kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ပေါဋ္ဌိကလျှောက်ပြန် မင်းသည်းခံ ထိုအခါ ပေါဋ္ဌိကသည် ဤသူယုတ်ကား ငါ့ကိုမှီ၍ မပျက်စီးပါစေလင့်ဟု ကြံစည်၍– “မြတ်သော မင်းကြီး...ဤသူယုတ်မာအား သည်းခံတော်မူပါ၊ အသက်ကို တဖန်ဆောင်ခြင်းငှာ မတတ်ကောင်း၊ သူတော်ကောင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ရန်သူဖြစ်သော သူယုတ်မာအား သည်းခံတော်မူပါ၊ ဤသူယုတ်မာ သာခအား သတ်ခြင်းကို အကျွန်ုပ် အလိုမရှိပါ”— ဟု သားခအား အသက်ကို ချမ်းသာပေးရန် လျှောက်ထားပြန်၏၊ မင်းကြီးသည် ပေါဋ္ဌိကစကားကို ကြားလျှင်– “သာခအား ငါသည်းခံ၏”ဟု ဆို၏။
ကျေးဇူးဂုဏ်မြတ် ရာထူးအပ် ထိုအခါ ... မင်းကြီးသည် စစ်သူကြီး ရာထူးကို ပေါဋ္ဌိကအား ပေးလို၏၊ ပေါဋ္ဌိကမူကား အလိုမရှိ၊ မင်းကြီးသည် ပေါဋ္ဌိကအား အလုံးစုံသော စစ်သူကြီးတို့ကို စီမံရသော ဘဏ္ဍာစိုးရာထူးကိုပေးလေ၏၊ [ထိုဘဏ္ဍာစိုးရာထူးကား ရှေးအခါ၌မဖြစ်စဖူး၊ နိဂြောဓမင်းကြီး လက်ထက်တော်မှစ၍ ဖြစ်သတတ်။
]နောက်အဖို့၌ဘဏ္ဍာစိုး ပေါဋ္ဌိကသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာ သားသမီးတို့ဖြင့် ကြီးပွားသည်ဖြစ်၍– “ချစ်သားချစ်သမီးတို့... သာခစစ်သူကြီး၏ထံ၌ အသက်ရှင်နေရခြင်းထက် နိဂြောဓမင်းကြီး၏ထံ၌ သေရခြင်းကမြတ်လှ၏၊ ထို့ကြောင့် အမောင်တို့သည် နိဂြောဓမင်းကြီးကိုသာလျှင် မှီဝဲဆည်းကပ် ကြရာ၏၊ သာခစစ်သူကြီးကို မမှီဝဲ မဆည်းကပ် ကြရာ”- ဟု သားသမီးတို့အား အမြဲဆုံးမလေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်, ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သောဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေဆက်စပ်တော်မူလျက်- ရဟန်းတို့... *ထိုအခါသာခသည်-ယခုအခါဒေဝဒတ်။
ပေါဋ္ဌိကသည်-အာနန္ဒာ။
နိဂြောဓသည်-ငါဘုရားဖြစ်လာပြီ– ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ် (၁) ကျေးဇူးမဲ့ရေး၊ ငမိုက်ခွေး၊ ညစ်ထေးသူယုတ်မာ။
(၂) ကျေးဇူးသိလျှင်၊ ပညာရှင်၊ ဖြူစင်သူတော်စွာ။
(၃) သူယုတ်ထံဦး၊ ပြုကျေးဇူး၊ ထိမ်မြှေးပျောက်ကွယ်ရာ၊ (၄) သူတော်ထံဦး၊ ပြုကျေးဇူး၊ မမြူးမထိမ်ရာ၊ နိဂြောဓဇာတ် ပြီး၏။
မလာဆုနှင့်မာဆု ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ သုံးဆယ်မြို့ မောင်းထောင်ဆရာတော်ဘုရားသည် ဇာတိချက်ကြွေ မောင်းထောင်မြို့သို့ အလည်လာလို၏။
သို့သော် မောင်းထောင်ရွာတွင် သံဃာတော်များ မညီညွတ်သဖြင့် မလာလိုပေ။
ဇာတိရွာကို မလွမ်းဆွတ်ရန်၊ ဒါယကာ ဒါယကာမများ ပင့်ဖိတ်ထားသည့် ပုံသိမ်မြို့သို့သာ ကြွသင့်ကြောင်း ရေးဖွဲ့ထားသည်။
မလာဆုနှင့်မာဆု သုံးရွှေဆယ်နယ်မြေရပ်၏၊ (ငွေဆဒ္ဒန်ပြောင်မာစု) တွင်မှ၊ ဓာတုရံမွေသရီနှင့်၊ မဟေသီ စေတီလှသို့၊ မှီသကာတိုကတာဖွဲ့လို့၊ ကြာခဲ့ပြီစံပျော်ရွှင်သော်ကြောင့်၊ ထံတော်တွင်ပန်ဆင်ရုံးကြသည့်၊ ခွင်သုံးဆယ်ရာမညမှာ၊ ဘုန်းတေဇမဟန္တာ။
မြတ်စွယ်တော်ဓာတ်မွေထူး၊ မျှော်ဖူးချင်တိုင်ပင်ဖိတ်လို့၊ တင်ထိပ်ခေါင်ဝဇီရာတို့နှင့်၊ သီဟဠာ၊ ဒီပါကျွန်းက၊ ဖြန့်ရွှန်းချွေရွှေထောင်မောင်းမှာ၊ ဆရာတော် (၂) ဝါအောင်းမိလျှင်၊ ခွာပြောင်းလေတထွေဆုတ်လို့၊ ပြည်ဥက္ကံ၊ မြို့နံရောနှင့်၊ တကောနယ်သဘုမ္မိက၊ ဗောဓိမဏ္ဍိုင်ထိ၊ မြို့ရခိုင်သိမ်သမုတ်ရာက၊ ပြေကုဿိန်လှဲ့ကာရှောက်ခဲ့၊ ဆဲ့ ခြောက်ပြေရောက်လေသမျှပ၊ ဒေသတွေနိုင်ငံပေါရက်နှင့်၊ သံယောဇဉ်မပြတ်အုံးနိုင်ဘု၊ ရပ်သုံးဆယ်မြို့ဒေသကို၊ ဘုန်းကြွရောက်လှာ။
စောမုနိန်အစိန္တေကဲ့သို့၊ ပုသိမ်မြေအနောက်ချောင်းက၊ လျှောက်တောင်းပန်ဒါယကာတို့နှင့်၊ သာသနာအရှည်ဖြစ်စေဘို့၊ သည်နှစ်မှာ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ကဲ့သို့၊ ဝါဆိုမည် ခွင့်တော်ပေးသော်ကြောင့်၊ ကြာလေလေ ညာမြေနှင့် ဝေးချေပေါ့၊ ဆွေးမြှော်တပူပင်စွာ၊ လူရှင်ပါမျှော်ဆဲ။
ဆင်ခြင်ကာ ပညာနှင့်ကြည့်ပါတော့၊ တပည့်ဒကာကျော်ကဖြင့်၊ ဆရာတော် အညာမပျော်ပိုက်ပုံက၊ တော်လိုက်လေ မလာဆုနှင့်၊ မာဆုကို ( ပန်ပန္နက်) ပါငဲ့၊ မာန်တက်ခါဝန်တိုလို့၊ ရန်ဘက်လို အမျက်ညိုမကင်းသော်ကြောင့်၊ ပဉ္ဇင်းခံရှင်ပြုပေါရက်ကနှင့်၊ အလှူခံအတူမနှောကြဘု၊ ဆူလောညာဏ် သည်အရှုပ်တွင်တွေတို့၊ ထေရ်ပုဂ္ဂိုလ်ဘယ်သူရှင်းနိုင်ပ၊ ရွှေယင်းမာရပ်ဒေသတွင်မှ၊ အင်ကြင်းပင်ပြင်းပင်နှစ်ခွကဲ့သို့၊ ရင်ကလို ညှိနှိုင်းနိုင်ဘု၊ အဝေးမှာ ဧရာကဆိုင်းပါတော့၊ ဒွေးနှစ်ဖြာ၊ ကျေးရွာတပိုင်းစီပ၊ ဂိုဏ်းကနှစ်ကွဲ။
ငွေဆဒ္ဒန်ပြောင်မာစု = တောင်ဘက်အရပ်။
တေဇမဟန္တာ = တန်ခိုးကြီးမားလျက်ရှိသည်။
သီဟဠာ = သီဟိုဠ်ကျွန်း။
ပန်ပန္နက် = ပန်ကြားသမှု ပြုပါသည်။
ဆွေးတပူပင်တို့အရှင် ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ သုံးဆယ်မြို့ မောင်းထောင်တိုက်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူနေသည့် မောင်းထောင်ဆရာတော်သည် မောင်းထောင်သို့ သိမ်သမုတ်ရန် လာမည်ဟု အမိန့်ရှိ၏။
သို့သော် မကျန်မာကြောင်း တဖန် မိန့်၏။
ထို့နောက် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း စာတစ်စောင်ရောက်လာရာ ရွာသားများက ကျန်းမာပြီအထင်နှင့် ဖွင့်ကြည့်သည့်အခါ ပျံလွန်တော်မူကြောင်းသိရသဖြင့် ဒါယကာ၊ ဒါယကာမများ သောက ဖြစ်ကြသည်ကို ဖွဲ့ဆိုထားသည်။
ဆွေးတပူပင်တို့အရှင် ကပ်ကမ္ဘာတည်စေဘို့၊ ရပ်ရွာမြေမြတ်ဌာနဝယ်၊ ဗန္ဓသိမ် သမိုက်အုံးမည်ဟု၊ တိုက်ကုန်းမြေရွှေသာကိုရွယ်ရက်နှင့်၊ သုံးရွှေဆယ်မြို့ဒေသတွင်မှ၊ ဆုံးမရဏာကြွပျော်နတ်ခွင်။
ခန္ဓာဝယ်ဘယာညှဉ်းသည်ဟု၊ ဆရာတော်မမာတဲ့ သတင်းငယ်ကြောင့်၊ ထမင်းတောင်မျိုမကျနိုင်ဘူး၊ ငိုရမှာခက်ဘိတောင်းပ၊ ရွှေမောင်းသူ ရွှေတောင်သားတို့၊ သာကီဝင်မာပြီကြားချင်လို့၊ ရထားလာလူကြုံလင့်ကြ၊ နားစွင့်ရပ်ပင်။
သေအချာ ကြေညာလိုက်အောင်ပ၊ စာတိုက်မှာထည့်ကာပေးသော်ကြောင့်၊ ညာကျေးမြေ ရွှေတောင်သို့ရောက်လာတော့၊ မာလောက်ပြီ မေတ္တာစိတ်ကယ်နှင့်၊ စာအိတ်ကိုဖွင့်ကာလှပ်လို့၊ အလွှာကိုတခါဖတ်လိုက်တော့၊ မတ်ဘတ်ပင်မှိုင်သူမှိုင်နှင့်၊ ထိုင်သူထိုင် ငေးသူငေးပ၊ ငိုကျွေးကာမျက်ရည်စတွေနှင့်၊ ဆွေးတလို့လွန်ပူပင်၊ လူရှင်စုံဗျာကြီး။
သာသနာပိုင်ဖြစ်တော်မူတဲ့၊ ပြိုင်မတူထေရ်နှစ်ပါးတို့၊ စည်ကားအောင်တိုင်းပြည်မပေငဲ့၊ နေလနှစ်သွယ်ကွယ်သည်နောက်၊ ဂြိုဟ်သောကြာပမာနှုံးသင့်ငဲ့၊ မြို့သုံးဆယ်နယ်မှာ ပျော်သည့်၊ ဆရာတော်ပုဂ္ဂိုလ်ရှိတော့၊ ဂိုဏ်းဝေပုံတိုင်းပြည်ကုန်သိနိုင်ငဲ့၊ ဝုတိကာ ဝညာဉ်ပြောင်းသောကြောင့်၊ ရွာမောင်းမြေ၊ ရွှေထောင်းကျေးမှာဖြင့်၊ ဘုရားသာသနာ၊ တဇအညှာသေးချည်းပေါ့၊ အဝေးခွင်ရာမဉ်သုံးတွင်မှ၊ ပျံတော်မူ၊ ကံတော်ဆုံးလေခြင့်၊ နယ်လုံးကုန်မျက်ရည် ဥတွေနှင့်၊ ရင်ထုကာ ငိုလို့မောကြ၊ သမုဒယာ ကရုဏာ သဘောငယ်ကြောင့်၊ မုဒိတာ ဥပေက္ခာ မစောနိုင်ဘု၊ သောကလောင်မီး။
ဗန္ဓသိမ် = မြဲမြံသောသိမ်။
နေလနှစ်သွယ် = မြန်မာဘုရင်အရှင်နှစ်ပါး။
ရာမဉ်သုံး = ရမညတိုင်းမွန်သုံးရပ်။
သမုဒယ = တွယ်တာခြင်း။
ကရုဏာ = သနားခြင်း။
မုဒိတာ = ဝမ်းမြောက်ခြင်း။
ဥပေက္ခာ = လျစ်လျူရှုခြင်း။
မှန်းရော်ကာ ဆွမ်းတော်ချ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ သုံးဆယ်မြို့တွင် သီတင်းသုံးတော်မူသည့် မောင်းထောင်ဆရာတော်ဘုရားသည် ဇာတိချက်ကြွေ မောင်းထောင်သို့ ကြွရောက်လာစဉ် ဒါယကာ၊ ဒါယကာမတို့သည် တစ်သောင်းကျော်တန် ကျောင်းဆောင်လုပ်လှူဒါန်းခဲ့သည်။
မောင်းထောင်ရွာအနီးရှိ လယ်တီရွာနေ ဆရာတော်ဘုရား၏ တစ်ဝမ်းကွဲအစ်ကို ဖြစ်သူ ဦးရွှေနှစ်သည် သုံးဆယ်မြို့၌ ဆရာတော် ပျံလွန်တော်မူသည့်အခါ ဆွေမျိုးတို့ကို နှိုးဆော်ကာ သက်ပျောက်ဆွမ်းကျွေး ပြုလုပ်ကြသည်။
ဤအကြောင်းကို ဖွဲ့ဆိုထားသည်။
မှန်းရော်ကာ ဆွမ်းတော်ချ ဘုရားဘဂဝါ တရားမဟာဓမ္မရာဇ်သော်မှ၊ ငါးနှစ်ကျော်ဝါတော်လေးဆယ်မျှ၊ နယ်ငေးပြည်ကုဿိန္နံ၊ ဣန္ဒတ်သိကြားနှင့်၊ ငပ်ထွားကာ ဗြဟ္မာကုသော်လဲ၊ အာယုတော်သင်္ခါရာဖြင့်၊ ကုသလာ အကုသလာ ဓမ္မတို့၊ မဟာဇယ စွန့်ဖြိုဖျက်လို့၊ ဖိုလ်မဂ္ဂင်ဝင်ကာအောင်းရသတဲ့၊ ရွာမောင်းမြေ၊ သာဘုမ္မိက၊ ဇာတိပင်မြင်မျှော်သည့်၊ ဆရာတော်ထိပ်တင်ဘုန်းငဲ့၊ မြို့သုံးဆယ်၊ ရာမညတွင်မှ၊ ဆုံးကွယ်ပဇီဝိတံ။
ပင်ဇလပ်ကယ်နှင့်၊ ရင်ကတ်မြိုင်ခိုင်အင်ကြင်းတို့၊ ကြိုင်သင်းစွာခါတပေါင်းတွင်မှ၊ အသပြာပေါင်း ငွေကုဋေကျော်နှင့်၊ အလောင်းတော် ရုပ်ကာယကိုဖြင့်၊ ပြာကျအောင် ဖိုကျင်ထိုးချည်တော့၊ ထွေထွေရာရာ ဝေဒနာအမျိုးတွေကြောင့် ဆွေမျိုးကုန်မလိုက်အုံးဝံ့ဘု၊ တိုက်ကုန်းသာဝိဟာရတွင်မှ၊ ချုံးချပူပန်။
အညာတခါကြွလာတော့၊ ဒကာ ဒကာမတွေ၊ နေအခြေကောင်းသူတို့၊ ငွေသောင်းရည် ဆယ်ထောင်ကျော်နှင့်၊ ရွှေကျောင်းတော် လှူကာဆောက်ကြ၊ မူဖောက်ပြန် သံဃာကွဲသောကြောင့်၊ ခွာလွှဲကြဉ်ရာမဉ်သုံးက၊ ခင်ဘုန်းထေရ်သာကီယတို့၊ ညီလှအောင်ကံဆောင်ရွက်လို့၊ ဆန်တက်ကာ သိမ်သမုတ်မည်ဟု၊ ထေရ်ပုဂ္ဂိုလ်ကြံဖန်ရှာငဲ့၊ ဖြေမသာ လေနာစွဲသောကြောင့်၊ စဲရှာရအနိစ္စ၊ စိတ်အကြံမဆုံး။
တဝမ်းခြာ လှမ်းကာစပ်လိုက်ရင်၊ နန်းကပ္ပိမေပြမှာစံရစ်တဲ့၊ မဟာနန်ဧကရာဇ်ကဲ့သို့၊ ဖေနှစ်ရွှေတီသားက၊ ဘုရားရှင်ဘဂဝါမြတ်သော်မှ၊ ဉာတ္တံစရိယောနှင့်၊ ကြံတော်မူပန်ယူစောကဲ့၊ ဗုဒ္ဓေါဘဂဝါကဲ့သို့၊ စေတကာသက်သေနှုံးရတော့၊ မြို့သုံးဆယ်ဟိုမှာပျော်သည့်၊ ဆရာတော်မရဧာကူးသူ၏၊ ကျေးဇူးဟုံ၊ ဂုဏ်ဗလတွေတို့၊ မှန်းရော်ကာဆွမ်းတော်ချရန်ဘို့၊ အမျိုးတော်သူ၊ အကျိုးမျှော်ဆလို့၊ နှိုးဆော်လှတုန်း။
ဓမ္မရာဇ် = ဓမ္မရာဇာ၊ တရားမင်း။
ဣန္ဒ = သိကြားမင်း။
ကုသလာဓမ္မ = ကုသိုလ်အကျိုးဆက်တရား။
အကုသလာဓမ္မ = အကုသိုလ်အကျိုးဆက်တရား။
မဟာဇဟ = ကြီးသောစွန့်ခြင်း (ဝါ) မြတ်သောစွန့်ခြင်း။
ဘုမ္မိ = မြေ။
ဇီဝိတံ = အသက်။
တဝမ်းခြာ = တစ်ဝမ်းကွဲ။
ဉာတတ္ထံစရိယော = ဆွေမျိုးတို့၏ အကျိုးငှာ ကျင့်တော်မူခြင်း။
ဓာတ်ပုံရှုကာ ပူမီးဖြာ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ သုံးဆယ်မြို့တွင် မောင်းထောင်ဆရာတော် ပျံလွန်တော်မူသည့်အခါ အလောင်းစင်၌ တင်ထားသော အလောင်းတော်ကို ဓာတ်ပုံရိုက်ကာ မောင်းထောင်သို့ ပို့သည်။
မောင်းထောင်ရှိ ရဟန်းသာမဏေ၊ ဒါယကာ၊ ဒါယကာမတို့သည် လွမ်းဆွတ်တသ ဖြစ်ကြရသည်။
ဓာတ်ပုံရှုကာ ပူမီးဖြာ မြေပထဗျာ နေရာကောင်းတဲ့၊ ရွှေမောင်းရွာသာဂီရိက၊ ဇာတိတော်မူပထမံ့ပ၊ သူရကန်မြူအလျှံပျောက်ဖို့၊ ဖန်တောက်ပုံဥဏ္ဏဂူကဲ့သို့၊ ဂုဏ်တဆူဒီပါကျော်တဲ့၊ ဆရာတော်မဟာဘုန်းငဲ့၊ ခွင်သုံးဖြာရာမညတွင်မှာ၊ ဆုံးကွယ်ပဇီဝိတံ။
ဓာတ်လေးထွေ သွေးလေသလိပ်ကယ်ကြောင့်၊ မှေးမှိတ်ကာဖြေမသာဘု၊ ဝေဒနာမခံချိလို့၊ ကံဝိပါကြမ္မာညှဉ်းသော်ကြောင့်၊ မာမြင်းအောင် မျှော်ခေါ်သည့်၊ သမားတော်ဇီဝကတွေသို့၊ လူ့ပြေတွင်ကုပေကြသော်လဲ၊ ဧကဝိသတာနှင့်၊ သောရီမှာသုညာဂဏန်းပ၊ ငုံပန်းခိုင် ခွာညိုဆင်တဲ့၊ ပြာသိုခွင်ခုနှစ်ရက်၏ညာဝက်မှာအခါမှန်သည့်၊ နာရီပြန်နှစ်ချက် မထိုးခင်ပ၊ ထက်မိုးဗွေပဟိန်၌ မေဃဝိန်သိကြားကျောင်းသို့၊ ဘဝဟောင်းကို မပျော်မွေ့သော်ကြောင့်၊ ပြောင်းစုတေ့ပြန်။
နုသိဿာ သိဿာတပည့်တို့၊ ရှုကြည့်ကာ မျက်ရည်သုတ်လို့၊ လက်အုပ်ချီကိုယ်စီဖူးကြ၊ ကလာပ်ကျန်၊ ဓာတ်မှန်နှင့်ကူးလိုက်တော့၊ စံမူးရေ ရွှေသိင်္ဂါနှင့်၊ စိန်ရတနာကြာညောင် စောင်းတွင်မှ၊ အညောင်းပြေ ခြေတော်လက်ကယ်တို့ လျောင်းစက်သည့်မူသဏ္ဌာန်၊ ရုပကံခွေနွမ်း။
သမာဓိန်ညာဏိန္ဒြေနှင့်၊ မဟာအစိန္တေ (သိန္တေကုသိံ) တွင်မှ၊ နီရောဓဇောလျှံချုပ်တော့၊ နုရုဒ္ဓါရှင်အာနန်နှင့်၊ သာဝကံပုထုဇာန်ရဟန်းသွေတို့၊ သင်္ကန်းထည်ကိုင် ဒုကုဋ်ကယ်နှင့်၊ လက်အုပ်ချီဆယ်စုံဖူးလေသို့၊ ပုံကူးကာဓာတ်မှာရိုက်လို့၊ စာတိုက်လွှာအညာထိပေးသောကြောင့်၊ ငိုကြွေးကာ ရှင်ရဟန်းနှင့်၊ ပင်ပန်းစွာ ဒကာဒကာမတို့၊ ကျေးရွာနေဝေးကွာလှသော်ကြောင့်၊ တွေးစာနာရှေး (ဘဂဝါ အရဟ) ကဲ့သို့၊ ဆွေးတလို့လွမ်း။
ပထဗျာ = မြေကြီး။
ဂီရိ = တောင်။
သူရကန် = နေမင်း။
ဥဏ္ဏဂူ = နေမင်း။
ဧကဝိသထာ = တစ်ထောင့်နှစ်ရာ။
သောရီမှာသုညာ = ခုနစ်ဂဏန်းနှင့် သုညဂဏန်း (၁၂၇၀ ဟုဆိုလိုသည်)။
မေဃဝိန် = သိကြားမင်း။
နုသိဿာ = ဆရာစဉ် တပည့်အဆက်ဆက်တို့။
သိန္နေကုသ် = ကုဿိန္နာရုံ အင်ကြင်းတော။
နိရောဓ = နိရောဓ၊ ချုပ်ငြိမ်းခြင်း။
ဘဂဝါအရဟ = ဘုရားရှင်။
YRTA မှ YPTCသို့ အဖွဲ့ဝင်ကိုးဦးဖြင့် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခဲ့ပါသည်။
ဗိုလ်မှူးကြီးဝင်းတင့် (ဥက္ကဋ္ဌ)၊ ဦးချစ်ကိုကို(ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ)၊ ဦးအောင်ဝင်း(အတွင်းရေးမှူး)၊ ဦးလျန်ကျင့်မန်(တွဲဖက်အတွင်းရေးမှူး) ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အများပြည်သူ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကြီးကြပ်မှုအာဏာပိုင်အဖွဲ့( (YRTA))ဆိုသည်မှာ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးအတွင်းတွင် အများပြည်သူသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းများအား ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရန်အတွက် ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။
ထိုအဖွဲ့အစည်းအား ၈ ရက် ဇူလိုင်လ ၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုအခါတွင် YRTA သည် ၁၅ ဇန်နဝါရီ ၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် စတင်အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သော အများပြည်သူသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်သော Yangon Bus Service (YBS)အား စတင်ကွပ်ကဲလျက်ရှိသည်။
ရွှေကို(၁၃ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၉၉၈ ခုနှစ်ဖွား)သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ဘောလုံးသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရှမ်းယူနိုက်တက် ဘောလုံးအသင်းမှ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်မှစ၍ ရွှေကိုသည် လူငယ်တန်းကလပ်မှ အကြီးတန်းကလပ်သို့ ကစားခွင့်ရရှိခဲ့သည်။
နိုင်ငံတကာ ကစားသမားဘဝ ရွှေကိုအား မြန်မာ ယူ-၁၆ အသင်းမှ ခေါ်ယူပြီး ၂၀၁၄ ခုနှစ် အာရှ ယူ-၁၆ ချန်ပီယံရှစ် ခြေစစ်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်ကစားစေခဲ့သည်။
သူအား ၂ ပွဲဝင်ရောက်ကစားစေခဲ့ကာ ၂၀၁၃ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၂၇ ရက်နေ့တွင် ကစားသော တရုတ် ယူ-၁၆ အသင်းနှင့်ပွဲတွင် ဂိုးသွင်းယူနိုင်ခဲ့သည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် မြန်မာ ယူ-၁၉ အသင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ဩဂုတ်လ၌ ကျင်းပခဲ့သော ကမ္ဘောဇဘဏ်ဖလားတွင် ဝင်ရောက်ကစားခဲ့သည်။
၂၄ ဩဂုတ် ၂၀၁၆ ခုနှစ်၌ ကစားခဲ့သော ဗီယက်နမ် ယူ-၁၉ အသင်းနှင့် သရေကျသောပွဲတွင် တစ်ဂိုးသွင်းယူနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုနှစ်နှောင်းပိုင်းတွင်လည်း ၂၀၁၆ ခုနှစ် အာဆီယံ ယူ-၁၉ လူငယ်ချန်ပီယံရှစ် အားကစားပြိုင်ပွဲတွင်ပါဝင်ခဲ့ပြီး ကစားပွဲ ၅ ပွဲတွင် ၃ ဂိုးသွင်းယူနိုင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် ၂၀၁၆ ခုနှစ် အာရှ ယူ-၁၉ ချန်ပီယံရှစ် ခြေစစ်ပွဲအတွက် ရွေးချယ်ထားသော လူစာရင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
ထိုခြေစစ်ပွဲများ၌ ၄ ပွဲပါဝင်ကစားခွင့်ရခဲ့သော်လည်း ဂိုးသွင်းယူနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
References Category:မြန်မာဘောလုံးသမားများ။
မောင်းထောင်မှ မရွေ့နိုင် ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ သုံးဆယ်မြို့ မောင်းထောင်ဆရာတော် ပျံလွန်တော်မူရာ နိဗ္ဗာန်ကျောင်းချပွဲတွင် ဆရာဦးကျော်လှကို လာရောက် စာစပ်စေလိုကြောင်း ဖိတ်ကြားသည်။
တပေါင်းလသင်္ဂြိုဟ်ပွဲမှသာ လာရောက်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။
မောင်ထောင်ရွာမှ လောင်တိုက်ကြီးသွားကာ ဆောက်လုပ်သည်။
မောင်းထောင်မှ မရွေ့နိုင် လေးဆယ်ကျော် ဝါတော်ငါးမို့၊ ဘုရားအရဟံ သဗ္ဗညုနှင့်တန္တု ပမာယှဉ်ရတော့၊ သမုခင် လူ့ခွင်ရပ်က၊ ဝင်နတ်ရွာစံကာပျော်တဲ့၊ ဆရာတော်ခန္ဓာအလောင်းကိုဖြင့် အသပြာပေါင်း ငွေကုဋေတန်တဲ့၊ ကျောင်းဝေဇယန်နိဗ္ဗာန်ကြွသို့ ပြောင်းစံကြတင်ကုသိုလ်။
ရုံးသာယာဝတီဆွယ်တဲ့၊ ဆုံးရွှေဆယ်မြေနယ်ကျေးက၊ သူကြွယ်သူဋ္ဌေးတွေကြေးငွေထုတ်ကြ၊ ပြေကုဿိန်မလ္လာမင်းသို့၊ ဖန်ဆင်းပုံအထွေထွေတဲ့၊ သန်လင်းခွေရွှေညောင်းစောင်းငဲ့ပြင်၊ ငွေခေါင်းစင် ငွေကလာပ်တွင်မှ၊ ခေါင်းပတ်ငယ် စိန်ဝဇီရာနှင့်၊ ဣန္ဒနီလာစီမြွာကြဲလို့ ပုလဲပြည်တန် ကျောက်ကယ်နှင့်၊ ရွဲမောက်လို့မို။
ထူးစေတနာ ဦးကေသရက၊ နေလကိုအာသာမျှော်သည့်နှယ် တကာကျော်စာတော်ဆိုငဲ့ကို၊ လာစေလို အလွှာတိုပါးရှာငဲ့၊ ဘယ်သား ဘယ်တယောက်ကယ်မှ၊ ကျောထောက်ရန်နောက်ခံမရှိပြီဘူ၊ ညဏ်ကြီးရှင် ဦးကျော်လှငဲ့၊ ဖူးမြော်တကြိမ်ကြိမ်ငို၊ ဟိန် ဆိုလို့စိတ်ညစ်ညူး။
တွဲတပို ဟိုတပေါင်းတော့၊ ကိုမောင်းမြေ ရွာရွှေထောင်က၊ ဆရာပရမေအခေါင်၊ ခန္ဓာကြွေလောင်းကျွမ်းသူတို့၊ ဖုံးလွှမ်းကာ သင်္ဂြိုဟ်ခန်းမို့၊ ရဟန်းစုံ လူစုံဆင်းကြလိမ့်၊ ငုံကင်းသည်အဆိုင်ဆိုင်နှင့်၊ အင်ကြင်းခိုင် မြိုင်ခြေအုပ်တဲ့ ဖြေကုဿိန်အသွင်ပြုကြစို့၊ ဆင်စုမြေရွှေဆယ်ကျေးက၊ သူဋ္ဌေးသူကြွယ်တို့၊ မလေးသွယ်တံခွန်ထီးငဲ့ပြင်၊ လွန်ကြီးကျယ်ရွှေထောင်က စိုက်လှာတဲ့၊ လောင်တိုက်ဆောင် ဝေဇယန်နှင့် ကုဋေတန်သင်္ဂြိုဟ်ပွဲတော့၊ ပြိုကွဲအောင်အဆိုနှင့်မြွက်ရလျှင်၊ ငိုမျက်ရည်တွေဖြာစီလိမ့်၊ နွေရာသီခါမှီတပေါင်းတော့၊ ခန္ဓာခိုင် လျှင်လာနိုင်ကောင်းတန်ငဲ့၊ အကြောင်းတွေ မစုံစေ့သောကြောင့်၊ ဆောင်းတန်ဆောင်မှီ၊ မောင်းထောင်က မရွေ့နိင်ဘု၊ အလောင်းတော် ကျောင်းပေါ်က ပွေ့ချည်တော့၊ အောက်မေ့လို့ဖူး။
တန္တု = တူကြောင်းနှိုင်းယှဉ်သည်။
သမုခင် = သမုတိသံဃာတော်အရှင်။
မျက်ရည်လျှံဖြာ ရှင်အာနန်ပမာ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
မျက်ရည်လျှံဖြာ ရှင်အာနန်ပမာ မြတ်ဌာနီ ကပ္ပနန်းက၊ စာတန်းဝင် နွယ်တော်ဖြာတဲ့၊ တဝမ်းခြာ ရှင်အာနန်နှင့်၊ ဘဂဝါ အရဟံ သမ္မာသံ ဓမ္မရာဇ်ကဲ့သို့၊ စံနစ်ရွှေ သိင်္ဂါလှော်နှင့် ဆရာတော် ဆွေအမျိုးတွင်မှ၊ ဖေဖိုး မယ်မယ်သာနှင့်၊ အနွယ်မှာ သွယ်ကာ စုလိုက်တော့၊ တာတုကီ ဘဂီနိ ပေပ၊ ယင်းဘမိဆင်းအူတုံ။
ကျောင်းသားပါ သာမဏေက၊ တာအရှည်စာပေသင်ခဲ့၊ ဂါမေ တွင်သာရွှေကုန်း၏၊ ထေရ်ဘုန်းခင် ညင်သိပ်သည်းသူတို့၊ နိသျည်းဆရာနည်းနာ မှတ်မိအောင်။
ဆည်းကပ်၍လှုံ။
ဘဝဟောင်းအတန်တန်က၊ အကြောင်းခံ ကုသိုလ်တမျိုးစီမို့၊ အကျိုးကို ညွှန်ကာဆောင်တော့၊ ပုဆိုးကြောင် အမျိုးမောင်နှစ်တဲ့၊ ညီးညစ်စွာရာဂီခင်တဲ့၊ သာကီဝင်စာမရီသို့ ထမ်းပေတဲ့၊ ရဟန်းတော် အရှင်မြတ်မှာဖြင့်၊ ကျမ်းတတ်ပုံ သူအလွန်မို့၊ ထူတံခွန်ရွှေတံဆိပ်ကယ်နှင့်၊ ငွေရိပ်ဖြူသီဟာသနငယ်က၊ အထူးပင်ဖူးတင်သလို့၊ ဦးဝိမလသညာချယ်၊ တွင်နာမည်မော်ကွန်း။
ဇာတ်မတူအမူခြားကြ၊ ဘုရားသခင်နှင့်၊ အပါးတွင်ရှင်အာနန်ကဲ့သို့၊ ထာဝရံနောက်တော်လိုက်လို့၊ ပျော်ပိုက်ရာဒေသစာလှည့်တော့၊ တပည့်မပါဖြစ်သော်လဲ၊ ပို့မေတ္တာလစ်ကာမလပ်ပါဘူး၊ ပုန်းကွယ်သာ သုံးဆယ်ရပ်တွင်မှ ဘုန်းနတ်ထံစံကာပျော်တဲ့၊ ဆရာတော်မရဏာပြောင်းသူ၏၊ အလောင်းကိုမမြင်စမ်းလိုက်ရ၊ ပင်ပန်းစွာဖိုလို့မောမိ၊ မဂ်သောတာဝင်ကာပန်သည့်၊ ရှင်အာနန်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသော်မှ၊ လျှံစီးယိုမျက်ရည်ကိုသုတ်ပါသတဲ့၊ သည်ပုဂ္ဂိုလ်ပုထုဇာန် သဘောဟာမို့၊ သံယောဇာဉ်သမုဒယတရားငယ်နှင့်၊ လူသားအို ငိုမစဲအောင်ပ၊ နှစ်ရွှေမှာ အချစ်တွေနှင့်ကွဲရလို့၊ ရစ်ခွေလေမြစ်ရေဝဲကဲ့သို့၊ သဲပွက်ထလွန်း။
ပြည်မိုး(၁၅ အောက်တိုဘာ ၁၉၉၂ ခုနှစ်ဖွား)သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ဘောလုံးသမားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် မြန်မာ အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း၌ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ကစားခဲ့သည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် ရခိုင်ယူနိုက်တက် ဘောလုံးအသင်း၌ စာချုပ်သက်တမ်းကုန်ဆုံး၍ ဇေယျာရွှေမြေ ဘောလုံးအသင်းသို့ ပြောင်းရွေ့သွားခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုနှစ်ရာသီ ဒုတိယအကျော့ပွဲစဉ်တွင် ရခိုင်ယူနိုက်တက်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းရွေ့ခဲ့သည်။
သံဂါယနာတင်ပမာ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
သံဂါယနာတင်ပမာ ပုရပြည်စတည်ပျိုးခဲ့တဲ့၊ မြတ်ဘိုးတော်ရာဇာက၊ သာသနာဘုရင်မြှောက်လို့၊ တင်လျှောက်ကာဖူးမျှော်ကပ်တဲ့၊ ဦးမြတ်ခင်နေတတုန်းငဲ့ပြင်၊ တည်ကုန်းဘောင်ရွှေဘိုစံနှင့်၊ မန်းနဂရံ၊ နန်းစံနတ်ပေပ၊ မန္ဓတ်နွယ်ဒါယကာက၊ သာသနာရာဇာမှူးပါဟု၊ အထူးပင်ကိုးကွယ်သပေတဲ့၊ ဦးညေယျထိပ်ခေါင်တင်။
တည်အခြေသည်ရွှေတောင်က၊ ဝေမှောင်ကို၊ နေရောင်လွှမ်းလေသို့၊ ပြောင်ရွှန်းဝေ၊ ကျွန်းသပြေဆုံးအောင်ပ၊ ဇမ္ဗူကျော်နှစ်ဆူဘုန်းတို့၏၊ မူထုံးစံစဉ်အလာနှင့်၊ ဝင်သာကီသင်္ဃာရဟန်းတို့၊ စာကျမ်းဂန်ဂန္တန္တရကိုဖြင့်၊ ကျွမ်းကြရက်ပင်။
နန်းထူကာမန်းဘူမိ၊ သူရိယာနေအလျှံကဲ့သို့၊ ဣဘိယံရာဇာက၊ ဝိမလာဘွဲ့လှူနှိပ်လို့၊ ဖြူရိပ်စံတံခွန်တင်တဲ့၊ တံဆိပ်ရင်ထိပ်တင်ဘုန်းငဲ့၊ တိုက်ကုန်းမြေ၊ ရွှေသာလယ်က၊ သုံးရွှေဆယ် အောက်ခွင်သို့လှမ်းမိရင်၊ ရဟန်းထေရ် ပုဂ္ဂိုလ်ကောင်းတို့၊ ဟိုကျောင်းပျော်သည်အရှင်နှင့်၊ မပေါင်းချင် ရန်တမီးကဲ့သို့၊ ကံကြီးငယ်ရှောင်ကြဉ်ကွင်းသည့်ပြင်၊ ပဉ္ဇင်းခံရှင်ပြုရေးကိုမှ၊ အလှူခံအတူမထွေးသောကြောင့်၊ ပူဆွေးရှာသုံးဆယ်မြို့ရယ်က၊ ဘုန်းရွယ်လို့ ဆန်လှာချင်၊ ကံကြမ္မာငင်လို့ နတ်ခွင်ယွန်း။
နန်းကုဿိန်ပြည်ခွင်က၊ မြတ်ရှင်ပင်ဓာတ်အသင်္ခတသို့၊ ဝင်ကြွကာ ဖိုလ်တော်ကူးမိရင်၊ ပျော်မြူးပုံနဲနာဆန်းလို့၊ ကွဲလမ်းပုံအဖြာဖြာမို့၊ ရဟန္တာကဿပါအမှူးနှင့်၊ လက်ဦးတွင်ပဋ္ဌမာပ၊ သင်္ဂါယနာ တင်ကာမြှောက်လေသို့၊ ရွာလျှောက်သူဒကာဒကာမတွေနှင့်၊ နာယကဦးကေတုငဲ့၊ ဝေစုအတူခံကြ၊ မူသိဿံ ဦနန္ဒက ဆန္ဒတူ ပဋိညာဉ် နှင့် ပြွမ်းဝင်ကာ၊ ဆွမ်းစဉ်ပရိတ်ကယ်တို့၊ ပင့်ဖိတ်ရာအတူခံကြလိမ့်၊ ဗူသယံ အမတာ ပျော်၏သို့၊ ဆရာတော်အညာကပြောင်းကာမှ၊ အရမ္မေသာရွှေမောင်းမှာမဖြင့်၊ တကာတွေ သဒ္ဓါရေကောင်းစေဘို့၊ သင်္ဂါယဉ်တင်ယနာပေါင်းကြချည်တော့၊ ကျောင်းရှိနယ်ဝှန်း။
အက်ဆမ်မြို့သည် အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံ မြောက်ပိုင်းရှိ မြို့တော် တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် လူဦးရေ ၅၆,၅၀၀ ဦး ရှိပြီး မြို့ပြ ခရိုင်ဒေသတစ်ခု အဖြစ် အုပ်ချုပ်ရေး စနစ် ရှိသည်။
thumb နဂိုမူလ အက်ဆမ်ဘုရင့်နိုင်ငံတော်သည် အာဖရိကရှိ ရှေးအကျဆုံး လူများ ယနေ့အထိ တောက်လျှောက် နေထိုင်ခဲ့ရာ နေရာများတွင် တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်သည်။
အက်ဆမ်နိုင်ငံသည် ရေကြောင်းနှင့် ကုန်သွယ်ရေး အင်အားကောင်းခဲ့ပြီး ထိုဒေသအား ဘီစီ ၄၀၀ ခုနှစ်မှ အေဒီ ၁၀ ရာစုနှစ် အထိ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။
၁၉၈၀ ခုနှစ်တွင် ယူနက်စကိုမှ အက်ဆမ် ရှေးဟောင်းသုတေသန ဒေသအား ၎င်း၏ သမိုင်းတန်ဖိုးကြောင့် ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ် နေရာတစ်ခု အဖြစ် စာရင်းထည့်သွင်းခဲ့သည်။
ဦးသူတော်နှင့် ကျပ်တလုံး ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
ဦးသူတော်နှင့် ကျပ်တလုံး အခေါင်ပရမေ တောင်ရွှေတွင်းရယ်က၊ နေရင်းမှာ မပျော်မွေ့သော်ကြောင့်၊ ဆင်ရွေ့ခဲ့အောက်တိုင်းနယ်၊ ငှက်ပျောသီးကိုလ၊ တောကြီးရာရှာဖွေလို့၊ နားမနေ ဝါးတွေခုတ်ရာက၊ မလုပ်နိုင် အားအန် နွဲ့သော်ကြောင့်၊ ဖျားပြန်ခဲ့တယ်။
အရာခံ ပြာတာ လုပ်ရာက၊ ဟာဟုတ်ပေါင် ရောင်တလုံးကိုဖြင့်၊ ကတုံးပြောင်ကဒိပ်ကယ်နှင့်၊ ကျောင်းရိပ်သို့မှီတာတွယ်၊ ပိတ်ထပ် နှင့်အမြန်။
ကျပ်တလုံးငယ်နှင့်၊ ရပ်သုံးဆယ် နဂရံက၊ အတန်တန် ဆန်ခံလို့ရတော့၊ သီလရင်ဖြူဖြူလတ်ကဲ့သို့၊ စရပ်မှာအကြံပြုပါလို့၊ အဝတ်ဖြူဇွတ်ယူလို့၊ လုသည့်နှယ် အရွယ်တူ မယ်သူမညုရစ်ပါနှင့်၊ ဖိုးသူ့ကဗြဲ။
အိုမိုမြစ်သည် အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံ တောင်ပိုင်းရှိ အရေးပါသော မြစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
၎င်း၏ မြစ်ကြောင်းတစ်ခုလုံးသည် အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံ နယ်နိမိတ်အတွင်းတွင်ပင် တည်ရှိပြီး ကင်ညာနိုင်ငံနှင့် နယ်စပ်ဖြစ်သော တာကာနာကန် အတွင်းသို့ စီးဝင်သည်။
လာလီဘယ်လာမြို့သည် အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း အမ်ဟာရာဒေသ အတွင်း တည်ရှိပြီး ကျောက်တုံးတစ်တုံးတည်းကို ထွင်းထုတည်ဆောက်ထားသော ဘုရားရှိခိုးကျောင်းများကြောင့် ထင်ရှားသည်။
လာလီဘယ်လာ တစ်မြို့လုံးသည် အလယ်ခေတ် နှင့် အလယ်ခေတ်နောက်ပိုင်း အီသီယိုးပီးယားရှိ ယဉ်ကျေးမှု လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ သက်သေ အဖြစ် ပြသလျက် ရှိသည်။
လာလီဘယ်လာသည် အီသီယိုးပီးယားတွင် အက်ဆမ်မြို့ ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး မြို့တော် တစ်ခု ဖြစ်ကာ ဘုရားရှိခိုးများ လာရောက်ဝတ်ပြု လည်ပတ်ရာ နေရာတစ်ခု လည်း ဖြစ်သည်။
အက်ဆမ်မြို့နှင့် မတူသည့် အချက်မှာ လာလီဘယ်လာတွင် နေထိုင်သော လူဦးရေ အားလုံး လိုလိုမှာ အောသိုဒေါ့စ် ခရစ်ယာန် ဘာသာဝင်များ ဖြစ်သည်။
အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံသည် ၄ ရာစု၏ ပထမတစ်ဝက်တွင် ခရစ်ယာန်ဘာသာကို စတင်ကိုးကွယ်ခဲ့သဖြင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာကို အစောဆုံး ကိုးကွယ်သော နိုင်ငံများတွင် တစ်နိုင်ငံ အပါအဝင် ဖြစ်သည်။
အောင်ကျော်ထွန်းသည် မြန်မာလက်ရွေးစင် ကစားသမားဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။
နိုင်ငံတကာ ကစားသမားဘဝ အောင်ကျော်ထွန်းသည် ၂၀၀၀ ခုနှစ် တိုက်ဂါးဖလားတွင် ထိုင်းနိုင်ငံနှင့် ကစားသောပွဲတွင် မြန်မာလက်ရွေးစင်အသင်း၌ ဝင်ရောက်ကစားခဲ့သဖြင့် ဖီဖာအသိအမှတ်ပြုပြိုင်ပွဲများတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ကစားသော အသက်အငယ်ဆုံး ကစားသမားဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုပြိုင်ပွဲကစားနေစဉ်တွင် သူ၏ အသက်မှာ ၁၄ နှစ်နှင့် ၉၃ ရက်သာ ရှိသေးသည်။
သူသည် ထိုစံချိန်ကို ဆယ်စုနှစ်တခုလုံးထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင်မှ ဆိုမာလီနိုင်ငံသားကစားသမား အဗ္ဗီနျူ မိုဟာမတ်မှ ထိုစံချိန်အား ချိုးနိုင်ခဲ့သည်။
သူ၏ ပထမဆုံးပြိုင်ပွဲဖြစ်သော ထိုင်းနိုင်ငံအသင်းနှင့် ကစားသောပွဲတွင် ဂိုးသွင်းယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် နိုင်ငံတကာပြိုင်ပွဲများတွင် အသက်အငယ်ဆုံး ဂိုးသွင်းယူနိုင်သူအဖြစ် စံချိန်ချိုးနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုစံချိန်ကို ယနေ့တိုင် ကျော်ဖြတ်နိုင်သူ မရှိသေးပေ။
သူသည် နိုင်ငံတကာ ကစားပွဲ ၁၃ ပွဲ ကစားခဲ့သည်။
နည်းပြဘဝ ယခုအခါတွင် သူသည် မြန်မာ အမျိုးသား အသက် ၂၀ နှစ်အောက် ဘောလုံးအသင်းတွင် လက်ထောက်နည်းပြအဖြစ် လုပ်ကိုင်လျက်ရှိသည်။
သိကြားပန်ရန် ဖန်သည့်ဟန် ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
သိကြားပန်ရန် ဖန်သည့်ဟန် ထောင်ရာပယ် ဆယ်သတ္တောနှင့်၊ နှစ်ကောမာကောဇာပြုတဲ့၊ သုံးခုတွင် ကဆုန်နွေ၏၊ ပုဏ္ဏမေ၊ ယုန်ငွေဝန်းက၊ စ နေ စွန်း ပေါ် ကျော် နံနက်သို့၊ ယွန်းလေးချက်အချိန်တော်။
ပြည်ပေါက္ကံစုက္ကတေးတဲ့၊ မိထွေးတောင်ညာတင်လို့၊ ဗုတလင်တွင် သမိုင်းနှင့်၊ မြောက်ပိုင်းဝယ်၊ တိုင်းနယ်ကြောက်ရတဲ့၊ ဂိုဏ်းထောက်တော်အရှင်မြတ်က၊ ဝင်အရဟတ္တဖိုလ်၊ ဟိုနောင်ပါရအောင်၊ ဓာတ်အသင်္ခတာ သဗ္ဗညုတဲ့၊ ဓာတု ကိုမြှုပ်သည့်အိုးနှင့်၊ လုပ်ပျိုးထောင်ပူဇော်တဲ့၊ အုတ်ရိုးတော် စေတီပျက်သော်ကြောင့် ဤရက်တွင်မင်္ဂလာဟ၊ ဦးပညာတွင်နာမံက၊ ဒကာပန်းရန် အလုပ်ကောင်းသူနှင့်၊ အုတ်ဟောင်းကို ပယ်ကာချလို့၊ နဝကမ္မ ဖြစ်စေဘို့၊ ခင်းအုတ်မြစ်ဖော်။
ဓရင်ခွေတင်ရွှေထီးက၊ မြေကြီးတိုင်အစဉ်မြဲစေဘို့၊ တင်လဲတထွေနှင့်၊ သလဲငွေကျွဲရေပြတ်ပါတဲ့၊ ဂဟေလုပ်ရန် ကော်အနှစ်ကဲ့ပြင်၊ အုသျှစ်ခုံအုံ့တုံ ခေါက်ကယ်နှင့်၊ ထုံးဖောက်လို့ အင်္ဂတေဖျော်၊ သင်းတေဇော်ပျံ့လှောင်း။
ပညာရောင် ကမ္ဘာချဉ်းလောက်ကဲ့၊ တောင်တွင်းလာ တွင်ကာခေါ်ကြ၊ ခင်ဆရာဖျော်၊ သညာမပျော်ငေးလေသို့၊ သည်ကျောင်းစံ ဆရာတော်က၊ ဘုန်းကြီးပေါ်ငယ်နာမည်နှင့်၊ နတ်ရွာပြည်တာရှည်သိကြ၊ စုတိကာဝိညာဉ်ခန်းလို့၊ မိဝမ်းဝယ်သန္ဓေဝင်တော့၊ ရဟန်းပင် ဖြစ်စေအုံးတော့လို့၊ နှလုံးရေလွန်ဖြူစင်တဲ့၊ မူအသွင်သူဝင်စားသည်ဟု၊ အများပင်ထင်ပေရှာကြ၊ ဦးပညာသံဃာကလေးငဲ့မှာ၊ ဘုရားအကျန်၊ အားအန မသေးရအောင်၊ အငှားပန်းရန် သိကြားဖန်လို့၊ ပေပေသထင့်၊ ရှေးလက်စဟောင်း။
တရားဟောကြွချီ ဘုန်းလယ်တီ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
တရားဟောကြွချီ ဘုန်းလယ်တီ နော်ဒတ္တံ မန္ဒာဘွေ ကဲ့သို့။
ကံဂါမေရွာ ရွှေပျားတွင်မှ၊ စကားသာယာစွာနှင့်၊ ရွာပါအောင်ညှာတာလို့ နှူးနိုင်ငဲ့၊ အာဏာအထူးပင် ပြောဆိုမိန့်နိုင်တဲ့၊ ဦးစံချိန့်တိုက်ကြီးပိုင်။
ဂေါတမာသခင်၊ စောဘဂဝအရှင် လောက်မှတ်ကြ၊ သောဠဿ ပြည်ခွင်ကျော်တဲ့၊ ဆရာတော်လယ်တီဘုန်းငယ်က၊ ရွှေကုံးနှစ်ဖြာ၊ ရွာရွှေပျားတို့၊ ဟောပေရှာ၊ ဂေါဏေအသားနှင့်၊ သေငါးမည် သူရာအရက်တို့၊ ယူတသက်ပင် မကြဉ်အုံးသော်လဲ၊ နှလုံးမပူပန်ရအောင်၊ ထုံးမူအမှန်၊ ဘုန်းအလှူခံကဖြစ်ပေတဲ့၊ သုံးနှစ်ထိတိုင်။
ဆွဲငင်ကာ၊ ယာဉ်ရလှည်းထားနှင့်၊ တင်သွားကာ၊ တရားနာအပေါင်းတို့၊ ခရာမောင်းသံစည်သံ မဆိတ်ပြီဘု၊ တည်ရိတ်ဖြူ၊ ကြိုးရှည်တန်းလို့၊ ခိုးသန်းတိုင်ပို့ကာပင့်ကြ၊ တို့ရွာနှင့်မင့်ရွာအပြိုင်၊ ဝင့်ဝါနိုင်ကြပေ့ လူမြင်တိုင်း။
အကြည်ညို သည်လိုကြီးကြရင်၊ ကိုယ်မီး ကိုယ်မသတ်နိုင်လို့၊ ဟိုရပ်သူသည်ရွာသားနှင့်၊ စပ်ကြားတွင်၊ ရထားငင်လို့ရုန်းကြ၊ ခင်ဘုန်းဝေ နှလုံးမပြေသိပလို့၊ ရွှေစိတ်တော်ညစ်ကာ ညူးရှာလိမ့်၊ ရာထူးခံဦးစံချိန်ငဲ့၊ နံစိမ့်အောင် အသက်ဘေးငယ်ကြောင့်၊ ထွက်ပြေးကာ ဝေးရာကာရုန်းသတဲ့၊ လယ်တီဆရာဘယ်ဆီမှာ ပုန်းရှာလိမ့်၊ ဗိုလ်ကုန်းဆိုတဲ့ ကျောက်ကယ်နှင့်၊ ဟိုအနောက်ရွာ ကြောက်စရာငနဲတွေက၊ မောဂ္ဂလန်အသွင်၊ နောက်ဆံနထင်ကို ခွဲမလို့ပ၊ ခဲဒုတ်နှင့်ဝိုင်း။
ဖာဆေးဂက်ဘီ (တော်ဝင်ခြံဝင်း) သည် အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံ ဂွန်ဒါမြို့ တွင်းမှ ခံတပ်မြို့တော်၏ အကြွင်းအကျန် များဖြစ်သည်။
၁၇ ရာစု နှင့် ၁၈ ရာစုများ အတွင်းတွင် ဘုရင် ဖာဆေးလိုက်ဒ် (ဖာဆေး) မှ တည်ထောင်ခဲ့ပြီး အီသီယိုးပီးယား ဘုရင်များ၏ နေထိုင်ရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
၎င်း၏ တသီးတခြား ဖြစ်နေသော ဗိသုကာ လက်ရာများတွင် နျူဘီယန် စတိုင်လ် အပါအဝင် ဒေသ အသီးသီးမှ လွှမ်းမိုးမှုများကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။
၁၉၇၉ ခုနှစ်တွင် ယူနက်စကိုမှ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ် နေရာ အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ဂက်ဘီ ဆိုသည်မှာ အမ်ဟာရစ် ဘာသာစကားဖြင့် ခြံဝင်း ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ထိုအဆောက်အဦးများထဲတွင် ဖာဆေးလိုက်ဒ်၏ ရဲတိုက်၊ အီယာစု ၁ ၏ နန်းတော်၊ ဒါဝတ် ၃ ၏ ခန်းမှ ၊ ဧည့်ခံပွဲခန်းမ၊ မြင်းဇောင်းများ၊ ဘုရင်မ မန်တီဝပ်၏ ရဲတိုက်၊ ချန်ဆဲလရီ၊ စာကြည့်တိုက်နှင့် ဘုရားရှိခိုးကျောင်း ၃ ခု ပါဝင်သည်။
ပွဲစားကြီး ဦးဖိုးသာ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
ပွဲစားကြီး ဦးဖိုးသာ မဏ္ဍလာ ဟံသာနဂရ၊ ရာဇဝလ္လဘောနှင့်၊ ညွှန်ပြောဆိုကြည်ညိုအုံးဘို့၊ ပြည်လုံးကုန်ကြည့်မျှော်ရှုဝေရ၊ ရုံးဝန်စု ကော်မတီ။
ဇောတိကာနာထပိဏ်တို့၊ ရတနာစိန်အထည်မျိုးတို့၊ သယ်ပိုးကာဆိုက်သည့်လှဲနှင့်၊ တိုက်ထဲသွင်ကာလောင်းလိုက်ရင်၊ ထင်းတောင်းရေကုဋေချင့်ရသတဲ့၊ ရွှေနှင့်ငွေသူ့ထက်မများပေဘု၊ လက်ဖျားမှာပုံကာ လောင်းချင်ငဲ့၊ မြို့ပေါင်းစုံ ပညာရှိတို့က၊ ရှေးပဝေသနိ၊ သူဋ္ဌေးတွေက မမီသော်ကြောင့်၊ တွေးမိကြသည်။
ချိန်ရတီစိန်စီမံတဲ့၊ သိင်္ဂီလျှံ၊ ဆယ်လှော်နှစ်ကဲ့သို့၊ ငယ်ချစ်ဖော်ကတော်ပုငယ်နှင့်၊ အလှူအတူပြုပေကြ၊ ဓာတုရံမွေတော်ဆုံသည့်၊ ရွှေတိဂုံ စေတီမြတ်တွင်မှ၊ ပတ္တမြားအရောင်၊ ငါးဆောင်ပြဿဒ်ကယ်က၊ သိကြားနတ်ကြံကာစည်၊ ဖန်လှာသည်ထင့်အံ့မဆုံး။
ရွှေသမ္ဘာ တေဇာကျော်ထဲ့၊ ဆရာတော် အာဘော်လှိမ့်လို့၊ ဗျာမိန့်သံဟောညွှန်ပြသော်ကြောင့်၊ လောကဝယ်ကြွယ်လို့ ဋ္ဌေး ပေတဲ့၊ ပစ္စေး ရွှေငွေများတို့၊ မြေးသားကိုမတွယ်တာဘု၊ အပါယ်ရွာ ကွယ်ကာပိတ်လို့၊ ညာနိဗ္ဗူဖိုလ်ထိလှမ်းရအောင်၊ လူ့ချမ်းသာကွမ်းယာတညက်ကယ်နှင့်၊ နန်းစက်ရုံဆုံရဟတ်လိုပ၊ ရစ်ပတ်လည် တချာချာမို့၊ နတ်ရွာတွင်ပြဿဒ်ဒကာမနားချင်ဘု၊ မှတ်နာယူပရမတ်စာ တရားငယ်နှင့်၊ အရဟတ္တမာ မြတ်ရာထိ သွားမည်ဟု၊ ထားထဲ့နှလုံး။
အယ်လက်ပိုမြို့သည် ဆီးရီးယားနိုင်ငံတွင် လူနေ အထူထပ်ဆုံးဖြစ်သည့် အယ်လက်ပိုပြည်နယ်၏ မြို့တော် ဖြစ်သည်။
၂၀၀၄ ခုနှစ် လူဦးရေစာရင်းအရ လူဦးရေ ၂,၁၃၂,၁၀၀ ဦး ရှိပြီး ဆီးရီးယား ပြည်တွင်းစစ် မတိုင်မီက အယ်လက်ပိုမြို့သည် ဆီးရီးယားနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံး မြို့ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဒမားစကပ်မြို့ ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အကြီးဆုံးမြို့သာ ဖြစ်တော့သည်။
အယ်လက်ပိုမြို့သည် ရှေးဟောင်းမြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှေးအခါမှစ၍ ယခုအထိ တဆက်တစပ်တည်း လူနေထိုင်ခဲ့သော မြို့များတွင် တစ်မြို့ အပါအဝင် ဖြစ်သည်။
အယ်လက်ပိုမြို့တွင် ဘီစီ ၆ ထောင်စု နှစ်မှ စ၍ လူနေထိုင်ခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။
Columbia Encyclopedia, Sixth Edition (2010) အယ်လက်ပိုမြို့ဟောင်း၏ တောင်ဘက် တဲလ်အက်စ်ဆောဒါး နှင့် တဲလ်အန်စာရီတို့တွင် တူးဖော်ရရှိခဲ့သော အထောက်အထားများ အရ ဘီစီ ၃ ထောင်စု နှစ်၏ နှောင်းပိုင်း ကာလကပင် အမိုရိုက်လူမျိုးတို့ နေထိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
The Oxford Encyclopedia of Archaeology in the Near East (1997)အက်ဘလာ နှင့် မက်ဆိုပိုတေးမီးယား တို့တွင် တူးဖော်ရရှိခဲ့သော ကျူနီဖောင်း ရွှံ့စာချပ်များ၏ အဆိုအရ အယ်လက်ပိုအား အမိုရိုက် တို့၏ ရမ်ဟဒ် ပြည်နယ်၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး နှင့် စစ်ရေး ကျွမ်းကျင်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။
Britannica Concise Encyclopedia (2010) ထိုသို့ ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်း ရှိရခြင်း၏ အကြောင်းတစ်ခုမှာ မြေထဲပင်လယ် နှင့် မက်ဆိုပိုတေးမီးယား (ယနေ့ခေတ် အီရတ်နိုင်ငံ) တို့၏ အလယ်တွင် ရှိသော မဟာဗျူဟာ ကျသည့် နေရာတွင် တည်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
NGC 7252 သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၁ ဘီလီယံအကြာက ဂလက်ဆီနှစ်ခု အပြန်အလှန်ဆက်နွယ်လျက်ရှိရာမှ ဖြစ်တည်လာသည့် တမူထူးခြားသော ဂလက်ဆီဖြစ်သည်။