kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၉၅၊ ၁၃၉၊ ၁၇၅၊ ၁၉၁၊ ၂၁၉။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၅၈)။
(၂) (က) ကာယဂတာသတိ (မိမိ၏ ဆံ အစရှိသော ရူပကာယ၌ဖြစ်သော သတိ)။
သတီ (ဒီ၊၂၊၁၁၇။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၇၄) တိ ဝါ ကာယဂတာသတိ ဥပဋ္ဌာပေတဗ္ဗာ။
(ခ) ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိ (ရှေးဘဝ ခန္ဓာအစဉ်ကို အောက်မေ့ သိနိုင်သော အဘိညာဉ်)။
(ခ) ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိ (ရှေးဘဝခန္ဓာ အစဉ်ကို အောက်မေ့သိနိုင်သော အဘိညာဉ်)။
သတာနုသာရီ, သတာနုသာရိဉာဏ-ပုဒ်တို့ ကြည့်။
(ဂ) မြတ်စွာဘုရား ပါဠိတော်ကို သင်ယူပြီး ဆောင်ထားသော သတိ။
သတီ (ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၇၇) တိ ဗုဒ္ဓဝစနံ ဥဂ္ဂဟေတွာ ဓာရဏကသတိ။
သာရတ္ထ၊၁၊၁၈၉။
(အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၂၃)။
(ဃ) ပုဒ်အရာ-အထောင်-ကို မှတ်ယူခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သော သတိ။
(ဃ) ပုဒ်-အရာ-အထောင်-ကို မှတ်ယူခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သောသတိ။
သတိယာ (မ၊၁၊၁၁၇) တိအာဒီသု ပဒသတမ္ပိ ပဒသဟဿမ္ပိ ဝဒန္တဿေဝ ဂဟဏသမတ္ထတာ သတိ နာမ။
မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၅၆။
(င) အာရုံကို သိမ်းဆည်းတတ်သော သတိ။
သတီ (သံ၊၂၊၃၁၇) တိ အာရမ္မဏပရိဂ္ဂဟိတသသတိ။
(စ) အာရုံသို့ ကပ်၍ တည်တတ်သောသတိ။
(စ) အာရုံသို့ ကပ်၍ တည်တတ်သော သတိ။
ဥပဋ္ဌာနံ သတိ(ပဋိသံ၊၁၇၅)တိ တံ အာရမ္မဏံ ဥပေစ္စ တိဋ္ဌတီတိ သတိ ဥပဋ္ဌာနံ နာမ။
ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၀၇။
(ဆ) ၆-ပါးသော သတတဝိဟာရ နှင့် ယှဉ်သော သတိ။
(ဆ) ၆-ပါးသော သတတဝိဟာရနှင့်ယှဉ်သော သတိ။
သတိမာ (သုတ္တနိ၊၃၅၄။
သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၄၂) ကြည့်။
(ဇ) ကြာမြင့်စွာ ပြုအပ်ပြီးသော အမှုစသည်တို့ကို အောက်မေ့ခြင်း သတိ။
သတိမာ (အပ၊၁၊၁၄။
အပ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၁၈) ကြည့်။
(ဈ) အသုဘ သဘောရှိသော ခန္ဓာကိုယ်၌ “အသုဘ” ဟူ၍ ဖြစ်သော သတိ။
(ဈ) အသုဘ သဘောရှိသော ခန္ဓာကိုယ်၌ “အသုဘ”ဟူ၍ ဖြစ်သော သတိ။
သတိ မုဋ္ဌာ (ထေရ၊၂၄၁) တိ အသုဘသဘာဝေ တိ ကာယေ “အသုဘ”န္တွေဝ ပဝတ္တနသတိ မုဋ္ဌာ။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၅၅။
(ည) ကာယာနုပဿနာ-ကို သိမ်းဆည်းတတ်သော သတိ။
(ည) ကာယာနုပဿနာကို သိမ်းဆည်းတတ်သော သတိ။
သတိမာ (အံ၊၁၊၄၀။
အဘိ၊ဝိ၊၂၀၁။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၀၉။
ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၆၃) တို့ကြည့်။
(ဋ) ဝိပဿနာနှင့် ယှဉ်သော သတိ။
သတိ တေသံ နိဝါရဏ (သုတ္တနိ၊၄၃၄) န္တိ ဝိပဿနာယုတ္တာ— သတိ တေသံ သောတာနံ နိဝါရဏံ။
(နေတ္တိ၊၁၃။
နေတ္တိ၊ဋ္ဌ၊၆၇)။
(ဌ) မဂ်နှင့် ယှဉ်သော သတိ။
(ဌ) မဂ်နှင့်ယှဉ်သော သတိ။
သတိ အာရက္ခ-သာရထီ (သံ၊၃၊၅) တိ မဂ္ဂသမ္ပယုတ္တာ သတိ အာရက္ခသာရထိ။
သံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၅၈။
(သံ၊၃၊၁၉၂။
သံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၇၈)။
(ဍ) ဝိပဿနာ, မဂ်တို့နှင့် ယှဉ်သော သတိ။
(ဍ) ဝိပဿနာ, မဂ်တို့နှင့်ယှဉ်သော သတိ။
ဟိရီ ဤသာ မနော ယောတ္တံ၊ သတိ မေ ဖာလပါဇနံ။
သရတိ ဧတာယ စိရကတာဒိမတ္ထံ ပုဂ္ဂလော, သယံ ဝါ သရတီတိ သတိ၊ --- ယထာ ဟိ ဗြာဟ္မဏဿ ဖာလပါဇနံ၊ ဧဝံ ဘဂဝတော ဝိပဿနာယုတ္တာ မဂ္ဂယုတ္တာ စ သတိ။
သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၃၂။
(ဎ) ပစ္စဝေက္ခဏာနှင့် ယှဉ်သော သတိ။
(ဎ) ပစ္စဝေက္ခဏာ နှင့်ယှဉ်သော သတိ။
သတိ ဥပဋ္ဌိတာ (ထေရီ၊၄၂၃) တိ ပစ္စဝေက္ခဏယုတ္တာ သတိ သဗ္ဗကာလံ ဥပဋ္ဌိတာ။
ထေရီ၊ဋ္ဌ၊၂၆၄။
(ဝိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၇၂။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၄၁။
ဝဇိရ၊၂၆၁၊ ၄၈၁။
ဝိသုဒ္ဓိ၊ဋီ၊၁၊၇၂)။
(၃) အဖန်ဖန် အောက်မေ့-အမှတ်ရ-တတ်သော သတိ။
ဒသသု အနုဿတိံသု ပုနပ္ပုနံ ဥပ္ပဇ္ဇနတော သတိယေဝ အနုဿတိ။
“အနု အနု သတိ အနုဿတီ” တိ ဣမမတ္ထံ “ပုနပ္ပုနံ ဥပ္ပဇ္ဇနတော”တိ ဝတွာ န ဧတ္ထ အနုသဒ္ဒယောဂေန သတိ-သဒ္ဒေါ အတ္ထန္တရဝါစကောတိ ဒဿတုံ “သတိယေဝ အနုဿတိ " တိ ဝုတ္တံ။
ဝိသုဒ္ဓိ၊ဋီ၊၁၊၂၁၈။
(၄) (က) သတိပဋ္ဌာန် ၄-ပါး။
သတိမာ (ဣတိဝုတ်၊၂၁၄။
ဣတိဝုတ်၊ဋ္ဌ၊၁၀၁) ကြည့်။
(ခ) အာရုံဖြစ်သော သတိပဋ္ဌာန်။
သတိစရိယာ (ပဋိသံ၊၂၁၅။
စူဠနိ၊၂၃၂။
စူဠနိ၊ဋ္ဌ၊၉၁။
(၅) သတိပဋ္ဌာနဘာဝနာ, ဝိပဿနာဘာဝနာတို့၏အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်သောသတိ။
(၅) သတိပဋ္ဌာနဘာဝနာ, ဝိပဿနာ-ဘာဝနာ-တို့၏ အစွမ်းဖြင့်ဖြစ်သော သတိ၊ သတိံ ဥပဋ္ဌပေတွာနာ (ထေရီ၊၃၉၉) တိ သတိပဋ္ဌာနဘာဝနာဝသေန ကာယာဒီသု အသုဘဒုက္ခာနိစ္စာနတ္တဝသေန သတိံ သုဋ္ဌဥပဋ္ဌိတံ ကတွာ။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၁၇၀။
(၆) ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ကောင်းစွာ မှတ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်သောသတိ။
(၆) ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ကောင်းစွာမှတ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်သော သတိ။
သတိယာ (ဝိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၂။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၂၆၁) တိ သမ္မဒေဝ ကမ္မဋ္ဌာနသလ္လက္ခဏဝသပ္ပဝတ္တာယ သတိယာ။
သာရတ္ထ၊၂၊၁၈၆။
ဝိသုဒ္ဓိ၊ဋီ၊၁၊၃၁၅။
(၇) ထင်ခြင်း၊ အာရုံ၌ ကပ်၍ တည်ခြင်း။
(၇) ထင်ခြင်း၊ အာရုံ၌ ကပ်၍တည်ခြင်း။
ပရိမုခံ သတိံ ဥပဋ္ဌပေတွာ (ဝိ၊၁၊၈၉။
ဒီ၊၁၊၆၇။
မ၊၁၊၂၃၉။
အဘိ၊ဝိ၊၂၆၁) တိ— သတီတိ ဥပဋ္ဌာနဋ္ဌော။
-- တတြာယံ သင်္ခေပေါ “ပရိဂ္ဂဟိတနိယျာနံ သတိံ ကတွာ” တိ။
ဝိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၃။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၈၉။
မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၂၀။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၅၂။
ပရိဂ္ဂဟိတံ နိယျာနဘူတံ ဥပဋ္ဌာနံ ကတွာတိ အတ္ထော။
မူလဋီ၊၂၊၁၈၃။
(သီ၊ဋီ၊သစ်၊၂၊၁၂၄-၅)။
အဿာသဝသေန ဥပဋ္ဌာနံ သတိ၊ ပဿာသဝသေန ဥပဋ္ဌာနံ သတိ။
ပဋိသံ၊၁၇၀။
ဝိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၉။
ဥပဋ္ဌာနံ သတီတိ အသမ္မုဿနတာယ တမေဝ အဿာသံ (ပဿာသဉ္စ) ဥပဂန္တွာ ဌာနံ သတိ နာမာတိ အတ္ထော။
ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၈၀။
သာရတ္ထ၊၂၊၁၈၂။
(ဝိမတိ၊၁၊၂၀၉)။
(၈) သတိဟူသော ကြိုး(၈) သတိဟူသော ကြိုး။
သတိယာ တံ နိဗဒ္ဓိဿ (ထေရ၊၂၇၉) န္တိ ဂေါစရဇ္ဈတ္တတော ဗဟိ ဂန္တုံ အဒေန္တော သတိယောတ္တေန ကမ္မဋ္ဌာနထမ္ဘေ စိတ္တကလိ တံ နိဗန္ဓိဿာပိ နိယမေဿာမိ။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၂၊၆၆။
(၉) နှစ်သက်ခြင်း။
သတီ (ပဋိသံ၊၃၅) တိ နိကန္တိ။
ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၃၀။
(ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၅၇။
၈၆)။
(၁၀) သတိ ပြန့်ပြော သော-ပုဂ္ဂိုလ်-ရဟန်း။
(၁၀) သတိ ပြန့်ပြောသော-ပုဂ္ဂိုလ်-ရဟန်း။
သတိဝိနယ (ဝဇိရ၊၅၁၅။
သာရတ္ထ၊၃၊၃၇၅။
ပါစိတ်၊ ယော၊ ၄၃၉) ကြည့်။
(၁၁) သတိသုတ်။
သတိ စ သမ္ပဇညဉ္စ၊ အပ္ပမာဒေန ဒွါဒသ။
(၁၂) သတိပဋ္ဌာနသံယုတ်။
မဂ္ဂဗောဇ္ဈင်္ဂံ သတိယာ၊ ဣန္ဒြိယံ သမ္မပ္ပဓာနံ။
(၁၃) သတိပဋ္ဌာန-ကထာ။
(၁၃) သတိပဋ္ဌာနကထာ။
သတီ (ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၂၂) တိ သတိပဋ္ဌာနကထာ။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၂၁ သတိ၏ လက္ခဏာစသည် သတိသည်— ဗူးတောင်းသည် ရေ၌ မငုတ်မနစ် မျောသွား၏သို့ အာရုံကို မျော၍ သွားစိမ့်သောငှာ မပေးမူ၍ ကျောက်ဖျာကဲ့သို့ မလှုပ်မရှား အာရုံကိုထားခြင်း လက္ခဏာ ရှိ၏။
(ဝါ) စီးပွားမဲ့ကို ဆောင်တတ်သော ဒုစရိုက်တရားကို ပယ်၍ စီးပွားကို ဆောင်တတ်သော သုစရိုက်တရားကို ချီးပင့်ခြင်းလက္ခဏာ ရှိ၏။
မေ့လျော့ခြင်းကို ဖျက်ဆီးခြင်း ကိစ္စရှိ၏၊ စိတ်ကို စောင့်ရှောက်တတ်သော တရားဟု ဉာဏ်အားရှေးရှု ထင်တတ်၏။
(ဝါ) တစ်ပါးသို့ မသွားမူ၍ စိတ်၏အာရုံ၌ ရှေးရှုသည်ဖြစ်၍ ဖြစ်ကြောင်းတရားဟု ဉာဏ်အား ရှေးရှု ထင်တတ်၏၊ မြဲမြံသော သညာလျှင် နီးစွာသော အကြောင်းရှိ၏။
(ဝါ) သတိ၏အာရုံဖြစ်သော ကာယ စသော သတိပဋ္ဌာန်လျှင် နီးစွာသော အကြောင်းရှိ၏။
(အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၆၄-၅)။
ဧဟိဘိက္ခုနီ (ထီ) [ဧဟိဘိက္ခု+ဣနီ(ဣတ္ထီ ပစ္စည်း] ဧဟိဘိက္ခုနီမည်သောရဟန်းမ။
ပဋိညာယ ဘိက္ခုနီ။
ဧဟိ ဘိက္ခုနီတိ ဘိက္ခုနီ။
တီဟိ သရဏဂမနေဟိ ဥပသမ္ပန္နာတိ ဘိက္ခုနီ။
ဝိ၊၂၊၂၇၆။
ပါဠိယံ “ဧဟိ ဘိက္ခုနီ”တိ ဘိက္ခုနီ၊ တီဟိ သရဏဂမနေဟိ ဥပသမ္ပန္နောတိ ဣဒံ ဘိက္ခုဝိဘင်္ဂေ ပါဠိယံ သမဒဿနတ္ထံ အဋ္ဌဂရုဓမ္မပ္ပဋိဂ္ဂဟဏေန လဒ္ဓူပသမ္ပဒံ မဟာပဇာပတိ-ဂေါတမိဉ္စေဝ တာယ သဟ နိက္ခန္တာ ဘဂဝတော အာဏာယ ဘိက္ခူနညဝ သန္တိကေ ဧကတောဥပသမ္ပန္နာ ပဉ္စသတသာကိယာနိယော စ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ။
တာ ဟိ ဘဂဝတာ အာနန္ဒတ္ထရဿ ယာစနာယ ပဗ္ဗဇ္ဇံ အနုဇာနန္တေန “ဧထ ဘိက္ခုနိယော၊ မမ သာသနေ တုမှေပိ ပဝိသထာ”တိ ဝုတ္တာ ဝိယ ဇာတာ။
ဝိမတိ၊ ၆၇။
ဧဟိဘိက္ခု-လည်းကြည့်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၄ အပိုင်း-၃ ဧဟိဘိက္ခုနီ မရှိ အယူအဆ (ဧဟိဘိက္ခုနီမည်သော ရဟန်းမ ဟူ၍ မရှိ၊ ဝိ၊၂၊၂၇၆-၌" ဘိက္ခုနီတိ ဘိက္ခိကာ ဘိက္ခုနီ၊... ဧဟိဘိက္ခုနီတိ ဘိက္ခုနီ” အစရှိသည်ဖြင့် “ဧဟိဘိက္ခုနီ”ကို ဟောတော်မူခြင်းကား ဘိက္ခုဝိဘင်း၌ ဟောတော်မူအပ်သော ဒေသနာတော်အယဉ် အတိုင်း ဟောတော်မူခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဘုရားရှင်က “ဧဟိဘိက္ခုနီ” ဖြစ်နိုင် ကောင်းသော အမျိုးသ္မီးကို "ဧဟိ ဘိက္ခုနီ” စသည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ပါမူ ဧဟိဘိက္ခုနီ ရဟန်းမ ရှိနိုင်သည်၊ အမျိုးသ္မီးတို့၌ ဘုရားရှင်က “ဧဟိ ဘိက္ခုနီ”စသည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ် လောက်သော ကောင်းမှုကုသိုလ်မျိုး မရှိသောကြောင့် ဧဟိဘိက္ခုနီ ဟူ၍မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
ဓမ္မပဒအဋ္ဌကထာ ဝိသာခါ ဝတ္ထု၌ “မိန်းမတို့၏ သင်္ကန်းအလှူသည် မဟာလတာတန်ဆာဖြင့် အထွတ် အထိပ်သို့ ရောက်၏၊ ယောက်ျားတို့၏ သင်္ကန်း အလှူသည် တန်ခိုးဖြင့်ပြီးသော သပိတ် သင်္ကန်းဖြင့် အထွတ်အထိပ် ရောက်၏”ဟု လာရှိသည်။
(ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၄၉။
) အချို့ကား “ရဟန်းမိန်းမတို့သည် ဘုရားရှင်၏ အနီး အပါး၌ မနေကြရ၊ ရဟန်းယောက်ျားတို့ သည်သာလျှင် ဘုရားရှင်၏ အနီးအပါး၌ နေထိုင်ကြရသောကြောင့် ရဟန်းယောက်ျားတို့သာ ဧဟိဘိက္ခု ဖြစ်ကြသည်” စသည်ဖြင့် ဆိုကြ၏၊ ထိုသူတို့၏ အယူအဆမျှ သာဖြစ်သည်။
အကျယ်ကို-ထေရီ၊ဋ္ဌ၊၃၀၂။
ဝဇိရ၊၃၅၁။
သာရတ္ထ၊၃၊၁၁၁-၂-ကြည့်။
ဧဟိဘိက္ခုနီများ မဟာပဇာပတိဂေါတမီထေရီကို လည်းကောင်း၊ ထိုမဟာပဇာပတိဂေါတမီ နှင့် အတူ နန်းတော်မှ ထွက်ခဲ့ကြ၍ ရဟန်း ယောက်ျားတို့ထံ၌သာ ရဟန်းမအဖြစ်သို့ ရောက်ကြသော (ဧကတောဥပသမ္ပန္နဖြစ်သော) သာကီဝင်မင်းသမီးငါးရာတို့ကို လည်းကောင်း ရည်ရွယ်၍ “ဧဟိဘိက္ခုနီ” ဟု ဟောတော်မူသည်။
ဝိမတိ၊၂၊၆ရ။
) ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ ကဏ္ဍ:ပါဠိဝေါဟာရများ။
အကြောက်တရား () ဆိုသည်မှာ သတ္တဝါတို့၏ အာရုံကြောစနစ်က ဖြစ်ရပ်တစ်ခုခုအပေါ် တုံ့ပြန်ရာတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမနှစ်မြို့ဖွယ်လှုံ့ဆော်မှု (သို့မဟုတ်) ကြောက်ရွံ့မှုကိုဖြစ်စေသော အရာဖြစ်သည်။
အကြောက်တရားသည် သတ္တဝါတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလှုံ့ဆော်မှုများကိုဖြစ်စေသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်စနစ်များအပေါ်လည်း သက်ရောက်မှုများဖြစ်စေတတ်သည်။
သတ္တဝါတို့တွင် အကြောက်တရားအမျိုးမျိုးရှိကြပြီး ၎င်းတို့မှာ ယျေဘုယျအားဖြင့် ပကတိအကြောက်တရား၊ လက်တွေ့ဆန်သောအကြောက်တရားနှင့် လက်တွေ့မဆန်သောအကြောက်တရား ဟူ၍ သတ်မှတ်နိုင်သည်။
ပကတိအကြောက်တရား သတ္တဝါတို့၏ ပကတိအကြောက်တရား () သည် မွေးရာပါ ယင်းတို့၏အသိစိတ်ထဲတွင် အာရုံကြောစနစ်က ကြောက်ရွံ့ခြင်းဟူသော လှုံ့ဆော်မှုကိုဖြစ်စေနိုင်သည့် အရာများဖြစ်သည်။
ထိုသို့ပကတိအကြောက်တရားများသည် များသောအားဖြင့် သတ္တဝါတို့ထိန်းချုပ်ရန်ခက်ခဲသော အကြောက်တရားများဖြစ်ပြီး အတိတ်၌ မကြုံတွေ့ဖူးသည့်တိုင် ကြောက်ရွံ့စေတတ်သည်။
အကြောက်လွန်ရောဂါ () တို့မှာ များသောအားဖြင့် ပကတိအကြောက်တရားများဖြစ်သည်။
ပကတိအကြောက်တရားများမှာ ယျေဘုယျအားဖြင့် သေခြင်းကိုကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ အမှောင်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ သွေးကိုကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ အနန္ဒလောကကိုကြောက်ရွံ့ခြင်း အစရှိသည်တို့ဖြစ်ကြသည်။
လက်တွေ့ဆန်သောအကြောက်တရား လက်တွေ့ဆန်သောအကြောက်တရား () သည် အတိတ်၌ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုခုဖြစ်စေ၊ ပစ္စုပ္ပန်၌ဖြစ်စေ မိမိကိုယ်တိုင် (သို့မဟုတ်) အခြားသူထံမှသွယ်ဝိုက်၍ တွေ့ကြုံဖူးသည့် အကြောက်တရားမျိုးဖြစ်သည်။
လက်တွေ့ဆန်သောအကြောက်တရားသည် အမှန်တကယ် ကြားဖူး၊ မြင်ဖူး၊ ကြုံဖူးမှသာ ဖြစ်ပေါ်တတ်လေ့ရှိသော အကြောက်တရားဖြစ်ပြီး ၎င်းအကြောက်တရားမျိုးကို စိတ်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ အမှန်တကယ်ရင်ဆိုင်ခြင်းဖြင့်သော်လည်းကောင်း ထိန်းချုပ်ရန်ဖြစ်နိုင်သည်။
လက်တွေ့ဆန်သောအကြောက်တရားမျိုးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်သားရဲများနှင့်တွေ့ဆုံရာ၌ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ရုပ်ရှင် (သို့မဟုတ်) ရုပ်သံများတွင် မြင်တွေ့သည့်အရာများကိုကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ အန္တရာယ်တစ်ခုကိုရင်ဆိုင်နေရစဉ်ကြောက်ရွံ့ခြင်း အစရှိသည့်အကြောက်တရားမျိုးပင်ဖြစ်သည်။
အကြောက်လွန်ရောဂါ () အချို့သည်လည်း လက်တွေ့ဆန်သောအကြောက်တရားများကို အလွန်အမင်းကြောက်ရွံ့ရာမှ ဖြစ်စေတတ်သည်။
လက်တွေ့မဆန်သောအကြောက်တရား လက်တွေ့မဆန်သောအကြောက်တရား () သည် ပစ္စုပ္ပန်၌အမှန်တကယ်မတွေ့ကြုံဖူးသော်လည်း အနာဂတ်တွင်ကြုံတွေ့လာမည်ကို စိုးရိမ်သည့်စိတ်ကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသည့် အကြောက်တရားဖြစ်သည်။
ယင်းအကြောက်တရားမျိုးသည် စိတ်ကူးကဖန်တီးလိုက်သော အကြောက်တရားမျိုးလည်းဖြစ်သည်။
လက်တွေ့မဆန်သောအကြောက်တရားများမှာ အမှန်တကယ်တွင် ကြုံတွေ့နိုင်ခြေအလွန်နည်းပါးသော်လည်း စိတ်ကူးထဲ၌ အတွေးလွန်ရာမှ ပိုမိုဖြစ်ပေါ်လာတတ်သည်။
လက်တွေ့မဆန်သောအကြောက်တရားကို စိုးရိမ်လွန်ရောဂါ () ခံစားနေရသူများ၊ စိတ်ကစဥ့်ကလျားရောဂါ () ခံစားနေရသူများ၊ စိတ်အတက်အကျမြန်ရောဂါ () ခံစားနေရသူများ၊ အဆိုးမြင်သမား () များမှာ အများဆုံးကြောက်ရွံ့တတ်ကြသည်။
လက်တွေ့မဆန်သောကြောက်တရားများတွင် မဖြစ်နိုင်သောအရာများကိုကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ စွဲလမ်းသောအယူအဆတစ်ခုခုအပေါ်ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ မကြုံတွေ့ဖူးသည့်အရာကိုစိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့ခြင်း အစရှိသည်တို့ပါဝင်သည်။
ကဏ္ဍ:စိတ်ခံစားမှုများ ကဏ္ဍ:စိတ်ပညာ။
ပါရိုင်ဘာပြည်နယ် () သည် ဘရာဇီး၏ အရှေ့မြောက်ပိုင်းဒေသတွင် တည်ရှိသော ပြည်နယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
စုစုပေါင်း ဧရိယာ ၂၁.၈၄၇ စတုရန်းမိုင် (၅၆.၅၈၄ စတုရန်း ကီလိုမီတာ) တွင် လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄ သန်းမျှ နေထိုင်သဖြင့် ပါရိုင်ဘာသည် ဘရာဇီးတွင် ၁၃ ခုမြောက် လူဦးရေအများဆုံး နေထိုင်သော ပြည်နယ်ဖြစ်ပြီး ဧရိယာအားဖြင့် နှစ်ဆယ့်တစ်မြောက် အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။
မြို့တော်နှင့်အကြီးဆုံးမြို့မှာ ဇွာအိုပီဆိုအမြို့ ဖြစ်ပြီး လူဦး ၈၃၃.၉၃၂ ရှိသည်။
ဇွာအိုပီဆိုအမြို့ () သည် ဘရာဇီးနိုင်ငံ၊ ပါရိုင်ဘာပြည်နယ်၏ မြို့တော်နှင့်အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်သည်။
၂၀၂၂ ခုနှစ်စစ်တမ်းအရ လူဦးရေ ၈၃၃.၉၃၂ ယောက်ရှိသည်။
ရွှေမင်းဝံဘုရားသည် မြန်မာနိုင်ငံ မကွေးတိုင်းဒေသကြီး ဆိပ်ဖြူမြို့ ယောဝရပ် တွင် မြန်မာသက္ကရာဇ် (၁၂၀၄) (ခရစ်နှစ် ၁၈၄၂) ခုနှစ်က စလေမြို့ ဝန်ကြီး ဦးလူညိုက တည်ထားခဲ့သော ‌စေတီ‌တော်ကြီးဖြစ်သည်။
thumb|ရွှေမင်းဝံ (ကြီး)၊ ရွှေလွန်းပင် (နောက်ခံအသေး) ‌စေ တီတော်နှစ်ဆူ နှင့် တာဝတိံသာဘုရား (‌အောက် ညာ‌ ထောင့်) တည်နေရာ မြန်မာနိုင်ငံ မကွေးတိုင်းဒေသကြီး ဆိပ်ဖြူမြို့ အလယ်ပိုင်းရပ်ကွက် နှင့် ယောဝရပ်ကွက် နှစ်ခုအကြားတွင် တည်ရှိသည်။
ဘုရား ‌တောင်ဖက်နတ်လမ်း အဆုံးရှိ ခြင်္သေ့ကြီးနှစ်‌‌ကောင် နေရာတွင် ရှေးက ဧရာဝတီမြစ်‌ ရေကြီးချိန် လှေဆိပ် ရှိဖူးသည်။
သမိုင်း တည်ထားစဉ်က စစ်ကိုင်း မင်းဝံတောင် အောင်မြေကို ဖိနပ်ခုံတွင်ခင်းခဲ့သည်ကို အစွဲပြုပြီး ဘွဲ့တော်ကို ရွှေမင်းဝံ ဟု သမုတ်ခဲ့ သည် ဟု ဆိုသည်။
ဆိပ်ဖြူမြို့သူ မြို့သားတို့က "ဘုရားကြီး" ဟု ခေါ် ကြသော "ရွှေမင်းဝံမြတ်စွာဘုရားစေတီတော်ကြီး"ကို မြန်မာသက္ကရာဇ် (၁၂၀၄) (ခရစ်နှစ် ၁၈၄၂) ခုနှစ် တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့ တွင် ဘုရားဒါယိကာ မင်းကြီးဦးလူညိုက တည်ထားကိုးကွယ် ထီးတင်ခဲ့သည် ရွှေမင်းဝံဘုရားကြီး ဘုရားမုခ်ဦးကမ္ပည်းမှတ်တမ်းစာ။
ဦးလူညို၏ ဗိသုကာဆရာတို့သည် ဘုရားတည်ရာတွင် စနစ်ကျသူများဖြစ်ကြသည်။
ဘုရား မတည်ထားမီ နမူနာ ဗိသုကာ ပုံစံငယ်အဖြစ် ‌ရွှေလွန်းပင်ဘုရားကို ဦးစွာတည်ထားခဲ့ရာ ရွှေလွန်းပင် ဘုရားကို ရွှေမင်းဝံဘုရားအနီးတွင် သီးသန့် ပရဝုဏ်ဖြင့် ယနေ့တိုင် ဖူး‌တွေ့နိုင်သည်။
ဘုရားတည်ပြီးသည့်နှစ်မှာ အင်းဝငလျင်ကြီးလှုပ်အပြီး သုံးနှစ်ခန့်အကြာ၊ သာယာဝတီမင်း ‌အောက်ပြည်အောက်ရွာသို့ စုန်ဆင်း၍ ‌ရွှေတိဂုံဘုရား၊ ‌ရွှေမော်ဓောဘုရားများ ဘုရားဖူးခရီးထွက် အပြီး တစ်နှစ်ခန့်အကြာတွင် ဖြစ်သည်။
ဘုရား‌ တောင် ဖက် ရတနာဘုံကျော် တိုက် ကျွန်းသား အဆောက်အအုံ ‌ကျောင်းဟောင်းကြီး မှာ ထိုခေတ် လက်ရာပင်ဖြစ်သည်။
ဘုရား ဒါယိကာ ဘုရားဒါယိကာ ဦးလူညို မှာ ကုန်းဘောင် ရှစ်ဆက်မြောက်ဘုရင် သာယာဝတီမင်းလက်ထက် စလေမြို့ "ဝန်ကြီး" ရာထူး ထမ်းဆောင်ရသူဖြစ်သည်။
မကွေးနယ် ဆိပ်ဖြူမြို့သူကြီး ဦးပွား (နောင်အခါ ရေနံချောင်းမြို့ ဝန်ကြီး)၏ ဘခင်လည်းဖြစ်သည် ကုန်းဘောင်ခေတ်မင်းမှုထမ်းများအဘိဓာန်၊ တင်နိုင်တိုး။
ဦးလူညိုသည် ဆိပ်ဖြူ ထန်း‌ချောင်းရွာဇာတိဖြစ်သည်။
ရွှေမင်းဝန်ဘုရား ဘဏ္ဍာတော်ထိန်းဂေါပကအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဦးခင်အောင် ကိုယ်တိုင်ပြောပြချက်၊ ၂၀၂၀ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၊ ဆိပ်ဖြူမြို့၊ ‌ အောင် ကျော်မိုးအဖွဲ့အင်တာဗျူး ဗိသုကာလက်ရာ ပေ ၂၂၀ ပတ်လည်ရှိ စတုရန်းပုံ ရင်ပြင်တော် အလယ်တွင် တည်ထားသည်။
မူလရင်ပြင်တော်ကို ရှေးအုတ်ကြီးများဖြင့် ရင်ပြင်တော်ပြည့် ခင်းထားသည်။
ယခုအခါ ကျောက်ပြားခင်းထားသည်။
ရင်ပြင်ကို ထူထဲသော မဟာရံတံတိုင်း လေး ‌ ဘက် ကာရံထားသည်။
တံတိုင်းများမှာ ထု (၇) ပေ ထူ၍ (၈) ပေ မြင့်သည်။
ရင်ပြင်တော် မုခ်ဦးများဆီသို့ အဝင် နတ်လမ်း ‌လေး ခု ပါရှိသည်။
‌တောင် ဘက် နတ်လမ်းများအဆုံး ဘေးနှစ်ဘက် တွင် ခြင်္သေ့ကြီးနှစ်ကောင် ရှိပါသည်။
မဟာရံတံတိုင်း လေးမျက်နှာတွင် မုခ်တံခါး လေး ပေါက် ပါရှိသည်။
မုခ်ဦးများမှာ လည်း ထုထည် ကောင်းကောင်းနှင့် ခိုင်ခန့်သည်။
ဘုရား တံတိုင်းနှင့် အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်ဖက် မုခ်ဦးများမှာ မူလလက်ရာများဖြစ်သည်။
မဟာရံတံတိုင်း ထောင့် လေး ‌ထောင့်တို့တွင် ‌ထောင့် စေ တီ ငယ် လေးဆူရှိသည်။
ဖိနပ်ခုံ ပေ (၉၀) ပတ်လည် နှင့် ထီးတော်ထိပ်အထိ (၁၂၈) ပေ ဉာဏ်တော် ရှိသော ရွှေမင်းဝံဘုရား စေတီတော် ပုံစံမှာ ညောင်ဦး ရွှေစည်းခုံဘုရား ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။
‌အောက်ခံ လေးထောင့်ပုံ ဖိနပ်ခုံ နှင့် ပစ္စယာ လေးဆင့် ပါရှိသည်။
ထိုအပေါ် တွင်မှာ စက်ဝိုင်းပုံ ခေါင်းလောင်း နား၊ သပိတ်မှောက်၊ ဖောင်းရစ်၊ ကြာ‌မှောက်၊ ရွဲလုံး၊ ကြာလှန်၊ ငှက်ပျောဖူး၊ ထီး၊ ငှက်မြတ်နား၊ စိန်ဖူး တို့ ပါရှိသည်။
အောက်ပစ္စယာနှစ်ခု၏ ထောင့် လေးထောင့်တို့တွင် ကာလသာအိုးများ ပါရှိသည်။
အထက်ပစ္စယာ နှစ်ခုတို့၏ ‌ထောင့် လေးထောင့် တို့တွင် အရံစေတီငယ်များ ပါရှိသည်။
လေးမျက်နှာ မှ အောက် ပစ္စယာသုံးဆင့်သို့ တက်ဆင်းနိုင်ရန် စောင်းတန်းလှေကား လေးခုပါရှိသည်။
ရင်ပြင်မှ အောက်ဆုံးပစ္စယာသို့ တက်သော လေးဘက်လေးတန်လှေခါးများထိပ်၊ အောက်ဆုံးပစ္စယာနှင့် တညီတည်းနေရာ တွင် မုခ်ဦးလေးဘက် ပါရှိသည်။
ယခုအခါ မုခ်ဦးများတွင် လုံခြုံရေး သံတိုင်တံခါးများ တပ်ဆင်ထားသည်။
ဖိနပ်ခုံ ပစ္စယာ နှင့် လှေခါးများကို ထုံးသင်္ကန်းကပ်လှူထားသည်။
မူလက စေတီတော် ခေါင်းလောင်းပုံ နှင့် အထက်ပိုင်း ကို မှန်စီ ရွှေချထားသော် လည်း ၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် ကြေးသင်္ကန်းကပ်လှူကာ အပေါ်မှ ရွှေချထားသည်။
အရံစေတီနှင့် ကာလသာအိုးများကို ‌‌ရွှေချထားသည်။
အရံစေတီများကို သံထီးများ တင်ကာ ရွှေချထားသည်။
ကာလသာအိုးများတွင် ‌ရွှေချထား‌ သော သံပန်းခိုင်များ စိုက်ထားသည်။
ထီးတော် မှာ သံထီးတော်မြစ်ပြီး ရွှေချထားသည်။
ပုဂံငလျင် ‌အပျက်အစီးများ ပြင်ဆင်အပြီးတွင် ထီးတော် စိန်ဖူးတော် ထက်တွင် မာကျူရီ မီးသီးကြီး တလုံးဖြင့် ထွန်းညှိပူဇော် ထားသည်။
စေတီ ကိုယ်လုံးတော် တောင်ဖက် တွင် အထက်ပစ္စယာမှာ ထီးတော် အောက်အထိ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး သံလှေကားငယ်တစင်း တပ်ဆင်ထားသည်။
ဘုရား ဒါယိကာကြီး မင်းကြီး ဦးလူညို၏ ဗိသုကာဆရာတို့သည် ဘုရားတည်ရာတွင် စနစ်ကျသူများဖြစ်ကြသည်။
ဘုရား မတည်ထားမီ နမူနာ ဗိသုကာ ပုံစံငယ်အဖြစ် ‌ရွှေလွန်းပင်ဘုရားကို ဦးစွာတည်ထားခဲ့ရာ ဘုရားဒကာမှာလည်း မင်းကြီးဦးလူညိုပင် ဖြစ်သည်။
ရွှေလွန်းပင် ဘုရားကို ရွှေမင်းဝံဘုရား အရှေ့တောင်ဖက် အနီးတွင် သီးသန့် အချိုးအစားတူ ရင်ပြင်ပရဝုဏ်ဖြင့် ယနေ့တိုင် ဖူး‌တွေ့နိုင်သည်။
ဘုရား ထောင့် လေးထောင့် ခြင်္သေ့ရုပ်များမှာ မူလ ရှေးလက်ရာများဖြစ်ကြသည်။
‌တောင် ဖက် စောင်း တန်း ခြင်္သေ့ကြီးနှစ်ကောင်မှာ ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များက ပြန်လည် ပြင်ဆင်ထားသည်။
ရင်ပြင် အနောက်မြောက်ထောင့် တံခွန်တိုင်မှာလည်း မူလ သစ်သားတံခွန်တိုင် ‌ဆွေးမြေ့ သဖြင့် ကွန်ကရစ်တံခွန်တိုင် ပြန်လည်ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ရင်ပြင် မဟာရံတံတိုင်းအတွင်း မူလ သစ်သားအာရုံခံတန်ဆောင်းများကိုဖျက်ပြီး ကွန်ကရစ်တန်ဆောင်းသစ်များကို မဟာရံတံတိုင်းနှင့် ကပ်လျင်၊ ရင်ပြင်ပတ်ချာလည် ဆောက်ထားသည်။
စေတီ အောက်ခြေ မြောက်ဖက်တွင် မာရ်အောင်ရတနာ ရွှေသာလျောင်းဘုရားကြီးက ဂန္ဓာကုဋီတိုက်တော် ရှိသည်။
ရင်ပြင် မဟာရံတံတိုင်းအပြင်ဘက်၊ အနောက်ဖက် မုခ်ဦးအပြင်ဖက်နား သစ်သားဇရပ်မှာ ရှေးကတည်းက တည်ရှိခဲ့သည်။
ပုဂံငလျင် ၁၉၇၅ ခုနှစ် ပုဂံငလျင်ကြီး လှုပ်ခတ်စဉ်က ရွှေမင်းဝံဘုရား ထီးတော် မြေခခဲ့ပြီး စေတီတော်မှာလည်း တတိယဖောင်းရစ် နေရာအထိ ပြိုကျပျက်စီးခဲ့ရသည်။
စေတီအရံများလည်း ထီးတော်များ မြေခခဲ့ကာ အရံစေတီတဆူလည်း ပျက်စီးခဲ့သည်။
အများပြည်သူကောင်းမှုကို ဥက္ကဋ္ဌဦးစောမောင် ၊ တွင်းရေးမှူးဦးလှမောင်၊ တွဲဖက်အတွင်းရေးမှူး ဦးသန်းစိန်တို့ ဦးဆောင်သော ဘဏ္ဍာထိန်းဘုရား‌ဂေါပကအဖွဲ့ က ဩဝါဒါစရိယဆရာတော်ကြီးများ ဩဝါဒခံယူ၍ မူလလက်ရာမပျက်အောင် ဦးစီးပြင်ဆင်ခဲ့ကာ ၁၉၇၆ ခုနှစ် ဧပြီလ တွင် ထီးတင်ပွဲဖြင့် ထီး‌တော်အသစ် တင်လှူပူဇော်ခဲ့သည်။
မှန်စီရွှေချသင်္ကန်းလည်း ကပ်ခဲ့သည်။
ဘုရားဘဏ္ဍာတော်ထိန်းဂေါပကအဖွဲ့ ဘုရားပွဲ နှင့် ဘုရားဝေယျာဝစ္စများ ပြင်ဆင်ထိန်းသိမ်းခြင်းများကို ရွှေမင်းဝံဘုရား ဘဏ္ဍာတော်ထန်းဂေါပကအဖွဲ့က ဦးစီးဆောင်ရွက်သည်။
ဂေါပက ဥက္ကဋ္ဌတာဝန်များကို ဦးစောမောင် (၁၉၇၀-၁၉၉၀) အပြီးတွင် ဦးအောင်ရှိန် (၁၉၉၀-၁၉၉၄) ၊ ဦးတင့်‌မောင် (ဗိုလ်ကြီး၊ ငြိမ်း) (၁၉၉၄-၁၉၉၆))၊ ဦးအုန်း‌ သောင် (၁၉၉၆ -၁၉၉၇) ၊ ဦးဘမြင့် (၁၉၉၇-၂၀၀၄) ၊ ဦးလှမြင့် (၂၀၀၄-၂၀၁၂) ၊ ဦးခင်အောင် (၂၀၁၂-လက်ရှိ) တို့က လက်ဆင့်ကမ်း ထမ်းဆောင် ခဲ့ကြသည်။
၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် မာရ်အောင်ရတနာ ရွှေသာလျောင်းဘုရားကြီးကို ဂန္ဓာကုဋီတိုက်တော်နှင့်တကွ တည်ထားခဲ့သည်။
၁၉၉၁ ဆိပ်ဖြူတစ်မြို့လုံးနီးပါးပြာကျခဲ့သော မီးကြီးလောင်ကျွမ်းစဉ် မီးရှိန်ကြောင့် မှန်သင်္ကန်းတော်မှာ အရောင်မှိန်လွင့်ပျယ်ခဲ့ရာ ဦးအုန်းသောင် လက်ထက် ၁၉၉၆ မှန်သင်္ကန်းများကိုဖယ်ရှားပြီး ယနေ့ ဖူးမြင်ရသော ရွှေသင်္ကန်းကပ်လှူခဲ့ သည်။
စေတီရင်ပြင် ကျောက်ပြားခင်းခြင်းကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
၁၉၉၇ တွင် ကို ဥက္ကဋ္ဌဦးဘမြင့်၊ အတွင်း‌ ရေး မှူးဦးမြင့်သိန်း၊ တွဲဖက်အတွင်းရေးမှူးဦးခင်အောင်၊ ဘဏ္ဍာရေးမှူးဦးချစ်စိန် တို့ဦး‌ဆောင်သော ဂေါ ပ က အဖွဲ့က ပြောင်းလဲ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရာ ဦးအုန်း‌ သောင် လက်ထက်က မပြီးပြတ်သော စေတီရင်ပြင် အပြီးခင်းပြီး ၂၀၀၄ တွင် (၁၉၇၆) ထီးတော် ကိုထီး‌တော် သစ် နှင့် စိန်ဖူး‌ တော် သစ်များဖြင့် အစားထိုး တင်လှူသည်။
ဘုရားရင်ပြင် ရှေးဟောင်းသစ်သားတန်ဆောင်းများကို ကွန်ကရစ်တန်ဆောင်းများတည်ဆောက်သည်။
၂၀၀၄ တွင် ဦးလှမြင့် (ဥက္ကဋ္ဌ)၊ ဦးလှငွေ (ဒုဥက္ကဋ္ဌ)၊ ဦးထိန်ဝင်း ၊ ဦးခင်အောင် (အတွင်းရေးမှူး) တို့ တာဝန်ယူခဲ့သည်။
နဂါးရုံဘုရား၊ မဟာဥပဂုတ်၊ မဟာဒုတ် ဆွမ်းလှူဟန် ၊ သုဇာတာ ဃနာနို့ဆွမ်းကပ်ဟန် ၊ အနော်ရထာ အရှင်အရဟံရှိခိုးဟန် ရုပ်တုများ၊ ပါဒခြေတော်ရာ နှင့် ဂန္ဓကုဋီတိုက် တို့ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
၂၀၁၂ ဦးလှမြင့် ကွယ်လွန်ချိန် လက်ရှိဂေါပကဥက္ကဋ္ဌဦးခင်အောင်၊ ဦးခင်မောင်လွင် (ဒုဥက္ကဋ္ဌ)၊ ဦးစိုးတင့် (အတွင်းရေးမှူး)၊ ဦးတင်မောင်ထွေး (တွဲဖက်အတွင်းရေးမှူး)၊ ဦးဝင်းမောင် (ဘဏ္ဍာရေးမှူး) တို့ဦးဆောင်သော အဖွဲ့ဝင် (၂၀) ပါ အဖွဲ့က ဆက်လက် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။
၁၃၇'၊ အနံ ၅၈' ၊ အမြင့် ၄၇' သံကူကွန်ကရစ် နှစ်ထပ် သာသနာ့ဗိမာန်တော်ကြီးကို ဘုရားဝတ္တကမြေ အနောက်မြောက်ထောင့် တွင် တည်ဆောက်၍ ၂၀၂၀ တွင် ပြီးစီးခဲ့သည်။
ဘုရားဘွဲ့တော် မူလဘွဲ့တော် "ရွှေမင်းဝံ" ကို "ရွှေမင်းဝန်" ဟု ပြောင်းရန်အဆိုပြု သူမှာ အနောက်ပိုင်းရပ် ကျောင်းဆရာကြီး ဦးချစ်စိန် ဖြစ်ပါသည်။
၁၉၇၅ ခုနှစ်က ဖြစ်ပါသည်။
အဆို ကို ဂေါပက က လက်ခံပြီး ဘုရားဆိုင်းဘုတ်တွင် "ရွှေမင်းဝန်" ဟု ပြောင်းလဲ ‌ရေးသားခဲ့ကြပါသည်။
အမည် ပြောင်းပြီးသည်နှင့် ငလျင်ကြီးလှုပ်ကာ ဘုရားကြီး ပြိုကျပျက်စီးခဲ့ရပါသည်။
ဆိုင်းဘုတ် အမည် ပြောင်း သော်လည်း မြို့လူထုက ဘုရားဒကာ မင်းကြီးဦးလူညို သမုတ်ခဲ့သော မူလဘဲ့အမည် "ရွှေမင်းဝံ" ဟုသာ အမြတ်တနိုး ဆက်လက်ခေါ်ဝေါ် ရေးသား သုံးစွဲကြပါသည်။
ဘုရားပွဲ ရွှေမင်းဝံမြတ်စွာဘုရားကြီး၏ ဘုရားပွဲကို နှစ်စဉ် တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း (၁၁) မှ လပြည့်ကျော် (၄) ရက် အထိ တရားပွဲ ဇာတ်ပွဲ အငြိမ့် မျက်လှည့် ဆက်ကပ် ဘောလုံးပွဲ ဘော်လီဘောပွဲ ခြင်းပွဲ အားကစားပွဲများ ချား ရဟတ် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ စားသောက်ဆိုင် ဆယ့်နှစ်ပွဲဈေးဆိုင်တန်းများဖြင့် စည်ကားစွာကျင်းပသည်၊ လဆန်း (၁၃)ရက် မှ လပြည့်အထိ ညစဉ် ရပ်ကွက်အလိုက် "ဆီမီးထောင်ပြည့်လှည့်လည်ပူဇော်ပွဲ"၊ လပြည့်နေ့နံနက်တွင် "ဗုဒ္ဓပူဇနိယပူဇော်ပွဲ" နှင့် ဆွမ်းဆန်စိမ်းလောင်းလှူ "ဆွမ်းလုံး"ပွဲ၊ တန်ဆောင်းအလှူရှင်များ၏ "တန်ဆောင်း စတုဒိသာ" ပွဲများ ကို ကျင်းပသည်။
"မြို့လုံးကျွတ်ဘုံကထိန်" နှင့် "စာရေးတန်အလှူ" ပွဲကိုလည်း လပြည့်နေ့နံနက်တွင် တပါတည်း ကျင်းပသည်။
မီးထွန်းပွဲ လဆန်း ၁၃၊ ၁၄ လပြည့် ညများတွင် မြို့သူ မြို့သားတို့က "မီးထွန်းလှည့်" ဟု ခေါ်ကြသော ဆီမီးလှည့်လည်ပူဇော်ပွဲကျင်းပသည်။
မြို့ကို စီတန်း လှည့်လည်ကြသဖြင့် "အလှည့်" ဟု အလွယ်ခေါ်ကြပါသည်။
ရပ်ကွက်များ ကိုယ့် "အလှည့်" နှင့်ကိုယ် သီးသန့်လှည့်လည်ကြပါသည်။
အလှည့်များတွင် ပါဝင်သော အမျိုးသမီးများက လှပစွာ ဝတ်စားပြီး ရေနံဆီမီးခွက်များကို သံပန်းကန်ပြားများတွင် တင်ကာ ခေါင်းပေါ်တွင် ရွတ်ပြီး မြို့တပတ်လှည့်ကာ ဘုရားသို့ ဝင်ရောက်ပူဇော်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဆီမီးပေါင်းထောင်ကျော်ပါဝင်သဖြင့် "ဆီမီးထောင်ပြည့်" ဟုလည်း အစဉ်အဆက် ခေါ်ဝေါ်ကြပါသည်။
ရပ်ကွက်စုရပ်မှ ထွက်၍ မြို့လမ်းမကြီးများအတိုင်း လှည့်ပြီး ဘုရားရင်ပြင်ကိုဝင် ရင်ပြင်ကိုပတ်ပြီးမှ မီးခွက်များကိုချကာ မီးပူဇော် ကြသည်။
မီးထွန်းလှည့်သူ နှင့် ပရိသတ်များကို အာရုံခံ တန်ဆောင်းများတွင် ဇီးဖြူသီးဆားရည်စိမ်၊ မယ်ဇလီဖူးသုပ် ရိုးရာ ဆေးဖက်ဝင် ရာသီစာစတုဒိသာများ ဧည့်ခံကြပါသည်။
ရိုးရာ အိုးစည်၊ ဒိုးပတ်၊ ဦးရွှေရိုး၊ သူငယ်တော် အက၊ တိုးနယားအက၊ ကျွဲအက၊ နှစ်ကိုယ့်တစိတ်အက၊ ဇီးကွက်စိန်အရုပ်အက (မနူဟာဘုရားပွဲမှ အရုပ်ကြီးများနှင့် ဆင်တူ)၊ ယိမ်းအက၊ တေးသရုပ်ဖော်အက၊ အငြိမ့်အက စသော ဖျော်ဖြေရေးအဖွဲ့ များ လည်း ပါဝင် လှည့်လည်ကြသည်။
ဘုံကထိန် ဘုံကထိန်လှည့်လည်ပွဲမှာ အဖိတ်နေ့ နေ့ခင်းပိုင်း၊ ညနေ နှင့် လပြည့်နေ့ နံနက်များ တွင် ကျင်းပသည်။
ကထိန်အလှူပွဲကို ဗုဒ္ဓပူဇနိယပူဇော်ပွဲ၊ ဆွမ်းလုံးပွဲ၊ တန်ဆောင်း စတုဒိသာ ပွဲများနှင့်အတူ လပြည့်နေ့ နံနက် ဘုရားရင်ပြင်တွင် ကျင်းပသည်။
ကထိန်တွင် ညှပ်မကြီး ဟု နှစ်ထပ်သင်္ကန်းကြီး ‌ကို ဝိနည်းတော်နှင့်အတူ ကပ်လှူသည်။
ပဒေသာပင်သီးသော အလှူရန် ပစ္စည်းများကို ကျောင်းတိုက် အရေအတွက် အလိုက် မျှတအောင် ခွဲပုံပြီး စာရေးတန်မဲ အလှူလုပ်သည်။
၂၀၂၀ ကိုဗစ် ကပ်ရောဂါ ကာလက ကျင်းပသော (၁၇၉) ကြိမ်မြောက် ဘုရားပွဲမှာ အထိန်းအမှတ်ပွဲအဖြစ်သာ ကျင်းပနိုင်ခဲ့သည်။
အသင်္ချေယျအသင်္ချေယျ (န) [န + သင်္ချေယျ] ဟူသော ပါဠိစကားလုံးမှ အသင်္ချေဖြစ်လာသည်။
တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၃ (၁) (က) အသင်္ချေယျမည်သော ဂဏန်းသင်္ချာ။
(၁) (က) “ပုဏ္ဍရီက ပဒုမ ကထာန မဟာကထာန အသင်္ချေယျာနံ။
အပ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၁၅။
(ခ) ကမ္ဘာအသင်္ချေ။
(ခ) သတသဟဿကပ္ပါဓိကာနိ စတ္တာရိ အသင်္ချေယျာနိ ပါရမိယော ပူရေတွာ။
ဝိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၇၆။
(ဒီ၊ဋ္ဌ၊၁၊၅၇။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၄၊ ၁၃၊ ၁၀၁၊ ၁၄၁။
မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၅၈။
မ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၆။
အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၈၉။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၂။
မဟာနိ၊ဋ္ဌ၊၄၁၃။
ဇာ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၆။
) (ဂ) အသင်္ချေယျ ကပ်။
(တိ) (ဂ) စတ္တာရိမာနိ ဘိက္ခဝေ ကပ္ပဿ အသင်္ချေယျာနိ။
အံ၊၁၊၄၆၀။
(တိ) (၂) မရေတွက်နိုင်သော၊ မရေတွက်နိုင်လောက်အောင်များသော။
(၂) သံဝစ္ဆရေ အသင်္ချေယျေ။
အသင်္ချေယျေတိ ဂဏေတုံ အသက္ကုဏေယျေ။
ဇာ၊ဋ္ဌ၊၅၊၂၉၀။
(မ၊၃၊၂၉၈၊ ၂၉၉။
အံ၊၁၊၃၆၆။
ထေရ၊၂၅၉။
အပ၊၂၊၁၄၇။
ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၅၈၊ ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၇၊ ၈။
မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၈။
မ၊ဋ္ဌ၊၃၊၃၆။
အပ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၅၃။
) အသင်္ချေယျမည်သော ဂဏန်းသင်္ချာ (က) တစ်ဂဏန်း၏နောက်၌ သုညတရာ့လေးဆယ် (၁၄၀) ရှိသော သင်္ချာသည် အသင်္ချေယျ မည်သော ဂဏန်းသင်္ချာဖြစ်၏။
(ကစ္စည်း။
ဓာန်၊၄၇၄-၆။
) ဓာန်၊ဋီ၊၄၇၄-၆-၌ကား တစ်ဂဏန်း၏ နောက်၌ သုညတရာ့ လေးဆယ့်ငါး (၁၄၅) လုံးဖြင့် အသင်္ချေယျဂဏန်းဖြစ်ပုံကို (မိမိဝါဒဖြင့်) ပြထားသေး၏။
ကမ္ဘာအသင်္ချေ (ခ) လေးအသင်္ချေနှင့် ကမ္ဘာတသိန်း စသည်ဖြင့် ဘုရားရှင်တို့ ပါရမီဖြည့်ဆည်းပူးရာ အချိန် ကာလကို သတ်မှတ် ပြသော အသင်္ချေမျိုးတည်း။
ကမ္ဘာပေါင်း ဤရွှေ့ ဤမျှဟု ရေတွက်မှန်းဆ၍ မရနိုင်လောက်အောင် မြားမြောင် ရှည်လျားသော အချိန် ကာလကို အသင်္ချေ (ကမ္ဘာအသင်္ချေ) ဟု ခေါ်၏။
လေးအသင်္ချေ ဒီပင်္ကရာဘုရားနှင့် ကောဏ္ဍညဘုရား အကြား၌ ကုန်လွန်သွားသော ကမ္ဘာ အသင်္ချေသည် တစ်အသင်္ချေဖြစ်၏။
ထို့အတူ ကောဏ္ဍညဘုရားနှင့် မင်္ဂလဘုရား အကြား၌ တစ်အသင်္ချေ၊ သောဘိတဘုရားနှင့် အနောမဒဿီဘုရား အကြား၌ တစ်အသင်္ချေ၊ နာရဒဘုရားနှင့် ပဒုမုတ္တရဘုရား အကြား၌ တစ်အသင်္ချေ၊ ဤသို့ ဘုရားနှစ်ဆူတို့၏ အကြားအကြား၌ ကုန်လွန်သွားသော “ကမ္ဘာအသင်္ချေ” လေးမျိုးသည် လေးအသင်္ချေဖြစ်၏။
ဗုဒ္ဓဝံ၊၃၈၂။
အသင်္ချေယျ ကပ် (ဂ) တစ်ကမ္ဘာ ဟု ခေါ်သော မဟာကပ်၏ လေးပုံတပုံ ဖြစ်သောကပ်ကို “အသင်္ချေယျကပ်” ဟုခေါ်၏။
အကျယ်ကို “အသင်္ချေယျကပ္ပ”ကြည့်။
ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ ကဏ္ဍ:ပါဠိဝေါဟာရများ ကဏ္ဍ:သင်္သကရိုက်ဝေါဟာရများ။
ယူနီကူရို ကန့်သတ်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု (株式会社ユニクロ) သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်စုံဒီဇိုင်းများ ၊ ဂျပန်နိုင်ငံတွင် မူလက စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ထုတ်လုပ်ရောင်းချသည့် ဂျပန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်ပြီး အဆိုပါကုမ္ပဏီသည် H&M ကဲ့သို့သော ကုမ္ပဏီများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကာ 21 ရာစုတွင် ဂျပန်နိုင်ငံကိုကျော်လွန်၍ အဓိကအဝတ်အစားအမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
2023 ခုနှစ်တွင် ယူနီကူရို သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ စတိုးဆိုင်ပေါင်း 2,400 ကျော်ရှိမည်ဖြစ်သည်။
ဇာတ်လမ်း အိုဆာကာယူနီကူရိုစတိုးဆိုင် ယူနီကူရို ကို Fast Retailing ကုမ္ပဏီများအုပ်စု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအနေဖြင့် ယူဘယ (ယာမာဂ်ချီ) တွင် 1949 ခုနှစ်တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
1984 ခုနှစ်တွင် “Unique Clothing Warehouse” ဟုအမည်ပေးထားသော unisex ပေါ့ပေါ့ပါးပါးအဝတ်အစားစတိုးကို နောက်ပိုင်းတွင် Uniqlo ဟုအတိုချုံး၍ ဟီရိုရှီးမားတွင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ယူနီကူရို သည် ၎င်း၏ပထမဆုံးစတိုးဆိုင်ကို ၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် လန်ဒန်တွင် ဂျပန်နိုင်ငံအပြင်ဘက်၌ ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ပထမဆုံးစတိုးဆိုင်ကို ၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် ရှန်ဟိုင်းတွင်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် ပထမဆုံးသော အမေရိကန် ယူနီကူရို ကို နယူးယောက် တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ယူနီကူရို သည် လက်ရှိတွင် လူ ၃၀၀၀၀ ကျော်ကို အလုပ်ခန့်ထားပြီး နိုင်ငံပေါင်း ၂၅ နိုင်ငံကျော်တွင် လည်ပတ်နေသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ယူနီကူရို စတိုးဆိုင်ပေါင်း ၈၀၀ ကျော် (တိုကျိုတစ်ခုတည်းတွင် ၁၀၀ ကျော်) နှင့် ဂျပန် ပြင်ပတွင် ၁,၆၀၀ ကျော်ရှိသည်။
လိုဂိုများ ကိုးကား ယူနီကူရိုတရားဝင်ဝက်ဘ်ဆိုက် ကိုးကား ကဏ္ဍ:အဝတ်အစား အမှတ်တံဆိပ်များ ကဏ္ဍ:ဂျပန် ကုမ္ပဏီများ။
အခြေချစစ်ဗျူဟာ(ဘူးသီးတောင်) သည် အနောက်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် နယ်မြေဖြစ်သော ရခိုင်ပြည်နယ်၊ ဘူးသီးတောင်မြို့တွင်တည်ရှိသည်။
ယင်းစစ်ဗျူဟာကို ၁၉၉၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၃၀ ရက်နေ့တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပါသည်။
စတင်တည်ထောင်ခဲ့သူမှာ ဗိုလ်မှူးကြီး ကြာညိုချစ်ဖေ ဖြစ်ပြီး လက်ရှိအခြေချစစ်ဗျူဟာ(ဘူးသီးတောင်) ၏ ဗျူဟာမှူးမှာ ဗိုလ်မှူးကြီးတင်မိုးအောင်ဖြစ်သည်။
right|thumb|ဆွစ်ဇာလန်ရိုးရာဝတ်စုံများနှင့် New Glarus ယိုဒဲထိုးသမားများ (၁၉၂၂) Yodeling (ယိုဒဲလင်းထိုးခြင်း) သည် ရင်ဘတ်အသံ နှင့် ခေါင်းအားပြုအသံကြား လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲ သီဆိုမှုပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။
တောင်မြင့်‌‌‌ဒေသယိုဒဲလင်းထိုးခြင်း သည် ဥရောပရှိ သက်တမ်းကြာသော ကျေးလက်ရိုးရာဓလေ့တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၁၈၃၀ ခုနှစ်များ၌ ရုပ်ရှင်ရုံများနှင့် ဂီတခန်းမ များတွင် ဖျော်ဖြေရေးအဖြစ် ရေပန်းစားလာခဲ့သည်။
ဥရောပတွင် ယိုဒဲလင်းထိုးခြင်း သည် ဆွစ်ဇာလန်၊ ဩစတြီးယားနှင့် ဂျာမနီတောင်ပိုင်းတို့မှ ရိုးရာဂီတ ( Volksmusik ) ၏ အဓိကအင်္ဂါရပ်တစ်ခုဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး တီဗီ ထုတ်လွှင့်မှုများ၌ ပြသထားသည့် ခေတ်ပြိုင်ရိုးရာသီချင်းများစွာတွင် ကြားနိုင်သည်။