kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ရန်ကုန်နိုင်ငံခြားဘာသာတက္ကသိုလ်၏ အကြံပေးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန၏ မြန်မာစာအဖွဲ့တွင် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ်လည်းကောင်း တာဝန်ယူခဲ့သေးသည်။
ဘဝနိဂုံး ၂၀၀၅ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၃ ရက်တွင် တိုင်ပေ၌ ကွယ်လွန်သည်။
ဦးသော်ကောင်း၏ စာအုပ် ၂၀၁၂ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာတွင် ဦးရည်စိန်ပြုစုခဲ့သော စာတမ်းများကို "ဦးရည်စိန်၏ လက်ရွေးစင်စာတမ်းများ" အမည်ဖြင့် စာကြည့်တိုက်မှူးဟောင်း ဦးသော်ကောင်းက စုစည်းထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ဖုဂျိအဲဘူတာ (藤 江 駅 ဖုဂျိအဲ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ အခရှိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိဘူတာ (富士駅 ဖုဂျိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဇုအိုခခရိုင်၊ ဖုဂျိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဒိုးနိုဆာဝါဘူတာ (不動の沢駅 ဖုဒိုးနိုဆာဝါ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ မိယဂိခရိုင်၊ ခဲဆင်းနုမမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဒိုး − မအဲဘူတာ (不動前駅 ဖုဒိုး − မအဲ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ ရှိနဂါဝါမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဒိုးအင်း − မအဲဘူတာ (不動院前駅 ဖုဒိုးအင်း − မအဲ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟီရိုရှီးမားခရိုင်၊ အုရှိတရှင်းမြို့၊ နခရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
လားရှိုးတက္ကသိုလ်သည် ရှမ်းပြည်နယ် ​မြောက်ပိုင်း၊ လားရှိုးမြို့ရှိ တက္ကသိုလ် တစ်ခုဖြစ်သည်။
သမိုင်း​ကြောင်း လားရှိုးတက္ကသိုလ်ကို ၁၉၇၈ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၁၉ရက်​နေ့တွင် ရှမ်းပြည်နယ်​ဒေသ​ကောလိပ် (လားရှိုး)အဖြစ် နိုင်ငံ​တော်နှင့် မိဘပြည်သူများမှ စတင် တည်​ထောင်ခဲ့သည်။
၁၉၈၀ခုနှစ် ဧပြီ၁ရက်​နေ့တွင် ပညာ​ရေးဝန်ကြီးဌာနမှ လွှဲ​ပြောင်းရယူကာ လားရှိုး​ကောလိပ်အဖြစ်နှင့် မန္တလေးတက္ကသိုလ် နှင့် ​ပေါင်းစည်းခဲ့သည်။
၇.၇.၁၉၉၉တွင် လားရှိုး ဒီဂရီ​ကောလိပ်၊၂၀၀၇ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၂၀ရက်​နေ့တွင် လားရှိုးတက္ကသိုလ်များအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။
သင်ကြား​ရေးဌာနများ မြန်မာစာဌာန အင်္ဂလိပ်စာဌာန ပထဝီဝင်ဌာန သမိုင်းဌာန ဒဿနိကဗေဒဌာန အရှေ့တိုင်းပညာဌာန ဓာတုဗေဒဌာန ရူပဗေဒဌာန သင်္ချာဌာန သတ္တ​ဗေဒဌာန ရုက္ခဗေဒဌာန ဘူမိဗေဒဌာန အကြီးအကဲများ ​ဒေသ​ကောလိပ် ဦးစောအောင် ကျောင်းအုပ်ကြီး (၁၉-၁-၁၉၇၈) မှ(၃၁-၃-၁၉၈၀) ​ကောလိပ် ဦးစောအောင် ကျောင်းအုပ်ကြီး (၁-၄-၁၉၈၀) မှ (၇-၂-၁၉၈၂) ဒေါက်တာလှမြင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး (၈-၂-၁၉၈၂) မှ (၁၄-၅-၁၉၉၂) ဦးဌေးအောင် ကျောင်းအုပ်ကြီး (၁၅-၅-၁၉၉၂) မှ (၂၄-၈-၁၉၉၂) ဦးစောအောင် ကျောင်းအုပ်ကြီး (၂၅-၈-၁၉၉၂) မှ (၂၂-၇-၁၉၉၇) ဒီဂရီ​ကောလိပ် ဦးမျိုးတင့်ဆွေ ကျောင်းအုပ်ကြီး (၂၃-၇-၁၉၉၇) မှ (၈-၁-၂၀၀၂) ဦးသာဦး ကျောင်းအုပ်ကြီး (၈-၁-၂၀၀၂) မှ (၃၁-၁၀-၂၀၀၂) ဦးဖေသောင်း ကျောင်းအုပ်ကြီး (၁-၁၀-၂၀၀၂) မှ (၁၉-၁-၂၀၀၇) တက္ကသိုလ် ဦးဖေသောင်း ဒုတိယပါမောက္ခချုပ် (၂၀-၁-၂၀၀၇) မှ (၃၁-၃-၂၀၀၇) ဒေါက်တာခင်မောင်ဦး ဒုတိယပါမောက္ခချုပ် (၁-၄-၂၀၀၇) မှ (၂၇-၁-၂၀၀၉) ဒေါက်တာဌေးအောင်ဝင်း ဒုတိယပါမောက္ခချုပ် (၂၇-၁-၂၀၀၉) မှ (၇-၂-၂၀၁၁) ဒေါက်တာသိန်းဝင်း ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်(ခေတ္တ) (၈-၂-၂၀၁၁) မှ (၁၅-၂-၂၀၁၁) ဒေါက်တာမောင်မောင် ဒုတိယပါမောက္ခချုပ် (၁၆-၂-၂၀၁၁) မှ (၃၁-၇-၂၀၁၄) ဒေါက်တာမောင်မောင် ပါမောက္ခချုပ် (၁-၈-၂၀၁၁၄) မှ (၁၀-၁၁-၂၀၁၅) ဒေါက်တာထွန်းလှိုင် ဒုတိယပါမောက္ခချုပ် (၁၁-၁၁-၂၀၁၅) မှ (၁၈-၃-၂၀၁၆) ဒေါက်တာမောင်မောင်နိုင် ပါမောက္ခချုပ် (၁၉-၃-၂၀၁၆) မှ (၃-၁၁-၂၀၁၆) ဒေါက်တာယောဟန်ထွန်း ဒုတိယပါမောက္ခချုပ် (၁၁-၁၁-၂၀၁၇) မှ (၃-၁၂-၂၀၁၇) ဒေါက်တာကျော်ထွန်း ပါမောက္ခချုပ် (၄-၁၂-၂၀၁၇) မှ ယနေ့ထိလားရှိုးတက္ကသိုလ် ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်နှင့်ကောလိပ်များ Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဝိဇ္ဇာသိပ္ပံတက္ကသိုလ်နှင့်ကောလိပ်များ Category:ရှမ်းပြည်နယ်အတွင်းရှိ တက္ကသိုလ်များ။
ပိုင်အုပ်စိုးအောင် (; ၂၀၀၁၊ ဇူလိုင် ၂၉ ရက် မွေးဖွား) သည် မြန်မာ အမျိုးသား သရုပ်ဆောင်၊ မော်ဒယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူသည် နှလုံးသားနှင့်အနီးဆုံး ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲတွင် စည်သူကျော် အဖြစ် အဓိကနေရာမှ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သည်။
ဘဝအစောပိုင်းနှင့် ပညာရေး ပိုင်အုပ်စိုးအောင်ကို ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂၉ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
ဇာတိမှာ အောင်ပန်းမြို့ ဖြစ်ပြီး မိဘများရန်ကုန်မြို့သို့ ခရီးထွက်စဉ် မွေးဖွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မိဘများမှာ ဦးထင်အောင်၊ ဒေါ်အေးအေးသင်း တို့ဖြစ်သည်။
သူသည် တိုင်းရင်းသား ဓနု-မြန်မာ စပ်ဖြစ်ပြီး သူ့ဖခင်မှာ ဓနုလူမျိုးဖြစ်ပြီး မိခင်မှာ မြန်မာလူမျိုးဖြစ်သည်။
မိဘများသည် ရှမ်းပြည်နယ်, အောင်ပန်းမြို့ တွင်နေထိုင်ပြီး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများလုပ်ကိုင်ကြသည်။
မောင်နှမနှစ်ယောက်ရှိပြီး အငယ်ဆုံးသား ဖြစ်သည်။
သူသည် အထက်တန်းပညာရေးကို MLA International School တွင်တက်ရောက်သင်ကြားခဲ့သည်။
သက်မွေးမှုလုပ်ငန်း ကြော်ငြာမော်ဒယ် ပိုင်အုပ်စိုးအောင် သည် ကြော်ငြာမော်ဒယ်အဖြစ် ၂၀၁၆တွင်စတင်လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး တယ်လီနော်ကြော်ငြာ ပထမဆုံးရိုက်ကူးခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် မဂ္ဂဇင်းမျက်နှာဖုံးများ အတွက်ဓာတ်ပုံများရိုက်ကူးခဲ့သည်။
သူသည် ကြော်ငြာမော်ဒယ်အဖြစ် ကြော်ငြာပေါင်း၃၀ကျော်ကို ရိုက်ကူးခဲ့ပြီး လက်တာဆွိုင်း ပဲနို့, Oppo, တယ်လီနော, Viho, Zalo နှင့် ပက်စီ., စသည်တို့ပါဝင်သည်။
သရုပ်ဆောင် ၂၀၁၈ ခုနှစ် တွင် ပိုင်အုပ်စိုးအောင် သည် သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာသည်။
သူ၏ ပွဲဦးထွက်ဇာတ်လမ်းကို အဓိကနေရာဖြင့် “နှလုံးသားနှင့်အနီးဆုံး” ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲတွင် မင်းသမီး နန်းစန္ဒာလှထွန်းနှင့်အတူရိုက်ကူးခဲ့သည်။
အဆိုပါဇာတ်လမ်းသည် မြန်မာပြည်တွင်လူသိများပြီး MRTV-4 ရုပ်သံလိုင်းတွင် ၂၀၁၈ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၃၀ရက်နေ့ တွင်စတင်ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည်။
ပိုင်အုပ်စိုးအောင် သည် တခြားသောဇာတ်ကားများတွင်လည်း ဧည့်သည့် သရုပ်ဆောင်အဖြစ် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။
ယခုလက်ရှိတွင်လည်း ဇာတ်ကားများနှင့် ကြော်ငြာများ ရိုက်ကူးလျက်ရှိသည်။
အရောင်းသံတမန် ပိုင်အုပ်စိုးအောင် သည် ကြော်ငြာအစီအစဉ်များဖြင့် လူသိများလာသော မော်ဒယ် ဖြစ်သည်။
သူသည် ပထမဦးစွာ လက်တာဆွိုင်း ပဲနို့ ၏brand မော်ဒယ် အဖြစ် ဇူလိုင် ၂၀၁၇တွင် ခန့်အပ်ခံရသည်။
အောက်တိုဘာ ၂၀၁၇တွင် သူသည် Oppo A7 smartphone ၏အရောင်းသံတမန်အဖြစ်ခန့်အပ်ခံရသည်။
ရုပ်ရှင် ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲ Year Title Role Notes၂၀၁၈ နှလုံးသားနှင့်အနီးဆုံး စည်သူကျော် အဓိကနေရာ၂၀၂၅ အမုန်းမြစ် MRTV-4 ဇာတ်လမ်းတွဲ ဇာတ်ပို့သရုပ်ဆောင် ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ Category:၂၀၀၁ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ Category:သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ။
ဖုဒိုင်းဘူတာ (普代駅 ဖုဒိုင်း - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိဝတဲခရိုင်၊ ဖုဒိုင်းရွာတွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဒဘူတာ (布田駅 ဖုဒ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ ချေားဖုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုချူး −အုဆခဘူတာ (婦中鵜坂駅 ဖုချူး − အုဆခ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုယာမခရိုင်၊ တိုယာမမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုချူးခဲအိဘ − ဆဲအိမွန်မအဲဘူတတာ (府中競馬正門前駅 ဖုချူးခဲအိဘ − ဆဲအိမွန်းမအဲ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ ဖုချူးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုချူးဟွန်းမချိဘူတာ (府中本町駅 ဖုချူးဟွန်းမချိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ ဖုချူးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုချူးဘူတာ (府中駅 ဖုချူး - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ ဖုချူးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုချူးဘူတာ (府中駅 ဖုချူး - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟီရိုရှီးမားခရိုင်၊ ဖုချူးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုချူးဘူတာ သည် ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံနှစ်ခု၏ အမည်ဖြစါသည်။
ဖုချူးဘူတာ (တိုကျို) ဖုချူးဘူတာ (ဟီရိုရှီးမား)။
ဖုချိနိုဘဲဘူတာ (淵野辺駅 ဖုချိနိုဘဲ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ဆဂမိဟာရမြို့၊ ချူးအိုးရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖမိရီး − ခိုးအင်းမအဲဘူတာ (ファミリー公園前駅 ဖမိရီး −ခိုးအင်းမအဲ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နာရခရိုင်၊ ယာမတိုခိုးရိယာမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဘဆမိဘူတာ (文挟駅 ဖုဘဆမိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုချိဂျိခရိုင်၊ နစ်ခိုးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုချိဒခဘူတာ (渕高駅 ဖုချိဒခ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ အအိဆိုင်းမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုချိဂခိဘူတာ (淵垣駅 ဖုချိဂခိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုခရိုင်၊ အယဘဲမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုရဝါးတောင်းဘူတာ (フラワータウン駅 ဖုရဝါးတောင်း - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုးခရိုင်၊ ဆန်းဒမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုရုဆွတ်ပခုဘူတာ (フルーツパーク駅 ဖုရုဆွတ်ပခု - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဇုအိုခခရိုင်၊ ဟားမားမတ်ဆွတ်မြို့၊ ခိတရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုရီးတမိနရုဘူတာ (フェリーターミナル駅 ဖုရီးတမိနရု - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာမြို့၊ ဆုမိနိုအဲရပ်ကွက်၊ တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မော်လမြိုင် ခရော်နီကယ် () သည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ထုတ်ဝေသည့် အပတ်စဉ်ထုတ် မြန်မာသတင်းစာ ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဦးဆုံးသတင်းစာ ဖြစ်သည့်နည်းတူ အင်ဒိုချိုင်းနားဒေသ၏ ပထမဆုံးသတင်းစာလည်း ဖြစ်သည်။
၁၈၃၆ ခု၊ မတ်လ ၃ ရက်၌ မော်လမြိုင်မြို့တွင် စတင်ထုတ်ဝေသည်။
Banerjee, I. & Logan, S. Asian Communication Handbook 2008. AMIC, 2008. ISBN 978-981-4136-10-5. သတင်းစာအကြောင်း အသေးစိတ် ၁၂.၅ x ၈.၅ လက်မ အရွယ်၊ နှစ်ကော်လံ သတင်းစာဖြစ်ပြီး လေးမျက်နှာ ပါရှိသည်။
တစောင် ငါးမူးဖြင့် ရောင်းချသည်။
ကြော်ငြာခမှာ စာတကြောင်း တကြိမ်လျှင် နှစ်ပဲ သင့်သည်။
၁၈၄၄ ခု၊ ဩဂုတ် ၁ ရက်မှစ၍ လေးပဲသို့ တိုးသော်လည်း နှစ်ကြိမ်ထည့်မူ သုံးပဲ၊ သုံးကြိမ်ထည့်လျှင် နှစ်ပဲ၊ ကော်လံဝက် ၁၈ ကျပ်၊ တကော်လံ ၃၆ ကျပ်ဟူ၍ သတ်မှတ်ထားသည်။
ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တိုင်း ထုတ်ဝေပြီး ၁၈၃၇ ခုနှစ်တွင် စနေနေ့သို့ ပြောင်းထုတ်သည်။
ထုတ်ဝေဖြစ်ပုံ တနင်္သာရီ ကော်မရှင်နာမင်းကြီး မစ္စတာ ဘလန်ဒယ် (A.E. Blundell) က ပုံနှိပ်စက်နှင့် ခဲစာလုံးများမှာယူကာ ပုံနှိပ်စက်ထောင်သည်။
နောင်သော် ဘင်္ဂလားအစိုးရက ငွေအမ်းကာ လွှဲယူလိုက်ပြီး ပညာရေးကော်မတီလက်အောက်သို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
P.E. Jamieson and B.O. Binns (1935) "Gazetteer for Amherst District" အယ်ဒီတာအဖြစ် အမေရိကန်လူမျိုး သင်းအုပ်ဘုန်းကြီး ဂျော့ဟော့ (George H. Hough) ကို ဘလန်ဒယ်က ခန့်ထားသည်။
ဂျော့ဟော့မှာ အစိုးရအလွတ်ပညာသင်ကျောင်း၏ ကျောင်းအုပ်လည်းဖြစ်သည်။
Frank Dennison Phinney (1917?) "Historical Descriptive", The American Baptist Mission Press, Rangoon, Burma ဧပြီ ၁၅ ရက်ထုတ် ပထမဆုံးစာစောင်တွင် သတင်းစာ၏ ရပ်တည်ချက်ကို "နိုင်ငံရေးနှင့် အငြင်းပွားဖွယ်ကိစ္စများကို ရှောင်ရှား၍ ပြည်နယ်တွင်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံတို့အကြား သတင်းဖြန့်ဝေရန်" ဟူ၍ ပါရှိသည်။
The Maulmain Chronicle 1:1 (1837 Apr 15) အထုတ်ရပ်ခြင်း ဂျော့ဟော့မှာ သာသနာပြုလုပ်ငန်းတွင်အားသန်ကာ ကျောင်းကိစ္စ သတင်းစာကိစ္စတို့တွင် လစ်ဟာမှုများရှိလာသဖြင့် အစိုးရက ကျောင်းနှင့် သတင်းစာကို ရပ်နားထားလိုက်သည်။
၁၈၃၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၀ ရက်တွင် ကာလကတ္တားမှ ဂျီဂျီဟပ် (G.G. Hughes) ရောက်လာမှသာ သတင်းစာ ပြန်လည်ပတ်သည်။
၁၈၃၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁၅ ရက်တွင် ယခင်ဗုဒ္ဓဟူးနေ့အစား စနေထုတ်သတင်းစာအဖြစ် ပြန်ထုတ်သည်။
ရပ်စဲခြင်း နိုင်ငံရေးသတင်းမှာ သတင်းစာ၏ အဓိကအသက်သွေးကြောဖြစ်နေသည်။
ကြော်ငြာနှင့် ပုံနှိပ်စက်သို့အပ်သည့် ပြင်ပလုပ်ငန်းများကြောင့် သတင်းစာလည်ပတ်ရန် လုံလောက်သည့်ငွေကြေး ရသော်လည်း ကြော်ငြာအဓိကထည့်သွင်းနေသည့် ကုန်သည်များ၏ဆန္ဒကို ငြင်းဆန်ရန် ခက်ခဲနေသည်။
ကုန်သည်များ၏ ဆန္ဒအရ အထက်မြန်မာပြည်သတင်းများကိုလည်း ထုတ်သွင်းပေးနေရသည်။
ဘလန်ဒယ်မှာ ဒေသခံများဘက်မှ ရပ်တည်သည်ဟုယူဆလာသဖြင့် ဘုရင်ခံ လော့အဲလန်ဘိုရော့ (Lord Ellenborough) က ဟင်နရီဒူရန် (Henry Durand) နှင့် လဲလှယ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်၌ လစာပေးရုံးမှ စာရင်းကိုင်ဟောင်း အီမန်နျူရယ်အဘရူ (Emanuel Abreu) က အယ်ဒီတာအဖြစ် တာဝန်ယူနေပြီ ဖြစ်သည်။
၁၈၄၆ ခုနှစ်တွင် အဘရူအား ဖမ်းဆီးပြီး ရူပီး (၃၀၀၀) ဒဏ်ရိုက်သည်။
၁၈၃၅ ခုနှစ် ပုံနှိပ်ဥပဒေ ပုဒ်မ (၇) နှင့် (၈) အား ချိုးဖောက်မှုအတွက် ထောင်ဒဏ်နှစ်နှစ်ကိုလည်း ကျခံစေသည်။
အဆိုပါ ပုဒ်မများမှာ သတင်းစာများ၌ ပိုင်ရှင်၊ ထုတ်ဝေသူနှင့် ပုံနှိပ်စက်ကို စာစောင်တိုင်း၌ ထည့်သွင်းရန် ပြဋ္ဌာန်းခြင်း ဖြစ်သည်။
စာစောင်နှစ်ခုတွင် အဘရူက ထည့်သွင်းမထားခဲ့ပေ။
အယူခံဝင်ရာ၌ ခဲစာလုံးများ ပျောက်ဆုံးသည်ဟု ထွက်ဆိုသွားသည်။
အဘရူ အဖမ်းခံရပြီးနောက် ထုတ်ဝေမှုရပ်သွားသည်။
စည်းကမ်းတင်းကျပ်ကြောင်း ဝေဖန်မှုအများအပြားရှိလာ၍ ၁၈၄၆ တွင် ဒူရန်အား လူလဲလိုက်ရသည်။
ကပ္ပတိန်ဒူရန်မှာ ဘင်္ဂလားအစိုးရ၏အာဏာမှ ခွဲထွက်ကာ သီးခြားမင်းလုပ်ချင်သည့်ဟန်တူကြောင်း ဒုဘုရင်ခံက မှတ်ချက်ပြုသည်။
William Womach (2003) "Politics and Press Censorship in British Burma: The case of the Moulmein Chronicle", SOAS Bulletin of Burma Research, Vol 1, No 1, ISSN:1479-8484 မော်လမြိုင်အက်ဒဗာတိုက်ဇာသို့ ဘဝကူးခြင်း စက်နှင့် အစိတ်အပိုင်းကို ရှေ့နေ လူးဝစ် (H. W. Lewis) က ဝယ်ကာ မော်လမြိုင်အက်ဒဗာတိုက်ဇာ (Maulmain Advertiser) အမည်နှင့် ထုတ်သည်။
ပုံနှိပ်ခြင်းကို ဝှစ်တမ်မိသားစု (Whitton) က လုပ်သည်။
၁၈၄၈ ခု၊ ဇူလိုင်လ ၁ ရက်တွင် စထုတ်သည်။
ရန်ကုန်ခရော်နီကယ် ဖြစ်သွားခြင်း အောက်မြန်မာပြည်ကို ဗြိတိသျှတို့ သိမ်းနိုင်ပြီးနောက် ရန်ကုန်သို့ လူးဝစ် ပြောင်းလာကာ ရန်ကုန် ခရော်နီကယ် (Rangoon Chronicle) အဖြစ် ထုတ်ဝေသည်။
၁၈၅၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၅ ရက်တွင် စဖြန့်ပြီး တပတ်လျှင် ဗုဒ္ဓဟူးနှင့် စနေ နှစ်ရက် ထုတ်သည်။
ရွှေရောင်တော်စေတီတော် သည် တောင်တွင်းကြီးမြို့နယ်အတွင်းရှိ ဗိဿနိုးမြို့ဦးတွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း ပန်ထွာမင်းသမီး သာသနာနှစ် ၅၉ ခုနှစ်တွင် စူဠာသမ္ဘဝနှင့် မဟာသမ္ဘဝတို့သည် ဘီလူးမတစ်ဦးအား ဆေးကုသပေးကာ ဖောင်ဖြင့် မျှောလိုက်၏။
ထိုဘီလူးမသည် သန္ဓေဖြစ်၍ တောင်တွင်းကြီးမှ အနောက် ၅ တိုင်အကွာတွင် သမီးငယ်တစ်ဦးကို ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
ထိုသမီးငယ်ကို ရသေ့တစ်ဦးမှ မွေးစားခဲ့ရာ ပန်ထွာမင်းသမီးဟု ထင်ရှားလာခဲ့ကာ ပန်ထွာပြည်နှင့် ဗိဿနိုးမြို့တွင် နေထိုင်သည်။
စေတီတော်တည်ခြင်း ပန်ထွာမင်းသမီးသည် ဗိဿနိုးနတ်၏ အကူအညီဖြင့် အဇာတသတ်မင်းလက်ထက်က သိုဝှက်သိမ်းဆည်းခဲ့သည့် ဓာတ်တော်များကို ပင့်ဆောင်ရယူခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဘုရားအလောင်းတော် ကြက်ဖြူမင်း နေခဲ့တော်မူသည့် အရပ်တွင် စေတီတည်ခဲ့သည်။
ထိုစေတီသည် ဉာဏ်တော် အတောင် ၅၀ မြင့်၏။
သာသနာနှစ် ၁၁၂ ခုနှစ်တွင် “မြို့ဦးစေတီ” အဖြစ် တည်ခဲ့သည်။
အမည်တွင်ပုံ စေတီတော်သည် ရောင်ခြည်တော်ကွန့်မြူးသဖြင့် “ရွှေရောင်တော်စေတီ” ဟု ထင်ရှားခဲ့သည်။
ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ (၁) စေတီတော်ကို တောင်တွင်းကြီး မင်းပြောင်က ပြုပြင်ခဲ့သည်။
(၂) သက္ကရာဇ် ၆၄၀ ခုနှစ်တွင် တောင်တွင်းကြီးမြို့ကို တည်သည့် သီဟပတေ့မင်းသည် ရွှေရောင်တော်စေတီကို ကြည်ညိုလှသဖြင့် ကြက်ဆူတောရွာ၊ ဆူးပန်းရွာ၊ အင်းရွာနှင့် အိုးထိန်းတောင်ရွာတို့ကို ဘုရားဝတ် မြေဆီခွန် ကောက်ခံရန် လှူဒါန်းခဲ့သည်။
(၃) ရတနပူရ တတိယမြို့တည် ဆင်ဖြူရှင်မင်းလက်ထက်တွင် ဖြစ်၏။
စေတီတော်၏ ဌာပနာများကို ဆိုးသွမ်းသူတို့က ဖောက်ယူခဲ့၏။
ထိုကြောင့် စေတီတော်၏ အနောက်မြောက်ယွန်းတွင် တောရဆောက်တည်နေတော်မူသည့် ပညာသီရိသဒ္ဓမ္မဓဇ မဟာရာဇဂုရု ဆရာတော်သည် ပြုပြင်ခဲ့သည်။
စေတီတော်၏ အမည်ကို “ရွှေရောင်လျှံဘုရား” ဟု သမုတ်ခဲ့သည်။
ရွှေရောင်လျှံဘုရားသည် သီးခြားတစ်ဆူ ဖြစ်သည်ဟုလည်း မှတ်ယူကြသည်။
(တောင်တွင်းကြီးသမိုင်း၊ စာမျက်နှာ ၂၉၅) အတိုင်းအတာများ စေတီတော်သည် ဉာဏ်တော် အတောင် ၈၀၊ ဖိနပ်တော် ၂၀၁ တောင်၊ ထီးအဝ ၆ တောင် ၁ မိုက်၊ ထီးအမြင့် ၂၀ တောင် ရှိသည်။
မှတ်စု ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ စေတီပုထိုးများ။
ဖုဂျိနဲဘူတာ (藤根駅 ဖုဂျိနဲ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိဝတဲခရိုင်၊ ခိတခမိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိနမိဘူတာ (藤浪駅 ဖုဂျိနမိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ အအိဆိုင်းမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိနမိဘူတာ (藤並駅 ဖုဂျိနမိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဝါခါယာမခရိုင်၊ အရိဒတိုင်း၊ အရိဒဂါဝါမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိနမိဘူတာ သည် ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံသုံးခု၏ အမည် ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိနမိဘူတာ (အအိချိ) ဖုဂျိနမိဘူတာ (ဝါခါယာမ) ဖုဂျိနမိဘူတာ (အိရှိခါဝါ) Category:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ။
ဂျိုနသန်ဝိတ် () (၁၇၉၈ - ၁၈၇၂) သည် အမေရိကန်နိုင်ငံသား နှစ်ခြင်းဘုန်းကြီး ဖြစ်သည်။
မြန်မာသို့လာကာ မွန်၊ ကရင်၊ တနင်္သာရီဒေသတို့တွင် သာသနာပြုလုပ်ငန်းများကို တက်တက်ကြွကြွဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ငယ်ဘဝ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် နယူးယောက်မြို့၌ မွေးဖွားသည်။
အသက် ၁၈ နှစ်တွင် နှစ်ခြင်းခံပြီး နယူးယောက်၊ ဟာမီတန်ရှိ နှစ်ခြင်းဘုန်းတော်ကြီးသင်ကျောင်း၏ ပထမဆုံးကျောင်းသားများအနက်တစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။
ဇနီးလောင်း ဒက်ဘိုရာ (Deborah Lapham Wade, 1801 - 1868) နှင့် ဘုရားကျောင်းတွင်ပင် စတွေ့ခဲ့သည်။
Walter N. Wyeth (1891) "The Wades: A Memorial". Philadelphia, Penn. ၁၈၂၂ ခုနှစ်တွင် ဘွဲ့ရပြီးနောက် ဗမာစာ စသင်သည်။
ဟာမီတန်မှ စေလွှတ်သည့် ပထမဆုံးသာသနာပြုအဖွဲ့နှင့် ထွက်ခွာလာသည်။
http://www.bu.edu/missiology/missionary-biography/w-x-y-z/wade-jonathan-1798-1872-and-deborah-lapham-1801-1868/ သာသနာပြုခရီး ခွင့်ပြန်နေသည့် အန်းဂျက်ဆင် (Ann Hasseltine Judson, 1789-1826) နှင့်အတူ ၁၈၂၃ ခုတွင် မြန်မာသို့လာခြင်း ဖြစ်သည်။
၁၈၂၄ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်တို့ လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရာ ဝိတ်နှင့် အခြားသာသနာပြုလာသူများ အထိန်းသိမ်းခံရသည်။
သို့သော်လည်း တစ်ရက်အကြာတွင် ပြန်လွတ်သည်။
စစ်ပွဲကာလအတွင်း ကလကတ္တားတွင် သွားနေကာ ဗမာအဘိဓာန်ကို ပြုစုသည်။
Dana L. Robert (1998) "Biographical Dictionary of Christian Missions", Macmillan, New York. ၁၈၂၆ ခုနှစ်တွင် တိမ်းပါးသွားပြီဖြစ်သော အန်းဂျက်ဆင်၏သမီးကို ခေါ်ကာ မြန်မာပြည် ပြန်လာသည်။
မော်လမြိုင်၌ အခြေချသောအခါ ဂျိုနသန်က အဘိဓာန်ကို ဆက်လုပ်သည်။
ဒက်ဘိုရာက ကျွန်များအား ဝယ်လွှတ်ခြင်း၊ နေ့ကျောင်းဖွင့်ခြင်း၊ ဘာသာရေးစည်းရုံးမှုလုပ်ခြင်းတို့ လုပ်သည်။
Deborah B. L. Wade (1828) "The Burman Slave Girl". J. Loring's Sabbath School Book Store, Boston. ကရင်လူမျိုးများ ခရစ်ယာန်ဘာသာကို စိတ်ဝင်စားကြောင်း သိရသည့်အခါ ဝိတ်ဇနီးမောင်နှံတို့ တောဘက်သို့ပင် သွားရောက်စည်းရုံးမှုများ လုပ်သည်။
စကောကရင်ဘာသာကို ဂျိုနသန်က လေ့လာခဲ့ရာ ယင်းဘာသာဖြင့် သမ္မာကျမ်းပြန်ဆိုရာ၌ ကောင်းစွာအထောက်အပံ့ဖြစ်ခဲ့သည်။
အမေရိကန်သို့ ခွင့်ပြန်စဉ်၌ နောက်ထပ်လွှတ်မည့် သာသနာပြုအဖွဲ့များအား ဗမာနှင့် ကရင်ဘာသာကို တစ်နှစ်ကြာ သင်ပေးသည်။
၁၈၃၄ ခုနှစ်တွင် သာသနာပြုအဖွဲ့သစ်များနှင့် မြန်မာပြည် ပြန်လာသည်။
နွေရာသီတွင် ဘာသာရေးစည်းရုံးမှုခရီးများ ထွက်သည်။
ဒက်ဘိုရာက သမ္မာကျမ်းလာလမ်းညွှန်များ ပေးခြင်း၊ ဆေးကုသခြင်းတို့ လုပ်ဆောင်ပြီး ဂျိုနသန်က ဒက်ဘိုရာသင်ကြားပြီးသူများကို စစ်ဆေးကာ နှစ်ခြင်းခံပေးသည်။
မိုးရာသီတွင် ဒက်ဘိုရာက စာသင်ကာ ဂျိုနသန်က ဘာသာပြန်အလုပ်ကို ပြန်လုပ်သည်။
၁၈၅၀ ခုနှစ်တွင် အဒွန်နီရမ်ဂျက်ဆင် (Adoniram Judson, 1788-1850) ကွယ်လွန်ပြီးနောက် မော်လမြိုင်သာသနာပြုအဖွဲ့ကို လက်လွှဲယူကာ ဗမာများနှင့် အခြေကျလည်ပတ်နိုင်ရန် စီမံပေးသည်။
အစိုးရပညာရေးအတွက် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်။
ဂျိုနသန်၏ အောင်မြင်မှုမှာ စကောကရင်ဘာသာနှင့်ပတ်သက်သည့် စာအုပ်ငါးအုပ်ပင် ဖြစ်သည်။
ဘဝနိဂုံး ၁၈၇၂ ခုနှစ်၌ မော်လမြိုင်၌ပင် ကွယ်လွန်သည်။
ရေးသားခဲ့သည့် စာအုပ်များ Sau Kao-Too and J. Wade. Thesaurus of Karen Knowledge Comprising Traditions, Legends or Fables, Poetry, Customs, Superstitions, Demonology, Therapeutics, Etc. Tavoy: Karen Mission Press, 1843. Wade, J. The Anglo-Karen Dictionary. Revised and completed by Mrs. J. P. Binney. Rangoon: American Baptist Mission Press, 1883. Wade, J. A Dictionary of the Sgau Karen Language. Recompiled and revised by E. B. Cross. Rangoon: American Baptist Mission Press, 1896. Wade, J. Karen Vernacular Grammar. Rangoon: American Baptist Mission Press, 1897. Wade, J. A Vocabulary of the Sgau Karen Language. Tavoy: Karen Mission Press, 1849. ကိုးကား Category:၁၇၉၈ မွေးဖွားသူများ Category:၁၈၇၂ ကွယ်လွန်သူများ။
ဖုဂျိမိဂအိုခဘူတာ (富士見ヶ丘駅 ဖုဂျိမိဂအိုခ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ ဆုဂိနမိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိမိဒိုင်းဘူတာ (富士見台駅 ဖုဂျိမိဒိုင်း - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ နဲရိမမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိမိချေားဘူတာ (富士見町駅 ဖုဂျိမိချေား - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ ယောနဂိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိမိချေားဘူတာ (富士見町駅 ဖုဂျိမိချေား - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ခမခုရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိမိချေားဘူတာ သည် ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံနှစ်ခု၏ အမည် ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိမိချေားဘူတာ (တော့တိုရိ) ဖုဂျိမိချေားဘူတာ (ခါနာဂါဝါ) Category:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ။
ဖုဂျိမိဘူတာ (富士見駅 ဖုဂျိမိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နဂါနိုခရိုင်၊ ဆုဝတိုင်း၊ ဖုဂျိမိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိနဲဘူတာ (富士根駅 ဖုဂျိနဲ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဇုအိုခခရိုင်၊ ဖုဂျိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိမဆွတ်ဘူတာ (富士松駅 ဖုဂျိမဆွတ် - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ ခရိယမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိဂအိုခဘူတာ (藤が丘駅 ဖုဂျိဂအိုခ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ယိုကိုဟားမားမြို့၊ အအိုဘရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိခါဝါဘူတာ (富士川駅 ဖုဂျိခါဝါ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဇုအိုခခရိုင်၊ ဖုဂျိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိခါဝါဘူတာ (藤川駅 ဖုဂျိခါဝါ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ အိုခဇခိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိခါဝါဘူတာ သည် ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံနစ်ခု၏ အမည် ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိခါဝါဘူတာ (အအိချိ) ဖုဂျိခါဝါဘူတာ (ရှိဇုအိုခ) Category:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ။
ဖုဂျီးဒဲရဘူတာ (藤井寺駅 ဖုဂျီးဒဲရ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာခရိုင်၊ ဖုဂျီးဒါမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိခိုရှိဘူတာ (不二越駅 ဖုဂျိခိုရှိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုယာမခရိုင်၊ တိုယာမမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိခယူး − ဟိုက်ရန်းဒိုဘူတာ (富士急ハイランド駅 ဖုဂျိခယူး − ဟိုက်ရန်းဒို - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ယာမနရှိခရိုင်၊ ဖုဂျိခါဝါဂုချိခိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိဂအိုခဘူတာ (藤が丘駅 ဖုဂျိဂအိုခ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ နဂိုယမြို့၊ မဲအိတိုးရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျီးဘူတာ (藤井駅 ဖုဂျီး - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖုခုအိခရိုင်၊ မိခတခမိနခတိုင်း၊ ဝါခါဆာမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိဖုရင်မု − မအဲဘူတာ (富士フイルム前駅 ဖုဂျိဖုရင်မု − မအဲ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ မိနမိအရှိဂါရမြို့၊ တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဦးရစ်စေတီတော် သည် ရခိုင်ပြည်နယ်၊ ပုဏ္ဏားကျွန်းမြို့နယ်တွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
ကုလားတန်မြစ်၏ လက်ယာဘက်ကမ်းရှိ ဦးရစ်တောင်ပေါ်တွင် ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း သက္ကရာဇ် ၉၃၆ ခုနှစ်၊ တပို့တွဲလဆန်း ၂ ရက်နေ့တွင် ရခိုင်ပြည့်ရှင် မင်းဖလောင်းသည် ရေသဘင်ထွက်တော်မူ၏။
ညဉ့်အချိန်သို့ ရောက်သည့်အခါ ကစ္စပနဒီမြစ်၏ အောက်ပိုင်းတွင် နားတော်မူ၏။
ထိုအခါ မြစ်၏ လက်ယာဘက်ကမ်းရှိ သေလဝဋ္ဌိတောင်ထိပ်မှ မြောက်ဘက်ရှိ သလာယမတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ခြည်တော်များ ထွန်းပနေသည်ကို ဖူးမြင်ရ၏။
ထိုအခါ အမတ်တို့အား သွားရောက်ကြည့်ရှုစေရာ အသောကမင်းကြီးတည်ထားတော်မူခဲ့သည့် ဦးရစ်စေတီတော်ကို တွေ့ခဲ့သည်။
မင်းကြီးသည် အနောက်ဘက်တရိုးကို သိမ်းပိုက်၍ အောင်မြင်ခဲ့ပါက စေတီတော်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်မည်ဟု ဝန်ခံခဲ့၏။
ထို့နောက် သက်မင်းနိုင်ငံ၊ စစ်တကောင်းနိုင်ငံတို့ကို အောင်မြင်၍ ပြန်ခဲ့သည့်အခါ ဦးရစ်တောင်တွင် စေတီတည်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
သားတော် ဦးရစ်တောင်စားသည် ကူညီ၍ ကျောက်မျက်ညိုတို့ကို မင်းအလံ ၈၀ လုံးပတ်ရှီသည့် စေတီတော်ကို အုတ်မြစ်ချခဲ့သည်။
စေတီတည်နေစဉ်တွင် မြစ်ကမ်းနှစ်ဖက်၌ ရေကန်တူးကာ ရေအလှူပြုခဲ့သည်။
ဌာပနာခြင်း သက္ကရာဇ် ၉၅၃ ခုနှစ်၊ တန်ခူးလဆုတ် ၁ ရက်နေ့တွင် ဘုရားရုပ်တုများ၊ ရွှေရုပ်တု ၁၆၀၊ ငွေရုပ်တု ၁၉၂၀၊ ခပ်ပြာရုပ်တု ၅၇၆၀၀၊ ကြေးနီရုပ်တု ၃၄၅၆၀၀၀၊ ကြေးဖြူရုပ်တု၊ ခဲရုပ်တု၊ သံရုပ်တု၊ ရတနာကိုးပါးရုပ်တု စသည့် ရုပ်တုပေါင်း ကုဋေပေါင်း တစ်သောင်းသုံးထောင်ကျော်နှင့် ဓာတ်တော်မွေတော်တို့ကို ဌာပနာခဲ့သည်။
ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ စေတီတော်သည် နှစ်ကာလ ရှည်ကြာလာသည့်အခါ ယိုယွင်းပျက်စီးလာခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ၁၂၃၇ ခုနှစ်တွင် ပြုပြင်ခဲ့ရသည်။
၁၂၄၅ ခုနှစ်တွင် လေပြင်းမုန်တိုင်း တိုက်ခတ်ခဲ့သဖြင့် ငှက်မြတ်နားတော် ကျိုးပြတ်ခဲ့ပြန်သဖြင့် ပြုပြင်ခဲ့သည်။
၁၂၇၄ ခုနှစ်တွင် ထီးတော်အသစ် တင်ခဲ့သည်။
အတိုင်းအတာများ လုံးပတ်သည် အတောင် ၃၂၀၊ ထီးတော်အမြင့် ၃၂ တောင်၊ ထီးတော်ခေါင်းလောင်းလုံးပတ် ၂ တောင် ရှိသည်။
ပြည်လုံးကပ်ကျော် ဦးပါရဲစေတီတော် သည် ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး၊ ဟင်္သာတမြို့တွင် တည်ရှိသည်။
ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော် ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း ဘိုးတော်ဘုရားလက်ထက်တွင် ဟင်္သာမြို့၏ အကြီးအကဲအဖြစ် ဦးပါရဲအား ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ဦးပါရဲသည် ဥဒိဿစေတီကို တည်ထားကိုးကွယ်လိုသဖြင့် ဧရာဝတီမြစ်နှင့် အတန်ငယ် အကွာတွင် စေတီအရံလေးဆူနှင့် စေတီတော်ကြီးကို တည်ခဲ့သည်။
တည်ခဲ့သည့်အချိန်မှာ သက္ကရာဇ် ၁၁၆၄ ခုနှစ် ဖြစ်သည်။
စေတီတော်၏ ကုန်းတော်သည် လေးတောင်ခန့်သာ ကျယ်ဝန်းသည်။
စေတီတော်၏ ခြေရင်းတွင် ကန္ဓကုဋီတိုက် ၄ ဆောင် ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။
ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ဦးပါရဲ၏ အဆက်အနွယ်ဖြစ်သည့် သမာဓိမြို့ဝန် ဦးမောင်မောင်ခနှင့် ဒါယကာများသည် အရံစေတီတော် ၈ ဆူ၊ ဂန္ဓကုဋီ ၈ တောင်တို့ကို တိုးတက်မွမ်းမံခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် ၁၃၁၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဒါယကာများသည် ဝေယျာဝစ္စဖွဲ့စည်းကာ ဂန္ဓကုဋီတိုက် ၈ ဆောင်ကို ထပ်မံ ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် စုစုပေါင်း ၁၆ ဆောင် ရှိခဲ့သည်။
စေတီတော်သည်လည်း ၁၆ မျက်နှာ စေတီတော် ဖြစ်ခဲ့သည်။
၁၃၂၀ ပြည့်နှစ်မှ စတင်ကာ ဧရာဝတီမြစ်ရေတိုက်စားမှုမှ ကာကွယ်ရန် ကမ်းဆည်ခဲ့ကြသည်။
အတိုင်းအတာများ စေတီတော်၏ ပန်းတင်ခုံ အကျယ်တစ်ဖက်လျှင် ၉၄ တောင် ၂ မိုက်၊ ဖိနပ်တော် အကျယ် ၂၇ တောင်၊ ဉာဏ်တော် ၄၉ တောင် ၂ မိုက် ရှိသည်။
ဘွဲ့တော် ၁၂၉၉ ခုနှစ်တွင် စေတီတော်သို့ မန္တလေးတောင်မှ ရသေ့ကြီး ဦးခန္တီ ကြွရောက်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် စေတီတော်၏ ဘွဲ့တော်ကို “ဦးပါရဲစေတီတော်” ဟု မှည့်ခဲ့သည်။
ကုန်းတော်ကိုလည်း ထပ်မံဖို့ခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ စေတီပုထိုးများ ကဏ္ဍ:ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးအတွင်းရှိ စေတီပုထိုးများ။
thumb|Artwork Above South Walkway Entrance to Uzina Pagoda (one of several) ဦးဇိနစေတီတော် သည် မော်လမြိုင်မြို့ အရှေ့ဘက် တောင်ရိုးတွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း ရှေးအခါက ထိုဘုရားကို ကျိုက်ပတန် (ဘုရားဖြူ) ဟု မွန်ဘာသာဖြင့် ခေါ်ခဲ့သည်။
ဦးဇိန တည်ခဲ့သည့် စေတီဟောင်းသည် အသောကမင်းကြီးတည်ထားခဲ့သည့် ဆံတော်ကိန်းဝပ်လျက်ရှိသည့် စေတီဟု ယုံကြည်မှုများလည်း ရှိသည်။
(မော်လမြိုင်ရာဇဝင်၊ စာမျက်နှာ ၁၇၂) ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ မြန်မာ သက္ကရာဇ် ၁၂၃၅ ခုနှစ်တွင် မော်လမြိုင်မြို့ခံ သူဌေးဦးမိုးသည် ပျက်စီးနေသည့် စေတီတော်ကို ပြုပြင်ခဲ့သည်။
သို့ရာတွင် စေတီတော်သည် ငှက်ပျောဖူးအထိ ပြင်ပြီးမှ ပြိုကျခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံ ပြုပြင်ခဲ့သည်။
ဒုတိယအကြိမ်တွင်လည်း ငှက်ပျောဖူးအထိ ပြီးသည့်အခါ ပြိုကျခဲ့ပြန်သည်။
တတိယအကြိမ်တွင်မူ သံခွေပတ်များဖြင့် တည်ခဲ့သဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ထီတော်တင်ပွဲကို လေးလကြာ ကျင်းပခဲ့သည်။
အကျွတ်အလွတ်စေတီတော် သည် ပဲခူးမြို့အနောက်ဘက်ရှိ မဇင်းချောင်း၏ တောင်ဘက် တောအတွင်း တည်ရှိသည့် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း ဤစေတီကို ရာဇာဓိရာဇ်၏ သားတော်ဖြစ်သူ ဗညားဓမ္မရာဇာက တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့သည်။
သက္ကရာဇ် ၇၈၅ ခုနှစ်တွင် ဗညားဓမ္မရာဇာသည် ဟံသာဝတီ၌ နန်းတက်ခဲ့၏။
ထိုမင်းလက်ထက်တွင် တိုင်းပြည်မငြိမ်မသက်ဖြစ်ရာ မင်းကြီးသည် စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်နေ၏။
ထိုအခါ ပန်းရံတောင်ငူအရှင်မြတ်သည် မင်းကြီးထံကြွလာပြီး မင်းကြီးအား တရားဟောပြောခဲ့သည်။
မင်းကြီးသည် အကုသိုလ်စရိုက်တို့မှ ကင်းကွာခဲ့ရသဖြင့် ဟံသာဝတီ၏ အနောက်ဘက် သုဝဏ္ဏမဟီကုန်းတွင် စေတီတည်ခဲ့သည်။
စေတီ၌ နန်းစဉ်ကိုးကွယ်ခဲ့သည့် ဒက္ခိဏသာခါရုပ်ပွားတော်၊ ဓာတ်တော်သုံးဆူတို့ကို ဌာပနာခဲ့သည်။
ထို့ပြင် မင်းကြီး ဝတ်ဆင်သည့် မကိုဋ်တော်နှင့် ပတ္တမြားတို့ကိုလည်း ဌာပနာခဲ့ကာ ရွှေသင်္ကန်းကပ်လှူခဲ့သည်။
ထို့အပြင် စေတီတော်ကုန်းမြေ၏ မြောက်ယွန်း၌ ဓာတ်တော်များ ဌာပနာကာ စေတီတော်တစ်ဆူ တည်ခဲ့သည်။
ထိုစေတီတော်တို့ကို အကျွတ်စေတီ၊ အလွတ်စေတီ ဟု ခေါ်တွင်ခဲ့ကြသည်။
ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ စေတီတော်တို့သည် ကာလကြာညောင်းလာသဖြင့် ယိုယွင်းပျက်စီးလာခဲ့ကြသည်။
တောအုပ်များဖြင့် အုပ်ဆိုင်းကာ ကွယ်နေ၏။
သက္ကရာဇ် ၁၃၂၁ ခုနှစ်၊ ကဆန်လဆန်း ၉ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၊ နာဂလိုဏ်ဂူ ကလေးဝကျောင်းဆရာတော် ဦးသာဂရ ဦးဆောင်ကာ ရှာဖွေရာ စေတီတော်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
၁၃၂၄ ခုနှစ်၊ တန်ခူးလပြည့်ကျော် ၅ ရက်နေ့မှစတင်ကာ စေတီအဟောင်းနေရာတွင် စေတီငယ်တစ်ဆူစီ တည်ထားခဲ့သည်။
ကဆုန်လဆန်း ၃ ရက်နေ့တွင် စေတီနှစ်ဆူကို ထီးတင်၍ အနေကဇာတင်ပွဲ ကျင်းပခဲ့သည်။
သေဋ္ဌမာရ်အောင်ဘုရား သည် ဘားအံမြို့ မြောက်ဘက်ပိုင်း ဗိုလ်ချုပ်လမ်းထောင့်တွင် တည်ရှိသည့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း စေတီတောကို ဘားအံမြို့၊ ရဲကျောင်းဘုန်းတော်ကြီး ဦးအာဒိစ္စရန် ကြီးမှူးကာ ဒါယကာများပေါင်းစည်းကာ ကြေးသွန်းရုပ်ပွားတော် ပြုလုပ်ကိုးကွယ်ခဲ့သည်။
ရုပ်ပွားတော် ပြုလုပ်ခဲ့သည်မှာ သက္ကရာဇ် ၁၂၈၁ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်၏။
သက္ကရာဇ် ၁၂၈၄ ခုနှစ်တွင် ရုပ်ပွားတော် ပြုလုပ်ပြီးစီးခဲ့သည်။
ရုပ်ပွားတော်တွင် ကြေးပိဿာချိန် ၄၆၀၀ ပါဝင်၏။