kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
(ဂ)ပုံဆောင်ခဲအစုအဝေး (သို့) အောင်းဝင်ကျောက်များပြားသော ကျောက် ကျောက်သည် ၃၆၀ ံအပြည့် လင်းနေမည်။
thumb|အချုပ်တန်းဆရာဖေ(၁၂ဝဝ-၁၂၅၆) ပန်းချီ-ဦးရဲသောင်း သရုပ်ဖော် ရေးဆွဲသည်။
သည်ခေတ်တွင် သည်ကာလ-ချီ ငွေမျက်နှာဖွဲ့ တေးထပ်ရေးသူ အချုပ်တန်း ဆရာဖေကိုမြန်မာနှစ် ၁၂၀၀ ပြည့်နှစ် ဝါဆိုလဆန်း(၂)ရက်(ခရစ်နှစ် ၁၈၃၈ ခု ဇွန်လ ၂၃ ရက်)တွင် အင်းဝ၌ဖွားမြင်သည်။
ဖခင်မှာပုဂံမင်းလက်ထက် အသုံးစာရေး(အသုံးတော်ခံ) ရာထူး၌ ခန့်ထားခြင်းခံရသူ ဦးရောက်ဖြစ်ပြီး မိခင်မှာ မထင်ရှားသော သဘင်သည်မျိုး ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
၁၂၂၂-ခုနှစ်အတွင်း အမိအဖများနှင့်အတူ မန္တလေးမြို့ရိုးတောင်ဘက် ဘုရင့်မြင်းတပ်တော်ကြီးအတွက် ကုန်းနှီးများ တင်သွင်းချုပ်လုပ်ရာ အရပ်ဖြစ်သောကြောင့် အချုပ်တန်းဟု ခေါ်တွင်သောအရပ်တွင် အဖအလုပ်အကိုင်ဖြစ်သည့် ရွှေချည်ငွေချည်ထိုးလုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်စားသောက်နေထိုင်ရသည်။
၁၂၂၆-ခုနှစ် လောက်မှစ၍ ဦးဖေသည် မက္ခရာမင်းသား အထံတော်တွင် အဆောင်ကိုင်အဖြစ်အမှုထမ်းရသည်။
မြင်ကွန်း မြင်းခုန်တိုင် အရေးအခင်းတွင် မက္ခရာမင်းသား နောက်တော်မှနေကာ အမှုတော်ကိုကြိုးစားထမ်းရွက်သည့် အလျောက် အောင်မြင်မှုရလေသည်။
နောက် ကနောင်မင်းသား၏ သားတော် ပတိမ်းစားမင်းသားက ဘကြီးတော်မင်းတုန်းမင်းကို တော်လှန်ပုန်ကန်ရန် ရွှေဘိုမြို့သို့ထွက်ခွာသွားသောအခါတွင်လည်း မက္ခရာမင်းသား၏ အမိန့်တော်နှင့် ပတိမ်းစား၏ရန်ကို တွန်းလှန်ရာ၌ ပါဝင်ရလေသည်။
၁၂၃၆-ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ အိန္ဒိယဘုရင်ခံချုပ်သည် စင်္ကာပူကျွန်း၊ ကပ္ပလီကျွန်းသို့ တိုင်းခန်းလှည့်လည်သောအခါ မြန်မာဘုရင်များနည်းတူ ထီးဖြူတော် နှစ်ချက်မိုး၍ ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ လှည့်လည်ရာတွင် ကပ္ပလီအကျဉ်းသားတဦးက သက်တော်စောင့်အလစ်တွင် ဘုရင်ခံချုပ်အား ဓားဖြင့်နှစ်ချက်ထိုးလေသည်။
ဤသတင်းကို ဆရာဖေကြားသောအခါ “ထီးဖြူရုံပြာသာဒ်နှင့်၊ မအပ်သည့်အရာ၊ လပ်ဆိုသည့်မိစ္ဆာ၊ ပိတ်ရှာပြီဇီဝိ(ပ) မင်းတူတု၊ ခွေးသေသေ၊ သွေးတွေတွေ ယိုဘိ” စသော တေးထပ်ကို ရေးသဖြင့် အင်္ဂလိပ်တို့က ကန့်ကွက်သောကြောင့် မဟာမိတ် မပျက်စေရန်အတွက် စာဆိုရှင် ဦးဖေအား အပြစ်ပေးသော အားဖြင့် အချုပ်ချထားခြင်းခံရလေသည်။
အကြာမီပင် အချုပ်မှလွတ်လေ၏။
သီပေါမင်းလက်ထက်တွင်မူ ခေတ္တခဏမျှ မင်း၏အမှုတော်ကို ထမ်းရွက်ပြီးနောက် ရှမ်းပြည်သို့သွားရောက်ကာ သုံးဆယ်စော်ဘွားကြီး၏ အချီးမြှင့်ကိုခံရင်း အနိစ္စရောက်လေသည်။
မြန်မာကဗျားရွေးချယ်ချက်နှင့် ရတုရွေးချယ်ချက် H 594_ A (ဟံသာဝတီ) အချုပ်တန်းဆရာဖေ က မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂ဝဝ ပြည့်နှစ်ဖွား အင်းဝဇာတိပါ။
ဆရာဖေ ရဲ့မိခင်က သဘင်သည်မျိုးရိုး ဖြစ်ပါတယ်။
ပုဂံမင်းလက်ထက်မှာ အသုံးတော်ခံစာရေးအဖြစ် အမှုထမ်းတဲ့ ဖခင် ဦးရောက်နဲ့အတူတူ အမရပူရမြို့ကို မိသားစု လိုက်ပါခဲ့ကြတယ်။
ပုဂံမင်း နန်းကျပြီး မင်းတုန်းမင်း နန်းတက်တော့ ပုဂံမင်း လက်ထက်က အမှုထမ်းတွေ အနားယူရတဲ့အထဲမှာ ဦးရောက် လည်းပါခဲ့တယ်။
ဆရာဖေတို့မိသားစုက အချုပ်အလုပ်ပညာတတ်ကျွမ်းကြတော့ စားဝတ်နေရေး အတွက် ဆရာဖေ ငယ်စဉ်ကတည်းက မိသားစုနဲ့ ဒိုးတူပေါင်ဖက် လုပ်ကိုင်စားသောက်ခဲ့ရတယ်။
မင်းတုန်းမင်းကြီးက မန္တလေးမြို့သစ်တည်တဲ့အခါ၊ အမရပူရမြို့က လိုက်ပါပြောင်းရွေ့ချင်တဲ့ မြို့သူ မြို့သားတွေကို လုပ်ငန်းချင်း တူရာ တူရာ အလိုက် အစုတွေ၊ ရပ်ကွက်တွေ၊ ဝင်းကြီးတွေမှာ နေရာချထားပေးခဲ့တယ်။
ဒီနေ့အထိပဲ မန္တလေးမြို့ရဲ့ရပ်ကွက်တွေကို တန်း၊ ဝင်း၊ ရပ်၊ စု လို့ ခေါ်ပါသေးတယ်။
စိတ္တရမဟီ လို့ ခေါ်တဲ့ မန္တလေးမြို့ ကျုံးတောင်ဘက်ထိပ်က အချုပ်တန်းကို ဆရာဖေတို့ မိသားစု ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်ပါတယ်။
ဆရာဖေနဲ့မိသားစုက ဘဝရပ်တည်ရေးအတွက် အပ်ချုပ်အလုပ်တွေကို လုပ်ကိုင်စားကြ ရသူတွေမို့၊ အချုပ်တန်းမှာ နေရာရပါတယ်။
အချုပ်တန်း ဆိုတာ အပ်ချုပ်သည်တွေနေတဲ့ ရပ်ကွက်ပါ။
အပ်ချုပ်တန်းလို့လည်း ခေါ်ပါတယ်။
မြင်းကုန်းနှီးတန်း လို့လည်း ခေါ်ပါတယ်။
ဝါသနာပါတဲ့ စာပေကိုလည်း တဖက်က ရေးနေတော့၊ ဆရာဖေ ရဲ့စာတွေကို လူကြိုက်များလာတယ်။
အချုပ်တန်းရပ် ကိုအစွဲပြုပြီး အချုပ်တန်းမောင်ဖေ၊ ဒီနောက်တော့ အချုပ်တန်းဆရာဖေ လို့ နာမည်ကျော်ခဲ့တယ်။
ဆရာဖေ ရဲ့စာတွေက လေးချိုးနဲ့ တေးထပ်တွေပဲ များတယ်။
ဇာတ်စာတွေရေးတာမှာ ပြောင်မြောက်လေတော့ ဇာတ်ပညာရှင် အသိုင်းအဝိုင်းမှာ ကျော်ကြားခဲ့ပြီး အသက် ၂ဝ အရွယ်ကတည်းက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဆရာ နာမည်တပ်ပြီး အခေါ်ခံခဲ့ရသူပါပဲ။
ဇာတ်စာတွေအရေးများပြီး ဘုရင်ကလည်း သိပ်ပြီး မမြှောက်စားလို့ ဆရာဖေ ရဲ့ စာတွေက ခေတ်ပြိုင်စာဆို စလေဦးပုည ရဲ့ စာတွေလောက် လူသိမများခဲ့ပါ။
ဆရာဖေ က စာဆိုပြိုင်ဖက် စလေဦးပုညထက် အသက် ၁ဝ နှစ် ငယ်ပါတယ်။
စလေဦးပုညကို မင်းတုန်းမင်းကြီးကပဲ ဆရာဦးပုည လို့ ခေါ်လေ့ရှိပါသတဲ့။
နောက်တော့မှသာ စလေဆရာ ဦးပုည လို့ ခေါ်လာကြတယ်လို့ မှတ်သားဖူးပါတယ်။
‘ဘယ်နဲ့ရေးတဲ့ မောင်ပုတ်စည်၊ ဆန်တပြည် တေးတပုဒ်’ လို့စာဆိုရှိပြီး၊ ငယ်နာမည် မောင်ပုတ်စည် လို့ခေါ်တဲ့ စလေဆရာဦးပုည ကတော့ ဘုရင့်မြှောက်စားခံရသူပီပီ အဆင်ပြေခဲ့တယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ ဆရာဖေကတော့ အလုပ်မျိုးစုံအောင် လုပ်ကိုင်စားခဲ့ရတယ်။
ဆရာဖေ က ရမည်းသင်း လယ်ဝန်ဟောင်း ဗိုလ်ထွန်း၊ ဗိုလ်အေး၊ အရပ်ရပ်မှာရှိတဲ့ အင်အားစုတွေနဲ့ပူးပေါင်းပြီး နယ်ချဲ့တော်လှန်ရေးတွေ လုပ်နေခဲ့တယ်။
တော်လှန်ရေးအင်အားစုတွေကလည်း နယ်ချဲ့အုပ်ချုပ်သူတွေရဲ့ ချေမှုန်းတာကိုခံနေရတော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အင်အားတွေနည်းလာခဲ့ကြရတယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ နယ်ချဲ့တော်လှန်ရေးကို ဦးဆောင်ဦးရွက်လုပ်နေတဲ့အထဲက ဝန်းသိုစော်ဘွားကြီးလည်း တရုတ်ပြည်နယ်စပ်ဘက်ဆီကို ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့တယ်။
မြင်စိုင်းမင်းသားက ကျောက်ဆည်ဘက်ကိုထွက်သွား တယ်။
ကြည့်မြင်တိုင်မင်းသားက တောင်တွင်းကြီးဘက်ကို ထွက်သွားပြန်တယ်။
စော်ဘွားနဲ့မင်းသားတွေက နောက်ပါတွေနဲ့အတူ ရှောင်တိမ်းသွားလေတော့၊ ဆရာဖေလည်း အားလျော့သွားခဲ့ရပြန်တော့တယ်။
ခင်မင်ရင်းစွဲရှိတဲ့ ရှမ်းပြည်က သုံးဆယ်စော်ဘွား ဆီကို သွားမှဖြစ်မယ်။
နည်းလမ်းရှာပြီး နယ်ချဲ့ကို ဆက်လို့ တော်လှန်ကြစို့ဆိုပြီး၊ မိတ်ဆွေရင်း ဗြဲတိုက်စာရေးဟောင်း ဦးထွန်းဝ နဲ့ ဆရာဖေ တို့ ၁၂၅၁ ခုနှစ်မှာ ရှမ်းပြည်ကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြတယ်။
ဒီလိုနဲ့ သုံးဆယ်စော်ဘွားဆီမှာ ကွန်းခိုလို့ လမ်းပန်းအဆက်အသွယ် မကောင်းလှတဲ့ ရှမ်းပြည်တဝိုက် စည်းရုံးရေးဆင်းကြရတယ်။
တနေ့မှာ ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်းတိုင်းပြည် ပြန်လည်ထူထောင်ဖို့ မျော်မှန်း ကိုးစားနေခဲ့ကြတယ်။
အရေးတော်ပုံကလည်း၊ အောင်ပန်းဆင်ဖို့ရာ မျော်မှန်းထားတာနဲ့ အလှမ်းဝေးသထက် ဝေးနေခဲ့ပြန်တယ်။
ဆရာဖေ ရှမ်းပြည်ရောက်တာ ငါးနှစ်လောက် အကြာမှာတော့ ၁၂၅၆ သင်္ကြန်ကျခါနီးခဲ့ပြန်တယ်။
အအေးမိလို့ တော်တော်ပဲ နေမကောင်းဖြစ်ရာကစပြီး၊ ဒီအခါမှာတော့ ဆရာဖေ အတွက်၊ အပြီးတိုင် ခေါင်းချဖို့ရာ အချိန်ရောက်ခဲ့ပြီ။
သူချစ်တဲ့၊ သူ မျော်တိုင်းဝေးခဲ့ရတဲ့၊ သူ့ရင်ထဲက ရတနာပုံရွှေမြို့နဲ့ ရွှေပြည်တော် မြန်မာပြည်ကြီးကို အပြီးတိုင် ခွဲခွာခဲ့ရလေတော့တယ်။
MoeMaKa Burmese News & Media ကိုးကား အချုပ်တန်းဆရာဖေ (ဦးချမ်းမြ)၊ ၁၉၇၇၊ ၉ မြန်မာစာပေသမိုင်း (ဦးဘေမောင်တင်)၊ မြန်မာ ၁၃ဝဝ ပြည့်နှစ် နယ်လှည့်ရာဇဝင် (ဒေါက်တာ သန်းထွန်း)၊ ပ၊ ဒု၊ တ၊ ဖေဖော်ဝါရီ ၂ဝဝ၄ ညောင်ရမ်းအလွန် (ဒေါက်တာထင်အောင်)၊ အောင်သန်း (မန္တလေး) မြန်မာပြန်သည်၊ အောက်တိုဘာ ၁၉၇၃ မန္တလေး (ရတနာပုံ ဘိုးမှတ်စု)၊ မေလ၊ ၂ဝဝ၉ အနှစ် ၁ဝဝ ပြည့် မန္တလေး (ရွှေကိုင်းသား)၊ ဒု အကြိမ်၊ ဧပြီလ ၂ဝဝ၇ ကုန်းဘောင်ရှာပုံတော် (ညိုမြ)၊ ၁၉၆၇ ကုန်းဘောင်ကိုဆန်၍ (ဒေါက်တာ မတင်ဝင်း၊ ပညာရေးတက္ကသိုလ်)၊ ဒီဇင်ဘာ၊ ၂ဝဝ၁ Category:ရှေးခေတ်မြန်မာ ကဗျာစာဆိုတော်များ။
thumb|Ondatra zibethicus ကြွက်ကတိုး (Muskrat)သည် မြောက်အမေရိကတိုက်၌ အများအားဖြင့် တွေ့ရသော ကတိုးနံ့ထွက်သည့် ကြွက်တမျိုးဖြစ်သည်။
ချောင်းကမ်းပါတို့တွင် တွင်းတူး၍ နေတတ်သည်။
ရေကူးအလွန် ကျင်လည်သည်။
ကြွက်ကတိုးသည် ၁ ပေခန့် ရှည်သည်။
ကိုယ်ပေါ်၌ တောက်ပြောင်သော အညိုရောင် သားမွေးများရှိသည်။
နောက်ခြေ ပြားသည်။
အမြီး ၈ လက်မခန့် ရှည်၍ အမွေးမရှိ။
ဦးခေါင်းသည်ကျယ်၍ လုံးသည်။
နားရွက်များသည် သေးငယ်၍ ဦးခေါင်း၌ ကပ်နေကြသည်။
ကြွက်ကတိုးသည် ဗီဗာဖျံများကဲ့သို့ သူတို့၏ နေအိမ်တွင် အခန်းကြီး အခန်းငယ် အမျိုးမျိုး ပြုလုပ်ထားကြသည်။
ထိုအခန်းများ၌ပင် သားမွေး၍ ဆောင်းရာသီကို ကုန်လွန်စေသည်။
နွေရာသီတွင် ရေကူးလိုက်၊ နေပူစာ လှုံလိုက်နှင့် တပျော်တပါး နေတတ်ကြသည်။
ရေ၌ပေါက်သော အပင်များ၏ အရိုးအမြစ်၊ အရွက်တို့ကို စားလေ့ရှိသည်။
အိမ်အနီးအနား၌ တွေ့သော အသီးအရွက်များကိုလည်း စားလေ့ရှိသည်။
ဆောင်းဦးပေါက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဆောင်းရာသီ ခိုလှုံရန်အတွက် အိမ်ကို ပြုပြင်ဆောက်လုပ်လေ့ရှိသည်။
လူတို့သည် ကြွက်ကတိုးကို သူတို့၏ အိမ်မှ သားမွှေးရရန်အတွက် အမြောက်အမြား ရှာဖွေ ဖမ်းဆီးကြသည်။
ယနေ့ခေတ်တွင်မူ မရှိသလောက် ရှားပါးသွားသော ရှားပါးသတ္တဝါတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ-၂၊ အပိုင်း-ခ၊ နှာ-၂၉၃။
ကျောက်မျက်ရတနာဟု သတ်မှတ်နိုင်ရန်အတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအင်္ဂါရပ်များစွာလိုအပ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
၎င်းတို့မှာ- အရောင် (Colour) မာခြင်း (Hadness) ကြံ့ခိုင်ခြင်း (Toughness) ကွဲအင် (Cleavage) အက်ရာ (Fracture) သိပ်သည်းဆ (Specific Gravity) အပူစီးနိုင်မှု (Thermal Conductivity) ဓာတုပစ္စည်းများကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှု) အလေးချိန် ယူနစ်များ (Units of Weight) တို့ဖြစ်ကြသည်။
အရောင် အရောင်သည် ကျောက်မျက်ရတနာတို့အတွက် လှပခြင်းဟူသော စွမ်းရည်ကို ပေးပါသည်။
ကျောက်မျက်အတန်းစား၊ အရည်အသွေးနှင့် တန်ဖိုးအနည်းအများကို ဆုံးဖြတ်ပေးသော အဓိကကျသည့် အချက်ဖြစ်သကဲ့သို့ ကျောက်မျက်အမျိုးအစား ခွဲခြားရေး၌လည်း အဆုံးအဖြတ်ပေးသည့် အရေးကြီးအချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ပတ္တမြား=အနီရောင်(ခိုသွေးရည်) ၊ နီလာ= အပြာရောင်(ကတ္တီပါရည်) ၊ မြ=အစိမ်းရောင် .. စသည်ဖြင့် မာခြင်း တွင်းထွက်အများစုတို့သည် တိုက်ခိုက်ထိုးခြစ်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် မာခြင်းမျိုးရှိကြသည်။
စံသတ်မှတ်ထားသည့် တွင်းထွက်များ၏ မာခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းဖြင့် တွင်းထွက်တစ်မျိုး၏ မာခြင်းအဆင့်ကို သိနိုင်ပေသည်။
ထင်ရှားသည့် မာဆင့်စံနှုန်းများမှာ- မိုး စံနှုန်း (ခေါ်) မိုးစကေး (Mohs' Scale of Hadness) လွန်ခဲ့သည့် နှစ်တစ်ရာကျော်ခန့်က ဂျာမန်တွင်းထွက်ပစ္စည်းဆိုင်ရာပညာရှင် ဖရက်ဒရစ်မိုး(စ်) သတ်မှတ်ခဲ့သည့် အတွက် မိုး စံနှုန်း (သို့) မိုးစကေး (Mohs' Scale of Hadness) ဟုခေါ်ကြသည်။
right |thumb| မိုးစကေး (Mohs' Scale of Hadness) ကန့်ကူဆံ (Talc) ဂျစ်ပဆမ် (Gypsum) ငုကျောက် (Calcite) မိုးကုတ်ပုလဲ (Flourite) နဂါးသွဲ့ (Apatite) ကြွေကျောက် (Feldspar) သလင်းကျောက် (Quartz) ဥဿဖယား/ထပ်တစ်ရာ (Topaz) ကိုရိုဒမ် (ပတ္တမြား၊နီလာ မျိုးရင်းအုပ်စု) (Corundum) စိန် (Diamond) ဤဇယားစဉ်အရ ကန့်ကူဆံသည် အပျော့ဆုံးအဆင့်ဖြစ်ပြီး စိန်မှာ အမာဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည်။
အဆင့်ကိုးတွင်ရှိသည့် ကိုရိုဒမ် နှင့် အဆင့်တစ်ဆယ်တွင်ရှိသည် စိန်တို့၏ မာဆင့်ခြားနားခြင်းမှာ ကိုရိုဒမ်နှင့် ကန့်ကူဆံတို့ကြား ခြားနားခြင်းထက် များစွာပိုသည်ကို တစ်ဖက်ပါ ပုံတွင်လေ့လာနိုင်သည်။
အချို့သော ပစ္စည်းများကို မာဆင့်စမ်းသပ်ရာတွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။
ဥပမာအားဖြင့်- လက်သဲ= ၂.၅ သံချောင်း= ၄.၅ - ၅ မှန်ချပ်= ၅.၅ - ၆ ဗိုက်ကာ စံနှုန်း (ခေါ်) ဗိုက်ကာ စကေး (Vicker's Scale) အခြားပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဗိုက်ကာသတ်မှတ်သည့် ဗိုက်ကာစကေး ဟူ၍လည်း ရှိပါသေးသည်။
အထူးအဖြင့် ဗိုက်ကာစကေးကို စိန်၏မာဆင့်သတ်မှတ်ရာတွင် အသုံးများကြသည်။
ကြေးနီပြား ၁၀၀ သံမဏိဓား ၅၀၀ ထပ်တစ်ရာ ၁၃၀၀ ကုရုန္စံ ၂၀၀၀ ဘိုကာရွန်ဗိုက် ၂၈၀၀ တင်တလန်နိုက်ထရိုက် ၃၂၀၀ စိန် ၁၀၀၀၀-၅၀၀၀၀ (မျက်နှာပြင်နေရာအလိုက် သတ်မှတ်သည်။
) မှတ်ချက်။
သွေးပြီးသော ကျောက်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မာဆင့်စမ်းသပ်ခြင်းကို လုံးဝ(လုံးဝ) မပြုလုပ်ရပါ။
ကြံ့ခိုင်ခြင်း အရာဝတ္တုတစ်ခုအနေဖြင့် ထုခြင်း၊ရိုက်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို ဆိုလိုသည်။
ယေဘူယျအားဖြင့် ကျောက်စိမ်းသည် ကြံ့ခိုင်မှုအား အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
မြ မှာမူအတော်အားနည်းပြီး ကြွတ်ဆက်ကာကြံ့ခိုင်ခြင်း မရှိလှပေ။
ကွဲအင် လားရာ တစ်ခု (သို့) တစ်ခုထက်ပိုသော လားရာများအတိုင်း ကွဲထွက်သွားတတ်သည့် အချို့တွင်းထွက်တို့၏ သဘာဝကို ကွဲအင်ဟု ခေါ်သည်။
ကွဲအင်မျက်နှာပြင်တို့သည် ညီညာသော မျက်နှာပြင်များဖြစ်ပြီး အဏုမြူဖွဲ့စည်းမှုအားနည်းသည့် ပြင်ညီတစ်လျှောက် ပေါ်ပေါက်လာရခြင်းဖြစ်သည်။
သလင်း/အညံ့ပန်း=ကွဲအင်မရှိပါ ထပ်တစ်ရာ= ထင်ရှားပြတ်သားသည့် ကွဲအင်တစ်စုံတည်းရှိသည်။
ကြွေကျောက်= ကွဲအင် နှစ်စုံ ငုကျောက်= ကွဲအင် သုံးစုံ မိုးကုတ်ပုလဲ= ကွဲအင် လေးစုံ အက်ရာ ကွဲအင်၏မျက်နှာပြင်တိုင်း မဟုတ်ဘဲ အက်ကွဲတတ်သည့် အက်ရာမျိုးကို ဆိုလိုသည်။
ခရုပတ်အက်ရာ (Conchoidal fracture) = သလင်း အက်ရာချော (Even fracture) = Garnet အက်ရာကြမ်း (Uneven fracture) = ဗဟန်းရွှေဝါ (Pyrite) အက်ရာထစ် (Hackly fracture) = ကြေးနီကြမ်း မျှင်သားအက်ရာ (Splinstery fracture) = ဆာပန်တိုက် (Serpentine) မှတ်ချက်။
ကွဲအင် ကောင်းပါက အက်ရာမရှိပါ။
သိပ်သည်းဆ ကျောက်မျက်တိုင်းတွင် သီးခြားသိပ်သည်းဆများ ရှိကြသည့်အတွက် သိပ်သည်းဆသည်လည်း ကျောက်မျက်အမျိုးအမည် ခွဲခြားရာတွင် များစွာအသုံးဝင်ပါသည်။
တွက်ချက်ပုံမှာ ကျောက်မျက်အလေးချိန်နှင့် ထုထည်တူရေ၏အလေးချိန် (၄ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်) တို့၏ အချိုးဖြစ်သည်။
ကျောက်မျက်၏ သိပ်သည်းဆ= လေထုထဲရှိ ပင်ကိုအလေးချိန်/ ရေထဲတွင် လျော့နည်းသွားသော အလေးချိန် အပူစီးနိုင်မှု ကျောက်မျက်တို့သည် လူ့ကိုယ်ခန္ဓာအရေပြားမှ အပူကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူနိုင်သည့်အတွက် အေးမြသော အထိအတွေ့မျိုးကို ခံစားနိုင်သည်။
(ဥပမာ-ကျောက်စိမ်း) ဓာတုပစ္စည်းများကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှု ကျောက်မျက်အများစုသည် ဓာတုပစ္စည်းများ၏ တိုက်စားမှုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် စိန်၊ပတ္တမြား၊နီလာ၊မျက်ရွဲ၊အညံ့ပန်း၊ မှတ်မီး ၊ ဥဿဖယားတို့သည် ငရဲမီးဒဏ်ကို ကောင်းစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။
သို့သော် မာဆင့်ပျော့သည့် ပြောင်ခေါင်းစိမ်းနှင့် ဂေါ်မိတ်တို့သည် ကန့်ငရဲမီးနှင့် ကြာရှည်ထားပါက ချေဖြတ်ခြင်းခံသွားရတတ်သည်။
အလေးချိန် ယူနစ်များ ကာရတ် (Carat) ကျောက်မျက်အများစု၏ အလေးချိန် ယူနစ်ဖြစ်သည်။
၁ ကာရတ် = ၀.၂၀၀ ဂရမ် (gm) ၁ ဂရမ် = ၅ ကာရတ် ဂရိန်းနှင့် မိုမီ (Grain & Mome) ပုလဲအတွက် အလေးချိန် ယူနစ်များဖြစ်သည်။
၁ ဂရိန်း=၀.၀၅ဂရမ် = ၀.၂၅ကာရတ် ၁ ဂရမ်= ၂၀ ဂရိန်း ၁မိုမီ = ၃.၇၅ ဂရမ် (နိုင်ငံတကာ ပုလဲ အလေးချိန်စံနှုန်း) ၁၀၀မိုမီ= ၁ kan ရတီ(Rati) စိန်၊ပုလဲ နှင့် မြ တို့အတွက် မြန်မာတို့ သီးသန့်သုံးနှုန်းသည့် အလေးချိန်ယူနစ်ဖြစ်သည်။
၁ ရတီ= ၀.၉ ကာရတ် ၁ ကာရတ် = ၁.၁ ရတီ Category:ကျောက်မျက်ရတနာ Category:ကျောက်မျက်ရတနာ Category:ဘူမိဗေဒ။
thumb|အနားယူ သာသနာပိုင်ချုပ် ဒေါက်တာ အန်ဒရေမြဟန် (ခ) မောင်ပေါက်စည် (မန်းတက္ကသိုလ်) (၁၉၃၂-၂၀၀၆) အား ဆရာ အော်ပီကျယ်၏ နှုတ်ဆက် ဂါရဝပြု ကာတွန်းလက်ရာ တကွက်။
မောင်ပေါက်စည် (မန်းတက္ကသိုလ်) (၁၉၃၂-၂၀၀၆) ၁။
အမည်ရင်း - အေမြဟန် ၂။
မိဘအမည် - ဦးလုကာဘိုးကဲ + ဒေါ်လေးတင် ၃။
မွေးသက္ကရာဇ် - ၂၇၊ ၁၁၊ ၁၉၃၂ ၄။
မွေးဖွားရာဒေသ - မြစ်သားမြို့ ကိုယ်ရေးဖြစ်စဉ် မောင်ပေါက်စည်သည် အဖ မန္တလေး သာသာနာပိုင်နယ် ဂိုဏ်ထောက်ကြီး ဦးလုကာဘိုးကဲ (ဗမာ)၊ အမိ ဒေါ်လေးဆင့် (ကရင်) တို့မှ မြစ်သားမြို့တွင် ၁၉၃၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၂၇ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားသည်။
မွေးချင်း ငါးဦး အနက် တတိယမြောက် သားဖြစ်၍ အမည်းရင်း အင်ဒရေမြဟန် ဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ် တောင်ကျေးက ကလေးဘဝမှ ဆယ်တန်း အောင်မြင်သည် အထိ ရန်ကုန်မြို့တော် စိန်မေရီ စာသင်ကျောင်းနှင့် စိန်ဂျွန်းဒိုင်အိုစီစင် တက္ကသိုလ်ကျောင်းများတွင် ပညာ သင်ကြားသည်။
တက္ကသိုလ် ပညာကို မန္တလေး တက္ကသိုလ်တွင် ဆည်းပူးခဲ့ပြီး ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင် တက္ကသိုလ် ကျောင်းသား မောင်ပေါက်စည်နှင့် မန္တလေး တက္ကသိုလ် ကလောင်ရှင် အသင်း ဥက္ကဋ္ဌတို့ နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး မန္တလေးမြို့ နှစ်တရာပြည့် ပွဲတော်ကြီး ဖြစ်သော မန်းရာပြည့်ပွဲတော် အထိမ်းအမှတ် မန်းရာပြည့် ကဗျာများ စာအုပ်ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
၁၉၅၈ ခုနှစ်မှ ၁၉၆ဝ ပြည့်နှစ်အထိ သာသနာပိုင်ကြီး ဦးဖရန်စစ်အာမြ ဦးဆောင် ပြုလုပ်သည့် ရှေ့ပြေး သာသနာပြု စီမံကိန်း တခုဖြစ်သော စိန့်ပီတာ အထက်တန်းကျောင်းတွင် ကျောင်းအုပ် အဖြစ် အမှုတော် ထမ်းခဲ့သည်။
၁၉၆၃ ခုနှစ်မှ ၁၉၆၅ ခုနှစ်အထိ ရန်ကုန်မြို့ရှိ ကားတိုင် ကျမ်းစာကျောင်းတွင် ဓမ္မပညာရပ်များ ဆက်လက် ဆည်းပူးသည်။
၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၅ ရက်နေ့တွင်မူ ရန်ကုန် သာသနာပိုင်ကြီး ဗွီ၊ ဂျီ၊ ရှာဘန်းက ရန်ကုန်မြို့ ကသီဒြယ် ကျောင်းတော်ကြီးတွင်း သင်းထောက်သိက္ခာ ပေးခဲ့သည်။
၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ မေလ ၁ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့ ရှင်မိက္ခေလ ဘုရားကျောင်းတွင် ဆရာမ ဒေါ်ဒေါ်လီနှင့် ထိမ်းမြား လက်ထပ်ခဲ့သည်။
၁၉၈၃ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာမှ စ၍ မြန်မာနိုင်ငံ ခရစ်ယာန် အသင်းတော်များ ကောင်စီ၏ အထွေထွေ အတွင်းရေးမှူး အဖြစ် ရွေးချယ်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ၁၉၈၈ ခုနှစ်၊ ဧပြီလထိ ထိုတာဝန်ကို စွမ်းစွမ်းတမံ ဦးဆောင်ခဲ့သည်။
သာသနာပိုင်ချုပ် အန်ဒရေ ဦးမြဟန်ကို လူငယ်ဘဝ၊ ကျောင်းသားဘဝ၊ ဘုန်းတော်ကြီးဘဝနှင့် ရာထူးကြီးများကို လက်ခံရယူ ထမ်းရွက်ရသည့် ဘဝတလျှောက်လုံး၌ ပေါင်းသင်း ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်သူ ဖြစ်သည်။
စာပေ ဖတ်ရှုခြင်း၊ စာပေကဗျာ ရေးသားခြင်းလည်း ဝါသနာထုံသူ ဖြစ်၍ ကျောင်းသား ကျောင်းဆရာ ဘဝ၌ မောင်ပေါက်စည် ကလောင် အမည်ဖြင့် ဝတ္ထု၊ ဆောင်းပါး၊ ကဗျာများ ရေးသားခဲ့သည်။
အမှုတော် ထမ်းဆောင်ရသည့် ကာလတလျှောက် ဂျမေကာ၊ ဟောင်ကောင်၊ စင်ကာပူ၊ ထိုင်း၊ အင်္ဂလန်၊ ဂျာမနီ၊ ဩစတြေးလျ၊ ဂျပန်၊ အမေရိကန်၊ ကနေဒါ၊ ဆိုက်ပရပ် စသည့် နိုင်ငံများသို့ သွားရောက်၍ ဘာသာရေး ဆိုင်ရာ အစည်းအဝေးများတွင် အတွေ့အကြုံများ တက်ရောက် ဝေမျှခဲ့သည်။
ခရစ်ယာန် ဘာသာဝင် တဦး ဖြစ်သော်လည်း မြန်မာစာပေကို နှစ်သက်ပြီး လေ့လာ လိုက်စားလိုသည့် စိတ်ရှိသူ ဖြစ်၍ စစ်ပြီးခေတ် မန္တလေး တက္ကသိုလ် သမိုင်း၌ ပထမဦးဆုံး မြန်မာစာ ဂုဏ်ထူး ရခဲ့သူတဦး ဖြစ်သည်။
လေးချိုး၊ တေးထပ်၊ ဘောလယ်၊ တျာချင်း၊ အိုင်ချင်း အစရှိသည့် ဂန္ထဝင် ပုံစံ ကဗျာများကို ကောင်းစွာ ရေးစပ် သီကုံးနိုင်သည် အထိ မြန်မာစာပေကို ဝါသနာထုံသူ ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ ခရစ်ယာန် အသင်းတော်၏ အနားယူ သာသနာပိုင်ချုပ်ကြီး ဖြစ်သော ဒေါက်တာ အန်ဒရေမြဟန် (ခေါ်) စာရေးဆရာ မောင်ပေါက်စည်သည် ၂၀၀၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၃၁ ရက်နေ့ နံနက် ၁၁ နာရီ အချိန်တွင် ခရစ်တော်၌ အိပ်ပျော် သွားခဲ့သည်။
တထောက်နား၍ ပြန်ပါလေ ၁၉၆၁ ၂။
လှိုင်းပုတ်သံကဗျာများ ၁၉၉၆ ၃။
ကသစ်ပန်းကဗျာများ ၁၉၉၇ ၄။
အညာကျေးက ကဗျာတေး ၂၀၀၃ ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ ဆက်ဆံရေး ဦးစီးဌာန (ရုံးချုပ်)၊ စာတည်းအဖွဲ့ စုဆောင်း ပြုစုပြီး ရွှေဟင်္သာ စာအုပ်တိုက်မှ ၂၀၀၈ ဖေဖော်ဝါရီမှာ ပထမအကြိမ် ထုတ်ဝေ ဖြန့်ချိခဲ့တဲ့ 'နှစ်ဆယ်ရာစု မြန်မာ စာရေး ဆရာများနှင့် စာစုစာရင်း (စတုတ္ထတွဲ)' ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
thumb|မောင်ဇေယျာ (၁၉၅၈) မောင်ဇေယျာ (၁၉၅၈) ၁။
အမည်ရင်း - ဦးသန်းအုန်း ၂။
မိဘအမည် - ဦးထွန်းအုံ + ဒေါ်ချော ၃။
မွေးသက္ကရာဇ် - ၁၈၊ ၄၊ ၁၉၅၈ ၄။
မွေးဖွားရာဒေသ - အင်းကုန်းရွာ၊ နတ်မောက်မြို့ ၅။
ကလောင်အမည်ခွဲများ - မောင်ဇေယျာ၊ မောင်သန့်စင်၊ ကိုယဉ်ကျေး၊ M.T.O. ကိုယ်ရေးဖြစ်စဉ် ၁၉၅၈ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁၈ ရက် သောကြာနေ့တွင် နတ်မောက်မြို့နယ် အင်းကုန်းရွာ၌ မွေးဖွားသည်။
အဖ ဦးထွန်းအုံ၊ အမိ ဒေါ်ချော ဖြစ်သည်။
မွေးချင်း သုံးယောက်တွင် ဒုတိယမြောက် ဖြစ်ပြီး အမည်ရင်း ဦးသန်းအုန်း ဖြစ်သည်။
အမေ့ဘက်မှ အဖိုးမှာ တို့ဗမာ အစည်းအရုံးကို စတင်ခဲ့သူ စာရေးဆရာကြီး သခင်ဘသောင်း ဖြစ်သည်။
နတ်မောက်မြို့ ဗိုလ်ချုပ် အထိမ်းအမှတ် အစိုးရ အထက်တန်းကျောင်းမှ ဆယ်တန်း အောင်မြင်သည်။
ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်မှ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့၊ စာကြည့်တိုက် ပညာဘွဲ့လွန် ဒီပလိုမာနှင့် မဟာဝိဇ္ဇာဘွဲ့များ ရခဲ့သည်။
၁၉၉၂ ခုနှစ်၊ ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ ဆက်ဆံရေး ဦးစီးဌာနမှ ဦးဆောင် ဖွင့်လှစ်သော စာကြည့်တိုက်ပညာ လေးလ သင်တန်းတွင် ပထမ ရခဲ့သည်။
၁၉၉၃-၉၅ ခုနှစ်၊ စာကြည့်တိုက် ပညာ ဘွဲ့လွန် ဒီပလိုမာတွင် ပထမရ၍ ပထမဆုံး 'ဆရာဇော်ဂျီဆု' ချီးမြှင့်ခြင်း ခံရသည်။
စာကြည့်တိုက်ဆိုင်ရာ 'မြန်မာရာမ စာစုစာရင်း' (၁၉၉၃)၊ 'ဧချင်း စာစုစာရင်း' (၁၉၉၅)၊ 'သခင်ဘသောင်း စာစုစာရင်း' (၁၉၉၅)၊ 'ပျူစာစု စာရင်း' (၁၉၉၇)၊ 'အမျိုးသား စာကြည့်တိုက်ရှိ ၁၉၀ဝ ပြည့်နှစ် မတိုင်မီ မြန်မာ စာအုပ်များ စာစုစာရင်း' (၂၀၀၆) တို့ ပြုစုခဲ့သည်။
'ဆရာကြီး ဦးဖေမောင်တင် စာစုစာရင်း' ပြုစုရေး အဖွဲ့တွင် ပါဝင် ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။
၁၉၉၁ ခုနှစ်မှ စတင်၍ စာနယ်ဇင်းများတွင် စာပေ - ယဉ်ကျေးမှု သမိုင်း - အတ္ထုပ္ပတ္တိဆိုင်ရာ ဆောင်းပါးပေါင်း ၂၀ဝ ကျော် ရေးသားခဲ့သည်။
၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် မိုးမဂ္ဂဇင်းပါ 'မြန်မာပညာရှင်များ' ဆောင်းပါးများဖြင့် 'မန္တလေး ထန်းရိပ်ညို စာပေဆု' ချီးမြှင့်ခံရသည်။
ပုံနှိပ် ထုတ်ဝေပြီး စာအုပ်များမှာ 'မြန်မာလူကျော် ၁၀၀' (၂၀၀၃)။
'စာပေသမိုင်း ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အတွေးအမြင်များ' (၂၀၀၃) တို့ ဖြစ်သည်။
ယဉ်ကျေးမှု ဝန်ကြီးဌာန အမျိုးသား စာကြည့်တိုက်တွင် လက်ထောက် ညွှန်ကြားရေးမှူး အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် မိမိဆန္ဒ အလျောက် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။
ယခုအခါ 'Wave' မဂ္ဂဇင်း အယ်ဒီတာ အဖွဲ့ဝင် တဦး အဖြစ် စာပေ လုပ်ငန်းများ ဆက်လက် ဆောင်ရွက်နေပါသည်။
ဆရာ မောင်ဇေယျာရေးသားသည့် ရှင်ကျော် (၁၀ဝ) စာအုပ်အား ၂၀၁၆ ခုနှစ် ထွန်းဖောင်ဒေးရှင်းမှ ရည်ညွှန်းစာပေဆု ရွေးချယ်ချီးမြှင့်ခြင်းခံရသည်။
ဇန်နဝါရီလ ၂၀၊ ၂၀၁၇ ကြေးမုံသတင်းစာ စာမျက်နှာ ၁၆ ရေးသားပြုစု ထုတ်ဝေခဲ့သော စာအုပ်များ စာရင်း ၁။
မြန်မာလူကျော် ၁၀ဝ (ပထမတွဲ) ၂၀၀၂ ၂။
ဗုဒ္ဓသာသနာကို ကမ္ဘာသိစေခဲ့သော မြန်မာများ ၂၀၀၃ ၃။
စာပေသမိုင်း ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အတွေးအမြင်များ ၂၀၀၃ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ ဆက်ဆံရေး ဦးစီးဌာန (ရုံးချုပ်)၊ စာတည်းအဖွဲ့ စုဆောင်း ပြုစုပြီး ရွှေဟင်္သာ စာအုပ်တိုက်မှ ၂၀၀၈ ဖေဖော်ဝါရီမှာ ပထမအကြိမ် ထုတ်ဝေ ဖြန့်ချိခဲ့တဲ့ 'နှစ်ဆယ်ရာစု မြန်မာ စာရေး ဆရာများနှင့် စာစုစာရင်း (စတုတ္ထတွဲ)' ၄။
ရှင်ကျော် (၁၀ဝ) ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
ကိုယ်ရေးဖြစ်စဉ် ဦးခင်မောင်အုန်းက အဖ ဦးကြံထွန်း (ယစ်မျိုးဝန်ထောက်)၊ အမိ ဒေါ်ညွန့်ညွန့်တို့က ၁၉၃၂ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၂၃ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ မွေးဖွားသည်။
ငယ်စဉ်က မိဘများ ပြောင်းရွှေ့ရာ မြို့များဖြစ်သော ရန်ကုန်မြို့၊ ပြည်မြို့၊ မန္တလေးမြို့၊ စလင်းမြို့၊ မြင်းခြံမြို့နှင့် ရေနံချောင်းမြို့များတွင် ပညာသင်ယူခဲ့ပြီး တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်မှ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ ရရှိခဲ့သည်။
ဦးခင်မောင်အုန်းသည် ၁၉၆၁ ခုနှစ်တွင် အထက်တန်းပြ ဆရာမ ဒေါ်သိန်းသိန်းတင်နှင့် ရေနံချောင်းမြို့၌ လက်ထပ်ခဲ့သည်။
၁၉၆၄ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်၌ အုပ်ချုပ်ရေး အရာရှိ အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၁၉၆၆ ခုနှစ်တွင် မန္တလေး တက္ကသိုလ် မော်ကွန်းထိန်း အဆင့် (၂) အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့စဉ် ကာလတွင် လူတိုင်း စာတတ်မြောက်ရေး 'အ' သုံးလုံး လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး မန္တလေးမြို့ နေ့စဉ်ထုတ် သတင်းစာ၌ 'အ' သုံးလုံးနှင့် ပတ်သက်သော ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။
၁၉၇၇ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့၊ အဆင့်မြင့် ပညာ ဦးစီးဌာန စီမံရေးရာ ဌာနတွင် ဌာနမှူး အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၈ဝ ပြည့်နှစ်တွင် နိုင်ငံတော်မှ ချီးမြှင့်သော နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည်ဘွဲ့ (ဒုတိယအဆင့်) ကို လက်ခံ ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၉၂ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန် စက်မှု တက္ကသိုလ် ဌာနမှူး (စီမံ) အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် အငြိမ်းစား ယူခဲ့သည်။
အစိုးရ ဝန်ထမ်းဘဝမှ အငြိမ်းစား ယူပြီးနောက် အားကစား ဂျာနယ်များတွင် အားကစား ဆောင်းပါးများ၊ Golf Magazine၊ နွယ်နီ မဂ္ဂဇင်း၊ ရနံ့သစ် မဂ္ဂဇင်းနှင့် စာရေးသူ စိတ်ကြိုက် မဂ္ဂဇင်းတို့တွင် ဘာသာပြန်များနှင့် ကိုယ်ရေး အတွေ့အကြုံများကို ခင်မောင်အုန်း၊ မိုးဟိန်းကို အမည်ဖြင့် ရေးသားခဲ့သည်။
ဦးခင်မောင်အုန်းသည် မြန်မာနိုင်ငံ အားကစား ကလောင်ရှင်များ အဖွဲ့ချုပ် အဖွဲ့ဝင်နှင့် မြန်မာနိုင်ငံ စာပေနှင့် စာနယ်ဇင်း အဖွဲ့၊ စာရေးဆရာ၊ သတင်းစာ ဆရာ အဖွဲ့ဝင်လည်း ဖြစ်သည်။
ဦးခင်မောင်အုန်းသည် ၅၊ ၅၊ ၂၀၀၆ ရက်နေ့တွင် ၃၆ နှစ်ကျော်မျှ ခံစားခဲ့ရသော ဆီးချိုရောဂါဖြင့် ရွှေဂုံတိုင် အထူးကု ဆေးရုံ၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
၎င်းကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီး ဒေါ်သိန်းသိန်းတင်နှင့် သား ဦးဇော်သိန်းမောင်တို့သည် အမှတ် - ၁၄၄၇၊ (၄၂) ရပ်ကွက်၊ မင်းရဲကျော်စွာလမ်း၊ ဒဂုံမြို့သစ် မြောက်ပိုင်းမြို့နယ် နေအိမ်၌ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
အနာဂတ်လှိုင်း ၂၀၀၁ ၂။
အနာဂတ်ကို မျှော်ကြည့်ခြင်း ၂၀၀၂ ၃။
တတိယလှိုင်း စစ်ရေး (ဘာသာပြန်) ၂၀၀၃ ၄။
တတိယလှိုင်း ငြိမ်းချမ်းရေး (ဘာသာပြန်) ၂၀၀၃ ၅။
မြန်မာ့ ဘောလုံးသမိုင်းကြောင်း ပထမပိုင်း ၂၀၀၄ ၆။
အာဂ္ဂီလာ၏ ခေါင်းဆောင်မှု လျှို့ဝှက်ချက်များ ၂၀၀၅ ၇။
ကလေးတို့ သိချင်နေမယ့် ဘယ့်အတွက် ဘာကြောင့် (၁) ၂၀၀၇ လူတွေရဲ့အကြောင်း လူတွေရဲ့ သဘာဝ ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ ဆက်ဆံရေး ဦးစီးဌာန (ရုံးချုပ်)၊ စာတည်းအဖွဲ့ စုဆောင်း ပြုစုပြီး ရွှေဟင်္သာ စာအုပ်တိုက်မှ ၂၀၀၈ ဖေဖော်ဝါရီမှာ ပထမအကြိမ် ထုတ်ဝေ ဖြန့်ချိခဲ့တဲ့ 'နှစ်ဆယ်ရာစု မြန်မာ စာရေး ဆရာများနှင့် စာစုစာရင်း (စတုတ္ထတွဲ)' ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
ကိုယ်ရေးဖြစ်စဉ် ၁၃ ဧပြီ ၁၉၁၉ ရက်နေ့တွင် ပျဉ်းမနားမြို့၌ အဖ သစ်စက်ပိုင်ရှင်၊ သစ်ကုန်သည် ဦးအကောက်နှင့် အမိ ဒေါ်လွန်းတို့မှ မွေးဖွားခဲ့သည်။
အမည်ရင်းမှာ ခင်မောင်ဦး ဖြစ်ပြီး ရဲဘော်သုံးကျိပ် ဗိုလ်အမည်ခံရာတွင် ဗိုလ်တာရာဟု နာမည် ယူခဲ့သည်။
၁၉၃၆ ခုနှစ်တွင် ပျဉ်းမနားခရိုင် တို့ဗမာအစည်းအရုံး သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ကျောင်းသားသမဂ္ဂ၊ ခရိုင် တို့ဗမာအစည်းအရုံး၊ ခရိုင် ဗမာ့လက်ရုံးတပ်ဖွဲ့၊ ခရိုင် တောင်သူလယ်သမား အစည်းအရုံး များ ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ရာတွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်ခဲ့သည်။
၁၉၃၇ ခုနှစ်၊ မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာတောင်သူလယ်သမားအစည်းအရုံး၏ စည်းရုံးရေးမှူးနှင့် ဘဏ္ဍာရေးမှူး တာဝန်များ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၃၈ ခုနှစ် ပျဉ်းမနားမြို့ KEM အထက်တန်းကျောင်းမှ အင်္ဂလိပ် မြန်မာ ၁ဝ တန်း အောင်မြင်သည်။
ကျောင်းသားသပိတ်ကြီးတွင် ပါဝင် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။
၁၉၄၁ ခုနှစ်တွင် ဂျပန်နိုင်ငံသို့ သွားရောက် စစ်ပညာ သင်ကြားခဲ့သည့် ရဲဘော်သုံးကျိပ် အနက် တဦး အပါအဝင် ဖြစ်သည်။
၁၉၄၂ ခုနှစ်မှ ၁၉၄၅ ခုနှစ်အထိ BIA ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်နှင့် ဗမာ့ကာကွယ်ရေးတပ်မတော်တို့တွင် ပါဝင် ထမ်းဆောင်ပြီး ဂျပန် တော်လှန်ရေးတွင် ဝင်ရောက် ဆင်နွှဲခဲ့သည်။
၁၉၅၉ ကွတ်ခိုင်မြို့၊ ခရစ်ယာန် သာသာနာပြုကျောင်းမှ ကျောင်းဆရာမ ဖြစ်သူ ဒေါ်စောခင် နှင့် အိမ်ထောင်ပြုသည်။
၁၉၆၀ ပြည်ထောင်စုပါတီ (ပထစ) မှ ပျဉ်းမနား အမတ်အဖြစ် ပါလီမန်လွှတ်တော်သို့ ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံရသည်။
၁၉၆၁ ရဲဘော်သုံးကျိပ် ၏ ပြည်တော်ပြန် လုံးချင်းစာအုပ်ဖြင့် စာပေဗိမာန် (သုတပဒေသာဆု) ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၇၈ သိုင်းနယ်မှ ကျားသောင်းကျန်း ဝတ္ထုတိုကို အထက်တန်း မြန်မာစကားပြေ စာအုပ်တွင် သင်ရိုးညွန်းတမ်း အဖြစ် ပြဋ္ဌာန်းခံခဲ့ရသည်။
၁၉၈၀ ဇန်နဝါရီ (၇) တွင် မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးအတွက် နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး နှင့် ဖက်ဆစ်တိုက်ဖျက်ရေးတွင် သက်စွန့်ကြိုးပမ်း ဆောင်ရွက် ခဲ့သောကြောင့် နိုင်ငံတော်က ချီးမြှင့်သည့် နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည်ဘွဲ့ (ပထမဆင့်) ကို ရရှိသည်။
၁၉-- နိုင်ငံတော်က ချီးမြှင့်သည့် လွတ်လပ်ရေး မော်ကွန်းဝင် (ပထမဆင့်) ကို ရရှိသည်။
၁၉၈၆ သူ၏ မာန်စွယ်ဖွေးဖွေး ဝတ္ထုကို ဟန္ဒီဘာသာ သို့ ပြန်ဆိုခြင်းခံရသည်။
ဗိုလ်တာရာ ၊ ၂၀၀၆ စစ်ကြိုခေတ်ကပင် ဘားမားဂျာနယ်၊ ဒီးဒုတ်ဂျာနယ်၊ သူရိယမဂ္ဂဇင်းတို့တွင် ဝတ္ထုတိုများ ရေးသားခဲ့သည်။
ရှုမဝ၊ မြဝတီ၊ ငွေတာရီ၊ သွေးသောက်မဂ္ဂဇင်းများတွင် တော်လှန်ရေး ဝတ္ထုများ၊ စစ်ဝတ္ထုများမှ စ၍ နောက်ပိုင်း အမဲလိုက်မုဆိုး ဝတ္ထုများကို တသမတ်တည်း ရေးသားခဲ့သည်။
ဗိုလ်တာရာ (ရဲဘော်သုံးကျိပ်) သည် နိုင်ငံဂုဏ်ရည် ပထမအဆင့်နှင့် လွတ်လပ်ရေး မော်ကွန်းဝင် ပထမအဆင့် ရရှိပြီး စာပေဆုရှင် စာရေးဆရာနှင့် ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင်၊ အငြိမ်းစား ဗိုလ်မှူး ဖြစ်သည်။
အသက် ၇၅ နှစ်၊ ၆၊ ၂၊ ၁၉၉၃ ရက်နေ့၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။