kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
လင်းဇင်းမင်းသမီးသည် သက္ကရာဇ် ၉၀၀ ခန့်တွင် ထင်ရှားခဲ့သည့် အမျိုးသမီးစာဆိုတော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ပဲခူးမိဖုရားသည် သက္ကရာဇ် ၉၃၀ ခန့်တွင် ထင်ရှားခဲ့သည့် အမျိုးသမီးစာဆိုတော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ထွေးလှနှင့်ခင်မထွေးသည် သက္ကရာဇ် ၉၃၀ ခန့်တွင် ထင်ရှားခဲ့သည့် အမျိုးသမီးစာဆိုတော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ခိချိဂျေားဂျိဘူတာ (吉祥寺駅 ခိချိဂျေားဂျိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ မုဆရှိနိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခိဒဘူတာ (木田駅 ခိဒ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ အမမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခိဒိုဘူတာ (木戸駅 ခိဒို- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖုခုရှီးမားခရိုင်၊ နရဟမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခိဒို - နန်းဇိုးအင်းဘူတာ (城戸南蔵院前駅 ခိဒို - နန်းဇိုးအင်း- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖုခုအိုခခရိုင်၊ ဆဆဂုရိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခိဂဘူတာ (気賀駅 ခိဂ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဇုအိုခခရိုင်၊ ဟမမဆွတ်မြို့၊ ခိတရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခိအိဘူတာ (紀伊駅 ခိအိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဝါခါယာမခရိုင်၊ ဝါခါယာမမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ချား ဂါဗစ် ( ၊ ၁၈၅၀ ခု၊ ဩဂုတ်လ ၂၄ − ၁၉၂၀ ခု၊ မတ်လ ၁) သည် နာမည်ကြီး ဗြိတိန် စာရေးဆရာဖြစ်ပြီး အချစ်ဝတ္ထု (၁၅၀) ကျော် ရေးခဲ့သည်။
၁၉၁၃ မှ စ၍ သူ၏ဝတ္ထု အုပ်ရေ (၁.၇၅) သန်းကျော်ကို ကမ္ဘာအနှံ့ နှစ်စဉ် ပို့ရရာ ထိုအရှိန်ကို သေဆုံးချိန်အထိ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
ငယ်ဘဝ ချား အန်ဒရူး ဂါဗစ် (Charles Andrew Garvice) ကို အုတ်စီသမား အန်ဒရူး ဂျွန် ဂါဗစ် (Andrew John Garvice) နှင့် မီရာ ဝင်းတား (Mira Winter) တို့မှ လန်ဒန်၌ မွေးသည်။
စာပေ လှုပ်ရှားမှု ဂျာနယ်လစ်အဖြစ် စသည်။
ပထမဆုံး ဝတ္ထု မောရစ် ဒူးရန် (Maurice Durant) ကို ၁၈၇၅ ခုတွင် ထုတ်ဝေသည်။
အခန်းဆက်ထည့်စဉ်က လူကြိုက်သော်လည်း ဝတ္ထုဖြစ်လာသော် ထင်သလောက် မပေါက်။
မိန်းကလေးပါ (Just a Girl) ဝတ္ထုမှာ အမေရိကန်၌ လူကြိုက်များရာမှ အင်္ဂလန်တွင်လည်း သူ့အား လူသတိထားမိသွားသည်။
၁၉၁၆ ခုတွင် ထိုဝတ္ထုကို ရုပ်ရှင် ရိုက်သည်။
"ဥသျှောင်" မျက်နှာဖုံး ငွေကြေး ပြည့်စုံလာရာ ၁၉၀၄ ခုတွင် ဒီဗွန် (Devon) တွင် လယ်မြေ ဝယ်သည်။
သူ၏ ဝတ္ထုများအတိုင်း နယ်သူဌေးကြီးအဖြစ် အရိုးထုတ်ချင်၍ ဖြစ်သည်။
ထိုအကြောင်းကို အနှစ်ပြည့်မြေမှ လယ်တစ်ကွက် (A Farm in Creamland) တွင် ထည့်ရေးဖူးသည်။
ဝတ္ထုအများစုမှာ ရိုးရိုးစင်းစင်း အချစ်ဝတ္ထုများ ဖြစ်သည်။
တစ်နှစ် (၁၂) အုပ်ထက်မနည်း ထွက်သည်။
အမေရိကန်၌ လူကြိုက်များပြီး (၂၅) အုပ်ကို ကာရိုလိုင်းဟာ့ ကလောင်ဖြင့် ရေးခဲ့သည်။
"ကြမ္မာဆက်လေသော်" မျက်နှာဖုံး ရေးသားသော စာအုပ်များ ခေါင်းစဉ်ထုတ်ဝေနှစ်ထုတ်ဝေသူမှတ်ချက်မောရစ် ဒူးရန် (Maurice Durant)၁၈၇၅အပြုံးနဲ့ မျက်ရည်ကြား (Twixt Smile and Tear)၁၈၈၇ပြန်ပေးခ (Her Ransom)၁၈၉၈ကလယ်ရာ (Claire)၁၈၉၀လော်ရီ (Lorrie; or Hollow Gold)၁၈၉၈နှလုံးသား စေရာ (Her Heart's Desire)၁၈၉၇လက်စလေ့ သစ္စာ (Leslie's Loyalty; or His Love So True)၁၈??သူ့ကို ချစ်သတဲ့ (She Loved Him)၁၈၉၅ကာရိုလိုင်းဟာ့ ကလောင်ဖြင့်ဥသျှောင် (The Marquis)၁၈၉၅မိန်းကလေးပါ (Just a Girl; or The Strange Duchess)၁၈၉၅အမေရိကန်၌ ရီဂီနာရုံးမှ မိန်းမငယ် (The Mistress of Court Regina) ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ထုတ်၁၈၉၈အမေရိကန်၌ အပြစ်မဲ့ မိန်းကလေး (The Innocent Girl) အမည်ဖြင့် ပြန်ထုတ် မိသားစုဘဝ ၁၈၇၂ ခုတွင် အဲလိဇဘတ် ဂျုံး (Elizabeth Jones) နှင့် လက်ထပ်ရာ သား (၂) ယောက်၊ သမီး (၆) ယောက် ပွားသည်။
ဘဝနိဂုံး ၁၉၂၀ ခု၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၁ ရက်တွင် ဦးနှောက် သွေးယိုကာ ရှစ်ရက်ကြာ အသိလွတ် မေ့ပြီး မတ်လ ၁ ရက်တွင် သေလေသည်။
ရစ်မွန် သင်္ချိုင်း၌ မြုပ်နှံထားသည်။
​တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံ​တော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ် (ဟန်းဂု: 대한민국의 국장 / ဟန်းဂျ: )သည် နိုင်ငံ​တော်အလံတွင် ပါဝင်​သော ​တေးဂု အမှတ်အသားကို ပဉ္စဂံပုံစံ ပွင့်ချပ်နှင့် ဖဲပွင့်တို့က ဝန်းရံထားကာ ဖဲပွင့်​ပေါ်တွင် ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ၏ တရားဝင်အမည်ဖြစ်​သော (Daehan Minguk)ကို ဟန်းဂုဘာသာဖြင့် ​ရေးသားထားသည်။
​​တေးဂုသည် ငြိမ်းချမ်းခြင်းနှင့် သယံဇာတကြွယ်ဝခြင်းကို ​ဖော်ပြသည်။
ပွင့်ချပ်၅ခုမှာ ​တောင်ကိုရီးယား၏ အထိမ်းအမှတ်ပန်းဖြစ်​သော ​ခေါင်ရမ်းပန်းနှင့် ဆက်စပ်​နေသည်။
ဤအထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်ကို ၁၉၆၃ခုနှစ်တွင် စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။
မဟာကျိန်သစ္စာရှင်ဘုရားကြီး မဟာကျိန်သစ္စာရှင်ဘုရားကြီး သည် ရန်ကုန်မြို့တွင်ရှိသည့် ထင်ရှားသည့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပ္ပါးတော်မြတ်ကြီးဖြစ်သည်။
https://yangonlife.com.mm/mm/article/15936http://myanmargazette.net/71197/comment-page-1 တည်နေရာနှင့် ပုံသဏ္ဌာန် မြောက်ဥက္ကလာပမြို့နယ်၊ သုနန္ဒာလမ်း၊ ဋ ရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည်။
ရုပ်ပွားတော်မြတ်ကြီး၏ ကိန်းဝပ်တော်မူရာ ပလ္လင်သည် ၂၇ ပေ ၆ လက်မ မြင့်ပြီး ပလ္လင်အပါအဝင်ရုပ်ပွားတော်မြတ်ကြီးသည် အထပ်ငါးထပ်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။
စုစုပေါင်းအမြင့်ပေသည် ၁၂၉ ပေ ၆ လက်မ ရှိသည်။
ရုပ်ပွားတော်မြတ်ကြီးကို ဘဒန္တ ကုလရက္ခိတ မဟာဇေယျ သိဒ္ဓိ ဆရာတော်သည် ဦးဆောင်ကာ တည်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
စေတီတော်မြတ်ကြီးကို ၂၀၀၆ ခုနှစ် ၂၀၀၉ ခုနှစ်အထိ သုံးနှစ်အကြာ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
စေတီတော်မြတ်ကြီး၏ ပရဝုဏ် ပတ်လည်တွင် ရဟန္တာမြတ် အပါး ၈၀ တို့၏ ရုပ်တုများ တည်ရှိသည်။
အမည် ဟိုးယခင် အေဒီ ၄ ရာစုက ဝေသာလီခေတ် ရခိုင်ဘုရင်များသည် နန်းတက်အခမ်းအနားပွဲတွင် သစ္စာတိုင်တည်ရန် ဘုရားတစ်ဆူ သွန်းလုပ်လေ့ရှိ၏။
ထို့နောက် မင်းကျင့်တရားနှင့်အညီ အုပ်ချုပ်ပါမည့်အကြောင်းကို သစ္စာတိုင်တည်ကြသည်။
ထိုသို့သော သမိုင်းကြောင်းမှ ဤဘုရား၏ ဘွဲ့တော်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဘုရား၏ ဘွဲ့တော်မှာ "ဘုရင်များ သစ္စာတိုင်တည်ရာ ဘုရား" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
စွယ်တော်မြတ်စေတီတော် စွယ်တော်မြတ်စေတီတော်သည် မရမ်းကုန်းမြို့နယ်၊ ဓမ္မပါလကုန်းတော်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
https://asiaopentours.net/swe-taw-myat-pagoda/https://www.renown-travel.com/burma/yangon/swetawmyatpagoda.html သမိုင်း ဝရဓာတုစေတိယစွယ်တော်မြတ်စေတီတော်သည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး မရမ်းကုန်းမြို့နယ် အမှတ် ၅ ရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည်။
၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် တရုတ်နိုင်ငံမှ ဗုဒ္ဓစွယ်တော်မြတ်အား ပင့်ဆောင်ပူဇော်စဉ်အတွင်း ၄၅ ရက်တိုင်တိုင် ရင်ငွေ့တော်ခိုလှုံခဲ့ပြီး ဆင့်ပွားရအပ်သော စွယ်တော်မြတ်နှစ်ဆူဖြင့် ရန်ကုန်တွင် စေတီတစ်ဆူနှင့် မန္တလေးတွင် စေတီတစ်ဆူ တည်ထားခဲ့ကြသည်။
၁၉၉၆ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂၅ ရက်နေ့တွင် ဝရဓာတုစေတိယစွယ်တော်မြတ်စေတီတော်ကြီးကို ထီးတော်တင်လှူ ပူဇော်ခဲ့သည်။
ပူပုံထုံး သည် မြန်မာအမျိုးသမီးတို့၏ ဆံထုံးထုံးနည်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သမိုင်း မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၀၇ ခုနှစ် ရွှေဘိုမင်းလက်ထက်တွင် ဖြစ်၏။
ပြည်မင်းသားနှင့်အတူ ကြံရာပါဟုဆို၍ အနောက်နန်းမတော် မမြကလေးသည် မယ်တော်မအိနှင့်အတူ ရာဇဝတ်တော် သင့်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ၁၂၀၇ ခုနှစ် သီတင်းကျွတ်လဆန်း ၁၂ ရက်နေ့တွင် အနောက်တံခါးမှ ထုတ်လေသည်။
ထိုအခါ မမြကလေးသည် စိတ်ငြိုငြင်ပင်ပန်းဆင်းရဲနေခိုက် ဖြစ်သဖြင့် ဘီးနှင့်ရော၍ ကပိုကရို ထုံးထား၏။
ထိုသို့ ဆံထုံးထုံးထားသည်မှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ကြည့်ကောင်းလျက် ရှိ၏။
ထို့ကြောင့် ရွှေမြို့တော်သူတို့သည် “ပူပုံထုံး”အမည်ဖြင့် အတုယူကာ ထုံးကြလေသည်။
ရုရှားသမိုင်းသည် အရှေ့ဆလပ်ဗ်လူမျိုး(East Slavs)နှင့် ဖင်နို-ဥဂရစ် လူမျိုး(Finno-Ugric peoples)တို့မှ စတင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ရိုးရာ ရုရှားသမိုင်းများ၌ မြောက်ပိုင်းတွင် ရုစ်နိုင်ငံများတည်ထောင်ပြီး ဗိုက်ကင်းတို့ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည့် ၈၆၂ ခုနှစ်မှသာ စတင်လေ့ရှိသည်။
http://www.hrono.info/dokum/1000dok/povest1.php လာဒိုဂါနှင့် နော့ဗ်ဂေါရတ်မြို့တို့သည် စကင်ဒီနေဗီးယန်းဒေသမှ ဝင်လာသော ဆလပ်ဗ်နှင့် ဖင်နို-ဥဂရစ်လူမျိုးတို့၏ နိုင်ငံသစ်အတွင် အဓိကမြို့များ ဖြစ်ခဲ့သည်။
၈၈၂ ခုနှစ်တွင် နော့ဗ်ဂေါရတ်မင်းသား အာလျဲ့ဂ်(Oleg of Novgorod)သည် ကီးယဲ့ဗ်မြို့ကို လုပ်ကြံခဲ့ပြီး အရှေ့ပိုင်း ဆလပ်ဗ်တို့၏ တောင်ပိုင်းနှင့် မြောက်ပိုင်းနယ်တို့အား အာဏာတစ်ခုတည်းအောက်တွင် ပေါင်းစည်းစေခဲ့သည်။
၉၈၈ ခုနှစ်တွင် ဘိုင်ဇန်တိုင်း အင်ပါယာမှ ခရစ်ယာန်အယူဝါဒရောက်ရှိလာသောအခါ ဘိုင်ဇန်တိုင်းနှင့် ဆလပ်ဗ်ယဉ်ကျေးမှုတို့ ပေါင်းစပ်ပြီး နောင်မီလီယံနှစ်များစွာအတွက် အော်သိုဒေါ့ ဆလပ်ဗ်ယဉ်ကျေးမှု ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။
၁၂၃၇-၁၂၄၀ ခုနှစ်အတွင် မွန်ဂိုတို့ရဲ့ကျူးကျော်မှုကြောင့် ရုစ်နိုင်ငံတော်၏ လူဦးရေ တစ်ဝက်ကျော်ခန့် သေဆုံးခဲ့ခြင်းနှင့်အူ ကီယဲ့ဗန် ရုစ်နိုင်ငံတော် လုံးဝပြိုကွဲခဲ့ရသည်။
၁၃ ရာစုရောက်ပြီးသည့်နောက်တွင် မော်စကိုသည် ယဉ်ကျေးမှုထွန်းကာရာ ဗဟိုဌာနဖြစ်လာသည်။
၁၈ ရာစုအရောက်တွင် ပီတာဘုရင်လက်ထက်တွင် မော်စကိုဇာဘုရင့်နိုင်ငံမှ ရုရှားဇာဘုရင့်နိုင်ငံ၊ ထို့နောက်မှသည် ရှေးရုစ်လူမျိုးတို့၏ သမိုင်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်တို့ကို ဆက်ခံထားသော ရုရှား အင်ပါယာပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။
ထိုနိုင်ငံတော်သည် ပိုလန်-လစ်သူယေးနီးယန်း ဓနသဟာယနိုင်ငံ(Polish-Lithuanian Commonwealth) ၏ အရှေ့ဘက်နယ်နိမိတ်မှသည် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာထိ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဆင်းရဲသား မြေကျွန်လယ်သမားတို့၏ ပုန်ကန်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော်လည်း ပြင်းထန်ရက်စက်စွာ နှိမ်နင်းခြင်း ခံရလေသည်။
ဧကရာဇ် ဒုတိယမြောက် အလက်ဇန္ဒားဘုရင်မှ ရုရှားမြေကျွန်စနစ်ကို ၁၈၆၁ ခုနှစ်တွင် ဖျက်သိမ်းခဲ့ပြီးနောက် တောင်သူလယ်သမားတို့သည် ဆင်ရဲကြပ်တည်းမှုနှင့် တွေ့ကြုံခဲ့ရပြီး တော်လှန်လိုစိတ်များ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။
ထို့နောက် နောင်ဆယ်စုနှစ်များစွာအထိ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများအဖြစ် စတိုလီပင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု(Stolypin reform)၊ ၁၉၀၆ ခုနှစ် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေနှင့် ဒူးမားလွှတ်တော်(၁၉၀၆-‌၁၉၁၄)မှလည်း လွတ်လပ်သော စီးပွားရေးနှင့် နိုင်ငံရေးစနစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့သော်လည်း ဇာဘုရင်မှ သက်ဦးဆံပိုင် ဘုရင်စနစ်ကို စွန့်လွှတ်ရန်နှင့် အာဏာခွဲဝေရန်ကို သဘောမတူနိုင်ပဲ ရှိခဲ့လေသည်။
စီးပွားရေး ပျက်သုဉ်းမှု၊ စစ်ကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနွယ်မှုနှင့် သက်ဦးဆံပိုင် ဘုရင်စနစ်ကို မလိုလားမှုတို့သည် ၁၉၁၇ ရုရှားတော်လှန်ရေးကြီးအား ဖြစ်ပွားစေခဲ့လေသည်။
ဇာဘုရင်အား နန်းစွန့်စေခဲ့ပြီးနောက် လစ်ဘရယ်နှင့် ပျော့ပျောင်းသော ဆိုရှယ်လစ်တို့ ပေါင်း၍ဖွဲ့စည်းထားသော ညွှန့်ပေါင်းအစိုးရအဖွဲ့ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။
သို့ပေမယ့်လည်း ၁၉၁၇ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၅ ရက်နေ့တွင် ကွန်မြူနစ် ဘောရှီဗစ်တို့မှ အာဏာသိမ်းယူခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ၁၉၂၂ ခုနှစ်မှစ၍ ၁၉၉၁ ခုနှစ်အတွင်း ရုရှားသမီုင်းသည် အမှန်စင်စစ်တော့ ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု၏ သမိုင်း‌သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။
အစောပိုင်းကာလများမှစ၍ ကွန်မြူနစ်ဟု သူတို့ကိုယ်သူတို့ သမုတ်ကြသော ဘောရှီဗစ်ပါတီသည် တစ်ပါတီစနစ်ဖြင့် နိုင်ငံအား အုပ်ချုပ်ခွင့်ကို ၁၉၁၈ မတ်လကတည်းကစတင်ပြီး ကြိုးပမ်းအားထုတ်လာခဲ့သည်။
၁၉၈၀ ခုနှစ်များ၏ အလယ်ပိုင်းကာလများတွင် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ စီးပွားရေးအင်အား ယုတ်လျော့လာပြီး နိုင်ငံရေးအခြေအနေသည် စိုးရိမ်ဖွယ်အခြေအနေသို့ ရောက်လာသောအခါ မစ်ခေးဂိုဘာချော့သည် အဓိကပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ရန် စတင်ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထိုပြောင်းလဲရန်ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုသည် ကွန်မြူနစ်ပါတီအား အာဏာလက်လွတ်ဆုံးရှုံးခဲ့စေပြီး ဆိုဗီယက်ယူနီယံအား အစိတ်စိတ်ကွဲစေခဲ့ကာ ရုရှားနိုင်ငံအား ထီးထီးကျန်ခဲ့စေပြီး ဆိုဗီယက်ခေတ်လွန် ရုရှား သမိုင်းကို စတင်စေခဲ့သည်။
၁၉၉၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု၏ တရားဝင်ဆက်ခံခွင့်ရှိသူ ရုရှား ဖတ်ဒရေးရှင်းနိုင်ငံအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။
ရုရှားနိုင်ငံသည် နျူကလီးယားအမြောက်တို့အား ပိုင်ဆိုင်နေဆဲဖြစ်သော်ငြားလည်း ကမ္ဘာအင်အားကြီး စူပါပါဝါနိုင်ငံတစ်ခုအဖြစ်မှတော့ ကျဆင်းခဲ့ရသည်။
ဆိုဗီယက်ခေတ်မှ ကြွင်းကျန်ခဲ့သော စီးပွားရေးနှင့် နိုင်ငံတော်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုတို့ဖြင့် သမ္မတ ဗလာဒီမီယာ ပူတင်(၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ‌‌ရွေး‌ကောက်ခံရ)သည် ၂၀၀၀ ပြည့်လွန်နောက်ပိုင်းတွင် နိုင်ငံရေးနှင့် စီးပွားရေးတို့အား အင်အားကြီးမားစေရန် စွမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ထက်ကြွလှုပ်ရှားသော နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒအား ကျင့်သုံးခဲ့သည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် ခရိုင်းမီးယားကျွန်းဆွယ်အား သိမ်းပိုက်ခဲ့ခြင်းသည် နိုင်ငံအား အမေရိကန်နိုင်ငံနှင့် ဥရောပသမဂ္ဂတို့မှ စီးပွားရေးပိတ်ဆို့သည့် အရေးယူမှုများ ပြုလုပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
အကြိုသမိုင်း The Kurgan hypothesis: South Russia as the urheimat of Indo-European peoples ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် ကော့ကေးဆပ်မြောက်ပိုင်း ဒါဂဲ့စတန် အာရှုကာဒေသတွင် ၁.၅ မီလီယံသက်တမ်းရှိသည့် အိုဒါဝမ် မီးခတ်ကျောက်(Oldowan flint tools)တစ်ခုကို ရှာဖွေ့တွေရှိခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ရုရှားဒေသတွင် အစောပိုင်းကာလကတည်းကပင် လူများနေထိုင်နေကြပြီဆိုသည်ကို ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့်ဆိုင်သော အစောဆုံးသက်သေအထောက်အထားအချို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုများကို ဥရောပတခွင် မည်သည့်နေရာမှာမဆို တွေ့ရှိနိုင်ကြောင်း နှစ်ပေါင်း ၄၀,၀၀၀ သက်တမ်းရှိသော အရာဝတ္ထုများအား ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ရုရှားနိုင်ငံ ဒွန်မြစ်အနီးရှိ ကာစကျန်ကီ ရှေးဟောင်းသုတေသနနယ်မြေ၏ အနက်ဆုံးအလွှာတွင် တွေ့ရှိခဲ့မှုက သက်သေပြနေသည်။
အာတိတ်ရုရှားဒေသတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်‌ပေါင်း ၄၀,၀၀၀ ခန့်ကပင် လူများ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
အာဒီဂီယာဒေသရှိ မီဇမာအီစကားယားဂူတွင် နီအန်ဒါသယ် (Neanderthal) ကလေးငယ်၏ အရိုးအစိတ်အပိုင်းတို့အား ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ကာဗွန်သက်တမ်းမှာ ၂၉,၀၀၀ နှစ်သာရှိသေးရာ ဤသည်မှာ ရုရှားသည် နီအန်သာဒယ်တို့၏ နောက်ဆုံးရှင်သန်ခဲ့ရာ ဒေသဖြစ်မည်ဟု ဆိုနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ဆိုက်ဘေးရီးယားဒေသရှိ အာတိုင်းတောင်တန်းတွင်ရှိသော ဒီနီဆိုဗာဂူ ရှေးဟောင်းသုတေသနနယ်မြေ၌ အလုပ်လုပ်နေသော နိုဗာစီးဘစ်ခ် ရှေဟောင်းသုတေသနနှင့် လူမျိုးစုလေ့လာရေး အင်စတီကျူမှ ရုရှား ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်များသည် သက်တမ်း ၄၀,၀၀၀ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော juvenile hominin| ၏ လက်ငါးချောင်းမှ အရိုးအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး ထိုအရိုး၏ DNA စမ်းသပ်ချက်အရ ၎င်းတို့ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်မှ ယခင်က သိရှိခဲ့ဘူးခြင်းမရှိသော လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုအဖြစ် ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို ယခုအခါ ဒီနီဆိုဗာ ဟိုမီနင်း(Denisova hominin)ဟု အမည်မှည့်ခေါ်၍ ထားလေသည်။
သမိုင်းမတင်မီကာလအတွင်း ရုရှား‌‌တောင်ပိုင်းမှ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော စတက်မြက်ခင်းလွင်ပြင်များသည် ‌နော့မတ်လူမျိုးများ ‌နေထိုင်ရာ‌ဒေသဖြစ်ခဲ့သည်။
ဂန္ထဝင်ခေတ်တွင်လည်း ပွန်းတစ်စတက်မြက်ခင်းလွင်ပြင်ဒေသ(Pontic Steppe)ကို ဆိုက်သီးယားနိုင်ငံ(Scythia)ဟု ‌ခေါ်တွင်ခဲ့ကြသည်။
ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သော ဤစတက်မြက်ခင်းပြင် ယဉ်ကျေးမှု(steppe cultures)၏ အကြွင်းအကျန်များကို ၂၀ ရာစုကာလအတွင် Ipatovo, Sintashta, Arkaim,Dr. Ludmila Koryakova, "Sintashta-Arkaim Culture " The Center for the Study of the Eurasian Nomads (CSEN). Retrieved 20 July 2007. နှင့် Pazyryk1998 NOVA documentary: "Ice Mummies: Siberian Ice Maiden" Transcript. စသော ‌ဒေသများတွင် ရှာ‌ဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
သမိုင်းဦး အစောပိုင်း အရှေ့ဆလပ်ဗ်မျိုးနွယ်စုများ A general map of the cultures in European Russia at the arrival of the Varangians and before the beginning of the Slavic colonization ယနေ့ခေတ် ရုရှားလူမျိုး ဘိုးဘေးဘီဘင်အချို့မှာ ဆလပ်ဗ်မျိုးနွယ်များဖြစ်ကြပြီး အချို့သော ပညာရှင်များ၏ ခန့်မှန်းချက်များအရ ၎င်းတို့၏ မူရင်းနေရပ်မှာ ပင့်ရွံ့နွံ့တော(Pinsk Marshes)၏ သစ်တောများထူထပ်သော ဒေသမှ ဖြစ်ကြသည်။
For a discussion of Slavic origins, see Paul M. Barford, The Early Slavs, Cornell University Press, 2001, pp. 15–16. . အစောပိုင်း အရှေ့ဆလပ်ဗ်လူမျိုး(Early East Slavs)တို့သည် အနောက်ပိုင်းရုရှားဒေသအား လမ်းကြောင်းနှစ်ခုဖြင့်အခြေချခဲ့ကြသည်။
ပထမလမ်းကြောင်းမှာ ကီးယဲဗ်မှ ယနေ့ခေတ် ဆူဇဒါး(Suzdal)နှင့် မူရွမ်မြို့(Murom)များဆီသို့ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်တစ်ခုမှာ ပိုလာ့စ်(Polotsk)မှ နော့‌ဂေါရတ်(Novgorod)နှင့် ရပ်စတော့ဒေသ(Rostov)များဆီသို့ဖြစ်သည်။
David Christian, op cit., pp. 6–7. ကိုးကား Category:ရုရှားနိုင်ငံ၏ သမိုင်း။
မြို့သာ သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ တံတားဦးခရိုင်၊ ငါန်းဇွန်မြို့နယ်တွင် ပါဝင်သော တိုက်နယ်အဆင့်ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးအစိုးရအဖွဲ့၏ မန္တလေး မြို့သာစက်မှုဥယျာဉ်မြို့တော် စီမံကိန်း တည်ရှိရာ နေရာ ဖြစ်သည်။
စည်ပင်သာယာဈေး၊ ၁၆ ခုတင်ဆံ့ တိုက်နယ်ဆေးရုံ၊ ရပ်ကွက် ၅ ခုနှင့် ကျေးရွာ ၆ ရွာပါဝင်သည်။
တည်နေရာ မြို့သာသည် တောင်ဘက်တွင် နွားထိုးကြီးမြို့နယ်၊ အနောက်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်တွင် ငါန်းဇွန်မြို့နယ်၊ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် ဂွေးကုန်းနှင့် အရှေ့ဘက်တွင် ငါန်းဇွန်မြို့နယ်များဖြင့် ကပ်လျက် တည်ရှိသည်။
ဌာနဆိုင်ရာများ မြို့သာနယ်မြေရဲစခန်း မြို့သာအိတ်ချ်ချိန်းရုံး မြို့သာတိုက်နယ်ဆေးရုံ မြို့သာနယ်မြေ မီးသတ်စခန်း မိခင်နှင့်ကလေးစောင့်ရှောက်ရေးအသင်း (မြို့သာ) မြို့သာနယ်မြေစိုက်ပျိုးဥယျာဉ်ခြံ အထက မြို့သာ စည်ပင်သာယာဈေး ကိုးကား ကဏ္ဍ:မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးရှိ ရွာများ။
"ဣသျှံဂူ" ဟူသော ဝေါဟာရသည် သက္ကတဘာသာဖြင့် "ဣက္ခာကု" ဖြစ်သည်။
ဣက္ခာကုကိုပင် ဣသွာကုဟု မှားယွင်းဖတ်ရာမှ ဣသျှံဂူ ဖြစ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
ဣက္ခာကုဆိုသည်မှာ နေမှဆင်းသက်သည်ဟုဆိုသော အာဒိစ္စဝံသမင်းမျိုးကို ဆိုလိုသည်။
ခိအိ - အရိတဘူတာ (紀伊有田駅 ခိအိ - အရိတ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဝါခါယာမခရိုင်၊ ဟိဂရှိမုရိုတိုင်း၊ ခုရှိမိုတိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခိအိ - ဂိုဘိုးဘူတာ (紀伊御坊駅 ခိအိ - ဂိုဘိုး- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဝါခါယာမခရိုင်၊ ဂိုဘိုးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခိအိ - ဟိခိဘူတာ (紀伊日置駅 ခိအိ - ဟိခိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဝါခါယာမခရိုင်၊ နိရှိမုရိုတိုင်း၊ ရှိရဟမမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခိအိ - ဟိမဲဘူတာ (紀伊姫駅 ခိအိ - ဟိမဲ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဝါခါယာမခရိုင်၊ ဟဂရှိမုရိုတိုင်း၊ ခုရှိမိုတိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခိအိ - ဟိုဆိုခဝဘူတာ (紀伊細川駅 ခိအိ - ဟိုဆိုခဝ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဝါခါယာမခရိုင်၊ အိတိုတိုင်း၊ ခိုးယမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခိအိ - အိချိဂိဘူတာ (紀伊市木駅 ခိအိ - အိချိဂိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ မိအဲခရိုင်၊ မိနမိမုရိုတိုင်း၊ မိဟမမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခိအိ - အိဒဘူတာ (紀伊井田駅 ခိအိ - အိဒ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ မိအဲခရိုင်၊ မိနမိမုရိုတိုင်း၊ ခိဟိုးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခအိ - ခမိယဘူတာ' (紀伊神谷駅 ခိအိ - ခမိယ- အဲခိ '') သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဝါခါယာမခရိုင်၊ အိတိုတိုင်း၊ ခိုးယမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲခယူးရှင်းခိုယဆုဘူတာ (京急新子安駅 ခဲခယူးရှင်းခိုယဆု- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ယိုကိုဟားမားမြို့၊ ခနဂဝရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲခယူးအိုးဆွတ်ဘူတာ (京急大津駅 ခဲခယူးအိုးဆွတ်- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ယောခိုဆုခမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲခယူးတိုမိအိုခဘူတာ (京急富岡駅 ခဲခယူးတိုမိအိုခ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ယိုကိုဟားမားမြို့၊ ခနဇဝရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခခယူးတအုရဘူတာ (京急田浦駅 ခဲခယူးတအုရ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ယောခိုဆုခမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲခယူးနဂဆဝဘူတာ (京急長沢駅 ခဲခယူးနဂဆဝ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ယောခိုဆုခမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
thumb ခဲခယူးဆွတ်ရုမိဘူတာ (京急鶴見駅 ခဲခယူးဆွတ်ရုမိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ယိုကိုဟားမားမြို့၊ ဆွတ်ရုမိရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲအိုး - ဟချိအိုးဂျိဘူတာ (京王八王子駅 ခဲအိုး - ဟချိအိုးဂျိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ ဟချိအိုးဂျိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲအိုး - အိနဒဇုဆွတ်မိဘူတာ (京王稲田堤駅 ခဲအိုး - အိနဒဇုဆွတ်မိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ခဝဆခိမြို့၊ တမရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပရိဗိုဇ် ဆိုသည်မှာ လူ့ဘောင်ကို စွန့်ခွာ၍ ပဗ္ဗဇ္ဇအသွင်ဖြင့် သွားလာကျင့်ကြံကာ နေထိုင်သူများကို ဆိုလိုသည်။
“ပရိဗ္ဗာဇက”၊ “ပရိဗ္ဗာဇိကာ” ဟူသည့် ပါဠိဘာသာစကားကို မြန်မာပြန်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သမိုင်း ပရိဗိုဇ်များသည် မြတ်စွာဘုရား မပွင့်မီ ကာလကပင် ရှိခဲ့၏။
ရှေးယခင်က လူ့ဘောင်လောကကို ငြီးငွေ့ကာ တောတောင်သို့ ကပ်ရောက်ကြသူများတွင် အချို့သည် ရသေ့အဖြစ်လည်းကောင်း၊ အချို့သည် ပရိဗိုဇ်အဖြစ်လည်းကောင်း နေထိုင်ကြသည်။
ရသေ့နှင့် ပရိဗိုဇ်တို့သည် တောထွက်ကာ ကျင့်ကြံနေထိုင်ကြသည် တူ၏။
သို့သော် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုအသွင်အပြင်တွင် မတူညီကြပေ။
ပရိဗိုဇ်တို့သည် ဆံပင်တို့ကို ပယ်ကြ၏။
ထိုသို့ ဆံပင်များကို ရိတ်ပယ်ရာတွင်လည်း ဓားစသည်တို့ကို အသုံးပြုကာ ပယ်သည်ထက် ထန်းစေ့ဖြင့် ညှပ်ကာ နှုတ်၍ ပယ်သည်ကို အလေးပေးကာ ပြုလုပ်လေ့ရှိ၏။
အချို့ပရိဗိုဇ်မများသည် ထပ်မံ၍ ပေါက်လာသော ဆံပင်များကို မနှုတ်ဘဲ ထားခွင့်ရှိသည်လည်း ရှိ၏။
ပရိဗိုဇ်အမျိုးအစားများ ဘုရားပွင့်တော်မူစဉ်ကာလက အယူဝါဒကွဲပြားမှုအလျောက် ပရိဗိုဇ်အမျိုးအစား များစွာရှိ၏။
သို့သော် အမျိုးတူရာ ခွဲခြားပါက (၂) မျိုးရ၏။
ထိုနှစ်မျိုးမှာ ၁။
အစေလကပရိဗိုဇ်၊ ၂။
ဆန္နပရိဗိုဇ် (၁) အစေလကပရိဗိုဇ် အစေလက ပရိဗိုဇ်တို့သည် အဝတ်အစား ဝတ်စားဆင်ယင်ခြင်း မပြုဘဲ ကိုယ်တုံးလုံးနေထိုင်ကာ ကျင့်ကြံကြ၏။
အာဇီဝကတက္ကတွန်းများသည်လည်း အဝတ်မဝတ်သော အစေလကပရိဗိုဇ်မျိုး ဖြစ်၏။
နိဂဏ္ဌနာဋပုတ္တဟုခေါ်သော မဟာဝီရသည်လည်း အစေလကပရိဗိုဇ်ပင် ဖြစ်၏။
၎င်း၏ ဂျိန်းဘာသာသည် ယခုထက်တိုင် အိန္ဒိယတွင် တည်ရှိနေသည်။
ဆန္နပရိဗိုဇ် ဆန္ဒပရိဗိုဇ်တို့သည် အဝတ်အစား ဝတ်စားကြ၏။
ဤဆန္နပရိဗိုဇ်တို့သည် အမျိုးအစား များစွာရှိကြ၏။
ဤပရိဗိုရ်တို့သည် ဘုရားသာသနာရှိ ရဟန်းတော်များကဲ့သို့ အရောင်တူ အသွေးတူ ဖန်ရေဆိုးသည် သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ကြသူများ၊ သဖန်းမြက် ဖြူဆံမြက်တို့ကို ရက်လုပ်ကာ ဝတ်ဆင်ကြသူများ၊ သစ်ခေါက်တို့ကို စီ၍ ဝတ်ဆင်ကြသူများ စသည်ဖြင့် အမျိုးအစားပေါင်း များစွာရှိကြသည်။
သိဉ္စည်းဆရာကြီး၏ တပည့်ဖြစ်သည့် အရှင်သာရိပုတြာအလောင်း ဥပတိဿ၊ အရှင်မောဂ္ဂလန်အလောင်း ကောလိတ၊ သုပ္ပိယပရိဗိုဇ်၊ သုဘဒ္ဒပရိဗိုဇ် စသော သူတို့သည် ဆန္နပရိဗိုဇ်များ ဖြစ်ကြသည်။
ပဏ္ဍရင်္ဂပရိဗိုဇ် ဤပရိဗိုဇ်အမျိုးအစားသည် ဆန္နပရိဗိုဇ်အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်၏။
အဝတ်အဖြူကို ဝတ်ဆင်၏။
ဦးခေါင်းကို ဦးပြည်းရိတ်ကြသည်။
ဤပရိဗိုဇ်အမျိုးအစားသည် ဘုရားမပွင့်မီ နှစ်ပေါင်းများစွာကပင် အစဉ်မပျက် တည်ရှိခဲ့သည်။
ကပ္ပဗိန္ဒု ဆိုသည်မှာ ဗုဒ္ဓသာသနာတွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာဆောင်ရွက်ရသည့် သင်္ကန်းနှင့်ပတ်သက်သည့် ဝိနည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သင်္ကန်းတွင် အမှတ်အသား ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သမိုင်း မြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တော်အခါက ရဟန်းနှင့် ပရိဗိုဇ်တို့သည် ခရီးအတူ သွားကြ၏။
ထိုအခါတွင် လမ်းခရီး၌ ခိုးသူတို့သည် ရဟန်းနှင့် ပရိဗိုဇ်တို့၏ အဝတ်သင်္ကန်းများကို လုယူကြ၏။
နောင်အခါ ထိုအလုယူခံရသည့် အဝတ်သင်္ကန်းများကို ရရှိကြ၏။
သို့သော် သင်္ကန်းများကို ရွေးယူရန်မှာ မကွဲမပြားဘဲ ဆင်တူလျက် ရှိသည်ဖြစ်၍ မိမိ၏ ပစ္စည်းကို ရွေးချယ်ယူရန် အခက်အခဲ ဖြစ်လျက် ရှိ၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အတွက် “ကပ္ပဗိန္ဓု” ပြုရန် ဝိနည်းတော် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ကပ္ပဗိန္ဒုရောင် ဒုဗ္ဗဏ္ဏကရဏသိက္ခာပုဒ်အရ အညို, ညွှန်, အမည်း၊ ဤသုံးပါးတို့တွင် တစ်ပါးပါးဖြင့် ကပ္ပဗိန္ဒုမထိုး ရသေးသော သင်္ကန်းသစ်ကို ဝတ်ရုံသုံးစွဲလျှင် ဒုဗ္ဗဏ္ဏကရဏသုဒ္ဓပါစိတ်အာပတ် သင့်၏၊ [ဝတ်ရုံအံ့၊ အားထုတ်ခြင်း (ပယောဂ)၌ ဒုက္ကဋ်။
ဝတ်ရုံပြီးသည် ရှိသော် ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏၊] ကပ္ပဗိန္ဒု ထိုးရမည့်နေရာ သင်္ကန်းထောင့်စွန်း၌ သုံးပွင့်ဆိုင် ဗိန္ဒုမထိုးရ။
သင်္ကန်း တစ်ထောင့်လျှင် တစ်ပြောက်ကျ လေးထောင့်လုံးမှာဖြစ်စေ၊ လေးထောင့်လုံး မထိုးဘဲ သုံးထောင့်, နှစ်ထောင့်မှာဖြစ်စေ၊ တစ်ထောင့်မှာဖြစ်စေ တစ်ပြောက် စီသာ ထိုးရမည်။
ဤသို့ ထိုးရာ၌ ကြေးညှိမျိုး, သစ်ရွက်စိမ်းမျိုး လိမ်းကပ်သော ရွှံ့ညွန်မျိုး, ထိုမှ ကြွင်းသော ခပ်သိမ်းသော မည်းနက်သော အဆင်းမျိုးတို့တွင် တစ်မျိုးမျိုးဖြင့် သင်္ကန်းထောင့်၌ ထိုးရမည်။
ကပ္ပဗိန္ဒုအရွယ် ကပ္ပဗိန္ဒု၏ အရွယ်ပမာဏမှာ ဥဒေါင်းမျက်ကွင်းလောက်ဖြစ်စေ၊ ကြမ်းပိုးကျောကုန်းလောက်ဖြစ်စေ ရှိစေရ မည်။
ထိုကပ္ပဗိန္ဒု၏ အလယ်၌ သုညဝိုင်းသကဲ့သို့ ကွက်လပ်လည်း မရှိစေရ။
[ပြည့်ပြည့်ဝန်းဝန်း ရှိစေရမည် ဟူလို။
] ကပ္ပဗိန္ဒု မထိုးရသေးလျှင် သင်္ကန်းအသစ် အသစ်ကျပ်ချွတ်မှ မဟုတ်၊ တစ်ပတ်ရစ် အဟောင်းကိုလည်း ကပ္ပဗိန္ဒု မထိုးရသေးလျှင် ‘သင်္ကန်းသစ်’ဟု ခေါ်သည်။
ကပ္ပဗိန္ဒု မထိုးရသေးလျှင် သာမဏေတို့ ဝတ်ပြီးဖြစ်၍ ဟောင်းနွမ်းနေသော်လည်း ဤသိက္ခာပုဒ်အရ သင်္ကန်းသစ်ပင်တည်း။
ထို့ကြောင့် သာမဏေတို့၏ သင်းပိုင်ကို ခေတ္တယူ၍ ရေသနုပ်လုပ်လိုက ကပ္ပဗိန္ဒု ထိုးရမည်သာ။
ခဲအိုး - တမဂဝဘူတာ (京王多摩川駅 ခဲအိုး - တမဂဝ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ ချေားဖုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲအိုး - ခတခုရဘူတာ (京王片倉駅 ခဲအိုး - ခတခုရ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ ဟချိအိုးဂျိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲအိုး - ယောမိအုရိ - ရန်းဒိုဘူတာ (京王よみうりランド駅 ခဲအိုး - ယောမိအုရိ - ရန်းဒို- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ အိနဂိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲဆဲချိဘဘူတာ (京成千葉駅 ခဲဆဲချိဘ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘမြို့၊ ချူးအိုးရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
လွန်လေပြီးသော လေးသင်္ချေနှင့် ကမ္ဘာတစ်သိန်း ထက်ကာလ သာရမဏ္ဍကမ္ဘာ၌ တဏှင်္ကရာ မြတ်စွာဘုရားနောက် ဒုတိယမြောက် ပွင့်တော်မူသော ဘုရားမှာ မေဓင်္ကရာ မြတ်စွာဘုရား ဖြစ်သည်။
ဖြစ်တော်စဉ် မေဓင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားနောက်ဆုံးဘဝတွင်-ယဃရမြို့တော်၌ သုဒေဝမင်းကြီးနှင့်ယသော်ဓရာ မိဖုရားကြီးတို့၏ သားတော်ဖြစ်သည်။
ကျမ်းစာအချို့တွင်-မေဓင်္ကရာဘုရားလောင်းတော် ဖွားရာမြို့မှ-ကာသိဝတီမြို့ဖြစ်၍၊ ခမည်းတော်မှာ-အဂ္ဂိသေနမင်းကြီး မယ်တော်မှာ သုမာလာဒေဝီ မိဖုရားကြီးဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြပါရှိသည်။
ထိုအခါ လူတို့၏သက်တမ်းမှာ-အနှစ်(၂၀၀၀၀) နှစ်သောင်းတန်းဖြစ်သည် မင်းသားဘဝတွင် ကြင်ရာတော် မောင်းမမိဿံများ နှင့် ရွှေနန်းသုံးဆောင်၌ ဥတုသုံးလီမျှညီစွာစံစားစဉ် သားရတနာ ဖွားမြင်သောအခါ နိမိတ်ကြီးလေးပါး ရှုမြင်ရ၍ သံဝေဂဖြစ်ကာ တောထွက်တော်မူ၏။
ဒုက္ကရစရိယာအကျင့်မြတ်ကို(၁၅)ရက်ဖြည့်ကျင့်တော်မူ၍ သစ္စာလေးပါးကို ပိုင်းခြားသိမြင်ကာ သဗ္ဗညုတဘုရားစင်စစ်ဖြစ်တော်မူသည်။
အမှီပြုရာဗောဓိပင်မှာ ကိံသုက ဗောဓိပေါက်ပင်ဖြစ်သည်။
စာမူအချို့၌ ပုဏ္ဏရိကဗောဓိ-သရက်ဖြူပင်ဟုဆိုသည်။
မေဓင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏ အရပ်တော်ခေါ် ဉာဏ်တော်အမြင့်မှာ-အတောင်(၈၀)ရှိသည်။
ရောင်ခြည်တော်ကား-ယူဇနာနှစ်(၂) ယူဇနာ တိုင်အောင် ပျံနှံ့တော်မူသည်။
မေဓင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသည် သက်တော် အနှစ်(၉၀, ဝဝဝ) ကိုးသောင်းတွင် ဘုရားဖြစ်၍ ဝါတော်အနှစ်(၁၀, ဝဝဝ)တစ်သောင်းကာလပတ်လုံး ဝေနေယျသတ္တဝါတို့အား တရားရေအေး အမြိုက်ဆေး တိုက်ကြွေးတော်မူခြင်း ဗုဒ္ဓကိစ္စများ ပြီးပြည့်စုံအောင်ဆောင်ရွက်တော်မူပြီးနောက် ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံတော်မူပါသတည်း။
. . ၂။
မေဓင်္ကရာ- ဘုရားရှိခိုး+ဆုတောင်းဂါထာ မေဓင်္ကရော မုနိန္ဒောယော၊ ဓမ္မရာဇာ ဝိနာယကော။
မေတ္တာယ ဖရိတံဝန္ဒေ၊ သော မေဒေတု ဇယံဇိနော။
မေဓင်္ကရာဗုဒ္ဓဝင်ကို ကြည့်ပါ။
မေဓင်္ကရာဘုရားရှင်ကို ကြည့်ပါ။
သရဏင်္ကရာ မြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူစဉ် အခါ လူတို့၏ သက်တမ်းမှာ အနှစ် (၉၀, ဝဝဝ) ကိုးသောင်းတမ်းဖြစ်သည်။
အလောင်းတော်သည် မင်းမိဘုရားနှစ်ပါးတို့မှဖွားမြင်သော မင်းသားဖြစ်၍ ရွှေနန်းစည်းစိမ်ကို ကြင်ယာမိဘုရား မောင်းမမိဿံ အခြံအရံစုံလင်စွာဖြင့် နှစ်ပေါင်း (၇၀, ဝဝဝ) ခုနှစ်သောင်းတိုင်တိုင် ခံစားတော်မူသည်။
ထိုစဉ် နိမိတ်ကြီးလေးပါးမြင်ကာ သံဝေဂဖြစ်တော်မူ၍ တောထွက်တော်မူပြီး ဒုက္ကရစရိယာအကျင့်ကို တစ်လတိတိကျင့်၍ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ကို ရတော်မူကာ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဘုရားစင်စစ် ဖြစ်တော်မူသည်။
မှီ၍ပွင့်ရာ ဗောဓိပင်ကား-ပါဋလိဗောဓိရုက္ခ-သခွပ်ပင်ဖြစ်သည်။
အချို့ကျမ်းများတွင် ဒုက္ကရစရိယာအကျင့်ကို သုံးလကျင့်တော်မူသည်။
မှီရာဗောဓိပင်မှာ ကုဏ္ဌပဏ္ဏဝဋဗောဓိရုက္ခ-ညောင်ကြပ်ပင် ဟုဆိုသည်။
ဖွားရာဇာတိ မြို့ရွာနှင့် မိဖ ကြင်ရာတော် သားတော် အဂ္ဂသာဝက စသည်အမည်များကိုကား အဋ္ဌကထာ၌ အထူးဖော်ပြမထားတော့ပေ။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားအလောင်းတော်သည် ဤတဏှင်္ကရာ, မေဓင်္ကရာ, သရဏင်္ကရာ ဟူသော ရှေးဘုရားသုံးဆူ အထံတော်၌ နိယတဗျာဒိတ်ပန်းကို ဆင်မြန်းခွင့် မရသေးပေ။
ဒီပင်္ကရာမြတ်ဘုရားထံမှသာစ၍ နိယတဗျာဒိတ်ပန်း ဆင်မြန်းခွင့်ရတော်မူသည်။
သရဏင်္ကရာ မြတ်စွာဘုရား၏ အရပ်တော်ဟူသော ဉာဏ်တော်မှာ အမြင့်အတောင် (၉၀) ကိုးဆယ် ရှိတော်မူသည်။
ရောင်ခြည်တော်ကား (၉) ယူဇနာ အရပ်သို့ တိုင်အောင် ပျံ့နှံ့တော်မူ၏။
ဤသရဏင်္ကရာ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း ဝေနေယျသတ္တဝါတို့အား တရားရေအေး တိုက်ကျွေးတော်မူခြင်းဟူသော ဗုဒ္ဓကိစ္စကို သက်တော် (၈၀, ဝဝဝ) ရှစ်သောင်းတိုင်တိုင် ဆောင်ရွက်တော်မူပြီးနောက် ပရိနိဗ္ဗာန် ဝင်စံတော်မူသည်။
သရဏင်္ကရာ- ဘုရားရှိခိုး+ဆုတောင်းဂါထာ သရင်္ဏရော သမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သန္တိကရော ဇုတိန္ဓရော။
သန္တဒံ အဟံ ဝန္ဒေ၊ သော မေ ဒေတု ဇယံ ဇိနော။
သရဏင်္ကရာဗုဒ္ဓဝင်ကို ကြည့်ပါ။
သရဏင်္ကရာဘုရားရှင်ကို ကြည့်ပါ။
ခဲဆဲဖုနဘရှိဘူတာ (京成船橋駅 ခဲဆဲဖုနဘရှိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ ဖုနဘရှိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲဆဲဟိခိဖုနဲဘူတာ (京成曳舟駅 ခဲဆဲဟိခိဖုနဲ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ ဆုမိဒမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲဆဲခနမချိဘူတာ (京成金町駅 ခဲဆဲခနမချိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ ခဆွတ်ရှိခမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲဆဲအိနဂဲဘူတာ (京成稲毛駅 ခဲဆဲအိနဂဲ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘမြို့၊ အိနဂဲရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခယဘချေားဘူတာ (茅場町駅 ခယဘချေား- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ ချူးအိုးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခယခုဆဘူတာ (萱草駅 ခယခုဆ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အခိတခရိုင်၊ ခိတအခိတမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခယာမဘူတာ (栢山駅 ခယာမ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ အိုဒဝရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။