kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
သူတို့သည် နှစ်လိုဖွယ်ပုံစံ၊ သွက်လက်၊ ဉာဏ်ကောင်း၊ ရင်နှီးခင်မင်တတ်ပြီး ကူညီမှုများ ပေးတတ်၍ ဤလာဘ်ကောင်ကို အသုံးပြုခြင်းမှာ ကျောင်းသားလူငယ်များ၏ အရည်အချင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
ဧရာဝတီလင်းပိုင်သည် မြန်မာနိုင်ငံအတွက် ကောင်းမွန်သော လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ငါးဖမ်းသမားများကို ငါးဖမ်းရာတွင် ကူညီပေးခြင်း၊ နိုင်ငံခြားသားများကို ဆွဲဆောင်ကာ နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံခြားဝင်ငွေကို တစ်နေရာမှ ရှာဖွေပေးနေသည်။
ယခုအခါဧရာဝတီလင်းပိုင်များ ရှားပါးလာပြီဖြစ်၍ မြန်မာနိုင်ငံအနေဖြင့် သူတို့အား ထိန်းသိမ်းမြတ်နိုးစောင့်ရှောက်ရန် အသိပေးလို၍လည်း ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပွဲများနှင့်အားကစား ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနား ၂၀၁၈ခုနှစ် အာဆီယံတက္ကသိုလ်များ အားကစားပြိုင်ပွဲ၏ ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားကို ဒီဇင်ဘာလ ၁၀ရက်​နေ့က ဇမ္ဗူသီရိ အားကစားကွန်းပလတ်ရှိ ဝဏ္ဏသိဒ္ဓိ မိုးလုံ​လေလုံအားကစားရုံ-ဘီ၌ ကျင်းပခဲ့သည်။
အခမ်းအနားကို ည​နေ၄နာရီ၁၀မိနစ်ခန့်က စတင်ကျင်းပခဲ့ပြီး အနုပညာရှင်များက ​တေးသီချင်းများဖြင့် ​​ဖျော်​ဖြေခဲ့ကြသည်။
ည​နေ၅နာရီအချိန်တွင် နိုင်ငံ​တော် ဒုတိယသမ္မတ ဦးမြင့်​ဆွေ​ရောက်ရှိလာသည်။
ထို့​နောက် အခမ်းအနားကို ထီးသရုပ်ပြကွက်ဖြင့် အမှတ်စဉ်​ရေတွက်ကာ စတင်ခဲ့သည်။
အခမ်းအနားစတင်ပြီး​နောက် "ဒါမြန်မာ"အစီအစဉ်ကို တင်ဆက်ခဲ့သည်။
ထို့​နောက် မြန်မာနိုင်ငံ​တော်အလံ၊ အာဆီယံတက္ကသိုလ်များအားကစား​ကောင်စီအလံနှင့် ၁၉ကြိမ်​မြောက်အာဆီယံတက္ကသိုလ်များအားကစားပြိုင်ပွဲ-မြန်မာအလံများ ချီတက်ဝင်​ရောက်လာခဲ့ပြီး​နောက် ပြိုင်ပွဲဝင် ၁၁နိုင်ငံမှ အားကစားအဖွဲ့အသီးသီးတို့ဝင်​ရောက်လာခဲ့သည်။
အားကစားသမားများအားလုံး ​နေရာယူအပြီးတွင် မြန်မာနိုင်ငံအလံကို ဦးစွာ လွှင့်တင်ခဲ့ပြီး​ အာဆီယံတက္ကသိုလ်များအားကစား​ကောင်စီအလံနှင့် ၁၉ကြိမ်​မြောက်အာဆီယံတက္ကသိုလ်များအားကစားပြိုင်ပွဲ-မြန်မာအလံများကို တစ်ပြိုင်နက်လွှင့်တင်ခဲ့သည်။
ထို့​နောက် ပြည်​ထောင်စုဝန်ကြီး ​ဒေါက်တာမြင့်​ထွေးမှ ပွဲ​တော်ကျင်းပ​ရေးဆိုင်ရာများကို ရှင်းလင်းတင်ပြခဲ့သည်။
​နောက်တွင် အာဆီယံတက္ကသိုလ်များအားကစား​ကောင်စီ အ​ထွေ​ထွေအတွင်း​ရေးမှူးမှ ​ကျေးဇူးတင်စကား ​ပြောကြားခဲ့သည်။
တစ်ဆက်တည်းတွင် ဒုတိယသမ္မတမှ အဖွင့်မိန့်ခွန်း​ပြောကြားကာ အားကစားပွဲ​တော်ကို ဖွင့်လှစ်​ပေးခဲ့သည်။
ထို့​နောက် ဝူရှူးအားကစားသမား မစန္ဓီဦးမှ အားကစားသမားများကိုယ်စား၊ ကရာ​တေးဒိုင်လူကြီး မိုင်အိုလီဗီယာ ယင်းဝါ​ထောင်းလွယ်မှ ဒိုင်လူကြီးများကိုယ်စား အားကစား အဓိဋ္ဌာန်ရွတ်ဆိုခဲ့သည်။
ဤအစီအစဉ်အပြီးတွင် မီးထွန်းညှိတိုင်ကို လက်ဆင့်ကမ်းသယ်​ဆောင်ကာ ထို့​နောက် ပင်မမီးထွန်းညှိတိုင်ကို မီးကူး၍ထွန်းညှိခဲ့သည်။
ထို့​နောက်တွင် အားကစားသမားများ ပြန်လည်ထွက်ခွာခဲ့သည်။
ထိုအစီအစဉ်များအပြီးတွင် အမျိုးသားယဉ်​ကျေးမှုနှင့်အနုပညာတက္ကသိုလ် ရန်ကုန်နှင့် မန္တ​လေးမှ ​ကျောင်းသား​ကျောင်းသူများမှ "မင်္ဂလာပါ ​အေယူဂျီ"၊ "မြင်းခင်း​တော်"၊ "လှပဆန်းမြိုင် နှစ်ပွင့်တစ်ခိုင်"၊ "​​သွေးချင်းတို့ရဲ့​မြေ"၊ "ချစ်ကြည်ရင်းနှိး အားသစ်ခရီး" အစီအစဉ်များဖြင့် ​ဖျော်​ဖြေတင်ဆက်ခဲ့ကြသည်။
ထို့​နောက် ဒုတိယသမ္မတဦးမြင့်​ဆွေပြန်လည်ထွက်ခွာသွားပြီး အခမ်းအနားကို ​အောင်မြင်စွာ ရုပ်သိမ်းခဲ့သည်။
ပိတ်ပွဲအခမ်းအနား ၂၀၁၈ခုနှစ် အာဆီယံတက္ကသိုလ်များ အားကစားပြိုင်ပွဲ၏ ပိတ်ပွဲအခမ်းအနားကို ဒီဇင်ဘာလ ၁၉ရက်နေ့က ဇမ္ဗူသီရိ အားကစားရုံစု ဝဏ္ဏသိဒ္ဓိ မိုးလုံလေလုံအားကစားရုံ-ဘီ၌ ကျင်းပခဲ့သည်။
အခမ်းအနားကို ညနေ၄နာရီ၁၀မိနစ်ခန့်က စတင်ကျင်းပခဲ့ပြီး အနုပညာရှင်များက တေးသီချင်းများဖြင့် ဖျော်ဖြေခဲ့ကြသည်။
ညနေ၅နာရီအချိန်တွင် နိုင်ငံတော် ဒုတိယသမ္မတ ဦးမြင့်ဆွေရောက်ရှိလာသည်။
ပထမဆုံးတွင် "မင်္ဂလာပါအာဆီယံ"၊ "မြန်မာ့အလှ အကရေလျဉ်"၊ "တို့အာဆီယံ" စသည့်ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ်များဖြင့် တင်ဆက်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် အလံကိုင်တပ်ဖွဲ့၊ ဘင်ခရာတပ်ဖွဲ့နှင့် အားကစားသမားများ ကွင်းအတွင်း နေရာယူကြပြီး ပြိုင်ပွဲကျင်းပရေးကော်မတီဥက္ကဋ္ဌ ဒေါက်တာမျိုးသိမ်းကြီးက အခမ်းအနားဆိုင်ရာများကို တင်ပြခဲ့သည်။
ထို့နောက် အရှေ့တောင်အာရှတက္ကသိုလ်များအားကစားကောင်စီ ဥက္ကဋ္ဌက အမှာစကားပြောကြားပြီးနောက် ပြိုင်ပွဲကျင်းပရေးနာယက ဒုတိယသမ္မတ ဦးမြင့်ဆွေက အားကစားပြိုင်ပွဲကို ပိတ်သိမ်းကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် အာဆီယံတက္ကသိုလ်များအားကစားကောင်စီအလံကို အလံတိုင်ထိပ်မှ လျှော့ချကာ AUSCဥက္ကဋ္ဌထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။
ထို့နောက် အားကစားသမားများ ပြန်လည်ထွက်ခွာခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်ဆုံမယ် အစီအစဉ်ဖြင့် ဖျော်ဖြေတင်ဆက်ခဲ့ပြီး ဒုတိယသမ္မတပြန်လည်ထွက်ခွာကာ အခမ်းအနားပြီးဆုံးခဲ့သည်။
ပါဝင်သောအားကစားနည်းများ အားကစားနည်း ၁၇မျိုး လက်ခံကျင်းပမည်ဖြစ်သည်။
NGC 1052-DF2 သည် စီတပ် ကြယ်စုတန်းရှိ ဂလက်ဆီီဖြစ်ပြီး ဒြပ်မှောင် အနည်းငယ်သာရှိသော သို့မဟုတ် လုံးဝမရှိသော ဂလက်ဆီဖြစ်သည်ဟု ယူဆရသည်။
ယင်းသည် ပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း ဖြစ်ပြီး အကွာအဝေးမှာ ၁.၇ Mpc ဖြစ်သည်။
၂၀ Mpc အကွာရှိ NGC 1052 နှင့် ဆက်နွယ်နေသည်ဟု ယူဆရသည်။
ဒြပ်မှောင်များ မရှိဘဲ ကြယ်များ မွေးဖွားသည်ဆိုသည်မှာ ယနေ့သိထားသော အသိပညာကို စိန်ခေါ်လျက်ရှိပြီး သိပ္ပံနည်းကျ အတည်ပြုရန်မူ လိုအပ်နေသေးသည်။
အကြောင်းမူ ဂလက်ဆီများ ဖွဲ့တည်ရန် ဒြပ်မှောင်ကို လိုအပ်ပေသည်။
NGC 1052 သည် စီတပ် ကြယ်စုတန်းရှိ ဘဲဥပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး နဂါးငွေ့တန်း ဂလက်ဆီနှင့် အလင်းနှစ် ၆၃ မီလီယံခန့်အကွာ၌ တည်ရှိသည်။
ဂလက်ဆီ၏ အလယ်၌ တက်ကြွသော ဂယ်လစ်တစ်ဝတ်ဆံ တည်ရှိပြီး ငယ်ရွယ်သော ကြယ်တာရာများ ပေါက်ဖွားလျက် ရှိသည်။
ယင်းအပြင် ဂလက်ဆီ၏ ဗဟိုတွင် အင်မတန်ကြီးမားသော တွင်းနက်တည်ရှိပြီး နေထုထည်ပေါင်း ၁၅၄ မီလီယံ ရှိသည်။
လာဖဲရီရာ ရဲတိုက် သို့မဟုတ် ဟင်နရီ ခရစ်စတော့ဖ် ရဲတိုက် သို့မဟုတ် စီတာဒဲလ် သည် ဟေတီနိုင်ငံ နော့ဒ်ပြည်နယ်တွင် တည်ရှိသော တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ ကြီးမားသော ခံတပ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဘောနက် လီဗန့် တောင်ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီးကက်ပ်ဟေရှန်မြို့၏ တောင်ဘက် ၁၇မိုင် (၂၇ ကီလိုမီတာ) ခန့်အကွာ ၊ ပင်လယ်အော် သုံးခု ထိန်းသိမ်းရေး ဒေသ၏ အနောက်တောင်ဘက် ၉.၃မိုင် (၁၅ ကီလိုမီတာ) ခန့်အကွာ ၊ မေးလော့မြို့၏ တောင်ပေါ် ၅ မိုင် (၈ ကီလိုမီတာ) ခန့် အကွာ တွင် တည်ရှိသည်။
၎င်းသည် အမေရိကရှိ အကြီးဆုံး ရဲတိုက်ကြီးများတွင် တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်ပြီး ယူနက်စကိုမှ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ အဖြစ် အနီးအနားရှိ ဆန်ဆော်ဆီနန်းတော်နှင့် အတူ ၁၉၈၂ ခုနှစ်တွင် စာရင်းထည့်သွင်းခဲ့သည်။
တောင်ထိပ်တွင် ရှိသော ရဲတိုက်ကြီးသည် ဟေတီနိုင်ငံ၏ အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ထိုရဲတိုက်အား ၁၇၉၁-၁၈၀၄ ခုနှစ် ဟေတီ ကျွန် သူပုန်ထမှုတွင် အဓိက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ဟင်နရီ ခရစ်စတော့ဖ် မှ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဟေတီ အနေနှင့် ၁၉ ရာစု အစတွင် ပြင်သစ်တို့ထံမှ လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
thumb|ဆန်ဆော်ဆီနန်းတော်၊ အမျိုးသား သမိုင်း ဥယျာဉ် ၊ ဟေတီ ဆန်ဆော်ဆီနန်းတော် သည် ဟေတီနိုင်ငံ နော့ဒ်ပြည်နယ် မေးလော့မြို့တွင် တည်ရှိသော နန်းတော် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လာဖဲရီရာ ရဲတိုက် ၏ အရှေ့မြောက်ဘက် ၃.၁မိုင် (၅ ကီလိုမီတာ) ခန့် အကွာတွင် တည်ရှိပြီး ပင်လယ်အော် သုံးခု ထိန်းသိမ်းရေး ဒေသ၏ အနောက်တောင်ဘက် ၈.၁ မိုင် (၁၃ ကီလိုမီတာ) ခန့် အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
ထိုနန်းတော်သည် ဟေတီ ပထမ ဟင်နရီဘုရင် (ဟေတီတွင် ဟင်နရီ ခရစ်စတော့ဖ် ဟု လူသိများသည်) ၊ ဘုရင်မ မေရီလူးဝစ် နှင့် သူတို့၏ သမီးနှစ်ဦး နေထိုင်ရာ တော်ဝင် စံအိမ် ဖြစ်သည်။
ထို နန်းတော်သည် ဘုရင်တည်ဆောက်ခဲ့သော နန်းတော် ကိုးခု အပြင် စံအိမ် ၁၅ ခု၊ များပြားလှသော ခံတပ်များ နှင့် သူ၏ စိုက်ခင်း ၂၀ ပေါ်တွင် ဖြန့်ကျက်တည်ရှိနေသော နွေရာသီ စံအိမ်များတွင် အရေးအပါဆုံး ဖြစ်သည်။
ထိုနန်းတော်အား ၁၈၁၀ တွင် စတင်တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ၁၈၁၃ ခုနှစ် တွင် ပြီးစီးခဲ့သည်။
ပြင်သစ်ဘာသာဖြင့် အားလုံးကို ပူပန်စရာမလို ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
အနီးဆုံး လေဆိပ်နှင့် အကြီးဆုံး မြို့မှာ ကက်ပ်ဟေရှန်မြို့ ဖြစ်သည်။
ဦးထွန်းထွန်းဟိန် (ဦးထွန်းအောင်) သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒုတိယအကြိမ် ပြည်သူ့လွှတ်တော် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ခဲ့ပြီး နောင်ချိုမြို့နယ် လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၂၀၂၁ ခုနှစ် စစ်အာဏာသိမ်းပြီးနောက် ထိန်းသိမ်းခံခဲ့ရပြီး စုစုပေါင်း ထောင်ဒဏ် ၃၃ နှစ် ချမှတ်ခံခဲ့ရသော်လည်း ၂၀၂၄ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၉ ရက်နေ့တွင် ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။
https://www.facebook.com/share/gffTccDwiq5uinw3/?mibextid=WC7FNe နိုင်ငံရေးဘဝ ဒုတိယအကြိမ် ပြည်သူ့လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ ဦးဝင်းမြင့် သမ္မတဖြစ်ပြီးနောက်တွင် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဦးတီခွန်မြတ်သည် ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်လာခဲ့ကာ ဦးထွန်းထွန်းဟိန်သည် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။
၂၀၂၁ ဖေဖော်ဝါရီလ နောက်ပိုင်းဖြစ်ရပ်များ ၂၀၂၁ ခုနှစ် မြန်မာနိုင်ငံ စစ်အာဏာသိမ်းခံရချိန်တွင် ဦးထွန်းထွန်းဟိန်သည် အခြားသော ထိပ်တန်းနိုင်ငံရေးသမားများနည်းတူ အစောဆုံး ထိန်းသိမ်းခံခဲ့ရသည်။
စစ်ကောင်စီက ၎င်းကို နေပြည်တော်ရှိ ပြည်သူ့လွှတ်တော်ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ နေအိမ်တွင် အကျယ်ချုပ်ချခဲ့သည်။
တစ်ပတ်ကြာ အကျယ်ချုပ်ထားပြီး ၂၀၂၁ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၇ ရက်နေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် ပြန်လွှတ်ပေးခဲ့သော်လည်း ရန်ကုန်သို့ မသွားရန် တားမြစ်ခဲ့သည်။
ဦးထွန်းထွန်းဟိန်သည် ၎င်း၏ဇာတိ နောင်ချိုမြို့နယ်၊ ကျောက်တောကျေးရွာသို့ ပြန်ရောက်ပြီး သုံးရက်အကြာ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၀ ရက်နေ့ ညနေပိုင်းတွင် ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရကာ လားရှိုးအကျဉ်းထောင်သို့ ပို့ဆောင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
အကျဉ်းချခံရခြင်း ဦးထွန်းထွန်းဟိန်ကို စွဲဆိုထားသော အမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ အောက်ပါအတိုင်း ပြစ်ဒဏ်များ ချမှတ်ခံခဲ့ရသည်- ၂၀၂၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၂၂ ရက်တွင် ပုဒ်မ ၅၀၅ (က) နှင့် (ခ) အမှုများဖြင့် လားရှိုးထောင်တွင်းတရားရုံးက အလုပ်ကြမ်းနှင့် ထောင်ဒဏ် လေးနှစ် ချမှတ်ခဲ့သည်။
၂၀၂၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၂၉ ရက်တွင် လားရှိုးထောင်တွင်းတရားရုံးကပင် နိုင်ငံတော်သစ္စာဖောက်ဖျက်ပုန်ကန်မှုဆိုင်ရာ ရာဇသတ်ကြီး ပုဒ်မ ၁၂၂ ဖြင့် ထောင်နှစ် ၂၀ ချမှတ်ခဲ့သည်။
}} ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၂၇ ရက်တွင် နောင်ချိုတရားရုံးက ရွေးကောက်ပွဲမသမာမှု စွပ်စွဲချက် အမှုသုံးမှုဖြင့် တစ်မှုလျှင် ထောင်ဒဏ် ၃ နှစ်စီ စုစုပေါင်း ထောင်ကိုးနှစ် ချမှတ်ခဲ့သည်။
ယင်းကြောင့် ဦးထွန်းထွန်းဟိန် ကျခံရမည့် စုစုပေါင်း ထောင်ဒဏ်မှာ ၃၃ နှစ်အထိ ရှိလာခဲ့သည်။
၎င်းက စွပ်စွဲချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ အပြစ်မရှိဟု ထုချေကာ အယူခံတက်ခဲ့သော်လည်း အယူခံများ ပယ်ချခံခဲ့ရသည်။
လွတ်မြောက်ခြင်း ကိုးကန့်တပ်ဖွဲ့မှ လားရှိုးမြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ထောင်ပွင့်သွားပြီး၊ ၂၀၂၄ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၉ ရက်နေ့တွင် ဦးထွန်းထွန်းဟိန်သည် လားရှိုးထောင်မှ ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။
ကော့စတာရီကာ အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း()သည် ကော့စတာရီကာနိုင်ငံကိုယ်စားပြု ဘောလုံးအသင်းတစ်သင်းဖြစ်ပြီး ကော့စာတာရီကာနိုင်ငံ ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်(Costa Rican Football Federation (FEDEFUTBOL))၏ ကွပ်ကဲအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် တည်ရှိသည်။
ဖီဖာ(International Federation of Association Football (FIFA))အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံအဖြစ် ၁၉၂၇ ခုနှစ်ကတည်းက အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကွန်ကာကပ်(Confederation of North, Central American and Caribbean Association Football (CONCACAF))အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ၁၉၆၁ ခုနှစ်တွင် ပါဝင်ခဲ့ကာ ဗဟိုအမေရိကဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်(Central American Football Union (UNCAF))၏ အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံအဖြစ် ၁၉၉၀ ခုနှစ်တွင်စ၍ ပါဝင်ခဲ့သည်။
အဒိန္နာပါရာဇိကသည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ဒုတိယပညတ်တော်မူသည့် ပါရာဇိကသိက္ခာပုဒ် ဖြစ်သည်။
ရဟန်းတော်များသည် အဒိန္နာပါရာဇိကကို ကျူးလွန်မိပါက ရဟန်းအဖြစ်မှ လျှောကျရ၏။
ထို့အတွက်ကြောင့် အဒိန္နာပါရာဇိကအာပတ်ကို မကျူးလွန်မိအောင် စောင့်ထိန်းကြရလေသည်။
ဓနိယရဟန်း မြတ်စွာဘုရားသည် ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူနေချိန် ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်တွင် များစွာသောရဟန်းတို့သည် ဣသိဂိလိတောင်နံပါးတွင် မြက်မိုးကျောင်းငယ်တို့ကို ပြုလုပ်ကာ ဝါကပ်တော်မူ၏။
သုံးလလွန်မြောက်သော် ကျောင်းငယ်တို့ကို ဖျက်ကာ သွားလိုရာသို့ ဖဲကုန်၏။
သို့သော် အသျှင်ဓနိယသည် ထိုအရပ်၌သာ ဆောင်းရော နွေပါ ဆက်လက်နေ၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဓနိယ၏ မြက်မိုးကျောင်းငယ်ကို မြက်ရိတ်သူ၊ ထင်းခွေသူတို့သည် ဖျက်၍ မြက်နှင့် သစ်သားတို့ကို ယူ၏။
ထို့နောက် အသျှင်ဓနိယသည် ကျောင်းငယ်ကို ပြန်လည် ဆောက်လုပ်၏။
ထိုအခါတွင်လည်း မြက်ရိတ်သူ၊ ထင်းခွေသူတို့သည် ကျောင်းငယ်ကို ဖျက်ဆီးကာ ယူကြပြန်၏။
ဤသို့ဖြင့် သုံးကြိမ်တိုင်အောင်ပင် ကျောင်းငယ်သည် အဖျက်ဆီးခံရလေသည်။
ထိုအခါ အသျှင်ဓနိယသည် မြေညက်ဖြင့်ပြီးသော ကျောင်းကို ဆောက်လုပ်ပြန်၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်ခြေမှ ဆင်းသက်တော်မူလာ၍ အသျှင်ဓနိယ၏ ကျောင်းကို မြင်တော်မူ၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “ရဟန်းတို့ ထို(မဂ်ဖိုလ်) မှ အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောက်ျားအား မလျောက်ပတ်၊ မလျော်ကန်၊ မသင့်တင့်။
ရဟန်းတို့ အပြုအမူမဟုတ်၊ မအပ်၊ မပြုသင့်” ပေဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် “ရဟန်းတို့ မြေညက်ဖြင့် ပြီးသော ကျောင်းငယ်ကို မပြုလုပ်အပ်။
ပြုလုပ်သော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထို့နောက် ရဟန်းတို့သည် အသျှင်ဓနိယ၏ ကျောင်းငယ်ကို ဖျက်ဆီးကုန်၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဓနိယသည် သစ်ထိန်းအရာရှိထံမှ သစ်သားများကို တောင်းယူကာ သစ်သားကျောင်းငယ်ဆောက်ရန် အကြံဖြစ်၏။
ထို့နောက် အသျှင်ဓနိယသည် သစ်ထိန်းအရာရှိထံမှ သစ်သားများကို ကျောင်းငယ်ဆောက်တည်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ပြော၏။
သစ်ထိန်းအရာရှိလည်း အသျှင်ဘုရားအား ပေးရန် သစ်သား မရှိပါဟု ဆို၏။
သို့သော် ဘေးရန်အလို့ငှါထားသော မင်း၏ သစ်သားများ ရှိသည်။
ဘုရင်မင်းမြတ်က ပေးပါက သယ်ယူတော်မူပါဟု ဆို၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဓနိယသည် “ဘုရင်သည် ပေးလှူပြီးပြီ” ဟု ဆို၏။
ထို့နောက် အသျှင်ဓနိယသည် သစ်သားကျောင်းငယ်ကို တည်ဆောက်၏။
ထိုအခါ မဂဓတိုင်း၏ အမတ်ကြီးဖြစ်သော ဝေဿကာရပုဏ္ဏားသည် ဘေးရန်အတွက်ထားသော သစ်များကို အသျှင်ဓနိယအား အဘယ်ကြောင့် ပေးလှူဘိသနည်းဟု နှလုံးမသာမယာ ဖြစ်၏။
ထို့နောက် မင်းအား “အသျှင်ဓနိယအား သစ်များကို ပေးလှူလိုက်ပြီဆိုသည်မှာ မှန်ပါသလော” မေး၏။
ထို့နောက် မင်းကြီးသည် အသျှင်ဓနိယအား “အသျှင်ဘုရား တပည့်တော်သည် မြို့ရွာ ပြုပြင်ရေးနှင့် (မီးလောင်ခြင်းစသော) ဘေးရန် အလို့ငှါ ထားသော မင်း၏ သစ်တော်တို့ကို အသျှင်ဘုရားအား လှူလိုက်ပြီဆိုသည်မှာ မှန်ပါသလော” ဟု မေးလျှောက်၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဓနိယသည် “မှန်ပေသည်” ဟု ဖြေကြား၏။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မိမိသည် များစွာသောကိစ္စရှိကြသည့်အတွက် သတိရအောင် မိန့်ပါရန် တောင်းပန်ပြောကြား၏။
အသျှင်ဓနိယသည် မင်းကြီးအား “မြက်၊ ထင်း၊ ရေတို့ကို သုံးဆောင်တော်မူကြကုန်ဟု ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့ကို ပေးလှူပြီးသာလျှင် ဖြစ်၏” ဟု ပထမဦးစွာ အဘိသိက်ခံယူစဉ်က ပြောခဲ့ဖူးသည်ဟု ပြောကြား၏။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် ထိုသို့ပြောခြင်းမှာ တောအတွင်းမှာ မသိမ်းပိုက်အပ်ကုန်သော ထင်း၊ မြက်၊ ရေတို့ကိုသာ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်၏။
နောင် ဤကဲ့သို့သော အမှုကို မပြုလုပ်ပါရန် မင်းကြီးသည် လျှောက်ထား၏။
သိက္ခာပုဒ်ပညတ်ခြင်း ထိုသို့ အသျှင်ဓနိယသည် မင်း၏ သစ်တော်များကို မပေးပါဘဲလျက် ကျောင်းငယ်ဆောက်လုပ်သော် လူတို့သည် ဘုရားအနွယ်တော် သာကီဝင်ရဟန်းတို့ကို ကဲ့ရဲ့ ကြ၏။
ထိုသို့ ကဲ့ရဲ့ကြသည်ကို ရဟန်းတို့သည် ကြား၏။
ထို့နောက် ရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား ထိုအကြောင်းကို လျှောက်ထားကြ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့ကို စုဝေးစေလျှက် ဓနိယရဟန်းအား ကဲ့ရဲ့ကာ ပါရာဇိကသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။
“အကြင်ရဟန်းသည် ခိုးလိုသော စိတ်အစုဖြင့် မပေးအပ်သော ဥစ္စာကို ယူငြားအံ့၊ အကြင်သို့သဘောရှိသော မပေးအပ်သော ဥစ္စာကိုယူသော ဤရဟန်းသည်လည်း သာသနာတော်မှ ဆုံးရှုံးခြင်းသို့ ရောက်၏။
ရဟန်းကောင်းတို့နှင့် အတူတကွ ပေါင်းသင်းရခြင်း မရှိ” ဤသို့ ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဖြတ်ထုံးများ (၁) တစ်ရံရောအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ခဝါဆိပ်သို့ သွား၍ ခဝါထုပ်ကို ခိုးကုန်၏။
ထိုရဟန်းတို့အား “မြတ်စွာဘုရားသည် သိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပညတ်တော်မူပြီး ဖြစ်၏။
ငါတို့သည် ပါရာဇိက ကျကုန်ပြီလော” ဟု တွေးတောမှု “သံသယကုက္ကုစ္စ” ဖြစ်၏။
မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းအရာကို လျှောက်ထားကုန်၏။
“ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ပါရာဇိက ကျကုန်ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၂) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ခဝါဆိပ်သို့ သွား၍ အဖိုးများစွာထိုက်သော အဝတ်ကို မြင်လတ်သော် ခိုးလိုသောစိတ် ဖြစ်ပေါ်၏။
ထိုရဟန်းအား “ငါသည် ပါရာဇိကကျပြီလော” ဟု တွေးတောမှု “သံသယကုက္ကုစ္စ” ဖြစ်၏။
မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ထားကြကုန်၏။
“ရဟန်း စိတ်ဖြစ်ကာမျှဖြင့် အာပတ်မသင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၃) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ခဝါဆိပ်သို့ သွား၍ အဖိုးများစွာထိုက်တန်သော အဝတ်ကို မြင်လတ်သော် ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ သုံးသပ်၏။
ထိုရဟန်းအား တွေးတောမှု “သံသယကုက္ကုစ္စ” ဖြစ်၏။
“ရဟန်း ပါရာဇိကအာပတ် မသင့်၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၄) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ခဝါဆိပ်သို့သွား၍ အဖိုးများစွာ ထိုက်တန်သော အဝတ်ကို မြင်လတ်သော် ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ လှုပ်စေ၏။
“ရဟန်း ပါရာဇိကအာပတ်မသင့်၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ် သင့်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၅) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ခဝါဆိပ်သို့သွား၍ အဖိုးများစွာ ထိုက်တန်သော အဝတ်ကို မြင်လတ်သော် ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ နေရာမှ ရွေ့စေ၏။
“ရဟန်း သင်သည် ပါရာဇိကကျပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၆ − ၉) တစ်ရံရောအခါ ဆွမ်းခံရဟန်းတစ်ပါးသည် အဖိုးများစွာ ထိုက်တန်သော အပေါ်လွှမ်းအခင်းကို မြင်လတ်သော ခိုးလိုသောစိတ် ဖြစ်လာ၏။
ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ သုံးသပ်၏။
ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ လှုပ်စေ၏။
ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ နေရာမှ ရွေ့စေ၏။
“ရဟန်း သင်သည် ပါရာဇိက ကျပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၁၀ − ၁၃) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် နေ့အခါ ပစ္စည်းကို မြင်၍ “ညဉ့်မှ ခိုးမည်” ဟု အမှတ်အသား ပြုထား၏။
ထိုရဟန်းအား ထိုပစ္စည်းဟု ထင်မှတ်၍ ထိုပစ္စည်းကိုပင် ခိုး၏။
ထိုပစ္စည်းဟု ထင်မှတ်၍ အခြားပစ္စည်းကို ခိုး၏။
အခြားပစ္စည်းဟု ထင်မှတ်၍ ထိုပစ္စည်းကို ခိုး၏။
အခြားပစ္စည်းဟု ထင်မှတ်၍ အခြားပစ္စည်းကိုပင် ခိုး၏။
(၁၄) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် နေ့အခါ ပစ္စည်းကို မြင်၍ “ညဉ့်မှ ခိုးမည်ဟု အမှတ်အသား ပြုထား၏။
ထိုရဟန်းသည် ထိုပစ္စည်းဟု ထင်မှတ်၍ မိမိပစ္စည်းကို ခိုး၏။
ရဟန်း ပါရာဇိကအာပတ် မသင့်၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၁၅ − ၂၅) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ရဟန်းတစ်ပါး၏ ပစ္စည်းကို ဆောင်ယူစဉ် ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဝန်ကို ခိုးလိုသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ သုံးသပ်၏။
ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ ပခုံးသို့ ချ၏။
ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ ပခုံးရှိဝန်ကို သုံးသပ်၏။
ခိုးလိုသောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ လှုပ်စေ၏။
ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ ခါးသို့ ချ၏။
ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ ခါးရှိဝန်ကို သုံးသပ်၏။
ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ လက်ဖြင့်ယူ၏။
ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ လက်ရှိ ဝန်ကို မြေ၌ ချ၏။
ခိုးလိုသောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ မြေမှ ယူလေ၏။
(၂၆) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် လွင်ပြင်၌ သင်္ကန်းကို ဖြန့်၍ ကျောင်းသို့ ဝင်၏။
ရဟန်းတစ်ပါးက “ဤသင်္ကန်းများ မပျက်စီးပါစေလင့်” ဟု သိမ်းဆည်းထား၏။
ထို (သင်္ကန်းရှင်) ရဟန်းထွက်လာ၍ ထိုရဟန်းကို “ငါ့သျှင် ငါ၏ သင်္ကန်းကို မည်သူခိုးသနည်း” ဟု မေး၏။
ထိုအခါ သင်္ကန်းသိမ်းဆည်းထားသော ရဟန်းက “ငါ ခိုးသည်” ဟု ပြော၏။
ထိုအခါ သင်္ကန်းရှင်ရဟန်းက “သင်ရဟန်း မဟုတ်တော့ပြီ” ဟု စွပ်စွဲ၏။
မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းကို လျှောက်ထား၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် “ရဟန်းသည် စကားအလျဉ်းသင့်၍ ပြောဆိုပါက အာပတ်မသင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၂၇ − ၂၉) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် အင်းပျဉ် “ခုံရှည်” ၌ သင်္ကန်းကို ချထား၍။
အင်းပျဉ် “ခုံရှည်” ၌ နိသီဒိုင် “နေရာထိုင်အခင်း” ကို ချထား၍။
အင်းပျဉ် “ခုံရှည်” အောက်၌ သပိတ်ကို ချထား၍ ကျောင်းတွင်းသို့ ဝင်၏။
ရဟန်းတစ်ပါးသည် “ဤသပိတ် မပျက်စီးပါစေလင့်ဟု သိမ်ဆည်းထား၏။
သပိတ်ရှင်ရဟန်းသည် “ငါ့သျှင် ငါ၏ သပိတ်ကို မည်သူခိုးသနည်း” ဟု မေး၏။
ထိုအခါ သိမ်းဆည်းသူရဟန်းက “ငါ ခိုးသည်” ဟု ပြော၏။
သပိတ်ရှင်ရဟန်းက “သင် ရဟန်းမဟုတ်တော့ပြီ” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ သိမ်းဆည်းပေးသည့် ရဟန်းသည် တွေးတောမှု “သံသယကုက္ကုစ္စ” ဖြစ်၏။
“ရဟန်း စကားအလျဉ်းသင့်၍ ပြောခြင်း၌ အာပတ်မသင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၃၀) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းမိန်းမတစ်ယောက်သည် စောင်ရန်း “စည်းရိုး” ၌ သင်္ကန်းကို ဖြန့်၍ ကျောင်းတွင်းသို့ ဝင်၏။
ရဟန်းမိန်းမတစ်ယောက်သည် သင်္ကန်းကို မပျက်စီးပါစေလင့်ဟု သိမ်းဆည်း၏။
ပိုင်ရှင်ရဟန်းမထွက်လာ၍ “ငါ၏ သင်္ကန်းကို မည်သူခိုးသနည်း” ဟု မေး၏။
ထိုအခါ သိမ်းဆည့်သူရဟန်းမက “ ငါ ခိုးသည်” ဟု ဖြေ၏။
ထိုအခါ ပိုင်ရှင်ရဟန်းမ “သျှင်မသည် ရဟန်းမိန်းမ မဟုတ်တော့ပြီ” ဟု စွပ်စွဲ၏။
ထိုအခါ သိမ်းဆည်းသူရဟန်းမသည် တွေးတောမှု “သံသယကုက္ကုစ္စ” ဖြစ်၏။
“ရဟန်းတို့ စကားအလျဉ်းသင့်၍ ပြောခြင်း၌ အာပတ်မသင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၃၁) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် လေဗွေတိုက်၍ လွင့်လာသော အဝတ်ကို မြင်၍ “ဥစ္စာရှင်တို့အား ပြန်ပေးမည်” ဟု ဖမ်းယူ၏။
ဥစ္စာရှင်တို့သည် ထိုရဟန်းအား “အသျှင်ဘုရားသည် ရဟန်းမဟုတ်တော့ပြီ” ဟု စွပ်စွဲ၏။
“ရဟန်း ခိုးလိုစိတ်မရှိသူအား အာပတ်မသင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၃၂) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် လေဗွေတိုက်၍ လွင့်လာသော ခေါင်းပေါင်းကို “ဥစ္စာရှင်များ မမြင်မီ ယူအံ့”ဟု ခိုးလိုသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ဖမ်းယူ၏။
ဥစ္စာရှင်တို့က အသျှင်ဘုရားသည် “ရဟန်း မဟုတ်တော့ပြီ” ဟု စွပ်စွဲ၏။
ထိုရဟန်းအား တွေးတောမှု “သံသယကုက္ကုစ္စ” သည် ဖြစ်၏။
(၃၃) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ကိုယ်မပျက်သေးသော သူသေကောင်၌ ပံ့သကူ ကောက်ယူ၏။
ထိုသူသေကောင်တွင် “ဖုတ်တစ္ဆေ” ဝင်ပူးနေ၏။
ထိုဖုတ်တစ္ဆေက “အသျှင်ဘုရား တပည့်တော်၏။
အဝတ်ကို မယူပါလင့်” ဟု ပြော၏။
ထိုရဟန်းသည် နားမထောင်ဘဲ ယူ၏။
ထိုအခါ သူသေကောင်သည် ရဟန်းနောက်သို့ လိုက်၏။
ရဟန်းသည် ကျောင်းသို့ဝင်၍ တံခါးပိတ်၏။
သူသေကောင်းလည်း ထိုနေရာ၌ လဲကျ၏။
“ရဟန်း ပါရာဇိကအာပတ်မသင့်။
သို့သော်လည်း ရဟန်းတို့ ကို်ယ်မပျက်သေးသော သူသေကောင်၌ ပံ့သကူ မကောက်ယူအပ်၊ ကောက်ယူသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၃၄) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် သံဃာ့သင်္ကန်းကို ဝေဖန်ရာတွင် ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ မဲလက်မှတ် “ကမ္ပည်း” ပြောင်း၍ သင်္ကန်းကို ယူ၏။
(၃၅) တစ်ရံရောအခါ အသျှင်အာနန္ဒာသည် ရေချိုးခန်း “ဇရုံးအိမ်” ၌ ရဟန်းတစ်ပါး၏ သင်းပိုင်ကို မိမိသင်းပိုင် ထင်မှတ်၍ ဝတ်၏။
ထိုအခါ ရဟန်းသည် အသျှင်အာနန္ဒာအား “အဘယ့်ကြောင့် မိမိ၏ သင်းပိုင်ကို ဝတ်ပါသနည်း” ဟု မေး၏။
ထိုအခါ “မိမိသင်းပိုင်မှတ်၍ ဝတ်ပါသည်” ဟု ဖြေ၏။
ထိုအကြောင်းကို မြတ်စွာဘုရားအား လျှောက်ထား၏။
“ရဟန်းတို့ မိမိဥစ္စာဟု တင်မှတ်သော ရဟန်းအား အာပတ်မသင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၃၆) တစ်ရံရောအခါ များစွာသော ရဟန်းတို့သည် ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်မှ ဆင်းသက်ကြသော် ခြင်္သေ့စားကြွင်းကို မြင်ကြ၍ ချက်စေပြီးလျှင် သုံးဆောင်ကြ၏။
ထိုရဟန်းတို့အား တွေးတောမှု “သံသယကုက္ကုစ္စ” ဖြစ်၏။
“ရဟန်းတို့ ခြင်္သေ့၏ စားကြွင်း၌ အာပတ်မသင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၃၇ − ၄၀) တစ်ရံရောအခါ များစွာသော ရဟန်းတို့သည် ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်ခြေမှ ဆင်းသက်လာကြသော် ကျားစားကြွင်းကို မြင်ကြ၍။
သစ်စားကြွင်းကို မြင်ကြ၍။
အောင်းစားကြွင်းကို မြင်ကြ၍။
တောခွေးစားကြွင်းကို မြင်ကြ၍ ချက်စေပြီးလျှင် သုံးဆောင်ကြကုန်၏။
ထိုရဟန်းတို့အား တွေးတောမှု “သံသယကုက္ကုစ္စ” ဖြစ်ကြ၏။
“ရဟန်းတို့ တိရစ္ဆာန်တို့ သိမ်းဆည်းထားသော ဥစ္စာ၌ အာပတ်မသင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၄၁) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် သံဃာ့ဆွမ်းကို ဝေဖန်ရာတွင် “အခြားရဟန်းအတွက် ပေးပါ” ဟု အခြေအမြစ်မရှိဘဲ လိမ်လည်တောင်းယူ၏။
“ရဟန်း ပါရာဇိကအာပတ်မသင့်၊ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုမှုကြောင့် ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၄၂ − ၄၅) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် သံဃာ့ခဲဖွယ်ကို ဝေဖန်ရာတွင်။
သံဃာ့မုန့်ကို ဝေဖန်ရာတွင်။
သံဃာ့ကြံကို ဝေဖန်ရာတွင်။
သံဃာ့တည်သီးကို ဝေဖန်ရာတွင် “အခြားရဟန်းအတွက် ပေးပါ” ဟု အခြေအမြစ်မရှိဘဲ “လိမ်လည်၍” တောင်းယူ၏။
“ရဟန်း ပါရာဇိကအာပတ် မသင့်၊ သိလျက် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုမှုကြောင့် ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၄၆) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် အစားအစာရှားပါးသောအခါ၌ ထမင်းချက်အိမ်သို့ ဝင်ပြီးလျှင် သပိတ်နှင့် အပြည့် ထမင်းကို ခိုးလိုသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ခိုးယူ၏။
(၄၇) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် အစားအစာ ရှားပါးသောအခါ၌ အမဲချက်သော အိမ်သို့ဝင်ပြီးလျှင် သပိနှင့်အပြည့် အမဲသားကို ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ ခိုးလေ၏။
(၄၈ − ၅၀) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် အစားအစာ ရှားပါးသော အခါ၌ မုန့်ဖိုသို့ ဝင်ပြီးလျှင် သပိတ်နှင့်အပြည့် မုန့်ခိုးလိုသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ခိုးယူ၏။
သပိတ်နှင့်အပြည့် မုန့်ကျွဲသည်းတို့ကို ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ ခိုးယူ၏။
သပိတ်နှင့်အပြည့် ကတွတ်မုန့်တို့ကို ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ ခိုးယူ၏။
(၅၁ − ၅၄) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် နေ့၌ ပရိက္ခရာ “အသုံးအဆောင်” ကိုမြင်၍ “ညဉ့်၌ ခိုးမည်” ဟု အမှတ်အသား ပြုထား၏။
ထိုရဟန်းသည် ထိုပရိက္ခရာဟု ထင်မှတ်၍ ထိုပရိက္ခရာကိုပင် ခိုးယူ၏။
ထိုပရိက္ခရာဟု ထင်မှတ်၍ အခြားပရိက္ခရာကို ခိုးယူ၏။
အခြားပရိက္ခရာဟု ထင်မှတ်၍ ထိုပရိက္ခရာကိုပင် ခိုးယူ၏။
(၅၅) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် နေ့၌ ပရိက္ခရာကိုမြင်၍ “ ညဉ့်၌ ခိုးမည်” ဟု အမှတ်အသား ပြုထား၏။
ထိုရဟန်းသည် ထိုပရိက္ခရာဟု ထင်မှတ်၍ မိမိပရိက္ခရာကို ခိုးလေ၏။
“ရဟန်း ပါရာဇိကအာပတ်မသင့်၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သင့်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၅၆) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် အင်းပျဉ် ‘ခုံရှည်’ ၌ ရှိသော အိတ်ကိုမြင်၍ “ဤအင်းပျဉ် ‘ခုံရှည်’ မှယူသော် ပါရာဇိက ကျလိမ့်မည်” ဟု အင်းပျဉ် ‘ခုံရှည်’ နှင့်တကွ ပြောင်းရွှေ့၍ ယူ၏။
(၅၇) တစ်ရံရေအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် သံဃာ့ဘုံလျို ‘ဖုံ’ ကို ခိုးလိုသောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ခိုးယူ၏။
(၅၈) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် သင်္ကန်းတန်း၌ သင်္ကန်းကို ခိုးလိုသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ခိုးယူ၏။
(၅၉) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ကျောင်း၌ ရှိသော သင်္ကန်းကို ခိုး၍ “ဤ(ကျောင်း) မှ ထွက်သွားပါက ပါရာဇိက ကျလိမ့်မည်” ဟု (အောက်မေ့၍) ကျောင်းမှ မထွက်ဘဲ နေ၏။
“ရဟန်းတို့ ထို(မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းအနှီးဖြစ်သော ယောက်ျားသည် ထွက်သွားသည် ဖြစ်စေ၊ မထွက်ဘဲ နေသည်ဖြစ်စေ ပါရာဇိကအာပတ် သင့်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၆၀) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းနှစ်ပါးသည် သူငယ်ချင်း ဖြစ်၏။
ရဟန်းတစ်ပါးသည် ဆွမ်းခံဝင်ခိုက် အဖော်ရဟန်းသည် သံဃာ့ခဲဖွယ်ကို ဝေဖန်ရာတွင် သူငယ်ချင်းရဟန်း၏ အစု ‘ဝေပုံကျ’ ကို ယူ၍ ထို(သူငယချင်း) ရဟန်းနှင့် အကျွမ်းတဝင် သုံးဆောင်၏။
ထို(ဆွမ်းခံ) ရဟန်းသည် သိ၍ (သုံးဆောင်သော) ရဟန်းကို “သင် ရဟန်းမဟုတ်တော့ပြီ” ဟု စွပ်စွဲ၏။
ထိုရဟန်းအား တွေးတောမှု “သံသယကုက္ကုစ္စ” ဖြစ်။
“ရဟန်း သင်သည် အဘယ်စိတ် ရှိသနည်း” ဟု မေး၏။
ထိုအခါ “ တပည့်တော် ခိုးလိုစိတ် မရှိပါ၊ အကျွမ်းဝင်၍ ယူခြင်း ဖြစ်သည်” ဟု လျှောက်ထား၏။
“ရဟန်း အကျွမ်းဝင်၍ ယူခြင်း၌ အာပတ်မသင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၆၁) တစ်ရံရောအခါ များစွာသောရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်းချုပ်မှုကို ပြုကုန်၏။
သံဃာအား ခဲဖွယ်ကို ဝေဖန်သည်ရှိသော် ရဟန်းအားလုံးအတွက် ဝေစုကို ယူဆောင်ထားကုန်၏။
ရဟန်းတစ်ပါးသည် ရဟန်းတစ်ပါးအတွက် ဝေစုကို မိမိအတွက် ထင်မှတ်၍ သုံးဆောင်၏။
ထိုရဟန်းသည် သိ၍ ထို(သုံးဆောင်သော) ရဟန်းကို “သင် ရဟန်းမဟုတ်တော့ပြီ” ဟု စွပ်စွဲ၏။
ထိုရဟန်းအား တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ဖြစ်၏။
“ရဟန်း သင်သည် အဘယ်စိတ်ရှိသနည်း” ဟု မေး၏။
“မြတ်စွာဘုရား တပည့်တော်သည် (ခိုးလိုသောစိတ် မရှိပါ)၊ မိမိဥစ္စာဟု ထင်မှတ်ပါသည်” ဟု လျှောက်ထား၏။
“ရဟန်း မိမိဥစ္စာဟု ထင်မှတ်သော ရဟန်းအား အာပတ်မသင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၆၂)တစ်ရံရောအခါ များစွာသောရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်းချုပ်မှုကို ပြုကြကုန်၏။
သံဃာအား ခဲဖွယ်ကို ဝေဖန်သည်ရှိသော် ရဟန်းတစ်ပါး၏ သပိတ်ဖြင့် ရဟန်းတစ်ပါးအတွက်ဝေစုကို ယူဆောင်၍ ထား၏။
သပိတ်ရှင် ရဟန်းသည် မိမိဥစ္စာဟု ထင်မှတ်၍ သုံးဆောင်၏။
ထို (ပစ္စည်းရှင်) ရဟန်းသည် သိ၍ ထို(သပိတ်ရှင်) ရဟန်းကို “သင် ရဟန်းမဟုတ်တော့ပြီ” ဟု စွပ်စွဲ၏။
ထိုရဟန်းအား တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ” ဖြစ်၏။
“ရဟန်း မိမိဥစ္စာဟု ထင်မှတ်သောရဟန်းအား အာပတ်မသင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၆၃) တစ်ရံရောအခါ သရက်သီးခိုးသူတို့သည် သရက်သီးကို ချွေချပြီး သရက်သီးထုပ်ကို ယူဆောင်၍ သွားကုန်၏။
ဥစ္စာရှင်တို့သည် ထိုသူခိုးတို့ကို လိုက်ကြရာ သူခိုးတို့သည် ဥစ္စာရှင်ကို မြင်၍ အထုပ်ကို ချပြီး ပြေးကြ၏။
ရဟန်းတို့သည် ပံ့သုကူဟု ထင်မှတ်၍ အကပ်ခံပြီး သုံးဆောင်ကုန်၏။
ဥစ္စာရှင်တို့သည် ထိုရဟန်းတို့ကို “သင်(အသျှင်ဘုရား) တို့သည် ရဟန်း မဟုတ်ကြတော့ပြီ” ဟု စွပ်စွဲကုန်၏။
ထိုရဟန်းတို့အား တွေးတောမှု ‘သံသယကုက္ကုစ္စ’ ဖြစ်၏။
“ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် အဘယ်စိတ်ရှိကြသနည်း” ဟု မေး၏။
“မြတ်စွာဘုရား တပည့်တော်တို့သည် (ခိုးလိုသောစိတ် မရှိကြပါ)၊ ပံ့သုကူဟု ထင်မှတ်ကြသည်” ဟု လျှောက်ထား၏။
(၆၄ − ၆၉) တစ်ရံရောအခါ သပြေသီးခိုးသူတို့သည်။
တောင်ပိန္နဲသီးခိုးသူတို့သည်။
ပိန္နဲသီးခိုးသူတို့သည်။
ထန်းသီးခိုးသူတို့သည်။
ကြံခိုးသူတို့သည်။
တည်သီးခိုးသူတို့သည် တည်သီးကို ဆွတ်ခူး၍ တည်သီးထုပ်ကို ယူလျက် သွားကုန်၏။
ဥစ္စာရှင်တို့သည် ထိုသူခိုးတို့ကို လိုက်ကြရာ ခိုးသူတို့သည် ဥစ္စာရှင်တို့ကို မြင်၍ အထုပ်ကိုချ၍ ပြေးကုန်၏။
ရဟန်းတို့သည် ပံ့သကူဟု ထင်မှတ်ကြ၍ အကပ်ခံပြီး သုံးဆောင်ကြကုန်၏။
ဥစ္စာရှင်တို့သည် ထိုရဟန်းတို့ကို “သင် (အသျှင်ဘုရား) တို့သည် ရဟန်းမဟုတ်ကြတော့ပြီ” ဟု စွပ်စွဲကုန်၏။
“ရဟန်းတို့ ပံ့သကူဟု ထင်မှတ်သော ရဟန်းအား အာပတ်မသင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၇၀) တစ်ရံရောအခါ သရက်သီးခိုးသူတို့သည် သရက်သီးကို ချွေချပြီး သရက်သီးထုပ်ကို ယူ၍ သွားကုန်၏။
ဥစ္စာရှင်တို့သည် ထိုသူခိုးတို့ကို လိုက်ကြရာ သူခိုးတို့သည် ဥစ္စာရှင်တို့ကို မြင်၍ အထုပ်ကို ပစ်ချ၍ ပြေးကြကုန်၏။
ရဟန်းတို့သည် “ဥစ္စာရှင်များ မမြင်မီ သုံးဆောင်အံ့” ဟု ခိုးလိုသောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍ သုံးဆောင်ကြကုန်၏။
ဥစ္စာရှင်တို့သည် ထိုရဟန်းတို့ကို “သင် (အသျှင်ဘုရား) တို့သည် ရဟန်းမဟုတ်ကြတော့ပြီ” ဟု စွပ်စွဲကြကုန်၏။
“ရဟန်းတို့ သင့်တို့သည် ပါရာဇိက ကျကုန်ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၇၁ − ၇၆) တစ်ရံရောအခါ သပြေသီးခိုးသူတို့သည်။
တောင်ပိန္နဲသီး ခိုးသူတို့သည်။
ပိန္နဲသီး ခိုးသူတို့သည်။
ထန်းသီးမှည့် ခိုးသူတို့သည်။
တည်သီးခိုးသူတို့သည် တည်သီးတို့ကို ဆွတ်ခူး၍ တည်သီးထုပ်ကို ယူ၍ ပြေးကုန်၏။
ဥစ္စာရှင်တို့သည် ခိုးသူတို့ကို လိုက်ကြရာ သူခိုးတို့သည် ဥစ္စာရှင်တို့ကို မြင်၍ အထုပ်ကို ပစ်ချ၍ ပြေးကုန်၏။
“ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် ပါရာဇိကကျကုန်ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
(၇၇ − ၈၃) တစ်ရံရောအခါ ရဟန်းတစ်ပါးသည် သံဃာ့သရက်သီးကို ခိုးလိုသောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ခိုး၏။
သံဃာ့သပြေသီးကို ခိုး၏။