kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
မြိတ်စကားသည် ထားဝယ်စကားနှင့် အသံဝဲခြင်း တူသော်ငြား၊ မြိတ်စကားသည် ထားဝယ်စကားလောက် မထူ မလေးချေ။
မြိတ်စကားတွင် ဟထိုးသံကို သုံးလေ့မရှိပေ ဥပမာအားဖြင့် လှေကို လေဟူ၍ အသံထွက်ကြသည်။
အာသွက် လျှာသွက် အပြောနိုင်ဆုံးသူများမှာ မြိတ်နှင့် ထားဝယ်ကြားရှိ ပလော၊ ပလ၊ ပလောက်မြို့များပင် ဖြစ်သည်။
အောက်ပါတို့တွင် မြိတ်ဒေသိယသုံး ဝေါဟာရအချို့ကို ဒေါက်တာဝင်းကိုကို၏ ပါရဂူဘွဲ့ စာတမ်းကို မှီငြမ်း ဖော်ပြသည်။
ဝေါဟာရ တနင်္သာရီ(မြိတ်)စကားမြန်မာ(ဗမာ)စကားမှတ်ချက်ကတ္တသင်္ချေလူလေလူလွင့်ကွန်း တလက်ကွမ်း တစ်ယာကံစွပ် ကံစားကံဆိုး ကံကောင်းကြေးပြားပိုက်ဆံကြိုးငယ်ကြားငယ်ချောင်ကြိုချောင်ကြားကြက်တွန့်တက်အတွန့်တက်ကျွဲရင်ကကူရံခရားပန်းခရေပန်းခရုပတ်လှေကားကြောင်လိမ်လှေကားခရူသီးသီဟိုဠ်သီးခေါသရပ်နေ့တစ္ဆေအစာကျွေးနေ့ခေါင်းကိုက်ဆီပရုတ်ဆီခေါင်းချေးစေးကပ်စေးနှဲသည်ချေးခံကျယ်ကြေးများသည်ချေးတောက်တက်ကိုယ်လုံးတီးချွေးပျိုးသီးမိတ်ခြေနင်းဘိန်းစက်ဘီးငါးစည်ငါးသေတ္တာငတ်ဆာသည်ငတ်ဇမားငတ်လှချည်လားငွေလရောင်ဆေးကုလားမငှက်စွန်စကားပြောစားစကားပြောသည်စခန်းကြီးဟယ်ဘဝင်မြင့်သည်စာပေါ်တံ (စာကော်ဒံ ဟုပြောသေးသည်)တူအင်္ဂလိပ်စာလုံး chopsticks မှ လာဟန်တူပြီး၊ ယခုအခါ စွန်ပတန်ဟုလည်း ပြောသည်။
စောက်ကြည့်ကပ်အမြင်ကတ်စိတ်ပေါက်စိတ်ဆိုးစိတ်ပျိုးလိုချင်လာသည်စိန်သခွားသီးဖရဲသီးဆီချက်ခေါင်းအမြဲရန်ရှာသူဆင်အံသီးသီးမွှေးငှက်ပျောသီးဆောင်းပါးပေးလူကြုံပေးသည်ဆောင်းပါးသီးစောင်းလျားသီးဆောင်းပြေးသင့်နှာစေးသည်သာပူတွန်းသာပူတိုက်ဆီးစနှိုင်းဟယ်ပုဆိုးစနှင့် နှိုင်းသည်ဇဟော့လူဆိုးလူတေဇာပေါက်မြောက်မြောက်ပန်းလှန်သည်ဇန်ပြားပန်းကန်ပြားဇန်ယူလာပန်းကန်ယူလာဇမ္ဗူပန်းသဇင်ပန်းဈေးသင့်ဈေးပေါသည်ဈေးပြေးသယ်ခေါင်းရွက်ဗျပ်ထိုးဈေးစွန်ဈေးကြီးသည်ဈေးစွန်ဇဈေးကြီးလှသည်ညမိုက် (မိုက်ကျနပ် ဟုလည်းသုံးသေးသည်)မိုးချုပ်သည်ညမိုက်တိုင်ညအချိန်ညောရွက်ရဲယိုရွက်တပုံကြီးအများကြီးတဝအလွန်များတဝစားများများစားတာအိုးညောင်ရေအိုးတာအိုးသီးကျွဲကောသီးတောင်ဟူပဲပြားထမိန်တလုံးထဘီတစ်ထည်ထွေးအင်ထွေးခံထွတ်ထုတ်ကလော်ထုတ်ဒူးမုန့်မုန့်ကြွပ်မုန့်စောင်ခြုံကောက်ညှင်းထုပ်ဒတ်ကားပန်းစံကားစိမ်းပန်းဒုံးပေကတ်သတ်ဂျစ်တိုက်ဓနိပွင့်ကျိုဓနိပန်းယိုနိရည်ချိုဓနိရည်ချိုဓာတ်ပြောင်းလက်နှိပ်ဓာတ်မီးဓာတ်ရှင်ပွဲရုပ်ရှင်နကျယ်သားခိုးနကျယ်ကောင်နာရီသေနာရီရပ်မီးသေမီးပျက်မီးသတ်လိုက်မီးငြှိမ်းလိုက်နီပေါင်ထုတ်ဓနိလက်နေမကောင်းစားမကောင်းနေထိုင်မကောင်းနောက်ပိုးစွဲပိုးပန်းသူနောင်နောင်အစ်ကိုကြီးနန့်ကြာတုံးကခဏကြာတုန်းကနွေရယ်တံတွေးနှီးပိုင်းအနှီးနရယ်စိမ်းကျသွားရည်ယိုပါတက်ကားခေါက်မုန့်ပါးခလုတ်ပါးအိုးပိဖျော်ငါးပိသုပ်ပိရှာတို့စရာပုဂံသားဗမာလူမျိုးပုစဉ်းရေသောက်သက်တံပုဝါဖြူလက်ကိုင်ပဝါပူပူလောလောပူပူနွေးနွေးပေးစားကျွေးသည်နဲနဲပေးကြည့်နည်းနည်းပြပါပဲဆီပဲငံပြာရည်ပဲထောင်မုန့်မြေပဲလိပ်ပိုးရွက်သားပုရွက်ဆိတ်ပင်ပွားသာကူပင့်ခလူပင့်ကူပေါင်းလုံးကျော်ငါးဆုပ်လုံးကြော်ပိတ်သကာလက်သမား (ဗိသုကာ)ပန်းကြဲပန်းကြဲမကြာခဏဘဘအဖေမယ်မယ်အမေ ဘဝဲရေသူရဲကင်းမွန်ပြည်ကြီးငါးဘားဘာတရုတ်ကပြားဘီလားသီးဖီးကြမ်းငှက်ပျောသီးဘဲ့ဆိတ်ဘင်္ဂလားအစပ်သရက်သီးသနပ်ဘုံးလင်းဆွဲတွဲလောင်းကျမလိပန်းစံပယ်ပန်းမယားရှင်အိမ်ထောင်ရှိယောက်ျားမိဝေးအမယ်လေးမောနာပန်းနာရင်ကျပ်မိုးလင်းတိုင်မနက်ဖြန်မိုးလင်းစောစောနံနက်မိုက်မှောင်မင်းတုံးကန့်လန့်မင်းပွဲချုပ်အုပ်ဆောင်းမင်းစားမယ်ထမင်းစားမယ်မောင်းစားကြွားဝါသည်မတ်ထားသတိထားမုန့်ကမဲ့နို့မုန့်ဖက်ထုပ်မုန့်ခွက်သားမုန့်လင်မယားမုန့်‌ဖားလောင်းမုန့်လက်ဆောင်းမုန့်ပစ်စလစ်ခေါက်မုန့်မုန့်ရှင်မုန့်သည်မယ်မယ်အမေမျောက်ခေါင်းကန်စွန်းဥမျက်နှာလွှဲကိုယ်စားလှယ်မြက်စည်းခါတံမြက်စည်းလှည်းသည်မြင်းခေါစီးအပမှီသည်ယောက္ခမရေကျောက်ရွက်မြင်းခွာရွက်ရေပူကြမ်းရေနွေးကြမ်းရေမွှေးသီးနှင်းသီးရိုးငယ်ရွက်မြင်းခွာရွက်ရုပ်မတ်တပ်သီးမိုးမျှော်ငရုတ်သီးရှမ်းတက်ခတ်တက်ရှားသီးဆီးဖြူသီးရှို့ရှို့ကစားတူတူပုန်းတမ်းကစားရှိန်းခိုသီးသင်္ဘောသီးရွှေရင်အေးကျောက်ကျောလားလာမျောတည်ရာမဲ့လက်ကတီးချိုင်းကြားလက်ကတုံးလက်စွဲလက်ကြေးဝင်ရင်းနှီးသည်လက်တံပေါက်ပြတင်းပေါက်လက်လားပိုင်းလက်နှီးလက်သတ်သီးသန့်လင်ရှင်အိမ်ထောင်ရှိမိန်းမလုံးစေ့ပင်စိမ်းစေ့လော့်ပေးအောင်သွယ်ပေးလျှို့သည်ဝှက်သည်ဝမ်းဟာဗိုက်ဆာသည်သာပူဆပ်ပြာသားငယ်ကလေးကောင်မငယ်ကလေးမလေးသောက်စားဟင်းချဉ်ရည်ဟင်းသစ်မှိုက်ခါအမှိုက်လှည်းသည်သစ်မှိုက်ခပ်ဂေါ်ပြားသစ်မှိုက်ဖြူအမှိုက်ပွသိမ်းခါပစ္စည်းသိမ်းဆာနမ့်ဆည်းဆာချိန်သွက်သည်စနောက်သည်ဟင်းစပ်ဆီပြန်ဟင်းဟင်းလော့်အစိမ်းကြော်ဟုတ်နေ့ကမနေ့တစ်နေ့ကဟုတ်မစ်ဟိုမှာအကောင်ပူနေတယ်ကိုယ်ပူနေတယ်အမိမရိုက်ရိုးညို့သကျည်းခေါင်းကျသည်အသေပန်းကျသည်အာပုံဘိတ်မုန့်ဥဇုမခတ်အတင်းအကျပ်လုပ်သည်ဥရောင်ကန်းအရှက်ရသည်အောလီအောလက်ရှပ်ပြာပြာအိုင်းသွေးစုနာအန်ဇာရယ်ဖြစ်ရှက်သည်အုပ်အစ်မစေ့မသေချာ၊ ကျပ်မပြည့်အိမ်ခြေလယ်အိမ်လည်သွားအိမ်တက်ပွဲမင်္ဂလာ‌ပွဲဒုတ်စာဒီဟာဟုတ်စာဟိုဟာဘုတ်စာဘာဘဇာအီဘာလဲဒမဟင်းဒီမှာကွဲ့ဒိန့်ပြောဟယ်ဒါကြောင့် ပြောတယ်မန်မော့မှန်တယ်မလားသောပြီသွားပြီလာ့ဒက်နေမားလှနေပါလားလာ့ဆိုးပဲအလွန်လှတယ်ထောက်ကယ်သူဌေးသလောင်းပုဆိုး(လုံချည်) Category:တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး Category:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဘာသာစကားများ။
မြိတ်မြို့တွင် တော်သလင်းလပြည့်ကျော် ၄ ရက်နေ့ကို ခေါသရပ်နေ့ဟု သတ်မှတ်ပြီး၊ တော်သလင်းလဆုတ် ၃ ရက်နေ့ညတွင် ခေါသရပ်မုန့်များ ရောင်းချကြသည်။
တနည်းအားဖြင့် အာရုဏ်ဆွမ်းလောင်းပွဲ ဖြစ်သည်။
မုန့်ကို အချို့အိမ်များက ကိုယ်တိုင်လုပ်၍ အာရုဏ်တက် ဝေလီဝေလင်း သံဃာတော်များ ကြွလာသော်၊ မုန့်အမျိုးမျိုးနှင့် စားစရာအမျိုးမျိုးကိုလည်း လောင်းလှူသည်။
ထိုအခါ သံဃာတော်အချို့က လမ်းဆုံရောက်လျှင် ဆွမ်းခံထားသော ဆွမ်းထမင်းနှင့် မုန့်အချို့ကို လမ်းဆုံနံဘေးတွင် လောင်းချထားခဲ့ကြပြီး တဖန် ဆွမ်းထပ်ခံသည်။
လင်းအားကြီးချိန် ကျောင်းပြန်ရောက်သောအခါ ဆွမ်းများ ကပ်ပြီး ရေစက်ချ အမျှပေးဝေသည်။
ဆွမ်းခံကြွစဉ်၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းသားများက တစ္ဆေစနောက်သည့် သဏ္ဌာန်ဖြင့် ရင်းနှီးသော အိမ်များ၏ ဆိုင်းဘုတ်၊ ကွပ်ပျစ်၊ ပန်းအိုး စသည့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို နေရာရွှေ့ခြင်း ပျော်စေ‌ပျက်စေ ကစားကြသည်။
ရှေးလူကြီးများ အဆိုအရ၊ မကျွတ်မလွတ်သူများ၊ စားချင်သောက်ချင်သော နာနာဘာဝများကို ကျွေးမွေးခြင်း၊ အမျှပေးခြင်း သဘောဟု ဆိုသည်။
တစ္ဆေများ ကျွတ်လွတ်နိုင်သော နေ့၊ အမျှပေးဝေပါက ရရှိနိုင်သော နေ့ဖြစ်ပြီး၊ မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မသိရပေ။
မြန်မာအဘိဓာန်၌ "ခေါခွက်"ကို မကောင်းဆိုးဝါးအား ထည့်ကျွေးရသော မျက်ကွတ်ခြင်းငယ်ဟု ဆိုပြီး၊ ‌"ခေါစာပစ်"ကို မကောင်းဆိုးဝါး နှောင့်ယှက်ခြင်းမှ ကင်းစေရန် ရည်ရွယ်၍ ၎င်းတို့အား အစာကျွေးသည်ဟု ဆိုရာ၊ ယင်းစကားရပ်မှ ခေါသရပ်ဟု ဆင်းသက်လာဟန် ရှိသည်။
ယနေ့တိုင် ခေါသရပ်နေ့ဟု သတ်မှတ်ကာ၊ ဆွမ်းများ လောင်းလှူပွဲ အစဉ်မလာမပျက်သေးချေ။
တနင်္သာရီမြို့နယ်ရှိ ရွာများတွင်လည်း အစဉ်အလာမပျက် ပြုလုပ်သော "ခေါသရပ်နေ့" ရှိသည်။
၎င်းရွာများတွင်မူ "ခေါသရပ်နေ့" အကြိုညနေမှစ၍ မိမိခြံ သို့ တံစက်မြိတ် အလွန် မြေကွက်လပ်၌ ဖက်အိမ်ကလေးများ ဆောက်လုပ်ပေးထားပြီး၊ ညရီတရောတွင် မုန့်များ၊ စားစရာများ ထားပေးသည်။
ဖယောင်းတိုင်ထွန်း၍ ဖိတ်မံကြသည်။
နံနက်အာရုဏ်တက် ဆွမ်းခံထွက်ချိန်တွင် ဆွမ်းလောင်းပြီး၊ သူတို့အတွက်လည်း ကျွေးရန်ညမှ အစာများကို စွန့်ပစ်ပြီး အသစ်လဲထားပေးသည်။
တရွာလုံးလိုလိုပင် မိမိ လုပ်ထားသော မုန့်များကို ဆွမ်းလောင်း၍ ကျန်သည်ကို ရွာရှိ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းသို့ ပို့သည်။
တရားနာပြီးသော်၊ အားလုံး အမျှဝေ၍ စားသောက်ကြသည်။
တဦးနှင့် တဦး မုန့်များ ဖလှယ်၍ ဧည့်ခံကြရာ ပျော်စရာ အလှူပွဲကလေး တခု ဖြစ်သည်။
ယနေ့ထိ ယင်းအစဉ်အလာသည် မြိတ်မြို့နယ် တဝိုက်တွင် တည်မြဲနေသော ဓလေ့ထုံးတမ်း ဖြစ်လျက် ရှိသည်။
အာဇာနည်ဗိမာန် သည် ရန်ကုန်မြို့၊ ရွှေတိဂုံဘုရား မြောက်ဘက်မုဒ်အနီးတွင် တည်ရှိသည်။
ဂူဗိမာန်တွင် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် အခြားခေါင်းဆောင်များကိုလည်း မြှုပ်နှံထားသည်။
အာဇာနည်ခေါင်းဆောင်များသည် ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ၊ ၁၉ ရက်နေ့တွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။
ခေါင်းဆောင်ကြီးများ လုပ်ကြံခံခဲ့ရသည့် ဇူလိုင်လ ၁၉ ရက်နေ့ကို အာဇာနည်နေ့ အဖြစ် သတ်မှတ်သည်။
အာဇာနည်နေ့တွင် မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံးရှိ နိုင်ငံသားအားလုံး နိုင်ငံခေါင်းဆောင်ကြီးများကို အရိုအသေပေးကာ အလေးပြုကြသည်။
ဝမ်းနည်းခြင်း အထိမ်းအမှတ်အနေဖြင့် တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ မြန်မာနိုင်ငံတော်အလံများကိုလည်း ထက်ဝက်ခန့်နှိမ့်ချ ထားကြသည်။
thumb|အာဇာနည်ဗိမာန်နှင့် ရွှေတိဂုံဘုရား သမိုင်းကြောင်း ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးခေါင်းဆောင်များသည် မြန်မာစံတော်ချိန် ၁၀ နာရီ ၃၇ မိနစ်တွင် လုပ်ကြံသူတို့ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။
လုပ်ကြံခံခဲ့ရသည့် နေရာသည် ရန်ကုန်မြို့ရှိ အတွင်းဝန်များရုံးတွင် အစည်းအဝေးလုပ်နေခိုက် ဖြစ်သည်။
thumb|အာဇာနည်လမ်းဘက်မှ တွေ့ရစဉ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသူများ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း − ဝန်ကြီးချုပ် ဒီးဒုတ်ဦးဘချို − ပြန်ကြားရေးဌာနဝန်ကြီး မန်းဘခိုင် − စက်မှုလက်မှုနှင့် အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာနဝန်ကြီး ဦးဘဝင်း − ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဝန်ကြီးဌာနဝန်ကြီး သခင်မြ − ပြည်ထဲရေး ဝန်ကြီးဌာနဝန်ကြီး ဦးရာဇတ် − ပညာရေးနှင့် အမျိုးသားစီမံကိန်းဝန်ကြီးဌာနဝန်ကြီး မိုင်းပွန်စော်ဘွားစဝ်စံထွန်း − တောင်တန်းဒေသရေးရာဝန်ကြီးဌာနဝန်ကြီး ဦးအုန်းမောင် − လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန အတွင်းဝန် ရဲဘော်ကိုထွေး − ဦးရာဇတ်၏ သက်တော်စောင့် လုပ်ကြံမှုပြီးဆုံးပြီး မကြာမီ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဗြိတိသျှနောက်ဆုံးအစိုးရဖြစ်သည့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဆာ ဟူး ဘတ်ရန့် က ဦးနုကို ကြားဖြတ်အစိုးရ အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံသည်လည်း ဇန်နဝါရီလ ၄ ရက်၊ ၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင် လွတ်လပ်ရေးရခဲ့သည်။
ဦးနုသည်လည်း မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဦးဆုံးသော ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဇူလိုင်လ ၁၉ ရက်နေ့ကို အာဇာနည်နေ့ အဖြစ် အားလပ်ရက် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
မြှုပ်နှံထားသူများ စာရင်း အာဇာနည်ဗိမာန်တွင် မြှုပ်နှံထားသော ရုပ်အလောင်းများမှာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း သခင်မြ ဒီးဒုတ်ဦးဘချို ဦးဘဝင်း မန်းဘခိုင် ဦးအုန်းမောင် တို့ ဖြစ်သည်။
စဝ်စံထွန်း၏ ရုပ်အလောင်းကို သူ၏ မွေးရပ်မြေ မိုင်းပွန်နယ်တွင် သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့သည်။
စဝ်စံထွန်း၏ အရိုးပြာများကို သူ၏မွေးရပ်မြေနှင့် အာဇာနည်ဗိမာန်တို့တွင် ဂူသွင်းခဲ့သည်။
ဦးရာဇတ်နှင့် ရဲဘော်ကိုထွေးတို့ကို တာမွေမြို့နယ်ရှိ မူဆလင်သုသာန်တွင် ဂူသွင်းခဲ့သည်။
ပိုမိုဖတ်ရှုရန် အာဇာနည်ကုန်း ဗုံးပေါက်ကွဲမှု ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဂူဗိမာန်များ။
ဘားအံ လေဆိပ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံမြို့ရှိ လေဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပုသိမ်လေဆိပ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး၊ ပုသိမ်မြို့ရှိ လေဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
လေကြောင်းလိုင်းများနှင့် ဆိုက်ရောက်ရာများ ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ လေဆိပ်များ။
အမ်းလေဆိပ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရခိုင်ပြည်နယ်၊ အမ်းမြို့တွင် တည်ရှိသည်။
ဘုတ်ပြင်းလေဆိပ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၊ ဘုတ်ပြင်းမြို့တွင် တည်ရှိသည်။
ဂန့်ဂေါလေဆိပ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ဂန့်ဂေါမြို့တွင် တည်ရှိသည်။
ဂွလေဆိပ်သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရခိုင်ပြည်နယ်၊ ဂွမြို့တွင် တည်ရှိသည်။
ဟုမ္မလင်းလေဆိပ် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ဟုမ္မလင်းမြို့တွင် တည်ရှိသည်။
ဖာပွန်လေဆိပ်သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ကရင်ပြည်နယ်၊ ဖာပွန်မြို့တွင် တည်ရှိသည်။
မည်သည့်အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်း သို့မဟုတ် နိုင်ငံအစိုးရ ဌာန တစ်ခုခုက အတည်ပြု၍ ကျောင်းများတွင် အသုံးပြုရန် ပြဋ္ဌာန်း‌ ကြေညာလိုက်သောအခါ ထိုစာအုပ်သည် ကျောင်းသုံးစာအုပ် ဖြစ်လာသည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ်ဆိုသည်မှာ ကျောင်းများနှင့် ဆရာအတတ်သင်ကျောင်းများတွင် အသုံးပြုရန် ဥပဒေအရ ဖွဲ့စည်းထားသော အခြေခံပညာ သင်ရိုးညွှန်းတမ်း၊ မာတိကာနှင့် ကျောင်းသုံးကော်မတီက ထုတ်သည့် သို့မဟုတ် အသိအမှတ် ပြုလျက် ပြဋ္ဌာန်းထားသည့် စာအုပ်ကို ဆိုလိုသည်။
၎င်းသည် နေ့စဉ်ထုတ်၊ အပတ်စဉ်ထုတ်၊ လစဉ်ထုတ် သတင်းစာ၊ စာစောင်၊ မဂ္ဂဇင်းများမှာကဲ့သို့ အချိန်မှန် ထုတ်ဝေရသော စာပေမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ကျောင်းသုံးစာအုပ် ထုတ်ဝေရေးတွင် အချိန်မှန် ထုတ်ဝေရန် ပြဿနာ မရှိဘဲ၊ ကျေင်းဖွင့်စတွင် အသင့်ဖြစ်ရန် အချိန်မီ ထုတ်ဝေရေး ပြဿနာသာ ရှိသည်။
ပြဋ္ဌာန်းစာ ကျောင်းပြင်ပရှိ ပုဂ္ဂလိကပိုင် ထင်ရှားသော စာအုပ် တအုပ်ကို ကျောင်းသုံးစာအဖြစ် ပြဋ္ဌာန်းနိုင်သည်။
ဥပမာ၊ ယခင်တခေတ်က သိပ္ပံမောင်ဝ၏ ဝတ္ထုဆောင်းပါးများ၊ သာဓု၏ တပ်ထဲက မြတ်ကိုကို၊ သခင်နု၏ လူပေါ်‌လူဇော်လုပ်နည်း (မိတ္တဗလဋီကာ) စသော စာအုပ်များသည် ကျောင်းသုံးစာအုပ်များ ဖြစ်ဖူးသည်။
ယခုအခါ ပြင်ပဈေးကွက်မှ စာအုပ်မျိုးကို ကျောင်းသုံးအဖြစ် ပြဋ္ဌာန်းခြင်း မရှိတော့ချေ။
ကျောင်းသုံးစာအုပ်ဟု ဆိုရာ၌ တပည့်များ သုံးရန် ပြဋ္ဌာန်းပေးထားသည့် ဖတ်စာအုပ်နှင့် ယင်းအတွက် စာအုပ်များ သာမက၊ သင်ခန်းစာ လေ့ကျင့်ရန် လုပ်ငန်းစာအုပ် (work book)၊ အပိုဖတ်ရန် စာအုပ်၊ ဖြည့်ဖတ်ရန် စာအုပ်ဟူ၍လည်း ရှိနိုင်သည်။
ထို့ပြင်၊ ဆရာကိုင်၊ ဆရာလက်စွဲ၊ ဆရာလမ်းညွှန်ဟူ၍ အခြားကျောင်းသုံးစာအုပ်များလည်း ရှိတတ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျောင်းသုံးစာအုပ်သည် ဘာသာရပ်များအလိုက်လည်းကောင်း၊ အသုံးချပုံနည်းများအလိုက် လည်းကောင်း၊ အမျိုးအစား ထွေပြားသော ပုံနှိပ်စာပေ ဖြစ်သည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ်သည် ရသဖြင့် မွမ်းမံပေးသည့် ဖြစ်စေ၊ မပေးသည် ဖြစ်စေ အခြေခံအားဖြင့် သုတကို အမြဲတစေ ပေးရန် ရည်သန်ရသည်။
၁၉၈၀ မတိုင်မီအထိ အခြေခံပညာရေးနယ်ပယ်တွင် သင်ကြားသော ဘာသာရပ်မျို‌ပေါင်း ၂၀ အတွက် ပြဋ္ဌာန်းသည့် ကျောင်းသုံးစာအုပ် အမျိုးအစားမှာ ၈၇ မျိုးရှိ၍ သူငယ်တန်းမှ ဒသမတန်းအထိ တနှစ်တနှစ်လျှင် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသော စာအုပ်ပေါင်း သိန်း ၁၃၀ ခန့် ရှိသည်။
အမျိုးအစား ပြဋ္ဌာန်းထားသော‌ ကျောင်းသုံးစာအုပ် အများအပြားကို ခြုံငုံ၍ အမျိုးအစားခွဲသော် အဓိကအားဖြင့် ဝိဇ္ဇာသုတပေး စာအုပ်များနှင့် သိပ္ပံသုတပေး စာအုပ်များ ဖြစ်သည်။
မြန်မာစာ၊ အင်္ဂလိပ်စာ၊ သမိုင်း၊ ပထဝီဝင်၊ ဘောဂဗေဒ၊ ပါဠိ စသည့် ဘာသာရပ်များအတွက် ပြဋ္ဌာန်းသော စာအုပ်သည် ဝိဇ္ဇာသုတပေး စာအုပ် ဖြစ်ပြီး၊ သင်္ချာ၊ ရူပဗေဒ၊ ဓာတုဗေဒ၊ ဇီဝဗေဒ၊ ဘူမိဗေဒ စသည့် ဘာသာရပ်များအတွက် ပြဋ္ဌာန်းသော စာအုပ်သည် သိပ္ပံသုတပေး စာအုပ် ဖြစ်သည်။
အရေးပါမှု လက်သမားအတွက် အဆောက်အဦတခု ဆောက်ရန် ကိရိယာ တန်ဆာပလာ လိုသလို ကျောင်းသားအတွက် အသိပညာ အဆောက်အဦ တခု ဆောက်ရန် ကျောင်းသုံးစာအုပ် လိုသည်။
မည်သည့်ကျောင်းသားမဆို ကျောင်းသုံးစာအုပ် မရှိလျှင် သက်ဆိုင်ရာ ဘာသာရပ်ကို ကောင်းစွာ နားလည်မည် မဟုတ်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ်သည် သင်ကြားသူ ဆရာ၊ ဆရာမများ အထူးတလည် အပင်ပန်းခံ ရှာဖွေ ကြံစည်မနေရဘဲ အဆင်သင့် အသုံးချနိုင်အောင် စီစဉ်ထားပြီး၊ ကကြီး၊ ခခွေး သင်ပုန်းကြီး ဖတ်စာအုပ်က အစ အလွန် ရှုပ်ထွေး ခက်ခဲ နက်နဲလှသော အတတ်ပညာဆိုင်ရာ ဘာသာရပ်စာအုပ်များ၊ သိပ္ပံပညာရပ်ဆိုင်ရာ စာအုပ်များ၊ အတွေးအခေါ်ဆိုင်ရာ စာအုပ်များအဆုံး အားလုံးသော စာအုပ်များမှာ သင်ကြားရမည့် ဆရာများကို သင်ယူသူ ကျောင်းသားကျောင်းသူများ အခြေခံကျကျ ငုံမိအောင်၊ သဘောပေါက်အောင်၊ အဆင့်အဆင့် တတ်မြောက်လွယ်အောင်၊ တတ်မြောက်ပြီးသည့်နောက်တွင်လည်း သက်ဆိုင်ရာ ဘာသာရပ်ကို ဆက်လက် လေ့လာလိုက်စား တိုးတက်အောင် အခြေခံပေးသည် အုတ်မြစ်သာ ဖြစ်သည်။
သို့ဖြစ်၍ သင်ယူသူ၏ အသက်အရွယ်၊ အဆင့်အတန်း၊ အတွေ့အကြုံ စသည်တို့နှင့် ဆီလျော် မျှတအောင် အဆင့်ဆင့် ညီညီညာညာ တိုးတက်မှု ရှိစေရန် ပြုပြုပြင်ပြင် ချင့်ချင်ချိန်ချိန်နှင့် ကျစ်လျစ်သိပ်သည်းစွာ စီစဉ်ထားရသည်။
သင်ယူသိရှိရမည့် အကြောင်းအရာများ၏ အနှစ်သာရကို ယေဘုယျ ဖော်ပြထားပြီး၊ အထွေထွေသော ကျွမ်းကျင်မှုများကို တတ်သိစေရန် အခြေခံများ ပြည့်စုံသည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ် သမိုင်း ကိုလိုနီခေတ် သီပေါမင်း ပါတော်မူပြီးသော အချိန် ၁၈၈၅ မှစ၍ ၁၉၄၈ လွတ်လပ်ရေး ရသည့် အချိန်ထိ ကာလတလျှောက်လုံးတွင် နယ်ချဲ့တို့ မြန်မာပြည်တွင် ချမှတ်ကျင့်သုံးသော ပညာရေးကို ကိုလိုနီပညာရေး (ခ) ကျွန်ပညာရေးဟု ခေါ်သည်။
လူတန်းစား ခွဲခြားရေး ဝါဒကြောင့် မြန်မာပြည် ပညာရေးတွင် ကျောင်း ၃ စား ခွဲခြား တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ယင်းတို့မှာ မြန်မာစာသက်သက် သင်ကြားသော တိုင်းရင်းသား ဘာသာသင်ကျောင်း အင်္ဂလိပ်၊ မြန်မာ နှစ်ဘာသာ သင်ကြားသော ကျောင်း အင်္ဂလိပ်စာ သက်သက် သင်ကြားသော ကျောင်းဟူ၍ ဖြစ်သည်။
မြန်မာစာသင်ကျောင်းများသည် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းသော တိုင်းရင်းသားများအတွက် ဖြစ်သော်လည်း၊ ၁၀၀ နှုန်းသော အစိုးရလုပ်ငန်းကိုမျှ ခံစားခွင့် မရချေ။
ကျွန်စိတ်မွေးသည့် သင်ရိုးညွှန်းတမ်း၊ အောက်တန်းလွှာ သုတပေး ကျောင်းသုံးစာအုပ်များဖြင့်သာ ချို့ချို့ငဲ့ငဲ့ သင်ယူရသည့်အလျောက် တိုင်းရင်းသား ဘာသာ ကျောင်းထွက်သူများသည် မြေတိုင်းစာရေး၊ ကျောက်ထိုးဆရာ၊ အမြင့်ဆုံး မူလတန်းပြ ကျောင်းဆရာများသာ လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံသည် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးနိုင်ငံ ဖြစ်လင့်ကစား၊ လယ်ယာလုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်သော သင်ရိုးညွှန်းတမ်း ကျောင်းစာအုပ်များ ပြဋ္ဌာန်းခြင်း မရှိ၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာ မရချေ။
ဒုတိယအမျိုးအစား ဖြစ်သော အင်္ဂလိပ်၊ မြန်မာ နှစ်ဘာသာသင် ကျောင်းများ၌ မြန်မာစာမှအပ ကျန်ဘာသာရပ်အားလုံးကို အင်္ဂလိပ်စာ ကျောင်းစာအုပ်ဖြင့် သင်ကြား၍ မြန်မာစာမှာ ဒုတိယအရေးကြီးသော ဘာသာရပ်သာ ဖြစ်သည်။
အင်္ဂလိပ်စာကို ၆၅% အသားပေး သင်ကြားသည်။
ထိုကျောင်းထွက်များ တက္ကသိုလ် ဆက်သင်နိုင်ရန် လိုအပ်သော သုတကို ကျောင်းစာအုပ်များက ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။
ထိုကျောင်းမျိုးတွင် ပညာသင်နိုင်သူမှာ ဥစ္စာ အတော်အသင့် ကြွယ်ဝသည့် မြို့နေလူတန်းစားများသာ ဖြစ်၍ ကျောမွဲ တောနေလူတန်းစားများ လားလား မကပ်နိုင်သော ကျောင်းမျိုး ဖြစ်သည်။
တတိယအမျိုးအစား ဖြစ်သော အင်္ဂလိပ်စာသက်သက် သင်ကျောင်းသည် အခွင့်ထူးခံ လူတန်းစား သားသမီးများအတွက် ဖြစ်ပြီး၊ သုတပါ ကျောင်းသုံးစာအုပ်ကောင်းများစွာဖြင့် အင်္ဂလိပ်အပါအဝင် ဥရောပတိုက်သား မျက်နှာဖြူသွေးပါသူများကိုသာ လက်ခံသင်ကြားသည်။
နောင်တွင် မျက်နှာကြီးအရာရှိ၊ သူဌေးသူကြွယ်သားသမီးများ၊ အနောက်တိုင်း ယဉ်ကျေးမှု ခံယူလိုသူများကိုလည်း တက်ရောက်ခွင့် ပေးသည်။
လူနည်းစု‌ အုပ်ချုပ်ရေးအထက်တန်းလွှာ သားသမီးများကို ထားရာကျောင်း ဖြစ်ပြီး၊ စရိတ်စက ကြီးမားလှရာ ဆင်းရဲသားများ အနားမသီနိုင်ချေ။
ထိုကျောင်းထွက်များသည် အမြင့်ဆုံး ရာထူးအထိ ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ကိုလိုနီပညာရေးတွင် ကျောင်းအမျိုးအစားအလိုက် ကျောင်းသုံးစာအုပ်မှာ ဆီနှင့် ရေပမာ များစွာ ခြားနားသည်။
မြန်မာ သို့မဟုတ် အခြားတိုင်းရင်းသား ဘာသာဖြင့် ရေးသားထားသော စာအုပ်များ အထူး ရှားပါးခဲ့သည်။
အကြီးမားဆုံး ထိုးနှက်ချက် ၂ ခုမှာ တိုင်းရင်းသား ဘာသာသင် ကျောင်းများအတွက် အဆင့်မီ မြန်မာဖတ်စာ မရှိခြင်းနှင့် အူရဒူ၊ ဟင်ဒီ၊ တမီလ်၊ တလ်ဂူ၊ ဘင်္ဂလီ စာပေများကို မြန်မာစာနှင့် အပြိုင် အခြားတိုင်းရင်းသား ဘာသာများအဖြစ် အလေးပေးထားခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
အမျိုးသားကျောင်းများ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ကျောင်းသုံးစာအုပ်များကို အမျိုးသားပညာရေးကောင်စီက သတ်မှတ်ပေးပြီး၊ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းကို လွတ်လပ်စွာ ပြဋ္ဌာန်းနိုင်ခဲ့ကာ၊ ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်ကို မနှစ်သက်လျှင် ပညာမင်းကြီးပင် ဝင်စွက်ခွင့် မရှိအောင် လွတ်လပ်သွားသည်။
အမျိုးသားပညာရေး၏ "အမျိုး၊ ဘာသာ၊ သာသနာ၊ ပညာ"ဟူသော ဦးတည်ချက်နှင့် အမျိုးသားကျောင်းများတွင် မြန်မာစာ၊ ဘာသာရေး၊ မြန်မာနိုင်ငံ ရာဇဝင်၊ မြန်မာနိုင်ငံ ပထဝီတို့ကို အရေးပေး သင်ကြားလာသည်။
အမျိုးသားကျောင်းများ မပေါ်ပေါက်မီက မြန်မာစာပေ၊ ရာဇဝင်တို့ကို ချောင်ထိုးထားကာ၊ မြန်မာစာကို အင်္ဂလိပ်စာနှင့် တွဲ၍ ဘာသာပြန်ခိုင်းရုံသာ ရှိပြီး၊ မြန်မာစာ၏ ဂုဏ်ရသ ခက်ခဲနက်နဲသိမ်မွေ့ပုံကို ဖော်ထုတ်ခြင်း မရှိ၍ မြန်မာစာသည် အောက်ဆုံးအဆင့်၌ ရှိခဲ့သည်။
မြန်မာရာဇဝင်ကိုလည်း မသင်ပေးဘဲ အင်္ဂလိပ်အင်ပါယာကြီး ကြီးထွားလာပုံ ကျောင်းစာအုပ်ဖြင့် သင်ကြားခဲ့သည်။
ဂျပန်ခေတ် ကျောင်းသုံးစာအုပ် ဖြန့်ချိရာ၌ တနိုင်ငံလုံး တပြေးညီ ရှိသော ကာလမှာ ဂျပန်ခေတ် ဖြစ်သည်။
၁၉၄၁ ဇန်နဝါရီတွင် ဗြိတိသျှအစိုးရသည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးကြောင့် ဆုတ်ခွာပြီးနောက် ဂျပန်စစ်တပ်များ ဝင်ရောက်လာသည်မှ စ၍ ဂျပန်ခေတ် စတင်ပြီး၊ ဤခေတ်တွင် ကျောင်းများ၌ စာပေသင်ကြားရေး ပြောင်းလဲလာသည်။
ဗြိတိသျှအစိုးရ လက်ထက်အခါကကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ တမျိုးတစားတည်းသော ကျောင်းများအဖြစ် ဖွင့်လှစ်လာရာ၊ စာပို့ချရာ၌လည်း အင်္ဂလိပ် မြန်မာ နှစ်ဘာသာဖြင့် မသင်ကြားဘဲ မြန်မာဘာသာသက်သက် ဖြင့် သင်ကြားစေသည့်အတွက် အရှုံးထဲမှ အမြတ်ထွက်လာသော ပညာရေး ဖြစ်သည်။
အဆောက်အဦများ၊ ကျောင်းပရိဘောဂများ ဆုံးရှုံး၍ ပညာရေး နုံ့နဲ့ခဲ့သော်ငြား၊ ကျောင်းသုံးမျိုးမှ တမျိုးစားတည်း ဖြစ်လာ၍ လူမျိုးဘာသာမရွေး သင်ယူနိုင်သော လူထုကျောင်းများ ဖြစ်လာခြင်း၊ မြန်မာဘာသာသည် နိုင်ငံတော်ဘာသာ ဖြစ်လာခြင်း၊ ကျောင်းသုံးစာအုပ်နှင့် စာတမ်းများကို မြန်မာဘာသာဖြင့် ထုတ်ဝေခြင်းနှင့် သင်ရိုးများသည် လူနေမှုဘဝနှင့် ကိုက်ညီလာခြင်းဟူသည့် အကျိုးအမြတ်များ ရလာသည်။
စစ်ပြီးခေတ် ၁၉၄၅ ဇူလိုင်လတွင် ဗြိတိသျှ စစ်တပ်များ မြန်မာပြည်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်။
ပညာရေးကို စစ်အုပ်ချုပ်ရေးအစိုးရက အုပ်ချုပ်ခဲ့၍ ပညာရေးအသုံးစရိတ်များအတွက် စစ်ရေး ရန်ပုံငွေမှ အကုန်အကျ ခံသည်။
ပညာရေးဝါဒနှင့် သဘောတရားမှာ ဆင်မလားမှ ရေးဆွဲသော ပညာရေးစီမံကိန်း အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
၁၆ အောက်တိုဘာ ၁၉၄၅ တွင် စစ်အုပ်ချုပ်ရေးမှ သာမန်အုပ်ချုပ်ရေးသို့ ကူးပြောင်းသည်။
ထိုစစ်ပြီးခေတ်တွင် ယခင် ဗြိတိသျှအစိုးရခေတ်ကဲ့သို့ မဟုတ်၊ ဂျပန်ခေတ်ကအတိုင်း ကျောင်း တမျိုးစားတည်း ထားရှိပြီး၊ မြန်မာစာကို အဓိကဘာသာရပ်အဖြစ် ဆက်လက်သင်ကြား၍ ကျောင်းသုံးစာအုပ်များသည် တပြေးညီ ဖြစ်ခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေးကာလအလွန် မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေး ရပြီးသော် ကျောင်းသုံးစာအုပ်များ အနည်းနှင့်အများ တိုးတက်‌ ပြောင်းလဲပြီး၊ မူလတန်း၊ အလယ်တန်း၊ အထက်တန်းတို့၌ မြန်မာဘာသာဖြင့် သင်ကြားရမည်ဟူသော စည်းကမ်းချက် အကောင်အထည် ပေါ်လာသည်။
ကျောင်းများ တိုးချဲ့ဖွင့်လှစ်လာ၍ ကျောင်းသုံးစာအုပ် ထုတ်‌လုပ်ခြင်းသည် ပိုတွင်ကျယ်လာသည်။
မြန်မာကျောင်းသုံးစာအုပ်သာမက အင်္ဂလိပ်ကျောင်းသုံးစာအုပ်ကိုပါ မြန်မာပြည်တွင် ထုတ်လုပ်သည်။
ရှေးက အင်္ဂလိပ်ကျောင်းသုံးစာအုပ်များသာ မဟုတ်၊ မြန်မာကျောင်းသုံးစာအုပ်များကိုပင် နိုင်ငံခြားမှ မှာယူ တင်သွင်းရသည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ် ထုတ်လုပ်မှုသည် ပုဂ္ဂလိကအသွင်သာ ရှိသေးသည်။
ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၍ ဝါရင့်ပြီး ဆရာ/မများ၊ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဝါရင့်အရာရှိများ၊ မြန်မာနိုင်ငံ ဘာသာပြန် စာပေအသင်း၏ ကျောင်းသုံးစာအုပ် စာတည်းအဖွဲ့မှ ဆရာ/မ ဟောင်းများ စသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များကို ရွေးချယ်၍ ပညာရေးဆိုင်ရာ သင်ရိုးနှင့် မာတိကာတို့၏ လိုအင်အတိုင်း ကျောင်းသုံးစာအုပ်များကို ရေးသားပြု‌စုစေသည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ် ဖြန့်ချိရေးနှင့် ငှားရမ်းရေး ဌာနခွဲကို ၁၉၅၂ က ပညာမင်းကြီးရုံးတွင် ဖွင့်ပြီး၊ အစိုးရကျောင်းရှိ ကျောင်းသား/သူများ လက်သို့ အရောက် ပို့ပေးသည်။
သို့သော် နိုင်ငံခြားမှ ကျောင်းသုံးစာအုပ် မှာယူတင်သွင်းမှုသည် လုံးဝဲ ရပ်စဲမသွားသေးချေ။
ဘာသာပြန် စာပေအသင်းမှ အပ ပြင်ပစာပေတိုက်နှင့် အိန္ဒိယစာအုပ်တိုက်များမှ ဝယ်ယူ အသုံးပြုသော ကျောင်းသုံးစာအုပ်များအတွက် ၄ ‌နှစ်အတွင်း နိုင်ငံတော်ငွေ သိန်း ၄၀ ကျော်မှ အသုံးပြုခဲ့သည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ် ထုတ်လုပ်မှုတွင် ပုဂ္ဂလိက လွှမ်းမိုးမှု ကြီးမားသည့်အလျောက် ပြင်ပဈေးကွက်၌ ခေတ်စားသော ကာလပေါ် ဝတ္ထုစာအုပ် အမျိုးအစားများပင် ကျောင်းသုံးစာအုပ် အဖြစ်သို့ ပြဋ္ဌာန်းပေးရသည်။
တော်လှန်ရေးအစိုးရ တော်လှန်ရေးအစိုးရလက်ထက် ၁၉၆၆ ခုနှစ် အခြေခံပညာရေး ဥပဒေကို ထုတ်ပြန်လျက် သင်ရိုးညွှန်းတမ်း၊ သင်ရိုးမာတိကာနှင့် ကျောင်းသုံးစာအုပ် ကော်မတီကို ဖွဲ့စည်းသည်။
တည်ဆဲ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းကို ပြန်လည် စိစစ် မွမ်းမံကာ၊ အသစ်ဖြစ်လာသော သင်ရိုးနှင့် အညီ ကျောင်းသုံးစာအုပ်များ ပြုစုထုတ်ဝေသည်။
စာအုပ်ပြုစုရန် အဆိုပါ ကော်မတီ၏ လကအောက်၌ ဘာသာရပ်အလိုက် သင်ရိုးညွှန်းတမ်း၊ သင်ရိုးမာတိကာနှင့် ကျောင်းသုံးစာအုပ်အဖွဲ့ အသီးသီး ဖွဲ့စည်းကာ ထိုအဖွဲ့တို့က ကျောင်းသုံးစာအုပ်ကို ညှိနှိုင်း ဆွေးနွေး ပြုစုသည်။
ဆိုရှယ်လစ် ခေတ်ပြောင်းတော်လှန်ရေး ကာလ၌မှ ပုဂ္ဂလိက စာအုပ်ရေးသား ပြုစုမှု ပပျောက်သွားကာ၊ အဖွဲ့အစည်းဖြင့် ပြုစုမှု ထွန်းကားလာသည်။
ထိုအဖွဲ့အစည်းများတွင် တက္ကသိုလ် ဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်၊ ဆရာအတတ်သင် ကိုယ်စားလှယ်၊ ပညာရေး သုတေသနဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်၊ ပညာရေး စီမံအုပ်ချုပ်မှုပိုင်း ဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်၊ ပညာရေး စိတ်ပညာ တတ်ကျွမ်းမှု ကိုယ်စားလှယ်၊ ဘာသာရပ် တတ်ကျွမ်းသူ ပြင်ပပုဂ္ဂိုလ်များ အပြင် ကျောင်းများ၌ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သင်ကြားပို့ချနေသော ဆရာများ ပါဝင်သည်။
ခေတ်အဆက်ဆက် အနည်းနှင့် အများ လွှမ်းမိုးခဲ့သော Blackie and Son, Longman's Green and Co., Collinn, Oxford University Press စသည့် နိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီထုတ် စာအုပ်၊ တသီးပုဂ္ဂလ ဖြစ်သော M. West, Chapman, H. G. Wells, Westway, Dulley Stamp စသည်တို့၏ စာအုပ်များကို ကျောင်းသုံးအဖြစ် ပြဋ္ဌာန်းခြင်း မရှိတော့။
ဘာသာပြန်ဆိုထားသော ကျောင်းသုံးစာအုပ်ဟူ၍လည်း မရှိတော့။
ထိုစာအုပ်များ နေရာ၌ "ပြည်ထောင်စု ဆိုရှယ်လစ် သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော် ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန၊ ကျောင်းသုံးစာအုပ် ကော်မတီမှ ထုတ်ဝေသည်"ဟူသော စာတန်းဖြင့် ပြည်တွင်းဖြစ် စာအုပ်များက နေရာယူသည်။
သို့ဖြစ်၍ ကျောင်းသုံးစာအုပ် ပြုစုလိုက်၍ တိုက်ဆောက်၊ ကားစီးနိုင်သွားသည်ဟူသော ပြောစမှတ် စကားသည် ချုပ်ငြိမ်းသွားသည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ်နှင့် သုတစာပေ ကျောင်းသားလူငယ်များ ဘက်စုံ ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်လာအောင် ရေရှည် အကျိုးမျှော်၍ ကျောင်းသုံးစာအုပ်ကို ပြုစုသည်။
သင်ယူရမည့် ကျောင်းသားများ၏ အသက်၊ လေ့လာနိုင်စွမ်း၊ စိတ်အခြေအနေ၊ နားလည်နိုင်မည့် အသုံးအနှုန်း စသည့် အချက်များကို သတိပြု၍ ပြုစုရသည့်အပြင် အချက်အလက်များကို ဆီလျော် မျှတစေရန် အဆင့်ဆင့် ပြုစုရသေးသည်။
လွယ်ကူစွာ မှတ်မိနိုင်အောင် လိုအပ်သော နေရာ၌ ရုပ်ပုံ၊ မြေပုံများ စနစ်တကျ ထည့်ပေးရသည့်အပြင် မင်ကျမင်န စာလုံးအရွယ်၊ စာအုပ်အရွယ်၊ စာအုပ်ချုပ်ပုံ စသော အချက်များလည်း ပါသည်။
စာအုပ်ပါ သုတကို ဆည်းပူး မှတ်ရခြင်းဖြင့် ကျောင်းသားသူငယ်တို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးလာပြီး ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းအောင် ကျင့်ကြံနိုင်လာမည်။
သင်္ချာဘာသာ၌ အတွက်အချက် သုတ၊ လူမှုသိပ္ပံဘာသာကျောင်းစာအုပ်၌ ဆိုရှယ်လစ် စီးပွားရေးစနစ်၏ ဥပေဒသ၊ မြန်မာ့စီးပွားရေး သမဝါယမ လုပ်ငန်း၊ ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းများ သုတ၊ ပထဝီဝင်ကျောင်းစာအုပ်၌ ရေမြေ တောတောင် မြစ်ချောင်း အင်းအိုင်တို့၏ အတိမ်အနက်၊ အမြင့်၊ တည်နေရာတို့အပြင် ဒေသဖွံ့ဖြိုးရေး လုပ်ငန်း၊ ပထဝီအနေအထား အရ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း သုတ၊ သမိုင်းကျောင်းစာအုပ်၌ သမိုင်းဖြစ်စဉ်၊ မျိုးချစ်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာရေး၊ လူလူချင်း ခေါင်းပုံမဖြတ်ရေး၊ သမိုင်းပေး တာဝန် ထမ်းဆောင်ရေး သုတ၊ သိပ္ပံကျောင်းစာအုပ်၌ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စူးစမ်းချင်လာမည့် သုတများကို ထည့်သွင်းရသည်။
ဆင်ခြင်ပြဋ္ဌာန်းသင့်သော ကျောင်းသုံးစာအုပ် သိပ္ပံမောင်ဝ၏ ဝတ္ထုဆောင်းပါးများ ကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့စဉ်၊ အလိုအလျောက်ပင် ကျောင်းသားလူမမယ်များသည် သိပ္ပံမောင်ဝကို လိုက်တု ရေးကြသည်။
ထိုအခါ၊ မြန်မာစာဝါကျ တိုနှံ့နှံ့များသည် မြန်မာစာတွင် လည်းကောင်း၊ သမိုင်း၊ ပထဝီဝင်၊ သင်္ချာဘာသာရပ်၌ပင် ဝင်၍ မှိုလိုပေါက်အောင် ရေးလာကြ၍ ဆရာများက "မင်းတို့ဟာ သိပ္ပံမောင်ဝမဟုတ်ဘူး၊ သိပ္ပံမောင်ဝဟာ စာပေသက်ရင့်သူ တယောက်၊ သူရေးရင် ရေးသလို ဖြစ်တာ၊ မင်းတို့က ခုမှ စာသင်ဆဲ အရွယ်တွေ၊ နေရာတကာ အတုလိုက်မခိုးနဲ့" ဟု တဖွဖွ သတိပေးခဲ့ရသည်။
တဖန်၊ တခေတ်က ကျောင်းသုံး ဖြစ်ခဲ့သော "မိတ္တဗလဋီကာ"သည်လည်း ကျောင်းလောကတွင် မွှေနှောက်ခဲ့သည်။
လူပေါ်‌လူဇော်လုပ်နည်း အတိုင်းပင် ကျောင်းသားအချင်းချင်း လူပေါ်လူဇော်လုပ်လာ၍ ဆရာများ စိတ်ရှုပ်ခံကာ ဖြေရှင်းကြရသည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ်ဟူသည် မူလကပင် ကျောင်းသုံးစာအုပ် ဖြစ်ရန် ရည်စူး၍ သက်သက် စီမံ ပြုစုရသော စာအုပ်မျိုး ဖြစ်ရာ ပြင်ပဈေးကွက်မှ အရောင်းသွက် ထင်ပေါ်၍ စင်တော် ကောက်ခံရသော စာအုပ်ကို ကျောင်းသုံး ပြဋ္ဌာန်းသော် အနည်းနှင့် အများ ကမောက်ကမ ဖြစ်တတ်သည်။
မူလတန်းအဆင့် အသက် ၅-၁၀ နှစ် မူလတန်းဆင့် ကလေးများသည် သင်သမျှကို သံသယ မထားဘဲ ခံယူတတ်သည်။
မြင်လျှင် မြင်သည့်အတိုင်း မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ပြောတတ် လုပ်တတ်ကာ မသိ မတတ်လျှင် အမေးအမြန်း ထူတတ်ပြီး ဖိုးပြောချင်ကလေးများ ဖြစ်ကြရာ ကျောင်းစာအုပ်တွင် မပါဝင်သည့် မေးခွန်းများကို မေးမြန်းသည့်အခါ ဂွတီးဂွကျ အဖြေမျိုး ပေါ်လာတတ်သည်။
တခါက မူလတန်းပြ ဆရာမတဦးသည် စကားပုံများကို မြန်မာစာ မေးခွန်း၌ ထည့်မေးရာ မသင်ပြခဲ့ဖူးသော ဘုရားပြီးငြမ်းဖျက်ဟူသည့် စကားပုံကို ထည့်မေးမိသည်။
မေးပုံမှာ "ဘုရားပြီး" နောက်တွင် ကွက်လပ်ချန်ပေးကာ အဖြေကို ရေးရန် ဖြစ်သည်။
ထိုအခါ ဖြီးဖြန်း ဖြေကြပုံမှာ ကလေးအချို့က "ဘုရားပြီး ရှိခိုး"ဟူ၍ တဖုံ၊ "ဘုရားပြီး ထုံးသုတ်"ဟူ၍ တမျိုး၊ "ဘုရားပြီး မီးထွန်း"ဟူ၍ တလီ ဖြေကြသည့် အပြင် အချို့တလေက စကားလိမ်ထင်ကာ "ဘုရားပြီး ဖယီးပြား"ဟု ရမ်းတုတ်ဖြေသည်။
ကျောင်းသုံးစာအုပ်သည် ကျစ်လျစ်တိကျရသည် ဖြစ်၍ အမှားအယွင်း ပါရှိလျှင် ပြန်ပြင်ရသည်။
ဥပမာ မူလတန်း ဖတ်စာအုပ်တွင် "မယ်ငွေ မီးဖွား၏"ဟု ပါရှိဖူးရာ၊ ကလေးများနှင့် မီးဖွားခြင်း မဆိုင်၊ ကလေးများ နားလည်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ထောက်ပြကြ၍ ထို‌စာကြောင်းကို ဖြုတ်ပယ်‌ပေးရသည်။
အလားတူပင် အချက်အလက် မှားယွင်းမှု သာမက၊ အတွက်အချက် အမှားအယွင်း၊ ရုပ်ပုံအမှားအယွင်းများကိုလည်း ဝိုင်းဝန်း ဝေဖန် အကြံပြုကြရသည်။
Eclipse သည် ကွန်ပျူတာ ပရိုဂရမ်များ ရေးသားရာတွင် အသုံးပြုသော IDE တစ်ခု ဖြစ်သည်။
Java ပရိုဂရမ်းမင်း ဘာသာစကားကို ရေးသားရန်အတွက်မူ ကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးပြုကြသည်။
၎င်းတွင် workspace တစ်ခုနှင့် ထပ်မံတိုးချဲ့နိုင်သော plug-in တစ်ခုပါဝင်သည်။
Java ဘာသာစကားအဓိက ရေးသားကြသော်လည်း အခြားဘာသာစကားများကိုလည်း plug-in အသုံးပြုကာ ၎င်းတွင် ရေးသားနိုင်ပေသည်။
၎င်းဘာသာစကားတို့မှာ Ada, ABAP, C, C++, COBOL, D, Fortran, Haskell, JavaScript, Julia,GitHub - JuliaComputing/JuliaDT: Julia Development Toolkit for EclipseLasso, Lua, NATURAL, Perl, PHP, Prolog, Python, R, Ruby (including Ruby on Rails framework), Rust, Scala, Clojure, Groovy, Scheme, and Erlang တို့ ဖြစ်ကြသည်။
Eclipse ၏ SDK သည် အခမဲ့နှင့် open-source ဆော့ဖ်ဝဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထုတ်ဝေမှုများ ၂၀၀၆ ခုနှစ်ကတည်းက ဖောင်ဒေးရှင်းသည် ဆက်တိုက်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
Simultaneous Release - Eclipsepedia ထုတ်ဝေမှုတစ်ခုစီတိုင်းတွင် Eclipse Platform နှင့် အခြားအမျိုးမျိုးသော Eclipse projects များ ပါဝင်သည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ်ကတည်းက ထုတ်ဝေမှုတစ်ခုချင်းကို အောက်ပါဇယားတွင် ဖော်ပြထားသည်။
ဇွန်လ ၂၈၊ ၂၀၁၇ခုနှစ်အထိ ထုတ်ဝေထားမှု ဖြစ်သည်။