kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ပါရမီမြတ်၊ ဆယ်ပါးဝတ်ကို၊ ဖြည့်တက်ကုန်နိုင်၊ အပြီးတိုင်မှ၊ ကြီးခိုင်ချမ်းသာ၊ တုသိတာဝယ်၊ များစွာခြံရံ၊ စည်းစိမ်ခံလျက်၊ သူဇသိကြား၊ နတ်သားအပေါင်း၊ ပန်ထွာတောင်းမှ၊ မင်းကောင်းသုဒ္ဓေါ်၊ ကျွမ်းချစ်ပျော်သား၊ နှစ်ဘော်စုံဘိ၊ မာယာမိတွင်၊ ပဋိသန္ဓေ၊ စွဲလှာပေ၍၊ မြုတေရုပ်သွင်၊ မျက်နှာမြင်သော်၊ ပုံပြင်သရစ်၊ တုမဲ့ဖြစ်၍၊ ခုနစ်ပြည့်ညီ၊ ရေွှစက်ချီလျက်၊ နှိုင်းပြီမထင်၊ ဘော်သုံးခွင်ဝယ်၊ ငါလျှင်အထွတ်၊ မြတ်ထက်မြတ်ဟု၊ နှုတ်လွတ်သံချို၊ ကြိမ်းပဆိုလျက်၊ မြင့်မိုရ်တူရူ၊ လှမ်းတော်မူက၊ မျိုးဟူသမျှ၊ မွေးချစ်ဘတို့၊ အားရသည်ချည်း၊ ကျွတ်ဆုရည်း၍၊ ကောဏ္ဍည်းအညာ၊ လူသောခါတုံ၊ လက္ခဏာကြန်၊ တက်ပွန်အများ၊ ဤမင်းသားလျှင်၊ ဘုရားစင်စစ်၊ အမှန်ဖြစ်ဟု၊ တံတစ်ပုံသေ၊ ဘတ်လေသောတိုင်း၊ ပြည့်လှိုင်းသီရိ၊ ဘွားဇာတိက၊ ဝီစိဘဝဂ်၊ အောက်ထက်မလွတ်၊ လောကဓာတ်ပေါင်း၊ တသောင်းစကြဝဠာ၊ အာဏာနှံ့ခြင်း၊ ဘုန်းရှိန်ပြင်းသည်၊ သနင်းမုနိန်၊ မာရဇိန် ...၊ ကြချိန်တန်ပြီ၊ ခါကောင်းညီသား၊ ရာသီနွေဦး၊ ဆန်းသစ်ကျူးမူ၊ ရိုက်ထူးမြည်ရှင်၊ မှိုင်းမင်းလွင်နှင့်၊ ကောင်းကင်မိုဃ်းပေါက်၊ ကျသေးပြောက်က၊ ထက်အောက်ပတ်လုံး၊ သင်းမြေနံ့တိ၊ ပျံ့ပျံ့လေပြည်၊ ဖြည်းလတ်သည်နှင့်၊ ရောင်ခြည်ညီးညီး၊ တန်းခိုးကြီးသား၊ ဘုန်းမီးလျှံဝင်း၊ လူ့သနင်းကို၊ ဘမင်းသုဒ္ဓေါ်၊ တကာတော်က၊ ဘိတ်ခေါ်ရိုသေ၊ ပင့်ရလေသား၊ မင်းစေတသောင်း၊ တမန်ကောင်းတိ၊ ဆင့်လောင်းဆယ်ဘန်၊ ရောက်ချိန်တန်ဟု၊ စိတ်သန်ကြည်ထွေ၊ သိနှင့်လေ၍။
အခြေလေးချောင်း၊ ရဂုံအောင်းသား၊ အပေါင်းသတ္တဝါ၊ သားတကာတို့၊ ဖူးလှာရည်စောင်၊ စောထွတ်ခေါင်ကြောင့်၊ ထောင်ထောင်ထားထား၊ ခါတပါးထက်၊ ခွန်အားတုတ်လှ၊ လွန်ရွှင်ပသား၊ သီဟရာဇာ၊ ကေသရာနှင့်၊ ဝလာဟက၊ သိန္ဓောစသား၊ နာ၍ဆဒ္ဒန်၊ တသွန်သစ်ကျား၊ ကျွဲနွားသမင်၊ ကြံဆင်စိုင်ပေါက်၊ နွားနောက် ကုလားအုပ်၊ ခွေးပုပ်တောဝက်၊ ဝံနက်ပြောင်ထီး၊ စပါးကြီးလည်း၊ ခရီးပါးမှာ၊ ဝေးကလာ၍၊ မဟာမုနိ၊ စေသိဒ္ဓိဝယ်၊ ညွတ်ဘိမြေနှိုက်၊ ဦးခေါင်းဆိုက်လျက်၊ အလိုက်ချစ်ကြင်၊ သာဝမ်းသွင်သို့၊ ရွှင်ရွှင်မြူးမြူး၊ မြည်သံကျူးသည်။
ပျံ့ပျူးသာယောင့် သာယာတည်း။
တရွေတရွေ၊ ညီကြလေ၍၊ တဆွေတပေါင်း၊ အခေါင်းတကား၊ စဉ်ခြားမိုးမြေ၊ နေသည်နှံ့အောင်၊ သုံးထောင်တောပြား၊ ဟေဝန်သားလည်း၊ တရားအယူ၊ သိပါမူဟု၊ ခြူးသူယှဉ်ပူး၊ အထူးထူးသား၊ ဇွေ့ရှူးလင်းဝက်၊ ရှဉ့်ကြွက်သင်ဘား၊ ကိုးပါးကုဋေ၊ ကြည်းနေမကျန်၊ အားသွန်ကော်ရော်၊ ပူဇော်ညွတ်ခြင်း၊ သစ်ဆင်းခက်လျောက်၊ တောမျောက်တောယုန်၊ မြူးခုန်ဒရယ်၊ ဦးကျယ်ပွေးဖွတ်၊ တွင်းပတတ်နှင့်၊ ချေဆတ်မည်းပြောက်၊ ချိုဆင့်ရောက်သား၊ ဆီးဆောက်မင်ဘား၊ သမင်းကျားလည်း၊ ဘုရားဟူသည်၊ ဤလူ့ပြည်တွင်၊ ရောင်ခြည်အထောင်၊ ပြောင်ပြောင်ထွန်းပ၊ နေလမတူ၊ မြတ်စွဟူ၏၊ အယူမှားကို၊ တို့တကာလည်း၊ မိစ္ဆာဇီဝ၊ ရှေးကကျင့်မှား၊ ပါယ်လေးပါးဘုံ၊ ဖြစ်ရတုံရှင့်၊ လုံးခြုံစုနှင်း၊ တရားမင်းဝယ်၊ သီတင်းမြတ်ငွေ့၊ နည်းများတွေ့မူ၊ စုတေ့စုန်ဆန်၊ ကောင်းပါပြန်အံ့၊ စိတ်သန်ကြည်ဘိ၊ ကိုယ်ရမ်းသိ၍၊ မိမိဘာသာ၊ အောက်မေ့ပါလျက်၊ သဒ္ဓါညွတ်နူး၊ မြည်ကြဖူးသည်။
အံ့မူးနာသောင့် နာသာတည်း။
အထွေအထွေ၊ ဖျားစုံခြေဝယ်၊ ဘော်ရွှေဖိုမ၊ သာမြူးကြွလျက်၊ ပွပွချစ်ဘွယ်၊ မြီးသွယ်မင်ဆံ၊ ရွှေရည်ကျံသို့၊ ကောင်းကြံကျင့်မှတ်၊ သက်ထက်မြတ်ဟု၊ မပြတ်စေရ၊ လွန်ယုယသား၊ မွေးလှစာမရီ၊ ဧဏီကတိုး၊ သိုးနှင့်သားအောင်း၊ ငေါင်းလည်းမကျန်၊ ခုန်သန်ရှုးပျံ၊ တောဖျံကြောင်ဘား၊ တိုး, ကျား, မြွေပါ၊ သွားရှာမြေခွေး၊ စည်းဝေးအတူ၊ ရဂုံသူလည်း၊ အယူပြတ်ပြတ်၊ ဘုရားမြတ်နှိုက်၊ ရိုညွတ်တုံလှာ၊ ဘော်တကာနှင့်၊ သဒ္ဓါကြည်ဘိ၊ လူ့ဇာတိသို့၊ သိမနောင်တ၊ ရှေးဘဝတွင်၊ ပဉ္စသီတင်း၊ စောင့်ခြင်းမသုံး၊ နှလုံးမယဉ်၊ မယှဉ်ကောင်းရာ၊ မလိမ္မာသား၊ မညာမယှိ၊ ကြမ်းကြုတ်မိ၍၊ တိဂစ္ဆာန၊ ဘုံဝယ်ကျရှင့်၊ လားကြလတ်သေး၊ တစုဝေးလျက်၊ ဤဘေးဖြစ်လှဲ၊ ဤဆင်းရဲမှ၊ လွတ်ချင်စွဟု၊ တောင့်တကိုယ်ဘို့၊ ရှာမှီးမြို့သည်။
ချင်းတို့ဘာသောင့် ဘာသာတည်း။
တဆွေတဆွေ၊ ပေါင်း၍နေလျက်၊ ပရမေလူ့ထိပ်၊ ရောင်လျှံချိပ်သား၊ ဘုန်းရိပ်ထွန်းထင်၊ ဘုရားသျှင်ကို၊ မမြင်စဘူး၊ ပြော့ပြော့မူးမျှ၊ နဖူးမြေဆိုက်၊ နောက်တော်လိုက်၍၊ စရိုက်ဘာသာ၊ သားတကာတို့၊ လှုရှာမသီး၊ အဖြီးဖြီးလျှင်၊ မြေကြီးကော်ရော်၊ ပူဇော်မစဲ၊ ရွက်ကာကြဲလျက်၊ ရဲရဲတံ့တံ့၊ ဝံ့ဝံ့စားစား၊ ရှေ့တော်ပါးဝယ်၊ ဦးနားစွင့်စွင့်၊ ငွါးငွါးမြင့်၍၊ ဆင့်ဆင့်တကဲ၊ မှီယှဉ်တွဲလျက်၊ မလွဲရန်ပင်၊ အစာမြင်လည်း၊ ကြည်လင်နှလုံး၊ သီတင်းသုံးဟု၊ ကောင်းထုံးဝင်ဝင်၊ ဖြစ်ပါချင်သား၊ သမင်နှင့်ကျား၊ ဘားနှင့်ကားမြွေ၊ ဝံရွှေနှင့်ကြို့၊ ရန်ဘို့မဝေး၊ ခွေးနှင့်ကားယုန်၊ ငြိုးဟုန်မပျက်၊ ကြောင်နှင့်ကြွက်တို့၊ ရန်ဘက်ခြင်္သေ့၊ ဆင်ကိုတွေ့လည်း၊ တမြေ့ညီလွန်း၊ မိတ်ခင်ပွန်းသို့၊ ထိပ်ပန်းရတနာ၊ သုံးလူ့ချာ၏၊ ကရုဏာလွမ်းဖိတ်၊ မေတ္တာစိတ်ကြောင့်၊ ဆိတ်ဆိတ်မလှုပ်၊ လောဘချုပ်၍၊ တအုပ်တထွေ၊ စည်းဝေးနေသည်။
ချစ်ထွေညှာတောင့် ညှာတာတည်း။
တမြေတမြေ၊ ခြား၍နေသား၊ ဘော်ရွေသိန်းသောင်း၊ သားအပေါင်းလျှင်၊ ကောင်းကောင်းယဉ်ယဉ်၊ စားဘွယ်ကြဉ်လျက်၊ သဗ္ဗညုမှောက်၊ ရှေ့တော်ရောက်က၊ လျောက်လျောက်ပတ်ပတ်၊ ရိုညွတ်ကြည်လှ၊ စောင့်သီလဖြင့်၊ ဝေငှသီတင်း၊ သုံးဘော်ချင်းဟု၊ တောမင်းတကာ၊ မြတ်သမ္မာတည့်၊ ပညာကြပ်တည်း၊ လွန်စောင့်စည်းလျက်၊ ခမည်းလူ့ဘ၊ မုနိန္ဒကို၊ ငြားစွဤနှိုက်၊ ခရီးကြိုက်၍၊ ဦးတိုက်ဝပ်တွား၊ ကျောင်းတော်ပါးဝယ်၊ မျက်ဝါးဝဝ၊ မြင်ပါရမူ၊ တွေ့ရခဲစွာ၊ ရွှေကျောင်းမှာကား၊ အရာမဟုတ်၊ ထိုအစုတ်ကို၊ နှင်ထုတ်ပစ်လင့်၊ လိုက်ဖြိုလွှင့်အံ့၊ ဖူးခွင့်မသာ၊ ဖြစ်တုံရာခဲ့၊ သုံးလူ့ဘော်မှောက်၊ ထပ်လှောက်လူများ၊ တို့အသားကို၊ စားလှာဘိမူ၊ အလှူသန့်သန့်၊ တို့သက်စွန့်အံ့၊ အဝှန့်သတ္တဝါ၊ သားတကာတို့၊ သဒ္ဓါတရား၊ တည်ကုန်ငြားသည်။
စီးပွားရှာပေါင့် ရှာပါတည်း။
တနေတနေ၊ တပါးတွေ၍၊ မြိုင်ခြေတောဖျား၊ အခြားခြားလျှင်၊ စုံပြားနှံ့အောင်၊ သွေးကြဉ်ဆောင်၍၊ ဘုန်းရောင်တောက်ပ၊ တုမရသည့်၊ လောကဝိဒူ၊ သဗ္ဗညုကို၊ ယခုလက်ငင်း၊ တွေ့ရခြင်းကား၊ ဘော်ချင်းငါတို့၊ တသက်ဘို့ဝယ်၊ ကောင်းမြို့တော်စွ၊ ငြားကုန်လှ၏၊ ဤမှတကွဲ၊ ဤဖြစ်လှဲမူ၊ ဆင်းရဲကြီးစွာ၊ အပါယ်မှာလျှင်၊ သင်္ချာသင်္ချေ၊ ပြောင်းကြွလေလည်း၊ မြုတေတမ်းခွန်၊ ခရီးညွှန်းသား၊ နိဗ္ဗာန်ပေးတတ်၊ ဘုရားမြတ်နှင့်၊ မျက်မှတ်တပ်တပ်၊ ကိုယ်ကြပ်သည်နှယ်၊ ဖူးရဘွယ်လျှင်၊ တို့ဝယ်မယှိ၊ ဝေးစွာဘိရှင့်၊ ဇာတိအယုတ်၊ အဟိတ်ဟုတ်၍၊ သတ်ပုတ်စရာ၊ လူစားငှါဟု၊ ဖီလာအကြံ၊ ထားလှံလေးမြား၊ ဘေးထက်သွားသား၊ ငုံ့တွားမြေနှိုက်၊ နှုတ်သီးဆိုက်လျက်၊ အမိုက်ပီပီ၊ ကောင်ပုပ်ညှီကို၊ မြိုက်သီဒါရည်၊ ချမ်းရေကြည်ဖြင့်၊ အရှည်စင်မှု၊ တို့တစုလျှင်၊ ယခုပွဲပြည့်၊ ဖွပ်လျှော်လှည့်၊ နှိုင်းရှည့်စူးစမ်း၊ မြတ်ရာလှမ်းသည်။
ကိုယ်ရမ်းစာနောင့် စာနာတည်း။
တထွေတထွေ၊ ခွဲစိတ်ဝေ၍၊ သံခြေဦးတင်၊ ဤသို့လျှင်ဟု၊ သဘင်ပွဲချိ၊ ဆယ်စုံရှိဖြင့်၊ ဥဒါယိမည်၊ မဟာထေရ်ကား၊ စိတ်ကြည်ရွှင်းရွှင်း၊ သုံးလူ့မင်းကို၊ ကြောင်းခြင်းပြန်ခေါက်၊ နားတော်လျှောက်က၊ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ၊ သတ္တဝါတို့၊ ဘွဲ့ရာသမိုင်း၊ ဖြစ်သောတိုင်းလျှင်၊ အလှိုင်းဖြင်ညီး၊ သစ်သီးပန်းမာလ်၊ မကျန်တောဝယ်၊ စားဘွယ်ဘွယ်တိ၊ သပ္ပါယ်သွားပျော်၊ မြတ်သျှင်တော်ကို၊ သုဒ္ဓေါ်ဒန၊ မွေးဘတောင်းပန်၊ စေလိုက်ဝန်ကြောင့်၊ ဘန်တလဲလဲ၊ လွန်ဆကဲလျက်၊ ရဲရဲဝံ့ဝံ့၊ တံ့တံ့မရွံ၊ အာမခံ၍၊ ကျော်လျှံပညာ၊ ဆန်းပျူငှါဖြင့်၊ လင်္ကာပြောကျယ်၊ နိဒါန်းသွယ်သည်။
ခြောက်ဆယ်ဂါထောင့် ဂါထာတည်း။
သာမျိုးစုံ စုဝေး၍ ဟစ်ကြွေးနေပုံ လျှောက်တင်ခန်း ပြီး၏။
(၈) ငှက်ပေါင်းဆင့်ဆင့် ကျူးရင့်နေပုံ လျှောက်တင်ခန်း (၃၅) မယူရာ နီလဝီဝါ တေ၊ သုသိခါ သုဘပက္ခိကာ။
သုပိဉ္ဆာတေ သုနာဒါစ၊ ဝေဠုရိယ မဧိသန္နိဘာ။
နာဒံ ကရောန္တာ ပူဇေန္တိ၊ ကာလော တေ ပိတုဒဿနေ။
(၃၆) သုဝဏ္ဏစိတြဟံသာဟ၊ ဇဝဟံသာ ဝိဟာစရာ၊ တေ သဗ္ဗေ အာသယာ ဆုဒ္ဓါ၊ ဇိန ဒဿန ဗျာဝဋာ။
မဓုရဿရေန ကုဇန္တိ၊ ကာလော တေ ပိတုဒဿနေ။
(၃၇) ဟံသာ ကောဉ္စာ သုနဒါ တေ၊ စက္ကဝါကာ နဒီစရာ။
ဗကာ ဗလာကာ ရုစိရာ၊ ဇလကာကာ သရကုက္ကဋာ။
သာဒရာ ဘိနာဒိနော ဧတေ၊ ကာလော တေ ပိတုဒဿနေ။
(၃၈) စိတြာ သုရူပါ သုဿရာ၊ သာဠိကာ သုဝတဏ္ဍိကာ။
ရုက္ခဂ္ဂါ သမ္ပတန္တာ တေ၊ ဥဘော မဂ္ဂေသု ကူဇိနော။
တေသု တေသု နိကူဇန္တိ၊ ကာလော တေ ပိတုဒဿနေ။
(၃၉) ကောကိလာ သကလာ စိတြာ၊ သဒါ မဉ္ဇုဿရာ ဝရာ။
ဝိမှာ ပိတာ တေ ဇနတံ၊ သဒ္ဓိမိတ္တာဒိကေ သုရာ။
သရေဟိ ပူဇယန္တာဝ၊ ကာလော တေ ပိတုဒဿနေ။
(၄၀) ဘိင်္ကာ ကုရရာ သာရာ၊ ပူရိတာ ကာနနေ သဒါ။
နိန္နာဒယန္တာ ပဝနံ၊ အညမည သမင်္ဂိနော။
ဂါယမာနာ သရေနေဝ၊ ကာလော တေ ပိတုဒဿနေ။
(၄၁) တိတ္တိရာ သုသရာ သာရာ၊ သုသရာ ဝနကုက္ကုဋာ။
မဉ္ဇုဿရာ ရာမဏေယျာ၊ ကာလော တေ ပိတုဒဿနေ။
မဟာဝီရ၊ ကြီးလုံ့လဖြင့်၊ ဓမ္မရာဇာ၊ သကျာမုနိ၊ တုမယှိသား၊ သီရိမဟာ၊ မာယာမျိုးဘော်၊ သုဒ္ဓေါ်ဒန၊ မင်းလှမျိုးဆက်၊ စဉ်မပျက်သား၊ နန်းတက်မျိုးစင်၊ သာကိဝင်တို့၊ ချစ်ကြင်ကြည်ညွတ်၊ ပွားစေတတ်၍၊ ပြတ်သားဟောနှုတ်၊ ချမ်းမြိုက်ဟုတ်သည်၊ လောကုတ္တရာ၊ ရတနာဖြင့်၊ ကယ်ပါပေလျှင်၊ ယမမင်းဝယ်၊ လက်ငင်းရှေးလျှင်၊ ထွတ်ဖျားတင်၍၊ မဂ္ဂင်စည်းစိမ်၊ ငြိမ်ဆိမ်ပျော်ကြောင်း၊ ဆွေရှစ်သောင်းနှင့်၊ အပေါင်းလူနတ်၊ ပရိသတ်ကို၊ ချေချွတ်စေချင်၊ လျှောက်ဦးတင်သည်၊ ချစ်သျှင်ဘုရား၊ သုံးလူ့ဖျား၊ တရားရဘွယ်၊ ဤခါဝယ်လျှင်၊ သပ္ပါယ်တင့်မော၊ မြတ်သျှင်စောကို၊ ပြောပြောရှုမူး၊ မွေးသားဦးဟု၊ ပျံ့ပျူးဝမ်းတွင်၊ ပြတ်မျှကြင်၍၊ ဖူးချင်ကြည့်မျှော်၊ ဘသုဒ္ဓေါ်က၊ နားတော်လျှောက်ထွေ၊ ပင့်ရလေသား၊ မင်းစေဘန်များ၊ ထပ်မနားလျှင်၊ ဆယ်ပါးအပေါင်း၊ ဆယ်ထောင်လောင်းသား၊ တသောင်းရောက်ညီ၊ လာတန်ပြီဟု၊ ကိုယ်စီကိုယ်င၊ ညီကုန်ကြ၍၊ ဖိုမမကွာ၊ ငှက်တကာတုံ၊ ဟင်္သာယ, ဝမ်းပဲ၊ တွန်သဲတောကြက်၊ စက္ကဝက်တို့၊ ကျီးနက်, ခိုပြာ၊ ငုံး ခါ မြစ် တွေး၊ ပဲထွေး ဗီလုံး၊ ပျံတုံ့သာမြူး။
သံကျူးရင့်ချီ၊ ငှက်နီ ဝရပ၊ သုဝကျေးသား၊ ကုလားတမာ၊ လူ့ပျူငှာသို့၊ ရွှေဝါကြက်တော၊ ဘော်နှောတီးတုတ်၊ ဥပုသ် ငါးဟစ်၊ ယစ်နှင့် ပိန်ညင်း၊ ခေါက်မြင်း ပျားဖွတ်၊ တုံဆွတ်ဥဗျိုင်း၊ တရိုင်းရိုင်းလျှင်၊ လမ်းတိုင်းဝန်းကျင်၊ မွမ်းမွမ်းဖြင်မျှ၊ သစ်ပင်နားတုံ၊ မြေနားတုံတည့်၊ ပျံတုံပျံနား၊ ပျံလွှားနိမ့်မြင့်၊ မျှော်လင့်အညီ၊ ပန်းပွင့်ချီ၍၊ တူပြီတပေါင်း၊ မြိုင်သာအောင်းလျက်၊ ဥဒေါင်းတွန်ရော်၊ ဖို မ ခေါ်သည်။
သံကျော်ကျူးရင့် ပြီတကား။
တဝေးတဝေး၊ အဘော်သွေး၍၊ ရေကျေး ရေကြက်၊ ရေဝန်လက်နှင့်၊ လင်းဘက် စင်ရော်၊ ငှက်တော် တင်ကျီး၊ နွားမြီးဆွဲလျောက်၊ နွေပေါက်ငှက်ခါး၊ ပျံလွှားတောလျှိုး၊ ဥချိုး ဝံလို၊ မောက်ညိုမဲပြာ၊ မိုးစာ ဆက်ရက်၊ လင်းတက်တသုန်၊ လင်းထုံမကျန်၊ သိန်းစွန်မလွတ်၊ တီတီတွတ်နှင့်၊ တတ်သည်ဘာသာ၊ သာလိကာလည်း၊ သဒ္ဓါမြတ်နိုး၊ သုံးလူ့မျိုးကို၊ ရှိခိုးအင်တက်၊ တောင်နှစ်ဘက်ဖြင့်၊ ရှက်ကာပျံဝဲ၊ မြင်ရခဲဟု၊ ရဲရဲရောင်ရောင်၊ လူတို့ဘောင်တွင်၊ မရှောင်မလန့်၊ အသက်စွန့်၍၊ ကြည်သန့်ဆွဆွ၊ လာကုန်ကြလျက်၊ ဖို မ သွေးခေါ်၊ ရှိပူဇော်သည်။
ရွှင်ပျော်မြူးလင့် ပြီတကား။
ကျသေးကျသေး၊ ဆီးတိမြှေး၍၊ ချမ်းဧပြင်းထန်၊ ဟေမဝန်မှာ၊ ဂန္ဓမာနှင့်၊ ကေလာသဘ၊ စိတြဟု၊ သုဒဿန၊ ကာဠတောင်မြတ်၊ နဝတတ်ကို၊ ရံပတ်ငါးပါး၊ တခြားထိုမှ၊ သုဝဏ္ဏကား၊ သိင်္ဂသတိ၊ ရဲရဲညိသား၊ မဏိမယာ၊ စန္ဒာသူရိယ၊ ဥဒကဟု၊ မည်ရထင်စွာ၊ မဟာကဠ၊ စူဠကမူ၊ ဌာနအစွန်၊ ခုနစ်တန်လျှင်၊ ယုဂန်သဘွယ်၊ ကြီးငယ်နိမ့်မြင့်၊ ဆင့်ရရင့်တိ၊ လှတင့်ဆွယ်ပြိုင်၊ ဆဒ္ဒန်အိုင်တို့၊ ရိပ်မြိုင်ထက်ဝန်း၊ ပင်စည်ထွန်းလျက်၊ နတ်ပန်းသစ်သီး၊ ဖြင်ညီးရောက်ရာ၊ ပဒေသာသို့၊ ယူဇနာသုံးထောင်၊ သင်္ချာဆောင်သား၊ ထိုတောင်ထိုတော၊ ကျယ်ပြောမိုးမြေ၊ နေသည်ခန့်ကျုံး၊ ငှက်အလုံးကို၊ ရုံးဘိသောနှယ်၊ ဤခါဝယ်လျှင်၊ သုံးဆယ်နှစ်ဝါ၊ ဆန်းပြားရှစ်ဆယ်၊ ခြောက်သွယ်လျှံပတ်၊ အတုလွတ်၍၊ လူနတ်ဗြဟ္မာ၊ မနှိုင်းသာသား၊ ဥက္ကာကရာဇ်၊ မင်းကောင်းမြစ်ကို၊ ရိုချစ်မြတ်လေး၊ ကြည်စိတ်ပြေးလျက်၊ ရေးရေးတပ်တပ်၊ ဖူးထိုက်အပ်ဟု၊ အကြပ်ကိုယ်စီ၊ မဉ္ဇူချီ၍၊ ကိန္နရီ၊ ကိန္နရာ၊ ကြိုးကြာ သောင်တင်း၊ အောက်ချင်း ကရဝိက်၊ ချစ်စိတ်အဟုန်၊ ဂဠုန် ငှက်ဆင်၊ လွမ်းကြင်ပတီး၊ တုံးကြီးယင်ပေါင်၊ ဝါယောင်မဲအိုး၊ ဇီဝဇိုဝ်းလည်း၊ ဖြိုးဖြိုးမျှော်ရ၊ ပျူငှါမှုဖြင့်၊ သာဓုသာဓု၊ သဗ္ဗညုဟု၊ တစုတရော၊ ဘော်ချင်းနှောလျက်၊ ဥဩ ငှက်တော်၊ မြည်သံကြော်သည်။
ဇင်ရော်ထူးဆင့် ပြီတကား။
တပြေးတပြေး၊ ခြင်းရာမေး၍၊ မြည်ကြွေးသဲသဲ၊ ပျံ့ကြဝဲလျက်၊ ရဲရဲရင့်ရင့်၊ ကောင်းကျင့်မူယူ၊ ငူလည်းသောင်းသောင်း၊ စာပေါင်းပတီး၊ ဝေးခရီးက၊ ပန်းကြီးခုံမင်၊ အလျင်ဖူးလှာ၊ သဒ္ဓါသဖြင့်၊ မျှော်လင့်ပျံတက်၊ လက်ျာငှက်လည်း၊ စိတ်ထက်ပူဇော်၊ လက်ဝဲတော်က၊ ရှုမြော်မြင်စေ၊ တက်လှာလေ၏၊ အောက်မြေသက်သက်၊ လက်ဝဲငှက်မူ၊ တုဘက်လွတ်ကင်း၊ တရားမင်းကို၊ မြတ်ခြင်းမင်္ဂလာ၊ ချီးမြှောက်ရာဟု၊ သံဝါရင့်ကြော်၊ လက်ျာတော်မှ၊ နုမော်သာဓု၊ ကောင်းခြီးပြု၍၊ တစုမျိုးဆွေ၊ ညီကြလေ၏၊ ကြည်ထွေအာရုံ၊ တောရဂုံဝယ်၊ တိတ္ထုံနိမိတ်၊ လူတို့စိတ်သို့၊ အဟိတ်တိရစ္ဆာ၊ ဖြစ်များစွာလည်း၊ ဝါသနာငွေ့၊ ပါပါရွေ့လျှင်၊ ကျင့်လေအမိုက်၊ ထိုခါနှိုက်တွင်၊ အလိုက်သိသိ၊ နှလုံးရှိ၍၊ ပိတိရှင်းရှင်း၊ ဆောက်တည် ခြင်းဖြင့်၊ သီတင်းသုံးဘော်၊ ငှက်သူတော်တို့၊ သွေးခေါ်ဆောင်ကြည်း၊ မြတ်ရာချဉ်းလျက်၊ ကောင်းစဉ်းသိမျှော်၊ ညွတ်ကော်ရော်သည်။
ရှေ့တော်ဖူးလင့် ပြီတကား။
အရေးအရေး၊ ကွေးရရွေးလျှင်၊ လည်မွေးညိုဝါ၊ လဲ့လဲ့ပြာ၍၊ နီလာမျက်လုံး၊ လှဆုံးပါးရန်း၊ ရွှေရည်သွန်းသို့၊ ဦးစွန်းမြတံ၊ ခါးဆံမြရှက်၊ ချက်ချက်စိမ်းရောင်၊ မြီးတောင်ပြာနု၊ ချစ်ဘွယ်မှုတိ၊ ဘော်စုသောင်းသောင်း၊ ရွေများပေါင်းလျက်၊ ဥဒေါင်းတွန်ကြော်၊ ကျူးရင့်ရော်၍၊ ရှေ့တော်ချဉ်းကပ်၊ ဖူးလှာအပ်ဟု၊ ညွတ်ပျပ်ကြည်စွာ၊ ထီးလိုင်ကာနှင့်၊ ခေါင်ရှာ, ခင်ထိတ်၊ ကောင်းစိတ်အညီ၊ သပိတ်ချီလည်း၊ အဆီလမ်းခွင်၊ မြတ်ချစ်သျှင်ကို၊ မြင်လျှင်ဝမ်းမြောက်၊ နှုတ်သီးဆောက်၍၊ ကြံအောက်မေ့တွန်၊ တို့ဖြစ်ဟန်ကား၊ အလွန်များစွာ၊ ရှေးသံသာဝယ်၊ ပါဏာတိပါတ်၊ သက်သတ်မရှောင်၊ ကြူးအောင်သေစာ၊ အိပ်ရာပြစ်မှား၊ မုသားဒိန္နာ၊ သုံးစွဲရှာ၍၊ ပဉ္စာသီလ၊ ဓမ္မတည်မှတ်၊ သီတင်းမြတ်မူ၊ ယွင်းချွတ်ခဲ့မိ၊ ထိုပြစ်တိကြောင့်၊ ဝီစိထဲမှာ၊ ကျချေပါပြီ၊ မီးဝါကျိုက်ဆူ၊ သံရဲပူနှိုက်၊ မပြုစသား၊ နှစ်များကြာလျက်၊ သင်္ချာသင်္ချေ၊ မြင့်မြဲလေမူ၊ ခြောက်ထွေရောင်ဝင်း၊ တရားမင်းဟု၊ တင်းမျှမကြား၊ နားမျှမသံ့၊ ဘယ်နံ့မပေါ်၊ ခက်လှော်ပါယ်ရွာ၊ ခံရရှာချိမ့်၊ ခုခါတမူ၊ တို့အတူလျှင်၊ ကြိုက်သူနည်းလှ၊ ရှေးကကားလွန်၊ နှောင်းမှကျန်လိမ့်၊ တိရစ္ဆာန်မှာ၊ ဖြစ်ယုတ်စွာလည်း၊ ငြားပါသင့်စွ၊ မုနိန္ဒကို၊ ဖူးရကြိုက်စွာ၊ ဘော်တကာဘို့၊ သဒ္ဓါအဟုန်၊ လာလှည့်ကုန်ဟု၊ မြူးခုန်မြူးရွှင်၊ လမ်းတိုင်းဖြင်လျက်၊ ရောက်လျှင်ရှေ့တော်၊ ညွတ်နုမော်သည်။
ပူဇော်ဦးဖြင့် ပြီတကား။
မနှေးမနှေး၊ ပျံသင်ရေးဖြင့်၊ မဝေးလေခင်၊ စွန်းစွန်းလျင်မှ၊ ကောင်းကင်နတ်နေ၊ မြေကလူများ၊ တိုးမအားလျှင်၊ ဘုရားသျှင်တော်၊ ဖူးရသော်လည်း၊ သုဒ္ဓေါ်ဒန၊ မွေးဘမင်းကောင်း၊ ရှစ်သောင်းမျိုးညီ၊ မရောက်မီလျှင်၊ ကပီလဝတ်၊ ပြည်မြတ်သို့စင်၊ မတိုင်ခင်ဝယ်၊ အလျင်ခဏ၊ တွေ့လိုက်မှတည့်၊ ကြည်လှဖြောင့်ဖြောင့်၊ များမမှောင့်လျှင်၊ ရောင့်ရောင့်ရဲရဲ၊ သဒ္ဓါကဲအံ့၊ အမြဲမှတ်တည့်၊ လာကုန်လှည့်ဟု၊ ဖြည့်ဖြည့်တင်းတင်း၊ ငှက်ဘော်ချင်းကို၊ ကြောင်းခြင်းမစစ်၊ အစာဖြစ်လည်း၊ အချစ်ခင်ပွန်း၊ အဆွေမှန်းလျက်၊ အပန်းတကြီး၊ ကျီးနှင့် ခင်ပုပ်၊ ကြက်အုပ် စွန်ရဲ၊ မလွှဲမသုန်၊ ဂဠုန် နဂါး၊ မုန်းကားမယှိ၊ ဆောင်ချေညှိုလျက်၊ တရိလောက၊ အစိုးရသည်၊ အလှဆန်းကြယ်၊ လွန်သပ္ပါယ်သား၊ ခြောက်သွယ်ရောင်ထင်၊ တို့ချစ်သျှင်ကို၊ ရှုချင်ပင့်ဆော်၊ သွေးကြဉ်းခေါ်သည်။
နုမော်နူးခွင့် ပြီတကား။
တမွေးတမွေး၊ တစုဝေး၍၊ ရွှေကျေးရုပ်ရည်၊ ထူးတလည်လျှင်၊ ကိုးမည်မျက်တိ၊ စီခြယ်ဘိသို့၊ မြင်မိအံ့ဘွယ်၊ ဆန်းတကြယ်လည်း၊ သံကျယ်ရင့်ကြွေး၊ စွေးရရွေးသား၊ လည်ရေးမျက်၇န်း၊ ပါးသန်းတောင်ပံ၊ ခါးဆံမြဝါ၊ သန္တာခြောဖျား၊ ပြယားလိုလို၊ စိမ်းညိုလှမော၊ ဘော်ချင်းနှောလျက်၊ ကြက်တော ကုလား၊ ဖောင်းခါး တမာ၊ လူ့ပျူငှါသို့၊ သဒ္ဓါစိတ်ပြေး၊ ဟေဝန်ကျေးလည်း၊ ပျံ့မွှေးကိုယ်စီ၊ ပန်းခက်ချီ၍၊ တူပြီမကွာ၊ ကိန္နရာတုံ၊ သာစွာဧဧ၊ အောင်းကလေးနှင့်၊ ချေးချေးသံချို၊ အချင်းဆိုလျက်၊ အဖိုကတီး၊ မဇံသီးမူ၊ ညီးညီးပြောင်ပြောင်၊ မျက်မှောင်သေးသေး၊ ရေးသည်အတူ၊ နတ်ဟူမယွင်း၊ ရောင်ဆင်းတင့်လွန်း၊ ရွှေရည်သွန်းသို့၊ လူရွှန်းရုပ်သွင်၊ ရှေ့တော်ပြင်ဝယ်၊ မျှော်လျှင်ရှုအီ၊ ကလျက်သီ၏၊ ဖူးမီခန့်လှာ၊ ရောက်ခဲစွာသား၊ မကွာချစ်စိတ်၊ ကရဝိက်လည်း၊ ထိတ်ထိတ်ညောင်းညောင်း၊ မိမိစောင်းသို့၊ ကောင်းကောင်းကြိမ်းဝါး၊ ခါတပါးထက်၊ ဘုရားထွတ်ခေါင်၊ ကြားတည့်အောင်ဟု၊ ရည်စောင်သံရှင်၊ ညင်းညင်းပင်တိ၊ ကြောခြင်စိမ့်မျှ၊ ငြိမ့်ငြိမ့်မြသား၊ ဖို မ မြည်သီ၊ သာလှညီ၏၊ တစီတလျဉ်၊ ပေါင်းယှဉ်မျိုးဆွေ၊ ကြည်းတွင်နေသား၊ ကုဋေကိုးပါး၊ အခြားခြားလျှင်၊ တောသားတောငှက်၊ မြတ်စုံမက်၍၊ လမ်းဆက်တဘော်၊ ရှုလင့်မျှော်သည်။
ပြည်တော်ကူးတင့် ပြီတကား။
ငှက်ပေါင်းဆင့်ဆင့် ကျူးရင့်နေပုံ လျှောက်တင်ခန်း ပြီး၏။
(၉) ရေကန်သာလှ အေးမြနေပုံ လျှောက်တင်ခန်း (၄၂) သေတဝါလုကသဉ္ဆန္နာ၊ သုပတိတ္ထာ မနောရမာ။
မဓုရောဒကသမ္ပုဏ္ဏာ၊ သရာ ဇောတန္တိ တေ သဒါ။
တတ္ထ နှတွာ ပိဝိတွာစ၊ သမယော တေ ဉာတိဒဿနေ။
(၄၃) ကုမ္ဘီရာ မကရာ ကိဏ္ဏာ၊ ဝလယာ မုဉ္ဇရောဟိတာ။
မစ္ဆကစ္ဆပဗျာဝိဒ္ဓါ၊ သရာ သီတောဒကာ သုဘာ။
(၄၄) နီလုပ္ပလသမာကိဏ္ဏာ၊ တထာ ရတ္တုပ္ပလေဟိစ။
ကုမုဒုပ္ပလ သံကိဏ္ဏာ၊ သရာ သောဘန္တိ နေကဓာ။
တတ္ထ သီတလကာ တောယာ၊ သမယော တေ ဉာတိဒဿနေ။
(၄၅) ပုဏ္ဍရီကေဟိ သဉ္ဆန္နာ၊ ပဒုမေဟိ သမောဟတာ။
ဥဘော မဂ္ဂေသု သောဘန္တိ၊ ပေါက္ခရညော တဟိံ တဟိံ။
တတ္ထောဒကာနိ နှာယန္တိ၊ သမယော တေ ဉာတိဒဿနေ။
(၄၆) သေတပုလိန သံကိဏ္ဏာ၊ သုပတိတ္ထာ မနောရမာ။
သီတောဒက မဟောဃေဟိ၊ သမ္ပုဏ္ဏာ တာ နဒီ သုဘာ။
ဥဘော မဂ္ဂေဟိ သန္ဒန္တိ၊ သမယော တေ ပိတုဒဿနေ။
ဘဂဝန္တံ၊ ဘုန်းမီးလျှံ၍၊ အရဟံဗုဒ္ဓေါ်၊ တုမဲ့ကျော်သား၊ မမြော်နှိုင်ကင်း၊ ပုဂ္ဂိုလ်ချင်းတွင်၊ မြတ်ခြင်းလွန်ကျူး၊ ဘော်သုံးဦး၏၊ နဖူးထိပ်ပန်း၊ မကိုဋ်မှန်းလျက်၊ ရောင်ထွန်းရတနာ၊ ဆောင်းတန်ဆာဟု၊ အချာလူနှိုက်၊ မှတ်သမိုက်သည်၊ ပြိုင်ထိုက်မဲ့လျှင်း၊ တရားမင်း …၊ သတင်းရှိန်စော်၊ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်၊ အနေတ္တ၊ ကုဏာလတို့၊ ကဏ္ဏမုဏ္ဍ၊ ရထကဟု၊ သီဟပပါ၊ မန္ဒာကိနီ၊ မည်ယှိဆဒ္ဒန်၊ တသွန်ကြီးခိုင်၊ ခုနစ်အိုင်တွင်၊ ရိပ်မြိုင်သာမြတ်၊ နဝတတ်မူ၊ သုံးပတ်လက်ျာ၊ စီးဖြာဓလေ့၊ ခြင်္သေ့ ဆင် မြင်း၊ နွားခံတွင်းမှ၊ ထွက်ခြင်းလဟာ၊ လေးမျက်နှာဝယ်၊ ဂေါနာမုခ၊ ပြွန်နှုတ်ဝလျှင်၊ တောင်မှစူးစူး၊ ရေဦးရှင်ရှင်၊ ပြေးလတ်ကျင်၍၊ တိယင်္ဂဠ၊ ကန်မည်ရသား၊ ကဏ္ဏမည်သာ၊ ထက်မှာသွန်ကျ၊ အာကာသတုံ၊ ငုပ်ထမြေတွင်၊ ဥမင်ဂင်္ဂါ၊ သင်္ချာချင့်ညီ၊ ခြောက်ဆယ်စီတိ၊ နဒီထဲက၊ တိုးကျဖောက်ထွင်း၊ အဝှန်ကျင်းသား၊ ယဉ်ပြင်းသည်စွာ၊ တိယင်္ဂါဟု၊ ကျောက်ဖျာခံမိ၊ ငါးပါးယှိသော်၊ ချမ်းဘိကြည်စွာ၊ ယမုနာနှင့်၊ ဂင်္ဂါ အစီရဝတီ၊ မဟီ သရဘူ၊ ဟူသားငါးသွယ်၊ မြစ်ငယ်ငါးရာ၊ ထိမှကွာသော်၊ မဟာသမုဒ်၊ ကျယ်ဝုတ်လေးစင်း၊ အဆင်းမြဟန်၊ သတ္တဘန်တွင်၊ သဏ္ဌာန်ဝန်းရစ်၊ သီဒါမြစ်လည်း၊ မဖြစ်စတောင်း၊ လှိုက်ခနောင်းတိ၊ လမ်းကြောင်းတူရူ၊ တံပိုးဖြူမျှ၊ သုံးလူဆရာ၊ အချာပရမေ၊ လူ နတ်ဆွေကို၊ သောက်ရေသုံးတော်၊ ခေါ်စိမ့်တပါး၊ ဘုရားချိုးတန်၊ ဆိပ်သာမွန်လည်း၊ သမန္တလ၊ ညီညွတ်လှလျက်၊ ဆွဆွဖြူစွာ၊ ပြင်ထွန်းကာလျှင်၊ ပမာမယွင်း၊ ငွေပြားခင်းသို့၊ သန့်ရှင်းကြံ့ကြံ့၊ အပြီးနှံ့၍။
သဲးညံ့ဖုံးလှာ ကုန်၏တည်း။
ညံ့ညံ့နူးနူး၊ ငွေ့မှုန့်ဖြူးသို့၊ ကျေးဇူးလွန်ပြင်း၊ မြစ်ခပင်းတို့၊ အိုင်, အင်း, ဆည်, ကန်၊ တသွန်ချောင်းမြောင်း၊ အပေါင်းရေနေ၊ ကြည်ထွေးကြည်းကြည်း၊ အံ့ဘွယ်ချည်းလျှင်၊ ညွန့်နည်းမြူနည်၊ နောက်သည်မယှိ၊ ငြိမ်းလှဘိလျက်၊ ခရီးအဆီ၊ ပြည်ကပီနှင့်၊ အပြီဖျဖျ၊ လာကြလူဗိုလ်၊ ရာဇဂြိုဟ်ကြား၊ ခြောက်သွယ်သွားကို၊ ဘုရားချစ်သျှင်၊ ရွှေစက်ရှင်ဖြင့်၊ မြေတွင်နင်းချ၊ ဆန့်လတ်ကြွဟု၊ မြစ်မငါးသွယ်၊ မြစ်ငယ်ငါးရာ၊ သီဒါမကြွင်း၊ အိုင်, အင်း, ဆန်းကြယ်၊ နတ်ကျယ်ရေထု၊ ခုနစ်ခုလျှင်၊ ကောင်းမှုစိတ်သန်၊ လူ့အဟန်သို့၊ စီးဝှန်ပြည့်ကျမ်း၊ ရင်ပြင်လွှမ်းလျက်၊ လျှမ်းသားကမ်းထိပ်၊ သာသည့်ဆိပ်တည့်၊ ချမ်းရိပ်ငြိမ်းငြိမ်း၊ လူခပ်သိမ်းကို၊ ချိုးလိမ်းစိမ့်ငှါ၊ ကောင်းရာရာတိ၊ သဲးသာဖြူးချိ၊ ညီစွာညှိ၍။
အိုင်တိထုံးလှာ ကုန်၏တည်း။
ကြံ့ကြံ့နူးနူး၊ ပျော်မွေ့မူးမျှ၊ ကျေးဇူးလွန်ကဲ၊ မြစ်ခပဲးနှင့်၊ နက်ထဲးယဉ်ထွေ၊ ရေတွင်နေသား၊ ကုဋေဆယ်ပါး၊ များသားမကျန်၊ တိရစ္ဆာန်တို့၊ အလွန်တရာ၊ ဝမ်းသာလန်းလန်း၊ ဖူးချင်ပန်းတိ၊ မကာရ်း, ငါးဆင်၊ ယဉ်ရှင်ဘော်ရိုင်၊ လပိုင်, လိပ်, ငါး၊ နဂါးရေလျှိုး၊ တရိုးရေသူ၊ ကြည်စိတ်ဖြူလျက်၊ သုံးလူတမ်းခွန်၊ ရွှေမှန်ထွတ်ဖူး၊ သဗ္ဗညုကို၊ ရှုစပါလှာ၊ မြော်ခဲစွာဟု၊ တကာမျိုးဆွေ၊ ဆယ်ကဋေတိ၊ ညှိထွေရုံးစု၊ သဒ္ဓါမှုဖြင့်၊ သံသုမာရ၊ တွင်ထမည်ကောင်း၊ ရွေများပေါင်းလျက်၊ မိကျောင်းရေမင်း၊ ကြည်းမှာကျင်း၍။
သီတင်းသုံးလှာ့ ကုန်၏တည်း။
ရွံ့ရွံ့ယူးယူး၊ ကြည်စိတ်နူးလျက်၊ ကျေးဇူးအလှိုင်း၊ အံ့မနှိုင်းလည်း၊ အတိုင်းမသိ၊ ထွတ်ခေါင်ထိသား၊ မုနိဟူသည်၊ နားရိပ်ချည်မျှ၊ ကြားမည်ခဲးလှ၊ စာရိတ္တဖြင့်၊ ဘဝယုတ်မာ၊ လူစာစင်စစ်၊ ငါတို့ဖြစ်ခဲ့၊ ကျင့်ညစ်ကြမ်းစွာ၊ သံသရာဝယ်၊ ပညာကျေးဇူး၊ အထူးလျောက်ပတ်၊ သူတော်မြတ်နှင့်၊ ပူးပွတ်ကျိုးနွံ၊ ဆုံးမခံလျက်၊ ကောင်းကြံသီတင်း၊ စောင်းခြင်းမယှိ၊ မှားချေမိ၍၊ ဒိဋ္ဌီအယူ၊ မည်သူမသင်၊ ပဲ့ပြင်ဆို၊ အလိုလိုလျှင်၊ ကိုယ်ကိုတတ်တည့်၊ မှတ်ရှာလှည့်လျက်၊ အပြည့်မိစ္ဆာ၊ ကျိုးမဲ့ပါသည်၊ ခန္ဓာဖောက်လှဲး၊ ရေယဉ်ထဲဝယ်၊ မြင့်မြဲကာလ၊ လောကန္တသို့၊ ဖြစ်ရဘိချင်း၊ ရှေးကယွင်း၍၊ ဖြစ်ခြင်းလိပ်, ငါး၊ များသားရေနေ၊ ဆယ်ကုဋေတိ၊ စိတ်စေတနာ၊ သုံးလူ့ချာကို၊ သဒ္ဓါချက်ချက်၊ မြတ်စုံမက်၍။
ရွှေစက်အုံးလှာ ကုန်၏တည်း။
ပျံ့ပျံ့ပျူးပျူး၊ လှိုင်နံ့မြူးလျက်၊ သုံးဦးလူဗိုလ်၊ ချမ်းရိပ်ခိုသား၊ ပုဂ္ဂိုလ်များမင်း၊ မြတ်သျှင်ရင်းကို၊ အချင်းသိလျောက်၊ ရေတွင်ပေါက်သား၊ ရေရောက်ရေပန်း၊ လန်းရရန်းတိ၊ ပျံ့မွှန်းနံ့သာ၊ ငါးမည်ကြာတုံ၊ ငုံအာစွင့်စွင့်၊ ရေထက်မြင့်၍၊ လှတင့်ပွပွ၊ ကုမုဒဟု၊ လွလွဘိတ်ဘိတ်၊ ပုဏ္ဍရိတ်နှင့်၊ ကောင်းစိတ်ရွှင်စွာ၊ ပဒုမာတို့၊ သန္တာနှင်းပန်း၊ စွေးစွေးစွန်းသား၊ ရောင်ထွန်ရွှေဝါ၊ နီသည့်ကြာမူ၊ များစွာချပ်ဆင့်၊ လှိုင်ထွေပွင့်၏၊ မြနှင့်ရိုးဆို၊ ပန်းကြာညိုလည်း၊ နေကိုမငံ့၊ ပွင့်လင်းအံ့ဟု၊ ပျံ့ပျံ့နံ့မျိုး၊ ရေပေါ်မိုး၍၊ ဖြိုးဖြိုးဝတ်ဆံ၊ ကြွေ့ကြွေ့ရံလျက်၊ ရိုးတံသွယ်သွယ်၊ သီးကုံးချယ်သို့၊ ချစ်ဖွယ်ဖွံ့ဖွံ့၊ အိုင်တိုင်းနှံ့၍။
ကြိုင်နံ့ရုံးလှာ ကုန်၏တည်း။
နံ့နံ့နူနူး၊ လှိုင်နံ့မြူးလျက်၊ ကျေးဇူးအံ့ဘွယ်၊ ဘဝဂ်ကယ်မျှ၊ ခြောက်သွယ်ပြောင်ပြောင်၊ ကိုယ်တော်ရောင်တိ၊ မိုးခေါင်ပထွတ်၊ ရဲးမှူးတက်သည်၊ မွန်းချက်နေဟန်၊ တန်းခိုးထန်သား၊ နိဗ္ဗာန်ပေးပိုင်၊ စောဘုန်းခိုင်ကို၊ ကြိုင်ကြိုင်ခန်း၊ အပြာကန်တောက်၊ ကြက်မောက်, ခေါင်ရန်း၊ မှော်ရွက်ဝန်းနှင့်၊ ကန်စွန်းမြညို၊ ရေကိုဖုံးလွှမ်း၊ ဟင်းရမ်းရွှေရည်၊ တော်ပြည်, ကညို့၊ ထွားထွားပျို့မျှ၊ လတို့သခင်၊ ဘုရားသျှင်ဟု၊ ကြည်လင်သဒ္ဒါ၊ ရေမျက်နှာထက်၊ နံ့သာလှောင်းလှောင်း၊ ပျံ့လေကြောင်းဖြင့်၊ အပေါင်းချပ်စီ၊ ပွင့်ချင်းပြီ၍။
အညီကုံးလှာ ကုန်၏တည်း။
အံ့အံ့မူးမူး၊ ဆက်လွန်ကျူး၍၊ မြင်ဘူးမဲ့တောင်း၊ ကြိုင်နံ့လှောင်းသား၊ ရေကြောင်းတသွန်၊ နတ်အဟန်သို့၊ ဗိမာန်ပြောစည်၊ နဂါးပြည်နှိုက်၊ ယှိသည်များစွာ၊ မာလာဂန္ဓ၊ ပန်းထိုမျှလည်း၊ လူ့ဘထွတ်ခေါင်၊ စောမာရ်အောင်ကို၊ ရည်စောင်ပွင့်ငြား၊ နေနတ်သားလျှင်၊ နှစ်ပါးညီညှိ၊ သွေကြဉ်းဘိလျက်၊ နံ့ထုံသင်းဖြင့်၊ ညင်းညင်းဖြည်းဖြည်း၊ ငြိမ့်ကာတည်းလျှင်၊ မသည်းစေရ၊ ဝတ်ဆံမ၍၊ ဖြည်းချလေနတ်၊ ညှာကြွေဆွတ်မှ၊ လတ်လတ်စီမံ၊ ရှေ့တော်ဆီဝယ်၊ တညီရွှေခဲ၊ ပွင့်ဝတ်လဲးလျက်၊ ဖဲးလေနွမ်းယောင်း၊ တပါးပြောင်း၍။
ပန်းဟောင်းကျုံးလှာ ကုန်၏တည်း။
[ သဗ္ဗညု မြတ်စွာဘုရားသည် ဗောဓိပင်ရင်း၌ သစ္စာလေးပါးတရားကို သိတော်မူ၍ မာရ်ငါးပါးကို အောင်တော်မူပြီးလျှင် ဝါဆိုလဆန်း ၁၄ ရက်မှသည် ဝါဆိုလပြည့်တိုင်ရုံ ကြွတော်မူခဲ့မှ မိဂဒါဝုန်သို့ သွားတော်မူ၏။
ကောဏ္ဍည အစရှိသော မဟာထေရ်ငါးပါးတို့ကို ဓမ္မစကြာတရားဟောတော်မူ၍ ကျွတ်စေကာ လက်ဦးဝါဆိုတော်မူခဲ့ပြီးမှ ဥရုဝေဠတောသို့ ကြွတော်မူ၏။
ဥရုဝေဠကဿပသျှင်ညီနောင်သုံ:ပါးနှင့်တကွ တပည့်သားတစ်ထောင်တို့ကို ရဟန္တာချည်းဖြစ်လျှင် နောက်ပါစေလျက် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သို့ သွားတော်မူ၍ ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီးအား ဖူးမြင်စေလျက် ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်တွင် နေတော်မူသောအခါ သာရိပုတ္တရာ၊ မောဂ္ဂလာန်၊ မဟာကဿပဟူသော သူမြတ်သုံးပါးတို့လည်း ရဟန္တာချည်းဖြစ်နှင့်ပြီးမှ ခမည်းတော် သုဒ္ဓေါဒနမင်းက ထပ်မနားပင့်လှာရသော် ဆယ်ကြိမ်မြောက် တသောင်းမျှလောက်သော မင်းစေတွင် နှောင်းဆုံးပင့်လာသော ကာဠုဒါယီအမတ်က တပေါင်းလဆန်း သီတင်းနေ့ရောက်၍ ရဟန္တာချည်းဖြစ်လျှင် ရက်လည်ကြာရုံမှ ဥပုသ်အပြည့်နေ့၌ ရှေ့တော်ပြင်ဝယ်ရပ်၍ လက်အုပ်ချီလျက် ဤဂါထာခြောက်ဆယ်ဖြင့် ဘုရားသျှင်ကို ချီးမွမ်းလျက် တောင်းပန်၍ လဆုတ်တစ်ရက်နေ့၌ ခမည်းတော်မင်းကြီးအား ဖူးမြင်တော်မူအံ့သောငှါ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ကသည် ကပိလဝတ်ပြည်သို့ ကြွတော်မူသော အခါ၌ ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်းတွင်ရှိသော ရေအပေါင်းတို့သည်၎င်း၊ ဆယ်ကုဋေမျှလောက်သော တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့သည်၎င်း၊ ရေတွင်နေသော ရေပန်းအပေါင်းတို့သည်၎င်း၊ ရတနာသုံးပါးကို ကြည်ညိုရိုညွတ်စွာသော သူမြတ်စိတ်ကဲ့သို့ဖြစ်၍ ပူဇော်လင့်ကုန်သော အခန်းဖြစ်သည်။
] ရေကန်သာယာလှ အေးမြနေပုံလျှောက်တင်ခန်း ပြီး၏။
(၁၀) အများလူဗိုလ် ကြည်ညိုကြပုံ လျှောက်တင်ခန်း (၄၇) မဂ္ဂဿ ဥဘတော ပဿေ၊ ဂါမ, နိဂမ, သမာကုလာ။
သဒ္ဓါ ပသန္နာ ဇနတာ၊ ရတနတ္တမာမကာ။
တေသံ သမ္ပုဏ္ဏသင်္ရပ္ပေါ၊ သမယော တေ ဉာတိဒဿနေ။
သာဓုသမ္မေတေ၊ ပရမေကိတ္တိ၊ ကြီးဘိလျော်သောင်း၊ သူတော်ပေါင်းတို့၊ ကောင်း၏ဟူသည်၊ နှုတ်ရည်ဩဇာ၊ ရတနာဖြင့်၊ မင်္ဂလာဝှဲခြီး၊ ပူဇော်ပြီးသော်၊ ဘုန်းမီးလျှံဝင်း၊ တို့သျှင်ရင်ကား၊ လူမင်းသောခါ၊ ရာဟုလာကို၊ မျက်နှာမြင်၍၊ ဘွားသည်နေ့နှိုက်၊ ပျော်မွေ့ရွှင်ပါး၊ ဥယျာဉ်သွားရှင့်၊ လေးပါးမှတ်ထင်၊ နိမိတ်မြင်မှ၊ ရွှေစင်ရောင်ထွန်း၊ ဗိမာန်နန်းသို့၊ ညခန်းချမ်းသာ၊ ပြန်လတ်ရာဝယ်၊ ကိသာတွင်ညီ၊ ဂေါတမီလျှင်၊ ပွက်ချီစတောင်း၊ စနည်းကောင်းတိ၊ အပေါင်းလူ, နတ်၊ ယောက်ျားမြတ်၏၊ ရုတ်ဓာတ်ဆင်းဝါ၊ လက္ခဏာကား၊ အင်္ဂါခပ်သိမ်း၊ ရှုရာငြိမ်းဟု၊ ညွတ်တိမ်းကြည်စွာ၊ နိဗ္ဗူတာဖြင့်၊ ပျူငှါရွှင်ဝမ်း၊ ဖွဲ့ချီးမွမ်းလျက်၊ ပြည်တမ်းထိုက်မြဲ၊ ဖိုးရခဲသား၊ ပုလဲရတနာ၊ အချာပြောက်ဆန်း၊ တုမဲ့ကျွန်း၍၊ လျှံထွန်းသရစ်၊ မုတ်စိနစ်သား၊ သွယ်ပြစ်ဆုတော်၊ ပေးသရော်လည်း၊ နှိုင်းလျော်မတန်၊ ကဲးဆလွန်လျက်၊ ပြည့်ဝှန်ကျက်သရေ၊ မြုတေသတိ၊ လှမောဘိသည်၊ သီရိမဟာ၊ မာယာချစ်သား၊ ရွှေဘုရား …၊ ပေါ်ငြားဆန်းထူး၊ ကမ္ဘာဦးက၊ ငုံ့ဖူးရဲးရဲး၊ ပွင့်ချပ်ထဲးဝယ်၊ ဖြစ်ခဲးတုံစွာ၊ ငါးဆူပါက၊ ဗြဟ္မာသိုထား၊ လူ့စီးပွားဟူ၊ ဘုရားရှေ့နှိုက်၊ စဉ်တစိုက်လျှင်၊ ကပ်လိုက်သည်ချည်း၊ တို့သျှင်နည်းနှင့်၊ မိတည်းအရန်၊ နှစ်ဘို့ကျန်သော်၊ ယမန်တခါ၊ ပြည်ကိုခွာ၍၊ မဟာမုနိ၊ တောထွက်ပြီးလျှင်၊ ဃဋိကာရ၊ သက်လှာကျ၍၊ မြစ်စစဲးခြေ၊ ကပ်နှင့်ပေသား၊ နီရွှေခေါင်ရန်း၊ ကြာသင်္ကန်နှင့်၊ နေဝန်းစက်ရောင်၊ ခြည်အထောင်သို့၊ ပြောင်ပြောင်ညိညိ၊ တင့်လွန်းဘိသား၊ မျက်စိအသရေ၊ လှမြုတေကို၊ ကျွတ်ပါလေကောင်း၊ မင်းရှစ်သောင်းနှင့်၊ စောလောင်းသုဒ္ဓေါ်၊ ယသောဓရာ၊ ပဇာပတိ၊ ကလျာဏီ့တို့၊ နန်းညီသားချင်း၊ မောင်မင်းရာဟု၊ မျိုးတစုကို၊ မျှော်ရှုစေချင်၊ ဆယ်စုံတင်လျက်၊ သဘင်ပွဲးဟို၊ တောင်းပန်ဆိုရှင့်၊ ရာဇာဂြိုဟ်ပြည်၊ ရောက်သည်အစ၊ ကြားကလလျှင်၊ တောင့်တလျက်ပင်၊ သာကီဝင်တို့၊ တိုင်းခွင်လွန်ကျူး၊ မြေခြားကူး၍၊ ရှိဦးပူဇော်၊ သုံးလူ့ဘော်ကို၊ ဆွေတော်သီးသီး၊ ဖူးပန်းကြီးသည်။
ခရီးကြိုညီ ကြိုကြတည်း။
တပေါင်းတပေါင်း၊ ဆွေတော်ကောင်းတွင်၊ အကြောင်းတင်မေး၊ လွမ်းတာဝေးသား၊ မိထွေးအရင်း၊ မယ်တော်မင်း၏၊ သားချင်းညီမ၊ မွေးဘတူပြီ၊ ဂေါတမီတုံ၊ ပွက်ချီဩဇ၊ မြင်ချင်ကတိ၊ အစ်မဘုန်းယှိ၊ သီရိမဟာ၊ ဘွားခဲ့ကာလျှင်၊ နတ်ရွာကြွလေ၊ စောသန္ဓေမူ၊ မကြွေရွှေချက်၊ ခုနှစ်ရက်ကို၊ စုံမက်မြတ်နိုး၊ ပန်းနှယ်ပျိုး၍၊ ချီပိုးမအပ်၊ ကိုယ်တိုင်ကြပ်လျက်၊ ဆယ်ထပ်စောင့်ဘန်၊ သက်ထက်လွန်မျှ၊ မင်းနန်အထွေး၊ ငါ့ရင်သွေးကို၊ လုပ်ကျွေးတပါး၊ ထိန်းယထား၍၊ သီးခြားအထူး၊ ဝိုက်လွှဲကျူးရှင့်၊ ကျေးဇူးအဟို၊ ခံပါလို၍၊ ပုဂ္ဂိုလ်မျာ့းခေါင်၊ ကြီးပြင်းအောင်လျှင်၊ မစောင်ရင်နို့၊ ငါသာစို့၍၊ မွေးတို့ရကျိုး၊ ပြည့်အင်ဖြိုးမျှ၊ ထမ်းပိုးကြင်ဆ၊ သားချစ်ဘကို၊ လောကသုံးပါး၊ အထွတ်ထားသား၊ ဘုရားဖြစ်ပြီး၊ မြော်ချင်ဘိခဲ့၊ အရှိမြင့်မိုရ်၊ ချမ်းရိပ်ခိုသား၊ ခဲအိုယှဉ်ဘော်၊ သုဒ္ဓေါ်ဘမင်း၊ ဆွေသည်းရင်းနှင့်၊ ချက်ချင်းယခု၊ သဗ္ဗညုတွင်၊ တစုတူပင်၊ ကျွတ်ကြချင်ဟု၊ ရည်ထင်သံမြ၊ မှာလိုက်လှ၏၊ ထိုမှတပါး၊ ဆွေတော်များလည်း၊ တရားမဂ်ဖိုလ်၊ ရပါလို၍၊ ကုသိုလ်ဆယ်ပါး၊ ရည်၍ထားသည်။
မင်းများကိုယ်စီ ကိုယ်ငှတည်း။
အကြောင်းအကြောင်း၊ ပြန်လိုက်ရှောင်းသည်၊ ချစ်ဟောင်းပွက်ချီ၊ ဆိုးသွေးသီသော်၊ ဒေဝီယသော်၊ မိသူတော်တုံ၊ မပျော်နှလုံး၊ ဓိဋ္ဌာန်သုံးလျက်၊ ပုံထုံးနည်းဆောင်၊ လူတို့ဘောင်ဝယ်၊ အိမ်ထောင်မယား၊ သူတပါးကား၊ မြောက်သားမတော်၊ မျိုးဘော်မထပ်၊ ကြမ္မာစာလည်း၊ ချစ်အပ်၍သာ၊ မေတ္တာမတင့်၊ ကွာသည်မြင့်ဟု၊ လွမ်းခွင့်ဖြေတိမ်၊ ဆည်းတားငြိမ်၍၊ စိုးရိမ်ဗျာပါ၊ ဖြေတတ်ရာ၏၊ ဥက္ကာမုခ၊ မင်းလှဖြစ်ခြင်း၊ မခြားလျှင်းတိ၊ သနင်းကြင်ဖက်၊ ငါ့ထိပ်ထက်ဝယ်၊ ဘွားဘက်တရှိ၊ တဇာတိဖြင့်၊ သီရိမဟာ၊ မာယာသားချင်း၊ မွေးဘမင်းတူ၊ တအူတကြိုး၊ နွယ်ရိုးမယွင်း၊ မယ်မင်းမောင်ကြီး၊ ဦးရီးမင်းကျော်၊ သုဒ္ဓေါ်ရင်နှစ်၊ ဓမ္မရာဇ်လျှင်၊ အဖြစ်ထူးဆန်း၊ ရွှေသင်္ကန်းနှင့်၊ ဦးစွန်းဖြတ်ဖြတ်၊ ဆွမ်းဝတ်ခံခံ၊ သူ့နိုင်ငံတွင်၊ မကြံစတင့်၊ မကျင့်စတောင်း၊ ရှေးမင်းဟောင်းနှင့်၊ အကြောင်းယူမူ၊ မတူလေဘဲ၊ မှတ်ထွေကွဲး၍၊ ဆင်းရဲးတရေး၊ တို့ ဘိုး ဘေးလည်း၊ ရပ်ဝေးတပါး၊ ခြေကျင်သွားဟု၊ မကြားစဖူး၊ အံ့ကာမူးခဲ့၊ ကျေးဇူးများရှင်၊ ငါ့သခင်ကို၊ မောင်ပင်သူမြတ်၊ ကာဠုမတ်လျှင်၊ ညွတ်ပြတ်ရိုသေ၊ ပြန်ပါလေဟု၊ သံချေမှာသီး၊ ခြင်းရာမှီးသည်။
ပန်းကြီးဆိုချီ ဆိုချတည်း။
မပြောင်းမပြောင်း၊ ရှေးဖြစ်ဟောင်းက၊ စုံပေါင်းမကွာ၊ ဆက်ရှည်စွာတုံ၊ ယွင်းရာမဲ့ဘဲး၊ ဘဝလှဲးလည်း၊ မကွဲးတူနေ၊ ကြာနှင့်ရေသို့၊ သင်္ချေလေးတန်၊ သောင်းဆယ်ပြန်တိ၊ အားသွန်လုံ့လ၊ ဂုဏ်ဉာဏကို၊ ထောင်စစဉ်ဝေး၊ သံသာရှေးနှိုက်၊ ကံကျွေးဒါန၊ ရင်းချာလှ၏၊ ထပ်ဆကာကာ၊ ဝါသနာကြောင့်၊ မဟာဒေဝီ၊ ကြုံလှီညှိုးငယ်၊ သနားဘွယ်တိ၊ နှိုင်းဆွယ်မမြော်၊ မြောက်သားတော်လျှင်၊ ရွှင်ပျော်ခိုင်ဆုန်း၊ ရွယ်စံတုန်းက၊ ရှေးဘုန်းပညာ၊ သမ္ဘိဒါဖြင့်၊ သစ္စာမုံကြီး၊ ရင့်လှပြီးသော်၊ မြင်းထီးဖြူကဏ်၊ နောင်ဆန်နှင့်သာ၊ ညဉ့်ခြင်းခွါ၍၊ ကေသာဆံရှင်၊ ကောင်းကင်လွှတ်လွှတ်၊ ပစ္စူချွတ်လျက်၊ မိုးထွတ်ဗြဟ္မာ၊ မြစ်နော်မာတွင်၊ ကပ်လှာသင်္ကန်း၊ ရဟန်းဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်ကြီးဒုက္ကရစရိယာ၊ အစာဆင်ခြင်၊ ခြောက်နှစ်စင်ဟု၊ သို့ပင်ခေါင်းပါး၊ မေးတင်းကြားမူ၊ ဆီးတားမတံ့၊ စိုးလွင့်ပျံ့လျက်၊ ဆယ်ရံ့ရံ့ခါ၊ ရာဟုလာကို၊ ဖျော်ရာမျက်ရှု၊ ကြေးမုံပြုလည်း၊ အတုနှိုင်းလွတ်၊ ဦးထိပ်မှတ်သား၊ သိဒ္ဓတ်ကုမာ၊ ရက်လှစွာ၍၊ ချစ်မပါငဲ့၊ တောထွက်ခဲ့က၊ ချဲ့ချဲ့ဆွတ်ဆွတ်၊ သည်းအူပြတ်မျှ၊ တိမ်းညွတ်ကြင်သက်၊ မျှော်လှည့်လျက်လျှင်၊ ဘွားဘက်တော်သည်၊ ကွာမြင့်ရှည်သော်၊ ရွှေပြည်ဝှန်ဝှမ်း၊ တ များလွမ်းသည်။