kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ဒုတိယဗျာဒိတ်၊ မေရှိယသခင် ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း (အခန်း ၁၂–၁၄) (က) တိုင်းနိုင်ငံသားများအဖို့ ယေရုရှလင်သည် ပြဿနာအရင်းအမြစ် (၁၂:၁-၃) (ခ) ယုဒတို့၏ရန်သူများကို မေရှိယသခင်က သုတ်သင်မည် (၁၂:၄) (ဂ) ယုဒတို့က ဘုရားရှင်အား မိမိတို့ခွန်အားဖြစ်ကြောင်း သိကျွမ်းလာကြမည် (၁၂:၅) (ဃ) ယုဒလူမျိုးဆန့်ကျင်သော ရန်သူများအား ဖျက်ဆီးမည့်အကြောင်းနှင့် ပထမဆုံးအောင်ပွဲ ခံကြရမည့်အကြောင်း (၁၂:၆-၉) (င) မေရှိယသခင်အား ငြင်းပယ်မိသည့်အတွက် တိုင်းနိုင်ငံလူမျိုးများ သံဝေဂရကြမည် (၁၂:၁၀-၁၄) (စ) အပြစ်ဒုစရိုက်အညစ်အကြေးမှ ဆေးကြော စင်ကြယ်ခြင်းခံရကြမည် (၁၃:၁) (ဆ) ရုပ်တုများနှင့် မိစ္ဆာများကို ဖယ်ရှားနှင်ထုတ်ပစ်မည် (၁၃:၂-၆) (ဇ) မေရှိယအသတ်ခံရခြင်းနှင့် ဣသရေလတို့ ကွဲလွင့်ကြခြင်း (၁၃:၇) (ဈ) ရွေးကောက်ထားသော ကျန်ကြွင်းသူများ ဘုရားရှင်ထံ ပြန်လည်စုစည်းကြမည် (၁၃:၈-၉) (ည) တပါးအမျိုးသားများစုဖွဲ့၍ ယေရုရှလင်ကို ဆန့်ကျင်ကြမည် (၁၄:၁-၂) (ဋ) ဘုရားရှင်ကိုယ်တိုင် ကြားဝင်လုပ်ဆောင်ခြင်း (၁၄:၃-၅) (ဋ္ဌ) ရာသီဥတုနှင့် အလင်းရောင်ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲခြင်း (၁၄:၆-၇) (ဍ) အသက်ရေစမ်းချောင်း (၁၄:၈) (ဎ) ခရစ်တော် ဘုရင်အဖြစ်စိုးစံခြင်း (၁၄:၉) (ဏ) ပထဝီအနေအထားပြောင်းလဲခြင်း (၁၄:၁၀) (တ) ယေရုရှလင်မြို့အား ဘေးရန်မသီ လုံခြုံစေခြင်း (၁၄:၁၁) (ထ) ရန်သူတပါးအမျိုးသားများ ကာလနာရောဂါကျရောက်ခြင်း (၁၄:၁၂-၁၅) (ဒ) ကြွင်းကျန်သောတပါးအမျိုးသားများသည် ယေရုရှလင်မြို့၌ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု မပြုလျှင် ကပ်ရောဂါဆိုး သင့်စေမည် (၁၄:၆-၁၉) (ဓ) သာမန်လူ့အသုံးအဆောင်များ ယဇ်ပူဇော်ရာတန်ဆာပလာဖြစ်သွားခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်တွင် ဈေးခင်းမလုပ်ရခြင်း (၁၄:၂၀-၂၁) TAGS: ဇာခရိအနာဂတ္တိကျမ်း ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မီ ဝိသေသလက္ခဏာ မာလခိသည် Malá’k- îyyoah၏ အတိုကောက်စကားလုံးဖြစ်၍ သတင်းစကားသယ်ဆောင်သူ၊ သံတော် ဆင့်ဟု အနက်ရသည်။
ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏နောက်ဆုံးပိတ်ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်၍ ဓမ္မသစ်နှင့် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း နှစ်စောင်၏ ပေါင်းကူးတံတားလည်း ဖြစ်သည်။
ဗတ္တိဇံယောဟန်နှင့် သခင်ယေရှုပေါ်ထွန်းလာမည့်အကြောင်း ပရောဖက်ပြုထားသည်။
မာလခိအနာဂတ္တိကျမ်း၏နက်နဲဆန်းကျယ်မှုကြောင့် ကျမ်းရှင်အမည်မှာ မထင်ရှားလှပေ။
အချို့က ဧဇရ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ဦးကိုပေးသည့် အမည်ကွဲတစ်ခုအဖြစ်ယူဆကြသည်။
ဂရိ(ဟေလသ)နှင့် ဟေဗြဲဝေါဟာရတွင် မာလခိအမည်သည် သံတော်ဆင့်နှင့်၎င်း၊ ကောင်းကင်တမန်နှင့်၎င်း အတူတူဖြစ်သဖြင့် ကနဦးအသင်းတော် ဖခင်ကြီးများက ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးရေးသားခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။
၁ မာလခိအနာဂတ္တိကျမ်းကို တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် အမေးဖြေစကား ပြောပုံစံဖြင့် ရေးသားထား သောကြောင့် အခြားကျမ်းများနှင့်မတူ။
တမူထူးခြားသည်။
ထို့ကြောင့် အချို့က ဂရိဆော့ခရက်တိကျမ်း Socrate နှင့်ပုံခိုင်းကာ “​ဟေဗြဲဆော့ခရက်တိကျမ်း”ဟု သမုတ်ကြသည်။
ကျမ်းရေးသူ ဗာဗုလုန်နယ် သုပအရပ်ရှိ ယုဒတရားစရပ်ကြီးတစ်ဆောင်မှ လေဝိမျိုးနွယ် ရဗ္ဗိဆရာတစ်ပါးဖြစ်သည်ဟု အစဉ်အဆက်ယုံကြည်လက်ခံခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း မာလခိအနာဂတ္တိကျမ်းစာကလွဲလျှင် မာလခိ၏အခြား အကြောင်းအရာ အချက်အလက်ကို တိကျရေရာစွာ မသိရပေ။
ကျမ်းစာသားတွင် မာလခိ၏ရဲရင့်ပြတ်သားမှုကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။
ဟဂ္ဂဲ၊ ဇာခရိတို့နှင့်အတူ မာလခိသည် သုံ့ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်ကာ နေရင်းဒေသသို့ ပြန်လာသော ဣသရေလလူမျိုးတို့အား ဘိုးဘေးတို့ပြုခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ထိန်းလျက် ထာဝရဘုရားထံ ပြန် လှည့်ကြဖို့ဆော်ဩတိုက်တွန်းခဲ့သော ပရောဖက်တစ်ပါးဖြစ်သည်။
အချိန်ကာလ “ဘုရင်ခံ (မြို့ဝန်)”၂ဟူသော ပြည်တော်ပြန်ခေတ် ဝေါဟာရအား အသုံးပြုခြင်းကိုထောက်လျှင် ဘီစီ၅၃၈ နောက်ပိုင်းမှ ရေးသားကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ပြီးခြင်း၊ ဘာသာရေးထုံးတမ်းပွဲများခံ ခြင်း၊ မြို့ရိုးနံရံ ပြန်လည်ဆောက်လုပ်ပြီးခြင်း စသောအခြေအနေများကို ထောက်ရှုလျှင် ဟဂ္ဂဲနှင့်ဇာခရိအနာဂတ္တိ ကျမ်းများထက် နောက်ကျသည်။
ထို့ကြောင့် ဘီစီ ၄၇၀နှင့် ၄၆၀အကြားတွင် ရေးသားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် မာလခိကြုံတွေ့ရသော ပြဿနာမှာ နေဟမိနှင့် ဆင်တူသည်။
လူမျိုးခြားနှင့် ထိမ်းမြားသွေးနှောခြင်း၊ မစင်ကြယ်သောစီးပွားရှာစားခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်ကို ပေးလှူရမည့် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ခိုင်ကြေးကို ထိန်ချန် ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ၌ စိတ်အားယုတ်လျော့ခြင်းများ ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်များကို ထောက်ရှုလျှင် နေဟမိသည် မာလခိကြုံရသလို ထပ်မံကြုံတွေ့ရခြင်း၊ သို့မဟုတ် တဆက်တစပ်တည်းကြုံရခြင်း သို့မဟုတ် အချိန်မဝေးကွာ သေးခြင်းတို့ ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။
ပြည်တော်ပြန်ဂျူးတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ၌ စိတ်အားထက်သန်မှုမရှိ လျော့နည်းနေသောကြောင့် မာလခိက သူ၏ပြောင်မြောက်သော အပြန်အလှန်စကားပြောဟန်ဖြင့် နှိုးဆွလှုံဆော်ပေးသည်။
ဤအနာဂတ္တိကျမ်းကို အခန်းကြီး(၄)ခန်းဖြင့်သာ ခပ်တိုတိုရေးသားသော်လည်း “ငါ၏သံတော်ဆင့်” “ယေဟောဝါဘုရား (NKJV-၌:၏”သခင်”)၏ သတင်းစကားသယ်ဆောင်သူ” ပီပီ ပရောဖက်ပြုချက်(၃)ခု ပါရှိ သည်။
ဘုရားသခင်၏ယဇ်ပုရောဟိတ် (၂:၂)၊ ဗတ္တိဇံယောဟန် (၃:၁)က၊ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် (၃:၁၆) အကြောင်းတို့ကို ပရောဖက်ပြုထားသည်။
ဘုရားသခင်က သူ့လူမျိုးတော်သို့ ဓမ္မဟောင်းကာလအတွက် နောက်ဆုံးစကားတော်များကို မာလခိ အနာဂတ္တိကျမ်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။
မာလခိနောက်ပိုင်း ဗတ္တိဇံယောဟန်ပေါ်လာသည်အထိ နှစ်ပေါင်း လေးရာခန့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခဲ့သည်။
မာလခိကျမ်းရေးသားချိန်ကို နှောင်းကာလသို့ ရက်စွဲရွေ့စရာအကြောင်း မရှိပါ။
နှစ်ပေါင်းရှည်ကြာမှ မာလခိနှင့် အခြားအနာဂတ္တိကျမ်း ပရောဖက်ပြုချက်ပြည့်စုံလာခြင်းမှာ ဗတ္တိဇံယောဟန်နှင့် သခင်ယေရှုပေါ်ထွန်း မည်ဟူသော ဘုရားသခင်ဖော်ပြချက်သည် စစ်မှန်သောပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်ကြောင်း ပြသခြင်းဖြစ်သည်။
အချို့ မလိုတမာဝေဖန်ကြသကဲ့သို့ သမိုင်းကို ပရောဖက်ပြုချက်အဖြစ် ပြောင်းထားခြင်းမဟုတ်။
မှန်သောဗျာဒိတ်စကား ဖြစ်သည်။
ဣသရေလလူမျိုးအားအပြစ်ဆိုခြင်း၊ ဣသရေလတို့၏တုံ့ပြန်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်မည့်အကြောင်း (၁:၁–၃:၁၅) (က) ကျေးဇူးကန်းကြခြင်း (၁:၁-၅) (ခ) ယဇ်ပုရောဟိတ်များက ဘုရားကို ပြစ်မှားခြင်း (၁:၆-၁၄) (ဂ) ယဇ်ပုရောဟိတ်များအား ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်း (၂:၁-၉) (ဃ) ကွာရှင်းခြင်းနှင့် သွေးနှောလက်ထပ်ခြင်း (၂:၁၀-၁၆) (င) ဘုရားသခင်၏ စင်ကြယ်ခြင်းနှင့် တရားမျှတမှုကို ငြင်းဆန်ခြင်း (၂:၁၇) (စ) စကားညှပ် = တရားစီရင်ရန် မေရှိယ ကြွလာမည့်အကြောင်း (၃:၁-၆) (ဆ) လူတို့ဖောက်ပြန်ကျဆင်းခြင်း (၃:၇) (ဇ) ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့်အလှူငွေ မပေးခြင်းဖြင့် ဘုရားဘဏ္ဍာကို လုယူခြင်း(၃:၈-၁၂) (ဈ) ဘုရားသခင်အား လွဲမှားစွာအပြစ်တင်ကြခြင်း (၃:၁၃-၁၅) ၂။
ရွေးကောက်သူများအဖို့ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ၊ ဆိုးယုတ်သူများအဖို့ အပြစ်စီရင်ခြင်း (၃:၁၆–၄:၆) (က) ရွေးကောက်ထားသော ယုံကြည်သူများ ပြန်လည်စုစည်းခြင်း (၃:၁၆-၁၈) (ခ) ဆိုးယုတ်သူများထံသို့ အပြစ်စီရင်ခြင်း (၄:၁) (ဂ) ရွေးကောက်ထားသူများထံသို့ မေရှိယသခင်ကြွလာခြင်း (၄:၂-၃) (ဃ) ပရောဖက်ဧလိယ ကြွလာမည့်အကြောင်း ကတိတော်နှင့် နာခံခြင်းရှိဖို့သတိပေးခြင်း (၄:၄-၆) TAGS: မာလခိအနာဂတ္တိကျမ်း ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
နန်းသိုင်းထွန်ရွာ()သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ တံခွန်တိုင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၇၆၂ ဖြစ်သည်။
Deepin ကို ယခင်က Linux Deepin နှင့် Hiweed Linux ဟုလူသိများသည်။
Debian Stable ကိုအခြေခံထားသော open source operating system ဖြစ်သည်။
၎င်းတွင် DtE, Detin Desktop Environment, Qt ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ပြီး Manjaro, Arch သို့မဟုတ် Fedora ကဲ့သို့သော Linux Distribution များတွင်လည်း ရရှိနိုင်သည်။
ဗားရှင်း ၁၅.၁၀ တွင် အသုံးပြုထားသော dde-kwin သည် KDE Plasma ၏ window manager ပုံတူဖြစ်သည်။
၂၀၁၉ တွင် Huawei သည် သူ၏ ပို့ကုန် laptop များတွင် Deepin OS ဖြင့်အသုံးပြုထားသည်။
ဦးဘညွန့် (၁၉၀၆–၂၅ ဧပြီ ၁၉၉၂) သည် အငြိမ်းစား ပါမောက္ခ၊ မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ ဦးဘညွန့်ကို ၁၉၀၆-ခုနှစ်တွင် အဖ ကုန်ရုံဝန်ထောက် ဦးဘိုးသာ၊ အမိ ဒေါ်မမကြီးတို့က နောင်ချိုမြို့တွင် မွေးဖွားသည်။
ပညာရေး မူလတန်းမှ အထက်တန်းအထိ ရန်ကုန်မြို့၊ ကူရှင်အထက်တန်းကျောင်းတွင် ပညာသင်ယူခဲ့သည်။
အလယ်တန်းပညာသင်ယူနေစဉ် Bridge Scholarship ကိုရသည်။
ရှစ်တန်းတွင် ပညာထူးချွန်၍ လေးလမျှသာနေရပြီး ကိုးတန်းတက်ခွင့် ရသည်။
ကိုးတန်း ပထမအစမ်းစာမေးပွဲကို ထူးချွန်စွာ အောင်မြင်၍ အတန်းတင်စာမေးပွဲကို မဖြေဆိုရဘဲ ၁၀ တန်းတက်ခွင့် ရသည်။
၁၀ တန်းတွင် Garnet Man’s History Prize ရသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ A.B.M ကျောင်းများအားလုံး စာစီစာကုံး ပြိုင်ပွဲတွင် ဒုတိယရသည်။
၁၉၂၃-ခုနှစ်တွင် ၁၀ တန်းစာမေးပွဲကို English, Arithmeticm History, Additional English လေးဘာသာ ဂုဏ်ထူးဖြင့် အောင်မြင်သည်။
၁၉၂၄-၁၉၂၅ တစ်နှစ်အတွင်း ဥပစာတန်း (က)၊ (ခ) ကို အောင်သည်။
ဥပစာတန်း (ခ) ကို Ancient History ဂုဏ်ထူးဖြင့် အောင်သည်။
၁၉၂၇ ခုနှစ်တွင် ဝိဇ္ဇာဂုဏ်ထူးဘွဲ့ကို ရသည်။
၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် အိန္ဒိယပြည် ဒယ်ရဒွန်းကောလိပ်၌ India Railwary Service (I.R.S) ဘွဲ့သင်တန်းတက်ရပြီး ပထမရရှိသည်။
၁၉၅၁-ခုနှစ်တွင် မဟာဝိဇ္ဇာဘွဲ့ကို ရသည်။
၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် F.R.Hist.S, (Fellow of the Royal Historical Society) ဘွဲ့နှင့် F.R.A.S (Fellow of the Royal Asiatic Society) ဘွဲ့ကို ရသည်။
အလုပ်အကိုင်များ ၁၉၂၇ ခုနှစ်တွင် သမိုင်းနည်းပြအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။
၁၉၂၈ ခုနှစ်တွင် မြန်မာပြည် မီးရထားဌာနတွင် မီးရထားဝန်ထောက် (A.T.S) အဖြစ် စတင် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။
၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် မီးရထားဝန်ထောက် အဖြစ်မှ နုတ်ထွက်ပြီး ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် သမိုင်းဌာန နည်းပြအဖြစ် ပြန်လည် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။
လက်ထောက်ကထိကအဖြစ် တိုးမြှင့်ခန့်ထားခြင်း ခံရသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကာလအတွင်း ပညာကျန်းမာ စည်ပင်သာယာရေးဌာန ပညာဌာနခွဲတွင် စာပြုအရာရှိ၊ Burma Independefnce Preparatory Commission တွင် အထူးအရာရှိ၊ နိုင်ငံတော်အဓိပတိရုံးတော်တွင် အထူးအရာရှိ၊ နိုင်ငံတော်အဓိပတိ၏ အပါးတော်မြဲ အတွင်းဝန်ကလေး၊ ဝါဒဖြန့်ချိရေးဌာနတွင် ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဌာန တွင် ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး စသည်ဖြင့် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
စစ်ပြီးခေတ် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ရာ၌ လက်ထောက်ကထိက၊ ကထိက ရာထူးများ တိုးမြှင့်ခန့်ထားခံရသည်။
၁၉၅၃ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု Cornel နှင့် Columbia တက္ကသိုလ်များတွင် ဧည့်သမိုင်းဌာန အကြီးအကဲအဖြစ် သမိုင်းဘာသာ၊ နိုင်ငံရေးရာ ပညာဘာသာ တို့ကို လေးလမျှပို့ချသည်။
၁၉၅၃ ခုနှစ်တွင် ပါမောက္ခ ရာထူးကို ရရှိသည်။
၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် ဧည့်ပါမောက္ခအဖြစ် ဗြိတိသျှ သမိုင်းဘာသာကို တစ်နှစ်ခန့် Ph.D ကျောင်းသားများသင်တန်းတွင် ပို့ချရသည်။
၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် သမိုင်းပါမောက္ခအဖြစ်မှ အငြိမ်းစားယူသည်။
၁၉၈၃ ခုနှစ်တွင် မြန်မာစာအဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံရသည်။
မြန်မာ-အင်္ဂလိပ်အဘိဓာန် အတွက် မြန်မာဝေါဟာရတည်ပုဒ်များကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် အနက်ဖွင့်သည့်လုပ်ငန်းကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဂီတ ရွှေရင်ပေါင်၊ ဟေဝန်စုံမြိုင်၊ သာရကာကျေး၊ ဆုထူးရွယ်၊ ချစ်ဒုက္ခ သီချင်းများဖြင့် နာမည် ကျော်ကြားခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် "ချစ်ဒုက္ခ" သီချင်း မှာ အထူးအောင်မြင် ကျော်ကြား ခဲ့ကာ ဦးဘညွန့် ကိုလည်း ချစ်ဒုက္ခဦးဘညွန့် ဟူ၍ လူသိများခဲ့စေသည်။
မိသားစုဘဝ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ဒြာဒွန်း (Dehra Doon) သို့ သင်တန်းသွားတက်စဉ် ကာနယ်ဘခက် (IMS) ၏ သမီး နှင်းရီ(Minny ဘခက်) နှင့် အိမ်ထောင်ပြုသည်။
သမီး ၁၊ သား ၄ ရသည်။
နှင်းရီမှာ လက်ကြီးသည့်အတွက် ဘညွန့်၏ဝင်ငွေနှင့် မလောက်တော့သဖြင့် ငွေဟကာ အလုပ်ပြုတ်သည်။
အိမ်ထောင်ကွဲကြသည်။
စစ်ပြီးခေတ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၌ နိုင်ငံရေးသိပ္ပံနည်းပြအဖြစ်လအလုပ်ဝင်စဉ် မြန်မာစာဌာနမှ အုန်းခင်နှင့် အိမ်ထောင်ပြုပြန်သည်။
သား ၃၊ သမီး ၁ ရသည်။
သားသမီးများမှာ မတင်တင်ဦး (စာရေးဆရာမ မေယု)၊ ကျော်ဝင်း (မင်းသား ဝင်းညွန့်)၊ အုန်းကြိုင် (မင်းသား အောင်မိုး၊ တက္ကသိုလ်ကြည်ရွှင်)၊ လှမြင့် (မင်းသား ဝင်းဦး) တို့ ဖြစ်သည်။
ဘဝနိဂုံး ၁၉၉၂ ခု၊ ဧပြီလ ၂၅ ရက်တွင် လွန်သည်။
ကျမ်းကိုး ပညာရေး ဝန်ကြီးဌာန မြန်မာစာနှင့် ဘာသာစကားပညာရေးဦးစီးဌာန Category:မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင်များ Category:၁၉၀၆ မွေးဖွားသူများ Category:၁၉၉၂ ကွယ်လွန်သူများ Category:မြန်မာ ပါမောက္ခများ။
ဒဂုန်ဦးလှဘေ (၁၄ ဇူလိုင် ၁၈၉၉–၉ ဇူလိုင် ၁၉၈၆) သည် သတင်းစာအယ်ဒီတာ၊ ထုတ်ဝေသူ၊ စာရေးဆရာ၊တွေးခေါ်မှုပညာရှင်၊ မြန်မာစာပေပညာရှင်နှင့် မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင်ဟောင်း တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ ဦးလှဘေကို ၁၈၉၉-ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၄ ရက်နေ့တွင် ရေတာရှည်မြို့၌ အဖ တောင်သူ ဦးရေချမ်းနှင့် အမိ ဒေါ်ပန်းဥတို့က မွေးဖွားခဲ့သည်။
ပညာရေး ဆရာကြီးသည် တောင်ငူမြို့ ဦးလက္ခဏာနော်မန်ကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားရာ ခေတ်ပညာနှင့် သဒ္ဒါ၊ သင်္ဂြုဟ် စသော ဘုန်းကြီးကျောင်းပညာများကိုပါ ဆည်းပူးခဲ့သည်။
၁၉၁၈-ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလိပ်-မြန်မာ ကိုးတန်းအောင်မြင်သည်။
၁၉၂၀-၂၁ခုနှစ်တွင် မန္တလေးမြို့ရှိ သမဝါယမပညာနှင့် စာရင်းစစ်ပညာ အောင်မြင်ခဲ့သည်။
အလုပ်တာဝန်များ ၁၉၂၁-ခုနှစ်တွင် မန္တလေးတိုင်း သမဝါယမဝန်ထောက် ဦးမောင်မောင်ပြားထံတွင် တွဲဖက်စာရင်းစစ် အဖြစ် အမှုထမ်းသည်။
၁၉၂၉-ခုနှစ်တွင် ဒဂုန် မဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ၁၉၄၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဗြိတိသျှဘားမား ရုပ်ရှင်စာစောင်အယ်ဒီတာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၁၉၄၅-၄၆ ခုနှစ်တွင် ဟံသာဝတီ သတင်းစာ တွဲဖက်အယ်ဒီတာအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။
ကိုယ်ပိုင်ရွှေပြည်တန် စာပုံနှိပ်တိုက်နှင့် စာပေထုတ်ဝေရေးများကို လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၅၇-ခုနှစ်တွင် ဗိုလ်တထောင် သတင်းစာ တည်ထောင်သူတစ်ဦးအဖြစ် ပါဝင်သည်။
၁၉၇၁-ခုနှစ် မြန်မာစာကော်မရှင် (ယခု မြန်မာစာအဖွဲ့) တွင် ကော်မရှင်အဖွဲ့ဝင်၊ ၁၉၇၅-ခုနှစ်တွင် မြန်မာစာအဖွဲ့ တွင် အချိန်ပြည့်အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာသည်။
မြန်မာသဒ္ဒါနှင့် မြန်မာစာအဘိဓာန်ကျမ်းပြုစုရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
ဆရာကြီးသည် ဗြိတိန်နိုင်ငံတွင် မြန်မာ-အင်္ဂလိပ်အဘိဓာန် ပြုစုနေသော အင်္ဂလိပ်လူမျိုး သုတေသီများနှင့် မြန်မာပညာရှိတို့ဆက်သွယ်၍ မြန်မာမှု မြန်မာစာပေဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များ လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ရာတွင် အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
မြန်မာမင်းအုပ်ချုပ်ပုံ စာတမ်းတို့ကို တည်းဖြတ်ရာတွင် အကူအညီပေးခဲ့ရသည်။
သစ္စာဝါဒီသတင်းစာနှင့် မန္တလေးထုတ် သမဝါယမဟိတဂျာနယ်တို့တွင် ဆောင်းပါးများ စတင်ရေးသားခဲ့သည်။
ဒဂုန်ဦးလှဘေအမည်ဖြင့် မြန်မာ့စာပေယဉ်ကျေးမှုဆောင်းပါးများ အစဉ်တစိုက် ရေးသားခဲ့သည်။
ဗိုလ်တထောင်သတင်းစာ တွင် ခေါင်းစီးနှင့် စာပေယဉ်ကျေးမှုဆောင်းပါးများ ပင်တိုင်ရေးပေးခဲ့သည်။
စာတံခွန်၊ စာပေနှင့် ယဉ်ကျေးမှု၊တွေးခေါ်သိမြင်မှုဒဿနမြင်ကွင်း၊ ရွှေပြည်တန်နီတိ မြန်မာစာပေနှင့်ဘာသာစကားဆိုင်ရာ ဆောင်းပါးများ၊ယဉ်ကျေးမှုဆောင်းပါးများနှင့် တွေးခေါ်သိမြင်မှုဒဿနဆိုင်ရာဆောင်းပါးများကို ရေးသား ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ပြုစုခဲ့သောစာပေများ ဆရာကြီးရေးသားပြုစုသောစာအုပ်မှာ၄အုပ်ရှိ၍ ၁။
ရွှေပြည်တန်နီတိ ၂။
စာတံခွန် ၃။
စာပေနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ၄။
တွေးခေါ်သိမြင်မှုဒဿနမြင်ကွင်း ဟူသောစာအုပ်များဖြစ်သည်။
မြန်မာစာအဖွဲ့၏လုပ်ငန်းများဖြစ်သော မြန်မာအဘိဓာန်အကျဉ်းချုပ်(၅)တွဲ၊မြန်မာသဒ္ဒါကျမ်း နှင့်မြန်မာစာလုံးပေါင်းသတ်ပုံကျမ်းတို့ကို ပြုစုရာ၌လ ည်းပါဝင်ပြုစုခဲ့သည်။
ဆရာကြီးသည် စစ်ပြန်မဂ္ဂဇင်း၊ မြဝတီမဂ္ဂဇင်း၊ဗိုလ်တထောင်သတင်းစာ၊ဒဂုန်မဂ္ဂဇင်း၊ စသုံးလုံးစာစောင်၊သစ္စာဝါဒီသတင်းစာ၊မြန်မာ့သမယဝါယမဟိတဂျာနယ်၊ဟံသာဝတီသတင်းစာ၊ယဉ်ကျေး မှုစာစောင်၊အတွေးအမြင်စာစောင်၊ပန်ရုပ်စုံမဂ္ဂဇင်း၊ တာရာမဂ္ဂဇင်း၊သူတို့ရေးသားမြန်မာ့ဆေးပညာ စသော စာနယ်ဇင်းများတွင် ဆောင်းပါးပေါင်းမြောက်မြားစွာ ကိုရေးသားခဲ့သည်။
ရေးသားခဲ့သော ဆောင်းပါး၊ပြုစာ၊ အမှာစာ၊နိဒါန်းစကားများမှာ ၁။
ကဿပ အရက်သောက်သူ ၂။
ကမ္ဘာဖျက် စစ်ကြီးဖြစ်ရမည် ဆိုသည့်ဗေဒင်စကား ၃။
ဂုဏ်သိက္ခာ ၄။
စကြာ နှင့် ဗုဒ္ဓ ၅။
စာတံခွန် ၆။
ဆရာ့ကျေးဇူး ၇။
ဆေးပညာသမိုင်း ၈။
ဆေးပညာ အရှေ့အနောက် ပြန်လည်တွေ့ဆုံရေးသို့ ၉။
တရုတ်ပြည် ဆ၃လုံးနှင့် ဆ၅လုံး ၁၀။
တာရာကလေး ၁၁။
တောင်တွင်းဆရာတော် ရှင်ဥက္ကဋ္ဌ၏ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားဘဝ ၁၁။
ဒဂုန်ဦးလှဘေ၏ စာတံခွန်နိဒါန်း ၁၂။
ဒဿနတံခွန် ၁၃။
ဒီမိုကရေစီနှင့် အသိပေးရေး ၁၄။
ဒီမိုကရေစီ ဝေဘန်မှု တိုးတက်မှု ၁၅။
ဒဏ္ဍာရီ ၁၆။
နဝဒေဝ ၁၇။
"ပုခန်းသာသနာဝင်"၏ အမှာစကား ၁၈။
ပြည်ပိုင်ရှင် ၁၉။
ပြည်သူ့အမတ်ရွေးပွဲ ၂၀။
ဗေဒင်(၄)ပုံ နှင့် မြန်မာမှု ၂၁။
ဗုဒ္ဓကတော်လှန်ခဲ့သော ဝေဒ နှင့် ဝေဒန္တအဘိဓမ္မာ များ ၂၂။
"ဗုဒ္ဓစာချွန်တော်" နိဒါန်း ၂၃။
ဗုဒ္ဓစာဆိုတော်ကြီး အရှင်အသွဃောသ ၂၄။
ဗုဒ္ဓဘာသာစာပေဖခင်ကြီး အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ ၂၅။
"ဗုဒ္ဓလမ်းစဉ်"၏ ကျမ်းဖွင့်စကား ၂၆။
"ဘုရား" ဝေါဟာရ ရင်းမြစ်အစ အဘယ်က ၂၇။
မဲဆန္ဒမပေးလျှင် အကျင့်ပျက်သည် ၂၈။
မြန်မာစာ နှင့် သဒ္ဒါကြွယ်ဝရေး ၂၉။
"မြန်မာအစ"၏ နိဒါန်း ၃၀။
မွေးပါကိုယ်ပိုင် အခွင့်အရေး ၃၁။
ရာဇဝင်ထားသော မြန်မာသက္ကရာဇ် ၃၂။
ရုပ်ယဉ်ကျေးမှု နှင့် နာမ်ယဉ်ကျေးမှု ၃၃။
လောကနိဗ္ဗာန် အခြေခံ ၃၄။
လက်ထုတ်ကြီးနှင့် သိပ္ပံရှင်သမီးပျိုများ ၃၅။
လယ်သမား တရားမင်း ၃၆။
ဝတ္ထု ၃၇။
သ-က-အ-လ ပြဇာတ် စာပေနှင့်ဒေါသ ၃၈။
သဘောထားမှန်မှု ၃၉။
သက္ကတဘာသာ နှင့် ဆေးပညာ ၄၀။
သက္ကတဘာသာ နှင့် သဒ္ဒါအတတ်ပညာ ၄၁။
သဒ္ဒါဘုရားကြီး ပါဏိနီ ၄၂။
သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားဘဝ နှင့် ဗုဒ္ဓအဘိဓမ္မာအစ ၄၃။
သိဒ္ဓတ္ထမင်းသား၏အဘိဓမ္မာ ၄၄။
သမ္မတနိုင်ငံတော် တည်ထောင်ပုံ ၄၅။
ဟိနယာန နှင့် မဟာယာန ယဉ်ကျေးမှုလမ်းနှစ်သွယ် ၄၆။
အချုပ်အချာ အာဏာ ၄၇။
"အနုပညာဂုဏ်ရည်"၏ နိဒါန်း ၄၈။
အဘိဓမ္မာမတတ်လျှင် ဝေါဟာရနှင့် ရန်ဖြစ်တတ်သတဲ့ ၄၉။
အရိယာ ၅၀။
အလင်္ကာစာပေသမိုင်းကြောင်း ၅၁။
အသောက ၅၂။
အာဝုသော ငါ့ရှင် ၅၃။
အဋ္ဌကထာပညာကျော် သင်္ကရာစာရယ ၅၄။
အမ္ဗပါလီ ပြည့်တန်ဆာ ၅၅။
ဣန္ဒြေ အုပ်စိုးမှု ၅၆။
ဧရာဝတီ ၅၇။
ဗုဒ္ဓ၏ ဓမ္မအမွေနိဒါန်း တို့ဖြစ်၍ နိုင်ငံရေး၊ဒီမိုကရေစီ၊ဝတ္ထုရေး၊ကိုယ်တွေ့ အတွေ့အကြုံ၊စာပေ၊ယဉ်ကျေးမှု၊ဘာသာရေး၊လူမျိုး ရေး၊အမျိုးသားရေး၊တွေးခေါ်မှုဒဿန၊ဘာသာစကား နှင့်သဒ္ဒါ စသောဆောင်းပါးပေါင်းများစွာကိုရေးသား ခဲ့သည်။
"လက်ဝဲမင်းညို"အမည်ခံ ဦးချမ်းသာ၏ အနုပညာဂုဏ်ရည် စသောစာအုပ်များကိုလည်းတည်း ဖြတ်ပေးခဲ့သည်။
အမှာစာရေးခဲ့သောစာအုပ်များမှာ ၁။
"လက်ဝဲမင်းညို"အမည်ခံ ဦးချမ်းသာရေး "အနုပညာဂုဏ်ရည်" ၂။
လယ်တီဦးလှတင်ရေး "ပုခန်းသာသနာဝင်" ၃။
ရှင်ဥက္ကဋ္ဌရေး "ဗုဒ္ဓစာချွန်တော်" ၄။
ရှင်ဥက္ကဋ္ဌရေး "ဗုဒ္ဓလမ်းစဉ်" ၅။
ဦးဖိုးလတ်ရေး "မြန်မာအစ" ၆။
ဒဂုန်ဦးစန်းငွေရေး "ဗုဒ္ဓနိကာယ်ငါးရပ်" ၇။
ဒဂုန်ဦးစန်းငွေရေး "ဒို့စကား ဒို့စာ ဒို့သဒ္ဒါ" တို့​ဖြစ်သည်။
သိကျွမ်းခဲ့သော စာပေမိတ်ဆွေများ ဆရာကြီးသည် ဒဂုန်မဂ္ဂဇင်းတိုက်၏အယ်ဒီတာဖြစ်ခဲ့ သောအလျောက် ဒဂုန်မဂ္ဂဇင်းတိုက်ထွက်စာရေးဆရာ များ၊ဒဂုန်ခင်ခင်လေး၊ ရွှေဒုံးဘီအောင်၊ဒဂုန်ဦးစန်းငွေ တောင်တွင်းကြီးဆရာတော်အရှင်ဥက္ကဋ္ဌ၊သိန်းဖေမြင့်၊နတ်နွယ်၊ဦးဖိုးလတ်၊မြန်မာစာပါမောက္ခ ဦးဧမောင်၊ မြန်မာစာပေပညာရှင် ဦးအုန်းရွှေ၊လယ်တီဦးလှတင်၊ "လက်ဝဲမင်းညို"အမည်ခံ ဦးချမ်းသာ၊ခင်မျိုးချစ်၊ပါရဂူ စသောစာရေးဆရာကြီးများ၊စာပေပညာရှင်ကြီးများနှင့်လည်း သိကျွမ်းရင်းနှီးခင်မင်သူဖြစ်သည်။
ရွှေဒုံးဘီအောင်မှာ ဆရာကြီး၏တပည့်ဖြစ်သည်။
ကွယ်လွန်ခြင်း ၁၉၈၆-ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၉ ရက်၊ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင် မြန်မာစာအဖွဲ့၏ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရင်း ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။
ကျမ်းကိုး 2.မောင်မြတ်ထူးကြွယ်၏ "ဒဂုန်ဦးလှဘေအတ္ထုပ္ပတ္တိစာတမ်း"(လက် ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ ရေးမူ)။
ဒေါက်တာခင်ဆွေမြင့် (၁၄ အောက်တိုဘာ ၁၉၄၇ မွေးဖွား) သည် အငြိမ်းစား ပါမောက္ခ/ဌာနမှူး နှင့် မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ ဒေါ်ခင်ဆွေမြင့်ကို ၁၉၄၇-ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁၄ ရက်နေ့တွင် အဖကျောင်းဆရာ ဦးမြင့်သိန်းနှင့် အမိ ဒေါ်အေးမြင့်တို့ က မော်လမြိုင်မြို့တွင် ဖွားမြင်သည်။
ပညာရေး အလယ်တန်းပညာနှင့် အထက်တန်းပညာကို မော်လမြိုင်မြို့ မော်တင်မိန်းဂျက်ဆင်ကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
၁၉၆၄-ခုနှစ်မှ ၁၉၆၆-ခုနှစ်အထိ မော်လမြိုင်တက္ကသိုလ်၊ ၁၉၆၆-ခုနှစ်မှ ၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်အထိ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တို့တွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီး ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ ရရှိသည်။
– ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်က မဟာဝိဇ္ဇာဘွဲ့ကို ရရှိသည်။
၂၀၀၈-ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်က Ph.D ဘွဲ့ကို ရရှိ ခဲ့သည်။
အလုပ်တာဝန်များ လုပ်သားကောလိပ်၊ မော်လမြိုင်ကောလိပ်၊ ဆေးတက္ကသိုလ်-၂ ရန်ကုန်တို့တွင် နည်းပြ၊ စစ်တွေဒေသကောလိပ်တွင် ဌာနမှူး၊ လားရှိုးကောလိပ်၊ မော်လမြိုင်တက္ကသိုလ်၊ ရေဆင်းတက္ကသိုလ်တို့တွင် လက်ထောက်ကထိက၊ ရေဆင်းတိ-မွေး-ကုတက္ကသိုလ်၊ မိတ္ထီလာကောလိပ်၊ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် တို့တွင် ကထိက၊ ပဲခူးဒီဂရီကောလိပ်၊ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တို့တွင် တွဲဖက်ပါမောက္ခ၊ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တွင် ပါမောက္ခ၊ ပါမောက္ခဌာနမှူး တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၂၀၁၂-ခုနှစ်တွင် မြန်မာစာအဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရပြီး ယခုအချိန်အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်လျက်ရှိသည်။
နိုင်ငံတော်အဆင့်စာပေပြိုင်ပွဲများစာမူစိစစ်ရေးကော်မတီ ဥက္ကဋ္ဌ၊ အမျိုးသား စာပေဆုနှင့်ရုပ်ရှင် ထူးချွန်ဆုရွေးချယ်ရေးအဖွဲ့ဝင်၊ အမျိုးသမီးရေးရာအဖွဲ့ချုပ် အမှုဆောင်၊ အမျိုးသမီး အားကစား အဖွဲ့ချုပ် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ၊ တက္ကသိုလ်နှင့် အခြေခံပညာမြန်မာစာ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းကော်မတီတို့တွင် ပါဝင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဆွေယင်းမာ(ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်) အမည်ဖြင့် ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။
မိသားစု ခင်ပွန်းဖြစ်သူမှာ ဦးအေးမြင့်ကြူ (ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး၊ ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီး) ဖြစ်သည်။
သားသမီး ၃ဦး ထွန်းကားခဲ့သည်။
ကျမ်းကိုး ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသမီး စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင်များ ကဏ္ဍ:၁၉၄၇ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ တက္ကသိုလ် ပါမောက္ခများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
ဒေါက်တာဒေါ်ခင်သိန်း (၆ စက်တင်ဘာ ၁၉၃၇ မွေးဖွား) သည် အငြိမ်းစား မြန်မာစာ ပါမောက္ခ၊ ဌာနမှူးနှင့် မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ ဒေါ်ခင်သိန်းကို ၁၉၃၇-ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၆ ရက်နေ့တွင် အဖ ဦးလှထွန်း၊ အမိ ဒေါ်ယဉ်ယဉ်တို့မှ မွေးဖွားသည်။
ရခိုင်ပြည်နယ်၊ တောင်ကုတ်ဇာတိ ဖြစ်သည်။
၁၉၅၄-ခုနှစ်အထိ တောင်ကုတ်အစိုးရအထက်တန်းကျောင်းတွင် ပညာသင်ယူခဲ့သည်။
၁၉၅၄-ခုနှစ်မှ ၁၉၅၆-ခုနှစ်အထိ ကျောက်ဖြူဥပစာကောလိပ်၊ ၁၉၅၆-ခုနှစ်မှ ၁၉၅၉-ခုနှစ်အထိ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တို့တွင် ပညာသင်ယူခဲ့သည်။
၁၉၅၉-ခုနှစ်တွင် ဝိဇ္ဇာဂုဏ်ထူးဘွဲ့၊ ၁၉ -ခုနှစ်တွင် မဟာဝိဇ္ဇာဘွဲ့၊ ၁၉ – ခုနှစ်တွင် ဂုဏ်ထူးဆောင်စာပေပါရဂူဘွဲ့ ရရှိသည်။
ဂျာမန်-ဒီပလိုမာ ရရှိခဲ့သည်။
အလုပ်တာဝန်များ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၊ ပါဠိဌာနတွင် လက်ထောက်ကထိက၊ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၊ အရှေ့တိုင်းပညာဌာနတွင် လက်ထောက်ကထိက၊ ကထိက၊ တွဲဖက်ပါမောက္ခ၊ ရန်ကုန်အဝေးသင်တက္ကသိုလ်တွင် ပါမောက္ခ၊ ဌာနမှူး၊ ရန်ကုန် အရှေ့တိုင်းပညာဌာနတွင် ပါမောက္ခ၊ ဌာနမှူးတာဝန်များ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၆-ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် မြန်မာစာဌာန၊ ပါမောက္ခဌာနမှူးတာဝန်မှ အငြိမ်းစားယူခဲ့သည်။
၂၀၀၇-ခုနှစ်တွင် ပါဠိအကြံပေး၊ အဖွဲ့ဝင်(အချိန်ပိုင်း)တာဝန် ထမ်းဆောင်သည်။
၂၀၁၂-ခုနှစ်တွင် မြန်မာစာအဖွဲ့၊ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရသည်။
ယနေ့အချိန်အထိ မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင်တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်လျက် ရှိသည်။
၂၀၀၃-ခုနှစ်မှ ၂၀၀၉-ခုနှစ်အထိ မြန်မာနိုင်ငံအမျိုးသမီးရေးရာအဖွဲ့ချုပ်၊ ယဉ်ကျေးမှုလုပ်ငန်းအဖွဲ့ခွဲ၌ အဖွဲ့ခွဲခေါင်းဆောင်တာဝန်ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသမီး စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင်များ ကဏ္ဍ:၁၉၃၇ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ တက္ကသိုလ် ပါမောက္ခများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:ရခိုင် တိုင်းရင်းသားများ။
ဒေါက်တာထွန်းတင့် (၁၆ မတ် ၁၉၃၅ မွေးဖွား) သည် မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ ဆရာကြီးကို ၁၉၃၅-ခုနှစ် မတ်လ ၁၆ ရက်နေ့တွင် ဂန့်ဂေါမြို့၌ အဖ ကျောင်းဆရာ ဦးသာကြွယ်၊ အမိ ဒေါ်ရွှေမတို့က မွေးဖွားခဲ့သည်။
၁၉၅၃-ခုနှစ် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းအထိ ဂန့်ဂေါအထက်တန်းကျောင်းတွင် ပညာဆည်းပူးခဲ့သည်။
၁၉၅၈-ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်က ဝိဇ္ဇာ(ဂုဏ်ထူး) ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၇၁-ခုနှစ်တွင် မန္တလေးတက္ကသိုလ်က မဟာဝိဇ္ဇာဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။
၂၀၁၂-ခုနှစ်တွင် ဂုဏ်ထူးဆောင် ပါရဂူဘွဲ့ Doctor of Letters ( ) ကို ချီးမြှင့်ခြင်းခံရသည်။
အလုပ်တာဝန်များ ၁၉၅၈-ခုနှစ်မှ ၁၉၇၄-ခုနှစ်အထိ ပုသိမ်ကောလိပ်၊ မကွေးကောလိပ်၊ မန္တလေးတက္ကသိုလ်၊ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တို့တွင် လက်ထောက်ကထိက၊ ၁၉၇၄-ခုနှစ်မှ ၁၉၇၇-ခုနှစ်အထိ တရုတ်နိုင်ငံ၊ ပီကင်းတက္ကသိုလ်တွင် မြန်မာစာဆရာ၊ ၁၉၇၇-ခုနှစ်မှ ၁၉၈၀-ခုနှစ်အထိ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၊ မော်လမြိုင်တက္ကသိုလ်တို့တွင် ကထိက၊ ၁၉၈၁-ခုနှစ်မှ ၁၉၉၅-ခုနှစ်အထိ မြန်မာစာအဖွဲ့ဦးစီးဌာန တွင် စာတည်း၊ စာတည်းမှူး၊ စာတည်းမှူးချုပ်၊ ညွှန်ကြားရေးမှူးတာဝန်များကို ထမ်းဆောင် ခဲ့သည်။
၁၉၉၅-ခုနှစ်တွင် သက်ပြည့်အငြိမ်းစားယူသည်။
၁၉၉၆-ခုနှစ်တွင် မြန်မာစာအဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံရသည်။
၁၉၈၁-ခုနှစ်မှစ၍ မြန်မာစာလုံးပေါင်းသတ်ပုံကျမ်း၊ မြန်မာသဒ္ဒါ၊ မြန်မာစာမြန်မာစကား၊ မြန်မာအဘိဓာန်၊ မြန်မာစကားပုံ၊ မြန်မာဆိုရိုးစကား၊ အလိမ္မာပုံဝတ္တုများ၊ မြန်မာ-အင်္ဂလိပ် အဘိဓာန်၊ ခရီးဆောင်မြန်မာအဘိဓာန်၊ အင်္ဂလိပ်-မြန်မာအဘိဓာန်၊ စာကိုးအဘိဓာန်စာအုပ်များ ပြုစုရာတွင်လည်းကောင်း၊ ထုတ်ဝေရာတွင်လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ပါရဂူကျမ်းများကြီးကြပ်သူအဖြစ်လည်းကောင်း၊ အဆင့်မြင့်ပညာ မြန်မာစာသင်ရိုးညွှန်းတမ်း ကော်မတီဝင်၊ အခြေခံပညာ မြန်မာစာ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းကော်မတီဝင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်လျက် ရှိသည်။
ကွန်ပျူတာသုံးမြန်မာယူနီကုတ်အဖွဲ့တွင် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ကိုးကား ပညာရေး ဝန်ကြီးဌာန မြန်မာစာနှင့် ဘာသာစကားပညာရေးဦးစီးဌာန Category:မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင်များ။
ထုပိကာ ဆိုသည်မှာ ပြာသာဒ်ဆောင်၏ အငယ်ဆုံးဘုံဆင့်ပေါ်တွင် ရှိသော ပြာသာဒ်အထွဋ်(ထွတ်)ကို ဆိုသည်။
အုတ်ပြာသာဒ်တွင် ဖြစ်စေ၊ သစ်သားပြာသာဒ်တွင် ဖြစ်စေ၊ သံပြာသာဒ်တွင် ဖြစ်စေ ချည်ခွင်ပုံ (သို့) မကိုဋ်ပုံ ထီး၏အောက်ပိုင်းက တပ်ဆင်ရလေသည်။
မြန်မာဘာသာတွင် ထုပိကာ ဟု ယခုအရေးတွင်လျက်ရှိသော စကား၏ မူလမှာ ပါဠိဘာသာ ထူပိက ပုဒ် ဖြစ်သည်။
ပါဠိဘာသာတွင် ယင်း ထူပိက ပုဒ်သည် ထူပ ပုဒ်သက်ဖြစ်၍၊ ထူပ ပုဒ်၏အနက် “ခေါင်းလောင်း ပုံသဏ္ဌာန် ရှိစေတီ” ဟောဖြစ်သည်။
စစ်ကိုင်းမြို့ ကောင်းမှုတော် ခေါ် ရာဇမဏိစူဠာ စေတီတော်၊ ထူပါရုံစေတို့တော်တို့၏ ပုံမျိုးကို ဆိုလိုသည်။
သီဟိုဠ်ကျွန်းတွင်သော် ကောင်းမှုတော် ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးကို တည်ဆောက်ကြသည်က များသည်။
ထို့ကြောင့် ထူပိက၏ အနက်ရင်းမှာ “ခေါင်းလောင်း ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ ခေါင်, အမိုး” ဟူ၏။
ထူပိက ကိုတဖန် ဋီကာကျမ်းတို့တွင် ကူဋာဂါရ၊ “စုလစ်, မွမ်းချွန်ပါသော အဆောက်အဦ” ဟုဖွင့်ကြပြန်သည်။
သို့ဖြင့် မြန်မာ ဘာသာ၌ ပြာသာဒ်တင်သော အဆောက်အဦတို့တွင်၊ ဘုံအဆင့်ဆင့်ရှိ ပြာသာဒ်ဝယ်၊ ဘုံဆင့်များ၏အထက်၊ ထီးအောက်ရှိ၊ သုံးမြှောင့်, လေးမြှောင့် စသည်အမြှောင့်များ ဖေါ်ထားလေ့ရှိ၍၊ အထက်သို့ ခပ်ရှူးရှူး တက်သွားသော အချောင်းကြီးကို ထုပိကာ ဟု ခေါ်စ မှတ် ပြုလျက်ရှိသည်။
စေတီတို့၌သော် ယင်း အချောင်းကြီးမှာ ငှက်ပျောဖူးသဏ္ဌာန်လုံးချောဖြစ်သဖြင့်။
ယင်းနေရာ အစိတ် အပိုင်းကို “ငှက်ပျောဖူး”ဟူ၍သော်၎င်း၊ ခရားသီးသဏ္ဌာန်နှင့်လည်းတူသဖြင့်။
“ခရားသီး” ဟူ၍သော်၎င်း ခေါ်လေ့ရှိသည်။
ပြာသာဒ်တို့၌သော်ကို “ပိစပ်ဖူး၊ ဟင်းရမ်းဖူး” ဟူ၍လည်းခေါ်သေးကြောင်း၊ ယုဒသန်အဘိဓာန်တွင် ပြဆိုထားသည်။
ရှေးကျောက်စာတို့တွင် ထုပိကာ ဟူသော အရေးအခေါ်ကို မတွေ့ရ။
ပုဂံ ခေတ်တွင် ယင်းကို အထွတ် ဟု မြန်မာ စကား သက်သက် ဖြင့်သာ ခေါ်ဆိုခဲ့ဟန်တူသည်။
၅၈၅ ခုစွဲ၊ လေးမျက်နှာဖုရားကျောက်စာတွင် “အထွတ်ကာ ရှယ်တွတ် ပ္လု ဧအ်။
အထွတ်ထက္ကာရှယ်ထီဆောက်၏ (အထွတ်ကား ရွှေထွတ်ပြု၏။
အထွတ်ထက်ကား ရွှေထီးဆောက်၏)။
” ဟု ဆိုလျက်ရှိရာ။
ထီး၏ အောက်၌ တည်လျက်ရှိသော ငှက်ပျောဖူး နေရာ၊ ထုပိကာ နေရာကိုပင် အထွတ် ဟုခေါ်လျက်ရှိသည်။
တဖန့် ၅၉၃-ခုစွဲ၊ စောမင်းလတ်ဖုရားကျောက်စာတွင် “စေတီကိုဝ်ရှေယ်အတိသောအထွတ်လေတင်၏ (စေတီကိုရွှေအတိ သော အထွတ်လေတင်၏)။
”ဟု ဆိုသည်၌၊ ရှေးကစေတီ တဆူလုံးကို ရွှေမထည့်, ရွှေမချနိုင်သော်၊ ရွှေစည်းခုံစေတီတော်ကြီး၌ကဲ့သို့၊ ငှက်ပျောဖူး မှစ၍ အထက်ကိုသာ ရွှေထည့်ရိုး၊ ရွှေချရိုး အလေ့ရှိသည်ကို ထောက်သော်၊ “ငှက်ပျောဖူး၊ ထုပ်ကာ”ကိုပင် အထွတ် ဟု ခေါ်ဆိုသည်ယူပြန်ရာ၏၊ ထို့ကြောင့် အထွတ် ဟူသောစကားဖြင့် မည်သည့် အချွန်အတက်ကိုမဆို ခေါ်ဆိုနိုင်စေကာ၊ စေတီနှင့်ပြာသာဒ်တို့တွင်ငှက်ပျောဖူးနှင့် ထုပိကာတို့အား အထွတ် ဟု ပင်ခေါ်ဆိုခဲ့သည်မှာသိသာပေသည်။
ပုဂံမင်းမူလထိုး သကျသီဟုဖုရား ကျောက်စာတွင်မှ ထုပိကာ အရေးကို တွေ့မိသည်။
“ဆောက်လုပ်တော်မူသည့် တန်ဆောင်းတော်ကြီး တမျက်နှာသော် အချင်း ၉ တာ၊ လေးမျက်နှာသော် အဝန်း ၃၆ တာ၊ မြေဝင် ၄တောင်၊ မြေပေါ်ထုပိကာထိ အရပ်တော် ၄၁ တောင်၊” မွန်တို့ကသော်ပါဠိဘာသာဖြင့် ထူပိက၊ မြန်မာဘာသာဖြင့် ထုပိကာ ဟု ခေါ်ဆိုသည်ကို ထုပ်ပြကာ၊ ဓုပ်ပြကာ ဟုရေးသားခေါ်ဆိုသည်။
ဖေါ်ပြပါအကြောင်းတို့ကိုထောက်သော်၊ မြန်မာဘာသာ၌ ယခု ထုပိကာ ဟုခေါ်ဆိုလျက်ရှိသည်ကို၊ ပြာသာဒ်အထွတ်၊ ပြာသာဒ်ထွတ် ဟုခေါ်ဆိုသော်လည်း သင့်ရာ၏။
ဤသို့လျှင် ထူပ မှ ထူဝိက သို့သက်၍၊ “ထူပပုံသဏ္ဌာန် ခေါင်၊ အမိုး၊” ဟောပုဒ်ကို၊ မြန်မာတို့က ထုပိကာ ဟု ခေါ်ဆို ပြီးလျှင်း ပြာသာဒ်အထွတ်၊ ပြာသာဒ်ထွတ် အနက်ဖြင့်သုံးလျက်ရှိသည်ကိုထောက်၍၊ စကားတို့၏အနက်များ မည်သို့ ကျယ်ပြန့်၊ ခြားသန့်လာနိုင်သည်ကို ဆင်ခြင် ရာသတည်း။
မြန်မာစကားအဖွင့်ကျမ်း-ဦးဖိုးလတ် ကိုးကား Category:မြန်မာဝေါဟာရများ။
ဒေါက်တာဦးစံလွင် ( ၁၉၃၈-၂၀၂၁ ) သည် အငြိမ်းစား ဗိုလ်မှူးကြီး၊ စာရေးဆရာနှင့် မြန်မာစာအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ ဆရာကြီးဦးစံလွင်ကို ၁၉၃၈-ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁၀ရက်နေ့တွင် အဖဦးသန်းမောင်၊ အမိ ဒေါ်ချစ်တို့က ရန်ကုန်မြို့၌ မွေးဖွားသည်။
၁၉၄၅-ခုနှစ်မှ ၁၉၄၉-ခုနှစ်ထိ မူလတန်းပညာကို ရန်ကုန် ပညာရေးတက္ကသိုလ် လေ့ကျင့်ရေးကျောင်း၊ ၁၉၅၀-ခုနှစ်မှ ၁၉၅၅-ခုနှစ်အထိ အထက(၁)ဒဂုံတွင် ပညာသင်ယူခဲ့သည်။
၁၉၅၅-ခုနှစ်တွင် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းကို ပထမအဆင့်ဖြင့် အောင်၍ စစ်တက္ကသိုလ် အပတ်စဉ် (၁) ဗိုလ်လောင်းအဖြစ် အရွေးခံရသည်။
၁၉၅၉-ခုနှစ်တွင် ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ (pass with credit) ရရှိသည်။
၂၀၁၂-ခုနှစ်တွင် ဂုဏ်ထူးဆောင်စာပေပါရဂူဘွဲ့ Doctor of Letters (D.Litt.) ကို ချီးမြှင့်ခြင်းခံရသည်။
စစ်မှုထမ်းခြင်း ၁၉၅၅-ခုနှစ်တွင် ဆက်သွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။