kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ယင်းကဲ့သို့ အကျိုးတူ စည်းလုံး ညီညွတ်ခဲ့ကြသော ထိုနိုင်ငံများကို ၇၇ နိုင်ငံအုပ်စု ဟူ၍ ၎င်း၊ ၇၇ နိုင်ငံ ဟူ၍လည်းကောင်း ကင်ပွန်း တပ်ခဲ့ကြသည်။
ယင်းအုပ်စုတွင် နောက်ထပ် နိုင်ငံသစ်များ တိုးပွား လာခဲ့ သော်လည်း ၇၇ နိုင်ငံအုပ်စု ဟူ၍ပင် အမည်တွင်လျက် ရှိပေသည်။
အင်အားတောင့်တင်း စည်းလုံးလာခဲ့ကြသော နိုင်ငံငယ် များသည် အုပ်စုကြီးနှစ်ခုဖြစ်သော အရင်းရှင်အုပ်စု နှင့် ဆိုရှယ်လစ် အုပ်စုကြီးတို့တွင် ပါဝင်ခြင်းမပြုပဲ သီးခြားရပ်တည်၍ မိမိတို့ အကျိုးတူ ကိစ္စရပ်များကိုသာ ဆောင်ရွက်လာကြရာ အရေးပါ အရာရောက်လာပြီး အုပ်စုကြီး နှစ်စုမှ သီးခြားဟူသော သဘောဖြင့် တတိယအုပ်စုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ် တည်ရှိလာခဲ့လေသည်။
ယူဂိုစလားဗီးယားနိုင်ငံ ဗဲလဂရိတ်မြို့တွင် ၁၉၆၁ ခုနှစ်၌ ပထမဆုံး ကျင်းပခဲ့သော ဘက်မလိုက်နိုင်ငံများ အစည်းအဝေးတွင် နိုင်ငံပေါင်း ၂၅ နိုင်ငံသာ တက်ရောက်ခဲ့ သော်လည်း သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ ကိုလံဗိုမြို့တွင် ၁၉၇၆ ခုနှစ်၌ ကျင်းပခဲ့သော ပဉ္စမအကြိမ်မြောက် ဘက်မလိုက် နိုင်ငံများ အစည်းအဝေးတွင်မူ နိုင်ငံပေါင်း ၈၅ နိုင်ငံအထိ တက်ရောက်ခဲ့သဖြင့် တစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အတွင်း တတိယ အုပ်စုတွင် နိုင်ငံပေါင်း သုံးဆခွဲမျှ တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။
ဘက်မလိုက် လှုပ်ရှားမှုတွင် ပါဝင်လာခဲ့ကြသော ယင်း တတိယအုပ်စု နိုင်ငံများကို ဘက်မလိုက်နိုင်ငံများ၊ ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများ၊ ကြားနေနိုင်ငံများ၊ အခြေအနေအရ ပါဝင် ပက်သက်ခြင်း မရှိသော နိုင်ငံများ၊ ၇၇ နိုင် ငံအုပ်စု၊ ၇၇ နိုင်ငံ တတိယကမ္ဘာ စသည်ဖြင့် နေရာဌာနနှင့် အချိန်အခါကို လိုက်၍ အမျိုးမျိုး ကင်ပွန်းတပ် ခေါ်ဝေါ်လျက် ရှိကြပေသည်။
ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂကြီးတွင် ယင်းနိုင်ငံများ၏ အင်အားသည် တစ်စတစ်စ တိုးတက်၍ လာနေပေသည်။
တတိယကမ္ဘာသည် ပြည်သူ့တရုတ်ပြည်က ဖော်ဆောင် လာသော ကမ္ဘာသုံးခုသီဝရီ နှင့် တူညီခြင်း မရှိပေ။
တရုတ်ပြည်၏ ကမ္ဘာသုံးခု သီဝရီမှာ စီးပွားရေးနှင့် လူမှုရေးတို့ အပေါ်တွင် အခြေမပြုဘဲ အင်အားတောင့်တင်းမှု များအပေါ် မူတည်၍ အင်အားလွန် နိုင်ငံများ ဖြစ်သော အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုနှင့် ရုရှတို့ကို ပထမကမ္ဘာအဖြစ် ၎င်း၊ ဖွံ့ဖြိုးပြီး နိုင်ငံများဖြစ်သော ဗြိတိန်၊ ပြင်သစ်၊ ဂျာမန်ဒီမိုကရက်တစ် သမ္မတနိုင်ငံ၊ ချက်ကိုဆလိုဗားကီးယား နိုင်ငံ စသည်တို့ကို ဒုတိယမ္ဘာ အဖြစ်၎င်း၊ တရုတ်ပြည်သူ့ သမ္မတနိုင်ငံ အပါအဝင် ဖွံ့ဖြိုးဆဲ နိုင်ငံတို့ကိုမူ တတိယကမ္ဘာ အဖြစ်၎င်း ဖော်ဆောင်ခဲ့သည်။
တရုတ်တို့၏ ကမ္ဘာ့သုံးခု သီဝရီ မှာ စည်းရုံးရေး မဟာဗျူဟာ တစ်ရပ် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည် ကိုးကား မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း Category:နိုင်ငံရေး။
နဂါးနီသီချင်း နဂါးနီစာအုပ်အသင်း စနေ နဂါးနီ။
ဦးပညာဇောတ (အဂ္ဂမဟာသဒ္ဓမ္မဇောတိကဓဇ) မွေးသက္ကရာဇ် ၁၂၈၁ ခုနှစ်၊ တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း၊ ၁၀ ရက်၊ (ကြာသပတေးနေ့) နိုင်ငံ 25px မြန်မာ အမည်ရင်း မိဘအမည် ဦးအောင်ဆေး+ ဒေါ်ရွေမှုံမွေးဖွားရာ ဒေသ ပဲခူးတိုင်း(အနောက်ပိုင်း)၊ ပြည်ခရိုင်၊ သဲကုန်းမြို့နယ်၊ ကွေ့တတ်အုပ်စု၊ အင်တိုင်းရွာထင်ရှားကျော်ကြားမှု နိုင်ငံတော် ဩဝါဒစရိယ ဆရာတော်လောင်းလျာသည် ပဲခူးတိုင်း(အနောက်ပိုင်း) ပြည်ခရိုင် သဲကုန်းမြို့နယ် ကွေ့တတ်အုပ်စု အင်တိုင်းရွာ ခမည်းတော် ဦးအောင်ဆေး၊ မယ်တော် ဒေါ်ရွှေမှုံတို့မှ ၁၂၈၁ ခုနှစ် တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း ၁၀ ရက် (ကြာသပတေးနေ့)တွင် ဖွားမြင်တော်မူသော သားရတနာ တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ရှင်ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိတော်မူခြင်း ဆရာတော် လောင်းလျာသည် ၁၂၉၆ ခုနှစ် တပို့တွဲလတွင် ကွေ့တက်ကျောင်း ဆရာတော် ဦးကေသရကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍ ခမည်းတော်၊ မယ်တော်တို့၏ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟဖြင့် ရှင်သာမဏေအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ၁၃၀၀ ပြည့်နှစ် တပေါင်းလပြည့်နေ၌ ခမည်းတော်၊ မယ်တော်တို့၏ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟဖြင့် ကွေ့တက်ကျောင်းဆရာတော် ဦးကေသရကိုပင် ဥပဇ္ဈာယ်ပြု၍ ယင်းကျောင်းခဏ္ဍသိမ်၌ မြင့်မြတ်သော ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိတော်မူခဲ့သည်။
ပရိယတ္တိစာပေသင်ယူဆည်းပူးတော်မူခြင်း ဆရာတော်လျောင်းလျာသည် ပဲခူးတိုင်း(အနောက်ပိုင်း) သဲကုန်းမြို့ ထန်ရင်းကျောင်းဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တ ဝိသုဒ္ဓ၊ ပခုက္ကူမြို့ မဟာဝိသုတာရာမတိုက် ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တ ပညာ၊ ပြည်မြို့ ဇောတိကာရုံပါဠိတက္ကသိုလ်ကျောင်းတိုက် ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တ တေဇနိယတို့ထံ ပိဋကတ်ကျမ်းစာများကို သင်ယူ ဆည်းပူးတော်မူခဲ့သည်။
စာပေပို့ချခြင်းနှင့် သာသနာရေး အားပေးဆောင်ရွက်တော်မူခြင်း ဆရာတော်သည် သဲကုန်းမြို့နယ်အတွင်း၌ ဘုန်းတော်ကြီးသင် ပညာရေးကျောင်းများ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာယဉ်ကျေးမှု သင်တန်းများ ပို့ချသင်ကြားနိုင်အောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်း၊ အဘိဓမ္မာစာမေးပွဲများ ဖြေဆိုနိုင်အောင် ကျောင်းသားကျောင်းသူ တစ်ရာကျော်တို့အား ၂၁ နှစ်တိုင်တိုင် သင်ကြား ပို့ချပေးခဲ့ခြင်း၊ သံဃာ့အဖွဲ့အစည်းအဆင့်ဆင့်တွင် ပထမအကြိမ်၌ မြို့နယ်သံဃာနာယကအဖွဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌတာဝန်၊ ဒုတိယအကြိမ်၊ တတိယအကြိမ်၊ စတုတ္ထအကြိမ်တို့၌ မြို့နယ်သံဃာနာယကအဖွဲ့ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ၂၀၀၁ ခုနှစ်မှ စ၍ နိုင်ငံတော် ဩဝါဒစရိယအဖြစ်လည်းကောင်း သာသနာရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စများကို အားပေးဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်။
ဘွဲ့တံဆိပ်တော် အလှူခံရရှိတော်မူခြင်း ဤသို့လျှင် သာသနာတော်အကျိုး သယ်ပိုးဆောင်ရွက်တော်မူပြီး လဇ္ဇီပေသလ သိက္ခာကာမ ပရိယတ္တိဝိသာရဒ စသော ဂုဏ်တို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၍ ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော် အစိုးရက ၁၃၆၆ ခု၊ ခရစ်နှစ်၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် အဂ္ဂမဟာသဒ္ဓမ္မ ဇောတိကဓဇ ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းပူဇော်ခဲ့သည်။
ဘဝနတ်ထံ ပျံလွန်တော်မူခြင်း ဆရာတော်ကြီးသည် သာသနာအကျိုး သယ်ပိုးဆောင်ရွက်တော်မူရင်း သက်တော် (၉၂) နှစ်၊ သိက္ခာတော် (၇၂) ဝါအရ၊ ၁၃၇၂ ခုနှစ် တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော် ၁ ရက်၊ ၂၂-၁၁-၂၀၁၀ (တနင်္လာနေ့) နံနက် ၅ နာရီ၊ မိနစ် ၃၀ အချိန်တွင် ဘဝနတ်ထံ ပျံလွန်တော်မူကြောင်းကို မြန်မာနိုင်ငံ သာသနာရေးဦးစီးဌာနမှ ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့လေသည်။
ခြောက်နိုင်ငံ မျက်နှာစုံညီ စည်းဝေးပွဲသည် မြောက်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ ဖျက်အားပျင်းလက်နက်အရေး ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် စည်းဝေးပွဲဖြစ်သည်။
ဤစည်းဝေးပွဲတွင် ပါဝင်ဆွေးနွေးကြသော နိုင်ငံများမှာ ကိုရီးယား ဒီမိုကရက်တစ် ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ (မြောက်ကိုရီးယား) ကိုရီးယား သမ္မတနိုင်ငံ (တောင်ကိုရီးယား) တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရုရှနိုင်ငံ ဂျပန်နိုင်ငံ တို့ဖြစ်ကြသည်။
၂၀၀၃ ခုနှစ်တွင် မြောက်ကိုရီးယားမှ နျူကလီးယားလက်နက် မပြန့်ပွားရေးစာချုပ်မှ နုတ်ထွက်ခဲ့ပြီးနောက် သက်ဆိုင်ရာ ၆ နိုင်ငံမှ ဤဆွေးနွေးပွဲကို ကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။
၂၀၀၃ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၇ ခုနှစ်အကြား ၅ ကြိမ် ကျင်းပခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း မြင်သာထင်ရှားသည့် တိုးတက်မှု မရှိခဲ့ပေ။
ပဉ္စမအကြိမ်မြောက် ဆွေးနွေးပွဲ၏ တတိယအဆင့် ရောက်မှသာ မြောက်ကိုရီးယားက ၎င်း၏ နျူကလီးယား အဆောက်အအုံများကို ပိတ်ပစ်ရန်၊ မြောက်ကိုရီးယားအား လောင်စာ အကူအညီပေးရန်၊ အမေရိကန်၊ ဂျပန်စသည့်နိုင်ငံများနှင့် ပုံမှန်ဆက်ဆံရန် သဘောတူခဲ့သည်။
ရှေးခေတ် မီးပုံးပျံပုံစံ မီးပုံးပျံသည် လူလုပ်သော မိုးပျံသည့် ပစ္စည်းများအနက်မှ ရှေးအကျဆုံး တီထွင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် မီးပုံးပျံ ဦးကျော်ရင်သည် မီးပုံးပျံစီး၍ စွန့်စားမှု အမျိုးမျိုး လုပ်ပြသည့်အတွက် လူသိများသည်။
တောင်ကြီး တန်ဆောင်တိုင် မီးပုံးပျံပွဲတော်သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် နှစ်စဉ် အစည်ကားဆုံးကျင်းပသော မီးပုံးပျံပွဲတော် ဖြစ်သည်။
တောင်ကြီးတန်ဆောင်တိုင်ပွဲတော်သည် ရှမ်းပြည်နယ်၊ တောင်ကြီးမြို့တွင် နှစ်စဉ် တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့ အနီးဝန်းကျင်၌ ကျင်းပသည့် ရိုးရာပွဲတော် တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
မီးပုံပျံပွဲတော်တွင် နေ့မီးနှင့် ညမီးဟူ၍ နှစ်မျိုးခွဲကာ ပြိုင်ပွဲများ ကျင်းပလေ့ရှိသည်။
နေ့ပိုင်း အလှလွှတ် မီးပုံးပျံများသည် အများအားဖြင့် တိရစ္ဆာန် ရုပ်ပုံများ ဖြစ်ပြီး ညလွှတ်မီးပုံပျံများတွင်မူ ညမီးကြီးနှင့် စိန်နားပန်ဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိသည်။
ညမီးကြီးမှာ မီးပုံပျံအောက်ဆွဲတွင် ယမ်းခွေပါဝင်ပြီး မီးပုံပျံ ပျံတက်သည့် ကာလအတွင်း မီးရှူးမီးပန်းများပစ်လွှတ်ကာ ညမြင်ကွင်းကို အလှဆင်ကြသည်။
စိန်နားပန်မှာမူ မီးပုံပျံ အပြင်ကိုယ်ထည်ပေါ်နှင့် အောက်ဆွဲတွင် မီးပုံးအရောင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ရုပ်ပုံများသော်လည်းကောင်း စာလုံးများသော်လည်းကောင်း ပုံဖော်ကာ လွှတ်တင်ကြသည့် မီးပုံပျံ အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
တောင်ကြီးတန်ဆောင်တိုင်ပွဲတော်ကို မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၁၂ ခုနှစ်၊ ခရစ်နှစ် ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်မှစ၍ ပြိုင်ပွဲအဖြစ် ကျင်းပလာသည်။
ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်းရိုးရာမီးပုံးပျံပညာရှင်များအသင်း ဓာတ်ပုံများ ဗွီဒီယို Category:ရှမ်းပြည်နယ် Category:မြန်မာ့ရိုးရာ ပွဲတော်များ။
အမျိုးသားယဉ်ကျေးမှုနှင့် အနုပညာတက္ကသိုလ်(ရန်ကုန်) () သည် ရန်ကုန်မြို့တွင် တည်ရှိသော တက္ကသိုလ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး မြန်မာ့ရိုးရာ အနုပညာဘာသာရပ်များအတွက် ဝိဇ္ဇာဘွဲ့၊ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့လွန်သင်တန်းများကို ဖွင့်လှစ်၍ သင်ကြားသည်။
တက္ကသိုလ်သင်ကြားရေးတွင် အသုံးပြုသောဘာသာမှာ အင်္ဂလိပ်စာဖြစ်ပြီး နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်များမှ ကျောင်းသူ/သားများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုခံရသည့် တက္ကသိုလ်လည်းဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း အမျိုးသားယဉ်ကျေးမှုနှင့် အနုပညာတက္ကသိုလ်(ရန်ကုန်) (ယခင် - 'ယဉ်ကျေးမှုတက္ကသိုလ်(ရန်ကုန်)') ကို ကမ္ဘာအေးစေတီလမ်း၊ ကမ္ဘောဇအဆောက်အဦဝင်းတွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့၍ ၁၉၉၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ၊ ၁၈ ရက်နေ့တွင် ယခုလက်ရှိတည်ရှိနေသော အမှတ်(၂၆)ရပ်ကွက်၊ အောင်ဇေယျလမ်း၊ ဒဂုံမြို့သစ်(တောင်ပိုင်း) သို့ ပြောင်းရွေ့ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
တက္ကသိုလ်စတင်ဖွင့်လှစ်စဉ်က ကျောင်းအုပ်ကြီးအဖြစ် ဦးမောင်မောင်ခိုင်က တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၁၉၉၄ တွင် ကျောင်းအုပ်ရာထူးမှ ပါမောက္ခချုပ်ရာထူးသို့ ပြောင်းလဲခန့်အပ်သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ယဉ်ကျေးမှု တက္ကသိုလ်ကို အမျိုးသားယဉ်ကျေးမှုနှင့် အနုပညာတက္ကသိုလ်(ရန်ကုန်)အဖြစ် ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ပါမောက္ခချုပ်များ ဦးမောင်မောင်ခိုင် (၁၉၉၃–၁၉၉၇) ဦးဇော်သန်း (၁၉၉၈–၁၉၉၉) ဦးတင်စိုး (၁၉၉၉–၂၀၀၉) ဒေါ်နန္ဒာမွှန်း (၂၀၀၉-၂၀၁၀) ဒေါ်စန္ဒာခင် (၂၀၁၀–၂၀၁၁) ဦးကျော်ဦး (၂၀၁၁-၂၀၁၅) ဦးအောင်နိုင်မြင့်(၂၀၁၅-၂၀၂၁) ဒေါ်ကေသီထွေး(၂၀၂၁-လက်ရှိ) ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် အမျိုးသားယဉ်ကျေးမှုနှင့်အနုပညာတက္ကသိုလ်(မန္တလေး) ကိုးကား Category:ရန်ကုန်မြို့ Category:ရန်ကုန်မြို့ရှိ တက္ကသိုလ်နှင့်ကောလိပ်များ Category:ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးအတွင်းရှိ တက္ကသိုလ်များ Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်နှင့်ကောလိပ်များ။
ကြက်ဟင်းခါးပင်၏ ရုက္ခဗေဒအမည်မှာ မိုမိုဒီကာ ကာရန်တီးယား (Momordica charantia) ဖြစ်ပြီး ကျူကာဘိုက်တွေစီယေး (Cucurbitaceae) မျိုးရင်းတွင် ပါဝင်သည်။
အခါးအရသာရှိသော အသီးများထဲတွင် အခါးဆုံးဖြစ်ပြီး နွယ်ပင်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
အင်္ဂလိပ်ဘာသာအမည်အားဖြင့် bitter melon, bitter gourd ဟုခေါ်ဆိုသည်။
၎င်း၏ ဇာတိဒေသကို အတိအကျမသိရပေ။
အပူပိုင်းဒေသတွင် ပေါက်ရောက်သည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ နီပေါနိုင်ငံ၊ အရှေ့တောင်အာရှ၊ တရုတ်၊ အာဖရိကတိုက်နှင့် ကရစ်ဘီယံဒေသတို့တွင် ပေါက်ရောက်သည်။
ဆေးဖက်ဝင်မှု ကြက်ဟင်းခါးသီးတွင် ပါဝင်သော ဓာတ်ပစ္စည်းများသည် ရင်သားကင်ဆာ ဖြစ်ပွားပျံ့နှံ့ခြင်းကို တားဆီးနိုင်သည့် အစွမ်းရှိကြောင်း အမေရိကန်မှ သုတေသနပညာရှင်များက ထုတ်ပြန်ခဲ့ကြသည်။
ကြက်ဟင်းခါးသီးတွင် ပါဝင်သည့်ဓာတ်ပစ္စည်းများသည် ရင်သားကင်ဆာ ဖြစ်ပွားတိုးတက်စေသည့် ဓာတုဖြစ်စဉ်လမ်းကြောင်းများကို တားဆီးနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
ရင်သားကင်ဆာဆဲလ်များ ကွဲပွားစေမှုကို ပိတ်ပင်နိုင်သလို ယင်းဆဲလ်များ ကို သေဆုံးစေရန်လည်း လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
ယခုတွေ့ရှိမှုမှာ ထပ်မံလေ့လာ ရန်များစွာလိုအပ်နေသေးကြောင်း ကင်ဆာ သုတေသနဂျာနယ်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည့် စစ်တမ်းကို ပူးတွဲရေးသားခဲ့သူ အမေရိကန်နိုင်ငံ ကော်လိုရာဒိုတက္ကသိုလ်မှ ဒေါက်တာ ရာဂျက်ရှ်အဂါဝယ်လ်က ပြောကြားခဲ့သည်။
ကြက်ဟင်းခါးသီးအမြောက် အမြားစားသုံးခြင်းဖြင့် ကင်ဆာကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်ဟု သက်သေပြုမပြောကြားနိုင်သေးကြောင်း ဒေါက်တာရာဂျက်ရှ်က ဆိုသည်။
ယခင်ကတည်းက ဆေးမြီးတိုများတွင် ကြက်ဟင်း ခါးသီးကို ဆီးချိုနှင့်ကူးစက်ရောဂါ များတွင် သုံးစွဲခဲ့ကြသည်။
ယခုတွေ့ ရှိမှုတွင်မှ ကင်ဆာကိုပါ ကာကွယ်နိုင် ဖွယ်ရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
ကြက်ဟင်းခါးသီးမှထုတ်ယူ သော ဓာတ်ပစ္စည်းများဖြင့် ရင်သား ကင်ဆာဖြစ်ပွားနေသူများအား ရောဂါမပျံ့နှံ့စေရန် အထောက်အကူ ပြုအာဟာရတစ်မျိုးအဖြစ် အသုံးပြု နိုင်ရေး ပညာရှင်များက ရည်ရွယ် ထားကြသည်။
ဗြိတိန်ကင်ဆာ သုတေသနမှ ဂျက်စီကာဟားရစ်က ဓာတ်ခွဲခန်းစမ်းသပ်မှုတွေအရ အပင်တော်တော်များများက ဓာတု ပစ္စည်းတွေဟာ ကင်ဆာဆဲလ်တွေကို သေစေနိုင်တယ်လို့တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအထဲက အနည်းငယ်ကပဲ အသုံးဝင်တဲ့ကင်ဆာဆေးဝါးတွေ ဖြစ်လာကြပါတယ်။
ဒါဟာ ကင်ဆာ ဝေဒနာရှင်တွေအတွက် အကျိုးရှိသလား၊ ဒါမှမဟုတ် အခြားဘေးထွက် ဆိုးကျိုးတွေ ရှိသေးလားဆိုတာ စမ်း သပ်မှုတွေအများကြီးလုပ်ဖို့လိုပါသေး တယ်ဟု သုံးသပ်ပြောကြားသည်။
Home - Eleven Media Group မြန်မာနိုင်ငံတွင်တွေ့နိုင်သောနေရာများ မြန်မာနိုင်ငံ နေရာ အနှံ့အပြား၌ စိုက်ပျိုးသည်။
သဘာ၀ အလျောက် ပေါက်ရောက်သော ကြက်ဟင်းခါးငယ်မျိုးလည်း ရှိသည်။
စိုက်ပျိုးပင် ဖြစ်သည်။
စိုက်ပျိုးပုံ စိုက်ခင်းပြုပြင်ခြင်း အစေ့ကို တိုက်ရိုက်ချ၍ စိုက်ပျိုးနိုင်သည်။
စိုက်ချိန်မှာ မိုးဦးတွင် တန်ခူးမှ နယုန် ၊ မိုးနှောင်းတွင် သီတင်းကျွတ်မှ တန်ဆောင်မုန်းဖြစ်သည်။
စိုက်ခင်းမြေအား ကောင်းစွာပြုပြင်ပြီး မြေဆွေးနှင့် နွားချေးရော၍ ချပေးကာ တစ်ပင်နှင့် တစ်ပင် ၂ ပေ ၊ တစ်တန်းနှင် တစ်တန်း ၃ ပေ ခြား၍ စင်ခံပေးရမည်။
ခြံစည်းရိုးများတွင်လည်း စိုက်နိုင်သည်။
စိုက်ပျိုးခြင်း စိုက်ကျင်းတစ်ကျင်းလျှင် ၃ စေ့မှ ၅ စေ့အထိ ချပြီး စိုက်နိုင်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း တွင်မူ လယ်ကွင်းများ၌ တစ်ကျင်းနှင့် တစ်ကျင်း ၄ ပေ ခွာ၍ စိုက်ကြသည်။
ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ပေါင်းလိုက်ခြင်း ၊ မြေဆွခြင်း လုပ်ငန်းများကို လိုအပ်သလို ပြုလုပ်ပေးရမည်။
ခဝဲ ၊ သခွားကဲ့သို့ အညွန့် များကို ဆိတ်ပစ်နိုင်လျှင် အသီးများသည်။
ရိတ်သိမ်းခြင်း စိုက်ပြီး ရက်ပေါင်း ၇၅ မှ ၉၀ ရက်အတွင်း အသီး သီးသဖြင့် ခူးယူသုံးစွဲနိုင်သည်။
အသုံးဝင်ပုံ မြန်မာဆေးကျမ်း များ အလိုအရ ခါး၏ ၊ စပ်ရှားရှားရှိ၏။
အေး၏ ၊ ကြေကျက်လွယ်၏ ၊ ဝမ်းကို သက်စေ၏ ၊ ပိုးကို နိုင်၏ ၊ ဆာလောင်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်၏ ၊ သည်းခြေသလိပ်ကို နိုင်၏။
မျက်စိရောဂါ ၊ ယောနိ၌ ဖြစ်သောရောဂါများ ၊ သွေးအားနည်းခြင်း ၊ ဆီးနှင့် စပ်သောရောဂါများကို ပျောက်စေသည်။
အသုံးပြုပုံ တရုတ် ကြက်ဟင်းခါးသီး အိန္ဒိယ ကြက်ဟင်းခါးသီး အရွက် ကြက်ဟင်းခါးရွက်ကို ဆား၊ ထန်းလျက်ထည့်၍ ၃ ခွက် တစ်ခွက်တင် ကျိုသောက်က တုန်ဖျား ၊ ချမ်းဖျား ပျောက်၏။
အရွက်ကြိတ်ညှစ်ရည်ကို သောက်လျှင် အူတွင်းရှိ ရောဂါပိုးများကို သေကြေပျက်စီး၏။
ကြက်ဟင်းခါးရွက်ရည်ကို ဖန်ခါးသီးနှင့် သွေးသောက်သော် အသည်းရောင်၍ အသားဝါသောရောဂါ ပျောက်ကင်း၏။
မူးမော်ခြင်း ပျောက်ရန်လည်းကောင်း ၊ ညှော်ခံဆေးအဖြစ်လည်းကောင်း ၊ ကြက်ဟင်းခါးရွက်ကိုချေ၍ ရှူပေးရ၏။
အဖျားကို နိုင်သော သတ္တိရှိသဖြင့် အရွက်ကို ကြိတ်၍ ရသော အရည်ကို တိုက်ပေးခြင်းဖြင့် သွေးလွန်တုပ်ကွေးရောဂါပျောက်၏။
ခွေးရူးကိုက်သောနေရာများတွင် အရွက်ကိုကြိတ်၍ အုံပေးခြင်း၊ အရည်ညှစ်ထည့်ပေးခြင်း ၊ သောက်ပေးခြင်းဖြင့် ပျောက်ကင်း၏။
အသီး ကြက်ဟင်းခါးသီးအခြောက်ကို ကျောက်ပျဉ်တွင် သွေးလူးသော် လည်ချောင်းရောင်သောရောဂါ ပျောက်ကင်း၏။
ကြက်ဟင်းခါးသီးရည်ကို ဆီနှင့် ရောသောက်က ကာလဝမ်းရောဂါ ပျောက်ကင်း ၏။
၎င်းအရည်တွင် ပျားရည် အနည်းငယ် ရောသောက်လျှင် ရေဖျဉ်းရောဂါ ပျောက်ကင်း၏။
အသီးနုအရည်ကို မီးပေါ်၌ နွေး၍ လိမ်းပေးလျှင် အဆစ်ရောင်ရောဂါ ပျောက်၏။
ဓာတ်ပုံများ ကိုးကား ရင်းမြစ်များ Weekly Eleven Journal Wiki English Bitter Gourd ကဏ္ဍ:အသီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပင်များ Category:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ကဏ္ဍ:ဖိလစ်ပိုင် အစားအစာ။
thumb|ဆွေလှိုင်ဦး ဆွေလှိုင်ဦး (၁၉၃၉ - ၁၉၇၉) ၁။
အမည်ရင်း - ဦးသက်ဝေ ၂။
မိဘအမည် - ဦးကိုကြီး + ဒေါ်အေး ၃။
မွေးသက္ကရာဇ် - ၂၆၊ ၉၊ ၁၉၃၉ ၄။
မွေးဖွားရာ ဒေသ - မန္တလေးမြို့ ၅။
ကလောင် အမည်ခွဲများ - မောင်ဆွေသက် ကိုယ်ရေးဖြစ်စဉ် ဆရာ ဆွေလှိုင်ဦးအား အဖ ဦးကိုကြီး၊ အမိ ဒေါ်အေးတို့မှ မန္တလေးမြို့တွင် ၁၉၃၉ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၂၆ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
မွေးချင်း ၄ ယောက် အနက် ဒုတိယမြောက် ဖြစ်သည်။
တပ်မတော် (လေ) တွင် အုပ်ခွဲ တပ်ကြပ်ကြီး အဆင့်ဖြင့် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ၁၉၇၆ ခုနှစ်တွင် အငြိမ်းစား ယူခဲ့သည်။
တပ်မတော် (လေ) တွင် တာဝန် ထမ်းဆောင်စဉ်ကပင် ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် ပြစ်မှု မဂ္ဂဇင်း၌ စာပေ စတင် ရေးသားခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က ကလောင်အမည်မှာ 'မောင်ဆွေသက်' ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် လျှို့ဝှက်သဲဖို မဂ္ဂဇင်းတွင် ဝတ္ထု အတို၊ အရှည်များ ရေးသားခဲ့သည်။
၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် 'အငြိုးတရစ် အဆိုးတရပ် အချစ် တဖူးငုံ' လုံးချင်း ဝတ္ထုတိုအား စတင် ရေးသား ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ဆရာ ဆွေလှိုင်ဦးသည် စာရေးခြင်း အပြင် ပန်းချီဆရာ၊ ဓာတ်ပုံဆရာ အဖြစ်ပါ လုပ်ကိုင် ခဲ့သည်။
ဆရာ ဆွေလှိုင်ဦးသည် ယခင် စာပေလုပ်သား၊ မြန်မာနိုင်ငံ အသင်း၊ ပန်ချီ၊ ပန်းပု ကောင်စီ၊ ကုက္ကိုင်း ရေကူး အသင်း၊ စစ်မှုထမ်းဟောင်း အဖွဲ့၊ ကျိုက္ကဆံ မြင်းစီး အသင်းတို့တွင် အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဆရာ ဆွေလှိုင်ဦးသည် ၁၂၊ ၄၊ ၁၉၇၉ ခုနှစ်၊ ည ၉ နာရီ ၃ဝ မိနစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ဆရာ ဆွေလှိုင်ဦးသည် အမှတ် ၁၆၊ ဝေဠုဝန် (၁) လမ်း၊ ဝေဠုဝန်တောင်ရပ်ကွက်၊ စမ်းချောင်းမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်မြို့နယ်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။
ဆရာ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီး ဒေါ်မြတ်ရီဟန် (အထူး သူနာပြု- အမျိုးသမီးဆေးရုံ)၊ သမီး မနွေးနွေးဦး(B.A. - မြန်မာစာ)၊ သားမောင်ဇော်ရှင်း B. A. Hons. (Psychology) တို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
အငြိုးတရစ် အဆိုးတရပ် အချစ်တဖူးငုံ (၁၉၇၄) ၂။
မြသည်စံအိမ် နေညိုချိန် (၁၉၇၅) ၃။
ရွှေလှေကားနှင့် တက်ခဲ့ပါ (၁၉၇၅) ၄။
ဂျက်မ (၁၉၇၆) ၅။
မချောလေးယောက် ကိုယ်တစ်ယောက် (၁၉၇၆) ၆။
မြစံပယ်မြိုင် (၁၉၇၆) ၇။
အင့် (၁၉၇၆) ၈။
လေဟုန်စီး၍ မြေကြီးတုန် (ပထမပိုင်း) (၁၉၇၆) ၉။
လေဟုန်စီး၍ မြေကြီးတုန် (ဒုတိယပိုင်း) (၁၉၇၆) ၁၀။
နေတစ်လွှာ၊ လေတစ်လွှာ၊ မြေကမ္ဘာ (၁၉၇၇) ၁၁။
သွေးကပြောသော စကား (၁၉၇၇) ၁၂။
မချောဆယ်ယောက် ကိုယ်တစ်ယောက် (၁၉၇၇) ၁၃။
မအေးပွင့်၊ မြင့်မြင့်စန်း၊ လမ်းသုံးဆယ် (၁၉၇၇) ၁၄။
အချစ်ညရဲ့ ရင်ခုန်သံ (ပထမပိုင်း) (၁၉၇၇) ၁၅။
အချစ်ညရဲ့ ရင်ခုန်သံ (ဇာတ်သိမ်းပိုင်း) (၁၉၇၈) ၁၆။
ချစ် (၁၉၇၈) ၁၇။
တကိုယ်တော် ဘခက် (၁၉၇၉) ၁၈။
တကိုယ်တော် ဘခက်နှင့် ရင်သိမ့်တုန် ဝတ္ထုများ (၁၉၇၉) ၁၉။
မိုးပေါ်က မချော (၁၉၇၉) ၂၀။
ဈေးချိုသူ (၁၉၈၀) ၂၁။
ကြောင်ရိုင်းသုံးဆယ် (၁၉၈၄) ၂၂။
နေတစ်လွှာ၊ လေတစ်လွှာ၊ မြေကမ္ဘာ (၁၉၉၅) ၂၃။
မချောလေးယောက် ကိုယ်တစ်ယောက် ၂၄။
တတိယမြောက် မှည့် ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ ဆက်ဆံရေး ဦးစီးဌာန (ရုံးချုပ်)၊ စာတည်းအဖွဲ့ စုဆောင်း ပြုစုပြီး ရွှေဟင်္သာ စာအုပ်တိုက်မှ ၂၀၀၆ နိုဝင်ဘာမှာ ပထမအကြိမ် ထုတ်ဝေ ဖြန့်ချိခဲ့တဲ့ 'နှစ်ဆယ်ရာစု မြန်မာ စာရေး ဆရာများနှင့် စာစုစာရင်း (ဒုတိယတွဲ)' ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
မွေးစားစကားလုံးဟူသည် ဘာသာစကားတစ်ခု၏ ပင်ရင်းစကားလုံး မဟုတ်သည့် အခြားဘာသာစကားမှ စကားလုံးကို တိုက်ရိုက်အသံဖလှယ်၍ ယူသုံးသော စကားလုံးဖြစ်သည်။
ဤ အကြောင်းအရာတွင် မြန်မာဘာသာ စကား အတွင်း အသုံးပြုနေသော မြန်မာစကားပင်ရင်းမဟုတ်သည့် အခြားဘာသာစကားမှ ဆင်းသက်လာသော မွေးစားစကားလုံးများကို စာရင်းပြုစုဖော်ပြပါမည်။
သိရှိသူများက ထပ်မံဖြည့်စွက်ပေးပါရန်။
အင်္ဂလိပ်စကားမွေးစားစကားလုံးများ မွေးစားစကားလုံး မူရင်းစကားလုံး မွေးစားစကားလုံး မူရင်းစကားလုံး ဒါရိုက်တာ Director တာဝါ Tower မဂ္ဂဇင်း Magazine ဘောလုံး Football ကောလိပ် College ဘောလီဘော Volleyball ကင်မရာ Camera ဘက်စကတ်ဘော Basketball ကွန်ပျူတာ Computer ကိတ် Cake ကလစ် Clipကုမ္ပဏီCompany ရေဒီယို RadioမီတာMeter ကား Car ဘောလ်ပင် Ball Pen ကွန်ကရိ Concrete အင်တာနက် Internet မိုင် mile တရုတ်စကားမွေးစားစကားလုံးများ မွေးစားစကားလုံး မူရင်းစကားလုံး ကုချိုင် 韭菜 (kú-chhài) ကော်ပြန့် 薄饼 (piáⁿ) ကိုက်လန် 芥兰 (gaai³ laan⁴-²) ကွာစေ့ [瓜] (guā) ကွေ့တီယို 粿条 (kóe-tiâu) ကွမ်ရင်မယ်တော် 观音 (guānyīn) ကြာညို့ 酱油 (jiàngyóu) တီကေ့ 甜粿 (tiⁿ-ké) တူ 箸 (tū) တိုဟူး 豆腐 (dòufu) ထော်လာဂျီ (လယ်ထွန်စက်) 拖拉机 (tuōlājī) ထောင်ကဲ 头家 (thâu-ke) ဒင်းဆမ်း 点心 (dim² sam¹) ပေါက်စီ 包子 (baau¹ zi²) ဖဲ 牌 (pái) ဖော်လံဖား 扶𡳞脬 (phô͘-lān-pha) မာကျောက် 麻雀 (môa‑chhiok) မာလာရှမ်းကော 麻辣香锅 (málà xiāngguō) မောက်ချိုက် 冒菜 (màocài) မြီးရှေ 米線 (mǐxiàn) မြူစွမ် 面线 (mī‑sòaⁿ) လန်ချား 人车 (lâng-chhia) အီကြာကွေး 油炸粿 (iû-chiā-kóe) အော်ကွေ့ကြည် 芋粿 (ō͘-ké) အန်ပေါင်း 红包 (âng-pau) သံသ္ကၖတ စကားမွေးစားလုံးများ မွေးစားစကားလုံး မူရင်းစကားလုံး ဂဏပတိ ဂဏပတိ ဟိန္ဒူစကားမွေးစားစကားလုံးများ မွေးစားစကားလုံး မူရင်းစကားလုံး ပလာတာ paratha ပူရီ puri နံပြား naan ချာပါတီ chapati တိုရှည် Dosai (Dosa) စမူဆာ samosa (समोसा)အာလူးalu (आलू)ပိုက်ဆံpaisa (पैसा) အာရဗီစကားမွေးစားစကားလုံးများ မွေးစားစကားလုံး မူရင်းစကားလုံး ဒရဝမ် ဟာလဝါ haleweh အလံ alam ပါရှားမွေးစားစကားလုံးများ မွေးစားစကားလုံး မူရင်းစကားလုံး ဖာလူဒါ Faluda ယိုးဒယားစကားမွေးစားစကားလုံးများ မွေးစားစကားလုံး မူရင်းစကားလုံး ငံပြာရည် namplah နာမ် ဗ္ဗလဟ် ခေါက်ဆွဲ ကောဝ်စော်အေး နနွင်းမကင်း ကနောဝ်မ် မော်ဝ်ကင် မုံ့လက်ဆောင်း လောက်ဆောင် ကောက်လမ်ကျည်တောက် (ခဲတံချောင်း) ကောဝ်လမ် ဂျပန်စကားမွေးစားစကားလုံးများ မွေးစားစကားလုံး မူရင်းစကားလုံး ကိုကာဆူကီ ကာရာအိုကေ カラオケ (kaɽaoꜜke) မလေးစကားမွေးစားစကားလုံးများ မွေးစားစကားလုံး မူရင်းစကားလုံး ပန်းကန် pingan နာနတ် nanas မှတ်စု A. The Burmese word for flag, a lan (အလံ) comes from Arabic alam. This one was shocking to me, because Arabic seems like a very unlikely language to have influenced Burmese. But I was mistaken, because Arab traders first made contact with Burma during the 1400s and their ships probably carried flags, a term not present in the Burmese language at the time. B. The Burmese word for fish sauce, ngan bya yay (ငံပြာရည်) comes from Thai namplah. I always thought the ngan in ngan bya yay means “salty” (because salty is ‘ngan’ in Burmese), but I found out today, for the first time, they’re spelled differently in Burmese. C. The Burmese word for pineapple, na nat thi (နာနတ်သီး) comes from French ananas. The French were not as intimately tied in Burmese history as the British, but they apparently did make come cultural contributions. I’m assuming that the French either traded pineapples or introduced pineapple cultivation in Burma during the late 1800s (according to the Burmese government website). Interesting Burmese word origins – Fifty Viss D. ပုဇွန် သို့မဟုတ် ငါး−ငါးပိ၏ အဆီအနှစ်။
E. အမျှင်ဖြတ်ထားသော ဆန်။
F. ချိုမြိန်သော အရသာပါသည့် ဟင်းလျာ။
ယင်းဟင်းအိုးကို အပြင်ဘက်မှ ထောင့်တန်းမျဉ်းများ သားထားသည်။
G. ခေါက်ဆွဲကဲ့သို့ အုန်းနို့ချိုရည်နှင့် စားရသည့် ချိုမြိန်သော စားဘွယ်။
H. မီးကင်၍ ကျည်တောက်တွင်း ထည့်ထားသော အုန်းနို့နယ်ထားသည့် ကောက်ညှင်း။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာဘာသာစကား။
thumb|ခရာမှုတ်နေသည့် ကုန်းဘောင်ခေတ် မြန်မာတစ်ဦးပုံ တူရိယာ ၅ မျိုး ရှိသည့်အနက် သုသိရဟု ခေါ်သော အခေါင်းရှိစည်မျိုးတွင် တံပိုးမျိုး ၈ ပါး ပါဝင်သည်။
တံပိုးမျိုး ၈ ပါးကား ဒုလောင်း၊ ခရာကောက်၊ ခရာ၊ မြွာ၊ နှဲ၊ ဖက်လိပ်၊ လက်တံရှည်နှင့် လက်တံတို သို့မဟုတ် ချည်ချောင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။
မြန်မာ့ခရာသမိုင်းအကျဉ်း ခရာတံပိုး စသည်တို့ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို ရွှေဘုံနိဒါန်းကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ အလောင်းစည်သူ ဇမ္ဗူလည်သည့် ကာလ ကျွန်းဦးသပြေပင်သို့ ရောက်သည်။
ထိုဇမ္ဗူ့သပြေပင်ကို လေလာ၍ လေခတ်သည့်အသံ၊ အခက်အရွက်ချင်း ထိခိုက်သည့်အသံ၊ ဇန္ဗူ့သပြေသီး ရေသို့ကျသောအသံ၊ ရေမှပေါ်သည့် အသံတို့သည် အညီအညွှတ် မရှေးမနှောင်း ဖြစ်ကြ၍ သာယာနာပျော်ဖွယ်ရှိလေသည်များကို နှုန်းစံနှိုင်းရှည့်၍၊ တံရှည်တံမြွာ၊ သပြေသာခရာ၊ လင်းကွင်းများမှာ လေလာ၍ ပင်စည်အကိုင်းအခက်တို့ကို လေခိုက်သည့် အဟုန်၏အသံ၊ တံပိုးဒုံမင်းမှာ အကိုင်းအခွအကွေးအဝိုက်ကို လေခတ်၍ မြည်သော အသံများကို သဒ္ဒသဏ္ဌာန်ပြ၍ တီးမှုတ်ဆောင်ရွက်လေသည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ရှေးဦးခရာများနှင့် အသုံးပြုပုံ ရှေးအခါက ကမ္ဘာအရပ်ရပ်တွင် တိရစ္ဆာန်ဦးချိုများကို ခရာတံပိုးအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။
ထိုမှတစ်ဆင့်တက်ကာ နောင်အခါ၌ ဦးချိုပုံကို တု၍ ကြေးဖြင့် ခရာများကို ပြုလုပ်ကြသည်ဟု အနောက်တိုင်းသားများက ဆိုသည်။
ယခုထက်တိုင် ဦးချိုများကိုသာ မဟုတ် ခရုသင်းများကိုလည်း ခရာတံပိုးအဖြစ် အသုံးပြုကြလေသည်။
ထိုသို့ ဦးချိုနှင့် ခရာသင်းများကို တံပိုးအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်မှာ မှုတ်၍ အသံမည်သော ကိရိယာအဖြစ် ပြုလုပ်ရန် လွယ်ကူသည်က တစ်ကြောင်း၊ မှုတ်လိုက်သောအခါ ခရီးအဝေးမှ ကြားနိုင်သည်က တစ်ကြောင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် တောလိုက် မုဆိုးများ၊ ဆင်ဖမ်းသမားများ၊ လှေသဗ္ဗန်သမားများသည် တစ်ဦးကို တစ်ဦး၊ အချက်ပေးရာ၌ တံပိုးကို အသုံးပြုကြသည်။
ဦးချိုဖြင့် ပြုလုပ်သော တံပိုးမှုတ်သည်ကို အချို့အရပ်များတွင် ကဒိုးမှုတ်သည်ဟု ခေါ်လေသည်။
ခရာတိုံး ကဒိုးများသည် ယခုတိုင်အောင် ခေတ်မတိမ်သေးချေ။
လူတို့သည် ဦးချိုတံပိုးများကို အသုံးပြုကြရာမှ အခင်တပ်၍ မှုတ်ရသော နှဲ၊ ကြေးစသည်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ခရာ၊ ခလုတ်တပ် ခရာများကို တစ်စတစ်စ စမ်းသပ်တီထွင်လာကြသည်။
ဥရောပတိုက်သားများ မှုတ်သော ခရာသံကို မြန်မာတို့ကြားရသောအခါ ထိုခရာသံတီးကွက်များ အတုယူ၍ ခရာသံဆန်းများကို တီထွင်ခဲ့ကြသည်။
မြန်မာ ၁၂၄၀ ပြည့်နှစ်ခန့်တွင် ဆတိုင်မွှတ် ဦးကူး ရေးသော ဝေဿန္တာရာပြဇာတ်၌ ခရာသံသီချင်းသံကို တွေ့ရလေသည်။
ခရာအမျိုးအစားများ ယခုအခါ အသုံးပြုလျက်ရှိသော ခရာများကို အဓိကအားဖြင့် သုံးမျိုးခွဲခြားထားနိုင်သည်။
ပထမအမျိုးမှာ စစ်တပ်များ၌ အသုံးပြုသော အဝကျယ် ခရာမျိုး၊ ဒုတိယအမျိုးမှာ ဘယ်လဂျီယမ်လူမျိုး အဒေါ့ဆက်ဆိုသူ ထွင်သော ဆက်ဆိုဟွန်းခေါ် ခရာမျိုးနှင့် တတိယအမျိုးမှာ မှုတ်ရအလွန်ခက်သော ပြင်သစ်ခရာမျိုးဖြစ်၏။
ယခုခေတ် တူရိယာသံစုံဝိုင်းများတွင် အသုံးပြုသော ခရာများအနက် ပြင်သစ်ခရာကိုသာလျှင် ခရာစစ်ဟု ခေါ်ကြသည်။
တံပိုးခရာ လက်နှိပ် ခလုပ်ပါကော ကောနက်ခရာ၊ ခရာရှည်ကြီး စသည်တို့ကို ခရာဟူ၍ မခေါ်ကြတော့ဘဲ၊ တံပိုးခရာများဟူ၍ အသိအမှတ် ပြုထားကြလေသည်။
တံပိုးခရာများအနက် ဆက်ဆိုဟွန်းခေါ် တံပိုးခရာမှာ စင်စစ်အားဖြင့် ပထမအမျိုးအစား အဝကျယ် ခရာမျိုးတွင် လက်နှိပ်ခလုပ်ဖြင့် အခင်များကို ထိန်းမှုတ်ရသော ခရာဖြစ်၍၊ နှုတ်ခမ်းတေ့ မှုတ်ရသော နေရာ၌ ခွက်ငယ်ပုံ ကရိယာ တပ်ဆင်ထားသည်။
ယူဖိုးနီးယမ်းခေါ် မှုတ်ခရာမှာလည်း ဆက်ဆိုဟွန်းခရာတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။
ဆက်ဆိုဟွန်း ဆက်ဆိုဟွန်းခေါ် ကြေးနှဲကြီးမှာ မြန်မာနှဲကဲ့သို့ အခင်တပ်၍ မှုတ်ရသော တူရိယာမျိုးဖြစ်သည်။
အဒေါ့ဆက်ထွင်ခဲ့သော တူရိယာကရိယာဖြစ်သည်။
စစ်တီးဝိုင်းများနှင့် ခေတ်သစ် အကတီးဝိုင်းများ၌ ထိုနှဲကြီးကို အသုံးပြုကြသည်။
ထရမ်းပက် ထရမ်းပက်ဟူသော ခရာမျိုးမှာ အလျား ၈ပေရှိ၍ အဝကျယ်မှာ ၃/၈ လက်မ( ၃မူး ) မျှသာ ရှိသည်။
အဖျားဖက်သို့ ခေါင်းလောင်းပုံ ကားနေသည်။
ထိုမျှ အလျားရှည်သော ပြန်တံကို ကိုင်ရလွယ်အောင် ကွေး၍ ခွေထားသည်။
ယင်းသို့ ကွေးထားခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဝိုင်းခွေထားခြင်းဖြင့် ထရမ်းပက်ကို မှုတ်ရာ၌ ပင်ကိုသံ မပျက်နိုင်ပေ။
ထရမ်းပက်တွင် ပြန်တံပေါက်ကျည်း၍ အလျားရှည်သဖြင့် မှုတ်သည့်အခါ၌ ကြည်လင် စူးရှသော အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။
အခင်များမရှိသဖြင့် ခလုပ်များ မလိုပေ။
မှုတ်သူသည် လေယူလေသိမ်း မှန်မှလာသျှင် အသံကို လိုသလိုနှိမ့်ချည်၊ မြှင့်ချည် ထုတ်နိုင်သဖြင့် အမှုတ်ရ ခက်သည်။
ထို့ကြောင့် ထရမ်းပက်အစား လက်နှိပ်ခလုပ်ပါသော ကောနက်ခရာတိုမျိုးကို အသုံးပြုကြသည်။
ထိုခရာမှာ တူရိယာဝိုင်းတွင် အရွယ်အားဖြင့် အသေးငယ်ဆုံး တူရိယာ ဖြစ်သည်။
ကောနက် ကောနက်တွင် ပြွန်ကျပ်သုံးခု ပါ၍၊ ထိုပြွန်ကျပ်တို့၏ ခလုပ်များကို နှိမ့်ချည်၊ မြင့်ချည် ဖြင့် အသံကို အမျိုးမျိုးပြောင်းကာ မှုတ်နိုင်၏။
ထရွမ်းဗုန်း ထရွမ်းဗုန်းခေါ် ခရာရှည်ကြီးမှာ မှုတ်သူက လျှော့ရ၊ တွန်းရသည့် ခလုပ်ကို ကျင်လည်စွာ တွန်း၍ ဆုတ်၍ပေးခြင်းဖြင့် အသံကို ပြောင်းစေနိုင်သည်။
ကျူဗာ ကျူဗာခေါ် ဗေ့သံ ခရာတစ်မျိုးမှာ ကြေးနှင့် လုပ်သော ခရာများတွင် အသံလေးလေး နက်နက် မှုတ်နိုင်သော ခရာဖြစ်၍ ကောနက်ကဲ့သို့ အခင်များ ရှိသည်။
ပြင်သစ်ခရာ ပြင်သစ်ပြည့်ရှည် ၁၅ ဆက်မြောက် လူဝီဘုရင်လက်ထက်၌ အမဲလိုက်မုဆိုးများ အသုံးပြုသော ခရာတစ်မျိုးမှာ တံပိုးကဲ့သို့ ပြွန်တံရှည်ကြီး ဖြစ်၏။
ထိုခရာကို ဝိုင်း၍ ခွေထားခြင်းဖြင့် အမဲလိုက်ရာ၌ ပခုံးတွင် လွယ်၍ ယူဆောင်နိုင်၏။
ထိုခရာမျိုးကို ပြင်သစ်ခရာဟု ခေါ်လေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အပိုင်း-ခ၊ အတွဲ-၂။
နှာ-၂၅၁ ကိုးကား Category:ကိရိယာ Category:တူရိယာ Category:ဂီတ။
ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံသည် ဥရောပတိုက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တောင်များပတ်လည်ဝိုင်း လျက်တည်ရှိသော သမ္မတနိုင်ငံဖြစ်သည်။
ဂျာမနီ၊ ပြင်သစ်၊ အီတလီ၊ ဩစတြီးယား စသော နိုင်ငံကြီးများသည် ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံကို လေးဘက်လေးတန်မှ ခြံရံလျက်ရှိသည်။
သို့သော် နိုင်ငံကြီးများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ကျိုးအတွက် ထောက်မျှော်လျက်၊ ဤနိုင်ငံကို စစ်ရေးစစ်ရာနှင့် စပ်လျဉ်း၍အစဉ်ထာဝရ ကြားနေနိုင်ငံ ဟု အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။
ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံမှာ အကြမ်းအားဖြင့် စက်ဝိုင်းခြမ်း ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ၏။
တိုင်းပြည်၏ ၃ ပုံ ၂ ပုံမှာ အဲ့လပတောင်ကုန်းအဲ့လပတောင်တန်း ဒေသဖြစ်သည်။
ကျန် ၃ ပုံ ၁ ပုံမှာမြေဩဇာကောင်းမွန်ထက်သန်သော မြေနိမ့်လွင်ပြင်များဖြစ်သည်။
ထိုလွင်ပြင်များသည် ကွန်စတန့်နှင့် ဂျီနီးဗားရေအိုင်ကြီးနှစ်ခုအကြားတွင် တည်ရှိသည်။
အဓိကရ မြစ်ကြီးများမှာ ရုန်းမြစ်၊ အားမြစ်၊ ရိုင်းမြစ်၊ တိချီးနိုမြစ်တို့ ဖြစ်၏။
ရာသီဥတုမှာ နေရာကိုလိုက်၍ ကွဲပြားခြားနားလေရာ၊ မြင့်သောဒေသများ၌ နှစ်ပတ်လည်ဆီးနှင်းတို့ဖြင့် ဖုံးအုပ်လျက်ရှိ၍၊ နိမ့်ရှိုင်းရာ တောင်ကြားများ၌ကား ပူနွေးသည်။
တိုင်းပြည်၏ ၄ ပုံ ၁ ပုံမှာ တောများဖုံးအုပ်နေလျက်၊ ကျန် ၄ ပုံ ၁ ပုံမှာ ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးနိုင်၏။
သို့သော် ဆွစ်လူမျိုးများသည် အလွန်အပင်ပန်းခံနိုင်၍၊ ဝီရိယကောင်းသော လူမျိုးများဖြစ်သည့်အတိုင်း၊ တောင်ကျချောင်းများ၊ ရေတံခွန်များမှ အင်အားကိုယူပြီးလျှင် စက်မှုအလုပ်ရုံများကို တည်ထောင်ကြ၏။
သို့ပင်ဖြစ်လင့်ကစား၊ အသီးအနှံလုံလောက်စွာ မထွက်သဖြင့် ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံသည် အစားအစာအတွက် အခြားနိုင်ငံများကို မှီခိုအားထားရလေသည်။