kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
အံ့ဖွယ် (၇) - ရှင်မထီးဘုရား နောင်တော်ကြီးစေတီတော်ရဲ့ မြောက်ဘက်အာရုံခံတန်ဆောင်းတွင်းတွင် တည်ရှိသည်။
အံ့ဖွယ် (၈) - လက်ပက်လက်ဘုရား အရှေ့ဘက် အာရုံခံတန်ဆောင်းတွင်းတွင် တည်ရှိပြီး ကကုသန်မြတ်စွာဘုရားရှင် ရုပ်ပွားတော်ဖြစ်သည်။
အံ့ဖွယ် (၉) - ပြဒါးရှင် ဘုရား အင်္ဂါထောင့်ရှိ စေတီငယ်တစ်ဆူရဲ့ မုခ်အတွင်း စံပယ်နေသည်။
ကိုးကား https://web.archive.org/web/20100820030106/http://www.mmastrology.com/2010/07/blog-post.html Category:ရန်ကုန်မြို့ရှိ စေတီပုထိုးများ။
ခုနှစ်တောင် တစ်တာ နှစ်ဆယ်တာ တစ်ဥသဘ နှစ်ဆယ်ဥသဘ တစ်ကောသ လေးကောသ တစ်ဂါဝုတ် နှုန်းနှင့် တွက်လျှင် တစ်ဂါဝုတ်မှာ ပေပေါင်း(၁၆၈၀၀)ရှိသည်။
အနာဂါမ်ဟူသည် တတိယမဂ်ဉာဏ်ရသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ခေါ်ဆိုသည်။
ဦးကံညွန့်၏ နိဗ္ဗာန်အကြောင်း သိမှတ်ဘွယ်ရာ(၂၀၀၀-ပြည့်နှစ်၊ ဇူလိုင်လ) အနာဂါမ်သည် အနာဂါမိမဂ်ကို ရသောသူ ဖြစ်သည်။
အနာဂါမ်တို့သည် ဗြဟ္မာဖြစ်ချင်သည့် တပ်မက်မှုသာ ရှိပြီး အခြားမည်သည့်တပ်မက်မှုမှ မရှိတော့ပေ။
သေလွန်သည့်အခါ ဗြဟ္မာဖြစ်ရပြီး ဗြဟ္မာအဖြစ်နှင့်ပင် ရဟန္တာဖြစ်ကာ နိဗ္ဗာန် ရောက်သည်။
အနာဂါမ်၏အင်္ဂါလက္ခဏာ ၆-ပါး အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဤအင်္ဂါခြောက်ပါးနှင့်ပြည့်စုံ၏ဟု အင်္ဂုတ္တိုရ်ဆက္က၌ဆိုသည်။
(၁) မဆုတ်နစ်သောသဒ္ဓါရှိခြင်း၊ (၂) မကောင်းမှုတို့၌လွန်စွာရှက်ခြင်း၊ (၃) ဒုစရိုက်မှုတို့၌ လွန်စွာကြောက်ခြင်း၊ (၄) လွန်ကဲသောဝီရိယရှိခြင်း၊ (၅) သတိတရားလွန်စွာကောင်းခြင်း၊ (၆) ပညာအဆင်အခြင်လွန်စွာရှိခြင်း။
♦ပိဋကတ်သုံးပုံ သရုပ်စုံအဘိဓာန် အနာဂါမ် (၅) မျိုး အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဤဘဝ၌ ရဟန္တာဖြစ်၍ ငြိမ်းသောပုဂ္ဂိုလ်၊ ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့ သွားရသောပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍ (၂) မျိုး ရှိ၏။
အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်တိုင်း သုဒ္ဓါဝါသဘုံသို့ ရောက်ကြသည် မဟုတ်ကြောင်းလည်း ရှိသေး၏။
ဒီဃ-၂-ဋ္ဌ-၃၀၀ သုဒ္ဓါဝါသဘုံ၌ - အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ် ၅-မျိုးကို ရေတွက်ပြထားသည်။
(က) အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယီ... အဝိဟာဘုံစသည်၌ ဖြစ်၍ အသက်အပိုင်း အခြား အလယ်ကိုမလွန်ဘဲ ရဟန္တာဖြစ်လတ္တံ့သော အနာဂါမ်။
(ခ) ဥပဟစ္စ ပရိနိဗ္ဗာယီ... အသက်အပိုင်းအခြား အလယ်ကိုလွန်၍ ရဟန္တာ ဖြစ်လတ္တံ့သော အနာဂါမ်။
(ဂ) အသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီ... အားမထုတ်ရမူ၍ ချမ်းသာစွာ ကိလေသ ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုလတ္တံ့သော အနာဂါမ်။
(ဃ) သသင်္ခါရ ပရိနိဗ္ဗာယီ... အားထုတ်လျက် ချမ်းသာစွာ ကိလေသ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုလတ္တံ့သော အနာဂါမ်။
(င) ဥဒ္ဓံသောတ အကနိဋ္ဌဂါမိ... အဝိဟာဘုံမှ အစဉ်အတိုင်း တက်လာ၍ အကနိဋ္ဌဘုံ၌ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုလတ္တံ့သော အနာဂါမ်။
(ဒီ၊၃။
) (ဝိသုဒ္ဓိ၊၂။
၃၅၂။
) အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်ပေါင်း “၄၈” ဦး တဖန် ဥဒ္ဓံသောတ အကနိဋ္ဌဂါမိ အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်ကို ၄-မျိုးပြား၍ ပြပြန်၏။
(က) ဥဒ္ဓံသောတ အကနိဋ္ဌဂါမိ။
(ခ) ဥဒ္ဓံသောတ န အကနိဋ္ဌဂါမိ... အဝိဟာဘုံမှ အစဉ်အတိုင်းတက်၍ သုဒဿီဘုံ၌ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသော အနာဂါမ်။
(ဂ) န ဥဒ္ဓံသောတအကနိဋ္ဌဂါမိ... သုဒဿီဘုံမှ အကနိဋ္ဌဘုံသို့ သွား၍ ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုသော အနာဂါမ်။
(ဃ) နဥဒ္ဓံသောတ နအကနိဋ္ဌဂါမိ... အောက်သုဒ္ဓါဝါသ ၄-ဘုံတွင် ဖြစ်ရာဘုံ၌သာ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသော အနာဂါမ်။
အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယီ အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်ကို သုံးမျိုးပြား၍ ပြပြန်၏။
(က) အဝိဟာဘုံ၌ဖြစ်၍ ကမ္ဘာ-တရာအထက်၌ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသော အနာဂါမ်။
(ခ) ကမ္ဘာ-နှစ်ရာအထက်၌ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသော အနာဂါမ်။
(ဂ) ကမ္ဘာ-ငါးရာမရောက်မီအတွင်း၌ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသော အနာဂါမ်။
အဝိဟာဘုံ၌ ဤအန္တရာပရိနိဗ္ဗာယီ အနာဂါမ် သုံးဦး၊ ဥပဟစ္စ ပရိနိဗ္ဗာယီ အနာဂါမ် တဦး၊ ဥဒ္ဓံသောတ အကနိဋ္ဌဂါမိ အနာဂါမ် တဦး၊ ပေါင်း ၅-ဦး ရှိသကဲ့သို့ အတပ္ပါဘုံ၊ သုဒဿဘုံ၊ သုဒဿီဘုံတို့၌လည်း ၅-ဦးစီရှိကြ၏။
(၅x၄=၂၀)ဦး အကနိဋ္ဌဘုံ၌ကား ဥဒ္ဓံသောတ အနာဂါမ်မရှိနိုင်၍ ၄-ဦးသာ ရှိ၏၊ (၂၀+၄-၂၄) ဦး၊ အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်ပေါင်း ၂၄-ဦးရှိရာတွင် တဖန် အသင်္ခါရ ပရိနိဗ္ဗာယီ၊ သသင်္ခါရ ပရိနိဗ္ဗာယီ ၂-ဦးဖြင့် ပွားပြန်လျှင် အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်ပေါင်း “၄၈” ဦးဖြစ်၏။
ဣတိ-ဋ္ဌ-၄၈။
မဟာ-သံ-ပါ-၆၃၊ မဟာ-သံ-ဋ္ဌ-၁၈၁။
၅-မျိုး၊ ဝိသုဒ္ဓိ-ဒု-အုပ်-၃၅၂။
အနာဂါမ် ၅-မျိုး ဖြစ်ရပုံဟော တတိယသိက္ခာသုတ်၊ အံ-၃-ပါ-၂၃၅၊ အံ-၃-ဋ္ဌ-၂၁၉။
ဝိတ္ထာရသုတ်၊ မဟာ-သံ-ပါ-၁၇၇၊ မဟာ-သံ-ဋ္ဌ-၂၆၀။
ဖလသုတ်၊ မဟာ-သံ-ပါ-၂၄၈၊ မဟာ-သံ-ဋ္ဌ-၂၉၂။
ဒုတိယ သိက္ခာသုတ် အံ-၃-ပါ-၂၃၄-၅၊ အံ-၃-ဋ္ဌ-၂၁၇-၈-၉။
အနိစ္စာနုပဿီသုတ်၊ အံ-၇-ပါ-၄၀၅၊ အံ-၇-ဋ္ဌ-၁၄၉။
နေတ္တိ-ပါ-၁၆၄၊ နေတ္တိ-ဋ္ဌ-၂၇၀၊ ပဋိသံ-ပါ-၁၆၀၊ ပဋိသံ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၆၈။
၅-မျိုး၏ အကြောင်းရင်းကိုပြခန်း၊ ပေဋက-ပါ-၁၈၉၊ ပေဋက-ဋ္ဌ-၇-မျိုးဟောသော ပုရိသဂတိသုတ် အံ-၇-ပါ-၄၄၉-၄၅၀၊ အံ-၇-ဋ္ဌ-၁၇၂။
၂-မျိုးသော သသင်္ခါရသုတ် အံ-၄-ပါ-၄၇၃၊ အံ-၄-ဋ္ဌ-၃၄၅။
ဒီဃ-၃-ပါ-၁၉၈၊ ဒီဃ-၃-ဋ္ဌ-၂၁၃။
အနာဂါမိနိဒ္ဒေသ အဘိ-၄-ပါ-၁၁၉၊ အဘိ-၄-ဋ္ဌ-၄၈။
ပိဋကတ်လမ်းညွှန် (ဦးသီဟဗလ) အရဟတ္တမဂ်သို့ ရောက်ပုံ အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဝိပဿနာဉာဏ်ဆယ်တန်ကို အားထုတ်ပြန်သည်ရှိသော် အရဟတ္တမဂ်သို့ ရောက်၏။
ကိလေသာဓာတ်စု အကုန်သေ၏၊ ဘဝပဋိသန္ဓေမရှိတော့ပြီ။
ပစ္စဝေက္ခဏာဝီထိမှာ ကြွင်းကိလေသာကို ဆင်ခြင်သော ပဉ္စမဝီထိ မရပြီ။
(၄) ဝီထိသာ ရှိတော့သည်။
ဈာနအနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ် အဘိ-၂-ဋ္ဌ-၅၀၅၊ ရူပဘုံ၌ဖြစ်သော သောတာပန် သကဒါဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့မှာ ကာမဘုံသို့ပြန်မလာတော့ဘဲ ထိုရူပဘုံ၌ပင် ပရိဗ္ဗာန် စံကြသောကြောင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ် ၂-ဦးကို ဈာနအနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်ဟု ဖွင့်ပြထား၏။
မဟာ-သံ-ဋ္ဌ-၂၇၈၊ မဟာ-သံ-ပါ-၁၉၂။
သရဒသုတ်-ဈာန်ရသော သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ စုတေလျှင် ကာမဘုံ၌ မဖြစ်ဘဲ ဗြဟ္မာဘုံ၌ ဖြစ်သောကြောင့် ဈာန အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်ခေါ်ကြောင်း ဖွင့်ပြထား၏ အံ-၃-ဋ္ဌ-၂၂၂၊ အံ-၃-ပါ-၂၄၄။
အံ-၇-ဋ္ဌ-၁၆၈၊ အံ-၇-ပါ-၄၄၄။
ကရဇကာယသုတ်၊ အံ-၁၀-ပါ-၅၀၄၊ အံ-၁၀-ဋ္ဌ-၃၄၁။
ဘူမိသီသ ၃-ဘုံ ဝေဟပ္ဖိုလ်ဘုံ၊ အကနိဋ္ဌဘုံ၊ နေဝသညာနာသညာယတနဘုံ၊ ဤသုံးဘုံ၌ဖြစ်ကြသော အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် မည်သည့်ဘုံသို့မျှ မပြောင်းရွှေကြတော့ဘဲ ထိုသုံးဘုံ၌ပင် ပရိနိဗ္ဗာန် စံတော်မူကြ၏။
အဘိ-၂-ဋ္ဌ-၅၀၅၊ ပိဋကတ်တော်လာ အနာဂါမ်များ ပဉ္စဂ္ဂဒါယကပုဏ္ဏား-မလှူရဘဲ မစားတတ်သော ပုဏ္ဏားကြီး၊ ၎င်းပုဏ္ဏားကြီး၏ စားဆဲထမင်း ထက်ဝက်ကို အလှူခံ၍ ဘိက္ခုမည်ပုံ ဖြေကြားရာ၎င်းပုဏ္ဏားကြီး အနာဂါမ် တည်သွားသည်။
ဓမ္မ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၃၆၇။
သုတ္တ-ပါ-၃၁၀၊ သုတ္တ-ဋ္ဌ-ပ-အုပ်-၂၅၆၊ ပိဋကတ်လမ်းညွှန် သုဘာထေရီမ-အတင်းကပ်ချွဲနေသော ဣတ္ထိဓုတ္တတယောက်အား အနာဂါမ် သုဘာထေရီမလေးက မျက်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ ပေးလိုက်သူ ဖြစ်သည်။
ထေရီ-ဋ္ဌ-၂၅၈။
မာတိကာဒါယိကာမကြီး-၎င်းဥပါသိကာမကြီးက ဦးစွာ အနာဂါမ်ဖြစ်၍ ရဟန်းတော် (၆၀)အား သင့်လျော်သော အာဟာရများကို လှူဒါန်းသောကြောင့် အားလုံးရဟန္တာ ဖြစ်ကြကြောင်း ဟောထားသော အညတရဘိက္ခုဝတ္ထု။
ဓမ္မပဒ-ဋ္ဌ-ပ-အုပ်-၁၈၃၊ မာနဒိန္န ဥပါသကာ-မာနဒိန္နသုတ်၌ မရဏန္တိက ဝေဒနာကို သည်းခံနိုင်ရန် သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးကို အားထုတ်ရမည်ဟု ဟောထား၏၊ ၎င်းမာနဒိန္န ဥပါသကာမှာ အနာဂါမ်ဖြစ်၏။
မဟာ-သံ-ပါ-၁၅၅၊ မိလက္ခတိဿမထေရ်-မုဆိုးကြီးဘဝမှ ရဟန္တာဖြစ်သောမထေရ်၊ စူဠပိဏ္ဍပါတိကမထေရ်က အဝီစိငရဲမှ ပိုးစုံးကြူးပမာဏမျှရှိသော မီးလျှံ အနည်းငယ်ကိုယူ၍ ရေသဖန်းသားစသော ထင်းစိုပုံကြီးအတွင်းသို့ ပစ်ချလိုက်ရာ တခဏချင်း ပြာဖြစ်သွားပုံကိုမြင်၍ သံဝေဂရပြီး ရဟန်းပြု တရားအားထုတ်လိုက်ရာ အနာဂါမ်ဖြစ်သွားကြောင်း၊ ထိနမိဒ္ဓနှိပ်စက်လာသောအခါ ရေစိုသော ကောက်ရိုး ကရွတ်ခွေကို ခေါင်းပေါ်တင်၍ အားထုတ်ခဲ့ပုံ၊ ခန္ဓ-သံ-ဋ္ဌ-၂၅၁။
အံ-၁-ဋ္ဌ-၂၇။
ထေရိကာမင်းသမီး-ဟင်းအိုး မီးလောင်သည်ကိုမြင်၍ အနာဂါမ် တည်သွားသည်၊ ထေရ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၅၊ ၆ အညတရာထေရီ-ထေရီ-ပါ-၃၇၇၊ ထေရီ-ဋ္ဌ-၁၊ ဆွမ်းသင်္ကန်း ပန်းနံ့သာ စသည်လှူရကျိုး၊ ဟင်းအိုးမီးလောင်သည်ကို မြင်၍ လူဘဝနှင့်ပင် အနာဂါမ် တည်သွား၏။
ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌ ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်က အနာဂါမ်လူခေါင်းဆောင်ပေါင်း ၅၀၀ရှိ၍ တယောက်တယောက်တွင် ၅၀၀-စီ အခြံအရံရှိကြကြောင်း၊ဒီဃ-၃-ဋ္ဌ-၁၇၊ ဒီဃ-၃-ပါ-၃၀။
သဘိယသုတ်-သဘိယပရိဗ္ဗိုဇ်၏ အတိတ်, ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထု၊ အနာဂါမ် ဗြဟ္မာကသင်ပေးသော ပုစ္ဆာ ၂၀-ကို ဘုရားရှင်အား မေးလျှောက်၍ ဖြေကြားထားတော်မူပုံ၊ သာသနာပ၌ သမဏဗြဟ္မဏ အစစ်တို့ မရှိပုံ သိစေရန် အကျယ်ဟောထား၏၊ သုတ္တ-ပါ-၃၅၅၊ သုတ္တ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၁၄၄၊ သိရိဝဍ္ဎသူကြွယ်-သိရိဝဍ္ဎသုတ်၌ မရဏန္တိကဝေဒနာကို သည်းခံနိုင်ရန် သတိပဋ္ဌာန်ကို ပွါးများရမည်ဟု ဟောထား၏။
၎င်းသိရိဝဍ္ဎမှာ အနာဂါမ် သူကြွယ် ဥပါသကာဖြစ်၏။
မဟာ-သံ-ပါ-၁၅၃၊ သီရိမာပြည့်တန်ဆာမ-သီရိမာပြည့်တန်ဆာမ (သောတာပန်)သည် စုတေသောအခါ ယာမာဘုံတွင် သုယာမနတ်မင်းကြီး၏ မိဖုရားဖြစ်ကြောင်း ဖွင့်ပြထားပြန် ၏။
ဝိဇယသုတ်အဆုံးတွင်၎င်းနတ်မိဖုရားကြီးသည် အနာဂါမ်ဖြစ်သွားကြောင်း ဖွင့်ပြထားပြန်၏၊ သုတ္တ-ဋ္ဌ-ပ-အုပ်-၂၃၅၊ ၂၄၄။
ဥဂ္ဂသူကြွယ်-ဥဂ္ဂသုတ်(ပ)၊ ၎င်း သေဌေး၏အံ့ဘွယ် ၈-ပါးကို ဟောထား၏၊ အနာဂါမ်ဖြစ်သောကြောင့် အားလုံးမယားများကိုလည်း ပေးလှူပစ်ကြောင်း။
အံ-၈-ပါ-၄၇၊ အံ-၈-ဋ္ဌ-၂၂၁။
ဒု-သုတ်၊ အံ-၈-ပါ-၅၀၊ အံ-၈-ဋ္ဌ-၂၂၂၊ ဥပက အာဇီဝက-ပဏ်-၁-ပါ-၂၂၇၊ ပဏ်-၁-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၉၃၊ ၎င်းဥပကကြီးသည် ဆာဝါဟူ၍ ခေါ်နေကြသော စာပါသတို့သမီး ကလေးနှင့် ပေါင်းသင်းပြီး သုဘဒ္ဒအမည်ရှိသော သားတယောက်ရပြီးနောက် ဘုရားရှင်ထံရောက်ပြီး အနာဂါမ်ဖြစ်သွား၏၊ ယခုအခါ အဝိဟာဘုံရောက်၍ ရဟန္တာ ဖြစ်သွားလေပြီ။
ပဏ်-၂-ဋ္ဌ-၂၉၄။
ဇာတက-ဋ္ဌ-ပ-အုပ်-၉၄။
ထေရီ-ဋ္ဌ-၂၃၀။
သုတ္တ-ပါ-၃၀၉၊ သုတ္တ-ဋ္ဌ-ပ-အုပ်-၂၄၈။
ဓမ္မ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၃၄၉၊ ဂေါဃာတကပုတ္တ-ဓမ္မ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၂၁၃၊ နွားလျှာကို လှီးပြီး ချက်စားရာ ထမင်းစားစဉ်ပင် လျှာပြတ်ကျသေ၍ အဝီစိငရဲရောက်ရပုံ၊ ၎င်း၏သား မူကား အနာဂါမ် တည်သွား၏။
စူဠအနာထပိဏ်သေးဌေး-မှာ အနာဂါမ်ဖြစ်ကြောင်း ဆိုထားပုံ၊ ဓမ္မပဒ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၁၃၆။
ဆတ္တပါဏိဥပါသက-အနာဂါမ်ဖြစ်၏၊ ဓမ္မ-ဋ္ဌ-ပ-အုပ်-၂၄၀၊ ပညာရှိတို့မှာ အရိုအသေ မပေးတိုင်း အမျက်မထွက်ကြကြောင်း၊ တရားတော်ကို ရိုသေစွာသင်ယူခြင်း မယူခြင်း၌ အဆင်းအနံ့ ရှိ, မရှိသော ပန်းဥပမာဖြင့် ဟောထား၏။
ဒီဃာဝုဥပါသကာ-ဒီဃာဝုဥပါသကသုတ်၌ မဟာ-သံ-ပါ-၂၉၉၊ မဟာ-သံ-ဋ္ဌ-၃၀၈၊ ဗုဒ္ဓ၊ ဓမ္မ၊ သံဃ အနုဿတိ သုံးပါးပွားရန် အရိယာကန္တသီလလုံခြုံရန်၊ သဗ္ဗသင်္ခါရ၌ အနိစ္စ စသည်ဖြင့် နှလုံးသွင်းရန် ဟောထား၏၊ ၎င်းဥပါသကာမှာ အနာဂါမ်ဖြစ်၏။
ဓမ္မဒိန္ဒာ ဥပါသကာ-ဓမ္မဒိန္နသုတ်၌ မဟာ-သံ-ပါ-၃၅၆၊ မဟာ-သံ-ဋ္ဌ-၃၂၁၊ ရတနာသုံးပါး၌သက်ဝင်ယုံကြည်မှု၊ ၅-ပါးသီလလုံခြုံမှု၊ ဤလေးပါးမှာ သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ မြဲကြကြောင်း၊ ဥပါသကာ ၅၀၀-စီ အခြံအရံရှိသူ ခေါင်းဆောင် အနာဂါမ် ဥပသကာ ၇-ယောက်တွင် ဤဓမ္မဒိန္ဒာ ဥပါသကာလည်း တယောက်အပါအဝင် ဖြစ်၏။
ဗြဟ္မာယုပုဏ္ဏား-ဗြဟ္မာယုသုတ်၌ ပဏ်-၂-ပါ-၃၄၅။
ပဏ်-၂-ဋ္ဌ-၂၇၁၊ ဘုရားရှင်ခန္ဓာကိုယ်၌ ၃၂-ပါးသော လက္ခဏာတော်ကြီးများ ပြည့်စုံ-မပြည့်စုံ စုံစမ်းရာ ပြည့်စုံသည်ကို သိရမြင်ရ၍ ဘုရားရှင်အား ကြည်ညိုလာသော ပုဏ္ဏားကြီး တရားနာပြီးနောက် အနာဂါမ်တည်သွား၏၊ ဗာဝရီရသေ့ကြီး-က ဘုရားရှင်ထံသို့ ပုစ္ဆာ မေးရန် ပုဏ္ဏားလူမျိုး ရသေ့လုင် ၁၆-ယောက်ကို စေလွှတ်ခဏ်း၊ စူဠနိ-ပါ-၁၊ ပါရာယနဝဂ္ဂ၊ ဝတ္ထုဂါထာ။
ဗာဝရီရသေ့ကြီးမှာ အနာဂါမ် တည်သွားကြောင်း၊ စူဠနိ-ဋ္ဌ-၈၆။
သုတ္တ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၃၂၂။
သဟမ္ပတိဗြဟ္မာမင်း-ဘုရားရှင်ထံ တရားဟောရန် လာ၍ တောင်းပန်သူဖြစ်သည်၊ ပဏ်-၁-ပါ-၂၂၄၊ ပဏ်-၁-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၈၂၊ ဤ၌ ပဌမဈာန်ဘုံသားဖြစ်၏ဟု ဖွင့်ပြထား၏၊ သုတ္တ-ပါ-၃၈၀ သုတ္တ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၁၉၆၊ ဤ၌ကား အနာဂါမ်ဖြစ်ပြီးလျှင် သုဒ္ဓဝါသဘုံ၌ ဖြစ်ကြောင်း ဖွင့်ပြထားပြန်၏။
သုဘာဇီဝကမ္မဝနိကာထေရီ-ထေရီ-ပါ-၄၂၀၊ ထေရီ-ဋ္ဌ-၂၅၃၊ အနာဂါမ် ထေရီမလေးကို မိန်းမကြူးတယောက်က မျက်လုံးလေးက ချစ်စဘွယ်ဟု အတင်းကပ်ခွဲနေသောကြောင့် မျက်လုံးကို ထုတ်၍ ပေးလိုက်ပုံ၊ အနောပမာထေရီ-ထေရီ-ပါ-၃၉၆၊ ထေရီ-ဋ္ဌ-၁၄၂၊ အဆင်းလှ၍ ဝိုင်းအုံ တောင်းကြသော်လည်း မရကြဘဲ လူဘဝကပင် အနာဂါမ်တည်ပြီးနောက် ဘိက္ခုနီဘဝတွင် ရဟန္တာဖြစ်သွား၏။
အရိဋ္ဌရဟန်း-အရိဋ္ဌသုတ်၌ မဟာ-သံ-ပါ-၂၇၄၊ မဟာ-သံ-ဋ္ဌ-၂၉၅၊ အာနာပါနဿတိ ပွားများ အားထုတ်ရပုံကို ဟောထား၏၊ ဤအရိဋ္ဌရဟန်းကား အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။
အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်တို့ အမူအရာ ပဏ်-၁-ပါ-၃၇၃၊ ပဏ်-၁-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၂၅၅။
အနာဂါမ်ဖြစ်လာသော ဝိသာခသေဌေးသည် သေဌေးကတော် ဓမ္မဒိန္နာက လက်ကမ်းလာသည်ကိုလည်း လှမ်းမဆွဲကိုင်၊ ကြည့်လည်းမကြည့်၊ မယားနှင့်လည်း ထမင်းအတူမစား၊ တယောက်တည်း သီးခြားအိပ်၏၊ မယားနှင့်တကွ ရှိပစ္စည်း ကုဋေ ၈ဝ ကိုလည်း လုံးဝ တွယ်တာမှုမရှိ၊ ဤ အမှတ်အသား များကား ကာမရာဂကို အကြွင်းမဲ့ပယ်သတ်မှုကြောင့်တည်း၊ ဒေါသကိုလည်း အရှင်းပယ်ထားလေပြီ။
ဝိသာခ သေဌေးက သေဌေးကတော် ဓမ္မဒိန္နာအား ပြောပြပုံ၊ အံ-၁-ဋ္ဌ-၂၇၈။
(အဟံ ပန အဇ္ဇ ပဋ္ဌာယ သန္ထဝဝသေန တုမှာကံ သန္တိကေ နိသီဒိ တုံဝါ ဌာတုံဝါ အာဟာရာပေတွာ ခါဒိတုံဝါ ဘုဉ္ဇိတုံဝါ အဘဗ္ဗော။
) အနာဂါမ် ဥဂ္ဂသေဌေးက ကချေသည်များကို စွန့်ပစ်ပုံ၊ အံ-၁-ဋ္ဌ-၃၀၄၊ မယားများကိုလည်းစွန့်ပစ်ပုံ၊ အံ-၈-ပါ-၄၈၊ အံ-၈-ဋ္ဌ-၂၂၂။
ဒု-သုတ်လည်းနည်းတူ။
မာဂဏ္ဍီပုဏ္ဏားကြီးတို့ လင်မယား အနာဂါမ် တည်ပြီးနောက် ခွဲခွါ၍ ရဟန်း ပြုကြပုံ၊ အံ-၁-ဋ္ဌ-၃၃၆။
နန္ဒမာတာ အနာဂါမ် ဥပါသိကာမကြီးအား လင်ဟောင်းနတ်သားကလာ၍ ကိုယ်ထင်ရှားပြသော်လည်း မဖေါက်ပြန်တော့ကြောင်း၊ ကြောက်လန့်မှုလည်း မရှိကြောင်း၊ အံ-၇-ပါ-၄၄၆၊ အံ-၇-ဋ္ဌ-၁၇၀-၁၇၁။
အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့မှာ မဂ်ဖြင့် ဗြဟ္မစရိယ ဧကဘတ္တိကကိစ္စတို့ တပါတည်း ပါလာကြောင်း၊ ဓမ္မ-ပ-အုပ်-၂၄၀၊အဗြဟ္မစရိယ သိက္ခာပုဒ်၊ ဝိကာလ ဘောဇန သိက္ခာပုဒ်တို့ကို ထူး၍ မစောင့်ရှောက်ရဘဲ လုံခြုံတော့ပြီ ဟူလို။
(အနာဂါမိ အရိယသာဝကာနံ ဟိ သမာဒါန ဝသေန ဥပေါသထကမ္မံ နာမ နတ္ထိ၊ မဂ္ဂနေဝ တေသံ ဗြဟ္မစရိယဉ္စ ဧကဘတ္တိကဉ္စ အာဂတံ။
) အနာဂါမ် လူတို့မှာ ဝိကာလဘောဇန သိက္ခာပုဒ်လည်း မြဲကြ၏ဟု တိကျစွာ ဆိုထားပုံ၊ သုတ္တ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၁၀၁-၁၀၂၊ ရဟန်းတော်တို့မှာ ဝိကာလ ဘောဇန သိက္ခာပုဒ်ကို မပညတ်မီကပင် မဂ်ရသည်နှင့် တပြိုင်နက် နေလွဲ အခါ၌ စားသောက်မှု မပြုကြတော့ကြောင်း၊ သုတ္တ-ပါ-၃၃၆၊ သုတ္တ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၁၀၄။
အနာဂါမ် ရဟန္တာတို့မှာ စေတသိကဒုက္ခမရှိတော့ကြောင်း။
စူဠနိ-ဋ္ဌ-၈၁။
ပဋိသံ-ဋ္ဌ-ပ-အုပ်-၁၀၆။
အနာဂါမိ မဂ္ဂေနေဝ သောကဿ သမုဂ္ဃါတိတတ္တာ၊ ဥဒါန-ဋ္ဌ-၂၄၅၊ ဥဒါန-ပါ-၁၃၂။
အနာဂါမိနော ဟိ သမာဓိသ္မိံ ပရိပူရကာရိနော၊ ဥဒါန-ဋ္ဌ-၂၄၄။
အနာဂါမ်ဖြစ်လျှင် လက်ဝတ် လက်စား စသော တန်းဆာတို့ကို ဆင်မြန်း ဝတ်ဆင်ခြင်း မပြုတော့ကြောင်း၊ ထေရီ-ဋ္ဌ-၆။
ယောက်ျားဖြစ်လျှင် မိန်းမတို့၏ အတွေ့အထိကို တွေ့ထိခြင်းမရှိ၊ မိန်းမဖြစ်လျှင် ယောက်ျားတို့၏ အတွေ့အထိကို တွေ့ထိခြင်း မရှိတော့ကြောင်း၊ အစားအသောက်၌လည်း လျှပ်ပေါ်ခြင်း မရှိတော့ကြောင်း၊ ထေရီ-ဋ္ဌ-၁၇။
သကဒါဂါမ် ဟူသည် ဒုတိယမဂ်ဉာဏ်ရသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ခေါ်ဆိုသည်။
ဦးကံညွန့်၏ နိဗ္ဗာန်အကြောင်း သိမှတ်ဘွယ်ရာ(၂၀၀၀-ပြည့်နှစ်၊ ဇူလိုင်လ) တစ်နည်းအားဖြင့် သကဒါဂါမိမဂ် ကို ရရှိသောသူ ဖြစ်သည်။
သကဒါဂါမ်သည် သောတာပန် ထက် ပို၍ ကိလေသာ ခမ်းခြောက်ကင်းစင်၏။
သေလွန်သည့်အခါ လူ့ပြည်တွင် လူတစ်ကြိမ်သာ ပြန်ဖြစ်ရပြီး ရဟန္တာဖြစ်ကာ နိဗ္ဗာန်သို့ မျက်မှောက်ပြုသည်။
အနိစ္စစသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့် အမျိုးမျိုးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့် ဒုက္ခသစ္စာဓမ္မ+သမုဒယသစ္စာဓမ္မ ဟူသည့် သင်္ခါရဓမ္မ (= သင်္ခါရတရား)တို့ကို ရှုပွားတတ်သောကြောင့် ဝိပဿနာ မည်၏၊အနိစ္စာဒိဝသေန ဝိဝိဓေဟိ အာကာရေဟိ ဓမ္မေ ပဿတီတိ ဝိပဿနာ။
(အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၇၅။
) ဤအထက်ပါ အဋ္ဌကထာ၏ ရှင်းလင်းတင်ပြချက်အရ ဝိပဿနာဟူသည် ဒုက္ခသစ္စာဓမ္မနှင့် သမုဒယသစ္စာဓမ္မဖြစ်ကြသည့် သင်္ခါရတရားတို့ကို အနိစ္စဟု ဒုက္ခဟု အနတ္တဟု အမျိုးမျိုးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့် ရှုပွားသုံးသပ်ခြင်းကို ဆိုလိုပေသည်။
ဝိပဿနာကို ပွားများအားထုတ်သည်ရှိသော် မဂ်ပညာ (မဂ်တရား) ကိုရရှိနိုင်သည်။
(အံ၊၁။
အံ၊ဋ္ဌ၊၂။
) ဝိပဿနာကို ဥပစာရသမာဓိ, အပ္ပနာသမာဓိတို့ဖြင့် စိတ်တည်ကြည်နေသည့်အခါ ပွားများရမည်။
(မဟာနိ။
၄၀၀။
မဟာနိ၊ဋ္ဌ၊၄၁၇။
) တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၉ ဝိပဿနာပွားများ အားထုတ်နည်း ...ဝိပဿနာပွားများအားထုတ်လိုသော ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်သည် ရှေးဦးစွာ ဝိပဿနာပညာ၏ ဖြစ်ရာဘုံဟုဆိုအပ်သော ခန္ဓာ, အာယတန ဓာတ်, ဣန္ဒြေ သစ္စာ, ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်စသည် အပြားရှိသောတရားတို့၌ နှုတ်တက်သင်ခြင်း၊ မေးမြန်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဉာဏ်ဖြင့် လေ့ကျက်ခြင်းကိုပြု၍ ဝိပဿနာပညာ၏ အခြေခံဖြစ်သော သီလဝိသုဒ္ဓိ (အလွန်စင် ကြယ်သော ပါတိမောက္ခသံဝရသီလ အစရှိ သောသီလ) စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ (ဥပစာရဈာန်နှင့် တကွဖြစ်သော သမာပတ် ၈-ပါး) ဟု ဆိုအပ်သော ဝိသုဒ္ဓိ ၂-ပါးကို ပြည့်စုံစေရမည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၉ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိစခန်း ထို့နောက် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည် ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ (နာမ်, ရုပ်တို့ကို ခွဲခြမ်းဝေဘန်၍ မဖောက် မပြန်ဟုတ်မှန်တိုင်းသောသဘောကို သိမြင် သည့်ဉာဏ်) ဖြစ်ပေါ် ရန် ဤခန္ဓာကိုယ်၌ (၄-ပါးသော အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်သော မဟာဘုတ် ၄-ပါး, ထိုမဟာဘုတ် ၄-ပါးကို မှီသော ဝဏ္ဏ, ဂန္ဓ, ရသ, ဩဇာ, ပသာဒရုပ် ၅-ပါး, ဟဒယဝတ္ထု, ဘာဝရုပ်-ပါး, ဇီဝိတိန္ဒြေ, သဒ္ဒရုပ်အားဖြင့် ၁၈-ပါးသောရုပ်တို့သည် နိပ္ဖန္နရုပ်မည်ကုန်၏။
ကာယဝိညတ်, ဝစီဝိညတ်, အာကာသဓာတ်, ရူပဿလဟုတာ, မုဒုတာ, ကမ္မညတာ, ဥပစယ, သန္တတိ, ဇရတာ, အနိစ္စတာအားဖြင့် ၁၀-ပါးသောရုပ်တို့သည် အနိပ္ဖန္နရုပ်မည်ကုန်၏။
ဤနည်းအားဖြင့် အလုံးစုံသောရုပ် ၂၈-ပါးသည် ရူပက္ခန္ဓာ, (လောကီစိတ်နှင့်ယှဉ်သော) ဝေဒနာသည် ဝေဒနာက္ခန္ဓာ, သညာ သည် သညာက္ခန္ဓာ, သင်္ခါရတို့သည် သင်္ခါရက္ခန္ဓာ, လောကီစိတ် ၈၁-ပါးသည် ဝိညာဏက္ခန္ဓာမည်၏၊ ဤသို့ ရူပက္ခန္ဓာသည် ရုပ်မည်၏၊ နာမက္ခန္ဓာ ၄-ပါး သည် နာမ်မည်၏ဟူ၍ နာမ် ရုပ်တို့ကို ပိုင်းခြားမှတ်သား-အပ်၏-ရမည်။
ဤသို့ နာမ်၊ ရုပ်တို့ကို ပိုင်းခြားမှတ်သား ဆုံးဖြတ်သော ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်သည် အစမထင်သံသရာ ကာလ ပတ်လုံးထုံအပ်သော ခန္ဓာပဉ္စက၌ “အတ္တ” ဟူ၍စွဲလမ်းသော အမှတ်သညာကို ပယ်ခွါ နိုင်ပြီဖြစ်၍ ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ ဖြစ်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၉ ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ ထို့နောက် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည် ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ (နာမ်, ရုပ်၏အကြောင်းကို သိမ်းဆည်းခြင်းကြောင့် ကာလ ၃-ပါး၌ ယုံမှားခြင်းကို လွန်၍တည်သောဉာဏ်) ဖြစ်ပေါ်ရန် နာမ် ရုပ်၏ ဟေတု, ပစ္စယ အကြောင်း ၂-ပါးကို သိမ်းဆည်း-အပ်၏ရမည်။
ထိုတွင် ဤရူပကာယ၏ ဟေတု ပစ္စယ အကြောင်း ၂-ပါးကို သိမ်းဆည်းပုံကား... ဤရူပကာယ ဖြစ်သည်ရှိသော် ဥပ္ပလကြာ, ပဒုမ္မာကြာ, ပုဏ္ဍရိက်ကြာ ကြာနားရောင်း စသည်တို့၏အတွင်း၌ ဖြစ်သည်မဟုတ်၊ ပတ္တမြား, ပုလဲသွယ်စသည်တို့၏ အတွင်း၌ လည်းဖြစ်သည်မဟုတ်၊ စင်စစ်သော်ကား အစာသစ်အိမ်, အစာဟောင်းအိမ်တို့၏အ တွင်း၌ ဝမ်းရေလွှာကိုနောက်မှီပြု၍ ကျောက် ဆူးရိုးကို ရှေ့မှီပြု၍ အူမ, အူသိမ်တို့ဖြင့် ခြံရံအပ်သည်ဖြစ်၍ မိမိသည်လည်း မကောင်းသောအနံ့တို့ဖြင့် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ဖြစ်လျက် မကောင်းသောအနံ့တို့ဖြင့် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်သော အလွန်ကျဉ်းမြောင်းသော အရပ်၌ ငါးပုပ်, မုယောမုန့်ပုပ်, ညွန်နှင့်တကွ လုပ်ဆေးရေး ကိုယ်ဝန်အညစ် အကြေးတို့၏သွန်ရာ, ယိုစီးရာ, ကျင်းအိုင် အရပ်, ညွှန်စီရွှံ့ပုပ်ရှိသော တံစီးအိုင်အရပ် အစရှိသည်တို့၌ဖြစ်သော ပိုးလောက်တို့ကဲ့ သို့ဖြစ်၏။
ဤသို့ဖြစ်သော ထိုရူပကာယ၏ ဟေတုအကြောင်းကား အဝိဇ္ဇာ, တဏှာ, ဥပါဒါန်, ကံအားဖြင့် ၄-ပါးတို့တည်း။
ပစ္စယ အကြောင်းကား အာဟာရတည်း၊ ဤသို့ ရူပကာယ၏အကြောင်းဖြစ်သော ၅-ပါးသော တရားကို သိမ်းဆည်းခြင်းကိုပြု၍ တစ်ဖန် “စက္ခုပသာဒ ရူပါရုံကိုစွဲ၍ စက္ခုဝိညာဉ် သောတပသာဒ သဒ္ဒါရုံကိုစွဲ၍ သောတဝိညာဉ်, ဃာနပသာဒ ဂန္ဓာကိုစွဲ၍ ဃာနဝိညာဉ်, ဇိဝှါပသာဒ ရသာရုံကိုစွဲ၍ ဇိဝှါဝိညာဉ်, ကာယပသာဒ ဖောဌဗ္ဗာရုံကို စွဲ၍ ကာယဝိညာဉ်ဖြစ်၏၊ စိတ်နှင့်ဓမ္မာရုံကို စွဲ၍ မနောဝိညာဉ်ဖြစ်၏” ဟု နာမကာယ၏ အကြောင်းဖြစ်သော စက္ခု၊ ရူပအစရှိသော ဓမ္မတို့ကို သိမ်းဆည်း-အပ်၏-ရမည်။
ထို နာမ်, ရုပ်အကြောင်းကို သိမ်းဆည်း သာယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည် “အဝိဇ္ဇာစသော အကြောင်းကြောင့် ယခုပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ နာမ်, ရုပ်၏ဖြစ်ခြင်းကိုမြင်၍ ဤ နာမ်, ရုပ်သည် ယခုပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ အဝိဇ္ဇာစသောအကြောင်း ကြောင့်ဖြစ်သကဲ့သို့ ထို့အတူ အတိတ်ကာလ ၌လည်း အဝိဇ္ဇာစသော အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ခဲ့ပြီ၊ အနာဂတ်ကာလ၌လည်း အဝိဇ္ဇာ စသာအကြောင်းကြောင့် ဖြစ်လတ္တံ့” ဟု အဖန်တလဲလဲရှုမှတ်ရမည်။
ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောနည်းဖြင့် အဖန် တလဲလဲရှုမှတ်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည် အတိတ်ဖြစ်သော ခန္ဓပဗန္ဓကောဋ္ဌာသကို အကြောင်းပြု၍ဖြစ်သော ယုံမှားခြင်း ၅-မျိုး၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော ခန္ဓပဗန္ဓကောဋ္ဌာသကို အကြောင်းပြု၍ဖြစ်သော ယုံမှားခြင်း ၅-မျိုး၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ခန္ဓပဗန္ဒကောဌာသကို အကြောင်းပြု၍ဖြစ်သော ယုံမှားခြင်း ၆-မျိုး တို့ကို ဝိက္ခမ္ဘနအားဖြင့် ပယ်နိုင်၏၊ သတ္ထရီ ကင်္ခတိ-အစရှိသောနည်းဖြင့်ဖြစ်သော ၈-ပါး သောယုံမှားခြင်းကိုလည်း ပယ်နိုင်၏၊ ၆၂-ပါးသော မိစ္ဆာအယူတို့သည်လည်း ကင်းကွာ ကုန်၏။
ဤကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ (ယထာဘူတဉာဏ်) နှင့်ပြည့်စုံသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် သည် ဘုရားရှင်သာသနာတော်၌ ရအပ်သော-သက်သာရာ-တည်ရာ-ရှိ၏၊ မြဲသော ဂတိရှိ၏၊ စူဠသောတာပန်လည်းမည်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၉ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိစခန်း ထို့နောက် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည် မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ (= အရိယမဂ်၏ ရှေ့ အဖို့၌ဖြစ်သော လမ်းမှန် လမ်းရိုးကိုလည်း ကောင်း၊ လမ်းမှန် လမ်းရိုးမဟုတ်သည်ကို လည်းကောင်း မဖောက်မပြန်သောအားဖြင့် နားလည်ပိုင်းခြား ကောင်းစွာမှတ်သား၍ တည်သောဉာဏ်) ဖြစ်ပေါ်ရန်- (၁) ကလာပသမ္မသနနည်း၊ (၂) အဒ္ဓါနသမ္မသနနည်း၊ (၃) သန္တတိသမ္ပသနနည်း၊ (၄) ခဏသမ္မသနနည်း တို့တွင် ကလာပသမ္မသနနည်း (အတိတ် ဘဝ၌ဖြစ်သောရုပ်စသည်ဖြင့် မခွဲခြားဘဲ, ရူပက္ခန္ဓာအားလုံး, ဝေဒနာက္ခန္ဓာအားလုံး စသည်ဖြင့် ခန္ဓာတစ်ခုတစ်ခုကို အပေါင်းပြု၍ သုံးသပ်သောနည်း) ဖြင့် တေဘူမကသင်္ခါရ တရားတို့ကို “ရူပံ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန၊ ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန၊ အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန = အတိတ်, အနာဂတ်, ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ရုပ်အားလုံးသည် ကုန်ခန်း ပျက်စီးခြင်း သဘောရှိသောကြောင့် မမြဲပါ တကား၊ ကြောက်မက်ဖွယ် သဘောရှိသောကြောင့် ဆင်းရဲချည်းပါတကား၊ အနှစ်သာရ မရှိသောကြောင့် အတ္တမဟုတ်ပါတကား”ဟု ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရမည်။
ထိုသို့ ဆင်ခြင်သုံး သပ်တတ်သောဉာဏ်ကို သမ္မသနဉာဏ် ဟုခေါ်သည်။
သမ္မသနဉာဏ်ရင့်သန်ပြီးနောက် သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်မှု၊ ပျက်မှုကိုသိတတ်သော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ် ရင့်သန်တိုးပွါးစေလိုသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်-- စောင်းသံသည် မတီးမီက အထင်းအရှား ရှိမနေမူ၍ စောင်းကို လည်းကောင်း စောင်းကြက်သောသားရေကို လည်းကောင်း စောင်းသမား၏တီးခတ်ခြင်း လုံ့လကိုလည်ကောင်း အကြောင်းပြု၍ ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် ကာလကြာမြင့်စွာ မတည်ဘဲ ချက်ချင်းချုပ်ပျောက်ပျက် စီးသကဲ့သို့ ထိုအတူ အလုံးစုံသော ရုပ်နာမ် တရားတို့သည်လည်း ရှေးကမရှိမူ၍ ယခုမှ ဖြစ်ပေါ်လာကြကုန်၏၊ ဖြစ်ပြီးနောက် အရှည် မမြဲပြိုကွဲ ပျက်စီးကြကုန်၏ ဟု နှလုံးသွင်း ရှုမှတ်ပြီး အဝိဇ္ဇာ, တဏှာ, ကံတို့၏ ရှေး ဘဝ၌ဖြစ်ပြီးခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ကဗဠီကာရအာဟာရ၏ ထင်းရှားရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း ရုပ်သည်ဖြစ်၏ဟု အကြောင်းထင်ရှားရှိသည်၏အဖြစ် ဖြင့် ရူပက္ခန္ဓာ၏ဖြစ်ခြင်းကို ရှူမှတ်ရမည်။
အဝိဇ္ဇာ, တဏှာ, ကံဟူသော အတိတ် အကြောင်းတို့၏ ချုပ်ခြင်းကြောင့်လည်း ကောင်း ကဗဠီကာရအာဟာရဟူသော ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်း၏ ချုပ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ရုပ်၏ချုပ်ခြင်းသည် ဖြစ်၏ ဟု အကြောင်းချုပ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့် ရူပက္ခန္ဓာ၏ ချုပ်ခြင်းကို ရှုမှတ်ရမည်။
ထိုမှတစ်ပါး – အဝိဇ္ဇာ, တဏှာ, ကံတို့၏ ရှေးဘဝ၌ ဖြစ်ပြီးခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ဖဿ၏ ထင်းရှားရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း, ဝေဒနာ, သညာ, သင်္ခါရတို့ သည် ဖြစ်ကုန်၏” ဟု အကြောင်းထင်ရှား ရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ဝေဒနာက္ခန္ဓာ, သညာက္ခန္ဓာ, သင်္ခါရက္ခန္ဓာတို့၏ဖြစ်ခြင်းကို ရှုမှတ် ရမည်။
“အဝိဇ္ဇာ, တဏှာ, ကံဟူသော အတိတ်အကြောင်းတို့၏ ချုပ်ခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း ဖဿဟူသော ပစ္စုပ္ပန် အကြောင်း၏ ချုပ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ဝေဒနာက္ခန္ဓာ, သညာက္ခန္ဓာ, သင်္ခါရက္ခန္ဓာ ချုပ်ခြင်းဖြစ်၏” ဟု အကြောင်းချုပ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ဝေဒနာက္ခန္ဓာ, သညာက္ခန္ဓ, သင်္ခါရက္ခန္ဓာတို့၏ချုပ်ခြင်းကို ရှုမှတ်ရမည်။
“အဝိဇ္ဇာ, တဏှာ, ကံတို့၏ ရှေးဘဝ၌ ဖြစ်ပြီးခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း နာမ်, ရုပ်၏ထင်ရှားရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း ဝိညာဉ်သည်ဖြစ်၏” ဟု အကြောင်း၏ ထင်ရှားရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့် ဝိညာဏက္ခန္ဒာ၏ဖြစ်ခြင်းကို ရှုမှတ်ရမည်။
“အဝိဇ္ဇာ, တဏှာ, ကံဟူသော အတိတ် အကြောင်းတို့၏ ချုပ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း, နာမ်, ရုပ်ဟူသော ပစ္စုပ္ပန် အကြောင်း၏ ချုပ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ ချုပ်ခြင်းသည် ဖြစ်၏” ဟု အကြောင်းချုပ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် “ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ ချုပ်ခြင်းကို ရှုမှတ်ရမည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၉ ထိုသို့ ခန္ဓာ ၅-ပါးတို့၏ ဖြစ်မှု ပျက်မှုကို ရှုဖန်များသောအခါ- ဥပက္ကိလေသဆယ်ပါး (၁) ဩဘာသ = ဝိပသနာစိတ်ကြောင့်ဖြစ်သော ပြိုးပြိုးပြက် ထွက်သောအရောင်, ဥတုသမုဋ္ဌာန်ကြောင့် ဖြစ်သော ပြိုးပြိုးပြက်ထွက်သောအရောင်၊ (၂) ဉာဏ = ဝိပဿနာဉာဏ်၊ (၃) ပီတိ = ဝိပဿနာစိတ်နှင့်ယှဉ်သော ပီတိ၊ (၄) ပဿဒ္ဓိ = ဝိပဿနာစိတ်နှင့်ယှဉ်သော ပဿဒ္ဓိ။
(၅) သုခ = ဝိပဿနာစိတ်နှင့်ယှဉ်သော စေတသိတသုခ၊ (၆) အမိမောက္ခ = သဒ္ဓါ တရား၊ (၇) ပဂ္ဂဟ = ဝီရိယ၊ (၈) ဥပဋ္ဌာန = သတိ၊ (၉) ဥပေက္ခာ = သင်္ခါရတို့ကို စိစစ်ခြင်း၌ လျစ်လျူ၏ အဖြစ်ဖြင့်တည်သော ဝိပဿနုပေက္ခာ, မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းနှင့်ယှဉ်သော စေတနာဟူသော အာဝဇ္ဇနုပေက္ခာ၊ (၁၀) နိကန္တိ = ဝိပဿနာ၌ နှစ်သက်တပ်မတ်သော နိကန္တိ-ဟုဆိုအပ်သော ဝိပဿနာ ညစ်ညူးကြောင်းတရားများ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သည်။
ထို ဩဘာသအစရှိသောတရား ၁၀-ပါး တို့သည် အရိယမဂ်၏ ပုဗ္ဗဘာဂမဂ် မဟုတ်ကုန်၊ (ဝါ) အရိယမဂ်၏ ရှေ့အဖို့၌ဖြစ်သော လမ်းမှန်လမ်းရိုး မဟုတ်ကုန်၊ ဥပက္ကိလေသမှ လွတ်သော ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနာ၏ အစွမ်းဖြင့် ဝိပဿနှာခရီးမှန်သွားသော ဝိပဿနာဉာဏ်သည် အရိယမဂ်၏ပုဗ္ဗဘာဂမဂ်မည်၏။
(ဝါ) အရိယမဂ်၏ ရှေ့အဖို့၌ဖြစ်သော လမ်းမှန်လမ်းရိုးမည်၏၊ ဤသို့ အရိယမဂ်၏ ရှေ့အဖို့၌ဖြစ်သော လမ်းမှန်လမ်းရိုးကိုလည်းကောင်း လမ်းမှန်လမ်းရိုး မဟုတ်သည်ကို လည်းကောင်း ပိုင်းခြားမှတ်သားရမည်။
ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ ဥပက္ကိလေသမှလွတ်သော ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနာ၏အစွမ်းဖြင့် ဝိပဿနာခရီးမှန်သွားသော ဤဝိပဿနာဉာဏ်သည် အရိယမဂ်၏ ပုဗ္ဗဘာဂမဂ် မည်၏၊ ဤ ဥပက္ကိလေသသည် အရိယမဂ်၏ ပုဗ္ဗဘာဂမဂ်မဟုတ် ဟု အရိယမဂ်၏ ပုဗ္ဗဘာဂမဂ် ဟုတ်သည်ကိုလည်းကောင်း, အရိယမဂ်၏ ပုဗ္ဗဘာဂမဂ် မဟုတ်သည်ကို လည်းကောင်း သိ၍တည်သောဉာဏ်သည် မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိမည်၏၊ တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၉ ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိစခန်း ထို မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ ဖြစ်ပြီးသောအခါ၌ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်လည်း အလွန် ရင့်သန်ထက်မြက်တော့သည်။
ဥဒယဗ္ဗယ ဉာဏ် အလွန်ရင့်သန်ထက်မြက်သောအခါ၌ သင်္ခါရတရားတို့၏ ပျက်စီးမှုကိုသိသော ဘင်္ဂဉာဏ်, သင်္ခါရတရားတို့၏ ကြောက်မက် ဖွယ်အဖြစ်ကိုသိသော ဘယဉာဏ်, သင်္ခါရ တရားတို့၏ အပြစ်ကိုသိသော အာဒီနဝဉာဏ်, သင်္ခါရတရားတို့၌ ငြီးငွေ့သော နိဗ္ဗဒါဉာဏ်, သင်္ခါရတရားတို့မှ လွတ်မြောက်လိုသော မုစ္စိတုကမျတာဉာဏ်, သင်္ခါရတရားတို့၌ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တ-ဟုထပ်မံ၍ ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်, သင်္ခါရတရားတို့၌ လျစ်လျူရှူနိုင်သော သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် အထက် ဖြစ်သော ဗောဓိပက္ခိယတရားတို့အားလည်းကောင်း, အောက်ဖြစ်သော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ် စသောဉာဏ် ၈-ပါးတို့အားလည်းကောင်း လျော်သော အနုလောမဉာဏ်များလည်း အဆင့်ဆင့်ဖြစ်ပေါ်လာကြပေလိမ့်မည်။
ဤသို့ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်မှစ၍ အနုလောမ ဉာဏ်တိုင်အောင် အဆင့်ဆင့်တိုးတက်လာသည့် ဝိပဿနာဉာဏ် ၉-ပါးတို့သည် ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိမည်၏။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၉ ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိစခန်း ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဖြစ်ပြီးနောက် မဂ်၏ အာဝဇ္ဇန်းအရာ၌တည်သော ဂေါတြဘူစိတ် တစ်ကြိမ်ဖြစ်လေသည်။
ထိုဂေါတြဘူစိတ်ကား ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိသို့လည်း မသက်ဝင်၊ ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိသို့လည်းမသက်ဝင်၊ ထို ဝိသုဒ္ဓိ ၂-ပါးတို့၏အလယ်၌ ဝေါဟာရမဲ့သောတရား တစ်မျိုးသာတည်း၊ ထိုသို့ ဝေါဟာရမဲ့သော တရားဖြစ်သော်လည်း ဝိပဿနာအလျဉ်၌ ကျသည်၏အဖြစ် ကြောင့် “ဝိပဿနာ” ဟုခေါ်ဝေါ်ခြင်းသို့ ရောက်၏ (ဝါ) ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ၌ သွင်းယူရေတွက်အပ်၏။
ထိုဂေါတြဘူစိတ်၏ အခြားမဲ့၌ “ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ” ဟုခေါ်သော မဂ် ၄-ပါးတို့ အဆင့်ဆင့်ဖြစ်ပေါ်၍ အရိယာပုဂ္ဂိုလ် အသင်းဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အသက်၏အဆုံး၌ အနုပါဒိသေသ ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံ၍ ဘဝ၏အဆုံးသို့ရောက် လေတော့သတည်း။
( ဝိပဿနာပွါးများ အားထုတ်နည်းအကျယ်ကို ဝိသုဒ္ဓိ၊၂။
၂၂၂-၃၁၂-ကြည့်)။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၉ အာနာပါနကျင့်စဉ်သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံရှိ အလွန်ရှေးကျသော တရားကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
အသင်သည် ပျံ့လွင့်နေသောစိတ်ကို စုစည်းနိုင်ရန်အတွက် ပုံမှန်အတိုင်း အသက်ရှုမှုကို အာရုံစူးစိုက်ပြီး စတင်ရှုမှတ်လေ့ကျင့်မှု ပြုလုပ်ကြရသည်။
စိတ်သည် တည်ကြည်စူးရှမှုရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အာရုံစူးစိုက်၍ ရှုမှတ်ခြင်းဖြင့် ရုပ်သည်လည်းကောင်း၊ စိတ်သည်လည်းကောင်း၊ ခဏမစဲ မရပ်မနား ပြောင်းလဲနေကြသောတရား၊ စကြဝဠာတစ်ခုလုံး၏ သဘာဝဓမ္မ အမှန်တရားကို တွေ့ရှိလာသောအခါ မမြဲခြင်းသဘာဝ(အနိစ္စ)၊ ဆင်းရဲခြင်း(ဒုက္ခ) နှင့် အစိုးမရသော(အနတ္တ) သဘောသဘာဝ အမှန်တို့ကို သိရှိကြသည်။
ဉာဏ်စဉ် ၁၆ ပါး ရှိသည်။
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဓမ္မဂီရိ ဝိပဿနာအဖွဲ့၏ ဝိပဿနာတရားကျင့်စဉ်နိဒါန်း စာစောင်မှ ပြင်ပလင့်ခ်များ Buddhist Arround the World! ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ သိပ္ပံနည်းကျ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းခြင်းLearn How to Meditate Part 1 of 5 သိပ္ပံနည်းကျ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းခြင်းLearn How to Meditate Part 2 of 5 သိပ္ပံနည်းကျ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းခြင်းLearn How to Meditate Part 3 of 5 ဗုဒ္ဓဘာသာ ကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းခြင်းLearn How to Meditate Part4 of 5 ဗုဒ္ဓဘာသာ ကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းခြင်းLearn How to Meditate Part5 of 5 ကိုးကား Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ အလေ့အကျင့်များ Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ တရားအားထုတ်ခြင်း။
ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် ဂုဏ်တော် () ဆိုသည်မှာ ရတနာသုံးပါး၏ ဂုဏ်ကျေးဇူး (သို့) စွမ်းရည်သတ္တိ (သို့) အရည်အချင်းများ ကိုဆိုလိုသည်။
ဂုဏ်တော် ဟူသော စကားလုံးသည် "ဂုဏ"ဦးဟုတ်စိန်၊ ပါဠိ-မြန်မာ အဘိဓာန် နှင့် "တော်" တို့ကို ပေါင်းစပ်ထား၍ "ဂုဏ" သည် ကျေးဇူးတရား၊ အရည်အချင်းများဟု အနက်ယူနိုင်ပြီး "တော်" သည် မြင့်မြတ်မှုကို ညွှန်းဆိုသည့် နာမ်နောက်ဆက်စကားလုံးဖြစ်သည်။
Burmese Orthography, Myanmar Language Commission, 1993.၊ မြန်မာဝစ်ရှင်ရီနတွင် ထိုအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များရှိသည်။
မြတ်ဗုဒ္ဒသည် ဒီဃနိကာယ်၊ သီလက္ခန္ဓဝဂ်တစ်ခုတည်းတွင်ပင် ဘုရားဂုဏ်တော်ကိုးပါးကို (၂၃) ကြိမ်အထိ ကိုယ်တိုင်ဟောတော်မူကြောင်း ကိုးကားရင်းမြစ်စာအုပ်တစ်ခု၌ ဆိုသည်။
ဂုဏ်တော်များမှာ အနန္တဖြစ်၍ ရေတွက်မရနိုင်သော်လည်း အချုပ်အားဖြင့် ဤကိုးပါးကိုသာ ပြဆိုလေ့ရှိသည်။
ဝင်္ဂီသရန္တာမထေရ်ကလည်း မြတ်စွာဘုရား၏ ဂုဏ်တော်များကို ဂါထာအမျိုးမျိုးဖွဲ့ဆို၍ သီကုံးခဲ့သည်။
ထို့အပြင် အရှင်သာရိပုတ္တရာသည်လည်း သီဟနာဒသုတ်၌ ဘုရား၏ ဂုဏ်တော်များကို ချီးကျူးဖွဲ့ဆို လျှောက်ထားမှုရှိသည်။
ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာ၌ ဗုဒ္ဓနုဿတိ၊ ဓမ္မနုဿတိ၊ သံဃာနုဿတိ ဘာဝနာများပွားများရာ၌ ထိုဂုဏ်တော်များကို အဖန်တလဲလဲပွားများကြသည်။
အရှင်ဗုဒ္ဓဃောသ၏ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်တွင် ဤသို့ နုဿတိပွားများခြင်းသည် ယုံကြည်မှုသဒ္ဒါ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ကုသိုလ်တရားများရရှိနိုင်ကြောင်း ဆိုထား၏။