kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
နတ်နန်းသို့ အပြန်တွင် တောင်ပြုန်ညီနောင်၏ ဘုရားကန်တော့သည့် အခမ်းအနားကို လုပ်ဆောင်ကြရာ ဝေါတော်ကို ဘုရားစေတီသို့ မျက်နှာမူ၍ အကြိမ်အချို့ ဦးတိုက်ကြ၏။
ဤနေ့သည် အစီကားဆုံးနေ့ဟူ၍လည်း ဆိုကြသည်။
ပဉ္စမနေ့တွင် နန်းတက်ပွဲကျင်းပသည်။
နတ်နှစ်ပါး ချိုးရေတော်သုံးပွဲနေ့၌ နတ်နန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးဖြစ်၍ ဤသို့ခေါ်ဝေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။
ယုန်ထိုးပွဲ ယုန်ထိုးပွဲသည် တောင်ပြုန်းညီနောင်နှစ်ဦး အသက်ရှိစဉ်က ယုန်လိုက်သည်ကို အစွဲပြု၍ ကျင်းပသော ရိုးရာပွဲဖြစ်သည်။
ထိုနှစ်ဦးသည် ယုန်လိုက်အမဲပစ်ရင်း ရွာတစ်ရွာမှ အိမ်တစ်အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာကာ ထိုအိမ်၌ ခေတ္တနားနေကြသည်။
ထိုစဉ် အဖိုးအိုတစ်ဦးက ၎င်းတို့ကို ယုန်ကင်နှင့် ထန်းရည်တို့ဖြင့် ဧည့်ခံခဲ့သောကြောင့် အပြန်အလှန်အားဖြင့် အဖိုးအိုကို ၎င်းတို့ရှိရာ တောင်ပြုန်းသို့ လာရောက်ရန် အလည်ခေါ်ခဲ့သည်ဟု ဇာတ်လမ်းပုံပြင်များက ဆိုကြသည်။
ထိုမှသ၍ အဖိုးအို၏ မျိုးဆက်များ (အခြားဖြစ်နိုင်သည်မှာနတ်ရေကုန်းရွာမှ ရွာသားများ ) က ယုန်ကင် ပသရန် လာရောက်ခဲ့ကြသည်မှာ ယနေ့တိုင်အထိဖြစ်၏။
ဝါခေါင်လဆန်း (၁၃)ရက်တွင် ကျင်းပကြကာ ပွဲတော်ရက်အားဖြင့် ခြောက်ရက်မြောက်နေ့ဖြစ်သည်။
ထိုနေ့တွင် နတ်ရေကုန်းရွာမှ ရွာကာလသားတစ်စုကို ရွာခံလူငယ်တစ်ဦးက ဦးဆောင်လာ၍ တင်လှူရန် ယုန်ကင်နှစ်ကောင်ကို ဘယ်တစ်ဖက် ညာတစ်ဖက်ကိုင်ဆောင်လာကာ နတ်နန်းသို့ ရိုးရာဓလေ့စီစဉ်မှုဖြင့် ပသသည်။
ယင်းအစီစဉ်တွင် ထိုအုပ်စုသည် နတ်နန်းကို လက်ဝဲရစ် ခုနှစ်ကြိမ်လှည့်လည်၍ ထိုသို့လှည့်လည်နေစဉ် မကြားဝံ့မနာသာ စကားများ အော်ဟစ်ဆဲဆိုကြ၏။
ထိုသူများဖြတ်သွားစဉ် နတ်ကတော်များမှာ ဆိုင်ရာအဆောင်အခန်းများမှ တံခါးများကို ပိတ်လေ့ရှိသည်။
နတ်ရေကုန်းရွာသားတစ်စုသည် ထိုသို့ မကြားဝံ့မနာသာဆဲရေးမှုများလုပ်ဆောင်ခြင်း၊ တောင်ပြုန်းမင်းနှစ်ပါး၏ တော်လှန်ပုန်ကန်သော ပုံစံကို ပြုမူခြင်းများဆောင်ရွက်ကြသည်မှာ အရေးပါသောအနေအထားဖြစ်၍ ထိုသူများအဖို့ တောင်ပြုန်းညီနောင်နှစ်ဦးသည် အရက်သေစာကျူးသူ၊ ဗရုတ်သုတ်ခနေသူများအဖြစ် သိရှိကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထိုအဆင့်လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် အရိပ်တစ်ခု၌ ရပ်တန့်ကြပြီး ယုန်ကိုင်ဆောင်သော လူငယ်သည် နတ်နှစ်ပါးရှိရာဘက်သို့ ယုန်ကို ခုနှစ်ကြိမ် ရှေ့နောက်လွှဲယမ်းကာ ယုန်ကို ပြဿဒ်၏ အကြီးအကဲဆိုသူတို့ထံပေးသည်။
ပြဿဒ်မှလူကြီးများက နတ်နန်းလှေကားမှ ဆင်းလာပြီး ထိုအရိပ်ရှိရာသို့ သွားရောက်ယူငင်သည်။
ထို၌လည်း ယခင်လူငယ်ပြုသကဲ့သို့ ယုန်ကို ရှေ့နောက် ခုနှစ်ကြိမ် လွှဲသည်။
ထို့နောက် လှေကားသို့တက်၍ နတ်နန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။
စာရေးဆရာ မဲလ်ဖော့ စပိုင်းရိုက လှေကားဆင်း၊ လှေကားတက်ကိုလည်း ခုနှစ်ကြိမ်ပြုကြသည်ဟု ရေးသားထားသည်။
ယုန်ကင်ကို နတ်နန်းမှ နတ်နှစ်ပါးကို တင်လှူသည်။
စကစ်မော တည်းဖြတ်သော စာအုပ် 'Burma At The Turn Of The Twenty-first Century' ၌ ယုန်ကင်ကို နတ်နန်း၏ ဆိုင်ရာလူကြီးများက အသုတ်လုပ်၍စားသောက်ကြသည်ဟု ဖော်ပြကာ ထိုသို့စားသောက်ခြင်းဖြင့် နတ်နှစ်ပါး၏ စွမ်းအားများ၊ ကဖျက်ကရက်လုပ်တတ်ခြင်းတို့ ရရှိကြောင်း ပြယုတ်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟုလည်း ဖော်ပြထားသေးသည်။
ထိမ်ခုတ်ပွဲ ရာဇဝင်ပုံပြင်များအရ အနော်ရထာမင်းကို ကံကန်တော်မူစေသည်မှာ ထိမ်ပင်ကိုစောင့်သော နတ်ဖြစ်သည်ဟုဆိုကြ၍ တောင်ပြုန်းမင်းညီနောင်နှင့်တကွ ဒေသခံများက ထိုထိမ်ပင်စောင့်နတ်ကို မကျေနပ်ကြောင်းပြသသည့်သဘောဖြင့် ထိမ်ခုတ်ပွဲကို ကျင်းပကြသည်။
ပွဲသည် တနည်းဆိုသော် ထိမ်ပင်စောင့်နတ်အား ကလစားချေသည့် ပြယုတ်ကို တင်ပြခြင်းဖြစ်သည်။
အပင်ကိုလည်း အသားမာပင်တစ်မျိုးဖြစ်သော ထိမ်ပင် (Nauclea parviflora) ဟူ၍ယူဆကြသည်။
. မှန်နန်းရာဇဝင်တွင် ရန်သူဖြစ်သော ထိမ်ပင်စောင့်နတ်က သတ်သည်ဟူ၍ ဖော်ပြသည်။
ထိမ်ခုတ်ပွဲဟူ၍ အစဉ်အဆက်သုံးစွဲခဲ့ကြပြီး ဝါခေါင်လဆန်း (၁၄)ရက်တွင် ကျင်းပသည်။
သို့ရာတွင် တကယ့်ခုတ်သည့်အရာမှာ သစ်ပင်မဟုတ်ပေ။
သစ်ကိုင်းကြီးကြီးနှစ်ကိုင်းကို နတ်နန်းပရဝုဏ်၌ ကြိုတင်စိုက်ထား၍ ဆောင်ရွက်မည့်နေ့တွင် သစ်ကိုင်းပတ်လည်ရေလောင်းထားကာ နတ်နန်းမှ သက်ဆိုင်သူလူကြီးများက ဓားကိုင် ထွက်ရှိလာ၍ ထိုကိုင်းများကို လှည့်ပတ်သည်။
နောက်ဆုံးအဆင့်အနေဖြင့် နတ်အုပ်မှ တစ်ဦးတည်းရပ်နေပြီး ရုတ်တရက်သစ်ကိုင်းကြီးထိပ်ဖျားမှ ကိုင်းသေးတစ်ခုကို ခုတ်ကာ ခုတ်ထားသော ကိုင်းသေးကို ကိုင်ဆောင်ရင်း ခပ်သုတ်သုတ်ဖြင့် နတ်နန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
လူအုပ်ကြီးကလည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကျန်ရှိနေသော သစ်ကိုင်းအပေါ် ခုန်ဝင်ကြပြီး ကိုင်းတစ် ရိုးတံတစ်ချောင်းလောက်ရစေရန် လုယက်ကြသည်။
သစ်ကိုင်းမှာ တစ်မုဟုတ်ချင်း အစိတ်စိတ် အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွား၍ ထိုနေရာ၌ မရှိတော့ပေ။
ထိုလု၍ရသော သစ်ကိုင်းစသည် လာဘ်ကောင်းသည်ဟု အယူရှိကြပြီး လယ်ကွင်းတွင် မြှုပ်နှံပါက အထွက်ကောင်းသည်ဟုလည်း ယုံကြည်ကြသည်။
နောက်ဆုံးနေ့ အခမ်းအနားများ သံဃာတော်အပါးနှစ်ရာကို ဖိတ်ကြား၍ လပြည့်နေ့တွင် ဆွမ်းကပ်သည်။
ထိုအတွက် ကုန်ကျစရိတ်မှာ တောင်ပြုန်းနတ်နှစ်ပါးပိုင်ဆိုင်သော လယ်ကွင်းများမှ ရရှိသော ငွေကြေးဖြင့် ကျခံသုံးစွဲသည်။
ပွဲတော်၏ နောက်ဆုံးအခမ်းအနားဟုဆိုနိုင်သော ပွဲကို ပခန်းမင်းပို့ဟု ခေါ်ကြကာ ယင်းည၌ ကျင်းပကြသည်။
မင်းကျော်စွာနတ် ခေါ် ပခန်းမင်း ကိုကြီးကျော်ကို ပြန်လည်ပို့ဆောင်သောအားဖြင့် ကျင်းပကြ၏။
ကိုကြီးကျော်နတ်သည်လည်း အပြင်မင်း (၃၇)ပါးတွင် ထင်ရှားသောနတ်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး နတ်ကနားတွင် ၎င်း၏ ထင်ရှားလူကြိုက်များသော 'ကြက်တိုက်ကကွက်' ဖြင့် ကပြကြ၍ ၎င်း၏ သီသန့်ပွဲတော်ကို မကွေးတိုင်းဒေသကြီး ပခန်းနယ်ရှိ ကူနီကျေးရွာတွင် တပေါင်းလ၌ ကျင်းပကြသည်။
ပခန်းမင်းပို့ပွဲပြီးနောက် ပွဲတော်အဆုံးသတ်သည်ဟု ဆိုနိုင်၍ နောက်တစ်ရက် လပြည့်ကျော်တစ်ရက်မနက်တွင် ရိုးရာအရ နောက်ဆုံးအခမ်းအနားဖြစ်သော ရွှေဘုံဆင်းပွဲအဖြစ် တောင်ပြုန်းနတ်ရုပ်တုနှစ်ခုအား ရွှေချကြသည်။
ပွဲစီစဉ်သူများနှင့် ပါဝင်ဆင်နွှဲသူများ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကျင်းပသောနတ်ပွဲများ၌ ဤနတ်ပွဲသည် အရေးပါဆုံးဖြစ်၍ အခြားနတ်ပွဲများအတွက် စံနမူနာတစ်လည်းဖြစ်သည်။
ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ဤနတ်ပွဲသည် ဒေသခံအဆင့်ကို ကျော်လွန်၍ နိုင်ငံ၏နယ်အနှံ့မှ လူပေါင်းများစွာ လာရောက်ကြသော ပွဲတော်မျိုးဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကြီးမား၍ စနစ်ကျသည့် ဖွဲ့စည်းစီမံမှုမျိုး လိုအပ်သည်။
ပွဲတော်ကျင်းပရာ၌ အဓိက နယ်ပယ်နှစ်ခုရှိရာ 'စေတီနှစ်ဆူ' နှင့် နတ်နန်းတို့ဖြစ်ကြသည်။
ဘုရားဂေါပကများက နေရာအချို့နှင့် ဈေးဆိုင်၊ ဇာတ်ရုံကဲ့သို့သော ယာယီအဆောက်အအုံများများ၊ ဘုရားပုရဝုဏ် စသည်တို့ကို စီမံကွပ်ကဲသည်။
စေတီများဘေးအနီးတွင် နတ်နန်းရှိ၍ နတ်နန်း၏ ဘေးပတ်လည်သည် နေရာအလွတ်များဖြစ်ကြ၏။
နတ်နန်းကို နတ်ထိန်းများမှ ကိုင်တွယ်ကြ၍ ၎င်းတို့သည် အနော်ရထာမင်းက နတ်နန်းကို စောင့်ရှောက်ရန် ခန့်အပ်ထားသော တရုတ်မင်းသမီးနှစ်ပါး၏ မျိုးဆက်များဟု ဆိုကြသည်။
ထို့ကြောင့် ဤမိသားစုသည် နတ်နှင့်သက်ဆိုင်သော နယ်မြေ၊ နယ်ပယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။
နတ်ပွဲမှရရှိသော ဝင်ငွေများကို ဤမိသားစုဝင်များက ရရှိကြ၏။
ရိုးရာဓလေ့ထုံးတမ်းနှင့်ပတ်သက်၍ အကြီးအကဲဆိုသည့် ရာထူးတစ်ခုရှိရာ ထိုရာထူးကို 'နတ်အုပ်' ဟုခေါ်ဆိုကြ၍ နတ်အုပ်ကို အရေးပါသော အနေအထားရှိသည့် နတ်ကတော်များက ဓလေ့ထုံးတမ်းများဆောင်ရွက်ရာတွင် ကူညီကြရသည်။
ဤနတ်ကတော်များသည် အမြင့်ဆုံး အရေးပါသော (ပွဲတော်) လူကြီးသဘောမျိုးဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့တွင် ဆိုင်ရာ ဘွဲ့များရှိကြ၏။
ဗောင်းဟုခေါ်သော ဦးထုတ်တစ်မျိုးကို ဆောင်းသောသူများကို 'ဗောင်းဆောင်းအမတ်'ဟု ခေါ်တွင်ကာ 'သိုး' ဟုခေါ်သော ခေါင်းအဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်သောသူကို 'သိုးဆောင်းမိဖုရား' ဟူ၍ သုံးစွဲခေါ်ဝေါ်သည်။
အမတ်နှင့် မိဖုရားအရေအတွက်မှာ ကျင်းပခဲ့သည့် ပွဲတော်သမိုင်းတလျှောက် အတည်တကျမရှိပေ။
ရှေးခေတ်အခါက မိဖုရားလေးဦးနှင့် အမတ်တစ်ဦးရှိခဲ့ပြီး ဒုတိယကမ္ဘာစစ်မှ ၁၉၈၈ အထိ မိဖုရားလေးဦးနှင့် အမတ်လေးဦးထားရှိကြကာ ၁၉၉၅တွင် ထိုအရေအတွက်မှာ တက်သွားပြီး စုစုပေါင်း (၁၈) ဦးအထိရှိလာခဲ့သည်။
ထို့နောက်ပိုင်းတွင် အရေအတွက်မှာ ပြန်လည်လျော့နည်းလာခဲ့လေသည်။
နတ်ကတော်အမျိုးအစားများစွာရှိကြပြီး အနည်းစုသာလျှင် အဓိကနတ်နန်းတွင် ပါဝင်ကပြခွင့်ရှိ၏။
အများစုသော နတ်ကတော်များမှာ ထိုသို့အခွင့်အရေးမရကြဘဲ နတ်နန်းပရဝုဏ် အပြင်၌သာ နေထိုင်တည်းခိုရန် ရှာဖွေကြရသည်။
ရိုးရာအစဉ်အဆက်အရ နတ်နန်းကို ချဉ်ကပ်ခွင့်မရသော သူများအတွက် နတ်နန်းငယ်များကို ၁၉၈၅ ခုနှစ်ခန့်မှ စတင်တည်ဆောက်ခဲ့ကြ၍ အခြား (၃၇) နတ်များကို ကိုယ်စားပြုရန်ဖြစ်ပေသည်။
စည်ကားမှု ပွဲတော်ကာလတွင် စည်ကားလှသဖြင့် အနယ်နယ်အရပ်ရပ်မှ ဆိုင်ခန်းကြီး ငယ်ဖွင့်လှစ်ရောင်းချသူများသည် ဝါခေါင်လဆန်းမှစ၍ ရောက်ရှိလေ့ရှိကာ မတ္တရာနယ်ရှိ အုန်း၊ ငှက်ပျောခြံရှင်များမှ တောင်ပြုန်းပွဲတော်တွင် တိုက်ရိုက်လာရောက် ရောင်းချသူများနှင့် တစ်ဆင့် ဖောက်သည်ယူ ရောင်းသူများလည်း ရှိကြသည်၏။
အရောင်းရဆုံး ငှက်ပျောအမျိုး အစားမှာ ရိုးရာအရ ဖီးကြမ်းနှင့် ငှက်ပျောချဉ်များ ဖြစ်သည်။
တောင်ပြုန်းလက်ဆောင်အဖြစ် ထင်ရှားသော ကရေကရာ၊ စလူမုန့် စသော အညာမုန့်များကို စစ်ကိုင်းနယ်မှ လာရောက်ရောင်းချပြီး တောင်ပြုန်း ဆွဲကြိုး၊ လက်ကောက်များကို မြောက်ဥက္ကလာပမှ ထုတ်လုပ်ရောင်းချ ကြသည်။
တောင်ပြုန်းပွဲသည် မြန်မာပြည် အနှံ့ ပွဲတော်များတွင် အထင်ရှားဆုံး ပွဲတော်ကြီး ဖြစ်သည့်အပြင် အနယ်နယ်အရပ်ရပ် နတ်ပွဲများထက်လည်း ကြီးကျယ် ထင်ရှားသည့် နတ်ပွဲတော်ကြီး ဖြစ်သည်။
တောင်ပြုန်းပွဲသည် ရွှေဖျဉ်းကြီး၊ ရွှေဖျဉ်းလေး အရှင်၂ပါး မစ၍ စီးပွား လာဘ်လာဘ တက်သည်ဟု ယုံကြည်သူများ၊ အခက်အခဲများ အဆင်ပြေစေရန် သွားရောက် ကိုးကွယ်သူများ၊ အပျော်သဘော သွားရောက်သူများဖြင့် ကြက်ပျံမကျ စည်ကားလေ့ရှိသည်။
မှတ်စု ကိုးကား ကိုးကားအညွှန်းများ ယေဘုယျ ကိုးကားချက်ရင်းမြစ် Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ပွဲတော်များ Category:မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး Category:နတ် Category:မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးစံ။
တောင်သူလယ်သမားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးပါတီဆိုသည်မှာ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီ ၏အမွေကိုဆက်ခံယူထားသောတိုင်းရင်းသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးပါတီ၏ မဟာမိတ်ပါတီဖြစ်သည်။
တောင်သူလယ်သမားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးပါတီ၏ မဟာမိတ်ပါတီများမှာ - တိုင်းရင်းသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးပါတီ အလုပ်သမားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးပါတီ လူငယ်စည်းလုံးညီညွတ်ရေးပါတီတို့ဖြစ်ကြသည်။
တောင်ငူ လေတပ်စခန်းဌာနချုပ်သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ တောင်ငူမြို့မြောက်ပိုင်း‌ကေတုမတီမြို့ရှိ တပ်မတော် (လေ)၏ လေတပ်စခန်းဌာနချုပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:တပ်မတော်(လေ)၏ လေတပ်စခန်းဌာနချုပ်များ Category:ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး။
တောင်ပိန္နဲ (Taung-Painne) ၏ ရုက္ခဗေဒ အမည်မှာ Artocarpus chaplasha ဖြစ်သည်။
တောင်ကုတ်မြို့ သည် မြန်မာနိုင်ငံ ရခိုင်ပြည်နယ် တောင်ကုတ်ခရိုင်တွင် တည်ရှိသော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး ယခင်သံတွဲခရိုင်၏ စီးပွားရေးအချက်အချာကျသော မြို့လည်း ဖြစ်သည်။
၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် တောင်ကုတ်ခရိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
မြို့တော်မှ တောင်ကုတ်မြို့ဖြစ်သည်။
‌တောင်ကုတ်မြို့သည် တောင်ကုတ်ခရိုင်၊ ‌တောင်ကုတ်မြို့နယ်၏ ရုံးစိုက်ရာမြို့ဖြစ်သည်။
‌တောင်ကုတ်ချောင်းဝမှ ၅ မိုင်ခန့် ကွာ‌ဝေး ၍ ချောင်း၏လက်ဝဲကမ်း‌ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
ရခိုင်ရိုးမတောင်ကို ‌တောင်ကုတ်မြို့မှ‌နေ၍ ကြည့်လျှင် ရိုးမ‌တောင်တန်း သည် ကုပ်၍ဆင်းလာသည့် ‌ယောင်‌ယောင်ရှိသည်ကိုစွဲ၍ ‌တောင်ကုတ်မြို့ ဟု တွင်သည်။
တောင်ကုတ်ချောင်း ရခိုင့်တောင်ပိုင်း ရိုးမရှိ မိုးထိတောင်(၃၈၂၈ ပေ) မှ မြစ်ဖျားခံကာ ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သည်။
မိုင် ၆၀ မျှ ရှည်သည်။
အဝပိုင်းတွင် တောင်ကုတ်မြို့ရှိသည်။
‌တောင်ကုတ်ရိုးလမ်းမကြီးသည် ‌တောင်ကုတ်မြို့ကို မြန်မာပြည်မရှိ ပန်း‌တောင်းမြို့နှင့် ဆက်သွယ်‌ပေးသည်။
ထိုရိုးလမ်းမှာ ‌ရှေးနှစ်‌ပေါင်းများစွာကပင် ရခိုင်ပြည်နှင့် မြန်မာပြည်မတို့၏ ကုန်စည် ကူးသန်း‌ရောင်းဝယ်‌ရေး၌ အလွန်အ‌ရေးပါခဲ့သည်။
သက္ကရာဇ် ၁၁၄၆ ခုနှစ် ဘိုး‌တော်ဘုရားလက်ထက် ရခိုင်ပြည် ကို ချီတက်တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ဤ‌တောင်ကုတ်ရိုးမလမ်းကြီးကိုပင် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
တိုက်ခိုက်‌အောင်မြင်ပြီး‌နောက် မဟာမြတ်မုနိ ရုပ်ပွား‌တော်ကြီးကို ပင့်‌ဆောင်လာသည့်အခါတွင်လည်း ‌တောင်ကုတ်မြို့မှတစ်ဆင့် ဤရိုးမလမ်းခရီးဖြင့် ပင့်‌ဆောင်ခဲ့ကြ သည်။
မဟာမြတ်မုနိရုပ်ပွား‌တော်ကို ပင့်‌ဆောင်လာစဉ် ‌တောင်ကုပ်မြို့၌ ‌ခေတ္တရပ်နား ကိန်းဝပ်စံပယ်‌တော်မူခဲ့ရာ ထိုကိန်းဝပ် သည့်‌နေရာတွင် ‌စေတီတဆူ တည်ထားကိုးကွယ်ကြ၏။
ယင်းစေတီကို ‌ဖောင်‌တော်ဦး‌စေတီဟု‌ ခေါ်သည်။
‌တောင်ကုတ်မြို့လယ် မြစ်ကမ်းပါးတွင် တည်ရှိသည်။
ခရစ်နှစ် ၁၈၂၅ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလိပ် မြန်မာ ပထမစစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့စဉ်ကလည်း အင်္ဂလိပ် တို့သည် ထို‌တောင်ကုတ် ရိုးလမ်းခရီးဖြင့်ပင် စစ်ချီတက်ခဲ့ကြသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်း၌လည်း ‌တောင်ကုတ်ရိုးလမ်းကို မဟာမိတ်တပ်များက တစ်လှည့်၊ ဂျပန်စစ်တပ်များကတစ် လှည့် မိမိတို့သိမ်းပိုက်ထားစဉ်အတွင်း ပြင်ဆင်၍ စစ်‌ကြောင်း ခရီးလမ်းအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
၁၉၅၄ ခုနှစ်မှစ၍ ခိုင်မြဲ‌သောလမ်းမကြီးတစ်ခုဖြစ်‌အောင် နိုင်ငံ‌တော်အစိုးရက အထူးအင်ဂျင်နီယာများနှင့် အထူးလုပ်သား များကို ခန့်အပ်‌စေလွှတ် ပြင်ဆင်‌စေခဲ့သည်။
‌တောင်ကြားလမ်း အကျယ်ကို ၃၂ ‌ပေအထိ ချဲ့ထွင်ပြီး‌နောက် အလယ် ၁၂ ‌ပေကို ကတ္တရာ‌စေး ခင်းခဲ့သည်။
ယင်းလမ်းမကြီးကို ‌ငွေ ၃၇၈ သိန်းမျှ အကုန်အကျခံတည်ဆောက်ပြီးစီးခဲ့သည်။
‌တောင်ကုတ်မြို့နှင့် ပန်း‌တောင်းမြို့မှာ ၁၀၅ မိုင်ခန့်‌ဝေး၍ ‌နွေအခါ၌ ရိုးလမ်းတစ်‌လျှောက် ‌မော်‌တော်ကားများ သွားလာနိုင် သည်။
တောင်ကုတ်မြို့နှင့် သံတွဲမြို့မှာ မိုင် ၄၀ ခန့်‌ဝေးသည်။
သို့‌သော် ပြွန်ဟု‌ခေါ်‌သော ‌ချောင်းငယ်က‌လေးများတွင် ခုတ် မောင်း‌သော မီးသ‌င်္ဘောဖြင့် ထိုမြို့နှစ်မြို့မှာ ဆက်သွယ်နိုင် ‌ပေသည်။
သံတွဲမြို့မှ သ‌ဌေးရွာကိုဖြတ်၍ ‌တောင်ကုတ်မြို့သို့ ‌ပေါက် ‌ရောက်‌သော ကုန်းလမ်း‌ဟောင်းကြီးတစ်ခုလည်းရှိသည်။
စစ်ကြီးအတွင်းက ထိုလမ်းကို ဂျပန်စစ်ဘက်မှ ပြင်ဆင်၍ စစ်လမ်း အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။
ထိုမျှမက‌သေး ‌တောင်ကုတ် မြို့မှ ဆားပြင်၊ လမုအရပ်တို့ကိုဖြတ်၍ အမ်းမြို့အထိ ‌မော်‌တော် ကားလမ်း ‌ဖောက်ခဲ့ဘူးသည်။
သို့‌သော် ယခုအခါ၌မူ ထိုလမ်း မှာ ‌တောလမ်းမျှသာဖြစ်သည်။
‌တောင်ကုတ်မြို့နယ်မှ ဆန်စပါးနှင့်သစ်များထွက်သည်။
နတ်‌မော်ရွာမှ ‌မြေအိုးများထွက်သည်။
‌‌ တောင်ကုတ်မြို့ပေါ်တွင် ဌာနဆိုင်ရာခရိုင်ရုံးများ၊ မြို့နယ်ရုံးများ၊ အထက(၁)၊ အထက(၂)၊ အထက(၃)၊ အထက(၄)နှင့် မူလတန်းကျောင်းများ၊ ကုတင်(၁၀၀)ဆံ့ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီး၊ အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(တောင်ကုတ်)နှင့် တောင်ကုတ်တက္ကသိုလ်တို့ တည်ရှိသည်။
စစ်ကြီးမဖြစ်မီက မြန်မာ ပြည်နှင့် အိန္ဒိယပြည် ဆက်သွယ်‌သော ‌ကြေးနန်းလမ်းမှာ ‌တောင်ကုတ်မြို့ကိုဖြတ်၍ ဆက်သွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
၁၉၅၃ ခုနှစ် သန်း‌ခေါင်စာရင်းအရ ‌တောင်ကုတ်မြို့၏ လူဦး‌ရေမှာ ၄ ၁၁၇ ‌ယောက်သော်လည်း ၂၀၁၂ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းများအရ မြို့နယ် လူဦးရေမှာ တစ်သိန်းကျော်ရှိသည်။
ဝှေးစေ့ ("လဥ" သို့ "ဂွေးဥ" သို့ "ဂွေးစိ" ဟူ၍လည်း အရပ်ခေါ်ရှိသည်) သည် သတ္တဝါ တို့၏ အဖို မျိုးဆက်ပြန့်ပွားရေး ဂလင်း (generative gland) ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဘုရားဆင်းတုတော် ပူဇော်မှုကို လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀-ခန့်ကပင် စတင်ခဲ့သည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့သည် ဘုရားဆင်းတုတော်ကို ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေး၊ ကျောက်၊ သစ်သား၊ အင်္ဂတေ၊ နှီး စသည့်ပစ္စည်းများဖြင့် ရပ်တော်မူပုံ၊ ထိုင်တော်မူပုံ၊ လျောင်းတော်မူပုံ တို့ကို ထုလုပ်ကိုးကွယ် ခဲ့ကြသည်။
ယင်းတို့တွင် `ပုလင်းဘုရား´သည် ထူးခြားလှသည်။
ပုလင်းဘုရား ဆိုသည်မှာ ဆင်းတုတော်၊ ပလ္လင်၊ တံကဲ၊ ပြာသာဒ် စသည့် အစိတ်အပိုင်းများကို သစ်သား(ကျွန်းသား)ဖြင့် အသေးစိတ် ထုလုပ်ပြီး၊ ကျောင်းဆောင်နှင့် တကွ လေးထောင့်ပုလင်း ထဲသို့ ထည့်သွင်း၍ ကိုးကွယ်သော ဘုရားပင်ဖြစ်သည်။
ပုလင်းဘုရား ထုလုပ်ငန်းမှာ အခြားပန်းပုရုပ်များ ထုလုပ်ခြင်းထက် ပို၍ ခက်ခဲသည်။
ထုလုပ်ရာတွင် လက်ဝင်သည်။
ဇွဲကောင်းကောင်းဖြင့် အချိန်ယူလုပ်ရသည်။
ပုလင်းထဲကြည့်လျှင် ဆင်းတုတော်နှင့် ကျောင်းဆောင်မှာ ပစ္စည်းများကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အစီအစဉ်ကျအောင် ဆက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ပုလင်းမှာ အမြင့် ၁၀-လက်မ၊ အကျယ်(အနံ) ၃-လက်မခန့်နှင့် လုံးပတ် ၁၂-လက်မရှိ လေးထောင့် ပုလင်းဖြစ်သည်။
ကျောင်းဆောင်တွင် ဘုရားရှင်နှင့် ရဟန္တာရှစ်ပါး( မြန်မာအခေါ် ဘုရားကိုးဆူ) ပါရှိသည်။
ဘုရားဆင်းတုမှာ ဉာဏ်တော် ၂-လက်မခွဲမှ ၃-လက်မအထိ ရှိသည်။
အမြင့် ၁-လက်မ၊ အကျယ်၂-လက်မခွဲခန့်ရှိ၍ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ဘုရားရှင်အား ရဟန္တာများ ခြံရံလျက် ရှိသည်။
ပုလင်း၏ ထောင့်လေးထောင့်တွင် ထီးလေးလက်လည်း စိုက်ထူထားသည်။
ထို့ပြင် ကျောင်းဆောင်ပေါ်တွင် စေတီတစ်ဆူလည်း ပူဇော်ထားသည်။
ဘုရားထီးတော်ကို ပုလင်းဗူးဆို့ဖြင့် ခိုင်မာစွာ ချိပ်ပိတ်ထားသည်။
ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ ဘုရားကျောင်းဆောင် ယိုင်လဲခြင်း၊ လှုပ်ရှားခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်း မရှိအောင် ဗူးဆို့က ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထုလုပ်နည်း ပုလင်းဘုရား ထုလုပ်နည်းမှာ ရှေးဦးစွာ ပုလင်း၏ အတွင်းပိုင်းကို သေချာစွာ တိုင်းတာပြီး အပြင်မှာ ပုံစံထုတ်ကြည့်ရသည်။
ပုလင်းအဝမှာ ငါးမူးခန့်သာ ကျယ်သည်။
ကျောင်းဆောင်မှအပ ဆင်းတုတော်၊ ပလ္လင်၊ တံကဲ၊ ပြဿဒ် စသည့်ပစ္စည်းများမှာ အမြင့် ၂-လက်မခွဲနှင့် အကျယ်(အနံ) လက်မဝက်ခန့်သာ ရှိသည်။
ထိုအစိတ်အပိုင်းများကို ပုလင်းထဲ ဝင်သွားအောင် ထုလုပ်ရသည်။
ထုပြီးသော ပစ္စည်းများ ပုလင်းထဲ မထည့်မီ အပြင်မှာ လက်တွေ့တပ်ဆင် ကြည့်ရသည်။
ပုံစံပေါ်လာလျှင် ထိုပစ္စည်းများကို ဇာကနာအရှည်ဖြင့် တစ်ခုခြင်းယူကာ ပုလင်းထဲ ထည့်ပြီး သူ့နေရာနှင့်သူ၊ ဆက်၍ဆက်၍ ပေးပြီးသောအခါ လက်ရာမြောက်သော ပုလင်းဘုရားတစ်ဆူ ဖြစ်လာသည်။
(ပစ္စည်းများကို ကော်ဖြင့် မဆက်ရပါ။
) ပုလင်းဘုရားသည် အမြင်ဆန်း၍ ကြည်ညိုဖွယ် ကောင်းသည်။
ရှေးခေတ် ပန်းပုဆရာတစ်ဦး၏ စိတ်ကူးနှင့် တီထွင်ဉာဏ်မှာ ချီးကျူးဖွယ်ကောင်းသည်။
ရွှေသင်္ကန်းကပ်လှူထားသော ပုလင်းဘုရားများမှာ ပို၍ ကြည်ညိုဖွယ် ကောင်းသည်။
ယခုအခါ ပုလင်းဘုရား ထုလုပ်သည့် ပညာရှင်များ မရှိတော့သဖြင့် ပုလင်းဘုရားများ ရှားပါးနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဖူးတွေ့နိုင်သည့်နေရာ ရှားပါးသော ပုလင်းဘုရားများကို ရန်ကုန်မြို့၊ ရွှေတိဂုံဘုရားပြတိုက်၊ မန္တလေးမြို့၊ မဟာမြတ်မုနိဘုရားပြတိုက်၊ ပခုက္ကူမြို့၊ သီဟိုဠ်ရှင်ဘုရားပြတိုက် တို့နှင့် အခြား အမြတ်တနိုးပူဇော်ထားသူအချို့တွင် သာဖူးတွေ့နိုင်သည်။
ထိုဘုရားများသည် ရှေးဆရာတော်ကြီးများနှင့် ဘိုးဘွားမိဘများမှ တဆင့် သားစဉ်မြေးဆက် လက်ဆင့်ကမ်း ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည့် ဘုရားများဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။
အဆိုပါဘုရားများသက်တမ်းမှာ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀-ခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
ရာဇာဝင်း(ယင်းမာပင်) မြတ်မင်္ဂလာ စာစောင်၂၀၀၉-ခုနှစ်မေလ ကိုးကား Category:မြန်မာ့အနုပညာ Category:မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု။
Joomla ဆိုတာကတော့ free ,opensource content managemetn system တစ်ခုပါ။
Joomla မှာ features တွေ မြောက်မြားစွာပါဝင်ပြီး လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းတွေ များပြားလှပါတယ်။
RSS feeds, print ထုတ်လို့ရတဲ့ စာမျက်နှာ , news flashes , blogs, polls , website searching နှင့် ဘာသာစကားများစွာ ပါရှိပါတယ်။
Joomla ဟာ GPL Licesed ယူထားပါတယ်။
သူဟာ Mambo ရဲ့ fork ကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ။
သူ့ကို PHP programming lanaguage နဲ့ရေးသားထားပြီး MySQL database ကိုအသုံးပြုထားပါတယ်။
သမိုင်း Joomla က Mambo ရဲ့ fork ကနေ ဆင်းသက်လာပါတယ်။
2005 တုန်းကတော့ Mambo ဟာ Miro International Pty Ltd ရဲ့ trademarked အနေနဲ့ တည်ရှိပါတယ်။
ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ project တွေကို ဥပဒေရကာကွယ် ပိတ်ပင်ထားတာတွေ ရှိပါတယ်။
International Pty Ltd ဆိုတာကတော့ non-profit foundation တစ်ခုပါ။
development team ဟာ အဲဒီအချက်ကို မနှစ်သက်ပဲ open source အနေနဲ့ တည်ရှိချင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် developement team ဟာ OpenSourceMatters ပြီး users , developers, web developers, web designers တွေအတွက် တည်ထောင်ခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီတုန်းက project team ရဲ့ခေါင်းဆောင်က Andrew Eddie , A.K.A "MasterChief" (15 Aungust 2007 မှာ အဖွဲ့ထဲပြန်လည်ရောက်ရှိလာပါတယ်) ပါ။
တနေ့ကို လူအယောက် ၁၀၀၀ လောက်ဟာ opensourcematters.org forum ထဲကို ဝင်ရောက်ကြပြီး သူတို့ Development Team ကို အကူအညီ အားပေးခြင်းတွေ လုပ်ကြပါတယ်။
1 September, 2005 မှာ "Joomla" ဆိုတဲ့ နာမည် အသစ်ကို စတင်ခဲ့ပါတယ်။
Joomla ဆိုတာ Swahili ဘာသာ ရဲ့ jumla ကို phonetic spelling (အသံထွက်ကို english လိုရေးခြင်း) အရ ရေးထားတာပါ။
အဓိပ္ပာယ်ကတော့ "all together" ဒါမှမဟုတ် "as a whole" လို့ဆိုလို့ရပါတယ်။
ပထမဆုံး Joomla 1.0.0 ကို 16 September, 2005 မှာ စတင်ပြီး release လုပ်ခဲ့ပါတယ်။
အဲဒါကတော့ Mambo 4.5.2.3 ကို security fixes အပြင် အခြားအရာများကို ထည့်သွင်းပြီး re-branded တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
Core Developers တွေက ဒီလိုဆိုပါတယ်။
Joomla 1.5 ဟာ မကြာခင်မှာ ရေးသားလို့ပြီးတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
PHP 5 နဲ့ တည်ဆောက်ထားပါတယ်။
အဲဒါကို 2006 က ပြောကြားခဲ့သော်လည်း 21 July 2007 မှာသာ RC1 version ကို release လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
1 September 2007 မှာတော့ RC2 ကို ထုတ်ခဲ့ပြီး 6 October 2007 မှာတော့ RC3 ကိုထုတ်ခဲ့နိုင်ပါတယ်။
Joomla 1.5 ကိုတော့ 22 January 2008 တွင် ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
Joomla ဟာ Packet Publishing ကချီးမြင့်တဲ့ Packet Publishing Open Source Content Management System Award in 2006 နဲ့ 2007 ကိုရရှိခဲ့ပါတယ်။
ဂုဏ်သတ္တိများ Joomla package မှာ အမျိုးမျိုးသော အစိတ်အပိုင်းမြောက်မြားစွာ ပါဝင်ပါတယ်။
Joomla ဟာ Module တွေ ထပ်ဖြည့်နိုင်ပြီး extension များ ထည့်သွင်းခွင့်အပြင် အခြားအရာများနှင့် ပေါင်းစည်း လုပ်ကိုင်ခြင်းများလည်း ပါရှိပါတယ်။
Extensions ဟာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတော့ ဥပမာအားဖြင့် WikiBot ဆိုတဲ့ extension ဟာ Joomla ရဲ့ Artical မှာ Wikitags များနဲ့ ချိတ်ဆက်ပေးထားပါတယ်။
Aricle မှာ ပါတဲ့ hyperlinks တွေဟာ auto-create dyanmic hyperlinks တွေပါ။
အဲဒီ link ကို နှိပ်လိုက်ရင် သက်ဆိုင်ရာ Wikipedia aritcle ကိုဖော်ပြပေးပါတယ်။
Joomla Extension Directory တွင် extension ပေါင်း 2,200 ကျော်ရှိပါတယ်။
Joomla Extensions Directory ဆိုတာကတော့ OpenSourceMatters က runs ထားတဲ့ offical extensions's directory တစ်ခုပါ။
Components တွေဟာလည်း webmasters တွေကို site တစ်ခုတည်ဆောက်ရာမှာ မြန်ဆန်စေရန် အကူအညီပေးပါတယ်။
Community site လား၊ Company Site လား၊ E-Commerence site လား၊ဘယ်လို site ပဲလာလာ components တွေကို လွယ်ကူအောင် ဆောင်ရွက်ပေးပါတယ်။
Modules ကတော့ site မှာ display အတွက်ပါ။
Calendar လား။
နာရီလား။
Google AdSense ထည့်မလား။
ကိုယ့် site မှာ ဖော်ပြဖို့အတွက် Moudle များကို အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။
Module တွေကို အများအားဖြင့် ဘေးနားက navigator တွေမှာ အသုံးများပါတယ်။
အသိုင်းအဝိုင်း Joomla ဟာ offical သာမက unoffical comunity site များ မြောက်မြားစွာတည်ရှိပါတယ်။
July 2007 မှာ offical Joomla Forums မှာတင် threads ပေါင်း 200,000 ရှိခဲ့ပြီး post ပေါင်း 1 million ကျော်ခဲ့ပါတယ်။
members ပေါင်း 138,000 ကျော်တို့ဟာ ဘာသာစကား ၄၀ ကျော်အသုံးပြုခဲ့ပါတယ်။
Unoffical site တွေဟာလည်း ဘာသာစကား အမျိုးမျိုးနှင့် လွှင့်တင်ထားပါတယ်။
Unoffical web developers တွေဟာလည်း extensions များ၊ web templates များကို စီးပွားဖြစ် ရောင်းချပြီး အချို့ကတော့ Freelance customization services လုပ်ကြပါတယ်။
ပုံမှန်အားဖြင့် Template တွေကို Zip file နှင့် ထုတ်လုပ်ဖြန့်ဝေခဲ့ပါတယ်။
Joomla အတွက် extension များ၊ component များ၊ moudle များကို zip file နဲ့ install လုပ်ရပါတယ်။
Extension Joomla extension ဆိုသည်မှာ ဂျူးမလား ဖြင့်ဖန်တီးထားသော ဝက်ဆိုဒ်အား ပိုမိုကောင်းမွန်စေရန် အပိုထပ်ဖြည့် အသုံးပြုနိုင်သော ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။
အဓိကအားဖြင့် extension သုံးမျိုးရှိသည်။
Component Module Plugin တို့ ဖြစ်သည်။
ဆက်လက်ပြီး PHP ပြင်ပလင့် Offical Joomla! website ကိုးကား Category:ကွန်ပျူတာ Category:ပရိုဂရမ်းမင်း Category:ဆော့ဖ်ဝဲလ်။
အောင်သင်း (၁၉၂၇ ခုနှစ် - ၂၀၁၄ ခုနှစ်)သည် မြန်မာ နိုင်ငံသား စာရေး ဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်၊ မော်လမြိုင် ဒီဂရီ ကောလိပ်နှင့် ပြင်ဦးလွင် စစ် တက္ကသိုလ်တို့တွင် တက္ကသိုလ် ဆရာ တစ်ဦး အဖြစ်လည်း တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
အစောပိုင်းဘဝ ၁၉၂၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ(၁၇)ရက်၊တနဂ်နွေနေ့တွင် မကွေးတိုင်း၊ မကွေးခရိုင်၊ တောင်တွင်းကြီးမြို့၊ တောင်ပြင်ရပ်နေ၊ အဖ-သခင်ညီမောင်နှင့် အမိ-ဒေါ်ရွှေကြင်တို့က ဖွားမြင်သည်။
သားသမီး(၃)ယောက်အနက် အကြီးဆုံးဖြစ်သည်။
အမည်ရင်းမှာလည်း ဦးအောင်သင်း ပင်ဖြစ်သည်။
အသက် ၅ နှစ်အရွယ်တွင် တောင်တွင်းကြီးမြို့ တောင်ပြင်ရပ်ရှိ ဆရာဦးသာဒွန်းဇံ၏ မူလတန်းကျောင်းတွင် စတင်ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
ပညာရေး လေးတန်းအောင်ပြီးနောက် တောင်တွင်းကြီးမြို့ မိုးထိ မြန်မာအထက်တန်းကျောင်းတွင် အလယ်တန်းပညာများ ဆက်လက်သင်ကြားခဲ့သည်။
၁၉၃၈ ခုနှစ် ဆဋ္ဌမတန်းတွင် ကျောင်းသားသပိတ်နှင့် ကြုံခဲ့သည်။
ရောင်စုံသူပုန်များ ပေါ်ပေါက်လာချိန် ဖြစ်သော ၁၉၄၉ ခုနှစ်တွင် ရဲဘော်ဖြူများ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းခံရပြီး မကွေးထောင်၊ တောင်တွင်းကြီးထောင်၊ ပြည်ထောင်၊ သရက်ထောင်များတွင် နေထိုင်ခဲ့ရသည်။
နိုဝင်ဘာလတွင် သရက်ထောင်ကို ဖောက်၍ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့သည်။
‘သရက်ထောင်ဖောက်ခဲ့စဉ်က’ ကိုယ်တွေ့ဆောင်းပါး ရေးသားကာ ရှုမဝမဂ္ဂဇင်းသို့ ပို့ခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုစဉ်က ပြည်တွင်းစစ်နှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများ မထည့်ရန် ရှုမဝက ဆုံးဖြတ်ထား၍ ဆောင်းပါးကို ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။
ထို့နောက် မြဝတီမဂ္ဂဇင်းသို့ ပေးပို့ခဲ့ရာ ၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင် မေလထုတ် မြဝတီမဂ္ဂဇင်းတွင် သရက်ထောင်ဖောက်ခဲ့စဉ်က ဆောင်းပါးဖော်ပြခံရသည်။
ထိုဆောင်းပါးသည် အောင်သင်း၏ ပထမဆုံး စာပေလက်ရာဖြစ်သည်။
ဝိဇ္ဇာတန်းကို ၁၉၆၀ ခုနှစ်တွင် မြန်မာဘာသာစကားနှင့် အနုစာပေ၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားနှင့် အနုစာပေ၊ ဒဿနိကဘာသာတွဲဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများထုတ်ဝေသော ပုသိမ်မဂ္ဂဇင်းတွင် ဆောင်းပါး(၂)ပုဒ် (လူသေလူမဖြစ်မီက ရှင်ဥက္ကဋ္ဌ ဟူသော ဆောင်းပါးနှင့် အခြားဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်)နှင့် အင်္ဂလိပ် ကဗျာဘာသာ ပြန်(၁)ပုဒ်ကို ကလောင်ခွဲအမည် မောင်သံနိုင် အမည်ဖြင့် ရေးသားခဲ့သည်။
၁၉၆၁ ခုနှစ်တွင် ဘီအီးဒီဆက်တက်နေစဉ် မြန်မာစာဌာန ပါမောက္ခ ဦးဝန်လက်ထက်၌ ‘မြန်မာစာမဟာဝိဇ္ဇာ အရည်အချင်းစစ်သင်တန်း တက်ရောက်ခွင့်” ဖြေဆိုအောင်မြင်ခဲ့သည်။
ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၌ ၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် နည်းပြဖြစ်လာသည်။
”စာဆိုတော်” ပြားငါးဆယ်တန် မဂ္ဂဇင်းလေး၏ စာပေညွှန်ကြားရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ယူသည်။
ထိုစာစောင်တွင် လစဉ် ၃-၄ ပုဒ်ရေး၍ ‘မောင်သံနိုင်’အမည်ဖြင့် ပြန်သုံးခဲ့သည်။
”ကံ့ကော်မြိုင် စာတန်းများ” စာစု၌ စာတန်း(၃)ပုဒ်ရေးခဲ့ရာ (၂)ပုဒ်ကို ထိုစဉ်က အလယ်တန်း၊ အထက်တန်းမြန်မာစကားပြေ လက်ရွေးစင်တို့တွင် ကျောင်းသုံးပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည်။
ရှုမဝမဂ္ဂဇင်း၌ မြန်မာဘာသာစကားနှင့် ကာရန်မဲ့ကဗျာ စာပေဝေဖန်ရေးဆောင်းပါးကို ရေးခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ စာပေသဘောတရား စာပေဝေဖန်ရေးများကို ဆက်တိုက်ရေးခဲ့သည်။
”ဝတ္ထုတိုများ လေ့လာချက်စာတမ်း” ပြုစုတင်ပြပြီး မဟာဝိဇ္ဇာတန်းကို ၁၉၇၄ တွင် ဂုဏ်ထူးနှင့်အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ဧပြီလ ၁၉၇၈ တွင် နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှု၌ ပါဝင်ပတ်သက်သည်ဟု မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီက ယူဆသောကြောင့် အလုပ်မှထုတ်ပယ်ခြင်းခံရသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ အလွတ်နည်းပြတန်းများတွင် မြန်မာစာပေသင်ကြားပေးခြင်း၊ စာပေရေးသားခြင်းတို့နှင့်သာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုခဲ့သည်မှာ ယနေ့အထိဖြစ်သည်။
၁၉၈၃ နိုဝင်ဘာလတွင် သဘင်မဂ္ဂဇင်း အမှတ် ၁ မှစ၍ ၂၅ လတိုင်တိုင်၊ အကြိုက်ဆုံးဝတ္ထုတိုကို လစဉ်ရေးသားခဲ့သည်။
ဤနောက်ပိုင်းတွင် မဂ္ဂဇင်းများတွင် အလျဉ်းသင့်သလို ရေးသည်။
ပိဋကတ်မိတ်ဆက်၊ ဂန္ထဝင် မိတ်ဆက် စသည်ဖြင့် လူငယ်များအတွက် ရည်ရွယ်ရေးသော စာအုပ်များလည်းထွက်ခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင်လည်း စာအုပ်များ ဆက်လက်ထွက်ရှိခဲ့သည်။
ဘဝနိဂုံး ရွှေဗဟိုဆေးရုံ၌ နှလုံးရောဂါဖြင့် ဆေးကုသနေသည့် စာရေးဆရာ ဦးအောင်သင်းသည် ဆေးရုံကဆင်းပြီး အိမ်ပြန်ရောက်အနားယူနေစဉ် ၂၀၁၄-ခု၊ အောက်တိုဘာလ(၂၅)ရက်၊စနေနေ့ ၁၀ နာရီ ၇ မိနစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ကွယ်လွန်ချိန်တွင် အသက် (၈၈)နှစ် ရှိပြီဖြစ်သည်။
ထင်ရှားသော စာအုပ်အချို့ သရက်ထောင်ဖောက်ခဲ့စဉ်က စာပေရေးရာဆောင်းပါးများ ဝတ္ထုရေးရာဆောင်းပါးများ အကြိုက်ဆုံးဝတ္ထုတိုများနှင့် သုံးသပ်ချက်များ(ပ၊ဒု) မျိုးဆက်သစ်တိုးတက်ရစ်ဖို့ အမွေ ကန့်ကူလက်လှည့် ' (နိုင်ငံတကာဝတ္ထုတိုများဘာသာပြန်) အာဖရိကမုဆိုး (ဘာသာပြန်) လှလိုက်တာနော်နှင့်ရသစာတမ်းငယ်များ ကမ္ဘာပြဿနာရှင်းတဲ့နေ့နှင့် ရသစာတမ်းငယ်များ မျိုးဆက်သစ်တွက် ပိဋကတ်မိတ်ဆက် မျိုးဆက်သစ်တွက် ဂန္ထဝင်မိတ်ဆက် ရည်ညွှန်းကိုးကား အောင်သင်း ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
အဲလက်စ် သည် မြန်မာနိုင်ငံသား အဆိုတော်နှင့် တေးရေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် နေ့သစ်များကို ကြိုဆိုခြင်း အခွေကို ပထမဆုံး ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး ပရိသတ်အားပေးမှု ရရှိခဲ့သည်။
မိသားစု အဲလက်စ်တွင် သားသမီးအမွှာနှစ်ဦးရှိပြီး Dora Alex နှင့် Kevin Alex တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ထွက်ရှိခဲ့သော တေးစီးရီးများ နေ့သစ်များကို ကြိုဆိုခြင်း (၁၉၉၆) ကံရေးတဲ့သူ (၁၉၉၇) ဆုံနိုင်ခွင့် (ထွန်းအိန္ဒြာဗို နှင့် တွဲဖက်၍) (၁၉၉၈) မင်းအနားမှာ (၁၉၉၉) အဲလက်စ်နှင့်သူ၏ သီချင်းများ (၂၀၀၀) စိတ်ကူးသက်သက်များ အချစ်နဲ့ကောင်းကင် ၁၉၉၆ က အဲလက်စ် (၂၀၀၅) Live Show (Pop) Live Show (Rock) နောက်ကျနေတဲ့ငါ (၂၀၁၁) ကိုးကား Category:မြန်မာ အမျိုးသား အဆိုတော်များ Category:မြန်မာ တေးရေးဆရာများ Category:သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ။
အောက်ချင်းစာနီ (Aukchinsa-Ni) ၏ ရုက္ခဗေဒ အမည်မှာ (Aglaia spectabilis သို့မဟုတ် Amoora wallichii) ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် မီလီအေ့စီအီး မျိုးရင်းဝင် (Meliaceae သို့မဟုတ် မဟော်ဂနီ မိသားစုဝင်) အပင်မျိုးစိတ် (species) တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းကို ဩစတြေးလျနိုင်ငံ (Australia) ကွင်းစလန်ပြည်နယ် (Queensland)၊ ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ၊ တရုတ်နိုင်ငံ၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၊ လာအိုနိုင်ငံ၊ မလေးရှားနိုင်ငံ၊ မြန်မာနိုင်ငံ၊ ပါပူဝါနယူးဂီနီနိုင်ငံ (Papua New Guinea)၊ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံတို့တွင် တွေ့နိုင်သည်။
ငြိမ့်ညောင်းသာယာသော မြန်မာ့ ပန်တျာမျိုး ၆-ပါး ရှိသည်။
စောင်း၊ ငြှင်း၊ မိကျောင်း တူရိယာ၊ အောင်းကလေး၊ ပတ္တလား၊ တယော၊ မဃဒေဝလင်္ကာ၌ စောင်း ငြင်း မိကျောင်း၊ အောင်း ပတ္တလား တယောအားဖြင့်ခြောက်ပါးငြိမ့်မျိုး နာဖွယ်ပျိုးသား ဟုစပ်ဆိုသည်။
အငြိမ့်တူရိယာငါးမျိုး အငြိမ့်တူရိယာငါးမျိုး- စောင်း ငြှင်း မိကျောင်း(တူရိယာ) အောင်းကလေး ပတ္တလား ( နောက်ပိုင်းတွင် တယောကိုထည့်သဖြင့် အငြိမ့်တူရိယာ ခြောက်မျိုးဖြစ်လာသည်။