kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
၈၇မဉ္စပီဌသိက္ခာပုဒ်၁၃၆တစ်တောင့်ထွာထက်ပိုမြင့်သော ညောင်စောင်း၌ မအိပ်ရ။
၈၈တူလောနန္ဓသိက္ခာပုဒ်၁၃၇ညောင်စောင်းထဲမှာ လဲထည့်၍ မလုပ်ရ။
၈၉နိသီဒနသိက္ခာပုဒ်၁၃၈အလျားနှစ်ထွာ၊ အနံတစ်ထွာခွဲ၊ အဆာတစ်ထွာထက်ပို၍ နိသိဒိုင် မပြုလုပ်ရ။
၉၀ကဏ္ဍုပ္ပဋိစ္ဆာဒိသိက္ခာပုဒ်၁၃၉အမာလွှမ်းသင်္ကန်းကို အလျား(၄)ထွာ ၊ အနံ (၂)ထွာထက် မပိုရ။
၉၁ဝဿိကသာဋိကသိက္ခာပုဒ်၁၄၀မိုးရေခံ သင်္ကန်းကို အလျား (၆)ထွာ ၊ အနံ (၂)ထွာထက် မပိုရ။
၉၂နန္ဒသိက္ခာပုဒ်၁၄၀ဘုရားသင်္ကန်း ပမာဏကို မပြုရ။
ပါဋိဒေသနီ (၄) ပါး +စဉ်သိက္ခာပုဒ်အမည်Noဝိနည်းပညတ်၃ပထမပါဋိဒေသနီသိက္ခာပုဒ်၁၄၂ရဟန်းမ၏ ဘောဇဉ်ကို မိမိလက်ဖြင့် မယူရ။
၂ဒုတိယပါဋိဒေသနီသိက္ခာပုဒ်၁၄၃ဒါယကာများ ဆွမ်းကျွေးရာ ရဟန်းမများ ဝင်၍စီစဉ်လျှင် မောင်းမဲတားမြစ်ရမည်။
၃တတိယပါဋိဒေသနီသိက္ခာပုဒ်၁၄၄သမ္မုတိရသော သေက္ခအိမ်ကို ဆွမ်းမခံရ။
၄စတုတ္ထပါဋိဒေသနီသိက္ခာပုဒ်၁၄၅ဘေးရန်ရှိသည်ကိုမပြောကြားဘဲ အရံတွင်း၌ မိမိလက်ဖြင့် ဘောဇဉ်မခံယူအပ်။
သေခိယ (၇၅) ပါး +စဉ်သိက္ခာပုဒ်အမည်Noဝိနည်းပညတ်၁ပရိမဏ္ဍလသိက္ခာပုဒ်၁၄၆သင်္ကန်းကို ညီညီဝတ်ရမည်။
၂ပရိမဏ္ဍလသိက္ခာပုဒ်၁၄၇သင်္ကန်းကို ညီညီရုံရမည်။
၃သုပ္ပဋိစ္ဆန္နသိက္ခာပုဒ်၁၄၈လည်၊လက်ကောက်ဝတ်ဖုံးလျက် ရွာထဲသွားရမည်။
၄သုပ္ပဋိစ္ဆန္နသိက္ခာပုဒ်၁၄၉လည်၊လက်ကောက်ဝတ်ဖုံးလျက် ရွာထဲမှာနေရမည်။
၅သုသံဝုတသိက္ခာပုဒ်၁၅၀မျက်စိဣန္ဒြေစောင့်၍ ရွာထဲမှာ သွားရမည်။
၆သုသံဝုတသိက္ခာပုဒ်၁၅၁မျက်စိဣန္ဒြေစောင့်၍ ရွာထဲမှာနေရမည်။
၇ဩက္ခိတ္တစက္ခုသိက္ခာပုဒ်၁၅၂မျက်လွှာချ၍ ရွာထဲမှာသွားရမည်။
၈ဩက္ခိတ္တစက္ခုသိက္ခာပုဒ်၁၅၃မျက်လွှာချ၍ ရွာထဲမှာ နေရမည်။
၉ဥက္ခိတ္တကသိက္ခာပုဒ်၁၅၄သင်္ကန်းကိုပင့်၍ ရွာထဲမှာ မနေရ။
၁၀ဥက္ခိတ္တကသိက္ခာပုဒ်၁၅၅သင်္ကန်းကို ပင့်၍ ရွာထဲမှာမသွားရ။
၁၁ဥဇ္ဇဂ္ဃိကသိက္ခာပုဒ်၁၅၆ရွာထဲမှာကျယ်ကျယ်ရယ်၍ မသွားရ။
၁၂ဥဇ္ဇဂ္ဃိကသိက္ခာပုဒ်၁၅၇ရွာထဲမှာ ကျယ်ကျယ်ရယ်၍ မနေရ။
၁၃အပ္ပသဒ္ဒသိက္ခာပုဒ်၁၅၈ရွာထဲမှာကျယ်ကျယ် စကားပြော၍ မသွားရ။
၁၄အပ္ပသဒ္ဒသိက္ခာပုဒ်၁၅၉ရွာထဲမှာ ကျယ်ကျယ်စကားပြော၍ မနေရ။
၁၅ကာယပ္ပစာလကသိက္ခာပုဒ်၁၆၀ရွာထဲမှာ ကိုယ်ကို လှုပ်၍ မသွားရ။
၁၆ကာယပ္ပစာလကသိက္ခာပုဒ်၁၆၁ရွာထဲမှာ ကိုယ်ကို လှုပ်၍ မနေရ။
၁၇ဗာဟုပ္ပစာလကသိက္ခာပုဒ်၁၆၂ရွာထဲမှာ လက်ရုံးကိုလှုပ်၍မသွားရ။
၁၈ဗာဟုပ္ပစာလကသိက္ခာပုဒ်၁၆၃ရွာထဲမှာ လက်ရုံးကိုလှုပ်၍မနေရ။
၁၉သီသပ္ပစာလကသိက္ခာပုဒ်၁၆၄ရွာထဲမှာ ဦးခေါင်းကိုလှုပ်၍ မသွားရ။
၂၀သီသပ္ပစာလကသိက္ခာပုဒ်၁၆၅ရွာထဲမှာ ဦးခေါင်းကိုလှုပ်၍ မနေရ။
၂၁ခမ္ဘကတသိက္ခာပုဒ်၁၆၆ရွာထဲမှာ ခါးထောက်လျက် မသွားရ။
၂၂ခမ္ဘကတသိက္ခာပုဒ်၁၆၇ရွာထဲမှာ ခါးထောက်လျက် မနေရ။
၂၃ဩဂုဏ္ဌိတသိက္ခာပုဒ်၁၆၈ရွာထဲမှာ ခေါင်းမြီးခြုံ၍မသွားရ။
၂၄ဩဂုဏ္ဌိတသိက္ခာပုဒ်၁၆၉ရွာထဲမှာ ခေါင်းမြီးခြုံ၍မနေရ။
၂၅ဥက္ကုဋိကသိက္ခာပုဒ်၁၇၀ရွာထဲမှာ ခြေဖျားထောက်၍ မသွားရ။
၂၆ပလ္လတ္ထိကသိက္ခာပုဒ်၁၇၁ရွာထဲမှာ လက်ဖြင့် ဒူးကိုပိုက်၍၎င်း၊ သင်္ကန်းပတ်၍၎င်း မနေရ။
၂၇သက္ကစ္စပဋိဂ္ဂဟဏသိက္ခာပုဒ်၁၇၂မရိုမသေ ဆွမ်းမခံရ။
၂၈ပတ္တသညီပဋိဂ္ဂဟဏသိက္ခာပုဒ်၁၇၃သပိတ်၌ အမှတ်ထား၍ ဆွမ်းခံရမည်။
၂၉သမသူပကပဋိဂ္ဂဟဏသိက္ခာပုဒ်၁၇၄လေးပုံတစ်ပုံ ထက်ပို၍ ဆွမ်းဟင်းမခံရ။
၃၀သမတိတ္ထိကသိက္ခာပုဒ်၁၇၅သပိတ်အနားရေးထက်ပို၍ ဆွမ်းမခံရ။
၃၁သက္ကစ္စဘုဉ္ဇနသိက္ခာပုဒ်၁၇၆ဆွမ်းကိုရိုသေစွာ စားရမည်။
၃၂ပတ္တသညီဘုဉ္ဇနသိက္ခာပုဒ်၁၇၇သပိတ်ထဲ၌ အမှတ်မထားဘဲ မထားရ။
၃၃သပဒါနသိက္ခာပုဒ်၁၇၈ဆွမ်းကို အစဉ်လိုက်စားရမည်။
၃၄သမသူပကဘုဉ္ဇနသိက္ခာပုဒ်၁၇၉ဆွမ်း၏လေးပုံတစ်ပုံထက်ပို၍ ပဲဟင်းကို မစားရ။
၃၅ထူပကတသိက္ခာပုဒ်၁၈၀ဆွမ်းဦးကို နှိပ်၍ မစားရ။
၃၆ဩဒနပ္ပဋိစ္ဆာဒနသိက္ခာပုဒ်၁၈၁ဟင်းလျာများကို ဆွမ်းနှင့်ဖုံး၍မစားရ။
၃၇သူပေါဒနဝိညတ္တိသိက္ခာပုဒ်၁၈၂မနာဖျားဘဲ ဟင်းလျာတောင်း၍ မစားရ။
၃၈ဥဇ္ဈာနသညီသိက္ခာပုဒ်၁၈၃ကဲ့ရဲ့လို၍ သူတစ်ပါးသပိတ်ကို မကြည့်ရ။
၃၉အတိမဟန္တကဗဠသိက္ခာပုဒ်၁၈၄ဆွမ်းလုတ်ပမာဏထက် မလွန်ရ။
၄၀ပရိမဏ္ဍလအာလောပသိက္ခာပုဒ်၁၈၅ဆွမ်းလုတ်ကို အဝန်းညီအောင်ပြု၍ စားရမည်။
၄၁အနာဟဋသိက္ခာပုဒ်၁၈၆ဆွမ်းမရောက်ခင် ခံတွင်းမဖွင့်ရ။
၄၂ဘုဉ္ဇမာနသိက္ခာပုဒ်၁၈၇ဆွမ်းစားလျက် ခံတွင်းဖွင့်ထားခြင်း မပြုရ။
၄၃သကဗဠသိက္ခာပုဒ်၁၈၈ဆွမ်းစားလျက် စကားပြောခြင်း မပြုရ။
၄၄ပိဏ္ဍုက္ခေပကသိက္ခာပုဒ်၁၈၉ဆွမ်းလုတ်ကို မြောက်၍မစားရ။
၄၅ကဗဠာဝစ္ဆေဒကသိက္ခာပုဒ်၁၉၀ဆွမ်းလုတ်ကို ဖြတ်၍မစားရ။
၄၆အဝဂဏ္ဍကာရကသိက္ခာပုဒ်၁၉၁ပါးစောင်၌ ဆွမ်းလုတ်ငုံ၍ မစားရ။
၄၇ဟတ္ထနိဒ္ဓုနကသိက္ခာပုဒ်၁၉၂ဆွမ်းစားရင်း လက်မခါရ။
၄၈သိတ္ထာဝကာရကသိက္ခာပုဒ်၁၉၃ဆွမ်းလုံးကို ကြဲ၍ မစားရ။
၄၉ဇိဝှါနိစ္ဆာရကသိက္ခာပုဒ်၁၉၄လျှာထုတ်၍ ဆွမ်းစားခြင်းမပြုရ။
၅၀စပုစပုကာရကသိက္ခာပုဒ်၁၉၅ပျတ်ပျတ်မြည်အောင် ဆွမ်းမစားရ။
၅၁သုရုသုရုသိက္ခာပုဒ်၁၉၆ရှုပ်ရှုပ်မြည်အောင် ဆွမ်းမစားရ။
၅၂ဟတ္ထနိလ္လေဟကသိက္ခာပုဒ်၁၉၇လက်ကိုလျှက်၍ဆွမ်းမစားရ။
၅၃ပတ္တနိလ္လေဟကသိက္ခာပုဒ်၁၉၈သပိတ်ကိုခြစ်၍ ဆွမ်းမစားရ။
၅၄ဩဋ္ဌနိလ္လေဟကသိက္ခာပုဒ်၁၉၉နှုတ်ခမ်းကိုလျက်၍ ဆွမ်းမစားရ။
၅၅ပါနီယထာလကသိက္ခာပုဒ်၂၀၀ဆွမ်းလုံးပေကျံသောလက်နှင့် ရေခွက်ကို မကိုင်ရ။
၅၆သသိတ္ထကသိက္ခာပုဒ်၂၀၁သပိတ်ဆေးရေကို ရွာထဲမှာမသွန်ရ။
၅၇ဆတ္တပါဏိသိက္ခာပုဒ်၂၀၂ထီး လက်၌ရှိသောသူကိုတရားမဟောရ။
၅၈ဒဏ္ဍပါဏိသိက္ခာပုဒ်၂၀၃တုတ်လက်၌ရှိသောသူကို တရားမဟောရ။
၅၉သတ္ထပါဏိသိက္ခာပုဒ်၂၀၄ဓား လက်၌ရှိသောသူကိုတရားမဟောရ။
၆၀အာဝုဓပါဏိသိက္ခာပုဒ်၂၀၅လေး လက်၌ရှိသောသူကိုတရားမဟောရ။
၆၁ပါဒုကာရုဠှသိက္ခာပုဒ်၂၀၆ခြေနင်းစီးထားသောသူကို တရားမဟောရ။
၆၂ဥပါဟနရုဠှသိက္ခာပုဒ်၂၀၇ဖိနပ်စီးထားသောသူကို တရားမဟောရ။
၆၃ယာနသိက္ခာပုဒ်၂၀၈ယာဉ်စီး၍နေသောသူကို တရားမဟောရ။
၆၄သယနသိက္ခာပုဒ်၂၀၉အိပ်ရာနေရာ၌ နေသောသူကို တရားမဟောရ။
၆၅ပလ္လတ္ထိကာယသိက္ခာပုဒ်၂၁၀အာယောဂပတ်ဖွဲ့သူကို တရားမဟောရ။
၆၆ဝေဌိတသီတဿသိက္ခာပုဒ်၂၁၁ဦးရစ်ခေါင်းပေါင်းထားသူကို တရားမဟောရ။
၆၇ဩဂုဏ္ဌိတသီတဿသိက္ခာပုဒ်၂၁၂အိပ်ရာနေရာထက်၌ နေသောသူကို တရားမဟောရ။
၆၈ဆမာသိက္ခာပုဒ်၂၁၃ခေါင်းမြီးခြုံထားသူကို တရားမဟောရ။
၆၉နီစေအာသနသိက္ခာပုဒ်၂၁၄နိမ့်ရာကနေ၍ မြင့်ရာ၌ နေသောသူကို တရားမဟောရ။
၇၀ဌိတနိသိန္နသိက္ခာပုဒ်၂၁၅ရပ်လျက် ထိုင်နေသောသူကိုတရားမဟောရ။
၇၁ပစ္ဆတောဂစ္ဆန္တီသိက္ခာပုဒ်၂၁၆ရှေ့ကသွားသောသူကို နောက်ကလိုက်၍ တရားမဟောရ။
၇၂ဥပ္ပထေနဂစ္ဆန္တီသိက္ခာပုဒ်၂၁၇လမ်းကိုသွားသောသူကို လမ်းမဟုတ်ရာက တရားမဟောရ။
၇၃ဌိတောဥစ္စာရသိက္ခာပုဒ်၂၁၈မတ်တတ်ရပ်လျက် ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ် မစွန့်ရ။
၇၄ဟရိတေဥစ္စာရသိက္ခာပုဒ်၂၁၉မြက်၊သစ်ပင်ရှိရာ ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ်၊ နှပ်၊တံတွေး မစွန့်ရ။
၇၅ဥဒကေဥစ္စာရသိက္ခာပုဒ်၂၂၀ရေထဲမှာ ကျင်ကြီး၊ကျင်ငယ်၊နှပ်၊တံတွေး မစွန့်ရ။
(နာဖျားသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုမူ ဟောပြောတရားပြခြင်း၊နာဖျားချိန်၌ ကျင်ကြီး၊ကျင်ငယ်၊တံတွေး စွန့်ပစ်ခြင်းတို့ကို ခွင့်ပြုပါသည်။
) အဓိကရဏသမထ (၇) ပါး +စဉ်သိက္ခာပုဒ်အမည်Noဝိနည်းပညတ်၁၂၂၁သံဃာဝတ္ထု၏ ဟုတ်မှန်ခြင်း ၊ဓမ္မဝိနည်း ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ မျက်မှောက်ရှိသည်၏ အဖြစ်ဟူသော သမ္မုခါဝိနည်း။
၂၂၂၂ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား ပေးအပ်သော သတိဝိနည်း။
၃၂၂၃ရူးသောရဟန်းအား ပေးအပ်သော အမူဠဝိနည်း။
၄၂၂၄ဝန်ခံသဖြင့် ငြိမ်းစေအပ်သော ပဋိညာတကာရေတဗ္ဗဝိနည်း။
၅၂၂၅ဓမ္မဝါဒီ ရဟန်းများရာသို့လိုက်၍ပြုအပ်သောယေဘုယျဝိနည်း။
၆၂၂၆ယုတ်မာသောရဟန်းအား ပေးအပ်သော တဿပါပိယသိကဝိနည်း။
၇၂၂၇မစင်ကို မြက်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့သော တိဏဝတ္တာရကဝိနည်း။
https://mm.pubbarum.com/2019/09/blog-post_80.html ကိုရင်ငယ်များ ရာဂနှိပ်စက်သဖြင့် လက်ဖြင့်အာသာဖြေခြင်းရှိပါက ဆရာသခင်အားလျှောက်ထား၍ ဒဏ်ထမ်းခြင်း (ရေခပ်ခြင်း၊ တရားထိုင်ခြင်းစသည်)အမှုကို ပြုလုပ်ရာ၏။
နာမ်၊ နာမ်စားတို့၏ နောက်၌တည်၍ ၎င်းတို့သည် ကတ္တားဖြစ်သည်၊ ကံဖြစ်သည် စသည်ကိုလည်ကောင်း၊ ကြိယာ၏ နောက်၌တည်၍ ၎င်းကြိယာ၏ ကာလ နှင့် အမျိုးအစားကို လည်းကောင်း ဝေဖန်ပိုင်းခြားပြသော စကားလုံးကို ဝိဘတ် () ဟုခေါ်သည်။
ဝိဘတ် (adposition) တို့သည် - အင်္ဂလိပ်စကား၊ ထိုင်းစကား စသည့် ဘာသာစကားတို့တွင် များသောအားဖြင့် မိမိကိုင်တွယ်မည့် စကားလုံး၏ အရှေ့တွင် ပါရှိရ၍ အရှေ့ဆက်ဝိဘတ်များ (prepositions) ဖြစ်သည်။
သာဓကအားဖြင့် - "အိမ်ထဲမှာ" ဟူသော ပုဒ်ရရှိရန် အင်္ဂလိပ်စကား၌ "in (ထဲမှာ) the house (အိမ်)" ဟု ရေးရသည်၊ "the house (အိမ်) in (ထဲမှာ)" ဟူသော အစီအစဉ် မဟုတ်ပေ။
ဂျပန်စကား၊ မြန်မာစကား စသည့် ဘာသာစကားတို့တွင်မူ များသောအားဖြင့် မိမိကိုယ်တွယ်ရမည့် စကားလုံး၏ အနောက်တွင် ပါရှိရ၍ အနောက်ဆက်ဝိဘတ်များ (postpositions) ဖြစ်သည်။
မြန်မာစကား၏ ဝိဘတ်များ မြန်မာစကားတွင် ဝိဘတ်များမှာ အနောက်ဆက်ဝိဘတ်များ (postpositons) ဖြစ်သည်။
၎င်း မြန်မာဝိဘတ်များကို အကြမ်းဖျင်း ၂အုပ်စု အလျင်ခွဲနိုင်သည်။
နာမ်ဝိဘတ်များ ကြိယာဝိဘတ်များ တို့ဖြစ်သည်။
နာမ်ဝိဘတ် (၁၇) မျိုး နာမ်၊ နာမ်စားတို့၏ နောက်၌တည်၍ ၎င်းတို့သည် ကတ္တားဖြစ်သည်၊ ကံဖြစ်သည် စသည်ကို ဝေဖန်ပိုင်းခြားပြသော စကားလုံးကို နာမ်ဝိဘတ် ဟုခေါ်သည်။
နာမ်ဝိဘတ်ကို အနက်အဓိပ္ပာယ်အရ (၁၇) မျိုး ခွဲထားသည်။
၎င်းတို့မှာ - ကတ္တားဝိဘတ် − သည်၊ က၊ မှာ။
ကံဝိဘတ် − ကို။
ထွက်ခွာရာပြ ဝိဘတ် − မှ၊ က။
ရှေးရှုရာပြ ဝိဘတ် − သို့။
ဆိုက်ရောက်ရာပြ ဝိဘတ် − သို့၊ ထိ၊ အထိ၊ ထိအောင်၊ တိုင်အောင်။
အသုံးခံပြ ဝိဘတ် − ဖြင့်၊ နှင့်။
အကြောင်းပြ ဝိဘတ် − ကြောင့်၊ ဖြင့်။
လက်ခံပြ ဝိဘတ် − အား။
နေရာပြ ဝိဘတ် - ၌၊ မှာ၊ တွင်၊ ဝယ်၊ က။
အချိန်ပြ ဝိဘတ် − ၌၊ မှာ၊ တွင်၊ ဝယ်၊ က။
ပိုင်ဆိုင်ခြင်းပြ ဝိဘတ် − ၏။
လိုက်လျောပြ ဝိဘတ် − အလိုက်၊ အရ၊ အတိုင်း၊ အလျောက်၊ အားလျော်စွာ။
ယှဉ်တွဲပြ ဝိဘတ် − နှင့်၊ နှင့်အတူ၊ နှင့်အညီ၊ နှင့်အမျှ။
ခွဲထုတ်ရာပြ ဝိဘတ် − တွင်၊ အနက်၊ အထဲမှ၊ အထဲမှာ။
ရည်စူးချက်ပြ ဝိဘတ် − ငှာ၊ အလို့ငှာ၊ ဖို့၊ အဖို့၊ အတွက်။
နေရာဆက်တိုက်ပြ ဝိဘတ် − တိုင်တိုင်၊ တိုင်အောင်။
အချိန်ဆက်တိုက်ပြ ဝိဘတ် − တိုင်တိုင်၊ တိုင်အောင်၊ ပတ်လုံး၊ လုံးလုံး။
ကြိယာဝိဘတ် အမျိုးမျိုး ကြိယာ၏ နောက်၌တည်၍ ၎င်းကြိယာ၏ ကာလနှင့် အမျိုးအစားကို ဝေဖန်ပိုင်းခြားပြသော စကားလုံးကို ကြိယာဝိဘတ် ဟု ခေါ်သည်။
ကြိယာ၏ အမျိုးအစားကို ဖော်ပြသော ဝိဘတ်ကို အမျိုးအစားပြကြိယာဝိဘတ် ဟုခေါ်သည်။
အမျိုးအစားပြကြိယာဝိဘတ်ကို (၄) မျိုးခွဲသည်။
၎င်းတို့မှာ - စေခိုင်းဝိဘတ်။
စေခိုင်းခြင်းကို ပြသည့် ကြိယာဝိဘတ်ကို စေခိုင်းဝိဘတ်ဟု ခေါ်သည်။
ညှိနှိုင်းဝိဘတ်။
ဆောင်ရွက်သူ အချင်းချင်း ညှိနှိုင်းခြင်းကို ပြသည့် ကြိယာဝိဘတ်ကို ညှိနှိုင်းဝိဘတ်ဟု ခေါ်သည်။
ဆန္ဒညွှန်ဝိဘတ်။
ခွင့်တောင်းခြင်း၊ ဆုတောင်းမေတ္တာပို့သခြင်း၊ ကျိန်ဆဲခြင်း စသော အလိုဆန္ဒတို့ကို ဖော်ပြသည့် ကြိယာဝိဘတ်ကို ဆန္ဒညွှန်ဝိဘတ်ဟု ခေါ်သည်။
အမိန့်ချဝိဘတ်။
အမိန့်ပေးခြင်းကို ဖော်ပြသည့် ဝိဘတ်ကို အမိန့်ချဝိဘတ်ဟု ခေါ်သည်။
မြန်မာရှေးကျမ်းတချို့ အရ ဝိဘတ်သည် နာမ်၊ အာချာတ် ဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိသည်။
အမည်ဟောပုဒ်တို့၏အဆုံးသတ်ကို နာမ်ဝိဘတ်၊ သွားခြင်း၊ ချက်ခြင်းစသောကြိယာဟောဓာတ်တို့၏အဆုံးသတ်ကို အာချာတ်ဝိဘတ်ဟု ခေါ် သည်။
နာမ်ဝိဘတ်သည် ပထမာ၊ ဒုတိယာ၊ တတိယာ၊ စတုတ္ထီ၊ ပဉ္စမီ၊ ဆဋ္ဌီ၊ သတ္တမီဟူ၍ ခုနစ်သွယ်(ခုနစ်လုံး) ရှိသည်။
တစ်သွယ်တစ်သွယ်၌ ဧကဝုစ်၊ ဗဟုဝုစ်အားဖြင့် နှစ်မျိုးစီရှိသဖြင့် ၁၄ သွယ်ရှိသည်။
ယင်းတို့ကို မြန်မာအနက်အားဖြင့် အစဉ်အတိုင်းသည် ကား - က၊ ကို - သို့၊ ဖြင့်၊ အား၊ မှ - က - ထက် - အောက်၊ ၏၊ ၌ - မှာ - ဝယ်ဟူ၍ ပြန်ဆိုကြသည်။
ယင်း ၁၄ သွယ်သည် လိန် အနက်ကို ကတ္တား၊ ကံစသည် အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဧကဝုစ် - ဗဟုဝုစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း ခွဲခြားဝေဘန်တတ်သည်။
ထိုကြောင့် ဝိလတ်ဟူသော အမည်ကိုရသည်။
ယောက်ျား ဟူသော သဒ္ဒါသည် သည် နှင့်တွဲဖက်၍ ယောကျ‡ား သည် ဟူသော ပုဒ်ဖြစ်လာသည်။
ကို နှင့်တွဲဖက်၍ ယောကျ‡ားကို ဟူသော ပုဒ်ဖြစ်လာသည်။
ဤသို့ စသည်ဖြင့် ယောကျ‡ား ဟူသော သဒ္ဒါသည် အဆုံးသတ် ဝိဘတ်တို့နှင့်တွဲဖက်ကာ ပုဒ်တိုင်း ပုဒ်တိုင်းတွင် ပါဝင်နိုင် သည်။
ယင်းသို့ ပါဝင်နိုင်သောသဒ္ဒါကို ဤ၌ 'လိန်' ဟုခေါ်သည်။
ဝိဘတ်သည် ယင်းအဖြူထည်သက်သက် လိန်အနက်ကို ကတ္တား အနက်ပြ 'သည်'နှင့် တွဲဖက်၍ 'ယောက်ျား' ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ကံနက်ပြ 'ကို' နှင့်တွဲဖက်၍ 'ယောက်ျားကို' ဟူ၍လည်းကောင်း ဤသို့စသည်ဖြင့် ကရိုဏ်းအနက်ပြ 'ဖြင့်'၊ သမ္ပဒါန်အနက်ပြန်'အား'၊ အပါဒါန် အနက်ပြ'မှ'၊ သမ္ဗန်အနက်ပြ'၏'၊ ဩကာသအနက်ပြ '၌' တို့ဖြင့် တွဲဖက်ကာ ကတ္တား၊ ကံ စသည်ဖြင့် ခွဲခြားဝေဖန်တတ်သည်။
ထို့ပြင် ကတ္တား၊ ကံ စသည် ကွဲပြားပြီးကိုပင် အနည်းဖြစ်လျှင် ဧကဝုစ်၊ အများဖြစ်လျှင် ဗဟုဝုစ်အားဖြင့် ထပ်၍ ခွဲခြားဝေဖန်တတ်ပြန်သည်။
ဤသို့ လိန်အနက်ကို ကတ္တား၊ ကံ စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဧကဝုစ်၊ ဗဟုဝုစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း ခွဲခြားဝေ ဖန်တတ်သောကြောင့် 'သည်' 'တို့သည်' စသော ၁၄ သွယ်ကို ဝိဘတ်ဟု ခေါ်ဆိုလေသည်။
အာချာတ် ဝိဘတ်သည် ဝတ္တမာန်၊ ပဉ္စမီ၊ သတ္တမီ၊ ပရောက္ခာ၊ ဟိယျတ္တနီ၊ အဇ္ဇတနီ၊ ဘဝိဿန္တိ၊ ကာလတိ ပတ္တိဟူ၍ရှစ်မျိုးရှိသည်။
တစ်မျိုးတစ်မျိုးတွင် ဝိဘတ် ၁၂ လုံးစီရှိသဖြင့် စုစုပေါင်း ၉၆ လုံးရှိသည်။
ယင်းတို့သည် ကြိယာဟောဓာတ်၏အနက်ကို အတိတ်၊ အနာ ဂတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်ကာလအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကတ္တား-ကံ-ဘောကာရက အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဧကဝုစ် ဗဟုဝုစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း ခွဲခြားဝေဖန် တတ်ကြသည်။
ထိုကြောင့် ဝိဘတ်ဟု ခေါ်ဆိုရလေသည်။
'ဂစ္ဆတိ' ဟုသောပုဒ်သည် အရင်းခံအားဖြင့် ဂမုဓာတ်၊ တိဝိဘတ်တို့ဖြင့် ဆက်သွယ်ပေါင်းစပ်ထားသောပုဒ်ဖြစ်သည်။
ဝိဘတ်မပါ သော ဂမုဓာတ်သက်သက်ဆိုလျှင် သွားခြင်းအနက်တစ်ခုကိုသာ သိရသည်။
ဂစ္ဆတိဟု 'တိ'နှင့်တွဲဖက်သည့်အခါ ပစ္စုပ္ပန်ကာလ၊ ကတ္တုကာရက၊ ဧကဝုစ် အနက်တို့ကိုသိရသည်။
ဤသို့ စသည်ဖြင့် ကြိယာဟောဓာတ်၏အနက်ကို ကာလအမျိုမျိုး၊ ကာရကအမျိုးမျိုး၊ ဝုစ်အမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် ခွဲခြားဝေဖန်တတ် သောကြောင့် တိ၊ အန္တိ စသော သဒ္ဒါတို့ကို ဝိဘတ်ဟု ခေါ်ဆိုလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) အကိုးအကား Category:မြန်မာဘာသာစကား Category:သဒ္ဒါ။
ဝိသာခသူဌေး ဂေါတမ မြတ်စွာဘုရား လက်ထက်တော်တွင် ဓမ္မ ကထိကအရာ၌ ဧတဒဂ်ရသော ဓမ္မဒိန္နာထေရီလောင်း၏ခင်ပွန်းမှာ ဝိသာခ သူဌေးဖြစ်သည်။
ဝိသာခသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည့်ရှင် ဗိမ္ဗသာရမင်း၏ ငယ်သူငယ်ချင်း ဖြစ်သည့်အပြင် တက္ကသိုလ်ပြည်၌ အတူပညာသင်ဖက်လည်းဖြစ်သည်။
ရာဇဂြိုဟ်ပြည်သို့ မြတ်စွာဘုရားရှေးဦးစွာ ကြွလာသောအခါ ဝိသာခသူဌေး သည် ဗိမ္ဗိသာရမင်းနှင့်အတူသွားရောက်၍ တရားနာရာ တရားတော်၏အဆုံး တွင် သောတာပတ္တိဖိုလ်တည်သူဖြစ်သည်။
ဓမ္မဒိန္နာသည်လည်း ရာဇဂြိုဟ်ပြည် သူဌေးကြီးတစ်ဦး၏ သမီး ဖြစ်သည်။
အရွယ်ရောက်သောအခါ ဓမ္မဒိန္နာအားသူဌေးအမြောက်အမြားက ထိမ်းမြားရန် စကားကမ်းလှမ်းခဲ့ကြသော်လည်း ဗိမ္ဗိသာရမင်းက ပညာသင် ဖက် မိတ်ဆွေ ဝိသာခသူဌေးနှင့်သာ ဓမ္မဒိန္နာကို လက်ထပ်ပေးသည်။
ဝိသာခသူဌေးသည် အိမ်ထောင်သည်ဘဝနှင့် နေသော်လည်း မြတ်စွာဘုရား၏ ကျောင်းတော်သို့ မပြတ်တရားနာသွားလေ့ရှိသည်။
ဇနီးဖြစ်သူ ဓမ္မဒိန္နာကို မြတ်စွာဘုရားထံ၌ တရားနာလိုက်ပါရန် မကြခဏ ခေါ်ဖူးသော်လည်း ဓမ္မဒိန္နာသည် တစ်ကြိမ်တ်စခါမျှ မလိုက်ပါဘဲ နေခဲ့၏။
တစ်နေ့တွင် ဝိသာခသူဌေးသည် ဘုရားကျောင်းတော်သို့ သွား ကာ တရားကိုနာယူရာ နက်နဲသည့် ရုပ်တရားနာမ်တရားများကို နာကြားရ သဖြင့် ဉာဏ်နှင့်အခန့်သင့်ပြီးလျှင် အနာဂါမိဖိုလ်သို့တည်လေသည်။
ထိုသို့ အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သွားသဖြင့် ဇနီးဖြစ်သူ ဓမ္မဒိန္နာနှင့် ဆက်ဆံခြင်းသည် ယခင်သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်စဉ်က ဆက်ဆံခြင်းမျိုးနှင့်လုံးဝမတူတော့ချေ။
ဓမ္မဒိန္နာအကျိုးအကြောင်းမေးမြန်းသည့်အခါဝယ် ဝိသာခသူဌေးက မိမိသည် အနာဂါမ်အဖြစ်ကို ရရှိပြီးဖြစ်ကြောင်း၊ သို့ဖြစ်၍ မိမိကိုမောင်ဖွားကဲ့သို့ အောက်မေ့၍ ဓမ္မဒိန္နာ နောက်ထပ်အိမ်ထောင်ပြုလိုက ပြုနိုင်ကြောင်းပြောပြ လေသည်။
ထိုအခါ ဓမ္မဒိန္နာသည် ပူဆွေးငိုယိုပြီးနောက် မခံချင်စိတ်ကြောင့် ဘုရားကျောင်းတော်သို့သွား၍ ဘိက္ခုနီမပြုလုပ်ပြီးလျှင် တရားကို အားထုတ် ရာ အာသဝေါကုန်ခမ်းသည့်ရဟန္တာမအဖြစ်သို့ရောက်ရှိသွားသည်။
အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော ဝိသာခသူဌေးမှာ ရဟန်းမပြုနိုင်သည့်အတွက် အိမ်၌ ဝတ် ကြောင်ဖြင့်ကျန်ရစ်လေသည်။
ထိုနောက် ဓမ္မဒိန္နာထေရီသည် ဝိသာခ သူဌေးအား စူဠဝေဒလ္လသုတ်ကိုဟောကြေားသည်။
ဝိသာခ သူဌေးကြီးကဲ့သို့ အနာဂါမ်အဖြစ်သို့ ရောက်သော်လည်း လူဝတ်ကြောင်နှင့်နေသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ အများအပြားပင်ဖြစ်သည်။
ရှေးရှေးဘဝများတွင် ရဟန်းမပြုဖူးသူများ၊ သင်္ကန်းမလှူဖူးသူများသည် ရဟန်းဘဝကိုမရနိုင်ကြဟု အဋ္ဌကထာဆရာကြီးများက အကြောင်းပြကြလေ သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) ကိုးကား Category:ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ။
သင်ဖြူးဖျာလုပ်ငန်းသည် စီးပွားဖြစ်ထွန်းနိုင်သော လုပ်ငန်းဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်း ၌မိရိုးဖလာလုပ်ငန်း တစ်ရပ်လည်းမည်ပေသည်။
ကောက်ပဲသီးနှံများစိုက်ပျိုးပြီးစီး၍ အားလပ်သော အချိန်တွင်အပိုအလုပ်အဖြစ် စိုက်ပျိုး လုပ်ကိုင်နိုင်သည်။
သို့သော်အခြား ကောက်ပဲသီးနှံတို့ ကဲ့သို့တစ်နှစ်တစ် သီးစား၊ နှစ်သီးစား စားရပြီးလျှင် သက်တမ်းတိုသောအပင်မျိုးမဟုတ်ချေ။
သုံးလေးနှစ်ကြာမှ စိုက်ပျိုးပြုစု ပျိုးထောင်မှုအကျိုးကိုစတင်ခံစားခွင့်ရရှိလေသည်။
စီးပွားရေးအမြင်နှင့်ကြည့်လျှင်အကျိုးခံစားခွင့်ရ ရှိရန် စောင့်ဆိုင်းရသည်မှာအချိန်ကြာမြင့်သည်ဟု ထင်မှတ်ဖွယ်ရာရှိသော်လည်း နောင်နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အလျဉ်မပြတ် သုံးစားသွားနိုင်သည်။
စောင့်ဆိုင်းရကျိုးနပ်သည်ဟုဆိုရပေမည်။
သင်ပင်သည်အခြားစပါး၊ ပဲစသော အသီးအနှံမျိုးတို့ ကဲ့သို့ အမျိုးမျိုး အစားစားမကွဲပြားဘဲ အမျိုးအစား တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်ကာအပင်သက်အနုအရင့်ကိုလိုက်၍ သင်ခွံ၊ သင်ကြောအမာအပျော့ကွဲပြား မှုအနည်းငယ်သာရှိလေသည်။
သင်ပင်သည် အသီးသီးသော်လည်း အသီးမှ အပင်စိုက်၍မရချေ။
ငှက်ပျောပင်၊ ဝါးပင်တို့ကဲ့သို့ ခေါင်းကို စိုက်ရလေသည်။
သင်ပင်များသည်မိုးရာသီ၌အထဆုံးဖြစ်၍ ခြုံကြီးများရုံကြီးများဖြစ်လျက် ပေါက်ကြရာ မိုးဦးကျတွင် သင်ပင်ရုံများမှသင်ခေါင်းများကိုခွဲ၍ တစ်ခေါင်းစီဖြစ်စေ၊ နှစ်ခေါင်းစီဖြစ်စေ အစည်းများစည်းထားရသည်။
သင်ခေါင်း စိုက်ရန်ကျင်းငယ်များကိုငန်းပြားနှင့် တူးထားရသည်။
တစ်ပင်နှင့်တစ်ပင်၊ တစ်ငန်းနှင့်တစ်ငန်းကို သုံးပေခန့်အကွာအဝေးထားရသည်။
ကျင်းကိုသင်ခေါင်းနှင့်အနေ တော်တူးပြီးလျှင်သင်ခေါင်းကိုကျင်းထဲထည့်၍ အပင်ရင်းကို ကျင်းဘေးရှိမြေဖြင့်ဖုံးဖိကာ မြေကိုနင်းချ ပေးရသည်။
သင်ခေါင်းစိုက်ပြီးသော် ပထမနှစ်တွင်ထိုအတိုင်းထား၍ နောင်နှစ်များတွင်သာပေါင်းပင်များကို ရှင်းပေးရသည်။
ပေါင်းပင်ဆိုရာ၌မြက်ပင်၊ ပန်းတော်ပင်၊ နွယ်ပင်များကိုဆိုလိုပေသည်။
ထို့ပြင်ကြုံ လှီသောသင်ပင်ရင်းမှ ဘေးတက်များကိုလည်းအနည်းအကျဉ်းထွင်ပေးရသည်။
ထွင်ပြီးသောပေါင်းပင် များကိုအဝေးသို့သွားပစ်ရန်မလိုဘဲ ထိုနေရာတွင်ပင်စုပုံထားလျှင် ယင်းတို့ဆွေးရိလာသောအခါ သင်ပင်များအတွက်မြေဩဇာဓာတ်ရလေသည်။
စိုက်ပြီး၍သုံးနှစ်ကြာလျှင်သင်ပင်များကို ခုတ်ယူနိုင်သော်လည်း အပင်တိုများ၍ အပင်ရှည်နည်း သေးသည်။
လေးနှစ်သားသင်ပင်များသည် အတိုအရှည် ညီမျှသဖြင့်လေးနှစ်ကြာမှသင်ပင်များကိုစတင် ခုတ်ယူ သင့်ပေသည်။
သင်တောများသည် တစ်ခါတစ်ရံ အသွားအလာ ခက်ခဲသောအရပ်များတွင် ရှိကြလေရာသင်ခုတ်ရ သည့်အလုပ်သည်သက်သာ လွယ်ကူသည်မဟုတ်ပေ။
ထို့ပြင်သင်တောများသည်စိုစွတ်ထိုင်းမှိုင်းသော အရပ်တွင် ရှိတတ်သဖြင့် မှက်နှင့်ခြင်ကောင်များ၊ မြှော့နက်မည်းကြီး များ၏ကိုက်ခဲမှုကိုအများဆုံးခံ ရတတ်သည်။
ထို့ပြင် မြွေဆိုးများ၏ဘေးရန်၊ တစ်ခါတစ်ရံတောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ ရန်ကိုလည်းသတိ ထား၍သွားလာခုတ်ယူကြရသည်။
လေးငါးရက်မျှခုတ်ယူရရှိသည့် သင်ချောင်းများကိုမြစ်ချောင်း ကမ်းပါးသို့သယ်ယူ၍ တစ်ရာစည်း နှစ်ရာစည်း စသည်ဖြင့်စည်းပြီးလျှင် ဖောင်ဖွဲ့ရလောက်အောင်များပြားပါ ကသင်ဖောင်ဖွဲ့ရသည်။
ထိုနောက်ရေအတက်အကျအလိုက် သင်ဖြူးဖျာလုပ်ငန်းရှိရာ မြို့ရွာများသို့မျှောရသည်။
တစ်ခါတစ်ရံသင်ဖောင်ပေါ်၌ သင်ခုတ်သမားတို့သည် တဲထိုး၍လိုက်ပါလာကြသည်။
သင်ဖောင်ဖွဲ့ လောက်အောင် မများပါကသင်ချောင်းများကိုလှေဖြင့်လည်းကောင်း၊ လှည်းဖြင့် လည်းကောင်းသယ်ယူကြရလေသည်။
သင်ဖြူးဖျာလုပ်ငန်းသည်စီးပွားဖြစ်ထွန်းနိုင်ကြောင်း အထက်တွင်ဆိုခဲ့သည်။
စိုက်ပျိုးဖြစ်ထွန်း နိုင်သည့် မြေနေရာကွက်များ၌ သင်ပင်များကိုစိုက်၍ အလှည့်ကျခုတ်သွားလျှင် နှစ်စဉ်ဝင်ငွေရနိုင်သည်။
ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်မဖြစ်မီကာလက ဥယျာဉ်မြေခွန်ခ တစ်ဧက နှစ်ကျပ် ကျော်ကျော်မျှဖြစ်သော်လည်းသင် ခြံမြေကိုတစ်ဧက ငါးကျပ်နှုန်းအခွန်ဆောင်ရသည်မှာ ယခုတိုင်ဖြစ်သည်။
ဤသည်ကို ထောက်၍သင်ဖြူးဖျာလုပ်ငန်းသည် ဝင်ငွေ ကောင်းကြောင်းသိသာပေသည်။
မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်းတွင် သင်ဖြူးဖျာလုပ်ငန်း၌ ထင်ရှားသောမြို့နယ်များမှာ ပန်းတနော်၊ဓနုဖြူ၊ လေးမျက်နှာ၊ ဟင်္သာတတို့ဖြစ်၍ မအူပင်မြို့နယ်မှလည်း သင်ဖြူးဖျာများထွက်သေးသည်။
တနင်္သာရီတိုင်းတွင် မြိတ်ခရိုင် တနင်္သာရီမြို့နယ်၌ သင်ဖြူးဖျာလုပ်ငန်းသည်မြို့နယ်၏ အရေးပါသောအသက်မွေးဝမ်း ကျောင်းလုပ်ငန်းတစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။
သင်ဖြူးဖျာချောသည် မြန်မာနိုင်ငံရာသီဥတု၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ဓလေ့ထုံးစံနှင့်အလွန်လိုက်လျောသော မြန်မာ့ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
သင်ဖြူးဖျာချောသည် ပူအိုက်သောရာသီဥတုအခါတွင် အအေးဓာတ်ကိုပေး၍ ညက်ညက်ညောညောလည်းရှိသဖြင့် အိပ်စက်နားနေရန် အတွက်လည်းကောင်း၊ ပြန့်ပြန့်ပြူးပြူးထိုင်နိုင် နေနိုင်ရန်အတွက်အလွန်ကောင်းပေသည်။
ဧည့်ခန်း ကုလားထိုင်များတွင်အကွက်အမျိုးမျိုးဖော်၍ အညွန့် လေးရက်ထားသော သင်ဖြူးဖျာငယ်များကိုခင်းပေးထားလျှင် တစ်မျိုးတစ်ဖုံဧည့်ခန်းဆောင်ကိုပနံရစေနိုင်ပေသည်။
ဖြူဖွေးညက်ညောသော သင်ဖြူးဖျာတစ်ချပ်ကို ခင်းကျင်းထားခြင်းသည် မြန်မာအိမ်များကိုကျက် သရေ ဆောင်နိုင်ပေရာထိုအိမ့်ကျက်သရေဆောင် သင်ဖြူးဖျာတစ်ချပ် ဖြစ်လာနိုင်အောင် သင်ရိုင်းကိုပြုပြင်လာသည်မှ ဖျာရက်ပြီးသည်အထိအနည်းဆုံး ၁၂ရက်ခန့်ကြာမြင့် လေသည်။
သင်တောမှရောက်ရှိ လာသောသင်ချောင်းများကို ဖျာရက်လုပ်ရန်ပြုပြင်စီမံပုံကားဤသို့တည်း။
သင်တောမှသယ်ယူလာသော သင်ချောင်းများကို သင်တိုသင်ရှည်ဟူ၍ အစားစားဖြတ်ရသည်။
သင်တို အမျိုးအစားသည်နှစ်တောင့်လေးသစ် (နှစ်တောင်နှင့် လက်လေးသစ်)၊ နှစ်တောင့်ထွာ၊ နှစ် တောင့် နှစ်မိုက် (နှစ်တောင့်ထွာသာသာ)နှင့်သုံးတောင်ဟူ၍ဖြစ်သည်။
သင်ရှည်မျိုးသည်သုံးတောင်ထွာမှ လေးတောင်၊ လေးတောင်ထွာ၊ ငါးတောင်နှင့်အရှည်ဆုံး ခြောက်တောင်ဖြစ်သည်။
သင်ရှည်အမျိုးအစားထဲတွင် သုံးတောင်ထွာကို အသုံးများ၍ခြောက်တောင် ရှည်သင် မျိုးသည်ရှားပါးလေသည်။
ထိုကဲ့သို့ အတိုအရှည်လိုအပ်သလို ဖြတ်ယူပြီးနောက်တွင်အကြီးအငယ်အလိုက် အလယ်အူတိုင်ကို ချန်လှပ်ကာသုံးခြမ်းမှငါးခြမ်းအထိ ဓားဖြင့်သင်လုံး အဖျားမှအရင်းတိုင်အောင်ခွဲစိတ်ထုတ်ရသည်။
ထိုသို့ ပြုလုပ်သည်ကိုသင်ထိုးသည်၊ သင်ခွဲသည်ဟုခေါ်လေသည်။
ကျန်ခဲ့သောအူတိုင်ကို ပစ်လိုက်ပြီးလျှင်သင် ခြမ်းများကို ဓားကလေးဖြင့် တစ်ဖန်စိတ်ရပြန်သည်။
သင်စိတ်များတွင် ကပ်ကျန်နေသေးသောအူများ ကိုတစ်ဖန် ဓားကလေးဖြင့်လှီးထုတ်ရသည်။
သင်အူလှီးထုတ်ရာ၌ ဓားကိုင်သောညာလက်ကိုအဝတ်ဖြင့် စည်းမထားပါက မတော်တဆသင်စောင်းဖြင့် လက်ရှတတ်သည်။
အကြောင်း မူညာလက်ညှိုးပေါ် တွင်သင်စိတ်ကိုတင်၍ ဘယ်လက်ဖြင့်ဆွဲယူကာအူကိုဓားဖြင့်သပ်ချရသောကြောင့်တည်း။
ထိုးပြီးသောသင်၊သို့မဟုတ် အူလှီးပြီးသော သင်ကိုနေလှန်း၍ခြောက်အောင်ပြုရသည်။
နေမ လှန်းဘဲ အစိမ်းသုံးကြသည်လည်းရှိသည်။
ထိုကြောင့် သင်စိမ်း၊ သင်ခြောက်ဟူ၍နှစ်မျိုးခွဲခြားခေါ်ဝေါ်ကြခြင်းဖြစ်လေသည်။
သင်စိတ်များကို လုံးဝခြောက်သွေ့သွားအောင် သုံးရက်ခန့်နေလှမ်းရသည်။
ခြောက်သွေ့သွား သောအခါသင်စိတ်များသည်လိပ်၍ တက်လာပြီးလျှင် အစိမ်းရောင်မှအညိုရောင်သို့ ပြောင်းသွားလေသည်။
ဧရာဝတီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ရှိသင်ဖြူးဖျာရက်လုပ်သော ဒေသများတွင် သင်ခြောက်များကိုအချောင်း ၄ဝဝ၊သို့မဟုတ် ၅ဝဝ ရေတွက်၍တစ်ပုံစီစုပုံပြီးလျှင်တစ်ပုံပြီးတစ်ပုံ အစည်းစည်းခြင်းကို သင်မသည်ဟု ခေါ်ဆိုသုံးနှုန်းသည်။
သင်အချောင်းတစ်ရာကို ရာမဟုခေါ်သည်။
တစည်းလျှင်လေးရာမစီရှိတတ်ရာ ၊လေးရာမနှစ်စည်းကိုရက်လျှင် သင်ဖျာတစ်ချပ်ထက် အနည်းငယ်ပိုနိုင်သည်။
တနင်္သာရီတိုင်းတွင်မူသင် ချောင်းများကိုစိတ်ထုတ်ပြီးနောက် အူမလှီးဘဲ နေလှန်းထားခြင်းကိုသင်မသည်ဟုခေါ်ဆိုကြသည်။
မိုးတွင်း အတွက် သိုလှောင်ထားရန်သင်မများပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။
အလိုရှိသည့်အခါမှ ယင်းတို့ကိုရေစိမ်ကာ စိတ်ထုတ်၍ အူလှီးပြီးလျှင် သင်ကြောများခွာထုတ်ရလေသည်။
အူလှီးပြီး အခြောက်ခံထားသော သင်ခြောက်များကို သင်ဖြူးဖျာများဖြစ်လာအောင် ပြုလုပ်ပုံအဆင့်ဆင့်မှာ ဤသို့ဖြစ်၏။
သင်ခြောက်များကို ရေဖြင့်တစ်ညဉ့်၊သို့မဟုတ် ၁၂နာရီ ခန့်စိမ်ပြီးနောက် ကြွင်းကျန်နေသေးသော အူသို့မဟုတ် အတွင်းသားများကိုခွာထုတ်ရသည်။
ဧရာဝတီ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသနှင့် တနင်္သာရီတိုင်း သင်ဖြူးဖျာ လုပ်ငန်းများ၌ယင်းသို့သင်ခွာပုံအနည်းငယ်ခြားနားသည်။
မြစ်ဝ ကျွန်းပေါ်ဒေသတွင်သင်ကို ရေစိမ်ပြီးနောက်နှီးပြားအနေ အကြီး အသေးလိုသလိုဓားဖြင့်စိတ်ပြီးလျှင် အူအကြွင်းအကျန်များကိုဓား ဖြင့်သပ်ချရသည်။
ယင်းသို့သပ်ချပြီးမှသင်ကိုအပေါ်ကြော ငင်ယူရပြီးနောက် အလယ်ကြောကိုတစ်ဖန် ငင်ယူရသည်။
အပေါ်ကြောသင်သည်ဖျာ၏အလှဘက်အပေါ်လွှာဖြစ်လေသည်။
အလယ်ကြောသင်သည် မလှဘက်အောက်လွှာအတွက်ဖြစ်၍ အလယ်ကြောအောက်မှအူမျှင်သည် ကုန်စုံဆိုင်သုံးသင်အူကြိုးများ ဖြစ်လာကြလေသည်။
တနင်္သာရီနယ်များ၌သင်ခွာပုံမှာဤသို့ဖြစ်သည်။
သင်ခွာသူသည် အလွန်ကျွမ်းကျင်လိမ်မာရလေ သည်။
သို့မဟုတ် ကလှပညီညာသော သင်များကိုမရနိုင်ဟု ဆိုကြသည်။
သင်ခွာသူသည်ခြေဆင်း၍ ထို်င်ပြီးလျှင် ရေစိမ်သောသင်များကိုမိမိ၏ဘယ်ဘက်၌ထားရသည်။
ခွာမည့်သင်ကို ကောက်ယူ၍အဖျားပိုင်း ကိုအတွင်းသို့ ဆတ်ခနဲချိုးလိုက်သောအခါ အခွံပိုင်းသည်ဟသွားသည်။
ဟထွက်လာသောအပိုင်းကို ပါးစပ်ဖြင့်ကိုက်ယူ၍ ဘယ်လက်ဖြင့်သင်အရင်းပိုင်းကိုထိန်းကာ ညာလက်ဖြင့် သင်အတွင်းသားကိုခွာ ထုတ်ရလေသည်။
ထိုနောက် သင်အခွံပိုင်းကိုခြေမနှစ်ခုဖြင့်ညှပ်၍ ခြေရင်းတွင် ချလိုက်ပြီးလျှင်သင် အတွင်းသား၊ သို့မဟုတ်သင်အူကို ညာလက်ဖြင့်ယူ၍ညာဘက်တွင်ချလိုက်ရသည်။
ယင်းသို့ဖြင့် ခြေဆင်း ထိုင်လျက်ရှိသောသင်ခွာသူ၏ ဘယ်က်တွင် ရေစိမ်ပြီးသင်များ၊ ညာဘက်တွင်သင်အူများ၊ (ကုန်ထုတ် ရန်သင်အူကြိုးများအဖြစ်သုံးသည်။
) ခြေရင်းတွင် ဖျာရက်ရန်အသင့်ဖြစ်သော သင်ခွံများရှိလေသည်။
သင်ခွာရာ၌ ညာလက်၏လက်ညှိုးနှင့်လက်မကိုသင်ရှတတ်သဖြင့် အဝတ်ဖြင့်စည်းထားရလေသည်။
ခွာထုတ်ပြီသောသင်ခွံ၊သို့မဟုတ် သင်ကြောများသည် ဖျာရက်ရန်အသင့်ရှိပြီဟုဆိုရသော်လည်း ဝါးလုံးတန်းများတွင် တစ်ရက်နေလှန်းပေးရသေးသည်။
ခြောက်သွေ့သော သင်ခွံတို့သည် ဖြူဖွေး၍လာလေသည်။
ပုံစံခွက်များဖော်၍ ရက်လုပ်ရန်အတွက် သင်ခွံများကို အရောင်ဆိုးကြသည်လည်း ရှိပေ သည်ခြောက်သွေ့သောသင်ခွံတို့ကိုကြိုးဖြင့်စည်း၍ သင်ထုံးများပြုကာသိမ်းထားရသည်။
သင်ဖြူဖျာများ ရက်လုပ်တော့မည့်အခါကျမှ သင်ထုံးများကိုထုတ်ယူ၍ ရေတော်သင့်ရုံဆွတ်ကာရက်လုပ်ရသည်။
ရေမဆွတ်ဘဲ ရက်လုပ်ပါက သင်ခွံများသည် အကိုင်မခံဘဲကွဲတတ်ကြ၍ ရက်လုပ်ရာ၌ သေသေသပ်သပ် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ရက်လုပ်သည့် သင်ခွံ၏ဗြက်သည်များသောအားဖြင့် တစ်လက်မ၏လေးပုံတစ်ပုံခန့်သာရှိသည်။
ထိုထက် ဗြက်ငယ်သည်များလည်းရှိသည်။
အဝတ်အထည်ကဲ့သို့ ခေါက်ယူနိုင်အောင် နူးညံ့ချောမွတ်ပျော့ပျောင်းလှသော အပ်ကောက်ဖျာဟုခေါ်ဆိုသည့်သင်ဖြူးဖျာ၏သင်ခွံသည် ဗြက်သေးငယ်လှ၍ လက်နှင့် ကောက် ယူရန်မလွယ်သော ကြောင့် အပ်နှင့်ကောက်ယူရက်လုပ်ရသည်ဟုဆိုသည်။
သင်ဖြူးဖျာရက်လုပ်နည်းမှာနှစ်ပင်ချီ နှစ်ပင်ချဖြစ်၍ တစ်ပင်ကိုသွင်းပြီးရက်ရသည်။
သင်ဖြူးဖျာတစ်ချပ်တွင် အပြောက်လွှာနှင့်အပိန်းလွှာဟူ၍လည်းကောင်း၊ အထက်လွှာနှင့်အောက်လွှာ (တနင်္သာရီတိုင်းသုံး)ဟူ ၍ လည်းကောင်း၊ ခေါ်ကြသောအလွှာနှစ်လွှာပါရှိသည်။
အပြောက်လွှာ၊ သို့မဟုတ်အထက်လွှာဟူသည်မှာ ဖျာ၏ အလှဘက်ကိုခေါ်ခြင်းဖြစ်၍ပန်းကွက်များဖော်၍ရက်လုပ်ကြ ပြီးလျှင် ပိန်းလွှာသို့မဟုတ် အောက်လွှာမှာ မလှဘက်ဖြစ်၍ အကွက်မဖော်ကြပေ။
အချို့သင်ဖြူးများကိုနှစ်ဘက်စလုံး သင်ခွံချောဖြင့်ရက်လုပ်၍နှစ် ဘက်ချောဟုခေါ်သည်။
အချို့ကိုမူ တစ်ဖက်ချောသာရက်လုပ်၍ တစ်ဖက်ကိုသင်ခွံကြမ်းဖြင့် ရက်လုပ်ရာ တစ်ဖက်ချောဟုခေါ်လေသည်။
အပေါ်လွှာ၊ အောက်လွှာနှစ်ခုစလုံးရက်လုပ်ပြီးသည့်နောက်တွင် နှစ်လွှာကို အပ်၍ထိုနှစ်လွှာကိုအနီရောင်ချည်ကြိုးဖြင့်ချုပ်ရသည်။
ထိုသို့အပ်၍ ချုပ်ထားသည့် ဖျာနှစ်လွှာကို သင်ဖြူးဖျာတစ်ချပ်ဟုခေါ်ဆိုလေသည်။
သင်ဖြူးဖျာများ ရက်လုပ်ရာ၌နည်းခြောက်နည်းကို အခြေခံကြသည်။
ယင်းတို့မှာ (၁)လိပ်ပြာ တောင်၊ (၂)လက်သည်းစောင်း၊ (၃)ဆန်ခါပေါက်၊ (၄)ခုန်ညင်းနွယ်၊ (၅)ကြက်လျှာ၊ (၆)မိချောင်း ဟူ၍ဖြစ်သည်။
သင်ဖြူးဖျာများကို အရွယ်အစားစားရက်လုပ်ကြရာ ခင်းဖျာ၊အိပ်ဖျာများသည် တစ်တောင်မှနှစ် တောင့်ထွာ ဖြစ်လေသည်။
တစ်ယောက်ထိုင်ဖျာတိုကလေးများ၊ ကုလားထိုင်ခင်းဖျာတိုကလေးများလည်း ရှိသေးသည်။
ထို့ပြင်အရွယ်ကန့်သတ်ချက်အတိအကျမရှိသော ဆက်ဖျာကြီး များ၊ ခန်းလုံးပြည့်ဟူသော အနံအလျားကြီးမားသည့်ဖျာကြီး များလည်းရှိသေးသည်။
ဆက်ဖျာဟူသည်သာမန်ဖျာကြီး များကိုအလျားလိုက်ဖြစ်စေ၊ ထောင်လိုက်ဖြစ်စေ ဆက်ရက်ထားပြီးလျှင် အရွယ်အစားအကန့်အသတ် မရှိဘဲအလိုရှိသည်အထိရက်လုပ်နိုင်လေသည်။
အရွယ်အစား အနုအချောကိုလိုက်၍ဈေးနှုန်းလည်းအမျိုးမျိုးဖြစ်လေရာ အထက်တွင်ဖော်ပြခဲ့သော အပ်ကောက်ဖျာမျိုးသည် နိုင်ငံခြားဖြစ်ကော်ဇောများနည်းတူ တန်ဖိုးရှိလေသည်။
သင်ဖြူးများခိုင်ခန့်စေရန် ကတ္တီပါစသောအစများဖြင့် အနားကွပ်၍အသုံးပြုကြရာခိုင်ခံ့ရုံ သာမက အလျား ရှည်ထွက်ခြင်းလည်း မရှိသည့်အပြင် သပ်သပ်ရပ်ရပ်လည်း ရှိလေသည်။
သင်ဖြူးဖျာများသည်ရက်လုပ်ပြီးစတွင် အရောင် ဖြူဖွေးနေသော်လည်း နှစ်လရှည်လာလျှင် အရောင်နီလာသည်။
ရက်လုပ်ပြီးစကပင်အနီရောင်သန်းနေသောသင်ဖြူးဖျာများ လည်းရှိသေးရာ ယင်းတို့သည် ပထမ အမျိုးအစား ထက်ဈေးနှုန်းလျော့လေသည်။
သင်ဖြူးဖျာရက်လုပ်ခြင်းသည် ဝင်ငွေကောင်းသော အိမ်တွင်းမှုလုပ်ငန်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် မျိုးသမီးများလုပ်ကိုင်ကြသော်လည်း ဧရာဝတီ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်တွင်အမျိုးသားများလည်းလုပ်ကိုင် ကြသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်မတိုင်မီကဓနုဖြူ၊ လေးမျက်နှာ စသောမြို့နယ်များတွင်သင်ဖြူးဖျာရက်လုပ်ခြင်းသည် လယ်လုပ်ခြင်းနည်းတူတစ်နှစ်စာဝမ်းရေးအတွက် လုံလောက်နိုင်ခဲ့သည်ဟုသိရလေသည်။
မြန်မာလူမျိုးတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးတမ်း အရ ရှင်ပြုပဉ္စင်းခံ၊ မင်္ဂလာဆောင်တို့၌သင်ဖြူးဖျာသည် မပါ မဖြစ်သော အသုံးအဆောင်တစ်ရပ်ဖြစ်လေရာ လူသုံးများသော ပစ္စည်းဖြစ်၍ သင်ဖြူးဖျာလုပ်ငန်းသည် ဝင်ငွေကောင်းသည်မှာ ယုံမှားဖွယ်ရာမရှိပေ။
နိုင်ငံခြားမှဖယောင်းပုဆိုး၊ လီနိုလီယမ်စသောကြမ်းခင်းပစ္စည်းများ မည်မျှလှပ ကောင်းမွန်စေကာမူ သင်ဖြူးဖျာကဲ့သို့မြန်မာနိုင်ငံရာသီဥတုနှင့် လိုက်လျောခြင်း၊ ကျမ်းမာရေးနှင့်ညီညွတ်ခြင်း၊ ထားသိုရန် လွယ်ကူသိ်ပ်သည်းခြင်း၊ တန်ဖိုးမများဘဲ အသုံးခံခြင်း၊ မရှိသဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံဖွား တိုင်းရင်းသားတို့သည်သင်ဖြူးဖျာ သုံးစွဲမှုကို လက်မလွှတ်နိုင်ကြပေ။
သင်ပင်တွင်ပင်စည်အခွံသို့မဟုတ် သင်ခွံသည်သာ သင်ဖြူးဖျာရက်လုပ်ရသဖြင့် အသုံးဝင်သည်မဟုတ်ပေ။
စင်စစ်သင်တစ်ပင်လုံးလိုလိုပင်အသုံးဝင်ပေသည်။
သင်ပင်၏ ခေါင်းကိုသွေး၍ သကြားနှင့်သောက်လျှင် ဆီးအောင့်ခြင်း ပျောက်နိုင်သည်ဟုဆိုကြသည်။
အလွန်အမင်းဆီးချုပ်လျှင် သင်ရုံအ လယ်မှသင်နုပေါက်ကို နုတ်၍အနုကိုယူပြီးသော် ကျောက်ပြင်ထက်၌ကြိတ်ပြီးလျှင် ဆီးခုံ၌အုံပေးရသည်။