kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
စရဏေန စ သမ္ပန္နော၊ ယုဂမတ္တဉ္စ ပေက္ခတိ။
(သုတ္တနိ၊၃၄၀။
) စရဏေနာတိ ဂမနေန။
(သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၁၂။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၉၄။
အံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၇၉။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၂၊၂၆။
ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၄၀၊ ၂၀၂။
သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၁၅။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၁၅။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၂၊၉၄၇၂။
အပ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၂၁၊ ၃၀၃။
ဇာ၊ဋ္ဌ၊၅၊၃၅၉။
သာရတ္ထ၊၂၊၆၊ ၂၉၁။
ဝိမတိ၊၂၊၁၀၁၊ ၁၁၃။
သီ၊ဋီ၊သစ်၊၁၊၁၉၁။
သီ၊ဋီ၊သစ်၊၂၊၂၀၃။
မ၊ဋီ၊၂၊၁၀၉၊ ၃၀၀။
အံ၊ဋီ၊၂၊၁၅၁၊ ၂၇၂။
အံ၊ဋီ၊၃၊၈၃၊ ၁၇၅။
နေတ္တိ၊ဝိ၊၃၄၂။
) (၆) သုံးသပ်ခြင်း(၆) သုံးသပ်ခြင်း။
သမန္တတော စရဏံ ဝိစရဏံ။
(မူလဋီ၊၁၊၉၆။
) (၇) စားခြင်း၊(၇) စားခြင်း။
ရုဠှတိဏစရဏ (သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၁)ကြည့်။
စသည့် ကြိယာသဘောဆောင်သော အဓိပ္ပာယ်များ။
(၈) ဆန်းကြယ်သော ပန်းချီကား၊(၈) ဆန်းကြယ်သော ပန်းချီကား၊ လက်စွမ်းပြ ပန်းချီကား။
ဒိဋ္ဌံ ဝေါ ဘိက္ခဝေ စရဏံ နာမ စိတ္တန္တိ။
) စရဏံ နာမ စိတ္တန္တိ ဝိစရဏစိတ္တံ။
) တသ္မိံမ္ပိ စရဏံ နာမ စိတ္တံ အတိစိတ္တမေဝ ဟောတိ။
) စရဏံ နာမ ဂဟေတွာ စရိတဗ္ဗစိတ္တပဠော။
) (၁၂) စရဏမည်သော စကြဝတေးမင်း စသည့် အထူးအဓိပ္ပာယ်များလည်း ရှိပါသည်။
(၉) လှည့်လည်-သွားလာ-ကျက်စား-သောအခါ။
(စရဏကာလ-ကြည့်။
) (၁၀) ကျင့်သောအခါ။
) (၁၁) လှည့်လည်-သွားလာ-ကျက်စား-ရာအရပ်။
(စရဏဋ္ဌာန-ကြည့်။
) (၁၂) စရဏ-မည်သော စကြဝတေးမင်း။
ဧကတာလီသိတော ကပ္ပ၊ စရဏော နာမ ခတ္တိယော။
(အပ၊၁၊၁၇၈။
) (၁၃) လှည့်လည်-သွားလာ-ကျက်စား-သောသူ။
အန္တလိက္ခမှ စရဏာ၊ ဓမ္မနဂရေ ဝသန္တိ တေ။
(မိလိန္ဒ၊၃၂၅။
) အန္တလိက္ခမှိ စရ-ဏော၊ ပဉ္စာဘိညာသု ပါရဂူ။
(အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၅၅။
အပ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၆။
ဇာ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၅။
) (၁၄) လှည့်လည်-သွားလာ-အပ်-သင့်-ထိုက်-သော။
(စရဏဒိဝသ-ကြည့်။
) ဤအဓိပ္ပာယ်များစွာထဲတွင် တရားတော်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ အရေးအကြီးဆုံးမှာ စရဏတရား (၁၅) ပါး ဟူသော အကျင့်ပင် ဖြစ်သည်။
စရဏတရား (၁၅) ပါး မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ဂုဏ်တော်တစ်ပါးဖြစ်သော "ဝိဇ္ဇာစရဏသမ္ပန္န" (ဝိဇ္ဇာအကျင့်၊ စရဏအကျင့်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော) ဟူသော ဂုဏ်တော်၌ ပါဝင်သော စရဏသည် ဤတရား (၁၅) ပါးကို ရည်ညွှန်းပါသည်။
၎င်းတို့မှာ မဇ္ဈိမနိကာယ်၊ သေခသုတ္တန်၌ အကျယ်လာရှိပြီး အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်- (၁) သီလသံဝရ: သီလကို စောင့်စည်းခြင်း။
(ဒါနကျင့်စဉ်လည်းပါ) (၂) ဣန္ဒြိယေသု ဂုတ္တဒွါရတာ: မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် တည်းဟူသော ဒွါရ (၆) ပါးကို စောင့်စည်းခြင်း။
(၃) ဘောဇနေမတ္တညုတာ: အစားအသောက်၌ အတိုင်းအရှည်ကို သိခြင်း။
(၄) ဇာဂရိယာနုယောဂ: နိုးကြားမှု၌ အမြဲအားထုတ်ခြင်း (အိပ်ချိန်ကိုလျှော့၍ တရားအားထုတ်ခြင်း)။
(၅-၁၁) သူတော်ကောင်းတရား (၇) ပါး: (၅) သဒ္ဓါ: ရတနာသုံးပါးနှင့် ကံ၊ ကံ၏အကျိုးကို ယုံကြည်ခြင်း။
(၆) ဟိရီ: မကောင်းမှုပြုလုပ်ရခြင်းကို ရှက်ခြင်း။
(၇) ဩတ္တပ္ပ: မကောင်းမှုပြုလုပ်ရခြင်းကို ကြောက်ခြင်း။
(၈) ဗဟုဿုတ: အကြားအမြင်များခြင်း (ပရိယတ္တိ၊ ပဋိပတ္တိ နှစ်ပါးစလုံး)။
(၉) ဝီရိယ: ကုသိုလ်ဖြစ်ပွားရန်၊ အကုသိုလ်ပယ်ရှားရန် အားထုတ်ခြင်း။
(၁၀) သတိ: အမှတ်ရခြင်း၊ မမေ့မပျောက်ခြင်း။
(၁၁) ပညာ: ခန္ဓာ၊ အာယတန၊ ဓာတ်၊ သစ္စာတို့ကို သိမြင်သော ဝိပဿနာဉာဏ်။
(၁၂-၁၅) ရူပါဝစရဈာန် (၄) ပါး: ပထမဈာန်၊ ဒုတိယဈာန်၊ တတိယဈာန်၊ စတုတ္ထဈာန်။
ဝိဇ္ဇာ နှင့် စရဏ ဝိဇ္ဇာနှင့် စရဏသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် အမှီသဟဲပြုလျက် ရှိသည်။
ဝိဇ္ဇာ (အသိပညာ): ဘုရားရှင်၏ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော် ကို ပြည့်စုံစေသည်။
အထူးသဖြင့် ဝိဇ္ဇာ (၈) ပါးကို ဆိုလိုသည်။
စရဏ (အကျင့်): ဘုရားရှင်၏ မဟာကရုဏာတော် ကို ပြည့်စုံစေသည်။
လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ပါရမီဒီပနီကျမ်းအရ ဤနှစ်မျိုးကို "မျိုးစေ့" ဥပမာဖြင့် နားလည်နိုင်သည်- စရဏမျိုးစေ့: ခြေထောက်နှင့်တူသည်။
စရဏတရားတည်းဟူသော အကျင့်ပါရမီကို ဖြည့်ကျင့်ထားသူသည် ဘုရား၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ၊ အရိယာသူတော်ကောင်းများ၊ ဆရာကောင်းသမားကောင်းများနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ရပြီး တရားတော်ကို ကြားနာခွင့်ရသည်။
စရဏမျိုးစေ့က သူတော်ကောင်းတရားရှိရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးသည်။
ဝိဇ္ဇာမျိုးစေ့: မျက်စိနှင့်တူသည်။
ဝိဇ္ဇာတည်းဟူသော ဉာဏ်ပညာပါရမီကို ဖြည့်ကျင့်ထားသူသည် တရားတော်ကို ကြားနာရသောအခါ သစ္စာလေးပါးကို ထွင်းဖောက်သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ဝိဇ္ဇာမျိုးစေ့က တရား၏အမှန်တရားကို မြင်အောင်ကြည့်နိုင်စေသည်။
ဝိဇ္ဇာ-စရဏ မျိုးစေ့များ၏ သာဓကများ မဟာဓနသူဌေးသား ဇနီးမောင်နှံ: သူတို့တွင် ဝိဇ္ဇာမျိုးစေ့ (အရိယာဖြစ်နိုင်သော ပါရမီ) ရှိသော်လည်း၊ စရဏမျိုးစေ့ ချို့တဲ့ခဲ့သဖြင့် ဘုရားရှင်နှင့် အချိန်မီမတွေ့ဆုံနိုင်ဘဲ အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်မှ တွေ့ရသောကြောင့် တရားထူးမရဘဲ သာသနာတော်နှင့် လွဲချော်ခဲ့ရသည်။
သစ္စကပရိဗိုဇ်: သူသည် စရဏမျိုးစေ့ ရှိသဖြင့် ဘုရားရှင်နှင့်တွေ့ဆုံ၍ တရားနာခွင့်ရခဲ့သည်။
သို့သော် ဝိဇ္ဇာမျိုးစေ့ အားနည်းနေသဖြင့် ထိုဘဝတွင် တရားမရခဲ့ပေ။
သို့သော် ဘုရားရှင်ထံမှ တရားနာကြားခဲ့ရသော အစွမ်းကြောင့် နောင်ဘဝတွင် မဟာကာဠဗုဒ္ဓရက္ခိတ အမည်ဖြင့် ရဟန္တာဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ဝိပဿနာသည် ဝိဇ္ဇာ-စရဏ နှစ်ဘက်ရတရား ဖြစ်ပုံ ဝိပဿနာဉာဏ်သည် အလွန်ထူးခြားပါသည်။
၎င်းသည် ဝိဇ္ဇာ (၈) ပါး တွင် ပထမဆုံးအဖြစ် ပါဝင်သောကြောင့် ဝိဇ္ဇာမျိုးစေ့ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် စရဏတရား (၁၅) ပါး မှ သူတော်ကောင်းတရား (၇) ပါးတွင် "ပညာ" အဖြစ် ပါဝင်သောကြောင့် စရဏမျိုးစေ့ လည်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဝိပဿနာတရားကို အားထုတ်ခြင်းသည် ဝိဇ္ဇာနှင့် စရဏ နှစ်မျိုးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ဖြည့်ကျင့်ခြင်းနှင့် တူပါသည်။
သာသနာ့အမွေကို ခံယူခြင်း - ဖားအောက်တောရဆရာတော် ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ပြင်ပလင့်များ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ ကဏ္ဍ:ပါဠိဝေါဟာရများ Category:ဝိပဿနာ။
ဦးဘွာလ်ဆိုင်လို (အင်္ဂလိပ်: Pu Bual Sai Lo) သည် မြန်မာ့တပ်မတော်ဆေးတပ်ဖွဲ့မှ အငြိမ်းစားဗိုလ်ကြီးနှင့် နိုင်ငံရေးသမား ဖြစ်သည်။
ပညာရေးနှင့် စစ်မှုထမ်းဘဝ ဦးဘွာလ်ဆိုင်လိုသည် ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၂၈ ရက်နေ့တွင် ဘိုကျုံးရွာ၊ ဖလမ်းမြိုနယ်၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် ဖလမ်းမြို့မှ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း စာမေးပွဲကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။
၁၉၈၆ ခုနှစ်တွင် တပ်မတော်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ၁၉၉၁ ခုနှစ်တွင် မန္တလေးအဝေးသင်တက္ကသိုလ်မှ စိတ်ပညာအထူးပြုဘာသာရပ်ဖြင့် ဘွဲ့ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် တပ်မတော်ပြန်တမ်းဝင်အရာရှိအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့လွန်ဥပဒေဒီပလိုမာဘွဲ့နှင့် အထက်တန်းရှေ့နေလိုင်စင်တို့ကို ရရှိခဲ့သည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင်လည်း ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ အင်္ဂလိပ်စာဒီပလိုမာဘွဲ့ ထပ်မံရရှိခဲ့သည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်မှစ၍ အမှတ် (၁၀) တပ်မတော်ဆေးရုံ (ကုတင်-၁၀၀)၊ ကလေးမြို့တွင် ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ် ဇူလိုင်လအထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ကလေးမြို့တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေစဉ် ကလေးဒေသနှင့် ချင်းပြည်နယ်မှ တိုင်းရင်းသားများ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းရရှိစေရန် ရည်ရွယ်၍ "လင်းရောင်ခြည်" ရာထူးဝင်သင်တန်းကို ၂၀၁၄ ခုနှစ်မှ ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ်အထိ ဖွင့်လှစ်သင်ကြားခဲ့သည်။
နိုင်ငံရေးဘဝ ပြည်ထောင်စုကြံ့ခိုင်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးပါတီမှ ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ် ရွေးကောက်ပွဲတွင် အမျိုးသားလွှတ်တော်၊ ချင်းပြည်နယ် မဲဆန္ဒနယ် (၄)၊​ ဖလမ်းမြို့နယ်မှ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော်လည်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။
အထွေထွေ ရွေးကောက်ပွဲ၊ ၂၀၂၀ ဆန္ဒမဲရရှိမှုအခြေအနေ +အမျိုးသားလွှတ်တော် ချင်းပြည်နယ် မဲဆန္ဒနယ် (၄) - ဖလမ်းမြို့နယ်အမျိးသားလတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်ေလာင်း တစ်ဦးချင်း၏ ဆမဲရရှိမအခြေအနေ (၂၀၂၀ ပြည့်ှစ် အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲ)စဉ်ကိုယ်စားလှယ်လောင်းပါတီမဲရုံမဲကြိုတင်မဲပေါင်းခိုင်လုံမဲ ရာခိုင်နှုန်း၁။
ဦးဟဲဒွန်အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်ပါတီ၁၂၉၀၉၂၆၀၈၁၅၃၇၁၅၆.၃၂%၂။
ဦးငယ်ပီးထီယံအုပ်ထန်ချင်းအမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်ပါတီ၇၄၆၃၁၅၂၉၈၉၉၂၃၃.၀၇%၃။
ဦးဘွာလ်ဆိုင်လိုပြည်ထောင်စုကြံ့ခိုင်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးပါတီ၂၄၄၀၄၄၅၂၈၈၅၁၀.၆၁%စုစုပေါင်း၂၂၆၁၂၄၅၈၂၂၇၁၉၄*ဦးဟဲဒွန်က အနိုင်ရသည်။
အာဏာသိမ်းပိုက်ပြီးနောက် စစ်ကောင်စီမှ ဖွဲ့စည်းခဲ့သည့် ရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင်အသစ်က ၂၀၂၁ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၂၆ ရက်နေ့တွင် ၂၀၂၀ ရွေးကောက်ပွဲရလဒ်ကို ပယ်ဖျက်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
၂၀၂၅ လက်ရှိတွင် ဦးဘွာလ်ဆိုင်လိုသည် ချင်းပြည်သစ်ကွန်ဂရက်ပါတီ (New Chinland Congress Party) ကို အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး အနေဖြင့် တာဝန်ယူနေပြီး၊ အဆိုပါပါတီအား နိုင်ငံရေးပါတီအဖြစ် မှတ်ပုံတင်ခွင့်ပြုရန်အတွက် စစ်ကောင်စီက အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသည့် ပြည်ထောင်စုရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင်ထံ လျှောက်ထားခဲ့သည်။
ချင်းပြည်သစ်ကွန်ဂရက်ပါတီ တည်ထောင်ခွင့်ကို ၂၀၂၅ ခုနှစ်၊ မေလ ၂၆ ရက်နေ့တွင် ရရှိခဲ့သည်။
ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဘဝ ဦးဘွာလ်ဆိုင်လိုကို ဖလမ်းမြို့နယ်၊ ဘိုကျုံးရွာ (Bocung) တွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး ၂၀၂၅ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လတွင် အသက် ၆၀ ပြည့်မည်ဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် နေပြည်တော်၌ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ချင်းပြည်နယ်မှ လူပုဂ္ဂိုလ်များ ကဏ္ဍ:ပြည်ထောင်စုကြံ့ခိုင်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးပါတီဝင်များ ကဏ္ဍ:ချင်း နိုင်ငံရေးသမားများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စစ်ဖက်ဆိုင်ရာ လူပုဂ္ဂိုလ်များ ကဏ္ဍ:သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ ကဏ္ဍ:၁၉၆၅ မွေးဖွားသူများ။
၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင်ကရင်နီအမျိုးသား ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့်ဖွံ့ဖြိုးရေးပါတီ - ကယောနီ(KNPDP) သည် ကရင်နီအမျိုးသား တိုးတက်ရေးပါတီ (KNPP) မှ ခွဲထွက်ပြီး ပစ်ခတ်ရပ်စဲရေးယူကာ ဟိုယာဒေသတွင်တပ်စွဲခဲ့သည်။
https://www.jointpeacefund.org/sites/jointpeacefund.org/files/uploads/karenni_state_reconciliation_final_1.pdf။
ကရင်နီအမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးအဖွဲ့ (; အတိုကောက် KNSO) သည် ကရင်နီပြည်၊ မော်ချီးဒေသအတွင်းရှိ တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့ အစည်းတစ်ဖွဲ့ ဖြစ်သည်။
ကရင်နီအမျိုးသား တိုးတက်ရေးပါတီ (KNPP) မှ ကရင်နီအမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးအဖွဲ့ - ကြယ်ဖြူ(KNSO) က ခွဲထွက်ပြီး ၂၀၀၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၉ ရက်နေ့တွင် တပ်မတော်နှင့် ပစ်ခတ်ရပ်စဲရေးယူခဲ့သည်။
https://www.jointpeacefund.org/sites/jointpeacefund.org/files/uploads/karenni_state_reconciliation_final_1.pdf ကရင်နီအမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးအဖွဲ့၊ ဌာနချုပ်ရုံးတည်ရှိသော ခဲမဖြူရွာအတွင်းသို့ တပ်မတော်က လေယာဉ်ဖြင့် ဗုံးကျဲခြင်း၊ မော်ချီးရှိ ကျေးရွာများသို့ ရှော့တိုက်ဒုံးများပစ်ခတ်ခြင်းများကြောင့် ကရင်နီပြည် အတွင်းရှိ လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့အစည်းများ၊ ပြည်သူများနှင့်အတူ ပူးပေါင်းကာ စစ်ကောင်စီအား တော်လှန်တိုက်ခိုက်သွားမည်ဟု ၂၀၂၄ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၀ ရက်နေ့တွင် ကြေညာခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တိုင်းရင်းသား လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့အစည်းများ ကဏ္ဍ:ကယားပြည်နယ်။
'''ပကိဏ္ဏကနိပါတ် -၄၉၃-မဟာဝါဏိဇဇာတ် နဂါးသိမ်းဆည်းအပ်သော ညောင်ပင်မှ ရေ-စားဘွယ်-အခြံအရံ-ရတနာတို့ကို ရသော်လည်း မရောင့်ရဲနိုင်ဘဲ ဖျက်ဆီးရန်ပြုသော လောဘမသိမ်းဆည်းနိုင်သည့် လှည်းကုန်သည်များ အသက်ဆုံးရှုံးပျက်စီးရခြင်းနှင့် လောဘသိမ်းဆည်းနိုင်၍ ရတနာအစုနှင့်တကွ ချမ်းသာရာရသောလှည်းမှူးအကြောင်း။
ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထု သရဏဂုံတည်ငြား ကုန်ကူးသွားနတ်လူတို့၏ဆရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် သာဝတ္ထိပြည်သား ကုန်သည်တို့သည် ကုန်ကူးသွားခါနီးတွင် မြတ်စွာဘုရားအား အလှူကြီးကိုပေး၍ သရဏဂုံသီလဆောက်တည်ပြီးလျှင်– “အရှင်ဘုရား... အကျွန်ုပ်တို့သည် အနာကင်းလျက် ပြန်ရောက်ပါကုန်အံ့၊ အရှင်ဘုရား၏ခြေတော်တို့ကို ရှိခိုးပါကုန်အံ့” ဟု လျှောက်ထားပြီးလျှင် လှည်းငါးရာတို့ဖြင့် ကုန်ကူးသွားကြကုန်၏။
ထိုလှည်းငါးရာတို့သည် ကန္တာရသို့ရောက်လျှင် ခရီးကိုမမှတ်နိုင်ကြသဖြင့်ခရီးမှားကာ အစာရေမရှိသောတော၌ လှည့်လည်လတ်သော် နဂါးသိမ်းဆည်းသော ညောင်ပင်ကြီးသို့ရောက်၍ လှည်းတို့ကိုချွတ်ကာ သစ်ပင်ရင်း၌နားနေကြကုန်၏။
နဂါးပိုင်ပြု ရတနာစုထိုအခါ လှည်းသမားတို့သည် ညောင်ပင်၏ ရေစိုနေသကဲ့သို့ စွတ်စိုသောအရွက်တို့နှင့် ရေပြည့်သကဲ့သို့ အကိုင်းအခက်တို့ကိုမြင်၍ “ဤညောင်ပင်ကြီး၏ အကိုင်းတို့ကိုဖြတ်လျှင် ရေရတန်ရာ၏”ဟု ကြံစည်စဉ်းစားပြီးလျှင် လှည်းသမားတစ်ယောက်သည် ညောင်ပင်သို့တက်၍ အရှေ့ဘက်ကိုင်းကိုဖြတ်၏၊ ထန်းလုံးတစ်မျှရေအယဉ်ထွက်လာသဖြင့်အလိုရှိတိုင်း ချိုးရသောက်ရကုန်၏။
တောင်ဘက်ကိုင်းဖြတ်ပြန်၏၊ အထူးထူးသောခဲဖွယ်ဘောဇဉ်တို့ထွက်လာသဖြင့် အလိုရှိတိုင်းစားသောက်ကြရကုန်၏၊ အနောက်ဘက်ကိုင်းကိုဖြတ်ပြန်၏၊ တန်ဆာဆင်အပ်သော မိန်းမတို့ထွက်လာသဖြင့် အလိုရှိတိုင်းမွေ့လျော်ပျော်မြူးရကုန်၏၊ မြောက်ဘက်ကိုင်းကိုဖြတ်ပြန်၏၊ ရတနာခုနစ်ပါးတို့ထွက်လာသဖြင့် အလိုရှိတိုင်းလှည်းတို့၌တင်ကာ သာဝတ္ထိပြည်သို့ပြန်ကြကုန်၏။
လောဘဆင်ခြင် ဘေးရန်စင်ရောက်သောနေ့ညနေ၌ မြတ်စွာဘုရားထံအဖူးအမျှော်သွားပြီးလျှင် နက်ဖြန်အတွက်ပင့်ဖိတ်ကာ အလှူကြီးပေးကုန်၏၊ “အရှင်ဘုရား... အကျွန်ုပ်တို့အားဥစ္စာကိုပေးလိုက်သော ရုက္ခစိုးနတ်မင်းအား အလှူ၏အဖို့ကိုအမျှပေးဝေပါကုန်၏”ဟု လျှောက်ထားကာ အမျှပေးဝေကုန်၏၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးလတ်သော် “ဒါယကာတို့... အဘယ်ရုက္ခစိုးအားအမျှပေးဝေကြသနည်း” ဟုမေးတော်မူရာ ပညောင်ပင်၌ဥစ္စာရခဲ့ကြောင်းကိုလျှောက်ထားကုန်၏၊ ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “ဒါယကာတို့... သင်တို့သည် အတိုင်းအရှည်ကိုသိ၍ တဏှာ၏အလိုသို့မလိုက်သောကြောင့်... ဥစ္စာကိုရခဲ့ကြသည်၊ ရှေးအခါ၌ကား အတိုင်းအရှည်ကိုမသိကြဘဲ တဏှာ၏အလိုသို့လိုက်သောကြောင့် ဥစ္စာကိုမရကြဘဲ အသက်ပါဆုံးရှုံးရကြောင်းကို” မိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကို ဆောင်တော်မူသတည်း။
--- အတိတ်ဝတ္ထု ခရီးလမ်းမှား ကုန်သည်များလွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ်လှည်းကုန်သည်တို့သည်လှည်းငါးရာတို့ဖြင့် ကုန်ကူးသွားရန်တိုင်ပင်ညီညွတ်၍ ဘုန်းပညာနှင့်ပြည့်စုံသော ဘုရားအလောင်းလှည်းမှူးကို အကြီးအကဲပြုကာ လှည်းတို့ဖြင့်ထွက်ကြကုန်၏၊ အစာနှင့်ရေမရှိသော ကန္တာရတစ်ခုသို့ရောက်လျှင် ခင်းကိုမမှတ်နိုင်ကြသဖြင့် ဟိုဟိုသည်သည်လှည့်လည်သွားလာကြရာ ပညောင်ပင်ကြီးတစ်ခုသို့ရောက်၍ အလွန်မောပန်းသဖြင့်လှည်းတို့ကိုချွတ်ကာ စခန်းချကြကုန်၏။
ထိုပညောင်ပင်ကြီးကား ရေတို့ဖြင့်စွတ်စိုသကဲ့သို့ အလွန်စိမ်းလန်းသောအအရွက်နှင့်ပြည့်စုံ၏၊ ရေအယဉ်ပြည့်သည့်အလား အလွန်စိမ်းလန်းသောအကိုင်းအခက်နှင့်ပြည့်စုံ၏၊ ထိုပညောင်ပင်ကြီးကို တန်ခိုးကြီးသောနဂါးမင်းသည် သိမ်းဆည်းအပ်၏။
ညောင်ပင်ကြီးမှ စားဘွယ်ရလှည်းကုန်သည်မိုက်တို့သည် အစာလည်းမစားရ၊ ရေလည်းမသောက်ရသဖြင့် ပင်ပန်းဆင်းရဲလျက်မိုက်မဲတွေဝေကြသည်ဖြစ်၍ “အချင်းတို့... ဤပညောင်ပင်ကြီးကား အလွန်စွတ်စိုစိမ်းလန်း၏၊ အတွင်း၌ရေရှိယောင်ထင်၏”ဟု တိုင်ပင်ညီညွတ်ကာ အရှေ့ဘက်အကိုင်းကိုဖြတ်ကြကုန်၏၊ ထိုအခါ အလွန်ကြည်လင်သောရေအယဉ်သည် ထန်းလုံးပမာဏယိုစီးထွက်ကျလာ၏၊ ကုန်သည်တို့သည် ရေကိုအလိုရှိတိုင်းချိုးသောက်သုံးဆောင်ရကုန်၏။
ထို့နောက်တစ်ဖန် ကုန်သည်မိုက်တို့သည် မိုက်မဲတွေဝေကြသည်ဖြစ်၍ တိုင်ပင်ညီညွတ်ကာ တောင်ဘက်ကိုင်းကိုဖြတ်ကြပြန်ကုန်၏၊ ထိုအခါ သားပြွမ်းထမင်း၊ ဃနာနို့ထမင်း၊ ဟင်းလျာမုန့်စသော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်တို့သည် ထွက်လာကုန်၏၊ ကုန်သည်တို့သည် အလိုရှိတိုင်းစားသောက်သုံးဆောင်ရကုန်၏။
လိုတိုင်းပြည့်ဝ သယ်ယူကြထို့နောက်တစ်ဖန် ကုန်သည်မိုက်တို့သည် မိုက်မဲတွေဝေကြသည်ဖြစ်၍ တိုင်ပင်ညီညွတ်ကာ အနောက်ဘက်ကိုင်းကိုဖြတ်ကြပြန်ကုန်၏၊ ထိုအခါ ဆန်းကြယ်သောအဝတ်တန်ဆာကိုဆင်လျက် ပတ္တမြားနားချောင်းကို ပန်ဆင်ကုန်သော မိန်းမတို့သည်ထွက်လာကုန်၏၊ ကုန်သည်တို့သည် အလိုရှိရာမိန်းမတို့ကိုဖမ်းယူကုန်လျက် ပေါင်းဘော်ကြရကုန်၏၊ မြူးထူးပျော်ပါးကြရကုန်၏။
ထို့နောက်တစ်ဖန် ကုန်သည်မိုက်တို့သည် မိုက်မဲတွေဝေကြသည်ဖြစ်၍ တိုင်ပင်ညီညွတ်ကာ မြောက်ဘက်ကိုင်းကိုဖြတ်ကြပြန်ကုန်၏၊ ထိုအခါ ငွေ၊ ပုလဲပတ္တမြားစသော များစွာသောရတနာတို့သည်၎င်း၊ သားမွေးဖြင့်ယက်အပ်သော အဝတ်အထည်ကမ္ဗလာတို့သည်၎င်း ထွက်လာကုန်၏၊ ကုန်သည်တို့သည် ပစ္စည်းဥစ္စာတို့ကိုအလိုရှိတိုင်းယူငင်ကြရကုန်၏။
ညောင်ပင်တူးငြား ပညာရှိတားထို့နောက် ကုန်သည်မိုက်တို့သည် ပညောင်ပင်ကြီး၏ လေးမျက်နှာရှိ အကိုင်းကြီး ၄-ကိုင်းကိုဖြတ်၍ အလိုရှိရာရရသမျှသောပစ္စည်းဥစ္စာတို့ဖြင့် တင်းမတိမ်နိုင်ဘဲ အတိုင်းအရှည်ကိုမသိ၊ တဏှာ၏အလိုသို့လိုက်ကာ မိုက်မဲတွေဝေကြသည်ဖြစ်၍ “အချင်းတို့... အမြစ်တို့ကိုဖြတ်လျှင် အလွန်များပြားသောပစ္စည်းဥစ္စာတို့ကိုရကြလိမ့်မည်”ဟု တိုင်ပင်ကြကုန်၏။
ထိုအခါ ပညာရှိသောလှည်းကုန်သည်မှူးသည် လက်အုပ်ချီလျက် “အချင်းတို့... ဤပညောင်ပင်မင်းသည် သင်တို့ကိုအဘယ်သို့ပြစ်မှားသနည်း၊ အရှေ့ဘက်ကိုင်းမှ ရေ၊ တောင်ဘက်ကိုင်းမှ အစာအာဟာရ၊ အနောက်ဘက်ကိုင်းမှမိန်းမ၊ မြောက်ဘက်ကိုင်းမှပစ္စည်းဥစ္စာရတနာတို့ကိုအလိုရှိတိုင်းပေးခဲ့၏၊ အဘယ်သို့ပြစ်မှားသနည်း၊ သင်တို့အားကောင်းခြင်းမင်္ဂလာဖြစ်ပါစေ၊ မိမိတို့နေခဲ့ဘူး၊ ထိုင်ခဲ့ဘူး၊ အိပ်ခဲ့ဘူးသော သစ်ပင်၏သစ်ခက်ကိုပင်မချိုးမဖြတ်ရာ၊ ထိုစကားသည်မှန်၏၊ အရိပ်၌နေခဲ့ဘူးသောသစ်ပင်၏အကိုင်းအခက်ကိုချိုးဖြတ်သောသူသည်၊ ယုတ်မာသောသူအဆွေခင်ပွန်းကိုပြစ်မှားသောသူဖြစ်သည်။
သို့အတွက် အလွန်ကျေးဇူးကြီးလှသောပညောင်ပင်ကြီး၏အမြစ်တို့ကိုမတူးမဖြတ်ပါကုန်လင့်”ဟု တောင်းပန်လေ၏။
ကုန်သည်မိုက်စု သေဆုံးမှုများစွာသောလှည်းကုန်သည်မိုက်တို့သည် တစ်ဦးတည်းဖြစ်သောလှည်းကုန်သည်မှူး၏စကားကိုမနာယူကြဘဲ ထက်စွာသွေးအပ်သောဒါးမတို့ဖြင့် အမြစ်တို့ကိုဖြတ်ရန်လုံးပန်းအားထုတ်ကြကုန်၏၊ ထိုအခါနဂါးမင်းသည် “ဤကုန်သည်တို့အား ရေကိုလည်းပေးအပ်ပြီ၊ ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကိုလည်းပေးအပ်ပြီ၊ အလုပ်အကျွေးမိန်းမကိုလည်းပေးအပ်ပြီ၊ ရတနာတို့ကိုလည်းပေးအပ်ပြီ၊ ယခုအခါ ငါ့သစ်ပင်ကိုအမြစ်မှဖြတ်ကြရန်ဝိုင်းဝန်းအားထုတ်ကုန်၏၊ အလွန်ကြမ်းကြုတ်ကုန်၏၊ လှည်းကုန်သည်မှူးကိုထား၍ ကြွင်းသောလှည်းကုန်သည်မိုက်တို့ကိုသတ်ရန်သင့်၏”ဟုကြံစည်ပြီးလျှင် လက်နက်စွဲကိုင်သောနဂါးစစ်သည်တို့ “ထွက်ကြကုန်လော့၊ လှည်းကုန်သည်မှူးကိုချန်ထား၍ တစ်ယောက်မျှမကျန်အောင်သတ်ကြကုန်လော့”—ဟုအမိန့်ပေးလေ၏၊ ထိုအခိုက်နဂါးစစ်သည်တို့သည် ထွက်ကာလှည်းကုန်သည်မှူးကိုချန်ထား၍လှည်းကုန်သည်အားလုံးတို့ကိုသတ်ကြကုန်၏၊ ထိုအခါလှည်းကုန်သည်တို့သည် သေကြေပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်ကုန်၏။
နဂါးစစ်သည်တို့သည် အလုံးစုံသောပစ္စည်းဥစ္စာရတနာတို့ကို လှည်းငါးရာတို့၌တင်ကာ လှည်းကုန်သည်မှူးကိုယူဆောင်၍ ဗာရာဏသီပြည်သို့သွားပြီးလျှင် လှည်းကုန်သည်မှူးအိမ်၌ထားကာ လှည်းကုန်သည်မှူးကိုပန်ကြားပြီးလျှင် မိမိတို့နဂါးပြည်သို့သွားကြကုန်၏။
ပညောင်ပင်၏-အရိပ်နေ၍ အခက်ချိုးသူတို့အား နဂါးတို့စိတ်ဆိုးသဖြင့် လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေပုံ။
မြတ်စွာဘုရားသည် ဒေသနာတော်ကိုဆောင်၍ သစ္စာကိုပြသည်၏အဆုံး၌ ကုန်သည်တို့သည် သောတာပတ္တိဖိုလ်၌တည်ကုန်၏။
--- ဇာတ်ပေါင်း ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှစ်တန်သောဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေဆက်စပ်တော်မူလျက်— ဒါယကာတို့... ထိုအခါ နဂါးမင်းသည်–ယခုအခါ သာရိပုတ္တရာ။
လှည်းကုန်သည်မှူးသည်–ငါဘုရားဖြစ်လာပြီ– ဟု ဇာတ်ကိုပေါင်းတော်မူသတည်း။
--- ဆောင်ပုဒ် (၁) တိုင်းရှည်လွန်ပြီး၊ လောဘကြီး၊ ပျက်စီးရမည်မှတ်။
(၂) လောဘနိုင်ငံ၊ မလိုက်ရန်၊ ဧကန့်သတိချပ်။
(၃) ကျိုးစီးပွားမြင်၊ ပညာရှင်၊ ကုန်စင်လောဘသတ်။
(၄) လောဘလည်းသိမ်း၊ ဒုက္ခငြိမ်း၊ မသိမ်းနိဗ္ဗူရပ်။
မဟာဝါဏိဇဇာတ်ပြီး၏။
'''ပကိဏ္ဏကနိပါတ် -၄၉၄-သာဓိနဇာတ် သီလတန်ခိုးအစွမ်းကြောင့် သိကြားမင်းအမှူးရှိသော တာဝတိံသာနတ်တို့ကြည်ညိုသဖြင့် လူ့ရွာမှနတ်ပြည်သို့ပင့်ဆောင်လျက် လူ့ဘဝနှင့်ပင် နတ်စည်းစိမ်ကိုခံစားရသော သာမိနမင်းအကြောင်း။
ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထု သီလတန်ခိုးစု ဟောကြားပြုနတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဒါယကာတို့သည်ဥပုသ်စောင့်ကြကုန်၏၊ ထိုဒါယကာတို့ကို မြတ်စွာဘုရားသည် “ဒါယကာတို့ရှေးပညာရှိတို့သည် ဥပုသ်ဆောက်တည်ခြင်းကိုအမှီပြု၍ လူ၏ကိုယ်ဖြင့် နတ်ပြည်သို့ရောက်လျက် ရှည်မြင့်စွာနေဘူးပြီ”ဟုမိန့်တော်မူကာ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကိုဆောင်တော်မူသတည်း။
--- အတိတ်ဝတ္ထု အလှူပေးခြင်း သာဓိနမင်းလွန်လေပြီးသောအခါ ဝေဒေဟတိုင်း မိဓိလာပြည်၌ သာမိနမင်းမင်းပြုသည်ရှိသော် ထိုမင်းသည်မင်းကျင့်တရားဆယ်ပါးနှင့်အညီ မင်းပြု၏၊ မြို့တံခါးလေးမျက်နှာ၊ မြို့လယ်၊ နန်းတော်ဤခြောက်ဌာနတို့၌ ခြောက်ဆောင်သောအလှူတင်းကုပ်တို့ကိုဆောက်လုပ်စေ၍ ဇမ္ဗူဒီပတစ်ကျွန်းလုံးလယ်ထွန်ခြင်းပြတ်အောင် အလှူကြီးကိုပေးလှူ၏၊ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း ခြောက်သိန်းခြောက်သိန်းသောဥစ္စာတို့ကိုစွန့်ကြဲ၏၊ ငါးပါးသီလကိုဆောက်တည်၏၊ ဥပုသ်ကိုစောင့်သုံး၏၊ တိုင်းတစ်ပါး၌တည်သောသူတို့လည်း သာမိနမင်း၏အဆုံးအမ၌တည်၍ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကိုပြုကာ-သေတိုင်းသေတိုင်းသောသူတို့သည် နတ်ပြည်သို့ရောက်ကုန်၏။
သိကြားဖူးမြင်လို မင်းကြီးကိုတစ်နေ့သ၌ သုဓမ္မာနတ်သဘင်အစည်းအဝေး၌ နတ်တို့သည် သာဓိနမင်းကြီး၏ဂုဏ်ကျေးဇူးကိုချီးမွမ်းစကားပြောကြားကြကုန်၏၊ ချီးမွမ်းစကားကိုကြားရသောနတ်တို့သည် သာမိနမင်းကြီးကိုဖူးမြင်လိုကြကုန်၏၊ ထိုအခါ သိကြားမင်းသည်နတ်တို့စိတ်အကြံကိုသိ၍ နတ်တို့အား သာမိနမင်းကြီးကိုဖူးမြင်လိုသလားဟုမေးမြန်းရာ ဖူးမြင်လိုကြောင်းလျှောက်ကြကုန်၏၊ သိကြားမင်းသည် မာတလိနတ်သားကိုခေါ်၍ “အမောင်... “အမောင်သွားချေ၊ ဝေဇယန္တာရထားဖြင့် သာဓိနမင်းကြီးကို နတ်ပြည်သို့ပင့်ဆောင်ချေ”ဟုစေခိုင်း၏၊ မာတလိနတ်သားလည်း သိန္ဓောမြင်းတစ်ထောင်ကသော ဝေဇယန္တာရထားကိုက၍ ဝေဒေဟတိုင်းမိမိလာပြည်သို့သွားလေ၏၊ ထိုနေ့ကားလပြည့်နေ့ဖြစ်၏။
ရထားဝေဇယန္တာ မင်းကြီးထံလာလူတို့သည် ညစာထမင်းစားပြီးလျှင် အိမ်တံခါးတို့၌ ဧချမ်းစွာစကားပြောဟောနေကြစဉ်လဝန်းနှင့်ယှဉ်၍မောင်းနှင်လာသော ဝေဇယန္တာရထားကို “လဝန်းကြီးနှစ်ခုတစ်ပြိုင်နက်ထွက်လာသည်”ဟု အုတ်အုတ်ကျက်ကျက်ပြောဆိုကြကုန်၏၊ ထိုအခိုက်လဝန်းကိုလွန်၍လာသောရထားကိုမြင်ကြလျှင်– “ဤကားလဝန်းမဟုတ်၊ နတ်ရထားဖြစ်သည်၊ ဤနတ်ရထားကား ငါတို့မင်းကြီးအတွက်လာသည်ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ငါတို့မင်းကြီးကားသီလရှိသည်၊ တရားစောင့်သည်၊ တရားနှင့်အညီမင်းပြုသည်”ဟု ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာလက်အုပ်ချီကုန်လျက်– “အချင်းတို့... လောက၌ မဖြစ်ဘူးမြဲသဘောသည်ဖြစ်စွာ့တကား၊ ကြက်သီးမွေးညှင်းထဘွယ်ဖြစ်စွာ့တကား၊ အခြံအရံများသောငါတို့အရှင်ဝေဒေဟမင်းအား နတ်ရထားသည်ထင်ရှားဖြစ်စွတကား”— ဟု ချီးကျူးဩဘာပေးကြကုန်၏၊ ပန်းနံ့သာတို့ဖြင့်ပူဇော်ကြကုန်၏၊ လူတို့မြင်ကုန်စဉ်လျှင် နတ်ရထားသည် မိဓိလာမြို့တော်ကိုလက်ျာရစ်သုံးပတ်လှည့်ပြီးလျှင် နန်းတော်သို့ဝင်၍ လေသာနန်းတံခါး၌ တက်စီးရန်အသင့်ပြင်ဆင်ကာ ရထားနောက်မြီးကိုထိုး၍ထားလေ၏။
နတ်နန်းဘုံဆင့် မင်းကြီးပင့်ထိုနေ့၌ မင်းကြီးသည် အလှူတင်းကုပ်တို့ကိုလှည့်လည်ကြည့်ရှုစီမံပြီးလျှင် ဥပုသ်ဆောက်တည်လျက် ပြာသာဒ်မ၌ အမတ်အပေါင်းခြံရံကာ လေသွန်တံခါးကိုရှေးရှုလျက် တရားစကားကိုပြောဟောလျက်နေ၏၊ ထိုအခါ မာတလိနတ်သားသည်– “မြတ်သောမင်းကြီး... ဤရထားသို့တက်တော်မူပါ၊ တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့ကြွတော်မူပါ၊ သုဓမ္မာနတ်သဘင်ဝယ် သိကြားမင်းနှင့်တကွနတ်အပေါင်းတို့သည် အရှင်မင်းကြီးကိုဖူးမျှော်ရန် ငံ့လင့်စောင့်စား၍နေကြပါ၏”— ဟုပင့်လေ၏၊ ထိုအခါ သာမိနမင်းကြီးသည် မှူးမတ်တို့ကိုမှာထားပြီးလျှင် ရထားသို့တက်လေ၏၊ မာတလိနတ်သားလည်း ရထားကိုမောင်းနှင်သွားရာ သုဓမ္မာနတ်သဘင်သို့ရောက်လေ၏၊ သာမိနမင်းကြီးလည်း ရထားမှဆင်းသက်ပြီးလျှင် သုဓမ္မာနတ်သဘင်၌ သိကြားမင်းနှင့်တကွနတ်တို့အလယ်၌တင့်တယ်စွာနေလျက် ပဋိသန္ဓာရစကားပြောကြားလေ၏။
နတ်ပြည်ကြာသော် မ‌မွေ့လျော်သိကြားမင်းသည် သာဓိနမင်းကြီးအား “အရှင်မင်းကြီး နတ်ပြည်သို့ကြွလာခြင်းကား ကောင်းသောလာခြင်းဖြစ်ပါသည်၊ နတ်အပေါင်းတို့ဝမ်းမြောက်ကြပါသည်”ဟု နှုတ်ခွန်းဆက်ပြီးလျှင် နတ်မင်း၏စည်းစိမ်ကိုထက်ဝက်ခွဲ၍ပေးလေ၏၊ သာမိနမင်းကြီးလည်း နတ်စည်းစိမ်ကိုခံစားနေစဉ် လူတို့အရေအတွက်အားဖြင့် နှစ်ပေါင်းခုနစ်ရာတို့သည်လွန်ကုန်၏၊ နတ်ပြည်၌နေရအံ့သောကောင်းမှုကုသိုလ်ကံသည်ကုန်ခဲ့လေ၏၊ နတ်ပြည်၌မမွေ့လျော်ခြင်းသည်ဖြစ်လေ၏၊ ထိုအခါ သိကြားမင်းအား- “အို-သိကြားမင်း... နတ်ပြည်သို့ရောက်နေသောငါသည် ရှေးအခါ ကခြင်း၊ သီခြင်း၊ တီးမှုတ်ခြင်းတို့ဖြင့်မွေ့လျော်ပါ၏၊ ယခုအခါမမွေ့လျော်တော့ပါ၊ အသက်ကုန်လေသလော၊ သေချိန်နီးကပ်လေသလော၊ သို့မဟုတ် တွေဝေလေသလော”— ဟု ပြောကြားလေ၏။
သာဓိနမင်းအား သိကြားမင်းတားထိုအခါ သိကြားမင်းသည် သာမိနမင်းကြီးအား နတ်၏စည်းစိမ်ချမ်းသာကိုခံစားရန်တောင်းပန်လိုသဖြင့်— “မြတ်သောမင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီး၏အသက်လည်းမကုန်သေးပါ၊ သေချိန်လည်းဝေးပါသေး၏၊ တွေဝေခြင်းလည်းမဖြစ်ပါ၊ သို့သော်လည်း နတ်ပြည်၌နေရအံ့သောကောင်းမှုကုသိုလ်ကား နည်းချေပြီ”။
“မြတ်သောမင်းကြီး... နတ်တို့အာနုဘော်ဖြင့်နေတော်မူပါ၊ တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌နတ်၌ဖြစ်သော ကာမဂုဏ်တို့ကိုခံစားတော်မူပါ”— ဟုတစ်ဖန်ပင့်ဖိတ်ပြန်၏။
လူရွာပြန်ရောက် စင်္ကြံလျှောက်ထိုအခါ သာဓိနမင်းကြီးသည် သိကြားမင်းအား လူ့ပြည်သို့ပြန်ရန်ပြောကြားလို၍— “သိကြားမင်း... သူတစ်ပါးပေး၍ရသောစိမ်ကားငှါးရမ်း၍စီးသောယာဉ်နှင့်တူ၏၊ ချေးငှါးအပ်သောဥစ္စာနှင့်တူ၏၊ ထို့ကြောင့် သူတစ်ပါးပေး၍ရသောစည်းစိမ်ကို ငါအလိုမရှိပြီ၊ မိမိကိုယ်တိုင်ပြုအပ်သောကောင်းမှုကုသိုလ်သည်သာ အသီးကေအခြားကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာမည်၏”။
“သိကြားမင်းငါသည် လူ့ပြည်သို့သွား၍ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကိုပြုသည်ရှိသော် ချမ်းသာကိုရနိုင်၏၊ နောင်တစ်ဖန်လည်း မပူပန်ရ၊ ထို့ကြောင့် များစွာသောကုသိုလ်ကောင်းမှုကိုပြုတော့အံ့”— ဟု သိကြားမင်းအားဥပမာဥပမေယျနှင့်တကွပြောကြားပြန်၏၊ သိကြားမင်းသည် မာတလိနတ်သားအား သာဓိနမင်းကြီးကိုမိမိလာပြည်ဥယျာဉ်တော်သို့ပို့ရန်စေခိုင်း၏၊ မာတလိနတ်သားလည်း ဥယျာဉ်တော်သို့ပို့လေ၏၊ သာမိနမင်းကြီးလည်း ဥယျာဉ်တော်သို့ရောက်လျှင်စင်္ကြံသွား၍နေ၏။
ဘိုးတော်တွေ့ကာ ဝမ်းမြောက်စွာဥယျာဉ်စောင့်မြင်လျှင်ချဉ်းကပ်ကာမေးမြန်း၍ သာဓိနမင်းကြီးဖြစ်ကြောင်းကိုသိလျှင် နာရဒမင်းထံသွား၍လျှောက်၏၊ နာရဒမင်းလည်း ဥယျာဉ်စောင့်အား ဥယျာဉ်တော်ကိုသုတ်သင်၍ နေရာနှစ်နေရာခင်းရန်စီမံ၏၊ ဥယျာဉ်စောင့်လည်း နာရဒမင်းစီမံတိုင်းပြုလေ၏၊ သာဓိနမင်းကြီးသည် နေရာနှစ်နေရာခင်းသည်ကိုမြင်လျှင် ဥယျာဉ်စောင့်အား “အမောင်... အဘယ်ကြောင့်နှစ်နေရာခင်းသနည်း”ဟုမေး၏၊ “အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီးဘို့တစ်နေရာ၊ အကျွန်ုပ်တို့မင်းဘို့တစ်နေရာဖြစ်ပါသည်”ဟုပြောကြား၏၊ ထိုအခါ သာမိနမင်းကြီးသည် “ငါမှတစ်ပါး ဘယ်သူသည် ငါ၏အနီးနေရာ၌နေ့လတံ့နည်း”ဟုတစ်ခုသောနေရာ၌ထိုင်၍ တစ်ခုသောနေရာ၌ကားခြေတင်၍ထား၏။
ရှေဟောင်းဖြစ်ရပ် ပြောကြားအပ်ထိုအခါ နာဒရမင်းရောက်လာ၍ သာဓိနမင်းကြီး၏ခြေတို့ကိုရှိခိုးကာ လျှောက်ပတ်သောနေရာ၌နေ၏၊ နာဒရမင်းကား သာဓိနမင်းကြီး၏ခုနစ်ဆက်မြောက်မြစ်တော်ဖြစ်သတတ်၊ ထိုအခါလူတို့အသက်သည်တစ်ရာတမ်းဖြစ်၏၊ သာဓိနမင်းကြီးကား ကုသိုလ်ကောင်းမှု၏အစွမ်းဖြင့် အသက်ခုနစ်ရာရှည်ကြာအောင်နေရ၏၊ ထို့နောက်သာမိနမင်းကြီးသည် မိမိ၏မြစ်တော်ဖြစ်သောနာရဒမင်းကိုလက်ဆွဲလျက် ဥယျာဉ်တော်သို့လှည့်လည်ကာ– “အမောင်နာရဒ... ရှေးအခါဤစိုက်ပျိုးရာမြေတို့သည် မွေ့လျော်ဘွယ်ရှိကုန်၏၊ ဤရေပြွန်ကားနားောင်းနှင့်တူ၏၊ တစ်ဘက်တစ်ချက်ပေါက်နေသောမြက်တို့သည်၎င်း၊ ဤစီးဆင်းနေသောမြစ်တို့သည်၎င်းမွှေ့လျော်ဘွယ်ရှိကုန်၏”၊ “အမောင်နာရဒ... ဤရေကန်တို့သည်မွေ့လျော်ဘွယ်ရှိကုန်၏၊ စက္ကဝက်ငှက်တို့သည်ကွန့်မြူးကုန်၏၊ မန္ဒာလကနွယ်၊ ပဒုမာကြာ၊ ဥပ္ပလကြာတို့ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းအပ်ကုန်၏၊ ငါ၏အလုပ်အကျွေးမောင်းမတို့သည် ဤအရပ်၌မွေ့လျော်ကုန်၏၊ ထိုမောင်းမတို့သည်ယခုအခါအဘယ်သို့သွားကြသနည်း၊ လူအပေါင်းကိုမမြင်ရသောငါ့မှာ အရပ်မျက်နှာတို့သည်ဆိတ်ညံသကဲ့သို့ဖြစ်ကုန်၏”— ဟု နောက်နောက်ကဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအကြောင်းတွေကိုလွမ်းဆွတ်သတိရကာ ပြောကြားလေ၏။
ဘိုးတော်မင်းပင် ထီးနန်းတင်ထိုအခါ နာရဒမင်းသည် သာဓိနမင်းကြီးကို ထီးနန်းနှင့်တကွ တိုင်းပြည်စည်းစိမ်ပါအပ်နှင်းလိုသဖြင့်– “အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီးတို့သည် နတ်ပြည်သို့ကြွသွားနေသည်မှာ နှစ်ပေါင်းခုနစ်ရာရှိပါပြီ၊ အကျွန်ကား အရှင်မင်းကြီး၏ ခုနစ်ဆက်မြောက်မြစ်တော်ဖြစ်ပါ၏၊ အရှင်မင်းကြီး၏ငယ်ကျွန်မောင်းမတို့မှာ သေမင်း၏ခံတွင်းသို့ဝင်ကြပါပြီ၊ မိမိလာပြည်ကြီးကားအရှင်မင်းကြီး၏ပြည်ဖြစ်ပါ၏၊ မင်းပြုတော်မူပါ”— ဟု တောင်းပန်လျှောက်ထားလေ၏၊ ထိုအခါ သာမိနမင်းကြီးသည်– “အမောင်နာရဒ... ငါကားတစ်ပြောင်ပြောင်တောက်ပနေသော နတ်ဗိမာန်တို့ကိုနတ်များနှင့်သိကြားမင်း၏မျက်မှောက်၌ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီ၊ နတ်ဗိမာန်၌လည်းနေခဲ့ဘူးပြီ၊ နတ်၌ဖြစ်၍အလုံးစုံအလိုဆန္ဒနှင့်ပြည့်စုံသောကာမဂုဏ်တို့ကိုလည်းခံစားခဲ့ဘူးပြီ၊ ဤသို့သဘောရှိသောကာမဂုဏ်တို့ကိုစွန့်လွှတ်၍ ဤအရပ်သို့လာခဲ့ခြင်းကားမင်းပြုရန်လာခဲ့သည်မဟုတ်၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုရန်သာလာခဲ့၏၊ ငါသည် ကုသိုလ်တရားကိုသာကျင့်အံ့၊ မင်းအဖြစ်ကိုအလိုမရှိ”၊ “အမောင်နာရဒ အပြစ်ဒဏ်မရှိသောသူတို့သည် ကျင့်အပ်သောမြတ်စွာဘုရားဟောကြားအပ်သော မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးတရားသည်ရှိ၏၊ သူတော်ကောင်းတို့သည်... ထိုမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးဖြင့်နိဗ္ဗာန်သို့သွားကြကုန်၏၊ ငါသည်လည်း... ထိုမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးတရားကိုကျင့်အံ့”— ဟု မင်းအဖြစ်ကိုပယ်၍ မိမိမိမိလာပြည်သို့လာခဲ့ရင်းအကြောင်းကိုပြောကြားလေ၏၊ ထိုအခါမြစ်တော်နာရဒမင်းသည်တစ်ဖန် မင်းပြုတော်မူရန်တောင်းပန်ပြန်၏၊ ထိုအခါ သာမိနမင်းကြီးသည် “မင်းအဖြစ်ဖြင့်အလိုမရှိ၊ အနှစ်ခုနစ်ရာပတ်လုံးကင်းပြတ်၍နေသောအလှူကို ခုနစ်ရက်တည်းဖြင့်လှူလိုသည်”ဟုပြောလေ၏၊ နာရဒမင်းလည်းကောင်းပြီဟုဝန်ခံကာ... အလှူကြီးကိုစီမံ၍ပေးလေ၏၊ သာမိနမင်းကြီးလည်း ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး အလှူကြီးကိုပေးပြီးလျှင် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့၌သေလွန်၍ တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌ဖြစ်လေ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ဒေသနာတော်ကိုဆောင်၍ သစ္စာကိုပြသည်၏အဆုံး၌ အချို့သောဒါယကာတို့သည် သောတာပတ္တိဖိုလ်၊ အချို့သကဒါဂါမိဖိုလ်၊ အချို့အနာဂါမိဖိုလ်၌တည်ကုန်၏။
--- ဇာတ်ပေါင်း ဤသို့လျှင် မြတ်စွာဘုရားသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှစ်တန်သောဝတ္ထုတို့ကို အနုသန္ဓေဆက်စပ်တော်မူလျက်– ဒါယကာတို့... ထိုအခါ နာရဒမင်းသည်-ယခုအခါ အာနန္ဒာ။
သာဓိနမင်းကြီးသည်-ငါဘုရားဖြစ်လာပြီ”— ဟု ဇာတ်ကိုပေါင်းတော်မူသတည်း။
--- ဆောင်ပုဒ် (၁) ဥပုသ်သီလ၊ ကျင့်ဓမ္မ၊ နိစ္စစောင့်သုံးရာ။
(၂) သူတော်တို့ငြမ်း၊ မဂ္ဂင်လမ်း၊ ဖြောင့်တန်းနိဗ္ဗူတာ။
(၃) သီလစွမ်းရည်၊ အသက်ရှည်၊ နတ်ပြည်ရောက်လိမ့်သာ။
သာဓိနဇာတ်ပြီး၏။
'''ပကိဏ္ဏကနိပါတ် -၄၉၅-ဒသဗြာဟ္မဏဇာတ် အလှူခံတို့အား စိစစ်လျက် ဆယ်ဦးသောအလှူခံပုဏ္ဏားတို့ကိုပယ်၍ နန္ဒမူလိုဏ်မှ ငါးရာသောပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့အား အဓိဋ္ဌာန်ပြုကာ ပင့်ဆောင်၍ ကြွလာသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာလှူဒါန်းရသော ကောရဗျမင်းကြီးအကြောင်း။
ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထု စိစစ်လှူမှု အကြောင်းပြုနတ်လူတို့ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ကောသလမင်းကြီးသည် အာသအလှူကြီးကိုပေးလှူရာ၌ အလှူခံတို့ကိုရွေးချယ်စိစစ်၍လှူခြင်းကိုအကြောင်းပြု၍ အောက်ပါအတိတ်ဇာတ်ကိုဆောင်တော်မူသတည်း။
--- အတိတ်ဝတ္ထု ကျင့်မဲ့ပုဏ္ဏား စိစစ်ကြားလွန်လေပြီးသောအခါ ကုရုတိုင်းဣန္ဒပတ္ထနဂိုရ်ပြည်ဝယ် ယုဓိဋ္ဌိလအနွယ်ဖြစ်သောကောရဗျမင်းမင်းပြုသည်ရှိသော် ထိုမင်းအားအကျိုးအကြောင်းကိုဆုံးမတတ်သောပညာရှိအမတ်ကား ဝိဓုရအမည်ရှိ၏။