kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
အိမ်ရှေ့ဝန်ရာထူးအပြင် အိမ်ရှေ့ အတွင်းဝန် အိမ်ရှေ့ဝင်းမှူး အိမ်ရှေ့အနောက်ဝန်ရာထူးများလည်း ရှိကြရာ အိမ်ရှေ့ဝန်ကပင် ကြီးကြပ်အုပ်ချုပ်ရဟန် ရှိသည်။
ကုန်းဘောင်ခေတ် အိမ်ရှေ့ဥပရာဇာများ ကုန်းဘောင်ခေတ်တွင် အိမ်ရှေ့ဥပရာဇာအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံရသူများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
အလောင်းမင်းတရား (၁၇၅၂-၁၇၆ဝ) - သားတော် ဒီပဲယင်းမင်းသား မောင်လှောက် (၁၇၅၄-၁၇၆ဝ) ဒီပဲယင်းမင်း (၁၇၆ဝ-၁၇၆၃) - ညီတော် မြေဒူးမင်းသား မောင်ရှ (၁၇၆၃) မြေဒူးမင်း (၁၇၆၃-၁၇⁠၇၆) - သားတော်စဉ့်ကူးမင်းသား မောင်ရဲလှ (၁၇⁠၇၄-၁၇⁠၇၆) စဉ့်ကူးမင်း (၁၇⁠၇၆-၁၇၈၂) - မရှိ ဖောင်းကားစားမောင်မောင် (၁၇၈၂) - မရှိ ဗဒုံမင်း (၁၇၈၂-၁၈၁၉) - (၁) သားတော် ရွှေတောင်မင်းသား မောင်ပေါ် (၁၇၈၃-၁၈ဝ၉) (၂) မြေးတော်စစ်ကိုင်းမင်းသား မောင်ဇင်(၁၈ဝ၉-၁၈၁၉) စစ်ကိုင်းမင်း (၁၈၁၉-၁၈၃၇) - မရှိ (စကြာမင်းသားလေးအား အိမ်ရှေ့ ဥပရာဇာဟုလည်း ဆိုကြသည်။
) သာယာဝတီမင်း (၁၈၃၇-၁၈၄၆) - ပုဂံမင်းသား မောင်လူကလေး (၁၈၄၅-၁၈၄၆) ပုဂံမင်း (၁၈၄၆-၁၈၅၂) - လှိုင်မင်းသား (၁၈၅၂-) မင်းတုန်းမင်း (၁၈၅၃-၁၈၇၈) - ညီတော်ကနောင်မင်းသား မောင်ကောက်(၁၈၅၃-၁၈⁠၈၆) သီပေါမင်း - မရှိ ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ အိမ်ရှေ့ဝန် ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ အိမ်ရှေ့ဝန်များအနက် မြေဒူးမင်း (ဆင်ဖြူရှင်) (၁၇၆၃-၁၇⁠၇၆) လက်ထက် သားတော်အိမ်ရှေ့ မင်းသား မောင်ရဲလှအတွက် ခန့်အပ်ခံရသော အိမ်ရှေ့ဝန်မှာ နေမျိုးကျော်စွာဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။
အိမ်ရှေ့ဝန် နေမျိုးကျော်စွာ၏ သားမောင်မြတ်မှာ အလောင်းမင်းတရား၏ ခယ်မ မယ်လွန်းစံ သမီးနှင့် လက်ဆက်ခဲ့သူ ဖြစ်၏။
အိမ်ရှေ့မင်း ဦးပေါ်၏ အိမ်ရှေ့ဝန်များ ဗဒုံမင်း (ဘိုးတော်ဘုရား) နန်းတက်စ ၁၀ ဇူလိုင် ၁၇၈၃ ခုနှစ်တွင် သားတော်ဦးပေါ်အား အိမ်ရှေ့ဥပရာဇာအရာ ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က အိမ်ရှေ့ဝန်များအဖြစ် နေမျိုးကျော်ထင်သီဟသူ၊ နေမျိုးသီရိဇေယစည်သူတို့ကို ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
အိမ်ရှေ့ဝန်နေမျိုးကျော်သီဟသူဘွဲ့ခံ ဦးတာသည် ၁၇၈၄ ခုနှစ်တွင် အိမ်ရှေ့မင်း ရခိုင်သို့ ချီတက်စဉ်က စစ်ကဲအဖြစ်လိုက်ပါခဲ့ဖူး၏။
ထို့ပြင် ၁၇၉၂ တွင် ယိုးဒယားသို့ စစ်ချီစဉ်ကလည်း လိုက်ပါ စစ်မှုထမ်းခဲ့ရသည်။
သူ၏သမီး ရှင်ရွှေမိမှာလည်း အိမ်ရှေ့မင်း ဦးပေါ်၏ ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ပါးဖြစ်၏။
၂၉ မတ်လ ၁၈၀၉ ခုနှစ်တွင် အိမ်ရှေ့မင်းဦးပေါ် ကွယ်လွန်သွားသည်။
အိမ်ရှေ့မင်း ဦးဇင်၏ အိမ်ရှေ့ဝန်များ အိမ်ရှေ့မင်း ဦးပေါ် ကွယ်လွန်သွားသောအခါ ဗဒုံမင်းက ဦးပေါ်၏သား (မြေးတော်) စစ်ကိုင်းမင်းသာ ဦးဇင်အား ၆ ဧပြီ ၁၈၀၉ ခုနှစ်တွင် အိမ်ရှေ့ဥပရာဇာအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပါသည်။
ထိုစဉ် အိမ်ရှေ့ဝန်ဟောင်း ဦးတာအား အိမ်ရှေ့ဝန်အရာ ဆက်လက်ခန့်အပ်ခဲ့သည့်အပြင် မကြာမီ ဝန်ကြီးရာထူးအရာ ဆက်လက်ခန့်အပ်ခံခဲ့ရ၏။
သို့သော် ၃၀ ဩဂုတ်လ ၁၈၁၂ ခုနှစ်တွင် မသင့်မတင့် ကြံစည်၍ စီရင်ခံခဲ့ရသည်။
၁၅ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၈၁၄ ခုနှစ်တွင် မဏိပူရသို့ စစ်ချီတက်လာသောအခါ အိမ်ရှေ့မင်းနေမျိုးဇေယသူ ဖြစ်နေပြီး စစ်ကဲအဖြစ်လိုက်ပါ စစ်မှုထမ်းခဲ့ရ၏။
၁၄ ဧပြီ ၁၈၁၅ ခုနှစ်တွင် ဂင်္ဂါမြစ်ရေသယ်ယူသည့် အခမ်းအနားကျင်းပရာ၌မူ အိမ်ရှေ့ဝန်နေမျိုးကျော်စွာ နှင့် နေမျိုးသီဟသူဘွဲ့ခံ ဦးနဲတို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။
ရန်တမိတ်ကျော်ထင်ဘွဲ့ခံ ဦးမှိုင်း (ရေစကြိုခုံတော်)သည်လည်း အိမ်ရှေ့စံ စစ်ကိုင်းမင်းသား၏ ဝန်ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါသည်။
ကနောင်မင်းသားကြီး၏ အိမ်ရှေ့ဝန်များ ၁၇ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၈၅၃ ခုနှစ်တွင် မင်းတုန်းမင်းနန်းတက်လာစဉ် ညီတော်ကနောင်မင်းသားကြီး ဦးကောက်အား အိမ်ရှေ့ဥပရာဇာအရာခန့်အပ်ခဲ့သည်။
အိမ်ရှေ့ဝန်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသူမှာ မင်းကြီးမဟာကျော်ထင်ဘွဲ့ခံ နတ်မောက်မြို့စား ဦးသင် ဖြစ်သည်။
အိမ်ရှေ့ဝန်ဦးသင်သည် ၁၈၅၃ ခုနှစ်တွင် တောင်ပြုန်းကြီးကို နှောင့်ယှက်တိုက်ခိုက်သည့် ဗိုလ်လန်းနှင့် အဖွဲ့အားသွားရောက် နှိမ်နင်းခဲ့ရသည်။
၁၈၅၅ ခုနှစ် မေလတွင် မိုးတားမြို့ စားမင်းကြီး မဟာမင်းခေါင်ကို အိမ်ရှေ့ဝန်အရာထပ်မံခန့်အပ်လိုက်ရာ အိမ်ရှေ့ဝန်နှစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။
၁၈၅၅ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် ဟင်နရီယူးလ်၏ သံအဖွဲ့လာရောက်စဉ် အိမ်ရှေ့ဝန် မိုးတားမြို့စား ကြိုဆိုရေးအဖွဲ့၌ ပါဝင်ခဲ့၏။
၁၈၅၇ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် ကျွဲဆင်းကန်ကျိုးပေါက်ရာ အိမ်ရှေ့ဝန် နတ်မောက်မြို့စား ဦးသင်ဦးဆောင်၍ မြင်းမြေတောင်ဘက်ကျေးရွာ နေသူများနှင့် သွားရောက်ပြုပြင်ခဲ့ရသည်။
၄ ဩဂုတ်လ ၁၈၆၆ ခုနှစ်တွင်လည်း အိမ်ရှေ့ဝန် ဦးသင် တောင်တွင်းကြီးသို့ သွားရောက်ခဲ့ရသည်။
မြင်ကွန်း မြင်းခုံတိုင် အရေးအားသွားရောက်နှိမ်နင်းရန် အမိန့်တော်အရ ချီတက်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
အိမ်ရှေ့စံ ကနောင်မင်းသားကြီးလက်ထက်၌ပင် စုန်းမြို့စားမင်းကြီး မဟာတရဖျားကို အိမ်ရှေ့ဝန်အရာခန့်အပ်ခဲ့သည်။
သူ၏ သမီးခင်ငွေမှာ အိမ်ရှေ့စံကနောင် မင်းသားကြီး၏ အဆောင်ရအိမ်ရှေ့မိဖုရား စုန်းမြို့စား ဖြစ်သည်။
အရွက်ဝန် အရွက်ဝန်သည် ရွှေမြို့တော် မြို့တွင်းမြို့ပြင် ရပ်စု၊ ကွက်စုများအတွင်း ကိုယ်ရေပြားရောဂါ ဖြစ်ပွားနေသူများအား ကူးစက်ပြန့်ပွားမှုမရှိစေရေး၊ ရွှေကြက်ယက်ပင်လယ်ပြင်၊ အရှေ့ဖျားကျေးရွာတို့၌ စုစည်းနေရာချထားရေး စသည့်တာဝန်များကို လုပ်ဆောင်ရသူဖြစ်သည်။
အရွက်ဝန်သည် လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို အလုပ်ခေါင်း၊ အကွက်ခေါင်းတို့နှင့် ညှိနှိုင်းတိုင်ပင် လုပ်ဆောင်ရသည်။
ဗဒုံမင်း လက်ထက် အရွက်ဝန်ရာထူးနှင့် ပက်သက်၍ အထောက်အထားများစွာ မတွေ့ရှိရပါ။
ဗဒုံမင်း( ဘိုးတော်ဘုရား ) (၁၇၈၂ - ၁၈၁၉ ) လက်ထက်တွင် အရွက်ဝန် အဖြစ် နေမျိုးနန္ဒသူရကို ခန့်အပ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရ၏။
အရွက်ဝန် နေမျိုးနန္ဒသူရသည် ၁၁ နိုဝင်ဘာ ၁၇၈၅ ခုနှစ်တွင် ယိုးဒယားသို့ စစ်ချီရာတွင် တပ်တစ်တပ်အား အုပ်ချုပ်လိုက်ပါ စစ်မှုထမ်းခဲ့ရကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
စစ်ကိုင်းမင်းနန်းတက်စ စစ်ကိုင်းမင်း ( ဘကြီးတော် ) နန်းတက်စ ၁၈၁၉ ခုနှစ်တွင် ကျော်သူနရာအား အရွက်ဝန် ရာထူးပေးအပ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ၅ စက်တင်ဘာ ၁၈၁၉ ခုနှစ်တွင် အရွက်ဝန် ကျော်သူနရာအား ရာထူးမှထုတ်ပယ်ကာ ဂုတ္တပုဏ္ဏယက္ခအာဠာဝကကဝေအား အရွက်ဝန်အရာ ခန့်အပ်ခဲ့၏။
ယင်းနောက်ပိုင်းတွင် အရွက်ဝန်ရာထူးနှင့် ပက်သက်၍ အထောက်အထားမတွေ့ရတော့ပေ။
အရွက်ဝန် ဦးအုံ သီပေါမင်း ( ၁၈၇၈ - ၁၈⁠၈၅ ) လက်ထက်တွင် အရွက်ဝန်အဖြစ် သံတောင်ဆင့် ဦးအုံအား ခန့်အပ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရ၏။
အသည်ဝန်ရာထူးသည် ရှေးအခါက မင်းမှုထမ်းမဟုတ်သည့် သာမန်အရပ်သားနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည့် ကိစ္စရပ်များကို ဆောင်ရွက်ရသူဖြစ်သည်။
အသည်ဝန်သည် လွှတ်တော်အတွင်း ဝန်ကြီးလေးပါး၏ တောင်ဘက်တစ်ခန်းခြားတွင် မြင်းစုကဝန်ကြီး၏ နောက်နေရာ၌ ထိုင်ရသူဖြစ်သည်။
သို့ဖြစ်၍ ဝန်ထောက်များထက် အဆင့်မြင့်သူဟု မှတ်ယူရ၏။
သို့သော် ဝန်ထောက်များကဲ့သို့ အခွင့်အာဏာရှိသူမဟုတ်ဘဲ အသည်၊ အလာ ၊ ကပ္ပါး ၃ မျိုးတို့ကိုသာ ဆင့်ဆိုနိုင်သည်။
ဤတွင် အသည် ၊ အလာနှင့် ကပ္ပါးဟူသော ဝေါဟာရများမှာ အဓိပ္ပာယ်ကွဲပြားမှုရှိသည်။
နယ်မြေကျေးရွာအတွင်း ထာဝရနေထိုင်သည့် မင်းမှုထမ်းမဟုတ်သူကို အသည် ၊ တစ်နယ်တစ်ကျေးမှ လာရောက်နေထိုင်သည့် မင်းမှုထမ်းမဟုတ်သူကို ကပ္ပါး ( ဝင်နေဟူ၍လည်း ခေါ်ပါသည် ) အသည်နှင့်ကပ္ပါး ပေါင်း၍ ဖွားမြင်သူကို အလာဟူ၍ခေါ်ဆိုသည်။
ညောင်ရမ်းခေတ် အသည်ဝန် အသည်ဝန်ရာထူးကို ညောင်ရမ်းခေတ်ဦး ကာလကပင် တွေ့ရှိရ၏။
ညောင်ရမ်းမင်းလက်ထက် ၂၄ စက်တင်ဘာ ၁၅၉၈ ရက်စွဲပါ အမိန့်တော်၌ပင် အသည်ဝန်ဟူသော ဝေါဟာရကို တွေ့ရှိရပြီး ဖြစ်သည်။
အစောဆုံးဘွဲ့အမည်သိရှိရသူ အသည်ဝန်မှာ တနင်္ဂနွေမင်း ( ၁၇၁၄-၁၇၃၃) လက်ထက် ခန့်အပ်ခံရသူ သီရိဇေယသင်္ခရာ ဖြစ်ဟန်ရှိသည်။
မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိ ( ၁၇၃၃ - ၁၇၅၂ ) မင်းလက်ထက်တွင် ဦးသီဟဆိုသူအား အသည်ဝန် အဖြစ်ခန့်အပ်ခဲ့၏။
အသည်ဝန် ဦးသီဟသည် ဝန်ကြီးရာထူးဖြင့်ပါ အမှုထမ်းရွက်ခဲ့သဖြင့် အသည်ဝန်ကြီးဟု အမည်တွင်ခဲ့သည်။
အသည်ဝန်ကြီး ဦးသီဟသည် မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိမင်း ပဲခူး ဟံသာဝတီသို့ လိုက်ပါသွားရစဉ် အတူပါခဲ့သူဖြစ်၏။
အလားတူ ဝန်ကြီး ပဒေသရာဇာသည်လည်း အသည်ဝန်ရာထူး ရရှိခဲ့ဖူးသည်ဟုဆိုသည်။
ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ အသည်ဝန်တစ်ဦးမှာ ဦးလွန်ဖြစ်သည်။
မင်းစိတ္တရာဇာ၏ သားဖြစ်သူ အသည်ဝန်ဦးလွန်သည် အလောင်းမင်းတရားနှင့် သားတော် ဒီပဲယင်းမင်း (နောင်တော်ကြီး)တို့လက်ထက်၌ အမှုထမ်းခဲ့သူဖြစ်ဟန်ရှိသည်။
ထိုကာလအတောအတွင်း၌ပင် ဦးသာအား အသည်ဝန်အရာခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ဦးသာသည် အလောင်းမင်းတရား၏ မြင်းရည်တက် ၆၈ ဦးဝင်ဖြစ်ပြီး မြေဒူးမင်း (ဆင်ဖြူရှင်) နန်းတက်စ ၁၇၆၃ ခုနှစ်၌ ဝန်ကြီးရာထူး တိုးမြှင့်ခန့်အပ်ခံခဲ့ရသဖြင့် အသည်ဝန်ကြီးဟူ၍ အမည်ထင်ရှားခဲ့သည်။
ဘွဲ့အမည်မှာ မဟာသီဟသူရဖြစ်သည်။
အသည်ဝန်ကြီး ဦးသာမှာ ၁၇⁠၇၆ ခုနှစ် စဉ့်ကူးမင်း နန်းတက်စတွင် အသည်ဝန်ကြီး ရာထူးဖြင့် ဆက်လက်အမှုထမ်းရွက်ခဲ့၏။
သို့သော် စဉ့်ကူးမင်းလက်ထက် များမကြာမီကာလ၌ပင် ဘုရင်မင်းမြတ် အမျက်တော် ရှကာ ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခဲ့ရသည်။
လစ်လပ်သွားသော အသည်ဝန်ရာထူးကို မင်းကြီးဇေယျသူဘွဲ့ခံ ဦးသာဝအား ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ဦးသာဝမှာလည်း ဝန်ကြီးရာထူးခန့်အပ်ခံရပြန်ရာ အသည်ဝန်ကြီးဟု အမည်တွင်ခဲ့ပြန်၏။
ဗဒုံမင်းလက်ထက် ဗဒုံမင်း (ဘိုးတော်ဘုရား) နန်းတက်စ ၁၇၈၂ ခုနှစ်တွင် မင်းမဟာအား အသည်ဝန်ရာထူးခန့်အပ်ခဲ့၏။
၂၃ နိုဝင်ဘာ ၁၇၈၃ ခုနှစ် အခမ်းအနားတစ်ခုတွင် အသည်ဝန်မင်းဟာအမည်ကိုရပြီး သူ့အား နေမျိုးဇေယကျော်သူက ဆက်ခံခဲ့သည်။
သူသည် ၂၄ ဇွန် ၁၇၈၆ ခုနှစ်တွင် ဝန်ကြီးရာထူးရရှိခဲ့သည်။
အသည်ဝန်နေမျိုးဇေယကျော်သူအား မဟာမင်းလှကျော်စွာဘွဲ့ခံ ဦးရွှဲက ဆက်ခံခဲ့ပြန်ပါသည်။
အသည်ဝန်ဦးရွှဲသည် တစ်နှစ်ခန့်သာ အမှုထမ်းခဲ့ပြီး ၁၇၈၇ ခုနှစ်တွင် ပင်းတလဲမင်းသားအရေး၌ ပါဝင်ပက်သက်မှုဖြင့် ရာထူးမှထုတ်ပယ်ခံခဲ့ရသည်။
အသည်ဝန်သားအဖ ဦးရွှဲအား အသည်ဝန်ရာထူးမှထုတ်ပယ်လိုက်သောအခါ လစ်လပ်သွားသော အသည်ဝန်ရာထူးကို နေမျိုးဇေယကျော်သူဘွဲ့ခံ ဦးမြတ်ဖောအား ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ဦးမြတ်ဖောသည် မကြာမီ ကနောင်မြို့စား ဝန်ကြီးအရာရရှိခဲ့သဖြင့် အသည်ဝန်ကြီးဟု အမည်တွင်ခဲ့သည်။
အသည်ဝန် ဦးမြတ်ဖောမှာ မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိမင်းလက်ထက် အသည်ဝန်ကြီးဖြစ်ခဲ့သူ ဦးသီဟ၏ သားဖြစ်သည်။
အသည်ဝန်ကြီး ဦးမြတ်ဖော ကွယ်လွန်သွားသောအခါ သားဖြစ်သူ ဦးရွှေပုအား မဟာဇေယျသူရ ဘွဲ့ဖြင့် အသည်ဝန် ရာထူးခန့်အပ်ခဲ့ပြန်ပါသည်။
ဦးရွှေပုသည် မုတ်ဆိတ်မွေးများ ထူထပ်စွာပေါက်ရောက်နေသူဖြစ်သဖြင့် အသည်မုတ်ဆိတ်ဟု အမည်တွင်ခဲ့သည်။
အသည်ဝန်ရာထူး အပြောင်းအလဲ ဗဒုံမင်းလက်ထက်၌ပင် အတွင်းဝင် နေမျိုးသီဟကျော်သူဘွဲ့ခံ ဦးစံလှအား အသည်ဝန်ရာထူး ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
အသည်ဝန် ဦးစံလှအား မဟာကျော်ထင်ဘွဲ့ခံ ဦးမြတ်ကျော်က ရာထူးဆက်ခံခဲ့ပြန်၏။
အသည်ဝန်ဦးမြတ်ကျော်မှာ တပယင်းမြို့ ကိုးသင်းအဝင် ကြခပ်ရွာဇာတိဖြစ်ပြီး နောင်ရတနာပုံမဟာရာဇဝင်တော်ကြီးစာအုပ်ပြုစုသူ ကန္ဒီစစ်ကဲမင်းထင်ရာဇာ၏ အဘိုးတော်စပ်သူဖြစ်သည်။
စစ်ကိုင်းမင်းလက်ထက် ၁၈၁၉ ခုနှစ်တွင် စစ်ကိုင်းမင်း (ဘကြီးတော်) နန်းတက်လာပြီးနောက် ဦးမြတ်ကျော်ကိုပင် မင်းကြီးမဟာကျော်ထင်ဘွဲ့ဖြင့် အသည်ဝန်ရာထူးဆက်လက်ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
အသည်ဝန်မင်းကြီး မဟာကျော်ထင်သည် ၁၈၂၄ ခုနှစ် ဘိသိက်မင်္ဂလာအခမ်းအနားအပြီးတွင် ရွှေစလွယ် ၉ သွယ် အပါအဝင် အဆောင်အရွက်များ ပေးအပ်ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်။
မကြာမီ ဝန်ထောက်ရာထူးပါ ပေးအပ်ခံရသဖြင့် အသည်ဝန်ထောက်ဟုအမည်တွင်ခဲ့သည်။
၁၀ မေ ၁၈၂၄ ခုနှစ်တွင် ဒွါရာဝတီမင်းသား၏တပ် ရန်ကုန်စစ်မျက်နှာသို့ စစ်ချီတက်စဉ် အသည်ဝန်မှာ မဟာအတုလသီဟသူဘွဲ့ခံ ဦးအေးဖြစ်နေပြီး စစ်ကဲအဖြစ်လိုက်ပါစစ်မှုထမ်းခဲ့ရသည်။
ထိုအတောအတွင်း အသည်ဝန်ရာထူး အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ခဲ့ပြန်ပါသည်။
၂ အောက်တိုဘာ ၁၈၅၂ ခုနှစ်တွင် ငြိမ်းချမ်းရေးကိစ္စ ဆွေးနွေးကြသောအခါ အသည်ဝန်မဟာသီရိကျော်ထင် တက်ရောက်ခဲ့ကြောင်းတွေ့ ရှိရ၏။
အသည်ဝန် ဦးညို သာယာဝတီမင်း ( ၁၈၃၇ - ၁၈၄၆ ) နန်းတက်စတွင် မင်းကြီးမဟာကျော်ထင်ဘွဲ့ခံ ဦးမြတ်ကျော်ကို ခေတ္တမျှအသည်ဝန်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သေး၏။
သို့သော် မကြာမီ နေမျိုးစည်သူဘွဲ့ခံ ဦးညိုအား အသည်ဝန်အဖြစ် ပြောင်းလဲခန့်အပ်ခဲ့သည်။
မကြာမီ နေမျိုးစည်သူအား မင်းကြီးမဟာစည်သူဘွဲ့ဖြင့် ငဇွန်ရွာစားဝန်ထောက်အရာ ခန့်အပ်လိုက်ရာ အသည်ဝန်ထောက်ဟူ၍ အမည်တွင်ခဲ့သည်။
အသည်ဝန်ထောက်မင်းကြီးမဟာစည်သူဘွဲ့ခံ ဦးညိုသည် ၁၈၄၁ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် သာယာဝတီမင်း ရန်ကုန်သို့ စုန်ဆင်းစဉ် အကူလိုက်ပါခဲ့ရပြီး ရန်ကုန်၌ ရှိနေစဉ်အတွင်း ရွှေတိဂုံစေတီတော်တွင် ဆည်းလည်းလှူဒါန်းခဲ့သေး၏။
အသည်ဝန်ထောက်ဦးညိုသည် ၁၈၄၅ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် ပန်းတဉ်းဝန်ထောက်နှင့်အတူ ရွှေတိဂုံစေတီတော်၌ ချိတ်ဆွဲလှူဒါန်ရန် ခေါင်းလောင်းသွန်းလုပ်ခဲ့ရာ ပြီးစီးဖြင့် တင်လှူရသည်။
ယင်းနောက် ၄ ဒီဇင်ဘာ ၁၈၄၅ ခုနှစ်တွင် ဗားကရာဆရာတော်အား သာသနာပြုခန့်စဉ် ဝန်ထောက်အသည်ဝန်မင်းကြီး မဟာစည်သူက ပြန်တမ်းအမိန့်လွှာကို ဆက်အပ်ခဲ့ရသည်။
ရတနာပုံခေတ် အသည်ဝန် ပုဂံမင်းလက်ထက် အသည်ဝန်အမည်ကို မသိရပေ။
မင်းတုန်းမင်းနန်းတက်စ ၁၆ ဇွန် ၁၈၅၄ ခုနှစ်တွင် ဘိသိက်မင်္ဂလာအခမ်းနားကျင်းပခဲ့ပြီးနောက် အသည်ဝန်အား မဟာသီဟသူရဘွဲ့ ပေးအပ်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိရ၏။
မင်းတုန်းမင်းလက်ထက် အသည်ဝန်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသူမှာ ဦးကြီးဖြစ်သည်။
အသည်ဝန်ဦးကြီးသည် အသည်မုတ်ဆိတ်၏ သားဖြစ်ပြီး မျိုးဆက်လေးဆက်တိုင်တိုင် အသည်ဝန်ဖြစ်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။
၁၈၆၆ ခုနှစ် မြင်ကွန်း မြင်းခုန်တိုင် အရေးအခင်းအတွင်း အသည်းဝန်ဦးကြီး မြင်ကွန်လူများ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကိုခံခဲ့ရသေး၏။
ဦးကြီးသည် တိုင်းတာမြို့စား ဝန်ထောက်အရာကိုလည်း ရရှိခဲ့ရာ ဝန်ထောက်တော်မင်းကြီး မဟာသီဟသူရ ဟူ၍လည်းသိရှိကြ၏။
၁၈၆၉ ခုနှစ်တွင် ဦးကြီးကို ဝန်ကြီးရာထူးတိုးမြှင့်ပေးလိုက်ရာ အသည်ဝန်ကြီးဟူ၍ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။
အသည်ဝန်ကြီးဟူ၍ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။
အသည်ဝန်ကြီးသည် ၃ ဒီဇင်ဘာ ၁၈၆၉ ခုနှစ်တွင် သီဟိုဠ် (သီရိလင်္ကာ)မှ ပင့်ဆောင်လာသော ဗောဓိပင်အား ရွှေမြို့တော်တောင်ကျောင်းတိုက်အတွင်း သာသနာပိုင်ဆရာတော် ဦးဇေယျအား အမှူးထားလျက် မင်းညီမင်းသားများနှင့် အတူ စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။
မကြာမီ အသည်ဝန်ကြီး ဦးကြီး ကွယ်လွန်သွားရာ သူ၏နေရာတွင် အသည်ဝန်အဖြစ် စာရေးတော်ကြီး လှိုင်းတက်သာဂရ နှစ်မြို့ ဝန်မင်းကျော်မင်းထင် သီဟသူကို ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
၉ ဒီဇင်ဘာ ၁၈၇၃ ခုနှစ်ရက်စွဲပါ အမိန့်တော်တစ်ရပ်တွင် အသည်ဝန် မင်းကျော်မင်းထင် သီဟသူ၏ အမည်ကို တွေ့ရှိရ၏။
သီပေါမင်းလက်ထက် သီပေါမင်း နန်းတက်စ ၁၈၇၈ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် အသည်ဝန်အဖြစ် မင်းကြီးမင်းလှမဟာမင်းကျော်ရာဇာအား ခန့်အပ်ခဲ့ဟန်တူသည်။
၁၅ ဧပြီ ၁၈⁠၈၃ ခုနှစ်တွင် စန္ဒီထီးဖြူတော်အား မဟာမုနိသို့ ပင့်ဆောင်ရာ၌ အသည်ဝန် မင်းကြီးမင်းလှ မဟာမင်းကျော်ရာဇာ တက်ရောက်ခဲ့သည်။
သီပေါမင်းလက်ထက် နှောင်းပိုင်းကာ၌မူ အသည်ဝန်အဖြစ် မင်းကြီးမင်းခေါင်မဟာသီရိသခင်္ယာဘွဲ့ခံ ဦးသန့် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
တင်နိုင်တိုး၏ ဝန်တစ်ရာ စာအုပ် ၂၇-၅-၂၀⁠၀၉ ကိုးကား Category:ကုန်းဘောင်ခေတ် Category:မြန်မာ မှူးမတ်များ‎။
အက္ကပတ်မြင်းဝန်သည် အက္ကပတ်မြင်းတပ်စုကို အုပ်ချုပ်ကွပ်ကဲရသူ ဖြစ်သည်။
အလောင်းမင်းတရားလက်ထက် ၁၇၅၈ ခုနှစ်တွင် အာသံ ၊ မဏိပူရနယ်များကို သိမ်းပိုက်အောင်ခဲ့ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်လာခဲ့ကြသည့် မြင်းစီးကျွမ်းကျင်သူများအား အက္ကပတ်မြင်းတပ်ကို ဖွဲ့စည်းပေးခဲ့သည်။
သို့ဖြစ်၍ အက္ကပတ်မြင်းဝန်ရာထူးမှာ မဂိုအင်ပါယာဘုရင် အက္ကဘာ (Akkabar) နှင့် မည်သို့မျှ သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိပေ။
အက္ကပတ်မြင်းဝန်၏ လက်အောက်တွင် အက္ကပတ်မြင်း စာရေးများကိုလည်း ခန့်အပ်ထားရှိ၏။
ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ အက္ကပတ်မြင်းဝန်တပ်စုကို စတင်ဖွဲ့စည်းစဉ်က အက္ကပတ်မြင်းဝန်ရာထူး မရှိသေးဘဲ မြင်းတပ်ဗိုလ်အဆင့်မျှသာ ထားရှိခဲ့ဟန် တူသည်။
ဗဒုံမင်း (ဘိုးတော်ဘုရား) လက်ထက်တွင်မူ အက္ကပတ်မြင်းဝန်အဖြစ် အထင်အရှား ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
အက္ကပတ်မြင်းဝန် နေမျိုးကျော်ထင်စည်သူသည် ၁၅ မတ် ၁၇၉၇ ခုနှစ်တွင် ဝေသာလီသို့ စစ်ချီရာ၌ လိုက်ပါစစ်မှုထမ်းခဲ့ရ၏။
ထို့အတူ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ယိုးဒယားသို့ စစ်ချီစဉ်ကလည်း အက္ကပတ်မြင်းဝန် နေမျိုးကျော်ထင်စည်သူ ပါဝင်ခဲ့သည်။
အက္ကပတ်မြင်းဝန် ဦးမှိုင်း ပိဋကတ်တော်အုပ် ဦးပညာ၏ သားဖြစ်သူ ဦးမှိုင်းမှာ ယခင်က ပခန်းကြီးမြို့ဝန် ဖြစ်၏။
စစ်ကိုင်းမင်း (ဘကြီးတော်) နန်းတက်စ ၁၈၁၉ ခုနှစ်တွင် နေမျိုးရဲခေါင် ကျော်ဘွဲ့ဖြင့် အက္ကပတ်မြင်းဝန်အရာ ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ဦးမှိုင်းသည် စစ်ကိုင်းမင်း နန်းတက်စဉ်ကပင် ငွေအသပြာတစ်ထောင် ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရသေး၏။
မကြာမီ မင်းကြီး မင်းခေါင်ကျော်ဘွဲ့ ပြောင်းလဲခန့်အပ်ခံခဲ့ရပြီး မဏိပူရသို့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အကြီးအကဲတစ်ဦးအဖြစ် ဦးဆောင်ချီတက်ခဲ့ရသေး၏။
နောင်ဝန်ကြီးရာထူး ရရှိခဲ့သော်လည်း စီရင်ခံခဲ့ရသည်။
သာယာဝတီမင်းလက်ထက် သာယာဝတီမင်း (၁၈၃၇-၁၈၄၆)လက်ထက်တွင် ဦးမှိုအား အက္ကပတ်မြင်းဝန်ရာထူး ခန့်အပ်လိုက်ပါသည်။
ဦးမှိုမှာ နောင်မြတောင်မြို့စားဝန်ကြီး ၊ ပန်းပဲမင်းကြီး စသည့် အမည်များဖြင့် ထင်ရှားခဲ့သူ ဖြစ်၏။
သာယာဝတီမင်းလက်ထက်တွင် အက္ကပတ်မြင်းဝန်ရာထူး အပြောင်းအလဲရှိခဲ့သော်လည်း ရှာဖွေမတွေ့ရှိရပါ။
အလားတူ ပုဂံမင်း (၁၈၄၆-၁၈၅၂) လက်ထက် အက္ကပတ်မြင်းဝန် အဖြစ် အမှုထမ်းရွက်ခဲ့သူ အမည်ကိုလည်း မသိရပေ။
မင်းတုန်းမင်းလက်ထက် ၁၈၅၃ ခုနှစ်တွင် မင်းတုန်းမင်းနန်းတက်လာပြီးနောက် မင်းလှရာဇာစည်သူဘွဲ့ခံ ဦးရွှေရိတ်ကို အက္ကပတ်မြင်းဝန်ရာထူးခန့်အပ်ခဲ့သည်။
သို့သော်မကြာမီ ရဲဘက်မြင်းဝန် ဦးခဲအား အက္ကပတ်မြင်းဝန်ရာထူး ပြောင်းလဲခန့်အပ်ခဲ့၏။
ရွှေမြို့တော်ဝန် ရာထူးကိုပါ ပူးတွဲ ထမ်းဆောင်ရသဖြင့် အက္ကပတ်မြင်းဝန် ဦးခဲဟုလည်း အမည်တွင်ခဲ့သည်။
၁၈၆၆ ခုနှစ် မြင်ကွန်း မြင်းခုန်တိုင် အရေးအခင်းပေါ်ပေါက်ခဲ့စဉ်က အက္ကပတ်မြင်းဝန် ဦးခဲသည် အင်အား ၁၂၀၀ နှင့် သွားရောက်ချီတက် နှိမ်နင်းခဲ့ရသေး၏။
၁၈၆၆ ခုနှစ်တွင် လယ်ကိုင်းမြို့စား မင်းကြီး မဟာဇေယျသူရအား အက္ကပတ်မြင်းဝန်ရာထူး ခန့်အပ်လိုက်ပါသည်။
မကြာမီ ပန်းထိမ်းမင်းသား အရေးအခင်းပေါ်ပေါက်ခဲ့ရာ အက္ကပတ်မြင်းဝန် လယ်ကိုင်းမြို့ စား မင်းကြီးသည် ညောင်ရမ်း မင်းသား ဦးစီးသော တပ်မ၌ လက်ဝဲစစ်ကဲအဖြစ် လိုက်ပါစစ်မှုထမ်းခဲ့ရသည်။
သူ၏ရာထူးကို ဆက်ခံခဲ့သူမှာ အက္ကပတ်မြင်းဝန် ဦးရွှေမောင် ဖြစ်ဟန်ရှိသည်။
ဦးရွှေမောင်သည် ဝန်ထောက်ဦးရွှဲနှင့် ဝန်ကတော် ဒေါ်ကုန်စီတို့သား ဖြစ်ပြီး မင်းတုန်းမင်း၏ နန်းဦးမိဖုရား သီရိပဘာမဟေဘွဲ့ခံ ဒေါ်မှူး၏ မောင်လည်း ဖြစ်သည်။
အက္ကပတ်မြင်းဝန် ဦးဘကြမ်း ၁၈၇၈ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် သီပေါမင်း နန်းတက်လာပြီးနောက် ခေါသန်တီမြို့စား မင်းလှမင်းထင်သူရိန်ဘွဲ့ခံ ဦးဘကြမ်းအား အက္ကပတ်မြင်းဝန်ရာထူး ခန့်အပ်လိုက်ပါသည်။
၁၈၇၉ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလတွင် ဗြိတိသျှသံအဖွဲ့ ရတနာပုံနေပြည်တော်သို့ လာရောက်ခဲ့ရာ အက္ကပတ်မြင်းဝန် ဦးဘကြမ်း စစ်ရေးပြပွဲသို့ တက်ရောက်ခဲ့ရ၏။
ထို့ပြင် ၂၈ မေ ၁၈⁠၈၁ ခုနှစ်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ရာဇဝတ်ဥပဒေပြုရေး စည်းဝေးပွဲ သို့လည်း တက်ရောက်ခဲ့ပြီး ရာဇဝတ်ကင်းရှင်းရေးအတွက် ၁၂ ဌာန သတ်မှတ်စဉ်၌ တာဝန်ယူခဲ့ရသေးသည်။
၁၇ မတ် ၁၈⁠၈၂ ခုနှစ်တွင် အက္ကပတ်မြင်းဝန် ဦးဘကြမ်းအား ရနောင်မောင်⁠မောင်တုတ်တို့အဖွဲ့နှင့်အတူ အရေးယူခဲ့သည်။
ဒိုင်းခင်ခင် အရေးတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။
အက္ကပတ်မြင်းဝန် ဦးချုံ ဦးဘကြမ်းရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခံရပြီးနောက် လစ်လပ်သွားသော အက္ကပတ်မြင်းဝန်နေရာကို မင်းကြီးမဟာမင်းထင်ရာဇာဘွဲ့ခံ ဦးချုံ အား ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ဦးချုံ သည် ပင်လယ်မြို့စား ရွှေမြို့တော်ဝန်အဖြစ်ပါ ပူးတွဲ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရသူဖြစ်ရာ အက္ကပတ်မြင်းဝန်ဟု အမည်တွင်ခဲ့သည်။
၁၁ နိုဝင်ဘာ ၁၈⁠၈၅ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလိပ်မြန်မာ တတိယစစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ တောင်တွင်းကြီး စစ်ကြောင်းအား အက္ကပတ်မြင်းဝန်မြို့စားတော်ဝန် ပင်လယ်မြို့စား မင်းကြီးမဟာမင်းထင်ရာဇာဘွဲ့ခံ ဦးချုံ ဦးစီးချီတက်ခဲ့ရသည်။
ဦးချုံ ဦးစီးသော စစ်ကြောင်းမှာ စစ်သည်အင်အား ၁၆၂၅ ဦး ပါဝင်ခဲ့၏။
အက္ကပတ်မြင်းဝန် ဦးချုံ သည် သီပေါမင်း ပါတော်မူသွားပြီးနောက် ၂၆ မတ် ၁၈⁠၈၆-ခုနှစ်တွင် အဖျားရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်သွားသည်။
ဦးချုံ အား အစ္စလာမ်ဘာသာဝင် တစ်ဦးဟုလည်း ဆိုကြ၏။
သို့သော် ဆရာကြီး ဦးစိန်မောင်ဦး (ရှေးဟောင်း သုတေသနညွှန်ကြားရေးမှူးငြိမ်း)ကမူ ဦးချုံ ၏ သမီးဒေါ်ခင် ဆိုသူသာ အစ္စလာမ် ဘာသာဝင်တစ်ဦးနှင့် အိမ်ထောင်ကျခဲ့ကြောင်း ဆိုသည်။
အကောက်ဝန်သည် မင်းဘဏ္ဍာတော်နှင့် စပ်ဆိုင်သော ဈေး၊ပွဲ၊ ကင်း၊ ကူးတို့များ၌ အကောက်ခွန် ကောက်ခံမှုများကို ကြီးကြပ်ရသူ ဖြစ်သည်။
အကောက်ဝန်၏ လက်အောက်တွင် အကောက်စာရေး ရာထူးများထားရှိသည်။
ဤတွင် အကောက်ဝန်နှင့် သဘောသဘာဝချင်းတူညီသော်လည်း ကောက်ခံရသည့် ပစ်စည်းအမျိုးအစား အပေါ် လိုက်၍ အကောက်ဝန်နှင့် အခွန်ဝန်ရာထူးကွဲပြား ခြားနားမှုရှိသည်။
အကောက်ဝန်ရာထူးများကို ဆိပ်ကမ်းမြို့ကြီးများဖြစ်ကြသော ဓညဝတီ၊ ရမ္မာဝတီ၊ ပုသိမ်၊ ဟံသာဝတီ၊ မုတ္တမ စသော မြို့များ၌ သီးခြားခန့် အပ်ထားရှိသည်။
ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ အကောက်ဝန်ရာထူးကို ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလကပင် အထင်အရှားတွေ့ရှိရသည်။
ဗဒုံမင်းလက်ထက်တွင် ခန့်အပ်ခံခဲ့ရသည့် အကောက်ဝန်မှာ သီရိရာဇာဓမ်မရတ်ဖြစ်သည်။
သူသည် ဗဒုံမင်းလက်ထက် ၁၇၉၂ ခုနှစ်တွင် ယိုးဒယားသို့ စစ်ချီစဉ် တပ်တစ်တပ်ကို အုပ်ချုပ်လျက် လိုက်ပါခဲ့ရသည်။
သို့ဖြစ်၍ အကောက်ဝန်မှာ စစ်မက်ရေးရာ ပေါ်ပေါင်လျှက် စစ်ထွက်ရာ၌ လိုက်ပါရသူဟု ဆိုနိုင်သည်။
မဇ္ဈိမဒေသ သို့ ဗဒုံမင်းလက်ထက် ၁ မေ ၁၈၁၅ ခုနှစ်တွင် အကောက်ဝန် ပျံချီဇေယနော်ရထာ မဇ္ဈိမဒေသသို့ ကျမ်းစာအုပ်များ ရှာဖွေဝယ်ယူစုဆောင်းရန် သွားရောက်ခဲ့ရ၏။
ယင်းအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သူမှာ မြိတ်မြို့ဝန်ဖြစ်ပြီး အရေးပါသော ကျမ်းစာအုပ်အများအပြားကို ယူဆောင်လာနိုင်ခဲ့ကြသည်။
အကောက်ဝန်ပျံချီ ဇေယနော်ရထာလိုက်ပါသွားသည့် မြိတ်မြို့ဝန် ဦးဆောင်သော အဖွဲ့သည် ဗုဒ္ဓဂါယာသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး လက်ဆောင်တော်များကို ယူဆောင်ကာ ၄ စက်တင်ဘာ ၁၈၀၇ ခုနှစ်တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျမ်းစာအုပ်များ အကောက်ဝန်ပျံချီ ဇေယျနော်ရထာ ယူဆောင်လာခဲ့သည့် စာအုပ်များမှာ ဇေနဂရမင်းက ဆက်သသော ဒီဃပရသိဒ္ဓန္တကျမ်း ၃၄ စုံ၊ ဘေဒံပရကျမ်း ၁၃ စုံ၊ ဗုဒ္ဓမတိသုတ်ကျမ်း ၁၁ စုံ၊ ပုဏ္ဏားတို့ အကျင့်သိက္ခာကို ဟောသော မာနုမေဓမ္မသျှတ္တကျမ်း ပါဠိဿယအစုံ၊ ဗေဒန္တသာရကျမ်း၊ ကူသျှမန္တသာရကျမ်း၊ ဗုဒ္ဓသီရိကျမ်း၊ ကာသိခန္ဓကျမ်း စသည်ကျမ်းများ ဖြစ်ကြသည်။
စစ်ကိုင်းမင်းလက်ထက် စစ်ကိုင်းမင်း (ဘကြီးတော်) လက်ထက် အစောပိုင်း ကာလတွင် ဦးမိုးဆိုသူက အကောက်ဝန်အဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သည်။
ယင်းနောက်ပိုင်းကာလတွင် နေမျိုးသီရိသူရနော်ရထာအား အကောက်ဝန်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့၏။
၂၀ ဧပြီ ၁၈၂၂ ခုနှစ်တွင် နေပြည်တော်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့် ဗီယက်နမ် သံအဖွဲ့ အပြန်တွင် ပုသိမ်မြို့ဝန် ဦးမြတ်နှင့် ဦးဆောင်သော မြန်မာသံအဖွဲ့ လိုက်ပါသွားကြရာ အကောက်ဝန် နေမျိုးသီရိသူရလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။
အပြန်ခရီးတွင် အင်္ဂလိပ် မြန်မာ ပထစစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားနေပြီဖြစ်သဖြင့် ထားဝယ်မြို့သို့ ရောက်ရှိစဉ် အကောက်ဝန် နေမျိုးသီရိသူရ ဗြိတိသျှ အကျဉ်းသားဘဝသို့ ကျရောက်သွားခဲ့လေသည်။
ရတနာပုံခေတ် ကုန်းဘောက်ခေတ် အလယ်ပိုင်း အကောက်ဝန်များအမည်ကို မသိရသေးပေ။
ရတနာပုံခေတ် မင်းတုန်းမင်း လက်ထက် အကောက်ဝန်မှာမူ မဟာမင်းလှ ရာဇာဘွဲ့ခံ အန်ထော်နီ ဖြစ်သည်။
သူသည် ၁၈၅၉ ခုနှစ်တွင် အာသာဖယ်ရာ လာရောက်စဉ်က လိုအပ်သည့် အကူအညီများပေးအပ်ခဲ့ရပြီး ၃၁ ဇူလိုင် ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင်လည်း အမိန့်တော်အရ သုံးဆယ်မင်းသားအား မြနန်းစကြာသင်္ဘောဖြင့် ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ခဲ့ရ၏။
သီပေါမင်းလက်ထက် အကောက်ဝန်မှာမူ ဦးစီးဖြစ်ပြီး ၅ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၈⁠၈၈ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
အကောက်ဝန် မူလာအစ္စမံအင် သီပေါမင်းလက်ထက်တွင် ထင်ရှားသည့် အကောက်ဝန်တစ်ဦး ဖြစ်သူ မူလာအစ္စမံအင်သည် မူလာအီဗရာဟင်၏ သားဖြစ်၏။
မင်းတုန်းမင်း လက်ထက်တွင် သူဋ္ဌေးကြီးအရာဖြင့် မဟာဘောဂဓနရာဇာဘွဲ့ ရရှိခဲ့ပြီး သီပေါမင်း နန်းတက်လာသောအခါ ကျောက်ရဲမြို့စား မင်းလှစည်သူဘွဲ့ခံ အကောက်ဝန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မူလာအစ္စမံအင်သည် လောက ကဝိမှန် လှေတော်အုပ် ရာထူးအပြင် အခွန်ဝန်အဖြစ်ပါ ပူးတွဲတာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ရသေး၏။
ဗြိတိသျှအစိုးရ လက်ထက်တိုင် သက်ရှိထင်ရှားရှိသေးပြီး ၂၇ နိုဝင်ဘာ ၁၉၀၅ ခုနှစ်တွင် အလ္လာအရှင်မြတ် အမိန့်တော်ကို ခံယူသွားသည်။
အနောက်ဝန်ရာထူးမှာ မိဖုရားများ ၊ ဘုရင့်သမီးတော်များစသည့် နန်းတွင်းအမျိုးသမီးများနှင့် ပက်သက်သောအရေးကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ရသူဖြစ်သည်။
အနောက်ဝန်၏ လက်အောက်တွင် အနောက်စာရေး ကတော်စာရေး စသည့်ရာထူးများ ထားရှိသည်။
လွှတ်တော် ၅ ရပ်အနက် အနောက်ရုံးတော်တွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး အရာရှိဖြစ်သည်။
ညောင်ရမ်းခေတ် အနောက်ဝန် မြန်မာ့သမိုင်းတွင် အစောဆုံးတွေ့ရှိရသည့် အနောက်ဝန်မှာ ပင်းတလဲမင်း ( ၁၆၄၈ -၁၆⁠၆၁ ) လက်ထက်ခန့်အပ်ခဲ့သူမှာ နန္ဒကျော်သူဖြစ်ဟန်ရှိသည်။
နန်ဒကျော်သူသည် ခရစ်နှစ် ၁၆၅၉ ခုနှစ်တွင် အနောက်ဝန်အဖြစ်မှ ဝန်ကြီးရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ခန့်အပ်ခ့ရပြီး ပြည်မင်းလက်ထက်တွင် သက်တော်ရှည်ဘွဲ့ရရှိသည်။
မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိ ( ၁၇၃၃ - ၁၇၅၂ ) လက်ထက် အနောက်ဝန်မှာမူ တကောင်းမြို့စား ရွှေတောင်ဝေဘွဲ့ခံ ဦးနေထွန်းဖြစ်သည်။
သူသည်စာရေးကြီး ဦးပု၏သားဖြစ်ပြီး ညီဖြစ်သူ ဦးမင်းဘုန်းမှာလည်း အနောက်ဝန်ရာထူးဖြင့် အမှုထမ်းခဲ့ဖူးပါသည်။
ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးကာလ အလောင်းမင်းတရား ( ၁၇၅၂ - ၁၇၆၀ ) နှင့် ဒီပဲယင်းမင်း ( ၁၇၆၀ - ၁၇၆၃ ) တို့လက်ထက် အနောက်ဝန်ရာထူးဖြင့် အမှုထမ်းခဲ့သူ အမည်ကိုမသိရပါ။
သို့သော် မြေဒူးမင်း ( ဆင်ဖြူရှင်) နန်းတက်လာပြီးနောက် သီရိကျော်ထင်နှင့် ဇေယသင်္ကြန်တို့အား အနောက်ဝန်အဖြစ်ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
အနောက်ဝန်နှစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းမှာထူးခြားလှပြီး ယင်းတို့အနက် တစ်ဦးမှာ ကုန်းဘောင်ခေတ် အစောပိုင်းကာလကပင် အနောက်ဝန်ဖြစ်ခဲ့ဟန် တူသည်။
၁၅ စက်တင်ဘာ ၁၇၆၃ ခုနှစ်တွင် သွေးသောက်အဖွဲ့များ ဖွဲ့စည်ခဲ့သောအခါ အနောက်ဝန်နှစ်ဦးစလုံးပါဝင်ခဲ့သည်။
မြေဒူးမင်းလက်ထက် ၅ စက်တင်ဘာ ၁၇၆၉ ခုနှစ်တွင် စန္ဒပူရီ ( လင်းဇင်း )မှ သမီးကညာဆက်သစဉ် အနောက်ဝန်သီရိနန္ဒကျော်ထင် အခမ်းအနားသို့တက်ရောက်ခဲ့ရာ အနောက်ဝန် သီရိကျော်ထင်အား သီရိနန္ဒကျော်ထင်ဘွဲ့ ဖြည့်စွက်ပြောင်းလဲပေးအပ်ခဲ့ဟန် ရှိသည်။
ဗဒုံမင်းလက်ထက် ဗဒုံမင်း ( ဘိုးတော်ဘုရား) (၁၇၈၂ - ၁၈၁၉ ) နန်းတက်စတွင် အနောက်ဝန်အဖြစ်ခန့်အပ်ခံရသူမှာ သီရိစည်သူသင်္ခရာဖြစ်သည်။
သူသည် ဗဒုံမင်း သားတော် အိမ်ရှေ့မင်း ဦးပေါ် ၁၇၈၄ ခုနှစ်တွင် ရခိုင်ဒေသကို အောင်နိုင်ပြီးနောက် စစ်ကိုင်းမင်းသားအတွက် မင်းနန်းစည် ဧချင်းကို ရေးဖွဲ့ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ယင်းနောက်များမကြာမီ ကာလတွင် မြစ်ခြေစား စီးတစ်ပြစ်ကြီးအား အနောက်ဝန်အရာခန့်အပ်ခဲ့သည်။
၂၇ ဒီဇင်ဘာ ၁၇၈၆ ခုနှစ်တွင် ဗဒုံမင်း ဘိသိက်ကိစ္စနှင့်ပက်သက်၍ စီးတပြစ်အမတ်ကြီးအား မေးမြန်ခဲ့ရာ အနောက်ဝန် စီးတပြစ်ကြီးမှာ ပညာရှိတစ်ဦးဖြစ်ဟန်ရှိသည်။
ထို့ပြင် အနောက်ဝန်၏သမီး ရှင်မင်းဖြူသည် ဗဒုံမင်း၏ ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ပါးဖြစ်ရာ စီးတစ်ပြစ်ကြီး၏ သမီးဟူ၍ပင်မှတ်ယူရ၏။
၁၉ ဇွန် ၁၇၅၉ ခုနှစ်တွင် အနောက်ဝန်ဇေယရန္တမိတ်၏ သမီးမိပိုးကို အသက်ချမ်းသာပေးကြောင်း ဗဒုံမင်း၏ အမိန့်တော်တွင်တွေ့ရှိရရာ ဇေယရန္တမိတ်သည် စီးတစ်ပြစ်၏ ရာထူးကိုဆက်ခဲ့သူဟု မှန်းဆရသည်။
ဗဒုံမင်းလက်ထက်နှောင်းပိုင်းကာလ၌ လင်းကတောဆယ်ရွာစား နေမျိုးသူရကို အနောက်ဝန်ရာထူးခန့်အပ်ခဲ့သေးကြောင်း သိရှိရ၏။
မင်းကြီးမင်းကျော်ထင်တရဖျား ၁၈၁၉ ခုနှစ်တွင် စစ်ကိုင်းမင်း ( ဘကြီးတော် )နန်းတက်လာပြီးနောက် မိမိ အိမ်ရှေ့မင်းသားဘဝက အိမ်ရှေ့အနောက်ဝန်ဖြစ်ခဲ့သူ ကျော်ထင်လက်ဝဲစည်သူကို အနောက်ဝန်အရာခန့်အပ်ခဲ့သည်။
မကြာမီအနောက်ဝန်အား နေမျိုးကျော်ထင်တရဖျားဘွဲ့ ပေးအပ်လိုက်၏။
ထို့နောက် ဘိသိက်မင်္ဂလာအခမ်းအနားအပြီးတွင် သူ့အား မင်းကြီးကျော်ထင်တရဖျားဘွဲ့ ပေးအပ်လိုက်ပါသည်။
အနောက်ဝန်မင်းကြီးကျော်ထင်တရဖျားအား ၁၈၂၄ ခုနှစ် ဘိသိက်ခံစဉ် အဆောင်အရွက်များ ပေးအပ်ချီမြှင့်ခဲ့သည်။
သူ့တွင် မိမိဆိုသူ သမီးတစ်ဦးရှိကြောင်း သိရှိရသည်။
အနောက်ဝန် ဦးမင်းအောင် အနောက်ဝန်မင်းကြီး ကျော်ထင်တရဖျားအစား နေမျိုးမဟာသီဟသူဘွဲ့ခံ ဦးမင်းအောင်က ဆက်ခံခဲ့သည်။
အနောက်ဝန် ဦးမင်းအောင်သည် ၁၈၅၂ ခုနှစ် စက်တင် ဘာလတွင် တောင်ငူမင်းသားထံအမိန့်တော်အရ သွားရောက်ခဲ့ရသေး၏။
စစ်ကိုင်းမင်း၏ ညီတော်ရင်း တောင်ငူမင်းသားမကျန်းမာတော်မူသဖြင့် စာရေးကြီးတစ်ဦး ၊ အသုံးစာရေးတစ်ဦးတို့နှင့်အတူ သွားရောက်ပြုစုရခြင်း ဖြစ်သည်။
သာယာဝတီမင်းလက်ထက် ၁၈၃၇ ခုနှစ်တွင် သာယာဝတီမင်း နန်းတက်လာပြီးနောက် ဇူလိုင်လအတွင် နောင်တော်စစ်ကိုင်းမင်းလက်ထက် အနောက်ဝန်များအဖြစ်ကြသော မင်းကြီးကျော်ထင်တရဖျား နှင့် မဟာမင်းထင်စည်သူတို့ကို အဆောင်အရွက်များ ပေးအပ်ခဲ့ကြောင်းသိရှိရ၏။
ယင်းနောက် ၁၈၄၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလတွင် သာယာဝတီမင်း ရန်ကုန်သို့ စုန်ဆင်းသောအခါ အနောက်ဝန်မဟာမင်းလှသူရိန် နှင့် မဟာမင်းလှကျော်တိုနှစ်ဦးအား ရန်ကုန်သို့ အတူလိုက်ပါလာစေခဲ့သည်။
သို့ဖြစ်၍ သာယာဝတီမင်းလက်ထက်တွင် ဆင်ဖြူရှင်လက်ထက်က ကဲ့သို့အနောက်ဝန်နှစ်ဦး တစ်ပြိုင်နက် ခန့်အပ်ခဲ့သည်ဟု မှတ်ယူရ၏။
အမရပူရခေတ်အနောက်ဝန်များ အမရပူရမြို့ကွက် မြေပုံအကွက်အမှတ် ၇၂( ဃ )တွင် အနောက်ဝန်ဦးပေနှင့် အကွက်အမှတ် ၇၁၉ တို့တွင် ဦးမောင်တို့နေထိုင်ကြရာ ယင်းအနောက်ဝန် နှစ်ဦးမှာ ပုဂံမင်းလက်ထက်တွင် အမှုထမ်းရွက်ခဲ့သူများဖြစ်သည်။
မင်းတုန်းမင်းလက်ထက် ၁၈၅၃ ခုနှစ်တွင် မင်းတုန်းမင်း နန်းတက်စတွင် မင်းလှမင်းထင်နော်ရထာဘွဲ့ခံ ဦးမှုံအား အနောက်ဝန်ရာထူးခန့်အပ်လိုက်ပါသည်။
ယင်းနောက် ၁၈၅၈ ခုနှစ်တွင် မှန်နန်းဆောင်၌ သက်ကြီးရွယ်အိုများအား ထောက်ပံပေးအပ်ရာတွင် အသက် ၉၀ အရွယ်ရှိ အနောက်ဝန်ဦးသာထွန်အောင်၏ အမည်ကိုတွေ့ရှိရ၏။
အနောက်ဝန်ဟောင်းကြီးအား အဝတ်အစားနှင့် ငွေကြေးထောက်ပံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
၁၈၆၇ ခုနှစ်တွင် ကာနယ်ဖိုက်ချ်၏ ဗြိတိသျှသံအဖွဲ့ရောက်ရှိလာစဉ် အနောက်ဝန်မဟာမင်းလှမင်းထင်ရာဇာ ကြိုဆိုရေးအဖွဲ့၌ ပါဝင်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည်။
ထို့အတူ ၂၆ ဧပြီ ၁၈၇၄ ခုနှစ်တွင် မင်းတုန်းမင်း ဘိသိက်ခံအခမ်းအနားကျင်းပရာ အနောက်ဝန်မင်းကြီးမဟာတရဖျား တက်ရောက်ခဲ့သည်။
မင်းတုန်းမင်းလက်ထက် ရတနာပုံနန်းတွင်ရှိ အနောက်ဝန်ရုံးထိုင်ရာ အနောက်ရုံးတော်မှာ နန်းမြို့တော်အနောက်ဘက် အနောက်တံခါးလမ်းမတော်၌ တောင်ဘက်ထောင့်တွင်တည်ရှိသည်။
သီပေါမင်းလက်ထက် ၁၈၇၈ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် သီပေါမင်းနန်းတက်လာပြီးနောက် ၁၂ အောက်တိုဘာ ၁၈၇၈ ခုနှစ်တွင် ဘကြီးတော် ဦးပုလေးအား အနောက်ဝန်ရာထူး ခန့်အပ်လိုက်ပါသည်။
ယင်းနောက်ပိုင်းတွင် အနောက်ဝန်အဖြစ် ဦးရွှေခဲ ၊ ဦးဘိုး ၊ ဦးဘီနှင့် ဦးငြိမ်းတို့ အသီးသီးတာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည်။
အချီတော်ဝန်သည် နန်းတွင်းအချီတော်များအား အုပ်ချုပ်ကွပ်ကဲရသူ ဖြစ်သည်။
ဤတွင် အချီတော်ဟူသော ဝေါဟာရကို ရွှေနန်းသုံးဝေါဟာရ အဘိဓာန်၌ ‘ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ သားတော် သမီးတော်ဟူသမျှမှာ ခြေကျင်သွားလာခြင်း အလွန်နည်းပါးသည်။
နန်းတော်ပေါ်၌ တစ်ဆောင်မှ တစ်ဆောင်သို့ကူးသည့် အခါဖြစ်စေ ၊ ဥယျာဉ်တော်သို့ ဆင်းသည့်အခါ ဖြစ်စေ ၊ မင်းသား မင်းသမီး ကလေးကို ချီပွေ့၍သော်လည်း ၊ ပခုံးထက်မှာ ထမ်း၍ သော်လည်းကောင်း ၊ အလိုရှိရာ အရပ်သို့ ရောက်အောင်သွားရသည်။
ထို့ကြောင့် ဤသူကို အချီတော် ခေါ်သည်။
’ ဟူ၍ ဖော်ပြထားသည်။
အချီတော်ဝန်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် အချီတော်ဟူ၍လည်း ခေါ်ဆိုကြ၏။
ဝန်အဆင့်ရှိသူအား အချီတော်ဟု ဖော်ပြခြင်းသည် အချီတော်ဦန်ကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံ အချီတော်သားဟုဖော်ပြကြ၏။