kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
သံအမတ်ကြီး ဦးချစ်ဆွေသည် ၎င်း၏ခန့်အပ်လွှာကို ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဇွန် ၁၇ ရက်တွင် ဗန်ကောက်မြို့၌ ထိုင်းနိုင်ငံဘုရင်မင်းမြတ်ထံ ပေးအပ်ခြင်းဖြင့် သံတာဝန်ကို စတင်ထမ်းဆောင်သည်။
၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၁၀ ရက်တွင် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနက ၎င်းအား ဝန်ကြီးရုံးအမိန့်ကြော်ငြာစာအမှတ် (၀၃၃/၂၀၂၅) ဖြင့် ထိုင်းနိုင်ငံဆိုင်ရာ မြန်မာသံအမတ်ကြီးတာဝန်မှ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန သို့ ပြောင်းရွှေ့ခန့်ထားသည်။
ဝန်ကြီး ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၃၁ ရက်နေ့တွင် နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီက အလုပ်သမားဝန်ကြီး ဌာန ၏ ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး တာဝန်ပေးအပ်သည်။
၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၃၁ ရက်တွင် ဦးညိုစောအစိုးရ၏ စီးပွားရေးနှင့်ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဝန်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ ကဏ္ဍ:မွေးဖွားခုနှစ် မသိရှိရသူများ (သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ) Category:မြန်မာနိုင်ငံ ဝန်ကြီးများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စစ်ဖက်ဆိုင်ရာ လူပုဂ္ဂိုလ်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ သံအမတ်ကြီးများ ကဏ္ဍ:စစ်မှုထမ်းဟောင်း သံအမတ်ကြီးများ ကဏ္ဍ:စစ်တက္ကသိုလ် ကျောင်းဆင်းများ။
ဗီယင်နာ တက္ကသိုလ်() သို့မဟုတ် ဗီးန် တက္ကသိုလ်()သည် ၁၃၆၅ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သော သြစတြီးယားနိုင်ငံ၊ ဗီယင်နာမြို့ရှိ တက္ကသိုလ် ဖြစ်သည်။
နှစ်စဉ် ကျောင်းသား ၁၀,၀၀၀ ခန့် ဘွဲ့ယူကြသည်။
ဝစ်စတီးရီးယားသည် ပဲမျိုးနွယ်ဖြစ်သည့် ဖယ်ဘေးစီးမျိုးရင်းတွင်ရှိသော ပန်းပွင့်သော အပင်မျိုးစုဖြစ်သည်။
၎င်းမျိုးစုတွင် တရုတ်၊ ဂျပန်၊ ကိုရီးယား၊ ဗီယက်နမ်၊ ကနေဒါတောင်ပိုင်း၊ အရှေ့ပိုင်း၊ အမေရိကန်နှင့် အီရန်မြောက်ပိုင်းတို့ ဇာတိဖြစ်သော ပင်စည်မာ (woody)နွယ်ပင်မျိုးစိတ် လေးမျိုးပါဝင်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ပြင်သစ်၊ ဂျာမနီနှင့် ဥရောပရှိ အခြားနိုင်ငံများသို့ သယ်ယူစိုက်ပျိုးခဲ့ကြသည်။
အချို့မျိုးစိတ်များသည် လူကြိုက်များသော အလှဆင်အပင်များဖြစ်သည်။
ဤမျိုးစုသိပ္ပံအမည်ကို အင်္ဂလိပ်အရပ်သုံးအမည်အဖြစ်လည်း အသုံးပြုပြီး၊ 'wistaria' ဟု te အစား taဖြင့် စာလုံးပေါင်းနိုင်ပါသည်။
(၎င်းစာလုံးပေါင်းတွင် ဝစ်စတဲရီးယား ဟုအသံထွက်သည်။
) ပုံသဏ္ဌာန် ဖော်ပြချက်များ ဝစ်စတီးရီးယားပင်စည်များသည် တွယ်တက်၍ရနိုင်သော မည်သည့်နေရာကိုမဆို ရစ်ပတ်တွယ်တက်လေ့ရှိသည်။
အပေါ်မှကြည့်လျှင် ဂျပန်ဝစ်စတီးရီးယား (W. floribunda)သည် လက်ယာရစ် တွယ်တက်လေ့ရှိပြီး၊ တရုတ်ဝစ်စတီးရီးယား (W. sinensis)မှာမူ လက်ဝဲရစ် တွယ်တက်လေ့ရှိသည်။
၎င်းရစ်ပတ်မှုပုံစံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အတွေ့ရအများဆုံး ဝစ်စတီးရီးယား မျိုးစိတ်နှစ်ခုကို ခွဲခြားသိရှိနိုင်သည်။
၎င်းတို့သည် မြေပြင်အထက် ၂၀-မီတာ (၆၆-ပေ) အထိတွယ်တက်နိုင်ပြီး၊ ၁၀-မီတာ (၃၃-ပေ) ဘေးတိုက်ဖြန့်ကျက်နိုင်သည်။
ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ဝစ်စတဲရီးယားပင်သည် ကယ်လီဖိုးနီးယား ဆီအာရာ မာ့ဒရေ(Sierra Madre) ရှိ ဆီအာရာ မာ့ဒရေ ဝစ်စတဲရီးယား ဖြစ်ပြီး အရွယ်အစား ၁-ဧက (၀.၄၀-ဟက်တာ)ကျော်ရှိပြီး၊ အလေးချိန် 250 တန်ရှိသည်။
၁၈၉၄-ခုနှစ်တွင် စိုက်ပျိုးခဲ့ပြီး၊ 'တရုတ်လာဗင်ဒါ'(Chinese lavender) အမျိုးအစားဖြစ်သည်။
ဇီဝမျိုးရိုးခွဲခြားခြင်း မျိုးစိတ်များ အာရှီကဂ ပန်းဥယျာဉ်(Ashikaga Flower Park)ရှိ ဂျပန်နိုင်ငံတွင် အကြီးမားဆုံးဖြစ်သည့် ဂျပန်ဝစ်စတီးရီးယားမျိုးစိတ်ဖြစ်သော ဝစ်စတီးရီးယားအပင်ကြီး (၁၈၇၀-ခုနှစ်ကတည်းက ရှိခဲ့ပြီး၊ ၁၉၉၀-စတုရန်းမီတာ (၂၁,၄၀၀-စတုရန်းပေ)အကျယ်(၂၀၀၈၊ မေလအတို်င်းအတာအရ) နေရာယူထားသည်။
|alt= ကမ္ဘာ့အပင်များအွန်လိုင်းဒေတာဘေ့စ် (Plants of the World Online သို့မဟုတ် POWO)မှတ်တမ်း(၂၀၂၃-စက်တင်ဘာ)တွင် အောက်ပါမျိုးစိတ် ၄-မျိုးကို လက်ခံထားသည်။
ပုံ ဒွိနာမသိပ္ပံအမည် အရပ်သုံးအမည် ပေါက်ရောက်ရာနေရာ120px Wisteria brachybotrys Siebold & Zucc. (syn. Wisteria venusta Rehder & Wils.) ပိုးအိဝစ်စတီးရီးယား(Silky wisteria) ဂျပန်120px ဂျပန်ဝစ်စတီးရီးယား (W. floribunda) (Willd.) DC. ဂျပန်ဝစ်စတီးရီးယား(Japanese wisteria) ဂျပန်120px Wisteria frutescens (L.) Poir. (syn. Wisteria macrostachys) အမေရိကန်ဝစ်စတီးရီးယား(American wisteria) အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု (Kentucky to Texas, to Florida, as well as Iowa, Michigan, and New York)120px တရုတ်ဝစ်စတီးရီးယား (W. sinensis) (Sims) DC. တရုတ်ဝစ်စတီးရီးယား(Chinese wisteria) တရုတ် (Guangxi, Guizhou, Hebei, Henan, Hubei, Shaanxi, and Yunnan.) ပုံပြခန်း ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဖယ်ဘေးစီး။
ဗိုလ်ချုပ် အောင်ကျော်ကျော် (၁၉၆၆ ဖွား) သည် မြန်မာတပ်မတော်အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးဌာန ၏ ဒုတိယဝန်ကြီး ဖြစ်သည်။
ယင်းမတိုင်မီက သူသည် တပ်မတော်စစ်ဘက်ရေးရာလုံခြုံရေးအကူတပ်မှူး နှင့် တပ်မတော်စစ်ဘက်ရေးရာလုံခြုံရေးအရာရှိချုပ်ရုံး၊ အောက်မြန်မာပြည်ကွပ်ကဲရေးမှူး ဖြစ်ခဲ့သည်။
စစ်မှုထမ်းဘဝ သူသည် စစ်တက္ကသိုလ် အပတ်စဉ် ၃၂ ဆင်း ဖြစ်သည်။
ပြန်တမ်းဝင်အမှတ် ကြည်း ၂၂၅၆၈ ဖြင့် စစ်မှုထမ်းသည်။
တပ်မတော်တွင် ရာထူးအဆင့်ဆင့်တိုးပြီး ၂၀၂၁ မြန်မာနိုင်ငံစစ်အာဏာသိမ်းပြီးနောက် ဗိုလ်မှူးချုပ်ရာထူးဖြင့် တပ်မတော်စစ်ဘက်ရေးရာလုံခြုံရေးအကူတပ်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။
ထို့နောက် စစ်ကောင်စီက နေပြည်တော်အခြေစိုက် စစ်ဘက်ရေးရာလုံခြုံရေးအရာရှိချုပ် (စရခ) ရုံးအောက်တွင် ဒုတိယစစ်ဘက်ရေးရာလုံခြုံရေးအရာရှိချုပ်အပြင် အောက်မြန်မာပြည်နှင့် အထက်မြန်မာပြည်ဟု ဌာနနှစ်ခုခွဲလိုက်ပြီး ဗိုလ်မှူးချုပ်နှစ်ဦးကို ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် ရာထူးတိုးကာ ကွပ်ကဲရေးမှူးများအဖြစ် ဖွဲ့စည်းပုံအသစ်တိုးလိုက်ရာတွင် သူသည် စစ်ဖက်ရေးရာ လုံခြုံရေး အရာရှိချုပ်ရုံး (အောက်မြန်မာပြည်)၏ ကွပ်ကဲရေးမှူးဖြစ်လာသည်။
ထိုတာဝန်ကို ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၃၁ရက်နေ့အထိ ထမ်းဆောင်သည်။
ဒုဝန်ကြီးဘဝ သူ့ကို နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီက အမိန့်အမှတ် ၁၄/၂၀၂၅ ဖြင့် ပြည်ထဲရေးဒုဝန်ကြီး အဖြစ် အစိုးရအဖွဲ့ တွင်တာဝန်ပေးသည်။
ထိုနေ့မှာပင် ပြည်ထဲရေးဒုဝန်ကြီး ဗိုလ်ချုပ်တိုးရီ ကိုအရပ်ဘက်ပြောင်းလိုက်ပြီး အဂတိလိုက်စားမှုတိုက်ဖျက်ရေးကော်မရှင် သို့ ပြောင်းလိုက်၍ ထိုနေရာကို ဆက်ခံသည်။
ရရှိသောဆုများ ၂၀၂၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါ၇ီ ၄ရက်တွင် ၎င်းကို နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီက စီမံထူးချွန်တံဆိပ် (ဒုတိယအဆင့်) ချီးမြှင့်သည်။
၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၄ရက်နေ့တွင် တပ်မတော်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်မှုတံဆိပ်တစ်ခုဖြစ်သည့် မြန်မာနိုင်ငံစစ်မှုထမ်းသင်္ဂဟတံဆိပ် ကို ချီးမြှင့်သည်။
ယောဆရာတော်ဟု ထင်ရှားသော တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက ယောဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တသိရိန္ဒာဘိဝံသ သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာ သံဃာတော် မဟာထေရ် တစ်ပါးဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ၂၀ ရာစု ပိဋကတ်သုံးပုံဆောင် သံဃာများတွင် ပဉ္စမမြောက် သံဃာတော်လည်းဖြစ်သည်။
ယောဆရာတော်အလောင်းအလျာ ယောဆရာတော် အလောင်းအလျာ သတို့သားငယ်ကို ဂျပန်ခေတ်မြန်မာနိုင်ငံ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၀၄ တပေါင်းလပြည့်ကျော် ၆ (၁၉၄၃ မတ်လ ၂၆) သောကြာနေ့ နံနက် ၄ နာရီခွဲ မကွေးတိုင်း၊ ပခုက္ကူခရိုင် (ယခု ဂန့်‌ဂေါခရိုင်)၊ ဂန့်ဂေါမြို့နယ်၊ လက်ပံရွာ/လက်ပန်ရွာ (ဂန့်ဂေါမှ ၁၄ မိုင်) တွင်ဖွားမြင်သည်။
မိဘများမှာ ဦးရဲနိုင် (တောင်သူ)၊ ဒေါ်တုတ်ခိုင် တို့ဖြစ်သည်။
ငယ်မည် မောင်သာမောင် ဖြစ်သည်။
မောင်သာမောင်၊ မောင်သာဒင်၊ မအောင်ကြည်၊ မတင်ရီ (ယခုအခါ ဆရာလေး ဒေါ်ပညာနန္ဒီ)၊ မတင်ကြည်၊ မောင်သာချစ် (ယခုအခါ ရဟန်းတော် အရှင်ဇုတိန္ဓရ) ဟူသော မွေးချင်း ၆ ယောက်တွင် အကြီးဆုံး သားဦးဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်ကပင် အနေအေး၍ ဉာဏ်ကောင်းသည်။
ချစ်ခင်ဖွယ် ဥပဓိရုပ်ရှိသည်။
ရောင့်ရဲလွယ်သည်။
တစ်ဦးတည်းနေလေ့ရှိသည်။
ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားခြင်းမရှိ။
သူတပါးအား ဒုက္ခမပေး။
ကျန်းမာရေး မကောင်းလျင်ပင် ဘာသံမှ မထွက်ပဲ အသာမှိန်းနေတတ်သည်။
ကနဦးပညာရေး ငယ်ဘဝမှာ မိခင်ဖြစ်သူ ရက်ကန်းရက်ချိန် သင်ပြပေးသော အခြေခံစာပေများ၊ အဘိုး အဘွားများ ညအိပ်ရာဝင်ပုံပြင်အဖြစ် ပြောပြသော ဗုဒ္ဓဝင်ဇာတ်နိပါတ်များဖြင့် ကြီးပြင်းခဲ့ရသည်။
၁၃၁၄ ခုနှစ် အသက်ဆယ်နှစ်အရွယ်တွင် လက်ပံရွာဦးကျောင်းဆရာတော် အရှင်တိဿထံ ပညာသင်ကြားသည်။
ဆွေမျိုးတော်စပ်သူ ကိုသန်းမောင်ကလည်း သင်ကြားပေးသည်။
မောင်သာမောင်လေးမှာ ဉာဏ်အလွန်ကောင်း၍ စာများကို အခြားကလေးများကဲ့သို့ အော်ဟစ်ကျက်မှတ်ခြင်း မပြုပဲ အနည်းငယ်ဖတ်ရုံဖြင့် စွဲမြဲစွာ မှတ်မိသည်။
ဝီရိယလည်းကောင်းသည်။
၁၃၁၅ ခုနှစ် နတ်တော်လ၊ အသက် ဆယ့်တစ်နှစ်ကျော် တွင် လက်ပန်ရွာ ဦးကြီးတော်စပ်သူ ဦးဘစံ၏ အစိုးရမူလတန်းကျောင်းတွင် ပြောင်းရွှေ့ပညာသင်ကြားသည်။
ဦးဘစံအောက်မှ ကျောင်းဆရာ ဦးချစ်ကျော် နှင့် ဦးပုတို့က ကျောင်းသားသစ်ကို အရည်အချင်းစစ်ဆေးရာ အခြေခံများ တတ်ကျွမ်းပြီးဖြစ်သဖြင့် သူငယ်တန်းတွင် မတတ်ရပဲ ပထမတန်းတွင် စတင် ပညာသင်ရသည်။
စတုတ္ထတန်းအထိ နှစ်စဉ် ပထမရသည်။
အားလပ်ချိန်တွက် ဆော့ကစားခြင်းမပြု၊ အိမ်အလုပ်ကူ၊ ညီငယ် ညီမငယ်များကို ထိန်းကျောင်းပေးပြီး မိဘကို ကူညီသည်။
ပွဲမကြိုက်သော မောင်သာမောင် သိတတ်သောအရွယ်မှစ၍ ဇာတ်ပွဲ၊ ရုပ်ရှင် အပါအဝင် အပျော်အပါးပွဲလမ်းများ မသွား၊ မကြည့်။
လူကြီးက ပွဲခင်းသို့ လွှတ်ပြီး အကြော်ဝယ်ခိုင်းလျင် အကြော်ဝယ်ပြီး ချက်ချင်းပြန်လာသည်။
ပွဲသွားဖို့ခေါ်လျင် မည်သည့်အခါမျှ မလိုက်။
ကန်ရွာတွင် ပညာသင် လွတ်လပ်ပြီးစခေတ် စတုတ္ထတန်းအောင်အပြီးတွင် အလယ်တန်းကျောင်းရှိသော ကန်ရွာတွင် ပြောင်းရွှေ့ပညာသင်သည်။
ကန်ရွာမှာ လက်ပန်ရွာမှ ခြောက်မိုင်ခန့်ဝေးသဖြင့် ကန်ရွာရှိ ဦးရီးတော်စပ်သူ ပန်းထိမ်ဆရာကြီး ဦးပြည့်ထွန်း နှင့် ဇနီးဒေါ်ပေါခင်တို့အိမ်တွင် နေထိုင်ရသည်။
ကန်ရွာ အလယ်တန်းကျောင်းသားဘဝတွင် ကန်ရွာ ကန်‌တောရကျောင်းသို့ မကြာခဏ သွားပြီး ဆရာတော်များ အဆုံးအမ ခံယူတတ်သည်။
၁၃၁၈ ခုနှစ် နှောင်းတန်ခူးလ နွေကျောင်းပိတ်ရက် တွင် လက်ပံကျောင်းဆရာတော်ထံ၌ ရှင်သာမဏေ ဝတ်ခွင့်ရသည်။
ကိုရင်ဘဝတွင် ဘထွေးတော်သူ ဘုန်းကြီး ဦးနန္ဒက ပညာသင်ပေးသည်။
တစ်သက်လုံးဝတ်လိုသော်လည်း မိဘက ခွင့်မပြုသဖြင် တစ်လဝတ်ပြီး ရှင်လိင်ပြန်ခဲ့ရသည်။
၁၃၂၁ ခုနှစ်တွင် အစိုးရစစ် သတ္တမတန်းစာမေးပွဲကို အောင်မြင်အပြီး အတန်းပညာ ဆက်လက်သင်ကြားစေလိုသော မိဘများနှင့် သာသနာ့ဘောင်ဝင်ရောက်ပြီး သာသနာ့ဝန်ထမ်းလိုသူ မောင်သာမောင်တို့ အခြေအတင် ဖြစ်ကြချိန်တွင် ဦးရီးဖြစ်သူဦးပြည့်ထွန်းက မိဘများကို ဖြောင်းဖျပေးမှုကြောင့် သာသနာ့ဘေင် ဝင်ခွင့်ရသည်။
သာသနာ့ဝန်ထမ်းခရီးအစ အသက် (၁၈) နှစ်အရွယ်၊ ၁၃၂၂ ခုနှစ် နယုန်လဆန်း ၈ (၁၉၆၀ ဇွန်လ ၁) ရက် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင် ဂန့်ဂေါမြို့နယ် ကန်တောရကျောင်းတိုက် ပထမ ကန်တောရဆရာတော် အရှင်ကေတု ကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြုကာ မိဘတို့၏ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟဖြင့် ရှင်သာမဏေဘဝသို့ရောက်သည်။
ကန်တောရမှစာချ ဆရာတော် ဦးနန္ဒိမာက ကျက်သရေအဝဝကို အစိုးရကြောင်း နိမိတ်ကောင်းဖြင့် “ရှင်သိရိန္ဒ” ဟု ဘွဲ့ပေးခဲ့သည်။
ပထမ ကန်တောရ ဆရာတော်ကြီးထံတွင် အခြေခံပရိယတ္တိပညာများ စတင်သင်ယူသည်။
ကိုရင်ဘဝ တစ်ဝါအရတွင် ပထမ ကန်တောရ ဆရာတော် ပျံလွန်သည်။
တတိယ ကန်တောရဆရာတော် ဦးဝိသုတ၊ စတုတ္ထ ကန်တောရ ဆရာတော် ဦးကေလာသ၊ စာချဆရာတော် ဦးနန္ဒိမာ၊ ဦးသာကိန္ဒ (သီရိပဝရဓမ္မာစရိယ) တို့ထံ၌ ဆက်လက်ပညာသင်ကြားသည်။
စာသင်သားများ (၅) နှစ်မျှ သင်ကြားကြရသည့် ကစ္စည်းသဒ္ဒါကြီး၊ သင်္ဂဟ၊ ပါတိမောက်၊ ကင်္ခါ၊ ရူပသိဒ္ဓိ၊ ပဒမာလာ၊ ပုဒ်စစ်၊ သုတ်စစ်၊ ဋီကာကျော်၊ မာတိကာ၊ ဓာတုကထာ၊ ပါဠိရေးနည်း၊ ဂါထာစီကုံးနည်း၊ ကဗျာလင်္ကာစီကုံးနည်းတို့ကို အချိန် (၂) နှစ် နှင့် အပြီး သင်ယူသည်။
ရှင်သိရိန္ဒ မှာ အတတ်မြန်သဖြင့် စာဝါအချို့မှလွဲ၍ အခြား စာသင်သားများနှင့် သီးသန့် ခွဲပြီး သင်ပေးရသည်။
ရဟန်းပြုခြင်း ၁၃၂၄ ခုနှစ် ကဆုန်လပြည့်ကျော် ၈ (၁၉၆၂ မေလ ၂၆) စနေနေ့၊ ပဋိသန္ဓေနှင့်တကွ အသက်နှစ်ဆယ်ပြည့်ချိန်၊ ကန်တောရကျောင်းတိုက် ခဏ္ဍသိမ်ကြီး၌ တတိယ ကန်တောရဆရာတော် ဦးဝိသုတကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍ ကာရက သံဃာများစွာဖြင့် ခမည်းတော်ဦးရဲနိုင်၊ မယ်တော်ဒေါ်တုတ်ခိုင်၊ ဘေးတော် ဒေါခြုံ၊ အဘိုးဦးကျော်ထိုက်၊ အဘွားများဖြစ်သော ဒေါ်စိုးချုပ်၊ ဒေါ်ရွှေဖုံးတို့၏ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟကိုခံယူကာ မြင့်မြတ်သော ရဟန်းဘဝသို့‌ရောက်ရှိသည်။
ဘွဲ့မည်မှာလည်း အရှင်သိရိန္ဒ ပင်ဖြစ်သည်။
ထူးခြားသောရဟန်းခံပွဲ ရဟန်းခံပွဲအပြီးတွင် ရဟန်းအသစ်ကြပ်ချွတ် အရှင်သိရိန္ဒကိုယ်တိုင် တရားဟောသည်။
တရားဟောကောင်းသူအဖြစ် ချက်ချင်းနာမည်ရသည်။
မိမိရဟန်းခံပွဲအထိန်းအမှတ်အဖြစ် ကိုယ်တိုင်ရေး ဂါထာသုံးပိုဒ်ပါ “ဥပသမ္ပဒရတုပိုဒ်စုံ” ဂါထာများ တွင် ရဟန်းဘဝကို ရောက်ရှိသဖြင့် ပီတိဖြစ်ဝမ်းမြောက်ရပုံကို ဖွဲ့နွဲ့ဖော်ပြခဲ့သည်။
ရဟန်းခံပွဲအထိန်းအမှတ်ပင် ပစ္စယာနုဂ္ဂဟဖြစ်ကြသော မိဘ ဘိုးဘေးများအတွက်လည်း “ဥပသမ္ပဒ ဥဒါနကထာ” ဂါထာကို ရေးသားပေးခဲ့သည်။
မန္တလေးရောက်စာသင်သားအရှင်သိရိန္ဒ ရဟန်းခံအပြီးတွင် မူလဥပဇ္ဈာယ်ဆရာ လက်ပံဆရာတော်အစီအစဉ်ဖြင့် ပထမပြန်စာဖြေဌာနပင်မရှိသော ဂန့်ဂေါမြို့မှ ပညာတတ်အကျော်အမော် စာချဆရာတော်များရှိရာ မန္တလေးမြို့သို့ ပညာသင်သွားရသည်။
၁၃၂၄ နယုန်လဆန်း ၁၁ တွင် ဂန့်ဂေါမှ မန္တလေး သို့ လေယာဉ်ခရီးဖြင့် သွားရပြီး မန္တလေးတွင် တည်းခိုရာ ဝိဇ္ဇာလင်္ကာရကျောင်းတိုက်မှ ဆရာတော် ဦးခေမာစာရ၊ ဦးကောသလ္လ၊ ဦးပညာဝံသ တို့ သုံးပါး၏ လိုက်လံအပ်နှံပေးမှုဖြင့် မန္တ‌လေး ရွှေကျင်နိကာယဗဟိုဌာနချုပ်ဖြစ်သည့် အနောက်ပြင် မဟာဝိသုဒ္ဓာရုံတိုက်သစ် အောင်မြေသာစည်ကျောင်း တွင် ကန်ရွာ ဦးပဏ္ဍိစ္စအကူအညီဖြင့် စာသင်သားဖြစ်လာသည်။
သာသနာပိုင်မြောင်းမြဆရာတော်၊ သံတော်ဆင့်ဆရာတော် ဥုးတိလောက၊ အောင်မြေသာစည်ဆရာတော် ဥုးဥတ္တရာဇီဝ၊ ဥုးပဏ္ဍဝံသ၊ သူဌေးတန်းကျောင်းဆရာတော် အရှင်ဂရုဓမ္မ စသော စာချအကျော် ဆရာတော်များထံမှ ပညာသင်ယူခဲ့သည်။
မဟာဝိသုဒ္ဓါရုံတိုက်သစ်မှ မစိုးရိမ်တိုက်သို့သွား၍ အရှင်ဝိစိတ္တာဘိဝံသ၊ အရှင်စန္ဒောဘာသာဘိဝံသ၊ အရှင်ဣန္ဒာစာရ၊ အရှင်ဓမ္မာနန္ဒ၊ တောင်ထီးလင်းတိုက်သို့သွား၍ ဆရာတော် ဦးဝဇိရဗုဒ္ဓိ စေသောညဝါအကျော် ဆရာတော်များထံတွင် စာဝါများလိုက်ခဲ့သည်။
မိဘများ စီးပွားရေးမကောင်းသဖြင့် ချို့ငဲ့စွာ စာပေသင်ကြားခဲ့ရသည်။
လိုသော ကျမ်းစာအုပ်များအတွက် အဟောင်းဆိုင် တွင် ရှာဖွေဝယ်ယူခြင်း၊ သီတင်းသုံးဖော် စာဝါလိုက်ဖော် သံဃာများထံမှ ငှားရမ်းဖတ်ရှုခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။
လပြည့်လကွယ် ဥပုသ်နေ့များ ဥပုသ်ပြုကြရာ စာသင်သားများ ပါတိမောက် အလှည့်ကျ ပါတိမောက်ပြရန် တာဝန်ယူရသည်။
အရှင်သိရိန္ဒ ပါတိမောက်ပြသည့်အလှည့်တွင် သာသနာပိုင် မြောင်းမြဆရာတော်ကြီး၏ ချီးကျူးခြင်းခံရသည်။
ရန်ကုန် ၁၃၂၉ နယုန်လ၊ သက်တော် ၂၅ နှစ်အရွယ်တွင် ရန်ကုန် မဟာဝိသုဒ္ဓါရုံ ရွှေကျင်တိုက်သစ် သို့ ပြောင်းရွှေ့သီတင်းသုံးသည်။
ရန်ကုန် မဟာဝိသုဒ္ဓါရုံ ရွှေကျင်တိုက်သစ် တည်ထောင်သူ အရှင်ဝါသဝါဘိဝံသ၊ စာချ ဆရာတော် ဦးသီလာစာရာဘိဝံသ၊ အလယ်တောရဆရာတော် အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဦးသူရိယာဘိဝံသတို့ ထံတွင် ပရိယတ္တိစာပေများ ဆက်လက်သင်ကြားခဲ့သည်။
ပညာသင်ကြားရင်းပင် တဖက်တွင်လည်း လက်‌ထောက်စာချဘုန်းကြီးတာဝန်ယူက တစ်ရက် နှစ်ကြိမ် စာဝါများ ပို့ချခဲ့သည်။
၁၃၃၉ - တွင် ရန်ကုန် မဟာဝိသုဒ္ဓါရုံတိုက်သစ် ဒုတိယနာယကတာဝန်ထမ်းဆောင်သည် ၁၃၅၉ - သက်တော် ၅၅ နှစ်တွင် ရန်ကုန် မဟာဝိသုဒ္ဓါရုံတိုက်သစ် နာယကတာဝန်ထမ်းဆောင်သည် အောင်မြင်ခဲ့သော စာမေးပွဲများ၊ ဆပ်ကပ်ခံရသောဘွဲ့များ ၁၃၂၄ (၁၉၆၂) ပထမငယ်တန်း ၁၃၂၅ (၁၉၆၃) ပထမလတ်တန်း ၁၃၂၆ (၁၉၆၄) ပထမကြီးတန်း ၁၃၂၇ (၁၉၆၅) ဓမ္မာစရိယ ပါရာဇိကဏ် နှင့် အဋ္ဌသာလိနီ ၁၃၂၈ (၁၉၆၆) ပါစိတျာဒိ ပါဠိဂုဏ်ထူးဆောင်ကျမ်း ၁၃၂၈ (၁၉၆၆) ဝိနယပါဠိပါရဂူ ၁၃၂၈ (၁၉၆၆) စေတိယင်္ဂဏ စာသင်တန်း ၁၃၂၉ (၁၉၆၇) သာသနဓဇဓမ္မာစရိယအဂ္ဂမဟာအကျော်ဘွဲ့၊ ဝိနယပါဠိပါရဂူဘွဲ့ ၁၃၃၀ (၁၉၆၈) သကျသီဟ စာသင်တန်း (ပထမ) ၁၃၃၁ (၁၉၆၉) စေတိယင်္ဂဏ စာချတန်း ၁၃၃၂ (၁၉၇၀) သကျသီဟ စာချတန်း ၁၃၃၂ (၁၉၇၀) တိပိဋကဓရ စာမေးပွဲ ဝိနယဓရ ဝိနယကောဝိဒဘွဲ့ ၁၃၃၄ (၁၉၇၂) ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂပါဠိပါရဂူတန်း ၁၃၃၅ (၁၉၇၃) ဝါဘင်္ဂဒိမြန်မာဂုဏ်ထူးတန်း ၁၃၃၅ (၁၉၇၃) သထုံ သုဝဏ္ဏဘူမိစာမေးပွဲ တတိယဆင့် အာဘိဓမ္မိကတန်း ၁၃၃၆ (၁၉၇၄) နိကာယုဇ္ဇောတက အတ္ထဝိသာရဒမူလ အာဘိဓမ္မိကဘွဲ့ ၁၃၃၈ (၁၉၇၆) တိပိဋကဓရ စာမေးပွဲ အဘိဓမ္မိက အဘိဓမ္မကောဝိဒဘွဲ့ ၁၃၄၀ (၁၉၇၈) တိပိဋကဓရ စာမေးပွဲ ဒီဃဘာဏကဘွဲ့ ၁၃၄၀ (၁၉၇၈) တိပိဋကဓရဘွဲ့ ၁၃၄၆ (၁၉၈၄) တိပိဋကကောဝိဒဘွဲ့ ၁၃၈၆ (၂၀၂၅) အဘိဓဇမဟာရဌဂုရုဘွဲ့ ဘွဲ့စာရင်း သာသနဓဇ ဓမ္မာစရိယ၊ အဂ္ဂမဟာအကျော် သာသနဓဇ သိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဝိနယ ပါဠိပါရဂူ၊ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ ပါဠိပါရဂူ သကျသီဟဓမ္မစရိယ စေတိယင်္ဂဏဓမ္မစရိယ နိကာယုဇ္ဇောတက အတ္ထဝိသာရဒ မူလအာဘိဓမ္မိက ဓမ္မဝိသာရဒ မဇ္ဈိမအာဘိဓမ္မိက အတ္ထဝိသာရဒ မူလအာဘိဓမ္မိက ဝိနယဓရ ဝိနယကောဝိဒ ဒီဃဘာဏက ဒီဃနိကာယကောဝိဒ အာဘိဓမ္မိက အဘိဓမ္မကောဝိဒ တိပိဋကဓရ၊တိပိဋကကောဝိဒ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတဘွဲ့ တိပိဋကဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက အလကားရသောဘွဲ့ကို မလိုချင် အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတဘွဲ့ ရစဉ်က ပူဇော်ပွဲလုပ်မည်ကို လက်မခံခဲ့ပေ။
ကိုယ်တိုင် ကျိုးစားကျက်မှတ်ဖြေဆိုပြီးမှ ရသောဘွဲ့ကိုသာ တန်ဖိုးထားသည်ဖြစ်သည်။
ထိုင်းနိုင်ငံ မဟာချူလာလောင်ကွန်တက္ကသိုလ်မှ ဂုဏ်ထူးဆောင်ပါရဂူ (Ph. D.) ဘွဲ့ ဆက်ကပ်လှူဒါန်းရန် စကားကမ်းလှမ်းခဲ့ရာ လက်မခံဘဲ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
နိုင်ငံခြားမသွားချင် ၁၉၇၇ ခုနှစ် မေလ ထိုင်းနိုင်ငံ ချင်းမိုင်မြို့ နှင့် ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ် ဒီဇင်ဘာလ လာအိုနိုင်ငံ ခရီးစဉ် နှစ်ခုမှလွဲ၍ နိုင်ငံတကာခရီးများကြွချီရန် ပင့်လျှောက်မှုများကို ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
သက်သက်လွတ်ဆွမ်း ၁၃၇၇ (၁၉၇၅) သက်တော် ၃၃ နှစ်အရွယ်မှ စတင်၍ ကျန်းမာရေးအကြောင်းပြကာ သက်သက်လွတ်ဆွမ်းသာ ဘုန်းပေးတော်မူသည်။
စာရေးသား ကျမ်းပြုခြင်း တရားဟောချိန်၊ စာချချိန်မှ လွဲ၍ ကျန်အချိန်များ၌ မိမိသီတင်းသုံးရာကျောင်းသင်္ခန်းလေးတွင် စာပေကျမ်းဂန်များ ‌ရေးသားတော်မူသည်။
အမရပူရ မဟာဂန္ဓာရုံဆရာတော် အရှင်ဇနကာဘိဝံသကို လွန်စွာကြည်ညိုသူ ဆရာတော်သည် ကျမ်းစာများကို မတ်တပ်ရပ်လျက်သာ ရေးသားပြုစုတော်မူခဲ့သည်။
ဗုဒ္ဓတရားတော်များကို ကြီးငယ်မဟူ လူသာမန်တို့ နားလည်နိုင်သည့် စကားအသုံးအနှုန်းများဖြင့် ပြုစုရေးသားထားသော ဓမ္မလက်ဆောင် စာအုပ်ငယ် တစ်ရာကျော်ရှိသည်။
ဓမ္မာစရိယစာသင်သားများအတွက် “ဓမ္မာစရိယလမ်းပြကျမ်း” အမှတ် (၁)၊ (၂)၊ (၃) ၂။
တရားလင်္ကာ ပဒေသာ အမှတ် (၁)၊ (၂) ၃။
စိတ်ထိန်းကိရိယာ ၄။
ဘဝလမ်းညွှန် ၅။
သာဓုလေးပါးမြတ်တရား ၆။
အပေါင်းလက္ခဏာ ၇။
အနှစ်ထုတ်ယူစွမ်းတဲ့လူ ၈။
ကံကိုထိန်းချုပ် စက်ခလုတ် ၉။
စိတ်ဓာတ်ကိုမြှင့် လုပ်ပိုင်ခွင့် ၁၀။
ကိုယ့်လမ်းကိုယ်လျှောက် ကောင်းရာရောက် ၁၁။
အချိန်တန်ဖိုး လူ့တန်ခိုး ၁၂။
ဘဝတစ်ကွေ့ ခဏတွေ့ ၁၃။
ကိုယ်ပိုင်အလုပ် ခပ်သုတ်သုတ် ၁၄။
တရားအသိ လူ့မျက်စိ ၁၅။
မေတ္တာပန်းခိုင် သုံးပွင့်ဆိုင် ၁၆။
နှလုံးသားဝယ် ဘုရားတည် (၁၉၉၈) ၁၇။
အေးမြရွှင်ပြုံး လူ့နှလုံး ၁၈။
လူ၏စွမ်းအား မြတ်တရား ၁၉။
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ချစ် လူအစစ် ၂၀။
အသိမှန်ကန် ကိုယ့်ဖို့ကျန် ၂၁။
တရားကျေးဇူး စွမ်းရည်ထူး ၂၂။
သူ့ကိုစောင့်ရှောက် ကိုယ့်ဂုဏ်မြောက် ၂၃။
ကျန်းမာရွှင်လန်း မေတ္တာစွမ်း ၂၄။
မေတ္တာလက်တွဲ ရာပြည့်ပွဲ ၂၅။
ကိုယ်ပိုင်အလုပ် ဥစ္စာထုပ် ၂၆။
ဘဝဝေစု မြတ်ကောင်းမှု ၂၇။
တရားဆောင်သူ စိတ်မပူ ၂၈။
အား ၂၉။
ယော ၃၀။
မွေးနေ့မင်္ဂလာ ရတနာ ၃၁။
၄၅ နှစ် တရားသက် ၃၂။
နှစ်လေးဆယ့်ငါး တရားအချုပ် ၃၃။
လူအလှဆုံး စိတ်တစ်လုံး ၃၄။
မေတ္တာနှလုံး အလှဆုံး (၁၉၉၉) ၃၅။
မေတ္တာလွှမ်းခြုံ ဘေးရန်လုံ ၃၆။
အလှူကျေးဇူး စွမ်းရည်ထူး ၃၇။
နှုတ်ဆက်မင်္ဂလာ ၃၈။
မေတ္တာတရား လူ့စွမ်းအား (၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်) ၃၉။
အကုန်အရ လူ့ဘဝ ၄၀။
မီးသတိပြု ၄၁။
မေတ္တာကျေးဇူး စွမ်းရည်ထူး ၄၂။
၄၅ ဝါ သာသနာ ၄၃။
လူအား ၄၄။
လူ၏စွမ်းအား ပတ္တမြား ၄၅။
စိတ်ကောင်းထားက မိတ်ကောင်းရ ၄၆။
အချစ်ဆုံးဆွေမျိုး ၄၇။
၄၅ နှစ် ရဟန်းသက် ၄၈။
ဧည့်သည် ၄၉။
စိတ်အေးစရာ သာသနာ (၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်) ၅၀။
တစ်ခါလာလည်း ဒါပါပဲ ၅၁။
လူ့ဘဝထဲ စာမေးပွဲ ၅၂။
ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဘောလုံးပွဲ ၅၃။
ဘဝတစ်ခေါက် ခြောက်ဆယ့်ခြောက် ၅၄။
ယနေ့အလုပ် ယနေ့လုပ် ၅၅။
အဘိဓမ္မာ သိစရာ ၅၆။
ဝိသုဒ္ဓါရုံ ခွင့်ခါကြုံကြိုက် စာသင်တိုက် ၅၇။
ဓာတ် ၅၈။
ဘဝကိုဆောင် အလင်းရောင် ၅၉။
လူသားမေတ္တာ ဤကမ္ဘာ ၆၀။
ဆရာ့ကျေးဇူး စွမ်းရည်ထူး ၆၁။
သတိကိုင်စွဲ နှုတ်ဆက်ပွဲ ၆၂။
ဦးကောသလ္လ တစ်ဘဝ ပေါ်ရ တောင်ဖီလာ ၆၃။
သတိမေတ္တာ သူငါစုပေါင်း အကုန်ကောင်း ၆၄။
ယခုအလုပ် ယခုလုပ် ၆၅။
ဒီအတိုင်းပါပဲ ၆၆။
သုံးဖြာမြတ်စွာ ရတနာ ၆၇။
ချစ်ခင်ညီညာ ပေါင်းတာမှန်မှ ငြိမ်းချမ်းရ ၆၈။
ဒီတစ်ခါလည်း ဒီအတိုင်း ၆၉။
ပေါင်းတာမှန်မှ ကောင်းတာရ ၇၀။
ခဏငှားထား ၄ ဘီးကား ၇၁။
ကိုယ့်ဟာနဲ့သာ ကိုယ်နေပါ ၇၂။
ကိုယ့်ဟာကိုယ်သာ ရွေးယူပါ ၇၃။
နေကောင်းရဲ့လား ၇၄။
အသိဆန်းကြယ် အနှစ်ကြွယ် ၇၅။
မေတ္တာအစွမ်း စိတ်အေးချမ်း ၇၆။
အများအကြိုက် လူမိုက်တစ်ယောက် ပန်းတိုင်ရောက် ၇၇။
မိခင်စိတ်ထား မေတ္တာအား ၇၈။
သူဦးကိုယ်ဦး သုံးမွှာပူး ၇၉။
ကိုယ့်ဟာကိုယ်ယူ စွမ်းတဲ့လူ ၈၀။
ပစ္စည်းတန်ဖိုး လူ့တန်ခိုး ၈၁။
ကိုယ့်ဂုဏ်ကိုယ်ပြု ကောင်းတာစု ၈၂။
ဆွေမျိုးကိုရှာ ကိုယ့်ဆီမှာတွေ့ ၈၃။
အသီးတစ်ရာ အညှာတစ်ခု ၈၄။
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုကယ် မီသေးတယ် ၈၅။
အသိမှန်ကန် အဖိုးတန် ၈၆။
ဆရာဒကာ သာသနာ ၈၇။
အသက်ကြီးရင် အဖော်လိုတယ် ၈၈။
နှစ်ကူးမင်္ဂလာ ဖိတ်ကြားလွှာ ၈၉။
ဘဝထဲမှာ ကောင်းတာရှာ ၉၀။
ပစ္စည်းအလှ ဘဝတန်ဆာ ရတနာ ၉၁။
မေတ္တာပညာ ပဒေသာ ၉၂။
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုဖြည့် သူ့ကိုကြည့် ၉၃။
ငွေနှင့်ပုလဲ ကုသိုလ်ပွဲ ၉၄။
အချိန်ရှိခိုက် လုံ့လစိုက် ၉၅။
ရက်လည်လလည် နှစ်ပတ်လည် ၉၆။
နေ့စဉ်ဆင်နွှဲ လူ့အောင်ပွဲ ၉၇။
မ‌ကောင်းမှုရှင်း ကောင်းမှုသွင်း စိတ်ရင်းဖြူစင်စေ ၉၈။
ပစ္စည်းအလှ ကိုးဌာန ၉၉။
ကိုယ့်ဟာကိုယ်စု အမြန်လု ၁၀၀။
လူစ်ယောက်တည်း ကား ၆ စီး ၁၀၁။
မြန်မာစိတ်ထား စုပေါင်းအား ၁၀၂။
ကုသိုလ်စုပေါင်း လက်ဆယ်ချောင်း ၁၀၃။
မေတ္တာစု‌ပေါင်း လက်ငါးခု၊ ကောင်းမှုရေစက်ချ ၁၀၄။
မေတ္တာကိုသွင်း တံတားခင်း ၁၀၅။
လူကြီးလုပ်ငန်း ကမ္မဋ္ဌာန်း ၁၀၆။
ဆင်းရဲ၏နောက် ချမ်းသာရောက် (၁၉၉၉) ၁၀၇။
ကုသိုလ်လည်းရ ဝမ်းလည်းဝ (၁၉၉၉) ၁၀၈။
စိတ်စွမ်းရည် (၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်) ၁၀၉။
ပညာလမ်းပြလူ့အလှ (၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်) ၁၁၀။
ပတ္တောတသုတ္တန် ၁၁၁။
ဘဝဇာတ်ခုံ ပုံစံစုံ (၁၉၉၉၊ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ် ဒုတိယအကြိမ်) ၁၁၂။
သမုဒ္ဒရာ ဝမ်းတစ်ထွာ (၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်) ၁၁၃။
အဆင်းအတက် လမ်းနှစ်ဖက် (၁၉၉၉) ၁၁၄။
အပေါင်းလက္ခဏာ (၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်) ၁၁၅။
အသိမှန်ကန် အဖိုးတန် (၁၉၉၉) ၁၁၆။
အိမ်တွင်းမဂ္ဂင် လူ့ကျင့်စဉ် (၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်) ထမ်းဆောင်သောတာဝန်များ ဝိနည်းဓိုရ်တာဝန် - ပထမငါးနှစ် နှင့် ဒုတိယငါးနှစ်သက်တမ်း ၁၃၄၆ ရွှေကျင်နိကာယ ဂိုဏ်းလုံးဝန်ဆောင် နှင့် နိုင်ငံတော်ဗဟိုသံဃာ့ဝန်ဆောင် ၁၀ နှစ် တိပိဋကဓရ ‌ရွေးချယ်ရေးအဖွဲ့ ဩဝါဒါစရိယ နိကာယ်သာသနာတော်ထွန်းကားရေးအသင်း ဩဝါဒါစရိယ ဓမ္ဓသာကစ္ဆာအဖွဲ့ ဩဝါဒါစရိယ တက္ကသိုလ်များဗုဒ္ဓဘာသာအသင်း ဩဝါဒါစရိယ ရွှေတိဂုံ၊ ဗိုလ်တထောင်၊ ဆူးလေစေတီတော်တို့၌ ဂေါပကအဖွဲ့ ဩဝါဒါစရိယ အဘိဓမ္မာပြန့်ပွားရေးအသင်း ဩဝါဒါစရိယ ဓမ္မဗျူဟာ သာသနာ့မာမကအဖွဲ့၏ ဩဝါဒါစရိယ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာထေရဝါဒဗုဒ္ဓတက္ကသိုလ် ဩဝါဒါစရိယ မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ဗုဒ္ဓဘာသာအဖွဲ့ချုပ်၏ ဩဝါဒါစရိယ ရန်ကုန်မြို့နယ်လုံးဆိုင်ရာပရိယတ္တိသာသနာနုဂ္ဂဟဆန်လှူအသင်းကြီး၏ ဩဝါဒါစရိယ မြတ်မင်္ဂလာ နှင့် ဇမ္ဗူရတနာစာစောင်တို့၏ နာယက ရန်ကုန် – မန္တလေး ယောနယ်အသင်း၏ ဩဝါဒါစရိယ မိုးကုတ်မြို့ နိကာယ်သာသနာတော် ကြီးပွားရေးအသင်း၏ ဩဝါဒါစရိယ နိုင်ငံတော် သံဃာ့မဟာနာယကအဖွဲ့၏ တာဝန်ပေးချက်အရ မိုးကုတ်ဝိပဿနာဝိနိစ္ဆယတာဝန် ယခုအခါ ဘိက္ခုနီမများ ရှိသင့်၊ မရှိသင့် အဆုံးအဖြတ်ပေးရသည့် ဘိက္ခူနီဝိနိစ္ဆယတာဝန်တို့ကို နိုင်ငံတော်သီးခြားဝိနည်းဓိုရ်အဖြစ်တာဝန် သိမ်ရောယှက်မှုအဆုံးအဖြတ်၊ သီမာသင်္ကရ ဝိနိစ္ဆယစာတမ်းနှင့် ဝိပတ္တိသီမာဒိဝိနိစ္ဆယစာတမ်း တို့ကိုလည်း ကျေပွန်ဆောင်ဆုံးဖြတ်ရေးသားပေးခဲ့ခြင်း ရည်ညွှန်းကိုးကား။
ဘောကျော် (မွန်: ဘဝ်ကျဝ်; ၁၃၇၀-၁၄၀၂) သည် ဟံသာဝတီတော်ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၁၃၈၈/၈၉ မှ ၁၄၀၂ ခုနှစ်အထိ ဒလ-တွံတေးကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သာ မြို့ဝန်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ပုန်ကန်မှုသံသယဖြင့် ဘောကျော်၏ဖခင် ညီကံကောင်း ကွပ်မျက်အမိန့်ပေးခဲ့သော ဦးရီးတော်ရာဇာဓိရာဇ် က ဘောကျော်အား ၁၃၈၈/၈၉ ခုနှစ်တွင် ဒလမြို့ဝန်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ပန်းလှ ၂၀၀၅ ၊ ၁၇၈ ထို့သောလည်း ဘောကျော်က သူ့ဦးလေးအပေါ် သစ္စာစောင့်သိ၍ လက်အောက်ခံဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
သူသည် ဟံတာဝတီတပ်မတော်တွင် တပ်မှူးဖြစ်လာပြီး မြောက်ပိုင်းမှာရှိခဲ့သော အင်းဝနိုင်ငံကို အင်းဝ-ဟံသာဝတီ အနှစ်လေးဆယ်စစ်မှာ ဝင်ပါတိုက်ခဲ့သည်။
အနည်းအနားမှာ ၁၄၀၂ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၂၆ ရက်နေ့ (မြန်မာသက္ကရာဇ် ၇၆၄ ခုနှစ် တပို့တွဲလဆန်း ၃ ရက်နေ့)ရာဇဝင်သစ် အတွဲ ၁ ၂၀၁၂၊ ၂၂၀ မှာ စစ်ပွဲအတွင်း ကျဆုံးသေဆုံးခဲ့သည်။
ပန်းလှ ၂၀၀၅ ၊ ၂၂၈ ကိုးကား စာစုစာရင်း ကဏ္ဍ:၁၄၀၂ ကွယ်လွန်သူများ ကဏ္ဍ:ဟံသာဝတီ မင်းဆက်။
ဗစ်လ်ဟယ်လ်မ် ကားရ်လ် ဗယ်ရ်နာ အိုတို ဖရစ်စ် ဖရန့်စ် ဗီးန်(, ၁၃ ဇန်နဝါရီ ၁၈၆၄ ~ ၃၀ ဩဂုတ် ၁၉၂၈)သည် ဂျာမန် ရူပဗေဒပညာရှင် ဖြစ်သည်။
အင်္ဂလိပ်ဘာသာ အသံထွက်မှ ယူ၍ ဝစ်လ်ဟယ်လ်မ် ဝီးန်ဟုလည်း ခေါ်ဝေါ်သည်။
ပြင်ပ လင့်ခ်များ နိုဘယ် ဖောင်ဒေးရှင်း အတ္ထုပ္ပတ္တိ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျာမန် ရူပဗေဒပညာရှင်များ ကဏ္ဍ:ရူပဗေဒဆိုင်ရာ နိုဘယ်ဆုရှင်များ။
လူ့တ်ဗစ်ရှ်-မာ့က်ဆီမီလီအန် မြူးန်ဟယ်န် တက္ကသိုလ်()၊ အများသိသော နာမည်အားဖြင့် မြူးနစ်ခ် တက္ကသိုလ်()သည် ဂျာမနီနိုင်ငံ၊ မြူးနစ်ခ်မြို့ရှိ အစိုးရ တက္ကသိုလ်ဖြစ်သည်။
ကျောင်းသား ၄၄,၀၀၀ ကျော်ဖြင့် ဂျာမနီနိုင်ငံတွင် ဒုတိယ အကြီးဆုံး တက္ကသိုလ်ဖြစ်သည်။
ဥရောပရှိ တက္ကသိုလ်များနှင့် နှီးနှောဖလှယ်ရာတွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်သည်။
၁၄၇၂ ခုနှစ်တွင် အင်ဂိုလ်ရှတာ့တ်၌ အင်ဂိုလ်ရှတာ့တ် တက္ကသိုလ်အဖြစ် တည်ထောင်ခဲ့သည်။
၁၈၀၀ ပြည့်နှစ်တွင် လန့်ခ်ျဟူ့တ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး ၁၈၀၂ ခုနှစ်တွင် ဘိုင်အယ်ရင် ဘုရင် ပထမမြောက် မာ့က်ဆီမီလီအန်၏ နာမည်ကို ယူ၍ မာ့က်ဆီမီလီအန် တက္ကသိုလ်ဟု အမည် ပြောင်းခဲ့သည်။
၁၈၂၆ ခုနှစ်တွင် ပထမမြောက် လူ့တ်ဗစ်ရှ်ဘုရင်က မြူးနစ်ခ်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ကာ လူ့တ်ဗစ်ရှ်-မာ့က်ဆီမီလီအန် မြူးနစ်ခ် တက္ကသိုလ်ဟူ၍ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၂၀၀၆ ခုနှစ်မှ ယနေ့အထိ အထက်တန်းစား တက္ကသိုလ်တစ်ခုအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရကာ ဂျာမန်သုတေသနအသင်း (Deutsche Forschungsgemeinschaft) မှ ခန့်ခွဲသည့် ကောင်းမွန်သော တက္ကသိုလ်များ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ပေါ်လစီဖြင့် ပံ့ပိုးမှုကို ရရှိလျက် ရှိသည်။
စီးပွားရေး ခန့်ခွဲမှုနှင့် စီးပွားရေး အဆင့်မြင့်ပညာ (BWL၊ VWL၊ Wipäd) သည် Wirtschaftswoche ဟူသော စီးပွားရေး အပတ်စဉ်မှ ၂၀၂၂၊ ၂၀၂၃ နှင့် ၂၀၂၄ ခုနှစ်များအတွက် စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှု ပိုင်းခွဲ၌ ဂျာမနီ နံပါတ် ၁ တက္ကသိုလ်ဌာနအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံရသည်။
စနေမောင်မောင်သည် စာရေးဆရာမင်းသိင်္ခ ဖန်တီးခဲ့သည့် စိတ်ကူးယဉ် ဇာတ်ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူသည် ဗေဒင်ပညာရပ်အပြင် ဂမ္ဘီရဆိုင်ရာ အတတ်ဆန်းများကိုပါ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ငယ်အမည်မှာ မောင်မောင်ဖြစ်သည်။
မင်းသိင်္ခဝတ္ထုများ စနေဂိုဏ်းဝင် မဂိုရ်သူ ဘီဘီနာနှင့်အကြောင်းပါခဲ့သည်။
ကမ္ဘာဟာ မိမိဝင်ရိုးပေါ်မှာ ၂၃.၅ ဒီဂရီ အစဉ်အမြဲ တိမ်းစောင်းပြီး ၂၄ နာရီလျှင် တစ်ပါတ်နှုန်းနဲ့ လည်ပတ်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒီလို တိမ်းစောင်းလျက်အတိုင်း နေကို ပျမ်းမျှ ၃၆၅ ရက်လျှင် တစ်ပါတ်နှုန်း လှည့်ပတ်နေပါသေးတယ်။
ထိုအခါမှာ ကမ္ဘာရဲ့ တိမ်းစောင်းနေမှုကြောင့် ကမ္ဘာ့နေရာများမှာ နေရောင်ခြည်ရရှိမှု ပုံစံ၊ အချိန်တို့ ကွာခြားခြင်းတွေ ဖြစ်လာပါတော့တယ်။
အထူးသဖြင့် တောင်ကမ္ဘာလုံးခြမ်း - ဝီကီပီးဒီးယား(အီကွေတာ၏တောင်ဘက်) နဲ့ မြောက်ကမ္ဘာလုံးခြမ်း - ဝီကီပီးဒီးယား (အီကွေတာမြောက်ဘက်) တို့ နေရောင်ခြည် ကျရောက်သည့်အချိန် မတူညီပဲ အမြဲ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေကြပါတယ်။
ဝီကီပီးဒီးယား ဇွန်ယဉ်စွန်းချိန် သို့မဟုတ် မြောက်ယဉ်စွန်းချိန် သို့မဟုတ် နွေယဉ်စွန်းချိန်ဟု ခေါ်သော ဥတ္တရယဉ်စွန်းချိန် (June Solstice) သည်နှစ်စဉ် ဇွန်လ (၂၀) ရက်နှင့် (၂၂) ရက်နေ့အကြား ဖြစ်ပေါ်‌လေ့ရှိပြီး နေရောင်ခြည်ဟာ မြောက်အရပ်ကို အမြင့်ဆုံးတက်လာကာ မြောက်ယဉ်စွန်းတန်းသို့ တည့်မတ်စွာဖြင့် ကျရေက်ပါတယ်။
အာတိတ်စက်ဝိုင်း (မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းဒေသ)တစ်ခုလုံးဟာ နေဘက်သို့ တိမ်းစောင်းနေပြီး ၂၄ နာရီပတ်လုံးနီးပါး နေ့ အချိန့်ြစ်လို့နေပါတယ်။
တကယ်တော့.. အီကွေတာ (၀ ဒီဂရီ) ကနေ မြောက်ဘက်ကို လတ္တီကျူ့ မြင့်တက်လာတိုင်း နေ့တာ (နေ့အချိန်) ပိုရှည်လာတာပါ။
မြောက်လတ္တီတွဒ် ၁၀ မှ ၃၀ အကြားရှိတဲ့ ကျနော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာလည်း ဇွန်လရောက်ပြီဆိုလျှင် နံနက် ၅:၃၀ လောက်မှာ နေထွက်ပြီး ညနေ ၆:၄၀ လောက်မှ နေဝင်တာဖြစ်ပါတယ်။
ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ အီကွေတာမှ တောင်ဘက်ကို ဆက်ဆင်းသွားလျှင်တော့ နေ့တာတိုပြီး ညတာရှည်မှာဖြစ်ပြီး အန္တာတိကတိုက်မှာတော့ (၂၄) နာရီပတ်လုံး ည အချိန် ဖြစ်လို့နေမှာပါ။
ရာသီဥတုအရပြောရလျှင် မြောက်ကမ္ဘာမှာ နွေဥတု ဖြစ်နေပြီး..၊ တောင်ကမ္ဘာခြမ်းကတော့ ဆောင်းဥတု ဖြစ်လို့နေပါတယ်။
မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ပထဝီအနေအထားအရ.. ကမ္ဘာ့ နွေရာသီမှာ ရေခိုးရေငွေ့ပါတဲ့ အနောက်တောင်မုတ်သုံလေ တိုက်ခတ်တဲ့အတွက် မိုးရွာသွန်းပါတယ်။
အာကာသနှင့် စကြဝဠာ သင်ထောက်ကူစာမျက်နှာ ကဏ္ဍ:ပြက္ခဒိန် ကဏ္ဍ:နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်များ။
ဩစတြီးယား၏ မာသီလ်ဒေ(, ၂၅ ဇန်နဝါရီ ၁၈၄၉ ~ ၆ ဇွန် ၁၈၆၇)သည် ဟာ့ပ်စ်ဘွတ်ရ်ခ်-လော့သရင်ဂဲန် မိသားစုခွဲ တယ်ရှဲန် မြို့စားမိသားစု၏ မင်းသမီး ဖြစ်သည်။
thumbnail|မာသီလ်ဒေ ဖောန် ဧစတာရိုက်ရှ် ကံတော်ကုန်ခြင်း အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ် မင်းသမီး မာသီလ်ဒေသည် ၁၈၆၇ ခုနှစ် ဇွန်လ ၆ ရက်နေ့တွင် ဧကရီ ဧလီဇဘက်သ်၏ ဗီယင်နာ စံအိမ်ဖြစ်သည့် ဟယ်ဂျဲန်ဒေါ့ရ်ဖ် ရဲတိုက်၌ ခန္ဓာမီးကျွမ်း၍ ကံတော်ကုန်ခဲ့သည်။
မာသီလ်ဒေသည် ပြဇာတ်ရုံသို့ သွားဖို့ရာ ပိတ်ကျဲစဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လေသာဆောင်သို့ ထွက်ကာ ဆေးလိပ်မီးညှိနေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် သမီးထံသို့ ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းကို အမြဲ တားမြစ်သော ဖခင် မြို့စားကြီး အာလ်ဗရဲတ် ရောက်ရှိလာသောကြောင့် မာသီလ်ဒေသည် ဆေးလိပ်ကို ဝတ်စုံနောက်၌ အမြန် ဝှက်ထားလိုက်သည်။
ဝတ်စုံမှ မီးလောင်လွယ်သော ပိတ်ကျဲစတို့သည် ဆေးလိပ်မီးနှင့် တို့မိလျက် ချက်ခြင်း မီးလောင်သွားပြီး ဝတ်စုံအနှံ့ မီးကူးသွားခဲ့သည်။
မာသီလ်ဒေသည် မီးလောင်ဒဏ်ရာများကို အပြင်းအထန် ခံစားခဲ့ရပြီး ကံတော်ကုန်ခဲ့သည်။
ပြင်ပ လင့်များ Sad & Fiery End: Archduchess Mathilde Of Austria။
《ကိုယ်လုပ်တော်》()သည် ၁၈၁၄ ခုနှစ်တွင် ဂျံ-အိုဂယူ့စ်တ်-ဒေါ်မီနိခ် အင်္ဂရက ရေးဆွဲခဲ့သော ပန်းချီကား ဖြစ်သည်။
လူဗ်ရ် ပြတိုက်တွင် ထားရှိသည်။
မူရင်း နာမည်မှ "အိုဒါလိစ်ခ်"ဟူသည် အရှေ့ဥရောပ ကိုယ်လုပ်တော်ကို ရည်ညွှန်းပြီး အင်္ဂရသည် အရှေ့ဥရောပ အငွေ့အသက်ကို နှစ်ခြိုက်မိကာ 《တူရကီရေချိုးကန်》အစရှိသော ပန်းချီလက်ရာများကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:၁၈၁၄ ပန်းချီကားများ ကဏ္ဍ:၁၈၁၄ ပြင်သစ်။
အဇာဘိုင်ဂျန်အမျိုးသားသမိုင်းပြတိုက် သည် အဇာဘိုင်ဂျန်ရှိ အကြီးဆုံးပြတိုက် ဖြစ်သည်။
ဘကုမြို့တွင် တည်ရှိသည်။
ပြတိုက်သည် ယခင်က အဇာဘိုင်ဂျန်လူမျိုးဆီကုန်သည်နှင့် ပရဟိတလုပ်ငန်းရှင် Haji Zeynalabdin Taghiyev ၏ နေအိမ်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ပြတိုက်ကို ၁၉၂၀ ခုနှစ် တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ၁၉၂၁ ခုနှစ်တွင် အများပြည်သူလာရောက်ကြည့်ရှုနိုင်ရန် ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။