kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ယင်းသည် ကုံ နက္ခတာရာ၌ တည်ရှိပြီး အလင်းနှစ် ၂၂၀ မီလီယံ ကွာဝေးသည်။
ပြခန်း ကိုးကား ပြင်ပလင့် ESA homepage for the Hubble Space telescope Pictures and information on NGC 7252 Atoms for Peace galaxy at ESO Article about Atoms for Peace galaxy ကဏ္ဍ:ကုံ နက္ခတ်တာရာ။
ရန်နိုင်ဦး(၃၁ မတ်လ ၁၉၉၆ ခုနှစ်ဖွား)သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ဘောလုံးသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြန်မာ ယူ-၁၉ အသင်းနှင့် ရှမ်းယူနိုက်တက် ဘောလုံးအသင်းတို့တွင် တောင်ပံနေရာမှ ကစားသော ကစားသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ရန်နိုင်ဦးအား မြောက်ဥက္ကလာပမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးတွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
သူသည် မြန်မာ ယူ-၂၀ အသင်း၏ အဓိကကစားသမားတစ်ဦးအဖြစ် ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဖီဖာ ယူ-၂၀ ကမ္ဘာဖလားတွင် ပါဝင်ကစားခဲ့သည်။
သူသည် ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဖီဖာ ယူ-၂၀ ကမ္ဘာဖလား၏ ပထမဆုံးအဖွင့်ဂိုးကို သွင်းယူနိုင်ခဲ့သည်။
ကလပ်ကစားသမားဘဝ ဇေယျာရွှေမြေ ရန်နိုင်ဦးသည် သူ၏အသက် ၁၇ နှစ်အရွယ်တွင် ဇေယျာရွှေမြေ၏ လူငယ်အသင်းနှင့် ချိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး ကလပ်ကစားသမားဘဝသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အစမ်းကာလပြီးဆုံးသောအခါ ဇေယျာရွှေမြေအသင်းအတွက် ၁ နှစ်ကစားခဲ့သည်။
ရှမ်းယူနိုက်တက် ၂ ရက် မေလ ၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် ရန်နိုင်ဦးသည် မြန်မာနေရှင်နယ်လိဂ်၏ ကလပ်အသင်းကြီးဖြစ်သော ရှမ်းယူနိုက်တက်နှင့် ချိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး ပြောင်းရွေ့ကြေးမပါဝင်ပဲ ငါးနှစ်စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။
သူသည် ကလပ်အသင်းအတွက် ပထမဆုံးဂိုးကို ၁၉ ရက် ဇွန်လ၌ ကစားခဲ့သော ရန်ကုန်ယူနိုက်တက်နှင့် အဝေးကွင်းကစားပွဲတွင် သွင်းယူပေးနိုင်ခဲ့သည်။
နိုင်ငံတကာ ကစားသမားဘဝ ၁၁ ရက် ဇူလိုင်လ ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် ရန်နိုင်ဦးသည် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံ၌ ကျင်းပသော Hassanal Bolkiah Trophy အတွက် ရွေးချယ်သော လူစာရင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ကစားရာ ဖလားကို ရရှိခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဖီဖာ ယူ-၂၀ ကမ္ဘာဖလားအတွက် ရွေးချယ်ခဲ့သော မြန်မာ အမျိုးသား အသက် ၂၀ နှစ်အောက် ဘောလုံးအသင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ထိုနှစ် လူငယ်ကမ္ဘာဖလားအတွက် ပထမဆုံး အဖွင့်ဂိုးကို သွင်းယူနိုင်ခဲ့သည်။
ဂုဏ်ပြုဆုများ နိုင်ငံတကာ မြန်မာ ယူ-၂၀ File:Simple cup icon.svg Hassanal Bolkiah Trophy: 2014 ကိုးကား ပြင်ပလင့်များ Yan Naing Oo Mizzima New FIFA Yan Ning Oo pic Yan Naing Oo soccerway Eurosport Category:မြန်မာဘောလုံးသမားများ။
ဖြောင့်ဖြောင့် တက်တတ်သည်။
ချုံသဘောရှိပြီး မိုးရာသီ၏ နောက်ပိုင်းတွင် ပေါက်တတ်သည်။
အရွက်သည် အစိမ်းရင့်ရောင်ဖြစ်ပြီး တောက်ပသည်။
သုံးရွက်ထွက်တတ်သည်။
အပွင့်သည် နီကြောင်ကြောင်ရှိသည်။
အသီးတိုင်းတွင် အစေ့တစ်စေ့ ရှိပြီး လုံးကာ မည်းသည်။
အပင်ငယ်မျိုးဖြစ်ပြီး မိုးရာသီတွင် များစွာ တွေ့တတ်သည်။
၃ ပေ မှ ၄ ပေ အထိမြင့်သည်။
အရွက်သည် ချွန်ပြီး ရှည်ကာ မြင်းနား နှင့် တူ၍ သုံးရွက်ဆိုင် ထွက်တတ်သည်။
အလည်ရွက်သည် ပို၍ ရှည်လျားသည်။
ကျေးမြီးနှင့် ပုံစံတူသောကြောင့် ကျေးမြီးဖိုပင်ဟု ခေါ်ဟန်တူသည်။
အပင်ငယ်မျိုး ဖြစ်ပြီး ၂ပေခွဲခန့် မြင့်သည်။
လက်တင် အမည်မှာ Uraria Picta ဖြစ်သည်။
အကိုင်းများစွာ မြေတွင် ပြန့်သွားသည်။
အပွင့်သည် လုံးပြီး ဖြူကာ အသီးသည် ပြား၍ ကောက်သည်။
၁ လက်မခန့် ရှည်သည်။
အရွက်သည် ၁ လက်မ မှ ၂ လက်မခွဲခန့် အထိ ရှည်သည်။
အရွက်၏ ကျောဘက်တွင် ကတ္တီပါ မွှေးနုများ ရှိသည်။
ကျေးမြီးငယ် ဟုလည်း ခေါ်သည်။
အရှင်နာဂသေနာဘိဝံသ (ဓမ္မာစရိယ) ၊ (မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၁၈)၊ " အရှင်နာဂသိန် ပုံပြဆေးအဘိဓာန် " ၊ မင်္ဂလာ ပုံနှိပ်တိုက် ကိုးကား။
အာဖဂန်နစ္စတန်နိုင်ငံ၊ တရုတ်နိုင်ငံ (တိဘက်)၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ မြောက်ပိုင်း၊ နီပေါနိုင်ငံ နှင့် ပါကစ္စတန်နိုင်ငံ တို့တွင် တွေ့ရသည်။
အပင်ကြီးမျိုး ဖြစ်ပြီး ၁၆၅ ပေ (မီတာ ၅၀) ခန့်အထိ မြင့်တတ်သည်။
ကျောက်ထင်းရှူးပင်ကို ကျယ်ပြန့်စွာ တွေ့ရသော်လည်း နိမ့်သော ဒေသများတွင် သစ်ခုတ်မှုနှင့် တောပြုန်းမှုဒဏ်များကို ခံရသည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ သဘာဝ ထိန်းသိမ်းရေး သမဂ္ဂမှ စိုးရိမ်ရ လုနီး အဆင့်သို့ သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:တရုတ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ ကဏ္ဍ:အာဖဂန်နစ္စတန်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ ကဏ္ဍ:နီပေါနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ။
ဦးမောင်မောင်စိုးသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်သော စီးပွားရေးမြို့တော် ရန်ကုန်မြို့တွင် မြို့တော်ဝန်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
သူသည် ၅ ဧပြီလ ၂၀၁၆ ခုနှစ်မှစ၍ ၂၀၂၁ ဇန်နဝါရီ၃၁ရက်အထိရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်ရာထူးနှင့်အတူ ရန်ကုန်မြို့တော် စည်ပင်သာယာရေး ကော်မတီ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်ပါ တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။
သူသည် ရန်ကုန် စီးပွားရေး တက္ကသိုလ်မှ အငြိမ်းစားယူခဲ့သော ပါမောက္ခတစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။
ဦးမောင်မောင်စိုးအား ၁၅ မေ ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် ဖွားမြင်ခဲ့ပြီး ၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်စီးပွားရေးတက္ကသိုလ်မှ စီးပွားရေးဘွဲ့(Bachelor of Economics)ကို ရရှိခဲ့သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
၂၀၂၁ ဖေဖော်ဝါရီ၁ရက်နေ့ နောက်ပိုင်းအခြေအနေ ၂၀၂၁ မြန်မာနိုင်ငံစစ်အာဏာသိမ်းခံရခြင်း တွင် ဦးမောင်မောင်စိုးသည် အခြားသော နိုင်ငံရေးရာထူးရှိသူများနည်းတူ တာဝန်မှရပ်စဲခံခဲ့ရကာ နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီက ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန် အသစ်အဖြစ် ဦးဗိုလ်ဌေး အား ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မှစပြီး ဦးမောင်မောင်စိုး၏ သတင်းသည် မီဒီယာပေါ်တက်မလာတော့ပေ။
အဖမ်းခံရသည်ဟုလည်း သတင်းမထွက်ခဲ့ပေ။
၂၀၂၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၁ရက်နေ့ နောက်ပိုင်း တစ်နှစ်နှင့် ၄လခန့်အကြာ ၂၀၂၂ခုနှစ် မေလ ၂၆ရက် တွင် အဂတိလိုက်စားမှုတိုက်ဖျက်ရေးကော်မရှင်က ၎င်းအပါအဝင် ဒုတိယမြို့တော်ဝန်ဟောင်း၊ရန်ကုန်စည်ပင်တာဝန်ရှိသူအချို့နှင့် ရန်ကုန်အစိုးရအဖွဲ့ဝင်ဟောင်းတချို့ ကို အဂတိမှုများကျူးလွန်သည်ဟု စွပ်စွဲကာ အရေးယူထားကြောင်း ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
အရေးယူထားမှုထုတ်ပြန်ချက်ထဲ ရန်ကုန်မြို့တော်အတွင်း ဆီဆိုင်များ ဖွင့်လှစ်မှု၊ မြေငှားချထားပေးမှုနှင့် တခြားမြေငှားချထားမှုများတွင် နိုင်ငံဘဏ္ဍာငွေ နစ်နာခဲ့ရသည်က ဦးမောင်မောင်စိုးတွင်တာဝန်ရှိသည် ဟုဖော်ပြခဲ့သည်။
သာဓုခေါ်သံ နတ်ပြည်ညံ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
သာဓုခေါ်သံ နတ်ပြည်ညံ တည်အခြေ ပြည် ရွှေလင်းတွင်မှ၊ ပြုံးမင်းပြူညီအကိုတို့၊ ရွှေဗဟိုရ်အောင်စည်ရွမ်းလို့၊ စိုက်နန်းတည် စံတော်ရာတဲ့၊ မဏ္ဍလာဟံသာနဂရ ငယ်က၊ ဖေဘရွှေငွေပေါသူနှင့်၊ မယ်စောဖူးစာဖက်ပေကြ၊ ကမ္ဘာပျက်ဝေ ရွှေဝစစ်ကိုင်းသို့၊ သူပုန်တွေဒဂုန်က ဝိုင်းလာတော့၊ အရိုင်းကို နှိမ်ကာချနိုင်တဲ့၊ တိုင်းသိင်္ဃ နန်းမြို့သူ။
လှအရွယ် မမယ်ကြီးတဲ့၊ သမီးခြွေအရံငဲ့ပြင်၊ အမွေခံ စေနံ ပွားစေတဲ့ချစ်သားမောင်မောင်စိန်နှင့်၊ ဘုရားမာရဇိန် ရွှေအင်ပင်သို့၊ ငွေတင်ပြင်ဗွေပလ္လင်စံတဲ့၊ နိမ္မိတံ ရုပ်တော်ဖမ်းလို့၊ ဘော်ဆွမ်းဖြူ ကပ်လှူသဘို့၊ ဂန္ဓကုဋီတိုက်ကယ်နှင့် ဤ၌ပင် အာဝါသံဘို့၊ သာလာယံ ဒါနံစရပ်ကို၊ ဇောပြတ်၍လှူ။
ဂေါဝရဂံ ပုသိမ်မှီတဲ့၊ တောတပသသီ ယောဂီဝစရတို့၊ ရညဝါ ခိုလလှုံဘို့၊ နှစ်ထောင်ကုန် နှစ်ဆောင်ကျောင်းငဲ့ပြင်၊ အလောင်းရှင်မြတ်ဘုရား၏၊ တပ်သာတွေဗိုလ်သေနင်တို့၊ ပြေတညင်သည် ပခိုးက၊ သည်ပိုးကာ ရတနာသပိတ်ကိုဖြင့်၊ ပထဗျာဒိပ်၊ မြင်သာဘုရားဟု၊ နှံထား၍တည်တော်မူ၊ ပြည်တော်သူတို့၊ ဥသျှောင်ပန်း။
ကွန်းပြာသာဒ်ကဲပြင်၊ ယွန်းတတ်ထွေ နတ်လှေကားနှင့်၊ ရှေလျားစွာ ဘုရားလာတဲ့ လမ်းတွင်မှ၊ စောင်းတန်းသွယ်ဆန်းကြယ်တဲ့ စမုတ်တွေတို့၊ အတန်တန် ကြံဖန်၍လုပ်ရာက၊ နံချုပ်ကာ ဝညာဉ်လျောရှာနှင့်၊ မယ်စော ကြင်သူမိက၊ ဒုပီကာ၊ ကြာကလပ်ကယ်နှင့်။
သဒ္ဓါထပ်မံကုသိုလ်ပြုသောကြောင့်၊ ပြာသာဒ်တကာ နတ်ရွာက ရှူပါလို့၊ သာဓုသံခေါ်ကာအံ့ရှာလိမ့်၊ တသောင်းကျော်တန်၊ တန်ဆောင်းအပေါ်က ဖြန့်ပေတဲ့၊ စောင်းတန်းလှေကား။
ပါရမီရှင်နော် မောင်အောင်ပေါ် ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
ပါရမီရှင်နော် မောင်အောင်ပေါ် ဂတိစိတ် ကယ်က၊ တိဟိတ် နေသန္ဓေခချေထင့်၊ ရွှေလမြိင် သောင်အမော်က၊ မောင်အောင်ပေါ် အခေါင်ကျော်ဆုံးပေပ၊ တော်သုံးပုံ ပိဋကတ်ကျမ်းရယ်တို့။
တတ်စွမ်းအောင် ထမ်းဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့၊ အသက်မှာ ခြောက်နှစ်သားတဲ့၊ ချစ်သနားကြ လူတိုင်းလူ။
ရှေးမဆွငယ်က၊ တွေးဆရန် ပညာရှိတို့၊ ဇောတိသရံ ကံဉာဏ်ပါခဲ့လိုံ။
မဏ္ဍလာ ဟံသနဂရံ၏၊ စာပဋ္ဌမပြန် မဟာဓမ္မခန် ပွဲတွင်မှ၊ ဉာဏ်မစဲအောင် ဗိုလ်ခြေလိမ့်ခဲ့၊ သဲခြိမ့်ခြိမ့်ဆူ။
သူဋ္ဌေးရယ်သူကြွယ်ဘို့၊ အခလေးသူငယ်မှာ မွေးမယ်အဘတို့၊ ဝေးကွယ်ပြီ ဆွေးဘွယ်မတရအောင်၊ ပေးကြသည့် ရွှေငွေပတ္တမြားနှင့်၊ ပြည်သားပြည်သူတို့ အများလူ မမြင်အုံးနိုင်ဘု၊ တင်ပခုံးမှာ ထမ်းခါပြလိုက်တော့၊ ဝမ်းသာကြအောင်ပေါ်သူ၊ တောင်ဇမ္ဗူကျော်ကြား။
ဘုရင်ရာဇာသခင်မာလိန်နှင့်၊ ပညာအရှိန် ယှဉ်ကာစမ်းကြတော့၊ ပင်ပန်းထိုအခါက၊ ရဟန္တာတွေ မချမ်းသာကြသော်ကြောင့်၊ လှမ်းကြွရှာ ဗြဟ္မာ့ရွာကသွေးခဲ့တဲ့၊ သမဏ ဆရာကလေးတို့ စာပေသင်လို့၊ နာဂသေအရှင် ဆရာပရမေ ယခင်အရင်းပေမို့၊ ပုစ္ဆာတွေကို သရုပ်ပမာဖြေ၍လင်းလေသို့၊ နှုတ်လျှာချင်းမတူ ဘယ်သူပြိုင်ဝံ့ပ၊ နာသဖြူမြိုင်သောင်မြေပေါ်က၊ အောင်ဖေပေါ် အရောင်တေဇော်နှင့် အခလေးဟာမို့၊ ဘယ်ဆရာတော် ဘယ်စာကိုမေးမလဲ၊ ပမာသွေးဆောင် ဘုရင်မာလိန်သို့၊ ညာဉ်သမာဓိန်၊ ပညာဝရဇိန်နှင့် ဟောနိုင်တဲ့၊ ဟင်သာနဂရိန်မှာ၊ အရှင်နာဂသိန်ပေထင့်၊ ပြောကြသတဲ့၊ သောခြောက်နှစ်သား။
မင်းလောင်းစံရာထိုသည့်ရွာ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
မင်းလောင်းစံရာထိုသည့်ရွာ နိပါတ်ဖော် ဇာတ်တော်ဟောင်းငယ်က၊ မြတ်လောင်းလျာ ရွှေယုန်ဖြစ်တော့၊ ထုံရှစ်လီ အဋ္ဌင်္ဂကြောင့်၊ ကသစ်စံရဂုံများတွင်မှ၊ ပုဏ္ဏားဗြဟ္မာအိုကဲ့သို့၊ ယုန်သားကိုစားလိုခဲ့သည်ဟု၊ ဆိုထဲ့ကာအလှူခ့တော့၊ ပူအလျှံမီးပုံ အတွင်းသို့၊ ခုန်ဆင်းမည့် ယုန်ကလေးက၊ ယုန်လှေးကို ပစ်ခွာချတဲ့၊ တည်အခြေ သည်ဒေသပေထင့်၊ ရွှေလမှာ ဆေးမှုန်စုတ်ကယ်နှင့်၊ ရေးယုန်ရုပ် ကပ္ပဋ္ဌာ။
ရွှေဘိုစံနေလို ထွန်းစဉ်က၊ ထိုကျွန်းပင်အိုင်နေရာထဲ့၊ ငအို၊ ငကြာထိုရွာသို့ဆိုက်တော့၊ စာသိုက်စောင်တဘောင်တေးရယ်က၊ လေးလေးလေမှဆွဲရ၊ ရွှေခဲခေါ်လှေတော်ကြီးကို၊ ချက်မှန်အောင် တက်သံဟီးရ၊ ပြတန်ထီးဖြူယူကာတည်ဘို့၊ လူနာမည် မောင်ရွှေခဲ၏၊ အသဲအအူကိုခွဲယူကာ တင်တညှပ်ကယ်နှင့်၊ တင်နတ်ဝယ်ပူဇော်အုံးရလျှင်၊ ပေါ်သုံးရံရွှေငွေတလောင်းစီတဲ့၊ လည်ချောင်းခုတ်ကာ ပြတ်မည်ဟု၊ ဟုံးနတ်စာပြင်ဆင်ဘို့၊ ရှင်ဘုရင် လုပ်စေအုံးတော့၊ ပြည်ကုန်းဘောင် ရွှေဘိုမင်းက၊ ထံရင်းဝယ်ခေါ်ကာစစ်လို့၊ အပြစ်တော် သူမပေးတဲ့ပြင်၊ အရေးတော်ပေါ်မဖွဲ့ပြီဘု၊ ဘေးမဲ့ချမ်းသာ။
ဂရိဂထာ ဝိဝါဒငယ်ကြောင့်၊ ဂါမရှောင်ခွာပစ်လို့၊ ရွာသစ်ပင်တည်ဆင်အုံးကြတော့၊ ခင်ကုန်းမြေကမ်းခြေစောင်းတွင်မှ၊ တသောင်းကျော်ဘော်ငွေတန်တဲ့၊ ကျောင်းဝေဇယန်ဝိဟာရငယ်နှင့်၊ ထူးသမ္ဘာ၊ ဦးသာဂရငဲ့ကို၊ ဖူးလှာကြရှစ်မျက်နှာ၊ နှစ်သက်စွာစုရုံး။
ဘိလပ်ပိုင်စေတနာသန်သောကြောင့်၊ ဆဒ္ဒန်အိုင်နတ်ဖန်ဆင်းလို့၊ အပ်နှင်းသည်ပုံပမာကဲ့သို့၊ ပဒုံကြာစုံစွာပေါက်သည်ပြင်၊ ခတောက်တွေ အလီလီနှင့်၊ ပေါက္ခရဏီအောက် ပထဝီ အနက်ကဲ့ပြင်၊ အထက်မှာ စကြဝဠာ တတိုင်းကဲ့သို့၊ ကာဝိုင်းရံ ကန်ပေါင်းရိုးဟာက၊ တမိုးတရေဝင်ရလျှင်၊ ကိုးနှစ်ပင် မကုန်အုံးပေဘု၊ ယုန်ကုန်းမြေဗွေနိမိတ်ကယ်က၊ ပြည်နိဗ္ဗာန် နောင်ခါပျော်ရအောင်၊ ဆရာတော် ဒကာဒကာမတွေတို့၊ စာဂ ကိုညှိဆော်နှိုးလို့၊ မဟေသီ စေတီပုထိုးသို့၊ မှီကိုးကွယ်နယ်နရမ်းငယ်က၊ လှူဒါန်းသည် အရွာရွာတို့၊ ချမ်းသာအောင် ကျမ်းစာသိုက်ကယ်နှင့်၊ နန်းစိုက်သည့် ဟိုအခါက၊ ငအို၊ ငကြာဗိုလ်ပါခံကြ၊ (နာဂတံ) သာသနံထွန်းမည်ကြောင့်၊ ကန်ကျွန်းပင်အိုင်ရေရိုးတွင်မှ၊ ဇမ္ဗူဒိပ်အပေါ်၊ နိမိတ်ကျော်ဟိုးသည်ဟု၊ ဖြူရိပ်ပျော်၊ စိတ်တော်မဆိုးပေတဲ့၊ ဖိုးရွှေခဲကုန်း။
လှမြင့်ဟုသော အမည်သည် အောက်ပါလူပုဂ္ဂိုလ်တို့အား ရည်ညွှန်းပါသည်။
လှမြင့်၊ ဒေါက်တာ (၁၉၂၀–၂၀၁၇)၊ မြန်မာ့ ဘောဂဗေဒပညာရှင် (စီးပွားရေးပါမောက္ခ) လှမြင့် (ဗိုလ်မှူးချုပ်) (၁၉၄၈ ခုနှစ်ဖွား)၊ ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန် (၂၀၁၁-၂၀၁၆)၊ မြန်မာ့တပ်မတော်မှ ဗိုလ်မှူးချုပ်ရာထူးဖြင့် အငြိမ်းစားယူခဲ့သူ လှမြင့် (တရားသူကြီး)၊(၁၉၆၄ မွေးဖွား)၊မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးတရားလွှတ်တော် တရားသူကြီးချုပ်။
ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်သည် ရန်ကုန်မြို့ကို အုပ်ချုပ်ရသော အဓိကအစိုးရအဖွဲ့၏ ဦးဆောင်သူဖြစ်သည်။
မြို့တော်ဝန်သည် မြို့တော်ဝန်ရာထူးနှင့်အတူ ရန်ကုန်မြို့တော် စည်ပင်သာယာရေး ကော်မတီ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်ပါ တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။
သမိုင်း ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်နှင့် စည်ပင်သာယာရေးကော်မတီကို ဗြိတိသျှကိုလိုနီခေတ် ၁၈၇၄ ခုနှစ် အက်ဥပဒေ၊ အပိုဒ် ၇ အရ ၁၈၇၄ ခုနှစ်တွင် စတင်ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
စည်ပင်သာယာကော်မတီအမိန့်ပြန်တမ်းကို ၁၀၉၀ ဗမာအက်ဥပဒေအရ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ၁၉၂၂ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ရန်ကုန်မြို့တော်မြူနီစပါယ်အက်ဥပဒေအရ အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။
Myanma Swezon Kyan Vol. 11 1970: 271 ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူများ စဉ်မြို့တော်ဝန်အမည်စတင်တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့တာဝန်ပြီးဆုံးခဲ့နေမျိုးနော်ရထာ၁၇၅၇?David SophaerCharles Haswell CampagnacRichard Rushall၁၉၃၀၁၉ဘဝင်း၁၉၃၉၁၉?? ဦးထွန်းတင်တင်ဖေ၁၉၈၅၁၉၈၆အောင်ခင်၁၉၈၆၁၉၈၈ကိုလေး၁၉၈၈၂၀၀၃အောင်သိန်းလင်း၂၀၀၃၂၀၁၁လှမြင့်၂၀၁၁၂၀၁၆မောင်မောင်စိုး၂၀၁၆​ဖေ​ဖော်ဝါရီ ၂၀၂၁ဦးဗိုလ်ဌေး​၁၁ ဖေ​ဖော်ဝါရီ ၂၀၂၁လက်ရှိ ကိုးကား Category:ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်များ။
ဘော့စ်ရာမြို့ သည် ဆီးရီးယားနိုင်ငံ တောင်ပိုင်း တွင် တည်ရှိသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
ဒါရာပြည်နယ် ဒါရာခရိုင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိသော်လည်း ပထဝီ အနေအထားအရ ဟော်ရန်ဒေသတွင်လည်း တစိတ်တပိုင်း ပါဝင်သည်။
ဆီးရီးယား ဗဟိုစာရင်းအင်းဌာန၏ စာရင်းဇယားအရ ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် ဘော့စ်ရာမြို့၌ လူဦးရေ ၁၉,၆၈၃ဦး ရှိသည်။
ဘော့စ်ရာမြို့ရှိ လူဦးရေ အများစုမှာ ဆွန်နီမူစလင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ရှီယာ့မူစလင် အနည်းငယ်လည်း ရှိသည်။
Batatu, 1999, p. 24 ရောမခေတ်က ဘော့စ်ရာမြို့သည် အာ့ခ်ဘစ်ရှော့ အခြေစိုက်ရာ ဝပြောသော ခရိုင်မြို့တော် တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး အစ္စလာမ်ခေတ်တွင်လည်း အုပ်ချုပ်ရေး အရ အရေးပါသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း အော့တမန် ခေတ်တွင် အရေးပါမှု ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
ယနေ့ခေတ်တွင် ယူနက်စကိုမှ အဓိက ရှေးဟောင်းသုတေသန နယ်မြေ အဖြစ် ကြေညာထားသော နေရာတစ်ခု အဖြစ် တည်ရှိသည်။
ပါးလ်မိုင်ယာသည် ဆီးရီးယားနိုင်ငံ ဟွန်ပြည်နယ်တွင် တည်ရှိသော ရှေးဟောင်း ဆီမီတစ်မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်းသုတေသန ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုများမှာ ကျောက်ခေတ်သစ် အထိ ညွှန်ပြလျှက်ပြီး ပထမဆုံး သမိုင်းတင်ခဲ့သည့် အချိန်မှာ ဘီစီ ၂ ထောင်စု နှစ်တွင် ဖြစ်သည်။
ပါးလ်မိုင်ယာသည် အင်ပိုင်ယာ အသီးသီးအောက်တွင် ကျရောက်ခဲ့ပြီးနောက် အေဒီ ၁ ရာစုနှစ်တွင် ရောမအင်ပိုင်ယာ၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ပါးလ်မိုင်ယာမြို့သည် ကုန်သွယ်လှည်းများကြောင့် ကြွယ်ဝ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပါးလ်မိုင်ယာမြို့သား များမှာ ပိုးသားလမ်းမကြီး တစ်လျှောက် ကိုလိုနီများ တည်ထောင်ခဲ့သူများ အဖြစ် ထင်ရှားပြီး ရောမ အင်ပိုင်ယာ တစ်ခုလုံးတွင် လှည့်လည် ကျက်စားကြသည်။
ပါးလ်မိုင်ယာတို့၏ ကြွယ်ဝမှုကြောင့် အမှတ်တရ အဆောက်အဦးများစွာ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် ဂရိတ်ကိုလန်နိတ်၊ ဘဲလ်ဘုရားကျောင်းတော် နှင့် ထင်ရှားသော မျှော်စင်ဂူသင်္ချိုင်းများ ပါဝင်သည်။
ပါးလ်မိုင်ယာမြို့သားများသည် အမိုရိုက်၊ အရာမင်း နှင့် အာရပ်လူမျိုးများ စုပေါင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
မြို့၏ လူမှုပုံစံမှာ လူမျိုးစု ပုံစံ ဖြစ်သည်။
မြို့သားများမှာ အာရာမိုက် ဘာသာစကား၏ ဒေသသုံးစကား ဖြစ်သော ပါးလ်မိုင်ယင်း စကားကို ပြောကြပြီး ကုန်သွယ်မှုနှင့် သံတမန် ဆက်ဆံရေး အတွက် ဂရိဘာသာစကားကို အသုံးပြုကြသည်။
ပါးလ်မိုင်ယာ၏ ယဉ်ကျေးမှုသည် ဂရိရောမ ယဉ်ကျေးမှု၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံရပြီး အရှေ့တိုင်းနှင့် အနောက်တိုင်း ရိုးရာများ ပေါင်းစပ်ထားသော ထင်ရှားသော အနုပညာနှင့် ဗိသုကာ လက်ရာ များစွာကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
မြို့တော်တွင်း နေထိုင်သူများမှာ ရိုးရာ နတ်ဘုရားများ အပြင် မက်ဆိုပိုတေးမီးယား နှင့် အာရပ် နတ်ဘုရားများကိုလည်း ကိုးကွယ်ကြသည်။
နာဟန်နီ အမျိုးသားဥယျာဉ် သည် ကနေဒါနိုင်ငံ အနောက်မြောက်ပြည်နယ် ဒက်ရှိုးဒေသ အတွင်း တည်ရှိပြီး အနောက်မြောက်ပြည်နယ်၏ မြို့တော် ယဲလိုးနိုက်ဖ်မြို့ မှ ၃၁၁ မိုင် (၅၀၀ ကီလိုမီတာခန့်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
မက္ကင်ဇီတောင်ကုန်း သဘာဝဒေသ၏ တစိတ်တပိုင်းကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အမျိုးသားဥယျာဉ်၏ အဓိက ကျသော အစိတ်အပိုင်းမှာ တောင်နာဟန်နီမြစ် ဖြစ်သည်။
ပေ ၃,၃၀၀ (မီတာ ၁,၀၀၀) အထိ နက်သော ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ နှင့် စတုတ္ထဟု အမည်မှည့်ခေါ်ထားသော ချောက်ကြီး ၄ ခုကို အလွန် ကြည့်ကောင်းသော ဝှိုက်ဝါးတားမြစ်နှင့် အတူတွေ့မြင်နိုင်သည်။
နာဟန်နီ ဆိုသော အမည်မှာ ဒေသခံ ဒင်းန် ဘာသာစကားဖြင့် မှည့်ခေါ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး နာဟာလူမျိုးတို့၏ မြေအတွင်းရှိ မြစ် ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
အချို့က ထိုလူတို့သည် ယနေ့ခတ် နာဗာဂျို လူမျိုးတို့၏ ဘိုးဘေးများဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။
NGC 7001 သည် ကုံ နက္ခတာရာမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး အလင်းနှစ် ၃၂၆ မီလီယံအကွာ၌ တည်ရှိသည်။
ယင်းအား ၁၈၂၇ ဇူလိုင် ၂၁ တွင် ဂျွန် ဟာရှယ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ပြင်ပလင့် ကိုးကား ကဏ္ဍ:ကုံ နက္ခတ်တာရာ။
တိုင်းရွှေဝမှ မှိုင်းမပါ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
တိုင်းရွှေဝမှ မှိုင်းမပါ ဒေသနာ ရွှေစာကျမ်းတို့၊ ကျေကျွမ်းစွာလွန်အောင်သင်လို့။
ရဟန်းရှင်မန်းခွင်နဂရ၊ သင်္ဃရာဇာဟု၊ သာသနာဘာသာတင်ကြ၊ ဓမ္မာသခင်ဘုရင်ဘုန်းရယ်က ခွင်လုံးပိုင် နိုင်ငံဝက်ပ၊ ရန်လက်ျာသာ ရွှေဝတွင်မှ၊ တေဇဂုဏ်အာဏာ စူးစေဘို့၊ အထူးပင် မေတ္တာပြုပေတဲ့၊ ဦးကေတု မထေရ်ကျော်။
ကိုယ့်ကျေးရွာ ကိုယ့်ဒေသမို့၊ စေတနံ၊ ဝေဖန်မျှော်လို့၊ ရေကန်တော်ဖန်ဆော်အုံးမည်ဟု၊ ကျော်သုံးထောင် လေးထောင် အဖိုးနှင့်၊ မျှောင်ရိုးမြေရေကျကောင်းတဲ့၊ ခိုးကျောင်းရွာ နောက်မြောက်စွန်းတွင်မှ၊ ချောက်ကမ်းကို ဆယ်စေအုံးရလျှင်၊ နယ်လုံးကုန်၊ မှီခိုသင့်လောက်ကဲ့၊ ဘုန်းခင့်မိန့်တော်။
စီရဿံ၊ ရှည်အကြာဘို့၊ ဂရန်စာ၊ မြန်စွာရတဲ့အောင်၊ ပန်သကာရွာသူကြီးမှာဖြင့်၊ ခရီးစဉ် အပုံကွာတဲ့၊ မုံရွာခရိုင် ခုန်ကာသွားလို့၊ လေးငါးခုနှစ်ခေါက်ထိ၊ သနားပါ အားနာဘို့၊ လျှောက်ခါမှ၊ ဝန်ထောက်တော် ကိုယ်တိုင်ရှုလို့၊ သင့်လျော်ပြီ ခွင့်တော်ပြုပြန်တော့၊ ယွင်းအမှုပျက်ချော်ချော်၊ ခက်တရော်ကြုံတောင်း။
ပဌမရယ်က၊ အစအသေအချာပ၊ ပရမှာ သွေလှန်လို့၊ စေတနံ ရေကန်မစူးချည်ထင့်၊ တာကူးကုန်၊ ကဆုန်ကျချည်ပေါ့၊ ရွှေဝပျော် ဆရာတော် ဘုရားငဲ့ကို မျှော်စားကာ ကိုးကွယ်အုံးရက်ကမို့၊ နယ်လုံးကုန်၊ ကျုံလို့ ရိချည်ပေါ့၊ ဘုန်းကြီးအပူလူမှာ ကပ်လေသို့၊ ဂရန်စာ ပြန်ကာအပ်ရင်ဖြင့်၊ ကန်နေရာ ဒဏ်ငွေတပ်လိမ့်မထင့်၊ ကျေနပ်အောင်ကိုယ်တိုင်လာလို့၊ ကန်ဆယ်ကာ ကန်ကယ်မရင်ဖြင့်၊ ကွယ်ပကာပြစ်ဒဏ်ကင်းလောက်ထဲ့၊ ကန်သင်းကို ဆယ်လှာလိမ့်မည်ဟု၊ မင်းမိန့်ခံ ရွာသူကြီးမှာ၊ ခရီးတွေအလွန် ပန်းသည့်ပြင်၊ ဝန်ထမ်းကာ စိတ်မှာလေးလှချည့်၊ စာရေးကာ လျှောက်လွှာထိုးရတော့၊ ကြာမျိုးစုံ ထွေထွေထပ်ပါတဲ့၊ ငွေဆဒ္ဒန်အိုင်တမျှကဲ့သို့၊ ငသိုင်းတွေဗျိုင်းတွေဗကငယ်နှင့်၊ မှိုင်းငေဝေ လှိုင်းရေထထဲ့အောင်၊ ဂိုဏ်းဝေပုံ တိုင်းရွှေဝရယ်က၊ မှိုင်းမပါကြောင်း။
NGC 7260 (NGC 7257) သည် ကုံ နက္ခတာရာမှ တမူထူးခြားသော ဂယ်လက်ဆီတစ်ခုဖြစ်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ကုံ နက္ခတ်တာရာ။
နေမျိုးနော်ရထာသည် ကုန်းဘောင်ခေတ်မှ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပထမဆုံး ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
ဗိုလ်ချုပ်သည် အလောင်းဘုရား၏ လက်ရွေးစင် ခြောက်ကျိပ်ရှစ်ယောက်တွင် ပါဝင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ၁၇၅၂ ခုနှစ် ဟံသာဝတီကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
နောင်တွင်စစ်သူကြီးဖြစ်လာမည့် သူ့အား မူးမြစ်ကမ်းရှိ ခင်လတ် ဆိုသော ရွာကလေးတွင် ဖွားမြင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုအခါ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးအတွင်းတွင် ဖြစ်သည်။
အလောင်းမင်းတရားသည် ဒဂုံဟုခေါ်သော မြို့အား သိမ်းပိုက်ပြီး ရန်ကုန်ဟု သမုတ်ကာ ၎င်းနိုင်ငံတော်၏ ဆိပ်ကမ်းမြို့အဖြစ်သတ်မှတ်ပြီး စစ်သူကြီး နေမျိုးနော်ရထာအား ၂၄ မေလ ၁၇၅၇ ခုနှစ် (မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၁၁၉ ခု နယုလဆန်း ၇ ရက်)တွင် မြို့စားအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
အလောင်းဘုရားအရေးတော်ပုံကျမ်း၊ စာမျက်နာ ၂၂၂ ကိုးကား Category:ကုန်းဘောင်ခေတ် Category:ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်များ။
ဦးကိုလေး(၃၁ အောက်တိုဘာ ၁၉၃၁ ခုနှစ်ဖွား)သည် ၁၉၈၈ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၃ ခုနှစ်အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
NGC 77759 သည် ကုံ နက္ခတာရာမှ နှစ်ဖက်ခုံး ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ယင်းအား အမေရိကန် နက္ခတ္တပညာရှင် Lewis A. Swift ဆိုသူမှရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ပြင်ပလင့် ကဏ္ဍ:ကုံ နက္ခတ်တာရာ။
ဗုဒ္ဓဝိဟာမရှောင်ပါ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
ဗုဒ္ဓဝိဟာမရှောင်ပါ အရင်းပဌမေက၊ အင်္ဂတေခြေမသုတ်ဖြစ်ဘု၊ ငွေအုတ်တွေ မြေနီပေါ်သောကြောင့်၊ စေတီတော်ကို၊ ဘုရားနီအခေါ်ပြုကြ၊ ကုန်းရွှေစုသည် ရပ်မြေ။
ကိန်းအမှတ်ကယ်က၊ တိံသတ္တာဒွါနှင့်အစ်ပ၊ ခါနှစ်တွင်ပင် မြင့်နန်းဝယ်ပွင့်ပန်းစုံငုံတမာသို့၊ စခမ်းလှုံကာ ကျေးတွေငှက်ကယ်နှင့်၊ လေးရက်ပေါ်ချိန်တပို့တွင်မှ၊ အိမ်ဂရို့ညွှန်ဆဲ့ခုနစ်ဦးတဲ့၊ လွန်ကျူးစွာ ကြမ္မာကြုံကြ၊ တန်ခူး၊ ကဆုန် နွေဆူးပုံတွေက ရှို့သည့်နှယ်၊ မီးသင့်တို့ချေ။
သည်တာတွင် သည်ရွာကလေးက၊ ရတနာကြေးငွေလှည်းတွေနွားနှင့်၊ ပဲစပါးဆီကျီလှောင်ထည့်လို့၊ အများပင် အားအင်ပြည့်သော်ကြောင့်၊ ထားပေသည့် ပစ္စည်းတွေ၊ မနည်းပေဘု အပြောင်ရှင်း။
လူနတ်ပင် မယှဉ်သာတဲ့၊ ကဿပါမြတ်စွာဘုရားသော်မှ၊ မရပ်မတားနိုင် ကံအဟောင်းငယ်ကြောင့်၊ စံကျောင်းတော် ဝိဟာရကို၊ ဈာလအရောင်ဖြင့်၊ ပြာကျအောင်ထိန်ဝေလျှံတော့၊ စိန္တေယျံ ပရမေအရဟံကိုးရှာလိမ့်၊ ကံဆိုးပုံတညီတညာနှင့်၊ ဘုရားနီရွာမှာ ဤအခါပန်းကြ၊ ကမ္ဘာခန်းအောင် ကျမ်းစောင်ထွက်ကယ်က၊ အတောင်ပက္ခေမှက်ရွှေငုံး၏၊ နေရာလို၊ မြေကမ္ဘာဆုံးအောင်ပ၊ ဂေဟာအိမ်၊ တေဇာရှိန်မတုံးဘု၊ ဘုရားစေတီ ပတ္တမြား ရွှေနီကုန်းတွင်မှ၊ အများဆွေတညီ အစားခြေကို မှီကြအုံးပါလိမ့်၊ သုံးနှစ်အတွင်း။
အင်္ဂတေ = ရေသဲနှင့် ကော်ရည်တို့ဖြင့် ဖော်စပ်ထားသော အရာ။
တိံသတ္တာ = (၇၃) ခုနှစ်။
ဒွါအစ် = တထောင့်နှစ်ရာ (၁၂၇၃ ခုနှစ်)။
ချိန်တပို့ = တပို့တွဲလ။
ဂရို့ညွှန် = ဂရို့ချိုး၍ ရေတွက်သည်။
ဝဟာရ = ကျောင်း။
ဈာလ = ဈာလာ (ပါ)၊ အရောင်အဝါ။
စိန္တေယျံ = စိန္တေယျ၊ မြတ်ဘုရား။
ပရမေအရဟံ = မြတ်ဘုရား။
ပက္ခေ = ပက္ခ(ပါ) ငှက်၊ ငှက်တော်င်။
အလုပ်မှန်လျှင်ကူညီချင် ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ မုံရွာခရိုင်၊ ဘုတလင်မြို့နယ် ခိုးကျောင်းရွာတွင် ဘုန်းတော်ကြီး ဦးဧသီသည် ရေကန်တူးရာ ကျောက်ဖျာများကို လွှာ၍ လွှာ၍ ယူရပြီး ၎င်းကန်နံဘေးတွင်လည်း အုန်း၊ ထန်း၊ ရှောက်၊ သံပရာ၊ မာလကာ စသော သစ်ပင်များ ဖြစ်ထွန်းနေသည်ကို ဝန်ထောက်က နှစ်သက်ကြည်နူးပျော်ရွှင်မှုဖြစ်၍ အစိုးရထံ စာတင်ရာ မြေနှင့်ဆိုင်သည့် မင်းကြီးက ငွေကျပ် နှစ်ထောင်ဖိုးရသဖြင့် ၎င်းကန်သည် အလွန်လှပ ကြီးကျယ်သည်။
ကျောင်းဒကာများက ဤအကြောင်းကို စာဖွဲ့ဆိုခိုင်းသည့်အတွက် ရေးဖွဲ့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အလုပ်မှန်လျှင်ကူညီချင် မိုးနွေအစဉ်၊ ခိုးရွှေချောင်းတွင်မှ၊ ရိုးမြောင်းတာ ယာတလျှောက်က၊ ရွာသောက်ရန်လူခိုမှီဘို့၊ ဦးဧသီတူးစေခိုင်းလို့၊ ငွေတိုင်းထွာ ဖြေ့ကာစွတ်ချည်နှင့်၊ နေ့ရက်ရှည်များစွာလုပ်ရှာရ၊ အားထုတ်ခဲ့အင်မတန်။
ကျောက်ဖျာ ဖောက်လွှာထွင်းလို့၊ မာမြင်းစွာ သေလာပထဝီမို့၊ ဧဆရာသီမေဓါဝီ ဘုန်းငဲ့မှပ၊ မှီအုံးတွင် ခွေကာကြံလို့၊ ညဉ့်သုံးယာမ်မပျော်ဘု၊ နှလုံးတော်သည်စိတ်ထဲတွင်မှ၊ စွဲစေတဲ့ကန်။
ဝိနည်းတော်မဟာဝါက၊ သာဝကာအထင်ပြုကြ၊ ရှင်ကရုဝေလတောတွင်မှ၊ နဒီဃယာ၊ ညီညာတဲ့သဘောနှင့်၊ ပါသောရှင်တထောင်အချွတ်တွင်မှ၊ အဝတ်ထည်သူကောင်ကဖြုတ်လို့၊ လှောင်ပုပ်စွာ ယုတ်မာတဲ့အနံ့နှင့်၊ ဆုတ်ဖြန့်ကာကိုင်တော်မူမိလျှင်၊ ပံ့သုကူလောက်တွေဖွေးရက်မို့၊ ရေဆေးရန် ကန်မရှိသည်ဟု၊ ကြံမိကာ စိတ်တော်ကူးလိုက်လျှင်၊ မျှော်ဖူးနှိမ်ဝတိန်ဖျားက သိကြားပင် အရောက်ဆင်းလို့၊ ကျောက်အင်းပျဉ်ဆေးလျှော်ဖွတ်ဖို့၊ နှင်းလှူကပ်နတ်ရေကန်၊ ပမေနံစံနှုန်း။
စခန်းညွှန်လမ်းဝန်ထောက်က၊ တင်လျှောက်ကာ အလွှာသလို့၊ မာဃနတ်သိကြားက၊ မြတ်ဖျားရှင်လိုသော်ရောက်စေဘို့၊ ဘော်ကျောက်ဖျာ ငွေလွှာစီလို့၊ ပေါက္ခရဏီထွေ ထွေလျှံသည့်၊ ဒေဝဒံရေဖန်ဆင်းလေသို့၊ ကန်ကျင်းရေနှစ်ထောင်တွက်တဲ့၊ ဖောင်မဂ္ဂင်နာဝါလှေနှင့်၊ သတ္တဝါတွေ အမတာပြေထိစီးရအောင်၊ ရေမီးစုံအရောင်သယမ္ဘူနှင့်၊ နောင်တဆူညောင်ဘူမိ၊ ဗောဓိဆွတ်ခြွေခူးရန်ဘို့၊ ဝိပဿနံ၊ ပရိယတ်ညဏ် စူးသူမို့၊ ဘိလပ်စံထပ်မံလို့တူးပေရ၊ ဦးဧသီဘုန်း။
သေလာပထဝီ = ကျောက်သားမြေ။
မေဓာဝီ = ပညာရှိ။
နဒီဃယာ = ဃယာနဒီမြစ်။
ပမေနံ = ဥပမာနှိုင်းလောက်သည်။
ပေါက္ခရဏီ = ကြာရှိသောကန်။
ဒေဝဒံ = ဒေဝဒတ် (ပါ)၊ နတ်ပေးသည်။
အမတာပြေ = နိဗ္ဗာန်ပြည်။
သယမ္ဘူ = အလိုလိုသိမြင်တော်မူသော ဘုရား။
ဗောဓိ = မဂ်ညာဏ် ဖိုလ်ညာဏ်။
ဝပဿနံ = ဝိပဿနာတရား။
ပရိယတ်ညာဏ် = စာပေကျမ်းဂန် သင်ကြားခြင်း၊ ပညာညာဏ်။
ဦးအောင်သိန်းလင်းသည် မြန်မာနိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တောင်ဥက္ကလာပမြို့နယ် မဲဆန္ဒနယ်မှ အရွေးကောတ်ခံခဲ့သော ပြည်သူ့လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်ဟောင်း တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။
မြန်မာ့တပ်မတော်တွင် ဗိုလ်မှူးချုပ်ရာထူးအထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်အဖြစ် ၂၀၀၃ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၁ ခုနှစ်အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူ တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။
၁၉၈၈ ခုနှစ်တွင် သူသည် ဗိုလ်မှူးအဆင့်သာ ရှိခဲ့ပြီး နောင်တွင် တပ်မ ၁၀၁ တပ်မမှူး၊ စက်မှု (၂) ဒုဝန်ကြီး စသည်ဖြင့် အဆင့်ဆင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ပြည်ထောင်စု ကြံ့ခိုင်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးအသင်းမှ ပြည်ထောင်စုကြံ့ခိုင်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးပါတီသို့ ပြောင်းလဲခဲ့သော ပါတီ၏ အသင်းဝင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
References Category:မြန်မာ့နိုင်ငံရေးသမားများ Category:မြန်မာ စစ်ဖက်ဆိုင်ရာ လူပုဂ္ဂိုလ်များ Category:စစ်တက္ကသိုလ်ကျောင်းဆင်း အရာရှိများ Category:ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်များ။
သေက္ချတောင် ဦးတိလောက (၁၈၇၂-၁၉၃၂) သည် သေက္ချတောင်တွင် မှီတင်းကာ သာသနာသုံးရပ် ပြန့်ပွားအောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည့် ရဟန်းကျော် ဖြစ်သည်။
မောင်စိုးထိုက် (သုံးဆယ်)။
"ဆံတော်ရှင်ကျိုက်ထီးရိုးစေတီတော်မြတ်ကြီး - သမိုင်းစုံ၊ အံ့ဖွယ်ရာများနှင့် ဗုဒ္ဓ၊ ဓမ္မ သံဃ ပူဇာ"။
ရန်ကုန်မြို့၊ အမေ့သားထိုက်စာပေ၊ ၂၀၁၅၊ မေ။
ငယ်ဘဝ စစ်ကိုင်းတိုင်း၊ ယင်းမာပင်မြို့နယ်၊ ခေါသန္တီကျေးရွာ (ယခင် ပန်းချီတိုက်)၌ သက္ကရာဇ် ၁၂၃၃ ခု၊ တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း ၉ ရက်၊ စနေနေ့ညနေတွင် မွေးသည်။
ငယ်စဉ်က ခေါသန္တီ၏တောင်ဘက် ငှက်ပျောတောရွာ၌ သီတင်းသုံးသော မောင်းထောင်းတိုက်ထွက်၊ တိပိဋကဓရဟု ထင်ရှားသည့် ဦးဇဝနထံတွင် သာမဏေပြုသည်။
၁၂၅၃ ခု၊ နယုန်လတွင် ယင်းဆရာတော်အား ဥပဇ္ဈာယ်ပြုကာ ပဉ္ဇင်းတက်သည်။
ဝါဆိုလရောက်သော် မုံရွာရှိ လယ်တီဆရာတော်ထံသွားကာ ပညာယူသည်။
နေ့အခါ စာတက်ခြင်း၊ သာမဏေများအား စာသင်ခြင်း ပြုရ၍ ညဉ့်မှသာ စာကြည့်သည်။
မီးအိမ်မှာ မှိုင်းချွတ်ရခြင်း၊ မီးစာလဲရခြင်း၊ ဆီဖြည့်ရခြင်း စသော ဗလိဗောဓများလှရာ ရေနံဆီပုံးကို အပေါ်ပေါက်ဖောက်၍ ညဉ့်ပေါက်အောင် စာကြည့်သည်။
ကြာသော် မျက်စိနာ စွဲကာ မျက်လုံးများရောင်လာသည်။
လွန်မင်းလှရာ လယ်တီဆရာတော်က ရှင်တိလောကအနီးရှိ ပေများအား သိမ်းရန်ပင် မိန့်ခဲ့ရသည်။
ရောဂါပျောက်ပြီးမှ အချိန်ကန့်ကာ စာကြည့်ခွင့် ပြန်ပေးခဲ့သည်။
လယ်တီတိုက်၌နေစဉ်ပင် "နေက္ခမ္မဝိဓာန ဒီပနီ" ကို ရေးသည်။
တောထွက်ခြင်း တရားအားထုတ်ရန် အကြံဖြင့် ၁၂၅၉ ခုတွင် လယ်တီမှခွာကာ ကမ္မဋ္ဌာန်းအားထုတ်ရန် နေရာရှာသည်။
ကျိုက်ထိုမြို့အရှေ့ဘက် ၂ မိုင်အကွာရှိ သေက္ချတောင်ကို ရွေးချယ်ဖြစ်သည်။
ထိုမှစ၍ သေက္ချတောင် ဦးတိလောက ဟု ထင်ရှားလာသည်။
ဘဝနိဂုံး ၁၂၉၃ ခု၊ ဒုတိယဝါခေါင်လပြည့်ကျော် ၉ ရက်တွင် လေထိုးနာစွဲရာ ဆရာအများ ကုသော်လည်း မသက်သာဘဲ လပြည့်ကျော် ၁၃ ရက် ညဉ့် ၂ ချက်တီးတွင် စံလွန်လေသည်။
ကျော်နန္ဒအောင်။
"ကျေးဇူးတော်ရှင် သေက္ချတောင် ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ဝိပဿနာရှုနည်းအကျဉ်း"။
အပ္ပမာဒ။
စာ ၈၂-၈၅။
ရေးသားခဲ့သော စာပေများ နေက္ခမ္မဝိဓာန ဒီပနီ (၁၂၅၈) အရိယာမဂ္ဂ ဒီပနီ (၁၂၆၂) ပဏ္ဍိတဝေဒနိယ ဒီပနီ (၁၂၆၇) နိရုတ္တိပဒ ဗျဉ္စနီ ပါဠိသဒ္ဒါကျမ်း တိုင်းကြီးသေဠက အဆုံးအဖြတ်ကျမ်း ဝိနိစ္ဆယ ပကာသနီ အဘိဓမ္မတ္ထသရူပ ဒီပနီ စတုဗ္ဗိဓာဗျာကရဏ ကျမ်း မင်္ဂလာအဆုံးအဖြတ် စသော ဝိနစ္ဆယအမျိုးမျိုး ကိုးကား Category:ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများ။
ရွှေနှင့်ယိုးမှားပန်းစံကား ကဗျာကို ပုဂံခတ်က အမည်မသိရှေးစာဆို ရေးသားခဲ့သည်။
ကဗျာအမျိုးအစားမှာ လင်္ကာ သို့မဟုတ် အချင်းငယ် ဖြစ်သည်။
ဤလင်္ကာသည် ပန်းပဲမောင်တင့်တယ်၏ နှမငယ်အကြောင်းရေးဖွဲ့ထားသည်ဟုကဗျာဗန္ဓသာရကျမ်းဆရာ ပုဂံဝန်ထောက်ဦးတင်ကဆိုသည်။
ရှေးခေတ်မြန်မာအမျိုးသမီးတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် မေတ္တာတရားတို့ကို လေးစားဂုဏ်ယူဖွယ် ဖော်ပြလိုသောရည်ရွယ်ချက် ဖြင့် ရေးဖွဲ့ထားသည်။
မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးက မင်းမဟာဂီရိနတ်မင်းကို မိမိ၏ မေတ္တာဇာတ်လမ်းအား ပြောပြနေပုံကို ရေးဖွဲ့ထားသည်။
အမည် ဤကဗျာကိုပင် သိုးကလေ၊ ရွှေနှင့်ယိုးမှားပန်းစံကား၊ ပုပ္ပားနတ်တောင်ဖွဲ့ ဟူသောအမည်များဖြင့် သိရှိကြသည်။
ရံခါတွင် ပုပ္ပားနတ်တောင်ဖွဲ့ဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း "တောင်ဘွဲ့"သည် တစ်ပိုဒ်သာပါဝင်၍ ကျန်သုံးပိုဒ်သည် မောင်မယ်အချစ်ဘွဲ့ဖြစ်သည်။
ခေတ်ကာလ ဤကဗျာသည် ပုဂံခေတ်ကဟု ယူဆနို​င်သော်လည်း မြကန်သာကဗျာထက် ခေတ်နောက်ကျနိုင်ကြောင်း ပညာရှင်များက သုံးသပ်သည်။
စာရေးဆရာ မောင်သာနိုးက ကဗျာသည်​ အကြောင်းအရာ၊ ဖွဲ့စည်းပုံစနစ်တို့ကြောင့် နောက်ကျနိုင်ကာ ပင်းယခေတ် (သို့) အင်းဝခေတ်ဦးတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော ကဗျာဟူ၍ပင် သံသယရှိကြောင်း ဆိုထားသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ အကြောင်းအရာသည် တိုက်ရိုက်ရေးဖွဲ့ခြင်းမဟုတ်၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်သောကြောင့် မစောနိုင်ကြောင်း၊ ကဗျာတွင် သိုးကလေ အစနှင့် အခြားအပိုဒ်များ ကာရန်မချိတ်မိသည်မှလွဲ၍ ကျန်အားလုံးသည် ကာရန်ညီညွတ်နေ၍ မစောနိုင်ကြောင်း၊ အက္ခရာခုနစ်လုံးပါ အချပိုဒ်များ ကိုယ်စီရှိနေသောကြောင့် နောက်ကျသည်ဟု သုံးသပ်မှတ်ယူသည်။
ထို့အပြင် စကားအသုံးနှုန်း၌လည်း ခေတ်ဆန်သည်။
သို့ရာတွင် အပိုဒ်အရေအတွက်နည်းသည်ဖြစ်၍ လွန်စွာတော့ နောက်မကျဟု ယူဆလေသည်။
ကဗျာစကားပြေ သိုးကလေ ပုပ္ပါးနတ်တောင် အခေါင်မြင့်ဖျား စုံတောပြား၌ နံ့ရှားကြိုင်လွင့်၊ ခါတန်ပွင့်သည် ရွှေနှင့်ယိုးမှား၊ ပန်းစကား။
သိုးကလေ စကားပွင့်နှင့် နှိုင်းတင့်နိုးသည်၊ ရဲမျိုးသမီး မောင်ကြီးနှမ၊ ညက်လှပြာစင် မယ့်သည်ပင်သည် ခရီးသား။
သိုးကလေ မြိတ်လွတ်စုလည်း အငယ်တည်းက၊ ကျွမ်းဝင်ကြသည် မွေးဖတူရင်း၊ မျိုးသည်မင်းနှင့် ချစ်ခြင်းစုရုံး၊ သက်ထက်ဆုံးသည် နှလုံးမခြား၊ စောင့်တရား။
ဆွေမိမင်း မျက်သုတ်နီစင် ရထည်းဖျင်နှင့်၊ ကျိုင်းစင်မြဝါ မတ်ကြီးလျာကို မယ်သာကြိုက်မိ၊ တုမရှိ။
မြင်စိုင်းရွှေပြည် ကဗျာကို ငါးစီးရှင်ကျော်စွာရေးသားခဲ့သည်။
ကဗျာအမျိုးအစားမှာ ပင်းယခေတ်ပေါ် ကာချင်း ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။
ကဗျာ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မြင်စိုင်းပြည်သူပြည်သားများအနေဖြင့် မိမိဇာတိမြေကို ချစ်မြတ်နိုးလာစေရန် ရေးဖွဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မြင်စိုင်းရွှေပြည် တာဝတိံသာ၊ နတ်ရွာလော၊ နတ်ရွာလော။
ဟုတ်တည်း ရှင်ချင်း ရှင်ချင်း။
ဟုတ်တည်း သည်ရင်း သည်ရင်း။