kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ပင်စည်နှင့် အကိုင်း အခက် တို့မှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်း မရှိချေ။
အခက် အလက် များစွာ ဖြာသည်။
အခေါက် လှိုင်းထ သကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်း၏။
အသားပွ၍ အဖြူရောင် သမ်းသော ဝါဖန့်ဖန့် အဆင်း ရှိသည်။
အရွက် ရွက်လွှဲ ခပ်ကျဲကျဲ ထွက်သည်။
အလျား ၂ လက်မမှ ၃ လက်မ ထိ ရှည်၏။
အနံ ၁ ၁/၂ လက်မ ခန့်ရှိ၏။
ရွက်ပြား သားရေ ကဲ့သို့ ပျော့ပျောင်း၍ တောက်ပပြီး ရွက်ညှာ တိုသည်။
ရွက်ကြော များပြားသည်။
အပွင့် ပွင့်ညှာမဲ့ သို့မဟုတ် အလွန် တိုသော ပွင့်ညှာ ရှိသည်။
ထီးပုံသဏ္ဌာန် ပန်းခိုင် ဖြစ်သည်။
အပွင့် အလွန် သေးငယ်၍ ပိုးသား ကဲ့သို့ နူးညံ့သည်။
အဖြူရောင် ရှိသည်။
တန်ပေါင်း တန်ခူးတွင် ပွင့်သည်။
အသီး ကတ္တီပါ ကဲ့သို့ နူးညံ့ပြီး ဘဲဥပုံ ဆန်ဆန် ရှိ၏။
၁ ၁/၂ မှ ၂ လက်မ ထိ ရှည်၏။
အသီးတွင် နှမ်းစေ့ခန့် အစေ့ မြောက်မြားစွာ ပါသည်။
ဝါဆို ဝါခေါင် တွင်သီးသည်။
အသုံးပြုနိုင်သည့် အစိတ်အပိုင်းများ : အနှစ်သား။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့နိုင်သောနေရာများ : တနင်္သာရီ ရိုးမ၊ မြိတ်ခရိုင် တွင်းရှိ ကျွန်းများ တွင် ပေါက်ရောက်သည်။
ပေါက်ရောက်ပုံသဘာ၀ အလျောက် ပေါက်ရောက်သည်။
အသုံးဝင်ပုံ : အာနိသင် - မြန်မာ ဆေးကျမ်းများ အလို အရ အကျော်သည် အေး၏။
အပူကို ငြိမ်းစေ၏။
ချောင်းဆိုး ရောဂါ၊ နူနာ တို့ကို နိုင်၏။
ခါးသော အရသာ ရှိ၏။
ကြေညက် လွယ်၏။
ဝဖြိုးစေ၏။
အစာမကြေ ရောဂါ၊ မျက်စိ ရောဂါ၊ နားရောဂါ တို့ကို ပျောက်ကင်း စေ၏။
ဆီးရွှင် စေ၏။
အသည်းနှင့် အူတွင်း၌ ဖြစ်သော ရောဂါ များကို ပျောက်ကင်း စေ၏။
ခံတွင်းနံ့ မကောင်းခြင်း ကိုပယ်၏။
အသုံးပြုပုံ- အနှစ်သား အလွန် မူးဝေခြင်း ဖြစ်ပါက အကျော်ကို သွေး၍ ရှူခြင်း သို့မဟုတ် မီးရှို့၍ အခိုး ပြုလုပ် ရှူခြင်းဖြင့် ပျောက်ကင်း စေနိုင်၏။
ဝမ်းဗိုက် နာလျှင် အကျော်နှင့် ကြက်ဆူမြစ် အခွံ အခေါက်ကို ရောစပ် သွေးပြီးဝမ်းဗိုက်တွင် လိမ်းပေး ပါက ပျောက်ကင်း နိုင်၏။
အကျော်မှုန့် ကို ပျားရည်နှင့် ဖျော်၍ လျက်သော် နာတာရှည် အဖျားနှင့် အဖျားငုပ်ခြင်း များပျောက်ကင်း၍ နှလုံးနှင့် အစာအိမ်ကို အားပေး၏။
အကျော်ကို သွေးသောက်ခြင်း၊အကျော်မှုန့် ကို သနပ်ဖက်တွင် ထည့်၍ ဆေးလိပ် ကဲ့သို့ပြုလုပ်ပြီး မီးညှိကာ ရှူပေးခြင်း၊ ဆေးတံ ကဲ့သို့ အခိုးရှူပိုက်ဖြင့် မီးညှိ၍ ရှူပေးခြင်းဖြင့် ပန်းနာ ရင်ကျပ် ရောဂါနှင့် အော့အန်သော ရောဂါများ ပျောက်၏။
အကျော်နက် ကို ဆီနှင့် သွေး၍ လိမ်းသော် လေထိုး လေအောင့် ပျောက်၏။
အကျော်ကို အိုးထိန်းပင်၏ အစေးနှင့် ရော၍ မကျက်နိုင်သော အနာ၊ ပိုးကျ နေသော အနာများ ပေါ်တွင် မှိုင်းတိုက် ပေးပါက ပိုးများ ပျက်စီး၍ အနာ ကောင်းစွာ ကျက်သွားမည်။
သစ်မွှေးပင်သည် အမြင့်ပေ ၄ဝ ခန့်ရှိပြီး လုံးပတ် ၁ဝ ပေခန့်ရှိတတ် ပါသည်။
ပညာရှင်များ လေ့လာတွေ့ ရှိချက်အရ သစ်မွှေးပင်အမျိုးအစား ၁၁ မျိုးခန့်ရှိသော်လည်း Aquilaria, Crossnar နှင့် Aquilaria Malauenis အမျိုးအစားနှစ်မျိုးမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။
ယင်းတို့ကို တနင်္သာရီတိုင်းနှင့် ကချင် ပြည်နယ်တို့တွင် တွေ့ရှိရသည်။
ပေါက်ရောက်ရာ ဒေသများ သစ်မွှေးပင်ပေါက်ရောက်ရာ ဒေသများမှာ အရှေ့တောင်အာရှနှင့် အာရှ ပစိဖိတ်ဒေသများဖြစ်ကြသည်။
အိန္ဒိယ၊ နီပေါ၊ ဘူတန်၊ မြန်မာ၊ တရုတ်၊ ထိုင်း၊ ကမ္ဘောဒီးယား၊ လာအို၊ ဗီယက်နမ်၊ မလေးရှား၊ အင်ဒိုနီးရှား၊ သီရိလင်္ကာ၊ ပါပူးဝါး နယူးဂီနီနှင့် ဩစတြေးလျကျွန်းစု အချို့တွင် သဘာဝအတိုင်း ပေါက် ရောက်ကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် Aquilaria Agalocha Roxb နှင့် Aquilaria Malaccer Lam တို့ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် သစ်မွှေးပေါက်ရောက်ရာ ဒေသများမှာ ကချင်ပြည်နယ်၊ ရှမ်းပြည်နယ်၊ ချင်းပြည်နယ်၊ ကယား ပြည်နယ်၊ စစ်ကိုင်းတိုင်း၊ ပဲခူးတိုင်း၊ တနင်္သာရီတိုင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဈေးကွက်ဝင်လာပုံနှင့် သမိုင်းကြောင်း သစ်မွှေးကို အာရပ်လူမျိုးများက ပိုမိုကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂ဝဝဝ ကျော်ခန့်မှ စတင်အသုံးပြုခဲ့ပြီး အာရိယန် လူမျိုးများက စတင်အသုံးပြုကာ အာဂါဟု ခေါ်ကြသည်။
အီဂျစ်လူမျိုးများ အနေဖြင့် မံမီရုပ်အလောင်းများ စီရင်သည့်အခါတွင် သစ်မွှေးအဆီခဲအား အဓိက ကုန်ကြမ်းအဖြစ် အသုံးပြုကြောင်း မှတ်သားရဖူးပါသည်။
အာရပ်လူမျိုးတို့သည် သစ်မွှေးကို ဘာသာရေးပွဲတော်မှအစ မိသားစုပိုင်းအထိ မီးထွန်းညှိပြီး မွှေးကြိုင်သည့်ရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရင်း အပန်းဖြေကြပြီး ရေမွှေးစသည့် ပစ္စည်းများကို အနံ့ကြာရှည် ခံနိုင်အောင် အသုံးပြုသည်ဟု ဆိုသည်။
သစ်မွှေးကို ခရစ်ယာန် သမ္မာကျမ်းစာတွင် ခရစ်တော် မွေးဖွားစဉ်က အရှေ့ဘက်နိုင်ငံမှ ပညာရှင်သုံးဦး ရောက်ရှိလာပြီး ခရစ်တော်အား ပူဇော်ရာတွင် လက်ဆောင်ပစ္စည်းသုံးမျိုးပါ ရှိသည်။
လက်ဆောင်တစ်မျိုးမှာ မူးရာ - Mura ဟုခေါ်သည့် သစ်မွှေး ဖြစ်သည်။
သို့ဖြစ်၍ သစ်မွှေးကို အထွတ်အမြတ် အဖြစ်ပူဇော်ရာတွင် ခရစ်တော် လက်ထက်ကပင် အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည်။
ထို့ကြောင့် ခရစ်ယာန် ဘာသာဝင် အများစုဖြစ်သော ကချင်တိုင်းရင်းသားများက သမ္မာကျမ်းစာအတိုင်းမူးရာဟုလည်း ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။
သစ်မွှေးသည် ၁၉၆၉ ခုနှစ် နောက်ပိုင်းတွင် ဈေးကောင်းရရှိလာသည်။
ယင်းအချိန်က ပထမတန်း စား တစ်ပိဿာလျှင် ကျပ်တစ် သောင်းဈေး၊ ဒုတိယတန်းစား တစ် ပိဿာလျှင် ၂၅ဝ ကျပ်နှုန်းမှ နောက် ပိုင်းတွင် ပထမတန်းစား တစ်ပိဿာ ကျပ်ငါးသောင်း၊ ဒုတိယတန်းစား တစ်ပိဿာကျပ် နှစ်သောင်းငါးထောင်၊ ရောနှောအတန်းအစား ကျပ်ငါးထောင်အထိ မှောင်ခိုစီးပွားရေး လောကတွင် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
အထက်တွင် တင်ပြခဲ့သည့် အတိုင်း အိန္ဒိယ-မြန်မာ နယ်စပ်တမူးမြို့တွင် ယင်း အချိန်ကာလက သစ်မွှေးနှင့် ကြီးပွားချမ်းသာသွားကြသူများရှိ သလို သစ်မွှေးနှင့် ဘဝပျက်သွား ကြသူများလည်းရှိခဲ့သည်။
သစ်မွှေးဈေးကွက် ချဲ့လာပုံမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ အာသံပြည်နယ်၊ မဏိပူရပြည်နယ် သစ်မွှေးကုန်သည်၊ သစ်မွှေးစုဆောင်းခွင့်ရသူ အင်ဖာလံမြို့မှ မစ္စတာ အိုဘိုဒင်က အခွန်ပေးဆောင်၍ ပေါက်ဈေးနှင့် ဝယ်ယူစုဆောင်းခဲ့သည်။
လမ်းပန်း ဆက်သွယ်မှု အခက်အခဲများကြောင့် တမူးမြို့မှတစ်ဆင့် မိုးရေးမြို့တွင် မြန်မာပြည်မှ အပြီးပြန်သူတို့ထံ အရောင်းအဝယ်လုပ်သည်။
ဝယ်ယူ သိုလှောင်ခြင်း၊ ပြန်လည် ရောင်းချခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
အာသံ ပြည်နယ်က ကုန်သည်ကြီးများက ယင်းကာလတွင် မြန်မာနိုင်ငံအစိုးရ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးနှင့် သစ်တော ဝန်ကြီးဌာန၊ သစ်တောဦးစီးဌာန ညွှန် ကြားရေးမှူးချုပ်ထံ သစ်မွှေးဝယ်ယူ လိုကြောင်း ဆက်သွယ်ခဲ့သည်ဟု သိရသည်။
ဆက်သွယ်သူများထဲမှ အာသံပြည်နယ်၊ ဒူဟာဘီမြို့နေ မစ္စတာ ဒီလစ်ပဒပတာဆိုသူ ပါဝင်သည်။
သူက မြန်မာပြည်က သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းများကို လိုက်နာပြီး မြန်မာတောင်သူများကို သစ်မွှေးပညာသင်ပေးပါမည်ဟု ဆို ပြီး သစ်တောဦးစီးဌာနသို့ တင်ပြ တောင်းဆိုခဲ့သည်ဟု သိရသည်။
ကသည်းလူမျိုးတို့သည် သစ်မွှေး စုဆောင်းရေး အတတ်ပညာ၊ ထုတ်ယူနည်းအတတ်ပညာ ကျွမ်းကျင်ပါသည်။
မြန်မာ-အိန္ဒိယ နယ်စပ်နေ တိုင်းရင်းသားများကိုကသည်း လူမျိုးတို့က သစ်မွှေးထုတ်ယူရေး အတတ်ပညာသင်ကြားပေးပြီး ရှာဖွေ စုဆောင်းကြသည်။
သစ်မွှေးများကို မြန်မာပြည် အရပ်ရပ်မှတစ်ဆင့် အင်ဖာ၊ အာသံ၊ ကာလကတ္တားအထိ သစ်မွှေးအဆီ ထုတ်လုပ်ငန်းရှင်များထံ တင်ပို့ခဲ့ကြသည်။
ထိုမှတစ်ဆင့် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်၊ ပါကစ္စတန်၊ အာရပ် နိုင်ငံများနှင့် အစ္စရေးနိုင်ငံများသို့ ပို့ပြီး ရောင်းချခဲ့ကြသည်။
အာရပ်နိုင်ငံများသည် ရေနံကြောင့် ချမ်းသာ ကြွယ်ဝလျက်ရှိကြသဖြင့် သစ်မွှေးကို ဈေးကောင်းပေးပြီး ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။
အသုံးဝင်မှု အထက်တွင် တင်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း သစ်မွှေးကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂ဝဝဝ ကျော်ခန့်မှ စတင် အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး အာရိယန် လူမျိုးများက စတင် အသုံးပြုကာ အာဂါဟု ခေါ်ခဲ့ကြသည်။
အီဂျစ်လူမျိုးများ အနေဖြင့် မံမီရုပ်အလောင်းများ စီရင်သည့်အခါတွင် သစ်မွှေးအဆီခဲအား အဓိကအသုံးပြုခဲ့ကြောင်းမှတ်သား ဖူးပါသည်။
သစ်မွှေးကို တိုင်းရင်း ဆေးဝါးများ ပြုလုပ်ရာတွင်လည်း အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။
အသည်းခြောက်ရောဂါ၊ လေဖြတ်ရောဂါ၊ သွေးကင်ဆာရောဂါ၊ အသည်းရောင် အသားဝါ၊ အေအိုင်ဒီအက်စ် ရောဂါများအတွက် အထူးသင့်လျော်သည်။
ရေမွှေးနှင့် အလှကုန်များ ပြုလုပ်ရာတွင်လည်း အဓိကကုန်ကြမ်းအဖြစ် အသုံးပြု သည်။
ကချင်ပြည်နယ်ဒေသခံ တိုင်း ရင်းသားများက ရိုးရာဆေးဝါးအဖြစ် အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။
ဆေးကျမ်းအလိုအရ သစ်မွှေးသည် အေး၏။
အပူကိုနိုင်စေ၏။
ချောင်းဆိုး ရောဂါ၊ နူနာတို့ကို နိုင်စေ၏။
ခါးသောအရသာရှိ၏။
အစာမကြေ ရောဂါ၊ မျက်စိရောဂါ၊ နားရောဂါတို့ ကို ပျောက်ကင်းစေ၏။
အသည်းနှင့် အူတွင်း၌ ဖြစ်သော ရောဂါများကို ပျောက်ကင်းစေ၏။
ခံတွင်းအနံ့မကောင်းခြင်းကို ပယ်၏ ဟု ဆိုထားသည်။
နိုင်ငံတကာတွင် တိုင်းရင်းဆေး အမွှေးနံ့သာ၊ အလှကုန်ပစ္စည်းများ၊ အမွှေးတိုင်၊ အဓိက ကုန်ကြမ်းများအဖြစ် ဘာသာရေးဆိုင်ရာများတွင် ပူဇော်ရန် သုံးစွဲကြပြီး အာရပ်လူမျိုးများရှိရာ နိုင်ငံတိုင်း၌ အိမ်တိုင်းတွင် သုံးစွဲကြသည်။
သစ်မွှေးများကို အမှုန့် ပြုလုပ်ပြီး အမွှေးတိုင်များ ပြုလုပ်၍ ထွန်းညှိပူဇော်ခြင်း၊ အမှုန့်အား မီးရှို့၍ အနံ့ကို ရှူရှိုက်ခြင်းများဖြင့် စိတ်ချမ်းမြေ့ခြင်းနှင့် စိတ်ကြည်လင် မှုများဖြစ်စေနိုင်သောကြောင့် အလွန် တန်ဖိုးထားကြခြင်းဖြစ်သည်။
စွန့်စားရှာဖွေခဲ့ကြသည့်အတွက် မျိုးတုံးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ သစ်မွှေးမှောင်ခိုဈေးကွက် ကျယ် ပြန့်လာသည့် ၁၉၆၉-၇ဝ နောက်ပိုင်းတွင် လူငယ် လူရွယ်များသည် စိတ်တူ သဘောတူ ငါးယောက်နှင့် အထက် အဖွဲ့ဖွဲ့၍ ချင်းတွင်းမြစ်တစ်လျှောက် တောတောင်များ၊ မူးမြစ်ရိုးတစ်လျှောက် တောတောင်များ၊ နာဂတောင်တန်း အရောက်ရောက်၊ ကချင်ပြည်နယ် တောနက်ကြီးများ၊ တနင်္သာရီတိုင်း တောတောင်များ၊ မဟာမြိုင် တောလည်းမကျန်၊ ဆင်မကြောက်၊ ကျားမကြောက်၊ သူပုန်မကြောက် နေရာအနှံ့ ကျောပိုးအိတ် တစ်လုံးစီဖြင့် သစ်မွှေးအရှာ ထွက်ခဲ့ကြသည်။
အချို့လည်း စွန့်စားရကျိုး၊ အပင်ပန်းခံရ ကျိုးနပ်ခဲ့ကြသည်။
အချို့လည်း ငှက်ဖျားဒဏ်၊ ပင်ပန်းမှုဒဏ်များသာ အဖတ် တင်ခဲ့ကြသည်။
ဤမျှအထိ သစ်မွှေးလောဘ၊ သစ်မွှေးရတနာက ဂုဏ်ကြီးခဲ့သည်။
ဤမျှတန်ဖိုးကြီးသော၊ ဂုဏ်ကြီးသော သစ်မွှေးပင်များကို အလွန်အမင်း စည်းမဲ့ကမ်း မဲ့ ခုတ်ယူခဲ့ကြသောကြောင့် မျိုးတုံး လုနီးပါး အခြေအနေဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရ သည်။
အပင်တွေ့သော်လည်း အဆီတွေ့ချင်မှ တွေ့သည်။
သဘာဝ သစ်မွှေးပင်များတွင် ပျမ်းမျှခြင်းအားဖြင့် ဆယ်ပင်မှာ တစ်ပင်နှုန်းလောက်သာ အဆီတွေ့ရသည်ဟု သိရှိရသည်။
သည်တော့ ရတနာဟူသည် ထိုက်တန်သောသူမှ ခံစားရသည်ဟူသော စကားလည်း မှန်နေသည်။
အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ဤတောဤတောင်တွင် နှံ့နှံ့စပ်စပ် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သစ်မွှေးပင်ကို တွေ့ချင်မှတွေ့သည်။
သို့သော် ကံထိုက်သော နောက်တစ်ဖွဲ့က ဤ တောဤတောင်ကို ထပ်မံရောက်ရှိ ရှာဖွေသော် အဆီပြည့်နေသော တန်ဖိုးကြီး သစ်မွှေးပင်ကို တွေ့ရတတ်သည်။
ရတနာဟူသည် နတ်ကြီးလှသည်။
သစ်မွှေးပင်ဟု ဆိုသော်လည်း သာမန်အားဖြင့်မမွှေးဘဲ အပင်များတွင် မှိုစွဲကပ်နေမှသာလျှင် သစ်မွှေး ရရှိသည်။
အဆိုပါ သစ်မွှေးရရှိမှသာ တန်ဖိုးကြီးမားသည်။
သို့သော်လည်း သစ်မွှေးရှာအဖွဲ့တို့သည် တွေ့သမျှ သစ်မွှေးပင်ဟူသရွေ့ ခုတ်လှဲ ဖြတ်တောက် အဆီရှာဖွေခဲ့ကြသဖြင့် သဘာဝ တောတောင်များတွင် သစ်မွှေးပင်များ ရှားပါးလာခဲ့သည်။
ဤုသို့ စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ ခုတ်လှဲဖြတ်တောက် ရှာဖွေခဲ့ကြသဖြင့် သစ်မွှေးပင်များသည် မျိုးတုံးလုနီးပါး အခြေအနေ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
သစ်မွှေးဆီဖြစ်ပေါ်စေသော ဆေးသွင်းနည်းတွေ့ရှိ သစ်မွှေး၏ အဓိက ဇာတ်ဆောင်မှာ သစ်မွှေးပိုး သို့မဟုတ် ကပ်ပါးမှို Fungus ဖြစ်ပြီး ရောဂါ တစ်မျိုးမျိုး အပင်အား ထိခိုက်ခံရမှုကြောင့် ယင်းရောဂါပိုးကို အပင်က ပြန်လည်ခုခံ နိုင်ရန်အတွက် လိုအပ်သောအရည်ကို ထုတ်ပေးလာပြီး ထိုရည်အနှစ်မှ သစ်မွှေးဆီအဖြစ် ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်ခြင်းဖြစ်ကာ သစ်မွှေးပင်၏ သစ်သားရောင်မှာ အဖြူရောင်မှ တဖြည်းဖြည်း အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်ပြီး အနံ့မှာလည်း မွှေးရနံ့ထွက်ပေါ်လာ ကြောင်းသိရသည်။
သဘာဝ သစ်မွှေးပင်၏ သဘောသဘာဝများကို လေ့လာဖော်ထုတ်ရန် သစ်မွှေးဆီ ဖြစ်ပေါ်မှု အခြေခံ သုတေသန ပြုချက်များအပေါ် အသုံးချလျက် လူတို့ ဖန်တီးစိုက်ပျိုးရရှိသည့် သစ်မွှေးပင်အား သစ်မွှေးဆီ ဖြစ်ပေါ်စေသော မှိုများမွေးမြူကာ ဆေးထိုးသွင်းခြင်းဖြင့် သစ်မွှေးဆီ ထွက်ရှိသည့် အပင်ရရှိနိုင် ကြောင်းသိရသည်။
အကောင်းဆုံး သစ်မွှေးမှာ အနက်ဖြစ်ပြီး ရေတွင် ထည့်ကြည့်ပါက နစ်မြုပ်သွားကြောင်း။
ဒေသအလိုက် သစ်မွှေး အတန်းအစား ကွဲပြားနိုင်ပြီး သစ်မွှေး ဆီပါဝင်မှု ရနံ့နှင့် သိပ်သည်းဆတို့ ကွဲပြားမှုအပေါ် တန်ဖိုးကွာခြားကြောင်း သိရှိရသည်။
အပင်သက်တမ်း လေးနှစ်မှ ခြောက်နှစ်အရွယ် မေလနောက်ဆုံးပတ်နှင့် ဇွန်လအတွင်း မှိုမျိုးထည့် သွင်းရန်သင့်လျော်သည်။
မှိုသွင်းပြီး တစ်နှစ်ကြာပါက သစ်မွှေးထုတ် ယူနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
သစ်မွှေးတစ်ပင်လျှင် သစ်မွှေးဆီ ကီလို ၂ဝ မှ ၄ဝ အထိ ရရှိနိုင်ကြောင်း သိရှိရသည်။
သစ်မွှေးကို မတ်လမှ မေလအတွင်း ထုတ်ယူပါက အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။
သစ်မွှေးအတန်းအစား ခွဲခြားရာ၌ အထက်တွင် တင်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း သစ်မွှေးတုံးသည် အနက်ရောင်ရှိပြီး ရေတွင်နစ်မြုပ်ပါက ပထမတန်းစားဟု သတ်မှတ်ပြီး ရေတွင်ပေါ်ပါက ဒုတိယတန်းစားဟု သတ်မှတ်ပါသည်။
သစ်မွှေးပင်ကောင်းဖြစ်ရန် မှိုမျိုးသန့်သန့် သွင်းပေးရန် လိုအပ်ပါသည်။
ထိုင်းနိုင်ငံ၌ ပင်စည်အခေါက်ကို ငါးစင်တီမီတာ အကျယ်၊ ၃၇ စင်တီမီ တာ အရှည်ခွာ၍ အပေါက်ဖောက်ပြီး မျိုးသွင်းရသည်။
သစ်မွှေးဖြစ်ရန် လိုအပ်သော Phaeoacrvmonium Parqsiaica မှိုမျိုးသန့်သန့်ဖြစ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သိရှိရသည်။
ယခုအခါ ပြည်တွင်းရှိ ကုမ္ပဏီ များသည်လည်း ဆေးသွင်းနည်းကို ဆောင်ရွက်နိုင်ပြီဖြစ်၍ စီးပွားဖြစ် စိုက်ပျိုးရေးကို ကုမ္ပဏီများရော တစ်ဦးချင်းပါ အကောင်အထည် ဖော်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် သစ်မွှေးပင် စိုက်ပျိုးရေးကို စီးပွားဖြစ် စိုက်ပျိုးရန်အတွက် ပြည်ပ ကုမ္ပဏီ များ စိတ်ဝင်စားမှုရှိလာပြီး အကျိုး တူပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လာရောက် ကြမည်ဟု သိရသည်။
မြန်မာနိုင်ငံသို့ လာရောက်ကြမည့် ပြည်ပ ကုမ္ပဏီများမှာ စင်ကာပူ၊ တရုတ်၊ ထိုင်းနှင့် အင်ဒိုနီးရှား စသည့်နိုင်ငံများမှ အခြေစိုက် ကုမ္ပဏီ များဖြစ်ပြီး ပြည်တွင်း ယူနီဗာဆယ် ဂျနရယ်ထရိတ်ဒင်း ကုမ္ပဏီနှင့် အကျိုးတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည်ဟု သိရသည်။
တရုတ်နိုင်ငံ၊ ဟိုင်နန်ကျွန်း တွင်လည်း မြန်မာနိုင်ငံ၊ ကချင်ပြည် နယ်မှ မျိုးစေ့များ ယူဆောင် စိုက်ပျိုး ၍ ဖြစ်ထွန်းအောင်မြင်လျက်ရှိ ကြောင်း သိရှိရသည်။
တစ်ခေတ်ဆန်းသစ်လာတော့မည့် မြန်မာ့သစ်မွှေး မြန်မာနိုင်ငံရှိ မည်သည့်နေရာ ဒေသမဆို သစ်မွှေးကို စနစ်တကျ ပြုစုပျိုးထောင်စိုက်ပျိုးပါက ဖြစ်ထွန်း အောင်မြင်လျက်ရှိပြီး အကျိုးရလဒ် ကြီးမားလှပါသည်။
သဘာဝ တောများတွင် ပေါက်ရောက်သော သစ်မွှေး ပင်များသည် ဆယ်ပင်လျှင် တစ်ပင်သာ သစ်မွှေးဆီ ရှိသည်။
ယခုအခါ ခေတ်မီနည်းအရ အပင်တိုင်းကို ဆေးသွင်းအဆီ ထုတ်ယူနိုင်သည်ဖြစ်၍ တိုင်းနယ်ပြည်နယ်အသီးသီး၊ နိုင်ငံအနှံ့ စိုက်ပျိုးမှုများ ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် ယခုအခါ ရန်ကုန်တိုင်း၊ ပဲခူးတိုင်း၊ တနင်္သာရီတိုင်း၊ မန္တလေးတိုင်း၊ မွန်ပြည်နယ်၊ ကချင်ပြည်နယ်၊ ရှမ်းပြည်နယ်နှင့် နေပြည် တော်တို့တွင် စီးပွားဖြစ်ရော တစ်နိုင်တစ်ပိုင်ပါ စိုက်ပျိုးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် နောင်တွင် သစ်မွှေး စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းသည် မြန်မာနိုင်ငံအတွက် နိုင်ငံခြားဝင်ငွေ ရှာဖွေပေးသည့် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။
မြန်မာ့သစ်မွှေး တစ်ခေတ် ဆန်းသစ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။
သစ်မွှေး စိုက်ပျိုးနည်း ကိုးကား ကဏ္ဍ:သစ်သား ကဏ္ဍ:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ။
သင်္ချာသစ် ဟူသော ဝေါဟာရမှာ ဒေသ၊ ကာလ အပေါ်မူတည်၍ အဓိပ္ပာယ် အနည်းငယ် ကွဲပြားနိုင်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဗြိတိသျှကိုလိုနီခေတ်နှင့် လွတ်လပ်ရေးရပြီး ခေတ်ဦးတွင် အခြေခံပညာကျောင်းများ၊ တက္ကသိုလ်များ၌ သင်္ချာသင်ကြားရာတွင် စဉ်းစားဆင်ခြင် အသစ်တီထွင်ခြင်းထက် ရှေးကတည်းက သင်ကြားခဲ့သည့် နည်းအတိုင်း အဖြေထွက်ရန် တွက်သည့် တွက်နည်း ကိုသာ အဓိကသင်ကြားခဲ့ပုံရပြီး၊ သင်္ချာဘာသာရပ်ပါ အကြောင်းအရာများ အနေဖြင့်လည်း သဘောတရားဆန်သည့် အစုသီအိုရီ၊ အက်ဆီယမ်နည်းကျ သက်သေပြချက် စသည်တို့ မပါဘဲ (သို့မဟုတ် အပေါ်ယံမျှသာ) သင်ကြားခဲ့ပုံရသည်။
နောက်ပိုင်း ပညာရေးစနစ် အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲလာချိန်တွင် သင်္ချာသင်ရိုးကိုလည်း ခေတ်မီစေရန် ပြုပြင်လာရာ ယခင် သင်္ချာသင်ရိုးပါ အကြောင်းအရာတို့အပြင် သဘောတရားဆန်သည့် သင်္ချာအကြောင်းအရာများကိုပါ ထည့်သွင်းလာခဲ့ရာ ယခု မျက်မှောက်ခေတ် သင်္ချာသင်ရိုးများ ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။
ထိုအခါ သင်ရိုးဟောင်းများတွင် မပါဘဲ သင်ရိုးသစ်တွင်မှ ပါဝင်လာသည့် အစုသီအိုရီ၊ သင်္ချာယုတ္တိဗေဒ၊ အက်ဆီယမ်နည်းကျ သက်သေပြချက် အစရှိသည့် သဘောတရာများကို သင်္ချာသစ်ဟု ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲလာခဲ့သည်။
သင်ရိုးသစ်၏ သင်္ချာပညာရေးအရ သင်ပုံသင်နည်း အသစ်ကိုသာမကဘဲ သင်ရိုးသစ်ပါ အကြောင်းအရာများကိုပါ သင်္ချာသစ်ဟု ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအခါ မြန်မာပညာရေးတွင် သင်္ချာသစ်နှင့် မျက်မှောက်ခေတ်သင်္ချာ၊ အစုသီအိုရီ အခြေခံသင်္ချာ၊ အက်ဆီယမ်နည်းကျ သင်္ချာ စသည်တို့မှာ အဓိပ္ပာယ် ဖလှယ်၍ရသော ဆင်တူစကားလုံးများ (synonyms) ဖြစ်လာကြသည်။
တနည်းဆိုရလျှင် မြန်မာပြည်တွင် သင်္ချာသစ်ဟု ခေါ်ဝေါ်သော သင်္ချာမှာ ကမ္ဘာ့စံနှင့် ကြည့်ပါက အသစ်မဟုတ် (၎င်း သဘောတရားအများစုမှာ ၁၉ရာစုနှောင်းပိုင်းမှစ၍ ကမ္ဘာတွင်၊ အနည်းဆုံး အနောက်နိုင်ငံများတွင်၊ တွင်ကျယ်ပြီး) သော်ငြား မြန်မာနိုင်ငံအနေနှင့် အသစ်ဖြစ်သောကြောင့် သင်္ချာသစ်ဟု ခေါ်သည်။
ထိုအခါ အစုသီအိုရီ၊ အက်ဆီယမ်နည်းကျ သင်္ချာ စသည်တို့ကို သင်္ချာသစ်ဟု မြန်မာပညာရေးလောက၌ ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
အနောက်နိုင်ငံများ၊ အထူးသဖြင့် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု၊ တွင် သင်္ချာသစ်ဟု ခေါ်သော အကြောင်းအရာမှာ ၁၉၆၀ ဝန်းကျင်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် အခြေခံပညာကျောင်းများ (အတန်းကျောင်းများ) သက်သက်တွင်သာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် သင်ရိုး အပြောင်းအလဲကိုသာ ဆိုလိုသည်။
ထို့ကြောင့် အစုသီအိုရီ၊ အက်ဆီယမ်နည်းကျ သင်္ချာ အစရှိသည့် သင်္ချာသဘောများကို သင်္ချာသစ်ဟု ခေါ်လေ့မရှိဘဲ၊ အတန်းကျောင်း သင်ရိုးအပြောင်းအလဲဖြစ်စဉ်ကိုသာ သင်္ချာသစ် (new math) ဟု ခေါ်ဆိုသည်။
၎င်း အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်လာပုံမှာ ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုက လူ့သမိုင်းတွင် ပထမဆုံး စပွတ်နစ် ဂြိုဟ်တုကို လွှတ်တင်ခဲ့ပြီးနောက် ဆိုဗီယက် အင်ဂျင်နီယာများက အမေရိကန် အင်ဂျင်နီယာများထက် သင်္ချာပိုတော်သည်ဟူသည့် လူအများအမြင်ကြောင့် ၎င်းဆိုဗီယက် သင်္ချာပညာရေးကို လိုက်မီရန် ကြိုးစားသည့် အနေဖြင့် သင်္ချာသင်ရိုးကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားလာရာမှ စတင်သည်။
မိဘ၊ ဆရာများ၏ ဝေဖန်မှုကို အကြီးအကျယ်ခံရပြီးနောက်တွင် ၎င်း သင်္ချာသစ် ပညာရေးစမ်းသပ်မှု ကျဆုံးသည်ဟု အများက ခံယူပြီး ၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ ကုန်ဆုံးပြီးနောက်တွင် အတန်းကျောင်းအများစု၌ သင်္ချာသစ် သင်ရိုး မရှိတော့ပေ။
မြန်မာပြည်၏ သင်္ချာသစ် သင်္ချာသစ်ဟူသည် တွေးခေါ်နည်းများကို လေ့လာခြင်းဖြစ်သည်။
သင်္ချာဟောင်းဟူသည် တွက်ချက်နည်းများကို လေ့လာခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုကြောင့် သင်္ချာဟောင်းကို လေ့လာသူသည် တွက်ချက်တတ်ရန် လိုသကဲ့သို့ သင်္ချာသစ်ကို လေ့လာသူသည် စဉ်းစားတတ်ရန် လိုသည်။
အခြေခံ သင်္ချာတွင် ဂဏန်းသင်္ချာ၊ အက္ခရာသင်္ချာ၊ ဂျီဩမေတြီ ဟူ၍ရှိသည်။
ဤသင်္ချာဘာသာရပ် ခွဲသုံးခုတွင် ဂဏန်းသင်္ချာနှင့် အက္ခရာသင်္ချာတို့တွင် စဉ်းစားနည်း၊ တွေးခေါ်နည်းများ အသင့်အတင့် ပါဝင်သော်လည်း တွက်ချက်ခြင်းကိုသာ အဓိကထားသည်။
ဂျီဩမေတြီသည်သာလျှင် အတွေးခေါ်နှင့် ပတ်သက်၍ တော်တော်များများပါသည်။
ထို့ကြောင့် သင်္ချာသစ်နှင့် အနီးစပ်ဆုံးဘာသာရပ်မှာ ဂျီဩမေတြီဖြစ်သည်။
ဂျီဩမေတြီကို အပိုင်းသုံးပိုင်း ခွဲကြည့်နိုင်သည်။
သိပြီးသားဟု ယူဆထားသော အချက်များ။
ပုံစံ-အမှတ်၊ အကွာအဝေး၊ မျဉ်းဖြောင့် စသော ဝေါဟာရများကို အဓိပ္ပာယ်သိပြီးဟု ယူဆထားသည်။
အဓိပ္ပာယ် သတ်မှတ်ချက်များ။
အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်ဟူသည် သိပြီးသားဖြစ်သော ဝေါဟာရများကို သုံးပြီး အခြားမသိသေးသော ဝေါဟာရများ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။
ပုံစံ-တြိဂံဟူသည် မျဉ်းဖြောင့်သုံးခု အနားသုံးဖက်အဖြစ် တည်ရှိသော ပုံကိုခေါ်သည်၊ သီအိုရမ်များ။
သီအိုရမ်ဟူသည် အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်သည်။
ပုံစံ-"တြိဂံတစ်ခု၏ အတွင်းထောင့်များ ပေါင်းလဒ်သည် ၁၈ဝ ဒီဂရီဖြစ်သည်" ဟူသောအချက်သည် သီအိုရမ် တစ်ခုဖြစ်သည်။
သင်္ချာသစ်ဟူသည် ဂဏန်းသင်္ချာ၊ အက္ခရာသင်္ချာနှင့် အခြားသော သင်္ချာဘာသာခွဲများကို ဂျီဩမေတြီ နည်းတူ သိပြီးသားဟု ယူဆထားသော အချက်များ၊ အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်များနှင့် သီအိုရမ်များဟူ၍ သုံးပိုင်းခွဲ၍ လေ့လာခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သင်္ချာသစ်ဟူသည် သင်္ချာဟောင်းတွင် ပါဝင်သည့် အကြောင်းအရာများကို အတွေးသစ်၊ အမြင်သစ်ဖြင့် ပြန်လည်လေ့လာခြင်းဖြစ်သည်။
သင်္ချာသစ်တွင် အစုသီအိုရီသည် အဓိကဖြစ်သည်။
အလီသည် ဂဏန်းသင်္ချာ၏ အခြေခံဖြစ်သကဲ့သို့ အစုသီအိုရီသည်လည်း သင်္ချာသစ်၏ အခြေခံဖြစ်သည်။
အစုဟူသော ဝေါဟာရသည် သင်္ချာဝေါဟာရ သက်သက်မဟုတ်ပါ။
အစု သို့မဟုတ် အစုအဝေးဟူသည် အရာဝတ္ထုများ စုထားခြင်းကို ခေါ်သည်။
အစုသီအိုရီတွင် A,B,C,D, ........... စသည့် အင်္ဂလိပ် စာလုံးကြီးများသည် အစုများကို ကိုယ်စားပြုသည်။
အစုထဲတွင်ပါဝင် သော အရာဝတ္ထုများကို { } ဟူသော တွန့်ကွင်းများထဲတွင် ထည့်သွင်းရေးပေးလေ့ရှိသည်။
ပုံစံ A = {ဝင်းဦး, ဇော်လင်း, မာမာအေး} ဟုရေးထားခြင်း အဓိပ္ပာယ်မှာ Aသည် ကွင်းထဲတွင် ပါဝင်သည့် အစုတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
B= {1, 3, 6, 7, 8} ဟု ရေးထားခြင်းအဓိပ္ပာယ်မှာ B သည် 1, 3, 6, 7, 8 ဟူသော ဂဏန်းများပါဝင်သည့် အစုတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်၊ ထိုနည်းတူစွာပင် P သည်မြန်မာနိုင်ငံရှိ မဲပေးနိုင်သော သူများအစုဟု ဆိုကြပါစို့။
ယင်းဝါကျကို သင်္ချာသစ်နည်းဖြင့်ရေးရလျှင် နှစ်နည်းရေးနိုင်သည်။
တစ်နည်းမှာ P = { ... } ဟု ရေးပြီး ကွင်းထဲတွင် မြန်မာနိုင်ငံရှိ မဲပေးနိုင်သော သူများ၏ အမည်အားလုံး ထည့်ရမည်။
ဤကဲ့သို့ ရေးရန် မလွယ်ကူသဖြင့် အောက်ဖော်ပြပါ နည်းစနစ်ကို သုံးရသည်။
P = { x | x သည် မြန်မာနိုင်ငံရှိ မဲပေးနိုင်သူများဖြစ်သည်။
} "P သည် မြန်မာနိုင်ငံရှိ မဲပေးနိုင်သူများ ပါဝင်သော အစုဖြစ်သည်" ဟူသော ဝါကျကို ဤသင်္ကေတက ကိုယ်စားပြုသည်။
အစုသီအိုရီတွင် ခေါမအက္ခရတစ်ခုဖြစ်သော အက်စီလွန် ဟူသော သင်္ကေတကို အမြဲတမ်းသုံးသည်။
ယင်းသင်္ကေတ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အစုတွင် ပါဝင်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ပုံစံဆိုသော် A, B နှင့် P တို့သည်အထက် တွင်ဖော်ပြထားသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်သည်ဆိုကြပါစို့။
ထိုအခါ ဝင်းဦး A ဟု ရေးသား ဖော်ပြလျှင် ဝင်းဦးသည် A ဟူသော အစုထဲတွင် ပါဝင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ခင်မောင်ဝင်း P ဟု ရေးသားဖော်ပြလျှင် ခင်မောင်ဝင်းသည် P ဟူသော အစုထဲတွင် ပါဝင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဤသင်္ကေတကို ရိုးရိုးစာသားဖြင့် ပြန်ရေးလျှင် "ခင်မောင်ဝင်းသည် မြန်မာနိုင်ငံရှိ မဲပေးနိုင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်" ဟူ၍ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့ သင်္ကေတများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် အစုသီအိုရီဟူသော ဘာသာရပ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အစုသီအိုရီကိုအခြေခံ၍ သင်္ချာသစ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အညွှန်း ကိုးကား Category:သင်္ချာ။
thumb|လှိုင်းအလျားအမျိုးမျိုးရှိသော လေ ဆာ‌ရောင်ခြည်များ လေဆာရောင်ခြည်ဆိုသည်မှာ ရိုးရိုးအလင်း ရောင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပြင်းအားကြီးအောင် ဖန်တီးယူထားသည့် အလင်းရောင် တစ်မျိုးဖြစ်၏။
ရိုးရိုးအလင်းရောင်နှင့် လေဆာရောင်ခြည်တို့၏ ခြားနားချက်မှာ ရိုးရိုးအလင်းရောင်ခြည်တွင် အရောင်ပေါင်းစုံပါရှိပြီးလျှင် အဘက်ဘက်သို့ ဖြာထွက်၏။
တစ်နေရာတည်းသို့ စူးစိုက်၍ ထိုးလွတ်သော အခါ၌ နေရာဝေးကွာသည်နှင့် အမျှဘေးသို့ ပို၍ဖြာထွက်၏။
လေဆာရောင် ခြည်မှာမူ တစ်ရောင်တည်းဖြစ်ပြီးလျှင် ရိုးရိုးအလင်းရောင်ခြည်ထက် အတိုင်းအဆအားဖြင့် သန်းပေါင်းများစွာ ပို၍ပြင်းအားကြီး၏။
တစ်နေရာ တည်းသို့ စူးစိုက်၍ ထိုးလွှတ်ပေးရာ၌ ဘေးသို့ဖြာထွက်ခြင်းမရှိ၊ မီးသတ် ပိုက်ခေါင်းမှထွက်သည့် ရေကဲ့သို့ စူးရှလှ၏။
ခရီးမိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာ အဝေးသို့ လေဇာရောင်ခြည်သည် ဘေးသို့ဖြာထွက်ခြင်းမရှိဘဲ ဖြောင့်တန်း စွာ သွားနိုင်လေသည်။
လေဆာရောင်ခြည်သည် အလင်းရောင်တောက်ပရာ၌ နေမျက်နှာ ပြင်ဘေးရှိ နေရောင်၏ အလင်းရောင်ထက် အဆပေါင်းကုဋေကုဋာ ပို၍ တောက်ပ၏။
အပူရှိန်ပြင်းထန်သနည်းဟူမူ လေဆာရောင်ခြည်ကို သတ္တုများ ပေါ်သို့ ထိုးပေးမည်ဆိုလျှင် လေဆာရောင်ခြည်သည် သတ္တုကို အရည်ပျော် စေပြီးလျှင် တစ်ဘက်သို့ ထုတ်ချင်းခတ် ထိုးဖောက်ထွက်နိုင်၏။
အနီးကပ် ၍ တစ်နေရာတည်း စူးစိုက်ထိုးပေးမည်ဆိုလျှင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သည့် ပစ္စည်းကိုမဆို မီးလောင်စေ၍ အငွေ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်၏။
ဤသို့ ထူးခြားသော လေဆာရောင်ခြည်ကို တစ်နည်းတစ်ဖုံ အသုံးပြုရန်အတွက် သုတေသနလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ခဲ့ရာ ယခုအခါ လူ့အကျိုးပြု လုပ်ငန်းများ တွင် လေဆာရောင်ခြည်ကို အောင်မြင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ကြပြီ ဖြစ်လေသည်။
လေဆာရောင်ခြည်၏ သဘောကို ဖော်ထုတ်နိုင်ကြသည်မှာ မကြာ လှသေးပေ။
၁၉၅၈ ခုနှစ်ခန့်က ဒေါက်တာချားတောင်းနှင့် ဒေါက်တာ အာသာစကောလိုးဆိုသူ အမေရိကန် သိပ္ပံပညာရှင် နှစ်ဦးတို့သည် မည်သို့ မည်ပုံ ဖန်တီး၍ လေဆာရောင်ခြည်ကို ထုတ်ယူနိုင်ကြောင်းကို စတင်ရေး သားဖော်ပြခဲ့ကြ၏။
မေဆာခေါ် လျှပ်စစ်သံလိုက် ရောင်ခြည်တစ်မျိုးကို တစ် နည်းတစ်ဖုံ ဖန်တီးယူရာမှ လေဆာရောင်ခြည်ကို ရရှိခြင်းဖြစ်ပေသည်။
မူရင်းရောင်ခြည်ဖြစ်သော မေဆာရောင်ခြည်ကို စတင်တီထွင်သူမှာ ဒေါက် တာ ချားတောင်းပင်ဖြစ်၏။
ဒေါက်တာ ချားတောင်းသည် ၁၉၅၁ ခုနှစ်က ပင် မေဇာရောင်ခြည်ကို တီထွင်နိုင်ခဲ့ပြီးလျှင် ထိုမေဆာရောင်ခြည်နှင့် စပ် လျဉ်း၍ သုတေသနလုပ်ငန်းများပြုလုပ်ခဲ့ရာ နောက်ဆုံး ၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် ရူပဗေဒပညာရပ်ဆိုင်ရာ နိုဗယ်ဆုကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် ဒေါက်တာ သီအိုဒိုမေမန်းဆိုသူ အမေရိကန် သိပ္ပံပညာရှင် တစ်ဦးသည် အထက်ပါ ဒေါက်တာ ချားတောင်းနှင့် ဒေါက်တာ အာသာစကောလိုးတို့ ဖော်ထုတ်ရေးသားခဲ့သည့် သီအိုရီသဘောအတိုင်း လက်တွေ့ကြိုးစားရာမှ ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်တွင် လေဆာရောင်ခြည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် လက်တွေ့ ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ခဲ့ပေသည်။
လေဆာရောင်ခြည်ထုတ်ယူပုံ အကြမ်းသဘောမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။
ဦးစွာ၌ တွင်းထွက်ပတ္တမြားစစ်နှင့် ရွေးမရလောက် အောင်တူသည့်ပတ္တမြား တုတစ်လုံးကို ဖန်တီးယူ၏။
ထိုပတ္တမြားတုပုံသဏ္ဌာန်မှာ ရှည်မျောမျော ဖြစ်၍ ထိပ်စွန်းနှစ်ဖက်ကို ချောမွတ်စေရန် ကောင်းစွာ ပွတ်တိုက်ပေးထား၏။
ထို့ နောက် ကြေးမုံများကို ငွေရောင်သုတ်လိမ်းသကဲ့သို့ ထိုပတ္တမြားတု၏ ထိပ် စွန်းနှစ်ဖက်ကို ငွေရောင်သုတ်လိမ်းပေး၏။
အစွန်းတစ်ဖက်ကို အပြည့်အဝ အရောင်ပြန်အောင် သုတ်လိမ်းပေးပြီးလျှင် ကျန်တစ်ဖက်ကိုမူ တစ်ဝက်တစ် ပျက်သာ အရောင်ပြန်အောင် သုတ်လိမ်းပေး၏။
ဤသို့အားဖြင့် ပတ္တမြား အတုထိပ်စွန်းနှစ်ဖက်၏ မျက်နှာပြင်သည် ကြေးမုံပြင်ကဲ့သို့ အလင်းရောင် ကို အပြန်အလှန် ရောင်ပြန်ဟပ်ပေးသည်။
ထို့နောက် ပတ္တမြားတုပတ် လည်မှနေ၍ အမှောင်အတွင်း ဓာတ်ပုံရိုက်ရာတွင် အသုံးပြုသော မီးသီးမှ ထွက်သည့် အလင်းကဲ့သို့ အလွန်ပြင်းအားကြီးသည့် အလင်းရောင်ကို ပတ္တမြားတုအတွင်းသို့ လျှပ်တစ်ပျက်ထိုးပေး၏။
သို့တည်းမဟုတ် ပတ္တမြား တုအတွင်းကိုဖြတ်၍ ဒီစီလျှပ်စစ်စီးကြောင်းကို ဖြတ်စီးစေ၏။
ထိုအခါ ပတ္တမြားတုထဲ၌ပါရှိနေသည့် ခရိုမီယမ်အက်တမ်များသည်ဆွခြင်းခံကြရ၏။
ဤသို့ ခရိုမီယမ်အက်တမ်များ ဆွထားအခြေအနေသို့ ရောက် လာသောအခါ၌ အက်တမ်များအတွင်းပါရှိသော အီလက်ထရွန်များသည်နဂို ပတ်လမ်းမှ ဆွထားအခြေပတ်လမ်းများသို့ခုန်တက်၍ ပတ်နေကြ၏။
ဤ အခါ၌ စွမ်းအင်များကို စုတ်ယူကြ၏။
အီလက်ထရွန်ဆိုသည်မှာအက်တမ် အောက်ငယ်သည့် လျှပ်စစ်အမဆောင်သော အမှုန်ကလေးများပင်ဖြစ်ပြီးလျှင် အက်တမ်၏ အစိတ်အပိုင်းကလေးများဖြစ်၏။
ယင်းတို့သည် အက်တမ် အတွင်း နျူကလိယကိုပတ်၍ လည်နေကြ၏။
အီလက်ထရွန်များသည်ဆွ ထားအခြေ၌ ထာဝရမနေနိုင်၊ နဂိုအခြေသို့ တဖန်ပြန်လည်ခုန်ဆင်းရ၏။
ယင်းအခါ၌ စုတ်ယူထားရှိသော စွမ်းအင်ကို ဖိုတွန်ဟုခေါ်သော အလင်း ကွန်တမ်အဖြစ် ထုတ်လွတ်လေသည်။
အလင်းရောင်ခြည်မှာ အလင်းကွန် တမ်များဖြစ်သော ဖိုတွန်များပေတည်း။
ရိုးရိုး အလင်းရောင်ခြည်ကိုအက်တမ် များသည် ဤသို့ထုတ်လွှတ်ကြ၏။
ဆွထားအခြေ၌ရှိနေသော ခရိုမီယမ်အက်တမ်များမှ အီလက်ထရွန် များကို သဘာဝအလျောက် နဂိုအခြေသို့ ခုန်ဆင်းသည်အထိ မစောင့်တော့ ဘဲ အလျင်အမြန်ခုန်ဆင်းအောင် အားပေးနှိုးဆွ၍ရပေသည်။
နှိုးဆွပုံမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်၏။
သဘာဝအလျောက်ဆွထားအခြေမှ နဂိုအခြေသို့ အီလက်ထရွန်ခုန်ဆင်းရာမှ ထွက်လာသော ဖိုတွန်အချို့မှာမူ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း ကြေမုံကဲ့သို့ပြုလုပ်ထားသော ပတ္တမြားတုထိပ်စွန်းနှစ် ဖက်ကြားတွင် အပြန်အလှန်အလင်းပြန်၍ သွားနေကြ၏။
ထိုသို့ ပြေးသွား နေသော ဖိုတွန်များသည် ဆွထားအခြေ၌ရှိနေသော အက်တမ်များကို ဝင် တိုက်မိလျှင် ယင်းတို့၏ စွမ်းအင်နှင့် လားရာဘက်အတိုင်း တူညီသော ဖိုတွန်အသစ်များကိုထွက်စေ၏။
တစ်နည်းဆိုရသော် သဘာဝအလျောက် ထွက်လာသည်အထိ မစောင့်တော့ဘဲ ပြင်ပမှဖိုတွန်များဖြင့် တိုက်ခိုက်နှိုးဆွ ၍ ဖိုတွန်အသစ်များကို ထုတ်ယူခြင်းဖြစ်၏။
ဤသို့အားဖြင့် ဖိုတွန်များသည် တဖြည်းဖြည်းများလာပြီးလျှင် ပတ္တမြားတုထဲတွင် သွယ်တန်းနေသည့်ရောင်ခြည်တန်းတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာ၏။
ထိုရောင်ခြည်တန်းသည် ပတ္တမြားတု ထိပ်စွန်းနှစ်ဖက်ကြားတွင် အကြိမ် ပေါင်း သန်းပေါင်းများစွာ အပြန်အလှန်သွားလျက်ရှိ၏။
ဤသို့ရှိနေရာမှ နောက်ဆုံးတွင် ဖိုတွန်များ၏ အလင်းရောင်ပြင်းအားမှာ အလွန်တစ်ရာမှပင် ပြင်းထန်လာပြီးလျှင် အလင်းရောင်ခြည်အဖြစ် တစ်ဝက်တစ်ပျက် အရောင် ပြန်သည့်အစွန်းမှ အပြင်သို့ထိုးထွက်လာတော့သည်။
ထိုအလင်းရောင်ခြည် တန်းမှာ လေဆာာရောင်ခြည်ပင်ဖြစ်သည်။
ဤသို့ ပတ္တမြားတုကို အလင်း၊ သို့မဟုတ် ဒီစီလျှပ်စစ်စီးစေပြီးလျှင် ဆွပေးရာမှ နောက်ဆုံးလေဆာရောင် ခြည်အဖြစ် ထွက်လာသည်အထိ ကြာမြင့်သည့်အချိန်ပိုင်းမှာ တစ်စက္ကန့်၏ အပုံတစ်ထောင်ပုံ အပုံအနည်းငယ်ခန့်သာ ရှိပေသည်။
ထိုသို့ ပတ္တမြားတုကို အသုံးပြုထားသည့်ကိရိယာမှ ထုတ်လွှင့် ပေးသည့် လေဆာရောင်ခြည်သည် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးထိုး ထားဘိအလား တစ်သမတ်တည်း ထိုးထွက်နေသောရောင်ခြည်မျိုးမဟုတ်။
ခလုတ်ကိုပိတ် ချည် ဖွင့်ချည် ပြုလုပ်ပေးသကဲ့သို့ သူ့အချိန်နှင့်သူ အချိန်မှန်မှန် ဖျပ်ခနဲ ဖျပ်ခနဲထွက်လာသည့် အလင်းရောင်ခြည်တန်း သဘောမျိုးဖြစ်၏။
အရောင် မှာ အနီရောင်ရှိ၏။
ပြင်းအားမှာလည်း ပြင်းထန်လှသည်။
ထိုလေဆာရောင် ခြည်ကို မှန်ဘီလူးတစ်ခုနှင့် ဖမ်းယူပြီးလျှင် အထူလက်မတစ်မတ်ရှိသော သံမဏိကိုမီးလောင်စေပြီးလျှင် တစ်ဖက်သို့ ထုတ်ချင်းခတ် ထိုးဖောက်သွား သည်ကို တွေ့ကြရလေသည်။
လေဆာရောင်ခြည်ကို ဖန်တီးရာ၌ ပတ္တမြားတုကိုသာ အသုံးပြုမှ ရယူနိုင်ကြသည်မဟုတ်။
အခြားအရာဝတ္ထုများကိုလည်း အသုံးပြု၍လေဆာ ရောင်ခြည်ကို ဖန်တီးယူနိုင်ကြပေသည်။
ပုံပမာ - လေဆာရောင်ခြည် ဖန် တီးယူရာ၌ ဝီစကီအရက်ကိုပင် အသုံးပြုနိုင်၏။
ဝီစကီကို အငွေ့ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ဖန်ပြွန်တွင်ထည့်၍ ဤဝီစကီအငွေ့မှတစ်ဆင့် လေဆာရောင် ခြည်ကို ဖန်တီးယူနိုင်၏။