kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ကျမ်းဂန်အရ ဂန္ထဝင်အာရဗီစာအရေးအသားတွင် ပုံစံခြောက်မျိုးပါဝင်သည်- ၁) naskh - စာပေးစာယူပုံစံ၊ ၂) မုဟက္ကာ - မှန်ကန်သော ထင်ရှားရှိသော အက္ခရာဖြင့် ပိုင်းခြား၏၊ 3) Raikhani - ပင်စိမ်း၊ ပန်းပင်စိမ်းရနံ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသော စာလုံးများ၏ သန့်စင်မှု၊ 4) ဓမ္မသွေးခုန်နှုန်း (1/3) - curvilinear နှင့် rectilinear ဒြပ်စင်များသည် 1: 3 အချိုးတွင်ဆက်စပ်နေသည်။
5) သပ်ရပ်သော Tauki လက်ရေး (အမိန့်); 6) rika - ကာတွန်း။
Khatt-mansub၊ Kalam၊ Kufi၊ Tashib ကိုလည်းကြည့်ပါ။
လက်ရေးလှရေး ကမ္ပည်းစာ၏ အခြေခံကို တင်းကျပ်သော ဂျီဩမေတြီ အခြေခံမူများနှင့် ရှင်းလင်းသော အချိုးအစားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကာ၊ ကမ္ပည်း၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားမှုနှင့် လိုင်း၏ လှပမှုသည် ယင်းအပေါ် မူတည်ပါသည်။
အချိုးအစားများ ရေးဖွဲ့ခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်း၏ အခြေခံမှာ တည့်တည့် ဒေါင်လိုက်မျဉ်းဖြစ်သည့် အာရဗီအက္ခရာ၏ ပထမအက္ခရာဖြစ်သည့် "alif" စာလုံးအရွယ်အစားဖြစ်သည်။
လက်ရေးလှရေးတွင် တိုင်းတာသည့်ယူနစ်သည် အာရဗီအမှတ်ဖြစ်သည်။
လက်ရေးလှရေးတွင် အမှတ်တစ်ခုသည် စတုရန်းပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး စတုရန်း၏ဘေးဘက် အရွယ်အစားသည် ဘောပင်ထိပ်ဖျား၏ ယိုင်သည့်ထောင့်နှင့် သခင်၏ဖိအားဒီဂရီအပေါ် မူတည်သည်။
ဖိအားသည် အလုံအလောက် ပေါ့ပါးသင့်ပြီး ရွေ့လျားမှု အလွန်တိကျပြီး ဘောပင်ထိပ်ဖျားသည် အနည်းငယ် လှည့်ထားသောကြောင့် လမ်းကို ဘောပင်၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ချန်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
Tomar ဟုခေါ်သော လက်ရေးလှရေးဖောင်တိန်တွင် မြည်းအမွေး ၂၄ ပေါက်ပါရှိသည်။
လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်ပုံသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
၎င်းသည် သခင်ကိုယ်တိုင်၏ နှစ်သက်မှု၊ အမျိုးသား ရိုးရာဓလေ့များနှင့် အသုံးချစာသား အမျိုးအစားအပေါ် မူတည်သည်။
alif ၏ အမြင့်သည် သုံးမှတ်မှ ဆယ့်နှစ်မှတ်အထိ ရှိပြီး လက်ရေးလှသူ၏ စတိုင်နှင့် တစ်ဦးချင်း လက်ရေးပေါ် မူတည်သည်။
alif ၏ အကျယ်သည် တစ်မှတ်ဖြစ်သည်။
စာသား၏အမြင့်သည် အရေးအကြီးဆုံးအခန်းမှ ပါဝင်သည်။
alif ကို ကနဦးယူနစ်အဖြစ် အသုံးပြု၍ စာသားတစ်လျှောက်လုံးတွင် သခင်သည် ပထမဦးစွာ alifs နှင့်တူညီသော alifs ကို ဦးစွာသတ်မှတ်ပေးပါသည်။
ဤသည်မှာ ကမ္ပည်းစာ၏ ဂျီဩမေတြီအကြမ်းဖျဉ်းကို ပြုစုထားပုံဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် ဆရာကြီးသည် အပြောင်းအလဲများကို မကြာခဏ မိတ်ဆက်ပေးလေ့ရှိသည်။
Alif သည် အာရဗီစာလုံးအားလုံးကို ရေးထိုးနိုင်သည့် စိတ်ကူးယဉ်စက်ဝိုင်း၏ အချင်းလည်းဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အချိုးအစားများသည် သခင်ကိုယ်တော်တိုင် သတ်မှတ်သည့် အရွယ်အစား- ဤအရာများသည် အလီဖ်၏ အမြင့်နှင့် အနံနှင့် စိတ်ကူးယဉ် စက်ဝိုင်းတစ်ခုတို့ ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ naskh ပုံစံတွင်၊ alif ၏အမြင့်သည် ငါးမှတ်ဖြစ်ပြီး suls သည် စာလုံး၏ထိပ်တွင် သုံးမှတ်ချိတ်ဖြင့် ကိုးမှတ်ဖြစ်သည်။
ဦးတည်ချက် (ထောင့်) နှင့် အကွာအဝေး၊ အကွေးအကောက်များနှင့် ဒေါင်လိုက်များကို တီးမှုတ်ခြင်း၊ စကားလုံးများ၊ သရများနှင့် အစက်များကို ပီပြင်စွာဖော်ပြခြင်းသည် ပုံစံ၏ အရေးကြီးသော ဝိသေသလက္ခဏာများဖြစ်သည်။
ဥရောပစာအရေးအသားနှင့်မတူဘဲ အာရဗီစာများကို ညာမှဘယ်သို့ရေးသည်။
ရွှေထီးဆောင်းတဲ့ ၁၆ ရက် သည် ဒါရိုက်တာ ဘဒ် ဂရင်းစပန် ရိုက်ကူးသည့် အမေရိကန်၊ ကယ်လီဖိုးနီးယား၊ လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ်မြို့တွင် ကျင်းပသော ၁၉၈၄ နွေအိုလံပစ်အကြောင်း ၁၉၈၅ မှတ်တမ်းတင်ရုပ်ရှင် ဖြစ်သည်။
ဤမှတ်တမ်းတင် ရိုက်ကူးမှုတွင် ပါဝင်သော အားကစားသမားများမှာ မာရီ လို ရက်တန်၊ ဂရက် လိုဂါနစ် နှင့် မိုက်ကယ် ဂရော့ တို့ ဖြစ်သည်။
ထိုရုပ်ရှင်မှာ ဗားရှင်းများစွာ ရှိသည်။
ပြဇာတ်ဗားရှင်းမှာ ၂.၅ နာရီ ကြာကာ၊ တီဗီဗားရှင်းက ခြောက်နာရီကြာပြီး၊ ၁၉၈၈ ဇူလိုင်တွင် ခြောက်ပိုင်းပါ မီနီစီးရီးအဖြစ် PBS တွင် ထုတ်လွှင့်ပြသခဲ့သည်။
၁၉၈၅ ဇူလိုင် ၂၉ တွင် ကယ်လီဖိုးနီးယား ဘီဗာလီဟီးက Academy of Motion Picture Arts and Sciences ၏ ဆင်မျူရယ် ဂိုးဒွင် ဇာတ်ရုံတွင် ရုပ်ရှင်ကို ပရီမီယာပွဲ ဦးဆုံး စပြသည်။
၁၉၈၅ အောက်တိုဘာ ၂၃ တွင် စတင်၍ ကယ်လီဖိုးနီးယား၊ စန်တာ မိုနီကာ၌ နှစ်ပတ်ကြာအောင် ပြသရသည်။
၁၉၈၆ မတ် ၇ တွင် နယူးယောက်မြို့၌ ပြသရာ၊ $၈၄,၀၀၀ မြတ်စွန်းသည်။
၁၉၈၇ ဇန်နဝါရီ ၂၄ တွင် ဒစ္စနေလိုင်းမှ ရုပ်သံအဖြစ် စတင်ထုတ်လွှင့်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:၁၉၈၅ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ ကဏ္ဍ:အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကား ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ ကဏ္ဍ:အမေရိကန် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ။
စစ္စလီ ရေဝမ်းဘဲ (Lesser Whistling Duck) အား အိန္ဒိယစစ္စလီဘဲ၊ စစ္စလီငယ် ဟုလည်း ခေါ်လေ့ရှိသည်။
စစ္စလီ ရေဝမ်းဘဲသည် စစ္စလီ မျိုးစိတ်ဖြစ်ပြီး အိန္ဒိယကျွန်းဆွယ်နှင့် အရှေ့တောင်အာရှတို့တွင် ပေါက်ဖွားသော ဒေသရင်း ငှက် မျိုးစိတ်ဖြစ်လေသည်။
စစ္စလီဘဲများသည် ညအချိန်တွင် အစာရှာသည့် ငှက်များဖြစ်ကြသဖြင့် နေ့ခင်းဘက်တွင် ယင်းတို့အား ရေကန်များနှင့် စိုစွတ်သော လယ်ကွင်းများတွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။
စစ္စလီဘဲများမှာ သစ်ပင်ပေါ်တွင်လည်း ကောင်းစွာ ရပ်နိုင်သွားလာနိုင်သောကြောင့် တခါတရံ သစ်ပင်၏အပေါက်တွင် ၎င်းတို့၏ အသိုက်ကို ဆောက်လေ့ရှိသည်။
left|thumb| အတောင်ပံ၏ အပြင်ဘက် ပုံသဏ္ဌာန်သည် ပျံသန်းရာတွင် လေချွန်သံထွက်လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။
စစ္စလီ မျိုးစုဝင်ဖြစ်သည့် အတိုင်းပင် ပျံသန်းရာတွင် ၎င်း၏လည်ပင်ရှည်ကြီးနှင့် ကျယ်လောင်သော လေချွန်သကဲ့သို့ အသံနှစ်ချက်ဆင့်ထုတ်ပြီး ၎င်း၏ကျယ်ပြန့်သည့် အတောင်များကိုလည်း ကောင်းမွန်ထင်ရှားစွာ မြင်ရသည်။
စစ္စလီ ရေဝမ်းဘဲ၏ ထူးခြားချက်မှာ ဘဲမြီးပိုင်းတွင် နို့နှစ်ရောင်ရှိသော ထင်ရှားသည့် ဖင်မြီးပါရှိ၍ ထိုအချက်သည် ၎င်းနှင့်မျိုးတူဖြစ်သည့် စစ္စလီကြီးနှင့် ကွဲပြားသွားစေသည်။
() ဟူသည့် အင်္ဂလိပ် အမည်နှင့် မြန်မာအမည် စစ်စလီ တို့သည့် ဆက်စပ်မှုရှိနိုင်သည်။
thumb|ဘဲပေါက်လေးများ၏ အရောင်သည် ဖြူမည်း စင်းကျားဖြစ်သည်။
|left left|ပျံသန်းရာတွင် ထင်ထင်ရှားရှား မြင်ရသော တောင်ပံကျယ်ကြီးများ|left ကိုးကား ပြင်ပလင့်များ မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် စစ္စလီဘဲများ၏ အော်မြည်သံ နမူနာများ အင်တာနက်ပေါ်ရှိ ငှက်အကြောင်း ဗီဒီယိုများနှင့် အခြားမီဒီယာများ စုဆောင်းထားမှု ကဏ္ဍ:အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:တရုတ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:စစ်စလီ ဘဲများ။
thumb|Emberiza aureola စာဝါကျားငှက် (Emberiza aureola) သည် စာကလေးမျိုးနွယ်ဝင် ငှက်မျိုးစိတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အာရှတိုက်မြောက်ပိုင်း၊ ရုရှားနိုင်ငံတို့တွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။
အလျား ရှိပြီး အလေးချိန် ရှိသည်။
ယင်းငှက်ကို ၂၀၀၄ မတိုင်ခင်ထိ နိုင်ငံတကာ သဘာဝထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး အသင်းမှ မျိုးသုဉ်းရန် စိုးရိမ်ရမှုအနည်းဆုံးမျိုးစိတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ငှက်ကောင်ရေ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာမှုကြောင့် ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် မျိုးသုဉ်းရန် အလွန်အမင်းစိုးရိမ်ရသော မျိုးစိတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ဤငှက်မျိုးစိတ်ကို တရုတ်နိုင်ငံတွင် ဆောင်းခိုကာလအတွင်း အများဆုံးဖမ်းဆီးကြသည်။
စာဝါကျားငှက်များသည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် စပါးပင်နှင့် ရေစပ်စပ်ရှိနေသော wetlands နေရာမျိုးတွင် အများဆုံးနေထိုင်ကျက်စားပြီး ကချင်ပြည်နယ်၊ အင်းတော်ကြီးကုန်းတွင်းပိုင်း၊ ကွင်းပြင်များနှင့် လယ်ကွင်းများတွင် အများဆုံးတွေ့နိုင်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံအလယ်ပိုင်းတွင် ပုဂံမြို့အနီးတစ်ဝိုက်နှင့် ဧရာဝတီတိုင်း၊ မအူပင်မြို့၊ ဝါးခယ်မမြို့ များတွင် တွေ့နိုင်ကာ တနင်္သာရီတိုင်း၊ ရှမ်းပြည်နယ်၊ ရခိုင်ပြည်နယ်နှင့် ချင်းပြည်နယ်မှ နတ်မတောင်ဒေသများတွင်မူ မှတ်တမ်း မရရှိဖူးကြောင်း သိရသည်။
စာဝါကျားငှက်ကို မြန်မာနိုင်ငံတွင် ၂၀၁၃ ခုနှစ်မှစ၍ မျိုးသုဉ်းရန်အန္တရာယ်ရှိသော မျိုးစိတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး ငါးနှစ်ခန့်အကြာတွင် မျိုးသုဉ်းရန် အလွန်အမင်းစိုးရိမ်ရသောအဆင့်သို့တစ်ဆင့် တက်သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
စာဝါကျား ငှက်မျိုးစိတ်ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် အကောင်ရေ နှစ်သိန်းခန့် တွေ့ရှိနိုင်သော်လည်း ၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် ၁၂၀ မှ ၆၀၀ ကြားသာ တွေ့နိုင်တော့ကြောင်း IUCN အနီရောင်စာရင်းတွင် ထုတ်ပြန်ထားသည်။
စာဝါကျားငှက်ကို ၂၀၁၇ ခုနှစ်အတွင်း မြန်မာနိုင်ငံ၌ ဧရာဝတီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွင် ၆၁ ကောင်၊ ပုဂံတွင် ၁၀ ကောင်ကျော် မှတ်တမ်းတင်ထားနိုင်ပြီး အင်းလေး၊ အင်းတော်ကြီး၊ ကလောမြို့နှင့် အခြားဒေသအချို့တွင်လည်း တွေ့ရှိနိုင်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ယခင်က စာဝါကျားငှက်ကို ပေါများစွာတွေ့ရှိရသော်လည်း လှောင်ချိုင့်တွင်မွေးရန် ဖမ်းဆီးခံရခြင်း၊ ဘုရားတွင် ဘေးမဲ့လွှတ်ရန် ဖမ်းဆီးခံရခြင်း၊ စာကလေးကြော်ပြုလုပ်ရန် အခြားစာကလေးငှက်များနှင့် ရောနှော၍ ဖမ်းဆီးခံရခြင်းတို့ကြောင့် ငှက်ကောင်ရေ လျော့နည်းလျက်ရှိပြီး မျိုးသုဉ်းလုနီးပါး အန္တရာယ်ရှိသည့် ငှက်မျိုးစိတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ယင်းငှက်သည် အုပ်စုလိုက်နေတတ်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံတွင် အောက်တိုဘာလမှ ဧပြီလအထိ ခြောက်လကြာ နေထိုင်တတ်သည်။
စာဝါကျားငှက်သည် သယံဇာတနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာန၏ အမိန့်ထုတ်ပြန်ချက်များအရ လုံးဝကာကွယ်ထားသည့် ငှက်မျိုးစိတ် ဖြစ်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:စာကလေးနှင့် အလားတူငှက်များ ကဏ္ဍ:မြောက်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ရုရှားနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ။
နံ့သာနီ () (Pterocarpus santalinus) သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံတောင်ပိုင်းတွင် ပေါက်ရောက်သော အပင်မျိုးစိတ်တခုဖြစ်သည်။
International Legume Database & Information Service: Pterocarpus santalinus အပင်သည် ယင်း၏သစ်သားအနီရောင်ကြောင့် တန်ဖိုးရှိသည်။
နံ့သာနီပင်သည် အထိရှည်ကာ လုံးပတ် ၅၀ မှ ၁၅၀ စင်တီမီတာအထိ ကြီးထွားနိုင်သည်။
အပင်ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် ကြီးထွားနှုန်းမြန်ပြီး ၃ နှစ်အတွင်း အထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်။
နှင်းဒဏ်ကို မခံနိုင်သောအပင်ဖြစ်ပြီး အပူချိန် အနှုတ် ၁ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်တွင် အပင်သေဆုံးသည်။
စန္ဒကူးသစ်သည် Santalum ရှိသစ်ပင်များမှ သစ်သားအမျိုးအစားဖြစ်သည်။
သစ်အမျိုးအစားများသည် လေးလံသော၊ အဝါရောင်နှင့် အစင်းကြောင်းများပါရှိသော ဤ အမျိးအစားများဝည် အခြားရနံ့ရှိသောသစ်သားများနှင့်မတူဘဲ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ရနံ့ကို ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင် ထိန်းသိမ်းထားသည်။
စန္ဒကူးဆီ ကို ဤအပင်မှ အသုံးပြုရန်အတွက် ထုတ်ယူသည်။
စန္ဒကူးပင်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဈေးအကြီးဆုံးသစ်များထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် မကြာခဏ ညွှန်းဆိုလေ့ရှိသည်။
သစ်သားနှင့်ဆီ နှစ်မျိုးလုံးသည် ရာစုနှစ်များစွာကတည်းက တန်ဖိုးကြီးမားသည့် ထူးခြားသောရနံ့ကို ထုတ်ပေးသည်။
အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ဤကြီးထွားမှုနှေးကွေးသောသစ်ပင်မျိုးစိတ်အချို့သည် ယခင်က အလွန်အကျွံသစ်ထုတ်ယူ ခြင်းကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
အစေ့ရှိအပင် (spermatophytes) ဆိုသည်မှာ အစေ့များထုတ်ပေးသော အပင်များကို ဆိုလိုသည်။
ယင်းအပင်တို့သည် မြေပေါက်ပင် (embryophyte) ၏ အစုပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ချုံတိုးငှက်မွဲ (Malacopteron magnirostre) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တခုဖြစ်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံ၊ ထိုင်းနိုင်ငံ၊ မလေးရှားကျွန်းဆွယ်၊ ဆူမတြာကျွန်းတို့တွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မလေးရှားနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ။
ချုံတိုးငှက်ခေါင်းနီ (Malacopteron magnum) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တခုဖြစ်ပြီး အရှေ့တောင်အာရှဒေသတွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဘရူနိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ။
ချုံတိုးငှက် (Malacocincla abbotti) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တခုဖြစ်ပြီး ဟိမဝန္တာ၊ တောင်အာရှ၊ အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:နီပေါနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ။
ချုံတိုးငှက်မြီးတို (Pellorneum malaccense) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တခုဖြစ်ပြီး မလေးရှားနိုင်ငံ၊ စင်ကာပူနိုင်ငံ၊ ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ဘော်နီယိုကျွန်း၊ ဆူမတြာကျွန်းတွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မလေးရှားနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:စင်ကာပူနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ။
ချုံတိုးငှက်နှုတ်သီးရှည် (Pellorneum rostratum) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တခုဖြစ်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံ၊ စင်ကာပူနိုင်ငံ၊ ထိုင်းနိုင်ငံ၊ မလေးရှားနိုင်ငံ၊ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၊ ဘရူနိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မလေးရှားနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဘရူနိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ။
ချုံတိုးငှက်ညို (Pellorneum bicolor) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တခုဖြစ်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံ၊ ထိုင်းနိုင်ငံ၊ မလေးရှားနိုင်ငံ၊ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၊ ဘရူနိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မလေးရှားနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဘရူနိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ။
ချုံတိုးငှက်ခေါင်းဖြူ (Gampsorhynchus rufulus) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တခုဖြစ်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံ၊ ဟိမဝန္တာ၊ တရုတ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:တရုတ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဟိမဝန္တာတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ။
မြီးနီလေး (Minla ignotincta) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တခုဖြစ်ပြီး အိန္ဒိယတိုက်ငယ်နှင့် အရှေ့တောင်အာရှဒေသတွင် တွေ့ရသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၊ ထိုင်းနိုင်ငံ၊ လာအိုနိုင်ငံ၊ နီပေါနိုင်ငံ၊ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ယူနန်ပြည်နယ်တွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဘူတန်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:လာအိုနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဟိမဝန္တာတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ။
ငှက်တောင်ပြာ (Actinodura cyanouroptera) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တခုဖြစ်ပြီး အိန္ဒိယတိုက်ငယ်နှင့် အရှေ့တောင်အာရှဒေသတွင် တွေ့ရသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ၊ ထိုင်းနိုင်ငံ၊ လာအိုနိုင်ငံ၊ နီပေါနိုင်ငံ၊ တရုတ်နိုင်ငံ၊ တိဗက်၊ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:နီပေါနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဘူတန်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:အရှေ့တောင်အာရှတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:တရုတ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ။
ငှက်စင်းကျား (Actinodura waldeni) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တခုဖြစ်ပြီး အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ယူနန်ပြည်နယ်၊ မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ယူနန်ပြည်နယ်တွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ။
အတောင်ကျားငှက် (Actinodura egertoni) သည် ငှက်မျိုးစိတ်တခုဖြစ်ပြီး ဟိမဝန္တာမှ မြန်မာနိုင်ငံအထိ တွေ့ရှိရလေ့ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:နီပေါနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဘူတန်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ ကဏ္ဍ:ဟိမဝန္တာတွင် တွေ့ရှိရသော ငှက်များ။
ဝေလငါးပြာ (သို့) အပြာရောင်ဝေလငါးသည် မစ္စတစ္စီတိုင် (Mysticeti) မျိုးစဉ်၏ အောက်မျိုးစဉ်ငယ်တစ်မျိုးဖြစ်သည့် ဘေလိန်းဝေလငါးမျိုးထဲတွင် ပါဝင်သော အဏ္ဏဝါ-နို့တိုက်သတ္တဝါ မျိုးစိတ်တစ်စိတ် ဖြစ်၏။
ပျမ်းမျှကိုယ်လုံးအရှည်မှာ ခန့် ရှိပြီး ပျမ်းမျှအလေးချိန်မှာ တန်ချိန်ပေါင်း ၁၉၉ တန်ခန့်ပင်ရှိသည်ဟုသိရသည်။
ဝေလငါးပြာသည် လက်ရှိ တိရစ္ဆာန်များနှင့် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သမျှ တိရစ္ဆာန်များအပါ အားလုံးသော တိရစ္ဆာန်များထဲ၌ အကြီးမားဆုံးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ထည် ရှည်လျားသွယ်လျပြီး ညိုပြာရောင်မွဲမွဲသန်းကာ အောက်ဘက်၌ အရောင်အနည်းငယ်ဖျော့သည်။
alt=Aerial photograph of an adult blue whale showing its length|left|255x255px ဝေလငါးပြာသည် အစာကို စစ်ထုတ်စားသောက်သော တိရစ္ဆာန် (Filter Feeder) ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့စားသောက်သည့် အစာအများစုမှာ ပုစွန်ဆိပ်ကလေးများဖြစ်သည်။
အချင်းချင်း အသံလှိုင်းနှင့် (အသံထွက်၍) ဆက်သွယ်ကြသည်ကို ယခင်ကတည်းက သိထားနှင့်ပြီးဖြစ်၏။
ထိုသို့ ဆက်သွယ်ရာ၌ ဝေလငါး မျိုးစိတ်တစ်စိတ်နှင့် တစ်စိတ် အသုံးပြုသည့် အသံလှိုင်းတုန်ခါနှုန်းများ မတူညီကြဘဲ ဝေလငါးပြာတို့၏ ပျမ်းမျှအသံလှိုင်းတုန်ခါနှုန်းမှာ (၈ - ၂၅ ဟက်ဇ်) အတွင်းဖြစ်သည်ဟု သိရသည်။
သို့ရာတွင် ဒေသ၊ ရာသီဥတု၊ အပြုအမူအလိုက် ကွဲပြားနိုင်သည်။
ဝေလငါးပြာသည် ၁၉ ရာစုအကုန်အထိ ကမ္ဘာ့သမုဒ္ဒရာများအားလုံးနီးပါးတွင် ပေါများခဲ့သည်။
၁၉၆၆ ခုနှစ်၌ နိုင်ငံတကာ ဝေလငါးဖမ်းကော်မရှင် ကိုယ်တိုင်က ဝေလငါးပြာ အမဲလိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ရသည့်အထိ မျိုးသုဉ်းလုနီးပါး အမဲလိုက်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
ဝေလငါးပြာများကို ၂၀၁၈ ခုနှစ်အထိ မျိုးသုဉ်းရန်အန္တရာယ်ရှိသော မျိုးစိတ်အဖြစ် နိုင်ငံတကာ သဘာဝထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး အသင်းက သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
လူလုပ်အန္တရာယ်(သင်္ဘောတိုက်ခိုက်မှု၊ လေထုညစ်ညမ်းမှု၊ သမုဒ္ဒရာ ဆူညံသံနှင့် ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှု) နှင့် သဘာဝအန္တရာယ်(လူသတ်ဝေလငါး ဖမ်းဆီးခြင်း) တို့၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများစွာကို ဆက်လက်ရင်ဆိုင်နေရဆဲဖြစ်သည်။
" ဝေလငါးပြာသည် လက်ရှိ တိရစ္ဆာန်များနှင့် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သမျှ တိရစ္ဆာန်များအပါ အားလုံးသော တိရစ္ဆာန်များထဲ၌ အကြီးမားဆုံးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်သည်" ဇီဝကမ္မဗေဒ alt=Photograph of the blue whale's small dorsal fin|thumb| အနောက်ဘက်တွင်ရှိနေသော တောင်ပံအသေးလေးကို ပုံ၏ဘယ်အစွန်နားတွင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။
|leftပုံမှန်အမြင်တွင် ဝေလငါးပြာများ၏ အရောင်မှာ ခပ်မွဲမွဲ မီးခိုရောင်သန်းနေသည့် အပြာရောင်မျိုးဖြစ်ပြီး ရေထဲတွင်မူ အပြာရောင်အဖြစ် မြင်တွေ့ရသည်။
ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမဲစက်များ ပါရှိတတ်ကြပြီး ၎င်းအမည်းစက်၏ ပုံစံသည် မကြာခဏပြောင်းလဲတတ်သည်ဟု သိရသည်။
သို့ရာတွင် တစ်ဦးချင်းစီကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်သော အမြီး ရေယက်တောင်၏ နောက်ကျောတစ်လျှောက်တွင် တစ်ကောင်ချင်းစီတွင် မတူညီကြသည့် ထူးခြားသောသွင်ပြင်လက္ခဏာ အရောင်ခြယ်မှုပုံစံတစ်ခုရှိသည်။
နေထိုင်ပြုမူပုံ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း alt=Photograph of a whale blowing|200x200px ဝေလငါးများသည် ကပ်ပါးပိုးများ၊ ရောဂါပိုးများနှင့် ၎င်းတို့ချင်း ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရမှုကို စသည့် အန္တရာယ်များကို ရှောင်ရှားရန်၊ နွေဦးနှင့် နွေရာသီတွင် ၎င်းတို့၏ အစာ သားကောင်ငယ်များ ရရှိနိုင်ရန်၊ သားသတ်ဝေလငါးများ၏ အမဲလိုက်မှုကြောင့် သားပေါက်ဦးရေလျှော့ပါးခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် စသည်တို့အတွက် ရွေ့ပြောင်းနေထိုင်ကြခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု အဏ္ဏဝါနှင့် သတ္တဗေဒပညာရှင်များက ယူဆထားသည်။
အစားအသောက်နှင့် အစာရှာဖွေမှု အပြာရောင်ဝေလငါး၏ အစားအစာတွင် အများဆုံးမှာ ခရေးလ် ဟုခေါ်သော ပုစွန်ဆိပ်လေးများဖြစ်သည်။
အပြာရောင်ဝေလငါးများကို မဂ်ဒလီနာ ပင်လယ်အော်နှင့် မက္ကစီကိုနိုင်ငံ၏ အနောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်တွင် ရှိတတ်သော ကဏန်းနီများကိုလည်း စားလေ့ရှိသည်ကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ဖူးသည်ဟု သိရသည်။
အသံထုတ်လွှင့်မှု အပြာရောင်ဝေလငါးများ၏ အသံထုတ်လွှင့် ခေါ်ဆိုမှုများသည် အောက်ပါအကြောင်းရင်းများကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သုတေသနပြုလုပ်နေကြသည့် ပညာရှင်များမှ ယူဆထားကြသည် - သွားလာရာတွင် တစ်ကောင်ချင်း အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းခြင်း။
မျိုးတူချင်းတွေ့ဆုံရာတွင် နှုတ်ခွန်းဆက်သသည့် အပြုအမူမျိုးဆန်သည့် လုပ်ဆောင်မှု။
လက်ရှိ အခြေအနေကို သိရှိစေရန်ပေးပို့ခြင်း (ဥပမာ။
အစာကျွေးခြင်း၊ အန္တရာယ်အချက်ပေးခြင်း၊ ချစ်ရည်လူးခြင်း) ၎င်းတို့၏ အုပ်စုကို ထိန်းသိမ်းခြင်း (ဥပမာ။
အမ နှင့် အထီးများအကြား ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုများ)၊ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် တည်နေရာ အချက်အလက်ပေးခြင်း၊ သားကောင်အရင်းအမြစ်များ၏ တည်နေရာ အချက်အလက် ပေးခြင်း။
alt=Photograph of a blue whale skull|300x300px ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး alt=Photograph of a blue whale calf and its mother|200x200px|leftတစ်ကမ္ဘာလုံးတွင်ရှိသော အရွယ်ရောက်ပြီး ဝေလငါးပြာများ အရေအတွက်သည် ၂၀၁၈ ခုနှစ် စာရင်းအရ ၅၀၀၀ မှ ၁၅၀၀၀ ထိ ဖြစ်သည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။
ကမ္ဘာ့တောင်ဘက်ခြမ်း ဒေသများတွင် ၎င်းတို့ကို ၁၉၃၉ ခုနှစ်မှစတင်၍ ကာကွယ်ခဲ့သည်။
၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံတကာ ဝေလငါးဖမ်းခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း ကွန်ဗင်းရှင်းအရ မြောက်အတ္တလန္တိတ်တွင် အပြည့်အဝ ကာကွယ်မှုပေးခဲ့သည်။
ဤကာကွယ်မှုဧရိယာအား ၁၉၆၅ ခုနှစ်တွင် အန္တာတိကတိုက်ဘက်သို့ တိုးချဲ့ခဲ့ပြီး ၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် မြောက်ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာသို့ တိုးချဲ့ခဲ့သည်။
မြောက်အတ္တလန္တိတ်၌ အပြာရောင်ဝေလငါးများ၏ ကာကွယ်မှု အခြေအနေကို အိုက်စလန်နိုင်ငံမှ ၁၉၆၀ ခုနှစ်အထိ အသိအမှတ်မပြုခဲ့ပေ။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ခွာစုံပါသော တိရစ္ဆာန်များ ကဏ္ဍ:ဘေလိန်းဝေလငါးများ။
မြောက်ကျွန်းသည် ဘုရားဟော ကျမ်းဂန်လာ မြင်းမိုရ်တောင်၏ ပတ်လည်ရှိ ကျွန်းကြီးလေးကျွန်းအနက် မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိသော ဥတ္တရကုရု အမည်ရသည့် ကျွန်း ဖြစ်သည်။
ဇမ္ဗူဒီပါလက်ျာတောင်ကျွန်း ဝါ ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက် အခြားတဘက်၌ တည်ရှိသည်။
ရွှေရောင်တောက်နေသော မြောက်ကျွန်း၌ ဖြစ်လာသော လူတို့သည် ငါ၏ ဥစ္စာဟု စွဲလမ်းခြင်း၊ ငါ၏ မယားဟု သိမ်းဆည်း သိမ်းပိုက်ခြင်းတို့ မရှိလေ။
ပါထိက၊ နှာ ၁၉၄၊ ပိုဒ် ၂၉၁။
မြောက်ကျွန်းတွင် ကုတင် မရှိ၊ ကျွန်းသားတို့သည် အနောက်ကျွန်းသားတို့ကဲ့သို့ မြေ၌ အိပ်ကြသည်။
မူလပဏ္ဏာသ၊ နှာ ၂၉၃၊ ပိုဒ် ၅၁၃။
ဘုရားရှင်လက်ထက် ဝေရဉ္ဇာမြို့၌ ဒုဗ္ဘိက္ခဘေး ဆိုက်ကပ်သော် နေရာတိုင်း အရိုးများ ဖွေးဖွေးဖြူနေသောအခါ၊ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလန်က အရှင်ဘုရား၊ အားလုံးသော ရဟန်းသံဃာကို မြောက်ကျွန်းသို့ ဆွမ်းခံကြွပါစေဟု လျှောက်၏။
မြတ်စွာဘုရားက ထိုသို့ ဆွမ်းခံ ကြွခြင်းသည် မသင့်လျော် မလျောက်ပတ်သော အရာဟု ပယ်တော်မူ၏။
ပါရာဇိကဏ်၊ နှာ ၁၀၊ ပိုဒ် ၁၇။
ဇောတိကသူဌေး၏ ကြင်ယာတော်သည် နတ်တို့ ပင့်လာသော မြောက်ကျွန်းသူ ဖြစ်သည်။
မြောက်ကျွန်းသူတို့သည် မျိုးစေ့ချ စိုက်ခြင်း၊ လယ်ယာထွန်ယက်စိုက်ပျိုးရခြင်း စသော အလုပ်များကို လုပ်စရာ မလိုအပ်ချေ။
အလိုလို ပေါက်သော သလေးဆန်ကို ထမင်းအိုးထဲ ထည့်ချက် စားရသောကြောင့် ထွန်တုံးကို လယ်သို့ သယ်ရခြင်း မရှိချေ။
ပါထိက၊ နှာ ၁၈၇၊ ပိုဒ် ၂၈၁။
ဥရုဝေလကဿပရသေ့ကို ချေချွတ်ရန် အလို့ငှာ လေးခုမြောက်သော တန်ခိုးပြာဋိဟာ ပြသည့်အခါ၊ ပူဇော်ပွဲကြောင့် ဆွမ်းမဖိတ်လိုသော ရသေ့၏ စိတ်အကြံကို သိ၍ မြောက်ကျွန်းသို့ ဆွမ်းခံကြွတော်မူသည်။
မြောက်ကျွန်းသူတို့ လှူအပ်သော သလေးဆွမ်းကို ဆောင်ယူ၍ အနဝတတ်ရေအိုင်၌ ဘုဉ်းပေးတော်မူ၏။
ရသေ့က ရဟန်းကြီး မမြင်ပါလားဟု လျှောက်သော်၊ ငါ မြောက်ကျွန်းမှ ဆွမ်းကို ဘုဉ်းပေးပြီးပြီဟု မိန့်တော်မူ၏။
မဟာဝါ၊ နှာ ၄၀၊ ပိုဒ် ၄၃။
မရေမတွက်နိုင်သော ကပ်ကမ္ဘာတွင် ဈာန်ပျံနိုင်သော ရသေ့တို့သည် မိမိတို့ ကျောင်းသင်္ခမ်းရှိရာ တောင်ကျွန်းမှ နေ၍ မြောက်ကျွန်းသို့လည်းကောင်း၊ အရှေ့ကျွန်းနှင့် အနောက်ကျွန်းသို့လည်းကောင်း ဆွမ်းခံကြွလေ့ ရှိသည်။
ထေရာပဒါန်၊ နှာ ၁၇၊ ပိုဒ် ၁၈၆၊ နှာ ၄၄၅၊ ပိုဒ် ၁၃၆။
နန်းအိမ်တော်၌ မိန်းမ ကိုးသန်းခြောက်သိန်း၏ အကြီးအမှူး ဖြစ်ခဲ့သော မိန်းမမြတ် ယသောဓရာမိဖုရား တဖြစ်လဲ ယသော်ဓရာထေရီ ပရိနိဗ္ဗာန် စံတော်မူခါနီးတွင် ဘုရားရှင်ရှေ့မှောက် ကြီးမားသည့် တန်ခိုး ပြရာ၊ ကိုယ်ခန္ဓာသည် စကြဝဠာလောက် ရှိကာ၊ ဦးခေါင်းသည် မြောက်ကျွန်းမျှလောက် ကြီးသည်။
ထေရီပဒါန်၊ နှာ ၇၆၊ ပိုဒ် ၃၃၆။
မြောက်ကျွန်းသို့ သွားနိုင်မည့် လူ အရှင်နာဂသေနကို မိလိန္ဒမင်းက အရှင်ဘုရားနာဂသေန၊ ဤကိုယ်ဖြင့် မြောက်ကျွန်းသို့ဖြစ်စေ၊ ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့ဖြစ်စေ၊ အခြားကျွန်းသို့ ဖြစ်စေ သွားနိုင်သူ တစုံတယောက် ရှိပါသလောဟု မေးလျှောက်ဖူးသည်။
မဟာဘုတ်လေးပါးရှိသော ဤကိုယ်ဖြင့် သွားနိုင်သူရှိသည်ဟု မိန့်ဖြေသော်၊ အရှင်ဘုရား၊ အဘယ်သို့ သွားနိုင်ရာသနည်းဟု ပြန်မေးသည်။
ရှစ်တောင်အမြင့် ခုန်သည့် ဥပမာ ပေး၍၊ တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံသော၊ စိတ်၌ လေ့လာပြီးသော ရဟန်းသည် ကိုယ်ကို စိတ်၌ ကောင်းစွာတင်၍ စိတ်တန်ခိုးဖြင့် ကောင်းကင်ပျံကြွ သွားလာနိုင်သည်ဟု ဖြေလေသည်။
မိလိန္ဒပဉှာ၊ ဥတ္တရကုရုကာဒိဂမနပဉှာ၊ နှာ ၁၁၀၊ ပိုဒ် ၉။
ရှင်သန်ပုံ မြောက်ကျွန်း၏ အကျယ်အဝန်းသည် ယူဇနာ (၈)ထောင် ရှိသည်။
ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၉၂။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၁၅။
မ၊ဋ္ဌ၊၄၊၁၅၈။
အံ၊ဋ္ဌ၊၁။
၃၇၇၊ အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၃၇။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၂၀၀-၁။
သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၆၅၊ ဗုဒ္ဓဝံ၊ဋ္ဌ၊၁၆၀။
သာရတ္ထ၊၁၊၂၅၉၊၂၇၃။
ဝိသုဒ္ဓိ၊ဋီ၊၁၊၂၄၃။
အသက် ၁၀၀၀ ရှည်ကြသည်။
(ဒီ၊၃၊၁၆၁-၂။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၄၆။
သာရတ္ထ၊၁၊၂၇၃-၄။
ဒီ၊ဋီ၊၃၊-၁၅၆-၇။
) သာဓု ဘန္တေ သဗ္ဗော ဘိက္ခု၊ သံဃော ဥတ္တရကုရုံ ပိဏ္ဍာယ ဂစ္ဆေယျ။
ဝိ၊၁၊၈။
(ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၉၂၊ ၁၄၊ ၁၅၁။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၇၃၊ ၂၁၅၈၊ ၂၇၁။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃။
၊၂၊မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၃၁။
မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၂။
မဋ္ဌ၊၄၊၁၅၈၊ ၁၆၁။
အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၁၃၊ ၃၇၇။
သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၄၅။
အပ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၄၅။
ဝဇိရ၊၃၁။
ဒီ၊ဋီ၊၃၊၁၅၃။
မ၊ဋီ၊၁၊၃၂၈။
မူလဋီ၊၃၊၃၃။
) မြောက်ကျွန်းသူ/သားများသည် ဥပစ္ဆေဒကကံ နှင့် သေခြင်းမျိုးမရှိပေ။
ထိုဘောဇဉ်ကို စားသုံးကြသည့် အတွက် အနာရောဂါ လုံးဝကင်းရှင်းသည်။
အသက် ၁၆ နှစ် အရွယ်ကဲ့သို့ အမြဲတင့်တယ်နေသည်။
ယောက်ျားများသည် အသက် ၂၅ နှစ် အရွယ်ကဲ့သို့ အမြဲတင့်တယ်နေသည်။
မြောက်ကျွန်းသူယောက်ျား၊ မိန်းမများသည် ၇ ရက် တစ်ကြိမ် ကာမဂုဏ် မွေ့လျော်ကြသည်။
အမြဲတမ်း အသက် ၁၀၀၀ ပြည့်အောင် နေကြရသည်။
မြောက်ကျွန်းသူ/သားများသည် ဇမ္ဗုဒီပ တောင်ကျွန်းသားများထက် ပိုလွန်သော ဂုဏ်သုံးပါးရှိသည်။
နဝအင်္ဂုတ္တရအဌကထာ မှတ်စု ရှု လူ့ဘုံ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဒဏ္ဍာရီ။
thumb|ဂေလ်ဂါမက်ရှ်၏ မော်ကွန်းကို ရေးသားထားသော ရွှံ့ချပ် ဂေလ်ဂါမက်ရှက်၏ မော်ကွန်း ( ) "Gilgamesh". သည် ရှေးခေတ် မက်ဆိုပိုတေးမီးယား မှ မော်ကွန်းကဗျာ တစ်ပုဒ် ဖြစ်ပြီး ထင်ရှားသော စာပေများတွင် အစောဆုံး ကြွင်းကျန်ရစ်သော စာပေ အဖြစ်နှင့် ပိရမစ်မှစာများပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အစောဆုံး ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဘာသာရေးကျမ်းစာ များအဖြစ် သတ်မှတ် ကြသည်။
ဂေလ်ဂါမက်ရှ်၏ စာပေသမိုင်းသည် တတိယမြောက် အူရ်မင်းဆက်ခေတ် (ဘီစီ ၂၁၀၀) မှ အူရွတ်၏ ဘုရင် ဖြစ်သော ဘေလ်ဂါမက်ရှ် (ဆူမာရီးယန်းဘာသာဖြင့် ဂေဂါလ်မက်ရှ်) ၏ အကြောင်းကို ရေးဖွဲ့ထားသော ဆူမာရီးယန်း ကဗျာ ၅ ပုဒ်ဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။
ထိုသို့ သီးခြားဖြစ်သော ဇာတ်လမ်းများကို အကေဒီယန် ဘာသာဖြင့် ရေးသားထားသော ပေါင်းစပ် မော်ကွန်းဇာတ်လမ်းကို ဖွဲ့တည်ရန် ရင်းမြစ် အဖြစ် နောင်တွင် အသုံးချကြသည်။
ထိုသို့ ပေါင်းစပ်ထားသော မော်ကွန်းဇာတ်လမ်း၏ ပထမဆုံး ကြွင်းကျန်ရစ်သောမူ အား "ဘေဘီလုံခေတ်ဟောင်း" မူ ဟု သိရှိကြပြီး ဘီစီ ၁၈ ရာစု တွင် ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ သူ၏ ခေါင်းစဉ်စာသားပေါ် မူတည်၍ ရှူးတာ အယ်လီ ရှားရီ ("အခြားဘုရင်များထက် သာလွန်သူ") ဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ကြသည်။
ထိုမူတွင် ရွှံ့ ချပ်ပြား အနည်းငယ်သာ ကြွင်းကျန်ရစ်သည်။
နောက်ပိုင်းမူကွဲ ဖြစ်သော ၁၃ ရာစု ဘီစီ နှင့် ၁၀ ရာစု ဘီစီ အတွင်း ရေးသားခဲ့ပြီး စင်း-လဲကီ-အူနင်နီ ပေါင်းစပ်ခဲ့သော ဘေဘီလုံစံနှုန်းမူ ဖြစ်သည့်မူတွင်မူ ရှား နက်ဘာ အိုင်မူရူး ("ချောက်ကမ်းပါး အနက်ကို မြင်သူ" ခေတ်စကားဖြင့် "မသိနိုင်သော အရာများကို မြင်သူ") ဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသည်။
ရွှံ့ချပ် ၁၂ ချပ်ရှိသော ထူမူတွင် သုံးပုံနှစ်ပုံခန့်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
အကောင်းဆုံး ထုတ်လုပ်သော မူ အဖြစ် ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ဘီစီ ၇ ရာစု အဆီးရီးယားဘုရင် အက်ရှာဘာနီပေါလ် ၏ စာကြည့်တိုက် အပျက်အစီးများမှ ဖြစ်သည်။
ဇာတ်လမ်း၏ ပထမတစ်ဝက်တွင် အူရွတ်၏ ဘုရင် ဂေလ်ဂါမက်ရှ်အား အူရွတ်ရှိ ပြည်သူများကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းမှ ရပ်တန့်စေရန် အတွက် နတ်ဘုရားများက ဖန်တီးထားသော လူရိုင်း အန်ကီဒူး အကြောင်းဖြင့် စတင်ဆွေးနွေး တင်ပြထားသည်။
အန်ကီဒူးအား ပြည့်တန်ဆာမတစ်ဦးနှင့် လိင်ဆက်ဆံစေကာ လူဇာတ်သွင်းပြီးနောက် သူသည် အူရွတ်သို့ သွားရောက်ကာ ဂေလ်ဂါမက်ရှ်အား ခွန်အားစမ်းသပ်ရန် စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။
ထိုပြိုင်ပွဲတွင် ဂေလ်ဂါမက်ရှ် အနိုင်ရခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့နှစ်ဦးသည် သူငယ်ချင်းဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့သည် ဒဏ္ဍာရီဆန်သော စီဒါသစ်တောသို့ ခြောက်ရက်တာ ခရီးရှည် အတူတူ ထွက်ခဲ့ကြပြီး ထိုနေရာတွင် အစောင့်အရှောက် အဖြစ်နေထိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဟမ်ဘာဘာကို သတ်ရန် နှင့် မြင့်မြတ်သော စီဒါသစ်ပင်များကို ခုတ်လှဲရန် အတွက် ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားမ အစ်ရှတာသည် သူမအား နှောင့်ယှက်သောကြောင့် ဂေလ်ဂါမက်ရှ် ကိုအပြစ်ပေးရန် ကောင်းကင်ဘုံ ၏ နွားသိုးကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။
ဂေလ်ဂါမက်ရှ်နှင့် အန်ကီဒူး တို့က ကောင်းကင်ဘုံ ၏ နွားသိုး ကို သတ်ခဲ့ပြီးသည့်နောက် နတ်ဘုရားများက အန်ကီဒူးအား သေဒဏ်ချမှတ်၍ သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
ဇာတ်လမ်း၏ ဒုတိယတစ်ဝက်တွင် အန်ကီဒူး ၏သေဆုံးမှုကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေသော ဂေလ်ဂါမက်ရှ် သည် ထာဝရအသက်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ရှည်လျားပြီး အန္တရာယ်များသော ခရီးကို လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် "သင်ရှာနေသည့် ဘဝအား သင်ဘယ်တော့မှ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ကြောင်း။
အကြောင်းမှာ ဘုရားတို့သည် လူကို ဖန်ဆင်းသောအခါ သေခြင်းတရားကို သူ၏ ရှယ်ယာ အဖြစ် ရယူထားပြီး ဘဝကို သူတို့၏ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်" ဆိုသည့် အကြောင်းကို သိရှိခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ သူ၏ကြီးမားသော အဆောက်အဦး စီမံကိန်းများကြောင့် လည်းကောင်း၊ စီဒူရီ၏ အကြံပေးချက်နှင့် ပတ်သက်သော သူ၏ မှတ်တမ်းနှင့် မသေနိုင်သောလူသား အုနပ်ပစ်ရှ်တင်က သူ့ကို ပြောပြခဲ့သော မဟာ ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီး အကြောင်းတို့ကြောင့် ဂေလ်ဂါမက်ရှ် ၏ကျော်ကြားမှုသည် သူသေဆုံးပြီးနောက် အထိ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဂေလ်ဂါမက်ရှ် ၏ ဇာတ်လမ်းကို စိတ်ဝင်စားမှုများ တိုးပွားလာခဲ့ကာ ဘာသာစကား များစွာသို့ ပြန်ဆိုခဲ့ပြီး လူကြိုက်များသော စိတ်ကူးယဉ်ဝတ္တုများတွင် ထည့်သွင်း ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။
ထိုဇာတ်လမ်းသည် သူရဲကောင်းဇာတ်လမ်းများ၏ ထုံးစံ အဖြစ် အုတ်မြစ်ချပေးခဲ့သော လက်ရာတစ်ခုဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြပြီး ဂေလ်ဂါမက်ရှ်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ထွက်ပေါ်လာသော ဟာကျူလီ ကဲ့သို့သော သူရဲကောင်းများ အတွက် နမူနာပုံစံ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဇာတ်လမ်းကိုယ်တိုင်ကပင် ဟိုးမား၏ မော်ကွန်းဇာတ်လမ်းများ အထိ လွှမ်းမိုးမှု ရှိခဲ့သည်။