kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ဆင်းရဲသားမုံ့လှူ ဘုရားခံယူ တနေ့သ၌ တလမ်းလုံးညီညွတ်ကာ လှူဒါန်းကြရာအချို့က ယာဂုယူခဲ့ကြရန်၊ အချို့က ခဲဘွယ်ယူခဲ့ကြရန် စသည်ဖြင့် အချင်းချင်း ဆော်အောကြကုန်၏၊ ထိုအခါ မဟာဒုဂ္ဂတသည် ထိုခရီးလမ်း၌ နေသဖြင့် ငါသည် အလွန်ဆင်းရဲလှ၏၊ ယာဂု လှူအံ့သောငှါ မတတ်နိုင်၊ ခဲဘွယ်ကိုလှူမည်ဟု ကြံစည်ကာ သိမ်မွေ့နူးညံ့သော ဆန်ကွဲကို ထောင်း၍ ရေဖြင့်နယ်ကာ မရိုးရွက်ဖြင့်ထုပ်လျက် ပြာပူ၌ အုံး၍ ကျက်နပ်သောအခါ မြတ်စွာဘုရားကို လှူမည်ဟု မုံ့ကိုယူလျက် မြတ်စွာဘုရားထံသွားကာ အသင့်စောင့်ဆိုင်း၍နေလေ၏။
ခဲဘွယ်ယူခဲ့ကြဟု ဆိုသောအခါ တခွန်းတည်းသော စကားဖြင့်ပင် သူတပါး အရင်ဦးအောင်သွား၍ မြတ်စွာဘုရားအား ကပ်လှူလေ၏၊ မြတ်စွာဘုရားလည်း အခြားသူတို့ ခဲဘွယ်ကို အလှူမခံတော့ဘဲ မဟာဒုဂ္ဂတ၏ ဆန်ကွဲမုံ့ကိုသာကို ဘုဉ်းပေးတော်မူ၏၊ တခဏချင်း၌ မြတ်စွာဘုရားသည် မဟာဒုဂ္ဂတ၏ ဆန်ကွဲမုံ့ကို အမြိုက်သုဓာဘုတ်ကဲ့သို့ မြိန်မြိန် ရှက်ရှက် ဘုဉ်းပေးတော်မူသည်ဟု တမြို့လုံးတပြိုင်နက် အုတ်အုတ်ကျက်ကျက်ဖြစ်လေ၏။
မုံ့လှူအကျိုး စည်းစိမ်တိုး ထိုအခါ အယုတ်ဆုံးတံခါးစောင့်မှအစ မှူးမတ် သေနာပတိအထိ တမြို့လုံးစည်း ဝေးကာ သူ့ထက်ငါ တဆ, နှစ်ဆ စ သည်ဖြင့် ဥစ္စာတို့ကိုပေးကြလျက် သာဓုခေါ်ကြကုန်၏၊ မဟာဒုဂ္ဂတလည်း ဥစ္စာတို့ကိုယူကာ အလှူအဘို့ကို အမျှပေး ဝေလေ၏၊ ခဏချင်းလျှင် ရွှေကိုးကုဋေတို့ကို ရလေ၏၊ မြတ်စွာဘုရားလည်း အနုမောဒနာ ပြုပြီးလျှင် ကျောင်းတော်သို့ ပြန်လေ၏၊ မင်းကြီးလည်း ညချမ်းအခါ မဟာဒုဂ္ဂတကို ခေါ်၍ သူဌေးရာထူးဖြင့် ချီးမြှောက်လေ၏။
ရဟန်းတို့လည်း တရားသဘင်ဝယ် မဟာဒုဂ္ဂတ အကြောင်းစကားစပ်မိ၍ ပြောဆိုနေကြရာ မြတ်စွာဘုရား ကြွလာတော်မူကာ “ရဟန်းတို့ ယခုအခါ၌သာ မဟာဒုဂ္ဂတ၏ ဆန်ကွဲမုံ့ကို အမြိုက်သုဓာဘုတ်ကဲ့သို့ ဘုန်းပေးသည်မဟုတ်၊ ရှေးအခါ ရုက္ခစိုးနတ်ဖြစ်စဉ်၌လည်း စားဘူးပြီ၊ ယခုအခါ၌သာ ငါ့ကိုမှီ၍ သူဌေးရာထူးကိုရသည်မဟုတ် ရှေးအခါ၌လည်း ရဘူးပြီ”ဟု မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
အတိတ်ဝတ္ထု နတ်ပူဇော်မှု ရှေးကပြု လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီ ပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည်တခုသော အရပ်ဝယ် ကြက်ဆူပင်စောင့် ရုက္ခစိုးနတ် ဖြစ်လေ၏၊ ထိုအခါ လူတို့သည် နတ်ကို ကိုးကွယ်ပသလေ့ ရှိကြကုန်၏။
တနေ့သ၌ နတ်ပူဇော်ပွဲသဘင် ဖြစ်လတ်သော် လူတို့သည် မိမိတို့ကိုးကွယ်ရာ သစ်ပင်ကြီးတို့ကို ရှင်းလင်း သုတ်သင်၍ ပန်းနံ့သာ နံ့သာပျောင်း အခိုးအထုံတို့ကို၎င်း, ရွှံ့ခဲဘွယ် ဘောဇဉ်တို့ကို၎င်း ယူဆောင်ကြလျက် မိမိတို့ကိုးကွယ်ရာ ရုက္ခစိုးနတ်တို့အား ပူဇော်ပသကုန်၏။
သူဆင်းရဲတယောက်လည်း ကြက်ဆူပင်တပင်ကို ရှင်းလင်းသုတ်သင်၍ ဆန်ကွဲမုံ့နှင့်ရေတမှုတ်ကို ယူဆောင်ကာ ကြက်ဆူပင်စောင့် ရုက္ခစိုးနတ်အား ပူဇော်မည်ဟု သွား၍ အနီးတွင် ရပ်လျက် နတ်တို့မည်သည်မှာ နတ်ဩဇာကို စားကြသည်၊ ကြက်ဆူပင်စောင့် ရုက္ခစိုးနတ်လည်း ဤဆန်ကွဲရုံကို စားမည်မဟုတ်၊ သို့အတွက် နတ်အား မပူဇော် မပသတော့ပြီ၊ ငါပင် စားတော့မည်”ဟု ကြံစည်လျက် ပြန်မည် ပြုလေ၏။
စကားမြွက်ဟ ကိုယ်ထင်ပြ ထိုအခါ ရုက္ခစိုးနတ်သည် ကြက်ဆူပင် ခွတွင် ရပ်လျက် “အိုယောက်ျား... သင်သည် အကယ်၍ စည်းစိမ်ရှင်ဖြစ် ငြားအံ့၊ ငါ့အား ကောင်းသောခဲဘွယ်ဘောဇဉ်ကို ပူဇော်ပသ ပေမည်၊ ယခုမူကား အလွန်ဆင်းရဲလှ၏၊ ငါသည် သင့်မုံ့ ကိုမစားဘဲ တပါးသော ခဲဘွယ်ကို အဘယ့်ကြောင့် စားရ မည်နည်း၊ ငါ့အဘို့ကို မပျက်စီးပါစေလင့်၊ နတ်တို့မည်သည်မှာ ကွယ်ပသသူများ စားသောအစာအာဟာရကိုပင် စားရမြဲဖြစ်သည်၊ သင့်ဆန်ကွဲမှုကို ယူခဲ့ပါ”ဟု ဂုဏ်မငယ်ရအောင် အားပေးစကား ပြောကြား၏။
လူ့အစာမှ ဩဇာရ သူဆင်းရဲလည်း ရုက္ခစိုးနတ်ကို မြင်၍ အားတက်သရောဖြစ်ကာ ပူဇော်ပသလေ၏၊ ရုက္ခစိုးနတ်လည်း ဆန်ကွဲမုံ့မှ ဩဇာကိုစား၍– မေး။
“အို–ယောက်ျားဘယ်အတွက် ငါ့ကိုပူဇော် ပသသနည်း။
” ဖြေ။
“အရှင်နတ်မင်း.. အကျွန်ုပ်မှာ အလွန်ဆင်းရဲလှ၏၊ နတ်မင်းကိုမှီ၍ ဆင်းရဲမှလွတ်လိုသည့်အတွက် ပူဇော်ပသပါသည်” ဟု ပြောလေ၏။
ထိုအခါ ကြက်ဆူပင်စောင့်နတ်သည် “အိုယောက်ျား မစိုးရိမ်လင့်၊ သင်ကား ငါ့ကို ကျေးဇူးပြုပေသည်၊ ငါသည် သင့်အား ကျေးဇူးတုံ့ပြန်၍ ဆပ်မည်၊ ငါ့ကြက်ဆူပင်ကို ဝန်းရံလျက် လည်ပင်းချင်းထိ၍ တည်သော ရွှေအိုးများရှိသည်၊ သင်သည် မင်းကြီးကို အတိအလင်း လျှောက်ကြားပြီးလျှင် တူးဖေါ်သယ်ယူ၍ မင်းရင်ပြင်တွင် ပုံစေလော့၊ မင်းကြီးသည် နှစ်သက်တော်မူသဖြင့် သင့်အားသူဌေးရာထူးကို ပေးလိမ့်မည်”ဟု ပြောဆိုကာ ပျောက်ကွယ်လေ၏။
သူဆင်းရဲလည်း နတ်မင်းဆိုတိုင်း ပြုလေ၏၊ မင်းကြီးလည်း သူဆင်းရဲအား သူဌေးရာထူးဖြင့် ချီးမြှောက်လေ၏၊ သူဆင်းရဲလည်း ကြက်ဆူပင်စောင့် ရုက္ခစိုးနတ်ကို မှီ၍ ကြီးစွာသောစည်းစိမ်ချမ်းသာကို ရရှိလေ၏။
ဇာတ်ပေါင်း ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်, ပစ္စုပ္ပန်နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေဆက်စပ်တော်မူလျက်- ရဟန်းတို့... ထိုအခါ သူဆင်းရဲသည်-ယခုအခါ သူဆင်းရဲ။
ကြက်ဆူပင်စောင့် ရုက္ခစိုးနတ်သည်-ငါဘုရားဖြစ် လာပြီ– ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ် (၁) ဘုန်းရှိသူအား၊ ပူဇော်ငြား၊ ကြီးပွားမျက်မှောက်တွင်။
(၂) ပူဇော်ဆန်ကွဲ၊ သူဆင်းရဲ၊ ထူးကဲသူဌေးပင်။
ကုဏ္ဍကပူဝဇာတ်ပြီး၏။
(၁၁၀) သဗ္ဗသံဟာရကပဉှဇာတ်၊ (၁၁၁) ဂဒြဘပဉှဇာတ်၊ (၁၁၂) အမရာဒေဝိပဉှဇာတ်တို့သည် မဟာနိပါတ် မဟာဥမင်္ဂဇာတ်ခေါ် မဟောသဓဇာတ်နှင့်တူကုန်၏၊ အလိုရှိသောပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် မဟောသဓဇာတ်၌ ကြည့်ရှုကြပါကုန်။
ကုသနာဠိဝဂ် -၁၂၈-ဗိဠာရဝတဇာတ် ပစ္စပ္ပုန်ဝတ္ထု အံ့ဘွယ် ထင်မှတ် ပြုကျင့်တတ် နတ်လူတို့ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် အံ့ဘွယ်သရဲကို ပြုတတ်သော ရဟန်းတပါးရှိလေ၏။
ရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ထိုရဟန်းအံ့ဘွယ် သရဲပြုလုပ်တတ်သော အကြောင်းကို လျှောက်ထားကြသော် မြတ်စွာဘုရားသည် “ရဟန်းတို့... ဤရဟန်းကား ယခုအခါ၌သာလျှင် အံ့ဘွယ်သရဲကို ပြုလုပ်တတ်သည် မဟုတ်၊ ရှေးအခါ၌လည်း ပြုတတ်သည်သာတည်း” ဟု မိန့်တော်မူကာအောက်ပါ အတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
အတိတ်ဝတ္ထု အံ့ဩဘွယ်ထင် လိမ်ဉာဏ်ဆင် လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီ ပြည်ဝယ် ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုသည်ရှိသော် ဘုရားအလောင်းသည် ကြွက်မင်းဖြစ်၍ ဝက်ငယ်ပမာဏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိ၏၊ အရာမက များစွာသော ကြွက်တို့ဖြင့် ခြံရံကာ တော၌နေလေ၏။
ထိုအခါ မြေခွေးတကောင်သည် ဟိုဟိုသည်သည် လှည့်လည်ကြည့်ရှုလတ်သော် ကြွက်အပေါင်းကို မြင်လျှင် ကြွက်တို့ကို လှည့်ပတ်ကာစားမည်ဟု ကြံစည်၍ ကြွက်တို့နေရာ အနီးဝယ် နေသို့ မျက်နှာပြုလျက် ပါးစပ်ဖြင့် လေကိုခံယူကာ ခြေတချောင်းထည်းဖြင့်သာ ရပ်၍နေ၏။
သီလရှိလတ် ကြွက်မင်းမှတ် ကြွက်မင်းသည် အစာရှာသည်ရှိသော် မြေခွေးကို မြင်လျှင် ဤမြေခွေးကား သီလရှိသည်ဖြစ်လတံ့ ဟု အောက်မေ့လျက် မြေခွေးထံ သွားကာ “အရှင်... အရှင့်အမည်ဘယ် လိုခေါ်ပါသနည်း”ဟု မေးလေ၏၊ “အချင်း...ငါ့အမည်ကို ဓမ္မိကခေါ်ကြသည်”ဟု ပြောလေ၏၊ “အရှင်...အဘယ့်ကြောင့် ခြေလေးချောင်းဖြင့်မရပ်ဘဲ ခြေတချောင်းတည်း ရပ်ပါသနည်း”ဟု မေးပြန်လေရာ “အချင်း... ခြေ လေးချောင်းဖြင့်ရပ်လျှင် မြေကြီးသည် ငါ့ကို မဆောင်ရွက်နိုင်၊ ထို့ကြောင့် ခြေတချောင်းဖြင့်သာ ရပ်သည်”ဟု ပြန်ပြောလေ၏၊ “အရှင်.....အဘယ့်ကြောင့် ပါးစပ်ကိုဖွင့်၍ နေပါသနည်း”ဟု မေးပြန်၏၊ “အချင်း...ငါ အခြားအစာကိုမ စား၊ လေကိုသာ စား၍နေသည်ဟုပြောလေရာ၊ “အရှင်...အဘယ့်ကြောင့် နေရှိရာသို့မျက်နှာပြုပါသနည်း”ဟုမေး၏၊ “အချင်း... နေကိုရှိခိုးသည်”ဟု ပြောလေသော်၊ ကြွက်မင်းသည် မြေခွေးစကားကို ကြားလျှင် ဤမြေခွေးသည် သီလ ရှိသည် ဖြစ်လတံ့ဟု ကြွက်အပေါင်းခြံရံကာ ညဉ့်, နံနက်တိုင်း မြေခွေးထံ ခစားလေ၏။
ကြွက်ပေါင်းကွယ်ကာ နည်းလမ်းရှာ မြေခွေးသည် ကြွက်တို့ အခစားလာသောအခါတိုင်း နောက်ဆုံး ဖြစ်သော ကြွက်တကောင် တကောင်ကို ဖမ်း၍ စား၏၊ ဤသို့ စားဖန်များလတ်သော် ကြွက်တို့သည် တဖြည်း ဖြည်းနည်းကုန်၏။
ထိုအခါ ကြွက်တို့သည် ရှေးအခါ၌ ငါတို့မှာ နေရာမဆန့် ပြည့်ကြပ်၍ နေကြရသည်၊ ယခုအခါ နေရာမပြည့်တော့ဘဲ နည်းပါးခဲ့လေသည်၊ အကြောင်း အသို့ရှိသနည်းဟု တိုင်ပင်ကာ ကြွက်မင်းအား ပြောကြားကြကုန်၏။
ကြွက်မင်းလည်း ကြွက်တို့နည်းပါးသောအကြောင်းကို ကြံစည်လတ်သော် မြေခွေးအပေါ်၌ ယုံမှားသံသယဖြစ်၍ သိအောင်စုံစမ်းမည်ဟု မြေခွေးထံ ခစားသောအခါ အပြန်တွင် ကြွက်အပေါင်းကို ရှေ့က သွားစေပြီးလျှင် မိမိ နောက်ဆုံးချန်၍ နေရစ်၏။
သီလကြောင်ခွေးအား ဝိုင်းသတ်စား မြေခွေးသည် ကြွက်တို့အပြန်ဖမ်းမည် ဟု ပြေးလာသည်ရှိသော် ကြွက်မင်းသည် မိမိထံသို့ပြေးလာသော မြေခွေးကို မြင်လျှင် ပြန်၍ မြေခွေးအား– “ဟယ်မြေခွေး...သင့်မှာ အကျင့်သီလရှိသည် မဟုတ်၊ သင်ကား တပါးသော သတ္တဝါတို့ကို သတ်ဖြတ်ညှဉ်းဆဲရန် အံ့ဘွယ်သရဲကို ပြုဘိ၏၊ အံ့ဘွယ်သရဲကိုပြုကာ သတ္တဝါတို့ကို အကျွမ်းဝင်စေ၍ လျှို့ဝှက်လျက် မကောင်းမှုကိုပြုသော အကျင့်ကား ကောက်ကျစ် စဉ်းလဲသော အကျင့်ဖြစ်၏” ဟု ပြောဆိုလျက် ခုန်လွှားကာ မြေခွေး၏ လည်မျိုကို ကိုက်၍ နှစ်ခြမ်းခွဲသဖြင့် မြေခွေး သေလေ၏။
ကြွက်အပေါင်းတို့လည်း နောက်သို့ပြန်ကာ မြေခွေးကို စပ်စပ်မည်အောင်စား၍ သွားကြကုန်၏၊ နောက်ကျသော ကြွက်တို့သည် မစားကြရကုန်၊ ထိုအခါမှစ၍ ကြွက်တို့မှာ ဘေးရန်မရှိကုန်။
ဇာတ်ပေါင်း ဤသို့လျှင်မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်, ပစ္စုပ္ပန် နှစ်တန်သော ဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေ ဆက်စပ်တော်မူလျက်– ရဟန်းတို့... ထိုအခါ မြေခွေးသည်-ယခုအခါအံ့ဘွယ်သရဲကို ပြုတတ်သောရဟန်း။
ကြွက်မင်းသည်-ငါဘုရားဖြစ်လာပြီ– ဟု ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူသတည်း။
ဆောင်ပုဒ် (၁) ခြေတချောင်းနှင်း၊ ဖွင့်ခံတွင်း၊ နေမင်းမျက်နှာမူ။
(၂) အံ့ဘွယ်ပြုငြား၊ ကြွက်တွေစား၊ ပြစ်မှားမြေခွေးမူ။
ဗိဠာရဝတဇာတ် ပြီး၏။
စူဠကုဏာလဝဂ် -၃၅၀-ဒေဝတာပဉှဇာတ် [ မဟာဥမင်္ဂဇာတ်နှင့် တူ၏] ကိုးကား Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ။
ပဉ္စကနိပါတ် - ၂။
ဝဏ္ဏာရောဟဝဂ် -၃၆၄-ခဇ္ဇောပနကဇာတ် [ဤ ခဇ္ဇောပနကဇာတ်သည် မဟာဥမင်္ဂဇာတ်၌ ထင်စွာဖြစ်လတံ့။
အဋ္ဌကထာဆရာတော်စက္ခုဒွါရသ္မံ ဟိ စက္ခု-ကာယ-ဘာဝဒသကဝသေန တိံသ ကမ္မဇရူပါနိ၊ ဥပတ္ထမ္ဘကာနိ ပန တေသံ ဥတု-စိတ္တာ-ဟာရသမုဋ္ဌာနာနိ စတုဝီသတီတိ စတုပဏ္ဏာသ ဟောန္တိ။
တထာ သောတ-ဃာန-ဇိဝှါဒွါရေသု။
ကာယဒွါရေ ကာယ- ဘာဝဒသကဝသေန စေဝ ဥတုသမုဋ္ဌာနာဒိဝသေန စ စတုစတ္တာလီသ။
မနောဒွါရေ ဟဒယဝတ္ထု-ကာယ-ဘာဝဒသကဝသေန စေဝ ဥတုသမုဋ္ဌာနာဒိဝသေန စ စတုပဏ္ဏာသမေဝ။
(ဝိသုဒ္ဓိ၊၂၊၂၅၉။
)က ဟဒယကို မနောဒွါရဟု ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲထား၏၊ ဤကဲ့သို့သော အသုံးအနှုန်းနှင့် ဆက်စပ်၍ မနောဒွါရအကြောင်းကို ဆက်လက်တင်ပြအပ်ပါသည်။
သံယုတ်အဋ္ဌကထာဧတ္ထ ပန မနောတိ ဘဝင်္ဂစိတ္တံ။
အာဝဇ္ဇနံ ဘဝင်္ဂတော အမောစေတွာ မနောတိ သဟာဝဇ္ဇနေန ဘဝင်္ဂံ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ။
(သံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၅၊၊)နှင့် မဟာဋီကာမနောဒွါရံ နာမ သာဝဇ္ဇနံ ဘဝင်္ဂံ။
တဿ နိဿယဘာဝတော ဟဒယဝတ္ထုံ သန္ဓာယ နိဿိတဝေါဟာရေန မနောဒွါရေတိ ဝုတ္တံ။
ယတ္ထ မနောဒွါရုပ္ပတ္တိ။
(မဟာဋီ၊၂၊၄၁၀။
)တို့၏ ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် အညီ – ၁။
ဘဝင်ကိုလည်း မနောဒွါရဟု ခေါ်ဆို၏၊ ၂။
မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းနှင့် တကွသော ဘဝင်ကိုလည်း မနောဒွါရဟု ခေါ်ဆို၏၊ ၃။
ဟဒယဝတ္ထုကိုလည်း ဌာနျူပစာရအားဖြင့် မနောဒွါရဟု ခေါ်ဆို၏၊ ဌာနျူပစာရ ဘဝင်သည် တစ်နည်း အာဝဇ္ဇန်းနှင့် တကွသော ဘဝင်သည် ဟဒယဝတ္ထုကိုပင် မှီ၍ဖြစ်ရ၏၊ မှီတတ်သော ဘဝင်၏ တစ်နည်း မှီတတ်သော အာဝဇ္ဇန်းနှင့် တကွသော ဘဝင်၏ မနောဒွါရဟူသော အမည်ကို မှီအပ်သော မှီရာဖြစ်သော ဟဒယဝတ္ထုရုပ်၌ တင်စား၍ တစ်နည်းဆိုရသော် ဌာနီဖြစ်သော ဘဝင်၏ သို့မဟုတ် အာဝဇ္ဇန်းနှင့် တကွသော ဘဝင်၏ မနောဒွါရဟူသော အမည်ကို ဌာနဖြစ်သော ဟဒယဝတ္ထု၌ တင်စား၍ ဌာနဖြစ်သော (= မှီရာ ဖြစ်သော) ဟဒယဝတ္ထုရုပ်ကိုပင် ဌာနျူပစာရအားဖြင့် မနောဒွါရဟု ခေါ်ဆိုထားပေသည်။
ဖားအောက်တောရဆရာတော် တိပိဋအဘိဓာန် ဝီထိစိတ်ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်သောဘဝင်စိတ်၊ အကြောင်းဖြစ်သော ဘဝင်စိတ်၊ (ဘဝင်စိတ် = ဘဝင်္ဂုပစ္ဆေဒ စိတ် ၁၉-ကို မနောဒွါရဟုလည်းကောင်း(ဝိဘာဝိနီ၊၁၂၈)၊ စိတ်အားလုံးကို မနောဒွါရဟု လည်းကောင်း အရာအားလျော်စွာ သုံးနှုန်း၏။
) မနောဒွါရံ ပန ဘဝင်္ဂန္တိ ပဝုစ္စတိ။
သင်္ဂဟ၊၃၊၃၈။
(သံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၆၅။
မ၊ဋီ၊၂၊၆၅။
သံ၊ဋီ၊၁၊၂၉၀။
) အာဝဇ္ဇနာဒီနံ မနာနံ မနောယေဝ ဝါ ဒွါရန္တိ မနောဒွါရံ၊ ဘဝင်္ဂန္တိ အာဝဇ္ဇနာနန္တရံ ဘဝင်္ဂံ၊ တေနာဟု ပေါရာဏာ သာဝဇ္ဇနံ ဘဝင်္ဂန္တု၊ မနောဒွါရန္တိ ဝုစ္စတီ”တိ။
ကျောင်းသားသူငယ်များကို ဆုံးမရန် ရတနာသုံးပါး၊ ထွတ်မြတ်ဖျား၊ ဝတ်တွားဥုးနှိမ်ကာ၊ ဒါရကောဝါဒ၊ ဆိုမိန့်ဟ၊ ချိုဆိမ့်ကြနားမှာ၊ ပညာမရှိ၊ မိုက်ခေါင်ထိ၊ မသိအရာရာ၊ ပညာသုတ၊ ရှိပါမှ၊ သိရအဖြာဖြာ၊ ပညာရှိအောင်၊ သတိဆောင်၊ အမောင်ကြိုးစားပါ၊ လိမ်လိမ်မာမာ၊ အရာရာ၊ ပညာရှေ့သွားပါ၊ ဘုရားဟောကြား၊ မြတ်တရား၊ ကြိုးစားသင်ကြပါ၊ ရတနာသုံးပါး၊ မိ, ဘများ၊ ဝတ်တွားရိုသေကြ၊ မထေမဲ့မြင်၊ ဘမိခင်၊ မင်းလျှင်မပြုနဲ့၊ လူကြီးသူမ၊ ဆိုသမျှ၊ မင်းကမလှန်နဲ့၊ ခေါ်လျှင်မကြာ၊ ဗျာ, ခင်ဗျာ၊ ထိုက်ရာထူးပါကွဲ့၊ ခင်ဗျာ, ကျွန်တော်၊ လူကြီးပေါ်၊ ကောင်းကောင်းနော်ကွဲ့ ပြောပါတဲ့၊ ကိုယ့်ထက်နည်းနည်း၊ ကြီးကထဲ၊ ခေါ်လည်းခင်ဗျာထူး၊ ရဟန်း, ကိုရင် ခေါ်ပြန်လျှင်၊ အရှင်ဘုရား ထူး၊ အင်း ဗျို ဝူးဝေ၊ ပါတုံးဟေ၊ ဧ ဟေ့ဟူ၍ မထူးနဲ့၊ ပါလဲခင်ဗျာ၊ ဘယ့်နှယ်ဟာ၊ ပါပြုမယ်လို့တုံး၊ ဤသို့ နှုတ်လှန်၊ လူကြီးထံ၊ ပြန်၍မင်းက၊ မအော်နဲ့၊ ပါတုံး နင် ဗျို၊ အေး ငါ့ကို၊ ပြောဆိုမရိုင်းကြစေနဲ့၊ နွားကျောင်းသားလား၊ မင်းကျောင်းသား၊ စိတ်ထားပြောဆိုယဉ်စေကွဲ့၊ မင်းအောက် သူငယ်၊ မင်းနိုင်တယ်၊ မကျယ်လေနဲ့ကွယ်။
ကိုယ့်အောက်ငယ်သော်၊ မောင်ထည့်ခေါ်၊ ကြီးသော်ကို ထည့်ခေါ်ပါကွဲ့၊ အိမ်သို့ပြန်သွား၊ လမ်းအကြား၊ ကစား၍ကွဲ့ မနေနဲ့၊ အိမ်သို့ရောက်က၊ မိနှင့်, ဘ၊ ဝတ်ချရိုသေ ရိုခိုးလေ၊ အမေမိဘ၊ မှာသမျှ၊ မှတ်ခဲ့ကြကွဲ့၊ မမေ့နဲ့၊ ကျောင်းထဲဝင်လာ၊ ပုဆိုးဟာ၊ ပြင်ကာဝတ်ခဲ့၊ ကောင်းကောင်းကွဲ့၊ ခါးတောင်းကျိုက်လျှင်၊ ကျောင်းဝိုင်းပြင်၊ ကွင်းကာရှောင်ကွဲ့ မမိုက်နဲ့၊ ငယ်လှကိုရင်၊ တွေ့လေလျှင်၊ သံဃာတော်တဲ့၊ ရိုသေကွဲ့၊ လမ်း၌သံဃာ၊ တွေ့သောအခါ၊ အသာလက်အုပ် ချီထိုင်ကွဲ့၊ ဝတ်မချသာ၊ လမ်းသွားရာ၊ တိမ်းကာ ရှောင်ကွဲ့ လက်အုပ်နဲ့၊ ရဟန်း, ကိုရင်၊ အိပ်ရာပြင်၊ ဝင်၍ မတက်ကြလေနဲ့၊ ဆရာသံဃာ၊ အနီးမှာ၊ လက်အုပ်ချီကာ ခစားကွဲ့၊ လက်ကတော့ဆင်၊ စပယ်တင်၊ ဦးလျှင် သုံးကြိမ်ချနေကွဲ့၊ သွားဆိုကာမှ၊ ဦးနှိမ်ချ၊ သွားကြလေကွဲ့၊ နောက်ဆုတ်တဲ့၊ သင့်ရာကျတည့်၊ မျက်မှာလှည့်၊ ကြည့်ရှုလိုရာ၊ သွားလေကွဲ့၊ မကုန်းမတ်တတ်၊ နီးမကပ်၊ သိတတ်စေကွဲ့ မရိုင်းနဲ့၊ ဧည့်ပရိသတ်များ၊ ရှိခဲ့ငြား၊ တခြားမှာကွဲ့၊ မနေနဲ့၊ လက်ကတော့ဆင်၊ ဝတ်ပြီးလျှင်၊ အနီးတွင်ကွဲ့၊ နေပါတဲ့၊ တို့ဆိတ်ဟာကွယ်၊ ဆော့ကျီဆယ်၊ မြေဝယ်ခြစ်ချုပ် မနေနဲ့၊ တစ်စုံတစ်ရာ၊ လှူဒါန်းလာ၊ လဲလှယ်ပါကွဲ့၊ ကြည့်၍တဲ့၊ မင်းသွားမောင်သွား၊ သည့်နှယ်များ စကားတွက်၍ မနေနဲ့၊ ကောင်းကောင်းထပြီး၊ လဲ၍ပြီး၊ အနီးတွင်ကွဲ့၊ ထားပါတဲ့၊ ဆွမ်း, ကွမ်းစသာ၊ ကပ်လိုပါ၊ ဒူးတုပ်ခါကွဲ့၊ ကပ်ပါတဲ့၊ ရေတည် ခွက်တွင်၊ ရေထည့်လျှင်၊ ထွေးအင်နဲ့ကွဲ့၊ ထည့်ပါတဲ့၊ လက်သုတ်ပဝါ၊ အနားမှာ၊ ထားပါလေကွဲ့၊ ဒန်ပူနဲ့။
အနီးအပါးတွင်၊ လက်အုပ်ဆင်၊ ကုန်လျှင်လိုက်ကွဲ့၊ ဆွမ်းဟင်းတဲ့၊ ကပ္ပိစရာ၊ ရှိခဲ့ပါ၊ အသာဆိတ်ကွဲ့၊ ပြတ်ရုံတဲ့၊ ကပ္ပိယံကရောဟိ၊ ဆိုလိုရှိ၊ ကပ္ပိယံ ဘန္တေ၊ ဆိုဆိတ်လေ၊ ပရမ်းပတာ၊ သူ့ထက်ငါ၊ လုယက်ခါကွဲ့၊ မစားနဲ့၊ ထမင်းစားရာ၊ တစာစာ၊ များစွာစကားမပြောနဲ့၊ ငြိမ်သက်သားနား၊ သတိထား၊ ကောင်းကောင်းစားကွဲ့၊ ဖိတ်စေနဲ့၊ စားပြီးသောအခါ၊ စင်ကြယ်စွာ၊ ဆေးပါကြကွဲ့၊ ကောင်းကောင်းတဲ့၊ လက်ယမ်းတိုင်ကွယ်၊ ထရံကွယ်၊ ပုန်းကွယ်၍ကွဲ့ မဆော့နဲ့၊ ထောင့်ကြိုထောင့်ကြား၊ ဟိုအနား၊ စကားဆူလောင် မပြောနဲ့၊ နှစ်ယောက်တပြူး၊ သုံးယောက်တတွဲ၊ ဟိုခန်းထဲ၊ ရယ်ပွဲခံ၍ မနေနဲ့၊ သုံးရေသောက်ရေ၊ မရှိချေ၊ ရေကိုခတ်ကွဲ့၊ မတွက်နဲ့၊ အတက်အဆင်း၊ ဖြည်းဖြည်းနင်း၊ ကြမ်းနင်းမပြင်း ကြစေနဲ့၊ ဆရာသမား၊ ကျိန်းစက်ငြား၊ စကားများ၍ မနေနဲ့၊ ဒိုးတောက် ညိုးညံ၊ ဗလောင်ဆံ၊ ကျိန်းပြန်လျှင်ကွဲ့ မဆော့နဲ့၊ ထိုးခေါက်ပုတ်ခတ်၊ ရိုက်နှက်တတ်၊ သတ်ဖြတ်ခိုက်ရန် မဖြစ်နဲ့၊ ဆဲရေးတိုင်းထွာ၊ ဖရုသာ၊ ဘယ်နေရာမှ မပြောနဲ့။
လက်ရေးရေးခါ၊ ကိုယ့်ထက်သာ၊ ခံကာရေးကွဲ့၊ မပေါ့နဲ့၊ အပေါ်လက်ရေး၊ ကြည့်၍ရေး၊ ကောင်းကောင်းရေးကွဲ့ မသော့နဲ့၊ လက်ရေး-ရေးရင်း၊ အချင်းချင်း၊ အဖျင်းကိုကွဲ့ မပြောနဲ့၊ လက်ရေးစာများ၊ ရေပြီးငြား၊ နှုတ်ဖျားရအောင် ကျက်ပါကွဲ့၊ မပျင်းမရိ၊ လုံ့လရှိ၊ စာကိုထိအောင်၊ ဖတ်ပါကွဲ့၊ လုံ့လရှိမှ၊ ပညာရ၊ မုချမှတ်ကွဲ့ တပည့်ရဲ့၊ ကျောင်းအောက်ဆင်းသွား၊ ဟိုအနား၊ ကစား၍ကွဲ့ မနေနဲ့။
တပိုတပါး၊ ဆရာသွား၊ တခြားမှာကွဲ့ မနေနဲ့၊ အရပ်တပါး၊ ရောက်ပြန်ငြား၊ ကစားဆော့အော် မနေနဲ့၊ ဆရာခေါ်က၊ အမြန်ထ၊ လာခဲ့ကြကွဲ့၊ အနီးကိုတဲ့၊ အနီးသို့ရောက်လျှင်၊ လက်အုပ်ဆင်၊ ဦးတင်၍ကွဲ့ နေပါတဲ့၊ ဆရာသံဃာ၊ မေးသောအခါ၊ ရိုသေစွာကွဲ့ လျှောက်ပါတဲ့၊ တင်ပါ, မှန်ပါ, ဦးတင်ပါ၊ ပါ-တစ်လုံးကို သုံးပါကွဲ့၊ ဘူး, တယ်ကိုဖျောက်၊ ပါ-ကိုလှောက်၊ လျှောက်တတ်စေကွဲ့ တပည့်ရဲ့၊ ဆရာပြသ၊ ဆိုသမျှ၊ မင်းက ပြန်လှန် မပြောနဲ့၊ ပညာရှိလို၊ ဖြည်းညှင်းဆို၊ သူ့ကိုမင်းက မတင်းနဲ့၊ စကားတောက်ဆတ်၊ မဆိုအပ်၊ မုန်းတတ်တယ်ကွဲ့ ရန်စကားတဲ့၊ ချိုသာလည်ပတ်၊ ပြောဆိုတတ်၊ ရန်ပြတ်စဲတဲ့ စကားကွဲ့၊ ရေးရေးရာရာ၊ ချက်ချက်ချာ၊ လိမ္မာစေကွဲ့ ပါးစေကွဲ့၊ ပညာသတိ၊ ရှိစေဘိ၊ သိတတ်စေကွဲ့ တပည့်ရဲ့၊ အရာရာတွင်၊ လိမ္မာလျှင်၊ ကြာခင်ဘူးကွဲ့ ကြီးပွားရဲ့၊ စည်, ကလတက်ခေါက်၊ ဝတ်တက်ရောက်၊ နောက်ကျရင်တဲ့ဒဏ်ထမ်းကွဲ့၊ နံနက်အများတူ၊ မထမူ၊ ထို့တူဒဏ်ကို ထမ်းဆောင်ကွဲ့၊ ဆရာသမား၊ နိုင်လိုငြား၊ ကြိုးစားလို့တဲ့၊ ဝတ်ပြုကွဲ့၊ ဆရာသခင်၊ မေတ္တာဝင်၊ ကြာခင်ဘူးကွယ်၊ တတ်လိမ့်မယ်၊ ထို့ကြောင့်ကြိုးစား၊ ငါ့ချစ်သား၊ အားပါးထုတ်၍၊ သင်ကြကွယ်၊ စကားခေါ်ရယ်၊ ချေသန်းကျယ်၊ ပယ်ဖျောက်ကြရမည်၊ ကျောင်းသို့ရောက်လျှင်၊ ဆရာရှင်၊ အလျင်ဦးချကြရမည်၊ ဦးချကာလ၊ ပတိဋ္ဌိတ၊ အင်ငါးဝညီ၊ စုံရမည်၊ ဆရာသမား၊ ပြောစကား၊ ကြားချပ် ဖြတ်သန်းကင်းရမည်၊ သောဝစဿာ၊ မင်္ဂလာ၊ များစွာ နှလုံးသွင်းရမည်၊ မျက်မှောက်တသွယ်၊ မျက်ကွယ်တခြား၊ အကျင့်များ၊ ရှောင့်ရှား ပယ်စွန့်ကြရမည်၊ တရားဟောရာ၊ ရိုသေစွာ၊ လက်အုပ်ချီကာ နာရမည်၊ ဂါထာရွတ်ပြီး၊ နက်ပေးပြီး၊ ကောင်းချီသာဓုခေါ်ရမည်၊ အရှင်ဘုရား၊ ထိုစကား၊ များများသုံးနိုင်ကြရမည်၊ ဤသို့ဆုံးမ၊ ဩဝါဒ၊ အရကျက်၍၊ ဆောင်ရမည်၊ တသက်ပတ်လုံး၊ ဤနည်းထုံး၊ နှလုံးထား၍ ကျင့်ရမည်၊ တပည့်ကျင့်တမ်း၊ ဆုံးမခန်း၊ နည်းလမ်း ဤတွင် ပြီးတော့သည်။
ဒါရကောဝါဒပြီး၏၊ဝိသုဒ္ဓါရုံရှင်ကျင့်ဝတ် ကိုးကား Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ။
အပြင်အောင်ခြင်းရှစ်ပါး ပါဠိ+မြန်မာပြန် ၁။
မာရ်နတ်သားကို အောင်မြင်ခြင်း ဗာဟုံသဟဿ မဘိနိမ္မိတ သာ ဝုဓန္တံ၊ဂိရိမေခလံ ဥဒိတဃောရံသသေနမာရံ၊ ဒါနာဒိ ဓမ္မ ဝိဓိနာ ဇိတဝါ မုနိန္ဒော၊တန္တေ ဇသာ ဘဝတု မေ ဇယမင်္ဂလဂ္ဂံ။
လက်ရုံးတထောင် လက်နက်တထောင် ဖန်ဆင်းကာ ဂိရိမေခလာဆင်ကို စီး၍လာသော ကြမ်းတမ်းသော စစ်သည်ဗိုလ်ပါနှင့်တကွ မာရ်နတ်သားကို မြတ်စွာဘုရားသည် ဒါနပါရမီစသော တရားတော်အစီအရင်ဖြင့် အောင်တော်မူလေပြီ၊ မာရ်နတ်သားကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် အကျွန်ုပ်အား အောင်ခြင်းမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။
အာဠာဝက ဘီလူးကို အောင်မြင်ခြင်းမာရာတိရေက မဘိ ယုဇ္ဈိတ သဗ္ဗရတ္တိံ၊ ဃောရံ ပနာဠဝက မက္ခမ ထဒ္ဓ ယက္ခံ၊ခန္တိ သုဒန္တ ဝိဓိနာ ဇိတဝါ မုနိန္ဒော၊ တန္တေ ဇသာ ဘဝတု မေ ဇယမင်္ဂလဂ္ဂံ။
မာရ်နတ်သားထက် လွန်ကဲစွာ ညဉ့်လုံးပေါက် စစ်ထိုးနိုင်၍ ကြောက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူတပါးတို့ သည်းမခံနိုင်အောင် ကြမ်းတမ်းခက်မာသော အာဠာဝကဘီလူးကြီးကို မြတ်စွာဘုရားသည် သည်းခံတော်မူခြင်း, ကောင်းစွာယဉ်ကျေးစေတော်မူခြင်း အစီအရင်ဖြင့် အောင်တော်မူလေပြီ၊ အာဠာဝကဘီလူးကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် အကျွန်ုပ်အား အောင်ခြင်းမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။
နာဠာဂိရိဆင်ကို အောင်မြင်ခြင်းနာဠာဂိရိံ ဂဇဝရံ အတိမတ္တ ဘူတံ။
ဒါဝဂ္ဂိ စက္က မသနိံဝ သုဒါရုဏန္တံ၊မေတ္တမ္ဗု သေက ဝိဓိနာ ဇိတဝါ မုနိန္ဒော၊ တန္တေ ဇသာ ဘဝတု မေ ဇယမင်္ဂလဂ္ဂံ။
တောမီး မိုးကြိုးစက်ကဲ့သို့ ကြမ်းကြုတ်၍ အလွန်မုန်ယစ်နေသော အဇာတသတ်မင်း၏ စီးတော်ဆင် နာဠာဂိရိကို မြတ်စွာဘုရားသည် မေတ္တာတော်ရေ သွန်းခြင်း အစီအရင်ဖြင့် အောင်တော်မူလေပြီ၊ နာဠာဂိရိဆင်ကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် အကျွန်ုအား အောင်ခြင်းမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။
အင်္ဂုလိမာလကို အောင်မြင်ခြင်းဥက္ခိတ္တ ခဂ္ဂ မဘိဟတ္ထ သုဒါရုဏန္တံ၊ ဓာဝံ တိ ယောဇန ပထင်္ဂုလိမာလဝန္တံ၊ဣဒ္ဓါဘိ သင်္ခတ မနော ဇိတဝါ မုနိန္ဒော၊ တန္တေ ဇသာ ဘဝတု မေ ဇယမင်္ဂလဂ္ဂံ။
သန်လျက်ကို လက်၌ မြှောက်မိုး၍ အလွန်ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သူ သုံးယူဇနာခရီးကို မမောမပန်း တဟုန်တည်း ပြေးစွမ်းနိုင်သူ လက်ညှိုးပန်းကုံးဆွဲထားသူ အင်္ဂုလိမာလ လူဆိုးကြီးကို မြတ်စွာဘုရားသည် ဖန်ဆင်းထားသော စိတ်တန်ခိုးဖြင့် အောင်တော်မူလေပြီ၊ အင်္ဂုလိမာလ လူဆိုးကြီးကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် အကျွန်ုပ်အား အောင်ခြင်းမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။
စိဥ္စမာဏကို အောင်မြင်ခြင်းကတွာန ကဋ္ဌ မုဒရံ ဣဝ ဂဗ္ဘိနိယံ၊ စိဉ္စာယ ဒုဋ္ဌဝစနံ ဇန ကာယ မဇ္ဈေ၊သန္တေ န သောမ္မ ဝိဓိနာ ဇိတဝါ မုနိန္ဒော၊ တန္တေ ဇသာ ဘဝတု မေ ဇယမင်္ဂလဂ္ဂံ။
တရားနာကြသော လူရှင်ရဟန်း ပရိသတ်တို့၏ အလယ်၌ သစ်သားကို ကိုယ်ဝန်ဆောင် မိန်းမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကဲ့သို့ အတုပြု၍ လုပ်ဆောင်လာသူ စိဥ္စမာဏဝိကာ အမည်ရှိသော မိန်းမယုတ်၏ မဟုတ်မတရား စွပ်စွဲဖျက်ဆီးသော စကားကို မြတ်စွာဘုရားသည် ငြိမ်သက်ဖြူစင် ချမ်းအေးသော အစီအရင်ဖြင့် အောင်တော်မူလေပြီ၊ စိဥ္စမာဏ မိန်းမယုတ်ကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် အကျွန်ုပ်အား အောင်ခြင်းမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။
သစ္စကပရိဗိုဇ်ကို အောင်မြင်ခြင်းသစ္စံ ဝိဟာယ အဘိသစ္စက ဝါဒကေတုံ၊ ဝါဒါဘိရောပိတ မနံ အတိအန္ဓ ဘူတံ၊ပညာပဒီပ ဇလိတော ဇိတဝါ မုနိန္ဒော၊ တန္တေ ဇသာ ဘဝတု မေ ဇယမင်္ဂလဂ္ဂံ။
မှန်သောစကားကို ပယ်၍ မမှန်ကို အမှန်လုပ်ကာ ဝါဒမှားကို တံခွန်အလား လွင့်ထူသွားသူ, မိမိ၏ဝါဒဖြင့် သူတပါးအို့အား နှိမ်နင်းလိုသော စိတ်ထားရှိသူ, အလွန်မိုက်မဲသည့် ကူဋဒန္တခေါ်သော သစ္စကပရိဗိုဇ်ကို မြတ်စွာဘုရားသည် ပညာတန်ဆောင် ဆီမီးရောင်ကို ညှိထွန်းတော်မူခြင်းဖြင့် အောင်တော်မူလေပြီ။
သစ္စကပရိဗိုဇ်ကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် အကျွန်ုပ်အား အောင်ခြင်းမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။
နန္ဒောပနန္ဒ နဂါးကို အောင်မြင်ခြင်းနန္ဒောပနန္ဒ ဘုဇဂံ ဝိဝိဓံ မဟိဒ္ဓိံ၊ ပုတ္တေန ထေရဘုဇဂေန ဓုနာပယန္တော၊ဣဒ္ဓူပဒေသ ဝိဓိနာ ဇိတဝါ မုနိန္ဒော၊ တန္တေ ဇသာ ဘဝတု မေ ဇယမင်္ဂလဂ္ဂံ။
အထူးထူးအပြားပြား တန်ခိုးကြီးမားသော နန္ဒောပနန္ဒ နဂါးမင်းကို မြတ်စွာဘုရားသည် တပည့်သားဖြစ်သူ ရှင်မောဂ္ဂလာန်ကို နှစ်ဆကြီးသော နဂါးအသွင်ဖြင့် အခိုးအလျှံကို လွှတ်စေလျက် တန်ခိုးဖန်ဆင်းခြင်း၌ နည်းညွှန် ဥပဒေပေးသော အစီအရင်ဖြင့် အောင်တော်မူလေပြီ။
နန္ဒောပနန္ဒနဂါးမင်းကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် အကျွန်ုပ်အား အောင်ခြင်းမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။
ဗကဗြဟ္မာကို အောင်မြင်ခြင်းဒုဂ္ဂါဟ ဒိဋ္ဌိ ဘုဇဂေန သုဒဋ္ဌ ဟတ္ထံ၊ ဗြဟ္မံ ဝိဘူတိ တိမဟိဒ္ဓိ ဗကာ ဘိဓာနံ၊ဉာဏာဂဒေန ဝိဓိနာ ဇိတဝါ မုနိန္ဒော၊ တန္တေ ဇသာ ဘဝတု မေ ဇယမင်္ဂလဂ္ဂံ။
မကောင်းသောအယူ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိမြွေဆိုး လက်၌ကိုက်ခဲခြင်းခံရသူ ကျော်စော၍ ထွန်းလင်းတောက်ပသော ကြီးမားသော တန်ခိုးရှင် ဗကဗြဟ္မာကြီးကို မြတ်စွာဘုရားသည် ဉာဏ်တော်တည်းဟူသော အဆိပ်ဖြေဆေး အစီအရင်ဖြင့် အောင်တော်မူလေပြီ။
ဗကဗြဟ္မာကြီးကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် အကျွန်ုပ်အား အောင်ခြင်းမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။
အပြင်အောင်ခြင်းရှစ်ပါးပါဌိ+မြန်မာပြန် ပြီး၏၊ဝိသုဒ္ဓါရုံရှင်ကျင့်ဝတ် အပြင်အောင်ခြင်း ရှစ်ပါးအနက် (၁) ယော မုနိန္ဒော၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဂိရိမေခလံ၊ ဂိရိမေခလာ အမည်ရှိသော ဆင်ကို။
ဥဒိတံ၊ တက်စီးထသော။
အဘိနိမ္မိတသာ ဝုဓန္တံ၊ အလွန် ဖန်ဆင်းအပ်သော လက်နက်နှင့်တကွဖြစ်သော။
ဗာဟုံသဟဿံ၊ တစ်ထောင် သောလက်ရုံးရှိထသော။
ဃောရံ၊ ကြမ်းတမ်းစွာသော။
သသေနမာရံ၊ စစ်သည်နှင့်တကွသော မာရ်နတ်သားကို။
ဒါနာဒိ ဓမ္မ ဝိဓိနာ၊ ဒါနပါရမီအစရှိသော တရားတည်းဟူသော အစီအရင်ဖြင့်။
ဇိတဝါ၊ အောင်တော်မူလေပြီ။
တန္တေ ဇသာ၊ မာရ်နတ်သားကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့်။
အဂ္ဂံ၊ မြတ်သော။
ဘဝတု၊ ဖြစ်စေသတည်း။
(၂) ယောမုနိန္ဒော၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရားသည်။
မာရာတိရေကံ၊ မာရ်နတ် သားထက်အလွန်။
သဗ္ဗရတ္တိံ၊ ညဉ့်သုံးယံပတ်လုံး။
အဘိ ယုဇ္ဈိတံ၊ အလွန်စစ်ထိုး နိုင်ထသော။
ဃောရံ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရှိထသော။
အက္ခမံ၊ သူတစ်ပါးတို့ သည် သည်းခံနိုင်ခဲထသော။
ထဒ္ဓံ၊ ကြမ်းတမ်းခက်မာစွာထသော။
အာဠာဝကံ၊ အာဠာဝကအမည်ရှိသော။
ယက္ခံပန၊ ဘီလူးကိုကား။
ခန္တိ သုဒန္တ ဝိဓိနာ၊ သည်း ခံတော်မူခြင်းတည်းဟူသော ကောင်းစွာယဉ်ကျေးသော အစီအရင်ဖြင့်။
တန္တေဇသာ၊ အာဠာဝကဘီလူးကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့်။
(၃) ယောမုနိန္ဒော၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒါဝဂ္ဂိ စက္ကမသနိံဝ၊ တော မီးမိုးကြိုးစက်ကဲ့သို့။
သုဒါရုဏန္တံ၊ အလွန်ကြမ်းကြုတ်စွာထသော။
အတိမတ္တ ဘူတံ၊ အလွန်မုန်ယစ်စွာထသော။
နာဠာဂိရိံ၊ နာဠာဂိရိအမည်ရှိသော။
ဂဇဝရံ၊ မြတ်သော မင်းစီးဆင်ကို။
မေတ္တမ္ဗု သေကဝိဓိနာ၊ မေတ္တာတော်ရေကိုသွန်းခြင်း တည်းဟူသော အစီအရင်ဖြင့်။
တန္တေဇသာ၊ နာ ဠာဂိရိဆင်ကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့်။
(၄) ယော မုနိန္ဒော၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဥက္ခိတ္တ ခဂ္ဂမဘိဟတ္ထ သုဒါရုဏန္တံ၊ ချီအပ်သော သန်လျက်လက်၌ ရှိသည်ဖြစ်၍ အလွန်ကြမ်းကြုတ် စွာထသော။
တိယောဇနပထံ၊ သုံးယူဇနာရှိသော ခရီးကို။
ဓာဝံ၊ တဟုန်တည်း ပြေးစွမ်းနိုင်သော။
အင်္ဂုလိမာလဝန္တံ၊ လက်ညှိုးတည်းဟူသော ပန်းရှိသော ခိုးသူ ကို။
ဣဒ္ဓါဘိသင်္ခတ မနော၊ တန်ခိုးတော်အားဖြင့် ဖန်ဆင်းအပ်သော နှလုံး တော်ရှိသည်ဖြစ်၍။
တန္တေဇသာ၊ အင်္ဂုလိမာလအ မည်ရှိသော ခိုးသူကိုအောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော် အားဖြင့်။
(၅) ယော မုနိန္ဒော၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရားသည်။
ကဋ္ဌံ၊ သစ်သားကို။
ဂဗ္ဘိနိယံ၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်သော။
ဥဒရံ ဣဝ၊ ဝမ်းကိုကဲ့သို့။
ကတွာန၊ ပြုလတ်၍။
ဇနကာယ မဇ္ဈေ၊ တရားနာပရိသတ်ဖြစ်သောလူ, ရဟန်းအပေါင်းတို့အလယ်၌။
စိဉ္စာယ၊ စိဉ္စမာနဝိကာ အမည်ရှိသောမိန်းမညစ်၏။
ဒုဋ္ဌဝစနံ၊ စွပ်စွဲသောအားဖြင့် ဖျက်ဆီးသော စကားကို။
သန္တေ န၊ ငြိမ်သက်စွာသော။
သောမ္မ ဝိဓိနာ၊ ဖြူစင် အေးချမ်းစွာသော အစီအရင်ဖြင့်။
တန္တေဇသာ၊ စိဉ္စာမာနဝိကာအမည်ရှိသော မိန်မညစ်၏စွပ်စွဲသော အားဖြင့် ဖျက်ဆီးသော စကားကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့်။
ဇယမင်္ဂလံ၊ အောင် ခြင်းမင်္ဂလာသည်။
(၆) ယောမုနိန္ဒော၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရားသည်။
သစ္စံ၊ မှန်သောစကား ကို။
ဝိဟာယ၊ စွန့်၍။
အဘိသစ္စက ဝါဒကေတုံ၊ မမှန်သည်ကို မှန်သည်ဟု ဆို အပ်သော ဝါဒတည်းဟူသော မှန်ကင်းရှိထသော။
ဝါဒါဘိရောပိတ မနံ၊ မိမိဝါဒ ဖြင့် သူတစ်ပါးတို့ကို နှိမ်နှင်းလိုသော စိတ်ရှိထသော။
အတိအန္ဓ ဘူတံ၊ အလွန် မိုက်လှစွာသော ကူဋဒန္တအမည်ရှိသောသစ္စကပရိဗိုဇ်ကို။
ပညာပဒီပဇလိတော၊ ပညာတော်တည်းဟူသော ဆီမီးတန်ဆောင်ကို ညှိထွန်းတော်မူသည်ဖြစ်၍။
တန္တေဇသာ၊ ကူဋဒန္တအမည်ရှိသော သစ္စကပရိ ဗိုဇ်ကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့်။
မေ၊ အ ကျွန်ုပ်အား။
(၇) ယောမုနိန္ဒော၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဝိဝိဓံမဟိဒ္ဓိံ၊ အထူးထူးအ ပြားပြားကြီးမားသောတန်ခိုးရှိသော။
နန္ဒောပနန္ဒဘုဇဂံ၊ နန္ဒောပနန္ဒအမည်ရှိ သော နဂါးမင်းကို။
ထေရဘုဇဂေန၊ ကြီးမြတ်သောနဂါးမင်းဖြစ်တော်မူသော။
ပုတ္တေန၊ သားတော်ရှင်မောဂ္ဂလာန်ကို။
ဓုနာပယန္တော၊ အခိုးအလျှံ လွှတ်ချေချွတ် ဖျက်ဆီးစေလျက်။
ဣဒ္ဓူပဒေသ ဝိဓိနာ၊ တန်ခိုးဖန်ဆင်းခြင်း၌ နည်းညွှန်ဥပဒေ သကို ပေးတော်မူသော အစီအရင်ဖြင့်။
တန္တေဇသာ၊ နန္ဒောပနန္ဒ အမည်ရှိသော နဂါးမင်းကို အောင်တော်မူ သော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့်။
(၈) ယော မုနိန္ဒော၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒုဂ္ဂါဟ ဒိဋ္ဌိ ဘုဇဂေန၊ မ ကောင်းသော အယူမိစ္ဆာတည်းဟူသော မြွေသည်။
သုဒဋ္ဌ ဟတ္ထံ၊ ပြင်းစွာကိုက် အပ်သော လက်ရှိထသော။
ဝိဘူတိ အတိမဟိဒ္ဓိံ၊ စိုးရတင့်တယ် အလွန်ကြီးကျယ်သော တန်ခိုး ရှိထသော။
ဗကာ ဘိဓာနံ၊ ဗကအမည်ရှိသော။
ဗြဟ္မံ၊ ဗြဟ္မာမင်းကို။
ဉာဏာဂ ဒေန၊ ဉာဏ်တော်တည်းဟူသော အဆိပ်ကို ဖျောက်တတ်သော ဆေးဟု ဆို အပ်သော။
ဝိဓိနာ၊ အစီအရင်ဖြင့်။
တန္တေဇသာ၊ ဗကအမည်ရှိသော ဗြဟ္မာမင်းကို အောင်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့်။
အပြင်အောင်ခြင်းရှစ်ပါးအနက် ပြီး၏။
ဝိသုဒ္ဓါရုံရှင်ကျင့်ဝတ် ရှစ်လုံးဖွဲ့ ဓမ္မကဗျာ ၁။
ဗောဓိညောင်နန်း အောင်ဝန်းရိပ်သာ၊ တထောင်လက်ရုံး စက်ဘုန်းလျှံဖြာ။
မာရ်နတ်မင်းနှင့် သင်းပင်းဗိုဇ်ပါ၊ တို့ဘုရား တရားတော်ဖြင်သာ။
အခေါင်နင်း အောင်ခြင်းလက်ဦးစွာ၊ ငါတို့လဲ ထိုနဲ-အောင်စေပါ။
အာဠာဝက ယက္ခယုတ်မာ၊ ညဉ့်သုံးယာမ်လုံး အုံးအုံးကြွက်ညာ။
လက်နက်မိုးဖြင့် ထစ်ကြိုးတိုက်လာ၊ ခန္တီထုံး ကျင့်သုံး-တို့မြတ်စွာ။
အခေါင်နင်း အောင်ခြင်း-ဒုတိယာ၊ ငါတို့လဲ ထိုနဲ-အောင်စေပါ။
နာဠာဂိရိ မည်ရှိထင်စွာ၊ တောမီးမိုးကြိုး စက်မျိုးပမာ။
ကြမ်းတမ်းရုန့်ရင်း မုန်ဆင်းသတ္တဝါ၊ မေတ္တာမိုး စွေဖြိုး-တို့မြတ်စွာ။
အခေါင်နင်း အောင်ခြင်း-တတိယာ၊ ငါတို့လဲ ထိုနဲ-အောင်စေပါ။
လက်ညှိုးစုံပန်း ဆင်မြန်းလျက်သာ၊ အဟိံသက စောရ-လူစွာ။
သတ်မည်ကောဟု လျင်ဆောလိုက်လာ၊ တန်ခိုးစွမါး ဖန်ဆန်း-တို့မြတ်စွာ။
အခေါင်နင်း အောင်ခြင်းစတုတ္ထာ၊ ငါတို့လဲ ထိုနဲ-အောင်စေပါ။
ကိုယ်ဝန်စွဲပိုက် ဝမ်းတိုက်တူစွာ၊ သစ်သားကိုလုပ် မိယုတ်စိဥ္စာ။
ပရိသတ်ထဲ စွပ်စွဲလေရာ၊ သာယာညင်း မိန့်လျှင်း တိူ့မြတ်စွာ။
အခေါင်နင်း အောင်ခြင်းပဥ္စမာ၊ ငါတို့လဲ ထိုနဲ-အောင်စေပါ။
အမှန်ပယ်ရှား အမှားကိုသာ၊ ဝါဒမှန်ကင်း ထောင်လျှင်းစိုက်ကာ။
လူ,ပရိဗိုဇ် အမိုက်သစ္စကာ၊ ပညာမီး ညှိသီး တို့မြတ်စွာ။
အခေါင်နင်း အောင်ခြင်းဆဋ္ဌမာ၊ ငါတို့လဲ ထိုနဲ-အောင်စေပါ။
မဟာနန္ဒော မာန်ပြောထူစွာ၊ နဂါးရန်ကြီး ဖျက်ဆီးစိမ့်ငှါ။
ဝဲရံထေရ်အား မခြားချိန်ခါ၊ လူ,ထိပ်မိုး တန်ခိုးညွှတ်ပြကာ။
အခေါင်နင်း အောင်ခြင်းသတ္တမာ၊ ငါတို့လဲ ထိုနဲ-အောင်စေပါ။
အယူဖောက်လွဲ မြွေခဲလက်မှာ၊ တန်ခိုးရှိန်အား ကြီးမားထင်စွာ။
ဗြဟ္မာဗက ဗာလယုတ်မာ၊ ဉာဏ်တော်ဆေး တိုက်ကျွေး-တို့မြတ်စွာ။
အခေါင်နင်း အောင်ခြင်းအဋ္ဌမာ၊ ငါတို့လဲ ထိုနဲ-အောင်စေပါ။
အာဒိဝဋံသကာထေရ် (မင်းကွန်းဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဝိစိတ္တသာရ မထေရ်) အောင်ခြင်းရှစ်ပါး ကဗျာများ၁။
မာရ်နတ်အောင်ပွဲ လက်ရုံးတထောင် အသွင်ဆန်းနဲ့၊ ဆင်ကြမ်းကိုတဲ့ စီးလို့လာ။
မာရ်နတ်ဘုရင် ပလ္လင်လုဖို့၊ သေနင်ထုနဲ့ တိုက်ခိုက်တာ။
ပါရမီတွေ သက်သေပြုလို့၊ ဝသုန်မြေထု ညွန်ပြရာ။
မာရ်စစ်တွေဟာ ကျေကာပျက်လို့၊ ဟိုထွက်သည်ထွက် ပြေးရရှာ။
နဘံလွှမ်းမိုး ဖြန်းဖြန်းကျိုး၊ ပန်းမိုးချလို့ရွာ။
အဲဒါက ဘဂဝါ-အရဟ ပထမအောင်စဉ်ပါ။
အာဠာဝက အောင်ပွဲ ဒေါသပြင်းစွာ တင်းမာလှ၊ မင်းမာရထက် ကြမ်းတမ်းစွာ။
လက်နက်ကိုးဖြာ မိုးရွာလစ်၊ ဘွဲ့ပြူပစ်လို့ စစ်ထိုးတာ။
ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ မေတ္တာပွားလို့၊ သစ္စာတရားနဲ့ ချေပရာ။
လက်နက်တွေဟာ ခြေတော်အနီး၊ ပန်းစည်းပန်းဆုပ် ခြေသုတ်ပမာ။
အာဠဝက မာန်စွယ်ကျ၊ ဦးချဝပ်တွားလာ။
အဲဒါက ဘဂဝါ-သုဂတ ဒုတိယအောင်စဉ်ပါ။
နာဠာဂိရိဆင် အောင်ပွဲ နာဠာဂိရိ ဆင်ပြောင်မိုက်ကို၊ သေရည်တိုက်လို့ ခိုင်းတဲ့ခါ။
လောင်မီးစံပုံ မာန်ဟုန်ပြင်းလို့၊ နင်းဖို့ သတ်ဖို့ အတင်းလာ။
ဓာတ်ဗြဟ္မစိုရ် လှစ်ကာနိုး၊ မေတ္တာမိုးနဲ့ သွန်းလိုက်တာ။
နှာမောင်းလေးကို ကွေးကာကုပ်လို့၊ ဒူးတုပ်ဝပ်တွား ညွှတ်သွားရှာ။