kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
လေကောင်းလေသန့် ဝင်ထွက်စေခြင်းသည် ရောဂါပိုးနည်းပါးသွားအောင် ပြုလုပ်ရာ၌ အတော်ပင် ထိရောက်သည်။
လေမှတဆင့် ရောဂါကူးစက်ခြင်းကို တားဆီးရန်မှာ ယခုခေတ် ကျန်းမာရေးတွင် အခက်ခဲဆုံး ပြဿနာတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။
အစာမှတဆင့် ရောဂါကူးစက်ခြင်းကို အခြားနည်းတို့ဖြင့် ကူးစက်ခြင်းထက် ပို၍ ထိရောက်စွာ တားဆီးနိုင်သည်။
သန့်စင်သည့်ရေကို ပေးနိုင်ခြင်းနှင့် မိလ္လာပြွန်သွယ်ခြင်းစနစ်များသည် ကာလဝမ်းရောဂါကို ကာကွယ်နိုင်သည်။
မြင်း၊ နွားဆွဲသော ယာဉ်များကို မော်တော်ယာဉ်များဖြင့် အစားထိုးနိုင်ခြင်းသည်လည်း ယင်ကောင်များကို လျော့ပါးစေသဖြင့် အူမနှင့် စပ်လျဉ်းသည့် ရောဂါများကို ကာကွယ်ရာရောက်သည်။
နို့ကို ကျိုချက်ပြီးမှ သောက်ခြင်းသည်လည်း ကူးစက်တတ်သော ရောဂါ မဖြစ်ပွားအောင် တားဆီးနိုင်သည်။
လူတို့နေထိုင်မှု သန့်ပြန့်စေရန်မှာလည်း အရေးကြီးသည်။
စားသောက်ကုန် ရောင်းသူများသည် စင်ကြယ် သန့်ပြန့်မှုကို အထူးဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။
တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ သွယ်ဝိုက်သော နည်းဖြင့်ဖြစ်စေ အရေပြားချင်းထိ၍ ကူးစက်တတ်သော ရောဂါများကို ကာကွယ်ရာတွင် အရေပြားများကို ဖုံးကွယ်ပေးခြင်း၊ အထိအခိုက်နည်းပါးအောင် စီမံပေးခြင်းဖြင့် ကာကွယ်နိုင်သည်။
ပိုးကောင်များဖြင့် ရောဂါကူးစက်ခြင်းကို ကာကွယ်ရာတွင် ပိုးကောင်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် မတိုးပွားနိုင်အောင် တားဆီးခြင်း၊ ရောဂါစွဲကပ်နေသူများကို ပိုးကောင်များ မကိုက်နိုင်အောင် စီမံထားခြင်းတို့ဖြင့် ကာကွယ်နိုင်သည်။
ဆေးကုသမှု ခံယူရန် ကူးစက်ရာဂါဖြစ်သောသူကို စနစ်တကျ ကုသရပါမည်။
ဆရာဝန် (သို့) ဆေးရုံ၊ ဆေးခန်းမှ ညွှန်ကြားချက် အတိုင်း စနစ်တကျ ကုသမှုခံယူခြင်းဖြင့် ရောဂါသည် မှန်မှန်ကန်ကန် လျင်လျင်မြန်မြန် ပျောက်ကင်းမည် ဖြစ်သည်။
(ဆေးမြီးတိုနှင့် စမ်းတဝါးဝါး ကုသခြင်းမှာ ရောဂါမပျောက်ကင်းသည့်အပြင် ပိုမို ဆိုးရွားလာနိုင်သဖြင့် ရှောင်ရှားသင့်ပါသည်) စနစ်တကျ ကုသခြင်းဖြင့် တစ်ဦးမှတစ်ဦးသို့ ရောဂါမကူးစက်နိုင်အောင် ထိရောက်စွာ ကာကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
တစ်ကိုယ်ရည် သန့်ရှင်းရေးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် သန့်ရှင်းရေး ရောဂါပိုးများ သယ်ဆောင်လာနိုင်သည့် ကြွက်၊ ခြင်၊ ယင် တို့ကို ရှင်းလင်းပစ်ရမည်။
လူနာမှ ထွက်သည့် အညစ်အကြေး၊ နှပ်၊ သလိပ်၊ မစင် တို့ကို ပိုးသတ်ဆေးရည် ဖြင့်လည်းကောင်း၊ မီးရှို့၍ သော်လည်းကောင်း၊ ရောဂါသည်၏ အဝတ်အစားများကို ရေနွေးဖြင့် ပြုတ်လျှော်၍သော်လည်းကောင်း ပြုလုပ်၍ ရောဂါပိုးပြန့်ပွားခြင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။
ရေကို ကြိုချက်သောက်ခြင်း၊ လက်ကို အိမ်သာမှအဆင်းနှင့် အစာမစားမီ ဆပ်ပြာဖြင့် စင်ကြယ်စွာ ဆေးကြောခြင်းဖြင့် မိမိ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရောဂါပိုးများ မကူးစက်နိုင်အောင် ထိရောက်စွာ ကာကွယ်နိုင်သည်။
၁၉၄၅ ခုနှစ် ဂျပန်နိုင်ငံ နာဂါဆာကီမြို့သို့ အက်တမ်ဗုံး ကြဲချပြီးနောက် ပေါက်ကွဲစဉ် မြင်တွေ့ရသည့် မှိုပွင့်သဏ္ဌာန် မီးခိုးလုံးကြီး။
နျူကလီးယားလက်နက်သည် နျူကလီးယား ကွဲထွက်မှုနှင့် နျူကလီးယား ပေါင်းစည်းမှု အပါအဝင် ဓာတ်ပြုမှု တသီတတန်းကြီးကို အကြောင်းပြု၍ ပေါက်ကွဲစေသည့် လက်နက်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။
ဓာတ်ပြုမှု နှစ်မျိုးစလုံးတွင် အလွန်အမင်း သေးငယ်သည့် ဒြပ်ထုမှ ပမာဏများမြောင်လှသည့် စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။
Specifically the US B83 nuclear bomb, with a yield of up to 1.2 Megatons. နျူကလီးယားလက်နက်သည် ဖောက်ခွဲရေးကိရိယာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ စွမ်းအင်ကို ပေါင်းစည်းမှု သို့မဟုတ် ဖြူးရှင်း နှင့် ကွဲထွက်မှု ၂မျိုးလုံးမှ ဖြစ်ပေါ်သော နျူကလီးယား ဓာတ်ပြုခြင်းမှ ရရှိသည်။
၎င်းနှစ်ခုစလုံးသော ဓာတ်ပြုခြင်းများသည် အဆမတန် ရှိသော် စွမ်းအင်များကို အလွန်သေးငယ်သော အရာဝတ္ထုမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကီလိုဂရမ် တစ်ထောင်မျှသာရှိသော ခေတ်ပေါ် နျူကလီးယာ လက်နက်သည် သာမန် အလွန်ပြင်းထန်သော ဖောက်ခွဲရေး ပစ္စည်း တစ်ဗီလီရမ် ကီလိုဂရမ် နှင့်ညီမျှသည်။
သေးငယ်သော နျူကလီးယာ လက်နက် ကရိယာပင်ဖြစ်ပါစေ၊ သာမန် ဗုံးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်ပြီး မြို့တစ်မြို့ကို ကောင်းစွာ ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။
ထိုကြောင့် နျူကလီးယာ လက်နက် ကို အလုံးစုံ ပျက်သုဉ်းရေး လက်နက် (weapons of mass destruction) ဟုခေါ်ပြီး ၎င်း၏ အသုံးပြုမှုကို ထိန်းချူပ်ထားကာ နိုင်ငံတကာ မူဝါဒများတွင် အဓိက အငြင်းပွားရာဖြစ်သည်။
သမားရိုးကျဗုံးများထက် အရွယ်အစား၊ အလေးချိန်အားဖြင့် သေးငယ်ပေါ့ပါးသည့် နျူကလီးယားဗုံးများသည်ပင် မြို့ကြီးတမြို့လုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းသည်။
ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံသီးသီးက နျူကလီးယားလက်နက်ကို ဖျက်အားပြင်းလက်နက် (Weapons of Mass Destruction, WMD) ဟု သတ်မှတ်ကာ နျူကလီးယားလက်နက် မပြန့်ပွားရေးသည်လည်း အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးတွင် အာရုံစူးစိုက်ဖွယ် အကြောင်းအခြင်းတရပ် ဖြစ်သည်။
အမည်ဝေါဟာရ အက်တမ်၏ ဗဟိုဆံ နျူကလီးယပ်စ်တို့ ခွဲထွက်ခြင်း၊ ပေါင်းစည်းခြင်း စသည့် စွမ်းအင်ပြင်းဖြစ်ရပ်တို့မှ ဖြာထွက်သော စွမ်းအင်ကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်၍ နျူကလီးယားလက်နက် ဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခင်ခေတ်မြန်မာများကြားတွင် အက်တမ်၏ ဗဟိုဆံကို "အဏုမြူ"ဟူသည့် ပါဠိစာလုံးနှင့် သဘောချင်း တူသည်ဟု မှားယွင်းပြန်ဆိုခဲ့ကြသည်။
ပါဠိကျမ်းဂန်များမှ လာသော အဏုမြူ၏ အလျားအတိုင်းအတာသည် သန်းတစ်ကောင် အရွယ် (1mm = 10-3m)၏ ၃၂၆,၅၉၂ပုံ ၁ပုံပဏ္ဍိတဝေဒနီယ ဒီပနီကျမ်း (အပုံ သုံးသိန်းကျော်ခန့် ပုံလျှင် တစ်ပုံ)ဖြစ်သဖြင့် 3.06×10-9 m ခန့်ဟု အဓိပ္ပါယ် ရောက်သည်။
နျူကလီးယပ်စ် (အက်တမ်ဗဟိုဆံ)မှာမူ အရွယ်အစား အဖုံဖုံရှိပြီး ယူရေနီယမ် နျူကလီးယပ်စ်သည်ပင် 1.17×10-14 m ခန့်သာ ဖြစ်လျက် ကျမ်းဂန်လာ အဏုမြူ ထက် များစွာ အရွယ်ငယ်သည်။
ထို့ကြောင့် "nucleus" (အက်တမ်ဗဟိုဆံ) ကို အဏုမြူဟု ဘာသာပြန်ခြင်းမှာ ယခုလက်ရှိ သုတများနှင့်မူ စွန့်ခဲ့ဖွယ် အသိစွဲ ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း ကမ္ဘာ့သမိုင်းတွင် နျူကလီးယားလက်နက်ကို တိုက်ခိုက်ရေးလက်နက် အဖြစ် နှစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုဖူးသည်။
ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်ကြီး ပြီးခါနီး ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၆ ရက် မနက်တွင် အမေရိကန်တို့က ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ဟီရိုရှီးမားမြို့ကို လည်းကောင်း၊ ၃ ရက်ကြာပြီးနောက် နာဂါစာကီမြို့ကို လည်းကောင်း အက်တမ်ဗုံးဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
ဤဗုံးနှစ်လုံး ပေါက်ကွဲအားနှင့် ရေဒီယိုသတ္တိကြွ ပစ္စည်းများကြောင့် အများစုမှာ အရပ်သားများ ဖြစ်ကြသည့် လူပေါင်း ၁၂၀,၀၀၀ ခန့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။
ရေဒီယိုသတ္တိကြွ ပစ္စည်းများ၏ နောက်အကျိုးဆက်များကြောင့်လည်း လူပေါင်းများစွာ သေကြေပျက်စီးခဲ့ရသည်။
ဟီရိုရှီးမားနှင့် နာဂါစာကီ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုပြီးနောက် အစမ်းသဘောဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ အင်အားပြသသည့် အနေဖြင့်သော်လည်းကောင်း နျူကလီးယားလက်နက်များကို အကြိမ်ပေါင်း ၂၀၀၀ ကျော် စမ်းသပ်ဖောက်ခွဲခဲ့သည်။
ယနေ့အထိ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု၊ ရုရှား၊ ယူကေ၊ ပြင်သစ်၊ တရုတ်၊ အိန္ဒိယ၊ ပါကစ္စတန်နှင့် မြောက်ကိုးရီးယား စသည့် နိုင်ငံများသည် နျူကလီးယားလက်နက်များကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။
အစ္စရေးတို့တွင်လည်း နျူကလီးယားလက်နက်များ ရှိနိုင်သည်ဟု အများက ယုံကြည်ကြသည်။
၁၉၃၉ ခုနှစ်တွင် ဂျာမနီနိုင်ငံ၌ အိုဟန်နှင့် အက်(ဖ)စတြတ်စမန်း ဆိုသူတို့သည် ယူရေနီးယမ်းဒြဗ်စင်မှ ကွဲပွားခြင်းဖြစ်သည်ကို စတင်၍တွေ့ခဲ့ကြ၏။
ထိုသိရှိမှုကိုအခြေ တည်ကာ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်အတွင်းက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တွင် အမေရိကန်အစိုးရ၊ ဗြိတိသျှအစိုးရနှင့် ကနေဒါအစိုးရတို့ သည် ပူးပေါင်းကာ အက်တမ်ဗုံးဖြစ်မြောက်ရေးကို ကြံစည်ပြု လုပ်ခဲ့ကြသည်။
ပထမ အက်တမ်ဗုံးကို အစမ်းသဘောဖြင့် ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၁၆ ရက်နေ့တွင် နျူးမက္ကဆီကိုရှိ သဲကန္တာရအတွင်း၌ ချကြည့်ရာ အောင်မြင်လေသည်။
ထိုနှစ်ဩ ဂုတ်လ ၆ ရက်နေ့တွင် အမေရိကန် လေယာဉ်ပျံများသည် ဂျပန်နိုင်ငံ ဟီရိုရှီးမားမြို့ကို သွားရောက်၍ အက်တမ်ဗုံးတစ်လုံး ကိုချပြီးနောက် ၉ ရက်နေ့တွင် တစ်ဖန် နာဂါဆာကီမြို့ပေါ်၌ နောက်တစ်လုံးကိုချပြန်သည်။
ထိုအက်တမ်ဗုံးများမှာ ပြင်းထန် လှသဖြင့် ဂျပန်တို့သည် ထိုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၄ ရက်နေ့၌ပင် လက်နက်ချကာ အရှုံးပေးကြရလေသည်။
အက်တမ်ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲခြင်းသည် မည်မျှပြင်းထန်သနည်းဆိုသော် တီ၊ အင်၊ တီခေါ် ယမ်းတန်ချိန် ၂ဝဝဝဝ ပေါက်ကွဲသည်ထက်ပင် ပြင်း ထန်သည်ဟု ဆိုလေသည်။
အက်တမ်ဗုံး မပေါ်သေးမီက ရူပဗေဒပညာရှင်ကြီးများ သည် ဒြဗ်နှင့်စွမ်းအင်မှာ သီးခြားစီဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြ၏။
ဒြဗ်ကို ဖန်တီးခြင်းငှာသော်လည်းကောင်း၊ ဖျက်ဆီးခြင်းငှာသော် လည်းကောင်း မစွမ်းဆောင်နိုင်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။
စွမ်းအင်ကို လည်း ထို့အတူ ယူဆခဲ့ကြသည်။
သို့ရာတွင် အိုင်စတိုင်းခေတ် သို့ရောက်သောအခါ ဒြပ်နှင့်စွမ်းအင်ကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပူး ပေါင်းကြံစည်ကြည့်လာသည်။
အက်တမ်ဆောက်တည်ပုံနှင့် စပ်လျဉ်း၍ လော့ရားသား ဖို့သည် အက်တမ်တွင် နျူကလိယပ် (ဗဟိုဝတ်ဆံ) ရှိသည်ဟု ပြောခဲ့သည်။
ဗိုးဆိုသူက တစ်ဖန်ထပ်၍ အီလက်ထရွန်များ သည် နျူကလိယပ်ကို လှည့်လည်ကာ ဂြိုဟ်များ နေကိုပတ်၍ သွားနေသကဲ့သို့ သွားနေကြသည်ဟု တိုးချဲ့ပြီးပြောခဲ့ပြန်သည်။
ယခုအခါ ယူဆနေကြသည်မှာ အက်တမ်တွင် ပရိုတွန်၊ နျူထ ရွန်နှင့် အီလက်ထရွန်တို့ ပါဝင်သည်။
ပရိုတွန်နှင့် နျူထရွန် သည် အက်တမ်၏ နျူကလိယပ်တွင်ရှိပြီးလျှင် အီလက်ထရွန် တို့သည် နျူကလိယပ်ကို လှည့်ပတ်ကာ သွားနေကြသည်။
ပရိုတွန်တွင် လျှပ်စစ်အဖိုဓာတ်ရှိပြီးလျှင် အီလက်ထရွန်တွင် တူ ညီသည့် လျှပ်စစ်အမဓာတ်ရှိသည်။
နျူထရွန်တွင်ကား လျှပ်စစ် ဓာတ် လုံးဝမရှိချေ။
သာမန်ဓာတ်ပြောင်းမှုတွင် အက်တမ်၏ နျူကလိယပ်၌ မည်သို့မျှပြောင်းလဲမှုမရှိဘဲ အက်တမ်ချင်းသာ ပေါင်းစပ်၍ မော်လီကျူများ ဖြစ်ကြသည်။
သို့ရာတွင် အက် တမ်မှ စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်ရာ၌ကား နျူကလိယပ်တွင် ပြောင်း လဲမှုရှိလေသည်။
လျှပ်စစ်ဓာတ်အားသည် ပရိုတွန်များကို တစ်ခုနှင့် တစ်ခု ဖဲကြဉ်စေမည် ဖြစ်သော်လည်း နျူထရွန်များကိုမူကား မည်သို့မျှမပြုလုပ်နိုင်ချေ။
ထို့ကြောင့် အခြားအား တစ်စုံတစ်ခု မရှိဘဲ အက်တမ်၏ နျူကလိယပ်သည် စု၍နေနိုင်မည်မဟုတ် ပေ။
အက်တမ်၏နျူကလိယပ်အတွင်း မပြောနိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သည့် အကွာအဝေးများအကြားတွင် ပရိုတွန်များနှင့် နျူထရွန်များကို စုစည်းသောအားရှိသည်။
ထိုအားကို စုစည်း အားဟုခေါ်သည်။
နျူကလိယပ်တစ်ခုမှ စုစည်းအားပို၍များသည့် အခြား နျူကလိယပ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသည့်အခါတိုင်းတွင် ဒြဗ်ထု သည် လျော့နည်းသွား၍ ထိုလျော့နည်းသွားသော ဒြဗ်ထုသည် စွမ်းအင်ဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုအချက်ကို အခြေပြု၍ ရူပဗေဒဆရာကြီးများသည် အက်တမ်စွမ်းအင်ရနိုင်သည့်နည်းမှာ နှစ်နည်းရှိကြောင်းကို တွေ့ခဲ့ကြသည်။
ပထမနည်းမှာ အလွန် ပေါ့သော နျူကလိယပ်များကို လေးသော နျူကလိယပ်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းပေးသောနည်းဖြစ်၍ ဒုတိယနည်းမှာ အလေး ဆုံးဖြစ်သည့် နျူကလိယပ်များကို ခွဲပစ်သောနည်းဖြစ်သည်။
နက္ခတ္တဗေဒဆရာကြီးများက နေနှင့်ကြယ်များအတွင်း၌ဖြစ်သော စွမ်းအင်မှာ ပထမနည်းအရဖြစ်သည်။
ထိုနည်းဖြင့် စွမ်းအင်ရရှိ အောင် လူတို့ပြုလုပ်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ဆိုကြ သည်။
အက်တမ်ဗုံး ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသောနည်းမှာ ဒုတိယနည်းဖြစ်သည်။
အက်တမ်၏ နျူကလိယပ်များကို ဖြိုခွဲနိုင်သည့်နည်းကို သိပ္ပံကဝိအများပင် စုံစမ်းလေ့လာခဲ့ကြ၏။
၁၉၁၉ ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ အက်တမ်ဆောက်တည်ပုံကို ပြောခဲ့သည့် ရားသားဖို့ကပင် ရေဒီယမ်မှထွက်သည့် အာလဖာမြူမှုန်များဖြင့် နိုက်တြိုဂျင်ကို ဖောက်ကြည့်ရာ နိုက်ထရိုဂျင်နျူကလိယပ်မှ ပရို တွန်များ ထွက်လာသည်ကို တွေ့ခဲ့သည်။
နိုက်တြိုဂျင်သည် အောက်ဆီဂျင်၏ အိုင်ဆိုတုပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားသည်။
ရား သားဖို့၏ တွေ့ရှိမှုကိုအားကျ၍ ကမ္ဘာအနှံ့အပြားတွင် သိပ္ပံဆရာ ကြီးများသည် အက်တမ်၏ နျူကလိယပ်ဖြိုခွဲမှုကို စမ်းသပ်ပြု လုပ်ကြလေသည်။
ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်း လေ့လာခဲ့ကြရာ တွင် ရေဒီယမ်မှထွက်သည့် အာလဖာမြူမှုန်များထက် စွမ်းအင် ကြီးမားသော မြူမှုန်များဖြင့် အက်တမ်များကိုဖြိုခွဲလျှင် ပို၍ထိ ရောက်နိုင်ကြောင်း သိလာကြလေသည်။
၁၉၃၁ ခုနှစ်တွင် အီး၊ အို၊ လောရင့် ဆိုသူက ဆိုင်ကလိုထရွန်ခေါ် ကရိယာတစ်ခုကို တီထွင်လိုက်၏။
ထိုကိရိယာတွင် အက်တမ်ကိုဖြိုခွဲမည့် မြူမှုန် များကို အလွန်ပြင်းထန်သည့် မြန်ရှိန်ရရှိအောင် သံလိုက်ဓာတ် နယ်တွင် လှည့်ပတ်သွားစေသည်။
၁၉၂ဝ ပြည့်နှစ်လောက်တွင် ရားသားဖို့သည် လျှပ်စစ် ဓာတ်အားကင်းမဲ့ပြီး ပရိုတွန်၏ဒြဗ်ထုလောက်ရှိသော မြူမှုန်ရှိ လျှင် နျူကလိယပ်ဆောက်တည်ပုံ ပြဿနာမှာ ပို၍လွယ်ကူလိမ့် မည်ဟု ပြောခဲ့လေသည်။
ထိုမြူမှုန်ကို ရားသားဖို့က နျူထရွန် ဟုအမည်မှည့်ခေါ်သည်။
၁၉၃၂ ခုနှစ်တွင် ဂျေ၊စီ၊ ချက်ဒဝစ် ဆိုသူသည် အက်တမ်ကိုဖြိုခွဲရာ၌ အချို့စမ်းသပ်မှုများတွင် တွေ့ ရသော ဖောက်ထွင်းမှုသတ္တိ အလွန်ကောင်းသည့် ရေဒီယေးရှင်း မှာ ထိုနျူထရွန်များပင် ဖြစ်ကြောင်းကို လက်တွေ့ပြသခဲ့လေ သည်။
အိုဟန်နှင့် စတြတ်စမန်းတို့သည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ် မဖြစ်မီ ရှစ်လလောက်က ယူရေနီးယမ်းကို နျူထရွန်များဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဖောက်ပေးသောအခါ ဗေရီယမ်ကိုရရှိနိုင်ကြောင်း ကြေညာခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် သိပ္ပံဆရာကြီးများသည် စစ် ပြေးနေစဉ် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ ယူရေးနီးယမ်းအက်တမ် ပေါက်ကွဲသောအခါတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် စွမ်းအင် အမြောက်အမြားထွက်ကြောင်းကို ဆွေးနွေးပြောဆိုကြလေသည်။
ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်ကြံစည်လာကြရာ ၁၉၄ဝ ပြည့်နှစ် ဇွန်လတွင် အက်တမ်မှ စွမ်းအင်ထုတ်ယူနိုင်သည့် အခြေခံအချက်များကို သိပ္ပံဆရာကြီးများ သိမြင်လာကြလေ သည်။
ဆိုင်ကလိုထရွန်မှာ အလွန်အသုံးဝင်သော အက်တမ်ခွဲ ကရိယာဖြစ်၍ ထိုကိရိယာ၏သဘောကို အကျဉ်းမျှ သိထိုက်ပေ သည်။
ဆိုင်ကလိုထရွန်၏ အလယ်တွင် ခွန်အားအလွန်ကြီးမား သော လျှပ်စစ်သံလိုက်ရှိသည်။
သံလိုက်၏ ဝင်ရိုးစွန်းများကို လက်မအနည်းငယ်စီခြား၍ တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ဆင့်ကာ တပ်ဆင် ထားသည်။
သံလိုက်တို့၏အကြားတွင် ကျယ်၍တိမ်သော ပြောင်းလုံးပုံပြည့်အခန်းကို ထည့်သွင်းထားသည်။
ထိုအခန်းတွင် တစ်ဖန် ပြောင်းလုံးပုံဝက် အခန်းနှစ်ခုကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ချ ထားသည်။
ထို ပြောင်းလုံးပုံဝက် အခန်းများကို ဒီး ဟုခေါ် သည်။
ဒီးတို့ကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဓာတ်မလိုက်အောင်လည်း ကောင်း၊ ပြောင်းလုံးပုံပြည့် အခန်းမနှင့် ဓာတ်မလိုက်အောင် လည်းကောင်း ပြုလုပ်ထားသည်။
ထိုအခန်းများတွင် ဟိုက်ဒြို ဂျင်၊ ဒျူတီရီယမ် (ဟိုက်ဒြိုဂျင်လေး)၊ သို့မဟုတ် ဟီလီယမ်ကို ဖိအားနည်းနည်းနှင့် ဖြည့်ထား၏။
အသုံးပြုသောဓာတ်ငွေ့၏ အမျိုးအစားကိုလိုက်၍ ဓာတ်အားရမြူမှုန်များသည် ပေါဆီထရွန် များ၊ ဒျူတာရွန်များ၊ သို့မဟုတ် အာလဖာမြူမှုန်များဖြစ်ကြ သည်။
ဆိုင်ကလိုထရွန်မှ အက်တမ်ကိုဖြိုခွဲရန် ထွက်လာသော ဓာတ်အားရမြူမှုန်များသည် တစ်စက္ကန့်လျှင်မိုင်ပေါင်း ၂ဝဝဝဝ ခန့် မြန်ရှိန်နှုန်းဖြင့် ထွက်လာသည်။
ထိုမြန်ရှိန်နှုန်းမှာ ရိုင်ဖယ် သေနတ်ကျည်ဆန်၏ မြန်ရှိန်နှုန်းထက် အဆပေါင်း ၃၅,ဝဝဝ ခန့်မျှ ပို၍လျင်မြန်သည်။
အက်တမ်သည် လေးလေလေ ဖြိုခွဲလိုက်သောအခါ စွမ်းအင်အထွက်မှာ များလေလေဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆို သော် ပို၍လေးလံသောအက်တမ်၏ နျူကလိယပ်ကို ခိုင်မြဲစွာ စုစည်းထားရန် စွမ်းအင်ပို၍လိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ယူ-၂၃၅ အက်တမ်ကို ဖြိုခွဲလိုက်သောအခါ ထိုအက်တမ်၏ နျူကလိယပ် ကို စုစည်းထားသော စွမ်းအင်အားလုံးသည် ပြိုကွဲ၍ထွက်လာ သော အက်တမ်ငယ်နှစ်ခု၏ နျူကလိယပ်နှစ်ခုကို စုစည်းထား သည့် စွမ်းအင်စုစုပေါင်းထက် ပို၍များသည်။
ထိုပိုများသော စွမ်းအင်သည် နည်းနှစ်မျိုးဖြင့် အက်တမ်မှ လွတ်ထွက်သွား သည်။
ပထမနည်းမှာ တန်ခိုးကြီးသော အိပ်စရေးကဲ့သို့သော ရေဒီယေးရှင်း အဖြစ်ဖြင့် လွတ်ထွက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဒုတိယ နည်းမှာ အက်တမ်ကို နှစ်ခြမ်းပေါက်ကွဲစေသော စွမ်းအင်အဖြစ် ဖြင့် လွတ်ထွက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ကွဲထွက်သော အက်တမ်၏ အစိတ်အပိုင်းတို့တွင် အက်တမ်ငယ်များနှင့် နျူထရွန်များပါဝင် သည်။
ယူ-၂၃၅အက်တမ်ကို ဖြိုခွဲလိုက်သောအခါ ထိုအက်တမ်၏ နျူကလိယပ် ကို စုစည်းထားသော စွမ်းအင်အားလုံးသည် ပြိုကွဲ၍ထွက်လာသော အက်တမ်ငယ်နှစ်ခု၏ နျူကလိယပ်နှစ်ခုကို စုစည်းထား သည့် စွမ်းအင်စုစုပေါင်းထက် ပို၍များသည်။
ယူ-၂၃၅ အက်တမ်သည် ပေါက်ကွဲထွက်သည့်အချိန်၌ အပူချိန်စင်တီဂရိတ် ၂ဝဝ,ဝဝဝ,ဝဝဝ,ဝဝဝ,ဝဝဝ ဒီဂရီ ရှိသည်။
အက်တမ်ဗုံးပေါက်ကွဲရာ၌ ဖြစ်ပေါ်သော အက်တမ်စွမ်း အင်သည် မည်မျှ ဖျက်ဆီးအားရှိသနည်းဟူမူ ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟိရို ရှီးမားနှင့် နာဂါဆာကီမြို့များ၏ အပျက်အဆီးက သက်သေခံ ပေသည်။
၁၉၄၆ ခုနှစ် ဇွန်လ ၃ဝ ရက်နေ့တွင် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု စစ်ဖက်ဌာန၏ ထုတ်ပြန်ကြေညာချက်အရ ဟီရို ရှီးမားမြို့တွင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူ ၁၃၅,ဝဝဝ (မြို့နေလူဦးရေ ထက်ဝက်ကျော်) ရှိခဲ့၍ ထိုလူဦးရေအနက် ၆၆,ဝဝဝ ခန့်မှာ သေဆုံးသူများဖြစ်ကြ၏။
နာဂါဆာကီမြို့မှာမူ လူဦးရေ ၁၉၅,ဝဝဝ ရှိသည့်အနက် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသူ ဦးရေမှာ ၆၄,ဝဝဝ ဖြစ်၏။
ထိုအနက် ၃၉,ဝဝဝ မှာ သေဆုံးသူများ ဖြစ် ကြသည်။
ဗုံးကျသည့်နေရာ၏ တစ်မိုင်ပတ်လည်ရှိ အရာဝတ္ထု အားလုံးမှာ ကြေပျက်သွားကြောင်း သိရ၏။
ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူ များမှာလည်း ဂမ်မာရောင်ခြည်များ၏ အပူရှိန်ကြောင့် အပူ လောင်အနာကြီးများဖြစ်ကြကြောင်း သိရလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၅) ကိုးကား Category:လက်နက်။
ပေကျင်းမြို့ (Beijing 北京) (နိုင်ငံခြားဘာသာဖြင့် အမည်ဟောင်း ပီကင်း) သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ ရုံးစိုက်ရာ မြို့တော်ဖြစ်ပြီး တရုတ်ပြည် မြောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည့် မြို့ပြကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဗဟိုအစိုးရမှ တိုက်ရိုက် အုပ်ချုပ်သည့် မြို့ကြီးလည်းဖြစ်သည်။
ပေကျင်းမြို့သည် တရုတ်သမိုင်းတွင် အရေးပါသည့် ရှေးဟောင်းမြို့တော်ကြီး လေးမြို့တွင် ပါဝင်သည်။
ပေကျင်းမြို့တွင် နေထိုင်သူ ၁၇ သန်းကျော်ရှိပြီး တရုတ်ပြည်တွင်း၌ ရှန်ဟိုင်းမြို့မှလွဲ၍ လူဦးရေ အများဆုံး မြို့ဖြစ်သည်။
ပေကျင်းမြို့တွင် ကုန်းကြောင်း၊ လေကြောင်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အဆင်ပြေသောကြောင့် တရုတ်ပြည်၏ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ဆုံတာဖြစ်သည်။
တရုတ်ပြည်၏ နိုင်ငံရေး၊ ပညာရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု အချက်အချာလည်း ဖြစ်သည်။
Beijing facts, information, pictures | Encyclopedia.com articles about Beijing ရှန်ဟိုင်းနှင့် ဟောင်ကောင်မှာမူ တရုတ်ပြည်၏ စီးပွားရေးနယ်ပယ်တွင် အခရာကျသည့် မြို့ကြီး ၂ မြို့ဖြစ်သည်။
အမည်နာမ နှစ်ပေါင်း ၃,၀၀၀ ကျော်အတွင်း ပေကျင်းသည် တခြားအမည်များစွာ ရှိခဲ့သည်။
ပေကျင်းဆိုသော အမည်မှာ "မြောက်ပိုင်းမြို့တော်" ဟုအဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ပေကျင်းဆိုသော အမည်ကို မင် မင်းဆက်လက်ထက် ၁၄၀၃ ခုနှစ်တွင် နန်ကျင်း (တောင်းပိုင်းမြို့တော်) နှင့် ကွဲခြားနိုင်ရန်အတွက် ပေကျင်း (မြောက်ပိုင်းမြို့တော်) အဖြစ် အမည်သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ယခင်က အင်္ဂလိပ် အသံထွက် ပီကင်း ဟုခေါ်ခဲ့သော်လည်း ယခုတွင် တရုတ်အသံထွက်ဖြင့် ပေကျင်းဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
http://www.jstor.org/stable/2718619 မြေမျက်နှာသွင်ပြင် ပေကျင်းသည် တရုတ်နိုင်ငံ မြောက်ပိုင်းမြေပြန့်၏ မြောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး တောင်ဘက် နှင့် အရှေ့ဘက်တို့ကို ဖွင့်လှစ်ထားရှိသည်။
မြောက်ဘက်တွင်။
အနောက်မြောက်ဘက် နှင့် အနောက်ဘက် တို့တွင် တောင်တန်းများမှာ မြို့၏ ခံတပ်ကြီးတစ်ဖွယ် ကာထားသည်။
မဟာတံတိုင်းကြီးမှာ ပေကျင်းမြို့၏ မြောက်ဘက်မှ ဖြတ်သွားပြီး ခက်ခဲသော တောင်တန်းများပေါ်မှတည်ထောက်ထားရှိသည်။
ဒေါင်လင်တောင်၊ အနောက်ဘက်မှ တောင်တန်းမှာ ဟီဘီ နှင့် နယ်နိမိတ်ထိစပ်လျက်ရှိပြီး ၇၅၅၆ ပေအမြင့်ရှိကာ ပေကျင်း၏ အမြင့်ဆုံးနေရာဖြစ်သည်။
ချောင်ဘိုင်၊ ယိုဒင်း၊ ဂျူမာ အစရှိသည့် မြစ်များမှ ပေကျင်းကို ဖြတ်စီးဆင်းလျက်ရှိသည်။
အဆိုပါ မြစ်များမှာ ဟိုင်မြစ်၏ မြစ်လက်တက်များဖြစ်သည်။
သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ပေကျင်းမြို့တော်ကြီးသည် တရုတ်နိုင်ငံမြောက်ပိုင်း၏ အဓိက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးမြို့အဖြစ် တည်ရှိနေသည်။
ပေကျင်းမှနေ၍ ပတ်လမ်း (၅) ခု၊ အဝေးပြေးလမ်း (၉) ခု၊ ပြည်ထောင်စုလမ်းမကြီး (၁၁)ခု ၊ မီးရထားလမ်း (၉) ခု၊ အထူးအမြန်ရထား (၂) ခု တို့ဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။
မီးရထား နှင့် အထူးအမြန်ရထား ပေကျင်းသည် တရုတ်နိုင်ငံ မီးရထားလမ်းကွန်ရက်၏ အဓိကကျရာနေရာတွင် ရှိသည်။
မီးရထားလမ်းမှ တဆင့် ရှန်ဟိုင်း၊ ကွမ်ကျိုး၊ ကူလွန်း၊ ဟာဘင်၊ ပေါင်သု၊ ကျွမ်းဟွာထောင်၊ ချန်ဒီ၊ ထောင်လျောင်၊ အင်နား မွန်ဂိုလီးယား၊ ယူနန်ပင်း နှင့် ရှန်ဇီ၊ ရှချန် နှင့် ဟီဘီ တို့နှင့် မီးရထားလမ်း (၁၁) လမ်း နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။
ပေကျင်းတွင် အထူးအမြန်ရထား (ကျည်ဆန်ရထား) ၃လမ်း ရှိသည်။
ပေကျင်း - တန်ကျင်း အထူးအမြန်ရထားလမ်းကို ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ပေကျင်း - ရှန်ဟိုင်း အထူးအမြန်ရထားလမ်းကိုတော့ ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးရထားလမ်းမှာ ပေကျင်း - ကွမ်ကျိုး အထူးအမြန်ရထားကို ၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
မြို့၏ အဓိက ဘူတာမှာ ပေကျင်းဘူတာဖြစ်သည်။
၁၉၅၉ ခုနှစ်ကတည်းက ဖွင့်လှစ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ပေကျင်းအနောက်ဘူတာကို ၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် ထပ်မံဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ပေကျင်းတောင်ဘက်ဘူတာကို ၂၀၀၈ ခုနှစ်မှာ အထူးအမြန်ရထားများအတွက် ပြန်လည်တည်ဆောက် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ် ဇူလိုင်တွင် ပေကျင်းဘူတာတွင် နေ့စဉ် ရထားအစင်းရေ ၁၇၃ စီး ရောက်ခဲ့ပြီး ပေကျင်းအနောက်ဘူတာမှာ ၂၃၂ စီး၊ ဘေကျင်းတောင်ဘက်ဘူတာမှာ ၁၆၃ စီး အသီးသီး ဆိုက်ရောက်ခဲ့သည်။
ပေကျင်းမြောက်ဘက်ဘူတာကိုမူ ၁၉၀၉ ခုနှစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၉ ခုနှစ်တွင် တိုးချဲ့ခဲ့သည်။
အခြားဘူတာအသေးများဖြစ်သော ဘေးကျင်းအရှေ့ဘူတာ၊ ကျွမ်းဟွာရွမ် ဘူတာတို့လည်း ရှိသည်။
ဖန်းဟိုင်ဘူတာကို ပြန်လည်မွန်းမံရန်အတွက် ပိတ်ထားခဲ့သည်။
ပေကျင်းမှာ ဘူတာရုံ ၄၀ ကျော် တည်ရှိသည်။
ပေကျင်းဘူတာမှ နေ၍ တခြားတရုတ်နိုင်ငံရှိ မြို့ကြီးများကို တိုက်ရိုက်သွားလာနိုင်သည်။
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရထားလမ်းများအနေဖြင့် မွန်ဂိုလီးယား၊ ရုရှားနိုင်ငံ၊ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ နှင့်မြောက်ကိုရီးယား တို့နှင့် ချိတ်ဆက်ထားရှိသည်။
ကားလမ်း နှင့် အဝေးပြေးလမ်းမများ ပေကျင်းသည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ အဝေးပြေးလမ်း ၉ ခု၊ ပြည်ထောင်စုလမ်းမကြီး ၁၁ ခု နှင့် ချိတ်ဆက်ထားရှိသည်။
ပေကျင်း၏ မြို့ပြသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ်သည် မြို့ပတ်လမ်းမကြီး ၅ ခု ပေါ်မူတည်လျက်ရှိသည်။
ရှေးဟောင်းမြို့တော်သည် မြို့ပတ်လမ်းမကြီးများ၏ အလယ်ခေါင်တွင် တည်ရှိသည်။
အဆိုပါ မြို့ပတ်လမ်းမကြီးများသည် အဝိုင်းထက် လေးထောင့်ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ပို၍ ဆင်တူသည်။
မြို့ပြဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမှုနှင့်အတူ ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုမှာ ပေကျင်း၏ အဓိကပြဿနာဖြစ်လာခဲ့သည်။
ရုံးတက်၊ ရုံးဆင်းချိန် မဟုတ်ဘဲ ပုံမှန်အချိန်များ၌ ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုကို ခံစားနေရသည်။
ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းမြို့ပြချဲ့ထွင်ရာတွင် ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုကို လျော့ချရန် ဒီဇိုင်းချလာကြသည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် အာဏာပိုင်များသည် ဘတ်စ်ကားသီးသန့်ကားလမ်းများကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။
ရုံးတက်၊ ရုံးဆင်းချိန်အတွင်း အဆိုပါ လမ်းများတွင် ဘတ်စ်ကားသီးသန့်မောင်းရန်ဖြစ်သည်။
ပေကျင်းတွင် မှတ်ပုံတင်ထားသောမော်တော်ယာဉ် ၄ သန်းရှိသည်။
City of Beijing ၂၀၁၀ ခုနှစ်အတွင်း ၁ ပတ်လျှင် ကားအသစ် ၁၅ ၅၀၀ စီး မှတ်ပုံတင်လျက်ရှိကာ နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် အစိုးရက ၅ သန်းဖြစ်လာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။
လေကြောင်းလိုင်း ပေကျင်း မြို့တော် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ် သည် ပေကျင်း၏ အဓိက လေဆိပ်ဖြစ်ပြီး မြို့တော်၏ အရှေ့မြောက်ဘက် ၂၀ ကီလိုမီတာ (၁၂ မိုင်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
လေဆိပ်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဒုတိယ အလုပ်အများဆုံးလေဆိပ်ကြီးဖြစ်သည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ် ပေကျင်းအိုလံပစ်ပွဲအတွက် ပြန်လည်ပြင်ဆင်မှုများအပြီး လေဆိပ်တွင် လေဆိပ်အဆောက်အဦး (၃) ခု ရှိလာခဲ့သည်။
လေဆိပ်အဆောက်အဦး အမှတ် (၃) မှာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြီးဆုံး လေဆိပ်အဆော်ကအဦးကြီး ဖြစ်သည်။
ပြည်တွင်း လေကြောင်းလိုင်းများအတော်များများ နှင့် ပြည်ပလေကြောင်းလိုင်းအကုန် မြို့တော်လေဆိပ်သို့ ဆင်းသက်ကြသည်။
ပေကျင်း မြို့တော်လေဆိပ်မှာ တရုတ်လေကြောင်းလိုင်း (Air China)၊ တရုတ်တောင်ပိုင်းလေကြောင်းလိုင်း (China Southern) နှင့် ဟိုင်နန် လေကြောင်းလိုင်း (Hainan Airlines) တို့၏ အဓိကလေဆိပ်ဖြစ်သည်။
လေဆိပ်အဝေးပြေးလမ်းကို သီးသန့်ဖောက်လုပ်ထားရှိသည်။
မြို့လယ်ခေါင်မှ လေဆိပ်သို့ မိနစ် ၄၀ ခန့်မောင်းရသည်။
၂၀၀၈ ပေကျင်း အိုလံပစ်ပွဲအတွက် ဒုတိယ လေဆိပ်အဝေးပြေးလမ်းကို ဖောက်လုပ်ခဲ့သလို မီးရထားလမ်းကိုလည်း ဖောက်လုပ်ခဲ့သည်။
မီးရထားလမ်းမှာ ပေကျင်းမြေအောက်ဘူတာနှင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။
ပေကျင်းတွင် လျန်ရှင်း၊ နန်ယွမ်၊ ရှိကြောင်၊ ရှဟဲ နှင့် ဘဒလင် အစရှိသည့် တခြားလေဆိပ်များလည်း ရှိသည်။
သို့သော် အဆိုပါလေဆိပ်များကို စစ်တပ်များအတွက် အဓိက အသုံးပြုသည်။
ဒုတိယမြောက် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ် ဖြစ်သော ပေကျင်း သရှင်း အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်ကို ကို သရှင်းခရိုင်တွင် တည်ဆောက်လျက်ရှိပြီး ၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် ဖွင့်လှစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၁ ရက်နေ့မှစ၍ နိုင်ငံပေါင်း ၄၅ နိုင်ငံမှ လာရောက်သူ နိုင်ငံခြားသားများသည် ပေကျင်းတွင် ဗီဇာမလိုဘဲ ၇၂ နာရီ နေထိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။
၄၅ နိုင်ငံတွင် စင်ကာပူနိုင်ငံ၊ ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ဥရောပသမဂ္ဂ နိုင်ငံအားလုံး၊ ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ၊ ဘရာဇီးနိုင်ငံ၊ အာဂျင်တီးနားနိုင်ငံ နှင့် ဩစတြေးလျနိုင်ငံတို့ ပါဝင်သည်။
အဆိုပါ အစီအစဉ်သည် ကူးပြောင်းခရီးစဉ်မှ ခရီးသည်များနှင့် စီးပွားရေးအရ လာရောက်သူများအတွက် များစွာအဆင်ပြေစေသည်။
၇၂ နာရီတွက်ချက်ရာတွင်လည်း လေယာဉ်ဆိုက်ရောက်သည့် အချိန်ကို မတွက်ဘဲ ၇၂ နာရီ စတင်ထုတ်ပေးသည့် အချိန်ကို တွက်သည့်အတွက် ပိုမိုအဆင်ပြေစေသည်။
သို့သော် ပေကျင်းမှ လွဲ၍ တခြားမြို့များသို့ သွားရောက်ခွင့်မပြုပေ။
ဂျိမ်းစ် ကလပ် မက်စ်ဝဲ ဂျိမ်းစ် ကလပ် မက်စ်ဝဲ () ကို စကော့တလန်၌ ၁၈၃၁ ခုနှစ်က မွေးဖွားသည်။
၁၉ ရာစုနှစ်၏ အရေးပါဆုံး သိပ္ပံပညာရှင်ဟု မသတ်မှတ်သော်မှ သူ့ကို ၁၉ ရာစုနှစ်၏ အကြီးမြတ်ဆုံးသော အယူအဆရေးရာ ရူပဗေဒ ပညာရှင်ဟူ၍ အများက မှတ်ယူထားကြသည်။
မက်စ်ဝဲသည် သူ၏ ထူးချွန်သော သင်္ချာစွမ်းရည်နှင့် သိပ္ပပညာ၏ သဘာဝကို ထိုးထွင်းသိမြင်စွမ်းသော ဉာဏ်တို့ကို ပေါင်းစပ်နိုင်သူဖြစ်သည်။
ဤသို့သော စွမ်းရည်ကြောင့်ပင် ထိုခေတ် ထိုအခါက ရူပဗေဒ ပညာရပ်တွင် အရေးအကြီးဆုံး နယ်ပယနှစ်ခုဖြစ်သော လျှပ်စစ်သံလိုက်ပညာနှင့် ဓာတ်ငွေ့များ၏ ရွေ့လျားသဘောတရားတို့တွင် လက်ဖျားခါရလောက်အောင် တိုးတက်မှုများကို ၎င်းက ဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
နက္ခတ္တဗေဒနှင့် ဇီဝဗေဒ နယ်ပယ်တို့၌လည်း တော်သည့်သူ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
အလင်းရောင်၊ လျှပ်စစ်ဓာတ်အား၊ သလိုက်ဓာတ်နှင့် လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်းများ (စွမ်းအင်၏ ရွေ့လျားနေသော လှိုင်းများ) အကြား မည်သို့ ဆက်သွယ်မှုရှိသည်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်သဖြင့် မက်စ်ဝဲမှာ လူသိများသော ရူပဗေဒ ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ညီမျှခြင်း ၄ ခုပါဝင်သည့် မက်စ်ဝဲညီမျှခြင်းများက သူ၏ သိပ္ပံပညာရပ်တွင် အကြီးမြတ်ဆုံး အောင်မြင်မှုကို ထုတ်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။
အလင်းရောင်တွင် လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်းများ ပါဝင်ကြောင်းကို မက်စ်ဝဲက ဖော်ထုတ်ပြခဲ့သည်။
လျှပ်စစ်ဓာတ်အားနှင့် သံလိုက်ဓာတ်တို့သည် မည်သို့ အမှန်တကယ် လျှပ်စစ်သံလိုက် ပညာကဏ္ဍဖြစ်သည်ကို သူက ရှင်းပြခဲ့ရုံမက ခေတ်သစ် ရူပဗေဒပညာ၏ ထူးခြားသည့် သွင်ပြင်လက္ခဏာကို ဖော်ပြနေသော လျှပ်စစ်သံလိုက် ဖြာထွက်ခြင်းဆိုင်ရာ နယ်ပယ်တစ်ကြောလုံးကို ဖော်ထုတ်ပြီး အသုံးချနည်းကိုပါ လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့သည်။
ယခုအခါ ယင်းနယ်ပယ် တစ်ကြောတွင် ရေဒီယိုလှိုင်းများ၊ အနီအောက်ရောင်ခြည်၊ ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်နှင့် အိတ်စရေး ရောင်ခြည်များလည်း ပါဝင်ကြောင်း ရူပဗေဒပညာရှင်များ သိရှိကြသည်။
မက်စ်ဝဲ၏ ဒုတိယ အကြီးမားဆုံး အောင်မြင်မှုမှာ ရွေ့လျားမှုဆိုင်ရာ သီအိုရီ ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် မော်လီကျူးများ ရွေ့လျားနှုန်းကို ဖြေရှင်းပြခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ ဓာတ်ငွေ့များ ရွေ့လျားမှုဆိုင်ရာ သီအိုရီတွင် အပူ၏ သဘာဝဗီဇသည် မော်လီကျူးများ လှုပ်ရှားနေမှုတွင် တည်ရှိကြောင်း မက်စ်ဝဲက အပြီးသတ် သက်သေထူခဲ့သည်။
ထို သီအိုရီတွင် ဓာတ်ငွေ့တစ်ခု အတွင်းမှ မော်လီကျူးများ ရွေ့လျားမှုနှင့် ဓာတ်ငွေ့၏ အပူချိန်၊ အခြားသော ဂုဏ်သတ္တိများ အချင်းချင်း ဆက်နွယ်မှုကို ရှင်းပြထားသည်။
မက်စ်ဝဲသည်လည်း အခြားသော သဘောတရားနှင့် လက်တွေ့နယ်ပယ် သုံးလေးခုတွင်လည်း အရေးပါသော အချက်များကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်သူ ဖြစ်သည်ဟု သိရသည်။
Microsoft မှ ထုတ်လွှင့်ထားသည့် စာသား အသုံးပြု အင်တာနက် ရှာဖွေရေး လုပ်ဆောင်ချက် ဖြစ်သည်။
၂၀၀၉ ခုနှစ် ၊ မေလ (၂၉) ရက်က စတင်မိတ်ဆက်သည်။
၎င်းသည် Microsoft ၏ နာမည်ကြီး ကွန်ယက် ရှာဖွေရေး လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်သည့် Live Search ကို အစားထိုးသည့် ဝန်ဆောင်မှုလည်း ဖြစ်သည်။
အများပြည်သူတို့ ဝင်ရောက်ကာ အပြည့်အဝ သုံးစွဲနိုင်သည့် နေ့ရက်မှာ ၂၀၀၉ ခုနှစ် ၊ ဇွန်လ (၃) ရက်နေ့ဖြစ်ပြီး Bing မှာ ဈေးကွက်ဝေစု အချို့ကို ရနေပြီဟု သိရသည်။
သိသာ ထင်ရှားသည့် အပြောင်းအလဲ တစ်ခုမှာ ရှာလိုသည့် စာသားကို ရိုက်ထည့်နေချိန်တွင် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော စာသားများပါသည့် ရလဒ်စာရင်းကို အချိန်နှင့် တပြေးညီ ဖော်ပြပေးသည့် ရလဒ်ကို ထည့်သွင်းထားသည်။
ထိုနည်းပညာကို Powerset မှ နည်းပညာကို အခြေခံထားသည်။
Powerset ကုမ္ပဏီကို မိုက္ခရိုဆော့(ဖ်)က ၂၀၀၈ ခုနှစ်က ဝယ်ယူခဲ့သည်။
Windows Live SkyDrive ၊ Facebook နှင့် email တို့မှတဆင့် သိမ်းထားသည်များနှင့် မျှဝေ သုံးစွဲထားသည်များကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုနိုင်သည့် စနစ်လည်းပါဝင်သည်။
၂၀၀၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၂၉) ရက်နေ့တွင် ထုတ်ပြန်ကြေညာသည့် ကြေညာချက်အရ Yahoo! နှင့် ပူးတွဲကာ Yahoo! Search ကို Bing မှ အားဖြည့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
သမိုင်းကြောင်း MSN ရှာဖွေရေး ၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် စတင်သည့် မိုက္ခရိုဆော့(ဖ်)၏ ကွန်ယက်ရှာဖွေရေး လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်အခါက Looksmart ကုမ္ပဏီမှ ရသော အဖြေရလဒ်များကို ဖော်ပြပေးသည်။
၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် AltaVista မှ ရလဒ်များကို ဖော်ပြပေးသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် ရှာဖွေရေး လုပ်ငန်းစဉ်ဖြင့် အစားထိုးသည်။
ဓာတ်ပုံများကို ရှာဖွေရာတွင် Picsearch မှ ရလဒ်များကို အသုံးပြုသည်။
အခပေး သုံးစွဲရသည့် စနစ်ဖြစ်သည်။
Windows Live Search MSN Search ကို အစားထိုးသည့် Windows Live Search ကို အများပြည်သူ အသုံးပြုနိုင်သည့် ရှာဖွေရေး လုပ်ငန်းစဉ်အဖြစ် ၂၀၀၆ ခုနှစ် ၊ မတ်လ (၆) ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၆ ခုနှစ် ၊ စက်တင်ဘာလ (၁၁) ရက်တွင် နောက်ဆုံးအကြိမ် မွမ်းမံသည်။
ရှာဖွေလိုသည့် အမျိုးအစားများကို Web ၊ News ၊ Image ၊ Desktop ၊ Local နှင့် Microsoft Encarta ဟူ၍ ကဏ္ဍခွဲပေးထားပြီး လိုအပ်သည်များကို အမျိုးအစား ခွဲခြားကာ ရှာဖွေနိုင်သည်။
ရှာဖွေလိုသည့် အကြောင်းအရာအလိုက် Web (အင်တာနက်ရှိ ကွန်ယက်စာမျက်နှာ)၊ News (သတင်းများ)၊ Image (ပုံအမည်ဖြင့်)၊ Local (သတ်မှတ်ပေးထားသည့် ဒေသအလိုက် သတင်း၊ ထူးခြားချက်၊ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်း) နှင့် Microsoft Encarta (စွယ်စုံကျမ်း) ဟူ၍ အမျိုးအစား ခွဲခြား ရှာနိုင်သည်။
Windows Live Search ကို အသုံးပြု၍ တစ်လလျှင် မေးခွန်းပေါင်း ၂.၅ ကုဋေကို တန်ဖိုးရှိ၍ တိကျသော အဖြေများ ပေးနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
MSN Search မှ Windows Live Search သို့ အမည်ပြောင်းလိုက်စဉ် Picsearch ကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ ကိုယ်ပိုင် ပုံရှာဖွေရေး နည်းလမ်းကို အသုံးပြုသည်။