kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ထိုစဉ်က ဒစ်ဂျစ်တယ်ကင်မရာများမှာ အသစ်အဆန်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် ဆိုနီ၏ ဒစ်ဂျစ်တယ်ကင်မရာဈေးကွက် ဝေစုမှာ ၂၀% မှ ၉% အထိလျော့ကျခဲ့သည်။
Nakamoto, Michiyo. "Screen Test: Stringers Strategy Will Signal to what Extent Sony can Stay in the Game CONSUMER ELECTRONICS: The Japanese Company that Once Brought the World Market-Defining Products is being Trounced by More Agile Competitors and must Decide which Activities no Longer Form Part of its Future, Writes Michiyo Nakamoto." Financial Times: 17. ABI/INFORM Global. 21 September 2005. Web. 27 May 2012. ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် ကိုနီကာ မီနော်တာ၏ ကင်မရာလုပ်ငန်းကို လက်ခံရယူပြီးနောက် digital single-lens reflex ကင်မရာများ ထုတ်လုပ်ကာ ဈေးကွက်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ယင်းနောက်ပိုင်းတွင် ဆိုနီသည် ကန်နွမ်နှင့် နီကွန် တို့ပြီးလျှင် ကမ္ဘာ့တတိယအကြီးဆုံး ကင်မရာထုတ်လုပ်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဗီဒီယိုရုပ်သံဆိုင်ရာ ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် ဆိုနီသည် Trinitron အမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် ရုပ်မြင်သံကြားစက်ကို ထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ကွန်ပျူတာမော်နီတာများကိုပါ ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။
၂၀၀၅ နောက်ပိုင်းတွင် ယင်းအမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် ထုတ်လုပ်မှုများကို ရပ်နားခဲ့သည်။
၂၀၀၅ နွေရာသီမတိုင်မီအထိ အယ်လ်စီဒီတီဗီများကို LCD WEGA အမည်ဖြင့်ထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး ယင်းနောက်တွင် ဘရားဗီးယား (BRAVIA) အမှတ်တံဆိပ်ကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
ဘရားဗီးယား သည် အဆင့်မြင့် အယ်လ်စီဒီတီဗီများ၊ ပရိုဂျက်တာများ၊ အိမ်သုံးရုပ်ရှင်ရုံစနစ် စသည်တို့ကို ထုတ်လုပ်သည့် ဆိုနီပိုင် အိမ်သုံးပစ္စည်း အမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်သည်။
ဆိုနီသည် ကမ္ဘာ့တတိယအကြီးဆုံး ရုပ်မြင်သံကြားစက်ထုတ်လုပ်သူလည်းဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဒီဗီဒီစက်များကိုလည်း ထုတ်လုပ်ပြီး များမကြာမီကာလများက ဘလူးရေးစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲထုတ်လုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဆိုနီ မိုဘိုင်းလ် ဆက်သွယ်ရေး ဆိုနီကော်ပိုရေးရှင်း၏ လက်အောက်ခံ ဆိုနီ မိုဘိုင်းလ် ဆက်သွယ်ရေး ကုမ္ပဏီ (ယခင် ဆိုနီ အယ်ရစ်ဆင် မိုဘိုင်းလ် ဆက်သွယ်ရေး ကုမ္ပဏီ)သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုမြို့ အခြေစိုက် မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းများ ထုတ်လုပ်နေသည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သည်။
၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် ဆွီဒင်ဆက်သွယ်ရေး ကုမ္ပဏီ အယ်ရစ်ဆင်နှင့် ပူးပေါင်းပြီး ဆိုနီအယ်ရစ်ဆင် အဖြစ်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
အစောပိုင်းတွင် အောင်မြင်မှုရသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
ဆိုနီသည် ၂၀၀၉ ခုနှစ်တွင် နိုကီယာ၊ ဆမ်ဆောင်း နှင့် အယ်လ်ဂျီ တို့နောက် စတုတ္ထမြောက်အကြီးဆုံး မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းထုတ်လုပ်သူ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ၂၀၁၀ တွင် ဆဋ္ဌမနေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် ဆိုနီဒယ်ရစ်ဆင်တွင် ရင်းနှီးမြှပ်နှံငွေ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁.၄၇ ဘီလီယံ ကို ပြန်လည်ရယူခဲ့ပြီး ဆိုနီ မိုဘိုင်းလ် ဆက်သွယ်ရေး (Sony Mobile Communications) အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ဆိုနီ ကွန်ပျူတာ ဖျော်ဖြေရေး upright|သမိုင်းတစ်လျောက် အရောင်းရဆုံးသော ဗီဒီယိုဂိမ်းစက် ပလေးစတေရှင် ၂ ဆိုနီ ကွန်ပျူတာ ဖျော်ဖြေရေး သည် နာမည်ကြီး ပလေးစတေရှင်ဂိမ်းစက်များ ထုတ်လုပ်ရောင်းချမှုကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားသည်။
ပလေးစတေရှင်ဂိမ်းစက်သည် ဆိုနီနှင့် နစ်တန်းဒိုးကုမ္ပဏီတို့ လမ်းခွဲရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
၁၉၉၄ ခုနှစ်မှာ ဖြန့်ချိခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးသော ပလေးစတေရှင် ဂိမ်းစက်သည် ကမ္ဘာ့ဂိမ်းစက်ဈေးကွက်၏ ၆၁% ကိုရရှိသွားကာ ဈေးကွက်မှာ ကြာရှည်စိုးမိုးထားတဲ့ နစ်တန်းဒိုး ကို ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်ခဲ့သည်။
"The PlayStation Quest." Macleans 6 November 2000: 81-. ABI/INFORM Global; ProQuest Research Library. Web. 27 May 2012. ၂၀၀၀ ခုနှစ်တွင် ပလေးစတေရှင် ၂ ကို ထုတ်လုပ်ခဲ့ရာ ပိုမိုအောင်မြင်မှုရရှိခဲ့လေသည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ်အထိ ဂိမ်းစက်အလုံးရေ သန်း ၁၅၀ ကျော် ရောင်းချနိုင်ခဲ့ကာ သမိုင်းတစ်လျောက် အရောင်းရဆုံးဂိမ်းစက်အဖြစ် မှတ်တမ်းဝင်ခဲ့သည်။
ပထမဆုံးသော ဘလူးရေး အသုံးပြုဂိမ်းစက်ဖြစ်သော ပလေးစတေရှင် ၃ ကို ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် ထုတ်လုပ်ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် လက်ကိုင်ဂိမ်းစက် အမျိုးအစားဖြစ်သော ပလေးစတေရှင် ပေါ့တေးဘဲလ် ခေါ် ပီအက်စ်ပီ ကို ရောင်းချခဲ့သည်။
ဒုတိယမြောက် လက်ကိုင်ဂိမ်းစက် ပလေးစတေရှင် ဗီတာကို ၂၀၁၁ နှင့် ၂၀၁၂ ခုနှစ်များတွင် ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၁၅ ရက်နေ့တွင် စတုတ္ထမြောက် ဂိမ်းစက် ပလေးစတေရှင် ၄ ကို ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
ဖျော်ဖြေရေး လုပ်ငန်းများ ဆိုနီ ရုပ်သံ ဖျော်ဖြေရေး ဆိုနီ ရုပ်သံ ဖျော်ဖြေရေး (Sony Pictures Entertainment, Inc. သို့ SPE) သည် ဆိုနီ၏ ရုပ်မြင်သံကြားနှင့် ရုပ်ရှင် ထုတ်လုပ်၊ ဖြန့်ချိရေးဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ထိပ်တန်းရုပ်ရှင်ဈေးကွက်၏ ၁၂.၅ % ကိုရရှိထားကာ ရုပ်ရှင်စတူဒီယိုများထဲတွင် တတိယနေရာ၌ ရပ်တည်နေသော ကုမ္ပဏီအဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။
ကုမ္ပဏီအနေဖြင့် ပင့်ကူလူသား (Spider-Man)၊ ကရာတေး လူငယ် (The Karate Kid)၊ ဝတ်စုံနက်နှင့်လူများ (Men in Black) အစရှိသည့် အောင်မြင်သော ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းတွဲများကို ရိုက်ကူး ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။
ဆိုနီသည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၃.၄ ဘီလီယံ ဖြင့် ကိုလံဘီယာ ရုပ်သံ ဖျော်ဖြေရေး ကုမ္ပဏီကို ရယူခဲ့ကာ ရုပ်မြင်သံကြားနှင့် ရုပ်ရှင် ထုတ်လုပ်ရေးလောကသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ဆိုနီ ရုပ်သံ ဖျော်ဖြေရေး၏ ရုပ်မြင်သံကြားဌာနခွဲမှာ Sony Pictures Television ဖြစ်သည်။
ဆိုနီ တေးဂီတ ဖျော်ဖြေရေး ဆိုနီ တေးဂီတ ဖျော်ဖြေရေး Sony Music Entertainment (SME သို့ Sony Music) သည် ကမ္ဘာ့ဒုတိယ အကြီးဆုံးသော တေးသံသွင်းကုမ္ပဏီ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဂျပန်နိုင်ငံ ဆိုနီ၏ အမေရိကဆိုင်ရာ ဆိုနီ ကော်ပိုရေးရှင်း ၏ စီမံမှုအောက်တွင်ရှိသော ကုမ္ပဏီဖြစ်သည်။
မိုက်ကယ်လ် ဂျက်ဆင်၊ ဘီးတဲလ်၊ အမ်မီနမ်၊ အေကွန် နှင့် အခြားသော တေးသံရှင်များ၏ မူပိုင်ခွင့် (အားလုံး သို့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း) ကို ရရှိထားသော ကုမ္ပဏီလည်းဖြစ်သည်။
၁၉၈၇ ခုနှစ်တွင် စီဘီအက်စ် တေးသံသွင်း အုပ်စု ကို ဒေါ်လာ ၂ ဘီလီယံဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ရာမှ ဂင်းနက် ကမ္ဘာ့စံချိန်မှတ်တမ်းစာအုပ် မှ ကမ္ဘာ့အအောင်မြင်ဆုံးသော ဖျော်ဖြေသူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည့် မိုက်ကယ်လ် ဂျက်ဆင်၏ မူပိုင်ခွင့် ကို ရရှိခဲ့သည်။
ယင်းသို့ဝယ်ယူခြင်းသည် ၁၉၉၁ ခုနှစ်တွင် စတင်တည်ထောင်သည့် ဆိုနီ တေးဂီတ ဖျောဖြေရေး ၏ အစလည်းဖြစ်သည်။
၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် SME နှင့် ဘာတယ်စမန် တေးဂီတ အုပ်စု (Bertelsmann Music Group) တို့ပူးပေါင်းပြီး ဆိုနီ ဘီအမ်ဂျီ တေးဂီတ ဖျော်ဖြေရေး အဖြစ် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် Famous Music ကိုဝယ်ယူခဲ့ကာ အမ်မီနမ်၊ အေကွန် နှင့် အခြားတေးသံရှင်များ၏ မူပိုင်ခွင့်ကို ရယူခဲ့သည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ဘာတယ်စမန် မှ ရှယ်ယာများ ဝယ်ယူခဲ့ပြီး ဆိုနီ တေးဂီတ ဖျော်ဖြေရေး အဖြစ် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ဆိုနီ အွန်လိုင်း ဖျော်ဖြေရေး ဆိုနီ အွန်လိုင်း ဖျော်ဖြေရေး (Sony Online Entertainment သို့ SOE) သည် ဆိုနီကော်ပိုရေးရှင်း၏ ဗီဒီယိုဂိမ်းများ ဖန်တီးရေးဆွဲခြင်းနှင့် ဖြန့်ဖြူးခြင်းဆိုင်ရာ ဌာန ဖြစ်သည်။
ငွေကြေးဆိုင်ရာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ဆိုနီ ငွေကြေးဆိုင်ရာ ဝန်ဆောင်မှု ဆိုနီ ဘဏ္ဍာရေး ဦးပိုင်လုပ်ငန်း (Sony Financial Holdings) သည် ဆိုနီ၏ ငွေကြေးဆိုင်ရာ စီးပွားရေး ဦးပိုင်ကုမ္ပဏီ ဖြစ်သည်။
ဌာနချုပ်မှာ ဂျပန်နိုင်ငံ တိုကျိုမြို့တွင် တည်ရှိပြီး ဆိုနီလိုက်ဖ် အာမခံကုမ္ပဏီ (ဂျပန်နှင့် ဖိလစ်ပိုင်)၊ ဆိုနီဘဏ်၊ ဆိုနီ အာမခံ လုပ်ငန်းနှင့် ဆိုနီဘဏ်လုံခြုံရေးလုပ်ငန်း များကို ဆောင်ရွက်နေသည်။
ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ ဆိုနီ၏ တရားဝင် ဝက်ဘ်ဆိုဒ် ဆိုနီ ကနေဒါ ဆိုနီ အိုင်ယာလန် ဆိုနီ နယူးဇီလန် ဆိုနီ ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်း ဆိုနီ အမေရိကန် ဆိုနီ ရုရှား ဆိုနီ အာရှ-ပစိဖိတ် ဆိုနီ အိန္ဒိယ ဆိုနီ မလေးရှား ဆိုနီ တောင်အာဖရိက ဆိုနီ စင်္ကာပူ ဆိုနီ ဖိလစ်ပိုင် ဆိုနီ အင်ဒိုနီးရှား Category:နည်းပညာ ကုမ္ပဏီများ Category:ဂျပန် ကုမ္ပဏီများ။
စီဗီ ရာမန်(சந்திரசேகர வெங்கட ராமன்; ၁၈၈၈ - ၁၉၇၀) သည် အိန္ဒိယသိပ္ပံသမိုင်းတွင် အထင်ရှားဆုံးပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံရသူဖြစ်သည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ဂုဏ်ဆောင်ရန် အတွက် ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် ပထမဆုံး နိုဗယ်ဆုကို ရရှိစေရန် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။
သူတီထွင်ခဲ့သော "Raman Effect" သည် ရူပီး ၂၀၀ ခန့်သာကုန်ကျခဲ့ပြီး ကမ္ဘာကျော်ခဲ့ရသည်။
ယခုအခါ ရာမန်တီထွင်ခဲ့သော ပစ္စည်းဖြင့် ဆင့်ပွားတီထွင်ပြီး စမ်းသပ်ဖော်ထုတ်ခဲ့သော ပစ္စည်းများမှာ ဒေါ်လာသန်းချီပြီးတန်နေပြီဖြစ်သည်။
အစောပိုင်းဘဝ အမည်အပြည့်အစုံမှာ ချန်ဒရာစီခါရာ ဗန်ကာတာ ရာမန်ဖြစ်သည်။
သူ့ကို တမီလ်နာဒူးမြို့ရှိ တီရူချီရာပါလီအရပ်တွင် ၁၈⁠၈၈ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၇ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
ရာမန်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အလွန်ထူးချွန်ထက်မြက်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။
အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။
အဆင့်မြင့်ပညာရပ်များကို လေ့လာရန် သူ့ကို နိုင်ငံရပ် ခြားသို့ စေလွှတ်ခြင်းခံရသည်။
သူသည် ဆေးတက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဖြေဆိုခဲ့သော်လည်း ဗြိတိသျှလူမျိုး ဆရာဝန် တစ်ဦးက သူ့ကိုဆေးပညာသင်ယူခြင်းမပြုရန် တိုက်တွန်းသောကြောင့် မဒရပ်စ်မြို့ရှိ သမ္မတကောလိပ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။
၁၉၀၄ ခုနှစ်တွင် ထိုကောလိပ်မှ ရူပဗေဒဘာသာအဓိကဖြင့် ဘွဲ့ရပြီး ၁၉၀၇ ခုနှစ်တွင် M.Sc.ဘွဲ့ရခဲ့သည်။
ရာမန်သည် ရူပဗေဒဆိုင်ရာနယ်ပယ်ပေါင်းစုံကို သုတေသနပြုလုပ်ရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
သူသည် အလင်းရောင်စဉ်ဆိုင်ရာသဘောတရား များကို လေ့လာဖော်ထုတ်ခဲ့ပြီး သူပြုစုခဲ့သည့်ကျမ်းကို ၁၉၀၆ ခုနှစ်တွင် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ရာမန်သည် ၁၉၀၇ ခုနှစ်တွင် ကာလကတ္တားတွင် လက်ထောက်စာရင်းကိုင်အရာရှိချုပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ထိုရာထူးကို သူသည် ဝန်ထမ်းရွေးချယ်ရေးစာမေးပွဲဝင်ဖြေပြီးမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအလုပ်တွင် သူသည်အချိန်ပေးပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော်လည်း အလုပ်နားချိန်ညနေခင်းများတွင် အိန္ဒိယသိပ္ပံပညာဖွံ့ဖြိုးရေးအသင်းပိုင် ဓာတ်ခွဲခန်းသို့သွားကာ သုတေသနလုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ အလုပ်တွင်စိတ်ဝင်စားပြီး တစ်ညလုံး လုပ်ကိုင်သောညများ ပင်ရှိခဲ့သည်။
၁၉၁၇ ခုနှစ်တွင် အစိုးရဝန်ထမ်းဘဝမှထွက်လိုက်ပြီး ကာလကတ္တားတက္ကသိုလ် ရူပဗေဒဌာနတွင် ပါမောက္ခ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
လုပ်ဆောင်ချက်များ ၁၉၂၁ ခုနှစ်တွင် သူသည် ဥရောပတိုက်သို့ ရေကြောင်းခရီးဖြင့် သွားရောက်ခဲ့သည်။
ရေကြောင်းခရီးတွင် သူသည် မြေထဲပင်လယ်အတွင်းရှိ အပြာရောင်သန်းနေသော ရေခဲပြင်ကြီးများ၏အနေအထားကို စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သည်။
သူသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါတွင် ရေထဲမှထွက်လာသော ရောင်စဉ်များ၏ ဖြန့်ထွက်ခြင်းသဘောတရားကို သေချာစွာလေ့လာခဲ့သည်။
ထိုအရောင်များသည် ရေခဲပြင်ကို ဖောက်ထွက်လာစဉ် ဖြစ်ပေါ်လာ ခြင်းကိုသူကသတိပြုမိသည်။
ထို့နောက် သူက ပင်လယ်ပြင်၏ အပြာရောင်နှင့် ကောင်းကင်၏အပြာရောင်သဘောတရားများ ဆက်စပ်မှုကို ဖော်ထုတ်ပြခဲ့သည်။
သူသည် ရောင်စဉ်များကို လေ့လာနိုင်ရန်အတွက် Raman Effect ဆိုသည့်ပစ္စည်းကိရိယာကို ကိုယ်တိုင်တီထွင်ခဲ့သည်။
၁၉၂၇ ခုနှစ် ညနေခင်းတွင် ရာမန်သည် အလုပ်များနေစဉ်၊ သူ၏ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သူ ကေအက်စ် ခရစ်ရှနန်ဆိုသူက ပါမောက္ခ ကော့မ်တန်သည် X-rays ဓာတ်ရောင်ခြည် တီထွင်မှုဖြင့် နိုဗယ်ဆုရရှိသွားကြောင်းသတင်းလာပေးသည်။
ထိုသတင်းသည် ရာမန်ကို အတွေးတစ်ခုရရှိသွားစေခဲ့သည်။
သူက ကော့မ်တန်၏ X-rays ရောင်ခြည်နှင့် ဆက်စပ်ပြီး အလင်း၏လုပ်ဆောင်ပုံများကို သူ့ကိုယ်ပိုင်အတွေးဖြင့် စမ်းသပ်တီထွင်ဖော်ထုတ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ရာမန်သည် monochromatic အလင်းကို ပြဒါးသုတ်ထားသည့် မှန်ချပ်မှ ထုတ်ယူနိုင်ကြောင်း ပြသနိုင်သည့်အပြင် အလင်းလှိုင်းအသစ် များကိုပါ "Raman Lines" များအဖြစ် ဖော်ထုတ်ပြသနိုင်ခဲ့သည်။
နောက်လအနည်းငယ်တွင် ရာမန်သည် Raman Effect ဆိုသည့်ပစ္စည်းတစ်မျိုးကိုပါ တီထွင်ပြီး ၁၉၂၈ ခုနှစ် မတ်လ ၁၆ ရက်နေ့တွင် ဘန်ဂလိုးရှိ သိပ္ပံပညာရှင်များတွေ့ဆုံပွဲ၌ ပွဲထုတ်ပြသခဲ့သည်။
ထိုကဲ့သို့ အလင်းဖော်ထုတ်မှုဆိုင်ရာ ပစ္စည်းကိုတီထွင်နိုင်မှုကြောင့် ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ် ရူပဗေဒဆိုင်ရာ နိုဗယ်ဆုကို ရရှိသွားခဲ့သည်။
Raman Effect ပစ္စည်းဖြင့် ရောင်စဉ်အမျိုးပေါင်း ၂၀⁠၀၀ ခန့်ကို လေ့လာနိုင်သောကြောင့် ထိုခေတ်က ခေတ်အမီဆုံး ပစ္စည်း တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
ထိုပစ္စည်းသည် လေဆာရောင်ခြည်တန်းတစ်မျိုးကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်စွမ်းရှိပြီး သိပ္ပံ ပညာရှင်များအတွက် အလွန်အားထားရသော ပစ္စည်းလည်းဖြစ်ခဲ့သည်။
ရာမန်သည် လူသားဇီဝကမ္မဗေဒဆိုင်ရာ သဘော တရားများကိုလည်း အလွန်စိတ်ဝင်စားသူဖြစ်သည်။
နှောင်းပိုင်းကာလ ၁၉၂၄ ခုနှစ်တွင် လန်ဒန်တော်ဝင်အဖွဲ့ကြီးက အသိအမှတ်ပြုပြီး အဖွဲ့ဝင်အဖြစ်လက်ခံကာ၊ သူ့ကို ဆာဘွဲ့ပါပေးအပ် ချီးမြှင့်ခဲ့သောကြောင့် ဆာ စီဗီရာမန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
နောက်တစ်နှစ်အကြာတွင် သူသည် ရာမန်သုတေသနဌာနကို ဘန်ဂါလိုးမြို့ အနီးတွင် ထူထောင်ခဲ့သည်။
ထိုသုတေသနဌာနအတွင်း ကွယ်လွန်ချိန်အထိ သုတေသနလုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင် သွားခဲ့သည်။
၁၉၇၀ ပြည့်နှစ် နိုဝင်ဘာလ ၂၁ ရက်နေ့တွင် နှလုံးဝေဒနာအပြင်းအထန်ခံစားရပြီး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရသည်။
"သိပ္ပံနည်းကျလေ့လာဖို့ လွတ်လပ်စွာ တွေးခေါ်နိုင်မှုနဲ့ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်မှုတို့ပဲလိုတယ်။
ဘာပစ္စည်းမှမလိုဘူး" ဟု ပြောသွားသည့်စကားတစ်ခွန်းမှာ မှတ်သားစရာဖြစ်သည်။
တင်မ် ဘာနာလီ () ကွန်ပျူတာ သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး World Wide Web ကို တီထွင်ခဲ့သူတစ်ဦးအဖြစ် ထင်ရှားသည်။
၁၉၈၉ ခုနှစ် မတ်လတွင် ကွန်ပျူတာ သတင်းအချက်အလက် စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်ကို တီထွင်ပေးရန် ကမ်းလှမ်းခြင်းခံရသည်။
HTTP (Hypertext Transfer Protocol) စနစ်ကို ပထမဦးဆုံး အောင်မြင်စွာ တီထွင်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုနှစ် နိုဝင်ဘာလလယ်တွင် အင်တာနက်မှတစ်ဆင့် client-server ဆက်သွယ်ရေး စနစ်ကို ပထမဦးဆုံး အောင်မြင်စွာ တီထွင်နိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
ရက်စွဲ အတိအကျကိုမူ မသိရပေ။
ဘဝအစ တင်မ်ကို အင်္ဂလန်၊ လန်ဒန်အရှေ့တောင်ပိုင်းတွင် ၁၉၅၅ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ၊ ၈ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
ဖခင် ကွန်းဝေး ဘာနာလီနှင့် မိခင် မေရီ လီဝုဒ်တို့၏ သားသမီး လေးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူ့မိဘများသည် ပထမဦးဆုံး လုပ်ငန်းသုံး အနေဖြင့် ထုတ်လုပ်ခဲ့သည့် Ferranti Mark 1 ကွန်ပျူတာဖြင့် အလုပ် လုပ်ခဲ့သူများဖြစ်သည်။
တင်မ်သည် ရှင်းမောင့် မူလတန်းကျောင်းတွင် ပညာသင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် လန်ဒန် အနောက်တောင်ပိုင်း လွတ်လပ်သည့် ဧမာနွေလကျောင်းသို့ ပြောင်းကာ ၁၉၆၉ ခုနှစ်မှ ၁၉၇၃ ခုနှစ်အထိ ကျောင်းတက်ခဲ့သည်။
မီးရထားစက်ခေါင်းများကို စိတ်ဝင်စားသူဖြစ်သဖြင့် မီးရထားဆိုင်ရာ အီလက်ထရောနစ်ပညာများကို ကလေးဘဝကတည်းက စူးစိုက်လေ့လာခဲ့သည်။
အောက်စ်ဖိုဒ် တက္ကသိုလ် လက်အောက်ခံ ကွင်းစ်ကောလိပ်တွင် ၁၉၇၃ ခုနှစ်မှ ၁၉၇၆ ခုနှစ်အထိ တက်ရောက်ပညာသင်ကြား ခဲ့သည်။
ပထမဘွဲ့အဖြစ် ရူပဗေဒဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။
အလုပ် ဘွဲရပြီးနောက် ဆက်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သည့် Plessey တွင် အင်ဂျင်နီယာအဖြစ် အလုပ်ဝင်လုပ်သည်။
၁၉၇၈ ခုနှစ်တွင် ဒီ ဂျီ နာ့ရှ်နှင့်ပေါင်းပြီး ပရင်တာများအတွက် type-setting ဆော့ဖ်ဝဲကို တီထွင်ခဲ့သည်။
၁၉၈ဝ ပြည့်နှစ် ဇွန်လမှ ဒီဇင်ဘာလအထိ လွတ်လပ်သော ကန်ထရိုက်တာဘဝကို CERN တွင် လုပ်ကိုင်ခဲ့သေးသည်။
ထိုကုမ္ပဏီတွင် လုပ်ကိုင်နေစဉ် Hypertext ကို တီထွင်ရန် ကမ်းလှမ်းခြင်းခံရသည်။
သုတေသနလုပ်ကိုင်နေသူများ အချက်အလက်များရရှိနိုင်စေရေးနှင့် ရရှိထားသည့် အချက်အလက်များကို အပြန်အလှန်မျှဝေနိုင်စေရေးအတွက် အထောက် အကူဖြစ်စေနိုင်ရန်ဖြစ်သည်။
သတင်းအချက်အလက်များကို အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်နိုင်ရေးအတွက် လက်တွေ့ပြသည့် အနေဖြင့် ရှေ့ပြေးစနစ် ENQUIRE ကို တည်ဆောက်ပြခဲ့သည်။
၁၉၈ဝ ပြည့်နှစ်နှောင်းပိုင်းတွင် CERN ကုမ္ပဏီမှထွက်လိုက်သည်။
အင်္ဂလန်၊ ဘွန်းမောင့်ရှိICS (Image Computer System) တွင် အလုပ်ဝင် လုပ်သည်။
ကုမ္ပဏီ၏နည်းပညာပိုင်းတွင် သုံးနှစ်ခန့် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
သူလုပ် ဆောင်ခဲ့သည့် အလုပ်မှာ ကွန်ပျူတာ networking ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများဖြစ်သည်။
၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် CERN ကုမ္ပဏီသို့ ပြန်ရောက်သွားပြန်သည်။
၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် CERN သည် ဥရောပတွင် အင်တာနက်လုပ်ငန်းကို အကြီးကျယ်ဆုံး လုပ်ကိုင်သည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်လာ သည်။
ဘာနာလီသည် သူတီထွင်ထားသည့် Hypertext ဖြင့် အင်တာနက်တွင် အစွမ်းပြခွင့်ရလာသည်။
သူစိတ်ကူးရခဲ့ သည့် TCP (Transmission Control Protocol) နှင့် Domain name စနစ်များကို အင်တာနက်ဖြင့် တွဲဖက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ရာမှ WWW (World Wide Web) ဆိုသည့် အင်တာနက်ဆက်သွယ်ရေးစနစ်ကြီးသည် အကောင်အထည်ပေါ် လာခဲ့ရပေသည်။
လူတို့အသံဖြင့် ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ စာလုံးများဖြင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည့်စနစ်သည် သူအနှစ်နှစ်အလလ ဖန်တီးခဲ့သည့် Hypertext ကြောင့် ပိုပြီးခရီးရောက်ခဲ့ရသည်။
သူယခင် တီထွင်ခဲ့သည့် ENQUIRE စနစ်ကို အခြေခံပြီး WWW ကို တစ်ဆင့်ထပ်တက်နိုင်ခဲ့သည်။
အင်တာနက်တွင် သိလိုသည်များကို ရှာဖွေနိုင်သည့် Web Browser စနစ်ကို တီထွင်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်က NeXTSTEP ဆိုသည့် OS (operating system) ဖြင့် အင်တာနက်ကို စတင်အသုံးပြုကြရသည်။
ထို့နောက် ပထမဦးဆုံး Web server အဖြစ် လည်း CERN HTTPd ကိုတီထွင်နိုင်ခဲ့သည်။
CERN တွင်လုပ်ကိုင်နေစဉ် ပထမဦးဆုံး Website ကို ပြင်သစ်နိုင်ငံ နယ်စပ်၌ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ၁၉⁠၉၁ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၆ ရက်နေ့တွင် အွန်လိုင်းပေါ်သို့ပထမဦးဆုံးတင်နိုင်ခဲ့သည်။
CERN ကတီထွင်ထားသည့် NeXT ကွန်ပျူတာတွင် ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး Website နှင့် Web server အဖြစ် Info.cern.ch ဟူ၍ရိုက်ပြီး စတင်အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြင့် အင်တာနက်ခေတ်ကို စတင်နိုင်ခဲ့သည်။
http://info.cern.ch/hypertext/WWW/TheProject.html ဟူသည့် အင်တာနက် address သည် WWW ပရောဂျက်အတွက် သတင်းအချက်အလက်များကို ရှာဖွေရာတွင် အလေးထားရသည့် နေရာတစ်နေရာဖြစ်လာသည်။
ထို Website သို့လာကြည့်သူများသည် Hypertext အကြောင်းကို ကောင်း⁠ကောင်းလေ့လာနိုင်ကြသည်။
သူတို့ကိုယ်ပိုင် Webpage များကိုလည်း ဖန်တီးတည်ဆောက်ခွင့်ရရှိကြသည်။
သတင်းအချက်အလက်များကို ရှာဖွေဖတ်ရှုလိုလျှင် Web ကိုမည်သို့သုံးရကြောင်းကိုလည်း ထို Site တွင် ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသည်။
ထို့ပြင် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် Webpage များတည် ဆောက်လိုလျှင်လည်း မည်သို့လုပ်ဆောင်ရကြောင်း ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသေးသည်။
၁၉⁠၉၄ ခုနှစ်တွင် ဘာနာလီသည် MIT သို့ရောက်သွားပြီး W3C ကို ထူထောင်ခဲ့သည်။
W3C ဆိုသည်မှာ World Wide Web Consortium ၏ အတိုကောက်စာလုံးဖြစ်သည်။
ကုမ္ပဏီများက စံတစ်ခုအနေဖြင့် သတ်မှတ်နိုင်သည့် အရည်အသွေး မြင့်သော Web စနစ်ကိုတောင်းဆိုကြသောကြောင့် သူက စံအဖြစ်သတ်မှတ်နိုင်ရန် W3C ကိုထူထောင်ခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် စိတ်ကူးကို လွတ်လပ်စွာ အကောင်အထည်ဖော်လိုသူဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူတီထွင်ခဲ့သည်များကို မူပိုင်ခွင့်လည်း မှတ်ပုံတင်ခြင်းမရှိ၊ မူပိုင်ခွင့်အတွက် ခံစားခွင့်များကိုပါ တောင်းခဲ့သူမဟုတ်ပေ။
ကမ္ဘာ့ကွန်ရက်အဖွဲ့ (W3C) သည် အင်တာနက်နှင့်ပတ်သက်ပြီး စံအဖြစ် သတ်မှတ်ရာတွင် နည်းပညာအခမဲ့သုံးခွင့်ပြုရမည် ဆိုသည့်အချက်အပေါ်တွင် အခြေခံထားခဲ့သည်။
လူတိုင်း အင်တာနက်ကို အလွယ်တကူသုံးနိုင်ရေးအတွက် ဤသို့သတ်မှတ် ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လက်ရှိအလုပ် ၂ဝ⁠ဝ၉ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် ဗြိတိန် ဝန်ကြီးချုပ် ဂေါ်ဒန် ဘရောင်းက ဘာနာလီကို ဗြိတိန်အစိုးရကို အင်တာနက်ဆိုင်ရာလုပ်ငန်းရပ်များ အဆင်ပြေစေရေးအတွက် အကူအညီပေးနေကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
အစိုးရဌာနတစ်ခုဖြစ်သည့် သတင်းအချက် အလက်နှင့် နည်းပညာအထူးတပ်ဖွဲ့တွင် သူရုံးထိုင်နေသည်။
ဗြိတိန်အစိုးရ၏ Website ဖြစ်သော data.gov.uk တွင် ဘာနာလီနှင့် ပါမောက္ခ နီဂဲလ် ရှက်ဘို့တို့သည် အစိုးရပရောဂျက်ကို အဓိကကိုင်တွယ်ပေးနေသူများဖြစ်လာသည်။
၂ဝ⁠ဝ၉ နိုဝင်ဘာတွင် ဘာနာလီသည် World Wide Web ဖောင်ဒေးရှင်းကို ထူထောင်ခဲ့သည်။
အင်တာနက် Web ကို အသုံးပြုပြီး ဆက်သွယ်ပေါင်းကူးကာ လူသားအကျိုးပြု လုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်နိုင်စေရန် ထိုဖောင်ဒေးရှင်းကို ထူထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ဘာနာလီသည် အင်တာနက်တွင် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုသူများကို စောင့်မကြည့်ရေး၊ လွတ်လပ်စွာလေ့လာခွင့်ရရေး၊ အင်တာနက် ထိန်းချုပ်မှုကင်းရေးတို့အတွက်လည်း လှုပ်ရှားဖော်ထုတ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
သူက Net Neutrality ဆိုသည့်သဘောတရားကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် အင်တာနက်လွတ်လပ်ခွင့်ကို လူ့အခွင့် အရေးတစ်ရပ်အနေဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
“ကုမ္ပဏီများ၊ အစိုးရများအနေဖြင့် အင်တာနက်လမ်းကြောင်းကို အမျိုးမျိုးဝင်ရောက်နှောက်ယှက်ခြင်း၊ ခိုးကြည့်ခြင်းတို့သည် အင်တာနက်ကို ခြိမ်းခြောက်ခြင်းဖြစ်ပြီးလူသားကွန်ရက်အခွင့် အရေးကို ချိုးဖောက်ရာရောက်သည်” ဟုသူကပြောဆိုခဲ့သည်။
၂ဝ⁠ဝ၄ ခုနှစ်တွင် ဘာနာလီကို လူသားအကျိုးပြု တီထွင်ခဲ့မှုဖြင့် ဒုတိယမြောက် အဲလိဇဘက် ဘုရင်မကြီးက သူရဲကောင်းဘွဲ့ (Knight) ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
၂ဝ⁠ဝ၉ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အမျိုးသားအကယ်ဒမီသိပ္ပံက သူ့ကို ဂုဏ်ထူးဆောင် ဘွဲ့ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
၂ဝ၁၂ ခုနှစ် နွေရာသီအိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲအခမ်းအနားတွင် World Wide Web ကိုတီထွင်သူတစ်ယောက် အနေဖြင့် ဂုဏ်ပြုတက်ရောက်စေခဲ့သည်။
၂ဝ၁၃ ခုနှစ်တွင် အဲလိဇဘက်ဘုရင်မကြီးက ပေးအပ်သည့်ဆုကို အင်တာနက် တီထွင် သူ ငါးဦးအနက်မှ တစ်ဦးအဖြစ်လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
ကျားဘသိန်း ခေါ် သတင်းစာဆရာ ဦးချစ်ညို ကို ၁၉၂၄ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင် အဖ ဦးဖိုးမင်း (ဦးမင်း) နှင့် အမိ ဒေါ်မမကြီး တို့မှ မန္တလေးမြို့၊ စစ်ကိုင်းတန်းရပ်၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
လက်ဝှေ့ကျော် ကျားဘညိမ်း၏ ညီဖြစ်သည်။
အမည်ရင်းမှာ ဦးဘသိန်း ဖြစ်သည်။
ဦးချစ်ညိုသည် မန္တလေး စိန်ဂျိုးဇက် ဒိုင်အိုနှင့် ဝက်စလီယံ ကျောင်းတို့တွင် ပညာသင်ယူခဲ့သည်။
စာပေဂီတနှင့် အနုပညာ ဝါသနာထုံသည်။
ဆယ်တန်းအထိပညာသင်ယူခဲ့ပြီး ရေဒီယိုအော်ပရေတာသင်တန်း တက်ရောက်ခဲ့သည်။
၁၉၄၅ ခုနှစ်တွင် လူထုဂျာနယ်၌ တွဲဖက်အယ်ဒီတာအဖြစ် ဘာသာပြန်ဆိုင်ရာ တာဝန်များကိုထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ထိုအခါမှစ၍ ဘာသာပြန်ဝတ္ထုရှည်များ ရေးသားခဲ့သည်။
လူထုဂျာနယ်ရပ်သွားသောအခါ လူထု သတင်းစာနေ့ပိုင်းဆိုင်ရာ သတင်းအယ်ဒီတာ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
နိုင်ငံခြားသတင်းအယ်ဒီတာအဖြစ် ၁၉၅၂ ခုနှစ် အထိ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ချစ်ညိုပုံနှိပ်တိုက်၊ မန္တလေးစာအုပ်တိုက်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ရှုမဝ၊ မြဝတီ၊ သွေးသောက်နှင့် အခြားမဂ္ဂဇင်းများတွင် ဆောင်းပါး၊ ဝတ္ထုရှည်နှင့်ဝတ္ထုတိုများရေးသားခဲ့သည်။
မြန်မာပြည်တွင် ကျားကစားနည်းစာအုပ်ကို ဒုတိယမြောက်ပြုစုထုတ်ဝေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
၁၉၅၅ ခုနှစ်လောက်မှစ၍ ဓာတ်ပုံမောက်လုပ်ငန်းကို တီထွင်လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး ချစ်ညို ပုံနှိပ်တိုက်နှင့် ဓာတ်ပုံမောက် လုပ်ငန်းကို ဦးစီးပြီးလုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
ဦးချစ်ညိုသည် မန္တလေးမြို့ ပြည်ကြီးကျက်သရေရပ်ကွက် ပ.ထ.စ မြူလူကြီး အဖြစ် ၁၉၆၀-၆၂ ခုနှစ်အထိ အရွေးခံခဲ့ရသည်။
ဦးချစ်ညိုသည် လွတ်လပ်ရေးခေါင်းလောင်း (၁၉၄၆)၊ အမေ (၁၉၅၀)၊ ကိုယ့်အမျိုး ချစ်သူမို့ (နှစ်တွဲ - ၁၉၅၂)၊ လေသူရဲမယ် (၁၉၅၄)၊ ချစ်တစ်နေ့ သေတစ်နေ့ (၁၉၅၈)၊ ဟူသော ဘာသာပြန် စာအုပ်များကို ရေးသားခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ကိုယ်ရေးဝတ္ထုတိုများကိုစုပေါင်း၍ သုံးတလပ်နှင့်ဝတ္ထုတိုများ (၁၉၅၈) ကိုလည်း ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
စံနစ်တကျ ကျားကစားနည်း (၁၉၆၆) စာအုပ်ကိုလည်း ရေးသားပြုစုခဲ့သည်။
ဆရာဦးချစ်ညို၏ နောက်ဆုံးရေးလက်စစာမူမှာ "ကျွန်တော့ အစ်ကိုကျားဘညိမ်း'' စာမူပင်ဖြစ်သည်။
ဆရာဦးချစ်ညိုသည် ၁၉၈၇ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၀ ရက်နေ့တွင် မန္တလေးမြို့၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
သတင်းစာဆရာ ဦးစိန်ဝင်း (မြန်မာ့လမ်းစဉ်) ကို ၁၉၁၂ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁) ရက်နေ့တွင် အဖ ဦးညွန့်နှင့် အမိဒေါ်မေ တို့က မန္တလေးမြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
ဦးစိန်ဝင်းသည် မန္တလေး ဥပစာကောလိပ်နှင့် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်များတွင် ပညာသင်ယူခဲ့သည်။
၁၉၄၉ ခုနှစ်၊ မေလတွင် မန္တလေးမြို့၌ထင်ရှားသော မြန်မာ့လမ်းစဉ် သတင်းစာကို အခြားလေးဦးနှင့်ပူးပေါင်းပြီး ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် မြန်မာ့လမ်းစဉ် သတင်းစာအား ကိုယ်ပိုင်လွှဲယူ၍ အယ်ဒီတာချုပ်အဖြစ် ၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီလသတင်းစာ အပိတ်ခံရသည့်အထိ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
သတင်းစာဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ ပြင်သစ်နိုင်ငံ၊ ဂျာမနီနိုင်ငံ၊ ဗြိတိန်နိုင်ငံများသို့ သွားရောက်လေ့လာခဲ့သည်။
ဦးစိန်ဝင်း (မြန်မာ့လမ်းစဉ်)၏ဇနီးမှာ ဒေါ်သက်တင် ဖြစ်၍ သားတစ်ဦးနှင့် သမီးသုံးဦး ထွန်းကားခဲ့သည်။
ဦးစိန်ဝင်း (မြန်မာ့လမ်းစဉ်) သည် ၁၉၈၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ၊ ၃၀ ရက်နေ့တွင် မန္တလေး မြို့နေအိမ်၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ ဂျာနယ်လစ်များ ကဏ္ဍ:ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားဟောင်းများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
ဆိုနီ တေးဂီတ ဖျော်ဖြေရေး (Sony Music Entertainment; Sony Music သို့မဟုတ် SME) သည် ဂျပန်ကုမ္ပဏီကြီး ဆိုနီကော်ပိုရေးရှင်း၏ လက်အောက်ခံ အမေရိက ဆိုနီ ကော်ပိုရေးရှင်း (Sony Corporation of America) မှ စီမံအုပ်ချုပ်သည့် အမေရိကန်တေးဂီတ ကော်ပရေးရှင်း တစ်ခုဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာ့ဒုတိယအကြီးဆုံး အသံသွင်းကုမ္ပဏီ တစ်ခုဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း ၁၉၂၉ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန် အသံသွင်း ကော်ပိုရေးရှင်း American Record Corporation (ARC) အဖြစ် စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် စီဘီအက်စ် ရုပ်သံကုမ္ပဏီ (CBS Broadcasting, Inc.)မှ ဝယ်ယူခဲ့ကာ ကိုလံဘီယာ အသံသွင်း ကော်ပိုရေးရှင်း Columbia Recording Corporation အဖြစ် အမည်ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် စီဘီအက်စ် အသံသွင်း အဖြစ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
၁၉၈၇ ခုနှစ်တွင် အမေရိက ဆိုနီ ကော်ပိုရေးရှင်းမှ စီဘီအက်စ် အသံသွင်းကုမ္ပဏီကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး ဆိုနီ တေးဂီတ ဖျော်ဖြေရေး အဖြစ် အမည်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဘီအမ်ဂျီ၏ လုပ်ငန်းတစ်ဝက်ခန့်ကို ဆိုနီမှ လွှဲပြောင်းယူခဲ့ပြီးနောက် ဆိုနီ တေးဂီတ ဖျော်ဖြေရေး အဖြစ် အမည် ပြန်လည် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ရတနာပုံ တယ်လီပို့ ရတနာပုံတယ်လီပို့သည် ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် စတင်တည်ထောင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သော မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဦးဆုံးသော အင်တာနက် ဝန်ဆောင်မှု ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ သတင်းအချက်အလက်နှင့် ဆက်သွယ်ရေးနည်းပညာ အခန်းကဏ္ဍကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် အတွက် မြန်မာနိုင်ငံအစိုးရနှင့် ပြည်တွင်း ကုမ္ပဏီများ၏ကြားတွင် အဓိက ထောက်တိုင်အဖြစ် မ,တည်ငွေ ကျပ်ပေါင်း ၅၀ဝ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သော ကုမ္ပဏီတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ရတနာပုံတယ်လီပို့သည် အိုင်တီလောက၏ အထင်ကရ နေရာတစ်ခုဖြစ်သော ရတနာပုံဆိုက်ဘာစီးတီး - ရတနာပုံ နည်းပညာ မြို့သစ်တွင် ဗဟိုပြုအခြေစိုက်ကာ ပြည်သူလူထုအကြား ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ရတနာပုံတယ်လီပို့ ပင်မကွန်ယက်အင်ဖရာမှာ ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဦးဆုံးနှင့် တစ်ခုတည်းသော ဒေတာစင်တာဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတကာအဆင့်မီ ကိုလိုကေးရှင်း ဝန်ဆောင်မှုများကို ပေးလျက်ရှိသည်။
ရေရှည်လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်အဖြစ် ရတနာပုံတယ်လီပို့သည် သုံးစွဲသူ မိဘပြည်သူများအား ကုန်ကျစရိတ်နှင့် ထိုက်တန်သော အရည်အသွေးမြင့်မားသော ဝန်ဆောင်မှု၊ သုံးစွဲသူ၏ လိုအပ်ချက်များအား အလေးပေး ဆောင်ရွက်ထားသော နောက်ဆုံးပေါ် နည်းပညာများ၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုများကို အတတ်နိုင်ဆုံး ရှေးရှုကာ သုံးစွဲသူများ စိတ်ကျေနပ်မှုရရှိစေရန် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။
ရတနာပုံတယ်လီပို့သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင်းရှိ အားလုံးသော လူနေမှုဘဝမျိုးစုံအတွင်း အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော ဒစ်ဂျစ်တယ် နည်းပညာ ယဉ်ကျေးမှုသစ်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စေရန် အဓိကထား ဆောင်ရွက်လျက်ရှိပြီး အသစ်အသစ်သော နည်းပညာများ၊ ပြည့်ဝသော ဝန်ဆောင်မှုများနှင့်အတူ တိုင်းပြည်၏ နည်းပညာကွန်ယက်အတွက် အပြည့်အဝ တာဝန်ယူပေးလျက်ရှိသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ အင်တာနက် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်း၏ မူလပထမဖြစ်သော ရတနာပုံတယ်လီပို့ ကုမ္ပဏီလိမိတက်သည် မြန်မာနိုင်ငံအစိုးရမှ အကျိုးအမြတ်၏ ၅၁ ရာခိုင်နှုန်း ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် အများနှင့်သက်ဆိုင်သော ကုမ္ပဏီအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သီးခြားရပ်တည်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကုမ္ပဏီအနေဖြင့် ယခုအခါတွင် အင်တာနက် ဝန်ဆောင်မှု ကုမ္ပဏီမှသည် တယ်လီကွန်း အော်ပရေတာအဖြစ် ပြောင်းလဲ ရပ်တည်နေသော ကာလလည်းဖြစ်သည်။
ယခု လက်ချိန်အချိန်တွင် ရတနာပုံတယ်လီပို့သည် မြန်မာနိုင်ငံမှ များစွာ အလှမ်းမဝေးကွာသော နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီတစ်ခုနှင့် အကျိုးတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးလျက်ရှိပြီး မည်သူမည်ဝါနှင့် ပူးပေါင်းမည်ကို လက်ရှိလိုင်စင်ရ အော်ပရေတာများ၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများနှင့် လျော်ညီစွာ တရားဝင် ထုတ်ပြန်ကြေညာသွားမည် ဖြစ်သည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် မြန်မာ့ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်း ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဆက်သွယ်ရေး ကုမ္ပဏီများ။
အများပြည်သူသုံးလမ်းများပေါ်တွင် မောင်းနှင်သွားလာနေသော မော်တော်ကားများအနက် အချို့မှာ အကြောင်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ယာဉ်တိုက်မှု ဖြစ်ပွားကြလေ့ရှိသည်။
ထိုအခါ ယာဉ်မောင်းသူနှင့် လိုက်ပါသူခရီးသည်များသည် ထိခိုက်မှုအန္တရာယ်ဖြစ်ပွားရန် အခွင့်အလမ်း အများဆုံး ရှိနေသည်။
ပြင်းထန်သောအရှိန်ဖြင့် တိုက်မိပါက အသက်သေဆုံးသည်အထိ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။
ထို့ကြောင့် ၁၉၈၅ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းတွင် ထုတ်လုပ်သော ဥရောပနိုင်ငံထုတ်ကားများ၌ အရေးပေါ်အသက်ကယ်လေအိပ်များ ထည့်သွင်းထုတ်လုပ်လာကြသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံထုတ်ကားများတွင်လည်း ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်ဝန်းကျင်တွင် လေအိပ်များ ထည့်သွင်းထုတ်လုပ်လာကြသည်။
အသက်ကယ်လေအိပ် လေအိပ်များထည့်သွင်းတပ်ဆင်သည့် နည်းပညာမပေါ်မီ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကပင် လုံခြုံရေးခါးပတ်များကို မော်တော်ကားများတွင် တပ်ဆင်ထုတ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။
သို့ရာတွင် ပြင်းထန်သောယာဉ်တိုက်မှုဖြစ်ပွားချိန်တွင် ယာဉ်မောင်းသူအနေဖြင့် ခါးပတ်ပတ်ထားသည့်တိုင် အင်နားရှားသဘောတရားအရ ရှေ့လေကာမှန်ကြီးနှင့်ဆောင့်မိခြင်း၊ စတီယာရင်ခွေဖြင့်ဆောင့်မျခြင်းတို့ဖြစ်ကာ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာရရှိခြင်း အသက်သေဆုံးရခြင်းများ ဖြစ်ပွားရလေ့ရှိသည်။
ထိုအဖြစ်မျိုးကို ရှောင်လွဲနိုင်ရန် ယာဉ်တိုက်မှုဖြစ်ပွားချိန်တွင် အသက်ကယ်လေအိပ်ဖြင့် ခုခံကာကွယ်ပေးသည့် နည်းပညာတစ်ရပ်ကို သိပ္ပံပညာရှင်များ ရှာဖွေဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။
အသက်ကယ်လေအိပ်များကို မော်တော်ယာဉ်များတွင် တပ်ဆင်ရာ၌ မော်တော်ကား၏အတန်းအစားနှင့် ဈေးနှုန်းအပေါ်မူတည်းပြီး အမျိုးမျိုး ကွဲပြားသည်။
အတန်းစားနိမ့်၍ ဈေးနှုန်းချိုသောမော်တော်ကားများ၌ အသက်ကယ်လေအိပ်များကို သာမန်အားဖြင့် တစ်ခုသာ တပ်ဆင်ပေးထားပြီး အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသော မော်တော်ကား များ၌မူ လေအိပ် နှစ်ခုမှ လေးခုအထိ တပ်ဆင်ထားလေ့ရှိသည်။
အတန်းအစားမြင့်ပြီး ဈေးအလွန်ကြီးသော ဇိမ်ခံမော်တော်ကားများတွင်မူ အသက်ကယ်လေအိပ် ရှစ်ခုအထိ ထည့်သွင်း ထုတ်လုပ်ထားကြသည်။
သို့ရာတွင် အဆိုပါမော်တော်ကားအားလုံး၌ တူညီသောအချက်မှာ အသက်အန္တရာယ် ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ရန် အသက်ကယ်လေအိပ်ကို စတီယာရင်ခွေ၏အလယ်တွင် တပ်ဆင်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။