kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ရှင်ပေတရု၏ ခရစ်ယာန်အသက်တာသည် ဆင်းရဲဒုက္ခ ဒဏ်ရာချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူ့ပရိသတ်များသည် ရစရာ မကျန်အောင်ပြောင်လှောင် သရော်ခံကြရသည် (​၄:၁၄-၁၅)။
ထောင်ချခြင်း၊ ဉစ္စပစ္စည်းများကို မင်းဘ ဏ္ဍာအဖြစ်အနိုင်အထက် သိမ်းဆည်းခံရခြင်း၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ သတ်ဖြတ်ခံရခြင်းများ ကြုံတွေ့ကြရသည်။
သို့သော်ထိုသူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရပုံကို ဤကျမ်းစာတွင် အသားပေးလိုခြင်း မဟုတ်ပါ။
ဧဝံဂေလိ သတင်းကောင်း လက်ခံရရှိခြင်း၊ ယုံကြည်သူများ ဤလောကနှင့်ဆက်ဆံနေရပုံ၊ နိုင်ငံတော် အစိုးရမိသားစု၊ အသင်းတော် သင်းအုပ်များနှင့် စည်းကမ်းတကျ ဆက်ဆံရခြင်းစသည့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ အမွေခံပတ်ဝန်းကျင် ဆောက်တည်ရပုံတို့ကို တိုက်တွန်း သွန်သင်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဗာဗုလုန်မှ ယုဒလူ့အဖွဲ့အစည်းသို့မဟုတ်ဝိညာဉ်ရေးရာ ဗာဗုလုန်ခေါ် တိဘာ (ရောမ) မှ အရှေ့ဘက်ဒေသယခု တူရကီနိုင်ငံတိုင်အောင် ရေးသားပို့သောစာစောင်ဖြစ်သည်။
ယုံကြည်သူ၏ ရပိုင်ခွင့်နှင့်ဝတ္တရား (၁:၁–၂:၁၀) (က) နှုတ်ခွန်းဆက်ခြင်း(၁:၁-၂) (ခ) အမှုတော်တွင် ပေတရု၏အခန်းကဏ္ဍ (၁:၃-၁၂) (ဂ) အလင်းရောင်ထဲမှညွှန်ကြားချက် (၁:၁၃-၂:၃) (ဃ) အိမ်ထောင်သစ် ယဇ်ပုရောဟိနှင့်အခွင့်ထူ (၂:၄-၁၀) ၂။
ယုံကြည်သူ၏ ဆက်ဆံရေး (၂:၁၁–၄:၆) (က) သာဝကဘဝဖြင့် လောကကိုဆက်ဆံခြင်း (၂:၁၁-၁၂) (ခ) နိုင်ငံသားအနေဖြင့် အုပ်စိုးသူမင်းအားဆက်ဆံခြင်း (၂:၁၃-၁၇) (ဂ) ​အစေခံကသခင်အားဆက်ဆံခြင်း (၂:၁၈-၂၅) (ဃ) ဇနီးသည်က ခင်ပွန်းသည်အားဆက်ဆံခြင်း (၃:ရ) (င) ခင်ပွန်းသည်က ဇနီးသည်အားဆက်ဆံခြင်း (၃:၇) (စ) အစ်ကိုကြီးအရာဖြင့် မိဿဟာယဝင်များအားဆက်ဆံခြင်း (၃:၈) (ဆ) ဆင်းရဲဒုက္ခသည်က စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းခံရသူအားဆက်ဆံခြင်း (၃:၉-၄:၆) ၃။
ယုံကြည်သူ၏ ဆက်ကပ်မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ (၄:၇–၅:၁၄) (က) နောက်ဆုံးနေ့ရက်များအတွက် အရေးပေါ်အမိန့်တော် (၄:၁-၁၁) (ခ) ဆင်းရဲဒုက္ခများအပေါ်ရှင်းပြခြင်းနှင့် တိုက်တွင်းချက် (၄:၁၂-၁၉) (ဂ) တိုက်တွန်းချက်၊နှိုးဆော်ချက်နှင့် နှုတ်ဆက်ခြင်း (၅:၁-၁၄) ၂ပေ၃:၁ ကျမ်းချက်အရ ပထမဩဝါဒစာသည် အဦးဆုံးစာဖြစ်ကြောင်း ဆိုထားသည်။
ဒုတိယစာသည် ရှင်ပေတရုရေးသားသော စာမဟုတ်ဟုယုံကြည်သူများရှိကြသည့် (၂ပေနိဒါန်းကိုကြည့်) တိုင်အောင် ၂ပေ၃:၁ ကိုတန်ပြန်ရည်ညွှန်းကိုးကားပါက သက်သေအထောက်အထားခိုင်လုံပါသည်။
အတွင်းသရုပ် အတွင်းစာသား ရေးသားဟန်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သောဂရိ Petrine လက်ရာဖြစ်၍ သံသယ ဖြစ်ဖွယ် ရှိသည်။
ဂါလိလဲတံငါသည်က ဤမျှကောင်းမွန်သော စာပေရေးသားနိုင်မည်လား။
လူအများက မဟုတ်နိုင်ဘူးဟုဆိုကြသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ပညအခြေခံမရှိသော်လည်း ပရိသတ်ရှေ့တွင် မကြာခဏ စကားပြောခြင်းသည် တက္ကသိုလ်နှင့် ကျောင်းတော်ကြီးများတွင် သင်ကြားခြင်းထက် လက်တွေ့အရည်အချင်း ဖြစ်ထွန်းစေသည် မဟုတ်လား။
ရှင်ပေတရုသည် နှစ်ပေါင်း(၃၀)မျှ တရားဟောဒေသနာ အတွေ့အကြုံရှိသည်။
သန့်ရှင်းသော ဝိညာည်တော်မှုတ်သွင်း ခြင်းဖြင့် Silvanus ကကူညီရေးသားပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
(တ၄:၁၃) ရှင်ပေတရုနှင့် ရှင်ယောဟန် သည် စာတတ်ပေတတ် မဟုတ်ဟု ဆိုခြင်းမှာ ဓမ္မကထိက ရဟူဒီဘုန်းတော်ကြီး သင်တန်းတက်ရောက် သင်ကြားခြင်းမရှိ ဟု ဆိုလိုသည်။
ရှင်ပေတရု၏ အသက်တာနှင့် အမှုတော်ထမ်းရွက်ခြင်းကို ပထမစောင်တွင် အောက်ပါအတိုင်း အသေးစိတ်ဖော်ပြထားပုံကို နမူနာပြသချင်သည်။
၁ပေ ၁:၈ သူ့စာဖတ်ပရိသတ်များက သခင်ယေရှုအားမမြင်ကြဘူးကြပုံကို “ထိုသခင်ကို သင်တို့သည် မမြင်ဖူးသော်လည်း ချစ်ကြ၏။
ယခုမှာလည်း မမြင်ဘဲလျက်” ဟု ဆိုထားသည်။
အခြားကျမ်းပိုဒ်တွင် ရှင်ပေတရုသည် ထိုသခင်နှင့် အတူရှိကြောင်းတွေ့ရသည်။
အခန်း၂၏ ပထမကျမ်းပိုဒ ၁၀ထိတွင် ခရစ်တော်အား တိုက်ထောင့်အုတ်မြစ်အဖြစ် ဖော်ပြသည်။
ထိုကျမ်းပိုဒ်သည (မ ၁၆:၁၃-၂၀) ပါသခင်ယေရှု ဖိလိပ္ပုကဲသရိမြို့၏ ကျေးလက်သို့ကြွ သွားစဉ် တပည့်တော်များသို့ ပြောသည့်စကားကို ထပ်ကြော့ခြင်းဖြစ်သည်။
ပေတရုက ခရစ်တော်အား အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံသောအခါ ယေရှုက ပေတရုအား ဤကျောက်ပေါ်မှာ ငါ့အသင်းတော် တည်ဆောက်မည်ဟု ဆိုသည်။
ထိုစကားသည် အသက်ရှင်တော် မူသောဘုရားသား၊ ယေရှုခရစ်တော်၏ သမ္မာစကား ဖြစ်သည်။
ကိုယ်တော်သည် အသင်းတော၏ အုတ်မြစ်တိုက်ထောင့် ဖြစ်သည်။
၂:၅ မှအသက်ရှင်သော ကျောက်ဆိုသည်မှာ (ယော ၁:၄၂)ပါရှိမုန်အား ကေဖ (အာရာဗိ) သို့မဟုတ် ပေတရု (ဂရိ) (နှစ်ခုစလုံးကျောက်ခဲဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်) ကိုဆိုလိုသည်။
သို့ဖြင့်ပေတရု သည်ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်သော အသက်ရှင်သည့် ကျောက်ဖြစ်လာသည်။
အခန်း ၂ပါကျောက်သည် ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ရာ မဟုတ်ပါ။
(၂:၇)တွင်ကျောက်သည် (ဆာ၁၁၈:၂၂) “တိုက်ကို တည်လုပ်သော သူများသည် ပယ်ထားသောကျောက်ကို နောက်တစ်ဖန် တိုက်ထောင့် အထွဋ်အဖျားသို့ ရောက်ပြန်၏” ဟူသောကျမ်းချက်ကို ကိုးကားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုကျမ်းချက်ကို ပေတရုက ယေရုရှလင်မြို့ အုပ်ချုပ်သူ များသင်းအုပ်များ ကျမ်းတက်ပုဂ္ဂိုလ်ရှေ့တွင် တဖန်ဟောပြောခဲ့သည် (တ၄:၁၂)။
ပေတရုက အုပ်ချုပ်သူမင်းများ၏ အမိန့်ကိုနာခံခြင်းမရှိ။
ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ တပည့်နားရွတ် ကိုခုတ်ဖြတ် (ယော ၁၈:၁၀)သော်လည်း (၂:၁၃-၁၇)တွင် အုပ်ချုပ်သူမင်းများ၏ အမိန့်ကိုနာခံရန် ပရိသတ်အား သွန်သင်ခဲ့သည်။
သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ သွန်သင်ချက်ကိုခံယူပြီးအသက်တာ အတွေ့အကြုံအရ တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ခြင်းဖြစ်သည်။
၂:၂၁-၂၄သည် သခင်ယေရှု၏ စုံစမ်းစစ်ကြောခြင်းနှင့် အသေခံခြင်းအကြောင်းကို မျက်မြင် ထွက်ဆိုဖြစ်သည်။
ကယ်တင်ရှင်၏ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပုံ ဆင်းရဲဒုက္ခဝေဒနာ ခံစားပုံတို့ကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ရသောအခါ မေ့ပျောက်နိုင်စွမ်းမရှိ၊ မြင်ကွင်းထဲမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားနိုင်တော့ပါ။
(၂:၂၄)မှ ကယ်တင်ရှင်အသေခံရပုံ လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် သေပွဲဝင်ပုံတို့ကို ပေတရု၏ ရင်တွင်းဖြစ်ပဲ့ တင်သံကို (တ ၅:၃၀နှင့် ၁၀:၃၉) ဖြင့် ကြားရသည်။
သိုးထိန်းနှင့် ဝိညာဉ်သခင်ထံသို့ ပြန်ရောက်သည့် အကြောင်း (၂:၂၅)အရ ပေတရုသည် သခင်ယေရှုအား ငြင်းပယ်ခဲ့ပုံကို ပြန်လည်စဉ်းစားပြီးမှ ဝိညာဉ်ခွန်အား ပြန်လည်ရယူခြင်း ဖြစ်သည် (ယော ၂၁:၁၅-၁၉)။
“ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည်များစွာသော အပြစ်တို့ကို ဖုံးအုပ်တော်မူ၏” (၄:၈)ဟု သွန်သင် သော်လည်းပေတရုသည် “သခင်ညီအစ်ကိုတို့သည် အကျွန်ုပ်သည် သူ၏အပြစ်ကို ဘယ်နှစ်ကြိမ် လွတ်ရပါအံ့နည်း၊ ခုနှစ်ကြိမ်မြောက်အောင် လွှတ်ရပါအံ့လောဟု မေးလျှောက်သော် ယေရှုက ခုနှစ်ကြိမ်မြောက်အောင် လွှတ်ရမည် ငါမဆို။
အကြိမ်ခုနှစ်ဆယ် ခုနှစ်လီမြောက်အောင် လွှတ်ရမည် ငါဆို၏ “(မ ၁၄:၂၁-၂၂)ဟု သခင်အား မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ဘူးသည်။
တစ်နည်းပြောရလျှင် ရှေ့နောက် မညီညွတ်ခြင်း မရှိပါ။
၄:၁၆ တွင် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် နာမတော်မြတ်၌ အရှက်ရလျှင် ထိုအရှက်သည် ဘုရားသခင် ရှေ့၌ကျက်သရေမင်္ဂလာ ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။
(တ၅:၄၀-၄၂)နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။
ပေတရုနှင့် အခြားတမန်တော်များ လွှတ်တော်၌ ဖမ်းဆီးရိုက်နှက်ခံရပြီး ပြန်လွှတ်သောအခါ “မိမိတို့သည် အရှက်ကွဲခြင်းကို ခံထိုက်သည်ဟု မှတ်တော်မူသောကြောင့် ဝမ်းမြောက်သောစိတ်ရှိ၍ လွှတ်တော်မှ ထွက်သွားကြ၏” ဟု ကျမ်းစကား ဆိုထားသည်။
ရှင်ပေတရုသည် ကိုယ်တိုင်ခရစ်တော်နာမ၌ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားခဲ့ကြောင်း (၅:၁)၌ “ဆင်းရဲဒုက္ခ ဝေဒနာကို သိမြင်သော သက်သေအရာ၌၎င်း” ဟု သက်သေခံခဲ့သည်။
ထိုနေရာမှာ ပေတရုပါဝင်သောကြောင့် ပေတရုလည်း ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
သင်နှင့်အတူရှိသော ဘုရားသခင်၏ သိုးတော်စုကို ထိန်းခြင်းအမှုမှာ အနိုင်ထိန်းရသော ကြောင့်မဟုတ်” ဟူသောကျမ်းပိုဒ်သည် ကယ်တင်ရှင်က ပေတရုအား ပြောခဲ့သော “ငါသိုးတို့ကို စောင့်ရှောက်လော့ ငါ့သိုးတို့ကို ကျွေးမွေးသော ငါ့သိုးတို့ကိုမိန့်လော့” ဟူသောစကားတော်ကို အရည်ညွန်းသည်။
၅:၅ တွင် “နှိမ့်ချခြင်းတန်ဆာကို ဝတ်ဆင်လော့” ဟူသောကျမ်းသည် (ယော ၁၃)ပါ ကိုယ်တော်တိုင် တပည့်တော်များ၏ခြေကို ဆေးကြောခြင်းအား ရည်ညွှန်းသည်။
(၅:၅-၆) သည် ပေတရုက ဘုရားသခင်ယေရှုအား ဘယ်သောအခါမှ မစွန့်လွှတ်ပါ ဟူသော မိမိကိုယ်ကို မိမိထောင်လွှားစွာ ပြောကြားခဲ့သောစကား (မာ၁၄:၂၉-၃၁) အား၎င်း၊ ဆက်တိုက်သုံးကြိမ်တိတိ ငြင်းပယ်ခြင်း (မာ၁၄:၆၇-၇၂)အား၎င်း ရည်ညွှန်းပါသည်။
နောက်ဆုံးအထောက်အထားမှာ ၅:၈ ပါ”သင်တို့ ရန်သူတည်းဟူသော မာရ်နတ်သည် ဟောက်သောင်ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ အဘယ်သူကို မျိုရမည်နည်းဟူ၍ လှည့်လည်ရှာဖွေလျက် ရှိ၏” ဟူသော ကျမ်းစကား ဖြစ်သည်။
ထိုကျမ်းပိုဒ်ကို ရေးသားနေစဉ် သခင်ယေရှုက သူကိုပြောသည့် “ရှိမုန်၊ ရှိမုန် ဂျုံဆန်ကုဆန်ခါနှင့် ခါချသကဲ့သို့ စာတန်သည်သင်တို့ကို ချရမည်အကြောင်း အခွင့်တောင်းသည်” ဟူသောစကားတော်ကို ပြန်လည်ကြားယောင်ပါလိမ့်မည်။
TAGS: ရှင်ပေတရုဩဝါဒစာပဌမစောင် ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မှီဝိသေသလက္ခဏာ ဤကျမ်းဩဝါဒစာစောင်သည် ရှင်ပေတရု၏ လက်ရာမဟုတ်ဘူးဟု ငြင်းဆန်သူတွေအကြားမှာ အထက် နိဒါန်းစကားကို အထူးအလေးပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှင်ပေတရုကလည်း ”ပေတရုဩဝါဒ ” အကျင့်သီလနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ တည်ရှိကြပါစေ။
” ဟုဝန်ခံထားသည်။
ထိုနှစ်ချက်သည် ဤဩဝါဒစာစောင်၏ ဝိသေသလက္ခဏာ ဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာဒိဌိများ သောင်းကျန်းသော မဟူရာညမှောင် အလယ်မှာ ဤဩဝါဒစာတို့သည် ကိုယ်တော်ဘုရား ကြွလာမည့်လမ်းကို ပြသောမီးရှုးတိုင် ဖြစ်သည်။
ပေတရု၏ ဘဝအသက်တာတွင် ခရစ်တော်က သူ၏ ထွက်သက်ဝင်သက်ဖြစ်ပုံ တို့ကို ဖော်ပြထားသော အဘိုးတန်ဘဝသင်ခန်းစာဖြစ်သည်။
ကျမ်းရေးသူ ရှေးရိုးဝါဒီ အမေရိကန် ကျမ်းစာသင်တန်းသားများက ”ရှင်ပေတရုဩဝါဒစာ ‘ဒုတိယစာစောင်သည် ဓမ္မဟောင်း ကျမ်းမှ ဒံယေလနှင့် ဟေရှာယကျမ်းနှင့် ဆင်တူသည်ဟု ဆိုကြ၍သမ္မာကျမ်းစာနှင့်ဝေးကွာသူများက သမ္မာကျမ်းစာကို ဝေဖန်ခြင်းနှင့်လည်း တူသည်။
” ဟုဆိုကြသည်။
ခေတ်သစ် ဝေဖန်ရေးသမားများက ဤစာစောင်သည် ပေတရု၏လက်ရာ မဟုတ်ကြောင်းငြင်းပယ်ရန် လက်လျှော့လိုက်ကြသည်။
အကျိုးအကြောင်း ခိုင်လုံစွာ မပြနိုင်သော်လည်း ပေတရု၏ လက်ရာ မဟုတ်ဟု အတန်တန် ငြင်းဆိုကြသည်။
အခြားဓမ္မသစ်ကျမ်းပါ ကျမ်းစာရှင်များထက် ကျမ်းစာရှင်အား ဖော်ပြရန် ပိုမိုခက်ခဲပါသည်။
သို့သော်လည်း ယနေ့ထက်တိုင်အောင် ရှင်ပေတရု အလျဉ်းမဟုတ်ဟု သက်သေမထူနိုင်ကြပေ။
အပြင်လက္ခဏာ Polycarp Ignatius နှင့် Irenaeus တို့က ဤဩဝါဒစာစောင်ကို မထောက်ပြကြပါ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကနဦး အသင်းတော်က ယုဒဩဝါဒစာစောင်သည် ၂ ပေစာစောင်နောက်မှ ပေါ်ပေါက်သည်ဟု ခံယူလျှင် ၁ရာစုနှစ်တွင်ပေါ်ထွန်းသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။
ဂျာမာန်အသိပညာရှင် Zahn တခြားအထွေအထူး တွေးပူစရာမဟုတ်၊ယုဒဩဝါဒစာစောင် ပထမ ပိုင်းသည် ၂ ပေကို ကိုးကားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
Olympus မှ Methodius Ignatius (ဧကရာဇ် Diocletian) လက်ထက်တွင် မာတုရအဖြစ်အသေခံသည်နှင့်ကဲသရိမြို့သား Fumilian Ignatius တို့က ထောက်ခံသည်။
Ensebius Ignatius ကလည်းခရစ်ယာန်များက ၂ပေကို လက်သင့်ခံခြင်းအား အပြည့်အဝ တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့် ထောက်ခံသည်။
Muratorian Canon က ၂ ပေကို လက်မခံပါ။
၂ပေကို လက်သင့်မခံလျှင် ၁ပေကိုလည်း လက်သင့်ခံရန်အကြောင်း မရှိပါ။
၂ပေသည် အသင်းတော် ဖခင်ကြီးများ Athanasius နှင့် Augustine Ignatius တို့ကစဉ်ဆက် လက်ခံကျင့်သုံးသော ဩဝါဒစာဖြစ်သည်။
ယနေ့အသင်းတော်ပြန်လည် ပြုပြင်သည့် ကာလတိုင်အောင် လက်ခံကျင့်သုံးနေကြသည်။
အခြားကျမ်းစာများထက် ဤဩဝါဒစာကို အဘယ်ကြောင့်အား နည်းသည်ဟု စွပ်စွဲကြသနည်း။
တိုတောင်းသည်၊ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖြန့်ဝေခြင်းမရှိ၊ ဝိသေသလက္ခဏာ ထူးထူးခြားခြား မရှိသောကြောင့် ဖြစ်မည်။
သို့သော်အကြောင်းအရာက ဤသို့ရှိသည်။
ဘာသာရေး စာအုပ်စာပေတိုင်းသည် အယူဝါဒတစ်ခုခု ထူးခြားမှု ရှိသည်။
အနည်းဆုံး တမန်တော်များ၏ဝါဒ သဘောထား တစ်ခုခု ဖော်ပြတတ်သည်။
ဤ ၂ပေ ဩဝါဒစာစောင်တွင်လည်း ရာစုနှစ်ဦးကျမ်းမူများ “ Pseudepigrapha ” (မှားယွင်းသော ကျမ်းစာများ) မှိုကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းခဲ့ရာ ရှင်ပေတရု၏ အမည်ကို အလွဲသုံး၍ရေးသည်ဟု ယူဆကြသဖြင့် ကျမ်းပယ်အဖြစ် သတ်မှတ်ချင်ကြသည်။
နောက်ဆုံးပြောချင်သည်ကား ဤ၂ပေဩဝါဒ စာစောင်သည် ကျမ်းပေါင်းများစွာထဲက အသင်းတော်တိုင်း လက်ခံသော ကျမ်းစာဖြစ်သည်ဟု ဆိုချင်သည်။
အတွင်းသရုပ် အချို့က ရှင်ပေတရုဩဝါဒစာ ပထမစာစောင်နှင့် ဒုတိယစာစောင်၏ ကွဲပြားခြားနားချက်ကို အကျယ်ချဲ့ချင်ကြသည်။
Jerome ကမူ ကလောင်သ၍ ဟန်တစ်မျိုးဖြင့် ရေးသားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ရှင်းပြထားသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ထိုကျမ်းနှစ်စောင်၏ ခြားနားချက်သည် အဓိကမဟုတ်။
ဩဝါဒနှစ်စောင်စလုံးသည် ကျယ်ပြန့်စွာ၊ ဝေါဟာရ၊စကားလုံး လှလှဖြင့် တမန်တော် ဝတ္ထုထဲမှ ပေတရုဒေသနာနှင့် ဘဝအသက်တာပုံစံအတိုင်း ရေးထားခြင်းဖြစ်သည်။
စာရေးသားဟန်များသည် ရေးနေကျပုံစံအတိုင်း မဟုတ်ဘဲ၊မူပြောင်းသည်။
ပေတရု၏လက်ရာ မဟုတ်ဟုငြင်းဆိုသူများက ပိုမိုလက်ညှိုးထိုးကြသော်လည်း တခြားလူများကမူ ပြောပလောက်အောင် အဓိကကွဲပြားချက် မရှိဘူးဟု ဆိုကြသည်။
မည်သည့်အကြောင်း ပြရမည်နည်း။
အကယ်၍ ငြင်းပယ်ရလောက်အောင် အကြောင်းအချက် ခိုင်လုံလျှင် စာအုပ်ဖြစ် လာစရာအကြောင်းမရှိပါ။
ဤဩဝါဒစာစောင်အား ဆက်လက် လေ့လာလျှင် ပေတရု၏ လက်ရေးဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရမည်။
၁:၃ တွင် ”ငါတို့ကို ဘုန်းတန်ခိုးတော်ဖြင့် ခေါ်ယူမူသောဘုရား” ဟု သုံးနှုန်းထားသည်။
ဤကျမ်းပိုဒ်သည် (လု၅:၈)ပါ ပေတရုပြောသော ” သခင်အကျွန်ုပ်သည် အပြစ်များသောသူ ဖြစ်ပါ၏။
အကျွန်ုပ်ဆီမှ ကြွသွားတော်မူပါ။
”ဟူသော စကားနှင့် ဆက်စပ်နေပါသည်။
ချော်လဲယိမ်းယိုင်ခြင်း (၁:၅-၁ဝ) မရှိကြစေရန် သတိပေးနှိုးဆော်ခြင်းမှာ ပေတရု၏ ဘဝအသက်တာတွင် ချော်လဲယိမ်းယိုင်ခြင်းကို သတိရစေသည်။
၁:၁၄သည် ပိုမိုသိသာထင်ရှားပါသည်။
သခင်ယေရှုနာမတော်၌ သေမည့်အကြောင်းကို ရေးထားသည်။
ဤကျမ်းပိုဒ်သည် (ယော ၂၁:၁၈-၁၉)တွင် ပေတရုသို့ ပြောသည့် ကျမ်းစကားအတိုင်း ဖြစ်သည်။
၁:၁၃–၁၅ တွင်သုံးနှုန်းသည့် ” တဲ ” (တဲတော်နှင့်) ” ပစ်သွားမည် ” (ထွက်မြောက်မည်) ဟူသော စကားလုံးတို့သည် (လု ၉:၃၁-၃၃)ပါ ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွဲရခြင်းကို တဖန်ဖော်ညွှန်းသည်။
ပေတရုလက်ရာဖြစ်ကြောင်း အထင်ကရပြောဆိုနိုင်သည်မှာ (၁:၁၆-၁၈)ပါ ” ထူးမြတ်သော အရောင်အဝါ” ဖြစ်သည်။
စာရေးသူကျမ်းစာရှင်သည် မြင့်မြတ်သော တောင်ပေါ်မှာရှိသည် ဟုဆိုရာ၊ ပေတရု၊ ယာကုပ်၊ သို့မဟုတ်ယောဟန် (မ ၁၇:၁) တစ်ဦးဦးဖြစ်သည်။
ဤဒုတိယဩဝါဒစာစောင်သည် ပေတရု (၁:၁)ဟု ဆိုရာယာကုပ်နှင့် ယောဟန် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။
၂:၁၄–၁၈ တွင် ”သွေးဆောင်ခြင်းနှင့် ”ငါးစားချသည်” ဟု ပါရှိရာ deleago မှ လာရောက်သော ဝေါဟာရစကားလုံး ဖြစ်သည်။
ပေတရုလက်ရာ ဖြစ်ကြောင်း အထင်ကရ အထောက်အထားများဖြစ်သည်။
၃:၁ တွင်ပေတရု၏ ဖြတ်သန်းလာသော အတိတ်လွင်ပြင်က အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည် ထုတ်ဖော်ပြသည်။
တည်ကြည်ခြင်းဟူသော စကားလုံးသည် ခွန်အားရှိခြင်း ဟူသော စကားလုံးနှင့် အနက်ရင်း အတူတူဖြစ်သည်။
ခရစ်တော် လု ၂၂:၃၂ တွင် ” သင်သည် သတိပြန်ရလာသောအခါ သင်၏ ညီအစ်ကိုတို့ကိုလည်း တည်ကြည်စေလော့” ဟု ဆိုထား ရာ၊ ထိုစကားလုံးနှင့် အဓိပ္ပာယ်ဟူသော ”တည်ကြည်ခိုင်ခံ့ခြင်း” ဟူသည် စကားလုံးကို ( ၁ပေ ၅:၁ဝနှင့် ၂ပေ ၁:၁၂) တို့ တွင် ထပ်တွေ့ရသည်။
နောက်ဆုံးပေတရုသည် မိစ္ဆာဒိဌိ အယူမှားများကို ဆန့်ကျင်သူဖြစ်ရာ ၂ပေတွင်လည်း ထိုအကြောင်းကို ဘဝနှင့် ယှဉ်၍ ရေးသားသည်။
ဆက်၍ လေ့လာပါက ပေတရု၏ သရုပ်သဏ္ဌာန်များကို နီးနီးကပ်ကပ် တွေ့မြင်ရပါမည်။
သို့သော် ကလောင်ရှင် သိရှိရန် ဖြစ်သော်လည်း အဓိကအချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ သွန်သင်ချက်ကို နားလည်စေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
အချိန်ကာလ ပထမပိုင်းကျမ်းပိုဒ်များတွင် ပါရှိသည်။
အချို့က ၂-ရာစုနှစ်အတွင်း ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
ဩဝါဒဒုတိယစာစောင်အရ အသင်းတော်သည် သမိုင်းကြောင်းအရ ဖြစ်စေ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာအရ ဖြစ်စေ၊ ပေတရု မသေခင်ကာလ (AD ၆ရ သို့မဟုတ် ၆၈) တွင်လောက်လောက်လားလား ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရရာ AD ၆၆ သို့မဟုတ် ၆၇ ဖြစ်နိုင်သည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ဤစာစောင်တွင် အကြောင်းအရာ တစ်ခုအား နောက်အကြောင်းအရာ တစ်ခုက စဇာက်ထိုး မိုးမျှော် ပြောင်းပြန်လှန်ထား ကြောင်းတွေ့ရသည်။
အနာဂတ္တိစကား ၁:၁၉-၂၁) နှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်များ စကား (အခန်း၂) ဖြစ်သည်။
ပေတရု၏ အမြင်တွင် မိစ္ဆာပရောဖက်များသည် ”ပျက်စီးခြင်း အမွေခံ” များအဖြစ် ကန့်လန့်အမြင် ရှိသည်။
လူ့ဘဝကို ဖြစ်ချင်သလိုဖြစ်ဟု ခံယူသူများ ဟု မြင်သည် ထိုသူများသည် တစ်နေ့သောအခါ အပြစ်စီရင်ခြင်း ခံရမည့် (၃:၁၇)ဖြစ်သည်။
ပေတရု၏ နေ့တစ်ရက်တာမှ မြင်ကွင်းများသည် (ယုဒ၄) အတိုင်း ဖြစ်သည်။
ခရစ်ယာန် လောကတွင် ခရစ်တော်ကြွလာမည့်နေ့ရက် မြတ်နိုးခြင်း ပျောက်ဆုံး၍ လောကီသာယာမှု၌ နွံနစ်နေလျှင် အသင်းတော် ချိန်သီးနှင့် ချိန်ဆခဲ့ကြသည်။
ယနေ့ခေတ်ကာလတွင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း ဖြစ်သည်။
၁၉ရာစုတွင် အနာဂတ္တိကျမ်းစကားအား အားတက်သရော စိတ်ပါဝင်စားကြသည့် အတိုင်း ယနေ့ခေတ်ကာလတွင်လည်း မိမိတို့ဝန်းကျင်တွင် ထိုအတိုင်းဖြစ်နေကြသည်။
အသင်းတော်များ၌ ပျောက်သော သားများအား ရည်ညွှန်း၍ ရှင်ပေတရုက တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ခြင်းဖြစ်သည်။
နှုတ်ခွန်းချွေလွှာဆုပဏ္ဍာ (၁:၁,၂) ၂။
ခရစ်ယာန်အကျင့်သိက္ခာသန်မာထွားကျိုင်းရေး (၁:၃-၂၁) ၃။
မိစ္ဆာဒဌိ ဆရာများ ပေါ်ထွန်းလာမည့်အကြောင်း (အခန်း-၂) ၄။
ပြောင်လှောင်သရော်သူများ ပေါ်ထွန်းလာမည့်အကြောင်း (အခန်း-၃) TAGS: ရှင်ပေတရုဩဝါဒစာဒုတိယစောင် ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မှီဝိသေသလက္ခဏာ ရှင်ယောဟန်ဩဝါဒစာ ပထမစာစောင်ဖတ်ရှုခြင်းသည် မိသားစုအယ်လ်ဘမ် ကြည့်ရှုရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်၌ မိသားစုသဖွယ် ပါဝင်သူများအကြောင်း ဖြစ်သည်။
ကလေးသူငယ်များက မိဘရင်ခွင်တွင် ခိုနားသကဲ့သို့ ဘုရား သခင်သားသမီးများ၏ ခိုနားရာ ဖြစ်သည်။
သခင်ဘုရားသည် သားတော် ဖြစ်ရသည်နှင့်အညီ ထိုအခွင့်အရေးမျိုး ခံစားရသည်။
ဘုရားသခင်၌ အသက်တာထာဝရ အသက်ရရှိသည်။
ထိုအသက်တာ ရရှိခြင်းသည် အခြားအရာများနှင့် မတူဘဲ၊ တမူထူးခြားပါသည်။
ယေရှုခရစ်တော်ကို ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် သိရှိခွင့် ရသူသည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်သည်။
ဘုရားသခင် ၏သားသမီးများကိုလည်း ချစ်သည်။
ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များကို နာခံသည်။
အပြစ်မလုပ်ချင်ပါ။
ထာဝရအသက်၏ အင်္ဂါရပ်များပေတည်း။
ဤဩဝါဒစာစောင်ကို ဖတ်ရှုခြင်းဖြင့် လူအပေါင်းသည် ဘုရားသခင်ကို သိရှိ၍ထာဝရ အသက်ရကြမည်ဟု ဆိုထားသည်။
(၁ယော ၅:၁၇)။
ဤကျမ်းသည် အခြားကျမ်းများနှင့် မတူဘဲ ထူးခြားချက်များစွာ ရှိသည်။
စာရေးသူနှင့် လိပ်စာရှင် မရေးထားသော်လည်း အမှန်တကယ် ပေးစာဖြစ်သည်။
လူတိုင်းသံသယ ကင်းရှင်းစွာ လက်သင့်ခံသည်။
အခြားထူးခြားချက်တစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်ရေးရာ တန်ခိုးအပြည့်အဝ ပါရှိ၍ လွယ်ကူသော ဝေါဟာရများ ဖြင့်ချစ်စဖွယ် ရေးသားထားသည်။
လေးနက်သော သမ္မာတရားမှန်လျှင် အဘိဓမ္မာဆန်ဆန် ရေးသားရသည်ဟု မည်သူ ပြောဝံ့တော့မည်နည်း။
အချို့က လေးနက်သယောင် မရှင်းမလင်း ဟောကြားသွန်သင်ချက်များကို လေးနက်သည်ဟု မိုက်မဲစွာယူဆတတ်ကြသည်။
ဤကျမ်းစာသည် စနစ်တကျလေ့လာ၍ ကြာရှည်စွာဆင်ခြင် အာရုံပြုအပ်သော ကျမ်းစာဖြစ်သည်။
တစ်ခုနှင်တစ်ခု မတိမ်းမယိမ်းကြော့၍ ကြော့၍ သွန်သင်ထားသည်ကို သတိပြုရမည်။
ကျမ်းရေးသူ အပြင်ပန်း လက္ခဏာအားဖြင့် ကျမ်းစာရေးသားသူ နာမည် မဖော်ပြထားပါ။
သို့သော်လည်း အတွင်း သရုပ်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စာရေးသူအား သိရှိနိုင်သည်။
ပထမအပိုဒ်ငယ် လေးခုကို ဖတ်ရှုသည်နှင့် စာရေးသူသည် ခရစ်တော်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူဖြစ်ကြောင်း သိသာသည်။
ယောဟန်၏ မူကိုယ်ပိုင်ရေးဟန် တစ်လမ်းသွား ရိုးရာ အစဉ်အလာပုံစံ ဖြစ်သောကြောင့် တပည့်တော်ယောဟန်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
တပည့်တော် တစ်ယောက်၏ လေသံဖြင့် ခွန်အားပေးစာ ဖြစ်သည်။
အမိန့်အာဏာဆန်ဆန် ရေးထားသည်။
ဝိညာဉ် ရေးရာဘိုးအေကြီးသဖွယ် ” သားတို့သမီးတို့ ” အစရှိသဖြင့် ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲသည်။
” အထဲမှာ” ”အလင်းရောင်” ”အသစ်” ”ပညတ်တော်” ” နှုတ်ကပတ်” စသည့်ဝေါဟာရများအပြင် ”ထာဝရအသက်” ” မိမိအသက်တာ” ”သေခြင်းမှအသက်ရှင်ခြင်းသို့” ” လောကကိုကယ်တင်သူ” အပြစ်များယူဆောင် သွားသည်” ”မကောင်းမှုဒုစရိုက်” စသည်များ သုံးထားသည်။
ရှင်ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်း အပြင်အခြား ရှင်ယောဟန် ဩဝါဒစာစောင်(၂)ခုနှင့်လည်း ထေရာတည်းဖြစ်သည်။
ဟေဗြဲဩဝါဒစာ ရေးသားဟန်နှင့် အပြိုင်ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်းနှင့် ဤဩဝါဒစာစောင်များတွင်လည်း ရှင်းလင်းလွယ်ကူသော ဝါကျများဖြင့် ဖွဲ့စည်းရေးသားထားသည်။
ခပ်တိုတိုပြောရလျှင် အကယ်၍ ယောဟန် ခရစ်ဝင်ကျမ်းစာကို လက်သင့်ခံလျှင် ထိုတပည့်တော်က ရေးသားကြောင်း အငြင်းပွားရန်အကြောင်း မရှိတော့ပါ။
အချိန်ကာလ ဤဩဝါဒစာ(၃)စောင်ကို ယေရှုရှလင်မြို့ ရောမသားများ မဖျက်ဆီးမှီ နှစ်ပေါင်း(၆ဝ)ခန့်တွင် ရေးသားသည် ဟုအချို့က ထင်မြင်ယူဆကြသည်။
များသောအားဖြင့်အေဒီ၁ ရာစု(၈ဝ မှ ၉၅အကြား)တွင် ရေးသည်ဟုယုံကြည် ကြသည်။
ဖခင်လေသံဖြင့်” သားတို့၊ သမီးတို့အချင်းချင်း ချစ်ခင်ကြလော့”ဟူသော ဆုံးမစကားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထို တပည့်တော်သည် အိုမင်းရင့်ရော်သော အချိန်ကျမှ ရေးသားစာ ဖြစ်နိုင်သည်။
သမိုင်းနောက်ခံနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ဤကျမ်းစာရေးသားချိန်သည် ဂိုဏ်းဂဏများ(ဂရိ Gnosis = knowledge ) Gnosticism ပေါ်ထွန်းချိန် ဖြစ်သည်။
ခရစ်တော်ကို လက်ခံကြသော်လည်း အသိဉာဏ်ပညာဖြင့် ထပ်မံဖြည့်စွက်ကြချိန် ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် တမန်တော်များ၏ သွန်သင်ချက်ကို အလေးပေးကြသည်။
သမ္မာတရား၌ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်မှု မရှိမခြင်း လူသည်ပြည့်စုံခြင်း မရှိနိုင်ဟု သွန်သင်ကြသည်။
အချို့ကမူ လူသည် မကောင်းမှုအခံ ရှိသောကြောင့် ယေရှုသည်လည်း ဘုရား မဖြစ်နိုင်ဟု သွန်သင်ကြသည်။
ယေရှုနှင့် ခရစ်တော်အကြားရှိ ခြားနားမှုကို ရှာဖွေဖော်ပြကြသည်။
”ခရစ်တော်” ဆိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးကို နှစ်ခြင်း မင်္ဂလာခံယူချိန်တွင် ဆင်းသက်အပ်နှင်း ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ အသေခံခြင်း ဂေသရှေမန် ဥယျာဉ်တိုင်အောင် ပါရှိသွားသည်။
ထို့ကြောင့်ယေရှုသည် အသေခံတော်မူ သော်လည်း ခရစ်တော်မသေခြင်း ဖြစ်သည်။
”ကောင်းကင်ဘုံရှင် ခရစ်တော်သည် အလွန်မြင့်မြတ်စင်ကြယ်ပြီး ဝိညာဉ်တန်ခိုး ပြည့်စုံသူ ဖြစ်သော်လည်း လူ့အသွေးအသား ဇာတိနှင့် ထိတွေ့နိုင်သူ ဖြစ်သည်” ကို မခံယူနိုင်ဘဲ မိက္ခေလကဲ့သို့ သဘောထားသူက ထားသည်။
တိုတိုပြောရလျှင် ယေရှုသည် ခရစ်တော်ဖြစ်၍ ထိုယေရှုသည် ဘုရားလည်းဟုတ်သည်၊ လူလည်းဟုတ်သည် ဟူသော အယူဝါဒကို ငြင်းပယ်ကြသည်။
ထိုသူများသည် စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်ယောဟန်က သတ်မှတ်သည်။
စာဖတ်ပရိသတ်များကိုလည်း ထိုအတွေးအခေါ်အသိပညာရှင်ကြီးများအား ဆန့်ကျင် ကြဖို့ သတိပေးထားသည်။
ရှင်ယောဟန်၏ဩဝါဒစကားနာရသူသည် ဘုရားသခင်၏သား ဟုတ်မဟုတ်ကို ဤကမ္ဘာပေါ်မှာ မခွဲခြား နိုင်ပါ။
ထို့ကြောင့်ဤကျမ်းစာတွင် ဆန့်ကျင်ဖက်အစွန်းများဖြစ်သော အလင်းနှင့်အမှောင်ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် မုန်းတီး ခြင်း၊ အမှန်တရားနှင့်မုသာ၊ ဗသခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်း၊ ဘုရားသခင်နှင့်စာတန်တို့ဖြင့် ရှင်းပြပေးသည်။
တစ်ချိန်ထဲတွင် ပရိ သတ်များကိုလည်း တမန်တော်များကျင့်သကဲ့သို့ ကျင့်ကြံကြရန်အားပေးထားသည်။
ခရစ်ယာန်နှင့်ခရစ်ယာန်မဟုတ် သူများအကြားတွင် အပြစ်ကျူးလွန်သောအမှုဖြင့် မစီရင်သော်လည်း အကျင့်သီလဖြင့် အံ့ဩကြသည်။
မကောင်းသော နာရီသည် (၂၄)နာရီတွင် အချိန်မှန်(၂)ခါပြချင်ပြနိုင်သည်။
ကောင်းသောနာရီမူကား အချိန်တိုင်းတွင် အချိန်မှန်ကို ပြနိုင်သည်။
သို့ကြောင့် ခရစ်ယာန်ဖြစ်ရိုးမှန်လျှင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဘုရားသခင်သားသမီးပီသစွာ ဖြောင့်မတ်မှန် ကန်ရမည်။
”သိရှိခြင်း” ဟူသော စကားလုံးကို ဤကျမ်းတွင် ကြိမ်ဖန်များစွာ သုံးထားသည်။
Gnostic များသည်လည်း အမှန်တရားကို သိရှိကြသည်။
သို့သော် ဤနေရာတွင် ရှင်ယောဟန်ပြောလိုသော အမှန်တရားမှာ ခရစ်ယာန်ယုံကြည် ခြင်းဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်သည် အလင်း(၁:၅)၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ(၄:၈)၊ သမ္မာတရား(၅:၆)နှင့် အသက်(၅:၂ဝ) ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ပြောခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် လူမဟုတ်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။
ဘုရားသခင်သည် ဤ ကောင်းချီး မင်္ဂလာ(၄)ဖြာ၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
ရှင်ယောဟန်က ဘုရားသခင်သည် ဖြောင့်မတ်မှန် ကန်ခြင်း(၂:၂၉၊၃:၇)၊ စင်ကြယ်ခြင်း(၃:၃)နှင့် အပြစ်ကင်းစင်​ကြောင်း(၃:၅) ထုတ်ဖော်ထားသည်။
ရိုးစင်းသော စကားလုံးများ သုံးနှုန်းထားသော်လည်း ဤကျမ်းစာသည် အဓိပ္ပာယ်လေးနက်သည်။
တစ်ခါတရံရိုး စင်းသောကြောင့် နားလည်ရခက်သည်။
ထို့ကြောင့် ဤကျမ်းစာကို လေ့လာသောအခါ နှုတ်ကပတ်တော် နားလည်နိုင် ဖို့ ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် လေ့လာချဉ်းကပ်ရမည်။
စကားချီး၊ ခရစ်ယာန်မိဿဟာယ(၁:၁-၄)၊ ၂။
မိဿဟာယ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး နိယာမ(၁:၅-၂:၂) ၃။
ခရစ်ယာန်မိဿဟာယအမှတ်လက္ခဏာနာခံခြင်းနှင့်ချစ်ခြင်းမေတ္တာ(၂:၃-၁၁)၊ ၄။
မိဿဟာယတိုးတက်ခြင်းအဆင့်ဆင့်(၂:၁၂-၁၄)၊ ၅။
မိဿဟာယ၏ အန္တရာယ်(၂)ခု။
လောကီနှင့်မှားယွင်းသောဆရာ(၂:၁၅-၁၈)၊ ၆။
ခရစ်ယာန်မိဿဟာယ အမှတ်လက္ခဏာများ (အဆက်) ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်း၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ယုံကြည်စိတ် ချမှု (၂:၂၉-၃:၂၄)၊ ၇။
အမှားနှင့်အမှန်ဝေဖန်ပိုင်းခြားတတ်ရန်လိုအပ်ခြင်း(၄:၁-၆)၊ ၈။
မိဿဟာယအမှတ်လက္ခဏာများအဆက်(၄:၇-၅:၂ဝ)၊ (က)ချစ်ခြင်းမေတ္တာ(၄:၇-၂၁)၊ (ခ)ဒေါင်ဒေါင်မြည်သော အယူဝါဒ(၅:၁က)၊ (ဂ)ချစ်ခြင်းမေတ္တာနာခံခြင်းနှင့်အသီးအပွင့်များ(၅:၁ခ-၃)၊ (ဃ) ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လောကကိုအောင်ခြင်း(၅:၄-၅)၊ (င) ဒေါင်ဒေါင်မြည်သော အယူဝါဒ(အဆက်)(၅:၆-၁၂)၊ (စ)နှုတ်ကပတ်တော်၏ယုံကြည်စိတ်ချမှု(၅:၁၃)၊ (ဆ) ဆုတောင်းခြင်း၌ ယုံကြည်မှု(၅:၁၄-၁၇)၊ (ဇ) ဝိညာဉ်ရေးရာစစ်မှန်မှု သိရှိခြင်း(၅:၁၈-၂ဝ)၊ ၉။
နိဂုံး(၅:၂၁)၊ TAGS: ရှင်ယောဟန်ဩဝါဒစာပဌမစောင် ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ ကဏ္ဍ:ဓမ္မသစ်ကျမ်းများ။
စံတော်မှီဝိသေသလက္ခဏာ ဤတိုတောင်းသော ဩဝါဒ(၃)စောင်သည် ရှေးဦးသန့်ရှင်းသူများသို့ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်ရေးပေးစာ ဖြစ်သည်။
အချို့ခရစ်ယာန်များသည် အခြားသူများ အထူးသဖြင့် အတုအယောင် ယုံကြည်သူများအား စကားပြောလို သောအခါမည်ကဲ့သို့ စကားစ၍ မည်ကဲ့သို့ နိဂုံးချုပ်မည်နည်းဟု ပြောတတ်ကြသည်။
ထိုအခက်အခဲကို ‘ဒုတိယနှင့် တတိယဩဝါဒစာစောင်က အဖြေပေးထားသည်။
ဒုတိယ ဩဝါဒစာစောင်တွင် မိမိအိမ်(အိမ်သို့မဟုတ်အသင်းတော်) ကိုထိန်းသိမ်းဖို့ လုံခြုံစွာတံခါးပိတ်ဝါဒ ကျင့်သုံးဖို့ သွန်သင်ထားသည်။
တတိယဩဝါဒကျမ်းကမူ သာဝကခရီးသည် များနှင့်သာသနာပြုဆရာများအား လက်ခံဖို့ ” တံခါးဖွင့်ဝါဒ” ကို ကျင့်သုံးထားသည်။
ကျမ်းရေးသူ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်ဖြင့် ကြည့်ရလျှင် ဒုတိယဩဝါဒစာသည် ပထမဩဝါဒစာထက် အားနည်းသည်ဟု ယူဆ စရာရှိသော်လည်း အခြေအနေအတိုင်းအတာနှင့် လိုက်လျောညီထွေအောင် ရေးသားခြင်း ဖြစ်သည်။
Trenneus နှင့် အခြားသူများစွာက ဤကျမ်းသည် ပထမစာစောင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ခံယူသည်။
(အခန်းနှင့်အခန်းငယ်များ ကို ရာစုနှစ်ပေါင်းကြာမှ ခွဲစိပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
) Origen ကသံသယရှိသော်လည်း Clement နှင့် Dionysius (bothof Alexandria) က ယောဟန်၏ စာအတိုင်း သဘောထားရှိကြသည်။
Cyprian ကမူ ရှင်ယောဟန်၏ အခန်းငယ် ၁ဝကို ကိုးကားသည်ဟုဆိုသည်။
အတွင်းလက္ခဏာသည် ရှင်ယောဟန်ဩဝါဒပထမစာစောင်နှင့် တတိယစာစောင်ရေးသားဟန် အသုံးအနှုန်း ဝေါဟာရ အတိုင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဒုတိယနှင့်တတိယဩဝါဒစာစောင်များသည် အဖွင့်ပိုင်းတွင် ပထမဩဝါဒစာစောင်နှင့်မတူညီပါ။
မပြောပလောက်သော ကွဲပြားသည်မှအပ လက်ရာ အသွင်အပြင်နှင့် ရေးသားသည့်အချိန်ကာလ တစ်ထေရာတည်းရှိသည်။
ဤဒုတိယဩဝါဒစာစောင်တွင် မယုံသင်္ကာအငြင်းပွားဖွယ်ရာ အကြောင်းရှာမတွေ့ပါ။
(ပထမဩဝါဒစာစောင် နိဒါန်းကို အသေးစိတ်ပြန်ဖတ်ပါ။
အချိန်ကာလ ပထမဩဝါဒစာစောင်မှာ ရှင်းပြပြီးသည့်အတိုင်း ကာလအပိုင်းအခြားနှစ်ခု ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရာရှိသည်။
ယေရှုရှလင် ဗိမာန်တော်မပျက်စီးမှီ နှစ်ပေါင်း(၆ဝ)ခန့် သို့မဟုတ် ထိုထက်နောက်ကျ၍ (၈၅-၉ဝ)အကြား ဖြစ်နိုင်သည်။
ယေရှုရှလင်ကို ဗဟိုထား၍တွက်ချက်လျှင် သက်ကျားအို တမာန်တော်ဧဖက်၏ ဘဝနောက်ဆုံးကာလတွင် ဖြစ်နိုင်သည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ထိုအချိန်ကာသည် ကနဦး အသင်းတော်မှ ဒေသနာရှင်များ ခြေသလုံးအိမ်တိုင်ဖြင့် လှည့်လည် တရားဟော သောကာလ ဖြစ်သည်။
နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ လိုက်လံ ဟောကြားရသည်။
ထိုဧဝံဂေလိနှင့် အမှုတော်ဆောင်များကို အစား အသောက်၊နဝကမ္မအလှူငွေများဖြင့် အိမ်ရှင်များက ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်သော ကာလ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ကံဆိုး သည်မှာ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဆရာများနှင့် ဘာသာရေးဆရာများသည် ခြေလှမ်းသွက်လက်စွာဖြင့် ထိုလမ်းစဉ်အတိုင်း ခြေရာလိုက်နင်းကြသဖြင့် တံခါးပိတ်ထားရပြန်သည်။
(ပထမဩဝါဒစာစောင်ကိုကြည့်)။
ပထမရာစုနှစ်မှာ ဘာသာရေးအမြတ်ကြီးစားသူများကို သတိထား၍ တံခါးပိတ်ဝါဒကျင့်သုံးရန် အရေးကြီး သည်မှန်လျှင် ယနေ့ဂိုဏ်းဂန၊ဘာသာရေးယုံကြည်မှုနှင့် မှားယွင်းသောဘာသာရေးအယူဝါဒများကို ကျမ်းစာရှင် တမာန်တော်ယောဟန်က မည်သို့ပြောပါမည်နည်း။
ဒုတိယဩဝါဒစာစောင်၏ အနှစ်သာရမှာ ဒေသနာတော်မပါသော သင်ဆရာ၊ဟောဆရာများနှင့် ကင်းကင်းရှင်းရှင်း နေရမည့်အကြောင်း ဖြစ်သည်။
(ငယ်၁ဝ-၁၁) ပါဝင်သည့်အချက်များ ၁။
တမာန်တော်၏နှုတ်ဆက်ပဏ္ဍာ-ကျေးဇူးတော်ကရုဏာတော်နှင့်ငြိမ်သက်ခြင်း (၁:၁၂-၁၃) ၂။
တမာန်တော်၏ပျော်ရွှင်ရာ- နာခံသော သားသမီးများ (၁:၄) ၃။
တမာန်တော်၏ညွှန်ကြားချက် –ချစ်ခြင်းမေတ္တာခံယူခြင်း (၁:၅-၆) ၄။
တမာန်တော်၏ပူပင်သောက –အန္တီခရစ်နှင့်လိမ်ညာသူများ(၁:၇-၁၁) ၅။
တမာန်တော်၏မျှော်လင့်ချက် – ပုဂ္ဂလိကခရီးစဉ်(၁:၁၂-၁၃) TAGS: ရှင်ယောဟန်ဩဝါဒစာဒုတိယစောင် ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မှီဝိသေသလက္ခဏာ ရှင်ယောဟန်ဩဝါဒစာ တတိယစောင်သည် ဓမ္မာသစ်ကျမ်းတွင် အတိုဆုံး ကျမ်းစာဖြစ်သည် (ဒုတိယစာစောင် ထက် ဝါကျ တစ်ကြောင်းတိုသည်)။
”ကျမ်းစာတွင် ဖော်ပြသမျှသည့် အကျိုးဖြစ်ထွန်းသည်” ဟု သမ္မာတရား၏ အချုပ်အခြာကို ဆိုလိုသည်။
အဓိကအာဘော်မှာ ဒုတိယဩဝါဒစာကဲ့သို့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် သမ္မာတရားဖြစ်သည်။
ဒုတိယစာစောင်အတိုင်း မှားယွင်းသောဆရာများအား ငြင်းပယ်သော်လည်း တပါးသူအား စိတ်ရှည်စွာသီးခံ၍ သမ္မာလမ်းသို့ ပို့ဆောင်ရန် သွန်သင်တိုက်တွန်းထားသည်။
ကျမ်းရေးသူ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်အားဖြင့် ဒုတိယဩဝါဒ စာစောင်အတိုင်းဖြစ်သည်။
အလွန်တိုတောင်းပြီး ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ပေးစာကဲ့သို့ ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားထားသည်။
ပထမဩဝါဒလိုက်နာရန် မိမိအားနည်းချက်များကို လွယ်ကူစွာ သိရှိစေ နိုင်သည်။
Origen နှင့်Eusebius များ ကရှင်ယောဟန်ဩဝါဒစာစောင်ကို အဆင့်အတန်းသတ်မှတ်ရန် ငြင်းခုံ ကြသည်။
Clement နှင့်Dionysius ,Alexandria တို့ကမူCyril of Jerusalem ကဲ့သို့လက်ခံသည်။
အတွင်းသရုပ်အနေဖြင့် ပထမစာစောင်၊ ဒုတိယစာစောင်တို့နှင့် လွန်စွာ နီးစပ်သည်။
ဩဝါဒစာ (၃)စောင်စလုံး တစ်ခုနှင့်တစ်ခုနှီးနွယ်ပတ်သက်နေသည်။
ရှင်ယောဟန် ရေးသားထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ယုံမှားသံသာဖြစ်ဖွယ်ရာ ရှာမတွေ့ပါ။
အချိန်ကာလ ပထမနှင့်ဒုတိယစာရေးသည့် အချိန်ကာလကို အဆိုပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ယေရှုရှလင်မြို့ မပျက်စီးမှီ နှစ်ပေါင်း ၆ဝ ခန့်က ရေးသားဟန်တူသည်။
လေ့လာသူများက ဧဖက်မြို့တွင် အေဒီ ၈၅-၉ဝ အကြား ရေးသားသည်ဟု ယူဆကြသည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် အသင်းတော်၏ဘဝသမိုင်းကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသော ဤဩဝါဒစာစောင်သည် ပထမရာစုနှစ် နှောင်းပိုင်းကာလကို ဖော်ဆောင်သည်။
တိုတောင်းသော အချက်(၃)ခုဖြင့် ရှင်းပြထားသည်။
ဝိညာဉ်ရေးရာကြွယ်ဝသော ဝါယု၊ ဒေမေတရိ၏ သက်သေခံချက်နှင့် မိမိအရေးကို ရှေ့တန်းတင်တတ်သော ‘ဒရောတရပ်တို့ အကြောင်းဖြစ်သည်။
ဒရောတရပ်ကဲ့သို့သော လူစွာလုပ်ချင်သူတွေ အသင်းတော်တွင် တွေ့ရတတ်သည်။