kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
သာမဏေဝတ်ဖြင့် ဥပဇ္ဈာယ် ဆရာထံ ပိဋကတ်အခြေပြုကျမ်းစာများ သင်ယူသည်။
၁၉၄၆ ခု အသက် ၁၉-နှစ်တွင် ပြည် ပွင့်လှသိမ်ကုန်းတိုက် ပြောင်း ရွှေ့ ပညာသင်သည်။
ပွင့်လှသိမ်ကုန်းကျောင်းတိုက်သည် အဘိဓမ္မာအရာတွင် အလွန်ထင်ရှားသည်။
ပထမ ပထမ ပွင့်လှသိမ်ကုန်းဆရာတော် ရှင်နာရဒ (၁၈၃၂–၁၉၀၂) ဒုတိယမြို့ပြင်ကြီးဆရာတော် ရှင်စန္ဒဝံသ (၁၈၂၇— ၁၉၀၁)တို့မှာ အဘိဓမ္မာအရာတွင် ထင်ရှားကျော်ဇောသည်။
၁၉၄၇ ခု မတ်လ ၆-ရက် ကြာသပတေးနေ့တွင် ပြည်မြို့ ပွင့်လှ သိမ်ကုန်းကျောင်းတိုက် ရဟန္တာသိမ်၌ ရဟန်းဖြစ်သည်။
ဝါးရုံဆိပ်ရွာကျောင်း ဒါယကာ ဦးချစ်စု ကျောင်းအမ ဒေါ်မယ်တင်တို့က ရဟန်းဒါယကာ ခံယူသည်။
တတိယ ပွင့်လှသိမ်ကုန်းဆရာတော် ရှင်တိက္ခ (၁၈၈၃–၁၉၈၀)က ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာပြုသည်။
ဘွဲ့ ရှင်ကောသလ္လ ဖြစ်သည်။
ရှင်တိက္ခမှာ နောင် အခါ ပဉ္စမမြောက် ဝေဠုဝန်နိကာယ အဓိပတိအဖြစ် တင်မြှောက်ခံရသည်။
ရှင်ကောသလ္လသည် ပွင့်လှသိမ်ကုန်းတိုက်၌ ပရိယတ္တိစာပေ ဆက် လက်သင်ယူရာ ၁၉၄၇ ခုတွင် အစိုးရပထမငယ်၊ ၁၉၄၈ ခုတွင် ပထမလတ်၊ ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်တွင် ပထမကြီးစာမေးပွဲများ အောင်မြင်သည်။
ရဟန်း ၅ ဝါရ ၁၉၅၂ ခုတွင် အစိုးရ ဓမ္မာစရိယစာချတန်းကို ကျမ်းရင်းသုံးကျမ်း၊ ဂုဏ်ထူး ခြောက်ကျမ်း အောင်မြင်၍ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် ဒုတိယရကာ “သာသနဓဇ သီရိပဝရ” ဓမ္မာစရိယ ဘွဲ့ရသည်။
စာမေးပွဲကိစ္စများ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ပိဋကတ်ဆိုင်ရာ အထက်တန်းစာပေများကို ရန်ကုန် ခြောက်ထပ်ကြီး ဘုရားကြီးတိုက်၊ ညောင်တုန်းတိုက်၊ မန္တလေးမြို့ ဒက္ခိဏာရာမ ဘုရားကြီးတိုက်၊ မိုးကောင်းတိုက်၊ စကုတိုက်တို့တွင် သင်ယူ၍ ပခုက္ကူ ခန်တောရပ် ဦးဇောတိကထံ ပဋိပတ္တိကို ၃ လခန့် ကျင့်ကြံအားထုတ်သည်။
ထို့နောက် မိခင်တိုက် ပြည် ပွင့်လှသိမ်ကုန်းပြန်၍ တိုက်တာအုပ်ချုပ်ရေး၊ စာပေ ပို့ချရေး စာချတာဝန်များ ထမ်းဆောင်သည်။
အထူးအားဖြင့် ပွင့်လှ သိမ်ကုန်းတိုက်အုပ်အဖြစ် ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာတော်၏ တာဝန်များကို ခွဲဝေ ထမ်းဆောင်ရသည်။
၁၉၅၄ ခု ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာပွဲသဘင်တွင် ပါဠိ ဝိသောဓက အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် တာဝန်ယူဆောင်ရွက်သည်။
၁၉၅၅ ခု ၇-ကြိမ်မြောက် တိပိဋကဓရ ရွေးချယ်ပွဲ၌ ဝိနယပိဋက အာဂုံနှင့် ရေးဖြေ စာမေးပွဲနှစ်ရပ်လုံး၌ ဂုဏ်ထူးများဖြင့် အောင်မြင်သော ပိဋက တစ်ပုံအောင် ပခုက္ကူ အရှင်နေမိန္ဒ၏ တိုက်တွန်းမှုဖြင့် ၁၉၅၆ ခု ကြိမ်မြောက် တိပိဋကဓရ စာမေးပွဲ ဝင်ရောက်ဖြေဆိုသည်။
စာမေးပွဲ ဖြေစဉ် မိခင်တိုက်တာ အုပ်ချုပ်ရး၊ စာချတာဝန်မပျက် ထမ်းဆောင်လျက် တစ်နေ့ လေးနာရီ စာကျက်ချိန်ဖြင့် ၈-နှစ် ကြာခဲ့သည်။
အချို့နှစ်များတွင် စာမေးပွဲကျရှုံးခဲ့သော်လည်း ဇွဲ လုံ့လ ဝီရိယဖြင့် အားထုတ်ခဲ့ရာ ၁၉၅၅ ခု ၈-ကြိမ်မြောက် တိပိဋကဓရ ရွေးချယ်ရေး စာမေးပွဲတွင် သုတ္တန္တပိဋက သင်ရိုး ဒီဃနိကာယ် ၃ ကျမ်း အာဂုံ၌ ဝိသိဋ္ဌ (ဂုဏ်ထူး)၊ ၁၉၅၉ ခု ၁၁-ကြိမ်မြောက် စာမေးပွဲ၌ ရေးဖြေအောင်မြင်၍ “ဝိသိဋ္ဌ ဒီဃဘာဏက ဒီဃနိကာယ ကောဝိဒဘွဲ့။
၁၉၆၀ ပြည့် ၁၂-ကြိမ်မြောက်၌ ဝိနယပိဋက ဝိနည်း ၅ ကျမ်း အာဂုံနှင့် ရေးဖြေ အောင်မြင်၍ “ဝိနယဓရ ဝိနယကောဝိဒ” ဘွဲ့။
၁၉၆၂ ခု ၁၄-ကြိမ်မြောက်၌ အဘိဓမ္မာ ၅ ကျမ်း၊ ၁၉၆၄ ခု ၁၆-ကြိမ်မြောက်၌ အဘိဓမ္မာ ၂ ကျမ်း အာဂုံနှင့် ရေးဖြေ အောင်မြင်ခဲ့၍ “အာဘိဓမ္မိက အဘိဓမ္မကောဝိဒ” ဘွဲ့များ ဆက်ကပ်ခဲ့သည်။
သက်တော် ၃၆ သိက္ခာတော် ၁၆ ဝါရတွင် တိပိဋဓရ တိပိဋကကောဝိဒဘွဲ့ ဆက်ကပ် ခံရရာ တတိယမြောက် တိပိဋက ပြည်ဆရာတော်အဖြစ် ပူဇော်ခံရသည်။
၁၉၆၄ ခု မတ်လ ၁၅-ရက် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့ သာသနာ့ ရိပ်သာ၌ သာသနာ့ အာဇာနည်ပုဂ္ဂိုလ်များ ဘွဲ့တံဆိပ် ဆက်ကပ်သည့် အခမ်းအနား၌ “တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက” ဘွဲ့တံဆိပ် ဆက်ကပ်ခံ ရသည်။
၁၉၆၅ ခု မတ်လ ၁၇-ရက်တွင် မှော်ဘီမြို့၌ “သာသနာ သန့်ရှင်းပြန့်ပွားရေး အစည်းအဝေးကိုတော်လှန်ရေးကောင်စီက တာဝန်ယူ ကျင်းပ ခဲ့ရာ ပခုက္ကူ၊ မဟာဝိသုတာရာမတိုက် အဓိပတိ အရှင်သုန္ဒရက ဥက္ကဋ္ဌ၊ တတိယတိပိဋက ပြည်ဆရာတော်က အကျိုးဆောင်ဆရာတော်အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။
တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက ဘွဲ့တံဆိပ် ဆက်ကပ်ခံရပြီးနောက် ပြည် ပွင့်လှသိမ်ကုန်းတိုက် ပရိယတ္တိစာချတာဝန်ခံ၊ တိုက်တာ အုပ်ချုပ်ရေး တာဝန်များကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်သည်။
ထိုစဉ် ဝေဠုဝန်နိကာယ တွဲဘက်အကျိုးဆောင်၊ ပွင့်လှသိမ်ကုန်း ပုညစေတီတော် တည်ဆောက်ရေး တာဝန်ခံ၊ ပြည် မြတ်စွယ်တော်ထိန်းအဖွဲ့ ဩဝါဒါစရိယ၊ နိကာယ်သာသနာတော် ထွန်းကားရေးအသင်း (၉ ဒီဇင်ဘာ ၁၉၇၃) ဩဝါဒါစရိယအဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်ခံရသည်။
ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာ နာယက မစိုးရိမ်ဆရာတော် ရှင်သူရိယာဘိဝံသ (၁၈၇၉-၁၉၇၅)သည် နိကာယ်သာသနာ ထွန်းကားရေးအတွက် လူပျံတော် ပတ္တမြား ဦးမောင်မောင်၊ ဒေါငြိမ်းတို့၏ ရန်ကုန် ဗဟန်း တာဝါလိန်းခြံ ယာယီစံကျောင်းတွင် သီတင်းသုံးနေစဉ် အသင်းကို အနီးကပ် ကြီးကြပ် ဩဝါဒပေးနိုင်ရန် တတိယ တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက ပြည်ဆရာတော်ကို ရန်ကုန် ပြောင်းရွှေ့သီတင်းသုံးရန် ပင့်လျှောက်သည်။
၁၉၇၄ ခု နိုဝင်ဘာ ၂၇-ရက်တွင် ပြည်ပွင့်လှသိမ်ကုန်းဆရာတော် ရှင်တိက္ခ၏ ခွင့်ပြု မှုဖြင့် ရန်ကုန် တာဝါလိမ်းခြံ ယာယီစံကျောင်း၌ မစိုးရိမ်ဆရာတော်နှင့် အတူ သီတင်းသုံးရန် ရှင်ကောသလ္လ ရောက်လာသည်။
၁၉၇၄ ခု ဒီဇင်ဘာ ၈-ရက်တွင် ပထမအကြိမ် နိကာယ် စာမေးပွဲများ စတင်ကျင်းပသည်။
၁၉၇၅ ခုနှစ်တွင် နိကာယ်သာသနာ ထွန်းကားရေး ပဓာန ဒါယကာ လူပျံတော်ပတ္တမြား ဦးမောင်မောင် ကွယ်လွန်သည်။
ရက်ပေါင်း ၂၀ အကြာတွင် နိကာယ်သာသနာတော် ထွန်းကားရေးအတွက် ပဓာန ဦးဆောင်သူ မစိုးရိမ်ဆရာတော် တစ်ဘဝ တစ်ခန္ဓာ ချုပ်ငြိမ်းခဲ့သည်။
သို့သော် နိကာယ်သာသနာထွန်းကားရေးသည် တိပိဋကဓရ ပြည်ဆရာတော်၏ အနီးကပ်ကြီးကြပ်မှု၊ အသင်းအမှုဆောင်နှင့် စေတနာရှင် ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမများ၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် အရှိန်မပျက် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၇၇ ခု မတ်လ ၃-ရက်တွင် လူပျံတော်ပတ္တမြား ဦးမောင်မောင် ဒေါငြိမ်းမိသားစုသည် မူလရည်မှန်းချက်အတိုင်း ရန်ကုန်မြို့ ရန်ကင်း မြို့နယ် ကံဘဲ့ သစ္စာဝါဒီကုန်းမြေ၌ ပဉ္စနိကာယ သာသနာ့ဗိမာန်ကျောင်းတိုက်၏ ပဓာန နာယကအဖြစ် တိပိဋကဓရ ပြည်ဆရာတော်အား တင်မြှောက်၍ နိကာယ်သာသနာတော် ထွန်းကားရေးကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ပါသည်။
ကျောင်းတိုက်တည်သည့် ၁၉၇၇ ခုနှစ်တွင် သံဃာ ၃၅-ပါး၊ ၁၉၈၀ ပြည့်တွင် ၉၈-ပါး၊ ၁၉၉၀ ပြည့်တွင် ၂၅၆-ပါး၊ ၁၉၉၅ ခုတွင် ၂၉၃-ပါးအထိ တိုးပွားလာသည်။
အထူးအားဖြင့် သာမဏေငယ်များ လက်ခံ၍ ပိဋကအခြေခံသင်ပေးခြင်း၊ နိကာယ် ပိဋကတ်တော်များ ပို့ချခြင်း၊ နိကာယ်စာမေးပွဲ ဝင်ရောက်ဖြေဆိုခြင်းတို့ကို ပဓာနထား ဆောင်ရွက်သည်။
ပဉ္စနိကာယ သာသနာ့ဗိမာန်ကျောင်းတိုက် ပဓာနတာဝန်အပြင် သာသနာတော် သန့်ရှင်းတည်တံ့ပြန့်ပွားရေး ၆၆-ပါး ဦးသျှောင်အဖွဲ့ဝင်၊ နိုင်ငံတော် ဗဟိုသံဃာ့ဝန်ဆောင်၊ ရွှေတိဂုံစေတီတော် ဓမ္မသာကစ္ဆာအဖွဲ့ ဩဝါဒါစရိယ၊ ရန်ကုန်မြို့လုံးဆိုင်ရာ ပရိယတ္တိ သာသနာ့အဖွဲ့ချုပ် ဩဝါဒါ စရိယ၊ မြန်မာပြည်လုံးဆိုင်ရာ ဗုဒ္ဓသာသနအဖွဲ့ချုပ် ဩဝါဒါစရိယ၊ မစိုးရိမ် သာသနဟိတကာရီအသင်း ဩဝါဒါစရိယ၊ သီလရှင် သာသနဟိတကာရီ အသင်း ဩဝါဒါစရိယ၊ တက္ကသိုလ်များ ဗုဒ္ဓဘာသာအသင်းကြီး ဩဝါဒါ စရိယ၊ မိုးကောင်းစေတီတော် ဂေါပကအဖွဲ့ ဩဝါဒါစရိယ၊ ပိဋကတ် ဘာသာပြန် စာပေဖြန့်ချိရေးအဖွဲ့ ဩဝါဒါစရိယ၊ အမှတ် ၈ နိုင်ငံတော် သီးခြား ဝိနည်းဓိုရ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ရေးသားပြုစုခဲ့သော ကျမ်းဂန်များမှာ ပွင့်လှသိမ်ကုန်း ထေရုပ္ပတ္တိ၊ ပွင့်လှသိမ်ကုန်း အဘိဓမ္မတ္ထ သရူပမာလာ၊ အနဂါရိယဂုဏ်တော်နှင့် အဂါရိယရှုဖွယ်ကျမ်း၊ အခြေခံသာသနာရေးကျမ်း၊ အင်္ဂုတ္တရ နိကာယ် မြန်မာကျမ်းစာ၊ ဒီဃနိကာယ် မြန်မာကျမ်းစာတို့ဖြစ်သည်။
၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘွဲ့တံဆိပ် ဆက်ကပ်ခံရသည်။
၁၉၈၉ ခုနှင့် ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်များတွင် ကျောက်ကပ်ရောဂါနှင့် မျက်စေ့ကုသရန် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၊ လန်ဒန်သို့ နှစ်ကြိမ် သွားရောက်ခဲ့သည်။
သက်တော် ၆၉ သိက္ခာတော် ၄၉ ဝါရ ၁၉၉၅ ခု နိုဝင်ဘာ ၁၆-ရက် ကြာသပတေးနေ့ နံနက် ၁း၄၅ နာရီတွင် ရန်ကုန် ပဉ္စနိကာယ သာသနာ့ဗိမာန်ကျောင်းတိုက်၌ တစ်ဘဝ တစ်ခန္ဓာ ချုပ်ငြိမ်းခဲ့ပါသည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:၁၉၂၇ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:၁၉၉၅ ကွယ်လွန်သူများ။
ပခုက္ကူ တိပိဋကဆရာတော် ရှင်နေမိန္ဒ (၁၉၂၈ — ၁၉၉၁) မြန်မာနိုင်ငံ သာသနာဝင်တွင် ဒုတိယ တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက ပခုက္ကူ၊ တိပိဋကဆရာတော် အမည်ဖြင့် ထင်ရှားသည်။
သာမဏေဘဝ ကပင် ပခုက္ကူ၊ မဟာဝိသုတာရာမဆရာတော်များ ချီးမြှောက်မှုဖြင့် နိကာယ်ငါးရပ်ကို ကျမ်းပေါက်သင်ယူခဲ့ရာ ရဟန်း ၄ ဝါရတွင် အစိုးရ ပထမပြန် ငယ်၊ လတ်၊ ကြီးနှင့် ဓမ္မာစရိယ စာချတန်းအောင်ပြီး သာသနဓဇ သီရိပဝရ ဓမ္မာစရိယ သိရောမဏိဘွဲ့ ဆက်ကပ်ခံရသည်။
ရဟန်း ၅ ဝါရတွင် ပခုက္ကူ မဟာဝိသုတာရာမ စာချ၊ ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာ ပဋိဝိသောဓက တာဝန်ပေးအပ်ခံရသည်။
ရဟန်း ၈ ဝါရ ၁၉၅၅ ခုနှစ် ၇-ကြိမ်မြောက် တိပိဋကဓရ ရွေးချယ်ပွဲ၌ ဝိနယပိဋက အာဂုံနှင့်ရေးဖြေတွင် ဂုဏ်ထူး ၂ ဆင့်ဖြင့် ဝိသိဋ္ဌ ဝိနယဓရ၊ မဟာဝိနယ ကောဝိဒဘွဲ့။
၁၉၅၆ ခုနှစ် ၈-ကြိမ်မြောက်နှင့် ၁၉၅၇ ခုနှစ် ၉-ကြိမ်မြောက် ရွေးချယ်ပွဲ သုတ္တန္တ ပိဋကသင်ရိုး ဒီဃနိကာယ် ၃ ကျမ်း အာဂုံ၌ ဂုဏ်ထူး၊ ရေးဖြေ၌ ရိုးရိုး အောင်မြင်၍ ဝိသိဋ္ဌဒီဃဘာဏက၊ ဒီဃနိကာယ ကောဝိဒဘွဲ့။
၁၉၅၈ ခုနှစ် ၁၀ ကြိမ်မြောက်နှင့် ၁၉၆၀ ပြည့်နှစ် ၁၂-ကြိမ်မြောက် ရွေးချယ်ပွဲတွင် အဘိဓမ္မာ ၇ ကျမ်း အာဂုံ၌ ဂုဏ်ထူး၊ ရေးဖြေ၌ ရိုးရိုးအောင်၍ ဝိသိဋ္ဌ အာဘိဓမ္မိက၊ အဘိဓမ္မကောဝိဒဘွဲ့များ ဆက်ကပ်ခံရကာ သက်တော် ၃၃ သိက္ခာ ၁၃ ဝါရတွင် တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက ဆရာတော်အဖြစ် ပူဇော်ခံရပါသည်။
နေမိန္ဒ၊ ရှင်၊ ပခုက္ကူ၊ တိပိဋကဆရာတော် ၁၉၂၈ ခုနှစ် ဇန်န်ဝါရီလ ၁၄-ရက် စနေနေ့တွင် ပခုက္ကူခရိုင် မြိုင်မြို့နယ် ဘင်းကန်အုပ်စု ဂွေးပင်ကွင်းရွာ၌ ဖွားသည်။
အဖ ဦးဘိုတစ် အမိ ဒေါ်ထွားတုတ် ဖြစ်သည်။
၆-နှစ်အရွယ်တွင် ဂွေးပင်ကွင်းရွာ ပေတောကျောင်းဆရာတော် ရှင်နာရဒထံ စတင်ပညာသင်သည်။
၁၀ နှစ်အရွယ်တွင် မိဘနှစ်ပါးက ရှင်ဒါယကာခံ၍ သာမဏေဖြစ်သည်။
ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာမှာ ရှင်နာရဒ ဖြစ်သည်။
သာမဏေဝတ်ဖြင့် ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာထံ ပရိယတ္တိစာပေများ ဆက်လက်သင်ယူသည်။
ငယ်စဉ်ကပင် ဉာဏ်ထက်သည်။
သာမဏေ ၅ ဝါရတွင် သဒ္ဒါ သင်္ဂြိုဟ် ပါတိမောက် ဋီကာကျော် ရူပသိဒ္ဓိ ကင်္ခါဝိတရဏီအဋ္ဌကထာ ဝိနည်းငါးကျမ်း သင်ယူ၍ မြိုင်မြို့ အမျိုးသားပရိယတ္တိ စာပြန်ပွဲ၌ အထောက်အမကင်းစွာ ပြန်ဆို အောင် မြင်သည်။
စာထောက်စာမ ဆရာများ၏ ချီးကျူးမှုခံရသည်။
သာမဏေ ၇ ဝါရ ၁၉၄၅ ခုနှစ်တွင် ပခုက္ကူမြို့ အလယ်တိုက်ခေါ် မဟာဝိသုတာရာမတိုက် သုဝဏ္ဏဝတီကျောင်း ဆရာတော် ရှင်သုန္ဒရ (၁၈၇၉-၁၉၇၂)ထံ ရောက်သည်။
ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာ၏ အပ်နှံမှုဖြင့် သီဟိုဠ် ရှင်ဘုရားကြီး ဂေါပကအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဦးစောလှိုင်မှတစ်ဆင့် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှင်သုန္ဒရထံ ဋီကာကျော် ထပ်မံသင်ယူသည်။
မဟာဝိသုတာ ရာမဆရာတော် ရှင်ပညာ (၁၈၇၈-၁၉၄၆)ထံ ပါရာဇိကဏ် ပါဠိတော် အဋ္ဌကထာ၊ သာရတ္ထဒီပနီဋီကာ၊ ဋီကာကျော်တို့ကို ဆိုဝါလိုက်ပါ နှစ်မျိုးဖြင့် သင်ယူသည်။
၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် မဟာဝိသုတာရာမနာယက ရှင်ပညာ ပျံလွန်၍ ရှင်သုန္ဒရနှင့် ရှင်နန္ဒဝံသ (၁၈၈၂-၁၉၅၇)တို့ မဟာဝိသုတာရာမ နာယကဆရာတော်များ ဖြစ်လာသည်။
ရှင်နေမိန္ဒသည် ဓမ္မာစရိယဆရာရင်း ရှင်သုန္ဒရ၏ အားပေးချီးမြှောက်မှုဖြင့် တိုက်အုပ်စာချဆရာတော် ရှင်နန္ဒိယ (၁၉၀၃-၁၉၇၁)၊ စာချအကျော် ရှင်မာဃိန္ဒ (၁၉၀၃-၁၉၆၆) တို့ထံမှ နိကယ်ငါးရပ်ကို ပခုက္ကူစာချနည်းဖြင့် သင်ယူသည်။
သာမဏေဝတ်ဖြင့် ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် အစိုးရပထမပြန် ပထမငယ်တန်း၊ ၁၉၄၇ ခုနှစ်တွင် ပထမလတ်တန်းတို့ကို ပါဠိဘာသာဖြင့် ရေးဖြေ အောင်မြင်သည်။
၁၉၄၇ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၃-ရက် ကြာသပတေးနေ့တွင် မဟာဝိသုတာ ရာမတိုက် သာသနဇောတိပါလသိမ်၌ ရဟန်းဖြစ်သည်။
မဟာဝိသုတာ ရာမတိုက် နာယက ရှင်သုန္ဒရက ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာ၊ ရှင်နန္ဒဝံသက အနုသာ သကအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။
ရဟန်းဘွဲ့ ရှင်နေမိန္ဒ ဖြစ်သည်။
ရဟန်း ဒါယကာမှာ တောင်သာမြို့နယ် ကန်တော်အရှေ့ရွာမှ ဘကြီး ဦးဘိုးမြစ် ဒေါ်ဖွားရှင်မိသားစုဖြစ်သည်။
ရဟန်းဖြစ်ပြီး မဟာဝိသုတာရာမ နာယက ရှင်သုန္ဒရ၊ ရှင်နန္ဒဝံသနှင့် စာချ ရှင်နန္ဒိယ၊ ရှင်မာဃိန္ဒ၊ ရှင်တေဇနိယ၊ ရှင်နာရဒ (မကွေး မဟာဝိသုတာရာမ ဆရာတော်) တို့ထံ နိကာယ်ငါးရပ်ကို ဆက်လက်သင်ယူသည်။
ရဟန်း ၄ ဝါရ ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် ပထမကြီးတန်း အောင်မြင်သည်။
အစိုးရပထမကြီးတန်းအောင်ပြီး အစိုးရဓမ္မာစရိယ စာချတန်း စာမေးပွဲဖြေရန် မန္တလေးမြို့ ချမ်းသာကြီးတိုက် ရှင်နန္ဒမဉ္ဇူ (၁၉၀၂-?)ထံ သီတင်းသုံး၍ ရှင်သုနန္ဒရ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ခင်မကန်တိုက် စံကျောင်း ဆရာတော် ရှင်နန္ဒိမာ (၁၈၈၅-၁၉၆၄)ထံ စာချတန်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့် ဖြေဆိုရသည်။
လေ့ကျင့်ရန် ပုစ္ဆာ ၇-ရက်စာကို ၁-ရက်တည်းဖြင့် ဖြေဆို၍ စံကျောင်းဆရာတော်၏ ချီးမွမ်းအားရမှုခံရသည်။
၁၉၅၂ ခုနှစ် အစိုးရ ဓမ္မာစရိယ စာချတန်းတွင် ကျမ်းရင်း ၃ ကျမ်း၊ ဂုဏ်ထူး ၆ ကျမ်းကို ၆ တစ်ကြိမ်တည်း ဖြေဆိုအောင်မြင်၍ သာသနဓဇ သီရိပဝရ ဓမ္မာစရိယ သိရောမဏိဘွဲ့ ဆက်ကပ်ခံရသည်။
မန္တလေး တောင်သမန်တိုက်ဆရာတော် ရှင်ကေသဝ (၁၉၀၇-၁၉၇၃) ထံတွင် မန္တလေးစာချနည်း ထပ်မံ လေ့လာသင်ယူခဲ့သည်။
အစိုးရဓမ္မာစရိယစာချတန်း အောင်ပြီး သက်တော် ၂၅ သိက္ခာ ၅ ဝါရတွင် ပခုက္ကူ၊ မဟာဝိသုတာရာမတိုက် ဂဏဝါစက စာချ အဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်ခံရကာ နိကာယ်ငါးရပ်ကို ပါဠိတော် အဋ္ဌကထာ, ဋီကာ တွဲလျက် ပခုက္ကူစာချနည်းဖြင့် ပြန်လည်ပို့ချသည်။
၁၉၅၄ ခုနှစ် ဆဋ္ဌ သင်္ဂါယနာတင်ပွဲတွင် ပခုက္ကူ၊ မဟာဝိသုတာရာမတိုက်မှ မူလဝိသောဓက၊ ပဋိဝိသောဓက တာဝန်များ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ရဟန်း ၈ ဝါရ ၁၉၅၄ ခုနှစ် ၇-ကြိမ်မြောက် တိပိဋကဓရ ရွေးချယ် ပွဲကို စတင်ဝင်ရောက်ဖြေဆိုရာ ဝိနယပိဋက အာဂုံ၌ ဝိသိဋ္ဌ (ဂုဏ်ထူး)၊ ရေးဖြေ၌ မဟာ (ဂုဏ်ထူး) နှစ်ရပ်ဖြင့် အောင်မြင်၍ ဝိသိဋ္ဌ ဝိနယဓရ၊ မဟာဝိနယကောဝိဒ ဘွဲ့တံဆိပ် ဆက်ကပ်ခံရသည်။
၁၉၅၅ ခုနှစ် ၈-ကြိမ်မြောက်နှင့် ၁၉၅၆ ခုနှစ် ၉-ကြိမ်မြောက် တိပိဋကဓရ ရွေးချယ် ပွဲ၌ သုတ္တန္တပိဋကသင်ရိုး ဒီဃနိကာယ် ၃ ကျမ်း အာဂုံ၌ ဝိသိဋ္ဌ (ဂုဏ်ထူး)၊ ရေးဖြေ၌ အောင်မှတ် (ရိုးရိုး) အောင်မြင်၍ ဝိသိဋ္ဌ ဒီဃဘာဏက၊ ဒီဃနိကာယ ကောဝိဒဘွဲ့တံဆိပ် ဆက်ကပ်ခံရသည်။
၁၉၅၇ ခုနှစ် ၁၀ ကြိမ်မြောက် တိပိဋကဓရ ရွေးချယ်ပွဲ၌ အဘိဓမ္မပိဋက ပထမပိုင်း ၅ ကျမ်း အာဂုံနှင့် ရေးဖြေ၊ ၁၉၅၉ ခုနှစ် ၁၂-ကြိမ်မြောက် တိပိဋက ရွေးချယ်ပွဲ၌ အဘိဓမ္မပိဋက ဒုတိယပိုင်း ၂ ကျမ်း အာဂုံနှင့် ရေးဖြေ အောင်မြင်၍ ဝိသိဋ္ဌအာဘိဓမ္မိက အဘိဓမ္မကောဝိဒဘွဲ့ ဆက်ကပ်ခံရသည်။
သက်တော် ၃၃ သိက္ခာ ၁၃ ဝါရတွင် ဝိသိဋ္ဌ တိပိဋကဓရ တိပိဋက ကောဝိဒဘွဲ့ ဆက်ကပ်ခံရရာ ဒုတိယမြောက် ပခုက္ကူ၊ တိပိဋကဓရဆရာတော်အဖြစ် ပူဇော်ခံရသည်။
၁၉၆၀ ပြည့်နှစ် ဇွန်လ ၂၆-ရက် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် မန္တလေးမြို့ ပရိယတ္တိသာသနဟိတအသင်း သာသနဗိမာန်တော်ကြီး နိုင်ငံတော်သမ္မတ က ဘွဲ့တံဆိပ် ဆက်ကပ်ကျင်းပ၍ တိပိဋကဓရ တိပိဋကကောဝိဒ အရှင်နေမိန္ဒသည် တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက ဘွဲ့တံဆိပ် ဆက်ကပ်ခံရသည်။
တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက ဘွဲ့တံဆိပ်ရပြီးနောက် နိကာယ်ပါဠိတော်များကို ဆက်လက်ပြန်ဆိုရန် မဇ္ဈိမနိကာယ် ၃ ကျမ်း အာဂုံရပြီးချိန်တွင် ဓမ္မာစရိယဆရာရင်း ရှင်သုန္ဒရ တားမြစ်၍ လက်လျော့ခဲ့ရသည်။
၁၉၆၁ ခုနှစ် ဆဋ္ဌမအကြိမ် မဟာဝိသုတာရာမိက ဂဏဝါစက နိကာယ အစည်းအဝေးတွင် မဟာဝိသုတာရာမတိုက်အုပ် ရှင်နန္ဒိယ၊ စာချ ရှင်မာဃိန္ဒ၊ ရှင်ဓမ္မိက၊ ရှင်နာယက တို့နှင့်အတူ နိကာယ ဂိုဏ်းဝန်ဆောင် ဆရာတော်အဖြစ် တင်မြှောက်ခံရသည်။
၁၉၇၅ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁၈-ရက် သောကြာနေ့ ည ၇ နာရီတွင် မဟာဝိသုတာရာမ အဓိပတိ မဟာနာယက ရှင်ဂန္ဓမာ (၁၈၉၃-၁၉၈၀)သည် မဟာဝိသုတာရာမတိုက်ကြီး၏ နောင်ရေးကိုမျှော်ကိုး၍ တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက ရှင်နေမိန္ဒအား တိုက်တာလွှဲအပ် တာဝန်ပေးအပ်သည်။
၁၉၇၉ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂၃-ရက် စနေနေ့တွင် မဟာဝိသုတာရာမ အဓိပတိ နာယက ရှင်ဂန္ဓမာသည် သံဃာ ၅၃၀ ကျော် မျက်မှောက်၌ တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက ရှင်နေမိန္ဒအား မဟာဝိသုတာရာမတိုက်ကြီး၏ မဟာ နာယကအဖြစ် တိုက်တာလွှဲအပ် စာတမ်းဖြင့် ထပ်မံလွှဲအပ်သည်။
လွှဲအပ် စာတမ်းတွင် “ဤကျောင်းတိုက်ကြီး၏ တာဝန်ကိစ္စများကို ထူးခြားစွာ ဆောင်ရွက်နေသော သာသနာ့အာဇာနည်ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့်အတွက်ကြောင့် မည်သည့်အရပ်၌ နေသည်ဖြစ်စေ၊ မည်သို့ဖြစ်စေ တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာ ဂါရိကဖြစ်သော အရှင်နေမိန္ဒကို ဤ မဟာဝိသုတာရာမကျောင်းတိုက်ကြီး၏ မဟာနာယကအဖြစ်ဖြင့် အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည် ဟု ဖော်ပြ ထားသည်။
ရှင်နေမိန္ဒသည် ယခင် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ငြင်းဆန်ခဲ့သော်လည်း တတိယအကြိမ်တွင် ဆရာတော်ကြီး၏ ဆန္ဒကို လက်ခံခဲ့သည်။
၁၉၈၀ ပြည့်နှစ် မေလ ၁၆-ရက် သောကြာနေ့တွင် မဟာဝိသုတာရာမ အဓိပတိ နာယက ရှင်ဂန္ဓမာ စုတိကမ္မဇရုပ် ချုပ်တော်မူခဲ့သည်။
ပခုက္ကူ မဟာဝိသုတာရာမတိုက် အဓိပတိနာယကအဖြစ် လွှဲအပ် ခဲ့သော်လည်း ၁၉၇၈ ခုနှစ်ကပင် မော်လမြိုင်မြို့ တောင်ဝိုင်းရပ်၌ မဟာ ဝိသုတာရာမ ဓမ္မဗိမာန်၌ ပရိယတ် ပဋိပတ် ဓုရနှစ်ပါးကို ကျင့်ကြံအားထုတ်သည်။
၁၉၇၉ ခုနှစ် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ သံဃာ့ညီညွတ်ရေး အစည်းအဝေးကြီး၌ အကြံပေးအဖြစ်ပါဝင်ခဲ့သည်။
ထို့ပြင် မစိုးရိမ်ဆရာတော် ဦးဆောင်သော နိကယ်သာသနာတော် ထွန်းကားရေးအသင်း ဩဝါဒါ စရိယ၊ ရန်ကုန်မြို့ ဘုရားဖြူကျောင်းတိုက် ဝိနယာနုဂ္ဂဟအသင်း နာယက၊ ပခုက္ကူမြို့ သံဃာ့ဆေးရုံ ဂီလာနသံဃာတော်များ စောင့်ရှောက်ရေးအဖွဲ့ နာယက၊ မော်လမြိုင် သုတမာ စရိယအသင်း ဩဝါဒါစရိယ၊ သထုံ သုဝဏ္ဏဘူမိ ပရိယတ္တိသာသနဟိတအသင်း ဩဝါဒါစရိယ တာဝန်များ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်တွင် အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတဘွဲ့ ဆက်ကပ်ခံရသည်။
သက်တော် ၆၃ သိက္ခာ ၄၃ ဝါရ ၁၉၉၁ ခုနှစ် မေလ ၂၇-ရက် တနင်္လာနေ့တွင် ဦးနှောက်အမှေးရောင်ရောဂါဖြင့် ရန်ကုန်မြို့ အထွေထွေ ရောဂါကု ဆေးရုံသစ်ကြီး၌ တစ်ဘဝ တစ်ခန္ဓာ ချုပ်ငြိမ်းခဲ့ပါသည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:၁၉၂၈ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:၁၉၉၁ ကွယ်လွန်သူများ။
ကိုရီးယားဧကရာဇ်နိုင်ငံတော် ဝံသာနုသီချင်း()သည် ကိုရီးယားဧကရာဇ်နိုင်ငံတော်၏ နိုင်ငံတော်သီချင်း ဖြစ်သည်။
ပဒေသာပင်ဟူသည်မှာ ပစ္စည်းအသုံးအဆောင် အမျိုးမျိုး ရနိုင်သောအပင်ကို ခေါ်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် လူများ သုံးဆောင်လိုသမျှ အမျိုးစုံ သီးသောသစ်ပင်ကို ခေါ်သည်။
ပါဠိဘာသာ အားဖြင့် ကပ္ပရုက္ခိယ ဖြစ်သည်။
ဗုဒ္ဓအယူဝါဒီ မြန်မာလူမျိုးတို့၏ ကမ္ဘာဦးကျမ်းများအရ ကမ္ဘာတည်စ၊ မြင်းမိုရ်တောင်ကို ဝိုင်းရံလျက် ပေါ်ထွန်းခဲ့သော ကျွန်းကြီးလေးကျွန်းနှင့် တာဝတိံသာနတ်ပြည်၊ အသုရာပြည်၊ ဂဠုန်ပြည်တို့၌ ကမ္ဘာ့တန်ဆာ အဓိပတိ သစ်ပင်ကြီး ခုနစ်ပင် ပေါက်ခဲ့သည်။
မြင့်မိုရ်တောင်၏ မြောက်မျက်နှာဖြစ်သော ဥတ္တရကုရု (မြောက်) ကျွန်း၏ထိပ်တွင် ပေါက်သော အဓိပတိ သစ်ပင်ကြီးမှာ ပဒေသာပင်ဖြစ်သည်။
ထိုပဒေသာ ပင်ကြီး၏ လုံးပတ်ကား တစ်ဆယ့်ငါးယူဇနာ၊ မြေမှသည် ခက်မတိုင် အောင် ယူဇနာငါးဆယ်၊ အရှေ့ အနောက် တောင်မြောက်နှင့် အလယ်ခက်ဟူသော ခက်မငါးဖြာတို့လည်း ယူဇနာငါးဆယ်ရှိ ကုန်သည်။
အချင်းအစောက်ကား ယူဇနာတစ်ရာ ရှိသည်ဟု ဆိုကုန်သည်။
မြောက်ကျွန်း၌ နေကြသောသူတို့သည် ငါးပါးသီလမြဲ သည်။
ခုနစ်ရက်တစ်ကြိမ်မှသာ အိမ်ရာထောင်ခြင်းကို ပြုကြ သည်။
သူတို့၏ ဘုန်းကံအလျောက် ပန်းပင်သစ်ပင်များက အစားအသောက် အသုံးအဆောင် များ သီးသဖြင့် အလိုရှိရာ ဆွတ်ခူးသုံးဆောင်နိုင်သည်။
ထိုသို့ ကျွန်းသူကျွန်းသားများ အလိုရှိရာ ဆွတ်ခူး သုံးဆောင်နိုင်သော အပင်များကို ပဒေသာပင်များဟု ခေါ်သည်။
မြောက်ကျွန်း၌ ပေါက်ရောက် သော ပဒေသာပင်များအနက် ကျွန်းထိပ်မှ ဆိုခဲ့သော ပဒေသာ ပင်ကြီးကား အဓိကရဖြစ်ပေသည်။
ယင်းသို့ ကျမ်းဂန်များ၌ လာရှိသည်ကို အစွဲပြု၍ မြန်မာမင်း အဆက်ဆက်တို့ လက်ထက်မှစပြီးလျှင် ယခုခေတ် တိုင်အောင် ကထိန်၊ ဆွမ်းကြီးလောင်း၊ ရှင်ပြုစသော အလှူ အတန်းများ၌ ရဟန်းသံဃာများအား ပစ္စည်းအသုံးအဆောင် အမျိုးမျိုးကို ပဒေသာပင်၌ သီးကာ လှူဒါန်းခြင်းကို ပြုကြ သည်။
ယင်းသို့ဖြင့် ရဟန်းသံဃာများ အလိုရှိရာပစ္စည်း အသုံး အဆောင်များကို ရရှိစေသည်။
သစ်၊ ဝါးစသည်တို့ဖြင့် သစ်ပင်၏ အချင်းအစောက် အနေအထားကို ပြုလုပ်ကာ လှူဖွယ်ပစ္စည်း အသုံးအဆောင်များကို ကြည့်၍ လှအောင် ဆင်ယင် ချိတ်ဆွဲကြသည်။
အထူးသဖြင့် ဘုံကထိန်ပွဲ၊ ဆွမ်းကြီးလောင်းပွဲများတွင် လှူဖွယ်ပစ္စည်း ပဒေသာပင်မှာ မပါမပြီးသလောက် ဖြစ်ပေသည်။
ယင်းသို့သော အလှူများတွင် အသင်းအဖွဲ့အနေနှင့်၎င်း၊ စေတနာရှင်တစ်ဦးချင်း အနေနှင့်၎င်း လာရောက်လှူဒါန်းသော ပစ္စည်းများကို ပဒေသာပင်သီး၍ မဲဖောက် လှူဒါန်းခြင်းလည်း ပြုတတ်ကြသေးသည်။
တခါတရံ လှူဖွယ်ပစ္စည်း ပဒေသာပင်ကို စေတနာရှင်၊ အလှူရှင်တို့ သဒ္ဓါတရား ပွားများနိုင်ကြစေရန် ရပ်ရွာထဲ၌ အိုးစည်ဗုံမောင်း စသည်တို့ဖြင့် တီးမှုတ် ကခုန် လှည့်လည်ခြင်းကိုလည်း ပြုကြ လေသည်။
♦စွယ်စုံကျမ်း ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကပ္ပရုက္ခိယထေရ် ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ။
Craspedosis သည် ဂျီအိုမက်ထရယ် မိသားစု (Geometridae Family) ဝင် ပိုးဖလံ မျိုးစိတ်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
Geometer Moths အဖြစ်လဲ လူသိများသည်။
Geometridae မိသားစုသည် ပိုးဖလံမျိုးစိတ်အများအပြား ပါဝင်သည့် မိသားစုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အများအားဖြင့် လှပသော အတောင်အရောင်အသွေးများနှင့် ထူးခြားသော အပြုအမူများကြောင့် ထင်ရှားကြပါသည်။
မျိုးစိတ်များ Craspedosis arycandata (Walker၊ 1862) Craspedosis atramentaria (ဝါရန်၊ ၁၈၉၄)၊ Craspedosis cyanoxantha (Meyrick, 1889) Craspedosis leucosticta Warren၊ 1896 Craspedosis melanura (Kirsch၊ 1877) Craspedosis simulans Craspedosis sobria (Walker၊ [1865]) Craspedosis Timor (Walker၊ [1865]) Craspedosis သုံးရောင်ခြယ် Felder Craspedosis undulosa Warren၊ 1894 ကိုးကား Markku Savela ၏ Lepidoptera နှင့်အခြားဘဝပုံစံအချို့တွင် Craspedosis သဘာဝသမိုင်းပြတိုက် Lepidoptera genus ဒေတာဘေ့စ်။
ရွှန်းခိုးအင်း ရွှန်းခိုးအင်း (春光院) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဇင်ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျောင်းတော်ကို ၁၉၅၀ ခုနှစ်တွင် ဟိုရိအိုယောရှိဟရုက တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ကျောင်းတော်တွင် သမိုင်းကြောင်းအရ ၁၆ ရာစုခေတ်ကာလ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အနုပညာဆိုင်ရာ အရေးပါသည့် ပစ္စည်းများ တည်ရှိသည်။
နန်းဘန်းဂျိခေါင်းလောင်း နန်းဘန်းဂျိခေါင်းလောင်း နန်းဘန်းဂျိခေါင်းလောင်းသည် ၁၅၇၇ ခုနှစ်တွင် ပေါ်တူဂီနိုင်ငံ၌ ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ဘရင်ဂျီဘာသာရေးခေါင်းလောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုခေါင်းလောင်းကို နန်းဘန်းဂျိချတ်ကျောင်းတွင် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်များကို ဆန့်ကျင်သည့်ပထမဆုံးဥပဒေကို တိုယောတိုမိဟိဒဲယောရှိက ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အခါတွင် ချတ်ကျောင်းသည် အဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။
ခေါင်းလောင်းသည် အဲဒိုခေတ်ကာလတွင် ရွှန်းခိုးအင်းတွင် တည်ရှိခဲ့သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းတွင် ဒုတိယဘုန်းတော်ကြီး၏ အဖိုးဖြစ်သူသည် ခေါင်းလောင်းကို နိုင်ငံတော်၏ အာဏာပိုင်များက ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်ရန်အတွက် ကျောင်းတော်ရှိ ဥယျာဉ်ထဲတွင် မြှုပ်နှံခဲ့သည်။
ခိရိရှိတန်မီးအိမ်များ အဲဒိုခေတ်ကာလ (၁၆၀၃ ခုနှစ်မှ ၁၈၆၇ ခုနှစ်အကြားကာလ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်များအတွက် အခက်ခဲဆုံးအချိန်ကာလများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် ပိတ်ပင်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး တိုခုဂဝရှောဂွန်းအတဲ (Tokugawa shogunate) သည် ခရစ်ယာန်ဘာသာကို စနစ်တကျ သုတ်သင်ဖယ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း အချို့သော ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်များသည် ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်မှုနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာအထောက်အထားပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းထားခဲ့ကြသည်။
ရွှန်းခိုးအင်းရှိ ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်တို့၏ မီးအိမ်သည်လည်း ထိုပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပြင်ပလင့်များ Shunkoin Temple ကိုးကား ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုရားကျောင်းများ။
စံလွင်ဟူသော လူပုဂ္ဂိုလ်နာမည်များသည် အောက်ပါအနက် တခုခုဖြစ်နိုင်သည်- စံလွင် (စာရေးဆရာ) - အငြိမ်းစားဗိုလ်မှူးကြီး၊စာရေးဆရာနှင့်မြန်မာစာအဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင် စံလွင် (သံအမတ်ကြီး) - သံအမတ်ကြီး(ငြိမ်း)နှင့် လက်ရှိ အာဆီယံ လူမှု-ယဉ်ကျေးမှုအသိုက်အဝန်းဆိုင်ရာ ဒုတိယအတွင်းရေးမှူးချုပ်။
ဦးစံလွင် (၁၉၅၅ ဖွား) သည် အငြိမ်းစားဝါရင့်မြန်မာသံအမတ်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် အာဆီယံ လူမှု-ယဉ်ကျေးမှု အသိုက်အဝန်းဆိုင်ရာ ဒုတိယအတွင်းရေးမှူးချုပ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူဖြစ်သည်။
ယင်းမတိုင်မီက သူသည် စစ်ကောင်စီ ၏ အမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးဖော်ဆောင်မှုညှိနှိုင်းရေးကော်မတီ တွင် အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် တာဝန်ထမ်းခဲ့သည်။
ပညာရေး သူသည် ရန်ကုန် ဝိဇ္ဇာနှင့်သိပ္ပံတက္ကသိုလ် မှနေ၍ ၁၉၇၇ ခုနှစ် တွင် စက်မှုဓါတုဗေဒအထူးပြုဖြင့် သိပ္ပံဘွဲ့ ရရှိသည်။
ဝန်ထမ်းဘဝ သူသည် ၁၉၈၄ ခုနှစ် တွင် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန၊ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာအဖွဲ့အစည်းများနှင့်စီးပွားရေးဦးစီးဌာန ၌ အငယ်တန်းဝန်ထမ်းရာထူးဖြင့် တာဝန်ထမ်းရင်း သံတမန်လောကထဲ ခြေချခဲ့သည်။
ထို့နောက် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန ၏ ကောင်စစ်ရေးရာနှင့်ဥပဒေရေးရာဦးစီးဌာန နှင့် စီမံကိန်းနှင့်စီမံရေးရာဦးစီးဌာန အပါအဝင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာအဖွဲ့အစည်းများနှင့်စီးပွားရေးဦးစီးဌာန တို့တွင် ဒုတိယလက်ထောက်ညွန်ကြားရေးမှူးရာထူးတိုးဖြင့် ၁၉၈၇ခုနှစ်အထိ တာဝန်များအသီးသီးထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
သူ့ကို နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးသိန်းစိန် က ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ တွင် ဩစတြီးယားနိုင်ငံ ဆိုင်ရာ မြန်မာသံအမတ်ကြီး အဖြစ်ခန့်အပ်တာဝန်ပေး၍ သံအမတ်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထိုတာဝန်အပြင် ဩစတြီးယားနိုင်ငံ ဗီယင်နာ မြို့အခြေ စိုက် ကုလသမဂ္ဂရုံး၌ မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာအမြဲတမ်းကိုယ်စားလှယ်အဖြစ်ပါ ပူးတွဲတာဝန်ယူသည်။
ယင်းနောက် သမ္မတ ဦးထင်ကျော်က သူ့အား လစ်သူယေးနီးယားနိုင်ငံဆိုင်ရာ မြန်မာသံအမတ်ကြီး အဖြစ်လည်း ကောင်း၊မြန်မာနှင့်သံအဆက်အသွယ်စပြုသည့် ဗာတီကန်ဆိုင်ရာ ပထမဦးဆုံးသောမြန်မာသံအမတ်ကြီး အဖြစ် လည်းကောင်း အသီးသီးထပ်မံခန့်အပ်ခဲ့သည်။
သံအမတ်ကြီးတာဝန်များကို ၂၀၂၀ ခုနှစ် အောက်တို ဘာလ အထိ ထမ်းဆောင်ပြီး ဝန်ထမ်းဘဝမှ အငြိမ်းစားယူသည်။
ထမ်းဆောင်ခဲ့သည့်တာဝန်များ တရုတ်နိုင်ငံဆိုင်ရာမြန်မာသံရုံး တတိယအတွင်းဝန် (၁၉၈၇-၁၉၉၁)၊ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန၊ နိုင်ငံရေးရာဦးစီးဌာန ဌာနခွဲအရာရှိ (၁၉၉၁-၁၉၉၃)၊ တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ ဆိုင်ရာ ကောင်စစ်ဝန် (၁၉၉၃-၁၉၉၇)၊ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန၊နိုင်ငံရေးရာဦးစီးဌာန နှင့် မဟာဗျူဟာလေ့လာရေးနှင့်လေ့ကျင့်ရေးဦးစီးဌာန တို့တွင် လက်ထောက်ညွန်ကြားရေးမှူးရာထူးတာဝန် (၁၉၉၇-၂၀၀၀)၊ စင်ကာပူနိုင်ငံဆိုင်ရာ မြန်မာသံရုံး ပထမအတွင်းဝန် နှင့် သံမှူး (၂၀၀၀-၂၀၀၅)၊ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန နိုင်ငံရေးရာဦးစီးဌာန ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး နှင့် ညွန်ကြားရေးမှူး (၂၀၀၅-၂၀၀၈)၊ အမေရိကန်နိုင်ငံ နယူးယောက်မြို့ရှိ ကုလသမဂ္ဂဆိုင်ရာမြန်မာအမြဲတမ်းကိုယ်စားလှယ်ရုံး ၏ သံမှူးကြီး နှင့် လက်ထောက်အမြဲတမ်းကိုယ်စားလှယ် (၂၀၀၈-၂၀၁၁)၊ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းများဌာနခွဲ ညွှန်ကြားရေးမှူး (၂၀၁၁)၊ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန နိုင်ငံရေးရာဦးစီးဌာန ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် (၂၀၁၁-၂၀၁၃)၊ နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးဌာန နိုင်ငံရေးရာဦးစီးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် (၂၀၁၃-၂၀၁၅)။
အာဆီယံဆိုင်ရာတာဝန်ရရှိခဲ့ပုံ သူ့ကို စစ်ကောင်စီက အာဆီယံဆိုင်ရာ ဒုတိယအတွင်းရေးမှူးချုပ် အဖြစ် ခန့်အပ်လိုကြောင်း အဆိုပြုလွှာတင်ခဲ့ရာ လာအိုနိုင်ငံ တွင် ကျင်းပသည့် အာဆီယံ ပေါင်းစပ်ညှိနှိုင်းရေးကောင်စီ အစည်းအဝေးက လက်ခံ အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။
ထိုတာဝန်သက်တမ်းသည် ၂၀၂၇ခုနှစ် အထိ ဖြစ်သည်။
ရရှိခဲ့သောဆုများ နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ က ၎င်းအား ၂၀၂၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၁၇ ရက်နေ့တွင် ဝဏ္ဏကျော်ထင်ဘွဲ့ အပ်နှင်းသည်။
အမှတ်(၆၃) ‌‌‌‌‌ခြေလျင်တပ်ရင်း (အတိုကောက် ခလရ ၆၃) သည် အနောက်တောင်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် နယ်မြေ၏ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး ၊ အိမ်မဲမြို့ အခြေစိုက် လက်အောက်ခံတပ်ရင်းဖြစ်သည်။
အမှတ်(၆၄) ‌‌‌‌‌ခြေလျင်တပ်ရင်း (အတိုကောက် ခလရ ၆၄) သည် အရှေ့အလယ်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် နယ်မြေရှိ အမှတ်(၂)စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ် ၏ လဲချားမြို့ အခြေစိုက် လက်အောက်ခံတပ်ရင်းဖြစ်သည်။
အမှတ်(၆၅) ခြေလျင်တပ်ရင်း (အတိုကောက် ခလရ ၆၅) သည် တြိဂံဒေသတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် ၏လက်အောက်ခံ ရှမ်းပြည်နယ် (အရှေ့ပိုင်း) ၊ မိုင်းတုံခရိုင် ၊ မိုင်းတုံမြို့ တွင်တည်ရှိသည်။
Redirect အဲလ်ဘတ် အိုင်းစတိုင်း။
အမှတ်(၆၆) ‌‌‌‌‌ခြေလျင်တပ်ရင်း (အတိုကောက် ခလရ ၆၆) သည် အရှေ့အလယ်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် နယ်မြေရှိ နမ့်စန်မြို့နယ်၊ ခိုလမ်မြို့ အခြေစိုက် လက်အောက်ခံတပ်ရင်းဖြစ်သည်။
အမှတ်(၆၇) ခြေလျင်တပ်ရင်း (အတိုကောက် ခလရ ၆၇) သည် အရှေ့မြောက်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် ၏ လက်အောက်ခံ ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း)၊ မိုင်းရယ်မြို့နယ် ၊ ဟိုယကျေးရွာ တွင်တည်ရှိသည်။
အမှတ်(၆၈) ခြေလျင်တပ်ရင်း (အတိုကောက် ခလရ ၆၈) သည် အရှေ့မြောက်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် ၏ လက်အောက်ခံဖြစ်ပြီး ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း)၊ အရှေ့မြောက်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် အခြေစိုက်သော လားရှိုးမြို့ မြောက်ဘက် တွင်တည်ရှိသည်။
အမှတ်(၆၉) ခြေလျင်တပ်ရင်း (အတိုကောက် ခလရ ၆၉) သည် အမှတ်(၁၆)စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ် ၏လက်အောက်ခံတပ်ရင်းဖြစ်၍ အရှေ့မြောက်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် နယ်မြေ ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း)၊ လားရှိုးခရိုင် ၊ သိန္နီမြို့ တွင်တည်ရှိသည်။
အမှတ် (၇၀) ခြေလျင်တပ်ရင်း (အတိုကောက် ခလရ (၇၀)) သည် ရန်ကုန်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် လက်အောက်ခံတပ်ဖြစ်ပြီး ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး ၊ တွံတေးခရိုင် ၊ တွံတေးမြို့ တွင်အခြေစိုက်သည်။
thumb|ကေရလပြည်နယ်ရှိ အုန်းပင်များ ကေရလပြည်နယ်(မာလာရားလံ = ၊ ဟင်ဒီ = )သည် မာလဘာကမ်းရိုးတန်း(Malabar Coast)ဟုခေါ်သော အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ အနောက်တောင်ဘက် ဒေသတွင် တည်ရှိသော ဖက်ဒရယ်ပြည်နယ် ဖြစ်သည်။
မူလက မာလာရားလံဘာသာအားဖြင့် ကေရလမ်(Keralam)ဟု ခေါ်သည်။
မာလာရားလံစကားပြောဒေသများဖြစ်သော ကိုချင်း (Cochin)၊ မာလာဘာ (Malabar)၊ တောင်ကာနာရာ (South Canara) နှင့် တရက်ဗန်ကော(Travancore) ဒေသများကို ပေါင်းစည်းပြီး ၁၉၅၆ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် ကေရလပြည်နယ်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
၃၈,၈၆၃ စတုရန်းကီလိုမီတာ (၁၅,၀၀၅ စတုရန်းမိုင်) ကျယ်ဝန်းပြီး၊ ဧရိယာအလိုက် ၁၄-ခုမြောက်အသေးဆုံး အိန္ဒိယပြည်နယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
မြောက်နှင့်အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် ကနာဋကပြည်နယ်(Karnataka)၊ အရှေ့နှင့်တောင်ဘက်တွင် တမီးလ်နာဒူပြည်နယ် (Tamil Nadu) နှင့် အနောက်ဘက်တွင် လက်ကဒိပင်လယ် (Laccadive Sea) တို့နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်းထိစပ်နေသည်။
ပန္ဒူရံဂါး (ချန်ဟောင်း - Paṅrauṅ / Panrāṅ; သင်္သကရိုက် - पाण्डुरङ्ग) သည် ၇၅၇ - ၁၈၃၂ တွင်တည်ရှိသော ချန်ပါ ပြည်နယ်ငယ်လေးဖြစ်သည်။
ပန္ဒူရံဂါပြည်နယ်ငယ်လေး၏ နယ်မြေသည် ယနေ့ခေတ် ဖန်ရန်-သန်ချမ် ၏ မြို့တော်ဖြစ်သည့် နင်သွမ်ပြည်နယ် နှင့် ဘင်သွမ်ပြည်နယ် နယ်မြေများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။
ပန်ဒူရန်ဂျား ကို ၁၄၇၁ နှင့် ၁၆၅၃ တွင် ဗီယက်နမ်တို့ ဖျက်ဆီးခဲ့သော ချန်ပါ ၏နယ်မြေအကျယ်ဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးတည်ရှိခဲ့သော ချန်ပါ ပြည်ဟုလူသိများသည်။
အကိုးအကား ကဏ္ဍ:ချန်ပါ။
ဝီလ် ရိုဂျားစ်(; ၄ နိုဝင်ဘာ ၁၈၇၉ ~ ၁၅ ဩဂုတ် ၁၉၃၅)သည် အမေရိကန် နိုင်ငံရေးသမား၊ ဂျာနယ်လစ်၊ ပြဇာတ်မင်းသား၊ ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်၊ ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာနှင့် ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်သူ ဖြစ်သည်။
thumbnail အလက်စကာပြည်နယ်၊ ဘဲရိုးကမ်းခြေတွင် လေယာဉ်မတော်တဆမှုတစ်ခု၌ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။