kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ကဿပဘုရားရှင် လက်ထက်က ရဟန်း ၅-ပါးသည် တောင်ပေါ်တက်၍ တရားအားထုတ်ကြ၏၊ အကြီးဆုံးရဟန်းသည် ၃-ရက် မြောက်နေ့၌ အာသဝေါကုန်ခန်း ရဟန္တာဖြစ်သည်၊ ဒုတိယအကြီးဆုံးရဟန်းသည် စတုတ္ထ မြောက်နေ့၌ အနာဂါမ်တည်၍ ကွယ်လွန်သောအခါ သုဒ္ဓါဝါသဘုံ၌ ဖြစ်၏၊ ကျန် ၃-ပါးမှာ တရားထူးမရကြပေ။
၎င်း ၃-ပါးကား ဤသာသနာတော်တွင် ထင်ရှားသော ပုက္ကုသာတိမင်းကြီး ဗာဟိယမထေရ်နှင့် ရှင်ကုမာရကဿပတို့ပင် ဖြစ်ကြသည် (မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၇-၃၃)။
တည၌ ရှင်ကုမာရကဿပသည် အန္ဓဝန်တော၌ နေ၍ တရားအားထုတ်စဉ် ကဿပဘုရားရှင်လက်ထက်က တရားအားထုတ်ဖက်ဖြစ်သော သုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မာသည် လာ၍ ဘုရားရှင်သာဖြေဆိုနိုင်သော ပြဿနာ ၁၅-ရပ် မေးမြန်းသည်၊ ရှင်ကုမာရကဿပသည် နံနက်လင်းသောအခါ ဘုရားရှင်အား အဆိုပါပြဿနာများကို လျှောက်ထား မေးမြန်း၏၊ ဘုရားရှင်က အသေးစိတ်ဖြေဆိုတော်မူသည်၊ ထိုမေးမြန်းဖြေဆိုချက်များသည်ပင် ဝမ္မိကသုတ် ဖြစ်လာသည် (မ၊၁၊၁၉၅-၈။
မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၆-၄၀)။
ဤသုတ်ကို ကြားနာပြီးသောအဆုံး ရှင်ကုမာရကဿပ ရဟန္တာဖြစ် လာသည် (အပ၊၂၊၁၂၆)။
ရှင်ကုမာရကဿပမိခင် ဘိက္ခုနီမသည် သားနှင့်ကွေကွင်းနေရသဖြင့် ၁၂-နှစ်တိုင်တိုင် သောက ရောက်ရရှာသည်၊ တနေ့တွင်သားနှင့်လမ်းပေါ်၌ ဆုံတွေ့သဖြင့် “သား”ဟု တကြော်ကြော်ခေါ်၍ သင်္ကန်းစွန်းကို လိုက်ဆွဲစဉ် မတော်တဆချော်လဲသဖြင့် နို့ရည်များ ယိုစီးဖြာကျလာသည်၊ သူမသင်္ကန်းများ စိုရွှဲကုန်၏၊ ရှင်ကုမာရကဿပက “စိတ်နာပြီး သံယောဇဉ်ပြတ်မှ ရဟန္တာမ ဖြစ်မည်ကို သိရှိသဖြင့်မိခင်ကြီးကို ကြမ်းတမ်းသော စကားများဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်၊ မိခင်ကြီးသည် သားအပေါ်တွင် စိတ်နာ၍ သံယောဇဉ်ပြတ်ကာ ထိုနေ့၌ပင် ရဟန္တာမ ဖြစ်သည် (ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၉၃-၄)။
အသက် ၂၀-ပြည့်မှ ရဟန်းခံရ မည်ဟု ဘုရားရှင်ပညတ်ချက်ရှိ၏၊ ရှင်ကုမာရကဿပ ရဟန်းခံစဉ်က မွေးဖွားသည့်နေ့မှစ၍ ရေတွက်သော် အသက် ၂၀-မပြည့်သေး ပဋိသန္ဓေလပါရေတွက်ပါမှ အသက် ၂၀-ပြည့်သည်။
ထို့ကြောင့် ရှင်ကုမာရကဿပ ရဟန်းဖြစ်မဖြစ် သံသယဖြစ်နေ၍ ဘုရားရှင် အားလျှောက်ထားသည်။
ဘုရားရှင်က ပဋိသန္ဓေမှစ၍အသက် ၂၀-ပြည့်ကလည်း ရဟန်းခံခွင့်ရှိကြောင်း မိန့်တော်မူသည် (ဝိ၊၃၊၁၂၉)။
ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်ပြီးနောက် ရှင်ကုမာရကဿပသည် သေတဗျမြို့ ယင်းတိုက်တော၌ ရဟန်း ၅၀၀-နှင့် သီတင်းသုံးနေထိုင်သည်၊ ပါယာသိမင်းသည် အခြံအရံနှင့်တကွ ရှင်ကုမာရကဿပထံလာ၍ “တမလွန်လောက = နောက်ဘဝမရှိ”ဟူသော မိမိ၏မိစ္ဆာအယူများကိုလျှောက်ထားသည်၊ ရှင်ကုမာရကဿပက နေဥပမာတို့ဖြင့် တမလွန်လောက = နောက်ဘဝရှိကြောင်း အခိုင်အမာ ပြဆိုသည့်ပြင် မိစ္ဆာအယူဟူသမျှကို ဖြိုခွင်းဖောက် ခွဲနိုင်သော ပါယာသိသုတ် (ဒီ၊၂၊၂၅၃-၂၈၂။
)ကို ဟော၍ မင်းကြီး၏အယူမှားကို ပယ်ရှားပေးလိုက်သည် (ဝိမာန၊ဋ္ဌ၊၂၇၇-၈)။
ရှင်ကုမာရကဿပသည် ပါယာသိသုတ်ကို ဘုရား ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်တော်မူပြီးနောက်မှ ဟောခြင်းဖြစ်သည်၊ ဘုရားရှင်သက်တော် ထင်ရှားရှိစဉ်ကပင် စိတ္တကထိကဧတဒဂ်ဘွဲ့ထူးကို ရပြီးဖြစ်၍ ပါယာသိမင်းကြီးအား ပါယာသိသုတ် ဟောခြင်းကို အကြောင်းပြု၍ ရှင်ကုမာရကဿပအား စိတ္တကထိက ဧတဒဂ် ပေးသည် ဟူသော (အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၂၂-လာ။
) စကားရပ်ကို စဉ်းစားထိုက်ပေသည်။
)သတ္ထာ ကုမာရကဿပတ္ထေရဿ အရဟတ္တံ ပါပေတွာ ပဉှေ ကထေသိ။
အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၂၂။
(ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၉၂။
ဇာ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၆၅။
သာရတ္ထ၊၁၊၂၉။
) တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၆ ကိုးကား Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ Category:ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ။
ကုမာရကဿပ (ဗုဒ္ဓဝင်ရဟန်း) ကုမာရကဿပ (ဟံသာဝတီ‌ခေတ်)။
တကာကျရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ထဲနံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၄၆ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထဲနံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၉၁ ဦး၊ မ ၁၀၆၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၅၄ ဦးနေထိုင်သည်။
လသာကုန်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ လသာကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၃၉၆ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ လသာကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၈၁၈ ဦး၊ မ ၁၈၂၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၆၄၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ပဲခူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ။
ချမ်းသာကုန်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ လသာကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၃၉၇ ဖြစ်သည်။
သပြေကုန်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ လသာကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၃၉၈ ဖြစ်သည်။
တောင်ပို့လုံးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ လသာကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၄၀၂ ဖြစ်သည်။
မယ်သီလကန်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ လသာကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၄၀၁ ဖြစ်သည်။
မှုန်တိုင်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ မှုန်တိုင်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၂၆၃ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မှုန်တိုင်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၅၈၄ ဦး၊ မ ၆၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၂၂၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ရှမ်းကုန်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ ဘုရားငုတ်တိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၄၀၇ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘုရားငုတ်တိုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၈၀ ဦး၊ မ ၁၃၆၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ဘုရားငုတ္တိုရွာ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
www.openstreetmap.org ကိုးကား ကဏ္ဍ:ပဲခူးမြို့နယ်ရှိ ရွာများ။
အရှေ့ကုန်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ ဘုရားငုတ်တိုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၄၀၄ ဖြစ်သည်။
ရေအေးစမ်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ ထုံးကြီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၃၆၆ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထုံးကြီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၃၃၈ ဦး၊ မ ၂၅၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၄၈၇၄ ဦးနေထိုင်သည်။
မှော်လုံရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ မှော်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၄၁၂ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ မှော်လုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၂၅ ဦး၊ မ ၄၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၅၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ထုံးကလေးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ မှော်လုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၄၁၃ ဖြစ်သည်။
ကော့ချဲရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ ကော့ချဲကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၃၇၂ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကော့ချဲကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၄၇ ဦး၊ မ ၁၀၃၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၈၆ ဦးနေထိုင်သည်။
ကမ်းနီရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ ကမ်းနီကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၃၆၉ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကမ်းနီကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၁၀ ဦး၊ မ ၈၇၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၆၈၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ကင်းပိုင်ခြုံရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ပဲခူးမြို့နယ်၊ ကင်းပိုင်ခြုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၃၆၁ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကင်းပိုင်ခြုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၇၁ ဦး၊ မ ၁၇၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၃၀၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ အမည်ရှိသည်များမှာ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ စေတီကုန်း- သာယာဝတီခရိုင်၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ်၊ စေတီကုန်းကျေးရွာအုပ်စု ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ရေတွင်းကုန်း - သာယာဝတီခရိုင်၊ သာယာဝတီမြို့နယ်၊ ရေတွင်းကုန်းကျေးရွာအုပ်စု ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ သဲကုန်းမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ မင်းလှ - ပြည်ခရိုင်၊ သဲကုန်းမြို့နယ်၊ မင်းလှကျေးရွာအုပ်စု ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ဇလဲ့ - ပြည်ခရိုင်၊ သဲကုန်းမြို့နယ်၊ ဇလဲ့ကျေးရွာအုပ်စု ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ရွှေတောင်မြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ အုတ်ဖိုမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ဇီးကုန်းမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ တိမ်မြုပ် - သာယာဝတီခရိုင်၊ အုတ်ဖိုမြို့နယ်၊ တိမ်မြုပ်ကျေးရွာအုပ်စု ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ မင်းလှမြို့နယ် - သာယာဝတီခရိုင်၊ မင်းလှမြို့နယ်၊ ရွေးကုန်းကျေးရွာအုပ်စု ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ အုတ်တွင်းမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ တောင်ငူမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ပေါင်းတည်မြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ကြို့ပင်ကောက်မြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ နတ်တလင်းမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ကျောက်တံခါးမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ လက်ပံတန်းမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ပဲခူးမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ သာယာဝတီမြို့နယ် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ကသာမြို့နယ် ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ မြန်အောင်မြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ဟင်္သာတမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ လေးမျက်နှာမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ပုသိမ်မြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ အင်္ဂပူမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ရေကြည်မြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ကညင်တိုင်း - လေးမျက်နှာမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ကန်ကြီးထောင့်မြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ငကွ - မြန်အောင်မြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ သာပေါင်းမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ တောင်လုံးစု - ဟင်္သာတမြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ညောင်ပင်ကြီးကွင်း - အင်္ဂပူမြို့နယ် မွန်ပြည်နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ပေါင်မြို့နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ဘီးလင်းမြို့နယ် ကရင်ပြည်နယ် ဘန့်ဘွေးကုန်းရွာ၊ ဘားအံမြို့နယ်။
ကျားတက်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ကျားတက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၈၅ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျားတက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၀၅၉ ဦး၊ မ ၁၂၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၂၆၉ ဦးနေထိုင်သည်။
ကုန်းကြီးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ဖလေးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၁၀ ဖြစ်သည်။
ငှက်ပျောဖူးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ပိုင်ကျုံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၅၁ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ပိုင်ကျုံကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၈၇ ဦး၊ မ ၁၀၆၈ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၀၅၅ ဦးနေထိုင်သည်။
မိုးကနိမ်းရွာ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
www.openstreetmap.org ကိုးကား ကဏ္ဍ:ကဝမြို့နယ်ရှိ ရွာများ။
ဇွဲကိုက်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ဇွဲကိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၉၄ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇွဲကိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၁၄ ဦး၊ မ ၇၃၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၄၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ကြာတောရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ကြာတောကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၈၄ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကြာတောကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၈၇ ဦး၊ မ ၅၅၃ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၀၄၀ ဦးနေထိုင်သည်။
ကမာကွေရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ဇင်းရွေးကုန်း (စက်ကုန်း)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၁၈ ဖြစ်သည်။
ဤရွာသည် ရှမ်းကန်ကျေးရွာအုပ်စုမှ ခွဲထွက်လာသည်။
ကန်ကုန်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ဇင်းရွေးကုန်း (စက်ကုန်း)ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၁၉ ဖြစ်သည်။
ကျောင်းတိုက်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ကျောင်းတိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၈၆ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ကျောင်းတိုက်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၃၉၁ ဦး၊ မ ၄၈၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၈၇၁ ဦးနေထိုင်သည်။
ခနာရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ခနာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၉၂ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခနာကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၉၁၇ ဦး၊ မ ၁၀၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၉၆၄ ဦးနေထိုင်သည်။
ညောင်တပင်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ခနာကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၉၃ ဖြစ်သည်။
ညောင်ပင်ကန်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ခနီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၉၁ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခနီးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၆၄၀ ဦး၊ မ ၆၆၅ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၃၀၅ ဦးနေထိုင်သည်။
သခွတ်ကန်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ အင်းဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၂၆ ဖြစ်သည်။
အင်းဝရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ အင်းဝကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၂၄ ဖြစ်သည်။
အထုံရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ဇီးဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၉၇ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဇီးဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၅၁၆ ဦး၊ မ ၁၆၃၆ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၃၁၅၂ ဦးနေထိုင်သည်။
ကန်ဘဲ့ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ဇီးဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၉၈ ဖြစ်သည်။
ကန်ပေါက်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ဇီးဖြူကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၉၉ ဖြစ်သည်။
သာယာကုန်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ သာယာကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၆၃ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သာယာကုန်းကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၈၈၆ ဦး၊ မ ၉၄၇ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၈၃၃ ဦးနေထိုင်သည်။
ရစ်ကန်လေးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ သာယာကုန်းကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၆၄ ဖြစ်သည်။
ပေါက်ကုံးလေးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ဇွဲကိုက်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၉၅ ဖြစ်သည်။
ထဲနံရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ထဲနံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၄၅ ဖြစ်သည်။
ကမာပိုရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ထဲနံကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၄၇ ဖြစ်သည်။
ခမဲပြင်ရွာ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
ခနီးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ခနီးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၅၉၀ ဖြစ်သည်။
ညောင်ပင်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ညောင်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၀၀ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ညောင်ပင်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၁၂၄၂ ဦး၊ မ ၁၄၁၀ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၂၆၅၂ ဦးနေထိုင်သည်။
သမဲ့ချောင်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ညောင်ပင်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၀၁ ဖြစ်သည်။
ညောင်ဝိုင်းရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ဘုမ္မဇိုးကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၁၃ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ဘုမ္မဇိုးကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၄၅ ဦး၊ မ ၈၃၂ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၇၇ ဦးနေထိုင်သည်။
တမံကြီးရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ သဗြုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၂၁ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ သဗြုကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၂၉၆၆ ဦး၊ မ ၃၁၈၉ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၆၁၅၅ ဦးနေထိုင်သည်။
ဒေါ်ဖွားမှီ (၁၉၀၂-၁၉၆၂) သည် မြန်မာအမျိုးသမီးများထဲ တစ်ဦးတည်းသော ဝတ်လုံဘွဲ့ရ ဖြစ်သည်။
သူမသည် မြန်မာပြည်၏ နောက်ဆုံး ပြည်ထောင်စုတရားဝန်ကြီးချုပ်ဦး မြင့်သိန်း ၏ ဇနီးဖြစ်သည်။
ဗြိတိသျှတရားလွှတ်တော်ချုပ်နှင့်အောက်ရုံးများတွင် ရှေ့နေလိုက်ခွင့်ရှိသော မြန်မာပြည်၏တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးရှေ့နေလည်းဖြစ်ခဲ့သည်။
၁၉၆၂ ခု၊ ဇွန်လ ၂၆ ရက်နေ့ တွင် ကွယ်လွန်သည်။
ငယ်ဘဝနှင့်ပညာရေး ဒေါ်ဖွားမှီသည် ရန်ကုန်မြို့ ကော်ပိုရေးရှင်းအခွန်ဝန် ဦးထွန်းသော်နှင့် ဒေါ်သဲနုတို့၏ သားသမီး ငါးယောက်အနက် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ၁၉၀၂ ခုနှစ်တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
ငယ်စဉ်က စိန်မေရီဒိုင်အိုနှင့် ရန်ကုန်ကောလိပ်မှ အိုင်အေအောင်ခဲ့သည်။
အင်္ဂလန်နိုင်ငံတွင် ဥပဒေပညာအား မြန်မာပညာတော်သင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သင်ခဲ့သည်။
၁၉၂၃ ခုနှစ်က ရှေ့နေအဖြစ် ရုံးတော်များ၌ လိုက်ပါ ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် သင်ကြားနေသော ယောက်ျားများ နှင့်အတူ အင်္ဂလန်ပြည်သူ တစ်ဦးနှစ်ဦးသာ ရှိသေးသည့် အခြေအနေ၌ ဒေါ်ဖွားမှီသည် ကမ္ဘာ့ အရှေ့ပိုင်းဒေသ မြန်မာပြည်မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး အဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာသည့်အတွက် တအံ့တဩ စိတ်ဝင်စားခြင်းခံရသည်။
ထိုခေတ်က ဗြိတိသျှ တရားလွှတ်တော်ချုပ်နှင့် အောက်ရုံများတွင် ဝတ်လုံတော်ရ ရှေ့နေအဖြစ်နှင့် လိုက်ပါ ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် သင်ကြားပေးသည့် (Inns of Court) ခေါ် ကျောင်းကြီးလေးကျောင်း ရှိသည့်အနက် (Inner Temple) ခေါ် ကျောင်းတွင် ဒေါ်ဖွားမှီသည် တက်ရောက် သင်ကြားပြီး ၁၉၂၅ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလတွင် စာမေးပွဲ အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ထိုအခါကျမှ သတ်မှတ်ပေးထားသော ဝတ်လုံတော်အင်္ကျီ ကို အပ်နှံခံရပြီး ဝတ်ဆင်ခွင့် ရခဲ့လေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဗြိတိသျှ တရားလွှတ်တော်၌ ဝတ်လုံတော်ရ ရှေ့နေများ စာရင်းတွင် နာမည်ထည့်သွင်းခွင့် ရရှိခဲ့သည်။
ဤကဲ့သို့ ထူးထူးချွန်ချွန် အရှေ့တိုင်းသူတစ်ဦး အောင်မြင်သည့် အတွက် ဗြိတိသျှ သတင်းစာများကလည်း အသားပေးပြီး ချီးကျူး ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။
ဘဝဇာတ်ကြောင်း ဒေါ်ဖွားမှီ မြန်မာပြည်သို့ ပြန်ရောက် လာသောအခါ ရန်ကုန်လွှတ်တော်ချုပ်၏ ဝတ်လုံတော်ရ ရှေ့နေအဖြစ်နှင့် လိုက်ပါ ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် ခွင့်တောင်းခဲ့ရာ တရားဝန်ကြီးချုပ်က လျှောက်ထားသူမှာ ဗြိတိသျှ လွှတ်တော်ချုပ်တွင်ပင် အမှုလိုက်နိုင်ခွင့်ရသူ (Barister Law) ပထမ မြန်မာအမျိုးသမီး ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြကာ ကြိုဆိုသည့် အခမ်းအနားကို ရုံးခန်းအမှတ် (၁) တွင် တရားဝန်ကြီးများ၊ ရှေ့နေချုပ်ကြီးများနှင့် ဥပဒေလောကမှ ရှေ့နေကြီးများ ရှေ့မှောက်၌ ဂုဏ်ပြုခဲ့လေသည်။
ထိုနေ့ကား ၂၆၊ ၁၊ ၂၇ ရက်နေ့ပင် ဖြစ်သည်။
ဒေါ်ဖွားမှီက ကျေးဇူးတင်စကား ပြန်လည် ပြောကြားရာ၌ တရားဝန်ကြီးချုပ်၏ ချီးကျူး စကားများမှာ မိမိတစ်ဦးတည်း အဖို့သာမက မြန်မာအမျိုးသမီး တစ်ရပ်လုံးကိုပါ ချီးကျူးခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထည့်သွင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။
ဒေါ်ဖွားမှီသည် အမျိုးသားများသာ ကျက်စားနေသော တရားရုံးတော်ကြီး၌ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးဖြစ်ခဲ့၏။
မိန်းကလေး တစ်ယောက် တိုးလာ၍အနေကျုံ့လိမ့်မည်ဟုလည်း စောစောပိုင်းက အမျိုးသားအချို့က စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။
ရန်ကုန် ရှေ့နေကြီးများ အသင်းသို့ ဝင်ခွင့်ရ၍ အသင်းလူကြီးများ က လက်ခံရာ၌ နာယက အမျိုးသမီး အပန်းဖြေ အပေါ့အပါးသွားနိုင်ရန် သီးသန့် ပေါင်ဒါခန်းတော့ ဆောက်လုပ် မပေးနိုင်၍ ဝမ်းနည်းပါသည်ဟု ထေ့ငေါ့ ပြောသည်ကိုပင် ဒေါ်ဖွားမှီကား ခေါင်းငုံ့၍ ခံလာခဲ့သည်။
သူ၏ ဗီဇာ မကျယ်တတ်သော၊ ရောင့်ရဲလွယ်တတ်သော ဝါသနာ ဗီဇအရ ယခုကဲ့သို့သော အဆင်မပြေမှုများ အတွက်ကို ခေါင်းရှုပ်ခံ၍ ပြသာနာတက်သောသူ မဟုတ်သဖြင့် သူ့စိတ်သဘောထားကို ကောင်းစွာ သိလာကြသည့်အခါ၌ ဒေါ်ဖွားမှီကို အမျိုးသမီးဟူ၍ မခွဲခြားတော့ဘဲ ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံလာခဲ့ကြလေသည်။
ဟိုက်ကုတ်တွင် သာမက အခြား အောက်ရုံးများ၌လည်း အမှုလိုက်ခဲ့ရာ တစ်ခါက သာယာဝတီ တရားရုံးသို့ အမှုလိုက်သွားစဉ် သူ့ကို လာကြည့်ကြသော ပရိသတ်ကြီးမှာ များလွန်း၍ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားလေသည်။
ထို့အတွက် ခက်ထန်သော ဗြိတိသျှ တရားသူကြီးက ရုံးတော်ကို မရိုမသေမှုဖြင့် လူတစ်ယောက်အား ဒဏ်ငွေ ၅ဝိ-/ တပ်လိုက်သည်။
ဒေါ်ဖွားမှီမှာ များစွာ အားလည်းနာ၊ ကရုဏာလည်း သက်၍ ထိုငွေကို မိမိက စိုက်ပြီး ဆောင်မည်ပြုရာ ဒဏ်တပ်ခံရသူက လက်မခံသည့်အပြင် အခြားရုံးတွင် ရှိနေသော မိမိ၏ အမှုတစ်ခုကိုပါ ဆောင်ရွက်ပေးရန် မေတ္တာရပ်ခံခဲ့လေသည်။
ဒေါ်ဖွားမှီသည် အင်္ဂလန်တွင် အတူ ပညာသင်ကြားလာခဲ့၍ ရှေ့နေလိုက်ဖော် လိုက်ဖက်ချင်း လည်းဖြစ်ပြီး တစ်ဦးကို တစ်ဦးလည်း ကူညီရိုင်းပင်း လာခဲ့ကြသော ဝတ်လုံတော်ရ ဦးမြင့်သိန်းနှင့် ၁၉၃၂ ခုနှစ်တွင် လက်ထပ်ခဲ့သည်။
၎င်းတို့မှာ အသွင်တူ၍ အလိုက်ဖက်ဆုံးသော ဇနီးမောင်နှံများ ဖြစ်ကြလေသည်။
သူတို့၏ အိမ်ထောင်သည် ချမ်းငြိမ်းသာယာ အေးမြလှ၏။
သားထောက် သမီးခံ လည်း မရှိခဲ့ပေ။
လောကဓမ္မတရား အတိုင်းပင် အဘက်ဘက်က ပြည့်စုံခဲ့သော်လည်း တစ်ထောင့်တစ် ကွေ့တွင်ကား ချို့ယွင်းမှုလေးတွေက ရှိကြစမြဲ။
ကျန်းမာရေး ကလည်း ချို့တဲ့လာပြန်သည်။
ဒေါ်ဖွားမှီသည် ရှေ့နေအလုပ်ကို ဆက်လက် လုပ်ခဲ့သော်လည်း ရန်ကုန် ရာဇဝတ်ရုံးမှ အမှုများကိုမူ အထူးသဖြင့် ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ သူ၏ ခင်ပွန်းသည်မှာ ထိုစဉ်က ရန်ကုန်မြို့အစိုးရရှေ့နေဖြစ်၍ အမှုအခင်းအားလုံး ဟူသ၍ကို ကွပ်ကဲရသည့်အတွက် ခင်ပွန်းသည်၏ အလုပ်ကို မနှောင့်ယှက်မိစေရန် ရှောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
၁၉၃၆ ခုနှစ်တွင်ကား ကျန်းမာရေး မညီညွတ်သည့် အတွက် ရှေ့နေလိုက်ခြင်းကို ရပ်စဲခဲ့သည်။
သို့သော် တတ်ထားသည့် ပညာကို အသုံးပြုပြီး အစိုးရ အလုပ်တစ်ခုခုကို လုပ်ကိုင်ရန် တရားဝန်ကြီးချုပ်နှင့် ပြည်ထဲရေး၊ တရားရေးဝန်ကြီးတို့က တိုက်တွန်းခဲ့ရာ ချို့တဲ့သော ကျန်းမာရေးကြောင့် အချိန်ပြည့် တာဝန် မထမ်းဆောင်နိုင်သည့်အတွက် တိုင်းပြည်နှင့် လူထုအကျိုးငှာ စေတနာ့ဝန်ထမ်း သမာဓိမြို့ဝန် ပထမအဆင့် ရာထူးကို လက်ခံခဲ့သည်။
ရှေ့နေမလုပ်တော့သည့် တိုင်အောင် သူ လေ့လာ ဆည်းပူးခဲ့သော ဥပဒေပညာရပ်နှင့် ကင်းကွာခဲ့သည် မဟုတ်ပါ။
သမာဓိမြို့ဝန် ခုံရုံးများအပြင် ကလေး တရားရုံးများ၌လည်း ၁၉၃၂ ခုနှစ်မှ ၁၉၄၂ ခုနှစ်အထိ ရုံးထိုင်၍ စစ်ဆေးကွပ်ကဲ ဖြေရှင်းပေးရသော တာဝန်ကို ထမ်းရွက်လာခဲ့သည်။
ကလေးတရားရုံးများ၌ ၎င်းတို့၏ မိသားစု အခြေအနေ ပတ်ဝန်းကျင်ဘဝ စသည်များကို စုံစမ်းလေ့လာပြီး အမှုစစ်သကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ကလေးတို့ ပြသာနာ အရပ်ရပ်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ကရုဏာအပြည့်နှင့် ဖြေရှင်းပေးခဲ့ခြင်း၊ မိဘလက်သို့ ပြန်လည်အပ်ခြင်း စသော လူမှုရေး စိတ်ဓာတ်အပြည့်ဖြင့် ပါဝင်ကူညီ ခဲ့သည်။
ထိုခေတ်က ဆရာအတတ်သင် ကျောင်းကိုလည်း စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရသည်။
ဂျူးဘန်းလမ်းရှိ ကလေးစောင့်ရှောက်ရေး ဂေဟာအဖွဲ့ဝင် လူကြီး အဖြစ်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကူညီခဲ့သည်။
လူမှုရေး လုပ်ငန်းများ၌ စိတ်ပါဝင်စားစွာ အောင်အောင်မြင်မြင် ပါဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့သူ တစ်ဦးဖြစ်၍လည်း မြန်မာပြည် လွတ်လပ်ပြီးနောက် ၁၉၅၃ ခုနှစ်တွင်ဒေလီမြို့၌ ကျင်းပသော တောင်အာရှ အမျိုးသမားများ အခွင့်အရေး ဆွေးနွေးပွဲသို့ ငါးဦးအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တက်ရောက်ခဲ့ရသည်။
လာအို၊ အင်ဒိုနီးရှား၊ ယူနက်စကို၊ ပါကစ္စတန်၊ ထိုင်းမှ ကိုယ်စားလှယ် (၄၆) ဦးနှင့်အတူ တောင်အာရှ အမျိုးသမီးတို့၏ အခွင့်အရေးများ အကြောင်း တင်ပြဆွေးနွေးခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေးရပြီးသည့် ၁၉၄၈ ခုနှစ်မှ ၁၉၅၂ ခုနှစ် အချိန်များ၌ကား မြန်မာပြည်တွင် လူမှုဝန်ထမ်း လုပ်ငန်းများကို မဆောင်ရွက် နိုင်ခဲ့ပေ။
ခင်ပွန်းသည် ဦးမြင့်သိန်းမှာ တရုတ်ပြည် သံအမတ်ကြီးအဖြစ် နန်ကင်း၊ ပီကင်းမြို့များသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
၁၉၅၂ ခုနှစ်လယ်တွင် တရားဝန်ကြီး ခန့်အပ်ခြင်း ခံရ၍ မြန်မာပြည် ပြန်ရောက်လာမှသာ ရှေးကကဲ့သို့ လူမှုဝန်ထမ်း လုပ်ငန်းများကို ဆက်လက် လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြန်သည်။
အိန္ဒိယသံ အမတ်ကြီး တစ်ဦးဖြစ်သော မစ္စတာပင်နီကာက ၎င်းရေးသားခဲ့သော (In two Chinas) ခေါ် စာအုပ်တွင် ဒေါ်ဖွားမှီသည် ပညာတတ် ဇနီးသည် တစ်ဦး အဖြစ်နှင့် လူတန်းစား အလွှာ အသီးသီးတွင် ချစ်ခင်လေးစား ကျော်ကြားသော မြန်မာအမျိုးသမီး ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြခဲ့ဖူးသည်။
ထို့အပြင် မြန်မာနိုင်ငံ အတွင်းသို့ တရုတ် အမျိုးသား ကူမင်တန်အစိုးရ ထပ်သား ၁၂၀၀၀ ဝင်ရောက် ကျူးကျော်၍ ၁၉၄၃ ခု၊ မတ်လ ၂၆ ရက်နေ့တွင် ကုလသမဂ္ဂ လွှတ်တော် ညီလာခံသို့ ဦးမြင့်သိန်း ခေါင်းဆောင်သော မြန်မာ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့က သွားရောက် တိုင်တန်းခဲ့သည်။
ဒေါ်ဖွားမှီသည် ထိုအဖွဲ့နှင့် ကိုယ်စားလှယ် တစ်ဦးအဖြစ် လိုက်ပါသွားခဲ့၏။
ဧပြီလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသော နိုင်ငံရေးရာနှင့် လုံခြုံကောင်စီက နိုင်ငံခြားတပ်များ မြန်မာနိုင်ငံ အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားရမည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် လက်နက်ချ အပ်၍ ချက်ချင်း အဖမ်းခံရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက် ချခဲ့သည်။
မဲခွဲ၍ အဆုံးအဖြတ်ပေးသည့် ထိုကုလသမဂ္ဂကို သတ္တမ အကြိမ်မြောက် အစည်းအဝေးကြီး၌ နိုင်ငံတကာက မြန်မာပြည်အား ထောက်ခံခဲ့သည့်အတွက် ဤအောင်မြင်မှုမှာ သမိုင်း တစ်ရပ်အနေနှင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ပေသည်။
ဝတ်လုံတော်ရ ဒေါ်ဖွားမှီသည် အမျိုးသမီးများ၊ မြန်မာလူမျိုးများကို နေရာကောင်းပေးရန် မလွယ်ကူလှသော ထိုအချိန်ကပင် မိမိ၏ အရည်အသွေးဖြင့် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပြနိုင်ခဲ့၍ နေရာမှန်ကို ထိုက်ထိုက်တန်တန် ရခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးများနှင့် ဥပဒေလောကကိုလည်း ပေါင်းကူး ဆက်သွယ်ပေးခဲ့သော ပထမဆုံးလမ်းပြ အမျိုးသမီးကြီး ဖြစ်ခဲ့သည်။
ယခင့်ယခင်က အမျိုးသားတွေချည်းသာလှုပ်ရှားခဲ့သော ဥပဒေ အသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်အနေနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာရပ်အဖြစ် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သော အမျိုးသမီးကြီးဖြစ်ခဲ့သည်။
ဘဝနိဂုံး ၁၉၆၂ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်းအစိုးရအာဏာသိမ်းယူပွဲ၌ အခြားနိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များနှင့်အတူ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဦးမြင့်သိန်း အထိန်းသိမ်းခံရစဉ် ၁၉၆၂ ခု၊ ဇွန်လ ၂၆ ရက်နေ့ တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
အမျိုးသမီးလောက၊ ဥပဒေလောက၌ လျှမ်းလျှမ်းတောက် ကျော်ကြားခဲ့သော ဒေါ်ဖွားမှီ၏ အသက်ရှင်စဉ်က လှုပ်ရှား ဆောင်ရွက်ခဲ့သည့် ကောင်းသတင်းများက သူမရှိတော့ပြီ ဖြစ်သော်လည်းအပေါင်းအသင်းများ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ မွှေးကြိုင်နေဆဲ။
သူ့ကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာ သတိရနေဆဲ ဖြစ်သည်။
thumb|အနာထပိဏ်သူဌေးကြီး၏ အလှူကြီးပြုနေပုံ သာဝတ္ထိပြည်သား ကုန်သည်တစ်ဦးဖြစ်သူ အနာထပိဏ် သည် အလှူအတန်းအရာ၌ ဧတဒဂ်ရခဲ့သူ သောတာပန်တစ်ဦးဖြစ်၏။
အမည်အရင်းမှာ သုဒတ္တ ဖြစ်သည်။
အနာထပိဏ္ဍိကဟု အမည်တွင်ပုံ သုဒတ္ထသည် မြတ်စွာဘုရားနှင့် မတွေ့ဆုံမီကပင် အလှူအတန်းတို့၌ ရက်ရော၏။
သူတပါးတို့အပေါ်၌ ကြင်နာတတ်သူလည်း ဖြစ်၏။
ချို့ငဲ့သူများကိုလည်း ပေးကမ်းစွန့်ကြဲ၏။
ထို့ကြောင့် သူ၏အမည်အရင်းဖြစ်သည့် သုဒတ္တ ပျောက်ကာ အနာထပိဏ္ဍိက ဟု အမည်တွင်သည်။
အနာထပိဏ္ဍိက သည် 'ကိုးကွယ်ရာမဲ့တို့အား စွန့်ကြဲပေးကမ်းသူ' ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
မြတ်စွာဘုရားနှင့် ဆုံလေပြီ အနာထပိဏ်သည် သာဝတ္ထိမှ ရာဇဂြိုဟ်သို့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးအတွက် လှည်းပေါင်းငါးရာဖြင့် ယောက်ဖတော်စပ်သူ ရာဇဂြိုဟ်သူဌေး၏ အိမ်သို့ လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် ရာဇဂြိုဟ်သူဌေး၏ အိမ်တွင် တည်းခိုလေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရာဇဂြိုဟ်သူဌေးကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားနှင့် သံဃာတော်တို့အား ဆွမ်းစားပင့်ထားသဖြင့် အလုပ်များ ရှုပ်လျက်ရှိသဖြင့် အနာထပိဏ်အား ဧည့်ခံ၍ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်လျက်ပင် ရှိသည်။
မြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူသည်မှာ တစ်နှစ်ကျော် ကာလပင် ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း အနာထပိဏ်သူဌေးကြီးမသိရှာပေ။
ယခုမှ ဘုရားပွင့်တော်မူကြောင်း သိလေ၏။
ထိုအကြောင်းကို ကြားသိသော် အနာထပိဏ်သည် မြတ်စွာဘုရားအား သွားရောက်ဖူးမြော်လိုစိတ်များ တဖွားဖွားဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ယောက်ဖ ဖြစ်သူက မနက်ဖြန် ဆွမ်းစားကြွလာမှသာ ဖူးမြော်ရန် ပြောလေသည်။
အချိန်မှာလည်း ညဉ့်အချိန် ဖြစ်သောကြောင့် သွားရန် မသင့်တော်တော့ပေ။
အိပ်၍မျှပင် မပျော်ဘဲ မိုးလင်းခဲ့လေသည်။
အနာထပိဏ်သည် ဆွမ်းစားကြွလာသည်အထိ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။
ထို့ကြောင့် နံနက်စောစောအချိန်ထကာ မြတ်စွာဘုရားရှိရာ ရာဇဂြိုဟ်ပြည် သုသာန်အနီး သီတဝန တောအုပ်သို့ သွားသည်။
အနာထပိဏ်သည် မြတ်စွာဘုရားထံသွားနေစဉ် ဤသို့ စိတ်အကြံ ဖြစ်၏။
"လောကတွင် ဘုရားအမည်ခံသူများ ပေါများ၏။
ငါသည် ဘုရားကို မမြင်ဘူးပေ။
ထို့ကြာင့် မည်သူ့ဆီသွားရမည် မသိပေ။
အကယ်၍ ဘုရားသည် ငါ၏ ငယ်အမည် သုဒတ္တ ကို သိပြီး ငါ့ကို အမည်ခေါ်၍ နှုတ်ဆက်လျှင် ကောင်းမည်။
ထိုမှသာ မြတ်စွာဘုရားအား ဆည်းကပ်ရလွယ်နိုင်သည်။
မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း အစစ်ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်" ဟု အကြံဖြစ်လေသည်။
မြတ်စွာဘုရားလည်း ထိုအကြံကို သိတော်မူ၏။
ထိုအချိန်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် စင်္ကြံလျှောက်နေလေသည်။
သူဌေးကြီးကို မြင်သောအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် မြတ်စွာဘုရား၏ နေရာ၌ ထိုင်၏။
ထို့နောက် `လာ သုဒတ္တ´ ဟု နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလေသည်။
ထိုအခါ သူဌေးကြီးသည် သူ၏ ငယ်အမည်ကို တရင်းတနှီးခေါ်သဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်လေ၏။
သူဌေးကြီးသည် မြတ်စွာဘုရား လွင်တီးခေါင်ပြင်၌ စင်္ကြံလျှောက်နေသည်ကို လာကတည်းကပင် မြင်၏။
ထို့ကြောင့် မြတ်စွာဘုရားအား "ချမ်းသာစွာ ကျိန်းစက်တော်မူရပါရဲ့လား" ဟု လျှောက်၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် "ကာမဂုဏ် တို့၌ မလိမ်းကျံသော၊ ဝဋ်ဒုက္ခမှ ကင်းဝေးပြီးဖြစ်၍ ငြိမ်းအေးသော၊ ကိလေသာကင်းကွာ ချုပ်ငြိမ်းပြီးသူတို့သည် ချမ်းသာစွာ အိပ်ရ၏။
အာရုံငါးပါး၌ တပ်မက်တတ်သော တဏှာကို ပယ်ပြီးဖြစ်၍၊ ကိလေသာအပူကို ငြိမ်းပြီး၍၊ နိဗ္ဗာန်သို့ အရဟတ္တဖိုလ်ဖြင့် ရောက်ပြီး၍ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရပြီးသူသည် ချမ်းသာစွာ အိပ်ရ၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားသည် သစ္စာလေးပါးတရားကို အစဉ်အတိုင်း ဟောကြား၏။
ထိုအခါ သမာဓိဉာဏ်ကို ရ၏။
ထို့နောက် နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ်၊ ပစ္စယ ပရိဂ္ဂဟဉာဏ်၊ ဝိပဿနာဉာဏ်တို့ကို ရလေသည်။
ထို့နောက် မဂ်ဉာဏ်ကို ရလေသည်။
အနာထပိဏ်သည် ပဒုမုတ္တရဘုရားလက်ထက်က ပန်ခဲ့သည် ဒါယကာ ဧတဒဂ်ဆုကို ရလေသည်။
Mulagandhakuti. The remains of Buddha's hut in Jetavana Monastery. ဇေတဝန်ကျောင်းတော် သည် အနာထပိဏ်သူဌေးကြီးက မြတ်စွာဘုရားအမှူးရှိသော ရဟန်းတို့ကို ရည်စူး၍ လှူဒါန်းသည့် ကျောင်းတော်ဖြစ်သည်။
ကျောင်းတော်သည် သာဝတ္ထိပြည်တွင် တည်ရှိသည်။
ဇေတဝန်ကျောင်းတော်သည် အကျယ် ရှစ်ပယ်ခန့်ရှိ၏။
တန်ဖိုးသည် လေးကုဋေတန်၏။
ရုပ်ပုံများ ကိုးကား Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ အထွတ်အမြတ်နေရာများ။
ထိတန်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ထိတန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၆၅ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ထိတန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၄၄၆ ဦး၊ မ ၄၇၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၉၁၇ ဦးနေထိုင်သည်။
ခမွန်ရွာ ()သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အရှေ့)၊ ပဲခူးခရိုင်၊ ကဝမြို့နယ်၊ ခမွန်ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။
ရွာနေရာကုတ်မှာ ၁၇၈၆၃၂ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ ခမွန်ကျေးရွာအုပ်စုတွင် ကျား ၇၂၈ ဦး၊ မ ၈၄၁ ဦး၊ လူဦးရေ စုစုပေါင်း ၁၅၆၉ ဦးနေထိုင်သည်။