kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
လိုင်နိုတိုက်ခေါ် တစ်ကြောင်း ချင်းစီပေးသည့် စာစီစက်နှင့် မိုနိုတိုက်ခေါ် တစ်လုံးချင်း စီပေးသည့် စာစီစက်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီးသည့် နောက်တွင်ကား၊ ပုံနှိပ်တိုက်ကလေးများမှလွဲ၍ ခေတ်မှီပုံနှိပ်တိုက်ကြီးများ အားလုံးလိုလို၌ပင် ယင်းသို့သော စာစီစက်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီးသည့်နောက်တွင်ကား၊ ပုံနှိပ်တိုက်ကလေးများမှလွဲ၍ ခေတ်မှီ ပုံနှိပ်တိုက်ကြီးများ အားလုံးလိုလို၌ပင် ယင်းသို့သော စာစီစက်များကို အသုံးများလာကြပေပြီ။
ပုံနှိပ်စာလုံးများတွင် အရွယ်အမျိုးမျိုးရှိသည်။
ထိုအရွယ်များကို ယခင်က သီးခြားအမည်များဖြင့် မှည့်ခေါ်ကြ သော်လည်း၊ ယခုအခါ တိကျသေချာသော ပွိုင့်စနစ်ဖြင့် ပြုလုပ်မှည့်ခေါ်ကြသည်။
ပွိုင့်တစ်ခုသည် ၁…၇၂လက်မနှင့် ညီမျှ၏။
အင်္ဂလိပ်စာလုံးများတွင် ပိုက္ကား(၁၂ပွိုင့်)၊ စမောပိုက္ကား ( ၁၁ပွိုင့် ) နှင့် လောင်း ပရိုင်မာ ( ၁ဝပွိုင့် )အရွယ် စာလုံးများကို အသုံးများကြသည်။
၉ ပွိုင့်၊ ၈ ပွိုင့် အစရှိသည်ဖြင့် ၅ ပွိုင့်အထိ သေးငယ်သော အရွယ်များလည်း ရှိသေး၍၊ ၁၂ ပွိုင့်ထက် ကြီးသောအရွယ်များမှာ ၁၄ ပွိုင့်၊ ၁၆ ပွိုင့်၊ ၁၈ ပွိုင့်၊ ၂၄ ပွိုင့်၊ ပွိုင့် ၃ဝ၊ ၃၆ ပွိုင့်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ကြော်ငြာများ သတင်းစာခေါင်းစည်းများအတွက် ဖြစ်မူ၊ ၉၆ ပွိုင့်မှ ၁၄၄ ပွိုင့် အထိကြီးသော အရွယ်များကိုပင် အသုံးပြုတတ်ကြလေသည်။
မြန်မာစာလုံးများတွင် ကား ဂရိတ်ပရိုင်မာခေါ် ၁၈ ပွိုင့်နီးပါးရှိသည့် အရွယ်ကို သာမန်အားဖြင့်၊ အသုံးများကြ၍၊ ထိုထက်ငယ် သောအရွယ်များကို ၁၄ ပွိုင့်၊ ပိုက္ကား (၁၂ ပွိုင့် ) ဟုခွဲထားသည်။
ဂရိတ်ပိုင်မာထက်ကြီးသော အရွယ်များမှာ ၁၈ ပွိုင့်၊ ၂ လိုင်း၊ ၃ လိုင်း၊ ၆ လိုင်း၊ ၉ လိုင်းနှင့် ၁၂ လိုင်းတို့ ဖြစ်ကြ၏။
ဤနေရာ၌ ၂ လိုင်းဟူ သည်မှာ ပိုက္ကား ၂ ကြောင်းစာဟု ဆိုလိုသဖြင့် ၂၄ ပွိုင့်နှင့် ညီမျှ၍၊ ၃ လိုင်း၊ ၆ လိုင်း စသည်တို့မှာလည်း ဤသဘောပင် ဖြစ်လေသည်။
တစ်ဖန် မြန်မာစာလုံးများတွင် ပွိုင့်ချင်းတူသော်လည်း မျက်နှာအထူ၊ အပါးကွဲ ပြားတတ်၍၊ ယင်းတို့ကို မျက်နှာရိုးရိုး၊ သို့မဟုတ် မျက်နှာအဖြူ၊ မျက်နှာထူ၊ သို့မဟုတ် မျက်နှာမဲ စသည် ဖြင့်ခွဲခြားထားလေသည်။
ပုံနှိပ်စာလုံးများသည် အရွယ်အစားစားသာမက ပုံစံအမျိုးမျိုးလည်း ရှိသည်။
အင်္ဂလိပ်ပုံနှိပ်စာလုံး များတွင် ရှေးခေတ် ရောမစာလုံးပုံ၊ ခေတ်သစ် ရောမစာလုံးပုံ၊ အီတဲလစ်ခေါ် စာလုံးစောင်းပုံမျိုး စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုးရှိ၏။
မြန်မာစာလုံးများတွင်ကား၊ စာလုံးအတည့်မျိုးမှလွဲ၍၊ စာလုံးစောင်းပုံမျိုး သီးခြားမပေါ်ပေါက် သေးချေ။
၆ လိုင်း၊ ၉ လိုင်းစသော အရွယ်အကြီးစား စာလုံးများတွင်မူ ရိုးရိုးမျက်နှာဝိုင်းမျိုးအပြင်၊ မျက်နှာ ရှည်၊ သို့မဟုတ် အပြားပုံဟူ၍ နောက်တစ်မျိုးခွဲခြားထားလေသည်။
ပုံနှိပ်လုပ်ငန်းတွင် စာလုံးများကို တစ်လုံးချင်း ကောက်စီ၍ ရိုက်နှိပ်ရုံမျှနှင့် မပြီးသေးချေ။
ပုံနှိပ်စာလုံး စီစဉ်နည်းအတတ်ကိုလည်း နားလည်တတ်ကျွမ်းရန် အရေးကြီး ပေသည်။
ဤအတတ်တွင် ပုံနှိပ်ရမည့် စာအုပ် စာတမ်းတစ်ခုအတွက် သင့်တော်သော အရွယ်နှင့်ပုံစံရှိသည့် စာလုံးများကို ရွေးချယ်တတ်ခြင်း၊ အမြင်ရှင်း၍ ဖတ်ချင်းစဖွယ်ဖြစ်အောင် အနေအထားများကို စီစဉ်တတ်ခြင်း စသည်တို့ပါဝင်သည်။
အချို့နိုင်ငံများတွင် ကုန်တိုက်၊ အလုပ်တိုက်ကြီးများ၌ မိမိတို့တိုက်မှ ဖြန့်ချိထုတ်ဝေမည့် စာရွက်စာတမ်းနှင့် ကြော်ငြာများကို ကြီးကြပ်စီစဉ်ရန်အတွက်၊ ဤအတတ်၌ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဦးကိုသက်သက်ငှားရမ်း၍ ထားတတ်ကြလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁)အပိုင်း(ခ) ကိုးကား Category:ပုံနှိပ် ပစ္စည်းများ။
ကျောက်ပုံနှိပ်အတတ်ဖြင့် ပုံနှိပ်ထားသော ချားလ်မာရီယွန်ရပ်ဆဲလ် ၏ ကပ်စတာ တိုက်ပွဲ (၁၉၀၃) လစ်သိုဂရပ်ဖီခေါ် ကျောက်ပုံနှိပ်အတတ်မှာ၊ လက်ဦး၌ ကျောက်ပြားသက်သက်ဖြင့် ပုံနှိပ်ယူသော အတတ်ဖြစ်သည်။
မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်ဓာတုနည်းဖြင့် စာသားနှင့်ပုံရိပ်တို့ကိုထင်စေပြီး ယင်းပေါ်သို့စက္ကူဖြင့်ဖိကပ်ကာပုံနှိပ်ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင် ယခုအခါ ကျောက်ပြားအစား ပလိပ်ပြားများ၊ သွပ်ပြားနှင့် အလူမီနီယမ်ပြားများ ကိုလည်း အသုံးပြုလျက် ရှိကြပေသည်။
အလိုရှိသောစာနှင့် ပုံများကို ကျောက်ပြား ပေါ်၌ ပထမရေးဆွဲပြီးနောက် စက္ကူပေါ်သို့ ပုံနှိပ်ကူးယူရသဖြင့် လစ်သိုဂရပ်ဖီ သို့မဟုတ် ကျောက်ပုံနှိပ် အတတ်ဟု တွင်လာသည်။
ဤအတတ်သည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဖြစ်သော ပုံနှိပ်အတတ်လည်း ဖြစ်၍၊ ပန်းချီဆရာများအတွက် ပန်းချီလက်ရာပြ သုခုမပညာတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်ပေသည်။
ပုံနှိပ်စာလုံးနှင့် ဘလောက်များတွင် စက္ကူပေါ်၌ မင်ထင်အောင် ရိုက်နှိပ်ပေးရမည့် အစိတ်အပိုင်းများသည် များသောအားဖြင့် ကျန်အစိတ်အပိုင်းများထက် မြင့်ကြွပြီး နေသည်ကို တွေ့ကြရမည်။
သို့ရာတွင် ကျောက်ပုံနှိပ်အတတ်၌ ထူးခြားချက်မှာ ပုံနှိပ်စရာ ကျောက်ပြား သို့မဟုတ် သတ္တုပြား၏ မျက်နှာ ပြင်သည် တစ်ပြင်လုံး ညီညာချောမွတ်လျက် ရှိခြင်းဖြစ်သည်။
ကျောက်ပုံနှိပ်အတတ်သည် ဆီနှင့်ရေ ရောစပ်ခြင်းမရှိသည့် အချက်ပေါ်တွင် မူတည်ပေါ်ပေါက်လာသော အတတ်ဖြစ်၍၊ ဤသို့ ကျောက်ပုံဖြင့် ပုံနှိပ်သည့်နည်းကို အလွိုက်စီနီဖဲလဒါး ဆိုသူ ဂျာမနီနိုင်ငံ ဗာဗေးရီးယား ပြည်နယ် မြူးနစ်မြို့သား တစ်ဦးက ၁၇၉၆ ခုနှစ်တွင် စတင်တီထွင်ခဲ့လေသည်၊ ဓာတ်ပုံဘလောက်များဖြင့် တန်ဖိုးနည်းပါစွာ ရိုက်နှိပ်နိုင်သည့်နည်း ပေါ်ပေါက် လာပြီးနောက်တွင်၊ ဤကျောက်ပုံနှိပ်နည်းသည် ကွယ်ပျောက်တိမ်ကောလုမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရဘူးသည်။
သို့သော် ယခုအခါ ကမ္ဘာကျော် ပန်းချီဆရာကြီး အများကပင်၊ ဤနည်းကို ပြန်လည်အသက်သွင်းခဲ့ကြ၏။
ပုံနှိပ်လုပ်ငန်းတွင် ဤနည်းကို တဖြည်းဖြည်း အသုံးများလာကြ၏။
ရောင်စုံမြေပုံနှင့် ရုပ်ပုံများကိုလည်း ကျောက်ပုံနှိပ်နည်းဖြင့် ပုံနှိပ်ယူကြသည်။
ဝေါဟာရရင်းမြစ် လစ်သိုဂရပ်ဖီဟူသော ဝေါဟာရမှာ ဂရိစကားမှ ဆင်းသက် လာ၍၊ ကျောက်ပေါ်၌ ရေးခြင်း ဆွဲခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
အသုံးပြုပုံပြုနည်း ပုံနှိပ်ကျောက်ပြုလုပ်ပုံမှာ အသားပွသော ထုံးကျောက်ပြားတစ်ချပ်ကို ရှေးဦးစွာ မျက်နှာပြင်ချောမွတ် ညီညာလာအောင် ပွတ်တိုက်ပေးရသည်။
ထို့နောက် အဆီပါသော ကရေယွန် ရောင်စုံ ဆေးတောင့်နှင့်ဖြစ်စေ၊ အမဲဆီကဲ မင်နှင့်ဖြစ်စေ၊ လိုရာပုံ သို့မဟုတ် စာများကို ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးဆွဲ ပြီးလျှင် တမာစေး၊ သို့ မဟုတ် ထနောင်းစေးရည်ဖြင့် ကျောက်ပြားမျက်နှာပြင်ကို သုတ်လိမ်း၍ အခြောက်ခံရသည်၊ ထို့နောက် မျက်နှာပြင်ကို ရေဆေးပြီး အဆီကဲ မင်လုံးဖြင့် လှိမ့်သည်။
မင်လုံးလှိမ့်ပြီး မျက်နှာပြင်ကို ထင်းရှူးဆီအမှုန့် နှင့် ပြင်သစ်မြေဖြူအမှုန့် ၂ မျိုး ရောစပ်သည့် အမှုန့်ဖြင့် ဖြူး၍ နိုက်ထရစ်အက်ဆစ်နှင့် ကျောက်ချဉ်ရောသည့် ပျော်ဝင်ရည်ဖြင့် မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး သန့်လာစေရန် ဆေးစားရသည်။
ထိုအခါ အက်ဆစ်ရည်သည် ဆေးရေးထားသည့် နေရာများမှအပ၊ ကျန်နေရာအားလုံးကို စားပစ်လိုက်သည်။
စားပစ်သည် ဆိုသော်လည်း နိမ့်ချိုင့်သွားအောင်စားပစ်ခြင်းကား မဟုတ်။
ချေးစင်၍ ရေနှင့်ထိက ရေစွဲနိုင်အောင် စားခြင်းသာ ဖြစ်၏။
ထို့နောက် ကျောက်ပြားကို ရေဆွတ်ပေးသောအခါ၊ အက်ဆစ်စားသွားသည့်နေရာများတွင် ရေစိုသွား၍ ဆေးရေးထားသည့် နေရာများတွင်မူ ရေမစိုချေ။
ထိုကျောက်ပြားမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပုံနှိပ်မင်ကို ဒလိမ့်ဖြင့် လှိမ့်ပေးသောအခါ၊ မင်တွင် ဆီပါနေသည့်အတွက် ဆေးရေးထားသည့် နေရာများတွင်သာ စွဲပြီးလျှင်၊ ရေစိုနေသော နေရာများ၌ မစွဲနိုင်ပေ။
ဤသို့ မင်လှိမ့်ပြီးနောက် ကျောက်ပြားမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ စက္ကူတစ်ရွက်ကို ဖိနှိပ်ပေးသောအခါ ဆေးတောင့် သို့မဟုတ် မင်ဖြင့် ရေးထားသည့် မူလအတိုင်း စက္ကူပေါ်တွင် ပုံနှိပ်ပြီးသားရလေသည်။
ထို့ကြောင့် အရောင်အမျိုးမျိုးနှင့် ပုံနှိပ်လိုသောအခါ ကျောက်ပြားအများကို အသုံးပြုရသည်။
ပုံနှိပ်ကျောက် ပြုလုပ်သည့်ကျောက်ကို ဗာဗေးရီးယားပြည်နယ် ဂျူရာတောင်မှ အများအစား ရရှိသည်။
သို့သော် ထိုကျောက်မျိုးကို လိုသလောက် မရနိုင်ခြင်း၊ ကွဲလွယ်တတ်ခြင်း၊ အချို့သောခေတ်မှီပုံနှိပ်စက်မျိုး၌ တပ်ဆင်၍ အသုံးမပြုနိုင်ခြင်း စသောအကြောင်းများကြောင့် အစားထိုးနိုင်သည့် ပစ္စည်းများကို စမ်းသပ် ရှာဖွေခဲ့ကြရာ နောက်ဆုံးတွင် သွပ်ပြားနှင့် အလျူမီနီယမ်ပြားများကို တစ်မျိုး တစ်မည် စီမံ၍ အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း တွေ့ခဲ့ရသည်။
ပုံနှိပ်ကျောက်ပြား (သို့မဟုတ် သတ္တုပြား) ပေါ်၌ ရုပ်ပုံများ စာများကို ရေးသားပုံဖော်ရာတွင်၊ ဓာတ်ပုံ ဘလောက်ပြုလုပ်သည့်နည်းအတိုင်း၊ ဓာတ်ပုံမှတစ်ဆင့် ပုံကူးနိုင်သည်။
ထိုနည်းကို ဖိုတိုလစ်သိုဂရပ်ဖီ (ဓာတ်ပုံ ကျောက်ပုံနှိပ်)နည်းဟု ခေါ်၏။
ဆီမှိုင်း၊ ဆပ်ပြာ၊ ဖယောင်း၊ ဆီတို့ဖြင့် ဖော်စပ်ထားသော ပုံကူး စက္ကူပေါ်တွင် ပထမရေးပြီးမှ၊ ထိုစက္ကူကို မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ဖိ၍ ဆွဲပွတ်ပေးခြင်းဖြင့်လည်း ပုံကူးပေးနိုင်သည်။
ပုံနှိပ်ကျောက်များဖြင့် ပုံနှိပ်သည့်အခါ အော့ဖဆက်ခေါ် တစ်ဆင့်ခံပုံနှိပ်နည်းမျိုးဖြင့်လည်း ပုံနှိပ်နိုင်သည်။
အော့ဖဆက်ပုံနှိပ်နည်းတွင် ပုံနှိပ်ကျောက်ပေါ်ရှိ ပုံကို ရော်ဘာ ဒလိမ့်တုံး ပေါ်၌ ပထမ ထင်စေပြီးမှ၊ ရော်ဗာဒလိမ့်တုံးမှ တစ်ဆင့် စက္ကူပေါ်သို့ ပုံကိုကူးပြောင်း ပုံနှိပ်ပေးသည်။
ပုံနှိပ်ကျောက်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ပုံနှိပ်နည်းတွင် စက္ကူအချောစားကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။
သို့သော် တစ်ဆင့်ခံ ပုံနှိပ်နည်းဖြင့် ပုံနှိပ်သောအခါ စက္ကူအကြမ်းစားများကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။
ယခုအခါ ယင်းစက္ကူနှစ်မျိုးလုံးကို အလွယ်တကူ ဝယ်ယူ သုံးစွဲနိုင်ကြသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁)အပိုင်း(ခ) ကိုးကား Category:အနုပညာ မီဒီယာ။
thumb ကျောက်တန်းမြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံ အောက်ပိုင်း၊ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ ရန်ကုန်တောင်ပိုင်းခရိုင်၊ ကျောက်တန်းမြို့နယ်၏ ရုံးစိုက်ရာမြို့ဖြစ်၍ မှော်ဝန်းချောင်းကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
သံလျင်ကျိုက်ခေါက် ကုန်းတန်းကြီး၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် တည်ရှိ၍ ပင်လယ်ပြင်နှင့် ၁၂ မိုင်ခန့် ကွာဝေးသည်။
မှော်ဝန်းမြစ်ထဲတွင် တန်း၍နေသော ကျောက်တန်းကြီးကို အစွဲပြု၍ ကျောက်တန်းမြို့ဟု ခေါ်သည်။
ရှေးအခါက ကျောက်တန်းမြို့သည်၊ ကျောက်တန်း၊ သံလျင်၊ ခရမ်း၊ သုံးခွမြို့နယ်တို့၏ နယ်ပိုင်ရုံးစိုက်ရာ မြို့ဖြစ်ခဲ့၍ သံလျင်သင်္ဘောဆိပ်အထိ ကျေးရွာပေါင်း ၉ဝ ကျော် ပါဝင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် သံလျင်မြို့ ဘီအိုစီကုမ္ပဏီ၏ ဆန္ဒအရ သံလျင်မြို့ကို နယ်ပိုင်ရုံးစိုက်ရာမြို့ လုပ်လိုက်သည်။
လွတ်လပ်ရေး ရပြီးနောက်၊ ကျောက်တန်းမြို့နယ်မှာ တောင်နှင့် မြောက် မိုင် ၂ဝ၊ အရှေ့နှင့် အနောက် ၃၇ မိုင် ကျယ်ဝန်း၍ စိုက်ပျိုးသော မြေဧက ၁၂၈၅ဝဝ နှင့် မြေလွတ်ဧက ၁၀၀၀ဝ ခန့် ပါဝင်သည်။
ကျေးရွာပေါင်း ၆၄ ရွာ ပါဝင်၍ သူကြီးပိုင် ၅၃ ပိုင် ရှိသည်။
၁၉၅၃ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောက်တန်းမြို့ရှိ လူဦးရေမှာ ၃၇၉၄ ဖြစ်၏။
ကျောက်တန်းမြို့ပေါ်တွင် မြို့ပိုင်ရုံး၊ တရားမနှင့် ရာဘက်ရာဇဝတ် တရားသူကြီးရုံး၊ ရဲဌာန၊ စာပို့တိုက်၊ ဆေးရုံ၊ ဈေးရုံးများနှင့်၊ မူလတန်းကျောင်း ၃ ကျောင်း၊ အထက်တန်း ကျောင်း ၂ ကျောင်း၊ ရဟန်းတော် ကျောင်း ၂၁ ကျောင်း ရှိသည်။
မြို့၏အကျယ်အဝန်းမှာ တစ်မိုင်ပတ်လည်ခန့် ရှိသည်။
မြို့နယ်ရှိ လူဦးရေ ရာခိုင်နှုန်း ၉ဝ ကျော်မှာ လယ်ယာလုပ်ငန်း ကို အမှီပြု၍ အသက်မွေးကြသည်။
ကျောက်တန်းမြို့သည် ဂဝံကျောက်မြေပေါ်တွင် တည်ရှိ၍ မြောက်ဘက်မှ တောင်ဘက်သို့ ဆင်ခြေလျှော နိမ့်ဆင်းသွား သည်။
ကျောက်တန်းမြို့မှာ တည်စက မှော်ဝန်းမြစ်ကမ်းတွင် ကပ်လျက်ရှိ၍ ထိုနေရာကို ယခုတိုင် ရွာဟောင်းဟု ခေါ်တွင် နေသေးသည်။
ကျောက်တန်းမြို့တွင် ထင်ရှားသောအဆောက်အုံများမှာ မြတ်စွာဘုရား၏ ဓာတ်တော်မွေတော်များကို ဌာပနာသွင်း၍ တည်ထားသော ကျိုက်မှော်ဝန်းရေလယ်စေတီတော် နှင့် တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ကျိုက်ပြာသာဒ်တနော်စေတီတော်၊ ကျိုက်ပြာသာဒ်တနွံစေတီတော်၊ ကျိုက်ပါဒစေတီတော်၊ ပါဒကြီးငါးထပ်ဘုရားများ ဖြစ်၏။
ပါဒကြီးစံပြကျေးရွာအနီး သန်လျင်-ကျောက်တန်း ကားလမ်းမကြီး၏ လက်ယာဘက်တွင် ပါဒနေပြည်တော် ထွန်းကားတည်ရှိစဉ်အချိန်က တည်ဆောက်ခဲ့သည့် အုတ်မြို့ရိုးဟောင်းကြီး တည်ရှိဆဲဖြစ်သည်။
မှော်ဝန်းမြစ်ထဲရှိ ကျောက်တန်းများကို ဒိုင်းနမိုက်ဖြင့် ဖောက်ခွဲ၍ သင်္ဘောများ ခုတ်မောင်းနိုင်ရန် ရေကြောင်း ပြုပြင်ထားသည်။
ကျောက်တန်းမြို့၏ ရာသီဥတုမှာ သာယာ၍ ပင်လယ်လေညှင်း ရသည်။
သံလျင်မြို့မှ ကုန်းလမ်းရေလမ်း နှစ်သွယ်ဖြင့် သွားလာနိုင်သည်။
ကျောက်တန်းမြို့တွင် ရေကောင်းရေသန့် ရရှိသည်။
ရန်ကုန်မှလူများသည် ကျောက်တန်းမြို့သို့ အလည်အပတ်သွားလေ့ ရှိကြသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁)အပိုင်း(ခ) ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ပြည်တော်သာ ဦးထွန်းရီ ၊ သမိုင်းသုတေသီ၊ ပါဒကြီးကျေးရွာ၊ ကျောက်တန်းမြို့ ကဝိဓဇ ဆရာကြီးဦးကျော်၊ ဒေါက်တာ သန်းငြိမ်း (၅ ဩဂုတ် ၁၉၃၆ – ၂၁ မေ ၂၀၁၄)၊ အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အင်အားစု ပါတီ တည်ထောင်သူ။
နှစ်ဘက်လှ ဦးကျော်လွင် ဦးကျော်မြင့်လွင်၊ အမျိုးသားစာပေဆုမျာရှင် မောင်ခိုင်မာ၊ ကဗျာဆရာ မင်္ဂလွန်း တင်အောင်၊ စာရေးဆရာ သန်းဝင်းရှိန်၊ စာရေးဆရာ မှော်ဝန်း ကြည်မြတ်၊ စာရေးဆရာ မှော်ဝန်း ဝင်းမြတ်၊ သတင်းထောက်၊ စာရေးဆရာ ရွှေဆင်သန်းသန်း၊ ယုဝတီကလောင်ရှင် မောင်နီမှိုင်း(ကျောက်တန်း)၊ စာပေဗိမာန်စာပေဆု၊ ပခုက္ကူ ဦးအုံးဖေ စာပေဆု၊ စိမ်းလန်းရွှေပြည်စာပေဆုများရ ကဗျာဆရာ၊ စာရေးဆရာ ဇေယျာလင်း အဆု ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ မြို့များ Category:ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး။
ဖရန်ကလင် ပီးယားစ် franklin pierce၁၈၀၄-၁၈၆၉ 200px|center မွေးနေ့၂၃၊ နိုဝင်ဘာ၊ ၁၈၀၄မွေးရပ်ဟေးစ်ဘရော့ချ် နယူးဟမ်းရှိုင်းယားပြည်နယ်ကွယ်လွန်နေ့၈၊ အောက်တိုဘာ၊ ၁၈၆၉ကွယ်လွန်ရပ်ကွန်းကော့ဒ် နယူးဟမ်းရှိုင်းယားပြည်နယ်အခြားအမည် လူသိများရခြင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ၁၄ ဦးမြောက်သမ္မတအလုပ်အကိုင် အမေရိကန်သမ္မတရာထူးသက်တမ်းကာလ၄၊ မတ်၊ ၁၈၅၃- ၄၊ မတ်၊ ၁၈၅၇ဒုတိယ သမ္မတဝီလျံ ကင်းလွှဲအပ်သူမေးလာ့ဒ် ဖီးလ်မိုးဆက်ခံသူ ဂျိမ်းစ် ဘွတ်ခ်နန် နိုင်ငံသား အမေရိကန် နိုင်ငံ ကံဆိုးစွာဖြင့် ပြည်တွင်းစစ်ကြီးနီးမှ သမ္မတဖြစ်လာသောသူများအနက် တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်သည့် ဖရန်ကလင် ပီးယားစ်သည် တောင်ပိုင်းသားများအပေါ်တွင် သဘောထားပျော့ပျောင်းသည့် သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ရုပ်ရည်ရူပကာကောင်းမွန်ပြေပြစ်သူဖြစ်သဖြင့် လူအများကို ဆွဲဆောင်စည်းရုံးရသော မဲဆွယ်အလုပ်တွင် တပန်းသာသဖြင့် သမ္မတဖြစ်လာသူလည်းဖြစ်သည်။
ပိန်ပိန်ပါးပါး၊ ဆံပင်ကောက်ကောက်၊ မျက်နှာထားချိုချိုနှင့်လူချောလေးဟုမှတ်ချက်ပေးကြသည်။
ရွေးကောက်ပွဲအနိုင်ရသော် သူ့ဇာတိဒေသကပင် အံ့ဩရသည်ဟု ဆိုသည်။
ရှေ့နေ၊ ဥပဒေဝန်ထမ်းနှင့် တရားသူကြီး ထိုမှ စစ်ဖက်တွင်လည်း ဗိုလ်မှူးချုပ်ရာထူးအထိ တာဝန်များထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။
ထိုနောက် အောက်လွှတ်တော်အမတ်၊ အထက်လွှတ်တော်အမတ် စသဖြင့် အဆင့်ဆင့်အရွေးကောက်ခံရသည်။
သမ္မတဖြစ်လာသည့်နောက်တွင် အမှားအယွင်းများကို စတင်ကျူးလွန်သည်။
ပြည်တွင်းစစ်ကိုရှောင်လွဲလိုသည်ကြောင့် တောင်ပိုင်းသားများကို မျက်နှာသာပေးရန် ကြိုးစားမှုကြောင့် ဝေဖန်ခံလာရသည်။
၁၈၄၅တွင် ထုတ်ပြန်သော ကန်းဆပ်စ်-နီဘရာစကာ ဥပဒေတွင် ကျွန်စနစ်လက်ခံရေး (သို့) ပယ်ဖျက်ရေးမှာ သက်ဆိုင်ရာပြည်နယ်များ၏ အတွင်းရေးသာဖြစ်ပြီး ဗဟိုအစိုးရအနေဖြင့် ဝင်ရောက် စွပ်ဖက်ခြင်းမပြုဟုဆိုထားသည်။
ထို့အပြင်ထိုနယ်မြေများတွင် ကျွန်စနစ်လိုလားသူများကို အုပ်ချုပ်ရေးဌာနများတွင် ဆက်တိုက်ခန့်ထားသဖြင့် ကျွန်စနစ်ဖျက်သိမ်းလိုသူများ မကျေမနပ်ဖြစ်လာကြသည်။
ထိုမကျေနပ်မှုများကြောင့် ဒေသတွင်း အသေးစားစစ်ပွဲများဖြစ်လာသဖြင့် ကန်းဆပ်စ်ပြည်နယ်ကို Bloody Kansas ဟုပင်အမည်ပြုကြသည်။
အခင်မင်ဆုံးသော မိတ်ဆွေလည်းဖြစ်သည့် ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီး ဂျက်ဖာဆန် ဒေးဗီးစ် ကဆူပူမှုများကို ကြိုးစားနှိမ်နှင်းထိန်းသိမ်းသော်လည်း မနိုင်နင်းတော့ပေ။
(ဂျက်ဖာဆန်ဒေးဗီးစ်သည် နောင်တွင် တောင်ပိုင်းမှ ဝင်တိုက်ပေးခဲ့သည်။
) ရင်သွေးသုံးဦးထွန်းကားခဲ့ရာ တစ်ဦးမှ အဖတ်မတင်ပေ။
ကြေကွဲစရာဘဝကို အရက်ဖြင့်ဖြေဖျောက်သည်။
အခြေခံဥပဒေပါ ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို တိတိကျကျလိုက်နာသူဖြစ်ပြီး နိုင်ငံခြားရေးရာများတွင် အောင်မြင်မှုအနည်းငယ်ရလိုက်သည်။
သူ့လက်ထက်တွင် ဂျူးသွေးပါသူတစ်ဦးကို သံအမတ်အဖြစ် ပထမဆုံး ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ဂျပန်နှင့်ကုန်သွယ်ရေးကို အကောင်အထည်ဖော်သည်။
ပြည်ပမှ လာရောက်အခြေချသူများအတွက် အခွင့်အရေးများကို ထောက်ခံပေးသူ စသည်တို့မှာ ပီးယားစ်၏ အဆိုးများကြားမှ ကောင်းကွက်လေးများဖြစ်ကြသည်။
သူ့နောက်တွင် ရုပ်ချောသူများကို ဇွတ်တရွတ် မရွေးကောက်တော့ဟု ပြက်လုံးထုတ်ခံရသည်။
သက်တမ်းတစ်ကြိမ်သာ တာဝန်ထမ်းဆောက်လိုက်ရပြီး သူ၏ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီက ဆက်လက်ထောက်ခံမပေးသဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်ရွေးကောက်ပွဲမဝင်နိုင်တော့ပေ။
ကျောက်ဆည်မြို့သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးတွင် ပါဝင်သော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး ဇော်ဂျီမြစ်၏ လက်ျာဘက်ကမ်းနဖူးတွင် တည်ရှိ၍ ကျောက်ဆည် ခရိုင်ဝန် ရုံးစိုက်ရာမြို့ဖြစ်သည်။
ရန်ကုန်မန္တလေးမီရထားလမ်းတွင် ထင်ရှားသောမြို့ တစ်မြို့ဖြစ်၍ မီးရထား လမ်းအတိုင်း မန္တလေးမြို့မှ ၂၇ မိုင်၊ ရန်ကုန်မှ ၃၅၉ မိုင် ဝေးလေသည်။
မြို့၏အကျယ်အဝန်းမှာ စတုရန်းမိုင် ၁.ဝ၅ သာ ရှိသော်လည်း မြို့ကွက်အနေအထားမှာ စံနစ်တကျ ရှိပေသည်။
ကျောက်ဆည်မြို့မှာ အမြင့် ၉၇၅ ပေ မြင့်သော ရွှေသာလျောင်း တောင်ခြေတွင် တည်သည်။
ထို တောင်ထိပ်တွင် ပုဂံ အနော်ရထာမင်း တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့သော စေတီတော် တည်ရှိ၍ တောင်ခြေရင်းတွင်မူ ရွှေမုဌောစေတီတော် တည်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း အနော်ရထာမင်းလက်ထက်တော်က ဆည်မြောင်း တည်ဆောက်ရာတွင် ကျောက်များဖြင့် ထုတ်ခတ် ဆောက်လုပ်ရသောကြောင့် ကျောက်ဆည်မြို့ဟု ခေါ်တွင်သည်။
ဆည်ကြီးတွင် ရေလွှဲပေါက်များ တပ်ဆင်ထားသဖြင့် မြို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လယ်မြေများအတွက် လိုသမျှရေကို ထုတ်ဝေ ဖြန့်ဖြူးပေးနိုင်သည်။
ပါဝင်သောရပ်ကွက်များ ဈေးတန်း စုကြီး ဖောင်ရွာ မင်းရပ် ပြည်လုံးနိုင် ဘောဂဝတီ ဆူးကုန်း ကြက်မင်းတွန် ရဲစု အေးမြကြည်လင် လူဦးရေ ကျောက်ဆည်မြို့သည် ကျောက်ဆည်ခရိုင်တွင် လူဦးရေ အများဆုံးမြို့ ဖြစ်၍ ၁၉၅၃ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ၈၆၆၈ ယောက် ရှိလေသည်။
မြို့၏ သန့်ရှင်းစည်ပင်ရေးကို ဆောင်ရွက်ရန်အတွက် ၁၈၈၈ ခုနှစ်မှ စ၍ မျူနီစီပယ်အဖွဲ့ကို တည်ထောင်ခဲ့၏။
ကျောက်ဆည်ဆင်ပွဲ ကျောက်ဆည်မြို့ပေါ်တွင် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သီတင်းကျွတ်လ၌ ဆင်ပွဲ ဟုခေါ်သော ပွဲတော် ကျင်းပလေ့ ရှိသည်။
ဤပွဲတော် ဖြစ်ပေါ်လာပုံမှာ ပုဂံ အနော်ရထာမင်းက လယ်တွင်းကိုးခရိုင် နယ်များအား နှစ်စဉ် နှစ်တိုင်း မိမိတည်ထားခဲ့သော ရွှေသာလျောင်းတောင်ပေါ်ရှိ စေတီတော်သို့ ဖူးမြော်ကန်တော့ရန် လာကြရမည် ဟု အမိန့်ပေးခဲ့သည်မှ စ၍ အစဉ်အလာ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။
သီတင်းကျွတ်လဆန်း ၁၄ ရက်နေ့တွင် ကျောက်ဆည်မြို့ အနီးအပါး ကျေးရွာများမှ ဆင်ရုပ်ကြီးများ ပြုလုပ်လျက် ကခုန်တီးမှုတ်ကာ ထိုဆင်ရုပ်များဖြင့် မြို့တွင်းသို့ လှည့်လည်ကြသည်။
ရှေးအခါက တကယ့် ဆင်များနှင့် လှည့်လည်ကြ သည်။
ထို့နောက် ရွှေသာလျောင်းစေတီတော်ကို ဖူးမြော် ကန်တော့ကြပြီးမှ လူစုခွဲကြသည်။
လူငယ်လူရွယ်အများပင် ပါဝင်ဆင်နွဲ ပျော်ရွှင်ကြသော ပွဲတော်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
စိတ်ဝင်စားဖွယ်နေရာများ ရွှေသိမ်တော်ဘုရား ရွှေသာလျှောင်းဘုရား လေးမျက်နှာဘုရား ရွှေဂူကြီးဘုရား ရွှေသိမ်တော်တောင် ရွှေသာလျှောင်းတောင် ဝေဘူတောင် ကျောက်သင်္ဘော ဓာတ်တော်တောင် ပထဝီဝင် အနေအထား ကျောက်ဆည်မြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း အပူပိုင်းဒေသ (အညာဒေသ) တွင်ပါဝင်သည်။
မန္တလေးမြို့ တောင်ဘက် မိုင်(၃၀) ခန့်အကွာတွင်ရှိသည်။
ကျောက်ဆည်မြို့ အရှေ့ဘက်တွင် ရှမ်းတောင်ကုန်းများ အစဖြစ်ပြီး မြို့၏အရှေ့ပိုင်းတွင် ရွှေသာလျှောင်းတောင်ရှိသည်။
ဇော်ဂျီမြစ် သည် ကျောက်ဆည်မြို့ကို အရှေ့တောင် အရပ်မှ အနောက်မြောက် အရပ်သို့ ကန့်လန့်ဖြတ် စီးဆင်းသည်။
မြို့အတွင်းတွင်လည်း တမုတ်မြောင်း မင်းရဲမြောင်း စသော တူးမြောင်းများရှိသည်။
တက္ကသိုလ် များနှင့် ကောလိပ်များ ကျောက်ဆည် နည်းပညာတက္ကသိုလ် မြို့၏ အနောက်တောင်ဘက် အေးမြကြည်လင်ရပ်ကွက် တမုတ်မြောင်းနှင့်ကပ်လျက်တွင် တည်ရှိသည်။
ကျောက်ဆည်တက္ကသိုလ် အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ ကျောက်ဆည် ကျောက်ဆည် အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ (AGTI-Kyaukse) သည် မြို့၏တောက်ဘက် တံစိုးဂိတ်လမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
ဓာတ်ပုံများ ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ မြို့များ Category:မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးရှိ မြို့များ။
ဂျိမ်းစ် ဘွတ်ခ်နန်James Buchanan၁၇၉၁-၁၈၆၁ 200px|center မွေးနေ့၂၃၊ ဧပြီ၊ ၁၇၉၁မွေးရပ်မာဆာဘတ် ပင်ဆယ်ဗေးနီးယားပြည်နယ်ကွယ်လွန်နေ့၁၊ ဇွန်၊ ၁၈၆၁ကွယ်လွန်ရပ်လန်ကတ်စတာမြို့ ပင်ဆယ်ဗေးနီးယားပြည်နယ်အခြားအမည် လူသိများရခြင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ၁၅ ဦးမြောက်သမ္မတအလုပ်အကိုင် အမေရိကန်သမ္မတရာထူးသက်တမ်းကာလ၄၊ မတ်၊ ၁၈၅၇-၄၊ မတ်၊ ၁၈၆၁ဒုတိယ သမ္မတဂျွန် ဘရတ်ခန်ရစ်ချ်လွှဲအပ်သူဖရန်ကလင် ပီးယားစ်ဆက်ခံသူ အေဘရာဟမ် လင်ကွန်း နိုင်ငံသား အမေရိကန် နိုင်ငံ မှတ်မှတ်ထင်ထင်အဖြစ်ဆုံးအချက်မှာ ဘွတ်ခ်နန်သည် အမေရိကန်သမ္မတများအနက် တစ်ဦးတည်းသော လူပျိုကြီးသမ္မတဖြစ်သည်။
စစ်သားတစ်ဖြစ်လဲ နာမည်ကျော်ရှေ့နေတစ်ဦးဖြစ်သူ ဘွတ်ခ်နန်သည် ပြည်နယ်လွှတ်တော်၊ အောက်လွှတ်တော်၊ အထက်လွှတ်တော် စသည်ဖြင့် အဆင့်ဆင့် တက်လာသူလည်း ဖြစ်သည်။
ရှေ့နေဘဝက အောင်မြင်လွန်းသည်ဟု ဆိုရလောက်အောင် ဝင်ငွေကောင်းသူဖြစ်သည်။
(၁၈၂၀ ဝန်းကျင်ကာလများက တစ်နှစ်ဝင်ငွေ ဒေါ်လာ ၁၁,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ ထိပ်တန်းအဆင့်ဖြစ်သည်။
) လွှတ်တော်တွင် တရားရေးကော်မတီ အကြီးအကဲ၊ ထိုနောက် သမ္မတအင်ဒရူး ဂျက်ဆန် လက်ထက်တွင် ရုရှားဆိုင်ရာ အမေရိကန် သံအမတ်ကြီး၊ ထိုနောက် အထက်လွှတ်တော်အမတ် ပြန်ဖြစ်သည်။
အင်္ဂလန်သံအမတ်ကြီး၊ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး စသည်ဖြင့် ရာထူးအစုံတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖူးသူဖြစ်သည်။
လူပျိုကြီးဖြစ်ရသည်မှာလည်း အလာဘားမားပြည်နယ်မှ အထက်လွှတ်တော်အမတ် ကင်းအား ယောက်ျားချင်း စုံမက်နေသည်ကြောင့်ဟု သတင်းများထွက်ဖူးသည်။
မျက်လုံးနှစ်ဖက်တွင် တစ်ဖက်က အဝေးကိုမြင်ပြီး တစ်ဖက်က အနီးကိုသာမြင်သည်။
ထို့ကြောင့် အချို့သမိုင်းဆရာတို့က အချို့သော အဖြစ်အပျက်များတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်ပြီး၊ အချို့သော အရှည်မျှော်တွေးရမည့် အဖြစ်များတွင် ဝေဝါးနေတတ်သူဟု သရော်ကြသည်။
ဘယ်ဖက်ခပ်လှန်လှန်အနေအထားရှိ မျက်နှာပေးမျိုးရှိသည်။
ခေတ်ကာလပေါ်တွင် သုံးသပ်သော သူ၏ ကျွန်စနစ်အပေါ်တွင် ထားရှိသည့် သဘောထားမှာ နှစ်ခွဖြစ်သည်။
ကျွန်စနစ်မကောင်းဟု တစ်ဖက်ကပြောပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ပြည်နယ်များ ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ရမည်ဟု သဘောထားပြန်သည်။
ထိုသို့ နှစ်ခွဆိုလွန်းသဖြင့် အများက လှောင်ပြောင်ကြသည်။
ပြည်တွင်းစစ် စပြီ ၁၈၆၁၊ ဇန်နဝါရီတွင် ဆမ်တာခံတပ်သို့ သွားသော သင်္ဘော အမြောက်နှစ် ပြန်အပစ်ခံရပြီး တစ်လအကြာတွင် တောင်ပိုင်းပြည်နယ်များ သီးခြားခွဲထွက်ပြီး ပြည်ထောင်စုဖွဲ့ကြောင်း အလာဘာမားပြည်နယ်၊ မောင်ဂိုမာရီမြို့တွင် ကြေညာခြင်းဖြင့် အမေရိကန် ပြည်တွင်းစစ် စတင်သည်။
နောက်တစ်ကြိမ်အရွေးခံနိုင်ရန်အတွက်လည်း ပါတီထောက်ခံမှုမရှိတော့သဖြင့် ပြိုင်ဖက် ရီပါပလီကန်ပါတီမှ သမ္မတ လင်ကွန်းမှ အေးအေးလူလူအနိုင်ရသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ပင်ဆယ်ဗေးနီးယားပြည်နယ်၊ လန်ကတ်စတာမြို့မှ ကိုယ်ပိုင်အိမ်ကြီးတွင် အငြိမ်းစားဘဝနှင့် အေးချမ်းစွာနေထိုင်ပြီး ၁၈၆၈တွင် ကွယ်လွန်သည်။
မလိုသူတို့က လွှတ်တော်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော သူ့ဓာတ်ပုံကို လာလာဖျက်ဆီးကြသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်ဖြုတ်သိမ်းထားရသည်။
ကျောက်တူးလုပ်ငန်းသည် အဆောက်အုံများ ဆောက်လုပ် ရန်နှင့် လမ်းများခင်းရန် ကျောက်အမျိုးမျိုးကို မြေလွှာအောက်မှ တူးဖော်ယူသည့်လုပ်ငန်း ဖြစ်သည်။
တူးဖော်သည့် ကျောက်များ မှာ စကျင်ကျောက်၊ နှမ်းဖတ်ကျောက်၊ ထုံးကျောက်၊သဲကျောက် စသည်တို့ ဖြစ်ကြ၏။
အချို့သော ကျောက်ကျင်းကြီးများမှာ တစ်ခါတစ်ရံ ပေရာပေါင်းများစွာ ကျယ်၍ ပေ ၁ဝဝ ကျော် အောင်ပင် နက်တတ်သည်။
ကျောက်များကို တူးဖော်နည်းမှာ နှစ်နည်းရှိ၏။
တစ်နည်း မှာ အဆောက်အုံများတွင် အသုံးပြုရန် အတွက် ကျောက်တုံး ကြီးများကို အစိုင်အခဲလိုက် တူးဖော်နည်းဖြစ်၍၊ ဤနည်းတွင် ကျောက်သားကို ထိခိုက် ကျိုးပဲ့စေခြင်း အလျင်းမရှိအောင် တူးဖော်ယူကြရသည်။
ကျောက်အမျိုးအစားကို လိုက်၍လည်း နည်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုကြရပေသည်။
အခြားတစ်နည်းမှာ ကျောက်သားများကို အကြေရရှိအောင် တူးဖော်နည်းဖြစ်၍၊ ဤနည်းဖြင့် တူးဖော်ရရှိသော ကျောက်အကြေများကို လမ်းများ ခင်းရန်အတွက်လည်းကောင်း၊ ကွန်ကရစ်ပြုလုပ်ရန် အတွက်လည်းကောင်း၊ ကျောက်ကို အကြေပြုလုပ်ပြီးမှ အသုံးပြုရသော အခြား လုပ်ငန်းများအတွက်လည်းကောင်း အသုံးပြုကြသည်။
ကျောက်များကို စတင်တူးဖော်သောအခါ အပေါ်ယံမြေလွှာ သို့မဟုတ် အသုံးမဝင်သည့်ကျောက်လွှာများကို သင့်တော်သော နည်းများဖြင့် ရှေးဦးစွာ ဖယ်ရှားပစ်ရသည်။
အပေါ်ယံမြေလွှာ ကို ပယ်ရှားရသောအကြောင်းမှာ၊ အများအားဖြင့် ထိုကျောက် လွှာမျိုးတွင် ကွဲကြောင်း အက်ကြောင်းများ ဖြစ်အောင် စားနေတတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း ရာသီဥတု၏ဒဏ်ကြောင့် အရောင်များ လွင့်ပြီးလျှင် ကျောက်သားမှာ ကြေပျက်လျက် နေတတ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျောက်ကောင်းကို ရလိုသော် အဆိုပါကျောက်များကို ပထမ ဖယ်ရှားပစ်ရသည်။
အဆောက်အုံများအတွက် အသုံးလိုသော ကျောက်တုံးများကို တူးဖော်ရာတွင် 'ဖောက်ခွဲနည်း'နှင့် 'မြောင်း ဖောက်နည်း'ဟူ၍ နည်းနှစ်မျိုးရှိသည်။
အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွ မသွားတတ်သော ကျောက်မျိုးကို ဖောက်ခွဲနည်းဖြင့် တူးယူကြ၍၊ အခြားကျောက်မျိုးကိုမူ မြောင်းဖောက်နည်းဖြင့် တူးဖော်ယူလေ့ ရှိကြသည်။
ဖောက်ခွဲနည်းကို သုံးသောအခါ၊ တူးဖော်လိုသည့် ကျောက်တုံးတလျှောက် လွန်သွားနှင့် အပေါက်များ ထွင်းဖောက်ပြီးနောက် ထိုအပေါက်များတွင် ယမ်းထည့်၍ ဖောက်ခွဲရသည်။
ဤသို့ တူးယူရာတွင် အများအားဖြင့် အတုံးကြီးများမှ တစ်ဖန် အတုံးငယ်များ ခွဲယူလေ့ရှိကြသည်။
အတုံးငယ်များ ခွဲယူရာ၌ အတုံးကြီးများ ခွဲသည့်နည်းအတိုင်းပင် အပေါက်ငယ်များဖောက်၍ ယမ်းများဖြင့် ဖောက်ခွဲယူလေ့ရှိ၏။
တစ်ခါတစ်ရံ မြောင်းဖောက်စက်သည် သံလမ်းပေါ်၌ ခုတ်မောင်းသည့် စက်ကလေးဖြစ်၍၊ စက်နံဘေးတွင် ဆောက်ရှည်ကြီးများ တပ်ဆင်ထားသည်။
မြောင်းဖောက်လိုသည့် နေရာတွင် ရှေးဦးစွာ သံလမ်းတိုကလေးကို ခင်းပေးရသည်။
ထို့နောက် မြောင်းဖောက်စက်သည် သံလမ်းပေါ်၌ ရှေ့တိုးနောက်ငင် ခုတ်မောင်းယင်း အထက်အောက်တုန်ကာ ထိုးဖောက်နေသည့် ဆောက်ရှည်ကြီးများဖြင့် မြောင်းကို တဖြည်းဖြည်း ဖောက် သွားသည်။
မြောင်းများကို ဤသို့ ပတ်ပတ်လည် ဖောက်ပြီး သောအခါ၊ အောက်ဖက်မှ ဖောက်ခွဲနည်းနှင့် ဖြစ်စေ၊ သပ်နှင့် စို့ရိုက်နည်းနှင့် ဖြစ်စေ၊ ကျောက်တုံးကြီးကို ဖြတ်တောက် ဖဲ့ထုတ်ရသည်။
ကြီးမားသော ကျောက်တုံးများကို တစ်ဖန် သယ်ယူ ပို့ဆောင်ရာ၌ လွယ်ကူစေရန် အနံ ၃၊ ၄ ပေ၊ ပြက် ၃ ပေမှ ၅ ပေ၊ အလျား ၆ ပေမှ ၁၂ ပေအထိရှိသော အတုံးငယ် များကို၊ ကုန်တင်ကုန်ချမောင်းများဖြင့် သယ်ယူပြီးသော်၊ လော်ရီများဖြင့် တစ်ဆင့် ကျောက်တုံးများကို အလိုရှိသော ပုံအတိုင်းရအောင် ဖြတ်တောက် ခွဲစိတ် အချောကိုင် အရောင် တင်ပေးသည့် ကျောက်အချောကိုင်စက်များရှိရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးရသည်။
လမ်းခင်းကျောက်များ တူးဖော်ရာတွင် စရိတ်အသက်သာ ဆုံးဖြစ်စေရန် ဒိုင်းနမိုက်(ယမ်းဘီလူး)များဖြင့် ဖြစ်သလိုပင် ဖြိုခွဲယူလေ့ ရှိကြသည်။
ဤကျောက်မျိုးကို ကျောက်ကျင်းများမှ တူးဖော်ယူမည့်အစား၊ သယ်ယူ ရာ၌ လွယ်ကူစေရန် တစ်ခါတစ်ရံ ကျောက်တောင်နံဘေးမှ ဖြိုယူတတ်ကြသည်။
ဤကျောက်များကို ကျောက်ကြိတ်စက်ရုံများသို့ ပို့ဆောင်ပေးရ၍ ကျောက်ကြိတ်စက်ရုံမှ တစ်ဖန် အလိုရှိသလို ထပ်မံ ကြိတ်ချေ ပေးပြန်လေသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၌လည်း ကျောက်တူးလုပ်ငန်းများရှိရာ ထင်ရှားသော ကျောက်တူးဌာနများမှာ သထုံခရိုင်၌ မုပ္ပလင်၊ မြိတ်ခရိုင်၌ ပထော်နှင့်ပထက်၊ မန္တလေးခရိုင်၌ ရန်ကင်းတောင်နှင့် မန္တလေးတောင်၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၌ အင်ဒိုင်းတောင်နှင့် ပွှာတောင်တို့ ဖြစ်သည်။
ထိုကျောက်တူးဌာနတို့၌ တွေ့ရသော ကျောက်များမှာ လမ်းခင်းရန်အတွက် ကောင်းသော ကျောက်မျိုးများဖြစ်၍ ထိုကျောက်များကို ဒိုင်းနမိုက်ဖြင့် ဖောက်ခွဲယူကြသည်။
အဆောက်အုံ ဆောက်လုပ်ရန် ကောင်းသော ကျောက်များကို မြစ်ကြီးနားခရိုင်၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ပခုက္ကူ ခရိုင်၊ ရှမ်းပြည်မှ ဇီးပြင်ကြီးအရပ်တို့တွင် တွေ့ရသည်။
ထိုကျောက်များကို တိုက်အိမ်ဆောက်လုပ်ရန်ထက် တံတားများ ဆောက်လုပ်ရန်အတွက် အတူးများကြသည်။
မန္တလေးမြို့မြောက်ဖက် မိုင် ၂ဝ ဝေးသော စကျင်တောင်မှ ရသည့်ကျောက်သည် ကျောက်ရုပ်များ ထုလုပ်ရန် ကောင်းမွန်သဖြင့် ထိုကျောက်ကို တူးယူ၍ စစ်ကိုင်း၊ မန္တလေး မြို့များသို့ ပို့ပြီးလျှင် ဘုရားရုပ်တုတော်များ ထုလုပ်ကြသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁)အပိုင်း(ခ) ကိုးကား Category:ဆောက်လုပ်ရေး။
အေဘရာဟမ် လင်ကွန်း Abraham Lincoln (၁၈၀၉-၁၈၆၅) 200px|right|thumb မွေးနေ့မွေးရပ်ဟာဒင်းကောင်တီ၊ ကင်တက်ကီပြည်နယ်၊။
ကွယ်လွန်နေ့ကွယ်လွန်ရပ်ဝါရှင်တန်ဒီစီ အခြားအမည် လူသိများရခြင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ၁၆ ဦးမြောက်သမ္မတ၊ ပြည်တွင်းစစ်ကို အောင်နိုင်သူ၊ ကျွန်စနစ်ပပျောက်အောင်ဦးဆောင်သူ အလုပ်အကိုင် အမေရိကန်သမ္မတရာထူးသက်တမ်းကာလ၄၊ မတ်၊ ၁၈၆၁- ၁၅၊ ဧပြီ၊ ၁၈၆၅ဒုတိယ သမ္မတဟာနီဘယ်လ် ဟမ်းလင်း (၁၈၆၁-၁၈၆၅) အင်ဒရူး ဂျွန်ဆင် (၁၈၆၅)လွှဲအပ်သူဂျိမ်းစ် ဘွတ်ခ်နန် ဆက်ခံသူအင်ဒရူး ဂျွန်ဆင်နိုင်ငံသား အမေရိကန် နိုင်ငံ အမေရိကန်သမိုင်းတွင် ပထမဆုံးသော သမ္မတဖြစ်သည့် ဂျော့ချ်ဝါရှင်တန် မှလွဲလျှင် အကြီးမြတ်ဆုံး၊ အလေးစားခံထိုက်ဆုံးသော သမ္မတကို ပြပါဆိုလျှင် အေဘရာဟမ်လင်ကွန်းသာ ရှိတော့သည် ဖြစ်သည်။
အမေရိကန် ပြည်တွင်းစစ် ကို အဆုံးသတ်ပေးသူ၊ ကျွန်စနစ်ကို ဖျက်သိမ်းပေးသူ၊ ပြည်ထောင်စု နှစ်ခြမ်းကွဲမည့် အဖြစ်မှ ဆယ်ယူသူ စသည်ဖြင့် များမြောင်လှသည့် ဂုဏ်ဒြပ်တို့သည် လင်ကွန်း၏ ထင်ရှားသော အချက်များဖြစ်ကြသည်။
အရပ်ကလန်ကလား၊ မုတ်ဆိတ်မွေးဗလပစ်၊ ရှည်ငေါငေါမျက်နှာ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အေ(A) ဟုနာမ်စားသုံးလေ့ရှိသူ စသဖြင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထူးခြားချက်များလည်း ရှိသေးသည်။
ဘဝအစ ငယ်စဉ်က ကျောင်းမနေနိုင်၊ အိမ်တွင်သာ ကိုယ့်ထူးကိုယ်ချွန်ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ရှေ့နေပေါက်စဖြစ်လာသည်။
ပြည်သူ့စစ်တွင် ပါဖူးသော်လည်း သာမန်မျှသာ။
လွှတ်တော်အမတ်အဖြစ် လူမသိသူမသိ ထမ်းဆောင်ဖူးပြီး အထက်လွှတ်တော်အမတ် မဖြစ်ဖူးပေ။
သံကြီးတမန်ကြီးလည်း မဖြစ်ဖူး၊ ဝန်ထမ်းအတွေ့အကြုံလည်း ပြောပလောက်အောင် မရှိ၊ ရှိသမျှ အတွေ့အကြုံမှာ သူနှင့် သူ့လက်ထောက် နှစ်ယောက်ပေါင်းဖွင့်ဖူးသည့် ရှေ့နေရုံးခန်းလေးသာ ဖြစ်သည်။
အေဗရာဟင် လင်ကွန်းသည် သောမတ်စ် လင်ကွန်းနှင့် နန်စီလင်ကွန်းတို့မှ ဖွားမြင်သော ဒုတိယမြောက် သားဖြစ်ပေသည်။
သမ္မတ ဘဝနှင့် ပြည်တွင်းစစ် သမ္မတဖြစ်လာချိန်တွင် ပြည်တွင်းစစ်ကြီးဖြစ်ဆဲဖြစ်သည်။
မြောက်ပိုင်းအတွက်အခြေအနေမကောင်းလှပေ။
ဆမ်တာခံတပ်မှာလည်း အဝိုင်းခံထားရဆဲဖြစ်သည်။
ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဝင်းဖီးလ် စကော့တ်၊ ရေတပ်ဝန်ကြီး ဂီဒီယွန် ဝဲလ်စ် စသူတို့က အရေးမပါလှသော နေရာတွင် ရှိပြီး၊ စစ်ရေးအရလည်း ဘာနည်းဗျူဟာမှ အရာမရောက်ဟု ဆိုကာလက်လွတ်ရန် တင်ပြကြသည်။
နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ဝီလျံ ဆီးဝပ်ဒ် ကမူ စစ်သားများကို ဦးစွာကယ်ထုတ်ပေးရန် အဆိုပြုသည်။
သို့သော် လင်ကွန်းက အနှေးနှင့်အမြန် စစ်ကြီးဖြစ်လာမည်ကို တွေးဆပြီး စစ်ကူများပို့စေသည်။
မကြာမီတွင် ခံတပ်ကျသွားပြီးနောက် လေးနှစ်ကြာကာ အသက်ပေါင်း ခြောက်သိန်းနှစ်သောင်း ပေးဆပ်လိုက်ရသည့် ပြည်တွင်းစစ်ကြီးတိုက်ကြသည်။
စစ်ပွဲအတွက် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများခန့်အပ်သည်။