kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
လျှပ်စစ်ဓာတ်ပြုကူးနည်း ယင်းနည်းကို မင်နီဆိုတာသတ္တုတွင်းနှင့် ထုတ်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းကုမ္ပဏီမှ ၁၉၅၇ ခုနှစ်မှစ၍ အသုံးပြုသည်။
ပေါ့စတစ် ပုံများကို နဂ္ဂတစ်မိုက္ကရိုဖလင်များမှ တစ်ဆင့် မိတ္တူပွားယူနည်း ပင် ဖြစ်သည်။
ကူးယူနေစဉ် အမှောင်ခန်းမလိုဘဲ သာမန်အလင်း ရှိသော အခန်းတွင် ကူးယူနိုင်သည်။
မိုက္ကရိုဖလင်ကူးနည်း စာရွက်စာတမ်း အထောက်အထားများကို မိတ္တူကူးယူ ခြင်းဖြစ်သည်။
စီးပွားဖြစ်သုံးစွဲနည်းကို ၁၈၅၉ ခုနှစ်က စတင် ခဲ့သည်။
ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ကိုမူ ၁၉၂၈ ခုနှစ်ပင် သုံးစွဲလာကြ သည်။
မူရင်းပုံကို ကူးစဉ်က ချုံ့၍ ကူးယူထားပြီး၊ မိတ္တူပွား သည့်အခါ ပြန်ချဲ့၍ ကူးယူရသည်။
ချုံ့၍ကူးယူထားပြီး ချဲ့၍ မိတ္တူပွားရသော် လည်း မူလနဂို စာလုံးအရွယ်အတိုင်း ပြတ်ပြတ် သားသား ကူးယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။
၃၅ မီလီမီတာ ဖလင်နှင့်ဓာတ် ပုံဆေးသား သုံးမျိုးမျှ ခွဲခြားပြီး ထုတ်လုပ်သည်။
၁၆ မီလီမီတာ ဖလင်နှင့်မူ ဘဏ်သုံးချက်လက်မှတ်များ ပွားကူးယူရာတွင်အသုံး များသည်။
၇ဝ မှ ၁ဝ၅ မီလီမီတာ ဖလင်များနှင့်မူ အင်ဂျင် နီယာ သုံးပုံများ၊ ပုံစံဇယားများ ကူးယူရာတွင်သုံးသည်။
၇ ၁/၂ ထ ၁၂ ၁/၂ စင်တီမီတာ အရွယ်နှင့် ၎င်းထက်ကြီးသောဖလင် ပြားများဖြင့်လည်း ထုတ်လုပ်သည်။
မှတ်တမ်းဖိုင်တွဲရာတွင် လည်းကောင်း၊ ရှာဖွေရာတွင်လည်းကောင်း ပိုမို လွယ်ကူစေလို မည့် သဘောဖြင့် ဖလင်ချပ်များ ထုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။
မိုက္ကရိုဖလင်ကူးရာတွင် ပထမ နဂ္ဂတစ်ကော်ပီယူ၍ ပေါ့စတစ်ကော်ပီပွားကာ မိုက္ကရိုဖလင်ပတ်သည့် စက်ကိုပါ တွဲဖက်အသုံးချရသည်။
မိုက္ကရိုဖလင်ကူးယူခြင်းတွင် အခွင့်သာ သည့်အချက်များမှာ တက်ခနိုလိုဂျီ အဆင့်မြင့်နည်း ပညာများ တွင် ပုံကြီးချဲ့ခြင်း၊ ထုတ်ဝေခြင်း၊ အချက်အလက်စုဆောင်းခြင်း တို့တွင် အသုံးပြု ၍ ရခြင်းပင်ဖြစ်၏။
မုလေးပန်းကို မုလေးပင်မှ ရရှိသည်။
ထိုမုလေးပန်းကိုပင် မြတ်လေးပန်းဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။
မုလေးပင်ကို ရုက္ခဗေဒအလိုအရ ဂျပ်စမင်နမ် ဂရန်ဒီ ဖလိုရမ်ဟုခေါ်သည်။
မူလပေါက်ရာအရပ်မှာ ဟိမဝန္တာတောင်၏ အနောက်မြောက်ဘက် ဒေသဖြစ်၏။
ယခုအခါတွင် ကမ္ဘာဟောင်းနှင့် ကမ္ဘာသစ် နှစ်ခုစလုံးတွင် စိုက်ပျိုးယူနိုင်ပေပြီ။
မုလေးပင်သည် ချုံနှင့်နွယ်မျိုးဝင် ဖြစ်ပြီးလျှင် အိုလီစီအီးမျိုးရင်းဝင် ဖြစ်သည်။
မျိုးစိတ်ပေါင်း ၁ဝ၁ မျိုးခန့် ရှိလေသည်။
မုလေးပင်၏ အရွက်များသည် အကိုင်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်မှ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထွက်သည်။
အရွက်သည် စိမ်း၍ရှည်ရှည်ဖြစ်ပြီးလျှင် အဖျားဖက်သို့ ချွန်သွားသည်။
အဖြူရောင်အပွင့်၏ အောက်ဘက်တွင် အနီရောင်သန်း နေသည်။
ပန်း၏ ရနံ့မှာ အလွန်မွှေးသည်။
မုလေးပန်းဟု ရေးသားခေါ် ဝေါ်ကြသည်မှာ အဘိဓာတ်ကျမ်းတွင် သုမနာ၊ မုလေး။
ဇာတိသုမနာ၊ မုလေး။
မာလတီ၊မုလေး။
ဇာတိ၊ မုလေး။
ဝိဿကီ၊ မုလေးဟူ၍ ပရိယာယ် ၅ ပုဒ် ပြသည်။
မြန်မာဘာသာမှာ မာလတီဟူသော ပုဒ်တွင် တီသဒ္ဒါ ကြေ၍ မာလသဒ္ဒါပျက် မုလေးဟု မြန်မာဘာသာ ရေးသားခေါ်ဝေါ်ကြသည်ဟု ယူရန်ရှိသည်။
ထိုမုလေးပန်းကို ဒသင်္ဂုတ္ထိုရ်အပ္ပမာဒသုတ်ပါဠိတော်မှာ သတ္တဝါတွင် ဘုရား၊ မြေနှိုက်သွား၍ ထင်သည်တွင် ဆင်၏ခြေရာ၊အခြင်တကာတွင် အထွတ်၊ အမြစ်နံ့သာတွင် ကာဠာနုသာရီ၊ အနှစ်နံ့သာတွင် လောဟိတ စန္ဒန၊ အပွင့်နံ့သာတွင် ဝဿကီပုပ္ဖ၊မုလေးပန်း၊ မင်းများအပေါင်းတွင် စကြာမင်း၊ ကြယ်တကာ အရောင်တွင် လရောင်၊ မှောင်တကာကို ဖျောက်၍ ထွန်းလင်းသောအရောင်တွင် နေ၊ မြစ်တကာတွင် သမုဒ္ဒရာသာ အကြီးအကဲ အထွတ်အမြတ် ဖြစ်သကဲ့သို့ ကုသိုလ်တကာတွင် အပ္ပမာဒတရား မြတ်ကြောင်းများကို ဘုရားဟောတော်မူသည်ဖြစ်၍၊ မုလေးပန်းကား ပန်းတကာတွင် အထွတ်အမြတ်အသာဆုံး မှတ်ရမည်။
ဝိမာနဝတ္ထုအဋ္ဌကထာတွင်လည်း ပန်းတွင် မုလေးပန်းမြတ်ကြောင်းကို ဆိုလေသည်။
ရွှေထီးရွှေနန်း မင်းအဆက်ဆက် ထွက်စံတော်မူရာ ရာဇမတ်တန်း မင်းလမ်းများတွင် တံခွန်ကုက္ကား၊ မုလေးပွား စိုက်ဆောက်သည်မှာလည်း အခါခပ်သိမ်း မုလေးပန်းဆိုင်း မရသောကြောင့်၊ မုလေးပန်းတု အထည်စက္ကူများကို ပြုလုပ်ကြသည်။
ထိုကြောင့် မုလေးပွားခေါ်သည်။
ယင်းမုလေးပွင့်၊ မုလေးမုံ၊ မုလေးရွက်တို့၏ အကျိုးကို သီရိရာဇေန္ဒြ သေန ရသေ့စီရင်သည့် ဒြဗျဂုဏ် ဆေးကျမ်းတွင် ဤသို့ဆိုသည်။
မုလေးပန်းသည် သလိပ်နာ၊ သည်းခြေနာ၊ သွေးနာ၊ ပေါက်သောအနာ၊ ပိုးနာ၊ နူနာကို ပယ်နိုင်၏။
ထိုမုလေးပန်း၏ အမုံအကင်းသည် မျက်စိနာနှင့်သင့်၏။
ထိုမုလေးရွက်သည် သလိပ်သည်းခြေကို နိုင်၏။
မုလေးကျီးပေါင်းကို ရေဝတီနက္ခတ် အကြိုက်တွင် ယူဆောင်လျှင်၊ လူအပေါင်းတို့ စကားကိုနာယူရသည်ဟု ဝေဿာမိတ္တရသေ့စီရင်သည့် သရ ရတုကထန ဆေးကျမ်းတွင် ဆိုသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၉) ကိုးကား ကဏ္ဍ:အာရှတိုက်၏ ဥယျာဉ်ပန်းခြံပင်များ ကဏ္ဍ:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ။
The Lighthouse at the End of the World သည် Verne ၏ စာပေဇာတ်ခုံ၏ အကောင်းဆုံးဝတ္ထုများထဲမှ တစ်ခုဟု သတ်မှတ်ခံထားရသည်။
ဂျို့စ် ဂေဗီယို ဗမ်းန်() (ပြင်သစ်ဘာသာဖြင့်:[ʒyl vɛʁn]) သည် ပြင်သစ်စာရေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့အား ဖေဖော်ဝါရီလ ၈ ရက်၊ ၁၈၂၈ ခုနှစ်တွင်မွေးဖွားခဲ့သည်။
ဖခင်ဖြစ်သူ ပယ်ရီဗန်းမှာ နာမည်ကျော်ရှေ့နေကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
၁၈၂၇ ခုနှစ်တွင် စကော့လူမျိုးအဆက်အနွယ်ဖြစ်သူ ဂျင်ဩဂတ်စတင် အယ်လိုတီ ခေါ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် စုံဖက်လက်ဆက်ခဲ့၍ ဂျို့စ် ဗမ်းန်အား ဖွားမြင်သည်။
သူသည် သိပ္ပံဆိုင်ရာ ဒဏ္ဍာရီ များ ရေးသားသည့် ပထမဆုံး စာရေးဆရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသူဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သူ၏ စာအုပ်အချို့အား ရုပ်ရှင်အဖြစ် ရိုက်ကူးခဲ့သည်။
သူ၏စာအုပ်အချို့မှာ အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည်။
မြေကမ္ဘာအလယ်သို့ ခရီး (၁၈၆၄) မြေကမ္ဘာမှ လကမ္ဘာသို့ (၁၈၆၅) ပင်လယ်အောက်မှ ၂၀သောင်းသော စုဝေးခြင်း ရက် ရှစ်ဆယ်အတွင်း ကမ္ဘာပတ်လည် စသည်တို့ဖြစ်ကြသည်။
ဂျို့စ် ဗမ်းန်အား နန်တတ်စ်၊ ဘတ်တာနီမြို့၊ ပြင်သစ်နိုင်ငံတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
အခြား အောင်မြင်မှုကို ရယူလိုသော လူငယ်များ ကဲ့သို့ ဗမ်းန်သည်လည်း ရေခြားမြေခြား စွန့်စား၍ ပါရီသို့ ခရီးထွက်ခဲ့သည်။
သို့သော် ပထမတွင် သူသည် မည်သည့်အကြိုက်မျှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။
သို့သော် သူသည် သိပ္ပံပညာအား စိတ်ဝင်စားသူ တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် ကျော်ကြားသော စာရေးဆရာလည်း ဖြစ်လာခဲ့ပြန်သည်။
ထိုသို့သော် အခြေအနေသည် သူ့အား ယနေ့ခေတ် သိပ္ပံဆိုင်ရာဒဏ္ဍာရီ( Science Fiction) ဟုခေါ်သော ဝတ္ထုစာအုပ်၊ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များ ရေးသားသူအဖြစ် ရောက်ရှိရန် တွန်းပို့ပေးခဲ့သည်။
လူအများက ဂျို့ဗမ်းန်သည် ဆိုင်းရင့်ဖစ်ရှန်း(သိပ္ပံပုံပြင်) များ၏ မျိုးဆက်ကို စတင်သူအဖြစ် ဆုံးဖြတ်ပေးခဲ့ကြသည်။
သူအိမ်ထောင်ကျပြီးသည့်နောက်ပိုင်းတွင် စတော့ပွဲစားအဖြစ် ဘဝကျောင်းခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် မြို့နယ်ကောင်စီဝင်အဖြစ် အာမိန်းမြို့တွင် ရွေးချယ်ခံရပြီးနောက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ဗမ်းန်သည် မြောက်မြားစွာသော ဒဏ္ဍာရီများ၊ ဝတ္ထုစာအုပ်များကို ရေးသားခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် အာမိန်းသို့ သွားရောက်နေထိုင်ခဲ့သည်။
၁၈⁠၈၆ ခုနှစ် မတ်လ ၉ရက်နေ့ တွင် သူသည် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ထိုစဉ် သူ၏တူငယ် အသက် ၂၅ နှစ်ရှိသူ ဂစ်တုန်း( Gaston) သည် မကောင်းကြံစည်ပြီး သူ့ခြေထောက်အား ပစ်ချိုးခဲ့သဖြင့် ခြေတစ်ဖက် ထော့နဲ့ခဲ့ရသည်။
သို့သော် သူ၏စာရေးသားခြင်းအား မရပ်တန့်ခဲ့ဘဲ သေဆုံးသည့် ၁၉၀၅ ခုနှစ်ထိတိုင် ရေးသားသွားခဲ့သည်။
သူသည် ၁၉၀၅ ခုနှစ် မတ်လ ၂၄ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်နိစ္စ ရောက်ရှာသည်။
L သည် လက်တင်ဘာသာ၊ အင်္ဂလိပ်အက္ခရာစဉ်တွင် ၁၂လုံးမြောက် အက္ခရာဖြစ်၍ (/ˈɛl/; named el, rarely ell)ဟု အသံထွက်ပါသည်။
သမိုင်း အောက်ပါ ဇယားသည် ဤသင်္ကေတ ဆင်းသက်လာပုံဖြစ်သည်။
အီဂျစ်အရုပ်စာသင်္ကေတ Proto-Semitic lamd Phoenician lamedhh ဩပ်ရုစကမ်L ဂရိlambdaS39File:Proto-semiticL-01.pngFile:PhoenicianL-01.pngFile:EtruscanL-01.png100px အသံထွက်ကိစ္စ L တွင် အကြောင်းအချို့ရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ သရအက္ခရာပြီးမှ သို့မဟုတ် သရအက္ခရာ မတိုင်ခင် ၎င်းတို့ ဖြစ်ပွားမှု ပေါ်မူတည်သည်။
သင့်တင့်ဘေးတိုက်သွားရင်းဗျည်း(ထိုအသံကို အိုင်ပီအေ က အသုံးပြုပြီး [l]အက္ခရာအသေးကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြသည်။
) သည် lip(နှုတ်ခမ်း)၊ နှင့် please(ကျေးဇူးပြုပါ)ကဲ့သို့သော စကားလုံးများတွင် သရက္ခရာတစ်ခုမတိုင်ခင် ဖြစ်ပွားပြီး အာခေါင်ပျော့ သင့်တင့်ဘေးတိုက်သွားရင်းဗျည်းသည် bell နှင့် milk ကဲ့သို့သောစကားလုံးများတွင် မူကား သရအက္ခရာပြီးမှ ဖြစ်ပေါ်သည်။
ထို့ပြင် ဂျပန်လူမျိုးများနှင့် အချို့သော တောင်ပိုင်းသား ဒေသိယစကားပြောသော တရုတ်လူမျိုးများအတွက် L သည် ကြီးမားသော ဘာသာစကား အရေအသွေးကွဲပြားမှု သို့မဟုတ် ကင်းမဲ့မှု တို့ကြောင့် L သည် ခက်ခဲ့သော အသံထွက်မှုကို ပြုလုပ်သည့်အကြောင်းအရင်းတစ်ခုလည်းဖြစ်သော်လည်း အာခေါင်ပျော့ဒုတိယသံ ပြုလုပ်ခြင်းသည် L အသုံးပြုသော ဥရောပ ဘာသာစကားများတွင် မဖြစ်ပွားချေ။
အင်္ဂလိပ်ဘာသာရှိ မည်သည့် ရုန်းပွင်သံ၊ ပွတ်တိုက်ဗျည်းသံ၊ နှင့် ၎င်းတို့နှစ်ခုပေါင်းထားသော ရုန်းပွင့်ပွတ်တိုက်ဗျည်း မတိုင်မီတွင် L ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။
အင်္ဂလိပ်ဘာသာတွင် သာမန်တစ်သံတည်းထွက်အောင် တွဲထားသော အက္ခရာတစ်ခုတွင် LL ပါဝင်သည်။
ထိုအက္ခရာသည် L ၏အသံတန်ဖိုး ပါဝင်သည်ကိုတွေ့ရသည်။
သို့သော် ထို Lသည် အသံမဲ့ သင့်တင် ဘေးတိုက်သွားရင်ဗျည်းသံအဖြစ် ဝေးလ်ချ်ဘာသာတွင် ခွဲခြားထားပြီး အစအနေအထား နေရာတွင် ပြသနိုင်သည်ကို တွေ့ရသည်။
သင့်တင့်ဘေးတိုက်အာခေါင်းရင်းသံ သို့မဟုတ် ပလတယ်ကို ဘာသာစကား အတော်များများတွင် ဖြစ်ပေါ်သည် တွေ့ရပြီး အီတာလျံဘာသာတွင် GL၊ ပြင်သစ်ဘာသာနှင့် ကာတလန်ဘာသာတွင် LL အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ပေါ်တူဂီနိုင်ငံတွင် LH အဖြစ်လည်းကောင်း၊ Ļ အဖြစ် လတ်ဗီယန်နိုင်ငံကလည်းကောင်း ကိုယ်စားပြု ဖော်ပြကြလေသည်။
အင်္ဂလိပ်ဘာသာတွင်၊ walk သို့မဟုတ် could ကဲ့သို့သော စကားစုများ(၎င်း၏မျက်မှောက်ကာလတွင် အခြားစာလုံးများ၏အသံများ ကိုလည်း ပြုပြင်မွမ်းမံသည်။
ဥပမာ-wakသည် back ကဲ့သို့ အသံထွက်ပိုမိုနီးစပ်စွာ အသံထွက်သည်။
)တွင် L သံ ပျောက်နေတတ်သည် သို့မဟုတ် မထွက်ချေ။
အသုံးပြုမှုများ ကွန်ပျူတာတွင် L သည် (1)နှင့် တစ်ခါတရံ မှားယွင်းတတ်သည်။
၎င်း၏ ကွန်ပျူတာ ကုဒ်အမှတ်မှာ U+2113 ဖြစ်သည်။
တစ်ခါတရံတွင် L အား လက်ရေးဖြင့် ℓ အဖြစ် ရေးသား၍ သင်္ချာဘာသာရပ်တွင် အသုံးပြုသည်ကို တွေ့ရသည်။
ASCII ကုဒ်အတွက် အက္ခရာအကြီးအား ၇၆ အဖြစ်ထား၍ အက္ခရာအငယ်အား ၁၀၈ အဖြစ်ထားရှိသည်။
ဒါရိုက်တာ တွမ် ဟူးပါ (Tom Hooper) ၏ လက်ရာ ဘုရင့်မိန့်ခွန်း (The King's Speech) သည် ဗြိတိန်နိုင်ငံ သမိုင်းဖြစ်ရပ်မှန်ကို အခြေခံရိုက်ကူးထားသည့် ဒရာမာ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားဖြစ်သည်။
ယင်းဇာတ်ကားသည် ၂၀၁၁ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၂၇ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသည့် အော်စကာဆုပေးပွဲ၌ အကောင်းဆုံး ဇာတ်ကားဆု၊ အကောင်းဆုံး ဒါရိုက်တာဆု၊ အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ဆုနှင့် အကောင်းဆုံး မူလဇာတ်ညွှန်းဆု စသည့် ဆုကြီး ၄ ခုကို ဆွပ်ခူးခဲ့သည်။
ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း ‘ဘုရင့်မိန့်ခွန်း’ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတွင် လက်ရှိ ယူကေဘုရင်မ အယ်လီဇဘက်၏ ဖခမည်းတော် ဂျော့ဂျ် ဆဋ္ဌမ ဘုရင် စကားထစ်ခြင်းကို ကုသည့် ဖြစ်စဉ်ကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။
ဂျော့ဂျ်ဘုရင်သည် ငယ်စဉ်ကပင် စကားထစ်သူဖြစ်သည်။
ခမည်းတော် ဂျော့ဂျ် ပဉ္စမ ဘုရင် နတ်ရွာစံပြီးနောက် နောင်တော် အက်ဒွပ်က ထီးနန်းအရိုက်အရာကို ဆက်ခံခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း အက်ဒွပ်က အိမ်ထောင် ၂ ကြိမ်ကွဲဖူးသူ အမျိုးသမီးအား လက်ထပ်လိုသဖြင့် ဤအပြုအမူမှာ ယူကေ၏ ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပေဒပါ သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ဖီလာဆန့်ကျင်မှုရှိသောကြောင့် အချစ်အတွက် ထီးနန်းကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။
စကားထစ်သည့် ဂျော့ဂျ် နန်းတက်ပြီးနောက် မိန့်ခွန်းပြောကြားရာတွင် အထစ်အငေါ့မရှိစေရန် ၎င်း၏ ကြင်ယာတော်နှင့်အတူ ကုသနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ပညာရှင် လိုင်နယ်လ် လော့ဂ် (Lionel Logue) နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
ကာလအတော်ကြာ လေ့ကျင့် ကုသခဲ့ပြီးနောက် အခြေအနေ ကောင်းမွန်လာသည့် တချိန်တည်းတွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည်လည်း မိတ်ဆွေကောင်းများ ဖြစ်လာကြသည်။
ရုပ်ရှင်နောက်ဆုံးခန်းမှာ ၁၉၃၉ ခုနှစ်တွင် ဂျော့ဂျ်ဘုရင်က ဂျာမနီနိုင်ငံနှင့် စစ်ကြေညာသည့် မိန့်ခွန်းကို ချောမွေ့စွာ ပြောကြားနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ထားသည်။
မောင်မောင်ခ အမည်ဖြင့် အောက်ပါ အကြောင်းအရာများ ရှိသည်။
မောင်မောင်ခ (ဝန်ကြီးချုပ်) - မြန်မာနိုင်ငံ၏ အဋ္ဌမမြောက် ဝန်ကြီးချုပ် မောင်မောင်ခ (ပါမောက္ခ) - မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးသော ရူပဗေဒပါမောက္ခ၊ အဝေးသင်တက္ကသိုလ် တည်ထောင်သူ ကိုးကား Category:သံတူကြောင်းကွဲ။
Redirectခို၊ ချိုးနှင့် အလားတူငှက်များ။
ခုံညင်းပင်ကို ရုက္ခဗေဒ အလိုအားဖြင့် အင်တဒါစကင်ဒမ် ဟု ခေါ်၏။
ထိုအပင်သည် အပူပိုင်းဇုန်တွင် ပေါက်သော နွယ်ပင်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး မြင့်မားသောအပင်ကြီးများကို နွယ်၍ ပေါက်တတ်သည်။
အရှည် ၂ ပေမှ ၃ ပေအထိရှိသော ပဲသီး ကဲ့သို့ သီးတောင့်ကြီးများကို သီး၏။
သီးတောင့်များအတွင်း၌ အစေ့ကြီးများရှိသည်။
အစေ့ပေါင်း ၁ဝ စေ့မှ ၁၂ စေ့အထိ ရှိ၏။
ထိုအတောင့်ကြီးများသည် တဖြည်းဖြည်း ရင့်၍ ခြောက် လာသောအခါ မြေသို့ ကြွေကျ၏။
ထိုအတောင့်ကြီးများကို ထုခွဲ၍ အထဲမှအစေ့များကို ထုတ်ယူကြသည်။
အစေ့၏ အချင်း သည် ၁ မှ ၂ ၁/၂ လက်မခန့်ရှိ၍ လက်မဝက်ခန့် ထူသည်။
ခုံညင်းစေ့ ကို ဒိုးထိုးကစားလေ့ရှိကြသဖြင့် ခုံညင်းဒိုးဟုခေါ်လေ့ ရှိသည်။
ခုံညင်းစေ့တွင် အညိုပုပ်ရောင်ရှိသော အခွံမာရှိ၍ အတွင်း၌ ဆင်စွယ်ရောင်ရှိသော အဆန်ရှိသည်။
အများအားဖြင့် ခုံညင်းဒိုးများကို ဘယဆေးဆိုင်များတွင် ရောင်းလေ့ရှိသည်။
မြန်မာတို့သည် ခုံညင်းကို လိမ်းဆေးအဖြစ် ဖြင့် လည်းကောင်း၊ သောက်ဆေးအဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း အသုံးပြုကြ၏။
အနာများ ပြည်ပေါက်စေလိုလျှင် ခုံညင်းကို ကျောက်ပျဉ်တွင်သွေး၍ လိမ်းပေးလေ့ရှိ၏။
တစ်ခါတစ်ရံ အဖျားဖြတ်ဆေးအဖြစ်လည်း အသုံးပြုကြသည်။
ခုံညင်းဆန်ကို ပါးပါးလှီး၍ ထန်းလျက်နှင့်လည်း ယိုထိုးစားလေ့ရှိကြ၏။
ထို ခုံညင်းယိုကို ဒိုးယိုဟုလည်း ခေါ်သည်။
အရသာမှာ ခါးသက် သက် နေ၏။
မြန်မာဆေးကျမ်းအရ ဒိုးယိုသည် မီးယပ်ရောဂါ အတွက် ကောင်းသည်ဟု ဆိုသည်။
ခံတက်ပင်ကို ကုန်းခံတက်ပင်ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ခံတက်ပင်များကို မြေပြင်အမြင့် ပေပေါင်း ၃၅ဝဝ မြင့်သည့်နေရာအထိ တွေ့ရှိနိုင်သည်။
ခံတက်ပင်သည် အမြင့်မှာ ပေ ၃ဝ ခန့်အထိ ရှိတတ်၍ ပင်စည်လုံးပတ်မှာ ၃ ပေမှ ၅ ပေအထိ ရှိတတ်သော ပင်လတ်မျိုးဖြစ်သည်။
ယင်းကို အများအားဖြင့် စိုက်ပျိုးယူတတ်ကြသည်။
ခံတက်ပင်သည် နွေ ရာသီတွင် အရွက်ကြွေ၍ ဆင်စွယ်ရောင်အပွင့်များ ပွင့်သည်။
အသီးမှာ ဝမ်းဘဲဥအကြီးစားခန့်ရှိ၍ အခွံတွင် အပြောက်အပိမ့် များ ရှိသည်။
ခံတက်ပင်သည် သဘာဝအလျောက် ပေါက်ရောက်သော အပင်ဖြစ်သည်။
ပုံသဏ္ဌာန် အပင် ရွက်ကြွေပင်လတ်မျိုးဖြစ်၍ ပေ ၃၀ ကျော်အထိ မြင့်၏။
အကိုင်းအညွန့်များပေါ်တွင် အဖြူစင်းများ ရှိ၍ အပင်စည် အခေါက် မီးခိုးရောင်ရှိသည်။
အတွင်း သားမာဆတ်ပြီး အဝါရောင်ရှိ၏။
ရင့်ကအညိုရောင် သို့ပြောင်းသွား၏။
အရွက် ၃ ရွက်မြွှာပေါင်းဖြစ်၍ ရွက်လွှဲထွက်သည်။
ရွက်မြွှာများ ၃-၆ လက်မအထိရှည်သည်။
ရွက်ပြား၏ ကျောဘက်တွင် ရွက်ကြောများထင်ရှား စွာရှိသည်။
ရွက်နားညီ၍ ရွက်ပြားချောသည်။
အပွင့် အချင်း ၂-၃ လက်မအထိရှိသည်။
အပွင့်ကြီးမား သည်။
အဝါနုရောင်ရှိ၍ မြောက်မြားစွာပွင့်၏။
အသီး အဝါရောင်ရှိသည်။
အချင်း ၁-၂ လက်မရှိ၍ ဘဲဥပုံ သို့မဟုတ် လုံးဝိုင်းသည်။
အခွံမာ ၍ကြမ်းသည်။
ကျောက်ကပ်ပုံ အစေ့များစွာပါသည်။
အသုံးပြုခြင်း ခံတက်သား၏အရောင်မှာ ဝါကြန့်ကြန့်ဖြစ်၍ အသင့် အတင့်မာကာ အသားညီသည်။
ထိုအသားကို အိမ်အသုံး အဆောင်များ၊ ဗုံများနှင့် ခေါင်းဖြီးရန်ဘီးများ ပြုလုပ်ကြသည်။
သေတ္တာများလည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။
thumb|ခံတက်ရွက် ခံတက်ရွက်နုများကို အချဉ်တည်ကာ တို့စရာအဖြစ်၊ လက်သုတ်အဖြစ် စားလေ့ရှိကြသည်။
ခံတက်ပင်၏ ဆေးဖက်ဝင်ပုံကား၊ အခေါက်ကို အနာရောဂါ သက်သာစေသော ဆေးအဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အရွက်နှင့် အမြစ်၏အခေါက်တို့ကို အရေပေါ်၌ နဂိုရောင်ဖြစ်လာအောင် အုံပေးလိမ်းပေးသော ဆေးအဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။
ရေခံတက်ပင်သည်လည်း ခံတက်မျိုးဝင် အပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရေခံတက်ပင်သည် ချုံယောင်၊ ပင်ယောင် အပင်ငယ်ဖြစ်၍၊ ယင်းတို့ကို မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်းတွင် တွေ့ရလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၂) ဆေးဖက်ဝင် အသုံးပြုခြင်း မြန်မာဆေးကျမ်းများ အလိုအရ ခံတက်သည် ခါးသက်သက်ရှိ၏၊ ပူသောဂုဏ်သတ္တိ ရှိ၏၊ ဝမ်းမီး ကိုတောက်စေ၏၊ ဝမ်းကိုအနည်းငယ် သက်စေ၏၊ လေနှင့်သလိပ်ကို ကြေစေ၍ ဆီးအောင့်ရောဂါ၊ ကျောက်တည်ရောဂါနှင့် သွေးဖောက်ပြန်ခြင်းကို ပျောက်ကင်းစေနိုင်စေ၏။
အခေါက် သက်တန့်နှင့် အနာပေါက်နာတို့၌ အခေါက်ကို ပရန္နဝါ မြစ်နှင့် သွေးသောက်သော် လျင်မြန်စွာ ပျောက်၏။
အရွက် အရွက်ကိုကြိတ်၍ ရေနှင့်ဖျော်ပြီး မီးဖြင့် နွေးအောင်ပြု၍ ကိုက်ခဲနာကျင်ရာ၌ လိမ်းသော် အကိုက်အခဲများ ပျောက်၏။
ရွက်ကြိတ်ညှစ်ရေနှင့် ကွမ်းရွက်ကြိတ်ညှစ်ရေ ဆတူယူ၍ ထောပတ်နှင့်ရောသောက်သော် အဆစ်ရောင်ရောဂါ ပျောက်၏။
ခံတက်ချဉ်ထည့်စားခြင်း ၊ သုပ်စားခြင်းဖြင့် လေထိုးလေအောင့် ရောဂါပျောက်၏။
အမြစ် အမြစ်ခေါက်ကို ၄ ခွက် တစ်ခွက်တင် ပြုတ်သောက်သော် ဆီးချို ၊ ကျောက်တည်ရောဂါ ပျောက်၏။
ယင်းပြုတ်ရည်တွင် ကြံသကာ ရောသောက်သော် ဆီးအိမ်ရောင်ရောဂါနှင့် ကျောက်တည်ရောဂါ ပျောက်၏။
အမြစ်ကို အပြင်းဖျား ရောဂါကုဆေး၌လည်း ထည့်သွင်းအသုံးပြု၏။
http://arogyamonline.com/commodity/materials/?raw=136 ကိုးကား Category:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ Category:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ Category:ဂျပန်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ Category:ထိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ။
ခံပင်သည် စီးပွားရေးသဘောအရ တန်ဖိုးများစွာမရှိချေ။
သို့သော် မြန်မာစာပေ၌ ခံပွင့်ကို စပယ်ပွင့် မရှိခိုက် အစားသုံးခဲ့ကြောင်း စပ်ဆိုခဲ့သည့် ကဗျာတစ်ပုဒ်ကြောင့်၊ ခံပွင့်သည် ထင်ရှားခဲ့သည်။
လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ဖြစ်စေ ဆားစိမ်၍ ဖြစ်စေ ငါးပိနှင့် စားရသော ခံသီးအစိမ်းများကိုလည်း လူသိများကြပေသည်။
ခံပင်သည် ချုံပင်ကြီးမျိုး သို့မဟုတ် အဖုအထစ်များသော သစ်ပင်ငယ်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
အဆင့်ဆင့် နှစ်ခွစီ ဖြာထွက်တတ်သော အကိုင်းအခက်များ ရှိသည်။
ခွဆုံများ၌ဖြစ်စေ အဖုအထစ်များ၌ ဖြစ်စေ ၁ လက်မ ၂ လက်မ ရှည်သည့်ဆူးများ ပေါက်နေသည်။
ဘဲဥပုံအရွက်ရှိ၍၊ အပွင့်မှာ အဖြူ သို့မဟုတ် ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ဖြစ်သည်။
အသီးမှာ ၁ လက်မခန့်ရှိ၍ အနီရောင်ဖြစ်လေသည်။
အထူးသဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံအထက်ပိုင်းရှိ ဥယျာဉ်များတွင် ခံပင်ကို အတွေ့ရများလေသည်။
သို့သော်၊ မြန်မာနိုင်ငံ အောက်ပိုင်း၌လည်း စိုက်ပျိုးနိုင်သည်။
မျိုးပွားလိုသော် အစေ့မှ မျိုးပွားရသည်။
ပိုးမွေးမြူသော ပိုးစာပင်အစား အသုံးပြုနိုင်သည့် အခြား အပင်များတွင် ဤခံပင်သည် ပါဝင်ကြောင်း သိရသည်။
ခံပင်မျိုးတွင် ခံပင် သို့မဟုတ် ခံစပ်ပင်ဟူသော အမည် နှင့် မျိုးကွဲတစ်မျိုး ရှိသေးသည် ၊သို့သော် ခံစပ်ပင်သည် အသီး မည်းသီးခြင်း၊ အရွက်သေး၍ ပါးခြင်း၊ ဆူးများ သေးငယ်ခြင်း တို့မှလွဲ၍ မူလခံပင်နှင့် ဘာမျှ မခြားချေ။
ခံစပ်ပင်၏ အရွက်နှင့် အခေါက်များကိုမူ၊ သားရေနယ်ရာတွင် အခြားပစ္စည်းများနှင့် ဖက်စပ်၍ အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း သိရလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၂) အပွင့် စံပယ်ပန်း မပေါ်ချိန်တွင် အစားထိုးသုံးစွဲခဲ့ကြသော ပန်းတစ်မျိုးအမည် ဖြစ်သည်။
စံပယ်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသေးငယ်ပြီး ရနံ့အနည်းငယ်ရှိသောပန်းဟု ယူဆရသည်။
စံပယ်ပန်း လှိုင်လှိုင်ပေါ်ချိန်တွင် ခံပန်းကို တောရွာများ၌သာ သုံးစွဲကြဟု စာဆိုအရ သိရသည်။
ခံပွင့်အကြောင်း ကဗျာ ပန်းစံပယ်၊ နန်းလယ်မပေါ်ခိုက်ဟာမို့၊ အလိုက်တော်တန် သင့်ရုံပ၊ ခံပွင့်ကိုကုံး။
နန်းရဝေ၊ မန်းမြေစံပယ်လှိုင်တော့၊ thumb|ခံပန္းခံပန်းခိုင်ယာယီရွေ့တယ်၊ တောလေ့ရွာသုံး။
ခံဝန်ချုပ် ခံဝန်ချုပ်ဆိုသည်မှာ ငွေကြေးကိစ္စနှင့် စပ်လျဉ်းသော ကတိတစ်ခုခုကို ဝန်ခံသက်သေပြုသော စာချုပ်စာတမ်းဖြစ်၍ အင်္ဂလိပ်ဘာသာအားဖြင့် ဗွန်းဟု ခေါ်သည်။
ဗွန်း၏ အဓိပ္ပာယ် မှာ ချည်ရန်၊တုပ်ရန် ဖြစ်သည်။
အစိုးရ သို့မဟုတ် ကော်ပိုရှင်း အဖွဲ့တစ်ခုခုက ငွေလိုသဖြင့် လူထုံထံမှ ချေးသောအခါ ငွေကို သတ်မှတ်ထားသောနေ့ရက်တွင် အတိုးနှင့်တကွ ပြန်လည် ပေးဆပ်ပါမည်ဟူ၍ ကတိပြုစာရွက်စာတမ်းများကို ထုတ်ပေး သည်။
ထိုစာရွက်စာတမ်းသည် ငွေချေးယူသူကို တုပ်နှောင် ထားသည့် စာချုပ်သဖွယ်ဖြစ်ပေသည်။
ငွေကိုင်စာရေးကဲ့သို့ ငွေကြေးလက်ခံထိန်းသိမ်းရသောသူ များသည် ငွေရေးကြေးရေးကိစ္စများ၌ ရိုးသားဖြောင့်မတ်စွာ လုပ်ကိုင်ပါမည်ဟူ၍ အလုပ်ရှင်နှင့် ချုပ်ဆိုသော ကတိစာချုပ် များ၊ အဆောက်အအုံတစ်ခုခုကို ဆောက်လုပ်ရာ၌ သတ်မှတ် ထားသော ရက်အတွင်း ပြီးစီးစေပါမည်ဟူ၍ အာမခံငွေတင်ကာ ပစ္စည်းရှင်နှင့် ကန်ထရိုက်တာတို့ ချုပ်ဆိုသော ကတိစာချုပ်များ သည်လည်း ဗွန်းခေါ် ခံဝန်ချုပ်များပင် ဖြစ်ကြသည်။
နိုင်ငံခြား မှလာသော အရက်၊ စီးကရက် စသည့် သွင်းကုန်များကို အကောက်ဖက်ဆိုင်ရာ ကုန်လှောင်ရုံတွင် ထားရှိကာ ထိုကုန် များအပေါ်တွင် ကျသင့်သော အကောက်တော်ခွန်ကို မှာယူ သူက ပေးဆောင်ပါမည်ဟု ကတိစာချုပ် ချုပ်ဆိုသည်ကိုလည်း ခံဝန်ချုပ်ဟူ၍ပင် ခေါ်သည်။
ထို့ပြင် သွင်းကုန်တစ်ခုခုကို နိုင်ငံအစိုးရက သတ်မှတ် ထားသော စည်းကမ်းအတိုင်းသာ ရွေးယူပါမည်ဟူသော ကတိဖြင့် အကောက်ဘက်ကုန်လှောင်ရုံတွင် ဥပဒေအတိုင်း အပ်နှံထားခြင်းကိုလည်း ခံဝန်ချုပ်အရ အပ်နှံခြင်းဟု ခေါ်ဆို သည်။
အစိုးရပညာတော်သင်များသည် အစိုးရ၏ စည်းကမ်း များကို လိုက်နာပါမည်ဟု ခံဝန်ချုပ်များကို လက်မှတ်ထိုးကြ ရသည်။
ရာဇဝတ်မှုများတွင် တရားခံအား အချုပ်မှ အာမခံဖြင့် ထုတ်ယူရာ၌လည်း ခံဝန်ချုပ် ချုပ်ဆိုရသည်။
သို့သော် ငွေချေး ငွေယူနှင့် သက်ဆိုင်သောစာချုပ်များကိုသာ အများအားဖြင့် ခံဝန်ချုပ်ဟူ၍ နားလည်ကြသည်။
ကုမ္ပဏီများသည် ငွေချေး ခံဝန်ချုပ်များကို လူအများကဝယ်ယူမှသာ မိမိတို့ လိုသလောက် ငွေ ကို ရမည်ဖြစ်၍ ခံဝန်ချုပ်များကို ၁ဝဝိ တန်၊ ၅ဝဝိ တန်၊ ၁၀၀ဝိ တန်ဟူ၍ တန်ဖိုးအမျိုးမျိုးထားကာ ရောင်းချကြသည်။
ငွေချေး ခံဝန်ချုပ်များသည် ပြန်လည်ရောင်းချရန် လွယ်ကူ သည့်ပြင် အရင်းမဆုံးနိုင်ရုံမက ကုမ္ပဏီငွေစာရင်းရှင်းတမ်းများ တွင် ယင်းကို ဦးစားပေး၍ စာရင်းရှင်ရသောကြောင့် ငွေချေး ခံဝန်ချုပ်များကို လူကြိုက်များသည်။
ငွေချေး ခံဝန်ချုပ်များတွင် အပေါင်ခံ ခံဝန်ချုပ်နှင့် ဒီဗင်ချာခေါ် နှုန်းသေခံဝန်ချုပ်များ ပါဝင်သည်။
အပေါင်ခံ ခံဝန်ချုပ်ဆိုသည်မှာ ငွေလိုသည့်အစိုးရ သို့မဟုတ် ကုမ္ပဏီက ငွေထုတ်ချေးမည့်သူကို မိမိ ပစ္စည်း များကို အပေါင်ပေး၍ ငွေချေးယူခြင်း ဖြစ်သည်။
ချေးငွေကို သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွင်း၌ ပေးဆပ်ရန် ပျက်ကွက် ခဲ့သော် ဆိုင်ရာအစိုးရ သို့မဟုတ် ကုမ္ပဏီအား ခံဝန်ချုပ် ပိုင်ရှင်က တရားစွဲဆိုကာ အပေါင်ပစ္စည်းများကို ထုခွဲရောင်းချ ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရှိသည်။
ခံဝန်ချုပ်၏ သက်တမ်းမှာ အနှစ် ၂ဝ မှ ၉၉ နှစ် အထိ ကြာမြင့်တတ်သည်။
အပေါင်ပေးထားရသဖြင့် လည်း အတိုးနှုန်းအရ နည်းလေသည်။
ဒီဗင်ချာ ခေါ် နှုန်းသေခံဝန်ချုပ်မှာ ချေးယူထားသောငွေ ကို နှုန်းသေအတိုးနှင့်တကွ သတ်မှတ်ထားသော နေ့၌ ပြန်ဆပ် ပါမည်ဟူ၍ သက်ဆိုင်ရာတံဆိပ် ခပ်နှိပ်ကာ ထုတ်ပေးသော ကတိစာချုပ်ဖြစ်သည်။
ကတိကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့သော် သက်ဆိုင် ရာ ကုမ္ပဏီ၏ ပစ္စည်းအရပ်ရပ်ကို ခံဝန်ချုပ်ပိုင်ရှင်များက အညီ အမျှ ခွဲဝေယူနိုင်သည်။
ဒီဗင်ချာ ခံဝန်ချုပ်၏ သက်တမ်းမှာ တိုတောင်းသည်။
ထို့ပြင် ကတိဝန်ခံစာသာ ဖြစ်သဖြင့် တရားစွဲ ပိုင်ခွင့် နည်းသောကြောင့် အတိုးနှုန်းထား ကြီးလေသည်။
ခံဝန်ချုပ်ချုပ်ဆိုရာ၌ မှတ်ပုံတင်ခံဝန်ချုပ်နှင့် ကူပွန်ခံဝန် ချုပ် ဟူ၍ ချုပ်ဆိုနည်း ၂ မျိုးရှိသည်။
မှတ်ပုံတင် ခံဝန်ချုပ်၌ ပိုင်ရှင်၏အမည်နှင့် ထုတ်ချေးငွေများကို ဆိုင်ရာကုမ္ပဏီ၌ မှတ်ပုံတင်ခွင့် ရရှိသဖြင့် ထို ခံဝန်ချုပ်ပိုင်ရှင်သာလျှင် တရား ဝင် မြီရှင်အစြဖ် အသိအမှတ်ပြုခြင်းခံရသည်။
ကူပွန်ခံဝန်ချုပ် ၌မူ အခါအားလျော်စွာ ရရှိမည့် အတိုးနှင့် အတိုးငွေထုတ်ပေး မည့် နေ့ရက်များကို လက်မှတ်ငယ်များတွင် ဖော်ပြထားရသည်။
ထိုလက်မှတ်ငယ်များကို ခံဝန်ချုပ်နှင့်အတူ ပူးတွဲပေးလေ့ရှိရ ကား သတ်မှတ်ထားသော နေ့ရက်၌ ဆိုင်ရာ ငွေတိုးလက်မှတ် ငယ်များကို ခံဝန်ချုပ်နှင့်အတူ ပူးတွဲပေးလေ့ရှိရကား သတ်မှတ် ထားသော နေ့ရက်၌ ဆိုင်ရာငွေတိုးလက်မှတ်ကိုပြ၍ ငွေထုတ် ယူနိုင်လေသည်။
နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ အစိုးရသည် ကိစ္စတစ်ခုခုအတွက် သတ်မှတ်၍ ခံဝန်ချုပ်များကို ပြည်သူများအား ရောင်းချတတ် ၏။
စစ်စရိတ်ခံဝန်ချုပ်များ၊ ငွေစုခံဝန်ချုပ်များမှာ အစိုးရက တစ်နည်းအားဖြင့် ပြည်သူထံမှ ငွေချေးခြင်း ဖြစ်၏။
ဗဟိုငွေ တိုက် ခံဝန်ချုပ်များမှာ ၃ လအတွင်း ငွေပြန်ရနိုင်ခွင့်ရှိသော အစိုးရခံဝန်ချုပ်များ ဖြစ်သည်။
ငွေချေး ခံဝန်ချုပ်များကို ကုမ္ပဏီအသီးအသီးမှ ထုတ်ဝေ လေ့ရှိသော်လည်း အစိုးရထုတ် ငွေချေးခံဝန်ချုပ်များလောက် လူကြိုက်မများချေ။
ငွေချေးခံဝန်ချုပ်များ ဝယ်ယူရာတွင် အပေါင်ပါခဲ့သော် အပေါင်ပစ္စည်း၏ တန်ဖိုးသည် ငွေချေး ခံဝန်ချုပ် တန်ဖိုးထက် မြင့်ရမည်။
ငွေချေး ခံဝန်ချုပ် ထုတ် သော ကုမ္ပဏီသည်လည်း လူကြိုက်များ၍ ဝင်ငွေကောင်း ရပေမည်။
ထိုအချက်များကို ငွေချေးခံဝန်ချုပ် ဝယ်ယူရာ၌ သတိထားသင့်ပေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၂) ကိုးကား Category:ဥပဒေ။
ခုံတင်စစ်ဆေးခြင်း တရားစီရင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည် တရားရုံးများ၏ တာဝန်ဟု လူတိုင်းက သာမန်အားဖြင့် နားလည်ကြ၏။
အမှုအခင်းများ ကို တရားရုံးသို့ တင်သွင်း၍ တရားရုံးများကသာ စစ်ဆေးပြီး လျှင် စီရင်ဆုံးဖြတ်ရသည်ဟု မှတ်ယူနေကြသည်။
သို့ရာတွင် အချို့အချို့သော အမှုအခင်းများမှာ တရားရုံးသို့ မရောက်ဘဲ၊ ကြားလူက ဖြေရှင်းပေးခြင်းကြောင့် ပြေလည်သွားသည်လည်း ရှိ၏။
ထိုမှတစ်ပါးလည်း အချင်းဖြစ်ပွားသူတို့သည် မိမိတို့၏ အမှုကို တရားရုံးတွင် စစ်ဆေးနေစဉ်၊ ကြားလူ၏ အဆုံး အဖြတ်ကို ခံယူရန် သဘောတူညီပါသည်ဟု တရားရုံးသို့ လျှောက်ထားပြီးနောက် တရားရုံး၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် တရားရုံး ပြင်ပတွင် အဆုံးအဖြတ်ခံကြသည်။
ယင်းသို့ ကြားလူများကို ခုံသမာဓိတင်မြှောက်၍ ပဋိပက္ခတို့ကို နှစ်ဦး နှစ်ဖက် သဘောတူ ဖြေရှင်းစေသောနည်းသည် အနုညာတ စီရင်ခြင်း သို့မဟုတ် ခုံတင်ဆုံးဖြတ်ခြင်း မည်၏။
ဤသို့ ခုံတင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည် တရားရုံးများ ဖွဲ့စည်း၍ ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချက်အရ တရားစီရင်ခြင်းထက်ပင် ရှေးကျသေး သည်ဟု အဆိုရှိသည်။
အနောက်နိုင်ငံများတွင် ခုံတင်ဆုံးဖြတ် ခြင်း အစဉ်အလာသည် ကြာမြင့်ပေပြီ။
ရှေးဂရိထုံးဟောင်း ပုံပြင်များတွင် ဟီးရ၊ အက်သီးနားနှင့် အက်ဖရိုဒိုက်တီခေါ် နတ်မိမယ်သုံးဦးသည် မည်သူအလှဆုံး ဖြစ်သည်ကို အငြင်း အခုံဖြစ်ရာ၊ ထရွိုင်းမင်းသား ပဲရစ်အား ခုံတင်၍ ဆုံးဖြတ်စေခဲ့ သည်ဟု အဆိုရှိ၏။
ကမ္ဘာ့အနောက်တစ်လွှားတွင် ခုံတင် ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည် ဤမှစတင် ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ဆိုနိုင် ပေသည်။
ခုံတင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို စီးပွားကုန်သွယ်မှု ကိစ္စများတွင် လည်းကောင်း၊ နိုင်ငံအချင်းချင်း ဆက်သွယ်မှုတွင် လည်း ကောင်း၊ အငြင်းအခုံ အခြင်းပွားရာ၌လည်းကောင်း အသုံးပြု လေ့ရှိ၏။
ရှေးဥရောပခေတ်တွင် ဖီနီရှန်ကုန်သည်များနှင့် ဂရိကုန်သည်များသည် ခုံတင်ဆုံးဖြတ်ခြင်း အလေ့အထကို လိုက်နာခဲ့၏။
ခရစ်မပေါ်မီ နှစ်ပေါင်း ၆ဝဝ ခန့်လောက်က ဂရိပြည်ကလေးများဖြစ်သော အက်သင်းနှင့် မက်ဂရာတို့သည် ဆလမစ်ကျွန်း ကလေးကို ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် စပ်လျဉ်း၍ အခြင်း ဖြစ်ရာ၊ စပါးတန်းပြည်သား ၅ ဦးကို ခုံတင်၍ အနုညာတစီရင် ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို ခံယူခဲ့သည်။
ကမ္ဘာ့အရှေ့တစ်လွှားတွင်လည်း ခုံတင်ဆုံးဖြတ်ခြင်း အလေ့အထမှ ကာလကြာမြင့်စွာကပင် တည်ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။
အိန္ဒိယပြည်တွင် ရှေးဟောင်းဗေဒခေတ်ကစ၍ ခုံတင်ဆုံးဖြတ် ခြင်း ရှိခဲ့၏။
မြန်မာနိုင်ငံ၌လည်း ရှေးမြန်မာမင်းများ လက် ထက်ကပင် ခုံတင်ဆုံးဖြတ်ခြင်း ရှိခဲ့၏။
မြန်မာတိုင်း ဖတ်ရှု သိရှိသော ဇာတ်တော်ကြီးဆယ်ဖွဲ့ အပါအဝင် မဟောသဓာ ဇာတ်တော်တွင် အလောင်းတော် မဟောသဓာသည် ခုံသမာဓိ အဖြစ်ဖြင့် အဆုံးအဖြတ်ပေးခဲ့ကြောင်း ပါရှိ၏။
မြန်မာသမိုင်း တစ်လျောက်တွင် အထင်အရှားဆုံး ခုံတော်မှာ ရေစကြိုခုံတော် ဖြစ်သည်။
အိန္ဒိယပြည်ကြီးသည် အင်္ဂလိပ်လက်အောက် ရောက်သော သောအခါ ခုံတင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းအလေ့အထ လျော့ပါးသွားသော် လည်း လုံးဝကွယ်ပျောက်မသွားပေ။
အင်္ဂလိပ်တို့၏ အရှေ့အိန္ဒိယ ကုမ္ပဏီ အစိုးရခေတ်တွင်ပင်၊ ခုံတင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို ခွင့်ပြု သတ်မှတ်ခဲ့ကြောင်း၊ ခရစ် ၁၇၇၂ ခုနှစ် အုပ်ချုပ်ရေးစည်းမျဉ်း ဥပဒေအရ လည်းကောင်း၊ ၁၇၈၁ ခုနှစ် အုပ်ချုပ်ရေးစည်းမျဉ်း ဥပဒေအရလည်းကောင်း ၁၇၉၃ ခုနှစ် ဗင်္ဂလားပြည်အုပ်ချုပ်ရေး စည်းမျဉ်းဥပဒေအရလည်းကောင်း သိရှိရသည်။
ခုံတင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော တရားမ ကျင့်ထုံးကို ဇရပ် ဥပဒေ၏ ဒုတိယဇယားတွင်လည်း ခုံတင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းနှင့် စပ်လျဉ်းသော အချက်အလက် များကို ဖြည့်စွက်ထား၏။
တစ်ဖန် ၁၉၄ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ခုံတင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင် သော ဥပဒေအသစ်တစ်ရပ်ကို အိန္ဒိယပြည်တွင် ထုတ်ပြန် ပြဋ္ဌာန်းလိုက်ပြန်သည်။
ထိုဥပဒေသစ်မှာ ၁၉၃၄ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၌ ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သော အင်္ဂလိပ်အနုညာတ စီရင်ရေး အက်ဥပဒေကို အခြေခံပြုသည်။
မြန်မာပြည်သည် ၁၉၃၇ ခုနှစ်တွင် အိန္ဒိယပြည်မှ ခွဲထုတ် လာသည့်အခါ၊ တည်ရင်းစွဲဥပဒေများ ဆက်လက် တည်မြဲစေရ မည်ဟူသော မူအတိုင်း ခုံတင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော အထက်အဆိုပါ ဥပဒေ ၂ ရပ်သည် မြန်မာပြည်တွင် ဆက် လက် တည်ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် ခရစ် ၁၉၄၄ ခုနှစ်တွင် အဆို ပါ ဥပဒေများကို ဖျက်သိမ်း၍ အနုညာတတရားစီရင်ဆုံးဖြတ် ရေး အက်ဥပဒေ(၁၉၄၄ ခု)ကို အသစ်ပြဋ္ဌာန်းခဲ့၏။
အနုညာတစီရင်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်ရသော ခုံသမာဓိများ ရွေးချယ်ရေးတွင် စည်းမျဉ်းကန့်သတ်ချက်များ မရှိချေ။
သို့ရာ တွင် ခုံသမာဓိများသည် ဥပဒေကို တတ်ကျွန်းနားလည်၍ မိမိ ဆုံးဖြတ်ရမည့် အမှုနှင့်ဆိုင်သော အချက်အလက်များကိုလည်း စုံလင်စွာ သိရှိနားလည်ထားရပေမည်။
အနုညာတ စီရင် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို တစ်ဖက်ဖက်မှ တောင်းဆိုချက်အရသော် လည်းကောင်း၊ သက်ဆိုင်ရာရုံးတော်၏ အမိန့်အရသော် လည်း ကောင်း၊ ရုံးတော်သို့ တင်ပြကြရသည်။
ထိုဆုံးဖြတ်ချက်များ တွင် လုံလောက်သော အကြောင်းအချက်များ ကျန်ရှိနေသေးက ပြန်လည်စဉ်းစားရန် ရုံးတော်က ခိုင်းစေနိုင်သည်။
ပြင်လိုက လည်း ပြင်ဆင်နိုင်သည်။
သို့မဟုတ်လျှင် ဆုံးဖြတ်ချက်များနှင့် ဖြစ်စေ စီရင်ချက်ချမှတ်လျက် အတည်ပြုပေးရလေသည်။
လူအချင်းချင်း ဖြစ်ပွားသော အမှုအခင်းများ၌သာမက၊ တစ်နိုင်ငံနှင့်တစ်နိုင်ငံ ငြင်းခုံ၍ အခြင်းများကြသော အမှုအခင်း ကိစ္စရပ်များ၌လည်း လက်နက်အားကိုး စစ်မက်ထိုး၍ မပြီးပြတ် စေဘဲ၊ အနုညာတ စီရင်ဆုံးဖြတ်ရေး တရားခုံရုံးသို့ တင်၍ ဆုံးဖြတ်လေ့ရှိသည်။
ဤနည်းဖြင့် ပစ္စည်းကုန် လူကုန်သက်သာ ပေသည်။
အများအားဖြင့် ထိုအမှုအခင်းများကို အရေးပေါ်ခုံ အဖွဲ့များက စီရင်ဆုံးဖြတ်စေ၍ တစ်ရံတစ်ခါတွင် ခုံသမာဓိ အဖြစ် ဆောင်ရွက်ကြလေသည်။
အနုညာတစီရင်ခြင်းအတွက် အမြဲတမ်း တရားခုံတစ်ခု ဖွဲ့စည်းတည်ထောက်ရန် ၁၈ ရာစုနှစ် အတွင်းက ဂျရမီဗင်တင် အစရှိသောပုဂ္ဂိုလ်အချို့က တိုက်တွန်း နိုးဆော်ခဲ့သော် လည်း ၁၉ ရာစုအတွင်းကျမှသာလျှင် နိုင်ငံ အချင်းချင်း ငြင်းဆိုမှုများကို အနုညာတ စီရင်ဆုံးဖြတ်ရေး တရားခုံသို့ တင်ပြ၍ ထိုခုံရုံး၏ အဆုံးအဖြတ်ကို နာယူသည့် အလေ့အထသည် အတော်အတန် ခေတ်စားခဲ့လေသည်။