kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
တရားဟောရာကျမ်းသည် သခင်ခရစ်တော်ဘုရားနှစ်သက်အားရသော ကျမ်းစာစောင်ဖြစ်သကဲ့သို့ ယုံကြသည်သူများကလည်း နှစ်လိုဖွယ်ရာဖြစ်မည်ဟု ယုံကြည်ပါသည်။
တခုရှိသည်မှာ ဤကျမ်းသည် အပိုင်းပိုင်းအစစရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
ဂရိ Septuagint မှ အင်္ဂလိပ်ကျမ်းမူသို့ ပြန်ဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။
“ဒုတိယ ပညတ်ကျမ်း”ဟု အချို့က အဓိပ္ပာယ်ကောက်လွဲများ တတ်ကြသည်။
ထွက်မြောက်ရာကျမ်းနှင့်တောလည် ရာကျမ်းမှ အချို့ အချက်များပါဝင်သည်။
ဘုရားသခင်သည် မလိုအပ်ဘဲ နောက်တကြိမ်ထပ်မပြောပါ။
သေချာဖတ်လျှင် ကွဲလွဲကြောင်းတွေ့ရမည်။
အံ့ဩဖွယ်ကျမ်းတစောင် ဖြစ်သည်။
ကျမ်းရေးသူ မူလကျမ်းရေးသူသည် မောရှေဖြစ်သည်။
ခေတ်သစ်စာပေအမှုတော်ဆောင်များက တဖန် ပြန်ရေးကြသည်။
နောက်ဆုံးအခန်းတွင် မောရှေ၏သေခန်းပါဝင်သည်။
သို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်ပေးခြင်းဖြင့် ကြိုတင်ရေးသားသည်ဟု ယူဆသူများရှိသကဲ့သို့ မောရှေနောက်ပိုင်းတွင် ယောရှု သို့မဟုတ် တဦးဦးက ဆက်ရေးခြင်းဖြစ်သည်ဟု အချို့က ခံယူကြသည်။
လွတ်လပ်စွာ တွေးယူလျှင် တရားဟောရာကျမ်းသည် “ပညတ်ကျမ်းစာအုပ်ဖြစ်၍ ယောရှိလက်ထက် ဘီစီ ၆၂၀ ခန့်တွင် တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ထိုအချိန်က ရေးသည်မှန်လျှင် ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသူများ၏ လိမ်ညာမှုဖြစ်မည်။
အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မောရှေလက်ရာဖြစ်လျှင် ထိုခေတ်ကာလမှစ၍ ယေရုစလင် ပတ်ဝန်းကျင်တခု လုံးတွင် ဘုရားသခင် ကိုးကွယ်ခြင်း တပုံစံတည်းဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုကြသည်။
ထိုသို့ ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသူများ၏ လိမ်ညာမှုဖြစ်စရာအကြောင်းမရှိပါ။
အကယ်၍လိမ်ညာမှု မှန်လျှင် ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းမှုမဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ဘာသာတရားအားကိုင်းရှိုင်းမှုရှိလျှင်လည်း လိမ်ညာမှု မဖြစ်နိုင်။
၄ရာစု၂၂ တွင် ပါရှိသည့်”ပညတ်ကျမ်းစာအုပ်”ဟူသောစကားရပ်သည်လည်း Pentateuch ကျမ်းအားလုံးကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်။
ယောရှိမင်းမတိုင်မီ မနာရှေမင်းနှင့် အာမုန်မင်းနှစ်ယောက်စလုံးသည် မင်းဆိုးမင်းညစ်များဖြစ်သည်။
မောရှေ၏ပညတ်ကျမ်းတရားအခြေပြုရာ ယေဟောဝါဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်တွင် ရုပ်တုဆင်းတု ဘုရားတုများတည်မြဲစေသူများ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်နှုတ်ကပတ်တော်သည် အသက်ရှင်နေသောကြောင့် တိမ်မြှုပ်သွားခြင်းမရှိဘဲ ကြီးမားသောနိုးထမှုဖြင့် အသစ်တဖန်ရှင်သန်လာသည်။
သို့ကြောင့် မောရှေ၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း သက်သေထူဖို့ Pentateuch ကျမ်းများမိတ်ဆက်ကို လက်ညှိုးညွှန်ချင်ပါသည်။
အချိန်ကာလ ဘီစီ ၁၄၀၆ ဝန်းကျင်တွင် အချိန်ယူ၍ ရေးသားထားသည်။
အချို့အချက်အလက်များနှင့် မောရှေကွယ်လွန်ပြီးမှ အဖြစ်အပျက်များကို သန့်ရှင်းဝိညာဉ်တော်ဖွင့်ဟခြင်းဖြင့် ရေးသားထားသည်။
ပိုမို၍အသေးစိပ် ဖတ်ရှုလိုလျှင် Pentateuch ကျမ်းများမိတ်ဆက်တွင် ဖတ်ရှုပါ။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် တရားဟောရာကျမ်းသည် ကန္တာရတောခရီးကြမ်းကာလတွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာသော နောင်လာနောက်သားများအတွက် အသစ်တဖန်ပညတ်တော် ပြဋ္ဌာန်းခြင်းဖြစ်သည်။
(တဖန်ပေးခြင်းဖြစ်သည်၊ အဟောင်းကို ပြန်ကြော့ခြင်းမဟုတ်) ကတိတော်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရတော့မည်ဖြစ်၍ ထိုနယ်မြေသစ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ခံစားတတ်အောင် ပညတ်တရားများ လိုက်နာခံယူဖို့ ထုတ်ပြန်သွန်သင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အခန်း ၁-၃ တွင် သိနာတောင်ပေါ်မှ စကားတော်များကို ဝိညာဉ်ရေးရာ ရှုဒေါင့်ဖြင့် ရှင်းပြထားသည်။
သမိုင်းကြောင်း သင်ခန်းစာမယူတတ်သူများသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်သည်။
အဓိကအခန်းမှာ (အခန်း ၄-၂၆) ဖြစ်၍ ဘုရားသခင်က သူ့လူများ လိုက်နာလုပ်ဆောင်ရန် ပြဋ္ဌာန်းခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သခင်ခရစ်တော်ဘုရား ဒုတိယပြန်လည်မကြွလာမခြင်း ဣသရေလလူများလိုက်နာခံယူရမည့် အချက်ကို အခန်း ၂၇-၃၃တွင် ဆက်လက်မိန့်မှာထားသည်။
မောရှေသေဆုံး၍ ယောရှုက သူ့အရိုက်အရာဆက်ခံခြင်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်ထားသည် (အခန်း ၃၄)။
ရှင်ပေါလုက ဤကျမ်းစာသည် ဣသရေလလူမျိုးသို့ ပြဋ္ဌာန်းချက်ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့ယုံကြည်သူများနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည်ဟု သတိပေးထားသည်။
တရား ၂၅:၄ ကို ကိုးကာ၍ ၁ကော ၉:၁၀ တွင် “ငါတို့ကြောင့်သာ ဤသို့ ကျမ်းစာလာ၏” ဟု ရေးထားသည်။
ကျမ်းတစ်အုပ်လုံးသည် တိုက်တွန်းချက်ဖြစ်သည်။
၅:၁ တွင် “နားထောင်ပါ — သင်ယူပါ — ထိန်းသိမ်း လိုက်လုပ်ပါ” ဟု ဆိုထားသည်။
မောရှေမိန့်မှာချက် ပြည်တော်ဝင်ခါနီး (အခန်း ၁–၄) (က) နိဒါန်း (၁:၁-၅) (ခ) ဟောရမ်မှ ကာဒေရှသို့ (၁:၆-၄၆) (ဂ) ကာဒေရှမှ ဟေရှဘုန်သို့ (အခန်း ၂) (ဃ) ယောဒန်မြစ်ဖြတ်ကူးကြခြင်း (အခန်း ၃) (င) နာခံခြင်းရှိဖို့ တိုက်တွန်းခင်း (အခန်း ၄) ၂။
မောရှေဒုတိယအကြိမ်မိန့်မှာချက်၊ ပြည်တော်တွင် စင်ကြယ်ကြရန် (အခန်း ၅–၂၈) (က) သိနာတောင် ပဋိညာဉ်စားမြုံ့ပြန်ခြင်း (အခန်း ၅) (ခ) မနာခံသူများ ထပ်မံသတိပေးချက် (အခန်း ၆) (ဂ) ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများဆက်ဆံမှုသတိပေးချက် (အခန်း ၇) (ဃ) အတိတ်သင်ခန်းစာ (၈:၁-၁၁:၁၇) (င) နာခံသူများအတွက် ဆုလက်ဆောင် (၁၁:၈-၃၂) (စ) ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းပုံစံ (အခန်း ၁၂) (ဆ) မစ္ဆာပရောဖက်နှင့် ရုပ်တုဝါဒီများအတွက် အပြစ်ဒဏ် (အခန်း ၁၃) (ဇ) စင်ကြယ်သောအစာနှင့်မစင်ကြယ်သောအစာ (၁၄:၁-၂၁) (ဈ) ဆယ်ဘို့တစ်ဘို့ (၁၄:၂၂-၂၉) (ည) အကြွေးရှင်များနှင့် ကျေးကျွန်များသက်ညှာခြင်း (အခန်း ၁၅) (ဋ) ပွဲတော် (၃)ခု (အခန်း ၁၆) (ဌ) တရားသူကြီးများနှင့် ရှင်ဘုရင်များ (အခန်း ၁၇) (ဍ) ယဇ်ပုရောဟိတ်၊ လေဝိနှင့်ပရောဖက်များ (အခန်း ၁၈) (ဎ) ရာဇဝတ်မှု (အခန်း ၁၆) (ဏ) ပညတ်တရားနှင့်စစ်ရေးစစ်ရာ (အခန်း ၂၀) (တ) အထွေထွေပညတ်ချက်များ (အခန်း ၂၁-၂၅) (၁) လက်သည်မပေါ်သောလူသတ်မှုပြဿနာ (၂၁:၁-၉) (၂) စစ်သုံ့ပန်းအမျိုးသမီး (၂၁:၁၀-၁၄) (၃) သားဦး၏အခွင့်အရေး (၂၁:၁၅-၁၇) (၄) ခေါင်းမာပုန်ကန်သောသားများ (၂၁:၁၈-၂၁) (၅) ကားစင်တင်ခြင်း (၂၁:၂၂-၂၃) (၆) အမူအယာပညတ်ချက်ကိုးပါး (၂၂:၁-၁၂) (၇) ကာမေသုမိစ္ဆာစာရရှောင်ကြဉ်ခြင်း (၂၂:၁၃-၃၁) (၈) ကိုယ်လက်အင်္ဂါမစုံသူများ ဝတ်ပြုမတက်ရ (၂၃:၁-၈) (၉) တပ်တွင်း၌ စင်ကြယ်စွာနေခြင်း (၂၃:၉-၁၄) (၁၀) လူမှုရေးနှင့်ဘာသာရေးစည်း (၂၃:၁၅-၂၅) (၁၁) လင်မယားကွာရှင်းခြင်းနှင့်နော်ကအိမ်ထောင် (၂၄:၁-၄) (၁၂) လူမှုတရားအထွေထွေ (၂၄:၅-၂၅:၄) (၁၃) လေတိသားတို့ ထိမ်းမြားခြင်းဝိထုံး (၂၅:၅-၁၀) (၁၄) အထူးပညတ်ချက် (၃)ခု (၂၅:၁၁-၁၉) (ထ) ရိုးရာဓလေ့နှင့်တရားဝင် အတည်ပြုခြင်း (အခန်း ၂၆) ၁။
အဦးသီးဓလေ့ထုံးစံ (၂၆:၁-၁၁) ၂။
တတိယနှစ်ဆယ်ဘို့တစ်ဘို့ (၂၆:၁၂-၁၅) ၃။
ပညတ်တရားများတရားဝင်အတညပြုခြင်း (အခန်း ၂၇-၂၈) (ဒ) ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာနှင့်ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ (အခန်း ၂၇-၂၈) ၃။
မောရှေ၏တတိယမိန့်မှာချက် –ပြည်တော်အတွက်ပဋိညာဉ် (အခန်း ၂၉၊၃၀) (က) မောဘပြည်မှာနေခဲ့စဉ် ပဋိညာဉ် (၂၉:၁-၂၁) (ခ) ပဋိညာဉ်ချိုးဖောက်မှု၏ အပြစ်ဒဏ် (၂၉:၂၂-၂၉) (ဂ) ပဋိညာဉ်ပြန်လည်တည်ဆောက်အသက်သွင်းခြင်း (အခန်း ၃၀) ၄။
မောရှေ၏ နောက်ဆုံးနေ့ရက်များ၊ ပြည်တော်မဝင်လိုက်ရခြင်း (အခန်း ၃၁–၃၄) (က) မောရှေ၏ နေရာအစားထိုးခင်း (အခန်း ၃၁) (ခ) မောရှေသီချင်း (အခန်း ၃၂) (ဂ) မောရှေ၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ (အခန်း ၃၃) TAGS: တရားဟောရာကျမ်း ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ယောရှုမှတ်စာသည် မောရှေကျမ်းများနှင့်ဣသရေလတို့၏ ကတိတော်မြေ အောင်မြင်နင်းခြင်းအကြောင်း ဆက်စပ်ပေးသော ပေါင်းကူးတံတားကြီးဖြစ်သည်။
ရှေးဟေဗြဲကျမ်းမူနှင့် ခေတ်သစ်ကျမ်းမူနှစ်ခုစလုံးတွင် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ဆဌမမြောက်ကျမ်းစောင်ဖြစ်သည်။
ပထမသမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာကျမ်း(၁၂)စောင် (ယောရှုမှဧသတ္တာ)၊ ယုဒများ​ခေါ် ရှေးဦးပရောဖက်ဟုခေါ်သည်။
(ယောရှုမှစ၍ ဧဇရ၊ နေဟမိ၊ ရုသနှင့် ဓမ္မရာဇဝင်ချုပ်များကိုကို ဟေဗြဲဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် နောက်ဆုံး၌ ထားသည်။
) ယောရှုမှတ်စာ၏ အရေးပါအရာရောက်ပုံကို Jensen က ဤသို့ဆိုထားသည်။
ယောရှုမှတ်စာသည် ဣသရေလသမိုင်းကြောင်း၏ အလှည့်အပြောင်းတဆစ်ချိုးကွေ့ဖြစ်သည်။
ဘဝသစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်သည်။
ဓမ္မဟောင်းကျမ်းရှိသမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာကျမ်းများတွင် မဟာဗျူဟာကျသော နေရာမှ ပါဝင်သည်။
၁ ကျမ်းရေးသူ ကျမ်းရေးသူ အသေအချာမဖော်ပြထားသော်လည်း ရှေးလူကြီးသူမစကားအသွားအလာအရ ယောရှုကိုယ်တိုင် စီရင်ရေးသားခြင်းဖြစ်သည်ဟု အများစုကယုံကြည်ကြသည်။
ယောရှုမရှိသည်နောက်ပိုင်းတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး ဧလျာဇာနှင့်ယောရှုသား ဖိနေဟတ်တို့က အတည်ပြုကြသည်။
ယောရှုမှတ်စာပါ အကြောင်းအချက်များသည် ကိုယ်တွေ့မျက်မြင်ရေးသားချက်များဖြစ်သည်။
အချို့ကျမ်းပိုဒ်များတွင် ကာယကံရှင်ကိုယ်တိုင် နာမ်စားသုံး၍ “ငါ၊ ကျွန်ုပ်တို့”ဟု သုံးထားသည် (၅:၁-၆ကိုကြည်ပါ)။
ယောရှု၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း အထောက်အထားလည်း ၁၈:၉၊၂၄:၂၆ တို့တွင် အခိုင်အမာတွေ့ရသည်။
ယောရှုရေးသားသည့်အချိန်တွင် ရာဟဗ်လည်း အသက်ရှိနေကြောင်း ၆:၂၅တွင် တွေ့ရသည်။
အချိန်ကာလ ထွက်မြောက်ရာခေတ်ကာလ (ဘီစီ ၁၅ ရာစု သို့မဟုတ် ၁၃ရာစု) ကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မှီငြမ်းထားသည်။
ဘီစီ ၁၄၀၀ အစောပိုင်းဟု ယူဆတန်သည်။
ဘီစီ ၁၄၀၀ မှ ၁၃၅၀ ကာလဖြစ်မည်ဟု အောက်ပါအချက်များဖြင့် တွက်ဆရသည်။
ရှောလမုန်သီချင်းထက် ရှေးကျသည် (၁၆:၁၀ နောက်ပိုင်းနှင့် ၃ရာ ၉:၁၆ ကိုယှဉ်ဖတ်)။
ဒါဝိဒ်၏ဖခင်ထက်လည်း စောသည်(၁၅:၆၃ နှင့် ၂ရာ၅:၅-၉ ကိုယှဉ်ဖတ်ပါ)။
ယောရှု ၁၃:၄-၆ တွင် “ဇိဒေါနိလူ” ဟု သုံးနှုန်းထားသဖြင့် ဘီစီ ၁၁၀၀ ကာလမတိုင်မီ သမိုင်းဖြစ်စဉ်ဖြစ်ကြောင်း အထောက်အထားတွေ့ရသည်။
တာရုနှင့် စိတုန်ဟူသော ဝေါဟာရကြောင့် ဘီစီ ၁၂၀၀ မတိုင်မီဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖိလိတ္တိလူများက ပါလက်စတိုင်းသားများကို နောက်ပိုင်းတွင်ချဉ်းနင်းဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။
ယောရှုလက်ထက်တွင် ထိုပြဿနာမရှိခဲ့သည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ထွက်မြောက်ရာကျမ်းသည် ဘုရားသခင်က ဣသရေလလူမျိုးအား အဲဂုတ္တုပြည်မှ ခေါ်ထုတ်သည့် သမိုင်းကြောင်းဖြစ်သည်။
ဣသရေလလူတို့အားကတိတော်မြေပေါ်သို့ ဆက်လက်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
ယောရှုမှတ်စာသည် သမိုင်းကြောင်းလှပသည်။
သူ့လူများက အပြည့်အဝမယုံကြည်ကြသော်လည်း ယောရှုသည် ဘဝမော်ကွန်းထိုးနိုင်ခဲ့သည်။
ကတိတော်မြေပေါ်သို့ ခြေချခွင့်ရကြသော်လည်း ဣသရေလလူတို့သည် ယုံကြည်မှုအားနည်းနေဆဲဖြစ်သည်။
သူတို့ဘိုးဘေးအာဗြဟံသို့ ဘုရားရှင်တော် ပြုထားသော ကတိတော် (က၁၅:၁၃-၁၆)အတိုင်း ပြည့်စုံလာသည်ကိုလည်း မရှုမြင်တတ်။
ဝန်မခံကြ။
ယောရှုမှတ်စာသည် တရားဟောရာကျမ်း နောက်ဆုံးအခန်း၏အခန်းဆက်ဟုဆိုနိုင်သည်။
ဣသရေလလူများသည် ယော်ဒန်မြစ် အရှေ့ဘက်ကမ်းရှိ မောဘလွင်ပြင်တွင် စခန်းချနေကြပြီ။
မောရှေ ကွယ်လွန်သွားသောအခါ ယောရှုအကြီးအကဲဖြစ်လာသည်။
ဣသရေလလူတို့အား ယော်ဒန်မြစ် အနောက်ဘက်ကမ်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် တာတန်ယူရသည်။
မောရှေ ပညတ်ကျမ်းလာအရ ဘုရားသခင်၏ လူများသည် အမွေတော်ခံစားပိုင်ထိုက်သူများမဟုတ်။
သခင်ခရစ်တော်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ပုံဆောင်သော ယောရှုဖြင့်သာ အမွေခံနိုင်ကြရသည်။
ယောရှုအသက်တာမှ အရေးကြီးသော သင်ခန်းစားများကို ဖော်ထုတ်လေ့လာကြည့်ကြပါစိုး။
မောရှေက ဟောရှေမှ ယောရှုသို့ နာမည်ပြောင်းပေးသည် (တော ၁၃:၁၆)။
ဧဖရိမ်အမျိုးအနွယ်ဖြစ်သည် (တော ၁၃:၁၆)။
မောရှေ၏ အစေခံဖြစ်သည် (ယောရှု ၁:၁) အသက်ငယ်ရွယ်နုပျိုသောဘဝတွင် ဘုရားသခင်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်သည်။
အာမလက်တို့အား တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဣသရေလတို့အား ပထမဆုံးအကြိမ် ဦးဆောင်သည် (ထွ၁၇)။
အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာစဉ်ကတည်းက လူသိများ ထင်ရှားသည်။
မောရှေ၏နေရာ ရာထူးဆက်ခံခြင်းသည် သူရဲကောင်းအစွမ်းသတ္တိကြောင့်မဟုတ်။
ဝိညာဉ်ရေးရာခွန်အားကြီးမာမှု၊ ယုံကြည်ခြင်း သစ္စာကြောင့်ဖြစ်သည်။
ငယ်ရွယ်နုပျို၍ အတွေ့အကြုံနုသည့်အလျှောက် ဘုရားသခင်ကိုသာ အမြဲတစေအားကိုးသည် (ထွ ၃၃:၁၁)။
သိနာတောင်ပေါ်တွင် မောရှေနှင့်တပူးတွဲတွဲရှိသည် (ထွ၃၂:၁၇)။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း(၃၈)နှစ်ခန့်က ကာဒေရှဗာနာဒေသရှိ အရွယ်ရောက်သော ယောက်ျားများအနက် ကာလက်နှင့်ယောရှုတို့သာလျှင် ယုံကြည်ခြင်းရှိသောကြောင့် ကတိတော်မြေကို ကိုယ်တွေ့မျက်မြင် ကြုံတွေ့ခွင့်ရကြသည် (တော ၁၄:၆-၁၀)။
မောရှေ၏ သွန်သင်လေ့ကျင့်မှုရသည်။
အသက်(၉၀)ကျော် သက်ကျားအိုဖြစ်သော်လည်း ယေဟောဝါဘုရားသခင်က အမျိုးသားခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရာထူးခန့်အပ်သည်။
ပါဝင်သောအချက်များ (၁) ကတိတော်မြေသိမ်းပိုက်ခြင်း (အခန်း ၁–၁၂) (က) ယော်ဒန်မြစ်ဖြတ်ကူးရန်ပြင်ဆင်ခြင်း (အခန်း ၁) (ခ) ယေရိခေါသူလျှိုများ (အခန်း ၂) (ဂ) ယော်ဒန်မြစ်ဖြတ်ကူးခြင်း (၃:၁-၅:၁) (ဃ) ဂိဘာရာလုတ်အရပ်၌ အရေဖျားလှီးခြင်း (၅:၂-၁၂) (င) ယေရိခေါမြို့ သိမ်းပိုက်ခြင်း (၅:၁၃-၆:၂၇) (စ) အာဣမြို့စခန်း (၇:၁-၈:၂၉) (ဆ) ရှေခင်အရပ်တွင် ကတိတော်အား ထပ်မံအတည်ပြုခြင်း (၈:၃၀-၃၅) (ဇ) ဂိဗောင်သားများနှင့် မဟာမိတ်ပြုခြင်း (အခန်း ၉) (ဈ) တောင်ဘက်တိုက်ပွဲ (အခန်း ၁၀) (ည) မြောက်ဘက်တိုက်ပွဲ (အခန်း ၁၁) (ဋ) စစ်အောင်မြင်မှုအကျဉ်းချုပ် (အခန်း ၁၂) (၂) ကတိတော်မြေပေါ်တွင် အခြေချခြင်း (အခန်း ၁၃–၂၄) (က) ကတိတော်မြေပိုင်ဆိုင်ခြင်း (၁၃:၁-၁၇) (ခ) ကတိတော်မြေခွဲဝေကြခြင်း (၁၃:၈-၁၉:၅၁) ရုဗင်၊ ဂဒ်နှင့် မနာရှေလူတစ်ဝက် (၁၃:၈-၃၃) ယုဒလူများ (အခန်း ၁၄၊၁၅) ယောသပ်လူများ (အခန်း ၁၆၊၁၇) အခြားလူများ (အခန်း ၁၈၊၁၉) (ဂ) ဘေးမဲ့မြို့ကြီးများ (အခန်း ၂၀) (ဃ) လေဝိမြို့ကြီးများ (အခန်း ၂၁) (င) ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက်ကမ်းရှိယဇ်ပလ္လင် (အခန်း ၂၂) (စ) ဣသရေလခေါင်းဆောင်များသို့ ယောရှု၏နှုတ်ဆက်စကား (အခန်း ၂၃) (ဆ) ဣသရေလလူထုသို့ ယောရှု၏နှုတ်ဆက်စကား (၂၄:၁-၁၅) (ဇ) ရှေခင်အရပ်တွင် ကတိတော်ဆန်းသစ်ခြင်း (၂၄:၁၆-၂၈) (ဈ) ယောရှုကွယ်လွန်ခြင်း (၂၄:၂၉-၃၃) ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
တရားသူကြီး မှတ်စာ ဟူ၍ လူသိများသော ဣသရေလ(အစ္ဇရာလိုက်)မျိုးနွယ်တို့ကို ကာကွယ်သူ ခေါင်းဆောင်များ ကျမ်း (, ) သည် ဟီဘရူးသမ္မာကျမ်းစာနှင့် ခရစ်ယာန် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတို့၏ သတ္တမမြောက်ကျမ်းစာအုပ် ဖြစ်သည်။
ဂျောရှုဝါကျမ်း (ယောရှုမှတ်စာ) တွင်ဖော်ပြထားသော အောင်မြင်မှုကာလမှ ဆမ်မြူယယ်လ်ကျမ်းမှ (ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင်) တိုင်းပြည်တည်ထောင်ခြင်းအထိ လွှမ်းခြုံနိုင်သော အကြောင်းများပါဝင်သည်။
ယင်းကာလများ၌ သမ္မာကျမ်းလာ တရားသူကြီးဟု ခေါ်သောသူများသည် ယာယီခေါင်းဆောင်များအဖြစ် ထမ်းရွက်ခဲ့ကြသည်။
ဇာတ်လမ်းများသည် တညီတညာတည်းသော ပုံစံအသွင်များဖြစ်၍ လူများသည် 'ယာဝေး' (ယာဗေး) (Yahweh) ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည် သစ္စာမရှိသူများဖြစ်၍ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ရန်သူများလက်အတွင်းသို့ ပို့ဆောင် ခဲ့သည်။
လူများ နောင်တရ၍ ဘုရားသခင်ကို တောင်းပန်ကြရာ ဘုရားက ခေါင်းဆောင် (ချန်ပီယံ) တို့ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။
ထိုစေလွှတ်ခံသူများက ဣသရေလ(အစ္ဇရာလိုက်)များကို ဖိနှိပ်ခြင်းမှ ကင်းလွတ်စေ၍ ကြွယ်ဝစေသည်။
သို့သော် များမကြာမီ ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်မှု ပျက်ပြားလာပြန်သည်။
ဇာတ်လမ်းများမှာ ဤသို့ ထပ်ကျော့ပြန်ဖြစ်သည်။
ပညာရှင်များက ဤကျမ်း၌ပါသော ဇာတ်လမ်းများသည် ယောရှုမှတ်စာ၊ တရားသူကြီးမှတ်စာ၊ ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် မှ စတုတ္ထစာစောင်၊ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း များသမိုင်းတွင် အဓိက ကျမ်း၏ နန်းဆက်နေ့စွဲ တည်းဖြတ်သည့်မူတစ်ခုအရ ဘီစီ (၆၀၀/၇၀၀/၈၀၀) သက်တမ်းရှိနိုင်ပြီး ရှေးအကျဆုံး ဖြစ်တန်ရာဟူ၍ ယူဆကြသည်။
ဤကျမ်းပါ ဒေဗေါရသီချင်းများသည် ပို၍ စောနိုင်သည်ဟူ၍လည်း ယူဆကြသည်။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ လူ့သမိုင်းစဉ်ကာလတလျှောက်တွင် ဘုရားသခင်က အားနည်းချက်ရှိသော လူသားအား တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ထူးခြားစွာ အသုံးပြုပါသည်။
တရားသူကြီးမှတ်စာကို အချက်(၃)ခုဖြင့်ချိန်ထိုးပါသည်။
“ဘုရားသခင်သည် ပညာရှိတို့ကို ရှက်ကြောက်စေခြင်းငှါ၊ လောကီအမိုက်အရာ၌ မိုက်မဲသောသူတို့ကို ရွေးကောက်တော်မူ၏ အစွမ်းသတ္တိရှိသောသူတို့ကို ရှက်ကြောက်စြေခင်းငှါ လောကီအရာ၌ အားနည်းသောသူတို့ကို ရွေးကောက်တော်မူ၏။
မြတ်သောသူတို့ကို ရှက်ကြောက်စေခြင်းငှါ လောကီအရာ၌ ဆင်းရဲသောသူ၊ မရေရာသောသူ၊ ယုတ်သောသူတို့ကို ရွေးကောက်တော်မူ၏” (၁ကော ၁:၂၇-၂၉)။
ဥပမာအားဖြင့် ဘယ်ကျော်ဧဟုဒကို သုံး၍ ဣသရေလအမျိုးကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။
သာမန်အားဖြင့် ဘယ်လက်မှာ ညာလက်ထက် အသုံးနည်း၍ အင်အားချို့တဲ့သည်။
ရှံဂါသည်ဟု တုတ်ချွန်ဖြင့် ဖိလိတ္တိသားများကို အနိုင်ယူ တိုက်ခိုက်ပြန်သည်(၃:၃၁)။
အားနွဲ့သူမိန်းမသား ဒေဗောရသည် (၄:၁-၅:၃၁) ဗာရက်၏ စစ်သားတစ်သောင်း အင်အားထက် အစွမ်းတန်ခိုးရှိသည်။
သံရထား ၉၀၀ ပိုင်စိုးသော သိသရစစ်သူကြီးကိုလည်း အတိတ်နိမိတ် ဖတ်၍ အနိုင်ယူသည် (၄:၁၀-၁၃)။
မိန်းမသားယေလက တံသင်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် စစ်သူကြီး သိသရအား သတ်ဖြတ်နိုင်သည် (၄:၂၁) သူ့တံသင်ကိုလည်း ဘယ်လက်ဖြင့် ထိုးစိုက်သည် (၅:၂၆ Septuagint) စစ်သူကြီး ဂိဒေါင်သည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်အတိုင်း စစ်သည်တော် ၃၂,၀၀၀ ကိုလျှော့ချ၍ လက်ရွေးစင်စစ်သား ၃၀၀ ဖြင့် သွားရောက် တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။
(၇:၁-၈) မုယောမုန့်တစ်ချပ် အိပ်မက်ဖြင့် မိဒျန်တပ်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားသည် (၇:၁-၃)။
ဂိဒေါင်၏ စစ်သည်တော်များ ကိုင်ဆောင်သော စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများမှာ တံပိုး၊ မီးခွက်နှ၍့် မြေအိုးအစရှိသော ချက်ချင်း လူမသေစေနိုင်သောအရာ ဝတ္ထုများသာဖြစ်သည် (၇:၁၆)။
မိန်းမတစ်ယောက်၏ ကျောက်ဆုံဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်မှုကြောင့် စစ်သူကြီး အဘိမလက် ခေါင်းကွဲသေပွဲဝင်ရသည် (၉:၃၅)။
၁၀:၁ တွင်ပါရှိသည့် တောလဆိုသည်မှာ တုပ်သန်ကောင်ဟု အနက်ရသည်။
ရှုံဆုန်၏ မိခင်ကို စတွေ့သောအခါ မြုံမဖြစ်သည် (၁၃:၂)။
ရှံဆုံသည် မြည်းမေးရိုးဖြင့် ဖိလိတ္တိလူတစ်ထောင်ကို နှိမ်နင်းခဲ့သည် (၁၅:၁၅)။
ကျမ်းရေးသူ တရားသူကြီးမှတ်စာ ရေးသားသူကို အတိအကျမသိရသော်လည်း ယုဒတာလမွတ် Talmud နှင့် ရှေးဦးခရစ်ယာန်များက တရားသူကြီးမှတ်စာ၊ ရုသနှင့် ဓမ္မရာဇဝင်ကျမ်းများကို ရှမွေလစီရင်ရေးသားသည်ဟု ခံယူသတ်မှတ်ကြသည်။
ထိုအဆိုကို (၁ရာ ၁၀:၂၅)က ဤသို့ထောက်ခံထားသည် “ပရောဖက်တစ်ပါး စီရင်ရေးသားသည်” ဟုဆိုသည်။
ကျမ်းစာပါအတွင်း သရုပ်အကြောင်းအရာများသည်လည်း ရှမွေလလက်ထက် အဖြစ်အပျက်များဖြစ်သောကြောင့် မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆရသည်။
အချိန်ကာလ သက်ဦးဆံပိုင်စနစ်ထွန်းကားသော ပထမရာစု ခေတ်ဦးကာလ(ဘီစီ ၁၀၅၀-၁၀၀၀)ကာလဖြစ်ကြောင်း အောက်ပါအချက်များဖြင့် သက်သေထူပါသည်။
အချက်အလက်ပေါင်းများစွာထဲမှ ပထမဆုံးသက်သေစကားမှာ “ထိုကာလ၌ ဣသရေလရှင်ဘုရင်မရှိ” ဟူသော ကျမ်းစကားဖြစ်၍ (၁၇:၆၊၁၈:၁၊ ၁၉:၁၊ ၂၁:၂၅)တို့တွင်မူ ရှင်ဘုရင်အုပ်စိုးဟန်ရှိသည်။
ဒုတိယအချက်မနေဖြင့် ၁:၂၁ ကျမ်းပိုဒ်အရ ဒါဝိဒ်မင်းက သိမ်းပိုက်သည့်ကာလထိ ယေဗုသိလူများ ယေရုရှလင်တွင် ရှိနေကြသည်။
နောက်ဆုံးအချက် အဖြစ် ၁:၂၉ တွင် ပါရှိသည့် ဂေဇာမြို့သည် ဖာရောဘုရင်က ရှောလမုန်မင်းသို့ မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့အဖြစ် ပေးဆက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ရှောလုမင်းနန်းစံချိန် သို့မဟုတ် ဒါဝိဒ်မင်း နန်းတက်ခါစကာလဟု ယူဆနိုင်ပေသည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ဣသရေလ လူမျိုးခေါင်းဆောင် ယောရှု ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် ဣသရေလလူတို့၏ သမိုင်းကြောင်း ဖြစ်သည်။
ဣသရေလလူတို့သည် ဒေသခံခါနန်လူများအား အကုန်အစင် ရှင်းလင်းခြင်း မပြုခဲ့ကြ။
အကြွင်းအကျန် အစအနများ ရှိနေကြသေးသည်။
ထို့ကြောင့် မူလက ရုပ်တုကိုးကွယ်ချင်စိတ်ဓာတ်ခံ ရှိသည်နှင့်အတူ ဒေသခံများနှင့် ပူးပေါင်း၍ ရုပ်တုကိုးကွယ်လာကြသည်။
သို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏လူများသည် တစ်ပါးအမျိုးသားများ၏ လက်အောက်ဩဇာခံတဖန် ဖြစ်ရပြသည်။
ခွေးမြီးကောက် ကျဉ်တောက်စွပ်သည့်နှယ် ဣသရေလလူတို့သည် ဖိစီးနှိပ်စက်မှုဒဏ် မခံနိုင်ကြသောအခါ ဘုရားသခင်အားတမ်းတကြပြန်သည်။
ထိုကာလတွင် တရားသူကြီးများ ပေါ်ထွန်းစေသည်။
သို့ဖြင့် ဤကျမ်းစာကို တရားသူကြီးမှတ်စာဟု ခေါ်တွင်ရသည်။
တရားသူကြီးမှတ်စာသည် ဩသံယေလမှ ရှံဆုန်ခေတ်ထိ နှစ်ပေါင်း ၃၂၅ နှစ်ကာလအတွင်း အဖြစ်အပျက်များ မှတ်တမ်းတင်ခြင်းဖြစ်သည်။
တရားသူကြီးဟု ဆိုသော်လည်း တရားသူကြီးထက် စစ်ခေါင်းဆောင်များဖြစ်ကြသည်။
စစ်ရေးစစ်ရာတွင် အောင်မြင်ကျော်ကြားသောအမျိုးသား သူရဲကောင်းများဖြစ်သည်နှင့်အညီ ဣသရေလလူထု၏ ငြိမ်းချမ်းရေး၊ လွတ်လက်ရေး တည်ဆောက်နိုင်ကြသည်။
ဣသရေလလူထုအား ဦးစီးခေါင်းဆောင်မည့် တရားသူကြီး(၁၂)ပါး ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။
အချို့တရားသူကြီးများ၏ အမည်နာမကို ကျမ်းစာမျက်နှာအများအပြားတွင် တွေ့ရှိ၍ အချို့သည် တစ်နေရာစ၊ နှစ်နေရာစများတွင်သာ တွေ့ရသည်။
ဣသရေလလူမျိုး(၉)ပါးမှ ပေါ်ထွန်းလာကြ၍ လူထုကို မက်ဆိုပိုတေးမီးယား၊ မောဘ၊ ဖိလိတ္တိ၊ ခါနန်၊ မိဒျန်နှင့် အမ္မုန်လူတို့၏ လက်ထဲမှ ကယ်လွှတ်ကြသည်။
တရားသူကြီးများခေတ်သည် ရှမွေလလက်ထက်တိုင်အောင် ထွန်းကားတည်တံ့ခဲ့သည်။
တရားသူကြီးမှတ်စာသည် သမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းမှတ်ရာများသာမကပါ။
ပထမပိုင်း အခန်းကြီး(၂)ခုတွင် သမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာနှင့်ပရောဖက်အခန်းကဏ္ဍများလည်း ပါဝင်သည်။
တရားသူကြီးများ ကိုယ်တိုင် မှတ်တမ်းတင်ထားသောအခန်း ၃-၁၆သည် သမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာများသာမဟုတ်ပါ။
အချို့တရားသူကြီးများ၏ လုပ်ဆောင်ခက်များသည် တစ်ချိန်တည်းတပြိုင်တည်းတွင် စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများ၇ှိကြသည်။
ထို့ကြောင့် ဤကျမ်းစာစောင်မှ ခုနှစ်သက္ကရာဇ်များသည် အရေးကြီးသည်။
စုစုပေါင်းအကြိမ်(၄၀၀)ပါရှိသည် (တ ၁၃:၁၉-၂၀၊ ၃ရာ ၆:၁)။
နိဂုံးပိုင်းအခန်း ၁၇-၂၁တွင် ဘာသာရေး၊ ကိုယ်ကျင့်တရား၊ လူမှုစရိုက်ဖောက်ပြန်ပျက်စီးပုံများကို ရေးသားထားသည်။
ထိုခေတ်ကာလ၏ လူနေမှုစရိုက်ကို ပုံဖော်ထားသည်။
“ထိုခေတ်ကာလ၏ ရှင်ဘုရင်မရှိ၊ လူတိုင်း မိမိစိတ်အလိုရှိသည့်အတိုင်းပြုကြသည်” ဟု ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ရှင်းပြထားသည်။
သမ္မာကျမ်းစာပါသမျှ စကားလုံးတိုင်းသည် ဘုရားသခင်တန်ခိုးမှုတ်သွင်းတော်မူသော စကားတော်များ ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်လက်ခံလျှင် တရားသူကြီးမှတ်စာသည်လည်း ဝိညာဉ်ရေးရာ သင်ခန်းစာများစွာရရှိနိုင်သည်။
အချို့သင်ခန်းစားများကို ဖိနှိပ်သူ လူတန်းစား တစ်ပါးအမျိုးသားများထံမှ ရယူနိုင်သကဲ့သို့ တရားသူကြီးတို့၏ လုပ်ဆောင်ပုံတွင်လည်း ထုတ်ယူနိုင်သည်။
ဖိနှိပ်နေသော လောကဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးများဟု ယူနိုင်သကဲ့သို့ တရားသူကြီးများသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ သူရဲကောင်းကြီးများအဖြစ် ရှုမြင်နိုင်သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက အဖြစ်အပျက်များဖြစ်သော်လည်း လူ့သမိုင်းတွင် ဂန္ထဝင်ဖြစ်၍ လက်တွေ့အသက်တာအတွက် သင်ခန်းစားများစွာ ရရှိနိုင်သည်။
၁ ကျမ်းစာလေ့လာရာတွင် အစွန်းနှစ်ဖက်သည် အန္တရာယ်ကြီးမားပါသည်။
ထို့ကြောင့် လူ့စိတ်ကူး စိတ်သန်းများကို အတတ်နိုင်ဆုံး ရှောင်ကြဉ်ပါမည်။
အချို့အမည်နာမများ၏ အဓိပ္ပာယ်သည် အတိအကျ တစ်ခုတည်းယူ၍ မရ။
အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုး ပေါ်နိုင်ရာ အသင့်လျော်ဆုံး အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူထားသည်။
ရှေ့နောက်ဆင်ခြင်ြခင်း (၁:၁–၃:၆) (က) အတိတ်ကိုပြန်လှည့်ကြည့်ခြင်း (၁:၁–၂:၁၀) (ခ) ရှေ့သို့မျှော်ကြည့်ခြင်း (၂:၁၁–၃:၆) ၂။
တရားသူကြီးများလက်ထက် (၃:၇–၁၆:၃၁) (က) ဩသံယေလ (၃:၇–၁၁) (ခ) ​ဧဟုဒ (၃:၁၂–၃၀) (ဃ) ဒေဗေါရနှင့်ဗာရက် (အခန်း ၄–၅) ၁။
ဘဝဇာတ်လမ်း (စကားပြေ) (အခန်း၄) ၂။
ဘဝဇာတ်လမ်း (ကဗျာ) (အခန်း ၅) (င) ဂိဒေါင် (၆:၁–၈:၃၂) ၁။
အမှုတော်အတွက် ဂိဒေင်ခေါ်ယူခြင်း (အခန်း ၆) ၂။
ဂိဒေါင်၏ စစ်သည်တော်သုံးရာ (အခန်း ၇) ၃။
ဖိလိတ္တိတို့ကို အောင်နိုင်ခြင်း (၈:၁-၃၂) (စ) အဘိမလက် မတရားသိမ်းပိုက်ခြင်း (၈:၃၃–၉:၅၇) (ဆ) တောလနှင့်ယာဣရ (၁၀:၁–၅) (ဇ) ယေဖသ (၁၀:၆–၁၈) ၁။
ဣသရေလတို့ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်း (၁၀:၆-၁၈) ၂။
ယေဖသက ဣသရေလတို့ ကွယ်ကာခြင်း (၁၁:၁-၂၈) ၃။
ယေဖသ၏ ကတိသစ္စာ (၁၁:၂၉-၄၀) ၄။
ယေဖသက ဧဖရိမ်လူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း (၁၂:၁-၇) (ဈ) ဣဗဇနိ၊ ဧလုန်နှင့် အာဗဒုန် (၁၂:၈–၁၅) (ည) ရှံဆုန် (အခန်း ၁၃–၁၆) ၁။
ဘုရားသခင်၏ အမွေတော်ဆက်ခံခြင်း (အခန်း၁၃) ၂။
ရှံဆုန်၏ ပွဲတော်နှင့် စကားထာ (အခန်း၁၄) ၃။
ရှံဆုန်လက်တုံ့ပြန်ခြင်း (အခန်း၁၅) ၄။
ဒေလိလက ရှံဆုန်ကိုလှည့်စားခြင်း (အခန်း၁၆) ၃။
ဘာသာရေး၊ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် နိုင်ငံရေးခြစားခြင်း (အခန်း ၁၇–၂၁) (က) မိက္ခာ၏ ဘာသာရေးဆောက်တည်ပုံ (အခန်း ၁၇) (ခ) မိက္ခာနှင့် ဒန်အမျိုး (အခန်း ၁၈) (ဂ) လေဝိအမျိုးနှင့် မယားမြှောင်များ (အခန်း ၁၉) (ဃ) ဗင်္ယာမိန်အမျိုးနှင့် စစ်ဖြစ်ကြခြင်း (အခန်း ၂၀–၂၁) မှတ်စု ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
ရုသဝတ္ထုစာအုပ်ငယ်သည် တရားသူကြီးမှတ်စာကျမ်းစာအုပ် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်သည်။
ကျမ်းပိုဒ်ပေါင်း(၈၅)ခုသာရှိသည်။
စံတော်မီ ဝိသေသလက္ခဏာ သမ္မာကျမ်းစာအုပ် (၂) အုပ်တွင် အထင်ကရ အမျိုးသမီးအကြောင်း ရေးထားသည်။
ယုဒအမျိုးသမီး ဧသတာက တပါးအမျိုးသား အာရွှေရုကို စုံမက်၍ တပါးအမျိုးသား မောဘသူ ရုသက ဗောဇကိုစုံမက်သည်။
ဧသတာနှင့် အာရွှေရုတို့က တတွဲ၊ ရုသနှင့် ဗောဇတို့က တတွဲ။
ထိုအမျိုးသမီးများသည် ဘုရားသခင်၏ ရွေးနှုတ်ခြင်း သမိုင်းတွင် တမျိုးစီပါဝင်ကြသည်။
ဘုရားသခင်က ရုသအား သူ့လူများ သေကြေပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်စေသည်။
ရုသကို မေရှိယရှင် ဖွားမြင်သန့်စင်ရာ လမ်းကြောင်းတွင် အသုံးပြုသည်။
မ ၁:၅ အရ ဗောဇသည် တပါးမျိုးသား ရာခပ်မှ ဆင်းသက်လာသည်။
ထိုရာခပ်သည် ယေရိခေါမြို့မှဖြစ်သည်။
ယခု နောက်တစ်ယောက်က တပါးအမျိုးသား ဇာတ်ဝင်သည်။
ခရစ်တော် ဖွားမြင်တော်မူရာ မျိုးရိုးလမ်း ကြောင်းတွင် ဗောဇ၏ ဇနီးခံယူသည်။
ထိုရာခပ်နှင့် ရုသ တို့နှစ်ယောက်စလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ပုံဖော်ကြသည်။
ထိုသူနှစ်ယောက်သည် ကိုယ်ကျင့်တရား၊ အကျင့်သီလကောင်းမွန်သူများဖြစ်၍ ဣသရေလတို့၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမည့် အရေးနိမိတ် ပုံဆောင်သည်။
ရုသဝတ္ထုကို McGee က “စင်စစ် ဤဝတ္ထုသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အတ္ထုပတ္တိဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးများအတွက် ဘုရားပေးစာကြည့်တိုက်ဖြစ်သည်” ဟု ဆိုသည်။
၁ ထိုဝတ္ထုစာအုပ်က အမေရိကန် အရာရှိမင်းနှင့် တီထွင်သူပညာရှင် Benjamin Franklin ကိုလည်းမြောက်စား ထူမပေးသည်။
ပြင်သစ်တွင် ဘုရားရှိခိုးကျောင်း တက်နေစဉ် တချို့က သမ္မာကျမ်းစာကို ပျင်းရိပျင်းတွဲစွာ ဖတ်နေကြသည်။
စိတ်ပါဝင်စားမှုမရှိကြ။
သူကိုယ်တိုင်က ဘာသာတရား ကိုင်းရှိုင်းသူ မဟုတ်သော်လည်း အမေရိကန် ကိုလိုနီနယ် များတွင် ကျင်လည်ခဲ့ဘူးသည်။
ဓမ္မစာပေ၌ နှံ့စပ်သည်။
ထိုကြောင့် ပြင်သစ်စာပေဖြင့် ပြဇာတ်တို တစ်ပုဒ်ကို ရေးသားသည်။
ရုသ၏ မေတ္တာစေတနာဟု အမည်ပေးသည်။
ရုသဝတ္တုထဲမှ နာမည်များကို ပြင်သစ်နာမည်သို့ အားလုံးပြောင်းလိုက်သည်။
သူ့ဇာတ်လမ်းကို အစည်းအဝေးတွင် ဖတ်ပြသည်။
နားထောင်ကြသော ပရိသတ်များက တခဲနက်ဩဘာပေးကြသည်။
https://cdn.pbc.org/Main_Service/1964/11/14/0208.html “Monsieur Franklin ဤမျှကျက်သရေတင့်သည့် စာပေရတနာမွန် ဘယ်ကရသလဲ” ဟုမေးကြသည်။
“သင်တို့ မဖတ်ချင့်ဖတ်ချင် နှင့် ဖတ်နေသော သမ္မာကျမ်းစာအုပ်ထဲက ရပါတယ်”ဟုဖြေသည်။
ထိုနေ့ညဉ့်တွင် ပဲရစ်မြို့၌ နှင်းဆီနီနီလေးများ ဖူးပွင့်ကြသည်။
နှုတ်ကပတ်တော်ကို စာပေကလောင်တံဖြင့် ချယ်သခြင်း ပေတည်း။
ယနေ့ ခေတ်တွင်လည်း စာပေ အက္ခရာဖြင့် အမှုတော်ဆောင်ဖို့ မမေ့ပါနဲ့လား။
ကျမ်းရေးသူ ယုဒလူကြီးသူမများက ရုသဝတ္ထုရေးသားသူသည် ရှမွေလဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။
သို့သော် အတိအကျ သဲလွန်စမရှိ။
ဒါဝိဒ်ဖြင့် စာအုပ်အဆုံးသတ် သောကြောင့် ဤဝတ္ထုရေးသူသည် ဒါဝိဒ်ခေတ်အလျင်က ရေးသားခြင်းဖြစ်ဟန်မတူ။
ဒါဝိဒ်ကို ဘိသိက်ပေးသော ရှမွေလက နောင်တက်လာမည့် မင်းသစ်များအား သင်ခန်းစာပေးခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။
ရေးသားသည့်ကာလ ရုသ ၄:၁၇၊၁၂ တို့တွင် ဒါဝိဒ်၏ အမည်နာမ တွေ့ရှိရာ (ဘီစီ ၁၀၁၁ – ၉၇၀) အကြား သို့မဟုတ် မရှေးမ နှောင်းကာလဟု ခန့်မှန်းရသည်။
ရှမွေလက ဒါဝိဒ်အား ဘိသိက်မင်္ဂလာပေးသည့် နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်တန်ရာသည်။
Jensen ကဤသို့ဆိုသည်။
– ရောလမုန်ဘုရင် မတိုင်မီကာလ ဖြစ်ကြောင်းသေချာသည်။
ဒါဝိဒ်က ရာဇပလ္လင်သိမ်းပိုက်စိုးစံသည့် ကာလဖြစ်မည်။
ရှောလမုန်ဘုရင်၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် လည်းပါဝင်သည်။
ဒါဝိဒ်နှင့် ခေတ်ပြိုင်လူက စီရင်ရေးသားသည်။
၂ တချို့ကမူ ထိုထက် အနည်းငယ်နောက်ကျမည် ဟုခန့်မှန်းကြသည်။
အဘယ်သို့ဆိုသော် ယုဒလူတို့၏ ခြေနင်းချွတ်ပေးခြင်း (၄:၇) ယဉ်ကျေးမှုကို တွက်ချက်ထောက်ပြကြသည်။
မည်သို့ဖြစ်စေ ရုသဝတ္ထုရေးသားသည့် ကာလသည် အထက်တွင် ဆိုခဲ့သည် ကာလ နှင့် မတိမ်းမယိမ်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆရသည်။
နောက်ခံသမိုင်းအကြောင်း ဇာတ်လမ်း အဖြစ်အပျက်သည် တရားသူကြီးများ ခေတ်ဖြစ်သည် (၁:၁)။
ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဝေးကွာနေကြသည့် အချိန်တွင် တပါးအမျိုးသားကြားထြမှ ရုသဟူသော အမျိုးသမီးသည် ထွန်းလင်း တောက်ပလာသည်။
အဓိကစကားလုံးမှာ ရွေးနှုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။
နောက်တလုံးမှာ အမွေခံ (KJV) တနှင့် ဆွေမျိုး (NKJV) ဖြစ်၍ (၁၂) ကြိမ် သုံးနှုန်းထားသည်။
ဗောဇက ဧလိမလက်၏ မြေကွက်ကို ပြန်ဝယ်သည်။
သို့ဖြင့် မိသားစုနာမည် ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းသည်။
သူသည် ခရစ်တော်ကို ပုံဆောင်သည်။
ဆွေမျိုးသားချင်းများကို ရွေးနှုတ်သည်။
မောဘသူ ရုသသည် ခရစ်တော်၏ သတို့သမီး အသင်းတော်ကို ပုံဆောင်သည်။
အံ့ဩဘွယ်ရာ ရွေးနှုတ်ခြင်း ကျေးဇူးတော်ပေတည်း။
မောဘပြည်တွင် နေထိုင်ခြင်း (၁:၁-၅) ၂။
ဗက်သလင်သို့ ပြန်လာခြင်း (၁:၆-၂၂) ၃။
ဗောဇလယ်ကွင်းမှရုသ (အခန်း ၂) ၄။
ရုသက ဆွေမျိုးများ ရွေးနှုတ်ခြင်း (​အခန်း ၃) ၅။
ဗောဇက ကယ်နှုတ်ခြင်း (၄:၁-၁၂) ၆။
ဒါဝိဒ်မှ ဩဗက်သို့ တော်ဝင်နန်းနွယ်စဉ် (၄:၁၃-၂၂) TAGS: ရုသဝတ္ထု ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
ဟေဗြဲကျမ်းစာထဲတွင် ပါဝင်သော The Book of Samuel ( ဟီးဘရူး ספר שמואל Sefer Shmuel ) ကျမ်းသည် ခရစ်ယာန်ဓမ္မဟောင်းတွင်ကျမ်းနှစ်စောင် (၁ - ၂ ဓမ္မရာဇဝင်, 1-2 Samuel ) အဖြစ်တွေ့ရှိရသည်။
ဤစာအုပ်သည် တရားဟောရာကျမ်းနှင့်ဆက်စပ်သောသမိုင်းဝင်ကျမ်းများ (Deuteronomistic History) ဟုအများသိရှိကြသည့် ယောရှုမှတ်စာ၊ တရားသူကြီးမှတ်စာ၊ ၁-၂ ဓမ္မရာဇဝင်၊ ၃-၄ဓမ္မရာဇဝင် ကျမ်းတို့၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး ဣသရေလသမိုင်းကို ဓမ္မအတွေးအမြင်ဖြင့် ရေးသားပြုစုလျက်၊ ပရောဖက်တို့၏ သွန်သင်မှုအောက်တွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အတိုင်း မည်ကဲ့သို့ အသက်ရှင်ရမည်ကို ရှင်းပြရန် ရည်ရွယ်သည်။
Gordon, Robert (1986). I & II Samuel, A Commentary. Paternoster Press. ISBN 9780310230229. ၁။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ဓမ္မရာဇဝင် ပဋ္ဌမစောင်နှင့် ဒတိယစောင်မပါရှိလျှင် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းသည် ကြားကွက်လပ် လဟာကြီး ရှိနေမည်။
မူရင်းကျမ်းတွင် တအုပ်တည်းဖြစ်သော်လည်း Septuagint မှ ကူးယူ ဘာသာပြန်သူက သပ်ယပ်ရှင်းလင်းမှုရှိစေရန် နှစ်ပိုင်းအဖြစ်ခွဲကန့်လိုက်သည်။
ဓမ္မဟောင်း ကျမ်းမူတိုင်းသည် ဟေဗြဲကျမ်း စာသွားစာလာနှင့် မကင်းနိုင်ကြ။
ယုဒလူနှင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင် သန်းပေါင်းများစွာတို့သည် ရှမွေလ၊ ဒါဝိဒ်နှင့် ကာလိယ၊ ဒါဝိနှင့်ယောနသန်၊ ရှောလုလက်မှ ဒါဝိဒ်နှင့် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်း၊ မေဖိဗောရှက်အပေါ် ကရုဏာ သက်ရောက်ပုံနှင့် သားအဗ္ဗရှလုံ ပုန်ကန်ခြင်းနှင့် သေခြင်းအပေါ် ကြေကွဲဝမ်းနည်းခြင်းများကို ရင်းနှီးသိရှိကြသည်။
ဓမ္မရေးရာ ရှုထောင့်ဖြင့် ကြည့်လျှင် ရင့်ကျက်သော အသက်တာရှိသူများက ဒါဝိဒ်နှင့် ဗေသရှေဘ ကျူးလွန်ဖောက်ပြန်ကြပုံ၊ သားသမီးတွင် ဝဋ်လည်ပုံတို့ကို တွေ့မြင်နိုင်သသည်။
ဓမ္မရာဇဝင်ပဌမစာစောင်နှင့် ဒုတိယစာစောင်သည် ဣသရေလသမိုင်းတွင် တရားသူကြီးခေတ်နှင့် ဒါဝိဒ်မင်းဆက်တို့၏ သံကွင်းဆက်ဖြစ်သညည်။
သမိုင်းကွက်လပ်ဖြည့်ပေးသော ပေါင်းကူးတံတားဖြစ်သည်။
ကျမ်းရေးသူ ယုဒစာပေရှင်များက ရှမွေလစီရင်ရေးသားသည်ဟု ခံယူကြသည်။
ရှမွေလအသက်ထင်ရှားစဉ် ရေးသားခြင်း (၁:၁-၂၅:၁)၁ ဟု ယူဆ၍ နှောင်းလူများက ကျမ်းနှစ်စောင်အဖြစ် ခွဲကန့်ကြသည်။
ကျမ်းစာပါအကြောင်းအရာများသည် ပရောဖက်ကွယ်လွန်ပြီးမှ အချက်အလက်များဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပရောဖက်လူငယ်လူရွယ် တစ်ဦးက ရှမွေလအား ဆရောသမားအဖြစ်ခံယူ၍ ရေးကူပါလိမ့်မည်။