kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ရုပ်ပွားတော်သည် ဉာဏ်တော် ၉ တောင် ၁ မိုက် ရှိသည်။
ပုံသဏ္ဌာန်သည် တင်ပြင်ခွေ ပုံစံ ဖြစ်သည်။
အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူလျက်ထားရှိပြီး စံကျောင်းတော်တွင် ကိန်းဝပ်စံပယ်တော်မူသည်။
ဘွဲ့တော် ရုပ်ပွားတော်အား မာရ်ငါးပါးကို အောင်မြင်တော်မူသည့် မြတ်စွာဘုရားကို ကိုယ်စားပြုကာ “သေဋ္ဌမာရ်အောင်” ဟု သမုတ်ခဲ့သည်။
ဘုရားပွဲတော် ဘုရားပွဲတော်ကို နှစ်စဉ် တပို့တွဲလတွင် ကျင်းပသည်။
ဖုဂျိဆခိဘူတာ (藤崎駅 ဖုဂျိဆခ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိမိုရိုခရိုင်၊ ဖုဂျိဆခိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိဆာခါဘူတာ (藤阪駅 ဖုဂျိဆာခါ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာခရိုင်၊ ဟိရခတမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိအိုခဘူတာ (藤岡駅 ဖုဂျိအိုခ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုချိဂျိခရိုင်၊ တိုချိဂျိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိအိုခဘူတာ (富士岡駅 ဖုဂျိအိုခ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဇုအိုခခရိုင်၊ ဂိုတင်းဘမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိနို − အုရှိဂျိမဘူတာ (藤の牛島駅 ဖုဂျိနို− အုရှိဂျိမ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဆိုင်းတမခရိုင်၊ ခဆုခဘဲမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိနိုမိုရိဘူတာ (藤森駅 ဖုဂျိနိုမိုရိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုစီရင်စု၊ ကျိုတိုမြို့၊ ဖုရှိမိရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရထားလိုင်းများ ခဲအိဟန်လျှပ်စစ်ရထားလိုင်း ခဲအိဟန်ပင်မရထားလိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်နေရာများ မဲအိရှင်းအဝေးပြေး ကျိုတို - ဖုခခုဆဘတ်စကားမှတ်တိုင် (ဤမှတ်တိုင်မှ ကျိုတို၊ ယိုကိုဟားမား၊ နဂနို၊ နီးဂတ၊ နဂိုယ၊ ခနဇဝ၊ တိုယာမ၊ ဖုခုအိ၊ ဂိဖု စသည့်ဒေသများသို့ အဝေးပြေးကားများစီးနင်းနိုင်သည်။
ကပ်လျက်ဘူတာ ကိုးကား Category:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ရှိ ဘူတာရုံများ။
ဖုဂျိနိုမိယဘူတာ (富士宮駅 ဖုဂျိနိုမိယ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဇုအိုခခရိုင်၊ ဖုဂျိနိုမိယမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုဂျိနိုခိဘူတာ (藤ノ木駅 ဖုဂျိနိုခိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖုခုအိုခခရိုင်၊ ခိတခယူးရှူးမြို့၊ ဝါခမဆွတ်ရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အာမေးနီးယန်း တမန်တော်များဘုရားကျောင်း () သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ရှေးအကျဆုံး ခရစ်ယာန်ဝတ်ကျောင်းဖြစ်သည်။
နောက်ခံသမိုင်း ၁၇ ရာစုကတည်းက အာမေးနီးယန်းလူမျိုးများ မြန်မာသို့လာကာ ကုန်သွယ်ခြင်း၊ အမှုထမ်းခြင်းများ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
ပထမဆုံးဘုရားကျောင်းကို ၁၇၆၆ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြစ်ကမ်းအနီး တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
၁၈၀၄ ခုနှစ်၌ ပုံမှန်ဘုရားကျောင်းတက်သူ (၄၀) ဝန်းကျင်သာ ရှိသည်။
၁၈၅၀ ခုနှစ် ရန်ကုန်မီးတွင် ဘုရားကျောင်းမီးခကာ လုံးဝပျက်စီးသွားသည်။
တည်နေရာ ၁၈၅၂ ခုနှစ် အောက်မြန်မာပြည်အား သိမ်းပြီးနောက် ရန်ကုန်မြို့သစ်ကို ဗြိတိသျှတို့ တည်ဆောက်သည်။
ထိုစဉ်က နေရာပေးသည့်မြေတွင် ၁၈၆၂ ခုနှစ်တွင် အုတ်မြစ်ချရာ ၁၈၆၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၁၇ ရက်နေ့တွင် ပြီးစီးသည်။
ရန်ကုန်နေ အာမေးနီးယန်းအသိုင်းအဝိုင်း၏ လုပ်အားဖြင့် တည်ဆောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
တည်နေရာမှာ ဗိုလ်အောင်ကျော်လမ်း (ယခင် - Sparks St.) နှင့် ကုန်သည်လမ်း (ယခင် - Merchant St.) ထောင့်တွင် ဖြစ်သည်။
ကဏ္ဍ:ခရစ်ယာန်ဝတ်ပြုကျောင်း အဆောက်အအုံများ ကဏ္ဍ:ဘုရားကျောင်းများ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဘုရားကျောင်းများ။
thumb|အညာသီဟတောဘုရား သီဟတောစေတီတော် သို့ အညာသီဟတောဘုရား သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ခင်ဦးမြို့နယ်ရှိ စေတီတော် ဖြစ်သည်။
ဧရာဝတီမြစ်တွင်းရှိ ကျွန်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း သီဟတောစေတီတော်ရှေးက သိင်္ဃတောဟု ခေါ်တွင်ကြောင်း ဦးကုလားမဟာရာဇဝင်ကြီး ပထမတွဲ စာမျက်နှာ ၂၃၈ တွင် ဖော်ပြထားသည်။
သည် အသောကမင်းကြီး တည်ခဲ့သည့် စေတီပေါင်း ၈၄၀၀၀ တွင် ဓာတ်တော်များ ဌာပနာ၍ တည်ခဲ့သည့် စေတီတော် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန် သာသနာနှစ် ၂၁၈ ခုနှစ်တွင် သင်္ခတောနယ်သူကြီး၊ ချောင်းသလဲသူကြီးတို့သည် အသောကမင်းကြီး ဝေမျှသည့် ဓာတ်တော်တို့ကို ယူဆောင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားအလောင်းတော် ခြင်္သေ့မင်း နေခဲ့သည့် သိဟဇေယျဘုမ္မိကျွန်း၊ သီဟတောအရပ်တွင် သီဟတောစေတီတော်ကို တည်ခဲ့သည်။
စေတီတော်မှာ ဉာဏ်တော် လေးတောင်ရှိသည်။
ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ အလောင်းစည်သူမင်း သက္ကရာဇ် ၄၆၂ ခုနှစ်တွင် အလောင်းစည်သူမင်းသည် တိုင်းခန်းလှည့်လည်၏။
ထို့နောက် သီဟဇေယျဘုမ္မိကျွန်းသို့ ရောက်၏။
ထိုအခါ ကုန်းတော်အလယ်မှ ရောင်ခြည်တော်ကွန့်မြူး၍ ရွှေကြက်တိမ်ညင်သည် ဝဲပျံကာ ပြုလေ၏။
ထို့နောက် ချုံတို့ကို ထွင်းကာ ရှာသောအခါ စေတီတော်ကို တွေ့လေ၏။
တပေါင်းလဆန်း ၁၃ ရက်နေ့တွင် ကြီးမားသော ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သည်။
အလောင်းစည်သူမင်းကြီးသည် တိုင်းခန်းလှည့်လည်သည့်အခါ သီဟိုဠ်မင်းသည် သရက္ခံရုပ်ပွားတော်ငါးဆူကို ဆက်သခဲ့သည်။
ထိုရုပ်ပွားတော်တို့ကိုလည်း သီဟတောစေတီတော်တွင် ဌာပနာခဲ့သည်။
ထို့ပြင် စေတီတော်ကို ၃၂ တောင် မြှင့်ကာ မွမ်းမံခဲ့ရာ ၄၆၇ ခုနစ်တွင် ပြီးစီးခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ရွှေစင်ပိဿာ ၁၀ ပိဿာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ဉာဏ်တော် ၁၈ လက်မရှိသည့် ရုပ်ပွားတော် သွန်းလုပ်ကာ အတွင်း၌ သရက္ခံရုပ်ပွားတော်ကို သွင်းကာ ဌာပနာခဲ့သည်။
ထို့ပြင် မင်းကြီးသည် သီဟတော စေတီတော်တွင် နတ်ဆေးကျောက်ပျဉ်ကိုလည်း လှူခဲ့သည်။
သတိုးမင်းဖျား၏ မိဖုရား ၇၂၈ ခုနှစ်တွင် သတိုးမင်းဖျား၏ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် စေတီတော်ကို ပြုပြင်ကာ ရွှေသင်္ကန်း ကပ်လှူခဲ့သည်။
ဘိုးတော်မင်းတရား ၁၁၈၀ ပြည့်နှစ်၊ တပို့တွဲလဆုတ် ၃ ရက်နေ့တွင် ဘိုးတော်မင်းတရားသည် သီဟတောစေတီသို့ သွားရောက်ဖူးမြော်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် စေတီတော်ကို ကျောက်အုတ်တို့ဖြင့် မွမ်းမံကာ ရွှေထီးတင်ခဲ့သည်။
မင်းတုန်းမင်း မင်းတုန်းမင်းသည် စေတီတော်၏ အရှေ့ဘက်မုခ်အရုဏ်ခံ ပြာသာဒ်ကို ဆောက်ခဲ့သည်။
၁၂၃၄ ခုနှစ် တပို့တွဲလဆုတ် ၁၄ ရက်နေ့တွင် ရေစက်ချလှူဒါန်းခဲ့သည်။
အခြားပြုပြင်မှုများ ၁၂၅၇ ခုနှစ်တွင် မိုးကုတ်မြို့နယ်မှ ဦးမှတ်၊ မယ်ငြိမ်းမိသားစုတို့က ပြုပြင်ခဲ့သည်။
ထို့ပြင် သပိတ်ကျဉ်းဆရာတော် ဦးဥဂ္ဂံသ သည် ထပ်မံပြုပြင်ခဲ့သည်။
၁၃၁၄ ခုနှစ်တွင် ရာကျော်ဆရာတော်၊ ၁၃၁၉ ခုနှစ်တွင် သစ်တောမင်းကြီး ဦးစောလင်းနှင့် ဒါယကာ ဒါယကာမတို့က ပြုပြင်ခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ဒါယကာများစွာတို့သည် အဆက်ဆက်ပြုပြင်ခဲ့သည်။
မှတ်စု ကိုးကား ကဏ္ဍ:စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးအတွင်းရှိ စေတီပုထိုးများ။
သာဓုကန်စေတီတော် သည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ ရွှေပြည်သာမြို့နယ်၊ သာဓုကန်ရွာ၏ အရှေ့ဘက်ကန်ဘောင်ရှိ တောင်ကုန်းမြင့်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း မဇ္ဈိမဒေသမှ ရှင်ယသ၊ ရှင်ဉာဏနှင့် ရှင်သုစိတို့သည် ဓာတ်တော်မွေတော်တို့ကို ပင့်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ထိုဓာတ်တော်တို့ကို သီဟဒီပမင်းသည် ပူဇော်ခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် ဓာတ်တော်တို့ကို ဌာပနာကာ စေတီတော်တည်ခဲ့သည်။
အမည်တွင်ပုံ စေတီတော်တည်ရှိရာ ကုန်းသည် ကကုသန်ဘုရားလက်ထက်တွင် တန်ခိုးပြိုင်သည့် ဘီလူးသည် မာန်ချရာ နေရာဖြစ်သဖြင့် မွန်ဘာသာဖြင့် "ဒိုဂနီပရော" ဟု ခေါ်သည်။
ဘီလူးသည် မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမ၌ သက်ဝင်ယုံကြည်သဖြင့် မြတ်စွာဘုရားသည် သာဓုသုံးကြိမ် ခေါ်ခဲ့သည်။
ထိုသို့ သာဓုခေါ်သည်ကို စွဲကာ "သာဓုခံ" ဟု ခေါ်ရာမှ ကန်ကို အစွဲပြုကာ "သာဓုကန်" ဟု ခေါ်ခဲ့သည်။
စေတီတော်ကိုလည်း "သာဓုကန်စေတီတော်" ဟု ခေါ်ခဲ့သည်။
ကကုသန်ဘုရား၏ ဆံတော်နှစ်ဆူကို ဘီလူးသည် ရရှိခဲ့သဖြင့် ဌာပနာခဲ့သည်။
ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ သက္ကရာဇ် ၇၄၅ ခုနှစ်တွင် ရာဇဓိရာဇ် (ဗညားနွဲ့) သည် စေတီတော်ကို ငုံကာ အသစ်တည်ခဲ့သည်။
မွန်ဘာသာဖြင့် ကျုက်ဆာဓုဟု ခေါ်တွင်ခဲ့၍ သာဓုဘုရားဟု ခေါ်တွင်ခဲ့သည်။
သက္ကရာဇ် ၁၁၉၆ ခုနှစ်တွင် စေတီတော် ပြိုကျခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် မှော်ဘီသူကြီးနှင့် ရွှေပေါက်ပင်ဘုန်းတော်ကြီးတို့ ဦးစီးကာ ပြုပြင်ခဲ့သသည်။
၁၂၀၂ ခုနှစ်တွင် မှော်ဘီသူကြီးမင်း ဗန္ဓုက ကြပ်မတ်ကာ ပြုပြင်ခဲ့သည်။
၁၂၄၄ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့မှ ဦးရန်ခ၊ ၁၂၄၈ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့ ပုဇွန်တောင်မှ ဦးကုလားမိသားစုတို့က ကြပ်မတ်၍ ဒါယကာများ စုပေါင်း၍ ပြုပြင်ခဲ့သည်။
၁၂၅၀ ပြည့်နှစ်တွင် ထီးတော်တင်ခဲ့သည်။
၁၂၆၄ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့အား ရေပေးဝေရန် ကန်ကြီးကို တူးဖော်ခဲ့ရာ ဘုရားကုန်းတော်မြေသည် ပြိုပျက်ကာ ပါသွားသဖြင့် ဂေါပကတို့သည် လျော်ကြေးတောင်းခဲ့သည်။
လျော်ကြေး ငွေ ၁၀၀၀ ကျပ် ရခဲ့သည်။
ထိုငွေဖြင့် ၁၂၆၄ ခုနှစ်၊ တန်ဆောင်မုန်းလတွင် စေတီတော်ကို ရွှေသင်္ကန်း ကပ်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် အုတ်လှေကား၊ ဆောင်းတန်းများကို ပြုပြင်ခဲ့ရာ ၁၂၆၅ ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးခဲ့သည်။
လှော်ကားကန်ကိုပင် သာဓုကန်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးအတွင်းရှိ စေတီပုထိုးများ။
သမန္တဇာစေတီတော် သည် မုံရွာခရိုင်၊ အမြင့်မြို့၊ ပေါင်းဝရွာတွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း သက္ကရာဇ် ၈၆၄ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်၏။
အသင်္ခယာစောယွမ်း၏ နောင်တော်ဖြစ်သူ တရဖျားကြီးသည် ညီတော်၏ မိဖုရားဖြစ်သူ ယင်းယမိဖုရားကို ယူကာ မင်းပြု၏။
သက္ကရာဇ် ၆၉၈ ခုနှစ်တွင် သားတော်တောင်တက်မင်းသားသည် မိဖုရားငယ်များနှင့် တိုင်ပင်၍ ထီးနန်းကို ပြန်လည်ရယူခဲ့သည်။
ခမည်းတော်ကိုမူ ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။
ထိုအခါ အသင်္ခယာစောယွမ်း၏ မိဖုရားဖြစ်သူနှင့် သားတော်သမီးတော်တို့သည် ထွက်ပြေးရာ သမန္တဇာဘုရားသို့ ရောက်လေသည်။
ထိုအချိန်တွင် သားတော် ကျစွာမင်းသည် ခြေထောက်နာကျင်သဖြင့် ဘုရားရှေ့သို့ မဝင်နိုင်ဘဲ ရှိ၏။
ထိုအခါ မယ်တော်သည် သားတော်၏ ဝတ်ရုံကို ယူကာ စေတီတော်တွင် လှူ၏။
ထီးနန်းရရှိပါက အလှူကောင်းမှုပြုရန် အဓိဋ္ဌာန်လေသည်။
ထို့နောက်တွင် အမတ်ကြီး နန္ဒပကြံက ကျစွာမင်းသားကို ဝှက်ထားခဲ့သည်။
၇၀၁ ခုနှစ်တွင် ဘိသိက်သွန်းကာ မင်းမြှောက်သဖြင့် ကျစွာမင်းဟု ထင်ရှားခဲ့သည်။
ထိုအခါ အဓိဋ္ဌာန်ခဲ့သည့်အတိုင်း ၇၀၅ ခုနှစ်တွင် မင်းကြီးနှင့် မယ်တော်သည် သမန္တဇာစေတီတော်ကို ရွှေသင်္ကန်းကပ်ခဲ့သည်။
ဝတ္တုကံမြေကိုလှူဒါန်း၍ ကျောက်စာရေးထိုးကာ စိုက်ထူခဲ့သည်။
ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ သက္ကရာဇ် ၁၁၄၇ ခုနှစ်၊ သီတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော် ၉ ရက်နေ့တွင် အမရပူရမြို့တည် ဆင်ဖြူရှင်မင်းသည် ဝတ္တကံမြေများကို ဆက်လက်၍ ရေစက်ချကာ လှူခဲ့သည်။
ကျောက်စာအသစ်လည်း ထိုးခဲ့ပြန်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးအတွင်းရှိ စေတီပုထိုးများ။
ဆင်ဖြူရှင်လှစေတီတော် သည် စစ်ကိုင်းမြို့ရှိ စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
စေတီတော်သည် ဧရာဝတီမြစ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်း မင်းဝံတောင်တန်းတွင် ပါဝင်သည့် ရှင်ဖြူရှင်လှတောင်ထိပ်တွင် တည်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း သက္ကရာဇ် ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် အလောင်းစည်သူမင်းသည် တိုင်းခန်းလှည့်လည်ရာ မလ္လာကျွန်းသို့ ရောက်၏။
ထိုအခါ သီဟိုဠ်မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရား သီတင်းသုံးတော်မူရာ ကျောက်ဖျာစွန်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ရှင်ဖြူဆင်းတုတော်တစ်ဆူ၊ ဇမ္ဗုသပြေသားဖြင့် ထုလုပ်ထားသည့် ရှင်လှဆင်းတုတော်တစ်ဆူ၊ သရက္ခန်ငါးဆူ၊ ဓာတ်ပေါင်းမဉ္စူတစ်ဆူတို့ကို မင်းကြီးအား ပေးခဲ့သည်။
မင်းကြီးသည် ဓာတ်တော်တို့နှင့် ရုပ်တုတော်တို့ကို အနယ်နယ်အရပ်ရပ်တွင် ဘုရားစေတီများ တည်ခဲ့သည်။
သက္ကရာဇ် ၄၈၀ ပြည့်နှစ်တွင် မင်းကြီးသည် ရုပ်တုတော်နှစ်ဆူကို ယူဆောင်ကာ ဧရာဝတီမြစ်အတိုင်း ဖောင်ဖြင့် ဆန်တက်ခဲ့သည်။
ဖောင်သည် စစ်ကိုင်းအထက် ချောက်မသို့ ရောက်ခဲ့၏။
ထိုအခါ ဆင်းတုတော်တို့သည် ကျိန်းဝပ်တော်မူမည့် နိမိတ်များ ပြလေ၏။
ထို့ကြောင့် မင်းကြီးသည် ဆင်းတုတော်တို့ကို ဆင်ဖြူပေါ်သို့ တင်ကာ အဓိဋ္ဌာန်ပြုလေ၏။
ထိုအခါဆင်ဖြူသည် ကမ်းထိပ်သို့ တက်ကာ ဝပ်လေသည်။
ထိုနေရာတွင် မင်းကြီးသည် ရှင်ဖြူရှင်လှ ရုပ်တုတော်နှစ်ဆူကို ဌာပနာကာ စေတီတော်တည်ခဲ့သည်။
ထိုစေတီတော် တည်ရာတောင်သည် "နာဂဇေယျာ" ဟူ၍လည်းကောင်း၊ "နာဂရိမ္မာ" ဟူ၍လည်းကောင်း တွင်သည်။
ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ဟံသာဝတီရောက်မင်းလက်ထက်တွင် ရှင်လှဘုရားတစ်ဆူ ပျောက်ဆုံးခဲ့၏။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏားတော် ငစံဖြူနှင့် ရှင်တေဇောဒီပတို့ကို တောင်တွင်းကြီးသို့ ပို့ခဲ့၏။
ထို့နောက်တွင် ပျောက်ဆုံးနေသည့် ဆင်းတုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဘိုးတော်ဘုရားလက်ထက်တွင် ပျောက်ဆုံးမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နန်းတွင်းသို့ ပင်ဆောင်ကာ ပူဇော်ခဲ့သည်။
ထို့ပြင် စေတီတော်ကိုလည်း ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ပုဂံမင်းလက်ထက် ၁၂၁၅ ခုနှစ်တွင် ရှင်ဖြူရှင်လှရေဆိပ်မှ ဘုရားခြေတော်ရင်းအထိ လမ်းဖောက်လုပ်ကာ စောင်းတန်းများ လှူတန်းခဲ့သည်။
ထိုလမ်းသည် တစ်မိုင်ခန့် ရှည်လျား၏။
ဗြိတိသျှလက်ထက်တွင် နန်းတွင်းမှ ရှင်ဖြူရှင်လှရုပ်ပွားတော်များကို ရွှေကျီးမြင့်ဘုရားတွင် ထား၍ ပြည်သူတို့ ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။
၁၂၇၅ ခုနှစ်တွင် ရှင်ဖြူရှင်လှရုပ်ပွားတော်နှစ်ဆူ ကျိန်းဝပ်ရန် ဂန္ဓကုဋီကို ရသေ့ကြီး ဦးခန္တီနှင့် ရေကန်ချောင်ဆရာတော်တို့က ကြီးမှူးကာ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
၁၂၇၈ ခုနှစ်တွင် အောက်အာလိန်ငါးဆင့်အထိ ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။
ဆောင်းတန်းကြီးကို ပြုပြင်ခဲ့ရာ အလျား ၁၀၉၂ ပေ၊ အခန်းပေါင်း ၂၃၁ ခန်း ရှိသည်။
၁၃၂၄ ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလတွင် ဒီပါဧမြချောင်ဆရာတော် ဦးနန္ဒာသီရိ ကြီးမှူးကာ စေတီတော်ကို ထပ်မံတည်ဆောက်ရာ ရွှေထီးအထွတ် တင်နိုင်ခဲ့သည်။
ရန်အောင်မြင်ဘုရား သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းတောင်ခြေတွင် တည်ရှိသည်။
ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းနဖူးပေါ်တွင် တည်ထားသည်။
သမိုင်းကြောင်း သက္ကရာဇ် ၄၂၀ ပြည့်နှစ်တွင် ပုဂံပြည်မှ ကြံသိုင်းအမတ်ကြီးသည် ဓာတ်တော်များကို ဌာပနာ ရန်အောင်မြင်စေတီတော်ကို တည်ခဲ့သည်။
စေတီတော်သည် ဉာဏ်တော် ၅၅ တောင် မြင့်၏။
ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ စေတီတော်ကို အင်းဝသတိုးမင်းခေါင်ဘုရင်က ထပ်မံ ပြုပြင်ခဲ့သည်။
ဘုရားပွဲတော် ဘုရားပွဲတော်ကို နှစ်စဉ် ဝါခေါင်လကွယ်နေ့တွင် ကျင်းပသည်။
ရွှေဥမင်စေတီတော် သည် ရှမ်းပြည်တောင်ပိုင်း၊ ပင်းတယမြို့တွင် တည်ရှိသည်။
စေတီတော်သည် ပင်းတယမြို့ရှိ ကျောက်လိုဏ်ဂူကြီးထဲတွင် တည်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း မြတ်စွာဘုရား ပရိနိဗ္ဗာန်စံလွန်ပြီးချိန် သက္ကရာဇ် ၁၄၈ ခုနှစ်၊ နယုန်လဆန်း ၅ ရက်နေ့တွင် အသောကမင်းကြီးသည် ဓတ်တော်တို့ကို ဝေမျှကာ စေတီတော် ၈၄၀၀၀ တည်ခဲ့သည်။
မင်းကြီးသည် အနေတတ္ထနဂါးမင်းစံတော်မူရာ ပင်းတယကန်အနီး လိုဏ်ဂူတွင်းတွင် စေတီတော် တည်ခဲ့သည်။
ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ အလောင်းစည်သူမင်းကြီးသည် တိုင်းခန်းလှည့်လည်ရာတွင် ဓာတ်တော်တို့ကို ပင့်ဆောင်ခဲ့၏။
ထိုနောက် ပင့်ဆောင်ခဲ့သည့် ဓာတ်တော်များကို စေတီတော်တွင် ဌာပနာခဲ့သည်။
ထို့ပြင် စေတီတော်ကို ထပ်မံကာ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဒါယကာများသည် အစဉ်အဆက် ပြုပြင်ခဲ့သဖြင့် နံရံတွင် ကျောက်သားများကို ရုပ်ပွားတော်များ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဂူ၏ နံရံတွင် ကျောက်သားအလွတ်မရှိသလောက် ဖြစ်သွားသည်။
ဂူအဝင်ဝသည် တောင်အတက်လမ်းခုတ်ပိုင်းတွင် တည်ရှိ၍ စောင်းတန်းလှေကားဖြင့် တက်ရသည်။
မန္တလေးတောင်ရသေ့ကြီး ဦးခန္တီသည် စောင်းတန်းပြာသာဒ်များကို ဆောက်လုပ်ကာ လှူခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ရှမ်းပြည်နယ်ရှိ စေတီပုထိုးများ။
thumb|ရွှေအင်းတောင်စေတီ ရွှေအင်းတောင်စေတီတော် သည် တောင်တွင်းကြီးမြို့၏ အလယ်တွင် တည်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း တောင်တွင်းကြီးမြို့ကို တည်ထောင်သည့် သဂရမင်း ငါးဆက်မြောက် ပိတ်ရောင်မင်းလက်ထက်တွင် ဖြစ်၏။
မြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မမူမီ နှစ် ၃၀၀ ခန့်တွင် မဇ္ဈိမဒေသ၊ သင်္ကဿနဂိုရ်ပြည်တွင် မင်းဆက် ပြတ်ခဲ့သည်။
ထိုအခါ ဘေရိန္ဒမင်းကြီး ကိုးကွယ်ခဲ့သည့် ကဿပဘုရားရှင်၏ ဥဏ္ဏလုံမွေရှင်တော်သည် ပိတ်ရောင်မင်းကြီးထံသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ဌာပနာ၍ စေတီတော် တည်ခဲ့သည်။
မင်းကြီးသည် စေတီတော် တည်ဆဲအချိန်၌ ဆုံးပါးခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သားတော်ဖြစ်သူ သံတောင်မင်းသည် အတောင် ၃၀ အထိ ဆက်လက် တည်ခဲ့သည်။
ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ သာသနာနှစ် ၁၀၁ ခုနှစ်တွင် ပန်ထွာမင်းသမီးသည် ပြုပြင်ကာ ထီးတော်တင်ခဲ့သည်။
သာသနနာနှစ် ၉၀၈ ခုနှစ်တွင် တောင်တွင်းကြီးမြို့ကို ဒုတိယအကြိမ်တည်ထောင်သည့် မင်းပြောင်မင်းရောင် ညီနောင်လေးပါးတို့သည် ပြုပြင်ခဲ့သည်။
သက္ကရာဇ် ၃၅၈ ခုနှစ်တွင် တောင်တွင်းမင်း သီဟပတေ့လက်ထက်တွင် စေတီတော်ကို ဉာဏ်တော် ၆၆ တောင်အထိမြှင့်ကာ တည်ထားခဲ့သည်။
အရှေ့ရိုးမမှ ကျောက်ပြားများကို သယ်ဆောင်ကာ စေတီတော်၏ မုခ်ဦးလေးဖက်တွင် လှေကားထစ်များ ခင်းတော်မူခဲ့သည်။
ကုန်းတော်ကိုလည်း မြှင့်တင်ခဲ့သည်။
ဘိုးတော်ဘုရားသည် သက္ကရာဇ် ၁၁၄၇ ခုနှစ်၊ သီတင်းကျွတ်လဆုတ် ၉ ရက်နေ့တွင် နန်းတက်ပြီးနောက် ရွှေအင်းတောင်ဘုရားအား ဝတ္တုကံမြေ လှူခဲ့သည်။
ဝတ္တုကံမြေလှူကြောင်းကို ၁၁၅၅ ခုနှစ်တွင် ကျောက်စာရေးထိုးခဲ့သည်။
သက္ကရာဇ် ၁၂၀၀ ပြည့်နှစ်တွင် မြေငလျင်ဒဏ်ကြောင့် စေတီတော်၏ ပထမဖောင်းရစ်အထက်မှ ပြိုကျခဲ့သည်။
မြောက်ထားဝယ်မင်းကြီး မဟာမင်းခေါင်ဘွဲ့ခံ ဦးညိုရောင်သည် ကြီးမှူးကာ စေတီတော်ကို ဉာဏ်တော် ၆၈ တောင်အထိ မြင့်အောင် ပြုပြင်ခဲ့သည်။
၁၂၁၉ ခုနှစ်တွင် မြေငလျင်လှုပ်၍ ပြိုပျက်ခဲ့ပြန်သည်။
တောင်တွင်းကြီးမြို့ မြောက်ဘက်၊ ဗိုလ်မင်းလှ တန်ဆောင်ဘွဲ့ခံ ဦးဖဲသည် ကြီးမှူးကာ ဉာဏ်တော် ၇၃ တောင်မြင့်အောင် ပြုပြင်ခဲ့သည်။
၁၂၅၁ ခုနှစ်တွင် စေတီတော်နှင့် အရုဏ်ခံတန်ဆောင်း ပြာသာဒ်များ မီးလောင်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သမန္တသီရိဝဏ္ဏဘွဲ့ခံ ဦးရွှေအိက ပြန်လည်ပြုပြင်ခဲ့သည်။
ရွှေသင်္ကန်းကပ်ကာ စရပ်၊ တန်ဆောင်းများ ဆောင်လုပ်ခဲ့သည်။
အတိုင်းအတာများ စေတီတော်သည် ဉာဏ်တော် ၇၅ တောင်၊ ထီးအမြင့် ၁၅ တောင် ရှိသည်။
စေတီအရံ ၄၁၄ ဆူ ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မကွေးတိုင်းဒေသကြီးအတွင်းရှိ စေတီပုထိုးများ။
ကကြီးရေက ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားသည် ၁၉၅၉ ခုနှစ်က စာရေးဆရာမင်းဆွေ၏ ချစ်တဲ့ညအမည်ရှိ ဝတ္ထုကို ရိုက်ကူးခဲ့သော မြန်မာရုပ်ရှင် အဖြူအမည်းဇာတ်ကား တစ်ကားဖြစ်သည်။
ထိုရုပ်ရှင်ကို ဒါရိုက်တာသာဓုက ထွန်းဝေ၊ မြတ်မွန်၊ ဒေါ်ခင်ညွန့်တို့ဖြင့် ရိုက်ကူးခဲ့သည်။
ကကြီးရေ က ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားသည် သရုပ်ဆောင် မြတ်မွန်၏ ပထမဆုံးရိုက်ကူးသော ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားဖြစ်ပြီး ထိုပထမဆုံးကားမှာပင် အမျိုးသမီးပညာသည်ဆု (အကယ်ဒမီဆု ) ကို ရရှိခဲ့ပေသည်။
ကကြီးရေက ရုပ်ရှင်သည် ၁၉၅၉ ခုနှစ်အတွက် အကယ်ဒမီဆု (၄)ဆု ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သော အောင်မြင်သည့် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတစ်ကားဖြစ်သည်။
ဒါရိုက်တာသာဓု (အကောင်းဆုံး ဒါရိုက်တာ ဆု)၊ မင်းသားထွန်းဝေ( အမျိုးသားပညာသည်ဆု)၊ မင်းသမီးမြတ်မွန်( အမျိုးသမီးပညာသည်ဆု)၊ သရုပ်ဆောင်ဒါ်ခင်ညွန့် (အမျိုးသမီးပညာသည်ဆု) တို့ဖြစ်သည်။
နားကျိုင်းရွာGAD Feb 2009 (, ) သည် ရှမ်းပြည်နယ်၊ လင်းခေးခရိုင်၊ မိုင်းပန်မြို့နယ်၊ ဝိုးလိုင်းကျေးရွာအုပ်စု ရှိ ရွာတစ်ရွာဖြစ်သည်။
မန္တလေးသိန်းဇော် သို့မဟုတ် ကဗျာဆရာ Kဇော် သည် မြန်မာ့ဇာတ်သဘင်လောကတွင် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားခဲ့သော ဇာတ်မင်းသား တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် မြန်မာသံစဉ်တေးသီချင်းများကို သီဆိုသော အဆိုတော် တစ်ဦးလည်းဖြစ်သလို ရုပ်ရှင်နှင့် ဗီဒီယိုသရုပ်ဆောင်တစ်ဦးလည်းဖြစ်ခဲ့သည်။
ကလောင်အမည် Kဇော် ဖြင့်သာမက မောင်သိန်းဇော်အမည်ဖြင့်လည်း ကဗျာများရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ငယ်ဘဝ မောင်သိန်းဇော်ကို မကွေးတိုင်း၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ မြိုင်မြို့တွင် မိဘများဖြစ်ကြသော ဦးဗလနှင့်ဒေါ်မြကျင်တို့မှ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၂၁ ခု၊ ဝါဆိုလဆန်း ၆ ရက် (ခရစ်နှစ် ၁၉၅၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၀ရက် ) နေ့တွင် မွေးဖွားသည်။
ကဗျာလောကသို့ ရောက်ရှိခြင်း ၁၉၈၆ ခုနှစ်က ရုပ်ရှင်အောင်လံမဂ္ဂဇင်းတွင် ဖော်ပြခြင်းခံရသော "မွေးနေ့လက်ဆောင် ကဗျာ" သည် ပထမဆုံး ကဗျာဖြစ်သည်။
ဇာတ်မင်းသား မန္တလေးသိန်းဇော်အဖြစ် အောင်မြင်ကျော်ကြားနေချိန်ဖြစ်သော်လည်း ခေတ်ပေါ်ကဗျာများကို ရေးသားရွတ်ဆိုမှုကို ခုံမင်သည့်အတွက် ဇာတ်ပွဲကရင်း ကဗျာများကို ရွတ်ဆိုပြကာ ကဗျာဆရာဘဝကို ထုဆစ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သော ကဗျာစာအုပ်များ စဉ် စာအုပ် ထုတ်ဝေသည့် ခုနှစ် ထုတ်ဝေသူ မှတ်ချက်၁ ပြုံးနေတဲ့သံဆူးကြိုးကလေး ၁၉၈၈ (ပထမအကြိမ်)၂၀၁၇ (ဒုတိယအကြိမ်) စာပေလောကစာအုပ်တိုက်စိတ်ကူးချိုချိုစာအုပ်တိုက် ၂ နှင်းရည်စက်လက်+ရှုမျှော်ခင်း၂၁ ၂၀၀၁ စာပေလောကစာအုပ်တိုက် ၃ တောင်ကုန်းအဟောင်းများ ၂၀၁၃ (ပထမအကြိမ်)၂၀၁၇ (ဒုတိယအကြိမ်) စိတ်ကူးချိုချိုစာအုပ်တိုက် အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန် မောင်သာနိုး ၄ ဉာဏ်ပန်းအိုးလေး ၂၀၁၆ (ပထမအကြိမ်)၂၀၁၇ (ဒုတိယအကြိမ်) နှစ်ကာလများစာပေ အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန် ကိုကိုသက်၅ ညနေသည်ဖတ်ရှုရန်မျှသာ'' ၂၀၁၆ (ပထမအကြိမ်) စိတ်ကူးချိုချိုစာအုပ်တိုက်အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန် ကိုကိုသက် မိသားစု ကဗျာဆရာ Kဇော် (မောင်သိန်းဇော် )သည် ကမ္ဘာအေး၊ မရမ်းကုန်းမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်မြို့တွင် မိသားစုနှင့်အတူ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။
ရှင်အဂ္ဂဝံသ (၅၀၀ ခန့်) သည် ပုဂံခေတ် အလောင်းစည်သူမင်းလက်ထက်တွင် ထင်ရှားသည့် ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
မင်းဆရာတော်လည်း ဖြစ်သည်။
ဦးလေးတော်စပ်သူသည် လောကုပတ္တိပကာသနီကျမ်းဆရာ ရှင်အဂ္ဂပဏ္ဍိတ ဖြစ်သည်။
ဦးလေးသည် ဒုတိယအဂ္ဂပဏ္ဍိတဘွဲ့ကို ရပြီး ရှင်အဂ္ဂဝံသသည် တတိယအဂ္ဂပဏ္ဍိတဘွဲ့ကို ရခဲ့သည်။
ဦးလေးတော်စပ်သူ၏ ဆရာဖြစ်သူမှာ ပထမအဂ္ဂပဏ္ဍိတဘွဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။
စာပေဆိုင်ရာ ရှင်အဂ္ဂဝံသသည် ပိဋကတ်ကို ကျွမ်းကျင်၏။
ထင်ရှားကျော်ကြားသည့် သဒ္ဒနီတိကျမ်းကြီးကို ပြုစုခဲ့သည်။
မြန်မာစာပေသမိုင်းတွင် ထင်ရှားသည့် သဒ္ဒါကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်ကျော် ၄ ပါးတွင် အပါအဝင် ဖြစ်ခဲ့သည်။
သဒ္ဒနီတိပဒမာလာ (၅၁၆)၊ ၂။
သဒ္ဒနီတိသုတ္တမာလာ၊ ၃။
သဒ္ဒနီတိဓာတုမာလာ။
အရှင်ကုမာရကဿပ (၉၄၃ − ၉၉၈) သည် ဟံသာဝတီ ဆင်ဖြူရှင်လက်တွင် ထင်ရှားသည့် ရဟန်းတော်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဆရာတော်သည် ပျို့ကဗျာစာဆို ဖြစ်သည်။
ဘဝ အရှင်ကုမာရကဿပကို သက္ကရာဇ် ၉၄၃ ခုနှစ်၊ တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း ၁၄ ရက်၊ တနင်္လာနေ့တွင် ဟံသာဝတီမြို့တော်အနီး လှော်ကာကြီးရွာတွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
ငယ်အမည်သည် မောင်ကျော်လှ ဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်အခါ ဟံသာဝတီမြို့သည် မငြိမ်သက်သဖြင့် အထက်အညာသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။
ဤသို့ဖြင့် ခဝါတော်ရွာသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ထိုရွာရှိ ဆရာတော်ထံတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
၁၀ သားအရွယ်တွင် သာမဏေဝတ်ကာ ၁၇ နှစ်သားအရွယ်တွင် အဝမြို့တိုက်ဆရာတော်ထံတွင် ဆက်လက်သင်ယူခဲ့သည်။
ထိုအခါ ဆရာတော်သည် ကဗျာလင်္ကာအရေးအသားထက်မြက်သဖြင့် ညောင်ရမ်းမင်းတရားသည် အဝမြို့သို့ ပင့်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် အသက် ၂၀ တွင် ရဟန်းဝတ်ခဲ့သည်။
ဘွဲ့တော်မှာ ရှင်ကုမာရကဿပ ဖြစ်သည်။
ရှင်ကုမာရကဿပသည် သိမ်မှအထွက်တွင် ရေးသားပြီးဖြစ်သည့် ဓမ္မရသပျို့ကို မင်းကြီးအား ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ရှင်ကုမာရကဿပသည် ရွှေကြက်ယက်ဘုရားတွင် သီတင်းသုံးတော်မူနေချိန်တွင် ဓမ္မရာသီပျို့ကို ရေးသားခဲ့သည်။
ဘဝနိဂုံး ဆရာတော်သည် သက္ကရာဇ် ၉၉၈ ခုနှစ်တွင် ပျံလွန်တော်မူခဲ့သည်။
ရေးသားခဲ့သည့် စာပေများ ၁။
ဓမ္မရာသီပျို့၊ ၂။
ဓမ္မရသပျို့။
အရှင်စန္ဒမဉ္စူသာ (၁၀၄၉ − ၁၀၈၅) သည် ကျော်အောင်စံထားဆရာတော်၏ ဆရာရင်း ဖြစ်သည်။
ဘဝ သက္ကရာဇ် ၁၀၄၉ ခုနှစ်တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
ဆရာတော်သည် ပုခန်းကြီးမြို့၊ ပိုက်သင်ရွာတွင် သီတင်းသုံးတော်မူသည်။
ငယ်စဉ်အခါက ပုခန်းကြီးမြို့တော်၊ နောင်သငယ်ရွာငယ် နိဗ္ဗာန်ကျောင်းတော် ဓမ္မနန္ဒာလင်္ကာရထံတွင် စာပေများ သင်ယူခဲ့သည်။
ဆရာတော်သည် စန္ဒမဉ္စူသာလင်္ကာရ တိပိဋကဓရ မဟာဓမ္မရာဇာဓိရာဇဂုရု တံဆိပ်တော်ကို ရရှိခဲ့သည်။
ဘဝနိဂုံး ဆရာတော်သည် ၁၀၈၅ ခုနှစ်၊ သီတင်းကျွတ်လဆန်း ၅ ရက်နေ့တွင် ပျံလွန်တော်မူခဲ့သည်။
အရှင်ပါသံသ (ကြက်သွန်ခင်းဆရာတော်) သည် ရတနပူရမြို့တည် ဆင်ဖြူရှင်မင်းတရား ကိုးကွယ်တော်မူသည့် ဆရာတော် ဖြစ်သည်။
ကြက်သွန်ခင်းဆရာတော်သည် အင်းဝခေတ်နှင့် ကုန်းဘောင်ခေတ်များတွင် ထင်ရှားသော ဆရာတော် ဖြစ်သည်။
ဘဝ ဆရာတော်ကို ၁၀၅၅ ခုနှစ်တွင် ကြက်သွန်ခင်းရွာတွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
အရွယ်ရောက်သည့်အခါ ရဟန်းပြုခဲ့သည်။
ဘွဲ့အမည်မှာ ရှင်ပါသံဿ ဖြစ်သည်။
မြို့တော်၏ အနောက်မျက်နှာ ကြက်သွန်ခင်းကျောင်းတိုက်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူခဲ့သည်။
ကျမ်းဂန်သင့်မြတ်လှသည်။
မင်းဧကရာဇ်ဆရာတော်ဖြစ်သော်လည်း၊ ပစ္စည်းလာပ်လာဘအပိုအလွန်ကို အလိုမရှိ။
သက်ရွယ်ကြီးရင့်သည်တိုင်အောင် အမြဲဆွမ်းခံတော်မူသည်။
ကိုယ်တော်နှင့် အလုပ်အကျွေး သူတော်တစ်ယောက်ပါ နှစ်ယောက်စာမျှ လောက်အောင်ရလျှင်ပြန်ခဲ့သည်။
ပစ္စည်း၌မက်မောတော်မမူ၊ တစ်ခါကရဟန်းတစ်ပါးဆွမ်းဟင်းလျာ စားဖွယ်စားရာအစုံ တပည့်ဝန်ထမ်း တစ်ထမ်း နှစ်ထမ်းနှင့် စစ်ကိုင်းမြို့မှ ဆွမ်းခံပြန်လာသည်ကို တွေ့သဖြင့် 'ငါ့ရှင်၊ သင့်မယားမာ၏လော'ဟု မေးတော်မူသည်။
တစ်ခါ ကလည်း စရစ်ဆရာတော်၏တူ ဦးသာပုံသည် သာသနာပိုင်ဖြစ်သောအခါ စိတ်ပျိုကိုယ်နုဖြစ်၍ ဝါသနာအလျှာက် သိုင်း ကိုင်နှင့် ဆွမ်းခံဝင်သည်ကို တွေ့သဖြင့် 'ဟဲ့သာပုံ၊ သည်နှင်တံ နှင့် နင့်ကို လူကြောက်လိမ့်မည်လော။
ကြောက်လောက်အောင် အမြောက်ဆောင်'ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ပြုစုသော ကျမ်းမှာ၊ ဧကက္ခရကောသအဖွင့် ဋီကာနိဿယဖြစ်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၄) ဘဝနိဂုံး ၁၁၃၇ ခုနှစ် သက်တော် ၈၃ နှစ်၊ ဝါတော် ၆၃ ဝါတွင် ပျံလွန်တော်မူခဲ့သည်။
အရှင်ဥက္ကံသမာလာ (၁၀၅၀ ခန့်) သည် တနင်္ဂနွေမင်းလက်ထက်တွင် ထင်ရှားသည့် ရဟန်းတော်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ထန်းပေါက်ကုန်း အရှင်ဝရဝံသ၏ တပည့် ဖြစ်သည်။
ဘဝ စနေမင်းလက်ထက်တွင် ရွှေယင်မြှော်ရွာကြီးတွင် သီတင်းသုံးတော်မူ၏။
တနင်္ဂနွေမင်းလက်ထက်သို့ ရောက်သောအခါ တွင်းသင်းမှူးမတ် နေမျိုးသီရိဇေယျနော်ရထာက အင်းဝသို့ ပင့်ဆောင်ခဲ့သည်။
အင်းဝတွင် ရွေကြက်ယက်ကျောင်းတွင် သီတင်းသုံး၏။
ဘုရားစေတီတော်ကို ဝတ်ပြုရန် လှူထားသည့်ရွာတွင် သီတင်းသုံးသည့်အတွက် ဘုရင်သည် မကိုးကွယ်ဘဲ အမတ်ကြီးအား ကိုးကွယ်စေခဲ့သသည်။
ဆရာတော်သည် အတင်ဂိုဏ်း အရုံဂိုဏ်း ကွဲပြားရာတွင် အရုံဂိုဏ်းဘက်မှနေကာ ဖြေရှင်းတော်မူခဲ့သည်။
ပါဠိအဋ္ဌကထာ ဋီကာကျနစွာ တတ်သည်။
လောကရာဇ အရေး အကြောင်း၌ လိမ်မာလှသည်။
မင်းဧကရာဇ်က မကိုးကွယ်သည် မှာ ရွာကြီးသားဖြစ်၍ မကိုးကွယ် ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပထမ မောင်းထောင်းဆရာတော်ဖြစ်ခဲ့သူ မင်းတိုင်မင်အမတ် မဟာ ဓမ္မသင်္ကြံ ပြုခဲ့သော သာသနာလင်္ကာရစာတန်းတွင် ဆိုသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၄) ပြုစုခဲ့သည့် စာပေများ ၁။
ဝဏ္ဏဗောဓနသတ်အင်းနှင့် သတ်ပုံလင်္ကာ၊ ၂။
တောင်ငူဆိုရတုအဖြေ (စနေမင်းလက်ထက်)၊ ၃။
မန်ကျည်းကျပ်ရွာစားလျှောက်ထုံး၊ ၄။
ကဝိကဏ္ဌပါသလင်္ကာ။
မွေးဖွားချိန် ၁၀၇၆ ခုနှစ်တွင် တနင်္ဂနွေမင်း နန်းတက်သည့်အခါ အင်းဝသို့ ပင့်ဆောင်ခဲ့သဖြင့် ၁၀၅၀ ကျော်ခန့်တွင် ဖွားမြင်သည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
သတိပြုရန် မေတ္တာစာများ ရေးသားတော်မူခဲ့သည့် တောပုမြောက်ကျောင်း ရှင်ဥက္ကံသမာလာနှင့် ခွဲခြား၍ မှတ်သားသင့်သည်။
အရှင်အရိယာလင်္ကာရ အရိယာလင်္ကာရဘွဲ့ခံ ဒက္ခိဏာဝန်ဆရာတော်သည် ၉၄၇ ခုနှစ်တွင် ဖွားမြင်၍ သာလွန်မင်း၏ ဆရာ ဖြစ်သည်။
စစ်ကိုင်းကောင်းမှုတော် ဘုရားတောင်မျက်နှာ ဒက္ခိဏာဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူသည်။
ပလိုင်းဆရာတော်ဟုလည်း တွင်ခဲ့သည်။
၎င်းဆရာတော် စီရင်တော်မူသော အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟ အဋ္ဌကထာနိသျကို “ဒက္ခိဏာဝန်နိသျ” ဟုလည်း ခေါ်သည်။
ကစ္စာယနဘေဒဋီကာဟောင်းကို စီရင်သော အဝမြို့နေ ရှင်အရိယာလင်္ကာရဟူ၍ ရှိသေးသည်။
မဏိရတန ဆရာတော်ပင်လော ပလိုင်းဆရာတော် ရှင်သုဇာတပင်လော မကွဲပြားပေ။
(၁၀၇၀ ခန့်) သည် စနေမင်းလက်ထက်တွင် ထင်ရှားသည့် ကျမ်းပြုရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်သည်။
ဆရာတော်သည် ပုခန်းကြီးမြို့စီရင်စု၊ နေရင်းရွာဇာတိ ဖြစ်သည်။
မဏိရတနာကျောင်းတိုက်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူခဲ့သည်။
နေရင်းရွာကို အစွဲပြု၍ပိဋကတ်တော် သမုင်းကျမ်းစဉ် ၄၆၆၊ ၄၆၇၊ ၄၆၈၊ ၉၃၅၊ ၉၄၆ တို့တွင် နေရင်းဆရာတော်ဟု ဖော်ပြသည်။
“နေရင်းဆရာတော်” ဟု ထင်ရှားခဲ့သည်။
ဆရာတော်သည် ကျမ်းများပြုစုရာတွင် ပုရပိုက်တွင် တစ်ဆင့်မတင်ဘဲ ပေတွင် ကညစ်နှင့်ရေးကာ တိုက်ရိုက်ကျမ်းပြုတော်မူခဲ့သည်။
အရုံဂိုဏ်းတစ်ကျိပ်နှစ်ပါးအပါအဝင် ငရံ့အိုရှင်ကလျာဏဓဇ၏ တပည့် ဖြစ်သည်။
ဆရာတော်သည် အနက်မြန်မာပြန် သန်၍ ကျမ်းဂန်အလွန်တတ်တော်မူသည်။
ပြုစုခဲ့သည့် ကျမ်းများ ဆရာတော်သည် အောက်ပါကျမ်းများကို ရေးသားပြုစုတော်မူခဲ့သည် − ၁။
သုတ်မဟာပါဝါဠိတော်နိသျ၊ ၂။
သုတ်သီလက္ခန်ပါဠိတော်နိသျ၊ ၃။
သုတ်ပါထေယျပါဠိတော်နိသျ၊ ၄။
သုတ်သီလက္ခန်အဋ္ဌကထာနိသျ၊ ၅။
သုတ်မဟာဝါအဋ္ဌကထာနိသျ၊ ၆။
သုတ်ပါထေယျအဋ္ဌကထာနိသျ၊ ၇။
အဋ္ဌသာလိနီအဋ္ဌကထာနိသျ၊ ၈။
သမ္မောဟဝိနောဒနီအဋ္ဌကထာနိသျ၊ ၉။
ခုဒ္ဒသိက္ခာအဋ္ဌကထာနိသျ၊ ၁၀။
မူလသိက္ခာအဋ္ဌကထာ၊ ၁၁။
အဘိဓမ္မတ္ထဝိဘာဝနီ ဋီကာနိသျ၊ ၁၂။
သုတ္တနိဒ္ဒေသနိသျ၊ ၁၃။
သဒ္ဒသာရတ္ထဇာလိနီစာကိုယ်နိသျ၊ ၁၄။
သင်္ခေပဝဏ္ဏနာနိသျ၊ ၁၅။
ကစ္စာယန ဝဏ္ဏနာနိသျ၊ ၁၆။
သင်္ဂဟဓာတုဤနေရင်းဆရာတော် ဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။
ပိဋကတ်တော်သမိုင်း၌ ပုခန်းကြီးမြို့ နေရင်းဆရာတော်ဟုသာ ဖော်ပြသည်။
၊ ၁၇။
ကင်္ခါဝိတရဏီအဋ္ဌကထာ၊ ၁၈။
ဇိနာလင်္ကာရ စာကိုယ်နိသျ၊ ၁၉။
ဇိနာလင်္ကာရဋီကာနိသျ။
မှတ်စု ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
ကေသွယ်ရယ် ကော့မိုင်ရယ် သည် ၁၉၆၉ ထုတ် မြန်မာ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကား ဖြစ်သည်။
ယုဝတီ ခင်စိန်လှိုင်၏ ကေသွယ်နဲ့ ကော့မိုင် ဝတ္ထုကို အေဝမ်း ရုပ်ရှင်အတွက် အေဝမ်း မောင်လှမျိုးက ရိုက်ကူးခြင်း ဖြစ်သည်။
ညွန့်ဝင်း၊ သန်းထွဋ်၊ ခင်သန်းနု၊ ခေါန်ဂျီး တို့ ပါဝင်ထားသည်။
ကချင်သရုပ်ဆောင် ခေါန်ဂျီး၏ ပွဲဦးထွက်ဇာတ်ကား ဖြစ်သည်။
ဇန်မြင့် (ဒီဇင်ဘာ ၂၀၁၄) "လူကြိုက်များတဲ့ ဝတ္ထု၊ ဝင်ငွေကောင်းတဲ့ ရုပ်ရှင်၊ ချီးမြှောက်ခံရလို့ ရတဲ့ဆု"။
ရွှေမန္တလေး ဂျာနယ်။
အတွဲ ၂ အမှတ် ၆၉။
ဖုခိဘူတာ (富貴駅 ဖုခိ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိချိခရိုင်၊ ချိတတိုင်း၊ တခဲတိုယောမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုခဲခိုးဘူတာ (深日港駅 ဖုခဲခိုး - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာခရိုင်၊ ဆင်းနန်းတိုင်း၊ မိဆခိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုခဲချေားဘူတာ (深日町駅 ဖုခဲချေား - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာခရိုင်၊ ဆင်းနန်းတိုင်း၊ မိဆခိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုခယဘူတာ (深谷駅 ဖုခယ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဆိုင်းတမခရိုင်၊ ဖုခယမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုခယဟနဇိုနိုဘူတာ (ふかや花園駅 ဖုခယဟနဇိုနို - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဆိုင်းတမခရိုင်၊ ဖုခယမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုခအုရဘူတာ (深浦駅 ဖုခအုရ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိုမိုရိခရိုင်၊ ဖုခအုရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုခတဘူတာ (深田駅 ဖုခတ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အဲဟိမဲခရိုင်၊ ခိတအုဝတိုင်း၊ ရှိခိုခုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုခမိဇိုဘူတာ (深溝駅 ဖုခမိဇို - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ယာမဂုချိခရိုင်၊ ယာမဂုချိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုခခုဆဘူတာ (深草駅 ဖုခခုဆ - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုစီရင်စု၊ ကျိုတိုမြို့၊ ဖုရှိမိရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤဘူတာ၏ မူလအမည်သည် "ဖုခခုဆဘူတာ" (深草駅, Fukakusa-eki) ဖြစ်သည်။
၂၀၁၉ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် ရူးခိုခုတက္ကသိုလ်နှင့် နီးကပ်စွာတည်ရှိနေသဖြင့် ဘူတာ၏ အမည်ကိုလည်း ရူးခိုခုဒိုင်း - မအဲ - ဖုခခုဆဘူတာ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
ရထားလိုင်းများ ခဲအိဟန်လျှပ်စစ်ရထားလိုင်း ခဲအိဟန်ပင်မရထားလိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်နေရာ အိနရိဘူတာ ရူးခိုခုတက္ကသိုလ် (ဖုခခုဆနယ်မြေ) ကပ်လျက်ဘူတာများ ကိုးကား Category:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ရှိ ဘူတာရုံများ။
ဖုခဒိုဘူတာ (深戸駅 ဖုခဒို - အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဂိဖုခရိုင်၊ ဂုဂျေားမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။