kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ငယ်စဉ်ဘဝ သရုပ်ဆောင်ဘဝ ၁၉၈၄ မှ ၁၉၈၉- စတင်ခြင်းနှင့် ဘဝစိန်ခေါ်မှုများ ၁၉၉၀ မှ ၂၀၀၁- အောင်မြင်သောဘဝနှင့် သရုပ်ဆောင်နားခြင်း ၂၀၀၅ မှ ၂၀၀၇- ပြန်လည် သရုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့် ဒါရိုက်တာစလုပ်ခြင်း ၂၀၀၈ မှ ယနေ့ထိ- ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းနှင့် ကမ္ဘာကျော်အောင်မြင်မှုများ ရုပ်ရှင် ဒါရိုက်တာနှင့် ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ခြင်း တီဗီရုပ်သံတင်ဆက်သူဘဝ ကုန်အမှတ်တံဆိပ်ထောက်ခံမှုများ မီဒီယာများတွင် လူသားချင်းစာနာမှု၊ လူမှုရေး နှင့် နိုင်ငံရေးဆောင်ရွက်မှုများ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးရာ ရှပ်ရှင်ပညာ ဆုတံဆိပ်နှင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့များ ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် စာစုစာရင်း Footnotes ကိုးကား Category:၁၉၆၅ မွေးဖွားသူများ Category:သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ။
အင်းချွန်းမြို့ကို တရားဝင်အမည်အားဖြင့် အင်ချွန်းမီသရိုပိုလစ်တန်မြို့သည် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ အနောက်မြောက်အရပ်တွင် တည်ရှိပြီး အရှေ့ဘက်ရှိ ဆိုးလ်မြို့နှင့် ဂျောင်ဂီးမြို့တို့နှင့် ထိစပ်နေသည်။
နီယိုလက်သစ်ခေတ်ကတည်းကပင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့သော ဒေသဖြစ်ပြီး ၁၈၈၃ ခုနှစ် နိုင်ငံတကာဆိပ်ကမ်းဖြစ်လာချိန်တွင် အင်ချွန်းသည် လူဦးရေ ၄,၇၀၀ တို့နေထိုင်ရာ မြို့ဖြစ်ခဲ့သည်။
ယနေ့ခေတ်တွင် မြို့၌ လူဦးရေ ၃ မီလီယံခန့်အထိ နေထိုင်လျက်ရှိပြီး ဆိုးလ်နှင့် ဘူဆန်တို့ပြီးလျှင် တောင်ကိုရီးယား၏ တတိယမြောက် လူဦးရေ အထူထပ်ဆုံးမြို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သဘာဝ၏ အားသာချက်ဖြစ်သော ကမ်းခြေမြို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဆိပ်ကမ်း၏ ဖွံဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့်အတူ ယနေ့ခေတ်အင်ချွန်းမြို့၏ ဖွံ့ဖြိုးမှုမှာ တောင်ကိုရီးယားမြို့တော်တစ်ခုသို့ နီးစပ်စေရန် သေချာလာစေခဲ့သည်။
ဆိုးလ်မြို့နှင့် ဂျောင်ဂီနယ်တို့နှင့်အတူ ဆိုးလ်မြို့တော်ဧရိယာအတွင်းပါဝင်ပြီး လူဦးရေအရ ကမ္ဘာပေါ်တွင် စတုတ္ထမြောက် အကြီးဆုံး မီသရိုပိုလစ်တန်ဧရိယာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ပြင်ပကမ္ဘာကြီးနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သော ဆိပ်ကမ်းဖွင့်လှစ်လိုက်ခြင်း၊ မျက်မှောက်ခေတ် ကိုရီးယား၏ စက်မှုလုပ်ငန်းများ၏ ဗဟိုအဖြစ် ကဏ္ဍသစ်တရပ်ဖွင့်လှစ်နိုင်ခြင်းတို့ပြုလုပ်စဉ်ကပင် အင်းချွန်းသည် ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွင် ဦးဆောင်၍ လာနိုင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၃ ခုနှစ်တွင် အင်ချွန်းမြို့အား ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးသော လွတ်လပ်သော စီးပွားရေးဇုန်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ထိုကာလမှစ၍ ပြည်တွင်းနှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှ ကုမ္ပဏီများ၏ လာရောက်ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုသည် အချိန်နှင့်အမျှတိုးတက်၍ လာခဲ့သည်။
ထိုသို့ရင်းနှီးမြုပ်နှံသော ကုမ္ပဏီများတွင် ဆမ်ဆောင်းကုမ္ပဏီလည်းပါဝင်ပြီး ဆောင်ဒိုအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာမြို့တွင် ၎င်း၏ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှုအသစ်ဖြစ်သော ဇီဝလုပ်ငန်းအား ရင်းနှီးမြုပ်နှံခဲ့သည်။
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာမြို့တစ်ခုအဖြစ် အင်ချွန်းသည် ၂၀၀၉ ခုနှစ်တွင် ကျင်းပခဲ့သော Incheon Global Fair & Festival ကဲ့သို့ နိုင်ငံတကာကွန်ဖရင့်နှင့် ဆွေးနွေးပွဲများစွာကို ကျင်းပခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ၁၇ ကြိမ်မြောက် ၂၀၁၄ အာရှအားကစားပွဲတော်အား အင်းချွန်းမြို့၌ ၂၀၁၄ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၉ ရက်နေ့တွင် လက်ခံကျင်းပခဲ့သည်။
အင်ချွန်း နိုင်ငံတကာလေဆိပ်နှင့် အင်းချွန်းဆိပ်ကမ်းတို့ကြောင့် အင်းချွန်းမြို့သည် အရှေ့မြောက်အာရှ၏ အဓိက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဗဟိုသဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မြို့တော်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးများအတွက် ဆောင်ရွက်သော နိုင်ငံတကာ အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော Green Climate Fund ၏ ရုံးစိုက်ရာမြို့လည်း ဖြစ်သည်။
သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အင်ချွန်းမြို့သည် ကိုရီးယားနိုင်ငံအတွက် ဒေသတွင်းရော၊ နိုင်ငံတကာနှင့်ပါ ဆက်သွယ်ပေးသော အဓိက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး မြို့ဖြစ်သည်။
လေကြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အင်ချွန် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်သည် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ ဒေသတွင်းရော နိုင်ငံတကာနှင့်ပါ ဆက်သွယ်ထားသော အဓိက လေဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် အင်ချွန်းလေဆိပ်သည် ခရီးသွား ၄၉,၄၁၂,၇၅၀ ဦးတို့ဖြင့် ကမ္ဘာတွင် ၂၂ ခုမြောက် အလုပ်အများဆုံးသော လေဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် အင်ချွန်း အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်၌ လေယာဉ်အဝင်အထွက် ၃၀၅,၄၄၆ စီး (၃၀၀,၆၃၄ နိုင်ငံတကာသို့၊ ၄,၈၁၂ ပြည်တွင်းသို့) ရှိခဲ့ပြီး ပျမ်းမျှအားဖြင့် တရက်လျှင် လေယာဉ် ၈၃၇ စီး (၈၂၄ နိုင်ငံတကာသို့၊ ၁၃ ပြည်တွင်းသို့) ပျံသန်းခဲ့သည်။
၅၀.၉ ရာခိုင်နှုန်းသော ပျံသန်းနေသော လေယာဉ်များမှာ စရိတ်သက်သာသည့် အဓိက ပြင်တွင်း လေကြောင်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကုမ္ပဏီများဖြစ်သော Korean Air နှင့် Asiana Airlines တို့ဖြစ်ပြီး ကျန်သော ၄၉.၁ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ပြည်ပ လေကြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကုမ္ပဏီများမှ ဖြစ်ကြသည်။
လေဆိပ်သည် ခရီးသည် အမြောက်အမြားအား ကိုင်တွယ်သည့် အတွေ့အကြုံရှိသည့်အပြင် ကြန့်ကြာမှုများကို လျော့ပါးစေရန် ၂၀၁၇ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် ဒုတိယမြောက် ဂိတ်(terminal)ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ထို့ပြင် "Air City" ဟုခေါ်သော ကိုရီးယား ဒရမ်မာ ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲတွင်လည်း ဤလေဆိပ်တွင် ရိုက်ကူးခဲ့သည်။
ရေကြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အင်ချွန်းဆိပ်ကမ်းသည် ဘူဆန်ဆိပ်ကမ်းပြီးလျှင် ကိုရီးယာနိုင်ငံ၌ ဒုတိယမြောက် အကြီးဆုံး ဆိပ်ကမ်းဖြစ်သည်။
ဆိပ်ကမ်းမှ နိုင်ငံတကာ ခရီးသည်များကို တရုတ်နိုင်ငံ၏ မြို့ ၅ မြို့ဖြစ်သော တလျန်မြို့၊ ချင်းတောင်မြို့၊ ထျန်းကျင်းမြို့၊ ဝေးဟိုင်မြို့နှင့် ဒန်တုန်းမြို့တို့ကို ပို့ဆောင်ပေးသည်။
ထို့ပြင် မြောက်ပိုင်း နယ်နိမိတ်မျဉ်းအတွင်း အင်ချွန်းမြို့ အပြင်ရှိ ကျွန်းများကို ကူတို့သင်္ဘောများဖြင့်လည်း သွားရောက်နိုင်သည်။
လွတ်လပ်သော စီးပွားရေးဇုန် အင်ချွန်း လွတ်လပ်သော စီးပွားရေးဇုန်တွင် ဆောင်ဒို၊ ချောင်နနှင့် ယောင်ဂျွန်းကျွန်းတို့ပါဝင်ပြီး စုစုပေါင်း ဧရိယာ ရှိသည်။
အင်ချွန်း လွတ်လပ်သော စီးပွားရေးဇုန်၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ထိုဒေသ ၃ ခုအား အရှေ့မြောက် အာရှဒေသ၏ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်မှု၊ နိုင်ငံတကာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၊ အနားယူ အပန်းဖြေရာ နေရာနှင့် ခရီးသွားလုပ်ငန်းတို့၏ ဗဟိုချက်ချာ အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီများ၏ ရင်းနှီးမြှပ်နှံမှုဖြင့် စီးပွားရေးအသိုက်အဝန်း တိုးတက်လာစေရန်နှင့် နိုင်ငံခြားသားများအတွက် နေထိုင်မှု ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖန်တီးရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြင့် ထိုဒေသ ၃ ခု၏ တိုးတက်မှု ဖြစ်ပေါ်စေရန် 'လွတ်လပ်သော စီးပွားရေးဇုန်' ဟုသော ဝေါဟာရကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုဇုန်တို့သည် နိုင်ငံခြားသားတို့ နေထိုင်နိုင်ပြီး အဆင်ပြေ ချောမွေ့စွာ ရင်းနှီးမြှပ်နှံနိုင်သော ကြိုက်နှစ်သက်ရာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းနှင့် နေထိုင်မှု ဝန်ကျင်းတစ်ခု ဖန်တီးရန် အထူးသတ်မှတ်ထားသော ဒေသဖြစ်သည်။
အင်ချွန်း လွတ်လပ်သော စီးပွားရေးဇုန်သည် ၂၀၀၃ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် ကိုရီးယား အစိုးရမှ ပထမဆုံး ထရားဝင် သတ်မှတ်ခဲ့သော ဇုန်ဖြစ်သည်။
အင်ချွန်း လွတ်လပ်သော စီးပွားရေးဇုန်သည် လေကြောင်းနှင့် ရေကြောင်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ ထောက်ပံရေးအဆောက်အဦ၊ နိုင်ငံတကာ စီးပွားရေးစင်တာ၊ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ဆောင်မှု၊ နေထိုင်ရာ အဆောက်အဦ၊ ကျောင်း၊ ဆေးရုံ၊ ဈေးဝယ်စင်တာနှင့် ဖျော်ဖြေရေးစင်တာ အစရှိသည်တို့နှင့် ပြည့်စုံသော နေထိုင်နိုင်သည့် စီးပွားရေးဒေသများ ဖြစ်စေရန် အစီအစဉ်ချမှတ်ခဲ့သည်။
ဟာလီမာ ဘင်တီ ယာကွတ် (၁၉၅၄ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၃ မွေး) သည် မလေးလူမျိုး မွတ်စလင် ဘာသာဝင် စင်ကာပူနိုင်ငံသား နိုင်ငံရေးသမား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယခုလက်ရှိ စင်ကာပူနိုင်ငံ ၏ သမ္မတ ဖြစ်သည်။
ယခင်က သူမသည် နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်နေသော ပါတီဖြစ်သည့် ပြည်သူ့လှုပ်ရှားမှု ပါတီ (ပီအေပီ) ၏ ပါတီဝင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလမှ ၂၀၁၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လအထိ စင်ကာပူနိုင်ငံ လွှတ်တော်၏ နဝမမြောက် ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
သူမသည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၅ ခုနှစ်အတွင်း ဂျုရောင်းမဲဆန္ဒနယ်မြေအုပ်စု ကိုယ်စားလှယ် အစုအဖွဲ့မှ အမတ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲပြီး ၂၀၁၅ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၇ ခုနှစ် အထိ မားဆလင်း-ယူးတီး မဲဆန္ဒနယ်မြေအုပ်စု ကိုယ်စားလှယ် အစုအဖွဲ့မှ အမတ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၇ ရက်တွင် သူမသည် စင်ကာပူသမ္မတ ရွေးကောက်ပွဲ ဝင်ရောက်ရန် အတွက် လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌ နှင့် လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် အဖြစ်မှ လည်းကောင်း၊ ပီအေပီ ပါတီ၏ ပါတီဝင် အဖြစ်မှ လည်းကောင်း နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၃ ရက်တွင် သူမသည် ပြိုင်ဖက်မရှိသော ရွေးကောက်ပွဲတွင် သမ္မတ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အခြားသော ရွေးကောက်ပွဲဝင်မည့်သူများကို အစိုးရမှ ရွေးကောက်ခံမည့် အရည်အချင်းနှင့် ပြည်စုံကြောင်း လက်မှတ်ထုတ်မပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူမသည် နောက်တစ်နေ့တွင် သမ္မတ အဖြစ် ကျမ်းသစ္စာ ကျိန်ဆိုခဲ့ကာ စင်ကာပူနိုင်ငံ၏ သမိုင်းတွင် ပထမဆုံးသော အမျိုးသမီး သမ္မတ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဘဝအစ နှင့် ပညာရေး ဟာလီမာ ယာကွတ်၏ ဖခင်မှာ အိန္ဒိယအနွယ်ဝင် စင်ကာပူနိုင်ငံသားဖြစ်ပြီး မိခင်မှာ မလေးအနွယ်ဝင် စင်ကာပူနိုင်ငံသား ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ဖခင်မှာ တမီးလ် မွတ်ဆလင် အစောင့် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမ ၈ နှစ် အရွယ်ကပင် နှလုံးရောဂါနှင့် ကွယ်လွန်ခဲ့ကာ သူမနှင့် မောင်နှမ လေးဦးတို့အား မိခင်ကပင် ကြီးပြင်းအောင် မွေးမြူစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။
သူမ၏ မိသားစုမှာ သူမ၏ ဖခင် ကွယ်လွန်စဉ်အချိန်က ဆင်းရဲနေခဲ့ပြီး သူမသည် ယခင် အက်ဒဝပ်မင်းသားလမ်းပေါ်ရှိ ယခင် စင်ကာပူ ပေါ်လီတက်ခနစ် နေရာ (ယခု ဘက်စ်ဝေး အဆောက်အဦး) အပြင်တွင် နာလီပန်ဒန်ခေါ် ထမင်း ကို မိခင်အား ကူညီရောင်းချ ပေးခဲ့ရသည်။
သူမသည် စင်ကာပူ တရုတ်အမျိုးသမီးကျောင်း နှင့် တန်ဂျွန် ကာတုန် အမျိုးသမီးကျောင်း တို့တွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီးနောက် စင်ကာပူ အမျိုးသား တက္ကသိုလ်တွင် ဆက်လက်ပညာသင်ကြားခဲ့ကာ ၁၉၇၈ ခုနှစ်တွင် ဥပဒေဘွဲ့ကို ဂုဏ်ထူးတန်း အဝင်ဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။
၁၉၈၁ ခုနှစ်တွင် သူမသည် စင်ကာပူ ဘား သို့မဟုတ် ရှေ့နေအသိုင်းအဝိုင်းသို့ ဝင်ခွင့်ရရှိခဲ့သည်။
၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် သူမသည် စင်ကာပူအမျိုးသား တက္ကသိုလ်၌ပင် ဥပဒေဆိုင်ရာ မဟာဘွဲ့ကိုရရှိခဲ့ပြီး ၂၀၁၆ ၊ ဇူလိုင် ၇ ရက်တွင် စင်ကာပူအမျိုးသား တက္ကသိုလ်မှ သူမအား ဂုဏ်ထူးဆောင်ဒေါက်တာဘွဲ့ကို ပေးအပ် ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
အလုပ်အကိုင် ဟာလီမာသည် အမျိုးသား ကုန်သွယ်ရေးသမဂ္ဂ ကွန်ဂရက် (အင်န်တီယူစီ) တွင် ဥပဒေ အရာရှိ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီးနောက် ၁၉၉၂ ခုနှစ်တွင် ဥပဒေရေးရာ ဝန်ဆောင်မှုဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူမသည် စင်ကာပူ အလုပ်သမား လေ့လာရေး အင်စတီကျု (ယခုတွင် အောင်တန်းချောင်း အလုပ်သမားလေ့လာရေး အင်စတီကျု) တွင် ညွှန်ကြားရေးမှူး အဖြစ် ၁၉၉၉ တွင် ခန့်အပ် တာဝန်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ အလုပ်အကိုင် ဟာလီမာသည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံရေး လောကသို့ စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ဂျူရောင်း ဂျီအာရ်စီမှ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ် အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲ အပြီးတွင် ဟာလီမာသည် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းတိုးတက်ရေး ၊ လူငယ် နှင့် အားကစား ဝန်ကြီးဌာနတွင် ပြည်ထောင်စု ဝန်ကြီး အဖြစ် ခန့်အပ်တာဝန်ပေးခြင်း ခံရသည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ် အစိုးရအဖွဲ့ အပြောင်းအလဲ လုပ်ရာတွင် သူမသည် လူမှုရေးနှင့် မိသားစု တိုးတက်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၏ ပြည်ထောင်စု ဝန်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူမသည် ဂျုရောင်း မြို့ကောင်စီ၏ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် သူမသည် ပီအေပီပါတီ၏ အမြင့်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည့် အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင်ကော်မတီသို့ ခန့်အပ်တာဝန်ပေးခြင်း ခံရသည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ် အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲတွင် ဟာလီမာသည် အသစ်ဖွဲ့စည်းလိုက်သော မားဆလင်း-ယူးတီး ဂျီအာရ်စီတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သော ပီအေပီ ကိုယ်စားလှယ် အစုအဖွဲ့တွင် တစ်ဦးတည်းသော လူနည်းစု ကိုယ်စားပြု အမတ်လောင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
သူမသည် အစ္စလာမ် အစွန်းရောက်ဝါဒနှင့် ပတ်သက်၍ တက်ကြွစွာ ဆန့်ကျင်ပြောကြားလေ့ ရှိပြီး အထူးသဖြင့် အီရတ်နှင့် လဲဗန့် အစ္စလာမ်နိုင်ငံ အဖွဲ့ နှင့် ပတ်သက်၍ ရှုံ့ချ ပြောကြားလေ့ ရှိသည်။
လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌ ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၈ ရက်တွင် စင်ကာပူ ဝန်ကြီးချုပ် လီရှန်လုံးမှ ဟာလီမာ ယာကွတ် အား အိမ်ထောင်ရေး ဖောက်ပြန်မှု ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့၍ ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့သော ယခင် လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ မိုက်ကယ်လ်ပါးလ်မား၏ နေရာတွင် အစားထိုး ခန့်အပ်ရန် အမည်စာရင်း တင်သွင်းခဲ့သည်။
သူမသည် ၂၀၁၃ ၊ ဇန်နဝါရီ ၁၄ တွင် စင်ကာပူလွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် ရွေးချယ်ခြင်း ခံခဲ့ရကာ စင်ကာပူ သမိုင်းတွင် ပထမဦးဆုံးသော အမျိုးသမီး လွှတ်တော် ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ပြီး ပထမဦးဆုံးသော ဝန်ကြီးချုပ်ထက် အသက်ငယ်သည့် လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သမိုင်းတလျှောက်တွင် လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌ အားလုံးသည် ဝန်ကြီးချုပ်ထက် အသက်ကြီးသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။
၂၀၁၇ သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ ၂၀၁၇ ခုနှစ် စင်ကာပူ သမ္မတ ရွေးကောက်ပွဲတွင် ဟာလီမာ ယာကွတ်တစ်ဦးတည်းသာ ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ရှိသည့် အရည်အချင်းနှင့် ပြည့်စုံကြောင်း လက်မှတ် ရရှိခဲ့သဖြင့် ရွေးကောက်ပွဲတွင် ယှဉ်ပြိုင်စရာ မလိုဘဲ စင်ကာပူနိုင်ငံ၏ အဋ္ဌမမြောက် သမ္မတ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူမသည် စင်ကာပူနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံး အမျိုးသမီး သမ္မတဖြစ်ပြီး အရှေ့တောင်အာရှတွင် ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံမှ ကိုရာဇန် အာကီနို နှင့် ဂလော်ရီယာ မာကာပါဂယ် အာရိုယို၊ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံမှ မယ်ဂါဝါတီ ဆူကာနို ပူထရီ တို့ ပြီးလျှင် အရှေ့တောင်အာရှ၏ စတုတ္ထမြောက် အမျိုးသမီး သမ္မတ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မိသားစုဘဝ ဟာလီမာ၏ ခင်ပွန်းမှာ အာရပ်မျိုးနွယ် မလေးလူမျိုး တစ်ဦး ဖြစ်သော မိုဟာမက် အဗ္ဗဒူလာ အယ်လ်ဟပ်ရှီး ဖြစ်ပြီး သားသမီး ၅ ဦး ရှိသည်။
ဟာလီမာသည် မွတ်စလင် ဘာသာဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
The Dance of Fools (in Kōenji, Tokyo) A dancer wearing an amigasa hat in Koenji, August 2009 thumb|Awa Odori dancers in tight formation (in Tokushima Prefecture, Shikoku) အဝအကပွဲတော် (阿波踊り အဝအိုဒိုရိ) သည် အိုဘွန်းပွဲတော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအနေဖြင့် ကျင်းပသည့် ပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဩဂုတ်လ ၁၂ ရက်မှ ၁၅ ရက်အထိ ကျင်းပသည်။
ရှိခိုခု၊ တိုခုရှိမာစီရင်စုတွင် ကျင်းပကြသည်။
အဝအကပွဲတော်သည် ဂျပန်တွင် အကြီးဆုံး အကပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး နှစ်တိုင်း ခရီးသွား ၁.၃ သန်းကျော်ကို ဆွဲဆောင်လျက် ရှိသည်။
ကသည့် အဖွဲ့များနှင့် ဂီတပညာရှင်များကို ရန်း ( 連) ဟု သိကြသည်။
လမ်းများတစ်လျှာက်တွင် ကပြကြသည်။
ကပြဖျော်ဖြေသူများသည် ရိုးရာဘွန်းပွဲတော်၏ ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ကြပြီး သာချင်းများကို သီဆိုကြသည်။
http://web-japan.org/atlas/festivals/fes19.html ကိုးကား Category:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ပွဲတော်များ။
တိုမိုဂျိ အဘဲ (阿部 知二 အဘဲ တိုမိုဂျိ, 26 June 1903 – 23 April 1973)သည် ဂျပန်လူမျိုး ဝတ္ထုရေးဆရာ၊ ဝေဖန်သူ၊ လူ့သဘာကို ရေးသားသည့် စာရေးဆရာ၊ အင်္ဂလိပ်နှင့် အမေရိကန်စာပေများကို ဘာသာပြန်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူသည် အစပိုင်းတွင် ခေတ်ပေါ်စာပေကို ရေးသားခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ဂျပန်စာပေအတွက် အသိဉာဏ်ပညာနှင့်ဆိုင်ရာ စာပေများ ရေးသားခဲ့သည်။
Tchórzewska-Adamowska, Ewelina. Zimowa kwatera (orig. Fuyu-no Yado) (1973), Książka i Wiedza, UKD: 821.521-311.1 ကိုးကား Category:ဂျပန် စာရေးဆရာများ။
ဘောလုတောင် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ တနင်္သာရီတောင်တန်းရှိ တောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပထဝီသွင်ပြင် မြင်းမိုရ်လက်ခတ်တောင် ၏ အရှေ့တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
ဘိလောက်တောင်ထိပ်၏ ပင်မနေရာလည်း ဖြစ်သည်။
တနင်္သာရီဒေသ၏ ကြီးမားသည့် လူသူမနေထိုင်သည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး တောထူထပ်သည်။
ထိုင်းနိုင်ငံနယ်နိမိတ်နှင့် အနောက်ဘက် ၉ ကီလိုမီတာအကွာတွင် တည်ရှိသည်။
အနီးဆုံးနေရာမှာ ဒသွယ်ကျောက်ရွာဖြစ်ပြီး မြစ်ကမ်းဘေးတွင် တည်ရှိသည့် ရွာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
GoogleEarth ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် မြန်မာနိုင်ငံရှိ တောင်များစာရင်း ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တောင်များ။
လွိုင်ဝင့်ဝိုတောင် သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရှမ်းပြည်နယ်ရှိ ရှမ်းတောင်တန်းမှ တောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
GoogleEarth ပထဝီအသွင်အပြင် လွိုင်ဝင့်ဝိုတောင်သည် Mongsat ခရိုင် Mong Ping မြို့နယ်ရှိ Mong Ping ၏ အနောက်ဘက် ၆ ကီလိုမီတာအကွာတွင် တည်ရှိသည်။
တောင်မှ လွင်ပြင်ကို ကြည့်ရှုနိုင်ပေသည်။
ဆက်စပ်ကြည့်ရှုရန် မြန်မာနိုင်ငံရှိ တောင်များစာရင်း ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တောင်များ။
တိုယိုဟိခို ကာဂါဝါ (賀川 豊彦 ကာဂါဝါ တိုယိုဟိခို၊ ၁၀ ဇူလိုင်လ ၁၈၈၈ – ၂၃ ဧပြီလ ၁၉၆၀ ) သည် ဂျပန်လူမျိုး ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
စစ်ဆန့်ကျင်ရေး လှုပ်ရှားသူ၊ ခရစ်ယာန်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလိုလားသူ၊ အလုပ်သမား လှုပ်ရှားပြောင်းလဲရေးဝါဒီ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အဆုံးအမများကို လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် အသုံးချရန်အတွက် စာပေများကို ရေးသားခြင်း၊ ပြောဆိုခြင်းများကို လုပ်ခဲ့သည်။
သူသည် စာသင်ကျောင်းများ၊ ဆေးရုံများနှင့် ချတ်ကျောင်းများကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
အစောပိုင်းဘဝ ကာဂါဝါကို ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခိုဘဲမြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
မိဘနှစ်ဦးသည် ငယ်စဉ်ကပင် ဆုံးပါးခဲ့သည်။
သူသည် အမေရိကန်သာသာနာပြုဆရာနှစ်ဦးဖြစ်သည့် Drs. Harry W . Myers and Charles A. Logan တို့ထံတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
ထိုဆရာနှစ်ဦးသည် သူတို့၏ အိမ်တွင် ကာဂါဝါကို ပညာသင်ကြားပေးခဲ့သည်။
သူသည် အင်္ဂလိပ်စာကို ထိုဆရာများထံမှ သင်ယူခဲ့သည်။
လူငယ်ဘဝ ခရစ်ယာန်သမ္မာကျမ်းစာကို သင်ယူပြီးချိန်တွင် ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းခဲ့သည်။
ကာဂါဝါသည် T okyo Presbyterian ကောလိပ်တွင် သင်ယူခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ခိုဘဲဘာသာရေးဆိုင်ရာသိပ္ပံကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ထိုဘာသာရေးသိပ္ပံကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားသည့်အခါ ကာဂါဝါသည် အခြားသော နည်းပညာကို ယုံကြည်ကိုးစားသည့် ကျောင်းသားများကြောင့် အခက်အခဲများနှင့် တွေ့ခဲ့ရသသည်။
သူသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် အမှန်တရားများ ဖြစ်သည်ဟု ယုံယုံကြည်ကြည်ပင် ရှိခဲ့သည်။
၁၉၁၄ မှ ၁၉၁၆ အထိ သူသည် Princeton ဘာသာရေးသိပ္ပံကျောင်းတွင် ပညာသင်ခဲ့သည်။
Axling,William.Kagawa.Harper and Brothers Publishers. New York and London. 1946.Chapter 3. p 28-41Anri Morimoto, "The Forgotten Prophet: Rediscovering Toyohiko Kagawa," The Princeton Seminary Bulletin, Vol. 28, No. 3 (2007), 303. နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှု ၁၉၀၉ ခုနှစ်တွင် ကာဂါဝါသည် သာသနာပြုရန်၊ အလုပ်သမားများအတွက် နှင့် ဘာသာရေးပညာရှင်များအတွက် ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ခိုးဘဲ၏ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။
၁၉၁၄ ခုနှစ်တွင် သူသည် ဆင်းရဲမှုကို တွန်းလှန်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို လေ့လာရန်အတွက် အမေရိကန်သို့ သွားခဲ့သည်။
၁၉၁၆ ခုနှစ်တွင် သူသည် Resear ches in the Psycho logy of the Poor စာအုပ်ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ထိုစာအုပ်သည် များစွာသော လူမှုအဖွဲ့အစည်းများ၏ ရှုမြင်သုံးသပ်ပုံများကို မှတ်သားထားသည့် သူ၏ အတွေ့အကြုံပေါ်အခြေခံ၍ ရေးထားသည့် စာအုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကာဂါဝါသည် ဂျပန်တွင် ၁၉၂၁ ခုနှစ် နှင့် ၁၉၂၂ ခုနှစ်များတွင် အလုပ်သမားနှင့် ပတ်သက်သည့် လှုပ်ရှားမှုများအတွက် တားဆီးပိတ်ပင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
သူသည် အကျဉ်းထောင်အတွင်း ရောက်ရှိသည့်အခါ စာအုပ်တစ်ခု ကို ရေးခဲ့သည်။
ထိုစာအုပ်မှာ Crossing The Deadline and Shooting at the Sun ဖြစ်သည်။
သူသည် ထိုစာအုပ်ကို ထုတ်ဝေပြီးနောက် ကာဂါဝါသည် တိုကျိုတွင် တက်ကြွစွာဖြင့် အခြားသူများကို ကူညီမှုများ ပေးခဲ့သည်။
၁၉၂၃ ခုနှစ်တွင် ခန်တိုးငလျင်တွင် ကာဂါဝါသည် ကူညီမှုများကို ပြုလပ်ပေးခဲ့သည်။
သူသည် ဂျပန်အလုပ်သမားအဖွဲ့နှင့် အမျိုးသားစစ်ဆန့်ကျင်ရေးအဖွဲ့တို့ကို ၁၉၂၈ ခုနှစ်တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ကာဂါဝါသည် သူ့ဘဝတွင် စာအုပ် ၁၅၀ ကျော် ရေးသားခဲ့သည်။
သူသည် စာပေဆိုင်ရာ နိုဘယ်ဆုအတွက် ၁၉၄၇၊ ၁၉၄၈ နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးနိုဘယ်ဆုအတွက် ၁၉၅၄၊ ၁၉၅၅ တွင် တင်သွင်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
ကျန်းမာရေးနှင့် သေဆုံးမှု ၁၉၉၅ ခုနှစ် မတ်လ၊ အိုဆာကာတွင် ကာဂါဝါသည် နှလုံးကျန်းမာရေးမကောင်းမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။
သူသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် နှစ်ပတ်နေခဲ့ရသည်။
သူသည် စာပေများ၊ ဟောပြောခြင်းများ၊ အလုပ်သမားစီမံကိန်းများ စသည်တို့အတွက် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
နှစ်များကြာလာသည့်အခါ ကာဂါဝါ၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေသည် ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။
သူသည် ၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင် တခါမတ်ဆွတ်ရှိ Saint Luke's Hospital တွင် နောက်တစ်ကြိမ် သုံးလကြာ ဆေးရုံတက်ခဲ့ရသည်။
ကာဂါဝါသည် မဆွတ်ဇဝရှိ သူ၏ အိမ်တွင် အိပ်ရာပေါ်တွင်သာ အချိန်များစွာကို ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။
ဧပြီလလယ်တွင်သူ၏ ကျန်းမာရေးသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ တစ်ဖန် ဆိုးရွားခဲ့သည်။
ဧပြီလ ၂၃ ရက်နေ့တွင် ကာဂါဝါသည် သုံးနာရီခန့် သတိမေ့မြောနေ့ခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် နိုးလာခဲ့ပြီး သူ၏ ဇနီးနှင့် အနားတွင်ရှိသော အခြားသောသူများကို ပြုံးပြခဲ့သည်။
သူသည် နောက်ဆုံးစကားအနေဖြင့် “ကျေးဇူးပြု၍ ကမ္ဘာကြီးငြိမ်းအေးဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးလုပ်ပါ၊ ဂျပန်မှာ ချတ်ကျောင်း လုပ်ပါ” ဟု ပြောခဲ့သည်။
Schildgen, Robert, "Toyohiko Kagawa", California: Centenary Books, 1988 Brotherhood economics ကာဂါဝါ၏ စီးပွားရေးသီအိုရီကို Brotherhood Economics စာအုပ်တွင် ဖော်ပြထားသည်။
Kagawa, Toyohiko, “Brotherhood Economics”, New York and London: Harper & Brothers, 1936. Three-dimensional forestry ကာဂါဝါသည် Princeton တက္ကသိုလ်တွင် ပညာသင်ကြားစဉ်တွင် ဂျိုးဆပ်ရာဆယ်စမစ် ရေးသားခဲ့သည့် T r ee Cr ops: A Permanent Agriculture စာအုပ်ကို ဖတ်ရှုခဲ့သည်။
၁၉၃၀ တွင် သူသည် ဂျပန်ရှိ မြေယာမပိုင်ဆိုင်သည့် လယ်သမားများကို “ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သစ်ပင်များစိုက်ပျိုးခြင်းသည် မြေဆီလွှာပျက်စီးမှု ပြဿနာ၏ ဖြေရှင်းချက်ဖြစ်သည်၊ ထိုစိုက်ပျိုးထားသည့် သစ်ပင်များမှ ခူးဆွတ်၍ရသည့် သီးနှံများမှလည်း အခြားသော အကျိုးအမြတ်များရရှိနိုင်သည်၊ ဝက်များအတွက်အစာများ ရနိုင်သည်” စသည်ဖြင့် ဆွဲဆောင်ပြောကြားခဲ့သည်။
သည် ယခုလက်ရှိ ဂျပန်အင်ပါယာပြည့်ရှင်ဖြစ်သည်။
သူ့၏ဖခမည်းတော် နတ်ရွာစံသည့် (1989-2019) ၁၈၉၈ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၇ ရက်နေ့မှစ၍ ကို ဆက်ခံခဲ့သည်။
ဂျပန်ထီးနန်းဆက်ခံမှု စည်မျဉ်းအရ သူသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရှည်ကြာဆုံးသော မင်းဆက်၏ ၁၂၅ ယောက်မြောက်သော မင်းဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဂျပန်အစိုးရ၏ ၂၀၁၇ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ကြေညာချက်အရ အာကီဟီတို ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ၂၀၁၉ ခုနှစ် ဧပြီလ ၃၀ ရက်နေ့တွင် ထီးနန်းကို စွန့်လွတ်မည်ဖြစ်သည်။
ဘဝ အကီဟီတိုကို ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုမြို့ရှိ တိုကျို ဧကရာဇ် နန်းတော်အတွင်းမှာ ဖွားမြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ် ရှိုဝါ(ဟီရိုဟီတို)နှင့် ဧကရီ ကိုဂျန်း (နာဂါကို)တို့၏ အကြီးဆုံးသားတော်လည်း ဖြစ်သည်။
မင်းသားဘွဲ့တော်မှာ ဇုဂူး(ဇုဂူး-နို-မီယာ)ဖြစ်ပြီး သီးသန်းဆရာဖြင့် သင်ကြားခဲ့ပြီး ပီယာကျောင်း(ဂါကူရှုအင်း)တွင် ၁၉၄၀ မှ ၁၉၅၂ ခုနှစ်အထိ တက်ရောက်ခဲ့သည်။
အင်ပါယာမိသားစု၏ အခြားသော ဆက်ခံသူများနှင့် မတူပဲ သူသည် တပ်မတော်အရာရှိအဖြစ် ပြန်တမ်းဝင်ခန့်အပ်ခြင်းကို ဖခင်ဖြစ်သူ ဟီရိုဟီတို၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် လက်မခံခဲ့ပေ။
၁၉၄၅ ခုနှစ် မတ်လအတွင်း အမေရိကန်တို့ တိုကျိုမြို့အား ဗုံးကြဲစဉ် အကီဟီတိုသည် သူ၏ညီငယ်ဖြစ်သူ မင်းသား မာဆာဟီတိုနှင့် မြို့တော်မှ ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွေ့ပြောင်းခဲ့သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်နောက်ပိုင်း အမေရိကန်တို့ ဂျပန်အား သိမ်းပိုက်ထားစဉ်ကာလအတွင်း မင်းသား အကီဟီုတိုသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာနှင့် အနောက်တိုင်းသားတို့၏ အပြုအမှုတို့ကို အဲလိဇဘတ် ဂရေး ဗီနင်းထံမှ သင်ကြားခဲ့သည်။
သူသည် တိုကျိုရှိ ဂါကူရှုအင်တက္ကသိုလ်တွင် နိုင်ငံရေးသိပ္ပံဌာနတွင် သင်ကြားခဲ့သော်လည်း ဘွဲ့အား ယူခဲ့ခြင်းမရှိပေ။
အကီဟီတိုသည် မျိုးရိုးစဉ်မွေ ထီးနန်းဆက်ခံမှုအရ ဖွားမြင်တော်မူစဉ်ကတည်းကပင် ထီးမွေနန်းလျာအတွက် ဖြစ်ပြီးသားပင်ဖြစ်သည်။
တရားဝင် အိမ်ရှေ့မင်းသား ခန့်အပ်ခြင်းကို တိုကျို အင်ပါယာနန်းတော်တွင် ၁၉၅၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၁၀ ရက်နေ့တွင် ပြလုပ်ခဲ့သည်။
၁၉၅၃ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် ဒုတိယမြောက် အဲလိဇဘတ်ဘုရင်မ ဘိတ်သိတ်ခံယူပွဲ အခမ်းအနားကို ဂျပန်နိုင်ငံ ကိုယ်စားပြု တက်ရောက်ခဲ့သည်။
အိမ်ရှေ့မင်းသား အကီဟီတိုနှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသမီး မီချီကိုတို့ဟာ နိုင်ငံပေါင်း ၃၇ နိုင်ငံကို တရားဝင် လည်ပတ်ခဲ့ ကြသည်။
သူသည် တော်ဝင်မိသားစုကို ဂျပန်ပြည်သူများနှင့် ပိုမိုနီးကပ်စေလိသော ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။
"Those Apprentice Kings and Queens Who May – One Day – Ascend a Throne," The New York Times. 14 November 1971. ၁၉၈၉ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၇ ရက်နေ့ ဧကရာဇ် ဟီရိုချီတို နတ်ရွာစံပြီးနောက်ပြီး အကီဟီတိုသည် ထီးနန်းကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကာ® ဘိသိတ်ခံယူပွဲကို ၁၉၉၀ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလာ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပခဲ့သည်။
® ၁၉၉၈ ခုနှစ် ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းအား သွားရောက်လည်ပတ်စဉ် UK Order of the Garter အား ချီးမြှင့်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
၂၀၀၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂၃ ရက်နေ့ မွေးနေ့ပွဲတော်ကျင်းပစဉ် မီဒီယာများနှင့် တွေ့ဆုံရာ၌ သတင်းထောက်တစ်ယောက်မှ ကိုရီးယားအရေး တင်းမာမှုအား မေးမြန်းရာ ဘုရင်းမင်းမြတ်မှ ဆိုခု နီဟွန်ဂျီ၌ ဧကရာဇ် ခမ်မူ(၇၃၆–၈၀၆)၏ မိခင်သည် ဘက်ဂျီဘုရင် မူယောင်းနှင့် သွေးသားတော်စပ်သဖြင့် သူအနေဖြင့် ကိုရီယားများနှင့် သွေးသားမကင်းသလို ခံစားရကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။
ဧကရာဇင် အာကီဟီတိုသည် ဆီးကျိတ်ကင်ဆာကြောင့် ၂၀၀၃ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၁၄ ရက်နေ့တွင် ခွဲစိတ်ကုသမှု ခံယူရသေးသည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ် တိုဟိုကူငလျင်နှင့် ဆူနာမီတိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ရပ်တွင် လည်းကောင်း၊ ဖူကူရှီးမား နျူကလီးယား ဖြစ်ရပ်တွင် ရုပ်မြင်သံကြားမှတဆင့် သမိုင်းဝင် မိန့်ခွန်းပြောကြားခဲ့ကာ ပြည်သူများအား တဦးနှင့် တစ်ဦး ရိုင်းပင်းကူညီရင်း မျှော်လင့်ချက်များ စွန့်မပစ်လိုက်ကြဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ဘုရင်မင်းမြတ်နှင့် မိဖုရားတို့သည် ပြည်သူများအား မျှော်လင့်ချက် ရှင်သန်စေရန် ၂၀၁၁ ခုနှစ် မတ်လ ၃၀ ရက် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင် ယာယီဒုက္ခသည်စခန်းသို့ သွားရောက်ကာ ဒုက္ခသည်များနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
ထိုကဲ့သို့ သနားဂရုဏာပြသည့် အဖြစ်အပျက်သည် ဖြစ်တောင့်ဖြစ်ခဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှ တော်ဝင်မိသားစုအား ပြည်သူများနှင့် ပိုမိုနီးစပ်မှုရှိစေရန် ကြိုးပမ်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
Japanese Emperor visits evacuation center ၂၀၁၁ ခုနှစ်နှောင်းပိုင်းတွင်လည်း မင်းကြီးသည် နျူမိုးနီးယားရောဂါကြောင့် ဆေးရုံတက်ခဲ့ရသေးသည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီတွင်လည်း ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် နှလုံးနှင့်ပတ်သက်သော စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေကြောင်း ကြေညာခဲ့ပြီး ၂၀၁၂ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၈ ရက်နေ့တွင် နှလုံးနှင့်ပတ်သက်သော ခွဲစိတ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
ထီးနန်းဆက်ခံခြင်း ၂၀၀၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၆ ရက်နေ့တွင် အင်ပါယာမင်းမြတ်သည် သူ့သားငယ်၏ တတိယမြောက် ကလေးဖြစ်သော ပထမဆုံးသော မြေယောက်ျားလေးဖြစ်သော မင်းသား ဟီဆာဟီတို ဖွားမြင်သည့် ပွဲအား ကျင်းပခဲ့သည်။
မင်းသား ဟီဆာဟီတိုသည် ဂျပန်အင်ပါယာ မိသားစုအတွင်း ၄၁ နှစ်ကြာမှ (ဖခင်ဖြစ်သူ မင်းသား အာကီရှီနိုပြီးလျှင်) ပထမဆုံး မွေးဖွားခဲ့သော သားယောက်ျားလေး ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ဤသည်မှ အိမ်ရှေ့မင်းသား နာရူဟီတိုတွင် မင်းသမီး အိုက်ကို တစ်ပါးသားလျှင် ဖွားမြင်ရာ ဂျပန်ထီးနန်းဆက်ခံမှု ပြဿနာမှ ရှောင်လွှဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
မင်းသား ဟီဆာဟီတို ဖွားမြင်လာမှုသည် မင်းသမီး အိုက်ကိုအား ဂျပန်ထီးနန်းဆက်ခံနိုင်စေရန် ဥပဒေအား ပြောင်းလဲရန် အဆိုပြုမှုအား ခေတ္တဆိုင်းငံ့ထားစေခဲ့သည်မှာ မင်းသမီး ကီကို တတိယမြောက် ကိုယ်ဝန်ဆောင်သည်ဟု ကြေညာခဲ့သော ၂၀၀၆ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလကတည်းကပင် ဖြစ်သည်။
ချိအွန်းအင်း (知 恩 院) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုမြို့၊ ဟိဂရှိမခုရှိ ဂျူဒိုရှူး၏ ဌာနချုပ် ဖြစ်သည်။
ရုပ်ပုံများ ပြင်ပလင့်များ Homepage of Chion-in in English Information and Photograph in English Album of 2016 Photographs on Flickr ကိုးကား Category:ကျိုတိုမြို့ရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုရားကျောင်းများ။
The Motherland Calls (Родина-мать зовёт!) သည် ရုရှားနိုင်ငံ၊ ဗော်ဂါဂရတ်မြို့၊ Mamayev Kurgan တွင်တည်ရှိသည့် ရုပ်တုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းရုပ်တုကို ပန်းပုဆရာ Yevgeny Vuchetich က ဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့သည်။
တည်ဆောက်မှု အင်ဂျင်နီယာမှာ နိခိုလိုင် နိခိတင် ဖြစ်သည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြင့်ဆုံးသော ရုပ်တုလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဤရုပ်တုသည် ဥရောပတွင် အမြင့်ဆုံး ရုပ်တု ဖြစ်သည်။
အောက်ခံခုံကို ထည့်မတွက်ပါက ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြင့်ဆုံး ရုပ်တု ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုနှင့် မသက်ဆိုင်သော ရုပ်တုများတွင် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။
တည်ဆောက်မှု thumb|Eternal Flame in Mamayev Kurgan memorial complex ပန်းပုပညာရှင် Yevgeny Vuchetich နှင့် အင်ဂျင်နီယာ နိခိုလိုင် နိခိုတင် သည် ၈၅ မီတာအမြင့်ရှိသည့် အမျိုးသမီးမတ်တပ်ရပ်နေပြီး ဓားမြှောက်ထားသည့်အရုပ်ကို ပြုလုပ်ကြသည်။
ရုပ်တုသည် မိခင်တစ်ဦးကို ပမာခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်ပြီး သူမ၏ သားနှင့် သမီးများကို ခေါ်ကာ ရန်သူများကို တွန်းလှန်ရန်နှင့် အဝေးကွာဆုံးအထိ တိုက်ထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။
အတိုင်းအတာများ ၎င်းသည် ၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် အမြင့်ဆုံးသော ရုပ်တု ဖြစ်ခဲ့သည်။
အတိုင်းအတာများမှာ ဓားအဖျားမှ အောက်ခံခုံအထိ ၈၅ မီတာ (၂၇၉ ပေ) ရှိသည်။
အောက်ခံခုံသည် ၂ မီတာ (၆.၆ ပေ) ရှိပြီး ကွန်ကရစ်အောက်ခြေသည် ၁၆ မီတာ (၅၂ ပေ) ရှိသည်။
ရုပ်တုသည် ၅၂ မီတာ (၁၇၁ ပေ) ရှိပြီး ဓားသည် ၁၆ မီတာ (၁၀၈ ပေ) ရှိသည်။
ရုပ်တု၏ အလေးချိန်သည် ၈၀၀၀ တန်ကျော် လေး၏။
ရုပ်တုတွင် ကွန်ကရစ် ၅၅၀၀ တန်ပါဝင်ပြီး သတ္ထု ၂၄၀၀ တန် ပါဝင်သည်။
ဓား၏ အလေးချိန်သည် ၁၄ တန် လေးသည်။
ရုပ်တုကို ပြုလုပ်ရာတွင် သတ္ထုကြိုး ၉၉ ခုကို လိုအပ်သည် တင်းအား(Tension) အတွက် အသုံးပြုထားသည်။
ဆောက်လုပ်မှု ပြဿနာများ ဓားသည် မူလက စတီးဖြင့် ပြုလုပ်ပြီး တိုက်တနီယမ်ဒြပ်စင်ဖြင့် သပ်ရပ်အောင် ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။
အခါရှိ ခိုင်ခရော တံတား သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခိုဘဲမြို့နှင့် အဝဂျိကျွန်းရှီ ဟွန်ဆုကို ဆက်သွယ်ထားသည့် တံတားဖြစ်သည်။
တံတားသည် ဂျပန်နိုင်ငံ ဟွန်ရှူးကျွန်းရှိ Aw aji ကျွန်း ပေါ်ရှိ Kobe မြို့ နှင့် Iwaya ကို ဆက်သွယ်ပေးသည့် ဆိုင်းထိန်းတံတား ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် Kobe-Awaji-Naruto Expressway ၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး အလုပ်များပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော Akashi ရေလက်ကြား ( ဂျပန် လို Akashi Kaikyō ) ကိုဖြတ်သည်။
၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးခဲ့ပြီး၊ သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သည့်ကြိုးတံတား၏ ဒုတိယအရှည်ဆုံး ဗဟိုချက်ဖြစ်သည် ၊ 1,991 မီတာ (6,532 ပေ) တွင် 1915 Çanakkale တံတား ၏နောက်တွင်သာ 2022 ခုနှစ်မတ်လတွင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၎င်းသည် ကုန်းတွင်းပင်လယ်ကို ဖြတ်၍ လမ်းကြောင်းသုံးခုကို ဖန်တီးပေးသည့် ဟွန်ရှူး-ရှီကိုကု တံတားစီမံကိန်း၏ အဓိက ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
သမိုင်း နောက်ခံ Akashi Kaikyo တံတားသည် Honshu နှင့် Shikoku ကျွန်းများကို ဆက်သွယ် ပေးသော တံတားစနစ်၏ အရှေ့ဆုံးလမ်းကြောင်းဖြစ်သော Kobe-Awaji-Naruto Expressway ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်။