kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
နေထိုင်ရာဒေသ အင်္ဂလိပ်လူမျိုးသည် ဗြိတိသျှနိုင်ငံ၊ အမေရိကနိုင်ငံ၊ ဩစတြေးလျနိုင်ငံ၊ ကနေဒါနိုင်ငံ၊ တောင်အာဖရိကနိုင်ငံ၊ နယူးဇီလန်နိုင်ငံတွင် အများဆုံး နေထိုင်ကြပြီး။
အခြာသောနိုင်ငံများတွင် လည်နေထိုင်ကြသည်။
နိုင်ငံများ၌ နေထိုင်မှု‌အများဆုံးကို အောက်ပါအတိုင် ဖော်ပြထားသည်။
https://en.m.wikipedia.org/wiki/English_people (၁) အမေရိကနိုင်ငံ (၂) ဗြိတိသျှနိုင်ငံ (၃) ဩစတြေးလျနိုင်ငံ၊ (၄) ကနေဒါနိုင်ငံ (၅) တောင်အာဖရိကနိုင်ငံ (၆) နယူးဇီလန်နိုင်ငံ သမိုင်း အင်္ဂလိပ်လူမျိုးသည် အေဒီ ၅ ရာစုခန့်တွင် ဂရိတ်ဗြိတိန်သို့ ရွှေ့ပြောင်းလာခဲ့သော ဂျာမန်နစ် လူမျိုးစု တစ်စု ဖြစ်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် roman အင်ပါယာမှ အင်္ဂလိန်နိုင်ငံသို့ သိမ်းပိုက် ခဲ့သည်။
အင်္ဂလိပ်လူမျိုးသည် နိုင်ငံငယ်များ တည်ထောင် ခဲ့ကြသည်။
၉၂၇ အေဒီတွင် အင်္ဂလိန်နိုင်ငံဟု စုစည်းခဲ့သည်။
၁၇၀၇ ခုနှစ်တွင် စကော့တလန်နိုင်ငံ၊ အိုင်ယာလန်နိုင်ငံကို ပေါင်း၍ ဂရိတ်ဗြိတိန်နိုင်ငံဟု အမည်ပြောင်လည်းပေးခဲ့သည်။
https://en.m.wikipedia.org/wiki/United_Kingdom ယဉ်ကျေးမှု အင်္ဂလိပ်လူမျိုးသည် ဗြိတိသျှအင်ပါယာနှင့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကား ကြောင်းနာမည်ကြီးသည် လူမျိုးဖြစ်သည်။
အမျိုးသားသင်္ကေတ အင်္ဂလိပ်လူမျိုး/နိုင်ငံ၏အလံသည် Saint George's Cross၏ ပုံကိုအတုယူထားသည်။
ရှေ့အခါကပင် အသုံးပြုခဲသည်။
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Saint_George%27s_Cross အင်္ဂလန်လူမျိုး/နိုင်ငံ၏ တံဆိပ်သည် လည်း‌ရှေ‌အခါကပင် အသုံးပြုခဲသည်။
အနီရောင် မျက်နှာပြင်တွင် ခြင်္သေ့ ၃ ကောင်ကို ထည့်ထားသည်။
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Coat_of_arms_of_England ဘာသာရေး ဗြိတိန်နိုင်ငံ၌ အင်္ဂလိပ်လူမျိုးအများစုမှာ အင်္ဂလိပ် အသင်းတော်ဆို့သည် ခရစ်ယာန်ဂိုဏ်းအာ ကိုးကွယ်မှုများသည်။
ဒုတိယမှ ဘာသာမဲ့ ဖြစ်ပြီး။
အခြားဘာသာများကိုလည်း ကိုးကွယ်ကြသည်။
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Religion_in_England ကိုးကား။
နာဂါဆာကီမြို့သည် ဂျပန်နိုင်ငံ ကျူးရှူးကျွန်းပေါ်ရှိ နာဂါဆာကီပရီဖက်ချာ၏ မြို့တော်နှင့် အကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်သည်။
ဂျပန်ဘာသာစကားဖြင့် ရှည်သော အငူဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ရာဇသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရာ၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည့် နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
အသျှင်ဥပနန္ဒ၏ အလုပ်အကျွေးအမတ်ကြီးသည် တမန်ဖြင့် “သင်္ကန်းကို ဝယ်၍ အသျှင်ဥပနန္ဒအား သင်္ကန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလော့” ဟု သင်္ကန်းဖိုးကို ပို့လွှတ်စေ၏။
တမန်သည် သင်္ကန်းဖိုး အပို့လွှတ်သည်ကို အသျှင်ဥပနန္ဒအား ပြော၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဥပနန္ဒသည် “ငါတို့သည် သင်္ကန်းဖိုးကို မခံယူကြ၊ အပ်စပ်သော သင်္ကန်းကိုသာ ခံယူကြ၏” ဟု ပြော၏။
ထိုအခါ တမန်သည် အသျှင်ဥပနန္ဒအား “တစ်ဦးတစ်ယောက်သော အမှုကြီးငယ်ပြုသူကို ညွှန်းပါလော့” ဟု ဆို၏။
ထိုအချိန်တွင် ဥပါသကာတစ်ယောက်သည် အရံသို့ ပြုဖွယ်ကိစ္စဖြင့် သွား၏။
အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ထိုဥပါသကာကို မိမိ၏ အမှုကြီးငယ် ပြုသူဖြစ်ကြောင်း ပြော၏။
ထိုအခါ တမန်သည် “အသျှင်သည် သင့်လျော်သောအခါ ထိုဥပါသကာသို့ ချဉ်းကပ်ပါ၊ သင်္ကန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းပါလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။
ထို့နောက်တွင် အမတ်ကြီးသည် အသျှင်ဥပနန္ဒထံသို့ တမန်လွှတ်၍ “သင်္ကန်းကို သုံးဆောင်တော်မူပါ၊ တပည့်တော်တို့သည် အသျှင်ဘုရား သင်္ကန်းသုံးဆောင်သည်ကို အလိုရှိကြသည်” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ၌ အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ထိုဥပါသကာကို တစ်စုံတစ်ခုမျှ မပြောဘဲ နေ၏။
အမတ်ကြီးသည် ဤနည်းဖြင့် သင်္ကန်းသုံးဆောင်သည်ကို အလိုရှိကြောင်း သုံးကြိမ်တိုင် ပြော၏။
ထိုအချိန်တွင်မှ ဥပနန္ဒသည် ဥပါသကာထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ “သင်္ကန်းအလိုရှိကြောင်း” ပြော၏။
ထိုအချိန်တွင် နိဂုံးသားတို့ စုဝေးချိန် ဖြစ်၏။
နောက်မှ လာရောက်သူအား ငါးဆယ် (ဒဏ်) တပ်မည်” ဟု ကတိကဝတ်ပြုထား၏။
သို့ဖြစ်၍ ဥပါသကာသည် တစ်ရက်မျှ ဆိုင်းငံတော်မူပါရန် ပြော၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ဥပါသကာ၏ အောက်ပိုးကြိုက်သော ပုဆိုးကို ဆွဲကာ “ယနေ့ပင် ငါ့ကို သင်္ကန်းပေးလော့” ဟု ဆို၏။
ထိုသို့ အတင်းအကြပ်ပြောသဖြင့် ဥပါသကာသည် သင်္ကန်းဝယ်ကာ နောက်မှ သွားရလေ၏။
ထို့ကြောင့် နောက်ကျကာ ဒဏ် (၅၀) ပေးရ၏။
ထို့နောက် အခြားသူတို့သည် အဘယ်ကြောင့်နောက်ကျရသည်ကို မေးမြန်းသဖြင့် ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင် ပြောပြ၏။
ထိုအခါ လူတို့သည် ကဲ့ရဲ့ကြကုန်၏။
ထိုအကြောင်းသည် ရဟန်းတို့ထံသို့ ရောက်သွား၏။
အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် ကဲရဲ့ကြကုန်၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်ဥပနန္ဒအား “သင်သည် တစ်ရက်မျှ ဆိုင်းငံ့တော်မူပါဟု ဆိုလျက် မဆိုင်းငံဟု ဆိုသည်မှာ မှန်ပါသလား” ဟု မေး၏။
အသျှင်ဥပနန္ဒလည်း “ဟုတ်မှန်ကြောင်း “ ဖြေကြား၏။
သိက္ခာပုဒ် “ရဟန်းကိုသာလျှင် ရည်ညွှန်း၍ မင်းသော်လည်းကောင်း မင်းခစားသော်လည်းကောင်း၊ ပုဏ္ဏားသော်လည်းကောင်း၊ အိမ်ရှင်သော်လည်းကောင်း ‘ဤသင်္ကန်းဖိုးဖြင့် သင်္ကန်းကို ဝယ်၍ ဤမည်သော ရဟန်းကို သင်္ကန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းပါလော့’ ဟု တမန်ဖြင့် သင်္ကန်းဖိုးကို ပို့စေငြားအံ့၊ အကယ်၍ ထိုတမန်သည် ထိုရဟန်းသို့ ချဉ်းကပ်၍ ‘အသျှင်ဘုရား အသျှင့်ကို ရည်ညွှန်း၍ ဤသင်္ကန်းဖိုးကို ဆောင်လာအပ်သည်၊ အသျှင်သည် သင်္ကန်းဖိုးကို ခံယူတော်မူပါလော့’ ဟု ဆိုငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းသည် ထိုတမန်ကို ‘ဒါယကာ ငါတို့သည် သင်္ကန်းဖိုးကို မခံယူကြ၊ ငါတို့သည် သင့်လျော်သောအခါ၌ အပ်စပ်သော သင်္ကန်းကိုသာ ခံယူကုန်၏’ ဆိုရာ၏။
အကယ်၍ ထိုတမန်သည် ထိုရဟန်းကို ‘အသျှင့်အား အမှုကြီးငယ်ကို ပြုသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ရှိပါသလော’ ဟု မေးငြားအံ့၊ ရဟန်းတို့ သင်္ကန်းကို အလိုရှိသော ရဟန်းသည် အရံစောင့်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ဥပါသကာကိုသော်လည်းကောင်း ‘ဒါယကာ ဤသူသည် ရဟန်းတို့၏ အမှုကြီးငယ်ကို ပြုသူတည်း’ဟု အမှုကြီးငယ် ပြုသူကို ညွှန်းရမည်၊ အကယ်၍ ထိုတမန်သည် ထိုအမှုကြီးငယ်ပြုသူကို သိစေပြီးလျှင် ထိုရဟန်းသို့ ချဉ်းကပ်၍ ‘အသျှင်ဘုရား အသျှင်သည် ညွှန်းအပ်သော အမှုကြီးငယ် ပြုသူကို အကျွန်ုပ်သည် သိစေအပ်ပြီးပါပြီ၊ အသျှင်သည် သင့်လျော်သော အခါ၌ ချဉ်းကပ်တော်မူလော့၊ အသျှင့်ကို သင်္ကန်းဖြင့် ဖုံးလွှန်း ‘လှူ’ ပါလိမ့်မည်’ ဟု ဆိုငြားအံ့၊ ရဟန်းတို့ သင်္ကန်းကို အလိုရှိသော ရဟန်းသည် အမှုကြီးငယ်ပြုသူထံသို့ ချဉ်းကပ်၍’ ‘ဒါယကာ ငါ့အား သင်္ကန်းဖြင့် အလိုရှိသည်’ ဟု နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ် တောင်းရမည်၊ သတိပေးရမည်၊ နှစ်ကြိမ် သုံ:ကြိမ်တောင်းလတ်သော် သတိပေးလတ်သော် ထိုသင်္ကန်းကို ပြီးစေငြားအံ့၊ ဤသို့ ပြီးစေခြင်းသည် ကောင်း၏၊ အကယ်၍ မပြီးစေငြားအံ့၊ လေးကြိမ် ငါးကြိမ် ခြောက်ကြိမ် တိုင်ရုံမျှ ဆိတ်ဆိတ်ဖြစ်လျက် ရည်မှတ်၍ ရည်မှတ်၍ ရပ်ရမည်၊ လေးကြိမ် ငါးကြိမ် ခြောက်ကြိမ် တိုင်ရုံမျှ ဆိတ်ဆိတ်ဖြစ်လျက် ရည်မှတ်၍ ရပ်သည်ရှိသော် ထိုသင်္ကန်းကို ပြီးစေငြားအံ့၊ ဤသို့ ပြီးစေခြင်းသည် ကောင်း၏။
အကယ်၍ ထို (နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်တောင်းခြင်း သတိပေးခြင်း၊ လေးကြိမ် ငါးကြိမ် ခြောက်ကြိမ်ရပ်ခြင်း) ထက်အလွန် အားထုတ်သည်ဖြစ်၍ ထိုသင်္ကန်းကို ပြီးစေငြားအံ့၊ နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ် သင့်၏၊ အကယ်၍ မပြီးစေငြားအံ့၊ သင်္ကန်းဖိုးဆောင်လာရင်း ဒါယကာအထံ ‘ဒါယကာတို့ သင်တို့သည် ရဟန်းကို ရည်ညွှန်း၍ ပို့အပ်သော သင်္ကန်းဖိုးသည် ထိုရဟန်းအား အကျိုးတစ်စုံတစ်ရာ မခံစားရ၊ ဒါယကာတို့ မိမိဥစ္စာကို တောင်းကြကုန်လော့၊ သင်တို့၏ ဥစ္စာကို မပျက်စီးစေလင့်’ ဟု ကိုယ်တိုင်သော်လည်း သွားရမည်၊ တမန်ကိုသော်လည်း စေရမည်၊ ဤသည်ကား ထိုသင်္ကန်းဖိုး ပို့စေရာ၌ ကျင့်ဝတ်တည်း” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဖီဘီ ( ; Greek: သည် စနေဂြိုဟ်၏ ဂြိုဟ်ရံလတစ်စင်းဖြစ်ပြီး ပျမ်းမျှ အချင်း ၂၁၃ ကီလိုမီတာ ရှိသည်။
ယင်းအား ဝီလီယံ ဟင်နရီ ပတ်ကရင်းဆိုသူက ၁၈၉၉ မတ်လ ၁၈ တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဖီဘီသည် ပျမ်းမျှ စက်ဝိုင်းပုံစံရှိပြီး ထိတိုက်မှုများကြောင်း အနာအဆာများဖြင့် ပြည့်သွားသည်။
မီရန်ဒါ သည် ယူရေးနပ်စ်ဂြိုဟ်၏ အသေးငယ်ဆုံးနှင့် အတွင်းပိုင်းအကျဆုံး ၅ ခုမြောက် ဂြိုဟ်ရံလတစ်စင်း ဖြစ်သည်။
ယင်းအား ဂျရတ် ကိုင်းပါးဆိုသူက ၁၉၄၈ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၆ တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ယူရေးနပ်၏ အခြားသော ဂြိုဟ်ရံလများကဲ့သို့ မီရန်ဒါသည် မိခင်ဂြိုဟ်၏ အီကွေတာပြင်ညီနှင့် နီးကပ်လျက် လှည့်ပတ်သည်။
မီရန်ဒါသည် အချင်းအားဖြင့် ၄၇၀ ကီလိုမီတာခန့်သာရှိပြီး နေအဖွဲ့အစည်းတွင် အသေးဆုံး အရာဝတ္ထုများထဲမှတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မီရန်ဒါ၏ အနီးကပ်ဓာတ်ပုံများမှာ ဗွိုင်ယေဂျာ ၂ မှ ၁၉၈၆ ခုနှစ်အတွင်း ရိုက်ခဲ့သောပုံများဖြစ်သည်။
ယင်းကဲ့သို့ ဖြတ်ပျံခဲ့သည့်အချိန်က မီရန်ဒါ၏ တောင်ဘက်ခြမ်းသည် နေသို့ မျက်နှာမူလျက်ရှိခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ယင်းတောင်ဘက်ခြမ်းအပိုင်းကိုသာ လေ့လာနိုင်ခဲ့သည်။
မီရန်ဒါကို ကျောက်စိုင်ကျောက်ခဲများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး မျက်နှာပြင်တွင် ရေခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။
မီရန်ဒါတွင် လွန်ကဲသော ရာသီဥတု ပြောင်းလဲမှု တည်ရှိသည်။
မီရန်ဒါ ပါဝင်သည့် ယူရေးနပ်စ်၏ ဂြိုဟ်ရံလများတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ပထဝီဝင်များအကြာင်းကို အသေးစိတ် နားလည်ထားခြင်း မရှိသေးပေ။
ကျောက်ကျော သည် ဂျယ်လီနှင့် ဆင်တူသော စားဖွယ်ရာတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အယ်လ်ဂျေးဟုခေါ်သော ပင်လယ်ရေညှိမှ ရရှိသည်။
စားသောက်ဖွယ်ရာများ ကျောက်ကျောဖြင့် သီးစုံကျောက်ကျော၊ အုန်းနို့ကျောက်ကျော၊ ကြက်ဥကျောက်ကျော စသဖြင့် စားသောက်ဖွယ်ရာအမျိုးမျိုး ဖန်တီးနိုင်သည်။
သီးစုံကျောက်ကျော သီးစုံကျောက်ကျောသည် ကျိုထားသော ကျောက်ကျောတွင် လှီးဖြတ်ထားသော စတော်ဘယ်ရီသီး၊ နာနတ်သီး၊ ရှောက်ချိုသီး၊ သီးမွှေးငှက်ပျောသီး၊ သင်္ဘောသီး စသော အသီးများထည့်ကာ ပြုလုပ်သော အစားအသောက်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
ပါဝင်သောပစ္စည်းများ ကျောက်ကျောမှုန့် အုန်းသီး သကြား ဆား စတော်ဘယ်ရီသီး နာနတ်သီး၊ ရှောက်ချိုသီး၊ သီးမွှေးငှက်ပျောသီး၊ သင်္ဘောသီး ကြက်ဥကျောက်ကျော ကြက်ဥကျောက်ကျောသည် ကျောက်ကျောနှင့် ကြက်ဥ၊ အုန်းနို့ တို့ဖြင့် အလွှာလိုက် ပြုလုပ်ထားသော စားသောက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။
ပါဝင်သောပစ္စည်းများ ကျောက်ကျော ဘဲဥ ( သို့ ) ကြက်ဥ စပျစ်သီးခြောက် နို့မှုန့် အုန်းသီး သကြား ဆား၊ အနံ့ ကိုးကား Category:အစားအသောက်။
ဝက်သားပုံးရည်ကြီးချက် သည် ဝက်သားကို ပုံးရည်ကြီးဖြင့် တွဲဖက်ချက်ပြုတ်ထားသော ဟင်းလျာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပါဝင်ပစ္စည်းများ ဝက်သား ကြက်သွန်နီ ကြက်သွန်ဖြူ ချင်း ငရုတ်သီးစိမ်း ပဲငံပြာရည်( အနောက် ) ဆား ကြက်သားမှုန့် သကြား ပုံးရည်ကြီး ချက်ပြုတ်ခြင်း ဝက်သားကို ( ဆား၊ ကြက်သားမှုန့်၊ ပဲငံပြာရည်၊ သကြား ) တို့ဖြင့် သမအောင် ရောကာ ရေခဲသေတ္တာအောက်ထပ်တွင် ၂ နာရီခန့် နှပ်ထားသည်။
အိုးတစ်အိုးထဲတွင် ရေကို ဝက်သား သုံးထပ်သားမြုပ်သည်အထိထည့်ပြီး မီးပြင်းပြင်းဖြင့် ဝက်သားနူးသည်အထိ ၃ ကြိမ်ခန့် ရေထပ်ထည့်ပြီး တည်သည်။
ဝက်သား နူးအိလာပြီး ရေခန်းလျှင် ဝက်သားကို အနေတော် အတုံးလေးများ တုံးပေးသည်။
ထို့နောက် ဒယ်အိုးထဲ ဆီထည့်ပြီး ကြက်သွန်ဖြူ၊ ကြက်သွန်နီ၊ ချင်း၊ ငရုတ်သီးစိမ်း တို့ကို ဆီသတ်သည်။
ဝက်သားများ၊ ပုံးရည်ကြီး၊ ရေ တို့ကို ထည့်ပြီး သမအောင် ရောမွှေပြီးနောက် ဆားထည့်ပြီး သမအောင် ရောမွှေကာ ဆီပြန်သည်အထိ ချက်ပြုတ်သည်။
ဆရာဝန်တင်ရွှေ စာပေဆု ၂၀၀၁ ခုနှစ်မှ စတင်၍ နှစ်စဉ် မြန်မာနိုင်ငံ စာဆိုတော်နေ့ မတိုင်မီ ဆုချီးမြှင့်ပွဲ ကျင်းပသည်။
Dr Tin Shwe Awards announced | Myanmar Times စာပေဆုသည် ပုံနှိပ် ထုတ်ဝေပြီး စာအုပ်ကို အဓိက ထား၍ လက်ခံ ယှဉ်ပြိုင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
စာမူများကို အဖွဲ့နှင့် စိစစ်ပြီး ထိုက်သင့်ပါက စာအုပ်အဖြစ် ဝယ်ယူ ချီးမြှင့်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ စာပေနှင့် စာနယ်ဇင်း အဖွဲ့ ဗဟို အမှုဆောင် ကော်မတီဝင်နှင့် တင်ရွှေ စာပေ ထုတ်ဝေရေးတိုက် တည်ထောင်သူ ကွယ်လွန်သူ စာရေးဆရာ ဆရာဝန်တင်ရွှေအား ရည်စူး၍ ဆရာဝန် တင်ရွှေ၏ စာပေ သံယောဇဉ်နှင့် စာပေဝန်ဆောင်မှု စိတ်ဓာတ် အရှိန်မပျက် ဆက်လက် ပြန့်ပွားစေရန် ရည်သန်ပြီး နှစ်စဉ် စာပေဆိုင်ရာ ဆုတမျိုးကို ချီးမြှင့် ခြင်းဖြစ်သည်။
Myo Thant (December 2002). "Sayawun Tin Shwe Literary Awards". ACCU/UNESCO. Retrieved 2018-05-16. ရည်ရွယ်ချက်များ ဆရာဝန်တင်ရွှေ စာပေဆု၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ မြန်မာစာပေတွင် နိုင်ငံသားတို့အတွက် အသိအမြင် ဗဟုသုတ တိုးပွားစေသော စာအုပ် စာပေများ ပွားများဖို့ အားပေးရန်၊ ထိုသို့ အားပေးရာတွင် နှစ်စဉ်စာအုပ်၊ စာမူ တမျိုးမျိုးကို မြန်မာနိုင်ငံ စာပေနှင့် စာနယ်ဇင်း အဖွဲ့ ဗဟိုအမှုဆောင် ကော်မတီ၏ ကြီးကြပ်မှုဖြင့် ရွေးချယ် ချီးမြှင့်ရန်၊ မြန်မာ စာပေကို ဘက်စုံ ဖွံ့ဖြိုးအောင် အားပေး မြှင့်တင်ရေးနှင့် စာရေး ဆရာတို့၏ ဘဝဖူလုံရေးကို စာပေဆု ချီးမြှင့်ခြင်းဖြင့် တနည်းတလမ်း ကူညီရန်၊ ဆရာဝန်တင်ရွှေစာပေဆုစိစစ်ရွေးချယ်ရေးအဖွဲ့ မောင်ဆုရှင် တက္ကသိုလ်တင်ခ ဆရာဝန်တင်ရွှေစာပေဆုရစာအုပ်စာရင်း ပထမအကြိမ် (၂၀၁၁) ၁။
စာပဒေသာ - ပခုက္ကူဦးအုန်းဖေ - တွေ့ရကြုံရ ကျွန်တော့်ဘဝ ၂။
သုတပဒေသာ - ဦးသိန်းခိုင် (အာရှဓနဘဏ်) - နိုင်ငံတကာဘဏ်လုပ်ငန်း (ဥပဒေများနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ) ဒုတိယအကြိမ် (၂၀၀၂) ၁။
လယ်တွင်းသားစောချစ် - ဥပဓိရုပ် ၂။
နာဂတင်ဦး - စနေသား၏ ဘဝတိုက်ပွဲများ တတိယအကြိမ် (၂၀၀၃) ၁။
ဝင်းဝင်းမြင့် (နန်းတော်ရှေ့) - ပန်းတပွင့်၏ ရင်ခုန်သံ ၂။
ဒေါက်တာမြင့်မြင့်ခင် - သက်ရှည်ကျန်းမာ မြန်မာ့အစာ စတုတ္ထအကြိမ် (၂၀၀၄) ၁။
ဦးသက်ထွန်း (အငြိမ်းစားသံအမတ်ကြီး) - မြန်မာတဦး၏ ကမ္ဘာ့အမြင် (A Myanmar Looks at Others) ၂။
ကျော်ဝင်း - ဦးနှောက်မုန်တိုင်းဆင်ခြင်း ၃။
Daw Kyi Kyi Hla - Myanmar Tapestry ပဉ္စမအကြိမ် (၂၀၀၅) ၁။
ဒေါက်တာကျော်စိန် - နေရမည်မှာ ခြောက်လသာ ၂။
ဒေါက်တာတိုးလှ - မြန်မာ့ကျင့်ဝတ်သိက္ခာနှင့် လူမှုတန်ဖိုး ၃။
စောမုံညင်း - စောမုံညင်း၏ စောမုံညင်း ၄။
Dr. Khin Maung Nyunt – Myanmar Traditional Monthly Festivals ဆဋ္ဌမအကြိမ် (၂၀၀၆) ၁။
ဒေါက်တာတင်အောင်အေး - တိပိဋကဓရ သာသနာဝင် (သမိုင်းမှတ်တမ်း၊ သုတေသနကျမ်း) ၂။
မောင်ဝဏ္ဏ - ကျွန်တော် အူကြောင်ကြား ၃။
နိုင်ဇော် - ၂၁ ရာစု၏ စိန်ခေါ်မှုအသစ် ဆေးပညာကျင့်ဝတ်များ သတ္တမအကြိမ် (၂၀၁၇) ၁။
ဒေါက်တာကျော်မြင့် (ဓာတ်မှန်) - အိုဂျီ ဦးစိုးမြင့်၏ ဘဝမှတ်တမ်း ၂။
ခင်မြဇင် - မျိုးဆက်သုံးဆက် မြန်မာအမျိုးသမီး ပန်းချီဆရာမများ ၃။
Ma Theingi - Shwedagon Mystique ၄။
ကေသီပန် ဦးလှမြင့် - ဖခင်နို့တိုက်ခဲ့သည့် ကျွန်တော့်အဖေ အဋ္ဌမအကြိမ် (၂၀၀၈) ၁။
မောင်ဆုရှင် - အိမ်တွင်းသမားတော် ၂။
ချစ်ဦးညို - စာပေဟောပြောပွဲ ဘက်ဂရောင်း၊ (ဦး)အောင်သင်း ပရိုဖိုင်းနှင့် အခြားဂျာနယ်ဆောင်းပါးများ ၃။
ဒေါက်တာအောင်ကြီး - သီချင်းလူ၊ ပုံပြင်လူ၊ ငြိမ်းချမ်းလူ ၄။
မောင်ရင့်မာ (ကျောင်းကုန်း) - မောင်ငယ်ငယ်က ခရေဦးနှင့် ရသစာတမ်းများ နဝမအကြိမ် (၂၀၀၉) ၁။
မောင်ဆွေသက် - ကဒူးမမှ မော်ဖသို့ ၂။
နန္ဒာသိန်းဇံ - နောင်တကင်းရာသို့ ၃။
ပါမောက္ခဒေါက်တာမြင့်မောင်မောင် - မျိုးပွားကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အသိပညာပေး (ပေါင်းချုပ်) ၄။
Maung Khaing Zaw - Knowledgeable Facts about Myanmar Traditional Culture and Heritage ဒသမအကြိမ် (၂၀၁၀) ၁။
တသက်တာစာပေဆု - ဇော်ဂျီ ၂။
ဒေါက်တာဝင်းဆွေ - ချစ်ဆိပ်ရည်သင့်သူများ ၃။
ကြည်စိုးထွန်း - တောကြောင်မောင်ကျောက်ခဲနှင့် အခြားစာစုများ ၄။
ပါမောက္ခသိန်း - ကြုံရဆုံရ ကျွန်တော့်နှစ်ဘဝ ၅။
Hla Thein - Myanmar and the Europeans ၁၁ ကြိမ် (၂၀၁၁) ၁။
တသက်တာစာပေဆု - ဒဂုန်တာရာ ၂။
ယုဝတီခင်ဦး - ခင်ဦး၏ ခင်ဦး ၃။
စိန်လင်း (ခွဲစိတ်နှင့်ကင်ဆာ) - သစ္စာ ၄။
ဒေါက်တာမောင်သင်း - မြင့်မားသော ပညာရေးဖြင့်သာ ၅။
Ommar Shar - Myanmar Snacks ၁၂ ကြိမ် (၂၀၁၂) ၁။
တသက်တာစာပေဆု - ဒေါက်တာဦးခင်အေး (မောင်ခင်မင်-ဓနုဖြူ) ၂။
ဒေါက်တာချစ် - သီးနှံဈေးကွက်တိုးချဲ့ဖို့ တာရှည်ခံအောင်လုပ်ကြစို့ ၃။
မောင်မောင်ထွန်းအောင် (ကျန်းမာရေး) - ဦးနှောက်နှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အထူးကုဆရာဝန်ကြီး ပါမောက္ခ/ဌာနမှူး ဒေါက်တာဉာဏ်လင်းကျော်နှင့် တွေ့ဆုံစကားပြောခြင်း (သို့မဟုတ်) သက်ကြီးရွယ်အိုနှင့် စိတ်ကျန်းမာရေး ပြဿနာ ၄။
ကောင်းဆက်နိုင် - အံ့ဩလွန်းလို့ သေတော့မယ် ၅။
Dr. Khin Maung Nyunt - Myanmar Superlatives ၁၃ ကြိမ် (၂၀၁၃) ၁။
တသက်တာစာပေဆု - ဦးချမ်းအေး (မောင်စူးစမ်း) ၂။
အေးဖြူ - စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများနှင့် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ ဆောင်းပါးများ ၃။
ယုယ (ဆေး ၁) - သီတာမည်သားမှသည် ဘိုးဘိုး၏အနှစ်များဆီသို့ ဝတ္ထုပေါင်းချုပ် ၄။
ဒေါက်တာနီလာသိန်း (လင်းရောင်သစ်) - အလင်းစေတမန်တို့၏ အောင်ပွဲပဲ့တင်သံများနှင့် အလင်းကမ္ဘာသစ်ဆီသို့ ဆောင်းပါးများ ၁၄ ကြိမ် (၂၀၁၄) ၁။
တသက်တာစာပေဆု - တက္ကသိုလ်ဝင်းမွန် (အောင်ခန့်) ၂။
ပါမောက္ခဒေါက်တာဦးအေးမြင့် - လူသားတိုင်းပါဝင် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ၃။
မြဝင်း (ဒဿန) - နှင်းဆီရနံ့မွှေးနှင့် အခြားစာပေဆောင်းပါးများ ၄။
ထက်အောင် (ဗန်းမော်) - တောဆရာဝန် ၅။
Dr. Saw Mra Aung - The Chronicle of the Mons The Collection of Histories of the Pagodas ၁၅ ကြိမ် (၂၀၁၅) ၁။
တသက်တာစာပေဆု - ဦးဝင်းမောင် (မင်းယုဝေ) ၂။
မခင်နု (ဒဿန) - ပုဂံဘုရား ပုဂံစကား ပုဂံသား ၃။
ဝင်းငြိမ်း - နန်းကျဘုရင် The King In Exile (The Fall of the Royal Family of Burma) by Sudha Shah ၄။
ဒေါက်တာခင်စန်းမော် - အိမ်မွေးအချစ်တော်များ ၅။
Sun Thit Aung (KMA) – A Study of the Leadership Skills of Ancient Myanmar Monarchs ၁၆ ကြိမ် (၂၀၁၆) ၁။
တသက်တာစာပေဆု - စည်သူဒေါက်တာသော်ကောင်း ၂။
ကျော်စောမင်း - ဖတ်ကြည့် ၃။
ဒေါက်တာခင်မောင်လွင် (FAME) - သစ်သီးများနှင့် ကျန်းမာရေး ၄။
ဒေါက်တာလွှမ်းမိုးဟန် - ကင်ဆာလူနာများအတွက် လက်တွေ့ကျကျမေးခွန်းနှင့် အဖြေများ ၅။
U Thein Hlaing - Myanmar English Dictionary of Ancient Myanmar Historial Terms ၁၇ ကြိမ် (၂၀၁၇) ၁။
တသက်တာစာပေဆု - ဒေါက်တာရီရီလှ (ယုဝတီခင်ဦး) ၂။
ဒေါက်တာသန်းဦး - ပညာရေးဆောင်းပါးပေါင်းချုပ် ၃။
ဦးဝင်းတင့် - စာကြည့်တိုက်ထဲက စကားပြန် ၄။
ဇော်လွင်ဦး (ဟင်္သာတ) - ယင်းကျား ၅။
Dr. Zaw Tun - The Sweet Honey Drop on the Sharp Scalpet Blade ကိုးကား Category:မြန်မာ စာပေဆိုင်ရာ ဆုများ။
ပခုက္ကူ ဦးအုန်းဖေ(၁၉၁၇ - ၂၀၀၈) သည် လူမှုထူးချွန်ဆု ပထမအဆင့်ရ အမျိုးသားစာပေပညာဆုရှင် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ပခုက္ကူ ဦးအုံးဖေ စာပေဆု ဦးအုံးဖေသည် ၁၉၉၂-ခုနှစ်၊ မေလ(၃၁)ရက်နေ့တွင် အသက်(၇၆)နှစ်ပြည့်ထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ငွေကျပ်(၇၆)သိန်းနှင့် (၁၂၇၉)ကျပ်ကို စာပေရန်ပုံငွေတစ်ရပ်အဖြစ် ရန်ကုန်မြို့ အမျိုးသားဇာတ်ရုံတွင် နိုင်ငံတော်သို့ လှူဒါန်းခဲ့သည်။
နှစ်စဉ် ထိုလှူဒါန်းငွေနှင့် စာပေဗိမာန်မှ တဆင့် ပခုက္ကူ ဦးအုံးဖေ စာပေဆုများကို ပေးအပ်သည်။
ထန်းတက်လုပ်ငန်းကို မြန်မာနိုင်ငံရှိ ထန်းပင်များ အများအပြား ပေါက်ရောက်ရာ ဒေသများတွင် လုပ်ကိုင်လေ့ရှိကြသည်။
ထန်းတက်လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်သူများကို ထန်းတောင်သူများဟု ခေါ်တွင်သည်။
ထန်းတောင်သူများသည် ထန်းပြင်ခြင်း၊ ထန်းတက်ခြင်း၊ ထန်းလျက် ချက်ခြင်း လုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်ကြသည်။
ထန်းတောင်သူအများစုမှာ ထန်းတက်သည့် ပထမဆုံးနေ့ကို စနေနေ့တွင် ပြုလုပ်ကြပြီး ထန်းမှာ စနေနံဖြစ်၍ စနေနေ့မှာ စ၍ ထန်းတက်ပါက ထန်းရည်အထွက်နှုန်း ကောင်းသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
ထန်းတက်လုပ်ငန်းအတွက် ထန်းလှီးဓား (၂) ချောင်း၊ ထန်းလိုင်၊ လှေကား၊ ရင်းထောင်၊ ရင်းဆွဲ၊ ထန်းရည်အိုး၊ ထန်းရည်ကြိုးတို့ကို အသုံးပြုကြသည်။
ထန်းတက်ရန်အတွက် ပထမဦးစွာ ပန်ခြောက်ကန်ရှင်းခြင်းဟု ခေါ်သည့် ထန်းလက်ခြောက်တို့ကို ရှင်းလင်းပေးရသည်။
နုတ်လက်ပယ်ပြီးသည်နှင့် ထန်းစ၊ ထန်းဖူး ပေါ်လာသည်။
ပေါ်လာသော ထန်းစကို ကလိုင်ဖြင့် နင်းခြင်း၊ ထန်းစူးပေါက်ခြင်းဟု ခေါ်သော နှီးနှင့် စုစည်းခြင်း၊ အခွံရစ်လှီးခြင်းတို့ကို စနစ်တကျ စိတ်ရှည်စွာ ပြုလုပ်ပေးကြရသည်။
ထန်းတက်ခြင်းလုပ်ငန်းသည် တစ်ရက်မှ ပျက်၍မရသောလုပ်ငန်း ဖြစ်သည်။
နေ့စဉ်ထန်းလှီးပေးရသည်။
ရက်ကျော်ပါက ထန်းမထွက်တော့ပေ။
ပထမဦးစွာ ထန်းပြင်၊ ထန်းလှီးသည်နှင့် ထန်းရည်အိုး တင်ပေးရသည်။
ထန်းတစ်ပင်လျှင် ထန်းရည်အိုး လေးလုံးမှ ခြောက်လုံးအထိ ထန်းစပေါ် မူတည်၍ တင်ပေးရသည်။
ထန်းစတစ်ချောင်းလျှင် တစ်နေ့ ထန်းရည်တစ်မြူခန့် ထွက်သည်။
ထန်းကို နံနက်နှင့်ညနေ တစ်နေ့လျှင် နှစ်ကြိမ် တက်ပေးရသည်။
ထန်းသမား တစ်ဦးလျှင် တစ်နေ့ ထန်းပင် ၄၀မှ ၅၀ ခန့်အထိ တက်နိုင်သည်။
ထန်းရည်ရလာပါက ထန်းရည်များကို ဒယ်အိုးများအတွင်း ထည့်ကာကျိုပေးရသည်။
ထန်းလျက်ကျိုရာတွင် ထင်းကောင်းကောင်းဖြင့် မီးထိုးကာ ဒေသအခေါ် ဖိုက်လာသည်အထိ ဆင့်ကဲခတ်ယူ မီးထိုးပြီး ပြစ်သွားမှ မီးဖိုပေါ်မှ ချကာ မွှေပေးရသည်။
ပြစ်ခဲလာပါက ယောက်မနှင့် ခပ်ကာ ထန်းလျက်လုံးလေးများ လုံးပေးကြရသည်။
ထန်းတက်ရာတွင် ထန်းရာသီ စတင်သည်မှ စကာ ထန်းတုန်းသည်အထိ ထန်းဖို၊ ထန်းမ၊ သီးယဉ်ဟူ၍ သုံးမျိုးခွဲ တက်ကြသည်။
ထန်းဖိုကို ပြာသိုလ၊ တပို့တွဲလမှ စတက်ပြီး ထန်းမကို တန်ခူးလ တွင် တက်ကြသည်။
သီးယဉ်ကို ကဆုန်လ နောက်ပိုင်းမှ ဝါဆိုလကုန်အထိ တက်ကြသည်။
မန္တလေး နေ့စဉ်သတင်းစာ (၂၉.၁၂.၂၀၁၇) စာ-၁၇ ကိုးကား Category:အလုပ်အကိုင်များ။
ကောသိယသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသာနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည့် နိဿဂ္ဂိယပါစိတ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သမိုင်း မြတ်စွာဘုရားသည် အာဠဝီမြို့၊ အဂ္ဂါဠစေတီတွင် သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
ထိုအချိန်တွင် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ပိုးလုပ်သူတို့ထံ ချဉ်းကပ်၍ “ဒါယကာတို့ များစွာသော ပိုးကောင်တို့ကို ပြုတ်ကြလော့၊ ငါတို့အားလည်း ပေးကြလော့၊ ငါတို့သည်လည်း ပိုးချည်နှင့် ရောသော အခင်းကို ပြုလုပ်ခြင်းငှါ အလိုရှိသည်” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ ပိုးလုပ်သူတို့သည် “မိမိတို့ပင် အသက်မွေးမှုကြောင့် လည်းကောင်း၊ သား မယားကြောင့်လည်းကောင်း၊ ငယ်သော များစွာသော သတ္တဝါတို့ကို သတ်ကြရ၏။
ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ပိုးချည်နှင့်ရောသော အခင်းကို အလိုရှိသည်ဟု ဆိုကြသနည်း” ဟု ကဲ့ရဲ့ကြ၏။
ထို့နောက်အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည်လည်း ကဲ့ရဲ့ကြ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် “ဟုတ်မှန်ပါသလား” ဟု မေးမြန်း၏။
ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့လည်း “ဟုတ်မှန်ကြောင်း” ဖြေကြား၏။
သိက္ခာပုဒ် “အကြင်ရဟန်းသည် ပိုးချည်နှင့်ရောသော အခင်းကို ပြုလုပ်စေငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
သုဒ္ဓကာဠကသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသာနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည့် နိဿဂ္ဂိယပါစိတ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သမိုင်း မြတ်စွာဘုရားသည် ဝေသာလီမြို့၊ မဟာဝုန်တော ပြာသာဒ်ဆောင်ပေါက်သော ကျောင်းကြီးတွင် သီတင်းသုံး နေတော်မူ၏။
ထိုအချိန်တွင် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် အမည်းသက်သက်ဖြစ်သည့် သိုးမွေးအခင်းကို ပြုလုပ်၏။
ကျောင်းစဉ် လှည့်လည်ကြသော လူတို့သည် ထိုအမည်းသက်သက်ဖြစ်နေသည့် သိုးမွေးအခင်းကို မြင်၏။
ထို့နောက် “အဘယ်ကြောင့် အမည်းသက်သက် သိုးမွေးအခင်းကို ပြုလုပ်စေကုန်ဘိသနည်း၊ ကာမဂုဏ်ခံစားကြသူလူတို့ကဲ့သို့ တကား” ဟု ကဲ့ရဲ့ကြ၏။
ထိုသို့ ကဲ့ရဲ့သည်ကို ရဟန်းတို့သည် ကြား၏။
ထိုအခါ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည်လည်း ကဲ့ရဲ့ကြ၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် “အမည်းသက်သက်ဖြစ်သော သိုးမွေးအခင်းကို ပြုလုပ်ကြသည်ဆိုသည်မှာ မှန်ပါသလား” ဟု မေး၏။
“ဟုတ်မှန်ကြောင်း” ရဟန်းတို့သည် ဖြေကြား၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူကာ အောက်ပါအတိုင်း သိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။
သိက္ခာပုဒ် “အကြင်ရဟန်းသည် အမည်းသက်သက်ဖြစ်သော သိုးမွေးအခင်းကို ပြုလုပ်စေငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဒွေဘာဂသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသာနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည့် နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် သုဒ္ဓကာဠကသိက္ခာပုဒ် တွင် အမည်းသက်သက်ဖြစ်သော သိုးမွေးအခင်းကို ပြုလုပ်ခြင်း မပြုရန်၊ ပြုလုပ်ပါက နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ်သင့်သည်ဟု ပညတ်တော်မူပြီး ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်တွင် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် အနည်းငယ်သာဖြစ်သည့် အဖြူကို အဖျားအနား၌ ထည့်သွင်း၍ အမည်းသက်သက်အတိုင်းပင် သိုးမွေးအခင်းကို ပြုလုပ်ကြ၏။
ထိုအခါ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို ကဲ့ရဲ့ကြ၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရား လျှောက်ထား၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့အား “ဟုတ်မှန်ပါသလော” ဟု မေး၏။
“ဟုတ်မှန်ကြောင်း” ဖြေကြား၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ကဲ့ရဲ့တော်မူကာ အောက်ပါသက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။
သိက္ခာပုဒ် “အခင်းအသစ်ကို ပြုလုပ်စေလိုသော ရဟန်းသည် အမည်းသက်သက်ဖြစ်သော သိုးမွေး နှစ်ဖို့တို့ကို ထည့်သွင်းရမည်၊ အဖြူ (သိုးမွေး) သုံးခုမြောက် တစ်ဖို့ကို အကြောင်(သိုးမွေး) လေးခုမြောက် တစ်ဖို့ကိုလည်း ထည့်သွင်းရမည်။
အကယ်၍ ရဟန်းသည် အမည်းသက်သက် သိုးမွေး နှစ်ဖို့တို့ကို အဖြူ (သိုးမွေး) သုံးခုမြောက် တစ်ဖို့ကို အကြောင်(သိုးမွေး) လေးခုမြောက် တစ်ဖို့ကို မထည့်သွင်းဘဲ အခင်းသစ်ကို ပြုစေငြားအံ့ (ထိုရဟန်းအား) နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ (ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
မလွန်မြို့သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ သရက်ခရိုင်၊ အထက်မင်းလှ၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
ဧရာဝတီမြစ် အနောက်ဘက်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင် အထက် ၁၆၄-ပေတွင် တည်ရှိသည်။
မလွန်မြို့ဟောင်းသည် ဗုဒ္ဓသာသနာတော်နှင့် သက်ဆိုင်သော စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည့် မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
"' မကွေးမှာ မြသလွန်၊ မလွန်မှာ မြသပိတ်ပါ"' ဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသော မြို့တစ်မြို့လည်း ဖြစ်သည်။
မလွန်မြို့တွင် ထူးခြားသော အချက်များစွာ ရှိသည်။
မလွန်မြို့ဟောင်း၏ ထူးခြားချက်များမှာ- ဂူ ကိုးဂူ၊ ကျောင်း ကိုးကျောင်း၊ သိမ် ကိုးသိမ်၊ တောင်ကုန်း ကိုးကုန်း၊ မလွန်မြို့ဟောင်းအား ဝိုင်းရံထားသောရွာ ကိုးရွာ၊ မလွန်တွင် အထင်အရှား အုပ်ချုပ်ခဲ့သော သူကြီး ကိုးဦးရှိကြောင်း လေ့လာတွေ့ရှိရသည်။
ဂူ ကိုးဂူ ထို့ပြင် မလွန်မြို့၏ မြသပိတ်စေတီတော်ကြီးနှင့်တကွ စေတီပေါင်း (၅၄)ဆူလည်း တည်ရှိသည်။
မလွန်မြို့သည် ရှေးယခင်က တောတောင်များဖြင့် ဆီးကာပိတ်ဖုံးခဲ့သော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ရှေးဟောင်းဂူကြီး ကိုးဂူမှာ - လယစ-၂ အမျိုးသမီးဆောင် နောက်ကြောဘက်တောင်ကုန်းပေါ်မှ ဂူ၊ လယစ-၂ အစက်ရုံအရာရှိရိပ်သာလိုင်း နောက်ကြော တောင်ကုန်းပေါ်မှ ဂူ၊ လယစ-၂ စက်ရုံအဝင် လက်ယာဘက်တောင်ကြောမှ ဂူ၊ ရွှေမြင်တင် စေတီတော် အောက်ခြေရှိ ( ဓမ္မသုခဂူ) မြသပိတ်စေတီတော် အနောက်ဘက် ဘောလုံးကွင်းနှင့် အမျိုးသမီးအဆောင်ရှေ့ (ယခင် မြို့ရိုးဟောင်း) တောင်ကြောမှ ဂူ၊ မောင်းတံဂိတ်ဟောင်းအနီး တောင်ကြောမှ ဂူ (မင်းပုန်းဂူ) ယခု ဓမ္မဓရလိုဏ်ဂူ၊ ရွှေလဝင်း စေတီတော်မှ ဂူ၊ လယစ-၂ စက်ရုံဆေးခန်းတောင်ဘက် တောင်ကုန်းမှ ဂူ၊ စာဗူးတဲ (ခေါ်) လိုင်းခန်းများ အနောက်တောင်ကုန်းမှ ဂူတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ကျောင်း ကိုးကျောင်း ရှေးဟောင်းကျောင်း ကိုးကျောင်းမှာ - ပုဗ္ဗာရုံကျောင်း၊ နဂါးရုံကျောင်း၊ စာကြောကျောင်း၊ တောင်ပေါ်ကျောင်း၊ သာဦးကျောင်း၊ မင်္ဂလာကျောင်း၊ သရက်တောကျောင်း၊ သမန္တလင်းကျောင်း၊ ရွှေဘုန်းသာကျောင်းတို့ဖြစ်သည်။
မန္တလေးနေ့စဉ်သတင်းစာ၊ (၈.၁၂.၂၀၁၇) စာ-၁၆ သိမ် ကိုးသိမ်၊ သိမ်ကြီး ကိုးသိမ်မှာ - နဂါးရုံသိမ်၊ ရွှေဘုန်းသာသိမ်၊ ရာဟုသိမ်၊ ဝက်ဘိုးသိမ်၊ ပွင့်လင်းသိမ်၊ ကျောင်းကြီးကွက်သိမ်၊ ရှင်ပင်ချမ်းသာကြီးသိမ်၊ ပဒုမ္မာသိမ်၊ မင်္ဂလာသိမ်တို့ ဖြစ်သည်။
တောင်ကုန်း ကိုးကုန်း မလွန်ရှိ တောင်ကုန်း ကိုးကုန်းမှာ- စေတီလှတောင်ကုန်း ရှင်ပင်သက်တွဲတောင်ကုန်း မြသပိတ်တောင်ကုန်း ရွှေစည်းခုံတောင်ကုန်း ပုဗ္ဗာရုံတောင်ကုန်း ရွှေမြင်တင်တောင်ကုန်း ရွှေမြင်မိတောင်ကုန်း ရှင်ပင်မုနိတောင်ကုန်း ဘုရားနီတောင်ကုန်းတို့ ဖြစ်သည်။
ရွာကြီး ကိုးရွာ မလွန်မြို့အား ဝိုင်းရံထားသော ရွာကြီး ကိုးရွာမှာ ဉယျာဉ်ကျေးရွာ ပန်းတော်ပြင်ကျေးရွာ မယ်ဇလီတောကျေးရွာ ကုန်းကြီးကျေးရွာ ဂျင်ရဲမြောင်ကျေးရွာ ညောင်ပင်ကျင်းကျေးရွာ သက္ကယ်ကျင်းကျေးရွာ ရေခါးကျေးရွာ ကတကျေးရွာတို့ ဖြစ်သည်။
မလွန်မြို့သည် အင်္ဂလိပ်မြန်မာ ပထမစစ်ပွဲတွင် မြန်မာတို့၏ စစ်လှေများ အခြေစိုက်ရာ စခန်းနှင့် တောင်ဘက်မြို့ရိုး သစ်လုံးခံတပ်တို့ဖြင့် နယ်ချဲ့တို့ကို ကြံ့ကြံ့ခံ တွန်းလှန်ခဲ့သော သမိုင်းဝင် မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပေသည်။
သူကြီးဆိုသည်မှာ ကျေးရွာတစ်ရွာကို စီမံအုပ်ချုပ်ရန် ခန့်ထားခြင်း ခံရသူကို ခေါ်သည်။
မြောက်ကာလီမန်တန်ပြည်နယ်သည် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံရှိ ပြည်နယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဘော်နီယိုကျွန်းပေါ်ရှိ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံပိုင်နက် အတွင်း တည်ရှိသည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ် လူဦးရေစာရင်းအရ လူဦးရေ ခန့်မှန်းခြေ ၅၂၅,၀၀၀ ဦးရှိပြီး နောက်ဆုံး ၂၀၁၃ ဒီဇင်ဘာလ တရားဝင် ခန့်မှန်းချက်အရ ၆၂၈,၃၃၁ ဦး ရှိသည်။
မြောက်ကာလီမန်တန်ပြည်နယ်သည် မလေးရှားနိုင်ငံ ဆာဘားပြည်နယ် နှင့် မြောက်ဘက်တွင် လည်းကောင်း ၊ ဆာရာဝပ်ပြည်နယ်နှင့် အနောက်ဘက်တွင်လည်းကောင်း ထိစပ်လျက် ရှိပြီး အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ အရှေ့ ကာလီမန်တန်ပြည်နယ် နှင့် တောင်ဘက်တွင် ထိစပ်နေသည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၅ ရက်တွင် စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သဖြင့် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ အသစ်လွင်ဆုံး ပြည်နယ် ဖြစ်သည်။
အကျယ်အဝန်း ၇၂,၂၇၅.၁၂ စတုရန်းကီလိုမီတာ ရှိသည်။
ထိုပြည်နယ်သည် ယခင်က အရှေ့ကာလီမန်တန်ပြည်နယ် အတွင်း ပါဝင်ခဲ့သည်။
House Agrees on Creation of Indonesia's 34th Province: 'North Kalimantan' ၂၀၁၅ လူဦးရေစာရင်း အရ နိုင်ငံအတွင်း အလျှင်အမြန်ဆုံး တိုးတက်နေသော ပြည်နယ် ဖြစ်ပြီး ယခင် ၅-နှစ်က အတိုးတက်ဆုံး ပြည်နယ်များ ဖြစ်ခဲ့သော ပါပူအာပြည်နယ် နှင့် ရီအောပြည်နယ်တို့အား ကျော်တက်သွားခဲ့သည်။
ပတ္တမြားတောင်သည် မန္တလေးမြို့၊ မန္တလေးတောင်၏ အနောက်မြောက်ထောင့်တွင် တည်ရှိပြီး မန္တလေးတောင်အား ဝိုင်းရံထားသော တောင်ကိုးလုံးတွင် ပါဝင်လေသည်။
မန္တလေးတောင်ကို တောင်ကိုးလုံး ဝန်းရံရစ်ပတ်ထားသည်ဟု ဆိုသည်။
တောင်ကိုးလုံးတွင် အချို့သော တောင်ငယ်များမှာ စေတီပုထိုးကျောင်းဆောင်များ တည်ရှိနေသောကြောင့် တောင်ကုန်းဟုပင် မထင်ရ တော့ပေ။
အချို့သောတောင်များမှာ ယ​ေန့တိုင် လှပစွာ တည်ရှိနေသေးသည်။
မန္တလေးတောင် သမိုင်းအချို့တွင် "'မဏ္ဍလေးတောင်"' ဟု ခေါ်တွင်ကြောင်းနှင့် မန္တလေးတောင်သည် ရွှေ တောင်၊ ငွေတောင်၊ ပတ္တမြားတောင်၊ ဆေးဒါန်းတောင်၊ မြင်းသီလာတောင်၊ ဒုတ္ထာတောင်၊ ရေလှည့်တောင်၊ ကြေးနီတောင်၊ ဘီလူးမတောင်ဟု အမည်တွင်သော တောင်ကိုးလုံး ဝန်းရံရစ်ပတ်ထားခြင်း မန္တလေးတောင်ကို လာရောက်ကြသူများ ကြည်လင်ရွှင်ပြရာ ဖြစ်သောကြောင့် မဏ္ဍလေးတောင် (မန္တလေးတောင်)ဟု ခေါ်တွင်ကြောင်း တောင်တော်သမိုင်းတွင် ရေးသားထားသည်။
ပတ္တမြားတောင်တွင် ရှေးမင်းများ တည်ထားခဲ့သော လက်ရာဟောင်း စေတီ၊ စောင်းတန်း၊ လှေကားဟောင်းများဖြင့် တင့်တယ်လှပစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။
တောင်ထိပ်စေတီမှ မန္တလေးမြို့ ရှုခင်းကို ကြည့်ရှုနိုင်ပြီး မန္တလေးတောင်၏ အလှကို အပေါ်စီးမှ ရှုမြင်နိုင်သည့် နေရာပင် ဖြစ်သည်။
ရှေးအခါက ပတ္တမြား ကျောက်မျက်ရတနာ တွေ့ဖူးသည်ကို အကြောင်းပြုကာ ပတ္တမြားတောင်ဟု ခေါ်ကြောင်းသိရသည်။
မန္တလေးနေ့စဉ်သတင်းစာ၊ (၃.၁၂.၂၀၁၇)စာ-၈ ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တောင်များ။
ပတ်မင်ယောင်း (; ၄ မတ် ၁၉၈၆ ဖွား) သည် ​တောင်ကိုရီးယား အမျိုးသမီး သရုပ်​​ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။