
ဘုနာပရံ။
တံပဒီပတိုင်း။
ရတနာ။
ပူရ။
အင်းဝ ပြည့်ရှင်။
အနောက် သံလွင် မင်းတရားကြီးသည်။
ပဲကူး ဟံသာဝတီမြို့တွင် မြိုးကျွင်း သက္ကရာဇ် ၉၇ဝ ပြည့်။
၁၂ နှစ် နန်းစံသော သံလွင်မြို့သား ကုလား ငဇင်ဂါ။
လောင်းကြိုက်မြို့သူ ရခိုင်မ။
မိဖုရား စောသဒ္ဓာ သားတော် နန္ဓဘရ သမီးတော် သုပဘာဒေဝီ။
ဘိုးတော်။
မင်းစောထွတ် တို့ကို။
လက်ရ ဖန်းယူရာ၊ သံလွင်မြို့သား ကုလား မောင်ဇင်ဂါ ကိုသာ မိ၍။
ရာဇဝတ်ဖြင့် ကွပ်ညှပ်တော် မူသည်။
ဘိုးတော်နှင့် တကွ။
မိဖုရား သ္မီားတို့ကို။
မမိ၍။
ဘိုးတော်ကား၊ မွန်မြို့ပိုင် အနောက်ချောင်း လက်တက်သို့ ထွက်ပျေး တိန်းရှောင် ပုံး၍ နေသောကြောင့်။
ဖိုးတော်ချောင်း (ခေါ်) သည်၊ မိဖုရား စောသဒ္ဒာသည်၊ သားတော် နန္ဒာဘရ။
သ္မီးတော် သုပဘာဒေဝီ တို့နှင့် တကွ လောင်းကျိုက်မြို့သို့ ထွက်ပြေး တိန်းရှောင် ပြံလာရာ၊ ကျိုက်ပွင့်ပဒေါမြို့၊ အနောက်ချောင်းကုံးပြင် ရွာတွင် မိဘုရာသည်၊ ဖျားသော ရောဂါနှင့် သေလေ၏ သားနှင့် သ္မီး မောင်နှမ နှစ်ယောက်တို့ကို၊ ဓညဝဒီ အမတ် သူထိန်နှင့် တွေ့၍ ကောက်ယူ မွေး၍ ကြီးမျောက်သော ကာလ ဘုံမ်ပညာ လက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့်၊ မင်းမြိုးမှန်း သိ၍ ဗို (ဘာ) စုရုံး (ပြီ) လျှင် သက္ကရဇ်၊ ၉၈၅ ခုနှစ် တပို့တွဲလဆန်း ၅ ရက် ၆ ကျာနေ့ ကျိုက်ယသီမြို့ကို တည်၍၊ နန္ဒဘရသုဘာဒေဝီ ၎င်းမောင်နှမ နှစ်ယောက်တို့ကို မင်းမြှောက်၍ နန်းစံစေ၏။
မွန်တို့ဘာသာ၊ ကျိုက်ရသီမြို့ကို မြမ္မာဘာသာ သီတာမြို့ ခေါ်၏။
ထိုအကြောင်းကို အနောက်ဘက် သံလွင် မင်းတရား ကြားသိတော် မူလျှင်၊ ဖမ်းယူအံ့ဟု တက်တော်မူ၍၊ ၎င်းမောင်နှမ နှစ်ရောက် တို့သည်၊ ကျိုက်သထုံ လှံဒါးမြို့ အနီး ဂေါင်ပေါင်ကြီးတွင် ရွာသို့ ထွက်ပြေး တိန်းရှောင် ပုံး၍ နေကျလေ၏။
၎င်းသံလွန် မင်းတရားကျီးသည် မတွေ့၍ ပျံလီသည်နောက် သက္ကရာဇ် ၉ (၈)၆ ခု တကူးလ အတွင်း မင်းသား၊ မင်းသ္မီး နှစ်ယောက်တို့သည် မိမိနေရင်း၊ သီတာမြို့သို့ ပျံလာရာ အင်ဂပူမြို့ အနောက်တောင် ပေါ်တွင် ခေတ္တခန် မြို့တီ၍ ၃ နှစ် နန်းစံပြီးမှ သီတာမြို့သို့ ကဆုံ လကျော်ကျော် ၁၂ ရက် တနင်္ဂနွေနေ့ ပျံရောက်တော် မူ၍ သက္ကရာဇ် ၉၈၉၊ ခုနှစ် တပေါင်းလဆန်း ရ ရက် သောကျာနေ့တွင်၊ နန်းဦးဘုရား၊ ကူနီဘုရားကို၊ တကျိမ် တည်တယ်၏၊ ၎င်းနောက် သုပဘာ ဒေဝီ မည်သော မင်းသမီးသည်၊ အညီန်ဧးရင် ကစားရား ဖြစ်သော တုံပျင်တောင်မူဇာ ပေါ်တွင် ရွှေဒန်းဦး ဘုရားကို တည်၏။
ထိုနောက် သက္ကရာဇ် ၉၉၉ ခု ပြာသိုလ အတွင်း ပျင်းစွာသော ဘေးတိုး ရင်ကျတ်နာနှင့် မောင်နန္ဒဘရ နတ်ရွာ စံလေ့၏ ကျံရစ်သော အလောင်းကို ရွှေနန်းဦး ဘုရား ဘီနပ်တော်၊ ပန်းတင်ကုံနားတွင် သံစကာ နံသာဒင်းတို့နှင့် သင်းကျို၏။
၎င်းနောက် တပေါင်းလဆန်း ၁ ရက်၊ နှမတော်၊ သုပဘာဒေဝီ မင်းသမီးသည်၊ မောင်တော်ကို လွန့်ဆွပ်သော စိပ်နှင့် ပျင်းစွာ ဖျား၍ နတ်ရွာစံ၏။
၎င်း အလောင်းတော်ကို ရွှေသား(တ)လာ မိဖုရား အသုံးအဆောင်နှင့် ကုံပျင် တောင်ပူဇာ ပေါ်တွင်၊ သုမ်မိရ ဇာပနာကို၊ သင်ကျိုမူတထား၏ ၎င်းမင်းသား မောင်နှင်းမ တို့သည်၊ တိတ်ပါးသော အယူနှင့်၊ နတ်စိန် ဖြစ်၏။
ယင်းနတ် မောင်နှမကို သီတာ မောင်နှမဟု ခေါ်၍ ပုသိမ် အနောက်ချောင်း ငါးသိုင်းချောင်း လေးမျက်နှာ နယ်သူနယ်သား တို့က ကိုးကွယ် ပူဇော်ကြသည်။
ငဝံမြစ် ခေါ် အနောက်ချောင်း မြစ်ရေလျှံချိန် မိုးအခါ၌ လှေပွဲ အကြီးအကျယ် ကျင်းပ၍ နတ်ပွဲ လုပ်သည်။
တပါတည်း မြသိန်းတန် ဘုရားပွဲလည်း လုပ်မြဲ ဖြစ်သည်။
အထက် ဖော်ပြပါ ကျောက်စာကို သီတာနန်းဦး ဘုရား ဖြစ်သော မြသိန်းတန် စေတီကို ၁၈၇၁ ခုနှစ်က ပြုပြင်သော ဘုရားတကာ (ဖိုးလွန်းဘျေ) ဘုရားအမ (မဒွန်းအောင်) တို့က ရေးထိုးခဲ့သည်။
ဘရင်ဂျီ ဘာသာဝင် ပေါ်တုဂီ အမျိုးသား ဖြစ်၍ သံလျင်တွင် မင်းမူခဲ့သော ဒီဘရီတို့၏ သားနှင့် သမီးသည် သီတာ ကုန်းပြင်တွင် နတ်စိမ်းဖြစ်၍ နယ်သူနယ်သား တို့၏ အပူအဇော် အပအသကို ခံယူလျက် ရှိသည့် အရာမှာလည်း အံ့ဩဖွယ် တရပ် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုချင် ပါတော့သည်။
ဖော်ပြပါ ကျောက်စာကို ကျွန်တော် ငယ်စဉ်က နတ်ပွဲ သွားရင်း ကူးယူ ခဲ့ဖူးသော်လည်း သီတာ၏ အရှေ့တောင်ထောင့် ငါးမိုင်ခန့် အကွာတွင် ရှိသော ငါးသိုင်းချောင်း နေအိမ်ကို သောင်းကျန်းသူတို့ ၁၉၄၈ ခုနှစ်က မီးရှို့ ဖျက်ဆီးသည်တွင် ပါသွားသဖြင့် ပါမောက္ခ ဂျီ၊ အိပ်ချ်၊ လုစ် ထံမှ တဆင့် ကူးယူ ဖော်ပြ ရပါကြောင်း။
ကိုးကား (ဒေါက်တာ သန်းထွန်း) The Waves မဂ္ဂဇင်း 6/07. July. 2007 ကိုးကား Category:သမိုင်း Category:မြန်မာ့သမိုင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော နိုင်ငံခြားသားများ။
သန့်ရှင်းသော သောက်သုံးရေသည် အနည် အမှုန် ကင်းရသည်။
အရောင် အဆင်း၊ အနံ့ အရသာ ကင်းရသည်။
ကျန်းမာရေး ထိခိုက်စေသော ပိုးများနှင့် ဓာတ်သတ္တုများ ကင်းရမည်။
အနည် အမှုန်များတွင် ရောဂါပိုးများ ခိုကပ်နေသည်။
သံဓာတ်၊ ထုံးဓာတ်ကဲ့သို့ ဓာတ်သတ္တုများလည်း ပါရှိနေသည်။
ယင်းကြောင့် ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်နိုင်သည်။
ရေကို အနည်ထိုင်အောင် ပြုလုပ်ခြင်း ရေကို အနည်ထိုင်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းသည် ကောင်းပါသည်။
အရပ်ဒေသအလိုက် ရေကို အနည်းထိုင်အောင် လုပ်နိုင်သည့် နည်းအမျိုးမျိုးရှိသည်။
ယင်းတို့မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
(က) ညသိပ်ရေ အသုံးပြုခြင်း ရေခပ်ထားပြီး ညသိပ်လိုက်လျှင် အနည်အမှုများ ထိုင်သွားသည်။
အပေါ်ရေကြည်ကို ကဲ့ပြီးသုံးလျှင် ရောဂါပိုးအတော်များများ လျော့ပါးသွားပြီး ဖြစ်သော်ကြောင့် သုံးရေအဖြစ် သုံးနိုင်သည်။
(ခ) မြေပဲဆံအစိမ်း၊ ရေကြည်စေ့၊ ဒန့်ဒလွန်စေ့ခြောက် အမှု့န်များ အသုံးပြုခြင်း မြေပဲဆံအစိမ်း၊ ရေကြည်စေ့၊ ဒန့်သလွန်စေ့ခြောက်အမှုန့်များကို အသုံးပြုပြီး ရေကို မြန်မြန် အနည်းထိုင်စေသည့် နည်းများသည်လည်း အကျိုးရှိသည်။
(ဂ) ကျောက်ချဉ်မှုန့်ဖြူးခြင်း ကျောက်ချဉ်မှုန့်ဖြူးခြင်းသည် ရေကို မြန်မြန် အနည်ထိုင်စေပြီး ရောဂါပိုးများစွာကို သေစေသည်။
ရေထဲမှ ရောဂါပိုးများကို ဖယ်ရှားခြင်း ရေထဲမှ အနည်အမှုန့်များကို စစ်ထုတ်လိုက်ခြင်းသည် မြင်သာသည့် ရေညစ်ညမ်းမှုကို ဖယ်နိုင်သည်။
သို့သော် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ရောဂါပိုးများ၊ ရေထဲပျော်ဝင်နေသော ဓာတ်သတ္တုများ ရှိနေနိုင်သည်။
ယင်းတို့ကို ဖယ်ရှားနိုင်မှ ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သော ရေကို ရရှိနိုင်သည်။
ရေထဲတွင် ပိုးအမျိုးမျိုးရှိနိုင်သည်။
ယင်းထဲတွင် လူ့မစင်က လာသည့် ပိုးများသည် ရောဂါအမျိုးမျိုးကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။
အထူးသဖြင့် ဝမ်းရောဂါ၊ ပိုလီယိုရောဂါ၊ အသည်းရောင်ရောဂါ၊ အူရောင်ငန်းဖျား၊ ဝမ်းပျက် ဝမ်းလျှော ရောဂါများ ဖြစ်စေနိုင်ပြီး အသက်ဆုံးရှုံးသည်အထိ ဖြစ်နိုင်သည်။
ရောဂါပိုးပါဝင်သည့် ရေကြောင့် ရောဂါများပျံ့နှံနိုင်ပြီး လူအများအပြားကို ကပ်ရောဂါသဖွယ် ကူးစက် နိုင်သည်။
ယင်းကြောင့် ရေထဲတွင် ရောဂါပိုးများကို ဖယ်ရှားရမည်။
(က) ရေကို ဆူပွက်အောင် ကျိုချက်ခြင်း ရေကို ပွက်ပွက်ဆူအောင် ကျိုချက်ပြီး ရေနွေးအဖြစ် သောက်သုံးခြင်း၊ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းအဖြစ် ၊ ရေကျက်အေးအဖြစ်သောက်သုံးခြင်းသည် ရောဂါပိုးများကို ကင်းစင်စေပြီး ကျန်းမာနိုင်သည်။
(ခ) ရေကို ကျောက်ချဉ်ခပ်သောက်ခြင်း ရေတစ်စည်ကို ကျောက်ချဉ်ငါးကျပ်သား ခပ်ခြင်းအားဖြင့် ရေထဲရှိ ရောဂါပိုး အများစုကို သေစေနိုင်သည်။
မသေပဲ ကျန်ရှိခဲ့သည့် ရောဂါပိုးတချို့သည်လည်း အနည်ထိုင်သည့် အထဲမှာ ပါသွားသည်။
ရေကို ကျောက်ချဉ်ခပ်ပြီး သောက်ခြင်းသည် စရိတ်သက်သာပြီး ကျန်းမာနိုင်သည်။
(ဂ) ရေကို နေပြခြင်း သို့မဟုတ် နေလှန်ခြင်း ရေကို စစ်ပြီး ကြည်လင်သည့် ကော်ဘူး၊ ဖန်ပုလင်း စသည့်တို့တွင် ထည့်ပြီး နှစ်ရက်ခန့် နေလှန်းနိုင်လျှင် ရောဂါပိုး တချို့ သေသွားနိုင်သည်။
ငွေမကုန်ပဲ ရေသန့်သောက်နိုင်သည့် နည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
တစ်နေ့ခန့်သာ နေပြပြီး ပိုးသန့်ချင်လျှင် ပလပ်စတစ် ရေသန့်ဘူး(အကြည်)ဘူးခွံကို ဆေးအနက် တစ်ခြမ်း အပြင်မှ သုတ်ပြီး ရေကြည်ထည့်ပြီး နေလှန်းရပါမည်။
မနက်မှ နေစလှန်းလျှင် ညနေမှာ ရောဂါပိုး သန့်ပြီး ဖြစ်သွားမည်။
(ဃ) ရေကို ဆေးခပ်သောက်ခြင်း ကလိုရင်းဆေးရည် ဆေးပြားများကို ရေထဲတွင် ခပ်လိုက်ပါက ရောဂါပိုးများ သေကုန်သည်။
ဝမ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ကပ်ရောဂါများ ဖြစ်လာသည့်အခါ အများသုံး သောက်ရေထဲတွင် ဆေးခပ်နိုင်က ပိုကောင်းသည်။
ပုံမှန် အမြဲတမ်း ဆေးခပ်နေခဲ့လျှင် ဆေးမှာပါသည့် ဓာတ်များကြောင့် ကျန်းမာရေးထိခိုက်နိုင်သည်။
(င) ရေကို မြေစစ်အိုးဖြင့် စစ်ခြင်း မြေရေစစ်အိုး (Ceramic Filter) ကို ရောဂါပိုး ဖယ်ထုတ်ရန်၊ ရောဂါပိုး ကင်းစင်စေရန် နည်းပညာအသစ်များဖြင့် အလွယ်တကူ ပြုလုပ်ထားသည်။
ဈေးမှာလည်း ချိုသာသည်။
စနစ်တကျ အသုံးပြုလျှင် သုံးရေသာမက သောက်ရေကိုပါ သန့်စင်အောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။
ရေထဲမှ ကျန်းမာရေးထိခိုက်နိုင်သည့် ဓာတ်သတ္တုများကို ဖယ်ရှားခြင်း ရေကို ကျိုချက်ခြင်းဖြင့် ဓာတ်သတ္တု အချို့ကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။
ထုံးဓာတ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်သည့်အတွက် ထုံးဓာတ်များသည့်ရေကို ကျိုချက်ပြီး သောက်သုံးသင့်သည်။
ရေကို လေဖြင့် ထိတွေ့စေခြင်းဖြင့် ဓာတ်သတ္တု အချို့ကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။
ရေထဲတွင် ပျော်ဝင်နေသည့် သံဓာတ်များကို ယင်းနည်းဖြင့် ဖယ်ရှားနိုင်သည်။
ရေကို လေဖြင့် ထိတွေ့စေနိုင်သည့် နည်းလမ်းများစွာရှိသည့်အနက် သဲရေစစ်အိုးများသည် အလွယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး ငွေမကုန်ပဲ သံဓာတ်များ လျော့ပါးစေနိုင်သည်။
ရေကို အနည်ထိုင်စေခြင်းဖြင့် ဓာတ်သတ္တုအချို့အနည်ထဲသို့ ပါသွားသည်။
အခြားနည်းလမ်းများ ရှိသေးသော်လည်း လုပ်ကိုင်ရခက်ခဲသည်။
သဘာဝအတိုင်း သန့်ရှင်းသည့်ရေ (က) မိုးရေ မြန်မာနိုင်ငံသည် လေထုညစ်ညမ်းမှုများသည့် နိုင်ငံမဟုတ်သည့်အတွက် မိုးရေသည် သန့်သည်။
မိုးပေါ်မှ ကျလာသောကြောင့် ရောဂါပိုးများလည်း မပါနိုင်ပေ။
အနည်အမှုန်များ၊ ဓာတ်သတ္တုများလည်း မပါဝင်ပေ။
မိုးရေခံသည့် ပစ္စသည်း သန့်ရှင်မှုမရှိလျှင် ကျန်းမာရေး ထိခိုက်နိုင်သည်။
သက်ကယ်၊ ဓနိစသည့် အမိုးများနှင့် မိုးရေခံလျှင် အမှုန်များ၊ ဖုံများ၊ ငှက်ချေးများဖြင့် မိုးရေကို ညစ်ညမ်းစေနိုင်သည်။
မိုးဖြိုင်ဖြိုင်ရွာပြီးမှ သွပ်မိုးပေါ်က ခံယူသည့် မိုးရေ၊ စင်အောင် ဆေးကြောထားသည့် ပလပ်စတစ်ပေါ်မှ ခံယူထားသည့် မိုးရေတို့သည် သန့်ရှင်းနိုင်သည်။
မိုးရေခံခွက် သန့်ရှင်းရန်လည်း လိုအပ်သည်။
(ခ) စိမ့်စမ်းရေ တောင်ပေါ်ဒေသများတွင် စမ်းပေါက်မှ ထွက်လာသည့် စမ်းရေသည် သန့်ရှင်းသည်။
သို့သော် စမ်းပေါက်ကို သန့်ရှင်းအောင် ကာကွယ်မထားခဲ့လျှင် ချက်ချင်းညစ်ညမ်းသွားနိုင်သည်။
စမ်းရေထွက်ပေါက်များအထက်ပိုင်းမှ လူ၊ တိရစ္ဆာန်များ၏ အညစ်အကြေးများရှိနေခဲ့လျှင် စမ်းရေထဲသို့ ရောဂါပိုးများ ဝင်ရောက်သွားနိုင်သည်။
စမ်းချောင်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း အညစ်အကြေးများ၊ ရောဂါပိုးများ ဝင်ရောက်လာနိုင်သည်။
(ဂ) မြေအောက်ရေ လက်ရိုက်တွင်း၊ အဝီစီတွင်းတူးပြီး မြေအောက်ရေကို ထုတ်ယူ အသုံးချနိုင်သည်။
လက်နှိပ်တုံကင် နှင့်ဖြစ်စေ၊ မော်တောတပ်နှင့်ဖြစ်စေ အလွယ်တကူ ငင်ယူနိုင်သည်။
မြေအောက်ထဲမှ လာသည့်အတွက် ရောဂါပိုးများ မပါဝင်ပါ။
သို့သော် မြေအနေအထားကို လိုက်ပြီး ထုံးဓာတ်၊ သံဓာတ်၊ အားဆင်းနစ်ဓာတ်နှင့် ဓာတ်ဆားများ ပါလာနိုင်သည့်အတွက် အန္တရာယ်ကင်းကင်း ရေကို စစ်ကြည့်ပြီးမှ စိတ်ချလက်ချ အသုံးပြုသင့်သည်။
တုံကင်ကို သုံးတဲ့နေရာတွင် လူတွေ သန့်ရှင်းမှုမရှိလျှင် စက်ရေတွင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ညစ်ပတ်နေလျှင် ရောဂါပိုးများ ဝင်နိုင်သည်ကိုလည်း သတိချပ်သင့်သည်။
တိုက်ရိုက်သောက်သုံးရန် မသင့်သည့်ရေ တိုက်ရိုက်သောက်သုံးရန် မသင့်သည့် ရေတို့မှာ ချောင်းရေ၊ မြစ်ရေ၊ ကန်ရေ၊ လက်ယက်တွင်းမှရေ၊ ရိုးရိုးတွင်းရေ တို့ဖြစ်သည်။
ရေထဲသို့ ရောဂါပိုးများ မဝင်ရောက်အောင် ကာကွယ်ခြင်း သောက်ရေခပ်မည့် လက်ကို ဆပ်ပြာနဲ့ စင်ကျယ်အောင်ဆေးပြီးမှ ရေခပ်ခြင်း၊ ရေခပ်မည့် ပုံးနှင့် ကြိုးအား ဖုံနှင့် ရောဂါပိုးများ မဝင်နိုင်အောင် ဂရုစိုက်ခြင်း၊ အများသုံးပုံး၊ ကြိုး တစ်စုံတည်းကို စက်သီးဖြင့် ဖြစ်စေ၊ မောင်းတက်နဲ့ဖြစ်စေ သုံးပြီး ရေခပ်ခြင်း၊ ရေသယ်သည့် ပုံးမှ ဖုံများ၊ ရောဂါပိုးများ မပါအောင် ဂရုစိုက်ခြင်း၊ ရေသယ်ရာတွင် မဖိတ်စဉ်အောင် ဖုံးအုပ်သည့် ပစ္စည်းများကို သန့်ရှင်းအောင် ဆေးကြောပြီးမှ ဖုံးအုပ်ခြင်း၊ ရေသယ်မည့်လူ၊ ယာဉ်၊ တိရစ္ဆာန်များသည် ခပ်မည့်ရေပေါ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး မခပ်ခြင်း တို့သည် ရေထဲသို့ ရောဂါပိုးများ မဝင်ရောက်အောင် ကာကွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ရေထွက်ပင်ရင်းနားမှ ရေချိုးခြင်း၊ အဝတ်လျှော်ခြင်း မပြုလုပ်ရန်၊ ရေအိုင်၊ ဗွက်အိုင် မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ခြင်း၊ တိရစ္ဆာများ မဝင်နိုင်အောင် ကာကွယ်ခြင်းနှင့် ရေထွက်ပင်ရင်းမှ အနည်းဆုံး ပေ ၅၀ ခွာပြီးမှ အိမ်သာဆောက်ခြင်းတို့သည်လည်း အရေးပါသည်။
ကိုးကား ယူနီဆက်၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ဗဟိုကျန်းမာရေးပညာဌာန သန့်လေးသန့် စီမံချက်မှ ထုတ်ဝေသည့် လက်ကမ်းစာအုပ်ငယ် Category:သန့်လေးသန့် (ဝါ) သန့်ငါးသန့်။
HTC ကော်ပိုရေးရှင်း (တရုတ် - 宏達國際電子股份有限公司) (တရုတ်အသံထွက် - ဟုန်တာတျဲန့်) သည် ၁၉၉၇ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်သည့် ထိုင်ဝမ်အခြေစိုက် နည်းပညာကုမ္ပဏီ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိုင်ဝမ်လျှပ်စစ်လုပ်ငန်းများတွင် စမတ်ဖုန်းထုတ်လုပ်သည့် အကြီးဆုံး ကုမ္ပဏီဖြစ်သည်။
ကုမ္ပဏီ တည်ထောင်သူ သုံးဦးအနက် အမှုဆောင် အရာရှိချုပ် (CEO) ဖြစ်သည့် ပီတာချောင်း (ဦးဝင်းသန့်) သည် မြန်မာပြည်ဖွား တရုတ်လူမျိုးဖြစ်ပြီး မွေးရပ်ဇာတိမန္တလေးမှ ဖြစ်သည်။
Home - Eleven Media Group ကိုးကား Category:ထိုင်ဝမ်နိုင်ငံရှိ အီလက်ထရွန်းနစ် ကုမ္ပဏီများ Category:အိုင်တီ ကုမ္ပဏီများ။
TSMC (Taiwan Semiconductor Manufacturing Company, Limited) (တရုတ် - 台灣積體電路製造股份有限公司) (တရုတ်အသံထွက် - ထိုင်ကြီးတျဲန့်) သည် ၁၉၈၇ ခုနှစ်၌ တည်ထောင်ခဲ့သော ကမ္ဘာတွင် ပထမဦးဆုံးလည်းဖြစ် အကြီးဆုံးလည်း ဖြစ်သည့် အိုင်စီချစ်ပြားများ ထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သည်။
၎င်း၏ ဗဟိုဌာနချုပ်မှာ ထိုင်ဝမ်ရှိ ရှင်းကျူစက်မှုသိပ္ပံဇုန်တွင် တည်ရှိသည်။
right|300px|ဝက်(ဘ်) ၂.၀ ၏ ဆိုလိုရင်းအာဘော် ဖော်ပြထားသော အမည်သညာပြုမိုးတိမ် (ကိုယ်တိုင် တွင် စံပြု ဝက်(ဘ်) ၂.၀ သဘာဝပါရှိ) web 2.0 ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအင်တာနက်ကြီးအတွင်း သတင်း အချက်အလက်မျှဝေခြင်း၊ အတူပူးတွဲလုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း၊ အသုံးပြုသူကိုဗဟိုပြု တည်ဆောက် ခြင်း နှင့် ပူးတွဲဆောင်ရွက်ခြင်း စသည့် ဆက်သွယ်မှုများကိုအားပေးသော web လုပ် ငန်းဆောင်တာတို့နှင့် အများအားဖြင့် ဆက်ဆိုင်နေသည်။
web 2.0 နှင့် ရေးဆွဲထားသော ဆိုဒ်သည် သူ၏ အသုံးပြုသူများအား အများသုံးဆက်သွယ်ရေးမီဒီယာ ရှိ ပုံရိပ်ရောင် လူ့အဖွဲ့ အစည်းတစ်ခုအတွင်း၌ အသုံးပြုသူမှ ထည့်သွင်း ထုတ်လုပ်သော ပါဝင်ဝန်ဆောင်မှုများ တွင် ဖန်တီးသူများ (ကျွမ်းကျင်ဖန်တီးရှင်) အဖြစ် လွတ်လပ်စွာရွေးချယ် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန် အ လှန်အကျိုးပြုရန် သို့မဟုတ် အတူပူးတွဲ ဆောင်ရွက်စေသည်။
ယင်းမှာ အသုံးပြုသူများအား စီစဉ်ဆောင်ရွက်ပေးထားပြီး ဖြစ်သော ပါဝင်ဝန်ဆောင်မှု များကို ကြည့်ရှုရုံ သက်သက် ကန့် သတ်ထားသော websiter များ နှင့် နှိုင်းယှဉ်မှုပြုခြင်း ဖြစ်သည်။
ဥပမာအနေနှင့် web 2.0 တွင် လူမှုဆက်သွယ်ရေးဆိုဒ်များ၊ blog များ၊ wiki များ၊ ဗီဒီယို မျှဝေသော ဆိုဒ် များ၊ ဝန်ဆောင်မှုပေးဆောင်ခြင်းများ၊ web လုပ်ငန်းဆောင်တာများ၊ မျိုးစပ် web လုပ် ငန်းဆောင်တာများ၊ နှင့် folksonomies တို့ပါဝင်သည်။
ထိုအခေါ်အဝေါ်မှာ Tim O'Reilly အတော်ကို ဆက်နွယ်နေပါသည်။
အ ဘယ်ကြောင့်ဆိုသော ၂၀၀၄ တွင်ကျင်းပသော O’Reilly Media Web 2.0 ဆိုင်ရာ အ စည်းအဝေးကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယင်းအခေါ်အဝေါ်မှာ ပုံစံသစ် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အင်တာ နက် ကို ရည်ညွှန်းသော်လည်း နည်းပညာဆိုင်ရာအသေးစိတ်ဖော်ပြချက်တို့ကို ပြောင်းလဲမြှင့် တင်ရန် ရည်ညွှန်းခြင်း မဟုတ်ပေ။
သို့သော် software ရေးသားသူများ နှင့် အသုံးပြုသူများ ၏web ကို သုံးစွဲပုံမှာ တစ်စတစ်စပွားများလာသောအပြောင်းအလဲများ ဖြစ်လာပေပြီ။
web 2.0 မှာ ယခင် web နည်းပညာများ နှင့် အရေအသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ကွဲပြားမှု တို့ ကလည်း "ဗန်းစကားလေးတစ်ပိုင်းပါ"ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သူ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အင်တာနက်ကြီးကို တီထွင်သူ Tim Berners-Lee ကို အတိအကျ စိန်ခေါ်လျက်ရှိသည်။
အ ဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့အမြင်တွင် " web သည် ပူးတွဲဆောင်ရွက်ရာ နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး တွေ့ဆုံနိုင်၊ စာဖတ်နိုင်၊ ရေးသားနိုင်သော နေရာမျိုးဖြစ်သည်" ဟု ရည်ရွယ် ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူက ' Read/Write Web ' ဟုပင်ခေါ်လိုက်သေးသည်။
သမိုင်းကြောင်း " Web 2.0 " ဟူသောအခေါ်ဝေါ်သည် ၁၉၉၉ တွင် အီလက်ထရောနစ် သတင်းအချက် အ လက် ဒီဇိုင်း (သတင်းအချက်အလက် တည်ဆောက်မှုပုံစံ) အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ် Darcy DiNucci မှ စကားလုံးထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ဆောင်းပါးဖြစ်သော "အစိတ်အပိုင်းများ တစ်စစီ ပြန့်ကြဲနေသည့် အနာဂတ်" တွင် DiNucci သည် ရေးသားခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ် တို့ ယခုသိနေသော web ဆိုသည်မှာ browser တစ်ခုထဲသို့ ပုံသေ ဖန်သားပြင် အပြည့်စာများတက်ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ web ၏ သားလောင်းအစပင် ဖြစ်သည်။
web 2.0 ၏ ဦးဆုံးအရောင်တောက်ပလာမှုတို့ စတင်ပေါ်ပေါက်လာနေပြီဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ် တို့မှာ ယင်းသားလောင်းကလေး မည်သို့ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမည်ကို စတင်မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
Web သည် ဖန်သားပြင်ပြည့် စာသားများနှင့် ရုပ်ပုံများကိုနားလည်ရုံ မကတော့ပဲ သယ်ယူ ပို့ဆောင်ရေး ဖြစ်စဉ်၊ တုံ့ပြန်ဆက်သွယ်မှုတို့ ဖြစ်ပေါ်နေသော လေထု တစ်ခုပင် ဖြစ်လာခဲ့ သည်။
သင်၏ ကွန်ပျူတာဖန်သားပြင် [...]၊ သင်၏ရုပ်မြင်သံကြားဖမ်းစက် [...]၊ သင့် ကား dashboard [...]၊ သင့်လက်ကိုင်ဖုန်း [...]၊ လက်ကိုင်ဂိမ်းစက် [...] တို့အပြင် သင်၏ microwave မီးဖို [...] တို့တွင်တောင်မှ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်။
သူမ သုံးစွဲသော ထိုအခေါ်အဝေါ်မှာ အဓိကအားဖြင့် web တည်ဆောက်ပုံ၊ အင်တာနက်၏ နေ့စဉ် အတွင်းဆက်သွယ်မှုနှင့် ဆက်ဆိုင်နေပြီး။
သူမ ငြင်းခုံထားသည်မှာ ကျယ်ပြန့်စွာ သုံး စွဲနေကြသော web-ready အဆင်သင့်သုံးနိုင်သည့် စက်ပစ္စည်းများကြောင့် web သည် "တစ်စစီပြန့်ကြဲနေသည်" ဟုဆိုသည်။
သူမ၏ဆောင်းပါးမှာ တည်ဆောက် ရေးဆွဲသူ များကို ရည်ရွယ်ပြီး အမျိုးအစားများပိုမို များပြားလာသော hardware များအတွက် code များ ပြု လုပ်ရန် သတိပေးခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ထိုအခေါ်အဝေါ်ကို သူမအသုံးပြုခြင်းမှာ လက်ရှိသုံးစွဲ နေခြင်းနှင့် တိုက်ရိုက်မပတ်သက်သော်လည်း သဲလွန်စများတော့ ပေးခဲ့လေသည်။
၂၀၀၃ ခုနှစ် မတိုင်မီကအထိ web 2.0 ဆိုသည်မှာ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မရှိသေးပေ။
Scott Dietzen ပြောဆိုသည့် "web သည် အကြွင်းမဲ့ စံပြု သတ်မှတ်ထားသော ပူးပေါင်းမှုဆိုင်ရာ ပလက်ဖောင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်" ဟူသော အတွေးအ ခေါ်နှင့် ဆက်စပ်၍ ရေးသားသူများက အာရုံထားနေကြသည်။
John Robb ကရေးသားထားသည်မှာ "web 2.0 ဆိုတာဘာလဲ ဆိုရင်ဖြင့် ဗဟိုပြုထားသော website ပုံစံဟောင်းများကို ဖျက်ထုတ်ပေးမည့် စနစ်ဖြစ်ပြီး၊ ကွန်ပျူတာ desktop များဆီသို့ Web/Internet ၏ စွမ်းပကားကို သယ်ဆောင်ပေးမှာပဲဖြစ်ပါတယ်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
၂၀၀၄ တွင် ထိုခေါ်ဝေါ်မှုသည် ပိုမိုလူသိရှင်ကြားဖြစ်လာပြီး O’Reilly Media နှင့် MediaLive တို့မှ ပထမဆုံး web 2.0 အစည်းအဝေးပွဲ ကြီးကို လက်ခံ ဆောင်ရွက်ကျင်းပခဲ့ သည်။
ထိုဖွင့်ပွဲတွင် John Battelle နှင့် Tim O'Reilly တို့၏ " web ကို ပလက်ဖောင်းတစ်ခု" ဖြစ်ပြီး software လုပ်ငန်းဆောင်တာတို့အနေနှင့် ကွန်ပျူတာ desktop များထက် web ပေါ်တွင်တည်ဆောက်ကြရမည် ဖြစ်ကြောင်း ဖွင့်ဆို သတ်မှတ်ချက်မှာ မှတ်သားဖွယ်ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ထိုထူးခြားသော ပြောင်းလဲရွေ့လျားလာသည့် ရှုထောင့်နှင့်ပတ်သက်၍" အသုံးပြုသူများသည် သင်၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို သင့်အတွက် တည်ဆောက်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်" ဟူ၍ သူတို့က ငြင်းခုံကြပြန်သည်။
အသုံးပြုသူများ၏ ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှုများကို ဖော်ထုတ်ဆောင်ရွက်မှုနိုင်မှုများကလည်း (အတွေး၊ စာသား၊ ဗွီဒီယို သို့မဟုတ် ရုပ်ပုံများအနေနှင့်) တန်ဖိုးသတ်မှတ်ရန် "ထိန်းချုပ်လုပ်ဆောင်" နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင် သည်ဟု ဆိုသည်။
O'Reilly နှင့် Battelle တို့က " web 1.0 " နှင့် web 2.0 တို့ကို နှိုင်းယှဉ် ဆွဲထုတ်ပြခဲ့သည်။
Netscape နှင့် Encyclopaedia Britannica အွန်လိုင်း စွယ်စုံကျမ်း တို့ ကဲ့သို့သော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများနှင့် web 1.0 တို့မှာ ဆက်စပ်နေသည် ဟု ဆိုသည်။
ဥပမာ- Netscape က "web ကို ပလက်ဖောင်းတစ်ခု" အဖြစ်ပုံစံသွင်းပြီး software ဟောင်း များ၏ စံနမူနာဖြစ်သည်- Netscape ၏ အထင်ကရဖြစ်သော ထုတ်ကုန်မှာ desktop တွင် သုံးသော browser ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ နည်းပရိယာယ်မှာ browser ဈေးကွက်တွင် ဈေး နှုန်းမြင့်မားစွာနှင့် လွှမ်းမိုးမှုရရှိနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
browser ထဲတွင် ပါဝင်ဖော်ပြနိုင်မှု နှင့် ထည့်သွင်းသုံးစွဲနိုင်သော လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို စံပြုထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် Microsoft မှ PC ဈေးကွက်ကို လွှမ်းမိုးထားသကဲ့သို့သော ဈေးကွက်အင်အားကို Netscape မှ ရရှိပါလိမ့် မည်။
ကားများ၏ ပုံစံမူရင်းမှာ "မြင်းမဲ့ ရထားလုံး" ဖြစ်သကဲ့သို့ ရှိရင်းစွဲကို ထပ်ပေါင်း၍ Netscape မှ desktop နေရာတွင် အစားထိုးရန် " webtop " သို့ အဆင့်တိုးလာခဲ့သည်။
ထို့နောက် ၎င်း webtop ကို သတင်း အချက်အလက်များ၊ အထူးပြု ရေးဆွဲထားသော လုပ်ငန်းဆောင်တာငယ်များ အသစ်ဖြည့်စွမ်း၍ Netscape ၏ server များကို ဝယ်ယူမည့်သူများ ပိုမို များပြားလာအောင်စီမံသည်။
အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် Netscape မှ software များကို အသစ်တီထွင်၊ မကြာခဏ တိုးမြှင့် ပြောင်းလဲ၍ သုံးစွဲသူများထံသို့ ဖြန့်ဖြူးရောင်းချရန်ကို အဓိကထားခဲ့သည်။
O’Reilly က ၎င်းကို google ကဲ့သို့သော software ထုတ်လုပ်မှုများပေါ်တွင် အဓိကမထားပဲ browser သက်သက်အဖြစ် web ရေးသားသူများ ဆိုဒ်တစ်ခုနှင့်တစ်ခုအကြား ပြုလုပ် ထားသော ချိတ်ဆက်မှုများ အဆင်ပြေစေရန် ဝန်ဆောင်မှုပေးခြင်းကိုသာ အဓိက အာရုံပြုနေ သော ကုမ္ပဏီမျိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြခဲ့သည်။
google မှ သူ၏ "စာမျက်နှာစီစဉ်မှု" လုပ်ငန်းစဉ် မှ ရရှိလာသော ဂုဏ်သတင်းအပေါ်တွင် အခြေခံသည့် web မှ ရှာဖွေမှုများ ပေးဆောင်ရန် ထိုအသုံးပြုသူမှ ထုတ်လုပ်သည့် သတင်း အချက်အလက် ပါဝင်မှုတို့မှ အကျိုးအမြတ် ရယူ သည်။
စီစဉ်ရေးဆွဲထားသည့် ထုတ်လုပ်မှုများကိုသာ ဆောင်ရွက်နေသော software များနှင့် မတူသည်မှာ ၎င်းဝန်ဆောင်မှုများသည် အစဉ်တစိုက် အသစ်အသစ် ပြုပြင်နေလေ့ရှိ ပြီး၊ "မရပ်မနားသောbeta " လုပ်ငန်းစဉ် ဟုလည်းခေါ်သည်။
Britannica အွန်လိုင်း စွယ်စုံ ကျမ်းနှင့် wikipedia တို့၏ တူညီသော ကွဲပြားခြားနားချက်မှာ Britannica အနေ နှင့် ဆောင်းပါးများဖန်တီးနိုင်ရန်နှင့် ပုံမှန်ရိုက်နှိပ်ထုတ်ဝေနိုင်ရန်အတွက် ကျွမ်းကျင်သူ ပညာရှင် များကို အားထားမှုပြုနေရချိန်တွင် Wikipedia မှာ အမည်မဖော်လိုသော အသုံးပြုသူတို့မှ ပုံမှန်နှင့် လျင်မြန်စွာ ထည့်ဝင်ရေးသားလာမှုတို့ကို အားထားပြုပါသည်။
Wikipedia မှ ကျွမ်း ကျင်သူများအပေါ်တွင် အခြေခံခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ဖွင့်လှစ်ရေးသားခွင့်ပြုသော software ဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည့် " မျက်လုံးများ အလုံအလောက်ရှိထား၍ အမှောင့်အဖျက်များ ကို တိမ်မြုပ်စေခြင်း" ဟူသည့်စကားနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေခြင်းဖြင့် သတင်း အချက်အ လက်များကို ပုံမှန်အသစ်အသစ် ပြုပြင်ထုတ်လုပ်သည်။
O’Reilly ၏ web 2.0 အစည်းအဝေးပွဲကြီးသည် ၂၀၀၄ ခုနှစ်တည်းက နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကျဉ်းပမြဲဖြစ်ပြီး၊ စီးပွား ရေးစွမ်းဆောင်ရှင်များ၊ ကုမ္ပဏီကြီးများ၊ နှင့်နည်းပညာဆိုင်ရာသတင်းသမားများကို ဆွဲဆောင် မှု ပြုနေပါသည်။
သာမန်လူထုအတွက်မူ၊ web 2.0 သည် blogger များနှင့် နည်းပညာသတင်းထောက် များမှ ၂၀၀၆ ခုနှစ် တိုင်းမ် မဂ္ဂဇင်း၏ တစ်နှစ်တာလုံးအတွက်လူသား (သင်) ဟူ၍ အထွတ် အထိပ်ရောက်အောင်ပို့ဆောင်မှုတို့ဖြင့် အကြီးအကျယ် ဗိုလ်စွဲလာခဲ့သည်။
ယင်းမှာ Time မှ လူမှုဆက်သွယ်ရေးကွန်ယက်များ၊ blog များ၊ wiki နှင့် မီဒီယာမျှဝေသည့် ဆိုဒ်များတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်နေသည့် အသုံးပြုသူများစွာကို ရွေးထုတ်လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။