kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
(၄) ငါသည် မမြတ်သော အကျင့်ကိုကျင့်သူ မဖြစ်စေရ။
မြတ်သော အကျင့်ကိုကျင့်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၅) ငါသည် လိမ်ပြောတတ်သူ မဖြစ်စေရ။
အမှန်အတိုင်း ပြောတတ်သာ ဖြစ်ရမည်။
(၆) ငါသည် ကုန်းတိုက်စကား ပြောတတ်သူ မဖြစ်စေရ။
ကုန်းတိုက်စကားပြောခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်သူ ဖြစ်ရမည်။
(၇) ငါသည် ရိုင်းပျသောစကား ပြောတတ်သူ မဖြစ်စေရ။
ယဉ်ကျေးစွာ ပြောတတ်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၈) ငါသည် အကျိုးမရှိသော စကားမျိုး ပြောတတ်သူ မဖြစ်စေရ။
အကျိုးရှိသော စကားကို ပြောဆိုသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၉) ငါသည် သူတပါး၏ ပစ္စည်းကို လိုချင်စိတ်ရှိသူ မဖြစ်စေရ။
သူတပါး၏ ပစ္စည်းကို မလိုချင်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၁၀) ငါသည် သူတပါး ပျက်စီးအောင် လုပ်ချင်သူ မဖြစ်စေရ။
သူတပါးအပေါ် မေတ္တာထားသူသာဖြစ်ရမည်။
(၁၁) ငါသည် မှားယွင်းသော အယူဝါဒရှိသူ မဖြစ်စေရ။
မှန်သော အယူဝါဒရှိသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၁၂) ငါသည် မှားယွင်းသော စိတ်ကူးရှိသူ မဖြစ်စေရ။
မှန်သော စိတ်ကူးရှိသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၁၃) ငါသည် စကားအရာ မှားယွင်းသူမဖြစ်စေရ။
စကားအရာ မှန်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၁၄) ငါသည် ပြုလုပ်သည့်အရာ မှားယွင်းသူ မဖြစ်စေရ။
ပြုလုပ်သည့်အရာ မှန်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၁၅) ငါသည် အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းအရာ မှားယွင်းသူ မဖြစ်စေရ။
မှန်ကန်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၁၆) ငါသည် မှားယွင်းသော အားထုတ်မှု ရှိသူ မဖြစ်စေရ။
မှန်သော အားထုတ်မှု ရှိသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၁၇) ငါသည် အကုသိုလ်မှု၌ သတိရသူ မဖြစ်စေရ။
ကုသိုလ်မှု၌ သတိရသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၁၈) ငါသည် အကုသိုလ်၌ စိတ်စိုက်သူ မဖြစ်စေရ။
ကုသိုလ်၌ စိတ်စိုက်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၁၉) ငါသည် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များသူ မဖြစ်စေရ။
မှန်ကန်သော ဉာဏ်အမြင်ရှိသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၂၀) ငါသည် အတုအယောင်လွတ်မြောက်သူ မဖြစ်စေရ။
အစစ်အမှန်လွတ်မြောက်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၂၁) ငါသည် ပျင်းရိထိုင်းမှိုင်းသူ မဖြစ်စေရ။
တက်ကြွလန်းဆန်းသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၂၂) ငါသည် စိတ်ပျံ့လွင့်သူ မဖြစ်စေရ။
စိတ်တည်ငြိမ်သူသာဖြစ်ရမည်။
(၂၃) ငါသည် ချီတုံချတုံ မပြတ်သားသူ မဖြစ်စေရ။
ဆုံးဖြတ်ချက် ပြတ်သားသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၂၄) ငါသည် စိတ်တိုတတ်သူ မဖြစ်စေရ။
စိတ်ရှည်တတ်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၂၅) ငါသည် ရန်ငြိုးထားတတ်သူ မဖြစ်စေရ။
ခွင့်လွှတ်တတ်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၂၆) ငါသည် ကျေးဇူးကန်းတတ်သူ မဖြစ်စေရ။
ကျေးဇူးသိတတ်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၂၇) ငါသည် သူတပါး၏ အရည်အချင်းကို အသိအမှတ် မပြုသူ မဖြစ်စေရ။
အသိအမှတ်ပြုတတ်သူသာ ဖြစ်ရမည် (၂၈) ငါသည် သူတပါး၏ အောင်မြင်မှုကို မနာလိုသူ မဖြစ်စေရ။
ဝမ်းသာနိုင်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၂၉) ငါတို့သည် ကိုယ့်ဖို့သာ ကြည့်တတ်သူ တစ်ကိုယ်ကောင်းသမား မဖြစ်စေရ။
သူတပါးအတွက်လည်း နားလည်သူ ဖြစ်ရမည်။
(၃၀) ငါသည် သူတော်ကောင်းယောင်ဆောင်သူ မဖြစ်စေရ။
ရိုးသားဖြောင့်မတ်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၃၁) ငါသည် လှည့်စားတတ်သူ မဖြစ်စေရ။
ပွင့်လင်းရိုးသားသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၃၂) ငါသည် ခက်ထန်မာကြော သဘောထားတင်းမာသူ မဖြစ်စေရ။
သဘောထားနူးညံ့ပျော့ပျောင်းသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၃၃) ငါသည် ဘဝင်မြင့်သူ မဖြစ်စေရ။
ဆက်ဆံရေး ပြေပြစ်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၃၄) ငါသည် ပြောရဆိုရ ခက်ခဲသူမဖြစ်စေရ။
ပြောရဆိုရ လွယ်ကူသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၃၅) ငါသည် မကောင်းသော အပေါင်းအသင်းရှိသူ မဖြစ်စေရ။
မိတ်ကောင်းဆွေကောင်းပေါင်းတတ်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၃၆) ငါသည် ယစ်မူးမေ့လျော့သူ မဖြစ်စေရ။
ကောင်းမှု၌ သတိရှိသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၃၇) ငါသည် ကောင်းမှုအရာတွင် ယုံကြည်ကင်းမဲ့သူ မဖြစ်စေရ။
ယုံကြည်သူ စိတ်ဝင်စားသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၃၈) ငါသည် မကောင်းမှု ဒုစရိုက်အရာတွင် မရှက်တတ်သူ မဖြစ်စေရ။
မကောင်းမှုဒုစရိုက်တို့မှ ရှက်တတ်သူ ဖြစ်ရမည်။
(၃၉) ငါသည် မကောင်းမှုကို မကြောက်တတ်သူ မဖြစ်စေရ။
မကောင်းမှု ပြုရမှာ ကြောက်တတ်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၄၀) ငါသည် အကြားအမြင်သုတ ကင်းမဲ့သူ မဖြစ်စေရ။
အကြားအမြင်သုတ များသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၄၁) ငါသည် ပျင်းရိသူ မဖြစ်စေရ။
ထကြွလုံ့လ ဝီရိယရှိသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၄၂) ငါသည် သတိကင်းမဲ့သူ မဖြစ်စေရ။
အစဉ်သတိရှိသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၄၃) ငါသည် ပညာကင်းမဲ့သူ မဖြစ်စေရ။
အသိပညာ ကြွယ်ဝသူသာ ဖြစ်ရမည်။
(၄၄) ငါသည် မမှန်ကန်သည့် ကိုယ်ပိုင်အမြင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသူ၊ စွန့်လွှတ်ရန်ခက်သူ မဖြစ်စေရ။
ဆုပ်ကိုင်မထားသူ၊ စွန့်လွှတ်ရန်လွယ်သူသာ ဖြစ်ရမည်။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ မြတ်သောအလုပ်အကျွေးဖြစ်သော ဥတ္တရာဒါယိကာမ။
ဥတ္တရာ နန္ဒမာတာ စ၊ အဂ္ဂါ ဟေဿန္တုပဋိကာ။
ဗုဒ္ဓဝံ၊ ၃၁၂။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၄၅။
ဗုဒ္ဓဝံ၊ဋ္ဌ၊၁၁၈။
(၎င်းပါဠိတော်၌ ဟေဿန္တိဟု ဗဟုဝုစ်ကြိယာရှိခြင်း အခြားသော မြတ်စွာဘုရားတို့၏ မြတ်သောအလုပ်အကျွေး ဒါယကာ ဒါယိကာမတို့ကိုလည်း နှစ်ဦးစီ, နှစ်ဦးစီ ပြထားခြင်းတို့ကြောင့် ဥတ္တရာတစ်ဦး, နန္ဒမာတာတစ်ဦး ဟု နှစ်ဦးခွဲရသည်။
ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၁၆-၌ ပြဆိုထားသော ခုဇ္ဇုတ္တရာနှင့်, ဝေဠုကဏ္ဍကီနန္ဒမာတာ တို့ပင် ဖြစ်ဖွယ်ရှိပါသည်။
ဈာယီဧတဒဂ်ရ ဒါယိကာမ နန္ဒမာတာသည် ဥတ္တရာ၏ ဝိသေသနသာဖြစ်၍ ဥတ္တရာတစ်ဦးတည်းသာဖြစ်သည်။
(ဗုဒ္ဓဝံ၊ ၃၁၂။
ဗုဒ္ဓဝံ၊ဋ္ဌ၊၁၁၀။
) အံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၄၅-၇။
ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၉၆၊ ၂၀၂ တို့လည်း ကြည့်။
ဈာယီနံ ယဒိဒံ ဥတ္တရာ နန္ဒမာတာ။
အံ၊၁၊၂၇။
ဥတ္တရာ ပန ဥပါသိကာ ရာဇဂဟေ မဟဒ္ဓနဿ ပုဏ္ဏဿ သေဋ္ဌိဿ ဓီတာ။
ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၈၆။
ဝေဠုကဏ္ဍကီ မြို့သူ ဝေဠုကဏ္ဍကီ မြို့သူ နန္ဒမာတာ အမျိုးသမီးသည်အံ့ဘွယ် ၇-ပါးနှင့် ပြည့်စုံ၏။
အံ၊၂၊၂၉၅၊ ၄၄၄။
ပိဋကတ် ၃-ပုံဆောင် အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်၏။
သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၀၁။
) တေန ခေါ ပန သမယေန ဝေဠုကဏ္ဍကီ နန္ဒမာတာ ဥပါသိကာ — ဒက္ခိဏံ ပတိဋ္ဌာပေတိ။
အံ၊၂၊၂၉၅။
(၄၄၅။
အံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၀၇၊ ၁၆၉။
ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၁၆)။
ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၏ တောင်အရပ်ရှိ ဝေဠုကဏ္ဍကီမြို့တွင် ဘုံခုနစ်ဆင့်ရှိ ပြဿာဒ်ထက်ဝယ်နေထိုင်သည့် သူဌေးမဖြစ်လေသည်။
သားဖြစ်သူ၏ အမည် နန္ဒလုလင်ကို အကြောင်းပြု၍ နန္ဒမာတာဟု တွင်သည်။
မဟာရာဇ်နတ်မင်းကြီးက ပူဇော်ခြင်း ဘုံပြဿာဒ်ပေါ်ဝယ် နန္ဒမာတာသည် မိုးသောက်ယံချိန်ကာလတွင် ဈာန်သမာပတ်ဝင်စား၍ နေလျှင် ကောင်းမည်လော၊ ဘုရားရှင်၏ တရားတော်များကို ရွတ်ဖတ်သရဇ္ဈာယ်လျှင် ကောင်းမည်လောဟု စဉ်းစားလေသည်။
ဈာန်ချမ်းသာထက် တရားတော်တို့ကို ရွတ်ဖတ်သရဇ္ဈာယ်ပါက ပို၍မြတ်၏ဟု တွေးကာ ပါရာယနသုတ္တန်ကို ရွတ်ဖတ်ပူဇော်လေ၏။
ပါရာယနသုတ္တန်သည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ရှိ ပါသာဏစေတိယကျောင်းတော်တွင် မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားခဲ့သည့် တရားတော် ဖြစ်သည်။
ရသေ့တစ်ဆယ့်ခြောက်ယောက်တို့ကမေးသည့်ပြဿနာများကို ဖြေကြားတော်မူ၍ ရသေ့ ၁၆၀၁၇ ယောက်နှင့်တကွ တစ်ဆယ့်လေးကုဋေသော ပရိသတ်တို့ကိုချေချွတ်တော်မူခဲ့သည် ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်တွင် ဝေဿဝဏမဟာရာဇ်နတ်မင်းကြီးသည် ကောင်းကင်ထက်ဝယ် ယာဉ်ကြီးကို စီးကာ မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ပြဿနာအမေးသွားရာ နန္ဒမာတာ၏ တရားရွတ်ဖတ်သံကို ကြားသော် ရပ်တန့်ကာ တရားပြီးဆုံးသည်အထိ နာယူ၏။
တရားပြီးသောအခါ နှမကြီး အံ့ဖွယ်ဖြစ်ပေစွ ဟု ကောင်းချီးပေး၏။
မြတ်စွာဘုရားဟောတော်မူသည့် တရားတော်တို့မှာ ကောင်းမွန်လှပေသည်။
နှမကြီး၏ နာယူမှတ်သားကာ ရွတ်ဖတ်သံသည် အလွန်သာယာပေသည်ဟု ပြောကာ သာဓုခေါ်လေသည်။
ကောင်းချီးပေးသံကို ကြားသည့်အခါ နန္ဒမာတာသည် လေသာနန်းတံခါးဝသို့ထွက်ကာ မည်သူဖြစ်သည်ကို မေး၏။
နတ်မင်းကြီးလည်း မေးသည်ကို ဖြေကြား၏။
နတ်မင်းကြီးသည် သောတာပန်ဖြစ်၍ နန္ဒမာတာသည် အနာဂါမ်ဖြစ်သောကြောင့် နှမကြီးဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
နန္ဒမာတာလည်း မိမိ၏ တရားရွတ်ဖတ်ရသည့် ကုသိုလ်အစုတို့ကို နတ်မင်းကြီးကို အမျှပေးဝေကြောင်း ပြောလေ၏။
နတ်မင်းကြီးလည်း မနက်ဖြန်တွင် ရှင်သာရိပုတ္တရာနှင့် ရှင်မောဂ္ဂလန်တို့နှင့်အတူ သံဃာတော်များ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်မှ ဒေသစာရီကြွတော်မူလာမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအခါ အရှင်သူမြတ်တို့အား ဆွမ်းကျွေးမွေးလှူဒါန်းကာ မိမိကိုလည်း အမျှပေးဝေပေးပါရန် ပြောလေသည်။
ပါရယနသုတ္တန်ကို ရွတ်ဖတ်ဟောကြားခြင်း၊ မိမိလည်းနာကြားခဲ့ရသည့်အတွက် သလေးစပါးနီကျီး ၁၅၅၀ ကို ဆောက်လုပ်ပေးခဲ့သည်။
နှမကြီး အသက်ရှိသရွေ့ စပါးကျီတို့သည် ယူရာမထင် ပြည့်စေသတည်းဟု အဓိဋ္ဌာန်ခဲ့သည်။
နန္ဒမာတာလည်း နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် ရှင်သာရိပုတ္တရာနှင့် ရှင်မောဂ္ဂလန်တို့နှင့်အတူ သံဃာတော်တို့ကို ဆွမ်းဖြင့် လှူဒါန်းလေသည်။
နန္ဒမာတာ၏ အာနုဘော်တော်များ (၁) သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော အာစာရသီတင်းအကျင့်ဖြင့် ပြည့်စုံခြင်း။
(၂) အခါခပ်သိမ်း နေ့လွဲညစာမစား၊ ရှောင်ကြဉ်နိုင်သော အကျင့်လည်းရှိခြင်း။
(၃) မြတ်စွာဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူသမျှ တရားတော်များဖြစ်သည့် ပိဋကတ်သုံးပုံကို အလေ့အကျက်ဆောင်ရွက်နိုင်ခြင်း။
(၄) အကျွတ်သုံးတန်ရလျက် ဈာန်သမာပတ်ချမ်းသာနှင့် ပြည့်စုံသော အနာဂါမ်အရိယာ မိန်းမမြတ်အဖြစ် ထင်ရှားခြင်း။
(၅) ကြွယ်ဝချမ်းသာသော အမျိုးသမီးဖြစ်ကာ ၁၂၅၀ သော သလေးစပါးနီကျီကြီးများကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်း။
ထိုစပါးကျီတို့သည် အသက်ရှင်သရွေ့ ယူငင်စားသုံးသော်လည်း ယူရာမျှပင်မထင် ပြည့်မြဲပြည့်နေခြင်း။
ဥပါသိကာမတို့ စံပြု တောင့်တထိုက်သော ဥပါသိကာမ ၂ ယောက် ခုဇ္ဇုတ္တရာဥပါသိကာမ၊ ဝေဠုကဏ္ဍကီရွာသူ နန္ဒသတို့သား၏ မိခင် နန္ဒမာတာ။
(အံ၊၁၊၈၈။
)♦ပိဋကတ်သုံးပုံ သရုပ်စုံအဘိဓာန် နန္ဒမာတာသုတ် အံ-၇-ပါ-၄၄၄၊ အံ-၇-ဋ္ဌ-၁၆၉၊ ၎င်း၏အံ့ဩဘွယ် ၇-ချက်ကို အသျှင်သာရိပုတ္တရာထေရ်အား ၎င်းကိုယ်တိုင် လျှောက်ထားခဏ်း၊ မှတ်သားဖွယ်ကောင်း၏။
အဋ္ဌက ပါရာယနဝဂ်ကို ရွတ်ဆိုခြင်းကြောင့် ဝေဿဝဏ်နတ်မင်းကြီးက သာဓုခေါ်ခန်း။
သုတ္တ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၁၀၁။
܀ပိဋကတ်လမ်းညွှန်[01/637]܀ ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် နန္ဒမာတာသုတ် ကိုးကား Category:ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ Category:အနာဂါမ်များ Category:ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ။
အရူပါဝစဈာန်လေးပါးကို အာရုပ္ပ လေးပါး ဟု ခေါ်သည်။
အရူပါဝစဈာန် လေးပါးတို့မှာ - (၁) အာကာသာနဉ္စယတနဈာန် = အာကာသ ခေါ် ကောင်းကင်ကို အာရုံပြုသည်။
(၂) ဝိညာဏဉ္စယတနဈာန် = အကာသာနဉ္စယတနစိတ်ကို အာရုံပြုသည်။
(၃) အာကိဉ္စညာယတနဈာန် = ဘာမျှမရှိသော နတ္ထိဘောပညတ်ကို အာရုံပြုသည်။
(၄) နေဝသညာနာသညာယတနဈာန် = အာကိဉ္စညာယတနစိတ်ကို အာရုံပြုသည်။
ကာတိယာနီသည်(အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၄၉) မတုန်မလှုပ်ကြည်ညိုသော အရာတွင် အဂ္ဂ အဝေစ္စ ပသန္န ဧတဒဂ် ရလေသည်။
ကာတိယာနီသည် ကုရရဃရမြို့မှ သူဌေးမကြီး ဖြစ်သည့်အလျောက် လောကစည်းစိမ်တွင် ပြည့်စုံပေသည်။
သားကလေးကိုယ်ဝန်အရင့်အမာဖြင့် မိဘတို့ထံသို့ သွား၍ မွေးဖွားရန် ကာတိယာနီသည် နေရပ်ဖြစ်သည့် ကုရရဃရမြို့မှ ရာဇဂြိုဟ်သို့ သွားရာလမ်းတွင် ဖြစ်၏။
ဟေမဝတနတ်မင်းနှင့် သာတာဂီရနတ်မင်းတို့သည် ဘုရားရှင်၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ဆွေးနွေးပြောဆိုသံကို ကြားရရုံဖြင့်ပင် ဗုဒ္ဓါနုဿတိဘာဝနာဖြင့် သောတာပန် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုညတွင်ပင် သားဖြစ်သူ သောဏကို ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
အရွယ်ရောက်လာသောအခါ သောဏသည် ရှင်မဟာကစ္စည်း ထံတွင် ရဟန်းပြုခဲ့သည်။
ရဟန်းတစ်ဝါအရတွင် မြတ်စွာဘုရားရှင်အား ကာမသုတ္တန် ခေါ် အဋ္ဌကဝဂ် အစရှိသော သုတ္တန်ပေါင်း တစ်ဆယ့်ခြောက်သုတ်ကို ရွတ်ဖတ်ပြရာ ဘုရားရှင်က အသံသာယာစွာ ဟောကြားသောအရာဝယ် အသာဆုံး အမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ်ဆုကို ရရှိခဲ့လေသည်။
သာဝတ္ထိမှ ပြန်လာသောသားတော်ရဟန်းအား ကာတိယာနီသည် မြတ်စွာဘုရား ဟောဖော်ရွတ်ပြရသော တရားတော်များကို ပြန်လည်ဟောကြားပေးရန် တောင်းပန်၏။
ရဟန်းလည်း ဟောပြရန် ဝန်ခံလေသည်။
ထိုနေ့ညတွင် သောဏမထေရ်သည် တရားဟောကြားမည်ဖြစ်သောကြောင့် တရားနာရန် မဏ္ဍပ်သို့ သွားလေသည်။
တရားပွဲတွင် တရားနာသူတို့ဖြင့် စည်ကားလျက် ရှိပေသည်။
ကာတိယာနီသည် တရားနာနေစဉ် မိမိ၏ အိမ်တွင် ခိုးသူများ ပစ္စည်းများ ခိုးယူနေသည်ကို အစေခံထံမှ ပြောကြား၍ သိရသော်လည်း တုန်လှုပ်ခြင်း အလျှင်းမရှိ။
တရားတော်၌သာ သက်ဝင်လေသည်။
နောက်တစ်နေ့တွင် ခိုးသူများလည်း ကာတိယာနီ၏ သူတော်ကောင်းစိတ်ဓာတ်တို့ကို သိရ၍ သံဝေဂရကာ ခိုးထားသည့် ပစ္စည်းများကို ပြန်ပေးကာ တောင်းပန်လေ၏။
တရားနာသောညက ခိုးသူထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သူသည် ကာတိယာနီ၏ နောက်တွင် ရှိနေခဲ့ပေသည်။
ကာတိယာနီသည် ခိုးသည်ကို သိ၍ အိမ်ပြန်လာခဲ့ပါက သတ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
ထိုနေ့ညက အရှင်သောဏ၏တရားကို နာကြားရသဖြင့် ခိုးသားငါးရာတို့လည်း ရဟန်းပြုကြသဖြင့်အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ဆိုက်ရောက်ကြလေသည်။
မယ်တော်ဖြစ်သူ ကာတိယာနီသည်လည်း သာသနာတော်ကို မတုန်မလှုပ် သက်ဝင်ယုံကြည်သည့်အရာတွင် အသာဆုံး အမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ်ဆုကို ရရှိခဲ့လေသည်။
နကုလမာတာ သည် ဘုရားရှင်နှင့် အကျွမ်းဝင်သည့် အရာတွင် အဂ္ဂဝိဿသီက ဧတဒဂ် ရ အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။
နကုလမာတာနှင့်အတူ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ နကုလပိတာ သည်လည်း ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သောတာပန် ဖြစ်ခြင်း ဘဝရေစက် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ဘဂ္ဂတိုင်း၊ သုသုမာရဂိရမြို့အနီးရှိ ဘေသကဠာတောအုပ်သို့ ကြွတော်မူလာသည်။
နကုလမာတာတို့ဇနီးမောင်နှံကို ချီးမြှင့်ရန် ကြွတော်မူလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဇနီးမောင်နှံ နှစ်ယောက်တို့သည် အသက်အရွယ် အိုမင်းသော်လည်း သားတော်ဘုရားရှိရာသို့ ကြိုးစားကာ ဖူးမြော်ရန် လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
နကုလမာတာတို့ ဇနီးမောင်နှံသည်ကား ဘဝမခြားဘဲ ဘဝပေါင်းငါးရာတိုင်တိုင် ဘုရားရှင်၏ အဖေ အမေ၊ ဦးလေး ဒေါ်လေး၊ ဘကြီး မေကြီး၊ဦးကြီး အရီး တော်ခဲ့ကြသည်။
တရားနာရခြင်း ဇနီးမောင်နှံတို့သည် ရှေးဘဝက သံယောဇဉ်တို့ကြောင့် မြတ်စွာဘုရားအား ယခုဘဝတွင် သားရင်းသဖွယ် ချစ်ခင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်ကြသည်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်ထံမှောက် ရောက်ကြသောအခါ ဇနီးမောင်နှံတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ရင်းနှီးစွာ ပူဇော်ကြလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်လည်း ဇနီးမောင်နှံတို့ကို တရားဟောကြားလေရာ တရားဆုံးသောအခါ နှစ်ဦးစလုံး သောတာပန် ဖြစ်ကြလေသည်။
နောင်ဘဝတွင်ဆက်တိုင်း ပေါင်းဖက်နိုင်ရန် နကုလမာတာတို့ ဇနီးမောင်နှံသည်လည်း ဘေသကဠာတောအုပ်သို့ နေ့စဉ်ရောက်လာမြဲ ဖြစ်သည်။
သားတော်ဘုရားအား စားသောက်ဖွယ်တို့ဖြင့် လှူဒါန်း၏။
ဝေယျာဝစ္စကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်၏။
တရားတော်များကို နာကြားကာ ဘာဝနာကုသိုလ်များပွားများသည်မှာ ညနေမိုးချုပ်သည် အထိပင် ဖြစ်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ မြတ်စွာဘုရားအား မိမိတို့ ဇနီးမောင်နှံသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် သစ္စာစောင့်သိစွာ ချစ်ချစ်ခင်ခင် ပေါင်းသင်းလာခဲ့သည်မှာ ယနေ့ထက်တိုင် ဖြစ်သည်။
တပည့်တော်တို့သည် ယခုဘဝမှာ မကွဲမကွာ အတူတူ နေလိုသည်။
နောင်ဘဝဆက်တိုင်းလည်း နှစ်ယောက်အတူ ပေါင်းဖက်မြဲ ပေါင်းဖက်လိုပါတယ်ဘုရားဟု နကုလပိတာသည် လျှောက်ထားလေသည်။
နကုလာမာတာသည်လည်း သားတော်ဘုရားထံသို့ ထပ်ဆင့် လျှောက်ထားလေသည်။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားက ဇနီးမောင်နှံတို့သည် ရာသက်ပန် ပေါင်းဖက်လိုပါက တူညီသော သဒ္ဓါ ရှိမည်။
တူညီသောသီလ ရှိရမည်။
တူညီသော ပေးကမ်းစွန့်ကြဲမှု ရှိရမည်။
တူညီသော ဉာဏ်ပညာ ရှိရမည်။
ဤလေးချက်ဖြင့် ပြည့်စုံပါက ဘဝဆက်တိုင်း ပေါင်းဖက်ရမည်ဟု ဟောကြားတော်မူလေသည်။
တန်ဂျရန်း မီးပန်းစက်ရုံပေါက်ကွဲခြင်းသည် ၂၆ အောက်တိုဘာ ၂၀၁၇ တွင် အင်ဒိုနီးရှား၊ တန်ဂျရန်း အုပ်ချုပ်ခံဒေသရှိ မီးပန်းစက်ရုံနှင့် ဂိုဒေါင် ပေါက်ကွဲခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းဖြစ်စဉ်တွင် လူပေါင်း ၄၇ ဦး သေဆုံးသည်။
ပေါက်ကွဲခြင်း မျက်မြင်သက်သေများအရ စက်ရုံဆိုက်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲမှု နှစ်ခု ဖြစ်ပွားကြောင်း၊ ပထမတစ်ခုသည် ဒေသစံတော်ချိန် နံနက် ၁၀ နာရီခန့်တွင် ဖြစ်ပွားပြီး၊ နောက် သုံးနာရီအကြာခန့်တွင် ဒုတိယ ပေါက်ကွဲမှု တစ်ခု ထပ်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုစက်ရုံတွင် မှတ်တမ်းအရ အလုပ်သမား ၁၀၃ ဦး ခန့်အပ်ထားကြောင်း သိရသည်။
စက်ရုံလည်ပတ်သည်မှာ နှစ်လ မပြည့်သေးကြောင်း သိရသည်။
ဆိုက်ဘာစစ်ပွဲ သည် စစ်ပွဲအတွင်းတွင် ကွန်ပျူတာနှင့် ကွန်ရက်များကို ပစ်မှတ်ထားကာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။
ဆိုက်ဘာစစ်ပွဲအတွင်း ထိုးစစ်ဆင်တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ခုခံကာကွယ်သည့် ဆိုက်ဘာတိုက်ခိုက်မှု၊ သူလျှိုလုပ်ဆောင်ချက်များ၊ အဖျက်အမှောင့် လုပ်ဆောင်ချက်များဖြင့် ဆင်နွှဲကြသည်။
ဤတွင် ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ဆောင်ချက်များသည် စစ်ပွဲ ဖြစ်နိုင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားစရာများရှိလာခဲ့သည်။
သို့ပါသော်လည်း နိုင်ငံများသည် ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းများနှင့် ဆိုက်ဘာစစ်ပွဲတွင် ကျူးကျော်သူ၊ ခုခံကာကွယ်သူများအဖြစ် ဆင်နွှဲနိုင်ရန် တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်လာကြသည်။
အဓိပ္ပာယ် ဆိုက်ဘာစစ်ပွဲဆိုသည်မှာ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံက အခြားသော နိုင်ငံ၏ ကွန်ပျူတာနှင့် ကွန်ရက်များကို ဖျက်ဆီးရန် သို့မဟုတ် နှောင့်ယှက်ရန်အတွက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးသည့် အဖျက်အမှောင့် လုပ်ဆောင်ချက်များ ဖြစ်သည်။
Clarke, Richard A. Cyber War, HarperCollins (2010) အခြားသော တိုက်ပွဲများတွင် နိုင်ငံမဟုတ်သည့် လုပ်ဆောင်သည်များ၊ ကုမ္ပဏီများ၊ အကြမ်းဖက်အုပ်စုများ၊ နိုင်ငံရေး သို့မဟုတ် နိုင်ငံရေး အစွန်းရောက် အဖွဲ့အစည်းများ၊ နိုင်ငံတကာ ပြစ်မှုဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းများကလည်း ပါဝင်ဆင်နွှဲကြပေသည်။
အချို့သော အစိုးရများသည် ဆိုက်ဘာစစ်ပွဲဆင်နွှဲရမှုကို စစ်တပ်တစ်ခုလုံးတွင် တသီးတခြား ခွဲထုတ်၍ မရသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု အနေဖြင့် လုပ်ဆောင်လာကြသည်။
ဆိုက်ဘာစစ်ပွဲတွင် ပါဝင်သည့်စွမ်းရည်များအတွက် အကြီးစား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ဆောင်ရွက်ကြသည်။
Lynn, William J. III. "Defending a New Domain: The Pentagon's Cyberstrategy", Foreign Affairs, Sept/Oct. 2010, pp. 97–108Clapper, James R. "Worldwide Threat Assessment of the US Intelligence Community ", Senate Armed Services Committee, 26 February 2015 p. 1Lisa Lucile Owens, Justice and Warfare in Cyberspace, The Boston Review (2015), available at Poole-Robb, Stuart. "Turkish blackout sparks fears of cyber attack on the West" , ITProPortal.com, 19 May 2015 နှောင့်ယှက်တိုက်ခိုက်သည့် အမျိုးအစားများ ဆိုက်ဘာတိုက်ခိုက်မှု - ချက်ချင်းပင် ပျက်ဆီးမှုများ သို့မဟုတ် နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးမှုများကို ဖြစ်စေနိုင်သည့် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။
ဆိုက်ဘာဖြင့် သူလျှိုလုပ်ဆောင်ခြင်း - အောင်မြင်သည့် ဆိုက်ဘာတိုက်ခိုက်မှု ပြုလုပ်ရန်လိုအပ်သည့် သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိအောင်လုပ်ဆောင်သည်။
မကောင်းသတင်းများ ဖြန့်ဝေရန် လုပ်ဆောင်သည်။
ဝါဒဖြန့်ခြင်း - သတင်းအချက်အလက်များကို ထိန်းသိမ်းချုပ်ကိုင်ရန်နှင့် လူထု၏ အမြင်ကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ရန် ပြုလုပ်သည်။
ပဋာစာရီထေရီ သည် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားလက်ထက် သာသာနာတော်တွင် ဝိနည်းအရာတွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံး၊ အလိမ္မာဆုံး ဧတဒဂ် ရရှိခဲ့သည့် ရဟန္တာမ ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ ဖခင်ဖြစ်သူမှာလည်း သာဝတ္ထိပြည်တွင် ထင်ရှားသည့် မြေပိုင်ရှင်သူဌေးကြီး ဖြစ်သည်။
မျိုးရိုးမှာလည်း မြတ်စွာဘုရားတို့ကဲ့သို့ ခတ္တိယ အနွယ်ဝင် ဖြစ်သည်။
ဖခင်ဖြစ်သူသည် ဗြဟ္မဏပုဏ္ဏားတို့ကို ကိုးကွယ်ယုံကြည် ဆည်းကပ်သူ ဖြစ်လေသည်။
ထိုအချိန်က ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော် ဝယ် တရားရေအေးများ တိုက်ကျွေးနေသော်လည်း ဖခင်ကြီး၏ အယူစွဲ ပြင်းထန်မှုသည် သမီးအပေါ်တွင် သက်ရောက်ခဲ့သည်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ တရားတော်တို့ကို နာကြားချင်ပါလျက် နာကြားခွင့် မရပေ။
အိမ်ထောင်ပြုခြင်း ပဋာစာရီသည် အရွယ်ရောက်လာသည့်အခါ မိမိ၏ အိမ်ရှိ အစေအပါး ဒါသ နှင့် ချစ်ကြိုးသွယ်မိလေသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ဖခင်ဖြစ်သူက မိမိနှင့် ဂုဏ်ရည်တူ သူဌေးသားတစ်ဦးနှင့် လက်ထက်ထိမ်းမြားပေးရန် စီစဉ်ကြလေသည်။
ထိုအချိန်ဝယ် ပဋာစာရီလည်း မိဘနှင့် ချစ်သူကြားဝယ် ဒွိဟဖြစ်ကာ ဗျာများလျက်ရှိသည်။
အဆုံးတွင် မိဘတို့၏ စကားကိုလွန်ဆန်ကာ ချစ်ရသူ ဒါသနှင့် တောရွာများဆီသို့ ခိုးရာလိုက်ပြေးလေသည်။
လင်ဖြစ်သူနှင့် ခွဲခွာရချိန် ဤသို့ဖြင့် ပဋာစာရီတွင် ရင်သွေးရတနာလေးကို လွယ်ထားရသည်။
မကြာမီပင် သားရတနာလေးကို ဖွားမြင်ရမည် ဖြစ်လေသည်။
ထိုအခါ မိန်းမတို့၏ သဘာဝအတိုင်း မိဘရပ်ထံသို့ပြန်ကာ မီးဖွားလိုစိတ် ရှိလာသည်။
ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ပြောပြသည့်အခါ မိမိမှာ ကျွန်ဘဝမှ သခင်မကို ခိုးယူလာခဲ့သည့်အတွက် ယောက္ခမဖြစ်သူနှင့် ရင်မဆိုင်ရဲ ဖြစ်နေသည်။
သို့ဖြစ်သည့်အတွက် မယားဖြစ်သူကို ဖျောင်းဖျပြောဆိုသည်။
သို့သော် ပဋာစာရီသည် လင်ဖြစ်သူ မရှိခိုက် မိဘရပ်ထံသို့ ခိုးထွက်လာခဲ့ရာ ခရီးဆုံးမရောက်ခင် လမ်းခုလပ်ဇရပ်၌ပင် တစ်ယောက်တည်း သားငယ်ရင်သွေးလေးကို ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
ခင်ပွန်းဖြစ်သူလည်း နောက်မှ ရောက်လာကာ ရွာသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သည့်အတွက် ပြန်လာခဲ့သည်။
ဤသို့ပင် ဒုတိယရင်သွေးကိုလည်း ပထမရင်သွေးကဲ့သို့ပင် လမ်းခုလပ်ဇရပ်၌ပင် ဖွားမြင်ခဲ့ရသည်။
သည်တစ်ခါတွင် ဒါသ သည် သာဝတ္ထိသို့ အရောက်သွားကာ မိဘတို့အားတောင်းပန်မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောလေသည်။
မိဘရပ်ထံ မပြန်ခင် ဇရပ်ပေါ်တွင် မီးဖိုရန် ဒါသလည်း တောထဲသို့ ထင်းရှာထွက်သွား၏။
နံနက်လင်း၍ ပြန်မရောက်လာသည့်အတွက် ပဋာစာရီသည် မွေးခါစရင်သွေးကို ရင်ဝယ်ပိုက်ကာ သားအကြီးကို လက်ကဆွဲ၍ ရှာလေသည်။
တောထဲတွင် မြွေဆိပ်တို့ဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ညိုမဲပုပ်ကာ သေဆုံးနေသည့် ဒါသကို မြင်တွေ့ရလေသည်။
ပဋာစာရီလည်း လင်ဖြစ်သူ၏ အလောင်းကို သစ်ရွက်မျှပင် မဖုံးနိုင်ဘဲ စွန့်ခွာခဲ့လေသည်။
သူမ၏ ခြေလှမ်းများသည် မိဘရပ်ထံသို့ ဦးတည်ရွေ့လျားလေသည်။
သားတို့နှင့် ခွဲခွာရခြင်း လင်ဖြစ်သူကို စွန့်ကာ သာဝတ္ထိကို လာရာလမ်းတွင် ချောင်းငယ်ကလေးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ရမည် ဖြစ်၏။
တောင်ကျချောင်းရေဖြင့် ရေတို့သည် စီးဆင်းလျက် ရှိသည်။
ရင်ဝယ်ပိုက်ထားသည့် သားကလေးကို တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ဖြတ်ကူးကာ အနှီးထဲတွင် ထည့်၍ ထားခဲ့သည်။
သားကြီးသည်ကား သည်ဘက်ကမ်းတွင် ဖြစ်၏။
သားငယ်ကို ကူးပေးပြီးမှ သားကြီးကို ကူးပေးရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော် အဖြစ်အပျက်တို့သည် မြန်ဆန်လှ၏။
အနှီးထုပ်ထဲတွင် ရှိသည့် ကလေးငယ်ကို သားတစ်မှတ်ကာ စွန်ကြီးသည် သုတ်ချီလေရာ ပဋာစာရီသည် စွန်ကို အော်ကာ လက်တို့ကို လှုပ်ရမ်းလေသည်။
ဤသည်ကို မြင်သော တစ်ဖက်ကမ်းမှ သားကြီးဖြစ်သူသည် မိမိကို ခေါ်သည်မှတ်ကာ ချောင်းထဲသို့ဆင်းရာ နစ်မြုပ်ကာ မျောပါသွားလေသည်။
ပဋာစာရီသည် မကြာလိုက်သော အချိန်ကလေးတွင် သားနှစ်ယောက်တို့ကိုလည်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရ ပြန်လေသည်။
သာဝတ္ထိသို့ ရောက်လေပြီ ပဋာစာရီလည်း ဆက်လက်ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ သာဝတ္ထိသို့ အရောက် မိဘတို့၏ နေအိမ်ကို အံ့ဩခြင်းများစွာဖြင့် တွေ့ရလေသည်။
မနေ့က မိုးကြီးလေကြီးကျသဖြင့် မိဘနှစ်ပါးစလုံး နေအိမ်ပိကာ သေဆုံးလေပြီ ဖြစ်သည်။
ပဋာစာရီလည်း မိမိ၏ အပေါ်ဝတ်၊ အောက်အဝတ်တို့ကို ချွတ်ကာ သွားမိသွားရာ သွားနေတော့သည်။
(ပဋာ = ခါးဝတ်မပါ၊ ပဋာစာရ = လှည့်လည်သွားလာသူ)။
ဘုရားရှင်နှင့် ဆုံလေပြီ လှည့်လည်သွားလာရင်း ဘုရားရှင်၏ ကျောင်းတော်ရှေ့သို့ ရောက်သွားလေသည်။
လူအများက အမြင်မတင့်သော ပဋာစာရီကို မောင်းထုတ်ကြသည်။
သို့သော် မြတ်စွာဘုရားမူ "ချစ်သမီး ... ပဋာစာရီ"ဟု ခေါ်တော်မူသည်။
ထိုအခါ ပဋာစာရီသည် ကိုယ်ကို ကျုံ့ကာ လက်တို့ဖြင် ရင်ကိုဖုံးထားပြီး ဘုရားရှင်ထံ သွားလေသည်။
ဘေးမှ လူအပေါင်းတို့လည်း သူတို့၏ တဘက်များ စသည်တို့ကို ပေးသဖြင့် အရှက်မှ လုံခြုံရပေသည်။
ဤသို့ဖြင့် ဘုရားရှင်၏ ရှေ့တော်မှောက် တရားတော်များကို ကြားနာရကာ ရဟန္တာမ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဘုရားရှင်ထံမှ ဝိနည်းတို့ကို သင်ယူတတ်မြောက်ခဲ့သည်။
နောင်အခါတွင် ဘုရားရှင်၏ ဝိနည်းအရာတွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံး၊ အလိမ္မာဆုံး ဧတဒဂ် ဆုကိုပင် ရရှိခဲ့သည်။
သောင်ကြီးရွာ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
သရက်ပင်ဆိပ်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ပိုင်ကျုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၅၀ ဖြစ်သည်။
သံတံခါးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ သံတံခါးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၆၉ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သံတံခါးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၂၀ ဦး၊ မ ၄၄၄ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၆၄ ဦးနေထိုင်သည်။
နိဗ္ဗာန်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ နိဗ္ဗာန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၄၈ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ နိဗ္ဗာန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၁၁၉ ဦး၊ မ ၁၂၉၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၄၁၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ဇွဲဘာရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ဇွဲဘာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၃၄ ဖြစ်သည်။
ဒုဋ္ဌဂါမဏိ သည် ဗုဒ္ဓသာသနာတော်တွင် ထင်ရှားသည့် သာသနာပြု မင်းဖြစ်သည်။
သာသနာတော်နှစ် ၃၆၃ ခုနှစ်တွင်ချစ်ဦးညို ရေးသားသည့် ဒုဋ္ဌဂါမဏိ စာအုပ်တွင် သာသနာတော်နှစ် ၃၆၄ ဟု ပါရှိသည်။
သီဟိုဠ်ကျွန်း (ယခု - သီရိလင်္ကာ) တွင် ဘီစီ ၁၆၁ မှ ဘီစီ ၁၃၇ အထိ အုပ်ချုပ်မင်းလုပ်ခဲ့သည်။
မဟာစေတီတော်ကိုလည်း မင်းကြီးကပင် ဦးဆောင်ကာ တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့သည်။
မိဘနှစ်ဦး ခမည်းတော် ကလျာဏီတိဿမင်းကြီး ဖြစ်သည်။
မယ်တော်မှာ ဝိဟာရဒေဝီ မိဖုရားကြီး ဖြစ်၏။
မင်းကြီးနှင့် မိဖုရားတို့သည် ရတနာသုံးပါးကို ကြည်ညိုသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ဂါမဏိ 200px|right|ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်းလက်ထက် အနုရာဓပူရနိုင်ငံ၏ အလံ ကလျာဏီ မိဖုရားကြီးသည် နေ့စဉ် ရဟန်း၊ သာမဏေများ၏ အလုပ်အကျွေးများကို လုပ်ဆောင်ပေး၏။
ကောဋီပဗ္ဗတကျောင်းတော်ဝယ် သီတင်းသုံးနေသည့် သာမဏေငယ်လေးသည် နာမကျန်း ဖြစ်လျက်ရှိသည့်အတွက် မိဖုရားကြီးက ပြုစုလျက် ရှိသည်။
သာမဏေငယ်လေးသည် ဘဝ၏ နောက်ဆုံးအချိန်သို့ ရောက်လာပြီ ဖြစ်၏။
ထိုအချိန် မိဖုရားကြီးတို့တွင် အမွေဆက်ခံမည့်သူ မရှိဘဲ ဖြစ်နေသည်။
ထို့အခါ အဘိညဉ်ရ ရဟန်းတစ်ပါးက တိုက်တွန်းသဖြင့် မိဖုရားကြီးသည် သာမဏေလေး၏ အနားတွင်ထိုင်ကာ မိမိတို့၏ သားအဖြစ်ကို ဆုတောင်းရန် ပြောလေရာ မင်းအဖြစ်ကို အလိုမရှိကြောင်း ပြောဆို၏။
နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ပြောဆိုရာတွင် သာမဏေသည် မိဖုရားကို ကြည့်ကာ သားအဖြစ်ကို ဆုတောင်းလေသည်။
ဤသို့ဖြင့် မိဖုရားသည် နှုတ်ငုံသန္ဓေကို ဆောင်ခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
နောင်ဖွားမြင်လာသောအခါ ဂါမဏိ မင်းသားဟု တွင်လေသည်။
သာသနာပြု ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်း နောင်တွင် ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်း ဖြစ်လာမည့် ဂါမဏိ မင်းသားကို ကိုယ်ဝန်လွယ်ထားစဉ် မိန်းမတို့ သဘာဝအတိုင်း ထူးခြားသော ချင်ခြင်းများ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုချင်ခြင်း သုံးမျိုးတို့မှာ - နွားလားလောက် ရှိသည့် ပျားအုံကို ဦးခေါင်းရင်းမှာထားကာ လက်ဝဲပါးနှင့် လျောင်းကာ သံဃာတော်တို့အား ပျားဆွမ်းလှူပြီး ကြွင်းကျန်သော ပျားဆွမ်းကို စားချင်ခြင်း။
ဧဠာရကျေးမင်း စစ်သူကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်သည့် သံလျက်ကို ဆေးထားသည့် ရေကို သောက်လိုခြင်း။
အနုရာဓမြို့အနီး ကြီးမားသော ကန်ထဲမှ ကြာကို ဆင်မြန်းလိုခြင်း။
ဤချင်ခြင်းတို့သည် သာသနာတော်ကို ထွန်းလင်းတောက်ပစေမည့် ရှေ့ပြေးနိမိတ်တို့ပင် ဖြစ်လေသည်။
ဒုဋ္ဌဂါမဏိ အမည်တွင်ခြင်း ဂါမဏိ၏ စီးတော်ဆင်၏ အမည်မှာ ကဏ္ဍုလ ဖြစ်သည်။
သာသနာ၏ ရန်စွာ ဧဠာရကျေးလူမျိုးတို့ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူရဲကောင်း ဆယ်ဦးတို့လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။
ဂါမဏိ မင်းသားသည် စစ်ရေးကုံလုံပြည့်စုံ ကြွယ်ဝလာ၏။
ကျေးလူမျိုးတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် မင်းကြီးအား ခွင့်ပန်ရာ မင်းကြီးက တားမြစ်၏။
ထို့ကြောင့် မင်းချင်းတစ်ယောက်အား မိန်းမအသုံးအဆောင်များကို သေတ္တာထဲထည့်ကာ မင်းကြီးအား ဆက်သစေသည်။
မင်းသားသည် ဤသို့ မိန်းမဟု မင်းကြီးအားစော်ကားလိုက်သည်မှစ၍ ဂါမဏိ မှ ဒုဋ္ဌဂါမဏိ ဟု တွင်လေသည်။
မဟာစေတီနှင့် မင်းကြီး right|အမြင့် ၉၀ မီတာကျော်၊ အချင်း ၉၁ မီတာရှိသည့် ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်းကြီးတည်ထားခဲ့သည့် မဟာစေတီတော် မဟာစေတီ မပြီးဆုံးမီ မင်းကြီးသည် မကျန်းမမာ ဖြစ်လာသည်။
ထို့ကြောင့် ညီတော် တိဿကို တာဝန်ယူစေကာ စေတီတော်ကြီးအား တည်ဆောက်၏။
မင်းကြီးကား စေတီတော်ကြီး ပြီးစီးသည် အထိ မနေရတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် တိဿသည် အပ်ချုပ်သမားများကို ခေါ်စေကာ အဝတ်စတို့ပေါ်တွင် ပန်းချီဆွဲကာ ကျန်ရှိနေသည်များကို လုပ်ဆောင်စေသည်။
နောက်ဆုံးအချိန် မင်းကြီး၏ ရောဂါမှာ နောက်ဆုံးအချိန်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
မင်းကြီးလည်း ဝေါယာဉ်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ စေတီကို လက်ယာရစ် လှည့်ပတ်ကာ ဖူးမြော်သည်။
မင်းကြီးသည် သံဃာတော်တို့၏ တရားကို နာကြားနေစဉ်တွင် ကောင်းကင်တွင် နတ်ရထား ခြောက်စီးသည် မင်းကြီးကို လာခေါ်သည်။
မင်းကြီးသည် တရားနာနေ၍ နတ်တို့အား စောင့်ရန် ပြော၏။
ရဟန်းတို့လည်း နတ်တို့အား မမြင်ရ၍နတ်တို့ရှိသည်ကို အဘယ်သို့ ယုံကြည်ရပါမည်နည်း ဟု မေး၏။
မင်းကြီးက ပန်းကုံးတို့ကို အထက်သို့ပစ်တင်ပါဟု ပြော၏။
ပစ်တင်လေရာ ပန်းကုံးတို့သည် နတ်ရထားတို့တွင် ချိတ်နေလေသည်ကို မြင်တွေ့ကြရသည်။
တရားပြီးဆုံး၍ မင်းကြီးလည်း တုသိတာနတ်ပြည်တွင် ဥပပတ်နတ်သား ဖြစ်လေသည်။
နတ်သားလည်း ကိုယ်ထင်ပြကာ စေတီတော်ကို လက်ယာရစ် သုံးကြိမ်ပတ်ကာ ဖူးမြော်၏။
ထို့နောက် ရဟန်းတို့အား ရှိခိုး၏။
ထို့နောက်တွင် တုသိတာနတ်ပြည်သို့ တက်သွားလေသည်။
ဗျာဒိတ်တော် စေတီတော်သို့ ရောက်လာကြသော ရဟန္တာတို့သည် မင်းကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ ဗျာဒိတ်စကား ဆိုကြလေသည်။
ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်းကြီးသည် နောင်ပွင့်မည့် အရိမေတ္တယျမြတ်စွာဘုရား၏ လက်ယာရံအဂ္ဂသာဝက ဖြစ်လတ္တံ့။
ညီတော် သဒ္ဒါတိဿသည် လက်ဝဲရံအဂ္ဂသာဝက ဖြစ်လတ္တံ့။
ခမည်းတော် ကာကဝဏ္ဏတိဿမင်းကြီးသည် ဘုရားရှင်၏ ခမည်းတော် ဖြစ်လတ္တံ့။
မယ်တော် ဝိဟာရဒေဝီသည် ဘုရားရှင်၏ မယ်တော် ဖြစ်လတ္တံ့။
ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်းကြီး၏ သားတော် ကုမာရမင်းသားသည် ဘုရားလောင်း၏ သားတော် ဖြစ်လတ္တံ့။
မှတ်စု ကိုးကား Category:အနုရာဓပူရ ဘုရင်များ Category:သီဟိုဠ် ဘုရင်များ။
၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသည် ဆိုက်ဘာတိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
DDoS တိုက်ခိုက်မှု ပုံစံဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။
တိုက်ခိုက်မှုသည် အောက်တိုဘာလ ၂၅ ရက်နေ့တွင် စတင်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ် မြန်မာနိုင်ငံရွေးကောက်ပွဲထက် စော၍ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ထိုရွေးကောက်ပွဲသည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် နှစ်ပေါင်း (၂၀) ကြာပြီးမှ ပြန်လည်ကျင်းပသည့် ရွေးကောက်ပွဲ ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးများသည် အခြားနိုင်ငံများတွင်လည်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးသည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် အက်စတိုးနီးယားနိုင်ငံတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးပြီး ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ဂျော်ဂျီယာနိုင်ငံတို့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
သို့သော် မြန်မာနိုင်ငံတွင် တိုက်ခိုက်ခံရမှုများသည် အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည့် တိုက်ခိုက်ခံရမှုများထက် ကြီးမားသည်။
၂၀၁၀ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁ ရက်နေ့တွင်လည်း ပုံစံဆင်တူသည့် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ရေကြောင်းမှ ဆက်သွယ်ထားသည့် ကေဘယ်ကြိုးသည် မတော်တဆဖြစ်ခဲ့ရာ အင်တာနက်အဆက်အသွယ်များ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည့် ဖြစ်ရပ်များလည်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။
၂၀၁၀၊ အောက်တိုဘာလ ၂၅ တွင် စတင်ခဲ့သည့် တိုက်ခိုက်မှုများ အချိန်တစ်ပတ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သည့် ကြီးမားပြင်းထန်သည် DDoS တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ အဓိက အင်တာနက်ထောက်ပံ့သူ (ISP) ဖြစ်သည့် MPT ( the Ministry of Post and Telecommunication) ကို အဓိကထားတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အောင်မြင်ခဲ့သည့် အဆိုပါတိုက်ခိုက်မှုသည် အဓိကကျသည့် အဝင်၊ အထွက် ကွန်ရက်အသွားအလာတို့ကို နှောင့်ယှက်ခဲ့သည်။
တိုက်ခိုက်မှုအတွက် လှုံ့ဆော်မှုများနှင့် ပြဿနာဖန်တီးသူများကို သဲသဲကွဲကွဲ မသိရပေ။
သို့သော် ရွေးကောက်ပွဲမတိုင်ခင် အင်တာနက်အဆက်အသွယ်များ နှောင့်ယှက်ရန် တိုက်ခိုက်မှုများအတွက် မြန်မာအစိုးရကို အပြစ်တင်ခဲ့သည်ဆိုသည့် ထင်ကြေးပေးမှုများလည်း ရှိခဲ့သည်။
ထိုအချိန်ဝယ် နိုင်ငံခြားမှ ဂျာနယ်သမားများနှင့် လေ့လာသူများကို ရွေးကောက်ပွဲတွင် မသင်္ကာမှုများမှ ဖုံးအုပ်ကာကွယ်ရန် ပြည်ထဲသို့ ဝင်ခွင့် ပိတ်ပင်ထားခဲ့သည်။
တပ်မတော် အရာရှိကြီးများသည် ရွေးကောက်ပွဲ ကာလတစ်လျှောက်လုံး သတင်းအချက်အလက်များ မပေါက်ကြားအောင် ကန့်သတ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
နည်းပညာဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ DDoS တိုက်ခိုက်မှုသည် လက်ခံနိုင်သော bandwidth ပမာဏထက် ပိုမိုများပြားသော ဒေတာပမာဏဖြင့် အချက်အလက် gateway ကို လွှမ်းမိုးရန် ဖြစ်သည်။