kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ခြင်္သေ့သား − ဘေးရန်ဖြစ်စေတတ်၍ မစားအပ်၊ ဒုက္ကဋ်။
ကျားသား − ဘေးရန်ဖြစ်စေတတ်၍ မစားအပ်၊ ဒုက္ကဋ်။
ကျားသစ်သား − ဘေးရန်ဖြစ်စေတတ်၍ မစားအပ်၊ ဒုက္ကဋ်။
ဝံသား − ဘေးရန်ဖြစ်စေတတ်၍ မစားအပ်၊ ဒုက္ကဋ်။
အောင်းသား − ဘေးရန်ဖြစ်စေတတ်၍ မစားအပ်၊ ဒုက္ကဋ်။
သိ၍ ဖြစ်စေ၊ မသိ၍ဖြစ်စေ အထက်ပါ အသားတို့ကို မစားအပ်။
အဆီတို့တွင် လူဆီတစ်ခုတည်းသာ မအပ်သော အဆီဖြစ်၏။
ကျန်သော အဆီတို့သည် အပ်၏။
နို့ရည် စသည်တို့တွင် မအပ်သည်ဟူ၍ မရှိပေ။
လိင်, ဒဏ်သင့်ကြောင်း (၆) ပါး ၁။
အလဇ္ဇိတာ − အရှက်မရှိခြင်း၊ ၂။
အညာဏတာ − မသိမိုက်မဲခြင်း၊ ၃။
ကုက္ကုစ္စပကတတာ − အလို့လို့နှိပ်စက်ခြင်း၊ ၄။
သတိသမ္မောသတာ − သတိမေ့လျော့ခြင်း၊ ၅။
အကပ္ပိယေ ကပ္ပိယသညိတာ − မအပ်သည်၌ အပ်သည်ဟု ထင်ခြင်း၊ ၆။
ကပ္ပိယေ အကပ္ပိယသညိတာ − အပ်သည်၌ မအပ်သည်ဟု ထင်ခြင်း။
မအပ်သော ကနုတံ (၆) ချောင်း ၁။
ကွဲသော ကနုတံ၊ ၂။
ကြမ်းသော ကနုတံ၊ ၃။
အဆစ်အဖုရှိသော ကနုတံ၊ ၄။
ဆူးရှိသော ကနုတံ၊ ၅။
အခေါင်း အပေါက်ရှိသော ကနုတံ၊ ၆။
ပုပ်ဆွေးသော ကနုတံ၊ ဆောင်ပုဒ်။
ကွဲ၊ ကြမ်း၊ ဆစ်ဖု၊ ဆူး၊ ခေါင်း၊ ပု၊ ကနု မအပ်ခြောက်။
ပရိဘောဂ (၄) ပါး ၁။
ထေယျပရိဘောဂ − သီလမရှိဘဲ ပစ္စည်းလေးပါးကို သုံးဆောင်ခြင်းသည် ခိုးစားခြင်းနှင့် တူ၏။
ဣဏပရိဘောဂ − ပစ္စဝေက္ခဏာ မဆင်ခြင်ဘဲ သုံးဆောင်ခြင်းသည် ချေးငှားစားသည်နှင့် တူ၏။
ဒါယဇ္ဇပရိဘောဂ − ပစ္စဝေက္ခဏာ ဆင်ခြင်၍ သုံးဆောင်ခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ သုံးဆောင်ခြင်းသည်လည်းကောင်း အမွေခံအဖြစ်နှင့် တူ၏။
သာမိပရိဘောဂ − ရဟန္တာတို့၏ သုံးဆောင်ခြင်းသည် ပိုင်ရှင်နှင့် တူ၏။
အဖျော်မအပ်သော အသီးကြီး (၉) လုံး ၁။
ထန်းသီး၊ ၂။
အုန်းသီး၊ ၃။
အိမ်ပိန္နဲသီး၊ ၄။
တောင်ပိန္နဲသီး၊ ၅။
ဘူးသီး၊ ၆။
ဖရုံသီး၊ ၇။
သခွား ငဆစ်သီး၊ ၈။
သခွား ငပြုတ်သီး၊ ၉။
သခွား ငကြောင်သီး။
အဖျော် (၈) ပါး ၁။
သရက်သီးအဖျော်၊ ၂။
သပြေသီးအဖျော်၊ ၃။
တောငှက်ပျောသီးအဖျော်၊ ၄။
အိမ်ငှက်ပျောသီးအဖျော်၊ ၅။
သစ်မည်စည်သီးအဖျော်၊ ၆။
စပျစ်သီးအဖျော်၊ ၇။
ကြာစွယ်အဖျော်၊ ၈။
ဖက်သက်သီးအဖျော်။
ဤ အဖျော်ရှစ်မျိုးတို့သည် အေးသည်ဖြစ်စေ၊ နှေချက်၍ နွေးသည်ဖြစ်စေ အပ်သည်။
မီးချက်၍ မအပ်။
ရှောက်၊ မန်ကျီး စသော အဖျော်တို့သည် လျော်သောကြောင့် အနုလောမ အဖျော်တို့ မည်သည်။
မအပ်သော ဆိုးရည် (၉) မျိုး ၁။
နနွင်းမြစ်၊ ၂။
ထန်းကျင့်၊ ၃။
ပိန္နဲနွယ်၊ ၄။
မဲရွက်၊ ၅။
ဒန်းရွက်၊ ၆။
ကြပိုင်ခေါက်၊ ၇။
တောက်ရပ်ခေါက်၊ ၈။
ဝတ်ပန်းပွင့်၊ ၉။
ပေါက်ပွင့် ကာလိက (၄) ပါး ၁။
ယာဝကာလိက − နံနက် အရုဏ်တက်မှ မွန်းတည့်အတွင်း အပ်သော ခဲဖွယ်၊ ဘောဇဉ်။
ယာမကာလိက − ယနေ့ အရုဏ်တက်မှ နက်ဖြန် အရုဏ်အတွင်း အပ်သော ဖျော်ရည်။
သတ္တာဟကာလိက − ခုနှစ်ရက်အတွင်း အပ်သော လျက်ဖွယ် ငါးပါး။
ယာဝဇီဝိက − တစ်သက်လုံး အပ်သော ဇာတိပ္ဖိုလ်၊ လေးညှင်း၊ နနွင်း၊ သိန္ဒောစသော ဆေး။
ကာလိက လေးပါးတွင် ယာမကာလိက၊ သတ္တာဟ ကာလိက၊ ယာဝဇီဝိက သုံးပါးသည် နေလွဲအခါ နာသောသူ (ဂိလာန)၊ ဆာလောင်မွတ်သိပ်သောသူ (ဝိပါသ) တို့အတွက် အပ်၏။
မနာသောသူ၊ မဆာသောသူတို့သည် မအပ်။
နာသောသူမှာ ပကတိအတိုင်း သုံးဆောင်နိုင်သည်။
ဆာလောင်သောသူမှာ သတ္တဟကာလိက ရေနှင့်ရော၍ သုံးဆောင်ရသည်။
သုရာခေါ် သေ (၅) မျိုး ၁။
ပိဋ္ဌသုရာ − ဆန်မှုန့်ကို လုပ်သော သေရည်။
ပူဝသူရာ − မုန့်ကိုလုပ်သော သေရည်။
ဩဒနသုရာ − ထမင်းကိုလုပ်သော သေရည်။
ကိဏ္ဍပက္ခိတ္တသုရာ − တဆေးမှုန့် ထည့်၍ လုပ်သော သေရည်။
သမ္ဘာရ သံယုတ္တသုရာ − ဖန်ခါးသီးစသော အရာဝတ္ထုများ ရောစပ်၍ လုပ်သော သေရည်။
မေရယခေါ် အရက် (၅) မျိုး ၁။
ပုပ္ဖာသဝ − သစ်မည်စည်ပွင့် စသော ပန်းပွင့်စိမ်ရည်။
ဖလာသဝ − အသီးစိမ်ရည်။
မဓွာသဝ − စပျစ်သီးစိမ်ရည်။
ရဠာသဝ − ကြံရည် ထန်းရည်ကို ပြုလုပ်သော စိမ်ရည်။
သမ္ဘာရသံယုတ္တာသဝ − ဖန်ခါးသီး စသော အဆောက်အဦ အမျိုးမျိုးဖြင့် စိမ်သော စိမ်ရည်။
ကုလဒူသန (၈) ပါး ၁။
သစ်သီးပေးခြင်း၊ ၂။
ပန်းပေးခြင်း၊ ၃။
မျက်နှာချေမှုန့်ပေးခြင်း၊ ၄။
မြေညက်ပေးခြင်း၊ ၅။
ဝါးပေးခြင်း၊ ၆။
တံပူပေးခြင်း၊ ၇။
စေခိုင်းရာ ခြေဖြင့်သွားခြင်း၊ ၈။
ဆေးကုခြင်း အနေသန (၂၁) ပါး ၁။
မျက်နှာသစ်ရေ ပေးခြင်း၊ ၂။
ဆွမ်းတုံ့ပေးခြင်း၊ ၃။
သစ်ရွက်ပေးခြင်း၊ ၄။
ရေချိုး ကသယ်မှုန့်ပေးခြင်း၊ ၅။
ကလေး ချီထိန်းခြင်း၊ ၆။
ပဲဟင်းအလား အမှန်နည်းပါး အမှားများသော စကားကို ဆိုခြင်း၊ ၇။
ချစ်အောင် ခင်အောင် ခင်ဗျား ကျွန်တော် စသည်ဖြင့် အောက်ကျို့၍ စကားဆိုခြင်း၊ ၈။
အနီးအပါး၌ စေခိုင်းရာခံခြင်း၊ ၉။
စာတမန် ပြုလုပ်ခြင်း၊ ၁၀။
ဘူမိနက်သန် မြေကြန်အတတ်ဖြင့် ဟောစားခြင်း၊ ၁၁။
လယ်၊ ယာ မြေ၏ အကျိုးအပြစ်သိသော အတတ်ဖြင့် ဟောခြင်း၊ ၁၂။
ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါ လက္ခဏာ အကျိုးအပြစ် သိသော အတတ်ဖြင့် ဟောခြင်း၊ ၁၃။
နက္ခတ် အကျိုးအပြစ် သိသော အတတ်ဖြင့် ဟောခြင်း၊ ၁၄။
ကုလဒူသန (၈) ပါး (အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်) စုစုပေါင်း အနေသန (၂၁) ပါးဖြစ်သည်။
ကုလဒူသန၊ အနေသနဖြင့် ရသောပစ္စည်း၊ အမျိုးမတော်သူ၊ မဖိတ်ကြားသောသူထံ တောင်း၍ရသော ပစ္စည်း၊ အံ့ဖွယ်ပြုခြင်း၊ မြှောက်ခြောက်ရစ်ဆွယ်ခြင်း၊ အရိပ်နိမိတ် ပြုခြင်းတို့ကြောင့် ရသော ပစ္စည်း၊ မဟုတ်မမှန် ဈာန်၊ မဂ်၊ ဖိုလ် ပြော၍ရသော ပစ္စည်း၊ ဤ ပစ္စည်းအားလုံးသည် တစ်သာသနာလုံး မအပ် ဝေးစွာရှောင်ရှားအပ်၏။
ဤပစ္စည်းမျိုးဖြင့် ချီးမြှောက်သော သီတင်းသုံးဖော်ကို အပါယာနဂ္ဂဟ မိတ်ဆွေဟု ဆိုသင့်သည်။
အပ − အယ − အနဂ္ဂဟ = ချမ်းသာကင်းအောင်ချီးမြှောက်သူ၊ သတိပြုဖွယ်တည်း၊ လူတို့၏ မိစ္ဆာဇီဝပစ္စည်းကား ရဟန်းတို့၌ မအပ်မည်သည် မရှိ။
အခွင့်ထူးခံ လူတန်းစား မဟုတ် ဗုဒ္ဓမြတ်စွာသည် သာသနာ့ဝန်ထမ်းများနှင့်စပ်၍ သာသနာတော်၌ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေလို၊ ရလည်း ရလွယ်၊ တန်ဖိုးလည်း နည်း၊ အပြစ်လည်း ကင်းစင်သော ပစ္စည်းလေးပါး ရှာဖွေ သုံးစွဲနည်းမျိုးကို လိုလားတော်မူ၏၊ ထိုဗုဒ္ဓ၏ အလိုဆန္ဒတော်အတိုင်း ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာတော်က ဆွမ်းနှင့်ပတ်သက်၍ အိမ်စဉ်လှည့်လည် ဆွမ်းခံစားဖို့၊ သင်္ကန်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပံ့သကူသင်္ကန်းမျိုးကို ဝတ်ရုံဖို့၊ ကျောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ သစ်တပင် ဝါးတပင် ကျောင်းမျိုး၌ နေဖို့၊ ဆေးနှင့်ပတ်သက်၍ နွားကျင်ငယ်ရေဖြင့် စိမ်ထားသော ဆီးဖြူ သျှိသျှားဆေးမျိုးကို သုံးဆောင်ဖို့ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ချပြီး မိမိတပည့် ရဟန်းသစ်အား မိန့်ကြားတော်မူ၏။
ဘုန်းကံအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကောင်းစား ဆွမ်း၊ သင်္ကန်း၊ ကျောင်း၊ ဆေး တို့ကိုလည်း သုံးစွဲနိုင်ကြောင်း မိန့်ကြားတော်မူရ၏။
Redirecting ရဟန်းသာမဏေသိက္ခာပုဒ်များ ဗုဒ္ဓ သာသနာတွင်း ရဟန်းနှင့် သာသနာပ ရဟန်း နှစ်မျိုးလုံးနှင့်လည်း ဆက်ဆံသည်။
ထိုသို့ ဆက်ဆံသော်လည်း ပဗ္ဗဇ္ဇလေးမျိုးမှလာသော ရဟန်တို့တွင် ဘိက္ခုပဗ္ဗဇ္ဇမှ လာသော ရဟန်းနှင့် သာမဏေရ ပဗ္ဗဇ္ဇမှ လာသော ရဟန်းကား ဗုဒ္ဓ သာသနာတွင်း ရဟန်းသာ ဖြစ်သည်။
သေခိယ သိက္ခာပုဒ် (၇၅) ပါဠိတော် ဣမေ ခေါ ပနာယသ္မန္တော သေခိယာ ဓမ္မာ ဥဒ္ဒေသံ အာဂစ္ဆန္တိ။
ပရိမဏ္ဍိလံ နိဝါသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
ပရိမဏ္ဍလံ ဝါရုပိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
သုပဋိစ္ဆန္နော အန္တရဃရေ ဂမိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
သုပ္ပဋိစ္ဆန္နော အန္တရဃရေ ဂမိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
သုသံဝုတော အန္တရဃရေ ဂမိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
သုသံဝုတော အန္တရဃရေ နိသီဒိဿာမီတိ သိက္ခာ အရဏီယာ။
ဩက္ခိတ္တစက္ခု အန္တရဃရေ ဂမိဿာမီတိ သိက္ခာကရဏီယာ။
ဩက္ခိတ္တစက္ခု အန္တရဃရေ နိသီဒိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဥက္ခိတ္တကာယ အန္တရဃရေ ဂမိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဥက္ခိတ္တကာယ အန္တရဃရေ နိသီဒိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
ပရမဏ္ဍလဝဂ္ဂေါ ပထမော။
န ဥဇ္ဇဂ္ဃိကာယ အန္တရဃရေ ဂမိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဥဇ္ဇဂ္ဃိကာယ အန္တရဃရေ နိသီဒိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
အပ္ပသဒ္ဒေါ အန္တရဃရေ ဂမိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
အပ္ပသဒ္ဒေါ အန္တရဃရေ နိသီဒိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ကာယပ္ပစာလကံ အန္တရဃရေ နိသီဒိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဗာဟုပ္ပစာလကံ အန္တရဃရေ ဂမိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဗာဟုပ္ပစာလကံ အန္တရဃရေ နိသီဒိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န သီသပ္ပစာလကံ အန္တရဃရေ ဂမိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န သီသပ္ပစာလကံ အန္တရဃရေ နိသီဒိဿာမီဘိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
ဥဇ္ဇဂ္ဃိကဝဂ္ဂေါ ဒုတိယော။
န ခမ္ဘကတော အန္တရဃရေ ဂမိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ခမ္ဘကတော အန္တရဃရေ နိသီဒိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဩဂုဏ္ဌိတော အန္တရဃရေ ဂမိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဩဂုဏ္ဌိတော အန္တရဃရေ နသီဒိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဥက္ကဋိကာယ အန္တရဃရေ ဂမိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ပလ္လတ္တိကာယ အန္တရဃရေ နိသီဒိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
သက္ကစ္စံ ပိဏ္ဍပါတံ ပဋိဂ္ဂဟေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
ပတ္တသညီ ပိဏ္ဍပါတံ ပဋိဂ္ဂဟေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
သမသူပကံ ပိဏ္ဍပါတံ ပဋိဂ္ဂဟေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
သပတိတ္ထိကံ ပိဏ္ဍပါတံ ပဋိဂ္ဂဟေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
ခမ္ဘကတဝဂ္ဂေါ တတိယော။
သက္ကစ္စံ ပိဏ္ဍပါတံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
ပတ္တသညီ ပိဏ္ဍပါတံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
သပဒါနံ ပိဏ္ဍပါတံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
သမသူပကံ ပိဏ္ဍပါတံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ထူပကတော ဩမဒ္ဒိတွာ ပိဏ္ဍပါတံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န သူပံ ဝါ ဗျဉ္ဇနံ ဝါ ဩဒနေန ပဋိစ္ဆာဒေဿာမိ ဘိယျောကမျှတံ ဥပါဒါယတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န သူပံ ဝါ ဩဒနံ ဝါ အဂိလာနော အတ္တနော အတ္တာယ ဝညာပေတွာ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဥဇ္ဈာနသညီ ပရေသံ ပတ္တံ ဩလောကေသာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
နာတိမဟန္တံ ကဗဠံ ကရိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
ပရိမဏ္ဍလံ အာလောပံ ကရိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
သက္ကစ္စဝဂ္ဂေါ စတုတ္တော။
န အနာဟဋေ ကဗဠေ မုခဒွါရံ ဝိဝရိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဘုဉ္ဇမာနော သဗ္ဗံ ဟတ္တံ မုခေ ပက္ခိပိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န သကဗဠေန မုခေန ဗျာဟရိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ပိဏ္ဍုက္ခေပကံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ကဗဠာဝစ္ဆေဒကံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န အဝဂဏ္ဍကာရကံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဟတ္ထနိဒ္ဓုနကံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န သိတ္ထာဝကာရကံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဇိဝှာနိစ္ဆာရကံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န စ ပု စ ပု ကာရကံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
ကဗဠဝဂ္ဂေါ ပဉ္စမော။
န သုရုသုရုကာရကံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဟတ္ထနိလ္လေဟကံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ပတ္တနိလ္လေဟကံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဩဋ္ဌနိလ္လေဟကံ ဘုဉ္ဇိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န သာမိသေန ဟတ္ထေန ပါနီယထာလကံ ပဋိဂ္ဂ ဟေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န သသိတ္ထကံ ပတ္တဓောဝနံ အန္တရဃရေ ဆဋေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဆတ္တပါဏိဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဒဏ္ဍပါဏိဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န သတ္ထပါဏိဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န အာဝုပေါနိဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
သုရုသုရုဝဂ္ဂေါ ဆဋ္ဌော။
န ပါဒုကာရုဠဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဥပါဟနာရုဠဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ယာနဂတဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န သယနဂတဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ပလ္လတ္ထိကာယ နိသန္နဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဝေဌိတသီသဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဩဂုဏ္ဌိတသီသဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဆမာယံ နိသီဒိတွာ အာသနေ နိသိန္နဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န နီစေ အာသနေ နိသီဒိတွာ ဥစ္စေ အာသနေနိသိန္နဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဌိတော နိသိန္နဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ပစ္ဆတော ဂစ္ဆန္တော ပုရတော ဂစ္ဆန္တဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဥပ္ပထေန ဂစ္ဆန္တော ပထေန ဂစ္ဆန္တဿ အဂိလာနဿ ဓမ္မံ ဒေသေဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဌိတော အဂိလာနော ဥစ္စာရံ ဝါ ပဿာဝံ ဝါ ကရိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဟရိတေ အဂိလာနော ဥစ္စာရံ ဝါ ပဿာဝံ ဝါ ခေဠံ ဝါ ကရိဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
န ဥဒကေ အဂိလာနော ဥစ္စာရံ ဝါ ပဿာဝံ ဝါ ခေဠံ ဝါ ကရဿာမီတိ သိက္ခာ ကရဏီယာ။
ပါဒုကဝဂ္ဂေါ သတ္တမော။
သေခိယ သိက္ခာပုဒ် (၇၅) မြန်မာပြန် အနက်အဓိပ္ပာယ် ၁-၂။
အသံကျယ်စွာ ရယ်မောလျက် မြို့ရွာတွင်း၌ သွားလာ နေထိုင်ခြင်းမပြုရ။
ဖနောင့်ကိုမြှောက် ခြေဖျားထောက်လျက် လည်း ကောင်း၊ ခြေဖျားကိုမြှောက် ဖနောင့်ထောက်လျက် လည်း ကောင်း မြို့ရွာတွင်းသို့ မသွားရ။
သုညတ ဝါဒ သည် မဟာယာန ဗုဒ္ဓဘာသာ နှင့် ဇင်ဗုဒ္ဓဘာသာ ၏ သုညတ ဝါဒ (Śūnyatā) Zen Mirror: Śūnyatā ( အနတ္တ ) တရား လမ်းစဉ်ဖြစ်သည်။
) သုညတ ဝါဒ Śūnyatā (or) emptiness (sunnato) သည် အလုံးစုံ ငြိမ်းချမ်းခြင်း၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု မရှိသော အေးငြိမ်းချမ်းသာခြင်း၊ တဏှာမရှိခြင်း၊ တဏှာမှ ကင်းလွတ်ခြင်း၊ ဒုက္ခမှ အပြီးတိုင်လွတ်မြောက်ခြင်း၊ စွန့်လွတ်ခြင်း၊ လွတ်မြောက်ခြင်း၊ မကပ်ငြိခြင်း၊ ပူဆွေးမှု မရှိခြင်း၊ ငိုကြွေးမှုမရှိခြင်း၊ သောက မရှိခြင်း၊ အညစ်အကြေး ကိလေသာ မရှိခြင်း စသည်တို့ဖြစ်သည်။
ကရာတေး(Karate) ၏ ကရာ (kara ) သုညတ (ဗလာ) ကို ငါ-အတ္တဝါဒစိတ် (Ego/Un-selfish) မရှိခြင်း/ ဗလာဖြစ်ခြင်း၊ အမုန်းတရား (Hatred) နှင့် မကောင်းမှုစိတ်စသောစိတ်အညစ်အကြေး မရှိခြင်း/ ဗလာဖြစ်ခြင်း၊ လောဘစိတ် (Greed / Desire)၊ ဒေါသစိတ် (Anger )၊ မောဟစိတ်(Ignorance/Delusion) စသောစိတ်အညစ်အကြေး မရှိခြင်း/ ဗလာဖြစ်ခြင်း၊ အကြမ်းဖက်စိတ် မရှိခြင်း/ ဗလာဖြစ်ခြင်း၊ မာနခက်ထန်ယုတ်မာမှုမရှိခြင်း/ ဗလာဖြစ်ခြင်း... ဟုဖော်ပြခဲ့သည်။
မြင့်မြတ်ဖြူစင်သောမေတ္တာစိတ်ရှိခြင်း၊ စိတ်ယဉ်ကျေးမှု ရှိခြင်း၊ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်း၊ စိတ်ကို အတိတ် (Past) နှင့် အနာဂတ် (Future) သို့ တွေဝေ ငေးမောမနေပဲ ပစ္စုပန် (Present) တည့်တည့်တွင် စိတ်ကိုကောင်းစွာ တည်ငြိမ်စွာ ထားရှိခြင်း၊ အကြမ်းဖက်စိတ် မရှိခြင်း/ ဗလာဖြစ်ခြင်း(non terrorism and non violence)...စသည်တို့သည် ကရာတေးပညာရှင် တို့၏ အရေးကြီး သော အကောင်းဆုံးအရည်အချင်း( Ethics of Karate Master) များဖြစ်သည်...ဟုဖော်ပြသည်။
သုညတ ကို မြန်မာဘာသာဖြင့် (ဗလာ) ဟုဖော်ပြသည်။
သုညတ (ဗလာ) ကို တရုတ်ဘာသာဖြင့် ( Kōng) 空 ဟုဖော်ပြသည်။
သုညတ (ဗလာ) ကို ဂျပန်ဘာသာဖြင့် (Kara) 空 ဟုဖော်ပြသည်။
သုညတ (ဗလာ) ကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ( Emptiness ) ဟုဖော်ပြသည်။
ပြင်ပလင့်ခ်များ သုညတတရား တရုတ်ပြည် ဂျပန်ပြည် ကိုယ်ခံပညာ နှင့် ဇင်ဗုဒ္ဓဘာသာအစ-ဆရာတော် ဗောဓိဓမ္မ သုညတ ဝါဒ (or) Śūnyatā (or) emptiness အကြောင်း ၁ သုညတ ဝါဒ (or) Śūnyatā (or) emptiness အကြောင်း၂ Karate and Buddhism ရှောင်လင်အစ ဆရာတော် ဗောဓိဓမ္မ ကိုးကား http://ja.wikipedia.org/wiki/%E7%A9%BA%E6%89%8B http://images.google.com/imgres?imgurl=http://kenshinjukukaratedo.com/Kenshinjuku_Karate_Do_-_Aventura_North_Miami_Beach_Shotokan_Karate_Do_files/shapeimage_2.jpg&imgrefurl=http://kenshinjukukaratedo.com/&usg=__MLTL4Zv8QN2D4fqsC5FmvS5b7Ug=&h=313&w=386&sz=49&hl=en&start=42&um=1&tbnid=vsj3W1pPIrEwbM:&tbnh=100&tbnw=123&prev=/images%3Fq%3Dkarate-do%26ndsp%3D18%26hl%3Den%26sa%3DN%26start%3D36%26um%3D1 http://ikomyanmar.com/ikomyanmar.htm Category:ဝါဒ Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ Category:ဘာသာရေး။
သည်းခံခြင်း Patience (or) forbearing သည် မင်္ဂလသုတ် တွင် ပါဝင်သည်။
ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသား သတ္တဝါအားလုံးတို့အား ချမ်းသာကိုပေးတတ်သော မင်္ဂလာတရားဖြစ်သည်။
သည်းခံခြင်း(Khandi) တရားသည် ကမ္ဘာ့ မင်္ဂလာတရား ဖြစ်သည်။
မင်္ဂလသုတ် မြန်မာပြန်တွင် “အို... နတ်သား... သည်းခံတတ်ခြင်း၊ သူတော်ကောင်းတို့က ဆုံးမသည့်စကားကို နာယူလွယ်ခြင်း၊ သူတော်ကောင်းရဟန်းပုဏ္ဏားတို့အား ဖူးမြင်ရခြင်း၊ အခါအခွင့်သင့်တိုင်း တရားဆွေးနွေး မေးမြန်းခြင်း၊ ဤတရားလေးပါးကိုလည်း မြတ်သော မင်္ဂလာ ဟူ၍ သင် မှတ်သားဦးလော့ (ခန္တီစ သောဝစဿတာ၊သမဏာနဉ္စ ဒဿနံ၊ကာလေန ဓမ္မသာကစ္ဆာ၊ဧတံ မင်္ဂလ မုတ္တမံ”ဟူ၍ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားကမိန့်ဆိုခဲ့သည်။
မင်္ဂလသုတ် သည် ဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား ၏ လူမှုကျင့်ဝတ်များဆိုင်ရာ သဘောထားများကို လေ့လာလိုလျှင် ချန်လှပ်ထားခဲ့၍ မဖြစ်နိုင်သော သုတ္တန် လည်းဖြစ်သည်။
မင်္ဂလသုတ်ပါဠိတော်သည် ဘုန်းတော်ကြီးသင် ပညာရေးစနစ်၌ သင်ပုန်းကြီးပြီးလျှင်ပြီးချင်း မဖြစ်မနေသင်ယူရသော သင်ခန်းစာလည်းဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ တွင် နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်များ၌ အခြေခံပညာကျောင်းသားများသည် ဘုန်းကြီးကျောင်းများ၌ ဖြစ်စေ၊ ဗုဒ္ဓကလျာဏယုဝအသင်း အစရှိသော ဘာသာရေးအသင်းများမှ ဦးစီးဖွင့်လှစ်သည့် သင်တန်းများမှာဖြစ်စေ လေ့လာသင်ယူကြသည်။
မင်္ဂလာတရား ၃၈-ပါး တွင် ခန္တီစ မင်္ဂလာ- နေရာတိုင်း၌ သည်းခံရခြင်း သည် မင်္ဂလာတရားဖြစ်ကြောင်း ပါဝင်သည်။
မင်္ဂလာတရား (၃၈) ပါးကို ဗုဒ္ဓမြတ်စွာအား သိကြားမင်းက မထင်မရှား နတ်သားအသွင်ကို ဆောင်ယူလျှက် သဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန် ကျောင်းတော်၌ အကာလ ည အခါတွင် တောင်းပန် လျှောက်ထားမှု ကြောင့် လူ၊ နတ်၊ ဗြဟ္မာ Gods တို့၏ အကျိုးငှာ ဟောကြားတော် မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သုတေသန သရုပ်ပြအဘိဓာန်Buddhism :: Bodhisattva :: PatienceBuddhism Is a Real True Scientific Religion because.., article by Myoma Myint Kyweလူသားတိုင်း သည်းခံခြင်းတရား ပြည့်စုံနိုင်စေရန် လူသားတိုင်း မေတ္တာ တရားတို့ကို ဖြည့်ဆည်းထားရန် လိုအပ် ပါသည်၊၊ ဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရား နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ ၏ ပါရမီဆယ်ပါး တွင် ခန္တီ ပါရမီ (သည်းခံခွင့်လွှတ်မှုကို ဖြည့်ကျင့်ခြင်း) ပါဝင်သည်၊၊ နာယက ပြုလုပ်သူတို့ လိုက်နာရမည့် နာယကဂုဏ် ၆-ပါး နှင့် မင်းကျင့်တရား (၁၀)ပါး တွင် သည်းခံခြင်း(ခေါ်) ခန္တီတရားများ ထားရှိရခြင်းပါဝင်သည်၊၊ ပြင်ပလင့်ခ်များ ဗုဒ္ဓဘာသာအကြောင်း ဒေါက်တာ မင်းတင်မွန် ၏ ဗုဒ္ဓဘာသာအကြောင်း မြို့မ-မြင့်ကြွယ် ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မြတ်စွာဘုရား မြို့မ-မြင့်ကြွယ် ၏ Buddhism Is a Real True Scientific Religion because.. ကျမ်းကိုး Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ Category:မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးစံ Category:ဘာသာရေး Category:ယဉ်ကျေးမှု Category:လူငယ် ယဉ်ကျေးမှု။
thumb|ကုန်သည်ညီနောင်တို့သည် မြတ်စွာဘုရားကို ဆွမ်းကပ်နေ၍ ဘုရားရှင်က သပိတ်လေးလုံးကို တစ်ခုတည်အဖြစ် စီမံနေပုံ။
ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ဟတ်ယိုင်နယ်ရှိ Traimongkhon ဘုရားကျောင်း တဖုဿနှင့် ဘလ္လိက (သို့) တပုဿ နှင့် ဘလ္လိက (Taphussa and Bhallika or Trapusa and Bahalika) သည် ဂေါတမဗုဒ္ဓ၏ ပထမဆုံး ဥပါသကာ များဖြစ်ကြသည်။
၎င်းတို့၏အကြောင်းကို ပါဠိပိဋကတ်ရှိ ဝိနိယကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားကာ ယင်း၌ ဂေါတမဗုဒ္ဓအဖြစ်သို့ရောက်ရှိပြီးနောက် ပထမဆုံး ဆွမ်းကပ်လှူဒါန်းကြသော ကုန်သည်ညီနောင်ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်၌ သံဃာဟုဆိုအပ်သော အဖွဲ့အစည်းမပေါ်ပေါက်သေးပေ။
Tsung-mi and the sinification of Buddhism By Peter N. Gregory, Kuroda Institute, Published by Princeton University 1991, Page 281 ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် "ဒွေဝါစိက သရဏဂုံ" တည်သော ပထမဆုံး ဥပါသကာများဖြစ်ကြပေသည်။
တရုတ်ခရီးသွားရဟန်းတော် ရွှမ်ကျမ်း (Xuanzang) က ထိုကုန်သည်ညီနောင်နှစ်ဦးသည် အလယ်အာရှ (အာဖဂန်နစ္စတန်ရှိ ဘာ့လ်ဂ်မြို့ (Balkh) ကို ရည်ညွှန်း) သို့ ဗုဒ္ဓဘာသာကို ယူဆောင်ခဲ့၏ဟု ရေးသားဖော်ပြခဲ့သည်။
The new encyclopedia of Islam By Cyril Glassé, Huston Smith Published in North America by Altamira Press, Page 302 ဒေသဆိုင်ရာမူကွဲများ မြန်မာ ဘီစီ (၅၈၈)၌ အောက်မြန်မာပြည်၊ ဥက္ကလာပမွန်မင်းကြီး၏ နိုင်ငံတော်တွင် ပါဝင်သော အသိဉ္စနမြို့ (ရာမညတိုင်း၊ ဥက္ကလာဇနပုဒ်၊ ပေါက္ခရဝတီမြို့(ဝါ) အသိတဉ္စန နဂိုရ်မြို့ဟူ၍ မြန်မာစွယ်စုံကျမ်းတွင် ဖော်ပြ) ၌ သုဝဏ္ဏအမည်ရှိသော မွန်သူဌေးကြီးတစ်ဦးရှိကာ ထိုသူဌေးကြီးတွင် တဖုဿနှင့် ဘလ္လိက ဟူသော သားနှစ်ယောက်ရှိ၍ ကုန်သည်လုပ်ငန်းဖြင့် အသက်မွေးကြသည်။
ကုန်သည်တို့ မဟာဗောဓိပင် အနီးသို့ရောက်သောအခါ ဘဝဟောင်းက ဆွေမျိုးတော်ခဲ့ဖူးသော ရုက္ခစိုးနတ်က ကုန်သည်ညီနောင်အား ကိုယ်ထင်ပြ၍ မဇ္ဈိမဒေသတွင် ဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူပြီး လင်းလွန်းပင်ခြေရင်း၌ သီတင်းသုံးနေကြောင်း အသိပေး၍ သွားရောက်ပူဇော်ရန် တိုက်တွန်းသောကြောင့် ထိုနေရာသို့ သွားခဲ့ကြသည်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်အား မုန့်ကြွပ်ကြော်၊ ပျားမုန့်ထုပ်တို့နှင့် လှူဒါန်းပူဇော်ခြင်းပြု၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ကုန်သည်ညီနောင်အား ဆံတော်ပေးနေပုံကို စေတီတစ်ခု၌ ထုလုပ်ပုံဖော်ထားခြင်း ဤသို့ လှူဒါန်းပူဇော်ခဲ့ပြီးနောက် သံဃာတော်များမပေါ်ပေါက်သေးသောကြောင့် ""ဒွေဝါစိက သရဏဂုံ" တည်ခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် ထာဝရကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ပူဇော်နိုင်ရန် ဘုရားရှင်ကိုယ်စား ပူဇော်ရာ တစ်ခုအား ပေးသနားရန်လျှောက်ထားသော် ဘုရားရှင်က ဦးခေါင်းတော်အား သုံးသပ်ပြီး ဆံတော် (၈) ဆူအား ကုန်သည်ညီနောင်တို့ အားပေးသနားခဲ့သည်။
ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်၏ ဆံတော်(၈)ဆူအား သင်္ဘောနှင့်ပင့်ဆောင်ကာ ဥက္ကလာပတိုင်းပြည် သို့ ပြန်ခဲ့၏။
ဥက္ကလာပတိုင်း၏ ပြည့်ရှင်မင်း ဥက္ကလာပမင်းကြီး နှင့်တကွ ပြည်သူတို့က သောင်းသောင်းဖျဖျကြိုဆိုကာ ဖူးမြော် ကြည်ညိုကြ၏။
ထို့နောက် စေတီတစ်ဆူတည်ဆောက်ကြပြီး ထိုဆံတော်များကို ဌာပနာထည့်သွင်းကြ၏။
ယခုအခါ မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရန်ကုန်မြို့ရှိ ရွှေတိဂုံစေတီ ဖြစ်သည်။
ထိုရွှေတိဂုံစေတီတော်ကို မြန်မာနိုင်ငံရှိ နေထိုင်သူများက ဂေါတမဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်၌ ကမ္ဘာမြေပြင်တွင် ပထမဦးဆုံးစေတီဖြစ်၏ဟု ယူဆကြသည်။
နှောင်းကာလတစ်ခုသို့ရောသော် ဘုရားရှင် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌ သီတင်းသုံး နေတော်မူသောအခါ၌ ဤတဖုဿ ဘလ္လိက ကုန်သည်နှစ်ယောက်တို့သည် ဘုရားရှင်ဆီသို့ တဖန် ဆိုက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ဘုရားက ယင်းတို့ကို တရား ဟောတော်မူရာ တဖုဿသည် သောတာပန်ဖြစ်၍ ဥပသကာ ဖြစ်၏။
ဘလ္လိကသည်ကား အဘိဉာဉ်ခြောက်ပါးရသော ဘလ္လိကထေရ်မည်သည့် ရဟန္တ ဖြစ်၏။
တဖုဿသည် အသိတဉ္စနနဂိုရ်မြို့သို့ တစ်ဖန်ပြန်ကာ တမဗဂုတ္တ တောင်ထိပ်ထက်၌ ဌာပနာသော ဆံတော်ဓာတ် စေတီ၌ ဝတ်ပဋိပတ်မူ၍ အသက်တိုင်းနေပြီးသော် ကွယ်လွန်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၈) သီရိလင်္ကာ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၏ ရာဇဝင်ကျမ်းများက တဖုဿနှင့် ဘလ္လိက ခေါ် ကုန်သည်ညီနောင်သည် နေရာအနှံ့သွားလာ ကုန်သယ်ကြပြီး ရာဇဂြိုဟ်သို့ အသွား လမ်းခုလတ်တွင် ဂေါတမဗုဒ္ဓဘုရားဖြစ်ပြီးသောအခါ ဘုရားရှင်နှင့်တွေ့ဆုံနိုင်ခဲ့ကြပေသည်။
ပထမဆုံးဆွမ်းကပ်လှူဒါန်းနိုင်ခဲ့ကာ ဘုရား၊ တရားဟူသော သရဏဂုံတည်သော ပထမဆုံးသူများဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ရန်အလို့ငှာ ဘုရားရှင်ကို တောင်းဆိုရာတွင် ဘုရားက ဆံတော်ရှစ်ဆူ ပေးသနားခဲ့သည်။
အိန္ဒိယမှအပြန် သီရိလင်္ကာ အရှေ့မြောက်အရပ်ရှိ သီရိယာယ/သီရိယာအိ (Thiriyaya/Thiriyai) ရွာတွင် ထိုဆံတော်မျကို ဃာပနာသွင်း၍ စေတီတစ်ဆူတည်ကြရာ ယခုအခါ၌ ဂီရိဟန္ဒုခေါ်သော စေတီဖြစ်သည်။
သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံး စေတီတော်အဖြစ် ယူဆကြ၏။
အလယ်အာရှ တရုတ်ရဟန်းတော် ရွှမ်ကျွမ်းက ပထမဆုံးတပည့်သာဝကများဖြစ်ကြသော ကုန်သည်ညီနောင်တို့သည် အိမ်အပြန်ခရီးထွက်ခွာမည်ဖြစ်ရာ ဘုရားရှင်၏ မျက်ကွယ်တွင် ဘုရားရှင်ကို သတိရပူဇော်ကြည်ညိုနိုင်စေရန် ဘုရားရှင်ထံ တစ်ခုခုချီးမြှင့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုသော် ဘုရားရှင်က ဆံတော်ရှစ်ဆူကို ပေးသနားခဲ့သည်။
ထိုဆံတော်များကို ဌာပနာရန် ရွှေကျုပ်များပြုလုပ်၍ ၎င်းတို့၏ ဇာတိမြို့တော် ဘာ့လ်ဂ်မြို့ (Balkh) သို့ ပင့်ဆောင်သွားကြပြီး ထို၌ ဆံတော်များကို ဌာပနာကာ စေတီတစ်ဆူတည်ထားခဲ့သည်။
See Nava Vihara ဆရာတော်ရွှမ်ကျမ်းက ဆက်လက်ဖော်ပြထားသည်မှာ ထိုစေတီသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၌ ပထမဆုံးစေတီဖြစ်ပြီး ဘုရုးရှင်က မည်သို့စေတီတည်ရမည်ကိုလည်း မိန့်ကြားခဲ့သည်။
ဘုရားရှင်က ၎င်း၏သင်္ကန်းသုံးထည်ကို လေးထောင့်သဏ္ဌာန်ခေါက်ကာ တစ်ခုအပေါ်တစ်ခုထပ်၍ အပေါ်မှ သပိတ်ကို မှောက်သည့်ပုံစံ တည်ရမည်ဟု မြွက်ကြားခဲ့သည်။
Relics of the Buddha By John S. Strong Published by Motilal Banarsidas, Page 74, ရည်ညွှန်းကိုးကား Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ Category:ဘာသာရေး။
အရိမေတ္တေယျဘုရားဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၌ နောင်ပွင့်လတ္တံ့သော ဗုဒ္ဓဘုရားတစ်ဆူဖြစ်လေသည်။
ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာတွင် ကကုသန် ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား၊ ကောဏဂုံ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား၊ ကဿပ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား၊ ဂေါတမ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား ဟူ၍ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား(၄) ဆူ ပွင့်တော်မူခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာတွင် ပဉ္စမမြောက် ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားအဖြစ် အရိမေတ္တေယျဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားသည် ပွင့်တော်မူလတ္တံ့ဖြစ်သည်။
အရိမေတ္တယျမြတ်စွာဘုရားသည် ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာအတွင်း ငါးကြိမ်မြောက် ပွင့်တော်မူလတ္တံ့သော ဘုရားရှင်ဖြစ်သည်။
အရိမေတ္တေယျမြတ်စွာဘုရားကို အရိမေတ္တေယျ (အရိယ မေတ္တယျ) ဟု ခေါ်ကြသည်။
ဘုရားဆုကိုတောင်းခြင်း လွန်လေပြီးသောအတိတ်က ကပ်ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် သိရိမနတ ဘုရား ပွင့်တော်မူခဲ့သည်။
ထိုမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တော်တွင် မေတ္တေယျဘုရားသည် သင်္ခ မည်သော စကြဝတေးမင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
တစ်နေ့သောအခါ ထိုစကြဝတေးမင်းသည် သာမဏေတစ်ပါးနှင့် တွေဆုံခဲ့သည်။
ထိုသာမဏေသည် မြတ်စွာဘုရားရှင် ပုဗ္ဗာရုံကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသည်ကိုလျှောက်သောအခါ သင်္ခသည် သာမဏေအား မင်းအရာကိုအပ်ပြီး ဘုရားရှိရာအရပ်သို့ သွားလေသည်။
ထိုသို့သွားသောအခါ ပင်ပန်းကြီးစွာဖြစ်၍ ထိုမြတ်စွာဘုရားထံသို့ မရောက်မည်ကို စိုးရိမ်လေ၏။
ထိုစဉ် သိရိမနတ ဘုရားသည် ဒိဗ္ဗစက္ခုဉာဏ်တော်ဖြင့် ဆင်ခြင်တော်မူသောအခါ ထိုစကြဝတေးမင်း၏အဖြစ်ကိုမြင်၍ မြတ်စွာဘုရားသည် လှည်းသမားလူအိုအသွင် ဖန်ဆင်း၍ခေါ်‌ဝောာ်မူခဲ့လေသည်။
ကျောင်းသို့ရောက်သော် မြတ်စွာဘုရားသည် တရားကို‌ ဟောတော်မူလေ၏။
ထိုအခါ သင်္ခစကြဝတေးမင်းသည် မိမိ၏ဦးခေါင်းကို လက်သည်းဖြင့်ဖြတ်၍ ဘုရားဆုကို တောင်း၍ အလှူပြုပြီးနတ်ရွာစံသွားခဲ့သည်။
ဒီပဲယင်းဆရာတော် စီရင်ထားသော အနာဂတ်တဝင်ကျမ်း ဗုဒ္ဓဝင် ကေတုမတီပြည်မှ သင်္ခစကြာမင်း၏ ပုရောဟိတ် သုဗြဟ္မာပုဏ္ဏားနှင့် ဗြဟ္မဝတီပုဏ္ဏေးမတို့၏ သားတော်ဖြစ်လတ္တံ့။
အရွယ်ရောက်သော် စန္ဒမုခီ အမည်ရှိသော မင်းသမီးနှင့် လက်ထက်ထိမ်းမြားလတ္တံ့။
သားတော်ဗြဟ္မဝဒ္ဓနတစ်ပါး ဖွားမြင်ပြီးနောက် လောကီစည်းစိမ်ကို ပယ်စွန့်ကာ ပြာသာဒ်ယာဉ်ဖြင့်တောထွက်တော်မူလတ္တံ့။
၇ ရက်ကြာမျှ ဒုက္ကရစရိယာ ကျင့်တော်မူပြီးနောက် ကံ့ကော်ဗောဓိပင်ရင်းဝယ် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကိုရ၍ ဘုရားဖြစ်တော်မူလတ္တံ့။
ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ အဂ္ဂသာဝက ၂ ပါးကား အသောကမထေရ်နှင့် ဗြဟ္မဒေဝမထေရ်ဖြစ်လတ္တံ့။
အဂ္ဂသာဝိကာ ၂ ပါးကားပဒုမာထေရီနှင့် သုမနထေရီဖြစ်လတ္တံ့။
အလုပ်အကျွေးကား သီဟမထေရ် ဖြစ်လတ္တံ့။
ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ ဉာဏ်တော် အမြင့်ကား 80တောင် မြင့်လတ္တံ့။
သက်တော် ရှစ်သောင်းနေရလတ္တံ့။
ထိုမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာသည် အနှစ်သုံးသိန်း ေခြာက်ေသာင်းတိုင် တည်လတ္တံ့။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၉) ကိုးကား မှတ်စု Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုရားများ။
alt=Buddha statue doing anapanasati|thumb|အာနာပါနရှုမှတ်နေသည့် မြတ်စွာဘုရား ဘုရားရှင်သည် မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ္တန်တွင် အာနာပါနဿတိကို ကာယာနုပဿနာပိုင်း၌ အခန်းတစ်ခန်းအဖြစ် ထည့်သွင်းဟောကြားထားတော်မူပြီး၊ သမထပိုင်းနှင့် ဝိပဿနာပိုင်း နှစ်မျိုးလုံးတွင် အရေးပါသော ကမ္မဋ္ဌာန်းတစ်ခုအဖြစ် ညွှန်ကြားထားတော်မူသည်။
အာနာပါနဿတိသည် ဝင်သက်ထွက်သက်ကို အာရုံယူ၍ သမထဘာဝနာဖြင့် စတုတ္ထဈာန်သမာဓိသို့ ဆိုက်ရောက်နိုင်ရုံသာမက၊ ဝိပဿနာဉာဏ်ဖြင့် ရုပ်နာမ်ဓမ္မတို့၏ သဘောသဘာဝကို ထိုးထွင်းသိမြင်ကာ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ဆိုက်ရောက်နိုင်သည့် လမ်းစဉ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ဤတွင် အာနာပါနဿတိ၏ သမထပိုင်းနှင့် ဝိပဿနာပိုင်း အဆင့်လေးဆင့်ကို ပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြပါမည်။
အာနာပါနဿတိသုတ်လည်း ဖတ်ပါ။
အာနာပါနသမထပိုင်း အာနာပါနသမထကျင့်စဉ်ပိုင်းတွင် ဘုရားရှင်သည် အာနာပါနဿတိကို အဆင့်လေးဆင့်ဖြင့် ညွှန်ကြားထားတော်မူသည်။
ဤအဆင့်များမှာ ဝင်သက်ထွက်သက်ကို အာရုံယူ၍ သမထသမာဓိကို ထူထောင်ရန် အခြေခံလမ်းစဉ်ဖြစ်သည်။
အဆင့်လေးဆင့်မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
ဝင်သက်လေ-ထွက်သက်လေ၏ အရှည်ကို သိအောင် ကြိုးစားအားထုတ်ရန် ဤအဆင့်တွင် ယောဂီသည် ဝင်သက်လေနှင့် ထွက်သက်လေ၏ အချိန်ကာလ ခပ်ကြာကြာဖြစ်နေသည့် အရှည်သဘောကို သတိဖြင့် သိမ်းဆည်းရှုပွားရသည်။
ဝင်သက်လေ-ထွက်သက်လေ၏ အတိုကို သိအောင် ကြိုးစားအားထုတ်ရန် ဤအဆင့်တွင် ဝင်သက်လေနှင့် ထွက်သက်လေ၏ အချိန်ကာလ ခပ်တိုတိုဖြစ်နေသည့် အတိုသဘောကို သတိဖြင့် သိမ်းဆည်းရှုပွားရသည်။
ဝင်သက်လေ-ထွက်သက်လေ၏ အစ-အလယ်-အဆုံး အကုန်လုံးကို ထင်ထင်ရှားရှား သိအောင် ကြိုးစားအားထုတ်ရန် ဤအဆင့်တွင် ယောဂီသည် ဝင်သက်လေ သို့မဟုတ် ထွက်သက်လေ၏ အစပိုင်း၊ အလယ်ပိုင်း၊ အဆုံးပိုင်းဟူသော သုံးပိုင်းလုံးကို ထင်ထင်ရှားရှား သိမြင်အောင် သတိဖြင့် ကြည့်ရှုရသည်။
ဝင်သက်လေ-ထွက်သက်လေကို ငြိမ်အောင် ငြိမ်းအောင် ချုပ်ငြိမ်းအောင် ကြိုးစားအားထုတ်ရန် ဤအဆင့်တွင် ယောဂီသည် ဝင်သက်ထွက်သက်၏ ဖြစ်စဉ်သည် တဖြည်းဖြည်း သိမ်မွေ့လာပြီး စိတ်သည် နိမိတ်အာရုံ၌ တည်ငြိမ်လာကာ စတုတ္ထဈာန်သမာဓိသို့ ဆိုက်ရောက်နိုင်သည်။
ဤအဆင့်သည် အာနာပါနဿတိ၏ သမထပိုင်း၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။
ဤအဆင့်လေးဆင့်ကို အဋ္ဌကထာနှင့် ဋီကာများက ရှင်းလင်းတင်ပြထားရာ၊ “အရှည်-အတို” ဟူသည်မှာ ဝင်သက်လေ-ထွက်သက်လေ၏ အချိန်ကာလ ကြာသည် တိုသည်ကို ဆိုလိုသည်ဟု ဖွင့်ဆိုထားသည်။
ဤသမထပိုင်းတွင် အာနာပါနဿတိသည် အပ္ပနာဈာန်သမာဓိသို့ ဆိုက်ရောက်နိုင်သည့် အပ္ပနာကမ္မဋ္ဌာန်းအဖြစ် ရှေးရှေးအဋ္ဌကထာများက ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
အာနာပါနဿတိ ဝိပဿနာပိုင်း အဆင့်လေးဆင့် အာနာပါနဿတိ၏ ဝိပဿနာပိုင်းတွင် ဘုရားရှင်သည် ရုပ်နာမ်ဓမ္မတို့၏ သဘောသဘာဝကို ထိုးထွင်းသိမြင်ရန် အဆင့်လေးဆင့်ဖြင့် ညွှန်ကြားထားတော်မူသည်။
ဤအဆင့်များသည် ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါး၏ ဖြစ်မှု၊ ပျက်မှုကို ရှုပွားကာ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ဆိုက်ရောက်ရန် လမ်းစဉ်ဖြစ်သည်။
(ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၁၄။
မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၈၀၊ အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၅၂။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၂၊၂၂၇။
မဟာဋီ၊၂၊၃၅၇။
မ၊ဋီ၊၁၊၃၇၀ ...) ၁။
ပထမအဆင့် - ကာယာနုပဿီဝိဟရတိ ဘုရားရှင်သည် အဇ္ဈတ္တ၌လည်းကောင်း, ဗဟိဒ္ဓ၌လည်းကောင်း, အဇ္ဈတ္တ ဗဟိဒ္ဓ နှစ်မျိုးစလုံး၌ လည်းကောင်း ကာယကို ကာယဟု အဖန်ဖန် အထပ်ထပ် ရှုပွားသုံးသပ်ရန် ညွှန်ကြားထားတော်မူ၏၊ ဤပထမအဆင့်တွင် ကာယဟူသော ရုပ်တရားဦးဆောင်သော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါးကို သိမ်းဆည်းရှုပွားရသည်။
ဤ၌ “ကာယ” ဟူသည်မှာ ဝင်သက်ထွက်သက်ဖြစ်စဉ်နှင့်ဆက်စပ်နေသော ရုပ်တရားများ (ဥပါဒါရုပ်၊ ဝိညတ္တိရုပ်၊ ဝါယောဓာတ် စသည်) နှင့် နာမ်တရားများကို ဆိုလိုသည်။
ကာယောတိ ဒွေ ကာယာ နာမကာယော စ ရူပကာယော စ။
ကတမော နာမကာယော ဝေဒနာ သညာ စေတနာ ဖေဿာ မနသိကာရော။
နာမဉ္စ နာမကာယော စ၊ ယေ စ ဝုစ္စန္တိ စိတ္တသင်္ခါရာ၊ အယံ နာမကာယော။
ကတမော ရူပကာယော။
စတ္တာရော စ မဟာဘူတာ စတုန္နဉ္စ မဟာဘူတာနံ ဥပါဒါယရူပံ အဿာသော စ ပဿာသော စ နိမိတ္တဉ္စ ဥပနိဗန္ဓနာ ယေ စ ဝုစ္စန္တိ ကာယသင်္ခါရာ၊ အယံ ရူပကာယော။
(ပဋိသံ၊၁၈၁၊ စာပိုဒ်၊၁၇၀။
ဒုတိယအဆင့် - သမုဒယဓမ္မာနုပဿီ ဝါ ဝယဓမ္မာနုပဿီ ဝါ “ထို့ပြင် ရဟန်းသည် ကာယ၌ ဖြစ်ကြောင်းတရားနှင့် ဖြစ်ခြင်းသဘောကို ရှုသောသူအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ကာယ၌ ချုပ်ကြောင်းတရားနှင့် ချုပ်+ပျက်ခြင်းသဘောကို ရှုသောသူအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ကာယ၌ ဖြစ်ကြောင်း ချုပ်ကြောင်းတရားနှင့် ဖြစ်ခြင်း ချုပ်+ပျက်ခြင်းသဘောကို ရှုသောသူအဖြစ်လည်းကောင်း နေ၏။
” ဤဒုတိယအဆင့်တွင် ယောဂီသည် ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါး၏ သမုဒယ နှင့် ဝယ သဘောကို ဝိပဿနာဉာဏ်ဖြင့် ရှုပွားရသည်။
ဤအဆင့်သည် ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂပါဠိတော်တွင် ဖော်ပြထားသော ဥဒယဉာဏ် (၂၅) ပါးနှင့် ဝယဉာဏ် (၂၅) ပါးကို အာရုံယူရသည့်အဆင့်ဖြစ်သည်။