kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ထိုအခါ အရှင်မဟာပန်သည် ညီဖြစ်သူကို ချန်လှပ်ကာ ရဟန်း ၄၉၉ ပါး ဟု မှာကြားလိုက်လေသည်။
ထိုအခါ အရှင်စူဠပန်သည် အကိုဖြစ်သူ၏ လုပ်ရပ်အပေါ် အလွန်ဝမ်းနည်းကာ "မနက်ဖြန် မိုးသောက်လျှင် လူထွက်မည်" ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် နံနက်အချိန်ရောက်သော် ကျောင်း၏ မုခ်ဝ၌ အရှင်စူဠပန်ကို စောင့်နေ၏။
ကျွတ်ထိုက်သော ဝေနေယျများတွင် အရှင်စူဠပန်ကို မြင်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အရှင်စူဠပန်သည်မြတ်စွာဘုရားကို မြင်သော် သွားရောက်ဦးချ၏။
မြတ်စွာဘုရားက "ချစ်သား၊ ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲ" ဟု မေး၏။
အရှင်စူဠပန်သည် ဖြစ်ရပ်တို့ကို ပြောပြလေသည်။
ထိုအခါ ဘုရားရှင်သည် "သာသနာသို့ ဝင်လာသူများသည် မိမိနှင့် ပတ်သက်၏။
မဟာပန်က နှင်ထုတ်လျှင် ငါကနေရာပေးမည်" ဟု ဆိုကာ ဂန္ဓကုဋိတိုက်ခန်းအတွင်းသို့ ခေါ်သွားလေ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် အရှင်စူဠပန်ကို ပိတ်ဖြူစပေး၏။
ထို့နောက် ပိတ်ဖြူစကို ဆုပ်နယ်စေ၏။
ဘုရားရှင်လည်း ဆွမ်းဘုဉ်းပေးချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်သဖြင့် သံဃာတော်များနှင့်အတူ ကြွလေ၏။
အရှင်စူဠပန်သည် ပိတ်ဖြူစကို ဆုပ်နယ်နေရင်းမှ ညစ်နွမ်းလာသည်ကို မြင်၏။
ထိုအခါ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တသဘောတို့ကို မြင်ကာ ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။
အရှင်စူဠပန်သည် နိမ္မိတရုပ် (ခေါ်) ကိုယ်ပွားရုပ် ဖန်ဆင်းရာတွင်လည်းကောင်း၊ ရူပါဝစရဈာန် ဝင်စားရာတွင်လည်းကောင်း ထူးချွန်သည့်အတွက် ဧတဒဂ်နှစ်ခုကို ရတော်မူ၏။
"ဓမ္မပဒ" တန်ခိုးတော် ပြခြင်း မြတ်စွာဘုရားသည် ဇီဝကကပ်သောဆွမ်းကို ဘုဉ်းမပေးသေးဘဲနေ၏။
ထို့နောက် ဇီဝကအား ကျောင်းရှိ ကျန်နေခဲ့သော ရဟန်းတစ်ပါးကို အခေါ်ခိုင်းလိုက်၏။
ဇီဝကသည့်ကျောင်းသို့ ထိုရဟန်းကိုခေါ်ရန် ယောကျာ်းတစ်ယောက်ကိုလွှတ်ရာ ကျောင်းရောက်သောအခါ ရဟန်းတော် တစ်ထောင်ကို တွေ့လေသည်။
ထိုယောက်ျားလည်း ကျောင်း၌ ရဟန်းများစွာ ရှိနေကြောင်း ဇီဝကထံ ပြန်၍ ပြော၏။
ဇီဝကလည်း "စူဠပန် အမည်ရှိသော ရဟန်းကို ပင့်ခဲ့ပါ" ဟု စေခိုင်းလိုက်ပြန်၏။
ကျောင်းရောက်သောအခါ "မည်သူသည် စူဠပန်ဖြစ်သနည်း" ဟု မေးရာ ရဟန်းတစ်ထောင်လုံးက "စူဠပန်သည် ကျွန်ုပ်ဖြစ်၏" ဟု ဖြေလေ၏။
ထိုယောက်ျားလည်း ဆရာဇီဝကထံ ပြန်သွား၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားက "ပထမဆုံး ပြောသောသူကို လက်ကိုင်၍ မြတ်စွာဘုရားက အခေါ်ခိုင်းလိုက်ပါသည် ဟု ပြောကာ ခေါ်လာခဲ့ပါ" ဟု မှာလိုက်၏။
ထိုအခါမှ အရှင်စူဠပန်သည် ရောက်လာလေသည်။
အရှင်စူဠပန်သည် ဇီဝက၏ ဆွမ်းအနုမောဒနာတရား ဟောကြားရာ ပိဋကတ်သုံးပုံကို ချောက်ချားကာ ဟောတော်မူ၏။
(အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၆၅-၁၇၀။
ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၆၀-၂၇၁။
ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၅၄–၈။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၅၄၊ ၁၈၉၊ ၁၉၀။
အပ၊ဋ္ဌ၊၂၊၈။
ဇာ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၃၀-၅)။
"ဓမ္မပဒ" ပဒုမုတ္တရဘုရား လက်ထက် စူဠပန္ထကထေရ်သည် ပဒုမုတ္တရဘုရားရှင် လက်ထက် ဟံသာဝတီပြည်၌ သူကြွယ်ဖြစ်စဉ်အခါက ရဟန်းတစ်ပါးကို စိတ်ဖြင့်ပြီးသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖန်ဆင်းနိုင်သော (မနောမယကာယအဘိနိမ္မိတ)အရာ, ရူပါဝစရဈာန်စိတ်ကို လည်စေနိုင်သော (စေတောဝိဝဋ္ဋ)အရာတို့၌ ဧတဒဂ်ဂုဏ်ထူးဖြင့် ချီးကျူးခြင်းခံရသည်ကို တွေ့မြင်ရ၍ "နောင်သောအခါ တစ်ဆူသော ဘုရားရှင်သာသနာတော်၌ ဤ ရဟန်းကဲ့သို့ ဧတဒဂ်ဂုဏ်ထူးဖြင့် ချီးကျူးခြင်းခံရပါလို၏" ဟု ဆုတောင်းမှုပြုကာ ဘုရားရှင်အမှူးရှိသော သံဃာတော်တို့အား ၇-ရက် ပတ်လုံးအလှူကြီး ပေးလှူခဲ့သည်။
(အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၆၅။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၅၄)။
(အပ၊၁၊၆၃)တွင်မူ ရသေ့ပြု၍ ဟိမဝန္တာ၌နေစဉ် ပဒုမုတ္တရ ဘုရားရှင်အား ပန်းထီးဖြင့်လှူဒါန်းပူဇော်ခဲ့သည် ဟု ဆိုသည်။
ထိုကောင်းမှုကံကြောင့် ဤဘုရားရှင်သာသနာတော်၌ “မနောမယကာယအဘိနိမ္မိတ, စေတောဝိဝဋ္ဋ” ဟူသော အရာဌာ န ၂-ခုတို့၌ ဧတဒဂ်ဂုဏ်ထူးဖြင့် ချီးကျူး ခြင်းခံရသည် ဆို၏။
(အံ၊၁၊၂၄။
အပ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၀)။
၈-ကျိပ်သော မဟာသာဝကတို့တွင် တစ်ပါးအပါအဝင် ဖြစ်သည်။
(ဥဒါန၊ဋ္ဌ၊၂၉၁။
အံ၊ဋီ၊၂၊၁၃၂)။
"တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၇" အရှင်စူဠပန္ထက၏ ဝဋ် ရဟန်းတစ်ဦးအား ပြက်ရယ်ပြုခြင်း ဝဋ်သည် လည်တတ်သောသ‌ဘော ရှိ၏။
ကောင်းသောဝဋ်နှင့် မကောင်းသောဝဋ်သာ ကွာ၏။
သံသရာအကြွေးသည် မဆပ်ဘဲ နေ၍ မရ။
ဆပ်ရ၏။
အရှင်စူဠပန်သည် ပိဋကတ်သုံးပုံကို ချောက်ချားနိုင်၏။
သို့သော် ဂါထာလေးတစ်ပုဒ်ကို မကျက်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ကဿပဘုရားရှင်လက်ထက်က ဝဋ်ကြွေးကြောင့်ဖြစ်၏။
ထိုအခါက အရှင်စူဠပန်သည် ပညာရှိရဟန်း ဖြစ်ခဲ့၏။
စာသင်သားရဟန်းတစ်ဦးအား စာပေမသင်ကြားရဲလောက်အောင် ပြက်ရယ်ပြုခဲ့သည့် အကြွေးသည် လက်ရှိဘဝရောက်မှ အကျိုးပေးလေ၏။
"ဓမ္မပဒ" ဖြည့်ဆည်းခဲ့ဖူးသော ပါရမီများ ကဿပမြတ်စွာဘုရား၏သာသနာ၌ ရဟန်းပြု၍ အနှစ် (၂၀၀၀၀)နှစ်သောင်းကြာမြင့်သည့် ကာလပတ်လုံး ဩဒါတကသိုဏ်းကမ္မဋ္ဌာန်း စီးဖြန်းခဲ့၏။
တစ်ခုသော ဘဝတွင် မင်းဖြစ်ခဲ့၏။
နဖူးမှချွေးကို ပိတ်ဖြူစဖြင့်သုတ်ရာ စွန်းထင်းသည်ကို မြင်၏။
ထိုအခါ အနိစ္စသညာကို ရခဲ့၏။
ထိုကောင်းမှု၏ အကျိုးသည် နောက်ဆုံးလက်ရှိဘဝသို့တိုင် အကျိုးပေး၏။
"ဓမ္မပဒ" ရဟန်းမတို့အား ဆုံးမဩဝါဒပေးခြင်း စူဠပန္ထကထေရ်သည် ရဟန်းမတို့အား ဆုံးမဩဝါဒပေးရန် အလှည့်ကျသောအခါ “အဓိစေတသော အပ္ပမဇ္ဇတော” အစချီသော ဂါထာတစ်ပုဒ်ကိုပင် အဖန်ဖန် အထပ်ထပ် ဟောကြားလေ့ရှိသည်၊ အခါတစ်ပါး၌ ရဟန်းမတို့အား ဆုံးမဩဝါဒပေးရန် စူဠပန္ထကထေရ် အလှည့်ရောက်သောအခါ "ယနေ့ ဩဝါဒသည် ပြည့်စုံလိမ့်မည်မဟုတ်၊ အရှင်စူဠပန္ထကထေရ်သည် ဟောနေကျ အဓိစေတသော အပ္ပမဇ္ဇတော အစဖြာသော ၁-ဂါထာကိုပင် အဖန်ဖန်အထပ်ထပ် ဟောကြားပေလတ္တံ့" ဟု ပြောဆိုကြသော ရဟန်းမတို့၏စကားကို ကြားရသဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ပြီးလျှင် ကောင်းကင်၌ စင်္ကြံသွားခြင်း, ရပ်ခြင်း, ထိုင်ခြင်း, အိပ်ခြင်း, အခိုးအလျှံလွှတ်ခြင်း, ပျောက်ကွယ်ခြင်း စသောတန်ခိုးပြာဋိဟာကို ပြတော်မူကာ ဟောနေကျ ဂါထာနှင့် တကွ များစွာသော ဘုရားရှင်၏ အဆုံးအမစကားတော်တို့ကို နေဝင်သည် တိုင်အောင် ဟောကြားဆုံးမတော်မူသည်၊ ရဟန်းမတို့သည် စူဠပန္ထကထေရ်၏ ဩဝါဒစကားကို နာကြား၍ ပြန်လာကြသောအခါ မြို့တံခါးမှာ ပိတ်သွားပြီသဖြင့် မြို့ပြင်ဘက်၌ ကျိန်းစက်ကြပြီးလျှင် နံနက်စောစောထ၍ မြို့တွင်းသို့ ဝင်လာကြသည်ကို လူအများ တွေ့မြင်ကြသဖြင့် “ဤရဟန်းမတို့သည် ကျောင်းအရာတွင်း၌ ရဟန်းတို့နှင့် အတူတကွ နေထိုင်ကာ ယခုအခါမှ မြို့တွင်းသို့ ဝင်လာကြသည်” ဟု ကဲ့ရဲ့ပြောဆို စကားတင်းဆိုကြသည်ကို အကြောင်းပြု၍ "နေဝင်သည့်တိုင်အောင် ရဟန်းမတို့ကို ဆုံးမဩဝါဒ မပေးရန်" ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင်သည် သိက္ခာပုဒ် ပညတ်တော်မူရသည်။
(ဝိ၊၂၊၇၇-၈။
) "တိပိဋကအဘိဓာန်" မဟာဗုဒ္ဓဝင်၌ပါသော စူဠပန်ထေရ်ကို သည်မှာ ဖတ်ပါ။
ဓမ္မပဒ၌ပါသော စူဠပန်ထေရ်ကို သည်မှာ ဖတ်ပါ။
ပုဂံဒေသရှိ ကန်တော့ပလ္လင်ဘုရား၊ ၁၂ ရာစုတွင် တည်ခဲ့သည်။
အရှေ့တောင်အာရှဒေသတွင် တည်ရှိသော မြန်မာနိုင်ငံတွင် များပြားလှသော ဗိသုကာလက်ရာများ ရှိ၏။
ထင်ရှားသော အဆောက်အအုံများတွင် ဗုဒ္ဓစေတီများ၊ ဘုရားများ၊ ဗြိတိသျှကိုလိုနီခေတ် အဆောက်အဦများ၊ ပြန်လည်ပြုပြင်တည်ဆောက်ထားသည်များလည်း ပါဝင်၏။
နိုင်ငံ၏ ရိုးရာဗိသုကာလက်ရာများသည် ဘုရားရှင်၏ ဓာတ်တော်များ ဌာပနာထားသည့် နေရာများ၊ ဘုရားဖူးရန် နေရများ၊ ကိုးကွယ်မှုနှင့် ဆိုင်သည်များ၊ နိုင်ငံခြားသားများနှင့် နိုင်ငံရေးနှင့်ဆိုင်သည်များ စသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
Edwards 197. သမိုင်းနှင့် လွှမ်းမိုးမှုများ အစောပိုင်း အိန္ဒိယ၏ လွှမ်းမိုးမှုများ thumb|ဘောဘောကြီး စေတီတော် သည် ပျူပုံစံဖြင့် တည်ထားသည်၊ သရေခေတ္တရာမြို့ဟောင်းတွင် တည်ရှိသည်။
|225x225px ပျူခေတ်ကာလတွင် စေတီတော်များ တည်ဆောက်မှုကို အလေးပေးသည်။
စေတီတော်များသည် ဆလင်ဒါပုံစံများ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ခါတရံ ထီးတော်များ ပါရှိကြသည်။
မြန်မာ့ဗိသုကာသည် ရှေးခေတ် အိန္ဒိယယဉ်ကျေးမှုများ လွှမ်းမိုးလျက် ရှိသည်ကို ပထမဆုံးသော နေထိုင်သူများကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သိနိုင်သည်။
ပုဂံခေတ်ကာလ ၉ ရာစုတွင် မြန်မာလူမျိုးတို့သည် ပုဂံ ကို ဗဟိုပြုလျက် မင်းဆက်တစ်ဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ပုဂံမင်းဆက်၏ ၁၁ ဆက်မြောက်မင်းဖြစ်သည့် အနော်ရထာသည် ဧရာဝတီမြစ်ဝှမ်းနှင့် အစွန်အဖျားဒေသများကို ပေါင်းစည်းကာ ပုဂံအင်ပါယာကို ထူထောင်ခဲ့သည်။
၁၂ ရာစုအလယ်တွင် ပုဂံ၌ စေတီပုထိုးပေါင်း ၁၀၀၀၀ ကျော်ကို တည်ခဲ့သည်။
ကိုလိုနီခေတ် ၁၈၈၀ ခုနှစ်များ ဆုံးခါနီးတွင် မြန်မာသည် ဗြိတိသျှအင်ပါယာ၏ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ ဖြစ်ခဲ့သည်။
နယ်ချဲ့များ ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ ဗိသုကာတို့လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။
ရန်ကုန်သည် ကိုလိုနီတို့၏ မြို့တော် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကိုလိုနီတို့သည် ကြီးမားသည့် အဆောက်အဦတို့ကို မြို့တော်တွင် တည်ဆောက်ကြသည်။
ရန်ကုန်မြို့၏ စီးပွားရေးအတွက် အချက်အချာဖြစ်သည့် ရန်ကုန်မြစ်တစ်လျှောက်တွင် ကိုလိုနီအဆောက်အဦများစွာ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
၎င်းတို့တွင် ဝန်ကြီးများရုံးသည်လည်း အပါအဝင် ဖြစ်၏။
ဗြိတိသျှအုပ်ချုပ်ရေးအတွက် အတွင်းဝန်များရုံးအဖြစ် ၁၉၀၂ တည်ဆောက်ခဲ့သည့် အဆောက်အဦ ဖြစ်သည်။
အခြားမြို့လယ်တွင် တည်ရှိသည့် မြို့တော်ခန်းမ၊ ဗိုလ်ချုပ်ဈေး (ယခင်က စကော့ဈေး ဟု ခေါ်သည်။
)၊ Aviet နှင့် Tigran Sarkie တို့ တည်ဆောက်ခဲ့သည့် Strand ဟိုတယ် အစရှိသည်တို့သည် ကိုလိုနီခေတ်က အဆောက်အဦများပင် ဖြစ်သည်။
အထင်ကရ ဗိသုကာလက်ရာများ ရွှေတိဂုံစေတီတော် thumb|ရန်ကုန်မြို့ရှိ ရွှေတိဂုံစေတီတော် ရန်ကုန်မြို့ရှိ ရွှေတိဂုံစေတီတော်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့၏ အဓိကနေရာလည်း ဖြစ်၏။
စေတီတော်သည် ၉၉.၄ မီတာ အမြင့် ရှိ၏။
စေတီတော်သည် ရွှေဆိုင်းရွှေပြားတို့ဖြင့် ခြယ်သကာရံထား၏။
အရံစေတီတော်ကလေးများသည် စေတီတော်ကြီးအား ဝန်းရံထားပြီး စိန်ဖူးတော်များလည်း ပါရှိ၏။
လေးနှစ်မှ ငါးနှစ်ကြာတိုင်း ရွှေများကို ပြင်ဆင်မွမ်းမံမှုများ ပြုလုပ်၏။
စေတီတော်ကို ထေရဝါဒဗုဒ္ဓအဖွဲ့မှတည်ဆောက်ထားပြီး ဂေါတမဘုရားရှင်၏ ဆံတော်လည်း ဌာပနာထားသည်။
မန္တလေးနန်းတော် thumb|၁၉၀၃ ခုနှစ်၊ မန္တလေးနန်းတော် အစည်းအဝေးခန်းမ မန္တလေးနန်းတော်သည် သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်သည့် မြန်မာ့ဗိသုကာလက်ရာများတွင် အခြေခံကျသည့် တစ်ခုဖြစ်၏။
နန်းတော်သည် အတွင်းပိုင်းနေရာများထက် အပြင်ပိုင်းနေရာများက ပိုမို၍ ကြည့်လို့ကောင်းသည်။
၁၈၅၀ ခုနှစ်များ နောက်ပိုင်းတိုင်အောင် မဆောက်သေးသော်လည်း နန်းတော်၏ အလယ်ပိုင်းနှင့် နန်းတော်၏ ဂိတ်များသည် ပျူခေတ်အစောပိုင်းကာလများ၏ လက္ခဏာများ ရှိနေသည်။
၁၁ ရာစုကာလ ပုဂံခေတ် သစ်သားဖြင့် တည်ဆောက်သည့် ဗိသုကာလက်ရာများကို မန္တလေးနန်းတော်တွင် တွေ့နိုင်သည်။
ဗိသုကာအသွင်အပြင်များ သရွတ်နုနှင့် သစ်သားပန်းပု thumb|ရွှေနန်းတော်ကျောင်း၏ ကျွန်းသစ်ပန်းပုလက်ရာ သရွတ်နုပြုလုပ်ခြင်းသည် ပုဂံခေတ်အတွင်း တွေ့ရှိရသည်။
မွန်တို့၏ အမွေအနှစ်များတွက်လည်း သရွတ်နုပြုလုပ်ခြင်းကို ခိုင်ခိုင်မာမာ တွေ့ရသည်။
သစ်သားဖြင့် ဗိသုကာလက်ရာများလုပ်ခြင်းသည် မြန်မာတို့၏ ရိုးရာအနုပညာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး နှစ်ရာပေါင်းများစွာကပင် ရှင်သန်ထွန်းကားခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
အပူပိုင်းဒေသရာသီဥတုနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်မှုများကြောင့် လက်မှုပညာတို့သည် အောက်ပိုင်းဒေသများသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ရွှေအသုံးပြုခြင်း စေတီပုထိုးများတွင် ရွှေဆိုင်းများ ကပ်လှူခြင်းသည် မြန်မာတို အဓိကအသွင်အပြင်တစ်ခု အနေဖြင့် ရှိ၏။
ရွှေများကပ်လှူသည့် ဘုရားကျောင်းကန်များတွင် ဗူးဘုရား၊ ရွှေတိဂုံစေတီတော်၊ ရွှေစည်းခုံစေတီတော်၊ လောကနန္ဒာဘုရားတို့သည် ထင်ရှားသည့် ဘုရားစေတီများ ဖြစ်ကြသည်။
ဗိသုကာလက်ရာများကို ထိခိုက်မှုများ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းတွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဗိသုကာအမွေအနှစ်များစွာသည် စစ်ဘေးစစ်ဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံး ခဲ့ရသည်။
စစ်ပွဲ၏ အဆုံးပိုင်းကာလတွင် မန္တလေးနန်းတော်သည် မီးလောင်မှုကြောင့် ပျက်စီးခဲ့သည်။
၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားများသမဂ္ဂအဆောက်အဦကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။
၁၉၈၀ နောက်ပိုင်းကတည်းက များစွာသော ကိုလိုနီခေတ်အဆောက်အဦတို့သည် အသစ်ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်အတွက် ဖြိုဖျက်ခဲ့သည်။
ဘဒ္ဒါကုဏ္ဍလကေသာထေရီ သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် မဂ်ဉာဏ်ဖိုလ်ဉာဏ်ကို လျင်မြန်စွာရသည့်အရာတွင် အသာဆုံး၊ အမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ် ရသည့် ဘိက္ခုနီမ ဖြစ်သည်။
ဗျာဒိတ်တော်ခံယူခြင်း ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ရေတွက်သော် ကမ္ဘာတစ်သိန်းအထက် ကာလတွင် ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်တွင် ပဒုမုတ္တရဘုရားပွင့်တော်မူ၏။
ကုဏ္ဍလကေသာထေရီသည် ထိုဘုရားရှင်လက်ထက်တွင် ဟံသာဝတီပြည်တွင် သူဌေးမျိုး၌ လူဖြစ်၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားထံ တရားနာကြား၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “သုဘာ” ဟု အမည်ရသည့် ရဟန်းမကို လျင်မြန်သော အဘိညာဉ်ရှိသည့်အရာတွင် ဧတဒဂ်ထားတော်မူ၏။
ထိုအခါ ကုဏ္ဍလကေသာထေရီသည် မြတ်စွာဘုရားအား လှူဖွယ်တို့ဖြင့် လှူဒါန်းကာ ထိုဆုကို တောင်းခဲ့၏။
ထိုအခါ ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားက ဂေါတမအမည်ရှိသည့် ဘုရားလက်ထက်တွင် “ဘဒ္ဒါကုဏ္ဍလကောသာ” အမည်ဖြင့် တပည့်သာဝိကာမ ဖြစ်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
သူခိုး၏ မယား ကုဏ္ဍလကေသာသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် ဘဒ္ဒါသူဌေး၏ သမီး ဖြစ်၏။
ရာဇဂြိုဟ်ပြည်တွင် သောင်းကျန်းနေသော သတ္တုက သူခိုးသည် သောင်းကျန်းလျက်ရှိ၏။
တစ်နေ့သော် သူခိုးကို မိကာ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာသည့်အသံတို့ကို ကုဏ္ဍလကေသာကြား၍ လေသာပြတင်းမှ ဖွင့်ကြည့်၏။
ထိုအခါ သူခိုးအပေါ် ချစ်ခင်ကြင်နာစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
ထိုအခါ ကုဏ္ဍလကေသာသည် ထိုစိတ်ဖြင့် အိပ်ယာပေါ်တွင် လှဲကာ မျက်နှာမရွှင်မပျဖြစ်ကာ နေလေသည်။
မိခင်ဖြစ်သူက မေးလေရာ အမှန်အတိုင်း ဖြေလေ၏။
မိဘတို့က နားချသော်လည်း မရ။
သူခိုးကိုသာ လိုချင်သည့် တဏှာပြင်းပြနေသည့် ကုဏ္ဍလကေသာသည် ကြာလျှင် ထိုစိတ်ဖြင့် ဒုက္ခရောက်မည်ကို စိုးရိမ်ရသဖြင့် မိဘများသည် သူခိုးဖြင့် ပေးစားကြရ၏။
သတ္တုကသူခိုး၏ အကြံ သတ္တုကသည် ကုဏ္ဍလကေသာ၏ အဝတ်အဆင်တန်ဆာ ရှိသမျှ အားလုံးကို လိုချင်၏။
ထိုအခါ သူခိုးကျင့် သူခိုးကြံအတိုင်း ပြုလေသည်။
တောင်စောင့်နတ်မင်းကို ပူဇော်ရန်ဟုဆိုကာ တောထဲသို့ ကုဏ္ဍလကေသာကို တစ်ယောက်တည်း ခေါ်သွား၏။
တောတွင်း ရောက်လတ်သော် သတ္တုကသည် အဝတ်အစားနှင့် အဆင်တန်ဆာတို့ကို ချွတ်စေကာ မိမိ၏ ယုတ်မာသော အကြံကို အကောင်အထည် ဖော်၏။
သို့သော် ပါးနပ်သော ကုဏ္ဍလကေသာသည် အဆင်တန်ဆာများသည်သာမက မိမိသည်ပင် အရှင် ပိုင်ဆိုင်သည့် အရာများ ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆို၏။
သို့သော် မရပေ။
သတ္တုက လိုချင်သည်မှာ ပစ္စည်းပင် ဖြစ်၏။
သူမ၏ ပြောဆိုချက်ကို သူခိုးကြီးသည် ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ငြင်း၏။
ထိုအခါ ကုဏ္ဍလကေသာ မိမိအား ရှေ့မှနေ၍ လည်းကောင်း၊ အနောက်မှ နေ၍လည်းကောင်း လည်ကိုသိုင်းဖက်ကာ ယုယကြင်နာခွင့်ပြုပါရန် ပြော၏။
ထိုအခါ သတ္တုကသည် သဘောတူ၏။
ကုဏ္ဍလကေသာလည်း ရှေ့မှနေကာ လည်ကို ဖက်၍ ကြင်နာဟန် ပြု၏။
နောက်မှ နေ၍ အချိန်မဆိုင်းဘဲ သတ္တုကအား တောင်ကြားသို့ တွန်းချလိုက်၏။
တောင်စောင့်နတ်မင်းလည်း ကုဏ္ဍလကေသာ၏ ဉာဏ်ကို ချီးကျူးလေသည်။
တက္ကတွန်းမ ဖြစ်ခြင်း ကုဏ္ဍလကေသာသည် အိမ်ပြန်ဖို့ရာ မဖြစ်နိုင်တော့သည့် အတွက် ခြေဦးတည့်ရာသွားရင်း တက္ကတွန်းတို့အာရမ်သို့ ရောက်သွား၏။
တက္ကတွန်းဆရာတို့ထံ တပည့်ခံကာ တက္ကတွန်းမအဖြစ် နေ၏။
ထန်းစေ့မှုတ်ဖြင့် ဆံပင်တို့ကို နှုတ်၏။
ဆံပင်များ ပြန်ပေါက်လာသောအခါ အစုလိုက် ဝိုင်းလျက် ပေါက်ကြသည်။
ထိုအခါမှ စ၍ ကုဏ္ဍလကေသာဟု တွင်၏။
(ကုဏ္ဍလကေသာ = နားတောင်းပမာ အစုလိုက်ဝိုင်းသော ဆံပင်ရှိသူ။
) ကုဏ္ဍလကေသာသည် တက္ကတွန်းတို့၏ အတတ်ပညာများအားလုံး သင်ယူတတ်မြောက်ခဲ့၏။
သို့သော် ထိုပညာများသည် တရားထူးမဟုတ်မှန်း သိ၏။
ထို့ကြောင့် မြို့၊ ရွာ များသို့ လှည့်လည်ကာ ပညာရှိတို့ထံမှ ပညာများကို သင်ယူ၏။
သို့သော် သူမနှင့် ပြိုင်နိုင်မည့်သူ တစ်ဦးမျှ မထွက်ပေါ်လာသေးပေ။
ရှင်သာရိပုတ္တရာနှင့် ပြိုင်ခြင်း ကုဏ္ဍလကေသာသည် မြို့၊ ရွာ တို့၏ တံခါးဝတွင် သပြေခက်ကို သဲပုံပေါ်တွင် စိုက်ကာ မိမိအား ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့်သူသည် သပြေခက်ကို နင်းချဖျက်ဆီးပါစေဟု ဆိုကာ အရပ်တကာလှည့် ဝါဒပြိုင်လေသည်။
ဤသို့ဖြင့် သာဝတ္ထိသို့ ရောက်သွား၏။
ယခင်နည်းများအတိုင်း သာဝတ္ထိတွင်လည်း စိန်ခေါ်၏။
ထိုအခါ ဆွမ်းခံထွက်လာသော ရှင်သာရိပုတ္တရာသည် အနီးရှိကလေးတို့ကို မေးမြန်း၏။
အကြောင်းစုံ သိရသောအခါ ကလေးတို့အား သပြေခက်ကို နင်းချေဖျက်ဆီးခိုင်းလိုက်၏။
ကုဏ္ဍလကေသာလည်း မြို့ထဲမှ ထွက်လာ၍ အကြောင်းစုံ သိရလေပြီ။
ထိုအခါ ရှင်သာရိပုတ္တရာနှင့် ဝါဒပြိုင်ကြလေသည်။
တက္ကတွန်းမမေးသမျှကို မထေရ်သည် ဖြေနိုင်၏။
မထေရ်၏ အမေးကိုမူ မဖြေနိုင်ပေ။
ထိုအခါ ကုဏ္ဍလကေသာသည် မထေရ်၏ ခြေရင်းဝပ်စင်းကာ အရှင်ဘုရားတို့အား ကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်ကြောင်းပြော၏။
မထေရ်လည်း ဂန္ဓကုဋီတိုက်ရှိ မြတ်စွာဘုရားကို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ပါဟု ပြော၏။
ဘုရားရှင်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း ထိုအခါ ကုဏ္ဍလကေသာသည် မြတ်စွာဘုရားထံ သွားရောက်ရှိခိုး၏။
မိမိအား ဘိက္ခုနီမ ပြုခွင့်ပေးရန် တောင်းပန်၏။
မြတ်စွာဘုရားလည်း ခွင့်ပြုတော်မူ၏။
မြတ်စွာဘုရားလည်း လျင်မြန်စွာ မဂ်ဉာဏ်ဖိုလ်ဉာဏ်ကို ရသည့် တပည့်ဘိက္ခုနီမများထဲတွင် ကုဏ္ဍလကေသာထေရီသည် အသာဆုံး အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်ဟုဆိုကာ ဧတဒဂ် ပေးလေသည်။
ဥဂ္ဂသူကြွယ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် နှစ်သက်ဖွယ်သော ဝတ္ထုကို လှူလေ့ရှိသည့် ဥပါသကာတို့တွင် အသာဆုံး၊ အမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ်ကို ရခဲ့သည်။
မြတ်စွာဘုရားကို ပထမအကြိမ် ဖူးတွေ့ရုံဖြင့် သောတာပန် ဖြစ်လေသည်။
ဘုရားရှင်အား လှူဒါန်းခြင်း ဥဂ္ဂသူကြွယ်သည် ဝေသာလီပြည်၌ သူဌေးဖြစ်၏။
သူဌေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံနှင့် ဂုဏ်ကျေးဇူးတို့သည် ကျော်ကြား၏။
ဥဂ္ဂသူကြွယ်သည် မြတ်စွာဘုရားကို မိမိအိမ်သို့ ကြွရောက်ရန် စိတ်အကြံဖြစ်၏။
မြတ်ဗုဒ္ဓလည်း ကြွတော်မူ၏။
ထိုအခါ ရဟန်းသံဃာတို့အား အရသာအမျိုးမျိုးဖြင့် လုပ်ကျွေး၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် "မနာပဒါယီ လဘတေ မနာပံ" ဟူသည့်တရားကို နာကြားရ၏။
(မနာပဒါယီ လဘတေ မနာပံ = နှစ်ခြိုက်ဖွယ် ဝတ္ထုကို ပေးလှူသူသည် နှစ်ခြိုက်ဖွယ် ဝတ္ထုကို ရ၏။
) မြတ်စွာဘုရားအား အင်ကြင်းပွင့် အဆင်းရှိသော ခဲဖွယ်ကို အလှူခံရန် လျှောက်၏။
ထို့နောက် ဆီးသီးဖြင့် စီမံထားသော ကန်စွန်းရွက် ဆီပြန်ကြော်၊ သလေးဆွမ်း၊ ကာသိတိုင်းဖြစ် အဝတ်၊ ပလ္လင်၊ မွှေးရှည်ကော်ဇော၊ ပန်းပြောက်ခြယ် သားမွေးအခင်း၊ ဝံပိုင်ရေအခင်း၊ နီသော မျက်နှာကြက်နှင့် အုံးနီနှစ်ဖက်ရှိသော နေရာ၊ အဖိုးတစ်သိန်းတန်သော စန္ဒကူးနှစ် ထိုင်ခုံ စသည်တို့ကို အလှူခံရန် လျှောက်၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် အလှူခံတော်မူ၏။
ထိုအချိန်မှစ၍ ဥဂ္ဂသူဌေးသည် မိမိနှစ်ခြိုက်ရာ လှူဖွယ်တို့ဖြင့် ရဟန်းသံဃာတို့ကို လှူဒါန်း၏။
ဧတဒဂ်ရခြင်း ဘုရားရှင်သည် ဥဂ္ဂသူကြွယ်ကို နှစ်သက်ဖွယ်သော လှူဖွယ်တို့ဖြင့် လှူလေ့ရှိသည့် ဥပါသကာတို့တွင် အသာဆုံး၊ အမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ် ပေးတော်မူခဲ့၏။
ဥဂ္ဂသူဌေးသည် သေလွန်သောအခါ သုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မာ့ဘုံတွင် ဗြဟ္မာ ဖြစ်၏။
ဥဂ္ဂသူကြွယ်၏ အံ့ဖွယ်ရှစ်ပါး ဘုရားရှင်ကို ဖူးတွေ့ရသည်နှင့် တပြိုင်နက် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည် ကြည်ညိုခြင်း။
မြတ်စွာဘုရားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖူးတွေ့ တရားနာရ၍ အနာဂါမ်အရိယာဖြစ်ကာ လောကုတ္တရာ သရဏဂုံနှင့်တကွ ဗြဟ္မစရိယပဉ္စမကသီလကို ခံယူဆောက်တည် ကျင့်သုံးခြင်း။
မယားကြီးကို သူတပါးအား လှူဒါန်းပေးစားလိုက်ရသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ဖောက်လွဲဖောက်ပြန်မှု မရှိခြင်း။
မိမိ၏ စည်းစိမ်ရှိသမျှသည် သီလဝန္တပုဂ္ဂိုလ်မြတ်တို့နှင့် မခွဲခြားဘဲ ဆက်ဆံကုန်၏၊ သက်ဆိုင်ကုန်၏ဟု စိတ်ထားရှိခြင်း။
ရဟန်းသူမြတ်တို့ကို ရိုသေစွာ ဆည်းကပ် ပြုစုခြင်း။
ရဟန်းသူမြတ်တို့ တရားဟောလျှင် ရိုသေစွာ နာယူခြင်း။
ရဟန်းသူမြတ်တို့က တရားမဟောပါက မိမိက ဟောခြင်း။
ငါ့ထံသို့ နတ်တို့ ချဉ်းကပ်ကုန်၏။
ငါတို့သည် နတ်တို့နှင့် အတူတကွ စကားပြောရ၏ဟု စိတ်မတက်ကြွခြင်း။
အနာဂါမ် အရိယာ ဖြစ်ခြင်း။
ဟတ္ထကာဠဝက သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် သင်္ဂဟဝတ္ထုလေးပါးဖြင့် မိမိ၏ ပရိသတ်ကို ချီးမြှောက်သည့် ဥပါသကာတို့တွင် အသာဆုံး၊ အမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ်ကို ရရှိခဲ့သည်။
ဟတ္ထကာဠဝကသည် အာဠဝီတိုင်း၊ အာဠဝီပြည် အာဠဝကမင်း၏ သား ဖြစ်၏။
ပိဋကတ်သုံးပုံကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်၏။
အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး အခြံအရံဥပါသကာ ငါးရာရှိ၏။
သူ၏ ပရိသတ်သည် အလွန်သိမ်မွေ့၏။
ဤသည်ကို မြတ်စွာဘုရားမြင်သော် ပရိသတ်အား မည်သို့ ချီးမြှင့်သည်ကို မေး၏။
ဟတ္ထကာဠဝကသည် အောက်ပါအတိုင်း ဖြေ၏။
စွန့်ကြဲပေးကမ်းမှ နှစ်သက်မည့်သူကို ဒါနဖြင့် ချီးမြှင့်ခြင်း။
ချစ်စဖွယ်သော စကားကို ပြောမှ နှစ်သက်မည့်သူကို ပိယဝါစာဖြင့် ချီးမြှင့်ခြင်း။
ဖြစ်ပေါ်လာသော ကိစ္စကြီးငယ်တို့အား ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ပေးမှ နှစ်သက်မည့်သူကို ကိစ္စကြီးငယ်တို့ကို ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ပေးခြင်း အတ္ထစရိယာဖြင့် ချီးမြှင့်ခြင်း။
ကိုယ်တူထားမှ နှစ်သက်မည့်သူအား ကိုယ်တူထားခြင်း သမာနတ္တတာဖြင့် ချီးမြှင့်ခြင်း။
အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည့် လေးချက်ကို ဟတ္ထကာဠဝကသည် ဖြေကြားသော် မြတ်စွာဘုရားသည် မိမိ၏ ပရိသတ်ကို သင်္ဂဟဝတ္ထုလေးပါးဖြင့် ချီးမြှင့်သည့်အရာတွင် ဧတဒဂ် ပေးခဲ့သည်။
မဟာနာမ သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ဘောဇဉ်အရသာ၊ ဆေးတို့ဖြင့် လှူဒါန်းသည့် ဥပါသကာများတွင် အသာဆုံး၊ အမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ် ရခဲ့သည်။
မြတ်စွာဘုရားကို ပထမအကြိမ် ဖူးမြော်ရုံဖြင့် သောတာပန် ဖြစ်သူလည်း ဖြစ်၏။
မဟာနာမသည် ကပိလဝတ်ပြည်သား ဖြစ်၏။
အရှင်အနုရုဒ္ဓါ၏ အကို ဖြစ်၏။
သာကီဝင်မင်းမျိုး ဖြစ်၏။
မြတ်စွာဘုရားနှင့် သံဃာတော်များ ဝေရဉ္ဇာမြို့တွင် ဆွမ်းကိစ္စ ပင်ပန်းကုန်၏။
မဟာနာမ ကြားသော် စိတ်မကောင်း ဖြစ်၏။
ကပိလဝတ်သို့ ကြွလာသောအခါ ဘုရားအမှူးပြုသော ရဟန်းတို့ကို ဘောဇဉ်ငါးပါး၊ စတုမဓုဆေးတို့ဖြင့် နေ့စဉ်လှူဒါန်း၏။
ရဟန်းများ၏ ကိုယ်တွင် ဩဇာအဆီအစေးကို ထည့်သွင်းပေး၏။
ထိုသို့ ကျွေးမွေးလှူဒါန်းသည်မှာ လေးလ သုံးကြိမ် ဖြစ်၏။
မင်းသားသည် ဘုရားရှင်အား ထပ်မံလှူဒါန်းရန် ပြောလေ၏။
ဘုရားရှင်သည် ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။
ထိုအခါ မဟာနာမသည် မိမိထံရောက်လာသော သံဃာတော်များကို ဘောဇဉ်ငါးပါး၊ စတုမဓုဆေးတို့ဖြင့် ဆက်ကပ်လှူဒါန်းသူဟု ကျော်ဇော၏။
ထိုကြောင့် မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းသံဃာတို့အား ဘောဇဉ်အရသာ၊ ဆေး တို့ဖြင့် လှူဒါန်းသည့် ဥပါသကာတို့တွင် အသာဆုံး အမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ်ကို ပေးခဲ့သည်။
သူရမ္ဗဋ္ဌသူဌေးသည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ဘုရားရှင်အား မတုန်မလှုပ်ကြည်ညိုသည့်အရာတွင် အသာဆုံး၊ အမြတ်ဆုံး အဝေစ္စပသန္နဧတဒဂ် ရတော်မူ၏။
ဇာတ်ကြောင်း သူရမ္ဗဋ္ဌသည် သာဝတ္ထိပြည်မှ သူကြွယ်တစ်ဦး ဖြစ်၏။
အစ၌ တိတ္ထိတို့၏ တပည့်ဒကာဖြစ်၏။
သူရမ္ဗဋ္ဌ၏ သောတာပန်ဖြစ်ရန် အကြောင်းဥပနိဿယကို မြင်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ဆွမ်းခံကြွလာ၏။
သူရမ္ဗဋ္ဌလည်း ဘုရားရှင်အား အိမ်ထဲသို့ပင့်၍ ဆွမ်းကပ်၏။
ဘုရားရှင်လည်း တရားချီးမြှင့်တော်မူ၏။
အဆုံး၌ သူရမ္ဗဋ္ဌသည် သောတာပန်တည်လေ၏။
ဘုရားရှင် ပြန်ကြွတော်မူသောအခါ မာရ်နတ်သည် သူရမ္ဗဋ္ဌ မိမိနယ်မှ လွတ်မလွတ် စုံစမ်းလို၍ ဘုရားနှင့်တူအောင် ဖန်ဆင်းပြီးလျှင် သူရမ္ဗဋ္ဌ၏ အိမ်တံခါးသို့ ရောက်လာ၏။
သူရမ္ဗဋ္ဌသည် ဘုရားရှင်ပြန်ကြွလာသည်ဟူသော အမှတ်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာကာ ကြွလာခြင်းအကြောင်းကို လျှောက်ထားလေ၏။
ထိုအခါ ဘုရားအယောင်ဆောင်သော မာရ်နတ်က "သူရမ္ဗဋ္ဌ ... ငါဘုရား တရားဟောခဲ့စဉ်က တရားတစ်ခုကိုသတိမထား အမှတ်မဲ့ ဟောခဲ့မိသည်။
ခန္ဓာငါးပါးကို အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တဟု ဟောခဲ့မိ၏။
သို့သော် ခန္ဓာတွေအကုန်လုံး သည်သဘောချည်း မဟုတ်။
မပျက်မစဲ ခိုင်မြဲသော ခန္ဓာတချို့ရှိသေးသည်" ဟု ဆိုလေ၏။
ကိုယ်တွေ့တရားမရှိသူဆိုလျှင် ဘုရားပဲဟု အတည်ပြု၍ မရ်နတ်စကားကို လက်ခံလိုက်မည်သာ ဖြစ်၏။
တရားကိုယ်တွေ့ဖြစ်ပြီး ယုံကြည်ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်နေသော သူရမ္ဗဋ္ဌကား ဤအချက်ကို လက်မခံနိုင်။
ထို့ကြောင့်စဉ်းစားသည်မှာ ဤစကားသည် အလွန်ဝန်လေးသော စကားဖြစ်၏။
ဘုရားရှင်တို့မည်သည် အမှု့မဲ့ အမှတ်မဲ့ ဟောမှုမရှိနိုင်။
ဘုရားရှင်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ မာရ်နတ်ဖြစ်၏။
ဤသူသည် မာရ်နတ်ဖြစ်ရမည်ဟု စဉ်းစားပြီးလျှင် "သင် မာရ်နတ်မဟုတ်လော" ဟု ဆို၏။
မာရ်နတ်လည်း အရိယာကို မလိမ်ဝံ့သောကြောင့် ဟုတ်မှန်ကြောင်း ဝန်ခံရ၏။
ထိုအခါ သူရမ္ဗဋ္ဌက "အို မာရ်နတ်၊ သင်လို မာရ်နတ်မျိုး အရာအထောင်မက လာဖျက်ဆီးသော်လည်း ငါ၏သဒ္ဓါတရားကို လှုပ်ရှားစေနိုင်မည်မဟုတ်။
မဟာဂေါတမဘုရားရှင်သည် "သဗ္ဗေသင်္ခါရာ အနိစ္စာ" ကို ကြားရုံမျှမဟုတ်။
ကိုယ်တွေ့သိသည်အထိဖြစ်အောင် ဟောကြားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သင်လှည့်စား၍ ရမည်မဟုတ်။
ငါ့အိမ်တံခါးမှာ မနေနှင့်တော့" ဟု နှင်သော် မာရ်နတ်လည်း ကွယ်လေ၏။
ဤအကြောင်းကို ဘုရားရှင်အား လျှောက်ထားလေသော် ဤအကြောင်းအတ္ထုပ္ပတ်အရပင် သူရမ္ဗဋ္ဌအား ဥပါသကာတို့ထဲတွင် မတုန်မလှုပ်ဘဲ ကြည်ညိုသည့်အရာ၌ ဧတဒဂ် ပေးတော်မူ၏။
နန္ဒာထေရီ သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ဈာန်ဝင်စားသည့် အရာတွင် ဧတဒဂ် ရတော်မူ၏။
နန္ဒမင်းသား၏ ဇနီးလောင်းလျာ ဖြစ်၏။
အဘိရူပနန္ဒမင်းသမီးဟုလည်း ခေါ်၏။
အလွန်တရာ လှပတင့်တယ်သော အဆင်းရှိသဖြင့် ဇနပဒကလျာနီဟု အမည်တွင်၏။
ဘုရားရှင်၏ ဗျာဒိတ် ဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ကမ္ဘာတစ်သိန်းအထက်တွင် ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူ၏။
ထိုအချိန်တွင် နန္ဒာထေရီလောင်းလျာသည် ဟံသာဝတီမြို့၌ သူဌေးမျိုး၌ ဖြစ်၏။
ထိုသူဌေးမသည် မြတ်စွာဘုရားထံမှ တရားဓမ္မနာကြား၏။
မြတ်စွာဘုရားနှင့် သံဃာတော်တို့အား အလှူကြီးဖြင့် လှူဒါန်းခဲ့သည်။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားအား ဦးတိုက်ကာ ဈာန်ဝင်စားလေ့ရှိသော ရဟန်းမတို့ထက် မြတ်သော အရာအထူးကို ဆုတောင်း၏။
ထိုအခါ ပဒုမုတ္တမြတ်စွာဘုရားသည် "ဤကမ္ဘာမှ ကမ္ဘာတစ်သိန်းလွန်သော် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူအံ့။
ထိုဘုရားရှင်၏ ထံတွင် အလွန်ထင်ရှားသော နန္ဒာ ဟုအမည်ရသည့် တပည့်သာဝိကာမ ဖြစ်လတ္တံ့" ဟု ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူ၏။
ထေရီအပဒါန်ပါဠိတော်၊ ကုဏ္ဍလကေသီဝဂ်၊ နန္ဒာထေရီအပဒါန် ကျင်လည်ခဲ့သည့် ဘဝများ ထိုလူ့ဘဝမှ လွန်သော် တာဝတိံသာဘုံသို့ ရောက်၏။
ထိုဘုံမှ လွန်သော် ယာမာဘုံသို့ ရောက်၏။
ထိုဘုံမှ စုတေသော် တုသိတာဘုံသို့ ရောက်၏။
ထိုဘုံမှ လွန်သော် နိမ္မာနရတီဘုံသို့ ရောက်၏။
ထိုဘုံမှ လွန်သော် ဝသဝတ္တိဘုံသို့ ရောက်၏။
အထက်ပါ ဘုံဘဝများတွင် ကျင်လည်ခဲ့သည့်အခါတွင် မိဖုရား ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုဘုံမှ လွန်သော် လူ့ဘုံသို့ ရောက်ကာ စကြဝတေးမင်းတို့၏ လည်းကောင်း၊ ပဒေသရာဇ်မင်းတို့၏လည်းကောင်း မိဖုရား ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုကဲ့သို့ လူ့ဘုံ၊ နတ်ဘုံတို့တွင် များစွာသောကမ္ဘာပတ်လုံး ချမ်းသာစွာကျင်လည် ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးဘဝသို့ရောက်သော် ကပိလဝတ်ပြည်တွင် သုဒ္ဓေါဒနမင်း၏ သမီးတော်ဖြစ်၏။
အလွန်တရာ ချောမောလှပ၏။
အသရေဖြင့် ချောမောလှပနှစ်သက်အပ်သည်ဖြစ်သောကြောင့် နန္ဒာ ဟု အမည်တွင်၏။
ထေရီအပဒါန်ပါဠိတော်၊ ကုဏ္ဍလကေသီဝဂ်၊ နန္ဒာထေရီအပဒါန် ဘိက္ခုနီ ပြုခြင်း ရာဟုလာ၊ မယ်တော်မိထွေးတော် ဂေါတမီ၊ နန္ဒမင်းသားတို့သည် သာသနာ့ဘောင်သို့ ဝင်ရောက်ကာ ငြိမ်းအေးမှုကို ရှာကြပြီ ဖြစ်၏။
သူမလည်း သူတို့နည်းတူ ရဟန်းမ ပြုလေ၏။
မြတ်စွာဘုရားနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း နန္ဒာထေရီသည် ရဟန်းမ ဖြစ်လေပြီ။
မြတ်စွာဘုရားသည် ရုပ်ရည်အဆင်းကို ကဲ့ရဲ့တော်မူသည်ဟု သိထား၏။
ထို့ကြောင့် မြတ်စွာဘုရားထံပါးသို့ မဆည်းကပ်ရဲ ဖြစ်နေ၏။
မြတ်စွာဘုရားထံမှ ဩဝါဒကို ခံယူရာတွင် အခြားရဟန်းမတစ်ဦးကို မိမိကိုယ်စား လွှတ်လိုက်၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် နန္ဒာထေရီ၏ အဖြစ်ကို သိ၏။
ထို့ကြောင့် မြတ်စွာဘုရားသည် "ရဟန်းမများအနေဖြင့် မိမိ၏ ဩဝါဒကို ခံယူရန် ကိုယ်တိုင်သာ ခံယူရမည်။
ကိုယ်စားမလွှတ်ရ" ဟု စည်းကမ်းထုတ်၏။
ဤသို့ဖြင့် နန္ဒာထေရီလည်း မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် အလွန်တရာချောမောလှပသော အမျိုးသမီးကို ဖန်ဆင်းကာ မိမိအား ယပ်ခပ်နေဟန် ပြုစေ၏။
နန္ဒာထေရီသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ရောက်သောအခါ ဘုရားရှင်အား ယပ်ခပ်နေသော ချောမောသည့် အမျိုးသမီးကို သတိထားမိ၏။
မိမိသည် ထိုသူမ၏ ၂၅၆ စိတ် တစ်စိတ်ပင် မလှချေပါတကားဟု တွေးမိ၏။
လှပသည့်အမျိုးသမီးကို စူးစိုက်ကာ ကြည့်နေ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် နန္ဒာထေရီအား ဝိဇယသုတ္တန်ကို ဟောကြားတော်မူ၏။
နန္ဒာထေရီလည်း နှစ်ရက် သုံးရက် ကြိုးစားအားထုတ်ရာ ရဟန္တာမ ဖြစ်လေသည်။
ဧတဒဂ်ရခြင်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ "ရဟန်းတို့၊ ငါ၏ တပည့် ရဟန်းမတို့တွင် နန္ဒာထေရီသည် ဈာန်ဝင်စားသည့်အရာတွင် အသာဆုံး အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်" ဟုဆိုကာ ဧတဒဂ် ပေးတော်မူ၏။
ကိုပန်သည် မာယာ ယဉ်ကျေးမှု လောက ၏ ရှေးဟောင်းသုတေသနနယ်မြေ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဟွန်ဒူးရပ်စ်နိုင်ငံ အနောက်ပိုင်း ကိုပန်ပြည်နယ်တွင် တည်ရှိကာ ဂွါတီမာလာနိုင်ငံ နယ်စပ် နှင့် သိပ်မဝေးသော နေရာတွင် တည်ရှိသည်။
၎င်းသည် အေဒီ ၅ ရာစုမှ ၉ ရာစု အထိ ဂန္ထဝင်ခေတ် ဘုရင့်နိုင်ငံတော်၏ မြို့တော်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုမြို့တော်သည် မီဆိုအမေရိကန် ယဉ်ကျေးမှုဒေသ၏ အရှေ့တောက်ဘက် အဖျားတွင် တည်ရှိပြီး အစ်ဇ်သမို-ကိုလံဘီယံ ယဉ်ကျေးမှဒေသ၏ အစပ်တွင် တည်ရှိကာ မာယာလူမျိုး မဟုတ်သောလူမျိုးများ၏ ဝိုင်းရံခံရလုနီးနီး နေရာတွင် တည်ရှိသည်။
. ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဟွန်ဒူးရပ်စ်နိုင်ငံရှိ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ။
မြန်မာကွန်ဗန်းရှင်းစင်တာသည် ယခင်မြို့တော်ဖြစ်ခဲ့သော ရန်ကုန်မြို့တွင် တည်ရှိသည်။
မရမ်းကုန်းမြို့နယ်၊ မင်းဓမ္မလမ်းတွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲများ၊ ပြပွဲများနှင့် ကျယ်ပြန့်သော ပြင်ပဧရိယာရှိသဖြင့် ပြိုင်ပွဲများ၊ ကုန်စည်ပြပွဲများလည်း ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။
ကျုံခဝန်ရွာ ()()သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကော့ကရိတ်ခရိုင်၊ ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်၊ ကျုံခဝန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၀၈၁၈ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျုံခဝန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၂၂၀ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၆၅၄၅ ဦး နေထိုင်သည်။
ကျေးလက်ကျန်းမာရေးဌာနခွဲ ရှိသည်။
လိုင့်ထောင်ဖလာမေ့ရေတံခွန်သည် ကျုံခဝန်ရွာ၏ အနောက်ဘက် တောင်ညိုတောင်တန်း (တနင်္သာရီတောင်တန်း)တွင် တည်ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ကြာအင်းဆိပ်ကြီးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ။
ဥဂ္ဂတသူကြွယ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် သံဃာအား စိတ်တူမျှစွာ လုပ်ကျွေးသည့် ဥပါသိကာများတွင် အသာဆုံး၊ အမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ် ရခဲ့သည်။
ဥဂ္ဂတသည် ဟတ္ထိဂါမအရပ် (ဆင်ရွာ) သား ဖြစ်၏။
အနာဂါမ် ဖြစ်ခြင်း မြတ်စွာဘုရားသည် နာဂဝနဥယျာဉ်၌ သီတင်းသုံးနေချိန် ဖြစ်၏။
ဥဂ္ဂတသည် ခုနစ်ရက်တိုင် သေရည် ယစ်မူးနေ၏။
ကချေသည်တို့ဖြင့် မြူးထူးကာ ဥယျာဉ်သို့သွား၏။
ထိုအခါ ဘုရားရှင်နှင့် တွေ့လေသည်။
ဥဂ္ဂတသည် ဘုရားရှင်ကို အနီးကပ် ဖူးမြင်ရသောအခါ အမူးပြေသွား၏။
အလွန်လည်း ရှက်သွား၏။
မြတ်စွာဘုရားက တရားရေအေးတိုက်ကျွေးရာ တရားဆုံးသော် အနာဂါမ် ဖြစ်လေသည်။
အလှူအတန်း ပြုခြင်း ထိုအချိန်မှ စကာ ဥဂ္ဂတသည် ရဟန်းတို့အား လှူဒါန်း၏။
နတ်တို့က ဥဂ္ဂတ၏ သဒ္ဓါတရားကို ပျက်စီးအောင် ပြုသော်လည်း မပျက်ပေ။
အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ပတ်သက်၍ သဒ္ဓါတရားသည် မပျက်စီး၊ တူမျှသော သဒ္ဓါဖြင့် လှူ၏။
ဥဂ္ဂတသည် သီလဝန္တပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကိုသာ ချီးမွမ်း၏။
ဧတဒဂ်ရခြင်း မြတ်စွာဘုရားသည် သံဃာအား စိတ်မျှတစွာ ပြုလုပ်ကျွေးကြသော ဥပါသိကာများတွင် ဥဂ္ဂတသူကြွယ်သည် အသာဆုံး အမြတ်ဆုံးဟု မိန့်ကာ ဧတဒဂ် ပေးတော်မူ၏။
ဥဂ္ဂတသူကြွယ်၏ အံ့ဖွယ်ရှစ်ပါး မြတ်စွာဘုရားကို ဖူးရသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဘုရားအပေါ် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည် ကြည်ညိုခြင်း၊ ယစ်မူးမှု ချုပ်ငြိမ်းခြင်း။
မြတ်စွာဘုရားကို ပထမအကြိမ် ဖူးတွေ့ရပြီး တရားနာကာ အနာဂါမ် ဖြစ်ခြင်း၊ လောကုတ္တရာသရဏဂုံနှင့်တကွ ဗြဟ္မစရိယပဉ္စမကသီလ ခံယူဆောက်တည်ခြင်း။
မိမိ၏ မယားကို တပါးသော ယောက်ျားအား စွန့်လှူပေးကမ်းလိုက်ရသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ဖောက်လွဲဖောက်ပြန်မှု မရှိခြင်း။
မိမိ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာရှိသမျှတို့သည် သီလဝန္တပုဂ္ဂိုလ်မြတ်တို့နှင့် မခွဲခြားဘဲ ဆက်ဆံကုန်၏၊ သက်ဆိုင်ကုန်၏ဟူ၍ စိတ်ထားခြင်း။
ရဟန်းသူမြတ်တို့ကို ရိုသေစွာ ချဉ်းကပ်ပြုစုခြင်း။
ရဟန်းသူမြတ်က တရားဟောလျှင် ရိုသေစွာ နာယူခြင်း။
မဟောလျှင် မိမိက ဟောခြင်း။