kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ခေါက်၍ရသော လှေကာများကို "ဘန်ဆန်ရှုကိုင်း" တွင် ဖော်ပြထားပြီး ထိပ်နှစ်ဘက်စလုံးတွင် လှေကားကို ချိတ်ရန် အချွန်များ ပါရှိကြသည်။
ဆူးချွန်ပါသော သို့မဟုတ် ချိတ်ပါသော အမြင့်တက် ကိရိယာကို လက်နှင့် ခြေထောက်တို့တွင် ဝတ်ဆင်ကြပြီး လက်နက်အဖြစ်လည်း အသုံးပြုကြသည်။
အခြားကိရိယာများတွင် ဆောက်၊​တူ၊ လွန်ပူ၊​ရဲဒင်း နှင့် အခြားကိရိယာများ ပါဝင်သည်။
ကူနိုင်းမှာ ကြီးမားသော ထိပ်ချွန်ကိရိယာဖြစ်ပြီး ဂျပန်တို့၏ ပန်းရန်လုပ်ငန်းတွင် သုံးသော သန်လျှက်နှင့် ဆင်တူသဖြင့် ၎င်းမှ ဆင့်ပွားထားသည်ဟု ထင်မြင်ယူဆရသည်။
လူကြိုက်များသော အနုပညာဖန်တီးမှုများတွင် လက်နက်အဖြစ် ဖော်ပြလေ့ ရှိကြသော်လည်း ကူနိုင်း၏ အဓိက အသုံးပြုမှုမှာ နံရံတွင် အပေါက်ဖောက်ရန် ဖြစ်သည်။
ဓားနှင့် ဟာမဂါရိဟု ခေါ်သော လွှ အသေးစားကလေးများကို အဆောက်အဦးများတွင် အပေါက်ဖောက်ရန် အသုံးပြုကြပြီး ထိုအပေါက်များကို ခြေနင်းရန် အသုံးပြု၍ ဝင်ရောက်ကြသည်။
ဆာအိုတို ဟိကိဂါနဲ ဟု ခေါ်သော အလွယ်တကူ သယ်ဆောင်နိုင်သည့် နားထောင်သည့် ကိရိယာများကို အသုံးပြု၍ စကားပြောသည်ကို ခိုးနားထောင်ရန် နှင့် အသံကို ရှာဖွေရန် အသုံးပြုကြသည်။
မိဇုဂုမိုသည် နင်ဂျာတို့ ရေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရန် သုံးသော ဖိနပ်များဟု ယူဆကြသည်။
. ထိုဖိနပ်များတွင် စီးနင်းသူ၏ အလေးချိန်ကို ဖိနပ်၏ ကျယ်ပြန့်သော အောက်ခြေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖြန့်ကျက်ခြင်းဖြင့် ရေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နိုင်ရန် ပြုလုပ်ထားသည်။
မိဇုဂုမိုသည် ဂျပန်ရေပင့်ကူအား ဒေသခံတို့ ခေါ်ဝေါ်သော အမည် ဖြစ်သည်။
မိဇုဂုမိုကို "မစ်ဘတ်စတာ" ဟု ခေါ်သည် "ဒဏ္ဍာရီများကို ဖော်ထုတ်ခြင်း"​တီဗွီ အစီအစဉ်တွင် ပြသ၍ ရေပေါ်တွင် လျှောက်၍ မရနိုင်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။
အုကိဒါရိ ဟု ခေါ်သော အလားတူ ဖိနပ်များကိုလည်း ရေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရန် အသုံးပြုကြပြီး အောက်ခြေတွင် ပြား၍ ဝိုင်းသော ရေပုံး ပါဝင်သည်။
သို့သော်လည်း တည်ငြိမ်မှု မရှိပေ။
ကျုံ့နိုင်ချဲ့နိုင်သော အကာနှင့် အသက်ရှူပိုက်များက နင်ဂျာများကို ရေအောက်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်နိုင်ရန် ကူညီပေးသည်။
နင်ဂျာတို့အတွက် ကိရိယာ အမျိုးမျိုး ရှိသော်လည်း "ဘန်ဆန်ရှုကိုင်း" မှ နင်ဂျာတို့အား ကိရိယာများဖြင့် ဒုက္ခမများရန် သတိပေးထားပြီး "အောင်မြင်သော နင်ဂျာဆိုသည်မှာ ကိရိယာတစ်ခုကို လုပ်ငန်းဆောင်တာ အများအပြားအတွက် အသုံးပြုသူ ဖြစ်သည်။
"​ဟု ဖော်ပြထားသည်။
လက်နက် ဓားတိုများနှင့် ဓားမြှောင်များကို အသုံးပြုလေ့ ရှိကြသော်လည်း ကာတနာ့ ဓားရှည်မှာ နင်ဂျာတို့ အသုံးပြုလေ့ ရှိသော လက်နက်ဖြစ်ပြီး ကျောကုန်းတွင် သယ်သွားလေ့ ရှိသည်။
ကာတာနာ့များကို ပုံမှန်တိုက်ခိုက်ခြင်းထက် ပိုမိုအသုံးပြုလေ့ ရှိသည်။
မှောင်မိုက်သော နေရာများတွင် ဓားအိမ်ကို ဓားမှ ဆန့်ထုတ်၍ ရှည်လျားသော စမ်းသပ် ကိရိယာများဖြင့် သုံးကြသည်။
ဓားရှည်များကို နံရံတွင် စိုက်၍ နင်ဂျာများက ဓားနှောင့်ကို အသုံးပြု၍ ပိုမြင့်သော နေရာသို့ ခြေနင်းတက်နိုင်သည်။
ကာတာနာများသည် ရန်သူများကို မတိုက်ခိုက်မီ အကြောင်ရိုက်ရန်အတွက်လည်း အသုံးပြုနိုင်ပြီး ငရုတ်ကောင်းမှုန့်၊ ဖုန်မှုန့်နှင့် သံတိုသံစများကို ဓားအိမ်၏ ထိပ်နားတွင် ထည့်ထားပြီး ဓားကို ထုတ်လိုက်သော အခါတွင် အမှုန်အမွှားများသည် ရန်သူ၏ မျက်နှာသို့ လွင့်ပျံသွားပြီး သေစေလောက်သော ဓားချက်ဖြင့် မတိုက်ခိုက်မီ ရုတ်တရက် ကြောင်သွားစေနိုင်သည်။
ကာတာနာ့ မပေါ်ပေါက်မီက ရှည်လျားသော ဓားဖြောင့်များကို အသုံးပြုကြသော်လည်း နင်ဂျာတိုး ဟု ခေါ်သော ဓားဖြောင့်မှာ သမိုင်းတွင် မရှိပဲ ယနေ့ခေတ် တီထွင်မှုသာလျှင် ဖြစ်နိုင်သည်။
thumb|အိဝါကုနီ ရဲတိုက်တွင် ပြသထားသော ကုဆာရိဂါမာ တစ်စုံ လက်ပစ်မြှား၊ ဆူးချွန်များ၊​ဓားများ နှင့် ကြယ်နှင့်တူသော အဝိုင်းပြားကလေးများကို စုပေါင်း၍ ရှုရိကန် ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
နင်ဂျာတို့သာ သီးသန့် သုံးကြသည် မဟုတ်ဘဲ ထိုလက်နက်တို့သည် အရေးပါသော လက်နက်များဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရပ်မျက်နှာကို မဆို လှမ်း၍ ပစ်နိုင်သည်။
ချိန်ပစ်ရန်အတွက် လေးများကို သုံးကြပြီး အချို့သော နင်ဂျာတို့၏ လေးများသည် ရိုးရာ ယုမိ ခေါ် လေးအရှည်ကြီးများထက် ပိုမို၍ တိုအောင် တမင်သက်သက် ပြုလုပ်ထားသည်။
ကုဆာရိဂါမာ ဟု ခေါ်သော သံကွင်းဆက်ကြိုးနှင့် ဆူးချွန်များကိုလည်း နင်ဂျာတို့ အသုံးပြုကြသည်။
​ဤလက်နက်များ၏ သံကွင်းဆက်ကြိုး တစ်ဖက်ထိပ်တွင် အလေးတုံး ပါဝင်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ဓားချွန် ပါဝင်သည်။
အလေးတုံးကို လွှဲပစ်ခြင်းဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို အနာတရ နှင့် မသန်စွမ်း ဖြစ်စေပြီး ကန့်လန့်ဖြတ် ဓားချွန်ကို အနီးကပ် သတ်ဖြန်ရန် သုံးကြသည်။
၁၃ ရာစု မွန်ဂိုတို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်စဉ် အတွင်း တရုတ်တို့မှ မိတ်ဆက်ယူဆောင်လာသဖြင့် ဂျပန်တို့အနေနှင့် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများအကြောင်း သိရှိရသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများဖြစ်သော လက်ကိုင်ဗုံးနှင့် လက်ပစ်ဗုံးတို့ကို နင်ဂျာတို့ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
အခွံပျော့ဗုံးများသည် မီးခိုးနှင့် အဆိပ်ငွေ့များ လွှတ်ထုတ်ရန် ဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားပြီး တစ်စစီလွင့်ပျံနိုင်သည့် သံစ နှင့် ကြွေစ အချွန်အတက်များကို လည်း ထုတ်လွှတ်လေ့ ရှိကြသည်။
ပုံမှန်လက်နက်များနှင့် အတူ နင်ဂျာတို့နှင့် ပတ်သက်နေသော အထွေထွေ လက်နက်များ အများအပြား ရှိသည်။
အချို့သော ဥပမာများမှာ အဆိပ်၊ မာကိဘိရှိခေါ် ကြယ်ပုံစံ ဆူးချွန်လက်နက် ရှိကိုးမိဇူးခေါ် လက်ကိုင်တုတ် ဓားရှည်၊ မြေမြှုပ်မိုင်း ဖူကိယ ခေါ်မှုတ်ပြောင်း၊ အဆိပ်သုတ်မြှား၊ အက်ဆစ်ဖျန်းသည့် ပြွန် နှင့် သေနတ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဟပ်ပိုးဟု ခေါ်သော် ဥပုံသဏ္ဌန် အသေးစားလေးမှာ မျက်စိကို ရုတ်တရက် မမြင်ရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသော မဲဆုဘုရှိ ခေါ် အမှုန်များဖြင့် ထည့်သွင်းထားပြီး လွတ်မြောက်ရန် အတွက် အကူအညီပေးသည်။
ဒဏ္ဍာရီဆန်သော စွမ်းရည်များ လူသားထက် ကျော်လွန်သော သို့မဟုတ် သဘာဝလွန် ဖြစ်သော စွမ်းအင်များ နင်ဂျာတို့တွင် ရှိသည်ဟု မကြာခဏ ထင်မြင်ယူဆလေ့ ရှိကြသည်။
ဒဏ္ဍာရီဆန်သော ပုံပြင်များတွင် မိုးပျံနိုင်ခြင်း၊ ကိုယ်ဖျောက်နိုင်ခြင်း၊ ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲပြုလုပ်နိုင်ခြင်း၊ ဘွန်ရှင်းဟု ခေါ်သော ကိုယ်ခွဲအများအပြား ခွဲခြားနိုင်ခြင်း၊ ကူချီယောဆဲ ဟု ခေါ်သော တိရစ္ဆာန်များကို ခေါ်ယူနိုင်ခြင်း နှင့် ဓာတ်ကြီး ငါးပါးတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းတို့ပါဝင်သည်။
ထိုသို့ ပုံပြင်ဆန်သော အတွေးများသည် နင်ဂျာတို့၏ ဆန်းကြယ်သော အခြေအနေပေါ်တွင် စိတ်ကူးယဉ်မှုများ ရှိသကဲ့သို့ အဲဒိုခေတ်ရှိ ဂျပန်တို့၏ အနုပညာဖန်တီးမှုတွင် ပါဝင်သော အတွေးအမြင်များကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ပဉ္စလက် စွမ်းအင်များသည် နင်ဂျာတို့၏ ဆန်းကြယ်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ဖြန့်ဖြူးနိုင်သည့် စွမ်းအင်ပေါ်တွင် မြစ်ဖျားခံကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ၁၇ ရာစု နာကာဂါဝါ-ရူး ကို တည်ထောင်သူ နာကာဂါဝါ ရှိုးရှုဂျင်း သည် သူကိုယ်တိုင်ရေးသားသော "အိုကုဖုဂျိ မိနိုဂါတာရီ" တွင် ငှက်များ နှင့် တိရစ္ဆာန်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း ရေးသားခဲ့သည်။
ဓာတ်ဝတ္ထုများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း ထင်မြင်ယူဆချက်မှာ နင်ဂျာတို့၏ တကယ့် နည်းစနစ်များပေါ်တွင် အခြေခံပြီး ၎င်းတို့သည် သဘာဝစွမ်းအင်များနှင့် ဆက်နွယ်နေသည့် အတွက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် နင်ဂျာတို့၏ ခြေရာကို ဖျောက်ဖျက်ရန် မီးကို စတင်ခြင်းသည် ကတွန်-နော့-ဂျုဆု ("မီးနည်းစနစ်") ပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။
ကာဘူကီပြဇာတ် "ဆန်ဒိုင်း ဟာဂိ" မှ လူကြမ်းတစ်ဦး ဖြစ်သော နစ်ကီ ဒန်ဂျိုကို သရုပ်ဆောင်တစ်ဦးမှ သရုပ်ဆောင်နေစဉ်။
လက်မှ "ကူဂျီကင်း" စည်းတံဆိပ်ကို ပြနေပြီး ထိုစည်းတံဆိပ်မှ ထိုသူအား ကြွက်ကြီးတစ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲစေသည်။
စာရွက်ပေါ်တွင် သစ်သားပုံနှိပ်တုံးဖြင့် နှိပ်ထားခြင်း။
ကူအိဆာဒါ၊ ၁၈၅၇ နင်ဂျာတို့သည် လေတံခွန် ကို အသုံးပြု၍ သူလျှိုလုပ်ခြင်းနှင့် စစ်တိုက်ခြင်းမှာလည်း ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။
နင်ဂျာများကို လေထဲသို့ စွန်အသုံးပြု၍ လွှင့်တင်ပြီး ရန်သူများ တင်းကြမ်းပြည့်နေသော နယ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ရန်သူ၏ နယ်နိမိတ်အတွင်း သို့ ဆင်းသက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဗုံးပစ်ချခြင်း များနှင့် ပတ်သက်၍ မှတ်တမ်းရှိသည်။
စွန်များကို ဂျပန်တို့သည် စစ်ပွဲများတွင် သုံးလေ့ ရှိသော်လည်း စာလွှာပေးပို့ရန်နှင့် အချက်ပြရန် အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
တန်းဘူးလ်မှ ဆွေးနွေးသည်မှာ လူတစ်ဦးအား လေတံခွန် သုံး၍ လွှင့်တင်ခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသောလည်း စွန်ကို လူစီးသော စက်မဲ့လေယာဉ် အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်သာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။
ကူဂျိ-ကိရိ ကူဂျိ-ကိရိဆိုသည်မှာ လူနည်းစုသာ သိသော ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လက်ဖြင့် စည်းတံဆိပ်ပုံစံများကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် နင်ဂျာများကို လူသားလွန် ကိစ္စရပ်များကို ပြုလုပ်နိုင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကူဂျိ (အက္ခရာကိုးလုံး) ဆိုသည်မှာ တာအိုဘာသာ မှ အစတည်သော အတွေးဖြစ်ပြီး အက္ခရာကိုးလုံးကို ဆက်တိုက်သုံး၍ ရွတ်ဖတ်သရဇ္ဈယ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
တရုတ်ပြည်တွင်မူ ဤဓလေ့သည် ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် ဆက်နွယ်နေပြီး အက္ခရာကိုးလုံးကို ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ နတ်များသို့ အမည်ပေးထားသည်။
ကုဂျိသည် ဂျပန်သို့ ဗုဒ္ဓဘာသာမှ တဆင့် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
where it flourished within Shugendō. ဂျပန်တွင်လည်း ကုဂျိ ၏ အက္ခရာတိုင်းသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ နတ်များ၊ တာအိုဒဏ္ဍာရီမှ တိရစ္ဆာန်များ နှင့် ရှင်တိုဘာသာမှ နတ်များ နှင့် ဆက်နွယ်နေသည်။
ဗုဒ္ဓ၏ လက်အနေအထား အမျိုးမျိုးကို ပြသော မုဒြာ များကို ဗုဒ္ဓဘာသာများမှ ကုဂျိသို့ ထည့်သွင်းခဲ့ပြီး လူနည်းစုသာသိသော မိကျို သင်ကြားမှုမှ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ကုဂျိများ အသုံးပြုခြင်းကို ဘုဂျုဆု (ကိုယ်ခံပညာ) နှင့် နင်ဂျုဆု ကျောင်းတော်များသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့ပြီး ရည်ရွယ်ချက်အမျိုးမျိုး ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
. ကုဂျိအား လိုအပ်သော သက်ရောက်မှု ရရှိရန် အသုံးချခြင်းကို ကုဂျိအား ဖြတ်ခြင်း သို့ ကုဂျိကိရိ ဟု ခေါ်ကြသည်။
လိုအပ်သော သက်ရောက်မှု ဆိုသည်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စုစည်းမှုမှစ၍ မယုံနိုင်လောက်သော အချက်များ ဖြစ်သော ရန်သူအား မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပဉ္စလက်ကျိန်စာတိုက်ခြင်း တို့ ပါဝင်သည်။
ထိုဒဏ္ဍာရီများကို ခေတ်ပေါ် ယဉ်ကျေးမှုမှ ရယူကြပြီး ကုဂျိကိရိဟု ဖွင့်ဆိုကြကာ ပဉ္စလက်အတတ်၏ ရှေးဦးဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
နိုင်ငံခြားသား နင်ဂျာများ ၂၀၁၈ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၂၅ တွင် မိအဲတက္ကသိုလ်မှ ပါမောက္ခ ယာမာဒါ ယူးဂျီ နှင့် သမိုင်းပညာရှင် နာကာနိရှိ ဂေါ့ တို့က ခေတ်သစ်အစောပိုင်း အုရဲရှိနို တွင် အောင်မြင်ခဲ့သော လူ၃ ဦးကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူတို့အထဲတွင် နင်ဂျာတစ်ဦးဖြစ်သူ ဘန်ကိုင်း မုဆိုးလည်း ပါဝင်သည်။
မူဆိုး သည် မာရူမဲ နာဂါယောရှိ၏ တရုတ်လူမျိုးတပည့် ဒန်ရင်ဘိုး ရိုင်းကဲ နှင့် တစ်ဦးတည်း ဟု ယူဆကြသည်။
တာဝန်ရှိသူများက နိုင်ငံခြားသား နင်ဂျာရှိကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သဖြင့် အများစုက အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ နှင့် နင်ဂျာများ ၁၉၄၁ ခုနှစ်တွင် ရဲဘော်သုံးကျိပ်တို့ သည် ဂျပန်အင်ပိုင်ယာမှ အထူးထောက်လှမ်းရေးယူနစ်ဖြစ်သော မိနာမိ ကီကန် မှ စစ်ပညာသင်ကြားပေးခြင်း ခံသည်။
မိနာမိကိကန်းသည် နာကာနိုကျောင်းမှ ထွက်သူများဖြင့် အဓိက ဖွဲ့စည်းထားပြီး နာကာနိုကျောင်းမှာ နောက်ဆုံး နင်ဂျာဖြစ်သော ဖူဂျီတာ ဆီကိုက ကျောင်း၏ အစောပိုင်းနှစ်များတွင် ကိုဂါးမှ နင်ဂျုဆု အတတ်ပညာကို သင်ကြားပေးခဲ့ဖူးသည်။
ရဲဘော်သုံးကျိပ်ထဲမှ ဗိုလ်နေဝင်း၊ ဗိုလ်ရန်နိုင်၊ ဗိုလ်ဇေယျ နှင့် ဗိုလ်ကျော်ဇောတို့သည် တိုက်ပွဲတွင်း ကွပ်ကဲမှု၊ အဖျက်အမှောင့်လုပ်ငန်း၊ ပြောက်ကျားစစ် အပါအဝင် နင်ဂျာနည်းစနစ်များကို သင်ကြားခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။
ထိုသို့ နိုင်ငံခြားသား စစ်သားများကို နာကာနိုကျောင်းထွက်များမှ လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခြင်းသည် ဖြစ်တောင့်ဖြစ်ခဲကိစ္စဖြစ်ပြီး ဤသင်ကြားမှု အပြင် အခြားမှာ ဂျပန်လျှို့ဝှက်စစ်တပ်အေဂျင်စီ မှ ဟာဘင်တွင် ရုရှားတို့အား သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
.西原征夫 『全記録ハルビン特務機関―関東軍情報部の軌跡』 毎日新聞社、1980年 ၂၀၁၉ အောက်တိုဘာ ၂၆ တွင် ဘန်ကဲ ရှိနော့ဘိနိုဒန်၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ ဂျင်ချိကာဝါကာမိသည် ရန်ကုန်မြို့သို့ ရောက်ရှိပြီး နင်ဂျုဆုနည်းစနစ်များကို ပြသခဲ့သည်။
သူသည် နင်ဂျုဆု အစစ်အမှန်ကို ဆက်ခံသူဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
နာမည်ကြီး နင်ဂျာများ ဂျပန်သမိုင်းရှိ နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သည် နင်ဂျာတို့နှင့် ပတ်သက်နေသည် သို့မဟုတ် သူတို့ကိုယ်တိုင် နင်ဂျာတစ်ဦး ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် သူတို့နင်ဂျာဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် ခက်ခဲပြီး နောက်ပိုင်း စိတ်ကူးယဉ်တွေးဆမှုများလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ထင်ရှားသော စစ်သူရဲများ ဖြစ်သည့် ကုဆုနိုကဲ မာဆာရှိဂဲ နှင့် မိနာမိုတို နော့ ယော့ရှိဆုနဲ တို့အား နင်ဂျာများ အဖြစ် ဖော်ပြကြသော်လည်း ထိုကိစ္စအတွက် သက်သေ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။
ထင်ရှားသော ဥပမာများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
ကုမာဝါကာမာရု (၁၃ရာစု-၁၄ရာစု) : လူငယ်တစ်ယောက်၏ နယ်နှင်ခံထားရသော ဖခင်ကို သေဒဏ်ပေးရန် ဘုန်းကြီး ဟွန်မာ ဆာဘုရောက အမိန့်ချခဲ့သည်။
ကုမာကာဝါက လက်စားချေသည့် အနေနှင့် ဟွန်မာ၏ အခန်းအတွင်းသို့ ဟွန်မာ အိပ်ပျော်နေစဉ် တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ဖြင့် ကိုယ်တိုင် လုပ်ကြံခဲ့သည်။
သူသည် ဂေါ့-ဒိုင်ဂေါ့ ဘုရင်၏ အဆင့်မြင့် အမတ်ကြီး တစ်ဦး၏ သားဖြစ်ပြီး နင်ဂျာ မဟုတ်ပေ။
သူ့အား လက်စားချေရာတွင် ကူညီခဲ့သူ တောင်ကုန်းနေ ရသေ့မှာ နင်ဂျာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
大膳神社 Sado Tourist Bureau透波 Kotobankကုမာဝါကာမာရုသည် ကျုံးပေါ်တွင် ဝါးတုတ်ဖြင့် ခုန်လွှားကျော်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် သူ့အားလိုက်ဖမ်းသူများထံမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။
စာရွက်ပေါ်တွင် သစ်သားဘလောက်တုံးဖြင့် နှိပ်ထားခြင်း ကုနိယောရှိ ၁၈၄၂-၁၈၄၃ ကုမာဝါကာ (၁၆ ရာစု) : တာကဲဒါ ရှင်းဂန်၏ လက်အောက်ခံ အိုဘု တိုရာမာဆာ (၁၅၀၄-၁၅၆၅) ထံတွင် အမှုထမ်းခဲ့သူ နင်ဂျာတစ်ဦး熊若 忍者名鑑 ယာဂျူး မုနဲတိုရှိ (၁၅၂၉-၁၆၀၆) : ရှင်းကဂဲ-ရူး ကျောင်းမှ ထင်ရှားသော ဓားသမား။
​မုနဲယောရှိ၏ မြေးဖြစ်ပြီး သူ၏ အဖိုးမှာ နင်ဂျာတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။
ဟတ်တိုးရိ ဟန်ဇိုး (၁၅၄၂-၁၅၉၆) : တိုကုဂါဝါ အိအဲယဆု ၏ လက်အောက်တွင် အမှုထမ်းခဲ့သော ဆာမူရိုင်းတစ်ဦး။
​သူ၏ ဘိုးစဉ်ဘောင်ဆက်မှာ အိဂါ့ ပြည်နယ်မှ ဖြစ်ပြီး သူ၏ သားမြေးများက နင်ဂျုဆု လက်စွဲကို ထုတ်ဝေခဲ့သဖြင့် အချို့သောသူများက သူ့အား နင်ဂျာဟု သတ်မှတ်ကြသည်။
ထိုဖော်ပြမှုသည် လူကြိုက်များသော ယဉ်ကျေးမှုတွင်လည်း ထင်ရှားသည်။
အိရှိကာဝါ ဂိုအဲမွန် (၁၅၅၈-၁၅၉၄) : ဂိုအဲမွန်သည် မျက်နှာကြက်အတွင်း ပုန်းခိုရာ နေရာမှ အိုဒါ နိုဘုနာဂါ၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ပြွန်ချောင်းသုံး၍ အဆိပ်များကို လောင်းထည့်ခဲ့သည်။
, ဂိုအဲမွန်နှင့် ပတ်သက်သော လျှို့ဝှက်သည်းဖို ဇာတ်လမ်းများစွာရှိပြီး ဤဇာတ်လမ်းမှာ အတည်မပြုနိုင်ပေ။
ဖူးမား ကိုတာရော (၁၆၀၃ သေဆုံး) သူ၏ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သည့် ဟတ်တိုးရိ ဟန်ဇိုးကို သတ်သည်ဟု ကောလာဟာလထွက်သည့် နင်ဂျာ။
ဒဏ္ဍာရီလာ လက်နက်ဖြစ်သော ဖူမားရှူရိကန် မှာ သူ့ကို အစွဲပြု၍ ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
မိုချိဇုကိ ချိယောမဲ (၁၆ ရာစု) : မိုချိဇုကဲ မိုရိတိုကိ၏ ဇနီး။
ချိယောမဲသည် မိန်းကလေးများအတွက် ကျောင်းကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ထိုကျောင်းမှ ဂေးရှား အတတ်ကို သင်ကြားပေးသလို သူလျှိုအတတ်ကိုလည်း သင်ကြားပေးသည်။
မိုမိုချိ ဆန်ဒယူး (၁၆ ရာစု) : အိဂါနင်ဂျာမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အိုဒါ နိုဘုနာဂါက အိဂါပြည်နယ်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် သေဆုံးခဲ့သည်။
အချို့ကလည်း သူသည် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ကိအိပြည်နယ်တွင် လယ်သမားအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
မိုမိုချိသည် ဟတ်တိုးရိ မျိုးနွယ်စု၏ အဆက်အနွယ်လည်း ဖြစ်သည်။
ဖူဂျီဘာယာရှိ နာဂါတို (၁၆ရာစု) : အိဂါမှ မဟာနင်ဂျာ ၃ ဦးတွင် တစ်ဦး အပါအဝင်ဟု ယူဆပြီး အခြားနှစ်ဦးမှာ ဟတ်တိုးရိ ဟန်ဇိုးနှင့် မိုမိုချိ ဆန်ဒယူး တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဖူဂျီဘာယာရှိ၏ သားမြေးများသည် "ဘန်ဆန်ရှုကိုင်း"​ကို ရေးသားတည်းဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
ကာတိုး ဒန်ဇိုး (၁၅၀၃-၁၅၆၉) : ကျော်ကြားသော ၁၆ ရာစု ဆန်ဂေါ့ကုခေတ်မှ နင်ဂျာမာစတာ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး "မိုးပျံ ကာတိုး"​ဟုလည်း သိကြသည်။
တာတဲအိုကာ ဒိုးရွှန်း (၁၆ ရာစု) : ဆန်ဂေါ့ကုခေတ်မှ အလယ်အလတ်တန်းစား နင်ဂျာ ကာရာဆာဝါ ဂမ်းဘာ (၁၆ ရာစု) : ၁၆ရာစု ဆန်ဂေါ့ကု ခေတ်မှ ဆာမူရိုင်း တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဆနားဒါး မျိုးနွယ်စု၏ အရေးပါသော ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ရေပန်းစားသော ယဉ်ကျေးမှု left|ဂျိရိုင်းယသည် ကြီးမားသော မြွေကြီးအား သူဆင့်ခေါ်ထားသော ဖားပြုတ်နှင့် အတူ တိုက်ခိုက်နေစဉ်။
စာရွက်ပေါ်တွင် သစ်သားဘလောက်တုံးဖြင့် ပုံနှိပ်ခြင်း။
ကုနိယောရှိ ၁၈၄၃ အဲဒိုခေတ်အတွင်း နင်ဂျာတို့၏ ပုံများသည် လူကြိုက်များသော ယဉ်ကျေးမှုအတွင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး နင်ဂျာတို့အကြောင်း ရိုးရာပုံပြင်များနှင့် ပြဇာတ်များ စတင်ဖြစ်ပေါ်ချိန်တွင် ဖြစ်သည်။
နင်ဂျာတို့နှင့် ပတ်သက်သော ဇာတ်လမ်းများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သမိုင်းဝင်လူများ အပေါ်တွင် အခြေခံသည်။
ဥပမာအားဖြင့် နယ်စားများမှ နင်ဂျာတို့အား သူတို့သည် နင်ဂျာအဖြစ် ထိုက်တန်သည်ကို သက်သေပြရန်အတွက် အိပ်နေစဉ် ခေါင်းအုံး သို့မဟုတ် လက်နက်ကို ခိုးယူခိုင်းသည် ပုံစံတူ ပုံပြင်များ အများပြား ရှိခဲ့သည်။
နင်ဂျာများအကြောင်း ဝတ္ထုများလည်း ရေးသားခဲ့ပြီး ကာဘုကိ ပြဇာတ် အဖြစ်လည်း ကပြခဲ့သည်။
ဇာတ်လမ်းထဲမှ ဇာတ်ဆောင် ဆာရုတိုဘိ ဆာဆုကဲ အစရှိသူတို့သည် ရုပ်ပြများ ရုပ်မြင်သံကြားများ အထိ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ယဉ်ကျေးမှုသူရဲကောင်း အဖြစ် ရှုမြင်ကြသည် အထိ ဖြစ်သည်။
နင်ဂျာတို့သည် ဂျပန်နှင့် အနောက်တိုင်းတို့၏ လူကြိုက်များသော မီဒီယာများဖြစ်သော စာအုပ်များ၊ တီဗွီများ၊ ကာတွန်းများ၊​ရုပ်ရှင်များ၊ ဗွီဒီယိုဂိမ်းများ၊ နာရုတိုကဲ့သို့သော အာ့နီမဲ ရုပ်ပြများ အမေရိကန် ရုပ်ပြများ တွင် ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။
ရှေးခေတ် ဂျပန်မှ ယနေ့ခေတ် ကမ္ဘာ့မီဒီယာ အထိ နင်ဂျာတို့အကြောင်းကို အစစ်အမှန်မှ အခြေခံအားဖြင့် လည်းကောင်း ကြည့်ကောင်းစေရန်လည်းကောင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ချဲ့ကားထားသည် အထိ လူကြိုက်များသော ချယ်မှုန်းပြသမှုတွင် အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ ရှိကြသည်။
ဓာတ်ပုံများ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန် ဝေါဟာရများ ကဏ္ဍ:ဂျပန်ဘာသာစကား ပါဝင်သော ဆောင်းပါးများ။
ဂရိ အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း (; ) သည် ဂရိနိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြုသော အမျိုးသားဘောလုံးအသင်းဖြစ်၍ ဟယ်လန်နစ် ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ် (ဂရိဘောလုံး အဖွဲ့ချုပ်) က ထိန်းချုပ်ကွပ်ကဲသည်။
ဂရိအသင်းသည် အိမ်ကွင်းအများစုကို အေသင်မြို့ (သို့) အေသင်မြို့အနီးနားတွင် ကစားလေ့ရှိကာ အေသင်တွင် မြို့၏ဆင်ခြေဖုံးအရပ် 'မဲရို့စီ' (Maroussi) ရှိ အိုလံပစ် အားကစားကွင်းတွင်လည်းကောင်း၊ မြို့ပြင်ပတွင် ပိုင်းရီးယ(စ်) (သို့) ပစ်ရေးယ(စ်) (Piraeus) ဆိပ်ကမ်းမြို့ရှိ 'ကရိုင်းယစ်စကိုက်ကိစ်' (Karaiskakis) အားကစားကွင်းတွင်လည်းကောင်း ကစားသည်။
ဂရိအသင်းသည် ယူအေးဖာ ဥရောပဖလား ပြိုင်ပွဲဆုရ အသင်းဆယ်သင်းအနက် တစ်သင်းဖြစ်သည်။
ဂရိသည် ၁၉၈၀ ယူအေးဖာ ယူရိုဖလားမှစ၍ ပထမဆုံးပါဝင် ယှဉ်ပြိုင်ကစားခဲ့ကာ အုပ်စုအဆင့်မှ ကျော်လွှားနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့သလို ၁၉၉၄ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲ မတိုင်မီအထိ အခြားသော အဓိက ပြိုင်ပွဲများတွင် ပါဝင်ကစားရန် အရည်အချင်းပြည့်မှီခြင်းမရှိခဲ့ပေ။
ယူအေးဖာ ယူရို ၂၀၀၄ တွင် ဂရိဘောလုံးသမိုင်းတွင် အမြင့်ဆုံးအနေအထားရခဲ့ကာ ဥရောပဖလားကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည်။
ပြိုင်ပွဲတွင် ဗိုလ်မစွဲနိုင်သည့် အဆင့်အတန်းဖြင့် သတ်မှတ်ခြင်းခံရသော်လည်း ရေပန်းစားနေခဲ့သော လက်ရှိချန်ပီယံ ပြင်သစ်နှင့် အိမ်ရှင် ပေါ်တူဂီအသင်းတို့ကို အနိုင်ပိုင်းနိုင်ခဲ့သည်။
ပြိုင်ပွဲ၏ အဖွင့်ပွဲနှင့် နောက်ဆုံး ဗိုလ်လုပွဲတွင် အိမ်ရှင် ပေါ်တူဂီနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကာ နှစ်ပွဲလုံး အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
၂၀၀၄ အောင်မြင်မှုရရှိပြီးနောက် ဂရိအသင်းသည် ပြိုင်ပွဲအများစုကို ပါဝင်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီခဲ့ပြီး ၂၀၁၂ ယူရိုတွင် ကွာတားဖိုင်နယ်၊ ၂၀၁၄ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် (၁၆)သင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂရိ အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း။
ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလား နောက်ဆုံးတွင် ပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် ကစားသမားများနှင့် အသင်းများကို ပြိုင်ပွဲ၏ ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးမှ ထူးချွန်​ပ​ြော​​င်မြောက်သူများကို ဆုများစွာကိုပေးအပ်သည်။
ဆုများ ပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် ချီးမြ​ှင့်သောဆု (၅)ခု၊ ပြိုင်ပွဲအတွင်​ပေးအပ်သောဆု တစ်ခုရှိသည်။
ရွှေဘောလုံး (လက်ရှိတွင် 'အာ့ဒီးဒါ့စ် ရွှေဘောလုံး' ဟု သုံးနှုန်း) သည် ပြိုင်ပွဲတစ်လျှောက် အကောင်းဆုံးဘောလုံးသမားကို ပေးအပ်ပြီး (၁၉၈၂)မှစ၍ ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
ရွှေဖိနပ် (လက်ရှိတွင် 'အာ့ဒီးဒါ့စ် ရွှေဖိနပ်' ဟု သုံးနှုန်း, ၁၉၈၂-၂၀၀၆အထိ shoe ဟုခေါ်သော်လည်း ယခုတွင် boot ဟုသုံးနှုန်း) ကို ဂိုးအများဆုံးသွင်းယူနိုင်သူကို ချီးမြင့်သည်။
၁၉၈၂ မှစတင် ချီးမြင့်ခဲ့၏။
ရွှေလက်အိတ်ဆု (လက်ရှိတွင် 'အာ့ဒီးဒါ့စ် ရွှေလက်အိတ်ဆု ဟု သုံးနှုန်း၊ ၁၉၉၄-၂၀၀၆အထိ လက်ဗ် ယဲ့ရှင်ဆု အဖြစ်သိရှိ) ကို အကောင်းဆုံး ဂိုးသမားကို ၁၉၉၄မှစ၍ ချီးမြင့်ခဲ့သည်။
အကောင်းဆုံး လူငယ်ကစားသမားဆု (လက်ရှိတွင် Hyundai အကောင်းဆုံးလူငယ်ဆု) ကို ပြက္ခဒိန်နှစ်အစတွင် အသက် (၂၁)နှစ်အောက် အကောင်းဆုံး ကစားသမားကို ပေးအပ်သည်။
၂၀၀၆မှ စတင်ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ဖီဖာ သန့်ရှင်းစွာကစားခြင်းဆုဖလား ကို ၁၉၇၀မှစတင် ချီးမြင့်ခဲ့၍ စည်းကမ်းလိုက်နာ (အသန့်ရှင်းဆုံး) မှတ်တမ်းဖြင့် ကစားနိုင်ခဲ့ကာ အနည်းဆုံး ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သော အသင်းကိုသာ ထည့်သွင်းစဉ်းစား၍ ပေးအပ်သည်။
ပွဲ၏ အကောင်းဆုံးလူ (လက်ရှိတွင် Budweiser ပွဲ၏ အကောင်းဆုံးလူ ဟု သုံးနှုန်း) ပြိုင်ပွဲစဉ်တစ်လျှောက် ပွဲတစ်ပွဲတွင် ထူးချွန်စွာကစားနိုင်မှုအတွက် ပေးအပ်သည်။
၂၀၀၂ မှ စ၍ ပေးအပ်ခဲ့သည်။
အခြားသော ဆုနှစ်ခုကို ၁၉၉၄နှင့် ၂၀၀၆ ကြား၌ ပေးအပ်ခဲ့မှုရှိသည်။
ထိုဆုများမှာ : အဖျော်ဖြေနိုင်ဆုံး အသင်း ကို ယေဘုယျ ပရိသတ် မဲဖြင့် ဆုံးဖြတ်၍ ဖိုင်နယ်ပွဲများတစ်လျှောက် ပရိသတ်ကို အကောင်းဆုံး ဖျော်ဖြေကစားနိုင်ခဲ့သော အသင်းကို ချီးမြင့်ပေးအပ်သည်။
ထိပ်တန်းကြယ်ပွင့် အသင်း တွင် နည်းစနစ်ပိုင်းလေ့လာသော အဖွဲ့က ရွေးချယ်ထားသော ပြိုင်ပွဲတစ်လျှောက် အကောင်းဆုံး ကစားသမားများပါဝင်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ကမ္ဘာ့ဖလား။
၂၀၀၆ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား သည် လေးနှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပသော ပြိုင်ပွဲဖြစ်၍ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲ၏ အကြိမ်အားဖြင့် (၁၈) ကြိမ်မြောက်ဖြစ်သည်။
၂၀၀၆ ဇွန် ၉ မှ ဇူလိုင် ၉ အထိ ဂျာမနီနိုင်ငံတွင် လက်ခံကျင်းပခဲ့သည်။
ဂျာမနီသည် အိမ်ရှင်အဖြစ်ကျင်းပခွင့်ကို ၂၀၀၀ ဇူလိုင် တွင် ရရှိခဲ့သည်။
၂၀၀၃ မှစတင်ခဲ့သော အရည်အချင်းစစ်ဆေးခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် (ခြေစစ်ပွဲ) ၌ လူအများဆုံးနေထိုင်သော တိုက်ကြီး ခြောက်တိုက်မှ အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း (၁၉၈) ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။
ထိုအဆင့်များမှ အိမ်ရှင်အသင်းနှင့်အတူ (၃၁)သင်း ခြေစစ်ပွဲအောင်မြင်ခဲ့သည်။
ဂျာမနီနိုင်ငံအတွက် ဒုတိယမြောက် လက်ခံကျင်းပသည်ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံပြန်လည်ပေါင်းစည်းပြီးနောက် ပထမဆုံးအဖြစ် ကျင်းပသော ပြိုင်ပွဲလည်းဖြစ်ကာ ယခင်က ၁၉၇၄ တွင် အနောက်ဂျာမနီ အနေဖြင့် ကျင်းပခဲ့သည်။
လက်ရှိပြိုင်ပွဲသည် ဥရောပတွင် ဒဿမအကြိမ်မြောက် ကျင်းပသော ပြိုင်ပွဲဖြစ်၏။
ပြိုင်ပွဲတွင် အီတလီ အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်းက အနိုင်ရရှိခဲ့သောကြောင့် ၎င်းတို့၏ စတုတ္ထမြောက် ကမ္ဘာ့ဖလားဆုကို ရရှိခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးဗိုလ်လုပွဲတွင် ပြင်သစ်အသင်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ကစားရပြီး အချိန်ပိုအထိ ၁-၁ ဖြင့် သရေရလဒ် ထွက်ပေါ်ခဲ့၍ ပင်နယ်တီအဆုံးအဖြတ်တွင် ၅-၃ ဖြင့် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
ဂျာမနီအသင်းသည် ၃-၁ ဖြင့် ပေါ်တူဂီအသင်းကို အနျုင်ရ၍ တတိယနေရာ ရခဲ့သည်။
အန်ဂိုလာ၊ ဂါနာ၊ အိုင်းဗာရီ ကို့စ်၊ ထရစ်နစ်ဒက်နှင့် တာဘေးဂို၊ တိုးဂိုအသင်းများသာ် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြင့် ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။
ဆားဗီးယားနှင့် မောန်တစ်နီးဂရို တို့က ထိုနာမည်ဖြင့် ပါဝင်ခဲ့သည့် ပြိုင်ပွဲလည်းဖြစ်သည်။
ယခင်က ၁၉၉၈ ကမ္ဘာ့ဖလား၌ ယူဂိုဆလားဗီးယား အမည်ဖြင့် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။
၂၀၀၆ မေလနှောင်းပိုင်း၌ ပြိုင်ပွဲမစမီ မောန်တစ်နီးဂရိုက လွတ်လပ်သော နိုင်ငံပြုရန် ဆန္ဒခံယူပွဲကျင်းပ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကာ ထိုစဉ်ကရှိနေသော လျော့တိလျော့ရဲဖြစ်နေသည့် မဟာမိတ်ဆက်ဆံရေး(နိုင်ငံ) ကို ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။
ဆားဗီးယားကခည်း ထိုဆန္ဒမဲပေးခြင်းရလဒ်ကို ဇွန်အစောပိုင်းတွင် သဘောတူညီခဲ့သည်။
အချိန်မရတော့သည့်အတွက် ဖီဖာက ဆားဗီးယားနှင့် မောန်တစ်နီးဂရိုကို တစ်နိုင်ငံအသင်းအနေဖြင့် ပါဝင်ကစားစေခဲ့သည်။
၂၀၀၆ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲသည် ရုပ်သံသမိုင်းတွင် လူအများဆုံး ကြည့်ရှုသောပြိုင်ပွဲများအနက်က တစ်ခုဖြစ်ကာ ပြိုင်ပွဲစဉ်တစ်လျှောက် ကြည့်ရှုခြင်း အကြိမ်အရေအတွက် ခန့်မှန်း သန်း နှစ်သောင်း ခြောက်ထောင်ကျော် (26.29 billion) ဟူ၍ သတင်းရယူစူဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
နောင်ဆုံး ဗိုလ်လုပွဲသည် ခန့်မှန်း ဦးရေ (၇၁၅.၁) သန်းကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ကမ္ဘာ့ဖလား ပြိုင်ပွဲများ။
သဗျာ (; (Placuna placenta)) သည် ခရုကောင် အမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်သော အခွံမာနှစ်ခြမ်းဖွင့်ပိတ်ရသော ကမာကဲ့သို့သောသတ္တဝါဖြစ်သည်။
ကမာကောင်ကဲ့သို့ပင် အသားကိုစား၍ရသော်လည်း အခွံကိုလို၍ ဖမ်းဆီးခံရမှု ပိုများသည်။
​ သဗျာခွံသည် ကမာခွံကဲ့သို့ အနည်းငယ်မျှ မခုံးဘဲ ပြားချပ်ပါးလှပ်နေသည် ဟု ဒေသခံများက ဆိုစမှတ်ပြုသည်။
သဗျာခွံကို အလှအပအဆင်တန်ဆာ၊ လက်ဝတ်ရတနာအဖြစ်သာ မကဘဲ ပြတင်းတံခါးချပ် အနေဖြင့်ပါ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ကမာခွံထက် ပိုပါးလွှာ၍ အလင်းမှုန်ပေါက်ရောက်မှု ပိုများသဖြင့် မီးအိမ် မီးဆိုင်း ပြုလုပ်ရာတွင်လည်း အသုံးပြုကြသည်။
"Fisheries and aquaculture of window-pane shells". Malacological Society of London. Retrieved on 2011-10-23. မြန်မာနိုင်ငံတွင် ငရုတ်ကောင်းကျွန်းနှင့် မော်တင်စွန်းအနီးရှိ ဟိုင်းကြီးကျွန်းအနီး နွံပေါများရာဒေသများတွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။
ရခိုင်ပြည်နယ်ဘက်တွင်လည်း တွေ့ရှိနိုင်သည် ဟု သိရသည်။
အာဖရိကတိုက် ယီမင်နိုင်ငံ အေဒင်ပင်လယ်ကွေ့မှသည် ဖိလစ်ပိုင်ကျွန်းစုများအထိ အများအပြားတွေ့ရသည်။
၎င်းဒေသရှိ ကာပိဇ်ပြည်နယ်သည် သဗျာဖြင့် ပြုလုပ်သော ကုန်ပစ္စည်းအများအပြားထွက်ရာဒေသအဖြစ် ကျော်ကြားသည်။
ဟင်းစားသာပေး ကွန်ချက်မပြနှင့်သည် မြန်မာ စကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက် တံငါတို့သည် ဟင်းစားသာပေး၍ ကွန်ချက်ကိုမူ သူတစ်ပါးအား မပြသကဲ့သို့ သူတစ်ပါးအား သင့်လျော်သလို ‌ဝေဖန်ပိုင်ခြား၍ ဖြန့်ဖြူးထောက့်ပံ့ကူညီပါ။
သို့သော် မိမိတစ်သက်လုံး လက်သုံးပြုရမည့် နည်းနာများ၊ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထုတ်မပေးပါနှင့်။
ကွန်ချက် = ကွန်ပစ်၍ ငါးများများရနိုင်သော နေရာကောင်း။
"ဦးမိုးလုံးသည် ဟင်းစားသာပေး၊ ကွန်ချက်မပြနှင့် ဆိုသော စကားကို လက်ကိုင်ထားကာ ....ရရှိသည်ကို သိုသိပ်ထားပြီးလျှင်..." [၁၂၉၄] ဒဂုန်၊ ၁၂၊ ၁၄၃။
"ရှေးတံငါကြီးများက လူချင်းခင်လျှင် ဟင်းစားသာပေး၊ ကွန်ချက်မပြနှင့်ဟု ဆိုထုံးရှိခဲ့လေသည်။
" [၁၃၂၅] ရှုမဝ၊ ၁၆၊ ၁၁၈။
ဘိသေကမုနိဆင်းတုတော်ကို မဟာကျိန်ဘုရားဟုလည်း ခေါ်ဝေါ်ပြီး၊ ရှင်ဘုရင်များက မိမိတို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကိုးကွယ်နိုင်ရန် ရည်သန်၍ ကိုးရက်အတွင်း သွန်းလုပ်ပြီးနောက် ကိုးကွယ်ကြည်ညိုသော ဘုရားဆင်းတုတော် ဖြစ်သည်။
ဘိသေက (ဘိသိက်သွန်းခြင်း)၊ မုနိ (ရှင်တော်မြတ်ဘုရား) ဖြစ်၍ ဘိသိက်သွန်းထားသည့် ရုပ်ပွားတော်ဟု ဆိုလိုသည်။
ကျိန်စာ သွန်းလုပ်ပြီးသော ဆင်းတုတော် ကို အနေကဇာ တင်၊ တင်ပြီးသော် ဆရာတော်များ ရှေ့မှောက်၌ ဘုရားတပည့်တော်သည် မင်းကျင့်တရား ၁၀ ပါးကို စောင့်ထိန်းပါမည်။
ဘုရားတပည့်တော်သည် သင်္ဂဟတရား ၄ ပါးကို စောင့်ထိန်းပါမည်။
ဘုရားတပည့်တော်သည် အပရိဟာနိယတရား ၇ ပါးကို စောင့်ထိန်းပါမည်။
ဘုရားတပည့်တော်သည် ဘိုးဘေးစဉ်ဆက် စောင့်ထိန်းလာသော ရတနာသုံးပါးကို ရိုသေကိုင်းရှိုင်းပါမည်။
ဘုရားတပည့်တော်သည် သာသနာတော်၏ ရန်စူးခလုတ်များကို ရှင်းလင်းပါမည်။
ဤသစ္စာများ ပျက်ကွက်ခဲ့ပါက ဘုရားတပည့်တော်သည် သွေးအန်၍ သေပါစေ။
မြွေကိုက်၍ သေပါစေ။
ကျားကိုက်၍ သေပါစေ။
စသည်စသည်ဖြင့် ကျိန်ရသတည်း။
ဖူးရန် စေတီပုထိုး ပြိုပျက်ရာမှ ရရှိလာတတ်သော ၎င်းဆင်းတုတော်ကို အိမ်၌ ထားမကိုးကွယ်ကောင်း။
ခိုက်၏။
ဖူးတွေ့နိုင်သော ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းတိုက်များမှာ သိရှိရသလောက် - မဟာပညာသီဟာရာမ ဝါ လက်ကောက်ဈေးကျောင်းတိုက် (မြောက်ဦး) ဗန္ဓုလကျောင်းတိုက် ညောင်ပင်ဈေးကျောင်းတိုက် ဘုရားပေါ်ကျောင်းဟောင်း ကိုးကား ကဏ္ဍ:ရုပ်ပွားတော်။
အမြီးပိုင်းကျက်လျှင် အမြီးပိုင်း၊ ခေါင်းပိုင်းကျက်လျှင် ခေါင်းပိုင်းစားသကဲ့သို့ ရေရှည်အကျိုးကိုမကြည့်၊ လတ်တလော အကျိုးအတွက် ရလျှင် ရသလို အမြတ်ထုတ်သည်။
"တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး လိမ်လည်လှည့်ဖြား၍ ညစ်ပတ်ကာ အမြီးကျက် အမြီးစား၊ ခေါင်းကျက် ခေါင်းစားသဘောမျိုး ပြုမူတတ်ခြင်း။
" [၁၃၃၂] ပြည်သူ့ကြယ်၊ ၁၉။
"ဒီနေရာက အမြီးကျက် အမြီးစား၊ ခေါင်းကျက် ခေါင်းစား နေရာ၊ လည်သလိုစားနေကြတဲ့နေရာ...." [၁၃၄၃] သွေး၊ ၃၁၇။
မြင်ကြတောင်သည် သရက်ခရိုင်၊ ဧရာဝတီမြစ် အနောက်ဘက်ကမ်း အထက်မင်းလှမြို့မှ မြောက်စူးစူး နှစ်မိုင်ခန့်အကွာဝယ် တည်ရှိသည်။
တောင်ပေါ်တွင် ဆုတောင်းပြည့် စေတီတော်တဆူကို တည်ထားသည်။
အလုံမြို့သည် လူသာမန်များ မသိစေရန် သူတော်စင်များ လျှို့ဝှက်သိပ်သည်းစွာ တောင်ယာစပါးစိုက် နေထိုင်၍၊ နေ့နေ့ညည တရားကျင့်ကြံကြသော ပါးစပ်ရာဇဝင်လာ ဒဏ္ဍာရီဒေသ ဖြစ်သည်။
နေထိုင်ပုံ ဘားအံမြို့နယ်အထက်ပိုင်းတွင် နေသူ ဦးစောချစ်တင်သည် ခေါင်းမူးနေသော အသက် ၈၀ ကျော် အဘိုးအို တဦးကို ထင်းစည်း ကူထမ်းပြီး သွားလိုရာသို့ လိုက်ပို့ရာ မမျှော်လင့်ဘဲ ၎င်းအလုံမြို့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်၊ ရက်ပေါင်း ၉၀ ကြာမှ မိမိနေရာ ဖလံတောင်ရွာသို့ ပြန်ရောက်လာသည်ရှိသော် မိသားစုဝင်များက ဆွမ်းသွတ်ထားနှင့်ပြီ။
၎င်းမြို့က လူများသည် ကိုယ်တိုင် စပါးစိုက်၊ ခြေနင်းမောင်းထောင်းဆုံ၊ လက်ဆုံများဖြင့် ကိုယ်တိုင် ဆန်ဖွတ်စားသည်၊ မည်သည့် စက်ပစ္စည်းကိရိယာ အသုံးအဆောင်မှ မသုံးစွဲ၊ သားငါးမစား၊ တနေ့သုံးကြိမ် ဘုရား ဝတ်ပြုသည်၊ ရသေ့ရဟန်းများနှင့်အတူ ဝတ်ဖြူစင်ကြယ်နှင့် သူတော်စင်များသည် နေ့နေ့ညည တရားထိုင်နေသည်ဟု ရောက်ဖူးသူက ပြန်ပြောင်း ပြောပြသည်။
နတ်ဝှက် သို့သော် ၎င်းနေရာဆန်းကို တဖန် ရောက်လို၍ သွားရောက် ရှာဖွေသော် နတ်ဝှက်ထားသကဲ့သို့ မတွေ့ရှိရတော့ချေ။
ညာတင်ကုပ်သည် "ဘုရားမဟုတ် ညာတင်ကုပ်"ဟု သမုတ်ကြသည်မှာ ဘုရားဆင်းတုတော်တိုင်းသည် သင်္ကန်း ရုံပုံမှာ ဘယ်ပခုံးပေါ်သာ တင်၍ ရုံလေ့ ရှိရိုးမှန်သော်လည်း၊ ညာတင်ကုပ်သည် ဆေး၊ မန္တရား၊ အင်းအိုင်၊ လက်ဖွဲ့ စီရင်ခြင်း သဘောအားဖြင့် ညာဘက်ပခုံးပေါ် တင်ရုံထားပုံ ထုလုပ်သည် ဖြစ်သောကြောင့် ဘုရားမဟုတ်ဟု အမှတ်အသား ပြုသတည်း။
အတုအစစ်ခွဲခြားပုံ ညာတင်ကုပ်ကို လှုပ်ကြည့်၍ အသံမြည်မှသာ ညာတင်ကုပ် စစ်သည်။
မပြုအပ်သောအရာများ ညာတင်ကုပ်သည် ဘုရားမဟုတ်ဟု ဆိုသောကြောင့် အင်းအစီအရင် ပါ၍ ဘုရားကျောင်းဆောင်ထဲဝယ် ထည့်သွင်း ပူဇော်ရန် မအပ်ချေ။
သင်္ကန်းသည် ဘယ်ရုံလား၊ ညာရုံလားဟူသည်ကို စိစစ်ပြီး၊ မိမိတို့ ကိုးကွယ်ထား သော ဘုရားရုပ်ပွားတော်သည် ဘုရားမဟုတ် ညာတင်ကုပ် ဖြစ်နေပါက ဖယ်ရှား၍ တတ်သိနားလည်သူ ဝါ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းသို့ ပို့ရမည် ဖြစ်ပြီး၊ နောင် မကိုးကွယ်မိအောင် သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။