kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ဧလိဟုကြားဝင်ခြင်း(အခန်း၃၂-၃၇) (က) ယေဘာ၏မိတ်ဆွေသုံးဦးသို့ ဧလိဟုစကား(အခန်း၃၂) (ခ) ယောဘသို့ဧလိဟုစကား(အခန်း၃၃) (ဂ)ယောဘ၏မိတ်ဆွေများသို့ ဧလိဟု၏ဒုတိယစကား(အခန်း ၃၄) (ယ) ယောဘသို့ ဒုတိယမ္ပိစကား(အခန်း၃၅-၃၇) ၄။
ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်(၃၈:၁-၄၂:၆) (က)ယောဘအားပထမအကြိမ်ခေါ်စစ်ချင်း(၃၈:၁-၄၀-၂) (၁)နိဒါန်းစကား(၃:၈:၁-၃) (၂)ဩကာသလောကသို့စိမ်ခေါ်ခြင်း(၃၈:၄-၃၈) (၃)သတ္တလောကသို့စိမ်ခေါ်ခြင်း(၃၈:၃၉-၄ဝး၂) (ခ)ယောဘ၏တုံ့ပြန်စကား(၄ဝး၃-၅) (ဂ)ဒုတိယမ္ပိစိမ်ခေါ်ခြင်း(၄ဝး၆-၄၁:၃၄) (၁)လူသားကဲ့သို့တုံ့ပြန်ရန်စိမ်ခေါ်ခြင်း(၄ဝး၆-၁၄) (၂)ဗေဟမုတ်မြင်းကိုကြည့်ခိုင်းခြင်း(၄ဝး၁၅-၂၄) (၃)ဝေလိသန်းငါးကိုကြည့်ခိုင်းခြင်း(အခန်း ၄၁) (ယ)ယောဘ၏နှိမ့်ချဝန်ခံစကား(၄၂:၁-၆) ၅။
နှုတ်ဆက်ခြင်း။
ယောဘအောင်ပွဲခံခြင်း။
(၄၂:၇-၁၇) (က)ယောဘ၏မိတ်ဆွေများအလင်းဝင်လာခြင်း(၄၂:၇-၉) (ခ)ပျက်စီးနှစ်နာသောစည်းစိမ်များပြန်လည်ရရှိခြင်း(၄၂:၁၀-၁၇) ၆။
နိဂုံးယောဘဝတ္ထုမှသင်ခန်းစာများ TAGS: ယောဘဝတ္ထု ကဏ္ဍ:ခရစ်ယာန်ဘာသာ ကဏ္ဍ:သမ္မာကျမ်းစာ ကဏ္ဍ:ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများ။
ဤဆာလံသီချင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းတွင် သိစိတ်အာရုံပါရှိသည့် ကြေးမုံမှန်ပြင်ကဲ့သို့ ကျမ်းချက်တိုင်းက သိစိတ်အာရုံရောင်ပြန်ဟပ်သည်။
ဝမ်းနည်းမှု ဘေးဒုက္ခ သောကဗာပါဒ သံသယ မျှော်လင့်ချက် ဝေဒနာများ ရောပြွမ်းနေသည်။
လူ့ဘဝခရီး၌ အမှန်တကယ်တွေ့ကြုံဖြတ်သန်းရသည့် အဝမုန်တိုင်းဖြစ်သည်။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ကွန်းကလေးထဲမှာတယောက်တည်း တသက်လုံးနေရမည်ဆိုမည့်သည့်းကျမ်းစာအုပ်ရွှေးချယ်ယူရမည်ဆိုလည်း ဆာလံကျမ်းကို ရွေးချယ်မိမှာသေချာသည်။
အကြောင်းအရာမျိုးစုံသည်။
ဘဝအတွေ့အကြုံနှံစပ်သည်။
ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ပုံများသည် အသိတရားကြွယ်ဝသည်။
ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်ကိုးကွယ်ခြင်းကိုသာအားပေးသည်။
ကျမ်းအဖွင့်တွင် ဆာလံသီချင်းကို ဘဝတသက်တာ ကျမ်းအဖြစ်ရွေးချယ်ခဲ့အကြောင်းကို ဆိုထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ထို့အတူပင် Graham Scroggie က ဆာလံသီချင်းကို ဤသို့အပြည့်အဝ ထောက်ခံခဲ့သည်။
ဆာလံသီချင်းများသည် ဘုရားသခင်အား ချီးမွမ်းခြင်းပြည့်စုံပါဘိ။
ဖန်ဆင်းခြင်း ကျွေးမွေးထောက်ခံခြင်း ရွေးနှုတ်ခြင်းများသည် ဖရဏပီတိမွေ့လျော်စရာဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်နှု့် မြေကြီးပင်လယ်သမုဒ္ဒရာနှင့် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း သက်ရှိသတ္တဝါနှင့် သက်မဲ့ ဝတ္ထုများအလုံးစုံက ထိုဘုရားရှင်အား ချီးမွမ်းကိုးကွယ်ရာဖြစ်သည်။
ဆာလံသီချင်းကို စနစ်တကျလေံလာလျှင်လူတို့၏ အားနည်းချက်ကို မကြာခဏတွေ့ရှိရမည် တခါတရံ ဆင့်ကာဆက်ကာတွေ့ရတတ်၍ တခါတလေ မမြင်သာအောင်ဖုံးကွယ်နေတတ်သည်။
တခါတခါ၌မူ လုံးဝမေ့ လျှော့နေတတ်ကြသည်။
ကျမ်းရေးသူ ဆာလံသီချင်းကို ဒါဝိဒ်၏ ဆာလံသီချင်းများ ဟုလွယ်လင့်တကူခော်တတတ်ကြသည်။
သို့သော် တဝက်နီးပါးမှာ က္ကသရေတေးကဗော ပဘာရှင်များက စပ်ဆိုထားသည်။
အာသပ်က ၁၂ ပုဒ်စပ်ဆို၍ ကောရ၏ သားများက ၁ဝ ပုဒ် ရှောလမုန်က ၂ ပုဒ် မောရှေ ဧသန် ဟေမန်နှင့် ဧဇရတို့က တစ်ပု်းစီ စပ်ဆိုထားကြသည်။
သုံးပုံတပုံ နီးပါး ၄၉ ပုဒ်ကိုမူ စပ်ဆိုသူမသိရ။
ဆာလံသီချင်းများသည် ဒါဝိဒ်၏ဘဝနှု့် ဆက်စပ်ပတ်သက်နေသည်။
ထိုကြောင်းကို ရှေးခေတ်စာဆိုတစ်ဦါ်က ဤသို့ စာကဗျာစပ်ဆိုခဲ့သည်။
ယေရှု၏သားဒါဝိဒ်၏ စောင်းသံများသည် ယနေ့တိုင်အောင် ကြားယောင်နေဆဲ။
သန့်ရှင်းဝိညာဉ်တော်က ဒါဝိဒ်၏ဆုတောင်းသံ ချီးမွမ်းသံကိုလက်ဆင့်ကမ်းနေဆဲ။
တချို့က ရှေးဟောင်းအဆောက်အဦးမှတေးဂီတလွှမ်းချုဆဲ။
ထိုသို့ပင် ဆာလံသီချင်းသည် ရင်ထဲမှ တေးဂီတ တစ်ခါတလေတော့ လည်း အမှောင်ထုထဲက ဝေဒနာတစ်ခါတစ်ခါ သူခကမ္ဘာဖြစ်သည်။
ဒါဝိဒ် ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို မျှဝေခံစားခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပိုမိုနီးစပ်သည်။
အချိန်ကာလ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်း ရေးစပထားသော ကဗာလင်္ဂာပေါင်းချုပ်ဖြစ်သည်။
မောရှေလက်ထက်မှ ဧဇရအထိ ဘီစီ ၁၄၀၀-၄၀ဝ ကာလအတွင်းရေးကြသည်။
အများစုမှာ ဒာဝိဒ်မင်းမှ ဟေဇကိမင်း ဘီစီ ၁၀၀၀-၇၀ဝ ခန့် နှစ်ပေါင်း ၃၀ဝ အတွင်းတွင် ရေးကြသည်။
ဓမ္မဆရာခေတ်ကာလတစ်လျှောက်လုံး ဆာလံစရာများက စီရင်ရေးသားခြင်းဖြစ်သည်။
ယောဘသည် မောရှကျမ်းထက် ရှေးကျနိုင်သည်ဟု ယူဆရသည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ဆာလံသီချင်းကို အပိုင်း ၅ ပိုင်းခွဲခြားနိုင်သည်။
အပိုင်းတိုင်းတွင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာပေးခြင်း ပါဝင်သည်။
နောက်ဆုံးပိုင်း၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာသည် ဆာ ၁၅ဝ ဖြစ်သည်။
F.W Grant ကဆာလံသီချင်းကို အကြောင်းအရာ ဘာသာရပ်အလိုက် စုစည်းခွဲခြားစသည်။
ထိုသို့ခွဲခြားပုံကို ဟေဗြဲကျမ်းတွင်အောက်ပါအတိုင်းရေးထားသည်။
ဘုရားသခင်၏တိုင်ပင်ဖော်တိုင်ပင်ဘက် ခရစ်တော် လူမျိုးတော် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ခံစားရာမြစ်ဖျား။
ပြုလည်းပျက်စီးသွားကြသော်လည်း နောင်တွှု်ပြန်လည် ရွေးနှုတ်ခြင်း။
ဘုရားသခင်၏ မြင့်မြတ်စင်ကြယ်မှုကြောင့် ပြန်လည် ဆက်ဆံခြင်း။
ကျဆုံးသောပထမလူသားနေရာတွင် ဒုတိယလူအဖြစ် အစားထိုးပြီးလက်အောက်တွင် လူ့လောကတည်ခြင်း။
ဘုရားရှင်၏ နည်းလမ်းတော်ဖြင့် အဆုံးတွင် ဘုရားသခင်နှင့် ပုထုဇဉ်လူသားများ ပေါင်းစုံခြင်။
အသို့ပိုင်း ၅ ခုဖြင့် ခွဲခြားသတ်မှတ်လျှင် မောရှေကျမ်း ၅ ကျမ်းနှ့် ကျမ်းပြိုင်ဟုယူဆနိုင်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဒုတိယအပိုင်းသည် က္ကသရေလလူများ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ရွေးထုတ်ခြင်း တတိယအပိုင်းသည် ဝတ်ပြုရာကျမ်းပါ မြင့်မြတ်စင်ကြယ်ခြင်းနှင့် ယှဉ်နိုင်သည်။
သမိုင်းရှုထောင့်။
အဖြစ်အပျက်အကြောင်းအရာများကို က္ကသရေလလူမျိုးသမိုင်းအကြောင်း သို့မဟုတ် ဆာလံဆရာ၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းနှင့်ချိန်ထိုးနိုင်သည်။
မေရှိယရှုထောင့် ခရစ်တော်ခံစားရသော ဆင်းရဲ ဒုက္ခများနောက်တွင် လုန်းတန်ခိုး လိုက်လာပုံ။
ပရောဖက်ပြုချက်နှင့်ထောင်စုနှစ် က္ကသရေလလူမျိုး၏ အနာဂတ်ဘေးဒဏ်ကြီးကာလ နောက်တွင် ငြိမ်သက်ချမ်းမြေ့ခြင်းနှင့် စိတ်သုခကြွယ်ဝခြင်။
တရားသ TAGS: ဆာလံကျမ်း Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ ကဏ္ဍ:သမ္မာကျမ်းစာ ကဏ္ဍ:ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများ။
သုတ္တံကျမ်းစာအုပ်သည် ယနေ့ခေတ်သစ်ကာလ တိုင်အောင် လက်မလွတ်နိုင်သော၊ မရိုးနိုင်သေးသော ခေတ်မီစာအုပ်ဖြစ်၏။
လူ့ဘဝအသက်တာအသီးသီးတွင် ကြုံတွေ့ရင်ဆိုင်နေရသော ပဟေဠိပြဿနာများကို ပိုင်းခြားပြသည်။
ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်လုံးတွင် လူငယ်လူရွယ်များအား အထောက်အကူ အပေးနိုင်ဆုံးစာအုပ်ဟု ပြောလာလျှင် ဤစာအုပ်ကို ပြသရပေမည်။
တခါတွင် လူငယ်တစ်ယောက်က Carlyle အား “သုတ္တံကျမ်းတွင် ဘာမှဟုတ်တိပတ်တိ မပါပါလား“ဟုဆိုရာ၊ “သုတ္တံကျမ်းပိုဒ် အနည်းငယ်လောက် လက်တွေ့ထိတွေ့ကြည့်ပါ။
အခြားစာအုပ်များနှင့်မတူ ခြားနားလှကြောင်း အရသာ တွေ့လိမ့်မည်“ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။
၁ သုတ္တံကျမ်းသည် တကမ္ဘာလုံးရှိ အကောင်းဆုံး ဆိုရိုးစကားများ စုစည်းရာ ဖြစ်သည်။
အားလုံးမှန်ကန် စင်ကြယ်သည်။
ထို့ကြောင့် ရှေးလူများအတွေ့အကြုံဖြင့် ရင်းနှီးရေးသားထားသော စာစုကို နှောင်းလူများအတွက် ရသပေမွန် ဖြစ်သည်။
သုတ္တံကျမ်း၏ ရည်မှန်းချက်ကို ၁:၁-၇ တွင် ရေးသားထားသည်။
လိုရင်းတိုရှင်းပြောရလျှင် အသိဉာဏ် ပညာပေးဖို့၊ လူငယ်လူရွယ်များ ဘဝတသက်တာတွင် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ခံစားကြစေဖို့၊ အပြစ်ဒုစရိုက်နှင့် ညွှတ်ကွင်းထောင်ချောက်မှ ကင်းလွတ်နိုင်ကြဖို့ ဖြစ်သည်။
သော့ချက်ကျမ်းပိုဒ်မှာ ၉:၁၀ ဖြစ်ပေသည်။
“ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သော သဘောသည် ပညာ၏ မူလအမြစ်ဖြစ်၏။
သန့်ရှင်းတော်မူသော ဘုရားကို သိကျွမ်းသောသဘောသည် ဉာဏ်ဖြစ်၏”ဟု ဆိုထားသည်။
Arnot က ဤကျမ်းသည် “လောကလူသားများ၏ မြေကြီးအသက်တာအဖို့ ကောင်းကင်၏ ပညတ်ဥပဒေ”ဟု ဆိုသည်။
ကျစ်လျစ်ပြည့်စုံ၍ သင့်လျော်သောစကား ဖြစ်သည်။
ကျမ်းပိုဒ်တခုတိုင်းတွင် ဉာဏ်ပညာအင်အားစု ပါရှိသည်။
မှတ်မိလွယ်စေရန် ရှင်းလင်းသော ဝေါဟာရများဖြင့် ရေးသားထားသည်။
ကျမ်းပိုဒ်အများစုတွင် အပိုဒ်ငယ်(၂)ခုစီ တွဲလျက် ပါဝင်သည်။
အချို့ကျမ်းပိုဒ်ကို ဆင်တူယိုးမှား ရေးထား၍ အချို့ကျမ်းပိုဒ်များကိုမူ ဆန့်ကျင်ဘက်အဓိပ္ပာယ်များ ရေးထားသည်။
ပုံစံ၊ သဘောသဘာဝ၊ ဘာသာရပ်ပေါင်းစုံ ရေးထားသည်။
နမူနာ ရွေးထုတ်ထားသည်။
အချို့ကျမ်းပိုဒ်များတွင် အဆိုစကားတရပ်သာ ရိုးရိုးစင်းစင်း ရေးထားသည်။
“လူကျင့်သောအကျင့်တို့ကို ထာဝရဘုရားသည် နှစ်သက်သောအခါ၊ ထိုသူ၏ရန်သူကိုပင် ထိုသူနှင့် သင့်တင့်စေတော်မူ၏”(၁၆:၇) ၂။
အချို့ကျမ်းပိုဒ်များတွင် စာပိုဒ်(၂)ခု သို့မဟုတ် အစု(၂)စု ပါဝင်လျက် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု နှိုင်းယှဉ် ဖော်ပြထားသည်။
“ဝေးသောပြည်မှလာသော ဝမ်းမြောက်စရာ သတင်းစကားသည် ရေငတ်သောသူ၌ ချမ်းအေးသော ရေကဲ့သို့ ဖြစ်၏”(၂၅:၂၅) ၃။
စာစု(၂)ခုစလုံး ပါရှိသော်လည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရှေ့နောက် အဓိပ္ပာယ်ဆန့်ကျင်သည့် ဖော်ပြချက်များလည်း ရှိသည်။
“တရားသောသူကို အောက်မေ့သောအခါ ကောင်းကြီးပေးတတ်၏။
မတရားသောသူ နာမမူကား ပုပ်ပျက်တတ်၏”(၁၀:၇) ဤပုံစံမျိုးကို အခန်း ၁၀-၁၅ တွင် အများဆုံး တွေ့ရသည်။
ထိုကဲ့သို့ပင် စာစု(၂)ခု သို့မဟုတ် စာပိုဒ်(၂)ခု ပါရှိ၍ တသဘောတည်းရှိဟန် တူသော်လည်း ခပ်ပါးပါး အဓိပ္ပာယ် စောင်းနေကြမည်။
“ပြည့်တန်ဆာမသည် နက်သောကျုံးကဲ့သို့၎င်း၊ အမျိုးပျက်သော မိန်းမများသည် ကျဉ်းသောမြေတွင်းကဲ့သို့၎င်း ဖြစ်၏”(၂၃:၂၇) ၂။
ကျမ်းရေးသူ ဤကျမ်းကို တခါတရံ “ရှောလမုန်၏ သုတ္တံကျမ်း”ဟု ခေါ်လေ့ရှိကြသည်။
ဤအလိမ္မာ ဆိုရိုးစကား အများစုသည် ပညာရှိသုခမိန်ရှင်ဘုရင် လက်ရာအမှန်ဖြစ်သည်။
(၁:၁၊ ၁၀:၁၊ ၂၅:၁)။
၃ရာ ၄:၃၂ တွင် ရှောလမုန်ဘုရင်က သုတ္တံစကား (၃၀၀၀) စီရင်သည်ဟု ဆိုထားသည်။
ရာဂဏန်းချီသော ဤသုတ္တံစကားများသည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်က တန်ခိုးမှုတ်သွင်း၍ ကျမ်းစာတွင် ပါဝင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အခန်းကြီး ၃၀:၁ တွင်”ယာကေသား အာဂုရသည် ဣသေလနှင့်ဥကလကို ဆုံးမသော တရားစကား”ဟု ဆိုထားရာ အခန်းကြီး (၃၀)သည် အာဂုရ၏ သုတ္တံစကား ဖြစ်သည်။
အခန်းကြီး (၃၁) မူကား လေမွေလ မင်းကြီး၏ မယ်တော်ပြောသော ဆုံးမစကား ဖြစ်သည် (၃၁:၁)။
ဤလူနှစ်ယောက်သည် မည်သူမည်ဝါများ ဖြစ်ကြောင်း ယနေ့ထက်တိုင် ဂဃနဏ မသိရှိကြ။
အချို့က ရှောလမုန်၏ နာမည်ခွဲ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။
အချိန်ကာလ ၂၅:၁ ၌ ဟေဇကိမင်း၏လူများက ရှောလမုန်၏ သုတ္တံကျမ်း တစိတ်တပိုင်းကို ကူးယူထားသည်ဟု ဆိုထားရာ နောက်အကျဆုံး ဘီစီ ၇၀၀ ခန့် ဖြစ်မည်ဟု ယူဆရသည်။
ရှောလမုန်၏ မူရင်းကျမ်းကို ဘီစီ ၉၀၀ ခန့်တွင် ဖြန့်ဝေမည်။
အကယ်၍ အာဂုရနှင့် လေမွေလမင်းကြီး၏ မယ်တော်သည် ရှောလမုန်မင်း၏ ကလောင်နာမည် မဟုတ်ရိုးမှန်လျှင် ဘီစီ ၇၀၀ နှင့် ၉၀၀ အကြား ရေးသားခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ရှောလမုန်မင်းနှင့် အခြားစာရေးဆရာများက စာပေရသ အစုံအလင်ဖြင့် ရေးထားကြသည်။
ဘာသာရပ် အစုံအလင် ပါရှိကြသည်။
လက်ဝါးချင်းရိုက်နေသော ကလေးသူငယ်မှ အစပြု၍ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော် အုပ်စိုးခြင်းအကြောင်းထိ ပါဝင်သည်။
အချို့စကားများသည် သမ္မာတရားဟု မထင်မှတ်သည်များလည်း ပါရှိသည်။
အရက်သေစာ၊ ပြဿနာ၊ ငွေအရစ်ကျပေးချေခြင်း၊ လူငယ်လူရွယ်များ၏ ဝတ္တရားပျက်ကွက်မှုနှင့် အလုပ်သမား စီမံကွပ်ကဲမှုများလည်း ပါဝင်သည်။
လူတန်းစား အလွှာပေါင်းစုံ တွေ့ရှိရမည်။
ငါးစိမ်းသည် စွာကျယ်မ၊ ကြွားဝါတတ်သောအရူး၊ မိမိအပြစ်ထောက်ပြခြင်းကို မကြိုက်သူမှ စ၍ စံပြအိမ်ထောင်ရှင်မအကြောင်းလည်း ပါဝင်သည်။
အကောင်းဆုံးစကားမှာ သခင်ယေရှုကဲ့သို့ လိမ္မာပါးနပ်အောင် အတုယူ အတတ်သင်ဖို့ ဖြစ်သည်။
“စံပြစကားများမှာ ကျမ်းစာထဲမှ ယေရှု၏စကား ဖြစ်ကြောင်း လိုက်လံပြောကြား အော်ဟစ်ကြပါစို့” (Quoted in Daily Notes)။
သုတ္တံကျမ်းပါ အကြောင်းအရာများကို အချက်အလက်ပေးဖို့ အခက်အခဲရှိသည်။
ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းပမာ အဆက်အစပ်၊ အချိတ်အဆက် မရှိသဖြင့် တခုတိုင်း၊ အပိုဒ်တိုင်း ဖတ်ရှုဆင်ခြင်သင့်သည်။
ရောင်စုံကျမ်းချက် ဖြစ်သည်။
ဖတ်ရှုလေ့လာလျှင် ရှင်ယာကုပ်ဩဝါဒစာစောင်နှင့် ဆင်တူကြောင်း တွေ့ရမည်။
ရှင်ယာကုပ်ဩဝါဒစာ လေ့လာသကဲ့သို့ လေ့လာဖတ်ရှုဖ၏ပါ။
လေ့လာမှုအထောက်အကူဖြစ်နိုင်ရန် အဖိုးတန်နည်းလမ်းများကို အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေးလိုသည်။
သမ္မာကျမ်းစာ ၂။
သမိုင်း ၃။
အတ္ထုပ္ပတ္တိ ၄။
စာပေ ၅။
သဘာဝတရား ၆။
စာနယ်ဇင်းများ ၇။
ရေဒီယိုနှင့်ရုပ်မြင်သံကြား ၈။
မိမိအတွေ့အကြုံ အချို့သုတ္တံကျမ်းများသည် အကြွင်းမဲ့မှန်ကန်၍ အချို့ကျမ်းများသည် ယေဘူယျသင်္ကေတဖြင့် မှန်ကန်ကြောင်း တွေ့ရမည်။
ဟိုစပ်စပ်၊ ဒီစပ်စပ်၊ ဟိုအကြောင်းရောက်လိုက် ဤအကြောင်းရောက်လိုက်သာ ရှိသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ၁၈:၁၀ တွင် “ထာဝရ ဘုရား၏ နာမတော်သည် ခိုင်ခံ့သော ရဲတိုက်ကဲ့သို့ ဖြစ်၍”ဟု ဆိုထားပြီး ၁၇:၁၇ တွင် “အဆွေခင်ပွန်းသည် အခါခပ်သိမ်းချစ်တတ်၏”ဟုဆိုထားသည်ကိုကြည့်ပါ။
ဘီဘီစီအနက်ဖွင့် ကျမ်းစာလေ့လာရေးမူဝါဒ ဘဘောထားမှာ ကျမ်းစာကို တပိုဒ်ပြီးတပိုဒ် လေ့လာဖတ်ရှုခြင်းဖြစ်သည်။
အချို့ကျမ်းပိုဒ်ကို ဦးစွာမေးခွန်းမထုတ်လျှင် အနက်ဖွင့်ဆိုချက် အများအပြားသည် အဓိပ္ပာယ်နားမလည်နိုင်ဘဲ့ ရှိနိုင်သည်။
နိဒါန်း(၁:၁–၇) ၂။
ဉာဏ်ပညာနှင့်မိုက်မဲခြင်းဆိုင်ရာ သုတ္တံစကား (၁:၈–၉:၁၈) (က) ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာဆုံးမစကား (၁:၈- ၃၃) (ခ) ဉာဏ်ပညာအမျိုးမျိုး (အခန်း ၂) (ဂ) ဉာဏ်ပညာဆုလက်ဆောင် (၃:၁- ၁၀) (ဃ) ဉာဏ်ပညာ၏တန်ဖိုး (၃:၁၁-၂၀) (င) ဉာဏ်ပညာအသုံးပြုခြင်း (၃:၂၁- ၃၅) (စ) ဉာဏ်ပညာ၏မိသားစုအမွေအနှစ် (၄:၁-၉) (ဆ) ဉာဏ်ပညာနှင့်လမ်းနှစ်သွယ် (၄:၁၀-၂၇) (ဇ) အကျင့်ပျက်မိုက်မဲခြင်း (အခန်း ၅) (ဈ) မိုက်မဲစွာအာမခံခြင်း၊ ပျင်းရိခြင်း၊ လှည့်စားခြင်း (၆:၁- ၁၉) (ည) သူများအိမ်ရာပြစ်မှားခြင်း၊ ပြည့်တန်ဆာအမှု (၆:၂၀၊ ၇:၂၇) (ဋ) ဉာဏ်ပညာ၏အထွဋ်အထိပ် (အခန်း၈) (ဌ)ဉာဏ်ပညာနှင့်မိုက်မဲမှုတို့၏ဖိတ်ခေါ်သံ (၉:၁- ၁၈) ၃။
အကျင့်စာရိတ္တဆိုင်ရာ သုတ္တံစကား (၁၀:၁–၂၂:၁၆) (က) ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့်အဓမ္မမှုတို့ဆန့်ကျင်ပုံ (၁၀:၁–၁၅:၃၃) (ခ)​ ဖြောင့်မတ်သောဘဝကောင်းစားခြင်း (၁၆:၁-၂၂:၁၆) ၄။
ပညာရှိနှင့်ပတ်သက်သောသုတ္တံစကား (၂၂:၁၇ –၂၄:၃၄) (က) ပညာရှိစကား (၂၂:၁၇ -၂၄:၂၂) (ခ) အခြားအဆိုအမိန့်စကားများ (၂၄:၂၃- ၃၄) ၅။
ဟေဇကိ၏လူများစီရင်သောသုတ္တံစကား (၂၅:၁–၂၉:၂၇) ၆။
အာဂုရ၏ သုတ္တံစကား (အခန်း ၃၀) ၇။
လေမွေလမင်းကြီး၏ မယ်တော်ပြောသော သုတ္တံစကား (၃၁:၁–၉) ၈။
စံပြမယား၊ စံပြမိခင် (၃၁:၁၀– ၃၁) TAGS: သုတ္တံကျမ်း။
စံတော်မိဝိသေသလက္ခဏ ကျမ်းစာသည် သမ္မာကျမ်းစာ တစ်အုပ်လုံးတွင် အလွန်ထူးခြားသော ကျမ်းစာစောင်ဖြစ်သည်။
အကြောင်းအရာပါသမျှသည် လူတိုင်းနှင့်ရင်းနှီး တွေ့မြင်နေကြ ဖြစ်သောကြောင့် မေးခွန်းထုတ်စရာ ရှိမည်မဟုတ်။
ဥပမာအားဖြင့် ကျမ်းရေးသူ ရေးသည့်ကာလ ရည်ရွယ်ချက်၊ အယူအဆစသည်များ ငြင်းစရာရှိမည်မဟုတ်။
ဘုရားသခင်၏ နုတ်ကပတ်တော်နှင့်အညီ ရေးသားခြင်းဖြစ်သောကြောင့် လူသားအားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။
“တစ်ခုတည်းသော နေမင်း​ကြီး၏အလင်းရောင်အောက်မှာ” ဟု သုံးနှုန်းထားသဖြင့် လူတိုင်းနှင့် အကျုံးဝင်သည်” နေရောင်ခြည်အောက်မှာ” ဟူသော စကားရပ်သည် ဤကျမ်းစာ၏ တစ်ခုတည်းသော သော့ချက် ဝေါဟာရဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် (၂၉)ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ သုံးဆွဲထားသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ကမ္ဘာမြေ၊ ကမ္ဘာသူ၊ ကမ္ဘာသားများကို ရည်ညွှန်းသည်။
လောကသားများ လူ့ဘဝ ဇာတ်ခုံပေါ်တွင် ဂျွမ်းထိုးမျောက်ခုံ ပြောင်းပြန်လှန်ကြပုံကို အဖြေရှာသည်။
လူ့ဘဝမေးခွန်းများကို စာရေးသူ ရှောလမုန်မင်းက သူ့ပင်ကို အတွေးဖြင့် ဖြေထား သည်။
ဘုရားသခင်၏ အကူအညီမပါပါ။
”တစ်ခုတည်းသော နေရောင်ခြည်အောက်မှာ”သော့ချက်စကားကို အဓိပ္ပာယ် ကောက်လွဲစရာ မဟုတ်။
ထိုသို့ ကောက်ချက်မှားလျှင် အခက်အခဲ့ပြဿနာ တောင်ပုံယာပုံသွားမည်။
သမ္မာကျမ်းစာ၏ ဆိုလိုရင်းနှင့် ချော် တောငေါ့သွားမည်။
အယူအဆလမ်းလွဲပြီးမေးခွန်းပြဿနာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ပေါ်သွားမည်။
သို့သော် ဒေသနာကျမ်းကို လူ့ဘဝ၏ အနှစ်ချုပ်ကို တိုရင်းလိုရှင်း ရေးသားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိထား ရမည်။
ဘုရားသခင်၏ အသိဉာဏ် ပညာမပါ။
သို့ကြောင့် အချို့သည် တစ်ဝက်တပြတ်မှန်၍ အချို့သည် သမ္မာတရာနှင့် လုံးဝ ကိုက်ညီကြောင်း တွေ့ရမည်။
ဥပမာ ယူကြည့်ကြပါစို့။
​ ဒေ၁၂:၁သည် မှန်ကန်သည်။
လူငယ်လူရွယ်များသို့ အကြုံပြုချက်ဖြစ်သည်။
သို့သော် အသက်အရွယ် အားလုံးနှင့်သက်ဆိုင်သည်။
ထိုသူများ၏ ငယ်ရွယ်နုပျိုစဉ် ကာလကိုလည်း ဘုရားသခင် ပေးသနားရာဖြစ်ကြောင်း သတိရကြမည်။
၁:၄သည် တစ်ဝက်သာမှန်သည်။
”မျိုးတဆက်ပြီးလျှင် အခြားမျိုးဆက်သစ် ရောက်လာသည်။
”ထိုအထိမှန်သည်။
” မြေကြီးမူကား တည်၏ ” ဟူသောစကားသည် မမှန်တော့ပါ။
(ဆာ ၁၀၂:၂၅-၂၆၊ ၂ပေ ၃:၇-၁၀ ကိုကြည့်ပါ။
) အောက်တွင် ဆက်ကြည့်ပါ။
လုံးဝ မမှန်ကြောင်း တွေ့ရမည်။
“စားသောက်ခြင်းငှား၎င်း၊ ကြိုးစားအားထုတ်ရာ၌ စိတ်နှလုံး ပျော်မွေ့ခြင်းငှာ၎င်း၊ လူ၌ ကောင်းသောအခွင့်မရှိ။
ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်သာ ထိုသို့သော အခွင့်အရေးရနိုင်သည်ဟု ငါမြင်၏ ”(၂:၂၄)။
(အင်္ဂလိပ်ကျမ်းစာတွင်” လူအတွက် စားခြင်း၊ သောက်ခြင်းထက် ကောင်းသောအရာမရှိ သူ၏ ကောင်းမှုကုသိုလ် ရေတွက်ခြင်းလည်း ဝိညာဉ်ချမ်းသာစရာမရှိ”ဟု ဆိုထားသည်။
) “လူသား တွေ့ကြုံတတ်သော အမှုကို တိရစ္ဆာန် တွေ့ကြုံတတ်၏” (၃:၁၉)။
ထို့အပြင် “သေသောသူမူကား အဘယ်အရာမှ မသိ” (၉:၅) ဟူသော ကျမ်းပိုဒ်များဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဘုရားသခင်၏ ဖွင့်ပြချက်များ မပါရှိလျှင် စာရှုသူများလည်း ထိုအခြေအနေများ၌ နိဂုံးချုပ်မှာ သေချာသည်။
ဒေသနာကျမ်းနှင့်ဝိညာဉ်တော်မှုတ်သွင်းခြင်း “တစ်ခုတည်းသော နေရောင်ခြည်အောက်မှာ “ဟူသော စကားလုံးကို ကိုင်ဆွဲ၍ ကျမ်းချက်ပါ အချို့ အကြောင်းအရာများသည် တချို့တစ်ဝက် မှန်ကန်၍ အချို့ကျမ်းချက်များသည် လုံးဝ မမှန်ကန်ဟုဆိုလျှင် ဤဒေသနာကျမ်းသည် ဝိညာဉ်တော်တန်ခိုး မှုတ်သွင်းသော ကျမ်းစကားအဖြစ် လက်ခံနိုင်ပါတော့မည်လား။
မေးခွန်းစကားက လေးနက်ခိုင်မာ သောကြောင့် လုံလောက်သော အားရကျေနပ်ဖွယ် အဖြေရရန် ခက်ခဲပါသည်။
ဤကျမ်းသည် တချို့ ဝိညာဉ်တော်တန်ခိုး သွင်းထားသော နှုတ်ကပတ်တော် ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်တန်ခိုး ပါရှိသောကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာတွင် ပါဝင်သည်။
ဒေသနာကျမ်းသည် ဝိညဉ်တော်တန်ခိုး အပြည့်အစုံ မှုတ်ထားသဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာဖြစ်သည်ဟု နှုတ်ဖြင့် ဆုတ်ကိုင်ထားသူများလည်း ရှိသည် (ဓမ္မဟောင်းကျမ်း မိတ်ဆက်ကို ကြည့်ပါ)။
သမ္မာကျမ်းစာကို ဝိညာဉ်တော် မှုတ်သွင်းထားသည် ဆိုသော်လည်း တခါတရံ စာတန် သို့မဟုတ် လူ့အတွေး၊ ဆွမ်း ဆန်ထဲက ကြွက်ချေးပါလာတတ်သည်။
က၃:၄တွင်စာတန်ကဧဝအားဥယျာဉ် အလယ်ရှိသစ်ပင်၏အသီးကိုစားလျှင် တကယ်မသေပါဟု လိမ်ညာခဲ့ကြောင်းတွေ့ရသည်။
ထိုစကားသည် မုသားစကား ဖြစ်သည်။
ထိုစကားက ကမ္ဘာဦးအစမှ စ၍သာ စကားရှိကြောင်း သင်ခန်းစာပေးပါသည်။
Dr.Chafer ကဤသို့မြင်သည်။
စာတန်၏ မုသားစကားကိုလည်း ဝိညာဉ်တော်က မှတ်တမ်းတင်ခိုင်းသည်။
သို့သော်လည်း ထိုမုသာ လိမ်ညာခြင်းကို အတုယူဖို့မဟုတ်။
အဆိုးနှင့် အကောင်း။
မုသာနှင့် သမ္မာစကား ခွဲခြား သိမြင်တတ်ဖို့ ဖြစ်သည်။
၃ အကောက်မှားစရာဒေသနာစကား ဘာသာရေးသမားများက အယူလွဲ မိစ္ဆာ အယူဝါဒီများက ဒေသနာကျမ်း၏ သော့ချက်စကား “တစ်ခုတည်းသော နေမင်းကြီး၏ အလင်းရောင်အောက်မှာ” ဟူသောစကားရပ်ကို အကြောင်းအမျိုးမျိုးသို့ လိုရာဆွဲ တွေးကြသည်။
အထူးသဖြင့် ထိုသူများ၏ ဘုရားတရား ယုံကြည်မှုအတွက် သက်သေ အထောက်အထားအဖြစ် ကိုးကားကြသည်။
အယူလွဲခြင်း၊ သေခြင်းနှင့် သေခြင်း၏ နောက်ဘဝ အယူအဆ များတွင် ဆွဲယူကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် လူသေလွန်သောအခါ ဝိညာဉ်အိပ်ပျော်ခြင်းဟူသော ကျမ်းပိုဒ်များနှင့် မတရားသူ သေလွန်သောအခါ ပျက်စီးသွားသည့် အကြောင်းများကို ထောက်ပြကြသည်။
ဝိညာဉ်သေခြင်းမရှိ၊ ငရဲမီးတွင် ထာဝရ ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံရမည့်အကြောင်းများကို မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။
သို့သော် သော့ချက်ကို တံခါးဝတွင် မထားကြပါ။
မသိ နားမလည်သော တရားရှာပရိသတ်တို့အား ဒေသနာကျမ်းက လူ့တွေးဆချက် ဉာဏ်ပညာသက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်းသည် အခြေအမြစ်မရှိ၊ မမှန်ကြောင်း မပြောရဲကြ၊ တရားရှာပရိသတ်ကိုလည်း အခြားသော လမ်းမှန်သို့ မပို့ဆောင်ပေးနိုင်ကြ။
ကျမ်းရေးသူ အေဒီ ၁၇ ရာစုနှစ်တိုင်အောင် ယုဒလူမျိုးနှင့် ခရစ်ယာန်များက ဒေသနာကျမ်းကို ရှောလမုန် စီရင် ရေးသားသည်ဟု ခံယူသိမှတ်ကြသည်။
ထို့မတိုင်မီ ရာစုနှစ်တစ်ခုအလွန်က သာမန်ရှေးရိုးဝါဒီ ဆိုရမည့် မာတင်လူသာက ရှောလမုန်၏ လက်ရာမဟုတ်ဟု ငြင်းဆိုခဲ့သည်။
သို့သော် ခြွင်းချက်အဖြစ် ထားလိုက်ပါမည်။
ယနေ့ခေတ်ကာလတွင်လည်း အချို့ ကျမ်းစာပညာရှင်များ (ရှေးရိုးဝါဒီများအပါအဝင်)က ရှောလမုန်၏ လက်ရာမဟုတ်ကြောင်း ကြိုးကြားကြိုးကြား စကားထွက်လာကြသည်။
စာပေရှုထောင့်အရ ဆန်းစစ်လျှင် ရှောလမုန်၏ အရိုးထည်ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။
ယုံမှားသံသယ ဖြစ်ဖွယ်ရာမရှိ။
ရှောလမုန်၏လက်ရာပြဿနာ အဓိက အငြင်းပွားစရာအချက်မှာ ဝေါဟာရ အသုံးနှုန်းဖြစ်သည်။
ရှောလမုန်သည် စာပေကျမ်းဂန် အဋ္ဌ ကထာအဖြာဖြာကို ထုံးလိုမွှေ၊ ရေလိုနှောက် တကယ့်ကျမ်းတတ် ပုဂ္ဂိုလ်ရှင်ဖြစ်သည်။
စကားလုံး အသုံးနှုန်းများနှင့် သဒ္ဒါအရေးအသား ဝါကျဖွဲ့ထုံးမျိုး ဗာဗုလုန်သို့ ဖမ်းဆီးခံကြရသည့်အချိန်ထိ၎င်း မရှိဟု ထောက်ပြကြသည်။
ဧဝံဂေလိ ဆရာအများစုကမူ၊ ကျမ်းစာတအုပ်လုံးသည် ရှောလမုန် နုတ်ထွက်စကားဟန်ဖြင့် အနောက်ပိုင်း ယုံကြည်သူများမှ ဖန်တီးခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
အငြင်းပွားချက်များသည်။
ရှည်လျားထွေပြားသည်။
အကျိုးအပြစ်များသည်။
သို့ကြောင့် ထိုအရှုပ်တော် ပုံထဲသို့ စာဖတ်သူများအား မဆွဲခေါ်လို။
ရှောလမုန်၏လက်ရာ ဟုတ်/ မဟုတ်ကြောင့် ရှင်းပြလိုခြင်း မဟုတ်။
စောဒကတက်သူများရှိကြောင်း အသိပေးခြင်းသက်သက်ဖြစ်သည်။
ရှောလမုန်လက်ရာအဖြစ် လူသိများ ထင်ရှားခဲ့သည်။
ကျမ်းစာပညာရှင် Gleason Archer က ယနေ့ထက်တိုင် ရှောလမုန်၏ လက်ရာအဖြစ် နာမည် ရှင်သန်နေပါသည်။
”ဟု ဆိုသည်။
ရှောလမုန်လက်ရာအထောက်အထား ထုံးတမ်းစဉ်လာ ဝါဒီများက ရှောလမုန်၏ လက်ရာမဟုတ်ကြောင်း၊ ငြင်းဆန်ကြသော်လည်း လုံလောက်သော သက်သေအထောက်အထား မတင်ပြနိုင်ကြ။
မည်သို့ပင် အငြင်းပွားစေကာမူ၊ ရှောလမုန်၏ လက်ရာဟူသော ခံယူချက်သည် ဘေးအန္တရာယ်ကင်း၍ လုံခြုံမှု အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
တိုက်ရိုက်စကား မဟုတ်သော်လည်း အထောက်အထားတင်ပြရလျှင် ၁:၁-၁၂တွင် ဒါဝိဒ်၏သားတော် ယေရုရှလင် မင်း “ဟု ဆိုထားသည်။
“သားတော်”ဟူသော စကားလုံးသည် ဒါဝိဒ်မင်း၏ အရိုက်အရာ ဆက်ခံသူ ရှောလမုန်မင်းဖြစ်ကြောင်း ရာဇဝင်မှာ ပေါ်လွင်ထင်ရှားသည်။
ထို့အပြင် စာသားများတွင် “ဘုရင်ဘဝက” ဟူသောစကားလုံးကို ထောက်ခြင်းဖြင့် နှစ်ပေါင်းကြာရှည် ဘုရင်အဖြစ် မစိုးစံဟု ဆိုကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောလမုန်သည် ဘုရင်ဘဝဖြင့် နတ်ရွာစံခဲ့သည်။
သို့သော် ဤစကားသည် လုံလောက်သော သက်သေအထောက်အထားမဟုတ်၊ အိုမင်းရွယ်လွန် ဘဝနေညို စောင်းချိန်မှာ ရေးသားခြင်းဖြစ်သောကြောင့် မင်းပျိုမင်းလွင်ဘဝကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်း တင်စားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ခပ်ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ဤဒေသနာကျမ်း ရေးသားသူသည် ပညာရှိသုခမိန် ရှောလမုန်ဘုရင်နှင့်သာ ထိုက်တန်သည်။
ရှောလမုန်မှတစ်ပါး စီရင်ရေးသားနိုင်သူမရှိ။
ရှောလမုန်သည် ယေရုရှလင်မင်းသား တစ်ပါးဖြစ်သည့်အပြင် (၁) ပါရမီ ဉာဏ်ကြီးရှင် (၁:၁၆)၊ (၂) မဟာကြွယ်ဝချမ်းသာသူ (၂:၈)၊ (၃) သုခချမ်းသာ အစစ်ရှာမတွေ့သူ (၂:၃)၊ (၄)အစေခံကျွန်၊ အခြွေအရံပိုင်ရှင် (၂:၇)၊ (၅) ကောင်ပေ့ တင့်တယ်ပေ့ ဗိမာန်တော်နှင့် ပျော်ရွှင်စရာ အစီစဉ်ကောင်းများရှိသူ (၂:၄-၆) ဖြစ်သည်။
ယုဒအစဉ်အလာ ဝါဒီများက၎င်း၊ ရာစုအဆက်ဆက် ကျမ်းစာပညာရှင်များက၎င်း၊ ယနေ့ခေတ် ကာလတိုင်အောင် ဒေသနာကျမ်းသည် ရှောလမုန်လက်ရာဟု ခံယူကြသည်။
ရှောလမုန်လက်ရာမဟုတ်ကြောင်း ငြင်းဆန်သူများကမူ ဝေါဟာရ အသုံးအနှုန်းများကို ထောက်ပြကြ သည်။
ဟေဗြဲဘာသာစကား ကျွမ်းကျင်သူများက သဲသဲမဲမဲ ငြင်းပယ်ကြသည်။
ထိုသို့ငြင်းပယ်ခြင်းသည် ယုဒခရစ်ယာန်များ၏ သဘောထား အမြင်သာဖြစ်သည်။
အချိန်ကာလ ရှောလမုန်ဘုရင် ရေးသားသည်ဟု ခံယူသိမှတ်ကြလျှင်၊ ဘီစီ၉၃၀ခန့်တွင် ဖြစ်မည်။
ဘဝသစ္စာ ဘဝအဓိပ္ပါနှင့် ဘဝဒဿန ရှာဖွေဆင်ခြင်သည့် အသက်တာ ရင့်ကျက်သည့် အရွယ်မှ ဖြစ်ပေမည်။
အကယ်၍ ရှောလမုန်မင်း မဟုတ်ဟု ငြင်းပယ်လျှင် The Preacher (Koheteth)က “လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ခန့်က ဖြစ်ပေမည်” ဟုဆိုသည်။
ဘီစီ၃၅၀-၂၅၀ခေတ်ကာလတွင် ဖြစ်မည်ဟုဆိုသည်။
အချို့ဧဝံဂေလိဆရာများက ပါရှန်းခေတ်နှောင်းပိုင်းကာလ(ဘီစီ၄၅၀-၃၅၀)ဟု ဆိုကြသည်။
အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရာ ရှိသည်မှာ ဘီစီ၂၅၀-၂၀၀ ဖြစ်သည်။
ကျမ်းပယ် (ဘီစီ ၁၉၀ ) နှင့် ပင်လယ်သေဒေသ၌ တွေ့ရှိသည့် စာလိပ်များ(ဘီစီ ၂ ရာစုနှစ် နောက်ပိုင်း) တို့က ထောက်ခံထားသည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ရှောလမုန်၏ ဒေသနာကျမ်းသည် လူ့ဘဝသမိုင်း နောက်ခံထား၍ ယုံကြည်ခြင်းကို အခြေတည်ထားသည်။
ဘဝဒေသနာရှာဖွေခြင်း တချိန်သောအခါ ရှောလမုန်သည် လူ့ဘဝအဓိပ္ပာယ်၊ လူ့ဘဝဒဿနကို စဉ်းစားဆင်ခြင်မိပါလိမ့်မည်။
အတွေးနယ်ချဲ့သည်။
လူ့ဘဝအရသာကို အောင်မြင်စွာ ခံစားခဲ့သည်။
ဉာဏ်ပညာ ကြွယ်ဝလျက် လိုတရခဲ့သည်။
ကြိကြိတက် ချမ်းသာသည် (၃ရာ၁၀:၁၄-၂၅)၊ ၆ရာ၉:၂၂-၂၄) အကယ်၍ လူသည် လူ့ဘဝ၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်း နိဂုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလျှင် ရှောလမုန်လည်း ထိုလူမျိုးထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမည်။
သို့သော် ​ရှောလမုန်သည် ထိုသို့မတင်းတိမ် မခံယူနိုင်။
ထိုအတွေးသည် လူ့အတွေး၊ အတ္တအတွေးသက်သက် ဖြစ်သည်။
သူ့အသိဉာဏ်ပညာများသည် ပြည့်စုံလုံလောက်သည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်၊ ဝိညာဉ်ရေးရာမပါလျှင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။
ဘုရားသခင်၏ အကူအညီ အစောင့်အမ မပါဘဲ ရရှိနိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်လောက်သည်။
“နေရောင်ခြည်အောက်မှာ” ပြီးပြည့်စုံသော လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ပါပေသည်။
ဘဝအဓိပ္ပာယ်ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း ရှောလမုန်တွေ့ရှိသော ဘဝအဓိပ္ပာယ်မှာ “နေအောက်မှာ တွေ့လေသမျှသော အမှုရာတို့ကို ငါမြင်ပြီ။
အလုံးစုံတို့သည် အနတ္တအမှု လေကိုကျက်စားသောအမှု” (၁:၄)ဖြစ်သည်။
ထိုဒဿနအရ နေရောင်ခြည်အောက်မှ လူ့ဘဝသည် ချမ်းသာခြင်း မဟုတ်။
ဂုဏ်ယူ မက်မောစရာမဟုတ်။
ထို့ထက် ပြီးပြည့်စုံသော ဘဝအဓိပ္ပာယ် ရှိဦးမည်။
ဥစ္စာဓန အလျှံပယ်ကြွယ်ဝလျက်၊ ပညာရှိသုခမိန် ဖြစ်သော်လည်း ဘဝသစ္စာ၊ ဘဝအဓိပ္ပာယ် အပြည့်အစုံ မခံစားပါ။
ထိုဘဝအတွေးသည် မှန်သည်။
အကယ်၍ လူ့ဘဝသည် ရောင်ခြည်၏ အထက်မှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသေးလျှင် နေရောင်ခြည်အောက်မှ လူ့ဘဝသည် အသေးအဖွဲ အချည်းနှီးမျှသာ ဖြစ်သည်။
အဓိပ္ပာယ်မပြည့်စုံ။
လူ့လောကရှိ ရုပ်ဝတ္ထများသည် လူ့သည်းခြေကြိုက်များ ဖြစ်သော်လည်း ကျေနပ်တင်းတိမ်မှု မပေးနိုင်။
ထိုအရာပင်လျှင် ပသခါသိုးက “လူ့နှလုံးသားကို ဘုရားသခင်က လိုချင်သည်။
Augustine က “ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်ဘုရားက ကျွန်ပ်တို့လူသားများကို ဖန်ဆင်းထားသည်။
သို့ကြောင့် စိတ်နှလုံးသားသည် ကိုယ်တော်ကိုသာ တမ်းတသည်” ဟု ဆိုသည်။
သို့ကြောင့် ရှောလမုန်၏ ဘဝအတွေ့အကြုံသည် ပြီးပြည့်စုံခြင်းမရှိ။
သခင်ယေရှုခရစ်တော်၏ “ဤရေကို သောက်သုံးသူသည် နောက်တဖန် ရေငတ်ကြဦးမည်”(ယော၄:၁၃) စကားအတိုင်းဖြစ်သည်။
လူ့လောကရေသည် နိစ္စထာဝရ ကာလအတွက် အငတ်မပြေနိုင်။
ရှောလမုန်ဘဝ အသက်တာတွင် ဘဝသစ္စာရှာဖွေခြင်းသည် တခဏသာဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်ရေး အတ္ထုပတ္တိတွင် တွေ့ရသည်။
ဤဘဝအဓိပ္ပာယ် ဘဝသစ္စာ ရှာဖွေချိန်တွင် ရှောလမုန်၏ အသက်အရွယ် အသေအချာ မသိရပါ။
ဘဝစာမျက်နှာ ပြည့်စုံပြီး အသက်အရွယ် အိုမင်းရင့်ရော်မှ တွေးခေါ်ရေးသားခြင်းသည် (၁:၁၂၊၁၁:၉)။
နေရောင်ခြည်၏ အထက်မှာ အလင်းတွေ့မြင်သောအခါ သမ္မာကျမ်းစာပါဝင်သော ကျမ်း(၃)စောင် ရေးသားပေးမည်။
သူ့ဘဝတွင် အပြစ်ဒုစရိုက်များ ကျဆုံးခြင်းများနှင့် တိမ်မဲညိုများ ဝေးလွန်းကုန်ဆုံးသည့်အရွယ်ကို တွေ့ရမည်။
ယုံကြည်သူများသည်လည်း ဖောက်ပြန်၍ မည်မျှ ဆိုးသွမ်း ခဲ့ကြစေကာမှု သခင်ယေရှုခရစ်တော်၌ အတောက်ပဆုံး အဖိုးတန် ရတနာများဖြစ်ကြောင်း ဆင်ခြင်အပ်သည်။
ရှောလမုန်နှင့်ဘုရားသခင် ရှောလမုန်သည် ဘဝအဓိပ္ပာယ် ဘဝအလှပြည့်စုံဖို့ ရှာဖွေသောအခါ ဘုရားသခင်ဖြင့်သာ ပြည့်စုံ နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိသည်။
အကြိမ်(၄၀)ထက်မက ဒေသနာကျမ်းတွင် ရေးသားထားသည်။
သို့သော် ထိုကာလတွင် ရှောလမုန်သည် ဘုရားတရား ကိုင်းရှိုင်းသူအဖြစ် မယူဆနိုင်ပါ။
“ဘုရား”ဟူသော ဝေါဟာရသည်” ဖန်ဆင်းရှင် ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမြတ်သော အရှင်ဘုရားကို ဆိုလိုသည်။
ယေဟောဝါ ဘုရားသခင်ကို တိုင်တည်ခြင်းမဟုတ်။
လူများနှင့် နှီးနွယ်ပတ်သက်သော ပဋိညာဉ်ပြုသော ဘုရားသခင်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်။
ဤဒဿနသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
နေရောင်အောက်မှ လူသားသည်လည်း ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းနိုင်ခွင့်ရှိကြောင်း ဆိုလိုသည်။
ပေါလုက ရော၁:၂၀တွင် ဤသို့ဆိုထားသည်။
“အဘယ်သို့နည်းဟူမူကား၊ ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရာများကို ထောက်ရှုသဖြင့် ထာဝရ တန်ခိုးတော်နှင့် ထာဝရအဖြစ်တော် တည်းဟူသော မျက်မြင်မရသော ဘုရားသခင်၏ အရာတို့သည် ကမ္ဘာတည်သည့် ကာလမှစ၍ ထင်ရှားလျက် ရှိကြ၏။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကိုယ်အပြစ်ကို မဖုံးနိုင်ရာ” ဘုရားသခင်သည် အစ ကနဦးကပင် ဖန်ဆင်းရှင်သခင်ဖြစ်သည်။
မယုံကြည်ခြင်း၊ ဉာဏ်ပညာမဟုတ်၊ မမြင်ချင်၊ မယုံကြည်ဟန်ဆောင်ခြင်း မောဟတရားဖြစ်သည်။
အသက်ရှင်သမျှသော လူများအနက် ဉာဏ်ပညာ အကောင်းဆုံးဟု သတ်မှတ်ထားသော ရှောလမုန်ဘုရင်သည် သူ့ဉာဏ်ပညာကို ပြည့်စုံသည်ဟု မထင်။
ထို့ထက်ကြီးမြတ်သော အရှင်သခင်ရှိသည်ဟု ခံယူသည်။
Elohim ဘုရားရှင် အကြီးမြတ်ဆုံးသော ဘုရားကို သိရှိလျှင် အရာခပ်သိမ်း ဖန်ဆင်းရှင် ယေဟောဝါ ဘုရားသခင်လည်း သိရှိဖို့ နီးစပ်သည်။
ဤကျမ်းစာတွင် Elohim ဘုရားအား အခေါက်ခေါက် အခါခါ သုံးခြင်းသည် ယေဟောဝါဘုရား သိကျွမ်းခြင်း မဟုတ်သေးပါ။
ဖန်ဆင်းရှင် ဘုရားသခင်ရှိကြောင်း သဲလွန်စ၊ ခြေရာ ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်မရှိဟု ငြင်းပယ်သူများသည် လူမိုက်များဖြစ်သည်(ဆာ၁၄:၁၊၅၃:၁)။
​ဒေသနာကျမ်း၏အလို ထိုသို့ဖြင့် မေးစရာ မေးခွန်းပေါ်ပေါက်လာသည်။
“နေရောင်ခြည်အထက်သို့ မရောက်သော အကြောင်းအရာ ဤစာအုပ်ကို ဘုရားသခင်သည် အဘယ်​ကြောင့် ဘိသိက်ပေးထားသနည်း”။
ပထမဦးစွာ ရှောလမုန်ကဲ့သို့ လူ့ဘဝ အရသာခံစားသူများ၊ လူ့လောက​ အောင်မြင်သူ မရှိစဘူးပါ။
ထိုသူလူမျိုးက ဘဝအဓိပ္ပာယ်၊ ဘဝသစ္စာ၊ ရှာဖွေ မတွေ့ရှိပုံကို ဆင်ခြင်တက်ဖို့ဖြစ်သည်။
သာမန် လူသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် လူ့လောကမှာ လူဖြစ်လာရခြင်းသည် ပျော်ရွှင်ဖို့ စည်းစိမ် ချမ်းသာစေဖို့၊ တနေရာပြီးတနေရာ လှည့်လည်သွားလာဖို့၊ မူးယစ်မြူးတူးဖို့၊ ကာမဂုဏ် ခံစားဖို့ဟု တွေးကောင်းတွေးနေမည်။
သာမန်လူသားများထက် ကြွယ်ဝချမ်းသာ၍ ဉာဏ်ပညာ ကဝိအကျော်အမော် ရှောလမုန်သည် ထိုကဲ့သို့ လူ့ဘဝကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် အဆုံး၌ လက်မြှောက်ရသည်။
ထို့ကြောင့် ဘဝအဓိပ္ပာယ်ကို ဦးနှောက်ခြောက်၊ ခေါင်းကိုက်ခံ၊ အိပ်ရေးပျက်အောင် အတွေးသံသရာ ချက်ဖို့မဟုတ်။
နေရောင်ခြည်အထက်မှာရှိသော သခင်ယေရှုခရစ်ဖြင့်သာ ပြည့်စုံနိုင်သည်။
လူ့ဘဝသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိသလားဟု တွေးတောစရာမဟုတ်။
ရရှိသည့်ဘဝကို အကျိုးရှိစွာ အသုံးချဖို့ဖြစ်မည်။
သို့သော် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၊ ဧဝံဂေလိတရားကို သိရှိကျွမ်းဝင်မှု ရှိသူအနေနှင့် ဤ အယူအဆကို လက်ခံချင်မှ လက်ခံမည်။
သိရှိချင်မှ သိရှိမည်။
ထိုအကြောင်းကို Dr.W.T.Davidson က ဤသို့ ဆိုထားသည်။
ဧဝံဂေလိတရာနှင့် ဒေသနာကျမ်းအကြားတွင် ဝိရောဓိတရား ရှာမတွေ့ပါ။
ဧဝံဂေလိ တရားသစ်တွင် ဉာဏ်ပညာ မလိုအပ်ဟု အစောပိုင်းဆရာများက ပြောစကား ပြောကောင်းပြောခဲ့ကြနိုင်သည်။
ထိုသို့ ပြောဆိုခြင်းသည် ထိုသူ၌ပင် ကိုယ့်အသိဉာဏ် အတွေးခေါ်သာ ဖြစ်သည်။
လူ့အတွေးခေါ်သည် သခင်ယေရှု ခရစ်တော် ခြေတော်ရင်းသို့ မရောက်သည့်အချိန် များစွာရှိတတ်သည်။
သို့ကြောင့် ထိုသူမျိုးသည် Koheleth ကျောင်းသို့ သွားသည်။
ဦးစွာ လူ့အသိနှလုံးထဲတွင် ဘာမှမကျန်ရှိအောင် အပြောင်ရှင်းထားရမည်။
ယနေ့ ခေတ်သစ်တရားဟောဆရာများသည် လူ့စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရှိနေသော အမှိုက်များကို မဖယ်ရှင်းဘဲ၊ သင်ခန်းစာ အသစ် အတင်းထိုးတတ်ကြသည်။
အရင်ရှင်း ထားရမည်။
“ဘုရားသခင်ကို ချစ်ကြောက်၍ ပညတ်ချက်များကို လိုက်နာစောင့်ထိန်းပါ။