kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
(၂၄) ရက် ည ၈ နာရီ ၂၅ မိနစ် အချိန်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ ရှမ်းပြည်နယ်အရှေ့ပိုင်း လွိုင်မွေမြို့အနီးကို ဗဟိုပြုကာ ငလျင် လှုပ်ခတ်သွား။
ယင်းငလျင်၏ပြင်းအားမှာ ရစ်ခ်ျတာစကေး ၆.၈ ဖြစ်။
၂၀၁၁ မြန်မာ ငလျင် (၃၀) ရက် နိုင်ငံတော်အေးချမ်းသာယာရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးကောင်စီက ကျင့်သုံးလျက် ရှိသည့် ဥပဒေပြုရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် တရားစီရင်ရေး ဆိုင်ရာများကို ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့သို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ကြောင်းကြေညာခဲ့။
(၁) ရက် ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့သည် မတ်လ ၃၀ ရက်နေ့ နံနက်ပိုင်း၌ ကတိသစ္စာပြုပြီး စတင် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။
(၇) ရက် ဂျပန်ငလျင် လှုပ်သည်။
(၉) ရက် စာရေးဆရာပါရဂူ ရန်ကုန်မြို့တွင် နှလုံးရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်သည်။
(၂၂) ရက် အစိုးရရုံးများတွင် ချိပ်ဆွဲထားသော ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ၏ ဓာတ်ပုံများ စတင်ဖြုတ်ပစ်သည်။
(၇) ရက် စစ်အစိုးရ၏ လျှို့ဝှက်သတင်းများ ပေါက်ကြားမှုကြောင့် စစ်တပ်အရာရှိဟောင်း ဗိုလ်မှူးဝင်းနိုင်ကျော်ကို အင်းစိန်ထောင်တွင် သေဒဏ်နှင့် ထောင်ဒဏ် အနှစ်၂၀ ချမှတ်ခဲ့သည်။
(၁၀) ရက် ပိုလန်နိုင်ငံ သမ္မတ လက်ချ်ကက်ဇင့်စကီ အပါအဝင် စစ်ဘက်အကြီးအကဲများ၊ အဆင့်မြင့်အရာရှိများ တင်ဆောင်လာသော ဆိုဗီယက်ခေတ်လုပ် တူပိုလက်ဂျက်လေယာဉ်သည် ရုရှားနိုင်ငံ၌ ပျက်ကျခဲ့ရာ ပိုလန်သမ္မတ အပါအဝင် လေယာဉ်ပေါ် ပါလာသူ ၉၆ ဦးစလုံး သေဆုံးခဲ့သည်။
(၂၄) ရက် စာရေးဆရာ သာဂဒိုး ကွယ်လွန်။
(၁၆) ရက် စာရေးဆရာ၊ အဆိုတော်၊ ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင် အကယ်ဒမီ သုမောင် ကွယ်လွန်။
(၂၄) ရက် ရန်ကုန်မြို့၊ မင်္ဂလာဈေး မီးလောင်သည်။
(၁၁) ရက် ပုဂ္ဂလိကပိုင် လောင်စာဆီဆိုင်များ ရန်ကုန်တွင် ယနေ့ စတင်ရောင်းချသည်။
(၁၇) ရက် သတင်းစာဆရာ သခင်အုန်းမြင့် ကွယ်လွန်။
(၂၃) ရက် စာရေးဆရာ မိုးဟိန်း(သားဂျာနယ်ကျော်) ကွယ်လွန်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:နှစ်အလိုက် စက်တင်ဘာ Category:၂၀၁၀။
(၄) ရက် ပြည်သူ့စစ်မှုထမ်းဥပဒေနှင့် တပ်မြို့စည်ပင်သာယာရေးဥပဒေများ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
(၅) ရက် စာရေးဆရာ၊ ဒါရိုက်တာ တင်သန်းဦး ကွယ်လွန်။
(၇) ရက် မြန်မာနိုင်ငံတွင် အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲကို ကျင်းပခဲ့သည်။
(၁၃) ရက် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် နေအိမ်အကျယ်ချုပ်မှ ပြန်လည် လွတ်မြောက်။
(၁၂) ရက် ၂၀၁၀ ဆောင်းရာသီ အိုလံပစ် ပွဲတော်ကို ကနေဒါနိုင်ငံ ဗင်ကူးဗားမြို့တွင် စတင်ကျင်းပ။
(၁၈) ရက် နိုင်ဂျားနိုင်ငံတွင် သမ္မတအား ဖြုတ်ချပြီး စစ်တပ်မှ အာဏာသိမ်း။
(၂၇) ရက် ပြင်းအားအဆင့် (၈.၈) ရှိသော ငလျင်တစ်ခု ချီလီနိုင်ငံတွင် လှုပ်ခတ်။
လူပေါင်း (၅၂၅)ယောက်သေဆုံး။
ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးငလျင်များ ထဲတွင် တစ်ခု အပါအဝင်ဖြစ်။
(၉) ရက် "ပြည်ထောင်စု ရွေးကောက်ပွဲ ကော်မရှင် ဥပဒေ" ကို ၂၀၁၀ မတ်လ ၉ ရက်နေ့တွင် ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။
(၂၆) ရက် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံပိုင် ချောင်းနန် စစ်သင်္ဘော နစ်မြုပ်။
လူ (၁၀၄)ဦးအနက် (၄၆)ဦးသေဆုံး။
မြောက်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ လက်ချက်ဟု စွပ်စွဲ။
(၂၆) ရက် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုကြောင့် ပါကစ္စတန်နိုင်ငံ၊ ခိုင်ဘာ-ပထွန်ခဝါ ပြည်နယ်တွင် ရေးကြီးပြီး လူပေါင်း ၁၆၀၀ ကျော် သေဆုံး။
လူပေါင်း တစ်သန်းကျော် ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ရ။
(၁) ရက် (၂) ရက် (၃) ရက် (၄) ရက် (၅) ရက် (၆) ရက် (၇) ရက် (၈) ရက် (၉) ရက် (၁၀) ရက် (၁၁) ရက် (၁၂) ရက် (၁၃) ရက် (၁၄) ရက် (၁၅) ရက် (၁၆) ရက် (၁၇) ရက် (၁၈) ရက် (၁၉) ရက် (၂၀) ရက် (၂၁) ရက် (၂၂) ရက် (၂၃) ရက် (၂၄) ရက် (၂၅) ရက် (၂၆) ရက် (၂၇) ရက် (၂၈) ရက် (၂၉) ရက် (၃၀) ရက် (၃၁) ရက် ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဒီဇင်ဘာ ကဏ္ဍ:၂၀၁၀။
ဦးဖာ သည် မြန်မာ့နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်ကြီးများဖြစ်ကြသည် ဦးဘဝင်း၊ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းတို့၏ ဖခင်ဖြစ်ပြီး အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ အဘိုးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
အိမ်ထောင်ဖက်မှာ ဒေါ်စုဖြစ်သည်။
သားသမီးပေါင်း ကိုးဦး တိတိ ထွန်းကားခဲ့သည်။
မိဘများမှာ ဦးဒေကိုးနှင့် ဒေါ်ဆွဲလေးတို့ဖြစ်ကြပြီး မြေယာပိုင်ရှင်များဖြစ်သည်။
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/my/d/da/Aungsanfamilytree.jpg ဘဝ ဦးဖာသည် လယ် သမားမျိုးရိုးမှဖြစ်ပြီး လောကီရေးရာတွင် လိမ္မာရေးခြားမရှိ၊ စကားမပြော တုံဏှိဘာဝေ နေတတ်သူတဦး ဖြစ်သည်။
ပျော်ဘွယ်မြို့တွင် ဥပဒေသင်တန်း သွားရောက် သင်ကြားခဲ့ပြီး တတိယတန်း အမိန့်တော်ရ စာမေးပွဲကို ဝင်ရောက်ဖြေဆိုရာ နှစ်ချင်းပေါက်အောင်မြင်သည်။
ဉာဏ်ရည်ကောင်း၍ စာပေဖက်တွင် ထူးချွန်သော်လည်း စကားနည်းလွန်းသဖြင့် ဦးဖာသည် မိမိ၏ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းအလုပ်ဖြစ်သော ရှေ့နေအလုပ်၌ အောင်မြင်ခြင်းမရှိခဲ့ပါ။
ထို့ကြောင့် ထက်မြက်သွက် လက်လှသော ဇနီးသည် ဒေါ်စုသာလျှင် မိသားစုစားဝတ်နေရေးကို အဓိကတာဝန်ယူရသည်။
ဦးဖာမှာ ငယ်စဉ်က မြင်းစီး အလွန် ဝါသနာပါခဲ့၍ ထိုစဉ်က နတ်မောက်၌ အလွန်ခေတ်စားခဲ့သော မြင်းပြိုင်ပွဲများတွင် ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင် လေ့ရှိသည်။
ကွယ်လွန် ဦးဖာ သည် အသက် ၆၇ နှစ် ၁၉၃၁ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၈ ရက်တွင် လူကြီးရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန် အနိစ္စရောက်သွားပါသည်။
ဒေါ်စုသည် မြန်မာ့နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်ကြီးများအဖြစ် ထင်ရှားကြသည့် ဦးဘဝင်း၊ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းတို့၏ မိခင်ဖြစ်သည်။
ရွှေဓားဗိုလ်၏မြေးတော် ဦးရွှေညွန့်၏ နှမတော်စပ်သည်။
အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ အဘွားဖြစ်သည်။
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/my/d/da/Aungsanfamilytree.jpg ဒေါ်စုကို ခရစ် ၁၈၇၇ ခု၊ ဧပြီလ (၂၂) ရက်၊ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် မကွေးခရိုင် နတ်မောက်မြို့ရှိ မင်းဝိုင်းနေအိမ်၌ အဖ ဦးမြအေး၊ အမိ ဒေါ်သူဇာတို့မှ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
မွေးချင်း (၇) ဦးအနက် သမီးကြီး ဖြစ်သည်။
တနင်္ဂနွေသမီး ဖြစ်သော်လည်း မစု ဟုပင် မှည့်ခေါ်ထားသည်။
ဒေါ်စု၏ မျိုးနွယ်များသည် မင်းမျိုးနွယ်များဖြစ်ကြသည်။
မြန်မာ့သမိုင်းတွင် ထင်ရှားသည့် ရွှေဓားဗိုလ်သည် ဒေါ်စု၏ အဘဦးရွှေနီ၏ ညီအရင်းဖြစ်သည်။
အမေစုသည် (၁၁) နှစ် သမီးအရွယ်ကပင် ရက်ကန်းအတတ်ကို သူမတူအောင် တတ်မြောက်ခဲ့လေသည်။
၎င်းပြင် ရက်ကန်း အတတ်နှင့် မကျေနပ်သေးဘဲ စက်ချုပ်အတတ်ကို သင်ကြားလိုက်သေးသည်။
စာပေမသင်ကြားရ၍ စာမတတ်သော်လည်း အမေစု၏ ဉာဏ်မှာ လူအများ၏ လက်ဖျားခါ ချီးကျူးခြင်း ခံရလောက်အောင် ကောင်းလှပေသည်။
အမေစု၏ မိဘများသည် အမေစုကို အသက် (၁၉) နှစ်တွင် နတ်မောက် အနောက်ပိုင်း ရှိ တောင်သူကြီး ဦးဒေကိုး၊ ဒေါ်ဆွဲလေး တို့၏ တစ်ဦးတည်းသောသား ဦးဖာ နှင့် ထိမ်းမြားပေးလေသည်။
မိဘ နှစ်ပါး သဘောတူ၍သာ အကြောင်းပါကြရသော်လည်း လက်မထပ်မီ အချိန်က အမေစုမှာ ဦးဖာအား တစ်ကြိမ် တစ်ခါမှ မတွေ့မမြင်ခဲ့ဘူးချေ။
ထိမ်းမြား၍ အကြောင်းပါသော အချိန်ကျမှသာ ဦးဖာ၌ ကျောက်ပေါက်မာများ ပါသည်ကို သိရှိရလေသည်။
“မောင်ဖာမှာ ကျောက်ပေါက်မာ ပါမှန်း အိမ်ထောင်ကျမှ သိရတယ်ကွယ်” ဟု တစ်ခါတစ်ရံ ရယ်စရာ မောစရာ ပြောတတ်လေသည်။
ယင်းသို့ ဦးဖာနှင့် အကြောင်းဆက်ပြီးနောက် ယောက္ခမ အိမ်တွင် လိုက်ပါ နေထိုင်စဉ်အတွင်း ၁၈၉၄ ခုနှစ်၌ အကြီးဆုံးသမီး မခင်ညွှန့်ကို ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ၁၈၉၅ တွင် ဒုတိယသမီး မဝက်ကို ဖွားမြင်ပြန်သည်။
၁၉၀၁ ခု၊ ဇွန်လ ၁၁ ရက်၊ အင်္ဂါနေ့တွင် မောင်ဘဝင်း (နောင် အာဇာနည် ဦးဘဝင်း) ကို ဖွားမြင်သည်။
၎င်းနောက် တတိယ သမီး မရွှေမှန် ဖွားမြင်ခဲ့သော်လည်း သမီးကလေး မရွှေမှန်သည် (၁၃) နှစ် အရွယ် ငယ်စဉ်မှာပင် ကွယ်လွန်တိမ်းပါးခဲ့ရသည်။
ထိုစဉ်က အမေစုသည် ယောက္ခမ အိမ်တွင်လည်း မနေ၊ မိဘနေအိမ်တွင်လည်း မခိုကပ်တော့ဘဲ မိမိတို့ မင်းဝိုင်းကြီးအတွင်း၌ပင် သီးသန့် အိမ်တစ်ဆောင် ဆောက်၍ နေထိုင်ခဲ့လေသည်။
၁၉၀၅ ခုတွင် ဒုတိယ သားဖြစ်သော မောင်နေအောင်ကို ဖွားမြင်သည်။
ထိုအချိန်က အမေစု၏ တိုက်တွန်းချက်အရ ဦးဖာမှာ လယ်သမားဘဝကို စွန့်၍ ပျော်ဘွယ်မြို့တွင် ဥပဒေသင်တန်း သွားရောက် သင်ကြားသည်။
ယင်းနောက် တတိယတန်း အမိန့်တော်ရ စာမေးပွဲကို ဝင်ရောက်ဖြေဆိုရာ နှစ်ချင်းပေါက်အောင်မြင်သည်။
ထိုအချိန်မှ စ၍ အမေစုသည် လယ်သမား မယား မယ်စုဘဝမှ အမိန့်တော်ရ ရှေ့နေ ကတော် ဒေါ်စုဘဝသို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်ရှိလာလေတော့သည်။
ဦးဖာ ရှေ့နေဖြစ်ပြီး မကြာမီမှာပင် သားမောင်ညိုမောင်နှင့် ငယ်စဉ်ကပင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သော မောင်ထွန်းလင်းတို့ကို တစ်နှစ်ခြားစီ ဖွားမြင်ခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် ၁၉၁၁ ခု၊ ဩဂုတ်လ ၂၀ ရက်၊ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် မောင်အောင်သန်းမွေး၍ ၁၉၁၅၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၃ ရက်၊ စနေနေ့တွင် မောင်အောင်ဆန်း (နောင် ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်း) တို့ကို ထွန်းကားခဲ့လေသည်။
ထို့ကြောင့် အမေစုတွင် သားသမီးပေါင်း ကိုးဦး တိတိ ထွန်းကားခဲ့သည်။
အမေစုမှာ အိမ်ထောင်ကျစ အချိန်မှစ၍ မောင်နေအောင် မွေးသည့် အချိန်အထိ ဆင်းရဲ ပင်ပန်း ကြီးစွာ လုပ်ကိုင် ရှာဖွေကာ အိမ်ထောင့် တာဝန်ကို ထိန်းခဲ့ရသည်။
ခင်ပွန်းသည် ဦးဖာမှာ ငယ်စဉ်က မြင်းစီး အလွန် ဝါသနာပါခဲ့၍ ထိုစဉ်က နတ်မောက်၌ အလွန်ခေတ်စားခဲ့သော မြင်းပြိုင်ပွဲများတွင် ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်စီးနခြေင်း ဖြင့်သာ အချိန်ဖြုန်း ခဲ့လေသည်။
အမေစု တစ်ဦးတည်းသာ အိမ်ထောင့်ဝန်ကို ထိန်းသိမ်း၍ သားသမီးများကို ရင်အုပ်မကွာ ကျွေးမွေးပြုစုခဲ့ရလေသည်။
အမေစုသည် ရှေ့ရေးကို မျှော်တွေး၍ သမီးကြီးအား မြေစာရင်းအက်စပက်တော် ဦးသာရင်နှင့်အတူ လက်ထပ်ပေးခဲ့သည်။
သို့သော် ဒုတိယသမီး မဝက်မှာ မိခင်နှင့် ရာသက်ပန် မခွဲလိုသဖြင့် မိခင်က တိုက်တွန်းသော်လည်း ကွယ်လွန်သည့် အချိန်အထိ အပျိုကြီး ဘဝဖြင့် နေထိုင်သွားခဲ့လေသည်။
သားအကြီးဆုံး မောင်ဘဝင်းသည် နတ်မောက်မြို့တွင် မြန်မာ ၉ တန်း အောင်မြင်ပြီးနောက် ရေနံချောင်းသို့သွားရောက်၍ ဘီအိုစီ ရေနံကုမ္ပဏီတွင် စာရေး အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်သည်။
၎င်းရသော လစာကို စု၍ မိခင်ထောက်ပံ့သော ငွေနှင့် ပူးပေါင်းကာ တက္ကသိုလ် သို့ ဆက်တက်ခဲ့သည်။
သို့ဖြင့် ၁၉၂၉ ခုနှစ်တွင် သင်္ချာဂုဏ်ထူးဖြင့် သိပ္ပံဘွဲ့ (B.Sc) အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ရေနံချောင်းမြို့ အမျိုးသားကျောင်းတွင် ကျောင်းဆရာကြီး ဖြစ်ခဲ့သည်။
အမေစုသည် သားကြီးအား၎င်းသဘောကျသော တောင်တွင်းကြီးဇာတိ ဦးအံ့ကြီး၊ ဒေါ် ရွှေမေတို့၏ သမီး မခင်စောနှင့် ၁၉၃၅ ခုတွင် ကိုယ်တိုင်စေ့စပ်၍ တောင်းရမ်း လက်ထပ် ပေးခဲ့သည်။
သား၊ ချွေးမ မခင်စော၊ မြေးများ ဖြစ်သော မတင်လှဝင်း၊ မောင်စောဝင်း၊ မောင်အေးဝင်း၊ ခင်မြဝင်း၊ မောင်စိန်ဝင်း၊ မောင်ထွေးဝင်းတို့နှင့် အတူ ဂျပန်တစ်ခေတ်လုံး အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိခဲ့သည်။
သားအလတ် မောင်နေအောင်မှာလည်း ၁၉၂၇ ခုတွင် တတိယတန်း ရှေ့နေစာမေးပွဲ အောင်မြင်ပြီးနောက် နတ်မောက်မြို့အနီးရှိ ဘုန်းတော်ပြည့်ရွာသူကြီး ဦးဘိုးလှိုင်၏ သမီးမခင်လေးနှင့် ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် အမေစုကိုယ်တိုင် တောင်းရမ်း လက်ထပ်ပေးခဲ့သည်။
မောင်နေအောင်မှာ ဂျပန်ခေတ်တွင် တရားမမြို့အုပ် ခန့်ထားခြင်း ခံရသည်။
မောင်နေအောင်မှာ သားအားလုံးအနက် အတူတူ နေရချိန်များသဖြင့် အမေစုသည်၎င်းအပေါ်၌ သံယောဇဉ်ကြီးခဲ့သည်။
မွေးချင်းကိုးယောက်အနက် နို့ညှာဖြစ်သော သား မောင်အောင်သန်း (၁၉၁၁-၁၉၉၁) ကိုလည်း ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တွင် ၁၉၃၄၌ ဝိဇ္ဇာ (B.A) ဘွဲ့ရရှိပြီးနောက် နယ်ပိုင်ဝန်ထောက် ရာထူး ရရှိသည် အထိ ပညာသင်ကြားပေးခဲ့၏။
ဦးအောင်သန်းမှာ တက္ကသိုလ် တွင်နေစဉ် ယစ်မျိုးဝန်ထောက် ဦးဘ၊ ဒေါ်စံတို့၏ တတိယသမီး မခင်နုနှင့် အကြောင်းဆက်မိသည်။
မခင်နု၏ အစ်မ ဒေါ်ခင်တုတ်ကို ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင် သခင်ထွန်းအုပ်က လက်ထပ်ခဲ့သဖြင့် ဦးအောင်သန်းနှင့် သခင်ထွန်းအုပ်သည် မယားညီအစ်ကို တော်လေသည်။
မခင်နုမှာ အမေစုတို့နှင့် အမျိုးတော်သော တောင်တွင်းကြီး ဇာတိ ဦးဘတင်၏ သမီး ဖြစ်သည့်အတိုင်း အမေစုသည် သဘောကျ ကျေနပ်ကာ အင်းစိန်မြို့သို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် စေ့စပ် တောင်းရမ်း၍ ၁၉၃၆ ခု၊ နိုဝင်ဘာ ၇ ရက်နေ့တွင် ကြီးကျယ်စွာ မင်္ဂလာဆောင်ပေးခဲ့လေသည်။
ဦးအောင်သန်းသည် မခင်နုနှင့် သားသမီး ငါးဦး ( စောလှအောင်သန်း၊ မရီရီသန်း၊ မတီတီအောင်သန်း၊ မောင်ချိုအောင်သန်း၊ မငယ်မေသန်း ) တို့ထွန်းကားခဲ့သည်။
သားအထွေးဆုံးနှင့် အလိုလိုက်ရဆုံး မောင်အောင်ဆန်းကိုကား နတ်မောက်မြို့ ဘုန်းတော်ကြီး ဦးဘောဘိတ၏ အထက်တန်းကျောင်းတွင် သတ္တမတန်း အထိ ပညာသင်ကြားပေးပြီးနောက် ၁၉၂၈ မှ ၁၉၃၂ ထိ ရေနံချောင်း အမျိုးသား အထက်တန်းကျောင်းတွင် ၁၀ တန်း အောင်မြင်သည် အထိ ထားခဲ့သည်။
၎င်းနောက် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်သို့ ပို့၍ ၁၉၃၇ တွင် ဝိဇ္ဇာ (B.A) အောင်မြင်သည် အထိ ပညာသင်ပေးခဲ့သည်။
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် မခင်ကြည်တို့မှာ ဂျပန်ခေတ်အတွင်း ၁၉၄၂ ခု၊ စက်တင်ဘာလ (၆) ရက်၊ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် နှစ်ဦးသဘောတူ ချစ်ကြိုက်ကြ၍ B.I.A ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီး (ယခု နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေးတက္ကသိုလ်) တွင် လက်ထပ်ခဲ့ကြရာ အမေစုမှာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အခြားသားသမီး များကဲ့သို့ တောင်းရမ်းလက်ထပ် မပေးရသော်လည်း ဗိုလ်ချုပ်ရာထူး လက်ခံရပြီးနောက် မယားပြ အဖြစ်နှင့် နတ်မောက်မြို့သို့ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း လာရောက်လည်ပတ်စဉ် မခင်ကြည်အား ခေါ်ဆောင်ခဲ့ရာ ချွေးမကလေး၏ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှု၊ လိမ္မာရေးခြား ရှိမှု၊ တို့ကို သိမြင်ရသောအခါ အမေစုမှာ သားနှင့် ချွေးမကလေးပေါ်တွင် တပြုံးပြုံးနှင့် ကျေနပ် ဝမ်းမြောက်မိတော့၏။
ထို့နောက် အမေစု အသက် ၆၀ ပြည့်သောနှစ်တွင် ငယ်စဉ်တောင်ကျေးကစ၍ ပေါင်းသင်းခဲ့သော ခင်ပွန်း ဖြစ်သူ ဦးဖာ ၆၇ နှစ်မှာ လူကြီးရောဂါဖြင့် ၁၉၃၁ ခု၊ မေ ၁၈ ရက်တွင် ကွယ်လွန် အနိစ္စရောက်သွားရကား မုဆိုးမ ဘဝဖြင့် သားသမီးများကို အုပ်ထိန်းကာ စောင့်ရှောက်ခဲ့ရသေးသည်။
အသက် ၆၄ နှစ်အရွယ်တွင် အချစ်ဆုံး သမီးကြီး မခင်ညွန့် မီးယပ်ရောဂါဖြင့် ၁၉၄၆ တွင် ကွယ်လွန်သွားရာ အမေစုမှာ ပထမဆုံး သမီးအပူကို စတင်ခံစားခဲ့ရလေသည်။
ယင်းနောက် အချစ်ဆုံးသား များ ဖြစ်သည့် ဝန်ကြီး ဦးဘဝင်းနှင့် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းတို့မှာ မသမာသူတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် ၁၉၄၇ ခု၊ ဇူလိုင်လ ၁၉ ရက်၊ စနေနေ့တွင် ကျဆုံးသွားခဲ့ရသော အခါ တတိယမြောက် ပြင်းထန်သော အပူမီးကို ခံစားရပြန်လေသည်။
တစ်ဖန် ဦးနေအောင်၏ သမီး မြင့်မြင့်ကလေးမှာ ငယ်စဉ်ကပင် အမေစုနှင့်အတူ လာရောက်နေထိုင်ရကား ‘သားမှာ အချစ်၊ မြေးမှာ အနှစ်’ ဆိုသော စကားကဲ့သို့ မြေးကလေးကို အလွန်ပင် အချစ်ပိုခဲ့လေသည်။
သို့သော် မြင့်မြင့်ကလေးမှာ နတ်မောက်မြို့ ဗိုလ်ချုပ် အထိမ်းအမှတ် နိုင်ငံတော် တန်းမြင့်ကျောင်း၌ ဆဋ္ဌမတန်းတွင် ပညာသင်ကြားနေစဉ် အဖျားရောဂါဖြင့် အမေစု၏ လက်ပေါ်၌ ရုတ်တရက် အနိစ္စရောက်သွားလေရာ အမေစုမှာ စတုတ္ထအကြိမ် မြေးအပူနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
နတ်မောက်မြို့ကို ရဲဘော်ဖြူများ သိမ်းပိုက်ထားချိန် အသက် ၇၅ နှစ်အရွယ် ၁၉၅၁ ခု၊ ဒီဇင်ဘာ ၃ ရက်၊ တနင်္လာနေ့တွင် နတ်မောက်မြို့၌ပင် ဘဝတစ်ပါးသို့ ပြောင်းသွားခဲ့ရရှာသည်။
အမေစု၏ ဈာပနကို ငါးရက်တိတိထား၏။
ဈာပန ကိစ္စ အဝဝကို အမေစု၏ မောင်ဖြစ်သူ ဘုန်းကြီး ဦးဃောဘိတက ကြီးကြပ်စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။
နတ်မောက်၌ ရှိသော ဆွေမျိုးအားလုံးက ဗိုလ်ချုပ်၏ မိခင် ဖြစ်သည့် အတိုင်း ဂုဏ်ဒြပ်နှင့် လိုက်လျော ညီထွေကာ မယ်တော်ပျံကဲ့သို့ ကြီးကျယ် ခမ်းနားစွာ ကျင်းပရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း ခေတ်ကာလ အခြေအနေကို လိုက်၍ ကျဉ်းကျဉ်းနှင့် ကိစ္စပြီးအောင် ပြုလုပ်ရန် ဦးကြီးတော် သိမ်တော်ကျောင်း ဆရာတော် ဦးဃောဘိတ က ဆုံးမခဲ့သဖြင့် အကျဉ်းရုံး၍ ကျင်းပခဲ့ရလေသည်။
အမေစု၏ သက်စေ့အဖြစ် သံဃာတော် ၇၅ ပါး ပင့်ဆောင်၍ တစ်ပါးလျှင် ဝတ္ထုငွေ ငါးကျပ်စီ လှူဒါန်း ပူဇော်ခဲ့ကြလေသည်။
ကိုးကား ဦးအောင်သန်း၊ အောင်ဆန်းမိသားစု၊ ရန်ကုန်၊ ဥဒေါင်းစာပေ၊ ပကြိမ် ၁၉၇၀၊ စာ ၄၃။
တက္ကသိုလ်ဆုမြိုင်၊ ဗိုလ်ချုပ်မိခင်၊ မြဝတီမဂ္ဂဇင်း ၁၉၅၃၊ စာ ( ၂၆၇-၂၈၀) Category:မြန်မာလူမျိုးများ အတ္ထုပ္ပတ္တိ‎။
အလွဲစွဲစိတ်ဆိုသောမှာ စကားလုံးကို ယုတ်ညံ့၍ မကောင်းသော သဘော သက်ဝင်သည့် အဓိပ္ပာယ်နှင့် အသုံးပြု လေ့ရှိကြ၏။
သို့ရာတွင် အလွဲစွဲစိတ် ဟူသမျှသည် မှားယွင်း သော ယုံကြည ်မှုများသာ ဖြစ်သည်ဟူ၍ကား မဆိုနိုင်ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အယူဝါဒ၊ မှော်ပညာ၊ အလွဲစွဲစိတ် ဤ သုံးခုသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောထွေး ဆက်စပ်၍နေသည်။
အလွဲစွဲစိတ်တစ်ခုသည် ကျွန်ုပ်တို့က မှန်သည်ဟု ယုံကြည့် ကျင့်သုံးနေကြသော အယူဝါဒမှလည်း ဖြစ်ပေါ်တတ်၍ မှော် ပညာနှင့်လည်း သက်ဆိုင်ကောင်း သက်ဆိုင်နေ တတ်၏။
များသောအားဖြင့်ကား အလွဲစွဲစိတ်တို့သည် ဆင်ခြင်တုံ တရားနှင့် မယှဉ်သော အယူဝါဒဆိုင်ရာ အယူအဆများ၊ အခြေ အမြစ်မရှိသော ယုံကြည်ကြောက်ရွံ့များသာ ဖြစ်သည်။
သို့ရာ တွင် တစ်ခါတစ်ရံ ခေတ်မှီ ပညာရှိကြီးအချို့တို့တွင် ထိုကဲ့သို့ အလွဲစွဲစိတ်များ ကိန်းအောင်းနေတတ်သည်ကို တွေ့ရှိရ၏။
ဤ အချက်ကို ထောက်၍ အလွဲစွဲစိတ်ရှိတိုင်း မကောင်းဟုဆိုရန် ခဲယဉ်းလေသည်။
လူတစ်ယောက်ကို အယူသန်သည်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ အလွဲ စွဲစိတ်ရှိသည်ဟူလည်းကောင်း ပြောဆိုရာ၌ ထိုသူ၏အသိဉာာဏ် ဗဟုသုတ အဆင့်အတန်းသည် ခေတ်မမီသေးဟုဆိုရာ ရောက် လေသည်။
သို့ဖြစ်၍ အလွဲစွဲစိတ်ဟူသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မှန်ကန်နိုင်သမျှ မှန်ကန်အောင် ပြန်ဆိုရမည်ဆို လျှင် သက်ဆိုင်ရာ လူတန်းစား၏တိုးတက်သော အသိဉာာဏ်၊ ဗဟုသုတ အဆင့်အတန်းနှင့် မဆီလျော်သည့် အခြေအမြစ် ကင်းမဲ့သောအယူဝါဒ ဟူ၍ ပြန်ဆိုသင့်ပေသည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူမျိုးတိုင်းမှာလိုပင် အနည်းနှင့်အများ အလွဲ စွဲစိတ်ရှိကြ၏။
အယူဝါဒသည်လည်းကောင်း၊ တိုးတက်ခေတ်မီ သော သိပ္ပံပညာရပ်များသည်လည်းကောင်း ထိုအလွဲစွဲစိတ်များ ကို ပပျောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။
ကျွန်ုပ်တို့ မြန်မာ လူမျိုးများသည်လည်း ကမ္ဘာပေါ်၌ အလွဲစွဲစိတ်များရှိသည့် လူမျိုးများတွင် တစ်ဦး အပါအဝင် ဖြစ်၏။
ခေတ်ပညာတတ် လူလတ်တန်းစားများထဲတွင် ထိုကဲ့သို့ ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် မယှဉ်သော ဥပါဒါန်အစွဲအလမ်းများသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း တောင်သူလယ်သမား ဆင်းရဲ သား တောနေလူများနှင့် ရှေးဆံသော လူကြီးပိုင်းတွင်မူကား အလွဲစွဲစိတ်များ ယခုတိုင် ရှိနေသေးသည်။
ကြိုးတန်းကြိမ်တန်းနှင့် လှေကားအောက်များသို့ ငုံ့လျှိုးသွား လျှင် ဘုန်းကံနိမ့်တတ်သည်ဟု အယူရှိကြ၏။
လက်သည်းခြေ သည်းများ အိမ်အောက်သို့ကျလျှင် လာဘ်တိတ်တတ်သည်ဟု ယူဆကြ၏။
အိမ်မြေ|ာင် စုတ်ထိုးသံကြားလျှင် လာဘ်ကောင်း သည်ဟု ယုံကြည်ကြ၏။
အိမ်ခေါင်းမိုးမှ ကျီးသာလျှင် ဧည့်သည့် ရောက်တတ်သည်ဟု ပြောကြ၏။
ထို့ပြင် ဆေးပညာ ကျန်းမာရေး စသည်တို့နှင့် စပ်လျဉ်း၍လည်း အယူစွဲများ မရေ မတွက်နိုင်အောင် ရှိသေးသည်။
ပုံစံအားဖြင့် လူတစ်စုံ တစ် ယောက် နာတာရှည်ရောဂါ ကပ်ငြိလျှင် ခေတ်မီဆေးပညာအရ ရောဂါ၏သဘောကို အမှန်အကန်ရအောင် ဆေးဆရာဝန်များကို ခေါ်ယူကုသစေခြင်း မပြုကြပဲ စုန်းဖမ်းစားသည်၊ နတ်ဖမ်းစား သည်ဟု အယူရှိကာ ရိုးရာနတ်ကို ငှက်ပျော်ပွဲ အုန်းပွဲစသည် တို့နှင့် ပူဇော်ပသ၍ တောင်းပန်တတ်ကြသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ လူနာသည် မသေပဲနေတတ်ရာ ထိုအခါ နတ်ကိုပသတောင်းပန် သောကြောင့် အသက်ချမ်းသာရာရသည်ဟု အယူရှိကြ၏။
နတ်ကို ပသ တင်မြေ|ာက်ပါလျက်နှင့် သေသွားလျှင်လည်း သေနေ့စေ့၍ သေရသည်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ နတ်ကို အချိန်မှီ မပူဇော် ပတင်မြေ|ာက်သောကြောင့် သေရသည်ဟူ၍လည်း ကောင်း ပြောဆိုလေ့ရှိကြသည်။
ထိုနည်းအတူ ကလေးသူငယ်များ အငိုမတိတ်နိုင်လျှင် နတ်သူငယ်မနဲမိကလေးကို မုန့်လုံးပေါ် စသည်တို့နှင့် ပသတင်မြေ|ာက်ကာ ပါးစပ်ကလည်း နတ်သူငယ် ရှင်မ ကလေးဘုရား၊ စားတော်ပွဲများနဲ့ ပူဇော်ပသပါတယ်၊ ညီမလေး မောင်လေးများကို အငိုမပေးပါနဲ့၊ အရယ်မပေးပါနဲ့ စသည်ဖြင့် ပြောဆိုလျက် နတ်ကို တောင်းပန်တတ်ကြ၏။
မိုးခေါင်လျှင် လွန်ဆွဲခြင်းကို မြန်မာနိုင်ငံ ခြောက်သွေ့သောဒေသများတွင် ပြုလုပ်လေ့ ရှိကြသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၄) ကိုးကား Category:မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးစံ။
အလှေးတစ်ကောင်အား အီလက်ထရွန် မိုက်ခရိုစကုပ်ဖြင့် စစ်ကြောကြည့်ခြင်း အလှေး (Flea) ဆိုသည်မှာ နို့တိုက်သတ္တဝါနှင့် ကြက်ငှက်များပေါ်တွင်နေပြီးလျှင် ယင်းတို့၏သွေးကို စုပ်ယူစားသောက်ကာ အသက်ရှင်လျက်ရှိကြသော အလွန်သေးငယ်သည့် အတောင်မဲ့ အင်းဆက်ပိုးများဖြစ်သည်။
အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် Flea ဟု ယေဘူယျ သတ်မှတ်ကြသည်။
ယင်းတို့ တွယ်ကပ်၍နေသော သတ္တဝါကိုလိုက်၍ အမည်အမျိုးမျိုး ရရှိကြသည်။
ပုံစံအားဖြင့် ခွေး၏ကိုယ်ပေါ်၌ တွေ့ရသောအလှေးကို ခွေးလှေး၊ (သို့) ခွေးသန်းဟူ၍လည်းကောင်း၊ ကြောင်၏ကိုယ်ပေါ်၌ တွေ့ရသောအလှေးကို၊ ကြောင်လှေး (သို့) ကြောင်သန်း ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ကြွက်၏ကိုယ်ပေါ်၌ တွေ့ရသောအလှေးကို ကြွက်လှေး၊ သို့မဟုတ် ကြွက်သန်း ဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
အလှေးများသည် သေးငယ်သော အင်းဆက်ပိုးများဖြစ်ရကား အကြီးဆုံး အလှေးသည် တစ်လက်မ၏ လေးပုံတစ်ပုံမျှသာ ရှိသည်။
အခြားအင်းဆက်ပိုးများကဲ့သို့ အတောင်များ မရှိ သော်လည်း အလွန်သန်မာသော နောက်ခြေနှစ်ချောင်းရှိသော ကြောင့် တစ်နေရာမှ အခြားဝေးလံသော တစ်နေရာသို့ ကျင်လည်စွာ ခုန်၍သွား နိုင်သည်။
အချို့အလှေးများသည် ယင်း တို့၏ ကိုယ်အလျားထက် အဆပေါင်း ၁ဝဝ မျှဝေးသော နေရာသို့ ခုန်၍ သွားနိုင်သဖြင့် အခုန်အသန်ဆုံးသတ္တဝါဟု အသိအမှတ်ပြုကြသည်။
အလှေးများသည် ယင်းတို့ တွယ်ကပ် ထားသော သတ္တဝါကိုလိုက်၍ တစ်မျိုးစီ သီးခြားရှိကြသည်။
အလှေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ငါးကဲ့သို့ ပါး၍ပြားသည်။
တွယ် ကပ်ထားသည့် တိရစ္ဆာန်တို့၏ အမွှေးအမှင်ကြားထဲ၌ အလွယ် တကူ သွားလာနေနိုင်ကြသည်။
များသောအားဖြင့် သွေးစုတ် ကောင်များဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ယင်းတို့ ဦးခေါင်း၌ ရှည် လျား ချွန်ထက်သော နှုတ်သီးများ ရှိကြသည်။
ထိုနှုတ်သီးဖြင့် တိရစ္ဆာန်၏ အရေပြင်ကိုထိုးဖောက်ပြီးလျှင် သွေးစုတ်ယူကြ သည်။
အရွယ်ရောက်သော အလှေးမသည် မိမိ တွယ်ကပ်ထားရာ တိရစ္ဆာန်၏ အမွေးများ အကြား၌ဖြစ်စေ၊ ကော်ဇော်စသော အခင်း၏အမွေးများ အကြား၌ဖြစ်စေ ဥများကို အုတတ်သည်။
ဥမှပေါက်ခါစ အလှေးကောင်ကလေးများသည် အမွေးထူသည့် ပိုးကောင်ကလေးများနှင့် တူသည်။
ယင်းတို့၌ ပါးစပ်နှင့် ခြေ ထောက် အစုံအလင် ပါရှိ၏။
အလှေးတို့သည် အညစ်အကြေး များရှိရာတွင် ကျက်စားနေထိုင်လေ့ရှိကြသည်။
အလှေးသည် ပလိပ်ရောဂါပိုးများကို ကြွက်မှလူသို့ ယူဆောင်သွားနိုင်သဖြင့် လူတို့အား အန္တရာယ် အပေးနိုင် ဆုံး ပိုးမွှားများတွင် အပါ အဝင် ဖြစ်လေသည်။
ရှာဖွေသိရှိရသော အလှေးမျိုးပေါင်းမှာ ၁ဝဝဝ နီးပါးမျှရှိ၍ ယင်းတို့အားလုံးသည် သွေးစုတ်ကောင်များ ဖြစ်ကြသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၄) ကိုးကား ကဏ္ဍ:အင်းဆက်များ။
thumb|အဝီစီတွင် သဲကျောက်၊ ကျောက်စရစ်ကဲ့သို့သော မြေအောက်ရှိ ကျောက်ပွ အထပ်ထပ်ကို လွန်သွားဖြင့် နက်စွာ ဖောက်ထွင်းရာမှ ဖိအားဖြင့် မြေပေါ်သို့ ရေများပန်း၍ တက်လာသည့် တွင်းကို အဝီစီတွင်းဟု ခေါ်သည်။
မြေအောက်ရှိရေသည် ရေစိမ့်ဝင်နိုင်သော ကျောက်ပွလွှာ တွင်ရှိရာ ထိုကျောက်ပွလွှာသည် မာ၍ ကျစ်လျစ်ပြီးလျှင် ရေစိမ့်မဝင်နိုင် သော အထက်အောက် ကျောက်ထပ်လွှာနှစ်ခု၏ အကြားတွင် ညပ်လျက်ရှိနေသည်။
အထက်မှမာ၍ ကျစ်လျစ်သော ကျောက် ထပ်က ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် အပေါ်သို့ရေများ ထိုးထွက်မသွား နိုင်ပေ။
အောက်မှလည်း အလားတူ မာ၍ ကျစ်လျစ်သော ကျောက်လွှာက ခံထားသောကြောင့် အောက်သို့ နောက်ထပ် ရေစိမ့်၍ ထွက်မသွားနိုင်ချေ။
ကျောက်ပွလွှာအကြောသည် တစ်ဖက်တွင် အတော်အတန် မြင့်သော မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တည်ရှိနေ၍ ထိုနေရာမှ မြေအောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း နိမ့်ဆင်းသွားလေသည်။
မိုးရွာ သည့်အခါတွင်ဖြစ်စေ၊ ဆီးနှင်းများ ပျော်သည့်အခါတွင်ဖြစ်စေ ရေသည် ထိုကျောက်ပွလွှာထိပ်မှ အကြောအတိုင်း တစိမ့်စိမ့် အောက်သို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီးလျှင် နိမ့်သောနေရာ တစ်နေရာသို့ စီးသွားကာ သာမန် စမ်းရေပေါက်အဖြစ်ဖြင့် ထွက်တတ်လေ သည်။
ထိုသို့ ထွက်ပေါက်မရှိပဲ ကျောက်လွှာထပ်နှစ်ခုကြားတွင် ပိတ်မိလျက်ရှိသော ထိုရေမျိုးရှိသည့်နေရာတွင် အဝီစီတွင်း တူးဖောက်လိုက်သည့်အခါ အထက်မှ ဖိအားကြောင့် ရေသည် မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပန်း၍ တက်လာလေသည်။
အချို့ အဝီစီတွင်းမှ ရေသည် မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပန်း၍တက်လာ လေ့ရှိသော်လည်း အချို့တွင်းများတွင် ရေသည် အပေါ်သို့ ပန်း၍ တက်မလာသဖြင့် စက်ဖြင့် စုတ်ယူကြရသည်။
ခြောက်သွေ့သော သဲကန္တာရမြေများတွင် တစ်ခါတစ်ရံ တစ်မိုင်နီးပါးမျှ နက်စွာ ဖောက်ထွင်းတူးရာမှ မြေအောက် စမ်းရေကို တွေ့ရှိရသဖြင့် ရေများ ပန်းတက်လာရာ ထိုတစ် ဝိုက်တွင် ဥယျာဉ်များ၊ လယ်ယာများ၊ နွားစားကျက်များ ဖြစ် လာကြသည်။
ဆဟားရား သဲကန္တာရတွင် လှည့်လည် နေထိုင် ကြသူများသည် ဤကဲ့သို့သော အဝီစီတွင်းမျိုး တစ်ဝိုက်တွင် သာ လုပ်ကိုင်နေထိုင်ကြသည်။
0x100သစတြေီးလီးယားတိုက်ရှိ ကျွဲနွား မွေးမြူရာ ဌာနကြီးများသည် အဝီစီတွင်းမှ ရေ၏ ကျေးဇူးကြောင့် တည်တံ့လျက်ရှိကြသည်။
ရှေးအခါက ဤ အဝီစီတွင်းမျိုးကို အီဂျစ်နိုင်ငံ၊ တရုတ်နိုင်ငံနှင့် အရှေ့တိုင်း နိုင်ငံများတွင် တူးခဲ့ကြဖူးသည်။
ပြင်သစ်နိုင်ငံ ပက်ဆီမြို့အနီးရှိ ကျော်စောထင်ရှားသော အဝီစီတွင်းတစ်တွင်းသည် တစ်နေ့လျှင် ရေဂါလံပေါင်း ငါးသန်း ခြောက်သိန်းထွက်၍ မြေပေါ်သို့ ၅၄ ပေ ပန်းထွက်သည်။
ဂျာမနီနိုင်ငံ၊ လိုက်ပဇစ်မြို့အနီးရှိ အနက် ဆုံး အဝီစီတွင်းသည် တစ်မိုင်ကျော်နက်သည်။
ရေအမြောက်အမြားသုံးသော အလုပ်ရုံစက်ရုံနှင့် အဆောက် အအုံကြီးများစွာတို့သည် အဝီစီတွင်းမှရေကို လိုသလောက်ရ ကြသဖြင့် ငွေကုန်သက်သာသည့်ပြင် မြေအောက် အလွန်နက် သောနေရာမှ ရရှိသည့်ရေ ဖြစ်သဖြင့် ညစ်ညူးခြင်း မရှိပေ။
ထိုကြောင့်မြစ်ရေ၊ ကန်ရေများသည် မသန့်ရှင်းသဖြင့် သန့်ရှင်း အောင် စစ်ယူရသကဲ့သို့ အဝီစီတွင်းမှရသောရေကို အထပ်ထပ် စစ်ရန် မလိုချေ။
မြန်မာနိုင်ငံ အနှံ့အပြား၌ အထူးသဖြင့် ရေရှားပါးသော ဒေသများတွင် ရေအလုံအလောက် ရရှိရေး အတွက် ကျေးလက် သန့်ရှင်ရေးနှင့် ရေရရေးအဖွဲ့များက အဝီစီတွင်းများကို လိုက်လံ တူးဖော်ပေးလျက်ရှိရာ များစွာ အောင်မြင်လျက်ရှိသည်။
အဝီစီတွင်းများ တူးရာတွင် လက်နက်ကိရိယာ အမျိုးမျိုး အသုံးပြုကြ၏။
တစ်ခါတစ်ရံ မြေသွင်းတိုင်များကို တိုင် ဆောင့်စက်ဖြင့် ရိုက်သွင်းသကဲ့သို့ မြေအောက်သို့ ရိုက်သွင်း တူးဖော်ကြသည်။
သို့ရာတွင် မာသောကျောက်နှင့် တွေ့သည့် အခါ၌ကား ပတ်လည်လွန်သွားကို သုံးရသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ အလွန်မာသောကျောက်ကို ထိုးဖောက်တူရသည့်အခါ လွန်သွား ထိပ်၌ အလွန်မာကျော၍ အဖိုးတန်သောစိန်များဖြင့်တူးယူကြ ရလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၄) ကိုးကား Category:ရေတွင်းများ။
သမိုင်းတွင် ဝတ်ဆင်ခဲ့သော အဝတ်အစားများ လူတို့သည် မိမိတို့ဓလေ့ထုံးစံအတိုင်း အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်လာခဲ့ကြသော်လည်း မည်သို့သော အကြောင်းများကြောင့် ဝတ်ဆင်ကြသည်ကိုမူ လူတိုင်း သတိပြု မိလိုမှ ပြုမိကြပေမည်။
အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ရာ၌ အကြောင်းပေါင်းများစာရှိနိုင်သော်လည်း အဓိကအကြောင်းများမှာ မိမိ ကိုယ်ကို တန်ဆာဆင်လိုမှုနှင့် အပူအအေး လုံစေလိုမှုပင် ဖြစ်တန်ရာသည်။
လူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို မည်မျှ တန်ဆာ ဆင်လိုကြသနည်းဟူမူ အဝတ်အစားများ မဆင်မြန်းတတ်ကြမီ အချိန်ကပင် ဘီး၊ ဆံည|ပ်နှင့်တကွ အခြားအသေးအဖွဲ တန်ဆာ များကို သမိုင်မတင်မီခေတ် ဂူနေလူများ ဆင်မြန်း အသုံးပြုခဲ့ ကြောင်း တွေ့ရလေသည်။
စုန်းကဝေပြုစားခြင်းကို အချို့သော အဝတ်အစားမျိုးနှင့် ကာကွယ်နိုင်သည်ဟူသော ယုံကြည်ချက် ဖြင့် ဝတ်ဆင်ခဲ့ကြသည်လည်း ရှိပေသည်။
အရှက်အကြောက်ကို ဖုံးကွယ်လိုမှုမှာလည်း အကြောင်းတစ်ရပ် ဖြစ်၏။
သို့ရာတွင် ပလာကျင်း၍ နေထိုင်တတ်သော လူမျိုး၊ မလုံ့တလုံး ဝတ်ဆင် တတ်သော လူမျိုးများ ရှိနေခြင်းကို ထောက်လျှင် ဤအချက်မှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူမျိုးအားလုံးအတွက် မှန်သည်ဟု မဆိုသာချေ။
မိမိတို့၏ထုံးတမ်းဓလေ့ကိုလိုက်၍ လူမျိုးအသီးသီး၌ သီးခြား အဝတ်အစားများ ရှိကြပေသည်။
တစ်ဖန် လူတစ်မျိုး မှာပင် အချိန်၊ ရာသီ၊ အခမ်းအနားအလိုက် အဝတ်အစား များကို ခွဲခြားထားတတ်ပြန်သည်။
သို့ရာတွင် အဝတ်အစား အတွက် လူတို့ အသုံးပြုသော အထည်ပစ္စည်းနှင့် ပုံစံတို့မှာ သားစဉ်မြေးဆက် တသမ္မတ်တည်း မူသေ မတည်မြဲပဲ ယဉ်ကျေးမှုနှင့်တကွ စက်မှုလက်မှု တိုးတက်ပြောင်းလဲမှု အခြေ အနေကို အမှီပြု၍ တစ်ခေတ်မှ တစ်ခေတ်သို့ ပြောင်းလဲတတ် ပေသည်။
ပုံစံအားဖြင့် ပြရလျှင် ရှေးခေတ်လူတို့သည် သားမွေး၊ သားရေ၊ သစ်ခေါက်၊ မြက်ပင် စသည်တို့မှ အဝတ် အစားဖြစ်အောင် ပြုပြင် ချုပ်လုပ်ပြီး ဝတ်ဆင်ခဲ့ကြရ၏။
ထိုနောက်မှ သိုးမွေး၊ ချည်၊ ပိုးဖဲကတ္တီပါစသော ခေတ်ပေါ် အထည်များကို အသုံးပြုလာနိုင်ခဲ့ကြ လေသည်။
အဝတ်အစားများ ချုပ်ရာတွင် လက်ချုပ်နှင့်စက်ချုပ်နည်း နှစ်မျိုးတို့ဖြင့် မိမိတို့ဖာသာ အိမ်တွင် ချုပ်ယူသူများ ရှိသကဲ့သို့ ဆိုင်တွင်အပ်ပြီး ချုပ်စေသူများလည်း ရှိသည်။
ထို့ပြင် စက် ကိရိယာများ တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့ တိုးတက်ဆန်းပြားလာခဲ့ သည့်အလျောက် အသင့်ချုပ်ပြီးသား အဝတ်အစားများ ရောင်းချ သည့် ဆိုင်များမှာ တစ်နေ့တခြား ပေါများလာလေသည်။
သို့ရာတွင် အဝတ်အစားနှင့် စပ်လျဉ်းသည့် ပုံစံ(ဘက်ရှင်)များ သည် အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲလျက်ရှိရကား တစ်ခါတစ်ရံ ထိုသို့ ဘက်ရှင်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် အဝတ်အစားများကို အသင့်ချုပ် ပြီး ရောင်းချလေ့ရှိသူများ၌ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်နစ်နာတတ် သည်ကို တွေ့ရတတ်လေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၄) ကိုးကား Category:ဝတ်စားဆင်ယင်မှု။
ပညာသင်ကြားရေးတွင် စိတ်ပညာသည် အကျုံးဝင်နေခဲ့ရာ စိတ်ပညာပါရဂူများသည် ကျောင်းများ၌ ပညာသင်ကြားနေသော ကလေးများ၏စိတ်ဓာတ်ကို အထူးသဖြင့် ဝေဖန်စစ်ဆေး စုံစမ်းလျက် ရှိ၏။
အတန်းတစ်တန်းရှိ ကျောင်းသားများထဲ၌ အချို့ကျောင်းသားများသည် အတူတူစာသင်ကြားနေရသော်လည်း စာမလိုက်နိုင်ပဲ ရှိနေလေသည်။
ထိုကျောင်းသားများသည် အဘယ်ကြောင့် ထိုကဲ့သို့ စာ မလိုက် နိုင်သည်ကို စိတ်ပညာ ပါရဂူများက စူးစမ်းရှာဖွေလိုသောအခါ ကျောင်းသားတို့၏ စိတ်သက်နှစ်သည် အဆင့်အတန်း မမှိီသော ကြောင့် ဖြစ်သည်ကို တွေ့ကြရ၏။
ထိုအခါမှစ၍ ကလေးများ ၏ စိတ်သက်နှစ် အဆင့်အတန်းကို စစ်ဆေးရန် အသိဉာဏ် စစ်ဆေးနည်းများကို စထွင်ခဲ့ကြလေသည်။
ယင်းတို့မှာ ကလေး ၏ ဉာဏ်အရည်အချင်း မည်မျှလောက်ရှိသည်ကို စစ်ဆေး ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
ကျောင်းများ၌ စစ်ဆေးသော ရိုးရိုး စာမေးပွဲ များနှင့် ဤ (ဉာဏ်စွမ်းဉာဏ်စ စစ်ဆေးနည်း၊ သို့မဟုတ်) အသိဉာာဏ် စစ်ဆေးပွဲများမှာ အလွန် ကွာခြားလေသည်။
အသိဉာဏ်ကို စစ်ဆေးရသော စာမေးပွဲများ အတွက် မေးခွန်း လွှာကို ပြင်ဆင်ရသည်မှာ ရိုးရိုးစာမေးပွဲအတွက် မေးခွန်းလွှာကို ပြင်ဆင်ရသကဲ့သို့ မလွယ်ကူလှချေ။
အသိဉာဏ် စစ်ဆေးနည်းများ။
အသိဉာဏ်စစ်ဆေးရန်ဖြစ်သော စာမေးပွဲ မေးခွန်းလွှာအတွက် စီစဉ်ပုံကို ပုံစံပြရသော် သုံးနှစ်အရွယ်တွင် ရှိသင့်ရှိထိုက်သော အသိဉာဏ်ကို စမ်းသပ် စုံစမ်းရန် အသက် သုံးနှစ် အရွယ် ကလေးများကို စုရုံးကာ သုံးနှစ်နှင့် ထိုက်တန်သော မေးခွန်း အမျိုးမျိုးကို စစ်ဆေးရာတွင် ထိုသုံးနှစ် အရွယ်ကလေးများ ဖြေနိုင်ခဲ့သော် ထိုမေးခွန်းကို စိတ်သက်နှစ် သုံးနှစ်အတွက် ဉာဏ်စမ်းမေးခွန်းများအဖြစ် အတည်ပြုလေသည်။
ယင်းတို့မှာ သင့်မျက်လုံးကို ညွှန်ပြပါ၊ သင့်နှာခေါင်းကို လက်ဖြင့် ထိုးပြပါ၊ သင့် ပါးစပ်၊ နားရွက်၊ ပါး စသောနေရာများကို လက်ညှိုးနှင့် ထောက်ပြပါဟု လွယ်ကူသော မေးခွန်းကလေးများ ဖြစ်သည်။
နောက်မေးခွန်းပုံစံတစ်ခုမှာ ဂဏန်းနှစ်လုံးကို ကလေးအားလိုက်၍ ဆိုခိုင်းခြင်း ဖြစ်၏။
ဥဒါဟရုဏ် ဆောင်ရသော် စစ်ဆေးသူက သုံးဆယ့်ခြောက် (၃၆)ဟု ဂဏန်းနှစ်လုံးကို ဆိုပြပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကလေးသည် သုံးဆယ့်ခြောက်ဟု စာစစ်သူဆိုသည့် ဂဏန်း အတိုင်း လိုက်ဆိုရသည်။
ဂဏန်းနှစ်လုံးကို လိုက်ဆိုပြီးသော် တစ်ဆင့်တက်၍ ဂဏန်းသုံးလုံးဖြစ်သော နှစ်ရာတစ်ဆယ့်ငါး (၂၁၅)ကို စစ်ဆေးသူက ဆိုပြ ပြီးနောက် ကလေးအား ယခင် နည်းအတိုင်း လိုက်ဆိုစေသည်။
နောက်မေးခွန်းတစ်မျိုးမှာ အရုပ်ကားချပ် တစ်ခုကိုပြ၍ ထိုကားထဲ၌ မည်သည့်အရာများ ပါသည်ကို ကလေးအား ပြောခိုင်းခြင်း ဖြစ်၏။