kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ဦးနှောက် ကောဋ္ဌာသ မပါဝင်ကြောင်း ပြဆိုခဲ့သော ၄၁-ကောဋ္ဌာသတို့သည် မဟာဟတ္ထိပဒေါပမသုတ် (မ၊၃၊၂၈၁-၉၀)တို့၌ ပါရှိ၏။
(ထိုသုတ်တို့၌ မတ္ထလုင်္ဂ ဦးနှောက်) မပါသောကြောင့် ၄၁ ကောဋ္ဌာသ ဆိုသည်။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၂၃၂-၌အဋ္ဌိမိဉ္စ(= ရိုးတွင်းခြင်ဆီ)၌ မတ္ထလုင်္ဂထည့်သွင်း၍ ၃၂-ကောဋ္ဌာသကိုပြသည်။
မူလဋီ၊၂၊၄၂၌လည်း “မတ္ထလုင်္ဂကို အဋ္ဌိမိဉ္စ၌ သွင်းယူသောကြောင့် သီခြားမဟော”ဟုပြဆို၏။
မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၂၆-လည်း ကြည့်။
မိလိန္ဒ, ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်တို့၌မူ မတ္ထလုင်္ဂပုဒ်ပါရှိ၍ ၃၂-ကောဋ္ဌာသ၌ နောက်ဆုံး ထားဆို၏။
) သမထ, ဝိပဿနာကို ပွားကြပါ အမျိုးကောင်းသားတို့သည် ၃၂-ကောဋ္ဌာသ ၄၂-ကောဋ္ဌာသတို့ကို နားလည်သိရှိအောင် အားထုတ်၍ ကာယဂတာသတိ သမထကမ္မဋ္ဌာန်း, ဝိပဿနာဓာတ် ကမ္မဋ္ဌာန်းတို့ကို စီးဖြန်းပွါးများ ကြိုးစား အားထုတ်ကြကုန်ရာသည်။
ရှင်လောင်းကို ဆံချခါနီး၌ ကေသာ, လောမာ အစရှိသော တစပဉ္စက ကမ္မဋ္ဌာန်းကို သင်ကြားပေးရမည်၊ ထိုသို့ သင်ကြားသောအခါ အဆင်း, ပုံသဏ္ဌာန်, ဖြစ်တည်ရာအားဖြင့် မစင်မကြယ် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အဖြစ်ကို၎င်း၊ အသက်ဇီဝ-အတ္တမှ ကင်းသောအဖြစ်ကို၎င်း၊ ထင်ရှား ပြတ်သားစွာ နားလည်အောင် သင်ပေးရမည် (ဝိ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၄၉)။
ခုနစ်နှစ်အရွယ် သီဝလိ သတို့သားကို ရှင်ပြုသောအခါ ကေသာ, လောမာ အစရှိသော တစပဉ္စကကမ္မဋ္ဌာန်းကို သင်ပေး၍ ဆံချပေးရာ ဆံပင်အားလုံး ရိတ်ပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်၏ (အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၉၃)။
ဤကောဋ္ဌာသ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို စီးဖြန်းလိုသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည် နိမိတ်ယူရာ၌ လိမ္မာကြောင်း အစီအရင် (ဥဂ္ဂဟကောသလ္လ) ၇- ပါးနှင့် နှလုံးသွင်းခြင်း၌ လိမ္မာကြောင်း အစီအရင်(မနသိကာရကောသလ္လ) ၁၀-ပါးကို ဆရာသမားထံမှသင်ယူအပ်၏။
ထိုနှစ်ပါးတို့တွင် နိမိတ်ယူရာ၌ လိမ္မာကြောင်းအစီအရင် (ဥဂ္ဂဟကောသလ္လ) ၇-ပါးကို ဤအဘိဓာန် ကာယဂတာသတိပုဒ်၌ ပြဆိုပြီးဖြစ်၍ နှလုံးသွင်းခြင်း၌ လိမ္မာကြောင်းအစီအရင် (မနသိကာရကောသလ္လ) ၁၀-ပါးကိုသာ ပြဆိုပါအံ့။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကာယဂတာသတိ ၃၂ ကောဋ္ဌာသ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ Category:ဝိပဿနာ။
ကောဋ္ဌာသကမ္မဋ္ဌာန်းကို စီးဖြန်းလိုသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည် နိမိတ်ယူရာ၌ လိမ္မာကြောင်း အစီအရင် (ဥဂ္ဂဟကောသလ္လ) ၇- ပါးနှင့် နှလုံးသွင်းခြင်း၌ လိမ္မာကြောင်း အစီအရင်(မနသိကာရကောသလ္လ) ၁၀-ပါးကို ဆရာသမားထံမှသင်ယူအပ်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၆ အစဉ်အတိုင်း ရှုပါ (၁) အနုပုဗ္ဗနည်း။
ဆံပင်, အမွှေး, ခြေသည်း လက်သည်း, သွား, အရေစသည်ဖြင့် အနုလုံအားဖြင့်၎င်း၊ ကျင်ငယ်, အစေး, နှပ်, တံထွေးစသည်ဖြင့် ပဋိလုံအားဖြင့်၎င်း အစဉ်အတိုင်း အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ပွါးများရာ၏။
ဆံပင်, ခြေသည်းလက်သည်းဟူ၍၎င်း၊ ဆံပင်, သွားဟူ၍၎င်း တစ်ခုကျော် နှစ်ခုကျော် ခုန်ကျော်မှုမပြုပဲ အစဉ်အတိုင်းသာလျှင် အနုလုံ ပဋိလုံပွါးများခြင်းသည် အနုပုဗ္ဗနည်း မည်၏။
ဥပမာ ၃၂-ထစ်ရှိသော လှေကားကို မကျွမ်းကျင်မီ တထစ်ကျော်တက်လျှင် မောပန်းကာလန်ကျသကဲ့သို့ ဘာဝနာမှု၌ မကျွမ်းကျင်မီ တစ်ခုကျော်နှစ်ခုကျော် ပွါးသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား စိတ်ပင်ပန်းခြင်းဖြစ်၍ ဘာဝနာပွါးများမှုကို ပြီးဆုံးအောင် မစွမ်းနိုင်ချေ။
မမြန်လွန်းစေရ (၂) နာတိသီဃနည်း။
ကောဋ္ဌာသ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အနုလုံပဋိလုံပွါးများရာ၌ မမြန်လွန်းစေရ။
ဥပမာ-အပြေးသန်သူတစ်ယောက်သည် သုံးယူဇနာခရီးကို ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် ပြေးရာ ၇-ကြိမ်တိုင်အောင် ပြေးပြီးသော်လည်း လမ်းခရီးကြောင်း၌ တွေ့မြင်ရသော အရာတို့ကို ထင်ထင်ရှားရှား မှတ်သားခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်။
ထို့အတူ လျင်မြန်စွာ ပွါးများသော ယောဂီအား ကြိမ်ဖန်များစွာ စီးဖြန်းပြီးသော်လည်း နိမိတ်မထင်နိုင်ရှိတတ်၏။
(န+ အတိ+ သီဃ = လွန်စွာမမြန်လွန်း။
) မနှေးလွန်းစေရ (၃) နာတိသဏိကနည်း။
မနှေးလွန်း စေရခြင်း။
ဥပမာ-သုံးယူဇနာခရီးကို တရက်တည်းဖြင့် သွားလိုသော ယောက်ျားသည် လမ်းခရီးအကြား၌ သစ်ပင်တောတောင်တို့၏ အရိပ်ခိုကာ နားနားနေနေသွားရာ ခရီးမဆုံးနိုင်ပဲ တရက်ခရီးကို သုံးလေးရက် သွားရ၏။
ထို့အတူ အလွန်နှေးစွာ ပွါးများသော ယောဂီအား ကမ္မဋ္ဌာန်းမပြီးဆုံးပဲ ရှိတတ်၏။
(န+အတိ+ သဏိက = လွန်စွာမနှေးလွန်း။
) ပြင်ပအာရုံစိတ်ပျံ့လွင့်မှုကို တားမြစ်ပါ (၄) ဝိက္ခေပပဋိဗာဟနနည်း။
အာရုံပျံ့ လွှင့်မှုကို တားဆီးခြင်း။
ဥပမာ-အသူတရာ နက်သော ချောက်ကမ်းပါးထိပ်၌ ခရီးသွားသော ယောက်ျားသည် ခြေလှမ်းတိုင်း လှမ်းတိုင်း မိမိခြေဘဝါး ချရမည့် နေရာကို မကြည့်ပဲ ထိုထိုဤဤ ဘေးဘီကို ကြည့်မိသည်ရှိသော် အသူတရာနက်သော ချောက်ထဲသို့ လိမ့်ကျရာ၏။
ထို့အတူ မိမိကမ္မဋ္ဌာန်း အာရုံမှ တခြားသော အပြင်အပအာရုံသို့ စိတ်ပျံ့ လွှင့်ခဲ့သော် ကောဋ္ဌာသစီးဖြန်းမှု ပျက်စီး၍ အလိုရှိအပ်သော ဈာန်မဂ်ဖိုလ် အကျိုးထူးမှ ဆုတ်ယုတ်၏။
ထို့ကြောင့် မိမိစိတ်ကို ကောဋ္ဌာသကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံမှ အခြားတစ်ပါးသို့ မပျံ့ လွင့်အောင် တားမြစ်ရာ၏။
(ဝိက္ခေပ = လွင့်+ပဋိဗာဟန = တားမြစ်။
) အမည်နာမပညတ်ကို ကျော်လွန်အောင် ကျင့်ပါ (၅) ပဏ္ဏတ္တိသမတိက္ကမနနည်း။
အမည် နာမပညတ်ကို ကျော်လွန်၍ စက်ဆုပ်ဖွယ် အခြင်းအရာ ထင်မြင်အောင်ပွါးခြင်း။
နှုတ် မတက်ခင် ပဉ္စကဆက္ကတစ်ခုတစ်ခု၌ အသွားအပြန် အနုလုံ ပဋိလုံ အဖန်ဖန်ရွတ်လျက် အစဉ်အတိုင်းတက်၍ ပွါးများအပ်၏။
တစပဉ္စက ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အနုလုံ ၅-ရက်၊ ပဋိလုံ ၅-ရက်၊ အနုလုံပဋိလုံ ၅-ရက် ပေါင်း ၁၅-ရက်နှုတ်ဖြင့် ရွတ်ဆို၍ ရှုပွါးဆင်ခြင်ရသည်။
ထို့နောက် ဒုတိယပဉ္စကဖြစ်သော ဝက္ကပဉ္စက ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အနုလုံ၅-ရက်၊ ပဋိလုံ ၅-ရက်၊ အနုလုံ ပဋိ-လုံ ၅-ရက်၊ ပေါင်း ၁၅-ရက် နှုတ်ဖြင့် ရွတ်ဆို၍ ရှူပွါးရသည်။
ထို့နောက် ပဌမဖြစ်သော တစပဉ္စကနှင့် ဒုတိယဖြစ်သော ဝက္ကပဉ္စကကို ၂-ခုပေါင်းပြီးလျှင် အနုလုံ-ပဋိလုံ ၁၅-ရက် ထပ်မံ၍ နှုတ်ဖြင့် ရွတ်ဆိုရပွါးရသည်။
ဤ နည်းအတိုင်း ပပ္ဖါသပဉ္စက, မတ္ထလုင်္ဂပဉ္စ, မေဒဆက္က, မုတ္တဆက္ကတို့ကို နှုတ်ဖြင့် ရွတ် ဆိုပွါးများရသည်။
ငါးလခွဲ ရွတ်ဆိုမှသာ ဒွတ္တိံသာကာရ ပြည့်စုံသည် (မူလဋီကာ၊ နှာ-၁၅၁)။
ရှင်သီဝလိ, ရှင်နီတ (သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၇၃) ရှင်နိဂြောဓ (ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၄) ရှင်သံဃရက္ခိတ (ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၄၉)တို့သည် ဒွတ္တိံသာကာရကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းကာ ရဟန္တာ ဖြစ်ကြသည်။
ငါးလခွဲခန့်ကြာ၍ လွန်စွာ နှုတ်တက်ရုံမျှမက စိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်းလည်း ကင်းလတ်သော် စိတ်ဖြင့်သာလျှင် အစမှအဆုံး အဆုံးမှအစ အပြန်ပြန် အလှန်လှန် ဆင်ခြင်အောက်မေ့အပ်၏။
အဆင်း, သဏ္ဌာန်, အနံ့, ဖြစ်ကြောင်း, တည်ရာဟူသော အခြင်းအရာ ငါးပါးတို့ဖြင့် စက်ဆုပ် ရွံရှာဖွယ်ကို ဉာဏ်ဖြင့် ဆင်ခြင်ပွါးများရာ၏။
ဤသို့ ဉာဏ်ဖြင့် ဆင်ခြင်ပွါးများဖန်များသော ယောဂီသည် ဆံပင်စသော အမည်နာမ ပညတ်ကို စွန့်လွှတ်၍ စက်ဆုပ်ဖွယ်အခြင်းအရာမျှကိုသာ ရှုဆင်ခြင် လေတော့သည်။
ဥပမာကား-ရေရှားသောအခါ တောအုပ်တစ်ခု အတွင်းရှိ ရေတွင်းကို ထန်းရွက်စသည်ဖြင့် ပန်းတုံးတိုင် ထူ၍ အမှတ်အသားပြထား၏။
ထိုအမှတ် အသားဖြင့် ထိုရေတွင်းသို့သွား၍ သောက် သုံးချိုးကြရကုန်၏။
သွားဖန်များ၍ လူလမ်း လှည်းလမ်းဖုံလာသောအခါ ပန်းတုံးတိုင် သုံးမကျတော့ပြီ။
သွားနေကျလမ်းကြောင်း အတိုင်း ဝင်ထွက်သွားလာ ခပ်ယူသုံးစွဲလေ တော့သည်။
ထိုနည်းအတူ ဘာဝနာရင့်သန် လာသောအခါ ဆံပင် အမွေး စသော နာမ ပညတ်ကိုစွန့်လွှတ်၍ ကျော်လွန်၍ စက်ဆုပ် ဖွယ်အခြင်းအရာမျှကိုသာ ရှုဆင်ခြင်တော့၏။
ထိုအခါ ပုဂ္ဂိုလ် သတ္တဝါဟူသော အမှတ် သညာ ကင်းစင်သဖြင့် မြင်မြင်သမျှကို ကောဋ္ဌာသအစုသာ မြင်နေရ၏။
သတ္တဝါတို့ အစာ အာဟာရ စားသောက်မှုကို သစ်ခေါင်း ဝါး လုံးခေါင်းထဲသို့ အမှိုက်သလဲများ ထည့်သွင်း နေသကဲ့သို့ ထင်မြင်၏။
မထင်ရှားသော ကောဋ္ဌာသကို စွန့်လွှတ်ထားပါ (၆) အနုပုဗ္ဗမုဉ္စနနည်း။
အစဉ်အတိုင်း ပွါးများမှုကို စွန့်လွှတ်ခြင်း။
အစဉ်အတိုင်း ရှုဆင်ခြင်နည်းဖြင့် ပွါးများဖန်များသောအခါ အချို့သော ကောဋ္ဌာသသည် ပိုမို ထင်ရှားလာ၍ အချို့မှာ မထင်မရှားဖြစ်လာ၏။
ထိုအခါ မထင်ရာ မထင်ရာ ကောဋ္ဌာသကို စွန့်လွှတ်ဖယ်ထား၍ ဉာဏ်တွင် ထင်ရှားသော ကောဋ္ဌာသကိုသာ ကွက်ကြား ကွက်ကြား ရွေးချယ်၍ ပွါးများရာ၏။
ဤနည်းအားဖြင့် နောက်ဆုံး၌ ကောဋ္ဌာသတစ်ပါးတည်း ကျန်သည်တိုင်အောင် ပြု၍ စက်ဆုပ်ဖွယ်ဟု နှလုံးသွင်းပါးများအပ်၏။
ဥပမာကား-ထန်းပင် ၃၂-ပင်ရှိသော ထန်းတော၌နေသော မျောက်ကို ဖမ်းလိုသောမုဆိုးသည် အစထန်းပင်၏ ထန်းရွက်ကို မြှားဖြင့်ပစ်၍ ဟစ်အော် ချောက်လှန့်ရာ၏။
ထိုအခါ မျောက်သည် ထန်းပင်အစဉ်အတိုင်း ခုန်လွှား၍ အဆုံးအပင်၌ နေလေရာ၏။
မုဆိုးသည် ထိုအဆုံးထန်းပင်သို့သွား၍ ရှေးနည်းအတူ ချောက်ထုတ်ပြန်၏။
မျောက်သည် ရှေးနည်း အတိုင်း အစထန်းပင်သို့သွားရာ၏။
ဤနည်းအားဖြင့် ကြာရှည်လတ်သော် မျောက်သည် မောပန်း၍ မပြေးနိုင်တော့ရကား တစ်ခုသော ထန်းပင်၏ထန်းဖူးကို မြဲစွာကိုင်၍ ဝပ်နေ၏။
မြှားဖြင့်ပစ်ခတ်သော်လည်း ထ၍ မပြေးတော့ချေ။
ထိုနည်းအတူ ၃၂-ကောဋ္ဌာသတွင် တစ်ခုသော ကောဋ္ဌာသ၌သာ ဘာဝနာစိတ် တည်ငြိမ် စူးစိုက်နေတော့၏။
ဈာန်ရသည့်တိုင်အောင် ပွားများခြင်း (၇) အပ္ပနာနည်း။
ဈာန်ရသည်တိုင်အောင် ပွါးများခြင်း။
ထိုသို့အထူးထင်ရှားသော တစ်ခုတည်းသော ကောဋ္ဌာသအာရုံကို အထပ်ထပ် အခါခါ ပွါးများသည်ရှိသော် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ သမာဓိနှင့်ယှဉ်သော စိတ်အစဉ်သည် လွန်စွာဖြူစင် ကြည်လင်တောက်ပသည်ဖြစ်၍ ဝိတက်, ဝိစာရ, ပီတိ, သုခ, ဧကဂ္ဂတာဟူသော ဈာန်အင်္ဂါငါးပါးတို့နှင့် ပြည့်စုံသော အပ္ပနာဈာန်ကိုရ၏။
ကောဋ္ဌာသ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွါးများအားထုတ်ရာ၌ ပဌမ ဈာန်ကိုသာ ရနိုင်၏။
ကောဋ္ဌာသတစ်ခု၌ ပဌမဈာန်ရလျှင် ကြွင်းသောကောဋ္ဌာသ သုံးဆဲ့တစ်ပါးတို့၌လည်း လွယ်ကူစွာ ပဌမဈာန်ဝင်စားနိုင်၏။
အဓိစိတ္တသုတ္တန္တနည်း (၈) အဓိစိတ္တသုတ္တန္တနည်း။
အဓိစိတ္တသုတ် (အံ၊၁၊၂၅၈)၌ ဟောတော်မူသော နည်းအရ ပွါးများခြင်း။
သမာဓိ, ဝီရိယ, ဥပေက္ခာတို့ကို သင့်လျော်သောအခါ၌ လှည့်ကျဖြစ်စေရမည်။
သမထဝိပဿနာပါးရာ၌ သမာဓိကို လွန်ကဲစွာဖြစ်စေလျှင် ပျင်းရိ ဆုတ်နစ်မှုဖြစ်၏။
အားထုတ်မှုဝီရိယလွန်ကဲလျှင် ပျံ့လွင့်မှု ဥဒ္ဓစ္စဖြစ်၏။
လျစ်လျူ ဥပေက္ခာလွန်ကဲလျှင် တည်ကြည်မှု သမာဓိ မရပဲ ရှိတတ်၏၊ ထို့ကြောင့် ဝိပဿနာ ပွါးများသူသည် ရံခါ တည်ကြည်မှု သမာဓိကို ဖြစ်စေအပ်၏။
ရံခါ အားထုတ်မှုဝီရိယကို ဖြစ်စေအပ်၏။
ရံခါ လျစ်လျူရှုမှု ဥပေက္ခာကို ဖြစ်စေအပ်၏။
ဥပမာကား–ရွှေကောင်းကို အလိုရှိသော ရွှေပန်းထိမ်သည်သည် ရွှေကို ရံခါ မိုက်ခွက်၌ ထည့်၍ ဖိုဝ၌ မီးပြင်းတိုက်၏။
ရံခါ ရေဖျန်းပေး၏။
ရံခါ လျစ်လျူရှုကာ အသာနေ၏။
ဖိုဝ၌ အမြဲတမ်း ပြင်းတိုက်နေလျှင် ရွှေကို မီးလောင်ကျွမ်းရာ၏။
အမြဲမပြတ် ရေဆွတ်ဖျန်းနေလျှင် အေး၍ မာဆတ်လေရာ၏။
အမြဲတမ်းလျစ်လျူရှုကာ အသာနေလျှင် ရွှေရည်မတက် မရင့်ကျက်ပဲ ရှိလေရာ၏။
ထို့ကြောင့် လိမ္မာသော ရွှေပန်းထိမ်သည်သည် ဖိုဝ၌ မီးပြင်းမှုတ်ခြင်း, ရေဆွတ်ဖျန်းခြင်း, လျစ်လျူရှုကာ အသာထားခြင်းတို့ကို အလှည့်ကျ သင့်လျော်အောင် ပြုလုပ်ပေးရမည်။
ထိုအခါ ရွှေရည် တက်ကာ ပြောင်လက်တောက်ပ၍ မိမိတို့လိုရာ ပုတီး လက်ကောက် နားဋောင်း စသော လက်ဝတ်တန်းဆာ ရတနာများ ပြုလုပ်ဝတ် ဆင်ရခြင်းအကျိုးကို ခံစားရ၏။
ထိုနည်းအတူ သမာဓိ, ဝီရိယ, ဥပေက္ခာတို့ကို အလှည့်ကျ လျော်အောင်ဖြစ်စေသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ ဝိပဿနာစိတ်သည် ဈာန်အဘိညာဉ် သမာပတ် မဂ်, ဖိုလ်တရားထူးကို မျက်မှောက် ပြုနိုင်၏။
သီတိဘာဝသုတ္တန္တနည်း (၉) သီတိဘာဝသုတ္တန္တနည်း။
သီတိဘာဝသုတ် (အံ၊၂၊၃၇၉)၌ ဟောတော်မူ အပ်သောနည်းဖြင့် ပွါးများခြင်း။
(က) ပျံ့ လွင့်သော စိတ်ကို နှိပ်ခြင်း၊ (ခ) တွန့်တို ဆုတ်နစ်သောစိတ် ပျင်းရှိသောစိတ်ကို ဆော်ချီးပင့်ခြင်း၊ (ဂ) ဘာဝနာစိတ်ကို ရွှင်လန်း ထက်မြက်စေခြင်း၊ (ဃ) ဘာဝနာလမ်း အတိုင်း ဖြောင့်တန်းစွာ သွားနေသောစိတ်ကို လုံ့လမပြုပဲ လျစ်လျူရှုထားခြင်း၊ (င) မြတ်သော မဂ်ဖိုလ်တရားသို့ စိတ်ညွှတ်ကိုင်း စေခြင်း။
(စ) နိဗ္ဗာန်၌ မွေ့လျော်ခြင်း။
ဤ အင်္ဂါခြောက်ပါးနှင့်အညီ အားထုတ်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည် မကြာမြင့်မီ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်၏။
(သီတိ = ငြိမ်းအေးမှု။
ဘာဝ = ဖြစ်ကြောင်း။
သီတိဘာဝ = ငြိမ်းအေးမှုဖြစ်ကြောင်း၊ နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်း။
) ဗောဇ္ဈင်္ဂကောသလ္လသုတ္တန္တိနည်း (၁၀) ဗောဇ္ဈင်္ဂကောသလ္လသုတ္တန္တိနည်း။
(ဆဋ္ဌမူ၌ အဂ္ဂသုတ်ဟု ခေါ်သည်)။
ဗောဇ္ဈင်္ဂကောသလ္လသုတ် (သံ၊၃၊၉၉)၌ ဟောတော်မူသောနည်းအရ ပွါးခြင်း။
အနည်းငယ် မီးကို မီးပုံကြီးအဖြစ် တောက်စေခြင်းငှါ ခြောက်သွေ့သောမြက်, သစ်ရွက်, နွားချေး ထင်းတို့ကိုထည့်၍ ပါးစပ်ဖြင့် မှုတ်ပေးလျှင် မီးထတောက်သကဲ့သို့ ဝိပဿနာစိတ်သည်တွန့်တို ဆုတ်နစ် ပျင်းရိသောအခါ၌ ပညာ ပီတိ ဝီရိယ ဟူသော ဗောဇ္ဈင်သုံးပါးကိုပါး၍ ဝိပဿနာ စိတ်ကို ထက်သန်ထကြွစေရာ၏။
မီးပုံကြီးကို ငြိမ်းစေခြင်းငှါ စိုသော မြက် သစ်ရွက် နွား ချေး ထင်းတို့ကို ထည့်၍ မြေမှုန့်ဖြင့် ဖြူးလျှင် ထိုမီးပုံကြီးသည် ငြိမ်းအေးသကဲ့သို့ဝိပဿနာ စိတ်သည် ပျံ့လွင့်သောအခါ ပဿဒ္ဓိ သမာဓိ ဥပေက္ခာဟူသော ဗောဇ္ဈင်သုံးပါးကို ပွါး၍ ထိုပျံ့လွင့်သောစိတ်ကို ငြိမ်းအေးစေရာ၏။
ဤသုံးသုတ်လုံး၏ အဓိပ္ပါယ်အကျဉ်းချုပ်ကား ကောင်းမြတ်သော အကြံဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို လွန်စွာလိုလားသော အမျိုးသားသည် သင်္ခါရတရားတို့၌ ငြီးငွေ့လျက် စိတ်၏ဖြစ်ဟန် အခြင်းအရာကို အခါမပြတ် ရှုမှတ်ဆင်ခြင်၍ ပန်းထိမ်သည်နှင့် မီးမွှေးယောကျ်ားတို့ကို ဥပမာပြုလျက် ဝိပဿနာစိတ် တွန့်တိုလျှင် မြှောက်ပင့်ရာ၏။
ပျံ့လွင့်လျင်နှိပ်ရာ၏။
ကမ္မဋ္ဌာန်းသို့ ဖြောင့်တန်းထင်မြင်စွာ မသက်မဝင်လျှင် ဇာတိဒုက္ခစသည်ကို ဆင်ခြင်၍ စိတ်ကို ရွှင်လန်းတက်ကြွစေရာ၏။
ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံသို့ ဖြောင့်တန်းစွာ သက်ဝင်နေလျှင် လျစ်လျူ ရှုနေရာ၏။
သဒ္ဓါနှင့်ပညာ, ဝီရိယနှင့်သမာဓိကို စောင်းကြိုးညှိသည့်ပမာ ညီမျှစေလျက် သတိတရားကိုမူကား အခါခပ်သိမ်း လွန်စွာ ထက်မြက်စေ၍ ပွါးများ အားထုတ်ရမည်ဟု ဆိုလိုသည် (အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၁၆-၂၂၁။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၂၃၆-၂၄၀)။
ဧကဿ ရညော ရဇ္ဇေ ဧကေကော ကောဋ္ဌာသော။
ဝိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၆၀။
(ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၉၀၊ ၃၁၆။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၇၊ ၁၇၉။
မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၆၃။
မ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၃၄၊ ၂၉၂။
အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၅၅။
အံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၃၅၂။
) ဧကေကော ကောဋ္ဌာသောတိ ဧကေကော ဘာဂေါ။
သာရတ္ထ၊၂၊၃၄၂။
ကောဋ္ဌာသတိ စ အံသာ၊ အဝယဝါတိ အတ္ထော။
(–ဝိမတိ၊၁၊၄၈။
ဒီ၊ဋီ၊၂၊၁၀၀၊ ၂၆၃။
ဒီ၊ဋီ၊၃၊၂၂၊ ၂၀၁။
မ၊ဋီ၊၃၊၁၅၆၊ ၁၉၅။
အံ၊ဋီ၊၁၊၁၁၀။
အဖျောက်ဆရာတော် အရှင်အာစာရ (၁၇ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၈၇၇-၁၀ ဒီဇင်ဘာ ၁၉၆၃) သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းပြုဆရာတော် တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဟိတောပဒေသဘာသာပြန်ကျမ်းပြု အဖျောက်ဆရာတော်ဘုရားကြီးကို စစ်ကိုင်းခရိုင် တံတားဦးမြို့နယ် မြို့သာမြို့ ကုန်သည် ကျောင်းဒါယကာ ဦးကံအေးနှင့် ဇနီးဒေါ်အိမ်စည်တို့မှ ၁၂၃၈-ခု တပေါင်းလပြည့်ကျော် ခြောက်ရက် တနင်္ဂနွေနေ့နံနက် ၃-ချက်တီးကျော်အချိန်တွင် ဖွားမြင်တော်မူခဲ့သည်။
အဖျောက်ဆရာတော်ဖြစ်မည့် သူငယ်ကလေး တစ်နှစ်အရွယ် (မလှရုံအမည်ရှိ ညီမငယ်ကို မွေးဖွားပြီးမကြာမီအတွင်း)မှာပင် မိခင်ဒေါ်အိမ်စည် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ငါးနှစ်သားအရွယ်တွင် ဖခင်နှင့်အတူ ဂိုဏ်းထောက်(အင်းဝ)ဆရာတော် ဘုရားသီတင်းသုံးရာ ဟင်္သာတခရိုင် ဇလွန်မြို့နယ် အဖျောက် ရွာကြီးသို့ ဆိုက်ရောက်လာလေသည်။
(ထိုအင်းဝဆရာတော်ကား အဖျောက်ဆရာတော်ဖြစ်မည့် သူငယ်ကလေး၏ ဘကြီးဖြစ်လေသည်။
) အင်းဝဆရာတော်က ညီဖြစ်သူ ဦးကံအေးထံမှ တောင်းယူမွေးမြူကာ သဒ္ဒါ၊ သင်္ဂြိုဟ်စသော ပိဋကအခြေခံစာပေများကို သင်ကြားပို့ချ၍ ပေးတော်မူလေသည်။
၁၄-နှစ်အရွယ်တွင် ရှင်သာမဏေပြုရာ ဘွဲ့အမည်မှာ ရှင်အာစာရဖြစ်၏။
ရှင်သာမဏေအဖြစ်နှင့်ပင် ဘကြီးတော်ထံ၌ ပိဋကများကိုလည်း သင်ကြားတော်မူခဲ့လေသည်။
ရဟန်းပြုချိန် အရောက်တွင် အင်းဝဆရာတော်က အထက် မြို့သာမြို့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ ထိုမြို့ ကျောင်းသစ်တိုက် ခဏ္ဍသိမ်တွင်းဝယ် ဆွေမျိုးမိတ်သင်္ဂဟတို့အား ဒါယကာပြုစေ၍ ရဟန်းအဖြစ်သို့ တက်ရောက်စေလေသည်။
အရှင်အာစာရသည် ဘကြီးတော် အင်းဝဆရာတော်၏ ပို့ဆောင်ပေးချက် အရ ထိုအခါက ကျော်စောထင်ရှားတော်မူလှသော ဘကြီးတော် မြို့ပြင်ကြီးဆရာတော် (အရှင်စန္ဒဝံသာလင်္ကာရ)ထံ၌ ဆည်းကပ်ကာ ပညာများကို သင်ကြားဆည်းပူးတော်မူပြန်လေသည်။
ထို့နောက် မန္တလေးမြို့ မိုးကောင်းဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ အထံတော်သို့ မြို့ပြင်ကြီးဆရာတော်ဘုရားက ပို့အပ်တော်မူပြန်သဖြင့် မိုးကောင်းဆရာတော် ဘုရားကြီးထံ၌လည်း ပညာများကို ဆက်လက်သင်ကြားတော်မူပြန်လေသည်။
ရဟန်း ၈-ဝါအရတွင် မိုးကောင်းဆရာတော်ဘုရားကြီးထံမှ ရန်ကုန်မြို့ ပဌမ ဗင်္ဂလားဆရာတော်ကြီးထံသို့ ကြွရောက်ကာ ဗုဒ္ဓဘာသာ ပိဋကတ်စာပေ များကိုသာမက ဗင်္ဂလီ, နာဂရီ စသော ဘာသန္တရများကိုလည်း သင်ကြား အားထုတ်တော်မူပြန်လေသည်။
တဖန် အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဗာရာဏသီမြို့သို့ ကြွရောက်ကာ ဘင်္ဂါလီ၊ နာဂရီ စသော ဘာသန္တရများကို သင်ကြားတော်မူပြီးလျှင် ထိုမှတဖန် သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ ကြွရောက်ကာ သီဟိုဠ်ဘာသာနှင့် တကွ အနောက်တိုင်း ဘာသာရပ်များကို အားထုတ်သင်ကြားတော်မူပြန်လေ၏။
ထို့နောက် ဘကြီးတော် အင်းဝဆရာတော်ဘုရားကြီးက ခေါ်ယူတော်မူသောကြောင့် အဖျောက်သို့ ပြန်ကြွလာကာ ပရိယတ်လုပ်ငန်းကို မဆုတ်တမ်း ပို့ချတော်မူပြန်လေသည်။
၁၂၇၅-ခုနှစ်၌ ဘကြီးတော် အင်းဝဆရာတော်ဘုရားကြီး ပျံလွန်တော်မူလေလျှင် အင်းဝကျောင်းတိုက်ကြီး၌ပင် ဆက်လက်၍ သီတင်းသုံးတော်မူလေသည်။
ဂဠုန်ဆရာစံ တော်လှန်သည့်အခါ အဖျောက်ရွာလည်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်မှုကြောင့် ရန်ကုန်မြို့-ရွှေဂုံတိုင် ကျောင်းတိုက်သို့ ကြွရောက်ကာ သီတင်း သုံးတော်မူလေသည်။
ဆဋ္ဌသံဂါယနာတင် လုပ်ငန်းကြီးတွင် နိုင်ငံတော် ဩဝါဒါစရိယ သံဃမဟာ နာယက အဖြစ်ဖြင့် ဆောင်ရွက်တော်မူလေသည်။
အဖျောက်ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် ရန်ကုန်, မန္တလေး, အဖျောက် စသည် တို့၌ အဘိဓဇမဟာရဋ္ဌဂုရု မစိုးရိမ်ဆရာတော်ဘုရားကြီးနှင့်အတူ ဥတုအလျောက် လျော်ညီအောင် လှည့်လည်သီတင်းသုံးတော်မူကာ သာသနာ့အကျိုးကို သည်ပိုး ဆောင်ရွက်တော်မူနေခိုက် ဆဋ္ဌသံဂါယနာအောင်ပွဲကြီးတွင် အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ဆက်ကပ်သည်ကို ခံယူရရှိတော်မူလေသည်။
သက်တော် ၈၇၊ သိက္ခာတော် ၆၈-ဝါအရ ၁၃၂၅-ခု၊နတ်တော်လပြည့်ကျော် ၁၀-ရက် ည ၁-နာရီတွင် ရန်ကုန်မြို့ ရွှေဂုံတိုင်လမ်း ခြံအမှတ် ၂၂၁၊ကျောင်း အမကြီး ဒေါ်တုတ်၏နေအိမ် စံကျောင်းတော်၌ ဘဝနတ်ထံ ဝင်စံတော်မူလေသည်။
(ထိုဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် အဖျောက်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ပရမတ္ထသင်္ဂဟသံပေါက်ကျမ်းကို၎င်း ဟိတောပဒေသ ဘာသာပြန်ကို စီရင်တော်မူ၍ အပြီးတွင် ဓာတုမနသိကာရကျမ်းကို၎င်း စီရင်ပြုစုတော်မူလေသည်။
) မှတ်စုများ ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတော်များ ကဏ္ဍ:၁၉၆၃ ကွယ်လွန်သူများ ကဏ္ဍ:၁၈၇၇ မွေးဖွားသူများ။
ပစ္စဝေက္ခဏ(ဏာ)ဉာဏ (န) [ပစ္စဝေက္ခဏ(ဏာ)+ဉာဏ] အဖန်ဖန် သက်ဝင်၍ ဆင်ခြင်-တတ်သော ဉာဏ်၊ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်။
(မဂ်ဖိုလ် စသည်ကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်သော စိတ်အစဉ် ပစ္စဝေက္ခဏာဝီထိတွင် ပါဝင်သည့် မဟာကုသိုလ်, မဟာကြိယာ ဉာဏသမ္ပယုတ် ဇောစိတ်တို့၌ ယှဉ်သောဉာဏ်ကို “ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်” ဟု ခေါ်သည်၊ တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၃ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ် ၁၉-မျိုး ယင်းသည် ၁၉-မျိုးရှိသည်၊ သောတာပတ္တိမဂ်ဖိုလ်ကို ရပြီးသော သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်သည် “ငါသည် ဤမဂ်ဖြင့် လာခဲ့၏၊ ဤမဂ်ကို ရပြီး၏”ဟု မိမိရပြီးသောမဂ်ကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်၏၊ ဤအကျိုး ဤဖိုလ်ကို ရပြီး၏ဟု ဖိုလ်ကိုလည်းဆင်ခြင်၏။
“ဤ ကိလေသာတို့ကို ပယ်ပြီး၏” ဟု ပယ်ပြီး ကိလေသာတို့ကိုလည်း ဆင်ခြင်၏၊ “ဤကိလေသာတို့ကား ကြွင်းကျန်သေး၏” ဟု မပယ်ရသေးသော ကိလေသာတို့ကိုလည်း ဆင်ခြင်၏၊ ဤနိဗ္ဗာန်တရားကို အာရုံပြုသောအားဖြင့် သိအပ်, ရအပ်ပြီ” ဟု နိဗ္ဗာန်ကိုလည်း ဆင်ခြင်၏၊ ဤသို့အားဖြင့် သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်၏ မဂ်ကိုဆင်ခြင်သော ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်, ဖိုလ်ကိုဆင်ခြင်သော ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်, ပယ်ပြီး ကိလေသာတို့ကို ဆင်ခြင်သော ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်, မပယ်ရသေးသော ကိလေသာတို့ကို ဆင်ခြင်သော ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ် နိဗ္ဗာန်ကိုဆင်ခြင်သော ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ် ဟူ၍ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ် ၅-မျိုးရှိသည်၊ ထို့အတူ သကဒါဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ် ၅-မျိုး, အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ် ၅-မျိုး, ကိလေသာ အကြွင်းအကျန် မရှိသော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏ “မပယ်ရသေးသော ကိလေသာတို့ကို ဆင်ခြင်သော ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်မှ တစ်ပါး ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ် ၄-မျိုးအားဖြင့် ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ် ၁၉-မျိုး ရှိသည်။
) တမှာ တမှာ သမာဓိမှာ ဝုဋ္ဌိတဿ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏံ ပစ္စဝေက္ခဏာနိမိတ္တံ။
အဘိ၊ဝိ၊၃၄၆။
ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏံ မဟာရာဇဘဂဝတောဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနရတနန္တိ ဝုစ္စတိ။
မိလိန္ဒ၊၃၂၂။
ပစ္စဝေက္ခဏေ ဉာဏန္တိ နိဝတ္တိတွာ ဘုသံ ပဿနံ ဇာနနံ ဉာဏံ။
ဣမိနာ စ ဉာဏဒွယေန ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏာနိ ဝုတ္တာနိ ဟောန္တိ။
ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၈။
ပစ္စဝေဏဉာဏံ ဟိ စတုသစ္စံ အာရဗ္ဘ ပဝတ္တဉာဏံ နာမ။
ဝိသုဒ္ဓိ၊ဋီ၊၂၊၈၁။
ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏာနီ (သင်္ဂဟ။
၁၆၁)တိ မဂ္ဂဖလာဒိဝိသယာနိ ကာမာဝစရဉာဏာနိ၊ ယာနိ သန္ဓာယ “ဝိမုတ္တသ္မိံ” ဝိမုတ္တမိတိ ဉာဏံ ဟောတီတိ ဝုတ္တံ။
(ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၃၇။
ဝိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၂။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃၊၅၈၊ ၂၄၄။
မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၃၁၊ ၁၉၂၊ ၃၂၇။
မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၅၊ ၂၈၀၊ ၉၈။
သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၅၀၊ ၁၀၉။
သံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၆၅၊ ၂၅၆။
အံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၃၀၊ ၂၆၅။
အံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၅၊၇၊၁၁၊ ၁၄၂၊ ၂၈၉။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၅၇၊ ၃၉၈၊ ၄၀၂။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၃၊၃၈။
ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၀၀၊ ၂၂၉။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၁၃၊ ၂၀၉၊ ၂၇၉။
ဥဒါန၊ဋ္ဌ၊၆၃၊ ၁၇၃၊ ၂၁၁၊ ၃၀၅။
ဣတိဝုတ်၊ဋ္ဌ၊၁၉၉။
၃၁၃-၆။
သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၀၂။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၄၁။
ထေရီ၊ဋ္ဌ၊၁၆၀။
စရိယာ၊ဋ္ဌ၊၈။
မဟာနိ၊ဋ္ဌ၊၇၀-၇၊ ၁၇၀။
ဝဇိရ၊၄၅။
သာရတ္ထ၊၂၊၅၃။
သာရတ္ထ၊၃၊၁၆၇ -၈။
ဝိမတိ၊၁၊၃၈။
ဝိမတိ၊ နေတ္တိ၊ဋ္ဌ၊၁၅၁။
သီ၊ဋီ၊သစ်၊၁၊၈၅၊ ၃၇၁။
သီ၊ဋီ၊သစ်၊၂၊၃၈၄။
မ၊ဋီ၊၂၊၂၇၊ ၁၃၀။
မ၊ဋီ၊၃၊၇၄။
သံ၊ဋီ၊၁၊၃၄၊ ၈၅။
သံ၊ဋီ၊၂၊၅၅၊ ၁၂၃။
အံ၊ဋီ၊၁၊၁၅၇။
အံ၊ဋီ၊၂၊၁၂၉။
မူလဋီ၊၁၊၄။
အနုဋီ၊၁၊၁၅၄။
ဝိသုဒ္ဓိ၊ဋီ၊၁၊၃၄၊ ၆၆။
ဝိသုဒ္ဓိ၊ဋီ၊၂၊၁၉၃။
နွယ်တမယ်တံတား သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မင်းဘူးခရိုင်၊ ဆင်ဖြူကျွန်းမြို့ ရှိ မင်းဘူး ဆင်ဖြူကျွန်း ဆိပ်ဖြူ ကားလမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသော စလင်းချောင်းခေါ် ဆင်ဖြူကျွန်းချောင်း ကို ဖြတ်သန်းဖောက်လုပ်ထားသောတံတားတစ်စင်းဖြစ်သည်။
ဆင်ဖြူကျွန်းမြို့ပေါ်နှင့် နွယ်တမယ်ရွာကို ဆက်သွယ်ပေးပြီး ဒေသတွင်း သွားလာရေးသာမက ပြည်ထောင်စုလမ်းမပေါ်တွင် တည်ရှိသောကြောင့် သွားရေးလာရေးအတွက် အရေးပါသောတံတားဖြစ်သည်။
ယခင်အသုံးပြုခဲ့သော တံတားဟောင်းမှာ ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သော တံတားဖြစ်ပြီး အရှည်ပေ ၁၀ဝ၀၊ ယာဉ်သွားလမ်းအကျယ် ၁၂ ပေခွဲ တစ်လမ်းသွား သံဘောင်သုံးခုပါ ဘေလီတံတားအမျိုးအစားဖြစ်၍ ယာဉ်သွားလမ်းကျဉ်းမြောင်းပြီး အချက်ပြမီးစနစ်ဖြင့် တစ်စီးပြီးမှ တစ်စီး သွားလာနေသဖြင့် တံတားသစ်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
တံတားကို အရှည် ၁၄၂၀ ပေ၊ အကျယ် ၃၀ ပေ၊ ယာဉ်သွားလမ်းအကျယ် ၂၄ ပေ၊ လူသွားလမ်း အကျယ် ၃ ပေနှစ်ဖက်ပါ၊ အောက်ခံအုတ်မြစ် 1.5m Bored Pile တံတားကိုယ်ထည် သံကူကွန်ကရစ် ကမ်းကပ်ခုံနှင့်ရေလည်တိုင်၊ တံတားအပေါ်ထည် 100’ PC Girder သံကူကွန်ကရစ် ကြမ်းခင်းနှင့် လက်ရန်းတို့ပါဝင်ကာ ခွင့်ပြုယာဉ်အလေးချိန် ခံနိုင်ဝန်အားတန်ချိန် ၆၀ ၊ တံတားခန်းဖွင့် ၁၀ဝ ပေ (၁၀) ခန်း၊ ၆၀ ပေ (၇) ခန်းဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တံတားများ ကဏ္ဍ:မကွေးတိုင်းဒေသကြီး ကဏ္ဍ:မကွေးတိုင်းဒေသကြီးရှိ တံတားများ။
အောက်ပါတို့သည် ပုသိမ်ကြီးမြို့နယ်အတွင်းရှိ ကျေးရွာများ စာရင်းဖြစ်သည်။
ဂဝံပျူမြို့ဟောင်းသည် ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး၊ အင်္ဂပူမြို့နယ်၊ ပုသိမ် - မုံရွာကားလမ်းအနောက်ဘက် (၂) မိုင်ခန့်အကွာ တောင်ဇင်းကျေးရွာတွင် တည်ရှိသည်။
ဂဝံပျူမြို့ဟောင်းကို ဘီစီ ၆ ရာစုမှ ဘီစီ ၃ ရာစုအတွင်းတွင် ဂဝံကျောက်များဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ဗုဒ္ဓခေတ်နှင့်အသောက ခေတ်တွင်သုံးစွဲခဲ့သော သရေခေတ္တရာရှိ ပျူအက္ခရာနှင့် ဗြဟ္မီအက္ခရာကို မြို့ရိုးပေါ်ရှိ အုတ်ချပ်များ‌ပေါ်တွင်တွေ့ရှိရသည်။
ဂဝံပျူမြို့ဟောင်းတွင် ပျူခေတ်က တည်ဆောက်ခဲ့သော ရေတွင်း၊ ရေကန်၊ မြို့တံတိုင်းများ၊ ပျူခေတ်လက်ရာ စေတီပုထိုးများနှင့် လိုဏ်ဂူများတွေ့ရှိခဲ့သည်။
၂၀၀၉ ခုနှစ်တွင် သမိုင်းသုတေသီ ဦးဘုန်းတင့်ကျော်နှင့် အဖွဲ့က မြို့ဟောင်း၌ တွေ့ရှိရသည့် အက္ခရာများ၊ အုတ်ချပ်၊ ရေတွင်း၊ အုတ်လှေကား၊ စေတီ၊ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်နှင့် နတ်ရုပ်များကို လေ့လာ မှတ်တမ်းတင်ပြီးနောက် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ၂၃၀၀ ကျော်က ပျူလူမျိုးတို့ တည်ဆောက်ခဲ့သည့် မြို့ဟောင်းဖြစ်နိုင်ကြောင်း မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။
နေပြည်တော်ရှိ ရှေးဟောင်းသုတေသနဌာန၏ အဆိုအရ မြေပေါ် အထောက်အထားများအရ ပျူမြို့ဖြစ်သည့် အထောက်အထား မတွေ့ရဘဲ နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ တည်ရှိခဲ့သည့် ရှေးမြို့ဟောင်းတစ်ခု အဖြစ်သာ ယာယီ သတ်မှတ်ထားသည်ဟု ဆိုသည်။
မြို့ဟောင်းမှာ အကျယ်အဝန်း ၈ မိုင်ခန့်ရှိပြီး ရခိုင်ရိုးမကို နောက်ခံထား၍ ပေ ၁၀၀ ကျော်မြင့်သည့် တောင်ကြောပေါ်တွင် တည်ဆောက် ထားခြင်းဖြစ်သည်။
စေတီပုထိုးများ၊ စိမ့်စမ်း ရေတွင်းများ တည်ရှိရာနေရာကို အလယ်ဗဟို ထားကာ ဘယ်ဘက် နှင့် ညာဘက် တောင်ကြောများပေါ်တွင် ဂဝံကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် မြို့ရိုးများ တည်ဆောက်ထားသည်။
မြို့အရှေ့ဘက် မျက်နှာစာတွင် ကျယ်ပြန့်သည့် မြေပြန့်လွင်ပြင်နှင့် ကျေးရွာများ တည်ရှိသည်။
ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ ဦးဘုန်းတင့်ကျော်၏ အင်္ဂပူ ပျူရေတွင်းများ စာတမ်း ကဏ္ဍ:ပျူမြို့ဟောင်းများ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ရှေးဟောင်းမြို့များ ကဏ္ဍ:ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး။
နိဗ္ဗာန်ဈေးပွဲတော်သည် ပါဠိဘာသာ နိဝါန မှ နိဗ္ဗာန် ဆင်းသက်လာ‌သည်။
နိဗ္ဗာန် ဈေးပွဲတော်သည် မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးတမ်းအစဉ်အလာတစ်ခုဖြစ်ပြီး မြန်မာပြည်နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပြုလုပ်သော ထင်ရှားသည့် ပွဲတော်တစ်ခုဖြစ်သည်။
နိဗ္ဗာန်ဈေးပွဲတော်သည် ဘုရားပွဲများ ၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းများတွင်း စတုဒိသာမုန့်များ ကုသိုလ်ဖြစ်ကျွေးမွေးခြင်း၊ လျှပ်စစ် ပစ္စည်းများ၊ စက်ပစ္စည်းများ၊ စက်ဘီးများ၊ စားသောက်ဖွယ်ရာများ၊ လူအသုံးအဆောင် ပစ္စည်းများ၊ အိမ်သုံးပစ္စည်းများနှင့် အခြားအသုံးအဆောင် ပစ္စည်းများကို မဲနှိုက်၍ လှူဒါန်း ဒါနပြုကြရာ နိဗ္ဗာန် ဈေးပွဲတော်သို့ လာရောက် ကြသူများအား စေတနာအလှူရှင်များက စတုဒိသာမုန့်များဖြင့် လှူဒါန်းဒါနပြုလုပ်ကြသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ပွဲတော်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု။
ကမ္မဘဝ (ပု) [ကမ္မ+ဘဝ] ဘဝဟူသောအကျိုး ဖြစ်ကြောင်းကံ၊ ဘဝသို့ရောက်စေတတ်သော ကံ။
(လောကီကုသိုလ် အကုသိုလ်စေတနာ, ယင်းနှင့်ယှဉ်သော အဘိဇ္ဈာစသောတရားများသည် ကမ္မဘဝ။
ဒီ၊ဋီ၊၁၊၁၈၄။
သီ၊ဋီ၊သစ်၊၁၊၄၆၅။
ပရမတ္ထဒီပနီ၊၃၃၀။
) တတ္ထ ကတမော ကမ္မဘဝေါ၊ ပုညာဘိသင်္ခါရော, အပုညာဘိသင်္ခါရော, အာနေဉ္စာဘိသင်္ခါရော၊ အယံ ဝုစ္စတိ ကမ္မဘဝေါ။
သဗ္ဗံပိ ဘဝဂါမိကမ္မိကမ္မဘဝေါ။
အဘိ၊ဝိ၊၁၄၃။
(အဘိ၊ဓ၊၁၂။
မဟာနိ၊၃၆။
မဟာနိ၊ဋ္ဌ၊၁၃၇။
) ကမ္မမေဝ ဘဝေါ ကမ္မဘဝေါ ကမ္မံ ပန ယထာသုခ-ကာရဏတ္တာ “သုခေါ ဗုဒ္ဓါနမုပ္ပါဒေါ”တိ ဝုတ္တော၊ ဧဝံ ဘဝကာရဏတ္တာ ဖလဝေါဟာရေန ဘဝေါတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၇၄။
(မ၊ဋီ၊၁၊၃၁၈။
သံ၊ဋီ၊၂၊၁၅။
မူလဋီ၊၂၊၁၂၂။
)တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၇ စေတနာဆိုတာ ကမ္မဘဝ ဝိပါက်နာမက္ခန္ဓာကဋတ္တာရုပ်ဟု ဆိုအပ်သော အကျိုးတရားကို ဖြစ်စေတတ်သောကြောင့် စေတနာကို “ဘဝ = ကမ္မဘဝ”ဟုလည်း ခေါ်ဆိုရသည်။
ယင်းဘဝ (ကမ္မဘဝ) အရ ပုညာဘိသင်္ခါရ-အစရှိသော လောကီ ကုသိုလ်, အကုသိုလ်စေတနာ ၂၉-ပါးကို ကောက်ယူရသည်(အဘိ၊ဝိ၊၁၄၃။
မ၊ဋီ၊၁၊၃၁၈။
ဝိဘာဝိနီ၊၂၃၆)။
သင်္ခါရနှင့် ဘဝတို့၏ ထူးခြားကွဲပြားမှု သင်္ခါရနှင့် ဘဝသည် စေတနာကိုပင် ကောက်ယူရသော်လည်း ထူးခြားကွဲပြားမှုရှိသည်၊ မှန်၏-ပစ္စုပ္ပန်ပဋိသန္ဓေ၏အကြောင်း ဖြစ်သော အတိတ်စေတနာသည် “သင်္ခါရ” မည်၏။
အနာဂတ်ပဋိသန္ဓေ၏ အကြောင်း ဖြစ်သော ပစ္စုပ္ပန်စေတနာသည် “ဘဝ” မည်၏။
တနည်းအားဖြင့် စေတနာသက်သက်သည် “သင်္ခါရ”မည်၏၊ စေတနာ, စေတနာနှင့် တကွဖြစ်သော စိတ်, စေတသိက်သည် ဘဝ မည်၏။
တနည်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်၏ ကြောင်းဖြစ်သော စေတနာသည် “သင်္ခါရ” မည်၏။
ဝိညာဉ်နှင့် အသညာဘဝ၏ကြောင်း ဖြစ်သော စေတနာသည် “ဘဝ” မည်၏။
တနည်းအားဖြင့် ကုသိုလ်, အကုသိုလ် တရားသည် “သင်္ခါရ”မည်၏၊ ကုသိုလ်, အကုသိုလ်၊ အဗျာကတတရားသည် “ဘဝ”မည်၏ (အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၇၅။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၂၊၂၀၇)။
တနည်းအားဖြင့် ထိုထိုကုသိုလ်, အကုသိုလ် ပြုလုပ်ရာ၌ အထမမြောက်မီ ရှေ့အဖို့၌ ဖြစ်သော ပုဗ္ဗစေတနာသည် “သင်္ခါရ”မည်၏၊ အထမြောက်သော မုဉ္စစေတနာသည် “ဘဝ” မည်၏။
တနည်းအားဖြင့် ဇော ၇-ကြိမ်တွင် ရှေ့ ဇော ၆-ကြိမ်နှင့်ယှဉ်သော စေတနာသည် “သင်္ခါရ”မည်၏၊ သတ္တမဇောနှင့် ယှဉ်သော စေတနာသည် “ဘဝ”မည်၏။
တနည်းအားဖြင့် စေတနာနှင့် ယှဉ်သော စိတ်, စေတသိက်သည် “သင်္ခါရ” မည်၏။
စေတနာသက်သက်သည် “ဘဝ”မည်၏(အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၈၂-၃။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၂၊၂၁၄-၅။
မူလဋီ၊၂၊၁၂၇။
ဝိသုဒ္ဓိ၊ဋီ၊၂၊၃၃၈)။
ဝိပဿနာရှုကောင်းတဲ့ ကမ္မဘဝ ဤခွဲထားသတ်မှတ်ချက်များအတိုင်း – အဝိဇ္ဇာ တဏှာ ဥပါဒါန် ဦးဆောင်သည့် မနောဒွါရဝီထိနာမ်တရားစု, သင်္ခါရ-ကံဟူသော မနောဒွါရဝီထိနာမ်တရားစုတို့ကို ဝီထိစိတ္တက္ခဏတိုင်း၌ ပရမတ္ထဓာတ်သားများကို ကုန်စင်အောင် ဝိပဿနာရှုနိုင်ပါက သင်္ခါရနှင့် ကမ္မဘဝ နှစ်မျိုးလုံးကိုပင် ဝိပဿနာရှုပြီး ဖြစ်ပေသည်။
ထိုကြောင့် ဤခွဲထား သတ်မှတ်ချက်များအတိုင်း သင်္ခါရနှင့် ကမ္မဘဝ = ကံတို့ကို လက္ခဏာယာဉ်တင်၍ ဝိပဿနာရှုပါ။
နာနာက္ခဏိက ကမ္မသတ္တိဟူသော ကမ္မပစ္စည်းပိုင်း၌ လာရှိသော ကံ၏စွမ်းအင်သတ္တိကိုကား ဝိပဿနာ မရှုကောင်းဟု မှတ်ပါ။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် စေတနာ သင်္ခါရ ကံ ဘဝ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ Category:ဝိပဿနာ။
ကမ္မပစ္စယ (ပု) [ကမ္မ+ပစ္စယ] (၁) ကံအဖော် ရှိသော အကြောင်း၊ ကံ၏အဖော်ဖြစ်သော အကြောင်း။
(၁) ကမ္မပစ္စယဥတုသမုဋ္ဌာန-ကြည့်။
(၂) ကံဖြစ်သောအကြောင်း၊ ကမ္မပစ္စည်း။
(၂) ကမ္မပစ္စယော။
ပဋ္ဌာန၊၁၊၁။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၂၊၁၆၃။
(ပဋ္ဌာန၊၁၊၇၊ ၂၄၊ ၁၅၄။
သံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၇၅။
အံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၆၀။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၃၊၃၄၉။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၂၊၁၆၉။
မဟာနိ၊ဋ္ဌ၊၂၁၅။
ဇာ၊ဋ္ဌ၊၆၊၁၃၁။
ဒီ၊ဋီ၊၃၊၄၆။
) (၃) ကံ၏အကြောင်း၏အဖြစ်၊ ကံ၏အစွမ်းသတ္တိ။
(၃) န တေသံ ကောစိ သရတိ၊ သတ္တာနံ ကမ္မပစ္စယာ။
ပေတ၊၁၂၉။
(မဟာနိ၊၃၁၈။
) ကိံ ကာရုဏာ ? ကမ္မပစ္စယာတိ၊ အတ္တနာ ကတဿ အဒါနဒါနပဋိသေဓနာဒိဘေဒဿ ကဒရိယကမ္မဿ ကာရဏဘာဝတော။
(ခုဒ္ဒက၊ဋ္ဌ၊၁၇၄။
) (တိ) (၄) ကံဟူသော အကြောင်းရှိသော။
(တိ) (၄) ကမ္မဇံ, ကမ္မပစ္စယံ။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၇၇။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၇။
(ဒီ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၀၂။
ဇာ၊ဋ္ဌ၊၅၊၂၈၄။
) ကမ္မံ ဥပနိဿယဝသေန ပစ္စယော ဧတိဿာတိ ကမ္မပစ္စယာ။
ဒီ၊ဋီ၊၁၊၁၅၅။
(သီ၊ဋီ၊သစ်၊၁၊၄၁၆။
) တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၅ ကမ္မပစ္စည်း ကမ္မပစ္စည်း သည် ပဋ္ဌာန်း ၂၄ ပစ္စည်းတွင် တေရသမမြောက် (၁၃ ခုမြောက်) ပစ္စည်းဖြစ်သည်။
"ကမ္မ" ဟူသည် အပြုအမူ၊ အကျင့်အကြံ၊ စေတနာဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၍ "ပစ္စည်း" ဟူသည် ကျေးဇူးပြုတတ်သော တရားဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ထို့ကြောင့် ကမ္မပစ္စည်းဟူသည် စေတနာအမှု (ကံ) ၏ ကျေးဇူးပြုပုံကို ဆိုလိုသည်။
ရိုးရိုးရှင်းရှင်းဆိုရလျှင် ရှေးဘဝများ၌ ပြုခဲ့သော ကောင်းမှု မကောင်းမှု အမှုအကျင့်တို့၏ စွမ်းအားသည် ယခုဘဝ၌ ရုပ်နာမ် ခန္ဓာအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိခြင်းကို ကမ္မပစ္စည်းဟု ခေါ်သည်။
ကံ၏ သဘောတရားအရ ကောင်းသောကံသည် ကောင်းကျိုးကို ပေး၍ မကောင်းသောကံသည် မကောင်းကျိုးကို ပေးသည်။
ကမ္မပစ္စည်းကို နှစ်မျိုး ၁။
သဟဇာတကမ္မပစ္စည်း: စိတ်နှင့် စေတသိက်တို့ တစ်ပြိုင်နက် ဖြစ်ပေါ်စဉ် စေတနာသည် ကျန်စေတသိက်များနှင့် စိတ်ကို ကျေးဇူးပြုခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
ဥပမာ - ကုသိုလ်စိတ် ဖြစ်ပေါ်သောအခါ ပါဝင်သော စေတနာသည် ထိုကုသိုလ်စိတ်ကို ပိုမိုအားကောင်းစေခြင်း၊ တည်တံ့စေခြင်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည်။
နာနာက္ခဏိကကမ္မပစ္စည်း: အတိတ်ဘဝများ၌ ပြုခဲ့သော ကံတို့၏ အကျိုးပေးမှုကြောင့် ယခုဘဝ၌ ရုပ်နာမ် ခန္ဓာအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
ဥပမာ - အတိတ်ဘဝက ကုသိုလ်ကံကောင်းမှုကြောင့် ယခုဘဝတွင် ချမ်းသာသုခကို ခံစားရခြင်း၊ ရုပ်ရည် လှပခြင်း၊ ဉာဏ်ပညာ ထက်မြက်ခြင်း စသည်တို့သည် နာနာက္ခဏိကကမ္မပစ္စည်း၏ အကျိုးများဖြစ်သည်။