kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ကိုးကား ပြင်ပလင့်များ Royal Military Academy Sandhurst တရားဝင် ဝဘ်ဆိုဒ် ကဏ္ဍ:ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းရှိ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အကယ်ဒမီများ။
လီလာဝတီကျမ်းသည် ဂဏန်းသင်္ချာတွက်ပုံကျမ်းဖြစ်သည်။
လီလာဝတီကျမ်းကို သင်္ချာပညာရှင် ဘာသ္ကရ (Bhaskara) (1114-1185) ဆိုသူက ရေးသားပြုစုခဲ့သည်။
ဆိုရိုးများအရ လိလာဝတီသည် ဘာသ္ကရ၏ ချောမောလှပသော သမီးပျို၏အမည်ဖြစ်သည်။
နက္ခတ်ဗေဒင်အရ လီလာဝတီ မင်္ဂလာဆောင်ရန် နေ့ရက်ကောင်းသော နေ့တစ်နေ့၏ အချိန်တစ်ချိန်မှလွဲ တခြားအချိန်တွင် လက်ထပ်ရန် မသင့်ဟု ဆိုသည်။
အဆိုပါအချိန်ကို သိရှိနိုင်ရန် ရေနာရီကလပ်ကို လီလာဝတီ သတို့သမီးသည် စောင့်ကြည့်နေစဉ် ဦးခေါင်းတွင် ပန်ဆင်ထား ပုလဲကုံးမှ ပုလဲတစ်လုံးသည် ပြုတ်ကျ၍ ရေနာရီကို ပိတ်ဆို့သွားသည်။
ရေနာရီရပ်တန့်သွားပြီး မင်္ဂလာအချိန်ကို မသိရှိလိုက်ရဘဲ အချိန်ကျော်သွားသောကြောင့် လီလာဝတီသည် ဘယ်သောအခါမှ အိမ်ထောင်မပြုရတော့ပေ။
ဖခင်ဖြစ်သူ ဘာသ္ကရသည် ကံဆိုးသူ လီလာဝတီကို စိတ်ဖြေသိမ့်စေရင် သင်္ချာကျမ်းတစ်စောင်ပြုစု၍ လီလာဝတီဟု အမည်ပေးခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။
ရောခမိတောင် (両神山, Ryōkamisan) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဆိုင်းတမစီရင်စု (ချိချိဘုခရိုင်) တွင် တည်ရှိသည့် တောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
အိုခုချိချိဘုတောင်များ၏ မြောက်ဘက်ဆုံးအပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
တနိဂဝတောင် (谷川岳, Tanigawa-dake) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နီးဂတစီရင်စုနှင့် ဂွန်းမစီရင်စုတို့၏ နယ်နိမိတ်ပေါ်တွင် တည်ရှိနေသည့် တောင်ဖြစ်သည်။
၁၉၇၇ မီတာ (၆၄၈၆ ပေ) မြင့်သည်။
တောင်တက်လမ်း တနိဂဝတောင်ထိပ်သို့ အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် အရပ်မျက်နှာလေးခုစလုံးမှတက်ရောက်နိုင်သည်။
အလွယ်ကူဆုံးနှင့် လူသုံးအများဆုံးလမ်းကြောင်းမှ တောင်ဘက်လမ်ကြောင်းဖြစ်ကာ ကေဘယ်ကားဖြင့် တက်ရောက်နိုင်သည်။
ထို့အတွက်ကြောင့် ပိတ်ရက်များတွင် မိသားစုများဖြင့် တောင်ထိပ်သို့တက်ရောက်ကြသူများ အသုံးပြုကြသည်။
ကျောက်ဆောင်များကို ဖြတ်ကျောက်တက်ရောက်ရသည့် လမ်းကြာာင်းသည် အရှေ့ဘက်တောင်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် တည်ရှိသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံတောင်တက်သူများအဆင့်သတ်မှတ်ချက်အရ ဤကျောက်ဆောင်များဖြတ်ကျော်တက်ရောက်ရသည့်လမ်ကြောင်းသည် အဆင့် ၁ မှ အဆင့် ၆ ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။
ဤလမ်ကြောင်းသည် နွေရာသီကာလတောင်တက်ရာတွင် အသုံးပြုသည်။
ဤတောင်သည် အမြင့် ၁၈၀၀ မီတာ (၅၉၀၆ ပေ) ရှိသည်။
ဖူဂျီတောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက နိမ့်သည်ကို တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် အချို့သော တောင်တက်ရာလမ်းကြောင်းများ၏ အစသည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အောက် ၅၀၀ မီတာ (၁၆၄၀ ပေ) တွင် စသည်ကို တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။
ဂျပန်နိုင်ငံရှိ အခြားသောတောင်များကဲ့သို့ပင် ဤတောင်၏ ပထမဆုံးတက်ရောက်ခဲ့သည့်မှတ်တမ်းကို မသိရှိရပေ။
တောင်များပေါ်တွင် ဘာသာရေးဆိုင်ရာအဆောက်အဦများရှိပြီး နှစ်ရာစုများစွာ ဘာသာရေးသက်ဝင်ယုံကြည်မှုဖြင့် တောင်ထိပ်သို့ တက်ရောက်ကြသည်။
ပထမမြန်မာ ရုပ်ရှင်ကား မေတ္တာနှင့်သူရာ ရိုက်ကူးအောင်မြင်ပြီးသောအခါ ဘားမားဖလင်မှ ဒုတိယမြောက်ကားကို ရိုက်ကူးရန် စီစဉ်လေသည်။
မြန်မာအဆွေတိုက်မှ ထုတ်ဝေသည့် ဒဂုန်မဂ္ဂဇင်းမှ ရွှေသစ္စာဦးအုန်းမြိုင် ရေးသားသည့်ဝတ္ထုကို ကျေးတောသူ မနု အမည်ဖြင့် ရိုက်ကူးရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ဒါရိုက်တာ ဦးပု(တုတ်ကြီး)က မင်းသား ညီပု၊ မင်းသမီး မငွေမြိုင် (ခင်ခင်နု)တို့ဖြင့် ရိုက်ကူးခဲ့သည်။
ဤဇာတ်ကား၏ အမည်ကို (Ma Nu, the Village's Gril)ဟူ၍ အင်္ဂလိပ်လိုရေးသားထားရာ အင်္ဂလိပ်စာ၏ အဓိပ္ပါယ်နွှယ်၍ ဤကား၏ အမည်ကို "မနု ကျေးတောသူမလေး" ဟူ၍လည်း အသိအမှတ်ပြုကြသည်။
ဤကားကို ၁၉၂၁-ခုနှစ်၊ မတ်လတွင် စီနီမာ ဒီပဲရစ်ရုံတွင် ရုံတင်ပြသရာ နေ့စဉ်ပွဲတိုင်း ရုံလျှံအောင် ပရိတ်သတ်က အားပေးကြည့်ရှူကြသည်။
မင်းသမီးမငွေမြိုင်သည် ခင်ခင်နု အမည်ဖြင့် နာမည်ကျော်လူကြိုက်များသွားခဲ့သည်။
ဤကားသည် မြန်မာ့ကျေးလက် ဓလေ့ယဉ်ကျေးမှုကို ဖော်ထုတ်သော ကျေးတောသူတစ်ဦး၏ လမ်းစရာ သနားဖွယ်ရာ ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။
ရိုးသားမှုကို အခြေခံသော မြန်မာကျေးတောသူတို့ ကြုံတွေ့ရတတ်သော ဇာတ်လမ်းဖြစ်ပါသည်။
ဤဇာတ်ကားအမည်ကို အင်္ဂလိပ်နာမည်ဖြင့် ယှဉ်တွဲဖော်ပြထားသည်။
စကားပြောစာတမ်းများကိုလည်း မြန်မာအင်္ဂလိပ် နှစ်ဘာသာဖြင့် ပူးတွဲတင်ပြထားသည်။
မေတ္တာနှင့်သူရာ ကားတွင်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် အင်္ဂလိပ်မြန်မာ နှစ်ဘာသာဖြင့် ပူးတွဲတင်ပြလေ့ရှိသည်။
မြန်မာ့ရုပ်ရှင်စိန်ရတုသဘင် ရုပ်ရှင်စာတမ်းငယ်တစ်ဆယ်၊ ၁၉၆-ခု၊ ဇန်နဝါရီလ၊ ပအကြိမ်၊ စာ-၂၀၉ ကိုးကား Category:၁၉၂၀ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ Category:အသံတိတ် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ အဖြူအမည်း ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများ။
၁၉၂၂-ခုနှစ်မှ ၁၉၂၅-ခုနှစ်အတွင်း ဗြိတိသျှဘားမားမှ ဘာသာသာသနာကို အခြေခံသည့် ဗုဒ္ဓဝင်ဇာတ်ကားကို မန္တလေးတွင် ခမ်းနားစွာရိုက်ကူးခဲ့၍ စရိတ်အကုန်အကျ များပြားခဲ့သည်။
ဒါရိုက်တာ ဆရာခန့် ၊ မင်းသား မောင်ဘဦး၊ မင်းသမီး ခင်ခင်ကြည်တို့ ပါဝင်ကြသည်။
ဦးတုတ်ကြီးအား ဟင်္သာတမြို့၊ တာငါးဆယ်ရပ်ကွက်တွင် အဖ အဆောက်အဦကန်ထရိုက်နှင့် တရားသူကြီး ဦးရွှေအေးနှင့် အမိ ဒေါ်ရွှေတို့မှ ခရစ်နှစ် ၁၈၉၀-ပြည့်နှစ်၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
သားသမီး ဆယ်ယောက်တွင် အကြီးဆုံးသားဖြစ်ပြီး ငယ်နာမည်မှာ မောင်ပုဖြစ်သည်။
မောင်ပုသည် ငယ်စဉ်ကပင် ဆိုင်းသံ၊ ဗုံသံနှင့် တီးသံမှုတ်သံကြားတွင် သီဆိုမှုနှင့် ကခုန်မှုတို့ဖြင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ရသည်။
ထိုစဉ်က ဟင်္သာတမြို့တွင် ရပ်ကွက်အလိုက် ဝါသနာအလျောက် အရပ်သူအရပ်သားများ စုပေါင်းပါဝင်ကပြကြသည့် အပျော်တမ်း ဇာတ်သဘင်အဖွဲ့ (အရပ်ဇာတ်)များ အပြိုင်အဆိုင် ပေါ်ထွန်းလျှက် ရှိကြသည်။
ရပ်ကွက်ဘုရားပွဲ၊ ဝါဆိုပွဲ၊ သီတင်းကျွတ်၊ တန်ဆောင်တိုင်ပွဲနှင့် သင်္ကြန်ပွဲစသည့် ပွဲလမ်းသဘင်များ၊ အလှူမင်္ဂလာပွဲတွင် အခွင့်သာလျင် သာသလို အရပ်ဇာတ်အဖွဲ့များသည် ဝင်ရောက်ကပြလေ့ ရှိကြသည်။
မောင်ပု၏ ဖခင်ဦးရွှေအေးသည် ညောင်ပင်သာရပ်ကွက် အရပ်ဇာတ်ကို ဦးဆောင်စီစဉ်သူဖြစ်သလို မောင်ပု၏ဦးလေး ဦးဘကြည်သည် တာငါးဆယ်ရပ်ကွက် အရပ်ဇာတ်ကို ဦးစီးစီမံသူဖြစ်ကြ၍ ဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်မှုနှင့် ကပြမှုတို့ဖြင့် ထိတွေ့ကြားမြင်ရဖန်များပြီး မောင်ပုသည် သဘင်အနုပညာရပ်များကို အလိုလိုဆည်းပူးခွင့် ရခဲ့သည်။
ရပ်ကွက်အလိုက် ဖွဲ့စည်းထားကြသော အရပ်ဇာတ်အဖွဲ့များသည် သူ့ထက့်ငါ ကောင်းအောင် အပြိုင်အဆိုင်ကြိုးပမ်းကပြရာ၌ တင်ဆက်ကပြမှု အမျိုးမျိုးအား လေ့လာဆည်းပူး တီထင်ကြံဆကြရသည်။
ဘမျိုးဘိုးတူဆိုသကဲ့သို့ လူငယ်ဘဝတွင် အဖေနှင့်ဦးလေး၏ သဘင်အနုပညာအမွေကို ဆက်ခံခဲ့ပြီးနောက် ရွှေပြောင်ပြောင်ရပ်ကွက် အရပ်ဇာတ်ပွဲ အဖွဲ့ကို၎င်း၊ ကိုပု၏ညီမဖြစ်သူ မသန်းရင်က ဘာရဲချောင်ရပ်ကွက် အရပ်ဇာတ်အဖွဲ့ကို၎င်း ဦးစီးစီစဉ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ကပြသည့်အခါတွင် မိမိရပ်ကွက်မှ ပရိသတ်အပြင် အခြားရပ်ကွက်မှ ပရိသတ်များပါ လာရောက်ကြည့်ရှုပြီး ကောင်းလျှင်ကောင်းသလို ချီးကျူးထောပနာပြုကြပြီး မကောင်းလျှင် မကြိုက်လျှင်လည်း ဝေဖန်ကဲ့ရဲ့မှု ပြုကြသည်။
မိမိရပ်ကွက်မှ အရပ်ဇာတ်အဖွဲ့၏ ကပြမှုအား အခြားရပ်ကွက်မှ ပရိသတ်များက မကောင်းဟုကောက်ချက်ချပြီး ကဲ့ရဲ့ဝေဖန်လျှင်မူ ရပ်ကွက်ချင်းအချင်းများသည့်အဖြစ်သို့ မကြာခဏရောက်လေ့ရှိကြသည်။
မိမိဦးစီးစီစဉ်သည့် အရပ်ဇာတ်အဖွဲ့အား ချီးကျူးထောပနာ ပြုခံရပြီး ကဲ့ရဲ့ဝေဖန်မှု ကင်းဝေးအောင် ကြိုးပမ်းရခြင်းကြောင့်ပင် ကိုပုမှာ တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် ဇာတ်သဘင်အနုပညာရည်များ ပိုမိုပြည့်ဝလာခဲ့ရသည်။
တစ်ရွာမပြောင်း သူကောင်းမဖြစ် ကိုပုသည် ဟင်္သာတမြို့မှတဆင့် ရန်ကုန်မြို့သို့ သွားရောက်ပြီး သင့်ရာအလုပ်ကို လုပ်ကိုင်အခြေချရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ရန်ကုန်မြို့သို့ရောက်၍ ပညာအလင်း မဂ္ဂဇင်းတိုက်၌ အလုပ်ရရှိခဲ့သည်။
ကိုပု၏ လုပ်ရည်ကိုင်ရည် ပြည့်ဝမှု၊ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် မန်နေဂျာတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခွင့် ရခဲံသည်။
ကေမြူးရေး မြန်မာ့ရုပ်ရှင်ခေတ်ဦး ဒါရိုက်တာ ဆယ့်ငါးဦးတို့၏ ရုပ်ပုံလွှာ၊ ၂၀၀၉-ခု၊ ပအကြိမ်၊ စာ-၃၅ ကိုးကား။
မုံရွာခရိုင်၊ ချောင်းဦးမြို့နယ်၊ ဝါးလုံးတင်ရွာတွင် အဖဦးကြွယ်နှင့် အမိဒေါ်လယ်တို့မှ ၁၉၅၀-ခု၊ ဧပြီလ (၂၀)ရက်နေ့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
အမည်ရင်းမှာ ဦးစိန်မြ ဖြစ်သည်။
ဝါးလုံးတင်ရွာ အစိုးရမူလတန်းကျောင်း၊ ချောင်းဦးအစိုးရအထက်တန်းကျောင်းနှင့် အင်းစိန်စက်မှုသိပ္ပံတို့၌ ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီး စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ သင်တန်း အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် အမှတ်(၁)စက်မှုဝန်ကြီးဌာန၊ မြန်မာ့အထည်အလိပ်လုပ်ငန်းမှ စက်ရုံများတွင် ကြီးကြပ်သူအဆင့်ဆင့်မှ စက်ရုံမှူးတာဝန်တို့ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး လုပ်သက်ပြည့် အငြိမ်းစားယူ၍ ယခုအခါ Myue & Sue Garment Manufacturing Company တွင် အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။
၁၉၈၃၊ ၁၉၈၅နှင့် ၂၀၀၅-ခုနှစ်များတွင် ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံနှင့် ၂၀၀၈-ခုနှစ်တွင် အိန္ဒိယသမ္မတနိုင်ငံတို့ကို သွားရောက်၍ အထည်ချုပ်လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ နည်းပညာရပ်များ လေ့လာဆည်းပူးခဲ့သည်။
၂၀၀၄-ခုနှစ်တွင် စီမံကိန်းထူးချွန်(တတိယဆင့်)ကို ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်။
၁၉၇၁-ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ဖြူနီညိုပြာမဂ္ဂဇင်းမှ "ပတ္တမြားအစစ် နွံမနစ်" ဝတ္ထုမှာ ပထမဆုံးပုံနှိပ်စာမူဖြစ်ပြီး နိုင်ငံဝန်ထမ်းအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း ဝါသနာအလျောက် ရှုမဝ၊ သွေးသောက်၊ ရုပ်ရှင်၊ အနုပညာကြေးမှုံ၊ မဟေသီ၊ ရုပ်ရှင်မျက်မှန်၊ မြန်မာ့ဓန၊ ရင်ခုံသံ၊ ရွှေအမြူတေးနှင့် နွယ်နီ စသည့်မဂ္ဂဇင်းများနှင့် ရုပ်ရှင်သတင်းစဉ်၊ ကြီးပွားရေးလမ်းညွှန်၊ မန္တလေးယဉ်ကျေးမှု၊ အလင်းတန်းနှင့် လျှပ်တပြက်စသည့် ဂျာနယ်များတွင် ဝတ္ထုတို၊ အခန်းဆက်ဝတ္ထုရှည်နှင့် ဆောင်းပါးများစွာ ရေးသားခဲ့သည်။
စာပေနှင့် စာနယ်ဇင်းအဖွဲ့ဝင်အမှတ် (၇၂၁၂)ဖြစ်ပြီး ၂၀၀၆-ခုနှစ်တွင် "မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေး ကြိုးပမ်းမှုနှင့် ရုပ်ရှင်အနုပညာရှင်များ" စာမူဖြင့် စာပေဗိမာန်စာမူဆု (စာပဒေသာ) ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်။
၂၀၀၈-ခု၊ ပခုက္ကူဦးအုံးဖေ စာပေဆု၊ ကျမ်းစာပေ တတိယဆုရရှိခဲ့သည်။
နေရပ်လိပ်စာမှာ အမှတ်(၁၅) အကွက်(၆၀)၊ နဝဒေးဥယျာဉ်အိမ်ရာ၊ ရန်ကုန်-ပုသိမ် လမ်းမကြီး၊ လှိုင်သာယာမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်မြို့။
မြန်မာ့ရုပ်ရှင်ခေတ်ဦး ဒါရိုက်တာ (၁၅)ဦးတို့၏ ရုပ်ပုံလွှာ၊ နောက်ကျောဖုံးမှ ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
အာနုထင်း ချာန်ဝီရာကွန်း (ထိုင်း: อนุทิน ชาญวีรกูล; အင်္ဂလိပ်: Anutin Charnvirakul; ၁၃ စက်တင်ဘာ ၁၉၆၆ မွေးဖွား) သည် ထိုင်းနိုင်ငံ နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် ထိုင်းနိုင်ငံ ဝန်ကြီးချုပ် အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူ ဖြစ်သည်။
ထိုင်းနိုင်ငံ၏ အသက်အငယ်ဆုံး အမျိုးသမီးဝန်ကြီးချုပ် ပေထုံတန် ရှင်နာဝပ် အားရာထူးမှ ဆိုင်းငံ့ ရပ်ဆိုင်းခဲ့ပြီးနောက်၊လွှတ်တော်အတွင်း မဲပေးရွေးချယ်မှုတွင် အနိုင်ရသဖြင့် နိုင်ငံ၏ ၃၂ ဦးမြောက် ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
သူသည် ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ဆေးခြောက် ကို မူးယစ်ဆေးဝါးစာရင်းမှ ဖယ်ရှားကာ တရားဝင်စိုက်ပျိုးခွင့် နှင့် ကုန်သွယ်ခွင့်ပေးအောင် စွမ်းဆောင်ခဲ့သူ အဖြစ်လည်း လူသိများ သည်။
ငယ်ဘဝ နှင့် ပညာရေး အာနုထင်း ချာန်ဝီရာကွန်း သည် ၂၀၀၈ ခုနှစ် ထိုင်းနိုင်ငံအကျပ်အတည်းအတွင်း ၂၀၁၁ ခုနှစ်အထိ ယာယီဝန်ကြီးချုပ် တာဝန်ယူခဲ့ပြီး၊တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြည်တွင်းရေးဝန်ကြီး အဖြစ်လည်း တာဝန်ယူခဲ့သူ ချာဝရက် ချာန်ဝီရာကွန်း (Chavarat Charnvirakul) ၏ သား ဖြစ်သည်။
သူ၏ ဖခင်သည် ထိုင်းဝန်ကြီးချုပ် အဘီစစ် ဝိဇ္ဇာဇီဝ လက်ထက်တွင် ထင်ရှားသည့် ပြည်တွင်းရေးဝန်ကြီး တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
မိသားစုသည် ထိုင်း-တရုတ်စပ် မျိုးနွယ်ဖြစ်ပြီး တရုတ်နိုင်ငံ၊ ဂွမ်ဒုံ Guangdon သားများ ဖြစ်ကြ၏။
၎င်းသည် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ဘန်ကောက်မြို့ တွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းခဲ့ပြီး၊ အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ Hofstra University မှ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ရ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံရေးဘဝဖြတ်သန်းမှု စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ အာနုထင်း သည် ၎င်း၏ အသက် ၃၀ ကျော်အစောပိုင်းတွင် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန၏ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့်၊ နိုင်ငံရေးလောကထဲသို့ စတင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
အာနုထင်း သည် ၎င်း၏ အစောပိုင်း နိုင်ငံရေးဘဝ ကို သက်ဆင် ၏ ပါတီတွင် ရုံးထိုင်သူ တစ်ဦးအဖြစ် ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။
နိုင်ငံရေးကို အောက်သက်ကြေခဲ့သူ ဟု ထိုင်းသတင်းများ၏ ဖော်ပြခြင်းကို ခံရသူလည်း ဖြစ်သည်။
အာနုထင်း သည် ၎င်းရှေ့ လတ်တလော ထိုင်းဝန်ကြီးချုပ် သုံးဦး၏ လက်ထောက်အဖြစ် အစိုးရ ညွန့်ပေါင်းများတွင် ပါဝင်လာခဲ့သည်။
အရောင်အမျိုးမျိုး ပြောင်းနိုင်သော နိုင်ငံရေး ပုတ်သင်ညို ဟုလည်း ဖော်ညွန်းခံရသည်။
အာနုထင်း သည် စစ်တပ်ဦးဆောင်သော အစိုးရလက်ထက်တွင်လည်း ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့စဥ်၊ COVID-19 ကူးစက်ရောဂါကို တုံ့ပြန်ရာ၌ နှာခေါင်းစည်း မတပ်သော နိုင်ငံခြားသားများကို အပြစ်တင်ပြောဆိုမှုဖြင့် နိုင်ငံတကာသတင်းများတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားလာခဲ့သည်။
သူသည် ၂၀၀၄ ခုနှစ်၊ သူ့အသက် ၃၈ နှစ် တွင် သက်ဆင် ရှင်နာဝပ် အစိုးရအဖွဲ့ တွင် ကုန်သွယ်ရေး ဒုဝန်ကြီး တာဝန်ပေးအပ်ခံရခြင်းဖြင့် အစိုးရအဖွဲ့တွင်း ထိပ်ပိုင်းရာထူးအဆင့်ကို စတင်ရရှိလာခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းမာရေး ဒုဝန်ကြီး၊ ကျန်းမာရေးဝန်ကြီး၊ ပြည်တွင်းရေးဝန်ကြီးနှင့် ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ် အထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အနုတင် သည် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ထိုင်းနိုင်ငံ အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲတွင် တတိယနေရာ အနိုင်ရခဲ့သည့် ဗဟိုလက်ယာယိမ်း ဘုမ်ကျိုင်ထိုင်းပါတီ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။
ဘုမ်ကျိုင်ထိုင်းပါတီသည် ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် သက်ဆင်၏ ဖွေထိုင်းပါတီ နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခဲ့သည့် ပါတီဖြစ်သည်။
ထိုင်းဝန်ကြီးချုပ်ဘဝ ၂၀၂၅ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁ ရက်နေ့တွင် ထိုင်းဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေခုံရုံးက ဝန်ကြီးချုပ် ပေထုံတန် ရှင်နာဝပ် ကို ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ရန် စွပ်စွဲထားသည့် အမှုနှင့်ပတ်သက်၍ ၇-၂ မဲဖြင့် ဝန်ကြီးချုပ်တာဝန်ယာယီမှ ဆိုင်းငံ့ ခဲ့သည်။
၂၀၂၅ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၂၉ ရက်နေ့ သောကြာနေ့တွင် ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ အရှုပ်တော်ပုံဖြင့် ဝန်ကြီးချုပ် ပေထုံတန် ရှင်နာဝပ် ကို ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေခုံရုံးက ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ်မှ ထုတ်ပယ်ခဲ့သည်။
လစ်လပ်သွားသည့် ထိုင်းဝန်ကြီးချုပ် နေရာအတွက် အစားထိုးရန် အာနုထင်း သည် အဆိုတင်သွင်းခံခဲ့ရသည်။
၂၀၂၅ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၅ ရက်တွင် ထိုင်းလွှတ်တော် အတွင်း ကျင်းပသည့် ဝန်ကြီးချုပ် မဲပေးရွေးချယ်ခဲ့မှုတွင် ကွန်ဆာဗေးတစ် အတိုက်အခံ ဘူမ်ကျိုင်ထိုင်းပါတီ ခေါင်းဆောင် အနုတင် သည် ထောက်ခံမဲ ၃၁၁ မဲ ဖြင့် နိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခံရသည်။
လွှတ်တော်အမတ် ၄၉၂ ဦး တွင် လိုအပ်သည့် မဲအများစုအဖြစ် ၂၄၇ မဲ ထက် ၎င်းသည် များစွာသာလွန် ရရှိခဲ့သည်။
၂၀၂၅ ခုနှစ်၊စက်တင်ဘာ ၇ ရက် တွင် ထိုင်းဘုရင် မဟာဝဇိရာလင်္ကရဏသည် နိုင်ငံ၏ ၃၂ ဦးမြောက် ထိုင်းဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ဘူမ်ကျိုင်းထိုင်းပါတီ ခေါင်းဆောင် အာနုထင်း ချာန်ဝီရာကွန်း အား တရားဝင်ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ပိုင်ဆိုင်မှုများ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် နှင့် နိုင်ငံရေးသမား အဖြစ် လူသိများသည့် အာနုထင်း ချာန်ဝီရာကွန်း တနည်း အနုထင် ချန်ဝီရကွန်း သည် ဘတ် ၄,၃၇၂,၁၇၃,၀၉၄ (ဘတ်လေးဘီလျံကျော်)ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု ထိုင်းနိုင်ငံ၊ အမျိုးသား အဂတိလိုက်စားမှုတိုက်ဖျက်ရေး ကော်မရှင် (NACC)က ကြေညာထားသည်။
ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဘဝ နှင့် စီးပွားရေး သူသည် အားလပ်ချိန်များတွင် လေယာဉ်မောင်းတတ်သည်။
ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်ငယ်များကိုလည်း စုဆောင်းတတ်သူဟု နာမည်ကျော်သည်။
သူလုပ်ကိုင်ဖူးသည့် လုပ်ငန်းများထဲတွင် ဖျားနာသူများ လေယာဥ်ဖြင့် ဆေးရုံပို့ပေးခြင်း နှင့် လှူဒါန်းထားသည့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများအား သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးသော အလုပ်အကိုင်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။
ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်တွင် သူသည် တီရှပ်နှင့် ဘောင်းဘီတိုကို ဝတ်ဆင်ပြီး ခေါက်ဆွဲကြော်ပြတတ်သည်။
ထို့အပြင် ၁၉၈၀ ခုနှစ်များက ရေပန်းစားသည့် ထိုင်းပေါ့ပ်သီချင်းတပုဒ်ကို ဆက်ဆိုဖုံး မှုတ်ပြ သို့မဟုတ် စန္ဒယားတီးပြတတ်သူအဖြစ် လူသိကြသည်။
အာနုထင်း သည် မိသားစု၏ Sino-Thai Engineering and Construction PCL အကျိုးအမြတ်ကြီးမားသည့် ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီကို အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်သည်။
၎င်းကုမ္ပဏီ သည် ဘန်ကောက် သု လေဆိပ် အပါအဝင် အစိုးရ၏ အကြီးစား ကွန်ထရက်များ များစွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည့် ကုမ္ပဏီ ဖြစ်သည်။
အင်ဂျင်နီယာအဖြစ် အနုတင်သည် ထိုကုမ္ပဏီ၏ ဥက္ကဋ္ဌ (president) အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
အာနုထင်း သည် အိမ်ထောင်နှစ်ဆက်ကျခဲ့ပြီး သားသမီး နှစ်ဦး ရှိသည်။
မှတ်စု ကိုးကား ကဏ္ဍ:၁၉၆၆ မွေးဖွားသူများ ကဏ္ဍ:ထိုင်း နိုင်ငံရေးသမားများ ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံ ဝန်ကြီးချုပ်များ။
ဦးသာဆိုင် (၂၄ ဒီဇင်ဘာ ၁၉၄၆ မွေးဖွား)သည် ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ် NLD လွှတ်တော်အမတ်ဟောင်း နှင့် နိုင်ငံရေးအကျဥ်းသားဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
NLD မှ ခွဲထွက်လာကြသူအချို့ တည်ထောင်ထားသည့် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအင်အားစုပါတီ ၏ ဥက္ကဋ္ဌ လည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
ငယ်ဘဝ နှင့် ပညာရေး ၁၉၄၆ ခုနှစ်၊ဒီဇင်ဘာ ၂၄ ရက် တွင် အဖဦးသာပို၊အမိဒေါ်စိန်မေ တို့က ရန်ကုန်တိုင်း၊တွံ့တေးမြို့နယ်၊ပဒါန်ရေကျော်ရွာ တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
ငယ်စဥ်ဘဝ မူလတန်းပညာရေးကို မွေးရပ်ဇာတိ ပဒါန်ရေကျော်မူလတန်းကျောင်း တွင်ပင် ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်း အလယ်တန်း နှင့် အထက်တန်းပညာများကို ရန်ကုန်မြို့မကျောင်း ၌ သင်ယူခဲ့သည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ် တွင် အထက ၁ စမ်းချောင်း မှ ဆယ်တန်းအောင်မြင်ခဲ့သည်။
ယင်းနောက် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် သို့ သမိုင်းအထူးပြုဘာသာရပ် ဖြင့် တတိယနှစ်အထိ တက်ရောက်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် တွံတေးမြို့ ရှိ မိသားစု သစ်စက်လုပ်ငန်းကို ဦးစီးလုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
နိုင်ငံရေးဖြတ်သန်းမှု ၈၈၈၈ အရေးအခင်းအပြီး တည်ထောင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည့် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် သို့ ၁၉၈၈ ခုနှစ် ထဲမှာပင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
၁၉၉၀ ပြည့်နှစ် အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲ တွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် ကိုယ်စားပြုပြီး တွံ့တေးမြို့နယ်၊ပြည်သူ့လွှတ်တော် အမှတ်(၁) မဲဆန္ဒနယ်မြေ မှနေ၍ ရွေးကောက်ပွဲဝင်ခဲ့သည်။
အမတ် အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရသည်။
ပါတီ တွင်လည်း ရန်ကုန်တိုင်းစည်းကော်မတီ နှင့် ဗဟိုကော်မတီဝင် တာဝန်များ ပေးအပ်ခံရသည်။
၁၉၉၀ ပြည့်နှစ် တွင် စင်ပြိုင်အစိုးရအဖွဲ့ နှင့် ဆက်သွယ်မှုကြောင့် ဖမ်းဆီးခံရသည်။
ပုဒ်မ - ၁၂၂ (၁) ဖြင့် ထောင်ဒဏ် ၂၅ နှစ် ကျခံခဲ့ရသည်။
၁၉၉၂ ခုနှစ် မေလတွင် လွတ်ငြိမ်ဖြင့် ပြန်လည် လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။
၂၀၁၀ ပြည့်နှစ် အရောက်တွင် ဦးသာဆိုင် သည် ဦးခင်မောင်ဆွေ၊ ဒေါက်တာသန်းငြိမ်း၊ဦးစိန်လှဦး၊ဦးတင်အောင်အောင် တို့နှင့်အတူ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအင်အားစုပါတီ တည်ထောင်သူများထဲပါဝင်လာခဲ့ပြီး ပါတီပြောင်းသွားခဲ့သည်။
ထိုပါတီ တွင် ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင်ကော်မတီ၊ဗဟိုကော်မတီဝင်များ အဖြစ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
သူသည် ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ်၊အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲ တွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအင်အားစုပါတီ ကိုယ်စားပြု၍ ဝင်ပြိုင်ခဲ့သော်လည်း အနိုင်မရခဲ့ပေ။
ယင်းနောက် ပါတီအကြီးအကဲ ဦးခင်မောင်ဆွေ သည် စစ်ကောင်စီ အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရပြီးနောက် သူသည် ပါတီကို ထိန်းကျောင်းသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ပါတီ ဥက္ကဋ္ဌဒေါက်တာဝင်းနိုင် ကျန်းမာရေးအခြေအနေအရ ပါတီမှနုတ်ထွက်သွားနောက် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊မတ် ၃ ရက်တွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအင်အားစုပါတီ ၏ ဦးဆောင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူ ဦးဆောင်သည့် ပါတီသည် နိုင်ငံရေးပါတီများမှတ်ပုံတင်ခြင်းဥပဒေ ပုဒ်မ(၅) ပုဒ်မခွဲ (စ)ပါ သတ်မှတ်ပါတီဝင်ဦးရေမပြည့်မီခြင်း အချက်ကြောင့် ၂၀၂၅ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၉ ရက် တွင် ပါတီ ဖျက်သိမ်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
သမီး ၂ဦး ထွန်းကားခဲ့သည်။
အခအိရှိတောင် (赤石岳, Akaishi-dake) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟွန်းရှူးကျွန်းအလယ်ပိုင်း နဂနိုစီရင်စုနှင့် ရှိဇုအိုခစီရင်စုတို့၏ နယ်နိမိတ်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည့် တောင်ဖြစ်သည်။
၁၉၆၄ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် ဤတောင်သည် မိနမိတောင်တန်းများအမျိုးသားဥယျာဉ်တွင် ပါဝင်သည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ပထဝီသွင်ပြင် အခအိရှိတောင်သည် ဂျပန်နိုင်ငံရှိ တောင်များတွင် ခုနစ်ခုမြောက်အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။
အမြင့် ၃၁၂၀ မီတာ (၁၀၂၄၀ ပေ) ရှိသည်။
အခအိရှိတောင်တန်းများထဲတွင် အမြင့်ဆုံးတောင်ထိပ်လည်း ဖြစ်သည်။
ဤတောင်သည် မိနမိတောင်တန်းများအမျိုးသားဥယျာဉ်တွင် ပါဝင်တည်ရှိသည်။
တောင်ထိပ်တွင် တြိဂံဖွဲ့တိုင်းတာရေးစခန်း ရှိသည်။
တောင်တက်သမားများကို အထောက်အကူပြုရန် တည်ဆောက်ထားသည့် တဲငယ်သည် တောင်ဘက်အောက်ဘက်နားတွင် တည်ရှိသည်။
တောင်တက်ခြင်း ၁၈၇၉ ခုနှစ်တွင် ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ပြည်တွင်းရေးဌာနမှ ဟရုခိနရှိဘနှင့် မဆအခိတဲရဆဝတို့သည် တောင်ပေါ်သို့ ပထမဆုံးတက်ရောက်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့နောက် ၁၈၈၁ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် အစိုးရတိုင်းတာရေးအသင်းတစ်ခုသည် တောင်ပေါ်တွင် တြိဂံဖွဲ့တိုင်းတာရေးစခန်း (triangulation station) စခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
၁၈၈၆ ခုနှစ်တွင် တောင်အောက်ခြေသို့ ကားလမ်းတစ်ခုဖောက်လုပ်ခဲ့ပြီးနောက်တွင် တောင်သို့တက်ရောက်ခြင်းသည် ပိုမိုလူသိများထင်ရှားလာခဲ့သည်။
အင်္ဂလိပ်သာသနာပြုနှင့် တောင်တက်သမား ဝေါတာဝက်စတန် (Walter Weston) သည် ၁၈၉၂ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၉ ရက်နေ့တွင် တောင်ပေါ်သို့တက်ရောက်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့်သူသည် တောင်ပေါ်သို့တက်ရောက်သည့် ပထမဆုံးသော အနောက်နိုင်ငံသား ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၁၉၀၆ ခုနှစ်တွင် ဂျပန်နိုင်ငံတောင်တက်ကလပ်အဖွဲ့ဝင် အုဆုအိ ခိုဂျိမ (Usui Kojima) သည် ကလပ်၏ မဂ္ဂဇင်း ဆန်းဂခု ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
သူသည် ၁၉၀၉ ခုနှစ်တွင် တောင်တက်လမ်းအသစ်ကို ရှာဖွေတင်ပြခဲ့သည်။
လီ(李၊ တရုတ်: Lǐ; ကိုရီးယား Lee; ဗီယက်နမ်: Lý)သည် အရှေ့အာရှယဉ်ကျေးမှုစက်ဝန်း၏ မျိုးရိုးအမည် ဖြစ်သည်။
ဤမျိုးရိုးအမည်များကို တရုတ်၊ ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်နှင့် ဗီယက်နမ်တို့တွင် တွင်ကျယ်စွာ တွေ့ရှိနိုင်သည်။
တရုတ် လီဖင် (၁၉၂၄ - ၂၀၁၉)၊ တရုတ်ဘူမိပညာရှင်နှင့် ငလျင်အင်ဂျင်နီယာ လီရှောင်လွုန် (၁၉၄၀ - ၁၉၇၃)၊ ဟောင်ကောင် သရုပ်ဆောင်၊ ဒါရိုက်တာ၊ ကိုယ်ခံပညာရှင်၊ သိုင်းနည်းပြ၊ အတွေးခေါ်ပညာရှင် ကိုရီးယား ဂျောန်ဂျူ လီနွယ် (全州 李氏)၊ ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်ကို ၁၃၉၂ ခုနှစ်မှ ၁၈၉၇ ခုနှစ်အထိ အုပ်ချုပ်ခဲ့သော မင်းဆက် လီဆွန်းမန်း (၁၈၇၅ – ၁၉၆၅)၊ ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ အစိုးရ၏ ပထမဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးသမ္မတ၊ ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံ (တောင်ကိုရီးယား) ၏ ပထမဆုံးသမ္မတ ဗီယက်နမ် ကို့ဖပ်ကျုံ လီနွယ် (古法州 李氏)၊ ဗီယက်နမ်ကို ၁၀၀၉ ခုနှစ်မှ ၁၂၂၅ ခုနှစ်ထိ အုပ်ချုပ်ခဲ့သော မင်းဆက် ၁၁ ရာစုနှစ်ကတည်းက ကို့ဖပ်ကျုံ လီနွယ်မှဆင်းသက်လာသော ကျောင်‌စောင် လီနွယ် (旌善 李氏)၊ ကံဝန်းပြည်နယ် ကျောင်‌စောင်ခရိုင် ကောင်တီတွင် တည်ရှိသောကိုးရီးယားနွယ် ၁၃ ရာစုနှစ်ကတည်းက ကို့ဖပ်ကျုံ လီနွယ်မှဆင်းသက်လာသော ဟွာစန် လီနွယ် (花山 李氏)၊ ဟွမ်းဟယ်မြောက်ပြည်နယ် ကွန်ချောင်ခရိုင် ကောင်တီတွင် တည်ရှိသောကိုးရီးယားနွယ် ကဏ္ဍ:မျိုးရိုးနာမည်များ ကဏ္ဍ:ကိုရီးယား၏ မျိုးရိုးနာမည်များ ကဏ္ဍ:တရုတ်၏ မျိုးရိုးနာမည်များ ကဏ္ဍ:ဗီယက်နမ်၏ မျိုးရိုးနာမည်များ။
အမဂိတောင် (天城山, Amagi-san) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဇုအိုခစီရင်စု၊ အိဇုကျွန်းဆွယ်အလယ်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည့် မီးတောင်တန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤတောင်သည် အိဇုမြို့နှင့် ဟိဂရှိ-အိဇုမြို့တို့၏ နယ်နိမိတ်အကြားတွင် တည်ရှိနေသည်။
ဤတောင်ကို အမဂိတောင်တန်းဟုလည်း ခေါ်ဝေါ်ကြသေးသည်။
အမဂိတောင်တန်းတွင် တောင်ထိပ်များစွာ ရှိသည်။
အမြင့်ဆုံးတောင်ထိပ်များမှာ ဘန်းဆဘုရိုးဒခဲ (万三郎岳) ၁၃၀၀ မီတာ (၄၃၀၀ ပေ)၊ တိုးဂဆယာမ (遠笠山) ၁၁၉၇ မီတာ (၃၉၂၇ မီတာ) ဖြစ်သည်။
တောင်ထိပ်သို့တက်ရန် လမ်းကြောင်းများစွာ ရှိသည်။
ဂျပန်တော်ဝင်ရေတပ်၏ သင်္ဘောများစွာတို့သည် ဤတောင်၏ အမည်ကို အစွဲပြုကာ မှည့်ခေါ်ထားသည်လည်း ရှိသည်။
အမဂိတောင်သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ထင်ရှားသည့် တောင် ၁၀၀ စာရင်းတွင် ပါဝင်သည်။
Hyakumeizan, Hiking Japan! . Japan Gazetteer. ရုပ်ပုံများ ပြင်ပလင့်များ Amagi San - Geological Survey of Japan Tourist brochure - Izu city official Hiking Map - Izu city official (web.archive.org) ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ တောင်များ။
အမခဇရိတောင် (雨飾山, Amakazari-yama) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟွန်းရှူးကျွန်းအလယ်ပိုင်း၊ ချူးဘုဒေသတွင် တည်ရှိသည့် တောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
နီးဂတစီရင်စုနှင့် နဂနိုစီရင်စုအကြားတွင် တည်ရှိသည်။
တောင်ပေါ်သို့တက်ရန် လမ်းကြောင်းများစွာ ရှိသည်။
ထိုလမ်းကြောင်းများတစ်လျှောက်တွင် သဘာဝရေပူစမ်း (အွန်းဆန်း) များကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
ဒိုင်းဘိုဆဆွတ်တောင် (大菩薩嶺) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိချိဘုတမခိုင်အမျိုးသားဥယျာဉ်တွင် တည်ရှိသည့် တောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယာမရှိနစီရင်စုဘက်ခြမ်းတွင် တည်ရှိနေသည်။
ဤတောင်၏ တောင်ထိပ်သည်လည်း ယာမရှိနစီရင်စု၊ ခိုးရှူးမြို့ထဲတွင် ပါဝင်သည်။
အမြင့် ၂၀၅၇ မီတာ (၆၇၄၉ ပေ) ရှိသည်။
ဤတောင်သည် ခိုးရှူးမြို့နှင့် ခိုဆုဂဲရွာကို ကြားမှခွဲခြားထားသည်။
တောင်ထိပ်သို့တက်ရာလမ်းကြောင်းများအနေဖြင့် ခိုးရှူးမြို့၊ တဘယာမရွာ၊ ခိုဆုဂဲရွာ စသည့်နေရာများ တက်ရောက်နိုင်ကြသည်။
ပြင်ပလင့်များ Mount Daibosatsu - Official Travel Guide Yamanashi ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ တောင်များ။
အဲနတောင် (恵那山, Ena-san) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချူးဘုဒေသ၊ ခိဆိုတောင်များတွင် ပါဝင်သည့် တောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပထဝီသွင်ပြင် အဲနတောင်သည် အမြင့် ၂၁၉၁ မီတာ (၇၁၈၈ ပေ) ရှိသည်။
နဂနိုစီရင်စုရှိ အချိရွာနှင့် ဂိဖုစီရင်စုရှိ နခဆွတ်ဂဝမြို့အကြား နယ်နိမိတ်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
ခိဆိုတောင်များသည် ဟွန်းရှူးကျွန်းအလယ်ပိုင်းတွင် တည်ရှိနေသည့် ဂျပန်နိုင်ငံ၏ လှပသည့်တောင်တန်းများအုပ်စုတွင် ပါဝင်သည်။
တောင်တက်ခြင်း တောင်တက်လမ်း အဲနတောင်ထိပ်သို့ တက်ရောက်ရန် တောင်တက်လမ်းကြောင်း လေးခုရှိသည်။
ခုရိုအိဆဝလမ်း (黒井沢ルート) မိဆခဖြတ်လမ်း (神坂峠ルート) ဟိရိုဂဝရလမ်း (広河原ルート) မအဲမိယလမ်း (前宮ルート) တောင်ထိပ်မြင်ကွင်း အဲနတောင်ထိပ်ပေါ်မှ ဂျပန်နိုင်ငံ၏တောင်တန်းများတွင်ပါဝင်သည့် အွန်းတခဲတောင်၊ ဟခုတောင်နှင့် ဖုဂျိတောင်၏ တစ်စိတ်တပိုင်းကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီ ဆိုသည်မှာ ဖက်ဒရယ်စနစ်နှင့် ဒီမိုကရေစီစနစ် နှစ်ခုတို့၏ အရေးပါသော အခြခံမူများကို ပေါင်းစပ်ထားသော အစိုးရအုပ်ချုပ်ပုံစနစ် တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဖက်ဒရယ်စနစ်ဆိုသည်မှာ ဗဟိုအစိုးရနှင့် ပြည်နယ် (သို့) ဒေသဆိုင်ရာအစိုးရများအကြား အာဏာခွဲဝေမှုကို ရည်ညွှန်းသည်။
တဖက်တွင် ဒီမိုကရေစီသည် ပြည်သူကို အာဏာအပ်နှင်းထားသည့် နိုင်ငံရေးစနသ်ဖြစ်ပြီး ပြည်သူများ၏ကိုယ်စား ရွေးကောက်ခံ ကိုယ်စားလှယ်များကတဆင့် ကျင့်သုံးသည့် နိုင်ငံရေးစနစ်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီသည် ဗဟိုအစိုးရ၏ အမျိုးသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေး လိုအပ်ချက်နှင့် ပြည်နယ်(သို့) ဒေသဆိုင်ရာအစိုးရ၏ ဒေသဆိုင်ရာ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် ရရှိရေး လိုအပ်ချက်နှစ်ခုကို ဟန်ချက်ညီစေသည့် အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်ဖြစ်သည့်အပြင် အစိုးရအဆင့် နှစ်ခုစလုံးသည် ဒီမိုကရေစီစံနှုန်းများနှင့်အညီ ပြည်သူက ရွေးချယ်တင်မြှောက်ထားသော ပြည်သူ့ကိုယ်စားလှယ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်သည့် ဒီမိုကရေစီအစိုးရ ဖြစ်မှုကိုလည်း သေချာစေပါသည်။
ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီ၏ အခြေခံစည်းမျဉ်းများ ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီသည် အာဏာမျှဝေမှုစနစ်အပေါ်တွင် အခြေခံသည်။
ဖက်ဒရယ်စနစ် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေသည် ဗဟို (သို့) ဖက်ဒရယ်အစိုးရနှင့် ပြည်နယ် (သို့) ဒေသဆိုင်ရာ အစိုးရများသို့ ခွဲဝေပေးသည့် သီးခြားအာဏာများကို အခိုင်အမာ ထည့်သွင်းဖော်ပြထားပါသည်။
ဤအာဏာများကို ယေဘူယျအားဖြင့် အမျိုးအစား (၃)မျိုး ခွဲခြားထားပါသည်။
သီးခြားဖက်ဒရယ်အာဏာများ သီးသန့်ပြည်နယ်အာဏာများ အစိုးရအဆင့် နှစ်ခုကြားတွင် မျှဝေထားသော တပြိုင်တည်းအာဏာများ ဖြစ်သည်။
ဤသို့ခွဲခြားထားမှုကြောင့် ပြည်ထောင်စုအစိုးရနှင့် ပြည်နယ် (သို့) ဒေသဆိုင်ရာ အစိုးရများအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ အခွင့်အာဏာနယ်ပယ်များတွင် လွတ်လပ်စွာစီမံအုပ်ချုပ်နိုင်သကဲ့သို့ နိုင်ငံတော်၏ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များတွင် အစိုးရအဆင့်နှစ်ရပ်လုံး၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများကိုလည်း ရရှိပါသည်။
ဥပမာအားဖြင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ဖက်ဒရယ်အစိုးရသည် ကာကွယ်ရေး၊ နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒနှင့် ကုန်သွယ်ရေး စသည့်ကဏ္ဍများကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ပြည်နယ်တစ်ခုချင်းစီသည် ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ပြည်သူ့လုံခြုံရေး ကဲ့သို့သော ဒေသဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဆောင်ရွက်ပါသည်။
အစိုးရအဆင့် နှစ်ခုစလုံးကို ဒီမိုကရေစီနည်းကျ ရွေးကောက်တင်မြှောက်ပြီး ပြည်သူများအနေဖြင့် အမျိုးသားအဆင့်နှင့် ဒေသအဆင့်၊ မည်သည့်အဆင့်၏ အုပ်ချုပ်မှုတွင်မဆို ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် ဒေသဆိုင်ရာ မတူကွဲပြားမှုကို ဟန်ချက်ညီစေခြင်း ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီ၏ အဓိကအကျိုးကျေးဇူးများထဲမှ တစ်ခုမှာ မတူကွဲပြားသော ပြည်သူလူထု၊ ယဉ်ကျေးမှုများနှင့် အကျိုးစီးပွားများကို နိုင်ငံရေးစနစ်တစ်ခုအောက်တွင် စီမံဆောင်ရွက် ဖြည့်စွမ်းပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
ဗဟိုမှ အာဏာအားလုံးကို ချုပ်ကိုင်သည့် တစ်ပြည်ထောင်စနစ်တွင် မတူကွဲပြားသော ဒေသအသီးသီး၏ လိုအပ်ချက်နှင့် အလိုဆန္ဒကို ဖြည့်စွမ်းပေးရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်ပါသည်။
ဗိုလ်ချုပ်ပန်းခြံသည် ရန်ကုန်မြို့၊ ကန်တော်ကြီး၏ မြောက်ဘက်၊ နတ်မောက်လမ်းဘေးတွင် တည်ရှိသည်။
ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပုံ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းပန်းခြံသည် တစ်ချိန်က အိန္ဒိယဘုရင်ခံချုပ် လော့ဒါလဟိုဇီကို ဂုဏ်ပြုဖွင့်လှစ်ခဲ့သည့် ဒါလဟိုဇီပန်းခြံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါသည်။
ကန်တော်ကြီးရေပြင်နှင့် ပန်းခြံအကျယ်အဝန်းတို့မှာ ဧက-၃၀၀ ကျော်ခန့် ရှိသည်ဟု သိရသည်။
ကာလကတ္တားရုက္ခဗေဒဥယျာဉ်မှ မစ္စတာဝီလျံစကော့က ပန်းခြံကိုပြုပြင်ပြီး နာမည်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုပန်းခြံမှာ မူလရှိခဲ့သော ရုပ်တုမှာလည်း ဗြိတိန် သတ္တမမြောက် အက်ဒွပ် (၁၈၄၁-၁၉၁ဝ) ဘုရင်၏ ရုပ်တုဖြစ်သည်။
အက်ဒ်ဝပ်ဘုရင်သည် ဗြိတိန်ထီးနန်းကို ၁၉၀၁-ခုနှစ်မှ သူသေဆုံးခဲ့သည့် ၁၉၁၀-ခုနှစ်အထိ စိုးစံခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
သတ္တမမြောက်အက်ဒ်ဝပ်ဘုရင် သေဆုံးပြီးသောအခါ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် သူ၏ရုပ်ထုကို ရန်ကုန်မြို့၊ ဒါလဟိုဇီပန်းခြံ၏မြောက်ဘက်အရပ်၌ ဗြိတိသျှအစိုးရက ထားရှိခဲ့သည်။
ရုပ်တုနှင့်အတူ အလှဆင်တိုင်များနှင့် ခန့်ညားသော အဆောက်အဦးတစ်ခုကိုလည်းထည့်သွင်း တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။
၁၉၃၀-ခုနှစ်တွင် ကုန်းဘောင်မင်းဆက်ကိုတည်ထောင်သူ အလောင်းမင်းတရားကို ဂုဏ်ပြုသည့်အနေနှင့် အောင်ဇေယျပန်းခြံ (အနောက်ဘက်တောင်ပူစာလေးရှိ အောင်ဇေယျကုန်း)ဟု အမည်ပြောင်းလဲခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ၁၉၄၂-ခုနှစ်၊ ရန်ကုန်မြို့သည် ဂျပန်တို့၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကို ရောက်ရှိ သွားပြီးနောက် ဂျပန်များသည် ဘုရင်အက်ဒ်ဝပ်ရုပ်တုကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ထိုနေရာကို "Victory earth” (အောင်မြေ)ဟု ပြောင်းလဲခေါ်ဆိုခဲ့ပြန်သည်။
ရုပ်တုနောက်ဘက်မှာရှိသော ဗြိတိသျှတို့၏ အဆင်တန်ဆာတံဆိပ်ရေးထိုးထားသော ကော်လံတိုင်ပါအဆောက်အအုံများကိုလည်း ဖြိုဖျက်ဖယ်ရှားခဲ့ကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးရပြီး နောက်တွင် ထိုနေရာကိုဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းပန်းခြံဟု ပြောင်းလဲခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။
ပထမဆုံး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းရုပ်တုကို ထားရှိဖို့ အကြံဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
ထို့ကြောင့် တာဝန်ရှိသူများသည် ကြေးရုပ်တုသွန်းလောင်းရန် ပန်းပုဆရာများထံ ပုံစံငယ်ရုပ်တုများကို ထုလုပ်စေခဲ့သည်။