kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ယခင်သမ္မတ ယွန်းဆော့ယော၏ စစ်အုပ်ချုပ်ရေးအမိန့်ကြောင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်ခဲ့ရသော အခြေအနေအောက် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇွန်လ ၃ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသည့် ရွေးကောက်ပွဲအသစ်၌ မဲအနိုင်ရပြီး သမ္မတအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။
ယင်းမတိုင်မီက တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ အတိုက်အခံ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ငယ်ဘဝ အီဂျယ်မျောင်းသည် ၁၉၆၃ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၈ ရက်နေ့တွင် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၊ အန်ဒုံမြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
မိသားစုမှ ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍ ငယ်စဉ်ကတည်းက လုပ်ငန်းခွင်အတွင်း၌ ရှင်သန် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။
အလုပ်လုပ်စဉ် ကာလအတွင်း လက်တစ်ဖက်၌ ထိခိုက်မှုဖြစ်ပေါ်ခဲ့၍ မသန်စွမ်းမှု တစ်ရပ်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
သို့သော် သူသည် ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားမှုဖြင့် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲအောင်မြင်ပြီး ဗဟိုတက္ကသိုလ်တွင် ဥပဒေရေးရာပညာရပ်ကို လေ့လာသင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် လူ့အခွင့်အရေးနှင့် အလုပ်သမားအခွင့်အရေးများအတွက် တရားရေးဆိုင်ရာ ရှေ့နေတစ်ဦး အဖြစ် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။
နိုင်ငံရေးဖြတ်သန်းမှု အီဂျယ်မျောင်းသည် ၂၀၁၀ ပြည့် နှစ်တွင် ဆောင်းနမ်မြို့၏ မြို့တော်ဝန်အဖြစ် ရွေးကောက်ခံခဲ့ပြီး၊ ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် ဂယောင်းဂီတိုင်း အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၂၀၂၂ ခုနှစ် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ဖူးသည်။
၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် ယခင်သမ္မတ ယွန်းဆော့ယော၏ စစ်အုပ်ချုပ်ရေးအမိန့်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော နိုင်ငံရေးအကြပ်အတည်းအပြီးတွင် ကျင်းပသော သမ္မတရွေးကောက်ပွဲတွင် မဲရလဒ် ၄၉ ဒသမ ၄၂ ရာခိုင်နှုန်း မဲရလဒ်ဖြင့် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီဥက္ကဋ္ဌ၏ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်သည် မြန်မာနိုင်ငံရှိ နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီအောက်တွင် ဖွဲ့စည်းထားသော ရာထူးနေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤရာထူးသည် နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီဥက္ကဋ္ဌအား မူဝါဒဆိုင်ရာနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များတွင် အကြံဉာဏ်များ ပေးအပ်ရန် တာဝန်ရှိသည်။
ဤရာထူး၏ ထူးခြားချက်မှာ အခြားစစ်ကောင်စီ၏ အကြံပေးအဖွဲ့များ၊ ဗဟိုအကြံပေးအဖွဲ့များနှင့် ကွာခြားပြီး ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးအဆင့် ဖြင့် ခန့်အပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့၏ အင်္ဂါစဉ်အရ ၎င်းကို နံပါတ်လေးနေရာတွင် ထားရှိသည်ကို သတိပြုနိုင်သည်။
၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၃၁ ရက် တွင် ဤရာထူးဌာနသည် ဖျက်သိမ်းသွားခဲ့သည်။
နောက်ခံအခြေအနေနှင့် အရေးပါမှု ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီး ညိုစောအား အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းသည် မြန်မာ့စီးပွားရေးကော်ပိုရေးရှင်း (MEC) ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူအဖြစ် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အရေးအကြီးဆုံး စီးပွားရေးတာဝန်ခံတစ်ဦးအဖြစ် ထင်ရှားပြီး မြန်မာ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များနှင့် တွေ့ဆုံပြီး ရက်ပိုင်းအကြာတွင် ဖြစ်သည်။
လုပ်ငန်းရှင်များနှင့် စစ်တပ်အသိုင်းအဝိုင်းက ၎င်းသည် စီးပွားရေးနှင့်ပတ်သက်၍ အဓိကအကြံပေးရလိမ့်မည်ဟု သုံးသပ်ကြသည်။
နိုင်ငံခြားငွေနှင့်ပတ်သက်သော နိုင်ငံပိုင်ဘဏ်များ ပိတ်ဆို့ခံရပြီး ဒေါ်လာနှင့်ရွှေဈေးများ ထိန်းမရဘဲ စီးပွားရေးကျဆင်းနေချိန်တွင် အကြံပေးဖြစ်လာခြင်းကြောင့် ရလဒ်ကောင်းများ ဖော်ဆောင်ရန် စိန်ခေါ်မှုများစွာ ရှိနိုင်ကြောင်း သုံးသပ်မှုများလည်း ရှိသည်။
ခန့်အပ်ခြင်း အဆိုပါရာထူးကို ၂၀၂၁ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၅ ရက်နေ့စွဲပါ အမိန့်ကြေညာစာ (အမှတ် ၄/၂၀၂၁) ဖြင့် နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ (နစက) က စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ဤခန့်အပ်မှုကို ၂၀၀၈ ခုနှစ် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ ပုဒ်မ ၄၁၉ အရ ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံး ခန့်အပ်ခံရသူမှာ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီးညိုစော ဖြစ်သည်။
​ အခွင့်အရေးနှင့် ခံစားခွင့် အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်၏ ခံစားခွင့်ဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့ရုံးက တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ပေးရမည်ဖြစ်ကြောင်း အမိန့်ကြေညာစာတွင် ဖော်ပြထားသည်။
ဖျက်သိမ်းခြင်း နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ၏ ခြောက်လသက်တမ်း ၂၀၂၅ ဇူလိုင် ၃၁ ရက်နေ့တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီးနောက်၊ အဆိုပါကောင်စီကို ထပ်မံသက်တမ်းတိုးမပေးဘဲ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေနှင့်အညီ အဖွဲ့အစည်းအသစ်များ ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
အမျိုးသားကာကွယ်ရေးနှင့် လုံခြုံရေးကောင်စီ၏ အမိန့်အမှတ် ၃/၂၀၂၅ ဖြင့် "ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့" အသစ်ကို ဖွဲ့စည်းပြီး နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီဥက္ကဋ္ဌ၏ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး (ငြိမ်း) ညိုစောကို နိုင်ငံတော်ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ။
သုတ္တနိပါတ်ပါဠိတော်သည် အခြားကျမ်းဂန်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လူသိနည်းသော်လည်း နက်နဲသိမ်မွေ့သော တရားဒေသနာတော်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းပါသည်။
၎င်းကျမ်းတွင် ဝဂ်ကြီး (၅) ဝဂ် ပါဝင်ပြီး နောက်ဆုံးဝဂ်များဖြစ်သည့် အဋ္ဌကဝဂ် နှင့် ပါရာယနဝဂ် တို့ကို မဟာနိဒ္ဒေသ နှင့် စူဠနိဒ္ဒေသ ဟူသော အမည်များဖြင့် အရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်မြတ်က ထပ်မံဖွင့်ဆို ဟောကြားထားသည်ကိုလည်း တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။
ခဂ္ဂဝိသာဏသုတ် (ကြံ့ချိုပမာ) ခဂ္ဂဝိသာဏသုတ် (ကြံ့ချိုပမာ) တွင် တစ်ဦးတည်း ကျင့်ကြံအားထုတ်သင့်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြသသည့် ဂါထာများသည် ဖတ်ရှုသူများအတွက် လွတ်လပ်သော ရဟန်းဘဝကို အားကျစရာ ဖြစ်စေနိုင်သည်။
"အချို့သော ရဟန်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ အချို့သော ဒါယကာတို့ကိုလည်းကောင်း ချီးမြှောက်ရန် ခဲယဉ်းလှကုန်၏။
ထို့ကြောင့် သူတစ်ပါးသားသမီးတို့မှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကင်း၍ ကြံ့ချိုပမာ တစ်ယောက်တည်း ကျင့်ရာ၏။
" (ဂါထာအမှတ် ၉) "အောက်သို့ မျက်လွှာချလျက် ခြေလှမ်းမပေါ်စေဘဲ စောင့်ရှောက်သော ဣန္ဒြေ၊ စောင့်စည်းသောစိတ် ရှိသဖြင့် ကိလေသာမိုးမစိုစွတ်၊ ကိလေသာမီးလည်း မလောင်မြိုက်ဘဲ ကြံ့ချိုပမာ တစ်ယောက်တည်း ကျင့်ရာ၏။
" (ဂါထာအမှတ် ၂၉) "တစ်ရံတစ်ခါ ဆန့်ကျင်ဘက်တို့မှ ကင်းဝေးသော မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာတရားတို့ကို မှီဝဲလျက် လောကနှင့် မဆန့်ကျင်ဘဲ ကြံ့ချိုပမာ တစ်ယောက်တည်း ကျင့်ရာ၏။
" (ဂါထာအမှတ် ၃၉) ကသိဘာရဒွါဇသုတ် ကသိဘာရဒွါဇသုတ် ၌ ကသိဘာရဒွါဇပုဏ္ဏားသည် မိမိထံ ဆွမ်းခံကြွလာသော မြတ်စွာဘုရားရှင်အား "မိမိသည် ထွန်ယက်စိုက်ပျိုး၍ စားရကြောင်း၊ ဘုရားရှင်လည်း ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးစားသောက်သင့်ကြောင်း" ပြစ်တင်ပြောဆိုခဲ့သည်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်ကလည်း သာသနာတော်၌ မိမိ၏နည်း၊ မိမိဟန်ဖြင့် ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးစားသောက်ပုံကို မိန့်ကြားတော်မူရာ ပုဏ္ဏားသည် ကြည်ညိုသဖြင့် ရွှေခွက်ဖြင့် နို့ဃနာများ ထည့်၍ လှူဒါန်းခဲ့သည်။
သို့သော် မြတ်စွာဘုရားရှင်က "ပုဏ္ဏား၊ ငါသည် ဂါထာတို့ကို သီဆို၍ ရအပ်သော ဘောဇဉ်တို့ကို စားခြင်းငှာ မထိုက်" ဟု မိန့်ကာ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်တော်မူခဲ့သည်။
အာဠဝကသုတ် အာဠဝကသုတ် တွင် ကြမ်းတမ်းသောနည်းဖြင့်ရော၊ နူးညံ့သောနည်းဖြင့်ပါ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် အာဠာဝကဘီလူး၏ အမေးပုစ္ဆာများမှာလည်း စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းလှသည်။
မိမိ၏ ဘုံဗိမာန်အတွင်း ဝင်ရောက်နေသော မြတ်စွာဘုရားရှင်ကို (၃) ကြိမ်တိုင်တိုင် ဝင်လိုက်၊ ထွက်လိုက် လုပ်ခိုင်းခဲ့သော်လည်း မြတ်စွာဘုရားရှင်က ငြင်းပယ်တော်မမူခဲ့ပါ။
(၄) ကြိမ်မြောက်တွင်မူ "ဒါယကာဘီလူး၊ သင် လုပ်ချင်သလိုသာ လုပ်တော့၊ ငါ မထွက်တော့အံ့" ဟု မိန့်တော်မူကာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဘီလူးသည် ကြမ်းတမ်းသောနည်းဖြင့် မခြိမ်းခြောက်နိုင်တော့သည့်အခါ ပြဿနာများ မေးမြန်း၍ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
လောကတွင် ယောက်ျားတစ်ဦးအတွက် တန်ဖိုးထားအပ်သော ဥစ္စာ၊ ချမ်းသာစီးပွားကို ဆောင်နိုင်သည့် အလေ့အကျင့်၊ အရသာအပေါင်းတို့တွင် အချိုမြိန်ဆုံးအရသာ၊ တန်ဖိုးရှိသော ရှင်သန်မှု စသည့် ပြဿနာများကို မေးမြန်းရာ မြတ်စွာဘုရားရှင်က လွယ်ကူစွာ ဖြေကြားနိုင်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဘီလူးက "ငါသည် ယနေ့မှစ၍ မြတ်စွာဘုရားကိုလည်းကောင်း၊ တရားတော်ကိုလည်းကောင်း ဦးထိပ်ထားလျက် တစ်ရွာဝင်တစ်ရွာထွက် လှည့်လည်ပါတော့အံ့" ဟု ဝန်ခံကတိသစ္စာပြုခဲ့သည်။
မြတ်ဗုဒ္ဓသည် မင်းမျိုးမင်းနွယ်မှ ပေါက်ဖွားလာခဲ့ခြင်းမှာ ဘဝအတွက် ကံကောင်းသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ကိုယ်ချင်းစာနိုင်ပါသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် ကိုယ်တော်တိုင် မယုံကြည်သော လူတန်းစား ခွဲခြားဆက်ဆံမှုများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သုန္ဒရီကဘာရဒွါဇသုတ် သုန္ဒရီကဘာရဒွါဇသုတ် တွင် မြတ်စွာဘုရားရှင်အား လူမှားယွင်းပြီး 'ကတုံးစုတ်' ဟုပင် ပြစ်တင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
ဖြစ်ပုံမှာ တစ်ချိန်တွင် မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ကောသလတိုင်း၊ သုန္ဒရိကာမြစ်ကမ်းနားရှိ သစ်ပင်ရင်းတစ်ခု၌ သင်္ကန်းကို ဦးခေါင်းနှင့်တကွ ရုံလျက် ထိုင်နေတော်မူခဲ့သည်။
မြစ်အတွင်း ရေသပ္ပါယ်ပြီး အပူငွေ့ ပြန်ရရန် ထိုင်နေခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။
ထိုအချိန်တွင် သုန္ဒရိကဘာရဒွါဇပုဏ္ဏားသည် မီးပူဇော်ရာမှ ကြွင်းကျန်သော နို့ဃနာများကို မည်သူ့အား ပေးရမည်နည်းဟု လိုက်လံကြည့်ရှုရာ ဦးခေါင်းခြုံလျက် ထိုင်နေသော မြတ်စွာဘုရားရှင်ကို တွေ့မြင်ပြီး ပုဏ္ဏားတစ်ပါးဟု ထင်မှတ်ကာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
အနီးသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မြတ်စွာဘုရားရှင်က ခြေသံကြားသဖြင့် ဦးခေါင်းမှ သင်္ကန်းရုံကို ဖွင့်လိုက်ရာ ပုဏ္ဏားက "ကတုံးစုတ်ပဲ" ဟု ဆိုကာ ပြန်ထွက်သွားခဲ့သည်။
နောက်မှ တချို့ပုဏ္ဏားများလည်း ခေါင်းရိတ်လေ့ရှိသည်ဟု အတွေးပေါက်ပြီး ဇာတ်ကို မေးကြည့်သင့်သည်ဟု တွေးကာ မည်သည့်ဇာတ်မှ ဖြစ်ကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။
မြတ်ဗုဒ္ဓက "မိမိသည် မည်သည့်အမျိုးဇာတ်မှ မဟုတ်ကြောင်း၊ ပုထုဇဉ်တို့၏ အနွယ်ကို ပိုင်းခြားသိပြီးဖြစ်၍ လွတ်လွတ်လပ်လပ် မိမိ၏ ပညာဖြင့် လှည့်လည်နေထိုင်သူဖြစ်ကြောင်း၊ သင်္ကန်းဝတ်ပြီး တဏှာတည်းဟူသော အိမ်မရှိဘဲ အေးချမ်းစွာဖြင့် လူတို့နှင့် မရောနှောဘဲ နေသော မိမိအား လူတန်းစားပြဿနာနှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းခြင်း မပြုသင့်ကြောင်း" ပြတ်သားစွာ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ သာမန်လူသားအမြင်ဖြင့် ကြည့်ပါက မင်းမျိုးမင်းနွယ်များသည် ရာဇမာန်ခက်ထန်လေ့ရှိရာ မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ နှိမ့်ချမှုနှင့် ရိုးသားမှုတို့ကို များစွာ အံ့ဩလေးစားမိပါသည်။
ဤသုတ်၌လည်း အထက်ပါ ကသိဘာရဒွါဇသုတ် တွင်ကဲ့သို့ပင် နို့ဃနာကို လှူဒါန်းရာ၌ ငြင်းပယ်တော်မူခဲ့သည်။
အဆုံးတွင် ပုဏ္ဏားလည်း ရဟန္တာတစ်ပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကိုးကား Category:ခုဒ္ဒကနိကာယ် ပြင်ပလင့်များ။
ဝိမာနဝတ္ထုကျမ်းသည် ယေဘုယျအားဖြင့် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ တပည့်ကြီး အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော နတ်သား၊ နတ်သမီးတို့၏ နတ်ဘဝနှင့် နတ်စည်းစိမ်များအကြောင်း ဖြစ်ပါသည်။
၎င်းကျမ်းသည် အမေးအဖြေပုံစံဖြင့် တည်ရှိပြီး၊ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်က နတ်စည်းစိမ်များကို မည်သို့ရရှိခဲ့ကြောင်း မေးမြန်းသည့်အခါ အမေးခံရသော နတ်သား၊ နတ်သမီးတို့က မိမိတို့ပြုခဲ့သည့် ရှေးဘဝက ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် အကျဉ်းချုပ် ဖြေကြားပုံများ ပါဝင်ပါသည်။
ဝိမာနဝတ္ထုကျမ်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဤကျမ်း၏ မြန်မာပြန်ကျမ်းဦးမှတ်ဖွယ်တွင် အောက်ပါအတိုင်း မှတ်ချက်ပြုထားပါသည်။
"ဤသို့ဖြင့် ဝိမာနဝတ္ထုတို့သည် လူ့ပြည်လောက၌ ထင်ရှားလာပြီး လူ့ဘဝ၏ မွန်မြတ်ပုံ၊ ဘဝပဒေသာပင်ကြီးဖြစ်ပုံတို့ကို ပေါ်လွင်စေရုံသာမက 'ဘဝသည် ပြတ်၏' ဟူသော ဥစ္ဆေဒဝါဒ၊ 'ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုတို့၏ အကျိုးသည် မရှိ' ဟူသော နတ္ထိကဝါဒ စသည့် အယူမှားသူတို့ကိုလည်း နှိမ်နင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သောကြောင့် ဤဝိမာနဝတ္ထု တရားဒေသနာသည် အလွန်အကျိုးရှိသော ဒေသနာတော်များတွင် အပါအဝင် ဖြစ်ပါသည်"။
အချို့သော ဝတ္ထုများသည် မြတ်စွာဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီး အတော်ကြာမှ ဤကျမ်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကိုလည်း ထူးခြားချက်အနေဖြင့် တွေ့ရပါသည်။
ထိုဝတ္ထုမှာ သေရီသကဝိမာနဝတ္ထု ပင် ဖြစ်ပါသည်။
ဤသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ မြန်မာပြန်ကျမ်းဦးမှတ်ဖွယ်တွင် အောက်ပါအတိုင်း မှတ်ချက်ပြုထားပါသည်။
"၎င်းအတ္ထုပ္ပတ္တိကို နှစ်ပေါင်းအတော်ကြာမှ လှည်းကုန်သည်တို့နှင့် စပ်၍ မထေရ်များ သိရှိကြရသဖြင့် ဒုတိယသံဂါယနာတင်ပွဲ၌မှ အရှင်မဟာယသအမှူးရှိသော မထေရ်များက မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ကြရပါသည်။
ဝိမာနဝတ္ထုအားလုံးတို့တွင် ဤသေရီသကဝိမာနဝတ္ထုသည် ဒုတိယသံဂါယနာတွင် ထည့်သွင်းသော ဝတ္ထုဖြစ်၍ ထူးခြားသည်ဟု ဆိုသင့်ပါသည်"။
ဤကျမ်းသည် ဝိမာနဝတ္ထုကျမ်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ပြိတ္တာဘဝများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခအဖုံဖုံကို ပြိတ္တာများနှင့် ထိတွေ့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဦးက မေးမြန်း၍ အတိတ်ဘဝက အကုသိုလ်ကံ အကြောင်းကို ပြန်ပြောပြခြင်းများ ဖြစ်ပါသည်။
ကျမ်းကို "ပြိတ္တာများအကြောင်း" ဟု အမည်ပေးထားသော်လည်း ပြိတ္တာများအကြောင်းသာမက ငရဲဘုံ၊ လူ့ဘုံ၊ နတ်ဘုံ၊ ဗြဟ္မာ့ဘုံများသို့ ရောက်ရှိသွားသူများအကြောင်းကိုလည်း တွေ့ရပေမည်။
ပြိတ္တာဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတို့သည် များပြားလှပါသည်။
“ကိုယ်နှုတ် မစောင့်စည်းမှု၊ မဟုတ်မမှန် ကျိန်ဆဲမှု၊ အလှူဒါနတို့၌ ဝန်တိုနှောင့်ယှက်မှုများ၊ လင်ယောက်ျားအပေါ် မရိုသေမှု၊ အိမ်ထောင်ရေး ဖောက်ပြန်မှု၊ မမှန်သက်သေထွက်ဆိုမှု၊ သူတော်ကောင်းများကို ပြစ်မှားမှု” စသည်ဖြင့် များပြားလှသည်။
ခံစားရသော ဒုက္ခပုံစံများလည်း များပြားထူးဆန်းလှပါသည်။
“ခန္ဓာကိုယ်က ရွှေရောင်ထွက်နေပြီး မျက်နှာက ဝက်မျက်နှာ၊ ရုပ်ချောသလောက် ပါးစပ်က ပိုးလောက်များ ကျနေသော ပြိတ္တာ၊ မိမိမွေးသော သားတို့ကို ပြန်စားနေသော ပြိတ္တာ၊ သံပြားအဝတ်ကို ဝတ်နေရသော ပြိတ္တာ၊ အညစ်အကြေးများကို စားနေရသော ပြိတ္တာ၊ (၅၅) နှစ်တိုင်တိုင် အစာမစားရသော ပြိတ္တာ၊ နေ့စံညခံပြိတ္တာ၊ ရေသောက်မည်ကြံတိုင်း ရေခန်း၊ လေတိုက်လျှင် မီးသို့ပူလောင်၊ အရပ်ခိုလျှင် အရိပ်ပျောက်ပြိတ္တာ” စသည်ဖြင့် စုံလင်လှပါသည်။
ထေရဂါထာနှင့် ထေရီဂါထာတို့သည် သုတ္တန်ပိဋကတ်၊ ခုဒ္ဒကနိကာယ်တွင် ပါဝင်သော အဖိုးတန်ကျမ်းဂန်များ ဖြစ်ကြသည်။
၎င်းတို့သည် ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိတော်မူကြသော မထေရ် နှင့် မထေရီတို့၏ နှလုံးသားမှ အန်ထွက်လာသော ကဗျာ (ဂါထာ) များဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့၏ ဘဝအတွေ့အကြုံ၊ တရားထိုးထွင်းသိမြင်မှု၊ နိဗ္ဗာန်၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဖော်ကျူးထားသော ဥဒါန်းကျူးရင့်သံများ ဖြစ်ကြသည်။
ထေရဂါထာ- မထေရ်တို့၏ ဂါထာများ ထေရဂါထာ [ထေရ+ဂါထာ] ဆိုသည်မှာ မထေရ်တို့ ဟောကြား၊ ရွတ်ဆိုအပ်သော ဂါထာများဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ရဟန်းကိစ္စပြီးစီးတော်မူသော မထေရ်ပေါင်း (၂၆၄) ပါးတို့သည် မိမိတို့ ရရှိခံစားရသော မဂ်ချမ်းသာ၊ ဖိုလ်ချမ်းသာကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်၍ ဥဒါန်းကျူးရင့်ခြင်း၊ သာသနာတော်၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ဖော်ထုတ်ခြင်း စသည့် အကြောင်းများဖြင့် ဤဂါထာများကို ရွတ်ဆိုခဲ့ကြသည်။
ဤကျမ်းတွင် နိပါတ်ပေါင်း (၂၁) ခု၊ ဂါထာပေါင်း (၁၃၆၀) ပါဝင်သည်။
ထေရဂါထာ (ထီ) [ထေရ +ဂါထာ] မထေရ်တို့သည်–ဟော ပြ-ရွှတ်ဆို–အပ်သော-(ဂါထာ)စကားအဖွဲ့အနွဲ့၊ မထေရ်တို့၏—ဘုန်း-ဂုဏ်-တော်တို့ကို ချီးကျူး ဖော်ပြသော ပါဠိကဗျာ၊ ဘုန်း-ဂုဏ်-တော်ဖွဲ့ ကျမ်း။
(ရဟန်းကိစ္စ ပြီးစီးတော်မူကြသော ၂၆၄-ပါးသောမထေရ်မြတ်တို့သည် မိမိတို့ ရအပ် သိအပ်သော မဂ်ချမ်းသာ, ဖိုလ်ချမ်းသာကို ဆင်ခြင်လျက် ဥဒါန်း ကျူးရင့်သည့် အနေဖြင့်၎င်း စဉ်းစားဆင်ခြင်သည့်အနေဖြင့်၎င်း မေးခွန်းပုစ္ဆာ ထုတ်သည့် အနေဖြင့်လည်းကောင်း, သာသနာတော်၏ နိယျာနိက-ဂုဏ်ကို ထုတ်ဖော်သည့်အနေဖြင့်၎င်း ဟောပြ ရွတ်ဆို-အပ်သော သုတ္တန္တပိဋက-ခုဒ္ဒကနိကာယ-အပါ အဝင် အင်္ဂါ ၉-ရပ်တို့တွင် ၄-ခုမြောက် ဂါထာ ကျမ်း ဖြစ်၏။
ယင်း၌ နိပါတ်ပေါင်း-၂၁၊-ဂါထာပေါင်း-၁၃၆၀ ပါဝင်၏။
ထေရ၊၃၇၅။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂-၄။
) ကတကိ‌စ္စေဟိ တာဒိဟိ။
ထေရေဟိ ဘာသိတာ ဂါထာ ... ထေရဂါထာတိ နာမေန၊ ထေရီဂါထာတိ တာဒိနော၊ ယာ ခုဒ္ဒကနိကာယမှိ၊ သင်္ဂါယိံသု မဟေသယော။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁။
တံ ဟေဋ္ဌာ ထေရဂါထာယ အာဂတမေဝ။
ထေရီ၊ဋ္ဌ၊၇၉။
(ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၅၊ ၂၂။
ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၅၆။
အံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၅၁၊ ၃၅၇။
ခုဒ္ဒက၊ဋ္ဌ၊၂။
ထေရီ၊ဋ္ဌ၊၁၆၉။
ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၈၄။
သာရတ္ထ၊၁၊၆၄။
သီ၊ဋီ၊သစ်၊၁၊၅၈၊ ၈၉။
မ၊ဋီ၊၃၊၃၄၈။
) ထေရဂါထာမှ ထင်ရှားသော ကျူးရင့်သံများ မထေရ်တို့၏ ကျူးရင့်သံများတွင် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်၏ ဆိတ်ငြိမ်မှု၊ ဝိဝေကတရားနှင့် မိမိတို့၏ ကြံ့ခိုင်သော စိတ်ဓာတ်တို့ကို အခြေခံ၍ ဖွဲ့ဆိုသည်က များပြားသည်- လောမသကင်္ဂိယမထေရ် သည် ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ မွေ့လျော်ပုံကို "ငါသည် ဆိတ်ငြိမ်မှု (ဝိဝေက) ကိုပွားစေလိုသည်ဖြစ်၍ မြေဇာမြက်ကိုလည်းကောင်း၊ သမန်းမြက်ကိုလည်းကောင်း၊ ဆူးခြုံကိုလည်းကောင်း... ရင်ဖြင့် ဖယ်ရှား၍ သွားပါအံ့" ဟု ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြသခဲ့သည်။
ဂဟွရတီရိယမထေရ် သည် တောထဲ၌ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ပုံကို "တောအုပ်ကြီး၌ မှက်၊ ခြင်တို့ တွေ့ထိကိုက်ခဲခံရသည်ရှိသော် စစ်မြေဦးဝယ် ကျက်စားသော ဆင်ပြောင်ကြီးကဲ့သို့ ထိုတောအုပ်ကြီး၌ သတိရှိသည်ဖြစ်၍ သည်းခံနေရ၏" ဟု ရဲရင့်စွာ ကျူးရင့်ခဲ့သည်။
မဟာကစ္စာယနမထေရ် သည် ဣန္ဒြေကို စောင့်စည်း၍ လောကဓံကို ရင်ဆိုင်ပုံကို "မျက်စိအမြင်နှင့် ပြည့်စုံသော်လည်း သူကန်းကဲ့သို့ ဖြစ်ရာ၏၊ နားအကြားနှင့် ပြည့်စုံသော်လည်း နားပင်းသူကဲ့သို့ ဖြစ်ရာ၏၊ ပညာရှိသော်လည်း သူအကဲ့သို့ ဖြစ်ရာ၏... (မလိုလားအပ်သော) အကြောင်းကိစ္စ ဖြစ်ပေါ်လတ်သော် သူသေအိပ်သကဲ့သို့ အိပ်နေရာ၏" ဟု ဥပေက္ခာတရားကို ညွှန်ပြခဲ့သည်။
မဟာကပ္ပိနမထေရ် သည် သံသရာ၏ သဘာဝကို ထိုးထွင်းသိမြင်ပုံကို "သဘောတရားသည် ယခုအခါ၌သာ ဖြစ်သည်မဟုတ်၊ အံ့ဖွယ်သရဲလည်း မရှိ... အကြင်သင်္ခါရလောက၌ ဖြစ်လည်းဖြစ်ဖူးရာ၏၊ သေလည်းသေရာ၏၊ ထိုဖြစ်ခြင်း၊ သေခြင်းသဘောရှိသော သင်္ခါရလောက၌ အဘယ့်ကြောင့်လျှင် အထူးအဆန်း ဖြစ်ရာအံ့နည်း" ဟု ဓမ္မသံဝေဂကို ပေးခဲ့သည်။
သံကိစ္စမထေရ် သည် သေခြင်းရှင်ခြင်း၌ မတပ်မက်တော့ပုံကို "ငါသည် သေခြင်းကိုလည်း မနှစ်သက်၊ အသက်ရှည်ခြင်းကိုလည်း မနှစ်သက်၊ သူရင်းငှားသည် လုပ်ခရရန်အတွက် နေ့ကုန်မည့်အချိန်ကိုသာ ငံ့လင့်စောင့်မြှော်သကဲ့သို့ ငါသည် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရမည့်အချိန်ကိုသာ ငံ့လင့်စောင့်မျှော်၏" ဟု လွတ်မြောက်ခြင်း၏ အရသာကို ဖော်ကျူးခဲ့သည်။
ဤဂါထာများသည် ရဟန္တာတို့၏ နှလုံးသားမှ လာသော စိတ်ခံစားမှုများဖြစ်သလို နောင်လာနောက်သားများအတွက် သင်ခန်းစာယူစရာ၊ အတုယူစရာများလည်း ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် ပါရာပရိယမထေရ်၏ ဂါထာများနှင့် ဖုဿမထေရ် ဟောကြားခဲ့သော အနာဂတ်သာသနာရေး အခြေအနေများသည် မှတ်သားဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကိုးကား Category:ပိဋကတ် သုံးပုံ Category:ခုဒ္ဒကနိကာယ် ပြင်ပလင့်များ။
ထေရီဂါထာ [ထေရီ+ဂါထာ] ဆိုသည်မှာ ရဟန္တာမထေရီတို့ ကျူးရင့်မြွက်ဆိုသော ဂါထာ (ကဗျာ) စကားအဖွဲ့အနွဲ့၊ ဘုန်းဂုဏ်ဖွဲ့ကျမ်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဤကျမ်းသည် သုတ္တန်ပိဋကတ်၊ ခုဒ္ဒကနိကာယ်တွင် ပါဝင်ပြီး၊ ရဟန္တာမထေရီပေါင်း (၇၃) ပါးတို့၏ ဂါထာပေါင်း (၅၂၆) ပုဒ်ကို နိပါတ်ပေါင်း (၁၆) ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အဖိုးတန်ကျမ်းဂန်တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။
ထေရီဂါထာ (ထီ) [ထေရီ+ဂါထာ ထေရီမတို့ -ကျူးရင့်-မြွက်ဆိုသော(ဂါထာ)စကား အဖွဲ့အနွဲ့၊ ဘုန်းဂုဏ်ဖွဲ့ကျမ်း။
(ယင်း-၌ နိပါတ် ပေါင်း ၁၆, ထေရီမပေါင်း ၇၃ ဂါထာပေါင်း ၅၂၆ ပါဝင်၏။
ထေရ၊ဋ္ဌ၊၁။
) ဣမာ ထေရီဂါထာ နာမ။
ထေရီ၊ဋ္ဌ။
(- ဥဒါန၊ဋ္ဌ။
) ထေရဂါထာလည်း ကြည့်။
ထေရီဂါထာ၏ သဘာဝနှင့် ထူးခြားချက် ထေရီဂါထာသည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ဥဒါန်းကျူးရင့်သံများကဲ့သို့ပင်၊ ရဟန္တာမထေရီတို့၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဘဝအတွေ့အကြုံ၊ တရားထိုးထွင်းသိမြင်မှုနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်း၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို အခြေခံ၍ နှလုံးသားမှ ထွက်လာသော ဥဒါန်းကျူးရင့်သံများ ဖြစ်ကြသည်။
ထေရဂါထာ (မထေရ်တို့၏ဂါထာများ) နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထေရီဂါထာ၌ ထူးခြားသော လွှမ်းမိုးမှုတစ်ခုကို တွေ့ရသည်။
မထေရ်တို့၏ ကျူးရင့်သံများသည် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်၊ တောတောင်၏ ဆိတ်ငြိမ်မှုနှင့် ဝိဝေကတရားကို အခြေခံသည်က များသော်လည်း၊ မထေရီတို့၏ ကျူးရင့်သံများတွင်မူ မိမိတို့၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ခံစားချက်နှင့် ဘဝအတွေ့အကြုံများ က ပိုမိုလွှမ်းမိုးနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ လူ့ဘဝနောက်ခံနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အခက်အခဲများကြောင့် ဖြစ်သည်။
မထေရီမတို့၏ ဘဝနှင့် ကြံ့ခိုင်မှု ဘိက္ခုနီသာသနာတော်သည် ယခုအခါ ကွယ်ပျောက်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း မထေရီမတို့၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို အထင်အမြင်မသေးသင့်ချေ။
အကြောင်းမှာ- လူမှုရေးအခက်အခဲ: ဇာတ်ခွဲခြားမှုပြင်းထန်ပြီး အမျိုးသမီးကို နှိမ့်ချဆက်ဆံသော မဇ္ဈိမဒေသ၏ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်မှ ရုန်းထွက်ခဲ့ရသည်။
စည်းကမ်းတင်းကြပ်မှု: ရဟန်းယောက်ျားများထက် ပိုမိုတင်းကြပ်သော ဝိနည်းစည်းကမ်းများကို လိုက်နာကျင့်သုံးခဲ့ရသည်။
လက်တွေ့အခက်အခဲ: လှူဒါန်းထောက်ပံ့မည့်သူ ရှားပါးခြင်း၊ ယောက်ျားတို့၏ မထိတထိ စော်ကားနှောင့်ယှက်မှုကို ခံရခြင်းစသော အခက်အခဲမျိုးစုံကြားတွင် တရားဓမ္မကို အားထုတ်ခဲ့ကြရသည်။
ဤသို့သော အခြေအနေများကြားမှ ရဟန်းယောက်ျားများနည်းတူ အရဟတ္တဖိုလ်တည်းဟူသော အမြင့်မြတ်ဆုံးတရားကို ရယူနိုင်ခဲ့ကြခြင်းသည် မထေရီမတို့၏ သတ္တိ၊ ဝီရိယနှင့် ပညာဉာဏ်တို့ကို ဖော်ပြနေပါသည်။
ထေရီဂါထာမှ ထင်ရှားသော ကျူးရင့်သံများ မထေရီမတို့၏ ဘဝနောက်ခံသည် စုံလင်လှပြီး ၎င်းတို့၏ လွတ်မြောက်ခြင်းဆိုင်ရာ ကျူးရင့်သံများသည်လည်း ထိမိလှပါသည်။
လောကီဝဋ်ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ခြင်း မုတ္တာထေရီမ သည် အိမ်မှုကိစ္စ၏ ပင်ပန်းမှုနှင့် ခါးကုန်းသော လင်၏ ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်သွားပုံကို "ငါသည် တကုန်းကုန်းဖြင့် ထောင်းထုလုပ်ကိုင်ရသော ဆုံမှလည်းကောင်း၊ ကျည်ပွေ့မှလည်းကောင်း၊ ခါးကုန်းသော လင်မှလည်းကောင်း လွတ်မြောက်သဖြင့် အလွတ်မြောက်ကြီး လွတ်မြောက်သူဖြစ်ကြောင်း" ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကျူးရင့်ခဲ့သည်။
သုမင်္ဂလမာတာထေရီမ သည် ဆင်းရဲမွဲတေမှုနှင့် အရှက်မရှိသော လင်၏ ဒုက္ခဘဝမှ လွတ်မြောက်၍ ချမ်းသာစွာ ဈာန်ဝင်စားနိုင်ကြောင်း ဖွဲ့ဆိုခဲ့သည်။
အခြားမထေရီမများကလည်း လူ့ဘဝက ပြည့်တန်ဆာဘဝ ၏ မာယာထောင်ချောက်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း၊ တောင်းရမ်းစားသောက်ခဲ့ရသော ဘဝ မှ ပဋာစာရာထေရီမနှင့်တွေ့၍ ရဟန္တာမဖြစ်ခဲ့ရခြင်း စသည်ဖြင့် မိမိတို့၏ လွတ်မြောက်မှုကို ကျူးရင့်ခဲ့ကြသည်။
ခန္ဓာ၏ မမြဲခြင်းကို ထိုးထွင်းသိမြင်ခြင်း (အမ္ဗပါလီထေရီမ) လူ့ဘဝက နာမည်ကျော် အလှဘုရင်မဖြစ်ခဲ့သော အမ္ဗပါလီထေရီမသည် ရဟန္တာမဖြစ်ပြီးနောက် အိုမင်းလာသောအခါ မိမိခန္ဓာကိုယ်၏ အနိစ္စသဘောကို ဖွဲ့ဆိုခဲ့သော ဂါထာများသည် အလွန်ထင်ရှား၍ ဓမ္မသံဝေဂရဖွယ် ကောင်းလှသည်- “ငယ်စဉ်က ပိတုန်းရောင်ကေသာတို့သည် ယခုအခါတွင် လျှော်မျှင်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီ။
” “လက်ရာမြောက်သော ပန်းချီဆရာဆွဲထားသကဲ့သို့သော မျက်ခုံးတို့သည် ယခုအခါ နဖူးတွန့်များကြား ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။
” “ပြည့်ဖြိုးမို့မောက်နေခဲ့သော ရင်နှစ်လွှာသည် ယခုအခါ ရေမရှိသော ရေစစ်ကဲ့သို့ တွဲကျနေပြီ။
” “ဆင်နှာမောင်းနှင့်တူခဲ့သော ပေါင်တို့သည် ယခုအခါ ဝါးအနုပိန်ကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။
” ဤဂါထာများသည် တစ်ချိန်က ယောက်ျားများဝိုင်းဝိုင်းလည်ခဲ့သော အလှတရားတို့ မည်သို့ ပျက်စီးယိုယွင်းသွားသည်ကို ထင်ထင်ရှားရှား ပြသလျက်၊ ဘုရားရှင်၏ တရားတော်မှန်ကန်ကြောင်းကို သက်သေပြနေသည်။
သတ္တိနှင့် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု (သုဘာထေရီမ) သုဘာထေရီမ၏ ဖြစ်ရပ်သည် မထေရီမတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုကို ပြသသော ကြည်ညိုဖွယ်ရာ သာဓကတစ်ခုဖြစ်သည်။
မထေရီမသည် ဇီဝက၏ ဥယျာဉ်သို့အသွား လမ်း၌ လူရမ်းကားတစ်ဦးက လမ်းပိတ်၍ နှောင့်ယှက်ကာ၊ သူသည် မထေရီမ၏ သမင်မျက်လုံးကဲ့သို့ လှပသော မျက်လုံးကို အလွန်စွဲလမ်းကြောင်း ပြောဆိုသည်။
ထိုအခါ သုဘာထေရီမသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ မိမိ၏ မျက်လုံးအစုံကို ချက်ချင်းထုတ်ယူ၍ ထိုသူအား ပေးလိုက်လေသည်။
လူရမ်းကားလည်း အလွန်ကြောက်လန့်တောင်းပန်ပြီး နောင်အခါ ဤသို့မပြုတော့ပါဟု ဝန်ခံထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ တရားအပေါ် သက်ဝင်ယုံကြည်မှု၊ ခန္ဓာအပေါ် စွဲလမ်းမှုကင်းပုံနှင့် အံမခန်းသော သတ္တိကို ပြသနေပါသည်။
နိဂုံး ထေရီဂါထာသည် အမျိုးသမီးတို့၏ လွတ်မြောက်ရေး ကြွေးကြော်သံများဟုပင် တင်စားနိုင်သော အစွမ်းထက်သည့် စာပေရတနာများ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် လူ့ဘဝ၏ ဒုက္ခအမျိုးမျိုးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အမျိုးသမီးတို့သည်လည်း ဓမ္မကို လက်ကိုင်ထား၍ ကြိုးစားအားထုတ်ပါက အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ဆိုက်ရောက်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
ထို့ကြောင့် ထေရီဂါထာသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များအတွက်သာမက၊ ကမ္ဘာ့စာပေလောကအတွက်ပါ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော၊ လေးနက်သည့် စိတ်ဓာတ်ခွန်အားနှင့် ဉာဏ်ပညာကို ပေးစွမ်းနိုင်သော ကျမ်းတစ်စောင်အဖြစ် ထာဝရတည်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။
ထေရာပဒါန် ဟူသော ပါဠိဝေါဟာရသည် "မထေရ်တို့၏ (ရှေးကောင်းမှုဟူသော) အကြောင်းအရာ၊ အဋ္ဌုပ္ပတ္တိ" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
၎င်းသည် ခုဒ္ဒကနိကာယ်တွင် ပါဝင်သော အပဒါနပါဠိတော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ရဟန္တာမထေရ်မြတ်တို့၏ ဘဝဖြစ်စဉ် အထ္ထုပ္ပတ္တိများကို ဂါထာများဖြင့် ဖွဲ့ဆိုထားသော ကျမ်းတစ်စောင်ဖြစ်သည်။
ထေရာပဒါန(န) [ထေရ+အပဒါန] ထေရာ- ပဒါန်၊ (က) မထေရ်တို့၏ (ရှေးကောင်းမှု ဟူသော ) - အကြောင်းအရာ - အဋ္ဌုပ္ပတ်။
(ခ) ယင်း.ကို ပြဆိုရာကျမ်း။
(ယင်း·သည်... ဗုဒ္ဓ,ပစ္စေကဗုဒ္ဓ, ထေရ ထေရီ-အပဒါန် ၄-မျိုးတွင် အပါအဝင်ဖြစ်၏။
ယင်း-၌ ၀ဂ်ပေါင်း ၅၁, အပဒါန်ပေါင်း.၅၁ဝ ပါဝင်၏။
အပ၊ဋ္ဌ၊ ၁။
၁၁၂-၃။
) ထေရော စ ထေရော စေတိ ထေရာ၊ ထေရာနံ အပဒါနံ ကာရဏံ ထေရာ ပဒါနံ။
အပဒါနပါဠိတော်၏ ဖွဲ့စည်းပုံ အပဒါနပါဠိတော်တွင် အပိုင်းကြီး (၄) ပိုင်း ပါဝင်သည်- ဗုဒ္ဓအပဒါန် (ဘုရားရှင်၏ အတိတ်ဘဝအကြောင်း) ပစ္စေကဗုဒ္ဓအပဒါန် (ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့၏ အတိတ်ဘဝအကြောင်း) ထေရအပဒါန် (ရဟန္တာမထေရ်ပေါင်း ၅၁၀ ကျော်၏ အတိတ်ဘဝအကြောင်း) ထေရီအပဒါန် (ရဟန္တာမထေရီမ ၄၀ ၏ အတိတ်ဘဝအကြောင်း) ဤတွင် ထေရာပဒါန်သည် ဝဂ်ပေါင်း (၅၁) ဝဂ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ထေရီပဒါန်သည် ဝဂ်ပေါင်း (၄) ဝဂ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။
ထေရာပဒါန်၏ ဇာတ်လမ်းဖွဲ့ပုံနှင့် အဓိကအကြောင်းအရာ ထေရာပဒါန်၏ အဓိကဇာတ်လမ်းဖွဲ့ပုံမှာ ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော မထေရ်တစ်ပါးက မိမိ၏ အတိတ်ဘဝတစ်ခုတွင် ရှေးဘုရားရှင်တစ်ဆူဆူအား ကုသိုလ်ကောင်းမှုတစ်ခုခု ပြုလုပ်ခဲ့ပုံ၊ ထိုကောင်းမှုကြောင့် ဘုရားရှင်ထံမှ နောင်အခါ ဂေါတမဘုရားရှင်လက်ထက်တွင် တရားထူးရမည်ဟု ဗျာဒိတ်စကားရရှိခဲ့ပုံ၊ နှင့် ထိုဗျာဒိတ်တော်အတိုင်း ယခုနောက်ဆုံးဘဝ၌ ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာပုံတို့ကို မိမိကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ဟောကြားဟန်ဖြင့် ဖွဲ့ဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သံသရာ၏ ရှည်လျားကျယ်ပြန့်မှုနှင့် ကံတရား၏ အစွမ်း ဤကျမ်းကို ဖတ်ရှုခြင်းဖြင့် ရရှိနိုင်သော အကြီးမားဆုံး အသိဉာဏ်နှင့် ဓမ္မသံဝေဂမှာ သံသရာ၏ ရှည်လျားကျယ်ပြန့်ပုံ ဖြစ်သည်။
ယခုဘဝ၌ ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူကြသော မထေရ်မြတ်တို့သည် အတိတ်ဘဝများစွာက အလွန်စုံလင်သော ဘဝများ၌ ကျင်လည်ခဲ့ကြသည်ကို တွေ့ရသည်- တိရစ္ဆာန်ဘဝများ: နဂါး、 ဂဠုန်、 ကိန္နရာ、 ခြင်္သေ့、 မျောက်、 ဆင်、 ဟင်္သာ、 လိပ်、 မိကျောင်း စသည်ဖြင့်။
လူ့ဘဝအမျိုးမျိုး: ရသေ့、 ဝိဇ္ဇာဓိုရ်、 ဘုရင်、 သူဌေး、 တရားသူကြီး、 ဆေးဆရာ၊ လယ်သမား、 ကူးတို့သမား、 ပန်းသည်、 ပန်းပဲသမား、 မုဆိုး、 လက်သမား、 ဥယျာဉ်စောင့်、 မုန့်သည်、 ထရံယက်သူ、 ဝက်သတ်သမား、 သူတောင်းစား စသည်ဖြင့်။
ဤသို့ အထက်တန်းလွှာမှ အောက်တန်းကျသော ဘဝအထိ၊ လူဘဝမှ တိရစ္ဆာန်ဘဝအထိ အစုံအလင် ကျင်လည်ခဲ့ကြပုံကို သိရသောအခါ၊ သံသရာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံနှင့် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မည်မျှ ပြေးလွှားရဦးမည်ကို စဉ်းစားမိရင်း ကုသိုလ်တရား၌ မမေ့မလျော့အားထုတ်ရန် ဓမ္မသံဝေဂတရားများ တိုးပွားစေသည်။
ထေရီပဒါန်ဟူသည်မှာ "ထေရီ" (အကြီးအမှူးဖြစ်သော ရဟန်းမ) နှင့် "အပဒါန" (ရှေးကောင်းမှုဟူသော အကြောင်းအရာ၊ အတ္ထုပ္ပတ္တိ) ဟူသော စကားလုံးနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထေရီမတို့၏ ရှေးဘဝက ပြုခဲ့သော ကောင်းမှုကံများနှင့် ထိုကံတို့၏ အကျိုးကြောင့် ယခုဘဝတွင် တရားထူးရရှိပုံ အကြောင်းအရာများ၊ အတ္ထုပ္ပတ္တိများကို ဖော်ပြရာကျမ်း ဖြစ်သည်။
ဤကျမ်းတွင် ဝဂ်ပေါင်း ၄ ခန်းနှင့် အပဒါန် (အတ္ထုပ္ပတ္တိ) ပေါင်း ၄၀ ပါဝင်ပါသည်။
အပဒါနပါဠိတော် နှင့် ထေရီပဒါန် ထေရီပဒါန်သည် ကျယ်ပြန့်သော အပဒါနပါဠိတော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အပဒါနပါဠိတော်တွင် ဗုဒ္ဓအပဒါန်၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓအပဒါန်၊ မထေရ်မြတ်တို့၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိများ (ထေရာပဒါန် - ဝဂ်ပေါင်း ၅၆ ဝဂ်) နှင့် ထေရီမတို့၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိများ (ထေရီအပဒါန် - ဝဂ်ပေါင်း ၄ ဝဂ်) ပါဝင်သည်။
ဤကျမ်းများသည် ထေရဂါထာ၊ ထေရီဂါထာ ပါဠိတော်များနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသည်။
ထေရီပဒါန်၏ အဓိကအကြောင်းအရာ ကျမ်း၏ အဓိက သဘောတရားမှာ ရှေးဘုရားရှင်တစ်ဆူဆူထံတွင် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတစ်ခုခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် တရားတော်ကို နာကြားရပြီး ကျွတ်တမ်းဝင်ရမည်ဟု ဗျာဒိတ်စကားရရှိခဲ့ပုံ၊ ထိုဗျာဒိတ်စကားအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာပုံတို့ကို ပြန်လည်ဟောကြားသည့်ဟန်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။
ဤအတ္ထုပ္ပတ္တိများကို ဖတ်ရှုခြင်းဖြင့် ထေရီမများသည် နောက်ဆုံးဘဝတွင် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများအဖြစ် ကျွတ်တန်းဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ အတိတ်ဘဝများစွာက မည်သို့သော ဘုံဘဝများ၌ ကျင်လည်ခဲ့ကြသည်ကို သိရှိနိုင်သည်။
ဤသည်က သံသရာ၏ ရှည်လျားကျယ်ပြန့်ပုံကို သိမြင်စေပြီး မိမိတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရား၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ဝီရိယတို့ကို မွေးမြူရန် တွန်းအားပေးပါသည်။
ထူးခြားချက်များ ထေရီပဒါန်တွင် ထူးခြားချက်တစ်ခုမှာ မဟာပဇာပတိဂေါတမီထေရီမ၊ ယသောဓရာထေရီမ အစရှိသော ထင်ရှားသည့် ထေရီမအချို့တို့၏ ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်ခန်းများကိုပါ အသေးစိတ် ထည့်သွင်းဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။
မဟာပဇာပတိဂေါတမီထေရီမ၏ ပရိနိဗ္ဗာန်စံခန်း: ငိုကြွေးနေသော အမျိုးသမီးပရိသတ်ကို နှစ်သိမ့်တော်မူခဲ့ပြီး တရားဓမ္မကျင့်ကြံရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။
သာသနာတော် စည်ပင်နေချိန်၊ သံဃာအဖွဲ့အစည်း ညီညွတ်နေချိန်၊ အနှောင့်အယှက်ကင်းချိန်ဖြစ်၍ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရန် သင့်တော်ကြောင်း ဆင်ခြင်ခဲ့သည်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်ထံ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရန် ခွင့်ပန်ရာတွင် မိမိသည် ဘုရားရှင်၏ မယ်တော်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဘုရားရှင်က တပည့်တော်၏ ခမည်းတော်ဖြစ်ကြောင်း၊ လောကီနို့ရည်တိုက်ကျွေးခဲ့မှုနှင့် ထာဝရငြိမ်းအေးသော ဓမ္မနို့ရည်တိုက်ကျွေးမှုကို နှိုင်းယှဉ်လျှောက်ထားခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးအနေဖြင့် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ခြေဖဝါးတော်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဦးတိုက်ဖူးမြော်ခွင့်တောင်းပြီး၊ ဘိက္ခုနီသာသနာ တည်ထောင်ခြင်းနှင့် ရဟန်းမများကို ဆုံးမရာတွင် အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာရှိခဲ့ပါက ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။
အရှင်အာနန္ဒာ ငိုကြွေးသည်ကိုမြင်၍ "သားချစ်အာနန္ဒာ တိုက်တွန်းသောကြောင့်သာ အမျိုးသမီးများ ရဟန်းပြုခွင့်ရခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သားချစ်၏ ကြိုးပမ်းမှု အရာထင်ခဲ့၍ စိတ်မကောင်းမဖြစ်သင့်ကြောင်း" နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။
သူမ၏ ဈာပနကို မြတ်စွာဘုရားရှင်ကိုယ်တိုင် စီမံပေးခဲ့ပြီး အလွန်စည်ကားသိုက်မြိုက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။
အနှစ်ချုပ် ထေရီပဒါန်သည် ထေရီမအရှင်သူမြတ်တို့၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းများ၊ သူတို့၏ သံသရာတစ်လျှောက် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့မှုများနှင့် နောက်ဆုံးတွင် နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ခဲ့ပုံများကို ဖော်ပြထားသော တန်ဖိုးရှိသည့် ကျမ်းတစ်စောင်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အမျိုးသမီးများအတွက်သာမက ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်အားလုံးအတွက် သံဝေဂယူစရာ၊ အတုယူစရာများနှင့် တရားဓမ္မကို ပိုမိုနားလည်တန်ဖိုးထားစေနိုင်သော အကြောင်းအရာများ ပြည့်နှက်နေပါသည်။
စရိယာပိဋကဟူသည် ခုဒ္ဒကနိကာယ်အပါအဝင် သုတ္တန်ပိဋကကျမ်းတစ်စောင်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ရှေးဘဝတို့က ဘုရားရှင်ဖြည့်ကျင့်ဆည်းပူးခဲ့သော အကျင့်စရိယာတို့၏ အာနုဘော်တို့ကို ထင်ရှားစွာဖော်ပြသော ပါဠိတော်ဖြစ်သည်။