kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ထိုကဲ့သို့နယ်နိမိတ်ကို သတ်မှတ်ရခြင်းမှာ အူရီယာ ဘာသာစကားပြောဆိုသူတို့ နေထိုင်ရာဒေသများ ပါဝင်စေရန်ပင်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဩရိဿပြည်နယ်တွင် အူရီယာဘာသာစကားသည် လူအများပြောဆိုသုံးစွဲသော ဘာသာစကား ဖြစ်သည်၊၊ ဩရိဿပြည်နယ်တွင် ချိုတာနဂ္ဂပူကုန်းပြင်မြင့်၊ တောင်ပိုင်းမဟာနဒီမြစ်၊ အောက်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်းနှင့် မြစ်ဝကျွန်းပေါ် ဒေသတို့ပါဝင်၍ ပြည်နယ်၏အကျယ်အဝန်းမှာ စတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၆ဝ၁၆၄ ရှိသည်။
မဟာနဒီမြစ်သည် ပြည်နယ်ကို ဖြတ်သန်း၍ စီးဆင်းသည်။
လူဦးရေ ၂၁၉၃၄၈၂၇ ယောက် (၁၉၇၁)ရှိသည့်အနက် ၈ဝ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သည် ဆန်စပါး စိုက်ပျိုး လုပ်ကိုင်သူများဖြစ်သည်။
ဆန်စပါးစိုက်ပျိုးသော လယ်ယာဧက ငါးသိန်းကျော်ရှိရာ ရေသွင်းစိုက်ပျိုးသော လယ်ယာဧကပေါင်းမှာ တစ်သိန်းခွဲနီးပါးရှိသည်၊၊ ဂုံလျှော်ပင်၊ နှံစားပြောင်း၊ ဆေးပင်၊ ကြံ၊ မန်ကျည်းနှင့် ဆီထွက်သီးနှံပင်တို့ကိုလည်း စိုက်ပျိုးကြသည်။
ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်တွင် ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်၍ ကာလကတ္တားမြို့သို့ ငါးခြောက်များတင်ပို့ရောင်းချသည်။
စက်မှုလုပ်ငန်းဟူ၍ အကြီးအကျယ်မရှိချေ။
အိမ်တွင်းလက်မှုလုပ်ငန်းများကိုသာ များသောအားဖြင့် လုပ်ကိုင်ကြသည်။
ဩရိဿပြည်နယ်မှ နန်းကြိုးခက် ငွေထည်များမှာ ထင်ရှားသည်။
ဟိန္ဒူအယူဝါဒီ အများဆုံးနေထိုင်သော ပြည်နယ်ဖြစ်၍ မြို့တိုင်းရွာတိုင်း၌ ဟိန္ဒူဘုရားဝတ်ကျောင်းနှင့် တန်ဆောင်းပေါင်း မြောက်မြားစွာရှိသည်။
အထူးသဖြင့် ပင်လယ်ကမ်းခြေ မြို့ဖြစ်သော ပူရီမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဂျဂနတ် ဘုရားဝတ်ကျောင်းသည် ထင်ရှား၏။
မဟာနဒီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွင် တည်ရှိသော ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဟောင်း ကတ္တက်မြို့မှ ၁၈ မိုင်ကွာဝေးသော ဘူဗန်နီဆွာမြို့သည် ပြည်နယ်၏ မြို့တော်သစ် ဖြစ်သည်။
လူဦးရေ ၁၂ဝ၅၅၁၄ ယောက်နေထိုင်လျက်ရှိသည်။
ဩရိဿပြည်နယ်တွင် မီးရထားလမ်းမိုင်ပေါင်း ၈၇၃ မိုင်မျှသာရှိသည်။
ကာလကတ္တားမြို့မှ မဒရပ်မြို့သို့သွားသော မီးရထားလမ်းသည် ပင်လယ်ကမ်းတစ်လျှောက်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။
အုပ်ချုပ်မှုအတွက် ပြည်နယ်ကို ခရိုင်ပေါင်း ၁၃ ခရိုင် ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားရှိသည်။
အိန္ဒိယအစိုးရက ခန့်အပ် သော ဘုရင်ခံနှင့် ဝန်ကြီးအဖွဲ့က ပြည်နယ်ကိုအုပ်ချုပ်သည်။
ဥပဒေပြုလွှတ်တော် တစ်ရပ်တည်းသာရှိသည်။
ဩရိန်းပြည်နယ်သည် တောင်အာဖရိက ပြည်ထောင်စုတွင် ပါဝင်သောမူလ ပြည်နယ်တစ်နယ်ဖြစ်၍ ဩရိန်းဖရီးစတိတ်ပြည်နယ်ဟု ခေါ်တွင်လေသည်။
မြောက်ဘက် တွင် ထရန်စဗား ပြည်နယ်၊ အရှေ့ဘက်တွင် နာတဲပြည်နယ်နှင့် လီဆိုသိုနိုင်ငံ (ယခင်ဗာဆူးတိုလန်ပြည်နယ်) တောင်ဘက် နှင့် အနောက်ဘက်တွင် ဂွတ်ဒဟုပ်အငူပြည်နယ်တို့ အသီးသီး တည်ရှိကြသည်။
ပြည်နယ်အကျယ်အဝန်းမှာ ၄၉ယ၈၆၆ စတုရန်း မိုင်ဖြစ်၍ လူဦးရေ ၁၃၈၆ယ၅၄၇ ယောက်ခန့် (၁၉၇၄)ရှိသည်။
ထိုလူဦးရေတွင် မျက်နှာဖြူ ၂၇၆ယ၇၄၇ ယောက်ခန့် ပါဝင်သည်။
(။
တောင်အာဖရိကပြည်ထောင်စု) ဩရိန်းပြည်နယ်ဒေသသည် သစ်ပင်ကင်းမဲ့၍ ပျမ်းမျှ ပေ ၅ဝဝဝ ခန့်မြင့်သော ကုန်းပြင်မြင့်ဖြစ်သည်။
ရာသီဥတုမှာအပူအအေးမျှတ၍ နွေနှောင်းပိုင်းတွင် မိုးအသင့်အတင့်ရွာသည်။
နွား၊ သိုးနှင့် ငှက်ကုလားအုပ်တို့ကို မွေးမြူကြသည်။
လယ်ယာများကို ဆည်မြောင်းများဖြင့် ရေသွင်းစိုက်ပျိုးကြရသည်။
ဂျုံ၊ မြင်းစားဂျုံ၊ ဆေးနှင့်သစ်သီးတို့ကိုလည်း စိုက်ပျိုးကြသည်။
ယခုအခါ ပြည်နယ်အရှေ့ပိုင်းတွင် စိုက်ပျိုးရေးကို တိုးချဲ့လုပ်ကိုင်လျက်ရှိသည်။
ဩရိန်းပြည်နယ်တွင် အဖိုးတန် စိန်တွင်းများရှိသည်။
ကျောက်မီးသွေး၊ ရွှေနှင့် သံတို့ကိုလည်း တူးဖော်လုပ်ကိုင်ကြသည်။
၁၉၅၁ ခုနှစ်မှစ၍ ရွှေထွက်စံချိန် တိုးတက်လာခဲ့ပေသည်၊၊ထွက်ကုန်များမှာ သိုးမွေး၊ စိန်နှင့် ငှက်ကုလားအုပ်မွေး ဖြစ်သည်။
၁၈ ရာစုနှစ် အလယ်ပိုင်းလောက်ခန့် ကတည်းက ဥရောပတိုက်သားတို့သည် ဩရိန်းမြစ်ဒေသသို့ ရောက်ခဲ့ကြ သည်။
သို့သော်လည်း ၁၈၂၄ ခုနှစ်ခန့်မှ စ၍သာလျှင် ကိပ်ကိုလိုနီဖက်မှ ဒပ်ချလယ်သမားတို့သည် ဩရိန်းပြည်နယ် တောင်ပိုင်းသို့လာရောက် အခြေစိုက်နေထိုင်ကြလေသည်။
ထို အခါ မူလနေထိုင်ကြသော အာဖရိကတိုင်းရင်းသားများနှင့် ဒပ်ချတို့နယ်လုကြရာ တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့လေသည်။
၁၈၄၈ ခုနှစ်သို့ရောက်သောအခါ ဩရိန်းမြစ်နှင့် ဗားမြစ်တို့ အကြားရှိနယ်မြေကို ဗြိတိသျှတို့ကသိမ်းယူခဲ့သည်။
သို့ရာတွင် ၁၈၅၄ ခုနှစ်၌ ဩရိန်းဖရီးစတိတ်ပြည်နယ်ဟူ၍ လွတ်လပ်သော ပြည်နယ်အဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။
ဗိုးဝါးစစ်ပွဲတွင် ဩရိန်းဖရီးစတိတ် ပြည်နယ်သည် ထရန်စဗားပြည်နယ်နှင့်ပူးပေါင်း၍ အင်္ဂလိပ်တို့ကို တိုက်ခိုက် သည်။
ထိုစစ်ပွဲတွင် ဗိုးဝါးတို့အရေးနိမ့်သဖြင့် ၁၉ဝဝ ပြည့်နှစ် ၌ ယင်းပြည်နယ်သည် ဗြိတိသျှလက်အောက်သို့ တစ်ဖန် ရောက်ရှိခဲ့လေသည်။
ဗြိတိသျှအစိုးရသည် ဩရိန်းပြည်နယ်ကို ကရောင်း ကိုလိုနီနယ်အဖြစ် အုပ်ချုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ၁၉ဝ၇ ခုနှစ် တွင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။
၁၉၁ဝ ပြည့်နှစ် မတ်လ ၃၁ ရက်နေ့တွင် ဩရိန်းဖရီးစတိတ်ပြည်နယ်သည် အာဖရိကပြည်ထောင်စုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့လေသည်။
ဗလွမ်းဖွန်တိန်မြို့သည် ပြည်နယ်အစိုးရ ရုံးစိုက်ရာမြို့ ဖြစ်သည်သာမက ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး အချက်အချာမြို့ လည်းဖြစ်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၅) ကိုးကား Category:တောင်အာဖရိကနိုင်ငံ၏ ပြည်နယ်များ။
အသက် ၂၅ အရွယ် ဩလကော့ လွီဇာမေ ဩလကော့ လွီဇာမေ (ခရစ် ၁၈၃၂-၁၈၈၈)။
လွီဇာမေ ဩလကော့ (Louisa May Alcott)သည် ကလေးများအတွက် ပုံပြင်များကို ပြုစုခဲ့သော အမေရိကန် အမျိုးသမီးစာရေးဆရာဖြစ်သည်။
လွီဇာမေဩလကော့သည် ၁၈၃၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၂၉ ရက်နေ့တွင် ပင်ဆီလဗေးနီးယားပြည်နယ်၊ ဂျာမန်တောင်းမြို့၌ ဖွားမြင်သည်။
ဖခင်မှာ နံမည်ကျော် စာရေးဆရာများ ဖြစ်သည့် အီမာဆင်၊ သိုးရိုးတို့နှင့်အတူ စာပေဘက်၌ ထင်ရှား သူ အေးမော့ဗရွန်ဆင်ဩလကော့ဖြစ်သည်။
လွီဇာမေဩလကော့ ငယ်စဉ်ကပင် ဩလကော့တို့မိသားစုသည် ဂျာမန်တောင်းမြို့မှ ကွန်ကော့မြို့သို့ ပြောင်းရွေ့နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။
လွီဇာဩလကော့သည် အသက်အရွယ်ငယ်စဉ်ကစ၍ စာရေးဝါသနာပါသည်။
အသက်ရှစ်နှစ်တွင် ပြဇာတ်များကို စတင်ရေးခဲ့သည်။
သို့ရာတွင်အသက် ၁၆ နှစ်သို့ ရောက်ကာမှ သူရေးသောပုံပြင်ကို ပထမဦးဆုံး ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် မိမိ၏အိမ်ထောင်တွင် တွေ့ကြုံနေရသော ငွေကြေး အကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် ကျောင်းဆရာမ အလုပ်ကို ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခဲ့ရသည်။
စာပေကိုလည်း ရေး သားပြုစုခဲ့ရသည်။
၁၈၅၅ ခုနှစ်တွင် လွီဇာဩလကော့ ပြုစု သော ဖလာဝါးဖေးဗဲ အမည်ရှိ ပုံပြင်ဝတ္ထုကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေ ခဲ့သည် ၁၈၆ဝ ပြည့်နှစ်သို့ရောက်သော်၊ အတ္တလန္တိတ်လစဉ် စာစောင်တွင် လွီဇာ၏ပုံပြင်များ ပါရှိလာလေသည်။
ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်ပွားစဉ်က လွီဇာသည် ဂျော့တောင်းမြို့ ဆေးရုံတွင် သူနာပြုဆရာမအဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခဲ့ရာမှ ရရှိခဲ့သော အတွေ့အကြုံများကို ရေးသားဖော်ပြသည့် ဟော့စပီတယ် စကက်ချက် ခေါ် စာအုပ်ကို ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေ ခဲ့ရာ၊ လွီဇာဩလကော့၏အမည်မှာ ထင်ပေါ်လာသည်။
၁၈၆၇ ခုနှစ်တွင် မဲရီးမျူဇီယမ် ခေါ် ကလေးမဂ္ဂဇင်း အယ်ဒီတာ အဖြစ်ဆောင်ရွက်သည်။
လွီဇာဩလကော့သည် ၁၈၆၈ ခုနှစ်နှင့် ၁၈၆၉ ခုနှစ် များတွင် လစ်တဲဝီးမင်း ခေါ်ပုံပြင်များကို ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့ လေသည်။
ထိုပုံပြင်များမှာ မိမိနှင့်ညီမသုံးယောက်တို့ငယ်စဉ်က အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့ကြပုံကို ဖော်ပြထားရာ၊ အခြားသက်တူ ရွယ်တူ မိန်းကလေးများအတွက် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းပေ သည်။
ထို့ကြောင့် လွီဇာဩလကော့သည် အမျိုးသမီး စာရေး ဆရာအဖြစ် နာမည်ထင်ရှားလာလေသည်။
ဩလကော့ပြုစုခဲ့သော စာအုပ်များတွင် လစ်တဲမင်း (၁၈၇၁)နှင့် ဂျိုဗွိုင်(၁၈၈၆) ခေါ်စာအုပ်တို့သည် လစ်တဲ ဝီးမင်းပုံပြင်ဆက်စာအုပ်များဖြစ်ကြသည်။
အင်အိုးဖက်ရှင်ဂဲ (၁၈၇ဝ) နှင့် အိတ်ကာဇင် စာအုပ်များတွင် မိန်းကလေးတို့ ကို မည်ကဲသို့ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သင့်ကြောင်း မိမိ၏ ထင်မြင်ချက်များကို ဖော်ပြထားလေသည်။
လွီဇာမေဩလကော့သည် ၁၈၈၈ ခုနှစ်မတ်လ ၆ ရက်နေ့တွင် ဗော့စတန်မြို့၌ ကွယ်လွန်လေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၅) ကိုးကား Category:အမေရိကန် စာရေးဆရာများ။
ဒန်နီယယ် အိုကော်နယ်သည် အိုင်းရစ်အမျိုးသား နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်ဖြစ်၍ အိုင်ယာလန်နိုင်ငံရှိ ရောမကက်သလစ်ဂိုဏ်းဝင်တို့အတွက် ဗြိတိသျှအစိုးရက ပြဋ္ဌာန်းထားသော အချုပ်အချယ်ဥပဒေများကို ဦးဆောင်တိုက်ဖျက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
၁၇ ရာစုနှစ်ကတည်းက ရောမကက်သလစ် ဂိုဏ်းဝင်တို့သည် ဗြိတိသျှပါလီမန်သို့ တက်ရောက်နိုင်ခွင့်မရှိခဲ့ချေ။
အိုကော်နယ်၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့်၁၈၂၉ ခုနှစ်တွင် ဗြိတ်သျှပါလီမန်က ကက်သလစ် လွတ်လပ်ရေးအက်ဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့ခြင်းအားဖြင့်၊ ရောမ ကက်သလစ်ဂိုဏ်းဝင်တို့သည် ပါလီမန်သို့တက်ရောက်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။
ဒန်နီယယ် အိုကော်နယ်သည် ၁၇၇၅ ခုနှစ်ဩဂုတ်လ ၆ ရက်နေ့တွင် အိုင်ယာလန်နိုင်ငံ ကဲရီခရိုင်၌ ဖွားမြင်၍ ပြင်သစ်နိုင်ငံတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
၁၇၉၄ ခုနှစ်မှ ၁၇၉၆ ခုနှစ်အထိ အင်္ဂလန်နိုင်ငံတွင် ဥပဒေပညာကို သင်ကြားပြီးနောက်၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အိုင်ယာလန်နိုင်ငံ၌ ရှေ့နေအလုပ်ကို စတင်လုပ်ကိုင်သည်။
အိုကော်နယ်သည် ရောမကက်သလစ် ဂိုဏ်းဝင် တစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် ကက်သလစ်ဂိုဏ်းဝင် အိုင်းရစ်အမျိုးသားတို့အတွက် နိုင်ငံရေးအရ လွတ်လပ်ခွင့်ကိုရရှိအောင် ကြိုးစားဆောင်ရွက်သည်။
၁၈၂၃ ခုနှစ်တွင်ကက်သလစ် အဖွဲ့ကိုတည်ထောင်၍ အိုင်းရစ်အမျိုးသား လူတန်းစားအသီးသီး တို့ကိုစည်းရုံးခဲ့ရာ ထိုအဖွဲ့သည် အိုင်ယာလန်နိုင်ငံ၌ အင်အားကြီးသော နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်လာလေသည်။
၁၈၂၅ ခုနှစ်တွင် ဗြိတိသျှပါလီမန်က ထိုအဖွဲ့ကို ပိတ်ပင်ခဲ့သော်လည်းမအောင်မြင်ချေ။
ကက်သလစ်အဖွဲ့သည် အိုင်းရစ်အမျိုးသား ဘုန်းတော်ကြီးများနှင့် တောင်သူလယ်သမားတို့၏ ထောက်ခံ အားပေးမှုကို ရရှိခဲ့လေသည်။
၁၈၂၈ ခုနှစ်တွင် အိုကော်နယ်သည် ကလဲယားခရိုင်မှ ပါလီမန်အမတ်အဖြစ် ရွေးကောက်ခြင်း ခံရသည်။
သို့ရာတွင် ကက်သလစ်ဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ပါလီမန်နည်းဥပဒေအရ လိုအပ်သောကျမ်းသစ္စာ ကျိန်ဆိုခြင်းအမှုကို မပြုလုပ်နိုင်ချေ။
ထို့ကြောင့် ၁၈၂၉ ခုနှစ်တွင် ဗြိတိသျှပါလီမန်သည်ကက်သလစ် လွတ်လပ်ရေး အက်ဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းအတည်ပြုခဲ့ရလေသည်။
ထို့နောက် အိုကော်နယ်သည် အမတ်အဖြစ် ပြန်လည် အရွေးခံရပြီးလျှင် ဗြိတိသျှပါလီမန်သို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။
ပါလီမန်တွင် ဝှစ်ပါတီနှင့်ပူးပေါင်း၍ အိုင်းရစ်အမျိုးသားတို့ လွတ်လပ်ရေးအတွက် အားထုတ်ဆောင်ရွက်သည်။
အထူးသဖြင့် အိုင်ယာလန်နှင့် အင်္ဂလန်နိုင်ငံတို့ကို ပူးပေါင်းထားသည့် ပူးပေါင်းရေးအက်ဥပဒေကို ပယ်ဖျက်ရန်ကြိုးစားသည်။
၁၈၄၃ ခုနှစ်တွင် အိုင်ယာလန်နိုင်ငံတစ်ဝှန်းလုံး၌ ထိုဥပဒေကန့်ကွက်ပွဲများကို အကြီးအကျယ် ကျင်းပစေခဲ့ရာ အစိုးရက အိုကော်နယ်ကို အာဏာဖီဆန်မှုဖြင့်ဖမ်းဆီး၍ ငွေဒဏ်နှင့်ထောင်ဒဏ်အပြစ်ပေးခဲ့လေသည်။
သို့ရာတွင် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၌ ဗြိတိသျှ အထက်လွှတ်တော်က အိုကော်နယ်ကို ထောင်ဒဏ်မှ လွတ်ငြိမ်းခွင့်ပေးသည်။
ထိုနောက် အိုကော်နယ်သည် ကျန်းမာရေးချို့ယွင်းလာသဖြင့် ဥရောပတိုက်တောင်ပိုင်းသို့ ခရီးထွက်ခဲ့ရာ၊ ၁၈၄၇ ခုနှစ်မေလ ၁၅ ရက်နေ့တွင် အီတလီနိုင်ငံ၊ ဂျီနိုးအာမြို့၌ အနိစ္စရောက်လေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၅) ကိုးကား Category:နိုင်ငံတကာ တော်လှန်ရေးသမားများ။
အိုဒက်ဆာမြို့ အိုဒက်ဆာမြို့သည် ပင်လယ်နက်တွင်းသို့ အနောက်မြောက်ဘက်မှစီးဝင်သော နီစတာမြစ်ဝမြောက်ဘက် ၂၅ မိုင်ကွာတွင်တည်ရှိ၍ ယူကရိန်းဆိုဗီယက်ဆိုရှယ်လစ်သမ္မတ နိုင်ငံ၏ ဆိပ်ကမ်းမြို့ဖြစ်သည်။
၁၉၂၆ ခုနှစ်တွင် ဆိုဗီယက် အစိုးရက အိုဒက်ဆာဆိပ်ကမ်းကို တိုးချဲ့ပြုပြင်ခဲ့ရာ ယခုအခါ ရုရှနိုင်ငံတောင်ပိုင်း၌ ကုန်ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးအတွက် အရေးပါသောဆိပ်ကမ်းမြို့ဖြစ်လေသည်။
သင်္ဘော တည်ဆောက် ခြင်း၊ ရေနံချက်ခြင်းနှင့် ဖန်ထည်၊ စက်ကိရိယာ၊ ဖော့ ထုတ် လုပ်ခြင်း စသော စက်မှုလုပ်ငန်းများကိုလည်း လုပ်ကိုင်သည်။
ထို့ပြင် လေယာဉ်ပျံထုတ်လုပ်သည့် စက်ရုံနှင့် ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်း ဆိုင်ရာ တန်ဆာပလာထုတ်လုပ်သည့် စက်ရုံများလည်းရှိသည်။
ထုတ်ကုန်များမှာ အသီးအနှံ၊ ဘီသွာစေ့၊ သစ်၊ သိုး မွေးနှင့် သိုး၊ နွားတိရစ္ဆာန်တို့ဖြစ်သည်။
အိုဒက်ဆာမြို့တွင် ကသီဒရယ်ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကြီး၊ တက္ကသိုလ်ကျောင်းနှင့် နက္ခတ်မျှော်စင်တို့ တည်ရှိသည်။
ရုရှ နိုင်ငံရှိမြို့ကြီးများနှင့်မီးရထားလမ်း၊ လေကြောင်းခရီးလမ်းတို့ဖြင့် ဆက်သွယ်လျက်ရှိသည်။
၁၇၉၅ ခုနှစ်တွင် ရုရှဘုရင်မ ဒုတိယကက်သရင်းသည် နိုင်ငံအတွက်ဆောင်းအခါ၌ ရေခဲကင်းရှင်းသော ဆိပ်ကမ်းတစ်ခု ထားရှိလိုသဖြင့် အိုဒက်ဆာမြို့ကို တည်ခဲ့လေသည်။
ပထမ ကမ္ဘာစစ်အတွင်း ၁၉၁၈ ခုနှစ် မတ်လတွင် ဂျာမန်တပ်များ လက်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။
၁၉၂ဝ ပြည့်နှစ်တွင်ဗော်လရှီဗစ်တို့ က မြို့ကိုသိမ်းပိုက်သည်။
တစ်ဖန် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ၁၉၄၁ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် ဂျာမန်လေတပ်က မြို့ကို ပြင်းထန်စွာ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဩဂုတ်လတွင် ဂျာမန်နှင့် ရူမေးနီး ယန်းတပ်များက မြို့ကို ဝိုင်းဝန်းထားကြလေသည်။
မြို့တွင်းရှိ တပ်များသည်လည်း အောက်တိုဘာလ ၁၆ ရက်နေ့အထိ ကြံ့ကြံ့ခံလျက်ရှိကြသည်။
သို့ရာတွင် ထိုနေ့၌ မြို့တွင်းရှိအရေး ကြီးသော အဆောက်အဦးနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းဌာန များကို ဖျက်ဆီးပြီးလျှင် မြို့ကိုစွန့်ခွာခဲ့ရလေသည်။
ထိုနောက် ၁၉၄၄ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁ဝ ရက်နေ့တွင် ရုရှတပ်များက မြို့ကိုပြန်၍ သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။
အိုဒက်ဆာမြို့ရှိလူဦးရေမှာ ၁၉၇၃ ခုနှစ် တွင် ၉၄၇ဝဝဝ ခန့် ဖြစ်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၅) ကိုးကား Category:ယူကရိန်းနိုင်ငံရှိ မြို့များ။
အိုပေါ့ဆမ်ကောင်သည် အမေရိကတိုက်တွင်တွေ့ရသော သားပိုက်ကောင် တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
ထူးဆန်းသည့် သားပိုက်ကောင်အမျိုးမျိုးကို ဩစတြေးလျတိုက်နှင့် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ကျွန်းများတွင်သာ တွေ့ရသော်လည်း အိုပေါ့ဆမ်သားပိုက်ကောင်တစ်မျိုးကိုကား အမေရိကတိုက်၌သာ တွေ့ရသည်။
အိုပေါ့ဆမ်ကောင်သည် မာဆူပီယာလီးယား မျိုးစဉ်မှ ဒိုင်ဒယ်ဖီဒီးမျိုးရင်းတွင် ပါဝင်သည်။
ကင်ဂရူးကောင် ကဲ့သို့ ဝမ်းပိုက်ပြင်ဘက်တွင် သားအိတ်ရှိသော်လည်း ခြေလက်လေးချောင်းစလုံးသည် အရှည်ချင်းညီကြသဖြင့် ကင်ဂရူးကောင်လောက် မခုန်နိုင်ချေ။
မြေပေါ်၌ ကောင်းစွာလမ်းမလျှောက်နိုင်သော်လည်း သစ်ပင်တက်ရာ၌ အလွန်ကျွမ်းကျင်သည်။
အိုပေါ့ဆမ်ကောင်များကို တောင်အမေရိကတိုက်နှင့် ဗဟိုအမေရိကတို့အပြင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မြောက်ဘက်အစွန်ဆုံး အပိုင်းများမှတစ်ပါး အခြားနယ်အနှံ့အပြားတွင် တွေ့ရသည်။
အချို့ အိုပေါ့ဆမ်ကောင်များသည် ကြွက်ဝမ်းဖြူ လောက်ငယ်၍ လူသိအများဆုံး ဗာဂျင်းနီးယားအိုပေါ့ဆမ်ကောင် များမှာကား ကြောင်လောက်ပင်ကြီးသည်။
ယင်းတို့၏ အမွေးအတွင်းပိုင်းသည် ချော၍တို၏။
အပြင်ပိုင်းမှာ ကြမ်းတမ်း၍ ရှည်ပြီးလျှင် ပြာလဲ့လဲ့အရောင်ရှိသောကြောင့် သစ်ပင်ပေါ်၌ရှိနေ သည့်အခါ အလွယ်တကူ မမြင်နိုင်ချေ။
ဦးခေါင်းမှာသေးပြီး လျှင် နှုတ်သီးချွန်၏။
ကြွက်မြီးနှင့်တူသည့် ရှည်သောအမြီးရှိရာ အချို့မျောက်များကဲ့သို့ ယင်းအမြီးကို သစ်ပင်သစ်ကိုင်း တက်ရာ တွယ်ရာ၌ အသုံးပြုသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၅) အမျိုးအစားများ Voss and Jansa (2009) အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း ဆောင်ရွက်မှုအပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မာဆူးပီးယယ်။
အိုဟိုင်းယိုးပြည်နယ်သည် အမေရိကန်နိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်တို့တွင် မြောက်ဘက်ကျသော ပြည်နယ်တစ်နယ်ဖြစ်၍ အိုဟိုင်းယိုးမြစ်သည် ပြည်နယ်၏ တောင်ဘက်နှင့် အရှေ့တောင်ဘက် နယ်နိမိတ်အဖြစ် စီးဆင်းသည်။
မြောက်ဘက်တွင် မီချီဂန်ပြည်နယ်နှင့် အီရီအိုင်ရှိ၍၊ အရှေ့နှင့်အရှေ့တောင်ဘက်တွင် ပင်ဆယ်ဗေးနီးယားပြည်နယ်နှင့် အနောက် ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ်တို့ တည်ရှိသည်။
တောင်ဘက်တွင် ကင်တပ်ကီပြည်နယ်နှင့် အနောက်ဘက်တွင် အင်ဒီယားနားပြည်နယ်တို့ အသီးသီးတည်ရှိကြသည်။
အိုဟိုင်းယိုးပြည်နယ်သည် စတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၄၄,၈၂၅ ကျယ်ဝန်း၍ လူဦးရေ ၁၁,၅၇၀,၈၀၈ (၂၀၁၃ ခန့်မှန်း) ရှိသည်။
အိုဟိုင်းယိုးဟူသောအမည်သည် အင်ဒီးယန်းလူမျိုးဘာသာစကားဖြင့် ကြီးသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
နယ်နိမိတ်အဖြစ် စီးဆင်းသော အိုဟိုင်းယိုးမြစ်ကိုအစွဲပြု၍ ပြည်နယ်ကို အိုဟိုင်းယိုး ပြည်နယ်ဟု မှည့်ခေါ်ကြသည်။
အိုဟိုင်းယိုးပြည်နယ် အရှေ့ပိုင်းသည် ကုန်းပြင်မြင့်ဒေသ ဖြစ်၍ ကျန်အပိုင်းများမှာ ကုန်းနိမ့်တန်းများဖြင့် မညီမညာရှိ သောလွင်ပြင်ဒေသဖြစ်သည်။
မြောက်ပိုင်းတွင် မောမီးမြစ်သည် ထင်ရှား၍ တောင်ပိုင်းရှိ မြစ်များမှာမူကား အိုဟိုင်းယိုးမြစ်၏ မြစ်လက်တက်များဖြစ်လေသည်။
မြန်မာ ဈေးကွက်ဖွင့်ဖြိုးမှု သုတေသန (Myanmar Marketing Research and Development/MMRD) သည် မြန်မာနိုင်ငံရှိ ပထမဆုံးနှင့် အကြီးဆုံး သုတေသန အေဂျင်စီဖြစ်သည်။
မြန်မာ ဈေးကွက်ဖွင့်ဖြိုးမှု သုတေသန ကုမ္ပဏီသည် ၁၉၉၂ မှစ၍ အင်တာဗျူးပေါင်း ၂ သိန်းကျော်ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်သည်။
လုပ်ဆောင်မှုများ နိုင်ငံတစ်ဝန်း၌ ရုံးခန်း ၁၃ ခုမှ အင်တာဗျူးသူ ၁၀၀ အပါအဝင် အချိန်ပြည့်ဝန်ထမ်း ၁၆၀ ကျော်ရှိသည်။
မြန်မာ ဈေးကွက်ဖွင့်ဖြိုးမှု သုတေသနသည် ပြည်တွင်းပြည်ပကုမ္ပဏီများအား မြန်မာနိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး၊ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး၊ တင်ပို့၊ သွင်းယူ၊ ဈေးကွက်နှင့် တိုးတက်မှု အကြောင်းအရာများ၊ သုံးသပ်ချက်များကို ပံ့ပိုးပေးသည်။
မြန်မာ ဈေးကွက်ဖွင့်ဖြိုးမှု သုတေသနသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ လိုအပ်သော အင်ဖော်မေးရှင်းမှန်သမျှရနိုင်သည့် အေဂျင်စီတစ်ခုဖြစ်သည်။
ခေါင်းဆောင်အဖွဲ့ဝင်များ ဦးမိုးကျော် (ခ) ပီတာသိန်း - မန်နေဂျင်း ဒါရိုက်တာ ဦးသူရိန်ငြိမ်း - အထွေထွေ မန်နေဂျာ ဦးအောင်မင်း ဦးလူသာကျော် ဒေါ်စံပယ်အောင် ဒေါ်မြင့်ဉ္ဇူနွယ် ဦးဝင်းကြည် ဦးသာဓုအောင် ဒေါ်တင်ဇာကျော် ကိုးကား http://www.mmrdrs.com/ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံအခြေစိုက် အဖွဲ့အစည်းများ ကဏ္ဍ:သုတေသန။
မြန်မာ ဈေးကွက် ဖွံ့ဖြိုးမှု သုတေသန အေဂျင်စီသည် မြန်မာနိုင်ငံတစ်ဝန်း ရန်ကုန်၊ မန္တလေး၊ နေပြည်တော်၊ တောင်ကြီး စသောမြို့ကြီးများအပါအဝင် မြို့ပေါင်း (၁၃)မြို့မှ လူပေါင်း ၂သိန်းခွဲကျော်ကို ၂၀၁၀ခုနှစ်အတွက် အကြိုက်ဆုံး မင်းသားနှင့် မင်းသမီး ၁ယောက်စီ စစ်တန်းကောက်ယူခဲ့သည်။
မြို့ပြကျေးလက်အလိုက် ပရိသတ်ကြိုက်နှစ်သက်မှု၊ စိတ်ဝင်စားမှု၊ ကြော်ငြာအရေအတွက်၊ ပရိသတ်လက်ခံနိုင်မှုတို့အပေါ်အခြေခံ၍ ကောက်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ပရိတ်ကြိုက်နှစ်သက်မှု စာရင်းအတွက် စားသောက်ဆိုင်၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်၊ ကာရာအိုကေဆိုင်များ အပါအဝင် ကျေးလက်များ၌ပါ လိုက်လံကောက်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နာရီပေါင်း ၃၆၀၀၀ကျော် အသေးစိတ်လေ့လာမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ပေါ်ပြူလာဂျာနယ် စစ်တမ်းများအရ ပြေတီဦးနှင့် အိန္ဒြာကျော်ဇင် သာ ပရိသတ်အကြိုက်ဆုံး ပရိသတ်အကြိုက်ဆုံးမင်းသား ၁၀ယောက် 135px|ပြေတီဦး ၁။
မြင့်မြတ် ၂။
နေတိုး ၃။
ပြေတီဦး ၄။
လူမင်း ၅။
လွင်မိုး ၆။
ဟိန်းဝေယံ ၇။
ကျော်ရဲအောင် ၈။
ခန့်စည်သူ ၉။
စိုင်းစိုင်းခမ်းလှိုင် ၁၀။
ရဲတိုက် ပရိသတ်အကြိုက်ဆုံးမင်းသမီး ၁၀ယောက် 135px|အိန္ဒြာကျော်ဇင် ၁။
အိန္ဒြာကျော်ဇင် ၂။
သက်မွန်မြင့် ၃။
ထက်ထက်မိုးဦး ၄။
မေသက်ခိုင် ၅။
ဝတ်မှုန်ရွှေရည် ၆။
စိုးမြတ်သူဇာ ၇။
မိုးဟေကို ၈။
နန္ဒာလှိုင် ၉။
မို့မို့မြင့်အောင် ၁၀။
ခိုင်သင်းကြည် ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်း Category:မြန်မာ ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ။
ဖာရာရီ S.p.A.'''သည် မာရန်နယ်လို၊ အီတလီနိုင်ငံတွင် အခြေစိုက်သည့် အီတလီ ပြိုင်ကားကုမ္ပဏီ ဖြစ်သည်။
၁၉၂၉-ခုနှစ်တွင် အန်ဇိုဖာရာရီမှ စကူဒါရီရာဖာရာရီ အမည်ခံ အဖွဲ့တစ်ခုအနေဖြင့် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ကုမ္ပဏီသည် ကားမောင်းသူများကို စပွန်ဆာပေးခဲ့ပြီး ပြိုင်ကားများကို ၁၉၄၇-ခုနှစ် ဖာရာရီအမည်နှင့် ကားများ မထုတ်လုပ်ခင်တည်းက ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။
၎င်း၏သမိုင်းကြောင်းအရ ကုမ္ပဏီကိုကားပြိုင်ခြင်း အထူးသဖြင့် ၎င်းကြီးမားသောအောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့သည့်ဖော်မြူလာဝမ်းကားပြိုင်ပွဲများတွင် ဆက်လက်ပါဝင်ခဲ့ခြင်းဖြင့် သတိပြုမိလာခဲ့သည်။
မော်တော်စပေါ့ Ferrari 312T2 Formula One car driven by Niki Lauda ကုမ္ပဏီ၏ အစမှစ၍ ဖာရာရီသည် ဖော်မြူလာဝမ်းများ၊ စပေါ့ကားများစသဖြင့် အမျိုးအစားအလိုက်ပြိုင်ခြင်းဖြစ်သော မော်တော်စပေါ့တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
၁၉၄၀ အေအေစီ ၈၁၅ သည် ဖာရာရီတံဆိပ်မတပ်နှိပ်ခဲ့သော်လည်း အန်ဇိုဖာရာရီ ဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့သည့် ပထမဆုံး ပြိုင်ကားဖြစ်သည်။
စကူဒါရီယာ ဖာရာရီစကူဒါရီယာ'' ဖာရာရီ (အဖွဲ့) သည် ဖော်မြူလာဝမ်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်သော်လည်း မော်တော်စပေါ့တန်းများတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။
၎င်းသည် ဖော်မြူလာဝမ်း ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံရှစ်တွင် ၁၉၅၀ခုနှစ်ကတည်းက ဆက်တိုက်ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်လာခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော အဖွဲ့ဖြစ်သည်။
ဟိုဆေး ဖရွိုင်းလဲန်း ဂွန်ဇာလက်ဇ်သည် အသင်း၏ ပထမဆုံး ဖော်မြူလာဝမ်း အနိုင်ကို ၁၉၅၁ ဘရစ်တစ် ဂရမ်းပစ်ဇ်တွင် ရယူပေးခဲ့သည်။
၂၀၀၇ ဖော်မြူလာဝမ်း ကားမောင်းပြိုင်ပွဲတွင် နိုင်သွားသည့် စကူဒါရီယာ ဖာရာရီ အယ်ဘာ့တို အက်စကာရီသည် ဖာရာရီ၏ ပထမဆုံး ဒရိုင်ဘာချန်ပီယံရှစ်ကို နောက်တစ်နှစ်အကြာတွင် ရယူပေးခဲ့သည်။
ဖာရာရီသည် ချန်ပီယံရှစ်ပြိုင်ပွဲတွင် သက်တမ်းအကြာဆုံးနှင့် အအောင်မြင်ဆုံး အသင်းဖြစ်သည်။
အသင်းသည် ဖော်မြူလာဝမ်း မှတ်တမ်းအကုန်နီးပါးပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
အသင်း၏ မှတ်တမ်းများတွင် ကမ္ဘာ့ကားမောင်းသူ ချန်ပီယံရှစ်ဖလား ၁၅ခု (၁၉၅၂၊ ၁၉၅၃၊ ၁၉၅၆၊ ၁၉၅၈၊ ၁၉၆၁၊ ၁၉၆၄၊ ၁၉၇၅၊ ၁၉၇၇၊ ၁၉၇၉၊ ၂၀၀၀၊ ၂၀၀၁၊ ၂၀၀၂၊ ၂၀၀၃၊ ၂၀၀၄၊ ၂၀၀၇) ၊ ကမ္ဘာ့ တည်ဆောက်သူ ချန်ပီယံရှစ်ဖလား ၁၆ခု (၁၉၆၁၊ ၁၉၆၄၊ ၁၉၇၅၊ ၁၉၇၆၊ ၁၉၇၇၊ ၁၉၇၉၊ ၁၉၈၂၊ ၁၉၈၃၊ ၁၉၉၉၊ ၂၀၀၀၊ ၂၀၀၁၊ ၂၀၀၂၊ ၂၀၀၃၊ ၂၀၀၄၊ ၂၀၀၇၊ ၂၀၀၈)၊ ဂရမ်းပစ် အောင်ပွဲ ၂၀၉ခု၊ ၄၉၂၅.၂၇ ပွိုင့်၊ ပိုဒီယံနှင့် ပြီးဆုံးမှု ၆၂၂ခု၊ ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်တည်မှု ၂၀၃ခု နှင့် ဂရမ်းပစ် ပြိုင်ပွဲပေါင်း ၇၇၆ခုတွင် အမြန်ဆုံး၂၁၈ ပတ်တို့ဖြစ်သည်။
Road cars လက်ရှိမော်ဒယ်များ ကယ်လီဖိုးနီးယား ၄၅၈ အီတလီယာ F12 ဘာလင်နက်တာ]] FF Grand tourer V8 engine Sports car Mid engine V8 Grand tourer V12 engine Grand tourer 4WD V12 shooting-brake125px125px125px ဖာရာရီ၏ ပထမဆုံး ယာဉ်သည် ၁၂၅ အက်စ် ပြိုင်ကားမော်ဒယ်ဖြစ်သည်။
၁၉၄၉-ခုနှစ်တွင် ယနေ့အထိ ဖာရာရီကို ရှင်သန်အောင် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သော ဖာရာရီ ၁၆၆ အင်တာ ကို ဈေးကွက်တွင်းသို့ ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
ရောင်းချမှု သမိုင်း Year Sales to end customers (number of type-approved vehicles) 1 2 3 4 5 6 1219993,775 20004,070 20014,289 20024,236 20034,238 20044,975 20055,409 20065,671 20076,465 20086,587 20096,250 ကိုးကား Category:ကားကုမ္ပဏီများ။
ဖွေးဖွေး သည် မြန်မာနိုင်ငံမှ ကြော်ငြာနှင့် ရုပ်ရှင်မင်းသမီးတလက်ဖြစ်သည်။
, သူသည် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်လောက၌ လူသိများသော မင်းသမီးဖြစ်သည်။
ဝတ်မှုန်ရွှေရည် နှင့် အစ်မဝမ်းကွဲတော်စပ်သည်။
ငယ်ဘဝ ၁၉၈၈-ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၉ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
အမည်ရင်းမှာ ရွှေရည်ကိုဦး ဖြစ်သည်။
သူ၏အသားအရည်ကြောင့် မိဘများက သူ့အား ဖွေးဖွေး(အသားဖြူဖွေးခြင်း)ဟု အမည်ပြောင်မှည့်ခေါ်ခဲ့သည်။
သူ၏မိဘများမှာ မိုးကုတ်ကဖြစ်သောကြောင့် သူ့တွင် ရှမ်းသွေးအနည်းငယ်ပါဝင်နေသည်။
၂၀၀၈ခုနှစ်တွင် ကိုရီးယားမေဂျာဖြင့် တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ ရခဲ့သည်။
အနုပညာလမ်းကြောင်း ဖွေးဖွေးသည် ငယ်စဉ်ကပင် အဆိုတော်ဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိခဲ့သည်။
သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကြောင့် သူသည် သူငယ်ချင်းများနှင့် စုပေါင်း၍ "Art of Depression" တီးဝိုင်းတည်ထောင်ကာ အဆိုတော်အဖြစ်ပါဝင်ခဲ့သည်။
ကြီးပြင်းလာသည်နှင့်အမျှ စိတ်ဝင်စားမှုသည်လည်း မော်ဒယ်နှင့် သရုပ်ဆောင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူသည် အနုပညာ သရုပ်ဆောင်လောကသို့ မက်စ်ပြက္ခဒိန်တွင် မော်ဒယ်အဖြစ် ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးခြင်းဖြင့် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူ့အား တီဗီကြော်ငြာနှင့် ဗီဒီယိုများတွင် သရုပ်ဆောင်ရန် ကမ်းလှမ်းမှုများ ရှိလာခဲ့သည်။
၂၀၀၇-ခုနှစ်မှ လက်ရှိအချိန်ထိ သူမသည် ဗီဒီယို ၃၀ကျော်နှင့် မဂ္ဂဇင်းအဖုံးကာဗာများစွာတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ဗီဒီယိုနှင့် အတူ သူ၏ပထမဆုံး တကိုယ်တော် အယ်လ်ဘမ်ကို အနာဂတ်တွင် ဖြန့်ချိနိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
လူမှုဘဝ သရုပ်ဆောင်ခြင်း၊ သီချင်းဆိုခြင်း၊ မော်ဒယ်လုပ်ခြင်းတို့ အပြင် ဖွေးဖွေးသည် ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်းပြုလုပ်ရာတွင်လည်း ဝါသနာပါသည်။
သူသည် မြန်မာရုပ်ရှင်မင်းသမီးနှင့် မော်ဒယ်ဖြစ်သူ ဝတ်မှုန်ရွှေရည်၏ ညီအစ်မတစ်ဝမ်းကွဲ တော်စပ်သည်။
သူသည် ၂၀၂၁ မြန်မာနိုင်ငံစစ်အာဏာသိမ်းခြင်းအပေါ် လက်မခံသည့် အနုပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
အာဏာသိမ်းစစ်တပ်ကို ဆန့်ကျင် ကန့်ကွက်မှုများကြောင့် ၂၀၂၁ ခုနှစ် ဧပြီ ၃ရက် နေ့တွင် ဥပဒေပုဒ်မ ၅၀၅-က ဖြင့် အမှုဖွင့်ခံရပြီး တစ်မိသားစုလုံးထွက်ပြေးခဲ့ရကာ အနုပညာလောက မှ ခဏပျောက်ကွယ်သွားသည်။
၂၀၂၃ ခုနှစ် ဩဂုတ်လပိုင်းမှ လူမြင်ကွင်းရှေ့ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး အနုပညာအလုပ်များ ပုံမှန် ဆက်လက် လုပ်ကိုင်လျှက်ရှိသည်။
ရုပ်ရှင်ထူးချွန်ဆု ဆန်ကာတင်နှင့် ဆွတ်ခူးရရှိမှု ရရှိသောနှစ် ဆုအမျိုးအစား ရရှိသောဇာတ်ကား ၂၀၁၂ အကောင်းဆုံးအမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ဆု မြန်မာ့ရုပ်ရှင် ထူးချွန်ဆု စာရင်း လက်ပံ ၂၀၁၅ အကောင်းဆုံးအမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ဆု မြန်မာ့ရုပ်ရှင် ထူးချွန်ဆု စာရင်း ကျွန်မက နှင်းဆီပါမောင် ၂၀၁၈အကောင်းဆုံးအမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ဆု ရွှေကြာ Filmography ခုနှစ် အမည် ဒါရိုက်တာ တွဲဖက်သရုပ်ဆောင် ၂၀၀၉ နတ်သမီးလေးများရဲ့ကိုယ်ရံတော် သိန်းဟန် ကျော်ရဲအောင်၊ မေကဗျာ၊ ပုလဲဝင်း၊ သဇင် ၂၀၀၉ အပြာရောင်မုသား မျိုးမင်း ကျော်ကျော်ဗို၊ နေဆန်း၊ မို့မို့မြင့်အောင် ၂၀၁၀ အလင်းပျို့ချိန် မျိုးမင်း ရဲတိုက်၊ မို့မို့မြင့်အောင် ၂၀၁၀ မြတ်သောကျေးဇူး ကြည်ဖြူသျှင် ရဲအောင်၊ အောင်ရဲလင်း၊ မျိုးစန္ဒီထွန်း၊ လှအဉ္ဇလီတင့် ၂၀၁၀ ၂၄နာရီ တစ်ရက် နေမိုင် အောင်ရဲလင်း၊ မေကဗျာ ၂၀၁၀ ကော်ဖီချစ်သူ ဇော်ကိုကို နေတိုး၊ ရဲအောင် ၂၀၁၀ တစ်ခါက မီးပွား မြင့်မြတ်၊ အေသင်ချိုဆွေ ၂၀၁၀ ရင်ခုန်သံ ဝိုင်း ပြေတီဦး ၂၀၁၀ မောင်ရှေ့ကိုတည့်တည့်လျှောက်မယ်လေ ဥက္ကာဘို မင်းမော်ကွန်း၊ ရဲအောင်၊ ဖိုးကျော် ၂၀၁၀ ကန့်ကော်တစ်ပွင့်ကောက်ရထားသည်။
မျိုးမင်း မင်းခန့် ၂၀၁၀ အဖြူရောင်မာယာ ထူးသာ နေတိုး (ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်)၊ ရဲအောင်၊ ဆုပန်ထွာ ၂၀၁၁ သုံး ရဲဇော် ရဲတိုက်၊ မိုးမိုး ၂၀၁၁ ဟန်ဆောင်ကာမူပို ကျော်ဇောလင်းအောင်ရဲလင်း ၂၀၁၁ အငြိတစ်ချက်မှာအသက်ပါသွားတယ် မျိုးမင်း ခန့်စည်သူ၊ ခိုင်သင်းကြည် ၂၀၁၁ ရင်တွင်းအရှုပ်တော်ပုံ ကျော်ဇောလင်း ပြေတီဦး၊ မိုးယုစံ ၂၀၁၁ ပင်လယ်မင်းသား ကြည်ဖြူသျှင် အောင်ရဲလင်း ၂၀၁၁ ချစ်သူ အောင်ဘပါဝါ ရဲတိုက် ၂၀၁၁ ကျွန်တော်၏ ဓာတ်တိုင်သားကြီး မင်းမော်ကွန်း၊ ပန်းဖြူ ၂၀၁၁ ချွေတာရကောင်းမှန်းမသိအောင်ချစ်တဲ့ကောင်မလေး မျိုးမင်း ကောင်းခန့်၊ မင်းထိန်၊ ဝါဆိုမိုးဦး၊ ဆုပြည့် ၂၀၁၁ လူညိုချောရဲ့ အတ္ထုပတ္တိ ဝိုင်း နေမင်း၊ နေဆန်း၊ သူရလင်း၊ လင်းဇာနည်ဇော်၊ ဖူးဖူး၊ ဝါဆိုမိုးဦး၊ အင်ဂျင်း ၂၀၁၁ မျက်ရည်အဘိဓာန် ဝိုင်း အောင်ရဲလင်း၊မေကဗျာ ၂၀၁၁ ကံကြမ္မာကိုရောင်းစားကြသူများ ကိုပေါက် မြင့်မြတ် ၂၀၁၁ ဆိုက်ကိုဆော့ဖ်ဝဲလ် ဝိုင်း အောင်ရဲလင်း ၂၀၁၂ လက်ပံ ဝိုင်း ပြေတီဦး၂၀၁၄ကျွန်မကနှင်းဆီပါမောင်ဝိုင်း နေတိုး ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ +ခုနှစ်ဇာတ်ကားအမည်ဒါရိုက်တာတွဲဖက်သရုပ်ဆောင်၂၀၁၈မုန်းစွဲဩရသနေတိုး၊ မင်းသွေး၂၀၁၈သတို့သမီးဝိုင်းအလင်းရောင်၊ မေ၂၀၁၉ကြာတော့သည်လည်း မောင့်စကားမီးပွားစိုင်းစိုင်းခမ်းလှိုင်၊ ထွန်းထွန်း၂၀၁၉သူစိမ်းအိမ်ထူးပိုင်ဇော်ဦး လွင်မိုး၊ ထွန်းအိန္ဒြာဗိုလ်၂၀၁၉ပပဝတီစီရင်ခန်းဝိုင်းမိုးဟေကို၂၀၁၉လှပ်၍လွင့်သောဝိုင်းမို့မို့မြင့်အောင်၊ ခင်ဝင့်ဝါ ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ Category:မြန်မာ အမျိုးသမီး ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ့ ရုပ်ရှင် ထူးချွန်ဆုရှင်များ။
အိုးခွက်ပန်းကန် ပြုလုပ်သည့်ပညာရပ်သည် သမိုင်းမတင်မီခေတ်ကာလကပင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူမျိုးတိုင်း လုပ်ကိုင်လာတတ်ကြသော လက်မှုပညာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
ရှေးလူတို့သည် သားရဲတိရစ္ဆာန်များကိုသတ်ဖြတ်ရန် လက်နက်များ ပြုလုပ်တတ်၍ မိမိတို့၏ကိုယ်ကို အဝတ်တန်ဆာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းတတ်ရန် အသိဉာဏ် ဝင်လာသည့်အခါမှစပြီးလျှင် မြေစေးတို့ဖြင့် အိုးခွက်အသုံးအဆောင်တို့ကိုလည်း လုပ်ကိုင်လာတတ်ကြသည်။
စိုနေသည့်မြေစေးကို ခြေဖြင့်နင်းမိလျှင် ခွက်သွား၏။
ထိုခြေရာခွက်သည် အပူရှိန်နှင့်တွေ့သည့်အခါ ပုံသဏ္ဌာန်မပျက် ခြောက်သွေ့ခိုင်မာသည်ကို မြင်မိရာမှ မြေစေးကိုကြိုက်ရာပုံသွင်းပြီးလျှင် မီးဖုတ်ကာ လိုရာအသုံးပြုရန် အကြံပေါ်လာကြသည်ဟု ယူဆရပေသည်။
ကြွေထည်မပေါ်သေးမီအခါက လူတို့သည် မြေအိုးမြေခွက်များကိုသာလျှင် သုံးစွဲခဲ့ကြသည်။
ထို့ကြောင့် ကြွေထည်၏ အစကား မြေထည်ပင်ဖြစ်လေသည်။
ရှေးလူတို့သည် ရွှံ့စေး၊ သို့မဟုတ် မြေစေးများကို အမှိုက်သရိုက်များ ကင်းစင်စေပြီးလျှင် မိမိတို့အလိုရှိသည့် မြေအိုးမြေခွက်များကို ပြုလုပ်ကြလေသည်။
ရှေးအခါက ယခုခေတ် ကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော ကိရိယာတန်ဆာပလာများ မပေါ်သေးသဖြင့် သူတို့သည် အိုးကိုလက်ဖြင့်လုပ်၏။
တစ်ခါတစ်ရံ သစ်သား သို့မဟုတ် ကျောက်တုံးများကို အိုးလုပ်ရာ၌အသုံးချ၏။
အလွန်တရာကြီးမားသော အိုးများကို လုပ်ကိုင်ရာတွင် သူတို့သည် ဖျာ သို့မဟုတ် ခြင်းကြီးများကိုရက်၍ ခိုင်မာစေရန် အသုံးပြုကြလေသည်။
ပထမ၌ လူတို့သည် အိုးခွက်များကို နေဖြင့်ခြောက် သွေ့ခိုင်မာစေ၏။
သို့သော် မီးကိုအသုံးများလာသောအခါ မီး ဖြင့်ဖုတ်ခြင်းအားဖြင့် ကျောက်ကဲ့သို့မာသောအိုးမျိုးရကြောင်း သိရှိလာ၏။
ဒေသတစ်ခု နှင့်တစ်ခု မြေအရောင်အဆင်းချင်း မ တူညီကြပေ။
မြေစေးအမျိုးမျိုးတို့ကိုရောစပ်ပြီး မြေထည်ကိုအလှ အပခြယ်နိုင်သည့် အခွင့်လည်းရလာလေသည်။
ယဉ်ကျေးမှုစတင်ထွန်းကားခဲ့သော တိုင်းနိုင်ငံကြီးများ ဖြစ်ကြသည့် အီဂျစ်၊ ဘက်ဘီလုံး၊ အဆီးရီးယား၊ တရုတ်၊ ကဲလဒီးယား၊ ဂရိ၊ ရောမ အစရှိသည့် တိုင်းနိုင်ငံကြီးများတွင် မြေထည်များကို သာလျှင် စတင်သုံးစွဲလာခဲ့ကြလေသည်။
ကရိကျွန်းတွင် ရှေးကနေထိုင်ခဲ့ကြသော လူမျိုးတို့မှာ ယဉ်ကျေးမှုအဆင့်အတန်း အတော်မြင့်လေသည်။
ဘီစီ ၂ဝဝဝ ကျော်က သူတို့ပြုလုပ်ခဲ့သော အိုးခွက်ပန်းကန်များမှာ စိတ်ကူး စိတ်သန်း ကောင်းမွန်စွာနှင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို တွေ့ရလေ သည်။
အတွန့်အချိတ်၊ အကွေ့အကောက်အရုပ်များကို အနီ၊ အဝါ၊ အဖြူ စသည့်အရောင်တို့ဖြင့် တောက်ပြောင်စွာ ရေးချယ် ပြုလုပ်ထားလေသည်။
ကရိလူမျိုးတို့ပင် ထိုလုပ်ငန်း၌ တဖြည်း ဖြည်းချဲ့ထွင် တိုးတက်ကာ ကြီးမားသောစရည်းအိုးခွက်များကို ပြုလုပ်နိုင်လာကြလေသည်။
အိုးခွက်လုပ်ကိုင်သော အတတ်ပညာသည် ကရိကျွန်းမှ တစ်ဆင့် ဂရိနိုင်ငံသို့ပျံ့နှံ့ကာ တသီးတခြား ခမ်းနားစွာ ကြီး ပွားတိုးတက်ပြန်သည်။
သို့ရာတွင် ဂရိနိုင်ငံကို တိုင်းတစ်ပါးမှ မယဉ်ကျေးလှသေးသည့်လူမျိုးတို့ ချဉ်းနင်းတိုက်ခိုက် ဖျက်ဆီးခဲ့ သောကြောင့် ဂရိယဉ်ကျေးမှုအရပ်ရပ်တို့ တိမ်မြုပ်ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့သဖြင့် အိုးခွက်လုပ်ငန်းအတတ်လည်း တစ်ပါတည်းဆိပ် သုဉ်းခဲ့၏။
ခရစ်မပေါ်မီ ရှစ်ရာစုနှစ်လောက်တွင် ထိုတိမ်မြုပ် သွားသောယဉ်ကျေးမှုများ ပြန်လည်ထွန်းကားလာပြန်ရာ အိုး ခွက်တို့မှာ လူတို့၏အိမ်ထောင်တွင် အလွန်အသုံးဝင်သော နေ့ စဉ်အသုံးပစ္စည်းဖြစ်သည်ကတစ်ကြောင်း၊ ထိုခေတ်လူများ သေ ဆုံးသောအခါ သူတို့၏အသုံးအဆောင် အိုးခွက်များကို အတူ တစ်ကွမြှုပ်နှံသော အလေ့ရှိသည်က တစ်ကြောင်းတို့ကြောင့် အိုးခွက်အတတ်မှာ အခြားလက်မှုပညာထက် ဦးစွာခေါင်းပြန် ဖော်နိုင်ခဲ့လေသည်။
ဂရိလူမျိုးတို့သည် အိုးခွက်ပန်းကန် အသုံးအဆောင် များပေါ်၌ အနီရောင်၊ အနက်ရောင် ရုပ်လုံးများဖော်ကြလေ သည်။