kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Tapp, Nicholas. "Cultural Accommodations in Southwest China: the 'Han Miao' and Problems in the Ethnography of the Hmong." Asian Folklore Studies, Vol. 61, 2002: 77-104. လူဦး ရေ right|thumb| အကြားတစ်ဦး "Miao-Tse" ကသူ့ရဲ့ဖော်ပြခြင်း Stielers လက်-Atlas, 1891 ကနေအသေးစိတ်, Guiyang နှင့် Guilin ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်သန်းခေါင်စာရင်းကောက်ယူမှုအရတရုတ်နိုင်ငံ၌ Miao အရေအတွက်သည် ၉.၆ သန်းခန့်ရှိသည်ဟုခန့်မှန်းရသည်။
တရုတ်ပြည်ပြင်ပရှိ Miao အဖွဲ့ခွဲ (သို့) မုန်းလူမျိုးများသည် ၁၈ ရာစုမှ စတင်၍ ပြည်ပသို့ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခြင်းကြောင့် ထိုင်း ၊ လာအို ၊ ဗီယက်နမ် နှင့် မြန်မာနိုင်ငံ တို့တွင် နေထိုင်ကြသည်။
၁၉၄၉ မှ ၇၅ အတွင်း အင်ဒိုချိုင်းနား နှင့် ဗီယက်နမ်စစ်ပွဲများ အပြီးတွင်ပြောင်းရွှေ့အခြေချမှုကြောင့်ယခုအခါမုံလူမျိုးများသည် အမေရိကန် ၊ ပြင်သစ်ဂီယာနာ ၊ ပြင်သစ် နှင့် ဩစတြေးလျနိုင်ငံများတွင် နေထိုင်ကြသည်။
စုစုပေါင်း Miao ဘာသာစကားမိသားစုတွင်ပြောဆိုသူ ၁၀ သန်းခန့်ရှိသည်။
ဤဘာသာစကားမိသားစုသည်ဘာသာစကား (၆) မျိုးနှင့်စကား (၃၅) မျိုး (အချို့ကိုနှစ် ဦး နှစ်ဖက်အပြန်အလှန်နားလည်နိုင်သော) ဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသောဟောင် - မီယန် (Miao-Yao) ဘာသာစကားမိသားစု၏ဟောင်ကောင် / မီအိုဌာနခွဲ တွင် ပါဝင်သည်။
မုံလူမျိုးအများစုသည်ထိုင်း၊ လာအို ၊ ဗီယက်နမ်နှင့် မြန်မာနိုင်ငံ အပါအ ၀ င်အရှေ့တောင်အာရှ၏မြောက်ပိုင်းတောင်တန်းဒေသများသို့ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ကြသည်။
သို့သော်များစွာသောသူတို့သည်တရုတ်ပြည်အနောက်တောင်ပိုင်းဝေးလံသောဒေသများ၌အများအားဖြင့် ယူနန်ပြည်နယ် ၊ ဂွမ်စီပြည်နယ်များ နှင့် Guizhou တွင်အနည်းငယ်သာနေထိုင်ကြသည်။
မှတ်ချက် - စီချွမ်ပြည်နယ်၏ Miao ဒေသများသည် ၁၉၉၇ ခုနှစ်တွင်အသစ်တည်ထောင်ထားသော Chongqing မြူနီစီပယ်၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်လာသည်။
မြောင်အများစုသည်တရုတ်ပြည်တွင်နေထိုင်ကြသည်။
တရုတ်ပြည်တွင်လူ ဦး ရေတိုးပွားလာ 1953: 2,510,000 1964: 2,780,000 1982: 5,030,000 1990: 7.390,000 တရုတ်မြောင်လူဦးရေ၏ ထက်ဝက်ခန့် မြောင် iao ၃,သန်း၀၀၀၀၀ သည် ၁၉၉၀ ခုနှစ်တွင် Guizhou တွင်ဖြ ကွေ့ကျိုးမြောင် နှင့်ပြည်နယ် ၆ ချိုးမုမှလူများသည်မြောင်လူဦးရေစုစုရေားလုံး၏ ၉၈% ကျော်ရှိသည်။
ဟူနန် : 1,550,000 ယူနန်ပြည်နယ် : ၈၉၀,၀၀၀ စီချွမ် - ၅၃၀,၀၀၀ Guangxi : ၄၂၀,၀၀၀ ဟူဘေး - 200,000 ဟိုင်နန် - ၅၀,၀၀၀ (Miao ဟုခေါ်သည်။
သို့သော် ယာအို နှင့် လီ လူမျိုးများဖြစ်သည်) အထက်ပါပြည်နယ်များတွင်မီအို ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရစီရင်စု (၆) ခုရှိသည်။
ချန်သုင့်နန်မြောင်နှင့် ဒုင်ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရစီရင်စု ၊ ကွေ့ကျိုးပြည်နယ် ချန်နန် ပုယီးနှင့် မြောင်ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရစီရင်စု ၊ ကွေ့ကျိုးပြည်နယ် ချန်ရှီနန် ပုယီနှင့် မြောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရစီရင်စု၊ ကွေ့ကျိုးပြည်နယ် Xiangxi Tujia နှင့် Miao ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရစီရင်စု ၊ Hunan Wenshan Zhuang နှင့် Miao ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရစီရင်စု ၊ ယူနန် Enshi Tujia နှင့် Miao ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရစီရင်စု ၊ Hubei သမိုင်း ဒဏ္ဍာရီအရမြောင်မျိုးနွယ်များရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်ခြင်း။
တရုတ်ဒဏ္ဍာရီနှင့်အခြားထည့်သွင်းစဉ်းစားသည်နှင့်အညီသမိုင်း တရုတ်ဒဏ္ဍာရီအရ ချီယိုအု ဦး ဆောင်သော ကျူလီ အနွယ်မှဆင်းသက်လာသည့် Miao ( Chinese မှာရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြ Zhuolu ၏တိုက်ပွဲ 涿鹿 စီရင်စု များ၏လက်ရှိပြည်နယ်နယ်စပ်အပေါ် Hebei နှင့် လြောငျး နှင့်ယန် Di, Huang က Di 黃帝 Huaxia ( 華夏 ) အနွယ်နှစ်မျိုးလုံးသည် မြစ်ဝါ ချိုင့်ဝှမ်း၏ကြီးစိုးမှုအတွက်ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။
ဟူနန် ပြည်နယ်ရှိ Changsha အနီးရှိပိုးပုံပေါ်တွင် Western Han ပန်းချီကားတစ်ချပ် အဆိုပါကာလအတွင်း သူ Ming နှင့် Qing မင်းဆက် (1368 – 1911) Miao 'နဲ့' လူကို နှစ်ဦးစလုံးသတ်မှတ်ပေးရန်ဖြစ်နိုင်သည်, ဒုတိယအသုံးပြုခဲ့ကြသည် Yao အဘိဓာန် 傜 ကလူ။
ယွမ်၊ မင်နှင့်ကွင်မင်းဆက်များသည်ဌာနေတိုင်းရင်းသားများကိုအပြည့်အဝမထိန်းချုပ်နိုင်သကဲ့သို့ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
Miao ပုန်ကန်မှု အတွင်း Miao မျိုးနွယ်စုများပုန်ကန်သောအခါဟန်တရုတ်၊ ဟွေလူမျိုးများ အပါအ ၀ င်မင်တပ်ဖွဲ့များသည်သူပုန်များကိုချေမှုန်း။
ထောင်နှင့်ချီသောသူတို့ကိုသတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
Miao ယောက်ျားလေးများကိုအစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုလည်းပြုလုပ်ခဲ့သည်။
၁၇၉၅ ခုနှစ်၊ ဟူနန်ရှိ Miao အားအစိုးရမဲဆွယ်စည်းရုံးရေးကိုသရုပ်ဖော်သည့် Qing ခေတ် ပန်းချီကားတစ်ချပ်။
ယင်းအခါ Tunbao လူတွေခြေရာတွေရဲ့မူလအစဟာမင်မင်းဆက်မှ back Hongwu ဧကရာဇ် Yao အဘိဓာန်များနှင့် Miao အမျိုးသမီးများကိုလက်ထပ်လူတို့သညျအခြို့နဲ့အတူယူနန်အောင်နိုင်မှ 1381 ခုနှစ်တွင် 300,000 ဟန်တရုတ်အထီးစစ်သားများစေလွှတ်ခဲ့သည်။
မင်္ဂလာဆောင်ပွဲများတွင် ဦး ဆောင်သောအမျိုးသမီးများရှိနေခြင်းသည်အရှေ့တောင်အာရှလက်ထပ်ထိမ်းမြားမှု၏အမှတ်အသားတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဥပမာ - ၁၆၆၇ ခုနှစ်တွင်ယူနန်မှ Miao အမျိုးသမီးတစ် ဦး သည်တရုတ်အရာရှိနှင့်လက်ထပ်ခဲ့သည်။
ယူနီနန်တွင် Miao အကြီးအကဲ၏သမီးသည် ၁၆၀၀ ပြည့်လွန်နှစ်များကပညာရှင်တစ် ဦး နှင့်လက်ထပ်ခဲ့ပြီးသူသည်တရုတ်စကားနှင့်ရေးတတ်၊ နားထောင်နိုင်၊ ဖြန့်ဖြူး center| ကွေ့ကျိုးပြည်နယ်ရှိ မြောင်လူမျိုးအများစုနေထိုင်သည့် ရှီကျန်းမြို့နယ် ပြည်နယ်အားဖြင့် ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်ကတရုတ်သန်းခေါင်စာရင်းကောက်ယူမှု ကို တရုတ်ပြည်မကြီးတွင် ၈,၉၄၀,၁၁၆ မြောင်းမှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။
၄ င်းကိုအရသာထူးခြားသည့်အရသာရှိသည့်ဒေသန္တရအစားအစာအဖြစ်အသိအမှတ်ပြုထားသည်။
ငါးများ၊ လတ်ဆတ်သောဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ စိမ်းလန်းသောငရုတ်ကောင်း၊ ဂျင်းအချပ်နှင့်ကြက်သွန်ဖြူတို့ကလူတို့အားအစားအစာအတွေ့အကြုံများစွာပေးသည်။
ကြည့်ရှုပါ Chiyou တရုတ်သမိုင်းကြောင်းရှိတိုင်းရင်းသားအုပ်စုများ တရုတ်နိုင်ငံရှိတိုင်းရင်းသားလူနည်းစုများ တရုတ်သမိုင်း မုံလူမျိုး မုံရိုးရာနှင့်ယဉ်ကျေးမှု မုံ - မျန် ဘာသာစကားများ တရုတ်ဘာသာစကား မုံလူမျိုးများ၊ ဝင်ရိုးစွန်းကိုးကွယ်မှု ဗန်ဖာအို ရင်းမြစ်များ နောက်ထပ်ဖတ်ရန် Tomoko Torimaru (စက်တင်ဘာ ၁၊ ၂၀၀၈)၊ အပ်တစ်ချောင်း၊ Thread တစ်ခု - Miao (Hmong) ပန်းထိုးခြင်းနှင့်တရုတ်နိုင်ငံ Guizhou မှဟာဝိုင်ယီအနုပညာဂယ်လီမှအထည်အပိုင်းအစများ မုံလေ့လာရေးအင်တာနက်အရင်းအမြစ်စင်တာ HmongNet.org 1786 မှ Miao လူနည်းစု၏အယ်လ်ဘမ် တရုတ်ပြည်၏ခရိုင်အလိုက်လူမျိုးစု၏မြေပုံဝေစု ကဏ္ဍ:ရိုးရာတရုတ်ဘာသာစကား စာသားပါဝင်သော ဆောင်းပါးများ ကဏ္ဍ:ရိုးရှင်းသော တရုတ်ဘာသာစကား စာသားပါဝင်သည့် ဆောင်းပါးများ ကဏ္ဍ:ပြန်လည်မဆန်းစစ်ရသေးသော ဘာသာပြန်များပါဝင်သည့် စာမျက်နှာများ။
သမ္ဘူလ (တိလောကဝဋံသိကာ, ဦးဆောက်ပန်း) သည် ပုဂံခေတ် ကျန်စစ်သားမင်း၏ မိဖုရားခေါင် ဖြစ်သည်။
[မဏိစန္ဒာ]]မင်းသမီးအ‌ရေးနှင့်ပတ်သက်၍ အနော်ရထာမင်းကြီးသည် ကြီးစွာအမျက်ထွက်သဖြင့် ကျန်စစ်သားထွက်ပြေးစဉ် သမ္ဘူလနှင့် တွေ့ဆုံချစ်ကြိုက်ခဲ့ကာ ရာဇကုမာရ်ကို မွေးဖွားခဲ့သည်။
အနော်ရထာမင်းနတ်ရွာစံပြီးနောက် သားတော်စောလူးမင်းနန်းတက်၏။
ထိုအခါ မှူးမတ်တို့၏ ပန်ကြားချက်အရ ကျန်စစ်သားကို နန်းတော်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ယူခဲ့လေသည်။
ကျန်စစ်သားက အဖိုးအနဂ္ဃထိုက်တန်သော လက်စွပ်ကို သမ္ဘူလအား ပေးခဲ့၏။
သမီးမိန်းကလေးမွေးသော် ဤလက်စွပ်ကို ထုခွဲရောင်းချစားသောက်လေ။
သားယောက်ျားလေးမွေးသော် ဤလက်စွပ်နှင့်တကွ နန်းတော်သို့ လိုက်လာခဲ့လေဟု အမှာထားခဲ့၏။
ကျန်စစ်သားနန်းတက်၍ နှစ်နှစ်ကြာသော် သမ္ဘူလလည်း သားငယ်လက်ကိုဆွဲ၍ လက်စွပ်နှင့်တကွ နန်းတော်သို့လိုက်လာ၏။
ကျန်စစ်သားလည်း သမ္ဘူလကို 'ဦးဆောက်ပန်း' အမည်ပေး၍ မိဖုရားမြှောက်လေ၏။
သားတော်ကို ဇေယျခေတ္တရာ' ဟူသောအမည်နှင့် ရခိုင်ပြည်ဘက်ရှိ တောင်စဉ်ခုနှစ်ခရိုင် စားစေ၏။
Harvey 1925: 39–40Hmannan Vol. 1 2003: 279 ကိုးကား ကျမ်းပြုစာရင်း ကဏ္ဍ:ပုဂံခေတ် မိဖုရားခေါင်များ ကဏ္ဍ:၁၁ ရာစု မြန်မာ အမျိုးသမီးများ။
စေတနာ့ဝန်ထမ်းများ၏ ချီတက်ပွဲ [Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó Guógē, "National Anthem of the People's Republic of China"]. State Council of the People's Republic of China (Beijing), 2015. Accessed 21 January 2015. "National Anthem" သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ နှင့် ၎င်း၏ အထူးအုပ်ချုပ်ရေးဒေသများဖြစ်သည့် ဟောင်ကောင် နှင့် မကာအိုတို့တွင် လွှမ်းမိုးသော တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၏ အမျိုးသား နိုင်ငံတော်သီချင်း ဖြစ်သည်။
ယခင်တရုတ်နိုင်ငံတော်သီချင်းများနှင့်မတူပဲ ဤသီချင်းကို ဂန္ထဝင်တရုတ်ဘာသာစကား(ရှေးရိုးစာပေဟန်ဘာသာစကား)ဖြင့်ရေးသားခြင်းမပြုဘဲ ဒေသန္တရ တရုတ်ဘာသာစကားဖြင့်သာ ရေးထားသည်။
သမိုင်းကြောင်း right|"စေတနာ့ဝန်ထမ်းများ၏ ချီတက်ပွဲ" သီချင်း ပါဝင်သော ရုပ်ရှင် မှတ်တမ်း သီချင်းစာသား လက်ရှိမူရင်း ဗားရှင်း ရိုရှင်း တရုတ်ဘာသာ ရိုးရာ တရုတ်ဘာသာအင်္ဂလိပ်ဘာသာ သီချင်းစာသား ！ ！ ， ！ ， 。 ！ ！ ！ ， ， ！ ， ！ ！ ！ ！！ ！ ， ！ ， 。 ！ ！ ！ ， ， ！ ， ！ ！ ！ ！Arise, ye who refuse to be slaves! With our flesh and blood, let us build a new Great Wall! As China faces its greatest peril From each one the urgent call to action comes forth. Arise! Arise! Arise! Millions of but one heart Braving the enemies' fire! March on! Braving the enemies' fire! March on! March on! March, march on! မြန်မာဘာသာပြန် ထလော့ သူ့ကျွန်မခံသူ အပေါင်းတို့ ! ငါတို့ရဲ့ သွေးသားတွေနဲ့ မဟာတံတိုင်းသစ် တည်ဆောက်ကြစို့ ! တရုတ်ပြည်သူတွေ အရေးကြုံတဲ့ အချိန် ကို ရောက်နေပြီ နောက်ဆုံး အားလုံးရဲ့အသံ မြည်ဟိန်းလာလေပြီ ထလော့! ထလော့! ထလော့! ငါတို့အားလုံး တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ရန်သူ့ အမြောက်ဆန်ကို မမှုဘဲ ရှေ့သို့ ချီတက် ! ရန်သူ့ အမြောက်ဆန်ကို မမှုဘဲ ရှေ့သို့ ချီတက် ! ရှေ့သို့ ချီ ! ရှေ့သို့ ချီ ! ရှေ့သို့ ချီ .. ချီ ! ၁၉၇၈–၁၉၈၁ ခုနှစ် ဗားရှင်း ရိုရှင်း တရုတ်ဘာသာ ရိုးရာ တရုတ်ဘာသာအင်္ဂလိပ်ဘာသာ သီချင်းစာသား! ！ ，！ ！ ，，。 ！！！ ， ， ！ ， ！ ！ ！ ！前進，各民族英雄的人民！ 偉大的共產黨，領導我們繼續長征！ 萬眾一心奔向共產主義明天！ 建設祖國，保衛祖國，英勇地鬥爭！ 前進，前進，前進！ 我們千秋萬代， 高舉毛澤東旗幟，前進 高舉毛澤東旗幟，前進， 前進，前進，進！March on! Heroes of every race! The great Communist Party leads us in continuing the :en:Long March! Millions with but one heart toward a communist tomorrow Bravely struggle to develop and protect the motherland. March on! March on, March on! We will for many generations Raise high Mao Zedong's banner! March on! Raise high Mao Zedong's banner! March on! March on! March on! On! မှတ်စုများ ကိုးကားချက်များ ပြင်ပလင့်များ တရုတ်အမျိုးသား နိုင်ငံတော်သီချင်း (အင်္ဂလိပ်) တရားဝင် တေးဂီတ ဗားရှင်း, တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ အစိုးရ ၏ စီစဉ်မှု တရားဝင် အသံ ဗားရှင်း, တရုတ် အင်တာနက် အချက်အလက် စင်တာ ၏ စီစဉ်မှု "March of the Volunteers" at National Anthems Children of Troubled Times in its entirety and the climactic march Paul Robeson recorded on Chee Lai! (May 1941), live at Prague (April 1949), and live at Moscow (14 June 1949) The intro to Why We Fight: The Battle of China (1944), featuring the "March of the Volunteers" as its theme National Day performances from 1949 to 2009 The 1978–1982 version in two renditions APIs in Hong Kong from 2006, 2008, 2009, and 2012 ဟောင်ကောင် ၁၉၉၇ မကာအို ၁၉၉၉ ကဏ္ဍ:တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ ကဏ္ဍ:နိုင်ငံတော်သီချင်းများ ကဏ္ဍ:တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ အမျိုးသားရေးတေးသီချင်းများ။
မေယုတောင်တန်း () သည် ရခိုင်ပြည်နယ်၏ အနောက်ဘက်နယ်ခြားတွင်တည်ရှိပြီး တည်နေရာအားဖြင့် အရေးကြီးသော တောင်တန်းလည်းဖြစ်သည်။
မေယုမြစ်နှင့် နတ်မြစ်အကြားတွင် တည်ရှိသည်။
စစ်တကောင်းတောင်တန်း၏ အဆက်ဖြစ်သည်။
မြောက်၊ အနောက်မြောက်မှ အရှေ့တောင်ဘက်ဆီသို့ သွယ်တန်းလျက်ရှိသည်။
မြောက်ဘက်တွင် မင်္ဂလာဂီရိ အမည်တွင်၍ ၎င်းတောင်၏ အမြင့်ဆုံးအပိုင်းသည် ပေပေါင်း ( ၂၁၇၄)ခန့် မြင့်သည်။
၎င်းတောင်နှင့် မေယုတောင်၏ အစပ်တွင် မတ်စောက်၍ ပြတ်တောက်နေသလိုရှိသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် မောယုတောင်တန်းအမည်ဖြင့် မေယုမြစ်ဝတိုင်အောင် (၅၂) မိုင်ခန့် ရှည်လျား သွယ်တန်းနေပေသည်။
အကျယ်အဝန်းအားဖြင့် မြောက်ဘက်တွင် ခြောက်မိုင်ခန့်ကျယ်၍ တောင်ဘက်တွင် သန်လျက်သွားကဲ့သို့ မတ်စောက်ပြီး အချို့နေရာတွင် မိုင်ဝက်ခန့်သာ ကျယ်သည်။
မယုတောင်တန်းသည် မြောက်ဘက်မှ တောင်ဘက်သို့ အဆင့်ဆင့် တောင်ထိပ်များရှိပြီး ပေ - ၂၁၅၅ ၊ ၁၉၇၅ ၊ ၁၄၄၀ ၊ ၁၃၃၀ ၊ ၁၁၇၁ ၊ ၇၂၇ ၊ ၄၃၆ ၊ ဖောလ်ပွိုင့် မေယုကျွန်းနှင့် မျဉ်းပြိုင်လောက်အနီးတွင် ပင်လယ် အောက်သို့ ငုပ်ဆင်းသွားသည်။
အချို့နေရာတွင် ကျောက်ဆောင်များအသွင်ဖြင့် ကမ်းအနီးတွင် ပေါ်နေသည်။
ရှေးယခင်က မရူတောင်တန်း၊ မရူမြစ် ဟုခေါ်ပြီး တဖန် မယူတောင်တန်း ၊ မယူမြစ် ဟုပြောင်းလဲလာသည်။
ယခုအခါမှာ မေယုတောင်တန်း၊ မေယုမြစ် ဟုခေါ်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထဝီဝင် ကဏ္ဍ:ရခိုင်ပြည်နယ်။
ဘူးနားပင်း ရေသွင်း၍မဝင် ဆိုသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အဓိပ္ပာယ် အပေါက်မရှိသောဘူး၌ ရေထည့်ပါသော်လည်း မဝင်သကဲ့သို့ ခံယူလိုစိတ် မရှိသူအား မည်မျှဆုံးမပြောဆိုကာမူ နားမဝင်ဘဲ ရှိသည်။
"လူသွပ်လူရိုင်း၊ လူ့ရုန့်ထိုင်းတို့၊ ရိုင်းရိုင်းပင်းပင်း၊ တရားသွင်းလည်း၊ ဘူးနားပင်းတွင်၊ ရေမဝင်သို့၊ နားပြင်မကြား၊ အလွတ်သွား၍၊ ကျွဲပါးစောင်းတီး" ကြောင်းတူသံကွဲ ဝါးနားပင်း ရေသွင်း၍မဝင် Category:မြန်မာစကားပုံများ။
အင်တာနေရှင်နယ် () သည် လက်ဝဲစွန်းရောက် အမျိုးသားရေး သီချင်း ဖြစ်သည်။
ဒုတိယ အင်တာနေရှင်နယ် အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီးချိန် ၁၉ရာစုနှစ်နောင်းပိုင်း ဆိုရှယ်လစ် လှုပ်ရှားမှုများ အတွက် အမျိုးသားရေး သီချင် တစ်ပုဒ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ပထမ အင်တာနေရှင်နယ် သီချင်းမှာ ၁၈၆၄ခုနှစ် တွင် ကျင်းပသော ပြင်သစ် အလုပ်သမား ကွန်ဂရက်မှ တစ်ဆင့် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
အင်တာနေရှင်နယ်အား ရေးသားခဲ့ သူမှာ ယင်း ကွန်ဂရက်အား တက်ရောက်သူ တော်လှန်ရေးသမား ယူဂျင်း ပေါ်တီယဲ ဖြစ်သည်။
သီချင်း၏ မူရင်း ပြင်သစ်အမည်မှာ C'est la lutte finale / Groupons-nous et demain / L'Internationale / Sera le genre humain ဖြစ်ပြီး အင်္ဂလိပ် လိုအားဖြင့် "This is the final struggle / Let us group together and tomorrow / The Internationale / Will be the human race." အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်သည်။
အင်တာနေရှင်နယ် သီချင်းအား ဘာသာစကားပေါင်း များစွာသို့ ပြန်ဆိုထားသည်။
အင်တာနေရှင်နယ် သီချင်းအား မင်းမဲ့စရိုက် ၊ ကွန်မြူနစ်များ ၊ ဆိုရှယ်လစ်များ ၊ ဒီမိုကရေစီဆိုရှယ်လစ် များနှင့် ဆိုရှယ်ဒီမိုကရက် လှုပ်ရှားမှုများတွင် အသုံးပြုကြသည်။
World Book Encyclopedia, 2018 ed., s.v. "Internationale, The" ၁၉၄၄ ခုနှစ် မတ်လ ၁၅ရက်နေ့ မတိုင်ခင် အထိ ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စု ၏ အမျိုးသား နိုင်ငံတော် သီချင်းဖြစ်ခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ယင်းမတိုင်မီက၎င်းကို တရုတ်ဆိုဗီယက်သမ္မတနိုင်ငံ ၊ Bavarian ဆိုဗီယက်သမ္မတနိုင်ငံ ၊ စလိုဗက်ဆိုဗီယက်သမ္မတနိုင်ငံ နှင့် ဟန်ဂေရီဆိုဗီယက်သမ္မတနိုင်ငံတို့ကနိုင်ငံတော်သီချင်းအဖြစ်အသုံးပြု ခဲ့သည်။
ပီထရာမြို့အား ဒေသခံနေထိုင်သူများမှ ရပ်ခ်မူးဟု သိကြပြီး ဂျော်ဒန်နိုင်ငံတောင်ပိုင်းရှိ သမိုင်းဝင်မြို့နှင့် ရှေးဟောင်းသုတေသနဆိုင်ရာ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
ပီထရာမြို့သည် ပင်လယ်သေမှ အေကွာဘာပင်လယ်ကွေ့အထိရှိသော အာရာဘာတောင်ကြား၏ အရှေ့ဘက်တောင်ပံ အဖြစ်ရှိသော တောင်ကုန်းများဝိုင်းရံနေသော ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း ဂျဘဲ အယ်လ်-မတ်ဘာတောင်ကုန်းများတဝိုက်တွင် တည်ရှိသည်။
ပီထရာတဝိုက်ရှိ နေရာများမှာ ဘီစီ ၇၀၀၀ ခုနှစ်ခန့်ကပင် လူတို့ စတင်နေထိုင် ခဲ့ကြပြီး နာဘာတေးယန်းလူမျိုးတို့သည် တစ်ချိန်တွင် သူတို့တိုင်းပြည်၏ မြို့တော် ဖြစ်လာမည့်နေရာတွင် အစောဆုံး ဘီစီ ၄ရာစုခန့်မှစ၍ နေထိုင်ခဲ့ကြပုံ ရှိသည်။
သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်းသုတေသနဆိုင်ရာ တွေ့ရှိချက်များအရ ဘီစီ ၂ ရာစု ခန့်မှ နာဘာတေးယန်းတို့ နေထိုင်ခဲ့သည့် အထောက်အထားများကိုသာ တွေ့ရပြီး ထိုအချိန်က ပီထရာသည် မြို့တော်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
နာဘာတေးယန်းတို့မှာ ယခင်က ခြေသလုံးအိမ်တိုင် သွားလာနေကြသော အာရပ်လူမျိုးများ ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ပီထရာအား ဒေသအတွင်း အဓိကကျသော ပင်မ ကုန်သွယ်ရေးဗဟိုဌာန အဖြစ်တည်ထောင်ခြင်းဖြင့် အနီးအနားဒေသများအား ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများ ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ကုန်သွယ်မှုပြုခြင်းကြောင့် နာဘာတေးယန်းတို့အတွက် သိသာသော အမြတ်အစွန်းများ ရရှိခဲ့ပြီး ပီထရာသည် သူတို့၏ ကြွယ်ဝမှုများ ပေါင်းဆုံရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
နာဘာတေးယန်းတို့မှာ လွင်တီးခေါင် သဲကန္တာရများတွင် နေထိုင်ခြင်းနှင့် ကျင့်သားရနေသူများ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ ရန်သူများနှင့် မတူဘဲ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဒေသရှိ တောင်ကုန်းထူထပ်သော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို အားပြု၍ ခုခံတိုက်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့သည် မိုးရေစုဆောင်းခြင်း၊ စိုက်ပျိုးမွေးမြူခြင်းနှင့် ကျောက်ဆစ်ထုခြင်း တို့တွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။
ပီထရာသည် အေဒီ ၁ ရာစုတွင် စည်ပင်ဝပြောခဲ့ပြီး နာဘာတေးယန်းဘုရင် စတုတ္ထမြောက် အာရီတပ်စ်၏ ဂူဗိမာန်ဟု ယူဆရာသော ခပ်ဇနေး အဆောက်အဦးကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြပြီး ၎င်း၏ လူဦးရေမှာ ၂၀,၀၀၀ အထိ အမြင့်ဆုံး ရှိလာခဲ့သည်။
နာဘာတေးယန်းတိုင်းပြည်သည် ရောမအင်ပိုင်ယာ၏ လက်အောက်ခံနိုင်ငံ ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း အေဒီ ၁၀၆ တွင်မှ လွတ်လပ်ရေး လုံးဝ ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။
ပီထရာသည် ရောမတို့၏ လက်အောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့က နာဘာတေးယားကို လက်အောက်ခံအဖြစ် သွတ်သွင်းကာ အာရေးဘီးယား ပီထရာယေးဟု အမည်ပြောင်းလဲ​ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
ပင်လယ်ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းများ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းနှင့် အေဒီ ၃၆၃ တွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သော ငလျင်ကြောင့် အဆောက်အဦး အများအပြား ပြိုကျပျက်စီးခဲ့ပြီးနောက် ပီထရာ၏ အရေးပါမှု ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
ဘိုင်ဇန်တိုင်းခေတ်တွင် ခရစ်ယာန် ဘုရားရှိခိုးကျောင်း အချို့ကို တည်ဆောက်ခဲ့သော်လည်း မြို့၏ အခြေအနေမှာ ဆက်လက်ယိုယွင်းလာခဲ့သည်။
အစ္စလာမ်ခေတ်အစောပိုင်းတွင် ခြေသလုံးအိမ်တိုင် အချို့မှ လွဲ၍ မြို့တွင် နေထိုင်သူမရှိတော့ပေ။
၁၈၁၂တွင် ယိုဟန်း လူဝစ် ဘတ်ဟာ့ဒ်မှ ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိသည့် အချိန်အထိ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူများမှ ရှိမှန်းပင် မသိကြတော့ပေ။
မြို့သို့ရောက်ရှိရန် အတွင် ဆစ် ဟု ခေါ်သော မျှ ရှည်လျားသော ချောက်ကမ်းပါးမှ ဝင်ရောက်ရပြီး ထိုမှဝင်ရောက်လျှင် ခပ်ဇနေးသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသည်။
ကျောက်ဆစ်ဗိသုကာ ပညာများနှင့် ရေသွယ်စနစ်များကြောင့် ထင်ရှားသော ပီထရာအား နှင်းဆီမြို့တော် ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြပြီး မြို့အတွင်း ထုဆစ်ထားသော ကျောက်တုံးများ၏ အရောင်ကြောင့် ဖြစ်သည်။
Major Attractions: Petra , Jordan tourism board ပီထရာသည် ယူနက်စကို၏ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ အဖြစ် ၁၉၈၅မှ စတင် စာရင်းဝင်လာခဲ့သည်။
ယူနက်စကိုမှ ပီထရာအား "လူတို့၏ ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်များတွင် အဖိုးအတန်ဆုံး ယဉ်ကျေးမှု အရည်အသွေးများထဲမှ တစ်ခု" ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် အယ်လ်-ခပ်ဇနေးအား ကမ္ဘာ့အံဖွယ်အသစ် ၇ ပါးတွင် တစ်ခုအဖြစ် မဲပေးရွေးချယ်ခြင်း ခံရသည်။
ပီထရာသည် ဂျော်ဒန်နိုင်ငံ၏ ပြယုဂ်ဖြစ်ပြီး ဂျော်ဒန်နိုင်ငံတွင် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားများ အများဆုံး လည်ပတ်ရာနေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် လာရောက်လည်ပတ်သူ ၉၁၈,၀၀၀ ဦး အထိ ရှိခဲ့ပြီး ထို့နောက်တွင် ဂျော်ဒန်တစ်ဝိုက်ရှိ နိုင်ငံများသို့ သက်ရောက်ရိုက်ခတ်မှုရှိခဲ့သော အာရပ်နွေဦးတော်လှန်ရေးကြောင့် ခရီးသွားဦးရေ ခဏတာမျှ ကျဆင်းခဲ့သည်။
Thousands protest in Jordan, January 28, 2011. Retrieved May 20, 2019. ထို့နောက်တွင် ခရီးသွားဦးရေ ပြန်လည်များပြားလာခဲ့ပြီး ၂၀၁၉တွင် စံချိန်အဖြစ် ၁.၁ သန်း အထိ ရှိလာခဲ့ကာ ၁ သန်း အထက်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိုဗစ်-၁၉ ကပ်ရောဂါကြောင့် ခရီးသွားဦးရေမှာ ၂၀၂၀ မတ်လမှစ၍ သုညအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
ထိုသို့ ခရီးသည် မရှိသည်ကို အသုံးချရန်အတွက် ဘဏ္ဍာတိုက်၏ ရှေ့တွင် ရှာဖွေတူးဖော်ရန် ဂျော်ဒန်အစိုးရမှ ခွင့်ပြုပေးခဲ့သည်။
ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီ () သည် ဂျပန်ကျွန်းစုတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော ရိုးရာပုံပြင်များ၊ ပါးစပ်ပြော ပုံပြင်ဇာတ်လမ်းများနှင့် ယုံကြည်မှုအယူအဆများ၏ အစုအဝေးဖြစ်သည်။
ရှင်တိုဘာသာနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ ရိုးရာအစဉ်လာများသည် ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီ၏ အဓိကအခြေခံအကြောင်းရာများဖြစ်သည်။
တရုတ်၊ ကိုရီးယား၊ အိုင်းနု(လူမျိုးများ) (Ainu)၊ အိုကီနာဝမ်(လူမျိုးများ)(Okinawan) စသည့်ဒဏ္ဍာရီများနှင့် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ထိတွေ့လာခဲ့သည့်သမိုင်းကြောင်းသည် ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီ၌ အဆိုပါဒဏ္ဍာရီများ၏ အဓိကလွှမ်းမိုးမှုများလည်းဖြစ်သည်။
ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီများသည် စိုက်ပျိုးရေးအရ အခြေခံသော ရိုးရာဘာသာတရား၊ ကျွန်းစု၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်အနေအထားနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွယ်ကာ ရှင်တိုနတ်ကိုးကွယ်မှုအယူဝါဒတွင် ရေတွက်မရသော နတ်များစွာရှိကြသည်။
ဂျပန်ဘာသာစကားဖြင့် ကာမီ (神) ဟုခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီအတွက် အရေးပါသောရင်းမြစ်နှစ်ခုရှိ၍ ၎င်းတို့ကို ကိုဂျိကိ(Kojiki) နှင့် နိဟွန် ရှိုကိ(Nihon Shoki) ဟူ၍အသိအမှတ်ပြုထားသည်။
ကိုဂျိကိ (သို့) 'ရှေးခေတ်အကြောင်းအရာများမှတ်တမ်း'သည် ဂျပန် ဒဏ္ဍာရီ၊ ရာဇဝင်၊ သမိုင်းများ၏ ရှင်သန်လျက် ရှိသော သက်တမ်းအရင့်ဆုံး မှတ်တမ်းကြောင်းရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ထပ်မံ၍ ရှင်တိုရှူ(Shintōshū) စာပေကလည်း ဗုဒ္ဓဘာသာရှုထောင့်မှ ဂျပန်နတ်ဒေဝါများ၏ ဇာစ်မြစ်များကို ဖော်ပြထားသည်။
ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီ၏ သိသာသောအသွင်အပြင်တစ်ခုမှာ ဂျပန်တော်ဝင်မိသားစု၏ မူလဇာစ်မြစ်ကို ရှင်းလင်းပြသခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုတော်ဝင်မိသားစုဇာစ်မြစ်ကို ဂျပန်နန်းဆက်တွင် နတ်ဘုရားအရည်အသွေးရှိသည်ဟူ၍ သမိုင်းကြောင်းအရ သတ်မှတ်သုံးစွဲခဲ့ကြသည်။
ဂျပန်အမည်များမှာ ရံခါ၌ ရှည်လျှားလွန်းသောကြောင့် အက္ခရာဖလှယ်မှုသည် ကိုးကားရင်းမြစ်များ၌ တစ်သမတ်တည်းမရှိပေ။
ရင်းမြစ်များ ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီများကို နှုတ်မှုရေးရာအစဉ်အလာ၊ စာပေရင်းမြစ်များ (ရိုးရာအနုပညာများအပါအဝင်) နှင့် ရှေးဟောင်းသုတေသနဆိုင်ရာရင်းမြစ်များမှတစ်ဆင့် လက်ဆင်းကမ်းခဲ့ကြသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံ သမိုင်းတလျှောက်တွင် မျိုးနွယ်အုပ်စုများသည် တသီးတခြား တည်ရှိကြသည်။
ထိုသို့တသီးတခြားဖြစ်ခြင်းသည်ပင် ဒေသဆိုင်ရာ ရာဇဝင်ပုံပြင်များ၊ ဒဏ္ဍာရီများကို ဇာတ်လမ်းပုံပြင်ပြောသူများနေထိုင်ကြသော နယ်မြေများ၏ တမူထူးခြားသော အသွင်ပြင်များဝန်းကျင်၌ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေခဲ့သည်။
စာပေဆိုင်ရာရင်းမြစ်များ အေဒီ ၇၁၂ နှင့် ၇၂၀ တွင်ပြီးစီးခဲ့သော ကိုဂျိကိ နှင့် နိဟွန် ရှိုကိများတွင် ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီနှင့် ရှေးဦးသမိုင်းတို့နှင့်ပတ်သက်၍ သက်တမ်းအရင့်ဆုံး၊ ကိုးကားမှုအများဆုံး ရင်းမြစ်နှစ်ခုပါဝင်သည်။
ယာမာတိုပြည်ထောင်ခေတ် (၈)ရာစုတွင် ရေးသားခဲ့သော ထိုစုစည်းထားသည့် စာပေနှစ်ခုက ဂျပန်ကျွန်းစု၊ ထိုကျွန်းစုနေလူများ၊ တော်ဝင်မိသားစုတို့၏ ဒဏ္ဍာရီဆန်သော ဇာစ်မြစ်များနှင့် စကြဝဠာသဘောတရားများကို ဆက်စပ်ဖော်ပြထားသည်။
ကိုဂျိကိ နှင့် နိဟွန် ရှိုကိပေါ်တွင်အခြေခံထား၍ တော်ဝင်မိသားစုသည် နေနတ်သမီး အမတဲရာစုနှင့် မြေးဖြစ်သူ နီနီဂီ တို့မှ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာသည်ဟု အခိုင်အမာဆိုကြသည်။
ဧကရာဇ် တမ်းမူးသည် ဂျပန်သမိုင်းကို အလွတ်ရအာဂုံဆောင်ထားသော ယစ်ဒေးယ နိုး အား(Hiyeda no Are) ၏ အကူအညီကိုရယူခဲ့သည်။
ထိုသမိုင်းသည် စုစည်းထားသော စာပေနှစ်ခုတွင် မှတ်တမ်းတင်ထား၍ ထိုစာပေနှစ်ခုသည် ကိုဂျိကိနှင့် နီဟွန်းဂျိ တို့မတိုင်မီကပင် ရှိသည်ဟု သမိုင်းပညာရှင်များက ယူဆကြသည်။
အလုံးစုံ မပြီးဆုံးခင် ဧကရာဇ် တမ်းမူး သေဆုံးခဲ့သော်လည်း ဟစ်ဒေးယ၏ အလွတ်မှတ်ထားသောဂျပန်ကျွန်းစုသမိုင်းနှင့် ဒဏ္ဍာရီဆိုင်ရာဇာစ်မြစ်များအကြောင်းကို ဧကရီဘုရင်မ ဂမ်းမီယိုလက်ထက်တွင် ဆက်လက်လုပ်ဆောင် မှတ်တမ်းပြုနိုင်ခဲ့သည်။
ဧကရီဘုရင်မ ဂန်းရှိုးအုပ်ချုပ်စဉ်တွင် ဟစ်ဒေးယပြောပြောချက်များကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ကိုဂျိကိကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့ကာ တရုတ်အက္ခရာဖြင့် ရေးမှတ်ခဲ့ကြသည်။
ယာမာတိုပြည်ထောင်ခေတ်တွင် ဖူဒိုကိ(fudoki)နှင့် မန်းယိုရှု (Man'yōshū) စာပေများကို ရေးသားခဲ့ကြ၍ ဂျပန်လူမျိုး၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ တော်ဝင်မိသားစု၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ၊ ဒဏ္ဍာရီဆိုင်ရာ ဇာစ်မြစ်များကို ဆက်စပ်ဖော်ပြသော စာပေများအနက် သက်တမ်းအရင့်ဆုံးနှစ်ခုဖြစ်သည်။
အဲဒိုခေတ်(Edo-period)မှ ပညာရှင် မော်တော်ရီ နိုရိနာဂ (Motoori Norinaga)သည် ကိုဂျိကိကို ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့သည်။
၎င်း၏ ထင်မြင်သုံးသပ်ချက်၊ ရေးမှတ်ချက်နှင့် ၎င်း၏ဘာသာပြန်ဆိုမှုများကို အားဖြည့်ရန် အခြားသောရင်းမြစ်များအသုံးပြုမှု စသည်တို့ကို ယနေ့ခေတ်ပညာရှင်များက လေ့လာကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအကြောင်းအရာများသည် ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီများအကြောင်း မျက်မှောက်ခေတ်နားလည်မှုအပေါ် ဩဇာညောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်းသုတေသနဆိုင်ရာ ရင်းမြစ်များ ဂျပန်ကျွန်းစုများ၏ သမိုင်းကြောင်းကို လေ့လာသော ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်များ ရှေးဦးသမိုင်းကို ခေတ်သုံးခေတ်ဖြင့် ပိုင်းခြားခဲ့သည်။
ထိုသို့ပိုင်းခြားရာ၌ ခေတ်တစ်ခေတ်စီနှင့်ဆက်နွယ်သော ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များ၏ အရည်အသွေးများပေါ်၌ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
ဂျပန်ကျွန်းစုတွင် ပထမဆုံး မြေထည်ပစ္စည်းနမူနာများကို ဂျိုမွန်ခေတ် (Jōmun period) လက်ရာဟူ၍ အမှတ်အသားပြုနိုင်ကာ ထို့နောက်မှ ယာယွိုင်းခေတ် (Yayoi period)၊ ကိုဖွန်းခေတ် (Kofun period) တို့ အသီးသီးလာသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျို၏ ယာယွိုင်းခရိုင်သည် ထိုခေတ်၏ အမည်ဖြစ်သည်။
ထိုနေရာတွင် ထိုခေတ်က မြေထည်လက်ရာများကို ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်များက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့် အမည်တူပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။
ယာယွိုင်းခေတ် နောက်ပိုင်းကာလများတွင် တရုတ်တို့၏ အဆင့်မြင့်သောယဉ်ကျေးမှုများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံရခြင်းကလည်း ဂျပန်ကျွန်းစု၏ ယဉ်ကျေးမှုအပေါ်များစွာ အကျိုးသက်ရောက်လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။
သာဓကအနေဖြင့် တွေ့ရှိခဲ့သော အနုပညာလက်ရာပစ္စည်းများကို ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင်များက တရုတ် ကိုရီးယားနှင့် အရှေ့မြောက်အာရှဒေသတခွင်မှ အမျိုးမျိုးသော ယဉ်ကျေးမှုစီးဆင်းမှုများစွာနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကိုဖွန်းခေတ် လက်ရာပစ္စည်းများ (အေဒီ ၂၅၀-၆၀၀) သည် ယာမာတိုပြည်ထောင်အကြောင်း သမိုင်းပညာရှင်များသိရှိသောအရာများအနက်က ရှေးဟောင်းသုတေသနဆိုင်ရာ ရင်းမြစ်များပင်ဖြစ်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ထိုယာမာတိုပြည်ထောင်သည် ကိုဂျိကိနှင့် နီဟွန် ရှိုကိ စသည့် ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီ၏ ထင်ရှားသော စာပေရင်းမြစ်နှစ်ခုအတွက်လည်း တာဝန်ရှိသော(ထောက်ပံ့ပေးသော) ပြည်ထောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။
စကြဝဠာသဘောတရား ဂျပန်နှင့် ကာမီတို့၏ မူလဇာစ်မြစ်များ ကူနီယူမီ နှင့် ကာမီယူမီ ဂျပန်တို့၏ ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ ဇာတ်လမ်းပုံပြင်များကို နှစ်မျိုးခွဲနိုင်ကာ ပထမတစ်မျိုးကို ကာမီယူမီ (နတ်တို့မွေးဖွားခြင်း- kamiumi) နှင့် ဒုတိယအမျိုးအစားကို ကူနီယူမီ (တိုင်းပြည် မွေးဖွားဖြစ်တည်ခြင်း -kuniumi) ဖြစ်သည်။
နတ်ဒေဝါများမွေးဖွားခြင်း၌ ပထမဆုံးနတ်မျိုးဆက်သည် လောကအစ'ဆီ' မှနေ၍ မွေးဖွားဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကာ သုံးဘုရားတစ်ဆူလည်းဖြစ်၍ ထိုသုံးဘုရားတစ်ဆူမှ နောက်နတ်မျိုးဆက် (၇)ဆက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
အဆုံး၌ မောင်နှမများဖြစ်သော အီဇာနာဂီ(Izanagi) နှင့် အီဇာနာမီ(Izanami) တို့မွေးဖွားလာကာ ၎င်းတို့ကိုလက်ဆောင်အဖြစ်ပေးထားသော အေမီ-နို-နုဘိုကို(Ame-no-nuboko) အမည်တွင်သည့် တိမ်လွှာလှံရတနာကို အသုံးပြု၍ အီဇာနာဂီက လောကအစရေပြင်၌ ထိုလှံကိုနှစ်လျှက် ပထမဆုံးဂျပန်ကျွန်းများကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
ဂျပန်၏ပထမဆုံးကျွန်း အိုနိုဂိုရို (Onogoro)ကို အီဇာနာဂီ၏ဖန်ဆင်းခြင်းဒဏ္ဍာရီအား သမိုင်းပညာရှင်များက ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီတွင် ပုရိလိင်္ဂ၏ ပထမဆုံးနမူနာအဖြစ် အနက်ထုတ်ဖော်ကြသည်။
ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီ၏ အစောဆုံးဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာများတွင် 'သေဆုံးခြင်း၊ ပုတ်သိုးဆွေးမြေ့ခြင်း၊ ဆုံးရှုံးခြင်း၊ မွေးကင်းစကလေးကို သတ်ခြင်း၊ ရောဂါပိုးမွှားများဖြင့် ညစ်ညမ်းခြင်း' စသည့်ခေါင်းစဉ်များ ယေဘုယျအားဖြင့် ပါဝင်သည်။
ထိုဖန်တီးခြင်းဒဏ္ဍာရီများသည် 'သန့်စင်ခြင်း၊ ပွဲအခမ်းအနားဆိုင်ရာ အစီအစဉ်၊ ပုရိသ' တို့အပေါ်အလေးပေးထားသည်။
ဥပမာအားဖြင့် အီဇာနာဂီနှင့် အီဇာနာမီတို့မှ ပထမဆုံးမွေးဖွားလာသော ကလေးသည် ခြေလက်၊ အရိုးများမပါဘဲ မွေးဖွားလာကာ မိဘတို့သည် ထိုကလေးငယ်အား လှေငယ်တစ်စင်းဖြင့် ပင်လယ်ထဲသို့ ပို့လွှတ် စွှန့်ပစ်ခဲ့သည်။
ထိုမိဘနှစ်ဦးက သက်တမ်းပို၍ကြီးသော နတ်များအား အဘယ်ကြောင့် ဤသို့မွေးဖွားလာရပုံကို မေးမြန်းရာ အ​ကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ပွဲကနား အခမ်းအနားများကို မှန်ကန်စွာ မဆောင်ရွက်သောကြောင့်ဟုဆိုကာ အမျိုးသားသည် အမျိုးသမီးထက်ဦးစွာ အမြဲစကားပြောဆိုရမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြကြသည်။
အဆိုပါဝါရသ့်နတ်မင်းများ၏ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်းတသွေမတိမ်းလိုက်နာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုနှစ်ဦးတွင် ကလေးများစွာဖြစ်ထွန်းသည်။
ထိုကလေးများစွာသည် ဂျပန်ကျွန်းစု၏ ကျွန်းများဖြစ်ကုသည်။
ထိုကလေးများအနက်မှ အိုယာရှီမာ (သို့) ဂျပန်၏ ကျွန်းကြီးရှစ်ကျွန်းမှာ အဝဂျိ၊ အီယို၊ အိုကီ၊ ဆူကူးရှိ၊ အိကီ၊ ဆူရှိမား၊ ဆေဒိုနှင့် ယာမာတိုကျွန်းတို့ဖြစ်သည်။
အီဇာနာမီ၏ နောက်ဆုံးကလေးသည် မီးနတ် ကာဂုစုချိ ( မီး၏သရုပ်သကန်) ကာ ၎င်း၏မီးတောက်များက သူမကိုသေစေခဲ့သဖြင့် အီဇာနာဂီသည် ပရိဒေဝတောက်လောင်သည့် ဒေါသဖြင့် ထိုကလေးကို သတ်ခဲ့သည်။
ထိုကလေး၏ အလောင်းမှ များစွာသော နတ်များဖြစ်လာခဲ့သည်။
အီဇာနာမီကို ရှိမာနဲစီရင်စုနယ်မြေ၏ ယနေ့ခေတ်အခေါ် ယာစုဂီမြို့အနီး ဟိုကီ နှင့် အိဇူမို ခရိုင်ဟောင်းနယ်စပ်ဒေသရှိ ဟိဘာတောင် တွင်မြှုပ်နှံခဲ့သည်။
ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီလေ့လာသော ပညာရှင်များသည် ကိုဂျိကိတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာဒဏ္ဍာရီ၏ သွေးသားရင်းစပ်ယှက်မှုအကြောင်းအရာများကို ဂရုပြုကြ၍ မောင်နှမများအဖြစ် အီဇာနာဂီနှင့် အီဇာနာမီတို့အကြောင်းရေးသားသော ပထမဆုံး ပညာရှင်မှာ အိုကာ မာစာအိုရဖြစ်သည်။
အီဇာနာမီကို ကိုဂျိကိတွင် အီဇာနာဂီ၏ ဂျပန်အခေါ် 'အီမို' (ဇနီးသည် (သို့) ညီမ) အဖြစ်ရည်ညွှန်းထားကာ အခြားပညာရှင်များက ထိုစုံတွဲသည် မောင်နှမများဖြစ်သည်ဟု ငြင်းခုံပြောဆိုကြသည်။
အခြားပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဟဲတိုရီ အစာကီကလည်း မာစာအိုသည် လူသားမျိုးနွယ်ကို အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ခဲ့သော ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးတစ်ခုကြောင့် သွေးသားရင်းစပ်ယှက်မှုပြုကြသော လူသားများအကြောင်း အခြားဒဏ္ဍာရီတစ်ခုမှ သက်သေများထုတ်နှုတ်ရေးသားထားသဖြင့် မာစာအို ဖော်ပြချက်သည် မမှန်ကန်ဟု ဆိုသည်။
အစာကီက အခြေခံအားဖြင့် မာစာအို သက်သေအဖြစ်သုံးထားသော ဒဏ္ဍာရီသည် အီဇာနာဂီနှင့် အီဇာနာမီတို့၏ ဒဏ္ဍာရီဇာစ်မြစ် မဟုတ်လောက်သည်အထိ ကွာခြားကွဲပြားလွန်းသည်။
မန်ယိုရှူ၌ အီဇာနာမီကို ပြုစုသူက အီမိုဟူ၍ ရည်ညွှန်းထားကာ အီဇာနာမီသည် အီဇာနာဂီ၏ ညီမဖြစ်သည်ဟု ပြုစုသူကယုံကြည်ထားသည်။