kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
မြို့တော်မှာ စိန့်ဂျော့ရှ်မြို့ဖြစ်၍ ကျွန်း၏ အနောက်တောင် ကမ်းခြေတွင် တည်ရှိပြီး ဆိပ်ကမ်းကောင်းမြို့ ဖြစ်သည်။
လူဦးရေ ၆,၆၃၄ ခန့်ရှိသည်။
ဂရီနေဒါကျွန်းတွင် ယခုအခါ အာဖရိကတိုက် ဥရောပတိုက်သားများနှင့် ကရစ်အင်ဒီးယန်းများမှ ဆင်းသက် လာသည့် အဆက်အနွယ်များ နေထိုင်ကြသည်။
အများစုမှာ အာဖရိက နီးဂရိုးလူမျိုးများဖြစ်ပြီး ဥရောပ အာဖရိက ကပြား များနှင့် လူဖြူအနည်းငယ်တို့ ဖြစ်သည်။
အင်္ဂလိပ်ဘာသာသည် ရုံးသုံးဘာသာ ဖြစ်သည်။
ထက်ဝက်ကျော်သော လူဦးရေမှာ ဗရင်ဂျီခရစ်ယန်ဝင်များ ဖြစ်သည်။
ဂရီနေဒါနိုင်ငံသည် အပူပိုင်းဒေသ သီးနှံများဖြစ်သော ကိုကိုး၊ ဇာတိဖ္ပိုလ်၊ ငှက်ပျော၊ အုန်း၊ ရှောက်၊ သံပရာနှင့် ကြံတို့ကို အဓိကထား၍ စိုက်ပျိုးကြသည်။
ဝါ၊ လေးညှင်း၊ သစ်ကြံပိုး၊ ကော်ဖီနှင့် ဖူးစားပြောင်းကိုလည်း စိုက်ပျိုးကြသည်။
ဂရီနေဒါနိုင်ငံ၏ သစ်တော လေးပုံသုံးပုံခန့်မှာ အစိုးရပိုင် ဖြစ်သည်။
ရေနံနှင့် ဓာတ်ငွေ့ရှာဖွေရေးကို ကမ်းလွန် ပင်လယ်တွင် စမ်းသပ် ရှာဖွေလျက်ရှိသည်။
လှပသော ရှုခင်း၊ ကောင်းမွန်သော ရာသီဥတု၊ သာယာသော ဆိပ်ကမ်းသာများ ကမ်းခြေများနှင့် လမ်းပန်း ဆက်သွယ်ရေး ကောင်းမွန်သောကြောင့် ကမ္ဘာ့လှည့် ခရီးသည်များ မျက်စိကျ၊ ခြေချရာဒေသအဖြစ် ကျော်ကြားသည်။
ဂရီနေဒါနိုင်ငံသည် ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီ ကျင့်သုံးသော နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ် ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေအရ ဘုရင်ခံတစ်ဦး၊ ဝန်ကြီးအဖွဲ့နှင့် လွှတ်တော်နှစ်ရပ် ထားရှိသည်။
ဂရီနေဒါကျွန်းကို ၁၄၉၈ ခုနှစ်တွင် ခရစ္စတိုဖာ ကိုလံဘတ်က စတင်တွေ့ရှိပြီး ကွန်စက်စီယွန်ကျွန်းဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။
ထိုကျွန်းရှိ တောင်ကုန်းများတွင် စပိန်နိုင်ငံ ဂရီနေဒါပြည်နယ်မှ တောင်ကုန်းများနှင့် အသွင်သဏ္ဌာန်တူသဖြင့် စပိန် သင်္ဘောသားများက ဂရီနေဒါကျွန်းဟု အမည်ပြောင်းလဲ ခေါ်တွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၁၆၅ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ပြင်သစ်ပိုင် မာတီနစ်ကျွန်းမှ ဘုရင်ခံ ဒူပါကေးက ထိုကျွန်းကို ဝယ်ယူပြီးလူ ၂ဝဝ နှင့် အခြေချ နေထိုင်ခဲ့သည်။
ဒေသခံ ကရစ်တို့က ထိုသူတို့ကို အပြင်းအထန် ခုခံတွန်းလှန်ခဲ့သဖြင့် ပြင်သစ်က စစ်အင်အား နှင့် နှိမ်နင်းရသည်။
ဗြိတိန်နှင့် ပြင်သစ်တို့ ဖြစ်ပွားသော ခုနစ်နှစ်စစ်ပွဲအတွင်း ဂရီနေဒါကျွန်းကို ဗြိတိသျှတို့က သိမ်းပိုက်ရရှိလိုက်ရာ ၁၇၆၃ ခုနှစ် ပဲရစ်စာချုပ်အရ တရားဝင် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရ သည်။
၁၇၇၉ ခုနှစ်တွင် အဆိုပါကျွန်းကို ပြင်သစ်တို့က ပြန်လည် သိမ်းယူခဲ့သော်လည်း ၁၇၈၃ ခုနှစ်တွင် ဗာဆိုင်းစာချုပ်အရ ဗြိတိသျှတို့အား ပြန်လည် ပေးအပ်ခဲ့ရပြန်သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ဂရီနေဒါကျွန်းသည် ဗြိတိသျှလက်အောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။
၁၉၇၂ ခု ဖေဖော်ဝါရီလတွင် ဂရေနဒါနိုင်ငံ၏ အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲ ကျင်းပခဲ့ရာတွင် အီရစ် မက်သယူး ဂိုင်ရီ ဦးဆောင်သော ဂရေနဒါ ညီညွှတ်ရေးပါတီက အနိုင်ရခဲ့သဖြင့် မစ္စတာ အီရစ်မက်သယူးဂိုင်ရီ ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်လာ သည်။
ထို့နောက် အီရစ်မက်သယူးဂိုင်ရီသည် ၁၉၆၇ ခုနှစ်က ရေးဆွဲခဲ့သော ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကိုပင် အချို့အချက်များ ပြင်ဆင်၍ လွတ်လပ်သော ဂရေနဒါနိုင်ငံ၏ ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေအဖြစ် အတည်ပြုခဲ့သည်။
၁၉၇၄ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၇ ရက်နေ့ မှစ၍ ဂရေနဒါနိုင်ငံသည် ဗြိတိသျှ ဓနသဟာယ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံ အဖြစ်ဖြင့် လွတ်လပ်ရေးကို ရရှိခဲ့သည်။
ဝန်ကြီးချုပ် အီရစ်မက်သယူးဂိုင်ရီသည် အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံများက လွတ်လပ်ရေး အခမ်းအနားသို့ သပိတ်မှောက်ကာ တက်ရောက်ခြင်း မပြုကြသော်လည်း လွတ်လပ်ရေး အထိမ်းအမှတ် ပွဲတော်ကို ငါးရက်ကြာမျှ ဆူပူမှုမရှိဘဲ အေးချမ်းစွာ ကျင်းပနိုင်ခဲ့ပေသည်။
သို့သော် ဆန့်ကျင်ဖက် အင်အားစုများ၏ လှုပ်ရှားမှုသည် ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ဂရေနဒါနိုင်ငံ အခြေအနေ ပုံမှန် ပြန်လည် ရောက်ရှိစေရန် အစိုးရအနေဖြင့် ကြိုးပမ်းနေရဆဲ ဖြစ်သည်။
၁၉၇၄ ခု စက်တင်ဘာလ ၁၇ ရက်နေ့တွင် ကုလသမဂ္ဂ၏ ၁၃၈ နိုင်ငံမြောက် အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၃) ကိုးကား Category:မြောက်အမေရိကတိုက်ရှိ နိုင်ငံများ Category:ကုလသမဂ္ဂ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများ။
ဂရုဘဏ်ဆိုသည်မှာ ရဟန်းတို့၌ ဝိနည်းတော်အရ ခွဲဝေမပေးကောင်းသော သံဏိကပစ္စည်းဖြစ်သည်။
ရဟန်းတို့၌ ဂရုဘဏ်ပရိက္ခရာ၊ လဟုဘဏ်ပရိက္ခရာဟူ၍ ၂ မျိုးရှိရာ ဂရုဘဏ်ပရိက္ခရာကို သံဃာအားဖြစ်စေ၊ ပုဂ္ဂိုလ်အားဖြစ်စေ စွန့်လည်းမစွန့်အပ်၊ ဝေဖန်လည်း မဝေဖန်အပ်ချေ။
စွန့်လျှင် ဝေဖန်လျှင် ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သင့်သည်ဟူ၍ မြတ်စွာဘုရား ဝိနည်းတော်၌ ပညတ်တော်မူသည်။
ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်ဆိုသည်ကား ဒေသနာကြား၍ ဖြေရသည့်အာပတ် ၅ ပါးတွင် အကြီးလေးဆုံးသော အာပတ်ဖြစ်သည်။
ဂရုဘဏ်ပရိက္ခရာကား ၂၅ ပါး ရှိသည်။
ယင်း ၂၅ ပါး ကား အာရာမ၊ အာရာမဝတ္ထု၊ ဝိဟာရ၊ ဝိဟာရဝတ္ထု၊ ညောင်စောင်း၊ အင်းပျဉ်၊ ဘုံလျှိုအုံး၊ ကြေးအိုး၊ ကြေးအိုးစရည်း၊ ကြေးအင်တွဲ၊ ကြေးဖျဉ်း၊ ပဲခွပ်၊ ပုဆိန်၊ ပေါက်တူး၊ ဓား၊ ဆောက်၊ နွယ်၊ ဝါး၊ ဖြူဆံမြက်၊ ပိတ်မြက်၊ သက်ကယ်၊ မြေစိုင်၊ သစ်ဘဏ္ဍာ၊ မြေဘဏ္ဍာတို့ ဖြစ်သည်။
ဤဂရုဘဏ် ပရိက္ခရာ ၂၅ ပါးမှ တစ်ပါး အခြားသော ရဟန်းပရိက္ခရာ ဟူသမျှမှာ လဟုဘဏ်ပရိက္ခရာများဖြစ်၏။
thumb|မာသာ ဂရေဟမ် (၁၉၄၈) ကမ္ဘာကျော်အကပညာရှင် အမျိုးသမီးကြီး မာသာဂရေဟမ်ကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ပင်ဆယ်ဗေးနီးယားပြည်နယ် ပစ်(စ်)ဘာ့ခ်မြို့တွင် ၁၈၉၄ ခုနှစ်မေလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
မိဘများမှာ ဂျော့ဂရင်းဖီးဂရေဟမ်နှင့် ဂျိမ်းဟယ်မီလ်တန် ဒီနစ်ဖြစ်သည်။
မာသာဂရေဟမ်သည် ငယ်စဉ်ကဘတ်ကောလိပ်တွင်ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင်အဲရစ်ဟောကင်းစ် နှင့်လက်ထပ်ခဲ့သည်။
၁၉၅ဝ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် မာသာဂရေဟမ်သည်အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တစ်ဝန်းလုံး၌ လျှမ်းလျှမ်းတောက် အောင်မြင်ကျော်ကြား ခဲ့သည်။
မာသာဂရေဟမ် အကကုမ္ပဏီနှင့် မာသာဂရေဟမ်ခေတ်ပြိုင် အကသင်တန်းကျောင်းတို့ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
မာသာဂရေဟမ်၏အကမှာ လွန်စွာညက်ညော၍ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ဖြစ်ကြောင်း ပညာရှင်များက လက်ခံထားကြသည်။
အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုနှင့် နိုင်ငံတကာမှ ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်သောဆုတံဆိပ်များအနက် တီထွင်ဖန်တီးမှုအနုပညာဆု (၁၉၆၈)၊ သမ္မတ၏ လွတ်လပ်ရေးဆုတံဆိပ် (၁၉ရ၆)၊ လဲဂျင်းဒီအော်နာဆု (၁၉၈၃)၊ အမျိုးသားအနုပညာဆု (၁၉၈၅) နှင့်ဂုဏ်ထူးဆောင် ပါရဂူဆု (ဟားဗတ်တက္ကသိုလ်) တို့ပါဝင်သည်။
မာသာဂရေဟမ်၏ထင်ရှားသော ကကြိုးကကွက်များ အနက် လွန်စွာကျော်ကြားခဲ့သည်တို့မှာ Letter to the world, Cave of the Heart, crobats of God. Scarlet Letter (၁၉ရ၅) စသည်တို့ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာကျော်အကပညာရှင်ကြီး မာသာဂရေဟမ်သည် အကဇာတ်စဉ်ပေါ်တွင်အသက် ရ၅ နှစ်အရွယ်အထိ ဖျော်ဖြေကပြခဲ့ပြီး အသက် ၉ရ နှစ်အရွယ် ၁၉၉၁ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် အဆုတ်အအေးမိရောဂါဖြင့်ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၃) ကိုးကား ကဏ္ဍ:အမေရိကန် အနုပညာရှင်များ။
ဆာ အက်ဒဝပ် ဂရေး ပထမကမ္ဘာစစ်ကြီး မဖြစ်မီ ဂရိတ်ဗြိတိန်နိုင်ငံတွင် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး အဖြစ်ဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သူ ဆာအက်ဒွပ်ဂရေးသည် လစ်ဘရယ်ပါတီဝင်ဖြစ်၍ ခရစ် ၁၈၈၅ ခုနှစ်တွင် ပါလီမန်အမတ်အဖြစ် ပထမအရွေးခံရသည်။
ဂရေးသည် သူ၏အဖိုး ဆာဂျော့ဂရေး ကွယ်လွန်သောအခါတွင် ဗဲရွန်နက် အရိုက်အရာကို မျိုးရိုးအရ ဆက်ခံရရှိခဲ့လေသည်။
လစ်ဗရယ်ပါတီ ခေါင်းဆောင် နန်းရင်းဝန် ဂလက်စတုန်းသည် ၁၈၉၂ ခုနှစ်တွင် ဂရေးအား နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကလေးအဖြစ် ခန့်ထားခဲ့သည်။
နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဖြစ်သူ လော့ရို စဘရီ၏ လက်ထောက်အဖြစ်ဖြင့် ပါလီမာန်တွင် ဆောင်ရွက်ရသည်။
၁၈၉၅ ခုနှစ်တွင် ဂရေးသည် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကလေး ဖြစ်ခဲ့သည်။
၁၈၉၅ ခုနှစ်မှ ၁၉ဝ၅ ခုနှစ်အထိ လစ်ဘရယ်ပါတီသည် အာဏာလက်လွတ်ဖြစ်၍ ကွန်ဆားဗေးတစ်ပါတီကသာ အစိုးရဖွဲ့ခဲ့သည်။
၁၉ဝ၅ ခုနှစ်တွင် လစ်ဘရယ်ပါတီက တစ်ဖန် ရွေးကောက်ပွဲတွင် မဲသာပြန်သဖြင့် ကင်းဗဲ ဗင်းနားမန်းက နန်းရင်းဝန်အဖြစ် ခေါင်းဆောင်၍ လစ်ဘရယ်အစိုးရဖွဲ့ ဖွဲ့နိုင်ပြန်လေသည်။
ထိုအခါ ဂရေးကို နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ခန့်လိုက်သည်။
ဂရေးသည် ဗြိတိသျှ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးအဖြစ်ဖြင့် မိမိ တာဝန်ကို နိုင်နင်းကျွမ်းကျင်စွာ ထမ်းရွက်ခဲ့သည်။
ပြင်သစ်နိုင်ငံနှင့်လည်းကောင်း၊ ဗဲလဂျီယမ်နိုင်ငံလည်းကောင်း၊ ရုရှအင်ပိုင်ယာကြီးနှင့်လည်ကောင်း၊ ဂျပန်နိုင်ငံနှင့်လည်းကောင်း၊ မဟာမိတ်စာချုပ်များ ချုပ်ဆိုကာ ဗြိတိန်၏ အင်အားကို ကမ္ဘာတွင် တောင့်တင်းစေခဲ့သည်။
ဂရေးသည် ဂျာမန်ဧကရာဇ်၏ စစ်ဖြစ်ရေးခြေလှမ်းကို အကဲခတ်မိသည့်အတိုင်း ဗြိတိန်က ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စေရန် လိမ္မာပါးနပ်စွာ မဟာမိတ်များကို ရှာကြံဖွဲ့ခဲ့သည်။
ပထမကမ္ဘာစစ်ကြီး မဖြစ်မီအချိန်ကာလတွင် စစ်မက်မဖြစ်ပွားရအောင် ဂရေးသည် စေ့စပ်ကမ်းလှမ်းနည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။
ကြိုးပမ်းချက်များ မအောင်မြင်ဘဲ ဂျာမန်တို့က စစ်စတင်တိုက်ခိုက်သောအခါ ဗြိတိသျှတစ်မျိုးသားလုံးက စစ်ကြေညာရေးကို ထောက်ခံအားပေးလာအောင် ဂရေးသည် ထိရောက်စွာ ဟောပြော၍ အစွမ်းကုန် ဆောင်ရွက်ခဲ့လေသည်။
၁၉၁၆ ခုနှစ်တွင် ညွန့်ပေါင်းအစိုးရခေါင်းဆောင် အက် စကွစ် နန်းရင်းဝန်ရာထူးမှ နုတ်ထွက်သောအချိန်၌ ဂရေးသည် မျက်စိရောဂါ စွဲကပ်လာသဖြင့် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးအဖြစ်မှ နုတ်ထွက်လိုက်လေသည်။
သူ၏တိုင်းပြည်အတွက် အမှုထမ်းခဲ့သည့် ကျေးဇူးကို အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့် အင်္ဂလိပ် ဘုရင်မင်းမြတ်က လော့အဆင့်အတန်းတွင် အပါအဝင်ဖြစ်သော ဗိုင်းကောင့်ဘွဲ့ဖြင့် ချီးမြှင့်ခြင်းပြုသည်။
ထို့အတွက် ဂရေးအား ပထမဗိုင်းကောင့်ဂရေး အော့ဖယ်လိုဒွန်ဟူ၍လည်း စာအုပ်စာတမ်းများတွင် ရေးသားခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
တစ်ခါတစ်ရံလည်း 'ဂရေးအော့ဖယ်လိုဒွန်'၊ သို့မဟုတ် 'လော့ဖယ်လိုဒွန်'ဟု ခေါ်ဝေါ်ရေးသားကြသည်။
ဂရေး ရေးသားခဲ့သော စာအုပ်များအနက် '၁၈၉၂ ခုမှ ၁၉၁၆ ခုနှစ်အထိ ၂၅ နှစ်ကာလ'ဟူသော စာအုပ်နှင့် 'ဖယ်လိုဒွန်စာတမ်းများ'(၁၉၂၆)ဟူသောစာအုပ်မှာ သမိုင်းမှတ်တမ်းတင်စာအုပ်များ ဖြစ်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၃) ကိုးကား Category:ကမ္ဘာ့ နိုင်ငံရေး ခေါင်းဆောင်များ‎။
thumb|သောမတ်စ်ဂရေး၏ ပုံတူပန်းချီကား အင်္ဂလိပ်စာဆိုတစ်ဦးဖြစ်သော တောမတ်ဂရေးကို ၁၇၁၆ ခုနှစ်၌ လန်ဒန်မြို့တွင် ဖွားမြင်၏။
ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် ဖခင် သေဆုံးသွားရာ မိခင်ကြီးသည် ဂရေးကို ပညာသင်ပေးနိုင်ရန် ပင်ပန်းကြီးစွာ ငွေကြေးရှာကြံ၍ အီတန်ကျောင်း၌ ပညာသင်ကြားစေခဲ့သည်။
ဂရေးသည် နန်းရင်းဝန် ရောဗတ်ဝါလပို၏ သား ဟောရေဝါလပို၏ ဆရာကလေးအဖြစ်နှင့် ဥရောပ တစ်ခွင်သို့ ခရီးလှည့်လည်ခဲ့၏။
၁၇၄၂ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ သို့ပြန်လာပြီးလျှင် ကိမ်းဘရစ်တက္ကသိုလ်၌ သူအလွန် နှစ်သက်သော ဂရိစာပေကို လေ့လာသည်။
၁၇၆၈ ခုနှစ်မှစ၍ ကိန်းဘရစ်ချ် တက္ကသိုလ်၌ ရာဇဝင် ပါမောက္ခအဖြစ် ပညာပို့ချသင်ကြားရင်း ၁၇၇၁ ခုနှစ်တွင် ကိန်းဘရစ်ချ်မြို့ ၌ပင် ကွယ်လွန် ခဲ့လေသည်။
ဂရေးသည် ကိန်းဘရစ်ချ်မြို့၌ အနေများ၏။
တစ်ခါတစ်ရံ သူ့မိခင်ကြီးရှိရာ စတုပို့ဂျက်သို့ပြန်၍ ၁ လ ၂ လ နေလေ့ ရှိ၏။
တစ်ခါတစ်ရံ လန်ဒန်သို့သွားရောက်နေတတ်၏။
သူ့ရပ်ရွာသို့ ပြန်လာသောအခါ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းပျက်နှင့် အိမ်အို ကျောင်းအိုများကြားတွင် လည်ပတ်နေတတ်၏။
တစ်နေ့သော် ဤသို့လျှောက်လည်ယင်း စတုပို့ဂျက်ရှိ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းမြေ သို့ ရောက်သွားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် ကဗျာတစ်ပုဒ် စပ်ဆို ချင်စိတ်ပေါက်လာသဖြင့် အယ်လဂျီခေါ် လွမ်းချင်းကဗျာကို ရေးသားလိုက်လေသည်။
ထိုကဗျာသည် ဂရေး၏ ရင်တွင်း၌ ခံစားရသောစိတ်မှ ယိုဖိတ်လာသည့် စကားလုံးတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားရာ သူရေးသမျှ ကဗျာများအနက် အထင်ရှား ဆုံး ဖြစ်လေသည်။
ထိုကဗျာကို ၁၇၅၁ ခုနှစ်တွင် စာအုပ် တစ်အုပ်လျှင် ၆ ပဲနိနှုန်းဖြင့်ရောင်း၍ ထိုနောက်၌ကား ပထမ ရိုက်နှိပ်သော စာမူကို ပေါင် ၉ဝဝ ပင်ပေး၍ ဝယ်ကြသည်။
သူပထမရေးသားသော ကဗျာမှာ 'နွေဦးရာသီသို့' ဟူသော ကဗျာဖြစ်သည်။
ထို့နောက် 'အီတန်ကောလိပ်ကျောင်း၏ နောင်ရေး'၊ 'ဆင်းရဲခြင်း'၊ 'သေဆုံးသွားသော အချစ်ဆုံး ကြောင်ကလေးသို့'ဟူသော လွမ်းချင်းဆန်သည့် ကဗျာများကိုရေးသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၃) ကိုးကား Category:အင်္ဂလိပ် အမျိုးသား ကဗျာဆရာများ။
thumb|အန်ဒရေ ဂရိုမီကို ၁၉၆၇ ဆိုဗီယက် ဆိုရှယ်လစ် ပြည်ထောင်စု သမ္မတနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး အန်ဒရေး အန်ဒရီးယက်ဗစ် ဂရိုမီကိုကို ၁၉ဝ၉ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၆ ရက်နေ့တွင် ဗိုင်လိုရုရှ (ဗျဲလိုရုရှ) နိုင်ငံ ဂိုမယ်ဒေသ ဗက်တကာခရိုင်ရှိ စတာရိုင်ဂရိုမီကီ ကျေးရွာ၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
ဂရိုမီကိုသည် မင့်စကမြို့ စိုက်ပျိုးရေးသိပ္ပံနှင့် မော်စကိုမြို့ စီးပွားရေးတက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရရှိခဲ့သည်။
ကျောင်းမှ ထွက်ပြီးနောက် ၁၉၃၆ ခုနှစ်မှ ၁၉၃၉ ခုနှစ်အထိ သိပ္ပံ အကယ်ဒမီ စီးပွားရေး တက္ကသိုလ်တွင် ယာယီအကြီးတန်း သိပ္ပံသုတေသန အရာရှိအဖြစ် လုပ်ကိုင်သည်။
ထိုသို့လုပ်ကိုင်ရင်း စီးပွားရေး ပြဿနာများ အမည်ရှိ အစိုးရထုတ် စီးပွားရေး သုံးသပ်ချက် စာစောင်တွင် အယ်ဒီတာအဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူး အဖြစ်လည်း တာဝန်ခံခဲ့သည်။
၁၉၃၉ ခုနှစ်တွင် ဂရိုမီကိုသည် ဆိုဗီယက်အစိုးရ နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးဌာန အမေရိကန်ဌာနစိတ်၏ တာဝန်ခံအဖြစ် ပြောင်းရွှေ့ တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။
မကြာမီပင် အစိုးရက ဂရိုမီကိုအား အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဝါရှင်တန်မြို့ ရုရှသံရုံးတွင် ကောင်စစ်ဝန်အဖြစ် ခန့်ထားလိုက်ရာ ၁၉၄၃ ခုနှစ်အထိ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဂရိုမီကိုအား အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုဆိုင်ရာ အထူးအာဏာကုန် လွဲအပ်ခြင်း ခံရသော ရုရှသံအမတ်ကြီး အဆင့်သို့ တိုးမြှင့် ခန့်ထားလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျူးဗား သမ္မတနိုင်ငံဆိုင်ရာ အထူးအာဏာကုန်လွှဲအပ်ခြင်းခံရသော ရုရှသံအမတ်ကြီး အဖြစ်လည်း ပူးတွဲ ထမ်းဆောင်ရသည်။
ဂရိုမီကိုသည် ကုလသမဂ္ဂကို စတင် ရုပ်လုံးဖော်ခဲ့သော ဝါရှင်တန်မြို့ ဒမ်ဗာတန်အုတ် ညီလာခံ (၁၉၄၄ ခုနှစ်)သို့ ရုရှကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို ခေါင်းဆာင်၍ တက်ရောက် ဆွေးနွေး ခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ဗြိတိန်၊ အမေရိကန်နှင့် ဆိုဗီယက် ကြီးသုံးကြီးနိုင်ငံ ခေါင်းဆောင်များ၏ ကရိုင်းမီးယား ကွန်ဖရင့်နှင့် ပို့စဒန်ကွန်ဖရင့်တို့တွင်လည်း ရုရှကိုယ်စကားလှယ် အဖွဲ့တွင် အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးအဖြစ် တက်ရောက်ခဲ့ရသည်။
ထို့နောက် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဆန်ဖရန်စစ္စကိုမြို့၌ ၁၉၄၅ ခုနှစ်က ကျင်းပသည့် ကုလသမဂ္ဂညီလာခံသို့ တက်ရောက်သော ရုရှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကိုလည်း ခေါင်းဆောင်ခဲ့သည်။
အမေရိကန်၊ ဗြိတိန်၊ ပြင်သစ်နှင့် ဆိုဗီယက် ကြီးလေးကြီး နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးများ၏ ယော်လတာကွန်ဖရင့်နှင့် ဘာလင် ကွန်ဖရင့် များကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ်တက်ရောက်ခဲ့ရသည်။
ဂရိုမီကိုသည် ၁၉၄၆ ခုနှစ်မှ ၁၉၄၈ ခုနှစ်အထိ ကုလသမဂ္ဂ လုံခြုံရေးကောင်စီ အစည်းအဝေးများတွင် ရုရှ၏ အမြဲတမ်း ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် တက်ရောက်နေခဲ့ရသည်။
၁၉၄၉ ခုနှစ်တွင် ရုရှနိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးဌာနတွင် ဒုတိယ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး (၁) အဖြစ် တိုးမြှင့်ခန့်ထားခြင်း ခံရသည်။
၁၉၅၂ ခုနှစ် ဇွန်လထဲတွင် ဂရိုမီကိုအား ဗြိတိန်နိုင်ငံသို့ ရုရှသံအမတ်ကြီးအဖြစ် ခန့်ထားလိုက်သည်။
တစ်နှစ်ခန့် အကြာတွင် ရုရှသို့ ပြန်ခေါ်ပြီး ယခင်ရာထူးဖြစ်သော ဒုတိယ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး (၁) တာဝန်ကို ပေးအပ်သည်။
ထိုရာထူးတွင် ၁၉၅၃ ခုနှစ် ဧပြီလမှ ၁၉၅၇ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလအထိ ထမ်းဆောင်နေခဲ့သည်။
၁၉၅၇ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခန့်ထား ခံရလေသည်။
၁၉ ကြိမ်၊ အကြိမ် ၂ဝ၊ ၂၂ ကြိမ်၊ ၂၃ ကြိမ်၊ ၂၄ ကြိမ်နှင့် ၂၅ ကြိမ်မြောက် ပါတီ ညီလာခံများတွင်လည်း ဂရိုမီကိုသည် ပါတီ ဗဟိုကော်မတီဝင်အဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခြင်း ခံရသည်။
ဂရိုမီကိုသည် ၁၉၇၃ ခုနှစ် ဧပြီလမှစ၍ ဆိုဗီယက် ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီ၏ ပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။
ဆိုဗီယက်အစိုးရက နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ဂရိုမီကိုအား လီနင်ဘွဲ့တံဆိပ် ငါးကြိမ်၊ လုပ်သား အောင်လံနီဆု၊ တူနှင့်တံစဉ် ရွှေ တံဆိပ်ဆုအပြင် အခြားဂုဏ်ထူးဆောင် တံဆိပ်များဖြင့် ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
ဆိုဗီယက်နိုင်ငံတွင် အတန်မြင့်မားသော ဆိုရှယ်လစ်လုပ်သား သူရဲကောင်းဘွဲ့ကိုလည်း ဂရိုမီကို ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
စွယ်စုံကျမ်းနှစ်ချုပ်၊ (၁၉၇၈) ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု ဦးစီးဆိုဗီယက်လွှတ်တော် သဘာပတိအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ(သမ္မတ) အန်ဒရေ ဂရိုမီကိုကို ဘိုင်လိုရပ်ရှားသမ္မတ နိုင်ငံ ဗက်ကော့စကီး စီရင်စု စတာရယ်ဂရိုမီကီကျေးရွာ၌ တောင်သူလယ်သမား မိဘနှစ်ပါးက ၁၉ဝ၉ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၁၈ ရက် နေ့တွင် မွေးဖွားသည်။
မင့်စခ် စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်နှင့် မော်စကို စီးပွားရေးတက္ကသိုလ်များတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီး စီးပွားရေးပညာဒေါက်တာဘွဲ့ ရခဲ့သည်။
၁၉၃၆ ခုနှစ်မှ ၁၉၃၉ ခုနှစ်ထိ အကြီးတန်း သုတေသန ပညာရှင်အဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
ဂရိုမီကိုသည် ၁၉၃၉ ခုနှစ်မှစ၍ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုသံရုံး အတိုင်ပင်ခံအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၁၉၄၃ ခုနှစ်မှ ၁၉၄၆ ခုနှစ်အထိ အမေရိကန်ပြည် ထောင်စုဆိုင်ရာ အထူးအာဏာကုန်လွှဲအပ်ခံရသည့် ဆိုဗီယက်သံအမတ်အဖြစ် လည်းကောင်း တချိန်တည်းတွင် ကျူးဗားနိုင်ငံဆိုင်ရာ သံအမတ်အဖြစ် လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်သည်။
၁၉၄၆ခုနှစ်တွင် ကုလသမဂ္ဂလုံခြုံရေးကောင်စီ၌ ဆိုဗီယက် အမြဲတမ်းကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ယင်း ဒုတိယ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးအဖြစ်လည်း ဆောက်ရွက်ခဲ့ရာ ၁၉၄၉ ခုနှစ်အထိ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု ပထမ ဒု-နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးအဖြစ် ၁၉၄၉ ခုနှစ်မှ ၁၉၅၂ ခုနှစ် အထိ ဆောင်ရွက်သည်။
ဂရိုမီကိုသည် ၁၉၅၃ ခုနှစ်မှစ၍ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ဖြစ်လာသည်။
၁၉၈၃ ခုနှစ်မှစ၍ ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု ဝန်ကြီးများကောင်စီပထမ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်လည်း ပူးတွဲထမ်းဆောင်သည်။
ဂရိုမီကိုသည် ၁၉၃၁ ခုနှစ်ကတည်းက ဆိုဗီယက်ကွန်မြူနစ်ပါတီဝင် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဆိုဗီယက် ကွန်မြူနစ်ပါတီ ၁၉ ကြိမ်မြောက် ကွန်ဂရက်တွင် ဆိုဗီယက် ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီ အရန်အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ရွေးကောက်တင်မြောက် ခံရပြီး အကြိမ် ၂ဝ မြောက်၊ ၂၂ ကြိမ်မြောက်၊ ၂၃ ကြိမ်မြောက်၊ ၂၄ ကြိမ်မြောက်၊ ၂၅ ကြိမ်မြောက်နှင့် ၂၆ ကြိမ်မြောက် ကွန်ဂရက်များတွင် ဆိုဗီယက်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီ တင်းပြည့်အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံရ သည်။
၁၉၇၃ ခုနှစ် ဧပြီလမှစ၍ ဆိုဗီယက်ကွန်မြူနစ်ပါတီဗဟိုကော်မတီ ပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာသည်။
ဂရိုမီကိုသည် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု ဦးစီးဆိုဗီယက် လွှတ်တော် ဒုတိယအကြိမ်၊ ပဉ္စမအကြိမ်နှင့် ထို့နောက် ဆက်လက်ပြုလုပ်သည့် ကွန်ဂရက်အားလုံးတွင် ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဂရိုမီကိုသည် တီဟီရန်၊ ယော်လတာနှင့် ပို့စဒမ်ညီလာခံများတွင် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၁၉၄၄ ခုနှစ်တွင် ပြုလုပ်သော ဒန်ဘာတမ်အုတ်ညီလာခံသို့ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် တက်ရောက်ခဲ့သည်။
ဒီမီ ထရော့ဆု၊ ဆိုရှယ်လစ်လုပ်သား သူရဲကောင်းဘွဲ့ နှစ်ကြိမ်၊ လီနင် ဘွဲ့တံဆိပ်ခြောက်ကြိမ်နှင့် အခြား ဂုဏ်ထူး၊ ဘွဲ့ထူးဆောင်တံဆိပ်များ ချီးမြှင့်ခံရသူ ဖြစ်သည်။
ဂရိုမီကိုသည် ဒီမီထရီဗနာနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့ပြီး သားတစ်ယောက် ထွန်းကားခဲ့သည်။
ဆိုဗီယက်ကွန်မြူနစ်ပါတီ ဗဟိုကော်မတီ ပေါလစ်ဗျူရို အဖွဲ့ဝင် အန်ဒရေဂရိုမီကိုအား ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု ဦးစီး ဆိုဗီယက်လွှတ်တော်၏ လွှတ်တော်နှစ်ရပ်စလုံးမှ ကိုယ်စားလှယ်များက ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု ဦးစီးဆိုဗီယက်လွှတ်တော် သဘာပတိအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ(သမ္မတ)အဖြစ် ၁၉၈၅ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂ ရက်နေ့ တွင် တညီတညွတ်တည်း မဲဆန္ဒပေး၍ ရွေးကောက် တင်မြောက်လိုက်ကြသည်။
စွယ်စုံကျမ်းနှစ်ချုပ်၊ (၁၉၈၆) ကိုးကား Category:ဆိုဗီယက်နှင့်ရုရှား နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များ‎။
thumb|Graham Greene ထင်ရှားသောအင်္ဂလိပ်လူမျိုး စာရေးဆရာကြီး ဂရေဟမ်ဂရင်းကို ၁၉ဝ၄ ခုနှစ်အောက်တိုဘာလ ၂ ရက် နေ့ကမွေးဖွားခဲ့သည်။
ငယ်စဉ်ကစိတ်ရောဂါ စွဲကပ်ခဲ့သဖြင့် ဆေးကုသမှုခံယူခဲ့ရသည်။
ဂရင်းသည် ဘာကမ်စတက်ကျောင်း၌ ဘော်လီယိုကောလိပ် (အောက်စဖို့) တွင်ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
ထိုသို့ ပညာသင်စဉ်ကတည်းက စာပေစတင်ရေးသားခဲ့သည်။
၁၉၂၆ ခုနှစ်မှ ၁၉၃ဝ ပြည့်နှစ်ထိ လန်ဒန်မြို့ထုတ် pectator သတင်းစာတွင် လက်ထောက်အယ်ဒီတာအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
ဒစနခအအေသမသတင်းစာတွင် စာပေအယ်ဒီတာအဖြစ် ၁၉၄ဝ-၄၁ ခုနှစ်များတွင်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၄၁ မှ ၁၉၄၄ ခုနှစ်အထိ နိုင်ငံခြားရေးဌာနတွင် ဝင်ရောက်အမှုထမ်းခဲ့ပြီး ၁၉၄၄ ခုနှစ်မှ၁၉၄၈ ခုနှစ်အထိ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသည့် လီမိတက်ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု၌ ညွှန်ကြားရေးမှူးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဂရေဟမ်ဂရင်းသည် အခါအခွင့်သင့်တိုင်း ခရီးထွက်လေ့ရှိသည်။
အာဖရိက၊ အင်ဒိုချိုင်းနား စသောဒေသများသို့သွားရောက်ခဲ့သည်။
စစ်မက်ဖြစ်ပွားရာ ဒေသများ၊ တော်လှန်ရေးဖြစ်ပေါ်ရာဒေသများ၊ ရောဂါဆိုး ဖြစ်ပွားနေသောဒေသများသို့ သွားရောက်လေ့လာကာ ထိုအတွေ့အကြုံများကိုအခြေခံပြီး ဝတ္ထုများကိုရေးသားခဲ့သည်။
သူ၏ဝတ္ထုတော်တော်များများကို ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးခဲ့သည်။
သူသည်စာပေရေးသားရာတွင် အပျော်ဖတ်အရေး အသားနှင့် အတည်အခန့်အရေးအသားဟူ၍ ဟန်နှစ်မျိုးခွဲခြားပြီးရေးသားခဲ့သည်။
သူ၏ပထမဆုံး ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သော ဝတ္ထု The Man Within (၁၉၂၉) သည် အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့ပြီး ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးခဲ့သည်။
စာပေနိုဘယ်ဆုအတွက် ထင်ကြေးပေးခြင်းခံခဲ့ရဖူးသော်လည်း ဆုရခဲ့ခြင်းမရှိပေ။
သို့ရာတွင်သူ၏ထင်ရှားသော စာပေအရည်အသွေးကြောင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့တံဆိပ်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် ကိန်းဘရစ်ချ် တက္ကသိုလ်မှချီးမြှင့်သော ဂုဏ်ထူးဆောင် စာပေပါရဂူဘွဲ့ကိုရရှိခဲ့ပြီး ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် အီဒင်ဘာရာတက္ကသိုလ်နှင့် ၁၉၇၉ ခုနှစ်တွင် အောက်စဖို့တက္ကသိုလ်တို့မှ အလားတူချီးမြှင့်သော စာပေပါရဂူဘွဲ့များကို ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် ဂျာမနီနိုင်ငံ ဟမ်းဘာ့တက္ကသိုလ်မှ ရှိတ်စပီးယားဆုချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
သူ၏ဝတ္ထုများထဲမှ ထင်ရှားသောဝတ္ထုအချို့မှာ SmBrighton Roc (1938)/ The Heart of the Matter (1948)/ The End of the Affair (1951)/The Power and the Glory (1940) စသည်တို့ဖြစ်သည်။
ဂရေဟမ်ဂရင်းသည် ကွယ်လွန်ချိန်အသက် ၈၆ နှစ် အရွယ်အထိဝတ္ထုရှည်၊ ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ်၊ ခရီးသွားစာပေ၊ ဇာတ်ညွှန်းနှင့်ကလေးစာပေအပါအဝင် စာအုပ်ပေါင်း ၅ဝ ကျော် ရေးသားနိုင်ခဲ့သည်။
နာမည်ကျော် စာရေးဆရာကြီး ဂရေဟမ်ဂရင်းသည် ၁၉၉၁ ခုနှစ် ဧပြီလတွင်ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၃) ကိုးကား Category:အင်္ဂလိပ် အမျိုးသား စာရေးဆရာများ။
thumb|ဝီလင် ဂရင်း (ဝဲ) နှင့် ဂျက်ကော့ဘ် ဂရင်း (ယာ) ပုံအား ၁၈၅၅ ခုနှစ် အဲလိဇဘက် ဂျယ်ရီချော ဘောမန်း ရေးဆွဲသည့် ပန်းချီကားတွင် တွေ့ရစဉ် သိုးဆောင်းစာပေလောကတွင် ဂရင်းဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များမှာ ကလေးများအဖို့ လွန်စွာ ထင်ရှားသောစာပေ ဖြစ်သည်။
အရွယ်မရွေး ကလေးတိုင်းလိုပင် ဂရင်းဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များတွင် ပါဝင်သည့် တံငါသည် လင်မယား၊ ငလက်မ၊ နှင်းပေါက် စသော ပုံကလေးများကို များစွာ နှစ်သက်ကြ၏။
သို့သော် ထိုသို့ကလေးများဖတ်ချင်၊ နားထောင်ချင်အောင် ဒဏ္ဍာရီများကို ရေးသားခဲ့သူများကား မည်သူတို့ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသူနည်း၏။
စင်စစ်အားဖြင့် ကလေးစာပေဟု ဆိုထိုက်သော ဂရင်းဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်များကို စုဆောင်းပြုစုခဲ့သူများမှာ ဂျေးကော့ဂရင်းနှင့် ဝီလင်ဂရင်းခေါ် ဂျာမန်အမျိုးသားညီနောင် ၂ ယောက် ဖြစ် ပေသည်။
၁၇၈၅ ခုနှစ် ဂျာမနီနိုင်ငံ ဟနော်ရွာကလေးတွင် ဂျေး ကော့ဂရင်းအား မွေးဖွားခဲ့၏။
ညီဖြစ်သူ ဝီလင်ဂရင်းကိုကား နောက်တစ်နှစ်တွင် မွေးဖွား၏။
သူတို့၏ဖခင်မှာ ရှေ့နေတစ်ဦး ဖြစ်၏။
သူတို့တွင် မွေးချင်းပေါက်ဖော် ၆ ယောက်မျှရှိသော် လည်း သူတို့ ၂ ယောက်သာလျှင် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အလွန်ချစ်ခင် ရင်းနှီးစွာ နေခဲ့ကြပေသည်။
သူတို့ ၂ ယောက် သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အတူနေ၊ အတူသွား၊ အတူလာ၊ အမြဲမကွာ အတူတူသာလျှင် ပူးတွဲလုပ်ဆောင်တတ်ကြလေ သည်။
ဂျာမန်စာပေသမိုင်းတွင် ဂရင်းညီအစ်ကို ၂ ယောက်၏ အမည်များမှာ အလွန်ထင်ရှားလေသည်။
အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူ ဂျေးကော့သည် ဂျာမန်အဘိဓာန်ကျမ်းကြီးတစ်စောင်ကို စတင် ပြုစုသူ ဖြစ်၏။
ထိုသို့ ပြုစုနေစဉ် ဂရင်းသည် စကားလုံးတို့၏ အသံပြောင်း အသံလွှဲနှင့် စပ်လျဉ်းသည့် စည်းတစ်ခုကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိလေသည်။
ထိုစည်းမှာ 'ဂရင်းစည်း'ဟု ယနေ့ထက်တိုင် ထင်ရှားလျက်ရှိသည်။
ထိုစည်းမှာ သက္ကဋ၊ ဂရိ၊ လက်တင် စသော ဘာသာစကားလုံးတို့သည် အင်္ဂလိပ်၊ ဂျာမန် စကားလုံး များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလာပုံကို ဖော်ပြရှင်းလင်းထားသောစည်း ဖြစ်၏။
ထို့ပြင် ဂျာမန်အဘိဓာန်နှင့် ထုံးဟောင်း ပုံပြင်ကျမ်းကို လည်း ပြုစုခဲ့ပေသေးသည်။
ဂျေးကော့ပြုစုသည့် အထင်ရှားဆုံးသောကျမ်းများမှာ ဂျာမန် သဒ္ဒါကျမ်းနှင့် ဂျာမန်ဘာသာစကားသမိုင်းတို့ဖြစ်၏။
ညီဖြစ်သူ ဝီလင်၏ အကောင်းဆုံးသောကျမ်းမှာ ဂျာမန်သူရဲကောင်း တို့၏ ရာဇဝင်ပုံပြင် ဖြစ်လေသည်။
ဂရင်းညီနောင်တို့ ပူးပေါင်း ၍ ရေးသားပြုစုခဲ့ကြသော စာပေများအနက် ဂရင်းဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်များသည် စာပေလောကတွင် အထင်ရှားဆုံးဖြစ်သည်။
ဂရင်းညီနောင်တို့သည် ငယ်စဉ်ကလေးဘဝတွင် တွေ့သမျှ၊ ကြားသမျှတို့ကို အမြဲတစေ ဆင်ခြင်တွေးတောနေလေ့ရှိကြ သည်။
ထိုသို့ ငယ်စဉ်က ကြားခဲ့ဖူးသော ရှေးဟောင်းပုံပြင် များကို စုဆောင်း၍ စာတစ်စောင်တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်လာအောင် ညီအစ်ကို ၂ ယောက် ရေးသားထားခဲ့သဖြင့် ဂရင်းဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်များဟူ၍ ကလေးတို့အတွက် စာစောင်တစ်ဖွဲ့ ပေါ်ထွက် လာလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၃) ကိုးကား Category:ပုံပြင် Category:ဂျာမနီနိုင်ငံ။
ဂရင်းလန်ကျွန်းသည် ကမ္ဘာပေါ်၌ အကြီးဆုံးကျွန်း ဖြစ်၏။
ကမ္ဘာ့မြောက်ဖျား အာတိတ်စက်ဝိုင်းအတွင်းသို့ တစ်ကျွန်းလုံးလိုလို ကျရောက်နေသည်။
ဒေဗစ်ရေလက်ကြားနှင့် ဗက်ဖင်ပင်လယ်အော်တို့သည် ဂရင်းလန်ကျွန်းအား မြောက် အမေရိကတိုက်နှင့် ပိုင်းခြား၍ထားလေသည်။
ဂရင်းလန်ကျွန်း၏ ဧရိယာမှာ စတုရန်းမိုင် ၈၄ဝဝဝဝ မျှ ဖြစ်သည်။
အလျားမှာ မိုင် ၁၆ဝဝ ခန့်၊ အနံမှာ မိုင် ၇ဝဝ ကျော်ခန့် ဖြစ်သည်။
တစ်ဝက်ကျော်မျှသော မြေမျက်နှာပြင်ကို ထုထယ်ကြီးမားသော ရေခဲပြင်ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် တောင် ထိပ်များသာလျှင် ကွက်ကြား၊ ကွက်ကြားအားဖြင့် ရေခဲပြင် ပေါ်မှ ထိုး၍ ထွက်နေသည်။
ထိုရေခဲပြင်သည် နှစ်စဉ်တန်ချိန် ကုဋေ ၁ဝဝ ကျော်မျှလေးသော ရေခဲများကို ပင်လယ်ထဲသို့ ယူဆောင်ခဲ့သဖြင့် ပင်လယ်၌ မျောနေသော ရေခဲတောင်ကြီး များသည် ခရီးသွားသင်္ဘောများကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်သည်။
ဂရင်းလန်၏ ကမ်းရိုး တန်းမှာ ကျောက်ထူထပ်၍ ကုန်းမြေတွင်းသို့ ရှည်လျားစွာ ဝင်နေသော ဖီအော့ခေါ် ရေမြောင်းကြီးများဖြင့်ပြည့်နှက်လျက်ရှိ သည်။
ဂရင်းလန်၏အရှေ့ဘက်ကမ်းခြေ၌ ရေအေးစီးကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်၍ စီးနေသည်။
ထို့ကြောင့် လူမနေနိုင်လောက်အောင် အအေးလွန်ကဲသည်။
အနောက်ဘက်ကမ်းခြေမှာ အနည်းငယ်နွေး သဖြင့်၊ သစ်ပင်ပန်းမာလ်များ စိုစိုပြည်ပြည်ရှိ၏။
၂၀၂၂ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဂရင်းလန်တွင် လူပေါင်း ၅၆၅၈၃ ဦးခန့် နေထိုင်သည်။
ယခုအခါဂရင်းလန်းကျွန်းတွင်နေထိုင်သူ ၅၆၆၆၉ ဦးကျော်ခန့်ရှိသည်။
ထိုလူဦးရေထဲတွင် ဂရင်းလန်ကျွန်းသား အမြောက် အမြားပါဝင်၍ ဒိန်းမတ်လူမျိုး အနည်းငယ်သာရှိသည်။
ကျွန်းသား များမှာ အအေးဒဏ်ခံနိုင်သော အက်စကီးမိုးများ ဖြစ်ကြ၍ ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက် ဆီးနှင်းထဲတွင် နေထိုင်ကြသည်။
ထိုကျွန်းသားတို့သည် ကူးသန်းသွားလာရေး အတွက် ခွေးဆွဲစွပ်ဖားနှင့် ဖျံရေဖြင့်ချုပ်လုပ်သော ကယက်ခေါ် လောင်းလှေများကို အသုံးပြုကြသည်။
အလုပ်အကိုင်မှာ တံငါ အလုပ်ပင် ဖြစ်၏။
သို့သော် မြေခွေး၊ ဝက်ဝံ အစရှိသော သားကောင်များကို ဖမ်းဆီးခြင်းဖြင့်လည်း အသက်မွေးမြူကြ သည်။
ဂရင်းလန်သည် ဒိန်းမတ်နိုင်ငံနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ် သည်။
ကရိုင်အိုလိုက်ခေါ် သတ္တုတစ်မျိုးကို တင်ပို့ရောင်းချ သည်။
ကျောက်မီးသွေး၊ ကြေးဝါ၊ ရွှေနှင့် သံတို့ကို ကျွန်းပေါ် တွင် တွေ့ရှိရသည်ဟု ဆိုသည်။
အခြားထွက်ကုန်တို့မှာ ဝေလငါး အစိုနှင့် အခြောက်ကုန်၊ ငါးကြီးဆီ၊ ငှက်သိုက်၊ သားမွေးနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့၏အရေများ ဖြစ်သည်။
ထိုကျွန်းကို ရှေးအခါကပင်လျှင် စကန်ဒီနေဗီးယန်း လူမျိုးတို့က သိရှိခဲ့သည်။
ခရစ် ၁၅၈၅ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလိပ် လူမျိုးတို့က ထပ်မံတွေ့ရှိသည်။
ရှေးအခါက ဂရင်းလန်ကျွန်းကို ဒိန်းမတ်နိုင်ငံအစိုးရက ကိုလိုနီစနစ်ဖြင့် အုပ်ချုပ်သည်။
၁၉၅၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၅ ရက် နေ့တွင် ယင်းကိုလိုနီစနစ်ကို ဖျက်သိမ်း၍ ဂရင်းလန်ကျွန်းကို ဒိန်းမတ်နိုင်ငံထဲသို့ သွတ်သွင်းခဲ့လေသည်။
ဂရင်းလန်ကျွန်း၌ မဲဆန္ဒနယ် ၂ နယ်ရှိရာ တစ်နယ်မှ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးကျကို ဒိန်းမတ်လွှတ်တော်သို့ စေလွှတ်ခွင့်ရှိသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၃) မှတ်စု ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂရင်းလန်ကျွန်း ကဏ္ဍ:ကျွန်းနိုင်ငံများ ကဏ္ဍ:မြောက်အမေရိကတိုက်။
300px|လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေး ကွန်ယက်၏ ယေဘူယျ အခင်းအကျင်း။
ဗိုးတေ့နှင့် လျှပ်စစ်လိုင်းများ ပြပုံမှာ ဂျာမနီ နှင့် အခြား ဥရောပ နိုင်ငံများတွင် တွေ့ရသော ပုံမျိုး ဖြစ်သည်။
ဂရစ်လျှပ်စစ်စနစ်ဟုတွင်သော လျှပ်စစ်ဓာတ်ဖြန့်ချိရေး စနစ်မှာ လျှပ်စစ်ဓာတ်ကို လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေး စက်ရုံတစ်ခု တစ်ခုစီမှ မဖြန့်ချိဘဲ ဓာတ်အားပေးစက်ရုံအများ စုပေါင်း၍ လက်ကားသဘော ဖြန့်ချိပေးသောစနစ် ဖြစ်သည်။
ဤစနစ်ကို အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၌ ၁၉၂၆ ခုတွင် 'ဗဟိုလျှပ်စစ်ဓာတ်ဘုတ်အဖွဲ့'က စတင် အသုံးပြုခဲ့သည်။
မူလက ဒေသ ၇ ခု တွင်သာ ဤ စနစ်ဖြင့် လျှပ်စစ်ဓာတ်ဖြန့်ချိရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း ၁၉၃၉ ခုမှစ၍ အင်္ဂလန် တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ တိုးချဲ့၍ ဖြန့်ချိနိုင်ခဲ့လေသည်။
ဂရစ်လျှပ်စစ်စနစ်တွင် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ အနှံ့အပြားရှိ တစ်ခုချင်း လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးစက်ရုံများကို ဓာတ်တိုင်ဓာတ်ကြိုးများဖြင့် ရှုပ်ယှက်ခတ်မျှ ဆက်သွယ်စုပေါင်းထားသည်။
ဗဟိုအုပ်ချုပ်ရေး ဌာနသည် ထိုဓာတ်အားပေးစက်ရုံအားလုံးကို တစ်ခုတည်းသော အဖွဲ့အစည်းအနေဖြင့် စီမံခန့်ခွဲသည်။
ယင်းဌာနအောက်၌ ဒေသ အလိုက် အုပ်ချုပ်ရေးဌာနခွဲများ ရှိပြန်သည်။
ထိုဌာနခွဲများသည် မိမိတို့လက်အောက်ရှိ ဓာတ်အားပေးစက်ရုံများအနက်မှ ခုတ် မောင်းလိုသည့် အားပေးရုံကို ခုတ်မောင်းစေ၍ ရပ်ထားလိုသည့် အားပေးရုံကို ရပ်နားစေခြင်းဖြင့် သင့်လျော်သလို စီမံဆောင် ရွက်ပေးရသည်။
ဤစနစ်ဖြင့် တစ်ပြည်လုံးသို့ ဖြန့်၍ ဆက်သွယ် ထားသောဓာတ်ကြိုးများသည် ဂရစ်အိုင်ရွန်ခေါ် မုန့်ကင်သံဆန် ခါနှင့် တူသည်။
ထို့ကြောင့် ဤစနစ်ကို ဂရစ်လျှပ်စစ်စနစ်ဟု ခေါ်တွင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဂရစ်ဓာတ်ကြိုးအားလုံးသည် မိုင် ၅ဝဝဝ ကျော်ရှည်၍ ဝေလနယ်နှင့် စကော့တလန်ပြည်မြောက်ပိုင်းရှိ နေရာတစ်စိတ် တဒေသမှအပ ဗြိတိန်တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ ပျံ့နှံ့လျက်ရှိသည်။
ထို ဓာတ်ကြိုးများအနက် မိုင် ၄ဝဝဝ နီးပါးရှည်သော ဓာတ်ကြိုး များတွင်ရှိသည့် ဗို့အားမှာ ၁၃၂ဝဝဝ ဖြစ်သည်။
ဓာတ်တိုင်ကြီး များကို မျှော်စင်ပမာ ဆောက်လုပ်ထားကြသည်။
အမြင့်ဆုံး ဓာတ်တိုင်များသည် ဒက်နမ်အရပ်၌ တင်းမြစ်ကို ဓာတ်ကြိုးများ ကျော်ဖြတ်နိုင်အောင် ဆောက်လုပ်ထားသော ဓာတ်တိုင်များ ဖြစ်ကြသည်။
အမြင့် ၄၈၇ ပေမျှရှိသည်။
ဓာတ်ကြိုးများကို မိုးကြိုးမခနိုင်အောင် ဓာတ်တိုင်ထိပ်များပေါ်၌ မိုးကြိုးလွှဲနန်း ကြိုးဖြင့် သွယ်တန်း ကာကွယ်ထားသည်။
ဓာတ်ကြိုးများသည် ဂရစ်ဌာနခွဲများ၌ ပေါင်းဆုံကြ၏။
ဌာနခွဲအချို့မှာ လျှပ်စစ် ဓာတ်ကို ဆက်လိုက ဆက်ပေးနိုင်အောင်၊ သို့တည်းမဟုတ် အဆက်ဖြတ်လိုကဖြတ်ပေးနိုင်အောင် ထရန်စဖော်မာစက်များ တပ်ဆင်ထားသည့် ဌာနများဖြစ်ကြသည်။
လန်ဒန်မြို့ တစ်ဝိုက် တွင် ဗို့အား ၆၆ဝဝဝ ဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသော မြေအောက် ဓာတ်ကြိုးများလည် ရှုပ်ယှက်ခတ်မျှရှိသည်။
ဂရစ်လျှပ်စစ်စနစ်သည် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးစက်ရုံ တစ်ရုံ တည်းမှနေ၍ ဓာတ်အားပေးစနစ်ထက် အကျိုးကျေးဇူးများသည်။
ပထမအကျိုးကျေးဇူးမှာ လျှပ်စစ်ဓာတ်ကို အဆက်မပြတ် ရရှိ ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ပမာအားဖြင့် ဒေသတစ်ခုတွင် လျှပ်စစ် ဓာတ်ကို အားပေးသော စက်ရုံတစ်ခုတည်းမှ ရယူနေသည် ဆိုပါစို့။