kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
နှုတ်ခမ်းမွှေး လေးမျှင်ရှိ၍ မာကျောချွန်တက်သော နောက်ဖက်သို့ လှည့်နေသည့် ဆူးတစ်ချောင်း ရှိသည်။
ငါးရံ့၊ ငါးခူတို့ကဲ့သို့ အောက်ဆီဂျင်ကို တိုက်ရိုက်ရှူနိုင်သော အင်္ဂါပါရှိသဖြင့် ရေတင်နေသော လယ်ကွင်းများတွင် နေနိုင်သည်။
ငါးကျည်းကို လယ်ကွင်းများ၌ ဆောင်းများဖြင့် ဖမ်းယူလေ့ရှိသည်။
ငါးကျည်းသည် ငါးခူကဲ့သို့ ငါးပိလုပ်ရန် အသုံးမဝင်သော်လည်း ယင်းကို ငါးကျည်းခြောက် အဖြစ် ကျပ်တင်ရောင်းလေ့ ရှိကြသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၃) ကိုးကား ကဏ္ဍ:အာရှတိုက်တွင် တွေ့ရသောငါး။
ငကွန်းရှပ်သည် ငကျီးကန်းမျိုးတွင် ပါဝင်သည်။
ပါဏ ဗေဒအမည်မှာ 'စကွမ်ဗာရွိုက်ဒီ၊ တူလူး' ဖြစ်သည်။
ငါးကွန်းရှပ်ကို ငါးကင်းပါးဟူ၍လည်း ခေါ်သည်။
ငါးအပ်ပုံ၊ကကတစ်၊ ငကျီးကန်းတို့ကဲ့သို့ ကိုယ်ထည်အနည်းငယ် ရှည်၍ ခပ်ပြား ပြားဖြစ်သည်။
ဦးခေါင်းဘေးနှစ်ဖက်တွင် မျက်စိရှိ၏။
ပါးဟက် ကြီး၏။
ဆူးတောင်များ ရှိ၏။
အကြေးခွံ ရှိ၏။
ငါးကွန်းရှပ် ကို ဟင်းလျာအဖြစ် စားကြ၍ ငါးခြောက်လည်း လုပ်ကြသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၃) ကိုးကား Category:ငါး။
ငါးခူသည် အင်းငါးများတွင် လူသိများသောငါး ဖြစ်သည်။
ပါဏဗေဒအရ "ကလာရီယပ် ဗတ္တရာချပ်" ဟူ၍ ခေါ်သည်။
ငါးခူ၏ အရောင်မှာ နီညိုရောင် သို့မဟုတ် အနက်ရောင် ခပ်မွဲမွဲဖြစ်သည်။
ဝမ်းပိုင်းတွင် အရောင် အနည်းငယ်ဖျော့နေသည်။
ဦးခေါင်းမှာပြား၍ ကိုယ်အနည်းငယ်လုံးသည်။
ကျောဆူးတောင်သည် လည်ပင်းမှ အမြီးရင်းအထိ အရိုးငယ်ပေါင်းများစွာဖြင့် ဆက်လျက်ရှိ၏။
အမြီးထိပ်မှ ဝိုင်းနေ၏။
ရင်ဆူး တောင်မှာ လွှသွားကဲ့သို့ရှိသော်လည်း အရေတစ်ထပ် ဖုံးလျက်ရှိသည်။
ငါးခူတွင် လေထဲမှအောက်ဆီဂျင်ကို ရှူနိုင်သောအင်္ဂါပါရှိသဖြင့် ကုန်းပေါ်တွင် နာရီပေါင်းများစွာအသက်ရှင်နေနိုင်သည်။
ငါးခူသည် ကိုယ်အရှည် ၁၂ ပေခန့်အထိ ရှိတတ်၍ ရေချိုရေငန်နှစ်ရပ်လုံးတွင် ကျက်စားလေ့ရှိသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ငါးခူကို ဟင်းလျာအဖြစ် စားကြရုံမက ငါးပိကောင်လည်း လုပ်ကြသည်။
ငါးခူငါးပိကောင်မှာ လူကြိုက်များသော ငါးပိကောင်များအနက် တစ်မျိုးအပါအဝင် ဖြစ်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၃) ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရသောငါး ကဏ္ဍ:အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရသောငါး ကဏ္ဍ:ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရသောငါး ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရသောငါး။
ငါးခုံးမမြီးနီ၊ ငါးခုံးမမြီးကွက်၊ ငါးခုံးမမြီးဖြူ၊ ငါးရစ်၊ ငါးတောင်နွယ်တို့သည် ငါးသိုင်းမျိုးတွင် ပါဝင်ကြသည်။
ငါးခုံးမ၏ ဆူးတောင်များမှာ ကြက်သွေးရောင် ရှိသည်။
သို့သော် အမြီးဆူးတောင် အပြင်ဘက်ပိုင်းမှာ မည်းနက်သည်။
အထက်မေးရိုးတွင် နှုတ်မွေး ၂ ချောင်းရှိသည်။
အမြီးဆူးတောင် အနားသည် ခွေးသွားစိတ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ဦးခေါင်းမှလွဲ၍ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ငွေရောင်အကြေးများ ဖုံးနေသည်။
ဝမ်းပိုင်းမှာ လုံးသည်။
ငါးခုံးမကို ငါးပိလုပ်ရာတွင် သုံးလေ့ရှိသည်။
ထိုငါးမျိုးကို ဟင်းလျာအဖြစ် လူကြိုက်မများချေ။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၃) ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရသောငါး။
မီချီဂန်ပြည်နယ်သည် အမေရိကန် ပြည်နယ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဂရိတ်လိတ်ခ် ဒေသတွင် တည်ရှိသည်။
မီချီဂန်ဆိုသော အမည်မှာ အိုဂျီဘွဲ ဘာသာစကား မီရှီဂါးများကို ပြင်သစ်ဘာသာဖြင့် ပြောင်းလဲ ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျယ်ပြန့်သော ရေပြင် သို့မဟုတ် ကျယ်ပြန့်သော ရေကန်ဟု အဓိပ္ပာယ် ရသည်။
မီချီဂန်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ၈ ခုမြောက် လူဦးရေ အများဆုံး ပြည်နယ် ဖြစ်သည်။
ထိုပြည်နယ်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိသမျှ အရပ်ဒေသများတွင် ရေချိုကမ်းရိုးတန်း အရှည်လျားဆုံး ဒေသဖြစ်ပြီး ကန်ကြီး ၅ ခုထဲမှ ၄ခုအပြင် စိန့်ကလဲယားကန်က ဝန်းရံထားသည်။
၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ် နှင့် ဖလော်ရီဒါပြည်နယ် တို့ ပြီးလျှင် တတိယမြောက် အပျော်စီးလှေ အများဆုံး မှတ်ပုံတင်ရာ မြို့အဖြစ် အဆင့်သတ်မှတ် ခံရသည်။
မီချီဂန် ပြည်နယ်တွင် ကုန်းတွင်း ရေကန်များနှင့် ရေအိုင်ပေါင်း ၆၄,၉၈၀ ခု ရှိသည်။
ပြည်နယ်အတွင်း နေထိုင်သူတိုင်းသည် သဘာဝ ရေထွက်ရာ ဒေသနှင့် ၆ မိုင်ထက် ပိုဝေးသည် ဟူ၍ မရှိသလို ကန်ကြီးများ၏ ကမ်းစပ်နှင့်လည်း ၈၇.၂ မိုင်ထက် ပိုမဝေးဟု ဆိုကြသည်။
မစ္စစ္စပီမြစ်၏ အရှေ့ဘက် ပြည်နယ်များတွင် ဧရိယာ အကျယ်ဝန်းဆုံးသော ပြည်နယ် ဖြစ်သည်။
မီချီဂန်သည် ပြည်နယ်များထဲတွင် ကျွန်းဆွယ်နှစ်ခု ရှိရာ တစ်ခုတည်းသော ပြည်နယ် ဖြစ်သည်။
အထက်ဖက် ကျွန်းဆွယ်ကို အောက်ဘက်ကျွန်းဆွယ်က ဟူရွန် ရေကန်နှင့် မီချီဂန် ရေကန်ကို ဆက်သွယ်ထားပြီး ၅မိုင် ကျယ်ဝန်းသော ရေလက်ကြား တစ်ခု ဖြစ်သည်။
မက္ကီနက် ရေလက်ကြားဖြင့် ခြားနားထားသည်။
အထက်ဖက် ကျွန်းဆွယ်သည် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွား လုပ်ငန်းနှင့် သဘာဝ အရင်းအမြစ်များ အတွက် အရေးပါသော ပြည်နယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
မစ်ရှီဂန်ပြည်နယ်သည် ကျွန်းဆွယ်ကြီး ၂ ခုအပြင် မြောက်မြားလှစွာသော ကျွန်းဆွယ်ကလေးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းတည်ရှိသည်။
အထက်ကျွန်းဆွယ်နှင့် အောက်ကျွန်းဆွယ်ဟု တွင်သော ယင်းကျွန်းဆွယ်ကြီး နှစ်ခုကို မစ်ရှီဂန်နှင့် ဟျူရွန်အိုင်ကြီး ၂ ခုကို ဆက်ထားသော မက်ကီနက်ရေလက်ကြားက ပိုင်းခြားထားသည် မစ်ရှီဂန်ပြည်နယ်ကို အိုင်ကြီး ၄ အိုင်က နယ်နိမိတ် သတ်ထားသကဲ့သို့ ရှိသည်။
အနောက်ဘက်တွင်မစ်ရှီဂန် အိုင်ကြီး၊မြောက်ဘက်တွင် ဆူပီးရီးယားအိုင်ကြီးနှင့် မြောက်ဘက်နှင့် အရှေ့ဘက်တို့တွင် ဟျူရွှန်နှင့် အီရီအိုင်ကြီးများ တည်ရှိသည်။
တောင်ဘက်တွင် အင်ဒီးယားနားနှင့် အိုဟိုင်းအိုပြည်နယ်တို့ တည်ရှိလေသည်။
အထက်ကျွန်း ဆွယ် အနောက်တောင်ပိုင်းသည် ဝစ္စကွန်းဆင်ပြည်နယ်၏ အကျယ်အဝန်းမှာ ၅၈၂၁၆ စတုရန်းမိုင် ရှိသည်။
မစ်ရှိဂန်ပြည်နယ်၏ ရုံးစိုက်မြို့တော်မှာ လန်ဆင်မြို့ဖြစ်၍ အခြားမြို့ကြီးများမှာ ဗေးစီဘီ၊ ဒက်ထရွိုက်၊ ဖလင့်၊ ဂရင်းရက်ပစ်၊ မက်စကီဂွန်နှင့် ဆဂီနောတို့ ဖြစ်ကြသည်။
မြေမျက်နှာပြင် အားဖြင့်သော်ကား မစ်ရှီဂန်ပြည်နယ်၏ တောင်ဘက်ပိုင်းသည် များသောအားဖြင့် မြေပြန့်ဖြစ်၏။
မြောက်ပိုင်းသည် များသောအားဖြင့် မြေပြန့် ဖြစ် ၏။
မြောက်ပိုင်းသည်ကား တောင်ထူထပ်သည်။
အမြင့်ဆုံး တောင်ထွတ်မှာ ၆ဝ၂ဝ၂၃ ပေမြင့်သော ပေါကယူပိုင်းတောင်ဖြစ်သည်။
အဓိက မြစ်များမှာ ဟျူရွန်နှင့် ဆူပီးရီးယား အိုင်ကြီးများ အကြားရှိ စိန်မေရီမြစ်၊ မစ်ရှီဂန်အိုင် တွင်းသို့ စီးဝင်သော စိန်ဂျိုးဇက်၊ ကာလမာဇူ၊ မာနစ္စတီနှင့် မက်စကီဂွန်မြစ်များ၊ အွန်တေးရီးယိုးအိုင် အစပ်တွင်ရှိသော စိန်ကလဲယားမြစ်နှင့် ဝစ္စကွန်းဆင်းနယ်စပ်တွင် ရှိသော မီနိုမင်နီ၊ ဗရူးနှင့် မွန်းထရီးအောမြစ်များ ဖြစ်သည်။
မစ်ရှီဂန်ပြည် နယ်၏ ကျယ်ပြန့်သောကမ်းရိုးတန်းတွင် သဘာဝ ဆိပ်ကမ်းအများအပြားနှင့် အထူးကောင်းမွန်သည့် ပင်လယ်အော်များ တည်ရှိသည်။
ထိုပြင် မစ်ရှီဂန်ပြည် နယ်တွင်း၌ အင်းအိုင်ငယ်ပေါင်း ၅,ဝဝဝ မျှ အနှံ့အပြား တည်ရှိလေသည်။
မစ်ရှီဂန်ပြည်နယ်၏ ရာသီဥတုသည် ကျွန်းဆွယ် ၂ ခုလုံးကို ဝန်းရံတည်ရှိနေသော အိုင်ကြီးများကြောင့် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိအခြား ဒေသများနှင့်မတူ တမူထူးခြားသည်။
ခြုံ၍ ပြောရလျှင် မစ်ရှီဂန်၏ ရာသီဥတုသည် ယင်းနှင့် အလားတူ အမြင့်တွင် တည်ရှိသော အခြား ပြည်နယ်များထက် ပိုမို ညီညွတ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။
သို့သော် အထက် ကျွန်းဆွယ်တွင် ဆောင်းရာသီ တာရှည်၍ အအေးဓာတ်ပိုမို ပြင်းထန်သည်။
သို့သော် နွေရာသီတွင် နှစ်လိုဖွယ် ကောင်းသည်။
ပြည်နယ်တစ် ခုလုံးအတွက် ပျမ်းမျှ မိုးရေချိန်မှာ၃၁ လက်မ ဖြစ်သည်။
မစ်ရှီဂန် ပြည်နယ်သည် သစ်တောများ၊ တွင်းထွက်ပစ္စည်းများ အခြေအမြစ်များ၊ မြေဩဇာကောင်းသည့် မြေဆီလွှာ၊ မြောက်မြားလှသည့် အိုင်များနှင့် မြစ်ချောင်းများ၊ ကျန်းမာရေးနှင့် သင့်လျော်သည့် ရာသီဥတု စသည့် သဘာဝ အခြေအမြစ်များနှင့် ပြည့်စုံ သည်။
သို့ပြည့်စုံသည့်အလျောက် အကျိုးရှိစွာလည်း အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
မစ်ရှီဂန်ပြည်နယ်သည် မော်တော်ကား လုပ်ငန်း၌ ပထမစွဲသော ပြည်နယ်ဖြစ်၍၊ ယင်းလုပ်ငန်းများသည် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုတွင် ပဉ္စမမြို့ကြီးဖြစ်သော ဒီးထရွိုက်နှင့် ပွန်းတီးယက်၊ ဖလင့်၊ လန်ဆင်မြို့များတွင် တည်ရှိသည်။
ထိုပြင် ဆေးဝါးနှင့် ဓာတုဗေဒပစ္စည်းလုပ်ငန်းငန်း၊ စက်ကရိယာလုပ်ငန်း၊ အိမ်ထောင်ပရိဘောဂလုပ်ငန်း၊ သံနှင့် သံမဏိလုပ်ငန်း၊ စက္ကူလုပ်ငန်း၊ သားရေထည် လုပ်ငန်း၊ သား၊ ငါး၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ သီးနှံနှင့် နို့ထွက်ပစ္စည်းများကို စည်သွတ်သော လုပ်ငန်း စသည်တို့လည်း ရှိသည်။
မြေဩဇာကောင်းသော အောက်ကျွန်းဆွယ်တွင် ဂျုံ၊ သကြားမုန်လာ၊ စပျစ်သီး၊ ဆီသီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် အထူးသဖြင့် ပဲတို့ကို စိုက်ပျိုးသည်။
အသားနှင့် နို့အတွက် နွားများနှင့် ဝက် ကြက် တို့ကို မွေးမြူခြင်းသည်လည်း လုပ်ငန်းကြီးတစ်ရပ် ပင်ဖြစ်၏။
မစ်ရှီဂန်ပြည်နယ်သည် တွင်းထွက် ပစ္စည်းများဖြင့် ပေါကြွယ်ဝသည့် အလျောက် အထက်ကျွန်းဆွယ်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် သံအထွက်ဆုံး ဒေသကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ထိုပြင် ကြေးနီ၊ ဆား၊ ဂျစ်ပဆမ်၊ ကျောက်မီးသွေး၊ ဘော်သတ္တု၊ ရေနံနှင့် သဘာဝ ဓာတ်ငွေ့တို့လည်း ထွက်သည်။
မစ်ရှီဂန် ပြည်နယ်သည် လမ်းပန်း အဆက်အသွယ်ကောင်းမွန်လှပေသည်။
အိုင်ကြီးများ၏ ကမ်းခြေတွင် ဆိပ်ကမ်းကောင်းများရှိသည်။
ပြည်နယ်၏ တောင်ဘက် တစ်ခြမ်းတွင် မီးရထားလမ်း အမြောက်အမြားရှိ၍ အရှေ့မှသည် အနောက်သို့ သွယ်တန်းလျက်ရှိကာ ဒီးထရွိုက်မြို့တွင် ဆုံကြသည်။
ယင်းသည့် မီးရထားလမ်း အများအပြားသည် ပြည်နယ်ကို ကနေဒါနိုင်ငံနှင့် ဆက်သွယ်ပေးလေသည်။
အထက်ကျွန်းဆွယ်ရှိ မီးရထားလမ်းများသည် မြို့ကြီးများကို သင်္ဘောဆိပ်ကြီးများ နှင့် ဆက်သွယ်ပေးသည်။
ထို့ပြင် ကားလမ်းများနှင့် လေကြောင်းလမ်းများလည်း ရှိပေသည်။
မစ်ရှီဂန် ပြည်နယ်၏ လူဦးရေမှာ ၆၃၇၂ဝဝဝ ခန့် ဖြစ်သည်။
ပြည်နယ်တွင် အကြီးဆုံးဖြစ်သော ဒီးထရွိုက်မြို့သည်အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုတွင် လူဦးရေအားဖြင့် ပဉ္စမလိုက်သည်။
မစ်ရှီဂန် ပြည်နယ်သား အများစုသည် မြို့ကြီးများတွင် နေထိုင်ကြသည်။
မစ်ရှီဂန်ကို ဦးစွာ တွေ့ရှိသူတို့မှာ ပြင်သစ်လူမျိုးတို့ဖြစ်၍ ၁၇ နှစ်ရာစုခန့်ကပင် စတင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။
၁၆၅ဝ ပြည့်နှစ်ကတည်းကပင် ယာယီစခန်းများ ဖွင့်လှစ် ထားရှိသော်လည်း ၁၆၆၈ ခုနှစ်တွင်မှ အမြဲတမ်း ကိုလိုနီနယ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
၁၇ဝ၁ ခုနှစ်တွင် ဒီးထရွိုက်မြို့တည်ရာတွင် ကက်ဒီလက်ဆိုသူ ဦးဆောင်၍ အခြေစိုက်နေထိုင်သည်။
မစ်ရှီဂန်သည် ၁၇၆၃ ခုနှစ်တိုင်အောင် ပြင်သစ်လက်အောက်ခံ ဖြစ်သည်။
ယင်းနှစ်မှစ၍ အင်္ဂလိပ် ပိုင်နက်ဖြစ်လာသည်။
၁၇၇၄ ခုနှစ်တွင် ကွီဗက်ပြည်နယ်တွင်းသိမ်းသွင်းခြင်းခံရသည်။
သို့သော် ၁၇၈၃ ခုနှစ်တွင် ပါရစ်စာချုပ်အရ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုသို့ ပြန်လည် ပေးအပ်ခြင်းခံရသည်။
၁ဝ၈၅ ခုနှစ် မစ်ရှီဂန်သည် သီးခြားနယ်မြေ ဖြစ်လာသည်။
၁၈၁၂ ခုနှစ် စစ်ပွဲအတွင်းက မစ်ရှီဂန် မြေပေါ်၌ အရေးပါသော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
၁၉၃၂ ခုနှစ်တွင် လူဦးရေ လုံလုံလောက်လောက် ပြည့်စုံလာသော ကြောင့် သီးခြားပြည်နယ်ဖွဲ့ရန် စဉ်းစားခြင်း ခံရသည်။
သို့သော် ပြည်နယ်အစိုးရ ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ရန် ပြုလုပ်ဆောင်ရွက်ရာ၌ တောင်ဘက်နယ်စပ်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ အိုဟိုင်းအိုပြည်နယ်နှင့် အချင်းများခဲ့သည် သို့ဖြင့် ၁၈၃၇ ခုနှစ်တွင်မှ မစ်ရှီဂန်ကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုဝင် ပြည်နယ်အဖြစ်လက်ခံ အတည်ပြုခဲ့သည်။
ဦးစွာ၌ မြို့တော်မှာ ဒီထရွိုက်မြို့ဖြစ်၍ ၁၈၄၇ ခုနှစ်တွင်မှ လန်ဆင်ကို မြို့တော်အဖြစ် ရွေးချယ်သတ်မှတ်လိုက်လေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၉) ကိုးကား Category:အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ပြည်နယ်များ။
thumb|ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဘားကမ့်ရန်ကုန်-၂၀၁၂ တွင် မိန့်ခွန်းပြောကြားနေစဉ် ဘားကမ့် () ဆိုသည်မှာ သမာရိုးကျ ပြုလုပ်နေကျ နည်းပညာ ဟောပြောပွဲပုံစံမှ ခွဲထွက်ပြီး လူအများစုပေါင်းကျင်းပသော လွတ်လပ်တဲ့ အသိပညာမျှဝေနိုင်သော နည်းပညာ ဖလှယ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဘားကမ့်တွင် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်း ဆီမှ မိမိတို့ သိရှိထားသမျှသော အသိပညာ၊ အတတ်ပညာများကို ဆွေးနွေးမှုပုံစံဖြင့် အပြန်အလှန် တင်ပြနိုင်သည်။
ဘားကမ့်သည် ပွင့်လင်း(Open)သည်၊ မည်သူမဆို တက်ရောက်လာသူများ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ဟောပြော၍ ရသည်။
သက်ဆိုင်ရာ အချိန်ဇယားကပ်ထားသော ဘုတ်ပေါ်တွင် ကိုယ်ဟောပြောမယ့် ခေါင်းစဉ်ကို သွားကပ်လို့ရသည်။
ဘားကမ့်ကို ဦးဆောင်သူ(Organizer) ရယ်လို့ သီးသန့်မရှိပဲ ကျင်းပမည့် နယ်မြေဒေသမှ ဘားကမ့်ပြုလုပ်ချင်သူ (Barcamper)များနှင့် တက်ရောက်မယ့် သူများက စုပေါင်းကျင်းပ ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘားကမ့်ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် နယ်မြေဒေသ အသီးသီးက ကိုယ့်လို ဝါသနာတူတွေ အချင်းချင်း ပိုမိုရင်းနှီးလာနိုင်သည်။
ဘားကမ့်ဆိုသည် ပုံမှန် ဆွေးနွေးပွဲ၊ အစည်းအဝေး၊ တွေ့ဆုံပွဲ စတာတွေလို ကြိုတင် စီမံထားတဲ့ ခေါင်းစဉ်တွေ ထားရှိချင်းမရှိဘဲ တက်ရောက်လာသူတွေက ပြောလာသော၊ ပြောချင်သော အကြောင်းအရာတွေကို တချိန်ထဲ တပြိုင်ထဲ မှာ အများအပြား တင်ပြ ပေးနိုင်သည့် နေရာများစွာကို ဖန်တီးပေးမည့် ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဘားကမ့် ဆိုတာကတော့ ပညာရပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် သမရိုးကျ ပွဲကျင်းပပုံလေးတွေကနေ ခွဲထွက်သွားသည်။
ဝါသနာတူရာ၊ ရည်မှန်းချက်တူရာလူတွေစုပြီး အတွေ့အကြုံတွေ အသိပညာတွေဖလှယ်ကြမယ့်ပွဲဖြစ်သည်။
ဘားကမ့် ဆိုတာက ဟောပြောပွဲမဟုတ်။
သရုပ်ဖော်ပြသခြင်းသက်သက်လည်းမဟုတ်။
ဆွေးနွေးပွဲကြီးမျိုးလည်းမဟုတ်။
Conference လိုမျိုးမဟုတ်တဲ့အတွက် Un-conference ဟု ခေါ်ပါသေးသည်။
ဘားကမ့် မှာ Experts တွေက Non-Experts တွေကို ဆရာလုပ်တဲ့ပုံမျိုးလည်းမသွားပါ။
လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ကျွမ်းကျင်တဲ့အပိုင်းလေးတွေ၊ တပါးသူကို ဝေမျှထိုက်မယ့်အပိုင်းတွေ ကိုယ်စီရှိကြတယ်လို့ ဘားကမ့် ကယူဆပါသည်။
အဲ့ဒီ့အတွက် ပညာဖြန့်ဝေခြင်း မော်ဒယ်ကို လုံးဝပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်မယ့် Event ဖြစ်သည်။
ဘားကမ့်မှာ စည်းများ၊ဘောင်များ၊ agenda များမရှိပဲ အချင်းချင်း လွတ်လပ်စွာ ဆွေးနွေးဖလှယ်ကြပြီး ဆွေးနွေးပွဲရဲ့ခေါ်ဆောင်ရာကိုအလိုက်သင့်လိုက်သွားရုံသာ ဖြစ်သည်။
ဘားကမ့်၏ အသက်ကတော့ "participating" - ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ခြင်း ပါပဲ။
ဘေးကနေကြည့်နေမယ့်လူမျိုးတွေမပါဝင်ပါ။
အဲ့ဒီတော့ ဘားကမ့်ကို လာတဲ့လူတိုင်း ကိုယ်သိတာတွေကို ပေးရင်းနှင့် ကိုယ်မသိတာတွေလည်း ယူသွားနိုင်ကြမှာဖြစ်သည်။
စတင်ကျင်းပခဲ့သော နိုင်ငံ ဘားကမ့် မပေါ်ခင်က Foobar တို့မှတစ်ဆင့် Foo Camp ဆိုပြီး ပြောင်းလဲရာမှ ဘားကမ့်(BarCamp)ဆိုသော နာမည်နှင့်အတူ ကမ္ဘာပေါ်၌ပထမ ဦးဆုံးဘားကမ့်ပွဲကို ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၊ ပလိုအတိုမြို့မှာ ၂၀၀၅ ခုနှစ်မှာ ဩဂုတ်လ ၁၉ ရက်နေ့ကနေ ၂၁ ရက်နေ့အထိ ကျင်းပခဲ့ပြီး Barcampers ၂၀၀ ကျော် တက်ရောက်ခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းမှာ မြောက်အမေရိက၊ တောင်အမေရိက၊ အာဖရိက၊ ဥရောပအရှေ့ အလယ်ပိုင်းဒေသ၊ ဩစတြေးလျနှင့် အာရှတိုက်ရှိ မြို့အတော်များများတွင် စတင် ကျင်းပနိုင်ခဲ့ ကြသည်။
၂၀၀၆ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၅ -၂၇ ရက်နေ့ကို BarCampe Earth အဖြစ်သတ်မှတ်ကာ တစ်ကမ္ဘာလုံး ရှိမြို့ကြီးများတွင် တစ်ပြိုင်နက်စတင် ကျင်းပနိုင်ခဲ့သည်။
ပထမဆုံးဘားကမ့်ပွဲကို ၂၀၀၅ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၉- ၂၁ မှာ ကျင်းပခဲ့ပြီး ၂ နှစ်ပြည့်တဲ့ ၂၀၀၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၈-၁၉ ရက် မှာ ဘားကမ့်၏ဒုတိယမြောက်နှစ်ပတ်လည်အဖြစ် BarCampe Block ကို သတ်မှတ်ခဲ့ကာ မူလကျင်းပခဲ့ရာ ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၏ ပလိုအတိုမြို့မှာ ကျင်းပခဲ့ပြီး ၈၀၀ ကျော် တက်ရောက်ခဲ့သည်။
NetGuide ဂျာနယ် ဘားကမ့်၏ ရည်ရွယ်ချက်များ ဘားကမ့်တွေအားလုံးသည် ပေါင်းစည်းသည့်ပုံစံမျိုး ဖွဲ့စည်းထားခြင်းမဟုတ်ကြဘဲ နိုင်ငံတစ်ခုနှင့်တစ်ခု လွတ်လပ်စွာ ပြုလုပ်ကျင်းပခြင်းမျိုးဖြစ်သော်လည်း ဘားကမ့်တိုင်းတွင် တူညီသောဘုံရည်မှန်းချက် များက အတူတူပင် ဖြစ်နေတတ်ကြသည်။
တစ်ဦးတစ်ယောက်မှစပြီး တစ်ဖွဲ့နှင့်တစ်ဖွဲ့ မိမိတို့ကျွမ်းကျင်ရာ၊ တတ်မြောက်ထားရာ ပညာရပ်နယ်ပယ်များ၌ အသိပညာပိုင်းဆိုင်ရာများ၊ အတတ်ပညာပိုင်းဆိုင်ရာများ၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွာခြားချက်များ လျော့ နည်းလာစေဖို့နဲ့ အတူယှဉ်တွဲကာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မှုဆိုသည့် အသိတရားများမှတစ်ဆင့် လူသားအကျိုးပြုလုပ်ငန်းများကို ထိရောက်စွာ အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်နိုင်ရေးတို့ဖြစ်သည်။
ထိုလူသားအကျိုးပြု လုပ်ငန်းများမှ တစ်ဆင့် အလုပ်အကိုင်၊ အခွင့်အလမ်းများ ပိုမိုပေါ်ပေါက်လာဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
ဘားကမ့်ကို အဓိကထင်ရှားစေသော အချက်တစ်ခုက တစ်ဦးတစ်ယောက် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုမှ ချုပ်ကိုင်လွှမ်းမိုးခြင်းကို တားဆီးပိတ်ပင်ပြီး လွတ်လပ်မှုရှိသည့် လူမှုအဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်နှင့် နည်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းများ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာရေးအတွက် တွန်းအားတစ်ရပ်ပဲဖြစ်သည်။
NetGuide ဂျာနယ် စီစဉ်ပုံ ဘားကမ့် ပြုလုပ်သည့် ပွဲမှာ ဘယ်လို စီမံပေးထား သလဲ ဆိုလျှင် ဘားကမ့်စီစဉ်သူများက တက်ရောက်လာပြီး မိမိပြောလို၊ ဆွေးနွေးလိုသည့် အကြောင်းအရာများကို သီးသန့်တင်ပြနိုင်အောင် အခန်းများ စီမံပေးထားမည်။
ပြောလိုသည့်သူများသည် မိမိတင်ပြပြောဆိုလိုသော အကြောင်းအရာ ခေါင်းစဉ်များကို ပွဲအတွင်းအစီအစဉ် ကြေညာသင်ပုန်းမှာ လွတ်လပ်စွာ လာရောက်ပြီး မိမိအစီအစဉ်နှင့် လာရောက် ကပ်ထားနိုင်သည်။
ထိုသင်ပုန်းမှာ စီစဉ်ထားသော အခန်းနံပါတ်များနှင့် အချိန် တွေကို ဖော်ပြထားမှာ ဖြစ်သည်။
ဒီလို လာရောက် ကပ်ထားနိုင်ဖို့ ဘားကမ့် စီစဉ် သူတွေနှင့် ကူညီသူတွေက တက်ရောက်လာသူတွေကို ကူညီပေးမှာ ဖြစ်သည်။
အစီအစဉ်အတိုင်းဘဲ အချိန်နဲ့နေရာ သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာတွေမှာ မတူညီတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို တပြိုင်နဲ့ ကျင်းပပေးနေမှာ ဖြစ်ပြီး ဘားကမ့်ကို လာရောက် သူတွေကလဲ အဲဒီတင်ပြပြောဆိုမှုတွေကို မိမိတို့စိတ်ဝင်စားရာ နေရာတွေမှာ လွတ် လပ်စွာ သွားရောက်နားထောင်ပြန်လှန်ဆွေးနွေးမှုတွေကို ပြုလုပ်နိုင်မှဖြစ်ပါတယ်။
ဒီလို မျိုး တင်ပြချက်တွေကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ဖလှယ်နိုင်ဖို့ အတွက် အကြောင်းအရာ တခုခြင်းစီအတွက် တင်ပြဆွေးနွေးချိန်တွေကိုတော့ အနည်းငယ်အချိန်ကန့်သတ်မှု တွေနဲ့ စီစဉ်ပေးထားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကလဲ အများအပြားထွက်ပေါ်လာမည့် ခေါင်း စဉ်တွေအတွက် အားလုံးနားထောင်လို့ရအောင် ပြုလုပ်ပေးရတာဖြစ်ပြီး လူအများ စိတ်ဝင်စားမှုနဲ့ အားပေးမှု ဖြစ်နေတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်က ဆွေးနွေးချက်များအတွက် အချိန်ပိုရရှိနိုင်အောင်ဆောင်ရွက်ပေးထားမှာလဲဖြစ်ပါတယ်။
ဘားကမ့်ပွဲဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် ပံ့ပိုးကူညီရမည့် အဖွဲ့အစည်းများ ဘားကမ့်ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် အဓိကပံ့ပိုးကူညီရသည့် အဖွဲ့များအဖြစ် အဖွဲ့ ၅ ဖွဲ့ကို Barcamper တွေထဲမှ ရွေးချယ်ကာ ဖွဲ့စည်းကြရပြီး ဘားကမ့်ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် လုပ်ငန်းတာဝန်များကို ခွဲဝေယူကြရသည်။
Organizer Team, Co-ordinator Team, Admin Group, Marketing Group နှင့် Technical Support Team တို့ဖြစ်ကြပြီး အဆိုပါ အဖွဲ့ ၅ ဖွဲ့မှ ဘားကမ့်ပွဲအတွက်လိုအပ်သော ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်ကြရသော်လည်း အမှန်တကယ် အဆိုပါ အဖွဲ့ ၅ ဖွဲ့စလုံးသည် ဘားကမ့်ကို ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့်မရှိသလို စိတ်ကြိုက်စီမံပိုင်ခွင့်လည်းမရှိချေ။
NetGuide ဂျာနယ် အကျိုးကျေးဇူး ဘားကမ့်စီစဉ်သူတွေက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်တဲ့အတွက် မိမိတို့ ဘာသာ လွတ်လပ်စွာ နှီးနှော ဖလှယ်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။
ဘားကမ့်ပြုလုပ်တဲ့ပွဲတွေမှာ လူမှုရေး၊စီးပွားရေး၊နည်းပညာစတဲ့ ကဏ္ဍများစွာ ကိုပေါင်းကူးပေးတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် နည်းပညာ ရှိပြီး စီးပွားရေးအကြောင်းသိရှိချင်သူ၊ စီးပွားရေး နယ်ပယ်မှာထွန်းကားပေမယ့် နည်းပညာပိုင်းမှာ အားနည်းနေသူ စတဲ့ သူတွေအချင်းချင်းကို တွေ့ဆုံပေးနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။
ဒီတော့ ဘားကမ့်တွေရဲ့ ပြုလုပ်ရ တဲ့ ရည်ရွယ်ရင်းဟာ ဘာလဲဆိုပြီးမေးလာ စရာဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
ဘားကမ့် စီစဉ်သူတွေဟာ ဒီလို တချိန်တည်းတပြိုင်ထဲမှာ အခွင့်အလမ်းပေါင်းများစွာ တိုးတက် လာစေမယ့် ရည်ရွယ်ချက်ကလွဲပြီး မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်မှမရှိဘူးဆိုတာတော့ ရဲရဲပြောချင်ပါတယ်။
ကမ္ဘာနဲ့ တလွှားဘာကြောင့်ဘားကမ့်ပေါင်း များစွာ ကို အကြိမ်ကြိမ်ပြုလုပ်နေတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းဟာ မိမိတို့ဒေသအတွင်းမှာရှိတဲ့ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ အားတွေကို စုစည်းပေးစေနိုင်တာကြောင့် လို့ဘဲ ဆိုရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဘားကမ့်ဟာ မတူညီတဲ့ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တွေကို တွန်းဖယ်ပြီး တချိန်ထဲမှာ များစွာသော ကဏ္ဍတွေအတွက် အချိန်တိုတိုနဲ့ထိရောက်တဲ့ ပေါင်းစည်းမှုတခုကို ရရှိစေမယ့် ပွဲတွေလို့ ဆိုရင်လဲ ကျွန်တော်တို့ ပြုလုပ်တဲ့ ရည်ရွယ်ရင်းကို ပိုမိုထိရောက်မယ်လို့ထင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ဘားကမ့်ကိုလာတဲ့ စိတ်ဝင်စားသူတွေအတွက်ရရှိနိုင်မယ့် အကျိုးအမြတ်ပါးပါးလေးတခုလောက်ကို ထုတ်ကြည့်ရရင် မိမိတို့ တင်ပြချင်တဲ့အကြောင်း အရာတွေ နည်းပညာတွေ စိတ်ကူးတွေကို မိမိတို့အစီအစဉ်နဲ့ သီးသန့်လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ ကုန်ကျမယ့် ငွေကြေးနဲ့အချိန်တွေကို လုံးဝလျော့ချပေးလိုက်နိုင်ပါတယ်။
နောက်တခုကတော့ မိမိတို့ သဘောတရားတွေကို မိမိရဲ့ ထင်မြင်ယူဆချက်တွေကို ပြန်လှန်မေးခွန်းထုတ်ခြင်းတွေ အတွက် လုံလောက်တဲ့ ပညာရှင်အများ အပြား ကိုလဲ တွေ့မြင်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။
လာရောက်သူတွေအတွက် အဓိကကျတဲ့ ပြင်ဆင်မှုကတော့ မိမိက ဘာကိုသိချင်တယ်၊ ဘာကို တင်ပြချင်တယ်၊ ဘာကို မေးမြန်း ချင်တယ်၊ ဘယ်လိုအကြောင်းအရာတွေကို စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုတဲ့အချက်တွေအပြင် မိမိကိုယ်တိုင်ဟာ ဒီဘားကမ့်မှာ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသူ တယောက် ဖြစ်လာ နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ယုံကြည်မှုလဲ ရှိဖို့လိုအပ်မှာဖြစ်ပါတယ်။
မေးပါများစကားရ ဆိုတဲ့ စကားပုံကတော့ ဘားကမ့်မှာထိထိရောက်ရောက် အသုံးချသင့်တဲ့ စကားတခု ဖြစ်ပါတယ်။
ဘားကမ့်တွေမှာ ပြုလုပ်လေ့ရှိတဲ့ အစီအစဉ်တွေအပြင် ရန်ကုန်ဘားကမ့်မှာ ပြုလုပ်မယ့်ထူးခြားတဲ့အစီအစဉ်တွေလဲ ပါဝင်ဦးမှာဖြစ်ပါတယ်။
ရန်ကုန်ဘားကမ့် လို့ ခေါ်ဆိုရတာကတော့ ဘားကမ့်ပြုလုပ်တဲ့နေရာတွေမှာ ပြုလုပ်တဲ့ဒေသ ကိုအစွဲပြုခေါ်ဆိုလေ့ရှိတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ရန်ကုန်ဘားကမ့်လို့ ခေါ်ရတာ ဖြစ်တယ် ဆိုတာ ဘာမှ ဝိယောဓိမဖြစ်ပါနဲ့။
တကယ်က နေရာဒေသဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် အရမ်းအဓိကကျတဲ့စိတ်ဝင်စားစရာ အကြောင်းတရားမဟုတ်လို့ဘဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ကဲပါလေ ဘာဘဲပြောပြော အခြား ဘားကမ့်ပေါင်းများစွာမှာ မပါဝင်နိုင်တဲ့ ထူးခြားအစီအစဉ်တွေကို ရန်ကုန်ဘားကမ့်မှာ ထည့်သွင်း ထားဦးမှာ မို့ ဘာတွေလဲ ဆိုတာကတော့ လာရောက်တဲ့အခါမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်းလေးဖြစ်သွားအောင် ဒီအတိုင်းဘဲ ထားလိုက်ပါဦးမယ်။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ သင့်အတွက် ရန်ကုန်ဘားကမ့်ကို လာရောက်ဖို့ အတွက် အမှတ်တရတီရှပ်လေးကို ဘယ်လိုအနေအထားဝတ်ချင်တယ်ဆိုတာကို ဒီဆိုဒ်မှာ မှတ်ပုံတင်ရင်း မှာထားနိုင်သလို သင်ဘယ်သူ ဘယ်ကနေလာမယ်ဆိုတာနဲ့ ဘာခေါင်းစဉ်မျိုးကို ပြောမယ်ဆိုတာလဲ ကြိုတင် ကြော်ငြာထားနိုင်ပါတယ်။
တကယ်လို့ ဒီမှာ မှတ်ပုံတင်မထားရင်လဲ ဘားကမ့်ပွဲအတွင်းမှာ သင်ဟာ ဝင်ရောက်တင်ပြဆွေးနွေးသူတယောက် ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်ဆိုရင် အရမ်းမအံ့ဩနဲ့ဦးနော်။
ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများ ဘားကမ့်ပွဲလာလျှင် Laptop တစ်လုံးနှင့် data သိမ်းနိုင်သော deviceများကို ယူဆောင်လာသင့်သည်။
ဘားကမ့်ကိုတစ်ဖက်ကကျင်းပနေသလိုပဲ မနက် ၉ နာရီမှ ညနေ ၅ နာရီ အထိကိုလည်း Free Service ပေးထားသော Wireless Internet Accessကို ရယူသုံးစွဲနိုင်မှာဖြစ်သည်။
အထူးခြားဆုံးကတော့ ဘားကမ့်ပွဲအတွင်းမှ သတင်းများ၊ ဓာတ်ပုံများနှင့် ဗီဒီယိုဖိုင်များကို အင်တာနက်စာမျက်နှာထက်ကို တိုက်ရိုက်ပေးပို့နိုင်သည့်အတွက် အထူးခြားဆုံး ပွဲတစ်ပွဲဖြစ်သည်။
NetGuide ဂျာနယ် ပထမအကြိမ် ဘားကမ့်များ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဘားကမ့်ကို ရန်ကုန်မြို့၌ ဇန်နဝါရီလ ၂၃ရက်နှင့် ၂၄ရက်နေ့များတွင် ကျင်းပ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
အဆိုပါ ဘားကမ့်ရန်ကုန်ပွဲသို့ ပြည်ပမှ နိုင်ငံခြားသား ပညာရှင် ခြောက်ဦးခန့် တက်ရောက် ခဲ့ပြီး ပြည်တွင်းမှ တက်ရောက်သူများ အပါအဝင် စုစုပေါင်း လူဦးရေ ၃၀၀ဝ (သုံးထောင်) ကျော် တက်ရောက်ခဲ့ ကြသည်။
ဘားကမ့်မန္တလေးကို ၂၀၁၁-ခု၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၂ရက်နှင့် ၁၃ရက်နေ့များတွင် ကျင်းပပြုလုပ် မည်ဖြစ်သည်။
ဖလော်ရီဒါ ပြည်နယ် (Florida) သည် အမေရိကန်ပြည်နယ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အရှေ့တောင်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
အနောက်မြောက်ဘက်တွင် အယ်လ်ဘားမားပြည်နယ်၊ မြောက်ဘက်တွင် ဂျော်ဂျီယာပြည်နယ် တို့နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်လျက် ရှိသည်။
ပြည်နယ်၏ ကုန်းမြေ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများမှာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ကျွန်းဆွယ်ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ထိုကျွန်းဆွယ်ကို အနောက်ဘက်တွင် မက္ကဆီကို ပင်လယ်ကွေ့၊ အရှေ့ဘက်တွင် အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာနှင့် တောင်ဘက်တွင် ကာရစ်ဘီယံ ပင်လယ် တို့က ဝန်းရံထားကြသည်။
ဖလော်ရီဒါသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွင်းသို့ ၁၈၄၅ ခုနှစ်တွင် ၂၇ ခုမြောက် ပြည်နယ် အဖြစ် ဥရောပသားတို့ နှစ်၃၀၀ အကြာ အုပ်ချုပ်အပြီးတွင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ဧရိယာ အကျယ်အဝန်းမှာ ၆၅,၇၅၅ စတုရန်းမိုင်မျှ ကျယ်ဝန်းပြီး အမေရိကန် ပြည်နယ် ၅၀ တွင် ၂၂ ခုမြောက် အကြီးဆုံး ပြည်နယ် ဖြစ်သည်။
ဖလော်ရီဒါပြည်နယ်သည် ကုန်းမြေတဆက်တည်း ဖြစ်နေသော အမေရိကန် ပြည်နယ်များတွင် ကမ်းရိုးတန်း အရှည်လျားဆုံး ဖြစ်ပြီး ၁၃၅၀ မိုင်မျှ ရှည်လျားသည်။
ပြည်နယ် အတွင်းတွင် ကျယ်ပြန့်သော မြို့ပြနေရာ ၄ခု၊ ထိုထက် ပို၍သေးငယ်သော စက်မှုမြို့တော်များ နှင့် မြို့ငယ်ကလေးများ အများအပြား ပါဝင်သည်။
ဖလော်ရီဒါပြည်နယ်သည် ယေဘူယျအားဖြင့် နွေးထွေးသော ရာသီဥတု ရှိသဖြင့် နေသာသော ပြည်နယ် (Sunshine State) ဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
မြောက်ပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်းတွင် မုတ်သုံဆန်သော ရာသီဥတု ရှိပြီး တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် မုတ်သုံရာသီဥတု ရှိသည်။
အမေရိကန် လူဦးရေ ဗြူရို၏ စာရင်းဇယားအရ ၂၀၁၀ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁ ရက်တွင် လူဦးရေ ၁၈,၈၀၁,၃၁၀ ရှိပြီး အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုတွင် စတုတ္တမြောက် လူဦးရေ အများဆုံး ပြည်နယ် ဖြစ်ပြီး ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၊ တက္ကဆပ်စ်ပြည်နယ် နှင့် နယူးယောက်ပြည်နယ်တို့ ပြီးလျှင် လူဦးရေ အများဆုံး ဖြစ်သည်။
United States population by states , United States Census Bureau. တာလာဟာဆီမြို့သည် ပြည်နယ်၏ မြို့တော် ဖြစ်ပြီး ဂျက်ဆင်ဗီးလ်မြို့သည် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်သည်။
တောင်ဖလော်ရီဒါ မက်ထရိုပိုလစ်တန် ဧရိယာမှာ အကြီးဆုံး မြို့ပြဧရိယာ ဖြစ်သည်။
ရူသာဖို့ဒ် ဘရစ်ချက်ဒ် ဟေးစ်Rutherford Birchard Hayes ၁၈၂၂-၁၈၉၃ 200px|center မွေးနေ့၄၊ အောက်တိုဘာ၊ ၁၈၂၂မွေးရပ်ဒီလာဝဲ အိုဟိုင်းယိုးပြည်နယ်ကွယ်လွန်နေ့၁၇၊ ဇန်နဝါရီ၊ ၁၈၉၃ ကွယ်လွန်ရပ်ဖရီးမောင့် အိုဟိုင်းယိုးပြည်နယ်အခြားအမည် လူသိများရခြင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ၁၉ ဦးမြောက်သမ္မတအလုပ်အကိုင် ဗိုလ်မှူးကြီး၊ အမေရိကန်သမ္မတရာထူးသက်တမ်းကာလ၄၊ မတ်၊ ၁၈၇၇-၄၊ မတ်၊ ၁၈၈၁ဒုတိယ သမ္မတဝီလီယံ ဝှီးလားလွှဲအပ်သူယူလီဆီးစ် ဆင်ပဆန် ဂရန့် ဆက်ခံသူဂျိမ်းစ် အေဘရမ် ဂါဖီးလ်ဒ် နိုင်ငံသား အမေရိကန် နိုင်ငံ လူသိနည်းသော သမ္မတတစ်ဦးအဖြစ် ဟေးစ်ကို မှတ်တမ်းတင်ကြသည်။
ဇနီးသည်၏ အားပေးမှုများကြောင့် ကျွန်စနစ်တိုက်ဖျက်ရေး ဝါဒီတစ်ဦးအဖြစ် တက်တက်ကြွစွာပါဝင်လာပြီး ရီပါပလီကန်ပါတီဝင် တစ်ဦးဖြစ်လာသည်။
ပြည်တွင်းစစ်ကာလက မြောက်ပိုင်းတပ်တွင် ဗိုလ်မှူးရာထူးဖြင့် ရွတ်ရွတ်ချွံချွံထမ်းဆောင်ရာ ဆိုးဆိုးဝါးဝါးတစ်ကြိမ် အပါအဝင် ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် ဒဏ်ရာအနာတရ ရခဲ့ဖူးသည်။
တိုက်ပွဲကာလများတွင် မဆုတ်မနစ်တိုက်ခိုက်တတ်သူအဖြစ် နာမည်ကြီးသည်။
လေးနှစ်တာအတွင်း ဗိုလ်မှူးကြီးရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ခံရပြီးနောက် တိုက်ပွဲများစွာကို အောင်နိုင်ကာ ဗိုလ်ချုပ်ရာထူးဖြင့် အငြိမ်းစားယူသည်။
ထိုနောက် လွှတ်တော်အမတ်အဖြစ် အရွေးကောက်ခံရသည်။
အောက်လွှတ်တော်တွင် ဟေးစ်သည် ရီပါပလီကန်တို့တင်သွင်းသည့် တောင်ပိုင်းဒေသများပြန်လည်ထူထောင်ရေးမူကို ထောက်ခံသည်။
မိသားစုနှင့် ခွဲခွာနေထိုင်ရသဖြင့် အဆင်မပြေသောကြောင့် အိုဟိုင်းယိုးပြည်နယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရာထူးအတွက် ပြန်သွားအရွေးခံရာ ၁၈၆၇ နှင့် ၁၈၆၉ တို့တွင် နှစ်ကြိမ်ဆက် အရွေးခံရသည်။
၁၈၇၂တွင် နိုင်ငံရေးမှ အနားယူသည်။
သို့သော် ကြာကြာနားခွင့်မရလိုက်။
၁၈၇၃တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ငွေကြေးပြဿနာနှင့် ဂရန့်အစိုးရအဖွဲ့အတွင်း ခြစားမှုများကြောင့် ရီပါပလီကန်ပါတီ ဩဇာကျဆင်းလာပြီး ပြိုင်ဖက် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီမှ အင်အားကောင်းလာသည်။
သို့ဖြင့် ၁၈၇၅တွင် ရီပါပလီကန်ပါတီက ဟေးစ်အား အိုဟိုင်းယိုးပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် ထပ်မံ၍အရွေးခံစေသည်။
ထိုရွေးကောက်ပွဲတွင် ဟေးစ်က နှာတစ်ဖျားအသာဖြင့် အနိုင်ရကာ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖြစ်ပြန်သဖြင့် ပါတီတွင်းတွင် သမ္မတလောင်းအဖြစ် အများက ရှုမြင်လာတော့သည်။
၁၈၇၆ ပါတီညီလာခံတွင် ဟေးစ်ကို သမ္မတလောင်းအဖြစ် ရီပါပလီကန်ပါတီက သတ်မှတ်ကြေညာလိုက်သည်။
ရွေးကောက်ပွဲသည် တောင်ပိုင်းပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးကို စိတ်ကုန်နေကြသည့် မြောက်ပိုင်းသားများ၊ အစိုးရအဖွဲ့၏ ခြစားမှုများ၊ အလုပ်လက်မဲ့ပြဿနာများ၊ ငွေကြေးဖောင်းပွမှုများကြောင့် ရီပါပလီကန်ပါတီအတွက် မျက်နှာပန်းမလှသော ပွဲဖြစ်နေသည်။
အစောပိုင်းရလဒ်များအရ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီမှ သမ္မတလောင်း တီလ်ဒင်က မဲအပြတ်အသတ်ဖြင့် အောင်နိုင်နေခဲ့သော်လည်း မဲရေတွက်မှုများ အဆုံးတွင်မူ ဟေးစ်က မဲအသာရမှုအနည်းငယ်ဖြင့် သမိုင်းတွင်သည့် ရလဒ်ကို ရကာ သမ္မတဖြစ်လာသည်။
ပွတ်ကာသီကာဖြင့် သမ္မတဖြစ်လာသူ ဟေးစ်သည် ပြဿနာတစ်ပုံတစ်ပင်ဖြင့် ရင်ဆိုင်ရတော့သည်။
ငွေကြေးဖောင်းပွမှုကြောင့် လူသုံးကုန်ပစ္စည်းများ ဈေးမြင့်ကာ လူအများကျပ်တည်းပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြသည်။
အလုပ်သမားများအနေဖြင့်လည်း လုပ်အားခအရနည်းသဖြင့်လည်းကောင်း၊ အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ဆင်းရဲတွင်းနက်လာကြသည်။
ပိုဆိုးသည်မှာ လူဝီစီယားနားပြည်နယ်နှင့် တောင်ကယ်ရိုလိုင်းနားပြည်နယ်တို့တွင် ဒီမိုကရက်တစ်များက စင်ပြိုင်အစိုးရများဖွဲ့ကာ တရားဝင်အုပ်ချုပ်နေသည့် ရီပါပလီကန်တို့အပေါ် အာခံနေခြင်းဖြစ်သည်။
ရီပါပလီကန်တို့အနေဖြင့် ရုံးနားတစ်ဝိုက်တွင်သာ အာဏာရှိတော့သည့် အဖြစ်နှင့် ကြုံလာရသည်။
တိုင်းပြည်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ဟေးစ်အနေဖြင့် ဝတ္တရားရှိသည်အတိုင်း လွှတ်တော်တွင် ကြီးစိုးနေသည့် ဒီမိုကရက်တစ်များနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းတွင် နေရာရနေကြသော ရီပါပလီကန်တို့အကြားတွင် စေ့စပ်ဖြန်ဖြေပေးရသည်။
ငွေကြေးဘဏ္ဍာရေးမှအစ ကာကွယ်ရေးကိစ္စရပ်များအထိ အစွန်းနှစ်ဖက်ထွက်နေသော အဖွဲ့ကြီးနှစ်ဖွဲ့ကို ထိန်းကျောင်းရသည်မှာ အမှန်တော့ လွယ်ကူလှသော အလုပ်မဟုတ်ပေ။
ပြည်တွင်းစစ်တွင်းနှင့် စစ်လွန်ကာလများတွင် သမ္မတလင်ကွန်း၏ တောင်ပိုင်းပြန်လည်ထူထောင်ရေးမူကို ၎င်းအားဆက်ခံကြသည့် သမ္မတဂျွန်ဆင် နှင့် သမ္မတဂရန့်တို့က အားကြိုးမာန်တက် ဖော်ဆောင်တည်ဆောက်ပေးခဲ့ကြသည်။
သိုသော် ဟေးစ်က ထိုဝါဒအား မထောက်ခံဘဲ စီမံကိန်းများကို ရပ်ဆိုင်းပစ်လိုက်သည်။
မလိုသူတို့က ကျွတ်ကျွတ်ညံအောင် ဝေဖန်ပြီး၊ လိုသူတို့က ချီးမွမ်းခန်းဖွင့် ကြသည့် လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်သည်။
အမှန်အားဖြင့် ပြည်နယ်တစ်ခုတစ်လေမှ အစိုးရရိပ်သာနှင့် ကမ်းခြေပိုင်းဆိုင်ရာထိန်းသိမ်းရေးလုပ်ငန်းလောက်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည့်အချိန်ဖြစ်သည့်အတွက် ထိုသို့ရပ်ဆိုင်းလိုက်ခြင်းမှာ အပြစ်ဆိုဖွယ်ပြောပလောက်အောင် မရှိပေ။
ထို့ပြင် တောင်ပိုင်းတွင် တပ်စွဲထားသည့် မြောက်ပိုင်းတပ်များကို ရုပ်သိမ်းမည့်အရေးလည်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။
တောင်ပိုင်းရော၊ မြောက်ပိုင်းပါ တပ်ရုပ်သိမ်းရေးကို အလိုရှိနေသဖြင့် ဟေးစ်အနေဖြင့် တောင်ပိုင်းတွင်ကြီးစိုးနေသည့် ဒီမိုကရက်တစ်တို့ဖြင့် ညှိနှိုင်းကာ အာခံနေသော ပြည်နယ်နှစ်ခုမှ စင်ပြိုင်တည်ထောင်ထားသော ဒီမိုကရက်များအနေဖြင့် ရီပါပလီကန်အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိများနှင့် ထိုပြည်နယ်တွင်းရှိ လူမည်းများ၏ လုံခြုံရေးကို အာမခံစေသည်။