kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
NGA က “အင်ပရက်ရှင်းနစ်စတိုင်ဖြင့် လွတ်လွပ်လပ်လပ် ရေးဆွဲထားသော လက်ရာ”ဟု ဖော်ပြသည်။
ထိုင်သူ၏ တင်ပါးကောက်ကြောင်းနှင့် လေတိုက်နေသော နောက်ခံ ရှုခင်းသည် ဂိမ်းဘာရား၏ အနုပညာသည်စိတ်တွင် ချစ်ခြင်းတရားများ ပြင်းထန်စွာ စီးမျောနေသည်ကို ဖော်ပြနေသည်၊ မေးစေ့နှင့် ပါးစပ်သည် ခိုင်မာသည်၊ ပြတ်သားသည်၊ ပန်းပုထုထားသည်ကဲ့သို့ နေပြီး၊ လေးလံစွာ ကုတ်ကျနေသော မျက်ခုံးမွေးများက သူသည် တည်ငြိမ်သည်၊ အေးဆေးသည်၊ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည်ဟူသော မျက်နှာထားကို ပြသနေသည်။
ပေါ့ပေါ့ပါးပါးတွင် စောင်းထားသော အကြည့်မျက်လုံးထဲတွင် သံယောဇဉ် ရေးရေး ပေါ်နေသည်။
ပန်းချီကားသည် အရည်ဆေးကို သုံးထားသည်၊ အစိုပေါ် အစို ထပ်ဆွဲသည့်အပြင် ဆေးသားများ ထူထဲနေအောင် အလွှာပေါင်း အထပ်ထပ် ဆွဲထားသည်၊ အသေးစိတ်များအတွက် လွတ်လပ်စွာ စီးဆင်းနေသော စုတ်ချက်များဖြင့် ပါးပါး ခြယ်ထားသည်။
ပြင်ပတွင် အခြေတည်ထားသော်လည်း၊ ဤကိစ္စသည် ပြောစရာ မဟုတ်သေး၊ ဝတ်ထားသော အဝတ်အစားနှင့် အရောင်အသွေးကို အသေးစိတ် ခြယ်မှုန်းထားသည်မှာ စေတနာယိုဖိတ်လာအောင် စိတ်ဝေဒနာ နက်ရှိုင်းမှု ရှိနေသည်။
မော်ဒယ်ဆံပင်ကို နောက်ခံ သစ်ပင်များ၏ သစ်ရွက် သစ်ခက်များအတိုင်း သဘောတရားတူ ခြယ်ထားပြီး၊ နေဝင်ချိန် ပန်းဆီရောင် တောက်သော အလင်းနည်းနည်းသည် သူ့ဂါဝန်အရောင်တွင် ပြန်နေသည်။
သူ့နောက်ရှိ ထီးတည်းသော သစ်ပင်သည် အထီးကျန်နေသော သူ့ကိုယ်လုံးနှင့် လိုက်ဖက်ပြီး၊ ခြောက်ကပ်နေသော နောက်ခံရှုခင်းတွင် အစွန့်ပစ်ခံ မိန်းမသားရုပ်၏ ဝေးကွာနေသော အမြင်ကို ထည့်ဆွဲထားသည်။
သူမဘဝတွင် မရနိုင်သော တစုံတရာကို တမ်းတနေသလိုလိုပင်။
လက်က ကိုင်ထားသော လည်စည်းကို စုတ်ချက်ရှည်ရှည်၊ ဆေးသားပါးပါးနှင့် ဆွဲထားကာ၊ ထိုးဖောက်မြင်နေရအောင် ပြုလုပ်ထားသည်။
မော်ဒယ်၏ ချောမောသော ရုပ်ရည်၊ လန်းဆန်းသော အလှကို ပုံတူက ရအောင် ဖမ်းထားပြီး၊ သူ့မျက်နှာသည် ပန်းချီကား တချပ်လုံးတွင် အတည်ငြိမ်၊ အခိုင်မာဆုံး အစိတ်အပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။
ပန်းချီကားကို ပျော့ပြောင်းပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန် စုတ်ချက်သွက်သွက်ဖြင့် ခြယ်ထားသည်။
ပန်းချီဆရာသည် အမျိုးသမီး၏ ဂါဝန်ပေါ်၌ ဆီဆေးပါးနှင့် စုတ်ချက်ရှည်ပြီး သူ့ခြေအထိ တွန့်လိမ် ဆွဲချသွားရာ၊ မျက်နှာ၏ တည်ငြိမ်မှုကို အားပြိုင်နေသော တုန်ခါမှုကို ခံစားရလာစေသည်။
ဤပန်းချီကားကို ရှယ်ရီဒန်၏ မိတ်ဆွေများ ဖြစ်သော အက်ဒွပ် ဘူဗာရီနှင့် သူ့မိန်းမ ဟာရီယက်တို့က ပထမဆုံး ပိုင်သည်။
၁၈၇၂ နှစ်ထိ ဘူဗာရီတို့ လက်ထဲ ရှိနေခဲ့ကာ၊ သူတို့မြေးဖြစ်သူ ဗိုလ်ချုပ် အဲဗရာ့ ဘူဗာရီက လေလံပွဲ၌ အဲလ်ဖရက် ဒီ ရိုသ်ချိုင်းသို့ ရောင်းချသည်။
၁၉၃၆ ခုနှစ်ထိအောင် ထိုပန်းချီကားကို ကျော်ကြားသော ရိုသ်ချိုင်း ဘဏ်မိသားစုဝင်များက ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကာ၊ လန်ဒန်ရှိ ဒူဗင်း ဘရားသား ကော်ပိုရှေးရှင်းသို့ ရောင်းချလိုက်သည်။
၂၆ ဧပြီ ၁၉၃၇ တွင် ထိုအနုပညာလက်ရာကို အေဒဗလျူ မဲလွန် ပညာရေးနှင့် ကူညီရေးအသင်းက ဝယ်ယူပြီးနောက်၊ အမျိုးသား အနုပညာ ပြခန်းသို့ လာရောက် လှူဒါန်းခဲ့လေသတည်း။
ကိုးကား ကျမ်းကိုးစာစုစာရင်း Category:၁၇၈၇ ပန်းချီကားများ။
အန်းနက် အော်လန်ဒို လောရင့် () ကို ၁၉၀၁ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၈ ရက်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ တောင်-ဒါကိုတာပြည်နယ်၊ ကန်တန်မြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
သူ၏မိဘများသည် နော်ဝေနိုင်ငံသားများဖြစ်ပြီး အမေရိကန်နိုင်ငံသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ကြသူများဖြစ်သည်။
လောရင့်သည် အထက်တန်းပညာရပ်များ သင်ယူပြီးသည့်အခါ တောင်-ဒါကိုတာတက္ကသိုလ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး ၁၉၂၂ ခုနှစ်တွင် ဓာတုဗေဒဘာသာရပ်ဖြင့် ဘွဲ့ရခဲ့သည်။
အဆိုပါ နှစ်မှာပင် မင်နယ်ဆိုး တက္ကသိုလ်မှ အမ်အေဘွဲ့နှင့် ၁၉၂၅ ခုနှစ်တွင် ယေးလ်တက္ကသိုလ်မှ ပါရဂူဘွဲ့ရခဲ့သည်။
သူသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် ရူပဗေဒပညာရပ်နယ်ပယ်၌ ထင်ရှားသော သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။
လော့ရင့်သည် ယေးလ်တက္ကသိုလ်ရှိ သုတေသနတွင် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှ ရူပဗေဒလက်ထောက်ပါမောက္ခနှင့် ၁၉၂၈ ခုနှစ်တွင် ဘတ်ကလေးမြို့ရှိ ကာလီဖိုးနီးယားတက္ကသိုလ်တွင် ပါမောက္ခတစ်ဦးဖြစ်လာသည်။
၁၉၃၆ ခုနှစ်တွင် အဆိုပါတက္ကသိုလ်ရှိ သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းတွင် ညွှန်ကြားရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ရာ ၎င်းတွင် သူကွယ်လွန်သည့် အချိန်အထိဖြစ်သည်။
သူသည် ကိုလံဘီယာရှိ ကင်ဆာသုတေသနသိပ္ပံ၏ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်လည်းဖြစ်သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ဖြစ်ပွားသည့်အခါ လောရင့်သည် အနုမြူဗုံးတီထွင်သည့် စီမံကိန်းတွင် အရေးပါသောနေရာမှ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
လောရင့်၏သုတေသနလုပ်ငန်းများတွင် နျူကလီးယားဆိုင်ရာ ရူပဗေဒ၊ သတ္တုအခိုးအငွေ့များ၏ အိုင်းယွန်းအသွင်ကူးပြောင်းခြင်းတို့ပါဝင်သည်။
၁၉၂၉ ခုနှစ်တွင် နျူကလီးယားဒြပ်မှုန်များကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်သည့် ဆိုင်ကလိုထရွန်ကိရိယာကို တီထွင်ခဲ့သည်။
၎င်းသည်လွန်မြင့်မားသော ဗို့အားမလိုဘဲ ဒြပ်များကိုလျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနိုင်ပြီး အနုမြူဗုံးထုတ်လုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည်။
လောရင့်သည် ရေဒီယိုသတ္တိကြွအိုင်ဆိုတုတ်များစွာကိုလည်း ရှာဖွေဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။
လောရင့်သည် အစ်ကိုဖြစ်သူ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ရူပဗေဒသုတေသနဓာတ်ခွဲခန်း၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဒေါက်တာဂျွန်လောရင့်နှင့်အတူ ဆေးပညာရပ်များကို ပူးပေါင်းဖော်ထုတ်ခဲ့ပြီး ဆိုင်ကလိုထရွန်ကိရိယာနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို ရှာဖွေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ပါမောက္ခလောရင့်၏ ဆိုင်ကလိုထရွန်ကိရိယာကို တီထွင်ခဲ့ခြင်းနှင့် သဘာဝအလျောက်မဟုတ်ဘဲ တုပဖန်တီးနိုင်သည့် ရေဒီယိုသတ္တိကြွဒြပ်စင်များအကြောင်းကို ဖော်ထုတ်နိုင်ချက်ကြောင့် ၁၉၃၉ ခုနှစ်အတွက် ရူပဗေဒပညာရပ်ဆိုင်ရာထူးချွန်သူအဖြစ် နိုဘဲလ်ဆု ချီးမြှင့်ခြင်း ခံရသည်။
လောရင့်သည် ပိုမိုအားကောင်းသော ဆိုင်ကလိုထရွန်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ၁၉၄၁ ခုနှစ်တွင် အဆိုပါ ကိရိယာကို မက်ဆွန်(mesons) ခေါ် ကော့စမစ်ဒြပ်မှုန်များကို ထုတ်လုပ်ရာ၌ အသုံးပြုခဲ့သည်။
ဆိုင်ကလိုထရွန်ကိရိယာကို နျူးကလီးယားရူပဗေဒလက်တွေ့စမ်းသပ်များပြုလုပ်ရာတွင် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ သုံးခဲ့ကြသည်။
သုတေသနလုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ရာတွင်လည်း ယနေ့တိုင် သုံးနေကြဆဲဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ကင်ဆာရောဂါကုသသည့်လုပ်ငန်းတွင်နှင့် အနုမြူဗုံးထုတ်လုပ်သည့် လုပ်ငန်းများတွင်လည်း သုံးကြသည်။
သူသည် လျှပ်စစ်မီးပွား ရိုက်ခတ်မှုအကြောင်းကို လေ့လာခဲ့ပြီး ၎င်းကိုအံ့ဩဖွယ် အလွန်မြန်သည့် တစ်စက္ကန့်၏ သန်းပေါင်းများစွာသော အချိန်အတွင်း တိုင်းတာသည့် နည်းလမ်းကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
အီလက်ထရွန်၏ Charge to Mass Ratio (e/m ratio) အချိုးကို တိကျစွာတိုင်းတာသည့်နည်းကိုလည်း တီထွင်ခဲ့သည်။
လောရင့်သည် ၁၉၃၂ ခုနှစ်တွင် Mary Kimberly Blumer နှင့် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့ပြီး သားသမီးခြောက်ဦး ထွန်းကားခဲ့သည်။
သူသည်လှေစီးခြင်း၊ တင်းနစ်ကစားခြင်းနှင့် တေးဂီတတွင် ဝါသနာပါသူဖြစ်သည်။
အော်လန်ဒို လောရင့်သည် ၁၉၅၈ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၇ ရက်တွင် သူ၏ အသက် ၅၇ နှစ်အရွယ်တွင် ကာလီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၊ ပယ်လိုအယ်တိုမြို့၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ကိုးကားချက် သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာဂျာနယ် အမှတ် - ၁၆၄ (ဖေဖော်ဝါရီ ၁၈၊ ၂၀၀၉) Category:၁၉၀၁ မွေးဖွားသူများ Category:၁၉၅၈ ကွယ်လွန်သူများ။
ထားဝယ်စကားသည် ဒေသန္တရမြန်မာစကားပင်ဖြစ်သည့်အပြင် ဘာသာဗေဒပညာရှင်အများစုက မူလစံဘာသာစကားဖြစ်သည့် မြန်မာဘာသာစကားနှင့်အသွင်အနည်းအငယ်ကွဲပြားသည့် "ဒေသိယမြန်မာစကား" ဟူ၍လည်းခေါ်ဆိုကြသည်။
ထားဝယ်ဒေသိယစကားကိုခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ၍သုတေသနပြုကြည့်သော် ၁။
ပေါရာဏကထာအသုံးအနှုန်း ၅% ၂။
သန္ဓိစပ်စသောစကား ၂၀% ၃။
စံဘာသာနှင့် အသုံးအနှုန်းကွဲပြားသော်လည်း စံဘာသာစကား၏လေသံအတိုင်းသာ အသံထွက်သည့် အသုံးအနှုန်း ၅၀% ၄။
မူလစံဘာသာစကား ၁၀% ၅။
တိုင်းရင်းစကားနှင့်မွေးစားစကား ၅% ၆။
အသံဖလှယ်ထားသည့် စံဘာသာစကား ၁၀% ဟူ၍တွေ့ရပေသည်။
ထို့ကြောင့် ​ထားဝယ်စကားသည် ဒေသိယစကားတစ်ခုသာဖြစ်၍ သီးသန့်ရပ်တည်နေသောစံဘာသာစကားတစ်ခုမဟုတ်ပေ။
မြန်မာဘာသာစကား၏ကိုင်းခွဲဘာသာ(သို့မဟုတ်)အသွင်ကွဲဘာသာစကားတစ်ခုသာဖြစ်သည်။
မြန်မာစကား ထားဝယ်စကား IPA မှတ်ချက် ကောက် ကော့တ် /kɔʔ/ စာလုံးပေါင်းတူ အသံထွက်ကွာ ကျောင်း က္လောန်း /kláʊɴ/ ခြေ ခေ /kʰlè/ တောတောင် တောတောန် /tɔ́tɔ̀ɴ/ စာလုံးပေါင်းတူ အသံထွက်ကွာ ပိတောက် ဒေါ့တ် /dɔʔ/ ပိတောက်ပင် ဒေါ့တ်ပန် /dɔʔ bàɴ/ မနက်ဖြန် နန့်ကီးဟ်တိုင် /naʔkítàɴ/ သဘက်ခါ နန့်ကီးပွဲခါ(နန့်ကီးဖတ်) /naʔkípwɛ́kʰà/ နင် နန် /nàɴ/ စာလုံးပေါင်းတူ အသံထွက်ကွာ ပန်းပင် ပန်းဘန် /páɴbàɴ/ ပျောက် ပျော့တ် /pjɔʔ/ မိုးရွာ မိုးဝါ /mójwà/ သွား သွား /θɔ́/ စာလုံးပေါင်းတူ အသံထွက်ကွာ အိပ်ချင်တယ် အိရှင်ဟှယ် /ʔḭʃàɴjɛ̀/ အိမ်ခေါင်မိုး အီးမိုးခေါန် /ʔìːɴmókʰɔ̀ɴɴ/ ကိုးကား Category:တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး Category:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဘာသာစကားများ။
တိုးကြောင်ကလေး သည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ အရှေ့ဒဂုံနှင့် မြောက်ဒဂုံအတွင်းတွင် တည်ရှိသည်။
တိုးကြောင်ကလေးဘူတာ တည်ရှိသည်။
ထိုဘူတာမှတဆင့် ရန်ကုန်မြို့ အပြင်ဘက်ရှိ မီးရထားလိုင်းများသို့ သွားရောက်နိုင်သည်။
ထိုဘူတာမှတဆင့် ပဲခူးမြို့သို့ သွားနိုင်ပေသည်။
တိုးကြောင်ကလေးသည် မြောက်ဒဂုံနှင့် တောင်ဒဂုံကြား (သို့) အရှေ့ဒဂုံနှင့် တောင်ဒဂုံ စသည့်မြို့နယ်များ နယ်နိမိတ်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
တောင်ဒဂုံမြို့နယ်၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
တိုးကြောင်ကလေးဘူတာသည် ရန်ကုန်မြို့ပတ်ရထားလမ်းနှင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။
သို့သော် ရန်ကုန်မြို့ပတ် ရထားလမ်းပိုင်း၏ ဘူတာမဟုတ်ပေ။
၎င်းသည် ဘုရား၊ ဘုန်းကြီးကျောင်း၊ မြန်မာနိုင်ငံ လက်ရွေးစင်များအတွက် အမျိုးသားရေကူးကန်၊ ဘက်(စ်)ကားဂိတ်စသည်တို့နှင့်လည်း နီးကပ်စွာ တည်ရှိသည်။
ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေး ရန်ကုန် - မန္တလေး မြန်မာ့မီးရထားလမ်းပိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်း ဘူတာတခု ဖြစ်သည်။
ကိုးကား http://www.linernotes.com/o/1/m.03g_fqp Category:ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး။
NGC 454 သည် ဖီးနစ် ကြယ်စုတန်းမှ ဂလက်ဆီတစ်စုံဖြစ်ပြီး ၁၈၃၄ အောက်တိုဘာလ ၅ ရက်နေ့တွင် ဂျွန် ဟာရှယ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
NGC 455 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ နှစ်ဘက်ခုံး ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ၁၈၆၄ အောက်တိုဘာ ၂၇ ၌ Albert Marth ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
NGC 456 သည် တူကင်နာ ကြယ်စုတန်းမှ ကြယ်အစုအဝေးဖြစ်ပြီး ၁၈၂၆ ဩဂုတ် ၁ တွင် James Dunlop ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
NGC 458 သည် Tucana ကြယ်စုတန်းမှ ကြယ်အစုအဝေးဖြစ်ပြီး ၁၈၂၆ ဩဂုတ် ၁ တွင် James Dunlop ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ယင်းအား ဂျွန် ဟာရှယ်ကလည်း ထပ်မံတွေ့ရှိခဲ့သည်။
NGC 459 (UGC 832, MCG 3-4-17, ZWG 459.24 PGC 4665) သည် မိန် နက္ခတာရာမှ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ၁၇၈၄ အောက်တိုဘာ ၁၅ ၌ ဝီလီယံ ဟာရှယ်ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
NGC 460 သည် Tucana ကြယ်စုတန်းမှ ကြယ်အစုအဝေးဖြစ်ပြီး ဂျွန် ဟာရှယ်က တရားဝင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်ဆိုသော်လည်း ၁၈၂၆ ဩဂုတ် ၁ တွင် James Dunlop ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ဖြစ်နိုင်လေသည်။
NGC 461 သည် ပန်းပုဆရာ ကြယ်စုတန်းမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ၁၈၃၄ စက်တင်ဘာ ၂၅ ၌ ဂျွန် ဟာရှယ် ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
NGC 463 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ နှစ်ဘက်ခုံး ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေမှ အလင်းနှစ် ၂၈၉ မီလီယံ ကွာဝေးသည်။
ယင်းအား ၁၈၇၁ ဒီဇင်ဘာ ၁၆ ၌ Édouard Stephan ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
NGC 466 သည် တူကင်နာ ကြယ်စုတန်းမှ အလင်းနှစ် ၂၄၂ မီလီယံ ကွာဝေးသည့် နှစ်ဘက်ခုံး ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ၁၈၃၄ အောက်တိုဘာ ၃ တွင် ဂျွန် ဟာရှယ် ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
NGC 487 သည် စီတပ် ကြယ်စုတန်းမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေမှ အလင်းနှစ် ၂၇၃ မီလီယံ ကွာဝေးသည်။
ယင်းအား ၁၈၈၅ နိုဝင်ဘာ ၂၈ ၌ Francis Leavenworth ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
NGC 489 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေမှ အလင်းနှစ် ၁၁၅ မီလီယံ ကွာဝေးသည်။
ယင်းအား ၁၈၆၂ ဒီဇင်ဘာဘာ ၂၂ ၌ ဂျာမန် နက္ခတ္တပညာရှင် Heinrich Louis d'Arrest ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
NGC 489 သည် HDC 71 ဟုခေါ်သော ဂလက်ဆီအုပ်စု၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
NGC 480 သည် စီတပ် ကြယ်စုတန်းမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေမှ အလင်းနှစ် ၅၉၂ မီလီယံအကွာ၌ တည်ရှိသည်။
ယင်းအား Francis Leavenworth ဆိုသူက ၁၈၈၆ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
NGC 464 သည် အင်ဒရိုမီဒါ ကြယ်စုတန်းမှ ကြယ်စုံတွဲဖြစ်ပြီး ၁၈၈၂ ခုနှစ်တွင် Wilhelm Tempel ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
seds.org ကိုးကား Category:အင်ဒရိုမီဒါ (ကြယ်စုတန်း)။
NGC 456 သည် Tucana ကြယ်စုတန်းရှိ သေးငယ်သော မစ်ဂျစ်လန်နစ် တိမ်တိုက်မှ ကြယ်အစုအဝေးဖြစ်ပြီး ၁၈၂၆ ခုနှစ်တွင် James Dunlop ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
NGC 490 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ နှစ်ဘက်ခုံး ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေမှ အလင်းနှစ် ၉၉၅ မီလီယံ နီးပါးခန့် ကွာဝေးသည်။
ယင်းအား ၁၈၅၀ ခုနှစ်တွင် Bindon Blood Stoney ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
Memorial plaque presented by the NATIONAL CAPITAL SESQUICENTENNIAL COMMISSION, 1951 နှစ်ပတ်လည်ဆိုသည်မှာ ရှေ့နှစ်ခါက အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားသော၊ သို့မဟုတ် တက္ကသိုလ် တစ်ခုခု တည်ထောင်သော ရက်စွဲဖြစ်ပြီး၊ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ချီးမြှောက်လို၍လည်းကောင်း၊ သတိရတမ်းတရ၍ လည်းကောင်း ရည်ညွှန်း ပြုလုပ်သည်။
ဥပမာ၊ ဖြစ်စဉ် တစ်ခုသည် စီစဉ်ထား၍ ဖြစ်စေ၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်စေ ပထမဦးစွာ ဖြစ်သည်။
ထိုနေ့မှစ နောက်တစ်နှစ်ကြာသော် ထိုဖြစ်စဉ်၏ ဦးဆုံးသော နှစ်ပတ်လည် ဖြစ်လာသည်။
ထိုစကားလုံးကို သူတော်စင်များကို ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံသော ကက်သလစ် စားပွဲများတွင် ပထမဆုံး စတင်သုံးနှုန်းလာသည်။
တိုင်းပြည်‌အတော်များများတွင် စံအားဖြင့် နိုင်ငံတော်နေ့ဟု ခေါ်သော နိုင်ငံတော်နှစ်ပတ်လည်များ ဆင်ယင်ကျင်းပလေ့ရှိသည်။
နိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးနေ့ သို့ ဖွဲ့စည်းပုံသစ် ပေါ်ပေါက်သောနေ့ သို့ အမျိုးသားနေ့ စသည်တို့ ဖြစ်နိုင်သည်။
လက်ရှိနန်းစံဘုရင်အတွက် အရေးပါသော နေ့ရက်များကိုလည်း ပွဲလမ်းသဘင် ဆင်ယင်ကျင်းပမည်သာ ဖြစ်ပြီး၊ မကြာခဏ ဂျူဘလီ (Jubilee)ဟု ညွှန်းသည်။
နှစ်ပတ်လည်အမည်များ မွေးနေ့များသည် တစ်စုံတစ်ယောက် မွေးဖွားသော နေ့ကို အောက်မေ့ ဂုဏ်ပြုသောအခါ အများဆုံး ပြုလုပ်သော နှစ်ပတ်လည် အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် တရားဝင် မွေးနေ့တွင် မကျင်းပဖြစ်ဘဲ နောက်ဆုတ်၍ ဖြစ်စေ၊ ရှေ့တိုး၍ ဖြစ်စေ ကျင်းပရသည်လည်း ရှိသည်။
မင်္ဂလာ‌နှစ်ပတ်လည်ကို မင်္ဂလာဆောင်သော နေ့ရက်အတိုင်း မကြာခဏ ကျင်းပလေ့ရှိသည်။
သေဆုံးနှစ်ပတ်လည်ကို ဥပမာ ဦးဘသူ ၂ နှစ်ပြည့် ၃ နှစ်ပြည့် စသည့်ဖြင့် ဘုန်းကြီးကျောင်းများ၌ ဆွမ်းကျွေးကာ အထိမ်းအမှတ် ပြုလေ့ရှိသည်။
Dies natalis (birth day)ဆိုသော လက်တင်စကားစုသည် စာအားဖြင့် မွေးနေ့ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ဘာသာစကား အတော်များများ၌ မွေးစား စကားလုံး ဖြစ်လာကာ၊ အထူးသဖြင့် ပညာရေး အသိုင်းအဝိုင်းတွင် တက္ကသိုလ် တစ်ခုခုကို စတင်တည်ထောင်သည့်နှစ်မှ စ၍ မိခင်ကျောင်း (‌alma mater) တည်ထောင်ခြင်း အနှစ် ၃၀ ပြည့် အထိမ်းအမှတ် စသည့်ဖြင့် ဆင်ယင်ကျင်းပလေ့ရှိသည်။
နိုင်ငံများ၏ နှစ်ပတ်လည်နေ့များကို ရောမဂဏန်း၊ သို့မဟုတ် လက်တင်စကားလုံးများနှင့် ဖော်ပြပြီး၊ ကုန်လွန်သွားသော နှစ် အရေအတွက်ကို မှတ်သားကြသည်။
လက်တင်ဘာသာမှ ဆင်းသက်သော ဂဏန်းစဉ် အမည်များ နှစ်ပတ်လည်များအတွက် လက်တင်ဝေါဟာရများသည် ပထမဆုံး အနှစ်နှစ်ဆယ်(၁-၂၀)၊ သို့မဟုတ် ဆယ်နှစ်စီ(၃၀၊ ၄၀၊ ၆၀၊ ၇၀ စသဖြင့်)၊ သို့မဟုတ် နှစ်တစ်ရာစီ(၁၀၀၊ ၂၀၀၊ ၅၀၀)၊ သို့မဟုတ် နှစ် တစ်ထောင်စီ (၁၀၀၀၊ ၂၀၀၀၊ ၃၀၀၀ စသော) နှစ်ပတ်လည်များအတွက် တည့်တည့်ပင် မှည့်ခေါ်ထားသည်။
) ဤသို့သော အခါမျိုးတွင် နှစ်တစ်နှစ်စီ၏ ကိန်းဂဏန်းအသီးသီးအတွက် လက်တင်စကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာသည်။
သို့သော်၊ ရာစုနှစ် ကိန်းခွဲများနှင့် ဆက်စပ်သော နှစ်ပတ်လည်များ (ဥပမာ၊ ၁၂၅ နှစ်မြောက်၊ ၁၅၀၊ ၁၇၅၊ ၂၅၀ နှစ်မြောက်မြား- ၁.၂၅၊ ၁.၅၊ ၁.၇၅၊ ၂.၅ ရာစုနှစ်ပတ်လည်များကို ဆိုလို) ကျင်းပလိုသောအခါ အမည်ပေးရန် အခြေအနေသည် ထင်သလောက် မလွယ်ချေ။
Roman fractions were based on a duodecimal system. From to they were expressed as multiples of twelfths (uncia "twelfth"; the source of the English words inch and ounce) and from to they were expressed as multiple twelfths less than the next whole unit—i.e. a whole unit less , or respectively. There were also special terms for quarter (quadrans), half (semis), and three-quarters (dodrans). Dodrans is a Latin contraction of de-quadrans which means "a whole unit less a quarter" (de means "from"; quadrans means "quarter". Thus for the example of 175 years, the term is a quarter century less than the next whole (bi)century or 175 = (-25 + 200). In Latin, it seems that this rule did not apply precisely for 1½. While secundus is Latin for "second", and bis for "twice", these terms are not used such as in sesqui-secundus. Instead sesqui (or ses) is used by itself. နှစ်ပတ်လည်အဆင်ပြေသော အခေါ်အဝေါ်အခြားအခေါ်‌အဝေါ်(...ရတု) မှတ်ချက် မြန်မာ အင်္ဂလိပ် ၁ နှစ် Annual စက္ကူ Paper ၂ နှစ် Biennial ဂွမ်း Cotton ၃ နှစ် Triennial သားရေ Leather ၄ နှစ် Quadrennial လိုင်နင် Linen ၅ နှစ် Quinquennial သစ်သား Wood ၆ နှစ် Sexennial သံ Iron ၇ နှစ် Septennial သိုးမွှေး Wool ၈ နှစ် Octennial ကြေး Bronze ၉ နှစ် Novennial ကြေးနီ Copper ဥဿဖရားရတု ၁၀ နှစ် Decennial သံဖြူ Tin/Aluminium ၁၁ နှစ် Undecennial သံမဏိ Steel ၁၂ နှစ် Duodecennial ပိုးသား Silk ၁၃ နှစ် Tredecennial ဇာ Lace ၁၄ နှစ် Quattuordecennial ဆင်စွယ် Ivory ၁၅ နှစ် Quindecennial သလင်း Crystal နှစ် ၂၀ Vigintennial / Vicennial ကြွေ China/Porcelain ၂၅ နှစ် Quadranscentennial ငွေရတု Silver jubilee နှစ် ၄၀ Quadragennial ပတ္တမြားရတု Ruby jubilee နှစ် ၅၀ Semicentennial / Quinquagenary ရွှေရတု Golden jubilee နှစ် ၆၀ Sexagennial / Sexagenary စိန်ရတု Diamond jubilee စိန်ရတုသည် မြန်မာကမူ ၇၅ နှစ်ပြည့်ကို ညွှန်းသည်။
၁၉၂၂ တွင် ထုတ်ဝေသော အင်မလီပို့စ်၏ စာအုပ်တွင် ၁၊ ၅၊ ၁၀၊ ၁၅၊ ၂၀၊ ၂၅၊ ၅၀ နှင့် ၇၅ မြောက် နှစ်ပတ်လည်နေ့များအတွက် ပေးသင့်သော မင်္ဂလာနှစ်ပတ်လည်လက်ဆောင်များကို အကြံပြုထားသည်။
မင်္ဂလာနှစ်ပတ်လည် လက်ဆောင်များ အကြံပြုချက်ကို နောက်ပိုင်း ထုတ်ဝေခြင်းများတွင် ထပ်မံ မွမ်းမံလာခဲ့ရာ၊ ယခုအခါ ရိုးရာပင် ဖြစ်နေလေပြီ။
ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင်၊ နှစ်သက်တမ်း ကြာရှည်လာလေ၊ ယင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော ပစ္စည်းများသည် ပို၍ ကြာရှည်ခံရမည်၊ ပို၍ တန်ဖိုးရှိလာရမည် ဖြစ်သည်။
NGC 461 သည် ပန်းပုဆရာ ကြယ်စုတန်းမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ၁၈၅၀ ဒီဇင်ဘာ ၆ ၌ Bindon Blood Stoney ဆိုသူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ရွှေရတု(Golden Jubilee)သည် အနှစ် ၅၀ မြောက် နှစ်ပတ်လည် ဖြစ်သည်။
နှစ် ၄၀ မှာ ပတ္တမြားရတု ဖြစ်ပြီး၊ နှစ် ၆၀ မှာ စိန်ရတု ဖြစ်သည်။
မြန်မာ့ရွှေရတုများ ရွှေရတု တပ်မတော်နေ့ကို ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ချီးမြှင့်ခဲ့သည့် တပ်မတော်ရွှေရတုနှစ်တံဆိပ် ပုံ အဘိဓမ္မာပြန့်ပွားရေးအသင်းကြီး၏ ရွှေရတုကို မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၅၈ (၁၉၆၆) တွင် ကျင်းပသည်။
စာပေဗိမာန်သည် ၂၀၀၉ ခုနှစ်တွင် နှစ် ၆၂ ပြည့်ရွှေရတုသို့ တိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၁၉၇ဝ ခုနှစ်တွင် အနှစ် ၅ဝ မြောက် အမျိုးသား ရွှေရတု ကျင်းပသည်။
ဦးဘဖေသည် အမျိုးသားအောင်ပွဲနေ့ ရွှေရတုသဘင် ကျင်းပရေး ဗဟို ကော်မတီ၏ နာယကကြီး အဖြစ် ပါဝင် ဆောင်ရွက်ခဲ့။
ဦးထွန်းဖေသည် ၁၉၇၅ ခုနှစ်တွက် ကျရောက်သော အမျိုးသားနေ့ ရွှေရတုသဘင် ကျင်းပရေး ကော်မတီ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ သုတေသနအသင်းသည် ၁၉၅၉ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင် ရွှေရတုသဘင်အစည်းအဝေး ကျင်းပပြုလုပ်သည်။
၁၉၉၈ သည် ရွှေရတု လွတ်လပ်ရေးနေ့ ဖြစ်သည်။
၁၉၇ဝ သည် ရန်ကုန် တက္ကသိုလ် နှစ် ၅၀ ပြည့် ရွှေရတု ဖြစ်သည်။
မြဝတီ မဂ္ဂဇင်းသည် ၁၉၅၂ မှ စတင်ထုတ်ဝေရာ ၂၀၀၂ တွင် ရွှေရတု နှစ်ငါးဆယ် ပြည့်သည်။
၂ဝဝ၃ ခုနှစ်တွင် ဟာတူးရွာ အပါအဝင် အိုင်ဒါခ် ဧရိယာ၏ သာသနာ့နှစ် ၅ဝ ပြည့် ရွှေရတုယူဘိလ (Golden Jubilee) ပွဲတော်ကို ကျင်းပသည်။
၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် တပ်မတော် တည်ထောင်ခြင်း နှစ် ၅၀ ပြည့် ရွှေရတု တပ်မတော်နေ့ အခမ်းအနားကို ကျင်းပခဲ့သည်။
ပြည်ပရွှေရတုများ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အလုပ်သမားအဖွဲ့၏ ရွှေရတုကို ၁၉၆၉ ဇွန်လတွင် ဂျီနီဗာမြို့၌ ကျင်းပသည်။
အမေရိကန်လွတ်လပ်ရေး၏ ရွှေရတုနှစ်ပတ်လည်သည် ၄ ဇူလိုင် ၁၈၂၆ ဖြစ်သည်။
၁၈၈၇ ခုနှစ်တွင် ဝိတိုရိယဘုရင်မကြီး၏ နန်းသက်အနှစ်ငါးဆယ်မြောက် ရွှေရတုသဘင်ပွဲတော် ကျင်းပသည့်အခါ မင်းပွဲများသို့ ကိုယ်တိုင်တက်ရောက်၍ ပြည်သူလူထု၏ ကောင်းချီးဩဘာပေးခြင်း ခံယူသည်။
၁၉၇၅ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလတွင် ဂျပန်အစိုးရ ယဉ်ကျေးမှု အေဂျင်စီနှင့် NHK ဂျပန်အသံလွှင့်ကော်ပိုရေးရှင်းတို့ ပူးတွဲကျင်းပသည့် ဂျပန်အစိုးရ အနုပညာပွဲတော် အထိမ်းအမှတ်နှင့် NHK အသံလွှင့် လုပ်ငန်း အနှစ် ၅၀ ရွှေရတုသဘင်ပွဲသို့ စောင်းပညာရှင် ဦးမြင့်အောင်သည် ယဉ်ကျေးမှု ကဇာတ်ဌာနနှင့် လိုက်ပါပြီး စောင်းတီးဖြေဖျော်ခဲ့သည်။
NGC 468 သည် မိန် နက္ခတာရာမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ၁၈၂၇ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ဂျွန် ဟာရှယ်မှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကိုးကား ပြင်ပလင့် NGC 468 at spider.seds.org NGC 468 at WikiSky ကဏ္ဍ:မိန် နက္ခတ်တာရာ။
အနီးစခန်းလေဆိပ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်မြို့၊ အနီးစခန်းတွင် တည်ရှိသည်။
မကွေးလေဆိပ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးမြို့တွင် တည်ရှိသည်။
လေကြောင်းလိုင်းများ မြန်မာ့လေကြောင်း (ရန်ကုန်မြို့) ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ လေဆိပ်များ Category:မကွေးမြို့။
မော်လမြိုင်လေဆိပ် သည် မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်မြို့ရှိ လေဆိပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
သမိုင်း ဒုတိယကမ္ဘာစစ် မော်လမြိုင်လေဆိပ်ကို ၁၉၄၁ ခုနှစ်တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက ဗြိတိသျှတော်ဝင်လေတပ်ကွင်းဖြစ်ခဲ့သည်။
Hammel, Eric (2010). Aces Against Japan II: The American Aces Speak. Pacifica Military History. pp. 63–68 ၎င်းကို ဗြိတိသျှတို့သာမက အမေရိကန် လေသရဲအဖွဲ့ဖြစ်သည့် ကျားပျံ(Flying Tigers) တို့လည်း အသုံးပြုခဲ့သည်။
၁၉၄၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၂၀ ရက်နေ့တွင် အရှေ့တောင်အာရှ၏ အဓိကလေကြောင်းစစ်ဆင်ရေးအဖြစ် ဂျပန်တို့သည် တိုက်လေယာဉ် ၆၅ စင်းဖြင့် မော်လမြိုင်လေယာဉ်ကွင်းနှင့် မုဒုံရှိ ၎င်း၏ဆက်သွယ်ရေးစခန်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
Ford, Daniel. Tales of the Flying Tigers. Warbird Books. ISBN 9781530249930 ၁၉၄၂ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၈ ရက်နေ့တွင် ဂျပန်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အိုဘာတာသည် မော်လမြိုင် လေယာဉ်ကွင်းကို လာရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ရန်ကုန် မင်္ဂလာဒုံ လေယာဉ်ကွင်းကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ဂျပန် ဆောက်လုပ်ရေး ပညာရှင် ၄၅၀ ဖြင့် မော်လမြိုင်လေယာဉ်ကွင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ဂျပန်လေတပ်ဌာနချုပ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။
Ford, Daniel (2014). Rising Sun Over Burma: Flying Tigers and Wild Eagles, 1941-1942 - How Japan Remembers the Battle. Lulu Press, Inc လွတ်လပ်ရေးရပြီး ၁၉၄၈ ခုနှစ် မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် မြန်မာ့လေကြောင်းလိုင်း (Union of Burma Airways) ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး မော်လမြိုင် လေဆိပ် အပါအဝင် ပြည်တွင်းလေဆိပ်များသို့ ပြည်တွင်း ဝန်ဆောင်မှုများ စတင်ပေးခဲ့သည်။
၁၉၄၉ ခုနှစ် မတ်လ ၁၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာ့လေကြောင်းလိုင်း၏ မှတ်ပုံတင်အမှတ် XY-ABO ၏ De Havilland DH.104 Dove 1 သည် မင်္ဂလာဒုံလေဆိပ်မှ မော်လမြိုင်လေဆိပ်သို့ ပျံသန်းစဉ် မုတ္တမပင်လယ်ကွေ့၌ ပျက်ကျခဲ့သည်။
ခရီးသည် ကိုးဦးနှင့် အမှုထမ်း နှစ်ဦး (လေယာဉ်မှူး ကပ္ပတိန် P.H. Sparrow နှင့် ရေဒီယိုအရာရှိ L.A. Stephens) တို့ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident 14-MAR-1949 de Havilland DH.104 Dove 1 XY-ABO မြန်မာ့လေကြောင်းသမိုင်းတွင် ပထမဆုံးသော အရပ်သား လေယာဉ်ပျက်ကျမှုဖြစ်သည်။
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ၂၀၁၃ခုနှစ် စက်တင်ဘာလတွင် ထိုင်းလေကြောင်းလိုင်း Nok Air Mini သည် ထိုင်းနိုင်ငံ အနောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသော မြို့တော်တစ်ခု ဖြစ်သော ထိုင်းနယ်စပ်မြို့ဖြစ်သည့် မဲဆောက်နှင့် မော်လမြိုင်ကြား ပျံသန်းမှု စတင်ခဲ့သည်။
၎င်းသည် ၁၉၄၈ခုနှစ်နောက်ပိုင်း နိုင်ငံတကာလေကြောင်းခရီးစဉ်များကို မော်လမြိုင်လေဆိပ်မှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုင်တွယ်ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါသည်။
ခေတ်မီရေး မော်လမြိုင်လေဆိပ်၏ ပြေးလမ်းအား ၂၀၁၈ ဘတ်ဂျက်နှစ်တွင် အဆင့်မြှင့်တင်လျက်ရှိသည်။
ပြေးလမ်းအဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် စုစုပေါင်းကျပ် ၁၁၄ သန်း သုံးစွဲမည်ဖြစ်သည်။
လေကြောင်းလိုင်းနှင့် ဆိုက်ရောက်ရာများ ဂန္ထဝင်ရုပ်ရှင် မော်လမြိုင်လေဆိပ်သည် ၁၉၇၇ ခုနှစ်တွင် ကျော်ကြားခဲ့သော ဝင်းဦး၏ မြန်မာကဗျာဆန်ဆန် "တိမ်ဦးလေပြေမောင့်ကိုစေ" ဇာတ်ကား ရိုက်ကူးသော နေရာဖြစ်ခဲ့သည်။
ပြင်ပလင့် Mawlamyine Airport ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ လေဆိပ်များ။
အမှတ်(၄)လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေး စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ်သည် မွန်ပြည်နယ်၊ သထုံမြို့နယ်တွင် အခြေစိုက်ပြီး လက်အောက်ခံ လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေးတပ်ရင်းများကို မွန်ပြည်နယ်၊ ကရင်ပြည်နယ်နှင့် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီးအတွင်း ဖြန့်ခွဲထားရှိသည်။
စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ် ၀၄။
အမှတ်(၉)လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေး စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ်သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ဆိပ်ဖြူမြို့ တွင်အခြေစိုက်ပြီး လက်အောက်ခံ လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေးတပ်ရင်းများကို မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးနှင့် မကွေးတိုင်းဒေသကြီးတောင်ပိုင်းအတွင်း ဖြန့်ခွဲထားရှိသည်။
စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ် ၀၉။
ပေါက်လေဆိပ် သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပေါက်မြို့ရှိ လေဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
မိုင်းဆတ်လေဆိပ် သည် ရှမ်းပြည်နယ်၊ မိုင်းဆတ်မြို့ရှိ လေဆိပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
လေကြောင်းလိုင်းနှင့် ဆိုက်ရောက်ရာများ ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ လေဆိပ်များ။
လေးကျွန်းဆီမီးသိမ်တော်ကြီးစေတီတော်သည် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်မြို့၏ ကျက်သရေဆောင်ဖြစ်ပြီး၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၀၉၃ ခုတွင် ခယ်တောင်ပေါ်၌ ဉာဏ်တော် ၃၂ တောင်ဖြင့် စတင်တည်ထားသည်။
မြိတ်မြို့ကို လေယာဉ်ပေါ်မှ ဖြစ်စေ၊ မြိတ်မြို့အဝင် ကလွင်မော် မီးပြအနီး သင်္ဘောပေါ်မှ ဖြစ်စေ လေးကျွန်းဆီမီးစေတီတော်ကို ရွှေတောင်အလား ဝင်းထိန်နေသည်ကို ဖူးတွေ့ရသည်။
လေးကျွန်းဆီမီးသိမ်တော်ကြီး စေတီတော် ကုန်းတော်ပေါ် တက်ရောက်ရန် စောင်းတန်းလေးသွယ် ရှိသည့်အနက်၊ အရှည်ဆုံး စောင်းတန်းမှာ စည်ပင်သာယာဈေးကြီး အရှေ့က စောင်းတန်းကြီး ဖြစ်ပြီး ခြင်္သေ့ကြီး နှစ်ကောင် ရံထားသည်။
စေတီတော် ရင်ပြင်ပေါ်တွင် မြောက်ဘက်တွင် တံခွန်တိုင်နှင့် သမဂ္ဂရေကြည်တော်အဖွဲ့ ဓမ္မာရုံ၊ အရှေ့ဘက်တွင် အာရုံခံတန်ဆောင်းနှင့် ကျောက်နုရုပ်ပွားတော် တဆူ၊ နောင်တော်ကြီး ထီးတော်၊ သမဂ္ဂရေကြည်တော်ဓမ္မာရုံ လွန်လျှင် ဂန္ဓကုဋီတိုက်ရှိပြီး၊ ဗုဒ္ဓသာသနာ့အလင်းပြ စာကြည့်တိုက် ဖွင့်လှစ်ထားသည်။
ဂန္ဓကုဋီတိုက် လက်ယာဘက်တွင် ပြတိုက်၊ ပြတိုက် အရှေ့တောင်ဘက်တွင် ဗုဒ္ဓသာသနာ့ဗိမာန်တောကြီး ရှိပြီး၊ ဗိမာန်တော်အဝင်၌ နယားရုပ်တုနှင့် အတွင်းခန်းမဆောင်၌ တာဝတိံသာနတ်ပြည်မှ လူ့ပြည် ကြွတော်မူသည့် မြတ်စွာဘုရားပုံတော် နံရံကပ်ရုပ်တုကို မွမ်းမံကာ ကြေးသွန်းရုပ်ပွားတော် တဆူကို အပူဇော်ခံထားသည်။
သမိုင်းကြောင်း ကုန်းတော်ပေါ်ရှိ သိမ်ကြီးကို အစွဲပြု၍ ခေါ်တွင်သော လေးကျွန်းဆီမီးသိမ်တော်ကြီး စေတီတော်သည် သက္ကရာဇ် ၁၀၉၃ တွင် မာရိတ်မြို့စား အရမ်မနီနှင့် မြို့လူကြီးများက စတိန်ဆရာတော်ဘုရားကြီး ဦးဇာဂရအား အမှူးထား၍ မြတ်စွာဘုရား၏ ဓာတ်တော်သုံးဆူကို ရွှေကြုပ်၊ ငွေကြုပ်၊‌‌‌ကြေးကြုပ်တို့တွင်ထည့်၍ ဌာပနာကာ ဉာဏ်တော် ၃၂ တောင် (ပေ ၄၀)၊ ဖိနပ်တော် ၁၈ တောင်(၂၇ ပေ) ရှိသော စေတီတော်ကို တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကုန်းတော်ကို ရှေးယခင်က ခယ်တောင်ဟု ခေါ်ခြင်းကို အစွဲပြု၍ ခယ်တောင်စေတီဟုလည်း သမုတ်ခဲ့ကြသည်။
သက္ကရာဇ် ၁၁၄၇ တွင် တနင်္သာရီမြို့ဝန် ဗလကျော်ထင် လက်ထက်၌ ခယ်တောင်စေတီကို တိုးချဲ့ပြုပြင်၍ ပြီးမြောက်သော် လေးကျွန်းဆီမီးစေတီတော်ကြီးဟု တွင်စေသည်။
ယခုအချိန်တွင် မြို့လူကြီးများ အဆက်ဆက် ပြုပြင်လှူဒါန်းခဲ့၍ အလျား ပေ ၈၀၊ အနံ ပေ ၈၀၊ ဉာဏ်တော် ပေ ၈၀ အထိ ရှိပြီ။
သက္ကရာဇ် ၁၂၈၂ တွင် မြိတ်မြို့ လူကြီးများက စေတီတော်၏ ထီးတော်ဟောင်းကို ချပြီး၊ ငှက်မြတ်နားဟောင်း၌ ရှိရင်း ရွှေချိန် ၄၇ ကျပ်၊ ၆ ပဲတွင် ရွှေချိန် ၁၃၁ ကျပ်၊ ၁ ပဲ၊ ၂ ရွေးကို ထပ်ဖြည့်ကာ ငှက်မြတ်နား စိန်ဖူးတော် ပြုလုပ်ပြီး၊ ထီးတော်နှင့် တကွ ပြန်လည် တင်လှူသည်။
၁၂၈၃ တွင် ရွှေမျက်ပါးလွှာ တသန်းကျော်ကို ကပ်လှူသည်။
၁၃၁၉ တွင် ငှက်မြတ်နားတော်နှင့် စိန်ဖူးတော်တို့ကို မွမ်းမံ၍ စိန်ဖူးတော် တင်ပွဲ ကျင်းပပြီး၊ စိန်ဖူး သလင်းတုံး၏ အမြင့်၊ လုံးပတ်မှာ ၁၅ လက်မ စီ ဖြစ်သည်။
၁၉၈၈ နိုဝင်ဘာမှ ၁၉၉၁ ဇန်နဝါရီအတွင်း စေတနာရှင်များက သိန်းပေါင်းများစွာ တန်သော ရွှေစင်ပြား ၉၅ ချပ် ပြုလုပ်ကာ ဆက်ကပ် လှူဒါန်းသည်။
ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း စေတီတော်ကြီး တည်ရှိရာ သိမ်ကြီးတောင်(ခယ်တောင်)သည် ပေ ၁၂၀ ခန့် မြင့်ပြီး၊ အနောက်ဘက်တွင် မတ်စောက်သဖြင့် ယခင်က ရေတိုက်စားပြီး ပြိုကျလေ့ ရှိသည်။
ကောဇာ ၁၂၈၉ တွင် သိမ်ကြီးတောင် အနောက်၊ ၁၃၃၄ တွင် အနောက်မြောက် တောင်စွန်း ပြိုကျသောကြောင့် တောင်နံရံ တံတိုင်းများ တည်ဆောက်ခဲ့ကြရသည်။
ခရစ်နှစ် ၁၉၈၉ တွင်လည်း မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုကြောင့် တောင်ပြိုကျရာ ကုန်းတော်ပေါ် အနောက်မြောက်ဘက် ရင်ပြင်တွင် အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်သည်။
ထိုစဉ် အင်ဂျင်နီယာများ တိုင်းထွာ စစ်ဆေးချက်အရ ကုန်းတော်သည် အနောက်မြောက်ဘက်သို့ နိမ့်ဆင်းမှု ရှိနေကြောင်း တွေ့ရ၍ တောင်ပြိုခြင်းကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းမည့် တောင်နံရံတံတိုင်းကြီးများကို ၁၃ ဧပြီ ၁၉၉၀ တွင် စတင်ထပ်မံတည်ဆောက်ခဲ့ရသည်။
စေတီတော်မုခ်ဦးကြီးကို ရန်ကုန်မြို့မှ မြန်မာ့ပန်းတော့အနုပညာရှင်များက ခံညားထည်ဝါစွာ တည်ဆောက်ထားပြီး၊ ကုန်ကျငွေ ၁၃.၃ သိန်းကျော် ဖြစ်ကာ၊ ၁၃၅၃ ခု၊ တပေါင်းလပြည့်တွင် ဖွင့်လှစ်သည်။
ပွဲတော်များ သမိုင်းဝင် လေးကျွန်းဆီမီးသိမ်တော်ကြီး ကုန်းတော်သည် နှစ်စဉ် အချိန်မှန် ပြုလုပ်ကျင်းပသော မဟာပဝါရဏာ ပွဲတော်ကြီး၊ မြန်မာနိုင်ငံအရပ်ရပ်မှ ထင်ရှားသော တရားဟောဓမ္မကထိက ဆရာတော်ကြီးများ၏ တနှစ်ပတ်လုံး တရားပွဲများ၊ သာသနာ့အာဇာနည်ကြီးများကို ဂုဏ်ပြု ပူဇော်ပွဲများ၊ စာအောင် ဆုနှင်းသဘင် အခမ်းအနားကြီးများ၊ သာမဏေ သံဃာတော်များ စာပြန်ပွဲ၊ စာဖြေပွဲ အစရှိသော ပွဲများ အခါမလပ် ကျင်းပရာ နေရာ ဖြစ်သည်။
မြို့ပေါ်မှ အသင်းပေါင်း ၂၀၀ ကျော်မျှ ရှိ စမ္မစကြာအဖွဲ့များကလည်း အစဉ်မပြတ် ဝတ်ရွတ် ပူဇော်လေ့ရှိသည်။
အခါကြီးရက်ကြီးများ၊ အထူးသဖြင့် သင်္ကြန်ကာလနှင့် သီတင်းကျွတ်ကာလများတွင် ‌ရင်ပြင်တော်အပြည့် တိုးမပေါက်အောင် ရေခြားမြေခြား၊ ရပ်နီးရပ်ဝေး ဘုရားဖူးများဖြင့် စည်ကားလေ့ရှိသည်။