kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
အာဒိလ် နှင့် အဒီးလ် တို့သည် Adl မှဆင်းသက်လာသော အမျိုးသားအမည်များဖြစ်ပြီး မူဆလင်လောကနှင့် အာရပ် တခွင်တွင်ရေပန်းစားသော အမည်များ ဖြစ်သည်။
အစ္စလာမ့်ဥပဒေတွင် thumb|တရားရေးရာအုပ်ထိန်းသူများ၊ ဝန်မင်းများ၊မင်းသားများ၊ နယ်စားများ နှင့်ဘုရင်များအတွက် တရားရေးမူအရင်းအမြစ်များ (Usman dan Fodio) အစ္စလာမ့်ဥပဒေပညာများတွင် အစောပိုင်းအယူအဆဖော်ထုတ်သူ များသည် Adl ကို တစ်ဦးချင်းစာရိတ္တဆိုင်ရာရှုဒေါင့်တစ်ခုအဖြစ် ရည်ညွှန်းအသုံးပြုကြသည်။
အဘူလ်ဟစနုလ်မဝါရ်ဒီ, ဘာသာပြန် Wafaa H. Wahba. The Ordinances of Government. ဂါးနက်တ်ဖြန့်ချိရေးကုမ္ပဏီ, ၂၀၀၀ခုနှစ်. ဤရှုဒေါင့်သည် တည်ကြည်စွာ အကောင်း ဆုံးဘာသာပြန်ထားသည်။
သို့သော် ယနေ့ခေတ်၏ သာသနာ့သုတေသီအများစုသည် Adl ကို တရားမျှတမှုဟူသည့် အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုနေကြသော်လည်း သာသနာ့ပညာရှင်များ မည်သို့အသုံးပြုကြသည်ကို သိနိုင်ရန် ပို၍တိကျစွာလေ့လာရန် လိုအပ်သည်။
အစ္စလာမ့်ဓမ္မပညာတွင် Adl သည် အစ္စလာမ်တွင် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ တရားမျှတမှုအ တွက်အသုံးပြုသော စကားလုံးတစ်လုံးဖြစ်သည်။
ဤဝေါဟာရ၏ အယူအဆသည် ရှီအာနှင့် စွန္နီအကြား ကွဲပြားမှုရှိသည်။
အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် ပင်ကိုစရိုက်အရ အကောင်းနှင့် အဆိုးကြားကွာ ခြားမှုကို ယုတ္တိဗေဒဆန်ဆန် သိနားလည်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ လွတ်လပ် သောဆန္ဒသည်လည်း အပြည့်အဝဖြစ်သည်ဟု ရှီအာများကယုံကြည်ကြသည်။
၎င်းနှင့်ဆန့်ကျင်လျက် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် ဤဗျာဒိတ်တော်၊ ကုရ်အာန်ကျမ်းတို့ကို အဆိုးအကောင်းခွဲခြားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းအဖြစ် သေချာပေါက်လိုအပ်သည့်အပြင် အမျိုးသားများအနေဖြင့် လက်ခံခြင်းတွင် လွတ်လပ်မှုရှိသည်ဟု စွန္နီများက ယုံကြည်ကြသည်။
မိသားစုအမည် တော်ဝင်မိသားစုအမည်ဖြစ်သည့် ဂုဏ်သရေရှိအသုံးအနှုန်းများမှ Adl ၏ မူလအရင်းအမြစ်အား ၁၉ရာစုနှောင်းပိုင်းကာလရှိ အီရန်နိုင်ငံသား ရှေ့နေများကို မျိုးရိုးပတ်သက်မှုဖြင့် ဆက်စပ်၍ အမည်ပေးခဲ့ကြသည်။
အထူးသဖြင့် ထိုရှေ့နေများမှာ ဟားဂျ်မီရ်ဇာဟုစိုင်းန် (ဟုစိုင်းန်ရှားဟ်ဟုထင်ရှားသည်)ဂုဏ်ပုဒ်မှာ အဒ်လုလ်မုလ်က်(နိုင်ငံ၏တရားတော်)၊ ဆိုင်ယိဒ်မီရ်ဇာအိဘ်ရာဟီးမ်ခလီးလ် ဂုဏ်ပုဒ်မှာ ရုက်နုလ်အိဒါလဟ် (တရားရေးမဏ္ဏိုင်)နှင့် မီရ်ဇာမုစ်သွဖာခေါန်အာဒိလ် ဂုဏ်ပုဒ်မှာမန်ဆွူးရုလ်စလ်သွနဟ်(ဧကရာဇ်၏အောင်မြင်မှု) တို့ဖြစ်ကြသည်။
အီရန်နိုင်ငံ ခေတ်သစ်အရပ်ဘက်ဥအဒေရေးဆွဲသူ ဒုတိယမုစ်သွဖာအာဒိလ်သည် ပါလီမန်အတည်ပြုဖွဲ့စည်းချိန်ဖြစ်သည့် ၁၉၀၃- ၁၉၀၅ခု အီရန်နိုင်ငံ တော်လှန်ရေးပြီးချိန်တွင် ဟကီးကသုလ်မဒနီး(အရပ်ဘက်ရပိုင်ခွင့်)ကို မူကြမ်းရေးသားခဲ့ပြီး ယခုတိုင် လက်ရှိအစိုးရများ ကျင့် သုံးနေကြရသည်။
ကိုးကားချက်များ ပြင်ပလင့်များ Adl ၏ အသံထွက် သင်၏နာမည်ကိုနှစ်သက်ပါသလား။
ကုရ်အာန်သမိုင်းတွင် အတိတ်သမိုင်းကြောင်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း၊ ကုရ်အာန် စုစည်းတည်းဖြတ်ခြင်း၊ ဗျာဒိတ်ေတာ် ကျရောက်ချိန်မှ နှစ်ပေါင်း ၁၄၀၀အထိရေးသားခြင်းနှင့် နောက်ပိုင်းခေတ်သစ်တွင်ထုတ်ဝေခြင်း စသည့်အကြောင်းအရာများပါဝင်သည်။
သို့ေသာ် သို့သော်ယနေ့တိုင် တစ်အုပ်မျှပင်ရှာမတွေ့ခဲ့ပါ။
ဒီ مصحفها အချိန်မှအတည်ပြုဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းနှင့်အမြတ္စကြည့်ဖို့ رونوشتهای ပုဂ္ဂိုလ်ရေးကိုကြည့်။
သာ အသက်အရွယ်၏အမူတွေ၊စသည်တို့ကို။
၊ အမျိုးမျိုးသောအသံဖမ်းအကောင်းဆုံး-အာရဗီစာသား။
ဤသည်၏မွတ္ထားမႈမ်ားကိုအ رونویسکننده နှင့်လည်းပိုင်ရှင်၏တော်မူတတ်၏၊စသည်တို့ကို။
ယုံကြည်။
သက်ဆိုင်ရာေလ့လာစရာများ ကုရ်အာန်၏ရှေးကျသောလက်ရေးမူများ ကုရ်အာန်နှင့် စာအုပ်ဆိုင်ရာအဖြစ်အပျက်များ အစ္စလာမ်သာသနာမှတမန်တော်များ အမျိုးအစား-ကုရ်အာန်၏လက်ရေးမူများ အမျိုးအစား-ကုရ်အာန်ကျမ်းဆိုင်ရာလေ့လာမှုများ ကုရ်အာန်ကျမ်းဆိုင်ရာအချိန်တိုင်းတာမှု တမန်တော်များအကြောင်း မှတ်စုများ ကိုးကား အရင်းအမြစ်များ မဟ်မူးဒ်ေရာ်မီေယာရ်၊ ကုရ်အာန်သမိုင်း အမီးရ်ကဘီးရ်ဖြန့်ချိေရး၊ သတ္တမအကြိမ်၊ ၁၃၈၅ခု။
ဘဟာအုဒ္ဒီးန် ခိုရမ်ေရှာ်ဟီးကုရ်အာန်စွယ်စုံကျမ်း။
ဝီကီတွင်ေဝမျှသူများ. «ဝီကီအင်္ဂလိပ်ဘာသာအပိုင်းတွင်စစ်ေဆးပြီး၊ ပြင်ပကိုးကားမှု ကုရ်အာန်သမိုင်းကျမ်းစာစုများနှင့် သုေတသနအဖွဲ့၏ ဒစ်ဂျစ်တယ်စာကြည့်တိုက် နှင့် မအာရိေဖအဟ်လုလ်ဘိုင်းသ် ဖြန့်ချိရေး။
ဆန်စဉ်ရာ ကျည်ပွေ့မလိုက်နိုင် ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
(စဉ်ရာမဟုတ်ပါ။
စင်ရာဖြစ်ရပါမယ်။
) ရှင်းလင်းချက် မောင်း၌ တပ်ဆင်ထားသော ကျည်ပွေ့သည် ဆုံမှ စဉ်ထွက်သမျှ ဆန်စေ့များ၏နောက်သို့ လိုက်၍မထောင်းနိုင်သကဲ့သို့ ပင်မကိစ္စကို လွှတ်ပြီး နှီးနွယ်ရာ အသေးအမွှားကိစ္စများနောက်သို့ လိုက်၍ မလုပ်နိုင်ချေ။
မူလရင်းမြစ် "သံကျောက်ကျည်ပွေ့၊ ဆန်စဉ်ရာငါမရွေ့၊ကွေ့ကွေ့ကောက်ကောက်၊ မိုက်ဉာဏ်ပေါက်တိုင်း၊ ရောက်မိရောက်ရာ၊ နားကလောအောင် မပြောသာ။
" [၁၁၈၁] ဒေဝ။
၃၀-၃၁။
"ဆန်စဉ်ရာ ကျည်ပွေ့လိုက်ဆိုသလို ဟိုက ဆူရင် ဟိုလိုက်လုပ်၊ ဒီက ဆူရင် ဒီလိုက်လုပ် ဆိုသလို ဖြစ်နေတဲ့အပြင်..." [၁၃၀၉] ဗိုလ်ချုပ်မိန့်။
ဆန်ပေးမှ ဆေးရ ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက် မိမိက ဆန်ပေးမှ သူ့ထံက ဆေးရွက်ရနိုင်သကဲ့သို့ မိမိက အပေးရှိမှ သူ့ထံက အရရှိသည်။
မူလရင်းမြစ် "ဆန်ပေးမှ ဆေးရတာ၊ ငါတို့ကို အလကားပေးထားတာ မဟုတ်ဘူး။
" [၁၃၁၇] စာဗိမာန်၊ ၃၊ ၁၂။
ဆိုလိုရင်တူညီသည့်စကားပုံ သမီးပေးမှ သမက်ရ နှင့် အတူတူဖြစ်သည်။
အတ္တကာမပါရိစရိယသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ စောင့်ထိန်းလိုက်နာကြရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည် သံဃာဒိသိသ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
သမိုင်း မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူနေချိန် ဖြစ်၏။
တစ်ခုသောနံနက်တွင် အသျှင်ဥဒါယီသည် သပိတ်ကို ယူဆောင်ကာ လင်သေဆုံးပြီးသော မိန်းမ၏ နေအိမ်သို့ ချဉ်းကပ်၍ ထိုင်နေ၏။
ထိုမိန်းမသည် အလွန်တရာ လှ၏၊ ရှုချင်ဖွယ် ဖြစ်၏။
ထိုအမျိုးသမီးသည် အသျှင်ဥဒါယီကို ရိုသေစွာရှိခိုးပြီးလျှင် “အသျှင်ဘုရား အလိုရှိရာကို အမိန့်ရှိတော်မူပါ။
တပည့်တော်သည် အသျှင်ဘုရားအား သင်္ကန်း၊ ကျောင်း၊ ဆေးအသုံးအဆောင်တို့ကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်” ဟု လျှောက်၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဥဒါယီသည် ထိုအရာတို့သည် မိမိအတွက် မခဲယဉ်းပေ။
စွမ်းနိုင်ပါက ခဲယဉ်းသော အရာဝတ္ထုကို လှူပါဟု ဆို၏။
အမျိုးသမီးသည် မည်သည့်အရာနည်းဟု မေးမြန်းရာ အသျှင်ဥဒါယီက မေထုန်အမှု ဖြစ်ကြောင်းပြောပြ၏။
ထို့နောက် အမျိုးသမီးသည် “အသျှင်ဘုရား ကြွပါ” ဟု ဆိုကာ တိုက်ခန်းသို့ဝင်ကာ ထဘီကိုချွတ်၍ ညောင်စောင်း ‘ခုတင်’ ပေါ် ပက်လက် အိပ်၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဥဒါယီသည် အမျိုးသမီးထံ ချဉ်းကပ်၍ “အဘယ်သူသည် ယုတ်မာဆိုးရွား မကောင်းသော အနံ့ရှိသော ဤအရာဝတ္ထုကို သုံးသပ်လိမ့်မည်နည်း” ဟု ဆိုကာ တံတွေထွေး၍ ထွက်ခွာသွား၏။
ထိုအခါ အမျိုးသမီးသည် အသျှင်ဥဒါယီနှင့် ပတ်သက်၍ ရဟန်းတို့အား ကဲ့ရဲ့၏။
ထိုအကြောင်းကို ရဟန်းတို့သည် ကြားသိရသဖြင့် မြတ်စွာဘုရားအား လျှောက်ထားကြ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား စုဝေးစေပြီးလျှင် အသျှင်ဥဒါယီအား မေးမြန်း၏။
အသျှင်ဥဒါယီသည် ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ ဖြေကြား၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်ဥဒါယီအား များစွာသော အကြောင်းတို့ဖြင့် ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။
ထို့နောက် ရဟန်းတို့အား အောက်ပါအတိုင်း လိုက်နာစောင့်ထိန်းကြစေရန် သိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။
သိက္ခာပုဒ် “အကြင် ရဟန်းသည် ရာဂဘီလူး ပူးဝင်အပ်သည်ဖြစ်၍ ဖောက်ပြန်သော စိတ်ဖြင့် မိန်းမ၏ အထံ၌ မိမိ အလိုရှိအပ်သော ကာမဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်း၏ ကျေးဇူးကို ပြောဆိုငြားအံ့၊ ‘နှမ အကြင်မိန်းမသည် အကျင့်သီလရှိသော ကောင်းသော တရားရှိသော မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်လေ့ရှိသော ငါကဲ့သို့သော သူကို ထိုမေထုန်အမှုဖြင့် လုပ်ကျွေးရာ၏၊ ဤလုပ်ကျွေးခြင်းသည် လုပ်ကျွေးခြင်းတကာတို့တွင် အမြတ်ဆုံးပေတည်း’ ဟု မေထုန်နှင့် စပ်သော စကားဖြင့် ပြောဆိုငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဆန်မရှိ အစားကြီး ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက် ဆန်မရှိဘဲ အစားကြီးသူကဲ့သို့ မိမိ၌ အခြေအနေမရှိဘဲ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ပြုမူပြောဆိုသည်။
မူလရင်းမြစ် "ဆန်မရှိ အစားကြီးဆိုတာလို ပိုတာနှင့် လိုတာနှစ်ခုမှာ လိုတာက များပြားပြီး မော်ကြကြွားကြနှင့်..." ၁၂၉၆ ဒဂုန်၊ ၁၆၁။
"ဂုဏ်ကြီးပကာသနနှင့် ပူဇော်မိပါလျှင် ဆန်မရှိ အစားကြီး ဟူသကဲ့သို့ လည်းကောင်း၊ ငွေတစ်ပဲနှင့် ငါးကြင်းခေါင်း ကိုင် ဟူသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊" ၁၂၈၀-ခန့် ထိလက်စွဲ၊ ဒု။
ကာယသံသဂ္ဂသိက္ခာပုဒ်သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ စောင့်ထိန်းလိုက်နာရန် ပညတ်ခဲ့သည့် သံဃာဒိသိသ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
"ဝိနည်းပိဋက" အရှင်ဥဒါယီ၏ ကျောင်း မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
ထိုအချိန်တွင် အရှင်ဥဒါယီသည် တော၌ ကျောင်းဆောက်၍ နေ၏။
ထိုကျောင်းသည် အလွန်လှပကာ ရှုချင်ဖွယ် ဖြစ်၏။
လူများစွာတို့သည် အရှင်ဥဒါယီ၏ ကျောင်းကို ကြည့်ရှုရန် လာကြကုန်၏။
ပုဏ္ဏားတစ်ယောက်သည် ဇနီးနှင့်အတူ အရှင်ဥဒါယီ၏ ကျောင်းသို့ လာရောက်ကြည့်ရှု၏။
ပုဏ္ဏားသည် အရှင်ဥဒါယီအား ကျောင်းကို ကြည့်ရှုရန် ခွင့်တောင်း၏။
ထို့နောက် ကျောင်းအတွင်း ပုဏ္ဏားသည် ဝင်၏။
ပုဏ္ဏား၏ နောက်မှ အရှင်ဥဒါယီသည်လည်း ဝင်၏၊ ပုဏ္ဏေးမသည်လည်း ဝင်၏။
ထို့နောက် အခန်းတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေစဉ် အရှင်ဥဒါယီသည် ပုဏ္ဏေးမ၏ အင်္ဂါကြီးငယ်တို့ကို ကိုင်တွယ်သုံးသပ်၏။
ထို့နောက် အသျှင်ဥဒါယီအား ပုဏ္ဏားသည် နှုတ်ဆက်ကာ ပြန်သွား၏။
"ဝိနည်းပိဋက" သိက္ခာပုဒ်ပညတ်ခြင်း နှုတ်ဆက်၍ ပြန်သွားသော် ပုဏ္ဏားကြီးသည် “ဘုရား၏ အနွယ်တော်ရဟန်းတို့သည် မြင့်မြတ်ကြပေသည်။
တောထဲ၌လည်း နေကြပေသည်။
အရှင်ဥဒါယီသည်လည်း မြင့်မြတ်ပေသည်။
အရှင်ဥဒါယီသည်လည်း တောထဲ၌ နေကြပေသည်” ဟု ပုဏ္ဏေးမကြီးကို ပြောကြား၏။
ထိုအခါ ပုဏ္ဏေးမကြီးသည် “အရှင်ဥဒါယီသည် အဘယ်မှာ မြင့်မြတ်ပါသနည်း” ဟု ပြောကာ မိမိ၏ အင်္ဂါကြီးငယ်တို့အား ကိုင်တွယ်သုံးသပ်ကြောင်းကို ပုဏ္ဏားကြီးကို ပြောပြ၏။
ထိုအခါ ပုဏ္ဏားကြီးသည် ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ရဟန်းတို့ကို ကဲ့ရဲ့၏။
ထိုအကြောင်းကို ရဟန်းတို့သည် သိကြကုန်၏။
ရဟန်းတို့မှတစ်ဆင့် မြတ်စွာဘုရားရှင်ကို လျှောက်ထားကြ၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့ကို စုဝေးစေပြီးလျှင် အရှင်ဥဒါယီအား မေးမြန်း၏။
အသျှင်ဥဒါယီလည်း ဝန်ခံ၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် အရှင်ဥဒါယီအား ကဲ့ရဲ့တော်မူကာ အောက်ပါသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။
"ဝိနည်းပိဋက" သိက္ခာပုဒ် “အကြင်ရဟန်းသည် ရာဂဘီလူး ပူးဝင်အပ်သည် ဖြစ်၍ ဖောက်ပြန်သော စိတ်ဖြင့် မာတုဂါမနှင့် အတူတကွ ကိုယ်လက်နှီးနှောခြင်းသို့ ရောက်ငြားအံ့။
လက်ကို ကိုင်ခြင်းသို့လည်းကောင်း၊ ဆံထုံးကို ကိုင်ခြင်းသို့လည်းကောင်း၊ တစ်ပါးပါးသော အင်္ဂါကြီးငယ်ကို သုံးသပ်ကိုင်တွယ်ခြင်းသို့လည်းကောင်း ရောက်ငြားအံ့။
ထိုရဟန်းအား ‘’’သံဃာဒိသိသ်အာပတ်’’’ သင့်၏၊ ဤသို့ ပြကြကုန်လော့“ ဟု မိန့်တော်မူ၏။
"ဝိနည်းပိဋက" ဖြတ်ထုံးများ ကိုးကား Category:ရဟန်းဝိနည်းများ။
ဆန်ရင်း နာနာဖွပ် ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက် ဆန်ကွဲ ဆန်နုပ် ဖြစ်သွားသော ဆန်သည် ဖွပ်စရာမလို၊ ဆန်ရင်းကိုသာလျှင် ဖြူသည်ထက်ဖြူအောင် နာနာဖွပ်ရသကဲ့သို့ ဆုံးမစရာရှိလျှင် ရင်းနှီးပြီး ကောင်းဖို့အလားအလာရှိသူကို ဖိ၍ဆုံးမသည်။
မူလရင်းမြစ် "ဆန်ရင်း နာနာဖွပ်ဟူသကဲ့သို့ ကိုယ့်တပည့်ဖြစ်ဖူးသော မောင်သက်တင် နှလုံးလှဖို့ရာ် ဆုံးမစာပုဒ် လျင်ခုပ်တောက်တပို စပ်ဆိုတော်မူသည်မှာလည်း..." [၁၂၈၇] တိုးတက်ရေး၊ ၂၁။
"ဆန်ရင်းကို နာနာဖွပ်ရတယ်ဆိုတဲ့ စကားလို ကျွန်တော်တို့ထဲက ဖောက်ပြန်လာရင်တော့ သူများတကာတွေထက် ပိုပြီး ရက်ရက်စက်စက် ဆုံးမရလိမ့်မယ်။
" [၁၃၁၅] ပြည်သား၊ ၃၊ ၉၅။
ဆပ်ပြာကောင်းလို့ ခေါင်းပေါင်းဖြူ ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက် ခေါင်းပေါင်းဖြူသည်မှာ ဖွတ်လျှော်သူတော်၍မဟုတ်ဘဲ ဆပ်ပြာကောင်းသောကြောင့်သာလျှင် ဖြစ်သကဲ့သို့ ဟန်ကျပန်ကျဖြစ်နေခြင်းမှာ ပြုလုပ်သူ၏ အစွမ်းအစသတ္တိကြောင့်မဟုတ်ဘဲ အထောက်အပံ့ကောင်းရှိခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
မူလရင်းမြစ် "အရွေးခံရတာ လူစွမ်းလို့မထင်နဲ့၊ ဆပ်ပြာကောင်းလို့ ခေါင်းပေါင်းဖြူတာပါလို့ ဆိုလိုက်ပါတယ်။
[၁၃၄၁] ရွှေရိုး၊ ပ။
ဆုံမတတ်ဘဲ နှမ်းဖတ်ကြိုက် ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက် ဆီဆုံလှည့်ရန်မျှ မတတ်ပါဘဲနှင့် နှမ်းဖတ်ကိုမူ ကြိုက်သော နွားကဲ့သို့ လုပ်ငန်းအတွက် ဘာမျှ အထောက်အကူ မပြုနိုင်ပါဘဲလျက် ထိုလုပ်ငန်းမှ ရရှိသည့် အခွင့်အရေးကိုမူ ခံစားလိုသည်။
မူလရင်းမြစ် "ဆုံမတတ်ဘဲ နှမ်းဖတ်ကြိုက်။
" [၁၃၄၉] တောင်လယ်၊ ၁၈၊ ၉။
ဆယ့်နှစ်မှုပေါ်မှာ ရေကြည်တော်ထပ် ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက် ဆယ့်နှစ်မှုမင်းတိုင်းတာဝန်ပေါ်တွင် ထပ်ဆင့်၍ ရေကြည်တော်တာဝန် တိုးပြန်သကဲ့သို့ မူလကတာဝန်များပြားရသည့်အပေါ်တွင် နောက်ထပ်တာဝန်တိုးလာပြန်သည်။
ဆိုလိုရင်းတူညီသည့်အခြားစကားပုံ ဘူးလေးရာ ဖရုံဆင့် နှင့်အတူတူဖြစ်သည်။
ဆွမ်းခူး မျက်နှာမရ၊ ဆွမ်းလောင်း မျက်နှာမရ ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက် ဆွမ်းခူးခပ်ပေးသော အလုပ်ကို လုပ်ရာတွင်လည်း မျက်နှာကောင်းမရ၊ ဆွမ်းလောင်းသောအလုပ်ကို လုပ်ရာတွင်လည်း မျက်နှာကောင်းမရဖြစ်သကဲ့သို့ မည်သည့်အလုပ်တာဝန်ကိုလုပ်လုပ် အပြစ်တင်မလွတ် ဖြစ်သည်။
မူလရင်းမြစ် "သူ သဘောမကျရှိခဲ့လျှင် ငါ၌ ဆွမ်းခူး မျက်နှာမရ၊ ဆွမ်းလောင်းမျက်နှာမရ ဆိုသလို ရှိချေမည်။
ဆွမ်းခံရင်း ငှက်သင့် ဟူသည်မှာ မြန်မာစကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းလင်းချက် ဆွမ်းခံထွက်မြဲထွက်စဉ် အလိုလို ငှက်ဖျားသင့်သကဲ့သို့ ရိုးရိုး ပြုမြဲပြုမူနေထိုင်စဉ် အလိုလို အမှုရောက်လာသည်။
မူလရင်းမြစ် "ကျုပ်မှာ သက်သက် ဆွမ်းခံရင်း ငှက်သင့်နေတာပဲ၊ ကိုယ့်အလုပ်ကလေးနဲ့ ကိုယ်နေမိရင် အကောင်းသား၊ ခင်ဗျားအဖေနဲ့ ပေါင်းမိမှ အခုလို ဒုက္ခဖြစ်ရတာ။
" [၁၂၉၄] ဒဂုန်၊ ၁၂၊ ၁၃။
"သွားမကြည့်ပါနဲ့ဆိုတာ ပြောမရဘူး။
အခုတော့ ဆွမ်းခံရင်း ငှက်သင့်ခဲ့ပြီ မဟုတ်လား။
[၁၃၂၇] ကိုတံငါ။
၄၆၁။
ပေါ်တူဂီ အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း(, )သည် ပေါ်တူဂီနိုင်ငံအား ကိုယ်စားပြုသော အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်းဖြစ်ပြီး ၁၉၂၁ ခုနှစ်မှစ၍ နိုင်ငံအတွက် ပြိုင်ပွဲဝင်ခဲ့သည်။
ပေါ်တူဂီအမျိုးသား ဘောလုံးအသင်းသည် ပေါ်တူဂီနိုင်ငံ ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်(Portuguese Football Federation)၏ ဦးစီးကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ရှိသည်။
ရှင်မတောင်သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ရေစကြိုမြို့နယ်၊ ပုခန်းကြီးမြို့ဟောင်းဒေသပင် ဖြစ်သည်။
ရှင်မတောင်သည် ပင်လယ်ရေ မျက်နှာပြင်အထက် ၁၇၂၃-ပေ မြင့်သည်။
ရှင်မတောင်ဟု ဆိုလိုက်ပါက ရှင်မတောင်သနပ်ခါးနှင့် တွဲ၍ မြင်ကြပေမည်။
မြန်မာပြည်ဝယ် ရွှေဘိုသနပ်ခါးကို ညွှန်းဆိုဖွဲ့ကြစဉ် ရှင်မတောင်သနပ်ခါးက လူသိမများကြသေးပေ။
တကယ်တော့ ရွှေဘိုသနပ်ခါးက ဝါဝါညက်ညက်လို့ ဆိုပေမယ့် ရှင်မတောင်သနပ်ခါးက မွှေးရနံ့ပိုကာ အမှန်ပင်ညက်ညော သင်းပျံ့လှပေသည်။
ကံပွင့် အမွှေးတိုင် အောင်မြင်ကျော်ကြားပြီး နောက်ပိုင်းတွင်မှ ရှင်မတောင်သနပ်ခါးဟု စာဖွဲ့ညွှန်းဆို လာကြသည်။
.ဦးဌေးဝင်းမောင်(ရှေး-သု) ရေး၊ ကုခန်း သို့မဟုတ် ပုခန်း စာအုပ်မှ၊ စာ-၁၁ ကိုးကား Category:မကွေးတိုင်းဒေသကြီး။
သဉ္စရိတ္တသိက္ခာပုဒ်သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရသည့် သံဃာဒိသိသ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
သမိုင်းကြောင်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးနေတော်မူသောအချိန် ဖြစ်၏။
အသျှင်ဥဒါယီသည် သာဝတ္ထိမြို့ရှိ အိမ်များသို့ ချဉ်းကပ်တတ်သော ရဟန်း ဖြစ်လေ၏။
အသျှင်ဥဒါယီသည် ထိုအိမ်တို့၌ မယားမရှိသော သတို့သားကိုလည်းကောင်း၊ လင်မရှိသော သတို့သမီးကိုလည်းကောင်း တွေ့မြင်ပါက မိဘတို့ထံ၌ သတို့သမီး၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကိုလည်းကောင်း၊ သတို့သား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကိုလည်းကောင်း ပြောကြား၏။
ထိုသို့ဖြင့် အသျှင်ဥဒါယီသည် သတို့သား၊ သတို့သမီးတို့၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြောဆိုခြင်း၊ အောင်သွယ်ပေးခြင်းတို့ ပြုလုပ်ကာ လက်ထက်ထိမ်းမြာခြင်းတို့ကို ပြုစေ၏။
တစ်ခုသောအခါတွင် ဟူးရားကတော်ဟောင်းတစ်ယောက်၏ သမီးဖြစ်သူသည် အလွန်တရာ ချောမောလှပ၏။
ထို့ကြောင့် တက္ကတွန်း၏ တပည့်တို့သည် သမီးဖြစ်သူအား တောင်းယူရန် ကြိုးပမ်းကြ၏။
ထိုအခါ ဟူးရာကတော်ဟောင်းသည် လက်မခံဘဲ ငြင်းဆန်၏။
ထိုသို့ သမီးဖြစ်သူအား တောင်းရမ်းသည့်ကိစ္စအတွက် အခက်အခဲ ဖြစ်နေသည့်အတွက် အသျှင်ဥဒါယီထံ ချည်းကပ်၍ ထိုဟူးရားကတော်ဟောင်း၏ သမီးကို တောင်းပေးရန် ပြောဆို၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဥဒါယီသည် ဟူးရာကတော်အား သမီးဖြစ်သူကို ပေးရန် ပြောဆို၏။
ထိုအခါ ဟူးရာကတော်က မည်သူမည်ဝါမ မသိသဖြင့် မပေးစားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြော၏။
အသျှင်ဥဒါယီက မိမိနှင့် အသိများ ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားသဖြင့် ဟူးရားကတော်သည် သဘောတူ၏။
အာဇီဝက၏ တပည့်သည် ထိုအမျိုးသမီးအား ချွေးမအဖြစ် အသုံးပြု၏။
တစ်လလွန်သောအခါ ကျွန်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံ၏။
ထိုအကြောင်းကို သမီးဖြစ်သူမှ တစ်ဆင့် မိခင်သည်သိရှိလေ၏။
ဟူးရားကတော်နှင့် သမီးဖြစ်သူတို့သည် အသျှင်ဥဒါယီကို ကဲ့ရဲ့၊ ရှုတ်ချ၊ ပြစ်တင်ကြ၏။
ထိုအကြောင်းသည် ရဟန်းတို့ထံသို့ ရောက်ရှိသွား၏။
ထိုမှ တစ်ဆင့် မြတ်စွာဘုရားကို လျှောက်တင်ကြ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား စုဝေးစေ၏။
အသျှင်ဥဒါယီအား မေးမြန်း၏။
အသျှင်ဥဒါယီသည် ဟုတ်မှန်ကြောင်း ဝန်ခံ၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်ဥဒါယီကို များစွာသော အကြောင်းတို့ဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြီးလျှင် အောက်ပါသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူလေ၏။
သိက္ခာပုဒ် “အကြင်ရဟန်းသည် မိန်းမအားမူလည်း ယောက်ျား၏ အလိုကို မယားဖြစ်စေလိုသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ယောက်ျားအားမူလည်း မိန်းမ၏ အလိုကို လင်ဖြစ်စေလိုသောကြောင့်လည်းကောင်း အောင်သွယ်မှုကို ပြုငြားအံ့ ထိုရဟန်းအား သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သင့်၏” ဤသို့ ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဖြတ်ထုံးများ ကိုးကား Category:ရဟန်းဝိနည်းများ။
ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစာသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ စောင့်ထိန်းလိုက်နာရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည် သံဃာဒိသိသ်သိက္ခာပုဒ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သမိုင်း မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူ၏။
အသျှင်ဥဒါယီသည်လည်း တောကျောင်း၌ နေတော်မူ၏။
အသျှင်ဥဒါယီ၏ ကျောင်းသည် လွန်စွာလှပ၏။
အမျိးသမီးတို့သည် အသျှင်ဥဒါယီ၏ ကျောင်းကို လာရောက်ကြည့်ရှုကြ၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဥဒါယီသည် လာကြည့်သော အမျိုးသမီးတို့အား ကြည့်ရှုစေပြီးလျှင် ထိုမိန်းမတို့၏ ဝစ္စမဂ် ပဿမဂ်ကို ရည်ရွယ်၍ ကျေးဇူးကို ပြော၏၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း ပြော၏၊ တောင်း၏၊ မေး၏ အစရှိသည်ဖြင့် ပြောဆို၏။
ထိုအသျှင်ဥဒါယီသည် ရဟန်းတစ်ပါးအနေနှင့် မသင့်တော်သည့် စကားများ ပြောဆိုသည်ကို ရှက်ကြောက်တတ်သော အမျိုးသမီးတို့သည် ကဲ့ရဲ့ကြကုန်၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားထံ ဤအကြောင်းကို တိုင်ကြားလျှောက်ထား၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား စုဝေးစေကာ အသျှင်ဥဒါယီကို စစ်ဆေးမေးမြန်း၏။
အသျှင်ဥဒါယီသည်လည်း ဟုတ်မှတ်သည့်အတိုင်း ဖြေကြား၏။
သိက္ခာပုဒ် ပညတ်ခြင်း မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်ဥဒါယီအား များစွာသော အကြောင်းတို့ဖြင့် ကဲ့ရဲ့တော်မူကာ ရဟန်းတို့အား အောက်ပါအတိုင်း သိက္ခာပုဒ်ကို ပြတော်မူကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
“အကြင်ရဟန်းသည် ရာဂဘီလူးပူးဝင်အပ်သည် ဖြစ်၍ ဖောက်ပြန်သော စိတ်ဖြင့် မိန်းမကို ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသော စကားတို့ဖြင့် လုလင်ပျိုသည် မိန်းမပျိုကို မေထုန်နှင့် စပ်သောစကားတို့ဖြင့် ပြက်ရယ်ပြောဆိုသကဲ့သို့ ပြက်ရယ်ပြောဆိုငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းအား သံဃာဒိသိသ်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
right|thumb|မောက် နှင့် မောက်ပဒ် မောက်(စ်)ပဒ် သည် ကွန်ပျူတာတွင် အသုံးပြုသည့် မောက်(စ်) ထားရန်နှင့် ရွေ့လျားရာတွင် အသုံးပြုရန် ထားရှိသည့် မျက်နှာပြင် ဖြစ်သည်။
မောက်(စ်)ပဒ်အသုံးပြုပါက မောက်(စ်)၏ ရွေ့လျားမှုကို တိကျမှန်ကန်စွာ တိုင်းတာပေးနိုင်ပြီး တုန်ယင်မှုများ ဖြစ်နေခြင်းတို့လည်း မရှိနိုင်ပေ။
စားပွဲပေါ်တိုက်ရိုက်တင်၍ သုံးခြင်းထက် ပိုမိုကောင်းမွန်စေနိုင်သည်။
အကျိုးကျေးဇူးများ အသိသာဆုံးသော အကျိုးကျေးဇူး (၃) ခု ရှိ၏။
ပိုမိုလျင်မြန်ခြင်း၊ တိကျခြင်း၊ အသုံးပြုသူအား သက်သောင့်သက်သာ ရှိစေခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုမှာ စားပွဲခုံမျက်နှာပြင်အား လက်၊ မောက်တို့ဖြင့် ပွတါတိုက်ကာ အစင်းရာဖြစ်စေခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်သည်။
နောက်ထပ်အကျိုးတစ်ခုမှာ မောက်အောက်ရှိ ပွန်းပဲ့မှုများကို လျှော့ချနိုင်သည်။
ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပွိုင်တာ (pointer) ကို ထစ်ငေ့ါမှု ဖြစ်စေချင်းမှ လျော့ချနိုင်သည်။
အလင်းရောင်ဖြင့် လုပ်ဆောင်သည့် မောက်စ်များသည် ရွေ့လျားမှုကို စမ်းသပ်အာရုံခံနိုင်သည့် အာရုံခံကိရိယာ ပါရှိသည်။
ထို အာရုံခံကိရိယာများသည် အလုပ်လုပ်ဆောင်ရန် အထူးပြုလုပ်ထားသည့် မောက်ပဒ်များ လိုအပ်၏။
ခေတ်သစ်မောက်စ်များသည် ပြင်ညီစာရွက်နှင့် အခြားမျက်နှာပြင်များပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။
သို့သော် ထို‌မောက်စ်ကို အသုံးပြုသူများ (အထူးသဖြင့် ဂိမ်းကစားသူများ၊ ဒီဇိုင်းဖန်တီးသူများ နှင့် အခြားအသုံးပြုသူများ) သည် သက်သောင့်သက်သာ ရှိစေရန်၊ လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုနိုင်ရန်၊ တိကျမှန်ကန်မှု ရှိစေရန် နှင့် စားပွဲခုံ၏ မျက်နှာပြင် ပွတ်တိုက်မှုမရှိစေရန် အသုံးပြုကြသည်။
ရုရှား အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း()သည် ရုရှားနိုင်ငံအား ကိုယ်စားပြုသည့် ဘောလုံးအသင်းတစ်သင်းဖြစ်ပြီး ရုရှားနိုင်ငံ ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်()မှ ကွပ်ကဲသည်။
ရုရှားနိုင်ငံသည် ကမ္ဘာ့ဖလားအား ၁၀ ကြိမ်တိုင် ပါဝင်ကစားခွင့်ရခဲ့သော အသင်းတစ်သင်းဖြစ်ပြီး ၂၀၁၈ ခုနှစ်အတွက် ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲအား အိမ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကျင်းပပေးမည့်နိုင်ငံဖြစ်သည်။
ရုရှားသည် ဥရောပသမဂ္ဂ ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်ပြီး တိုက်ကြီးများအလိုက်ပြိုင်ပွဲကို ၁၉၆၀ ခုနှစ်တွင် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ(ရုရှားနိုင်ငံသည် ထိုနိုင်ငံအား ဆက်ခံသည့်နိုင်ငံဖြစ်သည်)ကိုယ်စားပြု ပထမဆုံးအကြိမ်ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။
ဆားဘီးယား အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း()သည် ဆားဘီးယားနိုင်ငံအား ကိုယ်စားပြုသော ဘောလုံးအသင်းဖြစ်ပြီး ဆားဘီးယားနိုင်ငံ ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်မှ အုပ်ချုပ်ကွပ်ကဲသည်။
ကုဋိကာရသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည် သိက္ခာပုဒ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
သမိုင်း မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိဟ်မြို့၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူနေချိန် ဖြစ်၏။
အာဠဝီတိုင်းသား ရဟန်းတို့သည် ကိုယ်တိုင်တောင်းအပ်သော အရာဝတ္ထုရှိကုန်သော (ဆောက်လုပ်သူ ဒါယကာ) အရှင်မရှိကုန်သော ကျောင်းကို အတိုင်းအထွာပမာဏ မရှိကုန်သော ကျောင်းတို့ကို ဆောက်လုပ်၏။
ထိုကျောင်းတို့သည် ဆောက်လုပ်ပြီးစီးခြင်းသို့ မရောက်ရှိဘဲ လိုအပ်သည့် လုပ်သား၊ ဆောက်၊ ပဲခွပ်၊ ပုဆိန်၊ ဓားမ အစရှိသည်ဖြင့် လိုအပ်သည့်အရာများကို တောင်းနေကြရ၏။
လူတို့သည် ရဟန်းတို့၏ အရိပ်နိမိတ်ပြကာ တောင်းခြင်းဖြင့် နှိပ်စက်သဖြင့် ရဟန်းတို့ကို မြင်လျှင် ထိတ်လန့်ကုန်၏။
အသျှင်မဟာကဿပသည် မိုးလပတ်လုံး လွန်သောအခါ အာဠဝီမြို့သွား ကြွလေ၏။
ထိုမြို့သို့ရောက်သော် အသျှင်မဟာကဿပသည် သပိတ်ကို ယူကာ ဆွမ်းလှည့်လည် ခံ၏။
လူတို့သည် အသျှင်မဟာကဿပကို မြင်လေသော် ရှောင်ဖယ်ပြေးကုန်၏၊ မျက်နှာလွှဲကုန်၏။
ဆွမ်းခံလှည့်လည်ပြီး၍ ဆွမ်းစားဇရပ်တွင် ဆွမ်းစား၏။
ထို့နောက် ရဟန်းတို့အား “ရဟန်းတို့ ယခင်က အာဠဝီမြို့သည် ဝပြော၏၊ ဆွမ်းအတွက် ရလွယ်၏။
သို့သော် ယခုအခါ အာဠဝီမြို့သည် ခေါင်းပါး၏။
ရခဲသော ဆွမ်းရှိ၏။
အဘယ်အတွက်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ရပါသနည်း” ဟု မေး၏။
ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် အသျှင်မဟာကဿပအား ဤအကြောင်းကို ဖြေကြားလျှောက်ထား၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်တွင် သီတင်းသုံးနေတော်မူပြီးနောက် အာဠဝီမြို့သို့ ကြွလာ၏။
ထို့နောက် အသျှင်မဟာကဿပသည် မြတ်စွာဘုရားအား ဤအကြောင်းအရာကို လျှောက်ထား၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် အာဠဝီမြိုသား ရဟန်းတို့ကို မေးမြန်းတော်မူ၏။
ရဟန်းတို့လည်း ဟုတ်မှတ်ကြောင်း ဝန်ခံဖြေကြား၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် အာဠဝီရဟန်ုတို့အား ကဲ့ရဲ့တော်မူပြီးလျှင် အောက်ပါအတိုင်း သိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။
သိက္ခာပုဒ် “ကိုယ်တိုင်တောင်းအပ်သော အရာဝတ္ထုဖြင့် (ဆောက်လုပ်သူ ဒါယကာ) အရှင်မရှိသော မိမိဟူသော ရည်ညွှန်းအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ရှိသော ကျောင်းကို ဆောက်လုပ်စေလိုသော ရဟန်းသည်ကား အတိုင်းအရှည် ပမာဏရှိသော ကျောင်းကို ဆောက်လုပ်စေအပ်၏။
ဤ (ဆိုလတ္တံ့) သည် ထိုကျောင်း၏ အတိုင်းအရှည် ပမာဏ ဖြစ်၏။
မြတ်စွာဘုရား၏ အထွာတော်ဖြင့် အလျား ဆယ့်နှစ်ထွာ၊ အနံ ခုနစ်ထွာတို့ ဖြစ်သည်။
ရဟန်းတို့ကို ကျောင်းရာကြားစေရန် ပင့်ဆောင်အပ်ကုန်၏။
ထိုရဟန်းတို့သည် (ပိုးရွခြပုန်းစသော) ဘေးရန်မရှိသော၊ လှည်းလှည့်လောက်သော ဥပစာ ရှိသော ကျောင်းရာကို ကြားအပ်ကုန်၏။
ရဟန်းသည် (ပိုးရွခြပုန်းစသော) ဘေးရန်ရှိသော၊ လှည်း လှည့်လည်လောက်သော ဥပစာမရှိသော ကျောင်းရာ၌ ကိုယ်တိုင်တောင်းအပ်သော အရာဝတ္ထုဖြင့် ကျောင်းကို ဆောက်လုပ်စေငြားအံ့၊ ရဟန်းတို့ကိုလည်း ကျောင်းရာကြားခြင်းငှါ မပင့်ဆောင်ငြားအံ့၊ အတိုင်းအထွာ ပမာဏကိုလည်း လွန်စေငြားအံ့ သံဃာဒိသိသက်အာပတ် သင့်၏” ဤသို့ ပြကြကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဒုဋ္ဌဒေါသသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည့် သံဃာဒိသိသ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
သမိုင်း အသျှင်ဒဗ္ဗ မြတ်စွာဘုရားသည် ရာဇဂြိုဟ်မြို့၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံး နေတော်မူ၏။
မလ္လမင်း၏ သားဖြစ်သော အသျှင်ဒဗ္ဗသည် အသက်ခုနစ်နှစ်မျှသာ ရှိသော်လည်း ရဟန်းကိစ္စပြီစီးသော ရဟန္တာ ဖြစ်၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဒဗ္ဗသည် ရဟန်းတော်များအတွက် အမှုကြီးငယ်ဆောင်ရွက်ရန် အကြံဖြစ်တော်မူ၏။
အသျှင်ဒဗ္ဗသည် ညချမ်းအချိန်တွင် တစ်ပါးတည်း ထ၍ မြတ်စွာဘုရားအား “အသျှင်ဘုရား တပည့်တော်သည် သံဃာတော်၏ အိပ်ရာနေရာကို ခင်းရမူ၊ ဆွမ်းတို့ကိုလည်း ညွှန်းရမူ ကောင်းမည်ဟု အကြံဖြစ်မိပါသည်” ဟု လျှောက်ထား၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် အိပ်ရာကို ခင်းရန်၊ ဆွမ်းကို ညွှန်းရန် မိန့်ကြား၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်ဒဗ္ဗအား ‘အိပ်ရာနေရာခင်းသူ၊ ဆွမ်းညွှန်းသူ’ ဟု သမုတ်ရန် မိန့်တော်မူ၏။
အိပ်ရာနေရာ ခင်းပေးခြင်း အသျှင်ဒဗ္ဗသည် ဈာန်ဝင်စားသော၊ ဝိနည်းဆောင်သော၊ တရားဟောဓမ္မကထိက ဖြစ်ကုန်သော အစရှိသဖြင့် ဝါသနာတူရာ ရဟန်းများကို တစ်နေရာတည်းတွင် အိပ်ရာ နေရာခင်းပေး၏။
အချို့ရဟန်းတို့သည် အခါမဲ့အချိန်တွင် လာကြကုန်၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဒဗ္ဗသည် တေဇောကသိုဏ်းဖြင့် ဈာန်ဝင်စားကာ အလင်းရောင်ဖြင့် အိပ်ရာနေရာ ခင်းပေး၏။
အချို့ရဟန်းတို့သည် အသျှင်ဒဗ္ဗ၏ တန်ခိုးကို ကြည့်ချင်သည့်အတွက် အိပ်ရာနေရာအား အဝေးရှိနေရာများတွင် ခင်းပေးရန် ပြော၏။
အသျှင်ဒဗ္ဗသည် တေဇောကသိုဏ်း ဝင်စားကာ ဈာန်ဖြင့် ရှေ့မှ သွား၏။
ရဟန်းတို့အား အိပ်ရာနေရာကို ခင်းပေး၏။
မေတ္တိယဘုမ္မဇကရဟန်းများ မေတ္တိယဘုမ္မဇကရဟန်းများသည် ဘုန်းကံနည်းပါးကုန်သည် ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် ပကတိအတိုင်းချက်ထားသော ပအုံးရည်လျှင် နှစ်ခုမြောက်ရှိသော ဆန်ကွဲထမင်းကိုသာ ရကြကုန်၏။
တစ်ခုသောအခါတွင် ကလျာဏဘတ္တိက ဒါယကာသည် အသျှင်ဒဗ္ဗထံ ချဉ်းကပ်၍ “မနက်ဖြန် တပည့်တော်တို့အိမ်တွင် ဆွမ်းကပ်ရန် အဘယ်ရဟန်းကို ညွှန်းပါသနည်း” ဟု မေး၏။
အသျှင်ဒဗ္ဗလည်း မေတ္တိယဘုမ္မဇကရဟန်းများကို ညွှန်းသည်ဟု ဖြေ၏။
ထိုအခါ ဒါယကာသည် နှလုံးမသာမယာဖြစ်ကာ မနက်ဖြန် ဆွမ်းအလို့ငှါ ပအုံးရည်လျှင် နှစ်ခုမြောက်သော ဆန်ကွဲထမင်းဖြင့် လုပ်ကျွေးပါဟု ကျွန်မအား ပြောဆို၏။
မေတ္တိယဘုမ္မဇကရဟန်းများသည် မနက်ဖြန်တွင် ဒါယကာ၏ အိမ်၌ ဆွမ်းရမည်ဖြစ်သဖြင့် ညဘက်တွင် အလိုရှိတိုင်း မအိပ်နိုင် ဖြစ်နေကြ၏။
မနက်ခင်း အချိန် အလှူအိမ်သို့ သွားသော် ဆန်ကွဲထမင်းဖြင့် လုပ်ကျွေး၏။
ထိုအခါ မေတ္တိယဘုမ္မဇကရဟန်းများသည် အသျှင်ဒဗ္ဗထံသို့ မနေ့က ဒါယကာသည် လာ၏။
ဒါယကာ၏ အလှူကို အသျှင်ဒဗ္ဗသည် ဖျက်ဆီးသည်ဟု ထင်ကာ နှလုံးမသာမယာ ဖြစ်နေကြ၏။
ထို့နောက် မေတ္တိယာဘိက္ခုနိမသည် ထိုရဟန်းတို့ထံ ချဉ်းကပ်လာကာ “အသျှင်တို့ ရှိခိုးပါ၏” ဟု သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြောဆိုပါသော်လည်း စကားပြန်မပြောချေ။
ထို့နောက် ရဟန်းတို့အား အဘယ်သို့ ပြုရပါမည်နည်းဟု မေး၏။
ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် မေတ္တိယာဘိက္ခုနိမအား မြတ်စွာဘုရားအား အသျှင်ဒဗ္ဗရဟန်းသည် အကျွန်ုပ်အား ဖျက်ဆီးပါသည်ဟု သွားရောက် လျှောက်ထားချေဟု မိန့်၏။
မေတ္တိယာဘိက္ခုနိမလည်း မြတ်စွာဘုရားအား သွားရောက် လျှောက်ထား၏။
အသျင်ဒဗ္ဗအား ဘိက္ခုနီမ ပြောသည်မှာ မှန်ပါသလားဟု မေးမြန်း၏။
“မြတ်စွာဘုရား သိတော်မူသည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်ဘုရား” ဟု ဖြေကြား၏။
သုံးကြိမ်တိုင် ဤကဲ့သို့ မေး၊ ဖြေ ပြု၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် ပြုလုပ်ပါက ပြုလုပ်သည်ဟု ဖြေရန်၊ မပြုလုပ်ပါက မပြုလုပ်ပါဟု ဖြေရန် မိန့်ကြား၏။
အသျှင်ဒဗ္ဗသည် မေထုန်အကျင့်ကို မပြုကျင့်ကြောင်း ဖြေကြား၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် မေတ္တိယာဘိက္ခုနီမအား အသွင်ကို ဖျက်ဆီးကြရန် ရဟန်းတို့ကို ပြော၏။
ခိုင်းစေသော ရဟန်းတို့ကိုလည်း စိစစ်မေးမြန်း၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် ကျောင်းတော်သို့ ဝင်၏။
ရဟန်းတို့သည် ဘိက္ခုနီမအား အသွင်ကို ဖျက်ဆီးကြ၏။
ထိုအခါ ခိုင်းစေသော ရဟန်းတို့သည် “ဘိက္ခုနီမတွင် အပြစ်မရှိပါ။
မိမိတို့တွင်သာ အပြစ်ရှိသည်။
ဘိက္ခုနီမအား မဖျက်ဆီးပါလင့်” ဟု ပြောဆို၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဒဗ္ဗအား အခြေအမြစ်မရှိသော ပါရာဇိကအာပတ်ဖြင့် စွပ်စွဲသည်မှာ မှန်ပါသလားဟု မေး၏။
မှန်သည်ဟု ဖြေကြား၏။
မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း ထိုရဟန်းတို့ကို ကဲ့ရဲ့တော်မူကာ အောက်ပါအတိုင်း သိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။
သိက္ခာပုဒ် အကြင်ရဟန်းသည် ရဟန်းကို ဒေါသဖိစီးဖျက်ဆီးလိုသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ မနှစ်လိုသည်ဖြစ်၍ အခြေအမြစ်မရှိသော ပါရာဇိကအာပတ်ဖြင့် ထိုရဟန်းကို ဤမြတ်သော အကျင့်မှ ရွေ့လျောစေနိုင်ရာ၏ဟု ကြံ၍ စွပ်စွဲ ဖျက်ဆီးငြားအံ့။
ထိုမှ နောက်အခါ၌ (သူတစ်ပါးတို့) မေးစိစစ်အပ်၍သော်လည်းကောင်း၊ မစေ မစိစစ်ဘဲသော်လည်းကောင်း ထိုအဓိကရုဏ်းသည်လည်း အခြေအမြစ် မရှိသည်ဖြစ်အံ့ စွပ်စွဲသောရဟန်းသည်လည်း အပြစ်ဒေါသကို ဝန်ခံအံ့ ထိုရဟန်းအား သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သင့်၏” ဟု မြတ်စွာဘုရားသည် မိန့်တော်မူ၏။
ဝိဟာရကာရသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည့် သံဃာဒိသိသ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
သမိုင်း မြတ်စွာဘုရားသည် ကောသမ္ဗီမြို့၊ ဃောသိတာရုံကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူချိန် ဖြစ်၏။
အသျှင်ဆန္န၏ အလုပ်အကြွေးသူကြွယ်သည် ကျောင်းဆောက်လုပ်လှူဒါန်းမည့်အကြောင်း လျှောက်ထား၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဆန္နသည် မြို့၊ ရွာနိဂုံးတို့ ပူဇော်အပ်သော နတ်ကွန်းသစ်ပင်ကို ဖြတ်စေ၏။
ထိုအခါ လူတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် နတ်ကွန်းသစ်ပင်ကို ဖြတ်ဘိသနည်းဟု ကဲ့ရဲ့၏၊ အပြစ်တင် ပြောဆိုကြ၏။
ထိုစကားသည် အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့ထံသို့ ရောက်ရှိသွား၏။
ထို့နောက် ရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားအား လျှောက်ထားကြကုန်၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်ဆန္နအား မေးမြန်းရာ ဟုတ်မှန်ကြောင်း ဖြေကြား၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်ဆန္နအား ကဲ့ရဲ့တော်မူကာ အောက်ပါ သိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၏။
သိက္ခာပုဒ် “(ဆောက်လုပ်သူ ဒါယကာ) အရှင်ရှိသော မိမိဟူသော ရည်ညွှန်းအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ရှိသော ကြီးသောကျောင်းကို ဆောက်လုပ်စေလိုသော ရဟန်းသည် ရဟန်းတို့ကို ကျောင်းရာကို ကြားခြင်းငှါ ပင့်ဆောင်အပ်ကုန်၏။