kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
မာ့ခ် ဇက်ကာဘာ့ဂ် သည်လည်း လုံခြုံရေးချိုးဖောက်မှု၊ မူပိုင်ခွင့် ချိုးဖောက်မှု နှင့် လူတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ချိုးဖောက်မှုတို့ကြောင့် ကျောင်းထုတ်ပယ်ခံရသည်အထိ အရေးယူခံရမည့် အရေးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စွဲချက်များကို ဖြေလျှော့ပေးခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် မတ်ခ်ဇူကာဘတ်ခ်သည် သူ၏ စီမံကိန်းကို လူမှုကွန်ရက်တစ်ခုအဖြစ် ပိုမို ကျယ်ပြန့်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
သူသည် ဓာတ်ပုံပေါင်း ၅၀၀ ကို ဝက်ဘ်ဆိုက်ပေါ်တင်ပြီး ဓာတ်ပုံများတွင် မှတ်ချက်ရေးနိုင်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
၂၀၀၄ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် မာ့ခ်သည် ဝက်ဘ်ဆိုက်အသစ်အတွက် စတင်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၄ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၄ ရက်နေ့တွင် www.thefacebook.com ကို စတင်မိတ်ဆက် ခဲ့သည်။
၆ ရက်အကြာ ဟားဘတ်တက္ကသိုလ်မှ ကျောင်းသားကြီးများဖြစ်သော Cameron Winklevoss, Tyler Winklevoss နှင့် Divya Narendra တို့ ၃ ဦးက မတ်ခ်သည် သူတို့၏ စိတ်ကူးကို ကူးယူထားကြောင်း HardvardConnection.com ကို ကူညီမည်ဟု ပြောပြီး ပုံတူ ဝက်ဘ်ဆိုက်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း စွပ်စွဲကြသည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် တရားရုံးက မတ်ခ်ကို စတော့ရှယ်ယာ တန်ဖိုး ဒေါ်လာ ၁.၂ သန်း ပေးလျော်ရန် ဆုံးဖြတ်ပေးခဲ့သည်။
ပထမဦးဆုံး theFacebook စတင်စဉ်က ဟားဗတ်တက္ကသိုလ် သီးသန့်ကိုသာ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ကန့်သတ်ထားခဲ့သည်။
ပထမဦးဆုံးလ တစ်လထဲမှာပင် ဘွဲ့သင်တန်းမှ ကျောင်းသား ကျောင်းသူ တစ်ဝက်ကျော်သည် theFacebook တွင် ဝင်ရောက်မှတ်ပုံတင်ခဲ့ကြသည်။
အက်ဇူရို ဆာဖရင်း (စီးပွားရေးဆိုင်ရာ)၊ အန်ဒရူး မတ်ခ်ကော်လန် (ဒီဇိုင်းနာ)၊ ဒတ်စတင်း မော့စကိုဗစ် (ပရိုဂရမ် ရေးသားသူ) နှင့် ခရစ် ဟျူးစ် တို့သည် မတ်ခ်နှင့်အတူ ဝက်ဘ်ဆိုက်တိုးတက်ရေးအတွက် ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။
၂၀၀၄ ခုနှစ် မတ်လတွင် theFacebook ကို ကိုလံဘီယာ တက္ကသိုလ်၊ စတန်းဖို့ တက္ကသိုလ် နှင့် ရေးလ် တက္ကသိုလ်တို့ကို တိုးချဲ့ခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းမှာ အိုင်းဗီလိဂ် ကော်လိပ်၊ ဘော့စတန် တက္ကသိုလ်၊ နယူးယော့ခ် တက္ကသိုလ်၊ MIT နှင့် တခြား အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ကနေဒါ နိုင်ငံတို့ရှိ တက္ကသိုလ်များကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို တိုးချဲ့ခဲ့သည်။
၂၀၀၄ ခုနှစ် ဇွန်လမှာ သူတို့၏ ရုံးကို ကယ်လီဖိုးနီးယား ပြည်နယ် ပါလိုအယ်တို သို့ပြောင်းရွေ့ခဲ့သည်။
ထို့နောက် PayPal ရဲ့ ပူးတွဲတည်ထောင်သူ Peter Thiel ထံမှ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
၂၀၀၅ ခုနှစ်မှာတော့ theFacebook.com မှ"the" ကိုဖြုတ်ကာ facebook.com အဖြစ်ပြောင်းလဲသည်။
facebook.com အမည်ကို ဒေါ်လာ ၂ သိန်းဖြင့် ပေးဝယ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
| ၂၀၀၅ ခုနှစ်မှာတော့ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုများ ဆက်လက်ရရှိခဲ့သည်။
Accel မှ ၁၂.၇ သန်း၊ Jim Breyer မှ ၁ သန်း ထည့်ဝင်ခဲ့ကြသည်။
၂၀၀၉ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီအရောက်မှာတော့ complete.com မှ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် လစဉ်လူသုံးအများဆုံး လူမှုကွန်ရက်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
မတ်ခ်သည် ဖေ့ခ်ဘုတ်ကို နောက်တစ်ဆင့်အဖြစ် ၂၀၀၅ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလမှာ အထက်တန်းကျောင်းများအတွက် မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
နောက်မှာတော့ ကုမ္ပဏီတွေအတွက် ဆက်လက်မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
မိတ်ဆက်ခဲ့ရာတွင် အက်ပဲလ်၊ မိုက်ခရိုဆော့ စသည့် ကုမ္ပဏီကြီးများ ပါဝင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၆ - ၂၀၁၁ ၂၀၀၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၆ ရက်နေ့တွင် ဖေ့ဘုတ်သည် အသက်(၁၃)နှစ်ရှိပြီး အီးမေးလ် ရှိသူ မည်သူမဆို ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်ကို အသုံးပြုနိုင်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ် နှောင်းပိုင်းမှာတော့ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်တွင် စီးပွားရေး စာမျက်နှာပေါင်း ၁ သိန်းကျော် ရှိခဲ့သည်။
၂၀၀၉ ခုနှစ် မေလမှာတော့ ပိုမိုဆန်းသစ်သော Pages ဟုခေါ်သော စာမျက်နှာကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
အဆိုပါ စာမျက်နှာများမှ ကုမ္ပဏီများ၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ကို ကြော်ငြာရန်အတွက် များစွာ အထောက်အကူပြုခဲ့သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၄ ရက်မှာတော့ မိုက်ခရိုဆော့ဟာ ဖေ့ဘုတ်ရဲ့ ရှယ်ယာ ၁.၆% ကို ဒေါ်လာ သန်း၂၄၀ နှင့် ဝယ်ယူမည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။
မိုက်ခရိုဆော့ရဲ့ ဝယ်ယူမှုတွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကြေညာများနှင့် လူမှုကွန်ရက် ဝက်ဘ်ဆိုက် မူပိုင်ခွင့်ပါ ပါဝင်သည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်သည် သူတို့၏ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရုံးချုပ်ကို အိုင်ယာလန်နိုင်ငံ ဒူဘီလင် တွင် တည်ဆောက်ရန် ကြေညာခဲ့သည်။
တစ်နှစ်ခန့်အကြာ စက်တင်ဘာ ၂၀၀၉ တွင် သူတို့၏ငွေကြေးစီးဆင်းမှုမှာ ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် အပေါင်းလက္ခဏာ ဖြစ်လာပြီဟု ပြောခဲ့သည်။
၂၀၀၉ ခုနှစ် နောက်ပိုင်းမှာတော့ အသုံးပြုသူလူဦးရေများစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။
၂၀၁၀ ခုနှစ် ဇူလိုင်တွင်ကုမ္ပဏီက သူတို့ဆီမှာ သုံးစွဲသူ သန်း ၅၀၀ ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကြီးဆုံး လူမှုကွန်ရက်ကြီး တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
ကုမ္ပဏီ၏ ထုတ်ပြန်ချက်များအရ အသုံးပြုသူတစ်ဝက်လောက်ဟာ ဖေ့ဘုတ်ကို နေ့စဉ်သုံးစွဲပြီး တစ်ရက်ကို ၃၄ မိနစ်ခန့် သုံးစွဲကြကြောင်း၊ သန်း ၁၅၀ ဟာ မိုဘိုင်းဖုန်းများဖြင့် သုံးစွဲကြကြောင်း သိရှိရသည်။
ကုမ္ပဏီမှ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူဟာ အဲ့ဒီသမိုင်းမှတ်တိုင်ကို "တိတ်ဆိတ်သော ပြောင်းလဲမှု" ဟု အမွှန်းတင် ပြောဆိုသွားခဲ့သည်။
၂၀၁၀ နိုဝင်ဘာတွင်မူ Second Market Inc.၏ အချက်အလက်များအရ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ် ကုမ္ပဏီတန်ဖိုးမှာ ဒေါ်လာ သန်းပေါင်း ၄၁၀၀ ခန့်ရှိပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။
ကုမ္ပဏီဟာ eBayကုမ္ပဏီကို ကျော်တက်ပြီး ဂူဂယ်နှင့် အမေဇုန်တို့ပြီးနောက် တတိယအကြီးဆုံး အမေရိကန် အွန်လိုင်းကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ် အစောပိုင်းတွင် ဖေ့ခ်ဘုတ်ရုံးချုပ်ကို ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ် မယ်လိုပတ်ခ်ကို ပြောင်းရွေ့ခဲ့သည်။
၂၀၁၁ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာတွင် ဖေ့ဘုတ်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ဂူဂယ်ပြီးနောက် ဒုတိယလူကြည့်အများဆုံး ဝက်ဘ်ဆိုက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
လစဉ်ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုသူ ၁ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ၀၀၀ ကျော်ရှိကြောင်း သိရှိရသည်။
၂၀၁၂ - ၂၀၁၃ ဖေ့ခစ်ဘွတ်ခ်သည် ၂၀၁၂ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီတွင် ပြင်ပသို့ ကုမ္ပဏီ ရှယ်ယာများ စတင်ရောင်းချခဲ့ပြီး အများပိုင်ကုမ္ပဏီ တစ်ခုအဖြစ် ရပ်တည်ရန် စီစဉ်သည်။
ပထမဦးဆုံး ပြင်ပသို့ ရှယ်ယာများကို ၂၀၁၂ ခုနှစ် မေလ ၁၇ ရက်နေ့မှာ စတင်ထုတ်ရောင်းချခဲ့သည်။
ပထမဦးဆုံး ရှယ်ယာ တစ်စု၏ တန်ဖိုးမှာ ၃၈ ဒေါ်လာ ဖြစ်သည်။
ကုမ္ပဏီ၏ တန်ဖိုးမှာ ဒေါ်လာ ၁၀၄ ဘီလီလျံ ခန့် တန်ဖိုးရှိခဲ့သည်။
အဆိုပါ တန်ဖိုးမှာ အများပိုင်အဖြစ် စတင် ပြောင်းလဲသော ကုမ္ပဏီများအနက် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ် ၎င်းတို့၏ ဝင်ငွေ ဒေါ်လာ သန်း ၅၀၀၀ ကျော်ပေါ်အခြေခံ၍ NASDAQ စတော့ရှယ်ယာဈေးကွက်မှာ မေလ ၁၈ ရက်နေ့မှာ ရောင်းချခဲ့သည်။
၂၀၁၃ခုနှစ် မေလအရောက်တွင် ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်သည် ကမ္ဘာ့အလားအလာအကောင်းဆုံးကုမ္ပဏီ ၅၀၀ စာရင်း အဆင့် ၄၆၂ ဝင်ခဲ့သည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ် မတ်လမှာတော့ ဖေ့ဘုတ်က အက်ပလီကေးရှင်းများ ရောင်းချရန်အတွက် App Center စတိုးကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
အဆိုပါစတိုးဟာ အိုင်ဖုန်း၊ အန်းဒရွိုက်ပစ္စည်းများနှင့် အခြားသော မိုဘိုင်းဝက်ဘ်အသုံးပြုသူများ အကုန်လုံး အသုံးပြုနိုင်သည်။
မာ့ခ်က ၂၀၁၂ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ မှာ ဖေ့ခ်ဘုတ်ခ်ကို လစဉ်အသုံးပြုသူ သန်း ၁ ထောင်ကျော်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
၂၀၁၃ - ယနေ့အထိ ဝက်ဘ်ဆိုဒ် နည်းပညာ ရှုထောင့် တည်ထောင်သူ မာ့ခ်ဇက်ကာဘာ့ဂ်မှာ အနီရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်ကို ခွဲခြားမမြင်နိုင်ရာ ဝက်ဘ်ဆိုဒ်၏ ပင်မအရောင်ကို အဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။
ဖေ့စ်ဘွတ်ကို PHP ပရိုဂရမ်ဘာသာဖြင့် ရေးသားထားပြီး HipHop for PHP (HPHPc) ဖြင့် Compile ပြုလုပ်ထားသည်။
သမိုင်း ၂၀၀၈ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၀ ရက်နေ့မှာ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်ကို ပြောင်းလဲမှုအနေဖြင့် "Facebook Beta" အဖြစ် သုံးစွဲသူအချို့ကို စမ်းသပ်သုံးစွဲခွင့် ပြုခဲ့သည်။
NewsFeed သည် ပိုမိုကြည့်ရှုရလွယ်သွားပြီး ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်းဟာ အုပ်စုများနှင့် ဖြစ်သွားသည်။
ပိုမိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်သွားတဲ့ ဒီဇိုင်းပါလို့ ပြောခဲ့သည်။
Facebook Facelift Targets Aging Users and New Competitors - NYTimes.com စက်တင်ဘာလတွင် ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်သုံးစွဲသူအားလုံးကို ပြောင်းလဲသုံးစွဲခွင့် ပြုခဲ့သည်။
Facebook Newsroom ၂၀၀၈ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာတွင် ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်သည် ပိုမိုရှင်းလင်းလွယ်ကူသော မှတ်ပုံတင်လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြုလုပ်နေကြောင်း ကြေညာသည်။
Facebook Testing Even Simpler Sign Up; Closing The Gap With MySpace In The U.S. – TechCrunch ဖေ့စ်ဘွတ်တွင် ပါဝင်သော ဖီချာများ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်သည် မှတ်စုရေးသားနိုင်မည့် Notes ကို ၂၀၀၆ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၂ ရက်နေ့မှာ မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
Chatting တစ်ဦး နှင့် တစ်ဦးလွယ်လင့်တကူ စာဖြင့်စကားပြောနိုင်ရန် ရည်ရွယ်၍ Chat ကို ၂၀၀၈ ခုနှစ် ဧပြီ ၆ ရက်နေ့မှာ စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
အဆိုပါ Chat Servicesသည် Comment အခြေပြု အပြန်အလှန် စာတိုပို့ အက်ပလီကေးရှင်းဖြစ်ပြီး တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး အလွယ်တကူ စာတိုပေးပို့နိုင်ဖို့ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
လက်ဆောင်များ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်ပေါ်မှာ သူငယ်ချင်း တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး လက်ဆောင်(အတုအယောင်) များပေးဖို့ပေးဖို့အတွက် လက်ဆောင်ပေးခြင်း အစီအစဉ်ကို ၂၀၀၇ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၈ ရက်နေ့မှာ မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
အသုံးပြုမည်ဆိုလျှင် ၁ ဒေါ်လာ ကျသင့်မည်ဖြစ်ပြီး လက်ဆောင်နှင့်အတူ မိမိ ကြိုက်နှစ်သက်ရာ စာသားလေးများ တွဲဖက်ပို့နိုင်သည်။
ဈေးဝယ်စရာနေရာ ၂၀၀၇ ခုနှစ် မေလ (၁၄) ရက်နေ့တွင် ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်က ဈေးဝယ်စရာနေရာ (Marketplace) ကို စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
၎င်းမှ အသုံးပြုသူများအတွက် အမျိုးအစားခွဲခြားထားသော ကြော်ငြာများကို အခမဲ့တင်ခွင့်ပေးသည်။
ဈေးဝယ်စရာနေရာ (Marketplace) ကို CNET မှ ပြုလုပ်သော Craigslist နှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြထားပြီး ၎င်းတို့ နှစ်ခု၏ ခြားနားချက်များမှာ ဈေးဝယ်စရာနေရာ (Marketplace) တွင် အသုံးပြူသူတစ်ယောက်မှ တင်ထားသော ပို့စ်များကို အဆိုပါ အသုံးပြုသူသာလျှင် တူညီသောကွန်ရက်တွင် တွေ့မြင်နိုင်ပြီး Craigslist တွင်မူ တင်ထားသော ပို့စ်များကို မည်သူမဆို တွေ့မြင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
စာတိုစနစ် စာပို့စနစ်အသစ်တစ်ခုဖြစ်သော "Project Titan" ကို ၂၀၁၀ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ (၁၅) ရက်နေ့တွင် စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
အချို့သော ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေမှုများတွင် "G-Mail Killer" ဟု ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။
အဆိုပါ စနစ်သည် အသုံးပြုသူများကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးအသုံးပြုပြီး ဖေ့စ်ဘွတ်ခ် မှတစ်ဆင့် တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ပေးသည်။
အခြားသော ဖေ့စ်ဘွတ်ခ် လက္ခဏာများကဲ့သို့ပင် အသုံးပြုသူများက သူငယ်ချင်းများဆီမှဖြစ်စေ၊ သူငယ်ချင်း၏ သူငယ်ချင်းမှတစ်ဆင့် ဖြစ်စေ၊ မည်သူဆီက မဆိုဖြစ်စေ စာတိုလေးများကို လက်ခံရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အီးမေးလ် အသုံးပြုမှုမှာမူ ပြုပြင်မွမ်းမံမှု နည်းပါးသောကြောင့် ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
စာတိုများကို website အပြင် ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်၏ မိုဘိုင်း application မှ သော်လည်းကောင်း၊ Facebook Messenger Application မှ သော်လည်းကောင်း အသုံးပြုနိုင်သည်။
အသံခေါ်ဆိုမှု ၂၀၁၁ ခုနှစ်၊ ဧပြီလမှ စတင်ပြီး ဖေ့စ်ဘွတ်ခ် အသုံးပြုသူများအတွက် Facebook Chat မှ တစ်ဆင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ အသုံးပြုသူ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး အသံဖြင့်ခေါ်ဆိုမှုကို ပြုလုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
အဆိုပါ စနစ်ကို T-Mobile ၏ စနစ်အသစ်တစ်ခု ဖြစ်သော Bobsled service မှ တစ်ဆင့် Facebook Chat တွင် အသံဖြင့် ပြောဆိုနိုင်ရုံမျှမက အသံကိုပါ နားထောင်နိုင်ရန်အတွက် အခမဲ့ ထောက်ပံ့ပေးထားသည်။
ဗီဒီယို ခေါ်ဆိုမှု ၂၀၁၁ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ (၆) ရက်နေ့တွင် ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်က ၎င်း၏ နည်းပညာမိတ်ဖက်ဖြစ်သော Skype ကို အသုံးပြု၍ ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှုကို စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
၎င်းခေါ်ဆိုမှုသည် တစ်ဦးချင်းစီသာ ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီး Skype Rest API ကို အသုံးပြုထားသည်။
ဗီဒီယို ကြည့်ရှုမှု ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်း News Feed နှစ်သက်မှု ခလုတ် ဆက်လိုက်ကြည့်ရှုမှု မိုင်စပေ့ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်း လွတ်လပ်ခွင့် လုပ်ငန်းရေးရာ စီမံခန့်ခွဲသူများ thumb|မာ့ခ်ဇက်ကာဘာ့ဂ် ၂၀၁၂ ခုနှစ်အတွင်း ဖေ့ခ်ဘုတ်ကုမ္ပဏီ ၏ ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ Mark Zuckerberg: ၂၈ % Accel Partners: ၁၀ % Mail.Ru Group: ၁၀ % Dustin Moskovitz: ၆ % Eduardo Saverin: ၅ % Sean Parker: ၄ % Peter Thiel: ၃ % Greylock Partners: ၂ % Meritech Capital Partners: ၂ % Microsoft: ၁.၃ % Li Ka-shing: ၀.၈ % ပုဂ္ဂလိက : ၀.၅ % အောက် ကျန် ရှယ်ယာ ၃၀ ကျော်ကို ဖေ့ခ်ဘုတ် ဝန်ထမ်းများ၊ နီးစပ်ရာ အနုပညာရှင်များ နှင့် ပြင်ပ ရင်းနှီးမြုပ်နှံသူများက ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။
အဓိက စီမံအုပ်ချုပ်သူများထဲတွင် Chris Cox (Chief Product Officer), Sandberg (Chief Operation Officer), Zuckerberg (Chairman and Chief Executive Officer), David Wehner (Chief Financial Officer) နှင့် Elliot Schrage (Public Relations Head) တို့ပါဝင်သည်။
. ၂၀၁၁ ခုနှစ် ဧပြီတွင် ဖေ့ခ်ဘုတ်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသာ ဝန်ထမ်း ဦးရေ ၇၀၀၀ ကျော် ရှိပြီး နိုင်ငံပေါင်း ၁၅ နိုင်ငံရှိ ရုံးများတွင် လုပ်ကိုင်လျက်ရှိသည်။
ဖေ့စ်ဘွတ်ခ် ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလုပ်လုပ်ရန် အကောင်းဆုံး ကုမ္ပဏီစာရင်းမှာ နံပါတ်(၄) ချိတ်ပါတယ်။
ဝင်ငွေ ဖေ့ခ်ဘွတ်ခ်ကုမ္ပဏီ၏ အဓိကဝင်ငွေသည် ကြော်ငြာလုပ်ငန်းမှ ရရှိသည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်၏ ဝင်ငွေသည် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၂,၄၆၆ သန်းအထိ ရှိခဲ့သည်။
ဘဏ္ဍာရေးနှစ် ဝင်ငွေ (အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း) တိုးတက်မှုနှုန်း ၂၀၀၄ ၀.၄ - ၂၀၀၅ ၉ ၂၁၅၀ % ၂၀၀၆ ၄၈ ၄၃၃ % ၂၀၀၇ ၁၅၃ ၂၁၉ % ၂၀၀၈ ၂၈၀ ၈၃ % ၂၀၀၉ ၇၇၅ ၁၇၇ % ၂၀၁၀ ၂,၀၀၀ ၁၅၈ % ၂၀၁၁ ၃,၇၇၁ ၈၆ % ၂၀၁၂ ၅,၀၈၉ ၃၇ % ၂၀၁၃ ၇,၈၇၂ ၅၅ % ၂၀၁၄ ၁၂,၄၆၆ ၅၈ % ရုံးချုပ် နှင့် ရုံးခွဲများ ၂၀၁၁ အစောပိုင်းတွင် ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်သည် သူတို့၏ ရုံးချုပ်ကို မယ်လိုပတ်ခ် သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ကြေညာခဲ့သည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ကနေဒါ အပြင်ဘက်ရှိ အသုံးပြုသူများအတွက် "Facebook Ireland Limited" ကို အိုင်ယာလန် နိုင်ငံ ဒပ်ဘလင်မြို့တွင် တည်ထောင်ခဲ့သည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ် တွင် ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်က ၎င်းတို့၏ စတုတ္ထမြောက် ရုံးကို အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဟိုင်ဒရာဘတ် အာရှနိုင်ငံများအတွက် တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် သုံးစွဲသူ သန်းပေါင်း ၇၅၀ ရှိပြီဖြစ်သော ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်သည် ဟိုင်ဒါရာဘတ် တွင် အချက်အလက်စင်တာ ထပ်မံတည်ဆောက်ရန် ကြေညာခဲ့သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် အောက်ရီဂွန်ပြည်နယ် ပီရင်းဗီ တွင် ယခင်ကထက် စွမ်းအင်အသုံးပြုမှု ၃၈ % သက်သာမည့် အချက်အလက်စင်တာ တစ်ခုဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ် ဧပြီတွင် နောက်ထပ် အချက်အလက် စင်တာကို မြောက်ကယ်ရီဖိုးနီးယားပြည်နယ် ဖောရက်စီးတီး တွင် ထပ်မံတည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ဒပ်ဘလင်၊ အိုင်ယာလန်။
(ဥရောပ၊အာဖရိကနှင့် အရှေ့အလယ်ပိုင်းရုံးချုပ်) ဆိုးလ်၊ တောင်ကိုရီးယား (အာရှရုံးချုပ်) ဝဲလ်လင်းတန်၊ နယူးဇီလန် (သမုဒ္ဒရာပိုင်းဇုန် ရုံးချုပ်) ဟိုင်ဒါရာဘတ်၊ အိန္ဒိယ (တောင်အာရှရုံးချုပ်) အခြားကြည့်ရန် တွစ်တာ လင့်ခ်အင်န် ကိုးကား ပြင်ပလင့်များ Official website "Facebook news and reviews" ကဏ္ဍ:ဖေ့စ်ဘုတ် ကဏ္ဍ:အမေရိကန် ဝဘ်ဆိုဒ်များ ကဏ္ဍ:အန်းဒရိုက် ဆော့ဝဲလ် ကဏ္ဍ:အိုင်အိုအက်စ် ဆော့ဖ်ဝဲလ်။
ကိုလ်ကတ္တားမြို့(ယခင်ကာလကတ္တားမြို့)သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်၍ ဂင်္ဂါမြစ်၏ အနောက်ဘက်ဆုံး မြစ်ခွဲဖြစ်သော ဟူဂလီမြစ် ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
ဘင်္ဂလား ပင်လယ်အော်မှ ၈၆ မိုင်ခန့် ကွာဝေးသော်လည်း နက်ရှိုင်းကောင်းမွန်သော ဆိပ်ကမ်း ရှိခြင်းကြောင့် ပင်လယ်ကူးသင်္ဘောကြီးများ ဝင်ထွက်သွားလာ နိုင်သည်။
ဂင်္ဂါမြစ်ဝှမ်းနှင့် ဗြဟ္မပုတ္တရမြစ်ဝှမ်းတို့မှ ထွက်သော ဝါ၊ ဂုံလျှော်၊ ဘိန်း၊ စပါး၊ လက်ဖက်ခြောက်၊ သကြား ပိုး၊ သားရေစိမ်းစသော ကုန်စည်များသည် မြစ်လမ်းမှလည်းကောင်း၊ တူးမြောင်းလမ်းမှလည်းကောင်း၊ ကာလကတ္တားမြို့သို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြ သည်။
မီးရထားလမ်းကြီး ၃ ခုကလည်း ကာလကတ္တားမြို့၌ ဆုံကြသည်။
မြို့တွင်းနှင့် မြို့ပတ်ဝန်းကျင်တို့တွင် ဝါစက်၊ ဂုံလျှော်စက်၊ သကြားစက်စသည့် စက်ရုံကြီးများလည်း ရှိသည်။
ဟူဂလီမြစ် ကမ်းတစ်လျှောက်၌ ရှိသော ၁ဝ မိုင်ခန့်ရှည်လျား သည့် ကမ်းကပ်ဆိပ်များနှင့် သင်္ဘောကျင်းများမှာလည်း မြစ် ကြောင်းသွား လှေ၊သင်္ဘောကလေးများနှင့် ပင်လယ်ကူးသင်္ဘော ကြီးများ ကုန်စည်ချင်းဖလှယ်ကာ သယ်ယူပို့ဆောင်ရာ ဆိပ်ကြီး သဖွယ် ဖြစ်နေသည်။
ထိုအကြောင်းတို့ကြောင့် ကာလကတ္တားမြို့သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ တံခါးမကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည် သာမက၊ ကမ္ဘာ့ရောင်းဝယ်ရေး၌လည်း အထူးပင် ထင်ရှားလျက် ရှိလေသည်။
တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ဟောင်ရာမြို့သို့ ပေပေါင်း ၁၅၃ဝ ရှည်သော ဗေါ့ခံတံတားကြီးတစ်ခု ဖေါက်လုပ်ထားရာ ထိုတန်တားကြီးမှာ အရှေ့ဖျား တိုင်းပြည်များတွင် အစည်ကား ဆုံး တံတား တစ်ခုဟု ဆိုကြသည်။
ယခုအခါ ဟောင်ရာမှာကာလကတ္တားမြို့၏ ဆင်ခြေဖုံး ရပ်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်လျက် စက်မှုလုပ်ငန်း ထွန်းကားနေလေသည်။
ကာလကတ္တားမြို့သည် ၁၉၁၂ ခုနှစ်တိုင်အောင် အိန္ဒိယအစိုးရ၏ ရုံးစိုက်ရာ မြို့တော်ဖြစ်ခဲ့၏။
ရှေးဟောင်းမြို့ကြီး ဖြစ်သဖြင့် လမ်းများမှာ ဖြောင့်တန်းခြင်း မရှိဘဲ ကွေ့ကောက် သည်က များသည်။
ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်တို့တွင်လမ်းများမှာ အလွန်ကျဉ်းမြောင်း၍ ညစ်ပတ်ပေရေနေကြ၏။
သို့ရာတွင် မိုင်ဒန်ကွင်း အရှေ့ဘက်ရှိ ဥရောပတိုက်သားတို့ နေထိုင်ရာ ရပ်ကွက်မှာမူ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ ခမ်းနားထည်ဝါသော တိုက် အိမ်ကြီးများဖြင့် ခန့်ညားလှပေသည်။
မိုင်ဒန်ကွင်းကြီး၏ အလယ်တွင် ဖို့ဝီလျံခေါ် ရှေးဟောင်းခံတပ်ကြီးရှိ၏။
ထိုခံတပ် ကြီးကို ၁၇၅၇ ခုနှစ်တွင် စစ်ဗိုလ်ချုပ် လော့ကလိုက် အသစ် ပြင်ဆင် တည်ဆောက်ခဲ့ရာ ၁၇၇၃ ခုနှစ်တွင်မှ လက်စသတ်ခဲ့ သည်။
ခံတပ်၏မြောက်ဘက်၌ အစိုးရအိမ်တော် တည်ရှိ၍ တောင်ဘက်တွင် ကသီဒရယ် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကြီး၊ မြင်းပြိုင် ကွင်းနှင့် ဝိတိုရိယဘုရင်မကြီး အထိမ်းအမှတ် ခန်းမဆောင်ကြီး (ဝိတိုရိယပြတိုက်) တို့ တည်ရှိကြသည်။
ကာလကတ္တားမြို့၏ အလယ်တွင် တက္ကသိုလ်ကျောင်းတိုက် တည်ရှိရာ အပေါင်းပါ ကောလိပ်ကျောင်း ပေါင်း ၈ဝ ကျော် ခန့် ပါဝင်လျက် ကျောင်းသားပေါင်း ၄ဝဝဝဝ ကျော်ခန့် ရှိ သဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျောင်းသားအရေအတွက် အများဆုံး သော တက္ကသိုလ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
တိုင်းရင်းသားရပ်ကွက် တို့တွင် အိန္ဒိယစော်ဘွားများ၏ ခမ်းနားသော နန်းတော် အနည်းငယ် ရှိလေသည်။
ကာလကတ္တားမြို့ကို အရှေ့အိန္ဒိယကုမ္ပဏီ၏ ကိုယ်စားလှယ် ချုပ်ကြီး ဂျို့ဗချားနော့သည် ၁၆၈၆ ခုနှစ်တွင် တည်၍ အခြေ စိုက်ခဲ့၏။
သို့ရာတွင် ထိုနယ်၏ အခြေအနေမှာ ၁၆၉၆ ခုနှစ် တွင် ဖို့ဝီလျံခံတပ်ကြီး တည်ဆောက်ပြီးမှသာ တိုးတက်ခဲ့လေ သည်။
ဘင်္ဂလားပြည်နယ် နာဝပ်စော်ဘွားစူးရားဂျွတ် ဒေါင်လာ သည် ဖို့ဝီလျံခံတပ်ကို ၁၇၅၆ ခုနှစ်တွင် ဒလကြမ်းတိုက်၍ သိမ်းပိုက်လိုက်၏။
ထိုတိုက်ပွဲတွင် အမှတ်တရ ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ စူးရားဂျွတ် ဒေါင်လာသည် အင်္ဂလိပ်လူမျိုး ၁၄၆ ယောက်ကို အလျား ၁၈ ပေ အနံ ၁၄ပေ မျှသာရှိသော အလုံထောင် ကလေးအတွင်းသို့ သွတ်သွင်းပိတ်လှောင်ထားခဲ့၏။
ထိုနေ့ညမှာ ပူအိုက်သော နွေဥတုညတစ်ညဖြစ်သဖြင့် ကျဉ်းကျပ်လှောင်အိုက် သောဒဏ်ကြောင့် နောက်တစ်နေ့တွင် အကျဉ်းသား ၂၃ယောက် သာလျှင် အသက်ရှင်လျက် ကျန်တော့၏။
နောင်တွင် ထိုနေရာ တွင် 'သေတွင်း'ဟု ခေါ်တွင် ခဲ့လေသည်။
၁၇၅၇ ခုနှစ်တွင် လော့ကလိုက်သည် ထိုနေရာကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်၍ ဖို့ဝီလျံ ခံတပ်သစ်ကြီးနှင့် မိုင်ဒန်ကွင်းကြီးကို တည်ဆောက် ဖွင့်လှစ်ပြီးလျှင် မြို့သစ်တည်ခဲ့လေသည်။
အိန္ဒိယပြည်၏ ပထမ ဘုရင်ခံချုပ်ဖြစ်သော ဝေါ်ရန်ဟေး စတင်းသည် ၁၇၇၂ ခုနှစ် တွင် ကာလကတ္တားမြို့ကို အစိုးရရုံးစိုက်ရ မြို့တော် ပြုလုပ် ခဲ့၏။
ထိုအချိန်မှစ၍ ၁၉၁၂ ခုနှစ်တွင် ဒေလီမြို့ကို မြို့တော်သစ်အဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်သည့်အခါတိုင်အောင် ကာလကတ္တားမြို့သည် အိန္ဒိယပြည်၏ မြို့တော် ဖြစ်ခဲ့လေ သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း၌ မဟာမိတ်တို့သည် မြန်မာပြည် တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရန် ကာလကတ္တားမြို့ကို အခြေခံ စခန်း ပြုလုပ် ကြသဖြင့် ဂျပန်တို့သည် ထိုမြို့ကို အကြိမ်ကြိမ် ဗုံးကြဲခဲ့ကြ သေး၏။
သို့ရာတွင် ပြောပလောက် အောင် ပျက်စီးခြင်း မရှိ ခဲ့ချေ။
၁၉၄၇ ခုနှစ်တွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံကို ဒိုမီနီယန်နိုင်ငံ ၂ခု အဖြစ်သို့ ခွဲလိုက်သော အခါ ကာလကတ္တားမြို့သည် အိန္ဒိယ ဒိုမီနီယန်နိုင်ငံ အနောက်ဘင်္ဂလားပြည်နယ်ထဲသို့ ပါဝင်သွားလေ သည်။
ဟောင်ရာမြို့နှင့် ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်များကိုပါ စုပေါင်း ရေတွက်ခဲ့သော ကာလကတ္တားမြို့၏ လူဦးရေမှာ ၃၄၉ဝ၂၈၁ (၁၉၅၁)ဖြစ်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁) ကိုးကား Category:အိန္ဒိယနိုင်ငံရှိ မြို့များ။
thumb|ကွတ်ဂျော့ ကီးဆင်းဂျား ကွတ် ဂျော့ ကီးဆင်းဂျား (ခရစ် ၁၉ဝ၄-၁၉၈၈) သည် ပြည်ထောင်စုသမ္မတ ဂျာမနီနိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ၁၉၆၆ ခုနှစ်မှ ၁၉၆၉ ခုနှစ်ထိ ဆောင်ရွက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ကွတ်ဂျော့ကီး ဆင်းဂျားကို ၁၉ဝ၄ ခုနှစ် ဧပြီလ ၆ ရက်နေ့တွင် ဗျူတင်ဗဲ့ပြည်နယ် အဲ့ဘင်ဂျင်မြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။
ငယ်စဉ်က ဘာလင်မြို့တက္ကသိုလ်နှင့် တူဘင်ဂျင်မြို့ တက္ကသိုလ်တို့၌ ပညာဆည်းပူးခဲ့သည်။
ကီးဆင်းဂျားသည် ၁၉၃၃ ခုနှစ်တွင် ဟစ်တလာ အာဏာရရှိပြီးနောက် ပေါ်ထွန်းလာသော နာဇီပါတီသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသည်။
သို့ရာတွင် တက်ကြွစွာပါဝင်လှုပ်ရှားခြင်းမရှိချေ။
၁၉၃၄ ခုနှစ်မှ ၁၉၄၅ ခုနှစ် ထိ ဘာလင်မြို့၌ ရှေ့နေအဖြစ် အသက်မွေးခဲ့သည်။
၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် အမျိုးသားဆိုရှယ်လစ်ဝါဒီ ရှေ့နေများ အသင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကမ်းလှမ်းခြင်းကိုငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
ကီးဆင်းဂျားသည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်းတွင်နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန ရေဒီယိုအသံလွှင့်ဌာနတွင် လက်ထောက် ဌာနခွဲမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် စစ်ပြီး သောအခါ အမေရိကန်တပ်များက ကီးဆင်းဂျားကို အကျယ်ချုပ် ဖြင့်ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။
သို့သော် တစ်နှစ်ခွဲခန့်အကြာတွင် မဟာမိတ်တို့၏ဂျာမန်နာဇီစနစ် ဖျက်သိမ်းရေးဆိုင်ရာတရားရုံးက ကီးဆင်းဂျားသည်ပြစ်မှုကင်းရှင်းသည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
သို့ဖြင့် အကျယ်ချုပ်မှ လွတ်မြောက်လာပြီးလျှင် တူဘင်ဂျင်မြို့၌ရှေ့နေအဖြစ် အသက်မွေးပြန်သည်။
ကီးဆင်းဂျားသည် ကွန်းရက် အာအင်နောဝါး (၁၈၇၆-၁၉၆၇) ၏ ခရစ်ယာန်ဒီမိုကရက်တစ်သမဂ္ဂပါတီ (စီဒီယူ) သို့ဝင်ရောက်သည်။
၁၉၄၉ ခုနှစ်တွင် အသစ်ဖွဲ့စည်းသော ပြည်ထောင်စုသမ္မတ ဂျာမနီနိုင်ငံ၏ အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲ၌ ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခံရသည်။
ဘွန်းဒက်ရှတပ်(ပြည်ထောင်စု အောက်လွှတ် တော်) တွင် လွှတ်တော်အမတ် အဖြစ် ၁၉၅၈ ခုနှစ်ထိ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒ ဆိုင်ရာအထောက် အကူပြုကော်မတီ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင် ခဲ့ရသည်။
ကီးဆင်းဂျားသည် အာဒင်နောဝါး၏အနောက်အုပ်စုလိုလားသော နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒနှင့် ရှေးရိုးဆန်သော ပြည်တွင်းရေးရာဝါဒကို ထောက်ခံခဲ့သည်။
ညွှန့်ပေါင်းအစိုးရ အဖွဲ့အတွင်း ဆိုရှယ်ဒီမိုကရက်များ (အက်စ်ပီဒီ) ၏နေရာတွင် ဖရီးဒီမိုကရက်များ (အက်ဖ်ဒီပီ) နှင့်အစားထိုးဖွဲ့စည်းလိုက်ခြင်းဖြင့် လက်ယာသို့ ပိုမိုယိမ်းသွားသည့် ဖြစ်ရပ်တွင် ကီးဆင်းဂျား၏ ရပ်တည် ချက်သည် အရေးပါခဲ့သည်ဟုဆိုသည်။
ကီးဆင်းဂျားသည် ၁၉၅၈ ခုနှစ်မှ ၁၉၆၆ ခုနှစ်အထိဘာဒင်ဗျူတင်ဗဲ့ပြည်နယ်ဆိုင်ရာ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။
၁၉၆၂-၆၃ ခုနှစ်မှစ၍ ဘွန်းဒက်စ်ရတ်(အထက်လွှတ်တော်) ၏သဘာပတိ ဖြစ် လာသည်။
၁၉၆၆ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးချုပ် လုဒဝစ် အဲဟာ့ဒ် (၁၈၉၇- ၁၉၇၇) ၏တာဝန်ကို ဆက်ခံခဲ့သည်။
နာဇီပါတီဖြစ်ခဲ့ဖူး၍ လူကြိုက်မများလှသော်လည်း စီဒီယူနှင့် အက်စ် ပီဒီ ညွန့်ပေါင်းအစိုးရအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ခွင့်ရရှိခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
အာဒင်နောဝါးနှင့်အဲ့ဟာ့ဒ်တို့၏ အနောက်အုပ်စုလိုလားသော မူဝါဒများကို ဆက်လက်ကိုင်စွဲခဲ့သည့် ကီးဆင်းဂျားသည် တစ်ဘက်တွင်လည်း ဆိုဗီယက်အုပ်စုနှင့် တင်းမာမှုလျော့ပါးရေးကို အတိုင်းအတာ တစ်ခု ထိဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သည်။
ဂျာမန်သုံး မတ်ငွေကို တန်ဖိုးတိုးမြှင့် သတ်မှတ်ရေးကိစ္စနှင့် စပ်လျဉ်း၍ အငြင်းပွားကာ ညွန့်ပေါင်းအစိုးရအဖွဲ့မှ အက်စ်ပီဒီတို့ နုတ်ထွက်သွားကြသဖြင့် ၁၉၆၉ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂ဝ ရက်နေ့တွင်ကီးဆင်းဂျားလည်း ဝန်ကြီးချုပ်တာဝန်ကို ဆိုရှယ်ဒီမိုကရက်ဝါဒီဝီလီဘရန့် (၁၉၁၃-) အားလွှဲ အပ်ခဲ့ရသည်။
ကီးဆင်းဂျားသည် စီဒီယူ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်၉၆၇ ခုနှစ် မှ ၁၉၇၁ ခုနှစ်ထိ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
အရှေ့ဂျာမနီအပါအဝင် အရှေ့ဥရောပအုပ်စုဝင် နိုင်ငံတို့နှင့် ဆက်ဆံရေးပုံမှန်ပြုလုပ်ရန် တွန်းအားပေးသည့် အော့စ်ထ်ပိုလစ်တစ် (အရှေ့နိုင်ငံရေး) မူဝါဒကို စတင်ပျိုးထောင်ခဲ့၍ထင်ရှားသောအနောက်ဂျာမနီ နိုင်ငံရေးသုခမိန် ကွတ်ဂျော့ကီးဆင်းဂျားသည် ၁၉၈၈ ခုနှစ် မတ်လ ၉ ရက်နေ့တွင် တူဘင်ဂျင်မြို့၌နှလုံး ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ဂျာမနီနိုင်ငံ ၏ သင်္ဘောဆိပ်မြို့ကြီးများသည် အများအားဖြင့် ဗောလတစ် ပင်လယ်ကမ်းခြေတွင် ရှိကြ၍၊ ထိုပင်လယ်မှ မိုင် ၂ဝဝ ကျော်ခန့် ရှည်လျားသော ဒိန်းမတ်ကျွန်းဆွယ် ကမ်းခြေ ကို ပတ်ကာ မြောက် ပင်လယ်သို့ ကူးပြီးမှသာလျှင် ဗြိတိန်၊ အမေရိကန် စသော နိုင်ငံကြီးများသို့ ကူးသန်းသွားလာနိုင် သည်။
ထိုသို့ကွေ့၍ သွားရသဖြင့် မလိုအပ်ဘဲ ခရီးကြန့်ကြာ ခြင်းကို သက်သာစေရန် ဤကျွန်းဆွယ်၏ တစ်နေရာ ဖြစ် သော ဂျာမနီပိုက်နက်အတွင်းသို့ ထိုတူးမြောင်းကြီးကို ဖေါက် လုပ်ခဲ့ရာ၊ ၁၈၉၅ ခုနှစ်တွင် စတင် ဖွင့်လှစ် နိုင်ခဲ့လေသည်။
ထိုတူးမြောင်းမှာ အလျား ၆၁ မိုင်ရှည်၍ အနံမှာ ၃၃၅ ပေ ကျယ်ပြီးလျှင် ၃၇ ပေနက်၏။
ထိုတူးမြောင်းကြီးကို စတင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့စဉ်က ဤမျှလောက် ကျယ်ဝန်းနက်ရှိုင်းခြင်း မရှိသေး သော်လည်း နောင်အခါတွင် စစ်သင်္ဘောကြီးများ၏ ပမာဏ သည် ရှေးအခါကထက် တိုးတက်ကြီးမားလာသည့်အလျောက် တိုးချဲ့ ဖေါက်လုပ်လာခဲ့ရာ၊ ၁၉၁၄ ခုနှစ်တွင် ပြီးမြောက်ခဲ့ သည်။
တူးမြောင်း တိုးချဲ့ဖေါက်လုပ်ရာ၌ ပေါင် ၁၀၀၀ဝဝဝဝ မျှ ကုန်ကျခဲ့လေသည်။
ပထမကမ္ဘာစစ် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ၊ ဗာဆေးစာချုပ်ပါ သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများအရ၊ နိုင်ငံအသီးသီးမှ သင်္ဘောကြီးများသည် ထိုတူးမြောင်းကြီးအတွင်းမှ ဖြတ်သန်း သွားလာနိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း မဟာမိတ်တို့၏ လေတပ်များက အကြိမ်ကြိမ် ဗုံးကြဲဖျက်ဆီး သည်ကို ခံခဲ့ရသောကြောင့် အတန်ပင် ပျက်စီးခဲ့လေသည်။
သို့သော် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့ရာ၊ ၁၉၄၅ ခုနှစ်မှစတင်၍ တူးမြောင်းအတွင်း ယခင်ကကဲ့သို့ ကူးသန်းသွားလာနိုင်ပြီ ဖြစ်လေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁) ကိုးကား Category:တူးမြောင်း။
thumb|ယူကရိန်းနိုင်ငံ ကီးယက်မြို့တော်ရှိ ယူကရိန်းအမျိုးသားအနုပညာပြတိုက် ကီးယက်မြို့သည် နီးပါးမြစ်၏ လက်ယာဘက် ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိ၍ လူဦးရေ ၈၅ဝ,ဝဝဝ မျှရှိသော မြို့ကြီး ဖြစ်ပြီးလျှင်၊ ယူကရိန်းနိုင်ငံ၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။
ဆိုဗီယက်ရုရှနိုင်ငံတွင် ရှေးအကျဆုံးသော မြို့ကြီးဖြစ်၍ ထိုမြို့ကို 'မြို့များမိခင်'ဟု ရုရှတို့ ခေါ်ကြသည်။
လယ်ယာနှင့်စက်မှုလုပ်ငန်းများ ထွန်းကားသော ဒေသတွင် တည်ရှိသည့်ပြင် မီးရထားလမ်းဆုံရာ မြို့ကြီးလည်း ဖြစ်သဖြင့် ရုရှနိုင်ငံတွင် တတိယအကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်၏။
ကုန်တင်ကုန်ချ ရှုပ်ရှက်ခတ်မျှ စည်ကားသော ဆိပ်ကမ်းများ၊ သတ္တုရည်ကျိုရုံ များ၊ ဂျုံစက်၊ သကြားစက်၊ သားရေနယ်စက်၊ အရည်ချက်စက်၊ ဖန်ချက်စက် စသည်တို့အပြင် ဓာတ်ခွဲခန်းများ၊ စက်မှုလက်မှု ပညာသင်ကျောင်းများ၊ ပြတိုက်များ၊ တက္ကသိုလ်ကျောင်းကြီး များနှင့် အမျိုးသားစာကြည့်တိုက်၊ သိပ္ပံပညာတံခွန်အသင်း တို့လည်း ရှိသဖြင့်၊ ကီးယက်မြို့သည် ယခုအခါ ခေတ်မှီသော မြို့ကြီးလည်း ဖြစ်လေသည်။
ကီးယက်မြို့တွင် အပိုင်းကြီးသုံးပိုင်း ထင်ရှားခြားနားစွာ တည်ရှိ၏။
ပထမပိုင်းမှာ မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက် တွင်ရှိသော ပိုဒိုးခေါ် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးရပ်ကွက် ဖြစ်သည်။
ထိုအပိုင်း တွင် ယဟူဒီရပ်ကွက်လည်း ပါဝင်သည်။
ဒုတိယအပိုင်းမှာ တောင်ကုန်းအမြင့်ပိုင်းတို့ အပေါ်တွင်ရှိသော ကီးယက် မြို့ဟောင်းရပ်ကွက် ဖြစ်၏။
တတိယပိုင်းမှာ ပက်ချာစကီ တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ လာဗရာဘုန်းကြီးကျောင်းဖြစ်သည်။
လာဗရာ ကျောင်းတွင် ၁၁ ရာစုနှစ်အတွင်းက ဆောက်လုပ် ခဲ့သော ဂူအမြောက်အမြား ရှိ၏။
ယခင်က လာဗရာ ကျောင်း သည် မြို့တံတိုင်း၊ မျှော်စင်၊ ဈေးဆိုင်ကန္နား၊ ဘုရားရှိခိုး ကျောင်း၊ စာသင်ကျောင်း၊ စာပုံနှိပ်စက် စသည်တို့ဖြင့် သီးခြား မြို့ကလေး တစ်မြို့သဖွယ် တည်ရှိခဲ့သည်။
၁၉၁၇ ခုနှစ် ရုရှ တော်လှန်ရေး မစမီက ရုရှလူမျိုးတို့သည် လာဗရာကျောင်းသို့ နှစ်စဉ် ဘုရားဖူးသွားရောက်လေ့ ရှိကြသည်။
အချို့သော ဘုန်း ကြီးများသည် ထိုအရပ်ရှိ ဂူများတွင် အသက်ထက်ဆုံး တရား အားထုတ်လေ့ ရှိကြသည်။
ကီးယက်မြို့ဟောင်း ရပ်ကွက်တွင် ၁၁ ရာစုနှစ် အတွင်းက တည်ဆောက်ခဲ့သော ထည်ဝါခန့်ညား သည့် စိန်ဆိုဖီးယား ကသီဒရယ် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကြီး ရှိ၏။
ထိုဘုရားရှိခိုးကျောင်းကြီးမှာ ထိပ်ပိုင်းတွင် ရွှေသားဖြင့် ပြုလုပ် ထားသော ခေါင်းလောင်းစင်ကြီး ရှိသည့်အတွက် ထင်ရှား လေသည်။
ကီးယက်မြို့သည် ၅ ရာစုနှစ်အတွင်းက တည်ခဲ့သော မြို့ ကြီး ဖြစ်၏။
အလယ်ခေတ်တွင် စည်ကား တိုးတက်လျက် ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့သည်။
ထိုမြို့သည် ရုရှနိုင်ငံတွင် ခရစ်ယန် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းနှင့် ခရစ်ယန် စာသင်ကျောင်းများ ရှေးဦးစွာ ဖွင့်လှစ်တည်ဆောက်ရာမြို့ ဖြစ်သည့်ပြင်၊ တစ်ခါက ဘုရားရှိခိုး ကျောင်းပေါင်း ၁၅ဝ မျှ ရှိခဲ့ဘူးသဖြင့်၊ ရှေးအခါက ရုရှတို့ သည် ထိုမြို့ကို 'ကီးယက်မြို့မြတ်'ဟု ခေါ်စမှတ် ပြုခဲ့ကြ၏။
မွန်ဂိုလူမျိုး၊ လစ်သွေးနီးယန်းလူမျိုးနှင့် ပိုးလူမျိုးတို့သည် ကီး ယက်မြို့ကို အသီးသီး ပိုင်ဆိုင် အုပ်စိုးခဲ့ကြဘူး၏။
သို့ရာတွင် ၁၆၆၈ ခုနှစ်၌ ရုရှလူမျိုးတို့က ပြန်လည် သိမ်းပိုက်လိုက်ကြ သည်။
၁၉၄၃ ခုနှစ်တွင် ယူကရိန်းနိုင်ငံ၏ မြို့တော်ဖြစ်လာ ၏။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း၌ ဂျာမန်တို့သည် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်၍ ကီးယက်မြို့ကို ၁၉၄၁ ခုနှစ်မှ ၁၉၄၃ ခုနှစ်အထိ သိမ်းပိုက်ထားခဲ့ကြ၏။
၁၉၄၃ ခုနှစ် ရုရှတပ်များ ကီးယက်မြို့ သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ မူလလူဦးရေ ၈၅ဝဝဝဝ ခန့်မှာ ၇၅ဝဝဝ ခန့်အထိ လျော့ကျသွားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ လူနေအိမ်များ နှင့်တကွ တံတားများ၊ စက်ရုံများ၊ တက္ကသိုလ်ကျောင်း အဆောက်အအုံများနှင့် ရှေးဘုန်းကြီးကျောင်းများမှာ မရှုမလှ ပျက်စီးကုန်ပြီကိုလည်းကောင်း၊ တွေ့ကြရလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁) ကိုးကား Category:ယူကရိန်းနိုင်ငံရှိ မြို့များ Category:ဥရောပတိုက်ရှိ မြို့တော်များ။
ရွှေဥဒေါင်းတောင် ဆရာတော်ဟု ထင်ရှားတော်မူသော ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တ ကုမာရ ကို ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်းပင်လောင်းမြို့နယ်၊ တီကျစ်မြို့ အနောက် ၅၆ မိုင်အကွာ ပင်ခင်ကျေး ရွာတွင် ခမည်းတော်ဩ ရှမ်းတရဲအမျိုးသား ဦးခိုင်၊ မယ်တော် ပအိုဝ်းအမျိုးသမီး ဒေါ်အွတ်တို့က သက္ကရာဇ် ၁၂၅၃ ခုနှစ် ပြာသိုလဆန်း ၁၃ ရက် တနင်္လာနေ့၌ ဖွားမြင်သည်။
ငယ်စဉ်က ပင်ခင်ရွာကျောင်း ဆရာတော် ဦးသာဂရထံတွင် ပညာစတင် သင်ကြားသည်။
ငယ်မည်မှာ မောင်ကြာအောင်ဖြစ်သည်။
အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် ပင်ခင်ကျောင်းဆရာတော်ကို ဥပဇ္ဈာယ် ဆရာပြုလျက် ခမည်းတော်၊ မယ်တော်တို့၏ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟဖြင့် ရှင်သာမဏေအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူသည်။
ဘွဲ့တော်မှာ ရှင်ကုမာရ ဖြစ်သည်။
ရှင်သာမဏေ ဘဝမှစ၍ ကစ္စည်းသဒ္ဒါကြီး ပါဠိ၊ အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟပါဠိ၊ ဝိနည်းငယ်လေးစောင် စသော ပါဠိ အခြေခံကျမ်းများကို သင်ကြားခဲ့ဘူးသည်။