kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ယခုအခါတွင်ကား ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ခေတ်မှီနိုင်ငံတိုင်း၌ပင် လေထီးကိုအကျိုးရှိစွာ အသုံးပြုလျက်ရှိကြသည်။
လေထီးကို အလွန်ခိုင်ခံ့သောပိုးဖြင့်ပြုလုပ်ရသည်။
လေထီးပိုးမှာ အမျှင်ရှည်၍ အထူးပြုလုပ်စီမံထားသည်။
အလွန်ပေါ့ပါး၍ မြှော့ကြိုးကဲ့သို့ ရုန်းကန်သောသတ္တိရှိ၏။
ယင်းကို ခေါက်ရိုးမထင်စေရန် အကြမ်းအတိုင်း ထားသည်။
အလွန်ခိုင်ခံ့သော ပိုးကြိုး ၃၆ ပင်ကို လေထီးနှုတ်ခမ်းတွင် အကွအဝေးညီတူချထား၍ လေထီးဖြင့် ခုန်ဆင်းမည့်သူ၏ ကိုယ်နှင့်ဆက် ထားသည်။
ရိုးရိုးသုံးနေကျ လေထီး၏အချင်းမှာ ၂၄ပေ ရှိသည်။
ယင်းကို ၁၈ စတုရန်းလက်မရှိ အထုပ်ဖြစ်အောင် ခေါက်ထား၍ အလေးချိန်မှာ ၁၈ ပေါင်ရှိသည်။
လေထီးကို ကျောပေါ်၌ဖြစ်စေ၊ ပေါင်ပေါ်၌ဖြစ်စေ ထားနိုင် သည်။
ဖင်အောက်တွင်ခု၍ ထိုင်ခုံအဖြစ်လည်းထားနိုင်သည်။
လေထီးကို အထုပ်ဖြစ်အောင်ခေါက်ရာတွင် ကြိုးများရှုပ်ထွေးမသွားရအောင် အထူးသတိ ထားရ၏။
ခေါက်ပြီးသားလေထီးထိပ်တွင် အချင်းသုံးပေရှိသော ရှေ့ပြေး လေထီးကလေးလည်းရှိရ၏။
လေထီးအထုပ်ကို အပ်ကြှီးနှစ်ချောင်းဖြင့် တွယ်ထားသည်။
အပ်ချောင်းများတွင် အလွန်ခိုင်ခံ့ပျော့ပျောင်းသော သံမဏိ ကြိုးချည်ထား၍ ခုန်မည့်သူ၏ဘေးတွင်ရှိသော ကွင်းနှင့်ဆက်ထားသည်။
လေထီးသူရဲသည် ကိုယ်လွတ်ခုန်ချသောအခါ တစ်၊ နှစ်၊ သုံးရေတွက်၍ ကွင်းကိုဆွဲလိုက်ရ၏။
ထိုအခါ အပ်ချောင်းများပြုတ်သွား၍ ရှေ့ပြေးလေထီး ကလေးပွင့်သွားပြီးလျှင် ထိုထီးကလေး၏ ဆွဲဆောင်မှုအားဖြင့် နှစ်စက္ကန့်အ တွင်း လေထီးကြီးပွင့်သွားလေသည်။
ထိုအခါ လေထီးသူရဲသည် တဖြည်း ဖြည်းအောက်သို့ကျသွားလေသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်းတွင် စစ်အောင်နိုင်ရေးအတွက် အစွမ်း ကုန်ကြိုးပမ်းကြရာတွင် လေထီးကိုလည်း ရှေးကထက် ထူးကဲကောင်းမွန် အောင်တီထွင်ကြသည်။
စစ်ဆင်ရေးတွင်လည်း လေထီးတပ်သားများမှာ များစွာခရီးရောက်လေသည်။
လက်နက်များ၊ ရိက္ခာများနှင့် အခြားစစ်အသုံး အဆောင်များကို လမ်းပန်းအဆက်အသွယ်ပြတ်နေသော နေရာများသို့ လေ ထီးများဖြင့် ချပေးနိုင်လေသည်။
ရန်သူစစ်ကြေင်းများကို ထိုးဖောက်ရေး၊ ကျွန်းများပေါ်သို့တက်ရောက်ရေးတွင်လည်း လေထီးတပ်သားများကို အသုံး ပြု၍ အောင်မြင်ခဲ့ကြသည်။
သို့ဖြစ်ရကား လေထီးသည် ငြိမ်းချမ်းသောကာလအတောအတွင်၌ လည်းကောင်း၊ စစ်အတောအတွင်း၌လည်းကောင်း အလွန်အသုံးဝင်သော အရာဝတ္ထုဖြစ်ကြောင်းကို မည်သူမျှ မငြင်းဆိုနိုင်ချေ။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) ထီးကဲ့သို့ပုံစံရှိသော မှိုပွင့်လေထီးရဲ့ အမိုးပိုင်း ကိုပိုးသား (သို့) နိုင်လွန်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီး လေကို ထိုထဲတွင် ဖမ်းချုပ်ထားကာ တဖြည်းဖြည်း အောက်သို့သက်ဆင်းစေသည်။
၎င်းလေထီးရဲ့ အမိုးရဲ့ အလည်တည့်တည့်မှာရှိတဲ့ အပေါက်ငယ်တစ်ခုမှ လေကိုထွက်စေပြီး လေထီးကို တစ်ဖက်မှအခြားတစ်ဖက်သို့ မယိမ်းယိုင်အောင် ကာကွယ်ထိန်းချုပ်ထားသည်။
ခေတ်သစ်လေထီးအသွင်းအပြင်များမှာ ယခင် အဝိုင်းပုံစံမှလေးဒေါင့်ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။
အဝေးထိန်းစနစ် (Remote) ဖြင့်လည်း လေထီးကိုထိန်းချုပ်ကာ ပစ္စည်းများချပေးလေ့ရှိသည်။
left|လေဒင်ဓာတ်အိုး လေဒင်ဓာတ်အိုး ဆိုသည်မှာ လျှပ်စစ်ဓာတ်သိုလှောင်ရန်အတွက် ကနဦးကပေါ်ပေါက် အသုံးပြုခဲ့သော ကွန်ဒင်းဆာတစ်မျိုးဖြစ်သည်။
၁၇၄၅ ခုနှစ်တွင် ဟော်လန်နိုင်ငံလေဒင်မြို့မှ စတင်ပေါ်ပေါက်သောကြောင့် လေဒင်ဓာတ်အိုးဟု တွင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။
လေဒင်ဓာတ်အိုးမှာ အဝကျယ်သောဖန်အိုးအဖြစ်၍ အိုးဝကိုဖော့ဆို့ဖြင့်ပိတ်ထားသည်။
အိုး၏အတွင်းနှင့် အပြင်ဘက်တွင် အောက်ပိုင်းတဝက်မျှကို ပါးလွှာသောသံဖြူပြားဖြင့်ကပ်ထားလျက် ဖုံးအုပ်သည့်သံဖြူမှာလျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်ပစ္စည်းဖြစ်၍ သံဖြူပြားနှစ်ခုကြားရှိ ဖန်သည် လျှပ်စစ်ဓာတ်မလိုက်သည့်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။
ကြေးဝါတိုင်တချောင်းကို အိုးအတွင်းဘက်သို့ သံဖြူပြားနှင့်ထိအောင် ဖော့ဆို့၌အပေါက်ဖောက်၍ စိုက်ထားသည်။
လျှပ်စစ်ဓာတ်ကို ကြေးဝါတိုင်သို့ တနည်းနည်းဖြင့်လိုက်စေသောအခါ လျှပ်စစ်ဓာတ်သည် အိုးအတွင်းရှိ သံဖြူပြားသို့ရောက်သွား၏။
သံဖြူပြားနှစ်ခုကြားတွင် လျှပ်စစ်ဓာတ်မလိုက်သည့်အတွက် ဤလျှပ်စစ်ဓာတ်သည် အိုးအပြင်ဘက်ရှိ သံဖြူပြားသို့ မကူးနိုင်ချေ။
သို့ရာတွင်အိုးအပြင်ဘက် သံဖြူပြားကို မြေကြီးနှင့်တနည်းတစ်လမ်းဆက်ထားမည်ဆိုပါက လျှပ်စစ်ညှို့မှုကြောင့် ထိုသံဖြူပြားတွင် အတွင်းဘက်သံဖြူပြားနှင့် ဆန့်ကျင်သော လျှပ်စစ်ဓာတ်ဝင်လာလေသည်။
ဤကဲ့သို့ အတွင်းအပြင်နှစ်ဖက်စလုံးရှိ သံဖြူပြားများ၌ ဓာတ်ဝင်နေချိန်တွင် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အပြင်ဘက်သံဖြူပြားကိုထိထား၍ ကျန်လက်ဖြင့် ကြေးဝါကိုတို့ကြည့်လျှင်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဝိုင်ယာကြိုးဖြင့် တနည်းတလမ်းဆက်သွယ်၍ ကိုင်ကြည့်လျှင်ဖြစ်စေ ရုတ်တရက်ဓာတ်လိုက်ခြင်းမှာ လေဒင်ဓာတ်အိုးပေါ်စအချိန်က အထူးအဆန်းဖြစ်နေသည့်အတိုင်း မြို့တကာလျှောက် လှည့်ပြ၍စီးပွားရှာခြင်းဖြင့် ချမ်းသာသူသများပင် ရှိခဲ့ဖူးလေသည်။
အဆိုပါ သံဖြူပြားနှစ်ခုကို ဝိုင်ယာကြိုးဖြင့် ဆက်ကြည့်လျှင် ဓာတ်နှစ်ခုမှာ ဆန့်ကျင်နေသည့်အတွက် မီးပွင့်သည်ကိုလည်း တွေ့နိုင်ပေသည်။
သို့ရာတွင် လေဒင်ဓာတ်အိုးသာမက မည်သည့်ကွန်ဒင်ဆားမျိုးမှာမဆို ထိုသို့ပွင့်ထွက်သော လျှပ်စစ်မီးပွားသည် တသမတ်တည်း ဆက်တိုက်ပွင့်ခြင်းမရှိချေ။
အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှေ့တိုးနောက်ငင်သွာားနေပြီးမှ တဖြည်းဖြည်းအားကုန်ပြီး ရပ်နားသွားသည်။
လျှပ်စစ်ဓာတ်၏ ဤသို့ ရှေ့တိုးနောက်ငင်လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားမှုသည် ရေဒီယို လှိုင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေ၍ ဝိုင်ယာလက်နှင့် ရေဒီယိုအသံလွှင့်ရာတွင် ဤသဘောကိုပင် အခြေံပြုထားပေသည်။
လေဒင်ဓာတ်အိုးများကို ယခုအခါတွင် လက်တွေ့စမ်းသပ်ခန်းများ ၌သာ စမ်းသပ်မှုကိစ္စများအတွက် အသုံးပြုကြလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) ကိုးကား Category:ဓာတ်ငွေ့ နည်းပညာများ။
သံ၊ ကြေး စသော သတ္တုများကို ဂဟေဆော်ရာ၌ လည်းကောင်း၊ သုတ်လိမ်းထားသော ဆေးဟောင်းများကို အပူရှိန်ပေး၍ ခြစ် ခွာယူရာ၌လည်းကောင်း၊ အသုံးပြုလေ့ရှိကြသော လေပန်းမီးခွက်ကို တွေ့မြင် ဖူးကြပေမည်။
လေပန်းမီခွက်မှ မြည်သံတရှူးရှူးဖြင့် ထွက်နေသောမီးသည် အပူ ရှိန်အလွန်ပြင်းထန်၏။
အပူရှိန်ပြင်းထန်ရခြင်းမှာ လေထုအတွင်းမှ အော် ဆီဂျင်ကို အပိုသွင်းယူ၍ လောင်စာဖြစ်သောဓာတ်ငွေ့နှင့် ရောစပ်ပေးထား သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
သဘောမှာ ဗွန်ဆင်မီးတိုင်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ် ၏။
လေပန်းမီးခွက်တွင် ရေနံ၊ အရက်ပျံ၊ ဓာတ်ဆီ၊ သို့မဟုတ် ဗင်ဇင်းတစ်ခုခုကို လောင်စာအဖြစ်အသုံးပြုနိုင်သည်။
လောင်စာသည် အပူ နှင့်ဖိအားကြောင့် အရည်ဘဝမှ အငွေ့အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်။
လောင် စာကို ပြွန်ထိပ်ရှိ အလွန်သေးငယ်သော အပေါက်ကလေးမှ ပန်းထွက်စေ၍ လေကိုမူ အပေါက်ကြီးများမှဝင်စေသည်။
မှုတ်ထုတ်လိုက်သော လောင်စာ သည် အလွန်ကြီးမားသောအရှိန်ဖြင့် ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ လေကလည်း တိုး၍ ဝင်လိုက်လာသည်။
သို့သော် ရေနံထက် အငွေ့ပိုပျံလွယ်သော လောင် စာများကို အသုံးပြုသည့် လေပန်းမီးခွက်မျိုးတွင် ပြုလုပ်စီမံထားပုံမှာ သာ မန် လေပန်းမီးခွက်နှင့် တစ်နည်းတစ်ဖုံကွဲလွဲပေသည်။
လေပန်းမီးခွက်ကို လွယ်ကူပေါ့ပါးစွာ ယူဆောင်သွားလာနိုင် သည်။
လေတိုက်နေစဉ်မှာပင် အကာအရံမလိုဘဲ အသုံးပြုနိုင်သည်။
လောင် စာအိုးထဲ၌ လေဖိအားအလွန်နည်းသွားသော အခါမျိုးတွင် လောင်စာရည် ပန်းထွက်ရာပြွန်ထိပ်၌ အရောင်ရှိ၍မီးခိုးများသောမီးမျိုးဖြင့် တောက်လောင် တတ်လေသည်။
ကောင်းစွာတောက်လောင်သော လေပန်းမီးခွက်မီးတွင် အရောင်မရှိချေ။
အသေအချာကြည့်လျှင် ထိုမီးသည် ပြွန်ထိပ်ရှေ့မှ အနည်း ငယ်ခွာ၍ လောင်စာငွေ့နှင့်လေတို့ရောစပ်သော နေရာရောက်မှ တောက် လောင်သည်ကို တွေ့ရသည်။
ရေနံလေပန်းမီးခွက်တွင် လေထိုးတံပါ၍ လေ ကိုလိုသလို ထိုးပေးရန်လို၏။
သို့သော် အရက်ပျံ၊ ဗင်ဇင်း၊ သို့မဟုတ် ဓာတ်ဆီကို လောင်စာအဖြစ်အသုံးပြုသော လေပန်းမီးခွက်များတွင်မူ လေ ထိုးတံမလိုချေ။
လေပန်းမီးခွက်တွင် အသင့်အတင့် ပူလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင် နက် မီးသည် အလိုလိုအရှိန်ရသွားလေသည်။
ရေနံလေပန်းမီးခွက်ကို အသုံးပြုမည်ကြံလျှင် ရှေးဦးစွာ ရေနံအိုး ထဲ၌ ရေနံလေးပုံသုံးပုံခန့်ထည့်ထား၍ လေပေါက်ကိုပိတ်ထားရ၏။
ထို့ နောက် ပြွန်နှုတ်သီးအောက်ဘက်ရှိ ခွက်ငယ်တွင် အရက်ပျံ အနည်းငယ် ထည့်၍ မီးရှို့ပေးရသည်။
အတန်ကြာ၍ လေထိုးတံဖြင့် လေတစ်ချက် နှစ် ချက် ထိုးပေးသောအခါ ပြွန်ရှေ့၌မီးစွယ် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ထိုမီးစွယ် သည် ပထမတွင် အသံကျယ်စွာ မြည်နေမည်ဖြစ်သော်လည်း မကြာမီပင် မြည်သံမှန်လာကာ အပူရှိန်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် အလွန်ပြင်းထန်လာလေ သည်။
အရက်ပျံ၊ ဓာတ်ဆီစသည်တို့ဖြင့် ထွန်းရသော လေပန်းမီးခွက် များတွင်မူ ဆီထွက်သည့်အပေါက်၌ အပ်ကလေးဖြင် စီမံထားသော အခင်ပါ ရှိ၍ ထိုအခင်ကို ခလုတ်ဖြင့်လိုသလို ပိတ်နိုင်၊ ဖွင့်နိုင်လေသည်။
ဤ လေပန်းမီးခွက်မျိုးကို လျင်မြန်စွာထွန်းညိ|နိုင်သော်လည်း ပေါက်ကွဲတတ် သဖြင့် သတိနှင့် ကိုင်တွယ်အသုံးပြုရန်လိုပေသည်။
အိမ်သုံးလေမီးဖိုများကို ပြုလုပ်ထားပုံ သဘောမှာလည်း လေပန်း မီးခွက်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) ကိုးကား Category:သံထည်လုပ်ငန်းသုံး ကိရိယာများ။
သံရိုင်းမှ သံစိမ်းရအောင် ထုတ်ယူလိုသောအခါ အဓိကအားဖြင့် လေပြင်းဖိုခေါ် သံရည်ကျိုဖိုကြီးများကို အသုံးပြုကြရသည်။
လေပြင်းဖိုမှာ မျှော်စင်တမျှမြင့်မားသော မတ်တတ်ဖိုကြီးဖြစ်၍ ထိပ်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်းခြင်း အနည်းငယ်ရှူးသွားသည်။
ပေ ၉ဝ မှ ၁ဝဝ ခန့် မြင့်၍ အချင်းပေ ၃ဝ ခန့်ရှိသည်။
ဤဖိုကြီးမျိုးကို သံမဏိပြားများဖြင့် ဆောက် လုပ်၍ အတွင်းဘက်၌ မီးခံအုတ်များ ခံထားရလေသည်။
လေပြင်းဖိုကို အောက်ခြေမှထိပ်အထိ အောက်ခြေ၊ လည်တိုင်နှင့် ခေါင်းပိုင်းဟူ၍ သုံးပိုင်းခွဲခြားနိုင်သည်။
ဖိုအောက်ခြေမှာ သံရည်ပူများ စုပြုံ ကျရောက်ရာ အနိမ့်ဆုံးအပိုင်းဖြစ်သောကြောင့် ထိုအပိုင်းကို မီးခံအုတ် အကောင်းဆုံးအစားဖြင့် ထူထဲစွာဆောက်လုပ်ထားရသည်။
ဤအပိုင်းရှိ နံရံတွင် အပေါက်နှစ်ပေါက်ဖောက်ထားသည်။
တစ်ပေါက်မှာ သံရည်ကို ထုတ်ယူရန်ဖြစ်၍ အခြားတစ်ပေါက်မှာ ချောရည်ကို ထုတ်ပစ်ရန်ဖြစ်၏။
အောက်ခြေနှင့် လည်တိုင်စပ်ကြားနေရာလောက်တွင် ဖို၏အပြင်ဘက် ပတ် ပတ်လည်၌ တွီယာခေါ် လေပူကို မှုတ်သွင်းပေးသည့် လေပူမှုတ်ပြွန်များ တပ်ဆင်ထားသည်။
လည်တိုင်မှာ လေပူမှုတ်ပြွန်တို့ အထက်နား၌ ကပ် လျက်ရှိသဖြင့် ဖိုတစ်ခုလုံးတွင် အပူဆုံးအပိုင်းဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် ခံထား သည့်အုတ်များကို မီးစား၍ ပျက်စီးမသွားစေရန် အပြင်ဘက်မှ လှည့်ပတ် သွားအောင် စီမံထားသောရေဖြင့် အအေးခံပေးထားရသည်။
ခေါင်းပိုင်းတွင်မူ အပြင်ဘက်က သံမဏိပြား၊ အတွင်းဘတ်က မီးခံအုတ်များခံထားသည်မှအပ ထွေထွေထူးထူး စီမံထားခြင်းမရှိပေ။
ဖို၏ထိပ်၌ သံရိုင်းနှင့်တကွ အခြား ပစ္စည်းများ ထည့်ချပေးရန် အပေါက်ကြီးရှိ၍ ထိုထိပ်ဝတွင် ခေါင်းလောင်းပုံ အဖုံးနှစ်ထပ်ဖြင့် ပိတ်ထားသည်။
အဖုံးနှစ်ထပ်တပ်ဆင်ထားခြင်းမှာ သံရည် ကို မရပ်မနားဘဲ ကျိုနေစဉ်အချိန်အတွင်း ထိပ်ဝမှဓာတ်ငွေ့ပူများ မထွက်စေ ဘဲ လိုအပ်သောပစ္စည်းများကို ထည့်ပေးချပေးနိုင်စေရန်ဖြစ်လေသည်။
သံရည်မကျိုမီ ရှေးဦးစွာ သံရိုင်း၊ ကုတ်ကျောက်မီးသွေးနှင့် ထုံး ကျောက်တို့ကို ဖိုထဲသို့ ထိပ်ဝမှတစ်ဆင့် တစ်ထပ်စီ ချပေးရသည်။
ဤသို့ ချပေးရာတွင် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားဖြင့်ဆွဲတင်သော ကုန်တင်လှည်းကလေးများ ဖြင့် ဖိုထိပ်အရောက်တင်ပေး၍ ထိပ်သို့ရောက်သောအခါ ကုန်တင်လှည်း ကလေးသည် အလိုအလျောက် တိမ်းမှောက်သွားပြီးလျှင် ပါသမျှပစ္စည်းကို ထိပ်ဝကတော့ထဲသို့ လောင်းချပေးသည်။
ချပေးလိုက်သော ပစ္စည်းသည် ရှေးဦးစွာ အပေါ်ဘက်ရှိ ခေါင်းလောင်းပုံအဖုံးပေါ်တွင် တင်နေသည်။
ထို အဖုံးကို အောက်နှိမ့်၍ ဖွင့်ပေးလိုက်သောအခါ တင်နေသောပစ္စည်းများသည် အထဲသို့ ကျသွားပြီးလျှင် ဒုတိယအဖုံးပေါ်၌ တင်နေပြန်သည်။
ဤသို့ ထပ် တလဲလဲ လောင်းချပေး၍ ပစ္စည်းအတော်များများရမှ ပထမအဖုံးကို ပိတ် လိုက်ပြီး ဒုတိယအဖုံးကို ဖွင့်ပေးခြင်းဖြင့် ဖိုထဲသို့ ပစ္စည်းများကို ချပေး သည်။
အဖုံးနှစ်ထပ်ဖြင့် ဤနည်းအတိုင်း ချပေးခြင်းကြောင့် ပစ္စည်းများကို ချပေးစဉ် ဖိုအတွင်မှ ဓာတ်ငွေ့ပူများ အပြင်ဘက်သို့ လွတ်မြောက်၍ မထွက်သွားနိုင်ချေ။
ဖိုထဲ၌ လိုအပ်သောပစ္စည်းများ အသင့်ရောက်ပြီးသောအခါ ကုတ် ကျောက်မီးသွေးကို အောက်ဘက်မှ စတင်မီးရှို့ပေး၍ လေပူကိုလည်း မှုတ် သွင်းပေးခြင်းဖြင့် သံရည်ကျိုသည့်အလုပ် စတင်လေတော့၏။
ကုတ်မီးသွေး သည် လေပူ၏အရှန်ကြောင့် လျင်မြန်စွာမီးလောင်၍ ထိုသို့ မီးလောင်သွား စဉ် အထက်ဘက်ရှိ ပစ္စည်းများသည် အောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း အိကျလာ သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖို၏ထိပ်ဝမှနေ၍ ပစ္စည်းအသစ်များကို အချိုးကျ အဆက်မပြတ် ထည့်ပေးလျက်ရှိသဖြင့် ဖိုထဲ၌ ပြည့်မြဲပြည့်၍ နေလေသည်။
ဖိုထဲ၌ရှိသည့် အပူချိန်မှာ ဖာရင်ဟိုက် ဒီဂရီ ၃ဝဝဝ မှ ၃၅ဝဝ ခန့်အထိ ရှိသဖြင့် အလွန်ပြင်းထန်၏။
ထိုအပူရှိန်ကြောင့် ဖိုထဲ၌ရှိသည့် ပစ္စည်း များသည် အစဉ်အတိုင်း အရည်ပျော်၍ ဓာတ်ပြောင်းမှုအမျိုးမျိုး ဖြစ်ပွားပြီး လျှင် နောက်ဆုံး၌ သံနှင့်ချော်ရည်တို့သည် အောက်ခြေသို့ ကျဆင်းလာကြ သည်။
ချော်မှာ သံထက်ပေါ့သဖြင့် သံရည်ပူပေါ်၌ ပေါလောပေါ်နေသည်။
ချောရည်ပူကို မကြာမကြာ ချော်ရည်ထုတ်ပေါက်မှ ထုတ်ပစ်၍ သံရည်ပူကို လည်း သံရည်ထုတ်ပေါက်များမှ အလားတူ ထုတ်ယူပြီး သဲခင်းထားသော မြောင်းများတွင် အအေးခံယူသည်။
အေးသွားသောအခါ သံစိမ်းတုံးများ ဖြစ် လာကြ၏။
သွန်းသံ၊ ချွတ်သံ(ချွတ်ပြီးသားသံ)နှင့် သံမဏိများကိုလိုသော် အဆိုပါ သံစိမ်းများမှတစ်ဆင့် ပြုလုပ်ယူရလေသည်။
ရှေးက ဖိုအတွင်းသို့ လေပူအစား လေအေးကိုပင် မှုတ်သွင်းပေး ခဲ့ကြသဖြင့် ကုတ်ကျောက်မီးသွေး အကုန်အကျများခဲ့သည်။
လေပူကို အသုံးပြုသောအခါ ကုတ်မီးသွေးထက်ဝက်မက အကုန်သက်သာလော၍ ယခုအခါ လေပူကို များများဖိနှိပ်ပြီး သွင်းပေးသောအခါ ထိုထက်မက သက်သာလာကြောင်း တွေ့ရှိလာကြသည်။
တစ်ဖန်ဖိုအတွင်းရှိ ပစ္စည်းများ မီးလောင်မှထွက်လာသော ဓာတ် ငွေ့ပူတို့သည် ယခင်က ဖိုထိပ်၌လောင်ကျွမ်းကာ အလဟဿ ဆုံးပါးသွား ကြ၏။
ယခုအခါတွင်မူ ထိုဓာတ်ငွေ့ပူများကို ပြွန်များဖြင့် သယ်ယူပြီး နောက် ဖိုထဲသို့ သွင်းပေးမည့်လေကို ကြိုတင်အပူတိုက်ပေးခြင်း၊ လေမှုတ် စက်ရှိ ဓာတ်ငွေ့အင်ဂျင်စက်များကို မောင်းနှင်စေခြင်း စသည့်ကိစ္စများ အတွက် အကျိုးရှိစွာ အသုးချလျက်ရှိပေပြီ။
ချော်များကိုလည်း ယခင်က စွန့်ပစ်လေ့ရှိရာ ယခုအခါ လမ်းခင်းရန်နှင့် ဘိလပ်မြေတစ်မျိုး ပြုလုပ်ရန် အတွက် အသုံးချလျက်ရှိပေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) ကိုးကား Category:သံထည်လုပ်ငန်း။
ပဲရစ်မြို့ Musée des Arts et Métiers မှ မာကျူရီ ဗရိုမီတာ ယနေ့မိုးများမည်၊ နက်ဖြန်လေမုန်တိုင်းကျမည် အစရှိ သဖြင့် ရာသီဥတုအခြေအနေကို မိုးလေဝသဌာနမှ ကြိုတင် သတိပေးနိုင်ခြင်းသည် ဗရိုမီတာဟုခေါ်သော လေဖိအားတိုင်း ကိရိယာ၏ ကျေးဇူးကြောင့်လည်း တစ်ကြောင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဗရိုမီတာဟူသော ဝေါဟာရသည် ဂရိစကားမှ ဆင်းသက် လာ၍ ဖိအားတိုင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဗရိုမီတာကို လေထုဖိအားတိုင်းတာရာ၌ အသုံးပြုရ၍၊ မိုးလေဝသ အခြေ အနေကို ခန့်မှန်းရာတွင် အရေးပါ အရာရောက်သော ကိရိယာ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
ဗရိုမီတာကို ကြည့်၍ ရာသီဥတု အခြေအနေကို မည်သို့ ခန့်မှန်းကြပါသနည်း။
ဗရိုမီတာမှ ပြဒါးမှတ် အတက်အကျကို ကြည့်၍ ခန့်မှန်းကြရသည်။
သိပ္ပံပညာရှင်တို့ လက်တွေ့စမ်းသပ် ကြည့်ရှုချက်အရ ကမ္ဘာမြေပြင်ပေါ်ရှိ နေရာတစ်ခုခု၏ လေထု ဖိအားသည် ဗရိုမီတာ၏ပြဒါးတိုင်မှ လေထုဖိအားနှင့် တူညီ သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြရသည်။
ကမ္ဘာမြေကြီးကို လေထုကြီးက လွှမ်းပတ်ရစ်ခြုံထားပေရာ၊ လေထု၏သဘောမှာ တစ်နေရာရာ တွင် လေထုအားနည်းသွားသည့်အခါ လေထုဖိအားကောင်းသည့် နေရာမှ လေတို့သည် တဟုန်ထိုး ရောက်ရှိလာကြသည်။
သို့ဖြင့် လေမုန်တိုင်းဖြစ်ပေါ်တတ်ပေသည်။
လေထုဖိအားနည်းသည့် (လေထုပါးသည့်) အရပ်ဒေသတွင် ဗရိုမီတာမှ ပြဒါးမှတ်သည် နိမ့်ဆင်းသွားသည်။
ပြဒါးမှတ်သည် မြင့်တက်နေ၍ ငြိမ်နေလျှင် လေထုဖိအား ကောင်းနေသဖြင့် ရာသီဥတု သာယာမည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။
ဗရိုမီတာကို စတင်တီထွင်ခဲ့သူမှာ ကမ္ဘာကျော် သိပ္ပံပညာ ရှင် တစ်ဦးဖြစ်သူ ဂယ်လီလေအို၏ တပည့် တော်ရီချဲလီ ဖြစ် သည်။
ဗရိုမီတာ၏ အရင်းခံကိရိယာမှာ လက်မ သုံးဆယ် ကျော်၊ သို့မဟုတ် တစ်ပေခန့်ရှည်သော တစ်ဖက်ပိတ် တစ်ဖက် ပွင့်ဖန်ပြွန်ဖြစ်၍ အတွင်း၌ ပြဒါးထည့်ထားသည်။
ဗရိုမီတာ၏ ဆောင်ရွက်ပုံသဘောမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
ဆိုခဲ့သော တစ်ဖက်ပိတ်ဖန်ပြွန်အတွင်းသို့ ပြဒါးလောင်း ထည့်ပြီးနောက် အဝကို လက်မဖြင့် ပိတ်၍ ပြဒါးထည့်ထား သော အောက်ခံစလုံထဲသို့ စောက်ထိုးနှစ်လိုက်ရသည်။
ထို နောက် ပိတ်ထားသည့် အဝကို ဖွင့်ပေးလိုက်သောအခါ၊ ထိပ် သို့ တိုင်အောင် ရောက်ရှိနေသော ပြဒါး၏ အမှတ်သည် ခြောက်လက်မခန့် နိမ့်ကျလာသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။
ဖန်ပြွန် ထိပ်ပိုင်းသည် ပလာနယ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၍ ပြဒါး၏ အမှတ် အထက်တွင် လေဖိအားမရှိနိုင်ပေ။
သို့ရာတွင် ပြွန်အတွင်းမှ ပြဒါးတို့သည် အဘယ်ကြောင့် စလုံထဲသို့ ထွက်ကျမသွားဘဲ ရှိနေပါသနည်း။
အကြောင်းမှာ စလုံထဲရှိ ပြဒါး၏ မျက်နှာပြင် ပေါ်တွင် လေထုဖိအား ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။
တစ်နည်း အားဖြင့်ဆိုသော်၊ ဖန်ပြွန်အတွင်းရှိ ပြဒါး၏ အလေးချိန်သည် အပြင်ဘက်ရှိ လေထုဖိအားနှင့် တူညီနေသောကြောင့် ဖန်ပြွန် အတွင်းမှ ပြဒါးများ ပြန်၍ ထွက်မကျနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
တော်ရီချဲလီသည် ဗရိုမီတာကို ၁၆၄၃ ခုနှစ်တွင် စတင်ကြံ စည်သည်။
စတင်ကြံစည်စဉ်က ရေကိုအသုံးပြုသည်။
သို့သော် အရည်အမျိုးမျိုးတွင် ပြဒါးအရည်သည် အလေးဆုံးဖြစ်သည်။
ရေထက် ၁၄ ဆ ခန့်ပို၍ လေးသည်။
ထို့ပြင် ရေနှင့်စာလျှင် ပြဒါး၏ အငွေ့ပျံမှုသည် မဆိုစလောက်သာ ဖြစ်သည်။
၃၄ ပေမျှမြင့်သော ရေထုအစား၊ ပြဒါးကို အသုံးပြုသောအခါ၊ လက်မ ၃ဝ ခန့်အမြင့်ရှိလျှင် လုံလောက်ပေပြီ။
ထိုကြောင့် တောရီချဲလီသည် ပြဒါးကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
နောင်အခါ ဗရိုမီတာကို ယခုသုံးလျက်ရှိကြသော အခြေအနေ သို့ရောက်အောင် တိုးတက်ပြုပြင်ခဲ့ကြသည်။
ပြဒါးတိုင်တွင် အမှတ်ပြဒီဂရီများ မှတ်သားထားရာ ယင်းတို့ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ရာသီဥတုအခြေအနေကို ခန့်မှန်းတွက်ဆနိုင်ကြပေသည်။
လေထုဖိအားသည် ကမ္ဘာမြေပြင်နှင့်နီးသောနေရာတွင် ပို၍ များပြီးလျှင် ကမ္ဘာမြေပြင်နှင့် ဝေးသွားသောအခါ တဖြည်းဖြည်း နည်းသွားသည်။
ထိုကြောင့် မြေပြင်အထက် အနိမ့်အမြင့်ကို လိုက်၍ ဗရိုမီတာ၏ အမှတ်တွင် အတက်အကျရှိလေရာ၊ တောင်များ၏ အမြင့်တိုင်းရာ၌လည်း ဗရိုမီတာကို အသုံးပြုရ လေသည်။
တောရီချဲလီနှင့် မရှေးမနှောင်းပင် မက်ဒါဗတ်မြို့တော်ဝန် အော့တိုဖွန်ဂေးရိကဲသည် ၁၆၄၆ ခုနှစ်တွင် ဗရိုမီတာတစ်မျိုးကို စမ်းသပ်တီထွင်ခဲ့သည်။
မြို့တော်ဝန်သည် သိပ္ပံပညာ စူးစမ်းမှု၌ စိတ်ဝင်စားသူ ဖြစ်၍ ရေသုံး ဗရိုမီတာတစ်ခုကို ပြုလုပ်သည်။
ရေထည့်ထားသော ပြွန်သည် ၃၄ ပေမျှ ရှည်၍ ထိပ်တစ်ဖက် ပိတ် ဖြစ်သည်။
ပြွန်၏ ထိပ်ပိုင်းကို ဖန်ဖြင့် ပြုလုပ်ထား၍ အောက်ပိုင်းကို ကြေးဝါဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။
ပြွန်၏ အောက် ဘက်ကို ရေထဲနှစ်ထားသည်။
ပြွန်အတွင်းရှိရေသည် ရာသီဥတု အခြေအနေ ပြောင်းတိုင်း တက်ချည်ကျချည် ဖြစ်သည်။
ထိုရေ ထဲ၌ ပေါလောပေါ်နိုင်သော လူရုပ်ကလေးတစ်ရုပ် ထည့်ထား သည်၊ ရာသီဥတုကောင်း၍ ရေအမှတ်မြင့်လာသည့်အခါ အရုပ် ကလေးသည် အပေးရောက်လာကာ လူမြင်ကွင်းသို့ ရောက်လာ သည်။
ရာသီဥတုအခြေအနေ မကောင်းလျှင် ရေအမှတ်နိမ့်ကျ သွား၍၊ လူရုပ်ကလေးလည်း အောက်သို့ရောက်ကာ ကွယ် ပျောက်သွားသည်။
မြို့တော်ဝန်သည် ထိုပြွန်ချောင်းကို သူ၏ အိမ်တွင် ကပ်ထောင်ထားရာ၊ လူအများမှာ ဗရိုမီတာမှန်း မသိ ကြ၍၊ မှော်အတတ်ဖြင့်ပင် ပြုလုပ်ထားလေသလောဟု တအံ့ တ0x100သ ရှိခဲ့ကြလေသည်။
ဗရိုမီတာကို ရေ၊ ပြဒါးမပါဘဲနှင့်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။
ပတ်စကယ်ဆိုသူသည် ဝိုင်အရက်သုံးဗရိုမီတာတစ်ခုကို စမ်းသပ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဝိုင်အရက်သည် ရေထက်ပင် ပေါ့ သေးသဖြင့် ပြွန်ချောင်းကို ၄၆ ပေ ခန့် ရှည်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ရ လေသည်။
ဗရိုမီတာကို သင်္ဘော၊ လေသင်္ဘော၊ လေယာဉ်ပျံများ၌ လည်း တပ်ဆင်အသုံးပြုကြရသည်။
အကြောင်းမှာ ယင်းတို့ သည် ရာသီဥတုအခြေအနေကို ကြည့်၍ ခုတ်မောင်းပျံသန်းကြ ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လေသင်္ဘော လေယာဉ်ပျံတို့သည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် အမြင့်ပေ မည်မျှ၌ ပျံသန်းနေ သည်ကိုလည်း ဗရိုမီတာများက ပြသသည်။
ထိုကဲ့သို့သော ဗရိုမီတာမျိုးကို အော်လတီမီတာဟု ခေါ်သည်။
လေယာဉ်ပျံ လေသင်္ဘော တို့တွင် ပြဒါးတိုင်ဗရိုမီတာများကို သယ်ဆောင် ရန် မလွယ်ကူပေ။
ထိုကြောင့် သယ်ယူရလွယ်ကူသော အန္နာ ရွိုက် ဗရိုမီတာတစ်မျိုးကို အသုံးပြုကြရသည်။
အန္နာရွိုက် ဆိုသည်မှာ အခြောက်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၍ အရည်မပါသော ဗရိုမီတာဟု ဆိုလိုသည်။
ထိုကရိယာမျိုးသည် အတွင်းရှိ လေကို စုတ်ထား၍ ပလာနယ်နီးပါး ဖြစ်နေသော သတ္တုဗူး ကလေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုသတ္တုဗူးကလေး၏ အဖုံးကို လေထုဖိအားအလိုက် ကျုံ့နိုင် ကန်နိုင်အောင် ပြုထားသည်။
ကျုံ့သမျှ ကန်သမျှကို အဖုံး၌ တပ်ဆင်ထားသော လက်တံက အဖုံးမျက်နှာပြင်ဘေးရှိ ဒီဂရီအမှတ်အသားများကို ညွှန်ပြသည်။
ဗရိုမီတာရိုရိုးနှင့် နှိုင်းစာလျှင်၊ အန္နာရွိုက် ဗရိုမီတာသည် လေထုဖိအားကို အတိအကျ မှန်ကန်အောင် မပြနိုင်ပေ။
သို့သော် ရာသီဥတုအခြေအနေ၌ အနည်းငယ်မျှ အပြောင်းအလဲ ရှိရုံနှင့်ပင်၊ အပြောင်းအလဲကို ညွှန်ပြနိုင်သည်။
အချို့သော အန္နာရွိုက်ဗရိုမီတာတို့၏ လက်တံတွင် မင်ထည့်ထားသည့် ကလောင်သွား တပ်ထားရာ၊ လက်တံရွေ့သမျှကို မင်ကြောင်း ထင်စေသဖြင့်၊ မည်သည့်အချိန်တွင် လေထုဖိအားမည်မျှ ရှိကြောင်းကို အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်သည်။
ယင်းသို့ မင် ကြောင်းဖြင့် လေထုဖိအားကို မှတ်တမ်းတင်နိုင်သည့် ဗရိုမီတာ မျိုးကို ဗာရိုဂရပ်(လေဖိမှတ်ကရိယာ)ဟု ခေါ်လေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) ကိုးကား Category:အီတလီ တီထွင်မှုများ Category:တိုင်းတာရေး ကိရိယာများ။
ဂရိဗြိတိန်နိုင်ငံရှိ လေဘာပါတီ(ယူကေ) သည် ဆိုရှယ်လစ်ပါတီဖြစ်၏။
၁၈၆၇ ခုနှစ်တွင် အတည်ပြုခဲ့သော ပြုပြင်ရေး အက်ဥပဒေအရ ဗြိတိန်နိုင်ငံတွင် အလုပ်သမားလူတန်းစာသည် မဲပေးခွင့်ရခဲ့ လေသည်။
သို့သော်လည်း အစတွင် ဗြိတိသျှအလုပ်သမားမျးသည် ဥရောပ တိုက်နိုင်ငံတို့မှ အလုပ်သမားများကဲ့သို့ နိုင်ငံရေးတွင် လွတ်လပ်စွာ ပါဝင် ဆောင်ရွက်ရန် မလိုလားခဲ့ကြပေ။
စီးပွားရေးကုန်သွယ်ရေး အစည်းအရုံးများ နှင့် ဆိုရှယ်လစ် အုပ်စုများပါဝင်သော ကွန်ဖရင့်တစ်ခုကို ၁၉ဝဝ ပြည့်နှစ် တွင် ကျင်းပပြီးသည့်နောက်မှသာလျှင် အလုပ်သမားတို့ နိုင်ငံရေးတွင် ပါ ဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြလေသည်။
၁၉ဝ၆ ခုနှစ် ပါလီမန်ရွေးကောက်ပွဲတွင် ဗြိတိသျှ လေဘာပါတီမှ ကိုယ်စားလှယ် ၂၆ ဦး အရွေးခံရလေသည်။
ထိုစဉ်က အာဏာရရှိခဲ့သော လစ်ဗရယ်ပါတီအစိုးရသည် အလုပ်သမားတို့၏ အဓိကတောင်းဆိုချက်ကို လိုက်လျောသည့်အနေဖြင့် ဝါဏိဇ္ဇပဋိပက္ခဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းအတည်ပြုခဲ့ သည်။
၁၉၁ဝ ပြည့်နှစ်ရွေးကောက်ပွဲတွင် လေဘာပါတီမှအမတ် ၄၂ နေရာ ရရှိခဲ့၏။
ထိုအခါ အလုပ်သမားအတွက် ပြုပြင်ရေးဥပဒေများ တင်သွင်း အတည်ပြုခဲ့သည်ကို ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေနှင့် လစ်ဗရယ်ပါတီ၏ အက် စကွစ်အစိုးရအဖွဲ့အား ထောက်ခံခဲ့လေသည်။
ပထမကမ္ဘာစစ် ဖြစ်ပွားသောအခါ လေဘာပါတီသည် အစိုးရကို ထောက်ခံခဲ့သည့်ပြင် ညွှန့်ပေါင်းအစိုးရအဖွဲ့တွင်လည်း ပါတီမှကိုယ်စားလှယ် များ ပါဝင်စေခဲ့လေသည်။
သို့သော်လည်း ပါတီအတွင်း ရမ္မဆေးမက္ကဒေါ် နယ်ခေါင်းဆောင်သော ငြိမ်းချမ်းရေးသမားအချို့ကမူ စစ်ကိုဆန့်ကျင်ခဲ့လေ သည်။
သို့ဖြင့် စစ်ကြီးပြီးဆုံးသွားခဲ့၍ ၁၉၁၈ ခုနှစ် ပြုပြင်ရေးဥပဒေအရ အရွယ်ရောက်သူမှန်သမျှ ကျားမ မရွေး မဲဆန္ဒပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။
လေဘာ ပါတီသည် မဲဆန္ဒရှင်သစ်များအား ဆွဲဆောင်ရန်အလို့ငှာ ၁၉၁၉ ခုနှစ်တွင် ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒကို ကြွေးကြော်အသုံးပြုခဲ့လေသည်။
ယင်းပါတီ၏ဝါဒမှာ ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်းကြီးများအား ပြည်သူပိုင် ပြုလုပ်ခြင်းကို အခြေပြုသည့် လူနေမှုစနစ်ကို အားပေးသောဝါဒဖြစ်၏။
လေဘာပါတီ၏ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်သည် ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒပင် ဖြစ်သော် လည်း မတ်၏ဝါဒကို လက်မခံသည့်အပြင် ယင်းဝါဒတွင် သုံးပြီးဖြစ်သော စကားအသုံးအနှုန်းများကိုပင် မသုံးမိစေရန် အထူးဂရုပြုကာ ရှောင်ရှားခဲ့လေ သည်။
လေဘာပါတီက အခြေအနေက ခွင့်ပြုမှသာလျှင် စက်မှုလက်မှုလုပ် ငန်းကြီးတစ်ခုကို ပြည်သူပိုင်ပြုလုပ်ရမည်။
ဤကဲ့သို့ ပြည်သူပိုင်လုပ်ရာ တွင်လည်း ပိုင်ရှင်ကိုလျော်ကြေးအပြည့်အစုံပေးရမည်ဟု ဆိုလေသည်။
ထို့ ပြင် ပြည်သူ့လွတ်လပ်မှု အခွင့်အရေးများကိုကာကွယ်ခြင်း၊ တရားမျှတစွာ ရွေးကောက်တင်မြေ|ာက်ခြင်းဟူသော ဒီမိုကရေစီလမ်းစဉ် တည်မြဲစေရမည်ဟု လည်း ရှင်းလင်းတိကျပြတ်သားစွာ ပြဋ္ဌာန်းထားခဲ့လေသည်။
လေဘာပါတီသည် အမျိုသားညီညွတ်ရေးနှင့် နိုင်ငံတော်စည်းလုံး မှု၏ အထိမ်းအမှတ်ဖြစ်သော ဘုရင်စနစ်ကိုထားလိုသည်။
ထို့ပြင် ဗြိတိသျှ အင်ပိုင်ယာကို မဖျက်သိမ်းဘဲ လက်အောက်ခံ ကိုလိုနီများကို တဖြည်းဖြည်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပေ်ပေးခြင်းဖြင့် ဗြိတိသျှ ဓနသဟာယနိုင်ငံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်ရန် အလိုရှိပေသည်။
ယင်းပါတီ၏ နိုင်ငံခြားရေးဝါဒမှာ ပဋိပက္ခမှုများကို ငြိမ်းချမ်းသောနည်းနှင့် ဖြေရှင်းလိုသောဝါဒပင်ဖြစ်၏။
ထို့ ကြောင့်ပင် လေဘာပါတီသည် ပထမတွင် နိုင်ငံပေါင်းချုပ်အသင်းကြီးကို လည်းကောင်း၊ နောက်တွင် ကုလသမဂ္ဂအဖွဲ့ကြီးကိုလည်းကောင်း စိတ်အား ထက်သန်စွာ ထောက်ခံအားပေးခဲ့လေသည်။
လေဘာပါတီ တိုးတက်ကြီးပွားလာပုံမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်၏။
ပထမကမ္ဘာစစ်မဖြစ်မီက မပြောမလောက်သည့် အုပ်စုငယ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ် သော်လည်း ၁၉၂၂ ခုနှစ်ရွေးရောက်ပွဲတွင် အမတ် ၁၄၂ နေရာရရှိသဖြင့် အစိုးရအသိအမှတ်ပြု အတိုက်အခံပါတီကြီး ဖြစ်လာလေသည်။
၁၉၂၄ ခုနှစ်တွင် မက္ကဒေါ်နယ်ခေါင်းဆောင်၍ လေဘာပါတီဝင် နှင့် လစ်ဗရယ်ပါတီဝင်အမတ်များ စုပေါင်းထောက်ခံကာ ပထမဆုံးအကြိမ် လေဘာအစိုးရအဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့လေသည်။
သို့သော်လည်း လေဘာပါတီမှာ အင်အားများသည့် ပါတီမဟုတ်ရကား များမကြာမီပင် မက္ကဒေါ်နယ် အစိုးရ သည် လစ်ဗရယ်ပါတီ၏ ထောက်ခံအားပေးမှုမရသဖြင့် ပြုတ်ကျလေတော့ သည်။
၁၉၂၉ ခုနှစ်တွင် မက္ကဒေါ်နယ်ပင်ခေါင်းဆောင်၍ ယခင်အခြေအနေ မျိုးနှင့်ပင် ဒုတိယ လေဘာအစိုးရ ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြန်၏။
သို့သော်လည်း ၁၉၃၁ ခုနှစ်၌ မက္ကဒေါ်နယ်သည် ကွန်ဆားဗတစ်ဝါဒများကို သုံးမိသဖြင့် နောက် လိုက်လေဘာပါတီဝင်များ၏ စွန့်ခွာခြင်းခံရလေသည်။
ရွေးကောက်ပွဲကြီး တွင်လည်း လေဘာပါတီသည် မရှုမလှအရေးနိမ့်ခဲ့လေသည်။
၁၉၃၅ ခုနှစ် ရွေးကောက်ပွဲကြီးတွင်မူ ကွန်ဆားဗတစ်ပါတီမှ အာဏာရရှိငြားလည်း လေဘာပါအမတ်များ၏ ဦးရေမှာ အလွန်တိုးတက်လာလေ၏။
လေဘာပါတီ၏ အဓိကအင်အားမှာ စနစ်တကျဖွဲ့စည်းထားသော အလုပ်သမားအစည်းအရုံးများဖြစ်လေသည်။
စီးပွားကုန်သွယ်မှု အစည်းအရုံး ဝင်တိုင်းလိုပင် လေဘာပါတီကို မဲပေးကြလေသည်။
ပါတီ၏ မယုတ်မလွန် သော ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒနှင့် ခိုင်မာသောဒီမိုကရေစီဝါဒကြောင့် လေဘာပါတီ သည် လူလတ်တန်းစားများစွာသော မဲဆန္ဒရှင်တို့အား မိမိဘက်သို့ ဆွဲ ဆောင်နိုင်ခဲ့၏။
ခေါင်းဆောင်ကောင်းများရှိသဖြင့်လည်း လူထု၏ ယုံကြည် မှုကိုရရှိခဲ့၏။
၁၉၃၉ ခုနှစ်မတိုင်မီ ခေါင်းဆောင်ကြီးများမှာ မက္ကဒေါ်နယ်၊ ဖီးလစ် ဆနိုးဒန်၊ အာသာဟင်ဒါဆန်နှင့် ဆစ်ဒနီဝက် တို့ဖြစ်၍ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင်ကား ပါတီခေါင်းဆောင်ကြီးများမှာ ကလီမင့် အက်တလီ၊ ဆာစတက်ဖို့ကရစ်၊ ဟာဒဗတ်မောရစ်ဆန်၊ အားနက်ဗယ်ဗင်နှင့် ဟာရိုလာ့စကီးတို့ ဖြစ်လေသည်။
( မက္ကဒေါ်နယ်ရမ္မဆေး၊ ဗက်ဗင်အားနက်၊ အက်တလီကလီမင့် -၊) ၁၉၄၅ ခုနှစ် ရွေးကောက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် လေဘာပါတီ၏ ခေါင်းဆောင် ကလီမင့်အက်တလိသည် အောက်လွှတ်တော်တွင် လေဘာ ပါတီဝင် အမတ်အများစုက ထောက်ခံမှုဖြင့် ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။
ဤတွင် လေဘာအစိုးရသည် အဂ‡လန်ဘဏ်တိုက်ကြီးကိုလည်းကောင်း၊ အမျိုးမျိုးသော စက်မှုလုပ်ငန်းကြီးများကိုလည်းကောင်း၊ လူမှုလုံခြုံရေးလုပ် ငန်းနှင့် ကျန်းမာရေးလုပ်ငန်းများကိုလည်းကောင်း ပြည်သူပိုင်ပြုလုပ်ခဲ့ကြ လေသည်။
သို့ရာတွင် စီးပွားရေးအခြေအနေ မတိုးတက်ဘဲရှိပြီးလျှင် ၁၉၅၁ ခုနှစ် ရွေးကောက်ပွဲတွင် လေဘာပါတီ အရေးရှုံးနိမ့် သွားရလေသည်။
၁၉၆၄ ခုနှစ် ရွေးကောက်ပွဲတွင် လေဘာပါတီ တစ်ဖန်အနိုင်ရခဲ့ပြန်၍ လေဘာပါတီခေါင်းဆောင် ဟာရိုဝီလဆန်သည် ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် အတိုက်အခံဖြစ်သော ကွန်ဆားဗတစ် အဖွဲ့အပေါ်တွင် မဲအသာရမှု မှာ မပြောပလောက်သဖြင့် လေဘာအစိုးရအဖွဲ့သည် ထင်သလောက် ဆောင် ရွက်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။
သို့ဖြစ်၍ ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁ဝ ရက်နေ့တွင် ပါလီမန်ကိုဖျက်သိမ်းကာ ထိုနှစ် မတ်လ ၃၁ ရက်နေ့တွင် အထွေထွေရွေး ကောက်ပွဲကြီး ကျင်းပခဲ့သောအခါ လေဘာပါတီကပင် အနိုင်ရခဲ့ပြန်ရာ လေဘာပါတီခေါင်းဆောင် ဟာရိုဝီလဆန်ပင် ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာခဲ့ပြန်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) ကိုးကား Category:ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းရှိ နိုင်ငံရေးပါတီများ။
အပူပိုင်းဒေသ လေမုန်တိုင်းတစ်ခု လေမုန်တိုင်းကျလာသော်အခါ လေသည်ပြင်းလာ ၏။
တစ်ခါတစ်ရံ တစ်နာရီလျှင် မိုင် ၄၀ တိုက်ခတ်၏။
တစ်ခါတစ်ရံ ၇၅ မိုင် တိုက်ခတ်၏။
တစ်ခါတစ်ရံ၌မူ ၇၅ မိုင်ထက် ပိုမိုတိုက်ခတ်၏။
မြန်မာနိုင်ငံ၌ တစ်နာရီလျှင် ၇၅ မိုင်တိုက်ခတ်သော လေမုန်တိုင်းမျိုးကြုံရ ခဲသည်။
သို့သော် ၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၀ ရက်နေ့တွင် စစ်တွေမြို့နှင့် အနီးတစ်ဝိုက်၌ တိုက်ခတ်သွားသော လေမုန်တိုင်းကြီးသည် တစ်နာရီလျှင် မိုင် ၁၅၀ အထိ တိုက်ခတ်ခဲ့ရာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အဆိုးရွားဆုံးသော လေ မုန်တိုင်းကြီးကြောင့် အသေအပျောက်၊ အပျက်အစီး၊ အဆုံးအရှုံး အလွန် များပြားလှ၏။
ဘင်္ဂလားပင်လယ်အော်နှင့် အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာတို့တွင် လေမုန်တိုင်း များကို ဆိုင်ကလုန်းဟုခေါ်၏။
မုန်တိုင်း ခွဲခြားသတ်မှတ်ခြင်း သို့သော် မုန်တိုင်း ဟူသမျှကို ဆိုင်ကလုန်းမခေါ်ပေ။
လေတိုက်နှုန်း တစ်နာရီ မိုင် ၃၀ ကျော် လျှင် မုန်တိုင်းငယ်၊ လေတိုက်နှုန်း တစ်နာရီ မိုင် ၄၀ ကျော်လျှင် ဆိုင် ကလုန်းမုန်တိုင်း၊ လေတိုက်နှုန်း တစ်နာရီ မိုင် ၆၀ ကျော်လျှင် ဆိုင်က လုန်းမုန်တိုင်းကြီးဟု သတ်မှတ်သည်။
လေတိုက်နှုန်းတစ်နာရီ မိုင် ၃၀ အောက်ဆိုလျှင် လေပွေလှိုင်း ဟု သတ်မှတ်၏။
ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာတွင် မုန်တိုင်းများကို တိုင်ဖွန်ဟုခေါ်သည်။
ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာတွင် လေသည် တစ်နာရီ မိုင် ၄၀ နှုန်းတိုက်လျှင် မုန် တိုင်းငယ်ဟု သတ်မှတ်၍ မိုင် ၄၀ မှ ၇၅ မိုင်အထိကို ဆိုင်ကလုန်း မုန်တိုင်းဟု သတ်မှတ်ပြီးလျှင် တစ်နာရီ လေတိုက်နှုန်း ၇၅ မိုင်အထက်မှ သာ တိုင်ဖွန်ဟု သတ်မှတ်လေသည်။
အတ္တလန္တိတ်သမုဒ္ဒရာတွင် မုန်တိုင်းများကို ဟာရီကိန်းဟုခေါ် သည်။
လေတိုက်နှုန်းမှာ တစ်နာရီလျှင် ၇၅ မိုင်ကျော်လေသည်။
ဟာရီကိန်းလေနီကြမ်း တိုက်ခတ်တော့မည်ရှိသောအခါ ဝင်ခါနီး နေသည် မှိုင်းမှုန်နီရဲလာ၏။
လေသည်ပူနွေး၍ ထိုင်းမှိုင်းလာ၏။
လေသည် ဖိအားများလာ၍ ငြိမ်သက်သွား၏။
ပင်လယ်ပြင်၌မူ လေကျမည်ရှိသောအခါ လေ၏ဖိအားနည်းသွားတတ်၍ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအစွန်းဆီမှ မိုးသားများ လျင်မြန်စွာ တက်လာတတ်၏။
လေထဲတွင် ရေခိုးရေငွေ့များ ပါလာတတ် ၏။
လေ၏အရှိန်သည်လည်း ပြင်းထန်သည်ထက် ပြင်းထန်လာလေသည်။
ထိုသို့ ဖိအားနည်းသောနေရာသို့ တိုက်ခတ်လာသောလေသည် ဝင်ရိုးပေါ်၌ ကမ္ဘာလုံးလည်လျက် ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြောင့်မတ်စွာမသွားဘဲ ဝက်အူရစ်သကဲ့သို့လှည့်ကာ ဝိုင်းရစ်၍ တိုက်ခတ်၏။
ဤနည်းဖြင့် လေပွေ များဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်၏။
မိုးသက်လေပြင်းကျရောက်သောအခါ ကောင်းကင်၌ ညိုမည်းနက် မှောင်သော မိုးတိမ်များတက်လာ၏။
ထို့နောက် မိုးရွာပြီးလျှင် လေသည် ဝိုင်း၍ရစ်၍ တိုက်ခတ်၏။
မိုးသက်လေပြင်း ကျရောက်ပြီးသောအခါ လျှပ် ပြက်ခြင်း၊ မိုးထစ်ချုန်းခြင်း၊ မိုးသီးကြွေခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်တတ်၏။
မိုးသက် လေပြင်းကျရောက်ခြင်းမှာ စွတ်စိုထိုင်းမှိုင်းသောလေသည် အထက်သို့တက်၍ အအေးဓာတ်နှင့် တွေ့ပြီးလျှင် မိုးရေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့် ဖြစ်၏။