kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
တစ်နှစ်ခန့်အကြာတွင် အမျိုးသားကောလိပ်တွင် ဘဏ္ဍာရေးအကြပ်အတည်း ဖြစ်လာသောကြောင့် အမျိုးသားကောလိပ်ပျက်သွားခဲ့ပြီး ကျောင်းဆက်မတက်ဖြစ်ခဲ့တော့ပါ။
၎င်းနောက် အိန္ဒိယသို့ ဘုရားဖူးရန်အတွက် ဦးနုနှင့်အတူ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။
၁၉၃၆ သပိတ်အပြီးတွင် အိန္ဒိယသို့ MA.B1 ဆက်လက်တက်ရောက်ရန်ထွက်ခွါသွားသော သိန်းဖေမြင့်နှင့် အိန္ဒိယတွင်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
အိန္ဒိယရောက်ပြီး ဆာဦးသွင်ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းထားသော BUDDHIST REST HOUSE ဟုခေါ်သော ဘုရားဖူးများတည်းခိုဆောင်တွင် နှစ်လခန့်နေထိုင်ရင်း စာအုပ်စာပေးများလေ့လာလိုက်စားခဲ့သည်။
မြန်မာပြည်ပြန်လျှင် စုအုပ်များဝယ်သွားပြီး ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒ ဖြန့်လျှင်ကောင်းမည်ဟု စိတ်ကူးရပြီး ဦးနုနှင့်တိုင်ပင်ခဲ့သည်။
၎င်းစိတ်ကူးသည် နဂါးနီ စာအုပ်အသင်းဖြစ်လာရန် လမ်းစဖြစ်ခဲ့သည်။
`နဂါးနီစာအုပ်အသင်း´ ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒနှင့်သက်ဆိုင်သော လက်ဝဲစာပေများမြန်မာလူထုထဲသို့ ရောက်အောင်ဖြန့်ချိရန်နှင့် နိုင်ငံရေးမျက်စိဖွင့်ပေးရန်အတွက် အကောင်းဆုံးစာအုပ်များကို ဈေးအပေါဆုံးနှင့် အများဆုံးဖြန့်ချိနိုင်ရန် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဦးထွန်းအေး၏မိဘများက အင်္ဂလန်သို့သွားရောက်ပညာသင်ရန် ပို့ပေးလိုက်သော ငွေငါးရာ နှင့် ဦးနုဆီမှ ငွေ ၃၅၀ ပေါင်းပြီး နဂါးနီ စာအုပ်အသင်းကိုစတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
`နဂါးနီ´ ဆိုသောနာမည်ကို ဒီးဒုတ်ဦးဘချိုက ဗေဒင်ကိန်းခန်းအရ ပေးခဲ့သည်။
နဂါးနီစာအုပ်အသင်းကို အဓိက အားပေးထောက်ကူသောအဖွဲ့မှာ `တို့ဗမာအစည်းအရုံး´ ဖြစ်သည်။
၁၉၃၈ ခုနှစ် နဂါးနီ အရှိန်ရလာသောအခါ A,B,C OF COMMUNISM ဆိုသောစာအုပ်ကို ဦးနုက `လူမွဲတို့၏ထွက်ရပ်လမ်း´ ဟူသောအမည်ဖြင့်ဘာသာပြန်ရန်စီစဉ်ခဲ့သည်။
၎င်းစာအုပ်ကိုအခြေခံ၍ ရွှေတိုင်ညွန့်ကို သီချင်းစပ်ဆိုရန်အကူအညီတောင်းခဲ့သောကြောင့် ယခုလူအများသီဆိုကြိုက်နှစ်သက်သည့် `နဂါးနီ´ သီချင်းဖြစ်လာခဲ့သည်။
ရန်ကုန်မြို့တော်ခန်းမတွင် နာမည်ကြီးမင်းသားခင်မောင်ရင် သီဆိုစေခဲ့ပြီး ဒီးဒုတ်ဦးဘချိုက `နဂါးနီစာအုပ်အသင်း´ နှင့်ပတ်သက်သည်များကို လူထုသဘောပေါက်အောင် ရှင်းလင်းဟောပြောခဲ့သည်။
`နဂါးနီ´တွင် အသင်းသား ၅၀၀၀ ခန့်အထိရှိခဲ့သည်။
အသင်းသားများကို စာအုပ်တစ်အုပ် ၁၀ ပဲနှင့်ရောင်းချပြီး အပြင်လူများကို နှစ်ကျပ်ခွဲဖြင့်ရောင်းခဲ့သည်။
အင်္ဂလန်မှ LEFT BOOK CLUB နှင့်ဆက်သွယ်ပြီး မြန်မာပြည်၏ စာအုပ်တင်သွင်းသူကိုယ်စားလှယ်အနေနှင့်ရော ဆော်ဩသူအနေဖြင့်ပါ လက်ဝဲစာအုပ်များတင်သွင်းခဲ့သည်။
စာအုပ်များထဲမှ သင့်တော်ရာရွေးပြီးဘာသာပြန်ခဲ့ကြသည်။
အများဆုံးဘာသာပြန်ပေးသူမှာ မြို့မဆရာဟိန် ဖြစ်သည်။
အိုင်ယာလန်တော်လှန်ရေးအကြောင်းစာအုပ်အများစုကို ဘာသာပြန်ခဲ့သည်။
`နဂါးနီ´ မှ ပထမဆုံးထုတ်ဝေခဲ့သော စာအုပ်မှာ သိန်းဖေမြင့် ရေးသော `ဆရာလွန်း အတ္ထုပတ္တိ´ (‘သူပုန်ဆရာကြီး ဦးလွန်း’ ဟု မိုးမခ ဝက်ဘ်ဆိုက်တွင် ဆောင်းပါးရှင်ထိန်လင်းက နိုင်ငံရေးနဲ့ စာပေအနုပညာ (၅၇)၊စာပေအလင်းရောင် ပေးခဲ့သည့် နဂါးနီစာအုပ်အသင်း ဆောင်းပါးတွင်ရေးသားထားသည်) စာအုပ်ဖြစ်ပြီး လောကဓံဦးထွန်းလှ၏ လောကဓံ ပုံနှိပ်တိုက်တွင်ရိုက်နှိပ်ခဲ့သည်။
၁၉၃၈ နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် နဂါးနီ စာအုပ်ဖြန့်ချိရေးနှင့်ပတ်သက်၍ အကျပ်အတည်းဖြစ်လာသည်။
ဆာဦးသွင်မှ နဂါးနီအကျပ်အတည်းအတွက် ငွေငါးထောင်ကူညီမည်ဟုဆိုသဖြင့် ဦးနုနှင့်အတူ ဆာဦးသွင်ဦးအိမ်သို့သွားရာ လမ်း၌ မြိတ်အမတ်ဦးသာဆိုင်နှင့် တွေ့ပြီး စကားကောင်းနေသဖြင့် ငါးမိနစ်နောက်ကျပြီးမှရောက်သွားသည်။
အချိန်မီမရောက်ဟုဆိုကာ ဆာဦးသွင်က တွေ့ခွင့်မပေးသည့်အပြင် ငွေငါးထောင်ကိုလည်း လက်လွတ်ခဲ့သည်။
၎င်းအချိန်တွင် နဂါးနီ တွင်လက်တွဲလုပ်နေသောသူအချို့မှ အကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်စေရန် နဂါးနီ ကုမ္ပဏီလီမိတက်ထောင်ကာ ငွေရအောင် အစုရှယ်ယာများခေါ်ဖို့စီစဉ်ကြလေသည်။
ဦးထွန်းအေးက နိုင်ငံရေးကိုအကြောင်းပြကာ စီးပွားမရှာချင်ဟုဆိုကာ နဂါးနီ နှင့် လမ်းခွဲခဲ့ပြီး ထွန်းအေး စာအုပ်ဖြန့်ချိရေး အမည်ဖြင့် စာအုပ်ဖြန့်ဝေရေးများဆက်လက်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
နဂါးနီစာအုပ်အသင်းသည် ၁၉၃၇ အစောပိုင်း (၁၉၃၇ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၄ ရက် ဟုမိုးမခတွင်ဖော်ပြ)တွင် စတည်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ၁၉၄၁ နှစ်ဦးပိုင်း စစ်ဖြစ်သောအခါတွင် ရပ်ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။
ကိုးကား ၂၀၁၀ ဖေဖော်ဝါရီထုတ် မြန်မာသစ် မဂ္ဂဇင်း၊ နဂါးနီဦးထွန်းအေးနှင့်တွေ့ဆုံခြင်း (စိုးမြင့်လတ်) Category:မြန်မာလူမျိုးများ အတ္ထုပ္ပတ္တိ‎။
ဗိုလ်မှူးအောင် ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင်၊ လွတ်လပ်ရေးမော်ကွန်းဝင်(ပထမဆင့်) (၁၉၁၀ - ၂၀၀၃) သခင်အမည် - သခင်စံလှိုင် ငယ်စဉ်ဘဝ ဗိုလ်မှူးအောင်ကို တောင်ငူခရိုင်၊ ကျောက်တံခါးမြို့၌ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၇၂ (ခရစ်နှစ် ၁၉၁၀ ဩဂုတ် ၃၀ ရက်နေ့)တွင်ဖွားမြင်သည်။
မိဘများမှာ လယ်သမားများဖြစ်ကြပြီး ဦးရွှေမှန်နှင့်ဒေါ်ဖော့ တို့ဖြစ်ကြသည်။
ဗိုလ်မှူးအောင် အသက်သုံးနှစ်အရွယ်တွင် မိခင်ကွယ်လွန်၍ ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် ဖခင်ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ငယ်နာမည်မှာ မောင်စံလှိုင်ဖြစ်သည်။
ဗိုလ်မှူးအောင်တွင် မွေးချင်းရှစ်ယောက်ရှိပြီး ဒေါ်ဦး၊ ဒေါ်ဝါ၊ ဦးစံတုတ်၊ ဦးစံခိုင်၊ ဦးစံဒိုင်၊ ဒေါ်ငယ်၊ ဦးစံလှိုင်(ဗိုလ်မှူးအောင်)၊ ဦးစံမြိုင် တို့ဖြစ်ကြသည်။
ဘဝဖြစ်စဉ် ငယ်စဉ်ကပင်ဘာသာရေး ဘက်တွင်စိတ်ဝင်စားခဲ့ပြီး ဘာသာရေးဆိုင်ရာစာအုပ်များကို လေ့လာဖတ်ရှု၍ စဉ်းစားတွေးခေါ်နေရသည်ကိုနှစ်သက်သူဖြစ်သည်။
ရွာကျောင်းမှ မူလတန်းဆင့်ကုန်အောင်သင်ကြားပြီးသည်နှင့် ရှင်သာမဏေပြု၍ ဗုဒ္ဓစာပေပရိယတ်များကိုလေ့လာဖတ်ရှုကျက်မှတ်ခဲ့သည်။
ရှင်ဘွဲ့မှာ ရှင်ဇဋိလဖြစ်၍ ဖြူးမြို့တွင် ရဟန်းခံပြီး စာပေပညာများကို ဆည်းပူးခဲ့သည်။
ရဟန်းဘောင်တွင် ပထမငယ်စာမေးပွဲကို အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ်တွင်အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ပထမလတ်နှင့် ပထမကြီး စာမေးပွဲများကိုလည်း ဆက်၍ကြိုးစားဖြေဆိုခဲ့သည်။
စာပေပညာဘက်၌ ထူးချွန်မည့်လက္ခဏာများပါသောကြောင့် ရဟန်းအချင်းချင်း မနာလိုဖြစ်ကြသောကြောင့် ရဟန်းဝါ ငါးဝါရပြီးနောက် လူထွက်ခဲ့သည်။
၎င်းနောက်လယ်ယာ လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့် အသက်မွေးခဲ့သည်။
ထိုအချိန်က မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံးတွင် နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေးနှင့် အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး လှုပ်ရှားမှုများဖြင့်ဆူညံလျက်ရှိပြီး ကျောင်းသားသပိတ်မှစ၍ ၁၃၀၀ ပြည့်အရေးတော်ပုံ အဆုံး တစ်ပြည်လုံး အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဆူပွက်နေချိန်ဖြစ်သည်။
ဗိုလ်မှူးအောင်သည်လည်း နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေးလှုပ်ရှားမှုများတွင် မိမိလည်းပါဝင်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ ဖြူးမြို့သို့ထွက်ခွါခဲ့ပြီး နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး တိုက်ပွဲများတွင် စာရင်းသွင်းလိုက်ပါရန် တို့ဗမာအစည်းအရုံး ခေါင်းဆောင်များအားပြောကြားခဲ့သည်။
ဤသို့ဖြင့် လယ်သမားဘဝမှ သခင်စံလှိုင်ဖြစ်လာသည်။
ဖြူးမြို့နယ် တို့ဗမာအစည်းအရုံးတွင် ထိုအချိန်က လှုပ်ရှားပါဝင်နေကြသော သခင်သန်းဖေနှင့် တက်ညီလက်ညီ တွဲဖက်မိခဲ့သည်။
သခင်သန်းဖေမှာ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ပါလီမန်အမတ်ဘဝမှတောခိုသွားပြီး တောထဲတွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
တို့ဗမာအစည်းအရုံး၏ သာယာဝတီညီလာခံမှ `အင်္ဂလိပ်အခက် ဗမာအချက်´ ဆိုသောကြွေးကြော်သံဖြင့်လွတ်လပ်ရေးလမ်းစကိုရှာခဲ့ချိန်တွင် သခင်အောင်ဆန်းက နိုင်ငံခြားသို့ ထွက်ခွါကာ စစ်ပညာသင်ယူကြမည့် ရဲဘော်များကိုလာခေါ်လေသည်။
ဂျပန်ပြည်သို့ထွက်ခွါသော ရဲဘော်သုံးကျိပ်အဖွဲ့၏ စတုတ္ထမြောက် ထွက်ခွါသောအဖွဲ့နှင့်လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး ၎င်းအဖွဲ့တွင် သခင်ရှုမောင်(ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်း) လည်း အတူပါရှိခဲ့သည်။
သင်္ဘောဖြင့် တိုကျိုသို့ထွက်ခွါခဲ့ပြီး ၎င်းမှတစ်ဆင့် ဟိုင်နန်ကျွန်းသို့ သွားရောက်ကာ စစ်ပညာများသင်ကြားခဲ့သည်။
ဟိုင်နန်ကျွန်းနှင့် တိုင်ဝမ်ကျွန်းများတွင် စစ်ပညာများသင်ကြားပြီးနောက် ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ဗမာ့လွတ်လပ်ရေး တပ်မတော်ကိုဖွဲ့စည်းသောအခါ သခင်စံလှိုင်အမည်မှ ဗိုလ်အောင်အဖြစ် အမည်ပြောင်းခဲ့သည်။
ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော် အနေဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံတွင်းသို့ စစ်ကြောင်းကြီးများဖြင့် ဝင်လာသောအခါတွင် ဗိုလ်အောင်သည် တပ်ဦးမှနေ၍ဦးစီးရသော တပ်မှူးအဖြစ် ချီတက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ဗမာ့လွတ်လပ်ရေး တပ်မတော် (BIA) ဗိုလ်မှူးအောင်|alt= ပထမတွင် ဗိုလ်မှူးရန်နိုင်အုပ်ချုပ်သော ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော် တပ်ရင်း(၂) တွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီးနောက် ဗမာ့ကာကွယ်ရေး တပ်မတော် ဖွဲ့စည်းသည့် အခါတွင် တပ်ရင်း (၅) ၏ တပ်ရင်းမှူးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
နောက်ထပ်၍တပ်များကိုတို့ချဲ့ပြီးနောက် တိုင်းအသီးသီးဖွဲ့ရာတွင် ဗိုလ်မှူးအောင်သည် တောင်ပိုင်းတိုင်း စစ်ဌာနချုပ်ကို ဦးစီးခဲ့သည်။
ဗိုလ်မှူးအောင်၏ လက်အောက်ခံစစ်အရာရှိများမှာ ဗိုလ်စိန်မှန် (နောင်တွင် ဗိုလ်မှူးစိန်မှန်၊ သောင်းကျန်းမှု နှိမ်နင်းရင်းကျဆုံးသူ) နှင့် ဗိုလ်ကြီးအောင်ကြီး (နောင်တွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီပါတီ တည်ထောင်သူ) တို့ဖြစ်ကြသည်။
ဂျပန်ကိုမတော်လှန်မီ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကိုယ်တိုင် တော်လှန်ရေးတိုင်းအသီးသီးကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီးနောက် ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေး ဌာနချုပ်ရုံးကို ဗိုလ်မှူးအောင်၏ တိုင်းတွင်ထားရှိရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ဗိုလ်မှူးအောင်၏ တော်လှန်ရေးတိုင်း (၇) ဌာနချုပ်သည် မြေလတ်ဒေသ သရက်ခရိုင်တွင်ထားရှိခဲ့သည်။
တော်လှန်ရေးပြီးသောအခါ တပ်ထဲမှထွက်ကာ ယောင်ချာချာဖြစ်နေသောရဲဘော်ကလေးများကို လမ်းမှားရောက်မသွားစေရန် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏ တာဝန်ပေးချက်အရ ပြည်သူ့ရဲဘော်အဖွဲ့ကို တာဝန်ယူစည်းရုံးဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
၁၉၄၇ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၁၂ ရက်တွင် ဗိုလ်မှူးအောင်သည်အမျိုးသားခေါင်းဆောင်ကြီး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၊ ဆာမောင်ကြီး၊ ဦးအောင်ဇံဝေ၊ ဦးတင်ထွဋ်(အိုင်စီအက်စ်)၊ ဗိုလ် ခင်မောင်ကလေး၊ မြို့မ-ဦးသန်းကြွယ်၊ သခင်ဝတင်နှင့် အခြားတိုင်းရင်းသား ခေါင်းဆောင်များနှင့် အတူ ပင်လုံညီလာခံ တွင်ဦးဆောင်ပါဝင် ခဲ့သည်။
၁၉၇၂ ခုနှစ်ပထမအကြိမ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသော ပင်လုံညီလာခံ သမိုင်းစဉ်စာမျက်နှာ ၁၃၈ ၁၉၈၀မေမြို့ချစ်ဆွေ ရေးသား ပြုစုခဲ့သော ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏ လွတ်လပ်ရေး ကြိုးပမ်းမှု လစဉ်မှတ်တမ်း အသက်ပေး၍ လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသော ရဲဘော်များအချင်းချင်း အဖြူ၊ အဝါ၊အနီ စသဖြင့် ကွဲကြခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဗိုလ်မှူးအောင်က `ကိုယ်တို့တစ်တွေ လွတ်လပ်ရေးရကာမှ၊ အောင်ပွဲဆင်ပြီးကာမှ ကိုယ်တို့ရဲဘော်တွေဟာ သူတို့ပါတီတွေအပေါ်မှာ ထားတဲ့သံယောဇဉ်က တိုင်းပြည်အပေါ်မှာ ရှိတဲ့သစ္စာထက် ကြီးမားလို့ ပါတီခေါ်ရာနောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်သွားကြလေရဲ့။
ပါတီမှိုင်းမိပြီး အားလုံးဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်ကြတာအင်မတန်ကြေကွဲစရာကောင်းတယ်´ ဟုပြောခဲ့လေသည်။
ဖဆပလအဖွဲ့ကြီးတွင် သန့်ရှင်း တည်မြဲ ကွဲကြသောအခါ ဗိုလ်မှူးအောင်သည် ဦးနုခေါင်းဆောင်သော သန့်ရှင်း ဖဆပလ အဖွဲ့၊ ပြည်ထောင်စုပါတီတို့တွင် ဝင်ရောက်အားပေးခဲ့သည်။
ထို့နောက် ပြည်ထောင်စုပါတီအမတ်အဖြစ် မဲအများဆုံးရရှိပြီး အရွေးခံခဲ့ရသည်။
ပြည်ထောင်စုပါတီ အစိုးရအဖွဲ့တွင် ဗိုလ်မှူးအောင်သည် ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ယူထမ်းဆောင်ခဲ့လေသည်။
၁၉၆၉ ခုနှစ် ဝန်ကြီးချုပ်ဟောင်း ဦးနုတောခိုပြီး ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီပါတီ တည်ထောင်ကာ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ် လမ်းစဉ်ပါတီနှင့် ဦးနေဝင်း အစိုးရကို တော်လှန်သည့်အခါ ဦးနုနှင့် အတူဗိုလ်မှူးအောင်ပါဝင်ခဲ့သည်။
ဘဝနိဂုံး ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင် ဗိုလ်မှူးအောင်သည် ရန်ကုန်မြို့တွင် ၂၀၀၃ ခုနှစ်က ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ကိုးကား ရဲဘော်သုံးကျိပ်မော်ကွန်း၊ တက္ကသိုလ်စိန်တင် Category:ရဲဘော်သုံးကျိပ်။
ခုံတော်မောင်ကျဘမ်းမှာ ကျမ်းဂန်ထူးချွန် ကျေညက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့် အပြင် တင်္ခဏုပတ္တိဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသူလည်း ဖြစ်သည်။
မောင်ကျဘမ်း ပေါ်ထွန်းသော ခေတ်မှာ အင်းဝဘုရင် ဒုတိယ မင်းခေါင် လက်ထက် ပေလေးပင် သျှင်လေးပါး ဟု ထင်ရှားကျော်ဇောသော ရဟန်းတော်များနှင့် ခေတ်ပြိုင်ပင်ဖြစ်သည်။
မောင်ကျဘမ်း၏ မာနကို တောင်တွင်းကြီး ဆရာတော် သျှင်ဥတ္တမကျော်က ချိုးနှိမ်ရာတွင် သပိတ်မှောက်ကံဆောင်မှု ပေါ်ပေါက်လာကြောင်း အဆိုရှိသည်။
ခုံတော်မောင်ကျဘမ်းကို သက္ကရာဇ် ၈၂၀ ပြည့်နှစ်၊ပုဂံမြို့တွင် ဖခင်ဦးဉာဏ်လင်း၊ အမိ ဒေါ်နှင်းဇံတို့ မှဖွားမြင်သည်။
ဦးဉာဏ်လင်း၊ ဒေါ်နှင်းဇံတို့ တွင် သား ၅ ဦး ဖွားမြင်သော်လည်း တစ်ယောက်မျှ အဖတ်မတင်ခဲ့ချေ။
မိဘနှစ်ပါးတို့သည် သားသမီး အဖတ်တင်စေသောငှာ အမျိုးမျိုးသော ယာယီ၊ ယတြာနှင့်တကွ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် သားတစ်ယောက် ထွန်းကားလာပြန်ရာ ထိုသားငယ်ကို လောကီယတြာနည်းများစွာဖြင့် ကြံဖန်ဖမ်းယူ ရသောကြောင့် မောင်ကြံဖမ်းဟု အမည်မှည့်ခေါ်သည်။
ငယ်စဉ်ဘဝကပင် ပုဂံမြို့၊ ရွှေဂူကျောင်း ဆရာတော်တွင် အပ်နှံပညာသင်ကြား ခဲ့သည်။
ရှင်သာမဏေ ဘဝမှ ရဟန်းဘောင်သို့ တက်ရောက်သော ဘွဲ့အမည်မှာ သျှင်ကုဏ္ဍလ ဖြစ်သည်။
သျှင်ကုဏ္ဍလ ဘဝတွင် ဘာသန္တရ၊ ဂန္ထ န္တရကျမ်းဂန် များနှင့်တကွ ရာဇသတ် ဓမ္မသတ် ဖြတ်ထုံးကြီး တို့ကိုလေ့လာဆည်းပူးခဲ့ပြီး ရဟန်း(၅) ဝါ၊ အသက်(၂၅)နှစ်တွင် လူဝတ်လဲခဲ့သည်။
ပုဂံမြို့တွင် ရှေ့နေအဖြစ် အသက်မွေး ဝမ်းကျောင်းပြုသည်။
သူတပါး၏ စကားအကျကို ဖမ်းယူပြောဆိုခြင်းအရာတွင် အလွန်လျင်မြန်ကျွမ်းကျင်၍ အများက မောင်ကျဘမ်း ဟုခေါ်တွင်ခဲ့သည်။
အစီအစဉ်မရှိပဲ အကြောင်းတစ်ရပ်ကို ရုတ်ချည်းပြောဆိုခြင်းမျိုးကို ကျဘမ်း စကားပြောနည်းဟု ယခုတိုင်တွင်လျက်ရှိနေသည်။
ပုဂံမြို့၊ ပြည်သူလူထုအစည်းဝေး ပွဲကြီးက မောင်ကျဘမ်းကို သမာဓိခုံတော် အဖြစ်တင်မြှောက်သည်။
အမှုများကို ကောင်းစွာ စီရင်ဆုံးဖြတ်ပေးသဖြင့် ခုံတော် မောင်ကျဘမ်း ဟူ၍ ထင်ရှားလာသည်။
သို့ရာတွင် ခုံတော်အဖြစ်ဆောင်ရွက်ရသည်ထက် အင်းဝနေပြည်တော်သို့သွား၍ ရှေ့နေလိုက်ရခြင်းက ပိုမိုဂုဏ်သတင်းသင်းပျံ့မည်ဟု ယူဆပြီးလျှင် အင်းဝသို့သွား၍ ရှေ့နေလိုက်ပြန်သည်။
မောင်ကျဘမ်းမှာ ရာဇသတ်၊ ဓမ္မသတ်များကို တတ်သိကျေပြွန်သည့်အပြင် ဆင်ခြေဆင်လက်သန်သူဖြစ်သဖြင့် ရှေ့နေရှေ့ရပ်၊ ခုံမင်းများနှင့်တကွ လွှတ်တော်ဝန်ကြီးများပင် မေတ္တာပြယ်လျက်ရှိကြသည်။
တစ်ရံခါသော် မောင်ကျဘမ်းက နန်းစဉ်လက်သုံး ဓမ္မတာ သစ္စာတော်ကျမ်းကြီးကို လျှောက်တင်လေလျှင် ဘုရင့်အမိန့်တော်ဖြင့် သူ့အား လွှတ်တော် ၅ရပ်တွင် ရှေ့နေလိုက်ခြင်းကို ပယ်ဖျက်လိုက်လေသည်။
တိတ်လည်းလေးတန်၊ ဗျာဒိတ်ခံသည်၊ နေရပ်မှာ ပြည်ရွှေပုဂံ၊အမိမယ်နှင်းဇံ၊ ရှေ့နေတွင်ဘက်မစံ၊ ကျော်ဇောသူ ငါမောင်ကြံ၊ ဘုရားမှာ ကကုသန် ဟုမောင်ကျဘမ်းကကိုယ့်ရည်သွေး လက်တန်း ဖွဲ့ဆိုခဲ့သည်။
ခုံတော်မောင်ကျဘမ်း၏ ကွယ်လွန်သောခုနှစ်ကို အတိအကျ မသိရှိရပေ။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၂) ကိုးကား Category:မြန်မာ မှူးမတ်များ‎ Category:မြန်မာ ရှေ့နေများ။
thumb အက်ဒွပ် ဂျင်းနား (Edward Jenner) (၁၇၄၉ - ၁၈၂၃) သည် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာသည့် ဗြိတိန် သိပ္ပံပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ကျောက်ကြီးရောဂါ ကာကွယ်ဆေးကို တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့် ဂျင်းနားအား အများက ကိုယ်ခံအား ပညာရပ်၏ ဖခင်ဟု အသိအမှတ် ပြုကြသည်။
ဂျင်းနား၏ တွေ့ရှိမှုသည် လူပေါင်းများစွာကို ကျောက်ကြီးရောဂါဖြင့် မသေဆုံးရန် ကယ်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ငယ်စဉ်ဘဝ အက်ဒွပ် ဂျင်းနားကို ၁၇၄၉ ခုနှစ် မေ ၁၇ ရက်နေ့တွင် ဗြိတိန်နိုင်ငံ ဂလောက်ဆက်စတာရှိုင်းယားနယ် ဘာကလေမြို့၌ မွေးဖွားသည်။
ဖခင်ဖြစ်သူ ခရစ်ယာန် သင်းအုပ်ဆရာက ဂျင်းနားကို မူလတန်းပညာ သင်ယူဖို့ တစ်ကျောင်းပြီး တစ်ကျောင်းပို့ခဲ့သည်။
အသက် ၁၄ နှစ်အရွယ်မှ စတင်၍ ခွဲစိတ်ဆရာဝန် ဒေါက်တာ ဒင်နီယယ် လပ်ဒ်လို၏ နောက်လိုက်တပည့်အဖြစ် ၈ နှစ်ကြာ ဆည်းပူးသင်ယူခဲ့သည်။
အသက် ၂၁ နှစ် အရွယ်ရောက်သောအခါ လန်ဒန်မြို့ စိန့်ဂျော့ဆေးရုံကြီးမှ ကျော်ကြားသည့် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်ကြီး ဂျွန်ဟန့်တား၏ လက်အောက်တွင် ဆက်လက် သင်ယူခဲ့သည်။
ကျောက်ကြီးရောဂါ ဂျင်းနားတို့၏ ခေတ်အခါက ကျောက်ကြီးရောဂါဆိုလျှင် လူများအား တုန်လှုပ်ချောက်ချား စေသည်။
ကျောက်ပေါက်လျှင် ၃ ဦးတွင် ၁ ဦး သေဆုံးသည်။
အသက်မသေ လျှင်လည်း ကျောက်ပေါက်မာများဖြင့် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်လေ့ရှိသည်။
ကျေးတောသူမ ကလေးတစ်ဦးက 'ကျွန်မနွားကျောက်ပေါက်ပြီးမို့၊ နောက်ထပ် ကျောက်မပေါက်နိုင်တော့ပါ'ဟု ပြောလိုက်သည်ကို ကြားမိသည့် နေ့မှစ၍ ထိုစကားယုတ္တိတန်သည် မတန်သည်ကို စူးစမ်းရှာဖွေ ခဲ့သည်။
ဂျင်းနားသည် ဆရာဝန်ကြီး ဂျွန်ဟန်းတားလက်အောက်၌ ဆရာဝန်အတတ်ကို ဆက်လက်သင်ကြား၍ ခရစ် ၁၇၉၂ ခုနှစ် တွင် ဆေးပညာဘွဲ့ ရရှိသည်။
ထိုအခါ မိမိဇာတိရပ်ဌာန်သို့ ပြန်၍ ဆရာဝန်အဖြစ်ဖြင့် အသက်မွေးရင်း ခရစ် ၁၇၇၅ ခုနှစ်၌ ကျောက်ရောဂါ ကုထုံးဆိုင်ရာ သုတေသနကို ရှာမှီးခဲ့ သည်။
သို့သော် ၁၇၉၆ ခုနှစ် ရောက်မှပင် ယခင်က ကျေး တောသူမကလေး၏ စကားမှန်မမှန်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုနိုင် သည်။
သူ၏ စမ်းသပ်နည်းမှာ နို့သည်မကလေးတစ်ဦး၏ လက် မောင်းတွင် ပေါက်နေသော နွားကျောက်အနာမှပြည်ကို ယူ၍ ကလေးတစ်ယောက်၏ အသားအရေထဲသို့ သံဆူးနှင့် ခြစ်ကာထည့်သွင်းသည်။
နှစ်လခန့်ကြာသော် ထိုကလေးကို ကျောက်ရောဂါ ပိုးကူးစက်အောင် ဆေးထိုး၍ပေးလေသည်။
သို့သော်ကလေး၌ ကျောက်ရောဂါ မဖြစ်ပေ။
ခရစ် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ဂျန္နားသည် သူ၏ စမ်းသပ်ချက်ကို ကြေညာ လိုက်၏။
ဤတွင် ကျောက်ဆေးထိုးနှံသော ဓလေ့ပျံ့နှံ့လာ၍ ကျောက်ရောဂါလည်း များစွာ ပပျောက်သွားခဲ့သည်။
ဂျင်းနား စိန့်ဂျော့ဆေးရုံကြီးမှ သင်တန်းပြီးဆုံးသောအခါ ဂျင်းနားသည် ဆရာဖြစ်သူ ဂျွန်ဟန့်တား၏ အကြံပြုချက်အရ ဂလောက်ဆက်စတာနယ်သို့ ပြန်သွားကာ ဆေးကုသခဲ့သည်။
ထိုနယ်တွင် နွားကျောက် ပေါက်ပြီးသူများ ကျောက်ကြီး မပေါက်သည်ကို တွေ့ရပြီး ကျောက်ကြီးရောဂါနှင့် နွားကျောက် ဆက်စပ်မှုကို ဒေါက်တာ ဂျင်းနား စူးစမ်းသုတေသနပြုတော့သည်။
အသိအမှတ်ပြုခြင်းခံရ ကျောက်ကြီးရောဂါကို ကျောက်ဆေးထိုး၍ ကြိုတင်ကာကွယ်နိုင်ကြောင်း ဒေါက်တာဂျင်းနား တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဗြိတိသျှ ပါလီမန်က ၎င်းအား ဆာဘွဲ့ အပ်နှင်းချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
ဆုငွေ စတာလင်ပေါင် ၁၀၀၀၀ ပေးအပ်ခဲ့သည်။
၁၈၀၆ ခုနှစ်တွင် ၎င်းအား ပေါင် ၂၀၀၀၀ ထပ်မံ ချီးမြှင့်ပေးအပ်သည်။
ထိုနှစ်တွင် ဂျင်းနားသည် ဆွီဒင်တော်ဝင် အကယ်ဒမီသိပ္ပံ၏ နိုင်ငံခြားသား အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရသည်။
၁၈၁၁ ခုနှစ်တွင် လန်ဒန်သို့ ပြန်လာသည်။
၁၈၂၁ ခုနှစ်တွင် ၎င်းအား ဂျော့ဘုရင်၏ အထူးသမားတော်ကြီးအဖြစ် ခန့်ထားလိုက်သည်။
၁၈၂၃ ခုနှစ် ဇန္နဝါရီ ၂၆ ရက်နေ့တွင် ဂျင်းနားသည် လေဖြတ်ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၃) ကိုးကား Category:နိုင်ငံတကာ ဆေးပညာရှင်များ။
ချပါတီ (ခ) ရိုတီ ချပါတီ သို့မဟုတ် ရိုတီ သည် ဟိန္ဒူစတန် အရပ်မှ နေသူတို့၏ အစားအစာဖြစ်ပြီး ပေါင်မုန့်ပြားလို့လည်းခေါ်၏။
ပါဝင် ပစ္စည်းများ ဂျုံကြမ်းမှုန့် ဆီ သို့မဟုတ် ဂီ ( ထောပတ် နှင့်ဆင်တူ) ဒိန်ချဉ် ဆား ပြုလုပ်ခြင်း ဂျုံကြမ်းမှုန့်၊ ဆား၊ ဒိန်ချဉ်တို့ကို သမအောင် ရောပြီး ရေကို နည်းနည်းချင်းစီထည့်ကာ သမအောင် နယ်ပေးပါ။
ဂျုံနယ်သည့်အခါ ရေမများအောင် သတိထားပြီး ရေကို နည်းနည်းချင်း ဖျန်းဖျန်းပြီး နယ်ပေးပါ။
ဂျုံမှုန့်လုံးလေးတွေလို မြင်နေရမယ်ဆိုလျှင် နယ်တာ လိုသေးသည်၊ ရေနည်းနည်းဖျန်းပြီး အားလုံး သမ အောင် နယ်ပေးပါ။
ဂျုံက အနယ်နာလေ မုန့်သားကောင်းလေ ဖြစ်၍ ခပ်နာနာ နယ်ပေးနိုင်လေ မုန့်သားပိုပြီး ညက်ညက်အိအိလေး စားရမှာ ဖြစ်သည်။
နယ်ပြီးသားဂျုံကို ပိတ်ပါးစလေး ရေဆွတ် အုပ်ပေးထားပြီး နာရီဝက်မှ တစ်နာရီ ၂ နာရီ အကြာထိ နှပ်ထားပေးပါ။
နှပ်ပေးထားခြင်းဖြင့် မုန့်သားကို ပိုမိုနူးညံ့ကောင်းမွန်စေသည်။
ပြီးနောက် ဂျုံသားတွေကို ယူပြီး ဂေါက်သီးလုံးအရွယ် အလုံးလေးများ လုံးပါ။
ထိုဂျုံလေးများ အပေါ် ဂျုံမှုန့်လေးများ ဖြူးပေးပါ။
ဂျုံမှုန့်လေးတွေ ဖြူးပေးထားလျှင် မုန့်သားများ လေသလပ်ပြီး ခြောက်သွားမှာ မစိုးရတော့ပါ။
ပြီးနောက် ဂျုံလုံးလေးတွေကို တစ်လုံးချင်းစီယူပြီး ဒလိမ့်တုံးလေးနှင့် ဂျုံကိုပြားအောင် လှိမ့်ပေးပါ။
ဂျုံပြားရအောင် လှိမ့်သည့်အခါ အောက်ခံပြားတွင် ဂျုံများ ကပ်မနေရအောင် ဆီနည်းနည်းသုပ်ပေးပါ။
ဒလိမ့်တုံးမရှိရင် ပုလင်းကို အသုံးပြုပြီး လှိမ့်လို့ရသည်။
ချပါတီတစ်ခု၏ အရွယ်အစားကတော့ လက်ဖက်ရည်အချို အောက်ခံပန်းကန်ပြားအရွယ်လောက်ရှိသည်။
ဂျုံလုံးလေးကနေ ဂျုံပြားလေးတွေအဖြစ်ကို ရောက်လာပြီဆိုလျှင် ဒယ်ပြားဝိုင်းမှာ ဆီ/ထောပတ် (နှစ်သက်ရာကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
) အနည်းငယ် သုတ်ပြီး မီးဖိုပေါ်မှာ မီးအသင့်အတင့်ထားကာ ဒယ်ပြားဝိုင်းကို တင်ပေးပါ။
ဒယ်ပြားပူလာပြီဆိုလျှင် ဒယ်အိုးထဲ ဂျုံပြားလေးများ အသာထည့်ပေးပါ။
(မုန့်ကို အိုးကင်းပူတိုက်တဲ့သဘောဖြစ်သည်) မုန့်သားအရောင်ပြောင်းလာပြီဆိုလျှင် မုန့်ကလော်တံလေးနဲ့ တစ်ဘက်ကိုလှန်ပေးလိုက်ပါ။
၁ မိနစ်မျှ အကြာဆိုလျှင် ကျက်ပြီဖြစ်သည့် ချပါတီကို ရရှိပါပြီ။
သို့မဟုတ် မီးတောက်ထဲတွင် ညှပ်တံဖြင့် မီးကင်းတဖက်တချက် လှန်ကာ ကင်ပေးပါ။
မုန့်အတွင်းပိုင်းမှ လေများအပူကြောင့် ပိုကျယ်ပြန့်လာပြီး မုန့်ဖေါင်းဖွလာမည် ဖြစ်၏။
မြန်မာဘလော့ဂါ ခေတ်ဦးပိုင်းကို ၂၀၀၆ အစောပိုင်းမှာ ထင်ထင်ရှားရှားမြင်နိုင်သည်။
ပထမဆုံး မြန်မာဘလော့ ဂါများသည် သူတို့၏စာမျက်နှာများတွင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာနှင့်ရေးသားခဲ့ကြပြီး အများအားဖြင့် တကိုယ်ရေသက်ဆိုင်သော အကြောင်းအချက်အလက်များကို တင်ပြထားခဲ့ကြသည် ကိုတွေ့ရသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ခရီးသွားဆောင်းပါး၊ အတွေ့အကြုံနှင့် အခြားမျှဝေချင်သည်များကို တင်ပြထားကြသည်။
၂၀၀၆ ခုနှစ်ထက် စောကောင်းစော နိုင်သော်လည်း ၎င်းနှစ်သည် မြန်မာဘလော့ဂါများ၏အချိုးအကွေ့ကိုစတင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တော့မမှားချေ။
ခေတ်ဦးပိုင်း မြန်မာဘာသာနှင့်စမ်းသပ်ရေးသားသူများရှိလာသော်လည်း ပြည်တွင်းအင်တာနက်အသုံးပြုသူများသည် ဘလော့များကို ဖတ်ရှုခြင်းနှင့် အများအပြားရေးသားခြင်းမရှိသေးသောအတွက် ၂၀၀၆ မတိုင်ခင် ဘလော့ဂါ ဟူ၍ ထင်ထင်ရှားရှား နာ မည်ရသူများမရှိသေးချေ။
ဇော်ဂျီဖောင့် ( ZawGyi font) ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်မှာ blogger ၏ blogspot ပလက်ဖောင်းကို အသုံးပြုခဲ့ကြသော မြန်မာဘလော့ဂါအချို့သည် သူတို့စာမျက်နှာများပေါ်မှာ မြန်မာဘာသာနှင့် ရေးသားနိုင်မည့် စနစ်ကိုစတင်တွေ့ရှိစမ်းသပ်အောင်မြင်ခဲ့ကြပြီး ညီလင်းဆက်၊မောင်လှနှင့်ပုဂံနက် တို့သည် ထင်ရှားသော မြန်မာဘလော့ ဂါတွေအဖြစ် စတင်ပေါ်ထွက်လာသည်။
၂၀၀၆ ခုနှစ်၏ ဩဂုတ် ၃၁ ရက်နေ့တွင်မူ ကမ္ဘာ့ ဘလော့ဂါနေ့ အဖြစ် ရန်ကုန်မြို့ မြေနီကုန်းမှာရှိသော service+ computer training center ကကြီးမှူးပြီး မြန်မာ့အင်တာနက်အသုံးပြုသူများကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်စတင်မိတ်ဆက်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ဒါသည် မြန်မာ့ဘလော့လောက၏ ပထမဆုံးသော လှုပ်ရှားမှုဖြစ် ခဲ့သည်။
service+ computer training center ၏တည်ထောင်သူ ကိုရဲထွန်းအောင် သည် မြန်မာ့ ဘလော့ရေးသား သူများ၏ ခေတ်ဦးမှာ ပါဝင်ခဲ့သူတယောက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူရေးသားခဲ့သော ဘလော့များသည် အချိန်အတိုင်းအတာတခုထိ အောင်မြင်ခဲ့သည်။
သူသည် မြန်မာပြည်မှာ ဘလော့ရေးသားသူများတိုးပွားလာအောင်လုပ်ဆောင်ရာမှာ ဦးစွာ ပထမ ဖြစ်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်း ဘလော့ဂါ လောက ထွန်းတောက်လာချိန်မှာလည်း သူတည်ထောင်ထားသော service+ center သည် နာမည်ကြီး ဘလော့ဂါများ စုပေါင်းဝင်ထွက်သွားလာခဲ့ရာ ရပ်ဝန်းတခုဖြစ်လာခဲ့သည်။
အသုံးပြုရာနည်းပညာ Blogspot နှင့်ဘလော့ရေးသားသူများစတင်တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ၂၀၀၆ ဒီဇင်ဘာမှာ မြန်မာဘာသာဖြင့် ဘလော့ရေး သားသူများ ၄၀၀ မှ ၈၀၀ ခန့်ရှိလာတယ်လို့ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုသို့ အများအပြားအလွယ်တကူမြန်မာလိုရေး သား နိုင်ရန်အတွက် နည်းပညာဖြန့်ဝေပေးသူများထဲမှာ ညီလင်းဆက်၊မောင်လှနှင့်စေတန်ဂေါ့ တို့ဟာထင်ရှားသည်။
သူတိုက ဘလော့စာမျက်နှာများတွင် မြန်မာဘာသာဖြင့် ဘလော့ရေးသားခြင်းဆိုင်ရာ အထောက်အကူပြုအချက် အလက်များကို တင်ပြထားခဲ့ပြီး အများစုသည် လက်တွေ့အသုံးတည့်အောင်ရေးသားထားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုသူများသည် forum များတွင်လည်း နာမည်ရှိရေးသားကြသူများဖြစ်သောအတွက် သူတို့မိတ်ဆွေအများစုသည် ဘလော့ရေး သောအလေ့အထကို အလျင်အမြန် ကူးပြောင်းနိုင်လာခဲ့သည်။
ဒါ့အပြင် အခြားဘလော့ရေးသားနိုင်သော ပလပ်ဖောင်း များဖြစ်သော wordpress, iblogger စသော မူကွဲနည်းပညာရပ်များပိုမိုပြန့်နှံ့လာခဲ့ပြီး ဘလော့ရေးသားခြင်းသာမက ဘလော့ဂါများသည် web 2.0 လို့ခေါ်သောခောတ်မှာ web developer များ ဖြစ်မှန်းမသိဖြစ်လာခဲ့သည်။
၂၀၀၇ နှစ်ဦးပိုင်းတွင်မူ မြန်မာဘာသာဖြင့် ဘလော့ရေးသားသော အရေအတွက်ပိုမိုတိုးပွားနေပြီး ထိုသူများ၏ လိပ်စာ များကို တစုတစည်းထဲ ဖော်ပြနိုင်ရန်အတွက် Myanmar bloggers directory ကို ညီလင်းဆက်မှ စတင်တည်ထောင်ပေး ခဲ့ပြီး မြန်မာလိုရေးသားလိုသူတိုင်း ၎င်းနေရာကနေ တဆင့်အများအပြားသိနိုင်ရန်အတွက်အားထုတ် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။
ဘလော့ဂါအမှတ်တရစာအုပ် အကြောင်းအရာ အချက်အလက်တွေစုံလင်အောင်ရေးသားလာသောမြန်မာဘလော့ဂါများသည် မြန်မာပြည်တွင်းမှာသာ မက စင်္ကာပူ၊ မလေးရှား၊ အင်္ဂလန်၊ အမေရိကန်၊ အာဖရိက၊ ကနေဒါ၊ ရှရှား၊ စသောကမ္ဘာ့ မြို့ကြီးတွေမှ နေပြီး ရေးသား လာနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုသူများသည် online ကနေတဆင့် အသိအကျွမ်းဖြစ်လာခဲ့ကြပြီး ပြည်တွင်းနှင့်ပြည်ပက မြန်မာ ဘလော့ဂါများသည် စုပေါင်းပြီး သူတို့၏ကောင်းနိုးရာရာ ပိုစ်များကို ကဏ္ဍ အလိုက်ရွေးထုတ်ပြီး မြန်မာပြည်မှာ စာအုပ်တခု အမှတ်တရထုတ်ဝေဖို့ စတင်စီစဉ်ခဲ့ရာက အပြင်မှာမတွေ့မမြင်ဘူးဘဲ တဦးကိုတဦး online မှာသာ သိကျွမ်းခဲ့ ကြသော မြန်မာဘလော့ဂါများသည် သမိုင်းဝင်မယ့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှုကို ၂၀၀၇ မတ်လအတွင်း ရန်ကုန်မြို့ပေါ်က ကော်ဖီဆိုင်တခုမှာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
၎င်း တွေ့ဆုံမှုအတွင်း အမှတ်တရ စာအုပ်ထုတ်ဝေဖို့အတွက် စိုးဇေယျ မှစတင် အကြံပြုခဲ့ပြီး ကမ္ဘာအရပ်ရပ်က မြန်မာဘလော့ဂါများ၏ ကောင်းမွန်သော ပိုစ်များကို ရွေးထုတ်နိုင်ဖို့ရာ ပထမဆုံး ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး အဆိုပါတွေ့ဆုံပွဲကို ဘာညာဘာညာ၊ညီလင်းဆက်၊နေဘုန်းလတ်၊ဇင်ကိုလတ်၊ညီညီ၊ဘလာဂေါက်၊မြန်မာအိုအေစစ်၊စိုးဇေယျ၊ မျက်လုံး၊ တက်စလာ၊ စည်းအပြင်ဘက်ကလူ စသောမြန်မာဘလော့ဂါများ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။
နောက်ပိုင်း မကြာမကြာအစည်းဝေးများပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အကောင်းဆုံးပိုစ်တွေရွေးထုတ်ခြင်းအတွက် မြေနီကုန်းက service+ မှာ စုပေါင်းရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ထိုသို့ရွေးချယ်ရန်အတွက် ကမ္ဘာအနှံက မြန်မာဘလော့ဂါများကနေပြီး အမှတ်ပေး စနစ်နှင့် စုပေါင်းရွေးချယ်စေခဲ့သည်။
ထိုစာအုပ်၏အမည်ကို “အနာဂတ်လှိုင်း၏ဆုံမှတ်များ”လို့အမည်ပေးခဲ့ကြသည်။
အမှတ်တရစာအုပ်ထုတ်ဝေရေးသည် လက်ရှိ အစိုးရပေါ်လစီများအရ စာရေးသူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချက် အလက်များကိုပေးရမှာဖြစ်သောအတွက် နိုင်ငံရပ်ခြားမှာရှိနေသော အချို့စာရေးသားသူများက ကန့်ကွက်ရာကနေပြီး မပြီး မပြတ်ဘဲဖြစ်ခဲ့ရသည်။
MBS right တွေ့ဆုံပွဲများ၏ နောက်ပိုင်းရလဒ်အနေဖြင့် မြန်မာဘလော့ဂါများအချင်းချင်း ပိုမိုညီညွတ်စွာပေါင်းစည်းပြီး ပညာရေးလူမှုရေးကဏ္ဍများတွင်စိတ်တူကိုယ်တူရည်မှန်းချက်များနှင့် ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့ မြန်မာဘလော့ဂါ အသိုက်အမြုံလို့ခေါ်သော MBS ကိုစတင်ဖွဲ့စည်းရန်အတွက် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဖွဲ့စည်းပြီးနောက်မှာ MBS အဖွဲ့ခွဲများ အနက် ထူးခြားစွာစုစည်းဆောင်ရွက်နိုင်သူတို့မှာ အစိုးရပညာတော်သင်များရှိသော ရုရှားမှ မော်စကို MBS ဖြစ်သည်။
MBS member အများအပြားရှိခဲ့သော စင်္ကာပူသည် အစဦးပိုင်းမှာထူးထူးခြားခြား အနီးကပ်ဆက်ဆံ ရေးရှိခဲ့ပြီး ၂၀၀၇ စက်တင်ဘာနောက်ပိုင်းတွင်မူ လက်ရှိအချိန်အထိ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုမရှိတော့ချေ။
ဦးစည်းဦးဆောင်မရှိဘဲ တယောက်ကိုတယောက် နားလည်မှုယုံကြည်မှုတို့နှင့်တည်ဆောက်ခဲ့သော MBS သည် ၂၀၀၇ အစောပိုင်းကာလများတွင် စုစည်းသောလှုပ်ရှားမှုတို့နှင့် နည်းပညာတိုးတက်ရေးများကို တစိုက်မတ်မတ်ဆောင်ရွက်ခဲ့ သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်၏ စက်တင်ဘာ ၁ ရက်နေ့တွင်မူ ပထမဆုံး MBS ၏ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် မြန်မာဘလော့ ဂါနေ့ကို ရန်ကုန်မြို့ လှိုင်တက္ကသိုလ်ဝင်းအတွင်းက Myanmar information and technology park( Myanmar info-tech) အဆောက်အဦးမှာ တနေကုန်တိုင်သောဟောပြောပွဲကို ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ပြီး မြန်မာကွန်ပျုတာ ရပ်ဝန်းမှ နာမည်ကြီး ဆရာများနှင့်တကွ မြန်မာဘလော့ဂါများမှနေပြီး နည်းပညာတိုးတက်လာခြင်းနှင့် အင်တာနက်ပေါ်မှ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်း၊ ပညာရေးဆိုင်ရာအခွင့်အလမ်းများအကြောင်းကို ဟောပြောခဲ့သည်။
အဆိုပါဟောပြောပွဲသည် မြန်မာ ပြည်အတွက် ပထမဆုံးဖြစ်ပြီး တက်ရောက် သူ ၆၀၀ ရှိသောအနက် အများစုသည် လူငယ်များဖြစ်ပြီး သက်ကြီးဝါသနာ ရှင်များလည်းတက်ရောက်လာခဲ့သောအောင်မြင်သောပွဲတခုဖြစ်ခဲ့သည်။
၂၀၀၆ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၇ စက်တင်ဘာလအတွင်းမြန်မာဘလော့ဂါ လောကသည် ထင်ထင်ရှားရှားအောင်မြင်လာခဲ့ပြီး မြန်မာ့စာနယ်ဇင်းများမှနေ ဖော်ပြလာသောအထိ မြန်မာဘလော့ဂါများမှာ အချိန်တိုအတွင်းတိုးတက်အောင်မြင်လာ ကာ စီးပွားရေးကြော်ငြာများရရှိလာသောဘလော့များပေါ်ထွက်လာသောအထိ အောင်မြင်လာခဲ့သည်။
၂၀၀၇ စက်တင်ဘာ လကုန်ပိုင်းမှာဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအခြေအနေများအရ မြန်မာဘလော့ဂါလောကသည် နိုင်ငံတကာမှာ ကျော်ကြားသလောက် မြန်မာပြည်အတွင်း မှေးမှိန်ခဲ့ရပြီး ပြည်တွင်းလှုပ်ရှားမှုများတွင် မြန်မာဘလော့ဂါများသည် အစိုးရဆန့်ကျင်သူများအဖြစ် အမြင်ခံခဲ့ရသည်။
အမှန် ဆို ဘလော့ဂါများတွင်သာမက Citizen journalism ဖြစ်သောအင်တာနက်အသုံးပြုသူတိုင်းသည် စက်တင်ဘာ အရေးအခင်းမှာ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အချက်အလက်များကို အင်တာနက်ပေါ်ကို ဖြန့်ဝေရာမှစတင်ခဲ့ပြီး အစိုးရဆန့် ကျင်သူ ဘလော့ရေးသားသူများကြောင့် ပြည်တွင်းမှာရှိသော နည်းပညာအတတ်ပညာတိုးတက်ရေးလိုလားသူ ဘလော့ဂါများ အကြား လုံခြုံရေးအရစိုးရိမ်စရာဖြစ်ခဲ့သည်။
အဆိုပါကိစ္စရပ်များကြောင့် ပြည်တွင်းနှင့်ပြည်ပဘလော့ဂါများအကြား အငြင်းပွားဖွယ်ရာ ကိစ္စရပ်များကြောင့် MBS သည် ပြည်တွင်း မှာသာအဓိက ကျန်ရှိခဲ့ပြီးဆက်လက် ရပ်တည်မှုအရ ပြည်ပရောက်ဘလော့ဂါအများစုနှင့် အဆက်အဆံ လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။
ပြည်တွင်းမှာ ကျန်ရှိသော မြန်မာဘလော့ဂါအင်အားစုသည် ၂၀၀၈ ခုနှစ်အတွင်းဆက်လက်တိုးပွားလာခဲ့ပြီး အများစုသည် ကဗျာ၊ နည်းပညာ၊ ရသစာပေ၊ သတင်းအချက်အလက်အချို့နှင့်၊ အတွေ့အကြုံဖလှယ်ရေးစာများကိုသာ ရေးသားကြ သူများဖြစ်ပြီး MBS မှတည်ထောင်ခဲ့သော myanmarbloggersociety.ning.com မှာ အဖွဲ့ဝင်လာခဲ့ကြသည်။
မကြာခင်မှာဘဲ အဆိုပါဆိုဒ်သည် ပေါ်လစီအချို့ကြောင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုပြန်လည်ကင်းမဲ့ခဲ့ရသည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ် မေလ အတွင်း နာဂစ်မုန်တိုင်းတိုက်ခတ် ပြီးနောက် MBS မှ မြန်မာဘလော့ဂါများသည် နီးစပ်ရာ ဘလော့ဂါအချင်းချင်း စုဖွဲ့ပြီး လူမှုကယ်ဆယ်ရေး လုပ်ငန်းများကို တတပ်တအားပါဝင်ခဲ့ကြသည်ကိုလည်း မြန်မာစာနယ်ဇင်းများမှ တဆင့် တွေ့မြင်ခဲ့ရပြန်သည်။
ထိုအချိန်မှာလည်း MBS ၏နိုင်ငံတကာမှ ပါဝင်သူများမှာ သက်ဆိုင်ရာတိုင်းပြည်များကနေ တဆင့် ပြည်တွင်းလူသားခြင်းစာနာထောက်ထားမှု အကူအညီများအတွက် ကိုယ်ကျိုးမဖတ် ဝိုင်းဝန်းကူညီခဲ့ကာ အခြားသော နယ်ပယ်မှသူများကိုလည်း အလှူရှင်များဖြစ်လာအောင်ဆွဲဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၈ ၏ ဩဂုတ် ၃၁ တွင်မူ ဒုတိယအကြိမ် မြောက်မြန်မာဘလော့ဂါနေ့ကိုကျင်းပဖို့ စီစဉ်ခဲ့ကြပေးမယ့် လုံခြုံရေးအခြေအနေနှင့် တားဆီးမှုအချို့ကြောင့် ပြည်တွင်းဘလော့ဂါများအနေဖြင့် ကျင်းပဖို့ရာ လက်လျှော့ခဲ့ရသည်။
မြန်မာဘလော့ဂါဦးရေသည် တဖြည်းဖြည်းပြန်လည်လျော့ကျသွားခဲ့ပြီး ၂၀၀၉ ခုနှစ် အတွင်ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် ဩဂုတ်လ ၃၀ - ၃၁ ရက်များတွင် MBS မှဦးဆောင်ကာ ပြည်မြို့လေ့လာရေးခရီးတခုထွက်ခဲ့သည်။
၎င်းခရီးစဉ်ကို အဖွဲ့ဝင် ၄၀ ကျော်ခန့်လိုက်ပါခဲ့ကြပြီး အတွေ့အကြုံနှင့် အသိပညာရပ်များကို ဖလှယ်ကာ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုများ ပိုမိုခိုင်မြဲအောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့တာတွေ့ရသည်။