kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
နောက်ခံ ကမ္ဘာ့ပထမဆုံးဂြိုဟ်တုဖြစ်သည့် စပွတ်နစ် ၁ အား ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုမှ ၁၉၅၇ တွင်လွှတ်တင်ခဲ့ချိန်မှစတင်ပြီး ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုနှင့်အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့ကြားတွင် အာကာသပြိုင်ပွဲစတင်ခဲ့သည်။
နှစ်နိုင်ငံလုံးသည် အာကာသပျံသန်းခြင်းနည်းပညာလျင်မြန်စွာဖွံ့ဖြိုးလိုကြပြီး ပထမဆုံးလူလိုက်ပါသည့်အာကာသယာဉ်ကို အောင်မြင်စွာလွှတ်တင်လိုကြသည်။
ဤအတွက်လုပ်ဆောင်နေသော ဆိုဗီယက်စီမံကိန်းမှာ ဗော့စတော့စီမံကိန်းဖြစ်သည်။
လူလိုက်ပါသည့် အာကာသယာဉ်မလွှတ်တင်မီတွင် ဆိုဗီယက်တို့သည် ဗော့စတော့ဒုံးပျံများနှင့်ဗော့စတော့အာကာသယာဉ်နည်းပညာဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့်စမ်းသပ်ရေးအတွက် ၁၉၆၀၊ မေလနှင့် ၁၉၆၁၊ မတ်လကြားကာလတွင် လူမဲ့ခရီးစဉ်များစွာကိုလွှတ်တင်ခဲ့ကြသည်။
ဤခရီးစဉ်များတွင် အမျိုးမျိုးသောအောင်မြင်မှုများရရှိခဲ့ကြသည်။
နောက်ဆုံးလွှတ်တင်ခဲ့သည့် လူမဲ့ခရီးစဉ် Korabl-Sputnik 4 နှင့် Korabl-Sputnik 5 တို့မှာ အပြည့်အဝအောင်မြင်မှုရရှိခဲ့ကြပြီး လူလိုက်ပါနိုင်ဖို့လမ်းဖွင့်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ယာဉ်အဖွဲ့သားများ အသက် ၂၇ နှစ်အရွယ်ရှိ ယူရင်ဂါဂါရင်သည် ဗော့စတော့ ၁ ၏တစ်ဦးတည်းသောယာဉ်အဖွဲ့သားဖြစ်သည်။
ဗော့စတော့အာကာသယာဉ်များသည် ယာဉ်မှူးတစ်ဦးသာတင်ဆောင်နိုင်ရန်ပုံစံထုတ်ထားသည်။
ပင်မအရံနှင့်ဒုတိယအရံအာကာသသူရဲကောင်းများမှာ Gherman Titov နှင့် Grigori Nelyubov တို့ဖြစ်သည်။
စီစဉ်မှုများကို ခရီးစဉ်မတိုင်မီ လေးရက်အလို ဧပြီ ၈ တွင် တရားဝင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
လျှောက်လွှာရှင်အာကာသူရဲကောင်းများအကြားတွင် ဂါဂါရင်မှာ လပေါင်းများစွာကတည်းက ရေပန်းအစားဆုံးဖြစ်သည်။
ခရီးစဉ်တွင်မည်သူလိုက်ပါပျံသန်းမည် နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်မှာ နီကိုလိုင်ကမန်နင်( Nikolai Kamanin)ပေါ်လုံးဝမူတည်နေသည်။
ဧပြီ ၅ ရက်နေ့ဒိုင်ယာရီတွင် ကမန်နီက သူသည် ဂါဂါရင်နှင့်တီတော့ဗ် မည်သူ့ကိုရွေးရမည်ကိုမဆုံဖြတ်နိုင်သေးကြောင်းရေးသားထားသည်။
Burgess and Hall, p.140 He wrote: "The only thing that keeps me from picking [Titov] is the need to have the stronger person for the one day flight."Quoted in Burgess and Hall, p.140-141 Kamanin was referring to the second mission, Vostok 2, which would last a full day, compared to the relatively short single-orbit mission of Vostok 1. ဂါဂါရင်နှင့်တီတော့ဗ်တို့အား ဧပြီ ၉ ရက်နေ့အစည်းအဝေးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုသိရှိစေခဲ့ရာ ဂါဂါရင်မှာများစွာဝမ်းမြောက်ခဲ့ပြီး တီတော့ဗ်မှာစိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။
Burgess and Hall, p.141. The press said that Titov was so happy for Gagarin that he almost kissed him, but Titov denies this – Burgess and Hall, p.145. On April 10, this meeting was reenacted in front of television cameras, so there would be official footage of the event. This included an acceptance speech by Gagarin.Siddiqi, p.272, also Burgess and Hall, p.142 As an indication of the level of secrecy involved, one of the other cosmonaut candidates, Alexey Leonov, later recalled that he didn't know who was chosen for the mission until after the spaceflight had begun.Burgess and Hall, p.151 ဆေးစစ်ခြင်း ဂါဂါရင်သည် ပျံသန်းမှုမတိုင်မီ ဆရာဝန်အဖွဲ့နှင့်ဆေးစစ်ခြင်းခံယူရသည်။
One doctor gave her recollection of the events in an interview with RT in April 2011: "Gagarin looked more pale than usual. He was unsociable and quiet, which was not like him at all. He would answer by nodding or a short 'yes' to all questions. Sometimes he would start humming some tunes. This was a different Gagarin. We geared him up, and hugged. And I said, "Yuri, everything will be fine." And he nodded back."Celebrating a star: 50 years since Gagarin’s spaceflight — RT World News ပြင်ဆင်မှုများ နောက်ပိုင်းဗော့စတော့ခရီးစဉ်များနှင့်မတူသည်မှာ အာကာသယာဉ်မှအချက်ပြမှုကိုဖမ်းယူမည့်လမ်းကြောင်းရှာသင်္ဘောမရှိခြင်းဖြစ်သည်။
ယင်းအစား အာကာသယာဉ်ကို ဆက်သွယ်ရန်အတွက် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုတစ်ဝှမ်းလုံးတွင်တည်ရှိသော အမိန့်ပေးနေရာများဟုခေါ်သော မြေပြင်အခြေစိုက်စခန်းများကွန်ရက်အပေါ်အားထားခဲ့ရသည်။
Hall and Shayler, p.148-149 အလေးချိန်လျှော့ချရသောကြောင့် အရံ ပြောင်းပြန်တွန်းကန်သည့်အင်ဂျင်မရှိခဲ့ပေ။
အာကာသယာဉ်သည် ပြောင်းပြန်တွန်းကန်အင်ဂျင် အလုပ်မလုပ်တော့ပါက သဘာဝအတိုင်း ဂြိုဟ်ပတ်လမ်းကြောင်းတွင် ဆင်းသက်ရန် ၁၀ ရက်ခန့် ခွင့်ပြုပေးသည်။
အလိုအလျောက်ထိန်းချုပ်စနစ် ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးကို အလိုအလျောက်ထိန်းချုပ်စနစ်ဖြင့် သို့မဟုတ် မြေပြင်စခန်းမှ ထိန်းချုပ်မည်ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆေးပညာရှင်များနှင့် အာကာသ အင်ဂျင်နီယာများက လူသားလိုက်ပါအာကာသပျံသန်းမှုသည် အလေးချိန်မဲ့သည့်အခြေနေတွင် လူသားများ မည်ကဲ့သို့တုံ့ပြန်မည်ကို သေချာမသိရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အာကာသယာဉ်မောင်းအား ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်ခွင့်အား ပိတ်ပင်ထားရခြင်းဖြစ်သည်။
အခြားမမျော်လင့်နိုင်သော အရေးပေါ်အခြေနေတွင် လက်ဖြင့်မောင်းနိုင်သောစနစ်ကိုဖွင့်နိုင်မည့် ကုဒ်အား ဂါဂါရင်အတွက် စာအိတ်ဖြင့်ချန်ထားပေးခဲ့သည်။
သို့သော် အစောပိုင်ပျံသန်းမှုတွင် ကရင်မလင်မှ ဂါဂါရင်အား ကုဒ်နှင့်ဝေးဝေးနေရန် ပြောဆိုခဲ့သည်။
Burgess and Hall, p.156 April 11, 1961 thumb|ဂါဂါရင်အား ၁၉၆၁၊ ဧပြီ ၁၁ တွင် တိုင်းတာခဲ့သည့် အီးစီဂျီမှတ်တမ်းအား မော်စကိုမြို့ရှိ အာကာသအောက်မေ့ဖွယ်ပြတိုက်တွင် ပြသထားသည်။
၁၉၆၁၊ ဧပြီ ၁၁ မနက်၌ ဘီကိုနာအာကာသလွှတ်တင်ရေးစခန်းတွင် ဗော့စတော့-ကေ ဒုံးပျံ သည် ဗော့စတော့ ၃ ကေအေ အာကာသယာဉ်တွဲလျက်သားဖြင့် ပစ်စင်ဆီသို့ မိုင်ပေါင်းများစွာအဝေးမှ ရေပြင်ညီအနေအထားဖြင့်သယ်လာကြသည်။
ပစ်စင်သို့ရောက်ရှိချိန်တွင် ဆာဂေးကိုရိုလက်ဗ်ကဒုံးပျံနှင့်အာကာသယာဉ်ကို စစ်ဆေးသည်။
ထူးခြားမှုမတွေ့ရသဖြင့် ဒုံးပျံအားထောင်လိုက်သည်။
Burgess and Hall, p.150 At 10 am (Moscow Time), Gagarin and Titov were given a final review of the flight plan. They were informed that launch was scheduled to occur at 9:07 am Moscow Time. This time was chosen so that when the spacecraft started to fly over Africa, which was when the retrorockets would need to fire for reentry, the solar illumination would be ideal for the orientation system's sensors.Siddiqi, p.273 At 6 pm, once various physiological readings had been taken, the doctors instructed the cosmonauts not to discuss the upcoming missions. That evening Gagarin and Titov relaxed by listening to music, playing pool, and chatting about their childhoods. At 9:50 pm, both men were offered sleeping pills, to ensure a good night's sleep, but they both declined.Burgess and Hall, p.151. During a post-flight press conference on April 15, Alexander Nesmeyanov claimed that Gagarin took a sleeping pill. Also, Siddiqi, p.273, claims that they were both asleep at 9:30 pm when Korolev came to visit them, but Burgess and Hall, p.151, says Korolev spoke with them at this time. Physicians had attached sensors to the cosmonauts, to monitor their condition throughout the night, and they believed that both had slept well.Siddiqi, p.273; In a post-flight press conference, Gagarin also stated that he slept well. Gagarin's biographers Doran and Bizony say that neither Gagarin nor Titov slept that night.Burgess and Hall, p.153. Korolev didn't sleep that night, due to anxiety caused by the imminent spaceflight. ခရီးစဉ် right မော်စကိုစံတော်ချိန် နံနက် ၅:၃၀ တွင် ဂါဂါရင်နှင့်အရံလူ တီတော့ဗ်တို့အားနှိုးကြသည်။
Burgess and Hall, p.153 They were given breakfast, assisted into their spacesuits, and then were transported to the launch pad.Siddiqi, p.274 ဂါဂါရင်သည် ဗော့စတော့ ၁ အာကာသယာဉ်ထဲသို့ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဒေသစံတော်ချိန် ၇:၁၀(နိုင်ငံတကာစံတော်ချိန် ၀၄:၁၀)တွင် ရေဒီယိုဆက်သွယ်မှုစနစ်စတင်သည်။
ဂါဂါရင် ဗော့စတော့ ၁ အာကာသယာဉ်ထဲသို့ထပ်မံဝင်ရောက်ပြီးနောက် အာကာသယာဉ်မောင်းခန်းကင်မရာနှင့်ဆက်ထားသော ထိန်းချုပ်ခန်းရှိ ရုပ်မြင်သံကြားမြင်ကွင်းတွင် ဂါဂါရင်၏ရုပ်ပုံပေါ်လာသည်။
နောက်ထပ် ၂ နာရီကြာသည့်တိုင် လွှတ်တင်ခြင်းမပြုသေးပေ။
ထိုအတောအတွင်း ဂါဂါရင်သည် ယာဉ်ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိ၊ ဒီဇိုင်းအင်ဂျင်နီယာချုပ် ဆာဂေကိုရိုလက်ဗ်၊ နီကိုလိုင်ကမန်နင်၊ အခြားသူအနည်းငယ်တို့နှင့်စကားလက်ဆုံကျနေသည်။
စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုတွဲပြီးဆုံးပြီးနောက် ဂါဂါရင် ယာဉ်ထဲဝင်ရောက်ပြီး မိနစ် ၄၀ အကြာတွင် ဂယ်ပေါက်ကိုပိတ်လိုက်သည်။
အဆို့မလုံကြောင်းတွေ့ရသဖြင့် စက်ပိုင်းပညာရှင်များသည် ဝက်အူတိုင်များဖြုတ်ချပြီး ဂယ်ပေါက်ကိုထပ်မံဆို့ရသည်။
. ထိုအတောအတွင်း ဂါဂါရင်က ရေဒီယိုမှသီချင်းဖွင့်ပေးရန်တောင်းဆိုသည်။
ဂါဂါရင်ရောအာကာသယာဉ်ပါ south west of Engels, in the Saratov region at လေထီးဖြင့်ဆင်းသက်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။
အန်တိုနော့ဗ် အေအန်-၂၂၅ Mriya (, Dream, NATO reporting name: 'Cossack') သည် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု အန်တိုနော့ဗ်ဒီဇိုင်းအဖွဲ့က ၁၉၈၀တွင် ပုံထုတ်ခဲ့သော မဟာဗျူဟာမြောက်ကုန်တင်လေယာဉ်ဖြစ်သည်။
အေအန်-၂၅၅၏အည် မရီယာ သည် ယူကရိန်းဘာသာစကားအရ အိပ်မက်ဟုအဓိပ္ပာယ်ရသည်။
၎င်းသည် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး၊ အလေးဆုံး(တန်ချိန် ၆၄၀လေးသည်)နှင့်ကုန်ချိန်အများဆုံးတင်နိုင်သောလေယာဉ်ဖြစ်သည်။
An-225 သည်မူလက ဘူရန်လွန်းပျံယာဉ်သယ်ပို့ရန်အတွက်အထူးတည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အောင်မြင်ခဲ့သော Antonov An-124အား အကျယ်ချဲ့ထားခြင်းဖြစ် သည်။
ပထမဆုံး An-225 အား ၁၉၈၈ တွင် တည်ဆောက်ပြီးစီးခဲ့ပြီး ဒုတိယမြောက်အစီးမှာတပိုင်းတစသာပြီးစီးသည်။
ပြီးစီးသွားသော An-225 အား အန်တိုနော့ဗ်လေကြောင်း( Antonov Airlines)တွင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သောဝန်များသယ်ဆောင်ရန်အတွက်အသုံးပြုသည်။
မှတ်တမ်းများအရ ကုန်တန်ချိန် ၁၈၉,၉၈၀ကီလိုဂရမ်(၄၁၃,၈၃၄ပေါင်)အထိတင်ဆောင်ဖူးသည်။
. တိုးတက်မှုများ အန်တိုနော့ဗ် အေအန်-၂၂၅ သည် ဆိုဗီယက်အာကာသစီမံကိန်းအတွက် အင်နာဂျီယာ(Energia)ဒုံးပျံနှင့် ဘူရန်အာကာသလွန်းပျံ( Buran )ကိုသယ်ဆောင်ရန်အတွက် Myasishchev VM-Tလေယာဉ်နေရာတွင်အစားထိုးနိုင်ရန် တည်ဆေက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
An-225 ၏မူလတာဝန်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ လွန်းပျံယာဉ်တင်လေယာဉ် နှင့်ရည်ရွယ်ချက်တူညီသည်။
၁၉၈၉ ပါရီလေကြောင်းပြပွဲတွင် ဘူရန်လွန်းပျံယာဉ်အားကျောပိုးထားသည့် An-225 အားတွေ့မြင်ရပုံ An-225 ၏ ပထမဆုံးအကြိမ်ပျံသန်းမှုအဖြစ် ၁၉၈၈၊ ဒီဇင်ဘာ ၂၁ တွင် ကိယက်ဗ်မြို့မှ ၇၄ မိနစ်ကြာပျံသန်းခြင်းဖြစ်သည်။
၁၉၈၉ ပါရီလေကြောင်းပြပွဲတွင် ရပ်ထားလျက်အနေအထားဖြင့်ပါဝင်ပြသခဲ့ပြီး ဖာဘိုရိုလေကြောင်းပြပွဲတွင် အများပြည်သူရှေ့ပျံသန်းပြခဲ့သည်။
လေယာဉ်နှစ်စီးအမှာရရှိခဲ့သော်လည်း တစ်စီးသာတည်ဆောက် ပြီးစီးခဲ့သည်။
Photo on airliners.net) ၂၅၀,၀၀၀ ကီလိုဂရမ်(ပေါင် ၅၅၀,၀၀၀)အထိအလွန်လေးလံပြီးကြီးမားသောပစ္စည်းများကို ဝမ်းခေါင်းအတွင်းသယ်ဆောင်နိုင်သည်။
သို့တည်းမဟုတ် ၂၀၀,၀၀၀ ကီလိုဂရမ်(ပေါင် ၄၄၀,၀၀၀)လေးသောပစ္စည်းများကိုကျောပိုးသယ်ဆောင်နိုင်သည်။
ဒုတိယမြောက် An-225 အား ဆိုဗီယက်အာကာသစီမံကိန်းအတွက် ၁၉၈၀ နှောင်းပိုင်းတွင် တစိတ်တပိုင်းတည်ဆောက်ပြီးစီးခဲ့သည်။
ဒုတိယမြောက် An-225 တွင် နောက်ဖက်ကုန်ပေါက်နှင့် ပြန်လည်ပုံစံထုတ်ထားသော တစ်ခုတည်းသော ဒေါင်လိုက်ဟန်ချက်ညှိ အမြီးပါရှိသည်။
ပိုမိုထိရောက်သောကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးအတွက်ဖြစ်သည်။
၁၉၉၁ တွင် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုပြိုကွဲပြီးနောက် ဘူရန်အာကာသလွန်းပျံစီမံကိန်းဖျက်သိမ်းလိုက်ချိန်တွင် တစ်စီးတည်းသော An-225 အား ၁၉၉၄ တွင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။
Antonov An-225 Mriya. Airliners.net. Ivchenko Progress အင်ဂျင် ၆ လုံးအား An-124 လေယာဉ်များတွင်အသုံးပြုရန် ဖြုတ်ယူခဲ့သည်။
မပြီးစီးသေးသော An-225 ကိုယ်ထည်အားလည်းသိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။
ပထမ An-225 အား အင်ဂျင်ပြန်လည်တပ်ဆင်ပြီး အသုံးပြုခဲ့သည်။
"Antonov An-225 Mriya (Cossack) Heavy Lift Strategic Long-Range Transport" Military Factory, 23 August 2012. Retrieved: 6 September 2012. ၂၀၀၀ ခုနှစ်တွင် An-225 ၏စွမ်းရည်မြင်သာလာပြီး ၂၀၀၆စက်တင်ဘာတွင် ဒုတိယမြောက်အစီးကိုအပြီးသတ်ရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ဒုတယအစီး၏ကိုယ်ထည်ကို ၂၀၀၈ တွင်အပြီးသတ်ရန်ဖြစ်သော်လည်းAntonov An-225 Mriya Aircraft History, Facts and Pictures. Aviationexplorer နောက်ပိုင်းတွင်အချိန်ဆွဲသွားခဲ့သည်။
၂၀၀၉ ဩဂုတ်တွင် တပ်ဆင်ခြင်းမပြီးသေးသဖြင့် လုပ်ငန်းရပ်တန့်ခဲ့သည်။
"World's largest aircraft, An-225, emerges to set new lift record". Flight International, 17 August 2009.The Mriya 2: Pictures. Buran-energia.com ၂၀၁၁၊ မေတွင် အန်တိုနော့ဗ် အမှုဆောင်အရာရှိချုပ်က ဒုတိယမြောက် ကုန်တန်ချိန် ၂၅၀ တင်ဆောင်နိုင်သော An-225 ပြီးစီးရန်အတွက် $သန်း ၃၀၀ လိုအပ်မည်ဟုအစီရင်ခံခဲ့သည်။
ဘဏ္ဍာငွေရရှိပါက သုံးနှစ်အတွင်းအပြီးသတ်နိုင်မည်ဟုဆိုသည်။
"$300m needed for completion of An-225 transport, says Antonov CEO" အမျိုးမျိုးသော သတင်းရင်းမြစ်များအရ ဒုတိယမြောက်အစီးသည် ၆၀-၇၀% ပြီးစီးပြီဖြစ်သည်။
. ဒီဇိုင်း An-225 ၏ပင်မဆင်းသက်ဂီယာ အန်တိုနော့ဗ် ကုမ္ပဏီ၏ ရှေးဦးပိုင်း An-124 ပေါ်အခြေတည်၍ An-225 တွင် ကိုယ်ထည်ပြွန်ရှေ့ပိုင်းနှင့်တောင်ပံ၏ပဲ့ပိုင်းဖက်သို့ချဲ့ထားပြီး ဗျက်ကျယ်ကျယ်ရရှိစေသည်။
တောင်ပံတွင်Ivchenko Progress D-18T တာဘိုပန်ကာအင်ဂျင် နှစ်လုံးထပ်ထည့်သဖြင့်စုစုပေါင်းအင်ဂျင် ၆ လုံးပါဝင်လာသည်။
ဆင်းသက်ဂီယာစနစ်ကို ဘီး ၃၂ လုံးဖြင့်ဒီဇိုင်းဆွဲပြီး စွမ်းရည်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။
ဘီးအချို့အားကွေ့နိုင်ပြီးလေယာဉ်ကို ၆၀ မီတာကျယ်သောပြေးလမ်းပေါ်တွင်ကွေ့နိုင်လေသည်။
ဆင်းသက်ဂီယာသည် လေယာဉ်အားဒူးထောက်စေနိုင်ပြီး ကုန်တင်/ချလွယ်ကူစေသည်။
အလေးချိန်လျှော့ချနိုင်ရန်အတွက် An-124 ၏အမြီးပိုင်းကုန်ပေါက်တံခါးနှင့်လှေကားတို့ကိုဖြုတ်ထားသည်။
အမြီးပိုင်းတွင် ဒေါင်လိုက်ဟန်ချက်ညှိဆူးတောင်အစား ကြီးမားလေးလံသောကုန်များကိုကျောပိုးသယ်ရာ၌ ကုန်များကလေကြောင်းဒိုင်းနမစ်ကိုနှောက်ယှက်သဖြင့်အဆင်မပြေ၊ အမြွှာဆူးတောင်နှင့်မှအဆင်ပြေသည်။
An-124 နှင့်မတူသည်မှာ An-225 သည် ဗျူဟာမြောက်ကုန်တင်ရန်၊ ပြေးလမ်းတိုတွင်ဆင်းတက်ရန်အတွက်ရည်ရွယ်ထားခြင်းမဟုတ်ပေ။
thumb|An-225 Ivchenko Progress D-18T တာဘိုပန်ကာအင်ဂျင်များ အစပိုင်းတွင် An- 225 သည် စုစုပေါင်းအလေးချိန် ၆၀၀တန်(၁,၃၀၀,၀၀၀ပေါင်)ရှိသည်။
၂၀၀၀-၁ တွင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း၂၀ အကုန်အကျခံပြီးမွမ်းမံမှုပြုရာ၌ အားဖြည့်ကြမ်းပြင်တစ်ခုထပ်ထည့်ရာ တန်ချိန် ၆၄၀(ပေါင် ၁,၄၀၀,၀၀၀)ရှိလာသည်။
၄၂ မီတာရှည်သည့် လေအားတာဘိုင်နှစ်ခုကို တရုတ်နိုင်ငံ ထျန်းကျင်းမြို့မှ ဒိန်းမတ်နိုင်ငံသို့ပို့ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
Record breaking journey Renewable Energy Sources, 11 June 2010. Pictures: Retrieved: 13 June 2010. အသုံးပြုသူများ အန်တိုနော့ဗ်လေကြောင်း ယခင်အသုံးပြုသူများ အန်တိုနော့ဗ်လေကြောင်း (ဆိုဗီယက် ဘူရန်စီမံကိန်းအတွက်) အချက်အလက်များ(An-225) ၂၀၀၈၊ စက်တင်ဘာတွင် An-225 အားတွေ့ရပုံ Notable appearances in media မှီငြမ်း ပြင်ပချိတ်ဆက်ရန် Official An-225 web page An-225 – buran-energia.com An-225 – YouTube.com The worlds biggest planes: Antonov An-225 in comparison with Airbus A380-800, Airbus A340-600 and Boeing 747-400 Second Antonov An-225 Mriya (line no. 01-02) under construction at Aviant-Kiev Aviation Plant. Kiev-Svyatoshino (UKKT), Ukraine, 19 September 2004 Second Antonov An-225 Mriya (line no. 01-02) (front view) under construction at Aviant-Kiev Aviation Plant. Kiev-Svyatoshino (UKKT), Ukraine, 20 August 2008 Second Antonov An-225 Mriya (line no. 01-02) (side view) under construction at Aviant-Kiev Aviation Plant. Kiev-Svyatoshino (UKKT), Ukraine, 20 August 2008 Payloads Category:ဘူရန် စီမံကိန်း။
အလံတော် အိုအေဂျေစီအ (Oaxaca) သည် မက္ကဆီကိုနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးသော သင်္ဘောဆိပ်ကမ်းမြို့ဖြစ်သည်။
ထိုကုမ္ပဏီသည် သင်္ဘောများ ဘေးကင်းစွာ ခိုလှုံဆိုက်ကပ်နိုင်ရန်နှင့် ကုန်စည်များသိုလှောက်နိုင်ရန် ဆိပ်ကမ်းကို ပြုပြင်ပြေးခြင်း၊ မြို့သန့်ရှင်းရေ:နှင့် သုံးသောက်ရန် ရေသွယ်ယူရေးလုပ်ငန်းများကို ခေတ်မီသော စံနစ်များဖြင့် ပြုပြင်ခြင်းတို့ကို လုပ်ကိုင်ပေးခဲ့ရာ ဗေရကရုသည် ခေတ်မီသော သင်္ဘောဆိပ်ကမ်းမြို့ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
Redirectစန်ကာကူကျွန်းအငြင်းပွားမှု။
ဂျပန်ဘာသာဖြင့် စန်ကာကူကျွန်းများ(Senkaku Islands)၊ တရုတ်ဘာသာဖြင့် တျောက်ယွီကျွန်းများ(Diaoyu Islands)၊ ထိုင်ဝမ်အခေါ် တျောက်ယွီတိုင်ကျွန်းများ အငြင်းပွားမှုသည် တရုတ်နှင့်ဂျပန်အကြား လူမနေသောကျွန်းများအား ပိုင်ဆိုင်ရေးအငြင်းပွားမှုဖြစ်သည်။
Aside from a 1945 to 1972 period of administration by the United States, the archipelago has been controlled by Japan since 1895.[3] The People's Republic of China (PRC) disputed the proposed US handover of authority to Japan in 1971[4] and has asserted its claims to the islands since that time.[5] The Republic of China (Taiwan) also claims the islands. The territory is close to key shipping lanes and rich , and there may hahaha. Japan argues that it surveyed the islands in the late 19th century and found them to be Terra nullius (Latin: land belonging to no one); subsequently, China acquiesced to Japanese sovereignty until the 1970s. The PRC and the ROC argue that documentary evidence prior to the First Sino-Japanese War indicates Chinese possession and that the territory is accordingly a Japanese seizure that should be returned as the rest of Imperial Japan's conquests were returned in 1945. Although the United States does not have an official position on the merits of the competing sovereignty claims,[7] the islands are included within the U.S. Japan Security Treaty meaning that a defense of the islands by Japan may compel support from the United States military.[8] ၂၀၁၂ စက်တင်ဘာတွင် ဂျပန်အစိုးရသည် အငြင်းပွားကျွန်းများမှ ကျန်ရှိနေသေးသော ကျွန်းသုံးခုကို ပုဂ္ဂလိက ပိုင်ရှင်လက်မှဝယ်ယူလိုက်ပြီး တရုတ်ရန်မှအပြည့်အဝကာကွယ်ထားလိုက်သည်။
စန်ကာကူကျွန်းများ၏ဘူမိအချက်အလက်များ thumb|စန်ကာကူကျွန်များတည်နေရာပြပုံ စန်ကာကူကျွန်းများသည် အရှေ့တရုတ်ပင်လယ်အတွင်း တရုတ်နှင့်ဂျပန်ကြားတွင်တည်ရှိသည်။
ကျွန်းစုတွင် အရွယ်အစား ၈၀၀ စတုရန်မီတာမှ ၄.၃၂ စတုရန်းကီလိုမီတာကြား လူမနေသောကျွန်း ၅ ကျွန်းနှင့်ကျောက်တန်း ၃ ခုပါဝင်သည်။
Fishing rights The issue of sovereignty has been carefully circumvented in bilateral fishing agreements. In the 1997 fishing agreement, the Senkaku Islands were officially excluded from China's exclusive economic zone, but in a letter of intent Japan explained that Japan would not prevent Chinese boats from fishing there. Some Chinese sources have subsequently argued that this letter constitutes a waiver of Japan's claim to exclusive fishing rights.[10] အငြင်းပွားမှုအစ မေဂျီခေတ်ပြောင်းတော်လှန်ရေးပြီးနောက်တွင် ဂျပန်မေဂျီအစိုးရသည် ၁၈၇၉တွင် အိုကီနာဝါစီရင်စုရှိ ရူးကျူးဘုရင့်နိုင်ငံကိုကျူးကျော်သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။
ရူးကျူးဘုရင့်နိုင်ငံနှင့်တရုတ်ချင်အင်ပါယာကြားရှိ စန်ကာကူကျွန်းများသည် ပတမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တရုတ်-ဂျပန်နယ်နိမိတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
In 1885, the Japanese Governor of Okinawa Prefecture, Nishimura Sutezo, petitioned the Meiji government, asking that it take formal control of the islands.[11] However, Inoue Kaoru, the Japanese Minister of Foreign Affairs, commented that the islands lay near to the border area with the Qing empire and that they had been given Chinese names. He also cited an article in a Chinese newspaper that had previously claimed that Japan was occupying islands off China's coast. Inoue was concerned that if Japan proceeded to erect a landmark stating its claim to the islands, it would make the Qing empire suspicious.[11] Following Inoue's advice, Yamagata Aritomo, the Minister of the Interior, turned down the request to incorporate the islands, insisting that this matter should not be "revealed to the news media".[11] On 14 January 1895, during the First Sino-Japanese War, Japan incorporated the islands under the administration of Okinawa, stating that it had conducted surveys since 1884 and that the islands were terra nullius, with there being no evidence to suggest that they had been under the Qing empire's control.[citation needed] တရုတ်တို့စစ်ရှုံးပြီးနောက်တွင် ၁၈၉၅ တွင် ရှီမိုနိုဆေကီစာချုပ်ကို နှစ်နိုင်ငံတို့လက်မှတ်ထိုးကြသည်။
တရုတ်က ဖော်မိုဆာ(ထိုင်ဝမ်)ကျွန်းနှင့်ဆက်စပ်ကျွန်းများကို ဂျပန်သို့ပေးအပ်ရသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်တွင် ဂျပန်စစ်ရှုံးပြီးနောက် ၁၉၅၁ တွင် ဂျပန်နှင့်မဟာမိတ်တို့ချုပ်ဆိုသော ဆန်ဖရန်စစ္စကိုစာချုပ်တွင် ဂျပန်က ဖော်မိုဆာ(ထိုင်ဝမ်)ကျွန်းနှင့်ဆက်စပ်ကျွန်းများကို တရုတ်သို့ပြန်လည်ပေးအပ်ရသည်။
ဂျပန်၊ တရုတ်နှင့်ထိုင်ဝမ်တို့အကြားအငြင်းပွားမှုဖြစ်ပွားသည်မှာ ရှိမိုနိုဆေကီစာချုပ်တွင်ပါရှိသည့် ဖော်မိုဆာ(ထိုင်ဝမ်)နှင့်ဆက်စပ်နေသောကျွန်းများတွင်မည်သည့်ကျွန်းများအကျုံးဝင်သနည်းဟူသည့် ပြဿနာဖြစ်သည်။
ထိုင်ဝမ်ကမ်းခြေစောင့်တပ်သင်္ဘောသည် ဂျပန်ကမ်းခြေစောင့်တပ်များနှင့်ထိတွေ့ပစ်ခတ်မှုဖြစ်ပွားပြီး လူသူအထိအခိုက်မရှိခဲ့ပေ။
ထိုင်ဝမ်ကမ်းခြေစောင့်တပ်၏ပြောဆိုချက်အရ ဂျပန်တို့ဖက်တွင် သင်္ဘော ၂၁ ပါဝင်ပြီး အကြီးဆုံးသင်္ဘောမှာ တန်ချိန် ၆,၀၀၀ရှိပြီး အဆိုပါဒေသတစ်ဝိုက်အား ရေမိုင်၁၂ မိုင်အဝေးမှနေ၍ တရုတ်ပြည်မကြီးမှ အစောင့်သင်္ဘော ၅ စီးက ဝိုင်းထားသည်ဟသိရသည်။
ဂျပန်ပိုင်နက်အတွင်းသို့ တရုတ်ကျူးကျော်မှု တရုတ်ကင်းလှည့်သင်္ဘောများ ဂျပန်ရေပြင်သို့ကျူးကျော်လာပြီးနောက် ဆက်လက်၍၂၀၁၂, ဒီဇင်ဘာ ၁၃ တွင် တရုတ်အစိုးရပိုင်လေယာဉ်တစ်စီးသည် ၁၉၅၈နောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဂျပန်လေပိုင်နက်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်။
ဂျပန်လေကြောင်းကာကွယ်ရေးတပ်များက အက်-၁၆တိုက်လေယာဉ် ၈ စီးနှင့် ဝေဟင်ပျံသန်းနေသော ကြိုတင်သတိပေးလေယာဉ်တစ်စီးဖြင့်တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။
ဂျပန်အစိုးရက တရုတ်အားသံသမန်ပိုင်းဆိုင်ရာ တရားဝင်ကန့်ကွက်ထားသည်။
On December 14, Acting Deputy Spokesperson Patrick Ventrell stated in his Daily Press Briefing "We are concerned by the flight of a Chinese Government airplane near the Senkakus. ... We’ve raised our concerns with the Chinese Government directly and made clear that U.S. policy and commitments regarding the Senkakus Islands are longstanding and have not changed."[196] On December 21st, Congress passed a bill pledging to help defend the islands against Chinese attack.[197]။
+Typhoon class စီမံကိန်း ၉၄၁ သို့မဟုတ် Akula, Russian "Акула" ("Shark") အမျိုးအစား ရေငုပ်သင်္ဘော(နေတိုးအခေါ်: တိုင်ဖွန်း) သည် ၁၉၈၀ကာလ ဆိုဗီယက်ရေတပ်တွင် စတင်အသုံးပြုသောနယူကလီးယားစွမ်းအင်သုံး ဒုံးပစ်ရေငုပ်သင်္ဘောဖြစ်သည်။
တန်ချိန် ၄၈,၀၀၀ ရှိသည့် တိုင်ဖွန်းရေငုပ်သင်္ဘောသည် တည်ဆောက်ခဲ့သော ရေငုပ်သင်္ဘာမှန်သမျှတွင်အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး သင်္ဘောသားများအတွက် လပေါင်းများစွာရေအောက်ခရီးစဉ်အတွက် လုံလောက်သောရိက္ခာပစ္စည်းများသိုလှောင်နိုင်သည်။
The source of the NATO reporting name remains unclear, although it is often claimed to be related to the use of the word "Typhoon" ("Тайфун") by Leonid Brezhnev in a 1974 speech while describing a new type of nuclear ballistic missile submarine. Soviet doctrine for these vessels was to patrol under the Arctic ice cap and surface to launch SLBMs, avoiding the need to transit the GIUK gap and remaining safe from the enemy attack submarines and anti-submarine forces. Technically, Typhoons were also able to successfully deploy their long-range nuclear missiles while moored at their docks. The Russian Navy canceled its Typhoon modernization program in March 2012, stating that modernizing one Typhoon would be as expensive as building two new s. With the announcement that Russia has eliminated the last SS-N-20 Sturgeon SLBMs in September 2012, the remaining Typhoons have reached the end of their operational service lives. ဖော်ပြချက် Typhoon submarines are among the most quiet Russian sea vessels in operation, being quieter and yet more maneuverable than their predecessors. Besides their missile armament, the Typhoon class features six torpedo tubes; four are designed to handle RPK-2 (SS-N-15) missiles or Type 53 torpedoes, and the other two are designed to launch RPK-7 (SS-N-16) missiles, Type 65 torpedoes, or mines. A Typhoon-class submarine can stay submerged for periods up to 120 days in normal conditions, and potentially more if deemed necessary (e.g., in the case of a nuclear war). Their primary weapons system is composed of 20 R-39 (NATO: SS-N-20) ballistic missiles (SLBM) with a maximum of 10 MIRV nuclear warheads each. Typhoon-class submarines feature multiple pressure hulls that simplify internal design while making the vessel much wider than a normal submarine. In the main body of the sub, two Delta class pressure hulls lie parallel with a third, smaller pressure hull above them (which protrudes just below the sail), and two other pressure hulls for torpedoes and steering gear. This also greatly increases their survivability - even if one pressure hull is breached, the crew members in the other are safe and there is less potential for flooding. 450px|Line drawing showing the starboard side of the Project 941 (Akula) Soviet ballistic missile submarine. The white cheatline marks the boat's waterline. ရာဇဝင် တိုင်ဖွန်းအမျိုးအစားသည် ရုရှားတို့၏ ငါးမန်းဟုအဓိပ္ပာယ်ရသည့် အကူလာအမျိုးအစားရေငုပ်သင်္ဘောစီမံချက် ၉၄၁ မှပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
It is sometimes confused with other submarines, as Akula is the name NATO uses to designate the Russian Project 971 Shchuka-B (Щука-Б) class attack submarines. The project was developed with the objective to match the SLBM armament of s, capable of carrying 192 nuclear warheads, 100 kt each. However, at the time, state-of-the-art Soviet SLBMs were substantially larger and heavier than their American counterparts (the R-39 is more than two times heavier than the Trident I; it remains the heaviest SLBM in service worldwide). The submarine had to be scaled accordingly. တိုင်ဖွန်းအမျိုးအစားရေငုပ်သင်္ဘော စုစုပေါင်း ၆ စီးတည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ပင်လယ်ပျော်ဘီလူး (Seawise Giant) သည် အလွန်တရာကြီးမားသောရေနံတင်သင်္ဘောကြီးတစ်စီးဖြစ်ပြီး တည်ဆောက်ခဲ့သမျှသော သင်္ဘောများထဲတွင် အရှည်ဆုံးလည်းဖြစ်ပေသည်။
Happy Giant, Jahre Viking and Knock Nevi စသည့်အမည်များဖြင့်လည်း သိရှိကြသည်။
မှတ်တမ်းအရ သင်္ဘောတစ်စီးမှ သယ်ဆောင်နိုင်သောအသားတင်ဝန်အများဆုံးကို သယ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။
ဝန်အပြည့်ထမ်းလျှင် သင်္ဘောနစ်ဝင်ဖယ်ထုတ်နိုင်သောရေထုပမာဏမှာ ၆၅၇,၀၁၉ မက်ထရစ်တန် ( ၆၄၆,၆၄၂ တန်ရှည် (ဗြိတိသျှ); ၇၂၄,၂၃၉ တန်တို (အမေရိက))ရှိသည်။
အလေးဆုံးလည်းဖြစ် ၎င်းအတွက်ရေပေါ်တွင်ကောင်းစွာပေါ်ရန် လိုအပ်သော အောက်ရေအနက်မှာ ၂၄.၆မီတာ (၈၁ပေ)ဖြစ်သောကြောင့် ဤသင်္ဘောကြီးသည် အင်္ဂလိပ်ရေလက်ကြား၊ စူးအက်တူးမြောင်း၊မနားမားတူးမြောင်းတို့တွင်တော့ သွားလာနိုင်ခြင်းမရှိပေ။
တည်ဆောက်ဖူးသမျှ၌ အရှည်ဆုံးသင်္ဘော၊ လူမောင်းနှင်နိုင်သောပစ္စည်းတကာထဲတွင်လည်း အကြီးဆုံးဖြစ်၏။
အီရန်-အီရတ်စစ်ပွဲ၌ နစ်မြုတ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဆယ်ယူ၍ ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်စေရန်ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် (၂၀၀၄)တွင် ကမ်းလွန်ရေနံချက်စက်ရုံငယ်အသွင်ပြောင်လဲခဲ့ပြီးနောက် ပါရှန်းပင်လယ်ကွေ့ ကာတာကမ်းရိုးတန်းရှိ အယ်လ် ရှဟီးန်ရေနံမြေ၌ ဆိုက်ကပ်ထားခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်း သင်္ဘောကို အိန္ဒိယသင်္ဘော ဖျက်/ပြင်/သုံး လုပ်ငန်းသို့ရောင်းချခဲ့ပြီး (၂၀၀၉) ဒီဇင်ဘာ၌ ၎င်း၏နောက်ဆုံးခရီစဉ်အတွက် မောင့် (Mont) ဆိုသည့်အမည်ပေးခဲ့သည်။
အိန္ဒိယကင်းဆိပ်မှ ခွင့်ပြုချက်ရပြီး ဂူဂျာရတ်ပြည်နယ် အလန်သို့ ဖျက်ချရန်ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။
ရာဇဝင် ပင်လယ်ပျော်ဘီလူးကို (၁၉၇၄)တွင်မှာယူ၍ (၁၉၇၉)တွင်ဆူမီတိုမိုအကြီးစားစက်မှုလုပ်ငန်းကအပြီးသတ်ရေချခဲ့သည်။
နေရာကား ဂျပန်နိုင်ငံ ကာနာဂါဝါနယ်မြေ ယိုကိုစုကားမြို့ အိုပါးမားသင်္ဘောကျဉ်းဖြစ်၏။
(၄၁၈,၀၀၀)တန်လေးသော ရေနံစိမ်းတင်သင်္ဘောတစ်စီးဖြစ်ကာ အချိန်အတော်ကြသည်အထိ အမည်မပေးပဲထားခဲ့သည်။
သင်္ဘောကိုယ်ထည်အမှတ် (၁၀၁၆) ဖြစ်သည်။
ဤ(၁၀၁၆)သင်္ဘောသည် စမ်းသပ်မောင်းနှင်ချိန် စက်ကုန်ဖွင့်အရှိန်တင်လျှင် ပြင်းထန်သောတုန်ခါမှုများကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။