kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ထိုအချိန်တွင် သာသနာ့ဘောင်သို့ ဝင်လာကြသော သာကီဝင်မင်းသား ရဟန္တာ ၅၀ဝ-တို့သည်လည်း အတူရှိနေသည်။
ဘုရားရှင်နှင့် ထိုရဟန္တာများကို ဖူးမြော်လိုကြသဖြင့် နတ်၊ ဗြဟ္မာ၊ အသုရာ၊ နဂါး၊ ဂဠုန် တို့သည် မဟာဝုန်တောကြီးသို့ အုပ်စုလိုက် အုပ်စုလိုက် စုရုံးရောက်ရှိ လာကြသည်။
ထိုကဲ့သို့ လူနတ်ဗြဟ္မာ စသည်တို့ စုရုံးရောက်လာကြသော အခါကာလကို မဟာသမယ-ဟု ခေါ်သည်။
ထိုသို့ နတ်ဗြဟ္မာစုံညီ ရောက်ရှိလာကြသည်ကို ဘုရားရှင်က နှစ်လိုစွာဖြင့် နတ်ဗြဟ္မာတို့၏ အမည်နာမအမျိုးမျိုးကို ထုတ်ဖော်မြွက်ကြား နှုတ်ခွန်းဆက်၍ ဟောကြားတော်မူသော စကားတော်များကို မဟာသမယသုတ်-ဟုခေါ်သည်။
ဤမဟာသမယသုတ်တွင် နတ်ဗြဟ္မာအသီးသီးတို့သည် မိမိတို့၏ အမည်နာမများ ပါရှိသဖြင့် အလွန်ကျေနပ်ကြသည်။
ထိုသုတ်တော်ကို အကြိမ်ကြိမ် နာကြားလိုကြသည်။
မဟာသမယသုတ်သည် နတ်ဗြဟ္မာများ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော သုတ်တော်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဤမဟာသမယသုတ်ကို အစဉ်အမြဲ ရွတ်ဖတ်နေပါက နတ်များ၏ ချစ်ခင်မှုကို ရရှိနိုင်ကြသည်။
အိမ်သစ်၊ တိုက်သစ်၊ နေရာသစ်တို့၌ မင်္ဂလာယူလိုသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ဤမဟာသမယသုတ်ကို ရွတ်ဆိုဖတ်ကြားသင့်ကြောင်း အဋ္ဌကထာဆရာက ပြဆိုထားပေသည်။
ဤကား နယုန်လ၏ လေးစားမြတ်နိုးဖွယ် ထူးခြားသော အကြောင်းအချက်များပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် မဟာသမယနေ့ မဟာသမယသုတ် ကိုးကား Category:မြန်မာလများ Category:လများ Category:သမိုင်း။
ကြောင်ကျွန်း (Tashirojima) ဂျပန်နိုင်ငံရှိ Tashirojima အမည်ရသည့် ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို ကြောင်ကျွန်းဟု ခေါ်သည်။
ကြောင်ကျွန်းဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ လူဦးရေထက် ကြောင်ဦးရေက ပိုမို များပြားနေ၍ ဖြစ်သည်။
ဂျပန်နိုင်ငံ အရှေ့ဘက်ကမ်းရိုးတန်း ဒေသရှိ ကျွန်းငယ် ဖြစ်ပြီး အကျယ်အဝန်း အားဖြင့် ၁.၂၁ စတုရန်းမိုင် ကျယ်ဝန်းပါသည်။
ကျွန်းတွင် နေထိုင်သည့် လူဦးရေသည် ၁၀ဝ တိတိသာ ရှိပြီး ၁၉၅၀ ကျော်နောင်းပိုင်း လူဦးရေ ၁၀ဝ၀ ကျော်မှနေ ကျလာခြင်း ဖြစ်သည်။
လူဦးရေ တစ်ဝက်သည် အသက် ၆၀ကျော် လူအိုများ ဖြစ်ကြသည်။
မြို့ကြီးများတွင် သွားရောက် အလုပ်လုပ်ကိုင်သူ များသောကြောင့် လူဦးရေ နည်းသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိသူများမှာ တံငါလုပ်ငန်း၊ တည်းခိုခန်းနှင့် စားသောက်ဆိုင် ဖွင့်လှစ်လုပ်ကိုင်ကြသည်။
အသက်ကြီး အဘိုးအဘွားများ အနေနှင့် ရှေးယခင် ကတည်းက ကြောင်များကို မွေးမြူ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် အကောင် အရေအတွက် သိသိသာသာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ကျွန်းကို ကြောင်ကျွန်းဟု ပြောစမတ်ပြုကာ နာမည်ကြီးလာပြီး ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်များ အတွက် သွားရောက် လည်ပတ်စရာ နေရာများထဲက တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ယနေ့တွင် ထိုကျွန်းသည် လည်ပတ်သူများနှင့် ပြန်လည် စည်ကားလျက် ရှိကြောင်း သိရသည်။
အီဗိုလာဗိုင်းရပ်စ် ဆိုသည်မှာ သဘာဝ တိရစ္ဆာန်များမှတဆင့် လူသို့ကူးစက်သော ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါပိုးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
အရင်က အီဗိုလာ ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါအား အီဗိုလာ သွေးလွန်ရောဂါ (Ebola haemorrhagic fever)ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
ဆူဒန်နှင့် ကွန်ဂိုတွင် ၁၉၇၆-ခုနှစ်တွင် စတင်တွေ့ရှိသည်။
ကွန်ဂိုနိုင်ငံရှိ အီဗိုလာမြစ် အမည်ကိုယူပြီး ရောဂါအမည် ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။
ရောဂါကူးဆက်ခံရသူ ၉၀% အသက်ဆုံးရှုံးကာ ရက်ပိုင်းအတွင်း သေဆုံးစေနိုင်သော အေအိုင်ဒီအက်(စ်)ထက် အဆပေါင်းများစွာ ဆိုးရွားသော ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါပိုး ဖြစ်သည်။
အာဖရိကတိုက် အနောက်အလယ်ပိုင်း နိုင်ငံများရှိ လင်းနို့၊ မျောက်၊ ဒရယ်၊ မျောက်ဝံ စသောတိရစ္ဆာန်များတွင် အီဗိုလာဗိုင်းရပ်စ် တွေ့ရှိရပြီး ရောဂါပိုးရှိသည့် တိရစ္ဆာန်အသားများကို လူများစားသုံးရာမှ ကူးစက်ကာ ယခုအချိန်ထိ ကူးစက်ခံရသူ ၁၂၀ဝ ကျော်သေဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
အာဖရိကတိုက် အလယ်ပိုင်းဒေသနှင့် အနောက်အာဖရိက အစွန်အဖျား ကျေးရွာများတွင် အဓိကဖြစ်နေသည်။
ကွန်ဂို၊ ယူဂန်းဒါးနိုင်ငံ၊ဆူဒန်နိုင်ငံ၊ တောင်အာဖရိက၊ ကုတ်တီဗွား၊ ဂါဘွန်နိုင်ငံများတွင်လည်း အနည်းငယ်ဖြစ်ပွားသည်။
ရောဂါလက္ခဏာများ ကူးစက်ခံရပြီး ၂ ရက်၊ ၃ ရက်အတွင်း ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ အကြောများ နာခြင်း၊ အဖျားတက်သည့် ရောဂါလက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် နှာစေး၊ အော့အန်၊ ဝမ်းလျှောခြင်းများ ဖြစ်လာတတ်သည်။
အီဗိုလာ ဗိုင်းရပ်စ် ကူးဆက်ခံရပြီး ၂၁ ရက်အကြာတွင် အပြင်းဖျားခြင်း၊ မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် အားအင်ကုန်ဆုံးခြင်း၊ ကြွက်သားများ နာကျင်ခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ လည်ချောင်းနာခြင်းတို့ ဖြစ်ကာ မကြာခဏ အော့အန်ပြီး ဝမ်းသွားသည့် ရောဂါလက္ခဏာများ ပြလိမ့်မည်။
ထိုမှတဆင့်ရောဂါပြင်းထန်လာကာ ကျောက်ကပ် ၊ အသည်းတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဆိုးဝါးစွာ ပျက်ဆီးစေကာ မျက်လုံး၊ ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းတို့စသော ဒွါရပေါက်များမှ သွေးထွက်ခြင်း၊ အရေပြားတွင် အရည်ကြည်ဖု ပေါက်ပြဲကာ သွေးထွက်ခြင်းစသည့် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းအပြင်တို့မှ သွေးထွက်ကာ နောက်ဆုံး သေဆုံးမည်ဖြစ်သည်။
ထိုထက်ဆိုးဝါးသည်မှာ ရောဂါကူးစက်ခံရသောသူ ထိုင်သွားသည့် ခုံ၊ အိပ်ယာတို့မှတဆင့် ကူးဆက်ကြောင်းတွေ့ရသောအခါ အဆိုပါ သုံးနိုင်ငံတွင် တက္ကစီ၊ ကား၊ ရထား၊ လေယာဉ်တို့ကိုပါ ရောဂါစောင့်ကြည့် နေရသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ထိုအီဗိုလာဗိုင်းရပ်စ်အား ကုသရန်ဆေးမရှိသကဲ့သို့ ရောဂါကူးစက်ခံရပါက မည်သို့မှ လုပ်မရတော့ပဲ သီးသန့်ခန်းထဲတွင် ခွဲထားကာ သေဆုံးသည်ကို စောင့်ရမည်ဖြစ်သည်။
ရောဂါပိုး ကူးစက်သူ၏ ၁၀% ကိုသာ ကယ်ဆယ်နိုင်ခဲ့သေးကြောင်း သိရသည်။
ကူးဆက်ပုံ တောတိရစ္ဆာန်များမှ လူကိုကူးစက်သည်။
လူလူချင်း ကူးစက်သည်။
အီဗိုလာသည် ရောဂါပိုးရှိသော တိရစ္ဆာန်များ၏ အရည်၊ သွေးသားနှင့် အညစ်အကြေးတို့အား လက်ဖြင့်ထိခြင်း၊ ထိုအသားအား စားခြင်း၊ ရောဂါခံစားနေရသောသူနှင့် လက်ခြင်းထိတွေ့ခြင်း၊ အရေပြား ပေါက်ပြဲသောနေရာအား ထိတွေ့ခြင်း၊ သွေးသားခြင်းထိတွေ့ခြင်း၊ နမ်းခြင်း၊ လိင်ဆက်ဆံခြင်းတို့ စသဖြင့် ရောဂါရှိသူ၏ အသွေးသား၊ သွေး၊ ချွေး၊ အချွဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်သောအရည်တို့ကို လက်ဖြင့် ထိတွေ့ရုံဖြင့် ရောဂါကူးဆက်နိုင်သည်။
ခြင်မှ မကူးနိုင်ပါ။
အီဗိုလာသည် နှာချေ၊ ချောင်းဆိုး စသော လေထုထဲမှတဆင့် မကူးစက်၊ မပျံနှံ့နိုင်ပါ။
ဘယ်နိုင်ငံအထိ ကူးစက်ပြီလဲ ၂၀၁၄ ခုနှစ်၏ အီဗိုလာ ဗိုင်းရပ်စ် မြစ်ဖြားခံရာ ဂီနီနိုင်ငံ(Guinea) မှတဆင့် ရောဂါဝေဒနာ ခံစားရသူများ ခရီးသွားသောကြောင့် ထိုနိုင်ငံ၏ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများဖြစ်သော လိုက်ဘေးရီးယားနိုင်ငံ(Liberia)နှင့် ဆီရာလီယွန်နိုင်ငံ(Sierra Leone)တို့အား အလျှင်အမြန် ကူးဆက်လျက် ရှိသည်။
အဆိုပါ သုံးနိုင်ငံတွင် ၂၀၁၄ မတ်လမှ စတင်ကာ ယနေ့အထိ လူဦးရေ ၁၂၀ဝ ကျော်အား ကူးစက်နေပြီး- ၇၀ဝ နီးပါးသေဆုံးခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
၎င်းသည် နှစ် ၄၀ အတွင်း အဆိုးဝါးဆုံးသော ဗိုင်းရပ်ကူးစက် သေဆုံးမှုဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့(WHO)မှထုတ်ပြန်ခဲ့ရသည်။
ရောဂါဆိုးဝါးသော ဒေသများသို့ ဆေးကုသပေးရန် ရောက်ရှိနေသော အထူးကုဆရာဝန်တစ်ဦး အပါအဝင် နိုင်ငံခြားသား လုပ်အားပေး ၂ ဦး ရောဂါကူးစက် ခံရသည်ဆိုသောအခါ ကမ္ဘာနိုင်ငံများကြား အီဗိုလာသည် အထူးသတိထားကိုင်တွယ်ရမည့် ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး ကူးစက်ဗိုင်းရပ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အဆိုပါ သုံးနိုင်ငံသို့ စိုက်ပျိုးရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေးတို့အတွက် လုပ်အားပေး ရောက်ရှိနေသော အမေရိကန် နိုင်ငံသား ၃၀ဝ ကျော်ကို ယခုအခါ အမေရိကန်နိုင်ငံမှ ပြန်လည်ခေါ်ယူနေပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ အမေရိကန်၊ အင်္ဂလန်၊ ဥရောပနိုင်ငံများ၊ တရုတ်၊ ဖိလစ်ပိုင်တို့တွင် ရောဂါလက္ခဏာများ စတင်တွေ့ရှိကြောင်း သတင်းစာများတွင် ကြော်ငြာပြီး နိုင်ငံတကာ လေကြောင်းလိုင်းများသည် အဆိုပါ အီဗိုလာရောဂါအား စောင့်ကြည့်ဖြေရှင်းရန် အထူးဆွေးနွေးပွဲများဖြင့် စတင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
ကူးစက်နိုင်ငံများ၏ အခြေအနေ ဂီနီနိုင်ငံ၊ လိုက်ဘေးရီးယားနိုင်ငံ၊ ဆီရာလီယွန်နိုင်ငံစသည့် အီဗိုလာ အဆိုးဆုံး ကူးစက်ရာ သုံးနိုင်ငံတွင် ကျောင်းအားလုံး ပိတ်ပစ်ရပြီဖြစ်သည်။
အဆိုပါ သုံးနိုင်ငံ၏ ဒေသအချို့တွင် ရောဂါထိန်းချုပ်နိုင်မှု မရှိတော့ပဲ ဆိုးဝါးစွာကူးစက်ပြီနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
ရောဂါကူးစက်မှုသည် ထိန်းချုပ်ကိုင်တွယ်နိုင်သည့် အဆင့်တွင်မရှိတော့ပါ။
အခြေအနေ အလွန်ဆိုးဝါးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ယနေ့ နိုင်ငံတကာသတင်းဌာနများက ကြော်ငြာသည်။
အခြေအနေ ကောင်းမလာပဲ ပိုမိုးဆိုးဝါးကာ ကူးစက်သူ ၂.၅ ဆနှုန်းဖြင့် တိုးပွာလာကြောင်း ကြောက်မက်ဖွယ်သိရှိခဲ့ကြရသည်။
ဆီရာလီယွန်နိုင်ငံရှိ အီဗိုလာရောဂါအတွက် အထူးကုသနေရသော ထိပ်တန်းဆရာဝန် တစ်ဦးသည် ယခု အီဗိုလာရောဂါ ကူးစက်ခံရကာ သေဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာ့အရေး အမေရိကန်နိုင်ငံသား ကနေဒါမှ အဆိုပါ သုံးနိုင်ငံသို့ ရောဂါကုပေးရန် လုပ်အားပေး သွားရောက်သော ဆရာဝန်တစ်ဦးသည်လည်း ယခုအခါ ရောဂါကူးစက်ခံနေရပြီ ဖြစ်ကြောင်းတွေ့ရှိသောအခါ အီဗိုလာသည် ကမ္ဘာကိုခြိမ်းခြောက်နေသော ဗိုင်းရပ်စ်အဖြစ် သတ်မှတ်ရတော့သည်။
အဆိုပါ သုံးနိုင်ငံ၏ ရောဂါကူးစက်ပြန့်ပွားမှု ထိန်းချုပ်ရေးသည် ယနေ့ ကမ္ဘာအရေးဖြစ်လာခဲ့သည်။
လိုက်ဘေးရီးယားနိုင်ငံတွင်မူ ကျောင်းအားလုံး အကန့်အသတ်မရှိ ပိတ်ထားပြီး အစိုးရဝန်ထမ်း အားလုံး ခွင့်ရက် ၃၀ ပေးကာ လုပ်ငန်းအားလုံး ရပ်ဆိုင်းထားရပြီဖြစ်သည်။
တိုဂို(Togo)အခြေစိုက် pan-African လေကြောင်းလိုင်းဖြစ်သော ASKY, လေကြောင်းလိုင်းသည် အဆိုပါ သုံးနိုင်ငံမှ အခြားနိုင်ငံ ၂၀ သို့ ပြေးဆွဲပျံသန်းနေသောလေကြောင်းဖြစ်ပြီး ယခု ASKY၏ လေကြောင်းအားလုံး ရပ်ဆိုင်းထားရပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုမျှမက (၃၁.၇.၂၀၁၄)တွင် ရောဂါဖြစ်ပွားရာ နိုင်ငံများသို့ ပျံသန်းသည့် လေကြောင်းလိုင်း ၃၅ လိုင်းတိတိ ရပ်တန့်ထားရပြီ ဖြစ်သည်။
အသက် ၄၀ ရှိ လိုက်ဘေးရီးယားနိုင်ငံသားတစ်ဦး နိုင်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံသို့သွားရောက် လည်ပတ်အပြီး သေဆုံးခဲ့ကာ အဆိုပါသေဆုံးမှုသည် အီဗိုလာဗိုင်းရပ်စ်ကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုအပြီး နိုင်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံတွင် ယခု စောင့်ကြည့်ကွပ်ကဲမှုများပြုလုပ်နေရပြီဖြစ်သည်။
လေကြောင်းလိုင်းများသည် နိုင်ငံတကာသို့ ရောဂါကူးစက်စေသော ရေသောက်မြစ် ဖြစ်လာသောအခါ IATA သည် လေကြောင်းလိုင်များအား ထိရောက်စွာ ထိန်းချုပ်သွားရန် နိုင်ငံတကာလေကြောင်းထိန်းချုပ်ရေးအေဂျင်စီမှ စတင်ဆောင်ရွက်ပြီ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄-ခုတွင် အာဖရိက အနောက်ခြမ်း နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံအား ကန့်သတ်နယ်မြေများအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ထိုရောဂါကို စတင်ပိတ်ဆို့နေပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ အမေရိက၊ ဥရောပ၊ အာရှသာမက အရှေ့တောင်အာရှရှိ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ ထိတိုင်အောင် ကူးစက်လာသောအခါ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံများသည် အထူးကြော်ငြာချက်များ ထုတ်ပြန်ကာ အီဗိုလာ ဗိုင်းရပ်စ်အား တားဆီးရန် စတင် တာဆူနေပြီဖြစ်သည်။
200px|အီဘိုလာဗိုင်းရပ်စ် ရောဂါ အသိပေး နှိုးဆော်ချက် ကျန်းမာရေးလုပ်သားများ လိုက်နာရန် အီဗိုလာဗိုင်းရပ်စ် ပျံ့နှံ့နေသည့် ဒေသမှ လူနာများနှင့် ရောဂါ လက္ခဏာပြနေသူများကို လူအများနှင့် သီးခြားထားသင့်သည်။
ကျန်းမာရေးလုပ်သားများအနေဖြင့် ရောဂါကူးစက်မှုကို ကြိုတင်ကာကွယ်ထားသင့်သည်။
မျက်နှာဖုံး၊ လက်အိတ်၊လက်ရှည် ဝတ်စုံတို့ ဝတ်ထားပြီးမှ လူနာများကို ကုသပေးသင့်သည်။
အီဗိုလာဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်ခံရသည့်အချိန်မှ ရောဂါလက္ခဏာပြသည့် အချိန်အထိ အချိန် ၂၁ ရက်ကြာကြောင်း သိရသည်။
အီဗိုလာဗိုင်းရပ်စ်ကြောင့် သေဆုံးသူများ၏ အလောင်းကို မထိမိပါစေနှင့်။
ယင်းရောဂါဖြင့် သေဆုံးသူများ၏ အသုဘအတွက် ပြင်ဆင်ပေးစဉ် (သို့မဟုတ်) မြှုပ်နှံစဉ်တွင် ရောဂါပိုးကူးစက်နိုင်သည်။
အသားစိမ်းများ ရှောင်ပါ အီဗိုလာဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်ခံထားရသည့် တိရစ္ဆာန်များ၏ သွေး၊ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများ (သို့မဟုတ်) ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှထွက်သော အရည်များနှင့်အနီးကပ်ထိတွေ့ပြီးနောက် လူများရောဂါ ကူးစက်ခံရသည်။
အသီးစားလင်းနို့များမှာ အီဗိုလာဗိုင်းရပ်စ် သဘာဝ လက်ခံကောင်များ ဖြစ်သည်။
ဝက် (သို့မဟုတ်) မျောက်များသို့ အီဗိုလာဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်နေ သည်ဟု သံသယရှိပါက ယင်းနေရာကို ချက်ချင်းပိတ်ထားပြီး ရောဂါ ကူးစက်ခံထားရသည့် တိရစ္ဆာန်များကို သတ်ပစ်ပါ။
အသေကောင်ကို မြေမြှုပ်ရန် (သို့မဟုတ်) မီးရှို့ရန် သေချာစွာလုပ်ဆောင်ပါ။
လူ (သို့မဟုတ်) တိရစ္ဆာန်များအတွက် အီဗိုလာဗိုင်းရပ်စ် ကာကွယ်ဆေးမရှိပါ။
thumbnail|ဂျွန်ဗင်ဆင် အက်တာနာဆော့ဖ်(၁၉၀၃-၁၉၉၅) ဂျွန်ဗင်ဆင် အက်တာနာဆော့ဖ် တီထွင်သူ၊ သင်္ချာနှင့် ရူပဗေဒပညာရှင် ဂျွန်ဗင်ဆင် အက်တာနာဆော့ဖ်ကို နယူးယောက်မြို့တွင် ၁၉၀၃-ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ (၄)ရက်နေ့၌ ဖွားမြင်သည်။
မိဘနှစ်ပါးမှာ ဂျွန်အက်တာနာဆော့ဖ်နှင့် အိုင်ဗာလူစီနာပါဒီ တို့ဖြစ်သည်။
ထူးချွန် ဂျွန်ဗင်ဆင်သည် ငယ်စဉ်တောင်ကျေး ကလေးဘဝကပင် သင်္ချာကို အထူးစိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။
သူ၏မိသားစုသည် နောက်ပိုင်းတွင် ဖလော်ရီဒါပြည်နယ်၊ အိုးချီကိုရာသို့ ပြောင်းရွေ့ခဲ့သည်။
ဂျွန်ဗင်ဆင်သည် မာလ်ဘာရီ အထက်တန်းကျောင်းတွင် တက်ရောက်ပညာသင်သည်။
သိပ္ပံနှင့် သင်္ချာတွင် ထူးချွန်သည်။
၁၉၂၁-ခုနှစ်တွင် ဖလော်ရီဒါ တက္ကသိုလ်သို့ တက်ရောက်ပြီး ၁၉၂၅-ခုတွင် ဘီအက်စီ (လျှပ်စစ်အင်္ဂျင်နီယာ) ဘွဲ့ရသည်။
၁၉၂၆-ခုနှစ်တွင် အိုင်အိုဝါကောလိပ်မှ မဟာသိပ္ပံ(သင်္ချာ) ဘွဲ့ရသည်။
ဘွဲ့ရပြီး ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် လူရာမီးနှင့် လက်ထပ်သည်။
စူးစမ်းလေ့လာ မဟာသိပ္ပံဘွဲ့ရပြီးသည့်နောက် ဂျွန်ဗင်ဆင်သည် ၁၉၃၀-ပြည့်နှစ်တွင် ဝစ္စကွန်ဆင် တက္ကသိုလ်မှ ပါရဂူဘွဲ့ရရှိသည်။
ထို့နောက် အိုင်အိုဝါကောလိပ်သို့ ပြန်လာပြီး သင်္ချာနှင့် ရူပဗေဒဌာန လက်ထောက်ပါမောက္ခအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။
တွဲဖက်ပါမောက္ခအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့် ခံရပြီးနောက် ကွန်ပျူတာလုပ်ငန်းကို စတင်စိတ်ဝင်စားလာပြီး စူးစမ်းလေ့လာသည်။
1997 replica of the Atanasoff-Berry Computer at Durham Center, Iowa State University တည်ဆောက် ဒေါက်တာဂျွန်ဗင်ဆင်သည် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားနှင့် အီလက်ထရွန်နစ်ပညာတို့ကို ကွန်ပျူတာအတွက် ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းအဖြစ် အသုံးပြုသည်။
ထူးချွန်သည့် လျှပ်စစ်အင်္ဂျင်နီယာ ကလစ်ဖို့ဘာရီကိုလည်း သူ့လက်ထောက်အဖြစ် ရရှိလိုက်သည်။
ကလစ်ဖို့သည် ဘွဲ့ရကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်၏။
သို့ဖြင့် ၁၉၃၉-ခုနှစ်တွင် ဒေါက်တာဂျွန်ဗင်ဆင် နှင့် သူ့၏လက်ထောက် ကလစ်ဖို့ဘာရီတို့က ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး အီလက်ထရွန်နစ် ဒီဂျက်တယ်ကွန်ပျူတာကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။
ဒေါက်တာဂျွန်ဗင်ဆင်သည် ပါမောက္ခအဖြစ် အိုက်အိုဝါပြည်နယ်ကောလိပ်၊ ဝစ္စကွန်ဆင်တက္ကသိုလ်တို့တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ဝါရှင်တန်ဒီစီရှိ အမေရိကန် ရေတပ်လက်နက် စမ်းသပ်ရုံနှင့် အမေရိကန် ကြည်းတပ် စစ်မြေပြင်တပ်များတွင် အသံတုံ့တင်မှု လေ့လာရေးဌာန၊ စတီးဝပ်ဝါနာ ကော်ပိုရေးရှင်းတို့တွင် အတိုင်ပင်ခံ၊ တာဝန်ခံ စသည့် တာဝန်များကိုလည်း တစ်ဖက်က ထမ်းဆောင်သည်။
ဒေါက်တာဂျွန်ဗင်ဆင်သည် မေရီလင်းပြည်နယ်၊ မွန်ရှိဗီးယားရှိ ၎င်း၏နေအိမ်တွင် လေဖြတ်ရောဂါဖြင့် ၁၉၉၅-ခုနှစ်၊ ဇွန်လ (၁၅)ရက်၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ဖန်တီး မည်သည့် သိပ္ပံနယ်ပယ်တွင်မဆို အနာဂတ်ကို ဖန်တီးမည့် အမြင်ရှိသော ထူးချွန်ပါရမီရှင် လိုအပ်သည်။
ဤကွက်လပ်ကို ဒေါက်တာဂျွန်ဗင်ဆင်က လက်တွေ့ဖြည့်ခဲ့သည်။
သူတီထွင်ခဲ့သည့် ကွန်ပျူတာသည် မျက်မှောက်ခေတ်တွင် လူတိုင်းနှင့် ဆိုင်သလိုဖြစ်သည်။
ဘဏ်များ၊ စာသင်ကျောင်းများ၊ လေယာဉ်များ၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၊ အာကာသလွန်းပျံယာဉ်များနှင့် ဂြိုဟ်တုပါမကျန် နေရာတိုင်းတွင် ကွန်ပျူတာမပါလျှင် မပြီးတော့။
အထောက်အကူဖြစ် နှစ် ၂၀ အတွင်း သူတီထွင်ခဲ့သည့် ကွန်ပျူတာက ဤမျှ ခေတ်စားလိမ့်မည်ဟု ဒေါက်တာဂျွန်ဗင်ဆင် တွေးမိခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။
မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ သူ၏တီထွင်မှုမှာ မျက်မှောက်လူသားတို့ အတွက် များစွာ အထောက်အကူဖြစ်၍ နေပေသည်။
မြန်မာ့အလင်း(၁၇.၁.၂၀၁၀) ကိုးကား။
သူရ အမည်ရှိ လူပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ထွန်းတင်၊ သူရ ချစ်ပို၊ မ၊ သူရ။
ရန်အောင်(ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်) ရန်အောင် (စာရေးဆရာ)။
၎င်းကို လိင်တူ/လိင်ကွဲ ချစ်သူစုံတွဲနှစ်မျိုးစလုံး ပြုလုပ်လေ့ရှိကြပြီး၊ မိန်းမအင်္ဂါဝနှုတ်ခမ်းသားများနှင့် အထူးသဖြင့် မလိင်စေ့ကို နှုတ်ခမ်းဖြင့် ပွတ်တိုက်လှုပ်ရှားလှုံ့ဆော်ခြင်း၊ စုပ်ခြင်း၊ လျှာဖြင့်လျှက်ခြင်းတို့ဖြင့် သာယာကျေနပ်မှုရရှိစေသော လိင်ဆက်ဆံမှုပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
ရှေးယခင်က သဘာဝနှင့်ဆန့်ကျင်သော၊ ပုံမှန်မဟုတ်သည့် ရွံရှာစက်စုပ်ဖွယ် အပြုအမူအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယနေ့ခေတ်တွင်မူ သာမန်ချစ်မှုရေးရာကိစ္စတစ်ရပ်အဖြစ် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းက လက်ခံထားကြသည်။
မိန်းမအင်္ဂါကို ယုတ်နိမ့်သည်ဟု ယူဆချက်အရ ရှေးယခင်ခေတ်က ​ဤလိင်ဆက်ဆံမှုပြုလုပ်လျှင် မိမိတို့၏ ချစ်သူ၊ လင်ယောက်ျားတို့ ဘုန်းနိမ့်တတ်သည်ဟူသော အထင်အမြင်ကြောင့် ထိုသို့ပြုလုပ်မှုကို ခံယူရန် အမျိုးသမီးတို့က ငြင်းဆန်လေ့ရှိပြီး လိင်တူချင်းစုံမက်သူ အမျိုးသမီးများအချင်းချင်းနှင့် အမျိုးသားများနှင့် လက်မထပ်မီလိင်ဆက်ဆံပြီး ကိုယ်ဝန်ရရှိသွားမည်ကိုကြောက်ရွံ့စိတ်ကြီးသူ အမျိုးသမီးများအချင်းချင်းသာ ပြုလုပ်လေ့ရှိကြသည်။
သို့သော် ယနေ့ခေတ် ပညာတတ်မြို့နေလူတန်းစား စုံတွဲ များတွင်မူ ဤအပြုအမူ မပြုလုပ်သူ မရှိသလောက် တွင်ကျယ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဓမ္မတာလိင်ဆက်ဆံချင်းထက် ပါးစပ်ဖြင့် ဆက်ဆံခြင်းက အမျိုးသမီးများကို ကျေနပ်မှုပိုမိုပေးနိုင်သည်ဟု ယူဆကြခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ မိမိကစတင်၍ ပါးစပ်ဖြင့် လိင်ဆက်ဆံမှု ပြုလုပ်ပေးပြီးလျှင် လိင်ဆက်ဆံဖော် အမျိုးသမီးထံမှ အလားတူ ပြန်လည်ဆက်ဆံပေးမှု ရရှိနိုင်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်းတို့ကြောင့် ယနေ့ခေတ် အမျိုးသားများတွင် ဤသို့ဆက်ဆံရန် စိတ်အားထက်သန်မှု ရှိကြသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ကူးစက်ရောဂါကင်းရှင်းပြီး တကိုယ်ရည် သန့်ရှင်းရေးကို ဂရုစိုက်သည့် စုံတွဲများကြား လိင်အင်္ဂါနှင့် ပါးစပ်ထိတွေ့ လိင်ဆက်ဆံခြင်းတွင် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မရှိဟု ဆိုသည်။
သဘာဝလိင်ဆက်ဆံမှုမပြုမီ လိင်စိတ်တက်ကြွလာစေရန် နှိုးဆွပေးသည့်သဘောဖြင့်ပြုလုပ်ခြင်း၊ သုက်လွှတ်မြန်သူ ယောက်ျားများတွင် မိမိတို့၏ချစ်သူ မိန်းကလေးတို့ လိင်စိတ်ကျေနပ်မှု မရရှိမီ မိန်းမအင်္ဂါတွင်းသို့ သုက်မလွှတ်လို၍ သဘာဝနည်းလမ်းဖြင့် ဆက်ဆံနေစဉ် ရံဖန်ရံခါ အပြောင်းအလဲသဘောဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းစသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုးကွဲပြားသည်။
ဤနည်းဖြင့် လိင်ဆက်ဆံမှုသည် လိင်မှတဆင့်ကူးစက်တတ်သော ရောဂါများ ကူးစက်နိုင်ချေ နည်းပါးသော်လည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကောင်းစွာသိသူ စုံတွဲများကြားတွင်သာ အကာကွယ်မဲ့ဆက်ဆံသင့်သည်။
နည်းလမ်း အမျိုးသမီးအချင်းချင်းဘာဂျာပေးနေပုံ အနေအထားများ မစ်ရှင်နရီအနေအထားဖြင့်ဘာဂျာပေးနေပုံ Édouard-Henri Avril၏ပန်းချီကား မျက်နှာပေါ်တက်ထိုင်ခြင်း ဘာဂျာပေးရာတွင် ကိုယ်ဟန်အနေအထားအမျိုးမျိုးရှိသည်။
Mi – အမျိုးသမီးက ပက်လက်လဲလျောင်းနေပြီး ခြေထောက်များကိုချဲထားပြီးရင်ပေါ်တင်ထားသည်၊ သို့မဟုတ်အမျိုးသားအပေါ်တင်ထားသည်၊ သို့မဟုတ်မြှောက်ထားသည်။
ခွေးစတိုင် – အမျိုးသမီးက လေးဘက်ထောက်ကုန်းထားပြီး အမျိုးသားကနောက်ဖက်မှပါးစပ်ဖြင့်ဆက်ဆံခြင်းဖြစ်သည်။
မျက်နှာပေါ်တက်ထိုင်ခြင်း – ​ပက်လက် လှဲလျောင်းနေသူ၏ မျက်နှာပေါ်ခွထိုင်၍ အမျိုးသမီးအင်္ဂါနှင့် အောက်မှနေသူ၏ နှုတ်ခမ်း၊ မျက်နှာတို့ကို မိမိစိတ်ကြိုက် လှုပ်ရှားပွတ်တိုက်ခြင်း၊ အောက်မှနေသူကလည်း လျှာဖြင့် အလိုက်သင့် ပြန်လည်လှုပ်ရှား ဆက်ဆံပေးခြင်းဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးအဖို့ ကျေနပ်မှု အကြီးအကျယ်ရနိုင်သော်လည်း၊ အောက်မှနေသူအဖို့ အသက်ရှူမွန်းကြပ်တတ်ခြင်း၊ အမျိုးသမီးအင်္ဂါမှထွက်သော အရည်များ ပါးစပ်တွင်းသို့ဝင်နိုင်ခြင်း၊ မျက်နှာပေါ် စီးကျပေကျံနိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် တဦးနှင့် တဦးနားလည်မှု ပြည့်ဝသူ စုံတွဲများအတွက်သာ သင့်တော်ပါသည်။
မတ်တပ်အနေအထား –အမျိုးသမီးကအမျိုးသားနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်မတ်တပ်ရပ်သည်။
သို့မဟုတ်အမျိုးသားကဒူးထောက်ထားသည်။
69 ပုံစံ - အမျိုးသမီးနှင့်အမျိုးသား(သို့) အမျိုးသမီးအချင်းချင်း သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆန့်ကျင်ဖက်နေထားနှင့် ပါးစပ်ဖြင့် မိန်းမယောနီကိုယက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။
ကဏ္ဍ:မထိုးသွင်းသော လိင်ဆက်ဆံခြင်း ကဏ္ဍ:လိင်ဆက်ဆံမှုပုံစံများ ကဏ္ဍ:လိင်အပြုအမူများ ကဏ္ဍ:အမျိုးသမီး အပြင်လိင်အင်္ဂါ ကဏ္ဍ:ပါးစပ် ရမ္မက်။
class=notpageimage|thumb|လိင်ကွဲစုံတွဲ စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်း သရုပ်ဖော်ပုံ စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်း () သို့မဟုတ် စအိုအတွင်းသို့ ထိုးသွင်းခြင်း () ဆိုသည်မှာ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ သာယာမှုအတွက် ထောင်မတ်နေသော လိင်တံကို လူတစ်ဦး၏ စအို သို့မဟုတ် စအိုနှင့် စအိုလမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားစေခြင်းဖြစ်သည်။
See pages 270–271 for anal sex information, and page 118 for information about the clitoris. အခြားသော စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းပုံစံများတွင် စအိုကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ခြင်း၊ လိင်ကစားစရာများ အသုံးပြုခြင်း၊ စအိုကို လျှာဖြင့်လျက်ခြင်းနှင့် pegging တို့ ပါဝင်သည်။
စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းသည် အများအားဖြင့် လိင်တံဖြင့် စအိုကို ထိုးဖောက်ခြင်းကို ဆိုလိုသော်လည်း အချို့သော အရင်းအမြစ်များသည် စအိုအတွင်းသို့ ထိုးသွင်းခြင်းကို လိင်တံဖြင့် စအိုကို ထိုးဖောက်ခြင်းကိုသာ သီးသန့်ညွှန်းဆိုရန်နှင့် စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို မည်သည့် စအိုဖြင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုကိုမဆို၊ အထူးသဖြင့် ကိုယ့်ဘာသာ စအိုကို ပွတ်သပ်ခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် စုံတွဲများအကြား ပြုလုပ်သော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုကို ညွှန်းဆိုရန် အသုံးပြုကြသည်။
စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို အမျိုးသားချင်း ချစ်ခင်သူများနှင့် အများအားဖြင့် ဆက်စပ်လေ့ရှိသော်လည်း သုတေသနများအရ လိင်တူချစ်သူ အမျိုးသားအားလုံး စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်း မပြုလုပ်ကြကြောင်းနှင့် အမျိုးသားနှင့်အမျိုးသမီး ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုများတွင် ၎င်းသည် အဆန်းမဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်း အမျိုးအစားများသည် အမျိုးသမီးချင်း လိင်ဆက်ဆံခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
လူများသည် စအိုအာရုံကြောအဆုံးများကို လှုံ့ဆွခြင်းဖြင့် စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းမှ သာယာသော ခံစားမှုကို ရရှိနိုင်ပြီး၊ အမျိုးသားများတွင် ဆီးကျိတ်ကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် လှုံ့ဆွခြင်း၊ အမျိုးသမီးများတွင် မလိင်စေ့ သို့မဟုတ် မိန်းမကိုယ်အတွင်းရှိ နေရာတစ်ခု (တစ်ခါတစ်ရံ G-spot ဟုခေါ်သည်) ကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် လှုံ့ဆွခြင်းနှင့် အခြားသော အာရုံခံအာရုံကြောများ (အထူးသဖြင့် pudendal nerve) ကို လှုံ့ဆွခြင်းဖြင့် လိင်ဆန္ဒ ပြီးမြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။
သို့သော် လူများသည် စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို နာကျင်သည်ဟုလည်း ခံစားရနိုင်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ အလွန်အမင်း နာကျင်နိုင်သည်။
၎င်းသည် အချို့ကိစ္စများတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းရင်းများကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
အများစုသော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုများကဲ့သို့ပင် စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းသည် လိင်မှတဆင့် ကူးစက်တတ်သော ရောဂါများ (STIs) ပျံ့နှံ့မှုကို အားပေးနိုင်သည်။
စအိုနှင့် စအိုလမ်းကြောင်း၏ ထိခိုက်လွယ်မှုကြောင့် စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို အန္တရာယ်များသော လိင်ဆက်ဆံမှု အလေ့အကျင့်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။
စအိုနှင့် စအိုလမ်းကြောင်းရှိ တစ်ရှူးများသည် နူးညံ့ပြီး မိန်းမကိုယ်နှင့်မတူဘဲ ချောဆီမထွက်ရှိပေ။
၎င်းတို့သည် အလွယ်တကူ စုတ်ပြဲနိုင်ပြီး ရောဂါကူးစက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
အထူးသဖြင့် ချောဆီ (personal lubricant) ကို အသုံးမပြုပါက ပို၍ပင်ဖြစ်သည်။
ကွန်ဒုံးဖြင့် အကာအကွယ်မပါသော စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို အန္တရာယ်အများဆုံးသော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြပြီး ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) ကဲ့သို့သော ကျန်းမာရေးအာဏာပိုင်များသည် စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းအတွက် လုံခြုံသော လိင်ဆက်ဆံမှု အလေ့အကျင့်များကို အကြံပြုကြသည်။
World Health Organization, Department of Reproductive Health and Research Global strategy for the prevention and control of sexually transmitted infections: 2006–2015. Breaking the chain of transmission , 2007, စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပြင်းထန်သော အမြင်များကို မကြာခဏ ဖော်ပြကြသည်။
၎င်းသည် အမျိုးမျိုးသော ယဉ်ကျေးမှုများတွင် အငြင်းပွားဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး၊ အမျိုးသားများအကြား စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို ဘာသာရေးအရ တားမြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှု၏ မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်အကြောင်း သွန်သင်ခြင်းများကြောင့် ဖြစ်လေ့ရှိသည်။
၎င်းကို တားမြစ်ထားသော သို့မဟုတ် သဘာဝမကျသော အရာအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး အချို့နိုင်ငံများတွင် ရာဇဝတ်မှုမြောက်သော ပြစ်မှုတစ်ခုဖြစ်ကာ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ပြစ်ဒဏ် သို့မဟုတ် သေဒဏ်ဖြင့် အပြစ်ပေးခံရနိုင်သည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို အခြားသော နှစ်သက်ဖွယ် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖော်ပြမှုများကဲ့သို့ပင် ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝကျပြီး မှန်ကန်သော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုပုံစံတစ်ခုအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်နိုင်ပြီး လူတစ်ဦး၏ လိင်မှုဘဝ၏ အထောက်အကူဖြစ်စေသော သို့မဟုတ် အဓိကအချက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ခန္ဓာဗေဒ နှင့် လှုံ့ဆော်မှု thumb|ဆီးကျိတ်နှင့် စအိုလမ်းကြောင်းများအပါအဝင် အမျိုးသား လိင်အင်္ဂါ ခန္ဓာဗေဒပြ သရုပ်ဖော်ပုံ စအိုဒေသနှင့် စအိုလမ်းကြောင်းတွင် အာရုံကြောအဆုံးများစွာရှိခြင်းသည် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးစလုံးအတွက် စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို သာယာစေနိုင်သည်။
အတွင်းနှင့် အပြင် sphincter ကြွက်သားများသည် စအို၏ အဖွင့်အပိတ်ကို ထိန်းချုပ်သည်။
အာရုံကြောအဆုံးများစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အာရုံခံနိုင်သော အမြှေးပါးများဖြစ်သည့် ဤကြွက်သားများသည် စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံစဉ် သာယာမှု သို့မဟုတ် နာကျင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
Human Sexuality: An Encyclopedia တွင် "စအိုလမ်းကြောင်း၏ အတွင်းပိုင်းသုံးပုံတစ်ပုံသည် အပြင်ပိုင်းသုံးပုံနှစ်ပုံထက် ထိတွေ့မှုကို ခံစားနိုင်စွမ်းနည်းသော်လည်း ဖိအားကို ပို၍ ခံစားနိုင်စွမ်းရှိသည်" နှင့် "စအိုလမ်းကြောင်းသည် ရှစ်လက်မ သို့မဟုတ် ကိုးလက်မ [၂၀ သို့မဟုတ် ၂၃ စင်တီမီတာ] ခန့်ရှည်သော ကွေးကောက်နေသော ပြွန်ဖြစ်ပြီး စအိုကဲ့သို့ပင် ကျယ်လာနိုင်စွမ်းရှိသည်" ဟု ဖော်ပြထားသည်။
သုတေသနများအရ စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းသည် အခြားလိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြုအမူများထက် သိသိသာသာ နည်းပါးစွာ ဖြစ်ပွားကြောင်း ညွှန်ပြသော်လည်း၊ ကြီးစိုးမှုနှင့် လက်အောက်ခံမှု၊ တားမြစ်ထားမှုတို့နှင့် ဆက်စပ်နေခြင်းကြောင့် လိင်စိတ်တိမ်းညွတ်မှုအားလုံးရှိသော လူများအတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။
လိင်တံဖြင့် ထိုးဖောက်ခြင်းအပြင် လူများသည် တုံ့ပြန်လှုပ်ရှားစေသော လိင်တံအတု (dildo)၊ စအိုပိတ်တံ (butt plug) သို့မဟုတ် စအိုပုတီး (anal beads) ကဲ့သို့သော လိင်ကစားစရာများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
စအိုကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ခြင်း၊ စအိုကို လျှာဖြင့်လျက်ခြင်း၊ pegging၊ ကိုယ့်ဘာသာ စအိုကို ပွတ်သပ်ခြင်း (anal masturbation)၊ figging သို့မဟုတ် လက်သီးထိုးသွင်းခြင်း (fisting) တို့ကို စအိုဖြင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုအတွက် ပြုလုပ်နိုင်ပြီး၊ မတူညီသော လိင်ဆက်ဆံသည့် ကိုယ်နေဟန်ထားများကိုလည်း ထည့်သွင်းနိုင်သည်။
လက်သီးထိုးသွင်းခြင်းသည် အနည်းဆုံး ပြုလုပ်လေ့ရှိသော လုပ်ဆောင်မှုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အကြောင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ လူများသည် လက်သီးလောက်ကြီးသော အရာဝတ္ထုကို စအိုအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းရန် လုံလောက်စွာ ဖြေလျှော့နိုင်သည်မှာ ရှားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အမျိုးသား လက်ခံသူတွင် စအိုအတွင်းသို့ ထိုးသွင်းခံရခြင်းသည် ထိုးသွင်းလိုက်သော အရာဝတ္ထုသည် စအိုနံရံမှတစ်ဆင့် ဆီးကျိတ်ကို ပွတ်တိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပွတ်ဆွဲခြင်းကြောင့် သာယာသော ခံစားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
၎င်းသည် သာယာသော ခံစားမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး အချို့ကိစ္စများတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်သည်။
ဆီးကျိတ်ကို လှုံ့ဆွခြင်းသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အထွတ်အထိပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး၊ အမျိုးသားများက တစ်ခါတစ်ရံ ပိုမိုပျံ့နှံ့ပြီး ပြင်းထန်သော၊ ကြာရှည်ခံသော၊ လိင်တံကို လှုံ့ဆွခြင်းဖြင့်သာ ရရှိသော အထွတ်အထိပ်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော ပီတိခံစားမှုများကို ခံစားရစေသည်ဟု ဖော်ပြကြသည်။
ဆီးကျိတ်သည် စအိုလမ်းကြောင်းဘေးတွင် တည်ရှိပြီး အမျိုးသမီး Skene's glands ၏ ပိုမိုကြီးမားပြီး ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးသော အမျိုးသား အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။
အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လက်ခံသူအနေဖြင့် စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းမှ သီးသန့် အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်ရှိခြင်းသည်လည်း ပုံမှန်ဖြစ်သည်။
ယေဘုယျစာရင်းအင်းများအရ အမျိုးသမီး ၇၀-၈၀ ရာခိုင်နှုန်းသည် အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရန် မလိင်စေ့ကို တိုက်ရိုက်လှုံ့ဆွရန်လိုအပ်သည်။
မိန်းမကိုယ်နံရံတွင် မလိင်စေ့ (အထွတ်အထိပ်အတွက် သီးသန့်ရည်ရွယ်ထားသော အာရုံကြောအဆုံးများစွာရှိသည်) ထက် အာရုံကြောအဆုံးများ သိသိသာသာ နည်းပါးသောကြောင့် မိန်းမကိုယ်ကို လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုံ့ဆွခြင်းမှ အထွတ်အထိပ်အပါအဝင် ပြင်းထန်သော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ သာယာမှုသည် အမျိုးသမီးအများစုတွင် မလိင်စေ့ကို တိုက်ရိုက်လှုံ့ဆွခြင်းထက် ဖြစ်ပေါ်နိုင်ခြေနည်းသည်။
မလိင်စေ့သည် အပြင်ဘက်တွင် မြင်နိုင်သော အစေ့ထိပ် (glans) ထက် ပိုမိုဖွဲ့စည်းထားသည်။
ဥပမာအားဖြင့် မိန်းမကိုယ်သည် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် မလိင်စေ့၏ အတွင်းပိုင်းခြေထောက်များဖြစ်သော clitoral crura များဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး ၎င်းတို့သည် အလွန်အာရုံခံစားနိုင်ကာ လိင်စိတ်နိုးကြားလာသောအခါ သွေးဖြင့် ပြည့်လာသည်။
စအိုကို ထိုးဖောက်ခြင်းဖြင့် မလိင်စေ့ကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် လှုံ့ဆွခြင်းသည် အထူးသဖြင့် အောက်ပိုင်းစအိုအာရုံကြောများကို ထုတ်လွှတ်ပြီး perineal nerve နှင့် မလိင်စေ့၏ dorsal nerve သို့ ပိုင်းခြားသွားသော pudendal nerve ဟုခေါ်သော ဘုံအာရုံခံအာရုံကြောများကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
စအိုတွင် အာရုံကြောအဆုံးများစွာရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အထွတ်အထိပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် သီးသန့်မဟုတ်သောကြောင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် စအိုကို လှုံ့ဆွခြင်းဖြင့်သာ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိခြင်းသည် ရှားပါးသည်။
စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းမှ လှုံ့ဆော်မှုကို erotica သို့မဟုတ် ညစ်ညမ်းရုပ်ပုံများကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှု၏ လူကြိုက်များသော အမြင် သို့မဟုတ် ပုံဖော်မှုများကလည်း သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်။
ညစ်ညမ်းရုပ်ပုံများတွင် စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ နာကျင်မှုမရှိသော ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြလေ့ရှိပြီး ချောဆီ (personal lubricant) မလိုအပ်ပါ။
၎င်းသည် စုံတွဲများအား ဂရုမစိုက်ဘဲ စအိုဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းနှင့် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများအား လက်ခံသူအနေဖြင့် အမျိုးသမီးများအတွက် ထိုလုပ်ဆောင်မှုမှ သာယာမှုအစား မသက်မသာဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်ခြင်းသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်စေနိုင်သည်။