kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Wintle, Justin (2008) Perfect Hostage. Random House, p. 177. နှစ်သက်တမ်း (၁၂၅) နှစ်ပတ်လည်တွင် ကောလိပ်သည် "The Principal and Fellows of St Hugh's College in the University of Oxford" ၏ အမည်အောက်၌ မှတ်ပုံတင်ထားသည့် ကုသိုလ်ဖြစ်ကျောင်းတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။
၂၀၁၈ ဇူလိုင်အထိ ကျောင်း၏ ပံ့ပိုးလှူဒါန်းမှုသည် သန်းပေါင်း ၃၇.၆ ပေါင်ဖြစ်သည်။
ထင်ရှားသည့် ကျောင်းသူဟောင်းများ ကိုးကား ကဏ္ဍ:အောက်စ်ဖိုဒ် တက္ကသိုလ်၏ ကောလိပ်များ။
သီရိပျံချီ ဒေါက်တာ ဦးမင်းစိန် (၁၈၉၈ ဒီဇင်ဘာ ၂၆ - ၁၉၇၈ နိုဝင်ဘာ ၉) သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ဆရာဝန်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ဆေးဘက်စစ်မှုထမ်းအဖြစ် တာဝန်ထမ်းရာ ဗိုလ်မှူးကြီးအဆင့်အထိ ရာထူးရခဲ့သူဖြစ်သည်။
ရန်ကုန်ဆေးရုံကြီး ဆေးရုံအုပ်အဖြစ်၎င်း၊ ရန်ကုန်ဆေးတက္ကသိုလ်နှင့် မန္တလေးဆေးတက္ကသိုလ်တို့၌ ပါမောက္ခချုပ်အဖြစ်၎င်း အမှုထမ်းသည်။
ငယ်ဘဝနှင့်ပညာရေး ၁၈၉၈ ခု၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂၆ ရက်တွင် ဦးဆိုင်ဟူ၊ ဒေါ်ရင်ကိန်းတို့မှ ဖျာပုံတွင် မွေးသည်။
၁၉၂၅ ခုတွင် ကာလကတ္တားတက္ကသိုလ်မှ ဆရာဝန်ဘွဲ့ရသည်။
၁၉၂၇ ခုတွင် အင်္ဂလန်နိုင်ငံမှ အယ်လ်အာစီပီဘွဲ့၊ ၁၉၂၉ ခုတွင် အမ်အာရ်စီပီဘွဲ့၊ ၁၉၅၉ ခုတွင် အက်ဖ်အာရ်စီပီဘွဲ့ ရသည်။
သက်မွေးလမ်းကြောင်း ၁၉၂၇ ခုတွင် အင်္ဂလန်မှပြန်လာပြီးနောက် အစိုးရဆေးကျောင်းတွင် လက်ထောက်ကထိကအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။
၁၉၃၁ ခုတွင် အိန္ဒိယဆေးဘက်ဝန်ထမ်းရာထူး (အိုင်အမ်အက်စ်) ရလာသည်။
၁၉၃၄ ခုတွင် ပြည်သူ့ဆေးဘက်ဌာနသို့ ပြောင်းသည်။
၁၉၃၈ ခုတွင် ဒုတိယသမားတော်ကြီးအဖြစ် ဆေးအတတ်ပညာကထိကဖြစ်လာသည်။
၁၉၄၀ ပြည့်၌ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအမှုထမ်းအဖြစ် စစ်မှုထမ်းရာ ဗိုလ်မှူးကြီးအဆင့်အထိ တိုးမြှင့်ခံရ၍ ကာနယ်မင်းစိန်ဟု အမည်တွင်သည်။
စစ်ပြီးခေတ် ၁၉၄၆ ခုတွင် ရန်ကုန်ဆေးတက္ကသိုလ်၌ ဆေးပညာဆိုင်ရာပါမောက္ခအဖြစ် အလုပ်ဝင်သည်။
ယင်းမှသည် ပါမောက္ခချုပ်အဖြစ် အဆင့်ဆင့်ရာထူးတိုးခဲ့သည်။
မန္တလေးဆေးတက္ကသိုလ် ပါမောက္ခချုပ်အဖြစ်၎င်း၊ ရန်ကုန်ဆေးရုံအုပ်အဖြစ်၎င်း၊ တာဝန်ယူဖူးသည်။
မြန်မာတိုင်းရင်းဆေးဆိုင်ရာဘာသာရပ်နှင့်သုတေသနလုပ်ငန်းအဖွဲ့တွင် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ယူကာ အိမ်သုံးဆေးများနှင့်လက်ရှိတိုင်းရင်းဆေးအခြေအနေ စာတန်းကို ပြုစုသည်။
လူမှုရေးဆောင်ရွက်ချက် မြန်မာနိုင်ငံပြေးခုန်ပစ်အဖွဲ့ချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ (၁၉၄၈)၊ မြန်မာနိုင်ငံအိုလံပစ်ကော်မတီ ဥက္ကဋ္ဌ (၁၉၄၈)၊ မြန်မာနိုင်ငံဂေါက်ကလပ်အသင်း ဥက္ကဋ္ဌ (၁၉၄၈)၊ မြန်မာနိုင်ငံဆေးကောင်စီ အဖွဲ့ဝင်၊ မြန်မာနိုင်ငံဆရာဝန်များအသင်း ဥက္ကဋ္ဌ၊ အမျိုးသားကိုယ်လက်ကြံ့ခိုင်ရေးကောင်စီ အဖွဲ့ဝင်၊ မြန်မာနိုင်ငံအလေးမအဖွဲ့ချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ စသောရာထူးများကို ၁၉၅၃ မှ ၁၉၆၃ ကာလအထိ ဆောင်ရွက်ပြီး ဇီဝိတဒါနဆေးရုံ၌ စေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖြစ်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။
ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူး ဗြိတိသျှအစိုးရက အိုဘီအီးဘွဲ့ကို ၁၉၄၇ ခုတွင်၎င်း၊ မြန်မာအစိုးရက သီရိပျံချီဆုကို ၁၉၄၉ ခုတွင်၎င်း ချီးမြှင့်ခံရသည်။
မိသားစုဘဝ သားဖွားနှင့်မီးယပ်ဆရာဝန် ဒေါက်တာ ဒေါ်ရင်မေနှင့် အိမ်ထောင်ပြုသည်။
ဘဝနိဂုံး ၁၉၇၈ ခု၊ နိုဝင်ဘာလ ၉ ရက်၊ အသက် ၈၀ အရွယ်တွင် ရန်ကုန်မြို့၊ ပြည်ထောင်စုရိပ်သာလမ်းရှိ နေအိမ်တွင် လွန်လေ၏။
ကဏ္ဍ:မြန်မာ ဆရာဝန်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စစ်ဖက်ဆိုင်ရာ လူပုဂ္ဂိုလ်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာ တက္ကသိုလ် ပါမောက္ခချုပ်များ ကဏ္ဍ:၁၉၇၈ ကွယ်လွန်သူများ ကဏ္ဍ:၁၈၉၈ မွေးဖွားသူများ။
စိတ်ဓာတ်ဖျက်ခြင်းသည် စစ်ရေး၊ နိုင်ငံတော်လုံခြုံရေးနှင့် ဥပဒေစိုးမိုးရေးနယ်ပယ်ဝင် ကိစ္စတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
စိတ်ဓာတ်စစ်ဆင်ရေး၏ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန်သူကိုဖြစ်စေ၊ နောက်တန်းနေရန်သူကိုဖြစ်စေ စိတ်ဓာတ်ပျက်ပြားရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဆောင်ရွက်၏။
ရန်သူကို စစ်မြေပြင်တွင် ရင်ဆိုင်ရန်မလိုဘဲ ၎င်းတို့ဘာသာ ပြန်ဆုတ်ခြင်း၊ အရှုံးပေးခြင်း၊ ဖွဲ့စည်းပုံပျက်သွားခြင်းတို့ဖြစ်စေရန် တွန်းအားပေးသည်။
စစ်ဘက်သုံး စိတ်ဓာတ်ဖျက်နည်းတို့တွင် စနိုက်ပါများဖြင့် ပစ်ပစ်ပြေးပြေးတိုက်ခိုက်ခြင်း၊ လုံးလုံးမသေသောလက်နက်များ၊ မသန်မစွမ်းဖြစ်စေသောလက်နက်များဖြင့် နှောင့်ယှက်ခြင်း၊ ရက်ရက်စက်စက်ပြုမူကာ ရင်ဆိုင်ရန်ကြောက်ရွံ့လာစေခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။
အချို့နည်းများမှာ နည်းဗျူဟာအဆင့်တွင် ပါပြီး ကုန်ကူးကုန်သွယ်တို့အား လုယက်ခြင်း၊ အချက်ကျကျ ဗုံးခွဲခြင်းနှင့် ပုံသေလုပ်ဆောင်နေကျဖြစ်သော မြို့ရွာစီးနင်းခြင်း၊ ဝါဒဖြန့်ခြင်းများ ပါဝင်သည်။
၂၀၀၈ ရှင်ကျန်းငလျင်များ သည် တရုတ်နိုင်ငံ၊ ယူနန်စီရင်စု၊ ရှင်ကျန်းမြို့တွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့် မျက်နှာပြင်လှိုင်းခါမှုပမာဏ (Ms) 4.1 မှ 5.9 အထိ ရှိခဲ့သည့် အစဉ်လိုက်လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့် ငလျင်များဖြစ်သည်။
လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့်အချိန်မှာ ဩဂုတ်လ ၁၉ ရက်နေ့ (ဒေသစံတော်ချိန် ဩဂုတ်လ ၂၀ ရက်နေ့) နှင့် စက်တင်ဘာလ ၃ ရက်နေ့တို့တွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည်။
၎င်းကြောင့် လူငါးဦး ဆုံးပါးခဲ့ကာ၊ ၂၁ ဦးသည် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရခဲ့သည်။
ငလျင်ကြောင့် စီးပွားရေးကို တိုက်ရိုက်ထိခိုက်မှုသည် RMB ၂.၇ ဘီလီယံ ရှိခဲ့သည်။
USGS သည် အပြင်းဆုံးငလျင်တစ်ခု၏ ပမာဏသည် Mw 6.0 ရှိသည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။
ငလျင်နှင့် ပတ်သက်သည့် အသေးစိတ်များ ဆက်တိုက်လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့် ငလျင်များ # CST UTC Place Lat. Long. Ms 1 2008-08-20 05:35:09 2008-08-19 21:35:09 Yingjiang, Yunnan 25.1 97.9 5.0 2Absent from CNEC data base 2008-08-21 20:20 2008-08-21 12:20 Yingjiang, Yunnan 25.1 97.9 4.9 3 2008-08-21 20:24:32 2008-08-21 12:24:32 Yingjiang, Yunnan 25.1 97.9 5.9 4 This and subsequent earthquakes are not included in CEA's 9/17 report cited above. 2008-08-22 20:06:14 2008-08-22 12:35:09 Yingjiang, Yunnan 25.0 97.9 4.7 5 2008-09-03 02:59:18 2008-09-02 18:59:18 Yingjiang, Yunnan 24.9 97.9 4.1 6 2008-09-03 14:27:20 2008-09-03 06:27:20 Yingjiang, Yunnan 24.9 97.9 4.8 Note: Earthquakes #4 and after are not included in CEA summary; earthquake #2 is unaccounted for in CENC data base. တုံ့ပြန်မှုများ၊ ပျက်စီးမှုနှင့် ပြင်းထန်မှုများ ပြင်ပလင့်များ ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဖြစ်ပွားသော ငလျင်များ ကဏ္ဍ:ယူနန်ပြည်နယ်တွင် ဖြစ်ပွားသော ငလျင်များ။
၁၉၇၆ လောင်းလင်ငလျင် သည် တရုတ်နိုင်ငံ၊ ယူနန်စီရင်စုတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် အကြိမ်များစွာ လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့် ငလျင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းတွင် အဓိကလှုပ်ခတ်မှု နှစ်ကြိမ် ရှိခဲ့သည်။
လောင်းလင်မြို့၏ အရှေ့ဘက်ကို 12:23:20 နှင့် 14:00:22 UTC (20:23 နှင့် 22:00 ဒေသစံတော်ချိန်) စသည့်အချိန်များတွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သသည်။
ပမာဏများသည် Ms စကေး ၆.၇ နှင့် ၆.၆ အသီးသီးရှိခဲ့သည်။
တရုတ်နိုင်ငံမှ အရင်းအမြစ်များကမူ ဤငလျင်များ၏ ပမာဏကို Ms7 စကေး ၇.၄ နှင့် ၇.၃ ရှိကြသည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။
ထိုဒေသသည် ငလျင်၏ ပမာဏနှင့် ပြင်းအားများ ဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။
. The region is noted for the quantity and intensity of its earthquakes, and the complexity of its tectonics, which are closely related to the collision between the Indian and Eurasian tectonic plates.. ငလျင်ကြောင့် လောင်းလင်မြို့တွင် သေဆုံးသူမရှိခဲ့ပေ။
Shen Zongpei 2010.Baoshan, Lincang and Dehong စသည့် မြို့ကိုးမြို့တွင် ၉၈ ဦး သေဆုံးခဲ့ကာ ၄၅၁ ဦးတို့သည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရခဲ့သည်။
၁၈၈၃ စတုရန်းကီလိုမီတာအတွင်းရှိ အဆောက်အဦ ၄၂၀၀၀၀ ခုတို့သည် ပြိုကျခဲ့သည်။
Annals of Yunnan, Volume 3. 1999, p. 111. ပထဝီသွင်ပြင် ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဖြစ်ပွားသော ငလျင်များ ကဏ္ဍ:ယူနန်ပြည်နယ်တွင် ဖြစ်ပွားသော ငလျင်များ။
ချောင်ချောင်း (; ; ; ; အေဒီ ၁၅၅-၂၂၀ ) အများသိအမည် -မုန့်ဒယ် () သည် တရုတ်စစ်ရေးစစ်ရာ အရှင်သခင်၊ နိုင်ငံရေးသမား၊ ကဗျာဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်။
အရှေ့ဟန်မင်းဆက်၏ ဒုတမယမြောက်နောက်ဆုံး မဟာနန်းရင်းဝန်လည်းဖြစ်ပြီး အရှေ့ဟန်မင်းဆက်၏ နောက်ဆုံးနှစ်များတွင် ၎င်း၏အာဏာစက်သည် လွန်စွာကြီးမားကျယ်ပြန့်ခဲ့ကာ သုံးပြည်ထောင်ခေတ်၏ အထင်ကရပုဂ္ဂိုလ်များထဲကတစ်ဦးဖြစ်၏။
ချောင်းဝေပြည်ထောင်ဟု ပေါ်ထွန်းလာမည့်နိုင်ငံအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်များကို အခြေချပေးခဲ့သူ၊ ၎င်း၏ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက် ဧကရာဇ် ပြည့်ရှင်မဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သေလွန်သောအခါ သားဖြစ်သူချောင်ဖီက ၎င်းကို "ဝေပြည်၏ ဝူဧကရာဇ်" အဖြစ် ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။
သို့သော် သမိုင်းကြောင်းအရ အငြင်းပွားဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော စာပေများ၌ ချောင်ချောင်းကို ရက်စက်သော၊ ဂရုဏာမဲ့သောသူတစ်ဦးအဖြစ် ဖော်ကျူးခဲ့ကြသည်။
တစ်ဖက်၌လည်း ၎င်းကို ဉာဏ်စွမ်းဉာဏ်စထက်မြက်သော အုပ်ချုပ်သူ၊ စစ်ရေးစစ်ရာကဝေတစ်ဦး၊ လက်အောက်ငယ်သားများကို မိသားစုဝင်များကဲ့သို့ စောင့်ရှောက်တတ်သည့် ဩဇာတိက္ကမနှင့်ပြည့်စုံသောသူဟူ၍လည်း ချီးမြောက်ကြပေသည်။
အရှေ့ဟန်ပြည်ပြိုကွဲပြီးနောက် ချောင်ချောင်းသည် တရုတ်ပြည်၏ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေအများစုကို စုရုံးသိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့ကာ ထိုနယ်မြေများသည် လူအများစုနေထိုင်သော နာ်များဖြစ်သည်။
ချောင်ချောင်းသည် နန်းရင်းဝန်အနေဖြင့် ပြည်သူပြည်သားများကြား ငြိမ်ဝပ်ပိပြားအောင်ပြုလုပ်ရာတွင်လည်းကောင်း စီးပွားရေးရာတိုးတက်မှုများပြုလုပ်ရာတွင်လည်းကောင်း အလွန်အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ဟန်ဧကရာဇ်မင်း ရှန်းကို ရုပ်သေးရုပ်ပမာ ဆက်ဆံ၍ နန်းရေးနန်းရာများကို ဧကရာဇ်အစား ၎င်းကသာ ထိန်းချုပ်အုပ်စိုးခဲ့သောကြောင့် ပြင်းစွာ ဝေဖန်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
ထိုခေတ်တွင် တိုင်ပြည်သည် အဓိကနယ်မြေသုံးခုကွဲပြားခဲ့ရာ တိုက်ရိုက်အနေဖြင့် ချောင်ချောင်း မချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သော ပြိုင်ဖက်ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ဝူပြည်က စွန်းချွမ်၊ ရှူပြည်က လျှိုပေ့ တို့ဖြစ်ကြသည်။
ချောင်ချောင်းသည် ကဗျာလင်္ကာ၊ တရုတ်စာအရေးအသား (လက်ရေး) နှင့် သိုင်းပညာတို့တွင်လည်း ဆရာတစ်ဆူဖြစ်ကာ ဆွန်ဇူး ရေးသားခဲ့သော "စစ်သေနကဗျူဟာ"ကျမ်းကို ထပ်တိုးမှတ်ချက်များအပါအဝင် စစ်ရေးဆိုင်ရာနေ့စဉ်မှတ်တမ်းများစွာကို ရေးသားခဲ့သည်။
တရုတ်ပြည်၏ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ဧကရာဇ်ပြည့်ရှင်အများစုကြား၌ ၎င်းကို အမှတ်တရရှိကြပေသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဟန်မင်းဆက် တပ်မှူးချုပ်များ။
၁၉၈၈ လန်ကန့် - ဂန့်မ ငလျင်များ (simplified Chinese: 澜沧江－耿马地震; traditional Chinese: 瀾滄江－耿馬地震; pinyin: Láncāngjiāng-gěng mǎ dìzhèn) ("၁၁.၆ ငလျင်" ဟုလည်း သိကြ) သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရှမ်းပြည်နယ်၊ ရှမ်းရိုးမရှိ နယ်စပ်အနီး ယူနန်ပြည်နယ်၊ လန့်ကန့် နှင့် ဂန့်မ မြို့များတွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့် ငလျင်ဖြစ်သည်။
ငလျင်တစ်စုံသည် ၁၃ မိနစ်ခြားကာ လှုပ်ခတ်ခဲ့ပြီး ပထမတစ်ခုသည် ပမာဏ ၇.၇ ရှိကာ ဒုတိယတစ်ခုသည် ၇.၂ ရှိခဲ့သည်။
ငလျင်နှစ်ခုသည် Mercalli ပြင်းအား X (အလွန်ပြင်းထန်) နှင့် IX (ပြင်းထန်) အသီးသီး ရှိခဲ့ကြသည်။
အနည်းဆုံး လူ ၉၃၉ ဦး သေဆုံးခဲ့ကာ ယူနန်ပြည်နယ်တစ်လျှောက်ရှိ မြို့ပေါင်း ၂၀ တွင် လူပေါင်း ၇၇၀၀ ကျော်သည် ထိခိုက်မှုများ ရှိခဲ့သည်။
ဤငလျင်သည် ၁၉၇၆ ခုနှစ် တန့်ရှန်းငလျင်ဖြစ်ပြီးကတည်းက ဆိုပါက နိုင်ငံတွင် အပြင်းဆုံး ငလျင် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ငလျင်နှစ်ခုစလုံးကြောင့် ထိခိုက်မှုနှင့် စီးပွားရေးအရ ဆုံးရှုံးမှုတန်ဖိုးသည် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂၇၀ မီလီယံ (၁၉၈၈ ခုနှစ် ဒေါ်လာဈေးဖြင့်) ရှိခဲ့သည်။
အတော်အတန်ပြင်းထန်၍ ကြီးမားသည့် နောက်ပိုင်းငလျင်များသည် ထိုဒေသတွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့ကာ နောက်ထပ် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများ ရှိခဲ့သည်။
ငလျင်ကြောင့် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်အများစုကို တရုတ်အစိုးရသည် နိုင်ငံအတွင်းတွင် ထိုအချိန်က ဖြစ်ပွားနေသည့် နိုင်ငံရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာတော်လှန်ရေးများကြောင့် ထိမ်ချန်ထားခဲ့သည်။
သက်ရောက်မှုများ ငလျင်ကြောင့် စာသင်ကျောင်း ၄၀၀၀ ကျော်နှင့် ယူနန်ပြည်နယ်ရှိ ဆေးဝါးကူညီရေးဌာနမျာား ပျက်စီးခဲ့သည်။
အခြား အိမ်များ ၁.၃၀၈သန်းသည်လည်း ပျက်စီးခဲ့သည်။
ထုထည် ၁,၀၀၀,၀၀၀ ကုဗမီတာရှိသည့် ကျောက်ထုရွေ့လျားမှုကြောင့် ကားလမ်းမများနှင့် မြစ်များကို ပိတ်ဆို့မှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့ကာ ရေကြောင်းပို့ဆောင်ရေးများ ရပ်တန့်ခဲ့သည်။
များသောအားဖြင့် အဆောက်အဦများစွာတို့သည် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့်ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းနည်းပညာများနှင့် ငလျင်မတိုင်မီ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေး လုပ်ငန်းများကြောင့် ငလျင်အတွင်း ကောင်းမွန်စွာရှိခဲ့သည်။
ငလျင်လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့်ဒေသတွင် တည်ရှိသည့် အဆောက်အဦများစွာတို့သည် ပြိုကျပျက်စီးခဲ့ရသည်။
ရုပ်ရှင်ရုံတစ်ခုအပါအဝင် အဆောက်အဦအချို့ သည် ငလျင်ဒဏ် ပြင်းအား VIII ကို ခံနိုင်ရန်၊ အဆောက်အဦတစ်ခုသည် ပြင်းအား Ixကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် တည်ဆောက်ထားသည့်အတွက် ငလျင်လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့်အခါ ပျက်စီးမှု မရှိခဲ့ပေ။
ဤအဆောက်အဦများသည် ငလျင်မလှုပ်ခတ်မီကပင် တောင့်တင်းခိုင်မာစွာ ရှိခဲ့ကြသည်။
ပျက်စီးမှုများ ကယ်ဆယ်ရေး ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဖြစ်ပွားသော ငလျင်များ ကဏ္ဍ:ယူနန်ပြည်နယ်တွင် ဖြစ်ပွားသော ငလျင်များ။
ကျွန်ဟူသော ဝေါဟာရ၏ ရင်းမြစ်ကို ရှာဖွေပါသော် မွန်ဘာသာစကားအရ (ကလောန်)မှသော်လည်းကောင်း၊ မြန်မာစကားအရ (က္ကဝန်) သို့မဟုတ် (ကျဝန်) ဟူသောစကားများမှ ရွေ့လျားလာဟန် တူ၏။
မွန်ဘာသာစကားအရ (ကလောန်)ဟူသည်မှာ အလုပ်အကိုင်ဟူသော အနက်ကို ပေးသဖြင့် လုပ်ရကိုင်ရသူကို ပုဂ္ဂိုလ်အြဖစ် ခေါ်စမှတ်ပြုခြင်းလည်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။
ကျွန်ကို မွန်စကားအရ (ဍိုက်)ဟု ခေါ်သည်ဟုလည်း ရှိသည်။
လောကဝတ်မှ လောကွတ်ပြောင်းလဲ သကဲ့သို့ မြန်မာစကား(ကျဝန်)မှ ကျွန်ဟူသော စကားသို့ ပြောင်းလာသည်ဟု ယူဆကြပုံမှာ ကျောက်စာများတွင် "အကျမူစေသတည်း” “အဝန်ရာစေသတည်း” စသောစကားများ ပုဂံခေတ်က ပေါ်နေပြီဖြစ်၍ တာဝန်အလုပ် တခုခုကို (ချ) ပေးခြင်းခံရသဖြင့် ထိုချပေးသော တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်သူကိုပင် ကျဝန် (ဝါ) ကျွန်ဟု ခေါ်ဆိုသည်ဟု တွေးဆကြသည်။
ကျေးကျွန်ဟူသည်မှာ ရှေးအခါက ကျေးရွာတခုလုံး ကျွန်အဖြစ် လှူခဲ့ကြခြင်းက အစပြု၍ ကျေးကျွန်ခေါ်ဟန်တူ၏။
ဥပမာ မြစေတီကျောက်စာကို ကြည့်လျှင် ကျွန် ၃ရွာကို ရာဇကုမာရ် လှူဒါန်းခဲ့ကြောင်း အထင်အရှား တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။
အလုပ်ကြမ်း အောက်ခြေသိမ်း အလုပ်ကို မွန်ဘာသာစကားဖြင့် (ကလောန်တမေတ်) ဟု ခေါ်သည်။
ပုဂံကျောက်စာများတွင် (တမော့ကျွန်)ဟူသော စကားဖြင့် တွေ့ရသည်။
လူတန်းစား ခွဲခြားခြင်း ခံရသူများ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပဒေသရာဇ်ခေတ် လူတန်းစား ခွဲခြားခြင်းခံရသူများ၏ ဘဝအမျိုးအစားကို အောက်ပါအတိုင်း တွေ့ရသည်။
ဖုန်းတောင်းယာစကာ။
သူဖုန်းစား။
ကယ်ပါ။
သူတောင်းစား။
ကျွန်သီးတော်။
သင်ချီ (သင်ကြီး လည်းခေါ်) သင်လျင်။
သုဘရာဇာ။
ဖက်ခွက်စား။
ဒွန်စဏ္ဍား။
စန္ဒာလ(စဏ္ဍာလ)။
ခွာသား။
ပန်းမှိုက်ကျုံး။
သွေးမစွန်း။
ဖုန်းတောင်းယာစကာ ယာစကာမှာ ပါဠိစကားဖြစ်၍ တောင်းခြင်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဖုန်းတောင်းဟူသည်မှာ သူတပါး၏ ပုညကုသိုလ်ကို တောင်းခံစားသောက်သူ ဖြစ်သည်။
တနည်း ပုင်(မွန်) ထမင်းတောင်းသူတည်း။
သူဖုန်းစား သူတပါး၏ ပုညကို မှီခိုစားသောက်သူဟု ဆိုလိုသည်။
ကယ်ပါ ကယ်ပါ၊ ယူပါ တစာစာအော်၍ တောင်းခံစားသောက်သူဟူ၏။
သူတောင်းစား တောင်းစားသောသူ ဟူ၏။
ကျွန်သီးတော် အသီးအခြား အမြတ်ထားအပ်သည့် ကျွန်ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့မှာ ဘုရားကျွန်၊ ကျောင်းကျွန်၊ ပိဋကတ်ကျွန်၊ သိမ်ကျွန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဘုရားကျွန်မှာ ဘုရား၏ ဝေယျာဝစ္စကို ဆောင်ရွက်ရသည်။
ဘုရားဆွမ်းတော်၊ ပန်းတော်တင်ရသည်။
ထက်ထက်မြက်မြက် အမှုထမ်းရသဖြင့် ပုဂံခေတ်က ၎င်းကို (မြက်ရကျွန်)ဟု ခေါ်သည်။
မြတ်သောနေရာက ထမ်းရွက်ရသဖြင့်လည်း (မြတ်ရ)ဟု ခေါ်ရာမှ ကာလရွေ့လျော၍ မြတ်ရမှ မြက်ရသို့ ပြောင်းလဲလာဟန်တူသည်။
ပြောင်းပုံမှာ မထူးဆန်းလှ၊ စာရိတ္တမှ စရိုက်ပြောင်းသကဲ့သို့ ရှိမည်။
ကျောင်းကျွန်မှာ ကျောင်းနှင့် ပတ်သက်သော ဝေယျာဝစ္စကို ဆောင်ရွက်ပေးရသော ကျွန်များဖြစ်သည်။
ကျောင်းဝန်းအတွင်း အမှိုက်လှဲပေးရခြင်း၊ ရေခတ်ပေးရခြင်း စသော ဟတ္တကမ္မ အလုပ်တို့ကို ဆောင်ရွက်ပေးရသဖြင့် ပုဂံခေတ် အခေါ်အားဖြင့် ၎င်းတို့ကို (အမှုရ) သို့မဟုတ် (မှူးရ) ဟု ခေါ်သည်။
ပိဋကတ်ကျွန်များမှာ ပိဋကတ်တော်များကို မပျက်မစီးရအောင် ထိန်းသိမ်းသည်။
၎င်းတိုသည် ပိဋကတ်တော်များကို ထိန်းသိမ်းရင်း စာပေများကို ကျက်မှတ်ခြင်းဖြင့် ဘုရားပန်းတင်၊ ရေချမ်းကပ် ဝတ်တက်ရာတွင် သံနေ, သံထားဖြင့် ဆိုတတ်ကြခြင်းကြောင့် ပုဂံခေတ်က ၎င်းတို့အား (စာတတ်) ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။
ပုဂံခေတ်အခါက ဘုရားကျွန်သီးတော်များက အလုပ်အကိုင်အားဖြင့် အထက်ဖော်ပြပါအတိုင်း (မြတ်ရ)၊ (အမှုရ)၊ (စာတတ်)၊ (ဖုတ်ရ)၊ (အို့ဖုခိ) ဟူ၍ အမျိုးမျိုး ခေါ်ကြသည်။
(ဖုတ်) ဟူသည်မှာ ကျောင်းကန်များတွင် ရဟန်း၊ သံဃာများအတွက် မီးဖြင့် စ၍ ဖုတ်ပေးရသူ (ဝါ) ချက်၍ပေးရသော ထမင်းချက် အလုပ်လုပ်ရသူကို ခေါ်ဟန်တူသည်။
(အို့ဖုခိ) ဟူသည် ဥပုသ်ခိ ဟူသော စကားပင် ဖြစ်ဟန်တူ၍ ဥပုသ်ရက်ရှည် သည်းခံစောင့်သူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လိမ့်မည်။
ခိမှာ ချိဟူသော စကားဖြစ်သည်။
ကျောက်စာတို့တွင် ဤကျောင်း၌ သည်းခံသော သံဃာတို့အား အရေးအရံ ဖြစ်စေသောငှာ ဟု ရေးသားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့်၎င်း၊ ဥပုသ်ကို မွန်ဘာသာစကားဖြင့် ဥပုတ်ဟု ရေးသည်က တကြောင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။
သိမ်ကျွန်မှာ သိမ်ကိုစောင့်ထိန်းရသော ကျွန်ပင်ဖြစ်သည်။
သင်ချီ ယခုအခေါ် သင်ချီ၊ ရှေးပုဂံခေတ်အခေါ် သင်ကြီး ဟူသည်မှာ သဃ င်္ကရဏ ပုဒ်ပျက်ဖြစ်ဟန်တူသည်။
သင်္ဃကာရီလည်း ဟူ၏။
သင်္ဃကာရီမှ သင်ကြီး ဖြစ်လာ၏။
အဓိပ္ပာယ်မှာ သံဃာတို့၏ အမှု ဝေယျာဝစ္စကို ဆောင်ရွက်ပေးရသော ကပ္ပိယကိုပင် ဆိုလိုဟန်တူသည်။
သင်လျင် သင်လျင် ဟူသော စကားကိုလည်း ပုဂံခေတ်ကျောက်စာများတွင် တွေ့ရသည်။
သင်လျင်မှာ သင်ကြီး၏လက်ထောက်ပင် ဖြစ်ဟန်တူသည်။
ဤသို့အားဖြင့် ပုဂံခေတ်အခါ ဘုရားကျောင်းများတွင် အလုပ်အကိုင်ရှိသူများကို လိုက်၍ အစုအဝန်း ခွဲခြားဟန်တူသည်။
သုဘရာဇာ အသုဘရာဇာ ဟူသော စကားတွင် အ ကျေ၍ သုဘရာဇာ ဖြစ်လာလေသည်။
အသုဘ၊ မသာနေရာတွင် ဘုရင်ဖြစ်သည်။
အသုဘပြုရာအလုပ်တို့တွင် သူတို့၏ လက်တွင်းရောက်ပါက မင်းသဖွယ် ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ပြုနိုင်သူများဟု ဆိုလိုသည်။
မင်းသဖွယ် ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ပြုတတ်သော ရှေးက ပွဲကျောင်းရဟန်းများကို သံဃရာဇာ ခေါ်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ဖက်ခွက်စား သင်ပုတ်ပလ္လင်ပေါ်၌ စွန့်ကြဲထားသော ထမင်းခွက်၊ ဟင်းခွက်များကို စားသောသူဟူ၏။
ဘုရားဆွမ်းတော်တင် စားသောသူပင်တည်း။
ဒွန်စဏ္ဍား မွန်စကား (ဒုန်)ဟူသည် ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ ထမ်းရွက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
စန္ဒားမှာ ထင်းကိုဆိုလိုသည်။
မသာထင်းများကို ပေးပို့ဆောင်ရွက်၍ မသာမီးရှို့ပေးရသူကို ခေါ်သည်။
သက္ကဋ ဘာသာအရ (ဍုမ်) ဟူသည်မှာ ဇာတ်နိမ့်သူကို ခေါ်သည်။
စန္ဒာလ(စဏ္ဍာလ) မြန်မာစကားတွင် စန္ဒယများ ဆွဲသူဟူ၍လည်း ရှိသည်။
၎င်းမှာ မသာရထား၏ ရှေ့မှကြိုးကို ဆွဲခြင်းဖြစ်သည်။
စဏ္ဍာလ ခေါ် မသာနှင့်စပ်သော အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်ကြသူများအား ၅ စု ခွဲသေးသည်။
စဏ္ဍာလ ၅ စို့ ခေါ်သည်။
တင်၊ ဦး။
"မြန်မာမင်းအုပ်ချုပ်ပုံစာတမ်းနှင့်ဘိုးတော်ဘုရား၏ရာဇသတ်ခေါ်သောအမိန့်တော်တမ်းကြီး"၊ ဒုတိယပိုင်း။
ဗဟိုပုံနှိပ်တိုက်၊ ရန်ကုန်။
၁၉၆၅။
၎င်းတို့မှာ စပ် အမွမ်း သူကောင်ထမ်း သင်္ဂြိုဟ်ကိုင် တွင်းတူး တို့ဖြစ်သည်။
စပ် မသာနှင့်ပတ်သက်သည့် ခေါင်း ဂျင်ပု ခုံ ဇာတာအိမ် တလား စမျဉ်းတိုင် အလောင်းစင် ဗိမာန် ကြာကလပ် လောင်တိုက် ငှက်ကြီးကာ စသော ကိုယ်ထည်များ လုပ်သူကို ခေါ်သည်။
ယခုအထိ ခေါင်းလုပ်သည်ကို ခေါင်းစပ်သည်ဟု သုံးနှုန်းဆဲ ဖြစ်သည်။
အမွမ်း စပ်သမားလုပ်သည့် ကိုယ်ထည်ကို ပိုးဖဲဆင်ယင်ခြင်း၊ အပြောက်အမွမ်းထည့်ခြင်းများ လုပ်သူ ဖြစ်သည်။
သူကောင်ထမ်း မသာအား လှည့်လည်ရွေ့ပြောင်းခြင်းကို လုပ်ဆောင်သူ ဖြစ်သည်။
(အလောင်းထမ်းရသူ။
) သင်္ဂြိုဟ်ကိုင် မသာအား မီးရှို့သည့်အခါ တံဆူးဝါး (သို့) တံရှူးဝါးကိုင်ကာ အလောင်းကိုယ် ပြာဖြစ်သည်အထိ မီးဖုတ်သည့်အလုပ်၊ အရိုးကောက်၊ အရိုးမျှော၊ အရိုးမြှုပ်အလုပ်များကို လုပ်ကိုင်သူ ဖြစ်သည်။
(အလောင်းကို မြေချရသူ) တွင်းတူး အလောင်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ မီးသင်္ဂြိုဟ်ပြီး အရိုး သို့မဟုတ် ပြာကိုသော်လည်းကောင်း၊ မြှုပ်ရန် တွင်းထူးသောအလုပ်ကို လုပ်သူဖြစ်သည်။
ပန်းမှိုက်ကျုံး / ပန်းမှိုက်သွန်း ပါဠိစကား ပက္ကုသမှ လာပြီး အမှိုက် ဘင် မစင် အညစ်တို့ သန့်ရှင်းရသူကို ဆိုလိုသည်။
စကားလှရန် သုံးနှုန်းခြင်းဖြစ်ပြီး အမှိုက် မိလ္လာတို့ကို ကောက်သယ်ပစ်စွန့်ရသည်။
(ပန်းမှိုက်သွန်လည်းခေါ်သည်။
အညစ်အကြေးသွန်ရသူ။
) သွေးမစွန်း ၎င်းတို့မှာ သွေးသံမစွမ်းသူ၊ မစင်ကြယ်သူ၊ အနူအဝဲများကို ခေါ်သည်။
(ဘုရားကျွန် စာရင်းတွင် မထည့်သွင်းသင့်ပေ။
ရောဂါသည်အဖြစ် တသီးတခြား ထားထိုက်သူများသာ ဖြစ်သည်။
) ခွာသား ဘုရားကျွန်ကိုပင် ခွာသားဟု ခေါ်သေးသည်။
ကူဟာသားမှ ပျက်ပြားလာဟန်တူသည်။
တနည်းအားဖြင့် ခဝါသားပင် ဖြစ်သည်။
ဘုရားအညစ်အကြေး၊ သဃင်္ာသား၏ အညစ်အကြေးကို သိမ်းရ၊ လျှော်ရ၊ ဖွတ်ရသူဖြစ်လိမ့်မည်။
သက္ကရာဇ် ၆၀၄-ခုနှစ်ထိုး အိမ်ရာကြောင်း ကျောက်စာကြောင်းရေ ၁၄ တွင် ကုဟာသည် ငပြည့်ကို လှူထားကြောင်း တွေ့ရသည်။
လောကဝတ်မှ လောကွတ်ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ခဝါမှ ခွာဖြစ်လာဟန်တူသည်။
ခွာသည် ခွာသား အတူတူပင်။
မြကေတု ရေး၊ နန်းဓလေ့မှတ်တမ်းများ၊ ပကြိမ်၊ ၁၉၆၆၊ ဒီဇင်ဘာလ၊ စာ-၉ ကိုးကား Category:လူမျိုးစွဲဝါဒ။
၁၉၄၆ စစ်ကိုင်းငလျင်များ ("ဝန်းသိုငလျင်များ" ဟုလည်း သိကြ) သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် စက်တင်ဘာလ ၁၂ ရက်နေ့ ဒေသစံတော်ချိန် ၁၅ နာရီ ၁၇ မိနစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ငလျင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံး လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့်ငလျင်သည် ၈.၀ ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်ငလျင်သည် အဓိကငလျင်ဖြစ်ကာ M7.8 ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဤငလျင်နှစ်ခုစလုံးသည် ၁၇၆၂ ရခိုင်ငလျင်ဖြစ်ပြီးကတည်းက နိုင်ငံတွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့် အကြီးမားဆုံး ငလျင်များ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ပထဝီသွင်ပြင်ဆိုင်ရာ ငလျင်ကြီးနှင့် နောက်ဆက်တွဲငလျင်နှစ်ခုစလုံးသည် စစ်ကိုင်းပြတ်ရွေ့ကြောတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
စစ်ကိုင်းပြတ်ရွေ့ကြောသည် မြန်မာ့ကျောက်ချပ်လွှာနှင့် Sunda ကျောက်ချပ်လွှာတို့အကြား နယ်နိမိတ်ကို သတ်မှတ်ပေးထားသည်။
စစ်ကိုင်းပြတ်ရွေ့ကြောသည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် လှုပ်ရှားမှုအရှိဆုံး ပြတ်ရွေ့ကြော ဖြစ်သည်။
ရန်ကုန်၊ မန္တလေး၊ နေပြည်တော် စသည့်မြို့ကြီးများကို လှုပ်ခတ်ကာ ထိခိုက်မှုများဖြစ်စေခဲ့သည့် ပြတ်ရွေ့ကြောတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ငလျင် ပမာဏ M 8.0 ရှိသည့် အဓိကငလျင်သည်စစ်ကိုင်းပြတ်ရွေ့ကြော၏ စစ်ကိုင်းအပိုင်းတစ်လျှောက် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။
ငလျင်ဗဟိုချက်သည် လဲသတောင်၏ တောင်ဘက်တွင်ဖြစ်ခဲ့ပြီး အနက် ၁၅.၀ ကီလိုမီတာတွင် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအကြိမ်လှုပ်ခတ်သည့် ပမာဏ ၇.၈ ရှိသသည့် ငလျင်သည် ပထမငလျင်အပြီး သုံးမိနစ်အကြာတွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့ကာ ပထမငလျင်၏ မြောက်ဘက် ၁၅၅ ကီလိုမီတာအကွာတွင် ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ ဟိုက်ပိုစင်တာ (Hypocenter) သည် အနက် ၁၅.၀ ကီလိုမီတာတွင် ဖြစ်သည်။
alt=Photo of the segment that likely failed in the 1946 quake.|thumb|A pressure ridge along the Sagaing Fault, obstructed by vegetation, outside Mandalay. This section of the fault likely ruptured in the 1946 event. အခြားဖြစ်ရပ်များ စစ်ကိုင်းပြတ်ရွေ့ကြောတစ်လျှောက်တွင် အခြားငလျင်ကြီးများလည်း ၁၉၄၆ ငလျင်များ၏ ငလျင်ဗဟိုချက်နှင့် နီးကပ်စွာ အကြိမ်များစွာ လှုပ်ခတ်ခဲ့သည်။
၁၉၃၁ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၂၇: ပမာဏ ၇.၆ ရှိသည့် ငလျင်တစ်ခုဖြစ်ကာ ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားမြို့အနီးတွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည်။
၁၉၅၆ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၆ ရက်: ပမာဏ ၇.၁ ရှိသည့် ငလျင်တစ်ခု ဖြစ်ကာ မန္တလေးမြို့ အပြင်ဘက်တွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည်။
လူ ၃၈ ဦး သေဆုံးခဲ့သသည်။
၁၉၉၁ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၅ ရက်: ပမာဏ ၇.၀ ရှိသည့် ငလျင်တစ်ခု ဖြစ်ကာ ဧရာဝတီမြစ်ဘေးတွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည်။
၁၉၉၂ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၅ ရက်: ပမာဏ ၆.၃ ရှိသည့် ငလျင်တစ်ခုဖြစ်ကာ ကသာမြို့အနီးတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၁ ရက်: ပမာဏ ၆.၈ ရှိကာ မန္တလေးမြို့မြောက်ဘက် ၁၂၀ ကီလိုမီတာအကွာတွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည်။
လူ ၂၆ ဦး သေဆုံးခဲ့ကာ ၁၂ ဦး ပျောက်ဆုံးခဲ့သည်။
ကျွန်သီးတော် ဆိုသည်မှာ အသီးအခြား အမြတ်ထားအပ်သည့် ကျွန်ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့မှာ ဘုရားကျွန်၊ ကျောင်းကျွန်၊ ပိဋကတ်ကျွန်၊ သိမ်ကျွန်ဟူ၍ လေးမျိုးရှိသည်။
ဘုရားကျွန် ဘုရားကျွန်မှာ ဘုရား၏ ဝေယျာဝစ္စကို ဆောင်ရွက်ရသည်။
ကျောင်းကျွန် ကျောင်းကျွန်မှာ ကျောင်းနှင့် ပတ်သက်သော ဝေယျာဝစ္စကို ဆောင်ရွက်ပေးရသော ကျွန်များဖြစ်သည်။
ပိဋကတ်ကျွန် ပိဋကတ်ကျွန်များမှာ ပိဋကတ်တော်များကို မပျက်မစီးရအောင် ထိန်းသိမ်းသည်။
သိမ်ကျွန် သိမ်ကျွန်မှာ သိမ်ကိုစောင့်ထိန်းရသော ကျွန်ပင်ဖြစ်သည်။
၁၉၃၁ မြစ်ကြီးနားငလျင် ("၁၉၃၁ ကာမိုင်းငလျင်" ဟုလည်း သိကြ) သည် ဇန်နဝါရီ ၂၈ ရက် ဒေသစံတော်ချိန် ၂ နာရီ ၃၅ မိနစ် (20:9 January 27 UTC) တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ငလျင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က မြန်မာနိုင်ငံသည် ဗြိတိသျှအိန္ဒိယ၏ လက်အောက်ခံနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံမြောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ငလျင်၏ ပမာဏသည် Mw 7.6 ရှိသည်။
အချို့သော အရင်းအမြစ်များအရ အနက်သည် ၃၅ ကီလိုမီတာရှိသည်ဟု ဆိုသည်။
Phyo M. M. ၏ လေ့လာမှုအရ အနက်သည် ၅ ကီလိုမီတာမှ ၃၀ ကီလိုမီတာအထိ ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။
Phyo, M.M. & Shibazaki, B & Hurukawa, Nobuo. (2010). Relocation of earthquakes in Myanmar by MJHD method: Aftershocks of large earthquakes and seismicity along the Sagaing fault. Bulletin of the International Institute of Seismology and Earthquake Engineering. 44. 25–30. ငလျင်လှုပ်ခတ်မှုသည် အလွန်ပြင်းထန်ခဲ့ကာ အနည်းဆုံး စက္ကန့် ၃၀ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ပြင်းအားသည် MMI IX အထိ ရှိခဲ့သည်။
ငလျင်ကြောင့် ပွတ်တိုက်မှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
MacRae, G. A., U. T. Myint, and Sudhir Kumar Jain. "Steps in Earthquake Proofing a Country—A Case Study of Myanmar." Bulletin of the New Zealand Society for Earthquake Engineering 44.2 (2011): 87.သဲများသည်လည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဤငလျင်သည် စစ်ကိုင်းပြတ်ရွေ့ကြောတွင် တည်ရှိနေသည့် ရွေ့လျားမှုတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
ငလျင်သည် စစ်ကိုင်းပြတ်ရွေ့ကြော၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
စစ်ကိုင်းပြတ်ရွေ့ကြောသည် 22° N ကျဉ်းမြောင်းကာ၊ ၁၀ ကီလိုမီတာခန့် ကျယ်သည်။
25°30' နှင့် 26° အကြားရှိ စစ်ကိုင်းပြတ်ရွေ့ကြောအစိတ်အပိုင်းသည် ၇၀ ကီလိုမီတာခန့် ကျယ်သည့် shear zone တစ်ခုပါဝင်ကာ ပိုမိုကျယ်သည်။
၎င်းတွင် အခွဲလေးခုလည်း ပါဝင်သည်။
ချက် အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း () သည် ချက်သမ္မတနိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြုသော အမျိုးသားဘောလုံးအသင်းတစ်သင်းဖြစ်၍ ချက်ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ် (FAČR) ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်းအရ ချက်အသင်းသည် ဖီဖာ၊ ယူအေးဖာ (ဥရောပ) ပြိုင်ပွဲများတွင် ဘိုဟီးမီးယား(ဘုရင့်)နိုင်ငံ၊ ချက်ကိုဆလိုဗားကီးယားနိုင်ငံတို့၏ အသင်းအဖြစ် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။
ချက်ကိုဆလိုဗားကီးယားနိုင်ငံ ပြိုကွဲပြီးနောက် ချက်သမ္မတနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးနိုင်ငံတကာ ပြိုင်ပွဲသည် ယူရို-၉၆ (ဥရောပဖလား) ပြိုင်ပွဲဖြစ်၍ ဒုတိယနေရာအထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
ချက်သမ္မတနိုင်ငံအနေဖြင့် ကမ္ဘာ့ဖလားကို ၂၀၀၆ တွင် တစ်ကြိမ်သာ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ဖူးသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ချက်သမ္မတနိုင်ငံ အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း။
ယူဂိုဆလားဗီးယား အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း သည် ယူဂိုဆလားဗီးယားနိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြုသော အမျိုးသားဘောလုံးအသင်းတစ်သင်းဖြစ်သည်။
စစ်ကြိုခေတ်တွင် ယူဂိုဆလားဗီးယား ဘုရင့်နိုင်ငံနှင့် စစ်ပြီးခေတ်တွင် အက်စ်အက်ဖ်အာ ယူဂိုဆလားဗီးယား (SFR Yugoslavia) နိုင်ငံတို့ကို အဓိကအားဖြင့် ကိုယ်စားပြု၍ ကိုယ်စားပြုခဲ့ဖူးသော နိုင်ငံများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
ဆာ့ဘ်၊ ခရို့ယ နှင့် စလိုဗီးန် ဘုရင့်နိုင်ငံ (Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes) (၁၉၁၈-၁၉၂၉) ယူဂိုဆလားဗီးယားဘုရင့်နိုင်ငံ (၁၉၂၄-၁၉၄၁) ယူဂိုဆလားဗီးယား ဖက်ဒရယ် ဒီမိုကရက်တစ်ပြည်ထောင်စု (၁၉၄၃-၁၉၄၅) ယူဂိုဆလားဗီးယား ဖက်ဒရယ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ (၁၉၄၅-၁၉၆၃) ယူဂိုဆလားဗီးယား ဆိုရှယ်လစ်ဖက်ဒရယ် ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ (၁၉၆၃-၁၉၉၂) နိုင်ငံတကာအောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့ဖူးသည်။
၁၉၉၂ ခုနှစ် ယူဂိုဆလားဗီးယားစစ်ပွဲအတွင်း ကုလသမဂ္ဂ၏ တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုအစိတ်အပိုင်းအဖြစ် အသင်းကို ပြိုင်ပွဲများမှ ယာယီဆိုင်းငံ့ခဲ့သည်။
၁၉၉၄ တွင် ထိုပိတ်ပင်မှုများဖယ်ရှားပေးခဲ့၍ ယူဂိုဆလားဗီးယား ဖက်ဒရယ်သမ္မတနိုင်ငံ အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်းအဖြစ် ဆက်ခံယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။
ဖီဖာနှင့် ယူအေးဖာနယ်ပယ်၌ ဆားဗီးယား အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်းက ဆက်ခံခဲ့ပြီး ယူဂိုဆလားဗီးယားကို ဆက်ခံသည့်အသင်းအဖြစ် ထိုအဖွဲ့အစည်းနှစ်ရပ်လုံးက အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။
(ဆားဗီးယားနှင့် မွန်တီနီဂရိုး)History at FSS official website, Retrieved 4 October 2012 Serbia at FIFA official websiteNews: Serbia at UEFA official website, published 1 January 2011, Retrieved 4 October 2012 မှတ်စု ကိုးကား ကဏ္ဍ:ယူဂိုဆလားဗီးယား အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း။
Redirect ယူဂိုဆလားဗီးယား အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း။
၁၉၁၂ မေမြို့ငလျင် သို့မဟုတ် ၁၉၁၂ မြန်မာငလျင် သည် မေလ ၂၃ ရက်နေ့ မနက်ပိုင်းတွင် မြန်မာနိုင်ငံတွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့် ငလျင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ငလျင်ဗဟိုချက်သည် ရှမ်းပြည်နယ်၊ တောင်ကြီးမြို့အနီးနှင့် ပြင်ဦးလွင်မြို့တို့ ဖြစ်သည်။
ငလျင်ပမာဏသည် Ms ၈.၀ ရှိသည်ဟု Beno Gutenberg နှင့် Charles Francis Richter တို့က ဖော်ပြခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ဤငလျင်သည် ၁၉၀၀ ပြည့်နှစ် အစောပိုင်းတွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည့် အထင်ကရငလျင်များထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
မကြာသေးမီအချိန်များကလည်း ငလျင်များ တစ်ဖန်ပြန်လည်ကာ လှုပ်ခတ်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ပမာဏသည် ၇.၆ နှင့် ၇.၇ ကြားသာ ရှိသည်။
ဤငလျင်သည် ငလျင်ကြိုအနေနှင့် မေလ ၁၈ ရက်နေ့နှင့် ၂၁ ရက်နေ့များတွင် ရော့စီဖိုရယ်စကေး ပမာဏ ၅ နှင့် ၇ အသီးသီးရှိကြသည့် ငလျင်ကြိုနှစ်ကြိမ် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည်။
လှုပ်ခတ်မှုကို မြန်မာနိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးနီးပါး ခံစားခဲ့ရသည်။
ထို့အပြင် ယူနန်ပြည်နယ်နှင့် ထိုင်းနိုင်ငံများကပါ ခံစားခဲ့ရသည်။
ဤငလျင် လှုပ်ခတ်မှု ဧရိယာပမာဏသည် ၃၇၅၀၀၀ စတုရန်းမိုင် ရှိသည်။
ဤငလျင်သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် အပြင်းထန်ဆုံးငလျင်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ငလျင် ပထဝီသွင်ပြင်ဆိုင်ရာ ငလျင်သည် ကျောက်ကြမ်းပြတ်ရွေ့ကြောတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ကျောက်ကြမ်းပြတ်ရွေ့ကြောသည် ရှမ်းရိုးမတစ်လျှောက် ၅၀၀ ကီလိုမီတာအရှည်တွင် ညာဘက်ဘေးတိုက်အနေအထား တည်ရှိသည်။
၎င်းသည် စစ်ကိုင်းပြတ်ရွေ့ကြောနှင့် အပြိုင်နီးပါး တည်ရှိလျက်ရှိသည်။
Sunda ကျောက်ချပ်ထု၏ လှည့်ပတ်မှုကြောင့် ရှမ်းရိုးမတွင် လက်ယာနှင့် လက်ဝဲတိုက် ပြတ်ရွေ့ကြောများသည် များစွာတည်ရှိသည်။
ဤဒေသတွင် ငလျင်များသည် လှုပ်ခတ်လေ့ရှိသည်ဖြစ်ပြီး ၁၉၈၈ ခုနှစ်တွင် ပမာဏ ၇.၇ ရှိ ငလျင်နှင့် ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် လူသေစေခဲ့သည့် ငလျင်တစ်လု လှုပ်ခတ်ခဲ့သည်။
ကျောက်ကြမ်းပြတ်ရွေ့ကြော၏ မြောက်ဘက်စွန်းပိုင်း ၁၆၀ ကီလိုမီတာရှိသည့် အပိုင်းတွင် ငလျင်သည် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည်။
ပမာဏ ၇.၆ - ၇.၇ ရှိမည်ဟု ယူဆရကာ လှုပ်ခတ်မှုကြောင့် အမြင့်ဆုံးရွေ့လျားမှုအကွာအဝေးသည် ၈ မီတာ မှ ၉ မီတာအထိ ရှိခဲ့သည်။
ဤပြတ်ရွေ့ကြောတွင်ပင် 4660 BP, နှင့် 1270 BP အချိန်များက ငလျင်များ လှုပ်ခတ်ခဲ့ဖူးသည်။