kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ယုတ္တိကျကျဆန်းစစ်လျှင် ယေလကျမ်းတွင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ဆန်း၊ အံ့ဩဖွယ်ရာအများအပြားရှိသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ခြင်္သေ့လှောင်ချိုင့်ထဲမှ ဒံယေလလွတ်မြောက်လာခြင်း။
သို့ကြောင့် ဒံယေလပရောဖက်ကျမ်းသည် ယုံကြည်ခြင်းနှလုံးသား ရှိသူများသာလျှင် ယုံကြည်ရသော ကျမ်းစာဖြစ်သည်။
ကျမ်းစာပညာရှင်များက ဘီစီ ၆ရာစုမှ ၂ရာစု အကြားခေါ်မည်ဟု ခန့်မှန်းထင်မြင်ကြသည်။
Liberal သမားနှင့် အ​​ပေါင်းအပါများက Maccabean ခေတ်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။
ယုဒလူမျိုးများ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော Antiochus Epiphanes လက်အောက်မှ လွတ်မြောက်ဖို့ရန် ရုံးကန်လှုပ်ရှားသည့် အချိန်ကာလဟု ယေဘူယျအားဖြင့် ခန့်မှန်းရသည်။
ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်များသည် နိုင်ငံတော်အကြောင်းသာလျှင် ယေဘူယျဆန်ဆန် ပရောဖက်ပြုကြသည်မဟုတ်ပါ။
အဖြစ်အပျက်မတိုင်မီ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဂရိခေတ် ကောင်းစားသည့်အချိန်ကပင် အသေးစိတ် ဟောကြားထားသည်။
ထို့ကြောင့် ဤကျမ်းသည် ဘီစီ ၆ရာစုနှစ် ဘီစီ ၅၃၀ ခန့်တွင် ရေးသားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ရှေးရိုးဝါဒီများမှစ၍ ယုံကြည်ကြသည်။
ထိုအကြောင့်နှင့် ပက်သက်၍ အနာရတ်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့်အကြောင်းအရာများ ဘုရားသခင်က သဗ္ဗုညုတဉာဏ်တော်ဖြင့် သိရှိတွေ့မြင်ပုံကု Unger က ဤသို့ ထုတ်ဖော်ပြသသည်။
ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်းရေးနိုင်သည့်နောက် ဆုံးနေ့ရက်ကာလကို ရွေးချယ်ကြခြင်းသည် သင့်မြတ်လျော်ကန်ပါသည်။
ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော် မှုတ်သွင်းခြင်းဖြင့်သာလျှင် အနာဂတ်အကြောင်း အသေးစိတ်ဖော်ပြသည်။
၂ ၄။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် Orthodox တို့၏ အယယူအဆအတိုင်းကျမ်းရေးသူ ရေးသည့်အချိန် ကာလကို လက်ခံမူတည်တွက်ဆလျှင် ဒံယေလသည် ဉာဏ်ပညာထက်မြက်သော ယုဒလူပျိုရွယ်ဖြစ်သည်။
ဘီစီ-၆၀၄ ခုနှစ်ခန့်ယုဒဘုရင်ယေရောကိမ် နန်းစိုးစံစဉ် ဗာဗုလုန်ဘုရင်နေဗုခပ်နေဇာ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားစဉ် ပါသွားသူဖြစ်သည် ဒံယေလ၏အဓိပ္ပာယ်များ “ဘုရာသခင်သည် ငါ၏တရားသူကြီး” ဖြစ်သည်။
သူ၏ဘဝအသက်တာနှင့် အမူအကျင့်များသည် အလင်းပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။
ဉာဏ်ပညာထက်မြက်သည့် အားလျော်စွာ နေဗုခပ်နေဇာနှင့် ဗေလရှာဇာဘုရင်တို့၏ နန်းတွင်းတွင် အဆင့်မြင့်ရာထူးတာဝန်ထမ်းဆောင်သူဖြစ်သည်။
Medo-Persian များက ဗာဗုလုန်အားတိုက်ခိုက် သိမ်းပိုက်သောအခါ ဒံယေလသည် ဒါရိလက်ထက်၌ အဓိကလူ (၃) ယောက်အနက် ပထမဦးစားပေးခံရသူဖြစ်သည်။
သို့ကြောင့် ဟေဗြဲကျမ်းမူတွင် ဒံယေလအားပရောဖက်အခန်းကဏ္ဍတွင် မထည့်မှတ် အင်္ဂလိပ်ကျမ်းမူတွင် ဒံယေလအားပရောဖက်နှင့် ကျမ်းရေးသူအဖြစ် သိမှတ်သည်။
မည့်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဒံယေလသည် ပရောဖက်အမှုအရာထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်က ဒံယေလကျမ်းအား (မ ၂၄:၁၅၊ မာ ၁၃:၁၄) တို့တွင် ဖွင့်ဟထားသည်။
ဒံယေလသည် ကျမ်းစာကို တစိုက်မတ်မတ်လေ့လာ လိုက်စားသူမဟုတ်သော်လည်း အလုပ်တဖက်တွင် အချိန်ပေး၍ သမ္မာကျမ်းစာ လေးလာဖတ်ရှုခြင်း၊ ဟောပြောသွင်သင်ခြင်းတွင် အချိန်များစွာ ပေးထားသည်။
(ပမာအားဖြင့် ဒံယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အထူးလေ့လာသူ Sir Robert Anderson သည် Scotland ပြည် ရဲမှုခင်းထောက်လှမ်းရေးတရားရုံး၌ အရာထမ်းဖြစ်၍ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း မျိုးဖြစ်သည်။
၃ ဘုန်းတန်ခိုးထွန်းတောက်သော တပါးအမျိုးသားများထံတွင် ရှိနေစဉ် ရေးသားခြင်းဖြစ်သောကြောင့် အခန်း၂:၄ မှစ၍ အခန်း(၇)တွင် အာရမိတ်ဘာသာစကားသုံးခြင်းသည် အံ့အားသင့်စရာမဟုတ်။
တမါးအမျိုးသား၏ ဘာသာစကားဖြစ်သော်လည်း ထိုခေတ်ကာလတွင် ဟေဗြဲဘာသာစကားဖြင့် ရောနှောဖြည့်စွက်ပြောဆိုကြသည့် ကာလဖြစ်သည်။
ယနေ့ခေတ်ကာလတွင် ကမ္ဘာသုံးအင်္ဂလိပ် စကားအကြား၌ အခြားဘာသာစကားလုံးထည့်သုံးခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။
အချို့ကျမ်းစာပညာရှင်များက ဒံယေလပရောဖက်ကျမ်းတွင် ဘာသာစကားပြောင်းလဲခြင်းကို တမျိုးယူဆကြသည်။
ပထမအခန်း(၆)ခုကို ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်အဖြစ် ဖြင့်၎င်း ကျန်သောအခန်း(၆)ခုကို ပရောဖက်ပြုချက်အဖြင့်၎င်း၊ မှတ်ယူနိုင်သည်။
ဒံယေလနှင့် အဖော်တို့၏ခိုင်မြဲသောယုံကြည်မှု (အခန်း၁) ၂။
သတ္တု(၄)မျိုးဖြင့် ပြုလုပ်သောပုံတော်နေဗုခပ်နေဇာအိပ်မက် မက်ခြင်း (အခန်း၂) ၃။
နေဗုခပ်နေဇာ၏ ရုပ်တုနှင့်ရဲရဲတောက်နေသောမီးဖို(အခန်း၃) ၄။
နေဗုခပ်နေဇာ၏ အိပ်မက်၊ သစ်ပင်ပြိုလဲခြင်းနှင့်အဓိပ္ပာယ်(အခန်း၄) ၅။
ဗေလရှာဇာမင်း၏ ကံကြမ္မာ နံရံပေါ်တွင် ထင်ပေါ်ခြင်း (အခန်း၅) ၆။
ဒါရိ၏ အမိန်နှင့် ခြင်္သေ့သားရဲတွင်း (အခန်း၆) ၇။
ဒံယေလ၏ ဗျာဒိတ်၊ သားရဲလေးကောင်၊ လေးကမ္ဘာ(အခန်း၇) ၈။
ဒံယေလ၏ ဗျာဒိတ်ဆိတ်နှင့် သိုး(အခန်း၈) ၉။
ရက်သတ္တပတ်ခုနှစ်ဆယ့်တပါးအမျိုးသားများကြီးစိုးမည့်အကြောင်း၊ ဒံယေလ၏ ဗျာဒိတ်ယူပါရူပါရုံ (အခန်း၉) ၁၀။
ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးပေါ်ထွန်းလာမည့်အကြောင်း ရူပါရုံ (အခန်း၁၀) ၁၁။
ချက်ချင်းပေါ်ထွန်းလာမည့်ပရောဖက်ပြုချက်များ (အခန်း၁၁-၃၅) (က) ဂရိတို့က Medo-Presia အောင်မြင်ခြင်း (ခ) ဂရိအင်ပါယာဆွေးမြေ့ပျက်စီးမည့်အကြောင်း (၁၁:၄-၃၅) (၁) အဲဂုတ္တုနှင့် အာရျုရိ(အဆီးရီးယန်း)တို့ စစ်ပွဲ (၁၁:၄-၂၀) (၂) မင်းဆိုးမင်းညစ် အန္တိဩခု Antiochus Epiphanes အုပ်စိုးခြင်း (၁၁:၂၁-၃၅) ၁၂။
အနာဂတ်ကာလအတွက် ပရောဖက်ပြုချက် (၁၁:၃၆-၁၂:၁၃) (က) အန္တိခရစ် (၁၁:၃၆-၄၅) (ခ) ဘေးဒဏ်ကြီး (အခန်း၁၂) TAGS: ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ဤကျမ်းသည် ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းမဟုတ်သော်လည်း ဝတ္ထုဆန်ဆန် ဇာတ်လမ်းပြောနည်းကို ကြားညှပ်ရေးသားထားခြင်းမှာ အနှစ်သာရ၌ ထူးခြားလေးနက်သည်။
၁ဇာတ်ကြောင်းကို ခပ်တိုတိုပြောရလျှင် ဟောရှေသည် ဂေါမာ ဟူသောအမျိုးသမီးနှင့် အိမ်ထောင်ကျပြီး ယေဇရေလ၊ လောရုဟာမာနှင့် လောအမ္မိဟူသော သားသမီး ၃-ယောက်ထွန်းကားသည်။
ဂေါမာသည် လင်သားအပေါ်သစွာမရှိ၊ မကြာခဏဖောက်ပြန်သော်လည်း ဟောရှေက ဂေါမာအား အချစ်ကြီးချစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
မြေနိမ့်လှံစိုက်ခံရာ ရာဂတဏှာကျွန်ဘဝမှ ကယ်ထုတ်သည်။
ကျမ်းစာသား ၁:၂ အတိုင်းဆိုလျှင် ဘုရားသခင်က ပရောဖက်ဟောရှေအား ပြည့်တန်ဆာမ ဂေါမာကို လက်ထပ်ခိုင်းသဖြင့် မယားအဖြစ် သိမ်းဆည်းသည်။
၂ သို့ရာတွင် ကျမ်းစာသုတေသီအများစုက ဤစိတ်သဘောထားကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။
မြင့်မြတ်စုံလင်တော်မူသော ဘုရားသခင်က သူ၏ပရောဖက်ကို နိမ့်ကျယုတ်ညံ့သည့် ပြည့်တန်ဆာမအား ဇနီးမယားအဖြစ်ယူခိုင်းပါမည်လား။
ထိုသို့ ရွံရှာဘွယ်ကောင်းသော အမှုကိစ္စကို ပရောဖက်ဟောရှေက ဘာကြောင့်လက်ခံပါသလား။
ထိုအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ စဉ်းစားစရာအချက် (၃) ချက်တွေ့ရသည်။
ပထမအချက်အနေဖြင့် ပကတိစာသားအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်အတည့်မကောက်ဘဲ ပြည့်တန်ဆာတမျှသစွာပျက်ယွင်း ဖောက်လွဲဖောက်ပြန် တတ်သော ဣသရေလလူမျိုးအပေါ်၌ ဘုရားသခင်ထားသည့်မေတ္တာတော်ကို ပုံဥပမာထားခြင်းဟု ယူဆသည်။
သို့သော်လည်း စကားပြောဟန်အရေးအသားမှာ ဟေရှာ၊ ၇:၃ နှင့် ယေရမိ၊ ၁၃:၁တို့၌ တွေ့ရသည့်ဟန်အတိုင်းဖြစ်သည့် ဟန်အတိုင်းဖြစ်သည်။
၎င်းကျမ်းစကားများတွင် ဘုရားသခင်က သူ့ပရောဖက်များအား တိုက်ရိုက်စေခိုင်းခဲ့ပေသည်။
၎င်းတို့ကို ပုံဆောင်ချက်သကသက်ဖြစ်သည်ဟု မည်သူကမျှ မပြောခဲ့ပါ။
ဤနေရာ၌ တကယ့်သမ္မာတရားမှာ တ္ထုဇာတ်လမ်းက ဒုစရိုက်ဣသရေလတို့အပေါ် ဘုရားမေတ္တာတော် ကြီးမားကြေင်း စာပေပန်းချီ ကွန့်မြူးချယ်သ ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းသက်သက်မျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆလျှင်မှားယွင်း လိမ့်မည်။
ဒုတိယရှုတောင့်မှာ ဘုရားသခင် ဟောရှေအား အမှန်တကယ်စေခိုင်းသဖြင့် ဟောရှေကလိုက်နာ လုပ်ဆောင်သည်။
ကျမ်းစာ၏ အနှစ်သာရကို စာဖတ်သူတိုင်း သိမြင်နိုင်သည် (မှတ်စု ၂ ကိုလည်းကြည့်)။
ကျမ်း၏ရည်မှန်းချက်မှာ ကယ်တင်ခြင်းတရား အကြောင်းတရားဖြစ်သည်။
ထိုကယ်တင်ခြင်းတရားသည် ပရောဖက်ဟောရှေတွေ့ကြုံ ခံစားခဲ့ရသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးဖွယ်ရာဖြစ်ရပ် တို့၏ အရင်းအမြစ်ကို ဖြောင့်မတ်ခခြင်းသို့ရောက်စေသည်။
တတိယအမြင်မှာ ဟောရှေသည် မူလကောင်းမိန်းတစ်ဦးကို ထိမ်းမြားလက်ထပ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင်မှ ထိုမိန်းမ လော်လီဖောက်ပြားသွားခြင်းဖြစ်သည်ဟူသော အမြင်ဖြစ်သည်။
ဤသဘောအတိုင်းဆိုလျှင် ပရောဖက်ဟောရှေနှင့် သူ့မယားဂေါမာဆက်နွယ်မှုကို ယေဟောဝါဘုရားနှင့် သစွာပျက်ဖောက်ျက်သော ဣသရေလလူမျိုးအကြား ဆက်နွယ်မှု အဖြစ် ပီပြင်စွာ ပုံဖော်နိုင်သည်။
ခရစ်ယာန်ထိမ်းမြားခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ပရောဖက်ကြီး (နှင့်ကျမ်းစာ)၏ “စံထားမှု” နှင့်လည်းဆီလျော်လိမ့်မည်။
ဤအမည်ကိုင်စွဲသူများက မူလကပင် စာရိတ္တပျက် မိန်းမရွှင်မှန်း သိပါလျက် ပေါင်းဖက်ခဲ့သော ယိုယွင်းသည့် အိမ်ထောင်ရေးအတွက် ပရောဖက်ဟောရှေသည် ဤမျှထိသောက ပရိဒေဝဖိစီးလောင်မြှိက်စရာ အကြောင်းမရှိဟု ထင်မြင်ကြသည်။
သို့သော် ၁:၂ တွင် “သင်သွား၍ ပြည့်တန်ဆာမိန်းမနှင့်တကွ သူဘွားမြင်သောသားသသမီးတို့ကို သိမ်းပိုက်လော” ဟူသော အတိအလင်းဖော်ပြချက်က ဤအယူအဆကို ဆန့်ကျင်လျက် ရှိသည်။
ဖြစ်တန်စရာ အကြောင်းတရားမှာ-အလွန်တရာ စက်ဆုတ်ရွံ့ရှာဖွယ် အကျင့်ပျက်သူပြည်တန်ဆာမနှင့် လက်ထပ်ပေါင်းသင်းရခြင်းအဖြစ်ကို အပြစ်ဒုစရိုက်နွံထဲမှ ဣသရေလ (နှင့်အသင်းတော်) အား ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ဆယ်ယူကယ်တင်သောဘုရားရှင်နှင့် ခိုင်းနှိုင်းပမာပြုထားခြင်း ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။
ဘုရားရှင်က ပရောဖက်တကာထက် သာလွန်သန့်ရှင်းသတည်း။
မည်သည့်ရှုတောင့်ဖြင့်ကြည့်သည် ဖြစ်စေ၊ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းသွားထက် ပရောဖက်ပြုချက်ကို နားလည်ဖို့ အဓိကပိုကျသည်။
စာသားကိုသာမက ပုံဆောင်ချက်ကိုလည်းမြင်ဖို့ လိုသည်။
အပြစ်ဒုစရိုက်၌ ညစ်နွမ်းသော လေလွင့်ဣသရေလလူတို့အပေါ် အံ့ဩဖွယ်ကျေးဇူးတော် သက်ရောက်သကဲ့သို့ အပြစ်သားတို့သည် ဆိုးယုတ်ခြင်းထဲမှ ဘုရားမေတ္တာတော်ထံ လှည့်ပြန်လည်လျှင် လက်ကမ်းကြိုလင့်မည်သာတည်း။
ကျမ်းရေးသူ ဟောရှေသည် ဗေရိ၏သားဖြစ်သည်။
သူ့မည်၏ အဓိပ္ပာယ်အရင်းမှာ ယောရှုဖြစ်၍ ၊ ဂရိစကားယေရှုနှင့် တူသည်။
ကယ်တင်ခြင်းဟူလည်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဟောရှေဆိုသည့် အမည်ပညတ်နှင့် အညီ နိုင်ငံတော်တည်ထောင်သောအခါ ယေဟော့ဝေါဘုရား၌ ကယ်တင်ခြင်းရရှိကြမည် အကြောင်းကို ဟောပြောသည်။
ဟောရှေ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ပစ်မှတ်မှာ မြောက်ပိုင်းဣသရေလလူတို့ထံ ဖြစ်သော်လည်း တောင်ပိုင်း ယုဒလူမျိုးများထံသို့လည်း ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။
အချိန်ကာလ ဣသရေလဘုရင် ယောရှု၏သား ဒုတိယယေရောဗောင်နှင့် ယုဒရှင်ဘုရင်ဩဇိ၊ ယောသံ၊ အာခတ်နှင့် ဟေဇကိမင်းများလက်ထက်၌ ပရောဖက်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဘီစီ ၈-ရာစုနှစ်အတွင်း၌ ဆယ်စုနှစ်များစွာထင်ရှားခဲ့သည်။
R.K. Harrision က “ဘီစီ-၇၅၃ နောက်ပိုင်း ရှမာရိပြည်ပြိုလဲသည့် ဘီစီ-၇၂၂ အကြားဖြစ်မည်” ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။
၃ ၄။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် အာရှုရိတို့ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်ကို ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသဖြင့် ရှမာရိပြည် ပြိုလဲပျက်သုဉ်းမည့်အကြောင်း ဟောရှေတင်ကြိုဟောပြောသည်။
သူ့ဇနီးဂေါမာ သစ္စာဖောက်၍ ပွဲဈေး၌ ဒုစရိုက်ပျော်ပါးသောအခါ ဘုရားသခင်က ဟောရှေအားပြန်လည်ရွေးယူခဲ့သည်။
အိမ်ပြန်ခေါ်၍ကောင်းကြီးပေးစေသည်။
ဤအဖြစ်သနစ်သည်ကား ဘုရားသခင်နှင့် (ဧဖရိမ်၊ ယာကုပ်၊ ရှမာရိဟုလည်းခေါ်သည့်) ဣသရေလတို့၏ဆက်ဆံရေးကို ဖော်ကျူးနေသည်။
ဤတိုင်းသူပြည်သားများသည် သစ္စာမရှိ၊ ကတိပျက်ယွင်း၍ ရုပ်တုကိုးကွယ်ကာ အကျင့်စာရိတ္တ ယုတ်ညံ့သူများ ဖြစ်ကြပြီ။
နှစ်များစွာ အုပ်စိုးမင်းပြုသူကင်းမဲ့၍ ယဇ်ပူဇော်မှုမရှိ ဖြစ်မည်။
ဤကားလက်ရှိအခြေအနေဖြစ်သည်။
သို့သော်အနာဂတ်၌ နောင်တတရားဖြင့် ဘုရားရှင်ထံပြန်လှည့်လာလျှင် ကရုဏာတော်ကို ခံစားကြရမည်။
ဧဖရိမ်သည် ဘုရားသခင်ထံပြန်ရောက်ရှိ၍ ထာဝရသကလတာခြင်းအခွင့် ခံရကြမည်။
ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ဖောက်ပြန်ခြင်းတို့မှ အစဉ်ကင်းလွတ်မည်။
Henry Gehman က ဤသို့ဆိုထားသည်။
လူသားတို့၏အပြစ်ဒုစရိုက်က မဟန့်တားနိုင်၊ မပျက်ပြယ်စေနိုင်သည့် ဘုရားသခင်၏ကရုဏာတော်ကို ဟောရှေထုတ်ဖော် တင်ဆက်ခဲ့သည်။
ဟောရှေကျမ်း အနှစ်ချုပ်မှာ ဘုရားသခင်၏ အားကြီးသော မေတ္တာတော်သည် ဣသရေလတို့အား ငြိမ်းအေးသုခသို့ မပို့ဆောင်သေးသရွေ့၊ လျော့နည်းပျက်ပြယ်ခြင်း၊ အနားယယူခြင်းမရှိ ဟူသောအချက်ဖြစ်သည်။
၄ ထိုနည်းတူ G. Campbell Morgan ကလည်း ဘုရားသခင်၏မေတ္တာတော်ကြီးမားပုံကို ဤသို့ဖွဲ့ဆိုထားသည်။
ပရောဖက်ပြုချက်တိုင်း၏ အထွတ်အထိပ်အရာကို သူ့အပေါ်ချစ်ခင်ကျွမ်းဝင်သူတို့အား ဘုရားရှင်က သိစေလိုသည်။
၎င်းမှာဘုရားသခင်၏ အဆုံးမဲ့ကရုဏာထုံမွမ်းသော မေတ္တာတော်နှင့် အမျက်တော်ဖြစ်သည်။
အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မေတ္တာတော်သည် ဘုရားစိတနှလုံ:အဆုံးစွန် အလိုဖြစ်သော တရားဖြောင့်မှန်စွာ စီရင်ခြင်းမှထွက်ပေါ်သည့် အမျက်ဒေါသနှင့်ယှဉ်နေသည်။
အချစ်အားကြီးသူသည် အမျက်လည်းကြီ:တတ်၏ ကရုဏာဒေါသ စိတ်ရင်းသဘောထားနှင့် ရင်ခုန်သံကိုကြားရခြင်း ဖြစ်သည်။
၅ ပါဝင်သောအချက်များ ၁။
ဟောရှ၏ သားသမီး(၃) ယောက်နာမည်ကိုဖော်ပြလျက် ဣသရေလတို့၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ပုံဖော်ခြင်း (၁:၁-၉)။
ဣသရေလတို့ပြန်လည်စုစည်းစေမည့်ကတိတော် (၁:၁၀-၂:၁)။
ဣသရေလများ သစ္စာမတည့်တည်မှုကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တရားစီရင်ခြင်းခံရ ကြမည့်အကြောင်းသတိပေးချက်(၂:၂-၁၃)။
ဣသရေလတို့ကောင်းစားမည့်အကြောင်း (၂:၁၄-၂၃) ၅။
ဟောရှေမိန်းမပြန်လည်ရွေးနှုတ်ခြင်းသည် ဣသရေလတို့ ယေဟောဝါဘုရားထံ ပြန်လည် ရောက်ရှိမည့် အကြောင်း အတိတ်နိမိတ် (အခန်း ၃)။
လူမျိုးတော်ပေါ် မကျေနပ်မှုများ (၄:၁၀)။
(က) လူမျိုးများအပြစ်ဒုစရိုက် (၄:၁-၆) (ခ)ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏အပြစ်ဒုစရိုက်များ (၄:၇-၁၁) (ဂ) ရုပ်တုဆင်းတုကိုးကွယ်သူများ (၄:၁၂-၁၄) (ဃ) ယုဒလူမျိုးသို့ သီးသန့်ဖျောင်းဖျက်ချက် (၄:၁၅-၁၉) (င) ယဇ်ပုရောဟိတ်၊ လူပရိသတ်နှင့် ဘုရင့်မိသားစုတို့၏ ဆိုးညစ်သော အပြုအမှုများ(၅: ၁-၇) (စ) ဣသရေလနှင့်ယုဒလူများအား တရားစီရင်မည့်သတိပေးချက်နှင့် နောင်တရရန် အချိန်ပေးစောင့်မျှော်နေခြင်း(၅:၈-၁၅)။
(ဆ) ဣသရေလတို့နောင်တ ရရန်ဖျောင်းဖျခြင်း(၆:၁-၃)။
(ဇ) ဣသရေလနှင့်ယုဒတို့ မိုက်တွင်းနက်ခြင်း (၆:၄-၁၁) (ဈ) ဣသရေတို့၏အတွင်းသရုပ် ဆိုးညစ်ပုံ ( အခန်း၇) (ည)ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကြောင့် ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခံရမည်ဟု သတိပေးခြင်း(အခန်း၈) (ဋ) မိမိတို့ဆိုးညစ်မှုကြောင့် ဣသရေလတို့ ဖမ်းဆီးကျွန်ပြုခြင်းခံရမည်(၉:၁-၁၀:၁၅) ၇။
အမျက်ဒေါသကြားမှဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်(အခန်း၁၁-၁၃) ၈။
ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ၌ ဝမ်းမြောက်နိုင်ရန် ဣသရေလတို့နောင်တရဖို့တိုက်တွန်းခြင်း(အခနး၁၄) TAGS: ဟောရှေအနာဂတ္တိကျမ်း ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ယောလအနာဂတ္တိကျမ်းသည် တိုတောင်းသော်လည်း ကျက်သရေပြည့်ဝ တင့်တယ်သည်။
စိတ်ပါဝင်စားဖွယ် ကောင်းသည်။
အရေးအသားညက်ညောသော စာပေသဒ္ဒါဖွဲ့ထုံးဖြင့် တစ်မူထူးစွာ ရေးဖွဲ့ထားသည်။
ထိပ်စည်းညီအဖွဲ့အနွဲ့၊ ယဉ်ကျေးခန့်ညားသော အသုံးအနှုန်း၊ ဥဒါဟရုဏ်နှင့် အလင်္ကာဂုဏ်မြောက်တင်စားချက်၊ ကြွယ်ဝသော ဝိရောဓိပြိုင်ဝေါဟာရများ (ဆာလံကျမ်းနိဒါန်းကိုဖတ်ပါ)ဖြင့် စီကာပတ်ကုံး ရေးဖွဲ့ထားသည်။
W.Graham Scroggie က ယောလလ၏ ကလောင်စွမ်းကို ဤသို့ချီးမွမ်းထားသည်။
ရေးသားဟန်သည် ကြော့ရှင်းခန့်ညားသည်။
ရှင်းထိမိ၍ ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိသည်။
ဟေဗြဲစာပေအရေးအသားတွင် ဂန္ထဝင်မြောက် စံတင်ထိုက်သော စာပေလက်ရာမွန် ဖြစ်သည်။
၁ ဤကျမ်း၌ထင်ရှားပေါ်လွန်သော လက္ခဏာမှာ ကျိုင်းကောင်ကပ်ဆိုး (အခန်း၁) ကျရောက်မည့်အကြောင်းဖြစ်၏။
အမှန်တကယ်ကျရောကသလား။
သို့မဟုတ်နယ်ချဲ့ကျူးကျော်ရေးသမားများကို တင်စားခြင်းလား။
နှစ်ခုစလုံးဖြစ်နိုင်သည်။
ပရောဖက်ခေတ်ကာလ နေ့ရက်ကို အသေအချာမသိရပါ။
ယုဒပြည်တွင် ကျိုင်းကောင်ကပ်ဆိုး ကျရောက်ခြင်းအကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်ကြည့်သည်။
ထိုကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ငတ်မွတ်ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခြင်း၊ အဖျက်အမှောင့်များ အလုံးအရင်းဝင်ရောက်လာခြင်းမှာ အလွန်စိတ်ပျက် ချောက်ချားဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်ကြွရောက်လာမည့် နေ့ရက်ကို ပုံဆောင်သည်။
အခြားမှတ်သားဖွယ်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်မှာ လူမျိုးတကာအပေါ်သို့ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းမည့်အကြောင်း (၂:၂၈-၃၂) ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် နှိုးထကြရမည်။
ပေတရု တရားဒေသနာဟောရာတွင် ဤကျမ်းချက်ကို ကိုးကားထားသည်(တ၊၂)။
သို့ဖြင့် ပရောဖက်ယောလကို “ပင်တေကုတ္တေပရောဖက်” အဖြစ်လူသိများထင်ရှားကြော်ကြားစေသည်။
ကျမ်းရေးသူ ယောလသည် ပေသွေလ၏သားဖြစ်သည်ဟု မိတ်ဆက်ထားသည်။
သူ့အကြောင်းကိုအနည်းငယ်မျှသာ သိရှိခွင့်ရကြသည်။
နာမည်၏အဓိပ္ပာယ်မှာ “ယေဟောဝါဘုရားသခင်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။
ဓမ္မဟောင်းခေတ်၏ ဗတ္တိဇံယောဟန်လည်း ကျမ်းစာပညာရှင်များက တင်စားကြသည်။
အချိန်ကာလ ဘုရင်နာမည် မဖော်ပြသောကြောင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးတွက်ချက်ရန် ခက်ခဲသည်။
ယုဒသမိုင်းတွင် ခြေရာလိုက်ကောက်ရန် သဲလွန်စခြေရာနည်းပါးလာသည်။
အချိန်ကာလခန့်မှန်းကြရာ၌ ဘီစီ-၁၀ ရာစုမှ ၅ ရာစုအတွင်းဖြစ်မည်ဟု ယူဆသည်။
ယောလအနာဂတ္တိကျမ်းသည် ယုဒပရောဖက်ငယ်ကျမ်း(၁၂) စောင်တွင် စံနမူနာစာအုပ် ဖြစ်သည်။
ယုဒထုံးတမ်းစဉ်လာကို ဖော်ပြသော အစောဆုံ:စာအုပ်ဖြစ်သည်။
ဟဂ္ဂဲ၊ဇေခရိ၊ မာခိတို့ထက် စောသည်။
ရေးသားဟန် သဒ္ဒါကျန၍ ဂန္ထဝင်မြောက်သော စာပေဖြစ်သည်။
ရှင်ဘုရင်နာမည်မပါရှိခြင်းမှာ ယဇ်ရောဟိတ်ကြီးယောယဒ Jehoieda က ဘီစီ-၈၃၅-၇၉၆ ထိ စိုးစံသောယောရှမင်း Joash အား ရင်ခွင်ပိုက်အုပ်စိုးသည့်ကာလ ဖြစ်ကောင်း၏။
ယုဒတို့၏ရန်သူများမှာ ဖိနိတ်နှင့်ဖိလိတ္တိ(၃:၄)ဖြစ်သည်။
အဲဂုတ္တုနှင့် ဧဒုံလူမျိုး(၃:၁၉) လည်းပါဝင်သည်။
အာရှုရိ၊ ရှုရိနှင့် ဗာဗုလုန်တို့သည်လည်း ရှေးမဆွေးရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် အထက်ပါဖော်ပြမင်းများကို လက်ခံမည်ဆိုလျှင် ယောရှိမင်းမှ အာခပ်မင်း လက်ထက်အကြား၌ ပရောက်ပြုခြင်းဖြစ်ပေသည်။
သို့ဆိုလျှင် အစောဆုံး ပရောဖက်ကျမ်းရေးသားသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဤကျမ်း၏ သော်ချက်စကားမှာ “သခင်၏နေ့ရက်” ဖြစ်၍ ၁:၁၅၊၂:၁၊ ၁၁၊ ၃၁၊၃:၁၄ တို့တွင် (၅)ကြိမ်တိတိတွေ့ရသည်။
အခန်း ၂:၁၀ ရောက်သောအခါ ဘာသာရပ်ပြောင်းလဲသွားသည်။
ယခင်ကျမ်းပိုဒ်များတွင် ယုဒလူမျိုးများ လူခြေတိတ်၊ မီးခိုးတိတ်မည့်အကြောင်းပြောခဲ့သော်လည်း ဤကျမ်းပိုဒ်မှစ၍ ဘုရားသခင်ကကယ်နှုတ်၍ လူမျိုးတော်အဖြစ် စောင့်ရှောက်မည့်အကြောင်း နှစ်သိမ့်ထားသည်။
ပါဝင်သည့်အချက် ၁။
ကျိုင်းကောင်ကပ်ဆိုးကြီးအကြောင်း (အခန်း ၁) (က) မကြုံစဘူးအဖြစ်ဆိုး (၁:၁-၄) (ခ) ယဇ်ပုရောဟိတ်များ (၁:၈-၁၀၊ ၁၃-၁၆) ၁။
သေရည်သောက်ကျူးအရက်သမားများ (၁:၅-၇) ၂။
ယဇ်ပုရောဟိတ်များ (၁:၈-၁၀၊ ၁၃-၁၆) ၃။
လယ်သမားများ (၁:၁၁၊၁၂၊၁၇၊၁၈) ၂။
ရန်သူများကျူးကျော်ဝရောက်လာခြင်း (၂:၁-၁၁) ၃။
ယုဒလူများနောင်တရမည့်အကြောင်း (၂:၁၂-၁၄) ၄။
အစာရှောင်ခြင်းအကြောင်း(၂:၁၅-၁၇) ၅။
ကယ်နှုတ်တော်မူမည့်အကြောင်း ကတိတော် (၂:၁၈-၃:၂၁) ၁။
ရုပ်ဝတ္တုပစ္စည်းကြွယ်ဝခြင်း (၂:၁၈၊ ၁၉၊၂၁-၂၇) ၂။
ရန်သူများကို ဖျက်ဆီးချေမှုန်းပစ်မည်(၂:၂၀) ၃။
ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းမည့်အကြောင်း (၂:၂၈- ၂၉) ၄။
ခရစ်တော်ဘုရား ဒုတိယကြွလာမည့် နိမိတ်လက္ခဏာ (၂:၃၀-၃၂) ၅။
တပါးအမျိုးသားများကို တရားစီရင်မည့်အကြောင်း (၃:၁-၁၆) ၆။
ယုဒလူမျိုးများ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာခံစားရမည့်အကြောင်း (၃:၁၇- ၂၁) TAGS: ယောလအနာဂတ္တိကျမ်း Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ဤကျမ်းသည် အကောင်းဆုံးဟေဗြဲဓမ္မဟောင်းကျမ်း စာရင်းထဲတွင် ပါဝင်သည်။
အာမုတ်သည် သိုးထိန်းဖြစ်သကဲ့သို့ sycamore သဖန်းပင်များ ဆွတ်ခူး၊ ပြုစုသူလည်းဖြစ်သည်။
မိရိုးဖလာဘာသာရေးဝန်းကျင် နောက်ခံနှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်း လေ့ကျင့်ခံရခြင်းမရှိဘဲလျက်၊ ဘုရားသခင်အမှုတော်တွင် ထိထိရောက်ရောက် လှလှပပပါဝင် အသုံးပြုခံရသော ဘုရားဘိသိက်ရသူဖြစ်သည်။
ပညာရေးအခြေခံမရှိသော်လည်း ဘုရားသခင်အသုံးပြုလျှင် ဘဝတင့်တယ်ကြောင်း သမိုင်းရေးခဲ့သူဖြစ်သည်။
ကျမ်းရေးသူ အာမုတ်ဟူသော စကားသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး၊ ယစ်ထုတ်ကြီ:ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဆွေစဉ်မျိုးဆက် အသိုင်းအဝိုင်းစာရင်း မသိရပါ။
ဟေရှာယနှင့် ဇေဖနိတို့ ကဲ့သို့ ဂုဏ်သရေမရှိ၊ မထင်ပေါ်မကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်။
သူ့စကားများသည် ဟေဗြဲဘာသာရပ်ဒေသရှိ သိုးထိန်းလောကသားများ နားမလည်နိုင်။
သိုးမွေးမြူရေးတွင် အောင်မြင်ကျော်ကြားသော တိုင်းနိုင်ငံသားများသာလျှင် သုံးစွဲသည့်စကားဖြစ်သည်။
(၄ရာ၊၃:၄)၁။
ယုဒပြည်တောင်းပိုင်းသား ဖြစ်သော်လည်း မြောက်ပိုင်းရှမာရိပြည်ဗေသလအရပ်သို့ သွားရောက်၍ ဣသရေလနိုင်ငံတော်အား ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ကြမည့်အကြောင်း ပရောဖက်ပြုဟောကြားခဲ့သည်။
အာမုတ် ပရောဖက်ပြုချက်များသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကြောင်းသာဖြစ်သည်။
တရားမျှတခြင်း အကြောင်းရောနှောခြင်းမရှိပါ။
အချိန်ကာလ ဘီစီ ၇၉၀-၇၃၉ အတွင်း ယုဒပြည်၌ ဩဇိမင်းစိုးစံချိန်၌ ဣသရေလနိုင်ငံတွင် ဒုတိယယေရောဗောင်မင်း(ဘီစီ ၇၉၃-၇၅၃) နန်းစံချိန်အတွင်းတွင် အာမုတ်ပရောဖက်ပြုသည်။
ထိုအချိန်ကာလသည် ဣသရေလမြောက်ပိုင်းနိုင်ငံစည်ပင်ဝပြော၍ သာယာစိုပြေနေသည ခေတ်ကာလဖြစ်သည်။
ထိုခေတ်ကာလအကြောင်းကို အာမုတ် “ငလျင်ကြီးမလှုပ်မီ(၂)နှစ်ကာလ” ဟု သုံးနှုန်းထားသည်။
ထိုအကြောင်းကို အဓိကဆိုလိုသည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ရှေးဟောင်းသုတေ ပညာရှင်ကြီးများအဆိုအရ ဘီစီ-၇၆၀ ခုနှစ်တွင် မြေငလျင်ကြီးလှုပ်ခဲ့သည်ဟု မှတ်တမ်းထူထားခဲ့ကြသည်။
ထို့ကြောင့်အဆိုပါမင်းနှစ်ပါး စိုးစံသည့်ခေတ်ကောင်းတွင်ဖြစ်ကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် Adad-nirari III မင်းလက်ထက်တွင် အာရှုရိပြည်သည် ရှုရိပြည်ကို အောင်မြင်သဖြင့် ယောရှုနှင့် ယေရောဗောင်(၂)မင်းတို့သည် နယ်ပယ်သစ်ကို ရရှိကြသည်။
ရှမာရိများသည် ကုန်စည်လှည်းတန်းကြီးများ ဖြတ်သန်းရာ လမ်းဆုံ၌ ကျသဖြင့် ကူသန်းရောင်းဝယ်ရေးဖြင့် အလွန်အမင်းချမ်းသာကြွယ်ဝ လာကြသည်။
ဆင်စွယ်နန်းတော်ကို တည်ဆောက်ကြသည်။
စီးပွားရေားထွန်းကားစည်ပင်လာသည်နှင့် အမျှဘာသာရေး ဥပုသ်သီလကိစ္စ အားနည်း ပေါ့လျော့လာသည်။
လူချမ်းသာများကာ စည်းစိမ်ခံစားကြသည်။
အကျင့်သိက္ခာပျက်ယွင်းလာသည်။
တရားရိုးများကလည်း တရားမျှတမှု မျက်ကွယ်ပြုလာကြသည်။
ဘာသာရေး၌ ဓမ္မဆရာ ယဇ်ပုရောဟိတ်များလည်း အရှက်အကြောက်ကင်းမဲ့စွာ ရုပ်တုဆင်းတုတို့ကို ရောနှောလာကြသည်။
စိတ်မနော စင်ကြယ်သန့်စင်ခြင်း မရှိကြတော့။
ထိုအဖြစ်သနစ်သည် အာမုတ်မရှုစိမ့်နိုင်။
ထိုသူများ၏ ဥစ္စာဓနကြွယ်ဝမှုသည် ရေရှည်မခံနိုင်ကြောင်း၊ တရားစီရင်ခံရတော့အကြောင်း အာမုတ်သိမြင်သည်။
လူကြိုက်မများသော သူ၏ပရောဖက်ပြုချက်မှာ မြောက်ဘက်ရှိရှမာရိဒေသ သို့သွားရောက်၍ ပြိုင်ဘက် ဣသရေလနိုင်ငံအား တရားစီရင်တော့မည်အကြောင်း သတိပေးကျေညာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဣသရေလတို့သည် တောင်း၌ အပြည့်ထည့်ထားသော နွေရာသီသစ်သီးများသဖွယ်ဖြစ်၍ စီရင်ခြင်းဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
ပါဝင်သောချက်များ ၁။
လူမျိုးရှစ်ပါးအား တရားစီရင်မည့်အကြောင်း(အခန်း ၁၊၂) (က) နိဒါန်း (၁:၁–၂) (ခ) ဒမာသက် (၁:၃-၅) (ဂ) ဂါဇ(၁:၆-၈) (ဃ) တုရု(၁:၉-၁၀) (င) ဧဒုံ(၁:၁၁-၁၂) (စ) အမ္မုန်(၁:၁၃-၁၅) (ဆ) မောဘ(၂:၁-၃) (ဇ) ယုဒ (၂:၄-၅) (ဈ) ဣသရေလ(၂:၆-၁၆) ၂။
ဣသရေလတို့အပြစ်နှင့်တရားစီရင်ခြင်း (အခန်း၃–၆) (က) နာခံရန် ပထမအကြိမ်ဆင့်ခေါ်ခြင်း(အခန်း၃) (ခ) ဒုတိယအကြိမ် ဆင့်ခေါ်ခြင်း(အခန်း၄) (ဂ) တတိယအကြိမ်ဆင့်ခေါ်ခြင်း(၅:၁-၁၇) (ဃ) ပထမဆုံးအမင်္ဂလာ(၅:၁၈-၂၇) (င) ဒုတိယအမင်္ဂလာ (အခန်း၆) ၃။
တရားစီခြင်းနီးကပ်လာကြောင်း၊ အာမုတ် လက္ခဏာ (၇:၁–၉:၁၀) (က) ကျိုင်းကောင်ကပ်ဘေးကျခြင်း(၇:၁-၃) (ခ) မီးလောင်ခြင်း(၇:၄-၆) (ဂ) ချိန်သီးကြိုး(၇:၇-၉) (ဃ) စကားညှပ်၊ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း အာမုတ်ငြင်းဆိုခြင်း(၇:၁၀-၁၇) (င) နွေအသီးများထည့်ထားသောခြင်းတောင်း (အခန်း၈) (စ) တံခါးထုပ်များခိုင်ခံ့စေခြင်း(၉:၁-၁၀) ၄။
အနာဂတ်တွင် ဣသရေလတို့ပြန်လည် တည်ဆောက်မည့်အကြောင်း(၉:၁၁– ၁၅) TAGS: အာမုတ်အနာဂတ္တိကျမ်း Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ “ဩဗဒိဗျာဒိတ်ရူပါရုံ” ကျမ်းသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အတိုဆုံးနှင့် ကျမ်းစာတအုပ်လုံးတွင် တတိယအတိုဆုံးဖြစ်သည်။
ဦးတည်ချက်မှာ ယာကုပ်၏ အမွှာအစ်ကို ဧသောအမျိုး ပျက်စီးမည့်အကြောင်းဖြစ်သည်။
သမိုင်းစဉ်ကာလတလျှောက်လုံး ဧဒုံလူမျိုးများသည် ဣသရေလလူမျိုးအားဆန့်ကျင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
ရွေးကောက်တော်မူထားသော လူမျိုးတော်ကို အံတုပြိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။
ကျမ်းရေးသူ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဩဗဒိ (ယေဟောဝါ၏အစေခံဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်) ဟူသောနာမည်တစ်ဒါဇင် ပါရှိသည်။
သို့သော် ဤကျမ်းရေးသားသော ပရောဖက်ဩဗဒိ မဟုတ်ကြပါ။
စင်စစ်ဖြင့် ကျမ်းစာစောင်တွင် ဖော်ပြသောအကြောင်းအရာမှလွဲ၍ ဩဗဒိအကြောင်းကို ဘာမျှပိုမသိရှိပါ။
အချိန်ကာလ ကျမ်းရေးသားသူအကြောင်း ခြေခြေမြစ်မြစ်မသိရသဖြင့် ကျမ်းစာပါအကြောင်းအရာအားဖြင့်သာ ကျမ်းရေးသည့် ကာလခန့်မှန်းရသည်။
Frederick A. Tatford ဂိုဏ်းဂနစွဲကင်းသော လစ်ဘရယ်များနှင့် ရှေးရိုးဝါဒီအများစုက ဘီစီ-၅၈၆ ခုယေရုရှလင်မြို့တော် ပျက်သုဉ်းပြီး နောက်ပိုင်းကာလဟု ယူဆသော်လည်း မြို့တော်နှင့် ဗိမာန်တော်ပျက်စီးခြင်းအကြောင်း မပြောထားသဖြင့် ၎င်းထက်ပိုမို ရှေ့ကျလိမ့်မည်ဟု ယူဆချက်က သာ၍ သင့်လျော်ပေမည်။
အစောပိုင်းခေတ်အဖြစ် ယဟောရံမင်း (ဘီစီ-၈၄၈-၈၄၁)လက်ထက်၊ သို့မဟုတ် အာခတ်မင်း(ဘီစီ-၇၃၁ -၇၁၅) လက်ထက်ဟု ယူဆရသည်။
၆ရာ၊၂၈:၁၇၌ ပါရှ်သည့် ဧဒုံလူများ ယေရုရှလင်ကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ကာ သုံ့ကျွန်အဖြစ် အာခတ်မင်းလက်ထက်ကို ပယ်သည်။
အကယ်၍ ယဟောရံမင်း လက်ထက်ယူဆချက်မှန်ကန်လျှင် ဩဗဒိကျမ်းသည် ဧလိရှဲနှင့် ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်၍ အစောဆုံးပရောဖက်ပြုချက် ဖြစ်လိမ့်မည်။
‘ဩဗဒိဗျာဒိတ်ကျမ်း’တွင် ဘီစီ-၅၈၆ခု၌ ယေရုရှလင်မြို့တော် ပျက်သုဉ်းခြင်းအကြောင်း မပါရှိသည်သာမက အငယ်၁၂-၁၄ သည် ဧဒုံလူတို့အား အတိတ်သမိုင်းကအမှားမျိုး မပြုမိစေရန် သတိပြုခြင်းဖြစ်သည်။
ယေရုရှလင်မြို့သာ ပြာပုံဖြစ်နေလျှင် ဤကျမ်းပိုဒ်သည် အဓိပ္ပာယ်ကင်းမဲ့နေမည်။
သမ္မာကျမ်းစာကို ယုံကြည်သော ခရစ်ယာန်များသည် အထက်ဖော်ပြပါ အမြင်(၃)ရပ်၌ အာရုံထွေပြားမနေဘဲ၊ ဝိညာဉ်တော်ဖွင့်ပြမူကိုသာ ခံယူသင့်ပေသည်။
အသင့်လျော်ဆုံးအဖြေဖြစ် ဘီစီ-၈၄၀ ဝန်းကျင်ဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ဤပရောဖက်ပြုချက်မှာဣသရေလလူတို့အား ရန်လိုသော ဧသောမျိုးနွယ်ဆက် ဧဒုံလူမျိုးများသို့ ဦးတည်ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့သည်ယေရုရှလင်မြို့တော်ပျက်စီးခြင်းကို လိုလားသူများ ဖြစ်ကြသည်။
တိုတောင်းသော ဤကျမ်းစာကို Matthew Henry က ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် ဤကဲ့သို့ စာပန်းချီခြယ်မှုန်းထားသည်။
ချစ်တော်မူသော ယာကုပ်၏မျိုးဆက် ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ကြီးမားသော စုံစမ်းမှုခံစား လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း ထိုဖြစ်ရပ်ကို နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ ခံစားရလေပြီ။
ဣသရေလတို့ ထိုသို့ ဒုက္ခရောက်နေစဉ်တွင် ဧသော၏ အမုန်းမျူးစေ့ကိုဆက်ခံသည့် ဧဒုံလူမျိုးတို့က ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၌ ထောင်လွှားနေသည် သာမက မိမိညီတို့ ဒုက္ခကို ကျေနပ်ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။
ထို့ကြောင့်ဘုရားသခင်က ဧဒုံပြည်သည် မိမိမာနထောင်လွှားခြင်း အကျိုးဆက်ကြောင့် အလုံးစုံပျက်စီးခြင်းနှင့် ကြုံရမည်ဟု ဗျာဒိတ်ပရောဖက်ပြုစေခြင်း ဖြစ်သည်။
၂ အချို့ကျမ်းစာလေ့လာသူများက ဤအချက်၌ နေဗုခပ်နေဇာမင်း တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပျက်စီးခြင်းကို ဆိုလိုကြောင့် သဘောမတူကြပါ။
ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဧဒုံနယ်ကို Idumea ဟုသိရှိကြသည်။
အာရပ်များက စီးပွားရေးအရ အပိုင်အုပ်စီးခဲ့သည်။
ရောမက တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်သော အေဒီ-၇၀ နောက်ပိုင်း၌ ဧဒုံလူမျိုးသည် ကမ္ဘာ့သမိုင်း စာမျက်နှာပေါ်မှာ လုံ:ဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဧဒုံပြည်၏ မာနထောင်လွှားမှု (ငယ်၁-၄) ၂။
ဧဒုံပြည်ပျက်သုဉ်းခြင်း(ငယ်၅-၉) (က) ကျူးကျော်သူများ အင်အားတောင်းတင်းပုံ (ငယ် ၅-၆) (ခ) မဟာမိတ်များက သစ္စာဖောက်ခြင်း(ငယ် ၇) (ဂ) ဧဒုံခေါင်းဆောင်များ ပျက်ဆီးခြင်း (ငယ်၈-၉) ၃။
ဧဒုံပြည်ပြိုလဲခြင်းအကြောင်း (ငယ် ၁၀- ၁၄) ၄။
ဧဒုံပြည် တရားစီရင်ခံရခြင်း (ငယ် ၁၅-၁၆) ၅။
ဣသရေလနှင့် ယုဒတို့ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းနှင့် ဧဒုံပြည်ချုပ်ငြိမ်းခြင်း (ငယ် ၁၇-၂၁) TAGS: ဩဗဒိအနာဂတ္တိကျမ်း ကဏ္ဍ:ခရစ်ယာန်စာပေ။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ယောန (ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် “ခို”ဟုအနက်ရ)ဝတ္ထုသည် ပရောဖက်ငယ်ကျမ်းများအနက် အပြောအဟောထက် ဘဝအသက်တာဖြင့် သင်ခန်းစာပေးသည့် ထူးခြားသော စာစောင်ဖြစ်သည်။
ယောန၏ ဘဝအသက်တာသည် ဣသရေလတို့၏အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်သုံးပါးစလုံးအား ရုပ်ပုံကားချဲ့ဖြင့် ပြသသကဲ့သို့ ထင်ရှာပေါ်လွင်စေသည်။
တပါးအမျိုးသားများထံ ဘုရားသင်၏နာမတော် သက်သေခံပေးသည်။
တပါးအမျိုးသားများအပေါ်သို့ ကျေးဇူးတော်ဆန့်ထုတ်ခြင်းကို မနာလိုဖြစ်နေသည်။
ပင်လယ်(တပါးအမျိုးသား)ထဲသို့ ပစ်ချခြင်းခံရသည့် တိုင်းနိုင်ငံသားများ မျိုချကြသော်လည်း ကြေက်မသွား။
ကုန်းမြေပေါ် (ဣသရေလမြေ)သို့ တဖန်ပြန်ရောက်သည်။
လူမျိုးများအားကောင်းကြီးပေးသည်။
အခန်း(၄)မှ အဖြစ်အပျက်များသည် ပရောဖက်အနေနှင့် မသင့်လျော်ဟု ထင်သည်။
အနှစ်တစ်ထောင်ကာလတွင် တပါးအမျိုးသားများထံ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာသွန်းလောင်းသည့်အခါ ဣသရေလတို့က သုန်မှုန်စူပုပ် နေလိမ့်မည်ဟု ကျမ်းစာ၌ ဖော်ပြခြင်းမျိုးမတွေ့ရပါ။
ကျမ်းရေးသူ အခန်း(၂)မှာယောန၏ ပုဂ္ဂုလ်ရေး အတွေ့အကြုံဖြစ်သည်။
ငါးကြီးဝမ်းဗိုက်ထဲမှ ဆာလံတေးကိုညည်းစဉ်တွင် (ငါ၊ငါ၏၊ငါ့ကို)ဟူသော ကိုယ်တိုင်နာမ်စားကို အသုံးပြုထားသည်။
အခြားအခန်း (၃)ခုတွင်မူ တတိယနာမ်စား (သူ၊သူ၏၊ သူ့ကို )ဟုအသုံးပြုထားသည်။
မည်သို့ဆိုစေ ယောနားလက်ရာဖြစ်ကြောင်းအစဉ်အဆက်လက်ခံထားခြင်းကို ပယ်ရှားစရာမရှိပါ။
မောရှေငါးကျမ်းကဲ့သို့ပင် ခေတ်ကာလအဆက်ဆက်တွင် ရေးသားသူများဖြည့်စွက်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။
လက်တွေ့အားဖြင့် မူရင်းရေးသားသူ မသိနိုင်သဖြင့် ရှေးရိုးစွဲအယူကိုအမှန်ဟု တရားသေ မမှတ်ယူသင့်ပါ။
အချိန်ကာလ ဘီစီ ၇၉၃ မှ ၇၅၃ ထိနန်းစံသော ဒုတိယယေရောဗောင်မင်းလက်ထက်၊ မြောက်ဘက်နိုင်ငံတန်ခိုး ဩဇာကြီးထွားချိန်တွင် ယောနသည် နိနေဝေမြို့သို့ သာသနာပြုခဲ့သည်။
အာရှုရိကျောက်စာများ၌ ထိုခေတ်၏ထူးခြားသောနိုးထမှုအား မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း ကြီ:ကျယ်သောဖြစ်ရပ်များက ယောန၏အမှုတော်အား ခိုမြီးဆွဲ (ထောက်ကူ)ပေးခဲ့သည်။
ရှေးကရုပ်တုကိုးကွယ်သူများသည် လငပုတ်ဖမ်းခြင်းနှင့် ငတ်မွတ်ခြင်းကို ကပ်ဘေးဒုက္ခကြီးရောက်မည့် အချက်ပေးနိမိတ်အဖြစ် ယုံကြည်မှတ်ယူကြသည်။
ဘီစီ ၇၆၅ နှင့် ၇၅၉ တွင် အာရှုရိပြည်၌ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုကပ် ကျရောက်ခဲ့သည်။
ဘီစီ ၇၆၃ ဇွန်၁၅ရက်နေ့တွင် လပြည့်ကြတ် (လငပုတ်ဖမ်း)ခြင်းကို ကြုံကြရသည်။
ထိုနေ့ရက်က ယောနကြွေးကြော်သော သတင်းစကားအတွက် နိနေဝေမြို့သားများ၏ နှလုံးသားပြောင်းလဲစေဖို့ ပြင်ဆင်ပေးသည့်နေ့ရက်ပင် ဖြစ်သည်။
Semiramis ဘုရင်မနှင့် တွဲဖက်စိုးစံသူသားတော် Adad-Nirari III (ဘီစီ-၈၁၀-၇၈၂)လက်ထက်တွင် ယောန၏အမှုတော်ဖြစ်သည့် တစ်ဆူတည်းသောဘုရားဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းသို့ တိမ်းညွတ်စေဖို့ပြင်ဆင်ပေးခဲသည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ယောနသည် အမိတ္တဲ(ဘုရားသခင်ကို အမှန်တကယ်ယုံကြည်သူ)၏ သားဖြစ်သည်။
ဂါလိလဲဒေသဂါသေဖာတွင် သူ့အိမ်ရာရှိကြောင်း ၄ရာ၊၁၄:၂၅ တွင်ရေးသားထားသည်။
မြောက်ပိုင်းဣသရေလနိုင်ငံအား အာရှုရီတို့ခြိမ်းခြောက်နေသည့် ကာလဖြစ်သည်။
အာရှုရိတို့အား နောင်တရကြဖို့ ဘုရားရှင်က ယောနအားသွားပြောခိုင်းသည်။
အာရှုရိပြည်မြို့တော်နိနေဝေသို့သွားရန် ယောနစိတ်မပါ။
သူတို့နောင်တရမည်ကို မနှစ်မြို့။
အာရှုရိတို့သည် ရက်စက်ယုတ်မာမှု ကမ်းကုန်သည်။
ဖမ်းမိသောရန်သူများကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွါခြင်း၊ အသားအမြှောင်းလိုက်လှီးဖြတ်ခြင်း၊ တံကျင်လျှိုခြင်းစသော ရက်စက်နည်းမျိုးစုံကို သူတို့ ထွင်းထုမှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
၄ရာ၊၁၈:၁၉ ကိုလည်းဖတ်ကြည့်ပါ။
ထို့ကြောင့်ယောနသည်နိနေဝေမြို့သို့ မသွားဘဲ တာရှုမြို့သို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သည်။
သို့သော်လမ်းခုလတ်တွင် ငါးကြီး၏မြိုချခြင်းခံရသည်။
ထိုမှလွတ်မြောက်သော် ဘုရားသခင်၏စေခိုင်းမှုကို နာခံ၍ နိနေဝေတွင် နှုတ်ကပတ်တရားကို သွန်သင်ဝေငှသည်။
ယောနစိတ်မပျော်ရွှင်၊ အကြီ:အကျယ်စိတ်ညစ်သည်။