kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ဝူဟန်မြို့၏ ရာသီဥတုသည် စိုစွတ်သော အပူလျော့ပိုင်း ရာသီဥတု (ကိုပန်ရာသီဥတု သတ်မှတ်ချက် "Cfa") ဖြစ်ပြီး မိုးရွာသွန်းမှု များပြားကာ ရာသီဥတု ၄ ခု ရှိသည်။
ဝူဟန်သည် စိုစွတ်သော နွေရာသီ ရှိသည်ဟု သိရှိကြပြီး နှင်းဖြစ်မှတ်သည် တစ်ခါတစ်ရံ နှင့် အထက်သို့ ရောက်ရှိလေ့ ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်းအရ ဝူဟန်အား ချောင်ကျင်းနှင့် နင်ကျင်းမြို့တို့နှင့် အတူ ယန်ဇီမြစ်တလျှောက်ရှိ မီးဖိုမြို့ ၃ ခုဟု ရည်ညွှန်းလေ့ ရှိကြပြီး နွေရာသီတွင် အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း လတ်တလော နှစ်များအတွင် ရရှိသော ရာသီဥတု အချက်အလက်များအရ ဝူဟန်သည် "နွေရာသီတွင် အပူဆုံးမြို့များ" ၏ ထိပ်ပိုင်းတွင် မပါဝင်တော့ပဲ မီးဖိုမြို့ အသစ် ၄ ခုမှာ ချောင်ကျင်း၊ ဖူကျိုး၊ ဟန်ကျိုးနှင့် နန်ချန်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။
နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦးရာသီတို့သည် ယေဘုယျအားဖြင့် ပြင်းထန်လေ့ မရှိဘဲ ဆောင်းရာသီတွင် အေးမြ၍ တစ်ခါတစ်ရံ နှင်းကျလေ့ ရှိသည်။
လစဉ် ပျမ်းမျှ အပူချိန်မှာ ဇန်နဝါရီတွင် မျှ ရှိ၍ ဇူလိုင်လတွင် မျှ ရှိသည်။
နှစ်စဉ် မိုးရေချိန် စုစုပေါင်းမှာ မျှ ရှိပြီး အများစုမှ ဧပြီလနှင့် ဇူလိုင်လ ကြားတွင် ရွာကျလေ့ ရှိသည်။
နှစ်စဉ် အပူချိန် အလယ်မှတ်မှာ မျှ ဖြစ်ပြီး အေးခဲမှု မရှိသော ကာလမှာ ၂၁၁ ရက်မှ ၂၇၂ ရက်အထိ ရှိသည်။
လစဉ် ဖြစ်နိုင်သော နေပူခြင်း ရာခိုင်နှုန်းမှာ မတ်လတွင် ၃၁ ရာခိုင်နှုန်းမှ ဩဂုတ်လတွင် ၅၉ရာခိုင်နှုန်း အထိ ရှိသဖြင့် မြို့ဧရိယာသည် နှစ်စဉ် လင်းလက်သော နေရောင်ခြည် ၁,၈၆၅ နာရီမျှ ရရှိလေ့ ရှိသည်။
အဆိုးရွားဆုံး အပူချိန် မှတ်တမ်းမှာ ၁၉၇၇ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၃၁ ရက်တွင် နှင့် ၂၀၁၇ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၂၇ ရက်တွင် တို့ဖြစ်ကြသည်။
(တရားဝင်မဟုတ်သော မှတ်တမ်းအရ ၁၉၃၄ ခုနှစ်တွင် မျှ ရှိသည်။
) အစိုးရနှင့် နိုင်ငံရေး thumb|ဝူဟန် မြူနီစီပါယ် ပါတီကော်မတီ၏ ပင်မတံခါးပေါက် ဝူဟန်သည် ပြည်နယ်အဆင့် မြို့တော်ဖြစ်သည်။
မြူနီစီပါယ် အစိုးရအား ဒေသခံ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီမှ ထိန်းသိမ်း အုပ်ချုပ်ပြီး ဝူဟန် တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ အတွင်းရေးမှူး မဂိုကျန်း မှ ဦးဆောင်သည်။
ဒေသခံ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီသည် အုပ်ချုပ်ရေး အမိန့်များ ထုတ်ပြန်ခြင်း၊ အခွန်ကောက်ခြင်း၊ စီးပွားရေးအား စီမံခန့်ခွဲခြင်း၊ မြူနီစီပါယ် လူထုညီလာခံ၏ ကော်မတီဝင်များအား ပေါ်လစီဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်ရာတွင် ညွှန်ကြားခြင်းနှင့် ဒေသခံအစိုးရအား အုပ်ထိန်းခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်သည်။
အစိုးရ အာဏာပိုင်များတွင် မြို့တော်ဝန် ကျိုရှန်းဝမ် နှင့် ဒု-မြို့တော်ဝန်များ ပါဝင်သည်။
ဥပဒေ၊ အများပြည်သူဆိုင်ရာ လုံခြုံရေး နှင့် အခြားအရေးကိစ္စများအတွက် အဖွဲ့အသီးသီးက တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ကြသည်။
အုပ်ချုပ်ရေး ဒေသများ ဝူဟန်မြို့သည် ပြည်နယ်မြို့တော်ဖြစ်ပြီး ခရိုင် ၁၃ ခုပါဝင်သည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ ဆဋ္ဌမအကြိမ်မြောက် လူဦးရေ စာရင်းအရ ခရိုင် ၁၃ ခုတွင် မြို့နယ် အဆင့် ၁၆၀ ပါဝင်ပြီး ခရိုင်ခွဲ ၁၅၆ ခုနှင့် မြို့ ၃ ခု ပါဝင်သည်။
မြေပုံ ခရိုင် တရုတ်ဘာသာ (S) ပင်ယင်း လူဦးရေ(၂၀၁၀ လူဦးရေစာရင်း) ဧရိယာ(km2) လူနေသိပ်သည်းမှု(/km2)Central Districts6,434,373888.427,242ကျန်အန်းခရိုင်895,63564.2413,942ကျန်းဟန်ခရိုင်683,49233.4320,445ချောင်းကိုခရိုင်828,64446.3917,863ဟန်ယန်းခရိုင်792,183includes 208,106 in Wuhan Economic Development Zone ()108.347,312ဝူချန်ခရိုင်1,199,12787.4213,717ကျင်းရှန်ခရိုင်485,37568.407,096ဟောင်ရှန်းခရိုင်1,549,917includes 396,597 in Donghu New Technology Development Zone (), 67,641 in Donghu Scenic Travel Zone (), and 36,245 in Wuhan Chemical Industry Zone ()480.203,228Suburban and Rural Districts3,346,2717,605.99440တုန်းရှိဟူခရိုင်451,880439.191,029ဟန်နန်းခရိုင်114,970287.70400ထိုက်ဒျန့်ခရိုင်410,8881,108.10371ကျန်ရှားခရိုင်644,8352,010.00321ဟွမ်ပိခရိုင်874,9382,261.00387ဇင်ကျိုးခရိုင်848,7601,500.00566Water Region ()4,748--Total9,785,3928,494.411,152 သံတမန် ဆက်ဆံရေး ဝူဟန်တွင် သံတမန် ဆက်ဆံရေးရုံးရှိသော နိုင်ငံ ၄ နိုင်ငံ ရှိသည်။
(ရုရှားသည် ဝူဟန်တွင် သံတမန် ဆက်ဆံရေးရုံး ဖွင့်လှစ်ရန် စီစဉ်နေသည်။
) သံတမန် ဆက်ဆံရေးရုံးခုနှစ်Consular District ပြင်သစ် သံတမန် ဆက်ဆံရေးရုံး ဝူဟန် ၁၉၉၈၊ အောက်တိုဘာ ၁၀ ရက် ဟူပေး/ဟူနန်/ကျန်းစီ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု သံတမန် ဆက်ဆံရေးရုံး ဝူဟန် ၂၀၀၈၊ နိုဝင်ဘာ ၂၀ ရက် ဟူပေး/ဟူနန်/ဟဲနန်/ကျန်းစီ ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ သံတမန် ဆက်ဆံရေးရုံး ဝူဟန် ၂၀၁၀ အောက်တိုဘာ ၂၅ ရက် ဟူပေး/ဟူနန်/ဟဲနန်/ကျန်းစီ ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်း သံတမန် ဆက်ဆံရေးရုံး ဝူဟန် ၂၀၁၅၊ ဇန်နဝါရီ ၈ ရက် ဟူပေး/ဟဲနန် လက်ရှိ အမေရိကန် သံမှူး ဖြစ်သော မစ္စတာ ဂျေမီဖောက် သည် ဝူဟန်သို့ ၂၀၁၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် ခန့်အပ်တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံရသည်။
အမေရိကန် သံရုံး ၊ တရုတ်ပြည် အလယ်ပိုင်း (ဝူဟန်တွင် တည်ရှိသည်။
) သည် ၎င်း၏ တရားဝင် ဖွင့်လှစ်မှုကို ၂၀၀၈ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၂၀ တွင် ကျင်းပခဲ့ပြီး အမေရိကန်ရှိ သံရုံးအသစ်အဖြစ် နှစ် ၂၀ ကျော်အတွင်း ပထမဆုံး ဖွင့်လှစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သံရုံးသည် ၂၀၁၈ ဆောင်းဦး မှစ၍ ဗီဇာ နှင့် နိုင်ငံသားဆိုင်ရာ ဝန်ဆောင်မှုများကို ဆောင်ရွက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
ဂျပန်နိုင်ငံ နှင့် ရုရှားနိုင်ငံ တို့သည် ဝူဟန်တွင် သံရုံးဖွင့်လှစ်ရန် စီစဉ်နေကြသည်။
စီးပွားရေး left|thumb|ဟောင်ရှန်ခရိုင်ရှိ ခေတ်သစ် ဈေးဝယ်စင်တာတစ်ခုအား ညဘက် တွေ့မြင်ရပုံ ဝူဟန်သည် နိုင်ငံပေါင်း ၈၀ ကျော်မှ နိုင်ငံခြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို ဆွဲဆောင်ခေါ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံခြားလုပ်ငန်းပေါင်း ၅,၉၇၃ ခုသည် ဝူဟန်တွင် တည်ထောင်ခဲ့ကာ စုစုပေါင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံငွေ ပမာဏ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂၂.၄၅ ဘီလီယံ အထိ ရှိခဲ့သည်။
"China Regional Spotlight: Wuhan, Hubei Province" , China Briefing, Shanghai, 27 August 2013. ထိုလုပ်ငန်းများတွင် ပြင်သစ်ကုမ္ပဏီများ ဖြစ်ကြသော ရေးနော့ နှင့် ပီအက်စ်အေ ဂရု တို့သည် မြို့တွင်း လည်ပတ်နေသော လုပ်ငန်းများ ရှိကာ တရုတ်တစ်နိုင်ငံလုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု၏ ၃ ပုံ ၁ပုံမျှ ရှိကာ တရုတ်နိုင်ငံရှိ မြို့အားလုံးတွင် ပြင်သစ်တို့၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အများဆုံး ဖြစ်သည်။
မြူနီစီပါယ်အစိုးရမှ နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ပြုလုပ်ရန် အမျိုးမျိုးသော ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် ပေါ်လစီများကို ချမှတ်ပေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့တွင် အခွန်သက်သာခွင့်၊ အတိုးနှုန့် လျှော့ချပေးထားသော ချေးငွေနှင့် အစိုးရမှ ပံ့ပိုးပေးမှုများ ပါဝင်သည်။
ဝူဟန်သည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး၊ ကုန်သွယ်ရေး၊ ဘဏ္ဍာရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ သုတနည်းပညာနှင့် ပညာရေးတို့အတွက် အရေးပါသော ဗဟိုဌာန တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဝူဟန်ရှိ အဓိက လုပ်ငန်းများတွင်း အော့ပတစ်-အီလက်ထရွန်းနစ်၊ မော်တော်ကား ထုတ်လုပ်ရေး၊ သံ နှင့် စတီးလ် ထုတ်လုပ်ရေး၊ ဆေးဝါးဆိုင်ရာ ကဏ္ဍအသစ်၊ ဇီဝဗေဒ အင်ဂျင်နီယာရင်း၊ ကုန်ကြမ်းအမျိုးအစားသစ် လုပ်ငန်းနှင့် သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေးတို့ ပါဝင်သည်။
ဝူဟန် သံနှင့် စတီးလ် ကော်ပိုရေးရှင်းနှင့် ဒေါင်းဖန်-စိုင်ထရိုယန် မော်တော်ကား ကုမ္ပဏီ တို့သည် ဝူဟန်တွင် ရုံးချုပ် တည်ရှိသည်။
သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ အနာဂတ်မျှော် ထိန်းသိမ်းရေးလုပ်ငန်း ဝူဟန်၏ တိုးတက်လာသော လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့တွင် စွမ်းအင်အပြည့်အဝ သုံးစွဲနိုင်ရေး နည်းပညာများနှင့် ပြည့်ဖြိုးမြဲစွမ်းအင်တို့ ပါဝင်သည်။
ဝူဟန်သည် တရုတ်ပြည်တွင်း ကုန်သွယ်ရေးအတွက် အဓိက အရေးပါသော အင်အားတစ်ခုဖြစ်ပြီး ပထမအဆင့် မြို့တော်များဖြစ်သော ရှန်ဟိုင်း၊ ဘေဂျင်း၊ ကွမ်ကျိုးတို့နှင့် အရောင်းအဝယ် ပမာဏတွင် ပြိုင်ဆိုင်လျက် ရှိသည်။
ထို့ပြင် တရုတ်ပြည်၏ ထိပ်တန်း မက်ထရိုပိုလစ်မြို့တော်များတွင် ပါဝင်သည်။
ဝူဟန် ကုန်တိုက်၊ ကျောင်ရှန်း ကုမ္ပဏီ၊ ဟန်ယန်းကုန်တိုက် နှင့် ဗဟိုကုန်တိုက်တို့သည် အလွန်နာမည်ကြီးပြီး ဝူဟန်၏ အဓိက ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး လုပ်ငန်း ၄ ခု ဖြစ်ကာ စတော့အိတ်ချိန်းတွင် တင်ထားသော ကုမ္ပဏီများ ဖြစ်သည်။
ဟန်ကျန်ဂျဲ အသေးစားကုန်ရောင်းဝယ်ရေး ဈေးသည် နှစ်ပေါင်း ရာချီအောင် ဖွံ့ဖြိုးခဲ့ပြီး တကမ္ဘာလုံးတိုင် ကျော်ကြားသည်။
စက်မှုဇုံများ ဝူဟန်ရှိ အဓိက စက်မှုဇုံများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည်။
ဝူဟန် ဒေါင်ဟူး နည်းပညာသစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဇုန် ဝူဟန် ဒေါင်ဟူး နည်းပညာသစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဇုန်သည် နိုင်ငံတော်အဆင့် အဆင့်မြင့် နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဇုန်တစ်ခုဖြစ်သည်။
အော့ပတစ်ကယ်-အီလက်ထရွန်းနစ်၊ အဝေးဆက်သွယ်ရေး နှင့် စက်ထုတ်လုပ်ရေးတို့သည် ဝူဟန် အရှေ့ကန် အဆင့်မြင့်နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဇုန် (Wuhan East Lake High-Tech Development Zone (ELHTZ)) ၏ အဓိက လုပ်ငန်းများ ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံခြားမှ ဆော့ဖ်ဝဲလ်များကို ရေးသားပေးခြင်း နှင့် အီလက်ထရွန်းနစ် လုပ်ငန်းများကိုလည်း အားပေးသည်။
ELHTZ တွင် တရုတ်ပြည်၏ အကြီးမားဆုံးသော အော့ပတိုအီလက်ထရွန်းနစ် ပစ္စည်းများကို ထုတ်လုပ်ရာ ဌာနဖြစ်ပြီး အဓိက ထုတ်လုပ်သူများ ဖြစ်သော ယန်ဇီ အော့ပတစ်ကယ် ဖိုင်ဘာ နှင့် ကေဘယ်လ် (တရုတ်ပြည်၏ အကြီးဆုံး ဖိုင်ဘာကေဘယ်လ် ထုတ်လုပ်သူ) နှင့် ဖိုင်ဘာဟုမ်း အဝေးဆက်သွယ်ရေး တို့ ပါဝင်သည်။
ဝူဟန် ဒေါင်ဟူး နည်းပညာသစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဇုန်သည် တရုတ်ပြည်၏ လေဆာ လုပ်ငန်းများ ဖွံ့ဖြိုးရာ ဌာနဖြစ်ပြီး အဓိက ကုမ္ပဏီများဖြစ်သော အိတ်ချ်ဂျီ တက်ခ်နှင့် ချူတီယန် လေဆာတို့ အခြေစိုက် ကြသည်။
ဝူဟန် စီးပွားရေး နှင့် နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဇုန် ဝူဟန် ပို့ကုန် ထုတ်လုပ်ရေး ဇုန် ဝူဟန် အလင်းတန်းတောင်ကြား (ဂွမ်ဂူး) ဆော့ဖ်ဝဲလ် ပါ့ခ် ဝူဟန် ဘိုင်အိုလိတ်ခ် လူဦးရေ ပျံ့နှံ့နေထိုင်မှု ဝူဟန်သည် တရုတ်နိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းတွင် လူဦးရေ အများဆုံးမြို့ ဖြစ်ပြီး တရုတ်နိုင်ငံရှိ လူဦးရေ အများဆုံးမြို့များတွင် ပါဝင်သည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ် ဆဋ္ဌမအကြိမ် လူဦးရေ စာရင်းကောက်ယူရာတွင် ဝူဟန်ရှိ မြိုပြခရိုင် ၁၀ ခုတွင်းမှ ၈ ခုတွင် လူဦးရေ ၈,၈၂၁,၆၅၈ ဦး နေထိုင်လျက် ရှိသည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် ဝူဟန်မြို့၏ ခန့်မှန်းခြေ လူဦးရေမှာ ၁၀,၆၇၀, ၇၀၀ ဦး ရှိသည်။
စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအဖွဲ့ (အိုအီးစီဒီ) ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ပတ်ဝန်းကျင် မက်ထရိုပိုလစ်တန် ဒေသများတွင် ၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် လူဦးရေ ၁၉ သန်းရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းသည်။
Linked from the OECD here ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှု ၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ပြန်သော စစ်တမ်းအရ ဝူဟန်ရှိ လူဦးရေ ၇၉.၂% သည် ဘာသာမဲ့ သို့မဟုတ် တရုတ်ရိုးရာ နတ်ဘုရားများနှင့် ဘိုးဘေးများကို ကိုးကွယ်ကြသည်။
၎င်းတို့ထဲတွင် တာအိုဘာသာကိုးကွယ်သူ ၀.၉%လည်း ပါဝင်သည်။
အခြားဘာသာဝင်များတွင် ၁၄.၇% မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကိုးကွယ်ကြပြီး၊ ၂.၉% မှာ ပရိုတက်စတင့် ခရစ်ယာန် ဘာသာဝင်များ ဖြစ်ကာ ၀.၃% မှာ ရိုမန်ကက်သလစ် ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်များ ဖြစ်၍ ၁.၆%မှာ အစ္စလာမ် ဘာသာဝင်များဖြစ်သည်။
၁.၆% သော လူဦးရေမှာ အခြားသော ဘာသာများကို ကိုးကွယ်ကြသည်။
သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ခရီးသွားလုပ်ငန်း ပညာရေး မီဒီယာ ယဉ်ကျေးမှု ဗိသုကာပညာ ထင်ရှားသော ဝူဟန်မြို့သားများ ညီအစ်မမြို့တော်များ သဘာဝနှင့် သားရိုင်းတိရစ္ဆာန် ကိုးကား မှတ်စု Category:တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ မြို့များ။
ဟန်ကျိုးမြို့ (ဟန်ချောင်မြို့) သည် တရုတ်သမိုင်းတွင် ဇာတိ မာန်တက်စေသော ရှေးဟောင်းမြို့ဖြစ်၍ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြွယ်ဝ အချမ်းသာဆုံးသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
ပင်လယ်မှ မိုင် ၅ဝ ဝေးသောနေရာတွင် တည်ရှိ၍ ရှန်ဟဲမြို့၏ အနောက်တောင်ဘက် မိုင် ၁၁ဝ ခန့် အကွာတွင် တည်ရှိ သည်။
၁၂ မိုင်ခန့်ရှည်လျား သော မြို့ရိုးကြီးဖြင့် ဝန်ရံထား သော မြို့ဟောင်းဖြစ်သည်။
ယခုမူ ချိုကျန်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်၍ ၁၉၄၈ ခုနှစ် လူဦးရေမှာ ၆ဝဝဝဝဝ ခန့် ဖြစ်၏။
တရုတ်တူးမြောင်းကြီး၏ တောင်ဘက်စွန်းတွင် ဟန်ချောင် မြို့ တည်ရှိသဖြင့် မွန်ဂိုဘုရင်များ လက်ထက်မှ စ၍ ၁၉ ရာစု နှစ်များတိုင်အောင် ယန်စီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်နှင့် ပီကင်းမြို့တော်သို့ ကူးသန်းသွားလာရာ စခန်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
တာတာ လူမျိုးတို့ရန်ကြောင့် တရုတ်ဘုရင်များ တောင်ဘက်သို့ ဆုတ်ခွာ ရပြီးနောက် ဆွန်မင်းများ လက်ထက် ဟန်ချောင်မြို့တွင် နန်း စိုက်ခဲ့သဖြင့် စာပေဂန္ထဝင်ထွန်းကားရာ မြို့တော် ဖြစ်ခဲ့လေ သည်။
၁၂၉၇ ခုနှစ်လောက်မှပင် မြို့တော်ပီကင်းသို့ ပြောင်း သွားလေသည်။
သို့ရာတွင် ဟန်ချောင် မြို့ကား စည်မြဲ စည် လျက်ရှိ၏။
ဟန်ချောင်မြို့ကို ရှေးက ကင်စီမြို့ဟု ခေါ်သည်။
ဆန် စပါးစိုက်ပျိုးရာ ဒေသ၏ ဗဟိုတွင် တည်ရှိသဖြင့် ဆန်စပါး ရောင်းဝယ်ရေး ဗဟိုဌာန ဖြစ်သည်။
ဆန်စက်ကြီးများ အများ အပြားပင် ရှိသည့်ပြင် ပိုးလုပ်ငန်းကိုလည်း အကြီးအကျယ် လုပ်ကိုင်သည်။
မြို့၏ တည်နေရာသည် အလွန်လှပသော တောင်တန်း ကလေးများ၏ ခြေရင်းတွင် တည်ရှိနေ၍ ထိုမြို့၏ အနောက် ဘက်စွန်းတွင် နာမည်ကျော် အနောက်ရေအိုင်ခေါ် စီဟု ရေအိုင် ကြီး တည်ရှိလေသည်။
မြို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောင်တန်း၊ ချောင်းစခန်းများလည်း ပေါလှ၍ ထိုတောင်ကြို၊ ချောင်းကြား များ၌လည်း အထွတ်အဆင့်တို့ဖြင့် လှပစွာ တည်ဆောက်ထား သော ဘုန်းကြီးကျောင်းများရှိရာ အလွန်ပင် သာယာလှသဖြင့် ကျော်ကြားပေသည်။
ကဗျာဆရာ ပန်းချီဆရာတို့၏ ဉာာဏ် ကျက်စားရာဌာနလည်း ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် အထက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၊ မြေပေါ်မှာ ဆူချောင်နှင့် ဟန်ချောင်ဘုံ ဟူ၍ တရုတ်တို့ ဆိုစမှတ်ပြုကြသည်။
ထိုမြို့ ကောင်းစားစဉ် ၁၂၇၃ ခုနှစ်လောက်က ဣတာလျံ ခရီးသည်ကြီး မာကိုပိုလို ရောက်ရှိသွားရာ ထိုမြို့၏ သာယာ လှပပုံကို အံ့ဩမကုန်ဖြစ်ကာ သူ၏ မှတ်တမ်း၌ ဟန်ချောင် မြို့ကို ကမ္ဘာပေါ်တွင် မနှိုင်းယှဉ် လောက်အောင် လှပသောမြို့ ဖြစ်သည်ဟုပင် ရေးသားခဲ့လေသည်။
ဟန်ချောင်မြို့၏ လမ်းများမှာ ကျောက်ခင်းထား၏။
လမ်း ဆုံများ၌ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ ရုပ်တုကြီးများ၊ အထိမ်းအမှတ် မော်ကွန်းတိုင်များ စိုက်ထူထားရာ အလွန် လှပသည်။
လမ်းများမှာလည်း အတန်ပင် သန့်ရှင်းလေသည်။
ဆီအင်တန်မြစ်ကို ဖြတ်လျက် မီးရထားတန်းတားတစ်ခုကို ၁၉၃၇ ခုနှစ်က ဆောက်လုပ်ပြီးစီးခဲ့သော်လည်း ဂျပန်တို့ သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ထိုတန်တားကြီးမှာ ပျက်စီးသွားလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၄) ကိုးကား Category:တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ မြို့များ။
ကူမင်းမြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ယူနန်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
တရုတ်ဘာသာအားဖြင့် 昆明 ဟုရေးသားပြီး အသံထွက်မှာ ခွန်းမင် ဟုဖြစ်သည်။
တစ်နှစ်ပတ်လုံး နွေဦးရာသီကဲ့သို့ သမမျှတသောကြောင့် "Spring City" သို့မဟုတ် "City of Eternal Spring" (春城 ချွန်းချင်) ဟု တင်စားခေါ်ဆိုကြသည်။
ကူမင်းမြို့သည် ယူနန်ပြည်နယ်၏ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ ဆက်သွယ်ရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုတို့၏ ဗဟိုချက်လည်း ဖြစ်သည်။
ယူနန်ပြည်နယ်၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအားလုံး၏ ရုံးချုပ်များ တည်ရာလည်း ဖြစ်သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်းက တရုတ်စစ်တပ်၏ ဗဟိုချက်၊ အမေရိကန် လေတပ်၏ အခြေစိုက်စခန်းတည်ရာနှင့် မြန်မာပြည်သို့ အဓိက ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်း၏ဗဟို ဖြစ်ခဲ့သည်။
ယူနန်-ကွမ်ကျိုး ကုန်းပြင်မြင့်ဒေသတွင် တည်ရှိပြီး အမြင့် ၁၉၀၀ မီတာတွင် တည်ရှိသည်။
နယ်ပယ်အကျယ်အဝန်းမှာ ၂၁,၅၀၁ စတုရန်းကီလိုမီတာ ရှိပြီး မြို့မဧရိယာမှာ ၆၂၀၀ စတုရန်း ကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ပျမ်းမျှလူဦးရေ ၅,၇၄၀,၀၀၀ ခန့်ရှိပြီး မြို့ပြလူဦးရေမှာ ၃,၀၅၅,၀၀၀ ခန့် ရှိသည်။
ရှေးမြို့တော်ဟောင်းဖြစ်၍ အုတ်မြို့ရိုးရှိပြီး ၁၉၂၀ခုနှစ်မတိုင်မီအထိ Yunnanfu (云南府) ယွန်းနန်ဖူ ဟုခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
အဓိပ္ပာယ်မှာ ယူနန်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။
တရုတ်ပြည် အနောက်တောင်ပိုင်း၏ ကုန်းလမ်း၊ရေလမ်း၊လေလမ်းကြောင်းဗဟိုလည်း ဖြစ်သည်။
ဗီယက်နမ်၊ မြန်မာနှင့် လာအိုတို့သို့ မီးရထားလမ်းဆက်သွယ်ထားသည်။
တရုတ်ပြည်၏ စတုတ္ထ အကြီးဆုံး လေဆိပ်ကြီးကိုလည်း တည်ဆောက်အကောင်အထည်ဖော်လျက်ရှိသည်။
အရှေ့မြောက်ဘက် ကီလိုမီတာ ၆၄၀ခန့်အကွာတွင် ချုံချင့်မြို့ ရှိပြီး တရုတ်ပြည်၏အကြီးမားဆုံးသော ကြေးသတ္တုမိုင်းသည် ကူမင်းတွင် တည်ရှိသည်။
ကျောက်မီးသွေး ထွက်သည်။
သံသတ္တုအနည်းငယ်ထွက်ပြီး ဓာတုပစ္စည်းများ၊ စက်ကိရိယာများ၊ ချည်မျှင်နှင့် အထည်များ၊ စက္ကူနှင့် ဘိလပ်မြေတို့ အဓိကထုတ်လုပ်သည်။
ဗီယက်နမ်သို့ မီးရထားလမ်းကို ၁၉၁၀ခုနှစ်ကတည်းကပင် ဖောက်လုပ်ခဲ့သည်။
ခရီးသွားလုပ်ငန်းဖွံ့ဖြိုးသော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး ခေတ်မီ အဆင့်မြင့်ဟော်တယ်ကြီးများ အမြောက်အမြားရှိသည်။
၂၀၁၀ခုနှစ်တွင် လူဦးရေ ၈သန်းခန့်ရှိလာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားပြီး အရှေ့တောင်အာရှဒေသ၏ စီးပွားရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ဗဟိုချက်ဖြစ်လာရန် ကြိုးပမ်းလျက်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း ပထဝီဝင်အနေအထားနှင့်ရာသီဥတု ကူမင်းမြို့သည် အမြင့်ပေ ၅၀၀၀ခန့်တွင်တည်ရှိသဖြင့် ရာသီဥတုမျှတသည်။
အနောက်ဘက်တွင်တျန်းချီရေကန်တည်ရှိသည်။
အနီးပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောင်များရှိသည်။
အုပ်ချုပ်ရေး စီးပွားရေး လူဦးရေနှင့်လူမျိုးများ ယဉ်ကျေးမှု ခရီးသွားလုပ်ငန်း ကူမင်းမြို့အနီးတွင် ၁၉၉၉ ကမ္ဘာ့ပန်းပြပွဲပြုလုပ်ခဲ့ရာနေရာတွင် ပန်းခြံပြုလုပ်ထားပြီးနိုင်ငံတကာမှပြခန်းများ၊ အရောင်းဆိုင်များဆက်လက်ထားရှိသည်။
မြို့အပြင်ဘက် ကီလိုမီတာ ၄၀ ခန့်အကွာတွင် ကျောက်ဆောင်တော(Stone forest)ရှိပြီးခရီးသွားလုပ်ငန်းထွန်းကားသည်။
300px|ကျောက်တုံးဥယာဉ်အဝင်ဝ 300px|တျန်းချီရေကန် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်း ကူမင်းမှ နိုင်ငံအလယ်ပိုင်းကွေ့ယန်-ချန်ဆားမြို့များသို့လည်းကောင်း၊ ယင်းမှတဆင့် မြောက်ပိုင်းပေကျင်းမြို့များသို့လည်းကောင်း၊ ၊ နန်နင်း၊ ကွမ်ကျိုးမြို့များသို့လည်းကောင်းမီးရထားလမ်းရှိသည်။
ယခုအခါအဆိုပါလမ်းများကို ကျည်ဆန်ရထားလမ်းများအဖြစ်ပြောင်းလဲရန်ကြိုးပမ်းလျက်ရှိသည်။
ကူမင်းမြို့ပတ်မြေအောက်ရထားလမ်းကိုလည်းအကောင်အထည်ဖော်လျက်ရှိသည်။
လေကြောင်းလမ်းအနေဖြင့် ကူမင်းမြို့တွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်ရှိပြီး နိုင်ငံအများအပြားသို့လေကြောင်းဆက်သွယ်ရေးရှိသည်။
ခရီးသွားလုပ်ငန်း ကျမ်းကိုး Category:တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ မြို့များ ကဏ္ဍ:ယူနန်ပြည်နယ်။
ဟာရ်ပင်းမြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ဟေးလုံကျန်းပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း ပထဝီဝင်အနေအထားနှင့်ရာသီဥတု အုပ်ချုပ်ရေး စီးပွားရေး လူဦးရေနှင့်လူမျိုးများ ယဉ်ကျေးမှု ခရီးသွားလုပ်ငန်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်း ခရီးသွားလုပ်ငန်း ကိုးကား Category:တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ မြို့များ။
ချောင်ချွန်းမြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ကျီးလင်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
thumb|ကျီနန်မြို့မြင်ကွင်း ကျီနန်မြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ရှန်းတုန်းပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
ရှီကျားကျွမ်းမြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ဟဲပေပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
ချန်ဒူးမြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ စိချွမ်းပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
လန်ကျိုးမြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ကန်းစုပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
ရှီးနင်မြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ချင်းဟိုင်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
ကွေ့ယန်မြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ကွေ့ကျိုးပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
ဖူကျိုးမြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ဖူကျန့်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
နန်ချောင့်မြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ကျန်းရှီးပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
နန်းနင်မြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ကွမ်ရှီး(ကျွမ့်ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ)ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
ရှီးအန်းမြို့（ ）သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ရှန်ရှီးပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း ပထဝီဝင်အနေအထားနှင့်ရာသီဥတု အုပ်ချုပ်ရေး စီးပွားရေး လူဦးရေနှင့်လူမျိုးများ ယဉ်ကျေးမှု ခရီးသွားလုပ်ငန်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်း ခရီးသွားလုပ်ငန်း ကျမ်းကိုး Category:တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ မြို့များ။
ထိုက်ယွမ်မြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ရှန်းရှီးပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
ယင်ချွမ်းမြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ နင်ရှပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
တရုတ်နိုင်ငံ အတွင်းရှိ ကျင့်ကျိုးမြို့၏ တည်နေရာ ကျင့်ကျိုးမြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ မြောက်ဘက် အလယ်ပိုင်း ဟဲနန်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
thumb|(ထိပ်မှ စ၍ ) ယူကျောင် မြင်ကွင်း ၊ ရထား၊ ချောင်တျောင်မန် တံတား ချုံချင့်မြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ၏ ပြည်နယ်အဆင့်ရှိသော မြူနီစီပယ်အုပ်ချုပ်ရေး မြို့တော် ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း ချုံကင်းမြို့သည် တရုတ်နိုင်ငံအနောက်ပိုင်း ဆီချွမ်ပြည်နယ် တွင် ရှိ၍ ရှေးနှစ်ပေါင်း ၄၀၀၀ ကျော်ကပင် ပေါ်ထွန်းခဲ့သော မြို့ဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဘီစီ ၂၂ ရာစုနှစ်ခန့်က တရုတ် ပြည် ဆီယာမင်းဆက်မှ ယူဘုရင်၏ မိဖုရားကြီးမှာ ထိုဒေသ တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်ဟု အဆိုရှိသည်။
ဘီစီ ၂၂၀ နှစ်က တရုတ်ပြည့်ရှင် ရှီဝှန်းတီဘုရင်သည် ချုံကင်းမြို့ကို သိမ်းပိုက်၍ တရုတ်ပြည်မထဲသို့ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
ဤမြို့မှာ ယန်ဆီမြစ်နှင့် ကိယလင်မြစ်တို့ တွေ့ဆုံရာ ကျောက်ဆောင်ကျွန်းဆွယ်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
ထိုမြစ်များမှာ တရုတ်နိုင်ငံအနောက်ပိုင်းကို အလယ်ပိုင်းနှင့်၎င်း၊ ပင်လယ် ဆိပ်ကမ်းမြို့များနှင့်၎င်း ဆက်သွယ်ပေးရာ သဘာဝတံခါးဝဟု ဆိုနိုင်သော မြို့ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည့်ပြင် ယူနန်ပြည်နယ် မြောက်ပိုင်းနှင့် တိဗက်နိုင်ငံ အရှေ့ပိုင်းတို့မှ ကုန်စည်များ စုဝေးထုတ်နုတ် ဖလှယ်ရာ ဗဟိုအချက်အချာ မြို့တစ်မြို့လည်း ဖြစ်သည်။
၁၈၉၀ ပြည့်နှစ်တွင် တရုတ်ပြည်နှင့် အနောက်နိုင်ငံ တချို့တို့ ချုပ်ဆိုသော ပီကင်းစာချုပ်အရ ချုံကင်းမြို့ကို နိုင်ငံခြားသားများ နေထိုင်ရောင်းဝယ်ခွင့်ရှိသော စာချုပ်ပါ မြစ်ကြောင်းသင်္ဘောဆိပ်မြို့အဖြစ်ဖြင့် ကြေညာခဲ့သည်။
၁၉၄၃ ခုနှစ်တွင်မှ ထိုအခွင့်အရေးပေးရခြင်း ရပ်စဲသွားလေသည်။
မြို့ပတ်ပတ်လည်ကို ၅ မိုင်ရှည်လျားသော ကျောက်တံတိုင်း ကြီးဖြင့် ကာရံထားလေသည်။
ထိုတံတိုင်းကြီးတွင် မြို့တံခါး ၉ ပေါက် ဖောက်ထားသည်။
ချုံကင်းမြို့၏ ရာသီဥတုမှာ သာယာ ခြင်းမရှိသည့်အပြင် ကျန်းမာရေးနှင့်လည်း မညီညွတ်ချေ။
မြို့ပတ်ဝန်းကျင်အရပ်မှ လက်ဖက်၊ ဆန်စပါးနှင့် ပိုးခြည် များ ထွက်သည်။
တောင်ပေါ်ဒေသများမှ သိုးမွေးနှင့် သားရေ များ ရရှိသည်။
မြစ်ကြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတွင် ကတ္တူကြီး များနှင့် မီးသင်္ဘောငယ်များကို အသုံးပြုကြသည်။
ရုံးသုံးဝေါဟာရ၌ ချုံကင်းမြို့ကို ပါဆီအင်ဟု ခေါ်သည်။
ချုံကင်းမြို့တွင် ၁၉၂၃ ခုနှစ်မှစ၍ မျူနီစီပယ်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်း ခဲ့သည်။
တရုတ်ဂျပန် စစ်အတွင်းက တရုတ်နိုင်ငံမြို့တော် နန်းကင်းမြို့မှာ ဂျပန်များလက်သို့ ကျဆုံးသွားရာ ၁၉၃၇ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် တရုတ်နိုင်ငံမြို့တော်ကို ချုံကင်းမြို့သို့ ပြောင်း ရွေ့လာခဲ့သည်။
၁၉၃၆ ခုမှ ၁၉၃၈ ခုနှစ်အတွင်း ဖောက်လုပ် ပြီးစီးခဲ့သော တရုတ်မြန်မာလမ်းမကြီးမှာ ချုံကင်းမြို့မှ ကွန်မင်း မြို့ကို ဖြတ်၍ မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော မော်တော် ကားလမ်းမကြီး ဖြစ်သည်။
ဤလမ်းမကြီးမှ တရုတ်နိုင်ငံသို့ စစ်သုံးပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို တင်ပို့ခဲ့သည်။
၁၉၄၀ ပြည့်နှစ်တွင် ချုံကင်းမြို့တော်ကို အရံမြို့တော် အဖြစ် ကြေညာပြီးနောက် ခရိုင် ၄ ခုကို မျူနီစီပယ်နယ်နိမိတ် အတွင်းသို့ နောက်ထပ်ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
ထိုသို့ တိုးချဲ့ပြီး နောက် ချုံကင်းမြို့မှာ စတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၁၁၆ မိုင်ခန့် ကျယ် ဝန်းလာသည်။
၁၉၃၈ ခုမှ ၁၉၄၁ ခုနှစ်အတွင်း ဂျပန်တို့၏ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသဖြင့် မြို့အနိမ့်ပိုင်းရပ်ကွက်မှာ ယိုယွင်းပျက်စီးခဲ့သည်။
ဤမြို့တွင် ၁၉၃၉ ခုနှစ်က လူဦးရေ ၅၅၀၀၀၀ မျှသာ ရှိခဲ့ရာ ၁၉၄၂ ခုနှစ်ရောက်သောအခါ လူဦး ရေ ၁၀၀၀၀၀၀ ကျော်မျှအထိ တိုးတက်နေထိုင်လာခဲ့ကြသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ပြီး၍ ၁၉၄၆ ခုနှစ် မေလသို့ ရောက် သောအခါ၊ ချန်ကေရှိတ်သည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်ကို ချုံကင်းမြို့မှ နန်းကင်းမြို့သို့ ပြောင်းလိုက်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၂) ပထဝီဝင်အနေအထားနှင့်ရာသီဥတု အုပ်ချုပ်ရေး စီးပွားရေး လူဦးရေနှင့်လူမျိုးများ ယဉ်ကျေးမှု ခရီးသွားလုပ်ငန်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်း ခရီးသွားလုပ်ငန်း ကျမ်းကိုး Category:တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ မြို့များ။
ဟိုင်းခိုမြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ဟိုင်နန်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
ဝေးဟိုင်မြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ရှန်းတုန်းပြည်နယ် အတွင်းရှိ ခရိုင်အဆင့် မြို့တော် တစ်ခုဖြစ်သည်။
ချင်းတောင်တန်း ချင်းတောင်မြို့ ချင်းတောင်ဘီယာ။
thumb|250px ချင်းတောင်မြို့ (青島市) သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ဆန်းတုံးပြည်နယ် (山東) အတွင်းရှိ ခရိုင်အဆင့် မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။
ဆန်းတုံးကျွန်းဆွယ်ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ပင်လယ်ဝါကို မျက်နှာမူထားသည့် ချင်းတောင်သည် တရုတ်ပြည် အရှေ့မြောက်ပိုင်း ဒေသ၏ အရေးပါသော စက်မှုလုပ်ငန်း အချက်အချာ ပင်လယ်ဆိပ်ကမ်းမြို့ ဖြစ်သည့်အပြင် တရုတ်ရေတပ် အခြေစိုက်စခန်းလည်း တည်ရှိသည်။
ချင်းတောင်ဘီယာသည် ချင်းတောင်မြို့၏ အဓိက ထုတ်ကုန်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
ယင်းခိုမြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ လျောင်းနင်ပြည်နယ် အတွင်းရှိ ခရိုင်အဆင့် မြို့တော် တစ်ခုဖြစ်သည်။
ပင်လယ်ဆိပ်ကမ်းမြို့ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ထျန်းကျင်းမြို့ (天津) သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ ၏ လူဦးရေအတိုင်းအတာ အားဖြင့် ဆဋ္ဌမမြောက် အကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်ကာ ဧရိယာအားဖြင့် ပဉ္စမမြောက် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်ပြီး တရုတ်ဗဟိုအစိုးရမှ တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်သည့် ပြည်နယ်အဆင့်ရှိ မြူနီစီပယ် အု်ချုပ်ရေး မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။
နန်ထုန်းမြို့သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ကျန်းစူးပြည်နယ် အတွင်းရှိ ခရိုင်အဆင့် မြို့တော် တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဒေါက်တာ ပါစီလီဘာရွန်စပင်ဆာ (၁၈၉၄၊ဇူလိုင်လ(၉)ရက်နေ့ဖွား - ၁၉၇၀၊စက်တင်ဘာလ(၈)ရက်နေ့ ကွယ်လွန်) သည် အမေရိကန်လူမျိုး တီထွင်ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
မိုက္ကရိုဝေ့(ဗ်)မီးဖို ကို တီထွင်ခဲ့သူအဖြစ် ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။
စပင်ဆာကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ မိန်းပြည်နယ်၊ ဟောင်းလင်းမြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
အသက်(၇)နှစ်သားအရွယ်တွင် ဖခင်သေဆုံးပြီးနောက် မိခင်ဖြစ်သူကလည်း သူ့အား ဆွေမျိုးများထံတွင် ထားရစ်ခဲ့သည်။
ဦးလေးနှင့် အဒေါ်တို့ လက်ထဲတွင်သာ ကြီးပြင်းခဲ့ရသည်။
ကျောင်းပညာကို အထက်တန်းအဆင့်မျှပင် မအောင်ခဲ့ပေ။
အသက် (၁၂)နှစ်သားအရွယ်တွင် စက်ရုံတစ်ခုတွင် အလုပ်ဝင်လုပ်ခဲ့ရသည်။
အမေရိကန်ရေတပ်သို့မဝင်ရောက်မီ ၁၉၁၂တွင် ဝိုင်ယာလက် ကြိုးမဲ့ဆက်သွယ်ရေး ပညာကို စတင်သင်ယူခဲ့သည်။
၁၉၂၀ တွင် တပ်မှထွက်ပြီးနောက် ရေသီယွန်ကုမ္ပဏီတွင် ဝင်ရောက်အမှုထမ်းသည်။
၁၉၄၁ခုနှစ်တွင် ရေသီယွန်ကုမ္ပဏီသည် ရေဒါ၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော ရေဒီယိုလှိုင်းများထုတ်လွှတ်ပေးသည့် မဂ္ဂနက်ထရွန် များကို တစ်ရက်လျှင် (၁၇)ခုနှုန်းဖြင့် ထုတ်လုပ်နေခိုက်ဖြစ်သည်။
စပင်ဆာသည် မဂ္ဂနက်ထရွန်များကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် တီထွင်ကြံဆရင်း ဖောက်စက်များ ဂဟေဆော်ကိရိယာများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။
သူ၏တီထွင်ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ရေသီယွန် ကုမ္ပဏီသည် တစ်ရက်လျှင် မဂ္ဂနက်ထရွန် အလုံးရေ (၂၆၀၀) အထိ တိုးတက်ထုတ်လုပ်လာနိုင်ခဲ့သည်။
ယင်းတီထွင်မှုကြောင့် သူ့အား အမေရိကန်ရေတပ်မှ ထူးချွန်ပြည်သူ့ဝန်ထမ်းဆုတံဆိပ် ကိုချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
၁၉၄၅ခုနှစ်တွင် သူသည် မဂ္ဂနက်ထရွန် တစ်ခုကိုဖွင့်နေခိုက်တွင် သူ၏အိပ်ကပ်အတွင်းမှ ချောကလက်တောင့် အရည်ပျော်ကျလာသည်ကို သတိထားလိုက်မိသည်။
ထို့နောက်သူသည် ပြောင်းဖူးစေ့အနည်းငယ်ကို မဂ္ဂနက်ထရွန်ရှေ့သို့ ယူလာပြီး ထားကြည့်သည်။
ပါဝါပေးလိုက်သောအခါ ပြောင်းဖူးစေ့များ ပေါက်ပေါက် လှော်သကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲကြလေသည်။
ယင်းတွေ့ရှိချက်မှ မိုက္ကရိုဝေ့(ဗ်)မီးဖို ကို တီထွင်လိုက်သည်။
၁၉၄၇ခုနှစ်တွင် ရေသီယွန်ကုမ္ပဏီမှ ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး မိုက္ကရိုဝေ့(ဗ်)မီးဖို ကို ရောင်းချခဲ့သည်။
သူသည် မိုက္ကရိုဝေ့(ဗ်)မီးဖို တီထွင်မှုကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ၏ တီထွင်မှုဆိုင်ရာမူပိုင်ခွင့် မှတ်ပုံတင်ခဲ့ရာ မှတ်ပုံတင်အမှတ် ၂,၄၉၅,၄၂၉ ဖြစ်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ရေသီယွန်ကုမ္ပဏီ၏ အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာနှင့် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူသည် ရေသီယွန်ကုမ္ပဏီတွင် အလုပ်လုပ်ရင်းဖြင့် ကိုယ်ပိုင်တီထွင်မှုပေါင်း (၃၀၀)ကျော်ကို မူပိုင်ခွင့် မှတ်ပုံတင်ခဲ့သည်။
သူ့တွင် သားသမီး (၃)ယောက်ထွန်းကားခဲ့သည်။
ဂျိမ်း(စ်)၊ ဂျွန် နှင့် ဂျော့(ခ်ျ) တို့ဖြစ်ကြသည်။
References External links "Gramps - How an orphan from Maine became the Edison of the modern age", by Rod Spencer http://www.inventionatplay.org/inventors_spe.html http://www.invent.org/hall_of_fame/136.html http://www.gallawa.com/microtech/history.html "Percy Spencer and His Itch to Know", By Don Murray, Reader's Digest, August 1958 Category:အမေရိကန် အင်ဂျင်နီယာ Category:အမေရိကန် တီထွင်ပညာရှင်။
အဘူဒါဘီမြို့ သည် အာရပ်စော်ဘွားများပြည်ထောင်စု ၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
ပါရှန်းပင်လယ်ကွေ့ အနောက်အလယ်ပိုင်း ကမ်းခြေရှိ အင်္ဂလိပ်အက္ခရာ တီ (T) ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ ကျွန်းကလေးတစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
အကျယ်အဝန်းအားဖြင့် ဧရိယာ စတုရန်းမိုင်ပေါင်း (၂၆,၀၀၀) (၆၇,၃၄၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ) ရှိပြီး ၂၀၀၈ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခန့်မှန်းခြေလူဦးရေ (၈သိန်း ၆သောင်း) ရှိသည်။
United Arab Emirates: largest cities and towns and statistics of their population . World Gazetteer. အဘူဒါဘီမြို့တော်သည် အာရပ်စော်ဘွားများပြည်ထောင်စု နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ ယဉ်ကျေးမှု နှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းများ၏ ဗဟိုချက်မ ဖြစ်သည်။
၂၀၀၈ခုနှစ်တွင် တစ်နိုင်ငံလုံး ဂျီဒီပီ၏ ၅၆.၇% ရှိသည်။
Gulfnews: Dubai contributes more than 30% of the UAE economy . Archive.gulfnews.com (2009-06-16). Retrieved on 2009-07-16.Gulfnews: Abu Dhabi and Dubai lead in contributions to GDP . Web.dcci.ae. Retrieved on 2009-07-16. အဘူဒါဘီမြို့သည် ကမ္ဘာ့ လူနေမှုစရိတ်အမြင့်မားဆုံးမြို့များစာရင်းတွင် အဆင့်(၂၆)ရှိသည်။
၂၀၀ရခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးမြို့အဖြစ် ဖော်ကျူးန်းမဂ္ဂဇင်း မှ ဖော်ပြခဲ့သည်။