kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
သာမညဖလသုတ်တော်မှ အဇာတသတ်မင်းကြီး၏အကြောင်းနှင့်ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုးကျေးဇူး သင်္ဂါယနာမှတ်တမ်း အရှင်မဟာကဿပမထေရ်-“ငါ့ရှင်အာနန္ဒာ၊ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာမညဖလမည်သောသုတ်တော်အား မည်သို့သောအရပ်၌ အဘယ်သို့သောသူအား အကြောင်းပြု၍ ဟောကြားသနည်း”(ဝိနည်းပိဋကတ်တော်စူဠဝါအပိုင်း၏ ပဥ္စသတိကက္ခန္ဓကကဏ္ဍမှ ရှင်မဟာကဿပမထရ်၏ အမေးစကား)။
အရှင်အာနန္ဒာ-“အရှင်မဟာကဿပထေရ်ဘုရား၊ တပည့်တော်အာနန္ဒာသည် ဤသို့အတိုင်းအရှည်ရှိသော မြတ်စွာဘုရား၏စကားတော်အား ကြားနာခဲ့ရပါ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် အဘယမင်းသား၏ မွေးစားသားတော်ဖြစ်သည့် ဇီဝကသမားတော် လှူဒါန်းအပ်သည့် သရက်ဥယျာဉ်၌ တစ်ထောင့်နှစ်ရာ့ငါးကျိပ်(၁၂၅၀)ကုန်သော ရဟန်းများနှင့်အတူ အေးချမ်းစွာသီတင်းသုံး၍ နေထိုင်တော်မူစဉ်အခါ၌ အဇာတသတ်မင်း၏ ညညီလာခံ ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သားတော် မဂဓတိုင်း၏အရှင်သခင် အဇာတသတ်မင်းသည် မိုးကာလလေးလအပြီးကုမုဒြာကြာပန်းတို့ ဖူးပွင့်ချိန် နှစ်၊ ဥတု၊ လတို့၏ ပြည့်စုံသော အချိန် တစ်ဆယ့်ငါးရက်မြောက် ဥပုသ်ရက်မြတ်လည်းဖြစ်သော တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့ ညဉ့်အခါသမယတွင် အမတ်များအမှူးပြုသော မင်းပရိသတ်အပေါင်းတို့ ခစားမှုကို ခံယူတော်မူကာ မြတ်သော တင့်တယ်သော နန်းပြာသာဒ်၌ စံတော်မူလျက် ဤသို့ အမေးသဘောဆောင်သော ဥဒါန်းအား ရေရွတ်၏။
အဇာတသတ်-“အချင်းတို့၊ လသာနေသောဤညအခါသမယသည် အလွန်သာယာလှပ၍ ရှုမောမငြီးတင့်တယ်ပြီး မှတ်သားဖွယ်ကောင်းစရာသည်လည်း ရှိပေ၏။
ဤသို့သောည၌ အဘယ်သို့သော သမဏ၊ ဗြာဟ္မဏ၊ ရဟန်း၊ ပုဏ္ဏား၊ ပညာရှိ၊ သူတော်ကောင်းများအား ဆည်းကပ်လေလျှင်ကောင်းမည်နည်း” တိတ္ထိဆရာခြောက်ဦးတို့၏တပည့်အမတ်များက မိမိတို့၏ ဆရာထံသို့ ဆည်းကပ်ရန် အဇာတသတ်မင်းအားတိုက်တွန်းခန်း ဤသို့ ဥဒါန်းကျူးရင့်လေလျှင် ပူရာဏကဿပ၏တပည့် မင်းမှုထမ်းအမတ်တစ်ယောက်သည် ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သား မဂဓတိုင်းရှင်အဇာတသတ်မင်းအား ဤစကားကို လျှောက်၏။
ပူရာဏကဿပ၏တပည့်အမတ်-“မြတ်သောအရှင်၊ ပူရာဏကဿပမည်သောဆရာသည် များလှစွာသောတပည့်အင်အားများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသောဂိုဏ်းအသင်းအဖွဲ့အား ပိုင်ဆိုင်ထား၏။
၎င်းဂိုဏ်းအားတည်ထောင်သူဆရာလည်းဖြစ်၏။
ကိုယ်ပိုင်အယူဝါဒရှိသူဖြစ်၏။
အများက ပညာရှိသူတော်ကောင်းဟု လည်း သတ်မှတ်ခြင်းခံရသည့်အပြင် ဂုဏ်သတင်းထင်ရှားကျော်စော၏။
ရဟန်းသက်တမ်းရှည်သည့်အပြင် ဝါတော်အားဖြင့်လည်းရင့်၍ ရှေးခေတ်ကာလကအတွေ့အကြုံပညာများကိုလည်း သိမြင်မီခဲ့သောသူဖြစ်ပေ၏။
အသက်အရွယ်အားဖြင့်လည်း အလွန်ကြီး၍အိုမင်းနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ထို့သို့သော ဆရာအား ချဉ်းကပ်ပြီး ဆည်းကပ်လေလျှင် အရှင့်၏စိတ်တော်သည် ကြည်လင်ကောင်းပါပေ၏” ဟု ဆိုသော် ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သားတော် မဂဓတိုင်းအရှင်အဇာတသတ်သည် နားထောင်ရုံမျှ နားထောင်ပြီး မည်သည့်စကားမျှမဆိုမမိန့်။
ထို့နောက် မက္ခလိဂေါသာလ၏တပည့် မင်းမှုထမ်းအမတ်တစ်ယောက်သည် ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သား မဂဓတိုင်းရှင်အဇာတသတ်မင်းအား ဤစကားကို လျှောက်၏။
မက္ခလိဂေါသာလ၏တပည့်အမတ်-“မြတ်သောမင်း၊ မက္ခလိဂေါသာလမည်သောဆရာသည် များလှစွာသောတပည့်အင်အားများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသောဂိုဏ်းအသင်းအဖွဲ့အား ပိုင်ဆိုင်ထား၏။
ရဟန်းသက်တမ်းရှည်သည့်အပြင် ဝါတော်အားဖြင့်လည်းရင့်၍ ရှေးခေတ်ကာလကအတွေ့အကြုံပညာများကိုလည်း သိမြင်မှီခဲ့သောသူဖြစ်ပေ၏။
အဇိတ ကေသမ္ဗလ၏တပည့် မင်းမှုထမ်းအမတ်တစ်ယောက်သည် ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သား မဂဓတိုင်းရှင်အဇာတသတ်မင်းအား ဤစကားကို လျှောက်၏။
အဇိတ ကေသမ္ဗလ၏တပည့်အမတ်-“မြတ်သောရေမြေ့ရှင်၊ အဇိတ ကေသမ္ဗလမည်သောဆရာသည် များလှစွာသောတပည့်အင်အားများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသောဂိုဏ်းအသင်းအဖွဲ့အား ပိုင်ဆိုင်ထား၏။
အများက ပညာရှိသူတော်ကောင်းဟုလည်း သတ်မှတ်ခြင်းခံရသည့်အပြင် ဂုဏ်သတင်းထင်ရှားကျော်စော၏။
ထိုအခါ ပကုဓကစ္စာယန ၏တပည့် မင်းမှုထမ်းအမတ်တစ်ယောက်သည် ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သား မဂဓတိုင်းရှင်အဇာတသတ်မင်းအား ဤစကားကို လျှောက်၏။
ပကုဓကစ္စာယန၏တပည့်အမတ်-“မြတ်သောအရှင်၊ ပကုဓကစ္စာယန မည်သောဆရာသည် များလှစွာသောတပည့်အင်အားများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသောဂိုဏ်းအသင်းအဖွဲ့အား ပိုင်ဆိုင်ထား၏။
ထိုအခါ သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ ၏တပည့် မင်းမှုထမ်းအမတ်တစ်ယောက်သည် ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သား မဂဓတိုင်းရှင်အဇာတသတ်မင်းအား ဤစကားကို လျှောက်၏။
သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ ၏တပည့် မင်းမှုထမ်းအမတ်-“မြတ်သောဘုရင်၊ သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ မည်သောဆရာသည် များလှစွာသောတပည့်အင်အားများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသောဂိုဏ်းအသင်းအဖွဲ့အား ပိုင်ဆိုင်ထား၏။
နိဂဏ္ဌနာဋပုတ္တ၏ တပည့် မင်းမှုထမ်းအမတ်တစ်ယောက်သည် ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သား မဂဓတိုင်းရှင်အဇာတသတ်မင်းအား ဤစကားကို လျှောက်၏။
နိဂဏ္ဌနာဋပုတ္တ၏ တပည့် မင်းမှုထမ်းအမတ် -“မြတ်သောမင်းကြီး၊ နိဂဏ္ဌနာဋပုတ္တ မည်သောဆရာသည် များလှစွာသောတပည့်အင်အားများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသောဂိုဏ်းအသင်းအဖွဲ့အား ပိုင်ဆိုင်ထား၏။
မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ တပည့်သာဝကဖြစ်သော ဇီဝက၏ တိုက်တွန်းချက်(မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ဂုဏ်တော်များ) ထိုသို့ မင်းအမတ်၇ဦးသည် မိမိတို့၏ဆရာ၏ဂုဏ်သတင်းကောင်းကြောင်းများ ကို အဇာတသတ်မင်း အားလျှောက်တင်ပြီး ဆည်းကပ်ရန် အကြံပြုနေချိန်၌ အဘယမင်းသား၏ မွေးစားသားတော် ဇီဝကသမားတော်သည် အဇာတသတ်မင်း၏ အနီး၌ တိတ်ဆိတ်စွာထိုင်လျက် ခစားနေ၏။
ထိုသို့ တိတ်ဆိတ်စွာစကားမပြောဘဲ အဘယမင်းသား၏ မွေးစားသားတော် ဇီဝကသမားတော်သည် မိမိအနား၌ ခစားနေသည်ကို သိသော ဝေဒေဟီမိဖုရား၏ သားတော် အဇာတသတ်မင်းသည် ဇီဝကအား-“အသင်ဇီဝက သင်သည် အဘယ်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ နေနေသနည်း” ဟု မေးမြန်း၏။
ထိုအခါ ဇီဝကသမားတော်က-“မြတ်သောမင်းကြီး၊ လူနတ်ဗြဟ္မာသတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ အထူးအမြတ်သောပူဇော်မှုကို ခံယူထိုက်ပြီး အလုံးစုံသောတရားအပေါင်းအား မိမိကိုယ်တော်တိုင် မှန်ကန်စွာ ရှာဖွေ သိရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် များလှသော တစ်ထောင့်ငါးရာနှစ်ကျိပ်ရှိသော ရဟန်းသံဃာထုနှင့်အတူ အကျွန်ုပ်တို့၏ သရက်ဥယျာဉ်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူလျက်ရှိ၏။
ထို မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ပူဇော်အထူးအား ခံတော်မူထိုက်၏(အရဟံ)။
ခပ်သိမ်းသောတရားအပေါင်းအား မိမိကိုယ်တိုင် ဆရာမပါဘဲ မိမိဉာဏ်ဖြင့် သိမြင်တော်မူပေ၏(သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓ)။
ထူးမြတ်သောအသိဉာဏ်နှင့် ထူးမြတ်သောအမူအကျင့်တို့အားကျင့်ကြံပိုင်ဆိုင်ထားတော်မူပေ၏(ဝိဇ္ဇာစရဏသမ္ပန္န)။
ကောင်းသောစကားကို အမြဲဆိုမိန့်တော်မူပေ၏(သုဂတ)။
လောက၏ခပ်သိမ်းသော အရာမှန်သမျှအား သိမြင်တော်မူပေ၏(လောကဝိဒူ)။
ဆုံးမထိုက်သောသတ္တဝါအားဆုံးမတတ်သော အတုမရှိမြင့်မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်လည်းဖြစ်တော်မူပေ၏(အနုတ္တရော ပုရိသဒမ္မဿရထိ)။
နတ်လူစသော သတ္တဝါအပေါင်း၏ဆရာမြတ်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏(သတ္တာဒေဝမနုဿနံ)။
သစ္စာလေးပါးတရားအပေါင်းကို သတ္တဝါအပေါင်းအား သိရှိစေရန် အမြဲဟောတော်မူ၏(ဗုဒ္ဓ)။
ဘုန်းတန်ခိုးအလွန်ကြီးတော်မူပေ၏(ဘဂဝါ)။
ဟူသော ကျော်စောထင်ရှားသောသတင်းကောင်းတို့ ဖြင့် သတ္တဝါများတို့၏အလယ်၌ ထင်ရှားတော်မူပေ၏။
ထို့သို့သော သတင်းကောင်းတို့ဖြင့် ထင်ရှားကျော်စောသော မြတ်စွာဘုရားအား ဆည်းကပ်တော်မူပါလော့။
ဆည်းကပ်လေလျှင် အသင်မင်းမြတ်၏ စိတ်အစဉ်သည် ကြည်လင်ပေလိမ့်မည်” ဟု လျှောက်တင်၏။
ဇီဝက၏စီမံချက် ထိုအခါ အဇာတသတ်မင်းက-“အချင်း ဇီဝက၊ သို့ဖြစ်လျှင် ဆင်ယာဉ်တို့ကို ပြင်ဆင်စေလော့” ဟုမိန့်တော်မူ၏။
ဇီဝကကလည်း-“ကောင်းလှပါပြီ အရှင်မင်းမြတ်”ဟုဆိုတော်မူပြီး ဆင်မငါးရာနှင့် ဘုရင့်စီးတော်ဆင်အား ပြင်ဆင်စရာရှိရာ ပြင်ဆင်စေလေ၏။
ပြင်ဆင်ပြီးလေသော် အဘယမင်းသား၏ မွေးစားသားတော် ဇီဝကသည် ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သားတော် အဇာတသတ်မင်းအား-“မင်းမြတ်၊ သင်၏ဆင်တော်ယာဉ်တို့ကို ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။
ယခုအခါ၌ သွားရန်အချိန်မှာ အရှင့်၏ အလိုသဘောအတိုင်းသာဖြစ်ပါ၏“ ဟု သတင်းပြန်ကြားလေ၏။
ဝေဒေဟီပုတ္တရာ အဇာတသတ်မင်းသည် ဆင်မငါးရာတို့အား မိမိ၏မောင်းမငါးရာအား တစ်ဦးလျှင်တစ်စီးစီ စီးစေပြီး၊ ဘုရင့်စီးတော်ယာဉ်ဆင်ပေါ်၌ ကိုယ်တိုင်စီးတော်မူပြီး မင်းပရိသတ်အား မီးရှူးတိုင်များ ထွန်းညှိကာ ကိုင်စေ၍၊ တင့်တယ်၍ကျက်သရေရှိသော မင်းအရှိန်အရောင်အဝါဖြင့် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်မှ အဘယရာဇကုမာရ ကိတ္တိမပုတ္တရာဇီဝက၏ သရက်ဥယျာဉ်ဆီသို့ ကြွချီတော်မူ၏။
ငြိမ်သက်တည်ငြိမ်သော သရက်ဥယျာဉ် သရက်ဥယျာဉ်အနီးသို့ရောက်လေသော် သရက်ဥယျာဉ်၏အသံတိတ်ဆိတ်တည်ငြိမ်နေမှုကြောင့် ဝေဒေဟီပုတ္တရာ မဂဓပြည့်ရှင် အဇာတသတ်မင်းသည် ကြက်သီးမွေးညင်းထပြီး ကြောက်လန့်ကာတုန်လှုပ်တော်မူပြီး အဘယရာဇကုမာရ ကိတ္တိမပုတ္တရာ ဇီဝကအား- “အသင်ဇီဝက၊ ငါ့အား လိမ်ညာလှည့်ဖြားခေါ်ဆောင်၍ ရန်သူတို့၏လက်ထဲသို့ အပ်နှင်းမည် မဟုတ်မည်မှာ မှန်ပါ၏လော(ရှင်းလင်းချက်။
ငါ့ကို လိမ်ခေါ်ပြီး ရန်သူလက်ထဲ ထည့်မလို့ မဟုတ်ပါဘူးနော်)။
တစ်ထောင့်နှစ်ရာ့ငါးကျိပ်ဟူသော များပြားသည့်ရဟန်းသံဃာရှိပါလျက် နှာချေသံ၊ ချောင်းဆိုးသံနှင့် စကားပြောသံများသည် မရှိဘဲ အဘယ်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေသနည်း” ဟု မေးမြန်းလေ၏။
ထိုအခါ ဇီဝကက-“မြတ်သောမင်းကြီး၊ ကြောက်တော်မမူပါလင့်။
အသင့်အား ရန်သူလက်ထဲသို့အပ်ရန် ကျွန်ုပ်လိမ်ညာလှည့်ဖြား၍ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမဟုတ်ပါ။
အရှင် ရှေ့သို့ ကြွပါလော့။
သရက်ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ တန်ဆောင်းအဝန်းပတ်လည်၌ ဆီမီးအလင်းများ ထွန်းလင်းတောက်ပနေလျက် ရှိပါပေ၏” ဟု ဖြောင်းဖြလေ၏။
ထိုအခါ ဝေဒေဟီပုတ္တရာ အဇာတသတ်မင်းသည် သရက်ဥယျာဉ်၏ ဆင်ဖြင့်သွားနိုင်သောနေရာအထိ သာ ဆင်ဖြင့်သွားတော်မူပြီးနောက် ဆင်ပေါ်မှ ဆင်းတော်မူ၍ မြတ်စွာဘုရား သီတင်းသုံးတော်မူသော တန်ဆောင်းအထိသို့ ခြေဖြင့် လျှောက်တော်မူ၍ တန်ဆောင်းဝန်းတံခါးနားသို့ ချဉ်းကပ်တော်ပြီးနောက် အဘယရာဇကုမာရ ကိတ္တိမပုတ္တရာမည်သော ဇီဝက အား-“အသင်ဇီဝက၊ မြတ်စွာဘုရားသည် အဘယ်မှာနည်း” ဟု မေးလေသော် ဇီဝကသည်-“တန်ဆောင်းတော်တွင်းရှိ အလယ်တိုင်အားမှီပြီး ရဟန်းသံဃာတော်များ၏အရှေ့၌ ထိုင်နေသူသည် မြတ်စွာဘုရားဖြစ်ပါ၏” ဟု လျှောက်၏။
အဇာတသတ်နှင့်မြတ်စွာဘုရားရှင်တို့ အပြန်အလှန်စကားပြောဆိုခြင်း ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သား မဂဓတိုင်းအရှင် အဇာတသတ်သည် မြတ်စွာဘုရားနားသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး မြတ်စွာဘုရားအားရှိခိုးပြီးနောက် နေရာတစ်ခု၌ ရပ်၍ တည်ငြိမ်ကြည်လင်သော အင်းအိုင်ကြီးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်၍တုန်လှုပ်မှုမရှိသော ရဟန်းသံဃာထုကို အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ကြည့်ရှုနေရင်း-“ဤ ရဟန်းသံဃာတော်များသည် ငြိမ်သက်အေးချမ်းလှပေ၏။
ဤရဟန်းသံဃာတော်များ ငြိမ်သက်အေးချမ်းသကဲ့သို့ ငါ၏ သားတော် ဥဒယဘဒ္ဒမင်းသားသည်လည်း ငြိမ်သက်အေးချမ်းပါစေသတည်း” ဟု ဆုတောင်းဥဒါန်းစကားအား ကျူးရင့်ဆိုလေ၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည်-“မင်းကြီး၊ သင်သည် ချစ်မြတ်နိုးရာသို့(သင်၏သားတော်ထံသို့) စိတ်ဖြင့် ချက်ချင်းရောက်သွားလေပြီ“ ဟု မိန့်တော်မူလေ၏။
ထိုသို့ မိန့်တော်မူသော် ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သားတော် မဂဓတိုင်းရှင် အဇာတသတ်သည် “အရှင်ဘုရား၊ ဥဒယဘဒ္ဒမင်းသားအား အကျွန်ုပ်ချစ်ပါ၏။
ယခု အရှင်ဘုရားအား ခြံရံနေလျက် ထိုင်နေတော်မူသော ရဟန်းသံဃာတော်များသည် တည်ငြိမ်အေးချမ်းလှသော အသွင်များနှင့် ပြည့်စုံပါပေ၏။
ဤရဟန်းသံဃာတော် များ တည်ငြိမ်အေးချမ်းသကဲ့သို့ အကျွန်ုပ်၏သားတော် သည်လည်း တည်ငြိမ်အေးချမ်းပါစေသတည်း” ဟု လျှောက်တင်လေ၏။
ဝေဒေဟီပုတ္တရာ မဂဓပြည့်ရှင် အဇာတသတ်မင်းသည် လျှောက်တင်ပြီးနောက် ထပ်မံ၍ မြတ်စွာဘုရားရှင်နှင့်တကွ သံဃာတော်များအား ရှိခိုးကန်တော့လေ၏။
ထို့နောက် သင့်တင့်လျောက်ပတ်၍ မနီးမဝေးသောနေရာ၌ ထိုင်ပြီး အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ အကယ်၍ အရှင်ဘုရားသည် အကျွန်ုပ်အား မေးခွန်းမေးရန် ခွင့်ပေးပါက တပည့်တော်သည် မြတ်စွာဘုရားအား တစ်စုံတစ်ခုသောအကြောင်းအရာ အနည်းငယ်မျှ မေးမြန်းလိုပါ၏” ဟု လျှောက်၏။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်အား မေးလိုရာကို မေးလော့” ဟု ခွင့်ပြုတော်မူ၏။
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ ဆင်စီးစစ်သည်အတတ်၊ မြင်းစီးသူရဲအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ လေးအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ အောင်လံကိုင်စစ်သည်များ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ တစ်ဖက်စစ်တပ်သို့ဝင်၍ ရန်သူ့ဦးခေါင်းများကို အတုံးအတစ် ဖြတ်တောက်ခြင်းအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ စစ်၌ ထူးချွန်ကျော်စောသော မင်းများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောဘုရင်များ၊ ပြေးနှုန်းအမြန်ဖြင့် စစ်ထိုးစစ်တိုက်နိုင်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ ဆင်ပြောင်ကြီးကဲ့သို့သော သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ လွန်စွာရဲရင့်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ချပ်ဝတ်သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ကျွန်ယုံတော်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျွန်တော်၊ ထမင်းချက်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ထမင်းချက်၊ ဆတ္တာသည်ဆံသသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဆတ္တာသည်၊ ရေချိုးပေးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ရေချိုးပေးသူ၊ စားဖိုသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော စားဖိုသည်၊ ပန်းကုံးကုံးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ပန်းကုံးသူ၊ ခဝါသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ရက်ကန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ကျုထရံသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျုထရံသည်၊ အိုးထိန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော အိုးထိန်းသည်၊ ဂဏန်းတတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဂဏန်းတတ်သူ၊ လက်ချိုးရေတွက်တတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား လက်ချိုးရေတွက်သူတို့ အပြင် တစ်ပါးမက များလှစွာသော အတတ်ပညာရှင်တို့သည် (ဤလောက၌) တည်ရှိနေပါပေ၏။
ထိုသူများသည် မိမိသိမြင်အပ်ပြီးသော အတတ်ပညာများတို့အား အသုံးချပြီး မျက်မှောက်ဘဝ၌ပင် မိမိအသက်အားရှည်စေကုန်၏။
မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအား ချမ်းသာစေကုန်၏။
မိမိ၏ ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အား တိုးတက်စေကုန်၏။
မိဘတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့အား ချမ်းသာစေကုန်ပြီး မိဘတို့၏ ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အားလည်း တိုးတက်စေနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်နိုင်၏။
သားသမီးတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့အား ချမ်းသာစေကုန်ပြီး သားသမီးတို့၏ ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အားလည်း တိုးတက်စေနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်နိုင်၏။
မိတ်ဆွေတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့အား ချမ်းသာစေကုန်ပြီး မိတ်ဆွေတို့၏ ခွန်အားစွမ်းရည်တို့အားလည်း တိုးတက်စေနိုင်အောင် စောင့်ရှောက်နိုင်၏။
အထက်ဘုံနှင့် နတ်ပြည်သို့ ရောက်စေတတ်သော အကျိုးအားဖြစ်စေတတ်သော မွန်မြတ်အကျိုးအားလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သော အလှူကိုလည်း သမဏဗြာဟ္မဏတို့အားလည်း ပေးလှူနိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးများအား ရရှိ၏။
ထိုသို့ အတတ်ပညာရှင်သည် မိမိတို့အတတ်ပညာများဖြင့် မျက်မှောက်ဘဝ၌ အကျိုးရှိသကဲ့သို့ နိဗ္ဗာန်အကျိုးအားမျှော်မှန်း၍ ရဟန်းပြုသောသူများသည်လည်း မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းရရှိနိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၊ ရဟန်းဝတ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို တပည့်တော်အား ဟောပြခြင်းငှာ တတ်နိုင်ပါသလော အရှင်ဘုရား”။
မြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး၊ သင်သည် အခြားသောသမဏဗြာဟ္မဏတို့အား ဤပြဿနာကို မေးမြန်းခဲ့ဖူးသလော။
မှတ်လည်း မှတ်မိပါ၏လော”။
အဇာတသတ်မင်း-“အကျွန်ုပ်သည် အခြားသော သမဏဗြာဟ္မဏတို့အား ဤ ပြဿနာကို မေးမြန်းခဲ့ဖူးပါ၏။
မှတ်လည်းမှတ်မိပါ၏ အရှင်ဘုရား”။
မြတ်စွာဘုရား-“ထိုသမဏဗြာဟ္မဏတို့သည် အဘယ်သို့ ဖြေကြားကုန်သနည်း။
အကယ်၍ ဝန်မလေးပါလျှင် ပြောကြားလော့”။
အဇာတသတ်မင်း-“မြတ်စွာဘုရားဖြစ်စေ၊ မြတ်စွာဘုရားကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်စေ ဤထိုင်နေရာအရပ်၌ပင် ထိုင်ရင်း ဖြေကြားရန် ဝန်မလေးပါအရှင်ဘုရား”။
မြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး၊ ဒီလိုဆိုလျှင် ပြောကြားပါလော့”။
ပူရဏကဿပ၏ အယူဝါဒ အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ အခါတစ်ပါး၌ အကျွန်ုပ်သည် ပူရဏဿပထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး ပူရာဏကဿပနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် စကားစမြည်များ ပြောဆိုပါ၏။
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် တစ်ခုသောနေရာ၌ အတူထိုင်၍ ပူရာဏကဿပအား ဤမေးခွန်းကို ဤသို့မေးဖူးပါ၏”။
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ကဿပ၊ ဆင်စီးစစ်သည်အတတ်၊ မြင်းစီးသူရဲအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ လေးအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ အောင်လံကိုင်စစ်သည်များ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ တစ်ဖက်စစ်တပ်သို့ဝင်၍ ရန်သူ့ဦးခေါင်းများကို အတုံးအတစ် ဖြတ်တောက်ခြင်းအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ စစ်၌ ထူးချွန်ကျော်စောသော မင်းများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောဘုရင်များ၊ ပြေးနှုန်းအမြန်ဖြင့် စစ်ထိုးစစ်တိုက်နိုင်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ ဆင်ပြောင်ကြီးကဲ့သို့သော သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ လွန်စွာရဲရင့်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ချပ်ဝတ်သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ကျွန်ယုံတော်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျွန်တော်၊ ထမင်းချက်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ထမင်းချက်၊ ဆတ္တာသည်ဆံသသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဆတ္တာသည်၊ ရေချိုးပေးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ရေချိုးပေးသူ၊ စားဖိုသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော စားဖိုသည်၊ ပန်းကုံးကုံးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ပန်းကုံးသူ၊ ခဝါသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ရက်ကန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ကျုထရံသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျုထရံသည်၊ အိုးထိန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော အိုးထိန်းသည်၊ ဂဏန်းတတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဂဏန်းတတ်သူ၊ လက်ချိုးရေတွက်တတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား လက်ချိုးရေတွက်သူတို့ အပြင် တစ်ပါးမက များလှစွာသော အတတ်ပညာရှင်တို့သည် (ဤလောက၌) တည်ရှိနေပါပေ၏။
ထိုသို့ အတတ်ပညာရှင်သည် မိမိတို့အတတ်ပညာများဖြင့် မျက်မှောက်ဘဝ၌ အကျိုးရှိသကဲ့သို့ နိဗ္ဗာန်အကျိုးအားမျှော်မှန်း၍ ရဟန်းပြုသောသူများသည်လည်း မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းရရှိနိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၊ ရဟန်းဝတ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အကျွန်ုပ်အား ဟောပြခြင်းငှာ တတ်နိုင်ပါသလော၊ အရှင်ကဿပ”။
ဤသို့မေးသော် ပူရာဏကဿပဆရာသည် အကျွန်ုပ်အား-“မင်းကြီး၊ ပြုသူ၊ ခိုင်းစေသူ၊ လှီးဖြတ်သူ၊လှီးဖြတ်ရန် စေခိုင်းသူ၊ နှိပ်စက်သူ၊ နှိပ်စက်ရန် စေခိုင်းသူ၊ ပူဆွေးအောင် ပြုသူ၊ ပူဆွေးအောင်ပြုရန် စေခိုင်းသူ၊ ပင်ပန်းအောင် ပြုသူ၊ ပင်ပန်းစေရန်စေခိုင်းသူ၊ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်အောင် ဖန်တီးသူ၊ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်အောင်ဖန်တီးရန် စေခိုင်းသူ၊ သူတစ်ပါးအသက်ကို သတ်သူ၊ သူတစ်ပါးအသက်ကို သတ်ရန် စေခိုင်းသူ၊ ခိုးယူသူ၊ ခိုးယူရန် စေခိုင်းသူ၊ အိမ်ကို ဖောက်ထွင်းသူ၊ အိမ်ကို ဖောက်ထွင်းရန် စေခိုင်းသူ၊ ရွာထဲသို့ တိုက်ခိုက်၍ လုယူသူ၊ ရွာထဲသို့တိုက်ခိုက်လုယူရန် စေခိုင်းသူ၊ အိမ်တစ်အိမ်အား တိုက်ခိုက်၍ လုယူသူ၊ အိမ်တစ်အိမ်အား တိုက်ခိုက်၍လုယူရန် စေခိုင်းသူ၊ ခရီးလမ်း၌ စောင့်၍ လုယက်သူ၊ ခရီးလမ်း၌ စောင့်၍လုယက်ရန် စေခိုင်းသူ၊ သူတစ်ပါးမယားနှင့် ပြစ်မှားသူ၊ သူတစ်ပါးမယားနှင့်ပြစ်မှားရန် စေခိုင်းသူ၊ မမှန်သောစကားကို ပြောသူ၊ မမှန်ကန်သောစကားကို ပြောရန်စေခိုင်းသူ။
ဤသို့သောသူများပြုသော ကိစ္စရပ်များသည် မကောင်းမှုအကုသိုလ်ဟု မခေါ်ဆိုနိုင်။
ထို့အပြင် မကောင်းသောအကျိုးလည်းမဖြစ်။
ဂင်္ဂါမြစ်၏တောင်ပိုင်း မြစ်ကမ်းနံဘေး၌ နေထိုင်သော မကောင်းသော အကျင့်စရိုက်ရှိသည့်သူ၏ လွန်စွာရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော မကောင်းသောလူသတ်ခြင်းစသော လုပ်ရပ်များသည်လည်း မကောင်းသောအကျိုးမဖြစ်သည့်အပြင် မကောင်းသောလုပ်ရပ်ဟုလည်းမသတ်မှတ်နိုင်။
ဂင်္ဂါမြစ်၏မြောက်ပိုင်း မြစ်ကမ်းနံဘေး၌ နေထိုင်သော ကောင်းသောအကျင့်စရိုက်ရှိသူ၏ သမဏ(ရှင်ရသေ့ရဟန်း)၊ ဗြာဟ္မဏ(မြင့်မြတ်သောအကျင့်များအားကျင့်ကြံသူ)တို့အား ပူဇော်လှူဒါန်းခြင်း ကိစ္စရပ်များသည်လည်း ကောင်းသောအကျိုးမဖြစ်စေသည့်အပြင် ကောင်းသောလုပ်ရပ်ဟုလည်း မသတ်မှတ်နိုင်။
အလှူပေးခြင်း၊ မိမိ၏ ကိုယ်စိတ်နှလုံးအား မိမိကိုယ်တိုင် ဆုံးမထိန်းသိမ်းခြင်း၊ သီလစောင့်စည်းခြင်း၊ မှန်သောစကားဆိုခြင်း ကိစ္စရပ်များသည်လည်း ကောင်းသောလုပ်ရပ်ဟု မသတ်မှတ်နိုင်သည့်အပြင် ကောင်းသောအကျိုးလည်း မဖြစ်” ဟူ၍ ပြောဆိုဖြေကြား၏။
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တိုင် မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းသိမြင်ရသော ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုးအား မေးနေပါလျက် ပူရဏကဿပဆရာသည် သရက်ပင်သည် အဘယ်အရပ်မှာ ရှိပါသနည်း ဟု မေးပါလျက် တောင်ပိန္နဲပင်၏နေရာကိုသာ ဖြေ၍လမ်းညွှန်းနေသကဲ့သို့၊ တောင်ပိန္နဲပင်၏နေရာကိုသာ မေးနေပါလျက်နှင့် သရက်ပင်၏နေရာကိုသာ ဖြေကြားသကဲ့သို့ ကံမဲ့ဝါဒကိုသာ ဖြေကြားပါ၏။
ထိုအခါ တပည့်တော်သည် ငါကဲ့သို့သော မာဂဓပြည့်ရှင်သည် ငါ့နိုင်ငံအတွင်း၌နေသော ဤသမဏဗြာဟ္မဏအား အဘယ်ကြောင့် ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းသင့်သည် ဟု တွေးမိသနည်း ဟု အကြံဖြစ်မိပါ၏။
အရှင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် ပူရာဏကဿပပြောသောစကားအား သဘောလည်းမကျ ပယ်လည်းမပယ်ခဲ့ပါ။
ဝေဖန်ဆုံးဖြတ်ရခက်သော ပူရာဏကဿပစကားကြောင့် နှလုံးမသာယာ ဖြစ်ခဲ့ပါသော်လည်း နှလုံးမသာမယာဖြစ်စေသော စကားဆိုးအားလည်း မပြောခဲ့သည့်အပြင် ပူရာဏကဿပ၏ စကားကိုလည်း မိမိအယူအဖြစ် လက်ခံကာ နာယူမှတ်သားခြင်းမပြုဘဲ ထပြီး ပြန်ခဲ့ပါ၏”။
မက္ခလိဂေါသာလ၏ အယူဝါဒ အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ အခါတစ်ပါး၌ အကျွန်ုပ်သည် မက္ခလိဂေါသာလထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး မက္ခလိဂေါသာလနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် စကားစမြည်များ ပြောဆိုပါ၏။
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် တစ်ခုသောနေရာ၌ အတူထိုင်၍ မက္ခလိဂေါသာလအား ဤမေးခွန်းကို ဤသို့မေးဖူးပါ၏”။
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဂေါသာလ၊ ဆင်စီးစစ်သည်အတတ်၊ မြင်းစီးသူရဲအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ လေးအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ အောင်လံကိုင်စစ်သည်များ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ တစ်ဖက်စစ်တပ်သို့ဝင်၍ ရန်သူ့ဦးခေါင်းများကို အတုံးအတစ် ဖြတ်တောက်ခြင်းအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ စစ်၌ ထူးချွန်ကျော်စောသော မင်းများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောဘုရင်များ၊ ပြေးနှုန်းအမြန်ဖြင့် စစ်ထိုးစစ်တိုက်နိုင်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ ဆင်ပြောင်ကြီးကဲ့သို့သော သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ လွန်စွာရဲရင့်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ချပ်ဝတ်သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ကျွန်ယုံတော်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျွန်တော်၊ ထမင်းချက်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ထမင်းချက်၊ ဆတ္တာသည်ဆံသသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဆတ္တာသည်၊ ရေချိုးပေးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ရေချိုးပေးသူ၊ စားဖိုသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော စားဖိုသည်၊ ပန်းကုံးကုံးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ပန်းကုံးသူ၊ ခဝါသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ရက်ကန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ကျုထရံသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျုထရံသည်၊ အိုးထိန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော အိုးထိန်းသည်၊ ဂဏန်းတတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဂဏန်းတတ်သူ၊ လက်ချိုးရေတွက်တတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား လက်ချိုးရေတွက်သူတို့ အပြင် တစ်ပါးမက များလှစွာသော အတတ်ပညာရှင်တို့သည် (ဤလောက၌) တည်ရှိနေပါပေ၏။
ထိုသို့ အတတ်ပညာရှင်သည် မိမိတို့အတတ်ပညာများဖြင့် မျက်မှောက်ဘဝ၌ အကျိုးရှိသကဲ့သို့ နိဗ္ဗာန်အကျိုးအားမျှော်မှန်း၍ ရဟန်းပြုသောသူများသည်လည်း မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းရရှိနိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၊ ရဟန်းဝတ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အကျွန်ုပ်အား ဟောပြခြင်းငှာ တတ်နိုင်ပါသလော၊ အရှင်ဂေါသာလ”။
ဤသို့မေးသော် မက္ခလိဂေါသာလဆရာသည် အကျွန်ုပ်အား-“မင်းကြီး၊ သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ကိလေသာ စသောတရားများကြောင့် ညစ်ညူးစရာ အကြောင်းနှင့် အကြောင်းရင်းအထောက်အပံ့သည် မရှိ။
သို့သော်လည်း သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ကိလေသာ စသောတရားများကြောင့် ညစ်ညူးနေကြ၏။
ထို့အတူ သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ကိလေသာ စသောတရားများမှ လွတ်မြောက်သန့်စင်ရန် အကြောင်းနှင့် အကြောင်းရင်းအထောက်အပံ့သည် မရှိ။
သို့သော်လည်း သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ကိလေသာ စသောတရားများမှ လွတ်မြောက်သန့်စင်ကြကုန်၏။
မိမိ၏ ပြုလုပ်မှုသည်မရှိ၊ သူတစ်ပါးတို့ ပြုလုပ်ပေးမှုသည်မရှိ၊ ယောက်ျားတို့၏ စွမ်းအားသည်မရှိ၊ ယောက်ျားတို့၏ အားထုတ်မှုသည်မရှိ။
အလုံးစုံသော သတ္တဝါများ၊ အလုံးစုံသော အသက်ရှုနေသည့် သတ္တဝါများ၊ အလုံးစုံသော ခန္ဓာကိုယ်အထင်အရှားရှိသည့် သတ္တဝါများ၊ အလုံးစုံသော သက်ရှိသတ္တဝါများ သည်လည်း အစွမ်းမရှိကုန်၊ ခွန်အားမရှိကုန်၊ လုံ့လဝီရိယမရှိကုန်၊ သဘာဝတရား၏ အလိုအတိုင်း ဖြစ်မြဲဆုံစည်းကာ အမျိုးမျိုးဖြစ်ကုန်၍ ဇာတ်အထူးခြောက်မျိုးတို့၌သာလျှင် ဆင်းရဲချမ်းသာခြင်းအား ခံစားကြကုန်၏။
ဤတစ်သန်းလေးသိန်းခြောက်ထောင့်ခြောက်ရာသော အဓိကသတ္တဝါမျိုးများ၊ ငါးရာသော ကံအမျိုးအစားများ၊ ငါးပါးသော ကံများ၊ သုံးပါးသော ကံများ၊ ပြည့်၍များလှစွာသော ကံများ၊ ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပါးသော အကျင့်အမျိုးမျိုး၊ ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပါးသော အန္တရကပ်သက်တမ်းများ၊ ခြောက်မျိုးသော ဇာတ်အဆင့်အတန်းအထူးများ၊ ရှစ်မျိုးသော ယောက်ျားအမျိုးအစားများ၊ လေးထောင့်ကိုးရာသောအသက်မွေးမှုလုပ်ငန်းများ၊ လေးထောင့်ကိုးရာသော ပရိဗိုဇ်မျိုးများ၊ လေးထောင့်ကိုးရာသော နဂါးတို့၏ ဘုံဌာနများ၊ဣန္ဒြေစောင့်ထိန်းမှုအမျိုးအစားပေါင်း နှစ်ထောင်တို့နှင့် ငရဲပေါင်း သုံးထောင်၊ မြူဓာတ်(တည်ရာ) သုံးဆယ့်ခြောက်မျိုး၊ ခုနှစ်မျိုးသော အမည်သညာရှိသည့် ပဋိသန္ဓေတည်ခြင်း၊ ခုနှစ်မျိုးသော အမည်သညာမရှိသော ပဋိသန္ဓေတည်ခြင်း၊ ခုနှစ်မျိုးသော ထပ်ပွားသည့် ပဋိသန္ဓေတည်ခြင်း၊ နတ်အမျိုးအစားပေါင်း ခုနှစ်မျိုး၊ လူအမျိုးအစားပေါင်း ခုနှစ်မျိုး၊ မြေဖုတ်ဘီလူးအမျိုးအစားပေါင်း ခုနှစ်မျိုး၊ အိုင်ကြီးခုနှစ်ခု၊ အဖုကြီးခုနှစ်ခု၊ အဖုငယ်ခုနှစ်ခု၊ ချောက်ကြီးခုနှစ်ခု၊ ချောက်ငယ် ခုနှစ်ရာ၊ အိပ်မက်ကြီး ခုနှစ်ခု၊ ခုနှစ်ရာသော အိပ်မက်ငယ်များ၊ ရှစ်သန်းလေးသိန်းသော မဟာကပ်သက်တမ်းများရှိကုန်၏။
ယင်း မဟာကပ်သက်တမ်းကာလပတ်လုံး လူမိုက်ဖြစ်စေ၊ ပညာရှိဖြစ်စေ တစ်ဘဝမှ တစ်ဘဝသို့ ပြေးသွားကျင်လည်၍ ဆင်းရဲပင်ပန်းစွာ မိမိတို့၏သက်တမ်းကာလအား ကုန်ဆုံးခြင်းကို ပြုကြသော်လည်း ဆင်းရဲခြင်းများသည် မကုန်ဆုံးပေ။
ယင်း မဟာကပ်သက်တမ်းကာလပတ်လုံး လူမိုက် သို့မဟုတ် ပညာရှိတို့သည် ဆင်းရဲခပ်သိမ်းများ ကုန်ဆုံးရန်အတွက် သီလများ၊ ကျင့်ဝတ်ထူးများ၊ ခြိုးခြံမှုအကျင့်များ၊ မြတ်သောအကျင့်များအား ကျင့်ကြံခြင်းပြုကြသော်လည်း ဆင်းရဲခြင်းများသည် မကုန်ဆုံးပေ။
ချမ်းသာခြင်းနှင့် ဆင်းရဲခြင်းတို့သည် စရွတ်တောင်းဖြင့် ခြင်ထားပြီးသကဲ့သို့ အတိုင်းအတာအပိုင်းအခြားသတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်၏။
သံသရာသည် ကာလအကန့်အသတ် ပိုင်းခြားထားပြီးသားဖြစ်၏။
အတိုး အဆုတ် မရှိ၊ အလွန်အယုတ် မရှိ၊ ချည်လုံးသည် သူ့တွင်ရှိသော ချည်မျှင်များအရေအတွက်မျှသာ ပြေးနိုင်သကဲ့သို့ ဤအတူ လူမိုက်ဖြစ်စေ၊ ပညာရှိဖြစ်စေ တစ်ဘဝမှ တစ်ဘဝသို့ ပြေးသွားကျင်လည်၍ ဆင်းရဲပင်ပန်းကာ ပြီးဆုံးခြင်းကို ပြုကြလတ္တံ့” ဟူ၍ ဖြေဆိုပြောပါ၏။
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တိုင် မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းသိမြင်ရသော ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုးအား မေးနေပါလျက် မက္ခလိဂေါသာလဆရာသည် သရက်ပင်သည် အဘယ်အရပ်မှာ ရှိပါသနည်း ဟု မေးပါလျက် တောင်ပိန္နဲပင်၏နေရာကိုသာ ဖြေ၍လမ်းညွှန်းနေသကဲ့သို့၊ တောင်ပိန္နဲပင်၏နေရာကိုသာ မေးနေပါလျက်နှင့် သရက်ပင်၏နေရာကိုသာ ဖြေကြားသကဲ့သို့ သူ၏ သံသရာမှစင်ကြယ်ခြင်း အယူဝါဒကိုသာ ဖြေကြားပါ၏။
ထိုအခါတပည့်တော်သည် ငါကဲ့သို့သောမာဂဓပြည့်ရှင်သည် ငါ့နိုင်ငံအတွင်း၌နေသော ဤသမဏဗြာဟ္မဏအား အဘယ်ကြောင့် ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းသင့်သည်ဟု တွေးမိသနည်း ဟု အကြံဖြစ်မိပါ၏။
အရှင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် မက္ခလိဂေါသာလ ပြောသောစကားအား သဘောလည်းမကျ၊ ပယ်လည်းမပယ်ခဲ့ပါ။
ဝေဖန်ဆုံးဖြတ်ရခက်သော မက္ခလိဂေါသာလစကားကြောင့် နှလုံးမသာယာ ဖြစ်ခဲ့ပါသော်လည်း နှလုံးမသာမယာဖြစ်စေသော စကားဆိုးအား လည်း ပြန်မပြောခဲ့သည့်အပြင် မက္ခလိဂေါသာလ၏ စကားကိုလည်း မိမိအယူအဖြစ် လက်ခံကာ နာယူမှတ်သားခြင်းမပြုဘဲ ထပြီး ပြန်ခဲ့ပါ၏”။
အဇိတကေသကမ္ဗလ၏ အယူဝါဒ အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ အခါတစ်ပါး၌ အကျွန်ုပ်သည် အဇိတကေသကမ္ဗလထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး အဇိတကေသကမ္ဗလနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် စကားစမြည်များ ပြောဆိုပါ၏။
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် တစ်ခုသောနေရာ၌ အတူထိုင်၍ အဇိတကေသကမ္ဗလအား ဤမေးခွန်းကို ဤသို့မေးဖူးပါ၏။
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင် အဇိတကေသကမ္ဗလ၊ ဆင်စီးစစ်သည်အတတ်၊ မြင်းစီးသူရဲအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ လေးအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ အောင်လံကိုင်စစ်သည်များ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ တစ်ဖက်စစ်တပ်သို့ဝင်၍ ရန်သူ့ဦးခေါင်းများကို အတုံးအတစ် ဖြတ်တောက်ခြင်းအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ စစ်၌ ထူးချွန်ကျော်စောသော မင်းများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောဘုရင်များ၊ ပြေးနှုန်းအမြန်ဖြင့် စစ်ထိုးစစ်တိုက်နိုင်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ ဆင်ပြောင်ကြီးကဲ့သို့သော သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ လွန်စွာရဲရင့်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ချပ်ဝတ်သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ကျွန်ယုံတော်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျွန်တော်၊ ထမင်းချက်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ထမင်းချက်၊ ဆတ္တာသည်ဆံသသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဆတ္တာသည်၊ ရေချိုးပေးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ရေချိုးပေးသူ၊ စားဖိုသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော စားဖိုသည်၊ ပန်းကုံးကုံးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ပန်းကုံးသူ၊ ခဝါသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ရက်ကန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ကျုထရံသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျုထရံသည်၊ အိုးထိန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော အိုးထိန်းသည်၊ ဂဏန်းတတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဂဏန်းတတ်သူ၊ လက်ချိုးရေတွက်တတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား လက်ချိုးရေတွက်သူတို့ အပြင် တစ်ပါးမက များလှစွာသော အတတ်ပညာရှင်တို့သည် (ဤလောက၌) တည်ရှိနေပါပေ၏။
ထိုသို့ အတတ်ပညာရှင်သည် မိမိတို့အတတ်ပညာများဖြင့် မျက်မှောက်ဘဝ၌ အကျိုးရှိသကဲ့သို့ နိဗ္ဗာန်အကျိုးအားမျှော်မှန်း၍ ရဟန်းပြုသောသူများသည်လည်း မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းရရှိနိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၊ ရဟန်းဝတ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အကျွန်ုပ်အား ဟောပြခြင်းငှာ တတ်နိုင်ပါသလော၊ အရှင်အဇိတ”။
ဤသို့မေးသော် အဇိတကေသကမ္ဗလဆရာသည် အကျွန်ုပ်အား-“မင်းကြီး၊ လှူဒါန်းပေးကမ်းခြင်းသည် အကျိုးမရှိ။
ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဟုံးမီး(ယဇ်မီး)ပူဇော်ခြင်းတို့သည်လည်း အကျိုးမရှိ။
ဤလောကသည်လည်း မရှိ။
အခြားတစ်ပါးသော လောကသည်လည်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်။
အရိယာနွယ်ဝင် သူတော်စင်လည်းဖြစ်၍ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်အထူးဖြင့် ဟောကြားနိုင်သော ပညာရှိပြီး ကောင်းမွန်သောအကျင့်အား ကျင့်ကြံပြီးသူ သမဏဗြာဟ္မဏတို့သည်လည်း ဤလောက၌ မရှိကုန်။
သတ္တဝါတို့သည် မြေ၊ ရေ၊ လေ၊ မီး ဟူသော မဟာဘုတ်လေးပါး ပေါင်းစည်းထားသော အစုအဝေးကြီးပင် ဖြစ်ကြကုန်၏။
သတ္တဝါတို့သည် သေလွန်သောအခါ သတ္တဝါတို့၏ မြေဓာတ်နှင့်ဆိုင်သော အရာများသည် ပင်မမြေဓာတ်အစုနှင့် ပေါင်းစည်းပြီး၊ ရေဓာတ်နှင့်ဆိုင်သော အရာများသည် ပင်မရေဓာတ်အစုနှင့် ပေါင်းစည်း၍၊ မီးဓာတ်နှင့်ဆိုင်သော အရာများသည် ပင်မမီးဓာတ်အစုနှင့် ပေါင်းစည်းကာ၊ လေဓာတ်နှင့်သက်ဆိုင်သော အရာများသည် ပင်မလေဓာတ်နှင့်ပေါင်းစည်း၏။
သတ္တဝါတို့သည် သေလွန်လေပြီး ကျန်သော အလောင်းကောင်ကို ယောက်ျားသားငါးဦးတို့သည် ညောင်စောင်းနှင့် သယ်ယူကာ သုဿန်သို့ ပို့ဆောင်၍ ပစ်ထားလေ၏။
သူသေအလောင်း ပျက်စီးလေသော် ခိုအဆင်းရှိသော အရိုးများ ပေါ်လာ၏။