kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
မိမိတို့ကိုင်တွယ်ကြည့်ရှုနေသည့် ကိုဩဒိနိတ်စနစ်ရှုထောင့်အတွင်း၌ တိုင်းကြောင်း၂-ခုသော (2-D) ပြင်တွင်း လှည့်ပတ်မှု (in-plane roatioan) ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပုံ ဘက်လှည့်မှု ၂မျိုးအနက် ၁မျိုး ဖြစ်သော၊ နာရီလက်တံပြောင်းပြန် (ခေါ်) လက်ယာရစ် ( သို့မဟုတ် anti-clockwise) ဆိုသည်မှာ - လည်ပတ်မှု ဝင်ရိုးစံတိုင်ကို ကြည့်ရှုသူမျက်နှာပြင်သို့ ထောင့်မတ်ကျစေလျက်တွင် ရွေ့လျားဝတ္ထုက ၎င်း၏လည်ပတ်မှုပြင်အတွင်း ဗဟိုအမှတ်၏ ထိပ်ဘက်မှ ဘက်ဝဲ(ဘယ်)ဘက်သို့ ရွေ့နှင့်ပြီး ထိုမှ အောက်ဘက်သို့၊ ထိုမှ လက်ယာ(ညာ)ဘက်သို့၊ ထိုမှ တပတ်ပြည့်ရာ ထိပ်ဘက်သို့ လှည့်ပတ်ရွေ့လျားမှုမျိုး ဖြစ်၏။
ထိုပြင်အတွင်း၌ မိမိက ဝင်ရောက်လမ်းလျှောက်နေအံ့၊ လည်ပတ်မှုဗဟိုဘက်သို့ မိမိ၏ ဘက်ဝဲ(ဘယ်)ဘက် ကျရောက်နေအောင် မျက်နှာမူလမ်းလျှောက်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:လှည့်လည်မှု ကဏ္ဍ:အခြေခံသတ်မှတ်ချက်များ ကဏ္ဍ:ဂျီဩမေတြီ ကဏ္ဍ:သင်္ချာ။
လှည့်လည်မှု (သို့) လည်ပတ်မှု ()၊ ဂျီဩမေတြီ ပြောင်းလဲမှုတစ်မျိုးအနေနှင့်မူ တည်ပုံထောင့် ပြောင်းလဲမှု () ဟူသည်မှာ - တာရင်းဗဟိုမှတ် အဖြစ် ထားနိုင်ဖွယ် အမှတ်နေရာနှင့် ဒြပ်စတစ်စကြား တည်ရှိပုံတိုင်းတာပြမှုဖြစ်သော တည်နေရာ ဗှတ္တာ ၏ ထောင့် တည်ရှိပုံပြတန်ဖိုး ဆက်တိုက် ပြောင်းလဲအောင် ဒြပ်စက ရွေ့လျားနေခြင်း ဖြစ်လေ၏။
တိုင်းကြောင်း၂-ခု ရှိသည့် ပြင်ညီ တစ်ခုခုအတွင်း စက်ဝိုင်းပုံ ရွေ့လျားမှု ကဲ့သို့ လှည့်လည်မှု ဖြစ်ပေါ်နေလျှင် ၎င်းလှည့်ပတ်မှုသည် ဘက်လှည့် (direction) အားဖြင့် လက်ယာရစ် ဖြစ်လျှင်ဖြစ်၊ လက်ဝဲရစ် ဖြစ်လျှင်ဖြစ်နိုင်၏။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:လှည့်လည်မှု ကဏ္ဍ:ယူကလစ်ဒ် ဂျီဩမေတြီ ကဏ္ဍ:ဂန္ထဝင် မက္ကင်းနစ်။
ရူဘီ () သည် ဘာဘရာ မိုရီ၊ အက်ဒွာဒို ဆန်တာမာရီနာ၊ ဂျက်ကလင် ဘရာကာမွန်တက်စ်၊ ဆီဘာစတီယန် ရူလီနှင့် အန်နာ မာတင်တို့ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထားသည့် မက္ကဆီကန် တီဗီနိုဗီလာဖြစ်သည်။
၎င်းကို ၂၀၀၄ မေ ၁၇ တွင် အယ်လ် ကန်နယ် ဒီ လပ် အက်စ်ထရီလပ် ရုပ်သံလိုင်း တွင် ထုတ်လွှင့် ပြသခဲ့သည်။
သရုပ်ဆောင်များနှင့် ဇာတ်ကောင်များ ရူဘီ ပဲရက်ဇ် အိုချိုအာ (Rubí Pérez Ochoa) / ဖာနန်ဒါ မာတီနက်ဇ် ပဲရက်ဇ် (Fernanda Martínez Pérez) အဖြစ် ဘာဘရာ မိုရီ အလက်ဟန်ဒရို ကာဒီနာစ် ရူးဝစ် (Alejandro Cárdenas Ruiz) အဖြစ် အက်ဒွာဒို ဆန်တာမာရီနာ Maribel de la Fuente Ortiz အဖြစ် ဂျက်ကလင် ဘရာကာမွန်တက်စ် ဟက်တာ ဖီရာ ဂါဇာ (Héctor Ferrer Garza) အဖြစ် ဆီဘာစတီယန် ရူလီ ရီဖူဂျီယို အိုချိုအာ ဗဒါ (Refugio Ochoa Vda) အဖြစ် အန်နာ မာတင် အယ်လီနာ နာဗာရို (Elena Navarro) အဖြစ် ယာဒီရာ ကာရီလို ဖရန်စစ္စကာ "ပန်ချာ" မွနို့ဇ် (Francisca “Pancha” Muñoz) အဖြစ် ဟိုဆေးဖီနာ အီချာနိုဗီ Ignacio Cárdenas အဖြစ် အန်တိုနီယို မီဒယ်လင် Elisa de Duarte အဖြစ် အန်နာ ဘာသာ အက်စပင် Genaro Duarte အဖြစ် ယိုဆဲ အဲလိရက်စ် မိုရီနို ကာလာ ရူးဝစ် ဒီ ကာဒီနာစ် (Carla Ruiz de Cárdenas) အဖြစ် အိုလီဗီယာ ဘူဆီယို ကာယီတာနို မာတီနက်ဇ် (Cayetano Martínez) အဖြစ် လူးဝစ် ဂါတီကာ ဒိုလိုရက်စ် ဟီရီရာ "ဒိုနာ လိုလာ" (Dolores Herrera "Doña Lola") အဖြစ် လီယိုနိုရီလ်ဒါ အိုချိုအာ Arturo de la Fuente Rangel အဖြစ် ရောဘတ်တို ဗန်ဒါ ဗစ်တိုးရီးယား ဂါလီဂို့စ် (Victoria Gallegos) အဖြစ် အိုဖီလီယာ ကာနို လိုရီတို ကာလီယိုနီ (Loreto Carlione) အဖြစ် မီဂေးလ် ပီဇာရို ခရစ္စတီးနား ပဲရက်ဇ် အိုချိုအာ (Cristina Pérez Ochoa) အဖြစ် ပက်တီ ဒီယာဇ် Lilia López de Duarte အဖြစ် အာလက်တီ ပါချီကို မာကို ရီဗီရာ (Marco Rivera) အဖြစ် ဂျန် လိုရီနာ ထရီဗီနို (Lorena Treviño) အဖြစ် Íngrid Martz ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ် ကဏ္ဍ:မက္ကဆီကန် ရုပ်မြင်သံကြား ဇာတ်လမ်းတွဲများ ကဏ္ဍ:စပိန်ဘာသာ တီဗွီဇာတ်လမ်းတွဲ အစီစဉ်။
ရာဖေးလ် အိုရိုဇော့၊ ရုပ်တု () သည် အလက်ဟန်ဒရို ပါလာစီယိုတို့ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထားသည့် ကိုလံဘီယာ တီဗီနိုဗီလာဖြစ်သည်။
၎င်းကို ၂၀၁၂ နိုဝင်ဘာ ၂၀ တွင် ကာရာကော်လ် တီလီဗီဆီယွန် ရုပ်သံလိုင်း တွင် ထုတ်လွှင့် ပြသခဲ့သည်။
သရုပ်ဆောင်များနှင့် ဇာတ်ကောင်များ ရာဖေးလ် အိုရိုဇော့ (Rafael Orozco Maestre) အဖြစ် အလက်ဟန်ဒရို ပါလာစီယို ကလာရာ ကာဘီလို ဒီ အိုရိုဇော့ (Clara Cabello de Orozco) အဖြစ် တာလီယာနာ ဗာဂါစ် မာသာ မိုနီကာ ကာမာဂို (Martha Mónica Camargo) အဖြစ် Maritza Rodríguez အာနက်စတို "တက်တို" တယ်လို (Ernesto "Teto" Tello) အဖြစ် မာရီယို အက်စပီးယား မာရီလာ ဒီ ကာဘီလို (Mariela de Cabello) အဖြစ် အင်ဂျလာ ဗာဂါရာ ဂျာဆင်တို ကာဘီလို (Jacinto Cabello) အဖြစ် အယ်လ်ဘာတို ပူ‌ဟောလ် Cristina Maestre de Orozco အဖြစ် Myriam de Lourdes ရာဖေးလ် အိုရိုဇော့ ဖာနန်ဒက်ဇ် (Rafael Orozco Fernández) အဖြစ် ရာဖေးလ် ကာမီရာနို ဘက်တီ ကာဘီလို (Betty Cabello) အဖြစ် ဂါဘရီလာ အာဗီလာ ဟီရီမိယာစ် အိုရိုဇော့ (Jeremías Orozco) အဖြစ် မာတင် အာမင်တာ လူဝီဆာ (Luisa) အဖြစ် ကာမီလာ ဇာရာတီ Misael Orozco အဖြစ် ပီတာ ကာဒီနာစ် မိရိအံ ကာဘီလို (Myriam Cabello) အဖြစ် မာရီယာ ထရီဆာ ကာရာစကို ဟာနန် မူဂါစ် (Hernán Murgas) အဖြစ် ဖရက်ဒီ ဖလိုရက်ဇ် နင်ဖာ (Ninfa) အဖြစ် ခရစ္စတီးနား ဂါစီယာ ကွန်ပိုင်း ချီပူကို (Compai Chipuco) အဖြစ် ရာဖေးလ် ရီကာဒို လူစီယာနို ပိုဗေဒါ (Luciano Poveda) အဖြစ် ဗစ်တာ နာဗာရို အီဂျီဒီယို အိုဗီဒို (Egidio Oviedo) အဖြစ် Éibar Gutiérrez Dionisio Maestre အဖြစ် ရာဖေးလ် ဆန်းတို့စ် ဗာဂျီလီယို ဘာရီရာ (Virgilio Barrera) အဖြစ် အကို ပဲရက်ဇ် Bassist အဖြစ် မော်ရီဆီယို ကစ်တီလို အစ္စရေး ရိုမီရို (Israel Romero) အဖြစ် ကားလို့စ် အန်ဒရက်စ် ဗီလာ အယ်လ်ဖရက်ဒို ဘီနီဒီတီ (Alfredo Benedetti) အဖြစ် အလက်ဟန်ဒရို လိုပက်ဇ် ချီပီ ပင်တို (Chepe Pinto) အဖြစ် မော်ရီဆီယို ကူဟာ အယ်လ်ဗာရို အရန်ဂို (Álvaro Arango) အဖြစ် လူးဝစ် ဖာနန်ဒို ဘိုဟိုကွက်ဇ် ဆေးလ်ဗီယာ ဒူကီ (Silvia Duque) အဖြစ် လော်ရာ လွန်ဒိုနို ဒေါက်တာ ဒူကီ (Dr. Duque) အဖြစ် ဟိုင်းရို ကာမာဂို ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ် ကဏ္ဍ:ကိုလံဘီယာ ရုပ်မြင်သံကြား ဇာတ်လမ်းတွဲများ ကဏ္ဍ:စပိန်ဘာသာ တီဗွီဇာတ်လမ်းတွဲ အစီစဉ်။
တခဲဒဘူတာ (竹田駅, Takeda-eki) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုမြို့၊ ဖုရှိမိရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဘူတာကို ကျိုတိုမြို့ပတ်ရထားပို့ဆောင်ရေးမှ လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။
ရထားလိုင်းများ ဤဘူတာသည် အောက်ပါရထားလိုင်းနှစ်ခု ပေါင်းဆုံသည့်ဘူတာဖြစ်သည်။
ကျိုတိုမြို့ပတ်မြေအောက်ရထားလိုင်း ကျိုတိုမြို့ပတ်မြေအောက်ရထားလိုင် ခင်တဲဆွတ်ရထားလိုင်း ကျိုတိုလိုင်း ကျိုတို/ ခရှိဟရလိုင်း ဤဘူတာသည် ယခင်က တောင်ဘက်ရှိ ခရီးဆုံးဘူတာဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် လမ်းခုလပ်အလယ်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာဖြစ်သည်။
ရထားလိုင်းနှစ်ခုဖြတ်သန်းသွားရာဖြစ်သည့်အတွက် ထိုရထားလိုင်းနှစ်ခု ဖြတ်သန်းမောင်းနှင်ရန် ဝန်ဆောင်မှုပေးလျက်ရှိသည်။
ဘူတာပုံစံ ဤရထားဘူတာတွင် ပလက်ဖောင်းနှစ်ခု၊ ရထားလမ်းကြောင်း (၄) ခု ပါဝင်သည်။
ကျိုတိုမြေအောက်ရထားလိုင်းတွင် တည်ရှိသောဘူတာများတွင် မြေအောက်ရထားလမ်းကြောင်းသည် မြေအောက်တွင်ရှိမနေဘဲ မြေပြင်ညီတွင် ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသောဘူတာလည်း ဖြစ်သည်။
အခြားသော ကျိုတိုမြေအောက်ရထားလိုင်းပေါ်ရှိ ဘူတာများသည် မြေအောက်တွင် တည်ရှိကြသည်။
ပလက်ဖောင်းများ အနီးအနားရှိ ဘူတာများ သမိုင်းကြောင်း ဤဘူတာကို နာရလျှပ်စစ်ရထားလိုင်း (奈良電気鉄道, Nara Denki Tetsudō) က “ဂျောနန်းဂူးမအဲဘူတာ” (城南宮前駅) ဟူသည့် ဘူတာအဖြစ် ကျိုတိုဘူတာနှင့် မိမိယမဂေါ့ရော-မအဲဘူတအကြားရှိ ဘူတများကို စတင်ပြေးဆွဲသည့် ၁၉၂၈ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၁၉၄၀ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁ ရက်နေ့တွင် ဘူတာ၏ အမည်ကို “တခဲဒဘူတာ” ဟူ၍ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
နာရလျှပ်စစ်ရထားလိုင်းသည် ၁၉၆၃ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် ခင်တဲဆွတ်ရထားလိုင်းနှင့် ပေါင်းစပ်ခဲ့သည်။
၁၉၈၈ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ခရဆုမမြေအောက်ရထားလိုင်းကို တိုးချဲ့ခဲ့ပြီး ဤဘူတာကိုလည်း မူလတည်နေရာမှ မြောက်ဘက်သို့ ၃၅၀ မီတာအကွာသို့ ရွှေ့ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ခင်တဲဆွတ်ရထားလိုင်းနှင့် မြေအောက်ရထားလိုင်းများကို ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်ရန် ဘူတာကိုလည်း တိုးချဲ့ခဲ့ကြသည်။
ထိုအချိန်မှစတင်၍ ဘူတာကို ခင်တဲဆွတ်ရထားလိုင်းမှ လက်လွှဲယူကာ ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေးဌာနက စီမံခန့်ခွဲလျက်ရှိသည်။
ပြင်ပလင့်များ Station Facilities and Service Station Map ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ရှိ ဘူတာရုံများ ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ပတ်မြေအောက်ရထားဘူတာရုံများ။
သတ္တလောက၏ သံတူကြောင်းကွဲများသည် အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
လောက (၃)ပါးအနက် တစ်ခုဖြစ်သည့် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရ : သတ္တလောက မျိုးခွဲပညာရှိ လောက (၆)သွယ်အနက် တစ်ခုဖြစ်သည့် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ လောက : သတ္တလောက။
thumb|Tomb of Emperor Tenji ယာမရှိနရပ်ကွက် (山科区, Yamashina-ku) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုစီရင်စု၊ ကျိုတိုမြို့တွင် တည်ရှိသည်။
ကျိုတိုမြို့တွင် စုစုပေါင်း ရပ်ကွက် (၁၁) ခု ရှိသည်။
ဤရပ်ကွက်သည် မြို့၏ အရှေ့တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
တိုးခိုင်းဒိုးရထားလိုင်း (ဘိဝခိုလိုင်း) ပေါ်တွင် မယရှိနဘူတာ တည်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်းများအရ ယာမရှိနသည် ကျိုတိုမြို့နှင့် ဂျပန်၏အရှေ့ဘက်ပိုင်းဒေသများကို ချိတ်ဆက်ရာတွင် အဓိကကျသည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။
အဲဒိုခေတ်တွင် တိုးခိုင်းဒိုးလမ်းတလျှောက်ရှိ “စာတိုက်မြို့” (Post Town) အဖြစ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ယခုခေတ်ကာလတွင် အိုဆာကာနှင့် ကျိုတို၏ မြို့ပြများကို ဆက်သွယ်ပေးထားသည့် ခရီးတထောက်နားရာမြို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
လူဦးရေဆိုင်ရာ စီးပွားရေး ဤရပ်ကွက်တွင် Ohsho အစားသောက်ဝန်ဆောင်မှု၏ ရုံးချုပ်တည်ရှိသည်။
ပညာရေး ကျိုတိုဆေးဝါးတက္ကသိုလ် ကျိုတိုတချိဘနတက္ကသိုလ် ခရီးသွားဆိုင်ရာ ယာမရှိနရပ်ကွက်တွင် ဘုရင်တန်းဂျိ၏ အုတ်ဂူတည်ရှိသည်။
ကျိုတိုမြို့ရှိ ဘုရင်များ၏အုတ်ဂူများထဲတွင် ရှေးအကျဆုံးဖြစ်သည်။
ဆခနိုအုနဲနိုတမုရမရို၏ သင်္ချိုင်းသည်လည်း ဤရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည်။
ဘိဝကန်၏ တူးမြောင်းသည် ဤရပ်ကွက်ကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသည်။
ယာမရှိနသည် အိုးအိရှိနတ်ကျောင်းတည်ရှိရာနေရာဖြစ်ပြီး အခြားသော ထင်ရှားသောကျောင်းတောများစွာ တည်ရှိသည်။
the tomb of Emperor Tenji the tomb of Sakanoue no Tamuramaro ဘိဝရေကန်တူးမြောင်း Ansho-ji Oishi shrine ခဂျူးဂျိ Zuishin-in Bishamon-do Honkoku-ji temple Yamashina shrine Iwaya shrine Yamashina-Hongan-ji Nakatomi-shrine ထင်ရှားသူများ ယောရှိခဇုခုရ (ဘတ်စကတ်ဘောကစားသမား) တိုမိုခိုနခဂျိမ နအိုမိဖုဂျိယာမ (မင်းသမီး) ပြင်ပလင့်များ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ရပ်ကွက်များ ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ရှိ ရပ်ကွက်များ။
အုခယောရပ်ကွက် (右京区) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုစီရင်စု၊ ကျိုတိုမြို့ရှိ ရပ်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း အုခယော ukyō (右京) ဟူသည့် အဓိပ္ပါယ်သည် “ဘုရင်မင်းမြတ်၏ လက်ယာဘက်” ဖြစ်သည်။
ကျိုတိုအင်ပါယာနန်းတော်တွင် စံမြန်းနေစဉ်အခါက ဘုရင်သည် တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ထိုင်သည့်အတွက် နန်းတော်၏ အနောက်ဘက်တွင် ရှိသည့် ဤရပ်ကွက်သည် “လက်ယာဘက်” ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထို့အတူပင် အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိသည့် ဆခယောရပ်ကွက် Sakyō-ku (左京区) သည် “ဘုရင်မင်းမြတ်၏ လက်ဝဲဘက်” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။
ရှေးအခါက အုခယောဆိုသည်မှာ မြို့တော်၏ အနောက်ဘက်အပိုင်းကို ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။
ဤရပ်ကွက်ကို ၁၉၃၁ ခုနှစ်တွင် ကျေးရွာ (၉) ခုကို ပေါင်းစည်းကာ တည်ထောင်ခဲ့သည်။
၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁ ရက်နေ့အချက်အလက်များအရ ရပ်ကွက်နေလူဦးရေသည် ၂၀၂,၀၄၇ ဦး၊ အိမ်ထောင်စု ၉၇,၈၄၉ စု ရှိသည်။
လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာ ၆၉၂ ဦး (တစ်စတုရန်းမိုင် ၁၇၉၀) ရှိသည်။
ပထဝီဆိုင်ရာ တောင်များ အတဂေါ့တောင် အိုဂုရတောင် အိဝတယမ မြစ်များ ခဆွတ်ရမြစ် တန်းဂျင်းမြစ် (ခမိယမြစ်) အရိဆုဂဝ ယုဂဲဂဝ အနီးအနားရှိ မြို့ပြနေရာများ ကျိုတိုမြို့ရှိ ရပ်ကွက်များ - ခိတရပ်ကွက်, ဆခယောရပ်ကွက်, နခဂယောရပ်ကွက်, ရှိမိုဂယောရပ်ကွက်, နိရှိခယောရပ်ကွက် နှင့် မိနမိရပ်ကွက်. ခမဲအိုခ၊ ကျိုတို နန်းတန်း၊ ကျိုတို ခရီးသွားနေရာ အုခယောရပ်ကွက်တွင် ထင်ရှားသည့် နေရာများစွာ တည်ရှိသည်။
၎င်းတို့မှာ - အရရှိယာမ - မေပယ်ရွက်များဖြင့် ကျော်ကြားသည့် တောင်ကုန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် တိုဂဆွတ်ခယော လည်း တည်ရှိသည်။
နင်းနဂျိ - ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရောအန်းဂျိ - ဇင်ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤကျောင်းတော်တွင် ခရဲဆန်းဆုအိဥယျာဉ်လည်း တည်ရှိသည်။
တန်းရူးဂျိ - ရင်းဇိုင်းဇင်ဗုဒ္ဓဘာ၏ တန်းရူးဂိုဏ်းခွဲ၏ ပင်မကျောင်းတော်ဖြစ်သည်။
စီးပွားရေး လျှပ်စစ်အစိတ်အပိုင်းများ ထုတ်လုပ်သည့် Rohm နှင့် နိုင်ငံတကာလျှပ်စစ်ပစ္စည်းကုမ္ပဏီဖြစ်သည့် Nissin Electric တို့သည် ဤရပ်ကွက်တွင် ရုံးချုပ်များ တည်ရှိကြသည်။
ပညာရေး အထက်တန်းကျောင်းများ ကျိုတိုစီရင်စုဆဂနိုအထက်တန်းကျောင်း ကျိုတိုဂိုင်းဒိုင်းနိရှိအထက်တန်းကျောင်း (Kyoto Gaidai Nishi High School) ခိတဆဒစီနီယာအထက်တန်းကျောင်း (:ja:京都府立北嵯峨高等学校) ခိတခုဝဒအထက်တန်းကျောင်း (:ja:京都府立北桑田高等学校) ဟနဇိုနိုစီနီယာအထက်တန်းကျောင်း (花園高等学校) ကျိုတိုဂခုအင်းအထက်တန်းကျောင်း (:ja:京都学園高等学校) ကျိုတိုခိုးခစီနီယာအထက်တန်းကျောင်း (京都光華高等学校) တက္ကသိုလ်များ ကျိုတိုနိုင်ငံခြားဘာသာတက္ကသိုလ် ကျိုတိုအဆင့်မြင့်သိပ္ပံတက္ကသိုလ် - ကျိုတိုအုဇုမဆနယ်မြေ ကျိုတိုခိုးခအမျိုးသမီးတက္ကသိုလ် ကျိုတိုဆဂဝိဇ္ဇာသိပ္ပံတက္ကသိုလ် အလယ်တန်းကျောင်းများ အလယ်တန်းကျောင်း (၁၂) ခု ရှိသည်။
နိုင်ငံပိုင်ကျောင်း (၉) ခု ဖြစ်ပြီး (၃) ခုမှာ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းများ ဖြစ်သည်။
မူလတန်းကျောင်းများ မူလတန်းကျောင်းပေါင်း (၂၁) ခု ရှိသည်။
နိုင်ငံပိုင်ကျောင်း (၂၀) ခု၊ ပုဂ္ဂလိကျောင်း (၁) ခု ရှိသည်။
အခြားသောကျောင်းများ မြောက်ကိုရီးယားကျောင်း: ကျိုတိုကိုရီးယား အမှတ် (၂) မူလတန်းကျောင်း (京都朝鮮第二初級学校)."ウリハッキョ一覧" (Archive). Chongryon. Retrieved on October 14, 2015. ရုပ်ပုံများ ပြင်ပလင့်များ Ukyō official website ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ရပ်ကွက်များ ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ရှိ ရပ်ကွက်များ။
အိန္ဒိယ-မြန်မာ ဆက်ဆံရေး သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ နှင့် မြန်မာနိုင်ငံ တို့အကြား နှစ်နိုင်ငံဆက်ဆံရေး ဖြစ်သည်။
နှစ်နိုင်ငံအကြား ဘာသာရေးအရလည်းကောင်း၊ယဉ်ကျေးမှုအရလည်းကောင်း၊ကုန်သွယ်မှုအရပါ ရှေးပဝေသဏီ ကတည်းက ဆက်နွယ်ခဲ့ကြသည့်အပြင် ကိုလိုနီစနစ်၏ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို အတူထမ်းပိုးခဲ့ရသည့် နိုင်ငံများလည်း ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးရရှိခဲ့သည့် ၁၉၄၈ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၄ရက်နေ့တွင် မျက်မှောက်ခေတ် နှစ်နိုင်ငံတရားဝင် သံတမန် ထူထောင်ကြသည်။
သမိုင်းကြောင်း ယနေ့မြန်မာနိုင်ငံတွင် ထွန်းကားနေသည့် ထေရဝါဒမြတ်ဗုဒ္ဓသာသနာ မှာ အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဂါယာဒေသ မှဆင်းသက်လာသည်ဖြစ်၍ နှစ်နိုင်ငံအကြားဆက်သွယ်မှုသည် နှစ်ထောင်ချီကြာမြင့်ခဲ့သည်။
မြန်မာအက္ခရာ သည် အေဒီ ၃၀၀ ဝန်းကျင် အိန္ဒိယ တွင် ထွန်းကားခဲ့သည့် ဗြာဟ္မီအရေးအသား၌ မြစ်ဖျားခံသည်ဟု လက်ခံထားကြသည်။
ကုန်စည်ကူးသန်းရောင်းဝယ်ကြရာမှတဆင့် ဗုဒ္ဓအား ပထမဦးဆုံးဖူးမြော်ခဲ့ရသူ တဖုဿနှင့် ဘလ္လိက၂ဦးသည် မြန်မာများဖြစ်သည်ဆိုသော ခိုင်မာသည့်ယုံကြည်ချက်လည်းရှိခဲ့ကြ၍ ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာသည် ယနေ့အထိပင် မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုကို နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။
ဗုဒ္ဓပွင့်တော်မူရာ အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဂါယာဒေသတွင် ပုဂံမင်းဆက်များဖြစ်ကြသည့် ကျန်စစ်သား နှင့် အလောင်းစည်သူ၊ နောက်ဆုံးမြန်မာမင်းဆက် ကုန်းဘောင်ခေတ် ဘုရင်မင်းတုန်းမင်းနှင့် ဘကြီးတော်မင်း တို့၏ ကျောက်စာနှင့် စေတီများက နှစ်နိုင်ငံဆက်သွယ်မှု၏ ကြာရှည်သမိုင်း ပြယုဂ် များဖြစ်ခဲ့သည်။
ရခိုင်မင်းဆက်များ နှင့် ဘင်္ဂလားမင်းဆက်များ၏ အားပြိုင်မှုများမှသည် နောက်ဆုံး အိန္ဒိယ မင်းဆက် မဂိုဘုရင် လက်ထက်အထိ ရှည်ကြာခဲ့သည်။
ယင်းအပြင် ဗြိတိသျှလက်အောက် နှစ်နိုင်ငံလုံးရောက်ကာ မြန်မာဘုရင် သီပေါမင်း အိန္ဒိယတွင် နတ်ရွာစံ၍ အိန္ဒိယ မဂိုဘုရင် ဇဖား ရှား ရန်ကုန်တွင် ကံကုန်ခဲ့ကြသည် အထိ မြန်မာ-အိန္ဒိယ ဆက်သွယ်မှုက ကြီးမားခဲ့သည်။
ကိုလိုနီခေတ် ဆက်နွယ်မှု ဗြိတိသျှလက်အောက် သို့ မြန်မာနိုင်ငံ လုံးလုံးလျားလျား ကျရောက်ပြီးသည့်နောက် မြန်မာပြည်အတွက် အုပ်ချုပ်ရေးအား အိန္ဒိယဘုရင်ခံချုပ်က ၁၉၃၇ခုနှစ် အထိ တဆင့်စီမံခန့်ခွဲခဲ့ဖူးသည်။
၁၈၇၈ခုနှစ်တွင် စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည့် ကာလကတ္တားတက္ကသိုလ် လက်အောက်ခံ ရန်ကုန်ကောလိပ် သည် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည့် ကနဦးခြေလှမ်းဖြစ်ခဲ့သည်။
မြန်မာပြည်ထဲ ဝံသာနုလှုပ်ရှားမှု များ၏ အစသည် ဗြိတိသျှက အိန္ဒိယအားအုပ်ချုပ်ရေးတိုးပြီး မြန်မာပြည်အားချန်လှပ်ထားရာမှ စတင်ခဲ့သည်။
မြန်မာပြည် ဂျပန်လက်အောက်ရောက်ခိုက် ဘုရင်ခံ ဆာဒေါ်မန်စမစ် နှင့် စစ်ပြေး ဆာပေါ်ထွန်း အစိုးရ တို့ အိန္ဒိယ ဆင်းမလား တွင် ရွှေ့ပြောင်း ရုံးစိုက်ပြီး စစ်ပြီးခေတ် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးအတွက် ရေးဆွဲပြီး ၁၉၄၅ခုနှစ် မေလ ၁၇ရက်တွင် ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည့် စက္ကူဖြူ စာတမ်း သည် မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေး အတွက် အရေးပါခဲ့သည်။
မြန်မာပြည် ဥပဒေပြု လွှတ်တော် နှင့် အိန္ဒိယ လွှတ်တော်တို့အကြား အပြန်အလှန်ကိုယ်စားလှယ်စေလွှတ်ကြမှုများဖြင့်လည်း ကိုလိုခေတ် တစ်လျှောက်လုံး အိန္ဒိယ-မြန်မာကြား နိုင်ငံရေး အရဆက်နွယ်မှုများ ရှိခဲ့ကြသည်။
ထိုမျှမကသေး ၁၈၆၉ ခုနှစ် နောက်ပိုင်း ဆူးအက်တူးမြောင်းဖောက်ပြီး ဆန်စပါး ဈေးကွက်အတွက် အိန္ဒိယ လယ်လုပ်သားများအား မြန်မာပြည် အောက်ပိုင်းသို့ စပါးစိုက်ပျိုးရန် စေလွှတ်ခြင်းက ပြည်သူများကြား ဆက်နွယ်မှုနှင့်အတူ တဘက်တွင်လည်း ရွှေ့ပြောင်းဝင်လာသည့် အိန္ဒိယသားများ နှင့် မြန်မာများကြား ပဋိပက္ခ အဓိကရုဏ်းများ ရှိခဲ့ကြသည်။
ရန်ကုန် သင်္ဘောကျင်းက အိန္ဒိယ ဝန်ထမ်းများအပါအဝင် ကဏ္ဍစုံ တွင် အိန္ဒိယလုပ်သားများ ပါဝင်မှုမှာ ကိုလိုနီခေတ်၌ အကြီးထွားဆုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မြန်မာပြည်စစ်မျက်နှာပေါ် မဟာမိတ်တပ်များနှင့်အတူ ဂျပန်ကို တိုက်ထုတ်ရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည့် သိန်းဖေမြင့် ခေါင်းဆောင်သည့် လူငယ် တော်လှန်ရေးသမားများ ကာလကတ္တား တွင် ဗြိတိသျှ အကူအညီဖြင့် လေထီးသင်တန်း လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။
အလားတူ ဆူဘတ်ချန်ဒရာဘို့စ် ခေါင်းဆောင်သည့် အိန္ဒိယ အမျိုးသား တပ်မတော်က မြန်မာပြည် တွင် ခြေကုပ်ယူကာ ဂျပန် အကူအညီ ဖြင့် ဗြိတိသျှလက်အောက်ခံ အိန္ဒိယအား ပြန်လည်သိမ်းယူရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည့် သမိုင်းမှတ်တိုင်လည်း ရှိခဲ့သည်။
ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း နှင့် အိန္ဒိယကွန်ဂရက် ခေါင်းဆောင် နေရူးတို့သည် နှစ်နိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေး ကြိုးပမ်းမှုအပေါ် အပြန်အလှန် အားပေး ကူညီခဲ့ကြသည်။
မြန်မာနှင့် အိန္ဒိယတို့၏ ပထမဆုံး ဝန်ကြီးချုပ်များဖြစ်ကြသော ဦးနုနှင့် ဂျဝါဟာလာနေရူးတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဒီမိုကရေစီနှင့် နိုင်ငံရေးအပေါ် တူညီသော အမြင်၊ လောကအမြင်နှင့် သမိုင်းအမြင် တူညီကြသည်။
သံတမန်ဆက်ဆံရေး နှစ်နိုင်ငံ မျက်မှောက်ခေတ်တရားဝင်သံတမန်ဆက်ရေး အား ၁၉၄၈ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၄ရက်နေ့ တွင်ဆောင်ရွက်ကြသည်။
မြန်မာ-အိန္ဒိယ သံတမန်ဆက်ဆံရေးသည် မြန်မာနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးရသည့် နေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံနှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံတို့သည် ၁၉၅၁ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၇ ရက်တွင် “ငြိမ်းချမ်းရေး နှင့် ချစ်ကြည်ရေးစာချုပ်” (Treaty of Peace and Friendship) ကို ချုပ်ဆိုခဲ့ကြသည်။
၁၉၅၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီ လတွင် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ ကိုလံဘိုမြို့၌ ကျင်းပခဲ့သည့် ကိုလံဘိုညီလာခံတွင် မြန်မာဝန်ကြီးချုပ် ဦးနုနှင့် အိန္ဒိယဝန်ကြီးချုပ် နေရူးတို့သည် သီရိလင်္ကာ၊ အင်ဒိုနီးရှား၊ ပါကစ္စတန် တို့နှင့်အတူ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး ကက်ရှ်မီးယား အရေးနှင့် ပတ်သက်၍ အိန္ဒိယနှင့် ပါကစ္စတန်တို့၏ ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားမှုကို မြန်မာနိုင်ငံ ဝန်ကြီးချုပ် ဦးနု၏ ကြိုးပမ်း မှုနှင့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင်အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၊ ဘန်ဒေါင်းမြို့၌ ကျင်းပခဲ့သည့် ဘန်ဒေါင်း ညီလာခံတွင် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံတို့သည် “ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲနေ ထိုင်ရေးမူကြီး (၅)ချက် (Five Principles of Peaceful Coexistence) ” ချမှတ်ရာတွင် အတူတကွ ပါဝင်လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။
ထိုကာလနောက်ပိုင်း နှစ်နိုင်ငံရေးဆက်လက်ကောင်းမွန်ခဲ့သော်လည်း ၁၉၆၂ခုနှစ် ဦးနေဝင်းအစိုးရ အာဏာသိမ်းမှုနှင့်အတူ ဆိုရှယ်လစ်စနစ်စီးပွားရေးအရဟုဆိုပြီး အိန္ဒိယနွယ်ဖွားများအပါအဝင် နိုင်ငံခြားသားများ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအား ပြည်သူပိုင် သိမ်းယူပြီးနောက် နှစ်နိုင်ငံဆက်ဆံရေးသည် အေးစက်သွားသည်။
၁၉၆၈ ခုနှစ် နှင့် ၁၉၆၉ ခုနှစ် အိန္ဒိယသမ္မတ အင်ဒီရာဂန္ဒီ ၏ ခရီးစဉ်အပြီး ၁၈နှစ်ကြာသည်အထိ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏အကြီးအကဲများလာရောက်မှု မရှိကြတော့ပေ။
၁၉၈၇ ခုနှစ် အရောက်တွင် အိန္ဒိယဝန်ကြီးချုပ် ရာဂျစ်ဂန္ဒီ မြန်မာနိုင်ငံသို့ လာရောက်ခဲ့သည်။
ထိုနောက်ပိုင်း နှစ်နိုင်ငံဆက်ဆံရေးသည် တိုးတက်လာသည်။
၂၀၁၀ ပြည့်နှစ် နောက်ပိုင်းကာလများတွင် နှစ်နိုင်ငံဆက်ဆံရေးသည် အထူးတိုးတက်ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။
ပထဝီနိုင်ငံရေး ပထဝီအနေအထားအရ မြန်မာသည် အင်အားကြီးနှစ်နိုင်ငံ ဖြစ်သည့် တရုတ်နိုင်ငံ နှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံ ကြား တွင် တည်ရှိသည်။
ယင်းအပြင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ နှင့် ကုန်းတွင်းပိုင်းအပါအဝင် ရေပိုင်နက်နှင့်ပါ ထိစပ်နေသည့် တစ်ခုတည်းသော အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံ ဖြစ်သည်။
မျက်မှောက်ခေတ် အင်အားကြီးနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်သည့် အိန္ဒိယနိုင်ငံ အနေဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံနှင့်ဆက်ဆံရေးသည် စီးပွားရေးအရလည်းကောင်း၊နိုင်ငံရေးအရအရလည်းကောင်း၊ပထဝီနိုင်ငံရေးအရပါ အထူးအရေးပါသည်။
မြန်မာနိုင်ငံဘက်ခြမ်းက ကချင်ပြည်နယ်၊ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးနှင့် ချင်းပြည်နယ် တို့သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ အရှေ့မြောက်ဒေသ ပြည်နယ် ၄ ခု ဖြစ်သော မီဇိုရမ်၊ မဏိပူရ၊ နာဂလန် နှင့် အရူနာချယ်ပရာဒက်ရှ် ပြည်နယ်များနှင့် နယ်နိမိတ်ခြင်း ထိစပ်နေသည်။
နှစ်နိုင်ငံကုန်းတွင်း နယ်နိမိတ် ထိစပ်မှုသည် ၁၆၄၃ ကီလိုမီတာရှည်လျားပြီး ၇၂၅ ကီလိုမီတာရှည်လျားသည့် ပင်လယ်ရေကြောင်းနယ်နိမိတ်ထိစပ်မှုလည်းရှိသည်။
အိန္ဒိယ၏ ကပ္ပလီကျွန်းများတစ်လျှောက် ရေကြောင်းနယ်နိမိတ်ကို အိန္ဒိယနှင့် မြန်မာတို့က မျှဝေထားကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံသည် ဒေသတွင်းပြည်တွင်းတိုက်ပွဲများနှင့် ရုန်းကန်နေရချိန် အိန္ဒိယ၏ အထောက်အပံ့များ ရယူခဲ့ရသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း အိန္ဒိယနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးရပြီးချိန်မှစ၍ အိန္ဒိယ-မြန်မာနယ်စပ် နေရာအချို့တွင် အရှေ့မြောက်ပြည်နယ်များမှ ခွဲထွက်ရေးလက်နက်ကိုင်တို့ အခြေချခဲ့မှုများရှိခဲ့၍ ၁၉၉၅ ခုနှစ် ရွှေငှက်စစ်ဆင်ရေး (Operation Golden Bird) အပါအဝင် ၂၀၁၉ ခုနှစ် Operation Sunrise ပူးတွဲစစ်ဆင်ရေးစသည်ဖြင့် နှစ်နိုင်ငံပူးတွဲစစ်ဆင်ရေးများဖြင့် လုံခြုံရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ ရှိခဲ့ကြသည်။
နှစ်နိုင်ငံနယ်စပ်ဒေသ အချို့ တွင် မူးယစ်ဆေး နှင့် ကုန်ပစ္စည်း အမျိုးမျိုး မှောင်ခို သယ်ယူမှုပြဿနာ အပါအဝင် နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် ရာဇဝတ်မှုများ နှင့် လှုပ်ရှားမှု ပြဿနာများလည်း ရှိသည်။
စီးပွားရေးဆိုင်ရာပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ၂၀၁၀ပြည့်နှစ် နောက်ပိုင်းကစပြီး အိန္ဒိယအစိုးရ၏ ဖွံ့ဖြိုးမှုအနိမ့်ကျဆုံးနိုင်ငံများအတွက် ကုန်သွယ်ခွန်ကင်းလွတ်ခံစားခွင့် အစီအစဉ်၌ မြန်မာပါဝင်လာခြင်း နှင့်အတူ အာဆီယံ-အိန္ဒိယ လွတ်လပ်စွာကုန်သွယ်ရေးဒေသ အကောင်အထည်ပေါ်လာခြင်းတို့ကြောင့် နှစ်နိုင်ငံကုန်သွယ်မှုသည် တစ်ရှိန်ထိုး တိုးတက်လာသည်။
ယင်းမတိုင်မီ အစိုးရနှစ်ရပ်ကြား ၂၀၀၈ ခုနှစ် က သဘောတူ လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည့် အိန္ဒိယနိုင်ငံအစိုးရ၏ အကူအညီအထောက်အပံ့ဖြင့်ဆောင်ရွက်သော “ကုလားတန်မြစ်ကြောင်း ဘက်စုံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စီမံကိန်း” သည် ကြီးမားသည့် စီမံကိန်းတစ်ခုအနေဖြင့် တည်ရှိခဲ့သည်။
ယင်းစီမံကိန်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည့် စစ်တွေကုလားတန် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဆိပ်ကမ်းသည် ၂၀၂၃ ခုနှစ် မေလ ၉ ရက် နေ့တွင် လုပ်ငန်းစတင်လည်ပတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ယင်းအပြင် ၃ နိုင်ငံ ကူးလူးဆက်သွယ်နိုင်သည့် ကီလိုမီတာ ၁၃၆၀ ရှည်လျားသော အိန္ဒိယ-မြန်မာ-ထိုင်းအဝေးပြေးလမ်းမကြီးစီမံကိန်း ကိုလည်း အကောင်အထည်ဖော်နေသည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံမှ သက်သာသောချေးငွေ အမေရိကန်ဒေါ်လာသန်း (၅၀၀) နှင့် စပ်လျဉ်း၍ နားလည်မှုစာချွန်လွှာကို ၂၀၁၂ ခုနှစ် မေလ ၂၈ ရက်တွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံပို့ကုန် သွင်းကုန်ဘဏ် နှင့် မြန်မာ့နိုင်ငံခြားကုန်သွယ်မှုဘဏ် တို့ အကြား လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။
အမေရိကန်ဒေါ်လာ (၂၂၈.၁၄) သန်းတန်ဖိုးရှိ စီမံကိန်း (၃) ခုကို စိုက်ပျိုးရေး၊ မွေးမြူရေးနှင့်ဆည်မြောင်း ဝန်ကြီးဌာန၊ ပို့ဆောင်ရေးနှင့်ဆက်သွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာနတို့မှ ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။
အိန္ဒိယ သည် ၂၀၂၀ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလကုန်အထိ မြန်မာနိုင်ငံတွင်း၌ စုစုပေါင်း ‌‌အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၇၇၁သန်း တန်‌ကြေးရှိသော ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုလုပ်ငန်း ၃၃ ခုရှိသည်။
အိန္ဒိယသည် မြန်မာ၏ ကုန်တင်ပို့မှု ပဉ္စမမြောက် အများဆုံးနိုင်ငံ၊ ကုန်တင်သွင်းမှုတွင် ဆဌမမြောက်အများဆုံးနိုင်ငံ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၇ခုနှစ် စာရင်းဇယားများအရ အိန္ဒိယ-မြန်မာကုန်သွယ်မှုပမာဏမှာ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၃၆၀.၃၅ မီလျံ (၁ ဘီလျံကျော်) ရှိသည်။
၁၉၉၄ ခုနှစ် နှစ်နိုင်ငံနယ်စပ်ကုန်သွယ်မှု သဘောတူညီချက်တွင် နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေးကို သတ်မှတ်ထားသော နယ်စပ်မှတ်တိုင် ၃ ခု ရှိပြီး မဏိပူရ၊ မီဇိုရမ်နှင့် နာဂလန်းတို့တွင် တစ်ခုစီ ဆောင်ရွက်ပေးထားသည်။
ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မြန်မာနိုင်ငံတွင် အိန္ဒိယ၏ ဖွံ့ဖြိုးရေးအကူအညီ အစုစုသည် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁.၇၅ ဘီလီယံကျော်ရှိသည်။
ဤအကူအညီအများစုသည် ထောက်ပံ့ငွေဖြစ်သည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံ သည် မြန်မာနိုင်ငံ အား သတင်းအချက်အလက်နည်းပညာ၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကား၊ ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် လူမှုရေးလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ နယ်ပယ်အသီးသီး တို့အတွက် နှစ်စဉ် ပညာသင်ဆုများအား အိန္ဒိယတစ်ဝှမ်းရှိ အကောင်းဆုံး တက္ကသိုလ် တို့မှတဆင့် ပေးအပ်လျှက်ရှိသည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံအစိုးရ၏ ထင်ရှားသည့် အကူအညီများ အဆင့်မြင့် စိုက်ပျိုးရေးသုတေသနနှင့် ပညာရေးဗဟိုဌာန နှင့် စပါးဇီဝဥယျာဉ် (ရေဆင်း စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ် ဝင်းအတွင်း) စပါးဇီဝဥယျာဉ် (နေပြည်တော်) မြန်မာသတင်းအချက်အလက် နည်းပညာတက္ကသိုလ် (မန္တလေး) ပုဂံရှိ အာနန္ဒာဘုရားအား ပြန်လည်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်း အပါအဝင် ငလျင်ဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသော ဘုရားပုထိုး ၉၂ ဆူ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းပေးခြင်း။
နှစ်နိုင်ငံခေါင်းဆောင်များ၏ခရီးစဉ်များ အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် ထင်ရှားသည့် အိန္ဒိယစာဆိုတော် ရာဘင်ဒြာနတ် တဂိုး သည် ၁၉၁၆ခုနှစ် နှင့် ၁၉၂၄ခုနှစ် တို့တွင် ရန်ကုန်မြို့သို့ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။
မဟတ္တမဂန္ဒီသည် ၁၉၀၂ခုနှစ်၊ ၁၉၁၅ခုနှစ် နှင့် ၁၉၂၉ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ၃ ကြိမ် လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။
ဗိုလ်ချုပ်နေဝင်းသည် ၁၉၅၉ ခုနှစ်မှ ၁၉၈၄ ခုနှစ်အထိ အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ တရားဝင်ခရီးစဉ် ၁၁ ကြိမ် လာရောက်ခဲ့သည်။
အိန္ဒိယသမ္မတ အင်ဒီရာဂန္ဒီ သည် ၁၉၆၈ခုနှစ် နှင့် ၁၉၆၉ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ လာရောက်ခဲ့သည်။
ဆယ့်ရှစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် အိန္ဒိယဝန်ကြီးချုပ် ရာဂျစ်ဂန္ဒီသည် ၁၉၈၇ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ တရားဝင်လာရောက်ခဲ့သည်။
ယင်းနောက် ၂၀၀၆ခုနှစ်၊၂၀၁၂ခုနှစ်၊၂၀၁၃ခုနှစ်၊၂၀၁၄ခုနှစ်၊၂၀၁၇ခုနှစ် နှင့် ၂၀၁၈ခုနှစ်များတွင် အိန္ဒိယဝန်ကြီးချုပ်များ နှင့် အိန္ဒိယသမ္မတ တို့သည် မြန်မာနိုင်ငံသို့ တရားဝင် ခရီးစဉ်များလာရောက်ကြသကဲ့သို့ မြန်မာနိုင်ငံဘက်ကလည်း ၂၀၀၄ခုနှစ်၊၂၀၀၈ခုနှစ်၊၂၀၁၀ပြည့်နှစ်၊၂၀၁၁ ခုနှစ်၊၂၀၁၂ခုနှစ်၊၂၀၁၅ခုနှစ်၊၂၀၁၆ခုနှစ်၊၂၀၁၈ခုနှစ်၊၂၀၂၀ပြည့်နှစ် များတွင် နိုင်ငံအကြီးအကဲ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး သန်းရွှေ နှင့် သမ္မတများဖြစ်ကြသည့် ဦးသိန်းစိန်၊ဦးထင်ကျော် နှင့် ဦးဝင်းမြင့်၊နိုင်ငံတော်အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် တို့ အိန္ဒိယနိုင်ငံ သို့ တရားဝင်ခရီးစဉ်များ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။
နှစ်နိုင်ငံ ဗီဇာဖြေလျော့မှု ၂၀၁၇ ခုနှစ် နေပြည်တော် ခရီးစဉ်အတွင်း အိန္ဒိယ ဝန်ကြီးချုပ် မိုဒီ သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ လာရောက်လည်ပတ်သော မြန်မာနိုင်ငံသားအားလုံးကို အခမဲ့ဗီဇာ ထုတ်ပေးမည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံဘက်ကလည်း နိုင်ငံအတွင်းသို့ လာရောက်မည့် အိန္ဒိယကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားများအား ၂ဝ၁၈ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁ ရက်နေ့မှစတင်၍ ဆိုက်ရောက်ဗီဇာ လျှောက်ထားခွင့်ပြုကြောင်း ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။
ကာကွယ်ရေးဆိုင်ရာပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မြန်မာတပ်မတော် နှင့် အိန္ဒိယတပ်မတော် တို့အကြား ကာကွယ်ရေးဆိုင်ရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် မြောက်မြားစွာရှိသည်။
၂၀၂၀ပြည့်နှစ် က မြန်မာ တပ်မတော် ပထမဦးဆုံးပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည့် ရေငုပ်သင်္ဘောစစ်ရေယာဉ် မင်းရဲသိင်္ခသူ သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ မှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
၂၀၂၁ နောက်ပိုင်းဆက်ဆံမှု ၂၀၂၁ မြန်မာနိုင်ငံစစ်အာဏာသိမ်းမှု အပေါ် အိန္ဒိယသည် လူသိထင်ရှားဝေဖန်မှု နည်းပါးခဲ့သည်။
အိန္ဒိယအစိုးရ နှင့် နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ တို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် အာဏာသိမ်းပြီး တစ်လအကြာတွင် ကျင်းပခဲ့သည့် တပ်မတော်နေ့အခမ်းအနားသို့ အိန္ဒိယသံအမတ်ကြီး တက်ရောက်ခဲ့ခြင်းဖြင့် နီးကပ်စွာ ရှိနေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ၂၀၂၁ခုနှစ် ဧပြီလ တွင် မြန်မာနိုင်ငံ က ဆန္ဒပြသူများအား အကြမ်းဖက်နိုမ်နင်းခဲ့မှုအပေါ် အိန္ဒိယအစိုးရက ရှုတ်ချကြောင်းကြေညာခဲ့သည့်အပြင် ဖမ်းဆီးခံထားရသည့် နိုင်ငံတော်အတိုင်ပင်ခံ ပုဂ္ဂိုလ်ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အား ထောင်ဒဏ်ချမှတ်လိုက်သည့်အပေါ်ကိုလည်း အိန္ဒိယနိုင်ငံက စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်ရကြောင်း နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန ပြောရေးခွင့်ရှိသူ Arindam Bagchi က ထွက်ပြောခဲ့သည်။
၂၀၂၁ ဒီဇင်ဘာ ၂၂ရက်တွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန အတွင်းဝန် Harsh Vardhan Shringla သည် မြန်မာနိုင်ငံ သို့ (၂)ရက်ကြာ ခရီးစဉ်အဖြစ် လာရောက်ခဲ့သည်။
ယင်းနောက်ပိုင်းကစပြီး မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ အိန္ဒိယသံအမတ်ကြီး သည် စစ်ကောင်စီဝန်ကြီးများနှင့် ဆက်တိုက် တွေ့ဆုံခြင်းများရှိခဲ့သည်။
၂၀၂၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ ၂၁ရက်နေ့တွင်အိန္ဒိယပြည်ပရေးရာဝန်ကြီးဌာန နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး Mr Vinay Mohan Kwatra လာရောက်သည်။
၂၀၂၃ ခုနှစ် တွင်ကျရောက်သည့် မြန်မာ-အိန္ဒိယ ဆက်ဆံရေး (၇၅)နှစ်မြောက်နေ့အား ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမင်းအောင်လှိုင် ကိုယ်တိုင်တက်ရောက်သည်။
၂၀၂၃ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၆ရက်နေ့တွင် အကြိမ် (၂၀) မြောက် မြန်မာ-အိန္ဒိယ နှစ်နိုင်ငံ နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးဌာနများအကြား မူဝါဒ ရေးရာ ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးပွဲအား အိန္ဒိယသမ္မတနိုင်ငံ နယူးဒေလီမြို့ တွင် ကျင်းပခဲ့သည်။
၂၀၂၄ ခုနှစ် မေလ ၁၁ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ အိန္ဒိယနိုင်ငံသံအမတ်ကြီးအသစ်အဖြစ် ခန့်အပ်ရန် ဘောတူညီပြီးဖြစ်သော သံအမတ်ကြီး H.E. Mr. Abhay Thakur သည် နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ ဥက္ကဋ္ဌ ထံ သံအမတ်ခန့်အပ်လွှာ ပေးအပ်သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း အိန္ဒိယနိုင်ငံက အမျိုးသားညီညွတ်ရေးအစိုးရ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန အိန္ဒိယနိုင်ငံဆိုင်ရာ မြန်မာကိုယ်စားလှယ်ရုံး အား နိုင်ငံထဲ ဖွင့်လှစ်ခွင့်ပေးထားသည်။