kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မော်လမြိုင်) သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်မြို့ ဖားအောက်‌ကျေးရွာအနီးရှိ မော်လမြိုင်-မုဒုံ ကားလမ်းမပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
သမိုင်း အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(မော်လမြိုင်)ကို ၁၉၈၂ ခုနှစ်က စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အစိုးရနည်းပညာကောလိပ်(မော်လမြိုင်)၊ နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မော်လမြိုင်) အဖြစ် အဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ကျောင်းဆောင်အသစ်ကြီးကိုလည်း အောင်မြင်စွာပြောင်းရွှေ့ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။
ယခုအခါ ဖူဆယ်အားကစားကွင်း ၊ ဘက်စုံသုံးအားကစားခန်းမ၊ တက္ကသိုလ် Canteen များနှင့်ကျောင်းသား (၁၆၀) ဆံ့အဆောင် (၂) ဆောင်တို့တည်ဆောက်ထားရှိသည်။
တက္ကသိုလ်ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်မှာ ဒေါက်တာမင်းဇော်အောင်၊ Ph.D (EP) ဖြစ်ပြီးလက်ရှိတာဝန်ထမ်းဆောင်လျက်ရှိသည်။
သင်ကြားဌာနများ Civil Engineering Department Electronic and Communication Engineering Department Electrical Power Engineering Department Mechanical Engineering Department Information Technology Department အင်ဂျင်နီယာ ဘာသာရပ်များ Graduate Degree ProgramDegreeDurationBachelor of Civil EngineeringB.E. (Civil)6-yrs (Full Time)Bachelor of Electronic and Communication EngineeringB.E. (EC)6-yrs (Full Time)Bachelor of Electrical Power Engineering B.E. (EP)6-yrs (Full Time)Bachelor of Mechanical Engineering B.E. (Mech)6-yrs (Full Time)Bachelor of Information Technology B.E. (IT)6-yrs (Full Time) ကိုးကား http://www.most.gov.mm/mawlamyaingtu/ Category:မွန်ပြည်နယ် Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်နှင့်ကောလိပ်များ Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ နည်းပညာတက္ကသိုလ်များ Category:မွန်ပြည်နယ်ရှိ ကောလိပ်နှင့် တက္ကသိုလ်များ။
ထမံသီဆည် မြန်မာစစ်အစိုးရက အိန္ဒိယနိုင်ငံ အမျိုးသား ရေအားလျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်ရေး ကော်ပိုရေးရှင်း [India’s National Hydroelectric Power Corporation (NHPC)] နှင့် ၂၀ဝ၄ ခုနှစ်တွင် စစ်ကိုင်းတိုင်း အနောက်ဘက်ပိုင်းရှိ ချင်းတွင်းမြစ်ပေါ် တွင် ထမံသီဆည်တည်ဆောက်ရေးအတွက် နားလည်မှု စာချွန်လွှာတရပ်ကို သဘောတူညီလက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်။
၂၀ဝ၈ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၆ ရက်နေ့တွင် ထမံသီဆည်နှင့် ပတ်သက်၍ (NHPC) က မြန်မာနိုင်ငံ ရေအားလျှပ်စစ် လုပ်ငန်းဌာနနှင့် သဘောတူညီချက်အသစ်တရပ်ကို ထပ်မံလက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံရှိ ရေအားလျှပ်စစ် လုပ်ငန်းများ အကောင်အထည်ဖော်ရေးဌာန (DHPI) က (NHPC) နှင့် ဖက်စပ်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ၍ ထမံသီဆည်နှင့် ရွှေဆေး ဆေးဆည်များကို တည်ဆောက်ကြမည် ဖြစ်သည်။
၈၀ မီတာ တပ်ဆင်ထားသည့် စွမ်းအား။
၁,၂၀ဝ မဂ္ဂါဝပ် (MW) နှစ်စဉ်ထုတ်လုပ်မှု။
၆,၆၈၅ ကီလိုဝပ် နာရီသန်းပေါင်း (Gwh) ပါဝင်ပတ်သက်နေသည့် ကုမ္ပဏီများ အိန္ဒိယနိုင်ငံ အမျိုးသား ရေအားလျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်ရေး ကော်ပိုရေးရှင်း (National Hydroelectric Power Corporation) ဆွစ်နိုင်ငံ ကိုလင်ကို စွမ်းအင် အင်ဂျင်နီယာရင်း လီမိတက် (Colenco Power Engineering Ltd.) ဘဏ္ဍာငွေကြေး ထမံသီဆည်တည်ဆောက်ရန်အတွက် ခန့်မှန်း ကုန်ကျမှုစရိတ်မှာ အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၃,ဝ၀ဝ ဖြစ်သည်။
ထုတ်လုပ်သည့် လျှပ်စစ်စွမ်းအား ၈၀% ကို အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ ပို့လွှတ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ မြန်မာနိုင်ငံတွင် အသုံးပြုမည့်လျှပ်စစ် ဓာတ်အားကို မုံရွာသတ္တုတွင်းသို့ ပို့လွှတ်အသုံးချမည်ဟု သတင်းများအရ သိရှိရသည်။
စီမံချက် လက်ရှိအခြေအနေ - (၂၀ဝ၈ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ နောက်ဆုံးအခြေအနေ) ဆည်တည်ဆောက်မှုကို ၂၀ဝ၇ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သည်။
စီမံကိန်း အသေးစိတ်ကို အစီရင်ခံစာ (Master plan) ကို အိန္ဒိယနိုင်ငံ (NHPC) က ပြင်ဆင်နေပါသည်။
ဆိုးကျိုးသက်ရောက်နိုင်မှုများ ထမံသီဆည် တည်ဆောက်မှုကြောင့် စစ်ကိုင်းတိုင်းအတွင်းရှိ လူပေါင်း ၃၀,ဝ၀ဝ ခန့် အိုးအိမ်ရွှေ့ပြောင်းကြရမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။
၎င်းတို့အထဲတွင် ကူကီးလူမျိုးများ၏ ကျေးရွာ ၃၅ ခု ပါဝင်ပြီး မြေဆီဩဇာ ကြွယ်ဝသည့် မြေဧက ၁၇,ဝ၀ဝ လည်း ရေလွှမ်းမိုးနစ်မြုပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။
၂၀ဝ၇ ခုနှစ်၊ နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် လယ်ဗုံဂျမ်း (Leivomjang) နှင့် တာဇောင်း (Tazong) ကျေးရွာများမှ အိမ်ထောင်စု ၃၈၀ ကို အဓမ္မပြောင်းရွှေ့နေရာချထားခဲ့သည်။
ဤကျေးရွာများမှာ စစ်ကိုင်းတိုင်း၊ ထမံသီနှင့် ဟုမ္မလင်းဒေသအကြားမှ ဖြစ်သည်။
၎င်းကျေးရွာသားများကို "ရွှေပြည်အေး" ဟု အမည်ပေး ထားသည့် စုစည်းကျေးရွာသစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့စေခဲ့သည်။
(ဗိုလ်ချုပ်သန်းရွှေနှင့် ဗိုလ်ချုပ်မောင်အေးတို့၏ အမည်များကို အစွဲပြုခေါ်ဝေါ်ထားသည်ဟု ယူဆရသည်။
) ပြောင်းရွှေ့ရသည့်နေရာသစ်တွင် စိုက်ပျိုးရန်မြေဩဇာကောင်းသည့် မြေများ မရှိသောကြောင့် ရွာသားအများက ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသည်။
ဆောက်လုပ်ရေးစတင်ချိန်မှစ၍ မြန်မာစစ်တပ်များ၏ လူ့အခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှုများလည်း ထမံသီဆည်အနီးဒေသများတွင် တိုးတက်များပြားလာသည်။
ထမံသီ ဘေးမဲ့တောဧရိယာ၏ ၆% ကျော်သည်လည်း ဆည်ကြောင့် ရေလွှမ်းမိုးနစ်မြုပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။
ဤနေရာများ တွင် ယခုအခါ တကမ္ဘာလုံး၌ ရှားပါးနေပြီဖြစ်သည့် နို့တိုက်သတ္တဝါများ ဖြစ်သော Panthera tigris ကျားများ၊ Elephus maximus ဆင်များ၊ မြန်မာနိုင်ငံတွင် အတွေ့ရများသည့် အခွံမာ Kachuga travittata လိပ်များ ပါဝင်သည်။
အခြားနေရာ များတွင် မည်သည့်နေရာ၌ တွေ့ရှိနိုင်မည်ကို မသိကြရသော်လည်း ဤနေရာများမှ အပြီးတိုင် ပျောက်ကွယ်ဆုံးရှုံးကြရ တော့မည် ဖြစ်သည်။
မြန်မာစစ်အစိုးရက သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ပျက်စီးမှု အကဲဖြတ်စစ်ဆေးရေး ကော်မရှင်တခုကို ဖွဲ့စည်းတာဝန်ပေးခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း အကဲဖြတ်ချက် အစီရင်ခံစာမှာ ပြီးစီးခြင်း မရှိသေးသလို သူတို့အတွက် လုံလောက်အောင်လည်း အချိန် မပေးပါ။
သို့သော်လည်း ထိုသူများက မှတ်တမ်းပြုစုခဲ့ကြရာတွင် ငှက်မျိုး ၃၃၂ မျိုး၊ နို့တိုက်သတ္တဝါ ၅၉ မျိုးနှင့် အင်းဆက် ပိုးမွှား ၃၃၃ မျိုး၊ တွားသွားသတ္တဝါ ၅၇ မျိုး၊ ငါး ၆၇ မျိုး၊ အပင် ၅၂၆ မျိုး ရှိနေသည်ဟု မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။
၎င်းတို့ အနက် အချို့မှာ ရှားပါးသည့်သစ်ပင်ပန်းမာလ် မျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။
ဆည်တည်ဆောက်ပြီးပါက မြန်မာနိုင်ငံမှ အခွံမာ လိပ်များမှာ ကမ္ဘာတခုလုံး၌ မျိုးတုန်းပျောက်ကွယ်သွားဖွယ် ရှိသည်။
အကဲဖြတ်လေ့လာခဲ့သည့် အဖွဲ့က အရေးကြီးဇီဝ သတ္တမျိုးများကို နစ်နာမှုသက်သာစေရန် နည်းလမ်းများ အကြံပြုခဲ့သည်။
ဆည်တည်ဆောက်မှု စတင်ချိန်မှစ၍ အဓမ္မရွှေ့ပြောင်းရန် စေခိုင်းမှုများနှင့် မြန်မာစစ်တပ်၏ လူ့အခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှု များ ထမံသီဒေသတွင် ပို၍ တိုးများလာသည်။
အစီရင်ခံစာများအရ ခန့်မှန်း အိမ်ခြေ ၃၈၀ ခန့်ရှိ လိုင်ဗုံဂျမ်း (Leivomjang) နှင့် တာဇောင်း (Tazong) ကျေးရွာများကို အတင်းအကျပ်နှင်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။
ဤကျေးရွာများသည် ထမံသီနှင့် စစ်ကိုင်းတိုင်း ဟုမ္မလင်းဒေသကြားတွင် တည်ရှိနေကြသည်။
ရွာသားများကို ချင်းတွင်းမြစ် အရှေ့ဘက်ကမ်းရှိ စုစည်းကျေးရွာများသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သော်လည်း လူအများအပြားက မပြောင်းရွှေ့ကြဘဲ ငြင်းဆန်နေကြ ကြောင်း သိရှိရသည်။
သမိုင်းကြောင်း နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မြစ်ကြီးနား) ကို ၁၉၈၁ ခုနှစ် ၊ ဩဂုတ်လ ၊ ၃ ရက်နေ့တွင် အစိုးရစက်မှုလက်မှုအထက်တန်းကျောင်း Technical High School ( T.H.S ) အဖြစ်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၁၉၉၇ ခုနှစ် ၊ စက်တင်ဘာ ၊ ၁ ရက်နေ့တွင် Government Technical Institute (G.T.I ) အဖြစ်အဆင့်မြှင့်တင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၁၉၉၉ ခုနှစ် ၊ အောက်တိုဘာ ၊ ၂ ရက်နေ့တွင် Government Technological Colleges (G.T.C) အဖြစ်ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ၂၀၀၇ ခုနှစ် ၊ ဇန်နဝါရီလ ၊ ၂၀ ရက်နေ့တွင် ကောလိပ်မှ တက္ကသိုလ် သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ကာ ၂၀၀၆ ခုနှစ် ၊ ဧပြီလ ၊ ၂၈ ရက်နေ့တွင် ယခု ပန်းမတီးရွာသို့ပြောင်းရွှေ့၍ နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မြစ်ကြီးနား) အဖြစ်ပြောင်းလဲဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
သင်ကြားဌာနများမှာ နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မြစ်ကြီးနား)တွင် သင်ကြားနေသောဘာသာရပ်များမှာ Civil Engineering Department Electronic Engineering Department Electrical Power Engineering Department Mechanical Engineering Department ကိုးကား http://www.most.gov.mm/myitkyinatu/ Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်နှင့်ကောလိပ်များ Category:ကချင်ပြည်နယ်အတွင်းရှိ တက္ကသိုလ်များ Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ နည်းပညာတက္ကသိုလ်များ Category:မြစ်ကြီးနားမြို့။
Redirect မြန်မာနိုင်ငံ ဂီတအစည်းအရုံး။
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(တောင်ငူ) သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ တောင်ငူမြို့နယ်၊ ကေတုမတီမြို့၊ သဝန်ငယ်ရပ်ကွက်၊ ရန်ကုန်မန္တလေးအဝေးပြေးလမ်းမကြီးဘေး သက်ရှည်ကျော်ထင်လမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း စက်မှုလက်မှုအထက်တန်းကျောင်းကို ပဲခူးတိုင်း၊ တောင်ငူမြို့နယ်၊ ကန်ရိုးကျေးရွာအနီး၊ ရန်ကုန်−မန္တလေးအဝေးပြေးလမ်းမကြီး ပေါ်တွင် ၁၉၈၂ခုနှစ်၊ မတ်လ၌ စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၁၉၈၅ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂ ရက်နေ့တွင် အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံအဖြစ် အဆင့်တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။
၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် သိပွံနှင့်နည်းပညာဝန်ကြီးဌာနကို ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခဲ့ပြီးနောက် ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် အစိုးရနည်းပညာ ကောလိပ်အဖြစ်သို့လည်းကောင်း ကေတုမတီမြို့သစ်တွင်ပြောင်းလဲဖွင့်လှစ်လိုက်ကာ ၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၀ ရက်နေ့တွင် နည်းပညာတက္ကသိုလ် (တောင်ငူ) အဖြစ်သို့လည်းကောင်း အဆင့်တိုးမြှင့်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
နည်းပညာတက္ကသိုလ် (တောင်ငူ) သည် နိုင်ငံတကာအသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် (ISO 9001:2015) ကို ရရှိပြီးသည့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အဆင့်မြင့်နည်းပညာတက္ကသိုလ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
2018-2019 ပညာသင်နှစ်အထိ Civil,EC,EP,Mech ဟူ၍ မေဂျာကြီး လေးခုသာသင်ကြားပို့ချခဲ့သော်လည်း 2019-2020 ပညာသင်နှစ်မှစ၍ IT နှင့် MC မေဂျာနှစ်ခုကိုထပ်တိုးသင်ကြားပို့ချနေပြီဖြစ်သည်။
B.E ဘွဲ့ သင်တန်းများကို C,EC,EP, Mech, IT, McE များအားလုံးဖွင့်လှစ်နိုင်ပြီဖြစ်သော်လည်း မဟာအင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ M.E အတွက် IT နှင့် McE သင်တန်းများအတွက် ဖွင့်လှစ်နိုင်ခြင်းမရှိသေးပါ။
နည်းပညာတက္ကသိုလ် (တောင်ငူ) မှ အီလက်ထရောနစ်အင်ဂျင်နီယာသင်တန်း နှင့် စက်မှုအင်ဂျင်နီယာသင်တန်းတို့သည် Myanmar Engineering Council ၏ ပမာဏအသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် (Provisional accredited Certificate) ကို ရရှိထားပြီး အပြည့်အဝအသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် (Fully-accredited Certificate) ရရှိနိုင်ရန် ဆောင်ရွက်နေပါသည်။
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(တောင်ငူ) ၏သင်ကြားဌာနများမှာ မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာဌာန အီလက်ထရောနစ်အင်ဂျင်နီယာဌာန လျှပ်စစ်စွမ်းအားအင်ဂျင်နီယာဌာန စက်မှုအင်ဂျင်နီယာဌာန မက္ကာထရောနစ်အင်ဂျင်နီယာဌာန သုတနည်းပညာဌာန မြန်မာစာဌာန အင်ဂျင်နီယာအင်္ဂလိပ်ဌာန အင်ဂျင်နီယာသင်္ချာဌာန အင်ဂျင်နီယာရူပဗေဒဌာန အင်ဂျင်နီယာဓာတုဗေဒဌာန လူစွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာန အင်ဂျင်နီယာ ဘာသာရပ်များ အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့အတွက် ဘာသာရပ်များ NoGraduate Degree ProgramDegreeDuration1Bachelor of Engineering ( Civil)B.E. (Civil)6-yrs (Full Time)2Bachelor of Engineering (EC)B.E. (EC)6-yrs (Full Time)3Bachelor of Engineering ( EP) B.E. (EP)6-yrs (Full Time)4Bachelor of Engineering ( Mech ) B.E. (Mech)6-yrs (Full Time)5Bachelor of Engineering (MC ) B.E. (MC)6years (Full Time)6Bachelor of Engineering ( IT ) B.E. (IT)6-yrs (Full Time) မဟာအင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ အတွက်ဘာသာရပ်များ NoUnder Graduate Diploma Degree Program DegreeDuration1Master of Civil EngineeringM.E (Civil)2-yrs (Full Time)2Master of Electronic Engineering M.E(EC)2-yrs (Full Time)3Master of Electrical Power Engineering M.E (EP)2-yrs (Full Time)4Master of Mechanical Engineering M.E(Mech)2-yrs (Full Time) ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်နှင့်ကောလိပ်များ Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ နည်းပညာတက္ကသိုလ်များ Category:ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီးအတွင်းရှိ တက္ကသိုလ်များ။
မြန်မာ့ သေနတ်မှတ်တမ်း ၁၆ရာစုဦး ဥရောပမှ သေနတ်များ ရောက်ရှိမလာခင်အချိန်ကတည်းကပင် တရုတ်ပြည်ဘက်မှ ဝင်ရောက်လာသော သေနတ်နှင့် အမြောက်ငယ်များကို မြန်မာတို့ အကျွှမ်းတဝင် အသုံးပြုနေခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။
အင်းဝမှ ပြည် အောက်ဘက်ဒေသများအထိ သေနတ်အမျိုးမျိုး ကို ကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးပြုနေကြပြီး ၁၅ ရာစု ဝန်းကျင်တွင် ယူနန်ကို ဖြတ်သန်းလာသော ရှေးဟောင်းကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းမှတဆင့် အထက်မြန်မာပြည်သို့ လက်နက်များဝင်ရောက်လာနေခဲ့သည်။
ဥရောပ သေနတ်များမှာမူ ၁၆ရာစုအလယ်ခန့် ဘုရင့်နောင် ခေတ်တွင်မှ မြန်မာစစ်တပ်ကို စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုသေနတ်များက မြန်မာစစ်တပ်၏ ရှေးရိုးစစ်နည်းဗျူဟာကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်းမရှိသကဲ့သို့ သေနတ်များ နှင့်လိုက်ဖက်သော စစ်နည်းဗျူဟာ အသစ်ကိုလည်း တီထွင်ဆန်းသစ် အသုံးပြုခြင်း မရှိခဲ့ပါ။
ရှေးရိုး စစ်လက်နက်များဖြစ်သော စစ်ဆင်များ၊ လှံတိုများ၊ ဓားများ၊လှံရှည် များဖြင့်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ပစ်ကူ အထောက်အပံ့ အနေဖြင့် သာ သေနတ်များကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
မြန်မာများသည် ၎င်းတို့၏တပ်မတော်တွင် သေနတ်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များကို အထူးတပ်ဖွဲ့တစ်ရပ်အနေဖြင့် ထည့်သွင်းဖွဲ့စည်းထားခဲ့ကြပြီး ပေါ်တူဂီနှင့် မူဆလင်ကြေးစား စစ်သားများ ပါဝင်သည်။
ထို့အပြင် နောက်ပိုင်းတွင် မြန်မာလူမျိုး သေနတ်ကိုင်တပ်များကိုပါ ဖွဲ့စည်းလာပြီး စစ်ဆင် များကိုလည်း အမြောက်တင်ဆင်တပ် အဖြစ် ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းလာကြသည်။
သေနတ်အသုံးပြုမှုသည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာရာ ၁၆ ရာစုအကုန်ပိုင်း စစ်ပွဲများတွင်ပါဝင်ကြသောစစ်သည်များ၏ ၂၀ရာခိုင်နှုန်းမှ ၃၃ ရာခိုင်နှုန်းအထိ သေနတ်များ ကိုင်ဆောင်ခဲ့ကြသည်ကို တွေ့ရသည်။
၁၆၀၅ ခုနှစ်တော်ဝင် အမိန့်ပြန်တမ်းတစ်ခုအရတပ်သား၁၀ဝ၀ ပါ တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့တွင် အကြပ် ၁၀ဝ ဦး၊ အဆော် ၁၀ ဦး ၊အကဲ တစ်ဦး အဆင့်ဆင့်ကွပ်ကဲရန်နှင့် တပ်သားအားလုံးတွင် သေနတ်နှင့် အမြောက်ငယ်များ လုံလောက်စွာပါရှိရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့အပြင် ဆင်ဖမ်းသမားများ၊ စည်တော်ရွှန်းသူများ၊ ဗြဟ္မဏများ၊ ပါဝင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းဖော်ပြထားသည်။
၁၇ ရာစုအစပိုင်းတွင် တပ်သား ၁၀ဝ၀ ပါ သာမန်တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့တွင် အမြောက်ငယ်၁၀လက်၊သေနတ်၁၀ဝလက်နှင့် လေး ၃၀ဝ လက်ပါဝင်ကြောင်းတွေ့ ရှိရသည်။
၁၆၃၅ခုနှစ်တွင် မြန်မာ့ဘုရင့်တပ်မတော်၏ ၁၄-၁၈ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ သေနတ် အသုံးပြုရာမှ ၁၈၂၄ ခုနှစ်တွင် ၂၉-၈၉ ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိတိုးတက်လာသည်။
ပျှမ်းမျှအားဖြင့် အင်္ဂလိပ်-မြန်မာပထမ စစ်ပွဲတွင် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းမျှ သေနတ် အသုံးပြုခဲ့ သည်ဟုဆိုနိုင်သည်။
သို့သော် မြန်မာများသည် အမြောက်ထက် အမြောက်ကျွှမ်းကျင်စွာ ပစ်ခတ်တတ်သူများ ပိုမိုလိုအပ်ကြောင်း ၁၇ရာစု နှောင်း ဒတ်ချပ်မှတ်တမ်းတခုက အောက်ပါ အတိုင်းဖော်ပြထားသည်။
.....အင်္ဂလိပ်ကုန်သည်များအနေဖြင့် ပြည်ဘုရင်ထံသို့လက်နက်ခဲယမ်းများအား လက်ဆောင်များအဖြစ်ဆက်သသည်မှာယခုအကြိမ်မှာ ဒုတိယအကြိမ်မြောက်ဖြစ်သည်။
သို့သော်ဘုရင်မှာအရမ်းဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ပုံမရပါ။
ပြည်ဘုရင်တွင် ယခုရက်ပိုင်းအတွင်းရန်သူ့ထံမှ သေနတ်များဖမ်းဆီးရရှိခဲ့သလို ပေါ်တူဂီများထံမှ လက်ဆောင် ရရှိထားသော အမြောက်မြားနှင့် သင်္ဘောပျက်များမှ ရရှိသော အမြောက်မြားရှိနေပေသည်။
သို့သော်သူ့တွင် ကျွှမ်းကျင်သော အမြောက်သမားများမရှိပါ။
အမြောက်အမြားစုအား အသုံးမပြုဘဲ ဒီအတိုင်းသိမ်းထားနေရခြင်းဖြစ်သည်။
.... မြန်မာဘုရင်များသည် တခါတရံ ဒတ်ချပ်များထံသို့ အထူးလက်နက်များမှာ ယူလေ့ရှိသည်။
၁၆၆၆ ခုနှစ်တွင် ပြည်ဘုရင်က ဓားရှည် ၆လက်နှင့် သေနတ် ၉ လက်မှာ ယူခဲ့သည်။
လိုချင်သော အတိုင်းအတာကို သစ်သားနှင့် ပုံစံတူပြုလုပ်၍ မှာယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သေနတ်များအားရွှေချထားရန်လည်း မှာကြားခဲ့သည်။
မြန်မာဘုရင်မှာယူသော ပစ္စည်းများသည်အမှန်တကယ်ပင် ကုန်ကျစရိတ်များပါသည်။
သို့သော် ပြည်ဘုရင်သည် တန်ဖိုးညီမျှသော လက်ဆောင်ပြန်ပေးလေ့ရှိသည့် အကြောင်းသိသော ဒတ်ချတ်တို့က လက်ဆောင်အဖြစ်ပေးခဲ့သည်။
၁၆၆၆ခုဇွန်လတွင် ဒတ်ချတ်ပိုင် အိန္ဒိယရှိ ပူလီကတ်ဒေသ လက်နက်စက်ရုံမှ အကောင်းဆုံးဓားရှည်လေးလက်နှင့် ဓားကောက်နှစ်လက် ပေးပို့ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ပြောင်းတိုသေနတ်များကိုလည်းပေးပို့ခဲ့သည်။
သို့သော် ပူလီကတ်စက်ရုံတွင် ရွှေချနိုင်သည့်ပစ္စည်းကိရိယာများမရှိသဖြင့် ရွှေချပေးနိုင်ခြင်းတော့ မရှိခဲ့ပေ။
သေချာပြောနိုင်သည်မှာ ၁၇ရာစုတွင် ဥရောပလက်နက်ခဲယမ်းများသည် အာရှဘုရင်များနှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးမှုရစေရန် အကောင်းဆုံးလက်ဆောင်များ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဒတ်ချတ်များသည် မြန်မာများ၏ အမြောက်ပစ်ပုံနှင့်ပတ်သတ်၍လည်း နားမလည်နိုင်အောင်ဖြစ်ရသည်။
မြန်မာတို့သည်အမြောက်အား အမြောက်တင်ခုံ မပါဘဲ မြေကြီးပေါ်ချ၍ပစ်ခတ်ကြခြင်းဖြစ်သည်။
အမြောက်တင်ခုံသည်အမြောက်တင်ရန်သက်သက်သာမက အမြောက်အားအထိရောက်ဆုံးပစ်ခတ်နိုင်ရန် ပြုလုပ် ထားသော အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့သတိမပြုမိခဲ့ကြပေ။
ထို့အပြင် မြန်မာများသည် မြို့ရိုးများကိုစီးနင်းရာတွင် အသုံးပြုသော သစ်သားမျှော်စင်များတွင် အမြောက်မြားတပ်ဆင်လေ့ရှိကြောင်း လည်းတွေ့ရသည်။
(17th Century Burma & Dutch East India Company မှ Burma’s Weaponry ကိုဆီလျော်အောင်ပြန်ဆိုသည်။
) ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း။
အင်းခွေး (Hounds) များသည် အမဲလိုက်ခွေး၊ ငှက်လိုက်ခွေး အမျိုးအစားများထက် ပိုမိုပါးနပ်ကြလေသည်။
၎င်းတို့၏ ကျစ်လျစ်မာကျောသော ဖွဲ့စည်းမှုတို့ကြောင့် ပြေးလွှားခြင်းနှင့် နောက်ရောင်ခံလိုက်ခြင်းတို့တွင် အသုံးပြုနိုင်လေသည်။
၎င်းတို့ကို သမင် မြေခွေး ယုန် စသည့် အပြေးကောင်းသော သားကောင်များ လိုက်ရာတွင် အသုံးပြုရန် မွေးမြူကြလေသည်။
အင်းခွေးများသည် ရှေ့မှသွား၍ သားကောင်ကိုလိုက်ပြီး ထောင်ချောက်သဖွယ် ထွက်ပေါက်မရှိအောင် ပိတ်ထားတတ်ကြသည်။
နောက်မှ မြင်းနှင့်လိုက်လာသော မုဆိုးများ ရောက်ရှိလာသည့်တိုင်အောင် သားကောင်ကို ပိတ်ဆို့ထားတတ်ကြလေသည်။
အင်းခွေးများကို နှစ်မျိုးနှစ်စား ခွဲခြားထားလေသည်။
အမြင်အာရုံကောင်းသော အင်းခွေးမျိုးနှင့် အနံ့ခံအာရုံ ကောင်းသော အင်းခွေးမျိုးတို့ ဖြစ်သည်။
ခွေးအမျိုးမျိုး မွေးမြူလေ့ကျင့်နည်း စာအုပ်မှ ကိုးကား Category:ခွေးအမျိုးအစားများ။
ကိုရီးယားအက္ခရာကို ဟန်ဂုလ် ဟု ခေါ်ကြသည်။
ကိုရီးယားအက္ခရာကို တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် ဟာန်ဂုလ် ဟုခေါ်ကြသော်လည်း မြောက်ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင်မူ ဂျိုဆွန်းဂုလ် ဟု ခေါ်ကြသည်။
ဟန်းဂုလ်သည် ကိုရီးယားဘာသာ၏ မူရင်းအက္ခရာဖြစ်သည်။
၎င်းကို ၁၄၄၃ခုနှစ် ဂျိုဆွန်းမင်းဆက်အတောအတွင်း တီထွင်ခဲ့ကြပြီး ယခုအချိန်တွင် တောင်ကိုရီးယားနှင့် မြောက်ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံလုံး၏ တရားဝင်အက္ခရာအဖြစ်အသုံးပြုလျက်ရှိပြီး တရုတ်နိုင်ငံ ဂျင်းလင်းပြည်နယ်၏ ယန်ဘီယမ်ကိုရီးယား ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၏ ရုံးသုံးစာအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ထားသည်။
ဟန်းဂုတွင် သရနှင့် ဗျည်းအက္ခရာ ၂၄လုံး ရှိသည်။
ကိုရီးယားစာကို အတုံးအဝိုင်းများဖြင့် အုပ်စုဖွဲ့ရေးသားရသည်။
ဥပမာ 한 (ဟာန်)။
ထို 한 (ဟာန်) ဟူသော စာလုံးတွင် ဝဏ္ဏသံတစ်သံသာ အသံထွက်ရသဖြင့် အက္ခရာတစ်လုံးတည်းနှင့် တူသော်လည်း အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် ထိုစာလုံးတွင် ㅎ(ဟ) ၊ ㅏ (ာ) နှင့် ㄴ (န်) ဟူသော အက္ခရာသုံးလုံးဖြင့် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအတုံးအဝိုင်းများသည် အလျားလိုက်ဖြင့် ဘယ်ဘက်မှ ညာဘက် သို့မဟုတ် ဒေါင်လိုက်ဖြင့် အထက်မှ အောက်သို့ စီ၍ ရေးသားရသည်။
နာမည်များ တရားဝင် နာမည်များ ဟန်ဂုလ် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် ၁၉၁၂ခုနှစ်၌ ဂျူ ရှီဂျောင်သည် ဟန်ဂုလ် (한글) ဟူသော ဝေါဟာရကို တီထွင်ခဲ့သည်။
ဟန် (한) ဟူသောစာလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်သည် "ကြီးမြတ်သော" ဖြစ်ပြီး ဂုလ် (글) သည် "ကိုရီးယားမူရင်းအက္ခရာ"ကို ဆိုလိုသည်။
ထို့ကြောင့် ဟန်ဂုလ် (한글) ဟူသောစာလုံးသည် "မြင့်မြတ်သော အက္ခရာ" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဂျိုဆွန်းဂုလ်၊ ဂျိုဆွန်းမားလ် မြောက်ကိုရီးယားများသည် ကိုရီးယားအက္ခရာကို ကိုရီးယားအမည်ကွဲပြားမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဂျိုဆွန်းဂုလ်ဟုခေါ်ခြင်းကို ပို၍ နှစ်သက်ကြသည်။
အခြားအမည်များ သမိုင်းကြောင်း thumb|A page from the Hunmin Jeong-eum Eonhae. The Hangul-only column, third from the left (나랏말ᄊᆞ미), has pitch-accent diacritics to the left of the syllable blocks. ဂျိုဆွန်းမင်းဆက်၏ လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော ဘုရင် မဟာဆယ်ဂျုံးသည် ဟန်းဂုလ်အက္ခရာကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည်။
ဟန်းဂုလ်အက္ခရာ၏ မူလရင်းမြစ်သည် အလယ်အာရှ၏ အက္ခရာများ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိရသည်။
အကိုးအကားများ (Volume 4 of the London Oriental and African Language Library). ပြင်ပလင့်ခ်များ Korean alphabet learning exercises Korean alphabet and pronunciation by Omniglot] Online Hangul tutorial at Langintro.com Hangul table with Audio Slideshow Technical information on Hangul and Unicode Hangul Sound Keyboard at Kmaru.com ကိုးကား ကဏ္ဍ:ကိုရီးယားဘာသာစကား Category:ဘာသာစကား Category:အာရှတိုက်။
ဘုံတလာ ရေတံခွန်သည် ချင်းပြည်နယ်၏ကျက်သရေဆောင်အရှည်ဆုံးရေတံခွန်ဖြစ်ပြီး မတူပီမြို့၏ (၁၆)မိုင်အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
ဘုံတလာ ရေတံခွန်သည် အဆင့်ကိုးဆင့်ရှိပြီး အမြင့်ပေ ၁၅၀ဝ ရှိသည်။
အဆင့်ကိုးဆင့်ရှိသော်လည်း အဆင့်ငါးထိသာ သွားရောက်နိုင်ပြီး ကျန်အဆင့်များမှာ သွားရောက်ရန် မလွယ်ကူသေးပေ။
အမည်ရင်းမြစ် မတူလူမျိုးများသည် ရေတံခွန်များကို bung tla ဟုခေါ်ဝေါ်‌လေ့ရှိကြသည်။
ထို့ကြောင့် ဘုံတလာဟူသောဝေါဟာရမှာ ရေတံခွန် ဟူ၍အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ထိုဝေါဟာရသည် အထက်မှအောက်သို့ ကျခြင်းဟုအဓိပ္ပာယ်ရသော "လာ(Tla)" ဟူသော ဝေါဟာရကို "ဘုန်(bung)" ဟူသော မြည်သံစွဲအလင်္ကာနှင့် ပေါင်းစည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် bung tla ဟူသော‌ ဝေါဟာရသည် တဘုန်းဘုန်းကျခြင်းဟူ၍လည်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
မတူစကား (Bung Tla)ကို မြန်မာစာလို ဘာသာပြန်ရေးရာတွင် ဘုံတလာဟု သုံးနှုန်းရေးသားခြင်းဖြစ်သည်။
လမ်းခရီး ဘုံတလာရေတံခွန်သည် မတူပီမြို့၏ မြောက်ဘက်အရပ်တွင် တည်ရှိသည်။
ဘုံတလာရေတံခွန်သို့ ယခင်က ကားလမ်းမပေါက်ခဲ့ဘဲ မတူပီမြို့မှ နေ့ဝက် ခြေကျင်ခရီးဖြင့် သွားရောက်ခဲ့ကြရသည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် ဘုံတလာရေတံခွန်သို့ လည်ပတ်သူများ အဆင်ပြေချောမွေ့စေရန် နိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ ရန်ပုံငွေဖြင့် ကားလမ်းများ တိုးချဲ့ခဲ့ပြီး ထီစောင်းရွာအနီးအထိ ကတ္တရာလမ်း ခင်းပေးခဲ့သည်။
မော်တော်ကား၊ ဆိုင်ကယ်များ ဖြင့် ၁၂ မိုင်အထိ အရောက်သွားနိုင်ပြီး ကျန်ရှိသည့် သုံးမိုင်ခန့်မှာ ခြေလျင်ခရီးဖြစ်သည်။
ဆဒုံးရေတံခွန် သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားမြို့နှင့် ၁၆ မိုင်ခန့်အကွာ ဆဒုံးမြို့အနီးတွင် တည်ရှိသည်။
ဆဒုံးရေတံခွန်သည် ကချင်ပြည်နယ်၏ ကိုလိုနီခေတ်က နယ်ချဲ့များကို တော်လှန်ခဲ့သော ဆဒုံးခံတပ်ဟောင်း တည်ရှိခဲ့ရာ ဆဒုံးမြို့နှင့် မိုင်အနည်းငယ်မျှ ကွာဝေးသည့်တွင် တည်ရှိပြီး မြစ်ကြီးနားမှ ဝိုင်းမော်၊ ဝိုင်းမော်မှ ကန်ပိုက်တီ (တရုတ်နယ်စပ်)မြို့သို့ ကုန်သွယ်ကူးသန်းရာ တရုတ်လုပ်သားများ လာရောက် ဖောက်လုပ်ထားသည့် လမ်းမကြီးဘေး၌ တည်ရှိသည်။
ဆဒုံး ရေတံခွန်သည် အဆင့် ခုနှစ်ဆင့်ရှိပြီး အေးမြသော တောင်ကျရေများ ၂၄ နာရီစလုံး စီးဆင်းနေသည်။
ရေတံခွန်အသွင်အပြင် တောင်မြင့်ပေါ်မှ သဘာဝအတိုင်းစီးဆင်းလာသော ရေတံခွန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရေတံခွန်မှာ မတ်စောက်သော တောင်ပေါ်မှ စီးကျလာပြီး (၈) ဆင့်မျှရှိသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း ရေတံခွန်မှာ မတ်စောက်ခြင်း၊ ကျောက်ဆောင်ပေါ်တွင် တည်ရှိသောကြောင့် အလွတ်တမ်း ဆင်းတက်ရန် အနည်းငယ်ခက်ခဲသည်။
တက်ရောက်သူများလည်း မတော်တဆမှုများရှိခဲ့သောကြောင့် တာဝန်ရှိသူများမှ အသိပေးဆိုင်းဘုတ်များဖြင့် မတက်ကြရန်လည်း သတိပေးထားသည်။
ထိုကြောင့် လာရောက်သူအများစုမှာ အဆင့်(၄)ဆင့်ထိသာ တက်ရောက်ကြသည်။
စိုင်းတင် ရေတံခွန်သည် ရခိုင်ပြည်နယ်တွင် အကြီးမားဆုံး ရေတံခွန် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဘူးသီးတောင်မြို့ မှ အရှေ့ဘက် မိုင်(၃ဝ) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
ရေတံခွန် စီးဆင်းရာ၌ အဆင့်ခုနှစ်ဆင့်နှင့် စီးဆင်းနေသည်။
thumb|ပွဲကောက်ရေတံခွန် ပွဲကောက်ရေတံခွန် သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်မြို့နယ်၊ လားရှိုး - မန္တလေးသွားကားလမ်း နံဘေးတွင် တည်ရှိသည်။
ပွဲကောက် ရေတံခွန်သည် ပေ ၃၀ အမြင့်ရှိပြီး အဆင့်လေးဆင့် ရှိသည်။
ပွဲကောက်ရေတံခွန်ကို B.E Waterfalls ဟုလည်း ခေါ်ဆိုသည်။
ဗြိတိသျှ ကိုလိုနီခေတ်ကမူ Hampshire Falls ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
thumb ဓာတ်တော်ချိုင့် ရေတံခွန်သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ ပြင်ဦးလွင်မြို့ ရပ်ကွက်ကြီး ၁၇၊ အနီးစခန်းတွင် တည်ရှိပြီး ပြင်ဦးလွင်-မန္တလေး ကားလမ်းမကြားတွင် တည်ရှိသည်။
ဓာတ်တော်ချိုင့် ရေတံခွန်သည် အမြင့်ပေ ၁၂၂ မီတာရှိပြီး အနက်မှာ ၉၁ မီတာ ရှိသည်။
ဓာတ်တော်ချိုင့် ရေတံခွန်သည် အဆင့်သုံးဆင့်ရှိပြီး အောက်ခြေမှ ရေတံခွန်ထိပ်ထိ လမ်းလျှောက်ချိန် မိနစ်ကိုးဆယ်ခန့် ကြာမြင့်သည်။
၂၀၁၉ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် ဓာတ်တော်ချိုင့် ရေတံခွန် ဒုတိယ အဆင့်မှစတင်ကာ ရေမကျတော့သဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်း၊ မီးသတ်တပ်ဖွဲ့နှင့် ဒေသခံ အချို့အပါအဝင် ကွင်းဆင်း စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
အကျယ် ၂ ပေခန့်ရှိ ရေယိုပေါက်မှတဆင့် မြေအောက်ကလိုင်ထဲသို့ ရေစီးဝင်သွားသောကြောင့် ရေမကျတော့ဘဲ တစ်ရက်ခန့်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ရေယိုပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ပြီးနောက် ဩဂုတ် ၁၂ ရက်နေ့တွင် ပြန်လည်ရေကျလာခဲ့သည်။
အောက်ပါတို့သည် ရန်ကုန်မြို့ရှိ ဆေးရုံများ စာရင်း ဖြစ်သည်။
အစိုးရပိုင်း ခုတင်(၅၀၀)ဆံ့ အထူးကုဆေးရုံကြီး၊ ရန်ကုန် Defence Services General Hospital (1000-bed) Defence Services Orthopaedic Hospital (500-Bed) Defence Services Obstetric, Gynaecological and Paediatric Hospital ရန်ကုန်အရှေ့ပိုင်းဆေးရုံကြီး အင်းစိန်ဆေးရုံ ရန်ကုန် အထွေထွေရောဂါကု ဆေးရုံသစ်ကြီး အမှတ် ၂ တပ်မတော် ဆေးရုံ (ကုတင် ၅၀၀) မြောက်ဥက္ကလာပ ဆေးရုံ တောင်ဥက္ကလာပ မိခင်နှင့်ကလေး အထူးကုဆေးရုံ သင်္ဃန်းကျွန်း စံပြ ဆေးရုံ တက္ကသိုလ်များ ဆေးရုံ ဝေဘာဂီ ဆေးရုံ ရန်ကုန် အနောက်ပိုင်း ဆေးရုံ ရန်ကုန် ဗဟို အမျိုးသမီး ဆေးရုံ ရန်ကုန်ကလေးဆေးရုံကြီး နား၊ နှာခေါင်း၊ လည်ချောင်း၊ ဦးခေါင်းနှင့် လည်ပင်း ခွဲစိတ်အထူးကုဆေးရုံ ရန်ကုန်ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီး ရန်ကုန် အရိုး အထူးကု ဆေးရုံ အလုပ်သမား ဆေးရုံကြီး (ရန်ကုန်) ရွာသာကြီး စိတ်ကျန်းမာရေး ဆေးရုံကြီး ရန်ကင်းကလေးဆေးရုံကြီး ရန်ကုန်အရှေ့ပိုင်းဆေးရုံကြီး ပုဂ္ဂလိကပိုင်း အကယ်ဒမီ ဆေးရုံ အာရှတော်ဝင် ဆေးရုံ အောင်ရတနာ ဆေးရုံ MMCW ဗဟိုစည် ဆေးရုံ ချမ်းမြှေ့မေတ္တာ ဆေးရုံ East West Parami Green Cross Hospital Guru Nanak Hospital Hla Tun Hospice Cancer Foundation Lumbini Hospital မဟာမြိုင် ဆေးရုံ Muslim Free Dispensary & Medical Relief Society မြင့်မြတ်တော်ဝင် ဆေးရုံ OSC Hospital ပါရမီ ဆေးရုံ ဆာကူရာ ဆေးရုံ ရှင်ပါဂူ ဆေးရုံ ရွှေဗဟိုရ် ဆေးရုံ ရွှေဂုံတိုင် အထူးကု ဆေးရုံ ရွှေပိတောက် ဆေးရုံ ရွှေလမင်း ဆေးရုံ တက်လမ်း ဆေးရုံ သုခကမ္ဘာ ဆေးရုံ သုခဝတီ ဆေးရုံ တက္ကသိုလ် ဆေးရုံ တက္ကသိုလ်ရိပ်သာ ဆေးရုံ ဇီဝိတဒါန သံဃာ့ ဆေးရုံ ပင်လုံ ဆေးရုံ ပန်းလှိုင် အဆင့်မြင့် ဆေးရုံ ဝိတိုရိယ ဆေးရုံ Yangon Medical Center ArYu international Hospital ကိုးကား *။
လီယိုနာဒို ပီဆာနို ဘီပေါလ်လို () သည် ၁၁၇၀ တွင်မွေးဖွားခဲ့ပြီး ၁၂၅၀ ပြည့်နှစ်တွင်ကွယ်လွန်သွားသော သင်္ချာပညာရှင်ကြီးဖြစ်သည်။
လီယိုနာဒို ဘိုနာချီ သို့မဟုတ် ဖီဘိုနာချီ အဖြစ်လည်း လူသိများ ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။
လီယိုနာဒို ဖီဘိုနာဆီ သည် အလယ်ခေတ်တွင် ထင်ရှားအကျော်ကြားဆုံး သင်္ချာပညာရှင်ကြီးများ အနက် ထိပ်သီး သင်္ချာပညာရှင်ကြီးဖြစ်သည်။
သူ့သည် ပီဆာနာဆီ သင်္ချာတွက်နည်းများနှင့် အာရပ်သင်္ချာ ကိန်းဂဏန်းစနစ်ကိုလည်း တီထွင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
သင်္ချာပညာရှင်ကြီး လီယိုနာဒိုသည် ၁၂၀၂ ခုနှစ်တွင် အီတလီ နိုင်ငံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူ့သည် လီဘာအက်ဘာဆီ ဟုခေါ်သော သင်္ချာတွက်နည်းဖြင့် အာရပ်သင်္ချာ ကိန်းဂဏန်းများကို သင်္ချာဘာသာ ကို စတင် မိတ်ဆက်ရန်ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့သည် လီယိုနာဒိုသည် အာရပ်သင်္ချာကိန်းဂဏန်းများကို အသုံးပြုရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ အာရပ်သင်္ချာကိန်းဂဏန်းများမှာ ရောမသင်္ချာလောက် မရှုပ်ထွေး ရုံမျှသာမကအာရပ်သင်္ချာ ကိန်းဂဏန်းများသည် အခြားဘာသာထက် အပြန်တစ်ရာပိုမို လွယ်ကူရှင်းလင်းသည်ဟုယုံကြည်ယူဆထားသူဖြစ်သည်။
ဖီဘိုနာချီ၏ရုပ်တု ကိုးကား ကဏ္ဍ: အီတလီသင်္ချာပညာရှင်များ။
မြိတ်လူမျိုး (အင်္ဂလိပ်: Merguese) များသည် မြန်မာနိုင်ငံ အောက်ပိုင်း တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၏ တောင်ဘက်အစွန်ဆုံးဖြစ်သော ပင်လယ်ကမ်းခြေဒေသ (မြိတ်ခရိုင်နှင့် ကော့သောင်းခရိုင်)တွင် နေထိုင်ကြသည်။
မြိတ်ခရိုင်အတွင်းတွင် ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက် စုလျက်ရှိသော မြိတ်ကျွန်းစုခေါ် ကျွန်းငယ်ကလေးပေါင်း ရှစ်ရာကျော် ပါဝင်သည်။
မြိတ်သူမြိတ်သားများသည် မြန်မာဘာသာစကားကိုသာ အဓိကထား၍ သုံးစွဲကြသော်လည်း အသံထွက်ပုံမှာ မြိတ်ကိုယ်ပိုင်အသံရှိသဖြင့် ဗမာလူမျိုးများ နားမလည်နိုင်အောင်ပင် ကွဲပြားခြားနားလေသည်။
တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၌ကား ထားဝယ်ရော၊ ပုလောပါ အချင်းချင်းအပြန်အလှန်နားလည်နိုင်ကြသည်။
စစ်စစ်အားဖြင့် မြိတ်သူမြိတ်သားတို့သည် လူမျိုးတစ်ရာ့တစ်ပါး တွင်အကြိမ်ကြိမ်ဖော်ပြခြင်းခံရသည်တနင်္သာရီလူမျိုးစုတစ်ခုဖြစ်သည်။
မြိတ်မြို့မှာ ဆိပ်ကမ်းမြို့ရော စီးပွားရေးအချက်အချာမြို့ဖြစ်သည့်အတွက် ပြင်ပလူများအဝင်အထွက်များရကား ကပြားများသာတွေ့မည်ဖြစ်သည်။
ယခုလက်ရှိ မြိတ်လူမျိုးတို့နှင့် သူတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုတို့ကား တနင်္သာရီမြို့ နှင့် ပုလောမြို့ တို့၌မှာသာ အစစ်အမှန်ရှာတွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် တချို့ပညာရှင်တို့မှာ မြိတ်လူမျိုးဟုခေါ်ဝေါ်မည့်အစား ပို၍ တိကျသော တနင်္သာရီလူမျိုးဟု ညွှန်းဆိုကြသည်။
မြိတ်တွင် ကြက်ပေါင်စေးလုပ်ငန်းကို အကြီးအကျယ် လုပ်ကိုင်ကြသည်။
သတ္တုတွင်းတူးခြင်း၊ ငါးပိငါးခြောက်လုပ်ခြင်း၊ ကွမ်းသီးပင်စိုက်ခြင်း၊ ပင်လယ်ငှက်သိုက် ရှာဖွေခြင်းနှင့် ပုလဲငုပ်ခြင်းများ ကိုလည်း လုပ်ကိုင်ကြသည်။
မြို့ပေါ်တွင် ပိုးထည်ယက်လုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ကြသည်။
ငါးပိတွင်လည်း မြိတ်သားတို့ပြုလုပ်သော စိမ်းစားငါးပိသည် မြိတ်မြို့၏ နာမည်ကျော် ထွက်ကုန်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
မောင်ပုဆိုးကြမ်း ရေးသည့် တိုင်းရင်းသား လူမျိုးများ အဘိဓာန် စာအုပ်မှ ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံလူမျိုးများ။
ဖွန်းလူမျိုးသည် ပြည်ထောင်စု သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုထားသည့် လူမျိုး (၁၃၅) မျိုးထဲတွင် ပါဝင်သည်။
အစိုးရမှ ဗမာတိုင်းရင်းသား (၉) မျိုးတွင် ပါဝင်သော မျိုးနွယ်စုဖြစ်သည်။
ဖွန်းတို့သည် တိဘက်-ဗမာ အနွယ်ဝင်များဖြစ်ကြ၍ မရူ၊ လရှီ၊ အဇီး၊ မိုင်းသာလူမျိုးများသို့ပင် ဗမာစကားပြော လူမျိုးငါးမျိုးအနက် တစ်မျိုးအပါအဝင် ဖြစ်သည်။
မိုးကောင်းမင်းများလက်ထက် လက်အောက်ခံလူမျိုး ရှစ်မျိုးအနက် တစ်မျိုးအပါအဝင်ဖြစ်ပြီး ဖွန်းကြီးမျိုး၊ ဖွန်းငယ်မျိုး ဟူ၍ ရှိကြောင်းဖြင့်လည်း ဆိုကြသည်။