kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ဆုရွေးချယ်မှုပုံစံ စတင်ပေးအပ်စဉ် က တစ်ဦးတည်းဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နောင်နှစ်များတွင် နှစ်ဦး၊ သုံးဦး အထိ ရွေးခဲ့သည့် နှစ်များလည်း ရှိသည်။
၂ဝဝ၂ ခုနှစ် အတွက် မှစ၍ အမျိုးသားစာပေဆု စိစစ်ရွေးချယ်ရေး ကော်မတီဝင်များက မိမိတို့ နှစ်သက်ရာ အမည်စာရင်း (သုံးဦးကို)ရွေး၍ တင်နိုင်ပြီး ရရှိသည့် ဆန္ဒမဲပေါ် မူတည်၍ ရွေးခဲ့ကြသည်။
နောင်အခါ အတွင်းရေးမှူးအဖွဲ့က သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသည့် စာရေးဆရာများ၊ စာပေပညာရှင်များ စာရင်းပြုစု၍ လျှို့ဝှက်ဆန္ဒမဲများပေးကာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။
၂ဝ၁၇ ခုနှစ်မှစ၍ စာရေးဆရာ တစ်ဦးနှင့် ပညာရှင်တစ်ဦးစီ ရွေးချယ်ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
သတ်မှတ်ချက်များ ဘဝတစ်သက်တာပတ်လုံး စာပေတွင် မြှုပ်နှံခဲ့ခြင်း ကိုယ်ကျိုးစီးပွား အလေးမထားဘဲ စာပေနှင့် မွေ့လျော်ခဲ့သူဖြစ်ခြင်း စာပေနှင့်သာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုခဲ့သူဖြစ်ခြင်း နိုင်ငံ နှင့် လူမျိုးတို့၏ အကျိုးစီးပွားအား စာပေစွမ်းပကားဖြင့် တစိုက်မတ်မတ် သယ်ပိုးထမ်းရွက်ခဲ့သူဖြစ်ခြင်း။
ဆုရရှိခဲ့ကြသူများ စဉ်ခုနှစ်ရရှိသူမှတ်ချက်၁၂၀၀၁ပါရဂူ၂၂၀၀၂ဦးထင်ဖတ် (မောင်ထင်)၃၂၀၀၃ဦးဌေးမောင် (ဌေးမောင်)၄၂၀၀၄ဦးလေးမြိုင် (လေးမြိုင်) ၅၂၀၀၅စောမုံညင်း၆၂၀၀၆မကြန်၇၂၀၀၇ဆင်ဖြူကျွန်း အောင်သိန်း၈၂၀၀၈ဒေါက်တာ ကျော်စိန်၉၂၀၀၉ဒေါက်တာ ခင်မောင်ညွန့်၁၀၂၀၁၀ဒေါက်တာ ဦးသော်ကောင်း၁၁၂၀၁၁မင်းယုဝေ၁၂၂၀၁၂ခင်ဆွေဦးအောင်သင်းသိပ္ပံမှူးတင်၁၃၂၀၁၃ဒေါက်တာဦးခင်အေး (မောင်ခင်မင်-ဓနုဖြူ)စည်သူဦးတင်လှိုင် (လယ်တွင်းသား စောချစ်)ဦးမြင့်ကြည် (တက္ကသိုလ် မြတ်စိုး)၁၄၂၀၁၄ဦးဝင်းဖေ (မြဇင်)ဦးခင်မောင်စိုး (မောင်ပေါ်ထွန်း)ဦးကိုလေး (ကိုလေး-အင်းဝဂုဏ်ရည်)၁၅၂၀၁၅ဦးဝင်းမွန် (တက္ကသိုလ်ဝင်းမွန်)ဦးတင်ခ (တက္ကသိုလ်တင်ခ)၁၆၂၀၁၆ဦးကျောက်ဆောက်သာနိုး (မောင်သာနိုး)ဦးသန်းထွန်း (သိန်းသန်းထွန်း)ဦးကျော်ဝင်း (ညိုဝင်း)၁၇၂၀၁၇ဦးမြင့်လွင် (ဖိုးကျော့)ဦးထွန်းရီ (ထွန်းရီ-ရှေးဟောင်းသုတေသီ)၁၈၂၀၁၈ဦးတင်မောင်မြင့် (တင်မောင်မြင့်)ဦးထွန်းအောင်ချိန် (ထွန်းအောင်ချိန်)၁၉၂၀၁၉ဦးအံ့မောင် (အံ့မောင်)ဦးညွန့်မောင် (မောင်မောင်ညွန့် - မန်းတက္ကသိုလ်)၂၀၂၀၂၀ဦးမောင်မောင်လတ် (နောင်)ဦးစိန်လှိုင် (သူရဇော်)ဒေါ်ချိုချိုတင် (မစန္ဒာ) (၂ဝ၂ဝ)၂၁၂၀၂၁ ဦးကျော်ဇင်ညွန့် (တက္ကသိုလ်မြတ်သူ)ဦးအုန်းမောင်(မြင်းမူမောင်နိုင်မိုး)ဒေါက်တာ မျိုးသန့်တင်ဒေါက်တာဒေါ်တင်ဝင်း (ဒေါက်တာမတင်ဝင်း- ပညာရေးတက္ကသိုလ်)၂၂၂၀၂၂ ဒေါက်တာ သန်းဦး (ပြည်စိုးမင်း)ဒေါ်ခင်သန်းဝင်း (ကြူကြူသင်း)ဦးချစ်စံ (ချစ်စံဝင်း)ဒေါက်တာ ထွန်းတင့် (ဒေါက်တာ ထွန်းတင့်-မြန်မာစာ)၂၃၂၀၂၃ ဒေါက်တာမင်းတင်မွန် (ပါရဂူမင်းနန္ဒာ)ဒေါက်တာ တိုးလှဦးညွန့်ဆွေ (မောင်ဆွေသက်)ဦးသန်းဆွေ (မောင်သန်းဆွေ-ထားဝယ်)ဒေါက်တာကျော်ဝင်း (သမိုင်း)ဦးညွန့်တင်(မောင်ငြိမ်းသူ-ကြို့ပင်ကောက်) အခြားကြည့်ရန် အမျိုးသား စာပေဆု အမျိုးသားစာပေဆုရစာအုပ်စာရင်း စာပေဗိမာန်ဆု စာပေဗိမာန်စာမူဆု ကိုးကား Category:မြန်မာ စာပေဆိုင်ရာ ဆုများ။
ငှက်တွင်းဆရာတော် ရှင်ပဏ္ဍဝသည် မင်းတုန်းမင်းလက်ထက်၌ မဟာသတိပဌာန်သုတ်တော်လာ (၃၂)ကောဠာသကမ္မဌာန်းကို ကြိုးပမ်းအားထုတ်ပြီးဟောကြားပြသခဲ့သည်။
စတုဘုမ္မိက မဟာသတိပဋ္ဌာန် (ငှက်တွင်း) ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် မြဝတီမင်းကြီး ဦးစ၏ မြေးတော်စပ်သည်။
မောင်မြသီးကို ၁၆-ရက်၊ ဇွန်လ၊ ၁၈၃၁-ခုနှစ်တွင် အဖ မြဝတီ ဦးမောင်ကလေးနှင့် အမိ ဒေါ်ခင်ငြိမ်းတို့မှ ဖွားမြင်သည်။
သားသမီး သုံးဦးအနက် အငယ်ဆုံးသားဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်က ဆရာတော် ရှင်ကောဏ္ဍညထံ ပညာဆည်းပူးခဲ့ပြီး အသက် (၁၃)နှစ်အရွယ်၌ ရှင်သာမဏေ ဝတ်ခဲ့သည်။
ဘွဲ့မှာ ရှင်ပဏ္ဍဝဖြစ်သည်။
၂၉-ရက်၊ ဇွန်လ၊ ၁၈၅၂-ခုနှစ်တွင် ရှင်ပဏ္ဍဝ ရဟန်းဘောင်တက်သည်။
ထို့နောက် သင်္ဂဇာဆရာတော်ထံ၌ ပညာဆည်းပူးပြန်သည်။
ရဟန်း ၁၅-ဝါအရတွင် မင်းတုန်းမင်းထံ ကြွရောက်ကာ တရားဟောခဲ့ရသည်။
နောက် တစ်နှစ်တွင် မင်းဝံတောင်သို့ ကြွရောက်ကာ (၁၅)နှစ် သီတင်းသုံးခဲ့၏။
ထို့နောက် သီပေါမင်း ပါတော်မူချိန်တွင် ကွမ်းခြံကုန်းသို့ ကြွရောက်လာကာ သာသနာပြုလုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်လျက် သာသနာတော်ပြန့်ပွားအောင် ဆောင်ရွက်ရင်း ၁၃-ရက်၊ အောက်တိုဘာလ၊ ၁၉၁၁-ခုနှစ်တွင် ပျံလွန်တော်မူသည်။
ပြုစုခဲ့သော ကျမ်းများ ငှက်တွင်းဆရာတော် ရှင်ပဏ္ဍဝသည် ရဟန်း(၅)ဝါအရ၌ ကျမ်းတစ်ကျမ်း စတင်ပြုစုကာ ကျမ်းပြုဆရာတော် ဖြစ်လာခဲ့၏။
ဆရာတော်၏ စာပေလက်ရာ ကျမ်းအချို့မှာ - မင်္ဂလသုတ္တန္တသာသနာ ဝိသောဓနီ (၁၈၅၇) သာသန သုဒ္ဓိဒီပကကျမ်း ပရမတ္တဗျူဟာကျမ်း သာသနလင်္ကာရ မဂ္ဂပကာသနီကျမ်း ရာဇောဝါဒကျမ်း ဓမ္မပဒနိဿယသစ်ကျမ်း လောကစိန္တာကျမ်း ပိဋကသုံးပုံဖလဲကျမ်း သာသနာဗျူဟာကျမ်း ဒိဋ္ဌိဘေဒပကာသနီကျမ်း ဓမ္မစက္ကပဝတ္ထနနိဿယသစ်ကျမ်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
ကျမ်းစုစုပေါင်း ၂၀-ကျော်ရှိပြီး အချို့မှာ ပုံနှိပ်ခြင်းမပြုနိုင်မီ ပျက်စီးသွားကြသည်လည်း ရှိ၏။
ငှက်တွင်းဆရာတော်၏ စာများထဲတွင် ဘုရားပျောက်သော် စိတ်မှာရှာ တရားပျောက်သော် ကိုယ်မှာရှာ သံဃာပျောက်သော် ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာ သုံးခုပေါင်း၍ ရှာ စသည့် ဆန်းသစ်သော အယူအဆများစွာကို တွေ့ရှိရလေသည်။
တင်နိုင်တိုး ရေး၊ ကုန်းဘောင်နွယ် စာပေမျိုးဆက်၊ ၂၀၁၀၊ မေလ၊ စာ-၂၃ ကိုးကား Category:ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများ။
ခင်ဦးဇွန်းသည် မြန်မာအမျိုးသမီးထဲ၌ အစောဆုံး အင်္ဂလိပ်စာ သင်ယူတတ်မြောက်သူဟု ဆိုနိုင်သည်။
ခင်ဦးဇွန်းကို မြဝတီမင်းကြီး ဦးစ၏ နှမရင်း ဒေါ်လုံမနှင့် ပြင်သစ် အမေရိကန်ကပြား ဦးဝိုက်(Mr.White) တို့၏သမီး မဖြူနှင့် ခင်ပွန်း ဦးစံခိုင်တို့မှ ၁၈၇၁-ခုနှစ်တွင် ဖွားမြင်သည်။
ခင်ဦးဇွန်း၏ မိခင်ဒေါ်ဖြူမှာ ရွှေချည်ထိုး အတတ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်သူဖြစ်သည်။
ဦးစံခိုင်မှာမူ မြန်မာမင်းလက်ထက် အမှုတော်ထမ်း ရွှေဇင်ယော် ပဲ့နင်းစစ်ကဲတော်မင်း ဖြစ်သည်။
ခင်ဦးဇွန်းမှာ မွေးချင်းမောင်နှမ ငါးဦးရှိရာ ဒေါ်ခင်ဆင့် (ပိုးကုန်သည်)၊ ဒေါ်ခင်ခင် (သံတော်ဆင့်ဦးအံ့ကိုးဇနီး)၊ ဦးအေး(နယ်စီးတောအုပ်ကြီး)၊ ဒေါ်ခင်တုတ်(ကြေးနန်းဝန်တော်ကတော်)နှင့် ခင်ဦးဇွန်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ခင်ဦးဇွန်းသည် အငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကပင် မိခင်ဒေါ်ဖြူနှင့်အတူ သီပေါမင်းတရား နန်းစံရာ နန်းတွင်းသို့ လိုက်ပါသွားလေ့ ရှိခဲ့သည်။
ပါတော်မူပြီးစတွင် မိခင်အိုကြီးနှင့် မန္တလေးမြို့၊ သမီးတော်ဈေးရပ်တွင် အတူနေထိုင်ရင်း အေဘီအမ်ကျောင်း၌ အင်္ဂလိပ်စာ သင်ယူခဲ့သည်။
ခရစ်ယာန်သာသနာပြုတို့၏ ထောက်ပံ့မှုနှင့် ရန်ကုန်ကြည့်မြင်တိုင် နော်မံကျောင်းတက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
ခင်ဦးဇွန်းသည် ကျောင်းဆရာ ဦးထွန်းဖေ (နောင် ဂျပ်ဆင်ကောလိပ် ကျောင်းအုပ်ကြီး) နှင့် ၁၉၀၁-ခု၊ ဖေဖော်ဝါရီလတွင် လက်ဆက်ကာ သားသမီး (၈)ဦးဖွားမြင်ခဲ့သည်။
အားလုံးမှာ ဘွဲ့ရပညာတတ်များဖြစ်ကြပြီး သမီးဒေါ်လှသိန်း(ဆည်မြောင်းမင်းကြီးချုပ် ရောဘတ်မောင်တင်၏ ဇနီး) သည် မြန်မာအမျိုးသမီးများထဲတွင် ပထမဆုံး B.Sc ဘွဲ့ရရှိသူဖြစ်သည်။
ခင်ဦးဇွန်းသည် အသက် ၉၀-နှစ်နီးပါးအရွယ် ၁၉၆၀ ပြည့်နှစ်က ခင်ပွန်း ဦးထွန်းဖေနှင့် အတူ လမ်းမတော် ဦးနော ဇရပ်၌ နှစ် ၆၀-ပြည့် စိန်ရတုမင်္ဂလာပွဲ လုပ်ခဲ့သေးသည်။
၁၈-ရက်၊ ဇူလိုင်လ၊ ၁၉၆၄-ခုနှစ်တွင် ခင်ဦးဇွန်း ကွယ်လွန်သွားသည်။
စာပေလက်ရာ ခင်ဦးဇွန်းသည် ၁၈၉၅-ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန် နော်မံကျောင်း အောင်မြင်ပြီးနောက် ရန်ကုန်၌ပင် အိမ်ထောင်ကျခဲ့သည်။
ထို့နောက် ခင်ပွန်းဦးထွန်းဖေနှင့်အတူ မန္တလေးပြန်သွားပြီး ၁၉၀၆-ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်သို့ တစ်ဖန်ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ကြပြန်သည်။
ထိုစဉ် သားတစ်ယောက်၊ သမီးတစ်ယောက် ရရှိနေသည်။
ခင်ပွန်းသည် တက္ကသိုလ် ဆီးနိတ်ကောင်စီလူကြီးဖြစ်စဉ် ခင်ဦးဇွန်းက ဒပ်ဖရင်ဆေးရုံ၌ သားဖွားဆရာမ သွားလုပ်၏။
၁၉၄၁-ခုနှစ် ဂျပန်ဝင်စဉ် ရှမ်းပြည်နယ်၊ ကလောမြို့မှတစ်ဆင့် ရပ်စောက် ဘုရားဖြူရွာသို့ သွားရောက်တိမ်းရှောင်ရသည်။
ထို၌ စစ်ဘေးဒုက္ခသည်များကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ခဲ့ရသည်။
တင်နိုင်တိုး ရေး၊ ကုန်းဘောင်နွယ် စာပေမျိုးဆက် စာအုပ်မှ ၊ စာ- ၂၅၊ ၂၀၁၀-ခုနှစ်၊ မေလ ကိုးကား Category:၁၈၇၁ မွေးဖွားသူများ Category:၁၉၆၄ ကွယ်လွန်သူများ။
ဘိုလော့ဂ်နာ တက္ကသိုလ် () ကို ယူနီဘို (UNIBO) ဟုလည်း ခေါ်ကြ၍ ၁၀၈၈ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ယနေ့ထက်တိုင် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည့် ရှေးအကျဆုံး တက္ကသိုလ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။
Nuria Sanz, Sjur Bergan: "The heritage of European universities", 2nd edition, Higher Education Series No. 7, Council of Europe, 2006, ISBN, p.136 စာသင်သားများနှင့် ဆရာများပါဝင်သည့် စာပေသင်ကြားသင်ယူသည့် အစုအဖွဲ့ကို ယူနီဗာစီတပ်စ် (Universitas) ဟူ၍ ပထမဦးဆုံး စတင်ခေါ်ဝေါ်ခြင်းမှာ ဘိုလော့ဂ်နာ တက္ကသိုလ်မှပင် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
Nove secoli di storia - Università di Bologna သမိုင်းကြောင်း ဘိုလော့ဂ်နာ တက္ကသိုလ် စတင်တည်ထောင်သည့်ရက်စွဲကို အတိအကျမသိရှိရသော်လည်း ၁၀၈၈ ခုနှစ်ဟု အနီးစပ်ဆုံးမှတ်ယူနိုင်ပါသည်။
တက္ကသိုလ်တည်ထောင်ရန်ချာတာကို ဘုရင် ဖရက်ဒရစ် ဘာဘရော့စ်စာမှ ၁၁၅၈ ခုနှစ်တွင် ခွင့်ပြုပေးခဲ့သည်ဟု တွေ့ရှိရပါသည်။
သို့သော် ၁၉ ရာ‌စုတွင် ဂျီယိုဆု ကာဒူစီ ဦးဆောင်သည့် သမိုင်းကော်မရှင်မှ တက္ကသိုလ်သမိုင်းကို ခြေရာခံစုံစမ်းကြသည့်အခါ ၁၀၈၈ ခုနှစ်၌ ထူထောင်ခဲ့သည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီးနောက် ကမ္ဘာပေါ်မှာ သက်တမ်းအရှည်ဆုံးတက္ကသိုလ်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။
Our History - Università di Bologna ဘိုလော့ဂ်နာ တက္ကသိုလ်တွင် တက်ရောက်သည့် နိုင်ငံခြားကျောင်းသားများကို နိုင်ငံသားအလိုက်စု၍ တစ်စုဆီအား နေးရှင်း (Nations) ဟု ခေါ်ပါသည်။
ဆရာနှင့်တပည့် အပြန်အလှန်ထိန်းကျောင်းသည့်စနစ်ကို ကျင့်သုံးပါသည်။
တက္ကသိုလ်တွင် ပါမောက္ခများငှားရမ်းခြင်း၊ ဖြုတ်ခြင်း၊ ပါမောက္ခလစာများကို ဆုံးဖြတ်ရန်အတွက် နေးရှင်းတစ်ခုစီမှ ကျောင်းသားကိုယ်စားလှယ် နှစ်ဦးစီပါဝင်သည့် ကောင်စီမှ ဆုံးဖြတ်ပါသည်။
ပါမောက္ခများသည် သတ်မှတ်ထားသည့် အတန်းကို ပြီးဆုံးအောင် အချိန်မီမသင်နိုင်လျှင်လည်း ဒဏ်ငွေအတပ်ခံရပါသည်။
သို့သော် ပါမောက္ခများ၌လည်း အားနည်းသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။
ဆရာများအဖွဲ့ဟု ရှိ၍ စာမေးပွဲကြေး သတ်မှတ်ခြင်း၊ ဘွဲ့ရရန်အတွက် လိုအပ်ချက် သတ်မှတ်ခြင်းများကို ပါမောက္ခများမှ လုပ်ပိုင်ခွင့် ရှိနေပါသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ထိုသို့အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းနေသည့် စနစ်အား အဆုံးသတ်၍ မြို့၏ အခွန်ထဲမှ ပါမောက္ခများကို လစာပေးသည့် စနစ်ဖြင့် အစားထိုး၍ ပြည်သူ့ တက္ကသိုလ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ပါသည်။
ဘိုလော့ဂ်နာ တက္ကသိုလ်သည် ကျမ်းစာသင်ကြားမှုနှင့် အရပ်ဘက် ဥပဒေကို သင်ကြားရာတွင် သမိုင်းဝင် ဖြစ်ပါသည်။
အထူးသဖြင့် ၁၀၇၀ ခုနှစ် ခန့်တွင် ရောမ ဥပဒေကို သင်ကြားပို့ချခဲ့၍ မြေထဲပင်လယ်ခေတ် ရောမဥပဒေ တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် အဓိက ဗဟိုချက် ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။
See Corpus Juris Civilis: Recovery in the West ဌာနများ ခေတ်သစ်တွင် အဆင့်မြင့် ပညာရေးကို ဥရောပ အသိုင်းအဝိုင်းနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ပြုပြင်ထားပါသည်။
ယခုခေတ် ဘိုလော့ဂ်နာ တက္ကသိုလ်တွင် သုံးနှစ်ကြာ ပထမ ဒီဂရီ ဘွဲ့ကြိုတန်း ၁၀၁ ခု၊ နှစ်နှစ်ကြာ ဒုတိယ ဒီဂရီ မဟာဘွဲ့တန်း ၁၀၈ ခု ရှိပါသည်။
ငါးနှစ် ဆက်တိုက် အတွဲလိုက် သင်ယူနိုင်သည့် ဘွဲ့တန်းသည်လည်း ၁၁ ခု သီးခြား ရှိသည်။
ဆေးပညာနှင့် သွားဘက်ဆိုင်ရာ ဆေးပညာရပ်ကို ခြောက်နှစ်ကြာ သင်ယူရမည် ဖြစ်သည်။
အထူးပြု ဘာသာရပ်များ ပြီးလျှင် ပါရဂူတန်းများလည်း ဆက်လက် တက်ရောက်ခွင့် ရှိသည်။
အထူးပြုကျောင်း ၁၁ ကျောင်းရှိပါသည်။
-စိုက်ပျိုးရေးနှင့် တိရစ္တာန်ဆေးပညာ၊ -စီးပွားရေး၊ စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် စာရင်းကိုင်၊ -အင်ဂျင်နီယာနှင့် ဗိသုကာ၊ -နိုင်ငံခြား ဘာသာစကားများ၊ စာပေ၊ စကားပြန်နှင့် ဘာသာပြန်၊ -ဥပဒေ -ဝိဇ္ဇာ၊ လူမှုဗေဒနှင့် ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ် လေ့လာရေး -ဆေးပညာနှင့် ခွဲစိတ်ပညာ -ဆေးဝါးပညာ၊ ဇီဝနည်းပညာများနှင့် အားကစား သိပ္ပံ -နိုင်ငံရေး သိပ္ပံ -စိတ်ပညာနှင့် ပညာရေး သိပ္ပံ -သိပ္ပံ တို့ ဖြစ်ပါသည်။
ကျောင်း ၁၁ ကျောင်းအောက်တွင် အသေးစိတ် ခွဲခြားဖွင့်လှစ်ထားသည့် ဌာနပေါင်း ၃၃ ခုList of the Departments of the University of Bologna ရှိပါသည်။
နောက်ဆုံး တိုးသည့် ဌာနမှာ ၂၀၁၅ တွင် အသစ်ဖွင့်သည့်လက်တင် သမိုင်းဌာန ဖြစ်သည်။
ဘိုလော့ဂ်နာ တက္ကသိုလ်တွင် ကျောင်းသားပေါင်း ၈၅၀၀၀ ကျော် ရှိပါသည်။
တက္ကသိုလ် ပရဝုဏ်များမှာ ရာဘင်နာ၊ ဖော်လီ၊ ကပ်စီနာနဲ့ ရီမီနီတို့တွင် တည်ရှိ၍ အာဂျင်တီးနားနိုင်ငံ ဗြူနိုအေးရိစ်တွင် စင်တာတစ်ခု တည်ထောင်ထားပါသည်။
တွဲဖက် အင်စတီကျူးရှင်းများ ၁၉၅၀ ဝန်းကျင်တွင် ဘိုလော့ဂ်နာ တက္ကသိုလ်မှ ကျောင်းသားအချို့သည် အီလ် မူလီနို စာစောင်ကို ထုတ်ဝေပါသည်။
အချိန်တို အတွင်းမှာပင် အီလ် မူလီနို စာစောင်သည် နိုင်ငံရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ဆွေးနွေးရာတွင် အဓိက ကိုးကားရာ ဖြစ်လာပါတော့သည်။
အီတလီနှင့် နိုင်ငံရပ်ခြား အယ်ဒီတာ ဆက်ဆံရေးကိုလည်း ထူထောင်နိုင်ခဲ့ပါသည်။
၁၉၅၄ တွင် အီလ် မူလီနို စာအုပ်ထုတ်ဝေရေး တိုက်ကို ထူထောင်ခဲ့ပါသည်။
ယနေ့အထိ ထင်ရှားသည့် ထုတ်ဝေရေးတိုက်အဖြစ် ရပ်တည်လျက် ရှိပါသည်။
အီလ် မူလီနို စာစောင်သည် အစောဆုံး နိုင်ငံရေးသုတေသန စာစောင်လည်း ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။
ဘိုလော့ဂ်နာ တက္ကသိုလ် စာအုပ်ထုတ်ဝေရေးတိုက်လည်း သီခြား ရှိပါသည်။
ကမ္ဘာ့အဆင့် သတ်မှတ်ချက် ၂၀၁၆ QS ကမ္ဘာ့တက္ကသိုလ် သတ်မှတ်ချက်တွင် ဘိုလော့ဂ်နာ တက္ကသိုလ်မှာ အဆင့် ၂၀၈ ရရှိခဲ့သည်။
"QS World University Rankings 2016". အီတလီ နိုင်ငံအတွင်းတွင် အဆင့် ၁ ဖြစ်သည်။
ထူးခြား ထင်ရှားသူများ ဂလော့ဆာတာကျောင်းကို တည်ထောင်သူ အာနားရီးယပ်စ်၊ ဘုန်းတော်ကြီး ဆန်တာဘာရီ တောမတ်စ် ဘက်ကတ်၊ အီတလီ ရီနေဆွန်းခေတ်မှ ကဗျာဆရာ ပက်ထရက်ချ်၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဆဋ္ဌမမြောက် အလက်ဇန်းဒါး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး နဝမမြောက် အင်နိုးဆင့်၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး တေဒဿမမြောက် ဂရီဂိုရီ၊ မီလန် သူတော်စင် ချားလ်စ် ဘော်ရိုမီယို၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဆယ်ငါးဆက်မြောက် ဂရီဂိုရီ၊ သိပ္ပံပညာနယ်ပယ်၌ ကမ္ဘာ့ ပထမဆုံး အမျိုးသမီး တက္ကသိုလ် ဥက္ကဋ္ဌ လော်ရာ ဘက်စီ၊ ဆိုမာလီ သံတမန်နှင့် နိုင်ငံရေးသမား ယူဆွတ် မိုဟာမက် အစ္စမေးလ်၊ မာစီဒီး ဖော်မြူလာဝမ်း ပြိုင်ကားအဖွဲ့၏ အင်ဂျင်နီယာ ဒါရိုက်တာ အယ်လ်ဒို ကိုစတာ စသူတွေ ဖြစ်ပါသည်။
၁၁ ရာစုမှ ၂၁ ရာစုအထိ သက်တမ်းရှည်ကြာခဲ့သည့် ဘိုလော့ဂ်နာ တက္ကသိုလ်မှ ထူးခြားထင်ရှားသူများ များစွာ ထွက်ပေါ်ပြီး အချို့ကိုသာ ဖော်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
နားဂွစ် မားဖု (; , ; ၁၁ ဒီဇင်ဘာ ၁၉၁၁ − ၃၀ ဩဂုတ် ၂၀၀၆) သည် အီဂျစ်လူမျိုး စာရေးဆရာဖြစ်သည်။
၁၉၈၈ ခုနှစ်၏ စာပေနိုဘယ်ဆုကို ရရှိထားသည်။
ရှေးဟောင်းအာရပ်ကမ္ဘာမှ ခွဲထွက်ကာ သရုပ်မှန်ရေးသားရာ၌ တောဖစ် အယ်ဟာကင် နှင့် ခေတ်ပြိုင်တစ်ဦးအဖြစ် အာရပ်စာပေနယ်တွင် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရသည်။
ဝတ္ထု (၃၄) ပုဒ်၊ ဝတ္ထုတို (၃၅၀) ကျော်နှင့် ဇာတ်ညွှန်း၊ ပြဇာတ်များစွာကို ရေးသားခဲ့သည်။
သူ၏လက်ရာအများစုကို အီဂျစ်နှင့် အခြားနိုင်ငံများတွင် ရုပ်သံရိုက်ကူးခဲ့ကြသည်။
ငယ်ဘဝ နားဂွစ်မားဖု (Naguib Mahfouz) ကို ၁၉၁၁ ခုနှစ်တွင် ၁၉၁၁ ခုနှစ်တွင် အီဂျစ်နိုင်ငံ၊ ကိုင်ရိုမြို့၌ ဖွားမြင်သည်။
မွေးဖွားပေးသော ဆရာဝန်ကြီ: နားဂွစ် ပါရှာ မားဖု (Naguib Pasha Mahfouz) ၏ အမည်ကို ပြန်လည်မှည့်တွင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
မိဘများမှာ လူလတ်တန်းစား အစိုးရအမှုထမ်းများ ဖြစ်သည်။
ယောက်ကျားလေး (၅) ယောက်၊ မိန်းကလေး (၂) ယောက်ရှိသည့် မောင်နှမတစ်စုတွင် အငယ်ဆုံးသား ဖြစ်သည်။
ကိုင်ရိုတက္ကသိုလ်မှ စာပေဆိုင်ရာဘွဲ့ ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၃၀ ခုနှစ်တွင် စာပေလောက၌ ခြေချသည်။
ရှေးဟောင်းဂန္ထဝင် အာရပ်ဘာသာဗေဒနှင့် အရပ်သုံးစကားပြောများကို ရောယှက်ကာ ခံစားမှုရသစာပေများ ဖန်တီးခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် သူ၏ ဝတ္ထုတိုများမှာ ထင်ရှားသည်။
အအောင်မြင်ဆုံးနှင့် အကောင်းဆုံးလက်ရာမှာ အစနှင့်အဆုံး (The Beginning and the End) ဖြစ်သည်။
ကိုင်ရိုမြို့သား ကုန်သည်ဘဝကို ဆွေစဉ်မျိုးဆက်သုံးဆက် တည်ဆောက်ရေးဖွဲ့သွားသော ဝတ္ထုရှည်ဖြစ်သည်။
ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ်များအနက် ရူးသွပ်ခြင်း၏ တီးတိုးလေသံ (The Whisper of Madness) မှာ ထင်ရှားသည်။
၁၉၇၆ တွင် ကိုင်ရိုမြို့၏ လမ်းတစ်ခုအကြောင်း ရေးဖွဲ့ထားသော မီဒါ့ လမ်းသွယ် (Midaq Alley) ကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုထုတ်ဝေရာ အီဂျစ်စာပေတွင်သာမက ကမ္ဘာ့စာပေလောကအထိ ခြေဆန့်လာတော့သည်။
နောင်တွင် လေးစားအပ်သောအရှင် (Respected Sir) နှင့် အရက်သမားတေးများ (The Drunkard Sings) စာအုပ်တို့ကိုလည်း ပြန်ဆိုထုတ်ဝေခဲ့သေးသည်။
၁၉၇၀ ခုနှစ်တွင် အီဂျစ် အမျိုးသားစာပေဆုကို လည်းကောင်း၊ ၁၉၈၈ ခုနှစ်တွင် စာပေဆိုင်ရာ နိုဘယ်ဆုကို လည်းကောင်း ရရှိခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ဆိုဗီယက်၊ ပြင်သစ်နှင့် ဒိန်းမတ်နိုင်ငံများကလည်း ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့များ ချီးမြှင့်ခဲ့သေးသည်။
နိုဘယ်ဆုရချိန်တွင် အသက် (၇၇) နှစ် ရှိပြီဖြစ်သည်။
ဘဝနိဂုံ: မားဖု၏ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ဖြစ်သော ဂီဘယ်လာဝီမှ ကလေးများ (Children of Gebelawi) စာအုပ်တွင် မိစ္ဆာအယူအဆများ ပါဝင်သည်ဟု သုံးသပ်ကာ ဘာသာရေးအစွန်းရောက်များ၏ ရန်ရှာခြင်းကို ခံရသည်။
ရဲအစောင့်အရှောက်များ ထားရှိသော်လည်း ၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် ကိုင်ရိုရှိ နေအိမ်အပြင်ဘက်၌ လည်ပင်းအား ဓားဖြင့်ထိုးခြင်း ခံရသည်။
အသက်မသေသော်လည်း ညာဘက်လက်အား အာရုံကြောထိခိုက်သွားခြင်းကြောင့် အချိန်ကြာကြာ စာရေးခြင်း မပြုနိုင်တော့ပေ။
အထက်ပါ ဖြစ်ရပ်အပြီ:တွင် သက်တော်စောင့် ငှားရမ်းခဲ့ရသည်။
လုပ်ကြံမှုအပြီးတွင် ၎င်း၏ ရှေ့နေဖြစ်သူ နာဘီ မိုနာ ဟာဘစ် (Nabil Mounir Habib) ထံသို့ ပြောင်းရွေ့သည်။
ထိုသို့ပြောင်းရွေ့ခြင်းသည် မားဖု၏ နောက်ဆုံးခေါင်းချရာ ဖြစ်လာသည်။
မြန်မာဘာသာသို့ ပြန်ဆိုမှုများမြသန်းတင့်၊ "ဩဂုတ်လတစ္ဆေများ နှင့် အခြားဝတ္ထုတိုများ"၊ Quality Publishing House။
၂၀၀၁။
မားဖု၏ အောက်ပါဝတ္ထုတိုများကို မြန်မာစာရေးဆရာ မြသန်းတင့်က မြန်မာဘာသာသို့ ပြန်ဆိုထုတ်ဝေထားသည် − စွန့်စားခန်းနှင့် အချစ်ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် (The Conjurer Made off with the Dish) မပေးချင်သော အဖြေ (The Answer Is No) အဖေ့မယား (The Lawsuit) ကမ္ဘာကုန် ကျယ်သရွေ့ (Halt A Day) ကြွက်များ (The Norwegian Rat) ဘဝရှင်မင်းတရားကြီ: (His Majesty) မြောင်းထဲက လူ (The Ditch) ပျောက်စေဆရာ (Zaabalawi) ဟာလာဟင်းလင်းကဖေးဆိုင် (The Empty Cafe) မင်္ဂလာည (Blessed Night) သူနှင့် အခြားသောသူ (The Man and the Other Man) အမည်မသိသော (By a Person Unknown) ကိုးကား။
နှစ် ၁၀၀ မြန်မာဝတ္ထု ၁၀၀ သည် ၁၉၁၇ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၇ ခုနှစ်အတွင်း ထုတ်ဝေခဲ့သည့် မြန်မာဝတ္ထုရှည်များအနက် ရသစွမ်းရည်ကြီးများမှု၊ ဇာတ်ကောင်ဇာတ်ကွက်အပေါ်တွင် စာဖတ်ပရိသတ်များ စွဲမှတ်နေစေမှု၊ ခေတ်ကာလနှင့်လိုက်ဖက်အောင် ဖွဲ့နွဲ့ရေးသားနိုင်မှုတို့ကို အခြေခံကာ နိုဘယ် မြန်မာစာပေပွဲတော် ကော်မတီမှ ရွေးချယ်လိုက်သော စာအုပ် (၁၀၀) ဖြစ်သည်။
Nobel Myanmar Literary Festival on the way | The Myanmar Times ပါဝင်သော စာအုပ်များ စဉ်ခေါင်းစီးရေးသားသူစတင်ထုတ်ဝေသည့် ခုနှစ်၁မောင်ရင်​မောင် မမယ်မဂျိမ်းစ်လှကျော်၁၉၀၄၂ချဉ်ပေါင်ရွက်သည် မောင်မှိုင်းဝန်စာရေး ဦးကြီး၁၉၀၄၃ရွှေပြည်စိုးဦးလတ်၄မှာတော်ပုံသခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း၅ရတနာပုံရွှေဥဒေါင်း၆နေညိုညိုပီမိုးနင်း၇နေရီရီပီမိုးနင်း၈တပင်ရွှေထီးလယ်တီပဏ္ဍိတ ဦးမောင်ကြီး၉နားခံတော်ရွှေစကြာ၁၀ပိတောက်ရွှေဝါတက်ထွန်း၁၁ကောလိပ်ကျောင်းသားဇဝန၁၂တက်ဘုန်းကြီးသိန်းဖေမြင့်၁၃ပန်းသာမ စာအုသခင်ဘသောင်း၁၄တက်ခေတ်နတ်ဆိုးသိန်းဖေမြင့်၁၅သူရွှေလင်းယုန်၁၆အညာသားကလေးရန်အောင်၁၇သူပုန့်အိမ်ရန်အောင်၁၈မေဒဂုန်တာရာ၁၉ရက်စက်ပါပေ့ကွယ်သခင်နု၂၀ရိသဲ့သဲ့မြမျိုးလွင်၂၁ဓားမင်းဆွေ၂၂ငဘမောင်ထင်၂၃မမမြင့်လင်းယုန်နီ၂၄ယုံတော့မေရယ်မောင်စည်သူ၂၅မေ့ဘူးကွဲ့ သက်လယ်ရယ်မင်းရှင်၂၆နန္ဒာပုလဲတက္ကသိုလ် နန္ဒမိတ်၂၇စာဆိုတော်ဒဂုန် ခင်ခင်လေး၂၈သံနှင့်သွေးနန္ဒ၂၉သစ္စာမဏ္ဍိုင်တင်စိုး၃၀ကမ္မဖလတင့်တယ်၃၁မချောလင်းယုန်နီ၃၂လင်းလုပါပြီကိုကို၃၃မမိုးစွေသခင်မြသန်း၃၄နွမ်းလျအိမ်ပြန်ကြည်အေး၃၅ဤယမုံငွေလင်း၃၆ငမဲကျွန်စစ်ကိုင်း ဦးဘိုးသင်း၃၇ဘွန္တောကြက်သူခိုးသော်တာဆွေ၃၈အတာသာဓု၃၉အပြာနှင့် အဝါနတ်နွယ်၄၀ဂွမ်းပုံဓူဝံ၄၁အရှေ့က နေဝန်းထွက်သည့်ပမာသိန်းဖေမြင့်၄၂အားလုံးကောင်းကြရဲ့လားလူထု ဦးလှ၄၃မွှေးခင်နှင်းယု၄၄အရိုင်းစံပယ်အောင်လင်း၄၅သက်ဝေ မေကျော့ဒေါက်တာ ထွန်းရွှေ၄၆ရေနံ့သာဦးတင်မြင့်အောင်၄၇တို့တိုင်းဌာနီခင်ဆွေဦး၄၈ချစ်အဏ္ဏဝါဗွေဗန်းမော် တင်အောင်၄၉ငြိမ်းတယ် ချမ်းမယ် မိုးမင်းကျော်၅၀လွမ်းသစ္စာတိုင်စိန်စိန်၅၁ပွင့်မလေးလုံ၅၂သေသော်မုတည့် ဪကောင်း၏ရန်ကုန် ဘဆွေ၅၃အရေးတော်ပုံဌေးမောင်၅၄သူငယ်ချင်းလို့ပဲ ဆက်၍ခေါ်မည် ခိုင်တက္ကသိုလ် ဘုန်းနိုင်၅၅စိမ်းနေဦးမည့် ကျွန်တော့်မြေတက္ကသိုလ် ဘုန်းနိုင်၅၆မြန်မာပြည်သားရန်ကုန် ဘဆွေ၅၇မြိုင်ဗန်းမောင် တင်အောင်၅၈ဘယ်ပန်းချီ ရေးလို့မမီသိန်းသန်းထွန်း၅၉အရှေ့ဘက်ကမ်းပါးယုဝတီ ကြည်ဝေ၆၀၁၄/၁၅/၁၆တက္ကသိုလ် ဟန်ဝင်းအောင်၆၁ရင်နင့်အောင် မွှေးဂျာနယ်ကျော် မမလေး၆၂ပြိုမှာလေလား မိုးရဲ့အောင်ပြည့်၆၃ရေရိုင်း မြေရိုင်းမောင်နေဝင်း၆၄ရေနံ့သာ ခင်ခင်ကြီးမောင်သိန်းဆိုင်၆၅ကတ္တီပါဖိနပ်စီး ရွှေထီးဆောင်းမောင်သာရ၆၆နိဗ္ဗာန်ဘုံပျောက်ဆုံးခြင်းကျော်အောင်၆၇လောဘမြစ်ပင်လယ်ဖိုးကျော့၆၈နှောင်းတမြေ့မြေ့မြတ်ထန်၆၉မိန်းမလှအမုန်းဝင်းဦး၇၀နွေတညနိုင်ဝင်းဆွေ၇၁မသိန်းရှင်ဆီ ပို့ပေးပါနိုင်ဝင်းဆွေ၇၂မရဏမောင်းလော အောင်စည်လောမောင်မောင်ဖြူ၇၃ဓားတောင်ကိုကျော်၍ မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်မည်မြသန်းတင့်၇၄မောင်၊ ကိုကိုနှင့် နန္ဒာကြည်အေး၇၅ပန်းတွေနဲ့ ဝေမောင် ဝဏ္ဏ၇၆မဟူရာအကျဉ်းထောင်စမ်းစမ်းနွဲ့ (သာယာဝတီ)၇၇မိုးသောက် မှောင်မိုက် အရိပ်မပြေးမီငြိမ်းကျော်၇၈မာယာဘုံမြသန်းတင့်၇၉လင်္ကာဒီပချစ်သူချစ်ဦးညို၈၀မြစိမ်းရောင်ရင်ခွင့်သို့ အပြန်ထင်လင်း၈၁နောက်တိုးတက္ကသိုလ် မြစိမ်း၈၂ငြိမ်းကို ရှက်ပါမိုးမိုး (အင်းလျား)၈၃ရွှေတိဂုံကို မြင်လျှင်မိုးမိုး (အင်းလျား)၈၄ချစ် ချစ် ချစ် ၁−၂−၃သုမောင်၈၅မေတ္တာမီးအိမ်ကြည်အေး၈၆သိင်္ဂါရ ရသမောင်လွန်းကြင်၈၇တစ်ပင်ကို နှစ်ပင်ယှက်တယ်ဆင်ဖြူကျွန်း အောင်သိန်း၈၈အသည်းပန်းမှာ ဆူးတွေနဲ့ရယ်မြနှောင်းညို၈၉အမှတ်တရဂျူး၉၀အမှတ်မရှိ လမ်းမရှိ ကီလီဗောတံတားနုနုရည် (အင်းဝ)၉၁ပြုံး၍လည်း ကန်တော့ခံတော်မူပါ၊ ရယ်၍လည်း ကန်တော့ခံတော်မူပါနုနုရည် (အင်းဝ)၉၂ရင်ထဲက ဆောင်းရာသီမင်းလူ၉၃ရွှေဖိနပ်မှာ အစိမ်းရောင်ကြက်ခြေခတ်နဲ့ ကောင်မလေးတာရာမင်းဝေ၉၄အချစ်၏ နောက်ဆက်တွဲစာမျက်နှာဝင်းဝင်းလတ်၉၅ဆဌဂံမစန္ဒာ၉၆လမင်းရဲ့ ချိုသာတဲ့လက်ခုပ်သံညီပုလေး၉၇ဝေဝေရီရီဝတ္ထုဇော်ဇော်အောင်၉၈တောမင်းသမီးခင်ခင်ထူး၉၉ပဉ္စမမြောက် ဆောင်းရက်များငြိမ်းကျော်၁၀၀ဓမ္မဝိလာသလင်းယုန် သစ်လွင် ကိုးကား Category:မြန်မာဘာသာစကား စာအုပ်များ။
ဝေါ့လ်ဒစ်စနီ ကုမ္ပဏီ သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ကယ်လီဖိုးနီးယားအခြေစိုက် မီဒီယာထုတ်လုပ်ရေးဆိုင်ရာ ကမ္ဘာကျော်ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဘဝတက္ကသိုလ် စာပေတိုက်သည် ဘာသာပြန် လုံးချင်းဝတ္ထုများအား အဓိကထုတ်ဝေသည့် စာပေတိုက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ပိုင် ပုံနှိပ်တိုက်ရှိသဖြင့် တိုက်ပိုင်စာအုပ်များသာမက အခြား မဂ္ဂဇင်း၊ ဂျာနယ်များကိုလည်း ထုတ်ဝေပေးလျက်ရှိသည်။
နောက်ခံအကျဉ်း ဘဝတက္ကသိုလ်စ​ာပေတိုက်ကို ၁၉၇၇ ခုနှစ်တွင် အမှတ် (၁၃၄)၊ ၃၇ လမ်း၊ ကျောက်တံတားမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်မြို့၌ စတင်တည်ထောင်သည်။
တည်ထောင်သူမှာ ဦးနေဝင်း ဖြစ်သည်။
ရုပ်ပြကာတွန်းများအား စတင်ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး ၁၉၇၉ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီတွင် စိုးသိဏ်း ၏ စစ္စလီရန်ကြွေး ဘာသာပြန်လုံးချင်းဝတ္ထုကို စတင်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ခိုင်ဇွန်မောင်မောင်၊ "ဘဝတက္ကသိုလ်စာပေတိုက် သမိုင်းအကျဉ်းချုပ်နှင့် ယင်းတိုက်ထုတ်စာအုပ်များ စာစုစာရင်း"။
ဦးနေဝင်း (ဘဝတက္ကသိုလ်စာပေ) သည် ငယ်စဉ်ကပင် စာပေဝါသနာထုံပြီး ဘာသာပြန်ဝတ္ထုများကို နှစ်ခြိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် ထုတ်ဝေသူဖြစ်လာသောအခါ စာပေမျိုးစုံ ထုတ်ဝေသော်လည်း ဘာသာပြန်ဝတ္ထုများမှာ ဦးစားပေးဖြစ်ခဲ့သည်။
ဘာသာပြန်စာအုပ်များ ရှားပါးနေချိန်တွင် ဘာသာပြန်စာရေးသူများအား စုစည်း၍ စာအုပ်ထုတ်နိုင်ရေးကို အားစိုက်ခဲ့သည်။
ကမ္ဘာ့ရောင်းအားအကောင်းဆုံးစာအုပ်များအား ရွေးချယ်ဘာသာပြန်စေသကဲ့သို့ ဂန္ထဝင်ဝတ္ထုကောင်းများကိုလည်း ပင်တိုင်စာရေးဆရာများနှင့် ညှိနှိုင်းကာ ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့သည်။
မြသန်းတင့်ရေးသည့် "ဓားတောင်ကိုကျော်၍ မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်မည်" ကဲ့သို့ လူကြိုက်များသော မြန်မာဝတ္ထုတို့ကိုလည်း ပြန်လည်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ဘဝတက္ကသိုလ်စာပေ ဟု အမည်ပေးရခြင်းမှာ မြသန်းတင့် ဘာသာပြန်ဆိုသည့် ဘဝတက္ကသိုလ် ဟူသောစာအုပ်၏ တင်စားမှုကို သဘောကျ၍ ဖြစ်သည်။
၁၉၇၉ နှင့် ၁၉၈၀ ထုတ် စာအုပ်များတွင် ဘဝတက္ကသိုလ်စာပေ ဟူသော စာသားကိုသာ ထည့်သွင်းခဲ့သော်လည်း ၁၉၈၁ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလထုတ် ဖုန်းမို၏ အဏ္ဏဝါကဝေ မှ စ၍ ပန်းချီ တင်မောင်မျင့်၏ စာလုံးဒီဇိုင်းကို အသုံးပြုသည်။
၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် ပန်းချီ စံတိုး၏ လိုဂိုဒီဇိုင်းကို စာအုပ်မျက်နှာဖုံးများတွင် ထည့်သွင်းဖော်ပြသည်။
၁၉၈၃ ခန့်တွင် ပုံနှိပ်စက်ကိုပါ တည်ထောင်၍ တိုက်ထုတ်စာအုပ်များကို မိမိစက်ဖြင့် ရိုက်နှိပ်ခဲ့သည်။
၁၉၇၉ ခုနှစ်မှ ယနေ့အထိ လုံးချင်းဝတ္ထုပေါင်း (၃၀၀) ကျော်ကို ထုတ်ဝေခဲ့ပြီ:ဖြစ်ရာ ဘာသာပြန်အပါအဝင် ဒဿနိက၊ စိတ်ပညာ၊ ဘာသာရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ ဘာသာစကား၊ ကျန်းမာရေး၊ ခရီးသွားမှတ်တမ်း၊ ကဗျာ၊ ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ်၊ အတ္ထုပ္ပတ္တိ စသော အမျိုးအစားများကို ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့သည်။
လုံးချင်းဝတ္ထုများအပြင် စာကောင်းပေမွန်များအား စုစည်း၍ စာမော်ကွန်း စာစောင်ကို ၁၉၈၅ ဇွန်လမှ ၁၉၈၆ ဇူလိုင်လအထိ စုစုပေါင်း (၇) အုပ်ကို လည်းကောင်း၊ အင်္ဂလိပ်စာ အထောက်အကူပြု Everyday English မဂ္ဂဇင်းကို ၁၉၈၉ မတ်လမှ ၁၉၉၁ မေလအထိ စုစုပေါင်း (၂၇) အုပ်ကို လည်းကောင်း၊ သည်းထိတ်ရင်ဖို မဂ္ဂဇင်းကို ၁၉၈၇ ဧပြီလမှ ၁၉၈၈ ဇွန်လအထိ စုစုပေါင်း (၁၁) အုပ်ကို လည်းကောင်း ဘဝတက္ကသိုလ်အမည်အောက်တွင် ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် နွယ်နီ၊ ဓမ္မရုပ်စုံ၊ ရတနာပန်းခင်း၊ မြင်ကွင်း နှင့် အပျိုစင် မဂ္ဂဇင်းတို့ကိုလည်း ရိုက်နှိပ်ပေးခဲ့သည်။
တော်ဝင် ဂျာနယ်သည်လည်း ဘဝတက္ကသိုလ်၏ ထုတ်ဝေမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ကျမ်းပြုထေရ်မော် ပုဂ္ဂိုလ်ကျော် ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ ကစ္စည်းဝုတ္တိသစ်ရှစ်စောင်ပါ နိဿယကို ပြုစုတော်မူခဲ့သည် မုံရွာမြို့ ဇောင်ချမ်းပင် ဆရာတော်ကို ချီးကျူးဖွဲ့ဆိုထားသည့် သံချိုကဗျာ ဖြစ်သည်။
ကျမ်းပြုထေရ်မော် ပုဂ္ဂိုလ်ကျော် ဘဂဝါ မရဇိ၏၊ အာမသံ ဒေသနာနှင့်၊ ပါဠိလာမဂဓ တို့စ္ဆ၊ လျောက်ပတ်စွာ ထပ်ခါပြသည့်၊ သဒ္ဒရယ်အသံနှင့်၊ အတ္ထနယံ ကျမ်းစာထုတ်ခဲ့၊ ရဟန္တာသမုတ်တဲ့ ကစ္စည်းထေရ်။
သုတ် အရှိငဲ့ပြင်၊ ဝုတ္တိရယ်တဖြာနှင့်၊ ဥဒါဟရုဏ် စုကာထုတ်သည့်၊ ပြယုဂ်တွေ လွန်ကျယ်ပွားလို့၊ သင်ကြားသူ လူရှင် ရှင်ရဟန်းတို့၊ ပင်ပန်းစွာ နွမ်းကာကျလိမ့်၊ မှန်းစိတ်ကရည်။
တိုင်းရွှေမုံနယ် အဝှမ်းတွင်မှ၊ ဇောင်ချမ်းပင်သညာကျော်တဲ့၊ ဆရာတော်အာစရိက၊ ပါဠိညီစွာနှင့်၊ ဋီကာပါ အဋ္ဌကထာရှိုလို့၊ ဗဟု မကျယ်ပွားရအောင်၊ လုတ်ခက်ရာနုတ်ပယ်ရှားလို့၊ ရုပ်များစွာကြားကာနှင့် ပြီးလောက်အောင်၊ သဒ္ဒါကြီးကျမ်းရှစ်မည်၊ လမ်းသစ်တည်၍ ဖွင့်လှူဒါန်း။
ဗုဒ္ဓုပ်ကယ်ပါဒနှင့်၊ နဝမံအရောင်လျှမ်းရက်မို့၊ ဇောင်ချမ်းပင် ဆရာတော်က ကမ္ဘာပေါ်မှာ၊ သဒ္ဒါဇော်ရှည်ကျော်ရစ်စေဟု၊ အဝဇ္ဇန် ဝေဖန်စိတ်လို့၊ သံခိတ္တံတိုတိုနှင့်၊ အပိုတွေ အမိုမချဲ့ပြီဘု၊ ကစ္စည်းတဆူ၊ အသစ်နည်းမူဖွဲ့ပါလို့၊ လွယ်တကူသင်ယူလှဲ့စေဖို့၊ ရေးတဲ့လက်သန်း၊ ရေးတဲ့ရှစ်ကျမ်း။
ဘဂဝါ = ဘဂဝါဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံသောဘုရား။
မာရဇိ = မာရ်ငါးပါးကို အောင်သောဘုရား။
အာမိသံ = မူကွဲမရ၍ ဤအတိုင်းထားသည်၊ အဓိပ္ပာယ်မရ၊ အမိတံ(ဝါ) မနှိုင်းယှဉ်အပ်သောဟု ဖြစ်မည်ထင်၏။
ပါဠိ = ဘုရားဟော ဘာသာစကား။
မဂဓ = မဂဓတိုင်းသားတို့ ပြောသောစကား။
သဒ္ဒ = အသံ။
အတ္ထ = အနက်အဓိပ္ပာယ်။
သုတ် = ဆိုလိုချက်အချုပ်စကား။
ဝုတ္တိ = သုတ်ကို နားလည်အောင် ရှင်းပြသော စကား။
ဥဒါဟရုဏ် = ဥပမာတင်၍ ပြောဆိုခြင်း။
ပြယုဂ် = နှိုင်းယှဉ်၍ ဖော်ပြသည့် အထောက်အထား။
ဋီကာ = အဖွင့်ကျမ်း။
အဋ္ဌကထာ = အကျယ်ချဲ့၍ ဖွင့်ဆိုသောကျမ်း။
ဗဟု = များပြားခြင်း။
ဗုဒ္ဓုပ်ကယ်ပါဒံ = ဗုဒ္ဓုပ္ပါဒ၊ ဒုလ္လဘ၊ ဘုရားဖြစ်ရန် ခဲယဉ်းခြင်း။
အာဝဇ္ဇန် = အာဝဇ္ဇန(ပါ)၊ ဆင်ခြင်သုံးသပ် နှလုံးသွင်းခြင်း။
သံခိတ္တံ = အကျဉ်းနည်း၊ အတိုနည်း။
ဂိုဏ်းတော်ချုပ်ဘုန်း ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ ဇောင်ချမ်းပင်တိုက် ဆရာတော်၏ ဘုန်းအသရေတော်ကို ချီးကျူးဖွဲ့ဆိုထားသည့် သံချိုကဗျာဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်းတော်ချုပ်ဘုန်း အဏ္ဏဝါ မန္ဒာဝိနှင့်၊ သလ္လာဝတီ ဖန်ပြာအနှစ်လိုပ၊ စီရစ်ခွေသုန်သုန်နှင့်၊ ပြေအလုံ ရွှေမုံကမ်းငယ်က၊ ဘုံမန်းတိုင် နိုင်ငံကျော်လို့၊ ရဟန်းတော်တွေ၊ အသရမ်းအချော် မရှုပ်ထွေးရအောင်၊ နှိုင်းမျှော်ကာ သမိုင်းအပေါ်က အုပ်ပါဟု၊ ဂိုဏ်းတော်ချုပ် ခန့်တော်မူ။
ဗုဒဓဟေ ရွှေညောင်နန်းကဲ့သို့၊ ဇောင်ချမ်းပင် အခြေခံတဲ့၊ ဝေဇယန်ဝိဟာရက သီလသိက္ခာပုဒ်ကယ်တို့၊ အာနှုတ်တွင် သင်ဝိနည်းနှင့်၊ နိသျှည်းအမှန်ကျမ်းဂန်ပြနိုင်တဲ့၊ စွမ်းအန်စုံဂန္တန္တရနှင့်၊ ရဟန်းများအပေါ် မမော်အုံးပြီဘု၊ ဥပေက္ခာ မေတ္တာနှလုံးရယ်နှင့်၊ သုံးတဲ့လျစ်လျူ။
လူမျိုးစုံ အဖြာဖြာတို့၊ ဝါသနာ ဘာသာစရိုက်နှင့်၊ တိုက်နန်းစံအလံတင်လှစ်တဲ့၊ မန်းခွင်မှာ ရဟန်းသင်္ဃရာဇ်ကယ်က၊ ဆန်းစစ်ခါ ရွှေမုံကျေးတွင်မှ၊ ဂုဏ်ရွေးချယ် နယ်ခရိုင်ထိ၊ ရေးတော်ပိုင် မဟာမယ်ကယ်နှင့်၊ ထွေးစပ်လို့ ပေးအပ်လှူ၊ လေးရပ်စတူ ချိမ့်အုံး။
ကျောင်းပါးတိုင် ခြံအရံမို့၊ အောင်ငါးပြန်အိမ်တရာနှင့်၊ ဗိမ္ဗသာကြည်ညိုတဲ့၊ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သီရိတွင်မှ၊ ရှင်ပိလိန် ဘွဲ့တော်သတဲ့၊ ဝစ္ဆရယ် မထေရ်ကျော်ကဲ့သို့၊ ပြည်ပေါ်တွင် သည်ဆရာတော်တပါးကိုမှ၊ စည်ကားစွာ အများတကာဖူးလှာကြ၊ ရာထူးခံမှူးရံမတ်တွေနှင့်၊ ထူးမြတ်စွာ ရတနာသူဌေးတို့၊ ရပ်ဝေးမြေတာက၊ စေတနာခွေလှာညွှတ်သောကြောင့်၊ ပဒေသာ ချွေကာဆွတ်ပေရ၊ ဆွမ်းဝတ်တွေ ကုဋေဆုံမိလိမ့်၊ ပြေအလုံ ရွှေမုံတိုင်းရယ်က၊ တေဇဂုဏ် မြေတုန်၍ လှိုင်းပေလိမ့်၊ ဂိုဏ်းတော်ချုပ်ဘုန်း။
အဏ္ဏဝါမန္ဒာဝီ = မန္ဒာကိနိ နတ်မြှစ်ကဲ့သို့ ရေရှိသောဟု အနက်ကြံမိသည်၊ မဏ္ဍာဝီ၊ ကြည်လင်သော ရေရှိသော ဟုလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
သလ္လာဝတီ = သလ္လာဝတီမြစ်၊ ချင်းတွင်းမြစ်။
ဝေဇယန် = သိကြားမင်း၏ နန်းတော်။
ဝိဟာရ = ကျောင်း။
သိက္ခာပုဒ် = ရဟန်းတို့ကျင့်ဆောင်ရသော တရား။
ဂန္တန္တရ = ကျမ်းအဖုံဖုံ။
သင်္ဃရာဇ် = သံဃရာဇာ၊ ရဟန်းတို့၏ အကြီးအကဲ။
လေးရပ်စတူ = လေးရပ်စတူ၊ နယ်လေးရပ်။
ရှင်ပိလိန် = ပိလိန္ဒဝစ္ဆမထေရ် နတ်တို့ချစ်ရာတွင် ဧတဒဂ်ရသူ။
ဂုဏ်မလိုကဂုဏ်ပို ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ မုံရွာမြို့ ဇောင်ချမ်းပင်တိုက်ဆရာတော်အား ဂိုဏ်းချုပ်ဘွဲ့အပ်နှင်းသောအခါ ငြင်းပယ်သောကြောင့် သာသနာပိုင်အမိန့်တော်နှင့် တဖန်ပြန်အပ်ရသည်ကို ချီးကျူးဖွဲ့ဆိုထားသော သံချိုကဗျာ ဖြစ်သည်။
ဂုဏ်မလိုကဂုဏ်ပို နန်းတော်ကို ကွမ်းဆော်၍ဆက်စဉ်က၊ ပန်းခက်တင်၊ ပင်ဇောင်ချမ်းသို့၊ တင်ကမ်းချေ၊ ရေတမှုတ်ကဲ့ပြင်၊ တဆုပ်စာသုဒ္ဓါမွှေးဟု၊ လုပ်ကျွေးကာပူဇော်ဖူးနေကျ၊ ကျေးဇူကို သိုမမြှုပ်သင့်ဘု၊ ထိုရုက္ခေဒေဝတံက၊ ပြေပုဂံမှာငွေနဝဒဏ် ဆောင်းရလိမ့်၊ ပြန်ပြောင်းကာ နှုတ်ချိုဖွင့်သတဲ့၊ ကျောင်းဖြူမင်းရာဇဝင်။