kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ခုနှစ်အရ ကမ္ဘာပတ်လမ်းနိမ့်တွင် အမြဲတမ်းနှင့် အပြည့်အဝ အလုပ်လုပ်နေသော အာကာသစခန်းတစ်ခုရှိသည်။
ယင်းမှာ နိုင်ငံတကာ အာကာသ စခန်းဖြစ်ပြီး သိပ္ပံဆိုင်ရာလေ့လာမှုများ ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။
တရုတ်နိုင်ငံမှ တိုင်ယန်ဂေါင် အာကာသစခန်းမှာ တည်ဆောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အိန္ဒိယနိုင်ငံနှင့် ရုရှားနိုင်ငံတို့က လာမည့်ဆယ်စုနှစ်များတွင် တည်ဆောက်ရန် အဆိုပြုထားသည်။
ဒိုမီနီကန် ပီဆို () သည် ၂၀၁၁ ခုမှစ၍ ဒိုမီနီကန်တွင် သုံးသည့် ငွေကြေးစနစ် ဖြစ်၏။
ငွေကြေးသင်္ကတအဖြစ် $ ကို သုံးသည်။
အခြားဒေါ်လာများနှင့် ယှဉ်ရေးက RD$ ဟူ၍ သုံးသည်။
တပီဆိုတွင် စင်တာဗို ၁၀၀ ရှိသည်။
၎င်းအတွက် ¢ သင်္ကတကို သုံးသည်။
၂၀၁၁ မတိုင်မီက ငွေကြေးစနစ်၏ တရားဝင်အမည်မှာ ပီဆိုအော်ရို ဖြစ်သည်။
အမေရိကန်ဒေါ်လာနှင့်ဆက်နွယ်ချက် အမေရိကန်ဒေါ်လာကို ဗဟိုဘဏ်က အရန်ငွေကြေးစနစ်အဖြစ် သုံးသည်။
နှစ်ဘက်သဘောညီလျှင် ဒေါ်လာနှင့် ယူရိုကိုလည်း အချင်းချင်း ဖလှယ်သုံးစွဲနိုင်၏။
၂၀၀၃-၀၄ ကာလ ငွေဖေါင်းမှုမြင့်ချိန်တွင် ထိုသို့ အသုံးများခဲ့သည်။
ယခုအခါ အမေရိကန်ဒေါ်လာကို အသုံးများပြီး ခရီးသွားတို့အနေဖြင့် ဒိုမီနီကန်တွင် ဒေါ်လာကို ဒုတိယသုံးငွေကြေးအဖြစ် ဆောင်နိုင်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:သုံးစွဲနေဆဲ ငွေကြေးများ Category:ဒိုမီနီကန်ငွေကြေးများ။
စွန်းလွန်းဂူဓမ္မအေးရိပ်သာဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တတိလောကမဟာထေရ်သည် မွန်ပြည်နယ်၊ ရေးမြို့နယ်၊ အစင်ကျေးရွာ နေ ခမည်းတော် ဦးသိန်း၊ မယ်တော် ဒေါ်ကျင်တို့မှ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၁၄ ခုနှစ်၊ တပေါင်းလဆန်း ၂ ရက်၊ စနေနေ့ ( ခရစ်သက္ကရာဇ် ၁၉၅၃ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၄ ရက်) တွင် မီးရှုးသန့်စင်ဖွားမြင်တော်မူခဲ့သည်။
ငယ်အမည်မှာ “မောင်တင်မောင်” ဖြစ်သည်။
ပညာစတင်သင်ကြားခြင်းနှင့် ရှင်သာမဏေပြုခြင်း ဆရာတော်လောင်းလျာသည် အသက် ၇ နှစ်အရွယ်တွင် အစင်ကျေးရွာ၊ ရတနာဗိမာန်ကျောင်းတိုက်ဆရာတော်ထံ၌ ဘာသာရေးစာပေများကို အခြေခံမှစ၍ သင်ယူခဲ့သည်။
မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၂၇ ခုနှစ်၊ ကဆုန်လဆန် ၇ ရက်နေ့တွင် မိဘနှစ်ပါး၏ပစ္စယာနုဂ္ဂဟကို ခံယူပြီး အစင်ကျေးရွာ၊ ရတနာဗိမာန်ကျောင်းတိုက်ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဝါယမာလင်္ကာရကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြုကာ ရှင်သာမဏေအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ပရိယတ္တိစာပေများ သင်ယူခြင်း ရှင်သာမဏေအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ရေးမြို့နယ်၊ အစင်စံပြကျေးရွာ၊ ရတနာဗိမာန်ကျောင်းတိုက်ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဝါယမာလင်္ကာရထံမှ မူလတန်းပရိယတ္တိစာပေများကို စတင်သင်ယူခဲ့သည်။
ထို့နောက် မုဒုံမြို့ ဂျုံးဂျုံးကျ တောရပရိယတ္တိစာသင်တိုက်၊ သထုံမြို့ သာသနာဝဎ္တိစာသင်တိုက်၊ ခရမ်းမြို့ ကိုင်းကုန်းပါဠိတက္ကသိုလ်၊ ရန်ကုန်မြို့ အောင်မင်္ဂလာတိုက်သစ်၊ ကမ္ဘာအေး(ရေကူး) သံဃတက္ကသိုလ်၊ မန္တလေးမြို့ တောင်ပြင်ထီးလင်းတိုက်တို့တွင် ပထမငယ်၊ ပထမလတ်၊ ပထမကြီး၊ ဓမ္မာစရိယ(စာချတန်း)နှင့် နိကာယ်ငါးရပ် စသော ပရိယတ္တိစာပေများကို လေ့လာဆည်းပူး သင်ယူခဲ့သည်။
ဆရာတော်သည် အစိုးရ(ငယ်-လတ်-ကြီး)တန်းကို ခရမ်းမြို့၊ ပါဠိပထမပြန်စာဖြေဌာနမှ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး အဘိဓမ္မာ စာမေးပွဲသုံးဆင့်လုံးကို ဒုတိယအဆင့်ဖြင့် တနင်္သာရီတိုင်းမှ အောင်မြင်ခဲ့သည်။
အမျိုးသားအဆင့်စာမေးပွဲ(ငယ်-လတ်-ကြီး)တန်း၊ ဓမ္မာစရိယ(စာချတန်း)အပြင် သံဃတက္ကသိုလ်(ကမ္ဘာအေး-ရေကူး)မှ အခြေခံပညာအထက်တန်းကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခြင်း ဆရာတော်သည် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၃၄ ခုနှစ်၊ တပေါင်းလဆန်း ၇ ရက်တွင် မွန်ပြည်နယ်၊ ရေးမြို့နယ်၊ အစင်စံပြကျေးရွာ၊ ရတနာဗိမာန်ကျောင်းတိုက် ခဏ္ဍသိမ်တော်တွင် ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တဝါယမာလင်္ကာရကို ဥပဇ္ဈာယ်ပြုကာ မိဘနှစ်ပါး၏ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟကို ခံယူပြီး ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ပရိယတ္တိ သာသနာ့ဝန်ဆောင်တော်မူခြင်း ဆရာတော်သည် ရဟန်းဝါတော် ၇ ဝါမှစ၍ ရေးမြို့နယ်၊ အစင်စံပြကျေးရွာ၊ ဓမ္မဃောသကကျောင်းတိုက်တွင် ရှင်သာမဏေများကို အခြေခံစာပေမှစ၍ ငယ်-လတ်-ကြီးတန်းစာပေများ ပို့ချခြင်း၊ ဘုန်းတော်ကြီးသင် ပညာရေးကျောင်း ဖွင့်လှစ်၍ မိဘမဲ့နှင့် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ကလေးများကို စာပေပညာသင်ကြားပေးခြင်း၊ ဝါတွင်းကာလနှင့် နွေရာသီတို့တွင် ဗုဒ္ဓဘာသာယဉ်ကျေးမှုသင်တန်းများ၊ အခြေခံဝိပဿနာတရားစခန်းများ ဖွင့်လှစ်ခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ပေါင်မြို့နယ်၊ ဇင်းကျိုက်တောင်ခြေရှိ စွန်းလွန်းဂူဓမ္မအေး ရိပ်သာတွင် ပရိယတ္တိစာသင်တိုက်တည်ထောင်တော်မူပြီး ပရိယတ္တိစာပေများ ပို့ချလျက်ရှိသည်။
ပဋိပတ္တိ သာသနာ့ဝန်ဆောင်တော်မူခြင်း ဆရာတော်သည် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၅၀ ပြည့်နှစ်မှစ၍ မြန်မာနိုင်ငံအဝှမ်းရှိ ဝိပဿနာကမ္မဌာန်းနည်းများကို လေ့လာဆည်းပူးအားထုတ်တော်မူခဲ့ရာမှ မြင်းခြံမြို့၊ စွန်းလွန်းဆရာတော်၏ စွန်းလွန်းဝိပဿနာကမ္မဌာန်းနည်းကို ကိုယ်တိုင်လေ့လာဆည်းပူး၍ အားထုတ်တော်မူခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဒါယိကာ၊ ဒါယိကာမများကို ဤဝိပဿနာနည်း အတိုင်း နည်းပေးလမ်းပြတော်မူခဲ့ပြီး မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၅၈ ခုနှစ်မှစတင်ကာ ရေးမြို့နယ်၊ အစင်စံပြကျေးရွာရှိ ဓမ္မဃောသကကျောင်းတိုက်ကို စွန်းလွန်းဂူဓမ္မအေးရိပ်သာ (ပင်မရိပ်သာ)အဖြစ် သမုတိပြုကာ နေ့စဉ် အချိန်ပိုင်း တရားစခန်းများ၊ လစဉ် ၁၀ ရက် တရားစခန်းများဖွင့်လှစ်ပြီး စွန်းလွန်းဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ဥပနိဿယနှင့်အညီ ဟောပြောပြသလမ်းပြတော်မူလျက် ရှိသည်။
ဆရာတော်သည် စွန်းလွန်းဝိပဿနာကမ္မဌာန်းနည်းများကို အခြေပြု၍ အနယ်နယ်အရပ်ရပ်ရှိ တပည့်သာဝကများ၊ ဒါယိကာ၊ ဒါယိကာမများ အားထုတ်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်၍ မွန်ပြည်နယ်၊ ကရင်ပြည်နယ်၊ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီးနှင့် ရန်ကုန်ုတိုင်းဒေသကြီးတို့တွင် စွန်းလွန်းဂူဓမ္မအေးရိပ်သာ (ကမ္မဌာန်းတိုက်ခွဲ) ၁၂ ခုကို တိုးချဲ့တည်ထောင်တော်မူခဲ့သည့်အပြင် မလေးရှားနိုင်ငံ၊ ကွာလာစလန်းကောပြည်နယ်၊ စကင်းချမ်းမြို့တွင် လည်း ပြည်ပရိပ်သာအနေဖြင့် ဖွင့်လှစ်တည်ထောင်တော်မူခဲ့သည်။
ဆရာတော်၏ ပင်မရိပ်သာနှင့် ပြည်တွင်း ရိပ်သာခွဲများတွင် အချိန်ပိုင်းအားထုတ်သူ ယောဂီ တစ်နှစ်လျှင် ပျှမ်းမျှ ၄၀၀၀၀ ဦးခန့်နှင့် လစဉ် ၁၀ ရက်စခန်း၌ ဝင်ရောက်အားထုတ်သူ ယောဂီ တစ်နှစ်လျှင် ၃၅၀၀ ဦးခန့် အားထုတ်လေ့ရှိပြီး မလေးရှားနိုင်ငံရှိ ပြည်ပရိပ်သာတွင် လည်း တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ၇ ရက် တရားစခန်း ဖွင့်လှစ်ခဲ့ရာ ပြည်ပရောက်မြန်မာနိုင်ငံသား တစ်ကြိမ်လျှင် ပျှမ်းမျှ တစ်ရာကျော် နှစ်စဉ် ဝင်ရောက်အားထုတ်လေ့ရှိသည်။
သဒ္ဓမ္မတရားပြန့်ပွားတော်မူစေခြင်းနှင့် သံဃဝန်ကိုဆောင်တော်မူခြင်း ဆရာတော်သည် မင်္ဂလာအခြေပြုကျမ်းနှင့် ယောဂီလက်စွဲကျမ်းတို့ကို ပြုစုရေးသားတော်မူခဲ့ပြီး သာသနာပြုစဉ်ကာလအတွင်း အခြားဘာသာမှ ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာသို့ ကူးပြောင်းကိုးကွယ်ခြင်းကိစ္စများကိုလည်း ဆောင်ရွက်ပေးတော်မူခဲ့သည်။
ဆရာတော်သည် အစင်ကျေးရွာ၊ ဓမ္မဃောသကကျောင်းတိုက်ရှိ တောင်တန်းပေါ်တွင် ဆံတော်ရှင် ပြည်တော်အေး ဓာတ်ပေါင်းစုစေတီကိုလည်းကောင်း၊ နဂါးရုံဘုရားကြီးကိုလည်းကောင်း၊ ကျေးဇူးတော်ရှင် စွန်းလွန်းဆရာတော် ဘုရားကြီး၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်ကို ရည်မှန်း၍ မော်လမြိုင်မြို့၊ ပေါင်မြို့ ဇင်းကျိုက်တောင်၊ ရေးမြို့နယ် ဆိပ်ကလေး ကျေးရွာရှိ စွန်းလွန်းဂူဓမ္မအေးရိပ်သာအသီးသီးတွင် စော-စံ-သ ဘွဲ့တော်အမည်ဖြင့် စေတီပုထိုးများကို တည်ထား ကိုးကွယ်တော်မူခဲ့သည်။
ထို့ပြင် နှစ်စဉ် ပွင့်လင်းကာလရာသီ၌ ရှင်အပါး ၁၀၀ ရဟန်းခံရှင်ပြုပွဲများကို ပြုလုပ်ပေးလျက် ရှိရာ ယနေ့အထိ ရှင်ရဟန်း ၂၀၀၀ ကျော်၊ မလေးရှားနိုင်ငံတွင် ဒုလ္လဘရဟန်း ၇၅၀ ကျော်ကို သာသနာ့ဘောင်သို့ ဒုလ္လဘအားဖြင့် တက်လှမ်းစေခဲ့ပြီး ဝိပဿနာကမ္မဌာန်းများကို နည်းပေးလမ်းပြ အားထုတ်တော် မူစေခဲ့သည်။
ဆရာတော်သည် မြို့နယ်အဆင့်နှင့် ပြည်နယ်အဆင့်ဝိနည်းဓိုရ်ဆရာတော်အဖြစ် ပထမအကြိမ်သက်တမ်းမှ ပဉ္စမအကြိမ်သက်တမ်းအထိ ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သည်။
၁၃၇၁ ခုနှစ်မှ ယနေ့အထိ မွန်ပြည်နယ်သံဃနာယကအဖွဲ့ (မဟာဒွါရ)ဥက္ကဋ္ဌဆရာတော်အဖြစ် သာသနာ့ဝန်ကို ထမ်းဆောင်တော်မူလျက်ရှိသည်။
သာသနာတော်ဆိုင်ရာ ဘွဲ့တံဆိပ်တော်များ ဆပ်ကပ်ခံယူရရှိတော်မူခြင်း ဆရာတော်သည် သာ့သနာဝန်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ထမ်းဆောင်တော်မူခဲ့သဖြင့် နိုင်ငံတော်အစိုးရမှ ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် သဒ္ဓမ္မဇောတိကဓဇ ဘွဲ့တံဆိပ်တော်၊ ၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် မဟာကမ္မဌာနာစရိယ ဘွဲ့တံဆိပ်တော်၊ ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ်တွင် အဂ္ဂမဟာကမ္မဌာနာစရိယ ဘွဲ့တံဆိပ်တော်အသီးသီးကို ဆပ်ကပ်လှူဒါန်းခဲ့သည်။
ကိုးကား ရေးမြို့နယ်အသင်း(ရန်ကုန်)မှ ဖြန့်ချိသော ဆရာတော်၏ ထေရုပတ္တိအကျဉ်း Category:ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများ ကဏ္ဍ:ဘုန်းတော်ကြီးများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတော်များ‎။
ပိုင်အိုနီးယား ၄ သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ပိုင်အိုနီးယား စီမံကိန်း၏ လူမပါသော အာကာသယာဉ်ဖြစ်ပြီး လကမ္ဘာအားဖြတ်ပျံသန်းခဲ့သည်။
ပိုင်အိုနီးယား ၃ ကဲ့သို့ သိပ္ပံဆိုင်ရာ စမ်းသပ်ကိရိယာများ သယ်ဆောင်ပြီး လကမ္ဘာ၏မျက်နှာပြင်နှင့် ၅၈၉၈၃ ကီလိုမီတာအတွင်း ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။
သို့သော် အာကာသယာဉ်တွင် ပါဝင်သော အလင်းလျှပ်စစ် အာရုံခံကိရိယာသည် အလုပ်လုပ်နိုင်သည့်အကွာအဝေးသို့ မရောက်ရှိခဲ့ပေ။
ပိုင်အိုနီးယား ၄ သည် ၁၉၆၉ ခုနှစ်အရ Heliocentric ပတ်လမ်းအတိုင်းရှိနေခဲ့သည်။
ယင်းသည် ၁၉၅၈ ခုနှစ်နှင့် ၁၉၆၃ ခုနှစ်အတွင်း အမေရိကန်တို့ လကမ္ဘာသို့ စူးစမ်းလေ့လာရန် ကြိုးပမ်းမှု ၁၂ ကြိမ်ထဲက အောင်မြင်သော မက်ရှင်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။
ဆိုဗီယက်တို့၏ လူန ၁ သည် ၁၉၅၉ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၃ ရက်နေ့တွင် လကမ္ဘာအား ဖြတ်၍ပျံသန်းနိုင်ခဲ့မှုကြောင့် အမေရိကန်တို့အနေဖြင့် လကမ္ဘာမက်ရှင်နှင့်ပတ်သက်၍ ဖိအားများစွာရှိလာကာ ယခုကဲ့သို့အောင်မြင်မှုသည် ကြီးမားသည်ဟုဆိုနိုင်သည်။
အထူးသဖြင့် ဆိုဗီယက်တို့က မအောင်မြင်သောမက်ရှင်များကို လျှို့ဝှက်ထားတတ်ပြီး အမေရိကန်တို့မှာမူ လူထုကိုချပြရလေသည်။
ပိုင်အိုနီးယား ၁၁ သည် ဥက္ကာခါးပတ်၊ ဂျူပီတာဂြိုဟ်၊ စနေဂြိုဟ်၊ solar wind နှင့် ကော့မစ်ရောင်ခြည်များအနားရှိ ပတ်ဝန်းကျင်များကို လေ့လာရန် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ နာဆာမှ ၁၉၇၃ ခုနှစ် ဧပြီလ ၅ ရက်နေ့တွင် လွှတ်တင်ခဲ့သော အာကာသယာဉ်ဖြစ်သည်။
ယင်းသည် ဂျူပီတာဂြိုဟ်နှင့် စနေဂြိုဟ်အနား ဖြတ်ပျံသန်းခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် နေအဖွဲ့အစည်းပြင်ပသို့ ထွက်ခွာသွားသော ဒုတိယမြောက် လူလုပ်အရာဝတ္ထုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အာကာသယာဉ်နှင့် အလွန်ဝေးကွားသောအခြေနေကြောင့် ပိုင်အိုနီးယား ၁၁ နှင့် နောက်ဆုံးအကြိမ် အဆက်အသွယ်ရခဲ့သည်မှာ ၁၉၉၅ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၃၀ ရက်နေ့ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး ကောင်းမွန်သော အင်ဂျင်နီယာဆိုင်ရာ ဒေတာအချက်အလက် ရရှိခဲ့သည်မှာ ၁၉၉၅ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၂၄ ရက်တွင်ဖြစ်သည်။
လက်ရှိအခြေနေ ၂၀၁၉ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၃၀ ရက်နေ့အရ ပိုင်အိုနီးယား ၁၁ သည် နေကို တူရုပြု၍ နှုန်းဖြင့် နေအဖွဲ့အစည်းအပြင်ဘက်သို့ တစ်နှစ်လျင် ၂.၃၇ AU ထွက်ခွာလျက်ရှိပြီး ကမ္ဘာမြေမှ အကွာအဝေးတွင် ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။
အာကာသယာဉ်သည် လက်ရှိနေရာအနီးတွင် (၂၀၁၇ ခုနှစ်) စကူးတန် ကြယ်စုတန်းသို့ ဦးတည်လျက်ရှိသည်။
နောင်နှစ်ပေါင်း ၉၂၈,၀၀၀ ကြာလျင် TYC 992-192-1 ဟုခေါ်သော ကြယ်အနီးရှိ ၀.၂၅pc အတွင်း ရောက်ရှိပေလိမ့်မည်။
အာကာသပြိုင်ပွဲ သည် စစ်အေးတိုက်ပွဲ ပြိုင်ဖက်များဖြစ်ကြသော ဆိုဗီယက် ယူနီယံနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့ကြား သာလွန်သည့် အာကာသယာဉ်ဆိုင်ရာ စွမ်းရည်ရရှိရန် ၂၀ ရာစုတွင် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသော ပြိုင်ပွဲဖြစ်သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ပြီးနောက် ထိုနှစ်နိုင်ငံကြား "ပဲ့ထိန်းဒုံးကျည် အခြေခံပြု နျူကလီးယား လက်နက်ပြိုင်ပွဲ"မှ စတင်သန္ဓေတည်ခဲ့သည်။
အာကာသယာဉ်နှင့်ပတ်သက်သည့် အောင်မြင်မှုများက ပေးစွမ်းသော နည်းပညာတိုးတက်ဖြစ်ပေါ်လာမှုများသည် အမျိုးသားလုံခြုံရေးအတွက် မဖြစ်မနေလိုအပ်သည်ဟု ရှုမြင်ကြ၍ ထိုခေတ်အချိန်ကာလ၏ ပြယုဂ်နှင့် အတွေးမြင်စနစ်တို့၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်လာခဲ့သည်။
အာကာသပြိုင်ပွဲသည် အင်္ဂါဂြိုဟ်၊ သောကြာဂြိုဟ်၊ လ များဆီသို့ စက်ရုပ်သုံး လူမဲ့အာကာသယာဉ်များ၊ ဂြိုဟ်တုများကို ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ လွှတ်တင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကာ ကမ္ဘာပတ်လမ်းနိမ့်သို့ လူလိုက်ပါသည့် အာကာသယဉ်များလည်း လွှတ်တင်နိုင်စေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လပေါ်သို့ လူသား ရောက်ရှိစေခဲ့သည်အထိ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကြသည်။
history.com, Space Race အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက မဝေးလှသော အနာဂတ်တွင် ဂြိုဟ်တုတစ်ခုလွတ်တင်မည်ဟု ကြေညာလျှက် နိုင်ငံတကာ ဘူမိရူပနှစ်အတွက် ဂြိုဟ်တုများကို လွှတ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်သတ်မှတ်ထားကြောင်း ၁၉၅၅ ဩဂုတ်တွင် ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်ကို ဆိုဗီယက် ယူနီယံက လေးရက်အကြာတွင် တုံ့ပြန်ရာမှ ပြိုင်ပွဲစတင်ခဲ့လေသည်။
၁၉၅၅ ၌ ပဲ့ထိန်းဒုံးကျည်စွမ်းဆောင်ရည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခြင်းများက အမေရိကန်နှင့် ဆိုဗီယက်တို့ကို မဝေးသော အနာဂတ်ကာလ၌ ဂြိုဟ်တုများ ပစ်လွှတ်စေနိုင်ခဲ့ကာ ထိုနယ်ပယ်များတွင် ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
Schefter (1999), pp. 3–5 ၁၉၅၇ အောက်တိုဘာ ၄ ၌ ဆိုဗီယက်တို့က စတင်၍ လူလုပ်ဂြိုဟ်တု စပွတ်နစ် ၁ကို အောင်မြင်စွာလွှတ်တင်နိုင်ခဲ့ရာ ပြိုင်ဆိုင်မှုသည် စပွတ်နစ်ဂြိုဟ်တုလွှတ်တင်နိုင်မှုကြောင့် အံ့ဩထိတ်လန့်ရမှုနှင့်အတူ အများပြည်သူတို့၏ အာရုံစိုက်ခြင်းခံရ၍ ထို့နောက် ဆိုဗီယက်တို့ကပင် အာကာသသို့ ပထမဆုံးလူသားတစ်ဦးကို ၁၉၆၁ ဧပြီ ၁၂ တွင် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုသူမှာ ယူရီ ဂါဂါရင် ဖြစ်သည်။
ဆိုဗီယက်တို့သည် နောင်နှစ်အနည်းငယ်အထိ ပြိုင်ဆိုင်ပွဲတွင် အစောပိုင်းအသာစီးရရှိခဲ့ရာSiddiqi (2003a), p. 460 လူမဲ့(စက်ရုပ်) အကာသခရီးစဉ်များဖြင့် လူန စီမံကိန်းနှင့်အတူ လပေါ်သို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ပေသည်။
အမေရိကန် သမ္မတ ဂျွန် အက်ဖ် ကနေဒီက လပေါ်သို့ လူတစ်ဦးကို ရောက်ရှိအောင် လွှတ်တင်မည်၊ ထိုသူကို ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ချောချောမောမော ပြန်လည်ရောက်ရှိစေမည်ဟူသော ရည်မှန်းချက်ဖြင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုအနေအထားကို မြင့်တက်စေသည်။
ထို့နောက် နှစ်နိုင်ငံစလုံးက အကြီးစား အာကာသယာဉ်များကို တီထွင်တိုးတက်စေခဲ့ကာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် စေတန် ၅ကို အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်အသုံးချနိုင်ခဲ့ပြီး ယင်းယာဉ်သည် လူသုံးဦးစာ ပတ်လမ်းပတ်ယာဉ်နှင့် လူနှစ်ဦးစာ လပေါ်ဆင်းယာဉ်ပါရှိသည်အထိ ကောင်းစွာကြီးမားသည်။
ကနေဒီ၏ လပေါ်ဆင်းသက်နိုင်ရေး ပန်းတိုင်ကို ၁၉၆၉ ဇူလိုင်တွင် အပိုလို ၁၁အား လွှတ်တင်နိုင်ခဲ့မှုနှင့်အတူ အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းအောင်မြင်ခြင်းဖြစ်ကာ ဆိုဗီယက်တို့၏ အောင်မြင်ခဲ့မှုများစွာကို မှေးမိန်ဖျော့တော့စေခဲ့၍ အာကာသပိုင်ဆိုင်မှု၏ အဆုံးအဖြတ် အောင်မြင်မှုဟုပင် အများအားဖြင့် ယူဆသတ်မှတ်ကြသည်။
ဆိုဗီယက် ယူနီယံကလည်း လူန စီမံကိန်းနှစ်ခု ထပ်မံဆောင်ရွက်သည်။
သို့သော် အမေရိကန် မတိုင်မီ အန် ၁ (N1) ဒုံးပျံဖြင့် လပေါ်သို့ ဆင်းနိုင်ရေးဆောင်ရွက်ခဲ့ရာ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။
အဆုံးတွင် ထိုအစီအစဉ်ကို ဖျက်သိမ်းခဲ့ပြီး ပထမဆုံး အာကာသစခန်း စီမံကိန်းဖြစ်သော ဆာ့လု စီမံကိန်း (Salyut) ၊ သောကြာဂြိုဟ်နှင့် အင်္ဂါဂြိုဟ်ပေါ်သို့ ပထမဆုံး ဆင်းသက်နိုင်ရေးတို့ကို အာရုံစိုက် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။
ထိုစဉ်အတွင်း အမေရိကန်တို့က လူလိုက်ပါသော အပိုလို ယာဉ်ငါးစီးကို လပေါ်သို့ ပို့ဆောင်လွှတ်တင်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် အခြားဂြိုဟ်များသို့ လေ့လာရေးခရီးစဉ်များကို လူမဲ့အနေအထားဖြင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သေးသည်။
၁၉၇၂ ဧပြီတွင် အပိုလို-ဆိုယု စမ်းသပ်လုပ်ငန်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု (Apollo–Soyuz Test Project) ပြီးနောက် နှစ်နိုင်ငံကြား တင်းမာမှုလျော့သည့် ကာလဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကာ အကျိုးဆက်အားဖြင့် ၁၉၇၅ ဇူလိုင်တွင် အမေရိကန် အာကာသယာဉ်မှူးသည် ဆိုဗီယက်ယာဉ်မှူးနှင့် ကမ္ဘာပတ်လမ်းတစ်နေရာတွင် ချိန်းဆိုတွေ့ဆုံခဲ့ကြကာ နိုင်ငံတကာ အာကာသယာဉ် ချိတ်ဆက်မှုဆိုင်ရာ စံစနစ်ဖြစ်ပေါ်ရေး (APAS-75) ကို ပူးပေါင်းဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြလေသည်။
ထိုသို့အားဖြင့် အာကာသပြိုင်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးဆောင်ရွက်မှုအဖြစ် ယူဆနိုင်သောBoth the Apollo 11 Moon landing and the ASTP have been identified as the end of the Space Race, ဤပြိုင်ပွဲသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအသွင်သို့ ကူးပြောင်းလာခဲ့သည်။
ဆိုဗီယက် ယူနီယံပြိုကွဲခြင်းပြီးနောက် မီယာ အာကာသလွန်းပျံယာဉ်နှင့် နိုင်ငံတကာ အာကာသစခန်းတို့နှင့်ပတ်သက်သော ၁၉၉၃-သဘောတူညီချက်ဖြင့် အမေရိကန်နှင့် အသစ်ဖြစ်ထွန်းလာသော ရုရှားတို့အား အာကာသ စစ်အေးတိုက်ပွဲ အဆုံးသတ်စေနိုင်ခဲ့ပေသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အာကာသ စူးစမ်းရှာဖွေခြင်း ကဏ္ဍ:စစ်အေးတိုက်ပွဲ။
သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်ရှိ တတိယသင်္ဂါယနာတင်ရာတွင် မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿမထေရ်နှင့် အသောကမင်း မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿမထေရ်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်း ပညာရှင်တစ်ပါးဖြစ်၍ မောရိယအင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ် အသောကမင်းလက်ထက်၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ မာဂဓတိုင်း၊ ပါဋလိပုတ်တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သောသူ ဖြစ်သည်။
မွေးဖွားခုနှစ်မှာ ခရစ်တော်မတိုင်မီ ၃၂၇ ဝန်းကျင်ခန့်ကဖြစ်၍ တတိယသင်္ဂါယနာ၊ ဗုဒ္ဓသာသနာပြုလုပ်ငန်းများကိုလည်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿမထေရ်ကို ထေရဝါဒအရ ဝိဘဇ္ဇဝါဒဂိုဏ်းကို စတင်တည်ထောင်သူ၊ ထိုဂိုဏ်းသည် ထေရဝါဒသာသနာ၏ အစိတ်အပိုင်း၊ အဘိဓမ္မာပိဋကတ်လာ ကထာဝတ္ထုရေးသားသူ ဟူ၍လည်း ယူဆကြသည်။
Karl H. Potter, Robert E. Buswell, Abhidharma Buddhism to 150 A.D., Motilal Banarsidass Publ., 1970, chapter 8. အယူမှား၊ အကျင့်မှားများစွာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ထိုကာလအတွင်း မမှန်မကန်ဝါဒများကို ဆန့်ကျင်၍ ဗုဒ္ဓ၏အဆုံးအမ တစ်နည်း ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းကာ ခုခံကာကွယ်ခဲ့သူတစ်ဦး၊ အသောကမင်း၏ သာသနာပြုကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ၏ နောက်ကွယ်က အားတစ်ရပ် ဟုလည်း သတ်မှတ်ကြသည်။
":1">Gethin, Rupert, Was Buddhaghosa a Theravādin? Buddhist Identity in the Pali Commentaries and Chronicles, in "How Theravāda is Theravāda? Exploring Buddhist Identities", ed. by Peter Skilling and others, pp. 1–63, 2012. သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ ဗုဒ္ဓဒဿနဆရာ ဒေးဗစ် ကာလုပဟာနက "အလယ်လတ်လမ်းဖြစ်သော မဇ္ဈိမပဋိပဒါကို ဖော်ဆောင် ကျင့်ကြံဆောင်ရွက်ရာ၌ အရှင်မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿသည် နာဂဇုန (နာဂဂျုန)ထက် ရှေးကျသူ၊ ဗုဒ္ဓဝါဒများကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်သူ" ဟူ၍ ဆိုသည်။
David Kalupahana, Mulamadhyamakakarika of Nagarjuna: The Philosophy of the Middle Way. Motilal Banarsidass, 2005, pages 2,5. အကျဉ်းတင်ပြချက် များစွာသော ဗုဒ္ဓရင်းမြစ်စာပေများမှ သက်သေသာဓကတွင် "အရှင်မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿသည် မောရိယမင်းဆက်၏ ဘုရင်ဖြစ်သော အသောကမင်း စိုးစံတော်မူစဉ်ကာလအတွင်း ဩဇာတိက္ကမကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါး" ဟု ဆိုထားကာ တတိယသင်္ဂါယနာတင်ပွဲတွင် ဦးစီးဦးကိုင်ပြုခြင်း၊ ဗုဒ္ဓသာသနာပြန့်ပွားရေးအတွက် သာသနာပြုလုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်ခြင်းများရှိခဲ့သည်။
":1" ထိုစဉ် "ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော အချို့သော ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းကွဲများ၏ ကျမ်းဂန်လာအယူအဆများကို တည်ကြည်ခိုင်မာစွာ ဝေဖန်ဆန့်ကျင်သူ" ဟုလည်း ထင်ရဖွယ်ရှိသည်။
အထူးသဖြင့် သဗ္ဗတ္ထိဝါဒဂိုဏ်း (သာဝတ္ထိဝါဒဂိုဏ်း အဖြစ်လည်းသိရှိ) ၊ ပုဂ္ဂလဝါဒဂိုဏ်း၊ လောကုတ္တရာဝါဒဂိုဏ်းတို့၏ အယူအဆများဖြစ်သည်။
Kalupahana, David J. (1992) A History of Buddhist Philosophy: Continuities and Discontinuities, University of Hawaii Press, p. 132. ထို့အတွက်ကြောင့်ပင် ဤမထေရ်ကို ထေရဝါဒအား တည်ထောင်သူ၊ ခုခံကာကွယ်သူအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။
ထေရဝါဒသည် အထက်ပါကျမ်းစာသုံးခုစလုံးကို မူရင်းဗုဒ္ဓ၏ ဓမ္မမဟုတ် ဟု ပယ်ချခဲ့သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် လက်ခံခြင်းမရှိ ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ထေရဝါဒရင်းမြစ်များက ဆက်လက်ဖော်ပြထားသည်မှာ မောဂ္ဂလိပုတ္တမထေရ်၏ ကူညီစောင်မမှုဖြင့် အသောကမင်းကြီး၏ သာသနာသန့်စင်ရေးလုပ်ငန်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေသည်။
Sukumar Dutt (1988), Buddhist Monks and Monasteries of India: Their History and Their Contribution to Indian Culture, Motilal Banarsidass Publishe, pp. 108-110. ထေရဝါဒကျမ်းလာ ကထာဝတ္ထုတွင် ရှင်းလင်းဖော်ဆောင်ထားသည့်တစ်ခုမှာ ဤ ဗုဒ္ဓကျမ်းစာများနှင့်ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုများကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"ဘန္တေ သုဇာတောမထေရ်က ဝိဇဉာဏကာယ" ဟုခေါ်ဆိုသော သာဝတ္တိဝါဒဂိုဏ်းလာ အဘိဓမ္မာကျမ်းတွင် မောဂ္ဂလာနအပိုင်း အမည်ရှိသည့် အပိုင်းတစ်ခုပါဝင်ကာ ထိုတွင် သာမည မောဂ္ဂလာန၏ အရာအားလုံးတည်မြဲ၊ တည်ရှိ ဆိုသောအယူကို ငြင်းခုံဆွေးနွေးထားသည့် အပိုင်းတစ်ပိုင်းပါသည်ဟု မှတ်ချက်ပြုထားသည်။
":0" မဟာသံဃိကဂိုဏ်းရှိ Śāripūtraparipṛcchā ကျမ်းတွင်လည်း မောဂ္ဂလာန (သို့) မောဂ္ဂလာ-ဥပဒေသ အမည်တွင်သည့် ရဟန်းတစ်ပါးကို ဖော်ပြထားကာ ထိုရဟန်းသည် ဓမ္မဂုတ္တကဂိုဏ်း (Dharmaguptaka) ၊ သုဝါသကဂိုဏ်း (Suvarṣaka) ၊ သထာဝိရဂိုဏ်း (Sthavira) တို့၏ တည်ထောင်သူ ဟု ဆိုထားသည်။
သုဇာတောမထေရ်အရ မောဂ္ဂလာန.. စသဖြင့် ထိုကျမ်းများတွင် ဖော်ပြထားမှုသည် ဘုရားရှင်၏ အဂ္ဂသာဝက အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်ကို ဆိုလိုသည်မဟုတ်၊ မောဂ္ဂလာနပုတ္တတိဿမထေရ်ကိုသာ ဆိုလိုသည်ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။
သို့သော်လည်း ယိုဟန်းနက်စ် ဘရွန်ခေါ့စ် (Johannes Bronkhorst) အရ ပါဋလိပုတ်တွင် ကျင်းပခဲ့သည့် တတိယသင်္ဂါယနာတွင် ဆွေးနွေးထားတင်ပြထားသည်မှာ အဓိကပြဿနာများသည် ဝိနည်းစည်းကမ်း ကွဲလွဲကြခြင်းကြောင့်သာ(အခြားအပိုင်းမဟုတ်) ရဟန်းများကို သံဃာ့အဖွဲ့အစည်းမှ ထုတ်ပယ်ခြင်းများဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
Bronkhorst, Johannes, Kathavatthu and Vijñanakaya, published in: Premier Colloque Étienne Lamotte (Bruxelles et Liège 24-27 septembre 1989). Université Catholique de Louvain: Institut Orientaliste Louvain-la-Neuve. 1993. Pp. 57-61. ကိုးကား ကဏ္ဍ:ရဟန္တာများ ကဏ္ဍ:ထေရဝါဒ။
ဂယ်လီလီယို စီမံကိန်း သည် ဂျူပီတာဂြိုဟ်နှင့် ယင်း၏ဂြိုဟ်ရံလများကို လေ့လာသော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ စက်ရုပ်အာကာသစီမံကိန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
အာကာသယာဉ်အမည်အား အီတလီ နက္ခတ္တပညာရှင် ဂယ်လီလီယိုအား အစွဲပြု၍ မှည့်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။
၁၉၈၉ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၁၈ ရက်နေ့တွင် ကမ္ဘာမှ ပစ်လွှတ်ကာ ၁၉၉၅ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၇ ရက်နေ့တွင် ဂျူပီတာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ယင်းသည် ဂျူပီတာဂြိုဟ်အား လှည့်ပတ်သော ပထမဆုံး အာကာသယာဉ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဂျူပီတာဂြိုဟ်၏ လေထုထဲတွင်ပါဝင်သော ဒြပ်ပေါင်းနှင့် အမိုးနီးယားတို့အား မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၃ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၀ ရက်တွင် အာကာသယာဉ်အား ဂျူပီတာဂြိုဟ်၏လေထုထဲသို့ တစ်စက္ကန့်လျင် ၄၈ ကီလိုမီတာနှုန်းဖြင့် ဝင်ရောက်စေခဲ့ပြီး မက်ရှင်အား အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်။
ဂျော့ဂျ် ဘရန့်ဒ် () သည် ဆွီဒင် ဓာတုဗေဒပညာရှင်၊ တွင်းထွက်ဓာတ်သတ္တုပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်၍ ၁၇၃၅ ဝန်းကျင်ခန့်တွင် ကိုဘော့ (ဒြပ်စင်)ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသူဖြစ်သည်။
ရှေးခေတ်အချိန်များတွင် မသိရှိခဲ့ကြသည့် သတ္တုတစ်မျိုးကို ပထမဆုံး တွေ့ရှိသူဖြစ်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဆွီဒင် ဓာတုဗေဒပညာရှင်များ။
ဒြပ်ထု၊ အပူချိန်တို့အား ကိန်းသေအဖြစ် ရှိနေစေသောအခါ ဖိအားနှင့် ထုထည်တို့၏ ဆက်သွယ်ပုံကို ပြသသည့် လှုပ်ရှားရုပ်ပုံ ဘွိုင်းလ်၏ နိယာမ (Boyle's law, or Boyle–Mariotte law) သည် လက်တွေ့စမ်းသပ်နိုင်သော ဓာတ်ငွေ့ဆိုင်ရာ နိယာမတစ်ခုဖြစ်ပြီး (ဓာတ်ငွေ့)ကွန်တိန်နာ၏ ထုထည် များပြားလာစဉ် ဓာတ်ငွေ့၏ ဖိအားသည် ကျဆင်းလာသည်ကို ပြသသော နိယာမတစ်ခုဖြစ်၏။
ခေတ်သစါ ဘွိုင်းလ်၏ နိယာမက ဤသို့ဆိုထားသည်။
အပိတ်စနစ်တစ်ခု၌ အပူချိန်နှင့် ဓာတ်ငွေ့ပမာဏသည် မပြောင်းလဲဘဲ တည်ရှိနေလျှင် စံဓာတ်ငွေ့တစ်ခု၏ ပေးထားသောဒြပ်ထုက သက်ရောက်သော ပကတိဖိအားသည် ၎င်းနေရာယူထားသော ထုထည်နှင့် ပြောင်းပြန်အချိုးကျသည်။
Levine, Ira. N (1978). "Physical Chemistry" University of Brooklyn: McGraw-HillLevine, Ira. N. (1978), p. 12 gives the original definition. သင်္ချာပုံစံဖြင့် ဘွိုင်း၏ နိယာမကို အောက်ပါအတိုင်း ဖော်ပြနိုင်သည်။
ဖိအားသည် ထုထည်နှင့် ပြောင်းပြန်အချိုးကျသည်။
သို့မဟုတ် ဖိအားနှင့် ထုထည်မြောက်လဒ်သည် ကိန်းသေဖြစ်၏။
ဤ၌ သည် ဓာတ်ငွေ့၏ ဖိအား၊ သည် ဓာတ်ငွေ့၏ ထုထည်၊ သည် ကိန်းသေ ဖြစ်သည်။
ဤညီမျှခြင်းက အပူချိန်သည် ကိန်းသေဖြစ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဖိအားနှင့် ထုထည်တို့၏ မြောက်လဒ်သည် အထဲတွင်ရှိနေသော ဓာတ်ငွေ့၏ သတ်မှတ်ထားသော ဒြပ်ထုအတွက် ကိန်းသေဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားသည်။
မတူညီသော အခြေအနေနှစ်ခုတွင် တူညီသော ပါဝင်ပစ္စည်းကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရန်အတွက် နိယာမကို အောက်ပါအတိုင်း ဖော်ပြနိုင်သည်။
အထက်ပါညီမျှခြင်းတွင် ထုထည် များပြားလာသောအခါ ဓာတ်ငွေ့၏ ဖိအားသည် အချိုးအဆ ကျဆင်းနည်းပါးလာမည်ဟု ပြထားလေသည်။
ထိုနည်းတူစွာ ထုထည် ကျဆင်းလာပါက ဖိအား မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။
ထိုနိယာမကို ရောဘတ် ဘွိုင်းလ်အား အစွဲပြု အမည်ပေးခဲ့ကြကာ ရောဘတ် ဘွိုင်းလ်က ၁၆၆၂ တွင် မူရင်းနိယာမကို စာအုပ်ကို ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
In 1662, he published a second edition of the 1660 book New Experiments Physico-Mechanical, Touching the Spring of the Air, and its Effects with an addendum Whereunto is Added a Defence of the Authors Explication of the Experiments, Against the Obiections of Franciscus Linus and Thomas Hobbes; see J Appl Physiol 98: 31–39, 2005. (Jap.physiology.org Online .) ကိုးကား ကဏ္ဍ:ထုထည် ကဏ္ဍ:သိပ္ပံနည်းကျ နိယာမများ။
Redirect တောမတ်စ် အကွိုင်းနပ်စ်။
ဦးအောင်မျိုးမင်းသည် လူ့အခွင့်အရေး တက်ကြွလှုပ်ရှားသူ မြန်မာနိုင်ငံသား နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် အမျိုးသားညီညွတ်ရေး အစိုးရအဖွဲ့၏ လူ့အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ ဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပြီး၊ မြန်မာ့ပထမဆုံး လိင်စိတ်ပြောင်းခံယူသူ ဝန်ကြီးဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝနှင့် ပညာရေး ၈၈၈၈ အရေးအခင်းပြီးသည့်နောက် ထိုင်းနိုင်ငံသို့ တိမ်းရှောင်သွားပြီး၊ ပြည်ပ၌ ၂၃ နှစ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ကာ ၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
၁၉၈၈ မတိုင်မီ မြန်မာနိုင်ငံတွင်ရှိစဉ်က ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တွင် အင်္ဂလိပ်စာဘာသာရပ်ကို ဆည်းပူးခဲ့သည်။
၁၉၉၃ ခုနှစ်တွင် နယူးယောက်မြို့ရှိ ကိုလံဘီယာတက္ကသိုလ်၌ လူ့အခွင့်အရေးအကြောင်း လေ့လာခဲ့ပြီး ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် မဟာဘွဲ့ရရှိခဲ့သည်။
ဆောင်ရွက်ချက်များ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်တွင် မြန်မာပြည် လူ့အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ ပညာရေးအင်စတီကျု (HREIB) ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
၎င်းကို နောင်တွင် ညီမျှခြင်းမြန်မာ (EQMM) အမည်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး၊ အမှုဆောင်ဒါရိုက်တာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၂၀၀၅ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၀ ပြည့်နှစ်အထိ ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံ အမျိုးသားညွန့်ပေါင်းအစိုးရတွင် လူ့အခွင့်အရေး မှတ်တမ်းဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် စတင်သည့် EQMM ၏ Colors Rainbow ပရောဂျက် တည်ထောင်သူ ဖြစ်သကဲ့သို့၊ မြန်မာ LGBT အခွင့်အရေးကွန်ရက်၏ အလုပ်အမှုဆောင်အဖွဲ့ဝင်လည်း ဖြစ်သည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပြန်ရောက်ပြီးသည့်နောက် လူ့အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကို အရှိန်အဟုန်မြှင့် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၂၀၂၁ ခုနှစ် မေလ ၃ ရက်နေ့တွင် ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော် ကိုယ်စားပြုကော်မတီက အမျိုးသားညီညွတ်ရေးအစိုးရအဖွဲ့၏ လူ့အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ ဝန်ကြီးဌာန၊ ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်တာဝန်ပေးခဲ့သည်။
ဆုများနှင့် ဆန်ခါတင်စာရင်း ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် International Gay and Lesbian Human Rights Commission က ချီးမြှင့်သည့် Felipa de Souza Award ကို ရရှိခဲ့သည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် ဥရောပသမဂ္ဂက ငြိမ်းချမ်းရေး၊ ဒီမိုကရေစီအရေး၊ လူ့အခွင့်အရေးတို့အတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသူ မြန်မာနိုင်ငံသားများအတွက် ပထမဆုံးပေးအပ်သည့် Robert Schuman Award အပါအဝင်၊ လူ့အခွင့်အရေးနှင့် LGBT အရေး တက်ကြွစွာဆောင်ရွက်သည့်အတွက် နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းများက ချီးမြှင့်သည့် ဆုခုနစ်ဆုကို ရရှိထားသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ်က ကုလသမဂ္ဂ၏ N-Peace Award အတွက်လည်း လျာထားခံရသည်။
လူသိများသော ယဉ်ကျေးမှု This Kind of Love အမည်ရ မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်တွင် ဦးအောင်မျိုးမင်း၏ ဘဝခရီးကို ခြယ်မှုန်းပုံဖော်ပြထားသည်။
ကိုးကား ​ ပြင်ပလင့်ခ်များ ကဏ္ဍ:သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ့နိုင်ငံရေးသမားများ ကဏ္ဍ:ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားဟောင်းများ ကဏ္ဍ:မြန်မာလူမျိုးများ အတ္ထုပ္ပတ္တိ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ ဝန်ကြီးများ။
မီချီယို ဆူဂျီမူရာ (辻村みちよ ၁၈၈၈ စက်တင်ဘာ ၁၇ - ၁၉၆၉ ဇွန် ၁) သည် ဂျပန်လူမျိုး စိုက်ပျိုးရေးသိပ္ပံပညာရှင်နှင့် ဇီဝဓါတုပညာရှင် ဖြစ်သည်။
လက်ဖက်စိမ်းအကြောင်းကို အထူးပြုလေ့လာခဲ့ပြီး ဂျပန်နိုင်ငံတွင် စိုက်ပျိုးရေးပညာဖြင့် ပါရဂူဘွဲ့ရသည့် ပထမဆုံးသူ ဖြစ်၏။
ငယ်ဘဝနှင့်ပညာရေး ဆူဂျီမူရာကို ၁၈၈၈ ခုတွင် ဆိုင်တမစီရင်စု (ယခု အိုကီဂါဝါ) ၌ မွေးသည်။
တိုကျိုအမျိုးသမီးဆရာဖြစ်သင်ကျောင်းမှ ၁၉၀၉ ခုတွင် အထက်တန်းအောင်သည်။
နောက် တိုကျိုအမျိုးသမီးအဆင့်မြင့်ဆရာဖြစ်သင်ကျောင်း၌ သိပ္ပံဌာန၌ ပညာဆက်သင်၏။
ဤတွင် ဇီဝပညာရှင် ကိုနိုယာဆူအီ (保井コノ) ၏တပည့်အဖြစ် သင်ရသည်။
ထိုဆရာကြောင့်ပင် သိပ္ပံနည်းကျသုတေသနဘက်တွင် စိတ်ဝင်စားလာ၏။
သက်မွေးလမ်းကြောင်း ၁၉၁၃ ခုတွင် ဘွဲ့ရသည်နောက် ကာနာဂါဝါစီရင်စုရှိ ယိုကိုဟားမားအမျိုးသမီးအထက်တန်းကျောင်းတွင် ဆရာအဖြစ် အလုပ်ဝင်သည်။
၁၉၁၇ ခုတွင် မွေးရပ်မြေရှိ ဆိုင်တမအမျိုးသမီးဆရာဖြစ်သင်ကျောင်းသို့ ရွေ့ပြောင်းတာဝန်ထမ်း၏။
"Michiyo Tsujimura (1888–1969) ". Ochanomizu University. ဆူဂျီမူရာ၏ သုတေသနလမ်းကြောင်းမှာ ၁၉၂၀ ပြည့်တွင် ဟိုကိုင်းဒိုတော်ဝင်တက္ကသိုလ်၌ ဓာတ်ခွဲတန်းအကူအဖြစ် အလုပ်လျှောက်ချိန်က စသည်။
ထိုစဉ်က တက္ကသိုလ်များသည် အမျိုးသမီးတို့ကို တရားဝင် အလုပ်မခန့်သဖြင့် ဆူဂျီမူရာသည် စိုက်ပျိုးရေးဆိုင်ရာဓါတုဗေဒဌာန၏ အာဟာရဆိုင်ရာဓာတ်ခွဲခန်းတွင် လုပ်ခမဲ့ဖြင့် အလုပ်ဝင်၏။
ထိုဓာတ်ခွဲခန်းတွင် ပိုးစာကောင် (ပိုးတီ) ၏ အာဟာရအကြောင်းကို လေ့လာသည်။
၁၉၂၂ ခုတွင် ၎င်းတက္ကသိုလ်ရှိ ဆေးဝါးကောလိပ်ရှိ ဆေးဝါးဆိုင်ရာဓါတုဗေဒဓာတ်ခွဲခန်းသို့ ကူးရသည်။
၁၉၂၃ ခုတွင် ကန်တိုငလျင်ကြောင့် ဓာတ်ခွဲခန်းပါ ပျက်စီးသည်။
သို့ဖြင့် အောက်တိုဘာလတွင် ရိုင်ကန်သိပ္ပံဆိုင်ရာသုတေသနတက္ကသိုလ်၌ သုတေသနကျောင်းသားအဖြစ် လွှဲပြောင်းခံရ၏။
စိုက်ပျိုးရေးပညာဖြင့် ပါရဂူဘွဲ့ရကာ အာဟာရဆိုင်ရာဓါတုဗေဒကို သုတေသနလုပ်နေသော ဥူမဲတာရိုဆူဇူကီ၏ ဓာတ်ခွဲခန်း၌ လုပ်ရသည်။
ဆူဂျီမူရာနှင့် သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဘက် ဆိုင်တာရိုမီယူရာတို့သည် လက်ဖက်စိမ်း၌ ဗီတာမင်စီပါကြောင်း ၁၉၂၄ ခုတွင် တွေ့၏။
၎င်းအကြောင်းကို ဇီဝသိပ္ပံ၊ ဇီဝနည်းပညာနှင့် ဇီဝဓါတုဗေဒဂျာနယ်တွင် လက်ဖက်စိမ်းရှိဗီတာမင်စီ အမည်ဖြင့် ဆောင်းပါးထုတ်ခဲ့သည်။
ဤတွေ့ရှိမှုကြောင့် မြောက်အမေရိက၏ လက်ဖက်စိမ်းအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု တိုးလာပြီး လက်ဖက်စိမ်းတင်ပို့မှုကို များစွာ အထောက်အကူဖြစ်၏။
၁၉၂၉ နှင့် ၁၉၃၀ တို့တွင် လက်ဖက်စိမ်းမှ အခြားဓာတ်တို့ကို ခွဲပြနိုင်သည်နောက် ၁၉၃၂ ခုတွင် တိုကျိုတော်ဝင်တက္ကသိုလ်က ဆူဂျီမူရာကို စိုက်ပျိုးရေးပညာဖြင့် ပါရဂူဘွဲ့ ပေးသည်။
ဂျပန်တွင် ပါရဂူဘွဲ့ရသည့် ပထမဆုံးအမျိုးသမီး ဖြစ်လာ၏။