kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ကရင်နီလူမျိုးစုများ: မြန်မာနိုင်ငံဘက်မှ ကရင်နီ (ကယား) လူမျိုးစုများဖြစ်သည့် ကယန်း၊ ကယားနှင့် ကယောလူမျိုးများသည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက စစ်ဘေးနှင့် နိုင်ငံရေးမတည်ငြိမ်မှုများကြောင့် မယ်ဟောင်ဆောင်ခရိုင်အတွင်းသို့ လာရောက်ခိုလှုံခဲ့ကြသည်။
အထူးသဖြင့် လည်ပင်းတွင် ကြေးကွင်းများ ဝတ်ဆင်သည့် ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုကြောင့် လူသိများသော ကယန်း (ပဒေါင်) လူမျိုးများ နေထိုင်သည့် ရွာများသည် ထင်ရှားသော ယဉ်ကျေးမှုလေ့လာရေးနေရာများနှင့် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားများကို ဆွဲဆောင်ရာနေရာများ ဖြစ်နေသည်။
တောင်ပေါ်တိုင်းရင်းသားများ: အခြားတောင်ပေါ်တိုင်းရင်းသားလူမျိုးစုများဖြစ်သော လားဟူ၊ လီဆူ၊ မုံနှင့် အာခါလူမျိုးများလည်း နေထိုင်ကြသည်။
အဓိက လည်ပတ်စရာနေရာများ ပန်းအိမ် (Pang Ung): ထင်းရှူးတောများဖြင့် ဝန်းရံထားသော လှပသည့် ရေလှောင်ကန်ကြီးဖြစ်ပြီး ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ၏ ရှုခင်းများနှင့် တူညီသည်ဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
ဖရာထတ်ဒွိုင်းကောင်မူ ဘုရား (Wat Phra That Doi Kong Mu): မယ်ဟောင်ဆောင်မြို့ကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုနိုင်သည့် တောင်ကုန်းပေါ်တွင် တည်ထားသော ရှမ်းဗိသုကာလက်ရာ ဘုရားနှစ်ဆူဖြစ်သည်။
လော့ဒ်ဂူ (Tham Lod Cave): သမိုင်းမတင်မီခေတ်က ကျန်ရစ်ခဲ့သော အခေါင်းများနှင့် လှပသည့် ကျောက်စက်ပန်းဆွဲများရှိသော ကြီးမားသည့် ဂူကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။
ကယန်းကျေးရွာများ: လည်ပင်းရှည် ကယန်းအမျိုးသမီးများ၏ ရိုးရာဓလေ့နှင့် လက်မှုပညာများကို လေ့လာနိုင်သည့် ယဉ်ကျေးမှုရွာများ။
ဆူတောင်ပေတံတား (Su Tong Pae Bridge): လယ်ကွင်းများကို ဖြတ်၍ တည်ဆောက်ထားသော ဝါးတံတားရှည်ကြီးဖြစ်ပြီး ရွာသားများနှင့် ဘုန်းတော်ကြီးများ အသုံးပြုရန် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ဆက်စပ်မှု မယ်ဟောင်ဆောင်ခရိုင်သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ အထူးသဖြင့် ကယားပြည်နယ်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေသည်။
နှစ်နိုင်ငံနယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများ ရှိသော်လည်း၊ မြန်မာနိုင်ငံဘက်ခြမ်းမှ တိုက်ပွဲများနှင့် မတည်ငြိမ်မှုများကြောင့် နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာသော စစ်ဘေးရှောင်ဒုက္ခသည်များအတွက် အဓိကခိုလှုံရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ဒုက္ခသည်စခန်းများ တည်ရှိနေပြီး နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းများနှင့် ထိုင်းအစိုးရက လူသားချင်းစာနာမှုဆိုင်ရာ အကူအညီများ ပေးအပ်လျက်ရှိသည်။
ကရင်နီအမျိုးသားတိုးတက်ရေးပါတီ (KNPP) နှင့် စစ်ကောင်စီတပ်များကြား တိုက်ပွဲများ ပြင်းထန်လာသည့်အခါများတွင် လက်နက်ကြီးကျည်များ ခရိုင်အတွင်းသို့ ကျရောက်ပေါက်ကွဲမှုများလည်း ရံဖန်ရံခါ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံ၏ ပြည်နယ်များ။
မယ်ဟောင်ဆောင်မြို့ (, ) သည် ထိုင်းနိုင်ငံ အနောက်မြောက်ပိုင်းရှိ နယ်စပ်မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
ရှမ်းတောင်တန်းပေါ်တွင်တည်ရှိပြီး မြန်မာနယ်စပ်တွင် ရှိသည်။
ဘန်ကောက်မြို့၏ မြောက်ဘက် ၈၈၃ ကီလိုမီတာတွင် တည်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း ယခင်က ကိုလိုနီခေတ် ရှမ်းပြည်နယ်များဒေသရှိ ပြည်နယ်တစ်ခုဖြစ်သော မောက်မယ်ပြည်နယ်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
၁၈၉၂-၉၃ အင်္ဂလိပ်-ထိုင်း နယ်စပ်ကော်မရှင်အရ မယ်ဟောင်ဆောင်ခရိုင်ကို ထိုင်းတို့ကို ပေးလိုက်ရသည်။
ဆက်သွယ်ရေး ချင်းမိုင်မြို့မှ ကားဖြင့် လာရောက်နိုင်သည်။
မယ်ဟောင်ဆောင်လေဆိပ်လည်း ရှိသည်။
ကျိုက်သီရိဓမ္မသိုက်စေတီတော် သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ အင်းဖားရွာ ရှိ သမိုင်းဝင်စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
ထိုရသေ့သုံးပါး တည်ထားကိုးကွယ်တော်မူခဲ့သည် စေတီတော်များမှာ မိုးဂနိန်းစေတီတော်၊ ကျိုက်မတ်ကော်စေတီတော်နှင့် ကျိုက်သီရိဓမ္မသိုက်စေတီတော်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဆက်သွယ်သွားလာရေး အမှတ် (၂) ကားလမ်းမမှတစ်ဆင့် ကားဖြင့် သွားရောက်ဖူးမြော်နိုင်သည်။
အင်းတကော်မြို့ မှစေတီတော်သို့ သွားရာ ကားလမ်းရှိသည်။
ထို့ပြင် ထုံးကြီးရွာ နှင့် ကဝမြို့နယ်ဘက်မှ လာရောက်ဖူးမြော်မည်ဆိုပါက သာနိုးကုန်းရွာနှင့် အင်းတကော်မြို့ကြားရှိ လမ်းသွယ်မှလည်း သွားရောက်နိုင်သည်။
အင်းဖားရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ ပျဉ်းမငူကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၄၀၉ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပျဉ်းမငူကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၆၈ ဦး၊ မ ၁၁၂၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၁၉၆ ဦးနေထိုင်သည်။
မြူ လူမျိုး၊ မြုံလူမျိုး သို့မဟုတ် မြိုလူမျိုး (; )၊ မြိုစာ /မြူစာလူမျိုး ဟုမိမိကိုယ် ကိုယ် ခေါ်ဆိုကြသူများသည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံနှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံ နယ်စပ်တလျောက်တွင် နေထိုင်ကြသော လူမျိုးစု တစ်ခု ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ အနောက်ပိုင်းတွင် အများစု နေထိုင်ကြပြီး ချင်းပြည်နယ် တောင်ပိုင်းနှင့် ရခိုင်ပြည်နယ် မြောက်ပိုင်းတို့တွင် နေထိုင်ကြသည်။
ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံတွင် စစ်တကောင်းတောင်တန်းဒေသတွင် နေထိုင်ကြပြီး ရန်ဂါမတီခရိုင်နှင့် ဘင်ဒရိုဘင်ခရိုင်တို့တွင် အများဆုံး နေထိုင်ကြသည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံဖက်တွင် အနောက်ဘင်္ဂလားပြည်နယ်တွင် နေထိုင်ကြသည်။
alt= မြူလူမျိုးဟူသော စကားလုံး အရေးအသားနှင့် ခေါ်ဝေါ် သုံးစွဲ ခြင်း သည် မူလအမည်နာမဖြစ်သည် မြူ အသံထွက် ကို ရခိုင်တို့က ယင်းနှင့်နီးစပ်သော အသံ မြို ဟု ခေါ် ဆိုပြီး ဗမာတို့ကမူ" မြို "ကို "မျို"ဟုပင် အသံထွက်ကြသည်။
အကျယ်အဝင့်ကို ရှေ့ဟောင်းမြိုလူမျိုး တွင်ကြည့်ရှု့လေ့လာ၍ပါ သည်။
ဆက်စပ်ကြည့်ရှုရန် ရှေးဟောင်းမြိုလူမျိုး ကိုးကား Maternal Morbidity and Mortality among Indigenous People in Bangladesh: A Study of the Mru Community Category:မြန်မာနိုင်ငံလူမျိုးများ Category:ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ လူမျိုးများ။
thumb| အထက်မြန်မာပြည် မှာ မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းအညာဒေသ နှင့်ထက်ပိုင်းဒေသများဖြစ်သည်။
အထက်မြန်မာပြည်ဒေသများသည် မြန်မာ့တိုင်းရင်းသားများမြန်မာမြေပေါ်သို့ စတင်ဝင်ရောက်ရာလမ်းကြောင်းဖြစ်ပြီး သမိုင်းကြောင်းအရ အရေးပါလှသော နယ်မြေများဖြစ်သည်။
မန္တလေးနှင့် သူ၏အဆက်အစပ် အလယ်ပိုင်းဒေသနှင့် မြောက်ပိုင်း၊ အရှေ့ပိုင်း တောင်တန်းဒေသများစွာ ဖြစ်သည်။
ထိုအခေါ်ကို အင်္ဂလိပ်များမှ စတင်ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အင်္ဂလိပ်-မြန်မာ ဒုတိယစစ်အပြီး ၁၈၅၂ ခုနှစ်တွင် အောက်မြန်မာပြည်ကို အင်္ဂလိပ်များက သိမ်းယူထားပြီး အထက်မြန်မာပြည်ကို ဗမာမင်းက အုပ်ချုပ်နေသည်။
အထက်မြန်မာပြည်သည် သမိုင်းအရ အဓိကအားဖြင့် ဗမာများဖြစ်ပြီး အောက်မြန်မာပြည်မှာ ၁၉ ရာစုမတိုင်ခင်အထိ မွန်စကားပြောရာဒေသ ဖြစ်သည်။
ကိုလိုနီခေတ်တွင် တောင်တန်းဒေသနှင့်ပေါင်းကာ အုပ်ချုပ်ရေးနယ်ပယ်တစ်ခုအဖြစ် ထားခဲ့သည်။
အထက်နှင့် အောက်ကို အချို့သောအစိုးရနယ်ပယ်တွင် တွင်ကျယ်စွာအသုံးပြုသေးသည်။
ဥပမာ- ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန၏ အဆင့်မြင့်ပညာဦးစီးဌာန (အထက်မြန်မာပြည်)နှင့် အဆင့်မြင့်ပညာဦးစီးဌာန (အောက်မြန်မာပြည်)တို့ ဖြစ်သည်။
ဗမာစကားတွင် အထက်မြန်မာပြည်မှလူကို အညာသားနှင့် အောက်မြန်မာပြည်မှလူကို အောက်သားဟု ခေါ်သည်။
အထက်မြန်မာပြည်တွင် ကုန်းတွင်းပိုင်းဖြစ်သော ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းဒေသကြီးများဖြစ်သည့် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ချင်းပြည်နယ်၊ ကချင်ပြည်နယ်၊ကယားပြည်နယ်နှင့် ရှမ်းပြည်နယ်တို့ပါဝင်သည်။
အထက်မြန်မာပြည်ရှိ အနိမ့်ပိုင်းလွင်ပြင်ဒေသများတွင် ဗမာလူမျိုးအများစုနေထိုင်ကြပြီး တောင်တန်းဒေသများတွင် ချင်း၊ ကချင်နှင့် ရှမ်းလူမျိုးများ နေထိုင်ကြသည်။
လူဦးရေ ၂၃ သန်းကျော်နေထိုင်ပြီး စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေး၊ သဘာဝတွင်းထွက်များ ပေါကြွယ်ဝကာရေခံမြေခံကောင်းသောဒေသဖြစ်သည့်အပြင် အိန္ဒိယ၊ တရုတ်နှင့် ထိုင်းနိုင်ငံတို့နှင့် နယ်နမိတ်ထိစပ်လျက်ရှိပြီး ကုန်သွယ်မှုလမ်းကြောင်းများအချက်အချာကျသောနေရာတွေတည်ရှိနေသည်။
မြန်မာနိုင်ငံရှိ မြို့ကြီးဆယ်မြို့တွင် ပါဝင်သော မန္တလေး၊ တောင်ကြီး၊ မုံရွာနှင့် မြစ်ကြီးနားတို့သည် အထက်မြန်မာပြည်တွင် တည်ရှိသည်။
ပထဝီဝင် မြန်မာနိုင်ငံအထက်ပိုင်းသည် ပထဝီဝင်အနေအထားအရ ကွဲပြားပြီး မြောက်ဘက်တွင် ဟိမဝန္တာ တောင်တန်းနှင့် တိဗက်ကုန်းပြင်မြင့်၊ အနောက်ဘက်တွင် ရခိုင်ရိုးမ နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်လျက်ရှိပြီး ယင်းဒေသသည် မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်း ရခိုင်ပြည်နယ်နှင့် ပိုင်းခြားထားသည်။
မြန်မာနိုင်ငံအထက်ပိုင်းသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အမြင့်ဆုံးတောင်ထွတ်ဖြစ်သော ခါကာဘိုရာဇီတည်ရှိရာ နေရာဖြစ်သည်။
ထိုဒေသသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အဓိကမြစ်ကြီးဖြစ်သော ဧရာဝတီမြစ်စတင်မြစ်ဖျားခံရာဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတလျောက် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသည်။
မြန်မာနိုင်ငံအထက်ပိုင်း အရှေ့ဘက်ခြမ်းကို ရှမ်းရိုးမတောင်တန်းများနှင့် သံလွင်မြစ်တို့က ဝန်းရံထားသည်။
ရခိုင်ရိုးမနှင့် ရှမ်းရိုးမတောင်တန်းများကြားတွင် မြေနိမ့်ပိုင်း အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်များ ('ဧရာဝတီမြစ်ဝှမ်း' ဟုလည်း ခေါ်တွင်သည်) တွင် ဗမာလူမျိုးများ အများစုနေထိုင်ကြသည်။
သမိုင်းကြောင်း ၁၀၄၄ ခုနှစ်တွင် အနော်ရထာမင်းသည် ယနေ့မြန်မာပြည် အထက်ပိုင်းဒေသတွင် ပုဂံဘုရင့်နိုင်ငံကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
မွန်ဂိုကျူးကျော်သိမ်းပိုက်မှုအပြီး ပုဂံဘုရင့်နိုင်ငံ ပြိုလဲသွားသည့်အခါ မြင်းစိုင်းဘုရင်ခံနိုင်ငံအဖြစ် တည်ရှိခဲ့သည်။
၁၃၁၃ နှင့် ၁၃၁၅ ခုနှစ်တွင် ဘုရင်ခံနိုင်ငံအား ဘုရင့်နိုင်ငံနှစ်ခုအဖြစ် ပိုင်းခြားခဲ့သည်။
အထက်မြန်မာပြည်၏ မြောက်ပိုင်းဒေသသည် စစ်ကိုင်းဘုရင့်နိုင်ငံဖြစ်လာပြီး တောင်ပိုင်းဒေသသည် ပင်းယဘုရင့်နိုင်ငံဖြစ်လာသည်။
၁၃၂၆ ခုနှစ်တွင် စစ်ကိုင်းနှင့် ပင်းယနိုင်ငံတို့ အင်းဝဘုရင့်နိုင်ငံ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခဲ့သည်။
အင်းဝနိုင်ငံဘုရင့်နိုင်ငံအား အင်းဝ၊ ပြည်နှင့် တောင်ငူဟူသော နယ်မြေ၃ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ပြည်ဘုရင့်နိုင်ငံနှင့် တောင်ငူမင်းဆက် တို့သည် ၁၄၈၂ ခုနှစ်နှင့် ၁၅၁၀ ခုနှစ်တွင် အင်းဝဘုရင့်နိုင်ငံမှ လွတ်လပ်ရေးရရှိခဲ့သည်။
လွတ်လပ်သော တောင်ငူမင်းဆက်သည် ၁၅၄၂ ခုနှစ်တွင် ပြည်ဘုရင့်နိုင်ငံနှင့် ၁၅၅၅ ခုနှစ်တွင် အင်းဝဘုရင့်နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။
ထို့နောက်အင်းဝသည် တောင်ငူမင်းဆက်၏ နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၁၇ ရာစုနှောင်းပိုင်းတွင် ပြည်မြို့နှင့် တောင်ငူမြို့များအား အင်းဝသို့ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
၁၇၆၂ တွင် အင်းဝသည် အညာ‌ဒေသအနေဖြင့် ကုန်းဘောင်မင်းဆက်၏နယ်‌မြေဖြစ်လာသည်။
ဒုတိယအင်္ဂလိပ်-မြန်မာစစ်ပွဲတွင် စစ်ရှုံးပြီးနောက် အင်္ဂလိပ်တို့က ပြည်မြို့နှင့် တောင်ငူမြို့တို့ကို အညာမှ သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။
၁၈၈၅ ခုနှစ်တွင် ကုန်းဘောင်မင်းဆက်ကျဆုံးပြီးနောက် ဗြိတိသျှတို့က အညာဒေသကို အပိုင်းသစ်သုံးပိုင်းခွဲခဲ့သည်။
မကွေးတိုင်း၊ မန္တလေးတိုင်းနှင့် စစ်ကိုင်းတိုင်းတို့ ဖြစ်သည်။
အင်္ဂလိပ်တို့က ချင်းတောင်တန်းများကို မကွေးတိုင်းသို့လည်းကောင်း ကချင်တောင်တန်းများကို စစ်ကိုင်းတိုင်းအတွင်းသို့လည်းကောင်း ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
၁၉၄၈ ခုနှစ် လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် မြန်မာအစိုးရသည် ကချင်ပြည်နယ်နှင့် ချင်းဝိသေသတိုင်းတို့ကို ထူထောင်ခဲ့သည်။
thumb|၁၈၈၅ခုနှစ် မြန်မာပြည်မြေပုံ။
လိမ္မော်ရောင်မှာ ဗြိတိသျှတို့ မကြာသေးခင်က သိမ်းပိုက်ထားသော သီပေါမင်းအုပ်ချုပ်ခဲ့သည့်အထက်မြန်မာပြည်ဖြစ်ပြီး ပန်းရောင်မှာ အောက်မြန်မာပြည်ဖြစ်သည်။
အစိမ်းရောင်မှာ ရှမ်းစော်ဘွားနယ်များနှင့် သီပေါမင်း၏ ပိုင်နက်မဟုတ်သော လွတ်လပ်သည့် မျိုးနွယ်စုနယ်မြေများဖြစ်သည်။
(၁၈၈၅ ခုနှစ်) 'အထက်မြန်မာပြည်' (Upper Burma) ဟူသော ဝေါဟာရကို ဗြိတိသျှတို့က ၁၈၅၂ မှ ၁၈၈၅ ခုနှစ်အကြား မြန်မာနိုင်ငံ၏ အလယ်ပိုင်းနှင့် မြောက်ပိုင်းဒေသများကို ရည်ညွှန်းရာတွင် ပထမဆုံး အသုံးပြုခဲ့သည်။
၁၈၅၂ ခုနှစ် ဒုတိယ အင်္ဂလိပ်-မြန်မာစစ်ပွဲအပြီးတွင် အောက်မြန်မာပြည်သည် ဗြိတိသျှအင်ပါယာအောက် ကျရောက်ခဲ့ကာ အထက်မြန်မာပြည်မှာ ၁၈၈၅ ခုနှစ် တတိယ အင်္ဂလိပ်-မြန်မာစစ်ပွဲမတိုင်မီအထိ ကုန်းဘောင်မင်းဆက်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိခဲ့သည်။
၂၀၂၁ခုနှစ်တွင် ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်ပွားသောအခါနောက် အထက်မြန်မာပြည်သည် အမျိုးသားညီညွတ်ရေးအစိုးရလက်အောက်ခံ ပြည်သူ့ကာကွယ်ရေးတပ်မတော်နှင့် တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းများ ရှိနေခြင်းကြောင့် နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီလက်အောက်ခံ တပ်မတော်အား ဆန့်ကျင်ခုခံမှုအားကောင်းသည့် ဒေသဖြစ်လာသည်။
လူဦးရေ ၂၀၁၄ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ အထက်မြန်မာပြည်တွင် လူဦးရေ ၂၃,၃၅၄,၁၉၉ ဦး နေထိုင်ကာ မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံး လူဦးရေ၏ ၄၆% ဖြစ်သည်။
အထက်မြန်မာပြည် လူဦးရေ၏ ၇၅% မှာ ကျေးလက်ဒေသများတွင် နေထိုင်ကြပြီး မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးနှင့် ရှမ်းပြည်နယ်တို့မှ ဖြစ်သည်။
ပြည်နယ်/တိုင်းဒေသကြီးမြို့ပြကျေးလက်စုစုပေါင်း%၂,၁၄၃,၄၃၆၄,၀၂၂,၂၈၇၆,၁၆၅,၇၂၃၂၆%၁,၃၉၅,၈၄၇၄,၄၂၈,၅၈၅၅,၈၂၄,၄၃၂၂၅%၉၁၁,၃၃၅၄,၄၁၄,၀၁၂၅,၃၂၅,၃၄၇၂၃%၅၈၈,၀၃၁၃,၃၂၉,၀၂၄၃,၉၁၇,၀၅၅၁၇%၅၉၂,၃၆၈၁,၀၅၀,၄၇၃၁,၆၄၂,၈၄၁၇%၉၉,၈၀၉၃၇၈,၉၉၂၄၇၈,၈၀၁၂%စုစုပေါင်း၅,၇၃၀,၈၂၆၁၇,၆၂၃,၃၇၃၂၃,၃၅၄,၁၉၉၁၀၀% ဆက်စပ်ကြည့်ရှုရန် အောက်မြန်မာပြည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေဒေသများ ဒေသယဉ်ကျေးမှုး ဗမာ့ယဉ်ကျေးမှုဗဟိုချက် thumb|ဗမာတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုဗဟိုချက်ပုဂံဒေသရှိ သမိုင်းဝင် တော်ဝင်မြို့တော်ဖြစ်သည့် ပုဂံရှိ နွားလှည်းပေါ်မှ အမျိုးသားများ။
ဗမာ့ယဉ်ကျေးမှုများစတင်ပေါက်ဖွားရာ အညာ(မြစ်ညှာ၊မြစ်အထက်ပိုင်း)ဒေသဟုဆိုရာတွင် ယခုအခါ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးတိုင်းဒေသကြီးနှင့် မန္တလေးတိုင်း ဒေသကြီးတို့ ပါ၀င်သော ချင်းတွင်းမြစ်နှင့် ဧရာဝတီမြစ်များဆုံရာ မြန်မာနိုင်ငံအလယ်ပိုင်း ၏ လွင်ပြင်ကျယ်များရှိရာဒေသ ဖြစ်သည်။
ထိုဒေသသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဗမာလူမျိုးအများစုနေထိုင်ရာ ဒေသဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ထောင်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ရှိပြီဖြစ်သည်။
အညာဒေသ သည် မိုးရွာသွန်းမှု နည်းပါးပြီး စိုက်ပျိုးရေးကို မှီခိုနေရသောကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံအလယ်ပိုင်းအပူပိုင်းခြောက်သွေ့ဇုံ ဟု မကြာခဏ ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။
၁၈၈၅ ခုနှစ် အထက်မြန်မာပြည် ကုန်းဘောင်မင်းဆက်၏ နောက်ဆုံးသောကာလများ မရောက်ခင်အထိတိုင်း နှစ်ပေါင်း ၁၁၀၀ကျော် မြန်မာဘုရင်တို့နန်းဆိုက်ရာ မင်းနေပြည်တော်များစွာရှိရာဒေသဖြစ်ခဲ့သည်။
ရှေးအခါက ထိုအထက်မြန်မာပြည်ဒေသရှိ ဗမာလူမျိုးများကို အညာသား(မြစ်ညှာတွင်နေထိုင်သူများ)ဟုခေါ်ဆိုပြီး အောက်မြန်မာပြည်တွင် နေထိုင်သူများကို အောက်သား(မြစ်အောက်ပိုင်းတွင်နေထိုင်သူများ)ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထဝီဝင် ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ နယ်မြေအပိုင်းအခြားများ။
thumb|အောက်မြန်မာပြည်သည် ပန်းရောင် ဖြစ်၏ အောက်မြန်မာပြည် () (အကြေ ဟုလည်းခေါ်) သည် မြန်မာပြည် အောက်ပိုင်းဒေသ ဖြစ်သည်။
ဧရာဝတီ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသ တိုင်းဒေသကြီးများဖြစ်သော ဧရာဝတီ၊ ရန်ကုန်၊ ပဲခူး နှင့် ကမ်းရိုးတန်းဒေသပြည်နယ်များ ဖြစ်သည့်ရခိုင်၊ မွန်နှင့် တောင်တန်းဒေသပြည်နယ် ဖြစ်သည့် ကရင်ပြည်နယ် အပြင် တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီးတို့ပါဝင်သည်။
မြန်မာဘာသာစကားတွင် အထက်မြန်မာပြည်မှလူကို အညာသူ/သားနှင့် အောက်မြန်မာပြည်မှလူကို အကြေသူ/သား ဟုခေါ်သည်။
အောက်သူ/သား လို့လည်းခေါ်ကြသည်။
ယနေ့ခေတ် မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်း နယ်မြေများသည် ၁၃ ရာစု နှောင်းပိုင်းအထိ ပုဂံဘုရင့်နိုင်ငံ၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
ပုဂံဘုရင့်နိုင်ငံ ပြိုကွဲပြီးနောက် နယ်မြေများသည် မုတ္တမ ဟံသာဝတီဘုရင့်နိုင်ငံတော် ဖြစ်လာသည်။
၁၆ ရာစုမှ ၁၈ ရာစုအလယ်ပိုင်းအထိ ပဲခူးသည် တောင်ငူမင်းဆက်၏နယ်‌မြေတစ်ခုဖြစ်သည်။
၁၇၅၂ ခုနှစ်တွင် တောင်ငူမင်းဆက်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဖြုတ်ချနိုင်ခဲ့သော်လည်း အလောင်းဘုရား ဦးဆောင်သော ကုန်းဘောင်မင်းဆက်က ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ပဲခူးသည် အောက်ပြည်အမည်ဖြင့် ကုန်းဘောင်မင်းဆက်၏နယ်‌မြေဖြစ်လာသည်။
ဒုတိယ အင်္ဂလိပ်-မြန်မာစစ်တွင်စစ်ရှုံးပြီးနောက် အရှေ့အိန္ဒိယကုမ္ပဏီသည် အောက်ပြည်၊ ပြည်မြို့နှင့် တောင်ငူမြို့တို့ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။
ထို့နောက်အောက်ပြည်ကို ဧရာဝတီတိုင်း၊ ပဲခူးတိုင်း၊ တနင်္သာရီတိုင်းလက်အောက်ခံ တောင်ငူခရိုင်နှင့် သံလွင်ခရိုင်ဟူ၍ ပိုင်းခြားခဲ့သည်။
၁၈၂၆ ခုနှစ် ပထမ အင်္ဂလိပ် - မြန်မာစစ်တွင် ဗြိတိသျှအင်ပါယာမှ ရန္တပိုစာချုပ်အရ ရခိုင်‌ဒေသနှင့် ထားဝယ်(တနင်္သာရီ)ဒေသကို ဗြိတိသျှကို ပေခဲရသည်။
ဒုတိယ အင်္ဂလိပ်-မြန်မာစစ်ပွဲအပြီး ၁၈၇၉ ခုနှစ်တွင် ဗြိတိသျှမှ အောက်ပြည်ကို အပြီးအပိုင် သိမ်းပိုက်ခဲသည်။
အစောပိုင်း ၁၉ ရာစု မတိုင်ခင်အထိ မွန်နှင့် ကရင် အများစုနေထိုင်ခဲကြသည်။
မွန်လူမျိုးတို၏ သမိုင်းဝင် ဒေသဖြစ်ခဲသည်။
ပါဝင်သောဒေသများ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး ကရင်ပြည်နယ် မွန်ပြည်နယ် ရခိုင်ပြည်နယ် ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး ဆက်စပ်ကြည့်ရှုရန် အထက်မြန်မာပြည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေဒေသများ ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထဝီဝင် ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ နယ်မြေအပိုင်းအခြားများ။
right|thumb|အခြေခံပညာမူလတန်းလွန်ကျောင်း၊ သပြေကန် အခြေခံပညာမူလတန်းလွန်ကျောင်း၊ သပြေကန် သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကဝမြို့နယ်၊ သပြေကန်ရွာရှိ မူလတန်းလွန်ကျောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သပြေကန်ရွာရှိ ကျောင်းသားကျောင်းသူများ ပညာသင်ကြားလျက် ရှိကြသည်။
သတ္တမတန်းအထိ သင်ကြားနိုင်သည်။
သတ္တမတန်း အောင်မြင်ပြီးဆုံးသွားသော ကျောင်းသားကျောင်းသူများသည် အ.ထ.က - ကဝ နှင့် အ.ထ.က (ခွဲ) မကျက်ကြီး တို့တွင် ဆက်လက်သင်ကြားကြသည်။
အခြေခံပညာမူလတန်းလွန်ကျောင်း၊ သာနိုးကုန်း သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ သာနိုးကုန်းရွာ ရှိ မူလတန်းလွန်ကျောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မိုးကနိန်းကျိုက်သို့ပုသိမ်စေတီတော် သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကဝမြို့နယ်၊ မိုးကနိမ်းရွာ တွင် တည်ရှိသည့် ရှေးဟောင်းသမိုင်းဝင်စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
ဒိုင်းဘုဆွတ် (大仏) သည် ဂျပန်‌ဝေါဟာရဖြင့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီး ဖြစ်သည်။
ထိုဝေါဟာရသည် ကြီးမားသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များအတွက် သုံးနှုန်းသည်။
သက်တမ်းအရှည်ဆုံးမှာ အဆုခ-ဒဲရ (၆၀၉) ဖြစ်ပြီး နာရရှိ တိုးဒိုင်းဘုရားကျောင်းသည် အကျော်ကြားဆုံး ဖြစ်သည်။
တိုးဒိုင်းဘုရားကျောင်းရှိ ဒိုင်းဘုဆွတ် (ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီး) သည် ရှေးဟောင်းနာရရှိ ယူနက်စကို၏ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်ရုပ်တုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံ၏ အမြတ်တနိုးတန်ဖိုးထားသည့် အရာလည်း ဖြစ်သည်။
နမူနာဒိုင်းဘုဆွတ်များ Image Name Buddha Size Date Municipality Prefecture Comments 1984 Aomori Aomori Prefecture Hiraizumi Iwate Prefecture Low relief carving at 150px Amida Nyorai including base and lotus () 1993 Ushiku Ibaraki Prefecture Japan's largest daibutsu 150px Yakushi Nyorai 1790 Kyonan Chiba Prefecture Carved in the 1780s and 90s by Jingoro Eirei Ono and his apprentices and restored to its present form in 1969. Japan's largest pre-modern (and largest stone-carved) daibutsu. The same site is also home to another large Buddha carving, the Hyakushaku Kannon 150px , including base () 1776 Kamagaya Chiba Prefecture Japan's smallest daibutsu 150px Shaka Nyorai 1631 Taitō Tokyo Heavily damaged in the 1923 Great Kantō earthquake and melted down for the war effort including base 1977 Itabashi Tokyo Weighs thirty tons; at ; erected in expiation of the Great Kantō earthquake and the war 150px Amida Nyorai 1252 Kamakura Kanagawa Prefecture Subject of the poem The Buddha at Kamakura by Rudyard Kipling; National Treasure 150px Amida Nyorai 1981 Takaoka Toyama Prefecture At Katsuyama Fukui Prefecture 150px Shaka Nyorai 1828 Gifu Gifu Prefecture 150px 1660s Kyoto Kyoto Prefecture Sketch of c.1691 by Engelbert Kaempfer 150px Vairocana 752 Nara Nara Prefecture Restored several times; part of the UNESCO World Heritage Site: Historic Monuments of Ancient Nara; National Treasure 150px Shaka Nyorai 609 Asuka Nara Prefecture Japan's oldest daibutsu and Buddhist statue, restored; Important Cultural Property 150px 1891 Kobe Hyōgo Prefecture At ; melted down in 1944 for the war effort and since replaced ( Gautama Buddha (length) 1899 Sasaguri Fukuoka Prefecture At Nanzoin (南蔵院); contains ashes of The Buddha and two of his disciples. ကိုးကား Category:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုရားကျောင်းများ။
alt=Dc Motor |thumb|DC Motor တလုံးကိုတွေ့မြင်ရစဉ် ဒီစီမော်တာ (DC motor) ဆိုသည်မှာ ဒီစီလျှပ်စစ်စွမ်းအင်မှ စက်မှုစွမ်းအင်သို့ ပြောင်းပေးသည့် လည်ပတ်နိုင်သည့် လျှပ်စစ်ဆိုင်ရာ စက်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
သံလိုက်စက်ကွင်းမှထွက်သည့်အားကိုသုံးသည့် မော်တာများမှာ အသုံးအများဆုံးဖြစ်သည်။
ဒီစီမော်တာမျိုးကွဲအားလုံးမှာ အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံ တူညီလုနီးပါးရှိပြီး လျှပ်စီးကြောင်း ဦးတည်ရာကို ဟန်ချက်ညီညီ ပြောင်းလဲပေးကာ လည်ပတ်မှုရရှိစေသည်။
တည်ဆောက်ပုံ ဒီစီမော်တာ တည်ဆောက်ထားပုံသည် ဒီစီဂျင်နရေတာ တည်ဆောက်ထားပုံနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
စက်ကွင်းဝါယာခွေနှင့် အာမေချာဝါယာခွေတို့ ဆက်သွယ်ပုံမှာလည်း ဒီစီဂျင်နရေတာမှာကဲ့သို့ပင် လမ်းခွဲဆက် ၊ တန်းဆက်နှင့် ထပ်ပေါင်းဆက်ဟူ၍ ၃ မျိုးရှိပေသည်။
ဒီစီ စက်တလုံးကို အင်ဂျင်စက် တာဘိုင်စက် စသည်တို့နှင့်လှည့်ပေးသည်ရှိသော် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားထုတ်လုပ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။
မော်တာလည်ပတ်ပုံ သဘောတရား ဒီစီစက်တလုံးအတွင်းသို့ သတ်မှတ်ဗို့အားပေးလျှင် မော်တာအတွင်း လျှပ်စီးကြောင်းစီးသည်။
တန်းဆက်မော်တာ (Series Motor) ဖြစ်ပါက လျှပ်စီးကြောင်းသည် တခုတည်းဖြစ်၍ စက်ကွင်းဝါယာခွေများ နှင့် အာမေချာဝါယာများ (Armature Winding) အတွင်းမှ ဖြတ်စီးမည်ဖြစ်သည်။
လမ်းခွဲဆက် (Shunt Motor) သို့မဟုတ် ထပ်ပေါင်းဆက်မော်တာ (Compound Motor) ဖြစ်လျှင် လျှပ်စီးလမ်းကြောင်း နှစ်ခုခွဲ၍ စီးဆင်းမည်ဖြစ်ရာ လမ်းခွဲတခုသည် လမ်းခွဲစက်ကွင်း ဝါယာခွေများတွင်းမှလည်းကောင်း ၊ နောက်တခုသည် တန်းဆက်စက်ကွင်းဝါယာခွေနှင့် အာမေချာဝါယာခွေများအတွင်းမှ စီးဆင်းမည်။
၂၀၁၃ အရှေ့တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ ပိတ်ပွဲအခမ်းအနားကို ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂၂ ရက်နေ့ ညနေ ၆ နာရီအချိန်တွင် ဝဏ္ဏသိဒ္ဓိ အားကစားကွင်းအတွင်းတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။
ဧည့်သည်တော်များ ပြည်တွင်း နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်နှင့်ဇနီး ဒေါ်ခင်ခင်ဝင်း ဒုတိယသမ္မတ ​ဒေါက်တာစိုင်းမောက်ခမ်းနှင့်ဇနီး ​ဒေါ်နန်းရွှေ​မှုန် ဒုတိယသမ္မတ ဦးဉာဏ်ထွန်းနှင့်ဇနီး ဒေါ်ခင်အေးမြင့် ပြည်သူ့လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌ သူရဦးရွှေမန်းနှင့်ဇနီး ဒေါ်ခင်လေးသက် အမျိုးသားလွှတ်​တော်ဥက္ကဋ္ဌ ဦးခင်​အောင်မြင့်နှင့် ဇနီး ​ဒေါ်ခင်ပြုံး တပ်မ​တော်ကာကွယ်​ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမင်း​အောင်လှိုင်နှင့်ဇနီး ​ဒေါ်ကြူကြူလှ ပြည်ထောင်စုအစိုးရအဖွဲ့ဝင်ဝန်ကြီးများ ပြည်နယ်နှင့်တိုင်းဒေသကြီး ဝန်ကြီးချုပ်များ ပွဲအတွင်းပါဝင်သူများ အခမ်းအနားမှူး ကိုဇော်မျိုးဦး မချောစုစုကြည် မအိမ့်ဖူးဖူးအောင် မအေးအေးမြတ် အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ ကိုဆွေဟိန်း မစုယမင်း အနုပညာရှင်များ အခမ်းအနားအစီအစဉ်များ အခမ်းအနားကို အစီအစဉ် (၁၄)ခုဖြင့် တင်ဆက်ခဲ့သည်။
ပထမပိုင်း မီးပွင့်များဖြင့် အခမ်းအနားစတင်ခြင်း ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ်များ တင်ဆက်ခြင်း ဒုတိယပိုင်း အားကစားသမားများ နေရာယူခြင်း အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာအိုလံပစ်​ကော်မတီမှ အထိမ်းအမှတ်လက်​ဆောင် ​ပေးအပ်ခြင်း အားကစားဝန်ကြီးမှ၂၇ ကြိမ်မြောက် အရှေ့တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲကျင်းပခဲ့ခြင်းဆိုင်ရာများများ ရှင်းလင်းတင်ပြခြင်း ဒုတိယသမ္မတမှ ၂၇ ကြိမ်မြောက် အရှေ့တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲကို ပိတ်သိမ်းခြင်း ၂၇ ကြိမ်မြောက် အရှေ့တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ-မြန်မာအလံနှင့် အရှေ့တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲအလံများကို ဦးစွာ​လျှောချပြီး စင်ကာပူသမ္မတနိုင်ငံ နိုင်ငံ​တော်အလံကိုလွှင့်တင်ခြင်း အရှေ့တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲအလံလွှဲ​ပြောင်း​ပေးအပ်ခြင်း အားကစားသမားများ ပြန်လည်ထွက်ခွာခြင်း စင်ကာပူသမ္မတနိုင်ငံမှ ​ဖျော်​ဖြေတင်ဆက်ခြင်း ပြန်ဆုံမယ် အစီအစဉ်ဖြင့်တင်ဆက်ခြင်း သမ္မတကြီးနှင့်ဇနီးတို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာခြင်း တေးသံသာအစီအစဉ်ဖြင့် တင်ဆက်ခြင်း ၂၇ ကြိမ်မြောက် အရှေ့တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ ပိတ်ပွဲအခမ်းအနား ပြီးမြောက်ကြောင်း ကြေညာခြင်း ပိတ်ပွဲအခမ်းအနား ၂၀၁၃ အရှေ့တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ ပိတ်ပွဲအခမ်းအနားမစတင်မီ ညနေ၅နာရီအချိန်ခန့်က အစီအစဉ်တင်ဆက်သူများဖြစ်ကြသည့် ကိုဆွေဟိန်းနှင့် မစုယမင်းတို့က ပဋိသန္တာရစကားဖြင့် ဧည့်ခံဖျော်ဖြေကြသည်။
​ရောင်စုံဥယျာဉ်ထူးအယ်လ်လင်း ဆုန်သင်းပါရ်ရင်းနှီးချစ်ကြည် နှုတ်ဆက်သည်ယုဇနအာရှမြန်မာ​မေသက်ထား​ဆွေ အက်စတာ​ဒွေး အန်နီရှိုင်း မင်းချစ်သက်တို့ရဲ့ဆီးဂိမ်းဟဲ​လေး ဒီယံ ​ဝေလျှံWe can do itစိုင်းစိုင်းခမ်းလှိုင် ဘန်နီဖြိုး သီရိ​ဆွေ​သွေးက​ပြော​သောသစ္စာ​မေဆွိ ​မေခလာငြိမ်းချမ်းပါ​စေထူးအယ်လင်း ဟဲ​လေး ဒီယံ ​ဝေလျှံ ဘန်နီဖြိုး ​မေဆွိ ​မေခလာ ဆုန်သင်းပါရ် ယုဇန သီရိ​ဆွေ ထို့နောက် ညနေ၆နာရီခန့်အချိန်တွင် ပဏာမအစီအစဉ်ပြီးဆုံး၍ ပထမပိုင်းအစီအစဉ်ကို အခမ်းအနားမှူးများအဖြစ် ကိုဇော်မျိုးဦးနှင့် မချောစုစုကြည်တို့က ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ထို့​နောက် ပထမဆုံးအစီအစဉ်အဖြစ် ပိတ်ပွဲအခမ်းအနားကို ​ကျောင်းသား ၁၅၀၀၏ မီးပွင့်များဖြင့် "We Can Do"ဟူ​သော စာတမ်းကိုပုံ​ဖော်ခြင်းဖြင့်စတင်ခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံအ​နေဖြင့် ၂၇ကြိမ်​မြောက်အ​ရှေ့​တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲကို ​အောင်မြင်စွာလက်ခံကျင်းပနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်၍ "ငါတို့လုပ်နိုင်တယ်"ဟူ​သော အဓိပ္ပါယ်ဖြင့် တင်ဆက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အစီအစဉ် ၂ တွင် ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ် (၅) ခုဖြင့် တင်ဆက်ခဲ့သည်။
ပထမဆုံး "အားမာန်ဝင့်ချီရှေ့သို့ဆီ" အစီစဉ်ဖြင့်တင်ဆက်ခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ အနာဂတ်ကိုဆက်လက်တာဝန်ယူကြမည့် မျိုးဆက်သစ်များအ​နေဖြင့် ဖျတ်လတ်တက်ကြွမှု၊အားမာန်ပြည့်ဝမှု၊စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် ကာယ၊ဉာဏစွမ်းအင်များပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။
​ခေတ်စနစ်တိုင်းတွင် လူငယ်များကိုပြုစုပျိုး​ထောင်ခြင်းသည် သမိုင်း​ပေးတာဝန်ကိုထမ်း​ဆောင်ခြင်းဖြစ်သည်။
ရိုးသားတက်ကြွပြီး ဖျတ်လတ်တက်ကြွ​သော လူငယ်တို့၏အားမာန်ကို ဂုဏ်ပြုတင်ဆက်ထား​သော အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။
ဤအစီအစဉ်တွင် မန္တ​လေးမြို့မှ အ.ထ.က (၁၆)နှင့် အ.ထ.က (၈)တို့မှ ​ကျောင်းသား၊​ကျောင်းသူ​​လေးများ၏ ဘင်ခရာတပ်ဖွဲ့များနှင့်ဆင်ဆက်ခဲ့သည်။
ဒုတိယ​မြောက်အဖြစ် "တို့မြန်မာ့ခြင်းလုံး" အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။
မြန်မာ့ခြင်းလုံးအားကစားနည်းမှာ လွန်ခဲ့​သောနှစ်​ပေါင်း ၁၅၀၀ခန့်ကအ​ခြေပြုခဲ့ပြီး မြန်မာ့ရိုးရာအားကစားနည်းဖြစ်သည်။
၂၇ကြိမ်​မြောက်အ​ရှေ့​တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲတွင် ပထမဆုံးအ​နေဖြင့် ထည့်သွင်းကျင်းပခဲ့သည်။
အားကစားသမားအချင်းချင်း ချစ်ခင်ညီညွတ်စွာပူး​ပေါင်း​ဆောင်ရွက်​စေတတ်​သော အ​လေ့အကျင့်​ကောင်းများရရှိ​စေသည့် ခြင်းလုံးအားကစားနည်းကို ဂုဏ်ယူစွာတင်ဆက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဤအစီအစဉ်တွင် မြန်မာ့ဂုဏ်​ဆောင်ရွှေတံဆိပ်​ဆုရှင်များ၏ ​ဖျော်​ဖြေမှုနှင့်အတူ က​လေးငယ်များ၊လူငယ်များ၏ခြင်းလုံးကစားမှုများ တင်ဆက်ထားသည်။
ဆက်လက်ပြီး "ဆင်ရတနာအက" ကိုတင်ဆက်ခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း​ဒေသတွင် ဆင်ရတနာအကကို ယခုထက်တိုင်မြတ်နိုးစွာတင်ဆက်​နေကြသည်။
ထူးခြားလှ​သော လက်မှုပညာ အရုပ်ကြီးများနှင့် ရိုးရာအကတို့ကို တန်ဖိုးထားတတ်ကြ​စေရန်တင်ဆက်ခဲ့သည်။
စတုတ္ထ​မြောက်အဖြစ် "​ရောင်စုံပန်းများ၏မြစ်​ကြေးမုံ" အစီအစဉ်ဖြင့်တင်ဆက်ခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ ​မြောက်ဖျားပိုင်းရှိမြင့်မားလှ​သော ​ရေခဲ​တောင်ကြီးများနှင့် မြန်မာနိုင်ငံ​တောင်ဖျားပိုင်းရှိ ကျယ်​ပြောလှ​သောပင်လယ်ပြာကြီးများကို မြစ်ကြီးများဖြင့်ဆက်သွယ်ထားသည်။
တိုင်းရင်းသားများအားလုံး၏ ဖြစ်တည်မှု၊ယဉ်​ကျေးမှု၊စည်းလုံးညီညွတ်မှု၊စုစည်း​နေထိုင်မှုများကို မြစ်ကြီးများက ပုံပြင်တစ်ပုဒ်သဖွယ်​ပြောပြ​နေပုံကို တင်ဆက်ထားသည်။
​နောက်ဆုံးအ​နေဖြင့် "ထာဝရမြန်မာ"ကိုတင်ဆက်ခဲ့သည်။
တိုင်းရင်းသားလူမျိုးများနှင့်ဖွဲ့စည်းတည်​ထောင်ထားသည့် မြန်မာနိုင်ငံကြီးအတွင်းတွင် တစ်​မြေတည်း​နေတစ်​ရေတည်း​သောက် အတူတကွလက်တွဲ​နေထိုင်ခဲ့ကြ​သောတိုင်းရင်းသားတို့၏ ချစ်ကြည်​သွေးစည်းမှုကို ဂုဏ်ပြုတင်ဆက်ထားသည်။
ဤအစီအစဉ်တွင် အမျိုးသား​တေးသံရှင်တစ်ဦးနှင့်အတူ ​တေးသံရှင်နီနီခင်​ဇော်မှ တင်ဆက်ခဲ့သည်။
ထို့​နောက်ပထမပိုင်းအစီအစဉ် ပြီးဆုံးခဲ့သည်။
အစီအစဉ်၃အရ အားကစားသမားများဝင်​ရောက်လာကြသည်။
အလံကိုင်တပ်ဖွဲ့မှပထမဆုံးဝင်​ရောက်လာအပြီး နိုင်ငံ​တော်ဘင်ခရာတပ်ဖွဲ့၏ဦး​ဆောင်ချီးတက်မှုနှင့်အတူ အားကစားအဖွဲ့ချုပ်အသီးသီးမှ အားကစားသမားများဝင်​ရောက်လာကြသည်။
၂၇ကြိမ်​မြောက်အ​ရှေ့​တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲတွင် အားကစားနည်း​ပေါင်း၃၃မျိုးကိုကျင်းပခဲ့ပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်နိုင်ငံအသီးသီးမှအားကစားသမား​ပေါင်း ၄၆၄၂ဦးပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။
​ရေကူးအားကစားမှစ၍ ဝူရှုးအားကစားအထိ အားကစားနည်းတစ်မျိုးစီလိုက်ဝင်​ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
​နောက်ဆုံးတွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဂုဏ်ကိုမြှင့်တင်​ပေးခဲ့ကြ​သော မြန်မာ့အားကစားသမားရွှေတံဆိပ်ဆုရှင် ၈၅ဦးမှဦးစွာဝင်​ရောက်လာကြသည်။
ထို့​နောက် ​ငွေတံဆိပ်ဆုရှင် ၆၂ဦး၊​ကြေးတံဆိပ်ဆုရှင် ၈၅ဦးတို့ အသီးသီးဝင်​ရောက်လာကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် သမ္မတကြီး၊ဇနီးနှင့်တကွ ပရိသတ်များအားလုံးက တခဲနက်ကြိုဆိုအား​ပေးခဲ့ကြသည်။
​နောက်ဆုံးတွင် အာဆီယံနိုင်ငံများကို ကိုယ်စားပြု​သော လာဘ်​ကောင်အသီးသီးတို့ဝင်​ရောက်လာသည်။
အစီအစဉ်၄အရ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာအိုလံပစ်​ကော်မတီဥက္ကဋ္ဌကိုယ်စား အဖွဲ့ဝင် မစ္စတာအွန်ဆမ်းမြိုင်မှ မြန်မာနိုင်ငံအမျိုးသားအိုလံပစ်ကော်မတီဥက္ကဋ္ဌ၊၂၇ ကြိမ်မြောက် အရှေ့တောင်အာရှ အားကစားပြိုင်ပွဲကျင်းပရေးဦးစီးကော်မတီဥက္ကဋ္ဌ အားကစားဝန်ကြီးဦးတင့်ဆန်းထံသို့ ၂၇ကြိမ်​မြောက်အ​​ရှေ့တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲကို ​အောင်မြင်စွာကျင်းပနိုင်ခဲ့သည့်အထိမ်းအမှတ်လက်​ဆောင်​ပေးအပ်ခဲ့သည်။
အစီအစဉ်၅အရ မြန်မာနိုင်ငံအမျိုးသားအိုလံပစ်ကော်မတီဥက္ကဋ္ဌ၊၂၇ ကြိမ်မြောက် အရှေ့တောင်အာရှ အားကစားပြိုင်ပွဲကျင်းပရေးဦးစီးကော်မတီဥက္ကဋ္ဌ၊အားကစားဝန်ကြီးဌာန ပြည်​ထောင်စုဝန်ကြီးဦးတင့်ဆန်းမှ ၂၇ကြိမ်​မြောက်အ​ရှေ့​တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲ ပိတ်ပွဲဆိုင်ရာများကိုရှင်းလင်းတင်ပြခဲ့သည်။
ဝန်ကြီးက ယခုအချိန်မှာ ၂၇ကြိမ်​မြောက်အ​ရှေ့​တောင်အာရှအားကစားပြိုင်ပွဲကို ​အောင်မြင်စွာကျင်းပခဲ့ပြီးဖြစ်၍ ယခုအချိန်တွင် ပိတ်ပွဲကိုကျင်းပ​နေ​ကြောင်း၊ပြိုင်ပွဲဝင် အားကစားသမားများအ​နေဖြင့်ဂုဏ်သိက္ခါအပြည့်နှင့်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့​ကြောင်း၊ပြိုက်ပွဲဝင်အသင်းများသည် ဘာသာစကား၊ရိုးရာဓ​လေ့များမတူ​သော်လည်း ချစ်ခင်ရင်းနှီးမှုနှင့် စည်းလုံးစွာပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့၍ အာဆီယံနိုင်ငံများ၏စည်းလုံးမှုကို​တွေ့နိုင်​ကြောင်း၊ဒိုင်၊ဂျူရီများ အားကစားသမားများ၊ကူညီ​ပေးခဲ့ကြ​သော မိတ်​ဆွေနိုင်ငံများကို ဦးစီး​ကော်မတီကိုယ်စား​ကျေးဇူးတင်​ကြောင်း​ပြောကြားခဲ့သည်။