kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ Sycorax Profile (by NASA's Solar System Exploration) David Jewitt pages Uranus' Known Satellites (by Scott S. Sheppard) MPC: Natural Satellites Ephemeris Service Category:ယူရေးနပ်စ်ဂြိုဟ်၏ ဂြိုဟ်ရံလများ။
ထရီကူလိုသည် ယူရေးနပ်စ်ဂြိုဟ်၏ retrograde လည်ပတ်နေသော ပုံစံအတည်တကျမရှိ ဂြိုဟ်ရံလတစ်စင်းဖြစ်ပြီး Holman တို့အဖွဲ့မှ ၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ယင်းအား ယာယီအမည် S/2001 U 1 ဟုပေးခဲ့ပြီး Uranus XXI ဟု အတည်ပြုခဲ့သည်။
ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ David C. Jewitt pages Uranus' Known Satellites (by Scott S. Sheppard) MPC: Natural Satellites Ephemeris Service Category:ယူရေးနပ်စ်ဂြိုဟ်၏ ဂြိုဟ်ရံလများ။
အဆဟိမြို့ (朝日町 အဆဟိ − မချိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုယာမခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၈ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၁၅၇၄ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၅၁.၁ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၂၆.၃၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
တတဲယာမမြို့ (立山町 တတဲယာမ − မချိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုယာမခရိုင်၊ နခနီးခါဝါတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၂၆၂၁၂ ဦး ရှိသည်။
အိမ်ထောင်စု ၉၄၅၂ စု ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၈၅ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၀၇.၂၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
နယူးဇန်းမြို့ (入善町 နယူးဇန်း − မချိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုယာမခရိုင်၊ ရှိမိနီးခါဝါတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၈ ခုနှစ်၊ မေလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၂၅၀၀၇ ဦး ရှိသည်။
အိမ်ထောင်စု ၈၉၇၀ စု ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၃၅၀ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၇၁.၂၅ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ခမီးချိမြို့ (上市町 ခမီးချိ − မချိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုယာမခရိုင်၊ နခနီးခါဝါတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၈ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၂၀၂၈၇ ဦး ရှိသည်။
အိမ်ထောင်စု ၇၉၅၈ စု ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၃၆.၇၁ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အဂမြို့ (阿賀町 အဂ − မချိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နီးဂတခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၁၄၃၂ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၉၅၂.၈၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ယုဇဝမြို့ (湯沢町 ယုဇဝ − မချိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နီးဂတခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၈ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၈၀၇၄ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၅၇.၂၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
တမဂိမြို့ (田上町 တမဂိ − မချိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နီးဂတခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၈ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၃၀ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၁၈၁၄ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၃၈၀ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၁.၇၁ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဆဲအိရိုးမြို့ (聖籠町 ဆဲအိရိုး − မချိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နီးဂတခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၃၉၉၈ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၃၇၂ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၇.၅၈ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ခနန်မြို့ (河南町 ခနန် − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာခရိုင်၊ မိနမိခဝချိတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၆၀၂၇ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၅.၂၆ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အနန်းကီသည် ဂျူပီတာဂြိုဟ်၏ retrograde နည်းဖြင့် လည်ပတ်သော ပုံစံမမှန် ဂြိုဟ်ရံလတစ်စင်းဖြစ်ပြီး ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် Seth Barnes Nicholson ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
အနန်းကီဟူသော လက်ရှိအမည်ကို ၁၉၇၅ ခုနှစ်မတိုင်ခင်ထိ မရရှိခဲ့ပေ။
ယင်းမတိုင်ခင်က ဟုသာ သိရှိခဲ့သည်။
အရောင်မှာ မြင်နိုင်သောအလင်းထဲတွင် အနီနုရောင်ဖြစ်ပြီး ဂျူပီတာ၏ များစွာသော ဂြိုဟ်ရံလများထဲမှ အနန်းကီ အုပ်စုတွင် ပါဝင်သည်။
Sheppard, S. S., Jewitt, D. C., Porco, C.; Jupiter's Outer Satellites and Trojans , in Jupiter: The Planet, Satellites and Magnetosphere, edited by Fran Bagenal, Timothy E. Dowling, William B. McKinnon, Cambridge Planetary Science, Vol. 1, Cambridge, UK: Cambridge University Press, , 2004, pp. 263-280 ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ Ananke Profile by NASA's Solar System Exploration David Jewitt pages Scott Sheppard pages Category:ဂျူပီတာ၏ ဂြိုဟ်ရံလများ။
ယူပိုရီသည် ဂျူပီတာဂြိုဟ်၏ retrograde နည်းဖြင့် လည်ပတ်သော ပုံစံမမှန် ဂြိုဟ်ရံလတစ်စင်းဖြစ်ပြီး Scott S. Sheppard ဆိုသူက ၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ယာယီအမည် ဟုပေးခဲ့ပြီး ဟုအတည်ပြုခဲ့သည်။
အချင်းအားဖြင့် ၂ ကီလိုမီတာခန့်ရှိကာ ဂျူပီတာဂြိုဟ်မှ မိုင်သန်းပေါင်း ၁၉၀၈၈ အကွာမှ ၅၃၈.၇၈၀ ရက်လျင်တစ်ပတ်နှုန်းဖြင့် လှည့်ပတ်လျက်ရှိသည်။
ယင်းသည် ဂျူပီတာအား retrograde ပတ်လမ်းဖြင့် လှည့်ပတ်နေကြသည့် ဂြိုဟ်ရံလများဖြစ်သော အနန်းကီ အုပ်စုထဲတွင် ပါဝင်သည်။
ရှိမမိုတိုမြို့ (島本町 ရှိမမိုတို − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၂၉၉၇၀ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၁၈၀၀ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၆.၇၈ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
မဆခိမြို့ (岬町 မိဆခိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာခရိုင်၊ ဆင်းနန်တိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မတ်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၆၂၆၇ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၄၉.၀၈ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
တိုယိုနိုမြို့ (豊能町 တိုယိုနို − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာခရိုင်၊ တိုယိုနိုတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၅၅၁၉ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၄.၃၇ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ခုမတိုရိမြို့ (熊取町 ခုမတိုရိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာခရိုင်၊ ဆင်းနန်တိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၄၃၉၈၈ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၂၆၀၀ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၇.၂၃ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
တဒအိုခမြို့ (忠岡町 တဒအိုခ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာခရိုင်၊ ဆင်းဘိုခုတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၇၁၈၇ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၄၃၀၀ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၄.၀၃ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
နိုဆဲမြို့ (能勢町 နိုဆဲ − မချိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာခရိုင်၊ တိုယိုနိုတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၉၉၇၁ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၁၀၀ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၉၈.၆၈ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
တည်နေရာ ဖောင်တော်ဦးဘုရားသည် နေပြည်တော်ပြည်ထောင်စုနယ်မြေ လယ်ဝေးမြို့နယ်တွင် တည်ရှိသည်။
လယ်ဝေးမြို့၏ အနောက်တောင်ဘက် ၂ မိုင်ခန့်အကွာ၊ပျဉ်းမနား-တောင်တွင်းကြီး မီးရထားလမ်းအနီး၊ရန်ကုန်-မန္တလေး အမြန်လမ်းမကြီး၏ အရှေ့ဘက်၊ဥယျာဉ်စုကျေးရွာအုပ်စု၊မြို့ကုန်းကျေးရွာတွင် ပါဝင်သည်။
thumb|ဖောင်တော်ဦးဘုရား သမိုင်းကြောင်း အလောင်းစည်သူမင်းသည် သက္ကရာဇ် (၄၇၅)ခုနှစ်မှ (၅၂၄)ခုနှစ်ထိ ပေါက္ကံပြည်ကြီးကို စိုးစံတော်မူစဉ် ဖောင်တော်ရတနာရွှေစင်္ကြာဖြင့် မြန်မာပြည်တွင်း တိုင်းခန်းလှည့်လည်တော်မူရာ ဖောင်တော်ရတနာ ရပ်တန့်နားနေရာဌာန၊ ဖောင်တော်ဦးတွင် စေတီတော်မြတ်အား တည်ထားခဲ့သဖြင့် ဖောင်တော်ဦးစေတီတော်ဟု အမည်တွင်ကြောင်း သမိုင်းကြောင်းအရ သိရသည်။
အတွင်းလိုဏ်ပါစေတီပုံသဏ္ဍန်ဖြစ်ပြီး ပစ္စယံအဆင့်(၃)ပါရှိသည်။
ဖောင်တော်ဦးဘုရားကုန်းအနီး၌ မိုးကောင်းဘုရားအမည်ရှိ ရှေးဟောင်းစေတီတစ်ဆူကို တွေ့ရှိရသည်။
မောင်နွဲ့ဆိုသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ငနွယ်ကုန်းရွာ(နောင်-ဝါးနွယ်ကုန်းရွာ၊ယခု-လယ်ဝေးမြို့)ကို သက္ကရာဇ် (၁၉၁) ခုနှစ်တွင် တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်၌ စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ၎င်းကနဦးမြို့စတင်တည်ရာနေရာသည် ယခုဖောင်တော်ဦးဘုရားတည်ရှိရာ မြို့ကုန်းနေရာပင် ဖြစ်သည်။
မြို့ဟောင်း၏ အကျယ်အဝန်းမှာ အရှေ့ အနောက် တာ (၁၀၀)၊ ပေပေါင်း ၁၀၅၀ ရှည်ပြီး တောင် မြောက်မှာ တာ(၈၀)၊ ပေပေါင်း ၈၄၀-ပေ ရှည်လျားသည်။
မြို့ရိုးတံတိုင်းမှာ (၁၅) ပေခန့် မြင့်ပြီး မြို့ရိုးအပြင် ပတ်လည်၌ ရေကျုံးတစ်ခု တူးဖော်ထားခဲ့သည်ဟု ရှေးဟောင်း ရာဇဝင် မှတ်တမ်းတို့တွင် ဖော်ပြထားသည်ကို တွေ့ရသည်။
ယခုချိန်အထိ မြို့ကုန်းရွာအနီးတစ်ဝိုက်တွင် ရှေးဟောင်းမြို့ရိုးပုံသဏ္ဍန် ကုန်းမြေမြင့်များကို တွေ့နိုင်သည်။
သမိုင်းဆက်နွယ်မှုများ ယခုချိန်အထိ ဖောင်တော်ဦးဘုရားတည်ရှိရာ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ရှေးဟောင်းစေတီပုထိုးများကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ပလွေးချောင်းတစ်လျှောက် ရှေးဟောင်းလှေများ ၊ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို မကြာခဏ တွေ့ရလေ့ရှိသည်။
ရှေးဟောင်းလောင်းလှေများ၊သစ်ထွင်းလှေများ မကြာခဏ တွေ့ရှိဆယ်ယူရရှိသော ပလွေးချောင်းသည် ဖောင်တော်ဦးဘုရားကုန်းမြင့်အနီး အနောက်မှ အရှေ့သို့ဖြတ်သန်းစီးဆင်းကာ ရုံးပင်ကျေးရွာအနီး၌ ပေါင်းလောင်းမြစ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သည်။
လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၃၀ ခန့်က ပလွေးချောင်းအတွင်းမှ ဆယ်ယူရရှိခဲ့ကာ ဖောင်တော်ဦးဘုရားကုန်းမြေ၌ထားရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်းသစ်ထွင်းလှေမှာ ယခုအခါထိန်းသိမ်းမှုအားနည်း၍ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဖြစ်သည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၁၅ ရက်နေ့တွင် အဆိုပါရှေးဟောင်းလှေနှင့် ပုံသဏ္ဍန်တူ လုံးပတ် ၈ ပေ၊၆၅ တက်လှော် ရှေးဟောင်းသစ်ထွင်းလှေကောက်တစ်စင်းကို လယ်ဝေးမြို့နယ်၊သစ်တောရွာအနီး ပလွေးချောင်းထဲမှဆယ်ယူရရှိခဲ့သည်။
၂၀၁ရ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၉ ရက်နေ့တွင် လယ်ဝေးမြို့နယ်၊သရက်ကုန်းချောင်းခွကျေးရွာအနီး ပလွေးချောင်းထဲမှ ၅၈ ပေအရှည်၊အလေးချိန် ၁၀ တန်ခန့်ရှိ ရှေးဟောင်းလှေတစ်ခင်းအား ထပ်မံတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဆယ်ယူရရှိခဲ့သောရှေးဟောင်းလှေများအနက် အရွယ်အစားအကြီးဆုံးဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
အလှူရှင်များ ဖောင်တော်ဦးဘုရားအား ခေတ်အဆက်ဆက် ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့သည့်အလှူရှင်ပုဂ္ဂိုလ်များအနက် ဆရာတော်ဦးဓမ္မနှင့် ခုနှစ်ရာခိုင်ဆရာတော်တို့မှာ ထင်ရှားသည်။
နှစ်စဉ် တပို့တွဲလပြည့်နေ့တွင် စတုဒီသာ ထမနဲထိုးပွဲများ ကျင်းပလေ့ရှိသည်။
ဓာတ်ပုံများ ဖောင်တော်ဦးဘုရား ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ စေတီပုထိုးများ။
ဒိုင်းဆင်းမြို့ (大山町 ဒိုင်းဆင်း ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ ဆိုင်းဟခုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၆၃၅၇ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၈၆.၂ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၈၉.၇၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဟိုးခိမြို့ (伯耆町 ဟိုးခိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ ဆိုင်းဟခုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၁၇၄၅ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၈၄.၂ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၃၉.၅ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဟိနိုမြို့ (日野町 ဟိနို − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ ဟိနိုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၃၆၈၂ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၂၇.၄၇ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၃၄.၀၂ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဝါခါဆာမြို့ (若桜町 ဝါခါဆာ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ ယဇုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၃၂၀၉ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၉၉.၃၁ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ယဇုမြို့ (八頭町 ယဇု − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ ယဇုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၆၆၈၇ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၈၁ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၀၆.၇၁ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
မိဆဆမြို့ (三朝町 မိဆဆ −ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ တိုးဟခုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၆၄၀၇ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၃၃.၄၆ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
နိချိနန်မြို့ (日南町 နိချိနန် − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ ဟိနိုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၄၆၆၅ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၁၃.၇ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၄၀.၈၇ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
နန်ဘုမြို့ (南部町 နန်ဘု − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ ဆိုင်းဟခုတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၀၈၈၈ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၉၅.၅ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၁၄.၀၃ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ချိဇုမြို့ (智頭町 ချိဇု − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ ယဇုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၇၀၃၁ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၂၄.၆၁ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ခိုးဖုမြို့ (江府町 ခိုးဖု − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ ဟိနိုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၂၉၅၀ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၂၄.၆၆ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ခိုတိုအုရမြို့ (琴浦町 ခိုတိုအုရ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ တိုးဟခုတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၂ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၈၁၈၃ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၃၉.၉၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ယုရိဟမမြို့ (湯梨浜町 ယုရိဟမ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ တိုးဟခုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၆၄၃၇ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၂၁၀ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၇၇.၉၅ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဟိုခုအဲအိမြို့ (北栄町 ဟိုခုအဲအိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ တိုးဟခုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၄၇၁၈ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၂၆၀ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၅၇.၁၅ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဆင်အုံကန်သည် ရိုးမမှစီးဆင်းလာသော လယ်ဝေးချောင်းဘေးတွင် ဆည်ထားသည့်ကန်ဖြစ်ပြီး သမိုင်းကြောင်းကလည်း ရှည် လျားလှလေသည်။
တောင်ငူမင်းဆက်ကို တည်ထောင်သည့် မင်းကြီးညိုလက်ထက်တွင် ဆည်ထားသည့် ကန် အဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သကဲ့သို့ မင်းကြီးညိုကိုယ်တိုင် ဆည်ကိုကြီးကြပ် လုပ်ဆောင်ရင်း လယ်ဝေး (ဝါးနွယ်ကုန်း) သူကြီးသမီးခင်ဦးနှင့် ချစ်ကြိုက်ဖူးစာဆုံခဲ့ရာ ဆည်လည်းဖြစ်သည်။
နောင်တွင် မိဖုရား အရာသို့ရောက်ရှိခဲ့ သကဲ့သို့ ခင်ဦးက မွေးဖွားလာသည့် သားတော်သည်လည်း တပင်ရွှေထီးအနေဖြင့် ထင်ရှားလာခဲ့ပြန်သည်။
မိုးတွင်းကာလတွင် တောင်ကျရေများလာသည့်အခါ မြစ်ရေလျှံမှုကြောင့် လယ်ယာလုပ်ငန်းများ တွင် ရေကြီး ရေလျှံမှုများ ကြုံရကြောင်း လယ်သမားများလျှောက် ထားမှုကြောင့် နေရောင်ပြအရပ်တွင် ယာယီ နန်းဖြင့် စံမြန်းနေစဉ်ကာလ၌ ဆင်အုံကန်ကို တစ်လလောက် အချိန်ယူကြီးကြပ်ကာ ဘုရင်ကိုယ်တိုင် ဦးစီး တည် ဆောက်ခဲ့သည်ဟု သိရသည်။
ဘုရင်ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်လုပ်ဆောင်ခြင်းကြောင့် သူကြီးရော ပြည်သူပါ မခို မကတ်လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းဖြင့် ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဆည်ဖို့စဉ် ဆင်များ၏ အင်အားကိုအသုံးပြုကာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ရ ခြင်းကြောင့် ဆင်အုံကန်ဟုခေါ်ကြောင်း သမိုင်းကြောင်းက ဆိုခဲ့သည်။
မင်းကြီးညို လက်ထက် တောင်ငူခေတ်က တည်ဆောက်ခဲ့သည့် သမိုင်းဝင်ဆည်တစ်ခု ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ကန်တစ်ခု အဆင့်လောက်သာ ကျန်တော့ပေသည်။
မြို့ပြနှင့်နီးစပ် လာခြင်းနှင့် ရေဝေရေလဲ ဧရိယာနည်းပါးလာခြင်းကြောင့် ဝန်းကျင်ရွာအချို့အတွက်သာ အသုံးပြုနိုင်တော့ပေသည်။
ဟရိမမြို့ (播磨町 ဟရိမချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ ခခိုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မေလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၃၄၅၉၀ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၉.၁၃ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ခမိမြို့ (香美町 ခမိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ မိခတတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မေလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၈၃၉၆ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၆၉.၀၈ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဖုခုဆခိမြို့ (福崎町 ဖုခုဆခိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ ခန်ဇခိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၃၀ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၉၅၁၆ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၄၅.၈၂ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဆယေားမြို့ (佐用町 ဆယေား − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ ဆယေားတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၃၀ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၇၅၀၅ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၀၇.၅၁ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ရှင်းအွန်းဆန်း (新温泉町 ရှင်းအွန်းဆန်း − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ မိခတတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၅၅၃၉ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၄၁.၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အိနမိမြို့ (稲美町 အိနမိ− ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ ခခိုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မေလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၃၁၃၆၂ ဦး စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၄.၉၆ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
တိုင်းရှိမြို့ (太子町 တိုင်းရှိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ အိဘိုတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မေလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၃၄၃၃၆ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၂.၆၂ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
တခမြို့ (多可町 တခ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ တခတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၂၀၇၁၃ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၈၅.၁၅ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ခမိခါဝါမြို့ (神河町 ခမိခါဝါ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ ခန်ဇခိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၁၇၃၅ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၀၂.၂၇ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အိချိခါဝါမြို့ (市川町 အိချိခါဝါ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ ခန်ဇခိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၃၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၂၅၈၃ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၈၂.၇၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ခမိဂိုးရိမြို့ (上郡町 ခမိဂိုးရိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ အခိုးတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မေလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၅၄၄၈ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၅၀.၂၈ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အိနာဂါဝါမြို့ (猪名川町 အိနာဂါဝါ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ ခဝဘဲတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၃၁၃၈၁ ဦး စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၉၀.၄၁ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
300px|ဘန်ကောက်မြို့၊ ဒူဆစ်ခရိုင်တောင်ပိုင်းရှိ ဒူဆစ်နန်းတော် ဒူဆစ်နန်းတော် ခေါ် တုသိတနန်းတော် (Dusit Palace၊ (, Phra Ratcha Wang Dusit, မြန်မာမူအသံထွက်: ဘုရားရာဇဝင်းတုသိတ)သည် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ဘန်ကောက်မြို့ရှိ တော်ဝင်အိမ်တော်များ (နန်းတော်ဆောင်များ) တည်ရှိရာ နန်းတော်အဆောက်အုံကြီးဖြစ်သည်။
ရတနကောသိန္ဒြကျွန်း၏ မြောက်ဘက်တွင် ၁၈၉၇ခုနှစ်မှ ၁၉၀၁ခုနှစ်အတွင်းက စုဠာလင်္ကရဏ (ရာမ ၅) ဘုရင်က တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
မူလက နန်းတော်ကို ဆွန်ဒူဆစ် သို့မဟုတ် ဒူဆစ်ဥယျာဉ်နန်းတော် ဟုခေါ်သည်။
နောက်တွင် ဘုရင် စုဠာလင်္ကရဏအပါအဝင် ဝဇိရာဝုဓဘုရင်၊ ပြဇာဒိပကဘုရင်၊ ဘူမိဗလဘုရင်နှင့် လက်ရှိ ဝဇိရာလင်္ကာရဏဘုရင်တို့၏ အဓိက စံမြန်းရာနေရာဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် တရားဝင်နန်းတော်မှာ တော်ဝင်နန်းတော်ဖြစ်သည်။
ဒူဆစ်နန်းတော်မှာ စုစုပေါင်း ဧရိယာ ရှိပြီး မတူညီသော နန်းတောင်ဆောင် ၁၃ ခုကို မြက်ခင်းပြင်များ၊ ပန်းဥယျာဉ်များဖြင့် ခြားထားသည်။
ဒူဆစ်နန်းတော်ကို မြောက်ဘက်တွင် ရတ်ချ်ဝသီလမ်း၊ တောင်ဘက်တွင် စီအယုဒ္ဓယလမ်း၊ အနောက်ဘက်တွင် ရာချာစီမာလမ်း၊ အရှေ့ဘက်တွင် ဥသွန်နိုင်လမ်းတို့က ဝန်းရံထားသည်။
သမိုင်းကြောင်း နောက်ခံ upright|စုဠာလင်္ကရဏဘုရင် ဝိမာနမေဃအိမ်တော် ၁၇၈၂ ခုနှစ်မှစ၍ ဘန်ကောက်ကို ဆယမ်တိုင်းပြည်၏ မြို့တော်အဖြစ် အခြေချ ပြီးနောက် ဘုရင်များသည် ကျောက်ဖယားမြစ်ဘေးရှိ တော်ဝင်နန်းတော်တွင် စံမြန်းခဲ့ကြသည်။
နန်းတော်မှာ မြို့တော်၏ ဆုံချက်ဖြစ်လာပြီး အစိုးရရုံးထိုင်ရာနေရာဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ဘုရင်နှင့် တော်ဝင်မိသားစု၏ အိမ်တော်လည်းဖြစ်သည်။
ရာမ ၅ ဘုရင်ဖြစ်သော စုဠာလင်္ကရဏဘုရင်လက်တွင် တော်ဝင်နန်းတော်၏ အလယ်ပိုင်းနှင့် အတွင်းပိုင်းတို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း၊ အသစ်တည်ဆောက်ခြင်းများဖြင့် အကြီးစား ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ထိုအပြောင်းအလဲများသည် လူဦးရေပြောင်းလဲလာမှုများနှင့်အညီ ခေတ်မီပြီး သင့်လျော်သော ပုံစံကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။
ထိုအပြောင်းအလဲများ၏ ရလဒ်အဖြစ် နန်းတော်မှာ အထူးသဖြင့် အတွင်းပိုင်းမှာ လူဦးရေ ထူထပ်လာသည်။
တော်ဝင်နန်းတော်မှာ နွေရာသီရက်များတွင် အတော်ပူခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ ပြွတ်သိပ်စွာ တည်ဆောက်ထားသော အဆောက်အအုံများက ပိတ်ထား၍ လေဝင်လေထွက် မကောင်းတော့ပေ။
ကပ်ရောဂါကျရောက်ပါက နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေသော အဆောက်အအုံများအတွင်း လွယ်ကူစွာ ပျံ့နှံ့နိုင်သည်။
ဘုရင် ချုလာလောင်ကွန်းမှာ လမ်းလျှောက်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်း၊ စိတ်အပန်းဖြေခြင်း လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် တော်ဝင်နန်းတော်၌ နေရသည်မှာ နေမကောင်းတော့ကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။
အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် နိုင်ငံအတွင်း ခရီးတိုများ သွားလေ့ရှိခဲ့သည်။
Noobanjong p.165 နတ်ဘုံနန်းတော် ခေါ် တုသိတနန်းဆောင် စုဠာလင်္ကရဏဘုရင်သည် ၁၉၈၇ခုနှစ်တွင် ဥရောပသို့ အလည်သွားခဲ့စဉ်က ဥရောပဘုရင်များ၏ မြို့ဆင်ခြေဖုံးများတွင် ကျယ်ဝန်းသော ပန်းခြံများနှင့် နန်းတော်များကို တွေ့ခဲ့ပြီး အကြံရခဲ့သည်။
ဘန်ကောက်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ တော်ဝင်နန်းတော်မှ မနီးမဝေးတွင် နန်းတော်အသစ် ဆောက်လုပ်ရန် စတင်ခဲ့သည်။
သူ၏ ရပိုင်ခွင့် ဘဏ္ဍာထဲမှ ငွေများကို အသုံးပြုကာ Padung Krung Kasem နှင့် Samsen တူးမြောင်း အကြားရှိ လယ်ယာမြေများနှင့် ဥယျာဉ်များကို ရယူကာ နန်းတော်တည်ဆောက်ရေးကို စတင်ခဲ့သည်။
ဆူအန် ဒူဆစ်နန်းတော်ဟု အမည်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
အဓိပ္ပာယ်မှာ ကောင်းကင် ဥယျာဉ်ဖြစ်သည်။
ထိုဧရိယာ အတွင်းရှိ ပထမဆုံးသော အဆောက်အဦးမှာ အသားဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော တစ်ထပ် အဆောက်အဦးဖြစ်သည်။
ထိုအဆောက်အဦးကို ဘုရင်၊ မိဖုရားများနှင့် သားသမီးများ ရံဖန်ရံခါ သုံးလေ့ရှိသည်။
၁၈၉၀ခုနှစ်တွင် အမြဲတမ်းနေထိုင်ရန်အိမ်တော်အဖြစ် တည်ဆောက်ရန်အတွက် အစီအစဉ်များရေးဆွဲကာ နရိသရာမင်းသားနင့် တော်ဝင်နန်းတော်အတွင်းရှိ ဘိုရွန်ဖီမင်နန်းဆောင်ကို ကြီးကြပ်ခဲ့သူ ဂျာမန်လူမျိုး C. Sandreczkiတို့၏ လက်အောက်တွင် ကြီးကြပ်မှုထားသည်။
မင်းသားမှ လွဲ၍ ကျန်အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဥရောပလူမျိုးများဖြစ်သည်။
စုဠာလင်္ကရဏဘုရင်သည် တော်ဝင်နန်းတော်ကို နိုင်ငံတော်အခမ်းအနားနှင့် တော်ဝင် အခမ်းအနားများအတွက်သာ အသုံးပြုရန် သေချာသွားပြီးနောက် အူဆန် ဒူဆစ်နန်းတော်ကို ဝမ်ဒူဆစ် (ကောင်းကင်နေထိုင်ခြင်း၊ Wang Dusit 'Celestial Dwelling')ဟု ခေါ်ဝေါခဲ့သည်။
စုဠာလင်္ကရဏက နန်းတော်အနီးတွင် ပဉ္စမပဝိတ္တတုသိတကျောင်းတော် တည်ခဲ့ပြီး နန်းတော်၏ တရားဝင် အဓိက ကိုးကွယ်ရာ ဘုရားဖြစ်လာသည်။
အဘိသေကတုသိတ ပုလ္လင်ခန်းမကို ၁၉၀၄ခုနှစ်တွင် ပွဲတက်ဆောင်နှင့် ညီလာခံဆောင်အဖြစ် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
အနန္တသမာဂမ ပုလ္လင်ခန်းမကို ၁၉၀၈ခုနှစ်က ညီလာခံအဆောင်အဖြစ် ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။
စုဠာလင်္ကရဏဘုရင်သည် လမ်းမလျောက်ပါက စက်ဘီးစီးလေ့ရှိသည်။
ဒူဆစ်နန်းတော်တွင် အမြဲတမ်း မနေထိုင်မီကာလများကပင် သူနှင့် စက်ဘီးစီးအဖွဲ့ဝင်များသည် တော်ဝင်နန်းတော်မှ ဒူဆစ်ပန်းခြံသို့ အသွားအပြန် စက်ဘီးစီးကြသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် တစ်နေကုန်ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ထိုလမ်းကြောင်းမှာ တော်ဝင်နန်းတော်နှင့် ဒူဆစ်နန်းတော်ကို ဆက်သွယ်ပေးပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ရာဇဒမ်နန်ရိပ်သာလမ်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဒူဆစ်နန်းတော်နှင့် ရာဂျဒမ်နမ်ရိပ်သာလမ်း နှစ်ခုလုံးကို တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းသည် ဘန်ကောက်မြို့၏ မြို့ပြဖွံ့ဖြိုးမှု၏ အမှတ်အသား တစ်ခုလည်းဖြစ်ခဲ့သည်။
ဘန်ကောက်မြို့ကို မြို့တံတိုင်းများနှင့် ရတ်သခွန်ဆင်ဒေသ၏ အပြင်ဘက်သို့ တိုးချဲ့ရန် ခွင့်ပြုသကဲ့သို့ဖြစ်လာပြီး အားဖြစ်စေခဲ့သည်။
နန်းတော်မှာ ဘန်ကောက်မြို့ကို မြောက်ဘက်ပိုင်းသို့ တိုးချဲ့ပေးပြီး ရိပ်သာလမ်းမှာ နောက်ထပ် တိုးချဲ့လာမှုများကို နေရာချပေးသကဲ့သို့ရှိသည်။
ဒူဆစ်နန်းတော်မှနေ၍ တိုးချဲ့ခဲ့သော ရာဂျဒမ်နမ် ရိပ်သာလမ်းမှာ အနမ်တ ဆမခွန် ပုလ္လင်ခန်းမနှင့် Royal Plaza ရှေ့မှ စပြီး တောင်ဘက်သို့ မကာဝမ် ရန်ဆန့်တံတားနှင့် ပန်ဖက် လီလတ်စ်တံတား တို့အတိုင်းသွားကာ အနောက်ဘက်ရှိ ပန်ဘိုင်ပေါ့ လိုင်လာတံတားကို ဖြတ်ကာ တောင်ဘက်သို့ ပြန်သွားပြီး ဆနမ်လောင်းကွင်းမှနေ၍ တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ရောက်သည်။
unto the Grand Palace.Noobanjong p.166 ၁၉၀၈တွင် စုဠာလင်္ကရဏဘုရင်မှာ ဥရောပမှ ဒုတိယအကြိမ် ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ၁၈၈၀ခုနှစ်က ကွယ်လွန်သွားသော မိဖုရားခေါင်ကြီး သုနန္ဒာကုမာရီရတနကို အောက်မေ့ဂုဏ်ပြုရန် သုနန္ဒာဥယျာဉ် (สวนสุนันทา၊ Suan Sunandha) ကို တည်ဆောက်ပြီး နန်းတော်ကို မြောက်ဘက်သို့ တိုးချဲ့ခဲ့သည်။
နောင်တွင် ထိုဥယျာဉ်မှာ မိဖုရားများနှင့် သားတော်၊ သမီးတော်များ၏ အိမ်တော်များ ဖြစ်လာသည်။
စုဠာလင်္ကရဏဘုရင်သည် ၁၉၁၀ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၃ရက်နေ့တွင် ကျောက်ကပ်ရောဂါဖြင့် အမ္ဗရသထာနအိမ်တော် တွင် နတ်ရွာစံခဲ့သည်။
သူသည် နတ်ရွာမစံမီအထိ ဒူဆစ်နန်းတော်တွင် စံမြန်းသွားခဲ့သည်။
ရာမဘုရင် ၆၊ ၇၊ ၈ တို့၏ စိုးစံမှုများ ချစ်ရာလဒါ တော်ဝင် ဗီလာ၏ ကျုံး။
တော်ဝင် ဗီလာကို ၁၉၁၃ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ၁၉၂၅ခုနှစ်တွင် ဒူဆစ်နန်းတော်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်လာခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရင် ဘူမိဗလနှင့် မိဖုရား သီရိခေတ်တို့၏ အိမ်တော်ဖြစ်လာသည်။
စုဠာလင်္ကရဏဘုရင်ကို ဆက်ခံသူ ဝါချီရဝုဒ်ဘုရင် (ရာမ ၆)သည် ၁၉၁၃ ခုနှစ်တွင် ဖယာထိုင်းနန်းတော်နှင့် ဒူဆစ်နန်းတော်တို့အကြားတွင် Suan Chitralada (สวนจิตรลดา) ပန်းဥယျာဉ်ကို တည်ဆောက်ကာ နန်းတော်ကို တိုးချဲ့ခဲ့သည်။
ထိုဥယျာဉ်ကို Phra Thamnak Chitralada Rahothan သို့မဟုတ် ချစ်ရာလဒါ တော်ဝင် ဗီလာ (พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน) ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်း ၁၉၂၅ခုနှစ်တွင် ပရာဂျာဒီပစ်တ်ဘုရင်(ရာမ၇) စိုးစံနေစဉ်က ထိုဗီလာကို ဒူဆစ်နန်းတော် လက်အောက်သို့ တော်ဝင်အမိန့်ဖြင့် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
နန်းတော်၏ အကျယ်ဆုံး အခြေအနေတွင် ကုန်းမြေအားဖြင့် ကျယ်ဝန်းသည်။
၁၉၃၂ခုနှစ် ဆယမ်တော်လှန်ရေး တွင် သက်ဦးဆံပိုင် ဘုရင်စနစ် ပြုတ်ကျကာ စည်းမျဉ်းခံဘုရင်စနစ် စတင်လာနိုင်ခဲ့သည်။
ဒူဆစ်နန်းတော်၏ မြေနေရာများ လျှော့ချခံခဲ့ရပြီး ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အစိုးရသစ်ထံ လွှဲပြောင်းပေးရသည်။
ထိုအထဲတွင် နန်းတော်အရှေ့ရှိ Khao Din Wana (เขาดินวนา) လည်း ပါဝင်သည်။
အာနန္ဒာ မဟီဒေါဘုရင် (ရာမ ၈)က ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် ဘန်ကောက်မြို့တော် မြူနီစီပယ်သို့ လွှဲပေးခဲ့ပြီး အများပြည်သူဆိုင်ရာ အပန်းဖြေနေရာ ဖွင့်လှစ်ကာ နောင်တွင် ဒူဆစ် တိရစ္ဆာန် ဥယျာဉ် ဖြစ်လာသည်။
အနမ်တ ဆမခွန် ပုလ္လင်ခန်းမ မှာလည်း လွှတ်တော် ကျင်းပရာ နေရာဖြစ်လာသည်။
ရာမ ၉ ဘုရင်၏ စိုးစံမှု ဘူမိဗလအတုလျတေဇဘုရင် (ရာမ၉)သည် ၁၉၅၂ခုနှစ်တွင် ပညာသင်ကြားအပြီး ထိုင်းနိုင်ငံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။
ချစ်ရာလဒါ တော်ဝင် ဗီလာကို သူ၏ စံအိမ်တော်အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ပြုပြင် မွမ်းမံခဲ့သည်။
ထိုအတောအတွင်း ဘုရင်နှင့် မိသားစုသည် ဒူဆစ်နန်းတော်အတွင်းရှိ အမ္ဗရသထာနအိမ်တော်တွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။
ပြပြင်မှုများ အပြီးတွင် ဘုရင်က တော်ဝင်ဗီလာကို သူ၏ စံအိမ်တော်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ထိုဗီလာနှင့် ဥယျာဉ်ကို များသောအားဖြင့် ချစ်ရာလဒါနန်းတော်ဟု လူသိများကြသည်။
၁၉၇၀ခုနှစ်တွင် လွှတ်တော်က နိုင်ငံ၏ ဥပဒေပြုလွှတ်တော်အတွက် နေရာအသစ် တစ်ခုပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ လက်ရှိ အသုံးပြုနေသည့် အနမ်တ ဆမခွန် ပုလ္လင်ခန်းမမှာ အလွန်သေးငယ်ပြီး များပြားလာသော ကိုယ်စားလှယ် အရေအတွက်အတွက် သင့်လျော်အောင် မစီမံနိုင်တော့ပေ။
ဘုရင်ကြီးက ဒူဆစ်နန်းတော်အတွင်း ပုလ္လင်ခန်းမ၏ မြောက်ဘက် ဒူဆစ်နန်းတော်အတွင်း နေရာတစ်နေရာ ပေးခဲ့သည်။
အဆောက်အဦးအသစ် တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားသောအခါ အနမ်တ ဆမခွန် ပုလ္လင်ခန်းမမှာ ဒူဆစ်နန်းတော်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ရာမ ၁၀ဘုရင် ၏ စိုးစံမှု ဝါချီရာလောင်ကွန်းဘုရင် (ရာမ ၁၀) သည် အမ္ဗရသထာနအိမ်တော်ကို သူ၏ စံအိမ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် ခမည်းတော် ဘူမိဗလဘုရင် မကွယ်လွန်မီကပင် နေထိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် ဒူဆစ်နန်းတော် ပရိဝဏ်အတွင်းရှိ အဆောက်အဦးများတွင် ပြတိုက်များ ပြခန်း ခန်းမများဖွင့်လှစ်ထားသည်။
သို့သော် အများပြည်သူအတွက်မူ အနည်းငယ်သာ ဖွင့်လှစ်ထားသည်။
ပုံစံ ထိုင်းနန်းတော်များအတိုင်းပင် ယခင် ဒူဆစ်နန်းတော်ကို အပိုင်းသုံးပိုင်း ခွဲခြားထားသည်။
အပြင်ပိုင်း၊ အလယ်ပိုင်းနှင့် အတွင်းပိုင်း တို့ဖြစ်သည်။
သို့သော် တော်ဝင်နန်းတော်နှင့် မတူညီသည်မှာ နံရံများအပြင်၌ ဒူဆစ်နန်းတော်ကို တူးမြောင်းများ၊ ဥယျာဉ်များဖြင့် ခြားထားသည်။
ထို့ကြောင့် ဘုရင်အနေဖြင့် မိဖုရားများ၊ သားတော် သမီးတော်များကို ခွဲဝေပေးနိုင်သည်။
ဥယျာဉ်များကို ဂိတ်တံခါးများဖြင့် ခွဲခြားထားသည်။
အဓိက အဆောက်အအုံများ 350px|ဒူဆစ်နန်းတော်၏ မြေပုံ။
ဝိမာနမေဃ အိမ်ကြီး (၁၉၀၃) – ဒူဆစ်နန်းတော်အတွင်းရှိ သက်တမ်းအရင့်ဆုံး အဆောက်အဦးဖြစ်ကာ ယခုတွင် ပြတိုက် ဖွင့်ထားသည်။
အဘိသေကတုသိတ ပုလ္လင်ခန်းမ (၁၉၀၄) – ပွဲကြည့်ဆောင်အဖြစ် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ထိုင်း လက်မှုပညာ ပြတိုက်အဖြစ် ထားရှိသည်။
အမ္ဗရသထာနအိမ်တော် (၁၉၀၆) – ဒူဆစ်နန်းတော်အတွင်းရှိ အဓိက အိမ်တော်ဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် ဝသိလာလောင်ကွန်းဘုရင် စံမြန်းရာ အဆောင်ဖြစ်သည်။
အနန္တသမာဂမ ပုလ္လင်ခန်းမ (၁၉၀၈) – ညီလာခံအဆောင်နှင့် ပုလ္လင်ခန်းမအဖြစ် ဆောက်ခဲ့ပြီး ၁၉၃၂ခုနှစ်မှ ၁၉၇၄ခုနှစ်အထိ လွှတ်တော် အဆောက်အဦးဖြစ်ခဲ့သည်။