kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
သူမသည် ၆၉ ကြိမ်မြောက် ကျင်းပသည့် မယ်စကြဝဠာ ၂၀၂၀ ပြိုင်ပွဲ၏အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဝတ်စုံဆုကို ရရှိခဲ့သည်။
သူမသည် ဒီမိုကရေစီထောက်ခံသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၂၀၂၁ မြန်မာနိုင်ငံ အာဏာသိမ်းခံရမှုပြီးနောက် အပြစ်မဲ့အရပ်သားရာပေါင်းများစွာ သေကြေခဲ့ရမှုကြောင့် အာဏာသိမ်းစစ်အုပ်စုကို ကန့်ကွက်ရန် ကမ္ဘာကြီးကို တိုက်တွန်းခဲ့သည်။
Miss Universe Myanmar Is Also Speaking Out Against The Military Coup In Her Country ငယ်ဘဝနှင့်ပညာရေး သူဇာဝင့်လွင်ကို ၁၉၉၈ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၁၈ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့ ၌မွေးဖွားခဲ့သည်။
လက်ရှိတွင် ရန်ကုန် အရှေ့ပိုင်း တက္ကသိုလ်၌ အင်္ဂလိပ်စာဘာသာရပ်ကိုလေ့လာခဲ့သည်။
မောင်နှမသုံးယောက်ထဲတွင်အငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး သူမအထက်တွင် အစ်ကိုတစ်ယောက်နှင့် အစ်မဖြစ်သူ အဆိုတော် မေ တို့ ရှိသည်။
အလှမယ်ဘဝ မယ်စကြဝဠာ မြန်မာ ၂၀၂၀ ၂၀၂၀၊ ဒီဇင်ဘာ ၃၀ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသော ၂၀၂၀ မယ်စကြဝဠာ မြန်မာပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရပြီး ယခင် ၂၀၁၉ မယ်စကြဝဠာ သရဖူပိုင်ရှင်ဟောင်း ဆွေဇင်ထက် က သူမအား ၂၀၂၀ မယ်စကြဝဠာမြန်မာ အဖြစ် သရဖူဆောင်းပေးခဲ့သည်။
အဆိုပါပြိုင်ပွဲတွင် သူမအနေဖြင့် Miss Photogenic ၊ Miss Healthy Skin ၊ Miss Dentiste Award နှင့် Best in Evening Gown တွင်အကောင်းဆုံးဆုများ ရရှိခဲ့သေးသည်။
မယ်စကြဝဠာ ၂၀၂၀ မြန်မာကိုယ်စားပြု အလှမယ်အဖြစ် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရာ သူမဝတ်ဆင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော ချင်းလူမျိုးတို့၏ ဝတ်စုံမှာ အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဝတ်စုံဆု ရရှိခဲ့သည်။
အဆိုပါဝတ်စုံမတိုင်ခင် ပစ်တိုင်းထောင်ဝတ်စုံအား ဝတ်ဆင်ယှဉ်ပြိုင်ရန် လျာထားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ခရီးဆောင်အိတ် လေဆိပ်တွင် ပျောက်ဆုံးခဲ့သဖြင့် အဆိုပါ ချင်းဝတ်စုံကို အလျင်စလို ပြင်ဆင်ခဲ့ရ၏။
ထို့အပြင် သူမသည် ထိပ်တန်းအလှမယ် ၂၁ ဦး ဆန်ခါတင်စာရင်းတွင်ပါဝင်ခဲ့သည်။
နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုများ သူမသည် တိုင်းပြည်တွင်ဖြစ်ပွားနေသော စစ်တပ်အာဏာသိမ်းမှုကို လူသိရှင်ကြား ကန့်ကွက်ပြီး ဒီမိုကရေစီလိုလားသောလှုပ်ရှားမှုကို ထောက်ခံခဲ့သည်။
မယ်စကြဝဠာ ၂၀၂၀ ပြိုင်ပွဲ၊ အမျိုးသားဝတ်စုံပြပွဲတွင် သူမသည် "Pray for Myanmar" ဆိုင်းဘုတ်ကို စင်ပေါ်တွင် တက်ရောက်ပြသခဲ့ပြီးMiss Universe gets political: Beauty queens use national dress round to call for a 'stop to Asian hate' and an end to 'violence and discrimination' - as the Myanmar hopeful asks for 'prayers' for her country အဆိုပါဝတ်စုံမှာ အကောင်းဆုံးအမျိုးသားဝတ်စုံဆုကို ရရှိခဲ့သည်။
Miss Myanmar won the Miss Universe national costume contest with a powerful political statement နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုများကြောင့် စစ်ကောင်စီက သူမအား ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် နိုင်ငံရေးခိုလှုံခွင့် ရရှိခဲ့ကာ အင်ဒီယားနားပြည်နယ်၊ အင်ဒီယားနားပိုလစ်မြို့တွင် အခြေချခဲ့သည်။
၂၀၂၁ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် ဗြိတိသျှ မော်ဒယ်အေဂျင်စီတစ်ခုနှင့် လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးနောက် လန်ဒန်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့သည်။
ကိုးကားချက် ပြင်ပလင့်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ အလှမယ်များ ကဏ္ဍ:၁၉၉၈ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ။
ကိုလံဘိုတောင်ပိုင်းသင်ကြားရေးဆေးရုံ (ကလုဘိုဝီလဆေးရုံ ဟုလည်းခေါ်) သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ ကလုဘိုဝီလမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဆေးရုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အဓိကအားဖြင့် တုပ်ကွေးရောဂါကို ကုသပေးသည်။
နိုင်ငံတွင် ဒုတိယအကြီးဆုံးဆေးရုံ ဖြစ်သည်။
သင်ကြားရေးအတွက် ရည်ရွယ်သည့်ဆေးရုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး ခုတင်ပေါင်း ၁၁၁၀ ခု ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း ကလုဘိုဝီလဆေးရုံကို ဝန်ကြီးချုပ် Sirimavo Bandaranaike က ၁၉၆၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂ ရက်နေ့တွင် နယ်မြေဆေးရုံတစ်ခုအဖြစ် စတင်ခဲ့သည်။
၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် သင်ကြားရေးဆေးရုံအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။
လက်ရှိတွင် ကိုလံဘိုအမျိုးသားဆေးရုံပြီးပါက ဤဆေးရုံသည် နိုင်ငံတွင် ဒုတိယအကြီးဆုံးအစိုးရပိုင်ဆေးရုံ ဖြစ်သည်။
ဆေးရုံ၌ ခုတင် ၁၁၁၀ ခု ရှိသည်။
တစ်နှစ်လျှင် အတွင်းလူနာ ၁၅၀၀၀၀ ဦးနှင့် အပြင်လူနာ ၇၅၀၀၀၀ ဦးကို ကုသမှုများ ပေးလျက်ရှိသည်။
Sri Jayewardenepura တက္ကသိုလ်၏ ဆေးသိပ္ပံဌာန၏ သင်ကြားရေးဆေးရုံအဖြစ်လည်း လုပ်ဆောင်သည်။
ခရတ်ကတ်ဘိုလီဗတ် သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ အနောက်ပိုင်းစီရင်စု၊ Kollupitiya တွင် တည်ရှိသည့် ရှော့ပင်းမောတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် စိန့်သောမတ်မူကြိုကျောင်းအနီးတွင် တည်ရှိသည်။
ဤရှောပင်မောသည် ကိုလံဘိုရှိ အထင်ရှားဆုံးရှော့ပင်းမောများထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
အဆောက်အဦတွင် သုံးထပ်ရှိကာ ရှော့င်းမောသည် နှစ်ထပ်ဖြစ်သည်။
စာအုပ်ဆိုင်များ၊ အဝတ်အစားဆိုင်များ၊ ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်းဆိုင်များ၊ စာသောက်ဆိုင်များ၊ ကဖီးဆိုင်များနှင့် စူပါမားကတ်များ ပါဝင်သည်။
မြေအောက်ထပ်ကို စားသောက်ဆိုင်များနှင့် စူပါမားကတ်ကြီးအဖြစ် ခွဲခြားထားသည်။
ဒုတိယထပ်၌ ကဖီး၊ စာအုပ်၊ အလှနှင့် အဝတ်ဆိုင်များ ပါဝင်သည်။
တတိယထပ်တွင် ကဖီးဆိုင်၊ ဖက်ရှင်ဆိုင်များ၊ အမွှေးနံသာနှင့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ စသည့်ဆိုင်များ ပါဝင်သည်။
ဒီမိုဒရာဘူတာ သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ Uva စီရင်စု၊ မြို့တော် ဘတ်ဒူလာ (Badulla) တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကိုလံဘိုမြို့မှ ၂၇၇.၇၁ ကီလိုမီတာ (၁၇၂.၅၆ မိုင်) အကွာ အဓိကလမ်းမကြီးပေါ်ရှိ တတိယမြောက်နောက်ဆုံးဘူတာဖြစ်သည်။
ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် ၈ ကီလိုမီတာ (၅ မိုင်) တွင် တည်ရှိသည်။
အဓိကလမ်းမကြီးပေါ်တွင် ပြေးဆွဲနေသည့် Podi Menike နှင့် Udarata Menike အမြန်ရထားများအပါအဝင် အားလုံးသော ရထားများသည် ဒီမိုဒရာဘူတာတွင် ရပ်တန့်ကြသည်။
ရထားဘူတာသည် ထိုဒေသတည်ရှိသည့် ပတ်ကာသွားသည့် ရထားလမ်းကြောင့် ထင်ရှားသည်။
၎င်းကို “ဒီမိုဒရာပတ်လမ်း” ဟု သိကြသည်။
ရထားသည် သူ့ကိုတိုင်ကိုယ်ပင် ဖြတ်သန်းကာ တည်ရှိ၍ ပတ်နေပြီး ဥမင်တစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရထားပတ်လမ်း၏ အရှည်သည် ခန့်မှန်းခြေ ၉၀၀ မီတာ (၃၀၀၀ ပေ) ရှိပြီး ဥမင်သည် ၃၂၀ မီတာ (၁၀၅၀ ပေ) ရှည်သည်။
ဤရထားလမ်းသည် ပတ်လမ်း၌ ဥမင်တည်ရှိနေသည့် ကမ္ဘာပေါ်မှ တစ်ခုတည်းသော လမ်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
ဘဒ်ဒူလာသို့ ရထားလမ်းချဲ့သည့်တည်ဆောက်မှုများ ဆောက်ရွက်သည့်အခါ အင်ဂျင်နီယာများနှင့် ကွင်းဆင်းလေ့လာသူများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ဒီမိုဒရာရှိ တောင်ကုန်းများအကြားတွင် မျက်နှာပြင်အမြင့်သည် များလွန်းနေပြီး လမ်းကြောင်းဖွေရှာရန် ခက်ခဲနေသည်။
ခရီးစဉ် ကိုးကား။
အဲလိဖန့်ပတ်ဘူတာ သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း၊ အဲလိဖန့်ပတ် (Elephant pass) တွင် တည်ရှိသည့် မီးရထားဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သီရိလင်္ကာမီးရထား၊ ပြည်နယ်ရထားလမ်းလုပ်ဆောင်ရေးမှ ပိုင်ဆိုင်သည့် ဘူတာတစ်ခုဖြစ်သည်။
မြောက်ပိုင်းလမ်းပေါ်ရှိ ဘူတာတစ်ခုဖြစ်ကာ ၎င်းသည် မြောက်ပိုင်းဒေသနှင့် ကိုလံဘိုမြို့တော်ကို ဆက်သွယ်ပေးသည်။
လူသိများသည် Yarl Devi အမြန်ရထားဝန်ဆောက်မှုများသည်လည်း ဤဘူတာတွင် ရပ်တန့်သည်။
၁၉၉၀ မှ ၂၀၁၄ ကြားကာလ ပြည်တွင်းစစ်ပွဲကြောင့် ဘူတာ၌ အလုပ်လုပ်ဆောင်မှု ရပ်တန့်ခဲ့သည်။
အဲလိဖန့်ပတ်ဘူတာ ပါဝင်သည့် Kilinochchi နှင့် Pallai ကြားရှိ ရထားလမ်းကို ၂၀၁၄ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၄ ရက်နေ့တွင် ပြန်လည်ဖွင့်ခဲ့သည်။
အင်ပါယာ၊ ကိုလံဘို သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ လူနေအဆောက်အဦပရဝုဏ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းတွင် ပုံစံတူသည် အထပ် ၃၃ ထပ် နှင့် ၃၇ ပါဝင်သည့် တာဝါနှစ်ခု ပါရှိသည်။
တာဝါများတွင် တိုက်ခန်းပေါင်း ၁၀၄ ခန်း ပါရှိသည်။
ထို့အပြင် မျက်နှာပြင်ဧရိယာ ၂၀၂၈ စတုရန်းပေ (၁၈၈.၄ စတုရန်းမီတာ) မှ စတုရန်းပေ ၄၀၀၀ ပတ်လည် (၃၇၀ စတုရန်းမီတာ) ပါဝင်သည့် အပေါ်ဆုံးမှ တိုက်ခန်းများလည်း ပါဝင်ကြသည်။
အမြင့် ၁၃၁ မီတာ (၄၃၀ ပေ) မြင့်သည့် တာဝါများကို ၁.၀၃ ဧကရှိ မြေပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။
၎င်းမြေသည် ရှေးခေတ်ဘုရင့်အင်ပါယာအဆောက်အဦတည်ရှိခဲ့သည့် နေရာဖြစ်သည်။
ref> ကိုးကား။
အဲရဗာဘူတာ သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံအရှေ့ပိုင်း၊ အဲရဗာမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သီရိလင်္ကာမီးရထား၊ ပြည်နယ်ပိုင်မီးရထားလုပ်ဆောင်ရေးက ပိုင်ဆိုင်သည်။
Batticaloa ခရိုင်နှင့် ကိုလံဘိုမြို့ကို ဆက်သွယ်ထားသည့် Batticaloa ရထားလမ်းပေါ်ရှိ ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဟမ်မန်ဟီရယ်ခံတပ် သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း ဂျက်ဖနာကျွန်းဆွယ်ရှိ Kayts နှင့်Karaitivu ကျွန်းနှစ်ခုအကြားရှိ သေးငယ်သည့်ကျွန်းတစ်ခုဖြစ်ကာ တပ်စခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်ထားသည်။
သမိုင်းကြောင်း ၁၇ ရာစုအလယ်တွင် ပေါ်တူဂီတို့သည် ဂျက်ဖနာကျွန်းဆွယ်ကို ဝင်ရောက်သည့်ရန်မှ ကာကွယ်ရန် ခံတပ်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ခံတပ်ကို Fortaleza do Caes (Fort Royal) ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။
ကပ္ပတိန်များဖြစ်ကြသည့် Cornelies Reb, Piester Waset နှင့် N. van der Reede တို့၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် ဒတ်ချ်တို့သည် ခံတပ်ကို သိမ်းယူခဲ့ပြီး ခံတပ်အမည်ကို ဟမ်မန်ဟီရယ် ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။
ဒတ်ချတ်တို့သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို Smoked ham ပုံစံ ပြုပြင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
ခံတပ်ကိုလည်း Shank Bone စီမံကိန်းတည်ရှိသည့်နေရာတွင် ထားရှိခဲ့သည်။
ခံတပ်ကို ၁၆၈၀ ခုနှစ်တွင် ပြန်လည်တညဆောက်ခဲ့သည်။
ခံတပ်တွင် ကျောက်တုံးဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် ရေကာတာတစ်ခု၊ အခေါင်းပေါက်အမြှောက်စင်တစ်ခု၊ အပေါက်ပိုင်းပေါင်းကူးကို ကျောက်ဖြင့်အစားထားခြင်းနှင့် ခံတပ်၏ မြောက်ဘက်တွင် အုတ်များဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် ရေလှောင်ကန်တစ်ခု ပါဝင်သည်။
အကျဉ်းတိုက်တွင် ကြီးမားသည့် မြေအောက်ခန်း ၉ ခုရှိပြီး ယမ်းမှုန့်များကို သိမ်းဆည်းထားသည်။
ဒတ်ချ်တို့သည် Lieutenant or Ensign ၏ တိုက်ခိုက်မှုတွင် စစ်သား ၃၀ ခန့်ကို ထိန်းသိမ်းထားရှိခဲ့ကြသည်။
ဗြိတိသျှတို့သည် ခံတပ်ကို ပထမဆုံးအနေဖြင့် လုံခြုံရေးမြင့်မားသည် အကျဉ်းထောင်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက်တွင် ကူးစက်ရောဂါကုဆေးရုံအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။
ထင်ရှားသည့်နေထိုင်ခဲ့သူများ ၁၉၇၁ တွင် Janatha Vimukthi Peramuna ကို တည်ထောင်သူခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့် Rohana Wijeweera ကို ဖမ်းဆီးပြီး ဤခံတပ်တွင် ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ၁၉၇၁ ခုနှစ် JVP သောင်းကျန်းမှုများမှ အခြားသောအကျဉ်းသားများကိုလည်း ထားရှိခဲ့သည်။
ထိုထိန်းသိမ်းခံရသူများတွင် Upatissa Gamanayake, Lionel Bopage, Podi Athula (Victor Ivan), Loku Athula (N. Jayasinghe), Prof. Jayadeva Uyangoda and Mahinda Wijesekara (နောင်တွင် ဝန်ကြီးဖြစ်လာသူ) တို့ ပါဝင်သည်။
နောက်ပိုင်းအသုံးပြုမှု အကျဉ်းသားများကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် နေရာလွတ်များစွာရှိသည့်အတွက်ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် သီရိလင်္ကာရေတပ်သည် အပြစ်ကျူးလွန်သည့် သင်္ဘောသားများကို ထိန်းသိမ်းရာနေရာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။
ယခုအချိန်တွင်မူ သီရိလင်္ကာရေတပ်သည် ခရီးသွားဟိုတယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဂယ်လီခံတပ်ဟိုတယ် သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံတွင် တည်ရှိသည့် ဟိုတယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
အခန်း ၁၂ ခန်းပါဝင်သည်။
အဆောက်အဦကို ဒတ်ချ်ကိုလိုနီခေတ်က ကိုယ်ပိုင်နေရာတစ်ခုအဖြစ် ၁၇ ရာစုတွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
သမိုင်းကြောင်း ဂယ်လီခံတပ်ကို ၁၆ ရာစုတွင် ပေါ်တူဂီတို့က တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
၎င်းခံတပ်ကို ၁၆၄၀ တွင် ဒတ်ချ်တို့က ရယူခဲ့သည်။
ဒတ်ချ်တို့သည် အတွင်းပိုင်းတွင် ဒတ်ဗိသုကာလက်ရာတို့ဖြင့် ခံတပ်ကို အဆင့်မြှင့်တင် ပြုပြင်မှုများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၈၈ တွင် ယူနက်စကိုက ဂယ်လီခံတပ်ကို ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
၁၉၉၉ တွင် သီရိလင်္ကာအစိုးရက နိုင်ငံခြားသားပိုင်ဆိုင်မှုများအပေါ် အကောက်ခွန် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ခဲ့သည်။
၎င်းကြောင့် ဩစတြေးလျ၊ Karl Steinberg, မလေးရှားစီးပွားဖက် Christopher Ong တို့သည် ဂယ်လီခံတပ်ရှိ ၁၇ ရာစုခေတ် ဒတ်ချ်ကုန်သစ်တစ်ဦး၏ နေအိမ်ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။
သူတို့သည် အိမ်တွင် ၂ နှစ်ကြာနေထိုင်ခဲ့ပြီး အိမ်ကို ပြုပြင်ခဲ့သည်။
ထိုအိမ်သည် ဂယ်လီတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ထိုအဆောက်အဦသည် ယူနက်စကိုအာရှပစိဖိတ်အမွေအနှစ်ဆု ရရှိခဲ့သည်။
စာပေ Warren, William; Gocher, Jill (2007). Asia's Legendary Hotels: The Romance of Travel. Singapore: Periplus Editions. ISBN 978-0-7946-0174-4. ပြင်ပလင့်များ Galle Fort Hotel official website ကိုးကား ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ ဟိုတယ်များ။
ဂန်ဂိုင်တံတား သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံအရှေ့ပိုင်း မဟာဝေလီမြစ်ကို ဖြတ်သန်းဖောက်လုပ်ထားသည့် တံတားတစ်စင်း ဖြစ်သည်။
တံတားကို ၂၀၁၁ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၁၉ ရက်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
တံတားသည် ၂၄၅ မီတာ (၈၀၄ ပေ) ရှည်သည်။
တံတားတည်ဆောက်ကုန်ကျစားရိတ်သည် ရူပီ ၉၅၆ သန်း (၈.၇ သန်း) ရှိသည်။
ငွေကြေးကို ပြင်သစ်ဖွံ့ဖြိုးရေးအေဂျင်စီ Trincomalee Integrated Infrastructure Project ၏ အသေးစားချေးငွေနှင့် သီရိလင်္ကာအစိုးရ၏ Kilakku Vasantham (Eastern Awakening) အစီအစဉ်များက ထောက်ပံ့ထားသည်။
တံတားသည် A15 Batticaloa-Trincomalee လမ်းမကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
လူအများနှင့် စက်ပစ္စည်းများကို ဖယ်ရီလှေဖြင့် မြစ်အားဖြတ်သန်းနေရခြင်းကို တံတားတည်ဆောက်ကာ အစားထိုးနိုင်ခဲ့သည်။
ဂန်သလဝဘူတာ (, ) သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံအရှေ့ပိုင်း၊ ဂန်သလဝမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခုဖြစ်သည်။
သီရိလင်ကာနိုင်ငံမီးရထား၊ ပြည်နယ်ရထားလမ်းလုပ်ဆောင်ရေးက ပိုင်ဆိုင်သည်။
Trincomalee မီးရထားလိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းဘူတာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤဘူတာသည် Trincomalee ခရိုင်နှင့် ကိုလံဘိုမြို့ကို ချိတ်ဆက်ပေးထားသည်။
ရထားဘူတာကို ၂၀၀၈ ခုနှစ် မေလ ၅ ရက်နေ့တွင် ပို့ဆောင်ရေးဝန်ကြီး Dullas Alahapperuma က အစိုးရ၏ “အရှေ့ပိုင်း ပြန်လည်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး” အစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအနေဖြင့် ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
ဗိုလ်ချုပ်အိမ် သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၏ စစ်တပ်အကြီးအကဲ၏ တရားဝင်နေထိုင်သည့်အိမ်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ ကိုလံဘိုမြို့တွင် တည်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ ဗြိတိသျှနိုင်ငံအစိုးရသည် အဆင့် "A" ရှိ များစွာသောနေရာများတွင် Bullers လမ်းတစ်လျှောက်၌ အစိုးရအိမ်ရာများကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။
ထိုအိမ်များတွင် ကြီးမားသည့်ပန်းချီဆွဲခန်း၊ ထမင်းစားခန်း၊ ရုံခန်းနှင့် ကြီးမားသည့်အိပ်ခန်းလေးခု ပါဝင်သည်။
၎င်းနေရာများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တစ်စိတ်တပိုင်း တွဲထားပြီး အခေါင်းပေါက်နံရံများဖြင့် အသံဝင်ရောက်မှုကို ကာကွယ်ထားသည်။
အခန်းများတွင် လေဝင်ပေါက်များ ပါဝင်ကြပြီး လျှပ်စစ်မီးများ၊ ပန်ကာများ၊ ခေါင်းလောင်းများ၊ ခေတ်မီရေဆိုးသန့်ဆင်မှုနှင့် ရေသယ်ပူပို့ဆောင်သည့်စနစ်များလည်း ပါဝင်သည်။
ထိုအိမ်များထဲမှ တစ်ခုကို ကိုလံဘိုရှိ ဗြိတိသျှရေတပ်အကြီးတန်းအရာရှိ တစ်ဦးက နေထိုင်ခဲ့သည်။
ယခုအခါ ထိုအိမ်ကို “ဗိုလ်ချုပ်အိမ်” ဟု သိကြသည်။
၁၉၄၇ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၉ ရက်နေ့ ရက်စွဲပါ စာတစ်စောင်အရ စိုက်ပျိုးရေးနှင့်မြေယာဝန်ကြီးဌာနသည် ထိုနေရာကို ယာယီလွှဲပြောင်းရယူထားသည်။
ပြင်ပလင့်များ Columns - Political Column ကိုးကား ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ အဆောက်အအုံများ။
ဗိုလ်ချုပ်အိမ် သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ နုဝရအေလိယ (Nuwara Eliy) တွင် တည်ရှိသည့် ဗြိတိသျှအဆောက်အဦတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းအဆောက်အဦတွင် ပါလီမန်အဖွဲ့ဝင်များသည် နေထိုင်ကြပြီး အပန်းဖြေနားနေကြသည်။
Nuwara Eliya မြို့ပြကောင်စီ၏ ကန့်သတ်ချက်များရှိသည်။
ဘေးနားတွင် The Hill Club တည်ရှိသည်။
၎င်းကို သီရိလင်္ကာပါလီမန် အဖွဲ့ဝင်များဆိုင်ရာဝန်ဆောင်မှုရုံးက ထိန်းသိမ်းထားရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း တစ္ဆေခြောက်လှန့်ခြင်း အိမ်အဟောင်း၌ အင်္ဂလိပ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ဆန်းကြယ်စွာသေဆုံးနေခဲ့ပြီး သူမသည် ခြောက်လှန့်နေသည်။
နင့်ဖ် (; , ; ရှေးဟောင်းဂရိ: , ခေတ်သစ်ဂရိ: ) ဆိုသည်မှာ ရှေးဟောင်းဂရိပုံပြင်များ၌ပါဝင်သော သဘာဝတရားနှင့်ပတ်သက်သည့် နတ်သမီးအငယ်စားတစ်မျိုးဖြစ်သည်။
ပုံမှန်ဂရိနတ်ဘုရားမ/နတ်သမီးများနှင့်မတူဘဲ နင့်ဖ်များကို ယေဘုယျအနေဖြင့် သဘာဝတရားအား ပုဂ္ဂိုလ်ခိုင်းနှိုင်းတင်စားမှုအဖြစ် ရှုမြင်ယူဆကြကာ နေရာတစ်ခုခု (သို့) မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြေအနေအထားပုံစံတစ်ခုခုကို နှင့်ဆက်စပ်ဖော်ပြကြပြီး အများအားဖြင့် လှပသောမိန်းမပျိုများအဖြစ် ဖော်ကျူးတင်ဆက်ကြသည်။
မသေမျိုးမဟုတ်ကြသော်လည်း လုသားများထက် ရှည်လျှားသော ဘဝသက်တမ်းရှိကြသည်။
နင့်ဖ်များကို အုပ်စုငယ်အမျိုးမျိုး ခွဲကြလေ့ရှိကြရာ သစ်ပင်စောင့်နတ် (မီးလီယီး - Meliae) ၊ မြစ်ချောင်းစောင့်နတ် (နိုင်းယာ့ဒ်ဇ်/နေးယာ့ဒ်ဇ် - Naiads) ၊ ပင်လယ်စောင့်နတ် (နီယာရီးယစ်ဒ်ဇ် - Nereids) နှင့် တောင်စောင့်နတ် ( အောရီယာ့ဒ် - Oreads) စသည့် နတ်သမီးအုပ်စုများ ပါဝင်သည်။
Grimal, p. 313, s.v. Nymphs. နင့်ဖ်နတ်သမီးငယ်များကို ဇာတ်လမ်း၊ ဒဏ္ဍာရီ၊ စာပေ၊ အနုပညာလက်ရာပစ္စည်းများတွင် ဖော်ကျူးလေ့ရှိကြကာ အလယ်ခေတ် (medieval) ကာလများမှစ၍ ယခုအထိ နင့်ဖ်များသည် ရံခါတွင် ဖယ်ရီခေါ် နတ်သမီးများနှင့်လည်း နှီးနွှယ်မှုရှိခဲ့ကြကာ ရောထွေးမှုများပင် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ဂိရဂမဝလောဝ သည် သီရလိင်္ကာနိုင်ငံ၊ ကန်ဒီမြို့၊ Yatinuwara Veediya (Brownrigg Street) နှင့် Sir Bennet Soysa Veediya (ကိုလံဘိုလမ်း) ထောင့်တွင် တည်ရှိသည့် ဝလောဝအဆောက်အဦတစ်ခု (Walawwa) ဖြစ်သည်။
မူလအဆောက်အဦကို ၁၈၁၄ တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ကန်ဒီမြို့တွင် တည်ရှိသည် ဝလောဝအဆောက်အဦများထဲတွင် သက်တမ်းအကြာဆုံး ဖြစ်သည်။
ဤအဆောက်အဦသည် ယခင် Diyawadana Nilame Kudamudiyanse Giragama နေထိုင်ခဲ့သည့်နေရာ ဖြစ်သည်။
အဆောက်အဦ အလယ်ပိုင်းသည် သစ်သားတာဝါတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်တာဝါကြောင့်ပင် အဆောက်အဦတစ်ခုအဖြစ်မှ ကွဲပြားသွားစေသည်။
ထိုကဲ့သို့သော ပုံစံကို နိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ အခြားသော ဝလောများတွင် မတွေ့ရှိရပေ။
ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်များကမူ ဤအဆောက်အဦရှိ တာဝါသည် ဟိုးယခင်နေထိုင်ခဲ့သူများက လုံခြုံရေးတာဝါ သို့မဟုတ် စောင့်ကြည့်ရေးတာဝါ တစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
ဤအဆောက်အဦကို သီရိလင်္ကာအစိုးရက ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ရမည့် ရှေးဟောင်းသုတေသနနယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် ကန်ဒီမြို့ပြကောင်စီသည် ဗဟိုယဉ်ကျေးမှုရန်ပုံငွေအဖွဲ့၊ ဆင်ခြေဖုံးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအာဏာပိုင်များနှင့် အတူတကွ အဆောက်အဦများကို ပြင်ဆင်ခဲ့ရာ ခန့်မှန်းကုန်ကျစရိတ်သည် ရူပီ ၇.၂ သန်း ရှိခဲ့သည်။
လုပ်ငန်းများမှာ ၂၀၁၅ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလတွင် ပြီးစီးခဲ့ပြီး စုစုပေါင်းကုန်ကျစရိတ်သည် ရူပီ ၁၅.၀၈ သန်း ရှိသည်။
၎င်းကို စီရင်စုအုပ်ချုပ်ရေးမှူး Surangani Ellawala က တရားဝင် ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
ဂရင်းအမှတ်တရဆေးရုံ သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ မနိပေမြို့တွင် တည်ရှိသည့် အကျိုးမအမြတ်မယူသည့်ဆေးရုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းကို ၁၈၄၈ တွင် ဒေါက်တာဆာမျူရယ်ဖစ်ဂရင်း (Dr Samuel Fisk Green) က တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ပရဟိတာဆေးရုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး Jaffna Diocese of the Church of South India (JDCSI) က လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို လုပ်ဆောင်လျက်ရှိသည်။
ပညာရေး ဤဆေးရုံသည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ ပထမဆုံးသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာကျောင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဒေါက်တာဂရင်းသည် ၆၀ ကို အမေရိကန် - သီရိလင်္ကာမစ်ရှင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် နှစ် ၃၀ ကြာသက်တမ်းတွင် ၎င်းဆေးရုံကို အသုံးပြုကာ ဒေသခံ ၆၀ ကို ဆရာဝန်များဖြစ်လာစေရန် လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခဲ့သည်။
ဂရင်းအမှတ်တရဆေးရုံသည် တောင်အာရှတွင် ဒုတိယမြောက်သက်တမ်းအရှည်ကြာဆုံး သင်ကြားရေးဆေးရုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
လူနာစောင့်ရှောက်မှု ၂၀ ရာစုအလယ်ပိုင်းတွင် ဤဆေးရုံသည် ချမ်းသာသူများးနှင့် ဆင်းရဲသူများကို ဆေးဝါးစောင့်ရှောက်မှုပေးသည့်နေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
ပြည်တွင်းစစ်ကြောင့် ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် ဆေးရုံသည် ချွတ်ယွင်းသည့်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ဤဆေးရုံသည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ ဂျက်ဖနာကျွန်းဆွယ်ရှိ ဦးစားပေး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာနေရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း မခံခဲ့ရပေ။
၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် များစွာသော ပြင်ဆင်မှုများ၊ ပြန်လည်ပြင်ဆင်မှုများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ဆေးရုံ၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးများ + Hospital Leadership Director(s) Years Nationality Citation Samuel Fisk Green 1848-1873 American Mary Scott, Thomas Scott 1893-1913 Canadian Isabella Curr 1902 (interim) Scottish မိတ်ဖက်အဖွဲ့များ မနိပေသူနာပြုကျောင်း ဂရင်းအမှတ်တရဆေးရုံ၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးဖြစ်သူ Mary Elizabeth MacCallam Scott သည် သူနာပြုများအား လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးသည့် ကျောင်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
၎င်းကျောင်းကို Willis F. Pierce သူနာပြုကျောင်းဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။
ယခုအခါ ထိုကျောင်းကို မနိပေသူနာပြုကျောင်းဟု ခေါ်ဆိုပြီး ဒေသတွင်းရှိ သူနာပြုများ၏ အရည်အသွေးတိုးတက်စေရန် လုပ်ဆောင်ပေးလျက်ရှိသည်။
ဆေးသိပ္ပံအင်စတီကျု ဆေးသိပ္ပံအင်စတီကျုမှ အာရုံကြောပြန်လည်ရှင်သန်ရေးဝန်ဆောင်မှု၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအခမဲ့ဝန်ဆောင်မှု၊ Gabriella Rasaiah pediatric အစီအစဉ်၊ အမျိုးသမီးကျန်းမာရေးစင်တာတစ်ခုနှင့် ဂရင်းအမှတ်တရဆေးရုံမှာကဲ့သို့ပင် ပညာရေးဆိုင်ရာအစီအစဉ်များကို ထောက်ပံ့ပေးလျက်ရှိသည်။
နနမ်ဟိုတယ် သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း ဂျက်ဖနာမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဟိုတယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဟိုတယ်တွင် အခန်း ၃၂ ခန်းပါဝင်သည်။
ဆေးရုံသည် ဂျက်ဖနာဆေးရုံအနီး၊ နာရီစင်တာဝါလမ်းပေါ် မြို့၏ အချက်အချနေရာတွင် တည်ရှိသည်။
၁၉၈၂ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်နေစဉ်ကာလအတွင်း ဟိုတယ်ကို သီရိလင်္ကာစစ်တပ်က ၂၄ နှစ်ကြာ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူက ဟိုတယ်ကို ပြန်လည်ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။
သမိုင်း ဟိုတယ်ကို ၁၉၈၂ တွင် Soosaipillai Gnanaprakasam က တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
အခန်း ၂၅ ခန်း ပါဝင်သည်။
ပြည်တွင်းစစ်ကာလအတွင်း ဟိုတယ်ကို သီရိလင်္ကာစစ်တပ်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။
မြို့ထဲရှိ အခြားများစွာသော အဆောက်အဦများကိုလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
ဟိုတယ်သည် သီရိလင်္ကာစစ်တပ် ၅၁ - ၂ တပ်ခွဲ၏ ရုံးချုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။
နော်ဝေနိုင်ငံ၏ ငြိမ်းချမ်းရေးဖြစ်စဉ် ညှိနှိုင်းမှု၌ သီရိလင်္ကာအစိုးရသည် ဟိုတယ်ကို မူလပိုင်ရှင်ဖြစ်သူထံ ၂၀၀၃ ခုနှစ် မတ်လတွင် ပြန်လည်ပေးအပ်မည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် Sangarapillai Kailasapillai သည် ဟိုတယ်ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။
Sangarapillai Kailasapillai bought the hotel in 2010. ပြည်တွင်းစစ်ပြီးဆုံးပြီး ၂ နှစ်အကြာ ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် စစ်တပ်သည် ဟိုတယ်ကို ပိုင်ရှင်ထံ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ဟိုတယ်သည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် ၂၀၁၁ ခုနှစ် မေလ ၁ ရက်နေ့တွင် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ဂလန်ဒေးဘန်ဂလို သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ Bandarawela မြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဗြိတိသျှခေတ် အိမ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ဤအိမ်သည် Bandarawela ဗဟိုကောလိပ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အရှိန်မြင့်လာသည့်အချိန် ၁၉၄၂ ခုနှစ် ဂျပန်တော်ဝင်ရေတပ်မှ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ကျောင်းစာသင်ကလေးများကို ကိုလံဘိုမှ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ရသည်။
ကိုလံဘိုမြို့ရှိ ထင်ရှားသည့် ကျောင်းများစွာကို ပိုမိုလုံခြုံသည် ဘန်ဒရာဝီလမြို့ (Bandarawela) သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြသည်။
၁၉၄၂ ခုနှစ်တွင် ကိုလံဘိုမြို့ရှိ တော်ဝင်ကောလိပ် ၁-၃ ခုသည် တာရတ်လမ်းရှိ ယာယီပရဝုဏ်နေရာရှိ ဘန်ဂလိုမှ ဘန်ဒရာဝီလမြို့ရှိ ဂလန်ဒေးဘန်ဂလိုသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရသည်။
၁၉၄၄ ခုနှစ် နောက်ပိုင်းတွင် တော်ဝင်မူကြိုကျောင်းသည်လည်း ဂလန်ဒေးသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရသည်။
ကျောင်းကို ကိုလံဘိုမြို့သို့ လုပ်ငန်းဆောင်တာများ မရွှေ့ပြောင်းမီ ၁၉၄၈ ခုနှစ်အထိ ကိုလံဘိုမြို့၊ တော်ဝင်ကောလိပ်၏ ဘန်ဒရာဝီလာကျောင်းခွဲအဖြစ် ထားရှိခဲ့သည်။
တော်ဝင်ကောလိပ်ကို ခွဲထွက်လာပြီးနောက်တွင် ကျန်ရှိနေခဲ့သည့် ပရဝုဏ်မြေ၌ ကျောင်းအသစ်တစ်ခုကို ထူထောင်ခဲ့သည်။
၂၆ ဧက (၁၁၀၀၀၀ စတုရန်းမီတာ) ကျယ်ဝန်းသည့် ဂလန်ဒေးရှိ မြေပေါ်တွင် မစ္စတာ ဟုတ် (Hoak) က ကျောင်းအသစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။
၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် ဝန်ကြီးချုပ် Sir John Kotelawala က ကောလိပ်၏ အဓိကကျောင်းဆောင်နှင့် နှစ်ထပ်ပါသည့် အဆောက်အဦတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
၁၉၅၈ ခုနှစ်တွင် ကျောင်းကို ဘန်ဒရာဝီလအထက်တန်းကျောင်းဟု အမည်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
၁၉၇၂ ခုနှစ် နောက်ပိုင်းတွင် Bandarwela Madya Maha Vidyalaya (ဘန်ဒရာဝီလဗဟိုကောလိပ်) ဖြစ်လာခဲ့သည်။
History of Bandarawela Central College ကိုးကား ကဏ္ဍ:သီရိလင်္ကာနိုင်ငံရှိ အဆောက်အအုံများ။
တရုတ်နှစ်ပြည် ဟူသည် နိုင်ငံနှစ်နိုင်ငံမှ မိမိကိုယ်ကို "တရုတ်" () ဟူ၍ခေါ်ဆိုခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။
Swift J. (2003) The Two Chinas. In: The Palgrave Concise Historical Atlas of the Cold War. Palgrave Macmillan, London. IBN978-0-333-99404-7. ထိုတရုတ်နှစ်နိုင်ငံမှာ– တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ (ပီအာစီ၊ ၊ )၊ ယခုအခါ "တရုတ်" ဟုအများကခေါ်ဆိုကြသည်။
၁၉၄၉ တွင် တည်ထောင်ခဲ့ပြီး တရုတ်ပြည်မအပါအဝင် ဟောင်ကောင်နှင့် မကာအိုဒေသများကို အုပ်ချုပ်လျက်ရှိသည်။
တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ (အာအိုစီ၊ ၊ )၊ ယခုအခါ "ထိုင်ဝမ်" ဟုအများကခေါ်ဆိုကြ‌သော်လည်း မူလက "တရုတ်" ဟူ၍သာခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။
၁၉၁၂ တွင် တည်ထောင်ခဲ့ပြီး တရုတ်ပြည်မကို ၁၉၄၉ အထိ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။
၁၉၄၉ တွင် ကွန်မြူနစ်တို့ကို စစ်ရှုံးခဲ့၍ ထိုင်ဝမ်ကျွန်းသို့တိမ်းရှောင်ခဲ့ရသည်။
၁၉၇၁ တွင် ကုလသမဂ္ဂ၌ "တရုတ်နိုင်ငံ" ကို ကိုယ်စားပြုခွင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
နှစ်နိုင်ငံနှိုင်းယှဉ်ချက် အကြောင်းအရာ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံတရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ အလံ 120px 120px အခြားအမည်များ တရုတ်၊ တရုတ်ဖြူ၊ အမျိုးသားရေးတရုတ်ပြည်၊ ထိုင်ဝမ် တရုတ်၊ တရုတ်နီ၊ ကွန်မြူနစ်တရုတ်ပြည် မြို့တော် ထိုင်ပေ ဘေကျင်း အကြီးဆုံးမြို့ ထိုင်ပေမြို့သစ် ရှန်ဟိုင်း တည်ထောင် ၁ ဇန်နဝါရီ ၁၉၁၂ ၁ အောက်တိုဘာ ၁၉၄၉ ကုလသမဂ္ဂ၌ ကိုယ်စားပြုချိန် ၁၉၄၅–၁၉၇၁ ၁၉၇၁–ယနေ့အထိ နိုင်ငံခေါင်းဆောင် ဆိုင်အင်းဝမ် (နိုင်ငံတော်သမ္မတ) ရှီကျင့်ဖျင် (နိုင်ငံတော်သမ္မတ၊ ပါတီအထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်) အစိုးရအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆူကျန်းချန် (အမှုဆောင်ယွမ်ဥက္ကဋ္ဌ) လီကေချန်း (နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝန်ကြီးချုပ်) အုပ်ချုပ်သည့်ဒေသ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ၏ လွတ်လပ်သောဧရိယာ တရုတ်ပြည်မ၊ ဟောင်ကောင်၊ မကာအို နောက်ခံသမိုင်း ၁၉၁၂ ခုနှစ်တွင် ရှန်ဟိုက်တော်လှန်ရေးဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ချင်းမင်းဆက်ကို ဖြုတ်ချနိုင်ခဲ့သည်။
တော်လှန်ရေးသမားဖြစ်သူ ဒေါက်တာဆွန်ယက်ဆင်သည် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံကို နန်ကျင်းမြို့၌ တည်‌ထောင်ခဲ့သည်။
၁၉၁၂ မှ ၁၉၄၉ ကာလအတွင်း ပြည်တွင်းပြည်ပပြဿနာရပ်များကြောင့် တရုတ်အစိုးရမှာ နိုင်ငံကိုကောင်းမွန်စွာ အုပ်ချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
၁၉၂၇ တွင် အာဏာရကူမင်တန်နှင့်ကွန်မြူနစ်တို့ ပြည်တွင်းစစ်ကို စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
၁၉၄၉ တွင် ကွန်မြူနစ်တို့မှ အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
ကွန်မြူနစ်ခေါင်းဆောင် မော်စီတုန်းသည် တရုတ်ပြည်မကို ရရှိခဲ့ရာတရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ၏ခေါင်းဆောင် ချန်ကေရှိတ်သည် ထိုင်ဝမ်ကျွန်းသို့ တိမ်းရှောင်ခဲ့ရသည်။
ကွန်မြူနစ်တို့သည် ထိုင်ဝမ်ကျွန်းသို့ ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း အမေရိကန်တို့သည် ကိုရီးယားစစ်ပွဲကို စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ ထိုင်ဝမ်ကျွန်းအား ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။
သို့ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်မှစ၍ ပေကျင်းမြို့အခြေစိုက် ကွန်မြူနစ်ဖြစ်သော တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံနှင့် ထိုင်ပေမြို့အခြေစိုက် အမျိုးသားရေးဖြစ်သော တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ ဟူ၍တရုတ်နှစ်နိုင်ငံဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ထိုနှစ်နိုင်ငံတို့သည် "တရုတ်နိုင်ငံ" ၏တရားဝင်အစိုးရ ဖြစ်စေရန်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။
တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံသည် ကုလသမဂ္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့သော အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံသာမက လုံခြုံရေးကောင်စီ၏ အမြဲတမ်းအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
၁၉၇၁ တွင် ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေညီလာခံ ဥပဒေမူကြမ်း ၂၇၅၈ (United Nations General Assembly Resolution 2758) ကိုတင်ပြ၍ မဲပေးဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြရာ တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံအစိုးရသည် "တရုတ်နိုင်ငံ" ၏တရားဝင်အစိုးအရ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၁၉၇၁ မတိုင်မီကပင် ပီအာစီကို ဆိုဗီယက်ဘလေ့ာဂ် (Soviet Bloc) နှင့် စစ်အေးကာလအတွင်း ဖက်မလိုက်သောနိုင်ငံများ (Non-Aligned Movement) တို့သည် ပီအာစီကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။
ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေညီလာခံမှ အာအိုစီ၏ကိုယ်စားလှယ်များကို နှင်ထုတ်ခဲ့သော်လည်း တရုတ်နိုင်ငံ၏ တရားဝင်အစိုးရအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုမှုကိုရယူရန် ဆက်လက်ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။
၁၉၉၀ မှစ၍ ထိုင်ဝမ်ပြည်လွတ်လပ်ရေးလှုပ်ရှားမှုကို စတင်ခဲ့ကြရာ ထိုင်ဝမ်၏ နိုင်ငံရေးအခြေအနေမှာ အငြင်းပွားဖွယ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
တရုတ်တစ်နိုင်ငံအစား တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံနှင့် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံတို့မှာ ကိုယ်ပိုင်အချုပ်အခြာအာဏာရှိသော သီးခြားနိုင်ငံများဖြစ်စေလိုကြသည်။
အာအိုစီသမ္မတ ချင်ရွှေဗြန်းသည် ထိုအယူအဆကို လက်ခံခဲ့ရာ ကုလသမဂ္ဂ၌ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံကို အာအိုစီအစိုး၏အုပ်ချုပ်ရာနယ်‌မြေကို ကိုယ်စားပြုသည့် သီးခြားနိုင်ငံအဖြစ် ပါဝင်နိုင်ရန်ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။
သို့သော် နောင်တက်ခဲ့သည်သမ္မတ မာယင်းကျိုသည် ရှိမြဲအ‌ခြေအနေအတိုင်းသာ ဆောင်ရွက်လို၍ ထိုလုပ်ဆောင်မှုကို နှောင့်နှေးစေခဲ့သည်။
လက်ရှိအခြေအနေ 350px|တရုတ်တစ်ပြည်ပေါ်လစီပြမြေပုံ ပီအာစီနှင့်အာအိုစီတို့သည် အချင်းချင်း၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းမရှိကြပေ။
ကူမင်တန်နှင့် ပီအာစီအစိုးရတို့သည် မိမိကိုယ်မိမိ တရုတ်ပြည်မနှင့်ထိုင်ဝမ်ကို အုပ်ချုပ်လျက်ရှိသော တရားဝင်အစိုးရဟူ၍ ခံယူကြသည်။
ထိုင်ဝမ်၏ဒီမိုကရက်တစ်တိုးတက်ရေးပါတီကမူ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံသည် ပီအာစီနှင့်နှီးနွယ်မှုမရှိသော သီးခြားနိုင်ငံတစ်ရပ်ဖြစ်ရာ ထိုင်ဝမ်သည် ပီအာစီ၏နယ်မြေမဟုတ် ဟူ၍ယုံကြည်သည်။
ပီအာစီ၏အမြင်နှင့်သဘောထား ပီအာစီသည် အာအိုစီ၏အချုပ်အခြာအာဏာကို ဆန့်ကျင်၍ ထိုင်ဝမ်သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၏ ပြည်နယ်ဖြစ်သည် ဟူ၍ခံယူသည်။
တရုတ်တစ်ပြည်ပေါ်လစီကိုပြဋ္ဌာန်း၍ ထိုင်ဝမ်ကိုဒီဖက်တိုအုပ်ချုပ်မှုပင် မရှိသော်လည်း တရုတ်ပြည်၏ခွဲမရနိုင်သော ‌‌အစိတ်အပိုင်းဖြစ်‌‌ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
သို့ဖြစ်ရာပီအာစီသည် အာအိုစီ၏အစိုးရအား တရားမဝင်ဟူ၍ယုံကြည်သည်။
ထို့အပြင်နိုင်ငံတစ်ရပ်အနေဖြင့် ပီအာစီနှင့်ဆက်ဆံလိုပါက အာအိုစီနှင့်ဆက်ဆံခြင်းကို အပြီးရန့်တန့်စေလိုသည်။
အာအိုစီနှင့်ဆက်ဆံသော နိုင်ငံငယ်များကို ပီအာစီသည် ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုဖြင့် ဖြားယောင်းပြီး အာအိုစီနှင့်ဆက်ဆံရေးကို ရန်တန့်နိုင်အောင်ကြိုးပမ်းသည်။
ထိုမျှသာမက ပီအာစီသည်အာအိုစီအား အိုလံပစ် အားကစားပွဲတော်၌ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံအနေဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းကို ပိတ်ပင်ထားရာ "တရုတ်ထိုင်ပေ" အမည်ဖြင့်သာ ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ပေးသည်။
ပီအာစီ၏ သတင်းမီဒီယာများတွင်လည်း အာအိုစီကို "တရုတ်၏ ထိုင်ဝမ်ပြည်နယ်" ဟူ၍သာ ရည်ညွှန်းလေ့ရှိသည်။
အာအိုစီ၏အမြင်နှင့်သဘောထား ၁၉၉၁ မတိုင်ခင်အထိ အာအိုစီသည် တရုတ်ပြည်မနှင့်ထိုင်ဝမ်ကို အုပ်ချုပ်သည်ဟူ၍ခံယူခဲ့သည်။
၁၉၉၁ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကို ပြင်ဆင်ရာတွင် တရုတ်ပြည်မကို ပီအာစီမှ အုပ်ချုပ်ကြောင်းကို လက်ခံခဲ့ရသည်။