kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
သို့သော် လူဟူသည့် ကလပ်စ်သည် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူဟူသည့် ယေဘူယျ ပုံစံကိုသာ ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။
မျောက် ဟူသည့် ကလပ်စ်သည် လူမှ ကွဲပြားပြီး မော်တော်ကား၊ လေယာဉ်စသည့် အရာဝတ္ထုများသည်လည်း လူဟူသည့် ကလပ်စ်မှ သိသိသာသာ ကွဲပြားခြားနားသည်။
ထိုသို့သော လူများ ထဲမှ အိုဘားမား၊ မြသန်းတင့် စသည်ဖြင့် လူတစ်ဦး တစ်ယောက်ချင်းစီကို ရည်ညွန်းပါက အော့ဗ်ဂျက် ဟုခေါ်သည်။
အိုဘားမား နှင့် မြသန်းတင့်သည် လူဟူသည့် ကလပ်စ်တွင် ပါဝင်သော်လည်း သူတို့ကို သီးသန့် ညွှန်းဆိုပြနိုင်သည့် ကွဲပြားခြားနားသည့် ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိသဖြင့် မတူညီသော အော့ဗ်ဂျက်(object) များသာ ဖြစ်သည်။
လုပ်ဆောင်ချက်များ၊ ဂုဏ်သတ္တိများ၊ အဖြစ်အပျက်များ ကလပ်စ် တစ်ခုချင်းစီတွင် ၎င်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော လုပ်ဆောင်ချက်များ (methods)၊ ဂုဏ်သတ္တိများ (Properties) နှင့် အဖြစ်အပျက်များ (Event) ရှိသည်။
ဒေတာဘေ့စ် (Database) ဆိုသည်မှာ အကြောင်းတစ်စုံတရာ အတွက် အသုံးချနိုင်ရန် အတွက် အချက်အလက်များကို စနစ်တကျ စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ဒစ်ဂျစ်တယ် ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် သိမ်းဆည်းထားလေ့ ရှိသည်။
အချက်အလက်များကို ပြင်ပကမ္ဘာမှ အချက်အလက် စုစည်းမှု ပုံသဏ္ဌာန် (ဥပမာ ဟိုတယ်များရှိ လွတ်နေသော အခန်းများ) သို့မဟုတ် အချက်အလက်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လွယ်ကူသည့် ပုံသဏ္ဍန် ( ဥပမာ အခန်းလွတ်နေသော ဟိုတယ်ကို ရှာဖွေခြင်း) စသည့် ပုံသဏ္ဌာန် မျိုးဖြင့် စုစည်း သိမ်းဆည်းထားလေ့ ရှိသည်။
ဒေတာဘေ့စ် ဆိုသော အသုံးအနှုန်းသည် အသုံးပြုသူမှ ရှုမြင်သည့် အချက်အလက်များကို ခေါ်ဆိုသကဲ့သို့ ဖိုင်များ၊ ကွန်ပျူတာ မှတ်ဉာဏ်များ နှင့် ကွန်ပျူတာ အချက်အလက် သိုမှီးရာ နေရာများတွင် အမှန်တကယ် သိမ်းဆည်းထားသည်ကိုလည်း ခေါ်ဆိုတတ်သည်။
ရွေ့လျားမှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်း (Motion Control) သည် အော်တိုမေးရှင်း နယ်ပယ်တွင် ပါဝင်သော နည်းပညာ တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
စက်ပစ္စည်း ကိရိယာများကို မိမိ အလိုရှိရာ နေရာသို့ အတိအကျ ရွေ့လျားနိုင်ရန် အတွက် အသုံးပြုလေ့ ရှိသော စနစ်ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကို ၁ စင်တီမီတာ၏ ၁၀ ပုံတစ်ပုံ အကွာအဝေးသို့ ရွေ့လျားနိုင်ရန် အတွက် ထိုနည်းပညာကို အသုံးချနိုင်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ရွေ့လျားမှုကို ထိန်းချုပ်သည့် စနစ်တွင် ဘယ်ရင် (Bearing) ၊ ဝင်ရိုး စသည့် စက်မှုပစ္စည်းကိရိယာများ၊ ဆာဗိုမော်တာ၊ အင်န်ကုတ်ဒါ (Encoder) အစရှိသော လျှပ်စစ် ပစ္စည်းကိရိယာများ၊ မော်တာများကို ထိန်းချုပ်ပေးနိုင်သော အီလက်ထရွန်းနစ် ဆားကစ် ပတ်လမ်းများ၊ ထို ဆားကစ်ပတ်လမ်းများကို အမိန့်ပေး စေခိုင်းနိုင်မည့် ကွန်ပျူတာ သို့ မိုက်ခရို ကွန်ထရိုလာ သို့ ပီအယ်လ်စီ ကဲ့သို့သော ထိန်းချုပ်မှုစနစ်များ ပါဝင်လေ့ ရှိသည်။
ထို့အပြင် ရွေ့လျားမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် အတွက် စနစ် အတွင်းတွင် ပရိုဂရမ်ရေး၍ တည်ဆောက်ရသည်။
အကယ်၍ မိမိထိန်းချုပ်လိုသော အကွာအဝေးသည် ၁ စင်တီမီတာ အောက် လျော့နည်းသော အကွာအဝေးဖြစ်ပါက ကွန်ပျူတာ အမြင်အာရုံစနစ်များကို ရွေ့လျားမှု စနစ် အတွင်းတွင် ထည့်သွင်း တပ်ဆင် ရသည်။
စက်မှုစနစ် မော်တာ အများစုမှာ စက်ဝိုင်းပုံ ရွေ့လျား ကြသည်။
သို့သော်လည်း စက်ကိရိယာများတွင် ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်သော ရွေ့လျားမှု အများစုမှာ အလျားလိုက် ဒေါင်လိုက် စသည့် မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း ရွေ့လျားသည့် ရွေ့လျားမှုများသာလျှင် ဖြစ်သည်။
ထို့အတွက်ကြောင့် စက်ဝိုင်းပုံ ရွေ့လျားမှုကို မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း ရွေ့လျားမှုသို့ ပြောင်းလဲပေးရန် လိုအပ်သည်။
ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်ရန် အတွက် မော်တာအား ဘောစခရူဖြင့် ကပ်ပလင်းခေါ် တွဲဆက်ကိရိယာကို အသုံးပြု၍ ချိတ်ဆက်ပေးရသည်။
ကပ်ပလင်း၏ တစ်ဖက်စွန်းကို မော်တာ၏ ဝင်ရိုးဖြင့် ချိတ်ဆက်၍ အခြားတစ်ဖက်ကို ဘောစခရူဖြင့် ချိတ်ဆက်ပေးရသည်။
အင်ဆက် တပ်ဆင်ထားသော ဘောစခရူ 150px|ကပ်ပလင်း သို့မှသာ မော်တာ၏ ဝင်ရိုး တစ်ပတ် လည်သည့် အခါတိုင်း ဘောစခရူမှာ တစ်ပတ်လိုက်၍ လည်မည် ဖြစ်သည်။
ဘောစခရူ တစ်ပတ် ၃၆၀ ဒီဂရီ လည်သည့် အခါတိုင်းတွင် ဘောစခရူ အပေါ်ရှိ အင်ဆက် က တစ်ပတ်စာ ရွေ့လျားမည် ဖြစ်သည်။
ဘောစခရူ၏ ပစ်ချ် (Pitch) မှာ ၅ မီလီမီတာ ဖြစ်ပါက ဘောစခရူ တစ်ပတ် လည်တိုင်း အင်ဆက်မှာ ၅ မီလီမီတာ ရွေ့လျားမည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဘောစခရူ မှာ ၉၀ ဒီဂရီသာ လည်ပတ်ပါက အင်ဆက်မှာ ၁.၂၅ မီလီမီတာ ရွေ့လျားမည် ဖြစ်သည်။
Animation of ball bearing ဘောစခရူ လည်ပတ်ရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရွေ့လျားနိုင်စေရန် အတွက် ဘောစခရူ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်ကို ဘောလ်ဘယ်ရင်ဖြင့် တွဲဆက်ပေးထားရသည်။
ဘောစခရူကို ရွေးချယ်ရာတွင် လိုအပ်သည့် အရှိန် နှင့် တိကျမှု အပေါ် မူတည်၍ ရွေးချယ်ရသည်။
ပစ်ချ် အရွယ်ပမာဏ ၅ မီလီမီတာ နှင့် ၁၀ မီလီမီတာ ဆိုလျှင် ၅ မီလီမီတာ ပစ်ချ်ပမာဏက ပိုမို တိကျစွာ ရွေ့လျားနိုင်သော်လည်း ၁၀ မီလီမီတာ ပစ်ချ်ပမာဏက ပိုမိုလျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နိုင်သည်။
လျှပ်စစ်စနစ် ရွေ့လျားမှုကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် မော်တာ၏ လည်ပတ်သည့် ပုံသဏ္ဌာန်ကို အတိအကျ ထိန်းချုပ်ပေးရန် လိုအပ်သည်။
ထို့အတွက် ရွေ့လျားမှုကို ထိန်းချုပ်သော စနစ်များတွင် စတက်ပါ မော်တာ သို့ ဆာဗိုမော်တာ ကဲ့သို့သော ရွေ့လျားမှုကို အတိအကျ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် မော်တာ အမျိုးအစားများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်။
စတက်ပါ မော်တာကို ရွေးချယ်ရာတွင် မိမိလိုအပ်သည့် စတက်ပ်ခေါ် ရွေ့လျားမှု အချက်ရေပေါ်မူတည်၍ ရွေးချယ်ရသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဘောစခရူ၏ ပစ်ချ်မှာ ၅ မီလီမီတာ ဖြစ်ပြီး စတက်ပ်ပါ မော်တာ၏ ရွေ့လျားနှိုင်မှုမှာ ၁ ပတ်လျှင် အချက်ရေ ၁၀၀၀ မျှ ဖြစ်ပါက ထိန်းချုပ်နိုင်သော ပမာဏမှာ ၅ မီလီမီတာ / ၁၀၀၀ = ၀.၀၀၅ မီလီမီတာ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်းများသည် လိုသလောက် အတိအကျ ရွေ့လျားနိုင်မှု မရှိသဖြင့် ၀.၀၀၅ မီလီမီတာ အထိ အတိအကျ ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
မော်ဒျူလေးရှင်း (Modulation) ဆိုသည်မှာ ဆက်သွယ်ရေးစနစ်တွင် သုံးစွဲသော ကြိမ်နှုန်းမြင့်လှိုင်းများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြောင်းလဲပေးခြင်းကို ခေါ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် တယ်လီဖုန်း ဆက်သွယ်ရေးတွင် စကားပြောသံများကို ပြောဆိုသူဖက် အခြမ်းမှ နားထောင်သူဖက် အခြမ်းသို့ ထုတ်လွှင့်ရန် အတွက် စကားပြောရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကြိမ်နှုန်း များကို အသံလွှင့်မည့် ကြိမ်နှုန်း နှင့် ပေါင်းစပ် ပေးရသည်။
ထိုသို့ ပေါင်းစပ်ပေးခြင်းကို မော်ဒျူလေးရှင်း ပြုလုပ်သည်ဟု ခေါ်သည်။
အခြားတစ်ဖက်မှ ထိုလှိုင်းကို ဖမ်းယူ ရရှိသည့် အခါတွင် စကားပြောသံကို အသံလွှင့်သည့် ကြိမ်နှုန်းမှ ပြန်လည် ခွဲထုတ် ရယူရသည်။
၎င်းကို ဒီမော်ဒျူလေးရှင်း(Demodulation) ဟု ခေါ်သည်။
အင်နာလော့ နည်းစနစ်ဖြင့် မော်ဒျူလေးရှင်း ပြုလုပ်ရာတွင် ထုတ်လွှင့်မည့် ကြိမ်နှုန်း၏ လှိုင်းပမာဏ (Amplitude) ကို ပြောင်းလဲ ပေးခြင်း၊ ကြိမ်နှုန်းကို ပြောင်းလဲပေးခြင်း၊ လှိုင်း၏ ထောင့်ပမာဏ (Phase) ကို ပြောင်းလဲပေးခြင်းတို့ဖြင့် ပြုလုပ်နိုင်သည်။
လှိုင်းပမာဏ ပြောင်းလဲခြင်းကို Amplitude Modulation သို့မဟုတ် AM ဟု ခေါ်ပြီး ရေဒီယိုလှိုင်းများကို အလွန်ဝေးကွာသော အရပ်ဒေသများသို့ ထုတ်လွှင့်ရာတွင် အသုံးပြုသည်။
ကြိမ်နှုန်း ပမာဏ ပြောင်းလဲခြင်းကို Frequency Modulation သို့မဟုတ် FM ဟု ခေါ်ပြီး အရပ်ဒေသ တစ်ခုအတွင်း အသုံးပြုသော စကားပြောစက်များ နှင့် မြို့တစ်မြို့ချင်းစီတွင် ထုတ်လွှင့်သော ရေဒီယို စတေရှင်များတွင် အသုံးပြုကြသည်။
လှိုင်း၏ ထောင့်ပမာဏ ပြောင်းလဲပေးခြင်းကို Phase Modulation သို့မဟုတ် PM ဟု ခေါ်သည်။
လှိုင်း၏ ထောင့်ပမာဏ ပြောင်းလဲခြင်းကို ဒစ်ဂျစ်တယ် ဆက်သွယ်ရေး စနစ်များတွင် ပိုမို အသုံးပြုလေ့ ရှိကြသည်။
ဒစ်ဂျစ်တယ် နည်းစနစ်ဖြင့် မော်ဒျူလေးရှင်း ပြုလုပ်သည့် FSK၊ PSK ၊ QAM စသည့် နည်းစနစ် အများအပြားကိုလည်း ဒစ်ဂျစ်တယ် ဆက်သွယ်ရေးစနစ်များတွင် အများအပြား အသုံးပြုလေ့ ရှိကြသည်။
ဒေတာ ဝဲဟောက်စ် () ဆိုသည်မှာ အစီရင်ခံခြင်း (reporting) ပြုလုပ်ရန် အတွက် အသုံးပြုသော ဒေတာဘေ့စ်ကို ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒေတာများကို လက်ရှိ အသုံးပြုနေသော စနစ်မှာ အစီရင်ခံစာ ထုတ်နိုင်ရန် အတွက် ထုတ်နှုတ်ရယူရသည်။
ဒေတာဝဲဟောက်စ်တွင် အစီရင်ခံစာ မထုတ်မီ အချိန်တွင် အချက်အလက်များ အနေဖြင့် အိုဒီအက်စ် ဟု ခေါ်သော အော်ပရေရှင်နယ် ဒေတာ စတိုး (Operational Data Store) တွင် လိုအပ်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် အတွက် ပထမဦးစွာ ဝင်ရောက်ရလေ့ ရှိသည်။
ဒေတာဝဲဟောက်စ်သည် ၎င်းနှင့် သက်ဆိုင်သော လုပ်ဆောင်ချက်များကို အလွှာ ၃ ခု ခွဲ၍ လုပ်ဆောင်လေ့ ရှိသည်။
ပထမ အလွှာကို စတေးဂျင်း (staging) ဟုခေါ်ပြီး ဒေတာဘေ့စ်ကို ကိုင်တွယ် ထိန်းသိမ်းသူများ အတွက် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု ပြုနိုင်ရန် နှင့် အသုံးပြုသူများကို ပံ့ပိုးနိုင်ရန် အတွက် အချက်အလက်အကြမ်းများကို သိမ်းဆည်းထားလေ့ ရှိသည်။
ဒုတိယ အလွှာကို အင်တီဂရေးရှင်း (integration) အလွှာဟု ခေါ်ပြီး ဒေတာများကို ပေါင်းစပ်နိုင်ရန် နှင့် အသုံးပြုသူအတွက် abstraction ရနိုင်ရန် ရည်ရွယ်သည်။
တတိယအလွှာကို အသုံးချ (access) အလွှာဟု ခေါ်ပြီး အသုံးပြုသူအတွက် လိုအပ်သော အချက်အလက်များ ထုတ်ပေးနိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
တစ်ဘ်ကို ရန်းဒေးဗူး (TIBCO Rendevous) သည် အင်တာပရိုက်စ် ဆော့ဖ်ဝဲလ်များ အချင်းချင်း ပေါင်းစည်းဆက်စပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော ဆော့ဖ်ဝဲလ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။
တစ်ဘ်ကိုသည် C++ ၊JAVA၊Visual Basic ၊ .NET အစရှိသော ပရိုဂရမ်းမင်း ဘာသာစကား အမျိုးမျိုးဖြင့် ရေးသားထားသော ဆော့ဖ်ဝဲလ်များ အချင်းချင်း ဆက်သွယ်ရာတွင် လွယ်ကူမြန်ဆန်စေရန် အတွက် မက်ဆေ့ ဖလှယ်သော API များကို ပံ့ပိုး ပေးလေ့ ရှိသည်။
ဖီးဒ်ဘတ်စ် (Fieldbus ) ဆိုသည်မှာ လက်ရှိ အချိန်နှင့် တပြေးညီ အလုပ်လုပ်သော ဖြန့်ကျက် ထိန်းချုပ်မှု (distributed control) စနစ် များတွင် အသုံးပြုသော စက်ရုံအလုပ်ရုံသုံး ကွန်ပျူတာ ကွန်ယက် ပရိုတိုကောလ် မိသားစုဖြစ်ပြီး ယခုအခါ IEC 61158 ဖြင့် စံသတ်မှတ်ထားသည်။
ရှုပ်ထွေးပြီး အလိုအလျောက် မောင်းနှင်ရသော ကုန်ထုတ်လိုင်းများတွင် အစီအစဉ် ကျနစွာ အဆင့်ဆင့် ထိန်းချုပ်ရသော ထိန်းချုပ်မှု စနစ် လိုအပ်သည်။
ထိုသို့သော စနစ် အဆင့်ဆင့်၌ ထိပ်ဆုံးအဆင့်တွင် အိတ်ချ်အမ်အိုင် ခေါ် လူနှင့် စက်တို့ ဆက်သွယ်ရသော အလွှာ ရှိသည်။
ထိုအလွှာမှ တဆင့် ကုန်ထုတ်လိုင်းကို မောင်းနှင်ထိန်းချုပ်သူသည် လိုင်း၏ အခြေအနေကို လေ့လာပြီး ထိန်းချုပ် မောင်းနှင် နိုင်သည်။
ထိုမှတဆင့် အလယ်ပိုင်း အဆင့် ဖြစ်သော ပီအယ်လ်စီ များသို့ အီသာနက် ကဲ့သို့သော အချိန်နှင့် အညီ လိုက်ပါ ထိန်းချုပ်ရန် မဖြစ်မနေ မလိုအပ်သော ဆက်သွယ်ရေး စနစ်ဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။
ထိုသို့ ထိန်းချုပ်မှု အလွှာ၏ အောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ဖီးဒ်ဘတ်စ် ရှိပြီး ဖီးဒ်ဘတ်စ်မှ ပီအယ်လ်စီများကို အမှန်တကယ် အလုပ်လုပ်သော အာရုံခံ ကိရိယာများ၊ အက်ကျူရေတာများ၊ လျှပ်စစ်မော်တာများ၊ ခလုပ်များ၊ ဘားများ စသည်တို့ဖြင့် ဆက်သွယ်ပေးလေ့ ရှိသည်။
ကင်န်ဘတ်စ် (CAN Bus) ဆိုသည်မှာ ခေတ်ပေါ်မော်တော်ယာဉ်များတွင် အသုံးပြုသော ဆက်သွယ်ရေး စနစ် တစ်ခုဖြစ်ပြီးပီး မော်တော်ယာဉ် အတွင်း တပ်ဆင်ထားသော မိုက်ခရိုကွန်ထရိုလာများ နှင့် အခြား အီလက်ထရွန်းနစ် ကိရိယာများကို ကွန်ပျူတာ မလိုအပ်ဘဲ အချင်းချင် ဆယ်သွယ် ရရှိနိုင်ရန် ပြုလုပ်ထားသော စနစ်ဖြစ်သည်။
ကင်န်သည် မက်ဆေ့ အပေါ်တွင် အခြေခံသော ပရိုတိုကောလ်ဖြစ်ပြီး မော်တော်ယာဉ်များတွင် အဓိက အသုံးပြုလေ့ ရှိသော်လည်း စက်ရုံများနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာများတွင်လည်း အသုံးပြုလေ့ ရှိသည်။
အက်စထရစ် (Asterisk) ဆိုသည်မှာ ပီဘီအိတ်စ် ခေါ် ပုဂ္ဂလိက တယ်လီဖုန်း အိတ်ချိန်း အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ရန် အတွက် ရေးသားထားသော ကွန်ပျူတာ ဆော့ဖ်ဝဲလ် တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဒီဂျီယမ် ဆက်သွယ်ရေး ကုမ္ပဏီမှ မာ့ခ်စပင်ဆာက ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် စတင်ရေးသားခဲ့သည်။
အခြားသော ပီဘီအိတ်စ်များ ကဲ့သို့ပင် ၎င်းနှင့် တွဲဆက်ထားသော တယ်လီဖုန်းများ အချင်းချင်း ခေါ်ဆိုနိုင်ခြင်း၊ အများသုံး တယ်လီဖုန်း ကွန်ယက်သို့ ချိတ်ဆက်နိုင်ခြင်း နှင့် ဗွီအိုအိုင်ပီ ဝန်ဆောင်မှုများ ရရှိနိုင်ခြင်း စသည်တို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။
၎င်း၏ အမည်သည် “*” သင်္ကေတမှ တဆင့် ပြောင်းလဲလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဗွီအိတ်ချ်ဒီအယ်လ် (VHDL) သည် ပရိုဂရမ် ရေးသားထည့်သွင်းနိုင်သော ဟတ်ဝဲလ်များတွင် အသုံးပြုသော ပရိုဂရမ်းမင်း ဘာသာစကား တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အီလက်ထရွန်းနစ် ဒီဇိုင်းများကို ပိုမိုလွယ်ကူစေရန် အတွက် အသုံးပြုသည်။
အက်ဖ်ပီဂျီအေ (FPGA) ခေါ် ပရိုဂရမ် ထည့်သွင်းနိုင်သော ချစ်ပ်များ နှင့် အိုင်စီပတ်လမ်းများ အတွက် ပရိုဂရမ် ရေးသားရာတွင် အသုံးပြုလေ့ ရှိသည်။
ဗွီအိတ်ချ်ဒီအယ်လ်ကို ပရိုဂရမ်းမင်း ဘာသာစကားဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော်လည်း အခြားသော ပရိုဂရမ်းမင်း ဘာသာစကားများမှ အထူး ကွဲပြားခြားနားသည်။
အခြားသော ပရိုဂရမ်းမင်း ဘာသာစကားများတွင် ရေးသားထားသော အမိန့်ပေးချက်များကို ပထမ စာကြောင်း မှ နောက်ဆုံးစာကြောင်း အထိ အစီအစဉ် အလိုက် လုပ်ဆောင်လေ့ ရှိသော်လည်း ဗွီအိတ်ချ်ဒီအယ်လ်တွင်မူ ရေးသားထားသော အမိန့်ပေးချက်များ အားလုံး တပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်လေ့ ရှိသည်။
200px| အကြီးဆုံးဘုံ ဆခွဲကိန်းကို တွက်ချက်သည့် ယူကလစ်၏ အဆင့်ဆင့်လုပ်ဆောင်မှုပြကားချပ် ကွန်ပျူတာ သိပ္ပံနှင့် သင်္ချာပညာရပ်များတွင် အဆင့်ဆင့်တွက်နည်း (; ) ဆိုသည်မှာ အလုပ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ရန် အတွက် မည်သို့မည်ပုံ လုပ်ဆောင်ရမည် ဆိုသည့် စေညွှန်းချက်များကို စနစ်တကျ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
အဆင့်ဆင့်တွက်နည်းကို တွက်ချက်ခြင်း၊ အချက်အလက်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းနှင့် အလိုအလျောက် ဆင်ခြင်မှုပြုခြင်း တို့အတွက် အသုံးပြုလေ့ ရှိသည်။
ကွန်ပျူတာများသည် လူသားများကဲ့သို့ ဆက်စပ်တွေးခေါ်ခြင်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တွေးခေါ်ခြင်းများ မတတ်သည့်အတွက် ကွန်ပျူတာများကို အဆင့်ဆင့်တွက်ချက်နည်း သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်ချက်များအား တိတိကျကျရေးပေးရသည်။
Algorithm အများစုမှာ သာမှန်လူနားလည်နိုင်သောနည်းဖြင့် ရေးသားကြသည်။
ထို Algorithm များကို ကွန်ပျူတာများနားလည်သည့် ဘာသာရပ်အဖြစ်ပြောင်းခြင်းကို Programming ဟုခေါ်သည်။
ပရိုမီသီယမ် (Promethium) သည် Beta Rays ထုတ်ပေးသော ရှားပါးဒြပ်စင် တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
ဓာတုသင်္ကေတမှာ Pm ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ရေဒီယို သတ္တု ကြွမှု မြင့်မားပြီး ရှားပါး ပါသည်။
သို့ဖြစ်၍ ၎င်းကို လေ့လာမှု အနည်းငယ်သာ ပြုလုပ်ထားကြသည်။
၎င်း၏ ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာ နှင့် ရူပဗေဒဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများကို တိကျစွာ သတ်မှတ်ထားခြင်းမရှိသေးပါ။
Pm ဆားများ၏ အရောင်သည် ပန်းရောင် သို့မဟုတ် အနီရောင်ရှိပြီး ၎င်းပတ်ဝန်းကျင်လေထု အရောင်သည် စိမ်းပြာရောင်ဖျော့ဖျော့ ရှိသည်။
အသုံးပြုခြင်း ပရိုမီသီယမ်(Promethium)ကို သုသေတန ပြုလုပ်ဖို့ အတွက်သာလျှင် အများဆုံးအသုံးပြုကြပါတယ်။
၎င်းကို Beta ရေဒီယိုသတ္တုကြွ ဓာတ်ရောင်ခြည် ထုတ်လွွှတ်ပေးသော အရင်းအမြစ်အဖြစ် အမှောင် အတွင်း အလင်းပေးနိုင်သော အရောင်အဖြစ် သော်လည်းကောင်း၊ ပဲ့ထိန်းတပ် ဒုံးများ အတွက် နျူကလီးယား ဘတ္ထရီတွေများတွင် သော်လည်းကောင်း၊ လက်ပတ်နာရီများတွင်သော်လည်းကောင်း၊ နှလုံးခုန်တိုင်း ကိရိယားများနှင့် ရေဒီယိုများတွင်သော်လည်းကောင်း၊ အချက်ပြမီးလုံးများတွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းကို X-ray အရင်းအမြစ် အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သဘာဝတွင်တွေ့ရှိမှုအခြေအနေ ပစ်ချ်ဘလန့် ပရိုမီသီယမ်(Promethium)သည် ကမ္ဘာ့ အပေါ်ယံလွှာ ရှိ အချို့သော ယူရေနီယံ သတ္တုရိုင်း များတွင် သေးငယ်သော ပမာဏ အဖြစ် ပါဝင်နေပါသည်။
၎င်းသည် တည်ငြိမ်မှု မရှိသောကြောင့် ရေဒီယိုသတ္တုကြွ ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း ဖြစ်ပေါ်နေပါသည်။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် တစ်ကြိမ် ဖြစ်တည်ပြီးတိုင်း ၎င်း ဖြစ်တည်ပြီးသော Zr အားလုံးသည် အနှစ် ၁၀၀၀၀ အတွင်း ပျက်စီး ပျောက်ကွယ် သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာသက်ရောက်မှုများ ပရိုမီသီယမ်(Promethium)သည် သက်ရှိမျာ အခန်းကဏ္ဍတွင် ပါဝင်ခြင်း မရှိပါ။
၎င်း၏ ပြင်းထန်သော ရေဒီယို သတ္တု ကြွမှုကြောင့် အတော်လေး အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သည်။
တိရစ္ဆာန်များတွင် စမ်းသပ်ရာမှာ ၎င်းသတ္တုသည် အရိုးမျက်နှာပြင်များတွင် ကွက်တိကွက်ကြားဖြင့် နှေးကွေးစွာ ရွေ့လျား ဖြစ်ပေါ်နေပါသည်။
နှလုံးခုန်တိုင်းကိရိယာများ၏ အချက်ပြအလင်း၏ အရင်းအမြစ်အဖြစ် ပရိုမီသီယမ်းအသုံးပြု ပတ်ဝန်းကျင်သက်ရောက်မှုများ ပရိုမီသီယမ်(Promethium)သည် လက်တွေ့သဘာဝတွင် တည်ရှိမနေပါ သို့ဖြစ်၍ ၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိခိုက်မှုမရှိစေနိုင်ပါ။
၎င်း၏ ရေဒီယို သတ္တုကြွမှု မြင့်မားသောကြောင့် အထူးဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ရသည်။
thumb|ပါရိတို နိယာမသည် ရန်ပုံငွေရှာဖွေခြင်းတွင်လည်း အကျုံးဝင်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ အလှူရှင်များ၏ ၂၀%က ရန်ပုံငွေကောက်ခံရသည့် ၈၀%ကို လှူဒါန်းလေ့ရှိသည်ဟု တွေ့ရတတ်သည်။
ပရေးတိုး စည်းမျဉ်း (Pareto Principle) ကို ၈၀-၂၀ စည်းမျဉ်း (80-20 rule) ဟုလည်း လူသိများသည်။
ထိုစည်းမျဉ်းအရ အဖြစ်အပျက် အများအပြားတွင် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းသော အကျိုးတို့သည် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသော အကြောင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဖွင့်ဆိုထားသည်။
စီးပွားရေး စီမံခန့်ခွဲမှု အကြံပေးပညာရှင် ဂျိုးဆက် အမ် ဂျူရန်က ထိုစည်းမျဉ်းကို အီတလီ စီးပွားရေး ပညာရှင် ဗွီးလ်ဖရက်ဒို ပါရိတို၏ နာမည်ကို အစွဲပြု၍ မှည့်ခေါ်ရန် အကြံပြုဆွေးနွေးခဲ့သည်။
ပရေးတိုးသည် ၁၉၀၆ ခုနှစ်တွင် အီတလီနိုင်ငံရှိ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းသော မြေများကို ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသော လူဦးရေ က ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း လေ့လာ သိရှိခဲ့သည်။
ထိုစည်းမျဉ်းကို စတင်တွေ့ရှိခဲ့မှုမှာ သူ၏ ဥယျာဉ် အတွင်းရှိ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသော ပဲခွံများအတွင်း ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းသော ပဲများ ရှိနေသည်ကို လေ့လာတွေ့ရှိခဲ့ရာမှ စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများတွင် ထိုစည်းမျဉ်းကို ပုံမှန်အားဖြင့် လက်ခံကျင့်သုံးလေ့ ရှိကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းသော ရောင်းအားသည် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသော ဖောက်သည်များထံမှ လာသည် စသည်ဖြင့် ဖြစ်သည်။
thumb|အီရှိကာဝါ သရုပ်ပြပုံ အီရှိကာဝါ သရုပ်ပြပုံ (Ishikawa diagrams) ကို ငါးရိုးသရုပ်ပြပုံ (fishbone diagrams)၊ ဟဲရင်းငါးရိုး သရုပ်ပြပုံ၊ အကြောင်းအကျိုးဆက်နွယ်မှု သရုပ်ပြပုံ၊ ဖီရှီကာဝါ သရုပ်ပြပုံ စသည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်လေ့ ရှိကြသည်။
ထိုသရုပ်ပြပုံတွင် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်လာရခြင်း အတွက် ဖြစ်ပေါ်စေသော အကျိုးအကြောင်းများကို ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။
အီရှီကာဝါ သရုပ်ပြပုံကို အများဆုံး အသုံးပြုလေ့ ရှိကြသည့် နေရာများမှာ ကုန်ပစ္စည်းများကို ဒီဇိုင်းထုတ်ခြင်း နှင့် ကွာလတီ ထိန်းချုပ်ရာတို့တွင် ဖြစ်ပြီး အဓိက အကောင်းအဆိုး သက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ဖြစ်နိုင်သည့် အချက်များကို ရှာဖွေ ဖော်ထုတ်ရန် အတွက် အသုံးပြုသည်။
ဖစ်တာ ဆိုသည်မှာ ဆစ်ဂနယ်နှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် ဆစ်ဂနယ်အတွင်းရှိ မလိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်း ကို ဖယ်ထုတ်ရန် အတွက် အသုံးပြုသော ကိရိယာ သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်ချက် ကို ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖစ်တာဖြင့် ဖယ်ထုတ်ခြင်းသည် ဆစ်ဂနယ်နှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်း၏ တစိတ်တဒေသဖြစ်သည်။
ဖစ်တာသည် ဆစ်ဂနယ်၏ အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများကို တပိုင်းတစ သို့မဟုတ် လုံးဝ ဖယ်ထုတ်ပစ်လေ့ ရှိသည်။
ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အချို့သော ကြိမ်နှုန်းတို့ကို ဖယ်ရှားပစ်ပြီး အချို့ကြိမ်နှုန်းတို့ကိုမူ မူလအတိုင်း ချန်လှပ်ထားခဲ့လေ့ ရှိသည်။
ဆစ်ဂနယ်အတွင်း အနှောင့်အယှက်ပေးနေသော ဆစ်ဂနယ်များနှင့် နောက်ခံ ဆူညံသံများကို ဖော်ပြနေသော ကြိမ်နှုန်းများကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။
သို့သော်လည်း ဖစ်တာဖြင့် ဖယ်ရှားခြင်းသည် ကြိမ်နှုန်းတစ်ခုကိုသာလျှင် ဖယ်ရှားခြင်း မဟုတ်ပဲ အခြားမလိုအပ်သော ဆစ်ဂနယ်များကိုလည်း ဖယ်ရှားလေ့ ရှိသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ဖစ်တာ များကို ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက် ပေါ်တွင် မူတည်၍ (၄) မျိုး ခွဲခြားနိုင်သည်။
၎င်းတို့မှာ လိုးပတ်စ် ဖစ်တာ (Low-pass Filter) - သတ်မှတ်ထားသော ကြိမ်နှုန်းထက် နည်းသော ဆစ်ဂနယ်များကို သာ ခွင့်ပြုသည်။
သတ်မှတ်ထားသော ကြိမ်နှုန်းထက် များသော ဆစ်ဂနယ်များကို ဖယ်ရှားသည်။
ဟိုင်းပတ်စ် ဖစ်တာ (High-pass Filter) - သတ်မှတ်ထားသော ကြိမ်နှုန်းထက် များသော ဆစ်ဂနယ်များကိုသာ ခွင့်ပြုသည်။
သတ်မှတ်ထားသော ကြိမ်နှုန်းထက် နည်းသော ဆစ်ဂနယ်များကို ဖယ်ရှားသည်။
ဘန်းပတ်စ် ဖစ်တာ (Band-pass Filter) - သတ်မှတ်ထားသော အနိမ့်ဆုံးနှင့် အမြင့်ဆုံး ကြိမ်နှုန်း နှစ်ခု အတွင်း ကျရောက်သော ဆစ်ဂနယ် များကို သာ ခွင့်ပြုသည်။
အနိမ့်ဆုံး ကြိမ်နှုန်းထက် လျော့နည်းသော သို့မဟုတ် အမြင့်ဆုံး ကြိမ်နှုန်းထက် များသော ဆစ်ဂနယ်များကို ဖယ်ရှားပစ်သည်။
ဘန်းစတော့ ဖစ်တာ (Band-stop Filter) - သတ်မှတ်ထားသော အနိမ့်ဆုံးနှင့် အမြင့်ဆုံး ကြိမ်နှုန်း နှစ်ခု အတွင်း ကျရောက်သော ဆစ်ဂနယ် များကို ဖယ်ရှားပစ်သည်။
အနိမ့်ဆုံး ကြိမ်နှုန်းထက် လျော့နည်းသော သို့မဟုတ် အမြင့်ဆုံး ကြိမ်နှုန်းထက် များသော ဆစ်ဂနယ်များကို ခွင့်ပြုသည်။
right| ၁၈၂၄ ခု မူလပထမ ကားနော့ အပူစွမ်းအင် အင်ဂျင်။
အပူ ကိုယ်ထည် (ဘွိုင်လာ) နှင့် အလုပ်ကိုယ်ထည် (စနစ်၊ ရေနွေးငွေ့)၊ အအေးကိုယ်ထည် (ရေ) တို့ကို ပြထားပြီး ကားနော့ စက်ဝိုင်းတွင် ရပ်တန့်သည့် နေရာပေါ်မူတည်၍ အက္ခရာ လေဘယ်လ် ထိုးထားသည်။
သာမိုဒိုင်းနမစ် () ဆိုသည်မှာ အရာဝတ္ထုများအကြား အပူပြောင်းလဲခြင်းကို လေ့လာသည့် ရူပဗေဒ ပညာရပ် တစ်ခုဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အရာဝတ္ထုတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိတို့ကို ညွှန်ပြသော အပူချိန်၊ ဖိအား နှင့် ထုထည်အစရှိသော ကိန်းရှင်များကို ဆက်စပ်ပေးပြီး ထိုသို့ ဆက်စပ်ပေးသော သိပ္ပံပညာကို သာမိုဒိုင်းနမစ်ဟု ခေါ်ဆိုလေ့ ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်းအားဖြင့် ပြန်လည် ကြည့်ရှုမည်ဆိုလျှင် သာမိုဒိုင်းနမစ် စနစ်သည် အစောပိုင်း ရေနွေးငွေ့ အင်ဂျင်တို့၏ လုပ်ဆောင်ချက် ထိရောက်မှုစွမ်းရည် (Efficiency) ကို မြှင့်တင်ရန် အတွက် တီထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အခြေခံ သဘောတရား သာမိုဒိုင်းနမစ်သည် စွမ်းအင်၊ စွမ်းအင်ပြောင်လဲမှုဖြစ်စဉ်၊ ဒြပ်တို့၏ ပြုမူချက်များနှင့်သက်ဆိုင်သည်။
အပူမှ အလုပ်သို့ ကူးပြောင်းခြင်း၊ စွမ်းအင်ပုံစံ တစ်မျိုးမှ တစ်မျိုးသို့ ကူပြောင်းခြင်း တို့ကို သာမိုးဒိုင်းနမစ် ဆိုင်ရာ ဥပဒေများက ထိန်းချုပ်ထားသည်။
ဒီဇိုင်းပြောင်လဲမှုများနှင့် စနစ်၏ဆောင်ရွက်ချက်များအတွက် သတင်းအချက်အလက်များကို ၎င်းသာမိုဒိုင်းနမစ်ပညာရပ်ကပေးသည်။
၎င်းသည် မီးလောင်ကျွမ်းမှုစနစ်များ၊ အပူနှင့် နျူကလီးယား စွမ်းအင်စက်ရုံများ၊ အပူပန့်များ (Heat Pump) နှင့် အအေးပေးစက် (Air-conditioner/Refrigerator) ဆိုင်ရာ ပြဿနာများကိူ ကူညီဖြေရှင်းပေးသည်။
သာမိုဒိုင်းနမစ်သည် ဒြပ်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိတို့ အကြားဆက်စပ်မှုများကို ကြိုတင်ခွဲခြား သိမြင်နိုင်သည်။
ကမ်းလွန်တွင် ရွက်လွှင့်နေသော ရွက်သင်္ဘော ရွက်လှေ ဆိုသည်မှာ အပန်းဖြေရန် အတွက် ရည်ရွယ် ဆောက်လုပ်ထားသော လှေသင်္ဘော တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
အင်္ဂလိပ် အခေါ်အဝေါ် ယာ့ချ် (yacht) သည် ဒတ်ချ်ဘာသာစကား ဂျာ့ချ် (Jacht) မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး လိုက်လံဖမ်းဆီးရန်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ထိုစကားလုံး၏ နဂိုမူလ သတ်မှတ်ချက်မှာ ဒတ်ချ်ရေတပ်မှ ပင်လယ်ဓားပြ များ နှင့် ၎င်းတို့၏ ရေပိုင်နက် အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် အတွက် အသုံးပြုသော လျင်မြန်ပေါ့ပါးသော ရွက်လှေသင်္ဘော တစ်မျိုးကို ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
အင်္ဂလန်မှ ချားလ်စ် ၂ ဘုရင်က ဟော်လန်မှ အင်္ဂလန်သို့ ပြန်ရန်အတွက် ရွေးချယ်ခဲ့သည် အခါတွင် ရွက်လှေသည် အရေးကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များကို သယ်ဆောင်ရာ ယာဉ်တစ်မျိုး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
thumb|မျက်လှည့်ဆရာကို ခွက်များ ဘောလုံးများဖြင့် တွေ့ရစဉ် မျက်လှည့်ပညာသည် မဖြစ်နိုင်သော အရာ သို့မဟုတ် သဘာဝလွန် အရာတို့ကို ပရိသတ်အား လှည့်စားမှု ပြုခြင်း သို့မဟုတ် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဖျော်ဖြေသော ပညာရပ် တစ်ခုဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော လှည့်စားမှု ပြုခြင်းဖြင့် ဖျော်ဖြေသူကို မျက်လှည့်ဆရာ ဟု ခေါ်သည်။
ထိုပညာရပ်ကို လိမ်လည်ခြင်းဟုလည်းမဆိုသာ အမှန်တရားဟုလည်းမပြောနိုင် ဉာဏ် ရှိသလို ပရိန်သတ်များအားလှည်းစားခြင်းသာတည်း။
မျက်လှည့်အတတ် ကြည့်သူတို့၏ မျက်စိကို လှည့်စားခြင်းဖြင့် မဟုတ်သည်ကို အဟုတ်ထင်စေနိုင်သောကြောင့် မျက်လှည့်အတတ်ဟု ခေါ်သော အတတ်ပညာ တစ်မျိုးသည် ကမ္ဘာအနှံ့အပြားရှိ နိုင်ငံတို့တွင် အနည်းနှင့်အများ ခေတ်စားလျက် ရှိလေသည်။
မျက်လှည့်ဆရာဟု အမည်ခံသူ တစ်ယောက်သည် စိတ်ပညာကို အတော်အသင့် ခေါက်မိရမည့်အပြင် လက်၏ ကျွမ်းကျ်မှုဖြစ်သော ပဉ္စလက်နည်း ပရိယာယ် အသွယ်သွယ်တို့ကိုလည်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားရပေမည်။
ထိုမျှသာမကသေး၊ ပရိသတ်၏ စိတ်ကို ဆွဲငင်နိုင်လောက်အောင် ကရားရေလွှတ် အချက်ကျကျပြောဆိုတတ်သော အရည်အခြင်းရှိရန်လည်း လွန်စွာပင်လိုချေသည်။
မျက်လှည့်တို့မည်သည်မှာ လွန်စွာ လျှို့ဝှက်၍ အသိခက်သော အရာများကိုပြသနိုင်မှသာ ကြည့်သူ ပရိသတ်၏ အံ့ဩ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရတတ်သဖြင့်မျက်လှည့်ဆရာတို့သည် မိမိတို့၏ နည်းပရိယာယ်တို့ကို လူမသိအောင် လျှို့ဝှက်၍ ထားလေ့ရှိကြပေသည်။
အချို့သော လှည့်စားမှုများမှာ လွန်စွာပင် အံ့ဘနန်း ရှိလှသဖြင့် မျက်လှည့်ဆရာ၏ အစွမ်းတစ်ခုတည်း နှင့်သာ မဟုတ်ဘဲ၊အစိမ်းတိုက်သဘော သက်ဝင် လေသလောဟူ၍ အတော်အတန်ခေတ်မှီသူ အချို့ တို့ပင်လျှင် ယုံမှားသံသယဖြစ်ကြရလေသည်။
ထိုယုံမှားမှုသည်ပင် မျက်လှည့်ဆရာကို ပို၍ အထင်ကြီး စေကာ လူကြိုက်များအောင် ဖန်တီးပေးတတ်သော ကြောင့် အချို့သော မျက်လှည့်ဆရာများသည် မျက်လှည့်ပြခိုက်တွင် မျက်လှည့်စင်ပေါ်၌ ယုတ္တိတန်သည် ၊ မတန်သည်ကို အပထားလျက် ၊ လူဦးခေါင်းခွံ တစ်ခုနှင့် လူရိုး တစ်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို တင်၍ ပြသထားလေ့ရှိကြလေသည်။
မျက်လှည့်အတတ်သည် မှော်အတတ်ကဲ့သို့ပင် လွန်စွာရှေးကျသော လောကီပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်လေရာ၊ ထိုအတတ်နှစ်ရပ်သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အလွန်နီးစပ်ခဲ့သဖြင့် မျက်လှည့်အတတ်သည် အစိမ်းတစ္ဆေ စသော ဝိညာဉ်တို့နှင့် ထွေးရောရှက်တင် ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ရှေးက ယူဆခဲ့ကြလေသည်။
သို့ရာတွင် များသောအားဖြင့် ယခုခေတ်အခါ ပြသလေ့ရှိကြသော မျက်လှည့်များတွင်ကားမှော်အတတ်၏ အကူအညီ ပါဝင်ခဲ့သော် အနည်းငယ်မျှသာပါဝင်၍ ကျင့်သားရကျွမ်းကျင်နေသော လက်ဖြင့် လှည့်စားခြင်း၊ အထူးစီမံထားသော ကိရိယာ တန်ဆာပလာ တို့ဖြင့် လှည့်စားခြင်းတို့သာ များလေသည်။
မျက်လှည့်အတတ်တွင် လက်လှည့်၊ မျက်လှည့်ဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိ၏။
လက်လှည့်ဆိုသည်မှာ လက်ထဲရှိ ပိုက်ဆံကို ရုတ်တရက် ပျောက်သွားစေခြင်း၊ ဖဲချပ်ဝှပ်ခြင်းစသည့် လက်ဖြင့် ကျင့်သားရအောင် လေ့ကျင့်ထားရသည့် လှည့်စားခြင်း အတတ်ဖြစ်၍၊ မျက်လှည့် ဆိုသည်မှာ မျက်စိကို ထင်ရောင် ထင်မှားဖြစ်စေခြင်း (ဝါ) ကြည့်သူတို့၏ စိတ်ကို လှည့်စားခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။
ပထမ အမျိုးအစား ဖြစ်သည့် လက်လှည့်အတတ်ကို လမ်းဆုံလမ်းဝ လမ်းလေးခွတို့နှင့် လူစည်ကားသည့် နေရာတို့တွင် တွေ့ရှိရတတ်သော သာမန် မျက်လှည့်ပြပွဲများ၌ တွေ့မြင်နိုင်၍၊ ဒုတိယ အမျိုးအစားဖြစ်သည့် အထက်တန်း မျက်လှည့် အတတ်ကိုကားကမ္ဘာအရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်၍ ရုံတင်ပြသသော နာမည်ကျော် မျက်လှည့်ဝိဇ္ဇာတို့၏ ပြပွဲများတွင်သာ တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။
မျက်လှည့်ပြရာ၌ အသုံးပြုလေ့ရှိသော ကရိယာများမှာ (၁) အမှန်အတိုင်း ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်း၊ (၂) နဂိုပုံသဏ္ဌာန်ကို မပျက်စေဘဲ လှည့်စား ရန်အတွက်သာ စီမံပြုလုပ်ထားသည့်ပစ္စည်းနှင့် (၃) ကြည့်သူများ မသိမမြင်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသောပစ္စည်းဟူ သုံးမျိုးသုံးစားရှိလေသည်။
အချို့သောလှည့်စားမှုများတွင် ပစ္စည်းတစ်မျိုးတည်းဖြင့်ပင် ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း ပစ္စည်းသုံးမျိုးစလုံးကို ပေါင်းစပ်ပြုလုပ်မှရသော လှည့်စားမှု များလည်း ရှိလေသေးသည်။
လှည့်စားမှု အမျိုးမျိုးရှိသည်တွင် လှည့်စားမှုတစ်ခု အထမြောက် အောင်မြင်ရန်အတွက် ၈ဝ ရာခိုင်နှုန်းလောက်မှာ မျက်လှည့်ဆရာ၏ စိတ်ပညာ နိုင်နင်းမှုပေါ်တွင် တည်၍ ၁ဝ ရာခိုင်နှုန်းလောက်မှာ သရုပ်ပါပါ အမူအရာကောင်းကောင်းနှင့် ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ် ပြသနိုင်မှုပေါ်တွင် တည်ရှိပြီးလျှင် ကျန် ၁ဝ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများကိ အသုံးပြုမှုပေါ်တွင် တည်နေလေသည်။
ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရာမရှိသော လှည့်စားမှုမျိုးကို ပြုလုပ်ပြသခြင်းသည် ကြည့်သူ ပရိသတ်အား ရင်သပ်အံ့ဩ ထူးကဲသောအာရုံကို ခံစားစေနိုင်သည် သာမက လူမျိုးခြားပရိသတ်ပင် ဖြစ်စေကာမူ သဘောပေါက်ကာ စွဲလမ်းသွားစေနိုင်ပေသည်။
သို့အားဖြင့်မျက်လှည့် အတတ်သည် လူမျိုးတိုင်း လေ့လာပြသ ကြည့်ရှုနိုင်သော သဘင်အတတ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်ဟုဆိုနိုင်ပေသည်။
ရှေးဟောင်း သမားရိုးကျဖြစ်သော မျက်လှည့်အတတ်များစွာတို့မှာ တကျောင်းတဂါထာ တရွာတပုဒ်ဆန်းဟူသည်နှင့် အညီတစ်နိုင်ငံနှင့် တစ်နိုင်ငံ မသိမသာ ကွဲပြားခြားနားလျက်ရှိသော်လည်း အခြေခံသဘောတို့၌ကား ထပ်တူထပ်မျှပင် ဖြစ်ကြသည်။
ယင်းသို့ ဖြစ်ရခြင်းအကြောင်းမှာ ထိုအခြေခံ အချက်အလက်များသည် တစ်နိုင်ငံမှတစ်နိုင်ငံသို့ တစ်ဆင့်ကူးပြောင်းရောက်ရှိသွားကြခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ အလွယ်ဆုံး အရိုးဆုံးနည်းတို့ဖြင့်သာ လုပ်ကိုင်ပြသကြသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။
နှစ်ပရိစ္ဆေဒကြာညောင်းသောအခါ၊ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်ရှိ မျက်လှည့်ဝိဇ္ဇာများသည် တိုးတက်ခက်ခဲနက်နဲသော ပြသမှုများကို ကြံစည်တီထွင်လာကြတော့၏။
သို့ရာတွင် တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး အတတ်ပညာချင်း ဖလှယ်ကြသည့်အတွက် ၊ အရှေ့နိုင်ငံများမှ မျက်လှည့်အတတ်သည် အနောက်နိုင်ငံများသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးလျှင် အနောက်နိုင်ငံ မျက်လှည့်အတတ်များသည်လည်း အရှေ့နိုင်ငံတို့သို့ ပျံ့နှံ့ ရောက်ရှိလာကြလေတော့သည်။
မျက်လှည့်ပညာကို အပျော်ထမ်း လိုက်စားလိုသူများအဖို့ သိသင့်သိထိုက်သော အချက်အလက် အနည်းငယ်ကို အောက်တွင်ရေးသားဖော်ပြထား ပေသည်။
ပရိသတ်အား ဘာလုပ်၍ ပြမည်ဆိုသည့် အကြောင်းကို မည်သည့်အခါမှ ကြိုတင်၍ ဖွင့်မပြောသင့်ပေ။
ဘာဖြစ်လာမည်ကိုပရိသတ်က သူတို့ဖာသာ မှန်းဆ တွေးယူစေသင့်၏။
သာဓကပြရသော် လက်ထဲတွင်ရှိသော ငါးမူးစေ့တစ်စေ့ကို သူတို့မျက်မှောက်တွင်ပင် ကွယ်ပျောက်သွားအောင် ပြုလုပ်ပြသမည်ဆိုကြပါစို့။
ဦးစွာပထမ ငါးမူးစေ့ကို အများမြင်သာအောင် ထောင်၍ကိုင်ပြပါ။
ထိုနောက်ပရိသတ် မသိအောင် ငါးမူးစေ့ကို ကျင်လျင်စွာ ရုတ်ခြည်းဖျောက်လိုက်ပြီးလျှင် ငါးမူးစေ့ရှိသည်ဟု ထင်းနေကြသော လက်ပေါ်သို့ဆေးကြိမ်လုံး တစ်ချက် ဝင့်လိုက်ရုံမျှနှင့် ငါးမူးစေ့သည် လက်ထဲမှ ပျောက်သွားမည့်အကြောင်းကို ပရိသတ်အား ဣန္ဒြေမပျက် ပြောပြနိုင်ပေသည်။
အချို့ လွန်စွာ ရှုပ်ထွေးသော လှည့်စားမှုများကိုပင် များစွာ မခဲယဉ်းဘဲ ပြုလုပ်ပြသနိုင်ပေသည်။
လှည့်စားမှုတစ်ခုသည်ကောင်းစွာ အထမြောက် အောင်မြင်သွားပြီးနောက် ပရိသတ်က သဘောကျ၍ ပြပါဦးဟု တောင်းပန်ကြသော်လည်း မပြုလုပ်သင့်ပေ။
ပထမအကြိမ်တွင် ချောမောစွာ အောင်မြင်သွားသော်လည်း ဒုတိယအကြိမ်တွင် အလိမ်ပေါ်သွားမည်ကို စိုးရပေသည် အကယ်၍ ပထမ အကြိမ်မှာကဲ့သို့ အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်ပြသနိုင်လိမ့်မည်ဟု မိမိကိုယ်ကို မိမိ ယုံကြည်စိတ်ချပါမူကား၊ တောင်းပန်ကြသည့်အတိုင်းအခြား နည်းတစ်မျိုးနှင့်သာ ထပ်မံပြုလုပ် ပြသသင့်ပေသည်။
မျက်လှည့်များကို ပရိသတ်ရှေ့တွင် မပြသမီ တစ်ယောက်တည်း မှန်ကြီးကြီး တစ်ချပ်ရှေ့တွင် လေ့ကျင့်ကြည့်သင့်၏။