kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ထိုကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခြင်းသည် ခရစ်တော်အဖြစ် လူ့ဘဝ ခံယူဆင်းသက်လာပြီး၊ လူသားများအား လူ့ဘဝပီပြင်စွာ ချိန်ယူဖို့ သွန်သင်ပေးသည်။
မြင့်မားသော သင်ခန်းစာ ပြတတ်သည်။
လူသားများ လျှောက်လှမ်းရမည့် ဘဝခရီးကိုလည်း ပြင်ဆင်ပေး သည်။
စကားချီး။
နေရောင်အောက်ရှိသမျှသည် အချည်းနှီး(၁:၁-၁၁) ၂။
အရာခပ်သိမ်းသည် အချည်းနှီးသက်သက် (၁:၁၂-၆:၁၂) (က) အသိဉာဏ် ပညာရှာဖွယ်ခြင်းသည် အချည်းနှီး (၁:၁၂-၁၈) (ခ) ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ကြွယ်ဝခြင်းသည် အချည်းအနှီး (အခန်း၂) (ဂ) ရှင်ခြင်း၊ သေခြင်း ဘဝသံသရာသည် အချည်းအနှီး (အခန်း၃) (ဃ) လူ့ဘဝ မညီမျှသည်လည်း အချည်းအနှီး (အခန်း၄) (င) ဘာသာရေးနှင့် နိုင်ငံရေးကျော်စောမှုသည် အချည်းအနှီး (အခန်း၅) (စ) ကြွယ်ဝချမ်းသာခြင်းသည် အချည်းအနှီး (အခန်း၆) ၃။
နေရောင်ခြည်အောက်ရှိ လူသားများသို့ အကြုံပြုလျက် (၇:၁-၁၂:၈) (က) နေရောင်ခြည်အောက်တွင် ကောင်းသောအမှုနှင့် သာ၍မြတ်သောအရာ (အခန်း၇) (ခ) နေရောင်ခြည်အောက်က ဉာဏ်ပညာ (အခန်း၈) (ဂ) နေရောင်ခြည်အောက်က ပျော်ရွှင်သောဘဝ (အခန်း၉) (ဃ) နေရောင်ခြည်အောက်က ပညာရှိ လူမိုက်များ (အခန်း၁၀) (င) နေရောင်ခြည်အောက်က မြတ်သောအမှု ပွားများခြင်း (၁၁:၁-၁၂၈) ၄။
နှုတ်ဆက်စကား။
နေရောင်ခြည်အောက်မှ အမြတ်ဆုံးသောအရာ(၁၂:၉-၁၄) TAGS: ဒေသနာကျမ်း ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မီသိသေသလက္ခဏာ “သေသီချင်းတကာ့သီချင်း”ဟုနာမည်ရသော ဤကျမ်းကို ဟေဗြဲဘာသာစကားအားဖြင့် “အကောင်းမွန်ဆုံးသီချင်း” ဟုဆိုသည်။
ယုဒများက “ချီးမွန်းကိုးကွယ်ရာအကောင်းဆုံး၊ ဘုန်းတန်ခိုး ကြွယ်ဝဆုံး၊ တေးတကာတို့တွင် အမြင့်ဆုံး”ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။
တေးဂီတဆရာသမားကြီးများက ရှောလမုန်သီချင်းသည် လေးနက်လွန်းသောကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာအုပ်တွင် ခက်ခဲ နက်နဲသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Franz Delitzsch က “ဓမ္မဟောင်းကျမ်းထဲတွင် ဤသီချင်းသည် အဓိပ္ပာယ်ငုတ်နေသော နားလည်ရခက်ခဲဆုံးကျမ်းဖြစ်သည်” ဟု မှတ်ချက်ပြု့သည်။
ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ ကဗျာလင်္ကာ နီးစပ်သူများအတွက် ခံစားတတ်လျှင် ခံစားတတ်မည်။
သို့သော် ဤကျမ်း၏ ဆိုလိုချက်ကို နားလည်ဖို့လိုမည်။
ကျမ်းစာပညာရှင်များကလည်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာရသစာပေ သို့မဟုတ် ပြဇာတ်တိုဟု သတ်မှတ်ကြသည်။
သို့မဟုတ် “ထူးခြားလေးနက်သော ဇာတ်ထဲမှမေတ္တာစကား” ဟုသတ်မှတ်ကြသည်။
စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် သေသေချာချာ ဖတ်လျှင် ဇာတ်လမ်းထဲတွင် မျှောပါသွားမည်။
တကယ့်ဖြစ်ရပ်လမ်းအမှန်ကို ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် “တကယ့်ပြဇာတ်” ဟုဆိုလျှင် အကောင်းဆုံးနာမည်ဖြစ်ပေမည်။
သို့သော် ပြဿနာတခုရှိနေသည်။
မည်သို့ဖွင့်ဆိုကြမည်နည်း။
စာဖတ်သူများအနေဖြင့် ထိုခေတ်ကာလအခြေအနေ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ပါ။
ယုဒများနှင့် ခရစ်ယာန်များ ဣန္ဒြေသိက္ခာကြီးမားစွာဖြင့် အာရုံရသခံစားခြင်း ရှောင်ရှားချိန်ဖြစ်သည်။
အချို့သန့်ရှင်းသူများ၏ ဆက်ကပ်ပုံကို ဤစာမျက်နှာတွင် ဖတ်ရှုတွေ့ရှိနိုင်သည်။
ကျမ်းရေးသူ ယုဒတို့၏ လူမှုရေးထုံးတမ်းစဉ်လာနှင့် အညီရှောလမုန်မင်းက ငယ်ရွယ်နုပျိုစဉ်ကာလတွင် ရေးသားခြင်းဖြစ်သည်။
ပညာရည်မွန်းတည့်ချိန်တွင် သုတ္တံကျမ်းကို ရေးသား၍ ဘ၀နေညိုချိန်တွင် ဒေသနာကျမ်းကို ရေးသားသည်။
ဤကျမ်းစာရေးသူက ဖိုမသံယောဇဉ် ညှိတွယ်ပုံကို ချီးမွမ်းဖော်ကျူးထားသည်။
ရှောလမုန်သည် ပထမဦးစွာ ဇနီးကြင်ယာအမြောက်အများ၊ မောင်းမမိဿံနှင့် မယားငယ်များစွာရှိသည်။
သို့သော်ထိုအကြောင်းအရာသည် အဓိကမဟုတ်။
သီချင်းရေးသားသူ ရှေလမုန်၏နာမည်ကို (၁း၁-၅၊ ၃း၇-၁၁၊ ၈း၁၁-၁၂) တို့တွင် (၇)ကြိမ်တွေ့ရသည်။
ပထမဆုံးကျမ်းပိုဒ်သည် စာရေးသူမှာ ရှောလမုန်မင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုဟန်ရှိသည်။
တေးများ၏ တေးသီချင်းသည် ရှောလမုန်အကြောင်းဖြစ်သည် ( ၃ရာ ၄း၃၃)။
စီးတော်မြင်း၊ ရထားလုံး၊ ‌ဝေါများဖြင့် ဖွဲ့နွဲ့သီကုံးထားသည်။
ရှောလမုန်မင်းလက်ထက် ပထဝီမြေပုံကိုကြည့်လျှင် တိုင်းသူပြည်သားများသည် တစုတစည်းတည်းနေထိုင်ကြကြောင်း တွေ့ရသည်။
ထို့ကြောင့် သီချင်းစာသားတွင် ပါဝင်သော အကြောင်းအရာများနှင့် တိုင်ဆိုင်စစ်ဆေးလျှင် ရှောလမုန်ဘုရင် လက်ရာဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။
အငြင်းအခုန်ပြုမည့်သူလည်းမရှိနိုင်။
အချိန်ကာလ ရှောလမုန်မင်းသည် သီချင်းပေါင်းပုဒ်ရေ ၁၀၀ ပုဒ်(၃ရာ ၄း၄၂) ရေးသားသီကုံးခဲ့သည်။
နန်းစံသက် (၄၀)နှစ်အတွင်းတွင် ရေးသားခဲ့သည်။
ငယ်ရွယ်သော ဘ၀တွင် မိန်းမအများအပြား ရှိသောကြောင့် မရိုးနိုင်မည်မှာ ယုတ္တိကျပါသည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့် ရည်ရွယ်ချက် ခရစ်ယာန်အများစုက ဤကျမ်းသည် ခရစ်တော်ဘုရားက အသင်းတော်အပေါ်ထားရှိသည့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖော်ကျူးခြင်းကို ပုံဆောင်သည်ဟု အနက်ဖွင့်ဆိုကြသည်။
ထိုအယူအဆကို အမျိုးမျိုးသော သမ္မာကျန်းစာအုပ်များ၌ တွေ့ရသည်။
ထိုအယူအဆအတိုင်းဆိုလျှင် ရှောလမုန်သည် ခရစ်တော်၊ ရှလမိတ်သည်အသင်းတော်ပုံဆောင်ပေမည်။
သို့သော်ကျမ်းစာပညာ ရှင်များအနေဖြင့် အထူးသတိပြုရမည့် အချက်ရှိသည်။
အသင်းတော်သည်ဓမ္မဟောင်းကာလတွင် မကြားဘူးသေး၊ ကမ္ဘာဦးကာလမှစ၍ ဘုရားသခင်ဝှတ်ထားသော ရတနာဖြစ်သည် (ရော ၁၆း၂၅၊၂၆၊ ဧ ၃း၉)။
ခရစ်တော်အသင်းအပါ်ထားသော မေတ္တာဘွဲ့ယူသော အယူအဆကို အချို့ခရစ်ယာန်များက သဘောမတူကြပေ။
သို့သော် ထိုအကြောင်း အရာများကို အထူးတလည်ဖော်ပြလိုခြင်းမဟုတ်။
ကျမ်းစာ၏ မူရင်းအနှစ်သာရမှ ဘုရားသခင်နှင့် ဣသရေလလူမျိုးအကြောင်း သံယောဇဉ်မေတ္တာဖွဲ့နှောင်မှု၊ ကြီးမားပုံဖော်ကျူးထားသည်။
ဒုတိယအယူအဆအတိုင်းဆိုလျှင် ဤကျမ်းစာသည်အိမ်ထောင်မိသားစုချစ်ခြင်း မေတ္တာနှင့် ဖီလာဖြစ်နေမည်။
ရှောလမုန်မင်းသည် မိဘုရားမောင်းမသိဿံအများအပြားရှိသည့် အကြားမှ ရှုလမိတ်ဟူသော မိန်မငယ်၏ အချစ်ကိုရဖို့ ပိုးပန်းသည်။
သို့သော်ထိုမိန်းကလေးသည် သိုးထိန်းတစ်ယောက်၏ ရည်းစားဖြစ်နေသည်။
မိမိချစ်သူအပေါ်သစ္စာရှိသူဖြစ်သည်။
ရှောလမုန်အား မြူဆွယ်လှည့်စားခြင်းမပြု။
ရှောလမုန်က ချစ်ခွန်ကားဟတိုင်း သူမတွင်ချစ်သူရည်းစားရှိနေကြောင်း ကိုသာ တတွတ်တွတ်ပြောသည်။
ဤကျမ်းစာအုပ်တွင် ထိုမိန်ကလေးသည် ငယ်ရည်းစားသိုးကျောင်းသား နှင့် ထိမ်းမြားသွားခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ထားသည်။
ပြောချင်သည်မှာ ရှောလမုန်မင်းသည် ဟော်နန်းဂေဟာနှင့် မြို့ပြ ပြည်ရွာပိုင်ရှင်ဖြစ်၍ သိုးကျောင်းသားသည် ကျေးလတ်ဇပုဒ်သားဖြစ်သည်။
မြို့ကြီးပြကြီးသားနှင့် တောသားတို့သည် ယောက်ျားချင်းဖြစ်ကြသော်လည်း စရိုက်လက္ခဏာအသွင်အပြင်ခြားနားကြသည်။
ဤအယူအဆကို လူအများက သဘောမတူချင်ကြ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအာဘော်အရဆိုလျှင် ရှောလမုန်မင်းသည် မလိုအား မနှစ်သက်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ရှောလမုန်မင်းတွင် ကြင်ယာတော် အများအပြားရှိသည်။
ဘုရားသခင်က သူ့လူများအား အိမ်ထောင်ဘက်တစ်တည်းသာပြုခိုင်းပါသည်။
ဣသရေလူမျိုး၏ ပုံစံကို သရုပ်ဖော်သည်။
ယေဟောဝါ ဘုရားသခင်ပေါ်သစ္စာမရှိကြ။
ချစ်သူရည်းစားရှိလျက်နှင့် အခြားနောက်တစ်ယောက်ရှာကြသည်။
အခြားဘုရားရှာဖွယ်ကြသည်။
ဤသီချင်းတွင် သစ္စာရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အလှမင်္ဂလာတရားတွေ့ရှိနိုင်သည်။
တတိယအယူအဆမှာ ရှုလမိတ်သည် ခရစ်တော်ဘုရား တဖန်ပြန်လာသည့်အခါ ကိုယ်တော်နှင့် ပေါင်းဖက်ကြမည့် ရွေးနှုတ်ထားသော ဣသရေလလူနည်းစုကို ပုံဆောင်သည်။
ရှောလမုန်သည် ယောရှုခရစ်တော်ကို ပုံဆောင်သည်။
ဤသီချင်းတွင် ချစ်သူနှစ်ဦး ပျော်ရွှင်စွာပေါင်းဖတ်ကြခြင်းဖြင့် ဇာတ်သိမ်းသည်။
ခရစ်တော်ကို မျှော်လင့်သူများသည် ခရစ်တော်ရောက်လာသောအခါ ပျော်ရွင်စွာ ချမ်းမြေ့စွာ ပေါင်းဖက်ကြရမည်။
ရှောလမုန်သည် မယားအများအပြားရှိသော်လည်း ဘုရားသခင်က မပိတ်ပင်ပါဟု ဆိုကြသည်။
ထိုအကြောင်းပြချက်သည် မပြည့်စုံပါ။
အကြောင်းမပြသည့် အချက်က ပိုမိုပြည့်စုံသည်။
အချစ်စစ်အချစ်မုန်နှင့် သန့်ရှင်းသောအိမ်ထောင်ပြုရေးဆိုသော စတုတ္ထအမြင်ကို ယနေ့ကာလတွင် လူကြိုက်များလက်ခံကြသည်။
တရားဝင်လက်ထပ်ထိမ်းမြားစေခြင်းမပြုဘဲ၊ အတူတကွနေထိုင်ကြသည်။
ခေတ်သစ်အချစ်ဒဿနထွဲတွင်ဤ အယူအဆသည် တန်ဖိုးအရှိဆုံးဖြစ်သည်။
က ၁း၂၇ နှင့် ၂း၂၀-၂၄ တွင်ရှင်းပြထားသည့်ကျမ်းချက်များနှင့်လည်း ကိုက်ညီပြည့်စုံသည်။
မသည်သည့်အတွေးအခေါ် မည်သည့်ဒဿနအမြင်ဖြင့် ဖြစ်စေ၊ ဤ”သီချင်းများ၏ သီချင်းသည်” ကျယ်ပြန့်သည်။
မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆအပ်သည်။
ယုံကြည်သူစုံတွဲအိမ်ထောင်ဦးညမှ စ၍ တသက်တာကျင့်သုံးအပ်သည်။
ခေါင်းစဉ် ၂။
ချစ်သူသိုးထိန်းနှင့် ကင်းေ၀းသော ရှောလမုန်ထံရောက် ရှုလမိတ်အား နန်းတွင်းသူများက ဖျောင်းဖျ ပုံ (၁း၂-၈) ၃။
ရှောလမုန်ကရှာလမိတ်အား ပိုးပန်းသော်လည်းခွန်းတုံ့ပြန်ရန် ဆွံ့ခြင်း (၁း၉-၂း၆) ၄။
ယေရှုရှလင်သမီးပျိုးများအား အပျိုမက သတိပေးချက် (၂း၇) ၅။
ရှုလမိတ်ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်သတိရခြင်း၊ မောင်တော်များက အလုပ်ခိုင်းကြသောကြောင့် အတွေးမျှင်ပြတ်ခြင်း (၂း၈-၁၇) ၆။
အပျိုမ၏ မိုးကောင်းကင်ချစ်အိပ်မက် (၃း၁-၄) ၇။
ယေရုရှလင်းသမီးပျိုများအား ထပ်မံသတိပေးခြင်း (၃း၅) ၈။
ယေရုရှလင်တွင် ရှောလမုန်တိုင်းခန်းလှည့်လည်ခြင်း (၃း၆-၁၁) ၉။
ရှေလမုန်က ထပ်မံပိုးပန်းခြင်း၊ အပျိုမ အချော့မခံခြင်း (၄း၁-၆) ၁၀။
အိုးထိန်းကျောင်းသားချစ်သူနှင့် အတူနေဖို့ယေရုရှလင်သို့ လိုက်လာခြင်း၊ အပျိုမက စိတ်ဆန္ဒဖွင့်ပြခြင်း (၄း၇-၅း၁) ၁၁။
ရှုလမိတ်ငေးမှိုင်သဖြင့်စိတ်ကူးယဉ်ပြောပြဖို ့မေ့ခြင်း (၅း၂-၈) ၁၂။
သူမ၏အလှရှုပကာသည် ချစ်သူအတွက်သာ (၅:၉-၆:၃ ) ၁၃။
ရှောမုန်အချစ်အတွက် တဖန်ဖွေးဖွားခြင်း (၆း၄-၁၀) ၁၄။
သူ့အချစ်အား နန်းတော်က မဆွဲဆောင်နိုင်ကြောင်းတုံ့ပြန်ခြင်း (၅း၁၁-၁၃) ၁၅။
ရှောလမုန်၏ ချဉ်းကပ်မှုအရှုံးဖြင့်ပွဲသိမ်းခြင်း (၇း၁၁-၈း၂) ၁၆။
အသဲစွဲချစ်သူသိုးထိန်းနှင့် ပေါင်းဖက်ထွက်ခွာကြခြင်း (၇း၁၁-၈း၂) ၁၇။
ယေရုသမီးများသို့ နောက်ဆုံးသတိပေးချက် (၈း၃-၄) ၁၈။
ချစ်သူစုံတွဲမွေးရပ်ရွာသို့ ရောက်ရှိ၍ တသက်လုံးရွှင်ပျော်ပျော်နေကြခြင်း (၈း၅-၁၄) TAGS: ရှောလမုန်သီချင်း။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ဧည့်သည်ဆောင်လာများကို ရင်းနှီးပျူငှာစွာ ဧည့်ခံလေ့ရှိသည့် ခရစ်ယာန်ယဉ်ကျေးမှု ထုံးစံအတိုင်း အိုင်ယာန်ပြည်တွင် ခရစ်ယာန် ဂီတဆရာကြီး တစ်ပါးက ဧည့်သည်တော်အား မိမိနေအိမ်၌ နွေးထွေးစွာ ဧည့်ခံသည်။
အိမ်ရှင်က ကမ္ဘာကျော်Handel ၏ Mession was first perform ဖြင့် ဧည့်ခံဖျော်ဖြေသည်။
အချိန်အားဖြင့် ၁၇၄၂ခုနှစ်၊ ဧပြီလ၁၃ရက်နေ့ ဒဗ္ဗလင်မြို့တွင် ဖြစ်သည်။
ဧည့်သည်သည် တေးကဗျာ၏ ခမ်းနားပုံကို နားမလည်နိုင်သဖြင့် အဓိပ္ပာယ် မေးမြန်းလိုက်သည်။
ထိုသို့နားမလည်သော်လည်း အကျော်ကြားဆုံး၊ အထင်ရှားဆုံးဖြစ်မှန်း သိသည်။
အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ သိနိုင်သနည်း။
ထိုတေးစာသားနှင့် သံစဉ် များသည် ဓမ္မဟောင်းမေရှိယ သခင်ကြောင်းပရောဖက်ပြုချက်များ ဖြစ်သည်။
ထိုရှေးပရောဖက်ကြီ: ဟေဗြဲစာဆိုတော်ကြီး ကခရစ်တော်မပေါ်မှီ ဘီစီ(၇)ရာစုတွင် ရေးသားချက်ကို Handel က ဇာတ်ဝင်သီချင်းအဖြစ် ဖွဲ့ဆိုထားသည်။
ထိုစာလင်္ကာသည် စာရှုသူများ ယခုဖတ်ရှုနေသောစာ ဖြစ်သည်။
သူ့အမည်သည် ဟေရှာယ ဖြစ်သည်။
အရှည်လျားဆုံးနှင့် နှစ်လိုဖွယ် အကောင်းဆုံးဖြစ်၍၊ ဓမ္မဟောင်းပရောဖက် ပြုချက်များ၏ အခေါင်အထွဋ် ဖြစ်သည်။
ကျမ်းရေးသူ ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း စီရင်ရေးသားသူသည် Amoz ၏သားဟေရှာ ယ(Hebrew, Yeshayahtu,Jehovah ကယ်တင်ရှင် (သို့မဟုတ်)ယေဟောဝါ ဘုရား၏ကယ်တင်ခြင်းဟုအနက်ရသည်) ၏ဗျာဒိတ်ရူပါရုံများ တစ်ဆက်တည်း မဟုတ်။
အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ အပိုင်းအစပေါင်းစုံ ဖြစ်သည်။
အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် စုစည်းထားသည်။
ဟေရှာယပရောဖက်ပြုချက်စုစည်းခြင်း အယူအဆအတွေးအမြင် ပေါင်းစုံ ပါဝင်သဖြင့် “ခက်ခဲနက်နက်သောအချက်”များ ဟုခေါ်ကြသည်။
အကြောင်း အရာများသည် ရာစုနှစ်ဖြင့်ချီထားသည်။
သို့သော် တွေးတောယူဆချက်များ မဟုတ်။
တကယ့်ဖြစ်ရပ်မှန်များ ဖြစ်သည်။
ထိုအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ စဉ်းစားစရာများစွာ ရှိသည်။
မောရှေသည် ထိုရာစုကျမ်းများကို ကိုယ်တိုင်မရေးသကဲ့သို့ ဒံယေလသည် ဒံယေလကျမ်းများကို မရေးခဲ့ပါ။
ပေတရုသည် ပေတရုဩဝါဒ ဒုတိယစာစောင်ကို မရေးပါ။
ပေါလုသည် သင်းအုပ်များသို့ ဩဝါဒစာစောင်များ မရေးခဲ့ပါ။
ဟေရှာယတစ်ပါး တည်းသာလျှင် ပထမပိုင်းကျမ်းပိုဒ် (၆၆)ခုကို ကိုယ်တိုင် စီရင်ရေးသားခဲ့သည်။
ဟေရှာယ၏ အဓိကလုပ်ငန်းသည် မေရှိယသခင် ပေါ်ထွန်းမည့်အကြောင်း ဖြစ်သည် (အခြားသူများကလည်း တပိုင်းတစရေးကြသည်)။
ဓမ္မသစ်ကျမ်းကလည်း အခြားကျမ်းများထက် မကြာခဏ ကိုးကားဖော်ပြထားသည်။
ထို့ကြောင့် ယုံကြည်သူများကြားတွင် ရေပန်းစား၍ လူသိများထင်ရှားသည်။
ပရောဖက်ဟေရှာယ၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း အကောင်းဘက်မှ ရပ်တည်၍ အကျိုးအကြောင်း တင်ပြချက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်လက်ရှင်းပြပါမည်။
သမိုင်းကြောင်းနှင့်ရိုးရာထုံးတမ်းစဉ်လာအထောက်အထား သက္ကရာဇ်၁၇၀၀ နှောင်းပိုင်းကာလတိုင်အောင် ယုဒများနှင့် ခရစ်ယာန် ဓမ္မပညာရှင်များက Amoz၏ သား ဟေရှာယသည် ဝိညာဉ်ဆုလက်ဆောင် ကလောင်တံ ရရှိသူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသည်။
ပရောဖက်ပြုချက် အရှည်လျားဆုံး ရေးသားသူဖြစ်သည်။
သို့သော် ၁၇၉၅ခုနှစ်တွင် J.CDoederlein က အခန်း၄၀-၆၆ကို “ဒုတိယဟေရှာယကျမ်း” သို့မဟုတ် “Deutero-Isiah” အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် စကားဆိုလာသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၁-၃၉နှင့် ၄၀-၆၆သည် ရာစုနှစ်နှင့် ချီ၍ ကာလဝေးကွာသည်။
သို့သော်ထိုသို့ နှစ်ကာလ ပိုင်းခြားကွာဟသော်လည်း စာရေးသူသည် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိ။
တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။
၁၈၉၂-ခုနှစ်တွင် Duhumnကအခန်း (၄၀-၆၆)သည် ဆက်စပ်မှုမရှိသဖြင့် အခန်း(၅၅-၆၆)ကို တပိုင်း ကန့်လန့်၍ ဟေရှာယ တတိယကျမ်းအဖြစ် အဆိုတင်သွင်းလာပြန်သည်။
ထို့ကြောင့် စာပေရေးရာ ရှုထောင့်အဖြစ်ဖြင့် ဟေရှာယကျမ်းကို နှစ်ပိုင်းသို့မဟုတ် သုံးပိုင်းအဖြစ် မြင်နိုင်သည်။
ယုဒဓလေ့ထုံးစံများအရ မူနှစ်ပိုင်း၊ သုံးပိုင်းအဖြစ် ခွဲခြားစရာမရှိ။
ဟေရှာယကျမ်းအဖြစ် တစ်စုတဝေးတည်း မြင်ကြသည်။
တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်သည်။
ပြောင်း လဲခြင်းမရှိ။
ဓမ္မသစ်ကျမ်းအမြင်သက်သေ ဆာလံကျမ်းပြီးလျှင် ဟေရှာယကျမ်းသည် ဓမ္မကျမ်း၏ အကိုးကားရဆုံးသောကျမ်းစာ ဖြစ်သည်။
အမြဲတမ်း သိပ်သည်းကျစ်လျစ်စွာ ဆက်နွယ်နေသည်။
ဟေရှာယ ဒုတိယပိုင်းက ဗတ္တိဇံယောဟန်ကို အတည်ပြုပေး (မ၃:၃၊ လု၃:၄၊ ယော ၁:၂၃) ကဲ့သို့ (မ၈:၁၇၊ ၁၂:၁၈-၂၅) တွင်၎င်း (ယော၁၂:၃၈-၄၂) တွင်၎င်း၊ ပေါလုက (ရော၉:၂၇-၃၃၊ ၁၀:၁၆-၂၁)တွင်၎င်း အသိအမှတ် ကိုးကားကြသည်။
(ယော ၁၂:၃၈-၄၁) တွင် အထင်အရှား ကိုးကားထားသည်။
အငယ်၄၁တွင် “ဟေရှာယသည် ဘုန်းအာနုဘော်ကို မြင်၍၊ ဗျာဒိတ်တော်ကို ပြန်စဉ်တွင် ထိုစကားကိုဟော ပြောသည်” ဟုဟေရှာယ၏ အမည်ကို အတိအလင်း ကိုးကားရေးသားထားသည်။
အငယ်(၃၈)ပါ“ဤအရာများ” ဆိုသည်မှာ ဟေရှာ (၅၃:၁)ပါ အကြောင်းအရာ များဖြစ်၍ “ဟေရှာယက ဘုန်းအာနုဘော်ကို မြင်သည်” (ငယ်၃၉၊၄၀)ဟူသော စကားစုမှာ ဟေရှာယ ၆:၁၀မှ ယူထားသည်။
အစီအစဉ်နှင့် တိုးတက်မှုသဟဇာတဖြစ်ဖြစ် ယေရမိကျမ်းသည် နှစ်ယောက် သို့မဟုတ် သုံးယောက်က ရေးသားသော စာအပိုင်းအစများ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း ရှေ့နောက်အကျိုးအကြောင်း ဆက်စပ်နေသည်။
ဓမ္မအယူအဆများ တစ်သဘောတည်းရှိသည်။
ကဗျာအလင်္ကာရသမြောက်ခြင်း ကျမ်းစာ ဒုတိယပိုင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် လက်ရာကောင်းမွန်ရသ မြောက်လှသည်။
ဘီစီ၅၀၀စုနှစ်ခန့်က ရေးသားထားကြောင်း ယုံမှားလောက်သည်။
ထို့ကြောင့် ဟေရှာယနောက်ပိုင်းတွင် ပေါ်ထွန်းသော ပရောဖက်ငယ်များသည် ပရောဖက်ပြုကျမ်းများတွင် သူတို့အမည်နာမများ ထည့်သွင်းရေးသားလာကြသည်။
ပင်လယ်သေမှရရှိသောစာလိပ် ဘီစီ(၂)ရာစုခန့်က ပြုစုခဲ့သည်ဟု ယူဆသည့် ပင်လယ်သေမှ ရရှိသောစာလိပ်ကလည်း ဟေရှာယကျမ်းအား အခန်းကြီး(၄၀)မှ စ၍စာအုပ်နှစ်ပိုင်း ခွဲခြားဖို့ရာ အထောက်အထား မပြုပါ။
ဟေရှာယကျမ်းရှေ့နောက်မညီကြောင်းစွပ်စွဲချက်အားဖြေကြားခြင်း ရှေ့နောက်ညီညွတ်မှု မရှိကြောင်း သမိုင်းဒေါင့်၊ ဘာသာအသုံးအနှုန်း ဓမ္မအယူအဆ(၃)ခုဖြင့် တင်ပြထားသည်။
သမိုင်းရှုဒေါင့် ဟေရှာယကျမ်းကို အခန်းကြီး ၁-၃၉နှင့် ၄၀-၆၆ ခွဲခြားဖို့ ဆိုခဲ့သည်။
အခန်းကြီး၃၆-၃၉သည် သမိုင်းကြောင်း ဖြစ်သည်။
အခန်းကြီး ၁-၃၉သည် ဓမ္မ ဟောင်းကျမ်း ပရောဖက်ငယ်များနှင့်၎င်း၊ အခန်းကြီး ၄၀-၆၆သည် ဓမ္မသစ် ကျမ်းနှင့်၎င်း နှီးနွယ်ဆက်စပ်နေကြသည်မှာ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။
ဓမ္မဟောင်းကျမ်းမှ အခန်းတစ်ခုလုံး ဓမ္မသစ်ကျမ်းနှင့် ယှဉ်တူသည်မှာ အံ့ဩစရာ ဖြစ်သည်။
တိုက်ဆိုင်မှု မဖြစ်နိုင်။
မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ ကျမ်းစာအုပ်ကို အခန်းလိုက် ပိုင်းခြားခြင်းသည် ဝိညာဉ်တော်အမှု မဖြစ်နိုင်။
အခန်းကြီး (၁-၃၉)သည် တိုင်းတပါးသို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း မခံရမီ ကာလဖြစ်၍၊ အခန်းကြီး(၄၀-၆၆)သည် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း နောက်ပိုင်း ကာလဖြစ်သည်။
ဟေရှာယသည် အနာဂတ်ကာလကို ကြိုတင်သိမြင် ရေးသားနိုင်ပါသလား။
ကျမ်းစာပညာရှင် အများအပြားက ‘မဖြစ်နိုင်’ဟု ဆိုကြသည်။
ယေရမိ၊ ဒံယေလနှင့် ခရစ်တော်ဘုရား(မ၁၃)တို့ အမှန်တကယ် သိမြင်ကြသည်။
အကယ်၍ အခန်းကြီး(၄၀-၆၆)သည် ဘီစီ-၅၀၀ခုနှစ်ခန့်တွင် ရေးသားသည်မှန်လျှင် ပါလက်စတိုင်းသားများ အကြောင်းပါရှိ၍ ဗာဗုလုန်သားများ အကြောင်း အဘယ့်ကြောင့် မပါရှိသနည်း။
ဘာသာစကားရှုထောင့် ဟေရှာယဒုတိယပိုင်း လေယူလေသိမ်းသည် ထူးခြားသည်။
“သင်တို့ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါ၏ လူတို့ကို နှစ်သိမ့်ကြလော့၊ နှစ်သိမ့်စေကြလော့” (၄၀:၁)ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို သတိထားကြည့်ပါ။
သို့သော် စာရေးသူ၏ စာကဗျာ အလင်္ကာဖွဲ့နွဲ့ဟန်ဟုလည်း ယူဆစရာ အကြောင်း ရှိသည်။
ပလေတို၊ မီလ်တန်နှင့် ရှိတ်စပီးယားအစရှိသော ကမ္ဘာ့စာဆိုတော်များသည်လည်း သူတို့လက်ရာမှန်း မထင်ရအောင် တစ်မျိုးတစ်ဘာသာ ရေးခဲ့ကြသည် မဟုတ်လား။
ဟေရှာယကလည်း ထိုအတိုင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် အခန်းကြီး (၄၀-၆၆) လေသံပြောင်းလဲသွားခြင်းကို သဘောပေါက် လက်ခံနိုင်လောက်ပါသည်။
အပိုင်းနှစ်ခုဘဲဆိုဆို၊ သုံးပိုင်းဟု ဘဲပြောပြော၊ ဆင်တူရိုးမှား အချက်ပေါင်းများစွာ ရှိသည်။
ထိုသို့နားလည်နိုင်ရန် ဟေဗြဲဘာသာစကားကို အသေးစိတ် သိရှိလိုသည်။
မည်သို့ပင် အထင်အမြင် ကွဲပြားပြပေးသော “ဘုရားသခင်၏ စင်ကြယ်မှုအကြောင်း” ကြစေကာမူ၊ ဟေရှာယကျမ်းသည် ဘုရားသခင်ဖော်ဖြစ် သည်။
ဓမ္မအယူအဆရှုထောင့် ကျမ်းစာပညာရှင်များက ယေရှာယကျမ်း ပထမပိုင်းနှင့် ဒုတိယပိုင်းက ပိုမိုရှေ့ကျချင်သည်။
(လေးနက်တိကျခြင်း မရှိသော အယူအဆများသည် သက်ရှိသတ္တဝါများ အကြားတွင် သာမက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်ပြောင်းလဲစေသည်ဟု ဤစကားအရ ယူဆနိုင်သည်။
ဟေရှာယက ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်အမှု လက္ခဏာများကို ပြောသည်။
ဒုတိယပိုင်းတွင် အတိအကျရှင်းပြထားသည်။
ဟေရှာယနှင့် ခေတ်ပြိုင်ပေါ်ထွန်းသော ပရောဖက်မိက္ခာကလည်း ဟေရှာယ ဒုတိယပိုင်းအယူအဆမျိုး တစ်ခွန်းတဆဟောကြားထားသည်။
) တတိယပိုင်းသည် ဓမ္မအယူအဆအနည်းဆုံး ဖြစ်သည်။
သို့သော် ပထမပိုင်းတွင် သဘာဝတရားကို ဆန့်ကျင်လျက် ဓမ္မအယူအဆခိုင်မာဆုံး တင်ပြထားသည်။
ဟေရှာယသည် သူမမွေးခင် နှစ်ရာပေါင်းများစွာက Cyrusနာမည်ကို အတိအကျ ဖော်ပြထားခြင်းဖြင့် ပရောဖက် ဟုတ်မှန်ကြောင်း သက်သေတစ်ခုအဖြစ် ဆိုနိုင်သည်။
အခန်းကြီး(၄၅)တွင် ယောရှဘက်က “သူ့ဘဝကို Cyrus ကလွှမ်းမိုးသည်။
” ဟုဆိုထားသည်။
ကျမ်းပိုဒ်များစွာတွင် ရှေးပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံသည့်အချက်များ ထောက်ပြထားသည်။
တဖန် ငြင်းစရာရှိသည်ဆိုသည်မှာ ထိုခေတ်ကာလ၏ နေ့ရက်အချိန်ကာလ ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်သည် ရှေ့ဖြစ်နောက်ဖြစ်အားလုံးကို သိတောမူသော သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ရှင် ဖြစ်တော်မူသည့်အတိုင်း သူ့ပရောဖက်ကိုလည်း ရှေ့အနာဂတ်ကာလ အဖြစ်အပျက်ကို အသေးစိတ် အသိပေးခြင်းဖြစ်သည်။
အချိန်ကာလ ဩဇိမင်းနတ်ရွာစံသည့် ဘီစီ၇၄၀ခုနှစ် (၆:၁)တွင် ပရောဖက်ဟေရှာယ စတင် ပရောဖက်ပြုသည်။
အထူးသဖြင့် ယုဒလူမျိုးအကြား မင်းကောင်းမင်းမြတ် ဩဇိနှင့်ယောသမ်၊ မင်းဆိုးမင်းညစ်အာခပ်နှင့် ပရောဖက်ဟေရှာယ၏ မိတ်ကောင်းဆွေမွန် ဟေဇကိမင်းများလက်ထက် အထိမင်းဆက်(၄)ဆက်တိုင်တိုင် သာသနာ့အမှုတော် ဆောင်ခဲ့သည်။
(ဘီစီ၆၈၁)တွင် သနာခရိပ်ကံတော်ကုန်ကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသဖြင့် ဟေရှာယသည် (ဘီစီ၆၈၀)ခုနှစ်တွင် အသက် ရှင်နေသည်ဟု ကောက်ချက်ချရသည်။
နှစ်ပေါင်း(၆၀)ခန့် ကာလရှည်ကြာ ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။
မင်းဆိုမင်းညစ် မနာရှေလက်ထက်တွင် ဟေရှာယက ကွယ်လွန်သည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ဟေရှာယနာမည်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းဟု အနက်ရကြောင်း (၃)မျိုးဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။
ကယ်တင်ခြင်းဟူသော ဝေါဟာရကို (၂၆)ကြိမ်သုံးထားသည်။
ဤစကားက ကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံး ရှေ့သွားနောက်ညီပုံကို ဖော်ဆောင်ထားသည်။
အခန်းကြီး(၁-၃၉)တွင်လူသားများကယ်တင်ခြင်း လိုအပ်ပုံကိုရှင်းပြ၍၊အခန်းကြီး(၄၀-၆၆)တွင်ဘုရားသခင်၏ကရုဏာကြီးမားပုံကိုပုံဖော်ပြထားသည်။
ဣသရေလသားများဆိုးသွမ်းမိုက်မဲမှုအတွက်ဘုရားသခင်၏အပြစ်တ ရားစီရင်ခြင်းခံရမည့်အကြောင်းသတိပေးထားသည်။
သို့သော်လည်းကျေးဇူး တော်သည်ကုန်ခမ်းပပျောက်ခြင်းမရှိ။
ထိုဣသရေလလူမျိုးများနှင့်တပါးအမျိုး သားအားလုံးကိုလည်းကယ်တင်ရှင်စေလွှတ်၍ကယ်တင်ခိုင်းမည်ဟုဆိုသည်။
နိုင်ငံရေးရှုထောင့်အရဆိုလျှင်မြောက်ဘက်တွင်အင်အားကြီးထွားသော အာရှုရိနှင့်ဘုန်းတန်ခိုးထလာသောအဲဂုတ္တုနှစ်နိုင်ငံအကြားတွင်ရှိဖို့မှာထားသည်။
ကျမ်းစာနောက်ပိုင်းတွင်နောက်အနှစ်(၂၀၀)၌ဗာဗုလုန်တန်ခိုးကြီးထွားမည့်အကြောင်းဟောထားသည်။
အရေးယူအပြစ်ဒဏ်ပေးမည့်အကြောင်းနှင့်ကောင်းကြီးပေးမည့်အကြောင်း ပရောဖက်ပြုချက်များ (အခန်း၁-၃၅) (က) ယုဒနှင့် ယေရုရှလင်အပေါ် အပြစ်တရားစီရင်မည့်အကြောင်းနှင့် ယေရုရှလင် ပြန်လည် ထွန်းလင်းတောက်ပလာမည့် အကြောင်း(အခန်း၁-၅) ၁။
ဣသရေလတို့အား တရားစီရင်ခြင်း(အခန်း၁) ၂။
အနာဂတ် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ(အခန်း၂-၄) ၃။
အပြစ်ဒုစရိုက်ကြောင့် ဣသရေလများအရေးယူခြင်း(အခန်း၅) (ခ) ဟေရှာယအားဘုရားသခင်ကခေါ်ခြင်း၊တာဝန်ပေးခြင်း(အခန်း၆) (ဂ) ဧမာနွေလဘုရား(အခန်း၇-၁၂) ၁။
အံ့ဩဖွယ်ရာများမြင်တော်မူခန်း(အခန်း၇) ၂။
အံ့ချီးဖွယ်ရာမေရှိယနယ်မြေ(အခန်း၈-၁၀) ၃။
အနှစ်တစ်ထောင် မေရှိယနိုင်ငံတော် (အခန်း၁၁-၁၂) (ဃ) တိုင်းနိုင်ငံသားများအားတရားစီရင်ခြင်း(အခန်း၁၃-၂၄) ၁။
ဗာဗုလုန်အမျိုး(၁၃:၁-၁၄:၂၃) ၂။
အာရှုရိအမျိုး(၁၄:၂၄-၂၇) ၃။
ဖိလိတ္တိအမျိုး(၁၄:၂၈-၃၂) ၄။
မောဘလူမျိုး(အခန်း၁၅-၁၆) ၅။
ဒမာသက်လူမျိုး(အခန်း၁၇) ၆။
အမည်နာမအတိကျဖော်ပြထားသောအာဖရိကသားများ(အခန်း၁၈) ၇။
အဲဂုတ္တုအမျိုး(အခန်း၁၉-၂၀) ၈။
ဗာဗုလုန်မျိုး(၂၁:၁-၁၀) ၉။
ဒူမာ(ဧဒုံ)အမျိုး(၂၁:၁၁-၁၂) ၁၀။
အာရေဗျအမျိုး(၂၁:၁၃-၁၇) ၁၁။
ယေရုရှလင်အမျိုး(အခန်း၂၂) ၁၂။
တုရုအမျိုး(အခန်း၂၃) ၁၃။
ကမ္ဘာမြေတဝှမ်းလုံး(အခန်း၂၄) (င) တေးကဗျာများအကြောင်း(အခန်း၂၅-၂၇) ၁။
ဣသရေလတို့၏နိုင်ငံတော်ကောင်းကြီးမင်္ဂလာချီးမွမ်းသီချင်း(အခန်း၂၅) ၂။
ယုဒတို့၏ခိုင်ခံ့သောခေတ်ကာလတေးကဗျာ(အခန်း၂၆) ၃။
ရွေးနှုတ်ထားသောဣသရေလများအတွက်သီချင်း(အခန်း၂၇) (စ)ဣသရေလနှင့်ယေရုရှလင်တို့ကျဆုံးခြင်းနှင့်ပြည်လည်ထမြောက်ခြင်း (အခန်း၂၈-၃၅) ၁။
ဧဖရိမ်၊ဣသရေလသို့အမင်္ဂလာ(အခန်း၂၈) ၂။
အာရေလ၊ယေရုရှလင်သို့အမင်္ဂလာ(အခန်း၂၉) ၃။
မောဘအမျိုး(အခန်း၁၅-၁၆) ၅။
ဒမာသက်အမျိုး(အခန်း၁၇) ၆။
အမည်နာမအတိအကျမဖော်ပြသောအာဖရိကသားများ(အခန်း၁၈) ၇။
အဲဂုတ္ထုအမျိုး(အခန်း၁၉-၂၀) ၈။
ဗာဗုလုန်အမျိုး(၂၁:၁-၁၀) ၉။
အာရေဗျလူမျိုး(၂၁:၁၃-၁၇) ၁၁။
ကမ္ဘာမြေတဝှန်းလုံး(အခန်း၂၄) (င)တေးကဗျာများအကြောင်း(အခန်း၂၅-၂၇) ၁။
ဣသရေတို့၏နိုင်ငံတော်ကောင်းကြီးမင်္ဂလာချီးမွမ်းသီချင်း(အခန်း ၂၅) ၂။
ရွေးနှုတ်ထားသောဣသရေလများအတွက်သီချင်း(အခန်း၂၇) (စ)ဣသရေလနှင့်ယေရုရှလင်တို့ကျဆုံးခြင်းနှင့်ပြန်လည်ထမြောက်ခြင်း(အ ခန်း၂၈-၃၅) ၁။
အဲဂုတ္တုနှင့်မဟာမိတ်ပြုခြင်းအမင်္ဂလာ(အခန်း၃၀-၃၁) ၄။
ဖြောင့်မတ်စင်ကြယ်သောဘုရင်အုပ်စိုးခြင်း(အခန်း၃၂) ၅။
အဓမ္မအာရှုရိသားများသို့အမင်္ဂလာ(အခန်း၃၃) ၆။
တိုင်းနိုင်ငံသားများသို့အမင်္ဂလာ(အခန်း၃၄) ၇။
ပေါ်ထွန်းလာမည့်နိုင်ငံတော်၏ဘုန်းတန်ခိုး(အခန်း၃၅) ၂။
ခေတ်သမိုင်းကြောင်းပြောင်းလဲခြင်း၊ဟေဇကိ၏အတ္ထုပတ္တိ(အခန်း၃၆-၃၉) (က)အာရှုရိမှဟေဇကိကရွေးထုတ်ခြင်း(အခန်း၃၆-၃၇) ၁။
အာရှုရိယတို့ဘုရားတရား၌အားနည်းခြင်း(အခန်း၃၆) ၂။
ဘုရားသခင်ကအာရှုရိပြည်ဖျက်ဆီးခြင်း(အခန်း၃၇) (ခ)ဟေဇကိမင်းဖျားနာခြင်းနှင့်နာလံပြန်ထခြင်း(အခန်း၃၈) (ဂ)ဟေဇကိမင်း၏အပြစ်ဒုစရိုက်(အခန်း၃၉) ၃။
အနာဂတ်ဖမ်းဆီးခြင်းခံရခြင်းထဲမှငြိမ်သက်ဆောက်တည်ရာ(အခန်း ၄၀-၆၆) (က)ဣသရေလတို့ကယ်ထုတ်ခြင်းခံရမည့်အကြောင်း(အခန်း၄၀-၄၈) ၁။
ဘုရားသခင်၏ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့်ငြိမ်သက်ခြင်းဘဝ(၄၀:၁-၁၁) ၂။
ဘုရားသခင်၏ထောက်မစောင့်ရှောက်ခြင်း(၄၀:၁၂-၃၁) ၃။
ဣသရေလတို့၏သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သောဘုရား(အခန်း၄၁) ၄။
ဘုရားသခင်၏အစေခံတော်(အခန်း၄၂) ၅။
ဣသရေလတို့ပြန်လည်စုစည်းဖွံ့ဖြိုးမည့်အကြောင်း(အခန်း၄၃-၄၄) ၆။
ဘုရားသခင်ဘိသိက်ပေးထားသောကုရုမင်း(အခန်း၄၅) ၇။
ဗာဗုလုန်ရုပ်တုများပြိုလဲပျက်စီးခြင်း(အခန်း၄၆) ၈။
ဗာဗုလုန်ပျက်စီးခြင်း(အခန်း၄၇) ၉။
ဣသရေလတို့လိမ္မာ၍ပြန်လာကြခြင်း(အခန်း၄၈) (ခ)ဣသရေလလူများကမေရှိယသခင်ငြင်းပယ်ကြခြင်း(အခန်း၄၉-၅၁) ၁။
အစေခံမေရှိယသခင်(အခန်း၄၉) ၂။
တပည့်တော်စစ်စစ်မေရှိယ(အခန်း၅၀) ၃။
ဖြောင့်မတ်သောသခင်မေရှိယအရှင်(အခန်း၅၁-၅၂:၁၂) ၄။
အပြစ်ဒုစရိုက်များကိုယူဆောင်သွားသောမေရှိယသခင် (၅၂:၁၃-၅၃:၁၂) ၅။
ရွေးနှုတ်သူနှင့်အားဖြည့်သူမေရှိယသခင်(အခန်း၅၄) ၆။
ကမ္ဘာ့ဧဝံဂေလိအမှုတော်ဆောင်ကြီးမေရှိယ(၅၅:၁-၅၆:၈) ၇။
ဒုစရိုက်သမားများကိုအပြစ်စီရင်မည့်မေရှိယ(၅၆:၉-၅၇:၂၁) (ဂ) ဣသရေလ၏ဒုစရိုက်၊အပြစ်စီရင်ခြင်း၊နောင်တနှင့်ပြန်လည်ထူထောင် ခြင်း(အခန်း၅၈-၆၆) ၁။
ဝိညာဉ်ပြည့်ဝသူ၏ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ခြင်း(အခန်း၅၈) ၂။
ဣသရေလတို့၏ဆိုးညစ်ခြင်း(အခန်း၅၉) ၃။
ဇိအုန်တောင်တွင်ဘုန်းတန်ခိုးထင်ရှားမည့်အကြောင်း(အခန်း၆၀) ၄။
မေရှိယသခင်၏အမှုတော်(အခန်း၆၁) ၅။
ယေရုရှလင်ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့လာမည့်အကြောင်း(အခန်း၆၂) ၆။
ဆိုးယုတ်သူများဝဋ်လည်ကြမည့်အကြောင်း(၆၃:၁-၆) ၇။
ရွေးနုတ်ထားသူများ၏ဆုတောင်း(၆၃:၇-၆၄:၁၂) ၈။
ရွေးနုတ်ထားသူများ၏ဆုတောင်းချက်အပေါ်ဘုရား၏အဖြေစကား (အခန်း၆၅) ၉။
လောင်ကျွမ်းခြင်းနှင့်ကောင်းကြီးမင်္ဂလာမြစ်ရေ(အခန်း၆၆) TAGS: ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ပရောဖက်ယေရမိကို ပရောဖက်ငိုကြီးအဖြစ် လူသိများသည်။
ထို “ငိုခြင်း” သည် ဤကျမ်းစာ၏ သော့ချက်စကားလုံးများဖြစ်သည်။
ထိုသို့ ငိုရခြင်းအကြောင်းအရင်းကို သိရှိလျှင် ဤကျမ်းစာ၏ အနှစ်သာရကို သိနားလည်သွားပေမည်။
ယောရှိနောက်ပိုင်းတွင် ဗာဗုလုန်၊ အဲဂုတ္တုနှင့် အာရှုရိ နိုင်ငံတကာ တင်းမာမှုအကြားတွင် ယုဒလူများ ဘော်လီဘော အပုတ်ခံနေရသည့်အချိန် ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို သိရှိကြပြီးနောက် ရုပ်တုဆင်းတုဝါဒီ နောက်သို့ တဖန်လိုက်ပါသွားကြသည့်ကာလ ဖြစ်သည်။
ယနေ့ အနောက်နိုင်ငံများသည်လည်း ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။
ကျမ်းရေးသူ ဤအနာဂတ္တိကျမ်းကို ယေရမိ (ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် Yirmeyahu သို့မဟုတ် Yirmeyah) ရေးသည်။
နာမည်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ယေဟောဝါပစ်ခတ်သည်။
သို့မဟုတ်ပစ်ခါသည်” ဖြစ်သည်။
“ယေဟောဝါတွင် ဆောက်တည်သည်” ဟုလည်း ဆိုနိုင်သည်။
“ယေဟောဝါကို ချီးကျူး” ဟုလည်း ကောက်ယူနိုင်သည်။
ယေရုရှလင်မှ ၃ မိုင်နီးပါး ခန့်ဝေးသော ဗင်္ယာမိန်နယ်၊ အာနသုတ်မြို့မှ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဟိလခိ၏သား ဖြစ်သည်။
ထိုခေတ်ကာလ ဓမ္မဆရာများသည် သူတို့၏ ရာထူးဌာနန္တရနှင့် ငွေကြေးလုံခြုံမှုအတွက်သာ ဦးစားပေး ဟောပြောကြသဖြင့် တရားနာပရိသတ်က နားထောင်လိုစိတ် မရှိကြ။
ယေရမိကိုလည်း ဒီပုတ်ထဲက ဒီပဲဟု ပရိသတ်ကမြင် ကြသည်။
သို့သော် ယေရမိပရောဖက်ပြုချက်သည် ထိုသူများနှင့်မတူ၊ ထိုသူများကဲ့သို့မဟုတ်။
အချိန်ကာလ ယေရမိကျမ်းတွင် ဖြစ်ပျက်သည့် ခုနှစ်၊ လများကို အသေအချာ ဖော်ပြထားသည်။
ဘီစီ၆၂၇ယောရှိမင်း နန်းစံ၁၃နှစ် (ငယ်၁:၂)တွင် အမှုတော်စတင်သည်။
ဇေဒကိမင်း နန်းစံ(၁၁)နှစ်တိုင်အောင် ကြာရှည်သည်။
ယေရုရှလင်မြို့ပြိုလဲခြင်း နှင့်ယုဒလူများ ဗာဗုလုန်သို့ ရောက်ရှိကြမည့်(ဘီစီ၅၈၆)ကာလထိနှစ်ပေါင်း(၄၀) ခန့် ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။
ယေရုရှလင် ကျဆုံးသောအခါ ဗာဗုလုန်ဘုရင်ခံ gedaliah ဂေဒလိမင်းက ယေရမိအားကာကွယ်ပေးသည်။
ယုဒအစွန်းရောက်သူတို့ လုပ်ကြံ၍ ဂေဒလိမင်း သေဆုံးသွားသည့်အခါ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် အထီးကျန်လွမ်းမောဖွယ် နေ့ရက်များ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။
ဘီစီ၅၈၂ (အခန်း၄၀၄၂) တိုင်အောင် ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။
မှတ်သားရန် အချက်မှာ ပရောဖက်ပြုချက်များ နှစ်အကန့်အသတ်အပိုင်း အခြားလိုက် ဟောပြောခြင်း မဟုတ်ပါ။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် မြောက်ပိုင်းဣသရေလနိုင်ငံ အာရှုရိလက်အောက်သို့ ကျရောက်ပြီးနောက်၊ ယုဒနိုင်ငံ မပျောက်ဆုံးမီနှစ်ကာလ အတန်ကြာက စ၍ ယေရမိပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။
ထိုခေတ်ကာလသည် အာရှုရိ၊ အဲဂုတ္တုနှင့် ဗာဗုလုန်တို့ သုံးပွင့်ဆိုင်တန်ခိုး ကြီးထွားသည့် အချိန် ဖြစ်သည်။
ယုဒလူများသည် ဗာဗုလုန်လက်အောက်သို့ကျ ရောက်ကြမည့် အကြောင်း ဘုရားသခင်က သတိပေးထားသည်။
အဲဂုတ္တုများနှင့် မဟာမိတ်ပြုဖို့ ယေရမိက မဟောကြားပါ။
အာရှုရိတို့၏ နိနဝေမြို့ကောင်းစားသည့် နှစ်ပေါင်း(၂၀)အတွင်းတွင် ယုဒလူမျိုးကို ကူညီစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသော်လည်း မြို့တော်ပျက်သုဉ်းပြီးသည့်နောက်တွင် ဖရိုဖရဲဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
အဲဂုတ္တု ဘုရင် nechoနေခေါသည် ပါလက်စတိုင်းကို ဖြတ်လျက် မြောက်ပိုင်း ဟာရန်သို့ ချီတက်ရင်း ယောရှိမင်းကို (ဘီစီ၆၀၉)တွင် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။
နေဗုခ်နေဇာမင်းသည် ယုဒပြည်အား ကာလအတန်ကြာ ဘေးမဲ့ပေးထားခဲ့သည်။
ဘီစီ၅၆၈တွင် နေဗုခ်နေဇာသည် ယေရုရှလင်ကို တဖန်တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်၍ ယောယချိန်မင်းနှင် ့ပိုက်၍ ယောယချိန်မင်းနှင့် တကွလူအချို့ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်၍ ဇေဒကိကို နန်းတင်သည်။
necho နေခေါအား ဆက်ခံသူ psamtikiiသည် ဗာဗုလုန်ကို ရင်ဆိုင်ရန် မဟာမိတ်အုပ်စု တစ်ခုကို စည်းရုံးသည်။
ထိုအဖွဲ့၌ ယုဒတို့ပါဝင်ခြင်းကို ယေရမိက အသည်းအသန် ဆန့်ကျင်ခဲ့သည် (ဥပမာ-အခန်း၂၈ကိုကြည့်)။
မဟာမိတ် အုပ်စု၌ ပါဝင်ရန် ဟောပြောသူများသည် မှားယွင်းသောပရောဖက်များ ဖြစ်သည် ဟု ယေရမိကဆိုသည်။
အဲဂုတ္တုတို့ အကြံအစည်အတိုင်း ဇေဒကိသည် ဗာဗုလုန်နှင့် ပဋိညာဉ်အား ချိုးဖောက်လျက် ဗာဗုလုန်အုပ်ချုပ်ရေးကို ဖယ်ရှားကာယေရုရှလင်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့သည်။
ဘီစီ၅၈၈၌ အဲဂုတ္တုစစ်တပ်က ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကို ရုပ်သိမ်း၍ များမကြာမီ ယုဒတို့က အဲဂုတ္တုများအား မခိုင်မြဲသော ကျူပင်အဖြစ် မြင်လာသဖြင့် နောက်တဖန် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ပြန်သည်။
ဤနေရာတွင် ယေရမိသည် ယေရုရှလင်မြို့တော် ပျက်သုဉ်းပြိုလဲမည့်သူ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ပြည့်စုံလာသည်ကို မျက်ဝါးထင် ထင်တွေ့မြင်ရ၍ ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြစ်ရသည်။
ယုဒလူတို့သည် သူတို့အပြစ်အလျောက် ဗာဗုလုန်တွင် နှစ်ပေါင်း(၇၀)ကျွန် ခံရမည်ဟု ဘုရားရှင်က ယေရမိအား ဗျာဒိတ်ပေးသည်။
ယေရမိ၏ ထိုပရောဖက် ပြုချက်ကို လူများက လက်မခံချင်ကြ။
ဗာဗုလုန် အုပ်စိုးခြင်းကို ဝန်မခံကြချင်။
ထို့ကြောင့်ယေရမိအား သစ္စာဖောက်ဟု စွပ်စွဲရန်ရှာကြသည်။
ပြည်ပကျူးကျော်သူများ၏ လက်ချက်ဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့ ဗုံးဗုံးလဲပြီးသည့်အခါ ယေရမိသည် ယုဒလူအချို့နှင့်အတူ ဇာတိတိုင်း ပြည်၌ နေထိုင်ခွင့်ရသည်။
ကျန်ရှိသော ယုဒလူတို့အား အဲဂုတ္တုသို့ မခိုလှုံကြရန် ဟောပြောသော်လည်း မနာခံကြဘဲ ယေရမိကိုပါ အပါခေါ်ဆောင်ကာ အဲဂုတ္တုသို့ ထွက်ပြေးသည်။
ထိုပြည်မှာပင် ကံကုန်သည်။
ဗာဗုလုန်ဖမ်းဆီးခြင်းခံရပြီးနောက်၊ နှစ်ပေါင်း(၇၀)ကြာလျှင် ထိုပြည်လည်း ပြိုလဲမည့်အကြောင်း ယုဒလူများနေရပ် ဌာနနေသို့ ပြန်ရောက်ရှိကြမည့် အကြောင်းကိုလည်း ယေရမိကြိုတင်မြင်ခဲ့သည်။
နိဒါန်း၊ယေရမိအားပရောဖက်ရာထူးခန့်အပ်ခြင်း(အခန်း၁) ၂။