kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ရေနွေးကြမ်း ရာဇဝင်နှင့် သမိုင်း တရုတ်ရာဇဝင်တစ်ခုအရ ဘီစီ ၂၇၃၇ တွင် ဒဏ္ဍာရီလာ ဧကရာဇ် ရှန်းနွန် (Shennong) သည် တောအုပ်တစ်ခုဆီသို့ လမ်းလျှောက်လာကာ လက်ဖက်ပင်အနီးတွင် အနားယူ၍ ရေနွေးအိုးတစ်လုံးတည်ကာ အဖုံးကို မပိတ်မိဘဲ အိပ်ပျော်၍ သွားသည်။
မကြာမီ နိုးလာသောအခါ ရေနွေးအိုးမှ အနံသင်းသင်းတစ်ခုရနေသည်ကို သတိပြုမိရာ အနားမှ လက်ဖက်ပင်အရွက်အချို့ ရေနွေးထဲကျနေကြောင်း သိရှိသွား၏။
ထိုအရည်ကို သောက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ယခင်ရခဲ့ဖူးသည့် မည်သည့်အရသာနှင့်မျှမတူဘဲ တမူထူးခြားနေသည်။
ထိုမှစ၍ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းသောက်သုံးခြင်းစတင်ခဲ့သည်ဟု ဒဏ္ဍာရီ၌ ဖော်ပြထားသည်။
တရုတ်ကဲ့သို့ အိန္ဒိယတွင်လည်း အလားတူဇာတ်လမ်းမျိုးရှိသေးသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၌ မည်သည့်အချိန်ကစ၍ လက်ဖက်စိုက်ပျိုးခြင်း၊ စားသုံးခြင်းနှင့် လက်ဖက်ရည်ကြမ်း သောက်သုံးခဲ့ခြင်းများကို တိတိကျကျ သိရှိနိုင်ခြင်းမရှိပေ။
သို့သော် ဒဏ္ဍာရီအရ ပုဂံခေတ် အလောင်းစည်သူမင်း တိုင်းခန်းလှည့်လည်လာရာ ပလောင်ဒေသ နမ့်ဆန်မြို့နယ် လွယ်ဆိုင်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး မုဆိုးတစ်ဦးအား စိုက်ပျိုးရန် လက်ဖက်မျိုးစေ့ ပေးသည့်အခါ မုဆိုးက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အသေအချာခံကာ ယူသည့်အတွက် လက်ဖက်ဟု အမည်တွင်သည်ဟု အဆိုရှိသည်။
ဤဇာတ်လမ်းကို အခြေပြယူလျှင် လက်ဖက်စိုက်ပျိုးခြင်းသည် ပုဂံခေတ်နှောင်းတွင်ပင် စတင်တည်ရှိပြီးဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
သို့သော် ရေနွေးကြမ်းသောက်ခြင်းသည် ယူနန်ပြည်နယ်၌ စတင်နိုင်ဖွယ်ရှိခဲ့ကာ ဆေးကုမှုရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ဤသို့လည်း ယုံကြည်မှတ်ယူကြ၏။
"စီချွမ်းနယ်တွင် လူအများသည် အခြားအရွက်၊ ပရဆေးပင်များမပါဘဲ လက်ဖက်ရွက်ကိုသာ ရေဖြင့်ဆူအောင်တည်၍ သောက်သုံးကြကာ လက်ဖက်သည် ခါးသော်လည်း စိတ်နိုးကြားတက်ကြွစေသည်။
ထို့ကြောင့် ဆေးဘက်အသုံးထက် လန်းဆန်းစေသော သောက်စရာအရည်အဖြစ် အသုံးပြုမှု ပိုများလိမ့်မည်"ဟု ယူဆကြသည်။
အစောဆုံး သိရသည့် သက်သေအထောက်အထားမှာ ၂၀၁၆ က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ရှီအန်းနယ်၊ ဟန်ဧကရာဇ် ကျင့်၏ ဂူဗိမာန်တွင်ဖြစ်၍ "Camellia" မျိုးစုအပင်မှ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းကို ဟန်မင်းဆက်ဘုရင်များ သောက်သုံးကြသည်ဖြစ်၍ ဘီစီ ၂ ရာစု ဝန်းကျင်ဖြစ်နိုင်သည်။
ဘီစီ ၅၉ တွင် ဝမ်ပေါင် (Wang Bao) ရေးသော ဟန်လက်ရာစာပေတစ်ခု၌ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းကို ဆူအောင်တည်ခြင်းအကြောင်း ပါဝင်သည်။
မြန်မာရိုးရာဓလေ့ သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရ ပုဂံခေတ် အလောင်းစည်သူမင်းလက်ထက်ကတည်းကပင် ရေနွေးကြမ်း (သို့) လက်ဖက်ရည်ကြမ်း သောက်သုံးခြင်းသည် ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။
ထို့အပြင် မြန်မာမင်းအဆက်ဆက် လက်ထက်များ၌လည်း လက်ဖက်ရည်ကြမ်းသောက်သုံးခြင်းသည် မြန်မာ့ရိုးရာ စားသောက်စရာကဏ္ဍ၌ အရေးပါသော ထိပ်တန်းနေရာတွင်ရှိခဲ့သည်။
မြန်မာတို့၏ လူမှုဘဝတွင် လက်ဖက်သည် မရှိမဖြစ် ရိုးရာအစားအစာတစ်ခုဖြစ်ကာ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းကို အိမ်တိုင်းနီးပါး သောက်သုံးသကဲ့သို့ ရပ်ရေး ရွာရေး၊ သာရေး၊ နာရေးတွင်လည်း မပါမပြီးသည့် စားသောက်စရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ယနေ့ခေတ် လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ယဉ်ကျေးမှုသည်ပင် နေ့စဉ် ဘဝထဲမှ ဓလေ့တခုပင် ဖြစ်နေပြီး ဖြစ်လေ၏။
မြန်မာစကား၌လည်း လက်ဖက်ကို ပုံခိုင်း ပြောဆိုသည့် စကားပုံအများအပြား ရှိသည့်အပြင် ကဗျာဆရာ ဗန်းမော် ညိုနွဲ့က "အုန်းထန်း ပေလက်၊ တမာရွက်တို့ ရွှေစက် ရွှေပြောက်၊ ရွှေရည်သောက်၏"ဟု အစချီကာ လသာသည့် ညများ၌ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းဝိုင်း ဖွဲ့ကာ ရပ်ရွာအရေး ဆွေးနွေးကြပုံကို ကဗျာ ဖွဲ့ဆိုထားဖူးသည်။
thumb|မြန်မာနိုင်ငံရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှ လက်ဖက်ရည်နှင့် ရေနွေးကြမ်း မြန်မာတို့တွင် တုပမရသောကိုယ်ပိုင် လက်ဖက်ယဉ်ကျေးမှုရှိ၍ လမ်းဘေးဆိုင်ငယ်များ၊ ကိုယ်ပိုင်အဆောက်အဦဖြင့်ရောင်းချသော လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များစွာလည်းရှိကာ လူကြီး၊ လူငယ် အရွယ်သုံးပါးစလုံးအတွက် သက်တောင့်သက်သာ တွေ့ဆုံရာနေရာများလည်းဖြစ်သည်။
ထိုသို့သောဆိုင်များ၌ မိမိနှစ်သက်ရာ လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီ၊ မုန့်များကို မှာယူစားသောက်နိုင်ပြီး စားပွဲတွင် အခမဲ့သောက်ရန် ရေနွေးကြမ်း ဓာတ်ဘူး (သို့) ခရားနှင့် ခွက်ငယ်ကလေးများကို တည်ခင်းထားကြသည်။
မှာယူရာရောက်ရှိမလာသေးမီ စတင်သောက်သုံးလေ့ရှိသည်မှာ ရေနွေးကြမ်းပင်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လက်ဖက် (လက်ဖက်ရည်၊ လက်ဖက်ရည်ကြမ်း) တို့သည် လူတစ်ဦးအတွက် နေ့တစ်နေ့ စတင်ရာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ပစ္စည်းခုနစ်ခုထဲမှ တစ်ခုဟုလည်း ဆိုကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် လက်ဖက်သည် သောက်သုံးစရာများ၌ ရေပြီးလျှင် ဒုတိယနေရာ၌ ရှိလေ၍ မြို့တိုင်း၊ ရွာတိုင်းရှိ လူတိုင်းက ရေနွေးကြမ်းဖြင့် ဧည့်ခံမှုပြကြလေ့ရှိသည်။
ပုံမှန်နေအိမ်တစ်ခုတွင် လက်ဖက်ရည်အိုး (ဓာတ်ဗူး၊ ခရား) နှင့် ရေနွေးကြမ်းခွက်ငယ်လေးများရှိကြ၍ မိသားစုဝင်များကိုယ်တိုင်သော်လည်းကောင်း ဧည့်ခံရန်အတွက်သော်လည်းကောင်း ရေနွေးကြမ်းကို အသုံးပြုကြ၏။
ရေနွေးကြမ်းဝိုင်းသည် အရေးတကြီး ဆွေးနွေးတိုင်ပင်မှု၊ စကားစမြည်ပြောဆိုရန် တွေ့ဆုံရာနေရာတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။
ဤရိုးရာဓလေ့ပုံစံကို မြို့၊ ရွာများ၌ တွေ့မြင်နိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် လက်ဖက်ရည်ကြမ်းဝိုင်းဆိုသည့် စကားရပ်ကို ကြားလိုက်သည်နှင့် စိတ်တွင် မိတ်ဆွေ၊ သူငယ်ချင်းများ တွေ့ဆုံကြသည့် ပုံရိပ်ထင်လာမည် ဖြစ်သည်။
လူအများ အနားယူခြင်း၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း၊ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်း၊ စုစည်းညီညွတ်ခြင်း၏ ပြယုတ်ဖြစ်သည်။
ရှေးမြန်မာမင်းများလက်ထက်မှစတင်ကာ လက်ဖက်(နှပ်) ၊ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းတို့သည် တော်ဝင်စားသောက်ဖွယ်ရာများဖြစ်ခဲ့၍ နန်းတော်များတွင် "လက်ဖက်ရည်တော်"ရာထူးကို တည်ထွင်၍ ယုံကြည်စိတ်ချရသောသူများကို ခန့်အပ်ကြသည်။
"လက်ဖက်ရည်အိုးကိုင်" ဟူသော ရာထူးလည်း ရှိသေးသည်။
ထို့ကြောင့် ဘုရင်မှစ၍ အမတ်၊ ကုန်သည်၊ သူကြွယ်မှသည် ဆင်းရဲသားလူတန်းစားအထိ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းကို သောက်သုံးကြပေသည်။
ကုန်းဘောင်ခေတ်နှောင်း စာဆိုအကျော် ဦးပုညကိုပင် လက်ဖက်ရည်တော်ရာထူးပေးအပ်ထား၍ ဦးပုညကိုယ်တိုင် နှစ်သက်သော ရာထူးဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဦးပုညသည် လက်ဖက်မေတ္တာစာကို ရေးသားထားခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အစားအသောက် ကဏ္ဍ:မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးစံ ကဏ္ဍ:လက်ဖက် ယဉ်ကျေးမှု။
ပိုခါရာမြို့ (, ) သည် နီပေါနိုင်ငံရှိ မြို့ကြီးတစ်မြို့ဖြစ်သည်။
ဤမြို့သည် ဂန်ဒကိစီရင်စု၏ မြို့တော်လည်း ဖြစ်သည်။
ဤမြို့သည် နိုင်ငံတွင် ဧရိယာအားဖြင့် အကြီးဆုံးမြို့ကြီးဖြစ်ကာ လူဦးရေအားဖြင့် ဒုတိယအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။
ကက်ကိခရိုင်၏ ရုံးချုပ်များစိုက်ရာနေရာမြို့လည်း ဖြစ်သည်။
ပိုခါရာမြို့သည် ကတ်မန်ဒုမြို့၏ အနောက်ဘက် ၂၀၀ ကီလိုမီတာ (၁၂၀ မိုင်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
မြို့သည် ဖီဝကန်၏ ကမ်းခြေတွင် တည်ရှိသည်။
မြို့သည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် ခန့်မှန်းခြေ ၈၂၂ မီတာတွင် တည်ရှိသည်။
အန်နာပါနတောင်တန်းလည်း တည်ရှိကာ ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အမြင့်ဆုံး တောင်ထပ်ဆယ်ခုများထဲတွင် သုံးခုပါဝင်သည်။
၎င်းတောင်ထိပ်သုံးခုမှာ ဒါလာဂီရိ၊ အန်နာပါန -၁ နှင့် မနဆလုတို့ဖြစ်ကြသည်။
၎င်းတို့သည် လွင်ပြင်မှ ၁၅ - ၃၅ မိုင် အကွာ (၂၄ - ၅၆ ကီလိုမီတာ) တွင် တည်ရှိသည်။
ပိုခါရာမြို့သည် နီပေါ၏ ခရီးသွားမြို့ ဖြစ်သည်။
ပိုခါရာမြို့သည် ဟိမဝန္တာတောင်တန်းများရှိ အန်နာပူရတောင်တန်းများ၏ အန်နာပူရခရီးသွားဧရိယာမြို့သို့ သွားသူများအတွက် အခြေစိုက်ရာမြို့ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဤမြို့သည် ဂေါရခါးစစ်သားများစွာတို့၏ နေထိုင်ရာအိမ်လည်း ဖြစ်သည်။
အမည်တွင်ပုံ နီပေါဘာသာစကား "ပိုခါရိ"(, )သည် "ကန်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ပိုခါရာဟူသည့် အမည်သည် "ပိုခါရိ" မှ ပြောင်းလဲလာပြီး "ကန်များစွာနှင့်မြို့" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
သမိုင်းကြောင်း ပိုခါရာလွင်ပြင်ဒေသတွင် ရေဒီယိုကာဗွန်သက်တမ်းနှင့် လေ့လာမှုများအရ လေ့လာသူများက တွေ့ရှိရသည်မှာ ထိုဒေသတွင် ကြီးမားသည့် ငလျင်အနည်းဆုံးသုံးခုသည် အေဒီ ၁၀၀၀, ၁၂၅၅ နှင့် ၁၃၄၄ စသည့်အချိန်များတွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည်။
လှုပ်ခတ်မှုကြောင့် များပြားသည့်ရွှံ့နွံများ၊ ကျောက်စများ စသည်တို့သည် ၉ ကုဗကီလိုမီတာအထိ ထွက်ပေါလာခဲ့ကာ အန်နာပူရတောင်တန်းရှိ Sabche Cirque တွင် လွှမ်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
ပိုခါရာမြို့သည် တရုတ်နှင့် အိန္ဒိယအကြား အရေးကြီးသည့် ရှေးခေတ်ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
၁၇ ရာစုတွင် ပိုခါရာသည် ကတ်စကီနိုင်ငံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
ကတ်စကီနိုင်ငံသည် Chaubisi Rajya မင်းနိုင်ငံ ၂၄ ခုထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပိုခါရာပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ကုန်များတွင် ယခုထက်တိုက် ငလျင်များလှုပ်ခတ်သဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည့် ကျောက်စများကို ယခုထက်တိုင်မြင်တွေ့ရသည်။
၁၇၈၆ တွင် Prithvi Narayan Shahသည် ပိုခါရာကို သူ၏ နိုင်ငံအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
ထိုအခါမှစတင်က ၎င်းသည် Kathmandu မှ Jumla သို့ နှင့် အိန္ဒိယမှ တိဘက်သို့ ကုန်သွယ်ခရီးသွားလာရာအရေးပါသည့် လမ်းကြောင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုလွင်ပြင်ဒေသတွင် ပထမဆုံးအခြေချနေထိုင်သူများသည် ကတ်စကိ၏ ပထမဆုံးဘုရင်ဖြစ်သည့် Kulamandan Shah Khad ၏ လက်ထက်တွင် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆသူများက ဆိုကြသည်။
၎င်းသည် လွင်ပြင်ဒေသ၏ မြောက်ဘက်ရှိ Batulechaur ကို ၁၄ ရာစုအလယ်ပိုင်းတွင် သူ၏ ဆောင်းရာသီမြို့တော်အဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ထိုဒေသတွင် Parajuli ဗြဟ္မဏလူမျိုးတို့သည် အခြေချနေထိုင်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့သည် ဘင်ဒယာဘစီနီကျောင်းတော်ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။
Dhobi Gauda သည် ပိုခါရာလွင်ပြင်၏ ပထမဆုံးသော ဈေးနေရာဖြစ်ခဲ့သည်။
ပိုခါရာ၏ နောက်ဆုံဂဘုရင်မတိုင်မီက ၁၇၇၀ တွင် Newars လူမျိုးမိသားစု ၁၆ ခုကို Kathmandu (Bhaktapur) ကို လက်ရှိဈေးနေရာတိုးတက်လာစေရန်အတွက် ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ထိုမတိုင်မီက ထိုလူမျိုးများသည် တောင်စွန်ဖျားဒေသများတွင် နေထိုင်ကြသည်။
အေဒီ ၁၈ ရာစုအလယ်ပိုင်းတွင် ဘုရင် ကတ်စကိသည် ပိုခါရာမြို့ကို စီးပွားရေးအချက်အချာနေရာတစ်ခုဖြစ်လာရန် မျှော်မှန်းခဲ့သည်။
Bhaktapur ၏ Newars မှ ပိုခါရာသို့ပြောင်းရွှေ့သည့်အခါ အနီးအနားရှိ Bindhyabasini temple, Nalakomukh နှင့် Bhairab Tole. စသည်တို့သည် စီးပွားရေးအဓိကျသည့် နေရများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
ထိုအချိန်က ပိုခါရာမြို့တွင် နေထိုင်ကြသူများမှာ Khas (Brahmin, Chhetri, Thakuri and Dalits), Gurungs, နှင့် Magars စသည့် လူမျိုးများဖြစ်ကြသည်။
ထို့အပြင် Newari လူမျိုးများလည်း အတန်အသင့် နေထိုင်ကြသည်။
ပိုခါရာ၏ မြောက်ဘက်ဝေးကွာသည့်နေရာတွင် Batulechaur တည်ရှိသည်။
၎င်းနေရာသည် Gandharvas or Gaaineys တို့၏ နေရာလည်း ဖြစ်သည်။
ပိုခါရာမြို့ ပတ်ဝန်းကျင်အနီးနားရှိ တောင်ကုန်းများသည် Gurung လူမျိုးများတို့၏ ရွာများအများစု ဖြစ်ကြသည်။
အချို့နေရာများတွင် Khas လူမျိုးစုအဖွဲ့များ နေထိုင်ကြသည်။
တောင်တန်းများ၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် Magar လူမျိုးများသည် အများစု နေထိုင်ကြသည်။
Newar လူမျိုးစုအဖွဲ့အစည်းသည် ပိုခါရာမြို့၏ အပြင်ဘက်တောင်တန်းဒေသများတွင် နေထိုင်မှု မရှိသလောက်နီးပါး ဖြစ်သည်။
ပထဝီဝင် thumb|Middle Hills ပိုခါရာမြို့သည် ပိုခါရာလွင်ပြင်၏ အနောက်မြောက်ထောင့်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
ပိုခါရာလွင်ပြင်သည် ဆက်တီဂန်ဒကိလွင်ပြင်၏ ကျယ်ပြန့်သည့်နေရာတစ်ခု ဖြစ်ကာ ဟိမဝန္တာတောင်တန်းများတည်ရှိရာဒေသတွင် တည်ရှိသည်။
ထိုဒေသတွင် တောင်များသည် မြင့်မားမှုသည် မြန်ဆန်ကြသည်။
၃၀ ကီလိုမီတာ (၁၉ မိုင်) အကွာအဝေးပင်လျှင် တောင်များသည် မီတာ ၁၀၀၀ မှ ၇၅၀၀ မီတာ (ပေ ၃၃၀၀ - ပေ ၂၄၆၀၀) အထိ မြင့်တက်သွားသည်။
ရာသီဥတု လူဦးရေဆိုင်ရာ စီးပွားရေး ရေးအားလျှပ်စစ်စက်ရုံများ ကျောင်းတော်များ၊ ဂမ်ဘက် (ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်) နှင့် ချတ်ကျောင်းများ တည်နေရာ ခရီးသွား ဟိုတယ်နှင့် ဧည့်ရိပ်သာများ ကေဘယ်ကားများ စစ်တပ် လျှပ်စစ်နှင့် ရေထောက်ပံ့မှု ပညာရေး ပို့ဆောင်ရေး အများပြည်သူပို့ဆောင်ရေး မြို့တွင်းဆက်သွယ်ရေး ကန်နှင့် မြစ်များ ကန်များ မြစ်များ အားကစားနှင့် အပန်းဖြေရာ ဂီတ မီဒီယာနှင့် ဆက်သွယ်ရေး ပိုခါရာမှ အထင်ကရပုဂ္ဂိုလ်များ ပြင်ပလင့်များ ကိုးကား ကဏ္ဍ:နီပေါနိုင်ငံရှိ မြို့များ။
လှိမ့်ထားသော အူးလုံလက်ဖက်များ အူးလုံလက်ဖက် ( (ဝုလုံ, "နဂါးနက်")) သည် တရုတ်ရိုးရာ လက်ဖက်တစ်မျိုးဖြစ်၍ လက်ဖက်ရွက်များ လိပ်တွန့်မှုမရှိခင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဓာတ်တိုးစေခြင်း (semi-oxidation)၊ နေရောင်ခပ်ပြင်းပြင်းအောက်၌ ညှိုးခြောက်စေခြင်းဖြစ်စဉ်ဖြင့် ထုတ်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
Zhongguo Chajing pp. 222–234, 271–282, 419–412, chief editor: Chen Zhongmao, publisher: Shanghai Wenhua Chubanshe (Shanghai Cultural Publishers) 1991. ဓာတ်တိုးမှုဖြစ်စဉ်ပမာဏသည် မီးမပေးမီ၌ မျိုးမူကွဲနှင့် ထုတ်လုပ်မှုပုံစံတို့ပေါ်မူတည်၍ ၈% နှင့် ၈၅% ကြားတွင် ရှိနိုင်သည်။
施海根，中國名茶圖譜、烏龍茶黑茶及壓製茶花茶特種茶卷 p2，上海文化出版社 2007 အူးလုံလက်ဖက်သည် အထူးသဖြင့် တရုတ်နိုင်ငံတောင်ပိုင်းနှင့် အရှေ့တောင်အာရှတွင် နေထိုင်သော တရုတ်လူမျိုးများကြား အကြိုက်များသည်။
Joseph Needham, Science and Civilization in China, vol. 6, Cambridge University Press, 2000, part V, (f) Tea Processing and Use, pp. 535–550 "Origin and processing of oolong tea". မတူညီသော အူးလုံလက်ဖက်ရည်ကြမ်းဖျော်နည်းပုံစံသည် အနံ့အရသာ အတော်ကွဲပြားနိုင်သည်။
စိုက်ပျိုးနည်းစနစ်၊ ထုတ်လုပ်ပုံတို့အပေါ်မူတည်ကာ အနံ့အရသာအမျိုးမျိုးဖြစ်နိုင်သည်။
ဖူးကျင့်မြောက်ပိုင်း ဝုယီတောင်တန်းထွက် အူးလုံလက်ဖက်များသည် အကျော်ကြားဆုံးတရုတ်လက်ဖက်များဖြစ်ကြသည်။
ကွဲပြားသော အူးလုံလက်ဖက်များကို ထုတ်လုပ်စီမံရာ၌လည်း ကွဲပြားသောနည်းစနစ်များကိုသုံးကြလေ့ရှိသည်။
သို့ရာတွင် အရွက်များကို ထင်ရှားသော ပုံစံနှစ်မျိုးဖြင့်သာ ဆောင်ရွက်လေ့ရှိကြ၏။
အချို့ကို ရှည်လျားတွန့်လိပ်သည့်အရွက်များရစေရန် လိမ့်ကြပြီး အချို့ကို အလုံး/အထုံးပုံစံနှင့် အငြှောင့်ပါစေရန် ပြုလုပ်ကြလေသည်။
ပထမပုံစံသည် ရိုးရာဟန်ဖြစ်၏။
၁၈၅၇ တွင် ရှိဟုန်ပေါင်ရေးသော "ဖူးကျင့် ထွေရာလေးပါးမှတ်စုစာ"တွင် တရုတ်ဝေါဟာရ အူးလုံ (ဝုလုံ) ကို ပထမဆုံးအသုံးပြုထားကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
အနက်မှာ "အစိမ်းရင့်ရောင် လက်ဖက်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
အူးလုံလပ်ဖက်ခြောက်များကို ထုတ်လုပ်ရာတွင် လိုချင်သည့် အရွက်၏ ကြေမွမှု၊ အညိုသမ်းမှုရစေရန် လုပ်ဆောင်ရသည့်အဆင့်များကို ထပ်ကျော့၍ ပြုလုပ်ကြလေ့ရှိသည်။
ညှိုးခြောက်ခြင်း၊ လှိမ့်ခြင်း၊ ပုံဖော်ခြင်း၊ မီးတိုက်ခြင်းတို့သည် အချိုခြောက် (black tea) နှင့်တူညီသော်လည်း ပြုလုပ်ကိုင်တွယ်ချိန်နှင့် အပူချိန်ကို ပို၍ ဂရုပြုကြရသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အာရှ အစားအစာ ကဏ္ဍ:အူးလုံလက်ဖက်။
ငါးဘဲဖြူ (; သိပ္ပံအမည် Amblypharyngodon mola) သည် ရေချိုငါးအသေးမျိုး တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
ယင်းကို အာဖဂန်နစ္စတန်၊ ပါကစ္စတန်၊ အိန္ဒိယ၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရှိရသည်။
အရွယ်ရောက်ပြီးအကောင်များကို ရေအိုင်များ၊ မြောင်းများ၊ ရေစီးနှေးသော စမ်းချောင်းများ၊ လယ်ကွင်းများတို့တွင် တွေ့နိုင်သည်။
အရွယ်အစားအနေဖြင့် အထိ ရှိတတ်သည်။
အန္ဒိယတိုက်ငယ်တွင် ငါးဘဲဖြူကို အစားအစာအဖြစ် စားသုံးကြသည်။
အောက်ပါတို့သည် အယ်လ်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံရှိ ရေကန်များစာရင်း ဖြစ်သည်။
ရေကန်များ ချော့မယ်ဟာ ချော့အက်ချာဂူ ချော့အယ်ဟော့နာ ဆဘ်ခါမီလာ့ ဖတ်ဇာရာကန် မန့်ဂေါ့ကန် ကိုးကား ကဏ္ဍ:အယ်လ်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံရှိ ရေကန်များ။
အမွေဆက်ခံသူတခါတရံ အမှေစားသိသာ သိသာအမျိုးသမီးအမွေဆက်ခံသူများအတွက်အသုံးပြုသည်, သို့သော် အမွေခံသူ သည်အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး (သို့) ကလေးသူငယ်အတွက်တူညီသောခိုင်လုံသောအသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။
သည် အစဉ်အဆက်အရ ပထမဦးဆုံး ဖြစ်သည်။
မိဖုရားတစ်ပါးသည် သားဦး သို့မဟုတ် သမီးဦးကို အမွေဆက်ခံသူယူဆ သည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အသုံးပြုပုံခေါင်းစဉ်ကိုအမွေခံရဖို့လိုင်းအတွက်ပထမဦးဆုံးဖြစ်ပါတယ်ပေမယ့်သူတစ်ဦးထက်ပိုသောအရည်အချင်းပြည့်မီသူသည်အမွေခံ၏မွေးဖွားကြောင့်ရွှေ့ပြောင်းရနိုင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပါတယ်။
မည်သည့်ရာထူးအာဏာကိုမဆိုဆက်ခံမည့်သူကိုညွှန်ပြရန်ဥပမာအားဖြင့်နိုင်ငံရေးသို့မဟုတ်ကော်ပိုရေးရှင်းခေါင်းဆောင်တစ် ဦး ဟုသုံးနှုန်းသည်။
primogeniture ပုံစံအချို့ဖြင့်အုပ်ချုပ်သောမျိုးရိုးလိုက်စနစ်တစ်ခု တွင်အနာဂတ်မွေးဖွားမှုနှင့်မသက်ဆိုင်ဘဲရာထူးသို့မဟုတ်ရာထူး ဆက်ခံ မှုတွင် လုံခြုံစိတ်ချရ သူအဖြစ်အလွယ်တကူသက်သေခံနိုင်သည်။
တစ်ခုက အမွေဆက်ခံသူယူဆ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်, အစဉ်မပြတ်လက်ရှိခေါင်းစဉ်-ကိုင်ဆောင်သူမှ (primogeniture ၏ပုံစံအရ) ကိုပိုမိုနီးကပ်စွာတရားဝင်သဘောအရ related တစ်စုံတစ်ယောက်၏မွေးဖွားခြင်းအားဖြင့်ဆက်ခံမှာ "ချနေခဲ့ပါတယ်" ဖြစ်နိုင်သည်။
လူတစ် ဦး တည်းမှသာအမွေဆက်ခံနိုင် သည့် မျိုးရိုးအမည်ကို သားမယားကိုင်ဆောင်သူတစ် ဦး ၏ကိစ္စတွင်အရှင်းလင်းဆုံးဥပမာမှာ တွေ့ရှိရသည်။
မည်သည့်အချိန်တွင်မဆိုခေါင်းစဉ်တပ်သူသည်ကလေးများကိုမွေးထုတ်ပေးမည်ဆိုလျှင်ထိုကလေးများသည်ယခင်ကအမွေခံအမွေဆက်ခံဖူးသောမည်သူထက်မဆို ဦး စားပေးလိမ့်မည်။
အသက်အရွယ်နှင့်ကျန်းမာရေးမခွဲခြားဘဲ ကလေးမွေးဖွားခြင်းသည်အမြဲဖြစ်နိုင်သည်ဟု တရား ၀ င်စနစ်များစွာကယူဆသည်။
ထိုသို့သောအခြေအနေများတွင်လူတစ် ဦး သည်လက်တွေ့ကျကျသဘောအရအမွေစားအမွေခံဖြစ်သော်လည်းဥပဒေအရပြောလျှင်အမွေစားအမွေခံဖြစ်နိုင်သည်။
အမှန်မှာ ဘုရင်မဗစ်တိုးရီးယား သည်သူမ၏ ဦး လေး ဘုရင်ဝီလျံ IV ကို ဆက်ခံ သောအခါ ကြေညာချက်၏အသုံးအနှုန်းသည် သတိပေးချက် တစ်ခုကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။
ာက်ျားများ-ဦး စားပေး primogeniture ၌သမီးများ သမီးများ (နှင့်သူတို့၏မျိုးရိုးများ) သည်အမျိုးသားများ၏ ဦး စားပေးစံနှုန်းအတိုင်းပြုလုပ်သောဘွဲ့များ၊ သားများ (နှင့်သူတို့၏အမွေစားအမွေခံများ) တို့၌သာဆက်ခံနိုင်သောဘွဲ့များဆက်ခံနိုင်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာအမျိုးသမီးရောအမျိုးသားပါဆက်ခံရန်နေရာတစ်နေရာရပိုင်ခွင့်ရှိသည်၊ သို့သော်ထိုနေရာသို့ရောက်သောအခါအမျိုးသမီးတစ် ဦး သည်သူတို့၏အသက်အရွယ်၊ သူမ၏အသက်မခွဲခြားဘဲသူမ၏အစ်ကိုများနောက်တွင်ရှိနေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့်ပုံမှန်အားဖြင့်တစ် ဦး တည်းသောသမီးသည်အငယ်ဖြစ်သော်လည်းမည်သည့်အချိန်တွင်မဆိုထိုရာထူးကိုလက်ခံမည့်အစ်ကိုတစ်ယောက်မွေးဖွားလာနိုင်သည့်အတွက်အမွေဆက်ခံသူမဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့်သူမသည်အမွေဆက်ခံသူဟုယူဆရသည်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ Queen Elizabeth II သည်သူမ၏ဖခင် George VI ဘုရင် ၏အုပ်ချုပ်မှုအတွင်းအမွေစားအမွေခံဖြစ်ခဲ့သည် ၊ အကြောင်းမှာမည်သည့်အဆင့်တွင်မဆို George သည်တရားဝင်သားတစ် ဦး ကိုမွေးဖွားနိုင်သည်။
+ လက်ရှိအမွေခံများထင်ရှားသည်တည်းဖြတ်ပါ တိုင်းပြည်ရုပ်ပုံလွှာအမွေဆက်ခံသူအမည်ခေါင်းစဉ်မွေးသက္ကရာဇ် (အသက်)ဘုရင်နှင့်ဆက်စပ်မှုဘာရိန်းSalman bin Hamad bin Isa Al Khalifaဘာရိန်းအိမ်ရှေ့မင်းသား၊ ဒုတိယဘုရင်၁၉၆၉ ခုနှစ်အောက်တိုဘာလ ၂၁ ရက် (အသက် ၅၁ နှစ်)သားအကြီးဆုံးဘယ်လ်ဂျီယံအဲလစ်ဇဘက်မင်းသမီး၊ Duchess of BrabantOctober 25, 2001 (age 19)eldest childBhutanJigme Namgyel WangchuckDragon Prince of Bhutan, Druk Gyalsey of BhutanFebruary 5, 2016 (age 5)eldest childBruneiAl-Muhtadee BillahCrown Prince of Brunei DarussalamFebruary 17, 1974 (age 47)eldest sonDenmarkFrederikCrown Prince of Denmark, Count of MonpezatMay 26, 1968 (age 53)eldest childDubaiHamdan bin Mohammed bin Rashid al MaktoumSheikh, Crown Prince of DubaiNovember 14, 1982 (age 38)second sonJordanHussein bin AbdullahCrown Prince of JordanJune 28, 1994 (age 27)eldest sonKuwaitMishal Al-Ahmad Al-Jaber Al-SabahSheikh, Crown Prince of Kuwait1940 (age 80)younger brotherLesothoLerotholi Seeisoလီဆိုသိုအိမ်ရှေ့မင်းသား၂၀၀၇ ခုနှစ်ဧပြီလ ၁၈ ရက် (အသက် ၁၄ နှစ်)တစ် ဦး တည်းသောသားLiechtensteinAloisLiechtenstein ၏မျိုးရိုးဆက်ခံမင်းသား၁၉၆၈ ဇွန်လ ၁၁ ရက် (အသက် ၅၃ နှစ်)သားအကြီးဆုံးလူဇင်ဘတ်GuillaumeLuxembourg ၏ Hereditary Grand Duke၁၉၈၁ နိုဝင်ဘာ ၁၁ (အသက် ၃၉)အကြီးဆုံးသားမိုနာကိုJacquesMonaco ၏မျိုးရိုးဆက်ခံမင်းသား၊ Baux of Marquisဒီဇင်ဘာ ၁၀ ရက် ၂၀၁၄ (အသက် ၆ နှစ်)တရားဝင်သားတစ်ယောက်သာမော်လိုက်Moulay Hassanမော်ရိုကိုအိမ်ရှေ့မင်းသား၂၀၀၃ ခုနှစ်မေလ ၈ ရက် (အသက် ၁၈ နှစ်)တစ် ဦး တည်းသောသားနယ်သာလန်Catharina-Amaliaလိမ္မော်ရောင်မင်းသမီး၂၀၀၃ ခုနှစ်ဒီဇင်ဘာ ၇ ရက် (အသက် ၁၇ နှစ်)အကြီးဆုံးသားနော်ဝေHaakon Magnusနော်ဝေအိမ်ရှေ့မင်းသား၁၉၇၃ ခုနှစ်ဇူလိုင်လ ၂၀ ရက် (အသက် ၄၈ နှစ်)တစ် ဦး တည်းသောသားအိုမန်Theyazin bin Haithamအိုမန်အိမ်ရှေ့မင်းသား၁၉၉၀ ဩဂုတ်လ ၂၁ ရက် (အသက် ၃၀)ကလေးဆော်ဒီအာရေဗျMohammad bin Salman bin Abdulaziz Al SaudCrown Prince of Saudi ArabiaAugust 31, 1985 (age 35)childSwedenVictoriaCrown Princess of Sweden, Duchess of VästergötlandJuly 14, 1977 (age 44)eldest childTongaTupoutoʻa ʻUlukalalaCrown Prince of TongaSeptember 17, 1985 (age 35)eldest sonUnited Kingdom and 15 other Commonwealth realmsCharlesPrince of Wales, Duke of Cornwall, Duke of Rothesay, Duke of EdinburghNovember 14, 1948 (age 72)eldest son ကိုးကား ကဏ္ဍ:သက်ဦးဆံပိုင်စနစ်။
ရဲသေဉ်ရံ (ရဲသင်ရံ လည်းခေါ်) သည် ပဲခူး၌ ဗညားဦး မင်းပြုစဉ်ကပင် အမှုထမ်းသော အမတ်ဖြစ်သည်။
သို့သော် မထင်ရှား။
ဒဂုံသို့ပြေးသော ဗညားနွဲ့က သမိန်မရူးကို နိုင်သည်နောက် သမိန်ဇိပ်ဗြဲကို ခေါင်းဆောင်တင်ကာ ဗညားနွဲ့ထံ သစ္စာခံသည်။
နိုင်ပန်းလှ။
"ရာဇာဓိရာဇ်အရေးတော်ပုံကျမ်း"၊ အဋ္ဌမအကြိမ်။
နောင် ဗညားနွဲ့က ရာဇာဓိရာဇ် နာမံတော်ခံကာ မွန် ၃ ရပ်ကို မင်းပြုသည်နောက် ဟံသာဝတီ-အင်းဝ တိုက်ပွဲများဖြင့် ထင်ရှားလာသည်။
"မှန်နန်းမဟာရာဇဝင်ကြီး"၊ ဒုတိယတွဲ။
သမိန်ဘွဲ့လည်း ရသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မွန်လူမျိုးများ။
Redirect အလယ်တစ်ဝက်သရ#အလယ်တစ်ဝက်အပြန့်သရ။
သမိန်ဗြာဇ္ဇ သည် မွန်မင်း ရာဇာဓိရာဇ်လက်အောက်တွင် အမှုထမ်းသူ ဖြစ်သည်။
ယခင်ဘွဲ့မှာ သမိန်သံဗြတ် ဖြစ်သည်။
နောက် မုတ္တမနှင့် မော်လမြိုင် ကို သိမ်းရာတွင် အမတ်ဒိန်နှင့် သမန်သံဗြတ်တို့ အလုပ်အကြံကောင်း၍ သာလွန်အင်းအားဖြင့် ရန်သူကို နိုင်သည်။
သို့ဖြင့် သမိန်ဗြာဇ္ဇဟူသော ဘွဲ့ကို ပေးသည်။
ဒုံဝန်းမြို့ကိုလည်း စားရသည်။
နောက် မြောင်းမြကို စားရသည်။
တတိယအကြိမ် မင်းခေါင်က မွန်ပြည်သို့ စစ်ချီလာစဉ်တွင် ရိက္ခာဖြတ်တောက်ကာ အဝတပ်အား ချည့်နဲ့စေသည်။
နောက် အဝတပ် ပြန်ဆုတ်သည်တွင် လိုက်စစ်ဆင်ရာ ပဲခူး၌ လက်ရသုံ့ပန်း အများရသည်။
မိဖုရားများပင် ရ၏။
ဘဝနိဂုံး မင်းရဲကျော်စွာနှင့် လဂွန်းအိန်တို့ လှေစီးချင်းမထိုးမီ နာမကျန်းဖြစ်ကာ မြောင်းမြ၌ပင် လွန်သည်။
အလယ်တစ်ဝက်ပိတ်အပြန့်သရ () သည် အပြောဘာသာစကားအချို့တို့တွင် အသုံးပြုသည့် သရသံအမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်ဖြစ်၍ နိုင်ငံတကာသဒ္ဒဗေဒအက္ခရာတွင် ဤသရသံကို ဟုတင်ဆက်ထားသည်။
ဤအက္ခရာသည် e ကို မှန်တွင်မြင်ရသည့်ပုံစံဖြစ်၍ ရွှား နှင့် မရောထွေးရန်လိုအပ်သည်။
Handbook of the international Phonetic Association, Cambridge University Press, p- 167 ဤသင်္ကေတကို ၁၉၉၃ တွင် ထည့်သွင်းသတ်မှတ်ခဲ့ပြီး ယခင်က ဤသရသံကို လက်တင်စာလုံး e ကို အပေါ်ကအစက်နှစ်စက်ဖြင့် ရေးသားခဲ့ကြဖူးသည်။
အချို့သော ရှေးကျသည့်ရင်းမြစ်များ၌For example . ဟူ၍ ဖလှယ်ရေးသားခဲ့ကြသည်။
အလယ်တစ်ဝက်အပြန့်သရကို ရည်ညွှန်းရန် ဤအက္ခရာကို အနိမ့် ဖြည့်စွက်အက္ခရာသုံး၍ ဟု ရေးသားနိုင်သည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်သဘောအားဖြင့် အမြင့် ဖြည့်စွက်အက္ခရာသုံး၍ အဖြစ် ဖော်ပြနိုင်ကာ အလယ်တစ်ဝက်ပိတ်အပြန့်သရကို ရည်ညွှန်း၏။
တိတိကျကျရေးသားရမည်ဆိုလျှင် အပြန့်သဘောကိုညွှန်းဆိုသည့် ထပ်တိုးသင်္ကေတတင်၍ ဟုရေးသားနိုင်သည်။
အင်္ဂါရပ်များ တစ်ဝက်ပိတ်သရ ဆိုသည်မှာ လျှာ၏ နိမ့်မြင့်အနေအထာအရး တစ်ဝက်သရထက် အပေါ်သို့ရောက်ရှိကာ အပိတ်နီးပါးသရ၏ အောက်ဘက်၌တည်ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:တစ်ဝက်ပိတ်သရများ ကဏ္ဍ:အလယ်သရများ ကဏ္ဍ:အပြန့်သရများ။
Redirect အလယ်တစ်ဝက်ပိတ်အပြန့်သရ။
ညီစေမင်း (၁၉၄၉ ဇန်နဝါရီ ၄ – ၂၀၂၁ ဩဂုတ် ၉) သည် မန္တလေးမြို့မှ စာရေးဆရာ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူသည် အထက်ဗမာနိုင်ငံ စာရေးဆရာအသင်း ဂုဏ်ထူးဆောင်အသင်းသား၊ နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားဟောင်း၊ လူထုကြီးပွားရေးစာအုပ်တိုက် အယ်ဒီတာ လည်း ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝနှင့် ပညာရေး ၁၉၄၉-ခု၊ ဇန်နဝါရီလ (၄)ရက်နေ့တွင် အဖ ဦးမြိုင်၊ အမိ ဒေါ်သိန်းတို့မှ မြင်းခြံမြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး အမည်ရင်းမှာ ဦးကျော်ဇံလှ ဖြစ်သည်။
၁၉၅၃-၁၉၆၆ ကာလတွင် အထက(၁) မြင်းခြံ၌ ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီး ၁၉၆၆-၁၉၆၈ ၌ မန္တလေး ဆရာအတတ်သင်သိပ္ပံ၊ ၁၉၆၈-၁၉၇၃ တွင် မန္တလေးတက္ကသိုလ် ညနေသင်တန်း၊ ၁၉၇၆-၁၉၇၈ အတွင်း ရန်ကုန်ပညာရေးတက္ကသိုလ်တို့တွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ရာ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့၊ ပညာရေးဆိုင်ရာ ဒီပလိုမာဘွဲ့၊ ဥပဒေပညာ HGP ဘွဲ့များ ရရှိခဲ့သည်။
သက်မွေးလမ်းကြောင်း ၁၉၆၈ ခုတွင် ဆရာအတတ်သင်သိပ္ပံမှ ဘွဲ့ရသည်နောက် ကျောင်းဆရာအဖြစ် အလုပ်ဝင်သည်မှာ ၁၉၇၈ ခု အဖမ်းမခံရခင်အထိ ဖြစ်သည်။
၁၉၈၀ ပြည့်တွင် ထောင်မှလွတ်သည်နောက် ကျူရှင်ဆရာလုပ်ကာ အသက်မွေးသည်မှာ နောက် အချိန်ပြည့် စာရေးဆရာအဖြစ် မခံယူခင်အထိဖြစ်သည်။
ကလောင်ရှင်ဘဝ ကျောင်းဆရာဖြစ်စ ၁၉၆၇-၆၈ ပညာသင်နှစ်ထုတ် ဆရာအတတ်သင် နှစ်ပတ်လည်မဂ္ဂဇင်းတွင် ဆောင်းပါးရေးကာ စာပေနယ်သို့ ခြေချသည်။
၁၉၇၀ ပြည့်၊ မေလထုတ် ရှုမဝမဂ္ဂဇင်းတွင် မောင်ငြိမ်းခိုင်အမည်ဖြင့် ကဗျာ စပါသည်။
သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ဆောင်းပါး၊ ဝတ္ထုများကိုသာ အားစိုက်တော့၏။
ရုပ်ရှင်မျက်မှန်၊ ပန်းတိုင်၊ မြန်မာ့ဓန၊ ဗြူးတီး၊ ရုပ်ရှင်သစ္စာ၊ စံပယ်ဖြူ စသည်တို့တွင် ဆောင်းပါးများ၊ ဘာသာပြန်ဝတ္ထုများ ရေးခဲ့သည်။
မန္တလေးအခြေစိုက် ပန်မဂ္ဂဇင်း၏ အယ်ဒီတာချုပ်ဖြစ်ဖူးပြီး မြန်မာ့ဓန စီးပွားရေးမဂ္ဂဇင်းတွင် ပင်တိုင်ဆောင်းပါးရှင်ဖြစ်၏။
ရေးသားသော စာအုပ်များ ထုတ်ဝေနှစ်ခေါင်းစီးပုံနှိပ်တိုက်မှတ်ချက်၂၀၀၃ဒါဖတ်ပြီးမှ ... ၂၀၀၉သတင်းသမားကောင်းဖြစ်ဖို့၂၀၁၄နပိုလီယံကိုခြောက်တဲ့တစ္ဆေနှင့်အခြားဝတ္ထုတိုများ ဘာသာပြန်ပေါက်ဖော်ဆွေရင်းနံနက်ခင်း စာစုများဟယ်လင်ကဲလားဘာသာပြန်စန္ဒာရှင်မနှင့်ခေတ်စမ်းပုံပြင်များဘာသာပြန်၂၀၁၄ဝိရောဓိများစုဆုံရာ၂၀၁၇သမိုင်းရိပ်ထင်ဂန္ထဝင်ရုပ်ရှင်ကားများ ခေါ်ခင်မျိုးချစ်မှသည် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ထိဘာသာပြန်၂၀၂၀နိုင်ငံတော်စစ်ဆေးရေးမှူးချုပ် ၂၀၁၅ခေတ်နှစ်ခေတ် ထောင်နှစ်ထောင် နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုများ ၁၉၆၃-၆၄ ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာကျောင်းသားများသမဂ္ဂတွင် မြင်းခြံမြို့နယ် အထွေထွေအုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ရန်ကုန် ပညာရေးတက္ကသိုလ်၌ ပညာသင်နေစဉ် ကွန်မြူနစ်ဝါဒ တက်ကြွလှုပ်ရှားသူများနှင့် ပေါင်းသင်းကာ မြေအောက်လှုပ်ရှားမှုတို့တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
ယင်းသို့ ပါဝင်မှုကြောင့် ၁၉၇၈-၁၉၈၀ ကာလကို အင်းစိန်ထောင်တွင် နေထိုင်ဖြတ်သန်းရသည်။
၁၉၈၉-၉၄ ကာလတွင် ဒီမိုကရေစီရေးလှုပ်ရှားမှုတို့ကြောင့် မန္တလေး အိုးဘိုထောင်တွင် အချိန်ကုန်ရပြန်သည်။
ညီစေမင်း (၂၀၁၅) " ခေတ်နှစ်ခေတ် ထောင်နှစ်ထောင် "။
ဘဝနိဂုံး ၂၀၂၁ ခု၊ ဩဂုတ်လ ၉ ရက်နေ့တွင် ကိုဗစ် ၁၉ ရောဂါဖြင့် မန္တလေးဆေးရုံကြီးတွင် ကွယ်လွန်သည်။
အထက်ဗမာနိုင်ငံစာရေးဆရာအသင်း (မန္တလေး)။
" ဝမ်းနည်းကြောင်းသဝဏ်လွှာ "။
၂၀၂၁ ဩဂုတ် ၁၁။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ့နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ့နိုင်ငံရေးသမားများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
ကောလင်းခရိုင် သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးတွင် ပါဝင်သော ခရိုင်တစ်ခုဖြစ်သည်။
၂၀၁၈ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၅ရက်နေ့တွင် ကသာခရိုင်အတွင်းမှ ကောလင်းမြို့နယ်၊ ဝန်းသိုမြို့နယ်နှင့် ပင်လယ်ဘူးမြို့နယ်များကို ခွဲထုတ်ကာ ကောလင်းခရိုင်အဖြစ် အသစ်ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ခရိုင်ရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ ကောလင်းမြို့ဖြစ်သည်။
ပါဝင်သောမြို့နယ်များ thumb|ကောလင်းခရိုင်မြို့နယ်များ ကောလင်းခရိုင်တွင် အောက်ပါမြို့နယ်များ ပါဝင်သည်။
ကောလင်းမြို့နယ် ဝန်းသိုမြို့နယ် ပင်လယ်ဘူးမြို့နယ် ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိခရိုင်များ Category:စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး။
တတိုအဲဘ သည် နိုင်ငံခြားသားဘာသာစကားလေ့လာသူများအတွက် ရည်ရွယ်သည့် အခမဲပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကာ အသုံးပြုနိုင်သည့် ဥပမာစာကြောင်းများစွာကို သိမ်းဆည်းထားသည့် အွန်လိုင်းဒေတာဘေ့တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းအမည်သည် ဂျပန်ဘာသာစကား တတိုအဲဘ "tatoeba" (例えば)ဖြစ်လာသည်။
တတိုအဲဘဆိုသည်မှာ "ဥပမာအားဖြင့်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
အခြားအွန်လိုင်းအဘိဓာန်များနှင့် မတူညီသည်မှာ တတိုအဲဘသည် စကားလုံးများပေါ်တွင် အဓိကထားကာ ပြီးပြည့်စုံသည့် ဘာသာပြန်စာကြောင်းများပေါ်တွင် အာရုံထားသည်။
ထို့အပြင် ဒေတာဘေ့၏ တည်ဆောက်ထားပုံသည် တစ်ဦးမျသည် အများဆီသို့ ပတ်သက်သည့်ပုံစံပေါ်တွင် ထားရှိသည်။
စာကြောင်းတစ်ကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဘာသပြန်ျားစွာ ရှိသည့်သာမက ၎င်း၏ အခြားဘာသာစကားများအားလုံးသို့ ဘာသာပြန်ထားမှုကို ကြည့်ရှုနိုင်သည်။
ရည်ရွယ်ချက် ဤတတိုအဲဘပရောဂျက်၏ ရည်ရွယ်မှာ ဘာသာပြန်နှင့် စာကြောင်းဒေတာဘေ့တစ်ခုကိ တည်ဆောက်ရန် ဖြစ်သည်။
၎င်းကို ဘာသာစကားလေ့လာသည့် အပ်ပလီကေးရှင်းတစ်ခုအနေဖြင့် မည်သူမဆို ပါဝင်နိုင်ပြီး အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ပရောဂျက်သည်ဒေတာများကို ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ ပရိုဂရမ်မာများသည် အပ်ပလီကေးရှင်း၏ ကုဒ်ရေးသားမှုအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
ပရောဂျက်မှ စုဆောင်းထားရှိသည့် ဒေတာများကို အခမဲ့အနေဖြင့် Creative Commons Attribution (CC-BY) လိုင်စင်ဖြင့် ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အကြောင်းအရာ ၂၀၁၉ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် တတိုအဲဘတွင် ဘာသာစကား ၃၃၇ မျိုးဖြင့် စာကြောင်းပေါင်း ၇၅၀၀၀၀၀ ခုကျော် ရှိခဲ့သည်။
ဘာသာစကား ၁၀ မျိုးတို့၏ စာကြောင်းသည် ပရောဂျက်တစ်ခုလုံး၏ ၇၃ ရာခိုင်နှုန်း ရှိသည်။
ဘာသာစကား ၉၈ မျိုးတို့၏ စာကြောင်းများသည်လည်း စာကြောင်းရေ ၁၀၀၀ ကျော် ရှိသည်။
ပထမတန်းဝင် ဘာသာစကား ၁၄ ခုတို့သည်လည်း တစ်ခုချင်းစီတွင် စာကြောင်းရေ ၁၀၀၀၀ ကျော် ရှိနေသည်။
တတိုအဲဘသည် လက်ရှိ Tanaka Corpus ၏ မူလဝဘ်ဆိုက်ဖြစ်သည်။
Tanaka Corpus သည် ဟယောဂိုတက္ကသိုလ်၏ ပါမောက္ခ၏ ၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် ပထမဆုံးထုတ်ဝေခဲ့သည့် အင်္ဂလိပ် - ဂျပန်စာကြောင်းတွဲများ ပါဝင်သည်။
ဘာသာစကားအားလုံးနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို တွင် တွေ့နိုင်သည်။
သမိုင်းကြောင်း တတိုအဲဘကို ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် Trang Ho က တီထွင်ခဲ့သည်။
သူမသည် မူလက "multilangdict"ပရောဂျက်အမည်အောက်တွင် စတင်၍ ဤပရောဂျက်ကို လွှင့်တင်ခဲ့သည်။
အသွင်အပြင် မှတ်ပုံတင်ထားခြင်း မရှိသည့် အသုံးပြုသူများပင်လျှင် စကားလုံးမျိုးကို မည်သည့်ဘာသာစကားဖြင့်မဆို ရှာဖွေနိုင်သည်။
တတိအဲဘရှိ စာကြောင်းတစ်ခုချင်းစီတို့သည် နောက်လာမည့် ပုံစံတူဘာသာပြန်များတွက် ပြသပေးထားသည်။
တိုက်ရိုက်နှင့် တိုက်ရိုက်မဟုတ်သည့် ဘာသာပြန်ထားမှုများကိုလည်း ခွဲခြားပေးထားသည်။
စာကြောင်းများကိုလည်း အကြောင်းအရာအပေါ်မူတည်ကာ တွဲပေးထားသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ် အစောပိုင်းတွင် ဘာသာစကား ၁၉ မျိုးတွင် စာကြောင်းရေ ၂၀၀၀၀၀ ကျော် ရှိခဲ့သည်။
၎င်းတို့ကိုလည်း မတူညီသည့် အရည်အသွေးများဖြင့် အသံဖတ်နိုင်သည်။
စာကြောင်းများကို ဘာသာစကား, tag သို့မဟုတ် အသံဖြင့် ဖွင့်လှစ်နိုင်သည်။
ဒေတာဘေ့ပုံစံ လိုင်စင် ခွင့်ပြုမှု အသုံးပြုမှု အော့လိုင်းထုတ်ဝေမှု ပြင်ပလင့်များ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန်ဘာသာအဘိဓာန်များ ကဏ္ဍ:အွန်လိုင်းအဘိဓာန်များ။