kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
စိတ္တလတာရ တော်ဝင် ဗီလာ (၁၉၁၃) – ဘုရင် ဘူမိဗလအတုလျတေဇ၏ စံမြန်းရာ အိမ်တော်အဖြစ် ၁၉၅၇ခုနှစ်မှ ၂၀၁၆ခုနှစ်အထိ တည်ရှိခဲ့ပြီး လက်ရှိတွင် သီရိခေတ်မယ်တော်ကြီး၏ စံအိမ်ဖြစ်သည်။
အရံ အဆောက်အဦးများ ဆူအန် ဆီ ရူဒူ တော်ဝင် ဗီလာ (Suan Si Ruedu Royal Villa) ဆူအန် ဟွန် တော်ဝင် ဗီလာ (Suan Hong Royal Villa) ဆူအန် နော့ခ် မိုင် တော်ဝင် ဗီလာ (Suan Nok Mai Royal Villa) ဆူအန် ဘူအာ တော်ဝင် ဗီလာ (Suan Bua Royal Villa) မင်းသမီး ဘတစ်စဘန် ဘူအာ-ဖန် စံအိမ်တော် (HRH Princess Bussabun Bua-Phan Residential Hall) မင်းသမီး အာရန် ဝါဒီ စံအိမ်တော် (HRH Princess Arun-Wadi Residential Hall) မင်းသမီး ပွမ် ဆွိုင် ဆအန် စံအိမ်တော် (HRH Princess Puang Soi Sa-ang Residential Hall) မင်းသမီး အော်ရာထိုင်း သပ် ကန်ရ စံအိမ်တော် (HRH Princess Orathai Thep Kanya Residential Hall) ခရွန် လွမ် ဗိုရေ့ သဆုဒါ စံအိမ်တော် (Krom Luang Vorased Thasuda Residential Hall) သမ်နက် ဆူအန် ဖာရန် ကန်ဆိုင် စံအိမ်တော် (Tamnak Suan Farang Kangsai Residential Hall) တန်ခ ဆူအန် ဖူတန် စံအိမ်တော် (Tamnka Suan Phudtan Residential Hall) တန်ခ ဟော် စံအိမ်တော် (Tamnak Hor Residential Hall) ပါရပ်ခန်ဗန် နန်းတော် ဆူအန် ကူလပ် အိမ်ကြီး (Suan Kularb Mansion) ဆက်စပ်ကြည့်ရှုရန် တော်ဝင် နန်းတော် ကိုးကား Category:ဘန်ကောက်မြို့ရှိ လည်ပတ်စရာနေရာများ Category:ထိုင်းနိုင်ငံရှိ အဆောက်အအုံများ။
ကာမီသည် ဂျူပီတာဂြိုဟ်၏ retrograde နည်းဖြင့် လည်ပတ်သော ပုံစံမမှန် ဂြိုဟ်ရံလတစ်စင်းဖြစ်ပြီး Seth Barnes Nicholson ဆိုသူက ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဂျူပီတာဂြိုဟ်၏ ကီလိုမီတာ သန်းပေါင်း ၂၃.၄ အကွာမှ ၁.၉၂၂၈ နှစ်လျင်တစ်ပတ်နှုန်းဖြင့် လှည့်ပတ်လျက်ရှိသည်။
ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ Carme Profile by NASA's Solar System Exploration David Jewitt pages Jupiter's Known Satellites (by Scott S. Sheppard) Category:ဂျူပီတာ၏ ဂြိုဟ်ရံလများ။
ကာလီသည် ဂျူပီတာဂြိုဟ်၏ retrograde နည်းဖြင့် လည်ပတ်သော ပုံစံမမှန် ဂြိုဟ်ရံလတစ်စင်းဖြစ်ပြီး Scott S. Sheppard ဆိုသူက ၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
မူလက ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။
IAUC 7900: Satellites of Jupiter 2002 May (discovery)MPEC 2002-J54: Eleven New Satellites of Jupiter 2002 May (discovery and ephemeris) ကာလီသည် အချင်းအားဖြင့် ၂ ကီလိုမီတာရှိပြီး ၆၈၅.၃၂၄ ရက်လျင် တစ်ပတ်နှုန်းဖြင့် ဂျူပီတာ၏ ၂၂၄၀၉ မိုင်အကွာမှ လှည့်ပတ်လျက်ရှိသည်။
ယခုလက်ရှိအမည်ကိုမူ ၂၀၀၃ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် မှည့်ခေါ်ခဲ့သည်။
IAUC 8177: Satellites of Jupiter, Saturn, Uranus 2003 August (naming the moon) ကိုးကား Category:ဂျူပီတာ၏ ဂြိုဟ်ရံလများ။
အိဆင်းမြို့ (伊仙町 အိဆင်း − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ အိုးရှိမတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၆၅၉၄ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၁၀၅ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၆၂.၇၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဝဒိုမရိမြို့ (和泊町 ဝဒိုမရိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ အိုးရှိမတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၆၉၂၉ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၁၇၂ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၄၀.၃၇ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ယောရွန်မြို့ (与論町 ယောရွန် − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ အိုးရှိမတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၅၂၆၃ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၂၅၇ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၀.၄၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ယခုရှီးမားမြို့ (屋久島町 ယခုရှီးမား − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ ခုမဂဲတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၃၄၈၆ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၂၄.၉ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၅၄၀.၉၈ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
မိနမိအိုးဆုမိမြို့ (南大隅町 မိနမိအိုးဆုမိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ ခိမိုဆွတ်ခိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၉၈၉၇ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၁၃.၅၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
မိနမိတနဲမြို့ (南種子町 မိနမိတနဲ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ ခုမဂဲတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၅၉၂၅ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၅၃.၈ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၁၀.၄၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
နာဂါရှီးမားမြို့ (長島町 နာဂါရှီးမား − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ အိဇုမိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၀၁၂၄ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၈၇ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၁၆.၁၃ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဆဲတိုအုချိမြို့ (瀬戸内町 ဆဲတိုအုချိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ အိုးရှိမတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၉၃၇၉ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၃၉.၁ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၃၉.၉၁ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ဆဆွတ်မမြို့ (さつま町 ဆဆွတ်မ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ ဆဆွတ်မတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၂၃၈၄၂ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၀၃.၄၃ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ခိမိုဆွတ်ခိမြို့ (肝付町 ခိမိုဆွတ်ခိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ ခိမိုဆွတ်ခိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၇၄၆၆ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၀၈.၁၂ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ချိနမြို့ (知名町 ချိန − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ အိုးရှိမတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
အိုခိနိုအဲရာဘုကျွန်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၆၅၀၆ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၁၂၂ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၅၃.၂၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ခင်ခိုးမြို့ (錦江町 ခင်ခိုး − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ ခိမိုဆွတ်ခိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၉၃၂၈ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၆၃.၁၅ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အိုးဆခိမြို့ (大崎町 အိုးဆခိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ ဆိုးတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ ဧပြီလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၃၄၈၈ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၃၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အမဂိမြို့ (天城町 အမဂိ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂိုရှီးမားခရိုင်၊ အိုးရှိမတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
တိုခုနိုကျွန်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၆၃၅၀ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၇၉ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၈၀.၃၅ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ပါဆင်ဖိတ်သည် ဂျူပီတာဂြိုဟ်၏ retrograde နည်းဖြင့် လည်ပတ်သော ပုံစံမမှန် ဂြိုဟ်ရံလတစ်စင်းဖြစ်ပြီး Philibert Jacques Melotte ဆိုသူက ၁၉၀၈ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ယင်းသည် ဂျူပီတာအား ကီလိုမီတာသန်းပေါင်း ၂၂.၈ နှင့် ၂၄.၁ ကြားအကွာဝေးမှ လှည့်ပတ်လျက်ရှိပြီးSheppard, S. S.; Jewitt, D. C.; and Porco, C. C.; Jupiter's Outer Satellites and Trojans, in Jupiter: The Planet, Satellites and Magnetosphere, edited by Fran Bagenal, Timothy E. Dowling, and William B. McKinnon, Cambridge Planetary Science, Vol. 1, Cambridge, UK: Cambridge University Press, , 2004, pp. 263-280 အချင်းအားဖြင့် ၅၈ ကီလိုမီတာ ရှိသည်။
ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ Pasiphae Profile by NASA's Solar System Exploration David Jewitt pages Scott Sheppard pages MPC: Natural Satellites Ephemeris Service Category:ဂျူပီတာ၏ ဂြိုဟ်ရံလများ။
ဘလီတူဒူးသည် ဂျူပီတာဂြိုဟ်၏ Jupiter LXII ဟုသိထားသည့် ဂြိုဟ်ရံလတစ်စင်းဖြစ်ပြီး Scott S. Sheppard ဆိုသူက ၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် ၂၀၁၈ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၁၇ ရက်မတိုင်ခင်ထိ မကြေညာခဲ့ပေ။
အချင်းအားဖြင့် ၁ ကီလိုမီတာခန့်ရှိပြီး ဂျူပီတာမှ ပတ်လမ်းအကွာအဝေးတွင် တည်ရှိသည်။
ယင်း၏ပတ်လမ်းသည် အခြားသော ဂြိုဟ်ရံလများနှင့် လမ်းကြောင်းထပ်နေပြီး နောင်အနာဂတ်ကာလတွင် ယင်းဂြိုဟ်ရံလများနှင့် တိုက်မိနိုင်လေသည်။
စမတောင်သည် နေပြည်တော်ကောင်စီနယ်မြေ၊ လယ်ဝေးမြို့နယ်၊ သာဝတ္ထိကျေးရွာအုပ်စုတွင် တည်ရှိသည်။
ပဲခူးရိုးမအရှေ့ဘက်သို့ ဖြာထွက်နေသော တောင်စွယ်အပွား တောင်ငယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရန်ကုန်-မန္တလေး မီးရထားလမ်း၊ သာဝတ္ထိဘူတာအနောက်ဘက် (၃)မိုင်(၄)ဖာလုံခန့်အကွာ ကြံဖိုစုရွာအနီးတွင် တည်ရှိသည်။
စမတောင်၏ မြောက်ဘက် အရပ်မျက်နှာမှတစ်ပါး အရှေ့ဘက်၊ တောင်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တို့မှာလျှိုမြောင်များ ပတ်လည်ဝိုင်းလျက်ရှိသည်။
ရှေးအခါက စမတောင်သည် သစ်ကြီးဝါးကြီးများ ဖုံးလွှမ်းခဲ့ကာ ယခုအချိန်ထိ သစ်ပင်၊ ဝါးပင်များဖြင့် စိမ်းလန်းနေဆဲဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း သက္ကရာဇ် (၁၃ဝ၅) ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလပြည့်ကျော် နံနက်ပိုင်းတွင် ယခုစမတောင်ဟု ခေါ်ဆိုကြသောတောင်ထိပ် မြေကွက်လပ်၌ စဓဗဝ အက္ခရာများနှင့် က မှ အ အထိ အက္ခရာများ ထူးခြားစွာ အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။
အက္ခရာများမှာ လင်ဗန်းကြီးတစ်ချပ်စာခန့်ရှိပြီး လက်နှင့်ဖျက်ကြည့်ကြသော်လည်း တစ်ခဏအတွင်း ပြန်လည်ပေါ်လာကြပြန်၏။
တဖန်ပြန်ပေါ်လာသော အက္ခရာများကို ဓားနှင့်ခြစ်ဖျက်ကြည့်ကြရာ ရှေးနည်းတူပင် ပြန်ပေါ်လာကြလေသည်။
စမအက္ခရာများမှာ တောင်ပေါ်တွင်သာမက တောင်စောင်းရှိ ဖရုံသီးများ၊ ဝါးပင်များ၊ ညောင်ပင်များ၏ ပင်စည်များ၊ အရွက်များပေါ်တွင်ပါ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး ကမ္မဌာန်းကျောင်းနံရံများပေါ်တွင်ပါ ထူးခြားစွာပေါ်ခဲ့လေ၏။
ထိုအချိန်က တစ်ပါးတည်းရှိသော ဦးပဥ္စင်းဦးကဝိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်ပါ စမ အက္ခရာများ အံ့အားသင့်ဖွယ် ပေါ်ပေါက်ပြန့်နှံ့လာလေသည်။
အက္ခရာများမှာ တစ်လုံးချင်းသာမက စဓဗဝ လေးလုံးထပ်များ၊ တဝမ်းပူ အထပ်များ အမျိုးစုံတွေ့ကြသည်။
စမအက္ခရာများမှာ လအတန်ကြာမပျက်ဘဲ ပေါ်နေသည့်အတွက် ရပ်နီးရပ်ဝေးမှ လာရောက်ကြည့်ရှုသူများ အလွန်များပြားလှသဖြင့် စမများကို ရာဇမတ်များဖြင့် ကာရံပြသထားကြရသည်။
စမအက္ခရာများ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်ကာ နှစ်ဆတိုး၍ စမတန်ခိုးပြခဲ့သော ဖြစ်ရပ်ဆန်းကြောင့် စမတောင်ဟု ခေါ်တွင်ခြင်းဖြစ်သည်။
စမအက္ခရာများ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ပတ်ဝန်းကျင်တောင်ကုန်းပေါ်၌ (၁၃ဝ၅)ခုနှစ်မှစတင်ကာ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့ညရောက်တိုင်း ဆီမီးများ ထွန်းညှိပူဇော်ခဲ့ကြသည်။
စမတောင် ကမ္ဘာ့ကပ်ကျော်စေတီတော် သက္ကရာဇ် (၁၃ဝ၉) ခုနှစ်၊ ကဆုန်လဆန်း(၁ဝ) ရက်တွင် ဓမ္မဝိဇ္ဇာ ပါရမီလမ်းစဉ်ဆရာကြီးများဖြစ်သော ဦးသာနွဲ့နှင့် ဦးဘိုးလူတို့မှ ဘုရားငါးဆူ ကမ္ဘာ့ကပ်ကျော်စေတီတော်ကြီးအား စတင်ပန္နက်တင်တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး (၁၃၁၃)ခုနှစ်တွင် အပြီးသတ်ကာ တပေါင်းလဆန်း(၁၃)ရက်မှ လပြည့်ကျော် (၂) ရက်နေ့အထိ စေတီတော်ကြီးထီးတော်တင်ပွဲကို ကျင်းပခဲ့သည်။
သက္ကရာဇ် (၁၃၂၁) ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာ့ကပ်ကျော်စေတီတော်ကြီး၏ အနောက်မြောက်ထောင့်၌ ကြေးချိန် (၁ဝ၈) ပိဿာရှိ ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကို ခေါင်းလောင်းတင်ပွဲပြုလုပ်ခဲ့သည်။
လူသိများထင်ရှားလာသည်နှင့်အမျှ စမတောင်သာသနာ့ကုန်းမြေပေါ်တွင် သာသနာ့ဝိသုဒ္ဓိသိမ်တော်ကြီး၊ ကမ္ဘာ့ဓာတ်ပေါင်းစုစေတီတော်၊ ကမဌာန်းကျောင်းများ၊ အာရုံခံတန်ဆောင်းများ စသည့်သာသနိက အဆောက်အဦများဖြင့် စည်ကားလာသည်။
စမတောင်ပေါ်ရှိ ကမ္ဘာ့ကပ်ကျော်စေတီတော်ကြီးတွင် နှစ်စဉ်သင်္ကြန်အတက်နေ့၌ အနန္တောအနန္တ (၅) ပါး ကန်တော့ပွဲ၊ ဝါဆိုလပြည့်နေ့၌ ဆွမ်း (၅၀၀၀) ကပ်လှူပူဇော်ပွဲ၊ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့ ည၌ ဆီမီး (၅၀၀၀)ကပ်လှူပူဇော်ပွဲ စသည့်ပွဲတော်ကြီး (၃)ကြိမ်ကို နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကျင်းပပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။
အနယ်နယ်အရပ်ရပ်မှ ဘုရားဖူးလာရောက်သူအပေါင်းအား သက်သတ်လွတ် ထမင်းဟင်းလျာများဖြင့် ကျွေးမွေးဧည့်ခံကြသည်။
မဟာပရဟိတ လူငယ်ဖွံ့ဖြိုးရေးဥယျာဉ် စမတောင်တွင် လူမှုဝန်ထမ်း ကယ်ဆယ်ရေးနှင့် ပြန်လည်နေရာချထားရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ လူမှုဝန်ထမ်းဦးစီးဌာနအသိအမှတ်ပြု မဟာပရဟိတ လူငယ်ဖွံ့ဖြိုးရေးဥယျာဉ် (စမတောင်) ကို တည်ထောင်ထားကာ ရပ်ဝေးရပ်နီးမှ ခိုကိုးရာမဲ့ ကလေးသူငယ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးလျက်ရှိသည်။
ဖွံ့ဖြိုးရေးကျောင်းရှိ လူငယ်များအား ယဉ်ကျေးလိမ္မာသင်တန်းများ ဖွင့်လှစ်သင်ကြားပေးခြင်း၊ အခြေခံပညာများသင်ကြားပေးခြင်း၊ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးခြင်း၊ လူမှုရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးခြင်း အစရှိသော ပရဟိတလုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။
မဟာပရဟိတ လူငယ်ဖွံ့ဖြိုးရေးဥယျာဉ်ကို စမတောင်ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဝိမလနှင့် ဘဒ္ဒန္တဉာဏိန္ဒတို့က ၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ်တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ယခုလက်ရှိအချိန်အထိ မဟာပရဟိတလူငယ်ဖွံ့ဖြိုးရေးဥယျာဉ်(စမတောင်) တွင် ဆရာတော် သံဃာတော်များ သီတင်းသုံးလျက်ရှိသည့်အပြင် မိဘမဲ့ ဘွဲ့ရရှိပြီးသူ (၂၁) ဦး၊ အဆင့်မြင့်ပညာသင်ကြားနေသူ (၄၁) ဦး၊ အထက်တန်းပညာသင်ကြားနေသူ (၈၉) ဦး၊အလယ်တန်းပညာသင်ကြား နေသူ (၂ဝ၇) ဦး၊ မူလတန်းပညာ သင်ကြားနေသူ (၁၉၅) ဦး၊ မူကြိုအရွယ် (၄ဝ)ဦး၊ တစ်နှစ်အောက်ကလေး (၃ဝ)ဦး၊ တစ်နှစ်မှ သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ် (၃၆) ဦးနှင့် ဝေယျာဝစ္စ (၁ဝ) ဦး၊ စုစုပေါင်း (၆၇၂) ဦးရှိသည်။
ဆွတ်ဝနိုမြို့ (津和野町 ဆွတ်ဝနို− ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိမနဲခရိုင်၊ ခနိုအရှိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မတ်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၇၄၇၈ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၂၅.၀ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၀၇.၀၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
မဆတိုမြို့ (美郷町 မိဆတို− ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိမနဲခရိုင်၊ အိုးချိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၄၇၁၂ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၈၂.၉၂ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အီးနန်မြို့ (飯南町 အီးနန်− ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိမနဲခရိုင်၊ အီးရှိတိုင်း တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၄၉၀၈ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၄၂ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အိုခုအိဇုမိုမြို့ (奥出雲町 အိုခုအိဇုမို− ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိမနဲခရိုင်၊ နိတတိုင်း တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၂၆၅၅ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၆၈.၀၆ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အိုခိနိုရှိမမြို့ (隠岐の島町 အိုခိနိုရှိမ − ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိမနဲခရိုင်၊ အိုခိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၄၈၄၉ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၆၁.၁ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၂၄၂.၉၅ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အိုးနန်မြို့ (邑南町 အိုးနန်− ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိမနဲခရိုင်၊ အိုးချိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၀၉၂၂ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၂၆ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၄၁၉.၂၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အမမြို့ (海士町 အမ− ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိမနဲခရိုင်၊ အိုခိတိုင်း တည်ရှိသည်။
နခနိုကျွန်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မတ်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၂၂၉၃ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၆၈ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၃.၅၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ယောရှိခမြို့ (吉賀町 ယောရှိခ− ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိမနဲခရိုင်၊ ခနိုအရှိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၆၂၃၁ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၃၃၆.၂၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
နိရှိနိုရှိမမြို့ (西ノ島町 နိရှိနိုရှိမ− ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိမနဲခရိုင်၊ အိုခိတိုင်း တည်ရှိသည်။
နိရှိနိုကျွန်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၂၉၂၃ ဦး ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၅၂ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၅၅.၉၈ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ခဝမိုတိုမြို့ (川本町 ခဝမိုတို− ချေား ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိမနဲခရိုင်၊ အိုးချိတိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၃၃၃၁ ဦး ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာသည် ၁၀၆.၃၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။
အက်စ် အာရ် နာသန် ဟု အများသိကြသည့် ဆီလာပန် ရာမန်နာသန် (၃ ဂျူလိုင် ၁၉၂၄ - ၂၂ ဩဂုတ် ၂၀၁၆) သည် စင်ကာပူနိုင်ငံ၏ နိုင်ရေးသမား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၁၉၉၉ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၁ အထိ စင်ကာပူနိုင်ငံ၏ ဆဌမမြောက် သမ္မတအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
စင်ကာပူနိုင်ငံ သမိုင်းတစ်လျှောက် သက်တမ်းအကြာဆုံး သမ္မတတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
ဘဝအစ ငယ်စဉ်က ခက်ခဲသောဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။
ငယ်စဉ်မှာပင် ဖခင်မှာ မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ၎င်း၏ညီအကို သုံးဦးမှာလည်း ငယ်ရွယ်စဉ်ပင် ကွယ်လွန်သွားကြသည်။
ကျောင်းမှ နှစ်ကြိမ်ထုတ်ခံဖူးပြီး အိမ်မှလည်း ထွက်ပြေးဖူးသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းတွင် ဂျပန်များအတွက် စကားပြန်အဖြစ် အလုပ်လုပ်ပေးရင်း စာပေးစာယူ ပညာရေးဖြင့် အထက်တန်းကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။
၁၉၅၄ ခုနှစ်နှင်တွင် စင်ကာပူနိုင်ငံရှိ မာလာယုတက္ကသိုလ်မှ ဒီပလိုမာဘွဲ့ ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် စင်ကာပူနိုင်ငံ အစိုးရဝန်ထမ်းအဖြစ် စတင်ခဲ့သည်။
၁၉၆၂ ခုနှစ်နှင့် ၁၉၆၆ ခုနှစ်ကြားတွင် အမျိုးသား ကုန်သွယ်ရေး သမဂ္ဂကွန်ဂရက် (National Trades Union Congress)၊ နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးဌာနနှင့် ပြည်ထဲရေး ဝန်ကြီးဌာနတို့တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် ကာကွယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန လုံခြုံရေးနှင့် ထောက်လှမ်းရေး ဌာနခွဲ (Security and Intelligence Division) တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ၁၉၇၉ နှင့် ၁၉၈၂ ခုနှစ်ကြားတွင် နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးဌာနတွင် ပထမအတွင်းဝန်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၈၂ ခုနှစ်၌ အစိုးရဝန်ထမ်းအဖြစ်မှ နုတ်ထွက်ပြီး Straits Times သတင်းစာ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် အခြားကုမ္ပဏီများတွင်လည်း အုပ်ချုပ်ရေးရာထူးများ ရယူလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၈၈ နှင့် ၁၉၉၆ ကြားတွင် မလေးရှားနိုင်ငံဆိုင်ရာ စင်ကာပူနိုင်ငံ ကော်မရှင်နာမင်းကြီးအဖြစ်၎င်း၊ သမ္မတမဖြစ်မီ အချိန်အထိတွင် အမေရိကန်နိုင်ငံဆိုင်ရာ စင်ကာပူ သံအမတ်ကြီးအဖြစ်၎င်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
သမ္မတရာထူးမှ အနားယူပြီးအချိန်တွင် နာသန်သည် စာရေးခြင်းအလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နေပြီး စင်ကာပူနိုင်ငံ စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ တက္ကသိုလ်၊ လူမှုရေးသိပ္ပံကျောင်းနှင့် အရှေ့တောင်အာရှ လေ့လာရေးသိပ္ပံ တို့တွင် အကြီးတန်းသုတေသီအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။
၂၀၁၆ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး၊ စင်ကာပူအစိုးရက နိုင်ငံတော်ဇာပနဖြင့် ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။
သမ္မတနာသန်ကို ဂုဏ်ပြုပြီး ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် စင်ကာပူနိုင်ငံ လူမှုရေးသိပ္ပံဆိုင်ရာ တက္ကသိုလ်၏ လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်နှင့် ဝန်ဆောင်မှုကျောင်းကို အက်စ် အာရ် နာသန် လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ကျောင်းဟု အမည်ပြောင်းလဲ မှည့်ခေါ်ခဲ့သည်။
ဆုတံဆိပ်များအဖြစ် ၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် Bintang Bakti Masyarakat (Public Service Star) ဆု၊ ၁၉၆၇ ခုတွင် Pingat Pentadbiran Awam (Perak) (Public Administration Medal, Silver)၊ ၁၉၇၅ခုနှစ်တွင် Pingat Pentadbiran Awam (Meritorious Service Medal)၊ ၂၀၁၃ခုတွင် Darjah Utama Temasek (Order of Temasek) (First Class) များ ရရှိခဲ့သည်။
စင်ကာပူအမျိုးသား တက္ကသိုလ်နှင့် စင်ကာပူ စီမံခန့်ခွဲမှုတက္ကသိုလ်များမှ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့များလည်း လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
ဆီလာပန် ရာမန်နာသန် ကို ၁၉၂၄ ခု ဂျူလိုင်လ ၃ ရက်နေ့တွင် တမီအိန္ဒိယ မိသားစုတစ်ခုတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
မိဘများမှာ ဗီ ဆီလာပန် နှင့် အဘီရာမီ တို့ဖြစ်ကြပြီး အကိုနှစ်ယောက်မှာ မူအာနှင့် ဂျိုဟိုးတိ့ဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်က ပင်လယ်ကမ်းခြေတစ်ခုတွင် မိသားစု အတူနေထိုင်ကြသည်။
မွေးချင်းမှာ စုစုပေါင်း ၇ ဦးရှိပြီး အခြားအကို သုံးဦးမှာ နာသန်ငယ်စဉ်ကပင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။
ဖခင်မှာ ရာဘာစိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းတွင် လုပ်ဆောင်နေသော ရှေ့နေတစ်ယောက်၏ စာရေးအဖြစ် အလုပ်ရရှိကာ မာလာယုသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရသည်။
သို့ရာတွင် ၁၉၃၀ ရာဘာဈေးကွက်နှင့် ကမ္ဘာ့စီးပွားပျက်ကပ်ကြောင့် မိသားစုအရေး မတည်မငြိမ် ဖြစ်ခဲ့ရလေသည်။
ဖခင်မှာ အကြွေးများတင်ပြီး နာသန် ၈ နှစ်သားအရောက်တွင် မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် မိသားစုမှာ စင်ကာပူသို့ပြန်လာခဲ့သည်။
နာသန်သည် အလယ်တန်းပညာရေးကို အင်္ဂလို-တရုတ် အလယ်တန်းကျောင်းနှင့် ရန်ကုန်လမ်းညနေပိုင်းကျောင်းတို့တွင် တက်ရောက်ပညာသင်ခဲ့သည်။
အထက်တန်းပညာရေးကို ဝိတိုရိယကျောင်းတွင် တက်ရောက်ပညာသင်ခဲ့သည်။
သို့ရာတွင် ကျောင်းမှ နှစ်ကြိမ်တိတိ ကျောင်းထုတ်ခံခဲ့ရသည်။
မိခင်ဖြစ်သူနှင့် စကားများ ကတောက်ကဆဖြစ်ပြီး အသက် ၁၆ တွင် အိမ်မှထွက်ပြေးခဲ့သည်။
. ဂျပန်ခေတ်အတွင်းတွင် ဂျပန်ဘာသာစကား သင်ကြားခဲ့ပြီး ဂျပန်ရဲတပ်ဖွဲ့အတွက် စကားပြန်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
စစ်ကြီးအပြီးတွင် အထက်တန်းပညာရေးကို အောက်စဖို့ရှိ ဝိုဆေးဟော မှ စာပေးစာယူစံနစ်ဖြင့် ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး (ထိုအချိန်က စင်ကာပူတွင်ရှိသော) မာလာယုတက္ကသိုလ်တွင် တက်ရောက်ခဲ့သည်။
တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝ ဒုတိယနှစ်တွင် တက္ကသိုလ်လူမှုရေးအသင်းတွင် အတွင်းရေးမှူးဖြစ်လာသည်။
၁၉၅၄ခုနှစ်တွင် လူမှုရေးလေ့လာမှု ဒီပလိုမာဘွဲ့ကို ဂုဏ်ထူးဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။
အစိုးရဝန်ထမ်းဘဝ thumb|စင်ကာပူရှိ ဖူလာတန်ဟိုတယ်၊ ယခင်က ဖူလာတန် အဆောက်အဦး ဟုခေါ်ဆိုသည်။
၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်များတွင် နာသန်သည် ရေကြောင်းဌာန၌ သင်္ဘောသားလှုမှုဖူလုံရေး အရာရှိအဖြစ် ထိုအဆောက်အဦးတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးသည်။
ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ ဇာပန၌ ခေါင်းတလားသယ်ဆောင်သည့် ယာဉ်ကို ဤအဆောက်အဦးရှေ့မှ ဖြတ်သန်းမောင်းနှင်ခဲ့သည်။
နာသန်သည် အစိုးရဝန်ထမ်းဘဝကို ၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းအဖြစ် စတင်ခဲ့သည်။
နောက်တစ်နှစ်တွင် သင်္ဘောသားလှုမှုဖူလုံရေး အရာရှိရာထူးကို ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၆၂ ခုနှစ်၌ အမျိုးသား ကုန်သွယ်ရေး သမဂ္ဂကွန်ဂရက်တွင် အလုပ်သမားရေးရာ သုတေသနဌာနသို့ ပူးတွဲတာဝန်ချထားခြင်း ခံရသည်။
အဆိုပါဌာနတွင် လက်ထောက်ညွှတ်ကြားရေးမှူး၊ နောက် ညွှန်ကြားရေးမှူး ရာထူးများဖြင့် ၁၉၆၆ခုနှစ် ဇန်နဝါရီအထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
အာဖရိက-အာရှ ပြည်သူများ ကြံ့ခိုင်ရေးအသင်း (Afro-Asian People's Solidarity Organisation) သို့ စင်ကာပူနိုင်ငံ အသင်းဝင်ခွင့် ရရှိရေးကို ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သည်။
အမျိုးသား ကုန်သွယ်ရေး သမဂ္ဂကွန်ဂရက်၏ နာယကလူကြီးများအဖွဲ့တွင ၁၉၈၃ မှ ၁၉၈၈ ဧပြီလအထိ တာဝန်ယူခဲ့သည်။
၁၉၆၆ခု ဖေဖော်ဝါရီတွင် နာသန်ကို နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနသို့ တာဝန်ပြောင်းရွှေ့ပေးခဲ့သည်။
လက်ထောက်အတွင်းဝန် ရာထူးဖြင့် စတင်လုပ်ကိုင်ပြီး ဒုအတွင်းဝန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် ၁၉၇၁ ဇန်နဝါရီတွင် ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးဌာနသို့ ဒုအတွင်းဝန်အဖြစ် ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။
ထိုနှစ် ဩဂုတ် ၆ ရက်နေ့တွင် ကာကွယ်ဝန်ကြီးဌာန၏ လုံခြုံရေးနှင့် ထောက်လှမ်းရေးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူးအဖြစ် ထပ်မံပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြန်သည်။
၁၉၇၄ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၃၁ ရက်နေ့တွင် ဖြစ်ပွားသော လာယုအရေးအခင်းတွင် ဂျပန်တပ်နီတော်မှ အကြမ်းဖက်သမားအချို့နှင့် ပါလက်စတိုင်း လွတ်မြောက်ရေးတပ်ဦးမှ အကြမ်းဖက်သမားအချို့တို့သည် စင်ကာပူကမ်းရိုးတန်းအလွန်ရှိ ဘူကွန်ကျွန်း (Pulau Bukom) ပေါ်မှ ဆီသိုလှောင်တိုင်ကီများကို ဗုံးကျဲခဲ့လေသည်။
ထိုအရေးအခင်းတွင် အရပ်သားအချို့ကို ဖမ်းဆီးထားရာ ပြန်လွှတ်ပေးရန်အတွက် နာသန်မှာ အကြမ်းဖက်သမားများလက်သို့ ဓားစာခံအဖြစ် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
ဂျပန်တပ်နီတော်က ဓားစာခံအဖြစ် ကူဝိတ်လေဆိပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
၎င်းနှင့်အတူ အခြားအစိုးရ အရာရှိအချို့လည်း ဓားစာခံအဖြစ် လိုက်ပါခဲ့သည်။
သူ၏ရဲရင့်မှုအတွက် ၁၉၇၄ခု ဩဂုတ်လတွင် Pingat Jasa Gemilang (Meritorious Service Medal) ဆုတံဆိပ် ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
၁၉၇၉ ဖေဖော်ဝါရီတွင် မူလဌာနဖြစ်သော နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန၏ ပထမဦးဆုံး အမြဲတမ်းအတွင်းဝန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် ၁၉၈၂ ခုနှစ်တွင် အစိုးရအလုပ်မှ ထွက်ပြီး သတင်းစာလုပ်ငန်းဖြစ်သော Strait Times Press ၏ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ထိုပြောင်းရွှေ့မှုကို သတင်းစာဆရာအချို့က စာနယ်ဇင်းလွတ်လပ်ခွင့်ကို ထိပါးလာမည့် အစိုးရ၏အကြံဟု မှတ်ယူပြီး အနက်ရောင်လက်ပတ်များ ဝတ်ဆင်ကာ ဆန္ဒပြခဲ့ကြသေးသည်။
နာသန်က ၂၀၁၀ ခုနှစ်အတွင်းက အင်တာဗျူးတစ်ခုတွင် “သတင်းစာဆရာတွေ မျှော်လင့်ထားတဲ့အလုပ်တွေကို ကျနော်လုပ်ပြတဲ့အခါ သူတို့ကျနော့်အပေါ်မှာ ယုံကြည်ချက်တွေ အစပျိုးလာခဲ့တယ်” ဟုဆိုသည်။
၁၉၈၂ နှင့် ၁၉၈၈ အကြားတွင် နာသန်သည် ကုမ္ပဏီများစွာ၏ အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းတွင် တာဝန်ယူခဲ့သည်။
ထိုကုမ္ပဏီများတွင် the Singapore Mint, The Straits Times Press (London), Singapore Press Holdings နှင့် Marshall Cavendish တို့လည်း ပါဝင်သည်။
၁၉၉၆ မှ ၁၉၉၉ ဩဂုတ်အတွင်း Singapore Internal Media တွင် ညွှန်ကြားရေးမှူးအဖြစ်၎င်း၊ ၁၉၇၃ မှ ၁၉၈၆ အတွင်း Mitsubishi Heavy Industries Singapore ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်၎င်း၊ ၁၉၈၃ မှ ၁၉၈၈ ဧပြီအတွင်း Hindu Endowments Board ၏ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်၎င်း တာဝန်များယူခဲ့သည်။
ထို့အပြင် စင်ကာပူ-အိန္ဒိယ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအသင်း ကိုပူးတွဲထူထောင်ခဲ့ပြီး ၁၉၉၉ ဩဂုတ်လအထိ နာယကလူကြီးအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။
၁၉၈၈ ဧပြီတွင် မလေးရှားနိုင်ငံဆိုင်ရာ စင်ကာပူနိုင်ငံ ကော်မရှင်နာမင်းကြီးအဖြစ်၎င်း၊ ၁၉၉၀ ဂျူလိုင်တွင် အမေရိကန်နိုင်ငံဆိုင်ရာ စင်ကာပူ သံအမတ်ကြီးအဖြစ် (၁၉၉၆ ဇွန်လအထိ) ၎င်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် စင်ကာပူနိုင်ငံသို့ ပြန်လာပြီး ရာထူးအမြင့်ဆုံး သံအမတ်ကြီးအဖြစ် တိုင်းပြည်နှင့် ပြည်သူများကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။
နန်ယန်းနည်းပညာတက္ကသိုလ် ကာကွယ်ရေးနှင့် မဟာဗျူဟာ လေ့လာရေးသိပ္ပံတွင် ညွှန်ကြားရေးမှူးအဖြစ်လည်း တွဲဘက်တာဝန်ယူထားသေးသည်။
ထို့နောက် ၁၉၉၉ ဩဂုတ် ၁၇ တွင် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ ဝင်ရောက်ရွေးချယ်ခံနိုင်ရန် ထိုရာထူးများအားလုံးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။
သမ္မတအဖြစ် ၁၉၉၉ ခုနှစ် စင်ကာပူနိုင်ငံ သမ္မတရွေးကောက်ပွဲတွင် မစ်စတာ နာသန်ကို သမ္မတအဖြစ် ပြိုင်ဘက်မရှိ တင်မြှောက်နိုင်ခဲ့သည်။
အခြား ရွေးကောက်ပွဲဝင် သမ္မတလောင်း နှစ်ဦးမှာ ရွေးကောက်ပွဲစည်းမျဉ်းများအရ ရွေးကောက်ခံခွင့် မရှိတော့သောကြောင့် တစ်ဦးတည်းသော သမ္မတလောင်းဖြစ်လာပြီး ရွေးကောက်ပွဲကို အလွယ်တကူ အနိုင်ရခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က ဝါရင့်ဝန်ကြီး လီကွမ်ယူ နှင့် သမ္မတဟောင်း ဝီကင်ဝီးတို့၏ ထောက်ခံမှုဖြင့် သမ္မတ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၁၉၉၉ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁ ရက်နေ့တွင် သမ္မတအဖြစ် ကျမ်းသစ္စာ ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။
left|thumb|အမေရိကန်နိုင်ငံ ကာကွယ်ရေး အတွင်းဝန် ဝီလီယမ်ကိုဟန်အား သမ္မတနာသန်မှ သမ္မတအိမ်တော် အီစတာနာတွင် လက်ခံတွေ့ဆုံစဉ် သမ္မတ နာသန်သည် ၂၀၀၀ ခုနှစ်မှ စတင်ကာ မရှိနွမ်းပါးသူများအတွက် ရန်ပုံငွေရှာဖွေရေး လှုပ်ရှားမှုကို စတင်ခဲ့သည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် သမ္မတ တိုနီတန်၊ ၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် သမ္မတ ယာကွပ် ဟာလီမာတို့မှလည်း အဆိုပါလှုပ်ရှားမှုကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်အထိ စင်ကာပူဒေါ်လာ သန်းပေါင်း ၁၆၀ ရှာဖွေပေးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲတွင်လည်း အခြားရွေးကောက်ပွဲဝင် သမ္မတလောင်း သုံးဦးကို ရွေးကောက်ခံခွင့် မရှိဟု ရွေးကောက်ပွဲကော်မတီမှ ကြေညာခဲ့ပြီး မစ်စတာနာသန်မှာ တစ်ဦးတည်းသော သမ္မတလောင်း ဖြစ်လာကာ ၎င်း၏ဒုတိယအကြိမ် သမ္မတသက်တမ်းကို ဆက်လက်ရယူနိုင်ခဲ့သည်။
ဒုတိယသက်တမ်းကို ၂၀၀၅ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁ ရက်နေ့တွင် ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆို၍ လက်ခံခဲ့သည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်အထိတွင် နာသန်သည် သက်တမ်းနှစ်ခု တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသော တစ်ဦးတည်းသော သမ္မတဖြစ်သည်။
၂၀၀၉ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၂၁ ရက်တွင် သမ္မတ နာသန်သည် နိုင်ငံ၏ အရံငွေကြေးထဲမှ စင်ကာပူဒေါ်လာ သန်းပေါင်း ၄၉၀၀ ကို ထုတ်ယူပြီး အရေးပေါ်စီးပွားရေး ကယ်တင်မှုလုပ်ဆောင်ရန် အစိုးရကို ခွင့်ပြုပေးခဲ့သည်။
၂၀၀၉ ခုနှစ်အတွင်း ကမ္ဘာ့စီးပွားပျက်ကပ်ကြောင့် ပြည်သူများ အခက်အခဲမတွေ့စေရေး ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
ထိုငွေများကို ကဏ္ဍနှစ်ခုတွင်း အသုံးပြုခဲ့သည်။
ပထမတစ်ခုမှာ Jobs Credit scheme ဖြစ်ပြီး အလုပ်ရှင်များ အနေနှင့် မိမိတို့အလုပ်သမားများကို လုပ်ခလစာငွေများ ပေးချေနိုင်ရင် ငွေကြေးအကူအညီပေးသည့် scheme ဖြစ်သည်။
ဒုတိယတစ်ခုမှာ အလတ်စား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ပုံမှန်လည်ပတ်နိုင်စေရန် ငွေကြေးအကူအညီပေးသည့် scheme ဖြစ်သည်။
ဤအရံငွေကြေး အသုံးပြုခြင်း အခွင့်အာဏာသည် သမ္မတထံ၌ တည်နေပြီး ၂၀၀၉ တွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိုအာဏာကို ကျင့်သုံးခြင်းဖြစ်သည်။
အငြိမ်းစားအနားယူခြင်း thumb|၂၀၀၅ ခုနှစ် ဂျူလိုင်လ Boy’s Bridage မှ ကြီးမှူးကျင်းပသည့် BBCares Carnival တွင် တွေ့ရသည့် သမ္မတ နာသန်နှင့် သမ္မတကတော် အာမီလာနန်ဒေး ၂၀၁၁ ခုနှစ် ဂျူလိုင် ၁ ရက်နေ့တွင် သမ္မတ နာသန်သည် ၎င်း၏ တတိယသက်တမ်းကို ဆက်လက်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း မပြုတော့ဟု ကြေညာလိုက်သည်။
အသက် ၈၇ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာမှုမှာ အဓိကအကြောင်းအရင်း ဖြစ်သည်ဟုဆိုသည်။
၂၀၁၁ စက်တင်ဘာ ၁ ရက်နေ့တွင် သမ္မတအိမ်တော်မှ ဆင်းပေးခဲ့ပြီး ၎င်း၏ နောက်တွင် တိုနီတန် သမ္မတ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ၎င်း၏စာအုပ်တစ်အုပ်ဖြစ်သည့် An Unexpected Journey: Path to the Presidency ထွက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထိုစာအုပ်ကို ဝန်ကြီးချုပ် လီရှန်လုံးက launch လုပ်ပေးခဲ့သည်။
တစ်ချိန်ထဲမှာပင် အဆင့်မြင့်ပညာရေး ကျောင်းသားများကို ကူညီထောက်ပံ့နိုင်ရန် အက်စ် အာရ် နာသန် ပညာရေးရန်ပုံငွေကို ထူထောင်ခဲ့သည်။
သမ္မတအနေဖြင့် နာသန်သည် စင်ကာပူစီမံခန့်ခွဲမှုတက္ကသိုလ်၏ နာယကအဖြစ် ၂၀၀၀ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၁အထိ၎င်း၊ စင်ကာပူ လူမှုရေးသိပ္ပံတက္ကသိုလ်တွင် ၂၀၀၆ မှ ၂၀၁၁ အထိ၎င်း တာဝန်ယူခဲ့သည်။
စင်ကာပူစီမံခန့်ခွဲမှုတက္ကသိုလ်၏ လူမှုရေးသိပ္ပံကျောင်းနှင့် အရှေ့တောင်အာရှ လေ့လာရေးသိပ္ပံ တို့တွင် လည်း အကြီးတန်းသုတေသီအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။
Inter-Religious Organisation တွင်လည်း နာယကအဖြစ် ၂၀၁၂ ခုနှစ်မှ သေဆုံးချိန်အထိ တာဝန်ယူခဲ့သေးသည်။