kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
"ထုတ်လွှတ်ပစ္စည်းများကို ကုန်သွယ်ရောင်းဝယ်ခြင်း"၊ သန့်ရှင်းသောဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနည်းလမ်း (CDM) (စီဒီ အမ်)နှင့် ပိုလျှံသော ခွင့်ပြုချက်များနှင့် နောက်ဆက်တွဲ I နိုင်ငံများမှဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အခြားနောက်ဆက်တွဲ I နိုင်ငံများမှဖြစ်စေ၊ နောက်ဆက်တွဲ I မဟုတ်သည့် နိုင်ငံများတွင် ထုတ်လွှတ်ပစ္စည်းများကို လျော့ချသည့် ငွေကြေးဆိုင်ရာ ဖလှယ်ခြင်းများ၊ စီမံကိန်းများမှတဆင့် အခြားတစ်နေရာမှဖြစ်စေ GHG ထုတ်လွှတ်ခြင်း လျော့ချမှုလဲယူခွင့် လက်မှတ်များကိုဝယ်ယူခြင်း၊ ၎င်းတို့၏ GHG ထုတ်လွှတ်ခြင်း ကန့်သတ်ချက်များကို ပြည့်မီ စေရန် နောက်ဆက်တွဲ I နိုင်ငံများ ကို ခွင့်ပြုရန် ပူးတွဲအကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်ခြင်း ကဲ့သို့သော "ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိသည့်နည်းလမ်းများ" များစွာအတွက် သဘောတူညီချက်စာချုပ်သည် ခွင့်ပြုထားသည်။
UNFCCC နှင့် ကျိုတို သဘောတူညီချက်စာချုပ်အရ နောက်ဆက်တွဲ I နိုင်ငံတိုင်းသည် အရင်းအမြစ်များနှင့် ကာဗွန်ပါဝင်သည့် ဓာတုဒြပ်ပေါင်းများကို စုဆည်းသိမ်းထားသော သဘာဝ သို့မဟုတ် ဖန်တီးပြုလုပ်ထားသည့် သိုလှောင်ကန်များမှ ဖယ်ရှားသောပစ္စည်းတို့မှ လူသားတို့ကြောင့်ဖြစ်ပွားသော ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့ ထုတ်လွှတ် ခြင်းအားလုံးတို့၏ စာရင်းစစ်များဆိုင်ရာ နှစ်စဉ် အစီရင်ခံစာ တစ်စောင်ကို တင်သွင်းရန် လိုအပ်သည်။
ထိုနိုင်ငံ များသည် ၎င်း၏ ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့စာရင်းကိုပြုစုရန်နှင့် စီမံခန့်ခွဲရန်လူတစ်ဦး ("လျာထား သတ်မှတ်ထား သော နိုင်ငံတော်အာဏာပိုင်" ဟုခေါ်ဆိုသည်) အား အမည်တင်သွင်းသည်။
နောက်ဆက်တွဲ I မဟုတ်သော နိုင်ငံများအားလုံးနီးပါးသည် ၎င်း၏ ကျိုတို တာဝန်ဝတ္တရားများကို စီမံခန့်ခွဲရန် လျာထား သတ်မှတ်ထားသော နိုင်ငံတော်အာဏာပိုင်တစ်ဦးကို အစပြုခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် CDM အလုပ်အမှုဆောင် ဘုတ်အဖွဲ့၏ တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုခြင်းအတွက် မည်သည့်စီမံကိန်းအား ၎င်းတို့ အဆိုပြုလိုသည်ကို အဆုံး အဖြတ်ပေးမည့် "CDM လုပ်ငန်းစဉ်" ဖြစ်သည်။
ရည်မှန်းချက်များ thumb|ကျိုတို သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးရှိ ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့များ ထုတ်လွှတ်ခြင်းကို ဖြတ်တောက်ရန် ရည်ရွယ်သည်။
ရည်မှန်းချက်မှာ "ရာသီဥတုစံနစ်အား လူသားတို့၏အန္တရာယ်ရှိသော စွက်ဖက်မှုများမှတားဆီးမည့် အဆင့်တစ် ခုတွင် လေထုအတွင်းရှိ ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့ပြင်းအားများကိုတည်ငြိမ်မှုရှိစေခြင်းနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက် ခြင်း" ဖြစ်သည်။
ရာသီဥတုပြောင်းလဲခြင်းဆိုင်ရာ ကျိုတို ညီလာခံ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ဥပဒေအရ တရားဝင်ဖြစ်သော နိုင်ငံ တကာ သဘောတူညီချက်တစ်ရပ်ကို ထူထောင်ရန်နှင့် ထိုသို့အားဖြင့် ပါဝင်သည့်နိုင်ငံအားလုံးမှ ကမ္ဘာကြီး ပူနွေးလာခြင်းနှင့် ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့ ထုတ်လွှတ်ခြင်းကိစ္စများကိုဖြေရှင်းရာတွင်၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခြင်းကိုကတိပြုရန်ဖြစ်သည်။
သဘောတူညီခဲ့သည့် ဦးတည်ချက်မှာ ၁၉၉၀ အဆင့်များမှနေ၍ ၂၀၁၂ ခုနှစ် နောက်ဆုံးထားပြီး ပျမ်းမျှလျော့ချခြင်း ၅.၂ ရာခိုင်နှုန်းကို လျော့ချရန်ဖြစ်သည်။
စာချုပ်အရ ၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် နောက်ဆက်တွဲ I တိုင်းပြည်များသည် ပထမ ကတိကဝတ်ပြုထားသော အချိန်ကာလ (၂၀၀၈-၂၀၁၂)အတွက် အခြေပြုထားသော ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့ ထုတ်လွှတ်ခြင်းကိုလျော့ချရန် ၎င်းတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို မဖြစ်မနေ ကျေပွန်အောင် ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သည်။
(သဘောတူညီချက်စာချုပ် နောက်ဆက်တွဲ ဘီ ကို ကြည့်ပါ)။
ကျိုတို သဘောတူညီချက်စာချုပ်၏ အဓိကအရေးပါသော သဘောထားငါးရပ်မှာ- နောက်ဆက်တွဲ I နိုင်ငံများအတွက် ဥပဒေအရတရားဝင်ဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများအားလုံးအတွက် ယေဘုယျကတိခံဝန်ချက်ဖြစ်သော ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့များလျော့ချရန် ကတိကဝတ်ပြုခြင်း၊ သဘောတူညီချက်စာချုပ်၏ ရည်မှန်းချက်များကို ပြည့်မီစေရန် အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်ခြင်း ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့များကို လျော့ချရန်မူဝါဒများနှင့် စီမံချက်များကိုပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် ထိုဓာတ်ငွေ့များကို စုပ်ယူခြင်းအားတိုးစေခြင်း (ဥပမာ၊ ဘူမိသိမ်းဆည်းခြင်း နှင့် ဇီဝသိမ်းဆည်းခြင်း တို့မှတဆင့်ဖြစ်သည်) နှင့် ပူးတွဲအကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ယန္တရားနှင့် ထုတ်လွှတ်ပစ္စည်းများကို ကုန်သွယ်ရောင်းဝယ်ခြင်းကဲ့သို့သော အိမ်တွင် ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့ ပိုမိုထုတ် လွှတ်ခြင်းများကို ခွင့်ပြုသည့်ခံစားခွင့်များနှင့် ဆုချခြင်းခံရသော ရရှိနိုင်သည့်နည်းလမ်းများအားလုံးကို အသုံးပြုခြင်း၊ ရာသီဥတုပြောင်းလဲခြင်းအတွက် သင့်လျော်အောင် စီစဉ်သည့် ရန်ပုံငွေတစ်ရပ်ကို ထူထောင်ခြင်းဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများအပေါ်တွင် သက်ရောက်မှုများကို လျော့နည်းစေခြင်း၊ သဘောတူညီချက်စာချုပ် တည်တံ့ခိုင်မြဲခြင်းကို သေချာစေရန် ဘဏ်စာရင်း၊ အစီရင်ခံခြင်းနှင့် ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း၊ သဘောတူညီချက်စာချုပ်ကို ကတိကဝတ်ပြုခြင်းများအား အာဏာတည်စေရန် လေးစားလိုက်နာခြင်း ကော်မတီတစ်ခုကို ထူထောင်ခြင်းဖြင့် လေးစားလိုက်နာခြင်း၊ သဘောတူညီချက်စာချုပ်ပါ အသေးစိတ်အချက်အလက်များ ကုလသမဂ္ဂ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်အစီအစဉ် ၏သတင်းထုတ် ပြန်ချက်အရ - ၁၀ ရက်ကြာ အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းပြီးနောက်တွင် နိုင်ငံပေါင်း ၁၆၀ မှ ဝန်ကြီးများနှင့် အခြားအဆင့်မြင့် တာဝန်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ဤနံနက်တွင် ဥပဒေအရ တရားဝင်ဖြစ်စေမည့် သဘောတူညီချက်စာချုပ်အပေါ်၌ သဘောတူညီချက်ကိုရရှိပြီး ၎င်းစာချုပ်အရ စက်မှုနိုင်ငံများသည် ၎င်းတို့၏စုပေါင်း ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့ထုတ်လွှတ်ခြင်းများကို ၅.၂ရာခိုင်နှုန်း လျော့ချလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုသဘောတူညီချက်သည် ၂၀၀၈-၁၂ အတွင်း ဖန်လုံအိမ်ဓာတ်ငွေ့ ခြောက်မျိုးပါဝင်သောအုပ်စုမှ (စုစုပေါင်း ထုတ်လွှတ်ခြင်း)၊ ထိုငါးနှစ်အတွင်း ပျမ်းမျှတန်ဖိုးတစ်ခုအဖြစ်တွက်ချက်ထားသည့်ပမာဏကို လျော့ချရန်ရည်ရွယ်သည်။
အရေးကြီးဆုံး ဓာတ်ငွေ့သုံးမျိုး ဖြစ်သည့် ကာဗွန်ဒိုင် အောက်ဆိုဒ်၊ မီသိန်း နှင့် နိုက်ထရပ်(စ်) အောက်ဆိုဒ် ဖြတ်တောက်ခြင်းများကို ၁၉၉၀ ခုနှစ်အား အခြေခံနှစ်အဖြစ်ထား၍ တိုင်းတာလိမ့်မည် - သက်တမ်းကြာရှည်သည့် စက်ရုံမှထွက်ရှိသော ဓာတ်ငွေ့သုံးမျိုးဖြစ်သည့် ဟိုက်ဒရိုဖလူရို ကာဗွန်၊ ပါဖလူရိုကာဗွန် နှင့် ဆာလဖာ ဟက်ဆာဖလူအိုရိုက် ဖြတ်တောက်ခြင်းများကို ၁၉၉၀ သို့မဟုတ် ၁၉၉၅ ခုနှစ် တစ်ခုခုကို အခြေခံအဖြစ်ထား၍ တိုင်းတာနိုင်သည်။
နိုင်ငံအလိုက် ကန့်သတ်ချက်များသည် ဥရောပသမဂ္ဂနှင့် အခြားနိုင်ငံများအတွက် ၈ ရာခိုင်နှုန်း လျော့ချခြင်းမှ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အတွက် ရ ရာခိုင်နှုန်း၊ ဂျပန်အတွက် ၆ ရာခိုင်နှုန်း၊ ရုရှအတွက် ၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိပြီး ဩစတြေးလျ အတွက် ၈ ရာခိုင်နှုန်း နှင့် အိုင်း(စ်)လန်းအတွက် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းခွင့်ပြုသည့် တိုးခြင်းများ ရှိကြသည်။
၁၉၉၂ ခုနှစ်တွင် Rio de Janeiro (ရိုင်ရိုဒီဂျင်နီရီရို) ၌ ကျင်းပခဲ့သည့် ကမ္ဘာမြေကြီးဆိုင်ရာထိပ်သီးညီလာခံ တွင် သဘောတူလက်ခံခဲ့သော UNFCCC အား ထိုသဘောတူညီချက်သည် ဖြည့်စွက်ပေးပြီး၊ ထိုညီလာခံ သည် မည်သည့် ကန့်သတ်ချက် မျိုးမဆို သို့မဟုတ် အာဏာတည်စေခြင်း ယန္တရားများကို မဆို ချမှတ်ခဲ့ခြင်း မရှိပါ။
UNFCCC ၏ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် ကျိုတို သဘောတူညီချက်စာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခြင်း သို့မဟုတ် အတည်ပြုခြင်းပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း UNFCCC ၏ အဖွဲ့ဝင်မဟုတ်သော နိုင်ငံများသည် ထိုအရာ များကို မပြုလုပ်နိုင်ကြပါ။
ကျိုတို သဘောတူညီချက်စာချုပ်ကို ဂျပန်နိုင်ငံ ကျိုတို ၌ ၁၉၉၇ ခုနှစ်တွင် UNFCCC အဖွဲ့ဝင်များ၏ ညီလာခံ တတိယအစည်းအဝေး COP (စီအိုပီ ၃) တွင် သဘောတူလက်ခံခဲ့သည်။
ကျိုတို သဘောတူညီချက်စာချုပ်ပါ ပြဋ္ဌာန်းချက်အများ စုသည် UNFCCC ၏ နောက်ဆက်တွဲ I တွင် စာရင်းပြုထား သော ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံများကို အကျိုးသက်ရောက်စေသည်။
နိုင်ငံတော်ဆိုင်ရာ ထုတ်လွှတ်ပစ္စည်း သတ်မှတ်ချက်များတွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေကြောင်းပျံသန်းခြင်းနှင့် သင်္ဘောခုတ်မောင်းခြင်းများမပါဝင်ပေ။
ဖန်လုံအိမ် ဓာတ်ငွေ့ထုတ်လွှတ်ခြင်းများအပေါ်တွင် ကျိုတို သဘောတူညီချက် စာချုပ်နောက်ပိုင်း ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းခြင်းများ ၂၀၀၇ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၆ ရက်နေ့တွင် သဘောတူညီခဲ့သော ဥပဒေအရ တရားဝင်ဖြစ်ခြင်းမရှိသည့် ဝါရှင်တန်ကြေညာချက်တွင် ကနေဒါ၊ ပြင်သစ်၊ ဂျာမနီ၊ အီတလီ၊ ဂျပန်၊ ရုရှ၊ ဗြိတိသျှ၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ဘရာဇီး(လ်)၊ တရုတ်၊ အိန္ဒိယ၊ မက္ကဆီကိုနှင့် တောင်အာဖရိကနိုင်ငံများမှအစိုးရအကြီးအကဲများသည် ကျိုတိုသဘောတူညီချက်နောက်တိုးတစ်ခု၏ အကြမ်းဖျင်းဖော်ပြချက်ကို မူအရ သဘောတူခဲ့ကြသည်။
၎င်းတို့သည် စက်မှုနိုင်ငံများနှင့် ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများ နှစ်မျိုးစလုံးကို အကျိုးသက်ရောက်စေမည့်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာကန့်သတ်ခြင်းနှင့်ကုန်သွယ်ရောင်းဝယ်ခြင်းစနစ်ကို မျှော်မှန်းကြပြီး ထိုစနစ်သည် ၂၀၀၉ ခုနှစ် နောက်ဆုံးထား၍ နေရာတကျဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ် ဇွန်လ ရ ရက်တွင် ကျင်းပသော ၃၃ ကြိမ်မြောက် ဂျီ ၈ ညီလာခံ ၌ ခေါင်းဆောင်များအနေဖြင့် ဂျီ ၈ နိုင်ငံများ သည် "၂၀၅၀ နောက်ဆုံးထား၍ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် ထုတ်လွှတ်ခြင်းများ ကို အနည်းဆုံး တစ်ဝက်လျှော့ချရန် ရည်ရွယ်ကြောင်း" သဘောတူခဲ့သည်။
၎င်းအရာကို အောင်မြင်စေရန် အထောက်အကူပြုမည့် အသေးစိတ်များကိုရာသီဥတုပြောင်းလဲခြင်းဆိုင်ရာ ကုလသမဂ္ဂ ကန့်သတ်ခြင်း ညီလာခံ အတွင်း၌ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ဆိုင်ရာ ဝန်ကြီးများဆွေးနွေးညှိနှိုင်းကြမည်ဖြစ်ပြီး ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် အဓိက ပေါ်ထွက်လာသောစီးပွားရေးများ ပါဝင်သည်။
UNFCCC ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ကျင်းပသော ဆွေးနွေးပွဲများ ဖြစ်သည့်ရာသီဥတုပြောင်းလဲခြင်းဆိုင်ရာ ဗီယင်နာဆွေးနွေးပွဲများ၂၀၀၇သည်ရာသီဥတုပြောင်းလဲခြင်းကို အကျိုးသက်ရောက်သော နိုင်ငံတကာမှ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုအတွက် အရေးပါသော အချက်အလက်များအပေါ်တွင် သဘောတူညီချက်ရယူပြီး ၃၁ ဩဂုတ်လ ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင်အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။
ဆွေးနွေးပွဲများ၏အဓိကလက္ခဏာတစ်ရပ်မှာ အချိန်တိုအတွင်း အကျိုးများသောစွမ်းအင်သည် ထုတ်လွှတ် ပစ္စည်းများကို ကုန်ကျစရိတ်အနည်းငယ်ဖြင့် သိသာထင်ရှားသော ဖြတ်တောက်မှုများကို မည်သို့ပေးနိုင်ကြောင်း ပြခဲ့သည့် ကုလသမဂ္ဂ အစီရင်ခံစာတစ်စောင်ဖြစ်သည်။
ဆွေးနွေးပွဲများသည် ၂၀၀၇ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၃ ရက်တွင် Nusa Dua (နူဆာဒူယာ)၊ ဘာလီကျွန်း ၌ အရေးပါသည့်အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာအစည်းအဝေးတစ်ရပ်စတင်ကျင်းပရန်အတွက် အခါအခွင့်ပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။
ညီလာခံကိုPoznań(ပေါ့(ဇ်)နန်)၊ ပိုလန်တွင်၂၀၀၈ခုနှစ်ဒီဇင်ဘာလတွင်ကျင်းပခဲ့သည်။
ဤဆွေးနွေးပွဲ၏အဓိကခေါင်းစဉ်များမှ တစ်ခုမှာနောက်ဖြစ်လာမည့် ကျိုတိုသဘောတူညီချက်စာချုပ်နှင့် ပတ်သက်၍ (REDD) သစ်တော ပြုန်းတီးခြင်းနှင့် သစ်တောအရည်အသွေးပျက်စီးခြင်းမှ ထုတ်လွှတ်ပစ္စည်းများကိုလျော့ချခြင်းဟု သိထားသော သစ်တောပြုန်းတီးခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက် ခြင်းကို ဆွေးနွေးခြင်းဖြစ်သည်။
ကုလသမဂ္ဂ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးခြင်းများသည် ယခုအခါ ၂၀၀၉ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် Copenhagen (ကိုပင် ဟေဂင်) ၌ ကျင်းပမည့် အရေးပါသောအစည်းအဝေး မတိုင်မီကြိုတင်၍ အရှိန်အဟုန်များကို စုဆောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ပါးတည်းသော ဖန်ဆင်းရှင်ဝါဒ (သို့) တစ်ဆူဖန်ဆင်းဝါဒ () ဆိုသည်မှာ ကြီးမြတ်အုပ်စိုးမှုအရာ (deity) အဖြစ် တစ်ဆူတည်းသော ဖန်ဆင်းတန်ခိုးရှင်သာ ရှိသည်ဟု ယုံကြည်သော ကိုးကွယ်မှုဝါဒ ဖြစ်သည်။
Cross, F.L.; Livingstone, E.A., eds. (1974). "Monotheism". The Oxford Dictionary of the Christian Church (2 ed.). Oxford: Oxford University Press. တစ်ဆူဖန်ဆင်းဝါဒများ အတွင်း၌ပင် အကြမ်းဖျင်း ပုံစံ၂မျိုး ထပ်ခွဲနိုင်သေးသည်၊ ဖန်ဆင်းရှင် ဟူသည်မှာ တစ်ဆူတည်း တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသူ ဟု ယူဆမှုက တစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး၊ တနည်းအားဖြင့် တစ်ဆူတည်း၏ သရုပ်ခွဲ ကိုယ်ပွားများသဖွယ် ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် အနှစ်သာရချင်း ညီမျှသော တစ်ဆူတစ်ဦးမက ပုဂ္ဂိုလ်များကို (သုံးပါးတစ်ဆူဝါဒ သဘောကဲ့သို့) ယူဆမှုက ကျန်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
“တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကိုကိုးကွယ်ခြင်း” ၏သဘောသဘာဝသည် ဂျူးအယူဝါဒ၊ ခရစ်ယာန်ဘာသာ၊ အစ္စလာမ်နှင့် ဒရုတ်ကဲ့သို့သောအေဗရာဟင်၏ဘာသာရေးများတွင်ရှိသည့် ဘုရား ၏ သဘောသဘာဝများ လွှမ်းမိုးနေသယောင်ဖြစ်သည်။
တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကိုကိုးကွယ်ခြင်း၏ခံယူချက် ဒရုတ် သည် ဘုရား၏ ချစ်ခင်နှစ်သက်မှုသဘောသဘာဝရှိပြီး ၎င်းအမြင်ကိုရှေ့ရောက်လာစေရန် ဂရိ ခေတ် ဒိုင်အိုနီဆီးယပ်အေရိုဖက်အတုအယောင် (Pseudo-Dionysius the Areopagite) နှင့်ထိုနည်းတူစွာ ဟိန္ဒူအယူ ဝါဒအတွေးအခေါ်များဖြစ်ကြသည့် အတ်ဝိတ်တ၊ ဒဝိတ်တ- နှင့် ဗစ်ရှစ်အတ်ဝိတ်တ တို့က လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း ဟိန္ဒူအတွေးအခေါ်များသည် နတ်ဘုရားများအလျှံပယ်တည်ရှိနေမှု ကို ခွင့်ပြုထားသည်။
ယင်းဟိန္ဒူအတွေးအခေါ်များသည် ဒေဝါနတ်သိကြားများ ကဲ့သို့သော တန်ဖိုးအာဏာ အနည်းငယ်လျော့နည်းသည့် အထင်ကရပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကိုလည်း သက်ဝင်ယုံကြည်ကြသည်။
အေဗရာဟင်၏ အဖွဲ့တွင် ရှိနေသည့်အတွက်ကြောင့်၊ တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်း၏ ခံယူချက်သည် ရံဖန်ရံခါတစ်ပါးမကသောနတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့်သဘာဝအားလုံးတွင် ရှိသောဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်းတို့နှင့် ခြားနားလျက်ရှိပြီး၊ တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကိုကိုးကွယ်ခြင်းသည် အခြားသောတစ်ခုတည်းအဖြစ် ထင်ရှားသောခံယူချက်ဖြစ်သည့် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် တစ်ခုတည်းဖြစ်သည် ဟူသောအတွေးအခေါ်များနှင့် ဒွေးရောယှက်တင်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ တွေ့မြင်ရသည်။
သို့သော်လည်း သဘာဝအားလုံးတွင်ရှိသော ဘုရားကိုးကွယ်ခြင်းတွင် ဘုရားတစ်ဆူတည်းကိုသာ ကိုးကွယ်သည့် နမူနာရှိနေသည်။
ထို့ကြောင့် ၎င်းကို တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်းဟုသိရှိနိုင်သည်။
ဥပမာ ရှေးပါရှား(အီရန်)ကိုးကွယ်မှု ဇိုရိုအက်စ်ထရီးယန်းနစ်ဆင်။
အပြင်ပန်းအားဖြင့် တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကိုကိုးကွယ်သည့် ဘာသာရေးများတွင် နတ်ဘုရား၏ များစွာသော သဘောသဘာဝများ ပါဝင်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။
ဥပမာ- သုံးပါးတစ်ဆူု(Trinity) တွင် တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကို သုံးကိုယ်ခွဲ မြင်ရခြင်းများ (ခမည်းတော်၊ သားတော်နှင့်သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်)။
ထပ်မံဖြည့်စွက်ရလျှင်၊ များစွာသော ခရစ်ယာန်ဘုရား ကျောင်းများသည် ယေရှုကို သဘာဝနှစ်မျိုးဖြင့် သင်ကြားပြီး (ဘုရားနှင့်လူသား)၊ တစ်ဦးစီသည် သူနှင့်သက် ဆိုင်သော သဘာဝကို အပြည့်အဝသဘောထားကြရာတွင် ထိုသဘောထားများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောထွေးခြင်း၊ ရော နှောခြင်းမရှိပါ။
ဤအမြင်ကို အားလုံးသောခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်များ လက်ခံခြင်းမရှိပါ။
အထူးသဖြင့် အရှေ့ပိုင်း ရှေးရိုးစွဲ ဘုရားကျောင်းများ ဖြစ်သည်။
ခရစ်ယာန်ဘာသာရေး ယေရှု၏မိခင် မယ်တော်မာရီ ခရစ်ယာန်ဘာသာရေး ဆိုင်ရာပညာရပ်သည်ဘုရားကိုးကွယ်မှုအတွက်အရန်ထားရှိသော်လည်း၊ ယေရှုကိုဘုရားအဖြစ်ကိုးကွယ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊လူသားအဖြစ်ကိုးကွယ်ခြင်းမဟုတ်ဆိုသည့်ထူးခြားပေါ်လွင်မှုကို ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင် မဟုတ်သူများ ( နှင့် သာမန်ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်များလည်း ) လက်ခံရန် ခက်ခဲနိုင်သည်။
ကက်သလစ်ခရစ်ယာန်ဓလေ့သည် သူတော်စင်များ ကို ကြည်ညိုလေးစားရိုသေသည်။
(သူတော်စင်များ တွင် မယ်တော် မေရီ လည်းပါသည်။
) သူတော်စင်များသည် လူသားများဖြစ်ကြသော်လည်း၊ မှတ်သားလောက် ဖွယ် အရည်အသွေးများရှိကြပြီး၊ ဘုရားသခင်ထံတွင် ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်မှုကို အဆုံးစွန်ထိထားရှိကာ၊ အခြားသူများ အတွက် ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ငန်းများတွင် မပြတ်တမ်းကူညီရန် သက်ဝင်ယုံကြည်သူများဖြစ်သည်။
[3] သို့သော်လည်း အစ္စလာမ်နှင့် ဂျူဒါအစ်ဇင်တွင် တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကိုကိုးကွယ်ခြင်း ခံယူချက်သည် ဝေးကွာလျက်ရှိပြီး တစ်ဆူတည်းသောဘုရားဆိုသည်မှာ အဘယ်မှာနည်းဟု မေးခွန်းထုတ်နိုင်ခွင့်မရှိပဲ များစွာသောဘုရားများအတွက် ဆွေးနွေးစရာအ ကြောင်း မရှိပါ။
မူလနှင့်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကိုကိုးကွယ်ခြင်း စကားလုံးသည် ဂရိစကား μόνος [4] အဓိပ္ပာယ် “တစ်ခုတည်း” နှင့် θεός အဓိပ္ပာယ် “ဘုရား”မှဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အင်္ဂလိပ်ဝေါဟာရကို ဟင်နရီမိုး (၁၆၁၄ - ၁၆၈၇) မှ စတင်သုံး စွဲခဲ့သည်။
သဘောထားခံယူချက်သည် တစ်ခုခုကိုးကွယ်ခြင်း (အခြားသော ဘုရားများ တည်ရှိနေခြင်း သို့မဟုတ် တည်ရှိရန် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိခြင်းကို လက်ခံပြီး၊ တစ်ဆူတည်းသော ဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်း)နှင့် တစ်ဆူတည်း ကိုးကွယ်ခြင်း (များစွာသောဘုရားများရှိနေခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုသော်လည်း၊ဘုရားတစ်ဆူတည်း သင့်လျော် သလို ကိုးကွယ်ခြင်း)တို့၏ ယူဆချက်များအပြင်မှ တစ်ဖြည်းဖြည်းတိုးတက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
ရှေးဟောင်းအရှေ့တိုင်း အနီးအနား တွင်၊ မြို့တိုင်းတွင် လာဆာ မှ ရှာမား သို့မဟုတ် အူအာ မှ စငး် ကဲ့သို့သော ဒေသဆိုင်ရာအစောင့်အရှောက်ဘုရားတစ်ဆူရှိသည်။
ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် အကြီးမြတ်ဆုံးဟု သီးသန့်ဘုရားတစ်ဆူကို ပထမဆုံးပြောဆိုတင်ပြနိုင်သည်မှာ ကြေးခေတ်နှောင်းပိုင်းတွင် အက်ခဲနတ်တန် (Akhenaten) ၏ အေတန်သို့ မဟာဓမ္မတေး နှင့်အတူ ဖြစ်သည်။
(ဆစ်ဂမွန် ဖရိုက် ၏ မိုးဇက် နှင့် တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကိုကိုးကွယ်ခြင်း စာအုပ်တွင် ဂျူဒါအစ်ဇင် နှင့် ဆက်စပ်နေသည် )။
တစ်ခုတည်းကိုးကွယ်မှု သို့မဟုတ် တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကိုကိုးကွယ်မှု၏ ဆင်းသက်လာခြင်းများသည် ဗေဒစ် အိန္ဒိယ နှင့် အချိန်ကာလတူတွင်ရှိသော နာစတီယ ဆုတ တွင်ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဒဿနိကဆိုင်ရာ တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကိုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော သဘောထားခံယူချက်ဖြစ်သည့် လုံးဝ ကောင်းခြင်းနှင့် ဆိုးသွမ်းခြင်းသည် ဂျူဒါအစ်ဇင်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ရှေးဦးခရစ်ယာန်သာသနာ၏ ခရစ်ယာန်စာပေပညာရပ်ဆိုင်ရာမိန့်ဆိုချက်များ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ( ၇ ရာစုနှစ်) အစ္စလာမ်ဘာသာ၏ တော်ဟစ် ကျမ်းဂန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
အမြင်များကို စတင်ထုတ်ဖော်ခဲ့ကြခြင်း ဩစထရီးယားလူမျိုး မနူဿဗေဒပညာရှင် ဝီဟိန်းစမစ် (WilhelmSchmidt)သည်၁၉၁၀ခုနှစ်များတွင်အူအာတစ်ဆူတည်းသောဘုရားကိုကိုးကွယ်ခြင်း၊“မူလ”သို့မဟုတ်“ကမ္ဘာဦးတစ်ဆူတည်းသောဘုရား ကို ကိုးကွယ်ခြင်း” ကို တင်ပြထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။
သမိုင်းအရ၊ အချို့သော ရှေးဟောင်းအရှေ့တိုင်းအနီးအနားရှိ ဘာသာရေးများသည် ကြေးခေတ်နှောင်းပိုင်း ကာလမှ စတင်ပြီးတစ်ဆူတည်းသောဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် တစ်ဆူတည်းကိုးကွယ်ခြင်းအမြင်များကို စတင်ထုတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။
ဤကိစ္စတွင်အထူးမှတ်သားတွေ့ရှိရသည်မှာအီဂျစ်ဘုရင်ဖာရိုအာခီနတ်တန်လက်ထက်နေဘုရားကိုးကွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော်ထို့နည်းတူစွာဗာဗုလုန်နိုင်ငံကြီး၏အစောင့်အရှောက်ပုဂ္ဂိုလ်တော်ကြီးများ ထဲမှ မာဒပ် ဘုရားထွက်ပေါ်လာပြီး၊ စင်္ကြာဝဠာကြီး၏ အမြင့်ဆုံးဘုရား အဖြစ် တင်ပြထားသည်။
ဇိုရိုအက်စထရီးယန်းနစ်ဆင်တွင်၊ အဟူရာမာဇဒါ(Ahura Mazda) သည် အမြင့် မြတ်ဆုံးနှင့် အားလုံးထက်သာလွန်သော ဘုရားအဖြစ်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။
ဇိုရိုအက်စတာ၏ ခေတ်ကာလပေါ်မူတည်ပြီး (သံခေတ်အစောပိုင်းတွင်ရှိသည်) ၎င်းသည် အိန္ဒိယ- ဥရောပဘာသာတစ်ခုတွင် ဘာသာတစ်ခုကိုးကွယ်မှု ထွက်ပေါ်လာ ခြင်း၏ အစောဆုံးသော တစ်ခုတည်းကိုးကွယ်ခြင်း မှတ်တမ်းဝင် ဖြစ်ရပ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ထိုနည်းတူစွာအိန္ဒိယအီရန်ဓလေ့ထုံးတမ်းတွင်၊ရစ်ဗေဒ(Rigveda)သည်ဘာသာတစ်ခုကိုးကွယ်ခြင်း၏မှတ်သားချက်များကိုဖော်ပြနေပြီး၊သီးခြားအနေဖြင့်နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင်နောက်ပိုင်း ဆယ်ခုမြောက်စာအုပ်၊ သံခေတ်အရှေ့ပိုင်းကာလတွင်လည်း ပါရှိ သည်။
ဥပမာ- နဆဒီယဆုတ။
နှိုင်းယှဉ်ဘာသာရေး၊ ဘုရား၏ခံယူချက်သဘောများနှင့် ကိုးကွယ်မှု အချို့ထောက်ပြပြောဆိုကြသည်မှာ တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်းပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသည့်အကြောင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့တွင် – တစ်ခုခုကိုးကွယ်ခြင်း သည် အခြားသော ဘုရားများရှိသည်ကို သိရှိလက်ခံထားကြသော်လည်း၊ ဘုရားတစ်ဆူကိုသာ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုနည်းတူစွာပင် တစ်ဆူတည်းကိုးကွယ်ခြင်း သည် တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဘုရားနှင့် ပတ်သက်သောသဘာဝတရား တောင်းဆိုမှုများ၏ လွတ်လပ်မှု ရှိသော ဘုရား ဖြစ်သည်။
သဘာဝနှင့်ကျိုးကြောင်းပြ ဘုရားကိုးကွယ်ခြင်း သည် ဘုရားတစ်ဆူတည်း သို့မဟုတ် သဘာဝတရား တစ်ခုတည်း သို့မဟုတ် သဘာဝတရားတွင် ပုံစံအမျိုးမျိုးကို ပုံသွင်းပေးသူရှိမှုကို ခံယူထားသည်။
အချို့သော ဤဘာသာကိုးကွယ်သူများသည် ကမ္ဘာကြီးတွင် ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးမဆန်သော ဘုရားကို ယုံကြည်ကြ ပြီး၊ အချို့သည် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းအားဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို ယုံကြည်ကြသည်။
တစ်ခုသာ ကိုးကွယ်ခြင်း သည် တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်း၏ အမျိုးအစားတစ်ခုအဖြစ် ဟိန္ဒူ အယူဝါဒတွင် တွေ့ရှိရပြီး၊ သဘာဝအားလုံးတွင်ရှိသော ဘုရားကိုးကွယ်ခြင်း နှင့် ဖြစ်တည်မှုအားလုံး၏ ဘုရားကိုးကွယ်ခြင်း တို့၏ တစ်ခုတည်းကိုးကွယ်မှုကို ဝန်းရံထားသည်။
သဘာဝအားလုံးတွင်ရှိသော ဘုရားကိုးကွယ်ခြင်း သည် စင်္ကြာဝဠာကိုယ်တိုင်က ဘုရားဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်မှုဆုပ် ကိုင်ထားသည်။
သဘာဝကို ကျော်လွန်၍ ပြင်ပတွင် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားတည်ရှိနေသည်ကို ငြင်းဆိုထားသည်။
ဖြစ်တည်မှုအားလုံး၏ ဘုရားကိုးကွယ်ခြင်းသည် တစ်ဆူတည်း၏ တစ်ခုတည်းသော ကိုးကွယ်ခြင်း ပုံစံဖြစ်ပြီး၊ ဘုရား သည် ဖြစ်တည်ရှိနေမှုအားလုံးဖြစ်သည်ဟုစွဲကိုင်ထားသည်။
သို့သော် စင်္ကြာဝဠာကို ထည့်သွင်းဖော်ပြခြင်းမရှိပါ။
“တစ်ဆူ ဘုရား” သည် တန်ခိုးတော်အနန္တနှင့် အားလုံးသောနေရာများသို့ ရောက်ရှိပျံ့နှံ့နေပြီး၊ စင်္ကြာဝဠာသည် ဘုရား၏ တစ်စိတ် တစ်ပိုင်းသာဖြစ်သည်။
ဘုရားသည်စိတ်တွင် ထာဝရတည်မြဲနေခြင်းနှင့် အားလုံးကို ကျော်လွန်နိုင်ခြင်း၊ နှစ်မျိုးစလုံးဖြစ် သည်။
အကောင်အထည်ရှိသော တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်းကို အချို့သော တိုင်းရင်းအာဖရိက ဘာသာရေးများတွင် တွေ့ရ ပြီး၊ ဘုရားအများအပြားသည် တစ်ခုတည်းသော အခြေခံအနှစ်သာရ၏ အမျိုးမျိုးကွဲလွဲနေသော ပုံစံများဖြစ်သည် ဟု ခံယူထားသည်။
သုံးပါးတစ်ဆူသောဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်း သည် ဘုရားတစ်ဆူကိုသာ ယုံကြည်ပြီး၊ ထိုဘုရားသည် ထူးခြားဂုဏ်ရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးဖြစ်သည်။
ခမည်းတော်၊ သားတော်နှင့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ဘုရား။
နှစ်မျိုးကိုးကွယ်ခြင်းနှင့်ခြားနားချက် အပေါ်ယံတွင် တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်းသည် နတ်ဘုရားအများအပြားကို ယုံကြည်သည့် တစ်ပါးမကသော နတ်ဘုရားများကိုကိုးကွယ်ခြင်း နှင့် ခြားနားလျက်ရှိသည်။
သို့သော်လည်း တစ်ပါးမကသော နတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ခြင်းသည် ပြည့်စုံသော တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်း နှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစည်း၍ ရနိုင်သည်။
ပြည့်စုံသော တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်း တင်ပြထားသည်မှာ အားလုံး သော ဘုရားများသည် တစ်ဆူတည်းသော ဘုရား၏အမည်အမျိုးမျိုး သို့မဟုတ် ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြစ်သည်။
ဤချဉ်းကပ်မှု သည် ဟိန္ဒူဘာသာတွင်လည်း တွေ့မြင်နေကျဖြစ်သည်။
ဥပမာ- စမာတီဇင်၊ အခြားတစ်ဘက်တွင် မပြည့်စုံသော တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်းသည် တစ်ပါးမကသော နတ်ဘုရားတို့ကိုကိုးကွယ်ခြင်းကို တက်ကြွစွာဆန့်ကျင်သည်။
တစ်ဆူတည်းသောဘုရားကို ကိုးကွယ် ခြင်း သည်ရံဖန် ရံခါ ကိုးကွယ်မှု နှစ်မျိုး (နှစ်မျိုးကိုးကွယ်ခြင်း)နှင့်ခြားနားသည်။
သို့သော်လည်း၊ဂနော့စ်တစ်ဇင်ကဲ့သို့နှစ်မျိုးကိုးကွယ်ခြင်းဘာသာရေးပညာများတွင် ဘုရားနှစ်ဆူသည် ညီမျှသည့် အဆင့်မဟုတ် ကြပဲ၊ ဂနော့စ်တစ် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ အခန်းကဏ္ဍသည် ဘုရားနှင့် တန်းတူခေါ်ဆိုနိုင်သည့် နှစ်ဦးဂိုဏ်းချုပ်ထက်ခရစ်ယာန်ကျမ်းစာတွင်ပါရှိသည့် စေတန် (မာရ်နတ် ) နှင့်ပို၍ နီးစပ်သည်။
(သဘာဝအားလုံးတွင်ရှိသော ဘုရားကိုးကွယ်ခြင်း ဟန်ပန်တွင်၊ ထိုဘုရားမျိုးကို ပလာရိုးမား အဖြစ် ကိုယ်စား ပြုတင်ပြထားသည်။
) ရည်ညွှန်းကိုးကား http://en.wikipedia.org/wiki/Monotheism Category:ဘာသာရေး Category:ကိုးကွယ်မှု။
ဘိန်းသည် ဘိန်းသီးမှ ရရှိသော အဆီဖြစ်သည်။
ဘိန်းပင်မှ ဖေဖော်ဝါရီလ ကုန်လောက်တွင် ပန်းများ ပွင့်၍ မိုးမကျမီ အသီးများကောင်းစွာ ကြီးရင့်ကြသည်။
ဘိန်းပင်သည် ပန်းပင်အရွယ် အပင်ငယ်ကလေးများ ဖြစ်သည်။
ပန်းပွင့်များမှာ ဆွတ်ဆွတ်ဖြူ၍ အသီးများမှာ အစိမ်းရောင်ဖြစ်သည်။
ဘိန်းပင်သည် စွတ်စိုသော ရာသီဥတုကို ခံနိုင်ရည်မရှိသည့်အတွက် ဘိန်းသီးများမှ ဘိန်းဆီကို မိုးမကျမီ ထုတ်ယူကြရသည်။
ဘိန်းဆီ ထုတ်ယူပုံမှာ ဘိန်းသီးများ၏ အခွံပေါ်၌ ခြစ်ကြောင်းကလေးများ ပြုလုပ်ပေးရ၍၊ ထိုခြစ်ကြောင်းများမှ ထွက်လာသော ပန်းရောင်ဖြစ်သည့် စေးကပ်ကပ် အဆီကို သိမ်းဆည်းယူရသည်။
ဘိန်းခင်း အလုပ် သမားတို့သည် ၂ ရက်ခြား ၃ ရက်ခြားတစ်ခါ ပင်တိုင်းစေ့ လိုက်ပြီးလျှင် ဘိန်းသီးများကို ခြစ်ပေးရ၍၊ ၂ ကြိမ် မှ ၆ ကြိမ်အထိ ထိုကဲ့သို့ခြားပြီး ခြစ်ပေးရသည်။
ဘိန်းသီးများမှရသော ဘိန်းဆီကို ခွက်ပြားကြီးများတွင်ထည့်၍ ရက်သတ္တ ၄ ပတ်ခန့်နေပူလှန်းပေးသောအခါ ရေခြောက်ခန်းသွားသည့်အတွက် ပျစ်ခဲလာသည်။
ထိုနောက် ပျစ်ခဲနေသော အဆီကို နယ်ပေးရ၍ အလုံးများ ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ဘိန်းလုံးများကို လုံးဝ သွေ့ခြောက်သွားသည်အထိ နေပူတွင် ထပ်တလဲလဲ လှန်လှောပြီး လှန်းပေးရပြန်သည်။
သွေ့ခြောက်သွားသောအခါ ဘိန်းလုံးများကို သေတ္တာများတွင်ထည့်၍ ကာလအတော်ကြာအောင် သိမ်း ဆည်းထားလိုက်လေသည်။
ဘိန်းသည် ဆေးဝါးဘက်၌ အလွန်အဖိုးတန် အသုံးဝင်သော ပစ္စည်းဖြစ်သော်လည်း၊ ဘိန်းစားသူ ဘိန်းရှူသူများတွက် အကြီးအကျယ် တိတ်တိတ်ပုန်း ဘိန်းကုန်ကူးမှုများ ရှိခဲ့လေသည်။
ဘိန်းကုန်ကူးသည့် ကိစ္စကို လက်ဝါးကြီးအုပ်လိုမှုကြောင့် ရှေးက ပြည်ထောင်းချင်းချင်း စစ်မက်များပင် ဖြစ်ပွားခဲ့ရဖူးလေသည်။
ဘိန်းသည် လူကို အကျင့်စာရိတ္တများ ပျက်ပြားစေခြင်း၊ စိတ်ဓာတ်ညံ့ဖျင်းစေခြင်း၊ ကျန်းမာရေးချို့တဲ့စေခြင်းစသော ဆိုးကျိုး များကို ပေးတတ်သဖြင့် နိုင်ငံတိုင်းရှိ အစိုးရများက ဘိန်းရောင်းဝယ် သုံးစွဲရေးကို ဥပဒေများဖြင့် ကြပ်မတ်ကာ ကွယ်ထားကြရသည်။
အထူးသဖြင့် တရုတ်နိုင်ငံတွင် ယခင်က ဘိန်းစားသူ ဘိန်းရှူသူ အလွန်ပေါများသည့် အတွက် ဥပဒေဖြင့် ပြင်းထန်စွာ အရေးယူ ပိတ်ပင်ခဲ့ရပေသည်။
ဤသို့အစိုးရ အသီးအသီးက အရေး ယူလျက် ရှိသော်လည်း တိတ်တိတ်ပုန်း ဘိန်းကုန်ကူးသူများနှင့် တိတ်တိတ်ပုန်း ဘိန်းစားသူ ဘိန်းရှူသူများကား ကမ္ဘာအနှံ့တွင် ရှိမြဲရှိကြသေး၏။
သို့သော် ဘိန်းဖြတ်ဆေးရုံများတွင် ကုသပျောက်ကင်းသူများလည်း အများပင် ရှိပေသည်။
ဘိန်းသည် အလွဲသုံးစား ပြုသူတို့ကိုအကျိုးယုတ်စေ နိုင်သည် မှန်သော်လည်း၊ ဆေးဖက်တွင်မူ လူတို့၏ ရောဂါ ဝေဒနာ သက်သာရေးအတွက် အထူးပင် အသုံးဝင်သည်။
ဆေးဖက်တွင် အသုံးပြုပုံမှာ ဘိန်းမှ ဖော်စပ်ရရှိသော အိုပီယိတ်ခေါ် ဆေးတစ်မျိုးကို အိပ်မပျော် နိုင်လောက်အောင် ဝေဒနာ ပြင်းထန်နေသော လူနာတို့၏ ကိုယ်တွင်းသို့ထိုးသွင်း ပေးရသည်။
ထိုအခါ ဘိန်းအရှိန်ကြောင့် ခံစားနေရသည့် ဝေဒနာသက်သာပြီးလျှင် လူနာမှာ ကောင်းစွာ အိပ်ပျော် သွားတော့သည်။
ကမ္ဘာတွင် ဘိန်းကို အကြီးအကျယ် စိုက်ပျိုးသော နိုင်ငံများမှာ အိန္ဒိယ၊ အီရန်၊ တူရကီ၊ မက်ဆီဒိုးနီးယား၊ ဗူလဂေးရီးယား၊ အီဂျစ်၊ အာရှမိုင်းနားနှင့် တရုတ်နိုင်ငံတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဘိန်းခင်းများကို မစိုက်ပျိုးမီ ကောင်းမွန်စွာ ပြုပြင်ပေးရ၍ အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဂင်္ဂါမြစ်ရိုးတစ်လျှောက်တွင် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော မြေပြန့်ပေါ်၌ စိုက်ပျိုးထားသော ဘိန်းခင်းကြီးများကို တွေ့နိုင်ပေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၈) ဘိန်း (ဘိန်းပင်မျက်ရည်၊ achrymapapaveris) သည် ခြောက်သွေ့သော အစေးဖြစ်ပြီး၊ ဘိန်းပင်များ (Papaversomniferum) မှ ရရှိသည်။
ဘိန်းတွင် မော်ဖင်းဓာတ် (ဘိန်းပါသည့် နိုက်ထရိုဂျင် အော်ဂဲနစ်ဒြပ်ပေါင်း) ၁၂ ရာခိုင်နှုန်း အထိပါဝင်ပြီး၊ ဓာတုဗေဒနည်းဖြင့် အဖန်ဖန်လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့်၊ တရားမဝင်မူးယစ်ဆေး ရောင်းဝယ်ရေးအတွက် ဟီးရိုးအင်းကို ထုတ်လုပ်ပေးသည်။
အစေးတွင် ကိုဒိန်းနှင့် မူးယစ်ပစ္စည်း မပါသည့် နိုက်ထရိုဂျင် ဩဂဲနစ်ဒြပ်ပေါင်းများ ဖြစ်ကြသော ပါပါဗာရင်း၊ သီဘိန်းနှင့် နော်စ်ကပင်းတို့ ပါဝင်သည်။
အစေးကို မရင့်မှည့်သေးသော ဘိန်းသီး(အသီး)အား ခြစ်ခြင်း (သို့မဟုတ် “အစင်းကြောင်းများ” လုပ်ခြင်း)ဖြင့် ၊ အစေးထွက်လာ ပြီး၊ စေးထန်းထန်း အညိုရောင်အစေးများကို အခြောက်ခံခြင်းမှရရှိသည်။
မီကိုနီယမ် (Meconium) သည် ဘိန်းပင်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများ သို့မဟုတ် ဘိန်းပင်များ၏ မတူညီမျိုးကွဲများမှ ပြုလုပ်ရရှိသည့် ပစ္စည်းများနှင့် ဆက်စပ်နေ သည်ဟု သမိုင်းအရ ရည်ညွှန်းထားသည်။
ခေတ်သစ်ဘိန်းထုတ်လုပ်မှု ခေတ်သစ် ဘိန်းထုတ်လုပ်မှုသည် ထုတ်လုပ်မှု နှစ်တစ်ထောင်၏ အမြင့်ဆုံး တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးမှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ ယင်းတို့အထဲတွင် အပင်၏မော်ဖင်းဓာတ်ပါဝင်မှု၊ ထုတ်ယူမှုနှင့် အဆင့်ဆင့်ပြုပြင်မှု နည်းပညာများနှင့် သုံးစွဲမှုနည်းပညာများ သည်ပို၍အစွမ်းထက်မှု ဖြစ်လာစေသည်။
အစားအစာ၊ မေ့ဆေးနှင့် ရိုးရာဓလေ့ ကိစ္စရပ်များအတွက် ဘိန်းပင်စိုက်ပျိုးမှုသည် အနည်းဆုံး ကျောက်ခေတ်နှောင်းပိုင်း ကာလများမှ စတင်ခဲ့သည်။
ဆူမာရီးယန်း၊ အက်ဆီးရီးယန်း၊ အီဂျစ်ရှင်း၊ မီနိုအန်း၊ ဂရိ၊ ရောမ၊ ပါရှင်းနှင့် အာရပ်အင်ပိုင်ယာများနိုင်ငံများ၊ တစ်နိုင်ငံချင်းသည် ဘိန်းသုံးစွဲမှုကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။
ဘိန်းကို ထိုအချိန်က အလွယ်တကူ ရရှိခဲ့ပြီး၊ နာကျင်မှု သက်သာစေရန် အစွမ်းထက်သည့် ဂုဏ်သတ္တိရှိ၍၊ ကြာရှည်သော ခွဲစိတ်မှု ကိစ္စရပ်များတွင် အသုံးပြုရန်၊ ရှေးခေတ် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်များအား ခွင့်ပြုခဲ့သည်။
ဘိန်းကို ရှေးခေတ်က အများစု လေးစားလောက်သော ဆေးပညာ ကျမ်းစာအုပ်များတွင် ဖော်ပြထားပြီး အီဘာပါပီရပ်စ်နှင့် ဒိုင်အိုစကိုရိုက်၊ ဂဲလင့်နှင့် အေဗွီဆင်းနားတို့၏ ရေးစာများတွင်လည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။
မော်ဖင်းနောက် ပေါ်လာသည့် ဆေးများမပေါ်သေးမှီ၊ မပြုပြင်ရသေးသော ဘိန်းကို ဆေးဘက်တွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သုံးလာခဲ့သည်မှာ အမေရိကန်ပြည်တွင်းစစ် တစ်လျှောက်အထိ ဆက်တိုက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
တရုတ်ပြည်သို့ဘိန်းဝင်ရောက်လာပုံ မော်ဖင်းနှင့် နောက်ပေါ်သည့် ဆေးများကို တိတိကျကျ ထိန်းချုပ်ထားသည့်ဆေး အချိန်အဆတိုင်း ထိုးသွင်းနိုင်ခဲ့သည်။
တရုတ်ပြည်တွင် ၁၅ ရာစုနှစ်မှစပြီး၊ ဘိန်းကို အပန်းဖြေသဘောဖြင့် သုံးစွဲလာခဲ့သော်လည်း၊ ပစ္စည်းရှားပါး မှုနှင့် ဈေးကြီးမှုတို့ကြောင့် အကန့်အသတ်ရှိခဲ့သည်။
ဆေးရှုရန်အတွက် ဆေးရွက်ကြီးနှင့် ရော၍သုံးစွဲခဲ့သည့် ၁၇ ရာစုနှစ်တွင် ဘိန်းကူးသန်းရောင်းဝယ်မှုသည် ပိုမို၍ ပုံမှန်ဖြစ်လာပြီး၊ ဘိန်းစွဲမှုကိုပါ ပထမဦးဆုံး သိမြင်မှတ်သား လာခဲ့သည်။
ဘိန်းပိတ်ပင်တားမြစ်မှုကို တရုတ်ပြည်တွင် ၁၇၂၉ မှ စတင်ခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်း၊ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာ နီးပါးအတွင်း ဘိန်းသုံးစွဲမှုမှာ တိုးတက်မြင့်မားလာခဲ့သည်။
တရုတ်ပြည်သည် ဗြိတိသျှနှင့် ကုန်သွယ်မှုပြုရာတွင် ငွေပေးငွေယူရှင်းတမ်း ၌ ပိုငွေပြခဲ့ပြီး၊ ဗြိတိသျှတို့ ၏ ငွေဒင်္ဂါများကို လျော့နည်းလာစေသည်အထိ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဗြိတိသျှသည် တရုတ်ပြည်ဘိန်းသုံးစွဲမှုကို အားပေးခြင်းဖြင့်၊ ၎င်း၏ကုန်သွယ်ရေး ချိန်ခွင်လျှာညီမျှစေရန်အတွက် ဗြိတိသျှထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင်ရှိသော အိန္ဒိယပြည်နယ်များမှ တစ်ဆင့် တရုတ်ပြည်သို့ဘိန်းများ တင်သွင်းဖြန့်ဝေခဲ့သည်။
တရုတ်ပြည်ဘုရင်သည် ပြည်တွင်း၌ ဘိန်းများစီးဝင်နေမှုကို ရပ်တန့်ရန်အတွက်၊ ဘိန်းအမြောက်အမြားကို ဖမ်းဆီးသိမ်းပိုက်လိုက်သဖြင့် ၊ ဘိန်းစစ်ပွဲများ ၁၈၃၉ တွင် တစ်ကြိမ် နှင့် ၁၈၅၈ တွင် တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်ဖြစ်ပွားရသည်အထိ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ ထိုစစ်ပွဲတွင် ဗြိတိသျှမှ တရုတ်ပြည်အပေါ် အင်အားသုံး၍ တစ်တိုင်းပြည်လုံးသို့ ဘိန်းများကို ကူးသန်းရောင်းဝယ်စေခဲ့သည်။