kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ဤ “သွေး” ဝတ္ထုသည် ဂျပန်ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုခြင်း ခံရသည်။
ရေးဖြစ်ခြင်း ဂျာနယ်ကျော်မမလေးသည် ရှုမဝမဂ္ဂဇင်းတွင် အခန်းဆက်ရေးခဲ့သည့်။
နောင်အခါ စာအုပ်အဖြစ် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ရုပ်ရှင်အဖြစ် ရိုက်ကူးခြင်း သွေးဝတ္ထုကို ဂျပန်ဒါရိုက်တာ Koji Chino မှ ၂၀၀၃ ခုနှစ်တွင် The bonds of blood အမည်ဖြင့် ရုပ်ရှင်အဖြစ် ရိုက်ကူးခဲ့သည်။
သူလိုလူ သည် ဂျာနယ်ကျော်မမလေး၏ ထင်ရှားသည့် စာအုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဂျာနယ်ကျော်မမလေးသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဦးချစ်မောင်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို သူလိုလူ ဝတ္ထုဖြင့် ရေးသားထားသည်။
အကြောင်းအရာ ဤစာအုပ်တွင် ဂျာနယ်ကျော်မမလေးသည် ဦးချစ်မောင်နှင့် စတင်တွေ့ရှိခဲ့ပုံမှစ၍ သေဆုံးသွားသည့်အချိန်အထိ ဦးချစ်မောင်အကြောင်းကို ရေးသားတင်ပြထားသည်။
ဦးချစ်မောင်၏ လေးစားဖွယ်ကောင်းသည့် ရိုးဂုဏ်ကိုလည်း တွေ့ရှိနိုင်သည်။
ထို့ပြင် ဦးချစ်မောင် ရေးသားခဲ့သည့် နေ့စဉ်မှတ်တမ်းများကိုလည်း ဖော်ပြထားပေသည်။
သူလိုလူ ဝတ္ထုသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုခြင်းခံရသည်။
ထိုစာအုပ်၏ အမည်မှာ A Man Like Himဖြစ်သည်။
ရွှေဘိုသနပ်ခါး သီချင်းကို မန္တလာမြင့်၏ အကျော်ကြားဆုံးတေးဟု ဆိုကြသည်။
ကုသိုလ် နှင့် အကုသိုလ် သည် ဦးရွှေအောင်၏ ထင်ရှားသည့် စာအုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ စာအုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
အကြောင်းအရာ ဤစာအုပ်တွင် ဦးရွှေအောင်သည် ကုသိုလ်ကြောင့် ကောင်းကျိုးခံစားရပုံနှင့် အကုသိုလ်ကြောင့် မကောင်းကျိုးခံစားရပုံတို့ကို ကျမ်းဂန်အထောက်အထားများဖြင့် ရေးသားဖော်ပြထားသည်။
ဆင်းဆေး (ဆင်းဆိုင် ဟုလည်း အသံထွက်သည်) () တရုတ် နှင့် ဂျပန်ဘာသာစကားတွင် ချီးမြှောက်ခေါ်ဝေါ်သည့် ဝေါဟာရတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အဓိပ္ပာယ်ပြန်ဆိုပါက အခြားတစ်ဦးထက် အရင်မွေးဖွားသူ သို့မဟုတ် အရင်ဖြစ်လာသောသူ ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ပုံမှန်အသုံးပြုရာတွင် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကို ခေါ်ဝေါ်ရန် သုံးနှုန်းပြီး ဆရာ ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဤစကားလုံးကို အခြားသော လုပ်ငန်းဆိုင်ရာကျွမ်းကျင်သူများ၊ အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာရှိသူများ ကို ခေါ်ဝေါ်ရာတွင်လည်း သုံးစွဲသည်။
ဥပမာ - ခရစ်ယာန်ဘုန်းတော်ကြီးများ၊ စားရင်းကိုင်များ၊ ရှေ့နေများ၊ ရူပဗေဒပညာရှင်များ၊ နိုင်ငံရေးသမားများကို ခေါ်ဝေါ်ရာတွင် အသုံးပြုကြသည်။
အနုပညာ သို့မဟုတ် အတတ်ပညာတစ်ရပ်ရပ်တွင် ကျွမ်းကျင်မှုရှိသည့် အချို့သောသူများကို ရိုသေလေးစားစွာ ခေါ်ဝေါ်ရာတွင်လည်း သုံးစွဲသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဝတ္ထုရေးဆရာ၊ ဂီတပညာရှင်၊ အနုပညာရှင်များနှင့် ကိုယ်ခံပညာဆရာများတို့ ဖြစ်သည်။
ဝေါဟာရသမိုင်း အက္ခရာနှစ်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထားသည့် ဝေါဟာရသည် တိုက်ရိုက်ဘာသာပြန်ဆိုပါက အရင်မွေးသည် ဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၏။
အသက်နှင့် အတွေ့အကြုံပေါ်မူတည်၍ ပညာရှိသော သင်ကြားသူကို ရည်ညွှန်းသည်။
နာမဝိသေသနစကားလုံး 大 သည် ဒိုင်း ဟု အသံထွက်၏။
အဓိပ္ပာယ်မှာ များပြားသော သို့မဟုတ် ကြီးမားသော ဖြစ်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံ အကြီးအကဲ (grand master) ဟုလည်း ပြန်ဆိုလေ့ ရှိသည်။
ထိုစကားလုံးနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ဒိုင်းဆင်းဆေး ဖြစ်လာသည်။
ဒိုင်းဆင်းဆေးသည် ကျောင်းတစ်ခု သို့မဟုတ် ရိုးရာဓလေ့တစ်ခုတွင် ပထမတန်းဆရာများအဖြစ် ရည်ညွှန်းခံရသူများအတွက် သုံးနှုန်းသည်။
အထူးသဖြင့် ပညာရေးနှင့်ဆိုင်သည့် ကျောင်းများတွင် အသုံးပြုကြသည်။
အုပ်စုတစ်ခုတွင် ဆင်းဆေးဟု သတ်မှတ်ရန် အဆင့်မရှိသေးသော ရာထူးအားဖြင့်မြင့်သူများကို ဆင်းပိုင် (先輩) ဟူသော ဝေါဟာရဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
ဆင်း (先) ကို "အရင်က" ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုကြ၏။
အထူးသဖြင့် ဆင်းပိုင်ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို ကိုယ်ခံပညာနယ်ပယ်တွင် ဆင်းဆေးမဟုတ်သည့် ကျွမ်းကျင်သူအကြီးအကဲများအတွက် သုံးနှုန်းလေ့ ရှိသည်။
ဂျပန်ဘာသာစကားတွင် ဆင်းဆေးဟု ဖော်ပြသော အက္ခရာ( 先生) သည် တရုတ်ဘာသာစကားနှင့် တူညီ၏။
တရုတ်တို့သည် ထိုအက္ခရာကို xiānshēng ဟု အသံထွက်ကြသည်။
xiānshēng သည် အရေးပါသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် လောကဝတ်ဂုဏ်ပုဒ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
တရုတ်နိုင်ငံအလယ်ပိုင်းတွင် ဤဝေါဟာရကို *senʃaŋ or *sienʃaŋ ဟု အသံထွက်ကြသည်။
ခေတ်သစ်စံတရုတ်ဘာသာစကားတွင် Mr ကဲ့သို့ အမည်ပေးရန် အသုံးပြုကြသည်။
ဂျပန်ဘာသာစကားတွင် ဆင်းဆေးသည် ကျားမ နှစ်မျိုးစလုံးတွင် အသုံးပြုသည်။
ထိုကဲ့သို့ အသုံးပြုမှုသည် လက်ရှိတရုတ်နိုင်ငံတောင်ပိုင်းတွင် အသုံးပြု‌နေမှုနှင့် တူသည်။
ဂျပန်ဘာသာစကား အသုံးပြုမှုများသည် တရုတ်အလယ်ပိုင်း ဝေါဟာရဆင်းသက်လာမှုနှင့် ပိုမို၍ နီးစပ်ဆက်စပ်မှု ရှိပေသည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် သုံးနှုန်းခြင်း ဇင်ကျောင်းတော်များနှင့် ဆက်နွယ်နေသည့် ဆန်ဘိုခရောဒန်များတွင် ဆင်းဆေးဟူသော ဝေါဟာရကို သုံးစွဲကြသည်။
စီမံခန့်ခွဲမှုအဆင့်အလိုက် ဆင်းသက်လာသော ဆရာများကို ရည်ညွှန်းရန် သုံးနှုန်းကြ၏။
သို့သော်လည်း ဂျပန်နိုင်ငံ၏ အခြားသော ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းများတွင် အသက်ဝါကြီးခြင်းကို ဂရုထားခြင်း မရှိဘဲ သုံးစွဲသည်ကိုလည်း တွေ့ရသည်။
JR၏ အရှေ့ပိုင်း ရှင်ခန်ဆန်းရထားများကို တန်းစီထားပုံ (၂၀၁၂၊ အောက်တိုဘာလ) JR၏ အရှေ့ပိုင်း ရှင်ခန်ဆန်းရထားများကို တန်းစီထားပုံ (၂၀၀၈၊ အောက်တိုဘာလ) ရှင်ခန်ဆန်း () ကို ကျည်ဆန်ရထားအဖြစ် သိကြသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံရှိ မြန်နှုန်းမြင့် မီးရထားကွန်ရက် ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းတွင် မြို့တော်တိုကျိုနှင့် ဝေးလံသောဒေသများကို ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။
စီးပွားရေး ကြီးထွားမှုနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အထောက်အကူပြုရန် ‌ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ခရီးဝေးသွားလာရန်အတွက် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။
ယခုအခါ ပုံမှန်ခရီးဝေး အလုပ်ဆင်းသူများအတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။
ရှင်ခန်ဆန်းကို ဂျပန်ရထားကုမ္ပဏီအုပ်စု (၅)ခုက လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်နေသည်။
၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် တိုးခိုင်ဒိုးရှင်ခန်ဆန်းကို စတင်ပြေးဆွဲခဲ့သည်။
ခရီးအရှည်မှာ ၅၁၅ ကီလိုမီတာ (၃၂၀.၃ မိုင်) ရှိသည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် ထပ်မံတိုးချဲ့ခဲ့ပြီး ၂၇၆၄.၆ ကီလိုမီတာ (၁၇၁၇.၈ မိုင်) ရှိသည်။
အမြင့်ဆုံးမြန်နှုန်း ၂၄၀ - ၃၂၀ km/h (၁၅၀ - ၂၀၀ mph) ဖြင့် မောင်းနှင်လျက်ရှိသည်။
၂၈၃.၅ ကီလိုမီတာ (၁၇၆.၂ မိုင်) ကို ပြေးဆွဲနေသည့် အသေးစားရှင်ခန်ဆန်းလိုင်းများကို အမြင့်ဆုံးမြန်နှုန်း ၁၃၀ km/h (၈၀ mph) ဖြင့် မောင်းနှင်လျက် ရှိသည်။
၁၀.၃ ကီလိုမီတာ (6.4 မိုင်) ရှိသည့် လမ်းကြောင်းခွဲများကိုလည်း ဝန်ဆောင်မှုပေးလျက်ရှိသည်။
မီးရထားလမ်းကြောင်းသည် လက်ရှိအချိန်တွင် ဟွန်ဆု၊ ကျူရှု စသည့် အဓိက ကျွန်းမြို့များနှင့် ဟော့ခိုင်ဒိုကျွန်း မြောက်ဘက်ရှိ ဟခိုဒတဲ တို့ကို ဆက်သွယ်ထားသည်။
၂၀၃၁ ခုနှစ်၊ မတ်လတွင် ဆပ်ပိုရိုသို့ စတင်တိုးချဲ့ဖောက်လုပ်ရန် အစီအစဉ် ရေးဆွဲခဲ့သည်။
မောင်းနှင်မည့် နှုန်းမှာ ၃၂၀ km/h (၂၀၀ mph) ဖြစ်သည်။
တိုးဟိုခုရှင်ခန်ဆန်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၃၈၇ ကီလိုမီတာ ရှိသည်။
၁၉၉၆ တွင် စမ်းသပ်ချက်များလုပ်ဆောင်ရာတွက် မြန်နှုန်း ၄၄၃ km/h (၂၇၅ mph) ရှိ၏။
၂၀၁၅၊ ဧပြီလတွင် SCMaglev ရထားများ၏ မြန်နှုန်းသည် ၆၀၃ km/h (၃၇၅ mph) အထိ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့စံချိန် ချိုးနိုင်ခဲ့သည်။
မူလ တိုးခိုင်ဒိုင်ရှင်ခန်ဆန်းသည် ဂျပန်နိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံး မြို့ကြီးသုံးခုဖြစ်သည့် တိုကျို၊ နဂိုယ နှင့် အိုဆာခါတို့ကို ဆက်သွယ်ထားသည်။
ထိုရထားလိုင်သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မြန်နှုန်းမြင့်ရထားလိုင်းများတွင် အလုပ်အရှုပ်ဆုံး ရထားလိုင်း ဖြစ်သည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ် မတ်လအရင် တစ်နှစ်ကြာကာလတွင် ခရီးသည် ၁၅၉ သန်းကို သယ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
၎င်းကို စတင်ပြီး ဆယ်စုနှစ်ငါးခုထက်ပို၍ ကြာသောကာလတွင်မူ ခရီးသည်ပေါင်း ၅.၆ ဘီလီယံကျော်ကို ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ပေးခဲ့သည်။
ဝန်ဆောင်မှုအပိုင်းတွင်လည်း ကြီးမားသောရထားများနှင့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အခြားသောအမြန်ရထားလိုင်းထက် ပိုမိုများပြားသည့်အကြိမ်ရေအတွက်ဖြင့် ဝန်ဆောင်မှုပေးလျက်ရှိသည်။
အများဆုံးအနေဖြင့် ရထားများကို တစ်နာရီလျှင် ဆယ့်သုံးစီးအထိ ခရီးစဉ်တစ်ခုအတွက် ပြေးဆွဲလျက် ရှိသည်။
တစ်ခုချင်းစီတွင် အတွဲ ၁၆ တွဲပါရှိပြီး ထိုင်ခုံမှာ ၁၃၂၃ ခုံ ဖြစ်၍ တစ်ခါတရံ မတ်တပ်ရပ်စီးသည့် ခရီးသည်များပင် ရှိသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ရှင်ခန်ဆန်းရထားကွန်ရက်သည် တစ်နှစ်တာ ခရီးသည်စီးနင်းမှုသည် ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် အများဆုံး ၃၅၃ သန်း ရှိခဲ့သည်။
တရုတ်နိုင်ငံ၏ အမြန်ရထားလမ်းကွန်ရက်သည် နှစ်ပတ်လည်တွင် ခရီးသည် ၃၇၀ သန်းကို ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ၂၀၁၇ ခုနှ်စတွင်မှာ ၁.၇ ဘီလီယံကျော်ကို ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှင်ခန်ဆန်းရထားကွန်ရက်ကို တိုးချဲ့နေသော်လည်း ဂျပန်နိုင်ငံ၏ လူဦးရေသည် ကျဆင်းလာလျက်ရှိသည့်အတွက် စီးနင်းသူအရေအတွက်သည် အချိန်နှင့်အမျှ ကျဆင်းနိုင်သည်ဟု မျှော်မှန်းရသည်။
ဝေါဟာရ ရှင်ခန်ဆန်း () သည် ဂျပန်ဘာသာစကားဖြင့် ပင်မလမ်းမသစ်ကြီး သို့မဟုတ် အဓိကလမ်းမသစ်ကြီးဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဤစကားလုံးကို ရထားများ ပြေးဆွဲနေသည့် ရထားလိုင်းများကို ဖော်ပြရန်နှင့် ရထားများကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုကြသည်။
ထိုရှင်ခန်ဆန်းရထားများကို မြန်မာတို့သည် ကျည်ဆန်ရထားဟု သိကြသည်။
ကျည်ဆန်ရထားဆိုသည့် ဝေါဟာရသည် ၁၉၃၉ ခုနှစ်မှ စတင်ကာ ဂျပန်စကားလုံး ဒန်ဂန်ရက်ရှ() မှ စတင်လာသည်။
အစောပိုင်း အစီအစဉ်အဆင့်များတွင် ထိုဝေါဟာရကို ရှင်ခန်ဆန်းစီမံကိန်း၏ ကနဦးအမည်အဖြစ် ပေးထားခြင်း ဖြစသည်။
ဒိအပြင် ချိုးတော့ခရူး () ဟူသည့် ဝေါဟာရကို တိုးခိုင်ဒိုရှင်ခန်ဆန်း၏ ဟိခရိရထားများတွင် ၁၉၇၂ မတိုင်ခင်က အသုံးပြုခဲ့သည်။
ထိုဝေါဟာရကို ယခုအချိန်တွင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားဖြင့်ကြေညာခြင်းတို့တွင် အသုံးပြုလျက် ရှိသည်။
သမိုင်း thumb|၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ရေးထားသည့် JNR မြေပုံဇယား။
ပုံတွင် တိုခိုင်ဒိုရှင်ခန်ဆန်းလမ်းကြောင်းသစ်(အနီရောင်ဖြင့်ပြထား)) နှင့် ရိုးရိုးရထားလမ်းကြောင်းများကို ပြသထားသည်။
thumb|ဇီးရိုးစီးရီးရှင်ခန်ဆန်းကို တိုကျိုမြို့တွင် ၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ မေလတွင် မြင်တွေ့ရပုံ ဂျပန်နိုင်ငံသည် မြန်နှုန်းမြင့်ရထားလိုင်များဖြင့် ခရီးသွားလာမှုအတွက် ရည်ရွယ်ကာ ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ပထမဆုံးသောနိုင်ငံ ဖြစ်သည်။
တောင်ထူထပ်သည့် မြေမျက်နှာပြင်အနေအထားအရ ရှိပြီးသော ၁၀၆၇ မီလီမီတာ (၃ပေ ၆ လက်မ) ရှိသည့် ကျဉ်းမြောင်းသည့် ရထားသံလမ်းနှစ်ခုကြားအကျယ်သည် မြန်နှုန်းမြင့်ရထားအဖြစ်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် မဖြစ်နိင်ပေ။
ထို့ကြောင့် ဂျပန်နိုင်ငံတွင် မြန်နှုန်းမြင့်သည့် ရထားလိုင်းသစ်များ ဖြစ်ပေါ်လာရန် ပုံမှန် နှင့် ကျယ်ပြန့်သည့် သံလမ်းအကျယ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ပထမဆုံးသော ရှင်ခန်ဆန်းကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် အသိအမှတ်ပြုရည်ညွှန်းခံရသည့် အဓိကလများမှာ ဟိဒဲအိုရှိမ (ခေါင်းဆောင်အင်ဂျင်နီယာ) နှင့် ရှင်ဂျိဆိုဂိုး (ဂျပန်အမျိုးသားရထားလိုင်း၏ ပထမဆုံးဥက္ကဋ္ဌ) တို့ ဖြစ်သည်။
အခြားသော ထင်ရှားသည့်သူများမှာ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် ဖြစ်ကြသည်။
ထိုသူများမှာ တဒနအို မိကိ၊ တဒရှိ မဆွတ်ဒိုင်းရ နှင့် ဟဂျိမဲ ကာဝါနာဘဲ တို့ ဖြစ်ကြပြီး ရထားလမ်းနည်းပညာသုတေသနတက္ကသိုလ် (RTRI) တွင် အခြေစိုက်ပြုကြသည်။
RTRI သည် JNR ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ပထမဆုံးသော လမ်းကြောင်းဖြစ်သည့် တိုးခိုင်ဒိုးရှင်ခန်ဆန်းအတွက် နည်းပညာများအပေါ် တာဝန်ယူကြရသည်။
ထိုသုံးဦးသည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက လေကြောင်းလမ်ကြောင်းဒီဇိုင်းအတွက် အလုပ်လုပ်ခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည်။
အစောပိုင်းအဆိုပြုချက် လူသိများကြသည့် ကျည်ဆန်ရထားဆိုသည်မှာ ဂျပန်ဝေါဟာရ ဒန်ဂန်ရက်ရှ () မှ ဘာသာပြန်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒန်ဂန်ရက်ရ ဆိုသည်မှာ ၁၉၃၀ ခုနှစ်က အစပိုင်း ရှင်းလင်းမှုများ ပြုလုပ်ရာတင် စီမံကိန်းကို ပေးထားသည့် အမည်နာမ ဖြစ်သည်။
သုညစီရီးရှင်ခန်ဆန်းများသည် ကျည်ဆန်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ မြင့်မားသည့် မြန်နှုန်းတို့ကြောင့် အမည်ပေးရန် အကျပ်အတည်း ဖြစ်နေသည်။
ရှင်ခန်ဆန်းဟူသည့် အမည်ကို ၁၉၄၀ ကျမှ ပထမဆုံးတရားဝင်အသုံးပြုလာကြသည်။
ပုံမှန်ခရီးသည်ရထားနှင့် တိုကျိုနှင့် ရှိမိုနိုဆဲကိကြားတွင် ပြေးဆွဲသည့် ကုန်စည်တင်ရထားအတွက် အဆိုပြုသည့်အချိန်မှ အသုံးပြုလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုရထားများသည် ရေနွေးငွေ့နှင့် လျှက်စစ်အင်ဂျင်များကို အသုံးပြုထားကြပြီး အမြင့်ဆုံး မြန်နှုန်း ၂၀၀ ကီလိုမီတာ/နာရီ (120mph) အထိ မောင်းနှင်နိုင်ကြသည်။
နောင်သုံးနှစ်ကျော်ကြာသောအခါ ရထားဝန်ကြီးဌာနသည် ပိုမိုကြီးမားသည့် အစီအစဉ်များကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။
ဘေဂျင်းသို့ ဆက်သွယ်မည့် ရထားလမ်းတစ်ခုကို တိုးခဲ့ရန် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ဥမင်းတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းကာ ကိုရီးယားသို့ ဖောက်လုပ်ရန် ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် စင်ကာပူသို့တိုင် ထိုရထားလမ်းသည် ပေါက်ရောက်မည် ဖြစ်၏။
တည်ဆောက်မှု ဆယ်သွယ်မှုတို့သည် Trans-Siverian Railway နှင့် အခြားသော အာရှရှိ လို်င်းများကို ဆယ်သွယ်ရန် ဖြစ်သည်။
ထိုအစီအစဉ်များကို ၁၉၄၃ ခုနှစ်တွင် ဂျပန်သည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်တွင် အခြေအနေ ဆိုးရွာလာသည့်အတွက် စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။
သို့သော် အချို့သော တည်ဆောက်မှုများကို လက်ရှိအချိန်တွင် စစ်ပွဲခေတ်ကာလအစီအစဉ်များအတိုင်း များစွာသောဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းများ ဖောက်လုပ်ကာ စတင်ခဲ့သည်။
တည်ဆောက်ခြင်း ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ပြီးဆုံးပြီးနောက် မြန်နှုန်းမြင့်ရထားလိုင်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မေ့လျော့ခြင်း ခံထားရသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဂျပန်စက်မှုနှင့် စီးပွားရေးက ပြန်လည်တည်ဆောက်မှုများ ပြုလုပ်နေသည့် တိုးခိုင်ဒိုးအသမားရိုးကျအဓိကရထားလမ်းတွင် ခရီးသည်နှင့် ကုန်စည်ပို့ဆောင်မှုတွင် မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် ယာဉ်အသွားအလာ တိုးတက်များပြားလျက် ရှိ၏။
၁၉၅၀ခုနှစ် အလယ်ပိုင်းတွင် တိုးခိုင်ဒိုးရထားလိုင်းသည် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို အပြည့်အဝပင် လုပ်ဆောင်နေရသည်။
၁၉၅၇တွင် ရထားဝန်ကြီးဌာနသည် ရှင်ခန်ဆန်းစီမံကိန်းကို ပြန်လည်ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
Odakyu Electric Railway သည် ၎င်းတို့၏ 3000 series SE Romancecar ရထားကို မိတ်ဆက်ခဲ့သသည်။
ထိုရထားသည် မြန်နှုန်း ၁၄၅ 145 km/h (90 mph) ဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသည့် သံလမ်းကြားအကွာအဝေးတွင် မောင်းနှင်ရသည့်ရထားများ(narrow gauge)တွင် ကမ္ဘာ့စံချိန်ချိုးခဲ့သည်။
ထိုရထားသည် လုံခြုံစိတ်ချရမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားပြီး ပုံမှန် ရထားသံလမ်ကြားအကွာအဝေးတွင် မောင်းနှင်သည့် ရထားများထက်ပင် မြန်ဆန်သည်။
ပထမဆုံးသော ရှင်ခန်ဆန်ဖြစ်သည့် 0 series သည် Romancecar ၏ အောင်မြင်မှုပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
၁၉၅၀ ခုနှစ်များတွင် ဂျပန်အမျိုးသားဆိုင်ရာ သဘောထားမှာ ရထားလိုင်းများသည် ခေတ်မမီတော့သည့် ရထားလိုင်းများနေရာတွင် အမေရိကနှင့် အခြားသော ဥရောပနိုင်ငံများကဲ့သို့ လေကြောင်းလိုင်းများ၊ အဝေးပြေးလိုင်းများဖြင့် အစားထိုးရန် ရှိခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဂျပန်အမျိုးသားမီးရထားလိုင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သူ ရှင်ဂျိဆိုဂိုးသည် မြန်နှုန်းမြင့်ရထားလိုင်းများကို ဖောက်လုပ်ရန် စိတ်ဝင်စားခဲ့ပြီး ရှင်ခန်ဆန်းစီမံကိန်းကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။
အစိုးရသည် ၁၉၅၈ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင် ထောက်ခံအတည်ပြုပေးခဲ့သည်။
တည်ဆောက်မှုတွင် တိုးခိုင်ဒိုးရှင်ခန်းဆန်၏ ပထမလမ်းပိုင်းဖြစ်သည့် တိုကျိုနှင့် အိုဆာကာကြားကို ၁၉၅၉ ခုနှစ်၊ ဧပြီလတွင် စတင်ခဲ့သည်။
ရှင်ခန်ဆန်းတည်ဆောက်မှုအတွက် ပထမခန့်မှန်းကုန်ကျစရိတ်သည် ယန်း ၂၀၀ ဘီလီယံနီပါးရှိခဲ့သည်။
၎င်းကြေင့် အစိုးရ၏ ချေးငွေကို မြင့်မားစေခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့ဘဏ်မှ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၈၀ မီလီယံကို သက်သာသောအတိုးနှုန်းဖြင့် ချေးယူခဲ့ရသည်။
အစပိုင်းတွင် ကုန်ကျစရိတ်ကို ခန့်မှန်းထားသော်လည်း အမှန်တကယ်ကုန်ကျစရိတ်သည် နှစ်ဆနီးပါး ရှိခဲ့ပြီး ယန်း ၄၀၀ ဘီလီယံခန့် ရှိခဲ့သည်။
၁၉၆၃ ခုနှစ်တွင် ဘက်ဂျက်လိုငွေသည် သိသာစွာဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ဆိုဂိုးသည် တာဝန်ယူမှု တာဝန်ခံမှုဖြင့် နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။
၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် အိုဒဝရတွင် ကုန်ပစ္စည်းစမ်းသပ်သယ်ဆောင်မှုအနေဖြင် လမ်းပိုင်းတစ်ခုကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။
ကနဦးအောင်မြင်မှုများ thumb|1964 JNR Passenger Timetable, Table 1, showing shinkansen service on the New Tokaido Line ပထမအကြိမ် တိုကျိုအိုလံပစ်ကျင်းပသည့် ၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် တိုးခိုင်ဒိုးရှင်ခန်ဆန်းဝန်ဆောင်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။
Fukada, Takahiro, "Shinkansen about more than speed", The Japan Times, 9 December 2008, p. 3. သမားရိုးကျရထားသည် တိုကျိုမှ အိုဆာကာသို့ ၆ နာရီ ၄၀ မိနစ် ကြာမြင့်၏။
သို့သော် ရှင်ခန်ဆန်မှာမူ ထိုခရီးစဉ်အတွက် ၄ နာရီသာ ကြာမြင့်၏။
၁၉၆၅ ခုနှစ်ရောက်သောအခါတွင်မူ ၃ နာရီနှင့် ၁၀ မိနစ်သာ ကြာမြင့်တော့သည်။
ဂျပန်၏ အကြီးဆုံး မြို့ကြီးနှစ်မြို့ဖြစ်သည့် တိုကျိုနှင့် အိုဆာကာကို နေ့ချင်းပြန်ခရီး သွားနိုင်ပေသည်။
ဂျပန်တို့၏ စီးပွားရေးပုံစံနှင့် လူနေမှုပုံစံတို့သည် သိသာစွာ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ခရီးသွားလာမှု လိုအပ်ချက်အသစ်များလည်း မြင့်မားလာခဲ့သည်။
ရှင်ခန်ဆန်း၏ ဝန်ဆောင်မှုသည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အောင်မြင်ခဲ့သည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၃ ရက်နေ့ဖြစ်သည် သုံးနှစ်မပြည့်မီတွင်ပင် ခရီးသည် ၁၀၀ မီလီယံ စီးနင်းခဲ့သည်။
၁၉၇၆ တွင် ခရီးသည် တစ်ဘီလီယံ စီးနင်းခဲ့သည်။
အတွဲ ၁၆ တွဲပါသည့်ရထားများကို အိုဆာကာတွင် ပြုလုပ်သည့် Expo 70 တွင် မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
တစ်နာရီလျှင် ခရီးသည် ၂၃၀၀၀ ကို ခရီးလမ်းကြောင်းတစ်ခုအတွက် ဝန်ဆောင်မှုပေးလျက် ရှိသည့် တိုးခိုင်ဒိုးရှင်ခန်ဆန်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလုပ်အရှုပ်ဆုံး ရထားလိုင်းဖြစ်ခဲ့သည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ် ရှင်ခန်ဆန်း၏ ၅၀ နှစ်ပတ်လတည်တွင် နေ့စဉ်စီးနင်းသည့် ခရီးသည်ဦးရေသည် ၁၈ နာရီ အချိန်ဇယားတွင် ၃၉၁၀၀၀ အထိ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
တစ်နာရီလျှင် စီးနင်းသည့် ခရီးသည် အရေအတွက်သည် ၂၂၀၀၀ အောက်ရှိသည်။
ပထမရှင်ခန်ဆန်းရထားများ ဖြစ်သည့် 0 series သည် မြန်နှုန်း ၂၁၀ km/h(၁၃၀ mph) နှင့် အထက် ပြေးဆွဲသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ၂၂၀ km/h (၁၃၇ mph) ဖြင့် မြန်နှုန်းကို မြှင့်တင်ကာ မောင်းနှင်ခဲ့သည်။
ကျည်ဆန်−နှာခေါင်းပုံစံ ပုံပန်းရှိသည့် ၎င်းတို့၏ အဆင့်မြင့် ရထားများနှင့်အတူ ထိုရထားများကို ၂၀၀၈ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၃၀ ရက်နေ့တွင် အသုံးပြုမှု ရပ်နားခဲ့သည်။
၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် 0 စီးရီးရှင်ခန်ဆန်းတစ်ခု၏ ရထားခေါင်းတွဲကို JR West သည် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၊ ယော့ခ် (York) ရှိ အမျိုးသားရထားပြတိုက်သို့ လှူဒါန်းပေးခဲ့သည်။
လမ်းပိုင်းတိုးချဲ့ခြင်း တိုးခိုင်ဒိုးရှင်ခန်ဆန်းသည် လျင်မြန်စွာပင် လမ်းပိုင်းများကို ချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့သည်။
အနောက်ပိုင်း အိုကာယာမ၊ ဟီရိုရှီးမား နှင့် ဖုခုအိုခ (ဆန်ရိုးရှင်ခန်ဆန်း) တို့ကို ချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုလမ်းပို်င်းတို့သည် ၁၉၇၅ တွင် ပြီးစီးခဲ့သည်။
ဝန်ကြီးချုပ် ခခုအဲအိတနခ သည် ရှင်ခန်ဆန်းအတွက် တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူ၏ အစိုးရသည် ကုန်စည်သယ်ဆောင်မှုလမ်းအများစုကို ပြိုင်တူချဲ့ထွင်ဖောက်လုပ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
လမ်းကြောင်းအသစ်နှစ်ခုဖြစ်သည့် တိုးဟိုခုရှင်ခန်ဆန်းနှင့် ဂျိုးအဲဆွတ်ရှင်ခန်ဆန်းတို့ကို တည်ဆောက်ရန် အစီအစဉ်ရေးဆွဲခဲ့သည်။
အခြားများစွာသော စီစဉ်ထားသည့် လမ်းကြောင်းများသည် တည်ဆောက်ရန် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှင်ခန်ဆန်းသည်တည်ဆောက်ရာတွင် ကုန်ကျစရိတ်မှာ မြင့်မားနေသည့်အတွက် ဖြစ်သည်။
၁၉၈၀ ခုနှစ်အစောပိုင်းတွင် ကုမ္ပဏီသည် ဒေဝါလီခံခဲ့ရပြီး ၁၉၈၇ တွင် ပုဂ္ဂလိကပိင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ရှင်ခန်ဆန်းတည်ဆောက်မှုများကို ကိုယ်ပိုင်ဒေသတွင်း JR ကုမ္ပဏီသည် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ရထားမော်ဒယ်အသစ်များကိုလည်း တည်ဆောက်လာနိုင်ခဲ့သည်။
JR West မှ မိတ်ဆက်ခဲ့သည့် 500 Series ရထားများသည်ကို တီထွင်လာခဲ့သည်။
ရှင်ခန်ဆန်းရထားများသည် ၂၀၁၄ ကတည်းက ပုမှန်အားဖြင့် အမြန်နှုန်း 320 km/h (200mph) အထိ မောင်းနှင်နိုင်သည်။
ထိုရထားတို့၏ အမြန်နှုန်းသည် ပြင်သစ်နိုင်ငံ၏ TGV နှင့် ဂျာမဏီနိုင်ငံ၏ ICE ရထားတို့နှင့် ယှဉ်လျက် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြန်ဆုံး ရထားများ ဖြစ်ခဲ့သည်။
၁၉၇၀ ရောက်သောအခါ ချူးအိုးရှင်ခန်ဆန်းကို ထုတ်လုပ်တီထွင်ခဲ့သည်။
ထိုရထားသည် တိုကျိုမှ အိုဆာကာသို့ ပြေးဆွဲမည့် maglev လမ်းကြောင်းဖြင့် ပြေးဆွဲသည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၁ ရက်နေ့တွင် Seven-car L0 series maglev ရထားများသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မြန်နှုန်းစံချိန် 603 km/h (375 mph) ဖြင့် စံချိန်တင်ခဲ့သည်။
နည်းပညာ လမ်းကြောင်း ရှင်ခန်ဆန်း၏ လမ်းကြောင်းများသည် ရိုးရိုးလမ်းကြောင်းများမှ သီးခြားစီလုံးဝ ခွဲခြားထား၏။
သို့သော် မီနီရှင်ခန်ဆန်းလမ်းကြောင်းမှာမူ ရိုးရိုးလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်သန်းဖောက်လုပ်ထားသည်။
အကျိုးဆက်အနေဖြင့် (ဆဲအိခန်လိုဏ်ခေါင်းကို ဖြတ်သန်းသွားရသည့် ဟော့ခိုင်ဒိုရှင်ခန်ဆန်းမှတစ်ပါး) သည် ကုန်စည်သယ်ဆောင်သော သို့မဟုတ် ရှင်ခန်ဆန်း ဒေသအတွင်းပြေဆွဲသည့်ရထားများကြောင့် နှောင့်နှေးကြန့်ကြာသည်မျိုး မရှိစေဘဲ အချိန်မှန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်၏။
လမ်းကြောင်းများကိုလည်း မြေပြင်တွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခြင်း မရှိအောင် ဖောက်လုပ်ထား၏။
လမ်းကို ကျူးကျော်၍ ဖြတ်သန်းမှုများရှိပါက ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းကာ ပြစ်ဒဏ်များဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ကိုင်တွယ်ဆောင်ရွက်၏။
လမ်းကြောင်းများတွင် လိုဏ်ခေါင်းများ တောင်ကြားဖြတ်တံတားများကို အသုံးပြုထားကြသည်။
အဟန့်အတားများကိုလည်း ဘေးပတ်လည်မှ ရှောင်ရှားကာ ဖောက်လုပ်ထားသည်။
အနည်းဆုံး လမ်းကြောင်းအား ကွေးထားသည့် အချင်းဝက်သည် ၄၀၀၀ မီတာ ရှိ၏။
အဟောင်းဆုံး တိုးခိုင်ဒိုးရှင်ခန်ဆန်းတွင် လမ်းကြောင်းအား ၂၅၀၀ မီတာ ကွေးထားရှိသည်။
ရထားသံလမ်း အချက်ပြ စနစ် ရှင်ခန်ဆန်းသည် ရထားအားအလိုအလျောက်ထိန်းချုပ်သည့်စနစ် (ATC = Automatic Train Control ) ကို အသုံးပြုထားသည်။
လမ်းကြောင်းဘေးတွင် အသုံးပြုရသည့် အချက်ပြစနစ်များကို အသုံးပြုခြင်းကို ဖယ်ရှားထားသည်။
ထို့ပြင် ရထားအား အလိုအလျောက် ကာကွယ်ပေးသည့် စနစ်ကိုလည်း အသုံးပြုထားသည်။
ရထားလုပ်ဆောင်မှုများကို ဗဟိုလမ်းကြောင်းထိန်းချုပ်မှုက အားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ရထားရွေ့လျားမှု၊ လမ်းကြောင်း၊ ဘူတာ၊ အချိန်ဇယားစသည့် လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ကွန်ပျူတာစနစ်ဖြင့် လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်သည်။
လျှပ်စစ်စနစ် ရှင်ခန်ဆန်းတွင် ၂၅ကီလိုဗို့ အေစီ ပါဝါထောက်ပံ့မှုကို အသုံးပြုထားသည်။
လက်ရှိ လျှပ်စစ်အသုံးပြုနေသည့်ကျဉ်းမြောင်းသည့်လမ်းကြောင်းစနစ်တွင် အသုံးပြုသည့် ၁၅၀၀ ဗို့ Direct Current ကို overcome ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
မီနီရှင်ခန်ဆန်းလိုင်းများတွင် ၂၀ ကီလိုဗို့ကို အသုံးပြု၏။
လျှပ်စစ်အားကို ရထား၏ ဝင်ရိုးမှ ဖြန်ဖြူးပေးသည်။
များပြားသည့် ဝင်ရိုး၏ ဝန်ကို လျှော့ချရန် ရည်ရွယ်ကာ လုပ်ဆောင်ထားသည်။
တိုခိုင်ဒိုရှင်ခန်ဆန်းအတွက် ပါဝါထောက်ပံ့မှု၏ အေစီလှိုင်းနှုန်းမှာ ၆၀ Hz ဖြစ်သည်။
ရထားများ ရှင်ခန်ဆန်းရထားများသည် electric multiple units များ ဖြစ်ပြီး လျင်မြန်သောအရှိန်၊ အရှိန်လျှော့ခြင်း၊ လမ်းကြောင်းကို ပျက်စီးမှုမှ လျှော့ချနိုင်သည်။
ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ ရထားစက်ခေါင်း သို့မဟုတ် စွမ်းအားကြီးသော ကားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပေါ့ပါးသည့် ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုထားသည့်အတွက် ဖြစ်သည်။
ထိုင်ခုံများမှာလည်း လေလုံသည့် ထိုင်ခုံများဖြစ်ပြီး မြင့်မားသော မြန်နှုန်းဖြင့် လှိုဏ်ခေါင်းအတွင်း ဝင်ရောက်သည့်အခါလေထုဖိအားကို တည်ငြိမ်စွာ ထားရှိရန် ဖြစ်သည်။
thumb|ရှင်ခန်ဆန်း၏ မြင်ကွင်းတစ်ခု အချိန်မှန်ကန်ခြင်း ဆွဲအား ရှင်ခန်ဆန်းသည် စတင်ချိန် 0 စီးရီးရှင်ခန်ဆန်းတွင် electric mutiple unit ကို အသုံးပြုထားသည်။
အခြားသော ရထားထုတ်လုပ်သူများက ဆွဲအားကို မျှဝေရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ ထိုသို့ အသုံးပြုခြင်းကို သဘောမတူဘဲ အင်တင်တင် ဖြစ်နေသည်။
မော်တာတပ်ဆင်ထားသည့် ဝင်ရိုးများသည် ပိုမိုမြင့်မားသည့် အရှိန်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
ရှင်ခန်ဆန်းသည် မကြာမကြာ အကြိမ်များစွာ ရပ်လျှင်ပင် အချိန်များစွာ ဆုံးရှုံးမှု မဖြစ်ပေါ်နိုင်ပေ။
လုံခြုံစိတ်ချရမှု မှတ်တမ်း ရှင်ခန်ဆန်းသည် နှစ်ငါးဆယ်ကျော် သက်တမ်းရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ခရီးသည် ၁၀ ဘီလီယံ (ဘီလီယံ = သန်းတစ်ထောင်) ကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
သို့တိုင် ရထားလမ်းချော်ခြင်း သို့မဟုတ် တိုက်မိခြင်းကြောင့် ခရီးသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထိခိုက်မှု မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။
သို့သော် မကြာခဏ ငလျင်လှုပ်ခတ်ခြင်း၊ တိုင်ဖွန်းများ တိုက်ခတ်ခြင်းတို့ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
တံခါးပိတ်စဉ် ခရီးသည်အား အနာတရဖြစ်မှုနှင့် ထိခိုက်မှုတစ်ခုမှာမူ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ထိုကဲ့သို့သော မတော်တဆမှုမျိုးများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ပလက်ဖောင်းတွင် အစောင့်အလုပ်သမားများကို ထားရှိခဲ့သည်။
သို့သော် မောင်းနှင်နေသောရထား၏ ရှေ့တွင် ပြေးဝင်ကာ ခရီသည်များမှ မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေမှုများ ရှိခဲ့သည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၃၀ ရက်နေ့တွင် ခရီးသည်တစ်ဦးသည် ရှင်ခန်ဆန်းပေါ်တွင် မိမိကိုယ်ကို မီးရှို့ကာ သတ်သေခဲ့သည်။
ထို့ပြင် အခြားသော ခရီးသည်တစ်ဦးကိုလည်း သတ်ကာ အခြားခုနစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ခရီးသည်များကို ဝန်ဆောင်မှုပေးစဉ် ရှင်ခန်ဆန်းသည် လမ်းချော်မှု နှစ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ပထမတစ်ကြိမ်သည် ၂၀၀၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၃ ရက်တွင် ဖြစ်ပြီး ချူးအဲဆွတ်ငလျင်လှုပ်ခတ်နေစဉ် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နဂအိုခရှိ နဂအိုခဘူတာအနီးတွင် အမှတ် ၃၂၅ ဂျိုးအဲဆွတ်ရှင်ခန်ဆန်း၏ ရထားတွဲဆယ်တွဲတွင် ရှစ်တွဲသည် လမ်းချော်ခဲ့သည်။
ထိုအဖြစ်အပျက်ကြောင့် စီးနင်းလိုက်ပါလာသည့် ခရီးသည် ၁၅၄ ဦးတွင် ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။
အခြားလမ်းချော်မှုသည် ၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂ ရက်နေ့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
နှင်းမုန်တိုင်းကြောင့် ရထားအမှတ် (၂၅) အခိတရှင်ခန်ဆန်းသည် လမ်းချော်ခဲ့သည်။
မည်သည့် ခရီးသည်မှ ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။
ငလျင်တစ်ခုအတွင်းတွင်လည်း ငလျင်စစ်ဆေးသည့်စနစ်သည် ရှင်ခန်ဆန်းကို အလျှင်အမြန် ရပ်တန်စေနိုင်ခဲ့သည်။
ဂျိုးအဲဆွတ် လမ်းချော်မှုကို စိစစ်ကာ လမ်းချော်မှုကို ကာကွယ်ပေးသည့် ကိရိယာကို ရှင်ခန်ဆန်းတွင် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
လုံခြုံစိတ်ချရမှု မှတ်တမ်း စီးပွားရေး ရှင်ခန်ဆန်းသည် ဂျပန်နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး၊ လုပ်ငန်းများ၊ လူမှုဆက်ဆံရေး၊ ပတ်ဝန်းကျင်၊ ဓလေ့ထုံးစံ စသည်တို့တွင် ကောင်းမွန်သည့် သက်ရောက်မှုများ ရှိသည်။
ရှင်ခန်ဆန်းသည် တစ်နှစ်လျှင် ယန်း ဘီလီယံ ၅၀၀ စီးပွားရေးအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသည်။
ထို့ပြင် မြန်ဆန်သည့် ကွန်ရက်ဖြင့် ဆောင်ရွက်သည့်အတွက် အချိန် နာရီ မီလီယံ ၄၀၀ ခန့်မှန်းခြေ ချွေတာနိုင်ခဲ့သည်။
ထို့ပြင် တင်သွင်းရသည့် လောင်စာဆီချွေတာမှုများ၊ အမျိုးသားလုံခြုံရေးအကျိုးကျေးဇူးများကိုလည်း ရရှိသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် သက်ရောက်မှု တိုခိုင်ဒိုရှင်ခန်ဆန်းဖြင့် တိုကျိုမှ အိုဆာကာသို့ မောင်းနှင်ပါက ကားဖြင့်ခရီးသွားသလောက်ပင် ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက် ၁၆% ပတ်ဝန်းကျင်ခန့်သာ ထုတ်လွှတ်၏။
တစ်နှစ်ပတ်လုံးဆိုပါက ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက် ထုတ်လွှတ်မှုကို ၁၅၀၀၀ တန်အထိ ချွေတာထုတ်လွှတ်သည်။
မမျှော်လင့်သော တွေ့ကြုံမှုများ ဆူညံမှု ဆူညံမှုသည် အရှိန်မြှင့်တင်၍ မောင်းနှင်သည့်အခါ ပိုမိုဖြစ်ပေါ်သည်။
ဂျပန်သည် လူဦးရေသိပ်သည်းသည့် နိုင်ငံဖြစ်ပြီး ရှင်ခန်ဆန်း၏ အသံဆူညံမှုကို ကန့်ကွက်မှုများလည်း ရှိ၏။
ရှင်ခန်ဆန်း၏ အသံသည် လူနေဧရိယာများတွင် 70 dB အောက် နည်းနေစေရန် ကန့်သတ်ထားသည်။
ထို့ကြောင့် pantograph ကို လျော့ချခြင်း၊ အတွဲများ၏ အလေးချိန်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်း နှင့် ဆူညံမှုတားဆီးကာကွယ်သည့် အရာများတည်ဆောက်ခြင်း၊ အခြားသောအရာများကိုလည်း လုပ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
လက်ရှိသုတေသနအချက်များအရ လုပ်ငန်းလုပ်ဆောင်သည့် ဆူညံသံကို အဓိကရည်ရွယ်ကာ လျော့ချနေသည်။
အထူးသဖြင့် လှိုဏ်ခေါင်းအထဲတွင် မြင့်မားသည့် အရှိန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းပါက ဝုန်းခနဲမြည်သံကဲ့သို့ ဖြစ်ရပ်များဖြစ်ပေါ်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။
ငလျင် ဂျပန်တွင် ငလျင်များရှိသည့်အတွက် ၁၉၉၂ ခုနှစ်တွင် အရေးပေါ် ငလျင်စူးစမ်းမှုနှင့် အသိပေးချက်စနစ်ကို စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။
ထိုစနစ်သည် ကြီးမားသောငလျင်များဖြစ်ပေါ်လှုပ်ခတ်ပါက ရထားကို အလိုအလျောက်ဘရိတ်သုံးကာ ရပ်တန့်ပေးသည်။
နှင်းထူထပ်စွာကျဆင်းမှု တိုးခိုင်ဒိုးရှင်ခန်ဆန်းသည် မိုင်ဘရဘူတာပတ်ဝန်းကျင်တွင် မကြာခဏ နှင်းများထူထဲစွာ ကျဆင်းခြင်းကို ကြုံရလေ့ရှိသည်။
ထိုအခါ ရထားကို အရှိန်လျော့ကာ မောင်းနှင်ရသည့်အတွက် အချိန်ဇယားကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ရေဖျန်းသည့်စနစ် ( Sprinkler systems) ကို အသုံးပြုလာကြသည်။
သို့သော်လည်း နှင်းထူထပ်သည့်ရာသီဥတုတွင်မူ အချိန် ၁၀ မိနစ်မှ ၂၀ မိနစ်အထိ အချိန်ကြန့်ကြာမှု ရှိနေတုန်း ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် နှင်းများလွန်ကဲစွာကိသည့် သစ်တောများကလည်း ဝန်ဆောင်မှုများကို တုံ့ဆိုင်းမှု ဖြစ်စေသည်။
ဂျိုးအဲဆွတ်ရှင်ခန်ဆန်း၏ လမ်းကြောင်းတစ်လျောက်တွင် ဆောင်းရာသီ၏ နှင်းများသည် ၂ မီတာမှ ၃ မီတာအထိ အလွန်ထူထဲစွာကျဆင်းလျက်ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် ထိုလမ်းကြောင်းတွင် အားကောင်းသော ရေဖြန်းပိုက်ခေါင်းများ ( sprinklers) နှင့် သိပ်သည်းသော နှင်း၏ သက်ရောက်မှုကို ဖယ်ရှားရန် သံပြားကိုလည်း တပ်ဆင်ထားသည်။