kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ကပိလဝတ်ပြည် သာကီဝင်မင်းတို့နှင့် ကောလိယ သာကီဝင်မင်းတို့သည် ကပိလဝတ်နှင့် ကောလိယပြည် နှစ်ပြည်ထောင်ကြားရှိ ရောဟိဏီအမည်ရှိသောမြစ်ကို ကန်ဘောင်ဆည်ရိုးတစ်ခုတည်းဖြင့် ဆို့ပိတ်တားဆီးကြလျက် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သင့်တင့်ညီညွတ်စွာ သူတစ်ခါကိုယ်တလှည့် ရေကို ဆောင်သွင်း၍ လယ်လုပ်ခြင်းအမှုကို ပြုလုပ်ကြ သည်။
ရေနည်းပါးလာသည့်အခါ ထိုရေနှင့်ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားလျက် ထုနှက်သတ်ပုတ်မှု ဖြစ်လေသည်။
ထို့နောက် စစ်ဆင်ကြလျက် စစ်တိုက်ရန် စစ်တပ်များကိုယ်စီနှင့် ချီတက်လာခဲ့ကြသည်။
ထိုစဉ် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကြွတော်မူလာ၍ ဖန္ဒနဇာတ်,ဒုဒ္ဒုဘဇာတ်,လဋုကိလဇာတ်တို့ကို ဟောကြားလျက် ငြိမ်းအေးစေသည်။
ငြိမ်းအေးစေပြီးသည့်နောက် ညီညွတ်ခြင်း၏ဂုဏ်တို့ကို ပြလိုသည့်အတွက် ရုက္ခဓမ္မဇာတ် ဝဋ္ဋကဇာတ် အတ္တဒဏ္ဍဇာတ် တို့ကို ဟောတော်မူသည်။
ထို့နောက် နှစ်ပြည်ထောင်မင်းတို့သည် တစ်ဖက်လျှင် (၂၅၀)စီအားဖြင့် အပါး(၅၀၀)ရဟန်းပြုကြသည်။
ထိုရဟန်းတို့သည် သာသနာတော်၌ မပျော်မွေ့သည်ကို အကြောင်းပြု၍ ကုဏာလဇာတ်တော်ကို ဟောတော်မူ သည်။
ရဟန်းတော်များ၏စိတ် ထိတ်လန့်သံဝေဂဖြစ်သွားမှ သစ္စာလေးပါးတရားကို ဟောတော်မူ၍ သောတာပတ္တိဖိုလ် ၌ တည်စေတော်မူသည်။
ထို့နောက်မှ ထိုရဟန်းအပါး(၅၀၀)တို့နှင့် နတ်ဗြဟ္မာတို့အား မဟာဝုန်တောကြီး၌ မဟာ သမယသုတ်တော်ကို ဟောတော်မူပြီးသည့်အဆုံး အားလုံးရဟန္တာ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။
ထိုငါးရာသော သာကီ ဝင်မင်းသားတို့၏ ဇနီးများသည်လည်း မိထွေးတော်ဂေါတမီအား ရအောင်ခေါ်ဆောင်လျက် ဘိက္ခုနီမအဖြစ်သို့ ရရှိ ရန် အမျိုးမျိုးခွင့်ပန်လျှောက်ထား၍ ဘိက္ခုနီမအဖြစ်သို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
ထိုဘိက္ခုနီမ ငါးရာတို့သည် လွန်ခဲ့သော အခြားမဲ့ဘ၀တုန်းက ဘ၀ငါးရာပတ်လုံး အရှင်နန္ဒကမထေရ်၏ မင်းဖြစ်စဉ်ဘ၀၌ မိဖုရား မောင်းမမိဿံစသဖြင့် ငါးရာစလုံးတို့ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
သာသနာတော်သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည့် ဘိက္ခုနီမတို့အား အလှည့်ကျအားဖြင့် ရဟန်းတော်များထံမှ ဩဝါဒ ခံယူကြရသည်။
မြတ်ဗုဒ္ဓကိုယ်တော်တိုင်ပင် ဩဝါဒပေးဖို့ ဩဝါဒခံယူဖို့ အမိန့်ချမှတ်တော်မူထားသည်။
သို့အတွက် အလှည့်ကျသံဃာများသည် ဘိက္ခုနီမကျောင်းသို့သွား၍ ဩဝါဒပေးခြင်းအမှုကို ပြုလုပ်ကြရသည်။
ထိုစဉ် ဩဝါဒ ပေးဖို့ အလှည့်ကျသည့် အရှင်နန္ဒကမထေရ်သည် မိမိ၏အလှည့်ကျသည့်နေ့တွင် ဩဝါဒပေးရန်မသွားဘဲ အခြားရဟန်း တစ်ပါးကို မိမိအစားသွား၍ ဩဝါဒပေးရန် စေခိုင်းသည်။
ဘိက္ခုနီမတို့သည် အရှင်နန္ဒက၏ ဩဝါဒကိုသာ ခံယူ လိုကြသည်။
သို့အတွက် အရှင်နန္ဒကကိုယ်တော်တိုင် ကြွလာရေးကို စောင့်မျှော်ကြသည်။
အရှင်နန္ဒကသည် အဘယ့်ကြောင့် ဘိက္ခုနီမတို့ကျောင်းသွား၍ ဩဝါဒမပေးရသည်ဆိုသည်မှာ အကြောင်း ရှိသည်။
အရှင်မြတ်သည် အထက်တွင်ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ပုဗ္ဗေနိဝါသအဘိညာဉ်ကို ရထားသူ ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်သည့် အတွက် အတိတ်ဘ၀တို့ကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်ကြည့်သော် ထိုငါးရာသော ဘိက္ခုနီမတို့သည် မိမိ၏အလုပ်အကျွေး မောင်းမများ မိဖုရားများ ဖြစ်ခဲ့သူများဖြစ်သည်ကို သိမြင်သည့်အတွက် အကယ်၍ ထိုနေရာသို့သွားခဲ့လျှင် အခြား ပုဗ္ဗေနိဝါသအဘိညာဉ်ရထားသည့် ရဟန်းတစ်ပါးပါးအနေဖြင့် ထိုအခြေအနေကို ကြည့်လျှင် မိမိတို့၏ ဘ၀ဟောင်းက အဖြစ်အပျက်တွေကို သိရှိပြီး အရှင်နန္ဒကသည် ယနေ့တိုင်ပင် မောင်းမမိဿံတို့ကို မစွန့်နိုင်သေး၊ ခြံရံလျက်တင့် တယ်နေဘိတကားဟု ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချစကားဆိုမည်ကို ကြံစည်မိပြီး ရှက်နိုးစိတ်ဖြစ်ကာ မသွားခြင်းဖြစ်သည်။
သို့အတွက် မိမိအလှည့်ကျသည့်အခါတိုင်း ရဟန်းတစ်ပါးပါးကို ကိုယ်စားသွားပြီး ဩဝါဒပေးစေခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့ အလှည့်ကျ၍ ဩဝါဒမပေးခြင်းကို မြတ်ဗုဒ္ဓသိတော်မူသည့်အတွက် အရှင်နန္ဒကအား မိမိအလှည့် ကျသည့်အခါ မဖြစ်မနေ သွားရမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ စကားတော်ကို မလွန်ဆန်နိုင်သည့် အရှင်မြတ် သည် မိမိအလှည့်ကျသည့်ရက်တွင် ကိုယ်တိုငြွ်ကလျက် ဆုံးမဩဝါဒပေး၍ တရားစကား ဟောပြောပေးသည်။
ထိုနေ့က စတုဒ္ဒသီ=လဆန်း(၁၄)ရက်နေ့ ဖြစ်သည်။
မထေရ်မြတ်သည် အာယတနခြောက်ပါးကို အခြေခံလျက် တရားဓမ္မများကို ဟောပြောပေးသည်။
တရားစကားဆုံးသည့်အခါ ဘိက္ခုနီမအားလုံး သောတာပတ္တိဖိုလ်၌ တည်စေကြ သည်။
အရိယာများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။
နောက်နေ့တွင် မြတ်ဗုဒ္ဓသည် အရှင်နန္ဒကကိုပဲ ထိုနေရာသို့ကြွရောက်၍ တရားဟောတော်မူရန်, ဆုံးမဩဝါဒပေးရန် တိုက်တွန်းတော်မူပြန်သည်။
သို့အတွက် နောက်နေ့တွင်လည်း အရှင်နန္ဒက သည် ဘိက္ခုနီမကျောင်းသို့ ကြွရောက်ပြီး ဆုံးမဩဝါဒပေး တရားဟောကြားပေးတော်မူသည်။
တရားစကားအဆုံးတွင် ဘိက္ခုနီမငါးရာလုံး အရဟတ္တဖိုလ်သို့ရောက်ကာ ရဟန္တာမများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။
ထိုအခြင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ မြတ်ဗုဒ္ဓသည် အရှင်နန္ဒကကို ချီးကျူးစကားဆိုတော်မူသည်။
မနေ့က နန္ဒကရဟန်း၏ တရားဒေသနာသည် တဆယ့်လေးရက်နေ့၌ ပေါ်ထွက်လာသည့် လနှင့်တူပေ၏။
ယနေ့ နန္ဒကရဟန်း၏ တရားဒေသနာသည် လပြည့်နေ့၌ပေါ်ထွက်လာသည့် လပြည့်ဝန်းကြီးနှင့် တူပါပေ၏ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် နောင်တစ်ချိန်၌ ဘိက္ခုနောဝါဒက=ဘိက္ခုနီတို့ကို ဆုံးမဩဝါဒပေးသည့် အရာ၌ အသာဆုံး အမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ်ဘွဲ့ထူး၌ ထားတော်မူခဲ့သည်။
တစ်ခါက သာဝတ္ထိပြည်သို့ ဆွမ်းခြွံကတော်မူစဉ် ရှေးလူဘ၀တုန်းက မယားဟောင်းဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် မိန်းမသည် ကိလေသာဖြင့် စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်ပြီး ရယ်သည်။
ထိုအခြင်းအရာကို မြင်၍ စက်ဆုပ်ရွံ့ရှာဘွယ်မြင်သည်ကို အကြောင်း ပြု၍ ကိုးပေါက်သောအမာ၀တို့မှ ယိုစီးကျနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်အတ္တသဘောကြီး၏ စက်ဆုပ်စရာအဖြစ်ကို ကွက်ကွက် ကွင်းကွင်းမြင်တော်မူအောင် ဟောတော်မူသည်။
ရဟန္တာများသည် ထိုကဲ့သို့စက်ဆုပ်စရာ အာရုံတို့၌ မတပ်မက်သည့် အကြောင်း၊ နတ်အဖြစ်သည် လူ့သား၏ခန္ဓာကိုယ် အတ္တသဘောထက်စာလျှင် ပိုမိုတင့်တယ်စရာ ရှိပေ၏။
ထိုနတ်ပြည်၌ သော်လည်း တပ်မက်ခြင်းမျိုး မရှိကြောင်း ဟောတော်မူပြီး ထွကြွ်ကတော်မူခဲ့သည်။
တစ်ခါက မြတ်ဗုဒ္ဓ ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် အရှင်နန္ဒကသည် စည်းဝေးရာဇရပ်၌ ရဟန်း တော်များကို တရားဟောတော်မူနေသည်။
ထိုစဉ်မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ဆိုင်းငံ့တော်မူလျက် တံခါးမုခ်အပြင်ဘက်၌ ရပ်၍နေလျက် တရားတော်ကို နာနေခဲ့သည်။
တရားပြီးဆုံးသည့်အခါမှသာ တံခါးကို ခေါက်တော်မူ၍ စည်းဝေးရာသို့ ဝင်ရောက်တော်မူသည်။
ထို့နောက် အရှင်နန္ဒကအား မိန့်တော်မူသည်။
နန္ဒက သင်တရားဟောတာကို ငါဘုရားရပ်စောင့်ရင်း နာနေခဲ့တာ၊ ကျောကုန်းတွေတောင် ညောင်းညာ လိုက်တာဟု တရားစကားရှည်တော်မူခြင်းကို မသိမသာ သာသာထိုးထိုးလေး မိန့်တော်မူသည်။
အရှင်နန္ဒကသည် မိမိ၏ တရားရှည်တော်မူခြင်းကို သိ၍ ရှက်နိုးစိတ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ထိုအခြင်းအရာကို သိတော်မူသော မြတ်ဗုဒ္ဓသည် အရှင်နန္ဒကအား သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေရန်အတွက် မိန့်တော်မူလိုက်ပြန်သည်။
နန္ဒက ကောင်းပေစွ၊ ကောင်းပေစွ၊ သဒ္ဓါတရားနဲ့ လူ့ဘောင်ကနေ ရဟန်းဘောင်ကို ဝင်ရောက်လာကြသည့် ရဟန်းတော်များသည် တရားနှင့်စပ်သော စကားဖြင့် အညီအညွတ် ထိုင်နေကြခြင်းဖြင့် သင့်လျော်ပေ၏။
နန္ဒက စုဝေးကြသူတို့သည် တရားနှင့်စပ်သော စကားကိုဖြစ်စေ၊ အပြစ်မရှိသော ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းမျိုးဖြစ်စေ ကိစ္စနှစ်ပါးကို ပြုရမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ဤနေရာ၌ အချက်နှစ်ချက်ကို အတုယူသင့်သည်။
လိုက်နာသင့်သည်။
ပထမတစ်ချက်က မြတ်ဗုဒ္ဓသည် သာသနာတော်မြတ်ကြီးကို မိမိကိုယ်တော်တိုင် တည်ထောင်ထားသည်။
မိမိသည်လည်း သာသနာတော်ကြီးအား ကောင်းစွာ ဆက်လက်တည့်တန့်နိုင်အောင် ဦးဆောင်လျက် တရားဓမ္မများကို ဟောကြားပြီး ခေါင်းဆောင်နေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်။
မြတ်ဗုဒ္ဓထက်ကြီးသည့်ပုဂ္ဂိုလ် သာသနာတော်တွင် မရှိ။
မိမိ၏သာသနာတော်တွင် မိမိ၏ အယူဝါဒများ ကို နှစ်သက်မြတ်နိုးသဖြင့် ဝင်ရောက်လာကြသည့် သံဃာအားလုံးသည် မြတ်ဗုဒ္ဓ၏တပည့်များသာ ဖြစ်သည်။
သို့အတွက် မည်သူကိုမျှ ဦးစားပေးနေစရာမလိုဟု ဆိုကားရသည်။
သို့သော်မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ငါ့သာသနာ၊ ငါပိုင်သည်၊ ငါခေါင်းဆောင်ဆိုသည့် အတွေးကို မတွေး။
အလုပ်လုပ်နေသူများအား နှောက်ယှက်မှု မပေး။
ငါပိုင်သည်ဆိုပြီး မာန်တက်ကာ ရဟန်းတော်များ စည်းဝေးစုစည်း၍ တရားစကားပြောဆို ဆွေးနွေးရာသို့ ရပ်ဆိုင်းစေခြင်းမျိုး မလုပ်။
ကိုယ်ထင်ပြလျက် ရပ်နေခြင်းမျိုးလည်း မလုပ်။
အားလုံးပြီးအောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ ထိုနေရာသို့ တံခါးကိုခေါက်ကာ ဝင်သွားတော်မူခဲ့သည်။
ကိုယ်နှင့်မဆိုင်သည်ကို ဝင်ရောက်မရှုပ်ခြင်းဟုဆိုကား ရပေလိမ့်မည်။
များသောအားဖြင့် အဖွဲ့အစည်းတိုင်းလိုလိုတွင် ခေါင်းဆောင်များသည် ထိုကဲ့သို့သဘောထားခြင်းမျိုး မရှိ။
ငါပိုင်သည် ငါဆိုင်သည်၊ ငါလုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်။
ငါ့မှာအာဏာရှိသည့်ဆိုသည့် သဘောဖြင့် ငါတကော ကောချင်ကြသည့်ပုံစံမျိုးဖြင့် ချီတက်ကြ သည်။
ဤကား အတုယူစရာကောင်းသည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ခုက အရှင်နန္ဒကသည် တရားဟောကောင်းသည့် ဓမ္မကထိကတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
သို့အတွက် မိမိသိသည့်အချက်အလက်၊ အကြောင်းအရာများကို တန်ဆာဆင်လျက် အားရပါးရ တရားတော်ကို ဟောကြားတော်မူ ပေလိမ့်မည်။
မြတ်ဗုဒ္ဓသည် တရားရှည်သည်ကို ဒဲ့မပြောသော်လည်း မိမိရပ်စောင့်နေရသည်မှာ ညောင်းညာကြောင်း စကားလေးကို အရိပ်အမြွက်ဆိုစေပြီး သိစေသည်။
ထိုအခြေအနေကို သုံးသပ်ကြည့်လျှင် တရားဟောသည်ကို ရှည်လျားစွာ ဟောခြင်းမျိုးသည် တရားနာပရိသတ်အား ငြီးငွေ့စေနိုင်သည့်အတွက် လိုရင်းတိုရှင်းဖြင့် ထိထိမိမိပြော တတ်ဖို့ လိုအပ်ကြောင်းကိုလည်း နည်းယူရမည်။
ထို့နောက် မိမိ၏စကားကြောင့် အနေအထိုင် ခက်နေသည့်သူအား မိမိကိုယ်တိုင် မသိမသာ စကားဖြင့် ပြန်လည်ဖြေပေးလိုက်သည့်လုပ်ရပ်သည်လည်း ကြည်နူးစရာကောင်းသည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။
ခေါင်းဆောင်ကောင်းပီသသည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်ကိုလည်း ခေါင်းဆောင်ဆိုသူများ အနေဖြင့် အတုယူသင့်ပေသည်။
ထို့နောက် မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ရဟန်းတော်တို့အား ရဟန်းပြုခြင်း၏အင်္ဂါများနှင့် ပြည့်စုံရန် ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။
ရဟန်းတို့၊ သဒ္ဓါတရားနှင့်ပြည့်စုံအောင်၊ သီလ ရှိသူဖြစ်အောင်၊ စိတ်တည်ကြည်မှုဖြင့် နေနိုင်အောင်၊ သင်္ခါရတရားတို့ကို ဝိပဿနာဉာဏ်ပွားများနေမှသာ ရဟန်းပြုခြင်း၏ အင်္ဂါနှင့်ပြည့်စုံကြောင်းတို့ကို ဟောတော်မူသည်။
ထိုအခြင်းအရာကို မြတ်ဗုဒ္ဓပြနြွ်ကတော်မူပြီးသည့်နောက် အရှင်နန္ဒကသည် အခြားသံဃာတော်များအား ပြန်လည်ဟော ကြားတော်မူပြီး၊ အခါအားလျော်စွာ တရားနာခြင်း၊ ဟောခြင်း၊ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခြင်း၏ အကျိုးတရားငါးမျိုးတို့ကို ဆက်လက်မိန့်တော်မူသည်။
အရှင်မြတ်၏လမ်းစဉ်သည် အတုယူအားကျစရာ ကောင်းပေသည်။
အပြစ်လုပ်ရမည်ကို ရှက်နိုးစိတ်နှင့်ပတ် သက်၍ သတိထားမိသည်။
ဘိက္ခုနီမတို့ကျောင်းမသွားရန်ကိစ္စနှင့် ယခုရဟန်းတော်များ တရားစကားရှည်လျားစွာ ဟောတော်မူသည်ကို ဘုရားရှင် သိတော်မူသည့်အတွက် ရှက်နိုးတော်မူခြင်းတို့ဖြစ်သည်။
အမှန်အားဖြင့်ဆိုရသော် ထိုအခြင်းအရာများသည် အပြစ်ဟု မဆိုသာပေ။
သို့သော် မထေရ်မြတ်သည် မိမိကြောင့်သူတစ်ပါးအား အနှောက် အယှက်ဖြစ်မည်ကို မလိုလား၊ ပြုလည်း မပြုလုပ်။
ပြုလုပ်မိလျှင်လည်း အားနာစိတ်ဖြင့် ရှက်နိုးစိတ်ဖြစ်နေခြင်းသည် အရှင်နန္ဒက၏ လေးစားအတုယူစရာကောင်းသည့် စိတ်ဓာတ်များဖြစ်ပါကြောင်းနှင့် အရှင်မြတ်အား ဦးညွတ်လိုက်ရသည်။
မောင်မင်းစိုး မှီငြမ်း တိပိဋကဆရာတော် ဦးဝိစိတ္တဿရာဘိဝံသ (၂၀၁၁)။
မဟာဗုဒ္ဓဝင်(ဆဋ္ဌမတွဲ၊ ပထမပိုင်း) ၅၂၇-၅၃၁ ထေရဂါထာအဋ္ဌကထာ(ဒု)(၁၀) အင်္ဂုတ္တိုရ်ပါဠိတော်၊ သဗ္ဗောဓိဝဂ်၊ နန္ဒကသုတ်။
(အံ၊ ၃၊ ၁၆၉)။
"အောလန်ဆိုင်း" () သည် စကော့ဘာသာစကားဖြင့် ၁၉၇၈ တွင် "ရောဘတ် ဘားန်ဇ်" (Robert Burns) ရေးသားထားသော ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်၍ ရိုးရာကျေးလက်သီချင်းတစ်ပုဒ်အဖြစ် စီမံဖန်တီးခဲ့ကြသည် (ရိုးဒ်ကျေးလက်သီချင်းများစာရင်းအညွှန်း ၆၂၉၆ တွင် ပါဝင်(Roud # 6294)။
နိုင်ငံအတော်များများ၊ အထူးသဖြင့် အင်္ဂလိပ်စကားပြောသောနိုင်ငံများတွင်အလွန်လူသိများသောတေးတစ်ပုဒ်လည်းဖြစ်ကာ နှစ်သစ်ကူးအကြိုည သန်းခေါင်ယံအချိန် ည(၁၂) ထိုးသံကြားချိန်၌ နှစ်ဟောင်းကို ခွဲခွာနှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် သီဆိုရန်မှာ မူလရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။
ချဲ့ထွင်မှုအဖြစ် ဈာပနပွဲ၊ ဘွဲ့ယူအခမ်းအနားနှင့် အခြားသော ပွဲများတွင် နှုတ်ဆက်ခွဲခွာမှုအဖြစ် သီဆိုကြသည်။
နိုင်ငံအများအပြား၌ နိုင်ငံတကာကင်းထောက်လှုပ်ရှားမှုများတွင် အခမ်းအနားပိတ်ပွဲ၊ အခြားပွဲများ၌လည်း သီဆိုကြသည်။
ဤစကော့ကဗျာခေါင်းစဉ်ကို စံအင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားသို့ "old long since" (ဟိုး...လွန်ကတည်းက) (သို့) တိုက်ရိုက်မဟုတ်သည့်အနေအထားဖြင့် "long long ago" (ရှေးရှေးက) This book was purchased at Burns Cottage, and was reprinted in 1967, and 1973. "days gone by" (ကုန်လွန်ခဲ့သည့်နေ့ရက်များ) သို့ "old times" (အရင်ကအချိန်များ) စသဖြင့် ပြန်ဆိုနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သံပြိုင်ပိုဒ်ပါ ပထမစာကြောင်းဖြစ်သော "For auld lang syne" ကို "အရင်က (ပျော်ရွှင်/ကောင်းမွန်ခဲ့သော) အချိန်များအတွက်"(for the sake of old times) ဟူ၍ လျော့ရိလျော့ရဲပုံစံဖြင့် ပြန်ဆိုနိုင်ပေသည်။
"အောလန်ဆိုင်း" စကားစုကို ရောဘတ် အေတန် (Robert Ayton ; ၁၅၇၀-၁၆၃၈) ၊ အလန် ရမ်ဇီ (Allan Ramsay ; ၁၆၈၆-၁၇၅၇) ၊ ဂျိမ်းဇ် ဝေါ့ဆန် (James Watson ; ၁၇၁၁) နှင့် ဘားန်ဇ်မတိုင်မီ ပိုရှေးကြသော ရိုးရာကျေးလက်သီချင်းများတွင် သုံးစွဲခဲ့ကြသည်။
မက်သယူး ဖစ်သ်က စကော့ဘာသာဖြင့် ရိုးရာနတ်သား/သမီးပုံပြင်များကို ပြန်လည်ပြောဆို(ရေးသား)ရာ၌ "once upon a time" ဟူသောစကားစုအစား "in the days of auld lang syne" ဟူ၍ သုံးစွဲထားသည်လည်းရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း ရောဘတ်ဘားန်ဇ်သည် မူလသီချင်း၏ မူပွားတစ်ခုကို စကော့ဂီတပြတိုက် သို့ ၁၇၈၈ တွင် အောက်ပါမှတ်ချက်နှင့်အတူ ပို့ပေးခဲ့သည်။
"အရင်ခေတ်သမယများက ရှေးဟောင်းသီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်တဲ့ အောက်ပါသီချင်းကို ကျွန်တော် အဖိုးကြီးတစ်ဦးထံက ပြောစကားတွေကနေ ကူးယူရေးသားခဲ့သည်အထိ စာအုပ်စာပေတွေမှာ ဖော်ပြဖူးခြင်းမရှိ၊ လက်ရေးမူတွေမှာတောင်မှ မရှိပါဘူး။
" သီချင်းစာသားအချို့ကို ကဗျာဆရာက ဖွဲ့ဆိုသည်ဆိုတာထက် စုဆောင်းရေးသားခဲ့ကြသည်။
ဘဲလဒ် (သို့) ဘားလဒ် (ballad - ဇာတ်လမ်းပုံစံကဗျာ/ ခပ်လေးလေးဆိုကြသော အချစ်သီချင်း) သီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်သော "Old Long Syne" အမည်ဖြင့် ၁၇၁၁ တွင် ဂျိမ်းဇ် ဝေါ့ဆန်၏ ပုံနှိပ်ခဲ့သောမူသည် ဘားန်ဇ်၏ ကဗျာနှင့် ပထမအပိုဒ် သံပြိုင်အပိုဒ်တို့တွင် တူညီမှုများရှိကာ တူညီသော ရှေးဟောင်းသီချင်းရင်းမြစ်မှ ဆင်းသက်မှုရှိသည်မှာ သေချာလုနီးပါးဖြစ်ပေသည်။
ဂျိမ်းဇ်ဝေါ့ဆန်၏ ဘဲလဒ်သီချင်းမှ ပထမအပိုဒ်ကို ရည်ညွှန်းကိုးကားရမည်ဆိုလျှင် +မူရင်းကဗျာနှင့် မြန်မာပြန် (သင့်တော်သလိုပြန်ဆိုထားခြင်း) ကဗျာ၏ကျန်သောအပိုင်းများသည် ဘားန်ဇ်၏ လက်ရာဖြစ်သည်ဟုဆိုရန်မှာကား မလွန်ပေ။
ယနေ့ခေတ်တွင် အသုံးပြုနေသော သံစဉ်သည် ဘားန်ဇ် မူလအစရည်ရွယ်ခဲ့သော သံစဉ်ဖြစ်သည်၊ မဖြစ်သည်ကိုဆိုရန် ခက်ခဲသော်လည်း ထိုသံစဉ်ကို စကော့တလန်နှင့် အခြားသောကမ္ဘာ့နေရာများစွာတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုလျက် ရှိသည်။
စကော့တလန်၏ နှစ်ကုန်ရက် (သို့) နှစ်သစ်ကူးအကြိုညတွင် ဤသီချင်းကို သီဆိုခြင်းသည် စကော့ရိုးရာအလေ့အထဖြစ်လာခဲ့၍ မကြာမီကာလများတွင် ဗြိတိသျှကျွန်းစု၏ အခြားသောအစိတ်အပိုင်းများသို့ ပြန့်နှံ့သွားကာ (အင်္ဂလိပ်၊ ဝေလ၊ အိုင်ယာလန်သားများသာမက) စကော့သားတို့ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်သို့ ရွေ့ပြောင်းသွားကြသောအခါ၌လည်း ဤသီချင်းသည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ ပါသွားကြသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:၁၇၈၈ သီချင်းများ။
အယ်ဗိုရာမြို့သည် ပေါ်တူဂီနိုင်ငံရှိ မြို့တော်နှင့် စည်ပင်သာယာနယ်နိမိတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ်၏ လူဦးရေမှာ ၅၆,၅၉၆ ဖြစ်ပြီးInstituto Nacional de Estatística ဧရိယာစတုရန်းကီလိုမီတာ ၁၃၀၇.၀၈ စတုရန်းကီလိုမီတာ ရှိသည်။
အယ်လန်တီဂျို ဒေသ၏ သမိုင်းဝင်မြို့တော် ဖြစ်ပြီး အယ်ဗိုရာပြည်နယ်၏ အုပ်ချုပ်ရေးမြို့ ဖြစ်သည်။
​ ကောင်းမွန်စွာထိန်းသိမ်းထားသော မြို့လယ်ခေါင် နေရာအဟောင်းအပြင် ယနေ့ခတ် တိုင်အောင် တစိတ်တပိုင်း ဝန်းရံနေသော အလယ်ခေတ်မှ တံတိုင်းနှင့် ရောမဘုရားကျောင်း အပါအဝင် သမိုင်းအချိန်ကာလ အသီးသီးတွင် တည်ဆောက်ခဲ့သော အထိမ်းအမှတ်အဆောက်အအုံများကြောင့် အယ်ဗိုရာသည် ယူနက်စကို၏ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ စာရင်းဝင် ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ရှေးအကျဆုံး ဥရောပမြို့တော်များ ကွန်ယက်တွင်လည်း ပါဝင်သည်။
အယ်ဗိုရာသည် ကုန်းတွင်းပိုင်းတွင် ကျရောက်သဖြင့် ပေါ်တူဂီ၏ အပူဆုံးမြို့များထဲတွင် အပါအဝင်ဖြစ်ပြီး အပူလှိုင်းများ မကြာခဏ ဖြတ်သန်းလေ့ ရှိသည်။
သို့သော်လည်း စပိန်နယ်စပ်ရှိ ကုန်းတွင်းပိုကျသော နေရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ သိပ်မဆိုးလှပေ။
ပေါ်တူဂီသတင်းစာ အိတ်စ်ပရက်စို မှ နှစ်စဉ်ထုတ်ပြန်သော နေထိုင်မှုအခြေအနေ စစ်တမ်းတွင် အယ်ဗိုရာသည် ဒုတိယမြောက် နေထိုင်ချင်စဖွယ်အကောင်းဆုံး မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
Classificação Expresso das melhores cidades portuguesas para viver em 2007 , Expresso ထို့ပြင် ပေါ်တူဂီရှိ ပြည်နယ်မြို့တော် ၁၈ ခု ပြိုင်ဆိုင်မှုအား လေ့လာထားသည့် မင်ဟိုတက္ကသိုလ်မှ စီးပွားရေးသုတေသနပညာရှင်များ၏ ၂၀၀၆ ခုနှစ် လေ့လာစမ်းစစ်မှု တစ်ခုတွင် ပထမအဆင့် ရရှိသည်။
ရှေးမြန်မာကျောက်စာကို ယခုအက္ခရာပုံစံဖြင့် ရေသားထားပုံ ရှေးဟောင်းမြန်မာဘာသာစကားသည် မြန်မာဘာသာစကားစတင်ပေါ်ပေါက်ရာ ပုဂံခေတ်၌ပြောဆိုခဲ့ကြသော ဘာသာစကားဖြစ်၍ မြန်မာဘာသာ၏ အစောဆုံးသောပုံစံလည်းဖြစ်သည်။
ထိုဘာသာစကား၏ကာလမှာ ၁၂ ရာစုမှ ၁၆ ရာစုအထိဖြစ်ပြီး ၁၆ ရာစုတွင် ခေတ်လယ်မြန်မာဘာသာစကားသို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။
ရှေးဟောင်းမြန်မာဘာသာစကားကို ပုဂံခေတ်ကျောက်စာများတွင် လေ့လာနိုင်သည်။
သဒ္ဒါနှင့်ဝေါဟာရတို့မှာ ခေတ်သစ်မြန်မာစာနှင့် ကွာခြားမှုရှိသော်လည်း အခြားစကားလုံးအသုံးအနှုန်းများမှာ ဆင်တူကြသည်။
ရေးသားမှုပုံစံများ ဗျည်းတွဲသင်္ကေတများတွင် လဆွဲဗျည်းတွဲဟူ၍ရှိခဲ့ရာ ကဝဂ်နှင့်ပဝဂ်ဗျည်းများတွင် အသုံးပြုခဲ့သည် (သာဓက- က္လ၊ ဖ္လစ်)။
နောက်ပိုင်းတွင် ကဝဂ်ကိုယပင့်အသံဖြင့်လည်းကောင်း ပဝဂ်ကိုရရစ်သံဖြင့်လည်းကောင်း ပြောင်းလဲရေးသားခဲ့သည် (သာဓက- က္လ > ကျ၊ ဖ္လစ် > ဖြစ်)။
ဝစ္စပေါက်နေရာတွင် ဟသတ် (ဟ်) ဖြင့် ရေးသားခဲ့သည် (သာဓက- သာဟ် = သား)။
အောက်မြစ်နေရာတွင် အသတ် (အ်) ဖြင့်သော်လည်းကောင်း "အ"ကိုအောက်၌ ဆင့်၍သော်လည်းကောင်း ရေးသားခဲ့သည် (သာဓက- ပေအ် = ပေ့၊ နှင္အ် = နှင့်)။
"ဧ"သရကို လုံးကြီးတင်ယပက်လက်သတ်ဖြင့်ရေးသည် (ပိယ် = ပေ၊ ပေး)။
သဝေထိုးဝဆွဲကို တစ်ချောင်းငင်ယပက်လက်သတ်ဖြင့်ရေးသည် (ငုယ် = ငွေ)။
"အို"ကိုမူ သရအဖြစ်မသတ်မှတ်ထားခဲ့သောကြောင့် ဝသတ် ဖြင့်ရေးသားခဲ့သည် (ထိုဝ် = ထို)။
ထို့အပြင် "အော်"သရမရှိခဲ့သောကြောင့် ဝသတ်ဖြင့်ရေးသားခဲ့သည် (ရခ္လေသဝ် = ရချေသော်)။
၁၂ ရာစုနောက်ပိုင်းတွင် "အော်"သရကို ရှေ့ထိုးအဖြစ်ရေးခဲ့သည် (စိယ်တိတ် = စေတီတော်)။
သဒ္ဒါ ရှေးခေတ်မြန်မာစကားတွင် ပုဂ္ဂလနာမ်စားများရေးသားပုံမှာ "ငါ" ကို "ငာ"၊ "ငါတို့" ကို "အတိုဝ္အ်"၊ "သူ" ကို "အယင်" ဟူ၍ ရေးသားခဲ့ကြသည်။
မြန်မာစကားစတင်ပေါ်ပေါက်သည့်အချိန်မှာပင် "၏"၊ "၍"၊ "၌" တို့ကို အသုံးပြုထားသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။
"၏"ကို ထိုခေတ်အခါက "ဧအ်" ဟူ၍ရေးသားခဲ့ရာ စာကြောင်း၏အဆုံးစကားလုံးအဖြစ် သုံးနှုန်းခဲ့သည်။
"၍"ကို "ရုယ္အ်"ဟူ၍ ရေးသားခဲ့ရာ စာကြောင်းနှစ်ကြောင်းဆက်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။
"၌"ကို "နှိုက်"ဟု ရေးသားပြီး နေရာပြဝိဘတ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။
ထို့အပြင်ပါဠိဘာသာ၏လွှမ်းမိုးမှုကိုလည်းတွေ့ရှိရသည်။
ကြိယာအနက်ကိုငြင်းပယ်ရာတွင် "အ"ပစ္စည်းဖြင့် အသုံးပြုထားသည်။
သာဓကအားဖြင့် ရာဇကုမာရ်ကျောက်စာတွင် "မဖူးရစေနှင့်" ကို "အဖူးရစေ" ဟူ၍ရေးသားထားသည်။
နောက်ပိုင်းတွင်မူ "မ" ကိုသာအသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ဝေါဟာရ အလှူပြုကျောက်စာများတွင် ကျွန်နာမည်များ၏အရှေ့၌ အောက်ပါ‌ဝေါဟာရများဖြင့် အထူးပြုပါသည်။
ရှေးဟောင်းသုတေသနဦးစီးဌာန (၁၉၉၈)။
"နောက်ဆက်တွဲ"။
ငြိမ်းမောင်၊ ဦး (တည်းဖြတ်)။
ရှေးဟောင်းမြန်မာကျောက်စာများ (ပဉ္စမတွဲ)။
ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာန။
နိုဝ္အ်စိုဝ္အ် - နို့စို့သောအရွယ် ပုစု - နို့ညှာအရွယ် စာတတ် - မိမိလက်ဖြင့်ထမင်စားတတ်သောအရွယ် အမှုရ - တောက်တိုမယ်ရခိုင်းရသောအရွယ် မြက်ရ - နွားကျောင်းသားအရွယ် အိုဝ္အ်ဖုခိ - အိမ်ထောင်မကျသေးသောသူ ဤမ်‌ထောင် - အိမ်ထောင်ကျပြီးသူ ဖုတ် - မုဆိုးဖိုဖြစ်သောသူ က္မယ် - မုဆိုးမဖြစ်သောသူ သက္ကရာဇ်အမည်များမှာလည်း ယခုဝေါဟာရနှင့် ကွဲပြားပါသည်။
ဇေယျ - စိတြ၊ စဲ၊ ဇယ်၊ စယ်၊ စည်၊ ဇည်၊ စေ ဝိသာခါ - ပိသျှက်၊ ဗေသာခ၊ ဗိသျှက်၊ ဗိသျှ၊ ပိသျှစ် ဇေဋ္ဌ - ဇိဿ၊ ဇိသ၊ စိဿ၊ စိတ္သ၊ စိသျ အာသဠီ - အာသန်၊ အာသဋ္ဌ်၊ အာသတ်၊ အာသဒ္ဓ၊ အာသတ် သရဝဏ် - သရဝဏ်၊ ဩဝဏ်၊ သရဝန်၊ ဩဝန်၊ ဩွာန် ဘဒြ - ဘဿ၊ ဖဿ၊ ဖတ်သ၊ ဘတ်၊ ဘာတ် အဿယုဇ္ဇ - အသုက်၊ အာသုတ်၊ အသုစ်၊ အာသိတ်၊ အာသိန် ကြတ္တိကာ - ကြာတိုက်၊ ကြတိကာ၊ ကြတိုက် မိဂသီ - မိဂ္သီ၊ မြိက္ကသိုဝ်၊ မြိက္ကသို၊ မြိက်သိုလ်၊ မြိုက္ကသိုရ်၊ မြဂသေီရ် ဖုသျှ - ဖုဿ၊ ဖုဿ၊ ပုတ်သ၊ ပုတ္သ မာခ - မာဃ ဘရဂုဏ္ဏီ (ဖဂ္ဂုဏ) - ဘလကိုန်၊ ဖလကိုန်၊ ဖ္လဂိုန်၊ ဖလကုန်၊ ဖြကိုန်၊ ဖြကိုင် နမူနာစာသားများ ကျစွာမင်းမိထွေးတော်ကျောက်စာများမှ စာသားအချို့မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
က္လစွာမင် ဟ္ရေတောင်တက်ပြီ။
ငါမိကိုဝ်ကာ ငါမသိလိုက်။
ငါမိထုယ်မုယ်ရုယ် ငါကြီဧအ်။
ငါမိထုယ်လျှင်တေ ငါမိဟုရုယ်။
ဤမ်ပ္လုနိယ်ပိယ်၏။
ဤမ်ထောင်ကျွန် လယ်လေ ပိယ်တဝ်မူဧအ်။
ထိုစာသားကို ယခုခေတ်ရေးအသားဖြင့် ပြောင်းရေးကြည့်ပါက အောက်ပါအတိုင်းရသည်။
ကျစွာမင်း ရွှေတောင်တက်ပြီ။
ငါအမိကိုကား ငါမသိလိုက်။
ငါ့မိထွေးမွေး၍ ငါကြီး၏။
ငါ့မိထွေးလျှင်တည်း ငါ့အမိဟူ၍။
အိမ်ပြုနေပေး၏။
အိမ်ထောင်ကျွန်၊ လယ်လည်း ပေးတော်မူ၏။
မြန်မာကျောက်စာများကို ဆရာကြီးဦးငြိမ်းမောင်သည် ကိုယ်တိုင်ဖတ်ရှုခဲ့၍ "ရှေးဟောင်းမြန်မာ ကျောက်စာများ" စာအုပ်များကိုထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ဦးငြိမ်းမောင် (၂၀၁၈)။
ရှေးဟောင်းမြန်မာကျောက်စာများ (Ancient Burmese Inscriptions)။
Zenodo http://doi.org/10.5281/zenodo.1202320 ထို့အပြင်နိုင်ငံခြားသားလေ့လာသူများသည်လည်း ထိုကျောက်စာများကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာသို့အက္ခရာဖလှယ်ခြင်းဖြင့် ရေးသားထုတ်‌ဝေခဲ့ကြသည်။
U Nyein Maung, Lewis-Wong, Jennifer, Khin Khin Zaw, McCormick, Patrick, & Hill, Nathan. (2020). A Structured Corpus of Old Burmese Stone Inscriptions (Version 1) [Data set]. Zenodo. http://doi.org/10.5281/zenodo.4321314 ကိုးကားချက်များ "မြန်မာအဘိဓာန်" (ဒုတိယအကြိမ်)၊ ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန (မြန်မာစာအဖွဲ့)။
"မြန်မာ့အက္ခရာသမိုင်း"။
ကဏ္ဍ:မြန်မာဘာသာစကား။
The Dhamma Brothers သည် ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ထွက်ရှိခဲ့သည့် မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
Bessemer, Alabama အနီး Donaldson Correctional Facility ရှိ ထောင်သားများတရားအားထုတ်မှုအစီအစဉ်အကြောင်းကို ရိုက်ကူးထားသည်။
ရုပ်ရှင်တွင် လူသတ်မှုဖြင့် သေဒဏ်ချမှတ်ခံရသူများ၊ ထောင်စောင့်များ၊ ထောင်အရာရှိများ၊ ဒေသခံများနှင့် အခြားနေထိုင်သူများနှင့် တွေ့ဆုံမေးမြန်းမှုများ စသည်များပါဝင်သည်။
သီချင်းအပါအဝင် အသံပိုင်းဆိုင်ရာကို Low, New Order and Sigur Rós စသည်တို့က ပါဝင်အားဖြည့်ထားသည်။
ရုပ်ရှင်ကို ဂျင်နီဖီးလစ် (Jenny Phillips) နှင့် အန်နီမာရီစတိန်း (Anne Marie Stein) က ရိုက်ကူးခဲ့သည်။
ဂျင်နီဖီးလစ် သည် စိတ်ကုထုံးဆရာဝန်၊ မနုဿဗေဒပညာရှင်၊ မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်ဖန်တီးထုတ်လုပ်သူ ဖြစ်သည်။
အန်နီမာရီစတိန်း သည် ရုပ်ရှင်ကျောင်းတစ်ခု၏ အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်သည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ဖီးလစ် သည် Letters from the Dhamma Brothers: Meditation Behind Bars (ISBN 1-92870-631-2) ဟူသည့် စာအုပ်ထွက်ရှိခဲ့သည်။
The Dhamma Brothers ရုပ်ရှင်သည် နောက်ထပ်ထင်ရှားသည့် ရုပ်ရှင်တစ်ခု ဖြစ်သည့် Doing Time, Doing Vipassana (1997) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
တရားအားထုတ်ရေးအစီအစဉ် ဒါရိုက်တာ ဂျင်နီဖီးလစ်၊ ဝိပဿနာတရားပြဆရာ Jonathan Crowley နှင့် Dr. Deborah Marshall တို့သည် ထောင်အတွင်း တရားအားထုတ်သည့်အစီအစဉ်အတွက် တာဝန်များစွာ ယူခဲ့ကြသည်။
ဖီးလစ်သည် မက်ဆာချူးဆက်တွင် ထောင်အတွင်းယဉ်ကျေးမှုကို အရင်လေ့လာခဲ့သည်။
၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် သူမသည် Donaldson ရှိ ထောင်သားများသည် တရားအားထုတ်နေသည်ဟု ကြားသိခဲ့ရသည်။
ထို့နောက် သူမသည် ပထမဆုံး ၁၀ ရက်ကြတရားအားထုတ်သည့်စခန်းကို ၂၀၀၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် စတင်ခဲ့သည်။
Publishers press release about the filmသူမသည် အမေရိကန်နိုင်ငံရှိ လုံခြုံရေးအမြင့်ဆုံး ထောင်တစ်ခုဖြစ်သည့် Donaldson တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ကျင်းပနိုင်ရမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။
ယခင် အမေရိကန်ရှိ တရားသင်တန်းများသည် မြို့များရှိထောင်များတွင်သာ ကျင်းပခဲ့သည်။
"Vipassana Meditation In American Prisons" , North American Vipassana Prison Project တရားအားထုတ်မှုအစီအစဉ်တွင် ဆရာကြီး ဦးဂိုအင်ကာ သင်ကြားပြသပေးခဲ့သည့် ဝိပဿနာတရားအားထုတ်မှုများကို သင်ပေးသည်။
၂၀၀၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် ပထမဆုံး ၁၀ ရက်တရားစခန်းကို ထောင်အတွင်း၌ ထောင်သား ၂၀ ဦးဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။
ရုပ်ရှင်တွင် ၂၀၀၂ ခုနှစ် မေလတွင် ထောင်သား ၃၇ ဦးဖြင့် ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့သည့် ဒုတိယအကြိမ် ၁၀ ရက်တနားခန်းမှ ပုံရိပ်များ ပါဝင်သည်။
Each retreat consisted of 10 hours of daily meditation and was held in complete silence. နောက်ထပ် တတိယအကြိမ် သုံးရက်တရားစခန်းကို ၂၀၀၆ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် ပြလုပ်ခဲ့သည်။
၎င်းတရားအားထုတ်မှုအကြိမ်တိုင်းတွင် တစ်နေ့လျှင် ကြာချိန် ၁၀ နာရီ တရားအားထုတ်ရပြီး ထိုအချိန်တွင် လုံးဝတိတ်ဆိတ်ကာ နေကြရသည်။
New York Times review of The Dhamma Brothers by Jeannette Coutsoulis, April 11, 2008 ရရှိမှု Valley Advocate သတင်းစာ၏ ဂျက်ဘရောင်း (Jack Brown) သည်ဤရုပ်ရှင်ကို စတားလေးခု ပေးခဲ့သည်။
Brown, Jack. "Cinema Dope: Fedora the Explorer ." Valley Advocate. Thursday May 29, 2008. Retrieved on October 9, 2010. ဆုများ Tied for Best Feature Documentary at the Woods Hole Film Festival 2007 NCCD PASS Award Winner 2007 ပြင်ပလင့်များ North American Vipassana Prison Trust Watch The Dhamma Brothers at Culture Unplugged The Dhamma Brothers: Vipassana Meditation in Prison, audio interview on Buddhist Geeks Grady Bankhead's Personal Web Site။
ပန်ဒစ်ဝိဟာရ သည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံတွင်၊ စစ်တကောင်းမြို့တွင် တည်ရှည့် ဗုဒ္ဓဝိဟာရတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် စစ်တကောင်းမြို့အနီး Anwara Upazila တွင်တည်ရှိသည်။
စစ်တကောင်းသည် ၅ ရာစုမှ c. 1200 CE အတွင်း လေ့လာသင်ကြားရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
ကြွင်းကျန်သည်များ ပန်းပုများ၊ ပန်းချီများ၊ ကြေးပြားများ၊ ကျောက်စာများ၊ တံဆိပ်ခေါင်းများ၊ ဒင်္ဂါးများ၊ ကျောက်ပြားများ၊ အိုးများ၊ ကျောက်ဖြင့်ပြလုပ်ထားသည့် လက်ရာများ၊ ကြေးများ၊ အင်္ဂတေများ၊ မြေထည်များ စသည်တို့ကို ကျောင်းတော်၏ အောက်တွင် နစ်မြုပ်နေကြသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ပစ္စည်းများကို ယခုအချိန်တွင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံရှိ ပြတိုက်များစွာတွင် ထိန်းသိမ်းထားရှိသည်။
စိတ်ဝင်တစား ရှိလာခြင်း ၂၀၁၀ ခုနှစ် မတလ ၂၈ ရက်နေ့တွင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်ဝန်ကြီးချုပ် Sheikh Hasina သည် သူမ တရုတ်ပြည်သို့ ရောက်ရှိစဉ်အတွင်း ပန်ဒစ်တက္ကသိုလ်၏ စိတ်ဝင်တစားရှိမှုအတွက် အတူတကွပူးတွဲလုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ကူးကို တင်ပြခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုရားကျောင်းများ။
ဝသုဝိဟာရ သို့ ဝသုဝိဟာ သည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံရှိ ထင်ရှားသည့် ရှေးဟောင်းသုတေသနနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဒေသခံများကြားတွင် ဤနေရာသည် Narapatir Dhap ဟူသည့် အမည်ဖြင့် ထင်ရှားသည်။
၎င်းသည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံရှိ ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓဘာသာအမွေအနှစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
thumb|Vasu Vihara, Bogra တည်နေရာ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၊ Bogra, Shibganj Upazila တွင်တည်ရှိသည်။
Mahasthangarh ၏ အနောက်ဘက် ၆ ကီလိုမီတာအကွာတွင် တည်ရှိသည်။
သမိုင်း ၁၉၇၃ - ၇၄ ခုနှစ်တွင် တူးဖော်မှုများ စတင်ခဲ့သည်။
ရှေးဟောင်းရွှံ့စေးတံဆိပ် ၁၈ ခု တွေ့ခဲ့ရသည်။
အများစုသည် Pala မင်းဆက်ကာလက ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် တူးဖော်မှုများ ပြုစဉ် ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်များသည် အုတ်ဖြင့်တည်ဆောက်ထားသည့် အဆောက်အဦနှစ်ခုကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
18 ancient clay seals found at Bhasu Bihar | The Daily Star ဖော်ပြချက် ဝသုဝိဟာရတွင် မြေကမူ ငါးခု ရှိသည်။
သုံးခုသည် ကြီးမားပြီး ကျန်နှစ်ခုသည် သေးသည်။
ကျောင်းငယ်တစ်ခုတည်ရှိပြီး တောင်မြောက် ၄၉ မီတာနှင့် အရှေ့အနောက် ၄၆ မီတာ ရှိသည်။
ရဟန်းများအတွက် နေထိုင်ရန် အခန်းခြောက်ခန်းပါရှိသည်။
အရှေ့ဘက်ရှိ အခန်းကို ဝရန်တာဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး အခန်း၏ အရှေ့ဘက်အလယ်တွင် ဝင်ပေါက်ရှိသည်။
ကြီးမားသည့် ကျောင်းတော်သည်လည်း ကျောင်းတော်ငယ်ကဲ့သို့ပင် ပုံစံတူသည်။
သို့သော် ၎င်းသည် နေရာကျယ်ဝန်းကာ အခန်းများလည်း ပိုမိုပါဝင်သည်။
အခန်းငယ်များ ဝန်းရံထားသည့် ကြားထဲတွင် နေရာလွတ်တစ်ခု ရှိနေသည်။
ထိုနေရာမှ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ၈၀၀ နီးပါး တွေ့ရှိခဲ့သည်။
၎င်းတို့ထဲတွင် အသေးစားရုပ်ပွားတော်များ၊ တံဆိပ်များ၊ ကဗ္ဗည်းပြားများ၊ အဖိုးတန်ကျောက်ပုတီးများ၊ တန်ဆာဆင်ထားသည့် ကျောက်ပြားနှင့် အုတ်ခဲများ၊ ရွှံ့စေးမီးအိမ်များ၊ ပြန့်ကြဲနေသည့် ခရားအိုးများသည် ထင်ရှားသည်များ ဖြစ်ကြသည်။
thumb|Remains of Halud Vihara ဟလဒ်ဝိဟာရ' သည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၊ Naogaon ခရိုင်၊ Pahapur ရှိ သောမပူရမဟာဝိဟာရ (Somapura Mahavihara) ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နယ်မြေ၏ အနောက် - အနောက်တောင်ဘက် ၁၄.၅ ကီလိုမီတာ (၉ မိုင်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
ဟိုဘက်သည်ဘက် အကျယ်အားဖြင့် ၁၀၀ ပေနှင့် အမြင့် ၂၅ ပေ ရှိသည့် ကြီးမားသည့် မြေကမူသည် ဤနေရာ၏ အဓိကနေရာဖြစ်သည်။
Halud Vihara, UNESCO World Heritage Centre သို့သော် အခြားသော မြေကမူများနှင့် အုတ်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် အဆောက်အဦများ၏ အပျက်အစီးများ ကျန်ရှိသေးသည်။
အချို့သော ပန်းပုလက်ရာများမှာမူ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသည်။
၎င်းတို့က ဒေသခံနေထိုင်သူတို့က အုတ်များကို ဖယ်ရှား၍ အသုံးပြုရန် ယူဆောင်ခဲ့ကြသည်။
၎င်းသည် ဟာလဒ်ဝိဟာရရွာတွင် တည်ရှိသည်။
ဒေသအနေဖြင့် ဤရွာကို Dvipganj ဟု ခေါ်ကြသည်။
တူးဖော်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ရာ တွေ့ရှိရသည်များက အလယ်ခေတ်အစောပိုင်းကာလ ဗုဒ္ဓဘာသာနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်ကို တွဗ့ရှိရသည်။
သေမပူရမဟာဝိဟာရ (Somapura Mahavihara)၊ သိတကော့ဝိဟာရနှင့် Dinajpur ခရိုင်ရှိ Nawabganj Upazila တို့သည်လည်း ဤဝိဟာရနှင့် တူညီသော ကာလတစ်ခုအတွင်းက တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ ၁၉၉၉ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၇ ရက်နေ့တွင် ယဉ်ကျေးမှုကဏ္ဍအောက်၌ ယူနက်စကိုယဉ်ကျေးမှုစမ်းသပ်နယ်မြေစာရင်း၌ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
ဝိပဿနာတရားစင်တာ သည် စင်္ကာပူနိုင်ငံတွင် တည်ရှိသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျောင်းတော်ကို ၁၉၉၃ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး စင်္ကာပူ၌ ဝိပဿနာတရားလေ့ကျင့်နိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းထောက်ပံ့ပေးရန်နှင့် ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာတိုးတက်ပြန့်ပွားစေရန် ရည်ရွယ်သည်။
ဤအဖွဲ့သည် ဂိုဏ်းဂဏအစွဲမရှိသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်သည့် "Vipassana International Center (Singapore)" နှင့် ပတ်သက်မှုမရှိပေ။