kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
သာသနာတော်မှ တပါးသော အယူအကျင့်ရှိသည့် တိတ္ထိကျောင်းများတွင် ရဟန်းပြုခဲ့ကြသော တိတ္ထိကြီးများ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် နာမ်တရားကို ရွံမုန်းကြသည်၊ အပြစ်မြင်ကြသည်။
နာမ်တရားကို ရွံမုန်းသောကြောင့် ကသိုဏ်း ဆယ်ပါးထဲမှ ဝါယောကသိုဏ်းကို စီးဖြန်းအားထုတ်ကြ၍ ပထမဈာန်သို့ ရောက်လာကြသည်။
ထို့ကြောင့် နာမ်မရှိသော အသညသတ်ဘုံကို ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
အသညသတ်ဘုံတွင် ရှိသော ဗြဟ္မာကြီးများသည် မလှုပ်မယှက် ကျောက်ရုပ်တွေလိုဘဲနေသည်။
တချို့ဗြဟ္မာများသည် ရပ်၍၊ တချို့ ဗြဟ္မာများသည် လဲလျောင်း၍၊ တချို့ ဗြဟ္မာများသည် ထိုင်၍ ဣရိယာပုတ်အမျိုးမျိုးနှင့် နေထိုင်ကြသည်။
ထိုသို့ ဖြစ်ခြင်းမှာ အသညသတ် ဗြဟ္မာကြီးများသည် အသညသတ်ဘုံသို့ မရောက်ခင်က မိမိတို့ တောင်းတလာခဲ့သော ဣရိယာပုတ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။
(ဥပမာ။
လဲလျောင်းသော ဣရိယာပုတ်ကို တောင်းတလာခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် အသညသတ်ဘုံသို့ ရောက်သောအခါ လဲလျောင်း၍ မလှုပ်မယှက် ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
) အသညသတ်ဘုံ၏ ပဋိသန္ဓေစိတ်သည် ဇီဝိတနဝကကလပ် ခေါ်သော ရုပ်ပဋိသန္ဓေစိတ်ဖြစ်သည်။
ထိုအသညသတ်ဗြဟ္မာဘုံတွင် သုဂတိအဟိတ် ပုထုဇဉ် တစ်ယောက်ပဲ ရသည်။
အသညသတ်ဗြဟ္မာဘုံသည် ရပ်ပြစ်ရှစ်ပါးထဲ၌ ပါဝင်သည်။
သက်တမ်းအားဖြင့် ကမ္ဘာပေါင်း ၅၀၀-အထိ အသက်ရှည်သည်။
အဝိဟာဘုံ ဆိုသည်မှာ အချိန်ကာလ အနည်းငယ်နှင့် မိမိရောက်နေသောနေရာဘုံကို မစွန့်လွှတ်သော ဗြဟ္မာများ၏ နေရာဘုံဖြစ်သည်။
အဝိဟာဘုံသည် ဝေဟပ္ဖိုလ်ဘုံနှင့် အသညသတ်ဘုံတို့မှ ယူဇနာ ငါးသန်း၊ ငါးသိန်း၊ ရှစ်ထောင်ကွာဝေးသည်။
အဝိဟာဘုံသို့ ကသိုဏ်း(၁၀)ပါး၊ အာနာပါနဿတိ၊ ဥပေက္ခာ ဗြဟ္မဝိဟာရ စသောကမ္မဌာန်းတရား (၁၂)ပါးထဲမှ တစ်ပါးပါးကို အားထုတ်၍ ပထမဈာန်ကိုရလာသော အနာဂါမိဖလဋ္ဌာန်၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်များမှ ရောက်နိုင်သည်။
ထိုပုဂ္ဂိုလ်များသည် မိမိတို့ရရှိထားသော ပထမဈာန်ကို ပွားများသောအခါ သဒ္ဓိန္ဒြေလွန်ကဲသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် အဝိဟာဘုံကို ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
အဝိဟာဘုံ၏ ပဋိသန္ဓေစိတ်သည် ရူပပဉ္ဖမဈာဉ်ဝိပါက်စိတ်ဖြစ်သည်။
ထိုဘုံတွင် အနာဂါမိဖလဋ္ဌာန်၊ အရဟတ္တဖလဋ္ဌာန်၊ အရဟတ္တမဂ္ဂဋ္ဌာန် ပုဂ္ဂိုလ်(၃)ယောက်ရသည်။
သက်တမ်းအားဖြင့် ကမ္ဘာပေါင်း တစ်ထောင် အသက်ရှည်သည်။
အဝိဟာဘုံသည် ကမ္ဘာကြီးပျက်သည့် အထဲတွင် မပါဝင်ပေ။
အတပ္ပါဘုံဆိုသည် ချမ်းချမ်းသာသာ ဖိုလ်ချမ်းသာများကို ခံစား၍ မရောင့်ရဲနိုင်သော ဗြဟ္မာများ၏ နေရာဘုံဖြစ်သည်။
အတပ္ပါဘုံသည် အဝိဟာဘုံနှင့် ယူဇနာ ငါးသန်း၊ ငါးသိန်း၊ ရှစ်ထောင်ကွာဝေးသည်။
အတပ္ပါဘုံသို့ ကသိုဏ်း(၁၀)ပါး၊ အာနာပါနဿတိ၊ ဥပေက္ခာ ဗြဟ္မဝိဟာရ စသောကမ္မဌာန်းတရား (၁၂)ပါးထဲမှ တစ်ပါးပါးကို အားထုတ်၍ ပထမဈာန်ကိုရလာသော အနာဂါမိဖလဋ္ဌာန်၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်များမှ ရောက်နိုင်သည်။
ထိုပုဂ္ဂိုလ်များသည် မိမိတို့ရရှိထားသော ပထမဈာန်ကို ပွားများသောအခါ ဝီရိယိန္ဒြေလွန်ကဲသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် အတပ္ပါဘုံကို ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
အတပ္ပါဘုံ၏ ပဋိသန္ဓေစိတ်သည် ရူပပဉ္ဖမဈာဉ် ဝိပါက်စိတ်ဖြစ်သည်။
သက်တမ်းအားဖြင့် ကမ္ဘာပေါင်း နှစ်ထောင် အသက်ရှည်သည်။
အတပ္ပါဘုံသည်လည်း ကမ္ဘာကြီးပျက်သည့် အထဲတွင် မပါဝင်ပေ။
သုဒဿာဘုံဆိုသည်မှာ ကောင်းသော ရှုမြင်ခြင်းဖြင့် ရှုမြင်အပ်သော ဗြဟ္မာများ၏ နေရာဘုံဖြစ်သည်။
သုဒဿာဘုံသည် အတပ္မါဘုံနှင့် ယူဇနာ ငါးသန်း၊ ငါးသိန်း၊ ရှစ်ထောင် ကွာဝေးသည်။
သုဒဿာဘုံသို့ ကသိုဏ်း(၁၀)ပါး၊ အာနာပါနဿတိ၊ ဥပေက္ခာ ဗြဟ္မဝိဟာရ စသောကမ္မဌာန်းတရား (၁၂)ပါးထဲမှ တစ်ပါးပါးကို အားထုတ်၍ ပထမဈာန်ကိုရလာသော အနာဂါမိဖလဋ္ဌာန်၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်များမှ ရောက်နိုင်သည်။
ထိုပုဂ္ဂိုလ်များသည် မိမိတို့ရရှိထားသော ပထမဈာန်ကို ပွားများသောအခါ သတိန္ဒြေလွန်ကဲသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် သုဒဿာဘုံကို ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
သုဒဿာ၏ ပဋိသန္ဓေစိတ်သည် ရူပပဉ္ဖမဈာဉ် ဝိပါက်စိတ်ဖြစ်သည်။
ထိုဘုံတွင် အနာဂါမိဖလဋ္ဌာန်၊ အရဟတ္တဖလဋ္ဌာန်၊ အရဟတ္တမဂ္ဂဋ္ဌာန် ပုဂ္ဂိုလ်(၃) ယောက်ရသည်။
သက်တမ်းအားဖြင့် ကမ္ဘာပေါင်း လေးထောင် အသက်ရှည်သည်။
သုဒဿာဘုံသည်လည်း ကမ္ဘာကြီးပျက်သည့် အထဲတွင် မပါဝင်ပေ။
သုဒဿီဘုံသည် ထိုထိုတရားတို့ကို ကောင်းစွာရှုမြင်လေ့ရှိသော ဗြဟ္မာများ၏ နေရာဘုံဖြစ်သည်။
သုဒဿီဘုံသည် သုဒဿာဘုံနှင့် ယူဇနာ ငါးသန်း၊ ငါးသိန်း၊ ရှစ်ထောင် ကွာဝေးသည်။
သုဒဿီဘုံသို့ ကသိုဏ်း(၁၀)ပါး၊ အာနာပါနဿတိ၊ ဥပေက္ခာ ဗြဟ္မဝိဟာရ စသောကမ္မဌာန်းတရား (၁၂)ပါးထဲမှ တစ်ပါးပါးကို အားထုတ်၍ ပထမဈာန်ကိုရလာသော အနာဂါမိဖလဋ္ဌာန်၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်များမှ ရောက်နိုင်သည်။
ထိုပုဂ္ဂိုလ်များသည် မိမိတို့ရရှိထားသော ပထမဈာန်ကို ပွားများသောအခါ သမာဓိန္ဒြေလွန်ကဲသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် သုဒဿီဘုံကို ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
သုဒဿီ၏ ပဋိသန္ဓေစိတ်သည် ရူပပဉ္ဖမဈာဉ် ဝိပါက်စိတ်ဖြစ်သည်။
သက်တမ်းအားဖြင့် ကမ္ဘာပေါင်း ရှစ်ထောင် အသက်ရှည်သည်။
သုဒဿီဘုံသည်လည်း ကမ္ဘာကြီးပျက်သည့် အထဲတွင် မပါဝင်ပေ။
အကနိဋ္ဌဘုံဆိုသည်မှာ ယုတ်နိမ့်သည့် သဘောအလျင်းမရှိ၊ အထွတ်အမြတ်အဖြစ်ကို ရောက်နေကြသော ဗြဟ္မာများ၏ နေရာဘုံဖြစ်သည်။
အကနိဋ္ဌဘုံသည် သုဒဿီဘုံနှင့် ယူဇနာ ငါးသန်း၊ ငါးသိန်း၊ ရှစ်ထောင် ကွာဝေးသည်။
အကနိဋ္ဌဘုံသို့ ကသိုဏ်း(၁၀)ပါး၊ အာနာပါနဿတိ၊ ဥပေက္ခာ ဗြဟ္မဝိဟာရ စသောကမ္မဌာန်းတရား (၁၂)ပါးထဲမှ တစ်ပါးပါးကို အားထုတ်၍ ပဉ္စမဈာန်ကိုရလာသော အနာဂါမိဖလဋ္ဌာန်၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်များမှ ရောက်နိုင်သည်။
ထိုပုဂ္ဂိုလ်များသည် မိမိတို့ရရှိထားသော ပဉ္စမဈာန်ကို ပွားများသောအခါ ပညိန္ဒြေလွန်ကဲသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် အကနိဋ္ဌဘုံကို ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
အကနိဋ္ဌ၏ ပဋိသန္ဓေစိတ်သည် ရူပပဉ္ဖမဈာဉ် ဝိပါက်စိတ်ဖြစ်သည်။
ထိုဘုံကို အရိယာဘဝဂ်ဟုလည်း ခေါ်သည်။
အကနိဋ္ဌဘုံသို့ ရောက်ရှိသော ဗြဟ္မာများသည် တခြားဘုံသို့ မပြောင်းတော့ဘဲ ထိုဘုံမှာဘဲ ပရိနိဗ္ဗာန်စံသည်။
သက်တမ်းအားဖြင့် ကမ္ဘာပေါင်း တစ်သောင်းခြောက်ထောင် အသက်ရှည်သည်။
အကနိဋ္ဌဘုံသည်လည်း ကမ္ဘာကြီးပျက်သည့် အထဲတွင် မပါဝင်ပေ။
အာကာသာနဉ္စာယတနဘုံ ဆိုသည် အာကာသာနဥစ္စာယတန ဝိပါက် နာမက္ခန္ဓာတရားလေးပါး၊ ထို ဝိပါက် နာမက္ခန္ဓာတရားလေးပါးနှင့် ပိုင်းခြားထားသည့် ကောင်းကင်အရပ်ကို ခေါ်သည်။
အကနိဋ္ဌဘုံနှင့် ယူဇနာ ငါးသန်း၊ ငါးသိန်း၊ ရှစ်ထောင် ကွာဝေးသည်။
အာကာသာနဉ္စာ ယတနဘုံဟု ဆိုသော်လည်း ပုံသဏ္ဌာန်အထင်အရှားမရှိပေ။
အာကာသာနဉ္စာ ယတနဘုံကို သိလွယ်အောင် ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ဖော်ပြရလျှင် ဝိုင်းဝိုင်းဝန်းဝန်း ဝ-အက္ခရာ ကွင်းပြီးရေးသားဖော်ပြသင့်သည်။
သဒ္ဒါကျမ်းပြုဆရာ အရှင်အနုရုဒ္ဓါထေရ်က `အရူပဘူမိ'ဟု ဘူမိသဒ္ဒါနှင့် အသုံးပြုထားသည်ကို တွေ့ရသည်။
အာကာသာနဉ္စာ ယတနဘုံတွင် ရူပက္ခန္ဓာ မရှိ၊ နာမ်ခန္ဓာ သက်သက်ဘဲရှိ၍ ဘုံမခေါ်ဆိုနိုင်၊ ဘုံမမည်နိုင်ဘူးဟု အယူမှားများ မဝင်ရအောင် ဘူမိသဒ္ဒါကို ထည့်သုံးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘုံဗိမာန်တွေမရှိ၍ ဘူမိသဒ္ဒါကို ထည့်သုံးထားခြင်း မဟုတ်ပေ။
အာကာသာနဉ္စာ ယတနဘုံတွင် တိဟိတ်ပုထုဇဉ်တစ်ယောက်နှင့် သောတာပတ္ထိမဂ္ဂဌာန် ပုဂ္ဂိုလ်ကြဉ်တဲ့ အရိယာပုဂ္ဂိုလ် (၇)ယောက်ရသည်။
အာကာသာနဉ္စာ ယတနဘုံကို ရောက်လာသော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် အာကာသာနဉ္စာ ယတနဈာန်ကို ရကြသည်။
ထိုဈာဉ်ကို ရရန်အတွက် ကသိဏုဂ ္ဃာဒိမာကာသ ခေါ်သော ကောင်းကင်ပညတ်ကို အနန္တေအာကာသော၊ အနန္တောအာကာသော ဟု ကမ္မဋ္ဌာန်း စီးဖြန်းကြရသည်။
အာကာသာနဉ္စာ ယတနဘုံ၏ ပဋိသန္ဓေစိတ်သည် အာကာသာနဉ္စာ ယတန ဝိပါက်စိတ်ဖြစ်သည်။
အာကာသာနဉ္စာ ယတနဘုံရှိ ဗြဟ္မာများသည် သက်တမ်းအားဖြင့် ကမ္ဘာနှစ်သောင်း အသက်ရှည်သည်။
အာကာသာနဉ္စာ ယတနဘုံသည် ကမ္ဘာကြီးပျက်သည့် အထဲတွင် မပါဝင်ပေ။
ကိုယ်ရေးဖြစ်စဉ် ဆရာ ဦးတင်စိန်ကို အဘ ဦးဘဲလူနှင့် အမိ ဒေါ်စောရှင်တို့မှ ၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
မွေးဇာတိမှာ ရန်ကုန်တိုင်း၊ ဒလမြို့နယ် ဖြစ်သည်။
ဒလမြို့နယ်၊ ညောင်ကုန်း မြူနီစပါယ်ကျောင်း၊ ဒလမြို့ အစိုးရတန်းမြင့်ကျောင်း၊ ဗဟို စံပြ အစိုးရ အထက်တန်းကျောင်းတို့တွင် ပညာ သင်ကြားခဲ့သည်။
၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် ကာကွယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ ပစ္စည်း ဝယ်ယူမှု ညွှန်ကြားရေး ဝန်ရုံးတွင် အောက်တန်းစာရေး အဖြစ် အမှုထမ်း ခဲ့သည်။
၁၉၆၅ ခုနှစ်တွင် သိမ်ဖြူ သစ္စာ ကောလိပ် အလွတ်ပညာကျောင်းမှ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း အောင်မြင်သည်။
၁၉၆၉-၇၀ တွင် လုပ်သားများ ကောလိပ်မှ ပထဝီဝင် အဓိက ဘာသာဖြင့် ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် မြန်မာ့ ဆိုရှယ်လစ် လမ်းစဉ် ပါတီ ဌာနချုပ်၊ စာပြုသင်တန်း ၁/၇၂ သို့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး ၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် လုပ်သားပြည်သူ့ နေ့စဉ် သတင်းစာ၌ ဆောင်းပါးများ စတင် ရေးသား၍ စာပေလောကသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ကြေးမုံ၊ ဗိုလ်တထောင်၊ မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာများတွင် ၁၉၈၈ ခုနှစ် အထိ ဆောင်းပါးပုဒ်ရေ ၃၀၀ ကျော် ရေးသားခဲ့သည်။
၁၉၇၂ ခုနှစ်တွင် ဒလမြို့နယ်၊ သတင်းထောက် အဖြစ် လုပ်ကိုင်ရင်း မြဝတီ၊ ဖြူနီညိုပြာ၊ လူငယ်ဂျာနယ်၊ ဝတ်မှုံ၊ တိုင်းရင်းမေနှင့် သင့်ဘဝ မဂ္ဂဇင်းတို့တွင် ဆောင်းပါးများ ရေးသာခဲ့သည်။
၁၉၆၅ ခုနှစ်မှ ၁၉၇၃ ခုနှစ် အထိ လူငယ် ကြီးပွားရေး ကလပ်တွင် စာကြည့်တိုက်မှူး အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၁၉၈၇ ခုနှစ်မှ ၈၈ ခုနှစ် အထိ မောင်ကောင်းမြင့်နှင့် တွဲ၍ သတင်းကမ္ဘာ စာစောင်ကို စီစဉ် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
၁၉၈၉ ခုနှစ်မှ ၁၉၉၁ ခုနှစ် အထိ ဒလမြို့နယ်၊ ခြောက်နံပါတ် ရပ်ကွက် အမက (၃) တွင် မူလတန်းပြ ဆရာ အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၉၁ ခုနှစ်တွင် ဘဝတက္ကသိုလ် စာပေတိုက်၌ အလုပ်ဝင်ကာ နွယ်နီ မဂ္ဂဇင်းတွင် အယ်ဒီတာ အကူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရင်း နိုင်ငံတကာ ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။
၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် အယ်ဒီတာ၊ ၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် တာဝန်ခံ အယ်ဒီတာ အဖြစ် ၂၀၀၆ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ အထိ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၂၀၀၆ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် မြန်မာတိုင်း(မ်) ၌ ဘာသာပြန် အရာရှိ အဖြစ် စတင် တာဝန် ထမ်းဆောင်ရင်း ယနေ့ထိ စာပေများ ရေးသားလျက် ရှိသည်။
ရေးသား ပြုစုခဲ့သော စာအုပ်များ ပါလက်စတိုင်း အရေးအခင်းမှ သဲထိတ်ရင်ဖို ဖြစ်ရပ်များ ၁၉၇၄ ကမ္ဘာ့ အချက်အလက် အဘိဓာန် ၁၉၇၇ ကမ္ဘာ့ နိုင်ငံရေး မြေပုံ ၂၀၀၁ သောမတ်(စ်) အယ်(လ်)ဗာ အက်ဒီဆင် ၂၀၀၃ အောင်စိတ်၊ အောင်မြင်သူ၊ အောင်မြင်ရေးနည်းလမ်းများ ၂၀၀၆ ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ ဆက်ဆံရေး ဦးစီးဌာန စာတည်းအဖွဲ့မှ စုဆောင်း ပြုစုပြီး၊ ရွှေဟင်္သာ စာအုပ်တိုက်က ၂၀၀၈ စက်တင်ဘာမှာ ပထမအကြိမ် ပုံနှိပ် ဖြန့်ချိခဲ့တဲ့ 'နှစ်ဆယ်ရာစု မြန်မာ စာရေးဆရာများနှင့် စာစုစာရင်း (ပဉ္စမတွဲ)' ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ ဆက်ဆံရေး ဦးစီးဌာန စာတည်းအဖွဲ့မှ စုဆောင်း ပြုစုပြီး၊ ရွှေဟင်္သာ စာအုပ်တိုက်က ၂၀၀၈ စက်တင်ဘာမှာ ပထမအကြိမ် ပုံနှိပ် ဖြန့်ချိခဲ့တဲ့ 'နှစ်ဆယ်ရာစု မြန်မာ စာရေးဆရာများနှင့် စာစုစာရင်း (ပဥ္စမတွဲ)' စာအုပ်မှနေ "နိုင်ဇော် (၁၉၅၇)" အတ္ထုပ္ပတ္တိအကျဉ်းနဲ့ စာစုစာရင်းကို ပြန်လည် ကူးယူ ဖော်ပြလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။
နိုင်ဇော် (၁၉၅၇) ၁။
အမည်ရင်း - ဦးခင်ဇော် ၂။
မိဘအမည် - ဦးမြသောင်း ၃။
မွေးသက္ကရာဇ် - ၁၃၊ ၂၊ ၁၉၅၇ ၄။
မွေးဖွားရာဒေသ - မန္တလေးတိုင်း၊ ပြင်ဦးလွင်(မေမြို့) ကိုယ်ရေးဖြစ်စဉ် ဆရာနိုင်ဇော်ကို မန္တလေးတိုင်း၊ ပြင်ဦးလွင်(မေမြို့)တွင် အဘဦးမြသောင်း၊ အမိဒေါ် မမကြီး တို့မှ ၁၉၅၇ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၃ရက်နေ့တွင်မွေးဖွားသည်။
၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် ပြင်ဦးလွင်မြို့ အမှတ် (၄) အခြေခံပညာ အထက်တန်းကျောင်းမှ ဒသမတန်း အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ဆေးတက္ကသိုလ် မန္တလေးသို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။
၁၉၈၂ ခုနှစ်တွင် M.B., B.S. ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၈၅ ခုနှစ်တွင် တပ်မတော် ဆေးဝန်ထမ်း တပ်ဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ တပ်မတော် ဆေးရုံကြီး မင်္ဂလာဒုံတွင် (ကြည်း - ၁၈၉၀၇) ဖြင့် ဆေးမှူး၊ ဗိုလ်တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၈၆-၈၉ ခုနှစ် အထိ အမှတ် (၁) စစ်မြပြင် ဆေးရုံ (ခုတင် - ၁၀၀) တွင် အမှုထမ်းခဲ့ရာ ၁၉၈၈ ခုနှစ်၌ ဆေးမှူး၊ ဗိုလ်ကြီး အဖြစ် အဆင့် တိုးမြှင့်ခြင်း ခံရသည်။
၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် အမှတ် (၁) ရှေ့တန်း အခြေချ စစ်ဆေးရုံ (ခုတင် - ၇၅) သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရသည်။
၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဆေးတက္ကသိုလ် (၁) ရန်ကုန်၌ ဘွဲ့လွန်သင်တန်း တက်ရောက်ခဲ့ရာ ၁၉၉၂ ခုနှစ်တွင် ရောဂါဗေဒ ဒီပလိုမာဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၉၂-၉၅ ခုနှစ် အထိ အမှတ် (၂) တပ်မတော် ဆေးရုံ (ခုတင်-၅၀၀) နှင့် တပ်မတော် ဆေးရုံကြီး မင်္ဂလာဒုံတို့တွင် ရောဂါဗေဒ ပါရဂူ အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် ရောဂါဗေဒ ပါရဂူ၊ ဗိုလ်မှူး အဖြစ် အဆင့် တိုးမြှင့်ခြင်း ခံရသည်။
၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် တပ်မတော် ဆေးတက္ကသိုလ် ဆေးပညာ သိပ္ပံဘွဲ့ ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၉၅-၉၇ ခုနှစ် အထိ အမှတ် (၁) တပ်မတော် ဆေးရုံ (ခုတင် - ၅၀၀) ၌ ဌာနမှူး၊ ရောဂါဗေဒ ပါရဂူ အဖြစ် ဓာတ်ခွဲခန်းကို တာဝန် ယူခဲ့ရသည်။
၁၉၉၇-၂၀၀၀ ပြည့်နှစ် အထိ တပ်မတော် ဆေးရုံကြီး မင်္ဂလာဒုံတွင် ရောဂါဗေဒ ပါရဂူ အဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သည်။
၁၉၉၇ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလမှ စ၍ တပ်မတော် ဆေးတက္ကသိုလ် ကိုယ်ခံစွမ်းအား ဗေဒဌာန၌ လက်ထောက် ကထိက၊ ရောဂါဗေဒ ပါရဂူ အဖြစ် ပူးတွဲ တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့ရသည်။
၁၉၉၉ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လမှစ တပ်မတော် အရိုးရောဂါ အထူးကု ဆေးရုံကြီး (ခုတင်-၅၀၀) တွင် ခေတ္တ ဌာနမှူး၊ ရောဂါဗေဒ ပါရဂူ အဖြစ် တာဝန်ယူ ပေးခဲ့ရသည်။
၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလတွင် ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး အဖြစ် အဆင့် တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။
၂၀၀၂-၀၆ ခုနှစ် အထိ တပ်မတော် အသည်းရောဂါ အထူးကု ဆေးရုံကြီးတွင် ဌာနမှူး၊ ရောဂါဗေဒ ပါရဂူ တာဝန် ထမ်းဆောင် ခဲ့ရသည်။
၂၀၀၂ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် တပ်မတော် ဆေးတက္ကသိုလ် ကိုယ်ခံစွမ်းအား ဗေဒဌာန၏ ပါမောက္ခ၊ ဌာနမှူး အဖြစ် တာဝန် ယူခဲ့ရသည်။
၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဆေးတက္ကသိုလ် (၂) ရန်ကုန်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ရာ ၂၀၀၃ ခုနှစ်တွင် ပါရဂူ Ph.D. ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။
၂၀၀၃ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လတွင် တပ်မတော် အသည်းရောဂါ အထူးကု ဆေးရုံကြီး၌ ခေတ္တ တပ်မှူး တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့ရသည်။
၂၀၀၃ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလမှ ၂၀၀၄ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ အထိ စစ်ဦးစီး တက္ကသိုလ် သင်တန်း အမှတ်စဉ် (၅၅) သို့ တက်ရောက်ခဲ့ရသည်။
၂၀၀၄ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလမှ ၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ အထိ တပ်မတော် ဆေးတက္ကသိုလ် စာပေဌာနတွင် ခေတ္တ လက်ထောက် စာပေ ညွှန်ကြားရေးမှူး အဖြစ် တာဝန်ယူ ပေးခဲ့ရသည်။
၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် အမှတ် (၂) တပ်မတော် ဆေးရုံကြီး (ခုတင်-၁၀၀၀) ၏ ရာဂါဗေဒ ပါရဂူ အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရသည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် အမှတ် (၁) တပ်မတော် ဆေးရုံ (ကုတင်-၃၀၀) ၏ တပ်မှူး (ဗိုလ်မှူးကြီး) အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရသည်။
ဇနီးမှာ ပါမောက္ခ ဒုတိယ ဗိုလ်မှူးကြီး ကေသီထွန်း (ဌာနမှူး) ကလေး ကျန်းမာရေး ပညာဌာန၊ တပ်မတော် ဆေးတက္ကသိုလ် ဖြစ်ပြီး သမီး မနှင်းဦးမွန်နှင့် သား မောင်မြတ်အောင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
နိုင်ဇော်သည် ဆေးတက္ကသိုလ် မန္တလေး ကျောင်းသား ဘဝက ဆေးတက္ကသိုလ် (မန္တလေး) နှစ်လည် မဂ္ဂဇင်း ၁၉၇၉ ခုနှစ်တွင် စတင် ရေးသားရာမှ စာပေ လောကသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
၁၉၉၂ ခုနှစ်မှ စ၍ လုံးချင်း စာအုပ်နှင့် ဘာသာပြန် စာအုပ်များ ရေးသား ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
လစဉ်ထုတ် မဂ္ဂဇင်းများတွင် ကဗျာ၊ ဆောင်းပါး၊ ဝတ္ထုတို၊ ဝတ္ထုရှည်များ ရေးသားလျက်ရှိရာ ဆရာ၏ စာပေများသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် လူ့ပတ်ဝန်းကျင် အတွက် အကျိုးရှိစေမည့် စာပေ လက်ရာများ ဖြစ်သည်။
နိုင်ဇော် ရေးသားပြုစုခဲ့သည့် စာအုပ်များ ၁။
အသဝနီနက္ခအလင်း ၁၉၉၂ ၂။
ခြင်္သေ့ဆီမီး ၁၉၉၂ ၃။
စောလမွန်သီချင်း (Song of Songs by Solomon) ၁၉၉၃ ၄။
ခြေဦးတည့်ရာ (Wandering by Hermann Hesse) ၁၉၉၄ ၅။
အလိုခပ်သိမ်း ပြီးငြိမ်းစေသူ အလင်းသခင် ၁၉၉၅ ၆။
ဇီဗာဂိုး ကဗျာများ (ပထမအကြိမ်) (Zhivago’s) Poems by Boris Pasternak ၁၉၉၆ ၇။
အဇ္ဈတ္တအတွင်း စူးစိုက်ခြင်း (ပထမအကြိမ်) (Meditation by Krisnamurti) ၁၉၉၆ ၈။
ဂန္ထဝင်ဂီတနှင့် အခြားဝတ္ထုတိုများ ၁၉၉၆ ၉။
နဂါးငွေ့တန်းသုံးစင်း ၂၀၀၁ ၁၀။
အဇ္ဈတ္တအတွင်း စူးစိုက်ခြင်း (ဒုတိယအကြိမ်) (Meditation by Krisnamurti) ၂၀၀၂ ၁၁။
အိလျဒ်နှင့် ဩဒဈေ ၂၀၀၂ (Homer’s Lliad and Odessey) ၁၂။
အဖော်မဲ့ လျှောက်လှမ်း ခရီးကြမ်း (Who Walk alone by perry Buygess) ၂၀၀၂ ၁၃။
တားရပ်စ် ဘူလ်ဘာ (Taras Bulba by Nikolai Gogol) ၂၀၀၃ ၁၄။
အာရေဗျ ပြောက်ကျားသူရဲကောင်း (Lawrence of Arabia) ၂၀၀၅ ၁၅။
စွက်ဖက်မှုဝါဒီ၊ ဒိုမီနိုသီအိုရီနှင့် လနှစ်သစ်ကူး ထိုးစစ် သင်ခန်းစာ ၂၀၀၅ ၁၆။
မြို့တော်ဝန်၏ ခေါင်းဆောင်မှု (Leadership by Guiliani) ၂၀၀၅ ၁၇။
(၂၁) ရာစု၏ စိန်ခေါ်မှုအသစ်၊ ဆေးပညာကျင့်ဝတ် (Medical Ethics) ၂၀၀၆ ၁၈။
ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် လာဘ်တပါးနှင့် ရာစုသစ်၏ ဆေးပညာ ဆောင်းပါးများ ၂၀၀၆ ၁၉။
အရှေ့တောင်ဘက်သို့ တစေ့တစောင်း ၂၀၀၇ ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
စာရေးဆရာ ဦးစိုးမြိုင်ကို ၁၉၃၁ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၄ ရက်နေ့တွင် မန္တလေးတိုင်း ပျဉ်းမနားမြို့၌ အဖ ဝတ်လုံတော်ရ ဦးလှဘူး၊ အမိ ဒေါ်အေးရင်တို့က မွေးဖွားသည်။
အမည်ရင်းမှာ ဦးစိုးမြိုင် ပင်ဖြစ်သည်။
၁၉၅၃ ခုနှစ်တွင် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း အင်္ဂလိပ်စာပြ ဆရာ အဖြစ် သုံးနှစ်ခန့် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၅၅ ခုနှစ် Western Education Institue အမည်ဖြင့် ကိုယ်ပိုင်ကျောင်း တည်ထောင်သည်။
ရှေ့ဆောင် သတင်းစာတွင် ဘာသာပြန် အယ်ဒီတာ အဖြစ် ခေတ္တဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဆရာစိုးမြိုင်သည် ကလောင်ခွဲများစွာဖြင့် စာပေ ရေးသားခြင်း၊ အင်္ဂလိပ်စာ နည်းပြ ထူထောင်၍ စာပေသင်ကြားခြင်းတို့ကို လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၅၁ ခုနှစ်က ရှုမဝ မဂ္ဂဇင်းတွင် တက္ကသိုလ် "နေဦး" ကလောင်အမည်ဖြင့် ကဗျာ အချို့ စတင် ရေးသား၍ စာပေနယ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
"စိုးမြိုင်" ကလောင်အမည်နှင့် ပထမဆုံး လုံးချင်း ဘာသာပြန် ဝတ္ထုမှာ "ညဉ့်လယ်ယံ" (၁၉၆၅) ဖြစ်သည်။
"တက္ကသိုလ် မီမီမြိုင်" ကလောင်ခွဲဖြင့်လည်း လုံးချင်းစာအုပ်များ ရေးခဲ့သည်။
ထင်ရှားသည့် စာအုပ် အချို့မှာ ညဉ့်လယ်ယံ (၁၉၆၅)၊ အရှည်ဆုံးနေ့၊ ကွေ့မြစ်တံတား၊ ဗီယက်နမ် လွတ်မြောက်ရေးစစ်၊ မိုင်းလေ၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဗိုလ်ငုယင်ဇပ်၊ ဟီရိုရှီးမား၊ အင်ဒီရာဂန္ဒီ၊ ရာဂျစ်ဂန္ဒီ သို့မဟုတ် အဖေတူ အမေ့သား၊ အာရာဖတ်နှင့် ပါလက်စတိုင်း လွတ်မြောက်ရေး လှုပ်ရှားမှု၊ ဖူမန်ချူး ဝတ္ထုများနှင့် ရှာလော့ဟုမ်း လုံးချင်း ဝတ္ထုရှည် ပေါင်းချုပ် (၁၉၈၀) တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဆရာစိုးမြိုင်သည် အင်္ဂလိပ် စကားပြောနည်း (၉၀၀)၊ လက်တွေ့ အင်္ဂလိပ်သဒ္ဒါ၊ အနှစ်ချုပ် အင်္ဂလိပ်သဒ္ဒါ၊ ဝိဘတ်နှင့်တွဲသော အင်္ဂလိပ်စာ အသုံးအနှုန်းများ၊ အမြုတေ အင်္ဂလိပ် အီဒီယမ်များ၊ အမေရိကန် အီဒီယမ် မိတ်ဆက်၊ မိသားစု အယ်လ်ဘမ် စသည့် အင်္ဂလိပ်စာ ပညာပေး စာအုပ်များကိုလည်း ပြုစု ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ဆရာစိုးမြိုင်သည် ၁၅၊ ၄၊ ၂၀၀၆ တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး ဇနီး ဒေါ်ဋ္ဌေးမြင့်ထွန်း တစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ပြုစုခဲ့ပြီးသော စာအုပ်များ ညဉ့်လယ်ယံ ၁၉၆၅ မော်ကွန်း ၁၉၆၅ မိုးနှမ သံသရာ ၁၉၆၅ ဗီယက်နမ် နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး တိုက်ပွဲ ၁၉၆၅ ပြည်သူတို့နှင့်အတူ ၁၉၆၅ လုပ်သားသူရဲကောင်း ၁၉၆၆ အရှည်ဆုံးနေ့ ၁၉၆၆ ကွေ့မြစ်တံတား ၁၉၆၆ လူရွှန်း၏ လက်ရွေးစင်စာပေ ၁၉၆၇ တသက်မှာ နှစ်ဘဝ ၁၉၆၇ ဖူမန်ချူးနှင့် မရဏထိပ်ထား ၁၉၆၈ မိုးကြိုး ထောက်လှမ်းစစ်ဆင်ရေး ၁၉၆၈ သမီး ဖူးမန်ချူးနှင့် အီဂျစ် ပြည်စွန့်စားခန်း ၁၉၆၈ ဤမြေသားနှင့် လကမ္ဘာ ၁၉၆၉ စစ်အေးတိုက်ပွဲ ထောက်လှမ်းရေး ၁၉၆၉ မိုက်ကြစတမ်းဆိုလျှင် ၁၉၇၀ လေးပွင့်စာနှင့် သိုက်မာယာ ၁၉၇၀ သွေးစက်ခြေရာဝင်္ကဘာ ၁၉၇၀ ဂျင်းဒစ်ဆင်၏ ကမ္ဘာကျော် ဟောကိန်းများ ၁၉၇၀ အင်ဒီယာဂန္ဒီ အတ္ထုပ္ပတ္တိ ၁၉၇၁ ဂျိမ်းစ်ဘွန်းနှင့် ဂိုးဖင်းဂါး ၁၉၇၁ ဒေါက်တာနိုး ၁၉၇၁ မြဝတီဇော်မိုးလွင် ၁၉၇၂ သုဉ်းဘဝ ၁၉၇၅ ဟီရိုရှီးမား ၁၉၇၅ အာရာဖတ်နှင့် ပါလက်စတိုင်း လွတ်မြောက်ရေး လှုပ်ရှားမှု ၁၉၇၆ မောင်သော်ဆင်း ၁၉၇၆ ဗီယက်နမ် လွတ်မြောက်ရေးစစ် ၁၉၇၆ သို့သော် ဦးမညွတ် ၁၉၇၇ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဗိုငုယင်ဇပ် (သို့) သူ၏ မမေ့နိုင်သော တော်လှန်ရေး နေ့ရက်များ ၁၉၇၇ မိုင်းလေ၊ တောင်ဗီယက်နမ်မှ ရွာလုံးကျွတ် အသတ်ခံရသည့် ဇာတ်လမ်းနှင့် ကယ်လီ စစ်ရုံးမှတ်တမ်း ၁၉၇၇ ရှားလော့ဟုမ်း ၁၉၈၀ အနှစ်ချုပ် အင်္ဂလိပ် သဒ္ဒါ ၁၉၈၁ မိုးမြေသိမ့်သိမ့်တုန်စေသူ ၁၉၈၁ ဖူမန်ချူးနှင့် နတ်ဘုရင်မကျွန်း ၁၉၈၄ ဖူမန်ချူးနှင့် မရဏဗုံသံ ၁၉၈၄ ဝိဘတ်နှင့် တွဲသော အင်္ဂလိပ်စာ အသုံးအနှုန်းများ ၁၉၈၅ အမြုတေ အင်္ဂလိပ် အီဒီယမ်များ ၁၉၈၅ ရာဂျစ်ဂန္ဒီ သို့မဟုတ် အမေတူ အမေ့သား ၁၉၈၆ လက်တွေ့ အင်္ဂလိပ်သဒ္ဒါ ၁၉၉၁ အမေရိကန် အီဒီယမ် မိတ်ဆက် ၁၉၉၃ မိသားစု အယ်လ်ဘမ် (USA) ၁၉၉၃ မိသားစု အယ်လ်ဘမ် ၁၉၉၄ အင်္ဂလိပ် စကားပြောနည်း ၁၉၉၅ မရဏတောင်ကြား ၂၀၀၂ မရှိမဖြစ် အင်္ဂလိပ် အက္ခရာများ ၂၀၀၅ ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ ဆက်ဆံရေး ဦးစီးဌာန (ရုံးချုပ်)၊ စာတည်းအဖွဲ့ စုဆောင်း ပြုစုပြီး ရွှေဟင်္သာ စာအုပ်တိုက်မှ ၂၀၀၈ ဖေဖော်ဝါရီမှာ ပထမအကြိမ် ထုတ်ဝေ ဖြန့်ချိခဲ့တဲ့ 'နှစ်ဆယ်ရာစု မြန်မာ စာရေး ဆရာများနှင့် စာစုစာရင်း (စတုတ္ထတွဲ)' ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:၁၉၃၁ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:၂၀၀၆ ကွယ်လွန်သူများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
ပန်တျာမြင့်အောင်ကို အဘ ဦးအောင်သစ်၊ အမိ ဒေါ်နန်းဦးတို့မှ ၁၉၂၅ ခုနှစ်တွင် ချောက်ရေနံမြေ၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
တဦးတည်းသော သားဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်က စ၍ မြန်မာစာပေ၊ မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုရေးရာတို့တွင် အထူး စိတ်ပါဝင်စား၍ လေ့လာ လိုက်စားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
မြန်မာဂီတ၊ မြန်မာအကကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ခြေခြေမြစ်မြစ် နားလည်သူ ဖြစ်သည်။
ပန်တျာမြင့်အောင်သည် ရိုးရိုးသားသားနှင့် အေးအေးနေသူ ဖြစ်သည်။
ခင်မင် ကျွမ်းဝင်သူ များလှသည်။
စာပေတာဝန် ထမ်းဆောင်မှုကြောင့် စာပေ မိတ်ဆွေများနှင့် စာဖတ် ပရိသတ်များ၏ လေးစားမှုနှင့် အသိအမှတ်ပြုခြင်း ခံရသူ ဖြစ်သည်။
သတင်းစာ၊ ဂျာနယ်၊ မဂ္ဂဇင်းများတွင် ဆောင်းပါးပေါင်း နှစ်ရာနီးပါး ရေးသား ပြုစုခဲ့သည်။
ပန်တျာမြင့်အောင်သည် ကျွမ်းကျင်သော ဂီတဇာတ်သဘင် တူရိယာ ဆိုရာ၌ သူ၏ အတွေးအမြင်နှင့် သုံးသပ်ချက်များကို ရေးသား တင်ပြခဲ့သည်။
ထို့ပြင် "ပုဂံသား မောင်ဘကျော်" အတ္ထုပ္ပတ္တိ ဝတ္ထုနှင့် "မြန်မာပြည်ရောက် ကမ္ဘာ့ အနုပညာရှင်များ"၊ "မြန်မာအက သမိုင်း"၊ "မြန်မာ တူရိယာ ဂီတ ပညာကျော်များ" စာအုပ်များကိုလည်း ရေးသား ပြုစုခဲ့သည်။
ပန်တျာမြင်အောင်သည် နိုင်ငံနှင့် လူမျိုးကို ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်လေသည်။
သူ၏ အမျိုးသား စိတ်ဓာတ်သည် သူရေးသားသည့် စာပေများတွင် ထင်ဟပ်ခဲ့သည်။
သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များတွင်လည်း ပေါ်လွင်ခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေး မရမီ ကာလ၌ ပန်တျာမြင့်အောင်သည် ထိုစဉ်က ချောက်ရေနံမြေ ပြည်သူ့ ရဲဘော် တပ်ဖွဲ့တွင် ရှေ့တန်းက ပါဝင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
အသက်၂၀ အရွယ် လူငယ်ပီပီ ငွေအင်အား လူအားလုံး သုံး၍ တက့်ကစွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က ပြည်သူ့ ရဲဘော် တပ်ဖွဲ့သည် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ဦးဆောင်သော လွတ်လပ်ရေး တပ်ဦးကြီး ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေး ရပြီး နောက်ပိုင်း ပန်တျာမြင့်အောင်သည် မွေးရပ်ဌာနေ ဖြစ်သော ချောက်ရေနံမြေမှ ရန်ကုန်သို့ ပြောင်းရွှေ့ လာခဲ့၏ ထို့နောက်သူသည် မဟာဝိဇ္ဇာထိုရ် ရုပ်ရှင် ကုမ္မဏီတွင် လက်ထောက် မန်နေဂျာ အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်သည်။
ထိုပြင် ဗဟိုစံပြ အထက်တန်းကျောင်း (ယခု အထက - ၁ လာသာမြို့နယ်) တွင် ဂီတဆရာ အဖြစ် လည်းကောင်း၊ လက်ထောက် အဆောင်မှူး အဖြစ် လည်းကောင်း ခြောက်နှစ်ကျော် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် ယဉ်ကျေးမှု ဌာန ပန်တျာကျောင်း၌ ကဗျာနည်းပြ ဆရာ အဖြစ် ပြောင်းရွှေ့ အမှုထမ်းခဲ့သည်မှာ ကွယ်လွန်ချိန် အထိ ဖြစ်လေသည်။
ပန်တျာမြင့်အောင်သည် စာပေသမားမျှသာ မဟုတ်ဘဲ တေးဂီတတွင်လည်း ဝါသနာထုံသူ ဖြစ်သည်။
ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် ပလွေမှုတ်၊ တယောထိုး၊ ဘင်ဂျိုးတီးခဲ့သည်။
ပတ္တလားကိုမူ ကျွမ်းကျင်စွာ တီးနိုင်လေသည်။
စန္ဒရား သုံးနှစ် သင်တန်းကိုလည်း တက်ရောက် သင်ကြားခဲ့သည်။
၁၉၅၄ ခုနှစ်၊ ပြည်ထောင်စု ယဉ်ကျေးမှု ဌာနက ကြီးမှူး ကျင်းပသော ရွှေတိဂုံ အနောက်မုခ် ပြပွဲ ပြိုင်ပွဲတွင် ပတ္တလား လက်စွမ်းပြ ပထမ ရွှေတံဆိပ်ဆု ရရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ထိုပြိုင်ပွဲ၌ပင် ဘင်ဂျို လက်စွမ်းပြ တတိယ မိုးကြိုး တံဆိပ်ဆု ရရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သူသည် ပြဇာတ်ကို ကိုယ်တိုင်ရေး၍ စင်တင်ခဲ့သည်။
သီချင်းကြီး တပ်ပျိုးများကိုလည်း မြန်မာ့အသံမှ သီဆို အသံလွှင့်ခဲ့သည်။
ခေတ်ပေါ် တေးသီချင်းများကိုလည်း ရေနံမြေမြင့်အောင် အမည်ဖြင့် ရေးစပ်ခဲ့သည်။
၁၉၅၄ ခုနှစ်၊ ရန်ကုန် ပန်တျာကျောင်းက တင်ဆက်က ပြသော "တေးဘုံမာ" ပြဇာတ်တွင် ဇာတ်ဆောင် တဦးအဖြစ် ပါဝင် သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ယင်းအတွက် ငွေတံဆိပ်ဆု ပေးအပ်ချီးမြှင့်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
၂၆၊ ၁၀၊ ၁၉၇၅ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ဇနီး ဒေါ်ခင်သိုက်နှင့် သားသမီး ၈ ဦး ကျန်ခဲ့သည်။
ရေးသား ပြုစုခဲ့သော စာအုပ်များ မြန်မာတူရိယာ ပညာကျော်များ ၁၉၆၂ ပုဂံသားမောင်ဘကျော် ၁၉၆၆ မြန်မာပြည်ရောက် ကမ္ဘာ့ အနုပညာရှင်များ ၁၉၆၇ မြန်မာ့အကသမိုင်း ၁၉၆၉ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ပန်တျာ ၁၉၇၆ မြန်မာ့ဆိုင်းနှင့် နှဲပညာကျော်များ ၁၉၇၇ ပြည်သူ့အသဲစွဲ မယ်အောင်ဗလ ၁၉၈၀ ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ ဆက်ဆံရေး ဦးစီးဌာန စာတည်းအဖွဲ့မှ စုဆောင်း ပြုစုပြီး၊ ရွှေဟင်္သာ စာအုပ်တိုက်က ၂၀၀၈ စက်တင်ဘာမှာ ပထမအကြိမ် ပုံနှိပ် ဖြန့်ချိခဲ့တဲ့ 'နှစ်ဆယ်ရာစု မြန်မာ စာရေးဆရာများနှင့် စာစုစာရင်း (ပဥ္စမတွဲ)' ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:၁၉၂၅ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:၁၉၇၅ ကွယ်လွန်သူများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
thumb|ချစ်ကြည်ရေး ကြည်ညွန့် ချစ်ကြည်ရေး ကြည်ညွန့် (၁၉၃၅-၂၀၀၄) ၁။
အမည်ရင်း - ဦးကြည်ညွန့် ၂။
မိဘအမည် - ဦးဖိုးထွား + ဒေါ်ခင်ပု ၃။
မွေးသက္ကရာဇ် - ၄၊ ၇၊ ၁၉၃၅ ၄။
မွေးဖွားရာဒေသ - ရန်ကုန်တိုင်း၊ ဥက္ကံမြို့ ကိုယ်ရေးဖြစ်စဉ် ဦးကြည်ညွန့် (ချစ်ကြည်ရေး ကြည်ညွန့်) ကို အဖ ဦးဖိုးထွား (အငြိမ်းစား ရဲမှူး - ကွယ်လွန်) နှင့် အမိ ဒေါ်ခင်ပု (ကွယ်လွန်) တို့မှ ၁၉၃၅ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၄ ရက်နေ့တွင် ယခု ရန်ကုန်တိုင်း ဥက္ကံမြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
ငယ်စဉ်တွင် ပဲခူးတိုင်း ကြို့ပင်ကောက်မြို့ အမျိုးသား အထက်တန်းကျောင်း၊ ဧရာဝတီတိုင်း ဟင်္သာတမြို့ အစိုးရ အထက်တန်းကျောင်းတို့တွင် ပညာ သင်ကြားခဲ့သည်။
၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် ဟင်္သာတမြို့ ရန်ကုန်မြို့ ရန်ကင်းမြို့နယ်တွင် ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်သည်။
၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် မြန်မာအလင်း သတင်းစာတိုက်၌ လခစား သတင်းထောက် (Staff Reporter) အဖြစ် ဝင်ရောက် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် မြန်မာနိုင်ငံ ဘာသာပြန် စာပေအသင်း (စာပေဗိမာန်) နှင့် မြန်မာနိုင်ငံ သတင်းစာ ဆရာ အသင်းတို့ ပူးပေါင်း ဖွင့်လှစ်သော သတင်းစာ ပညာ အတတ်သင်ကျောင်းသို့ တက်ရောက် သင်ကြားခဲ့ရာ သတင်းစာ ပညာ ဒီပလိုမာကို ထူးချွန် အဆင့်ဖြင့် ရရှိ အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ဦးကြည်ညွန့်သည် အထွေထွေ သတင်းထောက်၊ အားကစား သတင်းထောက်၊ မှုခင်း သတင်းထောက်၊ တရားရုံး သတင်းထောက်၊ ရုပ်ရှင်သတင်းထောက်၊ စီးပွားရေး သတင်းထောက်နှင့် နိုင်ငံရေး သတင်းထောက် အဖြစ် တာဝန် အသီးသီး ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၆၂ ခုနှစ်၊ အာဏာသိမ်း စစ်အစိုးရ လက်ထက်တွင် သတင်း အယ်ဒီတာ တာဝန်နှင့် အယ်ဒီတာ့ အာဘော် ခေါင်းကြီးပိုင်းရေး အယ်ဒီတာ တာဝန်ကို ပူးတွဲ ထမ်းဆောင်ခဲ့ရသည်။
၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်တွင် မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာတိုက်၌ ဒုတိယ အယ်ဒီတာချုပ် ရာထူးသို့ တိုးမြှင့် ခန့်အပ်ခံရသည်။
၁၉၈၈ ခုနှစ်တွင် ဒုတိယ အကြိမ် စစ်အာဏာသိမ်း အစိုးရ နိုင်ငံတော် ငြိမ်ဝပ်ပိပြားမှု တည်ဆောက်ရေး အဖွဲ့ (နဝတ) လက်ထက်၌ နိုင်ငံတာ်ပိုင် သတင်းစာ ခြောက်စောင် အနက် လုပ်သားပြည်သူ့ နေ့စဉ် သတင်းစာ (မြန်မာ) နှင့် လုပ်သား ပြည်သူ့ နေ့စဉ် သတင်းစာ (အင်္ဂလိပ်) တို့ကိုသာ ထုတ်ဝေရာ ဦးကြည်ညွန့်အား မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာတိုက်မှ လုပ်သားပြည်သူ နေ့စဉ် သတင်းစာ (မြန်မာ) သို့ ပြောင်းရွှေ့ တာဝန် ထမ်းဆောင် စေခဲ့သည်။
၁၉၉၃ ခုနှစ်တွင် လုပ်သား ပြည်သူ့ နေ့စဉ် သတင်းစာ (မြန်မာ) ကို မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာ အဖြစ် ပြောင်းလဲ ထုတ်ဝေရာ ဦးကြည်ညွန့်အား အယ်ဒီတာချုပ် ရာထူးသို့ တိုးမြှင့် ခန့်အပ် တာဝန် ပေးခဲ့သည်။
ဦးကြည်ညွန့်သည် ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ် အကုန်အထိ အယ်ဒီတာချုပ် တာဝန် ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီးနောက် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁ ရက်နေ့၌ အယ်ဒီတာချုပ် တာဝန်မှ အနားယူခဲ့ပြီး အကြံပေး အရာရှိ အဖြစ်နှင့် ရွှေမောင်းသံ ဂျာနယ် အယ်ဒီတာချုပ် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ရသည်။
ဦးကြည်ညွန့်သည် ၁၉၅၅ မှ ၁၉၉၅ ခုနှစ် အထိ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် လူမှုရေး၊ ယဉ်ကျေးမှုရေးရာ ဆောင်းပါးများ၊ ခရီးသွား စာပေ ဆောင်းပါးများ အပါအဝင် သုတ၊ ရသ ဆောင်းပါးပုဒ်ရေ ၁,၀၀၀ ကျော် ရေးသားခဲ့ပြီး လုံးချင်းစာအုပ် ၁၅ အုပ် ရေးသား ပုံနှိပ် ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ဦးကြည်ညွန့်သည် ၁၉၆၂ ခုနှစ်မှ ၁၉၆၆ ခုနှစ် အထိ မြန်မာပြည် သတင်းထောက်များ အသင်းတွင် အလုပ်အမှုဆောင် ကော်မတီဝင် တာဝန်တို့ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ၁၁၊ ၄၊ ၂၀၀၄ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ချစ်ကြည်ရေး - ချစ်ကြည်ရေးလို့ ဆိုကာ (ပ-တွဲ) ၁၉၆၇ ၂။
ချစ်ကြည်ရေး - ချစ်ကြည်ရေးလို့ ဆိုကာ (ဒု-တွဲ) ၁၉၆၇ ၃။
ချစ်ကြည်ရေး - ချစ်ကြည်ရေးလို့ ဆိုကာနှင့် နောက်ဆက်တွဲများ ၁၉၆၈ ၄။
စီအိုင်အေ အရှုပ်တော်ပုံများ ၁၉၆၈ ၅။
စီအိုင်အေ အရှုပ်တော်ပုံများနှင့် နောက်ဆက်တွဲများ ၁၉၆၈ ၆။
သခင်သန်းထွန်း၏ ပဲခူးရိုးမပေါ်မှ သွေးစွန်းသော နေ့ရက်များ ၁၉၆၉ ၇။
ဦးနု-ဦးလောရုံ အပေါင်းပါများနှင့် နယ်ချဲ့ဂိုဏ်း (ပ-တွဲ) ၁၉၇၀ ၈။
ဦးနု-ဦးလောရုံ အပေါင်းပါများနှင့် နယ်ချဲ့ဂိုဏ်း (ဒု-တွဲ) ၁၉၇၀ ၉။
သမိုင်းဝင် သူရိယ - မြန်မာ့အလင်းနှင့် မြန်မာ့နိုင်ငံရေး (ပ-တွဲ) ၁၉၇၀ ၁၀။
သတင်းစာဆရာကြီးများ၏ သူတို့ဘဝ သူတို့ အတွေ့အကြုံ ၁၉၇၁ ၁၁။
တရုတ်-မြန်မာ ချစ်ကြည်ရေး မှတ်တမ်း ၁၉၇၃ ၁၂။
သမိုင်းဝင် သူရိယ - မြန်မာ့အလင်းနှင့် မြန်မာနိုင်ငံရေး (ဒု-တွဲ) ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက် ထုတ်ဝေခြင်း ၁၉၇၄ ၁၃။
ခေတ်လေးခေတ် တရုတ်-မြန်မာ ဆက်ဆံရေး ၁၉၇၆ ၁၄။
ဇာတိမာန် စာပေ စာတမ်းများ (ထီလာစစ်သူနှင့်တွဲ၍) ၁၉၇၉ ၁၅။
မနေ့က ဂျပန်နှင့် ယနေ့ ဂျပန် ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ ဆက်ဆံရေး ဦးစီးဌာန (ရုံးချုပ်)၊ စာတည်းအဖွဲ့ စုဆောင်း ပြုစုပြီး ရွှေဟင်္သာ စာအုပ်တိုက်မှ ၂၀၀၈ ဖေဖော်ဝါရီမှာ ပထမအကြိမ် ထုတ်ဝေ ဖြန့်ချိခဲ့တဲ့ 'နှစ်ဆယ်ရာစု မြန်မာ စာရေး ဆရာများနှင့် စာစုစာရင်း (စတုတ္ထတွဲ)' ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
ဗိုလ်ဗကို (၁၉၁၉-၁၉၈၅) သည် ဖက်ဆစ်ဂျပန်တော်လှန်ရေးတွင် ပါဝင်ခဲ့သော လွတ်လပ်ရေးမော်ကွန်းဝင် (ဒုတိယဆင့်)ရ တော်လှန်ရေး ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး အကယ်ဒမီရ သရုပ်ဆောင်၊ ရုပ်ရှင်ဒါရိုက်တာ၊ စာရေးဆရာ ဖြစ်သည့်အပြင်၊ တက္ကသိုလ်ဆရာ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ရေးဖြစ်စဉ် စာရေးဆရာ၊ သရုပ်ဆောင်၊ ရုပ်ရှင် ဒါရိုက်တာ ဗိုလ်ဗကိုအား ၁၉၁၉ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် မန္တလေးမြို့၌ အဘ ဦးသန်းနှင့် အမိ ဒေါ်တင့်တို့မှ (ဦးသန့်+ဒေါ်ဝင့်)မွေးဖွားခဲ့သည်။
၁၉၃၆ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးမြို့ ဝက်စလီယံ ကျောင်းမှ ဆယ်တန်း အောင်မြင်သည်။
၁၉၄၁ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်မှ ဝိဇ္ဇာ (ဂုဏ်ထူးတန်း) ကို ပထမ အဆင့်ဖြင့် အောင်မြင်သည်။
ထို့နောက် ဗမာ့ လွတ်လပ်ရေး တပ်မတော် သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းမှု တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် ဗိုလ်မှူး ရာထူးဖြင့် တပ်မတော်မှ အငြိမ်းစား ယူခဲ့သည်။
တပ်မတော်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်က စိတ်ဓာတ်စစ်ဆင်ရေးနှင့် ဝါဒဖြန့်ချိရေးတာဝန်များကို တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ခဲ့ရသည်။