kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ဆန်းဂျောခဲအိဟန်ဘူတာ (三条京阪駅 Sanjō Keihan Eki) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုစီရင်စု၊ ကျိုတိုမြို့၊ ဟိဂရှိယာမရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် မြေအောက်ရထားဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အချက်အလက်များ ဆန်းဂျောခဲအိဟန်ဘူတာသည် ခဲအိဟန်လျှပ်စစ်ရထား လိုင်း၏ ခဲအိဟန်ပင်မရထားလမ်းကြောင်းကို ကန့်လန့်ဖြတ်ကာ တည်ရှိသည်။
ဤဘူတာသည် အနီးအနားရှိ ခဲအိဟန်ဆန်းဂျောဘူတာကို ချိတ်ဆက်ထားသည်။
ဘူတာသည် ခမိုမြစ်နှင့် ကျိုတိုခဝရမချိဈေးဝယ်၏ အရှေ့ဘက်နား၊ ဆန်းဂျောလမ်းမ၏ မြေအောက်တွင် တည်ရှိသည်။
ဤဘူတာသည် အိုဆာကာမြို့ရှိ ယောဒိုယဘရှိဘူတာသို့သွားသည့် ကျိုတိုမြို့ရှိရထားများအတွက် အဓိကကျသည့် ဘူတာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ရထားလိုင်းများ ခဲအိဟန်ရထားလိုင်း ခဲအိဟန်ပင်မရထားလိုင်း, အိုးတိုးရထားလိုင်း (ဆန်းဂျောဘူတာ) ဘူတာပုံစံ ဘူတာတွင် ရထားလမ်းကြောင်းနှစ်ခုနှင့် အလယ်တွင် ပလက်ဖောင်းတစ်ခု ပါဝင်သည်။
ပြင်ပလင့်များ Japan Visitor info ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ပတ်မြေအောက်ရထားဘူတာရုံများ ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ရှိ ဘူတာရုံများ။
အုဇုမဆတန်းဂျင်းဂဝဘူတာ (太秦天神川駅, Uzumasa Tenjingawa-eki) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုစီရင်စု၊ ကျိုတိုမြို့၊ အုခယောရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤဘူတာသည် ကျိုတိုမြို့ပတ်မြေအောက်ရထားတိုးဇိုင်းလိုင်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရထားလိုင်းများ ကျိုတိုမြို့ပတ်မြေအောက်ရထားလိုင်း တိုးဇိုင်းရထားလိုင်း (ဘူတာအမှတ် - T17) ဘူတာပုံစံ ရထားလမ်ကြောင်းနှစ်ခုပါရှိပြီး အလယ်တွင် ပလက်ဖောင်းတစ်ခု ပါဝင်သည်။
သမိုင်းကြောင်း ၂၀၀၈ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁၆ ရက် - တိုးဇိုင်းရထားလိုင်းကို နိဂျောဘူတာမှတဆင့် တိုးချဲ့သည့်အချိန်တွင် ဤဘူတာကို စတင်ခဲ့သည်။
ဖုရှိမိရပ်ကွက် (伏見区, Fushimi-ku, ဖုရှိမိ-ခု) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုမြို့ရှိ ရပ်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျိုတိုမြို့တွင် ရပ်ကွက်ပေါင်း (၁၁) ခု ရှိသည်။
ဤရပ်ကွက်ရှိ ထင်ရှားသည့်နေရာများတွင် ဖုရှိမိအိနရိနတ်ကျောင်း၊ ဖုရှိမိရဲတိုက်တို့ ပါဝင်သည်။
ထို့အပြင် ဂေါ့ခိုးဂုနတ်ကျောင်းတွင် တည်ရှိသည့် ရေများသည် အထူးထင်ရှားကျော်ကြားပြီး ဂျပန်နိုင်ငံ၏ အသန့်ရှင်းဆုံးရေအရင်းအမြစ်ရှိရာ နေရာ (၁၀၀) ခုတွင် ဤနေရာလည်း ပါဝင်သည်။
ဤရပ်ကွက်၏ အမည်ဖြစ်သည့် “ဖုရှိမိ” သည် “ဖုဆု” နှင့် “မိဇု” ကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး “ကွယ်ဝှက်နေသည့်ရေ” သို့မဟုတ် “မြေအောက်ရေ” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။
ဤရေသည် ဆာကေးအရက်ပြုလုပ်ရာတွင် အဓိကကျသည့် ရေအရင်းအမြစ်လည်း ဖြစ်သည်။
လူဦးရေအချက်အလက် စီးပွားရေး အောက်ပါရုံးချုပ်များသည် ဖုရှိမိရပ်ကွက်တွင် ရုံးချုပ်များ တည်ရှိကြသည်။
Kyocera - လျှပ်စစ်ပစ္စည်းနှင့် ကြွေထည်မြေထည်ထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီ Murata Machinery - စက်မှုလုပ်ငန်းသုံးပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီ Gekkeikan - ဆာကေးအရက်၊ ဇီးဝိုင်၊ မအဇခဲ၊ ရှောချူး၊ မိရင်း စသည်များ ထုတ်လုပ်သည့်ကုမ္ပဏီ Kizakura - ဘီယာနှင့် အရက်ထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီ Shoutoku - အရက်ထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီ ပညာရေး ရူးခိုခုတက္ကသိုလ်၊ ကျိုတိုပညာရေးတက္ကသိုလ်၊ ရှုချိအင်းတက္ကသိုလ်များသည် ဤရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိကြသည်။
ဤရပ်ကွက်တွင် မြောက်ကိုရီးယားကျောင်းတစ်ခုဖြစ်သည့် ကျိုတိုမြောက်ကိုရီးယားမူလတန်းကျောင်း (京都朝鮮初級学校) လည်း တည်ရှိသည်။
ကျိုတိုတချိဘနမူလတန်းနှင့် အလယ်တန်းကျောင်း အချက်အချာနေရာများ thumb|ကျိုတိုမြင်းပြိုင်ကွင်း (၂၀၀၇ ခုနှစ်) ဖုရှိမိအိနရိ - တိုင်းရှ – ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုအများဆုံးကျောင်းများထဲမှ တစ်ခု ဒိုင်းဂေါ့ - ဂျိ – ယူနက်စကိုကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ Gekkeikan Ōkura Memorial Hall – sake brewing museum ဖုရှိမိရဲတိုက်-တိုယောတိုမိဟိဒဲယောရှိ၏ ရဲတိုက် Emperor Meiji Tomb Emperor Kanmu Tomb Kyoto Racecourse ထင်ရှားကျော်ကြားသူများ Haruki Murakami - Japanese writer, essayist, marathon runner, award-winning novelist born Fushimi-ku, Kyoto, January 12, 1949. Keiyo Aomatsu - Japanese Nippon Professional Baseball player with the Chiba Lotte Marines of Japan's Pacific League Kumi Koda - Singer Hideki Okajima - Japanese professional baseball pitcher with the Fukuoka SoftBank Hawks Kyoto Tachibana Senior High School Marching Band Kyoto Tachibana Junior High School Marching Band ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေး ရထားလမ်း ကားလမ်း ရုပ်ပုံများ ပြင်ပလင့်များ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ရပ်ကွက်များ ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ရှိ ရပ်ကွက်များ။
ခဏ္ဍသီမာ (ထီ) [ခဏ္ဍာ+သီမာ] ပိုင်းဖြတ်အပ်သော အပိုင်းအခြား၊ ပိုင်းဖြတ်အပ်သော သိမ်၊ ငယ်သောသိမ်။
(ယင်းသိမ် သည်—ဗဒ္ဓ, အဗဒ္ဓ-သိမ်နှစ်မျိုးတွင် ဗဒ္ဓသိမ် မျိုးဖြစ်သည်။
ခဏ္ဍ, သမာနသံဝါသ, အဝိပ္ပဝါသဟူသော ဗဒ္ဓသိမ် သုံးလုံးတို့တွင် တလုံးအပါအဝင်ဖြစ်သည် (ကင်္ခါ၊ ၉၀။
ဝိ၊ဝိနိစ္ဆယ၊ ၂၄၆။
ဝိ၊ဝိနိစ္ဆယ၊ဋီ၊၂၊၁၇၉။
ဝိနယာလင်္ကာရ၊ဋီ၊၁၊၃၄၇)။
သင်္ကန်းဖြစ်ရာဌာန “မာတိကာ” ရှစ်မျိုးအနက် ပဌမမာတိကာ၌ ပါဝင်သော သိမ် ၁၅-လုံးတို့တွင် တလုံး အပါအဝင် ဖြစ်သည် (ဝိ၊ဋ္ဌ၊၃၊၄၁၇။
ဝိ၊သင်္ဂဟ၊၂၄၈။
ဝိ၊ ဝိနိစ္ဆယ၊ဋီ၊၂၊၂၄၃)။
ယင်း သိမ်ကို ဗောဓိပင်, စေတီ, ဆွမ်းစားကျောင်း စသည်တို့နှင့်တကွ ဆောက်လုပ်အပ်ပြီးသော ကျောင်းတိုက် လူသူအသွားအလာ နည်းပါးသော ကျောင်းမြေအစွန်၌ သမုတ်အပ်၏၊ အဆောက်အဦ မရှိသော ကျောင်းတိုက်၌ ဗောဓိပင်, စေတီစသည်တို့ တည်ရာ အရပ်ကို မှတ်သားချန်ထား၍ အထက်ဆိုခဲ့ပြီးသော အရပ်၌ သမုတ်အပ်၏။
အငယ်ဆုံး အပိုင်း အခြားအားဖြင့် နှစ်ကျိပ်တစ်ယောက်သော ရဟန်း, အကြီးဆုံး အပိုင်းအခြားအားဖြင့် ၁-ထောင်သော ရဟန်းတို့ စုဝေးထိုင်နေ နိုင်လောက်အောင် သမုတ်ရသည် (ဝိ၊ဋ္ဌ၊၃၊၃၂၃။
ဝိ၊သင်္ဂဟ၊၁၈၇။
ဝိနယာလင်္ကာရ၊ဋီ၊၁၊၃၇၅)။
သံယကမ္မာနံ သုခကရဏတ္ထံ ပဌမံ ခဏ္ဍသီမာ ဗန္ဓိတဗ္ဗာ။
ဝိ၊ဋ္ဌ၊၃၊၃၂၃။
(ကင်္ခါ၊၁၅၉-၆၀။
ဝဇိရ၊၄၅၄၊ ၅၀၁။
သာရတ္ထ၊၃၊၂၇၁။
ကင်္ခါ၊ဋီ၊၇၄။
) သမာနသံဝါသာဝိပ္ပဝါသာနမန္တရေ ခဏ္ဍာ ပရိစ္ဆန္နာ တာဟိ အသင်္ကရာ ခဏ္ဍသီမာ နာမ။
ဝိ၊ဝိနိစ္ဆယ၊ဋီ၊၂၊၁၇၈-၉။
ခဏ္ဍသီမာ နာမ ခုဒ္ဒကသီမာ။
ကင်္ခါ၊ဋီ၊သစ်၊ ၁၄၃။
ကင်္ခါ၊ ယော၊ မဟာ၊ဋီ၊၁၊၁၂၃။
ဘာရဒွါဇ(တိ) [ဘာရဒွါဇ+ဏ။
ထီ-၌ ဘာရဒွါဇီ။
၃၄၄။
] ဘာရဒွါဇအနွယ်ဝင်များကို ဘာရဒွါဇဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
ထင်ရှားသော ဘာရဒွါဇအမည်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၅ ဘာရဒွါဇအမည်ရှိ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ကဿပဘုရားရှင်၏ အဂ္ဂသာဝက ဘာရဒွါဇထေရ်။
ဘာရဒွါဇပစ္စေကဗုဒ္ဓါ။
ဝလ္လိကာရဖလဒါယကထေရ်။
(အပ၊၂၊၅၁။
) အမည်တွင်သော ဘာရဒွါဇထေရ်။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၈၅။
ဂေါတမဘုရား၏ မဟာသာဝက ပိဏ္ဍောလဘာရဒွါဇထေရ်။
ဥဒါန၊ဋ္ဌ၊၂၂၈။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၂၊၅၄၂။
ဘာရဒွါဇနတ်ဘီလူး။
ဒီ၊၃၊၁၅၆၊ ၁၇၃။
ဓနဉ္ဇာနီပုဏ္ဏေးမ၏ လင်ယောက်ျား ဘာရဒွါဇပုဏ္ဏား။
ဘုရားရှင်အား ဂါထာ ၅၀၀ ဖြင့် ဆဲရေးသော အက္ကောသဘာရဒွါဇပုဏ္ဏား။
အက္ကောသဘာရဒွါဇ၏ ညီ အသုရိန္ဒကဘာရဒွါဇပုဏ္ဏား (သံယုတ္တနိကာယ် အဋ္ဌကထာ၌ အသုရိန္ဒက ဟု လာရှိသည်။
ဆန်ပုန်းရည် ရောင်းသူ ဗိလိင်္ဂိကဘာရဒွါဇပုဏ္ဏား (သံယုတ္တနိကာယ် အဋ္ဌကထာ၌ ဗိလိင်္ဂီက ဟု လာရှိသည်။
အဟိံသကပြဿနာကို မေးမြန်းသော အဟိံသကဘာရဒွါဇပုဏ္ဏား။
တဏှာနှင့်ပတ်သက်သော ပြဿနာကို မေးမြန်းသော ဇဋာဘာရဒွါဇပုဏ္ဏား။
သုဒ္ဓိကပြဿနာကို မေးမြန်းသော သုဒ္ဓိကဘာရဒွါဇပုဏ္ဏား။
မီးကို လုပ်ကျွေးသော အဂ္ဂိကဘာရဒွါဇပုဏ္ဏား။
သုန္ဒရိကမြစ်ကမ်း၌ နေသော သုန္ဒရိကဘာရဒွါဇပုဏ္ဏား။
သမီးများစွာရှိသော ဗဟုဓီတိကဘာရဒွါဇပုဏ္ဏား။
လယ်ပိုင်ရှင် ကသိဘာရဒွါဇပုဏ္ဏား။
သံ၊၁၊၁၆၃-၁၇၅။
သံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၀၉-၂၃၅။
ကမ္မာသဓမ္မနိဂုံးသား ဘာရဒွါဇပုဏ္ဏား။
မ၊၂၊၁၆၉။
တာရုက္ခပုဏ္ဏား၏ တပည့် ဘာရဒွါဇလုလင် (နောင်အခါ၌ သာမဏေပြုသည်။
ဒီ၊၁၊၂၂၂။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၃၁။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃၊၄၄။
အဂ္ဂိကဘာရဒွါဇမြေခွေး (ဇာ၊ဋ္ဌ၊၁၊၄၈၇) အင်္ဂဏိကဘာရဒွါဇမထေရ် (ထေရ၊ဋ္ဌ၊၁၊၄၃၄) ဘာရဒွါဇသာမဏေ (ဒီ၊၃၊၆၆) (ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃၊၄၃) ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ Category:ရဟန္တာများ။
ကျိုတိုမြို့တွင် ရပ်ကွက်ပေါင်း ၁၁ ခု ရှိသည်။
ဤရပ်ကွက်သည် မြို့၏ အရှေ့မြောက်ဘက်ဆုံးနေရာတွင် တည်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း ဆခယောရပ်ကွက်၏ အဓိပ္ပါယ်မှာ “ဘုရင်မင်းကြီး၏ လက်ဝဲဘက်” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။
ကျိုတိုနန်းတော်တွင် ဘုရင်မင်းကြီးသည် တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူလေ့ထိုင်ရှိသည့်အတွက် ဤရပ်ကွက်တည်ရှိသည့် အရှေ့ဘက်အရပ်သည် မင်းတရားကြီး၏ လက်ဝဲဘက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
နန်းတော်၏ အနောက်ဘက်အရပ်တွင် တည်ရှိသည့် ရပ်ကွက်ကိုမူ အုခယောရပ်ကွက် ဟု ခေါ်သည်။
ရှေးခေတ်ကာလများက ဆခယောရပ်ကွက်ကို နန်းတော်၏ အရှေ့ဘက်အရပ်အဖြစ် ရည်ညွှန်းပြောဆိုခဲ့ကြသည်။
လက်ရှိအချိန်ကာလ ဆခယောရပ်ကွက်သည် အနောက်ဘက်တွင် ခမိုမြစ်တည်ရှိသည်။
ဤရပ်ကွက်ကို ၁၉၂၉ ခုနှစ်တွင် ခမိဂယောရပ်ကွက်မှ ရပ်ကွက်အသစ်တစ်ခုအဖြစ် ခွဲထုတ်ခဲ့သည်။
ပထဝီဝင်ဆိုင်ရာ ဤရပ်ကွက်သည် ကျိုတိုမြို့၏ အရှေ့မြောက်အရပ်တွင် တည်ရှိသည်။
အရှေ့ဘက်တွင် ရှိဂစီရင်စုရှိ အိုးဆွတ်မြို့နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်းဆက်စပ်နေသည်။
တောင်ဘက်တွင် ဆန်းဂျောလမ်းမတည်ရှိပြီး ထိုလမ်းမသည် ဟိဂရှိယာမရပ်ကွက်နှင့် ယာမရှိနရပ်ကွက် စသည့်ရပ်ကွက်များနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်းပိုင်းခြားပေးထားသည်။
မြောက်ဘက်တွင် ရှိဂစီရင်စု၏ တခရှိမမြို့နှင့် ကျိုတိုစီရင်စု၏ နန်းတန်းမြို့တို့ တည်ရှိသည်။
ကျိုတိုမြို့၏ မြို့လယ်ရှိ ခမိုမြစ်သည် ဤရပ်ကွက်၏ အနောက်ဘက်နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းလျက်ရှိသည်။
အိဝခုရ (Iwakura) ကဲ့သို့သော ဧရိယာများကို ကြီးမားသည့်မြို့ပြအဆောက်အဦများတည်ဆောက်ခြင်းမှ ကန့်သတ်ထားသည်။
ထိုနေရာတွင် များစွာသော လယ်ကွင်းများ ကျန်ရှိနေသည်။
ဆခယောရပ်ကွက်၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းသည် တောင်များထူထပ်ကာ တောအုပ်များစွာ ရှိသည်။
လမ်းမကြီးများဖြစ်သည့် ခဝဘတ၊ ဟိဂရှိအိုးဂျိနှင့် ရှိရခဝ တို့သည် တောင်ဘက်မှ မြောက်ဘက်သို့ သွယ်တန်းဖောက်လုပ်ထားသည်။
ဒဲမချိယနဂိဘူတာသည် ခဲအိဟန်ရထားလိုင်း၏ တောင်ဘက်မှသည် အိုဆာကာသို့ ပြေးဆွဲသည့် ရထားများနှင့် အဲအိဇန်ရထားလိုင်း၏ မြောက်ဘက်မှသည် ယဆဲဘူတာနှင့် ခုရမသို့ပြေးဆွဲသည့် ရထားလိုင်းများ၏ ခရီးဆုံးဘူတာလည်း ဖြစ်သည်။
လူဦးရေဆိုင်ရာ အိမ်ထောင်စုစာရင်းများအရ ဆခယောရပ်ကွက်၏ လူဦးရေသည် ၁၉၈၀ ကာလများမှစတင်၍ လျော့နည်းကျဆင်းလျှက်ရှိသည်။
အချက်အချာနေရာများ ဆခယောရပ်ကွက်အတွင်းရှိ ထင်ရှားသည့် နေရာများတွင် ဂင်ခခုဂျိ (Ginkaku-ji)၊ နန်းဇန်းဂျိ (Nanzen-ji)၊ ခမိုနတ်ကျောင်း (Kamo Shrine)၊ ဟဲအိအန်နတ်ကျောင်း (Heian Shrine) နှင့် ဟိုးနန်းအင်း (Hōnen-in) တို့ ပါဝင်သည်။
မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည့်နေရာများတွင် ခုရမဒဲရ၊ ခိဖုနဲဂျင်းဂျ၊ အိဝခုရတိုမိုမိကို အကျဉ်းချထားခဲ့သည့်အိမ်၏ အပျက်အစီးများကျန်ရှိနေသည့် ဆန်းဇန်းအင်း၊ ရှုဂခုအင်းဘုရင့်စံအိမ်နှင့် မန်းရှုအင်းကျောင်းတော်၊ ကျိုတိုအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာညီလာခံခန်းမတို့ ပါဝင်သည်။
ကျိုတိုရုက္ခဗေဒဥယျာဉ်သည် ဤရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည်။
ဤရပ်ကွက်အတွင်းရှိ များစွာတောတောင်များတွင် နှစ်စဉ်ကျင်းသည့် တောင်များကို မီးထွန်းညှိသည့်ပွဲတော်ဖြစ်သည့် ဂေါ့ဇန်းနော့အိုခုရိဘိပွဲတော်ကို ပြုလုပ်ကြသည်။
ဒိုင်းမွန်းဂျိတောင်တွင် အဓိကထား ပြုလုပ်သည်။
Kyoto Prefectural Library ပညာရေး ရပ်ကွက်တွင် မူလတန်းကျောင်း ၂၃ ကျောင်း( ၃ ကျောင်းသည် ပုဂ္ဂလိကကျောင်းဖြစ်သည်)၊ အစိုးရအလယ်တန်းကျောင်း ၇ ကျောင်းနှင့် အစိုးရအထက်တန်းကျောင်း ၇ ကျောင်း ပါဝင်သည်။
ထို့အပြင် ပုဂ္ဂလိကအလယ်တန်းနှင့် အထက်တန်းကျောင်းစသည် (၅) ကျောင်း ရှိသည်။
တက္ကသိုလ်များစွာသည်လည်း ဤရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည်။
အထင်ကရဖြစ်သည့် တက္ကသိုလ်မှာ ကျိုတိုတက္ကသိုလ် ဖြစ်သည်။
ကျိုတိုတက္ကသိုလ် ကျိုတိုနည်းပညာတက္ကသိုလ် ကျိုတိုစီရင်စုတက္ကသိုလ် ကျိုတိုဆဲအိခတက္ကသိုလ် ကျိုတိုအနုပညာတက္ကသိုလ် ကျိုတိုနိုထရီဒမဲတက္ကသိုလ် ကျိုတိုသတင်းအချက်အလက်နည်းပညာကောလိပ် ကျိုတိုကိုရီးယားအလယ်တန်းကျောင်းသည် ရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် မြောက်ကိုရီးယားကျောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
Home page. Kyoto Korean Junior High-High School. Retrieved on 14 October 2015. "京都朝鮮中高級学校 〒606-8282 京都府京都市左京区北白川外山町1" ပြင်ပလင့်များ The ward's official homepage Government of Japan Ministry of the Environment article on Kyoto Protocol Pool of photographs taken in Sakyo-ku on Flickr (retrieved March 9, 2010) ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ရပ်ကွက်များ ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ရှိ ရပ်ကွက်များ။
ဒေဂျာဗျူ( )အင်္ဂလိပ်: already seen "မြင်ဖူး၊ တွေ့ဖူး"ဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၏။
သို့မဟုတ် ‌ဒေဂျာဗူး()ဟူသည် တစ်စုံတစ်ဦးက ပစ္စုပ္ပန်ကာလက အခြေအနေကို ယခင်က တွေ့ကြုံဖူးသည်ဟု ခံစားရခြင်းဖြစ်စဉ် ဖြစ်သည်။
Schnider, Armin. (2008). The Confabulating Mind: How the Brain Creates Reality. Oxford University Press. pp. 167–168. Blom, Jan Dirk. (2010). A Dictionary of Hallucinations. Springer. pp. 132-134. ၎င်းသည် ယခင်က အတွေ့အကြုံ၏ အချိန်၊ နေရာနှင့် အကြောင်းအရာများသည် မသေချာမရေရာ၍ တူညီရန်မဖြစ်နိုင်သော မှတ်ဉာဏ်တု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
"The Meaning of Déjà Vu", Eli Marcovitz, M.D. (1952). Psychoanalytic Quarterly, vol. 21, pages: 481–489The déjà vu experience, Alan S. Brown, Psychology Press, (2008), , Introduction, page 1 စစ်တမ်းကောက်ယူထားသော လူဦးရေ၏ သုံးပုံနှစ်ပုံခန့်သည် ၎င်းတို့၏ဘဝတွင် ဤဖြစ်စဉ်ကို အနည်းဆုံးတစ်ကြိမ်ခန့် တွေ့ကြုံဖူးကြောင်း အစီရင်ခံထားကြသည်။
တချို့က ဤဖြစ်စဉ်ဖြစ်ရခြင်းမှာ ယခင်ဘဝက တူညီသော အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်အောက်မေ့မိခြင်းဟု ယူဆကြသည်။
တချို့ကမူ အပြိုင်လောကများဆီမှ မိမိ၏ တခြားပုံစံ(ဤလောကရှိ မိမိနှင့် မတူသောပုံစံ) ရှိသောသူက တူညီသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို ကြုံတွေ့ချိန်နှင့် တပြိုင်နက်တည်း ကြုံတွေ့သောအခါ ဤဖြစ်စဉ်ကို ခံစားကြရသည်ဟု ယူဆကြသည်။
ဘဒ္ဒိယ (ပု၊ န) [ဘဒ္ဒ+ဣယ] (ပု) (၁) ဘဒ္ဒိယ မည်သူ။
သာသနာတော်တွင် ဘဒ္ဒိယ အမည်တွင်သူ ၅-ဦးတွေ့ရသည်။
ဘဒ္ဒိယ-၁ ယင်းတို့မှာ-ပဉ္စဝဂ္ဂီငါးဦးတွင် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်သော ဘဒ္ဒိယ ထေရ်၊ ယင်း မထေရ်သည် ဓမ္မစကြာ တရားကို နာကြားပြီးနောက် ဝါဆိုလပြည့် ကျော် ၂-ရက်နေ့တွင် တရားထူးရသည်၊ မထေရ်၏ မိဖအမျိုးအနွယ်စသည်မှာ မထင်ရှား၊ ပဉ္စဝဂ္ဂီနှင့် ပတ်သက်၍လည်း အဆို အမျိုးမျိုး (ပဉ္စဝဂ္ဂီယပုဒ်ကြည့်။
) ကွဲပြား လျက်ရှိသည်။
ဝိ၊၃၊၁၇ ဝိ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၄၆။
ဘဒ္ဒိယ-၂ ဘဒ္ဒိယ သာကီဝင်မင်း။
ဤမင်းသည်ပင် ရဟန်းဝတ်သောအခါ၌ ဘဒ္ဒိယထေရ် ဟု အမည်တွင်သည်။
ဘဒ္ဒိယ-၃ ဤ မထေရ်သည် အနုရုဒ္ဓါ, အာနန္ဒာ, ဘဂု, ကိမိလ, ဒေဝဒတ္တ, ဥပါလိဆတ္တာသည်- ဤ ၆-ဦးတို့နှင့်အတူ ရဟန်းပြုလာသူ ဖြစ်သည်။
ရဟန်းဖြစ်ပြီး မကြာမြင့်မီပင် ဆဠာဘိည ရဟန္တာဖြစ်၍ ဓူတင် ၁၃-ပါးကို ဆောင်သည်၊ ဥစ္စာကုလိက ဧတဒဂ်ဂုဏ်ထူးရသည့်အပြင် အသီတိမဟာသာဝကတွင် တစ်ပါး အပါအဝင်လည်း ဖြစ်သည်။
အစောင့်အရှောက် အမျိုးမျိုးနှင့် နေထိုင်ရသော မင်းဘဝ၏ မချမ်သာပုံနှင့် အစောင့်အရှောက်ကင်းလျက်နေထိုင်ရသော ရဟန်းဘဝ၏ ချမ်းသာပုံကို နှိုင်းယှဉ်၍ “အဟောသုခံ၊ အဟောသုခံ = ဪ... ချမ်းသာပေစွ၊ ဪ...ချမ်းသာပေစွ” ဟု မပြတ်ဥဒါန်းကျူးသူ ဖြစ်သည်။
ဝိ၊၄၊၃၃၈-၃၄၁။
အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၅၀-၂။
မထေရ်သည် တောကျောင်း စသည်၌ နေထိုင်စဉ် ဖလသမာပတ်ချမ်းသာ နိရောဓသမာပတ် ချမ်းသာတို့ဖြင့်သာ နေလေ့ရှိသည်။
မထေရ်၏ မယ်တော်မှာ ကာဠီဂေါဓာမင်းသမီး ဖြစ်သည်၊ ခမည်းတော်၏ အမည်မှာ မထင်ရှားပေ။
ဘဒ္ဒိယ မထေရ်သည် နှစ်ပေါင်း ၃၀-ပတ်လုံး ညောင်စောင်း၌ ကျောမခင်းကြောင်း (မအိပ်ကြောင်း) ဆိုထားရာ ဘဒ္ဒိယမထေရ်များ အနက် ဤဘဒ္ဒိယမထေရ်ပင် ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၂၈။
ဘဒ္ဒိယ-၄ ကွယ်လွန်ပြီးနောက် အဝိဟာဗြဟ္မာ့ဘုံ ရောက်၍ ထိုဘုံ၌ ဖြစ်လျှင်ဖြစ်ခြင်း ရဟန္တာ အဖြစ်သို့ ရောက်သော ဘဒ္ဒိယထေရ်၊ ဤ မထေရ်၏ ဇာတ်ကြောင်းမှာလည်း ပျောက်ကွယ်လျက်ရှိသည်။
သံ၊ဋ္ဌ၊၁၈၆။
ဘဒ္ဒိယ-၅ ဘဒ္ဒိယ မည်သော လိစ္ဆဝီမင်းသား။
ဤ မင်းသားသည် ဘုရားရှင် ဝေသာလီပြည် မဟာဝုန်တော၌ သီတင်းသုံးစဉ် ဘုရားရှင်ထံ ချဉ်းကပ်၍ “ရှင်ကြီးဂေါတမသည် မျက်လှည့် သမားအကြီးစားဖြစ်သည်၊ မိမိ၏ မျက်လှည့် ပညာဖြင့် တဖက်ဂိုဏ်းသားများကို မိမိဖက် ပါအောင် ဆွဲဆောင်တတ်သည်ဟု အများက စွပ်စွဲနေကြပါသည်”စသည်ဖြင့် လျှောက်ထားသည်။
ဘုရားရှင်က “တဆင့် ပြောသံ ကြားဖြင့် ဟုတ်လှပြီ မှန်လှပြီဟု အတည် မယူသင့်ကြောင်း” စသည်ဖြင့် ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာအဆုံး၌ ဘဒ္ဒိယလိစ္ဆဝီ မင်းသားသောတာပန် တည်သည်။
ဟောကြားသော တရားများမှာ ကာလာမ မင်းသားတို့အား ဟောကြားသော တရားတော်နှင့် အတူပင် ဖြစ်သည်။
ကာလာမသုတ္တ-ကြည့်။
ဘဒ္ဒဇိမထေရ်၏ ဖခင်သည်လည်း ဘဒ္ဒိယ ဟူ၍ပင် အမည်တွင်သည်၊ သို့ရာတွင် ဘဒ္ဒိယ ဟု တလုံးတည်း သုံးသည်ကို မတွေ့ရ၊ ဘဒ္ဒိယ သေဋ္ဌိဟု သေဋ္ဌိ ပုဒ်နှင့် တွဲဖက်၍ သုံးစွဲ သည်ကိုသာတွေ့ရသည်။
ဘဒ္ဒိယသေဋ္ဌိ-ကြည့်။
ဘဒ္ဒိယမြို့နေ ရဟန်းအားလုံးကိုလည်း မြို့ကို အစွဲပြု၍ ဘဒ္ဒိယဟုပင် ခေါ်ဝေါ် သုံးစွဲသေးသည်။
ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၈၂-၃။
) (န) (၂) ဘဒ္ဒိယမြို့။
(ပု)(၁) အာယသ္မာ စ အနုရုဒ္ဓေါ အာယသ္မာ စ ဘဒ္ဒိယော။
မ၊၂၊၁၂၅။
ဥစ္စာကုလိကာနံ ယဒိဒံ ဘဒ္ဒိယော ကာဠိဂေါဓာယပုတ္တော။
(ဝိ၊၃၊၁၇။
သံ၊၁၊၃၂။
) ဘဒ္ဒိယောတိ အနုရုဒ္ဓတ္ထေရေန သဒ္ဓိံ နိက္ခမန္တော သကျရာဇာ။
အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၅၀။
(န) (၂) ဘဒ္ဒိယေ ဝိဟရတိ ဇာတိယာဝနေ။
အံ၊၂၊၃၀။
(ဝိ၊၁၊၄၇။
ဝိ၊၃၊၂၇၈။
) ဘဒ္ဒိယေတိ ဘဒ္ဒိယနဂရေ။
အံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၈။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၅ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ။
ဂေါတမ (ပု) [ရူဋီနာမ်ပုဒ်] ဤရသေ့သည်- (က) ဂေါတမအနွယ်ကို အစဦး တည်ထောင်သူ အာဒိပုရိသ ဖြစ်၍ ဂေါတမ-ဟု မည်တွင်သော ဂေါတမဘုရားလောင်း ကပိလရသေ့။
(ခ) မန္တာဏီပုဏ္ဏေးမ၏သား ပုဏ္ဏထေရ်အလောင်း ဖြစ်လတ္တံ့သော ပဒုမုတ္တရဘုရားလက်ထက်က ဂေါတမရသေ့ဟူ၍ ၂-မျိုး ရှိသည်။
(က) အောက်ပုဒ် ထောင့်ကွင်းကြည့်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၆ ဂေါတမရသေ့ ပဒုမုတ္တရ ဘုရားမပွင့်မီ ဟံသာဝတီပြည် ပုဏ္ဏားသဌေး ဂေါတမဖြစ်၍ ဗေဒင်နှင့် တကွ အတတ်ပညာအားလုံး တတ်မြောက်သည်၊ တပည့် ၅၀၀ အခြံအရံထား လှည့်လည် သွားလာယင်း ဗေဒင် ၃-ပုံ၏ လွတ်မြောက်ကြောင်း တရား မဖြစ်ပုံ၊ ငှက်ပျောတုံး ပမာ အတွင်း၌ အနှစ်မပါပုံ ဖွဲကိုထောင်း၍ ဆန်မရပုံကို မြင်သဖြင့် တပည့် ၅၀၀-နှင့် တကွ တောင်ခြေသွား ရသေ့ပြုကြသည်၊ အခြံအရံရသေ့ တသောင်း ရှစ်ထောင် အထိ ရောက်လာရာ ဆရာဂေါတမ၏အဆုံးအမ၌ တည်၍ အားလုံး အဘိညာဉ်သမာပတ် ပြည့်စုံ ကြသည်။
ဂေါတမ ရသေ့ အိုလာချိန်၌ ပဒုမုတ္တရဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူ၍ ရဟန်းတသိန်းခြံရံလျက် ဟံသာဝတီမြို့၌ သီတင်းသုံးစဉ် ယင်းရသေ့ ပရိသတ်များကို ဉာဏ်၌ ထင်လာသဖြင့် မထင်မရှား ဘုရားရှင်တစ်ပါးတည်း ဂေါတမရသေ့ထံ ကြွသွားသည်။
ဗေဒင်လက္ခဏာ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူး တပည့်များ သစ်သီးရှာသွား၍ ဂေါတမရသေ့ တစ်ပါးတည်းရှိစဉ် ကျောင်းတံခါး၌ ရပ်လာသော ဘုရားရှင်ကို ဂေါတမရသေ့သည် (ဘုရားရှင်ပွင့်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း မသိသော်လည်း) အဝေးက မြင်စဉ်ပင်-“ခန္ဓာကိုယ် အနေအထားလက္ခဏာများကို ကြည့်၍ လူ့ဘဝဆိုလျှင် စကြာမင်း၊ ရဟန်းဖြစ်လျှင် ဘုရားမြတ်စွာဧကန်သာ ဤယောက်ျားဖြစ်ရမည်”ဟုသိ၍ မြင်မြင်ချင်း ရှိခိုး၍ “ဤနေရာ ကြွတော်မူပါဘုရား” ဟု လျှောက်ထား၍ နေရာခင်း ပေးသည်။
ဘုရားရှင်သည် ဂေါတမရသေ့အား တရားဟောနေချိန် ရသေ့များပြန်လာကြရာ နိမ့်သောနေရာ၌ သူတို့ဆရာ ဂေါတမ နေပုံကိုမြင်၍ “ငါတို့ဆရာထက်မြတ်သူ လောကမှာ မရှိ၊ ငါတို့အထက်ရှိနေရာ မြတ်သောနေရာ၌ တစ်ပါးပုဂ္ဂိုလ်ကို တွေ့နေရသည်၊ သူမြတ် စင်စစ် ဤယောက်ျားဖြစ်မှာပဲ”ဆိုကာ ခြင်းတောင်းများ ယူလာကြသည်။
ဂေါတမရသေ့၏ ဂါရဝ နိဝါတမင်္ဂလာ ဂေါတမရသေ့သည် ဘုရားရှေ့မှာ တပည့်တွေက သူ့ကိုရှိခိုးမှာ ကြောက်ပြီး အဝေးကပင် “တပည့်တို့၊ ငါ့ကို မရှိခိုးကြနှင့်၊ တလောကလုံးမှာ အမြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ပြီး အားလုံးရှိခိုးထိုက်တဲ့ယောက်ျား ဤနေရာမှာ ထိုင်နေသည်၊ ထိုယောက်ျားကို ရှိခိုးကြ ဟု ကြိုတင် မိန့်ကြားနေသည်။
ရသေ့အားလုံး ဘုရားရှိခိုးပြီး သစ်သီးဆွမ်း ကပ်ကြသည်၊ ဘုရားရှင်သည် ဆွမ်းမှု ကိစ္စပြီးစီးသော် အဂ္ဂသာဝက ၂-ဆူသည် ရဟန်းတသိန်းပင့်၍ လာကြစေ”ဟု ကြံတော်သဖြင့် သံဃာများ ကြွလာကြသည်။
ဂေါတမရသေ့သည် တပည့်များအား ဘုရားရှင်နှင့် သံဃာများအတွက် ပန်း နေရာများ စီစဉ်စေသည်၊ ဘုရားရှင်အား ဂေါတမရသေ့ ထီးမိုးပူဇော်စဉ် ဘုရားရှင် နှင့် သံဃာတော်များ သမာပတ်ဝင်စားကြသည်၊ နိရောဓမှ ထလတ်သော် ဓမ္မကထိက ဧတဒဂ်ရ ရဟန်းအား ပန်းအနုမောဒနာတရား ဟောကြားစေသည်။
ဆရာချန်၍ ကျန်တပည့်များ နိဗ္ဗာန်သွားကြ ထို့နောက် ဘုရားရှင်ကိုယ်တိုင် ဟောကြားပြီး အဆုံး၌ ဂေါတမရသေ့မှ တစ်ပါး ၁၈၀၀၀-အရဟတ္တဖိုလ် ရကြ၏၊ ဧဟိဘိက္ခု ရဟန်းဖြစ်ကြ၍ ဂေါတမ ရသေ့ကမူ ဓမ္မကထိက ဧတဒဂ်ဆုကို တောင်းရာ (ဉာဏ်တော်ဖြင့်ကြည့်ပြီး ဗျာဒိတ် ပေးတော်မူလိုက်သည်)။
ဂေါတမရသေ့သည် အသက်ထက်ဆုံး ဘုရားရှင်ကို လုပ်ကျွေး၍ ကောင်းမှုပြု လူ နတ်တို့၌ဖြစ်ကာ ငါတို့ဘုရား လက်ထက် ကပိလဝတ်မြို့နယ် ဒေါဏဝတ္ထု ပုဏ္ဏားရွာ ပုဏ္ဏားသဌေး ပုဏ္ဏလုလင်ဖြစ်လာသည်။
သာသနာတော် ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူသော ပုဏ္ဏထေရ်မှာ နှစ်ပါး ရှိပါသည်။
အခြား ပုဏ္ဏအမည်ရှိသူများလည်း ရှိသေး၏။
သုနာပရန္တတိုင်းသား ပုဏ္ဏထေရ် လွန်လေပြီးသော(၉၁) ကမ္ဘာ ထက်၌ အမျိုးကောင်းသားတစ်ဦးသည် ရသေ့ ဘဝဖြင့် တော၌နေစဉ် အလင်းရောင် ဖြစ်ပေါ်သဖြင့် စူးစမ်းသောအခါ အရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ ပရိနိဗ္ဗာန်စံလွန်နေသည်ကို ဖူးမြင်ရသဖြင့် မီးသင်္ဂြိုဟ်ပူဇော်မှုကို ပြုသည်၊ ထိုအခါ နတ်သားတစ်ယောက်က နောင်အခါပုဏ္ဏ (ပုဏ္ဏက)အမည်ဖြင့် ရဟန္တာ ဖြစ်မည်ဟု လျှောက်ထားသည်။
ဤ ဘုရားရှင်လက်ထက်၌ သုနာပရန္တ ဇနပုဒ် (သုနာပရန္တတိုင်း။
သံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၁။
) တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၄ အပိုင်း-၃ သုပ္ပါရကပဋ္ဋန၊ ကုန်သည်ရွာ သူကြွယ်မျိုး၌ ဖြစ်သည်။
ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်တွင် အစ်တို့သည် ပုဏ္ဏဟု အမည်တွင်သည်။
ပုဏ္ဏသည် ကုန်သွယ်ရန် သာဝတ္ထိသို့ ကုန်သည်များစွာနှင့်အတူ သွားရောက်သောအခါ ဘုရားရှင်၏ တရားတော်ကိုနာ ယူရသဖြင့် ရဟန်းဝတ်၍ ဘုရားရှင်အား အကျဉ်းအားဖြင့် ဆုံးမတော်မူပါရန် တောင်းပန်သည်။
မြင်အပ်နှစ်သက်အပ်သော ရူပါရုံတို့၌ နှစ်သက်ပါက နှစ်သက်မှု ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဒုက္ခဖြစ်၏၊ မနှစ်သက်ပါက နှစ်သက်မှုချုပ်ခြင်းကြောင့် ဒုက္ခချုပ်၏-စသည်ဖြင့် ဆုံးမတော်မူသည်။
ထို့နောက် အဘယ်အရပ်၌ နေမည်နည်း-ဟု မေးတော်မူသောအခါ သုနာပရန္တဇနပုဒ်၌ နေမည်ဖြစ်ကြောင်း လျှောက်ထားသည်။
သုနာပရန္တတိုင်းသားတို့သည် ကြမ်းထမ်းကုန်၏၊ ဆဲလျှင် မည်သို့ပြုမည် နည်းဟု မေးသောအခါ သုနာပရန္တ တိုင်းသားတို့သည် တော်ကြပါပေ၏၊ ငါ့အား ဆဲခြင်းကိုသာ ပြုကြ၏၊ လက်ဖြင့် မပုတ် ခတ်ကြ”ဟူ၍ အောက်မေ့မည် ဖြစ်ကြောင်း လျှောက်ထားသည်၊ ဆက်လက်၍ ဘုရားရှင် မေးတော်မူသောအခါ လက်ဖြင့်ပုတ်ခတ်ကြလျှင် ခဲဖြင့်မပစ်ကြ ဟုလည်းကောင်း၊ ခဲဖြင့် ပစ်ကြလျှင် တုတ်ဖြင့် မရိုက်ကြဟု လည်းကောင်း၊ တုတ်ဖြင့် ရိုက်ကြလျှင် ဓါးဖြင့် မခုတ်ကြဟုလည်းကောင်း၊ ဓါးဖြင့် ခုတ်ကြလျှင် ထက်စွာသော ဓါးဖြင့် အသက် မချွေကြဟုလည်းကောင်း၊ ထက်စွာသော ဓါးဖြင့် အသက်ချွေကြလျှင် ဘုရားရှင်၏ တပည့် သာဝကတို့သည် ကိုယ်, အသက်၌ စက်ဆုပ်ကြသဖြင့် အသက်သေစေသော လက်နက် ရှာမှီးကြ၏၊ ငါသည် မရှာမှီးဘဲ ရအပ်ပေသည်ဟုလည်းကောင်း အောက်မေ့ ပါမည်ဟု ရဲရဲတောက်စကား (၇) ခွန်းကို လျှောက်ထားတော်မူသည်။
ဘုရားရှင်က ခွင့်ပြုတော်မူသဖြင့် သုနာပရန္တဇနပုဒ်သို့ ကြွတော်မူ၍ အဗ္ဗုဟတ္ထဂီရိ (အဇ္ဇုဟတ္ထပဗ္ဗတ။
မ၊ဋ္ဌ၊၄၊၂၃၅။
)၌ သီတင်းသုံးလျက် ကုန်သည်ရွာ၌ ဆွမ်းခံကြွတော်မူသည်။
ညီဖြစ်သူက မှတ်မိ၍ ဤအရပ်၌သာ သီတင်းသုံးရန် တောင်းပန်သည်။
ထို့နောင် သမုဒ္ဒဂီရိဝိဟာရသို့ ကြွတော်မူသည်၊ ထိုအရပ်၌ သံလိုက်ကျောက်တို့ကို ဖြတ်တောက်၍ ပြုထားသော စင်္ကြံရှိသည်။
မည်သူမျှ စင်္ကြ မသွားနိုင်။
သမုဒ္ဒရာရေလှိုင်းတို့သည် ထိုသံလိုက်ကျောက်တို့ကို ရိုက်ခတ်သဖြင့် ကျယ်လောင်သောအသံ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
မထေရ်သည် ကမ္မဋ္ဌာန်းအားထုတ်သူတို့ အတွက် ချမ်းသာစွာနေရခြင်းငှါ အသံမရှိ အောင် အဓိဋ္ဌာန်တော်မူသည်။
ထို့နောင် မာတုလဂိရိသို့ ကြွတော်မူသောအခါ ငှက်အပေါင်း၏ နေ့နေ့ ညည ဆူညံသံကို ကြားရသဖြင့် မကုလာရာမဝိဟာရ (မကုလကာ ရာမဝိဟာရ)သို့ ကြွတော်မူသည်။
ထိုအရပ်သည် ကုန်သည်ရွာ၏ မနီး မဝေး ဖြစ်သည်။
ထိုဝါတွင်း၌ပင် ညီတော်နှင့်ကုန်သည် ငါးရာတို့သည် မထေရ်ထံသိက္ခာပုဒ်တို့ကို ခံယူလျက် သမုဒ္ဒရာ တစ်ဘက်ကမ်းသို့သွား ကြသည်၊ ကျွန်းတစ်ခုကိုတွေ့သဖြင့် တက်ကြသောအခါ စန္ဒကူးနီ တောကြီးကိုတွေ့ကြသည်။
လက်လေးသစ်မျှရှိသော စန္ဒကူးသား သည်ပင် တစ်ထောင်ထိုက်တန်သည်။
လှေ ပေါ်သို့ စန္ဒကူးနီသားတို့ကိုတင်ကြသောအခါ တောစောင့်ဘီလူးတို့ အမျက်ထွက်ကြသဖြင့် ကုန်သည်တို့ လှေပေါ်ရောက်၍ ခရီးနှင်သောကာလ၌ ဥပါဒ်အန္တရာယ် ကြောက်ဖွယ် အာရုံ မျိုးစုံတို့ကို ဖြစ်စေသည်။
အခြားကုန်သည်တို့က မိမိ တို့အားထားရာ နတ်တို့ကို ရှိခိုးကြသည်။
ညီကုန်သည်သည် “ငါ၏အစ်တို့သည် အားထားရာဖြစ်ပါစေ”ဟု မထေရ်ကို ရှိခိုးနေသည်။
ပုဏ္ဏမထေရ်က သိတော်မူသဖြင့် ကောင်းကင် ပျံတက်၍ ရှေးရှုတည်တော်မူသည်။
ဘီလူးတို့သည် မထေရ်ကို မြင်သဖြင့် ထွက်ခွါသွားကြလေသည်။
မထေရ်၏ အဓိဋ္ဌာန်ဖြင့် လှေသည် မိမိအရပ်သို့ ပြန်သွားလေသည်။
အကြောင်း စုံကို သားမယားတို့အား ပြောကြားသဖြင့် အမျိုးသားငါးရာ အမျိုးသမီးငါးရာတို့ သရဏဂုံ တည်ကြလေသည်။
စန္ဒကူးနီ တစ်ပုံကို မထေရ်အား လှူကြသောအခါ ဘုရားရှင်ကို ဖူးမြင်နိုင်ရန် (မဏ္ဍလာမာဠ) ဝန်းဝိုင်းသော ကျောင်းတော်ကြီး ဆောက်စေသည်။
ဘုရားရှင်သည် ကျောင်းဆောက်စ ကာလမှစ၍ သုံးဆောင်တော်မူသည်။
အစောင့်အရှောက်လူတို့သည် ညဉ့်အခါ အလင်းရောင်ကို မြင်ကြရသဖြင့် တန်ခိုးကြီးသောနတ်ရှိ၏-ဟု မှတ်ယူကြသည်။
ဘုရားရှင်သီတင်းသုံးရန် ဝန်းဝိုင်းသော စန္ဒနမာလာ မည်သောကျောင်းနှင့် ရဟန်းတော်များအတွက် ကျောင်းတို့ကို ဆောက်လုပ်ပြီးစီးသောအခါ လှူဖွယ်တို့ကို စီမံလျက် ပုဏ္ဏထေရ်အား ဘုရားနှင့်တကွ ရဟန်းတော်တို့ကို ပင့်ဆောင်ပါရန် တောင်းပန်ကြသည်။
မထေရ်သည် ညချမ်းအခါ သာဝတ္ထိသို့ တန်ခိုးဖြင့်ကြွ၍ ဘုရားရှင်ကို ပင့်တော်မူသည်။
(ပန်းတမန် ဖြင့်ပင့်သည်။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၉၉။
) ဘုရားရှင်သည် ရဟန်း(၄၉၉)ပါးနှင့် အတူ ကောင်းကင်ခရီးဖြင့်ကြွရန် အာနန္ဒာအား စာရေးတံယူစေသောအခါ ကုဏ္ဍဓာန ထေရ်သည် ဦးစွာ စာရေးတံ ရတော်မူသည်။
သိကြားမင်းသည် ယူဇနာ(၃၀၀)မျှတိုင်အောင် ကြွတော်မူရမည်ကိုသိသဖြင့် အထွတ်တပ်သော ပြာသာဒ်ငါးရာကို ဝိသကြုံ ကိုဖန်ဆင်းစေသည်။
ဘုရားရှင်အတွက် ပြာသာဒ်သည် မုခ်လေးခု၊ အဂ္ဂသာဝက နှစ်ပါး၏ ပြာသာဒ်သည် မုခ်နှစ်ခု၊ ကြွင်း ရဟန်းတော်တို့၏ပြာသာဒ်တို့သည် မုခ် တစ်ခုစီရှိသည်။
ပြာသာဒ်အလွတ် တစ်ခု လည်းပါဝင်သည်။
ဘုရားရှင်နှင့် တကွ ရဟန်းတော် ၄၉၉-ပါးသည် ပြာသာဒ်ယဉ်စီးလျက် ကောင်းကင်ခရီးဖြင့် ကြွတော်မူသည်။
သစ္စဗန္ဓပဗ္ဗတသို့ ရောက်သောအခါ လူအပေါင်းကို အယူမှားစေသော သစ္စဗန္ဓ ရသေ့အား တရားဟောတော်မူသည်။
သစ္စဗန္ဓရသေ့သည် ဧဟိဘိက္ခု ရဟန္တာဖြစ်၍ ပြာသာဒ်အလွတ်၌ သီတင်းသုံးတော်မူသည်။
ကုန်သည်ရွာသို့ ဆက်လက် ကြွ၍ ရောက်သောအခါ ပြာသာဒ်တို့ကို လူတို့ မမြင်ကြကုန်။
ဘုရားရှင်သည် လူအပေါင်းတို့ တရားရေအေး တိုက်ကျွေးလျက် (၇) ရက် သီတင်းသုံးတော်မူသည်။
နေ့အခါ သီတင်း သုံး၍ အရုဏ်ကို ဇေတဝန်ကျောင်း ဂန္ဓကုဋီ ၌ပင် တက်တော်မူသည်။
ဘုရားရှင်သည် ပုဏ္ဏထေရ်မခေါ်ဘဲ နမ္မဒါ မြစ်သို့ကြွလျက် နမ္မဒါနဂါးအား တရားဟောပြီး ပြုစုပူဇော်ရန် နမ္မဒါမြစ်ကမ်း၌ ပဒစေတီထားတော်မူသည်။
လှိုင်း တံပိုးများဖြစ်သောအခါ ပိတ်၍ မရှိသောအခါ ပွင့်တော်မူသည်။
သစ္စဗန္ဓ မထေရ်ကတောင်းပန်သဖြင့် သစ္စဗန္ဓ တောင်ထိပ် တစ်ခဲနက်သော ကျောက်ဖျာအပြင်၌ ရွှံ့မြေစိုင် အမှတ်ခတ်နှိပ် ထားသကဲ့သို့ ပဒစေတီကိုထားတော်မူသည်။
ပုဏ္ဏမထေရ်သည် ထိုနှစ်မှာပင် တေ ဝိဇ္ဇပတ္တရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူသည်။
မထေရ်သည် ထိုအရပ်မှာပင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူသည်။
လူတို့သည် (၇) ရက်ပတ်လုံးသရီရ ပူဇာပြု၍ ကိုယ်တော်ကို မီးပူဇော်ပြီး ဓာတ်တော်တို့ကို စေတီတည်ကြလေသည်။
အကျယ်ကို မ၊၃၊၃၁၁-၃၁၄၊ ပုဏ္ဏောဝါဒသုတ်။
မ၊ဋ္ဌ၊၄၊၂၃၃-၂၃၉။
သံ၊၂၊၂၈၅။
သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၉-၂၅။
သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၁။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၉၇-၁၉၉-တို့ကြည့်။
အာယသ္မာ ပုဏ္ဏော သာယနှသမယံ ပဋိသလ္လာနာ ဝုဋ္ဌိတော။
မ၊၃၊၃၁၃။
မန္တာဏီပုဏ္ဏေးမ၏သား ပုဏ္ဏမထေရ် ပဒုမုတ္တရဘုရားရှင်မပွင့်မီ ဟံသာဝတီပြည် ဗြာဟ္မဏမဟာသာလမျိုး၌ ဂေါတမအမည်ဖြင့်ဖြစ်၍ လုလင်ငါးရာ အခြံအရံရှိသူ ဖြစ်သည်။
ဗေဒင်သုံးပုံ၌ အနှစ်မမြင် ဖွဲထုပ်ကဲ့သို့ ငှက်ပျောပင်ကဲ့သို့မြင်သဖြင့် အခြံအရံနှင့်အတူ ရသေ့ဝတ်၍ ဈာန်အဘိညာဉ်ပွားကြသည်။
သူတို့ အသက်ကြီးသောအခါ ပဒုမုတ္တရဘုရား ပွင့်တော်မူသည်။
ဘုရားရှင်ထံ၌ ဓမ္မကထိက ဧတဒဂ်ဆုကို ပန်ဆင်တော်မူသည်။
ဤဘုရားရှင်လက်ထက်၌ ကပိလဝတ်ပြည်၏ မနီးမဝေး ဒေါဏဝတ္ထု ပုဏ္ဏားရွာ၌ ဖြစ်၍ ပုဏ္ဏမာဏဝဟု အမည်တွင်သည်။
အညာသိကောဏ္ဍည မထေရ်၏တူဖြစ်သည်။
မြတ်စွာဘုရား ရာဇဂြိုဟ်သီတင်းသုံးစဉ် အရှင်ကောဏ္ဍညထေရ် ကပိလဝတ်ကြွ၍ တူပုဏ္ဏကို ရဟန်းပြုပေးပြီး နောက်တစ်နေ့ ဘုရားထံ ပြန်လာကာ ဆဒ္ဒန်အိုင်နေဖို့ခွင့်ပန်သွားသည်။
အရှင်ပုဏ္ဏကား ဦးရီးတော်အရှင်ကောဏ္ဍည နှင့်အတူ ဘုရားထံ မလိုက်ပဲ “ရဟန်းကိစ္စပြီးမှ ဘုရားထံသွားမည်”ဟု ကြံ၍ ကပိလဝတ်မှာပင် နေခဲ့သည်။
ဆက်လက်အားထုတ်ရာ မကြာမီ ရဟန္တာဖြစ်သည်။
သူ့ထံရဟန်း ပြုကြသူ တပည့် ၅၀၀-လည်း အရှင်ပုဏ္ဏ၏ ကထာဝတ္ထု ၁၀-ပါး ဩဝါဒ၌ တည်ပြီး ရဟန္တာချည်းပင်ဖြစ်ကြသည်။
တပည့်၅၀၀-က “ဘုရားဖူးချိန်ကျပါပြီ”ဟု ဆရာပုဏ္ဏအား လျှောက်ရာ အရှင်ပုဏ္ဏက-“ကထာဝတ္ထု ၁၀-ပါး ငါရသည်ကို ဘုရားရှင် သိသည်၊ ကထာဝတ္ထု ၁၀-ပါးကို မလွှတ်ပဲ အမြဲငါတရားဟောသည်၊ ငါသွားလျှင် အားလုံးသံဃာ ခြံရံလိုက် ပါလိမ့်မည်၊ ပရိသတ်နှင့်သွား ဘုရား မဖူးသင့်၊ သူတို့ ရှေးဦးသွားဖူးကြပါစေ”ဟု ကြံကာ ရှေ့က သွားနှင့်ပြီး ဖူးမြင်ရှိခိုးဖို့ မှာကြားလိုက်သည်။
ရဟန်းတော် ၅၀၀-ရာဇဂြိုဟ် ဘုရားထံတော် ရောက်၍ ပဋိသန္တာရပြုပြီး ကထာဝတ္ထု ၁၀-ပါး ရသောရဟန်းကို မေးရာ ရှင်ပုဏ္ဏဟုဖြေရာတွင် ထိုစကားအရှင်သာရိပုတ္တရာ ကြား၍ အရှင်ပုဏ္ဏအား တွေ့မြင်လိုတော့သည်။
" "အရှင်ပုဏ္ဏ ဘုရားရှင်ထံတော်ကြွ၊ ဖူးမြင်၊ တရားနာပြီး အန္ဓတောသို့ကြွ၍ သစ်ပင်၎င်း၌ နေ့သန့်စင်သည်၊ ထိုအခိုက် အရှင်သာရိပုတ္တရာသည် “သီလဝိသုဒ္ဓိ အကျိုးငှါ မြတ်စွာဘုရားထံ၌ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်ပါသလော” စသည်ဖြင့် မေးအပ်သော ဝိသုဒ္ဓိ အစဉ်(၇)ပါးကို “မဟုတ်ပါ” ဟု ဖြေ၍၊ အနုပါဒါပရိနိဗ္ဗာန်အကျိုးငှါ မြတ်စွာဘုရားထံ၌ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်ပါကြောင်း” ဖြေတော်မူသည်။
သီလဝိသုဒ္ဓိသည် အနုပါဒါပရိနိဗ္ဗာန်လော စသည်ဖြင့် မေးရာ၌လည်း မဟုတ်ကြောင်း ဖြေ၍၊ ရထဝိနီတသုတ်လာအတိုင်း အကျယ်ဖြေတော်မူသည်။
(အကျယ်ကို-မ၊၁၊၂၀၀။
အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၅၆-၁၆၀-ကြည့်။
) နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားရှင်က ဓမ္မကထိက ဧတဒဂ်ပေးတော်မူသည်။
အရှင်အာနန္ဒာသည် ဤ ပုဏ္ဏမထေရ်ထံ၌ တရားနာယူရသဖြင့် သောတာပန်ဖြစ်သည်။
အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၂၈။
ဘုရားရှင်ပရိနိဗ္ဗာန်စံသောအခါ အခြံအရံ ရဟန်း ၇၀၀-နှင့်အတူ လာတိုင်း လာတိုင်းသောလူတို့ကို နှစ်သိမ့်မှုပေးနိုင်ရန် ကုသိနာရုံ၌ပင် သီတင်းသုံး နေခဲ့သည်။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၁၊၇။
ပုဏ္ဏော မန္တာနိပုတ္တော(အံ၊၁၊၂၄၁)တိ နာမေန ပုဏ္ဏော။
(သံ၊၁၊၃၆၈။
သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၈၆။
) အနုရုဒ္ဓေါ ပုဏ္ဏော အာနန္ဒော။
ဇာ၊ဋ္ဌ၊၄၊၃၁၄။
ပုဏ္ဏော ဒေါဝါရိကော တဒါ။
(ကုရုဓမ္မဇာတ်။
) မဟာဗုဒ္ဓဝင်၌ပါသော အရှင်မန္တာဏိပုတ္တ-ပုဏ္ဏမထေရ်ကို သည်မှာ ဖတ်ပါ။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ Category:ရဟန္တာများ ကဏ္ဍ:ဧတဒဂ်ရ ပုဂ္ဂိုလ်များ။