kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
၎င်းတို့မှာ - Tangalle Kalutara Galle Batticaloa Trincomalee Negombo Jaffna အုပ်ချုပ်စီမံခြင်း Vice- chancellor - Prof. Nalin Rathnayake Deans - Faculty of Fisheries and Ocean Science - Dr. M.F.M. Fairoz Heads of Departments - Faculty of Engineering and Management Department of Maritime Transportation Management and Logistics - Mrs. Dilini Manage Department of Coastal & Marine Resources Management - Dr H.B.Jayasiri Faculty of Fisheries and Ocean Science Dr. W. A. A. Dimuthu Lanka Wickramasinghe Director (Training) - Mr. P. U. I. Perera Senior Assistant Internal Auditor - Mr. K. V. A. Wijenayaka Assistant Director Media & Information Services - Mr. C. Rajapaksha Register - Mr. K. R. S. Hemantha ဌာနများ တက္ကသိုလ်တွင် ဌာနနှစ်ခုခွဲကာ သင်ကြားပေးလျက်ရှိသည်။
၎င်းတို့မှာ အင်ဂျင်နီယာပညာနှင့် စီမံခန့်ခွဲရေးဌာန ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းနှင့် သမုဒ္ဒရာသိပ္ပံဌာန အင်ဂျင်နီယာနှင့် ထိန်းချုပ်ရေးဌာန ရေကြောင်းအင်ဂျင်နီယာဌာန ရေကြောင်းပို့ဆောင်ရေးထိန်းသိမ်းမှုနှင့် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဌာန ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းနှင့် သမုဒ္ဒရာသိပ္ပံဌာန ဒီပလိုမာနှင့် အသိအမှတ်ပြုပရိုဂရမ်များ ဒီပလိုမာပရိုဂရမ်များ အသိအမှတ်ပြုပရိုဂရမ်များ စာကြည့်တိုက် ပြင်ပလင့်များ ကိုးကား ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်များ။
အိုလုဗီမီးပြတိုက် () သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ အရှေ့တောင်ကမ်းရိုးတန်း၊ အိုလုဗီမြို့တွင် တည်ရှိသည့် မီးပြတိုက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကယ်မုနိုင်မြို့မှ တောင်ဘက် ၁၂ ကီလိုမီတာ (၇.၅ မိုင်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
သီရိလင်္ကာဆိပ်ကမ်းအာဏာပိုင်က ဤမီးပြတိုက်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ လုပ်ဆောင်ခြင်းများ ဆောင်ရွက်သည်။
၂၀၁၂ - ၂၀၁၃ တွင် ဟမ်ဘန်တိုတဆိပ်ကမ်းနှင့် ကိုလံဘိုဆိပ်ကမ်းတို့ တိုးချဲ့ခြင်းများ မလုပ်ဆောင်မီ သီရိလင်္ကာလွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက်တွင် ပထမဆုံးတည်ဆောက်ခဲ့သည့် မီးပြတိုက်ဖြစ်သည်။
အမြင့်သည် ၂၄ မီတာ (၇၉ ပေ) ရှိပြီး အဖြူရောင်ဆလင်ဒါကွန်ကရစ်မီးပြတိုက်တာဝါဖြစ်သည်။
၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် အိုလုဗီဆိပ်ကမ်းဖွံ့ဖြိုးရေး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအနေဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
တည်ဆောက်ရာတွင် အလင်းရောင်မီးနှင့် အခန်းများပါဝင်သည်။
ပြတိုက်ကို သေးငယ်သည့်တစ်ထပ်အဆောက်အဦတစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။
မီးပြတိုက်ကို ၁၉၉၉ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁၉ ရက်နေ့တွင် သီရိလင်္ကာဆိပ်ကမ်းဖွံ့ဖြိုးရေး၊ ပြုပြင်ရေးနှင့် ပြင်ဆင်ရေးဝန်ကြီးနှင့် သီရိလင်္ကာမူဆလင်ကွန်ဂရက်ခေါင်းဆောင် M. H. M. Ashraff တို့က ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
၂၀၀၄ ခုနှစ် ဆူနာမီ ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာဆူနာမီဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရာ ဆိပ်ကမ်းမြို့နှင့် မီးပြတိုက်တို့ ပျက်စီးခဲ့သည်။
ထိုအပျက်အစီးများကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
အိုမန်သိုင်ဘူတာ ( Ōmantai toṭaruntu nilaiyam, ) သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း၊ အိုမန်သိုင်မြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မြောက်ပိုင်းလမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခုဖြစ်ကာ ကိုလံဘိုမြို့နှင့် မြောက်ပိုင်းကို ချိတ်ဆက်ပေးသည်။
လူသိများသည့် Yarl Devi ရထားဝန်ဆောင်မှုသည် ဤဘူတာကို ဖြတ်သန်းပြေးဆွဲသည်။
ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်ပွားနေသည့် ၁၉၉၀ မှ ၂၀၀၉ ခုနှစ်အထိ ဘူတာသည် အလုပ်လုပ်ဆောင်မှု မရှိပေ။
ဘူတာကို ၂၀၁၁ ခုနှစ်၊ မေလ ၂၇ ရက်နေ့တွင် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ဝမ်းဂယ်လီဖေ့ သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ ကိုလံဘိုမြို့၊ ဂယ်လီဖေ့ဂရင်းအနီးတွင် ဘက်စုံပါဝင်သည့် အဆောက်အဦတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးသော နိုင်ငံတာနှင့် ထိန်းသိမ်းပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ထားသည့် စီမံကိန်းဖြစ်သည်။
၂၀၁၉ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၈ ရက်နေ့တွင် ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
မိုးမျှော်တိုက်လေးခုပါဝင်ကာ ထိုအထဲမှ တစ်ခုသည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် ရုံးခန်းများ ပါဝင်မည် ဖြစ်ပြီး နှစ်ခုသည် လူနေတိုက်ခန်းများ ပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။
လေးခုမြောက်တစ်ခုကိုမူ ဟိုတယ်တစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်မည် ဖြစ်သည်။
စီမံကိန်းတွင် ရှော့ပင်းမောတစ်ခုလည်း ပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။
စီမံကိန်းတစ်ခုလုံး၏ ပရဝုဏ်နေရာကို ရှန်ဂရီလာမှ ပိုင်ဆိုင်သည်။
အမြွှာတာဝါနှစ်ခု ပါဝင်သည့် လူနေအဆောက်အဦသည် နိုင်ငံရှိ စတုတ္ထမြောက်အမြင့်ဆုံးအဆောက်အဦ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။
အမြင့်မှာ ၁၉၄ မီတာ (၆၃၆ ပေ) ရှိသည်။
တာဝါတစ်ခုချင်းစီတွင် အထပ် ၅၁ ထပ် ရှိကာ အခန်းတစ်ခုချင်းစီတွင် အိပ်ခန်း ၂,၃,၄ ခန်း စသဖြင့် ပါဝင်မည် ဖြစ်သည်။
အခန်းများသည် ၁၇၃၃ စတုရန်းပေ (၁၆၁.၀ စတုရန်းမီတာ)၊ ၂၇၄၅ စတုရန်းပေ (၂၅၅.၀ စတုရန်းမီတာ)၊ ၃၅၄၁ စတုရန်းပေ (၃၂၉.၀ စတုရန်းမီတာ) အသီးသီးရှိကြသည်။
ထို့အပြင် ခေါင်မိုးပေါ်၌ အနားယူရန်တဲများ ၁၆ ခု ပါဝင်သည်။
ရှန်ဂရီလာဟိုတယ်၊ ကိုလံဘိုကို ၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာ ၁၆ ရက်နေ့တွင် စီမံကိန်း၏ အဆောက်အဦလေးခုထဲမှ တစ်ခုအနေဖြင့် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ထိုဟိုတယ်တွင် အခန်း ၅၀၀နှင့် ဝန်ဆောင်မှုအခန်း ၄၁ ခန်း ပါဝင်သည်။
ဝမ်းဂယ်လီဖေ့ရှိ ရှော့ပင်းမော right|Construction of the Mall, November 2017 ရှော့ပင်းမောတွင် ၄၉၀၀၀၀ စတုရန်းပေ (၄၆၀၀၀ စတုရန်းမီတာ) ဝင်ဆံ့သည့် ရောင်းချနိုင်သည့် နေရာရှိသည်။
အထပ် ၇ ထပ်ရှိမည်ဖြစ်ကာ ၂၀၁၉ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် ဖွင့်လှစ်မည်ဟု စီမံထားသည်။
၎င်းတွင် ၁၇၀၀၀ စတုရန်းပေ (၁၆၀၀ စတုရန်းမီတာ) ရှိသည့် စားသောက်ခန်း၊ စူပါမားကတ်နှင့် ရောင်းချရန် အခန်း ၃၀၀ စီစဉ်ထားသည်။
ထို့အပြင် ဖျော်ဖြေရေးနှင့် ညစာရောင်းချခန်းများလည်း ပါဝင်သည်။
thumb | Altar of the Church ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုမယ်တော်ချတ်ကျောင်းတော် (; )(ကန်ဒဝလချတ်ကျောင်း သို့မဟုတ် ကန်ဒဝလပယ်လိယ ဟုလည်း သိကြ) သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ ကိုလံဘိုမြို့၊ ကန်ဒဝလဆင်ခြေဖုံးအရပ်တွင် တည်ရှိသည့် ရိုမန်ကတ်သလစ်ချတ်ကျောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကန်ဒဝလအရပ်သည် ကန်ဒဝလရှိ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုမယ်တော်ချတ်ကျောင်းတော်၊ ဘတပတ်တလာရှိ စိန့် ထရီဆာ ချက်ကျောင်းတော်၊ ဒီမန်ဟန်ဒိယရှိ လူမမ​ည်ယေရှုချတ်ကျောင်း (Church of Infant Jesus) စသည့် ချတ်ကျောင်းများ၏ ပင်မနေရလည်း ဖြစ်သည်။
ကန်ဒဝလအရပ်သည် ဝတ်ပြုဆုတောင်းမှုများ ပြုလုပ်ခြင်းအတွက် ရှည်လျားသည့် သမိုင်းကြောင်းရှိသည့် နေရာလည်း ဖြစ်သည်။
နှစ်ပတ်လည်ပွဲ ချတ်ကျောင်း၏ နှစ်ပတ်လည်ပွဲတော်ကို စက်တင်ဘာလ တတိယမြောက်တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ကျင်းပသည်။
ပွဲတော်ကို စက်တင်ဘာလ ၁၅ ရက် သို့မဟုတ် ထို့နောက်ပိုင်း တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ကျင်းပသည်။
တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည့် ဘုန်းတော်ကြီးများ Rev. Fr. Francis Fernando Rev. Fr. Merril Wijesinghe Rev. Fr. Reginald Saparamadu Rev. Fr. H. D. Anthony Rev. Fr. Sarath Thirimanne Rev. Fr. Canicius Neris Rev. Fr. Srikantha Fernando (Incumbent) ခရစ်ယာန်မယ်သီလရှင်ကျောင်း ခရစ်ယာန်မယ်သီလရှင်ကျောင်းသည် ချတ်ကျောင်း၏ ဘေးတွင် တည်ရှိသည်။
၁၉၀၂ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၀ ရက်နေ့တွင် တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ ချတ်ကျောင်းများ။
ပယ်လိုင်ဘူတာ ( Paḷai toṭaruntu nilaiyam) သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း၊ ပယ်လိုင်မြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မြောက်ပိုင်းလမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်ကာ ကိုလံဘိုမြို့နှင့် မြောက်ပိုင်းကို ချိတ်ဆက်ပေးသည်။
လူသိများသည့် Yarl Devi မီးရထားသည် ဤဘူတာကို ဖြတ်သန်းမောင်းနှင်သည်။
ပြည်တွင်းစစ်ကြောင့် ၁၉၉၀ မှ ၂၀၁၄ အထိ ဘူတာသည် အလုပ်လုပ်ဆောင်မှု မရှိခဲ့ပေ။
မြောက်ပိုင်းလမ်းပေါ်ရှိ ကိလိနော့ချိဘူတာနှင့် ပယ်လိုင်ဘူတာအကြားလမ်းပိုင်းကို ၂၀၁၄ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၄ ရက်နေ့တွင် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
ကာဂယံတောင်ကြားဒေသ () သည် နယ်မြေ ၂ ဟု သတ်မှတ်ထားသော ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေတစ်ခုဖြစ်သည်။
လူဇွန်ကျွန်း၏ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင်တည်ရှိသည်။
ပြည်နယ် ၅ ခုဖြင့် ဖွဲ့ထားပြီး ၎င်းတို့မှာ ဘတိန်း၊ ကာဂယံ၊ အဇ္ဇဘယ်လာ၊ နူဗာဗစ်ကယာနှင့် ကွေရီနိုတို့ဖြစ်သည်။
ဤနယ်မြေ၌ ကော်အာရန်၊ အီလဂန်၊ ဆန်တီယာဂိုနှင့် တူဂူဂါရောင်ဟူသော တိုင်းရင်းသားဥပဒေအတိုင်းအုပ်ချုပ်သော မြို့ ၄ မျိုး ရှိသေးသည်။
မြေအများစုမှာ ကော်ဒေလီရာနှင့် ဆီရာမဒါတောင်စဉ်တန်းတို့အကြားရှိ တောင်ကြားမြေဖြစ်သည်။
နိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယအရှည်ဆုံးမြစ်ဖြစ်သော ကာဂယံမြစ်သည် ကာရာဘော်လိုတောင်တန်းမှ ဤနယ်မြေကိုဖြတ်ကာ အပါရီမြို့ကတဆင့် ဖိလစ်ပိုင်ပင်လယ်သို့ စီးဝင်သွားသည်။
ကာဂယံဘေလီသည် ဖိလစ်ပိုင်၏ အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေများတွင် ဒုတိယအကျယ်ဆုံးဖြစ်သည်။
Cagayan Valley , Department of Tourism - Region 2, Retrieved June 21, 2012 ၂၀၁၃ ခု စစ်တမ်းအရ မြို့ခံ (အသက် ၁၀ မှ ၆၄) အကြား လူတို့၏ ၉၇.၂% မှာ စာတတ်ကြပြီး ဖိလစ်ပိုင်၏ နယ်မြေ ၁၇ ခုအနက် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်။
အလယ်လူဇွန်သည် နယ်မြေ ၃ အဖြစ်သတ်မှတ်ထားသော ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေဖြစ်သည်။
လူဇွန်ကျွန်းအလယ်ရှိ ပြည်နယ် ၇ ခုကို အုပ်ချုပ်ရလွယ်အောင် စုစည်းထားခြင်းဖြစ်လေသည်။
နိုင်ငံ့လွင်ပြင်ဒေသ၏မြေကို အကြီးဆုံးရသောနယ်ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံအတွက် ရိက္ခာဆန်ကို အဓိကထောက်ပံ့ပေးသဖြင့် ဖိလစ်ပိုင်၏ဆန်အိုးကြီးဟု ခေါ်သည်။
လက်အောက်ခံပြည်နယ်များမှာ ဪရိုရာ၊ ဘတန်း၊ ဘူလကန်၊ နူဗာစီဂျာ၊ ပံပန်ဂါ၊ တာလက်နှင့် ဇံဘေးတို့ ဖြစ်လေသည်။
ကလဘားဇွန်သည် တဂ္ဂလော့ပြည်မတောင်ပိုင်းဟု လူသိများပြီး ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေ ၄-က အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
ဤနယ်မြေ၌ ဘတန်ဂက်၊ ခဗိုက်၊ လဂန္န၊ ကွေဇွန်နှင့် ရီဇယ်ဟူသော ပြည်နယ် ၅ ခုပါပြီး လုစနာမြို့ကြီးလည်း ရှိသည်။
ဖိလစ်ပိုင်၏ လူနေအထူထပ်ဆုံးနယ်မြေဟု အာဏာပိုင်များက ၂၀၁၅ ခုတွင်ကောက်သော စာရင်းများအရ သိရသည်။
လူဦးရေ ၁၄.၄ သန်းရှိသည်။
နေပြည်တော်နယ်မြေနောက် ဒုတိယလူနေအထူထပ်ဆုံးဖြစ်သည်။
နေပြည်တော်နယ်မြေ၏အရှေ့တောင်ဘက်တွင်ရှိပြီး အနောက်ဘက်၌ မနီလာပင်လယ်အော်၊ အရှေ့ဘက်၌ ဘီကိုးနယ်မြေနှင့် လမွန်ပင်လယ်အော်၊ တောင်ဘက်၌ တာရာဘက်ပင်လယ်အော်နှင့် စီဘူယန်ပင်လယ်၊ မြောက်ဘက်တွင် အလယ်လူဇွန်တို့ တည်နေသည်။
ယခင်က မီမာရိုပါနယ်မြေ၊ ဪရိုရာပြည်နယ်နှင့်နေပြည်တော်နယ်မြေဖြစ်သော မနီလာမြို့ကြီးမှ နယ်မြေအတော်များများ ကလဘားဇွန်တွင် ပါပြီး တဂ္ဂလော့တောင်ပိုင်းဟူ၍ သမိုင်းဝင်နယ်မြေကြီးဖြစ်သည်။
၂၀၀၂ ခုရောက်မှ နယ်မြေပြန်ခွဲထားသည်။
ကလဘားဇွန်၏သမိုင်းကိုကောက်လျှင် ရှေ့သို့ အတော်သွားရမည်။
ဖိလစ်ပိုင်၌ အစောဆုံးတွေ့ရသော လဂန္နအိုင်ဘေးမှရသည့် ၁၀ ရာစုလာ လဂန္နကြေးပြားစာလွှာတွင် နေရာအမည် ၃ ခု ပါလေရာ ကလဘားဇွန်လည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။
ကိုလိုနီလက်အောက်ခံဘဝ၌ ဖိလစ်ပိုင်၏သမိုင်းဝင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ ပေါ်ထွက်ရာဖြစ်ပြီး ဖိလစ်ပိုင်၏အာဇာနည်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဂျိုဆေးရီဇော်မှာ ဤနယ်မြေရှိ ကလံဘမြို့မှာ ဖွားလေသည်။
တဂ္ဂလော့ ဘာသာစကား (; , ;According to the OED and Merriam-Webster Online Dictionary ) သည် ဩစထြိုနေးရှန်းဘာသာစကားများအနက် ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံလူဦးရေ လေးပုံတပုံခန့်ရှိသော တဂ္ဂလော့တိုင်းရင်းသားတို့၏ ပြောစကားဖြစ်သည်။
နိုင်ငံ၌ ဒုတိယ လူသုံးအများဆုံးဘာသာစကားလည်း ဖြစ်သည်။
စံပြုပြီးသော တဂ္ဂလော့စကားကို ဖိလစ်ပိုင်စကားအဖြစ် တရားဝင်သတ်မှတ်ထားပြီး အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားနည်းတူ ရုံးသုံးအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်သည်။
ဘီကိုး၊ အီလိုကာနို၊ ဝိစာရန်၊ ကပံပန်ဂန်၊ ပန်ဂါစီနန် စသော ဖိလစ်ပိုင်၌သုံးသည့် အခြားဘာသာစကားများနှင့်လည်း အတော်နီးစပ်သည်။
သို့သော် ထိုင်ဝမ်ရှိ ဖော်မိုဆာ၊ မလေးရှားနှင့်အင်ဒိုနီးရှားတွင်ပြောသော မလေး၊ ဟာဝိုင်အီယန်၊ မာအိုရီနှင့် မလဂ္ဂဆီစကားများကဲ့သို့ အခြားဩစထြိုနေးရှန်းဘာသာများနှင့်မူ အင်မတန်ကွဲလေသည်။
အမျိုးခွဲခြင်း တဂ္ဂလော့သည် ဩစထြိုနေးရှန်းဘာသာစကားစုတွင် ပါဝင်ပြီး ဖိလစ်ပိုင်ပြည်မ၏ လူသုံးများဘာသာစကားဖြစ်သည်။
မလဂ္ဂဆီ၊ ဂျာဗားနိ၊ မလေး၊ (တီမော၌ပြောသော) တီတံ၊ (ထိုင်ဝမ်၌ပြောသော) ယာမီစကားတို့နှင့် ဆက်စပ်သည်။
ဘီကိုးနှင့် ဝိစာရကျွန်းစုများ၌သုံးသော ဘီကိုးနှင့် ဝိစာရန်စကားအပြင် ဝရေဝရေ၊ ဟီလီဂေနွန်နှင့် ဆီဘွာနိုစကားတို့နှင့်မူ အလွန်နီးစပ်သည်။
နောက်ခံသမိုင်း တဂ္ဂလော့ဟူသော ဝေါဟာရမှာ တဂ္ဂ-အီလော့ (မြစ်တွင်းနေ) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
တဂ္ဂမှာ နေသူ၊ အီလော့မှာ မြစ်ဖြစ်သည်။
ဘာသာဗေဒပညာရှင် ဒေးဗစ်ဇော့နှင့် ရောဘတ်ဘလတ်တို့က တဂ္ဂလော့နှင့် ဖိလစ်ပိုင်ပြည်မရှိ အခြားတိုင်းရင်းသားစကားတို့မှာ အရှေ့မြောက်ဘက် မင်းဒနောင် သို့တည်းမဟုတ် အရှေ့ဘက် ဝိစာရကျွန်းများ၌ အခြေတည်ကြောင်း သုံးသပ်သည်။
အစောဆုံးတွေ့ရသော တဂ္ဂလော့စကားကို ၁၀ ရာစုမှ လဂူနာကြေးစာလွှာတွင် တွေ့ရသည်။
ရှေးဟောင်းမလေးအက္ခရာများဖြင့် ရေးထားသော တဂ္ဂလော့စကားဖြစ်သည်။
တဂ္ဂလော့စကားဖြင့်ထုတ်သော ပထမဆုံး ပုံနှိပ်စာအုပ်မှာ ၁၅၉၃ ခုထုတ် "ခရစ်ယာန်ကြေညာစာတမ်း" ဖြစ်သည်။
စပိန်ဘာသာဖြင့်ရေးသောစာအုပ်ကို ခေတ်ဟောင်းတဂ္ဂလော့နှင့်ရော ယခုအထိ စံအဖြစ်သတ်မှတ်ထားသည့် ဘိုင်ဘျင်အက္ခရာနှင့်ပါ ပြန်ထုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။
လက်တင်အက္ခရာကိုအခြေခံကာ အရေးအက္ခရာရအောင် စပိန်တို့က ဖန်တီးကြိုးပမ်းပေးသည်။
စပိန်လက်အောက်ခံအဖြစ်နေသည့် နှစ်ပေါင်း ၃၃၃ ခုအတွင်း စပိန်တရားဟောဆရာတို့က သဒ္ဒါနှင့်အဘိဓာန်အမျိုးမျိုးကို ထုတ်ဝေသည်။
၁၆၁၀ ပြည့်တွင် ဒိုမီနီကန်ဘုန်းတော်ကြီး ဖရန်စစ္စကိုဘလန်းကက်ဒီဆန်ဂျို့က "တဂ္ဂလော့ဘာသာစကား၏အနုအလှတရားနှင့်စည်းမျဉ်းများ" (Arte reglas de la lengua tagala) ကို ဘတန်းမြို့၌ ထုတ်ဝေသည်။
နောက်ထပ် တည်းဖြတ်သောစာအုပ်များကို ၁၇၅၂ တွင်လည်းကောင်း၊ ၁၈၃၂ တွင်လည်းကောင်း ထုတ်သေးသည်။
၁၆၁၃ ခု၌ ဖရန်စစ္စကန်ဘုန်းတော်ကြီး ပီဒရိုဒီဆန်ဘွယ်နဗန်တူရာက တဂ္ဂလော့အဘိဓာန်ဖြစ်သော "တဂ္ဂလော့ဘာသာ ဝေါဟာရာအဖြာဖြာ" (Vocabulario de la lengua tagala) ကို လဂူနာပြည်နယ်၊ ပီလာမြို့၌ ထုတ်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:တဂ္ဂလော့ဘာသာစကား ကဏ္ဍ:ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ၏ ဘာသာစကားများ။
ချောင်းသည် မြောင်းနှုတ်ခမ်းနှစ်ဘက်နှင့် အောက်မျက်နှာပြင်အကြား စီးနေသော ရေထုဖြစ်သည်။
စီးနှုန်းကို မြောင်းသို့ မြေပေါ်ရေနှင့် မြေအောက်ရေတို့က သတ်မှတ်ပေးလေသည်။
မိုးကာလ၌ မြေပေါ်ရေကြောင့် ရေအားများတတ်ပြီး မြေအောက်ရေမှာမူ နှုန်းသေတမျိုးဖြင့် ကာလရှည်ထွက်နေနိုင်သည်။
ချောင်း၏လားရာသည် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်၊ ရေစီးရေလာနှင့် သဘာဝအထိန်းအကွပ်တို့ကြောင့် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။
နေရာဒေသပေါ်မူတည်၍ အချို့နယ်မြေတို့၌ ချောင်းကြီးကြီးကိုပင် မြစ်ခေါ်လေ့ရှိသည်။
ချောင်းများသည် ရေသံသရာလည်ခြင်းအကြောင်း အရေးပါပြီး ရေချိုငါးနှင့် တောသတ္တဝါတို့၏နေရာရွေ့ပြောင်းမှုကိုလည်း ထိန်းကွပ်သည်။
ချောင်းစပ်ရှိဇီဝမျိုးနွယ်ဝင် အပင်တို့ကို ချောင်းစောင့်နယ်အဖြစ် ခေါ်လေ့ရှိသည်။
မျိုးနွယ်ဝင်များ အုပ်စုကွဲခြင်းကို ပြန်စုဆုံပေးကာ ဇီဝဆိုင်ရာကွဲပြားခြင်းကို ထိန်းသိမ်းပေးသည်။
ချောင်းနှင့်ရေသွားရေလာကိုလေ့လာသော ပညာရပ်အား ဇလဗေဒဟုခေါ်၍ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာပထဝီဝင်ဘာသာ၏ အရေးပါသောအစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လေသည်။
ပန်ဒုဝက်နုဝရရှေးဟောင်းသုတေသနပြတိုက် သည် သီရိလင်္ကနိုင်ငံ၊ ပန်ဒုဝက်နုဝရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ရှေးဟောင်းသုတေသနပြတိုက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပန်ဒုဝက်နုဝရရာဇမဟာဝိဟာရ၏ အနီး၊ Kurunegala-Chilaw လမ်း၏ ကိုတမ်ပိတိယလမ်းဆုံတွင် တည်ရှိသည်။
ဤပြတိုက်သည့် နိုင်ငံ၏ အနောက်မြောင်းစီရင်စု၏ ဒေသပြတိုက်အဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်။
ပြတိုက်ကို သီရိလင်္ကာရှေးဟောင်းသုတေသနဌာနက ထိန်းသိမ်းထားသည်။
ပြတိုက်တွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်များ၊ တူးဖော်ရာမှ ရရှိသည်များ၊ လှူဒါန်းမှုများ၊ ဗိသုကာလက်ရာများ စသည်တို့ကို ပြသထားသည်။
ထိန်းသိမ်းထားသည့် လက်ရာများတွင် ရုပ်တုများ၊ ကျောက်တုံးများ၊ သတ္တုများ၊ မြေထည်များ၊ သစ်သားပစ္စည်းများ၊ ဒင်္ဂါးပြားများ၊ အိုးများ၊ လက်ဝတ်ရတနာများ စသည်တို့ ပါဝင်သည်။
သမိုင်း ပြတိုက်ကို ၁၉၇၀ တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
၁၉၇၇ ခုနှစ်တွင် ပြန်လည် စီစဉ်မှုများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ယခုလက်ရှိ ပြတိုက်သည် အဆောက်အဦအဟောင်းတွင် ဖွင့်လှစ်ထားရှိပြီး ၎င်းအဆောက်အဦကို ဌာနက ၁၉၈၃ ခုနှစ်တွင် ရရှိခဲ့သည်။
ပန်ဒဝက်နုဝရရာဇမဟာဝိဟာရ သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ ကုရုနီဂလခရိုင်၊ ပန်ဒဝက်နုဝရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျောင်းတော်ကို သီရိလင်္ကာအစိုးရက ရှေးဟောင်းသုတေသနနယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
၎င်းကို ၁၉၇၀ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁၃ ရက်နေ့ အစိုးရဂေဇက်အမှတ် ၁၄၈၉၇ တွင် ကြေညာခဲ့သည်။
ဝိဟာရရှိ ကျောက်စာများ ဤဝိဟာရ၏ သမိုင်းကြောင်းသည် အနုရာဒပူရခေတ်ကာလက ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ရသည်။
ထိုခေတ်ကာလ ဘုရင်များဖြစ်ကြသည့် ဘုရင် Sena II, ဘုရင် Kashyapa IV နှင့် ဘုရင် Udaya II တို့အချိန်က ရေးထိုးထားသည့် ကျောက်စာများကို ဝိဟာရ၏ မြေပေါ်တွင် တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ဗောဓိပင်အနီးရှိ ကျောက်စာတိုင်ရှိ ကျောက်စာ ရုပ်ပုံများ ပြင်ပလင့်များ Panduwasnuwara and the untold tales ကိုးကား။
ပရန်သန်ဘူတာ ( Parantaṉ toṭaruntu nilaiyam, ) သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း၊ ပရန်သန်မြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပတ်တိပိုလာဘူတာ သည် အဓိကလမ်းမပေါ်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကိုလံဘိုဘူတာမှ ၆၂ ခုမြောက်ဘူတာဖြစ်ကာ ၂၂၄ ကီလိုမီတာ (၁၃၉ မိုင်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထိက ၁၈၉၇.၅ မီတာ (၆၂၂၅ ပေ) အမြင့်တွင် ရှိပြီး သီရိလင်္ကာ၌ အမြင့်ဆုံးမီးရထားဘူတာ ဖြစ်သည်။
အဓိကလမ်းမကြီးပေါ်တွင် ပြေးဆွဲကြသည့် အမြန်ရထားများ ဖြစ်ကြသည့် Podi Menike and Udarata Menikeတို့သည့် ဤဘူတာတွင် ရပ်ကြသည်။
ဘူတာတွင် ပလက်ဖောင်း တစ်ခုရှိသည်။
Main Street in Pettah with the Ghaffoor Building in the background ပတ်တက်ဈေး (မန်းနင်းဈေး ဟုလည်း ခေါ်ကြ) သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ ကိုလံဘိုမြို့၊ ပတ်တက်ဆင်ခြေဖုံးအရပ်တွင် တည်ရှိသည့် အလွတ်ဈေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဈေးသို့ အဝင်တွင် အဝိုင်းတစ်ခုအလယ်၌ ရှည်လျားသည့် အဆောက်အဦတစ်ခု တည်ရှိသည်။
၎င်းအဆောက်အဦကို ခန်းနာရီစင်တာဝါဟု သိကြသည်။
ဤနာရီစင်တာဝါကို Framjee Bhickajee Khan မိသားစုက ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။
၎င်းတို့ မိသားစုသည် ကိုလံဘိုဆီစက်ရုံကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။
ကိုလံဘိုမြို့တော်ခန်းမနှင့် ပြတိုက်အဟောင်းကို Muslim Arasi Marikar Wapchie Marikar တို့က တည်ဆောက်ခဲ့ကြပြီး ကေးမန်းဂိတ်တွင် တည်ရှိသည်။
ကေးမန်းဟု အမည်ပေးထားသည်မှာ ဒတ်ချ်တို့သည် သူတို့၏ ကျွန်များကို လွတ်မြောက်မသွားစေရန်အတွက် ဘေရာကန်တွင် မိကျောင်းများကို ထားရှိခဲဲ့ကြရာမှ ဤအမည်တွင်ခဲ့သည်။
ယခုအချိန်တွင် ဤအဆောက်အဦကို မြေညီထပ်တွင် စာတိုက်ရုံးအဖြစ်လည်းကောင်း အပေါ်ထပ်ကို ပြတိုက်အဖြစ်လည်းကောင်း အသုံးပြုလျက်ရှိသည်။
အပြင်ဘက်တွင် သက်တမ်းကြာမြင့်သည်ရေနွေးငွေ့အင်ဂျင်ပြခန်းတစ်ခုလည်း တည်ရှိသည်။
ပတ်တက်မြို့ရှိ စီးပွားရေးအများစုကို မူဆလင်များက စိုးမိုးခြယ်လှယ်ထားသည်။
မူဆလင်များသည် ကုန်ရောင်းဝယ်ရေးကို လုပ်ကိုင်ကြသည်။
အိန္ဒိယကုန်သည်များထံမှ ပြောင်းရွှေ့လာကြသည့် တမီလူမျိုးများသည် ရွှေနှင့် ရတနာပစ္စည်းဆိုင် လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ကြသည်။
ပတ်တက်၏ အဆုံးနေရာတွင် ပင်လယ်လမ်း ရှိပြီး ထိုလမ်းသည် သိရိလင်္ကာရွှေဈေးဖြစ်ကာ သီရိလင်္ကာတစ်နိုင်ငံလုံးရှိ လူအများသည် ရွှေနှင့် လက်ဝတ်ရတနာများကို ဝယ်ယူရန် လာကြသည်။
လက်ဝတ်ရတနာဆိုင်ပေါင်း ရာပေါင်းများစွာတည်ရှိကာ လမ်းအရှည် ဖြစ်သည်။
အဓိကလမ်းမပေါ်ရှိ ဂက်စပါလမ်းဆုံတွင်လည်း လက်ဝတ်ရတနာဆိုင်များ ရှိကြသည်။
ပတ်တက်ဈေးရှိ အသိသာဆုံးသော အဆောက်အဦမှာ candy-striped Jami Ul-Alfar Mosque ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ၁၉၀၉ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ ဈေးများ။
ပိလိယန်ဒလနာရီစင်တာဝါ သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ ပိလိယန်ဒလမြို့တွင် တည်ရှိသည့် နာရီစင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤနာရီစင်တာဝါသည် ပိလိယန်ဒလမြို့၏ အမှတ်အသားအနေဖြင့် လူသိများသည်။
ထိုဒေသတွင် နေထိုင်သူများနှင့် စာရွက်စာတမ်းအချက်အလက်များအရ ဤနာရီစင်တာဝါသည် ကျွန်းပေါ်ရှိ အမြင့်ဆုံးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အမြင့် ၂၃.၈ မီတာ (၇၈ ပေ)၊ လုံးပတ် ၄.၉ မီတာ (၁၆ ပေ) ရှိသည်။
နှစ်ခြောက်ဆယ်ကျော်ကြာမြင့်ပြီးဖြစ်သည့် ဤတာဝါကို ရှေးဟောင်းသုတေသနတန်ဖိုးတစ်ခုအနေဖြင့် ထားရှိကြသည်။
သမိုင်း D. Simon Samarakoon သည် သူ့ဖခင် Cornelis Wijewickrema Samarakoon နှင့် မိခင်ဖြစ်သူအား အမှတ်တရအနေဖြင့် နာရီစင်တာဝါကို စိုက်ထူပြုလုပ်ခဲ့သည်။
အောက်ခြေသည် ကျောက်တုံးဖြစ်ပြီး ၁၉၅၂ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ဒေသအစိုးရဝန်ကြီး C. W. W. Kannangara က စိုက်ထူခဲ့သည်။
တည်ဆောက်မှုများသည် ခုနစ်လအတွင်း ပြီးစီးခဲ့ပြီး ၁၉၅၃ ခုနှစ် ဧပြီလ ၃၀ ရက်နေ့တွင် လွှဲအပ်ခဲ့သည်။
အသွင်အပြင် နာရီစင်တွင် အထပ်သုံးခုပါရှိသည်။
အုတ်၊ ဘိလပ်မြေ စသည်တို့ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။
အပေါ်ဆုံးအထပ်ကို ကွန်ကရစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။
အပေါ်ဆုံးအထပ်သို့ သံလှေကားဖြင့် တက်ရောက်နိုင်သည်။
လှေကား၏ အပေါ်ဆုံးအထပ်တွင် နာရီ၏စက်များကို လည်ပတ်လုပ်ဆောင်နေသည့် စက်သုံးခုရှိသည့် (၁.၅၂ x ၁.၂ မီတာ) သေတ္တာတစ်ခု တည်ရှိသည်။
စက်သုံးလုံးသည် နာရီကို စွမ်းအင်များပေးစွမ်းရန်အတွက် တစ်ပတ်လျှင်တစ်ကြိမ် ကြီးတစ်ခုဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် လည်ပတ်ကြသည်။
နာရီစင်၏ မျက်နှာလေးဖက်တွင် နာရီတစ်လုံးစီရှိကြသည်။
ထိုနာရီများ၏ မျက်နှာပြင်များသည် ၁.၅၂ မီတာ (၅ ပေ) ကျော် ရှိကြသည်။
မိနစ်လက်တံသည် ၂ ပေခွဲရှည်သည်။
နာရီလက်တံသည် ၀.၆၁ မီတာ (၂ ပေ) ရှည်သည်။
ထို့အပြင် နာရီများကို ခေါင်းလောင်းသုံးခုဖြင့် တပ်ဆင်ထားသည်။
ထိုခေါင်းလောင်း တစ်ခုချင်းသည် ၀.၉၂ မီတာ (၃ ပေ) အမြင့် နှင့် ၀.၆၁ မီတာ (၂ ပေ) အကျယ် ရှိကြကာ တစ်နာရီတစ်ခါ အချက်ပေးသံမြည်ကြသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ နာရီမျှော်စင်များ။
ပွိုင့်ပက်ဒရိုဆေးရုံ သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ ပွိုင့်ပက်ဒရိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် အစိုးရဆေးရုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် ဆေးရုံ၌ ခုတင် ၂၆၄ ခု ရှိသည်။
ဤဆေးရုံကို တစ်ခါတရံ "ပွိုင့်ပက်ဒရိုအခြေစိုက်ဆေးရုံ" ဟု ခေါ်ကြသည်။
ဆေးရုံတွင် အထွေထွေဆေးဝါးနှင့် ဆရာဝန်များ၏ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုများ ရှိသကဲ့သို့ များစွာသော အခြားကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုများကိုလည်း ထောက်ပံ့ပေးထားသည်။
၎င်းတို့မှာ diabetic, dentistry, dermatology, family planning, gynaecology, obstetrics (ante-natal), oncology, ophthalmology, paediatrics, psychiatry and tuberculosis စသည်တို့ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးလျက်ရှိသည်။
ဆေးရုံတွင် အရေပေါ်ဌာနတစ်ခုလည်း တည်ရှိသည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် ဆေးရုံ၌ အတွင်းလူနာ ၁၆၉၇၉ ဦး၊ အပြင်လူနာ ၁၄၁၉၃၉ ဦး၊ ဆေးလာရောက်ပြသသူ ၆၇၁၁၁ ဦး ရှိသည်။
ပြင်ပလင့်များ Base Hospital Point Pedro, Jaffna Regional Directorate of Health Services ကိုးကား ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ ဆေးရုံများ။
ပီရာဒီနိယလမ်းဆုံဘူတာ သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ အဓိကလမ်းမပေါ်ရှိ ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကသလုဝဘူတာနှင့် ကိုရှင်းနဘူတာ အကြားတွင် တည်ရှိသည်။
ကိုလံဘိုခံတပ်ဘူတာမှ ၄၅ ခုမြောက်ဘူတာဖြစ်ကာ ၁၁၅ ကီလိုမီတာ (၇၁ မိုင်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် ၄၇၆ မီတာ (၁၅၆၂ ပေ) အမြင့်တွင် တည်ရှိသည်။
ဤလမ်းဆုံဘူတာသည် သီရိလင်္ကာရထားကွန်ယက်ရှိ အရေးပါသည့် ဘူတာတစ်ခုဖြစ်သည်။
အဓိကလမ်းမကို ဆက်သွယ်ထားကာ ကိုလံဘိုဘူတာမှ ဘဒ်ဒူလာဘူတာနှင့် မတလီလိုင်းကြောင်းသို့ သွားမည့်ရထားလမ်းကို ချိတ်ဆက်ပေးသည်။
မတလီလမ်းကြောင်းသည် ပီရာဒီနိယဘူတာမှ တစ်ဆင့် မတလီဘူတာ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ကန်ဒသို့ ချိတ်ဆက်ထားသည်။
သမိုင်းကြောင်း ပီရဒီနိယဘူတာသည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ သက်တမ်းအကြာမြင့်ဆုံးဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းကို ၁၈၆၇ ခုနှစ် ရထားလမ်းအား အမ်ဘီပက်စာမှ ကန်ဒီသို့ တိုးချဲ့ဖောက်လုပ်သည့်အချိန်၌ ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ထိုလမ်းကြောင်းသည် ကိုလံဘိုမြို့မှ ကန်ဒီသို့ ချိတ်ဆက်သည့် ပထမဆုံးလမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်။
အစကနဦး၌ ဤဘူတာသည် လမ်းဆုံဘူတာတစ်ခု မဟုတ်သေးပေ။
ပီရဒီနိယမှ ဂမ်ပိုလာသို့ ရထားလမ်းဖောက်လုပ်လိုက်သည့်အခါ ၁၈၇၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၁၅ ရက်နေ့တွင် လမ်းဆုံဘူတာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထိုအခါ ဘူတာကို "ပီရဒီနိယလမ်းဆုံဘူတာ" ဟု အမည်ထပ်မံပေးခဲ့သည်။
ဘူတာတွင် ရထားလမ်းပလက်ဖောင်းနှစ်ခု ရှိပြီး လမ်းကြောင်းသည် "Y" ပုံသဏ္ဌာန် တည်ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် ရထားများသည် တစ်လိုင်းမှ တစ်လိုင်းသို့ ပြောင်းမည်ဆိုပါက နောက်ပြန်ဆုတ်၍ ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။
သီရိလင်္ကာမီးရထားသည် လမ်းဆုံဘူတာကွန်ယက်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ကာ တြိဂံလမ်းကြောင်းပုံစံကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ရထားများသည် တစ်လိုင်းမှ တစ်လိုင်းသို့ ပြောင်းမည်ဆိုပါက နောက်ပြန်ဆုတ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
တတိယမြောက် ပလက်ဖောင်းအသစ်ကို ၂၀၀၈ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် ဖွင့်ခဲ့သည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် ပလက်ဖောင်းအမှတ် ၁ နှင့် ၂ သည် မတလီလိုင်းနှင့် အဓိကလိုင်းကို လုပ်ဆောင်ပေးသည်။
တတိယမြောက်လိုင်းသည် မိန်းလိုင်းသို့သွားမည့် အဝင်နှင့် အထွက် ရထားများအတွက် လုပ်ဆောင်သည်။
ခရီးရှည်သွားသည့် ရထားများနှင့် ဒေသတွင်းရထားများအားလုံးသည် ဤဘူတာ၌ ရပ်ကြသည်။
အချိန်စာရင်း ဘူတာစဉ် ကိုးကား ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ မီးရထားဘူတာများ။
ပွိုင့်ပက်ဒရိုမီးပြတိုက် သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း၊ ပွိုင့်ပက်ဒရိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် မီးပြတိုက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၁၉၁၆ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
အမြင့် ၃၂ မီတာ (၁၀၅ ပေ) အဖြူရောင်မီးပြတိုက်ဖြစ်ပြီး အဝိုင်းပုံစံအင်္ဂတေတာဝါ ဖြစ်သည်။
အလင်းရောင်မီးနှင့် အခန်းများ ပါဝင်သည်။
သီရိလင်္ကာရေတပ်၏ ကြီးမားသည့် ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်သည် ဤမီးပြတိုက်ကို ပုပြက်သွားစေခဲ့သည်။
ပန်ဂုဒုတိဗုမီးပြတိုက် သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း၊ ပန်ဂုဒုတိဗုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် မီးပြတိုက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
မီးပြတိုက်သည့် စတုရန်းပုံစံတာဝါတစ်ခု ဖြစ်သည်။
The lighthouse has a square tower. ပြင်ပလင့်များ Sri Lanka Ports Authority Lighthouses of Sri Lanka ကိုးကား ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ မီးပြတိုက်များ။
ရစ်ချတ်ဖိလစ်ဖိန်းမန်း (၁၉၁၈ မေ ၁၁ - ၁၉၈၈ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၅) သည် အမေရိကန်နိုင်ငံသား သီအိုရီပိုင်းဆိုင်ရာရူပဗေဒပညာရှင်ဖြစ်ပြီး ကွန်တံမက္ကင်းနစ်အတွက် လမ်းကြောင်းလားရာကို ပုံသေနည်းရှာပေးမှု၊ ကွန်တံဣလက်ထြိုဒိုင်းနမစ်အတွက် သီအိုရီ၊ အအေးလွန်ခံထားသောအခြေအနေ၌ဖြစ်သည့် ဟီလီယံရည်၏အထူးအရည်သဘာဝအတွက် ရူပဗေဒဆိုင်ရာ အယူအကောက်တို့အပြင် အမှုန်ရူပဗေဒအတွက် ပါတွန်မော်ဒယ်ကိုလည်း အဆိုပြုခဲ့သေးသည်။
ကွန်တံဣလက်ထြိုဒိုင်းနမစ်အတွက် ဖော်ထုတ်သော သီအိုရီကြောင့် ၁၉၆၅ ခု၌ ဂျူလီယန်ရွှင်ဂါ၊ ရှင်ဤချီရိုတိုမိုနာဂါတို့နှင့်တွဲ၍ ရူပဗေဒဆိုင်ရာနိုဘယ်ဆု ရသည်။
အနုမြူတွင်းအမှုန်များ၏အပြုအမူကိုရှင်းပြသော သင်္ချာပုံသေနည်းများကို ရုပ်ပုံကားနည်းနှင့်တွဲ၍ ဟောပြောပို့ချခြင်းကို ဖိန်းမန်းက စသုံးခဲ့ပြီး နှောင်းပိုင်းတွင် ဖိန်းမန်းဒိုင်ယာဂရံဟု လူသိများလေသည်။
သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်ပင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသိအများဆုံးသော သိပ္ပံပညာရှင်များအနက် တဦးဖြစ်ခဲ့သည်။
၁၉၉၉ ခု၌ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ရူပဗေဒပညာရှင် ၁၃၀ ကို ဖိဆစ်ဝေါ (Physics World) အမည်ရှိ ဗြိတိန်ဂျာနယ်က စစ်တမ်းကောက်ရာ ဖိန်းမန်းက နံပါတ် ၇ ချိတ်သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်၌ အနုမြူဗုံးလုပ်ရာတွင် ဝင်ကူခဲ့ပြီး ၁၉၈၀ ကာလများ၌ ရော်ဂျာကော်မရှင်အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် လူသိများခဲ့သည်။
အဆိုပါကော်မရှင်မှာ အာကာသလွန်းပျံယာဉ် ချယ်လင့်ဂျာ (Challenger) ပျက်ကျခြင်းကြောင့် ဖွဲ့သော ခုံရုံးဖြစ်သည်။
သီအိုရီဆိုင်ရာရူပဗေဒနည်းတူ ကွန်တံကွန်ပျုတင်းနယ်တွင်လည်း လမ်းစဖေါက်သူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသည်။
နာနိုနည်းပညာ၏သဘောတရားကိုလည်း မိတ်ဆက်ပေးသူဖြစ်သည်။
ကာလီဖိုးနီးယားနည်းပညာတက္ကသိုလ်၌ သီအိုရီဆိုင်ရာရူဗေဒဘာသာရပ်၌ ရူပဗေဒနှင့်သင်္ချာပညာရှင် ရစ်ချတ်တောမန်းအား အောက်မေ့ခြင်းအားဖြင့် ရစ်ချစ်တောမန်းပညာသင်ဆုဟူ၍ ထားခဲ့သည်။
ရူပဗေဒကို စာအုပ်များမှ လူသိများစေသူလည်း ဖြစ်သည်။
၁၉၅၉ ခုတွင် နာနိုနည်းပညာကို လူပိန်းနားလည်အောင် အလွယ်ရှင်းပြသော "အောက်မှာအခန်းတွေအများကြီး" ဟူသောခေါင်းစဉ်ဖြင့် ဟောပြောပွဲ လုပ်သေးသည်။
ဘွဲ့ကြိုကျောင်းသားများအား ရည်ရွယ်၍ "ရူပဗေဒအတွက် ဖိန်းမန်းရဲ့လက်ချာ" အမည်ရှိ သုံးအုပ်တွဲစာစုကိုလည်း ထုတ်သည်။
သူ၏ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို တစိတ်တပိုင်းရေးထားသော "ခင်ဗျားနောက်နေတာလား မစ္စတာဖိန်းမန်း" နှင့် "သူများတွေတွေးတာမင်းဘာတွေဂရုစိုက်နေလဲ" တို့မှာလည်း လူသိများသည်။
အခြားသူတို့ရေးသော ဖိန်းမန်းအထုပ္ပတ္တိများမှာ ရာ့လေတင်၏ "တူဗာမရောက်ရင် ဒုက္ခရောက်ပြီ" နှင့် ဂျိမ်းဂလစ်၏ "ဉာဏ်ကြီးရှင် : ရစ်ချတ်ဖိန်းမန်း၏ဘဝဇာတ်ကြောင်းနှင့် သိပ္ပံဇာတ်လမ်း" တို့ ဖြစ်လေသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:၁၉၁၈ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:၁၉၈၈ ကွယ်လွန်သူများ။
သနပ် () သည် တောင်အာရှနှင့် အရှေ့တောင်အာရှတွင် လူသိများသော ဟင်းရံအစားအစာတမျိုးဖြစ်သည်။
ချို ချဉ် စပ် အရသာများဖြင့် ဈေးကွက်တွင် ဝယ်ယူနိုင်သည်။
ဝေါဟာရပေါ်ပေါက်ခြင်း အသီးတို့ကို အိုး၌ထည့်ကာ နှပ်ထားရသောကြောင့် သီးနှပ်ခေါ်သည်။
ကာလရွေ့သော် သနပ်ဖြစ်လာသည်။
"အသီးနှပ် သနပ်၊ အရွက်နှပ် ချဉ်ဖတ်" ဟု ဆိုရိုးရှိသည်။
လုပ်နည်း သနပ်လုပ်နည်းမှာ မီးဖိုချောင်သုံးနည်းဖြစ်သော အိုးထဲ၌ ဆားရည် သို့မဟုတ် ရှာလကာရှည်ထည့်ကာ အလုံပိတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သိပ္ပံအခေါ်အဝေါ်အနေဖြင့် အောက်ဆီဂျင်မဲ့အချဉ်ဖေါက်ခြင်း (Anaerobic fermentation) ဖြစ်သည်။
လုပ်နည်းပေါ်မူတည်၍ အရောင်နှင့်အရသာ ကွဲသည်။
ထည့်ရသော အဆာပလာမှာ ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြစ်၏။
ဘက်တီးရီးယားကဲ့သို့ ပိုးမွှားများကို သေစေနိုင်သော ကြက်သွန်ဖြူ၊ မုန်ညင်းစေ့၊ သစ်ကြံပိုးခေါက်နှင့် လေးညှင်းတို့ကို ထည့်လေ့ရှိကြသည်။
သနပ်လုပ်ရန် အသုံးများသောအသီးမှာ သရက်၊ သံပရာ၊ မရမ်း၊ ဆီးဖြူ၊ ဖန်ခါးတို့ ဖြစ်သည်။
သရက်သီးကို အကင်းအရွယ်၌ သနပ်လုပ်သည့်နည်းတူ အလုံးကြီးမှပင် အစိတ်စိတ်ပိုင်းကာ သနပ်လုပ်တတ်သည်လည်းရှိ၏။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အစားအသောက်။
မြန်မာနိုင်ငံသည် ၁၉၄၈ခုနှစ်တွင်ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော် ()အမည်ဖြင့် ဗြိတိန်တို့ထံမှ လွတ်လပ်ရေးရရှိခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေးရရှိပြီးနောက် မြန်မာနိုင်ငံကို ဦးနုဦးဆောင်သော ဖဆပလပါတီမှ နိုင်ငံကို ၁၂နှစ်တိုင်တိုင် အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် ဖဆပလပါတီမှ အာဏာရရှိလာသောအခါ ဖဆပလကို မကျေနပ်သော ကွန်မြူနစ်များနှင့် ဗမာလူမျိုးမဟုတ်သော တိုင်းရင်းသားအချို့က ဖဆပလအစိုးရအား ပုန်ကန်သဖြင့် ပဋိပက္ခစတင်ဖြစ်ပွားလေသည်။
သို့သော်ထိုခေတ်၌ မြန်မာနိုင်ငံသည် အာရှကျားဖြစ်သည်။
စီးပွားရေး၊ ပညာရေး တို့တွင်ထိုစဉ်က အာရှတွင်ထိပ်တန်း ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
အမေရီကန်နှင် အနောက်နိုင်ငံများနှင့်ကောင်းမွန်သောဆက်ဆံရေးရှိသည်။
ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု သမ္မတနိုင်ငံနှင့် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံတို့လို လက်ယာယိမ်း ကွန်မြူနစ်ဝါဒကျင့်သုံးသော နိုင်ငံများနှင့်လည်း ဆက်ဆံရေးကောင်းခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က မြန်မာငွေ​ ၆ ကျပ်လျှင် အမေရီကန် ၁ ဒေါ်လာ နှင့်ညီမျှသည်။
သို့သော်ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေးကို မတည်ဆောက်နိုင်။