kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Harvey Birenbaum, Myth and Mind (Lanham, MD: University Press of America, 1988), pp. 152–153. ဆက်နွယ်ဖွဲ့စည်းမှုကိုလေ့လာခြင်းခေတ် (Structuralist Era) (အကြမ်းဖျဉ်း ၁၉၆၀ မှ ၁၉၈၀နှစ်များ) ပြီးနောက် အဓိကကျသော မနုဿဗေဒ၊ လူမှုဗေဒဆိုင်ရာ ချဉ်းကပ်မှုလေ့လာမှုများက ဒဏ္ဍာရီကို ယဉ်ကျေးမှု၊ သမိုင်း၊ အတွေးမြင်စနစ်များကဲ့သို့ အနက်ထုတ်ဖော်ပြန်ဆိုနိုင်သော၊ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်သော၊ လေ့လာနိုင်သော ဇာတ်လမ်းပုံပြင်ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် အလွန်အမင်းဆက်ဆံကိုင်တွယ်ခဲ့ကြသည်။
အခြားနည်းအားဖြင့် ဒဏ္ဍာရီဆိုသည်မှာ အာဏာ၊ နိုင်ငံရေးတည်ဆောက်မှုများ၊ နိုင်ငံရေး-စီးပွားရေး စိတ်ပါဝင်စားမှုများနှင့်သက်ဆိုင်သည့် ဇာတ်လမ်းပုံပြင်များကို နားလည်ခြင်း၊ ပြောဆိုခြင်း ပုံစံတစ်ရပ်ဖြစ်၏။
ဤချဉ်းကပ်လေ့လာမှုများသည် ဂျိုးဇက် ကမ်းဘဲလ် (Joseph Campbell) နှင့် အီးလီယိတ် (Eliade) တို့လို လေ့လာချဉ်းကပ်မှုပုံစံများနှင့် ဆန့်ကျင်လျက် ရှိသည်။
ထိုနှစ်ဦးတို့က ဒဏ္ဍာရီသည် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာအသေးစိတ်အချက်အလက်များထက်ပိုကာ ဒဏ္ဍာရီ၌ မြင့်မြတ်သည့် အဓိပ္ပာယ်များနှင့်ပတ်သက်သော မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့်ပုံစံတချို့ ပါဝင်သည်ဟူသော အယူအဆကို စွဲကိုင်ကြသည်။
အထူးသဖြင့် ဒဏ္ဍာရီကို ကွဲပြားသောလူမှုသိပ္ပံဘာသာရပ်များမှ သမိုင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍လေ့လာခဲ့ကြသည်။
သမိုင်းသည် အချက်လက်တိကျမှန်ကန်ကာ ဒဏ္ဍာရီသည် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေအထားရှိသည်ဟူသောအယူအဆမျိုးဖြင့် ထိုသမိုင်းပညာရပ်ရော ဒဏ္ဍာရီပါ ကွာခြားလှသည်မဟုတ်ဟူသည့်ယူဆချက်ကို ထိုလေ့လာမှုများကမျှဝေလက်ခံကြသည်။
၁၉၅၀နှစ်များတွင် ဘားတ် (Barthes) ၎င်း၏စာအုပ် ဒဏ္ဍာရီများ (Mythologies) ၌ ဒဏ္ဍာရီဖန်တီးခြင်းဖြစ်စဉ်နှင့် ခေတ်သစ်ဒဏ္ဍာရီများကို စစ်ဆေးထားသော ဆောင်းပါးအများအပြားကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
အဆိုပါစာအုပ်သည် ဆက်နွယ်ဖွဲ့စည်းမှုကိုလေ့လာခြင်းခေတ်အပြီး (Post-structuralism) ၌ ပေါ်ထွက်လာသော ဒဏ္ဍာရီချဉ်းကပ်လေ့လာမှု၏ အစောပိုင်းလက်ရာအဖြစ်ရပ်တည်ခဲ့သည့် စာအုပ်လည်းဖြစ်သည်။
ဤသို့ဒဏ္ဍာရီချဉ်းကပ်လေ့လာမှုက ခေတ်သစ်ကမ္ဘာနှင့် ခေတ်ပေါ်ယဉ်ကျေးမှုများ၌ ဒဏ္ဍာရီ၏တည်ရှိမှုကို အသိအမှတ်ပြုသည်။
(၂၀)ရာစု၌ အနောက်တိုင်းယဉ်ကျေးမှုများတွင် လောကီသဘောတရား (ဘာသာရေးလွှမ်းမိုးမှုမပါရှိခြင်း) လျှင်လျင်မြန်မြန်ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သည်။
ဤသည်ကပင် အနောက်တိုင်းပညာရှင်များကို အေဘရာဟမ်းမစ်ဘာသာတရားများ၌ပါရှိသော ဇာတ်လမ်းများအား စိစစ်ဝေဖန်ပိုင်းခြားစေချင်ခဲ့သည်။
ဘာသာရေးလေ့လာသူဖြစ်သည့် ဘွတ်လ်မန် (Rudolf Bultmann)က ခေတ်သစ်ခရစ်ယာန်အယူသည် ဒဏ္ဍာရီဆန်သည့်အရည်အသွေများဖယ်ရှားဖို့လိုအပ်သည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။
Rudolf Bultmann, Jesus Christ and Mythology (New York: Scribner, 1958). အခြားဘာသာရေးပညာရှင်များက အေဘရာဟမ်းမစ်ဘာသာတရားများပါဇာတ်လမ်းများ၏ ဒဏ္ဍာရီဆန်သောအဆင့်အတန်းသည် ၎င်းတို့အရေးပါမှု၏သဘာဝကျသောပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်ဆိုသောအယူအဆကို စွဲကိုင်ခဲ့ကြသည်။
ခရစ်ယာန်ဘာသာရေးပညာရှင် ဟိုင်ယာစ် (Conrad Hyers) ကဤသို့ရေးသားခဲ့၏။
(၂၁) ရာစု (၁၉)ရာစု သုတေသနများက ဇာတ်လမ်းပုံပြင်မှတ်တမ်းများ၊ ပြောရိုးစဉ်လာပုံပြင်များကို တစ်ပိုင်းတစ်စပျောက်ဆုံးသွားသော ဒဏ္ဍာရီများ၏ မပြည့်စုံသောအပိုင်းများအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။
(၂၀)ရာစု၌ပေါ်ပေါက်လာသော ဆက်နွယ်ဖွဲ့စည်းမှုဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုများ(structuralist work ) က ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု၏ကွဲပြားသောမူများ၌ ငုတ်လျှိုးနေသောပုံစံ၊ ဖွဲ့စည်တည်ဆောက်ပုံများကို ခွဲခြားပြသရန်ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။
ထိုရာစုနှစ်ခုလုံး၌ ပညာရှင်များက ပို၍ပြည့်စုံသော (သို့) ငုတ်လျှိုးနေသော ဒဏ္ဍာရီပုံစံများဟုထင်ထားသောအရာများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ရင်းမြစ်များပေါင်းစပ်ဖို့အနေအထားများရှိခဲ့ကြသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နှစ်ဆယ်ရာစုနှောင်းပိုင်းမှစတင်၍ ပို့စ်မော်ဒန်လွှမ်းမိုးမှုခံရသော သုတေသနပညာရှင်များသည် ဖော်ပြထားသောဒဏ္ဍာရီတစ်ခု၏ ဖြစ်ပျက်ပုံတစ်ခု၌ သူ့ကိုယ်ပိုင်ယဉ်ကျေးမှုအရေးပါခြင်းနှင့် အဓိပ္ပာယ်တစ်ရပ်ရှိသည်ဟု ငြင်းခုံဆွေးနွေးကြသည်။
ဒဏ္ဍာရီများသည် တစ်ချိန်ကပြီးပြည့်စုံသောပုံစံမှ အဆင်နိမ့်ကျသောကိုယ်စားပြုခြင်းထက်စာလျှင် ၎င်းတို့သည် ပင်ကိုအားဖြင့် ပျော့ပျောင်းလွယ် ပြောင်းလွဲကွဲထွက်လွယ်နိုင်သည်ဟုလည်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။
E.g. John McKinnell, Both One and Many: Essays on Change and Variety in Late Norse Heathenism, Philologia: saggi, ricerche, edizioni a cura bi Teresa Pàroli, 1 (Rome, 1994). အကျိုးဆက်အားဖြင့် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု၌ မူရင်းပုံစံကဲ့သို့သောအရာမရှိ။
ဤအရွေ့၏ အထင်ရှားဆုံးဥပမာတစ်ခုမှာ အေ ကေ ရာမားနွတ်ဂျန်၏ ဆောင်းပါးဖြစ်သော ရာမယဏ သုံးရာ (Three Hundred Ramayanas) ပင်ဖြစ်သည်။
A. K. Ramanujan, "Three Hundred Rāmāyaṇas: Five Examples and Three Thoughts on Translation", in Many Rāmāyaṇas: The Diversity of a Narrative Tradition in South Asia, ed. by Paula Richman (Berkeley: University of California Press, 1991), pp. 22–48; reprinted in A. K. Ramanujan, The Collected Essays of A. K. Ramanujan (Oxford: Oxford University Press, 2004), pp. 131–60, . အလားတူစွာပင် ပညာရှင်များက ဒဏ္ဍာရီအတွက် အခြားကြားခံဆက်သွယ်ပေးသည့်ပုံစံ ဥပမာ အမြင်ပိုင်းပုံဖော်သည့်အနုပညာ (သို့) ရှုခင်းမြင်ကွင်း နှင့် နေရာအမည်ပေးခြင်းတို့သည်လည်း အရေးပါအရာရောက်သည်ဟု ပြောဆိုဆွေးနွေးကြလျှက် ဒဏ္ဍာရီအတွက် ကြားခံအဖြစ် စာသားသက်သက်သာ အရေးပါသည်ဟူသော တစ်ခေတ်တစ်ခါက ဦးစားပေးမှုအခြေအနေကိုလည်း စောဒကတက်ခဲ့ကြသည်။
E.g. Ken Dowden, The Uses of Greek Mythology (London: Routledge, 1992). ခေတ်သစ် ဒဏ္ဍာရီ ခေတ်သစ်လူမှုအဖွဲ့အစည်းတွင် ဒဏ္ဍာရီကို စုစည်းထားသောပုံပြင်ဇာတ်လမ်းအစုအဝေးဟုသတ်မှတ်ကြသည်။
ယဉ်ကျေးမှုလေ့လာခြင်းနယ်ပယ်ရှိပညာရှင်များက ဒဏ္ဍာရီသည် ခေတ်သစ်အကျယ်တဝံ့ဖော်ပြရေးသားချက်များဆီသို့ မည်သို့မည်ပုံကိုက်ညီပုံဖော်ခဲ့ကြသလဲဆိုသည်နှင့်ပတ်သတ်ပြီး သုတေသနများပြုကြသည်။
ဒဏ္ဍာရီနှင့်ပတ်သက်သောဖော်ပြချက်များသည် ဒစ်ဂျစ်တယ်ကြားခံမှတဆင့် ပို၍ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လူထုဆီသို့ အရင်ကထက် ပိုရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။
အမျိုးမျိုးသော ဒဏ္ဍာရီများသည် ရုပ်မြင်သံကြား၊ ရုပ်ရှင်၊ ဗီဒီယိုဂိမ်းစ်များ၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ဒဏ္ဍာရီကို အစဉ်အဆက်သဘောအနေအထားအရ နှုတ်ဖြင့်သာ သေးကွေးသည့်ပုံစံဖြင့် လက်ဆင့်ကမ်းသယ်ဆောင်ခဲ့ကြသော်လည်း ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းများက ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်သူများကို ဒဏ္ဍာရီအား ကြီးမားများပြားသည့်ပရိသတ်ဆီသို့ ရုပ်ရှင်မှတစ်ဆင့် သယ်ဆောင်ခွင့်ပြုနိုင်စေခဲ့သည်။
ကားလ်ဂျွန်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဒဏ္ဍာရီများတွင် လူမှုအဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ် (သို့) ယဉ်ကျေးမှုတစ်ရပ်၏ ပန်းတိုင်၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ ရည်မှန်းချက်၊ အိပ်မက်များနှင့် ပတ်သက်သည့် ဖော်ပြချက်များပါရှိသည်။
ခေတ်ပေါ်အမြင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဇာတ်လမ်းပုံပြင်ပြောဆိုခြင်း၏အခြေခံသည် ဒဏ္ဍာရီနှင့်ပတ်သက်သောဓလေ့ရိုးရာ၌ အမြစ်တွယ်၍ဆောင်ရွက်လုပ်ကိုင်ကြသည်။
များစွာသော ခေတ်ပြိုင်ရုပ်ရှင်များသည်ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီများအပေါ်တွင် အခြေခံလျှက် ဇာတ်လမ်းများတည်ဆောက်ကြသည်။
ဝေါ့လ်ဒစ်စနီကုမ္ပဏီသည် ရိုးရာကလေးဘဝအသားပေးဒဏ္ဍာရီများကို ပြန်လည်တီထွင်ခြင်း၌ ယဉ်ကျေးမှုလေ့လာသူပညာရှင်များအကြား ကျော်ကြားလှသည်။
အခြားသောရုပ်ရှင်များသည် ဒစ်စနီရိုးရာဇာတ်လမ်းပုံပြင်များကဲ့သို့ မထင်ရှားမသိသာသော်လည်း ထိုများပြားသောရုပ်ရှင်များ၏ ဇာတ်လမ်းများသည်လည်း ဒဏ္ဍာရီအပေါ် အကြမ်းဖျဉ်းတည်ဆောက်မှု၌ အခြေခံကြသည်။
ဒဏ္ဍာရီဟန်ပုံစံများ ဥပမာအားဖြင့် နည်းပညာ၏ဖျက်ဆီးမှုကို သတိပေးသောပုံပြင်များ၊ နတ်ဘုရားများကြားက တိုက်ပွဲများ၊ ဖန်တီးခြင်းပုံပြင်များ စသည်တို့သည် များမကြာခဏဆိုသလို အဓိကရုပ်ရှင်များ၏ အကြောင်းအရာများဖြစ်ကြ၏။
ထိုရုပ်ရှင်များကို cyberpunk ခေါ် သိပ္ပံခေတ်လွန်၊ အက်ရှင် ရုပ်ရှင်များ၊ စိတ်ကူးယဉ်၊ ဒရာမာ နှင့် ကမ္ဘာပျက်ခြင်းအကြောင်းဖော်ပြသောဇာတ်လမ်း စသည်တို့၏တင်ဆက်မှုဟန် အသွင်အပြင်အောက်၌ ဖန်တီးကြသည်။
(၂၁)ရာစု ရုပ်ရှင်များဖြစ်သော တိုက်တန်များတိုက်ပွဲ (Clash of the Titans - 2010 film)၊ နတ်မျိုးနွယ်များ (Immortals - 2011 film) နှင့် သော်နတ်ဘုရား (Thor) တို့သည် ခေတ်သစ်ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်ကို မူဘောင်ထားကာ ရိုးရာဒဏ္ဍာရီများကို ဖော်ထုတ်တူးဆွထားသော ခေတ်သစ်လမ်းကြောင်းရုပ်ရှင်များဖြစ်ကြသည်။
စာရေးဆရာများသည် ၎င်းတို့စာအုပ်များအတွက် ဒဏ္ဍာရီကိုအသုံးချလျက် ရှိရာ Rick Riordan ၏ ပါစီဂျက်ဆန်နှင့်အိုလင်ပီယန်နတ်ဘုရားများ (Percy Jackson and the Olympians) ဇာတ်လမ်းတွဲသည် ခေတ်သစ်ကမ္ဘာ၌အခြေခံကာ ဂရိနတ်ဘုရား (၁၂)ပါး ကိုရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြသသည်။
ကိုးကားအညွှန်းများ ယေဘုယျကိုးကားမှုများ Dundes, Alan. "Binary Opposition in Myth: The Propp/Levi-Strauss Debate in Retrospect". Western Folklore 56 (Winter, 1997): 39–50. Fabiani, Paolo "The Philosophy of the Imagination in Vico and Malebranche". F.U.P. (Florence UP), English edition 2009. PDF "Myth". Encyclopædia Britannica. 2009. Encyclopædia Britannica Online, 21 March 2009 "Myths". A Dictionary of English Folklore. Jacqueline Simpson and Steve Roud. Oxford University Press, 2000. Oxford Reference Online. Oxford University Press. UC – Berkeley Library. 20 March 2009 "Basque Mythology". Public Reading Network of the Basque Country''. 2018 Public Reading Network of the Basque Country , 2018. ကဏ္ဍ:ဒဏ္ဍာရီ ကဏ္ဍ:ရိုးရာပုံပြင်များ။
နေရာဒေသအလိုက် ဒဏ္ဍာရီများ အာဖရိကတိုက် အာဖရိက အလယ်ပိုင်း ဘာလုဘာ ဒဏ္ဍာရီ ဘရှောန်ဂို ဒဏ္ဍာရီ လဂ်ဘရာ ဒဏ္ဍာရီ အမ်ဘူးတီ ဒဏ္ဍာရီ အရှေ့အာဖရိက ဒင်ကာ ဒဏ္ဍာရီ လော်တူးကို ဒဏ္ဍာရီ မားဆိုင်း ဒဏ္ဍာရီ ဆိုမားလီ ဒဏ္ဍာရီ မြောက်အာဖရိက ဘားဘာ ဒဏ္ဍာရီ အီဂျစ်ဒဏ္ဍာရီ တောင်အာဖရိက လို့ဇီ ဒဏ္ဍာရီ မဲလာဂဆီ ဒဏ္ဍာရီ စားန် ဒဏ္ဍာရီ တမ်ဗြူးကာ ဒဏ္ဍာရီ ဇူးလူး ဒဏ္ဍာရီ အနောက်အာဖရိက အားကန် ဒဏ္ဍာရီ ဒဟိုးမီးန် ဒဏ္ဍာရီ အက်ဖစ် ဒဏ္ဍာရီ အီးဘီုး ဒဏ္ဍာရီ အရ်ဟိုးဘိုး ဒဏ္ဍာရီ ယော်ယွတ်ဘာ ဒဏ္ဍာရီ အာဖရိက ဂျူး ကန်ဒေါ်န်ဘလေး ဟူးဒူး ကမီးနာ အိုဘီးယ ပဲလို ကင်ဘားန်ဒါ ဆန်တဲရီးယား အွန်ဘန်းဒါ ဗိုးဒူး (ဗူးဒူး ဟုလည်းခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
ဖလော်ရင့်မြို့ ( ; ) သည် အီတလီနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း တစကန်နီဒေသ အတွင်း တည်ရှိသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ဒေသတွင်း တစကန်နီဒေသ၏ မြို့တော်ဖြစ်ကာ လူဦးရေအထူထပ်ဆုံးသောမြို့ လည်းဖြစ်သည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် လူဦးရေ ၃၈၃၀၈၄ ဦး ရှိပြီး မြို့ပြဧရိယာ ၁,၅၂၀,၀၀၀ ကျော်ရှိသည်။
Bilancio demografico anno 2013, dati ISTAT ဖလော်ရင့်မြို့ သည် အလယ်ဥရောပ ခေတ် ၏ ကုန်သွယ်ရေး ဗဟိုချက်မ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ထိုခေတ်အခါက ချမ်းသာကြွယ်ဝသောမြို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် အတတ်ပညာရှင် အများအပြား ပေါ်ထွန်းခဲ့ရာမြို့လည်း ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ၁၈၆၅ခုနှစ် မှ ၁၈၇၁ခုနှစ် အထိ အီတလီဘုရင့်နိုင်ငံ၏ မြို့တော် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဖလော်ရင့်မြို့ သည် နိုင်ငံခြားသားများ အား ဆွဲဆောင်နိုင်သောမြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည့် အလျောက် ဖလောရင့် သမိုင်းဝင်ဌာန အား ယူနက်စကိုမှ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ အဖြစ် ၁၉၈၂ ခုနှစ်တွင် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ဓာတ်ပုံပြခန် မှတ်စုတို ကိုးကား ပြင်ပလင့်များ Florence Art Museums The High Renaissance in Florence – Video UNESCO video ကဏ္ဍ: အီတလီနိုင်ငံရှိ မြို့များ။
ဗြိတိသျှရာဇ()သည် ၁၈၅၈ခုနှစ်မှ ၁၉၄၇ခုနှစ်အထိ တောင်အာရှနှင့် အရှေ့တောင်အာရှတွင် တည်ရှိခဲ့သော ဗြိတိန်နိုင်ငံ၏ ကိုလိုနီတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဗြိတိသျှရာဇတွင် ယနေ့ခေတ် ပါကစ္စတန်နိုင်ငံ၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံနှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့ ပါဝင်ခဲ့သည်။
thumb|ဗြိတိသျှပိုင်ရာဇ လက်ရှိမြန်မာနိုင်ငံဖြစ်လာမည့်နေရာသည် ၁၈၈၅ခုနှစ်နှင့် ၁၉၃၇ခုနှစ်အကြားတွင် ဗြိတိသျှရာဇ၏ ပြည်နယ်အဖြစ်သာ တည်ရှိခဲ့ပြီး ၁၉၃၇ခုနှစ်တွင်မှ ဗြိတိန်မှ မြန်မာနိုင်ငံဖြစ်လာမည့်နေရာကို ဗြိတိသျှရာဇမှ ခွဲထုတ်ကာ သီးသန့်ကိုလိုနီအဖြစ် ထားရှိခဲ့သည်။
ဗြိတိသျှဂုဏ်ထူးစနစ်သည် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ပုဂ္ဂိုလ်ရေးရဲစွမ်းသတ္တိ၊ အောင်မြင်မှုသို့မဟုတ် ၀ န်ဆောင်မှုကို ယူကေ နှင့် ဗြိတိန်နိုင်ငံရပ်ခြားနယ်မြေများ အတွက်ဆုချခြင်းနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဂုဏ်ပြုဆုများ၊ အလှဆင်မှုများနှင့်ဆုတံဆိပ်များဖြစ်သည်။
ဂုဏ်ထူး များကိုအောင်မြင်မှုနှင့် ဝန်ဆောင်မှုဆိုင်ရာအရည်အသွေးများအားအသိအမှတ်ပြုရန်အသုံးပြုသည်။
သတ်သတ်မှတ်မှတ်လုပ်ရပ်များကိုအသိအမှတ်ပြုရန် အလှဆင်ခြင်းကို အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။
ကာလတစ်ခုသို့မဟုတ်တန်ဖိုးရှိသော ၀ န်ဆောင်မှုနှင့်ကောင်းမွန်သောအမူအကျင့်များကိုသတ်မှတ်ထားသောစစ်ဆင်ရေးတစ်ခုတွင်သို့မဟုတ်သတ်သတ်မှတ်မှတ်ပြဇာတ်ရုံတစ်ခုတွင် ဝန်ဆောင်မှုကိုအသိအမှတ်ပြုရန်အတွက် ဆုတံဆိပ်များ ကိုအသုံးပြုသည်။
အမျိုးမျိုးသော အမိန့်များ နှင့်အခြားဂုဏ်ထူးများ၏ချိန်းဆိုခြင်းကိုများသောအားဖြင့် လန်ဒန်ဂေဇက် တွင်ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသည်။
Crown Honors Lists။
သမိုင်း Emmanuel Philibert, Savoy of Duke (၁၅၂၈ မှ ၁၅၈၀)၊ ပေါင်းစည်းထားသည့်သူတော်စင် Maurice နှင့် Lazarus တို့၏ပထမဆုံး မဟာ Grand Master ကို Pope Gregory XIII မှအသိအမှတ်ပြုသည်။
left| ဘုရင်နှင့် Sardinia မှ Grand Master ချားလ်စ်ဖေလဇ် မင်းသည်သူတော်စင်မော်ရီနှင့်လာဇရုတို့၏အမိန့်ကိုအခမ်းအနားတွင် ဝတ်ဆင် ခဲ့သည်။
ရှင်ဘုရင်နှင့် Grand Master အီတလီ၏ Umberto II ကို သွားရောက်လည်ပတ် ကိုင်ရို, အဲဂုတ္တုပြည်၌။
left| အမိန့်၏အဆောင်အယောင်များအပါအဝင်အီတလီတော်ဝင်မိသားစု၏ လက်နက်ကြီးများ။
နပိုလီယံ၏မင်းသား Vittorio Emanuele (ညာ) နှင့်သူ၏တတိယဝမ်းကွဲ မင်းသား Amedeo၊ Aosta ၏ Duke (၁၉၄၃ ခ။
(ဘယ်) left| အဆင့်များ၏အမှတ်လက္ခဏာ။
left| အမိန့်တော်ဘုရား၏အမှတ်အသား။
left| တစ်ဦး၏အဆောင်အယောင် တပ်မှူး သူတော်စင်မောရိနှင့်လာဇာရု၏အမိန့်တော်ဘုရား၏။
thumb| တူရင် ရှိ အီတလီ ရှိ Basilica Mauriziana သည်သူတော်စင်များ Maurice နှင့်လာဇရုတို့၏အမိန့်နှင့်ဆက်စပ်သည်။
left| ၁၉၄၅ စစ်တပ်စာရင်း၊ ကိုလိုနီနယ်မြေအများစုချန်လှပ်ထားသောဗြိတိသျှစစ်တပ်၏အမိန့်အာဏာ၊ ဤအကြောင်းအရာမှာ ဗြိတိသျှအင်ပါယာ ၏လက်နက်နိုင်ငံတော်နမြေတစ်ခုစီတွင်ဗြိတိသျှတို့ကဖွဲ့စည်းခဲ့သည့် အရန် တပ်ရင်းများသို့မဟုတ်ယူနစ်များစာရင်းဖြစ်သည်။
ကိုလိုနီအချို့တွင် ဗြိတိသျှကြည်းတပ် မှအရာရှိများ ဦး ဆောင်သည်။
အထူးသဖြင့်ကိုလိုနီများဖြစ်သည့်ကိုလိုနီများ၌ပင်လူဖြူမဟုတ်သည့်လူနည်းစုစုဆောင်းထားသည့်ယူနစ်များတွင်ကော်မရှင်များသည်ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင်လူဖြူများကိုသာကန့်သတ်ထားသည်။
အဖြူရောင်မဟုတ်သောကိုလိုနီများသာမကဗြိတိန်နိုင်ငံမှလူဖြူမဟုတ်သူများ (ဗြိတိသျှစစ်တပ်၏ဗြိတိသျှအနောက်အိန္ဒိယတပ်ရင်းအားဗြိတိသျှ၌ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အကူအညီပေးခဲ့ကြသော်လည်း၊ ကိစ္စရပ်အဖြစ်တာ ၀ န်ခန့်အပ်ခံထားရသူ) သည်အဓိကအားဖြင့်အခြားရာထူးများတွင်တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသည်။
၁၇ နှင့် ၁၈ ရာစုအတွင်းအင်္ဂလန်နှင့်ဝေလနယ်ရှိပြည်သူ့စစ်များကဲ့သို့တူညီသောအခြေခံအားဖြင့်လုပ်ဆောင်နေသောပြည်သူ့စစ်များသည်ကိုလိုနီအမြောက်အမြားကိုတည်ထောင်ခဲ့သော်လည်း ၁၉ ရာစုမှနောက်ပိုင်းတွင်ကိုလိုနီနယ်မြေများသည်များသောအားဖြင့်ဆန္ဒအလျောက်ဖြစ်ခဲ့ပြီးစစ်ကာလအတွင်းတွင်ခေါ်ရန် အရံအင်အား ကိုထောက်ပံ့ခဲ့သည်။
အိမ်တွင်းကာကွယ်ရေးအတွက်ပုံမှန်ဗြိတိသျှစစ်တပ်တပ်များကိုအားဖြည့်ပေးရန်သို့မဟုတ်အချို့ကိစ္စများတွင်အိမ်ကာကွယ်ရေးအတွက်လုံးဝတာဝန်ရှိသည်။
သို့သော်ယူနစ်များစွာသည်ကမ္ဘာ့စစ်ပွဲနှစ်ခုအပါအဝင်ဗြိတိသျှအင်ပါယာတွင်ပါဝင်ခဲ့သည့်ပconflictsိပက္ခများတွင်အိမ်ကာကွယ်ရေး၏အခန်းကဏ္ outside အပြင်ဘက်တွင်တက်ကြွသောလှုပ်ရှားမှုများတွင်ပါ ၀ င်ခဲ့သည်။
right| လန်ဒန်ရှိ တော်ဝင်အဲလ်ဘတ်ခန်းမ။
ဂန္ထဝင်နှင့်အခြားဂီတပုံစံများအတွက်အဓိကနေရာဖြစ်သည်။
ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်း၏ဂန္ထဝင်တေးဂီတ ကိုဤဆောင်းပါးတွင် လူကြိုက်များသော ၊ ရိုးရာ နှင့် ရိုးရာဂီတများ နှင့်ကွဲပြားခြားနားသောတရားဝင်၊ အခန်း ၊ ဖျော်ဖြေပွဲ နှင့် ဘုရားကျောင်း အမျိုးအစားတို့၏ရေးစပ်သီကုံး သောဂီတ ကိုဆိုလိုသည်။
၁၈၃၁ ခုနှစ်တွင် ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းနှင့်အိုင်ယာလန်နိုင်ငံ ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်မကြာမီ ၁၉၃ ရာစုအစောပိုင်း၌ထိုအသုံးအနှုန်းကိုပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ဤကျွန်းများရှိတေးသီချင်းများကို ၁၃ ရာစုမှဂီတသင်္ကေတဖြင့်အစပြုထားသည်။
၎င်းသည်ဥရောပဂီတနှင့်သီးခြားစီမရှိခဲ့သော်လည်းနိုင်ငံတကာမူဘောင်အတွင်း၌အထီးကျန်ဆန်သောနည်းလမ်းများဖြင့်မကြာခဏတီထွင်ခဲ့သည်။
၁၈ ရာစု၏ဥရောပ၏ဂန္ထဝင်ပုံစံများကို (အများအားဖြင့်ဗြိတိန်တွင်၊ ဟယ်ဒယ်၏ဥပမာမှရသော) အမွေအနှစ်နှင့် ၁၉ ရာစုအတွင်းဗြိတိန်၌ဂီတစွမ်းဆောင်ရည်နှင့်လေ့ကျင့်မှုသင်တန်းများအတွက်ထောက်ပံ့ပေးမှုနှင့်အကယ်ဒမီနှင့်တက္ကသိုလ်တည်ထောင်ခြင်းတို့သည်ကြီးမားသောတိုးချဲ့မှုကိုတွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။
အလားတူဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများအခြားတိုးချဲ့နေသောဥရောပ (ရုရှားအပါအဝင်) နှင့်သူတို့၏အင်ပါယာများတွင်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ဤအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာတိုးတက်မှုအတွင်းယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းတွင်ဗဟိုပြုဖွဲ့စည်းမှုနှင့်စွမ်းဆောင်နိုင်မှုအစဉ်အလာများ၊ ကွဲပြားခြားနားသောပြည်နယ်များမှရရှိသောယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များအပါအ ၀ င်ကျော်ကြားသောတေးရေးဆရာများ၏လုပ်ဆောင်မှုများမှတစ်ဆင့်ထူးခြားသောနည်းလမ်းများဖြင့်တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။
အစောပိုင်းနှင့် Baroque ဂီတ right|thumb| George Frideric Handel သည် ၁၈ ရာစုအစောပိုင်းဗြိတိန်ဂီတ၏ ဦး ဆောင်သူဖြစ်သည်။
ဗြိတိသျှကျွန်းများရှိဂီတသည်ရှေးအကျဆုံးမှတ်တမ်းများမှ Baroque အထိနှင့်ခေတ်မီ ဂန္ထဝင်ဂီတ များပေါ်ပေါက်လာသည့်အထိမြင့်မြတ်သောနှင့်လောကဂီတအပါအ ဝင်လူကြိုက်များသောမှအထက်တန်းလွှာအထိအမျိုးမျိုးသောကြွယ်ဝသောယဉ်ကျေးမှုဖြစ်သည်။
R. McKitterick, C. T. Allmand, T. Reuter, D. Abulafia, P. Fouracre, J. Simon, C. Riley-Smith, M. Jones, eds, The New Cambridge Medieval History: C. 1415- C. 1500 (Cambridge University Press, 1995), p. 319. အင်္ဂလန် ၊ အိုင်ယာလန် ၊ စကော့တလန် နှင့် ဝေလနယ် တို့၏အဓိကနိုင်ငံများမှာတေးဂီတနှင့်ကိရိယာတန်ဆာပလာများ၏ထူးခြားသောပုံစံများကိုထိန်းသိမ်းထားနိုင်သော်လည်းဗြိတိန်တေးရေးများသည်ဥရောပရှိအစောပိုင်းဂီတ၏အဓိကလှုပ်ရှားမှုများစွာအတွက်အရေးပါသောပံ့ပိုးမှုများပြုလုပ်ခဲ့စဉ်ကဗြိတိန်ဂီတသည်တိုက်ကြီးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၏လွှမ်းမိုးမှုကိုခံခဲ့ရသည်။
, Ars Nova ၏ polyphony အပါအဝင်နောက်ပိုင်းတွင်အမျိုးသားရေးနှင့်နိုင်ငံတကာဂန္ထဝင်ဂီတ၏အုတ်မြစ်ချခဲ့သည်။
W. Lovelock, A Concise History of Music (Frederick Ungar, 1953), p. 57. ဗြိတိသျှကျွန်းကနေဂီတသမားလည်းအပါအဝင်ဂီတ၏အချို့သောကွဲပြားခြားနားသောပုံစံများ, ဖွံ့ဖြိုးပြီး ဆဲလ်တစ်ဓမ္မသီချင်း သည် Contenance Angloise, အ rota, မြည်သည့်တီးလုံး Polyphonic votive antiphons နှင့် Carol ထဲမှာ အလယ်ခေတ် ခေတ်နှင့်အင်္ဂလိပ် madrigals, တယော ayres နှင့် masques ထဲမှာ Renaissance အထူးသဖြင့်ဦးဆောင်သည့်ခေတ်, အစောပိုင်း Baroque ကာလ၌ဖွံ့ဖြိုးဆဲ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားအော်ပရာ ရန်။
R. H. Fritze and W. Baxter Robison, Historical dictionary of late medieval England, 1272-1485 (Greenwood, 2002), p. 363; G. H. Cowling, Music on the Shakespearian Stage (Cambridge University Press, 2008), p. 6. နောက်ပိုင်းတွင် Baroque ခေတ်နှင့်နောက်ပိုင်းတွင်ဂန္ထဝင်တေးဂီတတွင်အဓိကလွှမ်းမိုးသူမှာဂျာမန်ဖွား George Frideric Handel (1685-1759) ဖြစ်သည်။
၁၉ ရာစုအစောပိုင်း အက်ဥပဒေ ၁၈၀၀ ကို ဗြိတိန် ပါလီမန်နှင့်အိုင်ယာလန်ပါလီမန် တို့ကပြဋ္ဌာန်း ပြီး ဗြိတိန်နှင့်အိုင်ယာလန် ကိုတည်ထောင်ခဲ့ပြီး ဗြိတိန် ၌ဂန္ထဝင်တေးဂီတကိုပြောဆိုရန်ဖြစ်နိုင်ချေဖြစ်လာသည်။
H. Kearney, The British Isles, a History of Four Nations (Cambridge: Cambridge University Press, 2006), p. 214. ၎င်းသည် ဂန္ထဝင်ဂီတကို ဗြိတိန်နှင့်အိုင်ယာလန်ယဉ်ကျေးမှု၏အရေးပါသောဒြပ်စင်အဖြစ်အသိအမှတ်ပြုလာပြီး ဥရောပတိုက်တွင်ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုအချို့နှင့်ကိုက်ညီမည့်စနစ်တကျအခြေခံထားသည့်အချိန်လည်းဖြစ်သည်။
ဤခေတ်တွင်တေးဂီတကို တိုက်ကြီးခေတ်ရေစီးကြောင်းနှင့်တေးရေးများကလွှမ်းမိုးထားသည်ဟုရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။
အဓိကအုတ်မြစ်များ ၁၈၁၃ တွင် London Philharmonic Society ကိုတည်ထောင်ခဲ့ပြီးထိုနိုင်ငံသည်ဂီတဘဝဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွင်အရေးပါသောအခန်းကဏ္ဍပါဝင်ခဲ့သည်။
တည်ထောင်သူ ဆာ ဂျော့ခ်ျစမတ်, ဂျိုဟန် ဗတ္တိဇံဆရာ ကရမ္မာ, Muzio Clementi ဝီလျံ Ayrton (၏ဂီတညွှန်ကြားရေးမှူး King ရဲ့ပြဇာတ်ရုံ ), ဝီလျံ Shield ကို, ဟင်နရီဆရာတော်, သောမတ်စ် Attwood (တေးရေးဆရာနဲ့အဖွဲ့အစည်းတွေက စိန့်ပေါလုရဲ့ဘုရားရှိခိုးကျောင်း များ, ဆရာ ယောဟနျသ Goss ), ဂျိုဟန်နက်စ်ပတေရုသ Salomon နှင့် Vincent Novello တို့ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ Aegis လက်အောက်တွင် နှစ်စဉ်နိုင်ငံတကာ caliber ၏ ဖျော်ဖြေပွဲအစီအစဉ်ကို စတင်ခဲ့သည်။
လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် Beethoven ၏ Choral Symphony (နံပါတ် ၉) ကို ၀ င်ရောက်ဆောင်ရွက်ပေးသူ ဖြစ်သည်။
C. Ehrlich, First philharmonic: a history of the Royal Philharmonic Society (Oxford: Oxford University Press, 1995), pp. 1-36. ၁၈၂၂ တွင် တော်ဝင်တေးဂီတအကယ်ဒမီ ကို ၁၈၂၀ တွင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီးဗြိတိန်ဂီတသမားများကိုတိုက်ကြီးရှိစံနှုန်းများနှင့်အညီလေ့ကျင့်ရန်တော်ဝင်ပဋိညာဉ်စာတမ်းရရှိခဲ့သည်။
D. A. Rohr, The Careers of British Musicians, 1750-1850: a Profession of Artisans (Cambridge: Cambridge University Press, 2001), pp. 79-80. ယင်း၏ပထမဆုံးကျောင်းအုပ်မှာ oratorio တေးရေးဆရာ ဖြစ်သူ Dr. William Crotch (1745-1847) ဖြစ်ပြီးစန္ဒယား၏ပထမနည်းပြဆရာမှာ Cipriani Potter (1792-1871) ဖြစ်သည်။
Potter သည် Mozart နှင့် Beethoven ဖျော်ဖြေပွဲ၏ပထမဆုံးလန်ဒန်သရုပ်ဆောင်ဖြစ်သည်။
သူသည်ဆင်ဖိုနီကိုးခုနှင့်စန္ဒရားဖျော်ဖြေပွဲလေးခုရေးသားခဲ့သည်။
၁၈၃၂ မှ ၅၉ အထိကျောင်းအုပ်အဖြစ်ဗြိတိန်ဂီတနှင့်ဂီတပညာရှင်၏တိုးတက်မှုတွင်အလွန်ဩဇာညောင်းခဲ့သည်။
T. M. Ellsworth and S. Wollenberg, eds, The Piano in Nineteenth-century British Culture: Instruments, Performers and Repertoire (Aldershot: Ashgate Publishing, Ltd., 2007), p. 3. အိုင်ယာလန်ရှိဂန္ထဝင်ဂီတ ၏အရေးပါမှုနှင့်ပconflictိပက္ခဖြစ်နေသောဗြိတိသျှနှင့်အိုင်းရစ်န်လူမျိုးတို့၏အရေးပါမှုကို ၁၈၃၈ ခုနှစ်တွင် အိုင်ယာလန်တေးဂီတအကယ်ဒမီ (တော်ဝင်ပgrantedိညာဉ်စာတမ်း ပေးအပ်ရန်) ရှိ ၁၈၃၇ ခုနှစ်တွင် Dublin Choral Society ၏အုတ်မြစ်အားဖြင့်အချက်ပြခဲ့သည် 1872 ခုနှစ်တွင်); တော်ဝင် Choral Institute နှင့် ၁၈၅၁ ခုနှစ်တွင် Sir Robert Prescot ကဲ့သို့သောကိန်းဂဏန်းများအောက်တွင်ရှိသည်။
M. McCarthy. Passing it on: the transmission of music in Irish culture (Cork: Cork University Press, 1999), p. 47-8. အဆိုတော်များနှင့်တေးရေး right| John Field၊ ဂ။
1820 ရာစုနှစ်အစောပိုင်းတွင်ဗြိတိသျှအဆိုတော်များဖြစ်သော မိုက်ကယ် ကယ်လီ, Nancy Storace နှင့် ဂျွန် ဘရာဟမ် တို့သည်ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့ပြီးသူတို့၏ပုံသက်သေအားဖြင့်နိုင်ငံတကာအော်ပရာနှင့် Handel, Haydn, Mozart နှင့် သူတို့၏ အောင်မြင်သူများ၏ ဗြိတိသျှနယ်ပယ်တွင်ပါ ဝင်သောအနုပညာလက်ရာများကိုထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။
A. Steptoe, ed., The Mozart-Da Ponte operas: the cultural and musical background to Le nozze di Figaro, Don Giovanni, and Così fan tutte (Oxford: Oxford University Press, 1990), p. 148. အော်ပရာဇာတ်စင်နှင့်ဖျော်ဖြေပွဲပလက်ဖောင်းတွင် စေ့စေ့စပ်စပ်ပါဝင်ခဲ့သည့် ဘရာဟမ်သည် ၂၀ ရာစုအစောပိုင်းအထိဆက်ခံသူများကဆက်လက်အားထုတ်ခဲ့သည့် အများပြည်သူဆိုင်ရာဖျော်ဖြေပွဲတွင် အစဉ်အလာတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
P. Gordon, Musical visitors to Britain, (London: Routledge, 2005), pp. 253-5. အင်္ဂလိပ်အော်ပရာမှ Arias သို့မဟုတ် သီချင်း ဖျော်ဖြေပွဲအတွက်ဖျော်ဖြေပွဲစံချိန်စံညွှန်းများဖြစ်လာခဲ့သည်။
အိုငျးရဈတေးရေးဆရာများနှင့် virtuoso pianist ယောဟနျသဖျော်ဖြေမှု (1782-1837) ဟာတီထွင်, ကစားသူ၏စတိုင်အလွန်အမင်းဩဇာဖြစ်ခဲ့သည် nocturne သူတစ်ဦးလှုံ့ဆော်မှုပါပြီမှထင်နေသည် Schumann, Chopin နှင့် Liszt။
S. Sadie and A. Latham, The Cambridge Music Guide (Cambridge: Cambridge University Press, 1990), p. 328. ၁၉ ရာစုပထမပိုင်း၏ ဩဇာအရှိဆုံးတေးရေးဆရာဖြစ်သူသည် ၁၈၂၉ မှလပေါင်း ၂၀ အတွင်းဗြိတိန်သို့အကြိမ် ၁၀ ကြိမ်သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သောဂျာမန် ဖေလဇ်မင်းမင်ဒယ် လ်ဆန်ဖြစ်သည်။
သူသည် ဗြိတိသျှဂီတဘ၀ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းအထင်ကြီးစေရန်အတွက် Philharmonic Society မှတစ်ဆင့်ခိုင်မာသောနောက်လိုက်တစ်ခုကိုရရှိခဲ့သည်။
သူက compose နဲ့လုပ်ဆောင်ပေမယ့်သူလည်းဗြိတိန်ကြေညာသူအဘို့၏ပထမဦးဆုံးဝေဖန် edition မှာ edited ခဲ့ဘူးသာ oratorios Handel နှင့်၏ ကိုယ်တွင်းကလီစာတွေကို JS Bach ၏ဂီတ။
စကော့တလန်သည်သူ၏အကျော်ကြားဆုံးလက်ရာနှစ်ခုဖြစ်သော ဖင်ဂယ်လ်ဂူ ( Hebrides Overture ဟုလည်းလူသိများ) နှင့် စကော့တလန်ဆငျဖိုနီ (ဆငျဖိုနီနံပါတ် ၃) တို့ကိုမှုတ်သွင်းခဲ့သည်။
သူ၏အဟောအပြောကောင်းတဲ့ ij လိယ ကို ၁၈၄၆၊ ဩဂုတ်လ ၂၆ ရက်တွင် သုံးကြိမ်မြောက်ဂီတပွဲတော် ၌ ဘာမင်ဂမ် တွင် ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားသည်။
၁၈၄၇ ခုနှစ်တွင်အင်္ဂလန်သို့နောက်ဆုံးသွားသောအခါသူသည်ဘီသီ ဗင် ၏ စန္ဒယားဖျော်ဖြေရေးအမှတ် (၄ ) တွင်တစ်ကိုယ်တော်သူဖြစ်ပြီး ဘုရင်မဗစ်တိုးရီးယား နှင့် မင်းသားအဲလ်ဘတ် မတိုင်မီသူ၏ကိုယ်ပိုင် စကော့တလန် ဆင်ဖိုနီကို Philharmonic သံစုံတီးဝိုင်းနှင့်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
D. Conway, '"Short, Dark and Jewish-Looking": Felix Mendelssohn in Britain', The Jewish Year Book (2009), ed. S. Massil, p. xviii. ဂတိတော်နှင့်စပ်ဆိုင်သောဗြိတိသျှစန္ဒရားကျောင်းသားများစွာကို Mendelssohn တည်ထောင်ခဲ့သော Leipzig Conservatory သို့ပို့ခဲ့သည်။
T. M. Ellsworth and S. Wollenberg, The piano in nineteenth-century British culture: instruments, performers and repertoire (Aldershot: Ashgate, 2007), p. 4. ဗြိတိန်ဂီတခေတ်ဆန်း 1860-1918 ရှေးဟောင်းဂီတသည် ၁၉ ရာစု၏ ဒုတိယတစ်ဝက်မှ အဓိက အပြောင်းအလဲကို ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည်ထူးခြားသောအမျိုးသားရေးလက္ခဏာ သို့မဟုတ်လက္ခဏာများကို ရှာဖွေခြင်းနှင့်ဗြိတိသျှယဉ်ကျေးမှုဘ၀တွင် တိုးပွားလာသေ ာအခန်းကဏ္ဍ မှပါဝင်ခြင်းတို့ကြောင့်ဖြစ်သည်။
R. A. Stradling and M. Hughes, The English Musical Renaissance, 1860-1940: Construction and Deconstruction (London: Taylor & Francis, 1993). အဆိုတော်များသည် အီတလီနှင့်ဂျာမန်အော်ပရာများဖြစ်သေ ာနိုင်ငံတကာကြယ်ပွင့်များ၊ အထူးသဖြင့် Clara Novello ၊ Helen Lemmens-Sherrington, Sims Reeves နှင့် Charles Santley တို့နှင့်အတူထူးခြားသောဇာတ်လမ်းကိုမျှဝေခဲ့သည်။
C. Hartley and S. Leckey, A Historical Dictionary of British Women (London: Routledge, 2nd edn., 2003), p. 275. ၁၈၅၆ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းတွင် ဆွီဒင်နိုင်ငံမှ မွေးဖွားခဲ့သော Jenny Lind ဆိုသော ထိုစဉ်က နိုင်ငံတကာတွင် နာမည်အကြီးဆုံးအဆိုတော်ဖြစ်ခဲ့ပြီးအင်္ဂလန်တွင် အမြဲတမ်းအခြေချနေထိုင်ပြီးသင်ကြားပေးခဲ့သည်။
ဤကာလ၌ ဗြိတိသျှဂန္ထဝင်ဂီတ၏ အရေးအကြီးဆုံးပုဂ္ဂိုလ်များထဲတွင် ဆာ ဝီလျံစတာဒန်းဘန်းနက်လည်း ပါဝင်သည်။
Potter's ကျောင်းသား RAM သည် စန္ဒယားပညာရှင်တေးရေးဆရာ၊ တေးရေးဆရာဖြစ်ပြီး ၁၁ နှစ်တာကာလအတွင်း Philharmonic Society ၏တုတ်များကိုထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။
P. Horton, "William Sterndale Bennett, composer and pianist", in T. M. Ellsworth and S. Wollenberg, eds, The piano in nineteenth-century British Culture: Instruments, Performers and Repertoire (Aldershot: Ashgate, 2007), pp. 119-48. Lucy Anderson နှင့်သူမ၏ကျောင်းသား Arabella Goddard တို့သည် Franklin တေလာနှင့်အတူဗစ်တိုးရီးယားပြည်နယ်အလယ်ပိုင်းစန္ဒယားပညာရှင်များကို ဦး ဆောင်ခဲ့သည်။
T. M. Ellsworth, "Victorian pianists as concert artists: the case of Arabella Godard", in T. M. Ellsworth and S. Wollenberg, eds., The Piano in Nineteenth-Century British Culture: Instruments, Performers and Repertoire (Aldershot: Ashgate, 2007), p. 153. တော်ဝင်အော်ပရာရုံ၊ Bow လမ်းမျက်နှာစာတွင် Enzo Plazzotta ၏ရုပ်တု 'Young Dancer' နှင့်ရှေ့တန်းရှိ ဒီရာစုနှစ်မှာပရိသတ်တွေအတွက် အများပြည်သူဖျော်ဖြေပွဲတွေကို ခွင့်ပြုတဲ့ပိုကြီးတဲ့သံစုံတီးဝိုင်းတွေနဲ့ဂီတဆိုင်ရာနေရာတွေဆီကို ဦးတည်သွားတဲ့လမ်းကြောင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့တယ်။
The Crystal Palace ပွဲများကို ၁၈၅၅ ခုနှစ်တွင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ဩဂုတ်လ မန်း အားအဓိက ဦး ဆောင်သူနှင့် Handel Triennial Festival ကဲ့သို့သောကျယ်ပြန့်သောပရိသတ်များမတိုင်မီသံစုံတီးဝိုင်းများ ပါဝင်သောအဟောင်းအဖွဲ့အစည်းအဖြစ်ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။
M. Musgrave, The Musical Life of the Crystal Palace (Cambridge: Cambridge University Press, 1995), pp. 67-81. Covent ဥယျာဉ် ၌ တော်ဝင် Opera House တစ်ခုအစောပိုင်းက ပြဇာတ်ရုံ၏ site ပေါ်တွင်, 1858 ခုနှစ်တွင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်နှင့် တော်ဝင်အဲလ်ဘတ်ခန်းမ 1878. ခုနှစ်တွင်တည်ဆောက်ခဲ့ M. Kilburn, London's Theatres (New Holland Publishers, 2002), p. 112. ဤကာလအတွင်းခုနှစ်တွင်စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီးခဲ့ပြီးသောသံစုံတီးဝိုင်းဟာထည့်သွင်း တော်ဝင်လီဗာပူးလ်တီးဝိုင်းသံစုံတီးဝိုင်း (1840), D. M. Randel, The Harvard Dictionary of Music (Harvard University Press, 2003), p. 292. အဆိုပါ ခန်းမသံစုံတီးဝိုင်း မှာ မန်ချက်စတာ ဆာအောက်မှာ ချားလ်စ်ခန်းမ (1858), M. Kennedy, The Hallé, 1858-1983: a History of the Orchestra (Manchester: Manchester University Press, 1982). ယခုနှင့်စကော့တလန်သံစုံတီးဝိုင်း (1891),တော်ဝင်စကော့တလန်အမျိုးသားသံစုံတီးဝိုင်း။
C. Harvie, No gods and precious few heroes: Twentieth-century Scotland (Edinburgh: Edinburgh University Press, 3rd edn., 1998), p. 137. အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားအော်ပရာ ၁၉ ရာစုအလယ်ပိုင်း၏ထင်ရှားသောလက္ခဏာများအနက်မှတစ်ခုမှာအင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားအော်ပရာထမြောက်ခြင်းဖြစ်သည်။