kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ကျမ်းစာပါအကြောင်းအရာများသည် မောရှေမမွေးဖွားမီ ရှေးပဝေဏီ ကမ္ဘာဦးကာအကြောင်းဖြစ်၍ မောရှေက မည်သို့သိရှိနိုင်သနည်း။
သန့်ရှင်းဝိညာဉ်တော်က ဖော်ပြပေးသည်။
ထို့ကြောင့်လည်း ဘုရားနှင့်လူ ပူးပေါင်းရေးသားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။
Pentateuch မိတ်ဆက်တွင် မောရှေက စီရင်ရေးသားပုံ ဆွေးနွေးထားပြီးဖြစ်သည်။
အချိန်ကာလ ရှေးရိုးဝါဒီသမားများက ဘီစီ ၁၄၄၅ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထွက်မြောက်ရာကျမ်း စီရင်ရေးသားသည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။
ကမ္ဘာဦးကျမ်းကို ထိုကာလနှင့် မောရှေ မသေမီ နှစ်ပေါင်း (၄ဝ)အတွင်း စီရင် ရေးသားမည်ဟု တွက်ဆကြသည်။
ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်မှာထွက်မြောက်ရာကျမ်း မရေးသားမှီ ဤကျမ်းစာရေးသားရမည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကမ္ဘာဦးကျမ်းပါ အချက်အလက်များသည် ကြီးမားေသာအဖြစ်အပျက်များဖြစ်သည် ကျမ်းစာများ၏ အခြေခံ ဖြစ်သည်။
Pentateuch မိတ်ဆက်ကိုအသေးစိပ်လေ့လာပါ။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ကျမ်းစာကို ခါးသီးစွာဆန့်ကျင်သူများ အချို့ခရစ်ယာန်ဆိုသူများနှင့် ယုဒဝါဒီများမှလွဲ၍ ကမ္ဘာဦးကျမ်းသည် စိတ်အာရုံဖမ်းစားနိုင်သော ရှေးပဝေသဏီကအဖြစ်အပျက်များဖြစ်သည်ဟု လက်ခံကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ယောသပ်၏ ဘဝဇာတ်လမ်းသည် ဖမ်းညှို့စွဲငင်အားကောင်းသည်။
ယောသပ်နောက်သို့ လိုက်မသွားဘဲ၊ ကျမ်းစာ၏ နောက်ခံသမိုင်းကို ပြန်လည်လေ့လာ ကြည့်ကြပါစို့။
ဘုရားသခင်ကို လက်မခံသော လူစု၊ ဘုရားတရားမသိသူများက ကမ္ဘာဦးကျမ်းသည် ဒဏ္ဍာရီပေါင်းချုပ်၊ မေဆိုပိုတေးမီးယားဒဏ္ဍာရီများကို ဖြည့်စွက်မွမ်းမံထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု စွပ်စွဲကြသည်။
နတ်ဘုရားအမျိုးမျိုးကိုးကွယ်ခြင်းကို စိစစ်သန့်စသန့်စင်၍ ဟေဗြဲဘာသာသို့ ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သမုတ်ကြသည်။
အချို့ဘာသာရေးကင်းမဲ့သူများက ကမ္ဘာဦးပုံပြင်ဒဏ္ဍာရီပေါင်းချုပ်ဟု ဆိုကြသည် သမိုင်းပုံပြင် အဖြစ် တန်ဖိုးသတ်မှတ်ကြသည်။
အချို့ကမူ သဘာဝတရားနှင့် လူ့ယဉ်ကျေးမှုပေါ်ထွန်းလာပုံ ရှင်းပြချက် (etiologies) ဖြစ်သည်ဟုဆိုကြသည်။
ဓမ္မဟောင်းကျမ်း အထူးသဖြင့် ကမ္ဘာဦးကျမ်းကို အရင်းဖြစ်ဗေဒဟု ဆိုနိုင်သည်။
အပြစ်ဒုစရိုက်၏အရင်းအမြစ် သက်တံဖြစ်ပေါ်လာပုံ စသည်တို့ကို ရှင်းပြထားသည်။
သို့သော်အခြေမြစ်မရှိ ယုတ္တိကင်းမဲ့စွာရှင်းပြသည်မဟုတ်။
အကျိုးအကြောင်းဆီလျော်သည်။
ကမ္ဘာဦးကျမ်းသည် သမိုင်းဖြစ်သည်။
အရာခပ်သိမ်း၏ အကြောင်းအရာ သမိုင်းဖြစ်စဉ် ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်၏အစီအမံတော်၊ ဓမ္မဗေဒဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ဤသမိုင်းကို ဘုရားသခင်၏ သမိုင်းဟုဆိုနိုင်သည်။
ကမ္ဘာဦးကျမ်းသည်ပထမဦးဆုံးပညတ်တော်ကျမ်းဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ စည်းမျဉ်းနိယာမ အနည်းငယ်သာပါဝင်သည်။
ဟေဗြဲဘာသာအားဖြင့် Torah ဟုခေါ်ဆို၍ လမ်းညွှန်ချက်၊ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဤကျမ်းပေါ်တွင်အခြေခံ၍ ထွက်မြောက်ရာကျမ်းနှင့် တရားဟောရာကျမ်းတွင် ထပ်မံဖော်ပြထားသည်။
ထိုပညတ်ချက်များသည် ဘုရားသခင်က မောရှေအားပြောပြသည်။
ထို့ကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာ၏သမိုင်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်းတွင် အခြေပြုသည်။
ကမ္ဘာဦးကျမ်းကိုယ်တိုင်သည်လည်း သမိုင်းဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာဦးကျမ်းတွင် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာနှင့် ကျိန်ခြင်း အမင်္ဂလာသည်လည်း အမွှာပူးအဖြစ် မွေးဖွားလာကြောင်း တွေ့ရမည်။
ထိုစကားသည် ကမ္ဘာဦးမှစ၍ပါရှိသော ကမ္ဘာဦးကျမ်း၏ ကျမ်းစကားသက်သေဖြစ်သည်။
နှုတ်ကပတ်တော် နာခံသူများသည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ခံစားကြ၍ မနာခံငြင်းပယ်သူများသည် ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာခံကြသည်။
လူသားများမနာခံမှုကြောင့် ကြီးမားသော ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာခံယူကြပုံကို ရှင်းပြထားသည်။
ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ရေလွှမ်းမိုးခြင်း၊ ဗာဗုလုန်မျှော်စင်တည်ဆောက်ကြသောကြောင့် ဘာသာစကား အမျိုးမျိုးကွဲပြားသွားကြခြင်းတို့ တွေ့ရသည်။
ကယ်တင်ရှင်ဘုရားသခင်၏ မဟာကောင်းကြီးမင်္ဂလာများမှာ သစ္စာရှိယုံကြည်သူများ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ဘေးဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ကြသည်။
ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ လူသားများထံသို့ ဆင်းနိုင်ရန် ဣသရေလလူမျိုးများအား လူမျိုးတော်စမ်းချောင်းအဖြစ် ရွေးကောက် ထားသည်။
ကမ္ဘာဦးကျမ်းသည် ဖြစ်ရပ်မှန်သမိုင်းမှတ်တမ်းဖြစ်သည်။
ထိုအဖြစ်အပျက်များကို မောရှေက မည်သို့ သိရှိနိုင်သနည်း။
ရှေးဦးကာလက ဆွေမျိုးစဉ်ဆက်များ ဘုရားသခင်နှင့် စကားပြောကြပုံများ၊ သမိုင်းစဉ်အဖြစ်အပျက်များကို တိကျမှန်ကန်စွာမည်သို့ပြောပြနိုင်သနည်း။
ပထမအချက်အနေဖြင့် ရှေးဟောင်းသုတေသနဘာသာရပ်က အထောက်အကူပြုသည် (အသိအမှတ် ပြုသည်ဟုမဆိုလို)။
နေရာဒေသတိုင်းရှိ၊ ဘိုးဘွားဘီဘင်များနှင့် ရိုးရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာ များက သက်သေခံသည်။
၁၉-ရာစုနှစ် လွတ်လပ်သော အတွေးအခေါ်ပညာရှင် Hartmann ၁ က ဤ Pentateuch ကျမ်းအား မောရှေရေးသားခြင်းမဟုတ်နိုင်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုခေတ်ကာလတွင် စာပေမပေါ်ထွန်းသေးပါ ဟုဆိုသည်။
အသေအချာ သုတေသနပြုသောအခါ မောရှေသည် စာတတ်ပေတတ်ဖြစ်သည်။
အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ငယ်ရွယ်စဉ်မှ လူလားမြောက်သည့် တိုင်အောင် နေထိုင်ခဲ့သည်။
အဲဂုတ္တုစာဖြင့်ရေးသားခဲ့သော လက်ရာအများအပြားတွေ့ရှိသည်။
မောရှေသည် သောသပ်ချန်ထားခဲ့သော ကျောက်ပြားစာ၊ သားရေစာများကို ဖတ်ရှုကိုးကားရမှာ သောချာသည်။
ရှေးမေဆိုပိုတေးမီးယားတို့၏ နှုတ်စကားပြောပြချက်များဖြင့် အာဗြံဘိုးဘေးအကြောင်းကိုလည်းသိရှိကြပေမည်။
အာဒံမှစ၍သားစဉ်မြေးဆက်များအကြောင်းလည်း ပါရှိသွားမည်။
သို့သော်ထိုမျှနှင့် အကြောင်းအရာ မလုံလောက် မခိုင်လုံသေးပါ။
ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်း ဝိညာဉ်တော်က မောရှေအား အမှားအယွင်းမရှိ၊ အတိအကျ အသေအချာ ရေးမှတ်ရန် အသေးစိတ် ပြောပြပေမည်။
အထူးသဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားများ တွေ့ဆုံကြပုံများကို အသေးစိတ် တွေ့ရသည်။
ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ တွေ့မြင်ကြပုံကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
ထိုအကြောင်းအရာကို လက်ခံခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်းတရားဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်သည် သူ၏အစေခံအားဖြင့် အလုပ်လုပ်သည်။
ခေတ်အဆက်ဆက် ယုံကြည်သူများသည် သမိုင်းမတင်မှီ ကာလမှစ၍ ယနေ့ထက်တိုင်အောင် ဘုရားသခင်သည် စစ်မှန်သောတရားတော် ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ကြသည်။
ကျမ်းစာတွင် ပါရှိသည့် ဘိုးဘေးများနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များ တည်ခဲ့ပုံကို ရှေးဟောင်း သုတေသနပညာက အထောက်အကူပြုပေးသော်လည်း ကမ္ဘာဦးကျမ်း၏ သမ္မာတရားအား စိတ်နှလုံးထဲတွင် ယုံကြည်စွဲမှတ်ရန်မှာ သန့်ရှင်းဝိညာဉ်တော် အကူအညီ အားဖြင့်သာ သိရှိနိုင်သည်။
ဤ BBC ကျမ်းစာ ကမ္ဘာဦးအနက်ဖွင့်ကျမ်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ အခြားဓမ္မ ဟောင်းကျမ်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းဝိညာဉ်တော် မှီခို၍ ဖတ်ရှုလေ့လာလျှုင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော နှုတ်ကပတ်တော်များ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားမည်။
ထိရောက်သော အနက်ဖွင့်ကျမ်းသည် တသီးတခြား လွတ်လပ်စွာမနေ။
သို့သော် မြှားကဲ့သို့ စူးရှစွာ ထိုးဖောက်သည်။
ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်၏ စကားတော်ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာဦးကျမ်း ပါဝင်သည့်အချက်များ ၁။
အစောဆုံးကမ္ဘာဦးကာလ (အခန်း ၁–၁၁) (က) ဖန်ဆင်းခြင်း (အခန်း ၁-၂) (ခ) စုံစမ်းငြခ်းနှင့် စုံစမ်းမှု ကခံနိုင်ခြင်း (အခန်း ၃) (ဂ) ကာဣန နှင့် အာဗေလ (အခန်း ၄) (ဃ) ရှေသ၏သားစဉ်မြေးဆက် (အခန်း ၅) (င) ဗာဗုလုန်မျှော်စင် (အခန်း ၁၁) ၂။
ဣသရေလဘိုးဘွားဘီဘင်များ (အခန်း ၁၂–၅ဝ) (က) အာဗြဟံ ( ၁၂:၁–၂၅:၁၈) ၁။
အာဗြဟံအားခေါ်ခြင်း (၁၂:၁-၉) ၂။
အဲဂုတ္တုပြည်သို့သွားခြင်း (၁၂:၁-၉) ၃။
လောတ၊ မေလခိဇိဒက်နှင့်ဆက်ဆံပုံ (၁၃:၅-၁၄:၂၄) ၄။
အမွေတော်ခံမည့်အကြောင်းအာ့ဗဟံသို့ ကတိတော် (အခန်း ၁၅) ၅။
လူ့ဇာတိသား ဣရှမေလ (အခန်း ၁၆-၁၇) ၆။
သောဒုံနှင့် ဂေါမူရ (အခန်း ၁၈-၁၉) ၇။
အာဗြဟံနှင့် အဘိမလက် (အခန်း ၂ဝ) ၈။
ကတိတော်နှင့်ဆိုင်သော သားဣဇာက် (အခန်း ၂၁) ၉။
ဣဇာက်အားယဇ်ပူဇော်ခြင်း (အခန်း ၂၂) ၁၀။
မိသားစုသင်္ချိုင်းကုန်း (အခန်း ၂၃) ၁၁။
ဣဇာက်အတွက် သတို့သမီး (အခန်း ၂၄) ၁၂။
အာဗြံဟံ၏သားစဉ်မြေးဆက်များ (၂၅:၁-၁၈) (ခ) ဣဇာက် (၂၅:၁၉–၂၆:၃၅) ၁။
ဣဇာက်မိသားစု (၂၅:၁၉-၃၄) ၂။
ဣနှင့်အဘိမလက် (အခန်း ၂၆) (ဂ) ယာကုပ် (၂၇:၁–၅၀:၂၆) ၁။
ဧသောကိုလိမ်ညာခြင်း (အခန်း ၂၇) ၂။
ဟာရန်သို့ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်း (အခန်း ၂၈) ၃။
ယာကုပ်၊ ဇနီးများနှင့် အဆွယ်အပွားများ ( ၂၉:၁-၃၀:၂၄) ၄။
လာဗန်အား လိမ်လည်ခြင်း (၃၀:၂၅-၄၃) ၅။
ခါနာန်ပြသည်သို့ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း (အခန်း ၃၂-၃၃) ၆။
ဧသောနှင့်ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း (အခန်း ၃၂:၃၃) ၇။
ရှေခင်တွင်အပြစ်ဒုစရိုက်အခန်း (အခန်း ၃၄) ၈။
ဗေသေလသို့ပြန်လာခြင်း (အခန်း ၃၅) ၉။
ယာကုပ်အစ်ကို ဧသော၏သားစဉ်မြေးဆက် (အခန်း ၃၆) (ဃ) ယောသပ် (၃၇:၁–၅၀:၂၆) ၁။
ကျွန်အြဖစ်အရောင်းခံရခြင်း (အခန်း ၃၇) ၂။
ယုဒနှင့်တာမာ (အခန်း ၃၈) ၃။
စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှ ယောသပ်အောင်မြင်ခြင်း (အခန်း ၃၉) ၄။
ဖလားတော်ဝန် နှင့် စားတော်ဝန်တို့၏ အိပ်မက်အနက်ဖွင့်ဆိုပေးခြင်း (အခန်း ၄၀) ၅။
ဖာရောဘုရင်၏ အိပ်မက်အနက်ပြန်ခြင်း (အခန်း ၄၁) ၆။
အဲဂုတ္တုပြည်ရောက် ယောသပ်၏အကိုများ (အခန်း ၄၂-၄၄) ၇။
ယောသပ်ဖြစ်ကြောင်း အစ်ကိုများ​ြေပာြပခြင်း (အခန်း ၄၅) ၈။
မိသားစုနှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်း (အခန်း ၄၅) ၉။
အဲဂုတ္တဒပြည်တွင် ယောသပ်မိသားစု (အခန်း ၄၇) ၁၀။
ယောသပ်၏သားများအပေ: ယာကုပ်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ (အခန်း ၄၈) ၁၁။
သားများအပေါ် ယာကုပ်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ (အခန်း ၄၈) ၁၂။
ယာကုပ်ကွယ်လွန်ခြင်းနှင့် အဲဂုတ္တုတွင် ယောသပ်ဆက်နေခြင်း (အခန်း ၅၀) TAGS: ကမ္ဘာဦးကျမ်း ကိုးကား * Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း(ဂရိထွက်ရပ်လမ်း)သည် ယောသပ်ကွယ်လွန်ပြီးမှ ပေါ်လွင်ထင်ရှားသော ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။
ဣသရေလတို့၏ ဘာသာရေးအယူဝါဒဆိုင်ရာ ပဿခါပွဲတော်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်းကပ်ဆိုးလွန်မြောက်ပြီးသောအခါ ဖာရောမင်းက ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးဟေဗြဲများအား အသိအမှတ်မပြု၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သဖြင့် ဘုရားသခင်က အဲဂုတ္တုအမျိုးအား ကပ်ဆိုး(၁၀)ခုဖြင့် ဆုံးမပုံကို တွေ့ရမည်။
ဟေဗြဲလူမျိုးများ အလုံးအရင်းဖြင့် ပင်လယ်နီ ဖြတ်သန်းကျော်လွှားကြပုံကို အံ့မခန်းလိလိ တွေ့ရမည်။
သိနာတောင်ပေါ်တွင် မောရှသို့ ပညတ်တော်ပေးပုံ၊ တဲတော်တည်ဆောက်ပုံ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုလည်း ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ ဖတ်ရှုကြရမည်။
ကျမ်းရေးသူ ယုဒထုံးတမ်းစဉ်လာဝါဒီများနှင့် ခရစ်ယာန်ရှုထောင့်အရ ဤကျမ်းမှာ မောရှေ၏ Pentateuch ကျမ်းတစ်စော်ငဖြစ်သည်။
မောရှေ လက်ရာဖြေစ်ကြောင်း Pentateuch ကျမ်းများမိတ်ဆက် အခန်းတွင် ရှင်းပြထားပြီးဖြစ်သည်။
အချိန်ကာလ ကျမ်းစာသုတေသီပညာရှင်များက အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်လာခါစ စောဆုံး ဘီစီ ၁၅၈၀ နောက်အကျဆုံး ဘီစီ ၁၂၃၀ ကာလဖြစ်မည်ဟု ယူဆကြသည်။
၁ရာ ၆:၁တွင် ရှောလမုန်မင်း ဗိမာန်တော်ဆောက်လုပ်ခြင်း မစတင်မှီ နှစ်ပေါင်း (၄၈၀)ခန့်တွင် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသည်ဟု ဆိုထားသည်။
ထိုကာလသည် ဘီစီ ၉၆၀ ခုနှစ်ဖြစ်သောကြောင့် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသည်ဟု ဆိုထားသည်။
ထိုကာလသည် ဘီစီ ၉၆၀ ခုနှစ် ဖြစ်သောကြောင့် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်လာခြင်းသည် ဘီစီ ၁၄၄၀ ခုနှစ်ခန့် ဖြစ်တန်ရာသည်။
ကျမ်းစာသုတေသီအများကမူ ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရပ် အထောက်အထားများအရ ဘီစီ ၁၂၉၀ ခန့် ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။
ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်များကမူ ထို့ထက်စောမည်ဟု မှတ်ချက်ပြုကြသည်။
ထို့ကြောင့် ကာလအတိအကျ မပိုင်းခြားနိုင်သော်လည်း ဘီစီ ၁၄၄၀ ခုနှစ်အေစောပိုင်းတွင် အဲဂုတ္တုပြည်အထဲမှ ထွက်မြောက်ရာကျမ်းကို ထို့ထက်နောက်ကျ၍ ရေးသားသည်ဟု ယူရသည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ထွက်မြောက်ရာကျမ်းကို လေ့လာမည်ဆိုလျှင် အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ဇာတ်လမ်းဆုံးသွားသော ကမ္ဘာဦးကျမ်းမှ အစ ပြန်ကောက်ရပါမည်။
သို့သော် နောက်ခံ သမိုင်းကြောင်းသည် တသီးတခြားစီဖြစ်သည်။
ယောသပ် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း(၄၀၀) ကျော်ကြာ ဟေဗြဲများသည် ဖာရောမင်းအတွက် အုတ်ဖုတ်၍ ပိရမစ် ဆောက်လုပ်ပေးရသည်။
ကျွန်ခံနေရသေးသည်။
ဖာရေမင်းက နှိပ်ကွပ်သော်လည်း နှိပ်ကွပ်လေ လူဦးရေ တိုးပွားလြေဖစ်သည်။
ထွက်မြောက်ရာကျမ်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ဣသရေလလူမျိုးအား ဘုရားသခင်၏ ရွေးနှုတ်ခြင်း ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။
နှစ်ပေါင်း (၃၄၀၀)ကျော် ကြာလာသည့်တိုင်အောင် ယုဒလူမျိုးများသည် ထိုအဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်လာသည့်အထိမ်းအမှတ် ပဿခါပွဲတော်ကို ကမ္ဘာအဝှမ်းတွင် ကျင်းပနေဆဲဖြစ်သည်။
ခွန်အားဗလ၊ အသက်သွေးကြောအရင်းအနှီးပြု၍ ဣသရေလအမျိုးဟု ပေါ်လွင်ထင်ရှားစေသည်။
ပဿခါပွဲတော် အကြောင်းကိုလည်း တွေ့ရမည်။
ဣသရေလတို့အသက်သွေးကြောရင်းနှီးမှုကို အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ပဿခါပွဲတော်ကျင်းပရလေ့ရှိသကဲ့သို့ ယုံကြည်သူ ခရစ်ယာန်များသည်လည်း ခရစ်တော်ပေးဆပ်ခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အသွေးကို အောက်မေ့ သတိရသောအားဖြင့် ပွဲတော်မင်္ဂလာကျင်းပလေ့ရှိကြသည်။
သို့ကြောင့် ဤပွဲတော်နှစ်ခုသည် ဒေဝဗေဒ ရှုထောင့်အရ၎င်း၊ ယဉ်ကျေးမှုသမိုင်းကြောင်းအရ၎င်း၊ ပေါ်လွင်ထင်ရှားသည်။
ပွဲတော်မင်္ဂလာတွင် အသုံးပြုသော မုန့်နှင့် စပျစ်ရည်သည် ထိုပဿခါပွဲတော် ကျင်းပပုံမှ ယူဆောင်လာခြင်းဖြစ်သည်။
အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်လာကြသောအခါ ဘဝခရီးနှင်ကြစဉ်တွင် မောရှေသည် သူ့လူများ လိုက်နာ ကျင့်ဆောင်ဖို့ ဘုရားသခင်ထံတော်မှ ညွှန်ကြားချက်ရရှိသည်။
ကျမ်းစာတစ်ဝက်နီးပါးသည် ယဇ်ပုရောဟိတ် အရာနှင့် ယဇ်ပလ္လင်အကြောင်း (အခန်း ၂၅-၄၀)ဖြစ်သည်။
အသေးစိတ်အချက်အလက်များ ဖော်ပြထားရာ သမိုင်းအနေဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ခြင်းမဟုတ်။
ဝိညာဉ်ရေးရာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။
ဤကျမ်းကို အနှစ်ကျကျလေ့လာမည်ဆိုလျှင် ယေရှုခရစ်တော်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။
မောရှေ၊ ပဿခါသိုးသူငယ်၊ ကျောက်ဆောင်၊ ယဇ်ပလ္လင်အစရှိသည်များသည် ခရစ်တော်ကို ပုံဆောင်ခြင်းဖြစ်သည်။
(ဥပမာ ၁ကော ၅:၇၊ ၁၀:၄၊ ဟေဗြဲ အခန်း ၃-၃၀)။
ဒမာသက်လမ်းမှ ခရီးသည်နှစ်ဦးသို့ “ပရောဖက်တို့၏ ကျမ်းစာများ၌ ကိုယ်တော်ကို ရည်မှတ်၍ ရေးသားထားသည်။
” (လု ၂၄:၂၇)ဟု ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင် ရှင်းပြထားသည်။
အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ဣသရေလတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး (အခန်း ၁) ၂။
မောရှေမွေးဖွားခြင်း၊ ကယ်တင်ခံရခြင်းနှင့် ပညာရည်နို့စို့ခြင်း (အခန်း ၂) ၃။
မောရှေအားခေါ် ယူခြင်း (အခန်း ၃၊၄) (က) ယေဟောဝါဘုရား ကိုယ်ထင်ပြခြင်း (အခန်း၃) (ခ) မောရှေစိတ်မပါခြင်း (၄:၁-၁၇) (ဂ) အဲဂုတ္တုပြည်သို့ မောရှေပြန်ရောက်ခြင်း (၄:၁၈-၁၃) ၄။
မောရှေနှင့်ဖာရောဘုရင် ထပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း (၅:၁–၇:၁၃) (က) ပထမအကြိမ်တွေ့ဆုံခြင်း (၅:၁-၇:၆) (ခ) ဒုတိယအကြိမ်တွေ့ဆုံခြင်း (၇:၇-၇:၁၃) ၅။
ပထမအကြိမ်ကပ်ဆိုး (၉)ပါး (၇:၁၄–၁၀:၂၉) (က) ပထမကပ်ဆိုး၊ နိုင်းလ်မြစ်သွေးနီရေဖြစ်ခြင်း (၇:၁၄-၂၅) (ခ) ဒုတိယကပ်ဆိုး၊ ဖားအန္တရာယ် (၈:၁-၁၅) (ဂ) တတိယကပ်ဆိုး၊ ခြင်ကောင် (၈:၁၆-၁၉) (ဃ) စတုတ္ထကပ်ဆိုး၊ ယင်ရဲကောင် (၈:၂၀-၃၂) (င) ပဉ္စမကပ်ဆိုး၊ တိရစ္ဆာန်များအနာရေဂါကျခြင်း (၉:၁-၇) (စ) ဆဋ္ဌမကပ်ဆိုး၊ အနာဆိုး (၉:၈-၁၂) (ဆ) သတ္တမကပ်ဆိုး၊ မိုးသီးနှင့်မီး (၉:၁၃-၃၅) (ဇ) အဋ္ဌမကပ်ဆိုး၊ ကျိုင်းကောင်များ (၁၀:၁-၂၀) (ဈ) နဝမကပ်ဆိုး၊ သုံးရက်လုံးလုံးမှေင်မိုက်ခြင်း (၁၀:၂၁-၂၉) ၆။
သားဦးများသေကြခြင်းနှင့် ဣသရေလတို့ လွတ်မြောက်ခြင်း (၁၁:၁၀၁၂:၃၀) ၇။
အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်ကြခြင်း (၁၂:၃၁–၁၅:၂၁) (က) ပင်လယ်သို့ ဦးတည်ပြေးကြခြင်း (၁၂:၃၁-၁၃:၂၂) (ခ) ပင်လယ်နီဖြတ်သန်းကြခြင်း (အခန်း ၁၄) (ဂ) မောရှေ၏သီချင်း (၁၅:၁-၂၁) ၈။
သိနာတောင်ခရီး (၁၅:၂၂–၁၈:၂၇) (က) ရှုရကန္တာရတော (၁၅:၂၂-၂၇) (ခ) အပြစ်ဒုစရိုက်ကန္တာရတော (အခန်း ၁၆) (ဂ) ရေဖိဒိမ်အရပ်ဒေသ (အခန်း ၁၇) (ဃ) မောရှေနှင့် ယေသရော (အခန်း ၁၈) ၉။
ပညတ်တော်ပေးခြင်း (အခန်း ၁၉–၂၄) (က) ဗျာဒိတ်တော်အတွက်ပြင်ဆင်ချိန် (အခန်း ၁၉) (ခ) ပညတ်တော်ဆယ်ပါး (အခန်း ၂၀) (ဂ) အထွေထွေပညတ်ချက်များ (အခန်း ၂၁-၂၄) ၁။
ကျေးကျွန်များ (၂၁:၁-၁၁) ၂။
ထိုခိုက်ဒဏ်ရာရရှိခြင်း (၂၁:၁၂-၃၆) ၃။
ခိုးမှုနှင့်သူတစ်ပါးပစ္စည်းဖျက်ဆီးခြင်း (၂၂:၁-၆) ၄။
မရိုးမဖြောင့်ခြင်း (၂၂:၇-၁၅) ၅။
သွေးဆောင်ခြင်း (၂၂:၁၆-၁၇) ၆။
နယ်ဘက်ပြစ်မှုနှင့်ဘာသာရေးပြစ်မှု (၂၂:၁၈-၂၃:၁၉) ၇။
အနိုင်အမှတ်လုယူခြင်း (၂၃:၂၀-၃၃) ၈။
ပညတ်တရားများအတည်ပြုခြင်း (၂၄:၁-၈) ၉။
ဘုရားသခင်ဘုန်းတန်ခိုးထင်ရှားခြင်း (၂၄:၉-၁၈) ၁၀။
တဲတော်နှင့်ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုတော် (အခန်း ၂၅–၄၀) (က) တဲတော်တည်ဆောက်ရန်ညွှန်ကြားချက် (အခန်း ၂၅-၂၇) ၁။
ကုန်ကြမ်းကပစ္စည်းများရှာဖွေစုဆောင်းခြင်း (၂၅:၁-၉) ၂။
ပဋိညာဉ်သေတ္တာ (၂၅:၁၀-၁၆) ၃။
ကရုဏာပလ္လင်တော် (၂၅:၁၇-၂၂) ၄။
ပစ္စည်းများတင်ရာစားပွဲတော် (၂၅:၂၃-၃၀) ၅။
ရွှေမီးတိုင်စင်နှင့် ဆက်စပ်ပစ္စည်းများ (၂၅:၃၁-၄၀) ၆။
တဲတော် (အခန်း ၂၆) ၇။
ကြေးဝါယဇ်ပလ္လင်နှင့် မီးရှို့ပူဇော်ခြင်း (၂၇:၁-၈) ၈။
တဲတော်ဝင်း၊ တိုင်နှင့်ကုလားကာ (၂၇:၉-၁၉) ၉။
လောင်စာဆီ (၂၇:၂၀-၂၁) (ခ) ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုအရာ (အခန်း ၂၈-၂၉) ၁။
ယဇ်ပုရောဟိတ်ဝတ်ရုံ (အခန်း ၂၈) ၂။
ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ အထဋ်အမြတ် (အခန်း ၂၉) (ဂ) တဲတော်နှင့်ပတ်သက်၍ အခြားညွှန်ကြားချက်များ (အခန်း ၃၀၊၃၁) ၁။
နံ့သာပေါင်းယဇ်ပလ္လင် (၃၀:၁-၁၀) ၂။
အသက်ရွေးရန်ငွေ (၃၀:၁၁-၁၆) ၃။
အင်တုံ (၃၀:၁၇-၂၁) ၄။
ဘိတ်သိက်ဆီ (၃၀:၂၂-၃၃) ၅။
အမွှေးတိုင် (၃၀:၃၄-၃၈) ၆။
လက်မှုညာဆုလက်ဆောင် (၃၁:၁-၁၁) ၇။
ဥပုသ်နေ့အင်္ဂါရပ် (၃၁:၁၂-၁၈) (ဃ) ရုပ်တုဆင်းတုကိုးကွယ်မှုရှုတ်ချခြင်း (အခန်း ၃၂၊၃၃) ၁။
ရွှေနွားရုပ် (၃၂:၁-၁၀) ၂။
မောရှေအမျက်ဒေါသထွက်ခြင်း (၃၂:၁၁-၃၅) ၃။
မောရှေ၏လူများနောင်တရကြခြင်း (၃၃:၁၁-၁၆) ၄။
မောရှေတဲတွင် စုဝေးကြခြင်း (၃၃:၇-၁၁) ၅။
မောရှေ၏ဆုတောင်း (၃၃:၁၂-၂၃) (င) ပညတ်တရားများ အသစ်ပြန်ပေးခြင်း (၃၄:၁-၃၅:၃) (စ) တဲတော်ဆင်မြန်းရန်ပြင်ဆင်ကြခြင်း (၃၅:၄-၃၈:၃၁) ၁။
ဘုရားပေးလှူသူများ ဘုရားရှင်က လက်ဆောင်ပေးခြင်း (၃၅:၄-၃၆:၇) ၂။
တဲတော်ကာရံထားသောပိတ် (၃၆:၈-၁၉) ၃။
သုံးဖက်သုံးလံအကာများ (၃၆:၂၀-၃၀) ၄။
အကာအရံအတွက် ကြွက်လျှောက်တန်းများ (၃၆:၃၁-၃၄) ၅။
အသန့်ရှင်းဆုံးနေရာအဝင်လိုက်ကာ (၃၆:၃၅၊၃၆) ၆။
အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနတော် (၃၆:၃၇၊၃၈) ၇။
ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော် (၃၇:၁-၅) ၈။
ကရုဏာပလ္လင်တော် (၃၇:၆-၉) ၉။
ပစ္စည်းတင်စရာစားပွဲတော် (၃၇:၁၇-၂၄) ၁၀။
ရွှေမီးတိုင်နှင့်ဆက်စပ်ပစ္စည်းများ (၃၇:၁၇-၂၄) ၁၁။
အမွှေးတိုင် (၃၇:၂၅-၂၈) ၁၂။
ဘိသိက်ဆီနှင့်အမွှေးနံ့သာ (၃၇:၂၉) ၁၃။
မီးခိုးပူဇော်ရာယဇ်ပလ္လင် (၃၈:၁-၇) ၁၄။
အင်တုံ (၃၈:၈) ၁၅။
တဲတော်ဝင်း၊ တိုင်နှင့်အကာအရံများ (၃၈:၉-၃၁) (ဆ) ယဇ်ပုရောဟိတ်ဝတ်ရုံပြင်ဆင်ခြင်း (အခန်း ၃၉) (ဇ) တဲတော်စိုက်ထူဆောက်လုပ်ကြခြင်း (အခန်း ၄၀) TAGS: ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ရှေးယခင် J.N Durby က ယုံကြည်သူများသည် စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်း မကြီးထွားစေလိုကြောင်း သတိပေးဖူးသည်။
ဝတ်ပြုရာကျမ်း၏ အဓိက သင်ခန်းစာသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤကျမ်းသည် ရှေးယုဒလူများ၏ ရိုးရာထုံးတမ်းစဉ်လာနှင့် ဝတ်ပြုပူဇော်ခြင်းအကြောင်း အသေးစိတ်ရေးသားထားသော ကျမ်းဖြစ်သောကြောင့် ခရစ်ယာန်အများစုသည် ဖတ်ရှုရန် ငြီးငွေ့ကြသည်။
နေ့စဉ်အသက်တာတွင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော အသက်တာရှိစေရန် ပညတ်ချက်များသည ်ရုပ်တု ကိုးကွယ်သူများအတွက် သတ်မှတ်ထားသောကြောင့် ယနေ့ခေတ်လူများနှင့် ဝေးသယောင်ရှိသည်။
သို့သော်လည်း အသေအချာဖတ်ရှုလေ့လာလျှင် ဝတ်ပြုပူဇော်ခြင်း အစီအစဉ် အသေးစိတ်တွေ့ရှိရမည်။
ထိုပညတ်ချက်များကို တစ်ခုခြင်း အာရုံပြုလျှင် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ပြည့်စုံကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။
ဝတ်ပြုရာကျမ်းမှ ပေါ်ထွက်လာသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ဟေဗြဲကျမ်း၌ တဖန်ရောင်ပြန်ဟပ်ကြောင်း တွေ့ရှိကြရမည်။
ကျမ်းရေးသူ အခန်းကြီး(၂၇)ခု အနက်(၂၀)နှင့် ကျမ်းပိုဒ်ပေါင်း (၃၅)ခုတွင် “ဘရားသခင်က မောရှေသို့ မိန့်ဆိုသည်မှာ” ဟု အစပျိုးထားသည်။
သို့မဟုတ် ထိုသို့သော အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည့် စကားလုံးကို သုံးထားသည်။
ယနေ့ခေတ်ကာလတိုင် ယုဒဝါဒီများနှင့် ခရစ်ယာန်များက ထိုစကားရပ်၏ တန်ဖိုးကို မှတ်သားအသိအမှတ်ပြုကြသည်။
သခင်ဘုရားကိုယ်တိုင်က ဝတ်၊၁၃:၄၉ ပါ “ကုဋ္ဌနူနာရောဂါရှင်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံမိမိကိုယ်ကို ပြသ၍ ယဇ်ပူဇော်ရကြောင်း၊ မောရှေ မိန့်မှာထားသည့်အတိုင်း” ဟု မ၊၁:၄၄ ၌ တဖန်ဆိုထားသည်။
ယနေ့ခေတ်ကာလတွင် ဝတ်ပြုရာကျမ်းကို သာမက Pentateuch ကျမ်းစုအား မောရှေ စီရင်ရေးသားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ငြင်းဆိုကြသည့်လက်တစ်ဆုပ်စာ လူများရှိနေသေးသည်။
ထိုစကားသည် ယုံကြည်လက်ခံစရာမဟုတ်သော်လည်း သတိထားဆင်ခြင်ရမည့်အချက်တွင် ပါဝင်သည်။
ဤကျမ်းရေးသားသူနှင့် ပတ်သက်၍ Pentateuch ကျမ်းစု မိတ်ဆက်တွင် ရေးသားထားပြီး ဖြစ်သည်။
အချိန်ကာလ ဝတ်ပြုရာကျမ်းသည် Pentateuch ကျမ်းစုပါ အချက်အလက် အထောက်အထားများအရ မောရှေက တဲတော်တည်ဆောက်ပြီး ရက်ပေါင်း(၅၀)အတွင်းတွင် ရေးသားသည်ဟု ထင်မြင်ယူဆသည် (ထွ ၄၀:၁၇)။
ဣသရေလတို့ သိနာတောင်မှ မထွက်ခွာမီ(တော ၁၀:၁၁) ဖြစ်သည်။
အတိအကျ မသိရသော်လည်း ဘီစီ ၁၄၅၀နှင့် ဘီစီ ၁၄၁၀ အကြားဟု ယူဆရသည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ဝတ်ပြုရာကျမ်းကို Leviticus ဟုခေါ်ဆိုခြင်း လေဝိ အမျိုးအနွယ်နှင့် ဆက်စပ်ပတ်သက်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
သို့မဟုတ် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ တာဝန်ဝတ္တရား၊ ဝိနည်းကျမ်းဟု ဆိုနိုင်သည်။
ထွက်မြောက်ရာကျမ်းသည် ကန္တာရခရီးစဉ်တွင် တဲတော်တည်ဆောက်ခြင်းဖြင့် ဆုံးခန်းသတ်ထားသည်။
ထို့အကြောင့်ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့်တဲတော်အတွက် လုပ်ငန်းလမ်းညွှန်၊ ဝိထုံးနည်းလမ်းနိယာမများ လိုအပ်သည် (ဥပမာအားဖြင့် နူနာရောဂါရှင်၏ အိမ်ကိုင်တွယ်နည်း)။
ထွက်မြောက်ရာကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်က ဣသရေလလူမျိုးအား အဲဂုတ္တုပြည်မှ ခေါ်ထုတ်၍ ကွယ်ကာစောင့်ရှောက်ပုံကို တွေ့ရသည်။
ဝတ်ပုရာကျမ်းတွင် အပြစ်စရိုက်နှင့် ကင်းစင်မည့်နည်းလမ်းနှင့် မစင်ကြယ်သူများ အသန့်ရှင်းဆုံး ဌာနတော်ရှိ ဘုရားသခင်ထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်နိုင်သည့်နည်းနိသျှဉ်းများ သခင်ပြထားသည်။
ဘုရားသခင်သည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ဖို့ လိုအပ်ကြောင်း ဓမ္မဟောင်းနှင့်ဓမ္မသစ်ကျမ်း နှစ်ခုစလုံးတွင် ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။
ဇာတိဗီဇကတည်းက မစင်ကြယ်သောလူသားများသည် အခက်ကြံရတော့သည်။
သို့ကြောင့် စင်ကြယ်ခြင်းရှိစေရန် အသွေးဖြင့် အပြစ်ဖြေရသည် (ဝတ် ၁၇:၁၁)။
ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် တိရစ္ဆာန်အမွှေးဖြင့် အပြစ်ဖြေပူဇော်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ သိုးသူငယ် ခရစ်တော်သည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါတည်းဖြင့် လူသားအားလုံး အပြစ်ပူဇော်ပေးကြောင်း ဟေဗြဲကျမ်းတွင် ရေးထားသည်။
ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအမျိုးအစားများ (၁:၁–၆:၇) (က) မီးရှို့ရာယဇ်ပူဇော်ခြင်း (အခန်း ၁) (ခ) ဘောဇဉ်ပူဇော်ခြင်း (အခန်း ၂) (ဂ) မိဿဟာယယဇော်ခြင်း (အခန်း ၃) (ဃ) အပြစ်ဖြေရာယဇ် (အခန်း ၄) (င) ဒုစရိုက်ဖြေရာယဇ် (၅:၁၄-၆:၇) ၂။
ယဇ်ပူဇော်ခြင်းတရား (၆:၈–၇:၃၈) ၃။
ယဇ်ပုရောဟိတ်များစင်ကြယ်ရခြင်း (အခန်း ၈–၁၀) (က) မောရှေက ယဇ်ပုရောဟိတ်များသို့ အထူးအာဏာကုန်လွှဲအပ်ခြင်း (အခန်း ၈) (ခ) အာရုန်ယဇ်ပူဇော်ခြင်း (အခန်း ၉) (ဂ) နာဟပ်နှင့်အဘိဟူက မလေးမခန့်ပြုခြင်း (အခန်း ၁၀) ၄။
စင်ကြယ်ခြင်းနှင့်မစင်ကြယ်ခြင်း (အခန်း ၁၁–၁၅) (က) စင်ကြယ်သောအစာ၊ မစင်ကြယ်သောအစာ (အခန်း ၁၁) (ခ) သားဖွားပြီးနောက် သန့်ရှင်းခြင်း (အခန်း ၁၂) (ဂ) နူနာရောဂါ (အခန်း ၁၃) (ဃ) နူနာရောဂါစင်ကြယ်ခြင်း (အခန်း ၁၄) (င) တစ်ကိုယ်လုံးရောဂါပျံ့လျှင်စင်ကြယ်ခြင်း (အခန်း ၁၅) ၅။
အပြစ်ဖြေရာနေ့ (အခန်း ၁၆) ၆။
ယဇ်ပူဇော်ခြင်းထုံးနည်းနာ (အခန်း ၁၇) ၇။
တစ်ဦးခြင်းဆိုင်ရာပညတ်ချက် (အခန်း ၁၈–၂၂) (က) ကာမစင်ကြယ်ခြင်း (အခန်း ၁၈-၂၂) (ခ) နေ့စဉ်အသက်တာ (အခန်း ၁၈) (ဂ) အပြစ်ဒုစရိုက်သမားများသို့ အပြစ်ဒဏ် (အခန်း ၂၀) (ဃ) ယဇ်ပုရောဟိတ်များသို့ ညွှန်ကြားချက် (အခန်း ၂၁-၂၂) (၈) ဘုရားသခင်ပွဲတော်များ (အခန်း ၂၃) (က) ဥပုသ်နေ့ (၂၃:၁-၃) (ခ) ပဿခါပွဲ (၂၃:၄-၅) (ဂ) တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲ (၂၃:၆-၈) (ဃ) အဦးသီးပွဲ (၂၃:၉-၁၄) (င) သီတင်းပတ်ပွဲတော် (၂၃:၁၅-၂၂) (စ) တံပိုးမှုတ်ပွဲ (၂၃:၂၃-၂၅) (ဆ) အပြစ်ဖြေရာနေ့ (၂၃:၂၆-၃၅) (ဇ) တဲတော်ပွဲ (၂၃:၃၃-၄၄) ၉။
ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းနည်းနာနှင့် အကျင့်စရိုက်ဆိုင်ရာပြဋ္ဌာန်းချက် (အခန်း ၂၄) ၁၀။
ဥပုသ်နှစ်နှင့်ပွဲတော်နှစ် (အခန်း ၂၅) ၁၁။
ကောင်းကြီးမင်္ဂလာနှင့်ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာ (အခန်း ၂၆) (က) ဘုရားသခင် နာခံသူများသို့ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ (၂၆:၁-၁၃) (ခ) မနာခံသူများသို့ ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာ (၂၆:၁၄-၃၉) (ဂ) အပြစ်ဝန်ခံခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းဖြင့် ပြန်လည်ဆောက်တည်ခြင်း (၂၆:၄၀-၄၆) ၁၂။
ကတိသစ္စာနှင့်ဆယ်ဘို့တစ်ဘို့ (အခန်း ၂၇) TAGS: ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁။
ကတိသစ္စာနှင့်ဆယ်ဘို့တစ်ဘို့ (အခန်း ၂၇) TAGS: ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂။
ကတိသစ္စာနှင့်ဆယ်ဘို့တစ်ဘို့ (အခန်း ၂၇) TAGS: ဝတ်ပြုရာကျမ်း ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မီ ဝိသေသလက္ခဏာ အင်္ဂလိပ်ကျမ်းစာတွင် မောရှေ၏ စတုတ္ထကျမ်းဟု သမုတ်ထားသော ဤကျမ်းသည် Septuagint တွင် Arithmoi ဟုခေါ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခန်းကြီး(၁)တွင် ပါရှိသည့် ဇယားပါ ကိန်းဂဏန်းများအတိုင်း အခန်းကြီး(၂၆)တွင်လည်း ပြန်လည် ရေတွက်ပြထားသည်။
ဟေဗြဲကျမ်းမူ အသုံးအနှုန်းက ကျမ်းစာတစ်ခုလုံးကို ပိုမိုခြုံငုံမိသည်။
Bemidbõr ဟု ဆို၍ “ကန္တာရတောထဲတွင်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
နှစ်ပေါင်း (၄၀)လုံးလုံး ကန္တာရတောတွင် ဖြတ်သန်းကျင်လည်ခဲ့ကြသည့် ဣသရေလတို့၏ ဘဝခရီးစဉ်ဖြစ်၍ စိတ်ဝင်စား ဖွယ်ကောင်းသည်။
ခါနန်ပြည်သို့ ရှေ့ပြေးကင်းထောက်အဖြစ် သူလျှိုကြိုလွှတ်ခြင်း၊ ကောရ၏ ပုန်ကန်ခြားနားခြင်း၊ အာရုန်၏ တောင်ဝှေးအစို့ထွက်ခြင်း၊ ကြေးမြွေခေါင်း၊ ဗာလမ်နှင့် မြည်းအပြင် အခြားထင်ရှားသော ဖြစ်ရပ်များ မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင်ပါဝင်သည်။
ထိုအဖြစ်အပျက်များကို ဟေဗြဲတို့၏သမိုင်းဟု မြင်ကောင်း မြင်နိုင်ကြသည်။
သို့သော် သမိုင်းဖြစ်စဉ်သာမဟုတ်ပါ။
ဝိညာဉ်ရေးရာ သင်ခန်းစာများစွာပါရှိသည်။
ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ အမှားကို တွေ့မြင်ခြင်းဖြင့် ယုံကြည်သူတို့အသက်တာတွင် အပြစ်ဒုစရိုက်ရှောင်ရှားနိုင်သည်။
ထပ်မံမမှားနိုင်တော့ပါ။
ထို့ကြောင့် တောလည်ရာကျမ်းသည် အလွန်အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာဖြစ်သည်။
ကျမ်းရေးသူ ယုဒလူမျိုးများ ခံယူချက်နှင့် ခရစ်ယာန်ရှေးဆရာကြီးများ၏ သွန်သင်ချက်အရ တောလည်ရာကျမ်းကို ပညတ်တော်ဆရာကြီး မောရှေ စီရင်ရေးသားသည်ဟု သိရှိကြသည်။
ထိုအကြောင်း ဆွေးနွေးလျှင် ကျယ်ပြန့်ပါသည်။
အကြောင်းအရာ အသေးစိတ်ပါကို Pentateuch ကျမ်းများ မိတ်ဆက်တွင် ရေးသားထားပြီးဖြစ်သည်။
အချိန်ကာလ ယုတ္တိဝါဒီပညာရှင်များက ယုဒသမိုင်းအရPentateuch ကျမ်းများထက် အလွန်နောက်ကျမှ ရေးသားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဘီစီ ၁၄၀၆ ခန့်တွင် စီရင်သည်ဟု ရှေးရိုးဝါဒီသမားများနှင့် ယုံကြည်သူပညာရှင်းများက တွက်ချက်ထားသည်။
(Pentateuch ကျမ်း မိတ်ဆက်ကိုလည်းကြည့်ပါ။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ဟေဗြဲကျမ်းမူက နာမည်ပေးထားသည့်အတိုင်း “ကန္တာရတောထဲတွင်” ဟုဆိုသည်နှင့် တပြိုင်နက် နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းပေါ်လွင်ထင်ရှားသည်။
ကျမ်းစာနာမည်အတိုင်း အဲဂုတ္တုပြည်မှ သိနာတောင် ထိုမှတဆင့် ကတိတော်မြေတစ်ဘက်ကမ်းရှိ မောဘလွင်ပြင်ထိ နှစ်ပေါင်း(၃၈)နှစ်ခန့် ချီတက်လာကြသည့် ဣသရေလတို့၏ သမိုင်းစဉ်ဖြစ်သည်။
မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့ဩဖွယ်ရာကောင်းသည်မှာ ဘုရားသခင်က ခရီးစဉ်ကြိုတင် မပြောခြင်းဖြစ်သည်။
Seroggie က “ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်အတိုင်းမဟုတ်ကြသောကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ပြက္ခဒိန်အတိုင်း ကတိတော်မြေသို့ အေးဆေးစွာ မရောက်ကြ” ဟုဆိုသည်။
ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းက ဝိညာဉ်ရေးရာအမြင် ခံယူချက်ရှိကြရန် ဖိအားပေးသဖြင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ခံယူချက် တိုးတက်သကဲ့သို့ ဖောက်ပြန်ခြင်းလည်း ရှိကြသည်။
လူ့ဗီဇအကျင့်အတိုင်း ရှိနေကြသည်။
တောလည်ရာကျမ်းကို ဣသရေလတို့၏ သမိုင်းသက်သက်ဖြစ်သည်ဟု မရှုမြင်အပ်။
ယနေ့ခေတ်သစ် ခရစ်ယာန်များ သင်ယူရမည့် ဘဝသင်ခန်းစာ အပြည့်အဝရှိသည်။
ခရစ်ယာန်များ ကတိတော်အောင်မြေသို့ ချီတက်ရမည့် ပုံစံအဖြစ်တွေးမြင်ရသည်။
ရှေးဣသရေလတို့၏ စောဒကတက်ကြပုံ မယုံကြည်ခေါင်းမာကြပုံတို့ကို ရှုမြင်၍ ဘဝသင်ခန်းစာ ယူနိုင်ရသည်။
မိမိတို့ ဘဝက ခရီးသည်ဘဝတွင် ဣသရေလတို့ကဲ့သို့ အမှားအယင်းမရှိအောင် သင်ခန်းစာယူတတ်ရမည်။
ထိုသင်ခန်းစာသည် မင်္ဂလာသတင်းကောင်းဖြစ်သည်။
ယုံကြည်ခြင်းသစ္စာရှိသူများ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အသက်တာကို ဘုရားသခင်ကာကွယ်ကာ စောင့်ထိန်းပါသည်။
(ယုံကြည်သူ သမ္မာကျမ်းအနက်ဖွင့် ရောမအခန်းကြီး ၆၈ကိုလည်း ဖတ်ကြည့်ပါ)။
သိနာတောင်ပေါ်မှ နောက်ဆုံးနေ့ရက်များ (၁:၁–၁၀:၁၀) (က) သန်းခေါင်စာရင်းကောက်ယူခြင်းနှင့် လူမျိုးအလိုက်စုဖွဲ့ခြင်း (အခန်း ၁-၂) (ခ) လေဝိအမျိုးဦးရေနှင့် တာတန်ဝတ္တရာ (အခန်း ၃-၄) (ဂ) စင်ကြယ်ခြင်းနှင့် ဝန်ခံခြင်း (၅:၁-၁၀) (ဃ) မနာလိုသဝန်တိုဖြင်း ပညတ်တရား (၅:၁၁-၃၁) (င) နာဇရိသစ္စာ (အခန်း၆) (စ) မင်းမျိုးမင်းနွယ် ခန့်အပ်ခြင်း (အခန်း ၇) (ဆ) တဲတော်အမှုအရာ (အခန်း ၈) (ဇ) ပသခါပါဲ မိုးတမ်တိုင်နင့် ငွေတံပိုးများ (၉:၁-၁၀:၁၀) ၂။
သိနာတောင်ပေါ်မှ နောက်ဆုံးနေ့ရက်များ (၁:၁–၁၀:၁၀) (က) သိနာ​တောင်မှထွက်ခွာခြင်း (၁၀:၁၁-၃၆) (ခ) တပ်ကွင်းတွင် ပုန်ကန်ကြခြင်း (အခန်း ၁၁) (ဂ) အာရုန်နှင့် မိရိအံတို့ ပုန်ကန်ကြခြင်း (အခန်း ၁၂) (ဃ) ကတိတော်မြေသို့ သူလျှိုစေလွှတ်ခြင်း (အခန်း ၁၃-၁၄) (င) ပညတ်တော်အမျိုးမျိုး (အခန်း ၁၅) (စ) တောရပုန်ကန်ခြင်း (အခန်း ၁၆-၁၇) (ဆ) လေဝိအမျိုးသို့ အမိန့်ညွှန်ကြားချက် (အခန်း ၁၈-၁၉) (ဇ) မောရှေ၏အပြစ်များ (၂၀:၁-၁၃) (ဈ) အာရုန်ကွယ်လွန်ခြင်း (၂၀:၁၄-၂၉) (ည) ကြေးဝါမြွေရုပ် (၂၀:၁-၂၂:၁) ၃။
မောဘလွင်ပြင်တွင် (၂၂:၂–၃၆:၁၃) (က) ပရောဖက်ဗာလမ် (၂၂:၂-၂၅:၁၈) ၁။
ဗာလက်က ဗာလမ်အား ဆင့်ခေါ်ခြင်း (၂၂:၂-၄၀) ၂။
ဗာလမ်၏ဗျာဒိတ်စကား (၂၂:၄၁-၂၄:၂၅) ၃။
ဗာလမ်က ဣသရေလတို့ ဖျက်ဆီးခြင်း (အခန်း ၂၅) (ခ) ဒုတိယအကြိမ် သန်းခေါင်စာရင်းကောက်ယူခြင်း (အခန်း ၂၆) (ဂ) သမီးများ အမွေခံစားခွင့် (၂၇:၁-၁၁) (ဃ) မောရှေလက်ထောက်ယောရှု (၂၇:၁၂-၁၃) (င) ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ကတိသစ္စာပြုခြင်း (အခန်း ၂၈-၃၀) (စ) မိဒျန်လူမျိုး ဖျက်ဆီးခြင်း (အခန်း ၃၁) (ဆ) ရုဗင်၊ ဂဒ်တို့က တစ်ဝက် မနာရှေအမျိုးက တစ်ဝက် အမွေဆက်ခံခြင်း (အခန်း ၃၂) (ဇ) ဣသရေလတပ်စခန်း ပြန်လည်ကြည့်ရှုခြင်း (အခန်း ၃၃) (ဈ) ကတိတော်မြနယ်နိမိန် (အခန်း ၃၄) (ည) လေဝိအမျိုး မြို့ကြီးပြကြီး (၃၅:၁-၅) (ဋ) ကြီးလေးသောအပြစ်ဒဏ်နှင့် မှီခိုရာဘေးမဲ့မြို့ (၃၅:၆-၃၄) (ဌ) ထိမ်းမြားလက်ထပ်သော သမီးများအမွေ ဆက်ခံခွင့် (အခန်း ၃၆) TAGS: တောလည်ရာကျမ်း ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
တရားဟောရာကျမ်းသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အကြီးမြတ်ဆုံးသောကျမ်းစာတစောင်ဖြစ်သည်။
အခြားကျမ်းစာအုပ်များနှင့်မတူ၊ လူကြီးပျိုငယ်မရွေး ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ယုံကြည်ချက်နှင့် မိသားစုရေးရာများကို ဩဇာဖုံးလွမ်းနိုင်သည်။
ဓမ္မဟောင်းကျမ်းက အကြိမ်ပေါင်း (၈၀) မက ကိုးကားသော ကျမ်းဖြစ်သည်။
ရှေးဦးခရစ်ယာန်များ စဉ်ဆက်မပြတ် စာဖတ်များသောကျမ်းလေးကျမ်းဖြစ်သည့် ကမ္ဘာဦးကျမ်း၊ တရားဟောရာကျမ်း၊ ဆာလံကျမ်းနှင့် ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်းတို့တွင် တစ်အုပ်အဖြစ် ပါဝင်သည်။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ စာတန်က သခင်ယေရှုအား ကန္တာရတော်တွင် ရက်ပေါင်း (၄၀) ညဉ့်ပေါင်း (၄၀) စုံစမ်းခဲ့သည်။
ထိုသို့ စုံစမ်းခဲ့သော နည်းလမ်း(၃)မျိုးကို ခရစ်ဝင်ကျမ်းများတွင် ဝိဉ်ရေးရာသင်ခန်းစာများအဖြစ် သွန်သင်ထားသည်။
ထိုစဉ်တွင် ကိုယ်တိုင်(၃)ကြိမ်သုံးသော “ဝိဉာဉ်တော်ဓား”ကို တရားဟောရာကျမ်းတွင် “ထက်မြက်သောဓား ဟုရေးထားသည်။