kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ထိုတွင် ဒီဃနိကာယ်၌ — သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ မဟာဝဂ္ဂ ပါထိကဝဂ္ဂ ဟု ၃-ကျမ်း မဇ္ဈိမနိကာယ်၌ — မူလပဏ္ဏာသ မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ဥပရိပဏ္ဏာသ ဟု ၃-ကျမ်း သံယုတ္တနိကာယ်၌— သဂါထာဝဂ္ဂသံယုတ် နိဒါနဝဂ္ဂသံယုတ် ခန္ဓဝဂ္ဂသံယုတ် သဠာယတနဝဂ္ဂသံယုတ် မဟာဝဂ္ဂသံယုတ် ဟု ၅-ကျမ်း, အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၌— ဟု ၁၁-ကျမ်း, ခုဒ္ဒကနိကာယ်၌— ဟု ၁၅-ကျမ်း အသီးအသီးရှိလေသည်။
ဤစာရင်းမှာ အဋ္ဌကထာနိဒါန်းတို့၌ လာသည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်၊ ပဉ္စမသင်္ဂါယနာ, ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာတို့၌ သင်္ဂါယနာတင်သည့်အတိုင်း ရေတွက်မူ နေတ္တိ, ပေဋကောပဒေသ, မိလိန္ဒပဉှာတို့ကိုပါ ထည့်၍ ၁၈-ကျမ်းဖြစ်သည်။
နောက်၌ ထင်ရှားလတ္တံ့။
အဘိဓမ္မာပိဋက၌ကား— ဟု ၇ ကျမ်း ရှိလေသည်။
ယင်း ပိဋကတ် ၃-ပုံကိုပင် နိကာယ်အားဖြင့် ရေတွက်သောအခါ သုတ္တန်ပိဋကသည် ဆိုခဲ့ပြီး နိကာယ် ၅-ရပ်၌ အကျုံးဝင်၍ ဝိနည်းပိဋကနှင့် အဘိဓမ္မာပိဋကတို့သည် ခုဒ္ဒကနိကာယ်၌ အကျုံး ဝင်ကြသည်။
ကတမော ခုဒ္ဒကနိကာယော။
သကလံ ဝိနယပိဋကံ အဘိဓမ္မပိဋကံ ခုဒ္ဒကပါဌာဒယော စ ပုဗ္ဗေ ဒဿိတာ ပန္နသဘေဒါ၊ ဌပေတွာ စတ္တာရော နိကာယေ အဝသေသံ ဗုဒ္ဓဝစနန္တိ။
(ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၂။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၄။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၆။
) အင်္ဂါအားဖြင့် ၉-မျိုး နိကာယ် ၅-ရပ်, ပိဋကတ် ၃-ပုံ ဟူသော ပါဠိတော်ကိုပင် အင်္ဂါအားဖြင့် ရေတွက်သော် — ဟု ၉-တန် ဖြစ်ပြန်သည်။
ဤ သုတ်, ဂေယျစသည်တို့၏ အဓိပ္ပါယ်ကို အဋ္ဌကထာနိဒါန်းတို့မှာ ကြည့်။
ဓမ္မက္ခန္ဓာအားဖြင့် ၈၄၀၀၀ ဓမ္မက္ခန္ဓာအားဖြင့်သော်ကား— ဒွါသီတိံ ဗုဒ္ဓတော ဂဏှိံ၊ ဒွေ သဟဿာနိ ဘိက္ခုတော။
စတုရာသီတိ သဟဿာနိ၊ ယေ မေ ဓမ္မာ ပဝတ္တိနော—၂။
ထေရ၊၃၄၇။
ဟူသော အာနန္ဒထေရဂါထာနှင့်အညီ ရှစ်သောင်းလေးထောင် မြားမြောင်ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။
ဓမ္မက္ခန္ဓာ ရေတွက်နည်းကို ဒီ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၅-နှင့်၎င်းဋီတို့မှာ ကြည့်။
ဝိနည်းပိဋက၌ ဓမ္မက္ခန္ဓာ ၂၁၀၀၀, သုတ္တန်ပိဋက၌ ဓမ္မက္ခန္ဓာ ၂၁၀၀၀ အဘိဓမ္မာပိဋက၌ ဓမ္မက္ခန္ဓာ ၄၂၀၀၀ ရှိကြောင်းကိုလည်း ထိုထိုကျမ်းငယ်တို့၌ ဆိုကြသည်၊ ပိဋကတ်တော်သမိုင်း (နှာ-၃၀၈-၉)ကြည့်၊ ဤဓမ္မက္ခန္ဓာ ရှစ်သောင်းလေးထောင် ဟူသော စကားလည်း အထက်ပါ ဒွါသီတိံ-စသော ဂါထာ အရသာ ပြဆိုခြင်း ဖြစ်သည်၊ ကထာဝတ္ထု, မဓုရသုတ် စသာ နောက်ပေါ်ကျမ်းများကိုပါ ထည့်သွင်း ရေတွက်လျှင် ရှစ်သောင်းလေးထောင်ထက်ပင် ပိုသေးသည်။
(ဧဝံ ပရိဒီပိတဓမ္မက္ခန္ဓဝသေနာတိ) ဣမိနာ ဧဝံ တေန အပရိဒီပီတာပိ ဓမ္မက္ခန္ဓာ သန္တီတိ ပကာသေတိ၊ တသ္မာ ကထာဝတ္ထုပကရဏမာဓုရိယသုတ္တာဒီနံ ဝိမာနဝတ္ထာဒိသု ကေသဉ္စိ ဂါထာနဉ္စ ဝသေန စတုရာသီတိသဟသာတောပိ ဓမ္မက္ခန္ဓာနံ အဓိကတာ ဝေဒိတဗ္ဗာ။
(သီ၊ဋီ၊သစ်၊၁၊၁၃၃။
) ဤသို့လျှင် သာမုက္ကံသိက ဟူသော ဗုဒ္ဓဝစနကိုပင် ရသအားဖြင့် ၁-မျိုး, ဓမ္မဝိနယအားဖြင့် ၂-မျိုး, ဝစနအားဖြင့် ၃-မျိုး, ထို့အတူ ပိဋကအားဖြင့် ၃-မျိုး, နိကာယ်အားဖြင့် ၅-မျိုး, ဓမ္မက္ခန္ဓာအားဖြင့် ၈၄၀၀၀-ဟူ၍ ပထမသင်္ဂါယနာတင်ပွဲ၌ အရှင်မဟာကဿပ အမှူးရှိသော ငါးရာသော ရဟန္တာထေရ်အရှင်တို့ အသီးအသီး ပိုင်းခြား သတ်မှတ်၍ သင်္ဂါယနာတင်တော်မူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့ရာတွင် ပိဋကတ်တော်၌ ပထမသင်္ဂါယနာတင်ပွဲ၏ နောက်မှ ထည့်သွင်းထားသော စကား ရပ်များ, သုတ်များ, ကျမ်းဂန်များကို အတော်များများပင် တွေ့ရပေသည်။
ပါဠိတော်တို့၌ နောက်မှ ထည့်သွင်းအပ်သော စကားရပ်များ ရှိသော်လည်း ယင်းသို့ ရှိခြင်းသည် ပါဠိတော်၏ ကေဝလပရိပုဏ္ဏ-ဟူသော ဂုဏ်ကို မထိခိုက်ပေ။
မှန်၏၊ ဘုရားရှင်၏ တရားတော်သည် ကေဝလ-ပရိပုဏ္ဏ ဖြစ်သည်, ဝါ တစ်စုံတရာထည့်စွက်ဖွယ် မရှိ အလုံးစုံ ပြည့်စုံသည်ဟု ဆိုရာဝယ် ဘုရားရှင်၏ သစ္စာ ၄-ပါး တရားတော်, မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးတရားတော် စသည်တို့ဝယ် သစ္စာတစ်ပါး တိုးစေ၍ သစ္စာ ၅-ပါးဟုလည်းကောင်း, မဂ္ဂင်တစ်ပါး တိုးစေ၍ မဂ္ဂင် ၉-ပါးဟုလည်းကောင်း, ဤသို့ စသည်ဖြင့် ထည့်စွက်စရာ မရှိ၊ သစ္စာ ၄-ပါး, မဂ္ဂင်ရှစ်ပါး ဟူသော တရားတော်တို့သည် ထက်ဝန်းကျင်မှ ပြည့်စုံပြီး ဖြစ်သည်၊ မည်သူတစ်စုံတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ယင်းတရားတို့ကို ဖြည့်စွက် နိုင်စွမ်းမရှိဟု ဆိုလိုရင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဝိနည်း စူဠဝဂ္ဂပါဠိတော်၌ လာသော ပထမသင်္ဂါယနာတင်အကြောင်းကို ပြသည့် ပဉ္စသတိကက္ခန္ဓကနှင့် ဒုတိယသင်္ဂါယနာတင်အကြောင်းကို ပြသော သတ္တသတိကက္ခန္ဓကတို့သည် ပထမသင်္ဂါယနာတင်စဉ်က မပါဝင်နိုင်ခဲ့ကြပေ၊ နောင် ဒုတိယ, တတိယ သင်္ဂါယနာတင်သောအခါတို့ကျမှသာ သင်္ဂါယနာတင် မထေရ်တို့က ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
သာဝကတို့ ဟောသောသုတ်များ မှန်ပေသည်၊ သင်္ဂါယနာတင် မထေရ်အဆက်ဆက်တို့သည် ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီးနောက်၌ ထိုထိုသာဝကတို့ ဟောသောသုတ်များကိုလည်း ဘုရားရှင်ပေးတော်မူအပ်သောနည်း၌ တည်လျက် ဟောအပ်သည်ဖြစ်၍ ဘုရားစကားတော်ပင် မည်သောကြောင့် ပါဠိတော်၌ ထည့်သွင်း၍ သင်္ဂါယနာတင်ရိုး ပြုတော်မူကြသည်ကို ထိုထိုကျမ်းဂန်တို့တွင် တွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။
သီလက္ခန်ပါဠိတော်လာ သုဘသုတ်,၁။
သုဘသုတ် ပထမသင်္ဂါယနာတင်၌ ပါ-မပါဟူသော ပြဿနာ၏ဖြေရှင်းချက်ကို ဒီ၊ဋီ၊၁၊၂၅-၆။
သာရတ္ထ၊၁၊၆၇။
သီ၊ဋီ၊သစ်၊၁၊၈၈-တို့၌ အကျယ်ပြထားသည်၊ သုဘသုတ်နှင့် ဂေါပကမောဂ္ဂလ္လာနသုတ်တို့ ဓမ္မက္ခန္ဓာ ၈၄၀၀၀-၌ ဝင်-မဝင်ပြဿနာကိုလည်း သာရတ္ထ၊၁၊၁၀၄။
သီ၊ဋီ၊သစ်၊၁၊၁၃၃-၄-တို့၌ ဖြေရှင်းထားသည်။
သုတ်မဟာဝါပါဠိတော်လာ ပါယာသိရာဇညသုတ် ဥပရိပဏ္ဏာသပါဠိတော်လာ ဂေါပကမောဂ္ဂလ္လာနသုတ်တို့သည် ဘုရားရှင်ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီး မကြာမီ အရှင်အာနန္ဒာစသော သာဝကကြီးတို့ ဟောသောသုတ်များ ဖြစ်ပေသည်၊ ထို့အတူပင် ထိုဝိမာနဝတ္ထုပါဠိတော်လာ မလ္လိကာဝိမာန, ဝိသာလက္ခံဝိမာန, ပီတဝိမာန, စူဠရထဝိမာန, ဥတ္တရ-(ပါယာသိ)ဝိမာနဝတ္ထုတို့သည်လည်း ဘုရားရှင်ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီးနောက်မှ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကြ၍ ပထမ သင်္ဂါယနာတင်စဉ်အခါ၌ သင်္ဂါယနာတင်မထေရ်တို့ ထည့်သွင်းခဲ့သော ပါဠိများပင် ဖြစ်ပေသည်။
မည်သည့်အချိန်မှာဟောသည်ဟု အတိအကျပြဆိုချက် မပါသော်လည်း ဘုရားရှင်ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီး အတော်ကြာမှ ဟောသည်ဟု ယူဆနိုင်သောသုတ်တို့လည်း ရှိပေသေးသည်။
၎င်းတို့ကား မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသပါဠိတော်လာ မဓုရသုတ်နှင့် ဃောဋမုခသုတ်တို့ဖြစ်ပေသည်။
ယင်းသုတ်တို့တွင် သုဘသုတ်, ဂေါပကမောဂ္ဂလ္လာနသုတ်တို့မှာကဲ့သို့ “အစိရပရိနိဗ္ဗုတေ ဘဂဝတိ”ဟု မပါသည်ကို ထောက်လျှင် ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုပြီး အတော်ကြာမှ ဟောသောသုတ်များဟု မှတ်ယူရပေမည်။
သို့မှတ်ယူလျှင် ယင်းသုတ်များသည် ပထမသင်္ဂါယနာတင်စဉ်က မပါဝင်ပဲ ဒုတိယသင်္ဂါယနာတင် စသည်တို့မှာသာ ထည့်သွင်း သင်္ဂါယနာတင်ခဲ့သော သုတ်များဟု မှတ်ယူနိုင်ပေတော့သည်။
ပထမသင်္ဂါယနာတွင် ဧကန်မပါဟုဆိုနိုင်သော သုတ်တသုတ်ကိုလည်း တွေ့ရသေး၏၊ ထိုသုတ် ဥပရိပဏ္ဏာသပါဠိတော်လာ ဗာကုလသုတ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဗာကုလမထေရ်သည် လူ့ ဘောင်၌ အသက်-၈၀, ရဟန်းဘောင်၌ ဝါတော်-၈ဝ, ဤသို့အားဖြင့် အသက်-၁၆၀ ရှည်တော်မူသည်၊၂။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၆။
အသက်-၈ဝ ပြည့်သည့်နှစ်၌ ရဟန်းပြု၍ ၈-ရက်မြောက်နေ့၌ ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်သည်၊ ယင်းသို့ ဖြစ်ခြင်းကား ဓမ္မစကြာတရားဟောအပြီး အစဉ်သဖြင့် ဒေသစာရီ ကြွချီတော်မူရာ ကောသမ္ဗီပြည်၃။
မဇ္ဈိမဘာဏကတို့အလို ဗာရာဏသီ၊ အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၄၀။
သို့ ဆိုက်ရောက်တော်မူသော ဘုရားရှင်ထံ ဆည်းကပ်၍ တရားတော်ကိုနာရသောကြောင့် ဖြစ်သည်၊၄။
အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၄၀။
မ၊ဋ္ဌ၊၄၊၁၃၇။
ရဟန်းဘောင်တွင် ဝါတော်-၈ဝ သီတင်းသုံး၍ လူ့ဘောင်က ရောင်းရင်းဖက် (မိတ်ဆွေ) ဖြစ်ခဲ့သော အစေလကဿပခေါ် တက္ကတွန်းရဟန်းကို တရားဟောချေချွတ်ပြီးနောက်မှ ပရိနိဗ္ဗာန် ပြုသည်၊၅။
မ၊၃၊၁၆၆-၈။
ဤဆိုခဲ့သည့် အကြောင်းခြင်းရာကို ထောက်ဆသော် အရှင်ဗာကုလ၏ ရဟန်းဖြစ်ရာကာလကို အစောဆုံးအားဖြင့် ဘုရားရှင် ဘုရားအဖြစ် ရောက်တော်မူသည့်နှစ်မှာ ထားဘိဦး ဘုရားရှင်သည် ဝါတော် ၄၅-၌ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူရာ အရှင်ဗာကုလ၏ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသည့်နှစ်မှာ ဘုရားရှင်ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီးနောက် ၃၅-နှစ် သို့မဟုတ် ၃၆-နှစ် ဖြစ်ပေမည်။
ထိုအခါမှ ဖြစ်ပေါ် ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် ဤဗာကုလသုတ်သည် ပထမသင်္ဂါယနာတင်တွင် မပါဝင်နိုင်သည်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားနေပေပြီ။
သို့ဖြစ်ရကား ဤဗာကုလသုတ်ကို ဒုတိယသင်္ဂါယနာတင်မှာမှ ထည့်သွင်း၍ သင်္ဂါယနာတင်ခဲ့သည်ဟု မှတ်ယူရပေမည်။
ထို့အတူပင် ပေတဝတ္ထုပါဠိတော်လာ ဥတ္တရမာတုပေတိဝတ္ထုသည်လည်း ပထမသင်္ဂါယနာတင်ပြီးနောက်မှ ဖြစ်ပေါ်သောအဖြစ်အပျက်ကို ပြဆိုထားသော ဝတ္ထုပင်ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းဝတ္ထုကို ဒုတိယ သင်္ဂါယနာတင်ကျမှ ထည့်သွင်းကြောင်းကို ပေတဝတ္ထုအဋ္ဌကထာ၁။
စာမျက်နှာ ၁၃၅။
၌ ထင်ရှားစွာပင် ပြဆိုလျက် ရှိလေသည်။
ဒုတိယသင်္ဂါယနာတင်ပြီးနောက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အဖြစ်အပျက်ကိုလည်း ပေတဝတ္ထု-ပါဠိတော်တွင် တွေ့ရသေးသည်၊ ယင်းကား နန္ဒကပေတဝတ္ထုပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းအဖြစ်အပျက်သည် ဘုရားရှင်ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီးနောက် အနှစ်၂၀၀-ကျော် အသောကမင်းလက်ထက်၌ ဖြစ်ခဲ့ပေရာ တတိယသင်္ဂါယနာမတင်မီဖြစ်၍ ဤဝတ္ထုကို တတိယသင်္ဂါယနာတွင် ထည့်သွင်းခဲ့ကြောင်း၎င်း အဋ္ဌကထာ အရ သိရပေသည်။
စာမျက်နှာ ၂၃၉။
အထက်ပါ အဖြစ်အပျက်မျိုး ဝါ- အကြောင်းခြင်းရာမျိုးနှင့် မရှေးမနှောင်းဖြစ်သော အဖြစ် အပျက်တစ်ခုကိုလည်း ထေရဂါထာတွင် တွေ့ရပြန်သည်။
ယင်းကား အခြားမဟုတ် အသောက မင်းကြီး၏ ညီတော် တိဿမင်းသားအကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းထေရဂါထာအဖွင့်၌ တိဿမင်းသား ရဟန်းပြုကြောင်း သို့ရဟန်းပြုပြီးနောက် ပဋိပတ်အားထုတ်ကြောင်းနှင့် ပရိနိဗ္ဗာန် စံကြောင်းအထိ ပြဆိုထားသည်ကို တွေ့ရပေသည်၊၃။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၇၄-၈။
ယင်းသို့ဖြစ်ရကား ညီတော်တိဿမထေရ်၏ အကြောင်းကို ပြဆိုသော ဂါထာများသည် ပဌမ, ဒုတိယ သင်္ဂါယနာတင်တို့တွင် မပါဝင်ခဲ့ပဲ တတိယ-သင်္ဂါယနာတင်မှဖြစ်စေ, ထိုနောက်မှဖြစ်စေ ထည့်သွင်းထားသော ဂါထာများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။
ကထာဝတ္ထုကျမ်း ကထာဝတ္ထုကျမ်းသည်လည်း ပထမသင်္ဂါယနာတင် အဘိဓမ္မာကျမ်းများစာရင်းတွင် ပါဝင်သော်လည်း အဋ္ဌကထာများအဆိုအရ၊၄။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၄၆။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၁၅-၁၁၁။
ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၄၆။
ထိုစဉ်က မာတိကာအကျဉ်းမျှသာ ရှိခဲ့သည်၊ နောင်အခါ အသောကမင်းတရားလက်ထက် တတိယသင်္ဂါယနာတင်ခါနီးအခါမှာမှ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿမထေရ် ဟောခဲ့သောကျမ်း ဖြစ်လေသည်။
ဤကား အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ၏ အဋ္ဌကထာတို့၌ ဖော်ပြထားသော သင်္ဂါယနာသုံးတန် စာရင်းတွင် ပါဝင်သော ပါဠိတော်တို့၌ လေ့လာစိစစ်ချက်တည်း။
အဆိုပါ သင်္ဂါယနာသုံးတန်စာရင်းတွင် မပါဝင်သော်လည်း ပါဠိတော်စာရင်းဝင်အဖြစ် ရှေးမထေရ်အဆက်ဆက်တို့ သတ်မှတ်လက်ခံ၍ ပါဠိတော်၌ထည့်သွင်းထားသောကျမ်းများလည်း ရှိသေးသည်။
ထိုကျမ်းတို့ကား နေတ္တိ, ပေဋကောပဒေသနှင့် မိလိန္ဒပဉှာကျမ်းတို့ ဖြစ်ပေသည်။
ထို ၃-ကျမ်းတို့တွင် နေတ္တိကျမ်းနှင့်ပတ်သက်၍ နေတ္တိအဋ္ဌကထာ၌၁။
စာမျက်နှာ ၃-၄။
ဆိုလတ္တံ့သောအတိုင်း ဖြေရှင်းထားသည်ကို တွေ့ရသည်။
ပေဋကောပဒေသကျမ်း ပေဋကောပဒေသကျမ်းမှာလည်း မဟာသာဝက အရှင်မဟာကစ္စာယနမထေရ်ပင် ဟောကြောင်း ၎င်းကျမ်း နိဂုံးစကားများက ဆိုပေသည်။
ပေဋကောပဒေသေ မဟာကစ္စာယနေန ဘာသိတေ...........။
(ပေဋကော။
၁၈၃)။
ထေရဿ မဟာကစ္စာယနဿ ပေဋကောပဒေသေ။
(၎င်း။
၃၂၈)။
ထေရ မဟာကစ္စာယနဿ ဇမ္ဗုဝနဝါသိနော ပေဋကောပဒေသော သမတ္တော။
၃၄၁။
) ဤကျမ်းလည်း အဋ္ဌကထာတို့တွင် ဈာန် ခန်းအဖွင့်တို့၌ “ပေဋကေ”ဟု အကိုးပါရှိရာ၃။
ယင်း ပေဋက-အရ ဋီကာများဖွင့်သည့်အတိုင်း၄။
မဟာကစ္စာယနတ္ထေရေန ဒေသိတာ ပိဋကာနံ သံဝဏ္ဏနာ ပေဋကံ၊ တသ္မိံ ပေဋကေ။
(ဝိသုဒ္ဓိ၊ဋီ၊၁၊၁၆၅။
သာရတ္ထ၊၁၊၃၈၅)။
ပေဋကေတိ မဟာကစ္စာယနတ္ထေရေန ကတံ နေတ္တိပ္ပကရဏာနုသာရိပကရဏံ၊ တံ ပန ပိဋကာနံဝဏ္ဏနာဘူတတ္တာ “ပေဋက” န္တိ ဝုတ္တံ။
(ဝိမတိ၊၁၊၇၂)။
ပါရာဇိကဏ်ဂဏ္ဌိသစ်၊ ဒု၊ ၁၆၈-နှင့် နေတ္တိ၊ဋ္ဌ၊၃၊ ၄၇၊ ၄၈၊ ၂၀၈·တို့လည်း ကြည့် ပေဋကောပဒေသကို ယူရသောကြောင့် နေတ္တိကျမ်းအတူပင် အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသမတိုင်မီက ရှိခဲ့သောကျမ်းဖြစ်ကြောင်း မှတ်ယူအပ်ပေသည်။
မိလိန္ဒပဉှာကျမ်း မိလိန္ဒပဉှာကျမ်းသည်လည်း အလွန်နောက်ကျသောခေတ်မှ ပေါ်လာသောကျမ်းဖြစ်ပေသည်။
ချဲ့ဦးအံ့-“တေ ဥဘောပိ ဒေဝေသု စ မနုဿေသု စ သံသရန္တာ ဧကံ ဗုဒ္ဓန္တရံ ခေပေသုံ၊ အထ အမှာကံ ဘဂဝတာပိ “ယထာ မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿတ္ထေရော ဒိဿတိ၊ ဧဝမေတေပိ ဒိဿန္တိ မမ ပရိနိဗ္ဗာနတော ပဉ္စဝဿသတေ အတိက္ကန္တေ ဧတေ ဥပ္ပဇ္ဇိဿန္တိ၊ ယံ မယာ သုခုမံ ကတွာ ဒေသိတံ ဓမ္မဝိနယံ၊ တံ ဧတေ ပဉ္စပုစ္ဆနဩပမ္မယုတ္တိဝသေန နိဇ္ဇဋံ နိဂ္ဂုမ္ဗံ ကတွာ ဝိဘဇိဿန္တိ’တိ နိဒ္ဒိဋ္ဌာ”ဟူသော မိလိန္ဒပဉှာ(၃)လာ စကားအရ အရှင်နာဂသိန်နှင့် မိလိန္ဒဘုရင်တို့သည် မြတ်စွာဘုရား ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုပြီးနောက် အနှစ် ၅၀၀-ကျော်မှ ပေါ်ခဲ့ကြသော ပုဂ္ဂိုလ်ထူးတို့ ဖြစ်ကြ၏၊ ၎င်းတို့၏ အဖြစ်အပျက်ပင် အနှစ်-၅၀၀ ကျော်လျှင် မိလိန္ဒပဉှာကျမ်းပေါ်ပေါက်ရာခေတ်မှာ ထို့ထက်ပင် နောက်ကျပေဦးမည်၊ သို့ဖြစ်၍ မိလိန္ဒပဉှာကျမ်းသည် ဝဋ္ဋဂါမဏိမင်းလက်ထက် ပိဋကတော်တို့ကို ပေထက်အက္ခရာ တင်ပြီးသည့်နောက်မှ၁။
ဤပေထက်အက္ခရာတင်ခြင်းကို “စတုတ္ထသင်္ဂါယနာ”ဟူသောအမည်ဖြင့် ရှေးကျသော မှတ်တမ်းတို့၌ မှတ်တမ်းတင်သည်ကို မတွေ့ရပေ။
ပိဋကတ္တယပါဠိံ စ၊ တဿာ အဋ္ဌကထမ္ပိ စ။
မုခပါဌေန အာနေသုံ၊ ပုဗ္ဗေ ဘိက္ခူ မဟာသတီ။
ဟာနိံ ဒိသ္မာန သတ္တာနံ၊ တဒါ ဘိက္ခု၊ သမာဂတာ။
စိရဋ္ဌိတတ္ထံ ဓမ္မဿ၊ ပေါတ္ထကေသု လိခါပယုံ။
(ဒီပဝံသ၊ ၂၀၊ ၂၁။
မဟာဝံသ၊၃၃။
၁၀၁၊ ၁၀၂။
) အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ၏ အဋ္ဌကထာတို့၌လည်း သင်္ဂါယနာ ၃-တန်ကိုသာ ပြဆိုသည်ကို တွေ့ရသည်၊ ဝဇိရဗုဒ္ဓိဋီကာ(၅၄၃)၌ကား ပေါရာဏေဟိ မဟာထေရေဟီတိ သီဟဠဒီပေ မဟာထေရေဟိ ပေါတ္ထကံ အာရောပိတကာလေ ဌပိတာတိ အတ္ထော။
“စတုတ္ထသင်္ဂီတိသဒိသာ ပေါတ္ထကာဠှသင်္ဂီတိ အဟောသီ”တိ ဝုတ္တံ-ဟု ဆိုသည်။
သာရတ္ထ၊၃၊ ၄၅၆)နှင့် ဝိမတိ၊၂၊၂၇၂) ဋီကာတို့၌လည်း အလားတူပင် ဆိုကြသည်။
ပေါ်လာသောကျမ်း ဖြစ်သည်ဟု ဧကန်မှတ်သင့်ပေသည်။
ထိုသို့ နောက်ကျသောကာလမှ ပေါ်လာသောကျမ်းဖြစ်သော်လည်း မိလိန္ဒပဉှာကျမ်းသည် ဗုဒ္ဓဝါဒဆိုင်ရာ ခဲရာခဲဆစ် အဖုအထစ်သဖွယ်ဖြစ်သော အရာဌာနတို့ကို ဘုရားရှင်အလိုတော်ကျ ဖြေရှင်းပြသော ကျမ်းဖြစ်၍ ဘုရားဟောနှင့်မခြား အလားတူပင် အလေးပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရပေသည်၊ အဋ္ဌကထာ ဆရာ အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသသည်လည်း မိမိ၏အဋ္ဌကထာတို့တွင် အရေးတကြီး ဖြေရှင်းဖွယ်ရှိသော နေရာဌာနတို့၌ မိလိန္ဒပဉှာကျမ်းကိုပင် ထုတ်ဖော်ကိုးကား၍ ဖြေရှင်းခဲ့သည်များကို တွေ့ရပေသည်။
ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၉၅။
ဝိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၀၉။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၄၆၈ ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃၊၈၄။
မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၈၆။
မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၄၄၊ ၂၈၅။
မ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၅၃၈ သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၉၂၊ ၂၇၁။
အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၄၉၊ ၇၂၊ ၃၅၉၊ ၃၈၉။
အံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၇၂၊ ၁၈၂။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၅၁၊ ၁၅၅၊ ၁၅၇၊ ၁၆၁၊ ၁၆၃၊ ၁၆၄၊ ၁၆၆၊ ၁၈၆။
သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၇၃၊ ဤမိလိန္ဒပဉှာကျမ်း၏ နောက်၌ကား ပါဠိတော်ကဲ့သို့ အသိအမှတ်ပြုအပ်သည့်ကျမ်းများ မပေါ် ထွက်တော့ချေ၊ ပါဠိတော်စာပေခေတ်မှာ မိလိန္ဒပဉှာကျမ်းဖြင့် အဆုံးသတ် နိဂုံးချုပ်သွားသည်ဟု ပင် ဆိုရပေမည်။
ဤသို့လျှင် ခုဒ္ဒကနိကာယ်ဝင် ပါဠိတော်အရေအတွက်မှာ အဋ္ဌကထာ၌ ပြအပ်သည့် ၁၅-ကျမ်း အပြင် နေတ္တိ, ပေဋကောပဒေသ, မိလိန္ဒပဉှာတို့ကိုပါ ပေါင်းထည့်၍ ၁၈-ကျမ်း ဖြစ်လာလေတော့သည်၊ ယင်း ၁၇-ကျမ်းကိုပင် သုတ္တန္တပိဋက ခုဒ္ဒကနိကာယ်ဝင် ပါဠိတော်အဖြစ်ဖြင့် သတ်မှတ်၍ ပဉ္စမသင်္ဂါယနာ, ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာတို့၌ သာသနာ့ဝန်ဆောင် ဆရာတော်တို့ သင်္ဂါယနာတင်တော်မူခဲ့ကြလေသည်။
အထက်၌ ဖော်ပြခဲ့သည့် ပါဠိတော်ကျမ်းတို့သည် သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ ရောက်မှ ပေထက်အက္ခရာ တင်အဖြစ်သို့ ရောက်သော်လည်း ဇမ္ဗူဒိပ်ခေါ် ဣန္ဒြိယပြည်၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကြသော ကျမ်းဂန်များ ဖြစ်၍ ဣန္ဒြိယပါဠိစာပေများပင် ဖြစ်ပေသည်။
ပါဠိတော် အုပ်ရေ-၄၀ ဦးရေ ကျမ်းအမည် ဟောကြားသည့် ပုဂ္ဂိုလ် သင်္ကေတ ဝိနည်းပါဠိတော် ၅-အုပ် ၁ ပါရာဇိကဏ် ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ဝိ၊၁။
၂ ပါစိတ် ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ဝိ၊၂။
၃ မဟာဝါ ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ဝိ၊၃။
၄ စူဠဝါ ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ဝိ၊၄။
၅ ပရိဝါ ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ဝိ၊၅။
ဒီဃနိကာယ် ၃-အုပ် ၆ သီလက္ခန် ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ဒီ၊၁။
၇ သုတ်မဟာဝါ ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ဒီ၊၂။
၈ ပါထိက ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ဒီ၊၃။
မဇ္ဈိမနိကာယ် ၃-အုပ် ၉ မူလပဏ္ဏာသ ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား မ၊၁။
၁၀ မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား မ၊၂။
၁၁ ဥပရိပဏ္ဏာသ ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား မ၊၃။
သံယုတ် ပါဠိတော် ၃-အုပ် ၁၂ သဂါထာဝဂ္ဂနှင့် နိဒါနဝဂ္ဂ သံယုတ်ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား သံ၊၁။
၁၃ ခန္ဓဝဂ္ဂနှင့် သဠာယတနဝဂ္ဂ-သံယုတ်ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား သံ၊၂။
၁၄ မဟာဝဂ္ဂသံယုတ် ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား သံ၊၃။
အင်္ဂုတ္တိုရ်ပါဠိတော် ၃-အုပ် ၁၅ ဧကက၊ ဒုက၊ တိက၊ စတုက္က-အင်္ဂုတ္တိုရ်ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား အံ၊၁။
၁၆ ပဉ္စက၊ ဆက္က၊ သတ္တက-အင်္ဂုတ္တိုရ်ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား အံ၊၂။
၁၇ အဋ္ဌက၊ နဝက၊ ဒသက၊ ဧကာဒသက-အင်္ဂုတ္တိုရ်ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား အံ၊၃။
အဘိဓမ္မာပါဠိတော် ၁၂-အုပ် ၁၈ ဓမ္မသင်္ဂဏီပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား အဘိ၊ဓ။
၁၉ ဝိဘင်း ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား အဘိ၊ဝိ။
၂၀ (က) ဓာတုကထာ ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား အဘိ၊ဓာ။
၂၁ (ခ) ပုဂ္ဂလပညတ် ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား အဘိ၊ပု။
၂၂ ကထာဝတ္ထုပါဠိတော် အရှင်မဟာမောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿထေရ် အဘိ၊က။
၂၃ ယမိုက် ပါဠိတော် (ပဌမ) မြတ်စွာဘုရား ယမက၊၁။
၂၄ ယမိုက် ပါဠိတော် (ဒုတိယ) မြတ်စွာဘုရား ယမက၊၂။
၂၅ ယမိုက် ပါဠိတော် (တတိယ) မြတ်စွာဘုရား ယမက၊၃။
၂၆ ပဋ္ဌာန်း ပါဠိတော် (ပဌမ) မြတ်စွာဘုရား ပဋ္ဌာန၊၁။
၂၇ ပဋ္ဌာန်း ပါဠိတော် (ဒုတိယ) မြတ်စွာဘုရား ပဋ္ဌာန၊၂။
၂၈ ပဋ္ဌာန်း ပါဠိတော် (တတိယ) မြတ်စွာဘုရား ပဋ္ဌာန၊၃။
၂၉ ပဋ္ဌာန်း ပါဠိတော် (စတုတ္ထ) မြတ်စွာဘုရား ပဋ္ဌာန၊၄။
ပဋ္ဌာန်း ပါဠိတော် (ပဉ္စမ) မြတ်စွာဘုရား ပဋ္ဌာန၊၅။
ကျန်ခုဒ္ဒကနိကာယ်ပါဠိတော် ၁၁-အုပ် ၃၀ (က) ခုဒ္ဒကပါဌ ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ခုဒ္ဒက။
(ခ) ဓမ္မပဒပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ဓမ္မပဒ။
(ဂ) ဥဒါန်းပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ဥဒါန်း။
(ဃ) ဣတိဝုတ္တက ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ဣတိဝုတ်။
(င) သုတ္တနိပါတ် ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား သုတ္တနိ။
၃၁ (က) ဝိမာနဝတ္ထု ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ဝိမာန။
(ခ) ပေတဝတ္ထု ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ပေတ။
(ဂ) ထေရဂါထာ ပါဠိတော် ထေရ်ကြီးရဟန်းများ ထေရ။
(ဃ) ထေရီဂါထာ ပါဠိတော် ထေရီကြီးများ ထေရီ။
၃၂ အပဒါန် ပါဠိတော် (ပဌမတွဲ) မြတ်စွာဘုရား အပ၊၁။
၃၃ (က) အပဒါန် ပါဠိတော် (ဒုတိယတွဲ) မြတ်စွာဘုရား အပ၊၂။
(ခ) ဗုဒ္ဓဝင် ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား ဗုဒ္ဓဝင်။
(ဂ) စရိယာပိဋက ပါဠိတော် မြတ်စွာဘုရား စရိယာ။
၃၄ မဟာနိဒ္ဒေသ ပါဠိတော် အရှင်သာရိပုတ္တရာ မဟာနိ။
၃၅ စူဠနိဒ္ဒေသ ပါဠိတော် အရှင်သာရိပုတ္တရာ စူဠနိ။
၃၆ ဇာတကပါဠိတော် (ပဌမ) မြတ်စွာဘုရား ဇာ၊ ၁။
၃၇ ဇာတကပါဠိတော် (ဒုတိယ) မြတ်စွာဘုရား ဇာ၊ ၂။
၃၈ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ ပါဠိတော် အရှင်သာရိပုတ္တရာ ပဋိသံ။
၃၉ (က) နေတ္တိ ပါဠိတော် အရှင်မဟာကစ္စယာန နေတ္တိ။
(ခ) ပေဋကောပဒေသ ပါဠိတော် အရှင်မဟာကစ္စယာန ပေဋကော။
၄၀ မိလိန္ဒပဉှာ ပါဠိတော် အရှင်နာဂသေန မိလိန္ဒ။
ရိုဟင်ဂျာဘာသာစကား (ဟားနီဖီး ရိုဟင်ဂျာ: 𐴌𐴗𐴥𐴝𐴙𐴚𐴒𐴙𐴝, Ruáingga, ) သည် အင်ဒို-အာရိယန် စကားနွယ်ဝင် ဘာသာစကားဖြစ်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရိုဟင်ဂျာလူမျိုးများက ပြောဆို၊ အသုံးပြုသည်။
ဤဘာသာစကားသည် အာသံနှင့် စစ်တကောင်းဘာသာစကားတို့နှင့် နီးစပ်မှုရှိသည်။
"The Linguistic Innovation Emerging From Rohingya Refugees." by Christine Ro. Forbes. 13 September 2019. ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဘာသာစကားများ ကဏ္ဍ:ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၏ ဘာသာစကားများ။
ကိုးဘေးမြို့သည် Hyogo စီရင်စု ၏တောင်ဘက်ပိုင်းတွင်တည်ရှိသည်။
Hyogoစီရင်စု၏မြို့တော် နှင့် အကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်ပြီး ဂျပန်နိုင်ငံ၏မြို့ကြီးများစာရင်းတွင်တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သည်။
မြို့ဧရိယာတွင် ရပ်ကွက်(ဂျပန်အခေါ် 区Ku, အင်္ဂလိပ်အခေါ် Ward) ၉ခု ရှိပြီး - ၎င်းတို့မှာ Tarumi Ward ၊ Suma Ward ၊ Nagata Ward ၊ Hyogo Ward၊ Chuo Ward ၊ Nada Ward ၊ Higashinada Ward ၊ Kita Ward နှင့် Nishi Ward တို့ဖြစ်သည်။
thumb|ကိုဘေးမြို့ ဆိပ်ကမ်းတာဝါတိုင်နှင့် အဏ္ဏဝါပြတိုက်( ၂၀၁၆ နိုဝင်ဘာလ) 2020 သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကိုးဘေးမြို့တွင်လူဦးရေ ၁၅သိန်း၂သောင်း၇ထောင်ကျော်နေထိုင်သည်။
အိုဆာကာမြို့ နှင့် ကျိုတိုမြို့တို့ နှင့်အတူ ကိုးဘေးသည် Keihanshin မြို့တော်ဧရိယာ ၏ ဗဟိုမြို့တစ်မြို့လည်းဖြစ်သည်။
အိုဆာကာမြို့မှ ရထားဖြင့် မိနစ် ၂၀-၃၀ အတွင်းရောက်နိုင်သဖြင့် ကိုးဘေးတွင်နေထိုင်၍ အိုဆာကာမြို့ပေါ်၌ အလုပ်ဆင်းကြသူများလည်းရှိသည်။
ခြုံငုံသုံးသပ်ချက် ကိုးဘေးသည် ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်း ဆိပ်ကမ်းမြို့များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အရှေ့ဘက် မှ အနောက်ဘက် သို့အလျားလိုက်သွယ်တန်းလျက်ရှိသည်။
တောင်ဘက်တွင်ပင်လယ်နှင့် မြောက်ဘက်တွင်တောင်တန်းများတည်ရှိသည်။
အလွန်လှပသောမြို့အဖြစ်ဂျပန်လူမျိုးများနှင့် နိုင်ငံတကာခရီးသည်များကြားတွင်ရေပန်းစားလျက်ရှိသည်။
Taisho ခေတ် မှ စစ်ပြီးခေတ်ဂျပန် စီးပွားရေး တိုးတက်မှု မြင့်မား သည့် ကာလအထိ၊ ကိုးဘေးသည် တိုကျို ၊ ယိုကိုဟားမား ၊ နာဂိုယာ ၊ အိုဆာကာ နှင့် ကျိုတို တို့နှင့်အတူ အဓိကမြို့ကြီး ခြောက်မြို့ စာရင်းဝင်ဖြစ်ခဲ့သည်။
Tokugawa ရှိုးဂန်းခေတ်ကုန်ကာလ ဆိပ်ကမ်း ဖွင့်လှစ် ပြီးကတည်းက ကိုဘေးသည် ဂျပန်နိုင်ငံသို့ တင်သွင်းသည့် ကုန်ပစ္စည်းများ နှင့် အနောက်တိုင်းယဉ်ကျေးမှုများ ဝင်ရောက်လာသည့်တံခါးပေါက်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုခေတ်အခါက ဩဇာလွှမ်းမိုးခဲ့သော အနောက်တိုင်း မြို့ပြစတိုင်ကို ယခုထက်တိုင်မြင်တွေ့နိုင်သည်။
thumb|ဗီးနပ်တံတားမှ မြင်ရသော ကိုးဘေးမြို့ ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် Great Hanshin-Awaji မြေငလျင်သည် ကိုးဘေး ဆိပ်ကမ်း အပါအဝင်မြို့၏စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဆောင်တာများကိုပျက်စီးစေသော်လည်း ကိုးဘေး သည်နိုင်ငံ၏ထိပ်တန်းစီးပွားရေးမြို့များထဲမှတစ်ခုအဖြစ်ရပ်တည်နေဆဲဖြစ်သည်။
ဟန်ရှင်စက်မှုဇုန် ၏ ဆိပ်ကမ်းမြို့ ဖြစ်ပြီး ကုန်သွယ်ရေး ၊ သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေး၊ သံမဏိ၊ စက်ယန္တရား၊ ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်း ၊ ရော်ဘာ ၊ ပုလဲ ထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် ခရီးသွားလုပ်ငန်း စသည့် စက်မှုလုပ်ငန်း များတွင် အဓိကအားဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခဲ့သည်။
ဖက်ရှင် ၊ ပေါင်မုန့် ၊ အနောက်တိုင်း မုန့်များ နှင့် ဂျပန်ရိုးရာဆန်အရက် ဆာကေးတို့ဖြင့်လည်းနာမည်ကြီးသည်။
အထူးသဖြင့် ဆာကေးထုတ်လုပ်မှုအတွက်၊ Nada Ward / Higashinada Ward မှ Nishinomiya City အထိ Hanshin Main Line တစ်လျှောက်ရှိနေရာကို Nada Gogo ဟုခေါ်ပြီး ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းဆာကေးဘီယာချက်စက်ရုံတစ်ခုအဖြစ် ကျော်ကြားသည်။
Nankinmachi ၏ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ဒုတိယအကြီးဆုံးတရုတ်တန်း ၊ Kobe Foreign Settlement နှင့် ခီတနိုးရပ်ကွက်ရှိ သံတမန်နေအိမ်ဟောင်းများ ၊ ကိုဘေး Haborland ၊ Maya Kikuseidai တောင်ပေါ်စခန်း နှင့် Arima ရေပူစမ်း ကဲ့သို့သော ထူးခြားဆန်းပြားသော လည်ပတ်စရာများရှိသည်။
ယူနက်စကို၏ ဒီဇိုင်းမြို့တော် အဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ထားခံရသောမြို့ဖြစ်သည်။
ဇန်နဝါရီလ 17 ရက် 1995 တွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သော Great Hanshin-Awaji ဟုခေါ်သော သမိုင်းဝင်ပြင်းထန်မြေငလျင်ကြီး ကြောင့် Kobe မြို့သည် ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးခဲ့ရသည်။
ငလျင်လှုပ်ခတ်မှုကြောင့် ပျက်စီးသွားသော ဆိပ်ကမ်းများ၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများ နှင့် ကုန်ထုတ်လုပ်မှု စခန်းများကို ပြည်ပသို့ ပြောင်းရွှေ့နေရာချထားခြင်းများကြောင့် ကိုးဘေးသည်နိုင်ငံတကာ ကုန်သွယ်မှု ဆိပ်ကမ်းအဆင့်မှ လျှော့ကျသွားခဲ့ရသည်။
ထို့နောက်ပိုင်းတွင် အခြေခံအဆောက်အအုံများ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းများကြောင့် ကုန်သွယ်မှုလုပ်ငန်းများ ပြန်လည်ဦးမော့လာကာ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းဆိပ်ကမ်းမြို့များထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။
သို့ပင်ငြား တရုတ်နိုင်ငံအပါအဝင် အာရှ ရှိမြို့ကြီးများ၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမှုကြောင့် နိုင်ငံတကာတွင်မူလွှမ်းမိုးနိုင်မှုကျဆင်းလာသည်။
အဓိကတောင်များ Rokko တောင်တန်း တောင် Rokko - တောင်အနောက် Otafuku - အရှေ့ Otafuku တောင် - Mt. Shakunage - Mt. Maya - Mt. Dotoku ( မြို့သင်္ကေတ ) - Mt. Anchor - Mt. Segi - Mt. Suwa - Mt. Kikusui - Mt. Takatori Tan-Jyo တောင်တန်း Mt. Taishaku - Mt. Niu အဓိကမြစ် Sumiyoshi မြစ် Ishiyaမြစ် Tsugaမြစ် Ikuta မြစ် - Nunobiki Stream ( ထိပ်တန်း နာမည်ကြီး ရေ 100 ) Uji မြစ် Takahashi မြစ် Shinminato မြစ် Muko မြစ် Hazuka မြစ် (Mukoမြစ်လက်တက်) Shizome မြစ် ( Yamada မြစ်၊ Kakogawa လက်တက်) Tamkawa ( ကာကိုဂါဝါ မြစ်လက်တက်) Akashiမြစ် အဓိက ရေကန် Tsukuhara ရေကန် လူလုပ်ကျွန်းများ Rokko ကျွန်း Port Island နှင့် Kobe လေဆိပ် မြို့နီးချင်းများ အဝါဂျီမြို့ Akashi မြို့ Inami- cho, Kako-gun မီကီမြို့ Sandaမြို Takarazukaမြို့ နီရှီနိုမီယာမြို့ Ashiya မြို့ ဂေဟစနစ် မြို့တော်တွင် တိရစ္ဆာန်နှင့် အပင်မျိုးစိတ်ပေါင်း ၆၆၀၈ မျိုးရှိကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။
မျိုးစိတ် ၇၄၄ မျိုး မျိုးသုဉ်းရန် ခြိမ်းခြောက်ခံနေရပြီး ၎င်းတို့အနက် လိပ်ခွံပုစဉ်း နှင့် Mayaran တို့အပါအဝင် ၄၉ မျိုးသည် ယခုအခါမျိုးတုန်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ကဏ္ဍ:ဝီကီဒေတာရှိ ကိုဩဒိနိတ်များ ကဏ္ဍ:မြို့တော်များ ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံ ကဏ္ဍ:ငလျင်များ။
ဖြူသီ (၁၉၃၈ မွေးဖွား) သည် မြန်မာပေါ့ပ်အဆိုတော်ဖြစ်သည်။
https://www.youtube.com/watch?v=2mXigZ5m88Q ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာ အနုပညာအလုပ်များလုပ်ကိုင်နေသော်လည်း ၃၃ နှစ်အတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရန်ကုန် အမျိုးသားကဇာတ်ရုံတွင် ၂၀၁၃ ခုနှစ် မတ်လတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖျော်ဖြေပွဲ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
သူမသည် အယ်လ်ဘမ် ၁၄ ပုဒ် ထွက်ရှိထားသည်။
အယ်လ်ဘမ်များ မိုင်ပေါင်းကုဋေ (1981) အဏ္ဏဝါချစ်ခရီး (1981) အချစ်အင်ပါယာ (1982) ပလူတိုမှာနှစ်ယောက်တည်း (1983) မိုးညဝင်္ကပါ (1983) ပါရမီဖြည့်ဖက် (1984) ဟေ့ (1984) မိုးနတ်မောင်ရှင် (1987) မိသားစု မြန်မာဂီတ လောကမှာ ထင်ရှားတဲ့ မြန်မာသံစဉ် တေးသံရှင်ကြီး ရာဇာဝင်းတင့် (ခေါ်) မြန်မာ့အသံနှင့် ရုပ်မြင်သံကြားမှ ဦးမြင့်အောင် (ဦးစီးအရာရှိ-တာဝန်ခံ)(ငြိမ်း)သည် ဖြူသီ၏ မောင်ဖြစ်သည်။
တေးသံရှင်ကြီး ရာဇာဝင်းတင့်ဟာ “ရတနာပုံ”၊ “ဂုဏ်မြင့်သူ”၊ “မုန်းမေ့မယ်မိုး”၊ “လွမ်းငွေ့ဝေဝေ ငယ်ချစ်ဆွေ”၊ “အိပ်မက်လှလှ မက်ပါစေ”၊ “ဗိုလ်အောင်ဒင်လို လွမ်းပြမယ်”၊ “နိစ္စရောင်ခြည်” စတဲ့ မြန်မာသံစဉ် တေးသီချင်းပေါင်းများစွာ သီဆိုခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
https://burma.irrawaddy.com/lifestyle/entertainment/2021/08/01/244738.html အဆိုတော် မို့မို့သည် ဖြူသီ၏ သမီးဖြစ်သည်။
https://mizzimaburmese.com/article/34767https://burma.irrawaddy.com/lifestyle/entertainment/2018/05/10/158202.html ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသမီး အဆိုတော်များ။
သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ ဗုဒ္ဓသာသနာရောက်ပြီးနောက်မှ ပေါ်လာသော သာသနာဆိုင်ရာကျမ်းဂန်တို့ကို သီဟိုဠ်ပါဠိစာပေဟုပင် ခေါ်ရပေမည်၊ လည်းကောင်း, သီဟိုဠ်ပါဠိစာပေခေတ်ဆိုင်ရာ ကျမ်းဂန်တို့ကား အဋ္ဌကထာ, ဋီကာ, အနုဋီကာ-စသည်ဖြင့် များစွာ ရှိလေသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁ နိဒါန်း ပကိဏ္ဏကဒေသနာ ၎င်းတို့တွင် အဋ္ဌကထာသည်၁။
ဤအဘိဓာန် “အဋ္ဌကထာ”ပုဒ်ကိုလည်း ကြည့်။
မြတ်စွာဘုရားလက်ထက်ကပင် ရှိခဲ့သည်၊ သို့သော် အဋ္ဌကထာ ဟူသောအမည်ဖြင့် မထင်ရှားခဲ့ပဲ ပကိဏ္ဏကဒေသနာ = အထွေထွေတရားတော်ဟူသော အမည်ဖြင့် သာရှိခဲ့လေသည်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် တရားတော်တို့ကို ဟောတော်မူပြီးနောက် ၎င်းတရားတော်တို့တွင် ခဲခက်သောနေရာတို့၌ သိသာထင်ရှားစိမ့်သောငှါ ထပ်၍ ဖွင့်ပြလျက် အကျယ်ဟောတော်မူအပ်သည့် ဒေသနာမျိုးရှိခဲ့ရာ ယင်းဒေသနာသည် ပါဠိတော်ဟူသော အမည်တွင် မပါဝင်ပဲ သီးခြား ရှိနေခဲ့လေသည်၊ ထိုသီးခြားဒေသနာတော်ဖြစ်သည့် ပကိဏ္ဏကဒေသနာကိုလည်း သင်္ဂါယနာအဆက် ဆက်တွင် ထိပ်ခေါင်တင်မထေရ်တို့ သင်္ဂါယနာတင်၍ ဆောင်ယူခဲ့ကြလေသည်။
တတိယသင်္ဂါယနာတင်ပြီးနောက် အရှင်မဟိန္ဒမထေရ် သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ သာသနာပြုကြွသောအခါ သင်္ဂါယနာ ၃-တန်တင် ပါဠိတော်တို့နှင့်တကွ အဋ္ဌကထာဟု ခေါ်နိုင်သည့် ပကိဏ္ဏကဒေသနာများကိုပါ ဆောင်ယူသွားတော်မူသည်၊ ၎င်းအဋ္ဌကထာတို့ သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ ရောက်ပြီးနောက် သီဟိုဠ်ကျွန်းသားတို့ အလွယ်တကူ သင်ယူနိုင်စိမ့်သောငှါ သာသနာ့ဝန်ဆောင် မထေရ်တို့က ယင်းပကိဏ္ဏကဒေသနာ အဋ္ဌကထာများကို သီဟိုဠ်ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုခဲ့ကြလေသည်၊ ထိုမှနောက် ကာလကြာမြင့်သောအခါ သီဟိုဠ်ဘာသာဖြင့် အဋ္ဌကထာအမျိုးမျိုးတို့ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြန်လေသည်။
သီဟိုဠ်ဘာသာဖြင့်သာမက ဣန္ဒြိယတောင်ပိုင်းဘာသာတို့ဖြင့် ရေးသားအပ်သော အဋ္ဌကထာတို့လည်း ရှိပြန်လေသည်။
အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသသည် သီဟိုဠ်ကျွန်းသို့ ကြွရောက်ပြီးနောက် အဋ္ဌကထာသစ်များကို ပြုစုသောအခါ ၎င်းအဋ္ဌကထာများကိုပင် အမှီပြု၍ ရေးသားပြုစုခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
အဋ္ဌကထာသစ်များ မပေါ်မီ အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ၏ အဋ္ဌကထာသစ်များ မပေါ်မီ ရှေးယခင်က ပေါ်နှင့်နေသော အဋ္ဌကထာတို့ကား မဟာအဋ္ဌကထာ, မဟာပစ္စရီအဋ္ဌကထာ, စူဠပစ္စရီအဋ္ဌကထာ, ကုရုန္ဒီအဋ္ဌကထာ အန္ဓကအဋ္ဌကထာ, အရိယအဋ္ဌကထာ, သင်္ခေပအဋ္ဌကထာ စသည်တို့ ဖြစ်လေသည် ၂။
သံဝဏ္ဏနံ တဉ္စ သမာရဘန္တော၊ တာ မဟာအဋ္ဌကထံ သရီရံ။
ကတွာ မဟာပစ္စရိယံ တထေဝ၊ ကုရုန္ဒိနာမာဒိသု ဝိဿုတာသု။
(ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂။
) ဧတ္ထ အာဒိသဒ္ဒေန စူဠပစ္စရိအန္ဓကအရိယအဋ္ဌကထာပန္နဝါရာဒယောပိ သင်္ဂဟိတာ။
(ဝဇိရ၊၁၈)။
အာဒိသဒ္ဒေန အန္ဓကဋ္ဌကထံ သင်္ခေပဋ္ဌကထဉ္စ သင်္ဂဏှာတိ။
(သာရတ္ထ၊၁၊၂၀။
ဝိမတိ၊၁၊၆။
)၊ ယင်းတို့တွင်လည်း မဟာဝိဟာရဝါသီ အရှင်တို့၏အယူကို အမှန်အတိုင်းထုတ်ဖော်ပြသည့် မဟာအဋ္ဌကထာသည် အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ အလေးစားဆုံး အဋ္ဌကထာဖြစ်ပေသည်။
မိမိ၏ အဋ္ဌကထာသစ်များကို ပြုစုရာ၌ မဟာအဋ္ဌကထာကို အထည်ကိုယ်ပြု၍ အခြား မဟာပစ္စရီအဋ္ဌကထာစသည်တို့ကိုကား အကြောင်းအားလျော်စွာ ရံခါရံခါမှသာ ဖော်ပြရေးသားသည်ကို တွေ့ရပေသည်။
သီဟဠဋ္ဌကထာ ၎င်းအဋ္ဌကထာတို့တွင် မဟာအဋ္ဌကထာ, မဟာပစ္စရီအဋ္ဌကထာ, ကုရုန္ဒီအဋ္ဌကထာဟူသော ဤအဋ္ဌကထာ ၃-စောင်ကို သီဟဠဋ္ဌကထာဟူ၍လည်း ခေါ်သည်၁။
မဟာအဋ္ဌကဉ္စဝ၊ မဟာပစ္စရိမေဝ စ။
ကုရုနိဉ္စာတိ တိဿောပိ၊ သီဟဠဋ္ဌကထာ ဣမာ။
(ဝိ၊ဋ္ဌ၊၄၊၂၆၃)။
၎င်းတို့တွင် အရှင်မဟိန္ဒ ဆောင်ယူခဲ့သော မူလအဋ္ဌကထာကိုပင် မဟာအဋ္ဌကထာဟု ခေါ်သည်၂။
ဒီဃ, မဇ္ဈိမ, သံယုတ္တ, အင်္ဂုတ္တရအဋ္ဌကထာ နိဂုံးတို့၌ လာသော- “သာ ဟိ မဟာအဋ္ဌကထာယ၊ သာရမာဒါယ နိဋ္ဌိတာ ဧသော”နှင့် “မူလဋ္ဌကထာသာရံ၊ အာဒါယ မယာ ဣမံ ကရောန္တေန”တို့ကို ယှဉ်ကြည့်ပါ။
၊ မဟာပစ္စရီအဋ္ဌကထာကား ဖောင်ပေါ်၌နေလျက် ရေးသားပြုစုအပ်သော အဋ္ဌကထာဖြစ်သည်၊ ကုရုန္ဒီအဋ္ဌကထာကိုကား ကုရုန္ဒီဝလ္လိမည်သောကျောင်း၌ ရေးသားအပ်သောကြောင့် ယင်းသို့ခေါ်ဆိုအပ်လေသည်၃။
ပစ္စရီ နာမ သီဟဠဘာသာယ ဥဠုမ္မံ ကိရ၊ တသ္မိံ နိသီဒိတွာ တတတ္တာ တမေဝ နာမံ ဇာတံ။
ကုရုန္ဒီ-ဝလ္လိဝိဟာရော နာမ အတ္ထိ၊ တတ္ထ ကတတ္တာ ကုရုန္ဒီ နာမ ဇာတာ။
(ဝဇိရဗုဒ္ဓိဋီကာ၊၁၈)။
သာရတ္တ, ဝိမတိတို့၌လည်း နည်းတူပင် ဆိုကြသည်။
စူဠပစ္စရီအဋ္ဌကထာ, သင်္ခေပအဋ္ဌကထာတို့ကား အထက်ပါ အကျယ်ဖြစ်သောအဋ္ဌကထာတို့၏ အကျဉ်းချုပ် များပင် ဖြစ်ဟန်တူပေသည်။
အန္ဓကအဋ္ဌကထာဟူသည်မှာကား ဣန္ဒြိယတောင်ပိုင်း ဘာသာတစ်ခုခုဖြင့် ရေးသားအပ်သော အဋ္ဌကထာဖြစ်ပေမည်။
အန္ဓကဘာသာဟူသည် တေလဂူဘာသာဖြစ်ကြောင်း မောဂ္ဂလ္လာန်နိသျ နိဒါန်း(က)၌ မိန့်ဆိုထားသည်၊ သို့ဖြစ်၍ အန္ဓကအဋ္ဌကထာသည် တေလဂူဘာသာဖြင့် ရေးသားအပ်သော အဋ္ဌကထာတစောင်ပင် ဖြစ်ပေမည်။
အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ အဋ္ဌကထာသစ်ရေးပုံ ဖော်ပြခဲ့ပြီးသော အဋ္ဌကထာများအပြင် အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသသည် သီဟိုဠ်ကျွန်းဝယ် ပရိယတ် ပဋိပတ်၌ ကျော်ကြားသော ထိုထိုမထေရ်တို့၏ အယူဝါဒများ ထေရသလ္လာပခေါ် စာတတ် မထေရ်တို့၏ ဆွေးနွေးချက်များ၅။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃၊၆၆-ကြည့်။
မ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၉၅၊ ၁၉၊ ၂၁၀-ကြည့်။