kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Myanmar to introduces journalism degree course for first time. ရှင်ဟွာ. September 5, 2007 ထို့ပြင် နိုင်ငံတကာသတင်းများအတွက် ရိုက်တာသတင်းဌာနနှင့် Press Trust of India ကိုအသုံးပြုပြီးGupta, 2006, p. 1079 နိုင်ငံတကာ သတင်းဌာနများနှင့် သတင်းဖလှယ်ရေးအတွက် ဆင်ဟွာ၊ ITAR-TASS၊ Yonhap၊ Kyodo၊ Tanjug၊ ANTARA၊ Khaosan Pathet Lao နှင့် Vietnam News Agency သတင်းဌာနတို့နှင့် သဘောတူညီချက် ချုပ်ဆိုထားသည်။
Altbach (1992), p. 228. မှတ်စုများ ကိုးကား Altbach, Philip (1992). Publishing and development in the Third World. H. Zell. . Ang, Peng & Ramanathan, Sankaran (2000). Communication in ASEAN. Asian Media Information and Communication Centre. . Gupta, Amita (2006). Concise Encyclopaedia Of India Vol. 3. Atlantic Publishers & Distributors. . Gunaratne, Shelton (2000). Handbook of the media in Asia. Sage Publications. . Shrivastava, K (2007). News agencies from pigeon to internet. Sterling Publishers Pvt. Ltd. . Category:သတင်းအေဂျင်စီများ Category:ရန်ကုန်မြို့ရှိ သတင်းမီဒီယာများ Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ မီဒီယာ။
မဟာစေတီတော် () သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံတွင် တည်ရှိပြီး သူတော်စင်တို့၏ ဓာတ်တော်များ ဌာပနာကာ တည်ထားသည်။
ကမ္ဘာလုံး အခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ အလေးအမြတ်ထားကြသည့် စေတီဖြစ်သည်။
၁၄၀ ဘီစီတွင် စေတီတော်ကို ဒုဋ္ဌဂါမဏိမင်းကြီး က တည်ခဲ့သည်။
မင်းကြီးသည် သာသနာ၏ ရန်သူ ဧဠာရကျေးလူမျိုးတို့ကို သုတ်သင်ချမှုန်းသည့် စစ်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးပြီးနောက် သီရိလင်္ကာရှိ နိုင်ငံသူ/သား အပေါင်းတို့၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
စေတီတော်အား Mahathup, "Swarnamali Chaitya", "Suvarnamali Mahaceti" (ပါဠိ) "Rathnamali Dagaba" ဟူ၍လည်း လူအများ သိကြသည်။
စေတီတော်သည် အရိုသေပေး အလေးမြတ်ထားသည့် နေရာ ၁၆ ခုတွင် ပါဝင်သည်။
ထို့ပြင် ရှေးဟောင်းအနုရာဓမြို့၏ အဓိကနေရာ ၈ နေရာထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
စေတီတော်သည် ကမ္ဘာ့အရှည်ဆုံး အဆောက်အအုံ များထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။
၁၀၃ မီတာ (၃၃၈ ပေ) မြင့်သည်။
အဝန်းသည် ၂၉၀ မီတာ (၅၉၁ ပေ) ရှိသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၊ စစ်ကိုင်းမြို့ရှိ ကောင်းမှုတော်စေတီသည် ဤမဟာစေတီကို ပုံစံတုကာ တည်ထားသည်။
စေတီတော်သည် ၁၉ ရာစုတွင် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုတို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။
Sinhalesebhikkhu က အလှူရန်ပုံငွေ ရှာပြီးနောက် စေတီတော်ကို ၂၀ ရာစု အစောပိုင်းတွင် ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့သည်။
စေတီတော် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့ကို ၁၉၀၂ ခုနှစ်တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
စေတီတော်၏ နောက်ဆုံး သရဖူကို ၁၉၄၀ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁၇ ရက်နေ့တွင် ကပ်လှူပူဇော်ခဲ့သည်။
ဗုဒ္ဓဓာတ်တော် ရုပ်ပုံများ ကိုးကား Category:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ Category:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမှ စေတီပုထိုးနှင့် ဘုရားကျောင်းများ။
thumb|ဗုဒ္ဓဂါယာ မဟာဗောဓိစေတီအနီးရှိ မဟာဗောဓိညောင်ပင်၏ မဟာဗောဓိညောင်ပင် သည် ဗုဒ္ဓဂါယာ တွင် တည်ရှိသည်။
အလေးအမြတ်ထားရာ အပင်လည်း ဖြစ်သည်။
ဗောဓိပင်တွင် သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားသည် ဘုရားအဖြစ်ကို ရရှိခဲ့သည်။
ဗောဓိပင်သည် နှလုံးပုံသဏ္ဌာန်အရွက်များ ရှိသည်။
ဖွားဘက်တော်ခုနစ်ပါးတွင် ဤဗောဓိပင် ပါဝင်၏။
ထိုဗောဓိပင်အောက်တွင် တရားအားထုတ်မှ ဘုရားလောင်းသည် ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်နိုင်၏။
မဟာဗောဓိညောင်ပင်သည် ပရိဘောဂစေတီထိုက်သဖြင့် မတင့်တယ်၊ မသင့်လျော်သည့် ချိုးဖဲ့ခြင်း၊ ညစ်ပေအောင်ပြုခြင်းတို့ကို ရှောင်ရှားကာ ဘုရားရှင်သဖွယ် ကိုးကွယ်ရမည် ဖြစ်၏။
ခတ္တမန္ဒုတောင်ကြားသည် နီပေါနိုင်ငံတွင် တည်ရှိပြီး ရှေးဟောင်း အာရှ ယဉ်ကျေးမှုလောကများ၏ လမ်းဆုံတွင် တည်ရှိကာ အရေးကြီးသော အထိမ်းအမှတ် အဆောက်အဦး အနည်းဆုံး ၁၃၀ ခန့် ရှိပြီး ဟိန္ဒူဘာသာ နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာတို့၏ ဘုရားဖူးရာနေရာ အချို့လည်း ပါဝင်သည်။
တောင်ကြားအတွင်း ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ ၇ ခု ရှိသည်။
Kathmandu Valley - UNESCO World Heritage Centre သမိုင်းကြောင်းအရ တောင်ကြားနှင့် ဆက်စပ်နေသော ဒေသများသည် နီပေါမန္တလ ဟု ခေါ်ဆိုသော နိုင်ငံတော် တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၁၅ ရာစုအထိ ၎င်း၏ မြို့တော်မှာ ဘာတပူမြို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး အခြားမြို့တော်နှစ်ခု ဖြစ်သော ခတ္တမန္ဒု နှင့် လာလစ်ပူ (ပတန်) မြို့တို့ မတည်ထောင်ခင် အထိပင် ဖြစ်သည်။
Slusser, Mary (1982). Nepal Mandala: A Cultural Study of the Kathmandu Valley. Princeton University. . Page vii.ထိုတောင်ကြားအား ဂေါ်ရခါးနိုင်ငံတော် အတွင်း သွတ်သွင်း၍ နောက်တွင် တောင်ကြားအား အင်ပိုင်ယာ၏ မြို့တော်အဖြစ်ပြောင်းလဲပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့ အောင်မြင်သမျှသော နယ်မြေအားလုံးအား နီပေါဟု ခေါ်တွင်ခဲ့သည်။
ခတ္တမန္ဒုတောင်ကြားသည် နီပေါနိုင်ငံအတွင်း အတိုးတက်ဆုံး နှင့် လူဦးရေ အများဆုံး နေရာဖြစ်သည်။
ရုံးများနှင့် ရုံးချုပ် အများစုသည် တောင်ကြားအတွင်း တည်ရှိသဖြင့် နီပေါနိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး အချက်အချာနေရာ အဖြစ်တည်ရှိသည်။
သီးခြား ဗိသုကာလက်ရာများနှင့် ဂျာထရာခေါ် လမ်းမပွဲတော်များ အပါအဝင် ကြွယ်ဝသော ယဉ်ကျေးမှုများကြောင့် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားများ အကြားတွင် ထင်ရှား ရေပန်းစားသည်။
ဗြိတိသျှ သမိုင်းဆရာတို့က ထိုတောင်ကြားအား နီပေါမြို့ဟု ညွှန်းဆိုလေ့ ရှိကြသည်။
အော်ရိုပရီတိုမြို့ သည် ဘရာဇီးနိုင်ငံ မီနပ် ဂျရိုက်စ်ပြည်နယ်ရှိ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပြီး ဆီရာဒို အက်စပီညာဆိုတောင်တန်းဒေသတွင် တည်ရှိသော ယခင်ကိုလိုနီခေတ် သတ္တုတွင်းမြို့ တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
အလွန်လက်ရာမြောက်သော ဘာရော့ခ် ဗိသုကာလက်ရာများကြောင့် ယူနက်စကိုမှ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
အော်ရိုပရီတိုသည် ဘရာဇီးနိုင်ငံ ရွှေရှာဖွေတွေ့ရှိချိန်က ရွှေထွက်ရာသို့ အလုအယက်သွားရောက်ကြရာတွင် အဓိကနေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
တရားဝင်အားဖြင့် ၁၈ ရာစုအတွင်း ပေါ်တူဂီနိုင်ငံသို့ ရွှေတန်ချိန် ၈၀၀ ကျော် တင်ပို့ခဲ့သည်။
အခြား ရွှေများမှာ တရားမဝင် လှည့်ပတ်ခဲ့ပြီး အချို့မှာမူ ကိုလိုနီနယ်မြေ အတွင်း ဘုရားရှိခိုးကျောင်းများကို တန်ဆာဆင်ရန် နှင့် အခြားနေရာများတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။
၁၈ ရာစုအတွင်း အော်ရိုပရီတိုသည် ကမ္ဘာသစ် အတွင်း လူဦးရေ အများဆုံးမြို့ အဖြစ် တစ်ကြိမ်တစ်ခါက ရှိခဲ့ပြီး ၁၇၅၀ တွင် ခန့်မှန်းခြေ လူဦးရေ ၈၀,၀၀၀ မျှ ရှိခဲ့သည်။
ထိုအချိန်က နယူးယောက်မြို့ ၏ လူဦးရေမှာ ထိုဂဏန်း၏ တစ်ဝက်မျှသာ ရှိပြီး ဆောပိုလိုမြို့၏ လူဦးရေမှာ ၈,၀၀၀ မျှသာ ရှိသည်။
ကော်တိုး သဘာဝ နှင့် ယဉ်ကျေးမှု သမိုင်းဝင်ဒေသသည် မွန်တီနီဂရိုးနိုင်ငံတွင် တည်ရှိသော ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ယူနက်စကိုမှ ၁၉၇၉တွင် စာရင်းသွင်းခဲ့သည်။
ထိုဒေသတွင် ကော်တိုးမြို့ဟောင်း၊ ကော်တိုး ခံတပ် နှင့် ကော်တိုးပင်လယ်အော်၏ အတွင်းပိုင်းဒေသ ပတ်ဝန်းကျင်တို့ ပါဝင်သည်။
ဓာတ်ပုံပြခန်း ကိုးကား Category:မွန်တီနီဂရိုးနိုင်ငံရှိ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ။
400px|ရုပ်ပွားတော်ကို အောက်ဘက်မှ ဖူးမြင်ရပုံ၊ ၂၀၁၄ ခုနှစ် ရုံရှင့်ဘုရားကြီးကို ထန်မင်းဆက်ကာလ ၁၈၇ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တည်ခဲ့သည်။
The Leshan Giant Buddha: Largest Stone Buddha in the World | Ancient Origins ကျောက်သားဖြင့်ပြုလုပ်ထားကာ အမြင့်ပေ ၁၂၀ (၃၆.၇ မီတာ) ရှိသည်။
လဲ့ဆန်းဘုရားကြီး၏ အရှေ့ဘက် ၉၀ ကီလိုမီတာအကွာတွင် တည်ရှိသည်။
ရုပ်ပွားတော်သည် ကျောက်နံရံကို ထွင်းထုကာ တည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ရုံရှင့်ရပ်ကွက် နှင့် စီချွင်ပြည်နယ်၏ အရှေ့ပိုင်း Rongxi မြစ်တို့၏ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
ရုပ်ပွားတော်သည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် ၄၁၄ မီတာတွင် တည်ရှိသည်။
ရုံရှင့် မြို့သည် ရုပ်ပွားတော်၏ ခြေဖဝါးများအောက်တွင် ရှိနေသလို ထင်ရသည်။
လဲ့ဆန်းဘုရားကြီး ပြီးပါက ဒုတိယမြောက်အကြီးဆုံး ရုပ်ပွားတော် ဖြစ်၏။
ဘုရားကျောင်းသည် ဘုရားကြီးလမ်းမ, ရုံရှင့်ရပ်ကွက်၊ ကျီကုန်းမြို့၊ စီချွမ်ပြည်နယ်၊ တရုတ်တွင် တည်ရှိသည်။
Dàfó (大佛) သည် တရုတ်ဘာသာစကားဖြင့် ကြီးမားသည့် ဗုဒ္ဓ ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
အနီးဆုံးမြို့တော်သည် ကျီကုန်း ဖြစ်သည်။
သမိုင်း right|ရုံရှင့်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်၊ ၁၉၁၀ ခုနှစ် ရုပ်ပွားတော် တည်ဆောက်မှုအား တရုတ်ဘုန်းကြီးများက ၈၁၀ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စတင်ခဲ့သည်။
ထိခိုက်ပျက်စီးမှု ရုပ်ပွားတော်သည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လျက်ရှိသည့် ထိုဒေသရှိ ညစ်ညမ်းမှုများဒဏ်ကို ခံရလျက်ရှိသည်။
လဲ့ဆန်းဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်နှင့် များစွာသော တရုတ်သဘာဝနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်တို့သည် ရာသီဥတု၊ လေညစ်ညမ်းမှု၊ ခရီးသွားများပြားမှု စသည်တို့ကြောင့် ထိခိုက်မှုများ ဖြစ်နေရသည်ဟု ဆင်ဟွာသတင်းအေဂျင်စီက ပြောကြားသည်။
အစိုးရကလည်း ပြန်လည်ပြုပြင်မွမ်းမံမှုတို့ လုပ်ဆောင်မည်ဟု ကတိပေးထားသည်။
Reuters, article အရွယ်အစား ရုပ်ပွားတော်သည် ၇၁ မီတာ (၂၃၃ ပေ) ရှည်သည်။
စေတီတော်သည် ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား တရားထိုင်နေသည့်ပုံစံ ထွင်းထုထားသည်။
ဒူးခေါင်းများပေါ်တွင် လက်တို့ကို တင်ထားသည်။
ခန္ဓာကိုယ်တော်သည် ၃၆.၆၇ မီတာ အမြင့်ရှိသည်။
ပခုံးတော်သည် ၈.၇၆ မီတာ ကျယ်သည်။
ဒူးများအထိသည် ၁၂ မီတာ အမြင့် ရှိသည်။
ခြေဖဝါးတော်တို့သည် ၃.၅ မီတာ အကျယ်ရှိ၏။
ထိုဒေသတွင် တောင်သည် ဘုရား၊ ဘုရားသည် တောင် ဟူ၍ ဆိုရိုးစကား ရှိသည်။
ဘုရားကျောင်းတို့သည် ၈၀၀၀၀ စတုရန်းမီတာ အကျယ်ရှိသည့်နေရာတို့တွင် တည်ရှိကြ၏။
ရုပ်ပွားတော်ကို ကာရံထားသည့် နေရာသည် ၂၀၀၀ စတုရန်းမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ရုပ်ပုံများ ကိုးကား Category:တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ Category:ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များ။
ဘုရားကျွန်ကို ခွါဟူလည်း ခေါ်သည်။
ခွါဟူသည် မည်သည့်ဘာသာစကားမျိုး ဖြစ်သည်ကို မသိရ။
ရှေးက ဘုရားကျွန်ဆိုလျှင် အလွန်နာကျည်းကြသည်။
ကျက်သရေယုတ်သည်။
ဆတ်ဆတ်တုန်အောင် နာကြသည်။
၎င်းလူမျိုးကို ဘက်သေမတည် ထိုက်ကြောင်း တရားရုံးတော်က ပယ်သည်။
အရပ်ထဲ မြို့ထဲမှာ မနေကြခေျေ။
ဘုရားကျွန်စုဟူ၍ သီးသန့်ခွဲခွါနေကြရလေသည်။
၁၉၆၈-ခု၊ ဇွန်လ ပုဂံခေတ်တွင် ဘုရားကျွန်၊ကျောင်းကျွန်၊ ပိဋကတ်ကျွန်ဟူ၍သုံးမျိုးသုံးစားကွဲပြားကြသည်။
အဆင့်နိမ့်သောလူတန်းစားအဖြစ်သတ်မှတ်ခံခဲ့ကြရသည်။
မြန်မာစာပေသမိုင်းစာအုပ် (ပဉ္စမအကြိမ်)၊ ဆရာကြီးဦးဖေမောင်တင် ၂၀၀၃။
စာချွန်တော်ဆိုသည်မှာ ထန်းရွက်ပေါ်၌ ကညစ်နှင့် ရေးသော စာကို ခေါ်သည်။
ထန်းဖူးရွက် ၂ ထပ် အရင်းဘက်ကို လှအောင်ချွန်ရသည်။
အဖျားဘက်ကို နည်းတူလုပ်ရသည်။
ရေးသောစာများမှာ တစ်ကြောင်းစာချွန်၊ နှစ်ကြောင်းစာချွန် ဟူ၍ ခေါ်ဆိုကြသည်။
ဤသည်ကား အရေးကြီးသော အမိန့်တော် စာချွန်တော်ဟု ခေါ်ရကြောင်း၊​ ၃ ကြောင်း၊ ၄ ကြောင်း စသည်ဖြင့် ရေးသော စာတို့ကား အမှာတော်စာများ ဖြစ်သည်ဟု ထီးနန်းယှဉ်သူတို့ပြောကြသည်။
၁၉၆၈-ခု၊ ဇွန်လ ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ Category:မြန်မာဝေါဟာရများ။
ရေပူစမ်းကျောင်းတော် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် (; နှင့် ) သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဒုတိယ အမြင့်ဆုံးရုပ်တု ဖြစ်သည်။
အမြင့်သည် ၂၀ မီတာ (၆၆ ပေ) ရှိသော ကြာပလ္လင်ပါဝင်ပါက ၁၂၈ မီတာ (၄၂၀ ပေ) ရှိသည်။
ဖော်သုရှန်း ရှုခင်းသာ ဧရိယာတွင် တည်ရှိသည်။
National Freeway အမှတ် ၃၁၁ နှင့် နီးကပ်စွာ တည်ရှိသည်။
ရုပ်ပွားတော်ကို ၁၉၉၇ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၈ တိုင်အောင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ရုပ်ပွားတော်၏ တည်နေရာမှာ ဟဲနန် ပြည်နယ် လူရှန်းစီရင်စု ကျောက်ချွင့်ရပ် တရုတ်နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။
中国佛山金佛-153米卢舍那佛 - 墨宝斋 အကြောင်းအရာ ဖော်ပြချက် အောက်ခံခုံသည် ၂၅ မီတာ (၈၂ ပေ) မြင့်သည်။
ရုပ်ပွားတော်သည် အောက်ခံခုံ၏ အပေါ်တွင် တည်ထား၏။
ထို့ကြောင့် ရုပ်ပွားတော်ကြီး တစ်ခုလုံး၏ စုစုပေါင်း အမြင့်သည် ၁၂၈+၂၅=၁၅၃ မီတာ (၅၀၂ ပေ) ဖြစ်သည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် ရုပ်ပွားတော် တည်ထားသည့် တောင်ကုန်းကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
အောက်ခံခုံကိုလည်း နှစ်ခု ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့သည်။
အပေါ်ဘက်ရှိ အောက်ခံခုံသည် ၁၅ မီတာ ရှိ၏။
ထို့ကြောင့် ရုပ်ပွားတော်၏ စုစုပေါင်း အမြင့်သည် ၂၀၈ မီတာ (၆၈၂ ပေ) ဖြစ်သည်။
世界第一大佛鲁山大佛 ရုပ်ပွားတော် တည်ထားကိုးကွယ်သည့် စီမံကိန်းတစ်ခုလုံး၏ ခန့်မှန်းကုန်ကျစရိတ်သည် ဒေါ်လာ ၅၅ သန်း ဖြစ်သည်။
ဒေါ်လာ ၁၈ သန်းကို ရုပ်တုတည်ဆောက်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။
တည်ဆောက်ရာတွင် copper cast ၁၁၀၀ ကို သုံးစွဲခဲ့သည်။
စုစုပေါင်း အလေးချိန်သည် ၁၀၀၀ တန် ရှိ၏။
China enters biggest Buddhist statue race, BBC News, 6 May 2001 ရုပ်ပွားတော်၏ အောက်ခြေသည် ဗုဒ္ဓဘုန်းကြီးကျောင်း ဖြစ်သည်။
ရုပ်ပွားတော်၏ အမည်သည် ထျန်းရွေ့ရေပူစမ်း ၏ အနီးတွင် ရှိသည်ကို အကြောင်းပြု၍ ခေါ်ဝေါ်သည်။
ထျန်းရွေ့ရေပူစမ်းသည် အပူချိန် 60°C ရှိ ရေများထွက်ပြီး ထိုဒေသတွင် အနာရောဂါများ ပျောက်ကင်းသည်ဟူသည့် ဂုဏ်သတ္တိများကြောင့် ထင်ရှားသည်။
ဖော်ချွမ် ကျောင်းကို ထန်မင်းဆက်လက်ထက်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
"Bell of Good Luck" ကိုလည်း ပြုလုပ်ထားခဲ့ပြီး နဂါးခေါင်းထိပ်တွင် ထားရှိခဲ့သည်။
ကြေးညိုများဖြင့် သွန်းထားသည့် ထိုခေါင်းလောင်းသည် ၁၁၆ တန် လေးသည်။
သီပေါရာဇဝင်ဆိုသည်မှာ ၁၉ ရာစုလောက်တွင် ရေးသားခဲ့သော ရာဇဝင်ကျမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှမ်းပဒေသရာဇ်ပြည်နယ်များထဲမှ သီပေါနယ်၏ အကြောင်းကို ရေးသားထားသည်။
သီပေါရာဇဝင်ကို မှန်နန်းရာဇဝင်တော်ကြီး ရေးသားပြီးစီးပြီးမှ ရေးသားခဲ့သည်ဟု လက်ခံကြသည်။
Cochrane 1915: 51–52 ကိုးကား ကျမ်းကိုး Category:မြန်မာရာဇဝင်ကျမ်းများ။
အရှင်နန္ဒထေရ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ဝယ် ဣန္ဒြေကို စောင့်ထိန်းသည့် အရာတွင် အမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ်ရ ရဟန္တာဖြစ်သည်။
ဆွေမျိုးများ နန္ဒမင်းသား၏ ဖခင်သည် သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီး ဖြစ်သည်။
မိခင်မှာ မဟာပဇာပတိ ဂေါတမီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားနှင့် ဖအေတူ မအေကွဲ တော်စပ်ကြသည်။
နန္ဒမင်းသားသည် သိဒ္ဓတ္ထမင်းသား၏ ညီတော်စပ်ပေသည်။
ရဟန်းပြုခြင်း မြတ်စွာဘုရားသည် နန်းတော်တွင်းသို့ ဆွမ်းခံကြွတော်မူ၏။
ထိုအချိန်သည် နန္ဒမင်းသားသည် ဇနပဒကလျာဏီ လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းမင်္ဂလာပြုရန် အချိန်ဖြစ်နေ၏။
ဆွမ်းခံပြန်ကြွသောအခါ သပိတ်ကို မြတ်စွာဘုရားသည် နန္ဒမင်းသား၏ လက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။
မင်းသားလည်း ဘုရားရှင်က ပြန်ယူလိမ့်နိုးနိုးဖြင့် လိုက်လာရာ နိဂြောဓာရုံကျောင်းတိုက်သို့ ရောက်သွား၏။
ကျောင်းသို့ရောက်သောအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် "ညီတော် ရဟန်းပြုမည်လော"ဟုမေး၏။
ထိုအခါ မင်းသားသည် အမှန်အတိုင်း မလျှောက်ဝံ့သဖြင့် ပြုပါမည်ဟု ဖြေလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့ကို မင်းသားအား ရဟန်းပြုပေးရန် မိန့်တော်မူ၏။
ဤသို့ဖြင့် နန္ဒမင်းသား၏ ရဟန်းကိစ္စ ပြီးမြောက်သွား၏။
ရဟန္တာဖြစ်ခြင်း နန္ဒထေရ်သည် ရဟန်းပြုသော်လည်း တရားအားမထုတ်နိုင် စိတ်တို့သည် ဇနပဒကလျာဏီ ထံရောက်နေ၏။
ဤအဖြစ်ကို မြတ်စွာဘုရား သိတော်မူ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် နန္ဒထေရ်ကို တာဝတိံသာနတ်ပြည်ကို ခေါ်သွား၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် နတ်သမီးများကို လိုချင်ပါက တရားအားထုတ်ပါ။
နတ်သမီးများကို ရစေရန် ငါဘုရား ကတိပေးသည်ဟု မိန့်၏။
နန္ဒထေရ်လည်း နတ်သမီးများကို လိုချင်သဖြင့် တရားအားထုတ်၏။
ထိုအခါ သီတင်းသုံးဖော်တို့က လှောင်ပြောင်လေသည်။
ထိုအခါ နန္ဒထေရ်၏တရားအားထုတ်မှုတို့သည် လမ်းမှန်သို့ရောက်ကာ အာသဝေါကုန်ခမ်း ရဟန္တာ ဖြစ်သွားလေသည်။
ဧတဒဂ်ရခြင်း မြတ်စွာဘုရားသည် နန္ဒထေရ်အား ဣန္ဒြေကို စောင့်စည်းနိုင်သာသူတို့တွင် အမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ် ကို ပေးခဲ့သည်။
ဟိုက်ရာဘဒ်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် တည်ရှိသည့် ကျောက်ဖြင့် တည်ထားသော ရုပ်ပွားတော် ဖြစ်သည်။
ထိုဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်သည့် ကျောက်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် ရုပ်ပွားတော်များတွင် ကမ္ဘာ့အရှည်ဆုံး ဖြစ်သည်။
နောက်ခံသမိုင်း ဟိုက်ဒီရာဘဒ်သည် Telangana ပြည်နယ်၏ မြို့တော် ဖြစ်သည်။
၁၉၈၃ နှင့် ၁၉၈၉ ကြားတွင် N. T. Rama Rao သည် Andhra Pradesh ၏ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
သူ၏ သက်တမ်းကာလတွင် ဒေသ၏ နိုင်ငံရေး၊ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုတို့နှင့် ဆိုင်သော ရုပ်တုများကို တည်ဆောက်ရန် ငွေပမာဏများစွာ သုံးစွဲခဲ့သည်။
သူသည် နယူးယောက်သို့ အလည်အပတ်သွားရာတွင် လေဘာတီရုပ်တုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ထိုအခါ သူသည် ရုပ်ပွားတော်ကို ပြုလုပ်ရန်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။
"ကျွန်တော် ထိုရုပ်တုကဲ့သို့သော ဟာမျိုးလုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ် ...... အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြည်သူလူထုအတွက် ဆောင်ရွက်မှု ဖြစ်ပါတယ်" ဟု ပြောခဲ့သည်။
Rama Rao သည် ဂေါတမဘုရားရှင်ကို ဖော်ပြကာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
သူ၏ ရွေးချယ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဗုဒ္ဓသည် လူသားချင်းစာနာမှု ရှိသူဖြစ်သည်။
သူသည် လေကအမှန်တရားများကို လူသားများ နားလည်အောင် ပြောကြားခဲ့သည်။
သူသည် ကျွန်တော်တို့အားလုံး၏ ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်သည် ဟု ပြောခဲ့သည်။
သူသည် အချိန်ကြာကြာ ရှာဖွေမှုများ ပြလုပ်ပြီးသည့်အခါ ဟိုက်ရာဘဒ် အပြင်ဘက် ၄၆ ကီလိုမီတာရှိ Raigiri, Bhongir(Nalgonda District) တွင် အဖြူရောင်နှမ်းဖတ်ကျောက်တုံးကို တွေ့ခဲ့သည်။
၁၉၈၅ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် NTR က တည်ဆောက်မှုလုပ်ငန်းများကို စတင်ခဲ့သည်။
တစ်နှစ်ကျော် ကြာချိန်တွင် ရာနှင့်ချီသော လုပ်သားများသည် ဘုရားကျောင်း၏ ဗိသုကာလုပ်ငန်းများတွင် ကူညီဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
တည်ဆောက်သူဖြစ်သည့် S.M.Ganapathi Sthapati သည် ရုပ်ပွားတော်ကို တည်ဆောက်သည်။
ငါးနှစ်ကြာသေအခါ ရုပ်ပွားတော်သည် ၅၈ ပေ (၁၈ မီတာ) ပြီးစီးခဲ့သည်။
အလေးချိန်သည် ၃၅၀ တန် ရှိသည်။
အသုံးစရိတ်သည် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၃ သန်း ကုန်ကျခဲ့သည်။
ကွန်ကရစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် အောက်ခံခုံသည် ၁၅ ပေ(၄.၆ မီတာ) ရှိသည်။
ယခုအခါတွင် Rock of Gibraltar အဖြစ် ရည်ညွှန်းကြသည်။
မြို့တော်ရှိ လမ်းများကိုလည်း ချဲ့ခဲ့သည်။
ရုပ်ပွားတော်သည် Hussain Sagar ကျွန်းရှိ လုမ္ဗနီဥယျာဉ်တွင် တည်ရှိသည်။
လှေစီးကာ သွားနိုင်ပြီး ၁၅ မိနစ် ကြာသည်။
Goldberg, Kory., Décary, Michelle.(2012), "The South: Hydrabad" , Along the Path: The Meditator's Companion to the Buddha's Land, Pariyatti Publisher, p.372. , 9781938754036 မတော်တဆမှု ဖြစ်ပွားခြင်း ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် Andhra Pradesh အစိုးရကို N. T. Rama Rao က ဦးဆောင်ကာ ဖြုတ်လိုက်သည်။
နောက်နှစ်တွင် ရုပ်ပွားတော် တည်ထားကိုးကွယ်ရန် အသင့်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်သည့် ABC ကုမ္ပဏီသည် ရုပ်ပွားတော်ကို ကွန်ကရစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် အောက်ခံခုံနေရာသို့ ပြောင်းရွေ့ရန် တာဝန်ယူခဲ့သည်။
နောက်တွဲယာဉ်များကို အသုံးပြုကာ ရုပ်ပွားတော်ကို Hussain Sagar ကမ်းစပ်သို့ ယူဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၉၀ ခုနှစ် မတ်လ ၁၀ ရက်နေ့တွင် ကုမ္ပဏီမှ အလုပ်သမားများသည် ရုပ်ပွားတော်ကို ဝမ်းပြားရေယာဉ်ပေါ်သို့ ရွေ့ပြောင်းခဲ့သည်။
၁၀၀ ကိုက် (၉၁ မီတာ) ခန့် ရွေ့ပြောင်းပြီးနောက် ရုပ်ပွားတော်သည် ကန်ထဲသို့ ကျသွားခဲ့သည်။
ထိုမတော်တဆမှုကြောင့် လူ ၁၀ ဦး သေဆုံးခဲ့သည်။
ဆယ်ယူမှုများကို ၂-နှစ် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ရုပ်ပွားတော်ကို ကန်ထဲမှ ဆယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၉၂ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် ရုပ်ပွားတော်ကို အောက်ခံခုံပေါ်သို့ အောင်မြင်စွာ ထားရှိနိုင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် ဒလိုင်းလားမားသည် ရုပ်ပွားတော်အား လှူဒါန်းမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ရုပ်ပုံများ ကိုးကား Category:အိန္ဒိယနိုင်ငံရှိ လည်ပတ်စရာနေရာများ။
ကန်ပြောင်ရွာ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
www.openstreetmap.orgကန်ပြောင်ကျေးရွာသည် မဂ္ဂဘင်းကျေးရွာအုပ်စုဝင် အိမ်ခြေ ၆၀ခန့်ရှိသော ရွယ်ငယ်လေးတစ်ရွာဖြစ်သည်။
ကန်ပြောင်ကျေးရွာတွင် အ.မ.က မူလွန်အစိုးရကျောင်းနှင့် ဓမ္မိကာရာမဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းတို့သည် ထင်ရှားသည်။
စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ကိုင်သော ရွာငယ်တရွာဖြစ်သည်။
အခြေခံလူတန်းစား အများဆုံးနေထိုင်သည်။
မြောက်ဘက် ၃မိုင်ခန့်အကွာတွင် သက္ကလမြို့နှင့် တောင်ဘက် ၇မိုင်ခန့်အကွာတွင် ရန်ကုန်တိုင်း ခရမ်းမြို့တို့ တည်ရှိသည်။
ရွာ၏အနောက်ဘက် ၂ မိုင်ဝန်းကျင်ခန့်တွင် ပဲခူး-သနပ်ပင်-ခရမ်း-သုံးခွ-သန်လျင် ကားလမ်းမကြီးတည်ရှိသည်။
ကျေးရွာချင်းဆက်လမ်းနှင့် လျှပ်စစ်မီးအား ကိုယ်ထူကိုယ်ထစနစ်ဖြင့် 2022 ခုနှစ်တွင် မေလ ၂၇ရက်နေ့တွင် အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။
Linga inside a railing (left), being worshipped by Gandharvas winged creatures. Art of Mathura, circa 100 BCE. ဂန္ဓဗ္ဗနတ် သည် စတုမဟာရာဇ်နတ်မျိုး ဖြစ်၏။
အုပ်ချုပ်သူမှာ စတုမဟာရာဇ် နတ်မင်းကြီးလေးပါးတွင် ပါဝင်သည့် ဓတရဋ္ဌ ဖြစ်၏။
ဂန္ဓဗ္ဗနတ် (၁၀) မျိုး thumb|Gandharva (right) with an Apsara, 10th century, Cham, Vietnam ဂန္ဓဗ္ဗနတ်တို့သည် ရနံ့မွှေးကြိုင်သော နံ့သာပင်တို့တွင် ပဋိသန္ဓေတွယ်၍ နေကြ၏။
အပင်၏ ရနံ့ကို ရှူရိုက်စားသုံးကာ နေကြ၏။
ဂန္ဓဗ္ဗနတ်တို့သည် သစ်တုံးများ ဆွေးမြည့်သည့်တိုင်အောင် အမှီပြုကာ နေထိုင်နိုင်ကြသည်။
ဂန္ဓဗ္ဗနတ်သည် (၁၀) မျိုး ရှိ၏။
၎င်းတို့မှာ အမြစ်နံ့သာကိုစောင့်သော မူလဂန္ဓဗ္ဗနတ်၊ အနှစ်နံ့သာကိုစောင့်သော သာရဂန္ဓဗ္ဗနတ် အကာနံ့သာကိုစောင့်သာ ဖဂ္ဂုဂန္ဓဗ္ဗနတ် အစရှိသည်ဖြင့် ဆယ်မျိုးရှိ၏။
သစ်ချောက်ကောင် သစ်ပင်အတွင်း၊ သစ်ခေါင်းအတွင်း ဖြစ်သော နတ်မျိုးသည်လည်း ဂန္ဓဗ္ဗနတ် ဖြစ်၏။
ထိုဂန္ဓဗ္ဗနတ်တို့ကို သစ်ချောက်ကောင်၊ သစ်ဘီလူးဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။
ကျောင်း၊ အိမ် ဆောက်လုပ်သည့်အခါ အမျက်ပါသည်၊ သစ်ချောက်ပါသည် ဆိုခြင်းမှာ ဂန္ဓဗ္ဗနတ်ကို ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။
စုန်း ရှေးဘဝက မကောင်းမှုတို့ ပြုခဲ့ဖူးသည့် ဂန္ဓဗ္ဗနတ်တို့သည် လူမိန်းမတို့ကိုယ်တွင်း၊ ဝမ်းတွင်းတို့တွင် ဖြစ်လာကြ၏။
ထိုဂန္ဓဗ္ဗနတ်တို့သည် လူမိန်းမတို့ စေခိုင်းရာကို လုပ်တတ်ကြ၏။
ထိုလူစုန်းမတို့သည် ဝမ်းတွင်းရှိ ဂန္ဓဗ္ဗနတ်၏ အစွမ်းကြောင့် အခြားသူတိုအပေါ် မကောင်းမှုအမျိုးမျိုး ပြုနိုင်၏။
ထိုမိန်းမကို ဝမ်းတွင်းစုန်းမ ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသေး၏။
ထို ဂန္ဓဗ္ဗနတ်တို့သည် ညအခါ တန်ခိုးအမျိုးမျိုးဖြင့် ကျက်စားလေ့ရှိ၏။
လူသိများသည့် ဂန္ဓဗ္ဗနတ်များ သိကြားမင်း၏ ရထားထိန်း မာတလိနတ်သား စောင်းတီး ကောင်းသည့် ပဉ္စသီခနတ်သား ပဉ္စသီခနတ်သား၏ ချစ်သူ သူရိယဝစ္ဆသာနတ်သမီး ကိုးကား Category:၃၁-ဘုံ Category:နတ်ဘုံ ခြောက်ဘုံ Category:နတ်။
အရှင်မဟာကဿပ သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သာသာနာတော်တွင် ဓူတင်ဆောင်သည့် အရာတွင် ဧတဒဂ် ရသည့် ရဟန္တာ ဖြစ်သည်။
ပထမသင်္ဂါယနာတင်သည်ကို အရှင်မဟာကဿပ က ဦးဆောင်ခဲ့၏။
မြတ်စွာဘုရား ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုပြီးနောက် သာသနာကို စောင့်ရှောက်ရန် ရှင်မဟာကဿပကို တာဝန်ပေးခဲ့၏။
ငယ်ဘဝ အရှင်မဟာကဿပကို မဂဓတိုင်း၊ မဟာတိတ္ထိရွာတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
ငယ်မည်မှာ ပိပ္ပလိ ဖြစ်၏။
ဖခင်မှာ ကပိလ ဖြစ်၏။
ဗြဟ္မဏမျိုးရိုးဖြစ်ပြီး ကုဋေ ၈၇ ကုဋေ ကြွယ်ဝသည်။
ပိပ္ပလိ၏ ဇနီးမှာ ဘဒ္ဒါကာပိလာနီ ဖြစ်သည်။
အိမ်ထောင်ပြုခြင်း ပိပ္ပလိသည် အရွယ်ရောက်လာ၏။
ထိုအခါ မိဘတို့က အိမ်ရာတည်ထောက်ရန် နားချကြ၏။
ထိုအခါ ပိပ္ပလိသည် ရွှေစင်ရုပ်တုကိုသွန်းလုပ်ပြီး အဝတ်တန်ဆာတို့ကို ဆင်မြန်းစေ၏။
မိဘတို့အား ထိုရုပ်တုနှင့် တူသူကို ရပါက အိမ်၌ နေမည်၊ မနေလျှင် အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်တွင် မနေပါ ဟု ပြော၏။
ထိုအခါ မိဘတို့သည် ပုဏ္ဏားရှစ်ယောက်တို့အား ရွှေစင်ရုပ်တုနှင့် တူသူကို အရှာလွှတ်၏။
ရှာဖွေရာ မဒ္ဒတိုင်း သာဂလမြို့တွင် တွေ့၏။
တွေ့ခဲ့သူမှာ ကောသိယဂေါတ္တပုဏ္ဏားသူဌေးကြီး၏ သမီးဖြစ်သူ ဘဒ္ဒါကာပိလာနီ ဖြစ်၏။
ထို့နောက် ပုဏ္ဏားတို့သည် ရွှေစင်ရုပ်တုကို ပေးကာ အကျိုးအကြောင်း ပြော၏။
ပိပ္ပလိနှင့် ဘဒ္ဒါကာပိလာနီတို့သည် စာပေလွှာများ အပြန်အလှန် ပေးပို့ကြ၏။
စာထဲတွင် ပါဝင်သည်မှာ အခြားတစ်ယောက်ကို ယူရန်၊ မိမိမှာ တောထွက်မှာ ဖြစ်သည့်အကြောင်း ရေးသားထား၏။
သို့သော် စာပို့လုလင်က မူလစာတို့ကို ဖျောက်ပစ်လိုက်၏။
နှစ်သက်သည့်၊ ဝမ်းမြောက်သည့် စာများပါသည့် စာလွှာများကို ရေးကာ ပို့လေ၏။
မိဘတို့၏ ဆောင်ရွက်မှုနှင့် ကြားလူတို့ကြောင့် လက်ထပ်ထိမ်းမြား ဖြစ်လေသည်။
ဇနီးမောင်နှံ ဖြစ်သော်လည်း မောင်နှမကဲ့သို့ နေထိုင်ကြ၏။
အိပ်သည့်အခါတွင်လည်း အလယ်တွင် ပန်းကုံးနှစ်ခု ခြားထား၏။
ရာဂစိတ်ဖြစ်သူ၏ ဘက်မှ ပန်းကုံးသည် ညှိုးစတမ်းဟု ကတိထားကာ အိပ်ကြ၏။
ပန်းတို့သည် မညှိုးကြပေ။
ဘုရားရှင်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း ပိပ္ပလိနှင့် ဇနီးဖြစ်သူတို့သည် မိဘသဘောတူ လက်ထပ်ခဲ့၏။
သို့သော် မောင်နှမကဲ့သို့သာ နေခဲ့၏။
တစ်ခါသော် လယ်ကွင်းထဲတွင် ပိုးမွှားတို့သေကြနေသည်ကို တွေ့ရသော် သံဝေဂ ဖြစ်ကြရသည်။
ထို့နောက် နှစ်ဦးသဘောတူ တောထွက်ခဲ့ကြသည်။
နှစ်ဦးစလုံး ရဟန်းအသွင်ဝတ်ဆင်ကာ ပိပ္ပလသည် ရာဇဂြိုဟ်သို့ လည်းကောင်း၊ ဘဒ္ဒါကာပိလာနီသည် ပရိဗိုဇ်မ အာရမ်သို့လည်းကောင်း ထွက်ခဲ့လေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် ပိပ္ပလိကို ကြိုဆိုရန် ရာဇဂြိုဟ်မှ သုံးဂါဝုတ်ဝေးသည့် ရာဇဂြိုဟ်နှင့် နာလန္ဒာအကြားရှိ ဗဟုပုတ္တက ညောင်ပင်၌ သီတင်းသုံးကာ နေတော်မူ၏။
ပိပ္ပလိအား ဘုရားရှင်မှန်းသိစေရန် ခြောက်သွယ်သော ရောင်ခြည်တော်တို့ကို လွှတ်၏။
ထိုအခါ ပိပ္ပလိလည်း ဘုရားရှင်ထံ တပည့်ခံကာ ရဟန်းဝတ်၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ကဿပ ဟူသည့်အနွယ်အမည်ဖြင့် ရဟန်းပြုပေး၏။
ထိုအခါမှ စတင်ကာ သာသနာ့သမိုင်းတွင် အရှင်မဟာကဿပ ဟူ၍ ရဟန္တာတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းခဲ့၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ဝါတော်တစ်ဝါအရတွင် ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော် ရှင်မဟာကဿပနှင့် ဒုကုဋ်သင်္ကန်းချင်းလဲကာ ဝတ်ဆင်ခြင်းဖြင့် ချီးမြှောက်တော် မူခဲ့သည်။
ထိုအခါ မဟာပထဝီမြေကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သည်။
မြတ်စွာဘုရား၏ ဒုကုဋ်သင်္ကန်းသည် ပုဏ္ဏာဟု အမည်ရှိသည့် ကျွန်မ၏ အလောင်းမှ တစ်ပြည်လောက်ရှိသည့် လောက်တို့ကို ဖယ်ကာ ပံသကူ ကောက်ယူခဲ့သည့် သင်္ကန်းဖြစ်သည်။
ပံ့သကူကောက်ယူစဉ်ကလည်း မဟာမထဝီမြေကြီးသည် တုန်လှုပ်ခဲ့သည် ဖြစ်၏။
ရှင်မဟာကဿပသည် ဓူတင်အားလုံးဆောင်ကာ အားထုတ်ရာ ၈ ရက်မြောက်တွင် ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
မဟာကဿပထေရ် ထိုမထေရ်သည် မဟာတိတ္ထပုဏ္ဏားရွာနေ ကပိလပုဏ္ဏား နှင့် ပုဏ္ဏေးမတို့၏ သားဖြစ်သည်၊ လူအမည်မှာ ပိပ္ပလိဟု တွင်သည်၊ အသက် ၂၀-ပြည့်သောအခါ မိဘတို့က ထိမ်းမြားလက်ထပ်ရန် ပြောသော်လည်း အကြိမ်ကြိမ်ငြင်းပယ်ခဲ့၏၊ နောက်ဆုံးတွင် မိဘတို့နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်၏ ဆန္ဒကိုမလွန်ဆန်နိုင်၍ ဘဒ္ဒါဆိုသူအမျိုးသမီး ကလေးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ရသည်၊ နှစ်ဦးစလုံးပင် သာသနာ၌ ညွှတ်သောစိတ်ရှိကြ၍ လက်ထပ် ပြီးသော်လည်း မောင်နှမကဲ့သို့ နေကြသည်၊ နှစ်ဦးကြား၌ ပန်းကုံးထား၍ အိပ်ကြသည်၊ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အမျိုးသားဘက်မှ ပန်းကုံး ညှိုးလျှင် အမျိုးသားသည် မစင်ကြယ်သော ရာဂစိတ်ဖြစ်သည်၊ အမျိုးသမီးဘက်မှ ပန်းကုံးညှိုးလျှင်လည်း အမျိုးသမီးသည် မစင်ကြယ်သော ရာဂစိတ်ဖြစ်သည်ဟု သိကြရန်ပင်တည်း၊ သို့သော်မည်သည့်ပန်းကုံးမျှ မညှိုးပေ၊ ကာလအတန်ကြာ နေထိုင်ကြပြီးနောက် နှစ်ဦးသဘောတူ ရဟန်းအသွင်ယူလျက် အိမ်မှ ထွက်ခွါလာကြရာ ပိပ္ပလိသတိုးသားသည် ဘုရားရှင်နှင့်တွေ့၍ အဆုံးအမကို ခံယူခြင်း (ဩဝါဒပဋိဂ္ဂဟဏ)မျှဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သည်၊ ဧဟိဘိက္ခုပသမ္ပဒါ စသော ရဟန်း ၈-မျိုးတို့တွင် ဤရှင်မဟာကဿပ ထေရ်ကို အကြောင်းပြု၍ အဆုံးအမကို ခံယူကာမျှဖြင့် ရဟန်းဖြစ်ခြင်း (ဩဝါဒပဋိဂ္ဂဟဏူပသမ္ပဒါ)ကို ဘုရားရှင်ခွင့်ပြုတော်မူသည်။
ပဒုမုတ္တရဘုရားရှင်လက်ထက် ဓုတင်ဆောင် ဧတဒဂ်ရ တတိယမဟာသာဝကဖြစ်သော မဟာနိသဘထေရ်ကိုအားကျကာ ဆုပန်လာခဲ့သဖြင့် ဤဘုရားရှင်သာသနာတော်၌ ရဟန်းဝတ်၍ ၇-ရက်မျှသာ ပုထုဇဉ်ရဟန်းအဖြစ်ဖြင့် နေရပြီး ၈-ရက်မြောက်နေ့၌ ပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တ ရဟန္တာဖြစ်သည်၊ ရဟန်းဖြစ်သည့်နေ့မှစ၍ အသက်ထက်ဆုံး ဓုတင် ၁၃-ပါးလုံးကိုဆောင်သဖြင့် ဓုတင်ဆောင် မထေရ်တို့တွင် အမြတ်ဆုံးဧတဒဂ်ဘွဲ့ထူးကို ရရှိသော တတိယမဟာသာဝကထေရ်ဖြစ်လာသည်၊ ထိုမထေရ်သည် ဆံပင်ဖြူနေသောအာနန္ဒာထေရ်ကို “ဤသတိုး သားငယ်သည် အတိုင်းအရှည် ပမာဏကို မသိ”ဟု ဆုံးမနိုင်လောက်အောင် အာနန္ဒာထေရ်နှင့် ရင်းနှီးသည်၊ ပဌမသင်္ဂါယနာတင်ရာ၌ သံဃာ့မဟာထေရ်အဖြစ် အကြီးအမှူးပြု၍ သင်္ဂါယနာတင်ခဲ့သည်၊ ထိုမထေရ်သည် သက်တော် ၁၂၀-ရှည်သည်။
(သံ၊၁၊၁၄၈။
ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၅။
သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၆၇-၁၇၅။
အံ၊၁၊၂၃။
အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၂၆-၁၄၃။
အပ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၈၂၊ ၃၀၀။
အံ၊ဋီ၊၁၊၁၅၄။
) ဓာရေဿသိ ပန မေ တွံ ကဿပ သာဏာနိ ပံသုကူလာနိ နိဗ္ဗသနာနိ။
သံ၊၁၊၄၂၀။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၅ ကိုးကား Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ Category:ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ။
အရှင်မဟာပန်ထေရ် () သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်တွင် အရူပါဝစရဈာန်ကို ဝင်စားသည့်အရာတွင် ဧတဒဂ် ရသည်။
အရှင်စူဠပန်၏ အကို တော်စပ်သူလည်း ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ရှိ သူဌေးကြီး ဓနသေဋ္ဌိတွင် သမီးတစ်ဦး ရှိ၏။
သမီးဖြစ်သူသည် မိဘများက သဘောမတူနိုင်သည့် အိမ်ရှိ အခိုင်းအစေနှင့် ယူလိုက်သဖြင့် မိဘနှစ်ပါးက ပစ္စည်းများပေးကာ သားသမီးအဖြစ်မှ စွန့်ပယ်၏။
မြေးနှစ်ဦးကိုမူ မိမိ၏ အိမ်တွင် ခေါ်ယူကာ ထား၏။
မြေးနှစ်ဦးမှာ အကြီး မဟာပန် နှင့် အငယ် စူဠပန် တို့ ဖြစ်ကြသည်။
"ဓမ္မပဒ" မွေးဖွားပုံနှင့် အမည် သူဌေးသမီးသည် ပထမကိုယ်ဝန် ရင့်လာသည့်အခါ အမျိုးသမီးတို့၏ ဓမ္မတာအလျောက် မိဘရပ်ဝန်းထံ ပြန်ကာ မီးဖွားလို၏။
သို့သော် ခင်ပွန်းဖြစ်သူသည် မလိုက်ရဲသဖြင့် နေ့၊ ည၊ ရက်တို့ဖြင့် အချိန်ရွှေ့ကာ နေလေ၏။
နောက်ဆုံးတွင် သူဌေးသမီးသည် အိမ်နီးချင်းတို့ကို မှာကြားကာ ခင်ပွန်းမရှိခိုက် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ရှိ မိဘများထံသို့ သွားလေသည်။
ခင်ပွန်းဖြစ်သူ သိရှိ၍ နောက်မှ လိုက်လာလေသည်။
သို့သော်လည်း သူဌေးသမီးသည် မိဘရပ်ထံသို့ မရောက်ဘဲ လမ်းခုလပ်၌ပင် ကလေးငယ်ကို ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
လမ်းခုလပ်၌ပင် မီးဖွား၍ ပြီးစီးသဖြင့် မိဘထံသို့ မသွားတော့ဘဲ ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။
သားအငယ်ဖြစ်သူ စူဠပန်ကိုလည်း သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူကဲ့သို့ပင် လမ်းခုလပ်၌ပင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
ကလေးငယ်နှစ်ဦး၏ အမည်မှာ မဟာပန် (မဟာပန္ထက) နှင့် စူဠပန် (စူဠပန္ထက) ဟု တွင်သည်။
"ပန္ထက" ဆိုသည်မှာ လမ်းခရီးဟု အဓိပ္ပါရသည်။
နှစ်ဦးစလုံးသည် လမ်းခရီး၌ ဖွားမြင်ခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်။
"ဓမ္မပဒ" ရဟန္တာဖြစ်ခြင်း ဓနသေဋ္ဌိသူဌေးသည် မြတ်စွာဘုရားကို ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူဖြစ်၏။
ဘုရားရှင်၏ ကျောင်းတော်သို့ သွားသည့်အခါ မြေးအကြီး မဟာပန်ကို ခေါ်သွားလေ့ ရှိသည်။
ထိုအခါ မဟာပန်သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်သို့ ဝင်ရောက်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ သာမဏေပြု၏။
အသက်-၂၀ ပြည့်၍ ရဟန်းဖြစ်၍ တရားအားထုတ်သော် ရဟန္တာဖြစ်တော်မူ၏။
အရှင်မဟာပန်ရဟန္တာသည် အရူပါဝစရဈာန် ဝင်စားရာတွင် ဧတဒဂ်ရသည့် ရဟန္တာဖြစ်လေသည်။
"ဓမ္မပဒ" မဟာဗုဒ္ဓဝင်၌ပါသော မဟာပန်ထေရ်ကို သည်မှာ ဖတ်ပါ။
အရှင်စူဠပန်ထေရ် () သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်တွင် စိတ်ဖြင့်ပြီးသည့် ကိုယ်ကို ဖန်ဆင်းရာ၌လည်းကောင်း၊ ရူပါဝစရဈာန် ဝင်စားရာတွင်လည်းကောင်း ထူးချွန်သောကြောင့် ဧတဒဂ် နှစ်ခု ရတော်မူသည့် ရဟန္တာတစ်ပါးဖြစ်သည်။
အရှင်မဟာပန်၏ ညီတော်စပ်သူလည်း ဖြစ်သည်။
"ဓမ္မပဒ" ရဟန္တာဖြစ်ခြင်း အရှင်မဟာပန်သည် ညီဖြစ်သူကို သာသနာ့ဘောင်သို့ ခေါ်ဆောင်ရန် အဘိုးဖြစ်သူထံမှ ခွင့်တောင်း၏။
အဘိုးဖြစ်သူလည်း ခွင့်ပြုရာ စူဠပန်သည် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်လေ၏။
အရှင်မဟာပန်သည် အရှင်စူဠပန်ကို မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ကျက်သရေဘွဲ့ ဂါထာတစ်ပုဒ်ကိုသင်ပေးရာ လေးလကြာသည်အထိ မတတ်မြောက်ဘဲ ရှိလေ၏။
ထိုအခါ အရှင်မဟာပန်သည် "ရဟန်းအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ လူအဖြစ်၌သာ ပို၍ အကျိုးများနိုင်မည်" ဟု တွေးကာ ညီဝောာ်အရှင်စူဠပန်ကို ကျောင်းမှနှင်ထုတ်သည်။
အရှင်စူဠပန်သည် ရဟန်းဝတ်ဖြင့် မွေ့လျော်သဖြင့် မထွက်ချင်ဘဲ ရှိလေ၏။
တစ်နေ့တွင် သမားတော်ဇီဝကသည် မြတ်စွာဘုရားရှင်နှင့် သံဃာတော်များကို ဆွမ်းကပ်မည့်အကြောင်း လျောက်လေ၏။