kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
၂၀၀၈ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၁၅ တွင် ကဒါးစူလတန် အဘဒူ ဟာလင်းမှ ရွှေရတုပွဲကျင်းပခြင်း နှင့် အတူ မြို့အမည်အား "လန်ကာဝီ၊ ကဒါး၏ ရတနာ" ဟု ပြောင်းလဲခြင်းကို ခွင့်ပြုခဲ့သည်။
ကျွန်းများထဲတွင် အကြီးဆုံးကျွန်းကို လန်ကာဝီကျွန်းဟု ခေါ်ကြပြီး လူဦးရေ ၆၄, ၇၉၂ ဦး ရှိကာ အနီးအနားရှိ လူနေထိုင်သော အခြားကျွန်းမှာ တစ်ကျွန်းတည်းရှိပြီး ထိုကျွန်းမှာ တူဘားကျွန်း ဖြစ်သည်။
လန်ကာဝီသည် အုပ်ချုပ်ရေး ခရိုင်တစ်ခု လည်း ဖြစ်ပြီး အကြီးဆုံးမြို့မှာ ကွားမြို့ ဖြစ်သည်။
ပန်တိုင်း စီနန် သည် လန်ကာဝီရှိ ရေပန်းအစားဆုံး ကမ်းခြေနှင့် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားများ လည်ပတ်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ကာ နှစ်စဉ် လူ ၁ သောင်းကျော် လာရောက် လည်ပတ်ကြသည်။
လန်ကာဝီသည် အကောက်ခွန်မဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်း ဖြစ်သည်။
လုံဘောက်ကျွန်း သည် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ အနောက်နူဆာ တန်ဂါရာပြည်နယ်ရှိ ကျွန်းတစ်ကျွန်း ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ဆုန်ဒါလေးကျွန်းများ၏ အတွဲအဆက်၏ တစိတ်တဒေသ ဖြစ်သည်။
အနောက်ဘက်တွင် ဘာလီကျွန်း မှ လုံဘောက်ရေလက်ကြားဖြင့် ပိုင်းခြားထားပြီး အရှေ့ဘက်တွင် ဆမ်ဘာဝါ ကျွန်းနှင့် အလာ့စ်ရေလက်ကြားဖြင့် ပိုင်းခြားထားသည်။
အကြမ်းမျဉ်းအားဖြင့် စက်ဝိုင်းပုံ ရှိပြီး အမြီးပိုင်းဖြစ်သော ဆီကိုတောင်းကျွန်းဆွယ်သည် အနောက်ဘက်သို့ မျှ ထိုးထွက်လျက် ရှိပြီး စုစုပေါင်း ဧရိယာမှာ ခန့် ဖြစ်သည်။
ပြည်နယ်မြို့တော်၏ ကျွန်းပေါ်ရှိ အကြီးဆုံး မြို့မှာ မာတာရမ်မြို့ ဖြစ်သည်။
လုံဘောက်သည် အနောက်ဘက်ရှိ ဘာလီကျွန်းနှင့် အရွယ်အစား နှင့် လူနေသိပ်သည်းမှု တူညီပြီး ယဉ်ကျေးမှု ဆက်ခံခြင်းများလည်း တူညီသည်။
သို့သော်လည်း အုပ်ချုပ်ရေးအရ အနောက် နူဆာတန်ဂါရာ ပြည်နယ်တွင် ပိုကြီးသော်လည်း လူဦးရေ ကျဲပါးသော အရှေ့ဘက်ရှိ ဆမ်ဘာဝါကျွန်းနှင့် အတူ ပါဝင်သည်။
လုံဘောက်အား ဒေသတွင်း ဂီလီကျွန်းများ ဟု ခေါ်ကြသည့် ကျွန်းလေးများက ဝန်းရံထားကြသည်။
အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ ၂၀၁၄ လူဦးရေ စာရင်း အရ လူဦးရေ ၃.၃၅ သန်း ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံရှိ ကျွန်းများ။
လွမ်ပရာဘွမ်မြို့ (လာအို: ຫລວງພະບາງ/ຫຼວງພະບາງ; အဓိပ္ပာယ်အားဖြင့် 'တော်ဝင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်မြို့' ) သည် လာအိုနိုင်ငံ မြောက်ဘက်အလယ်ပိုင်းရှိ မြို့တော်တစ်ခု ဖြစ်ပြီးအနီးအနားတွင် ကျေးရွာ ၅၈ ခု ရှိကာ ကျေးရွာ ၃၃ ခုမှာ ယူနက်စကို၏ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ ဖြစ်သော "လွမ်ဘရာဘွမ်မြို့" သတ်မှတ်ချက်တွင် ပါဝင်သည်။
Application of Information and Communication Technology to Promote Sustainable Development A Case Study: Town of Luang Prabang, Lao PDR (pdf) Tokyo Institute of Technology, Retrieved June 15, 2016 ၎င်းအား ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် စာရင်းသွင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသော ဗိသုကာ၊ ဘာသာရေး နှင့် ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်များ၊ ရာစုနှစ်အချို့ ကြာအောင် ကျေးလက်နှင့် မြို့ပြ ရောနှော ဖွံ့ဖြိုးခဲ့သော လက္ခဏာများ နှင့် ၁၉ ရာစုနှင့် ၂၀ ရာစုအတွင်း ပြင်သစ် ကိုလိုနီ လွှမ်းမိုးမှုများကြောင့် ဖြစ်သည်။
မြို့လယ်ခေါင်တွင် အဓိက လမ်းမကြီး ၄ ခု ရှိပြီး နမ်ခန်းမြစ် နှင့် မဲခေါင်မြစ်တို့ဆုံတွေ့ရာ မြစ်ဆုံတွင် တည်ရှိသည်။
လွမ်ပရာဘွမ်သည် များပြားလှစွာသော ဗုဒ္ဓဘာသာ ပုထိုးများ နှင့် ဘုန်းကြီးကျောင်းများကြောင့် ထင်ရှားသည်။
မနက်တိုင်းတွင် ဘုန်ကြီးကျောင်းအများအပြားမှ ဘုန်းကြီးများသည် လမ်းမများသို့ ဆွမ်းခံကြွလေ့ ရှိသည်။
မြို့၏ အဓိက အထင်ကရ နေရာတစ်ခုမှာ ဖိုးစီတောင် ဖြစ်ပြီး မျှ မြင့်မားသဖြင့် မြို့နှင့်ယှဉ်လျှင် အလွန်ကြီးနေသည်။
မတ်စောက်သော လှေခါးဖြင့် "ဝပ်ချောင်စီ" ဘုရားသို့ တက်သွားနိုင်ပြီး မြို့နှင့် မြစ်များကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုနိုင်သည်။
မြို့တော်သည် ယခင်က လွမ်ပရာဘွမ် ဘုရင့်နိုင်ငံ၏ မြို့တော် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ရှေးဟောင်း အမည်အဖြစ် "ရှန်းသောင်း" ဟုလည်း သိကြသည်။
chiang-tong ယခင်က လာအိုနိုင်ငံ၏ တော်ဝင်မြို့တော် နှင့် အစိုးရ ရုံးထိုင်ရာ မြို့ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ၁၉၇၅ ခုနှစ် ပသက်လာအို အာဏာရသည့် အချိန် အထိ ဖြစ်သည်။
မြို့တော်သည် လွမ်ပရာဘွမ်ပြည်နယ်ရှိ လွမ်ပရာဘွမ် ခရိုင်တွင် တည်ရှိပြီး ပြည်နယ်၏ မြို့တော်နှင့် အုပ်ချုပ်ရေးဌာနလည်း ဖြစ်သည်။
မြို့တော်ဖြစ်သော ဗီယင်ကျန်းမြို့ မှ မြောက်ဘက် အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
လက်ရှိတွင် မြို့တော်နေ လူဦးရေ အကြမ်းမျဉ်းအားဖြင့် ၅၆,၀၀၀ ခန့်ရှိပြီး ယူနက်စကို ထိန်းသိမ်းထားသော နယ်မြေတွင် နေထိုင်သူမှာ ၂၄,၀၀၀ ခန့် ရှိသည်။
ခံတွင်းတွေ့စရာ ဒေသစာများတွင် အိုလမ် (တာလပေါ)၊ လွမ်ဖဘန်ဝက်အူချောင်း၊ မော့ပ (ငါးပေါင်း)၊ ခိုင်ပန် (မဲခေါင်မြစ်မှရသော ရေညှိခြောက်ဖြင့် လုပ်သောမုန့်) နှင့် နာမည်ကြီးလှသော ဂျူဘောင်း (ငရုပ်သီးထောင်း) တို့ ပါဝင်သည်။
ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေး လေကြောင်း လောင်ဖဘန်နိုင်ငံတကာလေဆိပ်မှ ချိတ်ဆက်ထားသောနိုင်ငံများသို့ သွားလာနိုင်သည်။
ကုန်းလမ်း လမ်းမကြီး ၁၃ နှင့် ဆက်နေပြီး တောင်ဘက်တွင် ဗန်ဗီအန်နှင့် ဗီယင်ကျင်း၊ မြောက်ဘက်တွင် ဘိုတန်းတို့သို့ သွားနိုင်သည်။
လမ်းခင်းထားသော်လည်း အချို့နေရာများတွင် ကြမ်းသည်။
၂၀၁၄ မှစ၍ ကစီ (ဗန်ဗီအန်နားမှ မြို့) နှင့် လွမ်ဖဘန်ကို လမ်းသစ်ဖေါက်ရာ အချိန် ၂ နာရီခန့် ခရီးတိုသွားသည်။
ဗီယန်ကျင်းမှ လွမ်ဖဘန်သို့ နေ့စဉ် အဝေးပြေးကားများဆွဲပြီး ၁၁-၁၃ နာရီမျှ စီးရသည်။
Luang Prabang . Travelfish.org, retrieved 15 February 2011 ဝှေ့ဆိုင် (ထိုင်းနိုင်ငံနှင့် မဲခေါင်မြစ်သာခြားသော နယ်စပ်မြို့) နှင့် လောင်ဖဘန်လမ်းမှာ လမ်းဆိုးပြီး လမ်းမီးမရှိသည့်အပြင် မိုးကာလ၌ အလုအယက်များရှိတတ်သည်။
ဤလမ်းမှသွားသော အဝေးပြေးကားများမှာ ၁၄-၁၆ နာရီမျှ စီးရသည်။
ဗီယက်နမ်မှ လွမ်ဖဘန် သို့မဟုတ် ဗန်ဗီအန်သို့ပြေးသော ညအိပ်ကားများကို ဟနွိုင်၌ စီးနိုင်သည်။
ရေကြောင်း မဲခေါင်မြစ်ကို ရေကြောင်းအဖြစ် အဓိကသုံးသည်။
ဝှေ့ဆိုင်နှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်းနိုင်ငံမှ ချန်းခေါင်မြို့နှင့် ဝှေ့ဆိုင်ကို ဇက်ဖြင့် ကူးနိုင်ပြီး ဝှေ့ဆိုင်မှ လွမ်ဖဘန်ကို ၂ ရက်မျှ သွားရသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ပက်ဘန်းရွာ၌ တထောက်နားလေ့ရှိသည်။
မီးရထားလမ်း ၂၀၂၁ ခု၌ ပြီးမည်ဖြစ်သော ဗီယန်ကျင်း-ဘိုတန်းရထားလမ်းပိုင်းတွင် လွမ်ဖဘန်၌လည်း ရပ်မည်ဖြစ်သည်။
ဤရထားလမ်းမှာ လမ်းမကြီး ၁၃ နှင့်အပြိုင်ပြေးပြီး လာအို၏ တောင်နှင့်မြောက်ကိုဆက်သော အဓိကရထားလမ်းဖြစ်လာပေမည်။
ကားဖြင့် ၃ ရက်သွားရသော ဤခရီးမှာ ရထားဖြင့်သွားပါက ၃ နာရီမပြည့်ခင် ရောက်မည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။
အခြေမှတ်စု လာအိုစကားဖြင့် နမ်သည် မြစ်၊ ပူးသည် တောင်၊ ဝပ်သည် ဘုရား၊ ပက်သည် ရွာ စသဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ပါပြီးဖြစ်သော်လည်း နမ်ခန်မြစ်၊ ပူးစီ၊ ဝပ်ချွမ်စီစေတီ၊ ပက်ဘန်းရွာ ဟူ၍ မြန်မာဝေါဟာရ လိုက်ထည့်ထားသည်။
ကွဲပြားသိသာစေရန်ဖြစ်သည်။
thumb|မာကတ်ဆာမြို့ မြင်ကွင်း မာကတ်ဆာမြို့ သည် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ တောင်ဆူလာဝေစီ ပြည်နယ်၏ မြို့တော် ဖြစ်သည်။
အရှေ့အင်ဒိုနီးရှားဒေသတွင် အကြီးဆုံး မြို့ဖြစ်ပြီး အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံအတွင်း ဂျကာတာမြို့၊ ဆူရာဘာယားမြို့၊ ဘန်ဒေါင်းမြို့ နှင့် မယ်ဒန်မြို့ တို့ပြီးလျှင် ပဉ္စမမြောက် အကြီးဆုံး မြို့ ဖြစ်သည်။
Ministry of Internal Affairs: Registration Book for Area Code and Data of 2013 ၁၉၇၁ ခုနှစ် မှ ၁၉၉၉ ခုနှစ် အထိ မြို့အမည်အား အဓိက ခရိုင်တစ်ခု ဖြစ်သော "အူဂျွန် ပန်ဒန်း" ၏ အမည်ဖြင့် ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
မြို့တော်သည် ဆူလာဝေစီကျွန်း၏ အနောက်တောင်ဘက် ကမ်းရိုးတန်းတွင် တည်ရှိပြီး မာကတ်ဆာ ရေလက်ကြား အား မျက်နှာမူ၍ တည်ရှိသည်။
မာကတ်ဆာသည် အင်ဒိုနီးရှား အရှေ့ပိုင်း၏ ဝင်ပေါက်တစ်ခုသာ မကပဲ အနောက်အင်ဒိုနီးရှား နှင့် အရှေ့အင်ဒိုနီးရှား၏ ဗဟိုချက် ဖြစ်သည့် အပြင် ဩစတြေးလျ နှင့် အာရှ ကြား ဗဟိုချက်မလည်း ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း တလျှောက်တွင် မာကတ်ဆာသည် အရေးပါသော ကုန်သွယ်ရေး ဆိပ်ကမ်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဂိုဝါစူလတန် ဘုရင် အခြေစိုက်ရာ နှင့် ပေါ်တူဂီတို့၏ ရေတပ်စခန်း ဌာနချုပ် တည်ရှိရာ ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ၁၇ ရာစု ဒတ်ချ်အရှေ့အိန္ဒိယကုမ္ပဏီမှ သိမ်းယူသည့် အချိန်အထိပင် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင် ဒတ်ချ်အရှေ့အိန္ဒိယ ကုမ္ပဏီ၏ အရှေ့အင်ဒိုနီးရှားမှ အရေးပါသော ဆိပ်ကမ်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ကာ မာကတ်ဆာမှ ငါးဖမ်းသမားများသည် မြောက်ဘက်သို့ အဝေးဆုံး ဩစတြေးလျ ကမ်းရိုးတန်း တိုင်အောင် သွားရောက်လေ့ ရှိကြသည်။
အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးရပြီး ခဏတာမျှကြာအောင် မာကတ်ဆာသည်သည် အရှေ့အင်ဒိုနီးရှားပြည်နယ်၏ မြို့တော် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ထိုအချိန်တွင် အုံကြွမှု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
မြို့တော်၏ ဧရိယာမှာ ရှိပြီး လူဦးရေမှာ ၂၀၁၉ ခုနှစ်တွင် မာကက်ဆာမြို့တော်၏ မြို့နယ် ၁၅ ခု အတွင်းတွင် ၁.၅ သန်းခန့် ရှိသည်။
Andi Hajramurni: "Autonomy Watch: Makassar grows with waterfront city concept", The Jakarta Post, 13 June 2011Badan Pusat Statistik, Jakarta, 2019.၎င်း၏ တရားဝင် မက်ထရိုပိုလစ်တန် ဒေသကို "မမ်မီနာစာတာ" ဟု ခေါ်ကြပြီး အနီးအနားရှိ ခရိုင်များမှ မြို့နယ် ၁၇ ခုပါ အပါအဝင် ဖြစ်ကာ မျှ ကျယ်ဝန်းပြီး လူဦးရေမှာ ၂၀၁၉ ခုနှစ် တရားဝင် ခန့်မှန်းချက်အရ ၂,၆၉၆,၂၄၂ ဦး ရှိသည်။
Badan Pusat Statistik, Jakarta, 2019.. နိုင်ငံတော် ဖွံဖြိုးတိုးတက်ရေး စီမံကိန်း အေဂျင်စီ၏ အဆိုအရ မာကတ်ဆာသည် မယ်ဒန်မြို့ ၊ ဂျကာတာမြို့ နှင့် ဆူရာဘာယားမြို့ တို့နှင့် အတူ အင်ဒိုနီးရှား၏ ဗဟိုမြို့တော် ၄ ခုတွင် တစ်ခု အပါအဝင်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။
အင်ဒိုနီးရှား ဗဟိုဘဏ်၏ အဆိုအရ မာကတ်ဆာသည် ဂရိတ်တားဂျကာတာ ဒေသပြီးလျှင် အင်ဒိုနီးရှားတွင် ဒုတိယမြောက် အိမ်ခြံမြေ ဈေးနှုန်း အမြင့်ဆုံးဟု ဆိုသည်။
ယခုလက်ရှိတွင် မာကတ်ဆာတွင် အလွန်လျင်မြန်သော စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ရှိပြီး အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ ပျမ်းမျှတိုးတက်နှုန်းထက် များပြားသည်။
X သို့မဟုတ် x သည် အင်္ဂလိပ် လက်တင်အက္ခရာစဉ်၏ ၂၄-ခုမြောက် အက္ခရာ ဖြစ်သည်။
အက်ခ်စ် () ဟူ၍ အသံထွက်သည်။
"X", Oxford English Dictionary, 2nd edition (1989); Merriam-Webster's Third New International Dictionary of the English Language, Unabridged (1993); "ex", op. cit. ရာဇဝင် ဂရိ(Greek) Chi အတြစကဲန်(Etruscan) X 45px 25px ကွန်ပျူတာသုံးကုဒ်များ 1 ကို အခြားနည်းဖြင့် ဖော်ပြချက်များ ကိုးကား ကဏ္ဍ:လက်တင်အက္ခရာ။
ယုန်ထောင် ကြောင်မိ သည် မြန်မာစကားပုံ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက် ယုန်ကို ထောင်သော်လည်း ယုန်ကို မမိဘဲ တောကြောင်ကို မိသကဲ့သို့ မိမိဆင်ထားသော အကွက်တွင်းသို့ မိမိရည်စူးသူက ဝင်မလာဘဲ မရည်စူးသူက ဝင်လာသည်။
"ယုန်ထောင် ကြောင်မိ ဟူသကဲ့သို့ ပုလိပ်ကို ဂရုမစိုက်သော သူခိုးကြီးတစ်ဦးနှင့် ကတ်ကြေးကိုက် နှစ်ဦးမှာ စုံထောက်တို့လက်ထဲ ပါသွားကြရလေ၏။
" [၁၃၀၀] သူရိယ၊ ၂၂၊ ၃။
thumb|မာနာဒိုမြို့ မြင်ကွင်း မာနာဒိုမြို့ သည် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ မြောက်ဆူလာဝေစီပြည်နယ်၏ မြို့တော် ဖြစ်သည်။
ဆူလာဝေစီကျွန်းတွင် မာကတ်ဆာမြို့ ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်ပြီး ၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် မြေဧရိယာ ၁၅၇ စတုရန်းကီလိုမီတာတွင် လူဦးရေ ၄၂၅,၄၂၀ ဦး ဖြန့်ကျက် နေထိုင်ကြသည်။
Indonesia: Administrative Division (Provinces, Regencies and Cities) - Population Statistics, Charts and Map မာနာဒို မက်ထရိုပိုလစ်တန်ဒေသတွင် ၂၀၁၈ ခုနှစ်၌ လူဦးရေ ၁.၂ သန်း ရှိသည်။
Sulawesi Utara Dalam Angka 2019 မြို့တော်သည် မာနာဒိုပင်လယ်အော်ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောင်ကုန်းထူထပ်သော ဒေသများက ဝိုင်းရံထားသည်။
မာနာဒိုသည် အင်ဒိုနီးရှားရှိ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားများ လာရောက်လည်ပတ်ရာ ထိပ်ဆုံး နေရာ ၅ ခုတွင် ပါဝင်သည်။
Kembangkan 5 Destinasi Prioritas, Jokowi Tekankan Soal Kebersihan - Ekonomi Bisnis.com မြို့တော်တွင် ဆမ် ရာတူလန်ဂီ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်ရှိပြီး ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ၊​စင်ကာပူနိုင်ငံ၊​တရုတ်နိုင်ငံ တို့နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ထားသည်။
ဘူနာကန် အမျိုးသားဥယျာဉ်သည် မြို့တော်၏ အထင်ရှားဆုံး ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားများ လည်ပတ်ရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုမြို့တော်အား ခရစ်ယာန် အများစု ရှိသော မြို့ဟုလည်း သိကြပြီး နိုင်ငံအတွင်း နှစ်စဉ် ခရစ်စမတ်ပွဲတော်ကို အကြီးကျယ်ဆုံး ကျင်းပလေ့ ရှိသည်။
ထို့ပြင် အင်ဒိုနီးရှားတွင် သည်းခံနိုင်စွမ်း အရှိဆုံးနှင့် အငြိမ်းချမ်းဆုံး မြို့ဟုလည်း ဆိုကြသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံရှိ မြို့များ။
thumb|မယ်ဒန်မြို့မြင်ကွင်း မယ်ဒန်မြို့ သည် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ မြောက်ဆူမတြာပြည်နယ်၏ မြို့တော်နှင့် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်သည်။
ဆူမတြာကျွန်း၏ ဒေသတွင်း အချက်အချာဌာန နှင့် ငွေကြေးဆိုင်ရာဌာနလည်း ဖြစ်သည်။
ဂျကာတာမြို့ ၊ ဆူရာဘာယားမြို့ နှင့် မာကတ်ဆာမြို့တို့နှင့် အတူ အင်ဒိုနီးရှား၏ ဗဟို ၄ မြို့ အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။
မြို့တော် နယ်နိမိတ်အတွင်း လူဦးရေ ၂.၂ သန်း ရှိပြီး မြို့ပြဧရိယာတွင် လူဦးရေ ၃.၄ သန်း ရှိသဖြင့် အင်ဒိုနီးရှားတွင် စတုတ္ထမြောက် အကြီးဆုံး မြို့ပြဒေသ ဖြစ်သည်။
မယ်ဒန် မက်ထရိုပိုလစ်တန် ဒေသတွင် အနီးအနားရှိ ဘင်ဂျိုင်း နှင့် ဒေလီဆာဒန်း ခရိုင်တို့ အပြင် ကာရိုခရိုင်၏ တစိတ်တဒေသ ပါဝင်ပြီး ဂျားဗားကျွန်း၏ အပြင်ဘက်တွင် အကြီးဆုံးသော မက်ထရိုပိုလစ်တန် ဒေသ ဖြစ်ကာ ၂၀၁၀ ခုနှစ် လူဦးရေ စာရင်းအရ နေထိုင်သူ ၄,၂၂၀,၄၃၉ ဦး ရှိသည်။
မယ်ဒန်သည် ယဉ်ကျေးမှုပေါင်းစုံသော မက်ထရိုပိုလစ် မြို့တော် နှင့် စည်ကားသော ကုန်သွယ်ရေးမြို့ ဖြစ်ပြီး မလက်ကာ ရေလက်ကြား နှင့် ထိစပ်နေသည်။
အင်ဒိုနီးရှား အနောက်ပိုင်းသို့ ဝင်ပေါက်ဖြစ်ပြီး ဘယ်လာဝမ် ဆိပ်ကမ်း နှင့် ကွာလာနာမူး အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်တို့ ရှိပြီး ဆိပ်ကမ်းနှင့် လေဆိပ်မှ မြို့လယ်ခေါင်သို့ အခပေး အမြန်လမ်း နှင့် ရထားလမ်းတို့ ဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။
thumb|ပီကန်းဘာရူးမြို့ ပီကန်ဘာရူးမြို့သည် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ ရီအောပြည်နယ်၏ မြို့တော် ဖြစ်ပြီး ဆူမတြာကျွန်း အရှေ့ပိုင်း၏ အဓိက စီးပွားရေး ဗဟိုဌာနဖြစ်သည်။
မြို့အမည်မှာ မလေးဘာသာဖြင့် ပီကန်း ဆိုသည်မှာ ဈေး ဘာရူးဆိုသည်မှာ အသစ်ဖြစ်သဖြင့် ဈေးသစ်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဧရိယာအားဖြင့် ရှိပြီး ၂၀၁၀ လူဦးရေ စာရင်းအရ လူဦးရေ ၁,၀၃၅,၈၃၄ ဦး ရှိကာ ၂၀၁၉ အလယ်ပိုင်း တရားဝင် ခန့်မှန်းချက်အရ ၁,၁၂၁,၅၆၂ ဦး ရှိသည်။
Badan Pusat Statistik, Jakarta, 2019.မလက်ကာ ရေလက်ကြားသို့ စီးဝင်သော ဆီယက်မြစ်၏ ကမ်းပါးပေါ်တွင် တည်ရှိသဖြင့် ပီကန်းဘာရူးသည် စည်ကားသော ရေလက်ကြားကို တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ထားကာ ရှေးယခင်ကပင် ကုန်သွယ်ရေးဆိပ်ကမ်းအဖြစ် သိကြသည်။
ပီကန်းဘာရူးအား ၁၈ ရာစုတွင် မီနန်းကာဘောင်းလူမျိုး ကုန်သည်များက ဈေးတစ်ခု အနေနှင့် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လူတို့ အခြေချနေထိုင်သည်မှာ ၁၇ ရာစု ကတည်းက ဖြစ်သည်။
​၁၉ရာစုနှောင်းပိုင်းတွင် မြို့တော်သည် ကော်ဖီလုပ်ငန်း နှင့် ကျောက်မီးသွေး လုပ်ငန်းများအတွက် အထောက်အပံ့ ပေးရန် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ဒတ်ချ်လူမျိုးတို့မှ စင်ကာပူနိုင်ငံ နှင့် မလက်ကာမြို့ တို့သို့ ကုန်စည်များ တင်ပို့နိုင်ရန် လမ်းများ ဖောက်လုပ်ခဲ့သည်။
မြို့တော်တွင် စူလတန် ဆာရစ်ဖ် ကာဆင် ၂ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်နှင့် ဆီယက် မြစ်ကမ်းတွင် တည်ရှိသောဆူနိုင်း ဒူကူး ဆိပ်ကမ်းတို့ ရှိသည်။
thumb|ဆီမာရန်းမြို့ မြင်ကွင်း ဆီမာရန်းမြို့ သည် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ အလယ်ဂျားဗားပြည်နယ်၏ မြို့တော်နှင့် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်သည်။
ဒတ်ချ်ကိုလိုနီခေတ်က အဓိက ဆိပ်ကမ်းမြို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယနေ့တိုင်အောင် အရေးပါသော ဒေသတွင်း ဗဟိုဌာနနှင့် ဆိပ်ကမ်းမြို့ ဖြစ်နေသေးသည်။
အာဆီယံ သန့်ရှင်းသော ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားမြို့စံနှုန်း အဖွဲ့က အရှေ့တောင်အာရှရှိ အသန့်ရှင်းဆုံး ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားမြို့အဖြစ် ၂၀၂၀ မှ ၂၀၂၂ အထိ သတ်မှတ် ကြေညာခဲ့သည်။
ဧရိယာအကျယ်အဝန်း မျှ ရှိပြီး မြို့တော်၏ လူဦးရေမှာ ခန့်မှန်းခြေ အားဖြင့် ၁.၈ သန်း ရှိသဖြင့် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ သတ္တမမြောက် လူဦးရေအများဆုံး မြို့ ဖြစ်ကာ ဂျကာတာမြို့၊​ဆူရာဘာယားမြို့၊ ဘန်ဒေါင်းမြို့၊​ဘီကာစီမြို့၊​မယ်ဒန်မြို့ နှင့် တန်ဂီရန်းမြို့ တို့ နောက်မှ လိုက်သည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ် လူဦးရေစာရင်းအရ မြို့ပြဒေသတွင် နေထိုင်သူ ၃,၁၈၃,၅၁၆ ဦး ရှိပြီး မြို့နှစ်မြို့ နှင့် ခရိုင် ၂၆ ခု ပါဝင်သည်။
ဆီမာရန်း မက်ထရိုပိုလစ်တန်ဒေသ တွင် လူဦးရေ ၆ သန်းခန့် ရှိသည်။
မြို့တော်၏ လူဦးရေမှာ ဂျားဗားလူမျိုးများ အများစု ဖြစ်ပြီး များပြားလှစွာသော တရုတ်လူမျိုးများလည်း ရှိသည်။
ဖရန့်တ်စ် အန်တွန်း ဘက်ကင်ဘောင်ဝါ (; ၁၉၄၅ စက်တင်ဘာ ၁၁ မွေးဖွား) သည် ဂျာမန် ဘောလုံးသမားနှင့် နည်းပြဟောင်း တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ငယ်ရွယ်စဉ်ကစားသမားဘဝက ဂျာမန်လို ဒယ် ကိုင်းဆာ (Der Kaiser - ဧကရာဇ်) ဟူ၍ အမည်ပြောင်ကို ၎င်း၏ ကွင်းထဲ၌ ကြော့ရှင်းသောဟန်၊ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း၊ အုပ်ချုပ်နိုင်မှု တို့ကြောင့်ရခဲ့ကာ ၎င်း၏ပထမအမည် ဖရန့်တ်စ် သည် ဩစတြီးရီးယား ပြည့်ရှင်မင်းများနှင့်ပတ်သက်၍ ဆင်တူယိုးမှား အမည်ဖြစ်၏။
ဘောလုံးအားကစားသမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အကြီးကျယ်ဆုံးသော ကစားသမားများထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သတ်မှတ်ကြသည်။
အလယ်တန်းလူအဖြစ် စတင်ပွဲထွက်ကစားခဲ့သူ စွယ်စုံရကစားသမား ဘင်ကင်ဘောင်ဝါသည် ဗဟိုခံစစ်မှူးအဖြစ် ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။
ခေတ်သစ် 'နောက်ပိုင်း ခုခံကာကွယ်သူ'ဆိုသည့် ကဏ္ဍကို ဖန်တီးသူအဖြစ်လည်း မကြာခဏဆိုသလို ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းတင်ကြသည်။
ဥရောပ၏ တစ်နှစ်တာ အကောင်းဆုံးကစားသမားအဖြစ် နှစ်ကြိမ်ရွေးချယ်ခံခဲ့ရပြီး အနောက်ဂျာမနီ ဘောလုံးအသင်းအတွက် (၁၀၃) ပွဲကစားခဲ့၍ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား သုံးကြိမ်၊ ဥရောပဖလား နှစ်ကြိမ် ဆွတ်ခူးခဲ့သည်။
ကသားသမားဘဝနှင့် မန်နေဂျာဘဝနှစ်ခုစလုံး၌ ကမ္ဘာ့ဖလားရခဲ့သော ဘရာဇီးသား 'မာယျူး ဇဂါလူ' (Mário Zagallo) နှင့် ပြင်သစ်သား ဂျီဂျီး ဒေရှော်န် (ဒီဂျီး ဒေရှော်န်) (Didier Deschamps) တို့နှင့်အတူ ထိုသို့အောင်မြင်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးအနက် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်လေသည်။
၁၉၇၄-ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် အသင်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဖလားမြှောက်နိုင်ခဲ့ကာ ၁၉၉၀တွင်လည်း နည်းပြအဖြစ် ထပ်ကျော့အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့သည်။
နိုင်ငံတကာ အဆင့်အတန်းအနေဖြင့် ကမ္ဘာ့ဖလားနှင့် ဥရောပဖလားကို ရယူခဲ့သော ပထမဆုံး အသင်းခေါင်းဆောင်လည်းဖြစ်ကာ ဥရောပချန်ပီယံလိဂ် ကိုလည်း ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရရှိခဲ့သူခည်းဖြစ်သည်။
၁၉၉၈တွင် '၂၀ရာစု၏ ကမ္ဘာ့အသင်း' ၊ ၂၀၀၂တွင် ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား အိပ်မက်အသင်း ၂၀၀၄တွင် သက်ရှိထင်ရှား ကြီးကျယ်သော ကစားသမား 'ဖီဖာ (၁၀၀)' စသည်တို့တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
ကလပ်အဆင့်အနေဖြင့် ဘိုင်ယန်း မြူးနစ် နှင့်အတူ ၁၉၆၇တွင် UEFA Cup Winners' Cup (ယခု ယူရိုပါလိဂ်) နှင့် ချန်ပီယံလိဂ်ကို သုံးနှစ်ဆက်တိုက်(၁၉၇၄-၇၆) ရရှိခဲ့သည်။
အသင်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဥရောပချန်ပီယံလိဂ်ကို သုံးကြိမ်ရရှိသောသူဖြစ်သည်။
ဘိုင်ယန်း၏ အသင်းနည်းပြဖြစ်လာကာ နောက်ပိုင်းတွင် အသင်းဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် လည်းထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
အမေရိကန်ကလပ် 'နယူးယော့ခ် ကော့ဇ်မောစ်' တွင် နှစ်ရာသီနည်းပြခဲ့ပြီး အမေရိကန် 'အမျိုးသားဘောလုံး ထင်ရှားကျော်ကြားသူများ ဂုဏ်ပြုမှု' သို့ ထည့်သွင်းလြင်းခံရသည်။
ဘက်ကင်ဘောင်ဝါသည် ဂျာမနီအသင်းကို ၂၀၀၆ ကမ္ဘာ့ဖလား လက်ခံကျင်းပရန် အောင်မြင်သည့်ဘကြိုးပမ်းမှုများပြုလုပ်ပေးခဲ့ပြီး ပွဲကျင်းပကော်မတီ၏ ဥက္ကဋ္ဌလည်း ဖြစ်သည်။
ရုပ်သံမီဒီယာ 'Sky Deutschland' ၏ ပညာရှင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး 'ဘစ်လ်တ်' (Bild) ဆိုက်သေး သတင်းစာပတွက် (၃၄) နှစ်တာ ပင်တိုင်ဆောင်းပါးရှင်အဖြစ်လည်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ရုပ်သံမီဒီယာ ပညာရှင်နှင့် ဆောင်းပါးရှင်အဖြစ် ၂၀၁၆ အထိ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်သည်။
၂၀၁၆ ဩဂုတ်လတွင် ဘက်ကင်ဘောင်ဝါကို ၂၀၀၆ ကမ္ဘာ့ဖလား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် ငွေကြေးလိမ်လည်မှု၊ ငွေဖြူငွေမဲပြုလုပ်မှုဖြင့် စစ်ဆေးရန် ကြေညာခဲ့ပေသည်။
သေယမ်ရပ်မြို့ သည် ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ အနောက်မြောက်ပိုင်းရှိ သေယမ်ရပ်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
သေယမ်ရပ်ရှိ ပြင်သစ်ရပ်ကွက်ဟောင်းနှင့် ဈေးဟောင်းတဝိုက်တို့တွင် ကိုလိုနီခေတ် ဗိသုကာလက်ရာ များနှင့် တရုတ်စတိုင်လ် ဗိသုကာလက်ရာများ ရှိသည်။
မြို့တော်အတွင်းတွင် ပြတိုက်များ၊​ ရိုးရာ အက်ပ်ဆာရာ အက ဖျော်ဖြေမှုများ၊ ကမ္ဘောဒီးယား ယဉ်ကျေးမှု ကျေးရွာတစ်ခု၊​လက်ဆောင်ပစ္စည်းနှင့် လက်မှုပစ္စည်း အရောင်းဆိုင်များ၊​ပိုးမွေးမြူရေး စခန်း၊ ကျေးလက် စပါးစိုက်ခင်းများ၊ တံငါရွာ နှင့် တုန်လီဆပ်ရေကန် အနီးရှိ ကျေးငှက်ဥယျာဉ် တစ်ခုတို့ အပြင် မြူးကြွ၍ မြို့ပြဆန်သော သောက်စားပျော်ပါးရာ နေရာများ ရှိသည်။
ယနေ့ခေတ်တွင် သေယမ်ရပ်သည် ရေပန်းစားသော ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားများ လာရောက်လည်ပတ်ရာ နေရာ ဖြစ်သဖြင့် ဟိုတယ်များ၊ အပန်းဖြေစခန်းများ၊​ စားသောက်ဆိုင်များ အပြင် ခရီးသွားလုပ်ငန်းနှင့် ဆက်စပ်နေသာ စီးပွားရေး လုပ်ငန်း အမြောက်အမြား ရှိသည်။
ရေပန်းအစားဆုံး ကမ္ဘာလှည့် ခရီးသွားများ လည်ပတ်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည် အန်ကောဝပ်နှင့် နီးစပ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
thumb|ဆူရာဘာယားမြို့လယ်ခေါင် ဆူရာဘာယားမြို့ သည် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ အရှေ့ဂျားဗားပြည်နယ်၏ မြို့တော် ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံအတွင်း ဂျကာတာမြို့ ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် လူဦးရေအများဆုံး မြို့ဖြစ်သည်။
မြို့တော် နယ်နိမိတ်အတွင်း လူဦးရေ ၃ သန်းခန့် ရှိပြီး ဆူရာဘာယား မက်ထရိုပိုလစ်တန်ဒေသတွင် နေထိုင်သူ ၁၀ သန်းကျော် ရှိကာ အင်ဒိုနီးရှားတွင် ဒုတိယမြောက် အကြီးဆုံး မက်ထရိုပိုလစ်တန် ဒေသ ဖြစ်သည်။
ဂျားဗားကျွန်း၏ အရှေ့မြောက်နယ်နိမိတ်တွင် တည်ရှိပြီး မာဒူရာ ရေလက်ကြားပေါ်တွင် တည်ရှိသဖြင့် အရှေ့တောင် အာရှ၏ ရှေးအကျဆုံး ဆိပ်ကမ်းမြို့ တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံတော် ဖွံဖြိုးတိုးတက်ရေး စီမံကိန်း အေဂျင်စီ၏ အဆိုအရ ဂျကာတာမြို့၊​မယ်ဒန်မြို့ နှင့် မာကတ်ဆာမြို့ တို့နှင့် အတူ အင်ဒိုနီးရှား၏ ဗဟိုမြို့တော် ၄ ခုတွင် တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်သည်။
၁၀ ရာစုတွင် ဂျန်ဂါလာပြည် မှ စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ဂျန်ဂါလာပြည်မှာ ၁၀၄၅ တွင် အဲယားလန်ဂါဘုရင် မှ သူ၏ သားနှစ်ဦးအတွက် နန်းစွန့်ရာမှ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော ပြည်ထောင်နှစ်ခု ထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၁၅ ရာစု နှင့် ၁၆ ရာစုတို့တွင် နယ်စားပိုင်မြေ တစ်ခု အဖြစ် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး မူဂျာပါဟစ်ပြည်၏ အုပ်ချုပ်မှု အောက်တွင် အရှေ့ဂျားဗား၏ အဓိက နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေး အင်အားကြီးဒေသ နှင့် ဆိပ်ကမ်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဆူရာဘာယားသည် အဓိက ဆိပ်ကမ်းမြို့ တစ်မြို့ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ဘရန်တာမြစ်ဝှမ်းဒေသတွင် တည်ရှိကာ မလက်ကာမြို့ နှင့် ဟင်းခပ်အမွှေးအကြိုင် ကျွန်းများအကြေား ဂျားဗားပင်လယ်မှတဆင့် ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်း ပေါ်တွင် တည်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မာဂျာပါဟစ်ပြည် ဩဇာကျဆင်းလာချိန်တွင် ဆူရာဘာယား၏ နယ်စားသည် ဒီမတ်ခ်စူလတန်ပြည် အင်အားကြီးလာခြင်းကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ပြီး ၁၅၃၀ တွင်မှ လက်အောက်သို့ ခိုဝင်ခဲ့သည်။
၁၅၄၆ တွင် ဒီမတ်ခ်စူလတန် ထရန်ဂါနား ကွယ်လွန်သော အခါ ဆူရာဘာယားသည် ပြန်လည် လွတ်လပ်ခဲ့သည်။
ရော်ဘတ်တို ကားလို့စ် ဒ ဆီးလ်ဗား ရော့ရှား () သည် ရော်ဘတ်တို ကားလို့စ် အဖြစ်အသိများ၍ ဘရာဇီးဘောလုံးသမားဟောင်း တစ်ဦးဖြစ်ကာ လက်ရှိတွင် ဘောလုံးအားကစား သံတမန်တစ်ဦးအဖြစ် လုပ်ဆောင်လျက် ရှိသည်။
ဘရာဇီးအသင်း၌ ရှေ့တန်းလူအဖြစ် စတင်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ကစားသမားသက်တမ်းအများစု၌ ဘယ်စွယ်နောက်ခံလူ နေရာတွင် ကစားမှုများ၍ ကစားနည်းသမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် 'ဘယ်ဝင်းမှ တိုက်စစ်အထက်သန်ဆုံး နောက်ခံလူ'အဖြစ် ဖော်ပြကြသည်။
ကားလို့စ်ကို အကောင်းဆုံးနောက်ခံလူတစ်ဦးအဖြစ် ယူဆကြကာ ၎င်းကစားသည့် သက်တမ်းတစ်လျှောက် ကစားကွက်ပုံဖော်ကစားသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအဖြစ်လည်း သိရှိကြသည်။
၁၉၉၇တွင် ဖီဖာ တစ်နှစ်တာအကောင်ဆုံးဆု ဒုတိယရရှိကာ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား အိပ်မက်အသင်း တွင် ရွေးချယ်ခံရသည်။
၂၀၀၄ တွင် သက်ရှိထင်ရှား ကြီးကျယ်ဆုံး 'ဖီဖာ (၁၀၀)' တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
"Roberto Carlos: Brazil have a great chance" . FIFA.com. 28 November 2013. ကလပ်အသင်းအနေဖြင့် ရေအား မဒရစ် (ရီးယဲလ် မဒရစ်) သို့ ၁၉၉၆ တွင် ပြောင်းရွှေ့ကာ (၁၁)ရာသီကို အောင်မြင်စွာ ကစားခဲ့သည်။
ထို၌ ပွဲပေါင်း (၅၈၄)ပွဲ၊ (၇၁) ဂိုး သွင်းယူခဲ့သည်။
လာ လီဂါ ဖလား လေးကြိမ်၊ ယူအီးအက်ဖ်အေ ချန်ပီယံလိဂ် (၃)ကြိမ် ရရှိခဲ့သည်။
၂၀၁၃ ဧပြီတွင် 'မာကာ' စပိန်သတင်းစာက မဒရစ်အသင်း၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် အကောင်းဆုံး နိုင်ငံခြားသား (၁၁) ယောက်ထဲက တစ်ဦးအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
၂၀၁၂ ဩဂုတ်လ အသက် (၃၉)တွင် အနားယူခဲ့၏။
"Roberto Carlos retirement confirmed" . FIFA. Retrieved 2 June 2014 ရော်ဘတ်တို ကားလို့စ်သည် ဘရာဇီးအသင်းအတွက် ၁၉၉၂တွင် စတင်ပါဝင်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့ဖလား သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပါဝင် ကစားခဲ့သည်။
၁၉၉၈ တွင် အသင်းကို ဗိုလ်လုပွဲ ရောက်အောင် ကူညီကစားခဲ့၍ ၂၀၀၂ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် အနိုင်ရရှိစေရန်လည်း ကူညီခဲ့သည်။
၁၉၉၈နှင့် ၂၀၀၂ ကမ္ဘာ့ဖလား ထိပ်တန်းကြယ်ပွင့် အသင်းတို့၌ ရွေးချယ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
နိုင်ငံအသင်းနှင့် (၁၂၅) ပွဲကစားခဲ့ကာ ဒုတိယ ပွဲအရေအတွက်အများဆုံး ကစားသည့်သူလည်း ဖြစ်သည်။
“Appearances for Brazil National Team”. Rsssf.com. Retrieved 12 June 2018 ၂၀၁၃ တွင် တူရကီ စုပါးလစ်ဂ် (Süper Lig) ၏ Sivasspor ကလပ်ကို နည်းပြပေးခဲ့သည်။
၂၀၁၄တွင် နည်းပြရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။
၂၀၁၅ ဇန်နဝါရီမှ ဇွန်အထိ Akhisarspor ကလပ်တွင် နည်းပြကာ ဇူလိုင်တွင် အိန္ဒိယစူပါလိဂ် Delhi Dynamos တွင် ကစားသမား/နည်းပြ အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံရသည်။
ဗိုင်းကောင်း ကျောက်ဖိ သည် မြန်မာစကားပုံ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက် ကျောက်ပြားဖြင့် ဖိထားသော ဗိုင်းတောင့်သည် ပိပိရိရိ ရှိသကဲ့သို့ မိဘဆရာသမားတို့ စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းလာသော သားသမီး၊ တပည့်တို့သည် ပိပိရိရိ ဣန္ဒြေသိက္ခာ ရှိသည်။
"ဗိုင်းကောင်း ကျောက်ဖိ၊ မိကောင်းဖခင်သားသမီး ပီသစွာ....." [၁၃၁၈] ယဉ်ကျေးမှု၊ ၂၊ ၃။
ဗိုင်း = ချည်ငင်ရန်အတွက် ဖတ်ပြီးသား ဝါကို အရှည်တစ်ညိုခန့် အတောင့်ပြုလုပ်ထားသော ဝါလိပ်။
စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာ (Business Intelligence သို့ BI) သည် စီးပွားရေး သတင်းအချက်အလက်များကို အချက်အလက် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများမှ အသုံးပြုသော နည်းဗျူဟာများနှင့် နည်းပညာများ ပါဝင်သည်။
BI နည်းပညာသည် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု ၏သမိုင်းကြောင်း ဆိုင်ရာ၊ မျက်မှောက်ဆိုင်ရာနှင့် ကြိုတင်ခန့်မှန်းချက် အမြင်များကို ပေးသည်။
စီးပွားရေး ဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာ၏ နည်းပညာများတွင် အစီအရင်ခံခြင်း၊ အွန်လိုင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများ၊ ဒေတာတူးဖော်ခြင်း၊ဖြစ်စဉ်တူးဖော်ခြင်း၊ ရှုပ်ထွေးသော ဖြစ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းအား စီမံခန့်ခွဲခြင်း၊ စံတစ်ခုဖြင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်း၊ စာသားများကို တူးဖော်ခြင်း၊ ကြိုတင်ခန့်မှန်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း နှင့် ပြဋ္ဌာန်းခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။
စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာ ၏ နည်းပညာများသည် မဟာဗျူဟာမြောက် စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်း အသစ်များကို ဖော်ထုတ်ရန်၊ မြှင့်တင်ရန် နှင့် ဖန်တီးရန်အတွက် အတွက် စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားသော အချက်အလက်များ နှင့် တစ်ခါတရံ ဖွဲ့စည်းမထားသော အချက်အလက်များ အမြောက်အများကို ကိုင်တွယ်အသုံးချ၍ ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။
၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဧရာမအချက်အလက် များကို လွယ်ကူစွာ အနက်ဖွင့်ရန် အတွက် ဖြစ်သည်။
ထိုးထွင်းကြည့်ရှုမှု အပေါ် အခြေခံ၍ အခွင့်အလမ်းသစ်များကို ဖော်ထုတ်ခြင်း နှင့် သက်ရောက်မှုကောင်းသော မဟာဗျူဟာများကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းသည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအား ဈေးကွက်အတွင်း ပြိုင်ဆိုင်မှုအခွင့်အလမ်းကောင်း နှင့် ရေရှည်တည်ငြိမ်မှုကို ရရှိစေနိုင်သည်။
() စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ အနေနှင့် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု ဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်မှစ၍ မဟာဗျူဟာမြောက် ဆုံးဖြတ်ချက် အထိ ကျယ်ပြန်စွာ ပါဝင်သော စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို အထောက်အကူ ပြုနိုင်သည်။
မဟာဗျူဟာမြောက် စီးပွားရေးလုပ်ငန်း ဆုံးဖြတ်ချက်များတွင် အဆင့်အားလုံးအတွက် အရေးကြီးမှု၊ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင် နှင့် လမ်းညွှန်ချက်များ ပါဝင်သည်။
ဘီအိုင်သည် ကုမ္ပဏီ၏ လုပ်ငန်းလည်ပတ်နေသော ဈေးကွက်မှ ဆင့်ပွားရရှိသော အချက်အလက်များ (ပြင်ပ အချက်အလက်များ) နှင့် ကုမ္ပဏီတွင်းမှ ဘဏ္ဍာရေး နှင့် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ (အတွင်း အချက်အလက်များ) ပေါင်းစပ်လုပ်ဆောင်လျှင် ပို၍ ထိရောက်သည်။
ထိုသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သော အခါတွင် ပြင်ပအချက်အလက်များ နှင့် အတွင်းအချက်အလက်များတို့သည် ပြည့်စုံသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ပေးနိုင်ပြီး ထိုသို့သော ဉာဏ်ပညာမှာ သတင်းအချက်အလက် တစ်စုတည်းဖြင့် မမြင်တွေ့ရနိုင်သော မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်သည်။
အမျိုးမျိုးသော အသုံးပြုမှုများတွင် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာများကို အသုံးပြု၍ အဖွဲ့အစည်းအား ဈေးကွက်အသစ်အတွက် နက်နဲစွာ သိမြင်နိုင်ခြင်း၊ ဝယ်လိုအားကို စစ်ဆေးနိုင်ခြင်း နှင့် ကွဲပြားသော ဈေးကွက်အစိတ်အပိုင်းများအတွက် ကုန်စည်နှင့် ဝန်ဆောင်မှုများ သင့်တော်မှု ရှိမရှိ စစ်ဆေးနိုင်ခြင်း တို့အပြင် ဈေးကွက်ထိုးဖောက်ရေး ကြိုးပမ်းမှုများ၏ သက်ရောက်မှုများကိုလည်း တိုင်းတာနိုင်သည်။
Chugh, R & Grandhi, S 2013, ‘Why Business Intelligence? Significance of Business Intelligence tools and integrating BI governance with corporate governance’, International Journal of E-Entrepreneurship and Innovation, vol. 4, no.2, pp. 1-14. https://www.researchgate.net/publication/273861123_Why_Business_Intelligence_Significance_of_Business_Intelligence_Tools_and_Integrating_BI_Governance_with_Corporate_Governance BI အသုံးချပရိုဂရမ်များသည်ဒေ တာသိုလှောင်ရာ (DW) မှသို့မဟုတ် ဒေတာမာ့ မှကောက်ယူသော အချက်အလက်များကို အသုံးပြုသည်။
BI နှင့် DW ၏သဘောတရားများကို "BI / DW" သို့မဟုတ် "BIDW" အဖြစ်ပေါင်းစပ်သည်။
ဒေတာသိုလှောင်ရုံတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်အထောက်အပံ့ ကိုလွယ်ကူချောမွေ့စေသောခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုဆိုင်ရာအချက်အလက်များမိတ္တူတစ်ခုပါရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:သတင်းအချက်အလက် စီမံခန့်ခွဲရေး ကဏ္ဍ:အချက်အလက် စီမံခန့်ခွဲခြင်း။
မိရှဲ ဖော်န်ဆွဲ(ဆွာ) ပလတ်တီးနီ (; ၁၉၅၅ ဇွန် ၂၁ မွေးဖွား) သည် ပြင်သစ် ဘောလုံးကစားသမား၊ မန်နေဂျာ၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ကျင့်ဝတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်မှုများကြောင့် ၂၀၁၅ ယူအီးအက်ဖ်အေ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ၎င်းကို ဘောလုံးအားကစားမှ တားမြစ်ခဲ့သည်။
သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးကျယ်ဆုံး ဘောလုံးသမားများအနက် တစ်ဦးအဖြစ်ယူဆသတ်မှတ်ခြင်းခံရကာ ပလတ်တီးနီသည် ဘောလောန် ဒေါရ် (ရွှေဘောလုံးဆု) ကို ၁၉၈၃၊ ၁၉၈၄ နှင့် ၁၉၈၅ တို့တွင် သုံးကြိမ်ရရှိခဲ့သည်။
မဲပေးရွေးချယ်သော ရာစုနှစ်၏ အကောင်းဆုံး ဖီဖာကစားသမားများ၌ သတ္တမနေရာတွင် ရှိသည်။
၎င်း၏အောင်မြင်မှုများကို အသိအမှတ်ပြုသောအနေဖြင့် နိုင်ငံတော်အဆင့်ဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည် သင်္ဂဟဆု 'Légion d'honneur' အဖွဲ့သို့ ၁၉၈၅၌ သွတ်သွင်း သူကောင်း (Knight) ပြုခြင်းခံရသည်။
၁၉၉၈တွင် (Officier) ဖြစ်လာသည်။