kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ဂေါတ္တရက္ခိတ = အမျိုးအနွယ်က အုပ်ထိန်းသောမိန်းမ။
ဓမ္မရက္ခိတ = တရားကျင့်ဖော် အုပ်ထိန်းသောမိန်းမ။
(ဝိ၊၁၊၂၀၂-၃။
ဝိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၄၁-၂။
မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၀၂-၃။
သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၃၄-၅။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၄၁။
မဟာနိ၊ဋ္ဌ၊၉၉၊ ၁၀၀)။
ဤရှစ်ဦးသော မိန်းမတို့ကား အပျို များသာဖြစ်သည်။
ကာမပိုင်လင်ယောက်ျားမရှိ၊ စောင့်ရှောက်သူသာ ရှိသည်။
ယောက်ျားသည် ထိုရှစ်ဦးသော မိန်းမတို့နှင့် ပျော်ပါးလျှင် ကာမေသုမိစ္ဆာစာရ ကံမြောက်သည်။
(ထိုမိန်းမရှစ်ဦးကား ကာမေသုမိစ္ဆာစာရကံ မဖြစ်ပေါ်ပေ။
) (ဝိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၄၂။
မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၀၃။
သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၃၅။
မဟာနိ၊ဋ္ဌ၊၉၉။
သာရတ္ထ၊၂၊၃၂၈။
ဝိမတိ၊၁၊၂၆၉)။
သာရက္ခ = ကိုယ်ဝန်တည်ကတည်းက မှတ်သားသိမ်းဆည်း ခံရသော မိန်းမ။
ဓနက္ကီတ = ဥစ္စာဖြင့် ဝယ်ယူပေါင်းသင်းနေသော မိန်းမ။
ဆန္ဒဝါသိနီ = အလိုတူ၍ ပေါင်းသင်းနေသော မိန်းမ။
ဘောဂဝါသိနီ = ဥစ္စာစည်းစိမ်အပ်နှံ၍ ပေါင်းသင်းနေသောမိန်းမ။
ပဋဝါသိနီ = အဝတ်တန်ဆာပေး၍ ပေါင်းသင်းနေသောမိန်းမ။
ဩဒပတ္တကိနီ = လူကြီးစုံရာနှင့် လက်ထပ်ပေါင်းသင်းနေသောမိန်းမ။
ဩဘဋစုမ္ဗဋာ = ထင်းခွေ၊ ရေခပ် လုပ်ကိုင်နေသော မိန်းမအား ထိုအလုပ်ကို မလုပ်စေဘဲ ပေါင်းသင်းနေသောမိန်းမ။
သပရိဒဏ္ဍ = ဤမိန်းမကို သွားလာလျှင် ဒဏ်သင့်စေဟု မင်းမိန့် ထုတ်ထားသော မိန်းမ။
ဒါသီဘရိယာ = ကျွန်လည်း ဟုတ်၊ မယားလည်း ဟုတ်သောမိန်းမ (မယားပြုခံရသော ကျွန်မ) ၁၈။
ကမ္မကာရီ = အလုပ်သမားလည်းဟုတ် ၊ မယားလည်းဟုတ်သောမိန်းမ (မယားပြုခံရသော အလုပ်သူမ) ၁၉။
ဓဇာဟဋာ = မယားအဖြစ်ပေါင်းသင်းခံရသော သုံ့ပန်းမိန်းမ ၂၀။
မုဟုတ္တိကာ = ခေတ္တငှားရမ်း ပေါင်းသင်းသောမိန်းမ။
(ပြည့်တန်ဆာမ၊ ယောက်ျား တစ်ယောက်က တစ်ပတ်ဖြင့်စေ၊ တစ်လဖြစ်စေ ငွေပေး၍ ပျော်ပါးနေသော ပြည့်တန်ဆာမ ကိုဆိုလိုသည်။
ထိုရက်၊ ထိုလ အတွင်း အခြားယောက်ျား တစ်ဦးနှင့် ပျော်ပါး လျှင် ပြည့်တန်ဆာမနှင့် ပျော်ပါးသော ယောက်ျားပါ ကာမေသုမိစ္ဆာစာရ ကံမြောက်သည်။
) ( အထက်ပါ မိန်းမ (၁၂) မျိုးသည် ကာမပိုင်လင်ယောက်ျား ရှိသောကြောင့် အခြားယောက်ျား တစ်ဦးနှင့်ပျော်ပါးလျှင် နှစ်ဦးစလုံး ကာမေသုမိစ္ဆာစာရ ကံမြောက်သည်။
) ထိုကာမေသုမိစ္ဆာစာရကံသည် သီလ စသော ဂုဏ်မရှိသောသူကို သွားလာလွန် ကျူးလျှင် အပြစ်နည်း၍ သီလစသောဂုဏ် နှင့် ပြည့်စုံသူကို သွားလာလွန်ကျူးခဲ့သော် အပြစ်ကြီးသည်။
(မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၀၃။
) ဥပ္ပလဝဏ်ရဟန္တာထေရီမကို ပြစ်မှားလွန် ကျူးမိသဖြင့် အရှင်လတ်လတ်မြေမျိုခံရကာ အဝီစိငရဲသို့ ကျရသော နန္ဒလုလင်ဝတ္ထုကို ထောက်၍ ဂုဏ်ရှိသူကို ပြစ်မှားမိရာ၌ အပြစ် ကြီးပုံကို သိလေ (ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၃၇)။
ထို့ပြင်–ယခု ဘုရားရှင်လက်ထက် ဣသိဒါသီ ထေရီမသည် အဆူဆူသော ရှေးဘုရားရှင်တို့ထံ ယောက်ျားဘဝဖြင့် ပါရမီဖြည့်ပြီး သူဖြစ်လျက် ရွှေပန်းထိမ်သည်ဘဝ၌ မိတ်ဆွေယုတ်ကို ပေါင်းဖော်မိသဖြင့် သူတစ်ပါး၏ မယားကို ကျူးလွန်မိလေသည်။
ထိုကံကြောင့် ငရဲဘုံသို့ ကျရောက်ရခြင်း, ငရဲဘုံမှ လွတ်လျှင် တိရစ္ဆာန်သုံးဘဝဖြစ်ရ၍သင်းကွပ်ခံရခြင်း, ထိုမှလွတ်လျှင် ကျွန်မဝမ်း၌ နပုံး ပဏ္ဍုက်ဖြစ်ရခြင်း အပြစ်များကို ခံရရုံမျှမက ကျွတ်တမ်းဝင်မည့် ဤနောက်ဆုံးဘဝ၌ပင် မိန်းမဘဝဖြင့် ကျွတ်တမ်းဝင်ရရှာလေသည် (ထေရီ၊၄၂၅-၄၂၈။
ထေရီ၊ဋ္ဌ၊၂၆၇-၂၇၇)။
ထို့ပြင်– ကဿပဘုရားရှင် လက်ထက် ဗာရာဏသီပြည်၌ သူဌေးသားလေးယောက်တို့သည် ကုဋေလေးဆယ်စီ ကြွယ်ဝကြ၏၊ ထို သူတို့သည် ဒါနသီလစသော သူတော်ကောင်း တရားတို့ကို မဆည်းပူး မပွါးများပဲ သူတစ်ပါး မယားကိုသာ ဥစ္စာများစွာပေးလျက် လွန် ကျူးကြကုန်၏၊ ထိုကံကြောင့် သေသည်၏ အခြားမဲ့၌ အဝီစိငရဲ၌ ခံရသည်၊ ထို၁ရဲမှ လွတ်လျှင် ယူဇနာ ခြောက်ဆယ်ကြီးသော လောဟကုမ္ဘီ (ကြေးနီအိုး) ငရဲတွင်ဦးခေါင်း စောက်ထိုးကျ၍ အနှစ်သုံးသောင်း နစ်မြုပ်ပြီး တဖန် အနှစ်သုံးသောင်း ပေါ်လာရပြန်သည်၊ အိုးဝသို့ ရောက်သောအခါ မိမိတို့မှားခြင်းကြီး မှားမိခဲ့ကြသည်ကို အချင်းချင်း ပြောလိုသဖြင့် ဒု-သ-န-သော-ဟု အက္ခရာ တလုံးစီ ရွတ်မိလျှင် ပြောလိုသော ဂါထာ မပြီး မဆုံး တလုံးစီနှင့်ပင် တဖန်နစ်မြုပ်ကြရပြန်လေသည်။
ဤသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရသည်မှာ ကာမေသုမိစ္ဆာစာရကံကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။
(ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၈၆-၈။
ဇာ၊၁၊၁၀၀။
ဇာ၊ဋ္ဌ၊၃၊၄၁-၅-တို့၌ အကျယ်ကြည့်လေ။
) ဥတုဘောဇနသင်္ဂဟကျမ်းလာ ယောက်ျားသည် မိမိကျန်းမာရေးအတွက် မေထုန်မမှီဝဲအပ်သော မိန်းမ(၁၄)ဦး ၁။
ဥတုလာနေသော မိန်းမ။
အလိုမရှိသောမိန်းမ။
ညစ်နွမ်းသောမိန်းမ။
မချစ်သောမိန်းမ။
ပြည့်တန်ဆာမ။
အရွယ်ကြီးသောမိန်းမ။
ရောဂါနှိပ်စက်သော မိန်းမ။
ကိုယ်လက်အင်္ဂါချို့တဲ့သော မိန်းမ။
ကိုယ်ဝန်ဆောင်သော မိန်းမ။
ရန်သူ မိန်းမ။
အင်္ဂါစပ်၌ အနာရှိသော မိန်းမ။
လင်ရှိသော မိန်းမ။
မိဘ စသော အုပ်ထိန်းသူတို့ မပေးစားသော မိန်းမ။
သီလရှင် မိန်းမ။
သူတစ်ပါး သားမယား၊ သူတစ်ပါး သမီးပျိုကိုပြစ်မှားလွန်ကျူးခြင်း၏ အပြစ်များ၊ မကောင်းကျိုးများ ကာမေသုမိစ္ဆာစာရကံ ကျူးလွန်သူသည် သေပြီးနောက် အဝီစိငရဲနှင့် လောဟကု မ္ဘီ ငရဲတို့၌ ပြင်းထန်စွာ ခံစားကြရသည်။
ငရဲမှလွတ်မြောက်၍ လူ့ဘဝသို့ ရောက်လာပါလျှင်လည်း ဖော်ပြပါအပြစ်များကို ခံစားရ၏။
လူမုန်းများခြင်း။
ရန်သူများခြင်း။
ပစ္စည်းလာဘ်လာဘရှားပါးခြင်း။
ချမ်းသာသုခမှ ကင်းဆိတ်ခြင်း။
မိန်းမဖြစ်ရခြင်း။
မ-မဟုတ် ကျား-မဟုတ် ပဏ္ဍုတ်ဖြစ်ရခြင်း။
(ယောက်ျားလျာ ၊ မိန်းမလျာဖြစ်ရခြင်း ) ၇။
အမျိုးယုတ်ဖြစ်ရခြင်း။
မျက်နှာပျက်အရှက်တကွဲဖြစ်ရခြင်း။
ခြေလက်အင်္ဂါ မျက်စိ ၊ နား ၊ နှာ ၊ ဣန္ဒြေများ ချို့ယွင်းသေးသိမ်ခြင်း။
စိုးရိမ်သောကအားကြီးရခြင်း။
ချစ်သူနှင့်ကွဲရခြင်း။
( သူတစ်ပါး သားမယား၊ သူတစ်ပါး သမီးပျို ကိုပြစ်မှားလွန်ကျူးခြင်း ကိုရှောင်ကြဉ် သူသည် အထက်ပါ (၁၁)ချက်မှ အပြန်အလှန်အကျိုးကို ခံစားရမည်။
) ပဏ္ဍုတ်(၅)မျိုး ၁။
သူတစ်ပါး သုတ်ကိုစုပ်ပြီး မေထုန်ပြုလိုစိတ်ကို ပြေပျောက်စေသော အာသိတ္ထကပဏ္ဍုတ်။
သူတစ်ပါး မေထုန်ပြုသည်ကို ကြည့်ရှု့ပြီး မေထုန်ပြုလိုသော စိတ်ကို ပြေပျောက်စေသော ဥဿူယပဏ္ဍိုတ်။
ဝှေးစေ့ထုတ်ခံထားရသော ဩပက္ကမိက့ပဏ္ဍုတ်။
လဆန်း၊လဆုတ် တစ်ခုခု၌ မေထုန်ပြုကျင့် ရမှ နေသာထိုင်သာရှိသော ပက္ခပဏ္ဍုတ်။
ယောက်ျားအင်္ဂါ၊ မိန်းမအင်္ဂါ နှစ်မျိုးလုံး ထင်ရှားစွာမပါသော နပုံးပဏ္ဍုတ်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကာမေသုမှ ရှောင်ကြသည် ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ ကဏ္ဍ:ပါဠိဝေါဟာရများ။
အောက်ပါတို့သည် တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများ သမဂ္ဂအဖွဲ့ကြီးတွင် ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသူများ စာရင်း ဖြစ်သည်။
အစဉ်အဆက် တကသ ဥက္ကဋ္ဌများမှာ - တာဝန်ထမ်းဆောင်နှစ် အမည် ရရှိခဲ့သောဘွဲ့များ မှတ်ချက် ၁၉၃၀-၃၁ဦးကျော်ခင်B.Sc., B.L.လွှတ်တော် ရှေ့နေကြီး ၁၉၃၁-၃၂ဦးထွန်းစိန်B.Sc., B.L.လွှတ်တော် ရှေ့နေကြီး၊ ထိုနှစ်က တကသ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဘဂျမ်း၊ ဦး (ပုဂံ) (နောင်အခါ ဝန်ကြီး၊ ဗလစ ဥက္ကဋ္ဌ) ဖြစ်သည်။
၁၉၃၁-၃၂ဦးဘိုးကူး D.S.I (3) မန်နေဂျာ ၁၉၃၂-၃၃ဦးစံဖော်အောင် M.A., B.Lစတီးဘရားသား ဝင်ကုန် ထွက်ကုန် ဌာန အုပ်ချုပ်ရေး၊ ထိုစဉ်က အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးဗစိန်ဖြစ်သည်။
ဦးရာရှစ်သည် အမှုအဆောင်ဖြစ်သည်။
၁၉၃၃-၃၄ဦးသိန်းမောင် B.A., B.Lစတီးဘရားသား ဆန်ဌာန အုပ်ချုပ်ရေး၊ ထိုနှစ်က ဦးကျော်ထွန်းသည် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးဖြစ်သည်။
၁၉၃၄-၃၅ဦးဖိုးအေး B.Sc.Hons. (Rng.), Ph.D. (London). D.I.C.F.R (မိုးဇလ) (London)မိုးလေဝသ ညွှန်ကြားရေးဝန်၊ ထိုနှစ်က ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးကျော်ထွန်းနှင့် ဦးနုဖြစ်သည်။
စာကြည့်တိုက်မှူးမှာ ဦးသိန်းဖေ (နောင်အခါ စာရေးဆရာကြီး သိန်းဖေမြင့်)၊ ဦးကျော်ငြိမ်း (လူထုဆက်ဆံရေးနှင့်ဝါဒဖြန့်ချိရေး) (နောင်အခါ ဒုတိယဝန်ကြီးချုပ်) စသည်တို့သည် အမှုဆောင်များဖြစ်ကြသည်။
၁၉၃၅-၃၆ဦးနုB.Aဝန်ကြီးချုပ်ဟောင်း၊ ထိုနှစ် တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးရာရှစ်ဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးသီဟန် (နောင်အခါ နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီး) ဖြစ်သည်။
အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာမှာ ဦးအောင်ဆန်းဖြစ်သည်။
၁၉၃၆-၃၇ဦးရာရှစ်B.Sc., B.Lဝန်ကြီးဟောင်း၊ ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးအောင်ဆန်းဖြစ်သည်။
၁၉၃၇-၃၈ဦးဘဂျမ်း (ပုဂံ)B.A, B.L.ဝန်ကြီးဟောင်း၊ရွှေတိဂုံ စေတီတော် ဘဏ္ဍာတော်ထိန်း လူကြီး၊ ကမ္ဘာအေး စေတီ ဘဏ္ဍာတော်ထိန်း လူကြီး၊ ဗုဒ္ဓ သာသန နုဂ္ဂဟ အဖွဲ့နှင့် တိပိဋက ရွေးချယ်ရေး အဖွဲ့ဝင် လူကြီး၊ နှင်းဆီကုန်း ဘိုးဘွား စောင့်ရှောက်ရေး အဖွဲ့ဝင် လူကြီး၊ ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးလှရွှေ (အာဏာရှင် လှရွှေ) ဖြစ်ပြီး ဦးအောင်ဆန်း၊ ဦးဗဆွေ၊ ဦးဗဟိန်း၊ ဦးညိုမြ စသည်တို့သည် အမှုဆောင်များ ဖြစ်ကြသည်။
အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာမှာ ဦးဗဆွေ (ဝန်ကြီးချုပ်၊ ဖဆပလ ဥက္ကဋ္ဌ၊ ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီး၊ ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်) (ကျားကြီးဗဆွေဟုလည်း လူအများသိကြသည်။
) ၁၉၃၈-၃၉ဦးအောင်ဆန်း B.Aအမျိုးသား ခေါင်းဆောင်ကြီး၊ ဗကသ ဥက္ကဋ္ဌ၊ တကသ ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဖဆပလ ဥက္ကဋ္ဌ၊ ထိုနှစ်က အာဏာရှင် လှရွှေ မှာ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်ပြီး ဦးမြစိန် (နောင်အခါ သံအမတ်ကြီး) မှာ အထွေထွေ အတွင်းရေးမှူးဖြစ်သည်။
ဦးဗဟိန်းမှာ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်း အယ်ဒီတာဖြစ်သည်။
၁၉၃၈-၃၉ဦးဗဟိန်းဗကသအဖွဲ့ချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဖက်ဆစ် ဆန့်ကျင်ရေး တိုက်ပွဲတွင် ကွန်မြူနစ် ပါတီဝင်၊ ဖဆပလ ဗဟို အလုပ်အမှုဆောင်၊ ၁၃၀၀ ပြည့် အရေးတော်ပုံတွင် ကျောင်းသားခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဦးဗဆွေ (နောင်အခါ နိုင်ငံတော်ဝန်ကြီးချုပ် ဖဆပလ အဖွဲ့ ဌာနချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ) နှင့်အတူ ကိုဗဟိန်း-ကိုဗဆွေ ဟူ၍ ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှုသမိုင်းတွင် နာမည်ကြီးခဲ့သူဖြစ်သည်။
၁၉၃၉-၄၀ဒေါက်တာ လှရွှေ (အာဏာရှင် လှရွှေ)M.B.,B.Sထိုနှစ်က ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးကျော်မြင့်ဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးဌေးမြိုင် (စာရေးဆရာကြီး ဒဂုန်တာရာ) ဖြစ်သည်။
၁၉၄၀-၄၁ဦးဗဆွေဗကသအဖွဲ့ချုပ် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး၊ ဖက်ဆစ် ဆန့်ကျင်ရေး တိုက်ပွဲတွင် ဆိုရှယ်လစ် ပါတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး၊ ဖဆပလ ဗဟို အလုပ်အမှုဆောင်နှင့် ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဝန်ကြီးချုပ်ဟောင်း၊ ၁၃၀၀ ပြည့် အရေးတော်ပုံတွင် ကျောင်းသားခေါင်းဆောင် အဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
ကိုဗဟိန်း-ကိုဗဆွေ ဟူ၍ ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှုသမိုင်းတွင် နာမည်ကြီးခဲ့သူဖြစ်သည်။
၁၉၄၁-၄၂ဦးလှမောင်သံအမတ်ကြီးဟောင်း၊ ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးသန်းမောင် (သူရိယ ဦးသန်းမောင်) ဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးထွန်းရှိန်ဖြစ်သည်။
ဦးဌေးမြိုင် (စာရေးဆရာကြီး ဒဂုန်တာရာ) မှာ အမှုဆောင်ဖြစ်သည်။
၁၉၄၂-၄၅မရှိပါဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းကာလ (ဂျပန်ခေတ်) ဖြစ်၍ ဗကသ၊ တကသ၊ ရကသ ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းမရှိပါ။
၁၉၄၅-၄၆ဦးသန်းထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးဟန်တင်ဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးစိန်မြမောင်ဖြစ်သည်။
အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာမှာ ဦးသန်းဆွေ ဖြစ်သည်။
၁၉၄၆-၄၇သူရိယ ဦးသန်းမောင်မန္တလေး သူရိယ သတင်းစာ အယ်ဒီတာချုပ်၊ ဗဟိုတရားရုံးချုပ်ရှေ့နေကြီး၊ ဗကသ ဥက္ကဋ္ဌ၊ ထိုနှစ်က ဗကသ နှင့် တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ မြို့မ-ဦးသန်းကြွယ် (၁၉၄၇ ခုနှစ် ပင်လုံညီလာခံသို့ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့်အတူ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ပါဝင်တက်ရောက်ခဲ့သူ) ဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးရန်ဝေးဖြစ်သည်။
ငွေထိန်းမှာ ဦးစိန်လှ ဖြစ်သည်။
အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းတာဝန်ခံမှာ ဒေါက်တာမောင်မောင်ကျော်(ဥပဒေ ပါရဂူ)ဖြစ်သည်။
အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာမှာ ဦးဘဆက်ဖြစ်သည်။
၁၉၄၇-၄၈ဦးစိန်လှလွှတ်တော် ရှေ့နေကြီး၊ ရန်ကုန်ခရိုင် ဖဆပလ အမှုဆောင်၊ တက္ကသိုလ်ကောင်စီဝင်လူကြီး၊ ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးရန်ဝေးဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးပေါ်သိန်း (နောင်အခါ ပြည်ထဲရေး ဒုတိယဝန်ကြီး)၊ ငွေထိန်းမှာ ဦးအောင်မြင့်၊ တွဲဖက်အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးသာထွန်း (နောင်အခါ ရှေ့နေချုပ်)၊ပြန်ကြားရေးနှင့်ဝါဒဖြန့်ချိရေး တာဝန်ခံမှာ ဒေါက်တာမောင်မောင်ကျော် (ဥပဒေ ပါရဂူ) စသည်တို့ဖြစ်သည်။
၁၉၄၈-၄၉ဦးရန်ဝေးမကွေးခရိုင်၊ ဖဆပလအမှုဆောင်၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ် ဖဆပလ ဥက္ကဋ္ဌ၊ ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးပေါ်သိန်းဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးကိုကိုလေး၊ နိုင်ငံခြားဆက်သွယ်ရေးမှူးမှာ ဒေါက်တာမောင်မောင်ကျော်၊ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်း အယ်ဒီတာမှာ ဦးမောင်မောင်သန်း စသည်တို့ဖြစ်သည်။
၁၉၄၉-၅၀ဦးမောင်မောင်ကျော်တက္ကသိုလ် ကောင်စီလူကြီး၊ ကျောင်းသား ကိုယ်စားလှယ်၊ ဥပဒေ ပါရဂူ၊ ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးကျင်လှိုင် (နောင်အခါ ဆောက်လုပ်ရေး ဒုတိယဝန်ကြီး)၊ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးကိုကိုလေး (တကသ ဥက္ကဋ္ဌ) ဖြစ်သည်။
အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာမှာ ဦးကိုကိုကြီး (တကသ ဥက္ကဋ္ဌ) စသည်တို့ဖြစ်သည်။
၁၉၅၀-၅၁ဦးကိုကိုလေးရန်ကုန် မြူနီစီပယ် ပြည်သူ့ ဆက်ဆံရေး အရာရှိ၊ ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးခင်မောင်မြင့်ဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးစိန်ဘန်းဖြစ်သည်။
အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာမှာ ဦးတင်ထွန်း ဖြစ်သည်။
၁၉၅၁-၅၂ဦးစိန်ဘန်းနိုင်ငံတော် စိုက်ပျိုးရေး ဘဏ်ရုံးချုပ် မန်နေဂျာ ၁၉၅၂-၅၃ဦးကိုကိုကြီးဝင်ကုန် ထွက်ကုန် ကုန်သည်ကြီး၊ ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးကြိုင်ဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးအောင်ဘန်း ဖြစ်သည်။
၁၉၅၃-၅၄မရှိပါတကသ ရွေးကောက်ပွဲပျက်၍ ထိုနှစ်က တကသ ဖွဲ့စည်းနိုင်ခြင်းမရှိ။
၁၉၅၄-၅၅ဦးတင်ထွန်းပဲခူး နိုင်ငံတော် ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး ဘဏ် လက်ထောက် မန်နေဂျာ ၁၉၅၅-၅၆ဦးတင်ထွန်း (နတ်မောက်)နတ်မောက် ပမညတ၊ ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးစသိန်းဟန်ဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးတင်အေး (၁)၊ တွဲဖက်အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးဘုန်းလှိုင်၊ စာကြည့်တိုက်မှူးမှာ ဦးတင်အေး (၂)၊ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာမှာ ဦးဝင်းတင် စသည်တို့ဖြစ်သည်။
၁၉၅၆-၅၇ဦးစသိန်းဟန်တပ်မတော် ပညာရေးနှင့် စိတ်ဓာတ်ရေးရာ ဌာန ညွှန်ကြားမှုအရာရှိ၊ ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးကျော်မြင့်ဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးစိုးသိန်း၊ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာမှာ ဦးအောင်သန်း၊ ယဉ်ကျေးမှုဌာနမှူးမှာ ဦးချစ်သိန်းဦး (နောင်အခါ စာရေးဆရာ C.T.O)၊ ပိဋကတ်တိုက်မှူးမှာ ဦးဝင်းတင် စသည်တို့ဖြစ်သည်။
၁၉၅၇-၅၈ဦးစိုးသိန်း B.A.ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးစီဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးခင်မောင်အုန်း၊ တွဲဖက်အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးခင်မောင်ကြီး၊ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာမှာ ဦးဉာဏ်ရင်၊ လူထုဆက်သွယ်ရေးတာဝန်ခံမှာ ဦးကိုယု စသည်တို့ဖြစ်သည်။
၁၉၅၈-၅၉ဦးခင်မောင်အုန်းဗကသများ အဖွဲ့ချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ၊ ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးဘကောင်းဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးခင်အောင်၊ တွဲဖက်အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးမြင့်သိန်း၊ အိုးဝေတာဝန်ခံမှာ ဦးလှတင်၊ အားကစားနှင့်ယဉ်ကျေးမှု တာဝန်ခံမှာ ဦးဖိုးသာဘေး စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
၁၉၅၉-၆၀ဦးလှတင်ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးစိန်ဝင်းဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးညိုဝင်း၊ တွဲဖက်အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးမြသန်း၊ အိုးဝေတာဝန်ခံမှာ ဒေါ်ခင်ခင်စော စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
၁၉၆၀-၆၁ဦးတင်အေး B.A.တရားရုံးချုပ် ရှေ့နေကြီး၊ မြို့မကျောင်းသားဟောင်း၊၊ ထိုနှစ်က တကသ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌမှာ ဦးတင်မောင် (ဓာတ်ပုံမှတ်တမ်းတွင် ဦးမင်းသိန်းဟု ဖော်ပြထားသည်) ဖြစ်ပြီး အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးဗဆွေလေး၊ တွဲဖက်အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးမှာ ဦးစောမောင်၊ အိုးဝေတာဝန်ခံမှာ ဦးလှရွှေ စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
၁၉၆၁-၆၂ဦးဗဆွေလေးလက်ဝဲစာလုံးတီထွင်သူ၊ တောတွင်းတိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ကျဆုံးခဲ့သည်။
ကိုးကား အခြားကြည့်ရန် ဗကသ ဥက္ကဋ္ဌများ စာရင်း ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း။
ရွှေအုတ်ချပ် လေးနိုင်ငံ (BRIC) ဆိုသည်မှာ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်နောက်ပိုင်း စီးပွားရေးတိုးတက်မှု အခြေအနေ အလားတူသည့် နိုင်ငံကြီး လေးနိုင်ငံဖြစ်သည်။
BRIC သည် ဘရာဇီး၊ ရုရှ၊ အိန္ဒိယနှင့် တရုတ် လေးနိုင်ငံ၏ အင်္ဂလိပ်စာလုံး ပထမအက္ခရာ တစ်ခုစီဖြင့် ပေါင်းစည်းထားသည့် အတိုကောက် စာလုံးဖြစ်သည်။
ယင်းစာလုံးကို စီးပွားရေး ပညာရှင် ဂျင်းမ် အိုနီးလ် (Jim O'Neill) ၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် ဖော်ပြသည့် စာတမ်းခေါင်းစဉ် ("Building Better Global Economic BRICs") အဖြစ် ပထမဆုံး အသုံးပြုခဲ့ည်။
စီးပွားရေး တိုးတက်မှု စွမ်းအား ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံ G7 အုပ်စုမှ ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများသို့ ရွေ့ပြောင်းလာသည့်အလျောက် ယင်းစာလုံးကိုလဲ တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် အသုံးပြုလာကြသည်။
BRIC လေးနိုင်ငံက ၎င်းတို့အကြား နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းအဖြစ် ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီးနောက် တောင်အာဖရိကကိုပါ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် လက်ခံကာ ရွှေအုတ်ချပ် ငါးနိုင်ငံ (BRICS) ဖြစ်လာသည်။
လူထုသဘောထားစစ်တမ်းသည် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးစသည့် အကြောင်းအရာတစ်ရပ်အပေါ် လူထု၏ သဘောထားအမြင် မည်သို့ရှိသည်ကို စမ်းစစ်သည့် နည်းလမ်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
လူထုတစ်ရပ်လုံးအနက် ကျပန်း နမူနာ အဖြစ်ရွေးချယ်ထားသည့် လူတစ်စုအား မေးခွန်းများမေးမြန်းကာ စစ်တမ်းကောက်ယူလေ့ရှိသည်။
နယူးယောက်မြို့ ဇာတ်ရုံရပ်ကွက်ရှိ နယူး အမ်စတာဒမ် ဇာတ်ရုံ ဘရော့ဒ်ဝေး ဇာတ်ရုံ (Broadway Theatre) သည် အမေရိကန် နယူးယောက်မြို့ ဘရော့ဒ်ဝေးလမ်းတလျှောက် ဇာတ်ရုံရပ်ကွက်နှင့် လင်ကွန်းစင်တာရှိ ဇာတ်ရုံများဖြစ်သည်။
ယင်းပြဇာတ်ရုံများအနက် ၄၀ မှာ ပရိသတ် ၅၀၀ ကျော် ဝင်ဆံ့သည့် ဇာတ်ရုံများဖြစ်သည်။
လန်ဒန်မြို့ အနောက်ဖျားဇာတ်ရုံ (West End) နှင့်အတူ ဘရော့ဒ်ဝေး ဇာတ်ရုံသည် အင်္ဂလိပ်စကားပြောသည့် အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း အဆင့်အမြင့်ဆုံး ဇာတ်ရုံများအဖြစ် အများက အသိအမှတ်ပြုထားသည်။
ဘရော့ဒ်ဝေး ဇာတ်ရုံရပ်ကွက်သည် နယူးယောက်မြို့၏ ကမ္ဘာကျော် လည်ပတ်စရာ နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
တိုင်းမ်စကွဲယား (Times Square) သည် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု၊ နယူးယောက်မြို့ မန်ဟတ်တန် (Manhattan) ရှိ အဓိကကျသည့် စီးပွားရေး ရပ်ကွက်ဖြစ်သည်။
ဘရော့ဒ်ဝေးလမ်းနှင့် ၇ လမ်း လမ်းဆုံတွင် တည်ရှိပြီး အနောက် ၄၂ လမ်းမှ အနောက် ၄၇ လမ်းထိ ရှည်လျားသည်။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် လူအစည်ကားဆုံး လမ်းဆုံဟုလည်း ကျော်ကြားသည်။
ခရီးသွားနှင့် အပန်းဖြေ (Travel + Leisure) မဂ္ဂဇင်း၏ ၂၀၁၁ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ စစ်တမ်းအရ တိုင်းမ်စကွဲယားသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည် အများဆုံးသွားရောက် လည်ပတ်သည့် နေရာဖြစ်ပြီး နှစ်စဉ် လည်ပတ်သူ ၃၉ သန်းကျော် ရှိသည်ဟု သိရသည်။
မူလက Longacre Square ဟု အမည်တွင်ပြီး ၁၉၀၄ ခုနှစ်တွင် နယူးယောက်တိုင်းမ် သတင်းစာ ဌာနချုပ်ကို အသစ်ဆောက်လုပ်သည့် တိုင်းမ်အဆောက်အဦး (ယခု - ဝမ်းတိုင်းမ်စကွဲယား) သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီးနောက် တိုင်းမ်စကွဲယားဟု အမည်ပြောင်းခဲ့သည်။
တိုင်းမ်စကွဲယားသည်လည်း ဝမ်းတိုင်းမ်စကွဲယား အဆောက်အဦးအထက် တိုင်ထိပ်မှ မီးလုံးလျှော့ချကာ နှစ်သစ်ကို ကြိုဆိုရာ နေရာဖြစ်သည်။
နှစ်စဉ် ဒီဇင်ဘာ ၃၁ ရက်နေ့တွင် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှ ခရီးသည်များ တိုင်းမ်စကွဲယားတွင် စုဝေးကာ နှစ်သစ်ကို ကြိုဆိုလေ့ရှိသည်။
ဝေါလ်လမ်း (Wall Street) သည် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု နယူးယောက်မြို့ရှိ ငွေရေးကြေးရေး လုပ်ငန်းများ စုဝေးရာ ရပ်ကွက်ဖြစ်ပြီး မန်ဟတ်တန် (Manhattan) အောက်ပိုင်း ဘရော့ဒ်ဝေးလမ်း (Broadway) မှ အရှေ့ဖက်သို့ တောင်လမ်း (South Street) အထိ ရှည်လျားသည်။
အချိန်ကာလ ကြာမြင့်လာသည်နှင့် အမျှ ‘ဝေါလ်လမ်း’သည် အမေရိကန်၏ ငွေရေးကြေးရေး ဈေးကွက်တစ်ရပ်လုံးကို ကိုယ်စားပြုသည့် ဝေါဟာရ ဖြစ်လာသည်။
အော်ကျူပိုင်း လှုပ်ရှားမှု (Occupy movement) သည် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအသီးသီးတွင် ဖြစ်ပွားသည့် စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး မညီမျှမှုကို ဆန့်ကျင်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
ပထမဦးဆုံး လှုပ်ရှားမှုမှာ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု နယူးယောက်မြို့ Zuccotti ပန်းခြံ၌ ၂၀၁၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၇ ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့သည့် Occupy Wall Street ဖြစ်သည်။
အောက်တိုဘာ ၉ ရက်နေ့တွင် နိုင်ငံပေါင်း ၈၂ နိုင်ငံမှ မြို့ကြီး ၉၅ မြို့၌ အော်ကျူပိုင်း လှုပ်ရှားမှုများ ရှိခဲ့သည်။
အောက်တိုဘာ ၁၅ ရက်နေ့တွင်မူ ကမ္ဘာတလွှား တပြေးညီ ဆန္ဒပြမှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ယင်းလှုပ်ရှားမှုများတွင် ‘ငါတို့ဟာ ၉၉ % ဖြစ်တယ်။
’ ဆိုသည့် ကြွေးကြော်သံများကို ဟစ်ကြွေးကြပြီး အချမ်းသာဆုံး ၁ % နှင့် ကျန်လူများအကြား ဝင်ငွေနှင့် ချမ်းသာမှု မညီမျှခြင်းကို မီးမောင်းထိုး ပြကြသည်။
ဝေသာလီခေတ် ရခိုင်ဒင်္ဂါးကို သတ်မှတ်ဖော်ပြရခြင်းမှာ ရခိုင်လူမျိုးများ၏ ပေါ်လွင်ထင်ရှားသော အနုပညာ ဓနာဥစ္စာ ကြွယ်၀ခြင်းနှင့် ရှေးပေ၀သဏီကပင် ယဉ်ကျေးမှုထွန်းကားလာခဲ့သည်ဟု ရည်ညွှန်းဖော်ထုတ်လို၍ ဖြစ်သည်။
ရခိုင်ပြည်နယ် တံဆိပ်၏ အပေါ်ထိပ်တွင် ကြယ်ဖြူတစ်ပွင့်၊ အောက်ဘက်တွင် “ရခိုင်ပြည်နယ်”ဟု ရေးသာဖော်ပြထားပြီး သဇင်ပန်းခွေနှစ်ခက်ဖြင့် ခြံရံထားသည်။
အဓိပ္ပာယ် ကြယ်ဖြူ ပြည်ထောင်စုဆိုရှယ်လစ်သမ္မတမြန်မာနိုင်ငံအလံတွင်ပါရှိသော ပြည်နယ်နှင့်တိုင်း (၁၄)ခုကို ဖော်ညွှန်း ထားသည့် ကြယ်ဖြူ(၁၄)လုံးအနက် ရခိုင်ပြည်နယ်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ကြယ်ဖြူ တစ်ပွင့်ကို သတ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
သဇင်ပန်း ခွေနှစ်ခက် ရခိုင်ပြည်နယ်တွင် သဇင်ပန်းသည် ပြည်နယ်၏ အဓိကမြင့်မြတ်ဖြူစင်သော ပန်းတစ်မျိုးဖြစ်သည်။
ယင်းပန်းကို အမှီပြု၍ အမြင့်အမြတ်စကားလုံးတို့ကိုသုံးစွဲရာတွင် သဇင်ပန်းကို ဥပမာပြု၍တင်စား သုံးစွဲ ခဲ့ကြသည်။
သဇင်ပန်းကို ရခိုင်တို့က သန့်စင် ပန်းဟုခေါ်သည်။
သန့်လည်းသန့်ရှင်းသည်။
ဖြူလည်း ဖြူစင်သည်။
သန့်ရှင်းဖြူစင်သော အနားရစ်ရှိသည်။
ပွင့်ဖတ်အယ်တွင် ဝါဝင်း၍ ရွှေရောင်ရှိသော ဝတ်ဆံနှစ်ခုရှိသည်။
မွှ​ေးလည်မွ​ှ​ေးကြိုင်သည်။
မြင့်မြတ်သော သစ်ပင်ကြီးများအပေါ် ၌သာ ပေါက်ရောက်သည်။
ဖြူစင်သော သီလရောင် ဝါဝင်းသော ဝတ်ဆံအရောင်တို့မှာ ဗုဒ္ဓ၏ သင်္ကန်းရောင်ကို ဆောင်နေသည်။
ယင်းကြောင့် အမြတ်ဆုံးပန်းဟူ၍ တင်စားသမုတ်ကြသည်။
ယင်းကို အစွဲပြု၍ ဘုရားပေါင်းချုပ်၏ သင်္ကေတအခေါ်အဝေါ်ကဗျာတွင် “သဇင်ပန်းခိုင်တမြိုင်မြိုင် ရခိုင်ဘုရား ပေါင်း” ဟူ၍ ဖွဲ့ဆိုခဲ့ကြသည်။
သဇင်ပန်းခက်၏ တစ်ဖက်စီတွင် ပါရှိသော (၈)ပွင့်နှင့် ထိပ်ပေါ်တွင် တစ်ပွင့်ပေါင်းလိုက်သော်လည်း ၉ ဖြစ်သည်။
ထိပ်ပေါ်၌ရှိသော အပွင့်သည် နှစ်ဖက်စလုံးနှင့် ဆိုင်သည်။
ဘေးဥပါဒ်အန္တရာယ်ကင်းရှင်းစေရန် ကိုးနဝင်းကျ​ေသော လက္ခဏာကိုပြထားသည်။
ဖော်ပြပါ သဇင်ပန်းခက်တစ်ခက်စီတွင် အပွင့်ငယ်လက်ဝဲမှာ (၈)ပွင့် လက်ယာမှာ (၈)ပွင့်စီ ရိုးတံကိုမှီ၍ ရှိနေကြသည်။
ထိပ်ပေါ်မှ တစ်ပွင့်နှင့်ပေါင်းလိုက်သော် (၁၇)ပွင့်ဖြစ်၍ ရခိုင်ပြည်နယ် (၁၇)မြို့နယ်ကို ဖော်ဆောင်ပါသည်။
ဗိန္ဒုပြောက်များ ဝေသာလီဒင်္ဂါးအပြင်ဘက်စက်ဝိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသော ဗိန္နူပြောက်များမှာ နက္ကဒါန်တီးဝိုင်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။
ဝေသာလီဒင်္ဂါးများတွင် ပါရှိသော ဗိန္နူ များမှာ အရေအတွက်အားဖြင့် လုံးရေ ၂၀ ပါရှိသော ဒင်္ဂါးအမျိုးအစားရှိသကဲ့သို့ လုံးရေ ၂၀ ထက်ပိုမိုပါရှိသော ဒင်္ဂါး များလည်း ရှိကြောင်း တွေ့ရ သည်။
သို့သော်လည်း ယခုသတ်မှတ်ထားသော ရခိုင်ပြည်နယ်တံဆိပ်ပါဗိန္နူပြောက်များ၏ အရေ အတွက်ကို လုံးရေ ၂၀ ဟုသတ်မှတ်ထားသည်။
ယင်းသို့ သတ်မှတ်ရခြင်းမှာ တံဆိပ်၏ အလှအပနှင့် ရှေးရခိုင်မင်းများ၏ အဓိကကျင့်ဝတ်ဖြစ်သော မင်းကျင့်တစ်ရားဆယ်ပါး၊ နာယက ဂုဏ်ခြောက်ပါး၊ သင်္ဂဟ တရားလေးပါးတို့ကို ပေါ်လွင်စေရန် ရည်ညွှန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။
သီရိဝစ္ဆ သီရိဝစ္ဆမှာ သဇင်ပန်းခွေအလယ်တွင်ရှိသည်။
၎င်းသည်ဝေသာလီစန္ဒြားမင်းတို့ ဒင်္ဂါးတွင် ခပ်နှိပ်သုံးစွဲသော ပုံဖြစ်လေသည်။
ဤတံဆိပ်ကို ဒင်္ဂါးတွင်သာမက ရာဇပလ္လင်မုတ်တံကဲများ၊ ဘုရားတန်ဆောင်မုတ်တံကဲများတံခါးမုတ်စီများတို့တင် အမြဲသုံးစွဲခဲ့ကြသည်။
သီရိဝစ္ဆမှာ ကျက်သရေ မင်္ဂလာအဖြာဖြာနှင့် ပြည့်စုံသည်ဟုအဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ယင်းအထဲတွင် သင်္ကေတာများစွာပါရှိသည်။
နေနှင့် လ နေနှင့်လတို့မှာ ပထမဆုံးရခိုင်ဟူသော အမည်ကိုခံယူခြင်းမှစ၍ အုပ်ချုပ်ခဲ့သောမင်းတို့သည် နေလရှိသော ဘွဲထူး၊ ဂုဏ်ထူးအမည်များကိုခံယူခဲ့ကြသည်။
သူရိယမင်းဆက်၊စန္ဒြားမင်းဆက်ဟူ၍ အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြသည်။
နေလတို့သည် ကမ္ဘာ၏တန်ဆာများဖြစ်ကြသည့်အလျှောက် အအေးနှင့်အပူ၊ အလင်းနှင့်အမှောင်၊ အကျိုးနှင့်အမြစ်တို့ကို ထင်ရှားစေနိုင်သော သတ္တိရှိကြသည်။
နေမင်းနှင့်တူသော အကျင့်၊ လမင်းနှင့်တူသော အကျင့်တို့ရှိကြသည်။
ယင်းနည်းအတူ မင်းနှင့်တကွ ပြည်သူတို့သည် သစ္စာတရားတည်ကြည်ကြရမည်။
ယဉ်ကျေးမှုအနုပညာ၊ စီးပွားရေးအခြေအနေနှင့် အမျိုးသားများ လက္ခဏာကို ဖော်ညွှန်းထားသည်။
နေသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ လူသတ္တဝါတို့ကို အလင်းရောင် ပေးသည်။
လသည်အေးမြကြည်လင်သော သာယာမှုတို့ကို ဒေသဌာနမရွေး၊ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါမရွေး မျှတသော အရောင်ကိုပေးတတ်သည်။
လူသား သတ္တဝါတို့အပေါ်တွင် အေးမြကြည်လင်သော သစ္စာတရားရှိသည်ကို ဖော်ညွှန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။
လက်ဝဲရစ်ခရုသင်းနှင့် လက်ယာရစ်ခရုသင်း တိုင်းပြည်ကိုအုပ်ချုပ်သော ဘုရင်များ၊ ဘိသိတ်ခံရာ၌ လက်ဝဲနှင့်လက်ယာရစ်ခရုသင်းတို့ဖြင့် သစ္စာရေစင်ဖြန်းရသည်။
ရေစင်ဖြန်းရာတွင် တိုင်းသူပြည်သားအပေါင်းတို့အား သစ္စာ၊ သီလ၊ ဓမ္မ ရှိကြပါစေဟူသော သရုပ်ဖော်ကိုဖော်ဆောင်ပါသည်။
စိန်တောင် စိန်တောင်သည် အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် မဏ္ဍိုင်အဖြစ် မားမားမတ်မတ်ဖြောင့်တန်းစွာ ရပ်တည်ထားသည်။
ဖော်ပြခဲ့သော သစ္စာ၊ ဓမ္မတရားတို့သည် မင်းနှင့်တကွ ပြည်သူတို့အားတည့်တည့် မတ်မတ်အုပ်ချုပ်ခြင်း၊ ခံယူလိုက်နာခြင်း လက္ခဏာကိုဖော်ပြထားသည်။
စိန်တောင်အောက်ခံ စိန်တောင်အောက်ခံမှာ လခြမ်းသဏ္ဌာန်ရှိပြီး စိန်တောင်အား မတိမ်းမယိုင်ဈေခင်းငှာ အောက်ခံပြုလုပ်ထားခြင်း သဘောကိုသရုပ်ဆောင်သည်။
ရွေးလုံး (၇) လုံး (ဗန္ဒု ) ရခိုင်တို့သည် ကြတ္တိကာနက္ခတ်နှင့် ယှဉ်သည့်လူမျိုးများဖြစ်ကြသည်။
ကြတ္တိကာနက္ခတ်သည် စပါးပင်၊ မြေများ၏လက္ခဏာကိုဆောင်သည်။
(တချို့ ကျမ်း၌ ကြင်ခုနစ်ကောင်ဟုဆိုသည်)။
ကြတ္တိကာ နက္ခတ်ကိုမှီး၍ ထွန်ယက်ခြင်း၊ စိုက်ပျိုးရိတ်သိမ်းခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြသည်။
ရခိုင်ပြည်နယ်သည် ကြတ္တိကာနက္ခတ်နှင့် လျော်ညီစွာ စပါးစိုက်ပျိုးရေးကို အဓိကပြု၍ သက်မွေး ဝမ်းကျောင်းဆောင်ရွက်ရသော ပြည်နယ်တစ်ခုဖြစ်လေသည်။
ယင်းကြောင့် ရခိုင်ပြည်နယ်၏ အသက်သွေးခဲဖြစ်သော စီးပွားရေးနှင့် စိုက်ပျိုးရေးလက္ခဏာသဘောကိုဆောင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ခြူးပန်း ခြူးပန်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပန်းတစ်မျိုးတွင် ပါဝင်သည်။
ခြူးပန်း မှာ အပင်မှ ပွင့်သော ပန်းမျိုးမဟုတ်ပေ။
ခြူးကောင်ဟုခေါ်သော သတ္တဝါတစ်မျိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်လက်မှ ပေါက်ရောက်နေသော အမွှေးအမှင်တို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်တွင် အခွေခွေအလိပ်လိပ်ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းကို သရုပ်ဖော်၍ ပန်းချီပန်းပုဆရာတို့သည် ဘုရား၊ စေတီ၊ အဆောက်အဦး၊ ပလ္လင်၊ မုတ်တံကဲများ၊ ထီးဆောင်န်းဆောင်စသော အဆောက်အဦးတို့တွင် အပြောက်အပြိန်းများ၊ ပန်းခက်၊ ပန်းခွေ၊ ပန်းလိပ်၊ ပန်းနွယ်များ ထုလုပ်ရာတွင် သရုပ်ဖော်၍ ထုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
ပန်းခက်တို့၏ အလယ်တွင် ခြူးကောင်များထုလုပ်ထားခြင်းကြောင့် ခြူးပန်းဟုခေါ်သည်။
ခြူးကောင်တို့သည် လူအပေါင်းတို့၏ ပစ္စည်းဥစ္စာကိုလည်းကောင်း၊ အသီးအနှံတို့ကိုလည်းကောင်း လုံး၀ဖျက်စီးခြင်းမရှိ၊ သူတို့သွားရာတွင် အမွေးအမျှင်များ တစ်ခုနှင့်တစ်ခုထိခိုက်၍ ဆွဲလွဲမြည်သံကဲ့သို့ တခြွင်ခြွင် မြည်သည်။
ယင်းကြောင့် ဆွဲလည်းငယ်များကို ခြူးငယ်ဟူ၍ခေါ်သည်။
မင်္ဂလာရှိသော၊ တေးသံသာ သောအသံတို့ကို သရုပ်ဆောင်ထားသည်။
၎င်းတို့သည် ကာမဆန္ဒတရား၌ တစ်သက်လျှင် တစ်ကြိမ်သာမှီဝဲခြင်းရှိသည်။
သူတစ်ပါးအမျိုးအနွယ်များကိုလည်း ဖျက်ဆီးခြင်းမရှိ၊ အဗြဟ္မစရိယာ သိက္ခာပုဒ်ကိုစောင့်ထိန်းခြင်း၊ တိုင်းသူပြည်သားတို့သည်လည်း မုဒိန်းတန္တ မကျူးလွန်ကြစေရန် သရုပ်ဆောင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဤ သီရိဝစ္ဆတစ်ခုလုံး၏ သဘောတရားမှာ သစ္စာဓမ္မရှိခြင်း၊ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး၌ စပါးသီးနှံများပွားများဈေခင်း အလင်းနှင့်အမှောင်အကျိုးနှင့်အပြစ်တရားတို့ကို ဆင်ခြင်နိုင်ဈေခင်း၊ မိမိတို့ရိုးရာဓလေ့ထုံးစံများကိုစောင့်ထိန်းနိုင်ခြင်း၊ ခေတ်နှင့်လျော်ညီစွာတစည်းတစ်လုံးတည်း တည်မြဲနိုင်ဈေခင်း၊ ထွန်းသစ်ပေါ်များတိုးတက်စေနိုင်သော သင်္ကေတ သဘောများကို သရုပ်ဖော်ဆောင်ထားသည်။
အောင်လံ 300px|ရခိုင်ပြည်နယ်အလံ ရခိုင်ပြည်နယ်အောင်လံကို ရှေးရခိုင်ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် အသုံးပြုခဲ့သော အခြေခံသင်္ကေတာ အမှတ်အသားများကို မူတည်ခဲ့ကြသည်။
အောင်လံအတိုင်းအတာမှာ ခေတ်အဆက်ဆက်သုံးစွဲခဲ့သော အောင်လံသည် အလွန်ရှည်လျား ကြီးမားခဲ့သဖြင့် ယခုခေတ်နှင့်ဆီလျော်အောင်အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက်။
မူလအတိုင်းအတာကို မှီ၍ အချိုးအစားအလိုက်ပြုပြင်ခဲ့ကြည်။
မူလအတိုင်းအတာ၏ အချိုးအစားမှာ အလျားကိုးတောင်၊ အနံ ခြောက်တောင်ရှိခဲ့သည်။
အောင်လံ၏ အရောင်အဆင်းကိုမူလအရောင်အတိုင်းအတည်ပြုခဲ့ကြသည်။
မူလအရောင် အဆင်းမှာ အဖြူရောင်ထက်ဝက်နှင့် အနီရောင်ထက်ဝက်ဖြစ်သည်။
အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်မှာ အပေါ်ပိုင်း အရောင်သည် ရခိုင်အမျိုးသားတို့၏ ဖြူစင်သော စိတ်ဓာတ်ရှိခြင်း၊ အမျိုးသီလနှစ်ဌာနကို စောင့်ထိန်းခြင်း၊ ဖြူစင်ဖြောင့်မတ်သော စိတ်ဓာတ်ရှိခြင်းနှင့် ဖြူစင်တည်ကြည်စောင့်ထိန်းအပ်သော ကိုယ်ကျင့်တရားရှိခြင်းတို့ကို ဖော်ဆောင်သည်။
အနီရောင်၏ သဘောမှာ ရဲရင့်တည်ကြည်သော သတ္တိနှင့် ခိုင်ခန့်တည်ကြည်သော ဇာတိသွေး၊ ဇာတိမာန်ရှိခြင်းတို့ကိုအဓိပ္ပာယ်ဆောင်ပါသည်။
ကိုးကား www.taunggokeenglish.multiply.com www.arakanmeetingpoint.com http://yomataungokethar.multiply.com/ Category:ရခိုင်ပြည်နယ်။
ကလောင်အမည်ဆိုသည်မှာ လူတစ်ယောက်အား ခေါ်တွင် စေလိုသည့် အမည်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ကလောင်အမည်များကို စာပေရေးသားသည့် လုပ်ငန်းများတွင် အများဆုံး အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။
စာရေးဆရာတစ်ယောက်တွင် ကလောင်အမည်တစ်ခုနှင့် အထက်ရှိတတ်ကြသည်။
ကလောင်အမည်ကို မိမိစိတ်ကြိုက်သော်လည်းကောင်း၊ မိဘနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများမှ ငယ်ဘဝတွင် မှည့်ခေါ်ခဲ့သော နာမည်ကို လည်းကောင်း ပေးတတ်ကြသည်ကို တွေ့ရသည်။
ထို့အပြင် ကလောင်အမည်၏ နောက်ပိုင်းနှင့် ရှေ့ပိုင်းတို့တွင် အမည် နောက်ဆက်၊ ရှေ့ဆက် အနေဖြင့် နာမဝိသေသနများကို အသုံးပြု၍လည်း ကလောင်အမည် ပေးလေ့ရှိကြောင်း တွေ့ရသည်။
နမူနာအားဖြင့် တက္ကသိုလ်ဘုန်းနိုင်ကို ကြည့်နိုင်သည်။
တက္ကသိုလ် ဘုန်းနိုင် ဆိုသည့် ကလောင်အမည်တွင် တက္ကသိုလ် အား အမည်၏ ရှေ့ဆက်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
မိုးမိုး(အင်းလျား)ဆိုသည့် ကလောင်အမည်တွင်လည်း အင်းလျား သည် အမည်၏ နောက်ဆက်ဖြစ်သည်။
အင်းလျားဆိုသည့် စကားစုကို လက်သည်းကွင်းအတွင်းထည့်ထားသော်လည်း ခေါ်ဆိုသူတို့သည် မိုးမိုး အင်လျား ဟုသာ ခေါ်ဆိုကြကြောင်းတွေ့ရသည်။
ကြည့်ရှုရန် အနုပညာအမည် ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကိုးကား ပြင်ပလင့်များ ကလောင်အမည် The King's English, H. W. Fowler & F. G. Fowler Pen Names: What You Need To Know About Using A Pseudonym Category:စာပေ Category:အမည်။
အမည်ဆိုသည်မှာ လူ၊ သတ္တဝါ၊ အရာဝတ္ထု၊ မြစ်၊ ချောင်း၊ အင်းအိုင်၊ နေရာဒေသ စသည်တို့ကို သတ်မှတ်ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
အမည်ကို နာမဟုလည်း အသုံးပြုသည်။
သီအိုဒို ရုစဗဲ့ Theodor Roosevelt center|250px မွေးနေ့၂၇၊ အောက်တိုဘာ၊ ၁၈၅၈မွေးရပ်နယူးယောက်မြို့၊ နယူးယောက်ပြည်နယ်၊။
ကွယ်လွန်နေ့၆၊ ဇန်နဝါရီ၊ ၁၉၁၉ကွယ်လွန်ရပ်အွိုက်စတာဘေး၊ နယူးယောက်ပြည်နယ်။
အခြားအမည် လူသိများရခြင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ၂၆ ဦးမြောက်သမ္မတအလုပ်အကိုင် အမေရိကန်သမ္မတရာထူးသက်တမ်းကာလ၁၄၊ စက်တင်ဘာ၊ ၁၉၀၁ - ၄၊ မတ်၊ ၁၉၀၉ဒုတိယ သမ္မတ ချားလ်စ် ဖဲယားဘန့်ခ်လွှဲအပ်သူဝီလျံ မက်ကင်လီဆက်ခံသူဝီလျံ ဟောင်းဝဒ် တာ့ဖ် နိုင်ငံသား အမေရိကန် နိုင်ငံ အမေရိကန်၏ ၂၆ဦးမြောက် သမ္မတ သီအိုဒို ရုစဗဲ့ကို အောက်တိုဘာ၊ ၂၇၊ ၁၈၅၈ခုနှစ်က နယူးယောက်မြို့တော်တွင် ဖွားမြင်သည်။
မိဘများမှာ သီယိုဒို ရုစဗဲ့နှင့် မာသာဘူးလော့ချ် ရုစဗဲ့တို့ဖြစ်သည်။