kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
စာသင်ကျောင်းများတွင်လည်း ကွန်ပျူတာပညာရေးတိုးတက်လာစေရန် ကျောင်းသား၊ကျောင်းသူများအား ကွန်ပျူတာနှင့်ရင်းနှီးလာစေရန်ရည်ရွယ်၍ကွန်ပျူတာများထားရှိပေးပါသော်လည်း ကွန်ပျူတာအခန်းသည်အမြဲပင် သော့ခက်ထားလေ့ရှိကာ၊ ကျောင်းအုပ်ချုပ်ရေးလူကြီးများလာမည့်အခါမှသာ စာတော်သောအခန်းမှကျောင်းသား၊ကျောင်းသူများသာ ရံဖန်ရံခါအသုံးပြုခွင့်ရကြသည်။
ကွန်ပျူတာများအလုံအလောက်မရှိသောကြောင့်လည်း လက်ကွက်များပုံနှိပ်၍လက်ကွက်ကျင့်ရသည်များလည်းရှိသေးသည်။
ယနေ့မြန်မာနှင့်ကွန်ပျုတာ ယနေ့ မြန်မာနိုင်ငံ မြို့ကြီးအတော်များများတွင် ကွန်ပျုတာကွန်ယက်များ တည်ထောင်ထားရှိနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကွန်ပျုတာနှင့် ပတ်သက်သော ပညာရပ်များ၊ ဆက်စပ်ပစ္စည်းများကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိလာပြီဖြစ်သည်။
(Public Access Centre) များတိုးချဲ့တည်ထောင် လာနိုင်သည်နှင့်အမျှ မြန်မာနိုင်ငံ ကွန်ပျုတာလောကသည် တရိပ်ရိပ် တိုးတက်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။
လူငယ်လူကြီးမရွေး ကမ္ဘာနှင့် ရင်ဘောင်တန်းကာ ဆက်သွယ်မူများ ပြုလာနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
သတင်းအချက် အလက်ဖလှယ်ခြင်း၊ အဝေးရောက် မိသားစု၊ ချစ်သူ၊ သူငယ်ချင်းများနှင့်လဲလွယ်လင့်တကူ ဆက်သွယ် ပြောဆိုနိုင်ခြင်း၊ ကွန်ပျုတာ နည်းပညာရှာဖွေခြင်း၊ တိုးတက်ကြံဆောင်ခြင်းများကိုလဲ ပြုလုပ်လာနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာ။
လောင်ကိုင်သည် တရုတ်နိုင်ငံ၊ ယူနန်နယ်နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်းထိစပ်နေသော ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ အနောက်မြောက်ဘက်တောင်တန်းဒေသရှိ ပြည်နယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ပြည်နယ်သည် ဧရိယာ ၆,၃၈၃.၉ စတုရန်းကီလိုမီတာကျယ်ဝန်းပြီး ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင်လူ ဦးရေ ၆၀၂,၃၀၀ ရှိပါသည။
လောင်ကိုင်ပြည်နယ်တွင် သမိုင်းဝင်နေရာများ၊ သဘာဝဂူများရှိပြီး BắcHà ထန်းကဲ့သို့သောစိုက်ပျိုးရေးအထူးထုတ်လုပ်သည်။
သစ်ပင်ပန်းမန်များနှင့်သတ္တဝါများ ကဏ္ဍ:ဝီကီဒေတာရှိ ကိုဩဒိနိတ်များ ကဏ္ဍ:ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ ပြည်နယ်များ။
တူယန်ကွမ်း (Tuyên Quang ) ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ အရှေ့မြောက်ပိုင်းရှိ ပြည်နယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အနောက်မြောက်ဘက်တွင် ဟနွိုင်းမြို့တော်ကြီးတည်ရှိသည်။
Lo မြစ် ချိုင့်ဝှမ်းသည်တစ်မြစ်လက်တက် အနီရောင်မြစ်။
ပြည်နယ်ရှိ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသ ကို Tonkin Delta လို့ခေါ်တယ်။
ပြည်နယ်၏မြို့ကြီး၏အမည်မှာ တူယန်ကွမ်းမြို့နယ် ဖြစ်သည်။
ပြည်နယ်တွင် 2 နှုန်း 125 ပုဂ္ဂိုလ်များ၏သိပ်သည်းဆနှင့်အတူ 2011 ခုနှစ်, 730.800 ၏လူဦးရေခဲ့။
အမည် ပြည်နယ်၏အမည်သည် တရုတ် - ဗီယက်နမ် စကားလုံးမှဆင်းသက်လာသည်။
right|thumb| တံဒေါင်တောင်တန်း။
right| တူယန်ကွမ်းရှိစိုက်ကွင်းများ ကိုးကားချက်များ ကဏ္ဍ:ဝီကီဒေတာရှိ ကိုဩဒိနိတ်များ။
သေလစေတီတော် သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ အနုရာဓပူရမြို့၊ Jetavanaramaya ၏ အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည့် စေတီတော်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အဓိကအရိုအသေအလေးအမြတ်ပြုရာနေရာ ၁၆ ခုထဲမှ တစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။
လဇ္ဇိတိဿဘုရင် (Lajjitissa) က ဘီစီ ၁ ရာစုတွင် တည်ထားခဲ့သည်။
စေတီတော်၏ အောက်ခြေအချင်းသည် ၁၇.၅ ပေ ရှိသည်။
အောက်ခြေနှင့် စေတီတော်သည် ကျောက်တုံးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် စေတီတော်၏ အမည်ကို ဤအမည်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
moonstone and guardstones များကို ဤစေတီတွင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။
အပူကူးပြောင်းခြင်း () သည် အပူပိုင်းဆိုင်ရာ အင်ဂျင်နီယာဘာသာရပ်များထဲက ဘာသာရပ်ခွဲတစ်ခုဖြစ်၍ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အရာဝတ္ထုများ (သို့) (အပူ) စနစ်များကြားရှိ အပူစွမ်းအင် ဖလှယ်ခြင်း၊ ပြောင်းလဲခြင်း၊ အသုံးပြုခြင်းနှင့် ထုတ်လုပ်ခြင်းများနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ဘာသာရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
အပူကူးပြောင်းခြင်းကို ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ခွဲခြားနိုင်ရာ ဥပမာအနေဖြင့် အပူလျှောက်ကူးခြင်း (heat conduction) ၊ အပူစီးကူးခြင်း (heat convection)၊ အပူဖြာကူးခြင်း (heat radiation) နှင့် အရာဝတ္ထု၏အခြေနေပြောင်းခြင်း (phase changes; ခဲ၊ ရည်၊ ငွေ့ အခြေနေ) ဖြင့် အပူကူးပြောင်းခြင်းဟူ၍ ရှိနိုင်သည်။
အင်ဂျင်နီယာများက အပူကူးပြောင်းခြင်းကို "အပူကူးပြောင်းနိုင်ရန် ပူသော (သို့) အေးသော မတူညီသောဓာတုအမျိုးအစားရှိသည့် အရာဝတ္ထုများ၏ ဒြပ်ထု (mass) ကူးပြောင်းခြင်း" ဟူ၍လည်း ယူဆကြသည်။
ဤ အရာဝတ္ထုများ (သို့) ယန္တရားများသည် မတူညီသော ဂုဏ်သတ္တိများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဖွဲ့စည်းစနစ်တစ်ခုအတွင်း၌ တစ်ပြိုင်နက် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။
အပူလျှောက်ကူးခြင်းကို အပူပြန့်နှံ့ခြင်း (heat diffusion) ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြကာ အပူလျှောက်ကူးခြင်းဆိုသည်မှာ ဖွဲ့စည်းစနစ်နှစ်ခုကြား အမှုန်များ၏ အရွေ့စွမ်းအင်၏ တိုက်ရိုက် အနုစိတ်/အသေးစိတ် ဖလှယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဥပမာ အရာဝတ္ထုတစ်ခုသည် ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင် (သို့) အခြားအရာဝတ္ထုတစ်ခုနှင့် အပူချိန်မတူညီသောအခါ အရာဝတ္ထုနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တို့ တူညီသောအပူချိန်ရရှိရန် သဘာဝဖြစ်စဉ်အတိုင်း အပူသည် စီးဆင်း၏။
ပူသောအရပ်မှ အေးသောအရပ်ဆီသို့ စီးဆင်းသွားရာ တူညီသောအပူချိန်ရောက်ရှိလျှင် ထိုအနေအထားကို "အပူမျှခြေ" (thermal equilibrium) ဟူ၍ ခေါ်ဆိုသည်။
ဤသဘောတရားကို သာမိုဒိုင်းနမစ် ဒုတိယဥပဒေသတွင် ဖော်ပြပါရှိသည်။
ငွေ့ရည် (fluid) တစ်ခု၏ သိသာ/ကြီးမားသော ရွေ့ရှားစီးဆင်းခြင်းက အပူကို ၎င်း၏ဒြပ်ထုနှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားသောအခါ အပူစီးကူးခြင်းဖြစ်ပေါ်၏။
ငွေ့ရည်၏ စီးဆင်းမှုကို ပြင်ပဖြစ်စဉ်များက အားသက်ရောက်နိုင်သည် (သို့) ရံခါတွင် အပူစွမ်းအင်သည် ငွေ့ရည်ကို ပြန့်ကားကြီးမားစေသောအခါ (ဥပမာ မီးလျှံဖြာထွက်မှုသဘော) ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပေါ်နိုင်သည့်ဂုဏ်သတ္တိ (buoyancy: ဖော့ဂုဏ်သတ္တိ) အားများကလည်း ငွေ့ရည်စီးဆင်းမှုကို (ကမ္ဘာမြေဆွဲအားစက်ကွင်းအတွင်းတွင်) အကျိုးသက်ရောက်နိုင်ပေသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ငွေ့ရည်သည် အပူကြောင့် ၎င်း၏စီးဆင်မှုကို ၎င်းကိုယ်တိုင်အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။
ဤဒုတိယဖြစ်စဉ်ကို သဘာဝ စီးကူးမှု (natural convection) အဖြစ် သတ်မှတ်ခေါ်ဆိုကြသည်။
စီးကူးမှုဖြစ်စဉ်အားလုံးသည် အပူကို တစ်ပိုင်းတစ်စပြန့်နှံ့သွားစေခြင်းဖြင့်လည်း အပူကို ရွေ့ရှားသွားစေသည်။
နောက်ထပ်စီးကူးမှုပုံစံတစ်ခုမှာ အားသက်ရောက်သော စီးကူးမှု (forced convection) ဖြစ်ပြီး ငွေ့ရည်ကို ရေစုပ်စက် (သို့) ပန်ကာ (သို့) အခြားစက်ကိရိယာများက အားဖြင့်သက်ရောက်သည်။
အပူဖြာကူးခြင်းသည် လေဟာနယ် (သို့) အလင်းပေါက်ကြားခံနယ်များဖြစ်သည့် (ခဲ၊ ရည်၊ ငွေ့) တစ်ခုခုတို့တွင် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။
အပူဖြာထွက်ကူးပြောင်းခြင်းသည် လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်းများမှ ဖိုတွန်အမှုန်များ နည်းလမ်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်ကြသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အပူကူးပြောင်းခြင်း ကဏ္ဍ:စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဘာသာရပ်။
အနာတဟန် () သည် မိချီရို မာရူယာမာ (Michiro Maruyama) ရေးသားခဲ့သော ဝတ္ထုရှည် တစ်အုပ်ဖြစ်သည်။
အနာတဟန် Anatahan သည် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာအတွင်းရှိ မြောက်ပိုင်းမာရီယာနာကျွန်းစုအတွင်းက ကျွန်းတစ်ကျွန်း၏ အမည် ဖြစ်သည်။
ဝတ္ထုသည် ၁၉၄၄၌ မာရီယာနာကျွန်းစု၊ ဆိုက်ပန်ကျွန်းကြီးအနီး အနာတဟန်ကျွန်းတွင် သင်္ဘောပျက်၍ သောင်တင်ခဲ့ရသော စာရေးဆရာနှင့် သင်္ဘောသားအယောက် (၂၀) တို့၏ ခုနစ်နှစ်တာဖြစ်ပျက်မှုများ အကြောင်းကို ရေးသားဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်းတို့အုပ်စု ဒုက္ခသုက္ခအပေါင်းမှ ရှင်သန်နေထိုင်ရပုံ၊ အစားအစာ၊ နေထိုင်စရာများ မည်သို့မည်ပုံရှာဖွေရပုံများကိုလည်း ထည့်သွင်းရေးသားထားပေသည်။
ထို့အပြင် အချင်းချင်းကြား မတူညီသည့်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မတူညီသောအကျင့်စရိုက်များက ဖြစ်စေသော ဆက်ဆံရေးများ၊ ကျွန်းပေါ်ရှိတစ်ဦးတည်းသောအမျိုးသမီး" ကေကို"ကို (Keiko) အကြောင်းပြု၍ ပြိုင်ဆိုင်ကြပုံ၊ သေဆုံးကြပုံများကိုလည်း ဇာတ်လမ်း၏ အထွတ်အထိပ်သဘောဖြင့် ရေးဖွဲ့ထားသည်။
ထို့နောက် ဂျပန်များစစ်ရှုံး၍ အညံ့ခံပြီးနောက် ခြောက်နှစ်ကြာသောအခါ ၁၉၅၁ မှသာ ထိုကျွန်းတွင်ရှင်သန်ကျန်ရစ်သောသူများက အမေရိကန်ရေတပ်ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ထံသို့ အညံ့ခံခဲ့ကြသည်။
Book Review of Anatahan, Kirkus Media LLC. မာချီရို မာရူယာမာသည် ထိုအုပ်စုအတွင်းမှရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦးဖြစ်၍ ထိုအကြောင်းများကို ပြန်လည်ပြောပြသည့်ပုံစံဖြင့် ရေးဖွဲ့ခဲ့သည်။
မူရင်းဝတ္ထုသည် ဂျပန်ဘာသာဖြင့်ဖြစ်၍ မည်သည့်ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်ကို မသိရှိသော်လည်း ထိုဝတ္ထုကို ဒေါက်တာ ယန်းဟီးလ် ခန်း (Dr Younghill Kang) က အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်၁၉၅၄ တွင် ဘာသာပြန်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
National Library of Australia, Catalogue မူရင်းဝတ္ထုကို မာရူယာမာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဉာဏ်ကွန့်မြူးမှုမပါဘဲ ရေးဖွဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။
စာရေးဆရာ စိန်ခင်မောင်ရီက Anatahan ကို ဘာသာပြန်၍ ၁၉၈၅ ခုနှစ် အမျိုးသားစာပေဆု ဘာသာပြန် (သုတ) ကို ရရှိခဲ့သည်။
ပြောပြချင်တဲ့ရုပ်ရှင်ဝေဖန်ရေးအကြောင်း၊ မြန်မာ့အလင်းသတင်းစာ၊ စာမျက်နှာ ၆။
၁၉၅၃ တွင် အဖြူအမည်းဂျပန်ရုပ်ရှင်အဖြစ် Anatahan (သို့) The Saga of Anatahan ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ဒါရိုက်တာ Josef von Sternberg က ရိုက်ကူးထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။
၁၉၉၈ တွင် ဂျပန်စာရေးဆရာ ကာအိုရူ အိုနိုက (Kaoru Ohno) ဇာတ်လမ်းကိုပြန်လည်အသက်သွင်း၍ Cage on the Sea အမည်ဖြင့် ဝတ္ထုရှည်ရေးသားခဲ့ကာ ၂၀၀၈ တွင် နတ်စုအို ကီရီနို (Natsuo Kirino) က "Tokyo-jima" ဝတ္ထုတိုအဖြ​စ်ရေးသားခဲ့ကာ ၂၀၁၀ တွင် ရုပ်ရှင်အဖြစ်မှီငြမ်းတင်ဆက်ခဲ့သည်။
Mark Schilling: 'Tokyo-jima (Tokyo Island)'. Lust, power, death and deception — welcome to paradise. Japan Times, 27. August 2010 . ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း အနာတဟန် ကျွန်းကြီးပေါ်တွင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက (၇)နှစ်တိုင်တိုင် သောင်တင်နေခဲ့သော ဂျပန်စစ်သား ၁၉ ဦး၏ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းလှသောဘဝမှတ်တမ်းဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ဒုတိယကမ္ဘာ စစ်ပြီးဆုံးသည်ကိုလဲမသိကြပေ။
ရန်သူ့အသံကြားလျှင် ရှိသော လူအင်အားနှင့် ရရာလက်နက်စွဲကိုင်ကာ အညံ့မခံဘဲ တိုက်ခိုက်ကာမျိုးချစ်စိတ်ကိုပြသကြ၏။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ဂျပန်နိုင်ငံမှ မြို့ပြအုပ်ချုပ်ရေးမှူးတစ်ဦး၏ စာကြောင့်လက်နက်ချခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ ထိုကျွန်းပေါ်တွင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အခက်အခဲများ နှင့် မလျှော့သောဇွဲဖြင့် ဖြေရှင်းခဲ့ကြပုံများကို စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရေးသားဖော်ပြထားသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အမျိုးသားစာပေဆုရစာအုပ်များ။
ဖရန်စွာ ကူပါရင် () သည် ပြင်သစ်လူမျိုး ဘားရော့ခ်ခေတ် တေးရေးဆရာ၊ ဟာ့ပ်ဆီကော့ဒ်တီးခတ်သူနှင့် အော်ဂန်ဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူ၏မိသားစုဝင်များသည် ဂီတပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသောကြောင့် သူအား "Couperin the Great" ဟုကွဲလွဲစေရန် ခေါ်ဆိုကြသည်။
ကိုယ်‌ရေးရာဇဝင် ဖရန်စွာ ကူပါရင်သည် ၁၆၆၈ ခုနှစ်တွင် ပါရီမြို့၌ ဂီတဝါသနာပါသော မိသားစုထံ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ ချားလ်စ် ကူပါရင် (Charles Couperin) သည် စိန့်ဂျာဗေ (Saint Gervais) ဘုရာကျောင်း၌ အော်ဂန်ဆရာအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
ဦးလေးဖြစ်သူ လူဝီ ကူပါရင် (Louis Couperin) သည်လည်း ထို‌ရာထူးနေရာ၌ သူ၏ဖခင်မဆက်ခံမီ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ချားလ်စ် ကူပါရင်သည် ၁၆၇၉ ခုနှစ်တွင်ကွယ်လွန်ခဲ့ရာ အော်ဂန်ဆရာဖြစ်သူ ဂျားကဲစ် သွိုမလင် (Jacques Thomelin) သည် ဖရန်စွာ ကူပါရင်အား ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့၍ ဂီတပညာကိုသင်ကြားပေးခဲ့သည်။
ဖရန်စွာ ကူပါရင်သည် သူ၏ဂီတစွမ်းဆောင်ရည်များကို ငယ်စဉ်ကပင် ပြသနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ၁၆၈၅ ခုနှစ်တွင် စိန့်ဂျာဗေ ဘုရားကျောင်းသည် သူအားအလုပ်စာချုပ်မချုပ်ဆိုခဲ့သော်လည်း လစာကိုစတင်၍ပေးခဲ့သည်။
ထို့အပြင် သူ၏ဖခင်ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ထိုဘုရားကျောင်းကောင်စီသည် သူအားအသက် ၁၈နှစ်ပြည့်သောအခါ အော်ဂန်ဆရာအဖြစ်ခန့်အပ်နိုင်ရန်လည်း စီစဉ်ခဲ့သည်။
၁၆၈၉ ခုနှစ်တွင် ကူပါရင်သည် မာရီ အန်း အန်ဆူ (Marie-Anne Ansault) နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ရာ ကလေးသုံးယောက်ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
၁၆၉၂ တွင် သူသည် ပြင်သစ်ဘုရင် လူဝီ ၁၄ (Louis XIV) ၏နန်းတော်၌ တီးခတ်ဖျော်ဖြေသူနေရာကို ရရှိခဲ့သည်။
သူသည် စိန့်ဂျာဗေဘုရားကျောင်း၏ အော်ဂန်ဆရာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဘုရင့်နန်းတော်၌ ဖျော်‌‌ဖြေရေးသမားအဖြစ်သော်လည်းကောင်း၊ တေးရေးဆရာအဖြစ်သော်လည်းကောင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
thumb|ဖရန်စွာကူပါရင် (၁၇၃၅ ခုနှစ်တွင် ရေးဆွဲထားသည်) ၁၇၁၃ ခုနှစ်တွင် သူသည် ဘုရင့်နန်းတော်မှ ဂီတထုတ်ဝေနိုင်ခွင့်ကို ပေးအပ်ခြင်းခံရသောကြောင့် "Pieces de clavecin" (ဟာ့ပ်ဆီကော့ဒ်အတွက် သီချင်းများ) ၏ပထမအတွဲကို စတင်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
၁၇၁၆ တွင် "L'art de toucher le clavecin" (ဟာပ်ဆီကော့ဒ်တီးခတ်ခြင်း အနုပညာ) အမည်ရှိသော ဂီတကျမ်းစာအုပ်ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
၁၇၁၇ တွင် သူသည် "ordinaire de la musique de la chambre du roi pour le clavecin" ခေါ် ဂုဏ်သိက္ခာအမြင့်မားဆုံးသော နန်းတွင်းဖျော်ဖြေသူများအနက် တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ဘုရင်လူဝီ ၁၄ နတ်ရွာစံသွားသောအခါတွင် နန်းတွင်းဖျော်ဖြေမှုများမှာ နည်းပါးလာခဲ့လေသည်။
၁၇၂၀ ခုနှစ်မှစ၍ သူ၏ကျန်းမာရေးမှာ တဖြည်းဖြည်းချွတ်ယွင်းလာခဲ့လေသည်။
၁၇၃၀ တွင် သူ၏ နန်းတွင်းဖျော်ဖြေသူနေရာကို သမီးဖြစ်သူ မာဂူရီ အန်တွိုင်းနက် ကူပါရင် (Marguerite-Antoinette Couperin) ကအစားထိုးခဲ့ရာ ပထမဦးဆုံးသော အမျိုးသမီးနန်းတွင်းဖျော်ဖြေသူဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူ၏နောက်ဆုံးထုတ်ဝေမှုများမှာ Pièces de violes (တယောအတွက် သီချင်းများ) (၁၇၂၈) နှင့် Pieces de clavecin စတုတ္ထတွဲ (၁၇၃၀) တို့ဖြစ်ကြသည်။
ဖရန်စွာ ကူပါရင်သည် ၁၇၃၃ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
သီချင်းများ ဖရန်စွာ ကူပါရင်သည် အီတလီ တေးရေးဆရာ အာကန်ဂျယ်လို ကိုရယ်လီ (Arcangelo Corelli) နှင့်သိကျွမ်းမှုများရှိခဲ့ရာ သူ၏ဆိုနာတာများကို မိမိနိုင်ငံ၏ ဂီတလောကသို့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ကိုရယ်လီအားရည်ညွှန်း၍လည်း သီချင်းများရေးစပ်ခဲ့သည်။
ထိုသီချင်းများတွင် ပြင်သစ်နှင့်အီတလီ ဘားရော့ခ်ခေတ်ဂီတ၏ လက္ခဏာရပ်များကို ပေါင်းစည်းရေးသားထားသည်။
သူ၏လူသိအများဆုံးစာအုပ်ဖြစ်သော "ဟာ့ပ်ဆီကော့ဒ် တီးခတ်ခြင်းအနုပညာ" (L'art de toucher le clavecin) တွင် လက်အနေအထာ၊ ကီးခလုတ်အထိအတွေ့ စသောသိမှတ်ဖွယ်ရာတို့ကို ရေးသားထားသည်။
ဟာ့ပ်ဆီကော့ဒ်သီချင်းများ (Pieces de clavecin) ကိုအတွဲလေးတွဲဖြင့် ထုတ်ဝေထားခဲ့ရာ သီချင်းအပုဒ်ပေါင်း ၂၃၀ ကျော်ပါဝင်သည်။
ထိုသီချင်းတွဲများကို ကူပါရင်နှင့် ပေးစာအပြန်အလှန်ပို့သူ ယိုဟန် ဆီဘက်ရှန်း ဘက်ရှ် သည်အလွန်နှစ်သက်ခဲ့သည်။
ကိုးကားချက်များ Higginbottom, Edward (2001). "Couperin: (4) François Couperin (ii) [le grand]". In Root, Deane L. (ed.). The New Grove Dictionary of Music and Musicians. Oxford University Press. Gillespie, John: Five Centuries of Keyboard Music: An historical survey of music for harpsichord and piano, New York NY: Dover Publications, Inc., 1965. Mellers, Wilfrid: "Francois Couperin and the French Classical Tradition", London UK:Faber & Faber; 2nd edition (October 1987) ပြင်ပလင့်ခ်များ François Couperin works at IMSLP François Couperin at Encyclopædia Britannica François Couperin at ChoralWiki Kunst der Fuge: François Couperin – MIDI files MP3 files of Kyrie movements of "Mass for the Convents": Kyrie 1 (Plein jeu) (1.4 MB), Kyrie 2 (Fugue) (2.2 MB), Kyrie 5 (Dialogue) (2.6 MB) ကဏ္ဍ: ၁၇၃၃ ကွယ်လွန်သူများ ကဏ္ဍ: ၁၆၆၈ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ: ၁၇ ရာစု ပြင်သစ် တေးရေးဆရာများ ကဏ္ဍ: ၁၈ ရာစု ပြင်သစ် တေးရေးဆရာများ ကဏ္ဍ: ပြင်သစ် တေးရေးဆရာများ ကဏ္ဍ: ပြင်သစ် အမျိုးသား ဂီတပညာရှင်များ။
thumb|သန္တိစေတီတော်၊ ဒေလီ သန္တိစေတီတော်(၊ ဟင်ဒီအသံထွက်: ရှန်တီ၊ ၊ ) သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ဒေလီမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာစေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ချစ်ကြည်မှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရှေးရှူကာ တည်ခဲ့သည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ငြိမ်းချမ်းရေးစေတီတော်များစွာထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၄ ရက်နေ့တွင် ဒလိုင်းလားမားက ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
ဖော်ပြချက် စေတီတော်သည် အတိုင်းအတာဖြင့် ၃၀ မီတာ (၉၈ ပေ) မြင့်ပြီး ၃၇ မီတာ (၁၂၁ ပေ) အချင်း ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း thumb|Buddhist sculpture standing in front of Shanti Stupa in the capital city of India သန္တိစေတီတော်ကို ၂၀၀၇ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၁၄ တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
စေတီတော်သည် ဒေလီမြို့၊ Humayun ဂူ၏ အနီးတွင် တည်ရှိသည်။
အစောပိုင်းက စေတီတော်ကို Buddha Jayanti ဥယျဉ်တွင် တည်ဆောက်ရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘေးပတ်လည်မှ ဂျပန်ဥယျာဉ်တစ်ခုက ဝန်းရံလျက်တည်ရှိသည်။
ဂျပန်ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းဖြစ်သည့် နိချိဒဆုဖုဂျိအိ (Nichidatsu Fujii) သည် မူလက စေတီတော် ပန္နချခြင်းကို အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးသော ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်သည့် Jawaharlal Nehru နှင့်အတူ ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။
ဒေလီမြို့တိုးတက်ရေးအာဏာပိုင်နှင့် ဒေလီမြို့အုပ်ချုပ်သူဒုအရာရှိတို့၏ ပူးပေါင်းပါဝင်မှုများဖြင့် ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် စေတီတော် တည်ဆောက်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။
စေတီတော် တည်ဆောက်မှုသည် အချိန်သုံးနှစ်ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
Starting in 2004 in collaboration with the Delhi Development Authority and the Lieutenant Governor of Delhi, three years were spent on the construction of Shanti Stupa. ဒလိုင်းလားမားသည် စေတီတော်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
Several Buddhist monks and nuns participated as well.အိန္ဒိယမှ ရာထူးကြီးမြင့်သူများလည်း စေတီတော်ဖွင့်ပွဲသို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့မှာ Akhlaqur Rahman Kidwai, governor of Haryana; Murlidhar Chandrakant Bhandare, governor of Orissa; Tejendra Khanna, Lieutenant Governor of Delhi; Mikhail Gorbachev နှင့် Dinesh Rai တို့ ဖြစ်ကြသည်။
</ref သန္တိစေတီတော်သို့ နှစ်စဉ် လည်ပတ်သူ ၂.၅ သန်း ရှိသည်။
Nipponzan-Myōhōji-Daisanga မှ ဤစေတီတော်ကဲ့သို့ပင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်း၌ ငြိမ်းချမ်းရေးစေတီတော်ပေါင်း ၈၀ ကို တည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
ရုပ်ပုံများ ပြင်ပလင့်များ Vishwa Shanti Stupa Project ကိုးကား ကဏ္ဍ:အိန္ဒိယနိုင်ငံရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ စေတီပုထိုးများ။
အပူလျှောက်ကူးခြင်း () သည် အရာဝတ္ထုတစ်ခုအတွင်း၌ အီလက်ထရွန်များရွေ့လျှားခြင်းနှင့် အလွန်သေးငယ်သောအမှုန်လေးများ၏ (အချင်းချင်း) တိုက်မိ၊ ဆောင့်မိခြင်းများကြောင့် အတွင်းစွမ်းအင် (internal energy) ဖလှယ်မှု(ဖြစ်စဉ်) ဖြစ်သည်။
ထိုလှုပ်ရှားတိုက်မိကြသော အမှုန်များတွင် မော်လီကျု၊ အက်တမ်နှင့် အီလက်ထရွန်များပါဝင်ကြ၍ ထိုအမှုန်များသည် ကစဉ့်ကလျားဖြစ်နေကြသော အရွေ့စွမ်းအင်၊ အတည်စွမ်းအင်များကို ဖလှယ်ကူးပြောင်းကြသည်။
ဤစွမ်းအင်နှစ်ရပ်ကိုပင်ပေါင်း၍ အတွင်းစွမ်းအင်ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်သည်။
အပူလျှောက်ကူးခြင်းသည် အဆင့်အခြေနေသုံးခု (ခဲ၊ ရည်၊ ငွေ့) တိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သော်လည်း အခဲအနေထားတွင်သာ သိသိသာသာဖြစ်ပေါ်ကြသည်။
အရာဝတ္ထုနှစ်ခုကြား အပူစွမ်းအင်ဖလှယ်ခြင်း (လျှောက်ကူးခြင်း) နှုန်းသည် ထိုအရာနှစ်ခု၏ အပူချိန်ကွာခြားချက် (temperature gradient) ၊ အပူလျှောက်ကူးသည့်ကြားခံပစ္စည်း၏ ဂုဏ်သတ္တိတို့ပေါ်တွင်မူတည်သည်။
အပူဆိုသည်မှာ ပူသောအရာမှ အေးသောအရာဆီသို့ စီးဆင်းသည်။
ဥပမာအနေဖြင့် လျှပ်စစ်မီးဖို၏ အပူပြားမှတဆင့် ထိတွေ့နေသော ဒယ်အိုးဖင်ဆီသို့ လျှောက်ကူးသွားသည်။
အရာဝတ္ထုတစ်ခုအတွင်း (သို့) အရာဝတ္ထုနှစ်ခုကြား အပူချိန်ကွာခြားချက်သည် ပြင်ပစွမ်းအင်ရင်းမြစ်တစ်ခုခု၏ အကျိုးသက်ရောက်စေမှုမရှိပါက အချိန်နှင့်အမျှ ကွာခြားမှုပမာဏ နည်း၍ နည်း၍သွားကာ တစ်ချိန်တွင် အပူမျှခြေအနေအထား (thermal equilibrium) သို့ရောက်ရှိသည်။
အပူလျှောက်ကူးခြင်းသည် (အစိုင်အခဲအနေထားရှိ) အရာဝတ္ထုတစ်ခုအတွင်း (သို့) အချင်းချင်းထိတွေ့နေကြသော အရာဝတ္ထုများကြားတွင် အရေးအပါဆုံးအပူဖလှယ်ခြင်းနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
အစိုင်အခဲများတွင် လျှောက်ကူးခြင်းသည် သိသာကြီးမားစွာဖြစ်တတ်၏။
အကြောင်းမှာ အက်တမ် စသောအမှုန်များကြား နေရာလွတ် တုံ့ပြန်ဆက်ဆံမှုသည် အသေဖြစ်နေခြင်းက အမှုန်များကို တုန်ခါမှုမှတစ်ဆင့် အချင်းချင်းကြား စွမ်းအင်ကူးပြောင်းမှုကို ကူညီပေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
Methods of Heat Transfer, Lumen လျှောက်ကူးခြင်းနည်းလမ်းသည် အငွေ့၊ အရည်များတွင် ဖြစ်ပေါ်မှု မရှိသလောက်နည်းပါးသည်။
အရည်၊ အထူးသဖြင့် အငွေ့တို့တွင် အက်တမ်များကြား ကြီးမားသောကွာဝေးမှုကြောင့် အချင်းချင်း တိုက်မိ၊ ဆောင့်မိမှု မရှိသလောက်ဖြစ်သောကြောင့် လျှောက်ကူးခြင်းနည်းလမ်းသည်လည်း အလွန်တရာနည်းပါးသည်။
(မဖြစ်ပေါ်ဟု မဆို၊ သို့သော် ဖြစ်ပေါ်မှုရှားပါး၊ နည်းပါးသည်) ပူသောအရာဝတ္ထုတစ်ခုက မောလီကျုတစ်ခု၏ အရွေ့စွမ်းအင်သည် အေးသောအရာဝတ္ထုက မော်လီကျုထက် ပိုမိုမြင့်မားသည်။
မော်လိကျုနှစ်ခုတိုက်မိပါလျှင် ပူသောမော်လီကျုမှ အေးသောမော်လီကျုသို့ စွမ်းအင်ကူးပြောင်းသည်။
ထိုသို့ တိုက်မိကြသော မော်လီကျုများအားလုံးမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော စုပေါင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အသားတင် အပူအားတစ်ခုကို ရရှိဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ထိုအသားတင်အပူကို အလိုရှိပါက : T = T hot - T cold ဟူ၍ အပူချိန်ကွာခြားချက်ဖြင့် တွက်ချက်နိုင်သည်။
အရာဝတ္ထုနှစ်ခု အပူချိန်တူညီသွားပါက အသားတင်အပူကူးပြောင်းဖလှယ်နှုန်းသည် သုညအထိကျဆင်း၍ အပူမျှခြေအနေအထားသို့ ရောက်ရှိသည်။
ထိတွေ့သည့်အကျယ်အဝန်းများလာမှုနှင့်အတူ မော်လီကျူးများ ဝင်ရောက်တိုက်မိသည့်ပမာဏသည်လည်းများပြားလာသည်။
ထို့ကြောင့် အေးသောနံရံတစ်ခုကို လက်ချောင်းထိပ်ဖျားနှင့် ထိသည်ထက် လက်ဖဝါးပြင်တစ်ခုလုံးနှင့် ထိတွေ့လိုက်ခြင်းက အေးမြမှုကို ပိုမိုခံစားရသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အပူကူးပြောင်းခြင်း။
ဆဗက်ရှ်တာရီ၏ သရေးရှန်း ဂူသင်္ချိုင်း သည် ဘူဂေးရီးယားနိုင်ငံ၊ ရက်ဇ်ဂရတ်ပြည်နယ်၊ ရက်ဇ်ဂရတ်မြို့၏ အရှေ့မြောက်ဘက် ၄၂ ကီလိုမီတာအကွာရှိ ဆဗက်ရှ်တာရီ ရွာ၏ အနောက်တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
ထိုဂူသင်္ချိုင်းသည် ဒန်းညုမြစ် အောက်ပိုင်း နှစ်ဘက်စလုံးပါဝင်သည့် ဘီစီ ၃၀၀ ခန့်က တည်ရှိခဲ့သည့် ဂီတေးပြည် (ယနေ့ခေတ် ရိုမေးနီးယားနှင့် ဘူဂေးရီးယားနိုင်ငံ) ၏ ဘုရင် ဒရိုမီချေးတပ် နှင့် ၎င်း၏ မိဖုရားဖြစ်သော မဟာအလက်ဇန္ဒား အားဆက်ခံသည့် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် လိုင်စီမာချူးဘုရင် (ဘီစီ ၃၆၀ မှ ဘီစီ ၂၈၁) ၏ သမီးတော် တို့အား မြှုပ်နှံထားသည့် နေရာ ဖြစ်သည်။
ထိုဂူသင်္ချိုင်းသည် ယူနက်စကို ၏ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ စာရင်းဝင် ဖြစ်သည်။
ဆိုနာတာပုံစံ သို့မဟုတ် ပထမမုဗ်မန့်ပုံစံ (၊ Sonata-Allegro form သို့မဟုတ် First movement form) ဆိုသည်မှာ ဆိုနာတာဟူသောသီချင်းကိုရေးသားရာ၌ အသုံးပြုရေးသားသော ပုံစံတစ်မျိုးဖြစ်သည်။
ထိုပုံစံတွင် ပြသခြင်း၊ ဖွံ့ဖြိုးခြင်း၊ ပြန်လာခြင်း ဟူသောအဓိကအပိုင်းသုံးရပ်ပါဝင်သည်။
ဆိုနာတာ၏ အရိုးရှင်းဆုံးပုံကြမ်း ဆိုနာတာပုံစံ (နောက်ထပ်သာဓက) ဆိုနာတာပုံစံ (အကျယ်ချဲ့ထားခြင်း) ဆိုနာတာပုံစံကို အများအားဖြင့် ဆိုနာတာများ၏ ပထမဆုံးမုဗ်မန့်တွင် အသုံးပြုရေးသားလေ့ရှိသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် အခြားမုဗ်မန့်များ အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးမုဗ်မန့်တွင် ထည့်သွင်းရေးသားနိုင်သည်။
ထိုပုံစံတွင် အပိုင်းသုံးပိုင်းရှိသည်ဟုဆိုသော်လည်း ပြောင်းလဲရေးသားနိုင်သည်။
ဆိုနာတာပုံစံသည် အသုံးများလှသောကြောင့် ဆင်ဖိုနီများ၊ ကွန်ချာတို (concerto) စသော သံစုံတီးဝိုင်းကြီးသီချင်းများ၏ ပထမဆုံးမုဗ်မန့်ကို "ဆိုနာတာ" ဟူ၍ပင် အမည်တပ်ရေးသားခဲ့ကြသည်။
ပုံစံအကျဉ်းရှင်းပြချက် ဆိုနာတာမုဗ်မန့်၏အပိုင်းများသည် ဂီတတေးသံကိုမွမ်းမံနိုင်စွမ်းရှိကြသည်။
အချို့သောဆိုနာတာများတွင် မိတ်ဆက်ခြင်း (Introduction) ဟူသောအပိုင်းတိုကလေးပါရှိတတ်သည်။
ထိုအပိုင်းသည် အဓိကမုဗ်မန့်ထက် အနည်းငယ်နှေးပါသည်။
ပြသခြင်း (Exposition) ဟူသောအပိုင်းသည် အဓိကပါဝင်ရမည့်အပိုင်းဖြစ်သည်။
ထိုအပိုင်းတွင် မုဗ်မန့်တစ်ခုတွင် အဓိကအသုံးချမည့် ပင်မတေးသံကိုပြသသည်။
ထိုအပိုင်းတွင် ကိုဒက်တာ (Codetta) ခေါ် အပိတ်ကလေးဖြင့် အဆုံးသတ်နိုင်သည်။
အဆုံးမသတ်လိုပါက ကူးပြောင်းခြင်း (Transition) အပိုင်းဖြင့် နောက်အပိုင်းကိုချိတ်ဆက်ရမည်။
ပြသခြင်းအပိုင်းပြီးသောအခါ ဖွံ့ဖြိုးခြင်းအပိုင်း (Development) ကလိုက်သည်။
ထိုအပိုင်းတွင် အသုံးပြုထားသော ပင်မတေးသံကို မွမ်းမံ‌ပြောင်းလဲ၍‌ရေးသားရသည်။
ပြန်လာခြင်း (Recapitulation) သည်အမည်အတိုင်းပင် အသုံးပြုထားသောပင်မတေးသံသည် ပြန်လာလေသည်။
ပြန်လာခြင်းအပိုင်း ပြီးမြောက်စေရန်အတွက် ဖွံ့ဖြိုးခြင်းအပိုင်းမှတေးသံကို တစ်ပိုင်းလုံးသော်လည်းကောင်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသော်လည်းကောင်း ပင်မကီး (Home key) ဖြင့်ပြန်လည်၍ရေးသားရသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပြန်လာခြင်းအပိုင်း၏ အနောက်၌ ကိုဒါခေါ် ပိတ်ခြင်း (Coda) အပိုင်းဖြင့် မုဗ်မန့်ကိုပြီးဆုံးစေသည်။
အကျယ်ရှင်းပြချက် မိတ်ဆက်ခြင်း မိတ်ဆက်ခြင်း (Introduction) အပိုင်းကို အနည်းငယ်တိုတောင်းသောကြောင့် ထည့်သွင်းရန်မလိုပေ။
ဗုဗ်မန့်တစ်ခုတွင် အသုံးပြုမည့်တေးသံသည် သီးသန့်ရပ်တည်နိုင်စွမ်းမရှိသောအခါ မိတ်ဆက်ခြင်းအပိုင်းကို ထည့်သွင်းနိုင်သည် (သာဓက- ဟိုင်ဒင်၏ ဆင်ဖိုနီ အမှတ် ၁၀၃)။
အချို့သောသီချင်းများတွင်မူ မိတ်ဆက်ခြင်းအပိုင်းကို ပြန်လည်အသုံးပြုထားသည်။
ဘီသိုဗင်၏ "စန္ဒရားဆိုနာတာ အမှတ် ၈" တွင် မိတ်ဆက်ခြင်းအပိုင်းကို ဖွံ့ဖြိုးခြင်းအပိုင်းတွင် ပြန်လည်အသုံးပြုရေးသားထားသည်။
ပြသခြင်း ပြသခြင်းအပိုင်း (Exposition) သည် အမည်အတိုင်းပင် မုဗ်မန့်တစ်ခုတွင် အဓိကအသုံးပြုမည့် ပင်မတေးသံကလေးကို ပြသ,သကဲ့သို့ ရေးသားရမည်။
ထိုအပိုင်းကို အောက်ပါအတိုင်းထပ်မံခွဲခြားနိုင်သည်။
ဟိုင်ဒင်၏ ဆိုနာတာ (ကတ်တလောက်: Hob. XVI: G1, I) ဘား ၁ မှ ၁၂ မှ ပင်မတေးသံ. ပထမတေးသံအုပ်စု (First subject group)- ထိုအပိုင်းငယ်သည် Tonic ကီးဖြင့်ရေးသားထားသော တေးသံများအားလုံးကို ရည်ညွှန်းသည်။
ဘား ၁၃-၁၆ တွင် ဒုတိယတေးသံသို့ ပြောင်းလဲလာသည်။
. ကူးပြောင်းခြင်း (Transition)- ထိုအပိုင်းငယ်သည် ပ‌ထမတေးသံမှ ဒုတိယတေးသံသို့ ကီးပြောင်းလဲပေးခြင်းဖြင့် ချိတ်ဆက်ပေးပါသည်။
ဒုတိယတေးသံနှင့် ထိုတေးသံ၏အဆုံး (ဘား ၁၇-၂၈) ဒုတိယတေးသံအုပ်စု (Second Subject group)- ထိုအပိုင်းငယ်သည် ပထမတေးသံအုပ်စုနှင့်မတူဘဲ ကီး၊ တေးသံအသွင်အပြင် စသောနေရာတို့တွင် ကွာခြားပါသည်။
ကိုဒက်တာ (Codetta)- ထိုအပိုင်းငယ်သည် ပြသခြင်းအပိုင်းပြီးဆုံးရန် ‌ပြုလုပ်သည်။
ကော့ဒ်များရေးသားခြင်းဖြင့် ထိုအပိုင်းကို ပိတ်ပေးနိုင်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကိုဒက်တာအပိုင်းမပါဘဲရပ်နိုင်ပြီး နောက်အပိုင်းကိုကူးပြောင်းနိုင်သည်။
ဆိုနာတာတီးခတ်ရာတွင် ထိုအပိုင်းကို နောက်ထပ်ပြန်ကျော့၍ တီးခတ်လေ့ရှိသည်။
ထိုသို့တီးခတ်ရာတွင် ထိုအပိုင်း၏နောက်ဆုံးဘားများတွင် အနည်းပြောင်းလဲမှုများရှိနိုင်သည်။
ဖွံ့ဖြိုးခြင်း ဖွံ့ဖြိုးခြင်းအပိုင်း (Development) သည် ဒုတိယအရေးကြီးသောအပိုင်းဖြစ်သည်။
ထိုအပိုင်းသည် ပြသခြင်းအပိုင်းတွင် ပြီးဆုံးသွားသောကီးဖြင့် ရေးသားသည်။
ထို့အပြင် မိမိကြိုက်နှစ်သက်သလို ရေးသားနိုင်သောကြောင့် ဖွံ့ဖြိုးခြင်းအပိုင်းကို ဂီတသဘောအရ တည်မြဲခြင်းမရှိဟု ဆိုကြသည်။
ဖွံဖြိုးခြင်းအပိုင်း၏အလျားသည် မိမိရေးသားနိုင်မှုအပေါ်မူတည်၍ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။
မိုးဇတ်၏ "Eine kleine Nachtmusik" သီချင်း၏ ပထမမုဗ်မန့်တွင် ဖွံ့ဖြိုးခြင်းအပိုင်းသည် ပြသခြင်းအပိုင်းထက် အနည်းငယ်တိုတောင်းပါသည်။
ဘီသိုဗင်၏ တတိယဆင်ဖိုနီ၏ ပထမမုဗ်မန့်တွင် ဖွံ့ဖြိုးခြင်းအပိုင်းကို ရှည်လျားစွာရေးသားထားသည်။
ကလက်ဆီကယ်ခေတ်နှောင်ပိုင်းတွင် ဖွံ့ဖြိုးခြင်းအပိုင်းတွင် နောက်ထပ်ပြသခြင်းအပိုင်းကို ထပ်မံထည့်သွင်းရေးသားလာကြသည်။
ဟိုင်ဒင်၏ ဆိုနာတာမှ ဖွံ့ဖြိုးခြင်းအပိုင်း (ဘား ၂၉-၅၃). ဖွံ့ဖြိုးခြင်းအပိုင်း၏ နောက်ဆုံး၌ ပြန်လည်ကူးပြောင်းခြင်း (Retransition) တည်ရှိသည်။
ထိုအပိုင်းငယ်သည် ပြန်လာခြင်းအပိုင်းကို ပြင်ဆင်ရေးသားရန်အတွက် ကီးကိုပြောင်းလဲပေးပါသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုအပိုင်းငယ်ကို ပြန်လာခြင်းအပိုင်းအသွင်ဆောင်၍လည်း ရေးသားနိုင်သည် (သာဓက- ဟိုင်ဒင်၏ String Quartet in G major၊ Op. 76 No. 1.)။
ပြန်လည်ကူးပြောင်းခြင်းအပိုင်း (ဘား ၅၄-၅၇) . ပြန်လာခြင်း ဟိုင်ဒင်၏ ဆိုနာတာမှ ပြန်လာခြင်းအပိုင်း (ဘား ၅၈-၈၀). ပြန်လာခြင်းအပိုင်း (Recapitulation) သည်ပြသခြင်းအပိုင်းကို ပြန်ကျော့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ပြသခြင်းအပိုင်းမှ အပိုင်းငယ်များအားလုံးကို ပြန်လည်ရေးသားရသည်။
ဒုတိယတေးသံအုပ်စုအပိုင်းငယ်ကိုမူ ပင်မကီး (Home key) ဖြင့်ပြန်လည်ရေးသားရသည်။
ထိုသို့ရေးသားခြင်းဖြင့် သီချင်း၏အရသာကို ထိန်းညှိပေးနိုင်သည်။
ပြန်လာခြင်းအပိုင်းကို ရေသားပြီးဆုံးစေခြင်းဖြင့် ဆိုနာတာမုဗ်မန့်ကို ပြည့်စုံပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။
ကိုဒါ မိုးဇတ်၏ ဆိုနာတာ (ကတ်တလောက်: K. 309) မှ ကိုဒါအပိုင်း. ကိုဒါ (Coda) ကို ကလက်ဆီကယ်ခေတ်ဂီတများတွင် မထည့်သွင်းကြသော်လည်း ၁၉ ရာစု တေးဂီတများတွင် အရေးပါသော အပိုင်းကဏ္ဍတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကိုဒါသည် ပြန်လာခြင်းအပိုင်း၏ အနောက်၌ရှိပြီး မုဗ်မန့်ကိုချဲ့ထွင်နိုင်သောသဘောရှိသည်။
ပြောင်းလဲနိုင်မှုများ ပြသခြင်းအပိုင်းတွင်အခြားကီးများသို့ပြောင်းလဲခြင်း ပြသခြင်းအပိုင်းတွင် ဒုတိယတေးသံကိုရေးသားသောအခါတွင် Dominant key သို့ပြောင်းလဲရေးသားရသည်။
သို့သော် ဘီသိုဗင်၏ စန္ဒရားဆိုနာတာ အမှတ် ၂၉ ၏ ပထမမုဗ်မန့်တွင် B♭ major ၏ Dominant ကီးဖြစ်သော F major အစား G major ဖြင့်ပြောင်းလဲရေးသားသည်။
ရှိုပန်၏ စန္ဒရားဆိုနာတာအမှတ် ၁ တွင် ကီးကိုမပြောင်းလဲဘဲ C minor အတိုင်းသာထား၍ရေးသားထားသည်။
ချိုင်ကော့ဖ်စကီ (Tchaikovsky) ၏ ဆင်ဖိုနီ အမှတ် ၄ ၏ ပထမမုဗ်မန့်တွင် ပထမတေးသံအုပ်စုကို F minor မှ G# minor သို့လည်းကောင်း၊ ဒုတိယတေးသံအုပ်စုကို B major ဖြင့်လည်းကောင်း ပြောင်းလဲရေးသားခဲ့သည်။
ပြန်လာခြင်းအပိုင်းတွင်လည်း D minor ဖြင့်စ၍ F major သို့ပြောင်းလဲကာ နောက်ဆုံး၌ F minor သို့ပြန်လည်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ပြသခြင်းအပိုင်းတွင်ကီးနှစ်ခုထက်ပိုခြင်း တေးရေးဆရာ ဖရန့်ဇ် ရှူးဘတ်သည် ပြသခြင်းအပိုင်းတွင်ပင် ကီးများကိုသုံးခုထက်ပို၍‌ ရေးသားခဲ့သည်။
သူ၏ "String Quartet No. 14 in D minor" ၏ပထမမုဗ်မန့်တွင် D minor၊ F major၊ နှင့် A minor ဟူ၍ကီးသုံးမျိုးဖြင့်ရေးသားထာပါသည်။
ရှိုပန်၏ Piano Concerto No. 2 in F minor တွင်လည်း F minor၊ A♭ major နှင့် C minor တို့ဖြင့်ရေးသားထားသည်။
"ကီးအမှား" ဖြင့်ပြန်လာခြင်း ပြန်လာခြင်းအပိုင်းတွင် ပြန်လည်ရေးသားသောတေးသံကို Tonic key ဖြင့်ပြန်လည်ရေးသားလေ့ရှိသော်လည်း မိုးဇတ်၏ စန္ဒရားဆိုနာတာ အမှတ် ၁၆ (K. 545) ၏ ပထမမုဗ်မန့်တွင် Tonic ဖြစ်သော C major အစား Subdominant ဖဖြစ်သော F major ဖြင့်ပြန်လည်ရေးသားထားသည်။
ကလက်ဆီကယ်ခေတ်ဂီတများတွင် Tonic အစား Subdominant ဖြင့်သာအစားထိုးခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြားကီးများဖြင့် အစားထိုးရေးသားခဲ့လျှင် မူလ Tonic ကီးသို့ပြန်လည်ပြောင်းလဲရန် ခက်ခဲသည်ဟူ ယူဆခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
၁၈၂၅ နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လာခြင်းအပိုင်းကို နှစ်သက်ရာကီးများဖြင့် ရေးသားနိုင်လာကြသည်။
ဆက်စပ်သောပုံစံများ ဆိုနာတာပုံစံသည် နှစ်ပိုင်းပုံစံ (Binary form) နှင့် သုံးပိုင်းပုံစံ (Ternary form) တို့ဖြင့်ဆက်နွယ်မှုရှိသည်။