kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
အဓိကအားဖြင့် တိုက်တန်အား ရေခဲနှင့် ကျောက်စိုင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး တိုက်တန်၌ ဟိုက်ဒရိုကာဗွန် ရေကန် တည်ရှိသည်။
လေထုထဲတွင် နိုက်ထရိုဂျင် များပြားပြီး ကမ္ဘာမြေကဲ့သို့ပင် လေတိုက်ခြင်း၊ မိုးရွာခြင်း၊ မြစ်ချောင်းများ တည်ရှိသည်။
တိုက်တန်သည် စနေဂြိုဟ်အား တစ်ပတ်လှည့်ပတ်မိရန် ၁၅ ရက် ၂၂ နာရီ ကြာမြင့်သည်။
ကျမ်းကိုး Category:စနေဂြိုဟ်၏ ဂြိုဟ်ရံလများ။
ရေးသူ – မြဝတီမင်းကြီး ဦးစ သီချင်းအမျိုးအစား – ဆောင်းဘွဲ့ပတ်ပျိုး အဆို – ရီရီသန့် အတီး – မန္တလေးဦးအုန်းမောင် ဘုံပျံနေနန်း ပတ်ပျိုးကြီး (ဂီတဝိသောဓနီမူ) ဘုံပျံနေနန်း။
ပြင်ခန်းစံမွေ့။
လျှံငွေ့နှင်းစီစီ။
ခွာပြာညိုလဲ့လန်း။
ငုံမြန်းကြဖူးတန်ချီ။
ရေီဝေဝ၊ တိမ်ခြမြေလွှာ။
မှုံမှုံငွေနှင်း။
လေသွင်းစ ရာသီမှာ။
တောင်တောငယ်တည့်ဘွယ်ရာ။
ဖြူပြာလေ။
မာလာလေ။
ဂန္ဓာကြိုင်သင်း။
ဂမုံးအင်း။
သဇင်ပင်မြင့်မင်းနှင့်လေ။
ညိုစိမ်းဝှန်။
ညာပြွန်ရေကဆင်းလို့လေး။
ဟင်္သာလေသောင်တင်း။
ပိန်ညှင်းနှင့်ဇင်ရော်။
မြစ်မှာလေတခန်း။
ရွှင်လန်းကြ မြူးစံပျော်။
ဘော်ရွေပေါင်းယဉ်မောင်နှင့်မယ်။
ပြာပြာရောင်လင်း။
သောင်ခင်းနုငွေလျှံဝယ်။
ရှုတိုင်းငယ်တည့်လွမ်းဘွယ်။
ခါရွယ်၊ သာနယ်။
ညာဘယ်ရစ်ဝိုင်း။
ပြာရိပ်မှိန်။
ဖလ်ရှိန်ညိုလဲ့မှိုင်းလို့လေ။
ရွာအံ့စွေ။
တိမ်ခြမြေနှယ်ဆိုင်းလို့လေး။
အို-ရှုတိုင်းထွေလှတယ်။
ရွှေသဲဆွတ်လွတ်ဘွယ်။
သွယ်သွယ်ရွေရံဝန်းလို့လို့။
ညွှန်းမပြေလို့။
နေခက်အောင်ကိုသာ။
နတ်ကယ်ဘယ်နယ်။
ဘန်လာရေး။
ရွှေညဉ့်လွှာရုံ။
ခြုံလဲချမ်းဝန့်လေး။
ထွေဝမှိုင်ကာ။
ခွေခွေယိုင်ခါ။
ယွန်းရွှေသဉ္ဇာ။
အုံးမှာဆွေး။
တမ်းယောင်။
ဘယ်ဆောင်ဘယ်မှာ။
ဘုန်းမဲ့ကေသာ။
ဗွေစံရာ။
သော်တာပေါ်လာ ရောင်ယှက်ဖြာကွန့်။
စကြာစုံစုံရွှေ။
သေီဝမျှော်ကာဖြာယှက်ရောင်ဝှန့်။
သာလွန်ပူမြဲပန်းလှမ်းနိုင်။
မှိုင်ရောင်တွေဝ။
တမ်းလို့လွမ်းဘွယ်စေ။
ဘုန်းေဝ။
တဝမ်းနဲ။
အချမ်းသဲ။
မြပုလဲကြာရံလယ်။
ဘုန်းဘုန်းရင်းနေနွယ်။
ကျွန်းကျွန်းသိမ်းမြန်း-ပိုင်။
နိုင်နိုင်ငံစိုး။
ဖြိုးဖြိုးရီဝမြေိုင်။
လန်းလန်းဆယ်ခိုင်ပန်း။
သိန်း-သန်းရောငေ်ဝ။
ထောင်နေဝင်းလျှံ။
နတ်နန်းဆယ်ခိုင်ပန်း။
ရွေဝန်းခညောင်း။
ဘယ်စံလယ် မောင်မယ်မျှော်လို့။
သွေယိမ်းမြန်း။
ငွေနှင်းတဖြန်းဖြန်း။
အဆန်းဆန်း။
လေညှင်းတဖြန်းဖြန်း။
လွမ်းလွမ်းသာမှိုင်။
ဖြေလဲဖြေပါနိုင်။
ဝမြေိုင်ဘွေဆိုင် ခွေယိုင်တွေမှိုင်။
သင်းသင်းကြိုင်ကြိုင်။
ကေခို်င်နွမ်းရည်။
စိမ်းလဲပီပီစိမ်း။
ပြောင်းနွဲ့ခွေယောင်။
စံဆောင်လကျာ်။
နှင်းရောမလ္လာပိန်း။
စံမြဲကြော့လမ်း။
ကြာရံယဉ်လယ်ကသာ။
သွေးနူးရှိန်။
ပူမြဲ-မှန်းမတိမ်း။
ဆူသဲလွမ်းမငြိမ်း။
သန်းယိမ်းလွန်လဲပျော်လို။
မှိုင်းမှိုင်းမြ။
ေဝေဝတဲ့ညိုညို။
ပျော်ဘဲပျော်လဲပျော်လို။
သက်ကယ်ဖိုဖို။
ငိုခင်းပြောင်း။
မြမြမောင်းမောင်း။
ပြာအညိုရွှေ။
တိမ်ခြေငွေနှင်းပေါင်း။
ေဝစီစီ။
လပြေည်လေညှင်း။
လုံနိုင်အောင်သာ။
လောင်းပြန်တော့လှာလေလေ့။
ပြောင်းရိုက်ကယ်ဆော်ကာသာ။
အုံးရွှေသဉ္ဇာ ယွန်းမော်ကြာရံလယ်။
ညှိုးညှိုးငယ်ငယ်။
သေများသေချင်ဘွယ်။
ဘုန်းကြွယ်ကြွယ် ဘန်ဘဲအား။
ေဝယန်လယ်။
စံပယ်မြနှယ်လေ။
ရတစေ။
နေလွန်းညား။
ပူသူများပူရော့မယ်လေလေ့။
မေ့ရက်ကယ်နေနိုင်တယ်။
သဇင်ခယား စကားစမ္ပါယ်။
စမ္ဖီရွှေသွယ်။
ဝတ်မှုံပျံ့လှယ်မွှေး။
လေပြေတသွေးသွေး။
စုံမြိုင်ခြေကျေးက ပန်းသာထွေ။
ဆောင်ယွန်းယိုင်ဘွေ။
လေဝန်းရစ်ခါခွေ။
ရွက်ရော်ကြွေ နွေမူးမူး။
မိန်ရာသီ-ခါမှီလသာခေါင်။
မြလွှာမှောင်တောင်ခိုးမြူး။
ရွှေဖီဖူး။
ပေါ်ရော့မယ်လေလေ့။
ညှိုးငယ်ခွေယိမ်းမြန်း။
ပူပုံပန်းရွှေပင်လယ်။
အိုကြာနှယ်ကွာရေဝး။
မြင်လာပါဘဲဆွေး။
တွေးကြံနိုင်အောင်။
ရီမှိုင်းမြောက်တောင်။
ညှင်းသာလေဆောင်။
ဖလ်ရောင်မလန်း။
အာကာယံ။
တောင်တော။
သာလေနွေဘွဲ့ဆန်း။
ငှက်သံညံစီစီ။
ပင်ညီဝေ။
ရွှေဖီခိုင်ညှာလန်း။
မြမြမြန်းမြန်း။
ငုံပြေပြေ။
မြိုင်လုံးလွန်းဘွယ်ထွေ။
ညှာခြေဝင်းလှလှ။
တောင်တောငယ်တခို။
ရှုတိုင်းငယ်စို။
ညိုစိမ်းမြမြ။
ဝါရွှေငယ်ဆန်း။
ပင်နန်းငယ်သာထွေ။
ရော်ရွက်ကယ်ကြွေ။
နွေသွင်းစစ။
ရွှေလရောင်ညီ။
ဘရဂုဏ္ဏီနှင့်။
ယှဉ်မှီထွန်းလှာ။
ပြန်တော့မယ်။
စုံသာမြိုင်လယ်။
လွမ်းဘွဲ့တခန်း။
ယဉ်ပေုံဝ။
ထွေဆန်းလှလေ။
ရော်မြန်းရွက်ကြင်။
ညိုလွင်လဲ့မောင်းပြေပြေ။
သာသာလေညှင်းဆော်လှုံ့။
မြူးလာယှက်သန်း။
ကျံကျံရွှေငုံပန်းမှုံနံ့ကြိုင်လန်းလန်း။
ဖလ်နန်းစကြာလဲ့မှိန်။
တိမ်ကတင့်ရဲ။
ဆင်လို့အနဲနဲ။
ကွဲကြေကြွေ ဆွေးလှုလှုဘွယ်။
တပင်ပျံလယ်။
မြေယံဝယ်။
ရွှေရင်ဘောင်လယ်။
ဖိုမမောင်မယ်။
ကျူးတယ်ခေါ်သံသားနှင့်လေ။
ကိုယ်လုံးမြစေ။
သိုက်ရွှေညံ့နန်းလယ်မှာ။
ပန်းလွှာရည်ရေး။
နီလာသွေး။
မြူးပျော်ကာကြွေးဘော်ညီဝေး။
လှမ်းခြေယူနှေး။
ပူဝန်လေး။
ကျေးငှက်ကယ်။
ညာဘယ်တောင်နှင့်။
တောတောတောငယ်မှာ။
လွမ်းရန်သွယ်သွယ်။
ဆင့်အောင်ရင့်ရူ။
ကူးလို့တခန်း။
မြူးကြအဆန်းဆန်း။
စုံသာမြိုင်နန်း။
ဝေလဲ့စီစီ။
မင်းလွင်ကချီ။
နွေရာသီကြိုင်လှိုင်လန်း။
ညှင်းလေကဖြန်း။
ရွှေလျှံငုံမြန်း။
ကြွေလုညှာခိုင်။
ပန်းမှုံနံ့လှိုင်တယ်လေ။
ဘုန်းပင်တိုင်ငယ်။
မြင်စမ်းပါလှဲ့အုံး။
ဘုန်းပင်တိုင်ငယ်မြင်စမ်းပါလှဲ့။
အုံးညံညံ။
လွမ်းရန်မြိုင်နန်းလုံး။
ညိုမြလွှာရောင်။
ရီမှိုင်းဝေဆာမှောင်။
တောတောင်ငယ်သာခန်း။
ပျော်ဘွယ်ထွေပါလှတယ်။
ပြာခြေဝါရွှေလျှံမောင်း။
ညာကြေသာလပြေန်ညောင်း။
ရွာလှုဟန်လို။
နေနန်းတိမ်ခိုခို။
(သဖြန်)။
ဘာပြုမဲ့မာန်ညို။
မိုဃ်းညိုတိမ်ကြီးငယ်။
ဆီးလို့လေ။
ရွှေဖီညှာညွတ်ကယ် ပန်းဝတ်ကသင်း။
မြလျှံညိုလဲ့။
ဆိုင်းလို့လေ။
မြိုင်ရဂုံ။
မှုံမှုံသန်ကြွင်းငယ်။
လွမ်းလေကညှင်း။
ပြင်ပလင့်ခ်များ ဘုံပျံနေနန်း MP3 ကိုးကား Category: သီချင်းကြီး။
ရေးသူ – မြဝတီမင်းကြီး ဦးစ သီချင်းအမျိုးအစား – အီနောင်ဇာတ်ထွက် ယိုးဒယား အဆို – ဝင်းဦး အတီး – အော်ဂင် တင်ဝင်းလှိုင်၊ စန္ဒရား အေဝမ်းခင်မောင် စက်လဲပျော်ပါနိုင် အီနောင်ဇာတ်ထွက်ယိုးဒယား (မြဝတီမင်းကြီး) စက်လဲပျော်ပါနိုင်၊ နန်းပင်တိုင်ကြော့၊ ကြာရံလယ်၊ ယဉ်ရွေလုံ့၊ ရွှေကေသီ၊ စုံညီပျော်ပါး၊ ရွေဝန်းလျား။
မြယွန်းသန်းယံကျော်၊ နန်းဗဟိုရ်ဆော်လဲ၊ ပျော်ပဲသား။
ဘယ်ဆီမှာ၊ ဘယ်ဘုန်းအား၊ ပြောတော်ငြား၊ ရှာလိမ့်မယ်၊ သူ့တိုင်းကြော့ ကာလံဝယ်၊ လွှမ်းတာကြွယ်လို့၊ ပူနယ်ပွား။
ဘယ်ဆီမှာ ဘယ်ဘုန်းအား၊ ပျော်တော်ငြား ရှာလိမ့်မယ်၊ သူ့တိုင်းကြော့ကာလံဝယ်၊ လွှမ်းတာကြွယ်လို့၊ ပူနယ်ပွား။
ပြင်ပလင့်ခ်များ စက်လဲပျော်ပါနိုင် MP3 ကိုးကား Category: သီချင်းကြီး။
ရေးသူ – မြဝတီမင်းကြီး ဦးစ အဆို – ရီရီသန့် အတီး – ဦးရည်နွယ် သီချင်းအမျိုးအစား – ဘုန်းတော်ဘွဲ့ သန်းကောင်သီချင်းခံ ထောင်ရောင်နေကသာ ဘုန်းတော်ဘွဲ့ သန်းကောင်သီချင်းခံ (ရွှေဘိုမင်းလက်ထက် မြဝတီဝန်ကြီး) (ထောင်ရောင်နေကသာ ရွှေဘုန်းဝင်း။
ညွှတ်ခလာ ရာမင်းမင်း)၂။
ဘွေသီဟာမြင့်မှာ ဖြာညီးလင်း၊ ဖြန့်ရှစ်ဆိုင် ကာထီးစင်း)၂။
(ဇေယျာသံကျူး၊ညှင်းလို့လို့ မြွက်သာကြည်)၂။
(ကျွန်းလေးမည်ငယ်ကို၊စိုးသည့်ဥက္ကဋ္ဌ်)၂။
ကောင်းညွန့်ငယ်နေဇာ၊ရှစ်ဗြဟ္မာ၊လကျာ်သင်္ခ၊မြတ်သည်သာနှင့်လေး။
ကောင်းညွန့်ငယ်နေဇာ၊ရှစ်ဗြဟ္မာ၊လကျာ်ရှစ်ဗြဟ္မာ၊(လကျာ်သင်္ခ၊ လကျာ်သင်္ခ)၂။
မြတ်သည်သာနှင့်လေး။
ရေဖျန်းစံ၊ ရွေညီလာ၊ဖူးပွင့်စုံစွာ၊ ဆယ်ဖြာတည့်လန်းလန်း၊ပြည်ပြည်ထောင် တိုင်းခန်းက၊ ရှိပန်းဆင်လာ၊ရွှေမြေ အောင်ချာ၊ သည်သာဘုန်းပွင့်စီ၊ အမရရွှေဘုံပြည်၊ အနန်းနန်းက၊ သိန်းသန်းရောင်ခြည်၊ မှောင်မလည်၊ စံတည်စံကျွန်း၊ တထိန်ထိန်၊ ဖလ်ရှိန်စိန်ရောင်၊ ဝန်းလို့လို့၊ ထွန်းလျှံဖြာညီးပင်။
ဘယ်ရာဝင်မှသာ၊ ပုံပြင်တူနှုန်းနန်း၊ ဘုန်းကြိုင်လှိုင်လန်း၊ ဒီပါအောင်ခန်း၊ သိမ်းမြန်းစိုးယူ၊ ရှင်လူတည့်ငြိမ်းအေး၊ ကြေညာသင်းပျံ့မွှေး၊ သာနွှေးလွယ်ကာ၊ မျက်မြွာရွှန်းတင့်၊ မြတ်ရိန္ဒမာ၊ စကြာနှင့်သာ၊ အာကာပျံနင်း၊ ဆင်မင်းစိုးရ၊ လွှမ်းမိုးလွှမ်းမိုး၊ တေဇာတေဇာ၊ ခွန်သွင်းထံရင်း၊ ပုံလှာစုံစွာ၊ သိင်္ဂါရွှေသား၊ သိကြားဆက်သ၊ ရံရွေသော်တာ၊ ခြယ်လှယ်စီကာ၊ စံဆောင်ဘုံမှာ၊ သူဇာတည့်ပုံနှုန်းထား၊ ပုံနှုန်းထား၊ ယဉ်မူရာသား၊ များအများလှိုင်၊ ဘယ်တူပါနိူင်၊ သွန်းမြိုင်၊ ရွာပြိုင် ဆော်နှိုး၊ ဘုန်းသီတာမိုး၊ ကန်ဆည်လျှံဖြိုး၊ သီးမျိုးစုံစွာ၊ မာလာတည့် သောင်းသောင်း၊ ခြွေရံများနှင့်ရုံးပေါင်း ရုံးပေါင်း၊ ခက်ဖြာညွန့်ရှင်၊ စုံစုံလင်လင်စည်ပင်ပွားလို့၊ နတ်လူသာကြည်၊ စုရည်ဆက်ကာပန်း၊ ကျိပ်မာရင့်မုံ၊ ရွှေဖဝါးစက်တော်စုံငယ်ကိုလေး၊ ရွှေဘုံသာခန်း၊ စိန်ကြောင်လေ မှန်နန်းမှာ။
ပြင်ပလင့်ခ်များ ထောင်ရောင်နေကသာ MP3 ကိုးကား Category: သီချင်းကြီး။
ဒါကာမြို့သည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၏ မြို့တော် ဖြစ်ပြီး ဒါကာပြည်နယ်၏ မြို့တော်လည်း ဖြစ်သည်။
ဒါကာ သည် မက်ဂါမြို့တော် အဆင့်ရှိသော မြို့တော်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အာရှတောင်ပိုင်း၏ အရေးပါသော မြို့တစ်မြို့လည်း ဖြစ်သည်။
ဒါကာမြို့တော်နှင့် ၎င်း၏ မက်ထရိုပိုလစ်တန် ဒေသတို့သည် ဘူရိဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် လူဦးရေ ၁၆ သန်းမျှ ရှိပြီး ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးမြို့အဖြစ် တည်ရှိသည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိမြို့ကြီးများတွင် နဝမမြောက် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး လူဦးရေ အသိပ်သည်းဆုံးမြို့များတွင် အဆင့် ၂၈ ရှိသည်။
ဒါကာမြို့ကို ဗလီများ၏မြို့တော် ဟုလည်း ခေါ်ဝေါ်လေ့ ရှိကြသည်။
မြို့တော်၏ လမ်းများပေါ်တွင် ဆိုက်ကားစီးရေ ၄ သိန်းမျှ နေ့စဉ်သွားလာနေသဖြင့် ကမ္ဘာ့ဆိုက်ကားမြို့တော် ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။
thumb|ကွန်ဂိုမြစ်နောက်ခံဖြင့် မြင်ရသော ကင်ရှာဆာမြို့ ကင်ရှာဆာမြို့ () သည် ကွန်ဂိုဒီမိုကရက်တစ်သမ္မတနိုင်ငံ၏ မြို့တော်နှင့် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်ပြီး ကွန်ဂိုမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
ယခင်က ငါးဖမ်းရွာကလေး တစ်ရွာသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ကင်ရှာဆာမြို့သည် မြို့ပြဧရိယာ တစ်ခု အဖြစ် တည်ရှိပြီး နေထိုင်သူပေါင်း ၁၀သန်းခန့် ရှိသည်။
အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံဖြစ်သော ကွန်ဂိုသမ္မတနိုင်ငံ၏ မြို့တော် ဘရာဇာဗီးလ်မြို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တည်ရှိပြီး ကျယ်ဝန်းသော ကွန်ဂိုမြစ်ကို ဖြတ်၍ လှမ်းမြင်ရသော အနေအထားတွင် ရှိသည်။
မြို့တော်၏ အုပ်ချုပ်ရေး ဒေသမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသဖြင့် မြို့တော်မြေနေရာ၏ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်မှာ ကျေးလက် အနေအထားဖြင့် တည်ရှိသည်။
မြို့ပြဒေသမှာ ခရိုင်၏ အနောက်ဘက် အစွန်ဆုံး အစိတ်အပိုင်း သေးသေးကလေး တွင်သာ ရှိသည်။
လေးဂို့စ်မြို့သည် နိုင်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံ ရှိ ပင်လယ်ဆိပ်ကမ်းမြို့ တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး နိုင်ဂျီးရီးယားရှိ လူဦးရေ အများဆုံးမြို့လည်း ဖြစ်သည်။
လူဦးရေ ၁၆ သန်းကျော် ရှိသဖြင့် အာဖရိကတွင် လူဦးရေ အများဆုံးမြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပြီး အာဖရိကရှိ ဒုတိယမြောက် အလျင်မြန်ဆုံး (ကမ္ဘာပေါ်တွင် သတ္တမမြောက် အလျင်မြန်ဆုံး) ကြီးထွားလာသော မြို့ တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
လာဂို့စ်မြို့သည် ယခင်က ယောရူဘာလူမျိုးစု တစ်စုဖြစ်သော အာဝိုရီတို့ ခြေချနေထိုင်ခဲ့သော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အိုလိုဖင်၏ ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် အာဝိုရီတို့သည် အစ်ဒို အမည်ရှိသော ကျွန်းတစ်ကျွန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ပိုမိုကြီးမားသော လာဂို့စ်ကျွန်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ကြသည်။
thumb|နိုကီယာအိမ်၊ ၁၉၉၅ နှင့် ၁၉၉၇ တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး၊ အလုပ်သမားပေါင်း ၁၀၀၀ ကျော်ရှိသည့်နေရာဖြစ်သည်။
ဖင်လန်နိုင်ငံ ကိန်းလန်နီယယ်မီ၊ အက်စ်ပိုးမြို့တွင် တည်ရှိသည်။
နိုကီယာသည် ၁၄ နှစ်ခန့် ကမ္ဘာ့ ဖုန်းထုတ်လုပ် ရောင်းချမှုအများဆုံးအဖြစ် ဗိုလ်စွဲခဲ့သည့် ကုမ္ပဏီဖြစ်ပြီး၊ ဖင်လန်နိုင်ငံ၏ အဓိက ဝင်ငွေစီးပွားရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သည်။
အထူးဖုန်း အမျိုးအစားတွင် ပြိုင်ဘက် ကုမ္ပဏီများနှင့် အရောင်းဈေးကွက်တွင် ခက်ခက်ခဲခဲ တိုက်ပွဲဝင်နေရဆဲဖြစ်သည်။
ရိုက်တာ သတင်းဌာန မှ မဲကောက်ယူချက်အရ စမ်းဆောင်း မှ ဇန်နဝါရီ လမှ မတ်လအတွင်း ဖုန်းပေါင်း ၈၈ သန်းရောင်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ နိုကီယာမှ ၈၃ သန်းသာ ရောင်းနိုင်မည်ဟု ကောက်နှုတ်ချခဲ့သည်။
၁၁ ရက် ဖေဘဝါရီ ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် နိုကီယာမှ မိုက္ကရိုဆော့ဖ် နှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ကိုင်ရန် ကြေညာခဲ့သည်။
ထုတ်လုပ်မည့် အထူးဖုန်းများတွင် မိုက္ကရိုဆော့ဖ် ဝင်းဒိုးဖုန်း အပျော့ထည်များကို အသုံးပြုထည့်သွင်းသွားမည်ဟုဆိုသည်။
၂၆ အောက်တိုဘာ ၂၀၁၁တွင် နိုကီယာမှ ပထမဦးဆုံး ဝင်းဒိုးဖုန်း လက်ကိုင်ဖုန်းများကို ဈေးကွက်တင်ခဲ့သည်၊ ဝင်းဒိုးဖုန်း ၇.၅ အသုံးပြုသည့် နိုကီယာ လူမီယာ ၇၁၀ နှင့် လူမီယာ ၈၀၀ တို့ဖြစ်သည်။
ဆမ်ဆောင်း အီလက်ထရွန်းနစ် ကုမ္ပဏီ (Samsung Electronics Co., Ltd.) သည် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ အခြေစိုက် အီလက်ထရွန်းနစ်ပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဆမ်ဆောင်း အုပ်စု၏ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၂၀၁၂ ခုနှစ်အတွက် ဆမ်ဆောင်းအုပ်စု၏ ဝင်ငွေ ၇၀% ခန့်ကို ရှာဖွေပေးနိုင်ခဲ့သော ကုမ္ပဏီတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။
၂၀၀၉ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာ့ဝင်ငွေအများဆုံး သတင်းအချက်အလက်နှင့် နည်းပညာကုမ္ပဏီ အဖြစ်ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ဆမ်ဆောင်း အီလက်ထရွန်းနစ် ကုမ္ပဏီအနေဖြင့် နိုင်ငံပေါင်း ၈၀ ကျော်တွင် လုပ်ငန်းများ ဖြန့်ကျက်ထားကာ ဝန်ထမ်းပေါင်း ၃၇၀,၀၀၀ ကျော်ဖြင့် လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်နေသည်။
အက်ပဲ၊ ဆိုနီ၊ HTC နှင့် နိုကီယာ အစရှိသော ကုမ္ပဏီများအတွက် အီလက်ထရွန်းနစ် ဆက်စပ်ပစ္စည်းများ၊ လီသီယမ်-အိုင်ရွန် (lithium-ion) ဘက်ထရီများ၊ တစ်ပိုင်းလျှပ်ကူးပစ္စည်းများ၊ flash memory နှင့် ဟတ်ဒစ်စ် ဒရိုက်ဗ်များ) ကို အဓိက ထုတ်လုပ်ပေးနေသော ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်သည်။
များမကြာမီနှစ်များတွင် ကုမ္ပဏီအနေဖြင့် လူသုံးအီလက်ထရွန်းနစ်ပစ္စည်းဈေးကွက်သို့ ဝင်ရောက်လာကာ ဆမ်ဆောင်း ဂလက်ဆီ အမျိုးအစားဖုန်းများဖြင့် နာမည်ရလာပြီး ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းနှင့် စမတ်ဖုန်းထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
Samsung overtakes Apple as world's most profitable mobile phone maker | Technology. theguardian.com. Retrieved on 2013-12-08. ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ တရားဝင် ဝက်ဘ်ဆိုဒ် ဆမ်ဆောင်း အီလက်ထရွန်းနစ် ကုမ္ပဏီ၏ ဘလော့ခ် ကဏ္ဍ:နည်းပညာ ကုမ္ပဏီများ ကဏ္ဍ:တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ နည်းပညာ ကုမ္ပဏီများ ကဏ္ဍ:တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ မိုလ်ဘိုင်းဖုန်း ကုမ္ပဏီများ။
နီဗရက်စက ပြည်နယ် (Nebraska) သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အနောက်မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
နီဗရက်စကဟူသော အမည်သည် "ရေတိမ်မြစ်" ဟု အနက်ရသော အင်ဒီးယန်းစကား နီဗရက်သက မှ ဆင်းသက်လာသည်။
ထိုပြည်နယ်တွင်းရှိ ပလက်မြစ်ကို နီဗရက်သကဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။
ပြည်နယ်၏ စိုပြေသာယာမှုအတွက် မြေဩဇာကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ငရန်အတွက် သစ်ပင်များကို ရှေးပဝေသဏီအခါကပင် စိုက်ပျိုးလာခဲ့ကြသဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် "သစ်ပင်များနေ့"ကို ဤပြည်နယ်၌ ရှေးဦးစွာ ကျင်းပခဲ့သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ နီဗရက်စကပြည်နယ်ကို တစ်ခါတစ်ရံ "သစ်ပင်စိုက်ပျိုးသူတို့၏ ပြည်နယ်" ဟုလည်း ခေါ်ကြလေသည်။
ပြည်နယ်အကျယ်အဝန်းမှာ စတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၇၇,၃၅၄ မိုင်မျှရှိသည်။
နီဗရက်စကပြည်နယ်၏ အရှေ့ဘက်တွင် မစ်ဆိုရီပြည်နယ်နှင့် အိုင်အိုဝါပြည်နယ်၊ အနောက်ဘက်တွင် ကော်လိုရာဒိုပြည်နယ်နှင့် ဝိုင်အိုးမင်းပြည်နယ်တို့ အသီးသီးတည်ရှိ၏။
တောင်ဘက်တွင်ကား ကန်းဆပ်ပြည်နယ်တည်ရှိ၍ မြောက်ဘက်တွင်မူ တောင်ဒါကိုတာပြည်နယ် တည်ရှိလေသည်။
လင်ကွန်းမြို့သည် နီဗရက်စကပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်၍ လူဦးရေထူထပ်သည်။
ထိုမြို့၏ အဓိကလုပ်ငန်းမှာ ထောပတ်လုပ်ငန်းဖြစ်သည်။
အမဲသားငါးလုပ်ငန်း၏ ဗဟိုဌာနဖြစ်သည်။
နီဗရက်စက ပြည်နယ်သည် မိဇူးရီမြစ်၏အနောက်ဘက်တွင်တည်ရှိ၍ ယင်း၏ မြစ်လက်တက်တစ်ခုဖြစ်သော ပလက်မြစ်သည် ပြည်နယ်ကို အရှေ့မှအနောက်သို့ ဖြတ်သန်းလျက် စီးဆင်းသည်။
ယင်းပြည်နယ်တွင် မြက်ခင်းလွင်ပြင်နှင့် သဲမြေပြင်များရှိသည်။
ပြည်နယ်၏ အနောက်ပိုင်းရှိ ရော့ကီးတောင်တစ်လျှောက်တွင်မူကား ကုန်းပြင်မြင့်များရှိသည်။
ရာသီဥတုမှာ နွေရာသီတွင် ပူလွန်း၍ ဆောင်းရာသီတွင် အေးလွန်းသည်။
သို့သော်ခြောက်သွေ့သော လေကြောင့် နီရက်စကပြည်နယ်သည် ကျန်းမာရေးအတွက် အသင့်ဆုံးပြည်နယ်ဖြစ်လေသည်။
နှစ်စဉ်ပျမ်းမျှမိုးရေချိန် ၂၆ လက်မရွာသွန်းသည်။
အထူးသဖြင့် ကြီးကျယ်လှသော ရေသွင်းစီမံကိန်းကြီးများကြောင့် လယ်ယာစိုက်ပျိုးခြင်းသည် ပြည်နယ်၏ အဓိကလုပ်ငန်းကြီးဖြစ်လေသည်။
ပြောင်းမှာ အဓိကကောက်သီးနှံဖြစ်၍ ဂျုံ၊ မြင်းစားဂျုံ၊ အာလူးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များပြင် သစ်သော့သီး၊ စပျစ်သီးစသည့်သစ်သီးများလည်းထွက်သည်။
နီဗရက်စကပြည်နယ်၏ အရှေ့ပိုင်းဒေသ၌ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းသည် ဖွံ့ဖြိုးသော်လည်း၊ အနောက်ပိုင်းဒေသ၌မူ ရော့ကီးတောင်ခြေအထိလွင်ပြင်ကြီးဖြစ်၍ နွား၊ သိုးနှင့် ဝက်များကို အကြီးအကျယ်မွေးမြူကြသည်။
အမဲသားလုပ်ငန်းနှင့် နို့ထွက်ပစ္စည်းလုပ်ငန်းများကိုလည်း လုပ်ကိုင်ကြသည်။
နီဗရက်စကပြည်နယ်သည် စိုက်ပျိုးရေးပြည်နယ်အဖြစ်များစွာအရေးပါသည့်အလျောက် မှန်မှန်တိုးတက်လျက်ရှိသော စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်းတို့သည် မထင်ပေါ်ချေ။
ပြည်နယ်အတွင်းရှိ စက်ရုံပေါင်း ၁၁၅၀ ကျော်မှ စားကုန်ပစ္စည်များ၊ စက်ကိရိယာများ၊ သံမဏိထည်များ၊ အိမ်ထောင်ပရိဘောဂများ၊ အထည်အလိပ်များနှင့် မြေထည်များ စသည်တို့ထွက်လေသည်။
နီဗရက်စကပြည်နယ်သည် ဓာတ်သတ္တုများ မကြွယ်ဝလှသော်လည်း ၁၉၃၉ ခုနှစ်တွင် ရေနံကို စတင်တွေ့ရှိခဲ့သည်မှစ၍ ရေနံနှင့် သဘာဝဓာတ်ငွေ့လုပ်ငန်းမှာ လျင်မြန်စွာတိုးတက်လျက်ရှိလေသည်။
ထို့ပြင် နီဗရက်စကပြည်နယ်တွင် ရှေးပဝေသဏီကာလကရှိခဲ့သည် သစ်ပင်များနှင့် သတ္တဝါကြီးများ၏ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းများကို မြေအောက်မှအများအပြားပင် တူးဖော်ရရှိသည့်အတွက် သမိုင်းမပေါ်မှခေတ်အကြောင်းကို လေ့လာရေးနှင့် စပ်လျဉ်း၍ အထူးထင်ရှားလာခဲ့လေသည်။
နီဗရက်စကပြည်နယ်တွင် ၇ နှစ်နှင့် ၁၆ နှစ်အကြား ကလေးသူငယ်တိုင်းစာသင်ကျောင်းများတွင် မသင်မနေရသင်ကြားရ၏။
အထက်တန်းကျောင်းအထိ အခမဲ့သင်ကြားနိုင်၏။
ပြည်နယ်အတွင်းရှိ ထင်ရှားသောတက္ကသိုလ်များမှာ နီဗရက်တက္ကသိုလ်၊ ကရေးတန်တက္ကသိုလ်၊ ဟေးစတင်းကောလိပ်၊ နီဗရက်စကဝက်စလီယန်တက္ကသိုလ်၊ မျူနီစီပယ်တက္ကသိုလ်နှင့် နီဗရက်စကနိုင်ငံတော် ဆရာအတတ်သင်ကောလိပ်တို့ဖြစ်လေသည်။
ယခုနီဗရက်စကပြည်နယ်တည်ရှိရာ နယ်ပယ်ဒေသသို့ ၁၅၁၄ ခုနှစ်တွင် စပိန်ဗိုလ်ချုပ် ဖရန်ဆစ္စကို ကိုရိုနာသိုနှင့် ယင်း၏နောက်လိုက်နောက်ပါ စပိန်လူမျိုးစစ်သည်တော်တစ်စုသည် မက္ကဆီကိုမှ ပထမဆုံးအကြိမ်ရောက်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် စပိန်လူမျိုးများ မကြာခဏရောက်လာလေသည်။
ထို့ပြင် ပြင်သစ်လူမျိုး သားကောင်ဖမ်းသမားများနှင့် သားမွေးကုန်သည်များလည်း နီဗရက်စက နယ်ပယ်ဒေသများသို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
ပြင်သစ်တို့သည် နီဗရက်စကနယ်အပါအဝင်ဒေသကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိုင်ရာပိုင်ကြောင်းပြောဆိုခဲ့ကြသော်လည်း အမြဲတမ်းအခြေစိုက် နေထိုင်ခြင်းကား မပြုလခဲ့ချေ။
ယင်းသို့ဖြင့် နီဗရက်စကနယ်သည် ပြင်သစ်တို့ လက်အောက် ရောက်ချည်တစ်ခါ၊ စပိန်လက်အောက်ရောက်ချည်တစ်လှည့် ဖြစ်ခဲ့ရပြီးနောက် ၁၈၀၃ ခုနှစ်၌ လူဝီစီယားနားပြည်နယ်ကြီးကို အမေရိကန်တို့က ပြင်သစ်တို့ထံမှ ဝယ်ယူလိုက်ရာတွင် နီဗရက်စကသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုပိုင် နယ်မြေဖြစ်လာခဲ့သည်။
၁၈၃၄ ခုနှစ်တွင် နီဗရက်စကကို အင်ဒီးယန်းများ၏ သီးသန့်နယ်တစ်ခုအဖြစ်ပိုင်းခြားသတ်မှတ်ပေး၍ လူဖြူများ ဝင်ရောက်နေထိုင်ခြင်းကို တားမြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်သို့ ရွှေအရှာသွားသူများ ယင်းနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာရင်ဝင်ရောက်အခြေစိုက်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။
ထိုနောက် ၁၈၅၄ ခုတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကွန်ဂရက်လွှတ်တော်မှ ကန်းဆပ်နီဗရက်စက အက်ဥပဒေတရပ် ထုတ်ပြန်ခဲ့၍ ထိုဥပဒေအရ နီဗရက်စကနယ်သည် လူဖြူများ ဝင်ရောက်အခြေစိုက်နေထိုင်နိုင်သော နယ်ပယ်ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။
ထိုအခါမှစ၍ နယ်ပယ်အတွင်း ကျေးကျွန်စံနစ်ကို လက်ခံလိုသူများနှင့် လက်မခံလိုသူများ၏ နိုင်ငံရေးပဋိပက္ခမှုပေါ်ပေါက်ခဲ့လေသည်။
ပြည်တွင်းစစ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ၂ နှစ်ခန့်အကြာ ၁၈၆၇ ခုတွင် နီဗရက်စကနယ်ပယ်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ၃၇ ခုမြောက် ပြည်နယ်တစ်နယ်ဖြစ်လာလေသည်။
ယခင်က အိုမဟောကို မြို့တော်အဖြစ်ထားရှိခဲ့ရာမှ လင်ကွန်မြို့ကို မြို့တော်အဖြစ် ပြောင်းရွှေ့သတ်မှတ်လိုက်သည်။
ထို့ပြင် ပြည်နယ်ကို ဖြတ်လျက် ယူနီယန်ပစိဖတ်မီးရထားလမ်းမကြီး ဖောက်လုပ်လိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင်ကား နီဗရက်စကပြည်နယ်၏ လူဦးရေသည် လျင်မြန်စွာတိုးတက်လာခဲ့သည်။
ပထမကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်း၌ နီဗရက်စကပြည်နယ်သည် ပြည်ထောင်စုကြီးနှင့် မဟာမိတ်တို့အား လူအင်အားသာမက စားကုန်သောက်ကုန်ပစ္စည်းများကိုလည်း အမြောက်အမြားကူညီဖြည့်တင်းပေနို်င်ခဲ့သည်။
စစ်ပြီးခေတ်နောက်ပိုင်း၌ နီဗရက်စကပြည်နယ်သည် များစွာကြီးပွားတိုးတက်လာခဲ့သည်။
လင်ကွန်းမြို့တော်တွင် အမေရိကန်ဗိသုကာပညာရပ်၏ လက်ရာအမြောက်ဆုံးဖြစ်သော "စတိတ်ကတ်ပီတော" အဆောက်အအုံကြီးကို ဒေါ်လာတစ်ကုဋေအကုန်ခံလျက် ဆောက်လုပ်ခဲ့၏။
ယင်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနိုင်ငံတွင် အထင်ရှားဆုံးသော အဆောက်အအုံကြီး ၁၀ အနက် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်လေသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်း၌ နီဗရက်စကပြည်နယ်တွင် စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်း အကြီးအကျယ်ထွန်းကားလာခဲ့၏။
အိုမဟောတွင် လေယာဉ်ပျံများထုတ်လုပ်သောစက်ရုံကြီးတစ်ခု တည်ဆောက်ခဲ့၍၊ အခြားမြို့ကြီးများတွင်လည်း စစ်သုံးပစ္စည်းစက်ရုံများ တည်ဆောက်ခဲ့လေသည်။
၁၉၅၀ ပြည့်လောက်မှအစပြု၍ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမှ တာဆီးရေး စီမံကိန်းများကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ရာ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းသည် ဆထက်ထမ်းပိုးတိုး၍ ထွန်းကားလာခဲ့လေသည်။
စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်းများလည်းဆက်လက်တိုးတက်ထွန်းကားခဲ့၏။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊အတွဲ(၆) ကိုးကား Category:အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ပြည်နယ်များ။
ခိျ်လိဘ့်ါထျဇဃ္ီျနဖါဘဖမိ်ဘညါ့်ထိ = ထောက်ကြံ့စကား ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ မြို့များ Category:ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး။
မှော်ဘီ မြို့နယ် မှော်ဘီခရိုင်။
တိုက်ကြီးမြို့ တိုက်ကြီးရွာ၊ ကွမ်းခြံကုန်း တိုက်ကြီးရွာ၊ ကြံတော၊ ကြံခင်းမြို့နယ်။
ဥက္ကံမြို့ ဥက္ကံရွာ၊ လှိုင်သာယာမြို့နယ် ဥက္ကံရွာမ၊ တိုက်ကြီးမြို့နယ် ဥက္ကံရွာ၊ သင်္ဃန်းကြီး၊ လပွတ္တာမြို့နယ် ဥက္ကံရွာ၊ သနပ်ဖက်၊ လပွတ္တာမြို့နယ် ဥက္ကံရွာ၊ မောင်ငယ်၊ လပွတ္တာမြို့နယ် ဥက္ကံရွာ၊ ယိုးဆနွင်း၊ မြေပုံမြို့နယ်။
အဖျောက်မြို့ အဖျောက်ရွာ၊ ကော့မှူးမြို့နယ်။
ထန်းတပင်မြို့(ရန်ကုန်တိုင်း) ထန်းတပင်မြို့(တောင်ငူခရိုင်) ထန်းတပင်ရွာ၊ ကော့မှူးမြို့နယ် ထန်းတပင်ရွာ၊ စက်ဆန်း၊ ဘိုကလေးမြို့နယ် ထန်းတပင်ရွာ၊ မြစ်ဝ၊ ဇလွန်မြို့နယ် ထန်းတပင်ရွာ၊ ပေါက်တူး၊ ဂွမြို့နယ် ထန်းတပင်ရွာ၊ ကျုံတဒွန်း၊ သာပေါင်းမြို့နယ် ထန်းတပင်ရွာ၊ ထန်းတပင်၊ သာပေါင်းမြို့နယ် ထန်းတပင်စုရွာ၊ တွံတေးမြို့နယ်။
ပုဇွန်တောင်မြို့နယ် ပုဇွန်တောင်ချောင်း ပုဇွန်တောင်ဈေး ပုဇွန်တောင်ရွာ၊ ဆင်မသေ (တလုတ္ထော်)၊ ဟင်္သာတမြို့နယ် ပုဇွန်တောင်ရွာ၊ သပြုပင် (ဘလိန်း/အိုင်ကြီး)၊ ဟင်္သာတမြို့နယ် ပုဇွန်တောင်ကုန်းရွာ၊ မကျီးကုန်း၊ အင်္ဂပူမြို့နယ်။
ဒဂုံမြို့သစ်အရှေ့ပိုင်းသည် ရန်ကုန်မြို့၏ အရှေ့ဘက်အကျဆုံးအပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
ဒဂုံမြို့သစ်အရှေ့ပိုင်း၏ မြောက်ဘက်တွင် လှည်းကူးမြို့နယ်၊ အနောက်ဘက်တွင် ဒဂုံမြို့သစ်မြောက်ပိုင်း၊ တောင်နှင့်အနောက်ဘက်တွင် ဒဂုံမြို့သစ်တောင်ပိုင်းတို့ တည်ရှိသည်။
ဒဂုံမြို့သစ်အရှေ့ပိုင်းကို ရပ်ကွက်ပေါင်း (၅၄)ခုနှင့် ကျေးရွာစု (၃)စုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။
ဤမြို့နယ်သည် (၁၉၈၉)ခုနှစ်တွင် တပ်မတော်အစိုးရ တည်ထောင်ခဲ့သော မြို့သစ်များထဲတွင် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သည်။
ဤမြို့နယ်၏ နေရာအများစုမှာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုမရှိသေးဘဲ စည်ပင်သာယာနှင့်သက်ဆိုင်သော အခြေခံဝန်ဆောင်မှုများ လစ်ဟင်းနေသေးသည်။
အစိုးရ မူလတန်းကျောင်း (၁၉) ကျောင်း၊ အလယ်တန်းကျောင်း (၄) ကျောင်း၊ အထက်တန်းကျောင်း (၂) ကျောင်းရှိသည်။
ငမိုးရိပ်ချောင်းနှင့် ပုဇွန်တောင်ချောင်းတို့သည် ဤမြို့နယ်ကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားသည်။
ဤမြို့နယ်ရှိ တို့ကျောင်းကလေး ဘူတာရုံတွင် ရန်ကုန်မြို့ပတ်ရထားနှင့် မြန်မာ့ မီးရထား၏ ရန်ကုန်-ပဲခူးမီးရထားတို့ ရပ်နားလေ့ရှိသည်။
ဒဂုံဆိပ်ကမ်းမြို့နယ်သည် ရန်ကုန်မြို့၏ အရှေ့အလယ်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
ဒဂုံဆိပ်ကမ်းမြို့နယ်ကို (၁၉၉၀)နှစ်ပိုင်းတွင် ပြောင်းရွှေခဲ့သည်။
(၂၀ဝ၀)ခုနှစ်တွင် အစိုးရ မူလတန်းကျောင်း (၁၀) ကျောင်း၊ အလယ်တန်းကျောင်း (၂) ကျောင်း၊ အထက်တန်းကျောင်း (၁) ကျောင်းရှိသည်။
မြို့နယ်နေလူထုပေါင်း တစ်သောင်းခန့်မှ (၂၀၁၀)ခုနှစ်တွင် တစ်သိန်းဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဒဂုံဆိပ်ကမ်းမြို့နယ်တွင် စက်မှုဇုန်တစ်ခုလည်းတည်ရှိ‌‌သည်။
ပြည်ထောင်စုတိုင်းရင်းသားလူငယ်များ စွမ်းရည်ဖွံ့ဖြိုးရေးဒီဂရီကောလိပ်သည် ဒဂုံဆိပ်ကမ်းမြို့နယ်တွင် တည်ရှိလျက်ရှိသည်။
ဒဂုံဆိပ်ကမ်းမြို့နယ်နှင့် သန်လျင်မြို့နယ်ကို [[သန်လျင်တံတားအမှတ်(၂){ကုလားဝဲတံတား}]]ဖြင့်လည်း ဆက်သွယ်ထားလျက်ရှိသည်။
ကုလားဝဲတံတားသည် (၂၀ဝ၇)ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ရန်ကုန်မြို့ရှိ ပဲခူးမြစ်ကို ဖြတ်ထိုးထားသော ဒုတိယတံတားဖြစ်သည်။
ပဲခူးမြစ်သည် ဤမြို့နယ်၏ အရှေ့နှင့် အရှေ့တောင်အရပ်တွင် တည်ရှိသည်။
ဒဂုံမြို့သစ်ဆိပ်ကမ်း၏ မြောက်ဘက်တွင် လှည်းကူးမြို့နယ်၊ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် ဒဂုံမြို့သစ်တောင်ပိုင်း၊ အနောက်တောင်ဘက်တွင် သာကေတမြို့နယ်၊ အရှေ့နှင့် အရှေ့တောင်ဘက်တွင် သံလျင်မြို့နယ်တို့ တည်ရှိသည်။
အလတ်တန်းစားလူတန်းစားများ နေထိုင်ကြပြီး စည်ကားသော ရပ်ကွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယုဇနဥယျဉ်မြို့တော်၊ သစ်ဆိပ်၊ သိမ်ကျောင်းကွေ့၊ ၈၈ရပ်ကွက်နှင့် ပွိုင့်ထိပ်တို့သည်ဆိပ်ကမ်းမြို့နယ်၏ အဓိကနာမည်ကြီးနေရာများဖြစ်သည်။
တိုင်းရင်းသားလူမျိုးစုများစွာ နေထိုင်သည်။
သုံးခွမြို့၊ ရန်ကုန်တောင်ပိုင်းခရိုင်၊ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး။
သုံးခွရွာ၊ တိုက်ကြီးမြို့နယ် သုံးခွရွာ၊ ကွမ်းခြံကုန်းမြို့နယ် သုံးခွ (အနောက်) သုံးခွရွာ၊ ပြင်၊ မြောင်းမြမြို့နယ် သုံးခွရွာ၊ ပြင်ပုံ၊ မြောင်းမြမြို့နယ် သုံးခွရွာ၊ စံကင်း၊ ဓနုဖြူမြို့နယ် သုံးခွရွာ၊ ရေပေါက်၊ ဓနုဖြူမြို့နယ် သုံးခွရွာ၊ ကညင်ကွင်း၊ အိမ်မဲမြို့နယ် သုံးခွရွာ၊ တံတားဦး၊ ဟင်္သာတမြို့နယ် သုံးခွရွာ၊ ပေပင်ကြီး၊ ကန်ကြီးထောင့်မြို့နယ် သုံးခွရွာ၊ ဝက်ထိုး၊ ကန်ကြီးထောင့်မြို့နယ် သုံးခွရွာ၊ သုံးခွ၊ ငပုတောမြို့နယ် သုံးခွရွာ၊ သုံးခွ၊ မအူပင်မြို့နယ်။
အရောင် ခရမ်းရောင် နေရာဒေသ ခရမ်းမြို့ ခရမ်းဝရွာ၊ တွံတေးမြို့နယ် ခရမ်းကြီးရွာ၊ တွံတေးမြို့နယ် ခရမ်းဖျားရွာ၊ တွံတေးမြို့နယ် ခရမ်းပြင်ရွာ မြေပုံမြို့နယ် အပင် ခရမ်းချဉ်ပင် ခရမ်းပင် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကား ခရမ်းရောင်လွင်ပြင် (၁၉၅၄)။
တွံတေးမြို့ - ရန်ကုန်တောင်ပိုင်းခရိုင် တွံတေးဝတာပေါ်ရွာ - တွံတေးမြို့နယ် တွံတေးသိန်းတန် - မြန်မာအဆိုတော် တွံတေးတူးမြောင်း - ရန်ကုန်မြစ်နှင့် တိုးမြစ် ကို ဆက်သွယ်ထားသော တူးမြောင်း။
ကွမ်းခြံကုန်းမြို့သည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ ရန်ကုန်တောင်ပိုင်းခရိုင်တွင် တည်ရှိသည်။
ကွမ်းခြံကုန်းမြောက်ပိုင်းနှင့် ကွမ်းခြံကုန်းတောင်ပိုင်း မြို့နယ် ၂ နယ်၏ ရုံးစိုက်ရာမြို့ ဖြစ်သည်။
ထိုမြို့နယ် ၂ နယ်သည် မြောက်ဘက် ဒလတောကြီးတန်းမှ နေ၍ တောင်ဘက်ပင်လယ်အထိ ရောက်သည်။
တောကြီးတန်းသည် မြေရင့်မြေကျက်ကုန်းတန်းဖြစ်၍၊ သစ်တော၊ ဝါးတော၊ ကော်ဖတ်တောနှင့် ဥယျာဉ်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းတည်ရှိသည်။
ကျန်မြေနိမ့်ပိုင်းမှာကား မြစ်ချောင်းတို့ဖြင့် သွယ်ဖြာယှက်သန်းလျက် မြေဩဇာကောင်းမွန်သော ပယ်လယ်တိမ် ပင်လယ်ကောမြေနုကျွန်းပေါ် ကွင်းပြင်ရပ်ဖြစ်သည်။
ကွမ်းခြံကုန်းမြို့မှာ မူလက ရန်ကုန်ခရိုင်၊ အံ့ကြီးမြို့နယ်၊ လှဝတီတိုက်တွင် ပါဝင်သောရွာတစ်ရွာမျှသာ ဖြစ်သည်။
ခရစ်နှစ် ၁၈၅၈ မှ ၁၈၇၇ ခုနှစ်အတွင်း အိမ်ခြေ ၂ဝ⁠ဝ ကျော်နှင့် လူဦးရေ ၁ဝ⁠ဝဝ ကျော်မျှသာ ရှိခဲ့ဘူးသည်။
များသောအားဖြင့် မွန်လူမျိုးများသာ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုစဉ်က ရွာသူရွာသားတို့၏ အလုပ်အကိုင် မှာ ဆားဦးများ ဖုတ်လုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆားဦးဖုတ်ရန် မြေစေးကို ရွာ၏မြောက်ဘက် တောကြီးတန်းရှိ အတွတ်အိုင်မှ ရသည်။
နှောင်းခေတ်တွင် အရှေ့ဘက်ကွမ်းခြံကုန်းရွာနှင့် အနောက် ဘက်တော်ပလွဲရွာ ၂ ရွာပေါင်း၍ ကွမ်းခြံ ကုန်းမြို့ဟု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဟံသာဝတီခရိုင် ကွမ်းခြံကုန်းမြို့နယ်၏ ရုံးစိုက်ရာဖြစ်သည်။
ထိုမှတစ်ဖန် ကွမ်းခြံကုန်းမြို့နယ်ကို တောင်နှင့်မြောက် ၂ နယ်ခွဲပြန်သည်။
ကွမ်းခြံကုန်းမြို့ကို ကွမ်းခြံကုန်းချောင်းက အရှေ့အနောက် ဖြတ်သန်းစီးသွား၍ ကွမ်းခြံကုန်းချောင်း၏ လက်တက်များဖြစ်သော တော်ပလွဲချောင်းနှင့် တုတ်ခေါင်ချောင်းတို့က တောင်မြောက်ဖြတ်သန်းစီးသွားကြသည်။
ကွမ်းခြံကုန်းမြို့သည် ကွမ်းသီးပင်၊ အုန်းပင်တို့ဖြင့် စိမ်းလန်းသာယာစိုပြည်သည်။
ကွမ်းခြံကုန်းမြို့နယ်များတွင်၊ ကုန်းပိုင်းရှိလူများသည် ဥယျာဉ်လုပ်ကိုင် စားကြ၍၊ ကွင်းပိုင်းရှိလူများမှာ လယ်ယာလုပ်ကိုင်စားကြသည်။
မြို့မြောက်ဘက်တွင် ၁၂၆၇ ခုနှစ်က သွန်းလုပ်ပူဇော်သော တိလောကမှန်ကူ သွန်းဘုရားကြီးရှိသည်။
ဘုရားကြီးအနီး၌ ဗုဒ္ဓဂါယာမဟာဗောဓိမှ ပင့်ဆောင်လာသည့် ဗောဓိပင်တစ်ပင်ရှိသည်။
မြို့ဦးမြို့ထိပ်၌မူ လည်ပေါ်ကျောင်းကြီးခေါ် အရှေ့ကျောင်းရှိသည်။
သင်္ဂဇာဆရာတော်ဘုရားအား သာမဏေဘဝက အဘိဓမ္မတ္ထ သင်္ဂဟကျမ်းကို ပို့ချပေးသော မေဓာလင်္ကာရ မထေရ်ကြီးသည် ထိုကျောင်း၌ ကျောင်းထိုင်ပေသည်။
ထို့ပြင် ရွှေမင်းဝံဆရာတော် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော ငှက်တွင်းကျောင်း(ခေါ်) မဟာသတိပဋ္ဌာန်ကျောင်း၊ လယ်တီ ဆရာတော်၏ တပည့်ရင်း ဦးသူရိန္ဒ ကျောင်းထိုင်ခဲ့ရာ ကွင်းကျောင်းခေါ် ဓမ္မိကာရုံကျောင်း၊ မဟာဝိသုဒ္ဓါရုံ ဆရာတော်၏ တပည့်ရင်း ဦးဣန္ဒဝံသ ကျောင်းထိုင်ခဲ့ရာ ကြားကျောင်းခေါ် ရွှေကျင် ကျောင်း၊ ပျဉ်ထောင်ကျောင်း စသည့်ကျောင်းများသည် မြို့ကိုဝန်းရံ တည်ရှိကြကုန်သည်။
နိုင်ငံတော်အထက်တန်းကျောင်းကြီးသည် မြို့လယ်တွင် တည်ရှိသည်။
ကွမ်းခြံကုန်းမြောက်ပိုင်းမြို့နယ်တွင် (၁)ကော့မှူးတိုက် (၂) ဣန္ဒာပူရတိုက် (၃) ထမ်းမနိုင်တိုက် (၄) မုတ်ကျွန်းတိုက် (၅) ကိုးတောင်တိုက်ဟူ၍ တိုက်ငါးတိုက် ကျေးရွာ ၅၈ ရွာ ရှိ သည်။
(၁) မြို့ကုန်းတိုက် (၂) တော်ကူးတိုက် (၃) ကညင် ကုန်းတိုက် (၄) ဈေးမသွယ်တိုက် (၅) ကမာပါတိုက်ဟူ၍ တိုက်ငါးတိုက် ကျေးရွာ ၄၅ ရွာတို့သည် ကွမ်းခြံကုန်း တောင်ပိုင်းမြို့နယ်၌ ပါဝင်ကြသည်။
တောကြီးတန်းနှင့် ကွင်းအစပ်ကို လျှောက်ကာ ပေတစ်ရာလမ်းဖောက်၍ ကွမ်းခြံကုန်းမြို့နှင့် တွံတေးမြို့ကို ဆက်ထားသည်။
ထိုလမ်းတစ်လျှောက်တွင် စေတီတော်အများသည် ကုန်းတန်းစောင်း၌ တည်ရှိကြကုန်သည်။
သမိုင်းဆရာတို့က ထိုစေတီတို့ကို တဖုဿ၊ ဘလ္လိကတို့ ဆံတော်ပင့်ခဲ့စဉ်က ဆီးကြိုရာအရပ်တို့တွင် တည်အပ်သော ဆံတော်ကြို ဘုရားများဟု အသိအမှတ်ပြုကြပေသည်။
ယင်းတို့အနက် အချို့မှာကား ဒေးဒနောရွာတွင် ကျိုက်ဒေးကနောင် (စစ်ပင်ကုန်းဘုရား)ခေါ် ဒေးဒနောဘုရား၊ အင်္ဂလုံးရွာတွင် ကျိုက်အံ့ခလွန်း(ချောင်အင်းဘုရား)ခေါ် အင်္ဂလုံး ဘုရား၊ ဆပဂန်ရွာ (မုံ့ဆန်းစားရွာ)တွင် ကျိုက်လှာပဂန် (မုံ့ဆန်းအိုင်ဘုရား)ခေါ် ဆပဂန်ဘုရား၊ ကလျာဏီ သိမ်ကျောက်စာ၌ လက္ခိယပုရဟုရေးသော လက္ခိုက်ရွာတွင် လက္ခိုက်ဘုရား၊ ကော့မှူးရွာတွင် ကျိုက်ကော့မှူး (ကျွန်းငူဘုရား)ခေါ် ကော့မှူးဘုရား၊ ဖရကြီးရွာတွင် ဖရကြီးဘုရားတို့ ဖြစ်ကြပေသည်။
အဆိုပါလမ်းမကြီးပေါ်တွင် မြို့ရိုးကျုံးမြောင်းအပျက်များ အထင်အရှားရှိသေး၍ မြို့ကုန်းရွာဟုတွင်သော ရွာတစ်ရွာလည်း ရှိပေသည်။
ကွမ်းခြံကုန်းမြို့မြောက်ဘက် မရန်းရွာဟောင်း သင်္ဂဇာဆရာတော်ဘုရား ဝါကပ်ခဲ့ရာ ကျိုက်ပတ်တောရမှာ ယခုအခါ ပျက်စီးလျက်ရှိလေပြီ။