kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
(ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်သည့် နေ့စွဲမှာ ၁၃၄၁ ခု၊ တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း ၂ ရက်၊ ၁၉၈၁ ခု၊ အောက်တိုဘာ ၂၉ ရက် ဖြစ်သည်ကိုလည်း ဖော်ပြပါရှိသည်)။
ရပ်တည်ချက်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်နည်း အဖွဲ့၏ ရပ်တည်ချက်မှာ ဥပဒေလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများနှင့်အညီ ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဘုရားရှင်အဆုံးအမတော်အရ ဓမ္မဝိနယ နှင့်အညီ စစ်ဆေးဆုံးဖြတ်သွားရန် ဖြစ်ပါသည်။
ဤနေရာတွင် "ဓမ္မဝိနယ" ဆိုသည်မှာ သံဂါယနာ ၆ တန် တင်အပ်ပြီးသော ထေရဝါဒ ဝိနယပိဋကနှင့်တကွ ပိဋကတ်သုံးသွယ်၊ နိကာယ်ငါးရပ်ဟူသော ဗုဒ္ဓစကားတော်များကို ဆိုလိုပါသည်။
ထေရဝါဒပိဋကကို အထူးအလေးထားရခြင်း အကြောင်းများကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။
ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ရာတွင် ပက္ခပါတ (ဘက်လိုက်ခြင်း) မရှိဘဲ ဘုရားရှင်၏ ရွှေမျက်နှာတော်ကိုသာ ကြည့်၍ ပါဠိ၊ အဋ္ဌကထာ၊ ဋီကာ၊ အာဂမ၊ သဘာဝယုတ္တိတို့ဖြင့် စစ်ဆေးဆုံးဖြတ်မည် ဖြစ်ကြောင်းနှင့် အငြင်းပွားမှုများကို မာန၊ ဒေါသ မပါဘဲ၊ အနက်အဓိပ္ပာယ် ရေလည်စွာသိ၍၊ ကောင်းသောစကားကို လက်ခံကာ၊ တစ်ဘက်က ရိုင်းသော်လည်း မခြိမ်းခြောက်ဘဲ၊ အကြောင်းမဲ့ မကဲ့ရဲ့ဘဲ၊ အဆိုချွတ်ယွင်းသည်ကို အရေးမယူဘဲ၊ ဖိနှိပ်ခြင်း မပြုဘဲ၊ မခံချင်အောင် မပြောဆိုဘဲ၊ သဘောမှန်ကို နားလည်အောင် ပြောပြ၍၊ ကြည်လင်ရွှင်လန်းအောင် ပြောဆိုကာ တရားသဖြင့် ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း စသည့် စည်းကမ်း ၁၀ ချက်ကို လိုက်နာမည်ဖြစ်ကြောင်းလည်း ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။
အမှုနှင့်သက်ဆိုင်သော စာရွက်စာတမ်းများကို ခိုင်မြဲသော စာဖြင့်သာ တင်ပြရမည်ဖြစ်ပြီး ပြင်ပသို့ ပေါက်ကြားခြင်း မပြုရန် တားမြစ်ထားခဲ့သည်။
ဆုံးဖြတ်ပြီးမှသာ သက်ဆိုင်ရာ နိုင်ငံတော် သံဃမဟာနာယကအဖွဲ့နှင့် သာသနာရေးဦးစီးဌာနတို့က ဖြန့်ဝေမည်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
နိုင်ငံတော် သီးခြားဝိနည်းဓိုရ်အဖွဲ့ အမှတ်(၂)သည် အထက်ပါအတိုင်း အငြင်းပွားမှုများကို စစ်ဆေးဆုံးဖြတ်၍ "လူသေလူဖြစ် ဝါဒါနုဝါဒ ဝိနိစ္ဆယ" ဟူသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကျမ်းကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ ၁-၄။
နိုင်ငံတော် သီးခြား ဝိနည်းဓိုရ်အဖွဲ့ အမှတ်(၂)ဖွဲ့စည်းခြင်းအမိန့် ၁-၅။
အမှတ်(၂) သီးခြား ဝိနည်းဓိုရ်အဖွဲ့၏ ရပ်တည်ချက် ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ အဖွဲ့အစည်းများ။
၂၀၂၅ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၁ ရက်နေ့တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဖရန်စစ် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီးနောက် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအသစ်တစ်ပါးကို ရွေးချယ်တင်မြှောက်ရန်အတွက် ၂၀၂၅ ခုနှစ်၊ မေလ ၇ ရက်နေ့တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ရွေးချယ်တင်မြှောက်ပွဲ (papal conclave) ကို စတင်ကျင်းပခဲ့ပါသည်။
မဲပေးခွင့်ရှိသော ကာဒီနယ် ဘုန်းတော်ကြီး ၁၃၅ ပါးအနက် နှစ်ပါးမှလွဲ၍ ကျန်အားလုံး တက်ရောက်ခဲ့ကြပါသည်။
ထို့ကြောင့် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံရရန် လိုအပ်သော သုံးပုံနှစ်ပုံအထက် အများစုမဲဖြစ်သည့် ၈၉ မဲ လိုအပ်ပါသည်။
အချိန်နှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဘက်နဒစ် ၁၆ က ၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ခဲ့သော ၁၉၉၆ ခုနှစ်ထုတ် တမန်တော်ဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ Universi Dominici gregis အရ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ရာထူးနေရာ လစ်လပ်သွားသည့်အခါ၊ အနည်းဆုံး ၁၅ ရက်စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ကာဒီနယ်များက ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအသစ် ရွေးကောက်ပွဲကို ကျင်းပရမည်ဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင်၊ မဲပေးခွင့်ရှိသော ကာဒီနယ်များအားလုံး စောလျင်စွာ ရောက်ရှိနေပါက သို့မဟုတ် ကျင်းပရန် ရက်ရွှေ့ဆိုင်းသင့်သည့် လေးနက်သောအကြောင်းရင်းများ ပေါ်ပေါက်လာပါက၊ ကာဒီနယ်အဖွဲ့အနေဖြင့် ရွေးကောက်ပွဲကို သတ်မှတ်ရက်ထက်စော၍ ကျင်းပနိုင်သည် သို့မဟုတ် ရာထူးလစ်လပ်ပြီး ရက်ပေါင်း ၂၀ ထက်မကျော်စေဘဲ နောက်သို့ရွှေ့ဆိုင်းနိုင်သည်။
၂၀၂၅ ခုနှစ် ဧပြီလ ၂၈ ရက်နေ့က ကျင်းပခဲ့သော ကာဒီနယ်များ၏ အထွေထွေညီလာခံ ဆုံးဖြတ်ချက်အရ၊ အဆိုပါရွေးကောက်ပွဲကို ၂၀၂၅ ခုနှစ် မေလ ၇ ရက်နေ့တွင် စတင်ကျင်းပခဲ့သည်။
ရွေးကောက်ခံ ကာဒီနယ်ရဟန်းအမတ်များ လက်ရှိတွင် ကာဒီနယ် ၂၅၂ ပါးရှိပြီး၊ ၎င်းတို့အနက် အသက် ၈၀ မကျော်လွန်သော ရွေးကောက်ခံ ကာဒီနယ် ၁၃၅ ပါးသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကို ရွေးချယ်ရန် ကွန်ကလပ်တွင် စုဝေးကြမည်ဖြစ်သည်။
ဤကာဒီနယ်များသည် ကမ္ဘာ့ကက်သလစ်ချာ့ခ်ျ၏ ကျယ်ပြန့်သော ကိုယ်စားပြုမှုဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ကြီးအသီးသီးမှ လာကြသည်။
+ရွေးကောက်ခံမည့် ကာဒီနယ် ရဟန်းအမတ်များ၏ ကိုယ်စားပြု ဒေသများalt=Graphic with the numbers of cardinal electors in attendance from each region|center|frameless|250x250px ကိုယ်စားပြုဒေသများ လူဦးရေအီတလီနိုင်ငံ ၁၇ကျန်ဥရောပနိုင်ငံများ ၃၅မြောက်အမေရိကတိုက် ၂၀တောင်အမရေိကတိုက် ၁၇အာရှတိုက် ၂၃အိုရှန်းနီးယား ၄အာဖရိကတိုက် ၁၇ စုစုပေါင်း ၁၃၃ ရွေးချယ်တင်မြှောက်ပွဲ thumb|Sistine Chapel သို့သွားသောတံခါးများ (2014 ခုနှစ်ပုံ) သည် 5:46 တွင်ပိတ်ခဲ့သည်။
မေလ ၇ ရက်နေ့ ညနေ နေ့ ၁ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ရွေးချယ်မှု ပထမနေ့ မေ ၇ ရက်မှာ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ ကက်သလစ် သာသနာဝင်တွေဟာ စစ္စတင်း ဘုရားရှိခိုးကျောင်းဆောင် မီးခိုးခေါင်းတိုင်က အချက်ပြ မီးခိုးကို စိန့်ပီတာရင်ပြင်မှာ စုဝေးစောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသည်။
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ရွေးချယ်မှု ပထမနေ့တွင် အဖြေမထွက်ကြောင်း မီးခိုးမည်းဖြင့် အချက်ပြခဲ့သည်။
နေ့ ၂ ရွေးကောက်ပွဲ၏ ဒုတိယနေ့သည် နံနက် ၁၀း၃၀ နာရီနှင့် မွန်းတည့် ၁၂း၀၀ နာရီတို့တွင် ဆက်တိုက် မဲပေးခြင်း နှစ်ကြိမ်ဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။
ပုပ်ရဟန်းမင်း မရွေးချယ်ရသေးသောကြောင့် ညနေ ၅း၃၀ နာရီနှင့် ည ၇း၀၀ နာရီတို့တွင် မဲပေးခြင်းများ ဆက်လက်ပြုလုပ်မည်ဖြစ်သည်။
မအောင်မြင်သော ရွေးကောက်ပွဲတိုင်းတွင် မီးခိုးထုတ်လွှတ်ရန် မလိုအပ်ပါ။
တစ်ခါတစ်ရံ မဲပေးမှု နှစ်ကြိမ်မှ မဲလက်မှတ်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မီးရှို့ကြသည်။
မဲပေးမှု အသုတ်များ အောက်တွင် ဖော်ပြထားသော အချိန်များသည် UTC+2 (ဗဟိုဥရောပဒေသ နွေရာသီစံတော်ချိန်) အတိုင်းဖြစ်သည်။
​ မဲပေးမှု ရက်စွဲအချိန် ရလဒ်မှတ်ချက် ၁ ၇ မေ ၂၀၂၅ ည ၀၉:၀၀ အနက်ရောင်မီးခိုးရွေးချယ်မှု အဖြေမထွက်ပါ။
၂-၃၈ မေ ၂၀၂၅နေ့ ၁၁:၅၂အနက်ရောင်မီးခိုးရွေးချယ်မှု အဖြေမထွက်ပါ။
၄၈ မေ ၂၀၂၅ညနေ ၆:၀၇အဖြူရောင်မီးခိုးပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအသစ် ရွေးမြှောက်ပြီ။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:လက်တင်ဘာသာစကား ပါဝင်သော ဆောင်းပါးများ။
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး လီယို ၁၄ (လက်တင်: Papa Leo XIV, လူအမည်: ရောဘတ်ပရီဗို့စ်, မွေးဖွား - ၁၄ စက်တင်ဘာ ၁၉၅၅) သည် ၂၀၂၅ ခုနှစ် မေ လ ၈ ရက်မှစ၍ ဗာတီကန် မြို့ပြနိုင်ငံ ၏ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်နှင့် ရိုမန်ကက်သလစ်အသင်းတော် ၏ ၂၆၇ ပါးမြောက် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဖြစ်သည်။
သူသည် မြောက်အမေရိကမှ မွေးဖွားသော ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံရသည့် ပထမဆုံး ပုပ်ရဟန်းမင်းဖြစ်ပြီး ပထမဆုံး ပီရူးနိုင်ငံသားပုပ်ရဟန်းမင်းလဲဖြစ်သည်။
သူသည် Order of Saint Augustine - OSA စိန့်ဩဂတ်စတင်းအသင်းဂိုဏ်းမှာ သတ္တမမြောက် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးဖြစ်သည်။
ဘဝအစောပိုင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ အီလီနွိုင်းပြည်နယ်၊ ချီကာဂိုမြို့မှာ ၁၉၅၅ စက်တင်ဘာလ ၁၄ ရက်နေ့မှာ မိခင်ဖြစ် စာကြည့်တိုက်မှူး Mildred Martinez နှင့် ဖခင်ဖြစ် Brookwood ကျောင်းခရိုင်အုပ်ကြီး Louis Marius Prevost တို့မှ မွေးဖွားခဲ့၍ ရောဘတ် ဖရန်စစ် ပရီဗို့စ် (အင်္ဂလိပ်: Robert Francis Prevost) အမည်ရခဲ့သည်။
သူ၏ဖခင်မှာ အီတလီနှင့် ပြင်သစ်နွယ်ဖွားဖြစ်ပြီး အမေရိကန်ရေတပ်မှ စစ်ပြန်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။
သူ၏မိခင်မှာ အာဖရိကန်၊ ပြင်သစ်နှင့် စပိန်နွယ်ဖွား လူဝီစီယားနားခရီယိုးလးမျိုးမိဘများ၏ သမီးဖြစ်ခဲ့သည်။
Louis နှင့် John ခေါ် အစ်ကိုနှစ်ယောက် ရှိသည်။
သူသည် ပီရူးနိုင်ငံသို့ ၁၉၈၅ ခုနှစ်မှ ၁၉၈၆ ခုနှစ်အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ၁၉၈၈ ခုနှစ်မှ ၁၉၉၈ ခုနှစ်အထိ စီရင်စုနယ် သင်းအုပ်ဆရာ၊ ဒိုင်ယာရီအရာရှိ၊ ကျောင်းဆရာနှင့် အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
သူသည် ပီရူးတွင် ၂၀၁၅ မှ ၂၀၂၃ ခုနှစ်အထိ ချီကလာယိုမြို့၏ ဘိရှော့ ဆရာတော်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး 2001 ခုနှစ်မှ 2013 ခုနှစ်အထိ စိန့်ဩဂတ်စတင်းအသင်းဂိုဏ်း (Order of Saint Augustine)၏ အထွေထွေအုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဖရန်စစ် အမိန့်အရ ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် ကာဒီနယ်ရဟန်းအမတ်အဖြစ် ချီးမြှင့်ခန့်အပ်ခံခဲ့ရသည်။
ဗာတီကန်အစိုးရအဖွဲ့၊ ရောမန်ကူရာ (Roman Curia) ၏ Dicastery for Bishops (ဘိရှော့ဆရာတော်များ ရာထူးဝန်အဖွဲ့) ၏ ဌာနမှူး (ဝန်ကြီးအဆင့်) တစ်ပါးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံခဲ့ပြီးအဖြစ် တာဝန်းထမ်းဆောင်စဉ် အလားအလာရှိသော ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးဖြစ်နိုင်သူ ၁ ပါး အရေးအကျဉ်းကို မြှင့်တင်ပေးသည့် ထင်ရှားသောအခန်းကဏ္ဍတစ်ခုဖြစ်သည့်။
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်ခြင်း (၂၀၂၅ မှ လက်ရှိ) ၂၀၂၅ ခုနှစ် မေလ ၈ ရက်နေ့မှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ရွေးချယ်တင်မြှောက်ပွဲ၊​ ဒုတိယနေ့တွင် ပရီဗို့စ် ကို မြောက်အမေရိကမှ ပထမဆုံး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအရ ရွေးချယ်ခံရသည်။
သူသည် ပုပ်ရဟန်းမင်း လီယို ၁၃ ၏ အမည်ကို ယူ၍ လီယို ၁၄ ဘွဲ့တော်နာမံကို ရွေးချယ်လိုက်တယ်ပြီး ရွေးကောက်ပွဲအပြီး တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကာဒီနယ်တယောက်ဖြစ်တဲ့ ဒိုမစ်နစ် မန်ဘာတီ က ကြေညာခဲ့ပါတယ်။
လီယိုသည် စုဝေးနေသော လူအုပ်ကို နှုတ်ဆက်ရန် ပေါ်လာခဲ့သည်။
ရိုးရှင်းသော အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော ဖရန်စစ် နှင့် မတူဘဲ papal mozetta ခေါ် ရိုးရာဝတ်ဆင်နှင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ပြီးနောက် လီယိုသည် ပထမဆုံးမိန့်ခွန်းကို အီတလီနှင့် စပိန်ဘာသာစကားဖြင့် ဟောပြောခဲ့ပြီး လက်တင်ဘာသာဖြင့် Urbi et Orbi ကောင်းချီးဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။
ဗာတီကန်အစိုးရမှ သူ့ကို စိန့်ဩဂတ်စတင်းအသင်းဂိုဏ်၏ ပထမဆုံး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးနှင့် အမေရိကတိုက်မှ ဒုတိယ ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည်။
အယူဆများ ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် အီတလီသတင်းစာ La Repubblica က ပရီဗို့စ် သည် လူမျိုးစွဲ၊ နိုင်ငံစွဲ မထားပြီး အသင်းတော်အတွင်း အားလုံးအလေးမြတ်သောသူ ဖြစ်ကြောင် ဖော်ပြခဲ့သည်။
ပရီဗို့စ် သည် ဇီဝိန်ခြွေပေးခြင်း၊ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းနှင့် သေဒဏ်ပေးခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည်။
ပီရူးနိုင်ငံ ချီကလာယိုမြို့ ဘိရှော့ဆရာတော်ဖြစ်စဉ် ဗင်နီဇွဲလား ဒုက္ခသည်များကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။
တွစ်တာ ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်မှာ George Floyd အား စာနာကြောင်းဖော်ပြပြီး အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်လ် ထရမ့် နှင့် ဒုသမ္မတ ဂျေဒီဗန့်စ် လက်ထက်က အမေရိကန် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးမူဝါဒများကို ဝေဖန်ခဲ့သည်။
မဲဆန္ဒရှင်စာရင်းသွင်းခြင်းမှတ်တမ်းများအရ ပရီဗို့စ် သည် ၂၀၀၈ နှင့် ၂၀၁၀ မှ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ အခြေခံအဆင့်ရွေးကောက်ပွဲများ နှင့် ၂၀၁၂ ၂၀၁၄ နှင့် ၂၀၁၆ ရီပတ်ဘလစ်ကန်ပါတီ အခြေခံအဆင့်ရွေးကောက်ပွဲများတွင် ပါဝင်မဲပေးခဲ့သောလဲ နိုင်ငံရေးပါတီစာရင်းများမှာ မသွင်းဖူးပါ။
ပရီဗို့စ်ကို အလယ်အလတ်ဗဟိုဝါဒီအယူဆအဖြစ် ရှုမြင်ကြပါသည်။
၂၀၂၃ ခုနှစ် မေလတွင်၊ ပရီဗို့စ်က ခရစ်ယာန်ခေါင်းဆောင်များသည် အုပ်ချုပ်ရေးအပေါ် ယုံကြည်ရေးကို ဦးစားပေးသင့်သည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုကို ရပ်တန့်ရန် အသင်းတော် ပိုမို အရေးယူဆောင်ရန် ထောက်ခံခဲ့သည်။
"သဘာဝတရားအပေါ် အုပ်စိုးခြင်း" သည် "ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော" မဖြစ်သင့်ကြောင်း ၂၀၂၄ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ဆွေးနွေးပွဲတွင် ပြောကြားခဲ့သည်။
၂၀၂၃ ခုနှစ်မျာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဖရန်စစ် အမျိုးသမီး ၃ ဦးကို ဘိရှော့ဂိုဏ်းထောက်ဘုန်းတော်ကြီးအဖွဲ့ (diaconate of bishops) သို့ခန့်ပြီးနောက် ပရီဗို့စ်သည် အမျိုးသမီးများအား ဤသို့ ခန့်အပ်ခြင်းသည် ပြဿနာအသစ်များကို ဖန်တီးနိုင်ပြီ "လက်ရှိပြဿနာကို သေချာပေါက်မဖြေရှင်းပါ" ဟု မှတ်ချက်ချခဲ့သည်။
ချီကလာယို ဘိရှော့ဆရာတော် ဖြစ်စဉ် ပရီဗို့စ်သည် ပီရူးကျောင်းသင်ရိုးညွန်းတမ်းတွင် "ကျားမရေးရာဝါဒ"ထည့်တွင်းမှုကို ဆန့်ကျင့်ရန် ဤသင်ရိုးညွန်းတမ်းက "မရှိသောကျားမအခေါ်ဝေါ်များ" ကို အားပေးနေသည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် အနှံ့အပြားပေါက်ရောက်ယဉ်ကျေးမှူ၏ "လိင်တူချစ်သူများနေထိုင်မှုပုံစံ" နှင့် လိင်တူမိသားစုများအတွက် စာနာခြင်းကို ဝေဖန်ခဲ့သည်။
"ခရစ်တော်တရားတော် နှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ယုံကြည်မှုများ နှင့်အလေ့အကျင့်အလေ့အထများကို စာနာခြင်း"ကို သံသယရှိ၍ Fiducia Supplycans ခေါ် လိင်တူဆက်ဆံသူများအတွက် ကောင်းချီးဆုတောင်ပေးခြင်းနှင့် ပတ်သက်သောအယူဝါဒကြေညာချက်ကို အပြည့်အဝထောက်ခံခြင်းမပေးခဲ့ပါ။
နိုင်ငံအလိုပ် ဘိရှော့ဆရာတာ်များ၏ ညီလာခံများသည် ထိုညွှန်ကြားချက်များကို ဒေသဆိုင်ရာ ယဉ်ကျေးမှူကွဲပြားမှုများ အလိုက်အညှိစွာ အသုံးချသင့်သည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:နိုင်ငံတကာ ဘာသာရေး ခေါင်းဆောင်များ‎ ကဏ္ဍ:၁၉၅၅ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:ပုပ်ရဟန်းမင်းများ။
ပရိဝါသ်ဟူသည်မှာ ရဟန်းတစ်ပါးသည် သံဃာဒိသိသ်အာပတ် (ကြီးလေးသော အာပတ်) ကို လွန်ကျူးမိသောအခါ ထိုအာပတ်မှ စင်ကြယ်စေရန်အတွက် မူလက မြှုပ်ထားခဲ့သော ရက်အတိုင်း သံဃာ့အောက်၌ နေထိုင်၍ အပြစ်ကို ချေဖျက်ရသော အခွင့်အရေး၊ သို့မဟုတ် အကျင့်တစ်မျိုး ဖြစ်ပါသည်။
ပရိဝါသ်ဆောက်တည်သော ရဟန်းသည် ပကတိ (သာမန်) ရဟန်းများနှင့် မတူဘဲ အောက်ပါ ကျင့်ဝတ်များကို လိုက်နာရပါသည်- မလိုက်နာအပ်သော ကျင့်ဝတ်များ (ရှောင်ကြဉ်ရမည့်အရာများ) ပကတိ ရဟန်းများ၏ ရှိခိုးခြင်း စသည်ကို မသာယာရ: ပကတိ ရဟန်းများက ရှိခိုးခြင်း၊ ခရီးဦးကြိုဆိုခြင်း၊ လက်အုပ်ချီခြင်း၊ အရိုအသေပြုခြင်း၊ နေရာခင်းခြင်း၊ အိပ်ရာခင်းခြင်း၊ ခြေဆေးရေတည်ထားခြင်း၊ ခြေဆေးအင်းပျဉ်နှင့် ခြေပွတ်အိုးခြမ်းထားခြင်း၊ သပိတ်သင်္ကန်း လှမ်းယူခြင်း၊ ရေချိုးရာ၌ ကျောက်ကုန်းကို ချေးပွတ်ခြင်း စသည်တို့ကို ပြုလုပ်လာလျှင် ပရိဝါသ်ဆောက်တည်သော ရဟန်းက သာယာခြင်း မပြုရ၊ သာယာလျှင် ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်သည်။
(ဤအချက်သည် ပကတိရဟန်းများထက် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချရမည်ဟူသော သဘောတရားကို ပြဆိုသည်) ပဉ္စင်းခံမပေးရ၊ နိဿရည်းမပေးရ၊ သာမဏေကို မလုပ်ကျွေးမပြုစုစေရ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့ကို မဆုံးမရ၊ သမ္မုတိရသော်လည်း မဆုံးမရ: (အခြားသူများအပေါ် သြဇာခံယူစေခြင်း၊ အုပ်ချုပ်ခြင်း၊ ဆုံးမခြင်း စသော ကိစ္စများကို မပြုရ) သံဃာက ပရိဝါသ်ပေးကြောင်းဖြစ်သော အာပတ် သို့မဟုတ် ထို့ထက် ယုတ်ကြမ်းသော အာပတ်သို့ ထပ်မံမရောက်ရ: (အပြစ်ထပ်မံ မကျူးလွန်ရ) ကံကို မကဲ့ရဲ့ရ၊ ကံပြုသော ရဟန်းတို့ကို မကဲ့ရဲ့ရ: (သံဃာ့ကံကိုဖြစ်စေ၊ ကံဆောင်ရဟန်းကိုဖြစ်စေ ဝေဖန်ကဲ့ရဲ့ခြင်း မပြုရ) ပကတိရဟန်း၏ ဥပုသ်ကို (ဆိုင်းငံ့၍) မထားရ၊ ပဝါရဏာကို (ဆိုင်းငံ့၍) မထားရ: (ပကတိရဟန်းများ၏ ဥပုသ်၊ ပဝါရဏာ ပြုခြင်းကို အနှောင့်အယှက် မပြုရ၊ ပါဝင် ဆောင်ရွက်ခြင်း မပြုရ) ဆိုဆုံးမခြင်းကို မပြုရ၊ အကြီးအမှူးအရာကို မယူရ၊ ခွင့်မတောင်းရ၊ မစောဒနာရ၊ မအောက်မေ့စေရ: (သံဃာ့ရေးရာ ကိစ္စများတွင် ဦးဆောင်ခြင်း၊ အခွင့်အရေးတောင်းဆိုခြင်း၊ သူတစ်ပါးကို အပြစ်တင်စောဒနာခြင်း၊ အပြစ်ကို ပြန်လည်သတိပေးခြင်း စသည်တို့ကို မပြုရ) ပကတိရဟန်းတို့နှင့် မရောယှက်ရ: (နေထိုင်သွားလာရာတွင် ပကတိရဟန်းများနှင့် ရောနှောနေထိုင်ခြင်း၊ ပေါင်းသင်းခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်) ပကတိရဟန်း၏ ရှေးမှ မသွားရ၊ ရှေးမှ မထိုင်ရ: (ကြီးသူကို အရိုအသေပေးသည့်အနေဖြင့် ရှေ့မှသွားလာထိုင်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်) ပကတိရဟန်းကို ရှေ့သွားပြု၍လည်းကောင်း၊ နောက်လိုက်ပြု၍လည်းကောင်း ဒါယကာ၏ အိမ်တို့သို့ မချဉ်းကပ်ရ: (ဒါယကာအိမ်များသို့ သွားရာတွင် ပကတိရဟန်းနှင့်အတူ ရှေ့နောက်ပြုလုပ်၍ မသွားရ) အရညကင်ဓူတင်ကို မဆောက်တည်ရ၊ ပိဏ္ဍပါတ်ဓူတင်ကို မဆောက်တည်ရ: (ဤဓူတင်နှစ်မျိုးကို ကျင့်သုံးခြင်း မပြုရ) "ငါ့ကို မသိပါစေကုန်လင့်"ဟု နှလုံးသွင်း၍ ဆွမ်းကို မဆောင်စေရ: (မိမိ ပရိဝါသ်ဆောက်တည်နေသည်ကို အခြားသူများ မသိစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဆွမ်းခံခြင်း သို့မဟုတ် ဆွမ်းခံစေခြင်းမျိုး မပြုရ) ပကတိရဟန်းရှိသော ကျောင်းမှ ရဟန်းမရှိသော ကျောင်း၊ ဇရပ် စသည်သို့ ပကတိရဟန်းမပါဘဲ အန္တရာယ်မရှိဘဲ မသွားရ: (လုံခြုံရေးအရ သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းကြောင့် ပကတိရဟန်း မပါဘဲ တစ်ပါးတည်း ခရီးသွားလာခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်) (နာနာသံဝါသက 'အပေါင်းအသင်းမတူ' သော ရဟန်းများရှိသည့် နေရာများသို့ သွားရာတွင်လည်း အလားတူ) ပကတိရဟန်းနှင့်အတူ တစ်မိုးတည်းသော ကျောင်း၊ ဇရပ် စသည်၌ မနေရ: (ပကတိရဟန်းများနှင့် နေရာအတူ မနေရ) ပကတိရဟန်းကို မြင်လျှင် နေရာမှ ထရမည်၊ ပကတိရဟန်းကို နေရာသို့ ကြွရန် ဖိတ်ကြားရမည်။
ပကတိရဟန်းနှင့်အတူ တစ်နေရာတည်း၌ မထိုင်ရ၊ နိမ့်သောနေရာ၌ ထိုင်လျှင် မြင့်သောနေရာ၌ မထိုင်ရ၊ မြေ၌ ထိုင်လျှင် နေရာ၌ မထိုင်ရ: (ပကတိရဟန်းထက် နိမ့်သောနေရာ၌သာ နေထိုင်ရမည်) စင်္ကြံတစ်ခုတည်း၌ ပကတိရဟန်းနှင့်အတူ စင်္ကြံမလျှောက်ရ၊ နိမ့်သောစင်္ကြံ၌ လျှောက်လျှင် မြင့်သောစင်္ကြံ၌ မလျှောက်ရ၊ မြေ၌ လျှောက်လျှင် စင်္ကြံ၌ မလျှောက်ရ: (စင်္ကြံလျှောက်ရာတွင်လည်း ပကတိရဟန်းထက် နိမ့်သော သို့မဟုတ် မြေ၌သာ လျှောက်ရမည်) ပရိဝါသ်နေသော ရဟန်းပါဝင်သော စတုဝဂ် (၄ ပါး) သံဃာသည် ပရိဝါသ်ပေးခြင်း၊ အရင်းသို့ ငင်ခြင်း၊ မာနတ်ပေးခြင်း မပြုရ။
ပရိဝါသ်နေသော ရဟန်းပါဝင်မှ နှစ်ကျိပ်ပြည့်သော ဝီသတိဝဂ် (၂၀ ပါး) သံဃာသည် အဗ္ဗာန်သွင်းခြင်း မပြုရ။
(ဤကိစ္စများသည် ပကတိ သံဃာများသာ ဆောင်ရွက်ရမည်) လိုက်နာအပ်သော ကျင့်ဝတ်များ (ပြုလုပ်ရမည့်အရာများ) ကောင်းစွာ ကျင့်ရမည်: ပရိဝါသ်ဆောက်တည်ခြင်းဟူသော ကျင့်ဝတ်ကို စည်းကမ်းနှင့်အညီ လိုက်နာ ကျင့်ကြံရမည်။
သံဃာ၏ အယုတ်ညံ့ဆုံး နေရာ၊ အိပ်ရာ၊ ကျောင်းကို လက်ခံ နှစ်သက်ရမည်။
အာဂန္တု (ခရီးသည်) ဖြစ်၍လည်း ပြောကြားရမည်၊ အာဝါသိက ဖြစ်၍လည်း အာဂန္တုရဟန်းအား ပြောကြားရမည်၊ ဥပုသ်နေ့၌ ပြောကြားရမည်၊ ပဝါရဏာနေ့၌ ပြောကြားရမည်၊ မကျန်းမာသူဖြစ်မူ တမန်ဖြင့်လည်း ပြောကြားရမည်။
(မိမိ ပရိဝါသ်ဆောက်တည်နေကြောင်းကို သက်ဆိုင်သူများအား အသိပေး ပြောကြားရမည်) ပရိဝါသ်ကို ချထားခြင်း: ပရိဝါသ်ကို ရပ်ဆိုင်းလိုသောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးထံ ချဉ်းကပ်၍ ဝတ်ကို ချထားကြောင်း ပြောကြားရမည်။
(လက်ဝဲပခုံး၌ ဧကသီတင်၊ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၊ လက်အုပ်ချီ၍ "ပရိဝါသ်ကို ချထားပါ၏" သို့မဟုတ် "ဝတ်ကို ချထားပါ၏" ဟု ဆိုရမည်) ပရိဝါသ်ကို ဆောက်တည်ခြင်း: ပရိဝါသ် ပြန်လည် စတင်လိုသောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးထံ ချဉ်းကပ်၍ ဝတ်ကို ဆောက်တည်ကြောင်း ပြောကြားရမည်။
(လက်ဝဲပခုံး၌ ဧကသီတင်၊ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၊ လက်အုပ်ချီ၍ "ပရိဝါသ်ကို ဆောက်တည်ပါ၏" သို့မဟုတ် "ဝတ်ကို ဆောက်တည်ပါ၏" ဟု ဆိုရမည်) ပရိဝါသ်ဆောက်တည်သော ရဟန်းတို့ အချင်းချင်း သီတင်းကြီးစဉ်အတိုင်း ရှိခိုးခြင်း စသည်ကို ခွင့်ပြုသည်: ပရိဝါသ်အတူ နေသူများအချင်းချင်းမူ သီတင်းကြီးသူကို ရှိခိုးခြင်း၊ ခရီးဦးကြိုဆိုခြင်း၊ လက်အုပ်ချီခြင်း၊ အရိုအသေပြုခြင်း၊ နေရာခင်းခြင်း၊ အိပ်ရာခင်းခြင်း၊ ခြေဆေးရေတည်ထားခြင်း၊ ခြေဆေးအင်းပျဉ်နှင့် ခြေပွတ်အိုးခြမ်းထားခြင်း၊ သပိတ်သင်္ကန်းလှမ်းယူခြင်း၊ ရေချိုးရာ၌ ကျောက်ကုန်းကို ချေးပွတ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။
ပရိဝါသ်ဆောက်တည်သော ရဟန်းတို့အား အချင်းချင်း သီတင်းကြီးစဉ်အတိုင်း ဥပုသ်၊ ပဝါရဏာ၊ မိုးရေခံသင်္ကန်း၊ ဆွမ်းဝတ်စွန့်ခြင်း၊ ဘတ်တို့ကို ခွင့်ပြုသည်: (ဤငါးပါးတို့ကို ပရိဝါသ်အတူနေသူများအချင်းချင်း ပြုလုပ်နိုင်သည်) ပကတိရဟန်းရှိသော ကျောင်းမှ သမာနသံဝါသက 'အပေါင်းအသင်းတူ' သော ရဟန်းများရှိသော ကျောင်း၊ ဇရပ် စသည်သို့ "ယနေ့ပင် ရောက်နိုင်၏" ဟု သိလျှင် သွားရမည်။
(မိမိ ပရိဝါသ်ကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးနိုင်မည့် သမာနသံဝါသက ရဟန်းများရှိရာသို့ သွားနိုင်သည်) ခြုံငုံအားဖြင့် ပရိဝါသ်ဆောက်တည်သော ရဟန်းသည် မိမိ၏ အပြစ်ကို ချေဖျက်နေသည့်ကာလဖြစ်သောကြောင့် ပကတိရဟန်းများထက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍ သံဃာ့စည်းကမ်းများကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ လိုက်နာရပြီး၊ အခြားသူများအပေါ် သြဇာညောင်းခြင်း၊ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားခြင်း၊ ပေါ့ပေါ့ဆဆနေထိုင်သွားလာခြင်းများကို ရှောင်ကြဉ်ရကြောင်း ဤကျင့်ဝတ်များက ဖော်ပြနေပါသည်။
စူဠဝဂ္ဂပါဠိ-ပါရိဝါသိကက္ခန္ဓက ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကိုးကား ကဏ္ဍ:ကံကြီး ကံငယ်များ ကဏ္ဍ:ရဟန်းဝိနည်းများ။
ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ () သည် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်မျိုးနှင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ၁၆ ရာစုအစောပိုင်းတွင် မြောက်ပိုင်းဥရောပ၌ စတင်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်က ၎င်းတို့သည် ရိုမန်ကက်သလစ်ဘာသာ၏ အချို့သောအရာများကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြသည်။
အရှေ့ပိုင်း Orthodoxy ဘာသာနှင့် ရိုမန်ကက်သလစ်ဘာသာတို့နှင့်အတူ ပရိုတက်စတင့်ဝါဒသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာရှိ အင်အားအကြီးဆုံး သုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။
ပရိုတက်စတင့်ဝါဒသည် ၎င်းအရေးပါလာသည့် ဒေသများ၏ ယဉ်ကျေးမှု၊ ယုံကြည်မှုနှင့် စီးပွားရေးအပေါ် များစွာလွှမ်းမိုးခဲ့သည်။
"ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ" ဟူသော စကားလုံး၏ မူလအစမှာ Speyer မြို့ညီလာခံ (၁၅၂၉) တွင် ဂျာမန်မင်းသားများနှင့် လွတ်လပ်သောမြို့များက မာတင်လူသာနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး (Reformation) အား ဆန့်ကျင်သည့် ညီလာခံ၏ ဘုရင်အမိန့်ကို ကန့်ကွက်ခြင်း သို့မဟုတ် "ဆန္ဒပြခြင်း" (protested) မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဂျာမနီရှိ လူသာရန်ဂိုဏ်းဝင်များက ၎င်းကို စတင်အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ဆွစ်နှင့် ပြင်သစ်တို့ကမူ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး (Reformed) ဟူသော စကားလုံးကို ပိုမိုအသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
အင်္ဂလီကန်ဂိုဏ်းဝင်များကမူ Catholic, Reformed နှင့် Protestant ဟူသော စကားလုံးများကို အသုံးပြုကြသော်လည်း အင်္ဂလီကန်ချာ့ချ်သည် ရိုမန်ကက်သလစ်ချာ့ချ်မှ ခွဲထွက်ခဲ့သော်လည်း အယူဝါဒအများစုကို ထိန်းသိမ်းထားသောကြောင့် ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် အမြဲတမ်း မသတ်မှတ်ကြပေ။
ဘာသာရေးပါမောက္ခနှင့် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးဖြစ်သူ မာတင်လူသာ (Martin Luther) က ချာ့ချ်သည် မူလအမြစ်သို့ ပြန်သွားသင့်ပြီး သမ္မာကျမ်းစာတွင် ရေးသားထားသည်များကို ပိုမိုအလေးထားသင့်သည် (Sola scriptura - ကျမ်းစာသာလျှင်) ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
လူသာသည် ချာ့ချ်သည် မူလသွန်သင်ချက်များနှင့် အလွန်ဝေးကွာသွားပြီဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။
သူသည် ထိုအချိန်က ကက်သလစ်ချာ့ချ်၏ သွန်းအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ အချက် ၉၅ ချက်ပါသော ကျမ်းကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
အချို့က သူသည် ယင်းကျမ်းကို ဝစ်တင်ဘာ့ဂ် (Wittenberg) ရှိ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းတံခါးတွင် ကပ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း အချို့ကမူ မှန်ကန်မှုမရှိဟု ဆိုကြသည်။
အချက် ၉၅ ချက်ပါသော ကျမ်းကို ၁၅၁၆ သို့မဟုတ် ၁၅၁၇ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ထိုကျမ်းနှင့်အတူ သူသည် ပရိုတက်စတင့်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးကို စတင်ခဲ့သည်။
နောက်လိုက်များစွာရှိသော ပရိုတက်စတင့်ချာ့ချ်များမှာ- လူသာရန်ချာ့ချ် (Lutheran Church) ကယ်လ်ဗင်နစ်ချာ့ချ် (Calvinist Church) Baptists (နှစ်ခြင်းအသင်းတော်များ) Pentecostals (ပန်တီကော့စတယ်အသင်းတော်များ) မကြာခဏ ပါဝင်သော်လည်း အမြဲတမ်းမဟုတ်သည်များမှာ- အင်္ဂလီကန်ချာ့ချ် (Church of England): အဋ္ဌမမြောက် ဟင်နရီဘုရင်သည် ရိုမန်ကက်သလစ်ချာ့ချ်မှ ခွဲထွက်ခဲ့သည်။
သူသည် Catherine of Aragon နှင့် ကွာရှင်းလိုသော်လည်း ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးက ကွာရှင်းခွင့်မပြုခဲ့ပေ။
ဟင်နရီဘုရင်သည် အင်္ဂလန်ချာ့ချ်ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
၎င်းကို ရိုမန်ကက်သလစ်ဘာသာနှင့် ပရိုတက်စတင့်ဘာသာတို့ကြား အလယ်အလတ်လမ်းကြောင်းအဖြစ် တစ်ခါတစ်ရံ ရှုမြင်ကြပြီး ထို့ကြောင့် ပရိုတက်စတင့်ဝါဒမှ မကြာခဏ ဖယ်ထုတ်ထားတတ်သည်။
အကြောင်းမှာ အင်္ဂလန်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးတွင် အင်္ဂလန်ချာ့ချ်သည် ဘိရှော့ပ်၊ ဘုန်းတော်ကြီးနှင့် ဒိုင်ယာကွန်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မူလကက်သလစ်ဓမ္မအမှုအပြင် အယူဝါဒနှင့် ဝတ်ပြုစည်းမျဉ်းအများစုကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အင်္ဂလီကန်ချာ့ချ် ဖြစ်ပေါ်လာစေသည့် အဓိကအချက်မှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးကို လုံးဝငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ရိုမန်ကက်သလစ်ချာ့ချ်ကို အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ် ငြင်းပယ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ခရစ်ယာန်ဘာသာ ကဏ္ဍ:ခရစ်ယာန်ဂိုဏ်းများ။
အရိဆုဂဝဘူတာ (有栖川駅, Arisugawa-eki) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုမြို့၊ အုခယောရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤဘူတာသည် ရှိဂျောအိုးမိယဘူတာမှ အနောက်ဘက်ရှိ အရရှိယာမဘူတာသို့ ပြေးဆွဲသည့် ရန်ဒန်အရရှိယာမရထားလိုင်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
ဘူတာပုံစံ ဘူတာတွင် စင်္ကြံနှစ်ခု ပါရှိသည်။
စင်္ကြံအမှတ် (၁) သည် အရရှိယာမဘူတာသို့ သွားမည့်ရထားများစီးနင်းရန်အတွက်ဖြစ်ပြီး စင်္ကြံအမှတ် (၂) သည် ရှိဂျောအိုးမိယဘူတာသို့သွားမည့် ရထားများစီးနင်းရန် အသုံးပြုသည်။
ခုရုမဇခိဂျင်းဂျဘူတာ (車折神社駅, Kurumazaki-Jinja-eki) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုမြို့၊ အုခယောရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရိုခုအိုးအင်းဘူတာ (鹿王院駅, Rokuōin-eki) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုမြို့၊ အုခယောရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကာမသျှတ္တရ (; ; , , ) သည် ရှေးဟောင်း အိန္ဒိယ ဟိန္ဒူ သင်္သကရိုက်စာပေ ဖြင့် ရေးသားထားသော လိင်မှုရေးရာ၊ ရမ္မက်နိုးကြွစသော ကျမ်းစာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဝဆျာယဏ ရေးသားခဲ့သော ကာမသျှတ္တရသည် လိင်ဆက်ဆံမှုနည်းလမ်းနှင့် ဆက်ဆံမှုပုံစံများကို ဖော်ပြထားရုံသာမက ကောင်းမွန်စွာ ဘဝနေထိုင်နည်း၊ အချစ်၏ သဘောသဘာဝ၊ လက်တွဲဖော်ရှာဖွေခြင်း၊ လိင်မှုဘဝကို ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် အခြားသော ခံစားမှုအခြေခံသည့် အကြောင်းအရာများ ပါဝင်သည်။
ယင်းသည် သျှတ္တရဟုခေါ်သော ပညာရပ်ကို အခြေခံ၍ ရေးသားထားသောကျမ်းဖြစ်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:လိင်မှုနည်းလမ်းများ ကဏ္ဍ:အိန္ဒိယစာပေ။
thumb|ဟိန္ဒူဘုရားကျောင်းများတွင် ကာမနှင့် ဆက်စပ်သော အနုပညာများကို တွေ့ရလေ့ရှိသည်။
အဆိုပါတို့တွင် လိင်ဆက်ဆံမှု ပုံစံအမျိုးမျိုးများ ပါဝင်လေ့ရှိသည်။
လိင်ဆက်ဆံသည့် ကိုယ်နေဟန်ထား ဆိုသည်မှာ လူသားတို့ လိင်ဆက်ဆံခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသော လိင်အပြုအမူများတွင် ပြုလုပ်လေ့ရှိသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြစ်သည်။
လိင်ဆက်ဆံခြင်း အပြုအမူများကို ပြုလုပ်ရာတွင်ရှိနေသည့် ကိုယ်ခန္ဓာအနေအထားပုံစံများဖြင့် လိင်ဆက်ဆံမှုပုံစံကို ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းတွင် လူတစ်ဦးမှ နောက်တစ်ဦးသို့ ထိုးသွင်းဆက်ဆံခြင်းပါဝင်လေ့ရှိသော်လည်း လိင်ဆက်ဆံသည့် ကိုယ်နေဟန်ထားများတွင် ထိုးသွင်းမှုမပါသော လိင်အပြုအမူများ ပါဝင်လေ့ရှိသည်။
ယောနိဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်း၊ စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းနှင့် ပါးစပ်ဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းဟူသော လိင်ဆက်ဆံခြင်း အပြုအမူများကို ကဏ္ဍသုံးခုအနေဖြင့် ခွဲခြားနိုင်သည်။
လိင်အပြုအမူများတွင် စတုတ္ထကဏ္ဍအနေဖြင့် လက်ချောင်း သို့မဟုတ် လက်ဖြင့် လိင်အင်္ဂါများ သို့မဟုတ် စအိုအား နှိုးဆွသည့် လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ခြင်းလည်း ရှိသည်။
အချို့အပြုအမူများတွင် လိင်ကစားစရာအရုပ်ဖြင့် နှိုးဆွမှုပြုလုပ်ခြင်းများလည်း ပါဝင်သည်။
Rogiere, Jean, " The little bit naughty book of sex". Ulysses Press. 2001. ထိုးသွင်းဆက်ဆံမှု ကိုယ်နေဟန်ထားများ ဤပုံစံများတွင် ယောနိ၊ စအို သို့မဟုတ် ပါးစပ်တွင်းသို့ ပုရိလိင်္ဂပစ္စည်းများ (လိင်တံ၊ လိင်တံအရုပ်၊ ပလတ် စသည်) တို့ ထိုးသွင်းခြင်း ပါဝင်သည်။
ဆက်ဆံဖော်အား ရှေ့ဖက်အပေါ်မှ ထိုးသွင်းခြင်း thumb missionary position သို့မဟုတ် လှေကြီးထိုးပုံစံတွင် ပါဝင်သူများသည် မျက်နှာခြင်းဆိုင်ရှိနေသည်။
ထိုးသွင်းမှုလက်ခံသော ဆက်ဆံဖော်သည် ပက်လက်ကျောခင်းကာ ခြေထောက်များ ကားထားပြီး ထိုးသွင်းသော ဆက်ဆံဖော်က အပေါ်မှ လှဲလျောင်းသည်။
ဤပုံစံနှင့် အောက်ပါမူကွဲများကို ယောနိ သို့မဟုတ် စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းတို့တွင် အသုံးပြုသည်။
လက်ခံမည့် ဆက်ဆံဖော်သည် ကုတင်စွန်း သို့ စားပွဲခုံကဲ့သို့သော ခုံအစွန်းပေါ်မှ ခြေထောက်တွဲလောင်းချထားကာ ထိုးသွင်းမည့် ဆက်ဆံဖော်သည် လက်ခံမည့် ဆက်ဆံဖော်၏ ရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ် ဆက်ဆံသည်။
လက်ခံမည့် ဆက်ဆံဖော်၏ ခြေထောက်များအား မျက်နှာကျက်ဆီသို့ မမြှောက်ထားပြီး ထိုးသွင်းမည့် ဆက်ဆံဖော်ထံသို့ မှီထားသော ပုံစံကို လိပ်ပြာပုံစံဟုလည်း ခေါ်သည်။
လက်ခံမည့် ဆက်ဆံဖော်သည် ကျောခင်းလှဲလျောင်းထားသည်။
ထိုးသွင်းမည့် ဆက်ဆံဖော်သည် လက်ခံမည့် ဆက်ဆံဖော်၏ တင်ပါးကို မမြှောက်ကာ ထိုးသွင်းဆက်ဆံသည်။
မူကွဲအနေဖြင့် လက်ခံမည့် ဆက်ဆံဖော်၏ ခြေထောက်များကို ထိုးသွင်းမည့် ဆက်ဆံဖော်၏ ပုခုံးပေါ် တင်ထားသည့် ပုံစံ ဖြစ်သည်။
လက်ခံမည့် ဆက်ဆံဖော်သည် ကျောခင်းလှဲလျောင်းနေကာ ခြေထောက်များကို အပေါ်ဖက်သို့ တွန်းတင်ကာ ဦးခေါင်းအနီးသို့ ဒူးခေါင်းများကို ပင့်တင်ထားသည်။
ထိုးသွင်းမည့် ဆက်ဆံဖော်သည် လက်ခံမည့် ဆက်ဆံဖော်၏ ခြေထောက်များကို ကိုင်ကာ အပေါ်မှနေ၍ ထိုးသွင်းဆက်ဆံသည်။
ယခင် ပုံစံနှင့် ဆင်တူကာ လက်ခံမည့် ဆက်ဆံဖော်၏ ခြေထောက်များကို ထိုးသွင်းမည့် ဆက်ဆံဖော်က လက်ဖြင့် ကိုင်ကာ လက်ခံမည့် ဆက်ဆံဖော်၏ ရင်ဘတ်ဖက်သို့ တွန်းကာ ဆက်ဆံသည်။
The Perfumed Garden, Shaykh Nefwazi , translated by Sir Richard Francis Burton, 1886. full text available at Internet Sacred Text Archive ဖြောင့်တန်းဆက်ဆံနည်းလမ်းသည် အမျိုးသားသည် အမျိုးသမီး၏ ယောနိသို့ ထိုးသွင်းဆက်ဆံပြီး ထိုးသွင်းသည့် ဆက်ဆံဖော်သည် အမျိုးသမီးခန္ဓာကိုယ်နှင့် အထက်အောက်လှုပ်ရှားကာ မလိင်စေ့ကို ပွတ်တိုက်ပြီး လိင်တံကို အောက်စိုက်ဆက်ဆံသည့် နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။
လက်ခံသည့် ဆက်ဆံဖော်သည် သူ၏ ခြေထောက်များကို ဦးခေါင်းနောက်တွင် ကြက်ခြေခတ်ကာ (သို့မဟုတ် ခြေဖဝါးကို နားရွက်နောက်တွင် ထားကာ) လဲလျောင်းသည်။
ထိုးသွင်းသည့် ဆက်ဆံဖော်သည် လက်ခံသည့် ဆက်ဆံဖော်၏ ခြေချင်းဝတ်ကို တင်းကြပ်စွာ ကိုင်ကာ အပေါ်မှ လှဲ၍ ဆက်ဆံသည်။
မူကွဲတစ်ခုမှာ လက်ခံသည့် ဆက်ဆံဖော်သည် သူ၏ ခြေချင်းဝတ်များကို ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် ကြက်ခြေခတ်ထားကာ ဒူးခေါင်းကို ပုခုံးဆီသို့ ကပ်ထားပြီး ထိုးသွင်းသည့် ဆက်ဆံဖော်သည် ကိုယ်ခန္ဓာကိုယ်အလေးချိန်ဖြင့် အပေါ်မှ ထိုးသွင်းဆက်ဆံသည်။
ဤပုံစံကို လိင်၏ ပျော်ရွှင်မှု တွင် ဗီယင်နာမုတ်ကောင် ဟု ရည်ညွှန်းသည်။
Comfort, Alex, The Joy of Sex: Fully Revised & Completely Updated for the 21st Century. Crown. Fully rev. ed., 2002. , 256 pages. နောက်ဖက်မှ ထိုးသွင်းဆက်ဆံခြင်း လှဲလျက်ဖြစ်သော Doggy style ဤပုံစံအများစုကို ယောနိ သို့မဟုတ် စအိုအား ထိုးသွင်းဆက်ဆံရာတွင် အသုံးပြုနိုင်သည်။
မူကွဲပုံစံများမှာ လက်ခံသည့်ဆက်ဆံဖော်သည် ခြေလက်လေးချောင်းစလုံးထောက်ထားကာ ထိုးသွင်းသည့် ဆက်ဆံဖော်က အနောက်ဖက်မှနေကာ လိင်တံ သို့မဟုတ် လိင်ကစားစရာအရုပ်ဖြင့် ယောနိ သို့မဟုတ် စအိုအား ထိုးသွင်းဆက်ဆံသည်။
Rogiere, Jean, The Little Book of Sex. Ulysses Press, 2001. , 96 pages. လက်ခံသည့် ဆက်ဆံဖော်သည် ရင်ဘတ်ကို အောက်နှိမ့်ထားကာ ထိုးသွင်းသည့် ဆက်ဆံဖော်က လက်ခံသည့် ဆက်ဆံဖော်၏ တင်ပါးများကို မြှောက်ထားကာ အဆုံးတိုင် ထိုးသွင်းဆက်ဆံသည်။
လက်ခံသည့် ဆက်ဆံဖော်သည် လေးဘက်ထောက်ထားစဉ် ထိုးသွင်းသည့် ဆက်ဆံဖော်သည် ခြေထောက်ကို လက်ခံသည့် ဆက်ဆံဖော်၏ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် ထားကာ ဒူးကွေး၍ ဆက်ဆံသည်။
ထိုးသွင်းသည့် ဆက်ဆံဖော် ရှေ့သို့ လဲမကျစေရန် လက်များကို လက်ခံသည့် ဆက်ဆံဖော်၏ ကျောဘက်တွင် ကိုင်ထားသည်။
လက်ခံသည့် ဆက်ဆံဖော်သည် ဒူးထောက်မတ်တပ်ရပ်နေစဉ် ထိုးသွင်းသည့် ဆက်ဆံဖော်သည် လက်ခံသည့် ဆက်ဆံဖော်၏ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ဖက်သို့ ဆွဲယူကိုင်ထားကာ ဆက်ဆံသည်။
ဇွန်းတပ်ပုံစံတွင် ဆက်ဆံဖော်နှစ်ဦးစလုံး မျက်နှာလားရာတူ ဘေးတိုက်လှဲလျောင်းသည်။