kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ရှင်သာမဏေဘဝ မောင်အောင်သန်း (၆)နှစ် အရွယ်တွင် ဂျပန်ခေတ်နှင့်ကြုံသောကြောင့် အတန်းကျောင်းမတက်ရသဖြင့် မိဘများက လိပ်ချောင်းရွာ စလင်းကျောင်းဆရာတော် ဦးသောဏထံ အပ်နှံခဲ့သည်။
အသက် (၉)နှစ် ၁၃၀၆-ခုနှစ် ကဆုန်လဆန်း (၁၁)ရက်နေ့တွင် လိပ်ချောင်းကျေးရွာ ဆရာတော် ဦးသောဏမထေရ်မြတ်ကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍ ရှင်သာမဏေအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသည်။
၁၃၁၂-ခုနှစ် နယုန်လ မှ ၁၃၁၄-ခု နယုန်လအထိ ဟင်္သာတမြို့ တာ(၅၀)ရပ် ရေကြည်တိုက်သစ်တွင် ဆရာတော်ဦးမဟိန္ဒ၊ ဆရာတော် ဦးပဏ္ဍဝံသ၊ ဆရာတော် ဦးပညာဝန္တတို့ထံ၌ ပရိယတ္တိပညာများကို ဆည်းပူးခဲ့သည်။
၁၃၁၃-ခုနှစ်တွင် ပထမငယ်တန်း၊ ၁၃၁၄-ခုနှစ်တွင် ပထမလတ်တန်းတို့ကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။
၁၃၁၄-ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့ ကြည့်မြင်တိုင် အောင်မင်္ဂလာသိဒ္ဓိတိုက်ဆရာတော် ဦးဥတ္တမထံတွင် (၃)လတာမျှ ဆန်း-အလင်္ကာ၊ အထက်ယမိုက်ကျမ်းများ၊ ရူပသိဒ္ဓိကျမ်းများကို သင်ယူခဲ့သည်။
၁၃၁၄-ခုနှစ် သီတင်းကျွတ်လတွင် မန္တလေးမြို့ မစိုးရိမ်တိုက်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့သည်။
အဘိဓဇမဟာရဋ္ဌဂုရု မစိုးရိမ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး ဘဒ္ဒန္တသူရိယာဘိဝံသ ထံ၌ ပဋ္ဌာန်းကျမ်းကို သင်ယူခဲ့သည်။
ဝိနယဆရာတော်ဘုရားကြီးထံ၌ အထက်ယမိုက်ကျမ်းများကိုလည်းကောင်း၊ ပါဠိဆရာတော်ဘုရားကြီးထံ၌ အလင်္ကာကျမ်းတို့ကိုလည်းကောင်း သင်ယူခဲ့သည်။
၁၃၁၅-ခုနှစ်တွင် ပထမကြီးတန်းကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ရဟန်းဘဝနှင့် ပရိယတ္တိ စာသင်သားဘဝ ၁၃၁၆-ခုနှစ်၊ ကဆုန်လဆန်း (၈) ရက်နေ့တွင် ရေကြည်မြို့ဂိုဏ်းချုပ်ဆရာတော် မင်္ဂလာဆရာတော်ဘုရားကြီး ဦးပညာကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍ ဟင်္သာတမြို့၊ တာ (၅၀)ရပ် ရေကြည်တိုက်သစ်ခဏ္ဍသိမ်တော်၌ ရဟန်းအဖြစ်ကို ရရှိသည်။
ဟင်္သာတမြို့၊ ငါးမျက်နှာဘုရားကြီး၌ နေထိုင်ကြသော ဦးစံချိန်-ဒေါ်အေးတင် မိသားစုတို့က ပစ္စယဒါယကာအဖြစ် ခံယူကြသည်။
၁၃၁၆-ခုနှစ်တွင် မန္တလေးမြို့၊ တောင်ပြင်ရပ်၊ မြင်းဝန်တိုက်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့သည်။
မြင်းဝန်တိုက် ပတ္တမြားဆရာတော် ဦးဥက္ကံသ၊ ဘုရားကြီးတိုက် အမရပူရဆရာတော် ဦးဥက္ကံသ၊ ဘုရားကြီးတိုက် ဆရာတော် ဦးအရိယ၊ ဘုရားကြီးတိုက် ဆရာတော် ဦးကုမာရ (ယခု ဗန်းမော်ဆရာတော်)၊ ဘုရားကြီးတိုက် ဆရာတော် ဦးပညာဇောတ၊ တောင်ထီးလင်းတိုက် ဆရာတော် ဦးသူရိယ၊ တောင်ထီးလင်းတိုက် ဆရာတော် ဦးပုညာနန္ဒတို့ထံ၌ ဘေဒစိန္တာ၊ အဋ္ဌသာလိနီအဋ္ဌကထာ၊ သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂအဋ္ဌကထာ၊ သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ စသည့် စာဝါများကို သင်ယူခဲ့သည်။
၁၃၁၈-ခုနှစ်တွင် ဥက္ကံမြို့၊ ဘုရားကြီးတိုက်မှ ဝင်ရောက်ဖြေဆိုရာ သာသနဓဇသီရိပဝရဓမ္မာစရိယဘွဲ့ကို ရရှိအောင်မြင်တော်မူခဲ့သည်။
တောရဆောက်တည်ခြင်း thumb|ဖားအောက်တောရ(ပင်မ) ၁၃၂၆-ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့ မဟာစည်သာသနာ့ရိပ်သာ၌ စတင်၍ မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီးနှင့် ဆရာတော် ဦးပဏ္ဍိတ(ယခု ရွှေတောင်ကုန်းဆရာတော်ဘုရား)တို့ထံတွင် ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားများကို သင်ယူကာ အားထုတ်ခဲ့သည်။
၁၃၂၆-ခုနှစ်၊ ရဟန်းဆယ်ဝါ အရတွင် စတင်၍ တောရဆောက်တည်ခဲ့၏။
ကသစ်ဝိုင်ဆရာတော်ဘုရားထံတွင်လည်း (၁၀)ရက် တရားဘာဝနာများ အားထုတ်ခဲ့သည်။
၁၃၂၈-ခုနှစ်တွင် ဓာတ်ကမ္မဋ္ဌာန်း သင်ကြားပြသသော သန်လျင်ဆရာတော်ဘုရားထံ၌ (၆)လခွဲကြာ တရားဘာဝနာများကို အားထုတ်ခဲ့သည်။
၁၃၂၉-ခုနှစ်တွင် အာနာပါနဿတိကမ္မဋ္ဌာန်း သင်ကြားပြသပေးသော မုံရွာမြို့နယ် အထက်ချင်းတွင်း ကန်နီမြို့ရွှေသိမ်တော်တောရ ဆရာတော်ဘုရားကြီးထံတွင် (၃)လခွဲမျှ တရားဘာဝနာများကို ပွားများအားထုတ်ခဲ့သည်။
၁၃၂၆-ခုနှစ်မှ စ၍ တောရဆောက်တည်ရာ သထုံမြို့၊ နေမိန္ဒရတောင်အနီး တောင်ဝိုင်းကြီးတောရတွင် (၁)ဝါ၊ မုဒုံမြို့နယ်၊ ကျောက်တစ်လုံးကျေးရွာ စိတ္တသုခတောရကျောင်းတွင် (၃)ဝါ၊ ရေးမြို့နယ်၊ အစင်ကျေးရွာ အစင်တောရကျောင်းတွင် (၁၃)ဝါ အသီးသီး သီတင်းသုံးနေထိုင်ခဲ့ပြီး ၁၃၄၃-ခုနှစ် (၁၉၈၁-ခုနှစ်)တွင် ဖားအောက်တောရသို့ ရောက်ရှိသီတင်းသုံးခဲ့ရာ ယခုတိုင်ဖြစ်လေသည်။
ဖားအောက်တောရဆရာတော် ဖယ်ထော် ဆရာတော် ပျံလွန်တော် မမူမီ ၅-ရက်အလို ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၄၃-ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလပြည်နေ့၊ ၁၉၈၁ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၁၆ရက်နေ့ နံနက်တွင် ဖားအောက်တောရသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ဖယ်ထော်ဆရာတော်က သစ်သီးကျောင်းကို ဆက်လက် စောင့်ရှောက်ပေးရန် မေတ္တာရပ်ခံသဖြင့် ဖားအောက်တောရ၌စတင် သီတင်းသုံးခဲ့လေသည်။
ဖယ်ထော်ဆရာတော် ပျံလွန်တော်မူပြီးနောက် အရှင်အာစိဏ္ဏသည် ဖားအောက်တောရကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။
ထိုရောက်စနှစ်တွင် ကျွဲတညင်းကျောင်း၌ ဝါဆိုဝါကပ်ခဲ့သည်။
ဝါကျွတ်ပြီးနောက် စိမ့်စမ်းရှိုမြောင်များရှိရာ စိမ်းလန်းစိုပြေ၍ အေးချမ်းတိတ်ဆိတ်သည့် ပို၍တောနက်သော ယခုလက်ရှိ သီတင်းသုံးရာ တောရနေရာကို တွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့တွင် ထိုနေရာသို့ စတင်ပြောင်းရွှေ့ သီတင်းသုံးခဲ့သည်။
ဤနေရာသည် မူလက ဒူးရင်းခြံ ဖြစ်သည်။
ဖားအောက်တောရ ဆရာတော် စတင် သီတင်းသုံးသောအခါ စမ်းချောင်းနံဘေး သရက်ပင်ကြီးအောက်၌ ဝါးကျောင်းကလေးတစ်လုံးဆောက်လုပ်ပေးကြ၏။
ထိုဝါးကျောင်းကလေး၌ သီတင်းသုံးခဲ့၏။
ထိုဝါးကျောင်းကလေးကို အစွဲပြု၍ ဤတောရကျောင်းနေရာကို "ဝါးကျောင်း"ဟုသာ အမည်တွင်ခဲ့သည်။
ဝါးကျောင်း၌ ညသန့်စင်ပြီး နံနက်အခါ ဖားအောက်ရွာတွင်းသို့ နေ့စဉ် ဆွမ်းခံကြွသည်။
ဝါးကျောင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့သီတင်းသုံးခဲ့သော်လည်း "စင်္ကြံကျောင်း"ကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ရှိသည့်အလျောက် နေ့အခါ၌ စင်္ကြံကျောင်း၌ နေ့သန့်စင်၍ ပရိယတ္တိ၊ ပဋိပတ္တိတရားများကို ပွားများအားထုတ်ရင်း ကျောင်းသို့ လာရောက်ဆည်းကပ်ကိုးကွယ်ကြသူ ဒါယကာ ဒါယိကာမ အပေါင်းတို့ကိုလည်း တရားဓမ္မများ ဟောကြားပြသ ဆိုဆုံးမပေးသည်။
ညအခါမှသာ ဝါးကျောင်းသို့ ပြန်ကြွ ညသန့်စင်တော်မူနိုင်ခဲ့သည်။
ဤသို့ဖြင့် သုံးနှစ်ခန့်ကြာသောအခါ ကျောင်းနေတပည့်များနှင့် တရားအားထုတ်လိုသူ ယောဂီများကို တရားရှုပွားနည်းများ ညွှန်ကြား ပြသပေးခဲ့လေသည်။
တရားအားထုတ်၍ အောင်မြင်သူများ ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့်အမျှ တစ်စတစ်စ ယောဂီများ များပြားလာခဲ့ပေသည်။
ကျောင်း၌နေ၍ ရက်ရှည်အားထုတ်သူများလည်း ရှိလာ၏။
၁၉၈၅-ခုနှစ်တွင် ဝါးကျောင်းကလေးအနီး၌ သစ်သားစင်္ကြံစံကျောင်းတစ်ဆောင်ကို ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းကြ၏။
ထိုစံကျောင်း၌ ၁၉၉၀-ခုနှစ်တိုင်အောင် သီတင်းသုံးခဲ့သည်။
ယင်း စံကျောင်းဆောင်မှာ ယခုတိုင်တည်ရှိနေသေး၏။
၁၉၈၉-ခုနှစ်တွင် သစ်သားကျောင်းငယ်လေး ရှစ်လုံးကို ၎င်းစံကျောင်း၏အနီး အရှေ့ဘက်၌ ဆောက်လုပ်ခဲ့ကြသည်။
တရားလာရောက်အားထုတ်ကြသော ရှင်ယောဂီ လူယောဂီများ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ တရားအားထုတ်ရန် ဓမ္မာရုံ၊ သိမ်နှင့် ကျောင်းဆောင်များလည်း တိုးချဲ့ဆောက်လုပ်ခဲ့ကြသည်။
ဆွမ်းကွမ်းဝေယျာဝစ္စကိစ္စများလည်း များပြားလာသည်ဖြစ်ရာ ဖားအောက်တောရ ဗုဒ္ဓသာသနနုဂ္ဂဟအဖွဲ့ကိုလည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ တိုးချဲ့ ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။
ကျောင်း၌ပင် ဆွမ်းလုံလောက်အောင် ချက်ပြုတ်လှူဒါန်းနိုင်ရန် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။
ယခင်က ဆရာတော်သည်နေ့စဉ် ရွာသို့ တစ်ပါးတည်း ဆွမ်းခံကြွလေ့ရှိ၏။
ကျန်သံဃာတော်များမှာ အဖွဲ့လိုက် တန်းစီကြွကြ၏။
၁၉၉၁-ခုနှစ်နောက်ပိုင်းရောက်မှသာ ဆရာတော်၏ကျန်းမာရေးကြောင့် ဒကာ ဒကာမများတောင်းပန်သဖြင့် ရံဖန်ရံခါသာ ဆွမ်းခံကြွတော့၏။
ဆရာတော်ကိုယ်စား ရဟန်းတစ်ပါး တစ်ပါးကား ယခုတိုင်အောင် အမြဲဆွမ်းခံကြွလျက်ပင် ရှိနေသည်။
၁၉၉၀-ခုနှစ်တွင် ဆရာတော်အား တိုက်စံကျောင်းသစ်တစ်ဆောင်ကို ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းကြသည်။
ထို တိုက်စံကျောင်းမှာ စိတ္တလတောင်ကျောင်းတွင်း ကတ္တရာကားလမ်းအဆုံး၌ တည်ရှိသော တိုက်ကျောင်းပင်ဖြစ်သည်။
ထိုကျောင်း၌ ကွန်ပြူတာခန်းပြုလုပ် အသုံးပြုသော "ကွန်ပြူတာကျောင်း" ဟုသာ ခေါ်တွင်ကြသည်။
အနယ်နယ်အရပ်ရပ်မှ ရောက်ရှိလာကြသော သံဃာတော်များလည်း အရေအတွက် အများပြားလာသည်ဖြစ်ရာ၁၉၉၃-ခုနှစ်တွင် မုဒုံမြို့မှ ဒေါ်သန်းသန်းဝေမိသားစုနှင့် ဓမ္မမိတ်ဆွေများက စည်းရုံးဦးဆောင်၍ သစ်သား တစ်ပါးကျောင်းလေးများကို စတင်တိုးချဲ့ဆောက်လုပ်လာကြရာ တစ်နှစ်အတွင်း တစ်ပါးကျောင်းဆောင်ပေါင်း ၄၅ ဆောင်ခန့် ၁၃၅၆-ခုနှစ် ဝါဆိုအမှီ ပြီးစီးသဖြင့် သံဃာတော်အရေအတွက် ပိုမို များပြားစွာ တောကျောင်း၌ ဝါဆိုခွင့်ရရှိကြလေသည်။
တစ်ပါးကျောင်းများကိုလည်း ကျောင်းဗဟိုမြေနိမ့်ပိုင်းတွင်သာမက တောင်စဉ် တောင်ခါးပန်းတောင်ချိုမ့်ဝှမ်းနှင့် တောင်ကြောတစ်လျှောက် ဆက်လက် ဆောက်လုပ်လျက်ရှိခဲ့သည်။
ကံကြီး-ကံငယ်ဆောင်ရွက်ရန်နှင့် စုပေါင်းတရားထိုင်ရန်အတွက် သိမ်တစ်လုံးလိုအပ်သည်ဖြစ်ရာ ၁၉၉၄-ခုနှစ်တွင် ဓမ္မဝိဟာရီနှစ်ထပ်သိမ်တော်ကြီး တည်ဆောက်ရန် မြေနေရာကိုလည်း စတင်ရှင်းလင်းမြေညှိခဲ့ကြသည်။
၁၃၅၈-ခုနှစ်၊ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့၊ ၁၉၉၆ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၂၅ ရက်နေ့တွင် အလျား၁၄၅ပေ၊ အနံ ၉၆ပေ ရှိသော နှစ်ထပ်သိမ်တော်ကြီး ပန္နက်ချနိုင်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၀ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၁ရက် နေ့တွင် သိမ်တော်ကြီးအထွဋ်စေတီတော် ထီးတင်နိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၉၉-ခုနှစ်တွင် အလျား(၁၁၀)ပေ၊ အနံ(၆၀)ပေ ရှိသော ဆွမ်းလောင်းရုံကြီးကိုလည်း ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။
၁၃၆၁-ခုနှစ်၊ တပို့တွဲလပြည့်နေ့၊ ၂၀၀၀ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၉ ရက်နေ့တွင် သိမ်သမုတ်ပွဲသိမ်ဖွင့်ပွဲနှင့် ဆွမ်းလောင်းရုံဖွင့်ပွဲ အခမ်းအနားကို တစ်ပြိုင်တည်း အောင်မြင်စွာ ကျင်းပနိုင်ခဲ့လေသည်။
၁၉၉၀-ခုနှစ်နောက်ပိုင်းလောက်မှ စတင်၍ နိုင်ငံခြားသားရဟန်း-ရှင် ယောဂီများ စတင် ရောက်ရှိလာကြသည်။
တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် နိုင်ငံခြားသားအရေအတွက်လည်း များပြားလာခဲ့သည်။
ပြည်ပသို့ ကြွရောက်သာသနာပြုပေးပါရန်ဖိတ်ကြားမှုများလည်း များပြားလာခဲ့လေသည်။
၁၉၉၇-ခုနှစ်မှ စတင်၍ နိုင်ငံခြားသာသနာပြုခရီး စတင်ခဲ့သည်။
ဦးစွာ သီဟိုဠ်နိုင်ငံ၌ တရားစခန်းဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၁၉၉၈-ခုနှစ်မှစ၍ ထိုင်ဝမ်နိုင်ငံတွင် နှစ်စဉ် ၂-လ တရားစခန်းသွားရောက်သင်ကြားပေးခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဟောင်ကောင်၊ တရုတ်ပြည်၊ မလေးရှားစသည့် နိုင်ငံများသို့များ ကြွရောက်၍ တရားဓမ္မများ သင်ကြားပေးခဲ့ရသည်။
၂၀၀၂-ခုနှစ်တွင် မအားလပ်သည်ကတစ်ကြောင်း၊ ကျန်းမာရေးအတွက် အနားယူရန် လိုအပ်သည်က တစ်ကြောင်းတို့ကြောင့် အချို့ပြည်ပမှ တရားစခန်းဖွင့်လှစ်ရန် ဖိတ်ကြားချက်များကို ဆိုင်းငံ့ထားခဲ့သည်။
ပြည်တွင်း ပြည်ပမှ ယောဂီများကား မပြတ်မစဲလာရောက်အားထုတ်နေကြဆဲဖြစ်၏။
ပြည်တွင်း ပြည်ပ ယောဂီသူတော်ကောင်းများကိုလည်း စွမ်းအားရှိသလောက် တရားဘာဝနာများကို ညွှန်ကြားပြသလျက် ပရိယတ္တိသာသနာ၊ ပဋိပတ္တိသာသနာ၊ ပဋိဝေဓသာသနာ တည်းဟူသော သာသနာတော်သုံးရပ် တိုးတက်ကြီးပွားစည်ကားသိုက်မြိုက်ရန် ကြိုးပမ်းလျက်ရှိသည်။
ဘွဲ့တံဆိပ်တော်များ ၁၃၅၇-ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံတော်မှ မဟာကမ္မဋ္ဌာနာစရိယဘွဲ့တံဆိပ်တော်ကို ဆက်ကပ်ခဲ့သည်။
၁၃၆၀-ပြည့်နှစ်တွင် နိုင်ငံတော်မှ အဂ္ဂမဟာကမ္မဋ္ဌာနာစရိယဘွဲ့တံဆိပ်တော်ကို ဆက်ကပ်ခဲ့သည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ် မေလ ၂၁ရက်နေ့တွင် ထိုင်းနိုင်ငံရှိ ထိုင်းဘုရင် ချူလာလောင်ကွန်းတည်ထောင်သော Mahachulalongkornrajavidyalaya University မှ ဂုဏ်ထူးဆောင်ပါရဂူဘွဲ့ ကို ဝိပဿနာကမ္မဋ္ဌာန်း အထူးပြုဖြင့် ဆပ်ကပ်ခဲ့သည်။
၁၃၇၉-ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံတော်မှ အဘိဓဇအဂ္ဂမဟာသဒ္ဓမ္မဇောတိက ဘွဲ့တော်ကို ဆက်ကပ်ခဲ့သည်။
၁၃၈၂-ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံတော်မှ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘွဲ့တော်ကို ဆက်ကပ်ခဲ့သည်။
၁၃၈၅-ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံတော်မှ အဘိဓဇမဟာရဋ္ဌဂုရု ဘွဲ့တော်ကို ဆပ်ကပ်ခဲ့သည်။
ရေးသားထားသောစာအုပ်များ ဖားအောက်တောရ ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ တရားစာအုပ်များမှာ- ဟောကြားခဲ့သော တရားတော်များ ဖားအောက်တောရဆရာတော်ကြီးသည် များစွာသော တရားတော်များကိုလည်း ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။
တရား အများစုမှာ ဖားအောက်တောရတွင် ယောဂီများကို ဟောကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်၍ အခြား နေရာ ဌာနများတွင်လည်း ဟောကြားခဲ့သည်။
ဆရာတော်ကြီးတရားများကို တပည့် သံဃာ နှင့် ဒါယိကာများက အသံဖမ်းယူ မှတ်တမ်းတင် ခဲ့ကြရာ ထိုခေတ်က ကက်ဆက်ခွေများနှင့် ဖမ်းယူရသည်ဖြစ်ရာ ဆရာတော်သည် တရားအများစုအတွက် တစ်ချိန်လျင် တစ်နာရီ၊ တစ်နာရီခွဲ သို့မဟုတ် နှစ်နာရီစာခန့် စီခြောက်ဆယ်၊ စီကိုးဆယ်ကက်ဆက်ခွေများနှင့် တစ်ခွေစာ ကွက်တိ ဟောပေးတော်မူပြီး နေ့စဉ် အပိုင်းလိုက် နာယူရသော အခန်းဆက် တရားတွဲများဖြစ်သည်။
+စဉ်တရားအမည်အတွဲပေါင်းကြာချိန် (နာရီ : မိနစ် : စက္ကန့်)‌ခုနှစ်လရက်‌ဌာန၁စူဠဝေဒလ္လသုတ္တန်၁၇၁၃၅၁တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း ၁၀ဖားအောက်တောရ စင်္ကြန်ကျောင်း၂မဟာဂေါပါလကသုတ္တန်၂၉၁၃၅၂‌တော်သလင်းလပြည့်ကျော် ၁၃ဖားအောက်တောရ စင်္ကြန်ကျောင်း၃အာနာပါနဿတိသုတ္တန်၂၆၁၃၅၂တပို့တွဲလဆန်း ၄ဖားအောက်တောရ စင်္ကြန်ကျောင်း၄ဂိလာနဒဿနသုတ္တန်၄၁၃၅၃တပို့တွဲလဆုပ် ၁၃‌မော်လမြိုင်မြို့ မောင်ငံရပ်၅ဃဋိကာရသုတ္တန်၄၈၁၃၅၃တ‌ပေါင်းလဆုပ် ၁၀၆စိတ်ဓာတ်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး တရားဒေသနာတော် *၈၁၃၅၅တန်ခူးလဆုပ် ၆၇‌ဟေမဝတသုတ္တန်၅၁၃၅၅သီတင်းကျွတ်လပြည့်‌မော်လမြိုင်မြို့ သာသနာ့ဗိမာန်၈ဣန္ဒြိယဇာတ်၃၁၃၅၅နတ်တေ်လပြည့်ကျော် ၃‌မော်လမြိုင်မြို့ မောင်ငံရပ်၉ဟတ္ထိပါလဇာတ်၅၁၃၅၅တပေါင်းလဆန်း ၁၂‌မော်လမြိုင် မုပွန်ရပ် ကျိုက်ဓာတ်သုတ်ဆံတော်ရှင်စေတီတော် ဓမ္မာရုံ၁၀လက္ခဏသုတ္တန်၄၆၁၃၅၅တပေါင်းလဆုပ် ၁၂ဖားအောက်တောရ စင်္ကြန်ကျောင်း သိမ်တော်ကြီး၁၁အကိတ္တိဇာတ်၁၂ : ၂၁ : ၂၀၁၃၅၅‌တော်သလင်းလပြည့်‌မော်လမြိုင်မြို့ သာယာကုန်း ဝတ်ကြီးစေတီတော်၁၂ဥဿဒကိတ္တန ကထာ၅၁၃၅၆ဝါခေါင်လပြည့်မွွွွွန်ပြည်နယ် ကျိုက်ထိုဘုရားကြီး ဓမ္မာရုံ၁၃အယောဃရ သုတ္တန်၃၁၃၅၆‌တော်သလင်းလပြည့်‌မော်လမြိုင်မြို့ သာယာကုန်း ဝတ်ကြီးစေတီတော်၁၄အာနန္ဒတ္ထေရအပါဒါန်၂၄၁၃၅၈ကဆုန်လပြည့်ကျော် ၅ဖားအောက်တောရ စင်္ကြန်ကျောင်း၁၅စူဠသုညတသုတ်၁၀၁၃၆၀တပေါင်းလပြည့်ကျော် ၆သန်လျင် ဖား‌အောက်တောရ ရိပ်သာခွဲ၁၆မာတိကမာတာသုတ္တန်၃၁၃၆၁ဒုတိယဝါဆိုလပြည့်ဖားအောက်တောရ သံဃာ ၁၉၂ ပါး ဝါဆိုသင်္ကန်းကပ်လှူပွဲ (ဂျပန်မှ အလှူရှင်များ)၁၇ဘိသဇာတ်၃၁၃၆၁ဝါခေါင်လဆန်း ၁၁ဖားအောက်တောရ စင်္ကြန်ကျောင်း သိမ်တော်၁၈ဂေါလိယာနိ အဌာကနာဂရ မဟာမာလုကျပုတ္တ သုတ္တန်၉၁၃၆၄နှောင်းတန်ခူးလဆန်း ၁၂ဖားအောက်တောရ စိတ္တလတောင်ကျောင်း ဓမ္မဝိဟာရီသိမ်တော်၁၉ဂိရိမာနန္ဒသုတ္တန်၅၁၃၆၄တန်ခူးလဆန်း ၁၄‌‌မော်လမြိုင်မြို့ မဟာမြိုင်‌ေျာင်းကျောင်းတိုက် မဟာမြိုင်ဆရာ‌‌ော်တော် ဈာပန၂၀စူဠဟတ္ထိပ‌ဒေါပမသုတ္တန် နှင့် မဟာဟတ္ထိပ‌ဒေါပမသုတ္တန်၉၁၃၆၅တန်ခူးလဆုပ် ၆၂၁USA တွင် ဟောကြားသော တရားစု၁၇၁၃၆၆ ၂၀၀၅တပေါင်း မတ်၊ ဧပြီFour Springs, 14598, Sheveland Road, Middletown, CA 95461, USA၂၂ဓမ္မစက္ကပဝတ္တနသုတ္တန်၊ အနတ္တလက္ခဏသုတ္တန် တရားဒေသနာတော်၅၁၃၇၀ကဆုန်လပြည့်ကျော် ၅စင်္ကာပူ ‌ရှောင်လင်ကျောင်း၂၃နိဗ္ဗာန်သို့သွားရာ တစ်ကြောင်းတည်း‌ောသောလမ်း (ရုပ်သံ) *၃၄၁၃၇၁ ၂၀၀၉တန်ဆောင်မုန်း နိုဝင်ဘာ ၁လပြည့်အမေရိကန်နိုင်ငံ San Francisco Bay Area Daly City ထေရဝါဒဓမ္မအသင်း၂၄သီလသမာဓိပညာဆိုင်ရာအမေးအ​ဖြေများ (ရုပ်သံ)၈၁၃၇၂ ၂၀၁၀ပထမဝါဆို ဇွွွန်ဖားအောက်တောရ စင်္ကြန်ကျောင်း၂၅သာမညဖလသုတ္တန် (ရုပ်သံ)၁၈၁၃၇၆ ၂၀၁၄နှောင်းတန်ခူး ဧပြီ ၁၈လပြည့် သင်္ကြန်အကျနေ့၂၆မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ္တန်၁၄၃146:15:39တန်ခူးလပြည့်ကျော် ၈ဖားအောက်တောရ စင်္ကြန်ကျောင်း၂၇မင်္ဂလသုတ္တန်၉၈တန်ခူး၂၈အာနန္ဒတ္ထေရအပါဒါန်၂၄ဖားအောက်တောရ စင်္ကြန်ကျောင်း၂၉အာမဂန္ဓသုတ္တန်၁၅၃၀ဗြဟ္မနိမန္တနိကသုတ္တန် (ရုပ်သံ)၆တန်ခူး၃၁အနုရုဒ္ဓမဟာဝိတက္ကသုတ္တန်၆‌မော်လမြိုင်မြို့ ရွှေနန်းကျင်ဘုရား ဓမ္မာရုံ၃၂တိဿသုတ္တန်၄မွွွွွွွန်ပြည်နယ် ကရင်ပြည်နယ်လုံးဆိုင်ရာ ရွှေ ကျင်နိကာယ ဓမ္မဝိနယစာပြန်ပွဲသဘင် ၃၃သု‌ေဓာထေရီအပါဒါန်၄၃၄အဿဇိသုတ္တန်၃၃၅သဒ္ဓမ္မပဋိရူပကသုတ္တန် (ရုပ်သံ)၂1:59:02၃၆ဗောဇ္ဈင်္ဂသုတ္တန် (ရုပ်သံ)၂၃၇သောတာနုဂတသုတ္တန် (ရုပ်သံ)၁၃၈သီသပါဝန သုတ္တန် (ရုပ်သံ)၁ * အမှတ်စဉ် (၆) စိတ်ဓာတ်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး တရားဒေသနာတော် နှင့် အမှတ်စဉ် (၂၃) နိဗ္ဗာန်သို့သွားရာ တစ်ကြောင်းတည်း‌သောလမ်း တရား‌ော်များမှာ စာအုပ်အဖြစ်လည်း‌ောင်း၊ နှုတ်မှဟောကြား‌ော တရား‌ော်များအဖြစ်လည်း‌ောင်း မှတ်တမ်းမှတ်ရာများ ကျန်ရစ်ပါသည်။
ကိုးကား ပြင်ပလင့်များ ဖားအောက်တောရ ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ တရားစာအုပ်များ ဖားအောက်တောရ(ပင်မ) ဝက်ဆိုက် ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
အရှင်ဧကပသာဒနိယထေရ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အရှင်ဧကပသာဒနိယထေရ် ၏ အမည်သည် “နာရဒ” ဖြစ်၏။
“ကေသဝ” ဟုလည်း ခေါ်၏။
နာရဒသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ သွားရောက်ရာ မြတ်စွာဘုရားသည် တရားဟောတော်မူ၏။
တရားနာကြားပြီးနောက် မြတ်စွာဘုရားအား လက်အုပ်ချီ၍ ရှိခိုးကာ အရှေ့အရပ်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့၏။
အကျိုးခံစားရခြင်း ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ တစ်ထောင့်ခုနစ်ရာထက် “အမိတ္တတာပန” အမည်ဖြင့် စကြဝတေးမင်း သုံးကြိမ် ဖြစ်ခဲ့၏။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက် နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်ဧကပသာဒနိယထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
အရှင်အတ္ထသန္ဒဿကထေရ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အရှင်အတ္ထသန္ဒဿကထေရ် သည် “နာရဒ” အမည်ရှိသည့် ပုဏ္ဏားဖြစ်နေ၏။
တစ်နေ့သောအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့ကို ခြံရံလျက်ရှိနေသည်ကို ဖူးမြင်ရလေ၏။
ထိုအခါ ပုဏ္ဏားသည် မြတ်စွာဘုရား၏ ဂုဏ်တော်တို့ကို ချီမွမ်းခဲ့၏။
အကျိုးခံစားရခြင်း ထိုသို့ မြတ်စွာဘုရား၏ ဂုဏ်တော်တို့ကို ချီးကျူးခဲ့သည့် အချိန်မှစကာ အပါယ်လေးဘုံသို့ မရောက်ခဲ့ရပေ။
ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကမ္ဘာသုံးထောင်ထက်တွင် “သုမိတ္တ” အမည်ဖြင့် စကြဝတေးမင်း ဖြစ်ခဲ့၏။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက် နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်အတ္ထသန္ဒဿကထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
အရှင်သာလပုပ္ဖဒါယကထေရ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဘဝဇာတ်ကြောင်း ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရား ဝိပဿီမြတ်စွာဘုရား လက်ထက်တော်အခါက ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်တွင် အရှင်သာလပုပ္ဖဒါယကထေရ် သည် ခြင်္သေ့မင်း ဖြစ်နေ၏။
တစ်နေ့သောအခါ ထိုခြင်္သေ့သည် တောသတ္တဝါကို ရှာဖွေစဉ် မြတ်စွာဘုရားကို ဖူးမြင်ရ၏။
ထို့နောက် ခြင်္သေ့သည် မြတ်စွာဘုရားအား အင်ကြင်းပန်းခိုင်ကို ချိုးကာ မြတ်စွာဘုရားအား လှူဒါန်းခဲ့၏။
အကျိုးခံစားရခြင်း ထိုသို့ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကိုးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်တွင် မြတ်စွာဘုရားအား ပန်းလှူခဲ့သည့်အချိန်မှစကာ အပါယ်လေးဘုံသို့ မရောက်ခဲ့ရပေ။
ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကိုးကမ္ဘာထက်တွင် “ဝိရောစန” အမည်ဖြင့် စကြဝတေးမင်း သုံးကြိမ် ဖြစ်ခဲ့၏။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက် နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်သာလပုပ္ဖဒါယကထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
အရှင်သုဒဿနထေရ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
တစ်ခုသောအချိန်တွင် အရှင်သုဒဿနထေရ် သည် ဝိနတာမြစ်ကမ်းနား၌ ရှိသော ညောင်ကြတ်ပင်ကို ရှာဖွေနေ၏။
ထိုအခါ သိခီမြတ်စွာဘုရားကို ဖူးမြင်ရ၏။
ထို့နောက် အရှင်သုဒဿနထေရ် သည် ဆတ်သွားပန်းကို မြင်၍ ခူးယူပြီးလျှင် မြတ်စွာဘုရားအား ကပ်လှူပူဇော်၏။
အကျိုးခံစားရခြင်း ထိုသို့ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ သုံးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်တွင် မြတ်စွာဘုရားအား ပန်းလှူခဲ့သည့်အချိန်မှစကာ အပါယ်လေးဘုံသို့ မရောက်ခဲ့ရပေ။
ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ တစ်ဆယ့်သုံးကမ္ဘာထက်တွင် “ဖလုဂ္ဂတ” အမည်ဖြင့် စကြဝတေးမင်း တစ်ဆယ့်နှစ်ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့၏။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက် နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်သုဒဿနထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
အရှင်ရဟောသညကထေရ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဘဝဇာတ်ကြောင်း ဟိမဝန္တာတောင်အနီးတွင် “ဝသဘ” အမည်ရှိသည့်တောင်တွင် အရှင်ရဟောသညကထေရ် သည် နေသည့် ပုဏ္ဏားဖြစ်၏။
ထိုပုဏ္ဏားတွင် တပည့်သုံးထောင်ရှိ၏။
နောင်သောအခါ ထိုတပည့်တို့ကို စွန့်ကာ သင့်တင့်ရာသို့ဝင်၏။
ထို့နောက် ထိုင်နေ၍ ဗုဒ္ဓဗေဒင်ကို ရှာမှီးကာ စိတ်ကို ကြည်လင်အောင် ပြုလုပ်အောင်ပြုလုပ်၏။
ထိုသို့ သစ်ရွက်အခင်းတွင် ထက်ဝယ်ဖွဲ့ခွေနေလျက်ပင် ပုဏ္ဏားသည် သေခဲ့၏။
အကျိုးခံစားရခြင်း ထိုသို့ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ သုံးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်တွင် ဉာဏ်တော်၌ အမှတ်သညာရခဲ့သည့် အချိန်မှစကာ အပါယ်လေးဘုံသို့ မရောက်ခဲ့ရပေ။
ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ကမ္ဘာထက်တွင် “သိရိဓရ” အမည်ဖြင့် စကြဝတေးမင်း ဖြစ်ခဲ့၏။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက် နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်ရဟောသညကထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
အရှင်ပုပ္ဖစ္ဆဒနိယထေရ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အရှင်ပုပ္ဖစ္ဆဒနိယထေရ် သည် ဗေဒင်သုံးပုံကို တတ်မြောက်သည့် “သုနန္ဒ” အမည်ရသည့် ပုဏ္ဏားဖြစ်၏။
ထိုပုဏ္ဏားသည် ဝါဇပေယျယဇ်ကို ပူဇော်၏။
တစ်ခုသောအချိန်တွင် ကောင်းကင်၌ စင်္ကြံကြွသွားသော မြတ်စွာဘုရားအား ပုဏ္ဏားသည် မြင်လေ၏။
ထိုအခါ ပုဏ္ဏားသည် ပန်းတို့ကို ခူး၍ ကောင်းကင်၌ ပစ်မြှောက်ကာ ပူဇော်ခဲ့၏။
အကျိုးခံစားရခြင်း ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ တစ်ရာ့တစ်ဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်တွင် “အမ္ဗရံသ” အမည်ဖြင့် စကြဝတေးမင်း သုံးဆယ့်ငါးကြိမ် ဖြစ်ခဲ့၏။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက် နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်ပုပ္ဖစ္ဆဒနိယထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
ပိယာလဖလဒါယက၊ ကိင်္ကဏိပုပ္ဖဝဂ် ပိယာလဖလဒါယက၊ သောဘိတဝဂ်။
အရှင်ပိယာလဖလဒါယကထေရ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အရှင်ပိယာလဖလဒါယကထေရ် သည် သူတစ်ပါးကို မညှဉ်းဆဲသည့် ခိုငှက် ဖြစ်ခဲ့၏။
ခိုငှက်သည် မြတ်စွာဘုရား၏ အနီး တောင်ဝှမ်းလှိုဏ်ဂူတွင် နေခဲ့၏။
ခိုငှက်သည် မြတ်စွာဘုရားအား လွန်သီးကို လှူဒါန်းခဲ့၏။
ထို့နောက်တွင် မြတ်စွာဘုရားအား လုပ်ကျွေးမှု ပြုခဲ့၏။
ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ တစ်ဆယ့်ငါးကမ္ဘာထက်တွင် “ပိယာလိ” အမည်ဖြင့် စကြဝတေးမင်း သုံးကြိမ် ဖြစ်ခဲ့၏။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက် နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်ပိယာလဖလဒါယကထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
စမ္ပကပုပ္ဖိယ၊ သောဘိဝဝဂ် စမ္ပကပုပ္ဖိယ၊ ဧကပဒုမိယဝဂ်။
အရှင်စမ္ပကပုပ္ဖိယထေရ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ရှိ ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဘဝဇာတ်ကြောင်း ဝေဿဘူမြတ်စွာဘုရားလက်ထက် အရှင်စမ္ပကပုပ္ဖိယထေရ် သည် ရသေ့တစ်ပါး ဖြစ်နေချိန် ဖြစ်၏။
ထိုရသေ့သည် ဝေဿဘူမြတ်စွာဘုရား၏ ဉာဏ်တော်ကို ရည်မှန်းကာ ပန်းခုနစ်ပွင့်ကို လှူဒါန်းခဲ့၏။
အကျိုးခံစားရခြင်း ထိုသို့ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ သုံးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာထက်တွင် ပန်းလှူခဲ့သည့် အချိန်မှစကာ အပါယ်လေးဘုံသို့ မရောက်ခဲ့ရပေ။
ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ နှစ်ဆယ့်ကိုးကမ္ဘာထက်တွင် “ဝိပုလာဘ” အမည်ဖြင့် စကြာမင်း ဖြစ်ခဲ့၏။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားထက်ထက် နောက်ဆုံးဘဝတွင် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် အရှင်စမ္ပကပုပ္ဖိယထေရ် အဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
နိုင်းအဲ လေကြောင်းလိုင်း (pinyin)သည် တန်ဖိုးနည်း လေကြောင်းလိုင်း တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သည်။
သမိုင်း စတင်ပျံသန်းခြင်းကို ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ကွမ်ကျိုး - ဝမ်းကျိုး - ဟာရ်ပင်း ခရီးစဉ်ဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။
ပျံသန်းရာမြို့များ မြန်မာ မန္တလေး- မန္တလေး အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ် တရုတ် ချောင်ချွန်း - Changchun Longjia International Airport ချန်ဆား - Changsha Huanghua International Airport တလျန် - Dalian Zhoushuizi International Airport ကွမ်ကျိုး - Guangzhou Baiyun International Airport [HUB] ကွေ့ယန် - Guiyang - Guiyang Longdongbao International Airport ဟာရ်ပင်း - Harbin Taiping International Airport ဟိုင်းခို - Haikou Meilan International Airport Hailar District - Hulunbuir Hailar Airport Hohhot - Hohhot Baita International Airport Jieyang - Jieyang Chaoshan International Airport Korla - Korla Airport လန်ကျိုး- Lanzhou Zhongchuan International Airport Nanchang - Nanchang Changbei International Airport နန်ကျင်း- Nanjing Lukou International Airport နန်နင်း- Nanning Wuxu International Airport Ningbo - Ningbo Lishe International Airport Sanya - Sanya Phoenix International Airport Shaoyang - Shaoyang Wugang Airport Shenyang - Shenyang Taoxian International Airport Shihezi - Shihezi Huayuan Airport ထျန်းကျင်း- Tianjin Binhai International Airport Urumqi - Urumqi Diwopu International Airport ရှီးအန်း - Xi'an Xianyang International Airport Xishuangbanna - Xishuangbanna Gasa Airport Wenzhou - Wenzhou Longwan International Airport Wuxi - Sunan Shuofang International Airport ကျင့်ကျိုး- Zhengzhou Xinzheng International Airport လေယာဉ်အမျိုးအစားများ လက်ရှိ ၂၀၁၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လထိ စာရင်းများအရ ဘိုးရင်း ၇၃၇-၈၀၀ ၁၆ စင်းဖြင့် ပျံသန်းလျက်ရှိသည်။
+နိုင်းအဲလေကြောင်းလိုင်း လေယာဉ်များ အမျိုးအစားလက်ရှိမှာယူထားမှုခရီးသည်အရေအတွက်မှတ်ချက်ရိုးရိုးစုစုပေါင်းဘိုးရင်း ၇၃၇-၈၀၀၁၆၅၁၁၈၉၁၈၉စုစုပေါင်း၁၆၅၁ ကိုးကား Category:တရုတ်နိုင်ငံအခြေစိုက် လေကြောင်းလိုင်းများ။
ဘူမိဗေဒပညာရှင်များက မြန်မာအခေါ် အင်ကြင်းကျောက်ကို Petrified Wood ဟူ၍လည်းကောင်း၊ Fossils Wood ဟူ၍လည်းကောင်း သတ်မှတ်ခေါ်ဆိုကြသည်။
အမှန်မှာ အင်ကြင်းကျောက်ဆိုသည်မှာ သစ်ပင်၏ပင်စည်တွင် ဒြပ်စင်များနေရာယူဝင်ရောက် မှုကြောင့် အသွင်ပြောင်းလာသော ကျောက်တစ်မျိုးပင်ဖြစ်သည်။
အဆိုပါ အင်ကြင်းကျောက်၏ အသွင်မပြောင်းခင် မူလသဘာဝ ဖြစ်သော သစ်ပင်ကြီးများသည် သဘာဝဘေးဒဏ်များကြောင့် ပြိုလဲကျခဲ့ပြီးနောက် ရေတိုက်စားမှုများ၊ ရွှံ့နွှံများဖုံးလွှမ်း ကာ မြေထုအောက်သို့ တဖြည်းဖြည်းကျရောက်သွားခဲ့သည်။
ထိုသို့ မြေထုအောက်သို့ ရောက်သွားခဲ့သော်လည်း သစ်ပင်များ၏ တစ်ရှူးဆဲလ်များသည် သေဆုံးပျောက်ကွယ်ခြင်း မရှိပေ။
သစ်ပင်၏ တစ်ရှူးဆဲလ်ပေါက်လေးများတဆင့် ရေ၌ပျော်ဝင်သယ်ဆောင်လာသော စီလီကာဓာတ်များက အဆိုပါ သစ်ပင်၏ ကိုယ်ထည်အတွင်းသို့ စီးဆင်းဝင်ရောက်၍ နေရာယူလာခဲ့သည်။
ထို့နောက် ကမ္ဘာမြေကြီး၏ ဖိအားများကဲ့သို့သော သဘာ၀ အပူရှိန်များကြောင့် ရေငွေ့ပျံတက်ခြင်း အလေ့အထအရ အဆိုပါ သစ်ပင်ကြီးများ၏ ကိုယ် ထည်များအတွင်း တစ်ရှူးဆဲလ်ပေါက်လေးများမှတဆင့် ဝင်ရောက်နေရာယူထားသော ဒြပ်စင်များနှင့် ရောနှောနေသော ရေများသည် ရေငွေ့ပျံသွားသည့်အခါ သစ်ပင်ကြီးများ၏ ကိုယ်ထည်များအတွင်း သတ္တုဒြပ်စင်( Minerals)များက ကြွင်းကျန်နေခဲ့သည်။
ထိုမှတဆင့် ဖိအားများကြောင့် သစ်ပင်ကြီးများ၏ ကိုယ်ထည် သိပ်သည်းမှုမှာ ပိုမိုကြံ့ခိုင်လာစေသည်။
အဆိုပါ အခြေအနေများကြောင့် သစ်ပင်ကြီးများသည် အသွင်ပြောင်းလဲကာ နှစ်သန်းပေါင်းများ အချိန် ကြာမြင့်သည့်အခါတွင် သတ္ထုဒြပ်များနေရာယူဝင်ရောက်မှုကြောင့် အသွင်ပြောင်းမှု (Permineralzation) များကြောင့် ကျောက်အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားရခြင်းဖြစ်သည်။
အင်ကြင်းကျောက်မျက်များသည် အရောင်အသွေးများစုံလင်စွာရှိသည်။
ထိုသို့ အရောင်အသွေးများ ကွဲပြားခြားနား၍ ဖြစ်ပေါ်ပြောင်းလဲလာရခြင်းမှာ စီလီကာဓာတ်အပြင် သတ္တုဒြပ်စင်( Minerals)များဖြစ်သော ကာဗွန်၊ ကိုဘော့၊ ခရိုမီယန်၊ ကော့ပါး၊ အိုင်းရွန်းအောက်ဆိုဒ်၊ မင်းဂနီ(စ်)(Manganesn)၊ မင်းဂနီ အောက်ဆိုဒ်)(Manganesn Oxides) စသည့် သတ္တုဒြပ်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
သစ်ပင်ကြီးများ၏ ကိုယ်ထည်အတွင်းသို့ တစ်ရှူးဆဲလ် ပေါက်လေးများမှတဆင့် သတ္တုဒြပ်စင် ( Minerals)များ ဝင်ရောက်နေရာယူသည့်အခါ ကာဗွန်ဒြပ်စင်များပြားခဲ့ပါက အနက်ရောင်၊ ကိုဘော့ဒြပ်များပြားခဲ့ပါက အပြာနှင့်အစိမ်းရောင်၊ ခရိုမီယန် ဒြပ်များပြားခဲ့ပါက အစိမ်းနှင့်အပြာရောင်၊ ကော့ပါဒြပ်များပြားခဲ့ပါက အစိမ်းရောင်၊ အိုင်းရွန်းအောက်ဆိုဒ်များပြားခဲ့ပါက မန်းကျည်းမှည့်ရောင်၊ မင်းဂနီ(စ်)ဒြပ်များပြားခဲ့ပါက လိမ္မော်ရောင်၊ ပန်းကြားရောင်၊ မင်းဂနီ(စ်)အောက်ဆိုဒ်များပြားခဲ့ပါက မီးခိုရောင်နှင့်အဝါရောင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ် စေတတ်ကြောင်း သိရသည်။
တွေ့ရှိရာဒေသ အင်ကြင်းကျောက်များအား မြန်မာနိုင်ငံ အပါအဝင် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံပေါင်း (၂၅)နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။
အင်ကြင်းကျောက် ထွက်ရှိရာ နိုင်ငံနှင့် ထွက်ရှိရာ ဒေသများမှာ- Argentina, Australia, Belgium, Brazil,Canada China, Czech Republic, Ecuador, Egypt, France, Germany, Greece, India, Indonesia, Israel, Italy, Libya, Namibia, New Zealand, Saudi Arabia, Sudan, Thailand, Ukraine, United Kingdom, United States စသည့်တို့ဖြစ်ကြသည်။
ကျန် အခြားတိုင်းပြည်များတွင် အင်ကြင်းကျောက်ထွက်ရှိခြင်းမရှိကြောင်း သိရသည်။
ထို့ကြောင့် အင်ကြင်းကျောက်သည် ကမ္ဘာ့ကျောက်မျက်ဈေးကွက်ဝင် ကျောက်တစ်မျိုးဖြစ်လာခဲ့ရသည်။
အင်ကြင်းကျောက်ကို အချောကိုင်၍လည်းကောင်း၊ လူသုံးကုန်ပစ္စည်းများ လုပ်၍လည်းကောင်း အသုံးပြုကြသည်။
နိုင်ငံခြားပို့ကုန်အဖြစ် တင်ပို့ရောင်းချကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ နွားထိုးကြီးမြို့နယ်တွင် အင်ကြင်းကျောက် ထွက်ရှိသည်။
မြန်မာနိုင်ငံမှာတွေ့ရတဲ့ အင်ကြင်းကျောက်ဖြစ် ရုပ်ကြွင်းမျိုးများ၏ သက်တမ်းသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း (၇)သန်းအထိပင် ရှိနိုင်သည်။
ဘူမိဗေဒအခေါ်အရ ဧရာဝတီ ကျောက်လွှာစု ထဲမှာ တွေ့ရှိရသည်။
ဧရာဝတီ ကျောက်လွှာစုဟု မခေါ်ခင်က ရေနံချောင်းဒေသတွင် fossil wood များ အလွန်များပြားစွာတွေ့ရှိခဲ့ရသောကြောင့် Fossil Wood Group ဟုပင် အမည်ပေးခဲ့ဖူးသည်။
ယနေ့မြန်မာနိုင်ငံမှာ အင်ကြင်းကျောက်များကို သတ္တုမဟုတ်သော ကုန်ကြမ်းနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းအဖြစ် သတ္တုတွင်းဝန်ကြီးဌာနက ကုန်သွယ်ရောင်းချခြင်းကို ဥပဒေအရကန့်သတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
အရည်အသွေး အင်ကြင်းကျောက်၏ တန်ဘိုးမြင့်မားစေနိုင်သော ကျောက်အရည်အသွေးအား သတ်မှတ်ချက်(၈)ချက် ရှိကြောင်း သိရသည်။
၎င်းအချက်များမှာ- အလင်းပေါက် ကျောက်သားဖြစ်နေရမည်။
( Stone is transparpont)။
မဟူရာ(သို့) အိုပယ် ခရစ်စတယ် ကျောက်သားမျိုးဖြစ်ရမည်။
( Stone is Agatzed (or) Opalzed)။
အရောင်များစွာ ပါရှိရမည်။
( Somany Colour in same stone)။
သစ်ပင်ကဲသို့ အကြောအမျှင်များ ထင်ရှားစွာပါရှိရမည်။
( Gains patt- ern shows up distinctly)။
အခေါက် လှပရမည်။
( Bark pattern shows up distinctly)။
စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာကောင်းသော အရာများပါရှိခြင်း။
( ဥပမာ အကိုင်းအခက်များ၊ အင်းဆက်များ) ( Interseting thngs drushing duzzg Iseart)။
တောက်ပ၍ လှပသော အရောင်များရှိခြင်း။
( Bright and pretty colour)။
တိကျလှပသော လုံးပတ်ရှိခြင်း။
( Inter round intact) စသည့် အချက်များနှင့် ပြည့်စုံသော အင်ကြင်းကျောက်များသည် ကမ္ဘာ့ဈေးကွက်ဝင် အင်ကြင်းကျောက်များဖြစ်ကြသည်။
ဦးလှမြင့်၊ မြန်မာနိုင်ငံဘူမိဗေဒ ကိုးကား Category:အပင်များ၏ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်း မှတ်တမ်း။
thumb|လာဘ်ကောင်ရုပ် ဇာဘီဗာကာ ဇာဘီဗာကာ (, "Goalscorer")သည် ရုရှားနိုင်ငံ၌ ကျင်းပခဲ့သော ၂၀၁၈ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲ၏ တရားဝင် လာဘ်ကောင်ရုပ်ဖြစ်သည်။
အမည်မှာ ရုရှားစကားလုံးဖြစ်သော забияка ("hothead") နှင့် забивать ("to score") ကို ပေါင်းစပ်ထားသော အမည်ဖြစ်သည်။
ဤလာဘ်ကောင်ရုပ်ကို ရုရှားနိုင်ငံတွင် အင်တာနက်မှ မဲပေေးရွေးချယ်ခဲ့ပြီး အရုပ်ရေးဆွဲသူမှာ ဒီဇိုင်းကျောင်းသူ ယဲ့ကာကျယ်ရင်နာ ဘာချာရိုဗာ(Екатерина Бочарова) ဖြစ်သည်။