kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
စိတ္တာနုပဿနာ: ‘စိတ္တ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် စိတ် ၁၆ မျိုးဦးဆောင်သော ရုပ်နာမ်တရားများကို ရှုပွားသည်။
ဓမ္မာနုပဿနာ: ‘ဓမ္မ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ဖဿ သို့မဟုတ် ဓမ္မသဘောတရားများဦးဆောင်သော ရုပ်နာမ်တရားများကို ၅ ခန်းခွဲ၍ ရှုပွားသည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ္တန်ပါဠိတော် မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ္တန်မြန်မာပြန် မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ္တန် ရှင်းလင်းချက် ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ ကဏ္ဍ:ပါဠိဝေါဟာရများ Category:ဝိပဿနာ။
ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီး သည် ဘုရားဖူးများ အများဆုံးလာရောက်ဖူးမြော်ကြသည့် ရုပ်ပွားတော်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံခြားခရီးသွားများလည်း လာရောက်လေ့လာကြသည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ဗီဟာပြည်နယ် တွင် တည်ရှိသည်။
ရုပ်ပွားတော်သည် ၁၉.၅၀၇ မီတာ (၆၄ ပေ) မြင့်၏။
တရားထိုင်နေသည့် ရုပ်ပွားတော်သည် ကြာပွင့်ပေါ်တွင် ရှိနေသည့်ပုံစံ တည်ထားသည်။
The Great Buddha Statue | Home ပန်းရန်သမား ၁၂၀၀၀ ၏ အကူအညီဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ရာ ပြီးစီးသည်အထိ ၇ နှစ် ကြာခဲ့သည်။
သဲကျောက်တုံး၊ နှမ်းဖတ်ကျောက်တို့ဖြင့် တည်ထားသည်။
ရုပ်ပွားတော်သည် အိန္ဒိယတွင်တည်တောက်ခဲ့သည်များတွင် အကြီးဆုံး ဖြစ်နိုင်သည်။
၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာ ၁၈ ရက်နေ့တွင် ၁၄ ယောက်မြောက် ဒလိုင်းလားမားက လှူဒါန်းခဲ့သည်။
ရုပ်ပွားတော်၏ အောက်ခံကျောက်တုံးကို ၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် ထားရှိခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ဗီဟာပြည်နယ်ရှိ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသည့် အဆောက်အအုံများစာရင်း ဖြစ်သည်။
ဗီဟာပြည်ရှေးဟောင်းသုတေသနလေ့လာမှုဝဘ်ဆိုက်က ဖော်ပြထားသည်များ ဖြစ်သည်။
အဆောက်အအုံ ၃၀ ခုကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသည်ဟု ASI အသိအမှတ်ပြုသည်။
ကာကွယ်ထားသည့် အဆောက်အအုံများအခြေအနေ စာရင်း |} ကိုးကား Category:ဗီဟာပြည်နယ်ရှိ လည်ပတ်စရာနေရာများ။
တစ်ဆူတည်းသောအရှင်မြတ်ကို ယုံကြည်လက်ခံခြင်း ( ) ဆိုသည်မှာ အစ္စလာမ်သာသနာတွင် ထိုတစ်ဆူတည်းကိုသာ ခဝပ်ကိုးကွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤယုံကြည်ချက်မှာ အစ္စလာမ်သာသနာ၏ အဓိက မဏ္ဍိုင်ကြီးပင်ဖြစ်သည်။
အရှင်မြတ် သည် တစ်ဦးတည်း () တစ်ဆူတည်း () ဖြစ်သည်ဟု အစ္စလာမ်ဘာသာတွင် ယုံကြည်ကြသည်။
ဗုဒ္ဓကျမ်းဂန်များအရ မဟာသမ္မတ () သည် ကမ္ဘာဦးကာလ၌ ပထမဆုံးအုပ်ချုပ်ခဲ့သော ဘုရင်မင်းမြတ်ဖြစ်သည်။
ဂေါတမဘုရား၏ အလောင်းတော်ဘဝလည်းဖြစ်သည်။
အမည်များ ဘုရားအလောင်းတော်၏ အမည်ရင်းမှာ "မနု" ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာဦးလူသားများမှ သူ့အားအကြီးအကဲအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသောကြောင့် "မဟာသမ္မတ" အမည်ကို ရရှိခဲ့သည်။
လယ်ယာမြေတို့အား စီရင်နိုင်သောကြောင့် "ခတ္တိယ" ဟူသောအမည်ကို ရရှိခဲ့ပြန်သည်။
မင်းကျင့်တရားကို စောင့်ထိန်းသောကြောင့် "ရာဇာ" ဟူ၍လည်း အမည်ရရှိခဲ့သည်။
ရာဇဝင် ကမ္ဘာဦးကာလ၌ လူသားတို့သည် အကျင့်တရားဖြူစင်ခဲ့ကြသည်။
အချိန်ကြာလာသောအခါ ထိုလူသားတို့သည့် အကျင့်တရားပျက်ပြားလာခဲ့ကြသဖြင့် မကောင်းမှုတို့ကို ပြုကျင့်လာခဲ့ကြသည်။
သို့ဖြစ်ရာ မကောင်းမှုများ လျှော့ချနိုင်စေရန် ထိုသူတို့သည် မိမိတို့အား အုပ်ချုပ်နိုင်မည့်သူကိုရွေးချယ်ရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။
ထိုသူတို့သည် ဘုရားအလောင်းတော်ဖြစ်သော မနု အမည်ရှိသောသူကို ရွေးချယ်တင်မြောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
သို့ဖြစ်ရာ မနု ပုဂ္ဂိုလ်သူမြတ်သည် ကမ္ဘာဦးလူအပေါင်းတို့အား အုပ်ချုပ်သည့် ဘုရင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မင်းဆက် ကမ္ဘာဦးကာလ ပထမဆုံးမင်းဆက်မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
မဟာသမ္မတ ရောစ ဝရရောစ ကလျာဏ ဝရကလျာဏ ဥပေါသထ ဘုရားအလောင်းတော် မန္ဓာတု (မဟာမန္ဓာတ္တမင်းကြီး) ဝရ ဥပဝရ စေတိယ မုစလ မဟာမုစလ မုစလိန္ဒ သာဂရ သာဂရဒေဝ ဘရတ အင်္ဂီရသ ရုစိ သူရုစိ (မဟာရုစိ) ပတာပ မဟာပတာပ ပနာဒ မဟာပနာဒ သုဒဿန မဟာသုဒဿန နေရု မဟာနေရု အစ္စိမ ထို ၂၈ ယောက်သောမင်းတို့သည် အသက်အသင်္ချေရှည်ကြသည်။
ထို့အပြင် ရောစမင်းမှအစ္စိမမင်းအထိ ဘုရင်မင်းမြတ်တို့သည် မဟာသမ္မတမင်း၏ သားမြေးအစဉ်အဆက်လည်းဖြစ်သည်။
အချို့မင်းများမှာ ကုသဝတီပြည်၌လည်း‌ကောင်း အချို့မှာ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌လည်းကောင်း အချို့မှာ မိထိလာပြည်၌ လည်းကောင်း အသီးသီးအုပ်စိုးခဲ့ကြသည်။
နောက်မင်းဆက်များ အစ္စိမမင်း၏သားတော်သည် ကုသဝတီပြည်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထိုအစ္စိမမင်းတွင် သားအစဉ်အဆက် အယောက် ၁၀၀ ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ အရိန္ဒမမင်းဖြစ်သည်။
အရိန္ဒမမင်း၏ သားတော်သည် အယုဇ္ဈပူရပြည်ကို တည်ထောင်၍ စိုးစံခဲ့သည်။
ထို‌သားတော်နှင့်တကွ အရိန္ဒမမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၅၆ ဦး ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ ဒုပ္ပသဟမင်းဖြစ်သည်။
ဒုပ္ပသဟမင်း၏သားတော်သည် ဗာရာဏသီပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထိုဒုပ္ပသဟမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် အယောက် ၆၀ ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ အဇိတမင်းဖြစ်သည်။
အဇိတမင်း၏ သားတော်သည် ကမ္ဗလပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထို‌သားတော်နှင့်တကွ အဇိတမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် အယောက် ၈၄၀၀၀ ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ ကမ္ဗလဝံသမင်းဖြစ်သည်။
ကမ္ဗလဝံသမင်း၏သားတော်သည် ဧကစက္ခုပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထိုကမ္ဗလဝံသမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၃၂ ဦး ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ ပုရိန္ဒေဝမင်း (သူရိန္ဒေဝ၊ မုနိန္ဒေဝ) ဖြစ်သည်။
ပုရိန္ဒေဝမင်း၏ သားတော်သည် ဝဇိရမုတ္တိပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထို‌သားတော်နှင့်တကွ ပုရိန္ဒေဝမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၂၈ ဦး ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ သာဓိနမင်းဖြစ်သည်။
သာဓိနမင်း၏သားတော်သည် မထုရပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထိုသာဓိနမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၂၂ ယောက် ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ ဓမ္မဂုတ္ထမင်းဖြစ်သည်။
ဓမ္မဂုတ္ထမင်း၏ သားတော်သည် အရိဋ္ဌပုရပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထို‌သားတော်နှင့်တကွ ဓမ္မဂုတ္ထမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၁၈ ယောက် ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ သိပ္ပိမင်းဖြစ်သည်။
သိပ္ပိမင်း၏သားတော်သည် ဣန္ဒပတ္ထနဂိုရ်ပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထိုသိပ္ပိမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၁၇ ယောက် ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ ဗြဟ္မဒေဝမင်းဖြစ်သည်။
ဗြဟ္မဒေဝမင်း၏ သားတော်သည် ဧကစက္ခုပြည်၌ အုပ်စိုးခဲ့သည်။
ထို‌သားတော်နှင့်တကွ ဗြဟ္မ‌ဒေဝမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၁၅ ယောက် ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ ဗလဒတ္တမင်းဖြစ်သည်။
ဗလဒတ္ထမင်း၏သားတော်သည် ကောသမ္ဗီပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထိုဗလဒတ္ထမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၁၄ ယောက် ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ ဟတ္ထိ‌ဒေဝမင်းဖြစ်သည်။
ဟတ္ထိဒေဝမင်း၏ သားတော်သည် ကဏ္ဏဂေါစ္ဆိပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထို‌သားတော်နှင့်တကွ ဟတ္ထိ‌ဒေဝမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၉ ယောက် ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ နရဒေဝ (နရစိုး) မင်းဖြစ်သည်။
နရဒေဝမင်း၏သားတော်သည် ရောစနပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထိုနရ‌ဒေဝမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၇ ယောက် ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ မဟိန္ဒမင်းဖြစ်သည်။
မဟိန္ဒမင်း၏ သားတော်သည် စမ္ပာပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထို‌သားတော်နှင့်တကွ မဟိန္ဒမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၁၂ ယောက် ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ နာဂဒေဝမင်းဖြစ်သည်။
နာဂဒေဝမင်း၏သားတော်သည် မိထိလာပြည်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထိုနာဂဒေဝမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၂၅ ယောက် ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ သမုဒ္ဒဒတ္တမင်းဖြစ်သည်။
သမုဒ္ဒဒတ္တမင်း၏ သားတော်သည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌ ပြန်လည်အုပ်စိုးခဲ့သည်။
ထို‌သားတော်နှင့်တကွ သမုဒ္ဒဒတ္တမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၂၅ ယောက် ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ တိဓင်္ကရမင်းဖြစ်သည်။
တိဓင်္ကရမင်း၏သားတော်သည် တက္ကသိုလ်ပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထိုတဝဓင်္ကရမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၁၂ ယောက် ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ တာလိဿရမင်းဖြစ်သည်။
တာလိဿရမင်း၏ သားတော်သည် ကုသိနာရုံပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထို‌သားတော်နှင့်တကွ တာလိဿရမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၁၂ ယောက် ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ ပုရိန္ဒမင်းဖြစ်သည်။
ပုရိန္ဒမင်း၏သားတော်သည် တာမလိတ္တိယပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထိုပုရိန္ဒမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် ၉ ယောက် ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ သာဂရဒေဝမင်းဖြစ်သည်။
သာဂရဒေဝမင်း၏ သားတော် မဃဒေဝ (မဂ္ဃဒေဝ) သည် မိထိလာပြည်၌ အုပ်စိုးခဲ့သည်။
ထို‌မဃ‌ဒေဝမင်းနှင့်တကွ တာလိဿရမင်းတွင် သားမြေးအစဉ်အဆက် အယောက် ၈၄၀၀၀ ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ ဘုရားလောင်း နေမိ (နိမိ) မင်းဖြစ်သည်။
နေမိမင်း၏ သားတော်မှာ ကဠာရဇနကမင်း၊ ထိုမင်း၏သားတော်မှာ သမင်္ကရမင်း၊ ထိုမင်း၏သားတော်မှာ အသောစ (အသောက) မင်းတို့ဖြစ်ကြသည်။
ကဠာရဇနကမင်းမှစ၍ နေမိမင်းတွင် သားစဉ်မြေးဆက် ၈၄၀၀၃ ယောက်ရှိရာ ဗာရာဏသီပြည်၌ အုပ်စိုးခဲ့ကြသည်။
ထို ၈၄၀၀၃ ယောက်သော မင်းတို့တွင် နောက်ဆုံးမင်းမှာ သီဟပ္ပတိမင်းဖြစ်သည်။
ထိုသိဟပ္ပတိမင်း၏ သားစဉ် မြေးဆက်မှာ – ဝိဇိတသေန ဓမ္မသေန နာဂသေန သမိဒ္ဓ ဒိသမ္ပတိ ရေဏု ကုသ မဟာကုသ နဝရဋ္ဌ ဒသရဋ္ဌ အလောင်းတော် ရာမမင်း ဝဠာရဋ္ဌ စိတ္တရံသီ အမ္ဗရံသီ သုဇာတ ဩက္ကာက ထို ၁၆ ယောက်သောမင်းတို့သည်လည်း ဗာရာဏသီ၌ပင် စိုးစံခဲ့ကြသည်။
ဤဩက္ကာကမင်း၏ မျိုးဆက်အနွယ်များသည် သာကီအနွယ်ဟုဆိုကြသည်။
သာကီအနွယ်ဝင် ပထမဆုံးမင်း ၁၀ ယောက်တို့မှာ ဩက္ကာကမင်း၏သားတော်၊ ကပိလဝတ်ပြည်ကို တည်ထောင်သူ ဥက္ကာမုခမင်း နိပုဏ စန္ဒိမ စန္ဒမုခ သိဝိ သိဉ္ဇယ (သိဉ္ဇည်း) အလောင်းတော် ဝေဿန္တရာမင်း ဇာလီ သီဟဝါဟန သီဟရဿ သီဟရဿမင်းတွင် သားစဉ်မြေးဆက် ၈၂၀၀၀ ရှိရာ နောက်ဆုံးမင်းမှာ ဇေယျသေနမင်းဖြစ်သည်။
ဥက္ကာမုခမင်းမှ ဇေယျသေနမင်းအထိ မင်းများအားလုံးတို့သည် သက္ကတိုင်း၊ ကပိလဝတ်ပြည်၌ စိုးစံခဲ့ကြသည်။
ထိုဇေယျ‌သေနမင်း၏ သားစဉ်မြေးဆက်မှာ – သီဟဟနု သုဒ္ဓေါဒန ဘုရားလောင်း သိဒ္ဓတ္ထမင်း တို့ဖြစ်ကြသည်။
သို့ဖြစ်ရာ သာကီအနွယ်၏အစ ဥက္ကာမုခမင်းမှ သိဒ္ဓတ္ထမင်း (ဂေါတမဘုရား) အထိ မင်းဆက်ပေါင်း ၈၂၀၁၃ ရှိသည်။
ပထမဆုံး မဟာသမ္မတမင်းမှ နောက်ဆုံး သိဒ္ဓတ္ထမင်းအထိ ရေတွက်ရသော် မင်းဆက်စုစုပေါင်း ၃၃၄၅၆၉ ရှိသည်။
အခြားဖတ်ရန် ဂေါတမဗုဒ္ဓ ဂေါတမဗုဒ္ဓ၏ မိသားစုဝင်များ ကိုးကား မဟာဗုဒ္ဓဝင် အတွဲ (၂)၊ အနုဒီပနီ – "ဘုရားလောင်း၏ မျိုးဆက်ဆွေစဉ် ရာဇဝင်" ကဏ္ဍ: ဗုဒ္ဓဘာသာ။
ဂျပန်ဘုရား သည် ရန်ကုန်မြို့မှ ၁၀ မိုင် ခန့်ဝေးသည့် မှော်ဘီမြို့ တွင် တည်ရှိသည်။
ရှေးဟောင်းဘုရားကြီးကို ဂျပန်လူမျိုးတစ်ဦးက အောင်ဇမ္ဗူတောရဓမ္မရိပ်သာ တရားစခန်းသို့ လှူဒါန်းခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် ဘုရားသည် ဂျပန်ဘုရား ဟု လူသိများလာသည်။
ဘုရားသို့ လာရောက်ဖူးမြော်သူများသည် တစ်ပတ်လျှင် ၁၀၀၀၀ ခန့် ရှိ၏။
ထို့ပြင် ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် ၃၀၁ ဆူကိုလည်း ဖူးမြော်နိုင်သည်။
ထိုရုပ်ပွားတော် (၃၀၁) ဆူကို ရှေးခေတ်လူသားများက တည်ခဲ့ပြီး sakka နှင့် နတ်ဘုရားများက စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။
ဘုရားဖူးများသည် ရှေးဟောင်းဘုရားသို့ ၄၅ ရက်ကြာအောင် အဓိဋ္ဌာန်ဖြင့် ဖူးမြော်သည်။
ထိုအစဉ်အလာသည် မတူကွဲပြားသည့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒေသအသီးသီးမှ လာကြသည့် ဘုရားဖူးများ ပြုလေ့ရှိတုန်းပင် ဖြစ်သည်။
ရုပ်ပွားတော်များကို ဖူးမြော်ရာတွင် တစ်ယောက်ပြီးမှတစ်ယောက် ဖူးမြော်ရသည့် စနစ်ဖြင့် ဖူးမြော်ရသည်။
ဘုရားဖူးပြည်သူများ ဖူးမြော်ချိန်သည် မနက် ၈ နာရီ မှ ညနေ ၄ နာရီအထိ ဖြစ်သည်။
တနင်္လာနေ့မှ တနင်္ဂနွေနေ့အထိ ဖွင့်သည်။
နေ့လယ်စာစားချိန်ဖြစ်သည့် မွန်းတည့် ၁၁ နာရီမှ ၁၂ နာရီကို ပိတ်ထားသည်။
ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီး (; ) ထိုင်းနိုင်ငံတွင် အမြင့်ဆုံး ရုပ်ပွားတော် ဖြစ်၏။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှစ်ခုမြောက် အကြီးဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။
အန့်သွန့်စီရင်စု (Ang Thong)၊ Wat Muang ဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် တည်ရှိသည်။
ရုပ်ပွားတော်သည် ၉၂ မီတာ (၃၀၀ ပေ) မြင့်၏။
၆၃ မီတာ (၂၁၀ ပေ) ကျယ်၏။
တည်ဆောက်မှုကို ၁၉၉၀ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးခဲ့သည်။
ကွန်ကရစ်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားကာ ရွှေဖြင့် ခြယ်သထား၏။
ကာမာဂါယဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် () သည် ဂျပန်နိုင်ငံတွင် အသေးဆုံး Daibutsu ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် ဖြစ်သည်။
ချီဘာနယ် (Chiba)၊ ကာမာဂါယ ( Kamagaya) တွင် တည်ရှိသည်။
တည်ဆောက်မှုသည် ၁၇၆၆ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလတွင် ပြီးစီးခဲ့သည်။
တိုင်းတာမှုများ စုစုပေါင်းအမြင့် = ၂.၃ မီတာ (၇.၅ ပေ) ရုပ်ပွားတော်၏ အမြင့် = ၁.၈ မီတာ (၅.၉ ပေ) အခြေ၏ အမြင့် = ၀.၅ မီတာ (၁.၆ ပေ) ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ အထက်စီးမြင်ကွင်း Category:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ လည်ပတ်စရာနေရာများ Category:ဧရာမ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များ။
သည် ဗုဒ္ဓကျောင်းတော် ဖြစ်သည်။
ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နာရမြို့ (Nara) တွင် ရှိသည့် ခမ်းနားသည့် ကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဒိုင်းဘုဆွတ်(大仏) ဟု သိကြသည့် ကြေးညိုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် တည်ရှိရာနေရာလည်း ဖြစ်သည်။
Birushana (Rushana) Buddha - Big Buddha of Nara, Todai-ji Temple ကျောင်းတော်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ ခဲဂွန်ကျောင်း၏ ဂျပန်နိုင်ငံဌာနချုပ်လည်း ဖြစ်သည်။
"ရှေးခေတ်နာရ၏ အဆောက်အအုံများမှ တစ်ခု" အဖြစ် ယူနက်စကို ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်များစာရင်းတွင် ပါဝင်သည်။
ရုပ်ပွားတော်၏ အတိုင်းအတာများ ရုပ်ပွားတော်၏ အတိုင်းအတာများသည် အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
အမြင့် = ၁၄.၉၈ မီတာ (၄၉ ပေ ၂ လက်မ) မျက်နှာ = ၅.၃၃ မီတာ (၁၇ ပေ ၆ လက်မ) မျက်လုံး = ၁.၀၂ မီတာ (၃ ပေ ၄ လက်မ) နှာခေါင်း = ၀.၅ မီတာ (၁ ပေ ၈ လက်မ) နားများ = ၂.၅၄ မီတာ (၈ ပေ ၄ လက်မ) ရုပ်ပွားတော်၏ ပခုံးသည် ၂၈ မီတာ ရှိသည်။
ဦးခေါင်းထက်တွင် ၉၆၀ six curls ရှိသည်။
ရုပ်ပွားတော်၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် တစ်ခုလျှင် ၂.၄ မီတာ (၈ ပေ) အမြင့်ရှိသည့် ရုပ်ပုံလွှာ ၁၆ ခုပါသည့် ရွှေရောင်လျှံစက်ဝန်းသည် အချင်း ၂၇ မီတာ (၈၇ ပေ) ရှိသည်။
မကြာသေးခင်က x-rays ကိုအသုံးပြုကာ လူ့သွားများ၊ ရုပ်ပွားတော်၏ ဒူးတွင် ကျောက်မျက်ရတနာများ၊ ဓားများ၊ mirrors၊ ပုလဲများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ရှိုမုဧကရာဇ် (Shomu) ၏ ရုပ်ကြွင်းများရှိနေသည်ဟုလည်း ယုံကြည်ကြသည်။
ရုပ်ပုံများ ကိုးကား Category:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ Category:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုရားကျောင်းများ။
Ushiku Daibutsu (牛久大仏) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိဘရခိနယ်၊ အုရှိခု တွင် တည်ရှိသည်။
တည်ဆောက်မှုသည် ၁၉၉၃ ခုနှစ်တွင် ပြီးစီး၏။
ရုပ်ပွားတော်သည် အောက်ခြေ ၁၀ မီတာ (၃၃ ပေ) နှင့် အောက်ခံကြာပွင့် ၁၀ မီတာ အပါအဝင် စုစုပေါင်း ၁၂၀ မီတာ (၃၉၀ ပေ) မြင့်၏။
၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် ရုပ်ပွားတော်သည် ကမ္ဘာ့အမြင့်ဆုံးရုပ်တုသုံးခုထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
အသေးစိတ်အချက်အလက်များ အလေးချိန် = ၄၀၀၃ တန် (၈၈၂၅၀၀၀ ပေါင်) ဘယ်လက်၏ အလျား = ၂၀ မီတာ (၅၉.၀၆ ပေ) မျက်နှာ၏ အလျား = ၂၀ မီတာ (၆၅.၆၂ ပေ) မျက်လုံး၏ အလျား = ၂.၅၅ မီတာ (၈.၄ ပေ) ပါးစပ်၏ အလျား = ၄.၅ မီတာ (၁၅ ပေ) နှာခေါင်း၏ အလျား = ၁.၂ မီတာ (၃.၉ ပေ) နား၏ အလျား = ၁၀ မီတာ (၃၂.၈၁ ပေ) ပထမလက်ချောင်း၏ အလျား = ၇ မီတာ (၂၂.၉၇ ပေ) ရုပ်ပွားတော်၏ အတွင်းတွင် ပြခန်းလေးခု ပါဝင်ကာ ပြတိုက်သဖွယ် ပြုလုပ်ထားသည်။
စန္ဒသတိဿရာဇာ သည် မြောက်ဦးနေပြည်တော်ကို ၁၇၇၇ ခုနှစ် မှ ၁၇၈၂ ခုနှစ်အထိ အုပ်ချုပ်ခဲ့သော ဘုရင်ဖြစ်သည်။
အမည်အရင်မှ အောင်စုံ ဖြစ်သည်။
အစောပိုင်းဘဝ စန္ဒသတိဿရာဇာကို ၁၇၂၇ ခုနှစ်၊ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၀၈၈/၈၉ ရမ်းဗြဲကျွန်း တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
ရခိုင်ရာဇဝင်များ အရ ၁၇၇၄ ခုနှစ်တွင် ရမ်းဗြဲကျွန်းရှိ ရွာဆယ့်နှစ်ရွာသည် စန္ဒသုမနရာဇမင်းကြီး တိုမြင်ချမှတ်သော အခွန်များကို ဆန့်ကျင်တော်လှန်ခဲ့ကြသည်။
သူပုန်များကို အစပိုင်းတွင် ဗိုလ်ချုပ်လေးဦးဖြစ်သည့် စနေဖြူ၊ လာဖြူ၊ မောင်ထွေးနှင့် အောင်စုံ (စန္ဒာသတိသာ)တို့က ဦးဆောင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အောင်စုံသည် အခြားသူများကိုဖယ်ရှားပြီး တစ်ဦးတည်း တပ်တော်ကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။
၁၇၇၅ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၀ ရက်နေ့တွင် စန္ဒသုမနရာဇသည် မာန်အောင်ကျွန်းသားများနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သော သူပုန်များကို ချေမှုန်းရန်အတွက် ဗိုလ်ချုပ် အာနန္ဒာ သီရိကီယောတင်နှင့် စစ်ဗိုလ်ကြီးများကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများသည် ရှုံးနိမ့်ပြီး နောက်ဆုတ်ခဲ့ရသည်။
၁၇၇၇ ခုနှစ် ဧပြီလ ၂၃ ရက်နေ့တွင် သူပုန်ခေါင်းဆောင် ပိုးရွှေ နှင့် ဒုဝီ တို့က ဘုရင်ကို ဖြုတ်ချခဲ့သည်။
နောက်တစ်နေ့တွင် ပိုးရွှေသည် ဒုတိယစန္ဒာဝိမလအဖြစ် နန်းတင်ခဲ့သည်။
ထိုနှစ်တွင် သံတွဲမြို့ခံ ဗထော်က အောင်စုံအား ရခိုင်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်အုပ်ချုပ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
အောင်စုံက သဘောတူပြီး မေလ ၂၅ ရက်မှာ သူ့တပ်က မြောက်ဦးမြို့နားကို ရောက်လာပြီး တပ်စခန်းချခဲပြီ။
စန္ဒာဝိမလ ၂ သည် ကျူးကျော်သူများကို တိုက်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏စစ်တပ်သည် ရှုံးနိမ့်ကာ ဆုံးရှုံးမှုများစွာ ကြုံတွေခဲရသည်။
ရှစ်သောင်းဘုရားသို့ ခိုလှုံထွက်ပြေးပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဘုန်းကြီးဝတ်ခဲ့သည်။
အောင်စုံသည် ၁၇၇၇ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂ ရက်နေ့တွင် မြောက်ဦးမြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီး စန္ဒသတိဿရာဇာ (စန္ဒသတိဿရာဇာ) အဖြစ် ထီးနန်းရယူခဲ့သည်။
မိဖုရားကြီးမှာ စိန်ခိုင်ဖြစ်ပြီး သက်စံရွှေက အိမ်ရှေ့မင်းသား ဖြစ်လာသည်။
ဘုရင်ဘဝ စန္ဒသတိဿရာဇာသည် ၅ ဇွန် ၁၇၇၇ – ၂ နိုဝင်ဘာ ၁၇၈၂ အထိ မြောက်ဦးနေပြည်တော်ကို အုပ်ချုပ်ခဲသည်။
တော်လှန်ပုန်ကန်မှု နှစ်ဆယ့်ငါးခုကို ချေမှုန်းခဲသည်။
ပုန်ကန်သူတွေကို တိုက်ခိုင် စစ်ဆင်ရေးတွင် အောင်မြင်ခဲ့ပေမယ့် ဆူပူအုံကြွမှုကို လုံးလုံးလျားလျား မချေဖျက်ခဲ့‌‌ပေ။
အမွေဆက်ခံသူ သက်စံရွှေပင်က ရမ်းဗြဲကျွန်းတွင် ဖခင်ကို ပုန်ကန်ခဲ့သည်။
နိုင်ငံတော်သည် ကျယ်ပြန့်စွာ တရားမဲ့မှုဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရပြီး ၁၇၈၂ ခုနှစ် ဇွန်လမှ ဇူလိုင်လတွင် ကျောက်ရောဂါနှင့် ကာလဝမ်းရောဂါများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ကွယ်လွန်ခြင်း စန္ဒသတိဿရာဇာသည် ၁၇၈၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၂ ရက် စနေနေ ၊ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၁၄၄ ခုနှစ် တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော် ၁၃ ရက် မြောက်ဦးမြို့၌ နန်းသက် ၆ နှစ် အသက် ၅၅ နှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
စန္ဒသတိဿရာဇာ ကွယ်လွန်ပြီနောက် တူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်သူ မဟာသမ္မတ ထီးနန်း ဆက်ခံသည်။
ကိုးကား ကျမ်းပြုစာစုစာရင်း Category:မြောက်ဦး ဘုရင်များ။
ဒုတိယ စန္ဒာဝိမလရာဇာ သည် ရခိုင်ပြည် မြောက်ဦးနေပြည်တော်ကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သော ဘုရင်ဖြစ်သည်။
အမည်အရင်မှ ပိုးရွှေ ဖြစ်သည်။
ကိုးကား ကျမ်းပြုစာစုစာရင်း စန္ဒာဝိမလရာဇာ၊ ဒုတိယ။
စန္ဒသုမနရာဇာ သည် ရခိုင်ပြည် မြောက်ဦးနေပြည်တော်ကို ၁၇၇၄ ခုနှစ် မှ ၁၇၇၇ ခုနှစ်အထိ အုပ်ချုပ်ခဲ့သော ဘုရင်ဖြစ်သည်။
အဘယမဟာရာဇာ သည် ရခိုင်ပြည် မြောက်ဦးနေပြည်တော်ကို ၁၇၆၄ ခုနှစ် မှ ၁၇၇၄ ခုနှစ်အထိ အုပ်ချုပ်ခဲ့သော ဘုရင်ဖြစ်သည်။
မြန်မာအိုင်ဒေါ () သီချင်းဆိုပြိုင်ပွဲသည် မြန်မာနိုင်ငံ ရှိကျော်ကြားသည့် ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အကြောင်း အမေရိကန်အိုင်ဒေါ၏ အောင်မြင်မှုအတိုင်း ကမ္ဘာတစ်လွှားတွင် ကျင်းပခဲ့ပြီးနောက် မြန်မာပြည်တွင် ၂၀၁၅ ခုနှစ်မှစ၍ ရွှေသံလွင် ကုမ္ပဏီမှ ကျင်းပခဲ့သည်။
ပြိုင်ပွဲကျင်းပသူ အစီအစဉ်မှူးအဖြစ် ကျော်ထက်အောင်မှ ရာသီ (၁) မှ ယခု ရာသီ (၄) အထိ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ပြိုင်ပွဲများ ရာသီ ၁ ပထမဆုံး ရာသီသည် လူများစွာ၏ စိတ်ဝင်စားမှုရခဲ့သည်။
ပဏာမ အသံစစ်ပြိုင်ပွဲများကို ရန်ကုန်၊ မန္တလေး၊ ပုသိမ်နှင့် တောင်ကြီးမြို့များတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။
ဒိုင်များဖြစ်သော ရဲလေး၊ မေဆွိနှင့် ချမ်းချမ်း တို့က နောက်ဆုံးဆန်ခါတင် ပြိုင်ပွဲဝင် ၁၁ ယောက်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ပြိုင်ပွဲဝင် ဆိုဖီယာ အဲဗားရက်စ်ကို ထင်ရှားကျော်ကြား တေးသီချင်းများ ယှဉ်ပြိုင်ရသော အပတ်တွင် ဒိုင်လူကြီးများက ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခွာရခြင်းအား ကယ်တင်ခဲ့သည်။
ပြိုင်ပွဲဝင် မေကြည်သည် ပန်တင်းဝိုင်းကဒ် အနိုင်ရရှိခဲ့သူဖြစ်ခဲ့ပြီး ရုပ်ရှင်တေးသီချင်းများ ယှဉ်ပြိုင်ရသော အပတ်တွင် ပြန်လည်ပါဝင်ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံး ဖိုင်နယ်ပွဲကို စောလားထော်ဝါး၊ အမ်ဇော်ရိန်၊ နင်ဇီမေ တို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး စောလားထော်ဝါးမှ အနိုင်ရခဲ့ပြီး ပထမဆုံးသော မြန်မာ အိုင်ဒေါ ဆုရှင်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ရာသီ ၂ ရာသီ၂ တွင် အကဲဖြတ်ဒိုင်များအဖြစ် သိန်းတန် (မြန်မာပြည်)၊ မေဆွိနှင့် တင်ဇာမော်တို့က ဆောင်ရွက်ကြသည်။
ဝါရင့်ဒိုင်လူကြီးများ ပါဝင်လာသောကြောင့် လူစိတ်ဝင်စားမှု ပိုမိုရရှိခဲ့သည်။
ပဏာမအသံစစ်ဆေးမှုကို မြို့ကြီး ၅ မြို့ဖြစ်သည့် ရန်ကုန်၊ မန္တလေး၊ နေပြည်တော်၊ တောင်ကြီး၊ ဘားအံမြို့တို့တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
Mobile Auditions များကိုလည်း ၎င်းမြို့ ၅ မြို့အနီးဝန်းကျင် မြို့ငယ်များ၌ သွားရောက်အသံစစ်ဆေးခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးဆန်ခါတင်အဖြစ် ပြိုင်ပွဲဝင် ၁၀ ဦးကိုရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ပြိုင်ပွဲဝင် ပိုးမီကို စုံတွဲတေးသီချင်းများ ယှဉ်ပြိုင်ရသော အပတ်တွင် ဒိုင်လူကြီးများက ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခွာရခြင်းအား ကယ်တင်ခဲ့သည်။
ပြိုင်ပွဲဝင် ဇင်ကြီးသည် ပန်တင်းဝိုင်းကဒ် အနိုင်ရရှိခဲ့သူဖြစ်ခဲ့ပြီး ဘလူးသီချင်းများ ယှဉ်ပြိုင်ရသော အပတ်တွင် ပြန်လည်ပါဝင်ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးဖိုင်နယ်ကို ၂၀၁၇ ခုနှစ် မတ်လ ၂၅ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပခဲ့သည်။
ဖိုင်နယ်ပြိုင်ပွဲကို သားငယ်နှင့် ဘီလီလမင်းအေးတို့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး သားငယ်မှာ အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး မြန်မာအိုင်ဒေါ ဒုတိယရာသီ၏ ဆုရှင်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဤရာသီ၌ Myanmar Idol ၏ တရားဝင် Facebook Page တွင် တိုက်ရိုက်လွှင့်ခဲ့ပြီး လူများအကြားပိုမိုကျယ်ပြန့်ခဲ့ရာ ပရိသတ်များအကြား အထူးအားပေးမှုနှင့်အတူ ဝေဖန်မှုများစွာ ပြင်းထန်ခဲ့သည်။
ရာသီ ၃ ရာသီ ၃ တွင် အကဲဖြတ်ဒိုင်များအဖြစ် သိန်းတန် (မြန်မာပြည်)၊ ရန်အောင်၊ မျိုးကျော့မြိုင်နှင့် တင်ဇာမော်တို့က ဆောင်ရွက်ကြသည်။
‌နောက်ဆုံးဖိုင်နယ်ပြိုင်ပွဲသို့ ချမ်းမြေ့မောင်ချိုနှင့် ဖြိုးမြတ်အောင်တို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးဖိုင်နယ်ပွဲတွင် ချမ်းမြေ့မောင်ချိုက ကျန်းမာရေးအခြေအနေကြောင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
၂၀၁၈ ရာသီ ၃ အတွက် အနိုင်ရရှိသူမှာ ဖြိုးမြတ်အောင် ဖြစ်သည်။
ရာသီ ၄ စတုတ္ထမြောက်ရာသီအတွက် ဒိုင်များအဖြစ် အောင်ကိုလတ်၊ တင်ဇာမော်နှင့် ဖြူဖြူကျော်သိန်းတို့မှ ဆောင်ရွက်ကြသည်။
နောက်ဆုံးဆန်ခါတင် (၁၁)ယောက်မှာ အက်စတာဒေါ့ချင်းဆုန်၊ ဘင်ဂျမင်ဆုမ်၊ အေးမြဖြူ၊ မူးလာ(စောခရစ်မူးလာ)၊ တန်ခွန်ကျော်(Channel 9 Wild Card winner)၊ ယောကီး၊ နော်စေးစေးထူး၊ ထက်အဉ္ဇလီ၊ နှင်းအိအိဝင်း၊ ခြူးစစ်ဟန်နှင့် နေလင်းကျော်တို့ ဖြစ်သည်။
အက်စတာဒေါ့ချင်းဆုန်၊ အေးမြဖြူ၊ ဘန်ဂျမင်ဆွန်း တို့ နောက်ဆုံးဖိုင်နယ်တက်ရောက်ကြပြီး အက်စတာဒေါ့ချင်းဆုန် က အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးပြိုင်ပွဲဝင်များ Season 1(၂၀၁၆)ဖိုင်နယ်ယှဉ်ပြိုင်မှု ရက်သတ္တပတ်​နောက်ဆုံး ပြိုင်ပွဲဝင်သီချင်းမှတ်ချက်AuditionVoting Numberစောလားထော်ဝါးအနိုင်ရရှိသူဖိုင်နယ်မင်းသိနိုင်မလားရန်ကုန်၇အမ်ဇော်ရိန်Runner Upဖိုင်နယ် မင်းသိနိုင်မလား နောက်ဆုံးရင်ခွင်တောင်ကြီး၁နင်ဇီမေRunner Upဖိုင်နယ် မင်းသိနိုင်မလား အချစ်ထက်မက ဘယ်သူကိုယ့်လောက်ချစ်သလဲရန်ကုန်၃Sofia Everst Auoraဆောင်းဦးလှိုင်သီချင်းများအချစ်မရှိနေ့ရက်များကျော်ကြားသောသီချင်းများအပတ်တွင် saveလုပ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
ရန်ကုန်၈ဇော်မင်းဦးရုပ်ရှင်သီချင်းများနှစ်ယောက်တစ်အိပ်မက်မန္တလေး၁၁စောထက်နိုင်စိုး​နွေရာသီ သီချင်းများနွေမှတ်တမ်းတောင်ကြီး၂မေကြည်​ရောခ့်သီချင်းများ၊ ​ဆောင်းဦးလှိုင်သီချင်းများ​ရောခ့်သီချင်းများအပတ်တွင် အိမ်ပြန်ခဲ့ရ​သော်လည်း ပန်တင်းဝိုင်းကတ်ဖြင့် ရုပ်ရှင်သီချင်းများအပတ်တွင်ပြန်လည်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ရရှိခဲ့သည်။
တောင်ကြီး၁၀အောင်တေဇာကျော်​မော်လမြိုင်ထူးအိမ်သင်သီချင်းများ၉ခိုင်သဇင်သင်းထူးအိမ်သင်သီချင်းများနာရီပေါ်က မျက်ရည်စက်များရန်ကုန်၆အောင်ပြည့်ထွန်း၁၉၈၀ကာလသီချင်းများပျောက်ဆုံးနေသော နိဗ္ဗာန်ဘုံမန္တလေးRio​ကျော်ကြား​သောသီချင်းများရန်ကုန်Season 2(၂၀၁၇)ဖိုင်နယ် ယှဉ်ပြိုင်မှု ရက်သတ္တပတ်ပြိုင်ပွဲဝင်သီချင်းမှတ်ချက်AuditionVoting Numberသားငယ်အနိုင်ရရှိသူဖိုင်နယ်လမ်းကလေးမန္တလေး၂ဘီလီလမင်းအေးRunner Upဖိုင်နယ် လမ်းကလေး ဘုရားစူး အချစ်များလက်ဆောင်တောင်ကြီး၉ပိုးမီခွန်အားဖြစ်​စေ​သောသီချင်းများယုံကြည်ရာစုံတွဲသီချင်းများ အပတ်တွင် saveလုပ်ခံခဲ့ရသည်။
ရန်ကုန်၆မိုင်းမိုင်ဆိုင်းပဲရစ်မြို့ကို ပြန်ယူသွား၄ရဲနောင်​နာမည်ကြီးသီချင်းများအရင်ကဇာတ်လမ်းလေးရန်ကုန်၁ဇင်ကြီးဝင်းဦးသီချင်းများ၊ ဘလူး​တေးဂီတသီချင်းများ မောင်တို့ချယ်ရီမြေ အမေရဲ့ဒုက္ခအိုးလေး* ​မေဆွိ၏ Golden Disc ရရှိသူ ဝိုင်းကတ်ဖြင့် ဘလူး​တေးဂီတအပတ်တွင် ပြန်လာခဲ့သည်။
တောင်ကြီး၃ချမ်းငြိမ်း​ရောခ့်သီချင်းများ၅ယွန်းယွန်း​ရောခ့်သီချင်းများ၁၀ဖြူလေး၁၉၉၀ကာလသီချင်းများမန္တလေး၈အေမီဈာန်​ကျော်ကြား​သောသီချင်းများစိုးရိမ်ချစ်၇ ဒိုင်များ ရာသီ ၁ ၏ ဒိုင်များမှာ မေဆွိ၊ ချမ်းချမ်းနှင့် ရဲလေးတို့ ဖြစ်ပြီး ရာသီ၂ မှာ မြန်မာပြည်သိန်းတန်၊ မေဆွိ၊ တင်ဇာမော်တို့ ဖြစ်သည်။
ရာသီ ၃ တွင် ဒိုင် လေးဦး ဖြစ်ပြီး မြန်မာပြည်သိန်းတန်၊ တင်ဇာမော်၊ ရန်အောင်နှင့် မျိုးကျော့မြိုင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ရာသီ၄တွင် ​အောင်ကိုလတ်၊ ဖြူဖြူ​ကျော်သိန်းနှင့် တင်ဇာ​မော်တို့ဖြစ်သည်။
အမည်ရာသီ၁၂၃၄မြန်မာပြည်သိန်းတန်●●​မေဆွိ●●​အောင်ကိုလတ်●ရန်​အောင်●မျိုး​ကျော့မြိုင်●တင်ဇာ​မော်●●●ရဲ​လေး●ဖြူဖြူ​ကျော်သိန်း●ချမ်းချမ်း● အနိုင်ရသူများ နှစ် ဆုရှင် ဖိုင်နယ် သီးသန့်သီချင်း Runner -Upsနေ့စွဲ ၂၀၁၆စောလားထော်ဝါးမင်းသိနိုင်မလား အမ်ဇော်ရိန် နင်ဇီမေ ၈ ဧပြီ ၂၀၁၆ ၂၀၁၇ သားငယ် လမ်းကလေး ဘီလီလမင်းအေး ၂၅ မတ်လ ၂၀၁၇ ၂၀၁၈ ဖြိုးမြတ်အောင် သင့်အတွက်မနက်ဖြန်ချမ်း​မြေ့​မောင်ချို¹၁၁ ဩဂုတ် ၂၀၁၈၂၀၁၉အက်စတာဒေါ့ချင်းဆုန်အဖြူရောင်အေးမြဖြူ ဘန်ဂျမင်ဆွန်း ၂၈ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၁၉ ¹-​နောက်ဆုံး​နေ့တွင် လာ​ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းမရှိခဲ့။
ဗဟန်းတောင်သည် ရခိုင်ပြည်နယ်၊ ရမ္မာဝတီ ခေါ် ရမ်းဗြဲကျွန်းပေါ်ရှိ ရမ်းဗြဲမြို့ကို ဝိုင်းရံလျက်ရှိသော တောင်ရံ ငါးလုံးအနက်မှ တစ်လုံး ဖြစ်ပြီး၊ ရှေးအခါက ဗဟန်းကျောက်များ ထွက်ရှိခဲ့၍ အဂ္ဂိရတ်ဝိဇ္ဇာများ ဖိုကစားခဲ့သော နေရာ ဖြစ်သည်။
တောင်ထိပ်တွင် တောင်မြောက် ပေ(၃၀၀)ခန့် ရှည်လျားအောင် မြေညှိပြုပြင်ထားသည်။
ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများ သာယာပြီး လေပြည် တဟူးဟူး တိုက်ခတ်နေသဖြင့် အစဉ် အေးမြသော နေရာ တစ်နေရာ ဖြစ်သည်။
တောင်ပေါ်တွင် စေတီ သုံးဆူ တည်ထားပြီး တစ်ဆူစီ၏ ဒါယကာများမှာ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၁၇၃ ခုနှစ် ရမ်းပြည့်မြို့ဝန်မင်းဖြစ်သော နေမျိုးသူရိယ နှင့် နှမတော် မိနှောင်း၊ တူတော် မောင်ရင်တို့ အသီးသီး ဖြစ်ကြသည်။
ခေတ်ကာလကြာ၍ ပျက်စီးယိုယွင်းလာသော် ၁၃၅၆ တွင် အစိုးရက ထပ်မံ ပြုပြင်သည်။
၁၃၆၀ ပြည့် ကဆုန်ကဆန်း ၅ ရက်၌ ထီးတော် တင်လှူခဲ့သည်။
ဒက္ခိဏသာခါရုပ်ပွားတော် ဒက္ခိဏသာခါရုပ်ပွားတော် (, ) သည် ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်ကို ရည်မှန်း၍ ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ကိုးကွယ်ကြသည့် ရုပ်ပွားတော်တစ်မျိုး ဖြစ်၏။
ပေါ်ပေါက်လာပုံ ဒက္ခိဏသာခါ၏ မြန်မာပြန် အဓိပ္ပာယ်သည် "တောင်အကိုင်း" ဖြစ်၏။
ဘီစီ (၃) ရာစုတွင် သီဟိုဠ်ကျွန်းသားတို့သည် မဟာဗောဓိညောင်ပင်၏ လက်ယာတောင်ကိုင်းကို ဖြတ်ယူကာ သီဟိုဠ် (ယခု - သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ) တွင် စိုက်၏။
ထိုစိုက်ပျိုးထားသော အပင်မှ အသားတို့ဖြင့် ရုပ်ပွားတော်များ ပြုလုပ်ကာ ကိုးကွယ်၏။
ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ခေါင်းအထက်တွင် ကြာပန်းဆောင်းထား၏။
ဟိုးယခင်က ရုပ်ပွားတော်ကို အချိုးအစား ပြေပြေပြစ်ပြစ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
ဦးခေါင်းထက် ကြာပန်းဆောင်းခြင်း ဒက္ခိဏသာခါရုပ်ပွားတော်သည် မဟာယာနကျမ်းတို့နှင့် ဆက်နွှယ်နေ၏။
မဟာယာနကျမ်းတို့တွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ "တစ်ခုသောအချိန်တွင် ကောသလမင်းကြီးနှင့် မလ္လိကာတို့သည် ဘုရားရှင်အား ဖူးမြော်ရန် ရောက်လာ၏။
ဘုရားရှင် မရှိခိုက် အချိန် ဖြစ်၏။
ထိုအခါ ရှင်မောဂ္ဂလန်သည် တန်ခိုးဖြင့်ရှာရာ မြတ်စွာဘုရားသည် ကြာမျိုး (၅) ပါး ပြည့်စုံသော အနောတတ္တအိုင်၏ ကြာပွင့်ကြီးပေါ်တွင် ဈာန်ဝင်စားနေ၏။
ကန်စောင့်နတ် (၉) ဦးသည် ဘုရားရှင်အား ကြာပွင့်ထီးတစ်လက်စီဖြင့် မိုးပေးလေ၏။
ထိုမြင်ကွင်းကို ရှင်မောဂ္ဂလန်က ဘုရင်နှင့် မိဖုရားကို ပြန်ပြောပြ၏။
မင်းနှင့် မိဖုရားလည်း ဘုရားရှင်၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မြင်ယောင်၍ ကြည်ညိုလာ၏။
ထို့နောက် ရှင်မောဂ္ဂလန်အား ထိုပုံစံကဲ့သို့ ရုပ်တုကိုးကွယ်လိုကြောင်း လျှောက်ထားရာ ခွင့်ပြုလေ၏။
ခွင့်ပြုသဖြင့် ထိုပုံစံဖြင့် ပြုလုပ်ကိုးကွယ်ခဲ့သည်။
" ဟု ဖော်ပြထား၏။
ထိုအဖြစ်ကို ကြည့်ပါက ဒက္ခိဏသာခါရုပ်ပွားတော်သည် မဟာယာနတို့က စတင်ကာ ပြုလုပ်ကိုးကွယ်ခဲ့သည်ဟု မှတ်ယူနိုင်၏။
နောက်ပိုင်း ပုံသဏ္ဌာန်များ နောက်ပိုင်းတွင် ရုပ်ပွားတော်သည် ပုံစံအမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲလာခဲ့၏။
ရုပ်ပွားတော်တွင် မှိုကိုးချက်ရိုက်ကာ ပြုလုပ်လာကြသည်။
ထို့ပြင် ရုပ်ပွားတော်အား ပုအိုင့်ခြင်း၊ လည်ကုပ်တိုခြင်း အစရှိသည့် ပုံစံတို့ပြုလုပ်လာကြသည်။
ဘုရားရှင်သည်လက္ခဏာတော်ကြီးငယ် အသွယ်သွယ်ဖြင့် ပြည့်စုံခြင်းဟူသည့် ဂုဏ်ကို အလေးမမူဘဲ ရုပ်ပွားတော်များ ပြုလုပ်ခြင်းသည် မသင့်လျော်ပေ။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကိုးကွယ်ခြင်း သက္ကရာဇ် ၇၈၈ မိုးညှင်းမင်းတရားလက်ထက်တွင် ဖြစ်၏။
သီဟိုဠ်မှ ဒက္ခိဏသာခါရုပ်ပွားတော် (၃၀၀) ကျော် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
ထိုအခါမှစကာ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဒက္ခိဏသာခါရုပ်ပွားတော်ကိုးကွယ်မှု စတင်ခဲ့သည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့၏ ဘုရားဖူးသွားရာ နေရာများတွင် အရေးအကြီးဆုံးနေရာအများစုသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ မြောက်ပိုင်းနှင့် နီပေါနိုင်ငံ တောင်ပိုင်းတို့တွင် တည်ရှိကြသည်။
နယူးဒေလီနှင့် ရာဇဂြိုဟ် အကြားရှိ ဒေသဖြစ်၏။
ထိုနေရာတို့သည် ဂေါတမဗုဒ္ဓသည် သီတင်းသုံးတော်မူခဲ့ပြီး တရားဓမ္မတို့ ဟောကြားပြသခဲ့ရာ နေရာများ ဖြစ်သည်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ဘဝတစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းခဲ့ရာ အဓိကနေရာများသည် ယခုအခါ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ၊ ဟိန္ဒူဘာသာဝင်များ၏ အလေးအမြတ်ထားကာ သွားရောက်ပူဇော်ရာ နေရာများ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် နိုင်ငံများစွာတွင်လည်း ဗုဒ္ဓ၏ ဓာတ်တော်များ ကိန်းဝပ်ရာနေရာများရှိပေရာ ထိုဒေသတို့သည်လည်း ဘုရားဖူးသူများအား အဓိကဆွဲဆောင်ရာ နေရာများလည်း ဖြစ်ကြသည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ရှေးဟောင်းသုတေသနလေ့လာမှု ကို ၁၈၆၁ ခုနှစ်တွင် တည်ထောက်ခဲ့သည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံအစိုးရ၏ ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံအတွင်းရှိ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အဆောက်အအုံတို့ကို ရှာဖွေကာ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သည့် လုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်သည်။
The Vajrasana partially decorated, at the foot of the Bodhi tree. The Ashokan friezes are visible on the sides of the throne. ဝဇိရာသနပလ္လင် (IAST: vajrāsana; စိန်ပလ္လင်) ဗုဒ္ဓဂါယာ၊ မဟာဗောဓိဘုရားရှိ ပလ္လင် ဖြစ်သည်။
250-233 BCE အကြား Maurya အင်ပါယာ၏ အသောကဧကရာဇ်က တည်ဆောက်ခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။
အင်းဂမုန်းတွင် အဖို အမ နှစ်မျိုးရှိကာ လူသိများသော ဂမုန်းပင် တမျိုး ဖြစ်သည်။
နေပူရှိန်ကို မခံနိုင်၊ အပူရှိန်များလျှင် ညှိုးခြောက် သေဆုံးတတ်သည့်အတွက် အင်းဂမုန်းပင်များကို အရိပ်တွင် ထားရှိရသည်။
စိုက်ပျိုးသူကို ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်၍ ပစ္စည်းဥစ္စာ တိုးတက်စေသည်၊ အရောင်းအဝယ် ကောင်း၍ လာဘ်ရွှင်ကာ အလုပ်အကိုင် အကြံအစည် အောင်စေသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
အဖို ပိန်းရွက်နှင့် တူ၍ အစိမ်းရင့်ရောင် ကတ္တီပါကဲ့သို့ နက်မှောင်သည်။
အလယ်ဗဟို ညှာရင်းထိပ်မှ ရွက်ဖျားထိလည်းကောင်း၊ ရွက်ရင်းစွန်း နှစ်ခု၏ အဖျားထိလည်းကောင်း အဖြူရောင် အကြောကြီး ထင်ရှားသည်။
အကြော၏ ဝဲယာတွင် ရွက်နှုတ်ခမ်း အနားတိုင်အောင် နံတကူကဲ့သို့ အဖြူကြောင်းခွဲများ အကန့် အကန့်လိုက် သွယ်တန်းနေသည်။
အရွက်နားတလျှောက် ငွေချည် ကွပ်ထားသကဲ့သို့ အဖြူရောင် အတွန့်အခွေများ လှပစွာ ရှိသည်။
အရွက်အောက်ဘက် မျက်နှာသည် ကတ္တီပါ အညိုရောင် ရှိ၍ အကြောများ ယှက်နေသည်။
ပင်ညာရိုးတံမှာ အဖျားတွင် စိမ်း၍ အရင်းတွင် နီညိုရောင် ရှိသည်။
အမြစ်ခေါင်းသာ ရှိ၍ ဥကျသော အပင်မျိုး မဟုတ်ချေ။