kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
အသုံးပြုနိုင်သည့်အစိတ်အပိုင်းများမှာ အသားခေါက်နှင့် အမြစ်ခေါက် ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင်တွေ့နိုင်သောနေရာများမှာ အပူပိုင်းဒေသမှအပ မြန်မာနိုင်ငံ တစ်ဝန်းလုံးတွင် သဘာဝအလျောက် ပေါက်ရောက်သည်။
မြန်မာဆေး ကျမ်းများ အလိုအရ နလင်ကျော် သည်အေးသည်။
အခိုးကို ပွင့်စေ၍ အဆိပ်ကို နိုင်သည်။
အသုံးပြုပုံ အသားခေါက် ကင်း၊ ပင့်ကူကိုက်ခြင်း၊ ကိုယ်လက် ကိုက်ခဲခြင်း၊ အသားကွက်၍ ယားယံခြင်း၊ ရောင်ခြင်းများအတွက် နလင်ကျော်ကို ဆားနှင့်သွေး၍ လိမ်းလျှင် အခိုးရ၍ ပျောက်ကင်းသည်။
ဖျားနာလျှင် သော်လည်းကောင်း ၊ အညှော်မိလျှင်လည်းကောင်း ၊ အနာဝင်လျှင်လည်းကောင်း ၊ ငန်းမန်းအားကြီးလျှင် လည်းကောင်း နလင်ကျော်ကို သွေး၍ သောက်ခြင်း၊ လိမ်းခြင်းဖြင့် ပျောက်ကင်းစေနိုင်သည်။
ဝမ်းချုပ်က ဆားထည့်၍ သောက်နိုင်သည်။
ဝမ်းဖော၊ ဝမ်းရောင်နှင့် ရေငတ်ဝမ်းကျဖြစ်လျှင် ထမင်းဆုပ် မီးဖုတ်စိမ်ရည်နှင့် နလင်ကျော် သွေးသောက်က ပျောက်၏။
ဆုံဆို့နာ၊ သွေးလွန်တုပ် ကွေးအဖျားရောဂါ၊ ပင်လယ်အူနာရောဂါ၊ အမျိုးသမီးများတ ကျည်းကိုက်ရောဂါများအတွက် ရေနှင့်သွေး သောက်ကပျောက်၏။
အသက်၅၀ ကျော်အရွယ် ကိုယ်လက်လေးခြင်း ၊ နာကျင်ခြင်းဖြစ်၍ သွားလာရာတွင် ဒူးဆစ်များ ကျဉ်ခြင်း၊ ထိုင်ပါများလျှင် ကျဉ်ခြင်း၊ အမြင့်တက်ရာတွင် မောခြင်း ဖြစ်လျှင် နလင်ကျော်ကို ပရုတ်ဆီ နှင့်သွေး၍လိမ်းခြင်း၊ သောက်ခြင်းဖြင့် ပျောက်၏။
အမျိုးသမီးတို့ ယောနိတွင် တုတ်ကောင်တွယ်၍ အနာဖြစ်ပြီး ပျောက်ခဲ့လျှင် အခေါက်ကို ပြုတ်၍ ဆေးပေးပါက လျင်မြန်စွာ ပျောက်၏။
မျက်စိနာ မျက်စိမှုန် ရောဂါအတွက် နလင်ကျော် သွေးပြီး မျက်လုံးကို ဝိုင်း၍ လိမ်းပေးရ၏။
နို့နာဖြစ်က နလင်ကျော်မှုန့်ကို ရော၍လိမ်းရ၏။
အသည်းအဆုတ်အူတွင် ဖြစ်သော အနာများအတွက်လည်း သောက်သုံးက ပျောက်၏။
နှာပိတ်၊ နှာပုပ်၊ ထိပ်ကပ်နာဖြစ်က နလင်ကျော်မှုန့် ရှူလျှင်ပျောက်၏။
ကလေးချက် ကြိုးနာပေါ်တွင်လည်း အမှုန့်ဖြူး ပေးနိုင်၏။
အမှုန့်ကို ဆန်ဆေးရည်ဖြင့် သောက်သော် ညောင်းကျရောဂါ၊ ဝမ်းတွင်းပုပ်၊ ဆီးပုပ်၊ နှလုံးမငြိမ်၊ နှုတ်ခမ်း အာခေါင်ခြောက် ရောဂါများ ပျောက်၏။
နလင်ကျော် မှုန့်စားသုံး စဉ်အတွင်း ထန်းလျက် မစားရ။
စားလျှင် သေတတ်၏။
(အချိုဟူသမျှ ရှောင်ကပိုကောင်း၏။
) http://arogyamonline.com/commodity/materials/?raw=106 ကိုးကား Category:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ။
စံကားပန်းပင်သည် 'အဲ့ပေါ့ဆီနေးစီအီး'(Apocynaceae)မျိုးရင်းတွင်ပါဝင်၍၊ ယင်းကို သိပ္ပံအမည်ဖြင့် 'ပလူမေးရိယာ အကျူတီဖိုးလိယား'(Plumeria acutifolia; ယခုအခါတွင် Plumeria rubra''Govaerts, R., Goyder, D. & Leeuwenberg, A. (2019). World Checklist of Apocynaceae. Facilitated by the Royal Botanic Gardens, Kew. Published on the Internet; http://wcsp.science.kew.org/ Retrieved 17 December 2019)ဟု ခေါ်သည်။
မူရင်းဒေသ စံကားပန်းသည် မက္ကဆီကိုနှင့် ဂွါးတိမားလနိုင်ငံတို့၌ မူလ အားဖြင့်ပေါက်သော ပန်းပင်ဖြစ်၏။
ထိုဒေသတို့မှ အခြားနိုင်ငံ တို့သို ပျံ့နှံ့လာပြီးလျှင် အိန္ဒိယနှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့သို့ ရောက်ရှိ လာသည်ဟု ယူဆကြသည် ဖော်ပြချက် စံကားပန်းပင်သည် အပင်ပုမျိုးဖြစ်သည်။
ပေ ၂ဝ ထက် မြင့်သော အပင်များကို တွေ့ရခဲသည်။
အများအားဖြင့် အစဉ်အပွင့်ပွင့်လျက်ရှိသော်လည်း၊ ဒီဇင်ဘာလမှ မိုးရာသီတိုင် အောင် အရွက်ကြွေတတ်သည်။
မကြီးသေးသော အပင်ငယ်တို့၌ သာ အရွက်မကြွေဘဲ စိုစိုပြည်ပြည်ရှိနေတတ်သောကြောင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရှုချင်စဖွယ်ရှိ၏။
အခေါက်မှာ မွဲပြာရောင်ဖြစ် ၍ ချောမွတ်သော်လည်း၊ အပွေးတက်လျက်ရှိသည်။
အကိုင်းများသည် အဖျားဖက်တွင် ရှူးမသွားဘဲ၊ တုံးတိတိရှိတတ်၏။
အကိုင်းများတွင် နို့နှစ် ရောင် အစေးထွက်သည့် အခေါက် ရှိသည်။
အကိုင်းများ အောက်ခြေမှစ၍ ဖြာထွက်သည်။
အပွင့်ပွင့်သည့် အခက်များပင်လျှင် အဖျားဖက်တွင် တုံးတိတိရှိသည်။
အရွက်များ အကိုင်းထိပ်တွင် စု၍ ပတ်လည်ထွက်သည်။
အလျား ၁ ပေ ခန့် ထိရှည်သည်။
ရွက်ရင်းသိမ်၍ ရွက်ထိပ်တွင် ချွန်သည်။
ရွက်ညှာ ရှည်၍ အလယ်တွင် မြောင်း တိမ် သို့မဟုတ် အစင်းကြောင်း ပါသည်။
တစ်ပေအထိရှည်သော အရွက်များသည် အကိုင်း၏ အစွန်းပတ်လည်တွင် အပြည့်ပေါက်တတ်သည်။
အရွက်မှာ ချေမွှတ်၍ အနံကျဉ်းသည်။
အရွက်များသည် ရွက်ဖျားဖက်ထက် ရွက်တံဖက်သို့ ပိုမို၍ရှူး၏။
ရွက်လယ်ကြောမှ ရွက်ကြောပြိုင်တို့သည် အလျားလိုက် ဖြာထွက်လျက်ရှိသည်။
အသားများလျက် တုတ်၍ဆတ်သော ပွင့်တံတွင် အပွင့်များသည် အခိုင်လိုက်စု၍ ပွင့်တတ်သည်။
အပွင့်မှာ အဖြူရောင်ဖြစ်၍၊ ပန်းပွင့်၏ အလယ်တွင် အဝါရောင်ရှိသည်။
အချင်း ၂ လက်မ ခန့် ရှိသည်။
ပွင့်ချပ် ၅ ခုပါရှိသည်။
အနံ့ မွှေးကြိုင် သည်။
အလယ် တွင် အဝါနုရောင် ၊ အစိမ်းရောင် ၊ ပန်းရောင် ၊ အမွေးနု ကလေးများရှိသည်။
ကဆုန်လ၊ နယုန်လ များတွင် ပွင့်သည်။
ပွင့်ချပ်အောက်ခံတွင် ပန်းရောင်ထနေသည်ကို တခါတရံတွေ့ရတတ်သည်။
ပွင့်ချပ်များသည် အောက်ခြေတွင် တချပ်နှင့်တချပ် ထပ်လျက်ရှိ၍ ဝက်အူလိမ်သကဲ့သို့ တစ်ဘက်သို့လိမ်လျက်ရှိ၏။
ဝတ်ဆံဖိုများကိုမူ မမြင်နိုင်ချေ။
အချို့အပင်တွင် အနီရောင်ဖက်သို့လုနေသော လိမ္မော်ရောင်အပွင့်များ ပွင့်တတ်သည်။
စံကားပန်းတွင် အလွန် မွှေးကြိုင်သော အနံ့ရှိသည်။
အသီးမှာ ဦးချိုပုံသဏ္ဍန်ရှိသော သီးတောင့်ဖြစ်သည်။
အလျား ၈ လက်မရှိသည်။
နှစ်ခုတွဲ သီးသည်။
တွဲလောင်းကျ နေသော အညှာတွင် အတွဲလိုက် သို့မဟုတ် အစုံလိုက်အသီးသီးသည်။
ဝါခေါင် ၊ တော်သလင်း တွင် သီးသည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် တွေ့ရသော သီးတောင့်များ၌ အစေ့ကိုမတွေ့ရချေ။
မြန်မာနိုင်ငံ၌လည်း ယင်းအစေ့ကိုတွေ့ရခဲသည်။
ဒေသအလိုက် အသုံးပြုပုံ ဆေးအသုံး စံကားပန်းပင်သည် ဆေးဖက်ဝင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။
အပင်မှရသည့် နို့ရည်နှင့်တူသောအစေးကို ရူမက်တစ်ဇင် ရောဂါပျောက်ဆေးအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည့်အပြင် စန္ဒကူးဆီ၊ ပရုတ်တို့နှင့် ပေါင်း၍ ယားနာပျောက်ဆေးအဖြစ်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။
စံကားပန်းပင်အခေါက်ကို နိုင်ငံအသီးသီးတွင် အမျိုးမျိုး အသုံးချကြသည်။
အခေါက်ကို အဖျားဖြတ်ဆေး၊ အနာပျောက်ဆေးနှင့် ဝမ်းနုတ်ဆေးအဖြစ် အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။
အရွက်ကို မီးကင်ပြီးလျှင် ဖောရောင်နေသောနေရာတွင် အုံပေးပါက ဖောရောင်ခြင်း ပျောက်ကင်းနိုင်သည်ဟု ဆို၏။
အဖူးကို ကွမ်းရွက် နှင့်ရော၍ အဖျားဖြတ်ဆေးအဖြစ်လည်း အသုံးပြုတတ်ကြသည်။
မြန်မာဆေးကျမ်းများ အလိုအရ စံကားသည် စပ်၊ ခါး ၊ ဖန်သော အရသာ ရှိ၍ ပူသော သတ္တိ ရှိ၏။
ဆီး ၊ ဝမ်း ကို ရွှင် စေသည်။
သလိပ် လေကို ကြေစေသည်။
နူနာ ၊ အနာပေါက် ၊ ဝမ်းဗိုက် ရောဂါ တို့ကို ပျောက်ကင်း စေနိုင်သည်။
အသုံးပြုပုံမှာ စံကားပင်၏ အခေါက်နှင့် အကိုင်းမှ ထွက်သော နို့နှစ် ရောင်အစေးကို ဝမ်းနုတ်ဆေး အဖြစ်သုံးသည်။
စံကားပင်မှ ထွက်သော နို့နှစ် ရောင်အစေးသည် ဝမ်းဗိုက်ရောင်ရောဂါ ၊ ဝမ်းဗိုက်ထိုးအောင့်ရောဂါကို ပျောက်ကင်း စေ၏။
စံကားရွက်ကို စားခြင်း ဖြင့် လည်းကောင်း ၊ အပွင့် ကို ပြုတ်တို့ ခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း ၊ မန်ကျည်းရည်နှင့် ပြုတ်၍ သနပ်လက်သုပ် လုပ်စားခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း ဆီးဝမ်းကို ရွှင်စေ၍ သလိပ်လေကို ကြေစေသည်။
စားစရာ စကားပွင့်ကို ပြုတ်၍ ထမင်းဝိုင်းတွင် ငါးပိရည်၊ ငါးပိချက် တို့နှင့် တို့စရာ အဖြစ် စားကြသည်။
အပွင့်ပြုတ် ကို ကြက်သွန်နီဆီချက်၊ မြေပဲဆန်ကြော်ထောင်း၊ ကြက်သွန်နီ များဖြင့် လက်သုပ် သုပ်၍ သွားရည်စာအဖြစ် စားကြသည်။
အပွင့်ကို အကြော်မှုန့် မံ၍ ကြော်စားကြသေးသည်။
မဉ္စူပန်းပင် ခေါ် နွယ်ဆူပန်းပင် ကိုအောက်ပါအတိုင်း သိရှိရသည်။
ပုံသဏ္ဌာန် အပင် ပင်ပျော့ ပင်ငယ်မျိုး ဖြစ်၏။
ထောင်မတ်၍ ပေါက်ပြီး အမြင့် ၃ ပေထိ ရှိသည်။
ပင်စည် ချောမွတ် ပြီး အကိုင်း ဖြာသည်။
ပင်စည်လုံး အစိမ်းရောင် ရှိသော်လည်း အဆစ်များတွင် အနီရောင် ရှိသည်။
အမြစ်များ ၌ ဥ ရှိ၏။
နှလုံးပုံ ရှိ၍ ရွက်ရင်း အဝိုက် ရှိသည်။
အဖျားပိုင်း ချွန်သွယ် သွားသည်။
ရွက်ပြား ချော၍ ရွက်နားညီ သည်။
အပွင့် ခရမ်း ၊ အနီ ၊ အဝါ ၊ အဖြူရောင် စပ်များ ရှိ၏။
မိုးရာသီ ၌ ပွင့်၏။
အနံ့သင်း ၏။
ပွင့်ဖတ် ပြွန်ရှည်သည်။
အသီး သေးငယ်၍ အမြှောင်းများ ရှိသည်။
အထဲတွင် အစေ့ တစ်စေ့ ပါသည်။
အစေ့ ငရုတ်ကောင်း နှင့် တူ၏။
နုစဉ်တွင် စိမ်း၍ ရင့်သော အခါ မည်းနက် သွား၏။
တွေ့နိုင်သောနေရာများ မြန်မာနိုင်ငံအနှံ့အပြားတွင် တွေ့ရသည်။
ပေါက်ရောက်ပုံ သဘာဝ အလျောက် ပေါက်ရောက်သည်။
အသုံးဝင်ပုံ အာနိသင် မြန်မာ ဆေးကျမ်းများ အလိုအရ မဉ္ဇူပန်း ပင်၏ အရွက်သည် ခါး၏ ၊ အဖုအနာ ကို ပျောက်ကင်း စေ၏ ၊ ကာမကို အားပေး၏ ၊ အပူကို နည်းပါး စေသည်။
အသုံးပြုပုံ ဥ ဥကို ပန်းသေ ၊ ပန်းညှိုးရောဂါ အတွက် ဆေးဖော်စပ် ရာတွင်လည်း ထည့်သွင်း အသုံးပြု ၏။
မဉ္ဇူပန်းဥ ၊ ချင်းခြောက် ၊ ငရုတ်ကောင်း ၊ ပိတ်ချင်း သီး တို့ကို အမှုန့် ပြု၍ ပျားရည်နှင့် လျက်သော် ညောင်းကျ ရောဂါ ပျောက်၏။
အရွက် မဉ္ဇူ ရွက်စိမ်း ကြိတ်ရည် ညှစ်ရည်နှင့် လိမ်းပေးသော် အရေ ပြား ပေါ် တွင် ယားဖု ကလေးများ ပေါက်၍ မနေနိုင် အောင် ယားယံခြင်း ပျောက်၏။
အရိုးကျိုး ခြင်း ၊ အဆစ်လွှဲ ခြင်း ၊ အကြောထုံး ဖွဲ့ခြင်း များအတွက် အရွက်ကို ရေအေးနှင့် ကြိတ်၍ အုံပေး ခြင်းဖြင့် ပျောက်ကင်း စေနိုင်သည်။
ပဉ္စငါးပါး အပင် ၏ ပဉ္စငါးပါးကို သကြားနှင့် သုံးခွက် တစ်ခွက် တင် ကျို သောက်လျှင် ဆီးပူ ၊ ဆီးကိုက် ၊ ဆီးကျင် ၊ ဆီးပိတ် ၊ ဆီးကျောက် တည်သော ရောဂါ ပျောက်၏။
http://arogyamonline.com/commodity/materials/?raw=104 ကိုးကား ကဏ္ဍ:အာရှတိုက်၏ ဥယျာဉ်ပန်းခြံပင်များ ကဏ္ဍ:အမြစ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပင်များ ကဏ္ဍ:တစ်နှစ်ခံပင်များ ကဏ္ဍ:ညဘက်ပန်းပွင့်သော အပင်များ။
ပုံသဏ္ဌာန် ပင်လတ်မျိုးဖြစ်၍ အကိုင်းအခက်များပြားသည်။
အရွက်မှာ ရွက်ပေါင်း ဖြစ်ပြီး ရွက်ရင်းနှင့်ရွက်ထိပ်ဝိုင်းသည်။
ပန်းတစ်ခိုင်လျှင် အပွင့်နှစ် ပွင့်မှ လေးပွင့်အထိ ရှိသည်။
အပွင့် မှာ အဖြူရောင် ဖြစ်သည်။
အသီးမှာ အတောင့်ရှည်ဖြစ်ပြီး အစေ့များစွာ ပါရှိသည်။
အစေ့တွင် အတောင်ပံပါ ရှိသည်။
Flowers of S. grandiflora အပင် သစ်ပျော့ပင်မျိုး ဖြစ်၍ ပေ၂၀ မှ ၃၀ အထိ မြင့်သည်။
အကိုင်း အခက်များစွာ ဖြာသည်။
ငှက်မွှေး ရွက်ပေါင်း ဖြစ်သည်။
၆ လက်မမှ ၁ ပေ အထိ ရှည်၍ ရွက်မြွှာ များ ၂၀-၄၀ စုံ အထိ ပါရှိသည်။
ရှည်မျောမျော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိပြီး ရွက်ရင်း ရွက်ထိပ် ဝိုင်းသည်။
ရွက်ပြား ပြောင်ချော၍ အနား ညီသည်။
ကြားထွက် ပန်းခိုင် ဖြစ်သည်။
တစ်ခိုင် တွင် အပွင့် ၂ ပွင့်မှ ၄ ပွင့် အထိ ပါရှိသည်။
ဝါခေါင် ၊ တော်သလင်း လတွင် ပွင့်သည်။
(ပေါက်ပန်းနီ မျိုးလည်း ရှိ၍ နှစ်မျိုးလုံး ဆေးဖက် ဝင်သည်။
) အသီး အသီး တောင့်ရှည် ဖြစ်သည်။
တွဲလျားကျနေသည့် သီးတောင့် တစ်ခုတွင် အစေ့များစွာ ပါရှိ၏။
နတ်တော်လမှ တပို့တွဲလအတွင်းအသီး ရင့်သည်။
တွေ့နိုင်သောနေရာများ မြန်မာ နိုင်ငံ ဒေသအများ အပြား ၌ ပေါက်ရောက်သည်။
ဟင်းလျာ အဖြစ်လည်း စိုက်ပျိုး ကြသည်။
အသုံးဝင်ပုံ အာနိသင် မြန်မာ့ ဆေးကျမ်း များအလိုအရ ပေါက်ပန်းဖြူ ပင်သည် အေး၏။
လေကိုပွား စေ၏ ၊ ခါးသက်သက် ရှိ၏ ၊ သည်းခြေ ရောဂါ ၊ သလိပ်ရောဂါ ၊ နှာရည်ယိုခြင်း ရောဂါတို့ကို ၃ ရက်ခြား ဖျား ၊ ကြက်မျက်သင့် ခြင်း တို့ကို ပျောက်စေ၏။
အရွက်သည် စပ်၏ ၊ ချို၏ ၊ ခါးသက်သက် ရှိ၏ ၊ သွေးကို ကြည်လင် စေ၏။
အပွင့် ပေါက်ပန်းဖြူ ပွင့်ကို အရည်ညှစ် ၍ မျက်စိ၌ ခတ်ပေးသော် မျက်စိမှုန်ခြင်း ၊ မျက်စိဝေခြင်း ပျောက်၏။
ပေါက်ပန်းဖြူ မြစ်ကို ရေနှင့်ကြိတ်၍ မီးဖြင့် နွှေးပြီး အဆစ်အဆက် ရောင်သော နေရာများတွင် လိမ်းပေးသော်ပျောက်၏။
အပွင့် သို့မဟုတ် အရွက် ကို အရည်ညှစ်ယူ၍ ခေါင်း မကိုက်သော တဖက်ရှိ နှာခေါင်း မှ ရှူပါက ခေါင်း တခြမ်း ကိုက်ရောဂါ ပျောက်၏။
ပေါက်ပန်းဖြူ ပွင့်ကို ပြုတ်၍ စားပါက ကြက်မျက်စိ သင့် ရောဂါ ပျောက်၏။
အရွက် အရွက်ကို အရည်ညှစ်၍ ချင်းခြောက် ၊ ပိတ်ချင်း ကြံသကာ တို့နှင့် ဆတူရော၍ ရှူပေးပါက စိတ်ဖောက် ပြန် ပျံ့လွင့်သော ရောဂါ ပျောက်၏။
တုပ်ကွေးဖျား သို့မဟုတ် အဖျား ရိုးရိုးဖြစ် လျှင် ပေါက်ပန်းဖြူ ရွက်ကို ကြက်သွန်နီနိုင်နိုင် နှင့် ကြော်စားပါက ပျောက်၏။
ပေါက်ပန်းဖြူ ရွက်ရည်နှင့် ကျီးနီသီး ဆံကို ရောစားပါက ပန်းသေရောဂါ ပျောက်၏။
ပေါက်ပန်းဖြူ ရွက်နှင့် ငရုတ်ကောင်း ကို နွားကျင်ငယ် ရည်နှင့် ကြိတ်ရှူသော် ဝက်ရူးနာ ပျောက်၏။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အလှဆင်သစ်ပင်များ Category:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ကဏ္ဍ:ဩစတြေးလျနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ ကဏ္ဍ:အာရှတိုက်၏ ဥယျာဉ်ပန်းခြံပင်များ။
ချေးသီးပင် (Marking Nut Tree) သည် ရွက်ကြွေအပင်ကြီးမျိုးဖြစ်၍ အမြင့်ပေ ၈၀ ထိမြင့်၏။
လုံးပတ် ၉ ပေခန့်ထိ ရှိ၏။
အခေါက် ၁ လက်မခန့်ထူ၍ အညိုရောင်ရှိ၏။
အကိုင်းနု ထိပ်ပိုင်းတွင် အစိမ်းရောင်ပေါ်၌ အဖြူရောင် အလျားလိုက် အစင်းလေးများ ရှိ၏။
ရခိုင်လို သစ်စိမ်းသီးဟု ခေါ်သည်။
ဒွိနာမအဖြစ် (Semecarpus anacardium) ဟု ခေါ်ပြီး မူလဇာတိမှာ အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဖြစ်ကာ ဟိမဝန္တာ တောင်တန်းဒေသမှ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ အရှေ့တောင်ဘက် ကော်ရိုမန်ဒယ် ကမ်းရိုးတန်းဒေသအထိ ပေါက်ရောက်သည်။
ဟင်ဒီလို မာရာသီးဟု ခေါ်ပြီး နီပေါလို အစ္စမီးဟု ခေါ်ကာ တိဗက်လို ဆန်စ်ကရစ်ဟု ဒေသအလိုက် ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ တွင် ချေးသီးကို အမြဲစိမ်းသစ်တောများ၌ သဘာဝအလျောက် ပေါက်ရောက်သည်။
အရွက်မှာ အလွန်ကြီး၍ ၁ ပေခန့်ထိရှည်သည်။
ရွက်ထိပ်ပိုင်းဝိုင်း၍ ရွက်ရင်းသို့ သေးသွယ် ကျဉ်းမြောင်း သွားသည်။
ရွက်ကြောထင်ရှားသည်။
ရွက်ပြား သားရေ ကဲ့သို့ပြောင်ချောပြီး အနည်းငယ်ထူ၍ မာသည်။
အပွင့်မှာ အဝါဖျော့ရောင်ရှိသည်။
သရက်ပွင့်ကဲ့သို့ အခိုင်လိုက်ပွင့်သည်။
တပေါင်း၊ တန်ခူးလတွင်ပွင့်သည်။
အသီးသည် ပြား၍ ဝိုင်းသောပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည်။
ပြောင်ချော၍ တောက်ပသည်။
အညှာတံ တုတ်၏။
မှည့်သောအခါ အဝါရောင်သမ်း၏။
အစေ့အညို ရောင်ဖြစ်၍ မှည့်သောအခါ အသီးမှအရည်သည် အစေ့ထဲသို့ဝင်သွားပြီး အပေါ်၌ရှိသော အသီးသည် ဦးထုပ်ကဲ့သို့ အစေ့ကို တစ်ဝက်ခန့်ပြန်ဖုံး၍ ခြောက်သွားကာ အစေ့တွင်ကပ်နေ၏။
လူ၏ အသားအရေကို လောင်စေတတ်၏။
တန်ဆောင်မုန်းမှ တပို့တွဲလ အတွင်းသီး သည်။
အသုံးပြုနိုင်သည့် အစိတ်အပိုင်းများ thumb|အခြောက်လှန်းထားသော အသီးများ အာနိသင်မှာ မြန်မာဆေးကျမ်းများအလိုအရ ချို၊ ဖန်သော အရသာ ရှိ၏။
အစာကိုကြေစေ၏။
သလိပ်ကိုကြေစေ၍ လေကိုနိုင်၏။
အနာပေါက်၊ ဝမ်းကိုက် ၊ နူနာ၊မြင်းသရိုက်၊ ဝမ်းဖောဝမ်းရောင် ၊ အဖျားရောဂါတို့ကို ပျောက်ကင်းစေနိုင်၏။
ချေးသီးကို ထုံးနှင့်ရောကြိတ်၍ အနာပေါ်၌ အုံပေးခြင်းဖြင့် အနာ ပျောက်ကင်း စေ၏။
ချေးသီးကို မီးပေါ်၌ တင်၍ ထွက်လာသောအဆီများမှ အဆီ ၃ စက်ခန့်ကို နွားနို့နှင့်ရောသောက်သော် ချောင်းဆိုး ရောဂါ ပျောက်၏။
ချေးသီးအဆီ အစက် ၂ စက်မျှ ည နံနက် တိုက်ပေး သော် ကလေးများ သလိပ်ကျပ်ခဲခြင်း၊ချောင်းဆိုးခြင်း ပျောက်၏။
ချေးသီးကိုကြိတ်၍ လိမ်းအုံပေးသော် အဆစ်ရောင်ရောဂါပျောက်၏။
ချေးသီးကို အင်တွဲနှင့်ရော၍ နှမ်းဆီဖြင့်ချက်ပြီး ယားနာ၊ခြေကွဲနာတို့ ကိုလိမ်းပေးရ၏။
ချေးသီးကို နှမ်းဆီဖြင့်သွေး၍ လိမ်းပေးပါက ပွေးနာများ ပျောက်ကင်း၏။
ချေးသီးကို သွက်ချာပါဒ ရောဂါနှင့် အဆစ်ရောင်နာပျောက်ဆေးအဖြစ် လည်း ဖော်စပ် အသုံးပြု၏။
(ချေးသီးသည် အဆိပ်မျိုးတွင် ပါဝင်သော ကြောင့် စနစ်တကျ သုတ်သင်ပြီးမှသာ သုံးစွဲသင့်သည်။
)http://arogyamonline.com/commodity/materials/?raw=102 ကိုးကား ကဏ္ဍ:နီပေါနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ Category:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ။
ပုံသဏ္ဌာန် : အပင် တစ်နှစ်ခံ ပင်ပျော့ပင်ငယ်တစ်မျိုးဖြစ်၍ ၁ ပေမှ ၃ပေထိမြင့်၏။
ပင်စည် ထောင်မတ်သည်။
အနံ့ရှိ၏။
အရွက် ငှက်မွေး နှစ်ခါ သို့မဟုတ် သုံးခါရွက်ပေါင်း ဖြစ်၏။
အပွင့်: သေးငယ်၍ အဖြူရောင်ရှိပြီး ထီးကဲ့သို့ ပွင့်၏။
အသီး : အလွန်သေးငယ်၍ ဘဲဥပုံရှိသည်။
အမြှောင်းပါသည်။
အသုံးပြုနိုင်သည့် အစိတ်အပိုင်းများ : အစေ့။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့နိုင်သောနေရာများ : အပူပိုင်းဒေသတွင် သာမက အအေးပိုင်းဒေသတွင်ပါ ပေါက်ရောက်သည်။
ပေါက်ရောက်ပုံ : စိုက်ပင်ဖြစ်သည်။
စိုက်စနစ် ၊ ထိန်းသိမ်းပြုစုခြင်း ၊ ရိတ်သိမ်းဆွတ်ခူးခြင်း ၊ ပြုပြင်ထုတ်လုပ်ခြင်းတို့မှာ စမုန်စပါးအတိုင်း ဖြစ်၏။
မြန်မာဆေးကျမ်းများ အလိုအရ စမုန်ဖြူသည် ခါး ၊ စပ်သော အရသာ ရှိ၏။
ပူသော ဂုဏ်သတ္တိရှိ၏ ၊ ထက်မြက်၍ ကြေလွယ်၏ ၊ ဝမ်းမီးကိုတောက်စေ၏ ၊ သည်းခြေကို ပွားစေ၏ ၊ လေ၊ သလိပ် ၊ ဒေါသ ကို နိုင်၏။
အသုံးပြုပုံ- အစေ့ စမုန်ဖြူ ၊ ငရုတ်ကောင်း ၊ သိန္ဓောဆားတို့ကို ကြိတ်၍ ရေနွေးပူပူနှင့် သောက်သော် ဝမ်းဗိုက်နာ၊ ဝမ်းကိုက် ၊ ဝမ်းမီးနုံ့ခြင်းတို့ ပျောက်၏။
စမုန်ဖြူကို မိခင်နို့ရည်နှင့် ရော၍ တိုက်သော် ကလေးများ အော့အန်ခြင်းနှင့် ဝမ်းသွားခြင်းပျောက်ကင်း၏။
စမုန်ဖြူကို ရေနှင့် ပျစ်ပျစ်ကြိတ်၍ နေ့တွင် ၂ ကြိမ် ၃ ကြိမ် လိမ်းပေးလျှင် အရေပြားရောဂါ ၊ ယားယံခြင်း ၊ ပူလောင်ခြင်းများ ပျောက်ကင်း၏။
စမုန်ဖြူမှုန့် အနည်းငယ်ကို ဒိန်ရည်နှင့် ရောသောက်သော် ဝမ်းတွင်းပိုးများ ကျဆင်းလာသည်။
http://arogyamonline.com/commodity/materials/?raw=97 ကိုးကား Category:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ။
thumb|သိကြားမကိုဋ်ပင် ပုံသဏ္ဌာန် : အပင် ပင်ပျော့ပင်ငယ်မျိုးဖြစ်၏။
၁-၂ ပေထိ မြင့်၏။
ပင်စည် နီညိုစိမ်းရောင် ရှိ၍ သေးသွယ်ပြီး လေးထောင့်ပုံ ရှိသည်။
အမွှေးမဲ့ သို့မဟုတ် တစ်ခါတစ်ရံ အမွှေးနုကလေးများရှိသည်။
ထောင်မတ်၍ ပေါက်ပြီး ကိုင်းဖြာသည်။
အရွက် သေးငယ်သည်။
အလယ်ပိုင်းကျယ်ပြီး ထိပ် ၂ ဖက် ချွန်သည်။
အဆစ် တစ်ဆစ်စီတွင် အရွက်များ မျက်နှာချင်းဆိုင် အလှည့်ကျ ထွက်၏။
ရွက်နား ခွေးသွားစိပ် ကျဲကျဲရှိ၏။
အရွက်ပါးပြီး ပျော့ပျောင်းသည်။
အပွင့် ဖြူပြာရောင် သေးငယ်သော အပွင့်ကလေးများ အခိုင်လိုက်ပွင့်သည်။
အသီး သေးငယ်ပြီး ရှည်မျောမျောပုံ ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့နိုင်သောနေရာများ : မြန်မာနိုင်ငံ အနှံ့အပြားတွင် စိုက်ပျိုးပေါက်ရောက်သည်။
အနောက်တိုင်းဆေးကျမ်းများအလိုအရ အရွက်တွင် Volatile Oil,Glucoside Orthosiphonin နှင့် Essential Oil တို့ ပါရှိသည်။
အရွက်ကို လက်ဖက်ခြောက်ကဲ့သို့ ခတ်၍ သောက်ခြင်းဖြင့် ကျောက်ကပ်ရောဂါ၊ဆီးရောဂါ၊အဆစ်အမြစ်ကိုက်ရောဂါ များ ပျောက်၏။
ဆီးရွှင်ဆေး၊ ဆီးချိုရောဂါပျောက်ဆေး အဖြစ်လည်း အထူး ထင်ရှား၏။
အချို့သော အရှေ့တောင်အာရှ နိုင်ငံများတွင် အသက်ကြီးသူများ အရွက်ကို လက်ဖက်ခြောက်ကဲ့သို့ ရေနွေးတွင် ခတ်သောက် ခြင်းဖြင့် ဆီးချိုရောဂါကို ကာကွယ်နိုင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။
http://arogyamonline.com/commodity/materials/?raw=101 ကိုးကား Category:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ။
ဒီပဲယင်းမြို့နယ် (ယခင်အမည် တပယင်း) သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ရေဦးခရိုင်ရှိ မြို့နယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
"Myanmar States/Divisions & Townships Overview Map" Myanmar Information Management Unit (MIMU) မြို့နယ်ရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ ဒီပဲယင်းမြို့ ဖြစ်သည်။
သမိုင်းများ ၂၀၂၄ ၂၀၂၄ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၈ ရက် တွင် ဒီပဲယင်းမြို့နယ်တစ်ခုလုံးအား တော်လှန်ရေးတပ်ဖွဲ့များက တိုက်ခိုက်သိမ်းယူခဲ့သည်။
အမျိုးသားညီညွတ်ရေးအစိုးရ လက်အောက်ခံ ခရိုင်တပ်ရင်းများ၊ ပြည်သူ့ကာကွယ်ရေးအဖွဲ့ (ပကဖ) နှင့် ဒေသတွင်း တော်လှန်ရေးအင်အားစုက အနောက်မြောက်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် အခြေစိုက်ရာ မုံရွာမြို့နှင့် မိုင် ၄၀ ကျော်သာ ကွာဝေးသည့် ဒီပဲယင်းမြို့ကို ဩဂုတ် ၁၅ ရက် ညနေပိုင်းမှ စတင်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သုံးရက်အကြာတွင် မြို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
၂၀၂၅ စစ်ကိုင်းတိုင်း၊ ဒီပဲယင်းမြို့နယ်၊ အိုးတိန်တွင်းရွာ စာသင်ကျောင်း လေကြောင်းတိုက်ခိုက်ခံရမှုတွင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်ခဲ့သည့် ကလေးငယ် ၂ ဦး ထပ်မံသေဆုံးခဲ့သဖြင့် သေဆုံးသူ စုစုပေါင်း ၂၄ ဦးအထိ ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း မြို့နယ်ပြည်သူ့အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့က သတင်းထုတ်ပြန်ထားသည်။
ကျော်ကြားသောပုဂ္ဂိုလ်များ စစ်သူကြီး မဟာဗန္ဓုလသည် ဒီပဲယင်းမြို့တော်ဝန် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။
ဖွားရာဇာတိမှာလည်း ဒီပဲယင်းအနီး ငပယင်းရွာ ဖြစ်သည်။
ရဟန်းစာဆို ရှင်အဂ္ဂသမာဓိအကျော်၏ ဖွားရာဇာတိမှာလည်း ဒီပဲယင်းအနီးက ကန်ဖျားရွာဖြစ်သည်။
လယ်တီဆရာတော် ဘုရားကြီးသည် ဒီပဲယင်းအနီး စိုင်းပြင်ရွာဇာတိ ဖြစ်သည်။
ဒီပဲယင်းဆရာတော်ဟု နာမည်ကျော်ကြားသည့် ဒုတိယရွှေကျင် သာသနာပိုင် ဆရာတော်ကြီးသည်လည်း ဒီပဲယင်းအနီး ကန်ဖျားရွာ ဇာတိဖြစ်သည်။
အလားတူ တောင်တန်းသာသနာပြု ဆရာတော် ဦးဥတ္တမသာရ ဆရာတော်ကြီးသည်လည်း ဒီပဲယင်းနယ်မှ ဆရာတော်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ဂဠုန်ဆရာစံ၏ ဖွားရာဇာတိမှာ ဒီပဲယင်းအနီး သရက်ကန်ရွာ ဖြစ်သည်။
အလောင်းမင်းတရားကြီး ဦးအောင်ဇေယျ၏ ဆရာ သာသနာပိုင်ဆရာတော် အတုလယသသည် ဒီပဲယင်းနယ် ဥသျှစ်ကျေးရွာဇာတိဖြစ်သည်။
ယခု ဥသျှစ်ကျေးရွာသည် အရာတော်နယ်မှ ဖြစ်နေသည်။
ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ဒီပဲယင်းမြို့နယ်၊ လက်ယက်ကုန်းရွာ အစုအပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရမှု ဒီပဲယင်းမြို့အရေးအခင်း (၂၀၀၃ ခုနှစ်) ကိုးကား Category:စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးရှိ မြို့နယ်များ။
ဖြစ်ရပ်များ ဇန်နဝါရီလ (၁) ရက်။
ဖေဖော်ဝါရီလ (၁၁) ရက်။
ဆရာ ရွှေတိုင်ညွန့်သည် အသက်(၃၆)နှစ် အရွယ်တွင် အဆုပ်ရောဂါ ဝေဒနာဖြင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။
တူရကီနိုင်ငံသည် ဂျာမနီနိုင်ငံနှင့် ဂျပန်နိုင်ငံ စစ်ကျေညာခဲ့လေသည်။
ဗမာ့ တပ်မတော်သည် ရန်ကုန်မြို့ ရွှေတိဂုံဘုရား အနောက် မြောက်ဘက်ရှိ ကွင်းပြင်ကြီး(ယခုတော်လှန်ရေး ပန်းခြံ)တွင် စစ်ရေးပြပွဲ အခမ်းအနားနှင့် တပ်ထွက်ပွဲ အခမ်းအနားကို ကျင်းပခဲ့သည်။
၁ ရက်မှ ၃ ရက်အထိ ဖဆပလ အစည်းအဝေးကို ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနေအိမ်၌ ကျင်းပ (၃၁) ရက်။
ဦးဗဆွေကို ဂျပန်တို့က ဖမ်းလိုက်ကြသည်။
ဒေးဗစ် လွိုက်ဂျော့ချ်သည် အယ်လ်လန်နီစတမ်းဒ်ဝီကျေးရွာရှိ တိုင်းမ်နယူးဝစ်ဒ် (ခေါ်) အမျိုးသားစာရေးဆရာများ စာပေရေးသားမှုဆိုင်ရာ အတတ်သင်ဌာန တွင်ကွယ်လွန်လေသည်။
တပ်မတော်နေ့ ဟု စတင်သတ်မှတ်၊ ဖက်စစ်ဂျပန်ကို စတင်တော်လှန်ကြကုန်သည်။
ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေး စတင်ဆင်နွှဲသည်။
နိုင်ငံတော်ဖွံ့ ဖြိုးတိုးတက်မှုမှတ်တမ်း(၂၀၁၀) ဧပြီလ (၁၇) ရက်။
စာရေးဆရာ မောင်ဝံသ ပဲခူးတိုင်း၊ ဝေါမြို့နယ်၊ မြစ်ကျိုးကျေးရွာတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
ဦးသိန်းစိန်ဧရာဝတီတိုင်း ငပုတောမြို့နယ် ကြူကုန်းကျေးရွာတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
ဦးဗဆွေ ပြန်လည် လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။
မူဆိုလီနီ ကွယ်လွန်၊ (၂၉) ရက်။
လေဘာတီ မမြရင် ငှက်ဖျားရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်၊ (၃၀) ရက်။
ဟစ်တလာ ကွယ်လွန်၊ မေလ (၁) ရက်။
ဂျိုးဇက် ဂြိုဟ်ဘယ်လ်စသည် ဘာလင်မြို့၌ မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ခဲ့သည်။
အာရပ်နိုင်ငံများအဖွဲ့ချုပ်ကို ထူထောင်ခဲ့။
ဇွန်လ (၂) ရက် ဗိုလ်မှူးကြီး ဗထူးသည် ရှမ်းပြည်တောင်ပိုင်း အောင်ပန်းမြို့နယ် မြင်းကြာဒိုး ရွာအနီး ‘တယ်လူးစခန်း’ ၌ အသက်(၂၉)နှစ်အရွယ် ကွယ်လွန်။
(၃) ရက် မနုဿ ကျော်ဝင်းကို ကချင်ပြည်နယ် မြစ်ကြီးနားမြို့တွင် ဖွားမြင်သည်။
(၁၉) ရက် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် (အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး) ကို ဖခင် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် မိခင်ဒေါ်ခင်ကြည် တို့မှ မီးရှုးသန့်စင် ဖွားမြင်သည်။
(၂၆) ရက် အဖွဲ့ဝင် နိုင်ငံပေါင်း (၁၉၂) နိုင်ငံရှိပြီး ကုလသမဂ္ဂအဖွဲ့ဌာနချုပ်ကို အမေရိကန်နိုင်ငံ ၊ နယူးယောက်မြို့တွင် ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်သည်။
ဇူလိုင်လ (၁၅) ရက်။
လူထု သတင်းစာတိုက်မှ လူထုဂျာနယ်ကို စတင်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် မက်ဆီကိုနယ် အယ်လာမာဂေါ်ဒိုဒေသ၌ ပထမဆုံးအနုမြူဗုံးကို ဖေါက်ခွဲခဲ့သည်။
မြန်မာရုပ်ရှင် သရုပ်ဆောင်၊ အဆိုတော် ဇော်ဝမ်း ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
ဩဂုတ်လ ၆ ဩဂုတ် - ဒုတိယကမ္ဘာစစ်: အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှ B-29 အမျိုးအစား "အီနိုလာဂေး" (Enola Gay) လေယာဉ်ဖြင့် "လစ်တဲလ်ဘွိုင်း" (Little Boy) အမည်ရှိ အဏုမြူဗုံးကို ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟီရိုရှီးမားမြို့ပေါ်သို့ ကြဲချခဲ့ရာ မြို့တော်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
ဗုံးပေါက်ကွဲမှုကြောင့် လူပေါင်း ၇၀,၀၀၀ ခန့် ချက်ချင်း သေဆုံးခဲ့ရပြီး၊ နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် မီးလောင်ဒဏ်ရာများနှင့် ဓာတ်ရောင်ခြည်သင့်မှုများကြောင့် နောက်နှစ်များတွင် ထောင်နှင့်ချီသော လူများ ထပ်မံသေဆုံးခဲ့ရသည်။
ဂျပန်တို့ တာရှည်မခံနိုင်တော့ဘဲ လက်နက်ချကာ အရှုံးပေးလေသည်။
ဂျပန်အစိုးရက လက်နက်ချသော စာချုပ်ကို စက်တင်ဘာလ ၂ ရက်နေ့တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးလေသည်။
ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်ကြီးမှာ ပြီးဆုံးသည်။
အောက်တိုဘာလ ၄ အောက်တိုဘာ - ပန်းချီဆရာကြီး ဦးဘဉာဏ်သည် မော်လမြိုင်မြို့နယ်၊ ကတိုးရွာတွင် ၁၉၄၅ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
၂၄ အောက်တိုဘာ - နော်ဝေးနိုင်ငံရေးသမား ဗစ်ဒကွန် အေဗရာဟမ် ကွစ်ဇလင်း ကို နော်ဝေးအစိုးရမှ ကွပ်မျက်လိုက်လေသည်။
ကိုကြည် (ပြင်ဦးလွင်)ကို မွေးဖွားခဲ့ပြီး သားအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။
ယူနက်စကိုသည် ကုလသမဂ္ဂ၏ အထူး အေဂျင်စီတစ်ခုအဖြစ် တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ဗိုလ်ထိန်ဝင်းသည် ထိုင်းနိုင်ငံ လန်ပန်မြို့၌ အဆုတ်ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်သည်။
ပြည်သူ့ရဲဘော်အဖွဲ့သည် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ခေါင်းဆောင်မှုနဲ့ စတင်ဖွဲ့စည်း ပေါ်ပေါက် လာခြင်းဖြစ်သည်။
ကရင်လူငယ်အဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းခဲ့။
ကန္နီစာချုပ် ချုပ်ဆို။
မွေးဖွားသူများ ၂၁ စက်တင်ဘာ - ဗစ်တာခင်ညို၊ စတီရီယိုခေတ်ဦး အဆိုတော် (၂၀၂၅ ကွယ်လွန်) ကွယ်လွန်သူများ ၂၈ ဧပြီ - ဗင်နီတို မူဆိုလီနီ၊ အီတလီလူမျိုး ဂျာနယ်လစ်နှင့် နိုင်ငံရေးသမား၊ ၂၇ ဦးမြောက် အီတလီနိုင်ငံ ဝန်ကြီးချုပ် (၁၈၈၃ မွေးဖွား) ကိုးကား Category:၁၉၄၅ Category:၁၉၄၀ ဆယ်စုနှစ်။
ဓမ္မရာဇာမင်း thumb|ပုဂံပြတိုက်ထဲမှာရှိသော ကျစွာမင်းရုပ်တု မြန်မာနိုင်ငံသမိုင်းတွင် ကျစွာမင်းအများ ရှိသည့်အနက် ဓမ္မရာဇာဘွဲ့ခံ ကျစွာမင်းသည် ပုဂံနေပြည်တော်၌ ပုဂံခေတ်ကျောက်စာများအရ ကောဇာသက္ကရာဇ် (၅၉၇)ခု (ခရစ်နှစ် ၁၂၃၆ ခုနှစ်)၊ နံကာလဆန်း (၁၄)ရက်၊ ကြာသပတေးနေ့တွင် နန်းတက်သည်။
ခမည်းတော်မှာ နန်းတောင်းများမင်း (ခေါ်) ထီးလိုမင်းလို(ခေါ်)ဇေယျသိင်္ခ မင်း ဖြစ်သည်။
ကျစွာမင်း၏ ဘိုးတော် နရပတိစည်သူမင်းနှင့် ခမည်းတော် နားတောင်းများမင်း တို့၏ လက်ထက်တော်တို့တွင် မြန်မာနိုင်ငံမြောက်ဖျားနှင့် တောင်ဖျားဒေသတို့ကို စစ်ဆင်အောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်သာမက သီဟိုဠ်ကျွန်းနှင့် နိုင်ငံခြားဆက်သွယ်ရေး ကောင်းမွန်စွာရှိနေပြီး ဖြစ်ရကား ကျစွာမင်း စိုးစံသောအချိန်သည် နိုင်ငံငြိမ်းချမ်းသာယာ၍ ယဉ်ကျေးမှုအချက်အလက်များ ကောင်းစွာတိုးတက်ဆဲဟု ဆိုနိုင်သည်။
နန်းတက်ခုနှစ်ကွဲလွဲချက်များ ပုဂံခေတ်မင်းတို့၏ နန်းစံသက္ကရာဇ်များနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ရာဇဝင်ကျမ်းအများ ကွဲလွဲနေကြသည်။
ကျောက်စာပါသက္ကရာဇ်တို့နှင့် အနီးစပ်ဆုံး သက္ကရာဇ်များကို ဇာတာပုံရာဇဝင်၌သာတွေ့ရသည်။
ကျစွာမင်း နန်းစံနှစ်ကို ဦးကုလားရာဇဝင်၌ (၅၈၁)ခု၊ တွင်းသင်းတိုက်ဝန်ရာဇဝင်၊ မှန်နန်းရာဇဝင်နှင့် ဇာတာပုံရာဇဝင်တို့၌ (၅၉၆)ခု ဟု ဖော်ပြထားသည်။
သာသနာတော်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်မှုများ စာပေကျမ်းဂန်တွင် ကျနစွာ တတ်မြောက်ကျွမ်းကျင်သော မင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ပိဋကတ်သုံးပုံကို ကိုးခေါက်ပြန်၍ သင်တော်မူခဲ့ကြောင်းနှင့် မြန်မာရာဇဝင်တို့၌ ဆိုသည်။
ပါဠိ၊ အဌကထာ ဋီကာကျမ်းတို့မှ အထူးထူးသော အဓိပ္ပာယ်တို့ကို ကြံတော်မူသည်ဖြစ်၍ မေးအံ့သောအရာ၌ ထိုမင်းနှင့်တူသူမရှိ၊ အရိယာသင်္ဃာတော်တို့အားလည်း တစ်နေ့ ခုနစ်ဝါရ စာချတော်မူသည်။
စေတသိက်၊ ရုပ်၊ နိဗ္ဗာန်ရ ပုဂ္ဂိလ်တို့အားလည်း သိစေလို၍ မောင်းမတို့အား ပြညွှန်းစရာ ပရမတ္ထဗိန္ဓုကိုလည်း စီရင်တော်မူသည်။
သဒ္ဒါဖက်ကလည်း သဒ္ဒဗိန္ဓုကျမ်းကို အဖွင့်ဋီကာနှင့်တကွ ပြုစုတော်မူသည်။
ထိုမင်းသည်သာမကာ သမီးတော် သံပျင်မင်းသမီးပင်လျှင် ရဟန်းသံဃာတော်တို့အား စာပို့ချနိုင်လောက်အောင် စာပေကျမ်းဂန်တို့၌ ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်သည်။
သမီးတော်၏ ခင်ပွန်း သံပျင်အမတ်သည်လည်း သံပျင်ဋီကာကို စီရင်သည်ဟုဆိုသည်။
ဘာသာ၊သာသနာနှင့်မြန်မာစာပေဖွံ့ဖြိုးလာခြင်း နရပတိစည်သူဘုရင် စိုးစံသည့်နှစ်များ အထက်က မွန်စာ၊ ပါဠိစာနှင့် ပျူစာတို့ ထွန်းကားခဲ့၍ နရပတိစည်သူလက်ထက်ရောက်မှ မြန်မာစာကို တိုင်းပြည်စာပေအနေဖြင့် တွင်ကျယ်စွာ အရေးတယူ သုံးစွဲကြောင်း ရေးထိုးခဲ့သော ကျောက်စာများကို ထောက်ထား၍ သိရှိနိုင်သည်။
ကျစွာမင်းလက်ထက် တိုင်းနိုင်ငံ ဝပြောသာယာ၍ သာသနာတော်ရေးတွင် များစွာထွန်းကား တိုးတက်ခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။
မြန်မာစာအသုံးအနှုံး များပြားလာသည်နှင့်အမျှ ပါဠိကျမ်းဂန်တို့မှ မြန်မာဘာသာသို့ ပြန်ဆို လေ့လာကြံဆကြသည့်အတိုင်း ဤမင်းလက်ထက်တွင် သာသနာရေးဆိုင်ရာစာပေ ထွန်းကားတိုးတက်ခြင်း၊ သာသနာတော် နေရောင်၊ လရောင်ထွန်းပြောင်ခြင်းများ ရှိခဲ့သည်။
သာသနာရေးနှင့်စာပေတွင် ကောင်းစွာမွေ့လျော်လိုသောကြောင့် တူးရွင်းတောင်ခြေက ကျသောရေကို ကန်ကြီးဆည်၍ ကြာမျိုးငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံစေ၏။
ထိုကန်ကို မြကန်ဟု ခေါ်တွင်လေသည်။
ဝမ်းဘဲ၊ ကြိုးကြာ၊ ဟင်္သာ၊ ရေကြက်၊ စက္ကဝက် စသောရေငှက်အပေါင်းတို့ မြူးပျော်ကျက်စားကြ၏။
ကန်အနီးတွင် လယ်ယာများစီရင်၍ တစ်နှစ်သုံးသီးစိုက်ပျိုးနိုင်သည်။
ကန်အနီးတွင် မင်းတဲ သာယာစွာဆောက်၍ တစ်နေ့ခုနစ်ဝါ စာပို့ချတော်မူကြောင်း ရာဇဝင်တို့၌ ပါရှိသည်။
ကောင်းမှုတော်များ ပြုတော်မူသောကုသိုလ်တော်တို့မှာ သာယာဝတီခရိုင်အတွင်း၌ ကြို့ပင်ကောက်မြို့အရှေ့ဘက်ရှိ ကျစွာဘုရား၊ စကုမြို့၊ ခဲတော်ကြီးအရပ်၌ ပြာသာဒ်ကျောင်းနှင့် ပုဂံမြို့ ပြဿဒါးဘုရားဖြစ်သည်။
ကျစွာမင်းသည် (၁၆)နှစ် စိုးစံအုပ်ချုပ်၍ သားတော် ဥဇနာမင်း ထီးနန်းဆက်ခံလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၂)၊ အပိုင်း(က)၊ စာမျက်နှာ (၁)။
(ပိဋကတ်စာပေကျွမ်းကျင်သော ကျစွာမင်းမြတ်၊ ပြုစုသူ-ဦးဘရှင်) ကိုးကား Category:ပုဂံခေတ် Category:ပုဂံမင်းဆက်။
(၁) ရက်။
ကုလသမဂ္ဂက ထုတ်ပြန် ချက်အရ ကမ္ဘာ့ လူဦးရေ ၇ ဘီလီယံ (သန်း ၇ ထောင်) အထိ ရှိပြီဟု ဆိုသည်။
မြစ်ဆုံဆည် တည်ဆောက်မှု စီမံကိန်း ရပ်တန့်ခဲ့မှုနှင့် ပတ်သက်၍ မြန်မာနိုင်ငံတွင် လာရောက် လုပ်ကိုင်နေသော တရုတ်ကုမ္ပဏီများ၏ အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ် စောင့်ရှောက် ပေးရန် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံမှ မြန်မာနိုင်ငံအား ပြောကြားသည်။
Ministry of Foreign Affairs of the People's Republic of China ပြည်ထောင်စုအဆင့် ငြိမ်းချမ်းရေးဖော်ဆောင်ရေးအဖွဲ့နှင့် 'ဝ'အထူးဒေသ (၂) ငြိမ်းချမ်းရေးဖော်ဆောင်ရေးအဖွဲ့တို့ ပထမအကြိမ် ငြိမ်းချမ်းရေးကိစ္စများ ညှိုနှိုင်းဆွေးနွေး။
'ဝ' အထူးဒေသ (၂) သည် ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း၊ ပြည်ထောင်စုမှ ခွဲထွက်မည် မဟုတ်ကြောင်း၊ တိုင်းပြည်ပြိုကွဲအောင် မည်သည့်အခါမျှ ပြုလုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေးကို ရေရှည်ဆက်လက်ထိန်းသိမ်း၍ နယ်စပ်ဒေသတည်ငြိမ်းအေးချမ်းရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို နိုင်ငံတော်အစိုးရနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဦးရှောက်မိန်လင့် က ပြောကြားခဲ့။
Home - Eleven Media Group (၃)ရက် အစိုးရသစ် လက်ထက်တွင် ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးအောင်ကြည်နှင့် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်တို့ တတိယအကြိမ်တွေ့ဆုံ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် အပါအဝင် အကြောင်းအရာ လေးရပ်အား ဆွေးနွေးခဲ့ကြောင်းသိရ။
Home - Eleven Media Group (၄)ရက်။
ဆီးရီးယားနိုင်ငံတွင် အစိုးရအား ဆန့်ကျင်ဆန္ဒပြသူများကို အကြမ်းဖက်နှိမ်နင်းမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ကုလသမဂ္ဂလုံခြုံရေးကောင်စီ တွင် ဆီးရီးယားနိုင်ငံအား အရေးယူရန် မဲခွဲဆုံးဖြတ်ကြရာ ရုရှားနိုင်ငံနှင့် တရုတ်နိုင်ငံတို့မှ ဗီတိုအာဏာ သုံး၍ ပယ်ချလိုက်သည်။