kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
အခေါ်အဝေါ်ဆိုင်ရာ စူးစမ်းလေ့လာမှုမှတ်တမ်း ပတ်လမ်းနှင့် လည်ပတ်ပုံ ကြာသပတေးဂြိုဟ်၏ သံလိုက်စက်ကွင်းများနှင့် အပြန်အလှန်ဆက်နွယ်မှု ပထဝီဝင် လေထု ကိုးကား ပြင်ပလင့်များ အထွေထွေအချက်အလက်များ Io Profile at NASA's Solar System Exploration site Bill Arnett's Io webpage from The Nine Planets website Io overview from the University of Michigan's Windows to the Universe Calvin Hamilton's Io page from the Views of the Solar System website ရုပ်ရှင်များ Paul Schenk's 3D images and flyover videos of Io and other outer solar system satellites High resolution video simulation of rotating Io by Seán Doran ပုံများ Catalog of NASA images of Io Galileo Image Releases New Horizons LORRI Raw Images, includes numerous Io images New Horizons Image Releases Io through Different New Horizons Imagers မြေပုံများ Io global basemaps from the USGS's planetary geology website based on Galileo and Voyager images Io nomenclature and Io map with feature names from the USGS planetary nomenclature page Interactive map of Io by Google Maps ထပ်တိုးရည်ညွှန်းများ Io dynamo from educational website The Exploration of the Earth's Magnetosphere The Conundrum Posed by Io's Minimum Surface Temperatures Io Mountain Database Paul Geissler's research on Cassini observations of Io's visible aurorae The Gish Bar Times, Jason Perry's Io-related blog Category:အိုင်အို (ဂြိုဟ်ရံလ) ကဏ္ဍ:ဂျူပီတာ၏ ဂြိုဟ်ရံလများ။
ချင်ဂီဇ် အီမာတော့ဗ်(, Çıñğız Aytmatov, چىڭعىز ايتماتوۋ ; , Chingiz Torekulovich Aytmatov)(၁၂ ဒီဇင်ဘာ ၁၉၂၈ – ၁၀ ဇွန် ၂၀၀၈)သည် ဆိုဗီယက်နှင့် ကာဂျစ္စတန် စာရေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရုရှားဘာသာနှင့်ရော ကာဂျစ်ဘာသာနှင့်ပါ စာများကို ရေးသားခဲ့သည်။
သူသည် ကာဂျစ္စတန်စာပေလောကတွင် အကျော်ကြားဆုံးသော စာရေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ဘဝထွေထွေ ကာဂျစ်လူမျိုး ဖခင်နှင့် တာတာလူမျိုး မိခင်တို့မှ မွေးဖွားလာခဲ့သူဖြစ်ပြီး မိဘနှစ်ပါးလုံးမှာ အစိုးရအရာထမ်းများဖြစ်ကြသည်။
အီမာတော့ဗ်ကို ကာဂျစ္စတန်နိုင်ငံ၊ ရှီကာကျေးရွာလေးတွင် မွေးဖွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အီမာတော့ဗ်မွေးဖွားလာချိန်တွင် ကာဂျစ္စတန်မှာ ရုရှားအင်ပါယာအောက် နယ်မြေမှာသည် ဆိုဗီယက်ယူနီယံအောက်ရှိ ဒေသအဖြစ် ကူးပြောင်းသောကာလတွင် ဖြစ်သည်။
အနာဂတ်၏ စာရေးဆရာလောင်းကလေးသည် သူ၏ရွာကလေးဖြစ်သော ရှီကာရွာလေးရှိ ဆိုဗီယက်ကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
အသက် ၁၄ နှစ်အရွယ်တွင်ပင် သူသည် ရွာ၏ ဆိုဗီယက်ကောင်စီ အတွင်းရေးမှူး၏ အကူ ဖြစ်ခဲ့သည်။
နောင်တွင် အခွန်ကောင်သူ၊ အင်ဂျင်နီယာအကူ အစရှိသော အလုပ်အမျိုးမျိုးတို့ကို လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် ဖရန်ဇီရှိ ကာဂျစ်စိုက်ပျိုးရေးအင်စတီကျူရှိ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးဌာနတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
သို့သော် မော်စကိုမြို့ရှိ မက္ကဇင်ဂေါ်ကီစာပေအင်စတီကျူတွင် ၁၉၅၆ မှ ၁၉၅၈ ခုနှစ်ထိ စာပေပညာကို ပြောင်းလဲသင်ယူခဲ့သည်။
ထို့နောက် ပရာဗဒါ(Прабда - စစ်မှန်မှု)သတင်းစာတွင် ရှစ်နှစ်မှ အလုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
သူ၏ပထမဆုံး ပုံနှိပ်ဖော်ပြခံရသော ဆောင်းပါးတို့မှာ ရုရှားဘာသာဖြင့်ရေးသားထားသော "The Newspaper Boy Dziuio" နှင် "Ашым" တို့ဖြင့်သည်။
ကာဂျစ်ဘာသာဖြင့် ပထမဆုံးထုတ်ဝေခဲ့သည်မှာ "Ак Жаан" (မိုးဖွဲ့ဖြူ၊ ၁၉၅၄ ခုနှစ်)ဖြစ်ပြီး ကျော်ကြားသောဝတ္ထုမှာ "ဂျမီလာ" ဝတ္ထုဖြစ်ပြီး ထိုဝတ္ထုကို ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ရုရှားဘာသာဖြင့် ထုတ်ဝေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
၁၉၆၁ ခုနှစ်တွင် ကျင်းပသော ဒုတိယအကြိမ် မော်စကို အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရုပ်ရှင်ပွဲတော်တွင် အကဲဖြတ်အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၁၉၇၁ ခုနှစ်၌လည်း သတ္တမအကြိမ် မော်စကိုအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရုပ်ရှင်ပွဲတော်တွင်လည်း အကဲဖြတ်အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သေးသည်။
၁၉၈၀ ခုနှစ်တွင် သူ၏ ပထမဆုံးသော ဝတ္ထုရှည်ဖြစ်သည့် The Day Lasts More than a Hundred Years ကို ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး နောက်ထပ်လက်ရာမွန်တစ်ခုဖြစ်လာမည့် The Scaffold ကို ၁၉၈၈ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
The Day Lasts More than a Hundred Years နှင့် အခြားသေော ဝတ္ထုများကို ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးဖြင့် ဘာသာပြန်ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် ကျင်းပသော ၄၄ ကြိမ်မြောက် ဘာလင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရုပ်ရှင်ပွဲတော်တွင် အကဲဖြတ်ဒိုင်လူကြီးအဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် အကဲဖြတ်ဒိုင်လူကြီးဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ၂၄ ကြိမ်မြောက် မော်စကို အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရုပ်ရှင်ပွဲတော်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
အီမာတော့ဗ်သည် ကျောက်ကပ်ရောဂါ(kidney failure) ခံစားခဲ့ရသည်။
၁၆ မေ ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ဂျာမနီနိုင်ငံ၊ နုရင်ဘတ်မြို့ရှိ ဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ရပြီး ထိုဆေးရုံတွင်ပင် နျူမိုးနီးယားရောဂါဖြင့် ၁၀ ဇွန် ၂၀၀၈ ခုနှစ်၊ အသက် ၇၉ နှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ကွယ်လွန်ပြီးနောက် သူ၏အလောင်းကို ကာဂျစ်စတန်နိုင်ငံသို့ ပြန်လည်သယ်ဆောင်ခဲ့သည်။
အောက်မေ့ဖွယ်အခမ်းအနားများစွာပြုလုပ်ပြီး ကာဂျစ်စတန်နိုင်ငံ၊ Chüy oblast၊ Alamüdün district၊ Chong-Tash village တွင် သူကူညီရှာဖွေခဲ့သော သူ့ဖခင်သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့သည့်နေရာဟု ယူဆရသော အာတာ ဘီရစ် သင်္ချိုင်း(Ata Beyit cemetery) တွင်ပင် သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့သည်။
နယူးယောက်တိုင်းမ်သတင်းစာမှ သူ၏နာရေးသတင်းအား "ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုကြီး မပြိုကွဲမီက ကာဂျစ်ဆိုဗီယက်နိုင်ငံ ပြည်သူများ၏ အသံကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သော နောင်တွင် ဆိုဗီယက်ခေါင်းဆောင် မီခေးလ် ဂိုဘာချော့၏ အကြံပေး၊ မိတ်ဆွေနှင့် သံတမန် ဖြစ်လာခဲ့သူ"ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။
Chingiz Aitmatov, Who Wrote of Life in U.S.S.R., Is Dead at 79 by Bruce Weber in The New York Times, 15 June 2008 မှတ်စု ကိုးကား။
နဂါးမင်းစစ်ဆင်ရေး သည် ၁၉၇၈ ခုနှစ် နှစ်ဦးက မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော စီမံချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
"နဂါးမင်းစစ်ဆင်ရေး" ဟု ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲ နေကြသော်လည်း ကာကွယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၏ လုံခြုံရေးဆိုင်ရာ သောင်းကျန်းမှု နှိမ့်နင်းသည့် စစ်ဆင်ရေးမျိုး မဟုတ်ချေ။
ထိုစဉ်က ပြည်ထဲရေးနှင့် သာသနာရေး ဝန်ကြီးဌာန လက်အောက်ရှိ လူဝင်မှု ကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အား ဦးစီးဌာနက ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ရည်ရွယ်ချက် နဂါးမင်း စစ်ဆင်ရေး၏ ရည်ရွယ်ချက် မှာ နိုင်ငံခြားသားများ ခိုးဝင်စိမ့်ဝင်နေခြင်း၊ နိုင်ငံတော်၏ စီးပွားရေးစနစ်နှင့် လူမှုရေးကိစ္စများတွင် နိုင်ငံခြားသားများ ဝင်ရောက်နှောက်ယှက်နေခြင်း၊ တည်ဆဲဥပဒေများကို ဖောက်ဖျက်နေသော နိုင်ငံခြားသားများ ရှိနေခြင်း၊ နယ်စပ်ဒေသရှိ ကျေးရွာများတွင် အိမ်ထောင်စု လူဦးရေစာရင်း စစ်ဆေးရန် လိုခြင်းတို့ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
နယ်ပယ် အကျယ်အဝန်း နဂါးမင်း စစ်ဆင်ရေးမှာ ရခိုင် ဘင်္ဂါလီအရေးကြောင့် ကမ္ဘာကျော်ခဲ့ရသော အရေးအခင်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ထိုကြောင့် နှောင်းလူတို့မှာ နဂါးမင်းစစ်ဆင်ရေးဟု ဆိုလိုက်လျှင် ရခိုင်ပြည်နယ် တစ်ခုတည်းတွင် ပြုလုပ်သော၊ ခိုးဝင် ဘင်္ဂါလီများကို နှင်သော စစ်ဆင်ရေးတစ်ခု ဟုသာ ထင်မှတ်နေကြသည်။
အမှန်မှာ ချင်းပြည်နယ်၏ ထန်တလန်နှင့် တွန်းဇံမြို့နယ်၊ စစ်ကိုင်းတိုင်း၏ ကလေးနှင့် တမူးမြို့နယ်၊ ကချင်ပြည်နယ်၏ မြစ်ကြီးနားနှင့် ဗန်းမော်မြို့နယ် နှင့် မန္တလေးတိုင်း၏ ပြင်ဦးလွင်မြို့နယ်တို့တွင် နဂါးမင်းစစ်ဆင်ရေးကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ရှမ်းပြည်နယ်တွင်ကား စီမံချက် အမည်ပြောင်းပြီး "ဝသန်ဦး" ဟူ၍ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
အခြား မည်သည့် ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းအသီးသီးတွင်မျှ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်း ပြဿနာ မရှိခဲ့ချေ။
ရခိုင်ပြည်နယ်တွင်း၌ အဓိက ပြဿနာမှာ ဘူးသီးတောင်နှင့် မောင်တော မြို့နယ်များတွင်သာ ဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် နဂါးမင်း ဟု ဆိုလိုက်သည်နှင့် ရခိုင်ပြည်နယ်ကိုသာ တွဲလျက် မြင်မိနေကြသည်။
လုပ်ငန်းစဉ်များ ရပ်ကွက် / ကျေးရွာအုပ်စု မဲဆန္ဒနယ်အလိုက် အဆောက်အဦး တစ်ခုချင်း မြေပုံဆွဲ မှတ်တမ်းတင်ခြင်း၊ လူဦးရေ အားလုံး စာရင်းကောက်ယူခြင်း၊ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် မှတ်ပုံတင်များကို စိစစ်ခြင်း၊ နိုင်ငံသား/ နိုင်ငံခြားသား ခွဲခြားစိစစ်ခြင်း၊ သံသယဖြစ်ဖွယ် ရှိသူများကို စာရင်းပြုစုခြင်း၊ လူဝင်မှု ကြီးကြပ်ရေး ဥပဒေနှင့် နိုင်ငံခြားသား မှတ်ပုံတင်ရေး ဥပဒေများကို ဖောက်ဖျက်သည့် နိုင်ငံခြားသားများကို ဖော်ထုတ်အရေးယူခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
စတင် အကောင်အထည် ဖော်ခြင်း နဂါးမင်း စစ်ဆင်ရေး အမှန်တကယ် စတင်သည်မှာ ၁၉၇၈ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ (၁၁) ရက်နေ့ ဖြစ်သည်။
ထိုနေ့တွင် ကွပ်ကဲမှု ဌာနချုပ်ကို စစ်တွေမြို့ရှိ စိုက်ပျိုးရေးကျောင်းနှင့် GE ဂိုဒေါင်များ၌ ဖွင့်လှစ်ပြီး စစ်တွေမြို့ပေါ် ရပ်ကွက်များ အနီးအနား ကျေးရွာအုပ်စုများအား လူဝင်မှု ကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အား ဦးစီးဌာနမှ ဝန်ထမ်း (၂၀၀) ဖြင့် ရှောင်တခင် စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
သို့သော် နဂါးမင်းစစ်ဆင်ရေး ပထမအဆင့်နှင့် ဒုတိယအဆင့်ကြား ရက်သတ္တပတ် သုံးပတ်ကြား ကွာဟချိန်လေး၌ လူမျိုးရေးအသွင်ဆောင်သော ဖမ်းဆီးမှုများ လုပ်နေပြီဟူသည့် ကောလာဟလသည် မီးထက်ပင် ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။
ထိုကောလာဟလကြောင့် ဥပဒေနှင့် မညီသူများသာ မကဘဲ ကြားကြားသမျှ သူ့ထက်ငါ အပြိုင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ကြတော့သည်။
မြို့နယ်၏ လူဦးရေ စာရင်းဇယားများ မှန်မှန်ကန်ကန် ရရှိစေရန်အတွက် နယ်အဝေးသို့ ရောက်နေကြသော ဒေသခံ ပြည်သူများအား လူဦးရေစာရင်း ကောက်ယူချိန်တွင် မိမိတို့၏ နေအိမ်သို့ လာရောက်နေထိုင်ကြရန် ရခိုင်ပြည်နယ် ပြည်သူ့ကောင်စီမှ ၁၉၇၈ ခု၊ ဧပြီလ (၂၆) ရက်တွင် ကြေညာချက် အမှတ် (၁/၇၈) ကိုလည်းကောင်း မေလ (၉) ရက်တွင် ကြေညာချက် အမှတ် (၂/၇၈) ကိုလည်းကောင်း ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
ဒေသခံ ပြည်သူများကို နိုင်ငံသားပီပီ မှန်မှန်ကန်ကန် အစစ်ဆေးခံကြရန် ဘင်္ဂါလီ ခေါင်းဆောင်များ၊ မော်လဝီဆရာများ၊ မြို့မိမြို့ဖများအား ရခိုင်ဒေသပါတီ ဥက္ကဋ္ဌနှင့် အနောက်ပိုင်းတိုင်း စစ်ဌာနချုပ် တိုင်းမှူး ဗိုလ်မှူးချုပ်မင်းခေါင်တို့မှ ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့ကြသည်။
စစ်ဆေး အရေးယူခြင်း မေလ (၅) ရက်နေ့တွင် ဘူးသီးတောင်မြို့နယ်အတွင်း လူဦးရေပေါင်း (၁၀၈၄၃၁) ဦးကို စစ်ဆေးနိုင်ခဲ့သည်။
အမျိုးသား (၃၆၇) ဦး၊ အမျိုးသမီး (၂၇၆) ဦးကိုသာ တရားစွဲဆိုခဲ့သည်။
ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သူ (၃၅၅၉၆) ဦး ရှိခဲ့လေသည်။
မှတ်တမ်းတင်ပြီး အဆောက်အဦး (၁၈၄၃၅) ခု ရှိပြီး စွန့်ပစ်သွားသော အိမ်ပေါင်းမှာ (၆၂၉၄) အိမ် ဖြစ်သည်။
ဇွန်လ (၅) ရက်နေ့တွင် မောင်တောမြို့နယ်၌ လူဦးရေပေါင်း (၁၂၅၈၉၃) ဦးကို စစ်ဆေးပြီးစီးခဲ့ပြီး လူဦးရေ (၅၈) ယောက်ကိုသာ တရားစွဲဆိုခဲ့သည်။
ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သူမှာ (၈၅၇၀၅) ဦး ရှိခဲ့လေသည်။
မှတ်တမ်းတင်ပြီး အဆောက်အဦး (၂၁၆၃၉) ခုရှိပြီး စွန့်ပစ်သွားသော အိမ်ပေါင်းမှာ (၁၂၅၂၂) အိမ် ဖြစ်သည်။
မောင်တောမြို့နယ် မြောက်ပိုင်းမှ ကျေးရွာ (၂၁) ရွာမှ တစ်ဖက်နိုင်ငံ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်သို့ ရွာလုံးကျွတ် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ကြသည်။
၎င်းရွာများမှာ (၁) အင်တူလာရွာ၊ (၂) တပ်ချောင်းရွာ၊ (၃) ကာလာဒေးဗက်ရွာ၊ (၄) ရဲအောင်စံရဖွေရွာ၊ (၅) ကြောင်နဖေရွာ၊ (၆) ဘောက်ရှူးဖွေးရာရွာ၊ (၇) လှိုင်သီရွာ၊ (၈) ခမောင်းဆိပ်ရွာ၊ (၉) ငါးရန့်ချောင်းရွာ၊ (၁၀) သစ်တုန်းနာခွဆုံရွာ၊ (၁၁) နန်းရာကိုင်းရွာ၊ (၁၂) မီးတိုက်ရွာ၊ (၁၃) တောင်ပြိုလက်ဝဲရွာ၊ (၁၄) တောင်ပြိုလက်ယာရွာ၊ (၁၅) ကွမ်းသီးပင်ရွာ၊ (၁၆) သဲချောင်းရွာ၊ (၁၇) လိပ်ရရွာ၊ (၁၈) ကျွန်းပေါက်ဆင်အိုးရွာ၊ (၁၉) ကျွန်းပေါက်ပြုစုရွာ၊ (၂၀) ဇီးပင်ချောင်းရွာ၊ (၂၁) ကျောက်ချောင်းရွာ တို့ ဖြစ်ကြသည်။
မြို့နယ်အလိုက် တိမ်းရှောင်သူ စာရင်းမှာ မောင်တော (၇၉၈၂၃)၊ ဘူးသီးတောင် (၅၃၂၅၄)၊ ရသေ့တောင် (၁၃၉၇၈)၊ စစ်တွေ (၅၀၅၃)၊ ပေါက်တော (၂၃၂၂)၊ ကျောက်တော် (၁၂၆၁)၊ မြောက်ဦး (၃၄၇)၊ မင်းပြား (၅၉၂)၊ စုစုပေါင်း (၁၅၆၆၃၀) ဦး ဖြစ်သည်။
ထွက်ပြေးသူများကို ပြန်လည် လက်သင့်ခံခြင်း နဂါးမင်းစစ်ဆင်ရေး ပြုလုပ်နေစဉ် ၁၉၇၈ ခုနှစ် ဧပြီလ ပထမအပတ်အတွင်းတွင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် အထူးသံတမန်ကို နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးနေဝင်းမှ လက်ခံတွေ့ဆုံခဲ့သည်။
၁၉၇၈ ခု၊ ဇူလိုင်လ (၉) ရက်နေ့တွင် "တိမ်းရှောင်သူများ ပြန်လည်လက်ခံရေး သဘောတူညီချက်" တစ်ရပ်ကို ဒက္ကားမြို့၌ လက် မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။
ထိုသဘောတူညီချက်အရ ပြန်လည်လက်ခံ နေရာချထားရေးကို စီမံချက် ရေးဆွဲဆောင်ခြင်း အစီအစဉ်ကို ၁၉၇၈ ခု ဇူလိုင်လ (၃၁) ရက်တွင် ထုတ်ပြန် ကြေညာခဲ့သည်။
၎င်းကို ဟင်္သာစီမံချက်ဟု ခေါ်တွင်သည်။
ပြန်လည် လက်ခံရေးနှင့် နေရာချထားရေး အဖွဲ့များကို ပြည်နယ်၊ မြို့နယ်အလိုက် အဆင့်ဆင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး နိုင်ငံတော် ဗဟိုအဖွဲ့တွင် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ပြည်ထဲရေးနှင့် သာသနာရေး ဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီး ဗိုလ်မှူကြီးစိန်လွင်မှ လည်းကောင်း၊ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ဒုဝန်ကြီး ဦးခင်မောင်ရည်မှ လည်းကောင်း အသီးသီး တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ကြသည်။
ထိုကြောင့် ၁၉၇၈ ခု စက်တင်ဘာလ (၁၅) ရက် မှ စတင်ကာ မြို့နယ် အသီးသီးတွင် လက်ခံရေးစခန်းများ ဖွင့်လှစ်ကာ ပြန်လည်စိစစ် လက်ခံပေးခဲ့ကြသည်။
မောင်တောမြို့နယ်တွင် လက်ခံရေးစခန်း (၁၄) ခု ဖွင့်လျက် တစ်ကြိမ်လျှင် ဘင်္ဂါလီ (၂၀၀၀) ဦးစီ လက်ခံခဲ့ကြသည်။
မောင်တောမြို့နယ်၏ လက်ခံရေးစခန်းများမှာ (၁) ဝေလာတောင်စခန်း၊ (၂) တောင်ပြိုလက်ဝဲစခန်း၊ (၃) တောင်ပြိုလက်ယာစခန်း၊ (၄) သဲချောင်းစခန်း၊ (၅) ကွမ်းသီးပင်စခန်း၊ (၆) ဇီးပင်ချောင်းစခန်း၊ (၇) ငါးခူရစခန်း၊ (၈) ရွက်ညှိုးတောင်စခန်း၊ (၉) မကျည်းချောင်းစခန်း၊ (၁၀) ပြင်ဖြူစခန်း၊ (၁၁) တမန်းသားစခန်း၊ (၁၂) ကြိမ်ချောင်းစခန်း၊ (၁၃) မြင်းလွှတ်စခန်း၊ (၁၄) မောင်တော ၄ မိုင်စခန်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့အပြင် နောက်ထပ် လက်ခံပေးရသည့် စခန်းများမှာ (၁) မှန်ဇီစခန်း (စစ်တွေမြို့နယ်)၊ (၂) ဂုပ္ပီစခန်း (ဘူးသီးတောင်မြို့နယ်)၊ (၃) ဘူးသီးတောင် မြို့ပေါ်စခန်း၊ (၄) ဝက်ငါးအောက်စခန်း (ဘူးသီးတောင်မြို့နယ်)၊ (၄) ညောင်ချောင်းစခန်း (ဘူးသီးတောင်မြို့နယ်)၊ (၅) လောင်းချောင်းစခန်း (ရသေ့တောင်မြို့နယ်)၊ (၆) ရသေ့တောင် မြို့ပေါ်စခန်း၊ (၇) အောင်ဒိုင်စခန်း (စစ်တွေမြို့နယ်)၊ (၈) မင်းဂံစခန်း (စစ်တွေမြို့နယ်) တို့ ဖြစ်ကြသည်။
နဂါးမင်း စီမံချက်ကြောင့် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားသည်မှ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာကြသည့် နှစ်နှစ်တာ ကာလအတွင်း ပြန်လည် လက်ခံရာ၌ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သူများ၏ မိသားစုဝင်များကိုပါ လက်ခံရသောကြောင့် အပြေးထက် ပြန်အဝင်တွင် လူဦးရေ များပြားမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
ဟင်္သာစီမံချက် စတင်သည့် ၁၉၇၈ ခု၊ ဩဂုတ်လ (၃၁) ရက်မှစ၍ ၁၉၈၀ ခု ဇန်နဝါရီလ (၅) ရက်နေ့ လက်ခံရေးစခန်းများ ပိတ်သိမ်းသွားသည်အထိ ပြန်လည် လက်ခံရသူ အရေအတွက်မှာ အိမ်ထောင်စု စုစုပေါင်း (၃၁၅၂၅) စု၊ အမျိုးသား (၉၃၄၂၅) ဦး၊ အမျိုးသမီး (၉၃၅၄၃) ဦး ဖြစ်၍ စုစုပေါင်း (၁၈၆၉၆၈) ဦး ဖြစ်သည်။
ကိုးကား မောင်တောမြို့နယ် ဖြစ်စဉ်သမိုင်း၊ မြန်မာဆိုရှယ်လစ် လမ်းစဉ်ပါတီ၊ မောင်တောမြို့နယ် ပါတီယူနစ်၊ မောင်တောမြို့။
၁၉၈၂ ခု။
ဒေါက်တာအေးဇံ (၄ ဧပြီ ၁၉၅၄ မွေးဖွား) သည် မွန်လူမျိုး၊ မြန်မာနိုင်ငံသား နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မွန်ပြည်နယ်၏ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ၂၀၁၇ ခုနှစ် မတ်လ ၁ ရက်နေ့မှ ၂၀၂၁ခုနှစ် ​ဖေ​ဖော်ဝါရီလအထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
အစောပိုင်းဘဝနှင့် ပညာရေး ဒေါက်တာအေးဇံကို ဖခင် ဦးကျော်ဇံနှင့် မိခင် ဒေါ်ရင်မြတို့က မွန်ပြည်နယ် မုဒုံမြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
မုဒုံ၊ သံဖြူဇရပ်နှင့် သီပေါမြို့များတွင် ပညာသင်ယူခဲ့ပြီးနောက် ရန်ကုန် ဆေးတက္ကသိုလ် (၂) မှ M.B.,B.S ဆရာဝန်ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။
နိုင်ငံရေး လုပ်ကိုင်ခြင်း ဒေါက်တာအေးဇံသည် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်၏ ဗဟိုကော်မတီဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျိုက်ထိုမြို့နယ် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်ပါတီ၏ ဥက္ကဋ္ဌလည်း ဖြစ်သည်။
၁၉၈၈ ခုနှစ်တွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်ကို တရားဝင်မှတ်ပုံတင်သည့်ခုနှစ်တွင် ကျိုက်ထိုမြို့နယ် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်ကို ဒေါက်တာအေးဇံက စတင်ဦးဆောင်ခဲ့သည်။
ဒေါက်တာအေးဇံသည် ၁၉၉၀ အထွေထွေ ရွေးကောက်ပွဲတွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်၏ အနိုင်ရ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သလို ၂၀၁၅ အထွေထွေ ရွေးကောက်ပွဲတွင်လည်း ကျိုက်ထိုမြို့နယ် မဲဆန္ဒနယ်အမှတ် ၂ မှ မွန်ပြည်နယ် လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရခြင်း မွန်ပြည်နယ် ဝန်ကြီးချုပ် ရာထူးမှ ဦးမင်းမင်းဦးက ဆန္ဒအလျောက် နုတ်ထွက်သွားခဲ့သဖြင့် လစ်လပ်နေသော ဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးနေရာတွင် ဒေါက်တာအေးဇံအား နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးထင်ကျော်က အမည်စာရင်း တင်သွင်းပြီးနောက် ၂၀၁၇ ခုနှစ် မတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသော မွန်ပြည်နယ်လွှတ်တော် အစည်းအဝေးတွင် အတည်ပြု ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ဖမ်းဆီးထောင်ချခံရခြင်းများ ဒေါက်တာအေးဇံသည် ၁၉၉၇ ခုနှစ်က နိုင်ငံပိုင်ယူကလစ်ပင်များအား ဖျက်ဆီးမှု အပက (၃) ဖြင့် ထောင် ၁ဝ နှစ် ချမှတ်ခံရဖူးသည်။
၎င်း တရားဝင်ဝယ်ယူထားသည့် ခြံထဲမှ ယူကလစ်ပင်များမှာ နိုင်ငံတော်ပိုင်ယူကလစ်များဖြစ်သည်ဆိုပြီး အမှုဖွင့် ထောင်ချခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ ထိုသို့ထောင်ချခံရခြင်းက နိုင်ငံရေးအကြောင်းပေါ် အခြေခံပြီး ထောင်ချခြင်းဖြစ်သည်ဟု Myanmar Now ကဖော်ပြသည်။
၂ဝဝ၁ ခုနှစ်တွင် ထောင်မှ ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။
ဒေါက်တာအေးဇံ သည် ၂၀၂၁ မြန်မာနိုင်ငံစစ်အာဏာသိမ်းခံရခြင်း တွင် အခြားသောဝန်ကြီးချုပ်များကဲ့သို့ပင် ထိန်းသိမ်းခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
၂၀၂၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၂ရက်တွင် ဝန်ထမ်းအိမ်ရာတွင် နေအိမ်အကျယ်ချုပ်ချခဲ့ပြီး ဖေဖော်ဝါရီ ၁၀ရက်တွင် ထပ်မံ ဖမ်းဆီးခြင်းကိုခံခဲ့ရသည်။
https://www.youtube.com/watch?v=rXcGzo_levQ ယင်းနောက် ပုဒ်မ ၅၀၅ (ခ)၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များထံမှ လာဘ်ယူခဲ့သော စွပ်စွဲချက်အပါအဝင် အဂတိအမှု (၉)မှု၊ ရွေးကောက်ပွဲဆိုင်ရာအမှု စသည့် အမှုပေါင်း၁၃ မှုဖြင့် အမှုဖွင့်တရားစွဲခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
ဒေါက်တာအေးဇံက ၎င်းအပေါ် စွပ်စွဲထားသည့် အမှုများအားမကျူးလွန်ကြောင်း ရုံးတော်တွင် ထွက်ဆိုခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း CDM လှုပ်ရှားမှုတွင် ဝန်ထမ်းများ ပါဝင်ပေးကြရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်ဆိုသည့် စွပ်စွဲချက်ဖြင့် စွဲဆိုထားသော ရာဇသတ်ကြီး ဥပဒေပုဒ်မ ၅၀၅ (ခ)ဖြင့် ကျိုက်မရောအကျဉ်းထောင်တွင် ဖွင့်လှစ်ထားသည့် အထူးတရားရုံးက ၂၀၂၁ခုနှစ်ဒီဇင်ဘာလတွင်ဒေါက်တာအေးဇံကို ထောင်ဒဏ် ၂နှစ် ကျခံစေရန် အမိန့်ချခဲ့သည်။
ဆက်၍ ၂၀၂၂ခုနှစ် မေလ(၁၆)ရက် တွင် အဂတိအမှု(၉)မှုကို ကျူးလွန်သည်ဟု မွန်ပြည်နယ်တရားလွှတ်တော်က ဆုံးဖြတ်ပြီး ဒေါက်တာအေးဇံကို ထောင်ဒဏ်(၂၁)နှစ် ချမှတ်ခဲ့ပြန်သည်။
၂၀၂၂ ဇူလိုင် ၁၁ ရက်တွင် မော်လမြိုင်မြို့နယ်တရားရုံးက စစ်ကောင်စီခန့် ပြည်ထောင်စုရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင်က စွဲဆိုထားသော ရွေးကောက်ပွဲ မလျော်ဩဇာသုံးမှုဆိုသော ရာဇသတ်ကြီး ဥပဒေ ပုဒ်မ ၁၃၀ (က)အမှုဖြင့် ဒေါက်တာအေးဇံအား နောက်ထပ် ထောင်ဒဏ် ၂ နှစ် ထပ်မံ အမိန့်ချမှတ်သည်။
၂၀၂၂ ဒီဇင်ဘာ ၆ရက်တွင် ရာဇသတ်ကြီး ဥပဒေ ပုဒ်မ ၁၇၁(စ)၂မှုဖြင့် နောက်ထပ် ထောင် ၂နှစ် ချမှတ်သည်။
ဒေါက်တာအေးဇံသည် အမှု ၁၃ မှုအတွက် ထောင်ဒဏ် ၂၇ နှစ်အထိ ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရသည်။
ဒေါက်တာအေးဇံ၏ ရှေ့နေအဖွဲ့က မွန်ပြည်နယ်တရားလွှတ်တော်က ချမှတ်ခဲ့သော အဂတိအမှုများအပေါ် ၂၀၂၂ခုနှစ် ဩဂုတ် ၁၁ ရက်တွင် နေပြည်တော်ရှိ ပြည်ထောင်စု တရားလွှတ်တော်ချုပ်ရုံးသို့ အယူခံ သွားရောက်လျှောက်ထားခဲ့သော်လည်း အဆိုပါအယူခံကို ပြည်ထောင်စုတရားလွှတ်တော်ချုပ်ရုံးက လက်မခံဘဲ အောက်ရုံး ဆုံးဖြတ်ချက်သာ အတည်ဖြစ်သည်ဟု အမိန့်ချမှတ်ခြင်းလည်းရှိခဲ့သည်။
၂၀၂၂ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ (၃၀) ရက်တွင် ကျိုက်မရောအကျဉ်းထောင် မှနေ၍ ဒိုက်ဦးမြို့ ကျိုက်စကောအကျဉ်းထောင် သို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းခံရသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းဒေသကြီး ဝန်ကြီးချုပ်များ Category:အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် ပါတီဝင်များ Category:မွန်လူမျိုးများ Category:မြန်မာ ဆရာဝန်များ။
အရှင်ဝင်္ဂီသသည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်တွင် ကဗျာဖွဲ့ဆိုရာတွင် ဧတဒဂ်ရ ရဟန္တာတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဝင်္ဂီသ၏ စွမ်းရည် ဝင်္ဂီသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သား ပရိဗိုဇ်တစ်ဦး ဖြစ်၏။
ဝေဒသုံးပုံကို တတ်ကျွမ်း၏။
ထို့ပြင် သေသူ၏ ဦးခေါင်းကို ခေါက်ကာ ထိုဦးခေါင်းရှင်၏ လားရာဘုံဘဝကို ပြောပြနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူလည်း ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် ဝင်္ဂီသ၏ ဂုဏ်သတင်းသည် ရာဇဂြိုဟ်တွင် အထူးကျော်ကြားလျက်ရှိ၏။
ဘုရားရှင်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း တစ်နေ့သောအခါတွင် ဝင်္ဂီသသည် မြတ်စွာဘုရားရှင်ထံသို့ ရောက်၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ဦးခေါင်းခွံငါးခုကို ပြကာ မည်သူ၏ ဦးခေါင်းခွံဖြစ်သည်ကို မေး၏။
ဝင်္ဂီသလည်း ပထမလေးခုကိုသာ အမှန်ဖြေနိုင်၏။
နောက်ဆုံးတစ်ခု၏ အဖြေမှန်ကိုကား မဖြေနိုင်ပေ။
ထိုနောက်ဆုံး ဦးခေါင်းခွံသည် ရဟန္တာတစ်ပါး၏ ဦးခေါင်းခွံ ဖြစ်၏။
ထို့နောက် ဝင်္ဂီသသည် မြတ်စွာဘုရားရှင်ထံတွင် မြင့်မြတ်သော ရဟန်းပြုတော်မူ၏။
ဝင်္ဂီသ၏ ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာမှာ နိဂြောဓကပ္ပမထေရ် ဖြစ်သည်။
ကဗျာစွမ်းရည် တစ်နေ့သောအခါ အရှင်ဝင်္ဂီသသီတင်းသုံးရာ အဂ္ဂါလဝကျောင်းသို့ အမျိုးသမီးများသည် တန်ဆာများကို ဆင်ယင်ကာ လာကြ၏။
ထိုသို့လာကြသည်ကို တွေ့သောအခါ ဝင်္ဂီသ၏ နှုတ်မှ ဂါထာအဖွဲ့များ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ထိုအမျိုးသမီးများကို တပ်မက်သောစိတ်ပေါ်လာသဖြင့် ဖွဲ့ဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။
တစ်နေ့သောအခါတွင်လည်း ဝင်္ဂီသသည် အရှင်အာနန္ဒာ ၏ နောက်တော်ပါးမှနေ၍ သာဝတ္ထိမြို့အတွင်းသို့ ဆွမ်းခံကြွသည်။
ရာဂမကုန်သေးသော အရှင်ဝင်္ဂီသသည် အဆန်းတကြယ်ဖြစ်နေသော သူ၏ စိတ်ကို ဂါထာများဖွဲ့ကာ ရေးသားစီကုံး၏။
ဧတဒဂ်ရခြင်း တစ်နေ့သောအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား အင်္ဂါလေးပါးနှင့် ပြည့်စုံသော စကားကိုသာ ပြောဆိုအပ်ကြောင်း မိန့်ကြား၏။
ထိုအခါ ဝင်္ဂီသသည် ထိုင်ရာမှ ထလျက် မိမိနားလည်ပြီဖြစ်ကြောင်း မြတ်စွာဘုရားရှင်အား လျှောက်ထား၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားက မည်သည့်အရာကို နားလည်သနည်းဟု မေးသည့်အခါတွင် မြတ်စွာဘုရား၏ ရှေ့တွင်ပင် ဂါထာအဖွဲ့များကို ရွတ်ဆိုသည်။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် အရှင်ဝင်္ဂီသအား ထိုဂါထာများကို စဉ်းစားဖွဲ့ဆိုခြင်း ဖြစ်သလားဟု မေးရာ။
ထိုသို့ စဉ်းစားကာ ဖွဲ့ဆိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရုတ်ချည်းဖွဲ့ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်ဟု လျှောက်ထား၏။
ထိုသို့လျှောက်ထားပြီးသော် ဝင်္ဂီသသည် နောက်ထပ်ဂါထာအဖွဲ့များကို ဖွဲ့ဆိုသည်။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် အရှင်ဝင်္ဂီသအား ကဗျာဂါထာဖွဲ့ဆိုရာတွင် အသာဆုံးအမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ်ကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။
အရှင်ဝင်္ဂီသသည် အရဟတ္တဖိုလ်ရ၍ ရဟန္တာဖြစ်သည့်အခါ မိမိခံစားရသော စိတ်ကြည်နူးချမ်းသာမှုတို့ကိုပင် ဂါထာဖွဲ့များဖြင့် ဥဒါန်းကျူးရင့်ခဲ့သည်။
ပုဏ္ဏ(န) [ပူရ+တ] (၁) ပြည့်-ပြည့်စုံ-ခြင်း။
(၁) ပြည့် ပြည့်စုံ-ခြင်း။
ပုဏ္ဏာ သုက္ကာန ဓမ္မာနံ၊ တေန မေ သမဏော ပိယာ။
ပုဏ္ဏာ သုက္ကာန ဓမ္မာနန္တိ... ပရိပုဏ္ဏာ။
ထေရီ၊ဋ္ဌ၊၂၂၆။
(၂) ပုဏ္ဏ ဟူသောအသံ။
(တိ) (ပုဏ္ဏ ဟူသောအသံသည် မင်္ဂလာဟုသမုတ်အပ်သော အသံဖြစ်သည်။
) ပုဏ္ဏာတိ ဝါ ဖုဿာတိ ဝါ ယံကိဉ္စိ အဘိမင်္ဂလသမ္မတံ သဒ္ဒံ သုဏာတိ။
(တိ) (၃) ပြည့်-ပြည့်စုံ-သော၊ သူ။
(၃) ပြည့်-ပြည့်စုံ-သော။
သဗ္ဗော ဝိဟာရော အဟိနာ ပုဏ္ဏော။
ဝိ၊၃၊၁၂၁။
ပုဏ္ဏာယ ပုဏ္ဏမာယ ရတ္တိယာ။
ဒီ၊၁၊၄၄။
ဒီ၊၂၊၁၆၈။
ပုဏ္ဏန္တိ အသုစိပူရံ။
သံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၅၁။
(၄) ပုဏ္ဏ (ပုဏ္ဏာ)မည်သော၊ သူ။
(က) သုနာပရန္တတိုင်းသား ပုဏ္ဏထေရ်။
(ခ) နွားကဲ့သို့ကျင့်သော ပုဏ္ဏေမည်သူ။
(ဂ) မန္တာဏီပုဏ္ဏေးမ၏သား ပုဏ္ဏထေရ်။
(ဃ) ရာဇဂြိုဟ်သူဋ္ဌေး၏ ကျွန် ပုဏ္ဏ။
(င) ရသေ့တို့၏ဟင်းရွက်ချက်သူ ပုဏ္ဏ။
(စ) သာဝတ္ထိပြည် သူကြွယ်သမီး ပုဏ္ဏာ။
(ဆ) အနာထပိဏ် သူဌေး၏ ကျွန်မ ပုဏ္ဏာ။
(ဇ) သေနာနိဂုံးနေသူဋ္ဌေးသမီး သုဇာတာ ကျွန်မ ပုဏ္ဏာ။
(ဈ) ရာဇဂြိုဟ်သူဋ္ဌေး၏ ကျွန်မ ပုဏ္ဏာ။
(ခ) နွားကဲ့သို့ကျင့်သော ပုဏ္ဏ မည်သူ ထိုပုဏ္ဏသည် ကောလိယ၏သားဖြစ်သည်။
ဂေါဝတိက-နွားကဲ့သို့ကျင့်သူဖြစ်သည်။
အစေလကတက္ကတွန်း သေနကသည် ကုက္ကုရဝတိက-ခွေးကဲ့သို့ကျင့်သူဖြစ်သည်။
ထိုနှစ်ဦးသည် ဘုရားရှင်ထံသို့ချဉ်းကပ်၍ မိမိတို့၏ လားရာဂတိကို မေးကြသည်။
ဘုရားရှင်က မမေးရန် မိန့်သော်လည်း သုံးကြိမ်တိုင် မေးသဖြင့် ကုက္ကရဝတိက အကျင့်ဖြင့် သေသူသည် ကွယ်လွန်သောအခါ ခွေး ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ကုက္ကရဝတိက အကျင့်ဖြင့် သေသူသည် နတ်ရွာရောက်မည်ဟု မှတ်ယူခြင်းသည် မှားယွင်းသောအယူ ဖြစ်သည်။
မှားယွင်းသောအယူရှိသူ၏ လားရာကား ငရဲ တိရစ္ဆာန်နှစ်ခုတွင် တစ်ခုခုတည်း-ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ထို့အတူ ဂေါဝတိကပုဂ္ဂိုလ်အားလည်း ဟောတော်မူသည်။
ထိုအခါ ထိုနှစ်ယောက်တို့ ငိုကြသည်။
ထို့နောက် ဘုရားရှင်က ကဏှ ကဏှဝိပါကကံ-စသော ကံလေးပါးတရားတော်ကို အကျယ်ဟောတော်မူသည်။
တရားတော်အဆုံး၌ ပုဏ္ဏသည် သရဏဂုံတည်သော ဥပါသကာ အဖြစ်သို့ရောက်သည်။
သေနိယသည် ရဟန်း ဝတ်၍ ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်သည်။
အကျယ်ကို မ၊၂၊၅၀-၅၄-ကုက္ကုရဝတိကသုတ်ကြည့်။
ပုဏ္ဏော စ ကောလိယပုတ္တော ဂေါဝတိကော။
မ၊၂၊၅၀။
နေတ္တိ၊၈၂။
(ဃ) ရာဇဂြိုဟ်သူဌေး၏ကျွန် ပုဏ္ဏ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌ ရာဇဂြိုဟ်သူဋ္ဌေး (သုမန မည်သောသူဋ္ဌေး။
မ၊ဋ္ဌ၊၄၊၃)၏ ကျွန်ပုဏ္ဏအား ဥတ္တရာမည်သော မယား၊ ဥတ္တရာ မည်သော သမီးတစ်ယောက်ရှိသည်။
နက္ခတ်ပွဲသဘင်သို့ မသွားကြဘဲ ပုဏ္ဏ လယ်ထွန်နေသောအခါ နိရောဓသမာပတ်မှ ထသော အရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်သည် ပုဏ္ဏ ရှိရာသို့ ကြွလာသည်။
ပုဏ္ဏသည် မထေရ်အား တံပူ၊ သောက်ရေတို့ကို လှူဒါန်းသည်။
မထေရ်သည် မယား ဖြစ်သူ ဥတ္တရာ လာရာလမ်းသို့ ကြွသောအခါ ဥတ္တရာသည် မထေရ်အား ပုဏ္ဏအတွက် စီမံလာသော ထမင်းကို လှူခဲ့သည်။
အိမ်သို့ပြန်၍ ထမင်းချက်လျက် ပုဏ္ဏထံပေးပို့ကာလင် မယား နှစ်ဦးသည် မိမိတို့ပြုသော ကုသိုလ်ကို ဝေမျှလျက် ဝမ်းသာပြီး အပန်းပြေအိပ် စက်ကြသည်၊ အိပ်ယာမှထသောအခါ ပုဏ္ဏ ထွန်ထားသောလယ်မြေသည် ရွှေတုံးရွှေခဲ ဖြစ်နေသည်ကိုတွေ့ မြင်၍ ရာဇဂြိုဟ်မင်းအား လျှောက်ထားသောအခါ မင်းကြီးသည် အရှင်သာရိပုတ္တရာအား ပုဏ္ဏတို့ လှူဒါန်းအပ်သော ကောင်းမှု၏ အကျိုးဟုသိရှိသဖြင့် ဗဟုဓနသေဋ္ဌိ ဘွဲ့ဖြင့် သူဋ္ဌေးအရာ ပေးခဲ့သည်။
အိမ်တက်မင်္ဂလာ၊ သူဋ္ဌေးထီးဖြူဆောင်းမင်္ဂလာ ပြုသောအခါ၌ မြတ်စွာဘုရား အမှူးရှိသော ရဟန်းတော်တို့အား (၇) ရက်တိုင်တိုင် ဆွမ်းစသည် လှူဒါန်း၍ တရားနာသောအခါ သောတာပန်ဖြစ်ကြသည်။
မိစ္ဆာအယူရှိသော သူဋ္ဌေးတစ်ဦးက သူ့သား နှင့် ထိမ်းမြားရန် ရာဇဂြိုဟ် သူဋ္ဌေးမှတဆင့် ပြောသောကြောင့် သမီးဥတ္တရာသည် ထိုသူဋ္ဌေးအိမ်သို့ လိုက်ပါသွားရသည်။
ဘုရားရှင်အား မဖူးရသဖြင့် သိရိမာမည်သော ပြည့်တန်ဆာမအား မိမိကိုယ်စား ယောက်ျားကိုပြုစုရန် တစ်ရက် တစ်ထောင် ပေး၍ ငှါးရမ်းကာ ဘုရားအမှူးရှိသော သံဃာအား ဆွမ်းစသည် လှူဒါန်းသည်။
သိရိမာသည် စိတ်ယုတ်ဝင်၍ ဥတ္တရာကို ဆီပူလောင်းသောအခါ မပူလောင်သည်ကို တွေ့သဖြင့် တောင်းပန်သည်။
မိမိ၏ဖခင် ဘုရားရှင်ထံ တောင်းပန်ခိုင်းသည်တွင် ဘုရားရှင်၏ တရားကို နာယူရသဖြင့် သိရိမာသည်လည်း သောတာပန် ဖြစ်လေသည်။
လင်နှင့် ယောက္ခမ နှစ်ဦးတို့လည်း သောတာပန်ဖြစ်ကြ၍ ဥတ္တရာသည် သကဒါဂါမ်ဖြစ်လေသည်။
(ဝိမာန၊ဋ္ဌ၊၅၆-၆၇။
) ရာဇဂြိုဟ်၌ ထိုပုဏ္ဏနှင့်တကွ ဇောတိက၊ ဇဋိလ၊ မေဏ္ဍက၊ ကာကဝလိယ-ဟု အမိတဘောဂ သူဋ္ဌေးငါးဦးရှိသည်။
အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၁၁။
ပုဏ္ဏော နာမ ဒုဂ္ဂတပုရိသော ရာဇဂဟသေဋ္ဌိံ ဥပနိဿာယ ဇီဝတိ။
ဝိမာန၊ဋ္ဌ၊၅၆။
(င) ဘဒ္ဒိယမြို့နေ ကျွန် ပုဏ္ဏ ဘဒ္ဒိယမြို့၌ မေဏ္ဍကသူဋ္ဌေး၊ သူဋ္ဌေးကတော် စန္ဒပဒုမာ၊ သား ဓနဉ္စယ၊ ချွေးမ သုမန ဒေဝီ၊ မြေးမ ဝိသာခါ၊ ကျွန် ပုဏ္ဏ ဟု အိမ်သူအိမ်သား ငါးဦးရှိသည်။
ထိုသူတို့၏ရှေးကုသိုလ်ကံကို အကျဉ်းဖော်ပြမည်။
ဝိပဿီဘုရားရှင်လက်ထက် အဝရောဇသူကြွယ်၏ တူသည် အဝရောဇပင် အမည်တွင်သည်။
ဦးရီးသည် ဘုရားရှင်အတွက် ဂန္ဓကုဋိကို ဆောက်လုပ်သောအခါ တူဖြစ်သူက ကုသိုလ် အတူ ပြုခွင့်ပေးရန် ပြောကြားသော်လည်း ဦးရီးက ခွင့်မပြုသဖြင့် ဂန္ဓကုဋီ၏ ရှေ့၌ ဘုရားရှင်အတွက် ရတနာ (၇)ပါးဖြင့် စီချယ်အပ်သော ကုဉ္ဇရသာလာကို ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းလေသည်။
ကျောင်းလှူပွဲ၌ ဘုရားရှင်နှင့် တကွ ရဟန်းတော်(၆၈)သိန်းတို့အား လေးလ တိုင်တိုင် ဆွမ်းဘောဇဉ် ဆက်ကပ်၍ တိစီဝရိက်သင်္ကန်း လှူဒါန်းခဲ့လေသည်။
ဤ ဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌ ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗာရာဏသီ သူဋ္ဌေး ဖြစ်လာသည်။
ဗာရာဏသီပြည်၌ ငတ်မွတ်ဘေးဖြစ်သောအခါ နောက်ဆုံး ကျန်သော ငါးယောက်စာဆန်ကို ချက်၍ စားကြမည်ပြုစဉ် ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ ကြွလာသည်နှင့်ကြုံ၍ ထိုငါးဦးသည် မိမိတို့ ဝေလက်စထမင်းတို့ကို အရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါအား လှူဒါန်း၍ မိမိတို့အလိုရှိရာနှင့် တကွ ဤအိမ်၌ပင် ဤလင် ဤမယား ဤသား ဤ ချွေးမ ဤကျွန် ဖြစ်ရလိုပါ၏ဟု ဆုတောင်း ကြသည်။
ဆာလောင်စွာအိပ်၍ အိပ်ယာမှ ထကြသောအခါ မိမိတို့ တောင်းအပ်သော ဆု ပြည့်စုံနေသည်ကို တွေ့ မြင်ကြသည်။
ထိုဘဝမှစုတေ၍ နတ်ပြည်သို့ ရောက်ကြပြီး ဤဘုရားရှင်ပွင့်သောအခါ သူဋ္ဌေးသည် ဘဒ္ဒိယမြို့ ကြွယ်ဝသောအမျိုး၌ ဖြစ်သည်။
ထိုမိသားစုတို့သည် ပြန်လည်ဆုံစည်းမိကြသည်။
မိမိတို့၏ ကိုယ်စီကိုယ်စီ အစွမ်းတို့ကိုလည်း ရရှိကြသည်။
ပုဏ္ဏကျွန်သည် တန်ဆာဆင်၍ ရွှေထွန်တုံး၌ တန်ဆာဆင် ထားသောနွားတို့ကို ကလျက် လယ်ထွန်သောအခါ ထွန်ရေး (၇) ကြောင်းတို့သည် ရှေးဆုတောင်း အတိုင်း ဖြစ်ပေါ် လာကြသည်။
ဘဒ္ဒိယမြို့သို့ ဘုရားရှင်ကြွလာသောအခါ အိမ်သူအိမ်သားလုံး ဥပါသကာ ဖြစ်ကြသည်။
အကျယ်ကို ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၃၂-၂၃၈။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၂၊၁၁။
ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၀၀-တို့ကြည့်။
ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၄၃-တို့၌ ဤငါးဦးကို ပဉ္စ မဟာပုည-ဟု ဖော်ပြထားသည်။
ဓနဉ္စယ၏သမီးသည် ကျောင်းအမ ဝိသာခါပင် ဖြစ်သည်။
ဘုရားရှင် ဘဒ္ဒိယမြို့သို့ ကြွသောအခါ ဓနဉ္စယ သူဋ္ဌေးသည် သမီး ဝိသာခါကို ဘုရားရှင်အား အကြိုခိုင်းသည်။
ဘုရားရှင် တရားတော်ကိုနာယူရ၍ ဝိသာခါ၊ ဖခင်ဓနဉ္စယသူဌေးတို့ သောတာပန် ဖြစ်ကြသည်။
ကောသလမင်းသည် ဗိမ္ဗိသာရမင်းထံ သူဋ္ဌေးတောင်းသောအခါ မေဏ္ဍကသူဌေး၏သား ဓနဉ္စယကို ပေးလိုက်သည်။
ကောသလမင်းသည် သာဝတ္ထိပြည်မှ (၇) ယူဇနာအကွာ သာကေတမြို့၌ သူဋ္ဌေး အရာပေး၍ နေစေသည်။
ဓနဉ္စယ၏သမီး ဝိသာခါကို သာဝတ္ထိပြည် မိဂါရသူဌေး၏ သား ပုဏ္ဏဝဍ္ဎန နှင့် လက်ထပ်၍ သာဝတ္ထိပြည်သို့ ထည့်လိုက်သည်။
မိဂါရသူဋ္ဌေးသည် တိတ္ထိတို့ကို ကိုးကွယ်သူဖြစ်သည်။
ဝိ၊၃၊၃၃၇-၃၄၁-၌ သူဋ္ဌေး၏ မေဏ္ဍက အမည်သာ ပါရှိ၍ကျန်သောသူတို့၏အမည် မပါရှိပါ။
(စ) ရသေ့တို့၏ ဟင်းရွက်ချက်သူ ပုဏ္ဏ ပုဏ္ဏော ဒဗ္ဗိဂါဟော(မ၊၂၊၃၆၄)တိ တေသံ သတ္တန္နံ ဣသီနံ ဒဗ္ဗိံ ဂဟေတွာ ပတ္တံ ပစိတွာ ဒါယကော ပုဏ္ဏော နာမ။
မ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၈၁။
(ဆ) သာဝတ္ထိပြည် သူကြွယ်သမီး ပုဏ္ဏာ ရှေးရှေးဘုရားတို့၌ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ ကင်းလွတ်ကြောင်း အားကောင်းသော ကုသိုလ် ပြုခဲ့သောအမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ၉၄-ကမ္ဘာထက် ကိန္နရီမ ဘဝ၌ ရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါအား ကျူပန်းပွင့် လှူခဲ့သောကောင်းမှုကြောင့် ၉၄-ကမ္ဘာတိုင်တိုင်အပါယ်မကျဘဲ ဤဘုရားရှင်လက်ထက်၌ သာဝတ္ထိပြည် သူကြွယ်အိမ်၌ဖြစ်၍ ပုဏ္ဏာ-ဟု အမည်တွင်သည်။
အသက်နှစ်ဆယ်၌ ဂေါတမီထေရီ ထံတွင် တရားနာယူရသဖြင့် ရဟန်းမ အဖြစ်ကို ရယူသည်။
ဘုရားရှင်ဟောအပ်သော “ပုဏ္ဏေ ပူရဿု” စသောတရားတော်ကို နာယူရသဖြင့် ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်သည်။
အကျယ်ကို ထေရီ၊၃၇၇။
ထေရီ၊ဋ္ဌ၊၁၀-ကြည့်။
အပ၊၂၊၁၉၀-၌ နဠမာလိကာထေရီ ဟု လာသည်။
ပုဏ္ဏေ ပူရ ဓမ္မေဟိ။
ထေရီ၊၃၇၇။
(ဇ) အနာထပိဏ်သူဌေး၏ ကျွန်မ ပုဏ္ဏာ ဝိပဿီ စသော ဘုရား(၇) ဆူ၌ ရဟန်းမအဖြစ်သို့ ရောက်သော ဗဟုဿုတ တိပိဋကဓရ ဓမ္မကထိက ဖြစ်သော ရဟန်းမ တစ်ပါးသည် မာနကြီးသဖြင့် ကိလေသာကို မပယ်နိုင်ခဲ့ပါ။