kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ယင်းသို့ အဘက်ဘက်သို့ မဟုတ် ဘဲ မျက်နှာပြင် တစ်ခုတည်းသို့ တုန်ခါအောင် ပြုလုပ်လိုက် ခြင်းကို လှိုင်းယိမ်းခြင်း ခေါ်သည်။
အကြွပ်ကဲ့သို့သော အချို့ အလင်းပေါက် ခရစ္စတယ်မျိုးသည် အလင်း၏ အချို့ တုန်ခါခြင်းများကို ပိတ်ပင်လိုက်ပြီးလျှင် အလင်းသန့် သွား အောင် မျက်နှာပြင်တစ်ခုတည်းသို့သာ တုန်ခါစေလေသည်။
သို့ဖြင့် လင်းတန်းတစ်ခုသည် အကြွပ်ပါးပါးတစ်ချပ်ကို ဖြတ် သွားသောအခါ တုန်ခါခြင်းများသည် အဘက်ဘက်သို့ မတုန်ခါ တော့ဘဲ တစ်ဖက်တည်းသာ တုန်ခါလေသည်။
အလင်းကို အချို့ပစ္စည်းများတွင် ဖြတ်သန်းသွားစေ သောအခါ လှိုင်းယိမ်းခြင်းသည် အချို့က လက်ယာဘက်သို့ ယိမ်းသွားကြ၍ အချို့တွင်ကား လက်ဝဲဘက်သို့ ယိမ်းသွားကြသည်။
သို့ဖြင့် အချို့သကြားရည် များတွင် လှိုင်းယိမ်းခြင်းသည် လက်ယာဘက်သို့ လည်သွားရကား ယင်းကို လက်ယာရစ်လည်သကြားဟု ခေါ်သည်။
အချို့သကြား ရည်သည် လှိုင်းယိမ်းခြင်းကို ဝဲဘက်သို့ လည်စေသဖြင့် ယင်းကို ဝဲရစ်လည်သကြားဟု ခေါ်သည်။
ဓာတ်ခွဲခြင်းများတွင် ဤကဲ့သို့ သော ခွဲခြားမှုသည် အရေးကြီး၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သကြားမော်လီကျူးများအတွင်းရှိ အက်တမ်များ၏ အစီအစဉ် များသည် ပုံသေနည်း အတူတူရှိကြသော်လည်း ဂုဏ်သတ္တိခြင်း မတူကြောင်းကို ပြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤအခြင်းအရာများ ကို သိပ္ပံအကြောင်းရင်းခံ လုပ်ငန်းများစွာတွင် အသုံးပြုကြ သည်။
တွင်းထွက်ပါရဂူများသည် အလွန်ပါးသော ကျောက် ဖြတ်ပိုင်းများကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ၌ ယင်းတို့ အသုံးပြုသော အဏုကြည့်မှန်ပြောင်း (မိုက္ကရိုစကုပ်)များတွင် လှိုင်းယိမ်းခြင်းကို ထည့်၍ အသုံးပြုကြသည်။
ဤသို့ အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် တွင်းထွက်ဖြတ်ပိုင်း အမျိုးမျိုးတို့၏ တည်ဆောက်ထားပုံ များသည် ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်ထွက်လာလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၄) ကိုးကား Category:အလင်း။
အလင်းဓာတုဗေဒ (Photochemistry) ဆိုသည်မှာ အလင်းရောင်ကြောင့် ဓာတ်ပြောင်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းကို ခေါ်သည်။
ဆိုးဆေးနှင့် အခြားအရောင်များကို နေပူကျဲကျဲတွင် ထားကြည့်လျှင် အရောင်လွင့် သွားခြင်း၊ ချည်ထည်နှင့် အခြားအလားတူ အထည်များကို နေရောင်၌ အရောင်ချွတ်ခြင်းများသည် အလင်းဓာတုဗေဒ၏ သာဓကများပင် ဖြစ်သည်။
ဟိုက်ဒရိုဂျင်ဓာတ်ငွေ့နှင့် ကလိုရင်းဓာတ်ငွေ့များကို ပုလင်း တစ်လုံးတွင် ရောထည့်ပြီးလျှင် မှောင်ထဲတွင် ထားသော် ဓာတ် ပြောင်းမှု အလျဉ်းမရှိချေ။
သို့သော် ယင်းကို နေပူကျဲကျဲတွင် ထားလိုက်ပါက ဓာတ်ငွေ့ နှစ်ခုပေါင်းစပ်သွားပြီးလျှင် ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကလောရစ် အက်ဆစ်ဖြစ်လာတော့၏။
ဓာတ် ပြောင်းမှုဖြစ်စေရန် အလင်းရောင်၏ စွမ်းအင်ကို လိုအပ် ပေသည်။
အပင်များတွင်ရှိသော ကလိုရိုဖီခေါ် စိမ်းရောင်ဓာတ်သည် အလင်းကို စုတ်ယူပြီးလျှင် ထိုအလင်း၏ စွမ်းအင်ဖြင့် လေမှ ရသော ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်နှင့် အမြစ်မှရသော ရေတို့ကို သကြားနှင့် ကစီများဖြစ်ကြသော ကာဗိုဟိုက်ဒရိုက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစေလေသည်။
အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ကား အပြင်သို့ လွတ်ထွက်သွားသည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သက်ရှိဟူသမျှသည် အသက်တည်တံ့ရေးအတွက် အပင်များကို တိုက်ရိုက်သော် လည်းကောင်း၊ သွယ်ဝိုက်၍သော်လည်းကောင်း မှီခိုနေကြ ရသည်။
ထိုအပင်များ ကြီးထွားရှင်သန်ရေးအတွက် နေရောင် ခြည်သည် အလွန်အရေးပါအရာရောက်သော စွမ်းအင်ဖြစ် ပေသည်။
အလင်းရောင်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ ရိပ်ဖမ်းကော်ပြား၊ သို့မဟုတ် ရိမ်ဖမ်းမှန်ပေါ်တွင် ပုံရိပ်ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည်လည်း ဓာတ် ပြောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကင်မရာ (ဓာတ်ပုံရိုက် ကိရိယာ) ထဲသို့ အလင်းရောင် ဖြတ်သန်းသွားစေသောအခါ ထိုအလင်း ရောင်သည် အလင်းမိလွယ်သော ရိပ်ဖမ်းကော်ပြားပေါ်သို့ ကျ ရောက်၏။
ရိမ်ဖမ်းကော်ပြားပေါ်တွင်ကား ဂျယ်လတင်ကော်ဖြင့် ရောထားသော ဆီလဗာဗရိုမိုက် ဓာတ်ပစ္စည်းမှုန့်များ သုတ် လိမ်းစီမံထားသည်။
အလင်းရောင်ကျရောက်သော ဓာတ်ပစ္စည်း မှုန့်များတွင် ဓာတ်ပြောင်းမှု ဖြစ်ပေါ်သည်။
ပုံဖော်ဆေးရည်တွင် စိမ်ပေးသောအခါ အမည်းရောင် ပုံရိပ်ပေါ်လာသည်။
တစ်ဖန် ယင်းရိပ်ဖမ်းကော်ပြားကို ပုံချုပ်ဆေးရည် စသော အခြားဆေး ရည်များတွင် ထပ်မံစိမ်ပေးသောအခါ နောက်ထပ် အလင်း ကြောင့် ဓာတ်ပြောင်းမှု မရှိတော့ဘဲ ကျွန်ုပ်တို့ အလိုရှိသည့် ဓာတ်ပုံ နက်ဂတစ်ကို ရရှိလေသည်။
အဆောက်အအုံ ဆောက်လုပ်ရာ၌ မဆောက်လုပ်မီ ယင်း အဆောက်အအုံ၏ ပုံစံကို စကေးနှင့်တကွ တိတိကျကျ ရေးဆွဲ ရ၏။
ထိုပုံစံမှ ပုံစံပြာများကို လိုသလောက် ထုတ်ယူကြသည်။
ယင်းပုံစံပြာများသည် သံဓာတ် ဆားနှင့် အလင်းရောင်တို့၏ ဓာတ်ပြောင်းမှု သာဓကပင် ဖြစ်သည်။
ဤစာအုပ်ကို ဖတ်နေစဉ်တွင်ပင် သင်၏မျက်စိတွင် ဓာတ် ပြောင်းမှုအစဉ်များ ဖြစ်ပေါ်လျက်ရှိ၏။
မျက်စိ၏ မြင်လွှာတွင် အနီရောင်ပစ္စည်းတစ်ခုရှိရာ ယင်းသည် အလင်းရောင်နှင့် တွေ့ ထိသည့်အခါ အဝါရောင်သို့ ပြောင်းသွား၏။
ထိုဓာတ်ပြောင်းမှု ၏ သတ္တိကြောင့် ဦးနှောက်တွင် ပုံရိပ်အဖြစ်ဖြင့် ထင်လာလေ သည်။
မျက်စိကို မှိတ်လိုက်သည့်အခါ အဝါရောင်မှတစ်ဖန် မူလအနီရောင်သို့ ပြန်ပြောင်းသွားလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၄) ကိုးကား ကဏ္ဍ:အလင်းဓာတုဗေဒ ကဏ္ဍ:ဓာတုဗေဒ။
အလင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းခြင်း။
သစ်ရွက်များတွင် အပင်စာဖြစ်သော ကစီချက်လုပ်ရန် ကလိုရိုဖီ၊ နေရောင်ခြည်၊ ကာဗွန်ဒိုင် အောက်ဆိုက်နှင့် ရေတို့ လိုအပ်၏။
အပင်များသည် ရေကို မြေဆီလွှာမှရ၍ ကာဗွန်ဒိုင် အောက်ဆိုက်ကို လေထဲမှ ရကြသည်။
အပင်စာ ပြုလုပ်ရန် ပစ္စည်းကြမ်းများဖြစ်သော ထိုရေနှင့်ကာဗွန်ဒိုင် အောက်ဆိုက်တို့ကို ကလိုရိုဖီနှင့် နေရောင်ခြည်တို့က သစ်ရွက်စိမ်းများတွင် အပင်စာ(သကြား)ဖြစ်လာအောင် ပြုလုပ်ပေးကြသည်။
ကစီချက်လုပ်သည်ဆိုရာ၌ ဦးစွာ ဖြစ်ပေါ် လာသော ပစ္စည်းမှာ သကြားဖြစ်၍ သကြားအားလုံးလိုလိုပင် ကစီအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဤကဲ့သို့ သစ်ရွက်စိမ်းများ၌ နေရောင်ခြည် တွင် သကြားချက်လုပ်၍ ကစီအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို အလင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းခြင်း(ဖိုတိုဆင်း သဆစ်)ဟု ခေါ်သည်။
သကြားနှင့် ကစီတို့သည် ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်များဖြစ်ရာ ကာဗွန်၊ အောက်ဆီဂျင်နှင့် ဟိုက်ဒရိုဂျင် ပါဝင်သည်။
အလင်း ဖြင့် ဖွဲ့စည်းစဉ်က ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက်သည် ကာဗွန်နှင့် အောက်စီဂျင်အဖြစ် ဓာတ်ကွဲသွားသည်။
ဓာတ်ကွဲလာသော ကာဗွန်သည် သစ်ရွက်တွင် ရေမှ အောက်ဆီဂျင် ဟိုက်ဒရိုင်ဂျင် တို့နှင့် ပေါင်းစပ်၍ သကြားဖြစ်လာသည်။
ဤဓာတ်ပြောင်းမှု တွင် လိုအပ်သော စွမ်းအင်ကို နေရောင်ခြည်မှ ရရှိသည်။
ကလိုရိုဖီသည် နေရောင်ခြည်၏ စွမ်းအင်ကို ယူနိုင်၍ သကြား ဖြစ်မြောက်ရန် ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်သည့် သတ္တိရှိသည်။
ကာဗွန် ဒိုင်အောက်ဆိုက်မှ ကာဗွန်သာလျှင် သကြားဖြစ်မြောက်ရာ၌ ပါဝင်၍ အောက်ဆီဂျင်ကား လေထဲသို့ ပြန်ထွက်သွားသည်။
အလင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းချိန်တွင် ကာဗွန်ကိုသာသုံးခြင်းကြောင့် ယင်းသို့ ဖွဲ့စည်းခြင်းကို ကာဗွန်ဓာတ် စုဆောင်းခြင်းဟုလည်း ခေါ်သည်။
အလင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းချိန်တွင် အောက်ဆီဂျင်ဓာတ်ကွဲ၍ ထွက် လာပုံကို အောက်ပါစမ်းသပ်မှုဖြင့် ပြသနိုင်သည်။
ဖန်စလုံတစ်ခု တွင် ရေပြည့်လုနီးပါးထည့်ပါ။
ထိုရေတွင် ကာဗွန်ဒိုင်အောက် ဆိုက်ဓာတ် အလုံအလောက် ပျော်ဝင်လျက်ရှိစေရန် ဆိုဒီယမ် ဗိုင်ကာဗွန်နိတ်အပျော့ရည် အနည်းငယ် ရောထည့်ပေးပါ။
ထိုနောက် ရေထဲသို့ အလိုဒီယာခေါ် ရေတွင်ပေါက်သောသည့် အပင်မျိုး၊ သို့မဟုတ် အခြားရေတွင်အပင်မျိုး အနည်းငယ် ထည့်ပြီးလျှင် ပုံတွင်ပြထားသည့်အတိုင်း အပင်များပေါ်တွင် ဖန်ကတော့တစ်ခုမှောက်၍ အုပ်ပေးပါ။
ထိုနောက် ဖန်ကတော့ တံပေါ်သို့ ရေအပြည့်ပါသော စမ်းသပ်ဖန်ပြွန်တစ်ခုကို မှောက် တင်ထားပါ။
ပြီးလျှင် ယင်ကိရိယာတန်ဆာများကို နေရောင် ရသောနေရာတွင် ထားပါ။
မကြာမီရေထဲမှ ဓာတ်ငွေ့ပလုံစီများ စမ်းသပ်ဖန်ပြွန်အထက်သို့ တက်လာမည်။
ဓာတ်ငွေ့အသင့် အတင့် စုဆောင်းမိသောအခါ ဖန်ပြွန်ဝကို လက်မဖြင့်ပိတ်၍ ယူပြီးလျှင် မီးရဲနေသော ထင်းစကလေးတစ်ခုကို ဖန်ပြွန်ထဲသို့ ထိုးသွင်းကြည့်ပါ။
ထင်းစကလေးမှ မီးထတောက်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖန်ပြွန်အတွင်းရှိ ဓာတ်ငွေ့သည် အောက်ဆီ ဂျင်ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
ကိရိယာတန်ဆာကို အဝတ်မည်း နှင့် ဖုံးအုပ်၍ နေရောင်ခြည်မရအောင် ပိတ်ပင်လိုက်သော် ဓာတ်ငွေ့ပလုံစီများ ထွက်လာခြင်း နှေးကွေးသွားမည် ဖြစ်၏။
ဤကား အလင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းချိန်တွင် ကစီချက်လုပ်ရာ၌ အောက်ဆီဂျင်ဓာတ် လွတ်ထွက်သွားပုံ ဖြစ်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၄) ကိုးကား Category:ဇီဝဗေဒCategory:သိပ္ပံ။
အလင်း လျှပ်စစ်ကိရိယာ။
အလင်း လျှပ်စစ်အိမ်ကို အကြောင်းပြု၍ အလင်းလျှပ်စစ် ကိရိယာ အမျိုးမျိုး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပေသည်။
( အလင်း လျှပ်စစ်အိမ်။
) အလင်းလျှပ်စစ်အိမ်ပေါ်သို့ အလင်းကျရောက်သည့်အခါ ယင်း၏ ကက်သုတ်ခေါ် ဓာတ်မတိုင်မှ အီလက်ထရွန်များ တန်း၍ ထွက်လာ၏။
ထိုအီလက်ထရွန် တန်းသည် အလင်းအိမ်နှင့် ဆက်ထားသည့် ဆာကစ်(ဓာတ်စီးပတ်လမ်း)တွင် လျှပ်စီး ကြောင်းကို ဖြစ်စေလေသည်။
သို့သော် ကက်သုတ်ပေါ်သို့ အလင်းအကျ ရပ်သွားသည်နှင့် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းလည်း ပြတ် သွားတော့၏။
အခြား အလင်းလျှပ်စစ်အိမ်တစ်မျိုးမှာ အလင်း လျှပ်စစ်အကျိုးဟုခေါ်သော အလင်းအားကောင်း သလောက် လျှပ်စီးကြောင်း ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
တတိယအမျိုးကား ယင်း၏ ကက်သုတ်ပေါ်သို့ အလင်းကျရောက်သည့်အခါတွင် လျှပ်စစ် တားပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်စေလေသည်။
မည်သည့်အမျိုးကို သုံး သည်ဖြစ်စေ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
အလွယ်ဆုံးလျှပ်စစ်အိမ်သည် အလင်းနှင့်အမှောင်ကို ခွဲခြား ရန်သာ ဖြစ်သည်။
ယင်းအပေါ်သို့ အလင်း ကျရောက်သည့် အခါ လှုပ်ရှားလာ၏။
သို့တည်းမဟုတ် ယင်းကို အလင်းတန်း တစ်ခုတွင် တပ်ဆင်ပြီးလျှင် ထိုအလင်းတန်းကို အရာဝတ္ထု တစ်ခုခုနှင့် ကာဆီးပေးလိုက်သည့်အခါ အလင်းတန်း ပြတ်သွား သဖြင့် အလင်းအိမ်သည် လှုပ်ရှားလာ၏။
ဤပထမအမျိုး ဖြစ် သည့် အလင်းလျှပ်စစ်အိမ်၏ ပုံစံမှာ လျှပ်စစ်ဖြင့် စီမံ ပြုလုပ် ထားသော မော်တော်ကားရုံ ဖြစ်သည်။
မော်တော်ကားထိပ်မီး များမှ မီးရောင်သည် မော်တော်ကားရုံ တံခါးပေါ်သို့ ကျရောက် သည်နှင့် တံခါးသည် အလိုအလျောက် ပွင့်သွား၏။
ဒုတိယ အမျိုး၏ ပုံစံတစ်ခုမှာ မျက်လှည့်သဖွယ် အလိုအလျောက် ပွင့် နိုင်သော တံခါးများ ဖြစ်သည်။
တံခါးမှတစ်ကိုက်၊ နှစ်ကိုက်မျှ ဝေးသောနေရာတွင်ရှိသည့် အလင်းတန်းကို တစ်စုံတစ်ယောက် က သွား၍ ကိုယ်ဖြင့် ကာဆီးပိတ်ပင် ပေးလိုက်လျှင် တံခါး သည် အလိုအလျောက် ပွင့်သွားတော့၏။
သူခိုးလှန့် ခေါင်း လောင်းများကိုလည်း ဤမူအတိုင်းပြုလုပ်ထားနိုင်ရာ သူခိုး ကပ်လာသည်နှင့် ခေါင်းလေင်းအလိုအလျောက် မြည်သဖြင့် အိမ်ရှင် နိုးလေသည်။
စက္ကူဖြတ်စက်၊ ကြိတ်စက်ကဲ့သို့ ဘေးအန္တရာယ်များသည့် စက်ကိရိယာများကို လုပ်ကိုင်သူ၏လက်များ မဖြတ်မိ၊ မကြိမ် မိနိုင်အောင် အလင်းလျှပ်စစ်အိမ်တစ်မျိုး စီမံတပ်ဆင်ထား သည်။
တပ်ဆင်ထားပုံမှာ လုပ်ကိုင်သူ၏ လက်များသည် စက် အတွင်းရှိ အလင်းတန်းကို ကာဆီးပိတ်ပင်ထားသမျှ ကာလပတ် လုံး ဓားသည် အပေါ်မှ မကျလာတော့ပေ။
လက်များ ဘေး ကင်းသည့် ခပ်ဝေးဝေးနေရာသို့ ယူထုတ်လိုက်သောအခါမှ ဓားကျလာတော့၏။
အလိုအလျောက် ဓာတ်လှေကား (စက် လှေကားမတ်)တံခါးများကို ဤနည်းအတူ တပ်ဆင်ထားနိုင် သည်။
သို့ဖြင့် ဓာတ်လှေကားတံခါးများ ပိတ်စပြုနေသော် လည်း နောက်ဆုံး အလျင်စလိုဝင်လာသည့်လူက အလင်း တန်းကို ကားဆီးပိတ်ပင်လိုက်သဖြင့် တံခါးအပိတ်ရပ်သွားသည် သာမက ပြန်၍ပွင့်သွားသေးသည်။
အလင်းလျှပ်စစ်အိမ်ကို တစ်မျိုး စီမံပြုလုပ်ထားခြင်းအားဖြင့် ယင်း၏ လျှပ်စစ်မျက်စိဟု ခေါ်သော ရေတွက်သည့် စက်သည် လျှောမှ ကျဆင်းလာ သော ပစ္စည်းများကိုလည်းကောင်း၊ ဥမင်ကို ဖြတ်သွားသော မီးရထားစင်းရေများကို လည်းကောင်း လူသားတို့ထက် အလွန် လျင်မြန်စွာနှင့် တိကျမှန်ကန်စွာ ရေတွက်နိုင်သည်။
အချို့သော ကိစ္စများမှာ အလင်းနှင့် အမှောင်ကိုသာမန် ခွဲခြားရုံမျှမက အလင်းပြင်းအားကိုလည်း တိုင်းတာရန် လိုအပ်ပေသည်။
ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာများ ဖြေရှင်းရန်မှာ အလင်းလျှပ်စစ်အိမ်သည် အသင့်တော် ဆုံးသော ကိရိယာ ဖြစ်သည်။
လူသား၏ မျက်လုံးသည် အလင်းရောင်ကိုကြည့်ရာ ၌ မျက်စိသူငယ်အိမ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်ချည်ဖွင့်ချည် ပြုလုပ်၍ ကြည့်ရသောကြောင့် အလင်း၏ တောက်ပမှုကို တိကျစွာ မခွဲခြား နိုင်ချေ။
လုံးလုံးမှောင်နေသော အခန်း တစ်ခုမှ မီးမှိန်မှိန်ထွန်းထားသော အခန်းတစ်ခုသို့ ရောက် လာသော လူတစ်ယောက်က ထိုအခန်းသည် အလွန် လင်း သည်ဟု ပြော၏။
ထိုမီးမှိန်မှိန်ထွန်းထားသော အခန်းထဲသို့ပင် အလွန်လင်းသောနေရာမှ ရောက်လာလျှင် ထိုအခန်းသည် သူ့အတွက် မှောင်နေသဖြင့် မသွားတတ်မလာတတ် ဖြစ်နေ တတ်သည်။
အလင်းလျှပ်စစ်အိမ်ကား ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။
အလင်းပြင်းအားကို တိကျမှန်ကန်စွာ တိုင်းတာနိုင်သည်။
မီလီဗို့မီတာနှင့် တွဲထားသော အလင်းလျှပ်စစ်အိမ်မျိုးသည် အလင်းပြင်းအားကို အလွန်တိကျ မှန်ကန်စွာ တိုင်းတာနိုင် သောကြောင့် ဓာတ်ပုံရိုက် ကိရိယာတွင်ထည့်၍ အသုံးပြုကြ သည်။
လမ်းများ၊ စာသင်ခန်းများနှင့် ရုံးခန်းများရှိ မီးဖွင့်ခလုတ် များအတွက်လည်း အလင်းလျှပ်စစ်အိမ်ကို အသုံးပြုကြသည်။
အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ထင်ထင်ရှားရှား မမြင်နိုင်လောက် အောင် နေရောင် မှေးမှိန်သွားသည့်အခါ အလင်းလျှပ်စစ်အိမ် ကြောင့် မီးဖွင့်ခလုတ်များ အလိုအလျောက် ပွင့်လာကြသည်။
စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင် အသုံးပြုသော ဂီယာဖြင့်ထိန်းထား သည့် အလိုအလျောက် ဂီယာအထိန်းများသည် အလင်းပြင်း အား အမျိုးမျိုးကို တိုင်းတာသည့်မူပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။
ထိုကိရိယာများတွင် ဆေးဆိုးရန်အတွက် ဒလိမ့် များပေါ်တွင် လည်ပတ်လျက်ရှိသော ပိတ်အရှည်တန်း၏ အနားကို စောင့် ကြည့်နေသည့် လျှပ်စစ် မျက်စိကိရိယာလည်း တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ပိတ်အုပ်အနားသည် သွားရိုးသွားစဉ် လမ်းမှန်မှ သွေဖည်ထွက်သွားပါက အလင်းလျှပ်စစ်အိမ်သို့ ကျရောက်သည့် အလင်းသည် မှိန်သော်လည်း မှိန်သွားလိမ့် မည်။
သို့မဟုတ် တိုးသော်လည်း တိုးလာလိမ့်မည်။
ထိုအခါ သွေဖည်ထွက်သွားသည့်ပိတ်အနားသည် ချက်ချင်း နေရာမှန်သို့ ပြန်ရောက်အောင် အထိန်းက အလိုအလျောက် ထိန်းပေးလေ သည်။
ဘီစကွတ်ထုပ်သည့် စက်များသည်ပင် ထုပ်သည့် စက္ကူ ပေါ်တွင် မှတ်ပုံတင်အမှတ်များ၊ သို့မဟုတ် အစက်ကလေးများ နေရာတကျ ရိုက်နှိပ်ထားမှု ရှိမရှိကိုကြည့်ရန် လျှပ်စစ်မျက်စိ ကိရိယာကို အသုံးပြုကြရသည်။
ဤသို့ အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် စက္ကူသည် ပုံနှိပ်စဉ်က မည်မျှ ရှည်ထွက်လာသည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် မည်မျှ တိုဝင်သွားသည်ဖြစ်စေ ပဓာနမဟုတ်ပဲ စက္ကူ၏ အရွယ်အစား မှန်မှန်ရရှိအောင် စက္ကူလိပ်မှ ဖြတ် တောက်ပေးလေသည်။
ဤအလုပ်ကား လူတို့ ဤမျှ လျင်မြန် တိကျအောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်သော အလုပ်မဟုတ်ပေ။
အလင်းလျှပ်စစ်အိမ်သည် ရုပ်ရှင်ရုံများ၌ ပြသသော အသံ ထွက် ရုပ်ရှင်ကားများ၏ အခြေခံ ဖြစ်သည်။
စကားပြောသံ၊ သီချင်းဆိုသံ၊ တူရိယာသံ စည်တို့ကို တစ်လက်မ၏ ဆယ်ပုံ တစ်ပုံခန့်မျှ အကျယ်ရှိသော အသံလမ်းကြောင်းဟုခေါ်သည့် ဖလင်ပြား၏ အနားသေးသေးဘက်တွင် အသံသွင်းယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအသံလမ်းကြောင်းသည် မူလစကားပြောသံမှ ထွက်ပေါ်လာသော တုန်နှုန်း အတက်အကျ၊ အနည်းအများ ကိုလိုက်၍ အမည်းနှင့်အဖြူဖြင့် ဓာတ်ပုံရိုက် အသံသွင်းထား ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖလင်ပြားသည် ရုပ်ရှင် ပြစက်ထဲမှ ထွက် လာပြီးနောက် အသံထွက်အောင် လှုံ့ဆော်ပေးသည့် လျှပ်စစ် မီးလုံးဆီသို့ ရောက်လာ၏။
ထိုမီးလုံးမှအလင်းသည် အလွန် သေးငယ်သော အသံလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ စုဆုံကျရောက် လာပြီးလျှင် ထိုမှ တစ်ဖန် ဆက်လျက်ရှိသော အလင်းလျှပ်စစ် အိမ်ပေါ်သို့ ဖြာ၍ကျလာပြန်လေသည်။
အလင်းလျှပ်စစ်အိမ် သည် ထိုအလင်းကို လျှပ်စီးကြောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းပေး လိုက်လေသည်။
ဤလျှပ်စီးကြောင်းသည် အသံချဲ့စက်သို့ ရောက်ရှိသွားရာမှ အသံဖြစ်ပေါ်လာကာ အသံထုတ်ကိရိယာသို့ ရောက်သွားပြန်လေသည်။
ယင်းအသံအဖြစ်ဖြင့် လူအများကြား ကြသည်။
သို့ဖြင့် ရုပ်ရှင်ကြည့် ပရိသတ်သည် ရုပ်ရှင်နှင့်အသံ ကို တစ်ချိန်တည်းလောက်မှ မြင်ရကြားရလေသည်။
မည်သည့် အသံသွင်းယူခြင်းကိုမဆို ဤနည်းအတိုင်း ပြုလုပ်ယူနိုင်သည်။
ထပ်ကာထပ်ကာ အသံသွင်းသည်ဖြစ်စေ၊ အသံဖွင့်သည်ဖြစ်စေ ဤနည်းသည် အကောင်းဆုံးနည်း ဖြစ် ပေသည်။
ဓာတ်စက်ဓာတ်ပြားများမှာကဲ့သို့ အပ်ဖြင့် အသံဖွင့်ရ သည်မဟုတ်သောကြောင့် စားခြင်း၊ ပွန်းခြင်း မရှိချေ။
မြို့ကြီး များရှိ တယ်လီဖုန်း(စကားပြောကြေနန်း)ရုံများတွင် အလို အလျောက် အချိန်ပြောသောနာရီများ တပ်ဆင်ထားကြသည်။
အိမ်တွင် တယ်လီဖုန်းရှိသူတစ်ဦးက အချိန်အတိအကျသိလိုက အချိန်ပြောနာရီရှိရာသို့ ဆက်လိုက်လျှင် ချက်ချင်းပင် အချိန် အတိအကျကို ကြားရသည်။
ဤကိရိယာတွင် အသံလမ်း ကြောင်း အမျိုးမျိုးကို ဖန်အသံသွင်းချပ် ဝိုင်းများပေါ်၌ အသံ သွင်းထားသည်။
သတင်းစာများတွင် ကြေးနန်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ကြိုးမဲ့ကြေးနန်း ဖြင့်ဖြစ်စေ ပို့သော အရေးကြီးသည့် သတင်း ဓာတ်ပုံများကို မကြာခဏ တွေ့ကြရသည်။
ဓာတ်ပုံပို့သောစက်တွင် လည်နေ သော စည်တစ်ခုရှိရာ ယင်းပေါ်တွင် ပို့မည့်ဓာတ်ပုံကို တပ် ထားသည်။
စည်လည်နေစဉ် အလင်းစက်ကလေးတစ်ခုသည် အလင်းလျှပ်စစ်အိမ်ပေါ်သို့ ပြန်ရိုက်လာရာမှအစ ဓာတ်ပုံပို့သည့် အစီအစဉ်သည် ဖြစ်ပေါ်လျက်ရှိလေသည်။
အလင်းလျှပ်စစ် ကိရိယာများအကြောင်းနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ကျယ်ဝန်းစွာ ဖော်ပြ နိုင်သော်လည်း သိပ္ပံပညာသည် အစဉ်တိုးတက် လျက်ရှိရကား ပြည့်စုံပြီဟု မဆိုနိုင်သေးချေ။
နီရဲနေအောင် မီးပြင်းတိုက်ထား သော သံမဏိပြား၏ အပူချိန်ကို တိုင်းတာသည့် အလင်း လျှပ်စစ်ပိုင်ရိုမီတာ (အပူပြင်းတိုင်း) စာပုံနှိပ်စက်ပေါ်၌ တင် ထားသော စက္ကူများထဲ တွင် စက္ကူအစုတ်များ ပါမပါ စစ်ဆေး သည့်ကိရိယာ၊ ဗွိုင်လာအိုးမှ ထွက်နေသည့် မီးခိုးသည် အဖြူ ဖြစ်သည်။
အမည်းဖြစ်သည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည့် ကိရိယာ စသည်တို့သည် အလင်းလျှပ်စစ်ကိရိယာများတွင် အပါအဝင် ဖြစ်ကြပေသည်။
ပုံသဏ္ဌာန် : အပင်---ရာသီပင် မျိုး ဖြစ်၍ အမြင့် ၂ ပေခန့် ရှိသည်။
အရွက်--- မြေမှ ကပ်၍ ထွက်သည်။
ရွက်ရင်း ပိုင်း မာ၍ ရွက်ပြား ရွက်နား အဝိုက်များ ရှိသည်။
ရွက်ရိုး ဖြူသည်။
ရွက်ညှာ ရှည်၍ အသားပွ ပြီး အလယ်တွင် မြောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
အပွင့်---ပန်းခိုင် ရှည်လျားသည်။
ပန်းပွင့် လေးများ အဝါရောင် ရှိသည်။
အသီး ---အလွန် သေးငယ်သည်။
လုံးဝိုင်း၍ နှမ်းစေ့ ခန့် ရှိသည်။
အမွေး ထူသည်၊ နှုတ်သီး ရှည်သည်၊ အစေ့ပြား ၍ အညိုနု ရောင်ရှိသည်။
အသုံးပြုနိုင်သည့် အစိတ်အပိုင်းများ : မုန်ညင်းစေ့ ၊ မုန်ညင်းဆီ။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့နိုင်သောနေရာများ : မြန်မာ နိုင်ငံ အနှံ့အပြား တွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် အဖြစ် စိုက်ပျိုးသည်။
အထူး သဖြင့် အေးမြ သော ရာသီဥတုရှိသည့် တောင်တန်း ဒေသများ တွင် ပိုမို ဖြစ်ထွန်း၏။
စိုက်ပျိုးပုံ (က) ပျိုးထောင်ခြင်း----၃ ပေ x ၂ ပေ ရှိသော ပျိုးခင်းတွင် မျိုးစေ့ ငါးမူးသား ခန့် ပျိုးပါ။
မျိုးစေ့ ချပြီး ရေဖြည်းဖြည်း နှံ့အောင် ခပ်ရွှဲရွှဲ လောင်း၍ ကောက်ရိုး ဖြင့် ၄ ရက်ခန့် အုပ်ထား ရသည်။
(ခ) ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးခြင်း-----မြေကို ကောင်းစွာ ထွန်ယက် ၍ မြေဩဇာ တစ်ဧက လျှင် လှည်း ၁၀ စီး မှ ၁၅ စီး ခန့် ထည့်ပြီး သမအောင် ပြုပြင်၍ တစ်ပင် ၈ လက်မ တစ်တန်း နှင့် တစ်တန်း ၁၂ လက်မ ခွာ၍ ပြောင်းရွှေ့ စိုက်ပျိုး ရမည်။
(ဂ) ပြုစုဂရုစိုက်ခြင်း---ရေကို လိုအပ် သလို လောင်း၍ ပေါင်းမြက်များ ကို ရှင်းလင်း ထားပေး ရမည်။
(ဃ) ဆွတ်ခူးခြင်း---စိုက်ပြီး ရက်ပေါင်း ၄၅ မှ ၆၀ အကြာတွင် ဆွတ်ခူး နိုင်သည်။
အသုံးဝင်ပုံ မြန်မာ ဆေးကျမ်းများ အလိုအရ မုန်ညင်းသည် စပ် ခါး သော အရသာ ရှိ၍ ပူသော သတ္တိ ရှိ၏။
ထက်မြက် ၏ ၊ ဝမ်းမီးကို တောက်စေ၏ ၊ သလိပ်တို့ကို ကင်းငြိမ်း စေ၏။
သွေးအန်။
သွေးကျ ၊ နူနာ ၊ ယားယံခြင်း ကို ပျောက်ကင်း စေ၏။
အသုံးပြုပုံ အစေ့ မုန်ညင်းဖြူစေ့ကို ကွမ်းစားဂမုန်း နှင့်သွေးပြီး လိမ်းသော် အဆစ်ရောင်ခြင်း ပျောက်၏။
အဆီ မုန်ညင်းဆီ အနည်းငယ်ကို အအေးလွန်၍ ကိုက်သော နားနာကို ခတ်ပေးပါ က ပျောက်ကင်း၏။
မုန်ညင်းဆီ ၊ မရိုးရွက်ရည်၊ နနွင်းတက် ၎င်းသုံးမျိုး ကို ရောချက်၍ ဆီကျန်လျှင် စစ်ယူပြီး ပွေးနာ ၊ ယားနာများ ကို လူးပေးပါက ပျောက်ကင်းသည်။
မုန်ညင်းဆီ ကို ပရုတ်နှင့် ချက်၍ ကလေးများ ဗိုက်နာ ခြင်း ၊ အဆုတ်အအေး မိခြင်း ၊ နှာစေး ချောင်းဆိုး ခြင်းများ အတွက် လိမ်းဆေး သို့မဟုတ် အုပ်ဆေး အဖြစ် အသုံးပြု ရ၏။
ဘေလုံးရောဂါ ၊ သွေးဖျဉ်း ရောဂါ ၊ မြင်းသရိုက် ရောဂါ ၊ လေထိုး လေအောင့် ရောဂါ များ အတွက် မုန်ညင်းဆီကို အနည်းငယ် သောက်ပေး ခြင်း ၊ ရောဂါ ဖြစ်ရာ နေရာတွင် ပွတ်၍ လိမ်းပေးခြင်း ဖြင့် ပျောက်ကင်း၏။
ထိပ်ကပ်နာ ရှိသူများ ညအိပ်ရာ ဝင်ချိန် နှာခေါင်း တွင်းသို့ မုန်ညင်းဆီ အနည်းငယ် ထည့်ပေးက ပျောက်၏။
ကလေးများ မက္ခရုနာ ပေါက်လျှင် မုန်ညင်းဆီ ဖြင့် သုံးခါမျှ လိမ်းပေးရုံနှင့် မက္ခရု များ ကြွေကျ ပျောက်ကင်း၏။
ခေါင်းကိုက် ခေါင်းအုံလျှင် ဦးခေါင်းတွင် မုန်ညင်းဆီ ထည့်လိမ်း ပေးခြင်းဖြင့် ပျောက်ကင်း၏။
ဇက်ကြောတက် ၊ မျက်ရိုး ကိုက် သည့် နေရာများ တွင် မုန်ညင်းဆီ လိမ်းပေးက လည်း ပျောက်ကင်း၏။
အထုံအကျဉ် ၊ အချိအနဲ့ ၊ အကြောဆွဲ ၊ လက်ကပ် ခြေကပ် ဖြစ်လျှင် မုန်ညင်းဆီ တစ်ဆ ၊ နှမ်းဆီ တစ်ဆ ကို တောင်ဆိတ် ဆီ သို့မဟုတ် တောဆိတ် ဆီနှင့် ဖျော်၍ ပွတ်လိမ်းပေး က ပျောက်၏။
လည်ပင်းကြီး ရောဂါ အတွက် မုန်ညင်းဆီ တစ်ဆ ၊ နှမ်းဆီ တစ်ဆကို စပါးကြီး သည်းခြေ နှင့် ဖျော်၍ လည်ပင်း တွင် စုတ်နှင့် ထိုးပြီး ပဉ္စကာနီသီး သို့မဟုတ် ဖရဲသီး ကို အခြောက်လှန်း သွေးလိမ်းက ပျောက်၏။
အနာပျက် ၊ အနာဆွေး များ တွင် မုန်ညင်း ဆီ လိမ်းက ပျောက်၏။
မုတ္တကျ သူများ မုန်ညင်းဆီ ဖြင့် နှိပ်နယ်လိမ်း ပေးက ပျောက်၏။
လူကောင်းများ ကိုယ်တွင် လိမ်း၍ အိပ်ပါက ဝဲယားနာ ၊ နူနာ ၊ လေနာများမှ ကင်းဝေးစေ၏။
http://arogyamonline.com/commodity/materials/?raw=40 ကိုးကား Category:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ကဏ္ဍ:တရုတ် အစားအစာ ကဏ္ဍ:အရွက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပင်များ။
ပုံသဏ္ဌာန် : အပင် - ၂ ပေမှ ၃ ပေအထိမြင့်၏။
တစ်နှစ်ခံ ပင်ငယ်မျိုးဖြစ်သည်။
အရွက် : - ရွက်ပေါင်းဖြစ်၏။
ရွက်မြွာငယ်သည်။
အလွန်နူးညံ့၏။
ထိပ်ဖျား အခွလေးများ ရှိ၏။
အပွင့် : - သေးငယ်၏။
အနည်းငယ် ဝါ၏။
ထီးပုံသဏ္ဌာန် ပန်းခိုင်ပေါ်တွင် ပွင့်၏။
အသီး : - သေးငယ်၏။
အစေ့သည် တရုတ်နံနံ စေ့ အရွယ်ခန့်ရှိ၍ ညိုဝါရောင်ရှိသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့နိုင်သောနေရာများ : မြန်မာနိုင်ငံ အထက်ပိုင်းတွင် စိုက်ပျိုးပေါက်ရောက်နိုင်သည်။
ယခုအခါ စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်လျက်ရှိသည်။
စိုက်စနစ် : ထိန်းသိမ်းပြုစုခြင်း ၊ ရိတ်သိမ်း ဆွတ်ခူးခြင်း ၊ ပြုပြင်ထုတ်လုပ်ခြင်း တို့မှာ စမုန်စပါးအတိုင်း ဖြစ်သည်။
အသုံးဝင်ပုံ : အာနိသင် - မြန်မာဆေးကျမ်းများ အလိုအရ စမြိတ်သည် စပ်၏။
လေသလိပ်ကို ငြိမ်းစေ၏။
အဖျား၊ အနာပေါက် ၊ ထိုးအောင့် ခြင်း ၊ မျက်စိရောဂါတို့၌ အကျိုးပြု၏။
သလိပ် ၊ သည်းခြေ သွေး လေတို့နှင့် ယှဉ်သော အနာ ၊ လေပူသောအနာနှင့် အော့အန်ခြင်း တို့ကို နိုင်၏။
အသုံးပြုပုံ- အစေ့ စမြိတ်စေ့ကို သုံးခွက်တစ်ခွက်တင် ကျိုသောက်ပါက ရင်ဘတ်နာ နှင့် လေထိုးလေအောင့် ၊ လေနာ သောရောဂါ ပျောက်၏။
စမြိတ်စေ့ကို လှော်၍ စားလျှင် သော်လည်းကောင်း ၊ သကြားခဲနှင့် ရောစားလျှင်သော်လည်းကောင်း နို့ကောင်းစွာ ထွက်စေ၏။
စမြိတ်စေ့ကို ရေနွေးဖြော၍ သောက်စေပါက သားဖွားပြီးသော မိန်းမများအတွက် နှလုံးကို အလွန်အားပေး၏။
မီးတွင်းဆေးအနေနှင့် လည်း သုံးနိုင်သည်။
အရွက် အရွက်ကို ဆီသုတ်၍ မီးကင်ပြီး အနာပေါ်ကပ်ပေးပါက နုလျှင် ပိန်၍ ရင့်လျှင် ပြည်ပေါက်သွား၏။
http://arogyamonline.com/commodity/materials/?raw=38 ကိုးကား Category:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ။
ပုံသဏ္ဌာန် : အပင် - နှစ်ရှည်ခံ အပင်ငယ် မျိုးဖြစ်၏။
၂ ပေ မှ ၃ ပေ ထိ မြင့်၏။
အကိုင်း ပင်စည် နှင့် ရိုးတံ များ ခရမ်းညို ရောင် ရှိ၏။
အရွက် - ရွက်လွှဲ ထွက်သည်။
အရင်းပိုင်း ကျယ်ပြီး အဖျားပိုင်း ရှူး၍ ချွန်သွယ် သွားသည်။
ရွက်ရင်း မညီညာ၊ တဖက်တို တဖက်ရှည် ဖြစ်နေ၏။
ခရမ်းနု ရောင်ရှိသည်။
ရွက်ကြော ထင်ရှား သည်။
ရွက်နား တွန့်၏။
အပွင့် - ခေါင်းလောင်း ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည်။
အပွင့် ကြီးသည်။
အတွင်းသား ဖြူ၍ အဖျား ခရမ်း ညိုရောင် ရှိသည်။
တစ်ပွင့် ချင်း ပွင့်သည်။
အချို့ အပွင့်များ ၁ ထပ် မှ ၃ ထပ် ထိ တွေ့ရှိရသည်။
ကဆုန်၊ နယုန် လတွင် ပွင့်၏။
အသီး - လုံးချင်း သီးသည်။
အချင်း ၁ ၁/၂ လက်မ- ၂ လက်မ အထိ ရှိသည်။
အသီးပေါ် တွင် ဆူးနု ကလေးများ ရှိသည်။
အစေ့ အနက် ရောင် ရှိ၏။
အသုံးပြုနိုင်သည့် အစိတ်အပိုင်းများ : အရွက်၊ အစေ့၊အမြစ်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့နိုင်သောနေရာများ : မြန်မာ နိုင်ငံ နေရာ အနှံ့အပြားတွင် ပေါက်ရောက်သည်။
အသုံးဝင်ပုံ : အာနိသင် - မြန်မာ ဆေးကျမ်းများ အလိုအရ ပဒိုင်းညို သည် ခါး၏။
သက်၏။
စူးရှ၏။
အားကို တိုးစေ၏။
မူးယစ်စေ တတ်၏။
အဖျား ရောဂါကို ပယ်၏။
နူနာ၊ ပိုးနာ တို့ကို နိုင်၏။
သန်ကို ကျစေ၏။
ကိုယ်ရေပြားရောဂါ၊ မြင်းသရိုက်နာ၊ အဆုတ်ပွရောင်နာတို့ကို ပယ်၏။
လေကို အထူး ပယ်နိုင်၏။
အရွက် ကြိတ်ညှစ်ရည် အနည်းငယ်ကို မလိုင်ထုတ်ပြီး နွားနို့နှင့် သောက်ပါက ညောင်းကျ ရောဂါ ပျောက်၏။
မိန်းမများ နို့တွင် ဖြစ်သော အပူကြိတ် နှင့် ရောင်ရမ်းခြင်း တို့အတွက် ပဒိုင်းရွက် နှင့် နနွင်းကို ကြိတ်အုံ ပေးသော် ပျောက်၏။
ပဒိုင်းရွက် ကို ပါးပါးလှီး နေလှန်းပြီး ဆေးလိပ် ကဲ့သို့ လိပ်၍ သောက်ရှူ သော် လတ်တလော ပန်းနာ ရင်ကျပ် ဝေ‌ဒနာမှ သက်သာ စေ၏။
အရွက် ကို မီးကင်၍ ကပ်ပေး ပါက အဆစ်ရောင်ရောဂါ နှင့် အရိုးကိုက် ရောဂါ ပျောက်၏။
အရွက် ကို ဆေးပေါ့လိပ် တွင် ထည့်၍ သောက်ခြင်းအားဖြင့် ပန်းနာ ရောဂါကို သက်သာ စေသည်။
အစေ့ကို ကြိတ်၍ သွားဖုံးရင်း တွင် အနည်းငယ် ခန့် သိပ်ပေးသော် သွားကိုက်၊ သွားနာခြင်း ရောဂါများ ပျောက်၏။
အစေ့ သို့မဟုတ် အမြစ်ကို ကာမ အားတိုးဆေး အဖြစ် သုံး၏။
အစေ့မှုန့် ကို နှမ်းဆီတွင် ၇ ရက် စိမ်ပြီး ယင်းဆီဖြင့် ခေါင်းကိုက်၊ မျက်ရိုးကိုက်၊ ခါးကိုက်၊ ဒူလာ ခြေနာ များကို သုတ်လိမ်း၍ အဝတ်ပါးပါး စည်းထားက ပျောက်၏။
ဓမ္မတာ လာစဉ် ကိုက်ခဲခြင်း အတွက်လည်း ဆီးခုံ၌ သုတ်လိမ်း ပေးခြင်းဖြင့် ပျောက်၏။
ခွေးရူးပြန် ရောဂါအတွက် ပဒိုင်းမြစ်ကို ဆန်ဆေးရည်နှင့် သွေး၍ တိုက်ပြီး အမဲခြောက် ဖုတ် ကျွေးက ပျောက်၏http://arogyamonline.com/commodity/materials/?raw=37 ကိုးကား Category:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ။
ပုံသဏ္ဌာန် : အပင် ပင်ပျော့ ပင်ငယ် သက်ပြင်း မျိုး ဖြစ်သည်။
မှီတွယ် ရာမရှိသော နေရာများ၌ မြေပေါ်တွင် ဖြန့်တွား ပေါက်၏။
အမြင့် ၅-၆ ပေခန့် မြင့်၏။
ပင်စည် သေးသွယ် ပြီး မွဲခြောက်ခြောက် ရောင်ရှိသည်။
အကိုင်း အခက်များ အညိုရောင် ရှိသည်။
အရွက် ရွက်လွဲ ထွက်၏။
အလျား ၆ လက်မ၊ အနံ ၂ လက်မ ခန့် ရှိ၏။
အပေါ် မျက်နှာ ပြင်တွင် သေးငယ်သော ဆူးကလေးများ ရှိသည်။
ရွက်ညှာအတောင် ပါသည်။
ရွက်ညှာရင်း နားတွင် ရွက်စွယ် အဖတ်လေးများ ရှိ၏။
အပွင့် အလွန်သေးငယ်၏။
နီရောင် သမ်းသော အညိုရောင် သို့မဟုတ် မရန်းရောင် ရှိ၏။
နတ်တော်၊ ပြာသိုလများတွင် ပွင့်၏။
၁ လက်မမျှ ရှည်၍ ပြား၏။
အဆစ် ၆-၈ ထိရှိပြီး ပြောင်ချော၏။
သို့မဟုတ် အမွေးနုများ ရှိသည်။
တပေါင်း၊ တန်ခူးလများတွင် အသီး ရင့် မှည့်သည်။
အသုံးပြုနိုင်သည့် အစိတ်အပိုင်းများ အမြစ်၊ အရွက်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့နိုင်သောနေရာများ မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်း စွတ်စိုသော ဒေသများ၌ ပေါက်၏။
အသုံးဝင်ပုံ အာနိသင် မြန်မာ ဆေးကျမ်းများ အလိုအရ လောက်သေပင်သည် လေ၊ သလိပ် သည်းခြေကို နိုင်၏။
ရောဂါ ဖြစ်စေသော ပိုးများကို ပယ်တတ်၏။
အဆီကို တိုးပွားစေ၏။
အူတို့ကို တွန့်ရှုံ့ စေတတ်၏။
အဖျားရောဂါ၊ အဖျားရောဂါကြောင့် ဖြစ်သော စိတ်မသက်သာမှု၊ လေရောဂါ၊ မြင်းသရိုက်၊ ဖောရောင်ခြင်း၊ ပန်းနာ ချောင်းဆိုး၊ ရေငတ်နှင့် အန်ခြင်းတို့ကို ပျောက်စေနိုင်သည်။
အသုံးပြုပုံ အမြစ် ဆီးတွင် သွေးပါသော ရောဂါအတွက် အမြစ်ကို ငရုတ်ကောင်း အနည်းငယ် ထည့်ကျိုပြီး ဆီးပြွန် ချောင်းမှ ၎င်း ပြုတ်ဆေးကို ဖန်ပြွန်၊ ပိုက် စသည်ဖြင့် သွင်းပေးသော် ပျောက်၏။
thumb|တနင်္သာရီတိုင်းမှ ပိန်သွယ်၍ ချွန်သော လောက်သေပင်တမျိုး အရွက် အရွက် မနုမရင့်ကို ပြုတ်၍ သုပ်စား ခြင်း၊တို့စား ခြင်း ဖြင့် ဝမ်းကိုက်ရောဂါ၊ ဝမ်းဖော ဝမ်းရောင်ရောဂါ၊ ကလေးများ သန်ဝမ်းကိုက် ခြင်း၊ ရင်ပြည့်ရင်ကယ် ဖြစ်ခြင်း ပျောက်၏။
အရွက်ကို လက်ဖက်ခြောက် ကဲ့သို့ သောက်သုံးသော် ဆီးပူဆီးအောင့်ရောဂါနှင့် အရေပြားရောဂါ ပျောက်၏။
၎င်းအရွက်ကို အခြားသော ဆေးပင်တို့နှင့် ပေါင်းစပ်၍ ဆီးရွှင်ဆေးအဖြစ် ဖော်စပ် သုံးနိုင်သည်။
လောက်သေရွက်နှင့် ထားဝယ် မှိုင်းရွက်ကို ရေနွေး ဖြော၍ သုပ်စားသော် ဆီးပူ၊ ဆီးအောင့်၊ ဝမ်းကိုက်၊ သွေးဝမ်း သွား၊ သွေးမြင်းသရိုက်၊ မီးယပ်သွေးလွန်တို့ကို ရပ်တန့် စေသည်။
လောက်သေရွက်ခြောက်၊ ဖလံတောင်ဝှေး ရွက်ခြောက်တို့ကို ဆတူ အမှုန့် ပြု ၍ အုန်းဆီနှင့် ဖျော် စပ်ပြီး နေပူပူတွင် လှန်း၍ အပေါ် ဆီအကြည်ကို နားတွင်း သို့ အစက်ချ ခြင်း၊ ကြက်တောင်နှင့် ကြပ်ပေးခြင်း ပြုလုပ်ပါက နားပြည်ယို၊ နားကိုက်ရောဂါများ ပျောက်ရန် နားတွင်းရှိ ပိုးများကို သေစေသည်။
လိမ်းဆေး အဖြစ် သုံးပါက ဝဲနာ၊ အနာစက်နာ၊ အနာမီးလျှံ၊ အိုင်းနာ၊ ဒက်နာများ ပျောက်၏။
လောက်သေရွက်၊ စံကားစိမ်း ပွင့်ခြောက်တို့ကို နှမ်းဆီ စစ်စစ်နှင့် စိမ်ပြီး ခေါင်းလိမ်းဆီ အဖြစ် သုံးပါက ခေါင်းကိုက်၊ ခေါင်းပူ၊ ဗောက်ထခြင်း၊ ယားခြင်း၊ သန်းပေါခြင်းများ ပျောက်၍ ဦးနှောက်ကို ကြည်လင် စေသည်။
လောက်သေရွက်နှင့် ဆောက်ပြာရွက် ၂ မျိုးကို ပြုတ်၍ ရေနွေးနွေး ဖြင့် မီးဖွား ပြီးနောက် မိခင်ကိုလည်းကောင်း၊ ကလေးကိုလည်းကောင်း ချိုးပေးပါက ကျဗဟုံးရောဂါ၊ မွေးကတည်း က ပါလာတတ်သော သူငယ်နာမျိုးစုံ၊ အကြောတက်၊ အကြောကပ်ရောဂါနှင့် မိဘကိုယ်မှ ကူးစက်တတ်သော ရောဂါများကို ကာကွယ်နိုင်၏။
လောက်သေရွက်ကို ကိုယ်ပူ ချွဲထ၊ အညှော်ဝင်၊ ချောင်းဆိုး နှာစေး၊ နှာပိတ်ရောဂါအတွက်လည်း ဆေးဖော် စပ်သုံးနိုင်၏။
လောက်သေရွက်၊ ရေခရာ ရွက်၊ နနွင်း ရိုးရိုး အရွက် ဆတူ အကျွမ်း လှော်၍ နှမ်းဆီတွင် ဖျော်လိမ်းပါက ကလေးများ ချက်ကြိုး ချက်တိုင် ကိုက်ခြင်း ပျောက်၍ ချက်ကြိုး ကြွေလွယ်၏။
နို့ချောင်း ပိတ်၊ နို့နာ၊ နို့ပျဉ်းထသော မိခင်များကို လိမ်းပေးက လျင်မြန်စွာ သက်သာ ပျောက်ကင်း စေ၏။
ကလေးများ အနာစက်၊ ဝဲစို၊ အိုင်းနာကို လောက်သေရွက် အကျွမ်းလှော်၍ ရေနံကြီး စစ်စစ်နှင့် လူးလျှင် ပျောက်၏။
ကျွဲ နွားများ အနာပေါက်၍ လောက်ကောင်များကျခြင်း၊ ငါးပိအိုးတွင် လောက်ကောင်များ ကျခြင်းအတွက် ၎င်း လောက်သေရွက်ကို ထောင်း၍ အမှုန့်ဖြူးပေးသော် လောက်များ သေကြေ ပျက်စီးပြီး အနာများကိုလည်း အသားနု တက်၍ ကျက်စေ၏။
စအို မျှော့ ဝင်ကာ ရောဂါအတွက် လောက်သေရွက်၊ ကြွက်နားပေါင်းရွက်၊ ကြက်မွေး(ကြက်တောင်မှ အမွေး) ၎င်း ၃ ပါး ဆတူ စု၍ ပြုတ်ပြီး အငွေ့ကို ချွေးအောင်း သကဲ့သို့ အိုးပေါ်တွင် ထိုင်ပြီး အခိုးအငွေ့များ အခြားသို့ မထွက်နိုင်ရန် ခါးအောက်ပိုင်းနှင့် အိုးကိုပါ အဝတ်ထူထူ ရစ်ပတ်၍ အငွေ့မှိုင်းခံပါက မျှော့များ အကောင်လိုက်သော်လည်းကောင်း၊ ကြေပြုတ်၍သော်လည်းကောင်း ကျလာစေ၏။
လောက်သေရွက်နှင့် ကြွက်နားပေါင်း ဆတူပြုတ် ၍ လက်ဖက်ရည် ကြမ်းပန်းကန်လုံးနှင့်လည်း ခပ်ပူပူသောက်ပေးရ၏။
ပုံသဏ္ဌာန် : အပင် နှစ်ကြာခံ သစ်ပျော့ပင်မျိုးဖြစ်၍ နွယ်ယောင်ပင်ယောင်ဖြစ်သည်။
၂ ပေမှ ၄ ပေ ထိ မြင့်သည်။
ပင်စည်ပေါ်တွင် အစင်းကြောင်းကလေးများရှိ၍ အမွေးမဲ့သည်။
ရွက်ဖျားချွန်၍ ရွက်ရင်းသို့ သွယ်ပြီး ရွက်ညှာသည် ပင်စည်ကို ကုပ်ထား၏။
အရွက် ၂ လက်မမှ ၃ လက်မထိရှည်သည်။
ရွက်ပြားပါး၍ ချောပြီး ရွက်နား လှိုင်းတွန့် ရှိသည်။
အပွင့် ပန်းခိုင်ရှည်လျားသည်။
အဖိုပွင့် အမပွင့် ရှိသည်။
ပန်းပွင့် အဖြူရောင်ရှိ၍ သေးသွယ်သော ပြွန်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။