kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ထိုအခါရွာသားများအား ခေါ်ငင်ပြီးရထားပြုလုပ်၍ ဆွဲကြလေသော် လွန်ကြိုးသာ အလီလီပြတ်၍ ပင့်မရခြင်းကြောင့် ထိုနေရာတွင်ပင် ကျောင်းတော်ဆောက်၍ ကိုးကွယ်ကြရလေ၏။
ဘုရားပင့်မရခြင်းအကြောင်းသော်ကား ထိုချောင်းငယ်သည် ရွာသားများမစင်စွန့်ရာ ချောင်းဖြစ်၍ မဖြတ်လိုခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ၊ ယခုတိုင် ၎င်းချောင်းနေရာကို ချီးတောချောင်းဟု ခေါ်ကြလေသည်။
) ဘုရားရုပ်ပွားတော် သီတင်းသုံးတော်မူရန် သင့်လျော်လျောက်ပတ်သော မြေသန့်မြေမြတ်သို့ ရောက်ရှိတော်မူ၍ လည်းကောင်း ၊ထိုနေရာမှ ပင့်ဆောင်မရဘဲ ဖြစ်နေလေသည်။
ထိုနေရာတွင် ကံ့ကော်ပင်များ တောအုပ်သဖွယ်ပေါက်နေကြခြင်းကို အစွဲပြု၍ ကံ့ကော်ကော ဘုရားဟု နာမ ထင်ပေါ် ခေါ်ဝေါ် ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်လေသည်။
ဤကား တောင်ဘက်မှ သီတင်းသုံးနေတော်မူသော ရုပ်ပွားတော်ငယ်၏ သမိုင်း အကြောင်းရပ်တည်း။
(ထို့ကြောင့် ရုပ်ပွားတော်ငယ်မှာ ကံ့ကော်တောအုပ်သို့ ဦးစွာရောက်ရှိကြောင်းထင်ရှားပေသည်။
) မြောက်ဘက်မှ သီတင်းသုံးတော်မူသော ရုပ်ပွားတော်ကြီးအကြောင်း ဤရုပ်ပွားတော်ကြီးအား ကျောက်ဖြူရွာသားတံငါသည် င/သထာသည် ငပြီတောင်မော်စွန်းအနီး ပင်လယ်ကမ်းစပ်တွင် သွားရောက်ငါးဖမ်းရာ ပိုက်ကွန်အတွင်း၌ အဆိုပါရုပ်ပွားတော်ကြီး ငြိတွယ်ပါလာ၏။
င/သထာသည် ကြောက်လန့်ကြီးစွာ သူ၏ပိုက်ကွန်အတွင်း၌ ဘုရားပုထိုးတစ်ဆူပါလာကြောင်း ရွာသားများအားပြောကြားလေသော် ရွာအုပ်ချုပ်သူ င/ပရှေ နှင်ရွာဆော် မောင်ဝန်းတို့သည် ရွာသားများအားခေါ်ယူပြီး ဘုရားရုပ်ပွားတော်ကြီးအား ပင့်ဆောင်ခဲ့ရာ ကံ့ကော်တောအုပ်အနီး ရွာသားများအခေါ်ယူပြီး ဘုရားရုပ်ပွားတော်ကြီးအား ပင့်ဆောင်ခဲ့ရာ ကံ့ကော်တောအုပ်အနီး ချောင်းကမ်းစပ်တွင် ရပ်နားကြစဉ် ယခင်ရုပ်ပွားတော်ကဲ့သို့ပင် ပင့်ယူမရ ဖြစ်ကြရပြန်သည်။
ဘုရားရုပ်ပွားတော်ကြီးသည်လည်း ဤမစင်ချောင်းကို မဖြတ်လိုခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ မြေထွက်မြေမြတ်တွင် ယခင်ရုပ်ပွားတော်နှင့်အတူ သီတင်းသုံးတော်မူလိုခြင်းကြောင့် ပင့်ဆောင်မရခြင်းဖြစ်လေသည်။
ထိုရုပ်ပွားတော်ကြီးအား တချို့သောသူများက သီဟိုဠ်ကျွန်းမှ ကြွလာတော်မူသည်ဟု ပြောကြပေသည်။
တချို့တချို့သောသူများကမူ ကောတုန်ကရာဇ်တိုင်းမှ င/ပုညီ င/လာဆိုသူ ပင့်ယူလာခဲ့သော ဘုရားဖြစ်ပြီး လောင်းလှေမှောက်၍ ရေထဲကျသွားခြင်း ဖြစ်ကြောင်းအချို့သော သက်ကြီးဝါကြီးများက ပြောကြပေသည်။
င/လာ နေခဲ့ခြင်းကြောင့် ယခုထက်တိုင်လည်း င/ပြီတောင်တစ်ဘက်တွင် င/လာကုန်ဘောင် (ကုန်းမြင့်မှာ) ထင်ရှားစွာ ရှိပေသေးသည်။
ဤတန်ခိုးကြီးရုပ်ပွားတော်မြတ်နှစ်ဆူအားသမ္မာဒေ၀ နတ်ကောင်းနတ်မြတ်များ ထာဝစဉ် စောင့်ရှောက်လျက်နေကြကြောင်းထင်ရှားလှပေသည်။
တစ်ခုသောနှစ်ဆန်းတစ်ရက်နေ့တွင် နတ်သဘင် ပေါင်းစုံစည်းဝေးရန်ကြုံလာသောကြောင့် ဤဘုရားတွင် ထိုနေ့ထိုရက်၌အစောင့်အရှောက်များကင်းမဲ့ နေမည်ဖြစ်၍ မသူတော်များလာရောက်ဖျက်ဆီးခြင်းမခံရစေရန် နှိုးဆော်စောင့်ရှောက် စေခြင်းဖြစ်သည်။
ပွဲတော်ချရန်ရေအခက်အခဲ၊ဟင်းအခက်အခဲများ တွေ့နေရစဉ် ရေကို ဘုရားအနီးတွင် တူးဖော်ရရှိပြီး ဤပိန်းတောကြီးမှ ခူးယူချက်ပြုတ်ခြင်းဖြင့် ဟင်းအဖြစ်ပြုလုပ်၍ပွဲတော်ချနိုင်ကြောင်း အိပ်မက်ပေး၍ ဘုရားတန်ခိုးတော်အားယုံကြည်မြတ်နိုးခြင်းဖြင့် ပွဲတော်ပြုလုပ်လာခဲ့သည်မှာယခုတိုင်ဖြစ်ပါတော့သတည်း။
ကံ့ကော်တောဘုရားပွဲ thumbnail|ကံ့ကော်တောဘုရား ဤကံ့ကော်တော်ဘုရားပွဲတော်သည်ကားကျောက်ဖြူမြို့နယ်တစ်ခုလုံးတွင် အထူးထင်ပေါ်ကျော်ကြားသောဘုရားပွဲတော်ကြီးဖြစ်ပေသည်။
ရှေးဟောင်းရုပ်ပွားတော်မြတ် (၂)ဆူ၏တန်ခိုးတော်သတင်းစကားများတို့ကြောင့်လည်း အရပ်ရပ်မှလာရောက်ဖူးမြော်ကန်တော့ ကြပေသည်။
မြန်မာသက္ကရာဇ် နှစ်ဆန်း(၁)ရက်နေ့သည်ကားဗုဒ္ဓဘာသာဝင် မြန်မာလူမျိုးများအတွက် အလွန်ထူးမြတ်သောနေ့ကောင်းနေ့မြတ်တစ်ရက်ပင်ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် နှစ်ဟောင်းမှ မကောင်းသော ဘေးဒဏ်၊ရန်မာန် အပေါင်းကင်းဝေးစေကြောင်း အလို့ငှာ သင်္ကြန်အခါတွင်း၌ အိမ်ဦးခန်းတွင်အန္တရာယ်ကင်းအဖြစ် သပြေပန်းနှင့် ရေချမ်းအိုးများ တည်ကြခြင်း၊တချို့လူကြီးမိဘများတို့သည် မိမိတို့သားသမီးများအားရွှေရည်၊ငွေရည်၊တရော်ကင်မွန်းရည်များဖြင့် ခေါင်းဆေးမင်္ဂလာဆံရေလျှော်ပေးခြင်းများ ပြုလုပ်ပေးပြီး အန္တရာယ်အပေါင်းကင်းဝေးပြီးကျန်းမာချမ်းသာ ရွှင်လန်းကြစေရန် ဆုတောင်းမေတ္တာပို့ပေးခြင်းများပြုလုပ်ကြပေသည်။
ဤသို့ထူးမြတ်သော နှစ်ဆန်း(၁)ရက်နေ့တွင်ကံ့ကော်တောဘုရားပွဲပြုလုပ်ရန်အတွက် သင်္ကြန်အတက်နောက်ဆုံးရက်တွင်လူအပေါင်းတို့သည် မခေါ်မဖိတ်ပဲလျက်နှင့် မိမိတို့စိတ်ဆန္ဒအလျောက်မြို့ရောတောပါ ရွာပေါင်းများစွာတို့မှ လူကြီးလူငယ်၊ ယောက်ျားမိန်းမ၊ကလေးလူငယ်ပါမကျန်၊အပျိုလူပျိုများ အားလုံး စုပေါင်းပြီလျင်သီဆိုကခုန်တီးမှုတ်၍ ဆီမီးပန်းနံ့သာ အမျိုးမျိုးဖြင့်လည်းကောင်း၊ရေချမ်းအိုးများ ကိုယ်စီရွက်လာကာ လာရောက်ရေသပ္ပါယ် ကန့်တော့ကြသည်မှာပွဲတော်တစ်မျှ စည်ကားလှပေသည်။
ဤ ကံ့ကော်တောဘုရားပွဲတော်ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် ဂုံချိန်ရွာမှ ဘုရားဂေါပက အ ဖွဲ့ဝင်ဥပသကာလူကြီးများမှာ ကြာသပတေးနေ့တိုင်း ငါးခရီးဝေးကွာသောကျောက်ဖြူမြို့ပေါ်သို့ အပါတ်စဉ် မှန်မှန်တက်ရောက် အလှူခံခဲ့ကြပေသည်။
အမျိုးသမီးကြီးများအဖွဲ့ကလည်း ပွဲတော်ရက်မတိုင်မီ တစ်လခန့် အလိုတပေါင်းလမှပင် မြို့ပေါ်သို့ သွားရောက်ပြီး အိမ်တိုင်းစေ့ဝင်ကာ ဆန်နှင့်အလှူငွေများကို စေတနာပေါက် တတ်အားသမျှ ပါဝင်လှူဒါန်းကြပါရန်ပြောဆိုအလှူခံယူကြပေသည်။
၎င်းရသော အလှူငွေများဖြင့်ပွဲတော်လာပရိသတ်များအား စတုဒီသာ နေ့လုံးပေါက်ထမင်းကျွေးမွေးနိုင်ရေးအတွက် လိုအပ်သော ငါးပိငါးခြောက်မှအစ ပစ္စည်းများကိုပြည့်စုံစွာ ဝယ်ယူသွားကြပေသည်။
ကျောက်ဖြူမြို့နယ်တစ်ခုလုံးနှင့်အရပ်ရပ်မှ အလှူရှင်များကလည်းဤ ကံ့ကော်တော ဘုရားပွဲတော်အတွက်စေတနာထက်သန်စွာ ဖြင့် ပါဝင်လှူဒါန်းကြပေသည်။
ဤသို့ဖြင့်တန်ခိုးတော်အပေါင်းနှင့်ပြည့်စုံတော်မူသော ကံ့ကော်တောပေါ်တော်မူဘုရားပွဲတော်သည် နံနက်(၄)နာရီ အာရုံဆွမ်းတော်ကပ်လှူချိန်ကပင်စတင်ကျင်းပခဲ့ရာ ညနေ(၄)နာရီအထိ တစ်နေ့တာမျှ ပြုလုပ်သောဘုရားပွဲတော်ဖြစ်ပေသည်။
ဤသို့တစ်နေ့တစ်ရက်တည်းပြုလုပ်သောဘုရားပွဲတော်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်း တစ်ခြားဘုရားပွဲတော်များကဲ့သို့အငြိမ့်၊ဇာတ်ပွဲများ လုံး၀မပါရှိပေ။
သို့သော်နံနက်ပိုင်းဆွမ်းပို့ချိန်တွင်မူ ရွာပေါင်းများစွာတို့မှ မိမိရပ်ရွာဓလေ့ထုံးစံအလိုက် အမျိုးမျိုးသော ကခုန်သီဆို တီးမှုတ်ခြင်းတို့ဖြင့်လှူဒါန်းဖွယ်ရာများနှင့် ဆွမ်းအိုးများကိုယ်စီရွက်၍ ဘုရားသိမ်တော်အားသုံးခေါက်ပတ်၍ တချို့ရွာများမှ ငါးခေါက်လှည့်ပတ်၍လည်းကောင်း ၊တချို့သောရွာများမှ ခုနှစ်ခေါက်လှည့်ပတ်၍ လည်းကောင်း ဘုရားသိမ်တော်အားလှည့်ပတ်ဦးခိုက် ပူဇော်သက္ကာရပြုကာ ကန်တော့ပွဲကျင်းပနေကြသည့်သိမ်ပတ်ပွဲမှာ ကြည့်မဝ ရှုမဆုံးအောင် အလွန်ပျော်ရွှင်ကြည်နူးဖွယ်ရာအတိဖြစ်ကြရပေ၏။
ပွဲတော်နေ့လယ်ပိုင်းအချိန်တွင်ကား ရခိုင်လူမျိုးတို့၏ဘုရားပွဲတော်တိုင်းတွင် ပါရစမြဲဖြစ်သော ရိုးရာပွဲတစ်ပွဲဖြစ်သည့်ကျင်ကိုင်ပွဲမှာလည်း နှစ်စဉ်ပါဝင်ပြုလုပ်ခဲ့ပေသည်။
ကျင်ကိုင်ပွဲ တွင်ပထမရရှိသောသူသည် ရွှေမောင်း(ရွှေခွက်)၊ ဒုတိယရရှိသောသူသည်ငွေမောင်း(ငွေခွက်)ရရှိကြပေသည်။
ရွှေမောင်းငွေမောင်းဆွဲချိတ်ပြီးအိမ်အပြန်လှလိုကြသော ကျင်သန် (ကျင်လုံးသူ)များမှာတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးအကြိတ်အနယ် ဗိုလ်လုကြ၏။
ဤပွဲတော်မှာ အထူးစည်ကားခြင်းရှိပေတော့သည်။
ထို့ပြင် နေ့လုံးပေါက်ကျွေးမွေးနေသော စတုဒီသာမဏ္ဍပ်ကြီး၌လည်း နာမည်ကျော်ပြိန်းဟင်း (ပိန်းဟင်းချက်)အား တိုးခွေ့တောင်းယူစားသောက်ကြခြင်းဖြင့် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ တစ်မျိုးဖြစ်ပေသည်။
ဤသို့ဖြင့်ကံ့ကော်ရှင်ရုပ်ပွားတော်မြတ်နှစ်ဆူ၏ တန်ခိုးတော်များမှာအံ့ဩ၍မကုန်နိုင်လောက်အောင် များပြားလှခြင်းတို့ကြောင့် မိဘ ဘိုးဘေးဘီဘင်အစဉ်အဆက်ဆက်ကပင် ယုံကြည်မြတ်နိုးခြင်းဖြင့် ကြည်ညိုစွာကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်မှာ ယခုထက်တိုင်ပင်ဖြစ်ပါတော့သည်။
ထို့ကြောင့်လည်းကံ့ကော်တောဘုရားခေါ် ရှေးဟောင်းရုပ်ပွားတော်နှစ်ဆူ၏အံ့ဖွယ်ရာ တန်ခိုးသတင်းများအား ရပ်နီးရပ်ဝေးရှိကြကုန်သောရဟန်းရှင်လူသူတော်စဉ်များအားလုံး သိရှိကုသိုလ်ပွားများနိုင်ကြစေရန် ရေးသားဖော်ထုတ်လိုက်ရသည်။
ရွှေဖြူခင်မြလတ် (အရီးဒေါ်မြလတ်) ၏ ကျောက်ဖြူမြို့ ကံကော်တောဘုရား သမိုင်း။
အခြားကြည့်ရန် ကောတုန်တရစ်တိုင်းပြည် ကိုးကား Category:ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ စေတီပုထိုးများ။
ရခိုင်ပြည်နယ်၊ ကျောက်ဖြူမြို့မှ သုံးမိုင်ခန့် အကွာအဝေးတွင် တည်ရှိသည်။
ကျောက်တစ်လုံးဘုရားကို မြောက်ဦးခေတ် ရခိုင်ဘုရင် မင်းဗာကြီးက စတင် တည်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ကျောက်ဆောင်တစ်ခုလုံးကို လှိုဏ်ပတ်လမ်းများဖြင့် ဂူများထွင်းကာ ဘုရားရုပ်ပွားတော်များကို တည်ထားကိုးကွယ်ထားသည်။
thumb|စစ်တကောင်းမြို့ မြင်ကွင်း စစ်တကောင်းမြို့ သည် ယခုအခါ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၏ ဒုတိယမြို့တော်ဖြစ်ပြီး၊ ပင်လယ်ဆိပ်ကမ်း မြို့ ဖြစ်သည်။
ထိုမြို့၏ အမည်သည် ရခိုင်ဝေါဟာရ ဖြစ်ပြီး၊ စစ်၏အဦးအဖျားဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ရခိုင်ပြည်ကျောက်စာများတွင် တွေ့ရသော ကုလားတွင်း စစ်ချီဟူသည့် ဝေါဟာရမှာ စစ်တကောင်းအပါအဝင် ဘင်္ဂလားဒေသတစ်ခွင်ကို စစ်ချီကြောင်း ဆိုလိုသည်။
ထို့ကြောင်း စစ်တကောင်းမြို့ အမည်သည် ဘင်္ဂလားကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်သော ရခိုင်ဘုရင်များ၏ စစ်ပွဲများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။
ရခိုင်သမိုင်း အထောက်အထားများအရ စစ်တကောင်းမြို့ပါဝင်သော ဘင်္ဂလားဒေသကို ဝေသာလီခေတ် ရခိုင်ဘုရင် မဟာတိုင်းစန္ဒြားမင်းကြီး၏ သားတော် အိမ်ရှေ့မင်း သူရိယစန္ဒြားက သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။
ဝေသာလီ နောက်ဆုံးမင်းဆက် စူဠစန္ဒြားသည် ဘင်္ဂလားကို စစ်ထိုးစဉ်၊ ပညာရှိများ လျှောက်ထားချက်အရ စစ်မထိုးပဲ ရခိုင်ပြည်သို့ ပြန်လာကြောင်း၊ စစ်မတိုက်ကောင်းဟု ပညာရှိတို့ ပြောစကားမှ စစ်တကောင်းဖြစ်လာကြောင်း ဖြင့်လည်း၊ ငမဲရာဇဝင်က ပြဆိုသည်။
စစ်တကောင်းမြို့သည် ဝေသာလီကို ဆက်ခံသော လေးမြို့ခေတ်နှင့် မြောက်ဦးခေတ် တို့တွင် ရခိုင်ဘုရင့်နိုင်ငံ၏ ပိုင်နက် နယ်မြေ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့်လည်း ယခုအခါ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၏ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်နေစေကာမူ မူရင်း ရခိုင်အမည် ဖြစ်သော စစ်တကောင်း အမည်တွင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
မြန်မာဘာသာအတွက် ယူနီကုဒ်စံသတ်မှတ်ချက် အဆင့်ဆင့် ပြောင်းလဲလာပုံ၊ နည်းပညာများတွင် အသုံးချလာနိုင်ပုံနှင့် မြန်မာပြည်တွင် ယူနီကုဒ်စနစ် မြန်မာဖောင့်များ အသုံးပြုရေး လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုများကို ရက်စွဲများဖြင့် ဖော်ပြပေးထားခြင်း ဖြစ်သည် ၁၉၉၅ ခုနှစ် ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် မြန်မာအတွက် ကုဒ်ပွိုင့်ရရှိရန် မိုက်ကယ်အီဗာဆန်က Names of Burmese characters: comment on Unicode Technical Report #1 အား ယူနီကုဒ်ကွန်ဆိုဒီယမ်သို့ စတင်တင်သွင်းသည်။
၁၉၉၇ ခုနှစ် ၁၉၉၇ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၂၂ ရက်တွင် မိုက်ကယ်အီဗာဆန်သည် Proposal for encoding the Burmese script in ISO 10646 အား တင်သွင်းခဲ့သည်။
၁၉၉၈ ခုနှစ် ၁၉၉၈ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၁ ရက်မှ ၂၉ ရက်နေ့အထိ လန်ဒန်မြို့၌ ကျင်းပသည့် ISO/IEC JTC1/SC2/WG2 သို့ မြန်မာစာသုံး ကွန်ပျူတာစနစ်ဖြစ်မြောက်ရေးကော်မတီမှ လေ့လာသူအဖြစ်တက်ရောက်ခွင့်ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၉၈ တွင် မိုက်ကယ်အီဗာဆင်မှပင် ammendment တင်သွင်းခဲ့သည်။
၁၉၉၉ ခုနှစ် ၁၉၉၉ ခုနှစ် မတ်လ၌ ဂျပန်နိုင်ငံ ဖူကူအိုကာမြို့၌ ကျင်းပခဲ့သော ISO/WG2 အစည်းအဝေးကို မြန်မာနိုင်ငံမှ မြန်မာစာသုံး ကွန်ပျူတာစနစ်ဖြစ်မြောက်ရေးကော်မတီမှ တက်ရောက်ခဲ့သည်။
၂၀၀၃ ခုနှစ် ၂၀၀၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၇ ရက်နေ့မှ စ၍ အီလက်ထရောနစ် အမျိုးသားအဆင့်လုပ်ငန်းအဖွဲ့၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် အဖွဲ့ဝင် ၁၇ ဦးပါဝင်သော အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းပြီး လုပ်ငန်းစီမံချက်များချမှတ်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၅ ခုနှစ် ၂၀၀၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ၌ ကျင်းပသည့် စတုတ္ထအကြိမ်မြောက်မြန်မာအိုင်စီတီ ရက်သတ္တပတ်တွင် လင်းနပ်စ် မြန်မာစာ အထောက်အကူပြုစနစ်(စမ်းသပ်အဆင့် ၁)ကို ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
ယင်းတွင် (၁) မြန်မာစာဘာသာပြန်ခြင်း (၂) မြန်မာစာစီစာရိုက်ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း (၃) မြန်မာဘာသာဖြင့် အက္ခရာစဉ်ခြင်း (၄) မြန်မာဘာသာဖြင့် နေ့ရက်နှင့်အချိန်ဆက်တင်များပြုလုပ်ခြင်း (၅) မြန်မာဘာသာသုံး အင်တာနက် ဘရောက့်ဇာဖြင့် အင်တာနက်ကြည့်ရှုနိုင်ခြင်း(၆) မြန်မာဘာသာဖြင့် အီးမေးလ်အသုံးပြုနိုင်ခြင်း စနစ်တို့ကိုထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။
၂၀၀၅ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၁၂ ရက်နေ့၌ ယူနီကုဒ်သုံးမြန်မာစာလုံးစနစ်(စမ်းသပ်အဆင့်)(မြန်မာဝမ်း)ကို ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
ယင်းဖြင့် စာစီစာရိုက်ပြုလုပ်ခြင်း၊ စာရင်းဇယားများ ရေးဆွဲခြင်း၊ ဝက်ဘ်ပေ့များရေးသားခြင်း၊ မြန်မာဘာသာဖြင့် အီးမေးလ်ပို့ခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၆ ခုနှစ် ၂၀၀၆ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ၌ ယူနီကုဒ်သုံးမြန်မာစာလုံးစနစ်(စမ်းသပ်အဆင့်)(မြန်မာဝမ်း)၏ အားနည်းချက်များအား နှိုင်းယှဉ်ပြနိုင်ရန်နှင့် ISO Meeting 48 မှ လက်ခံနိုင်ရန်အတွက် အဆိုပြုတင်သွင်းသည့်စံ အသစ်ဖြင့် တီထွင်ထားသော ယူနီကုဒ်သုံးမြန်မာစာလုံးစနစ်(စမ်းသပ်အဆင့် ၂)(မြန်မာတူး)ကို ထပ်မံဖြန့်ချိခဲ့သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ် ၂၀၀၇ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၁၄ ရက်နေ့၌ ယူနီကုဒ်သုံး မြန်မာစာလုံးစနစ်(စမ်းသပ်အဆင့် ၂)(မြန်မာတူး)မှ အားနည်းချက်များအား ပြင်ဆင်ပြီး ISO Meeting 48 မှ လက်ခံထားသည့် Unicode Standard 5.1.0 ပါစံအသစ်ဖြင့် ပြန်လည်တီထွင်ထားသော ယူနီကုဒ်သုံးမြန်မာစာလုံးစနစ်(မူ−၁)(မြန်မာသရီး)ကို ထပ်မံဖြန့်ချိခဲ့သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ် ၂၀၁၁ ခုနှစ် နှစ်ဦးပိုင်းမှ အွန်လိုင်းပေါ်ရှိ မြန်မာဝက်ဘ်ဆိုဒ်တချို့သည် စံနှုန်းအတိုင်းအတိအကျလိုက်နာထားသော ယူနီကုဒ်ဖောင့်များကို ပြောင်းလဲသုံးစွဲခဲ့ကြသည်။
ယင်းတို့ထဲမှ ထင်ရှားသည့် ဝက်ဘ်ဆိုဒ်များမှာ Myanmar IT Pro ၊ Myanmar Tutorial တို့ဖြစ်သည်။
၂ဝ၁၁ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၄ ရက်နေ့မှစပြီး မြန်စံ(Smart) စာစီစာရိုက်စနစ် အား ကွန်ပျူတာသုံး မြန်မာစာစနစ် အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းအဖွဲ့မှ အများပြည်သူအသုံးပြုနိုင်ရန် အခမဲ့ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် Apple မှ ထုတ်လုပ်သည့် Mac OS Lion တွင် ယူနီကုဒ်စံနှုန်းကို လိုက်နာထားသည့် Myanmar Sangam MN ဖောင့်ပါဝင်ခဲ့သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၇ ရက်နေ့တွင် မောင်မောင်ဆန်းမှ ရိုက်ကူး၍ သီဟ(Myanmar Tutorials)နှင့် ဟန်ဇော်တို့မှ သက်ဆိုင်ရာများသို့ မေးမြန်းထားသည့် ယူနီကုဒ်ခရီးစဉ် ဟု အမည်ရသော မှတ်တမ်းကားကို www.youtube.com တွင် လွှင့်တင်ခဲ့သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၃ ရက်တွင် Microsoft မှ ထုတ်လုပ်လိုက်သည့် Microsoft Windows 8 Developer Preview တွင် Myanmar Text Regular ဟုအမည်ပေးထားသည့် ယူနီကုဒ်စံနှုန်းအား အတိအကျလိုက်နာထားသည့် ဖောင့်ပါဝင်ခဲ့သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၀ ရက်နေ့တွင် Microsoft Windows 8 နှင့် Mac OS Lion တို့၌ စံသတ်မှတ်ချက်အား အတိအကျလိုက်နာထားသည့် မြန်မာယူနီကုဒ်ဖောင့်များ ပါဝင်လာကြောင်း သတင်းထုတ်ပြန်ချက် ကို ကွန်ပျူတာသုံး မြန်မာစာစနစ် အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းအဖွဲ့က ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။
ယင်းထုတ်ပြန်ချက်ကို ကိုးကား၍ ပြည်တွင်းရှိ စာနယ်ဇင်းများသည် ယင်းသတင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၁၇ ရက်နေ့မှ ၁၉ ရက်နေ့အထိ အမေရိကန်နိုင်ငံ၌ ကျင်းပခဲ့သည့် 35th Internationalization and Unicode Conference သို့ မြန်မာနိုင်ငံမှ ဦးငွေထွန်း တက်ရောက်ခဲ့သည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ် ၂၀၁၃ ခုနှစ် မတ်လ ၂၂ ရက်နေ့၌ Google Inc. မှ ဥက္ကဋ္ဌ Eric Schmidt သည် ရန်ကုန်မြို့လို့ လာရောက်ခဲ့ပြီး ယင်းလာရောက်မှုအပြီး နောက်ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ်အကြာတွင် [www.google.com.mm] ဟူသည့် website လိပ်စာဖြင့် Google ၏ ဝန်ဆောင်မှုများတွင် မြန်မာဘာသာကို စတင်ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ် ၂၀၁၄ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂၅ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပခဲ့သော Google I/O 2014 ပွဲ၌ မိတ်ဆက်ပြသခဲ့သည့် Android 5 (Lollipop) ဗားရှင်းတွင် Noto San Myanmar ဟု အမည်ပေးထားသည့် ယူနီကုဒ်စံနှုန်းကို လိုက်နာထားသော မြန်မာဖောင့်နှင့်အတူ မြန်မာဘာသာကို System Language အနေနှင့် ပါဝင်လာခဲ့သည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် Google Translation အဖွဲ့က Google Translate ဝန်ဆောင်မှုတွင် မြန်မာဘာသာ ပါဝင်လာခြင်းကို "ကူညီပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟူသော စာသားပါဝင်သည့် English Burmese ဘာသာပြန်နမူနာ ဓာတ်ပုံနှင့်အတူ မိတ်ဆက်ကြေညာခဲ့သည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ် ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၃ ရက်နေ့တွင် Facebook Inc. က ယင်း၏ လူမှုကွန်ယက်ဖြစ်သော [www.faceboook.com] တွင် မြန်မာဘာသာကို အများပြည်သူအတွက် စတင်ထည့်သွင်းပေးခဲ့ပြီး မြန်မာဘာသာဖြင့် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၁၄ ရက်နေ့တွင် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော Google Translate App (iOS) နှင့်အတူ မြန်မာဘာသာကို လက်ရေးဖြင့် ရေးသားနိုင်သည့် စနစ်ကို Google Handwriting Keyboard ဝန်ဆောင်မှုတွင် စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး ဒီဇင်ဘာလ ၂ ရက်နေ့၌ Android အတွက် အဆင့်မြှင့်တင်ဖြန့်ချိသော Google Handwriting App တွင် မြန်မာဘာသာကို ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ် ၂၇ ဧပြီ ၂၀၁၆ ရက်တွင် ကွန်ပျူတာသုံး မြန်မာစာစံစနစ်အတွက် အစိုးရက ဦးဆောင်ပေးပါရန် တောင်းဆိုသည့် စာပေးပို့ခြင်းအတွက် change.org ၌ စစ်တမ်းကောက် လက်မှတ်ထိုးယူမှု တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ရာ ပါဝင်လက်မှတ်ထိုး ထောက်ခံသူ ဦးရေ ၈၀၀ ကျော်ရှိခဲ့သည် အဆိုပါစာကို နိုင်ငံတော် အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည့် အားလိပ်မူပြီး ပြည်ထောင်စုသမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော် သမ္မတ ဦးထင်ကျော် အပါဝင်၊ သမ္မတရုံး၊ ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော် နှင့် ဝန်ကြီးဌာန ၄ ခုတို့ထံ ပို့ဆောင်ခဲ့သည် ၁၇ ဇူလိုင် ၂၀၁၆ နေ့တွင် ကွန်ပျူတာသုံးမြန်မာစာစံစနစ်အတွက် အစိုးရက ဦးဆောင်ပေးပါရန် တောင်းဆိုသည့် စာပေးပို့ခြင်းအတွက် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲကို Myanmar Unicode Area (MUA) အဖွဲ့က ပါဝင်ပြီး ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ပီကေကွန်ဒို အောက်ပုဇွန်တောင်လမ်းမကြီး၊ ပုဇွန်တောင်တွင်ရှိသည့် ပန်မြန်မာ ရုံးခန်းတွင် နေ့လယ် ၁ နာရီ၌ ကျင်းပခဲ့သည်။
၂၄ ဇူလိုင်လ ၂၀၁၆ တွင် ကွန်ပျူတာသုံး မြန်မာစာ စံစနစ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲကို တက္ကသိုလ်စိန်ရတုခန်းမ၌ ပညာရေးဝန်ကြီးဌာနက ဦးဆောင် ကျင်းပခဲ့သည်။
ကိုးကား မြန်မာနိုင်ငံကွန်ပျူတာအသင်းချုပ်နှင့်အသင်းများ၏ ၁၀ နှစ်ပြည့် အထိမ်းအမှတ် မဂ္ဂဇင်းတွင် ဖော်ပြပါရှိသည့် ဒေါက်တာမြင့်မြင့်သန်း၏ ကွန်ပျူတာသုံးမြန်မာစာစနစ်အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းဆောင်းပါး။
ကွန်ပျူတာသုံး မြန်မာစာစနစ် အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းအဖွဲ့၏ အင်တာနက်စာမျက်နှာ။
ယူနီကုဒ်ကွန်ဖရင့်၏ အင်တာနက်စာမျက်နှာ ယူနီကုဒ်ကွန်ဆိုဒီယမ်၏ အင်တာနက်စာမျက်နှာ www.youtube.com Google Translate တွင် မြန်မာဘာသာပါဝင်လာကြောင်း ကြေညာထားသော အင်တာနက်စာမျက်နှာ Google Translate App (iOS) စာမျက်နှာ Google Handwriting App (Android) စာမျက်နှာ အစိုးရထံ ယူနီကုဒ် အသုံးပြုရေး တိုက်တွန်းသည့်စာ [15] Category:နည်းပညာ။
သင်္ကြန်လ ရခိုင်ပြိုင်လောင်းပွဲ (ရခိုင်အရေးအသားများဖြစ်၍ မြန်မာလို စီလျော်အောင် ပြင်ပေးစေခြင်သည်။
) ရခိုင်ပြည်တွင် သင်္ကြန်လ၌ ရီလောင်းပွဲကိုလည်းကောင်း၊ ကျင်ပွဲ (ခေါ်) လက်ပန်းလုံးပွဲကိုလည်းကောင်း၊ လှီပြိုင်ပွဲ (ခေါ်) ပြိုင်လောင်းပြိုင်ပွဲကိုလည်းကောင်း ရာသီပွဲများအဖြစ်ကျင်းပလေ့ဟိသည်။
ဤဆောင်းပါး၌ ပြိုင်လောင်းပွဲသဘင် ဆင်ယင်ကျင်းပပုံကို တင်ပြလိုသည်။
ပြိုင်လောင်းပွဲကို သင်္ကြန်လတွင်ကျင်းပကြောင်း စာဆိုဥက္ကာပျံ ရွှန်းလိုက်ရတု၌ "ရက္ခမှန်ဖူး၊ မြောက်ဦးရွှီပြည်သာ၌ များစွာသည် ရွှီလှီပေါင်း သိင်္ဂနဒီ နန်းတောင်ဆီဝယ် ရွှီလှီမင်းဆိပ်ချောင်း၌ တသောင်းသောင်းပျော်စဉ်တွင် တူစုံရှုကြည့်ချင်သည် သင်္ကြန်အခါတည်းလေ" ဟု ရွီးဖွဲ့ထားသည်ကိုတွိရသည်သာမက တန်းခိုးဆရာထွန်းကြီးကလည်း - "လှီပွဲသဘင်၊ ရီထဲတွင်၌၊ ပျော်ရွှင်မြူးထူး၊ မင်းလွင်ကျူးလျှက်၊ တန်ခူးခါမှီ၊ လရာသီဝယ်၊ လောကီဘာသာ၊ ဓမ္မတာဖြင့်၊ နာဝါချင်းယှဉ်၊ လောင်းချင်းပြိုင်လျှက်၊ ငါနိုင်သူယှုံး၊ တပြုံးပြုံးနှင့်၊ ဖက်နှုန်းလှီလှော်၊ ရီအပေါ်၌၊ ရွှင်ကာပျော်မွိ၊ လုပ်ကြံမိအောင်၊ လှီဖွဲ့သံချို၊ ဆိုသူတဖြာ၊ လှော်သူတဝ၊ ကသူအပေါင်း၊ တသောင်းသောင်းနှင့်၊ မောင်းတဟီးဟီး၊ ခတ်တီးမညံ၊ အောင်လံဝီဝီ၊ ပြိုင်လှီပြိုင်လောင်း၊ ရီချောင်းမလပ်၊ ပရိသတ်များ၊ ပွဲကြည့်သားရို့" ဟူ၍ စပ်ဆိုထားခသည်။
ပြိုင်လောင်းပြိုင်ပွဲကို သင်္ကြန် (သို့မဟုတ်) သင်္ကြန်လွန်၍ ကဆုန်ညောင်ရီမသွန်းမှီကာလအတွင်း ကျင်းပရခြင်း၏အကြောင်းမှာ လူထုပွဲလမ်းသဘင်အားဖြင့် လူထုအားလပ်ချိန်ကို ရွီးချယ်ရခြင်းဖြစ်သည်။
လူထုဆိုသည်မှာလည်း တောင်သူလယ်သမားများသာလျှင်ဖြစ်သဖြင့် လယ်သမားအဖို့ တလင်းပွဲစပါးရောင်းပြီးချိန် အားလပ်ချိန်ဖြစ်သည်။
ဤပြိုင်လောင်းပြိုင်ပွဲသည် ဆင်းရဲသားများ၏ပွဲလမ်းသဘင်ဖြစ်ပြီး အများစုပေါင်း၍ အားကြိုးမာန်တက်လုပ်ဆောင်ရသည့် အားကစပ်ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတရပ်လည်းဖြစ်သည်။
စုပေါင်းညီညာ၊ အောင်ကြောင်းဖြာဆိုသည့်ဆောင်ပုဒ်အတိုင်း ညီညွတ်ရေးကိုရှိရှုသော ပွဲလမ်းသဘင်ဖြစ်ပေသည်။
ပြိုင်လောင်းလျာ ပြိုင်လောင်းပြိုင်ပွဲ ကိုကျင်းပနိုင်ရန်အတွက် "ပြိုင်လှီ၊ ပြိုင်လောင်း" ခေါ်သည့် ပြိုင်ပွဲဝင်မည့် လောင်းကောင်းရဟိရေးမှာ ပထမအရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့ လောင်းကောင်းရရေးကို ရှိရှု၍ သစ်ပင်ခွတ်လှဲရန် တရပ်လုံးတရွာလုံး အားပီးပါဝင်လေ့ဟိသည်။
သန်သန်မာဟိသော ယောက်ျားများကဦးဆောင်ပြီး တောသုံးတောင် ကုန်အောင်လားကာ သစ်ကောင်းရှာရသည်။
သစ်ရှှာမထွက်မှီကပင် ဓလေ့အတိုင်း ဗေဒင်ဆရာနှင့် ရွာကျောင်းဆရာတော်ရို့ ဩဝါဒကိုခံယူပြီး ရက်ကောင်းနိသာရွီးချယ်၍ သစ်ခွတ်ရသည်။
လိုက်ပါရသည့်သူများအထဲတွင် ကိုယ်အင်္ဂါချို့တဲ့သော၊ မသန်စွမ်းသူများ မပါဝင်ရ။
အများအားဖြင့် ဆယ့်ခြောက်လံဟိသည့် ပြိုင်လောင်းများကို ပြိုင်ပွဲ၌ အသုံးချလေ့ဟိသဖြင့် အဆမတန် အသက်ကြီးသည့်သစ်ပင်များကို တွိအောင်ရှာရသည်။
သစ်အကြောင်း ကောင်းစွာနားလည်သည့်ဆရာများနှင့်တိုင်ပင်ပြီး အနာအဆာမပါသော သစ်ကိုခွတ်ယူရသည်။
သစ်ပင်ခွတ်ကတည်းက သစ်ပင်လဲပုံကို နိမိတ်ကောင်းယူလေ့ဟိသည်။
သစ်ပင်သည် သစ်ငုတ်နှင့် အနီးကပ်ဆုံးလဲလျှင် လောင်းလှော်၍လားမည့် လောင်းမဖြစ်ဟုယူဆသည်။
သစ်ငုတ်နှင့် ဝီးရာသို့ကျသည့်သစ်ကိုမှ ပိုပြီးနှစ်သက်သည်။
တချို့ရွာများမှ ပြိုင်လောင်းများမှာဆိုလျှင် တောင်တလုံး၊ နှစ်လုံးကိုပင် ကျော်၍လှဲသည်ဟု အဆိုဟိသည်။
ထို့ကြောင့် ပြိုင်လောင်းရှာထွက်ကတည်းက - "သုံးတောင်ကျော်လို့ လဲလတ်တေ ထူးကဲလှရေ ထိုနိမိတ်ကြောင့် မောင်ရို့ပြိုင်လောင်း လှော်ရေခါ လျင်မြန်ရာမှာအတုမဟိ နီလရထားပုံပမာ ယုဇနာတာ လွန်မြောက်အောင် တစ်မုဟုတ်ချင်း ရောက်နိုင်ရေ အမှန်ပြောမည် မြင်းသိန္ဓော တိမ်ညွန့်စားနှင့်နှိုင်းစရာ သုံးလူ့ဆရာ လောင်းသိဒ္ဓတ်က လှေးတော်တင်လို့ ပစ်လွှတ်ရာ မြှားတံပမာ အဟုန်ပြင်း ဂဠုန်မင်းလည်း မတုနိုင် ပြိုင်ဖို့လာရေ လှီတော်သားရို့ ဝီးကယှောင်ယှားပါကတ်လီ ဇာမထီ ဇာနီပြိုင်လောင်း" ဟူ၍ မိမိရို့ပြိုင်လောင်းသည် သစ်ခွတ်ကတည်းက တောင်သုံးလုံးကျော်၍လဲသည့် သစ်လောင်းလျာကို ပြုလုပ်ထားသောလောင်းဖြစ်သဖြင့် နီလရထားကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်ဟု ပြိုင်လောင်းဂုဏ်ပုဒ်ကိုဖော်ကျူးပြီး တဘက်သားမခံချင်အောင် သံကျပ်ကြီးထိုးထားခြင်းဖြစ်သည်။
ပြိုင်လောင်းပုံသဏ္ဌာန် ရခိုင်ပြည်တွင် ရီလမ်းခရီးများလှသဖြင့် လောင်းလှီကိုအသုံများသကဲ့သို့ ရှိရခိုင်ဘုရင်များလက်ထက်က လှီအမျိုးမျိုးဟိခသည်။
ဘားမဲ့၊ သက္ကဒါန်၊ ဂျွတ်၊ ကရဝိတ်၊ ရိတော်စပ်တင်၊ လှော်ကား၊ လွန်းကြင်၊ ပြာဿဒ်၊ ဖောင်လှီ၊ ရွှီလောင်း၊ ရွှီမီးကျောင်း၊ ရွှီကြက်၊ ရွှီကျီ၊ ရွှီစာမရီ စသည်ဖြင့်ဖြစ်သည်။
ယခုအများသုံးလောင်းလှီရို့မှာ "ထွင်းလောင်း၊ စပ်လောင်း" ဟူ၍နှစ်မျိုးဟိသည်။
ယင်းရို့ကို အသုံးချသည့်အတိုင်း ပြိုင်လောင်း၊ စီလောင်း၊ လောင်းကြီးလှီကြီးဟူ၍ အမျိုးမျိုးခေါ်သည်။
ပြိုင်လောင်းမှာ ထွင်းလောင်းမျိုးဖြစ်သည်။
ပြိုင်လောင်းမှာ (၆) လံမှ (၁၆) လံထိ အရှည်ဟိသည်။
ဦး၊ ပဲ့၊ ရီစားဟူ၍ အစိတ်အပိုင်းများကို စနစ်ကျအောင်၊ အချိုးကျအောင် လုပ်ရသည်။
လောင်းထွင်းပြီးသောအခါ မီးပွတ်တိုက်၊ ဆီချောတိုက်၊ မိုဟင်းခေါင်းနှင့်တိုက် အစဟိသည့် တန်းဆာဆင်ခြင်းများပြုလုပ်ရသည်။
(၁၆) လံရှည် ပြိုင်လောင်းမှာ ဦးနှင့်ပဲ့ကို တလံလောက်စီ အရှည်ထားရသည်။
ဦးက သပြီအိုးအပြင် နဂါးရုပ်၊ ကိန္နရာရုပ်၊ နယားရုပ်၊ ဟင်္သာရုပ်၊ ပန်းကနုတ်များကို ထုဆစ်တပ်ဆင်ထားသည်။
ဆီးခြယ်သပ္ပါယ်ထားသည်မှာ ကြည့်၍အလွန်လှသည်။
ပဲ့ဆိုလျှင် "မြာဒင်" ခေါ် တက်မခုံကို ကျီး၊ ကျား၊ ငှက်ရုပ်၊ ကြာပန်းရုပ်များဖြင့် မွမ်းမံထားသည်။
တက်မဆိုလျှင် "မြာတံရှည်" ဟုခေါ်သော တက်မကို အသုံးပြုသည်။
လောင်းဝမ်းမှာဆိုလျှင် လောင်းလှော်သားများထိုင်ရန် "ဒဂုံ" တပ်ပြီး "ပင်းကန် များကို (၂) လံလောက်တွင် (၃) ခုလောက် တပ်ဆင်ထားရသည်။
လောင်းကို လူအများက ထမ်းချထမ်းတင်ပြုလုပ်ရသည်။
အမျိုးသမီးများကျော်မတက်ရန် စည်းကမ်းသတ်မှတ်ထားသည်။
လောင်းလှော်သားများ ဆယ့်သျှစ်ယောက်စီးရသည့် (၆) လံ ပြိုင်းလောင်းမှာဆိုလျှင် နောက်ဆုံးက တက်မကိုတဦး၊ တက်မကိုင်ရှိက ပဲ့ထောင်နှစ်ဦး၊ ရှိတွင် ဦးစီဦးပေါက်ခေါ်သည့် ပန်းဆွဲတဦး၊ ဦးစီးနောက်က "လိုင်ဆစ်တောင်ဖျံ" ခေါ်သည့် ဦးထောင်စီးနှစ်ဦး၊ ကျန်ဆယ့်နှစ်ဦးမှာ တပင်းကန်နှစ်ယောက်တတွဲစီ အလှော်သမား (၆) ဆိုင်းထိုင်ရသည်။
(၁၆) လံ ပြိုင်လောင်မှာဆိုလျှင် လူလေးဆယ်ယောက် တက်စီးရသည်။
လောင်းလှော်သားများမှာ အဝတ်ဆင်တူ၊ ဂေါင်းပေါင်းစွန်ထောင်၊ ရင်စည်း၊ စလွယ်သိုင်း၊ ရင်သိုင်းအမျိုးမျိုး ဝတ်ဆင်ရသည်။
လောင်းလှော်သူများသည် ဦးစီးတက်ချသည်ကိုကြည့်၍ တက်ညီအောင်လိုက်လှော်ရသည်။
ဦးစီးလုပ်သူက တက်လှော်သည်ကို ကြီးကြပ်ရသကဲ့သို့ ပဲ့ကိုင်ကလည်း လောင်းတည့်တည့်လားအောင် တာဝန်ယူရသည်။
ဦးစီးလုပ်သူမှာ အလွန်တော်ဖို့လိုသည်။
ကိုယ့်လောင်းအလားအလာကိုကြည့်ပြီး တက်ချရသည်။
ပြိုင်လောင်းတာအထွက် တက်ကိုရီမြှုပ်ပြီး အရှည်ဆွဲလှော်ခတ်ကာ ပန်းအဝင် တက်ကို သွက်သွက်ယင်ယင်လှော်ရသည်။
တနည်းဆိုလျှင် ပြိုင်လောင်းယင်ဖို့အင်အားမှာ ဦးစီး၏လှုပ်လျှားမှုအပေါ်၌ တည်သည်။
ပြိုင်လောင်းအသျှိန်ယူ၍ တာထွက်လာသည့်အခါ မတိမ်းမစောင်းရန် အရေကြီးသည်။
တာအထွက်တွင် လောင်းဦးစီးလုပ်သူက စောင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင် ပြန်၍တည့်အောင်လုပ်ရသဖြင့် အချိန်ကြာတတ်ပြီး နောက်ကျကျန်ရစ်မည်ကို စိုးရိမ်ရသည်။
ပြိုင်လောင်းလှော်၍ အင်တန်အသျှိန်ရလာသည့်အခါ အပြီးမြန်၍မှန်လာသည့်အခါ တက်မကိုင်လုပ်သူက တက်မကို ရီထဲနစ်ရုံလောက်ရာ ချထားလေ့ဟိသည်။
တော်သည့်ကျွမ်းသည့် တက်မကိုင်များဆိုလျှင် တက်မကိုရီပေါ်ဖော်၍ ယူလာတတ်သည်။
ထို့ကြောင့် "ကိုးစိပ်ကိုးလံ၊ ကိုးပင်းကန် ကျင်သန်တိရာ တက်ပျာစီးလို့ မဟာလောင်းကြီးထွက်လို့လာ ဇမ္ဗူဒီပါ လက်ယာကျွန်းမှာ ထွန်းရေနီလ ပုံပမာ သတင်းကြေညာ နာမည်ကြီး ပြိုင်လောင်းဦးစီး "ဆရာအောင်" သူကရှိဆောင် လမ်းညွှန်ပြလို့ ပြိုင်လောင်းဝမ်းမ ပင်းကန်မှာ ရှိနောက်ဘယ်ညာ နီရာစိအောင် လူစိတက်စိ ထိုင်ပြီးသကာ ဦးစီးဆရာ ချရေတက်နှင့် မပျက်မကွက် ညီညီညာ ရီပန်းဖွားအောင် တက်ကိုစွဲလို့ တဟုန်တည်းနှင့် ထွက်လီခါ ပြိုင်လောင်းပဲ့မှာ "ဆရာထွန်း"က ရပ်စောက်ထလို့ ရှိကိုမျှော် သူ့လက်စွဲတော် ထိုတက်မကို မြာဒင်ထက်က နောင်းနောင်းကိုင် မယိမ်းမယိုင် လှီမစောင်းအောင် ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်း ကိုင်လို့လာ ဇာသူတခါ ပြိုင်ဝံ့ဖို့လဲ အပွဲပွဲ နွှဲလို့လာ ယှုံးရေဆိုစွာ သူရို့မသိ” ဟူ၍ "ကျင်သန်" ခေါ်လူသန်များစီးသော မဟာလောင်းကြီးမှာ နာမည်ကြီးသည့် ဆရာအောင်က လောင်းဦးစီး၊ ပဲ့ကိုင်မှာ နာမည်ကျော်ဆရာထွန်းဖြစ်သည့်အကြောင်း၊ လူစိတက်စိလှော်လာသည့်ဤမဟာလောင်းကြီးကို ဇာသူပြိုင်ဝံ့ပါမည်နည်းဟု သံကျပ်ထိုးထားခြင်းဖြစ်သည်။
လောင်းပြိုင်ပွဲ ကျင်းပပုံ ပြိုင်လောင်းပွဲကို ရပ်ရွာအချင်းချင်း (သို့မဟုတ်) မြို့နယ်ခရိုင်အလိုက် ကျင်းပလေ့ဟိသည်။
ရာသီပွဲအဖြစ်သာမက ဘုရားပွဲ၊ မင်းပွဲစိုးပွဲများနှင့်တွဲဖက်၍လည်း ကျင်းပသည်။
ပြိုင်ပွဲဝင်မည်ဆိုလျှင် မပြိုင်ခင်ကပင် ရွာသျှင်မ၊ ချောင်းသျှင်မများကို လောင်းဦးခိုက်ပြီး အတီးအမှုတ်၊ အဆိုအကများဖြင့် ပ,သပူဇော်လေ့ဟိသည်။
လောင်းပြိုင်ပွဲကို ချောင်းများ၌ ကျင်းပလေ့ဟိပြီး ဖျားရီကမ်းနဖူးပြည့်နီသော လဆန်းစ၊ လဆုတ်စအခါများ၌ ကျင်းပသည်။
လောင်းပြိုင်ပွဲကို ဖြားတလတ်ထောက်တက်သော မိုးထက်သား (၁၀) ချက်တီး၊ (၁၁) ချက်တီးလောက်ကအစပြုပြီး ဖြားကျချိန် ညဇာ (၃-၄) ချက်တီးခန့်လောက်တွင် အဆုံးသတ်သည်။
ပွဲကို (၃) ရက်အထိ ကျင်းပသည်။
နိုင်သူအား နောက်ဆုံးနိမှာ ရွှေလောင်းနှင့် အောင်ဆုအောင်လံကို ချီးမြှင့်သည်။
ရပ်ရွာလူကြီးများကို ဒိုင်လူကြီးများအဖြစ် ရွီးချယ်တင်မြှောက်လေ့ဟိသည်။
အငြင်းမပွားရအောင် အရပ်ရပ်ကပြိုင်လာသည့် လောင်းဦးစီးများစုပေါင်းဆွေးနွေးပြီး စီစဉ်ရသည်။
ဆုံးဖြတ်ရသည်။
ပြိုင်လောင်းပြိုင်ပွဲအတွက် တာအထွက်အစကကပင် အဆုံးပန်းဖူးတိုင်အကွာအဝီးကို သတ်မှတ်ထားရသည်။
ပြိုင်သည့်အခါ ရိုးရာဓလေ့အတိုင်းဆိုလျှင် တာအညီထွက်နိုင်ရန် သံတုံးကို စင်မြင့်က ကြိုးနှင့်ဆွဲပြီး ရီကိုချ၍ အချက်ပီးရသည်။
ယခုအခါ ခေတ်အလျှောက် သေနတ်ပစ်ဖောက်သည်။
ပန်းဖူးအဝင်မှာလည်း အနိုင်အယှုံးကို စက်ဖြတ်ပန်းဆွဲနည်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်လေ့ဟိသည်။
စက်ဖြတ်နည်းမှာ လောင်းဦးကဓားကိုစိုက်ထားလျှက် ပန်းဖူးက တားထားသည့်ကြိုးကို အလိုအလျောက်ဖြတ်လားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ပန်းဖူးမှာညွတ်ကျလာသည်။
ပန်းဆွဲမှာ ဝါးလုံးကိုဖောက်ပြီး ကြိမ်နွယ်တခုခုထိုးသွင်းထားသည်။
ယင်းကို ဦးစီးပန်းဆွဲအစ လောင်းသမားရို့အထိ ဆွဲယူရသည်။
ဤသို့ ပန်းဖူးကိုစီစဉ်ထားပြီး အနိုင်အယှုံးဆုံးဖြတ်သည်။
ပြိုင်လောင်းသံကျပ်ကြီး ပြိုင်လောင်းနိမှာ ချောင်းကမ်းပါးတဘက်တချက်တွင် ရပ်ရွာအလိုက် မဏ္ဍပ်များထိုးပြီး ဧည့်ခံကျွေးမွီးသည်။
ကမ်းထောင်းအပြည့် ပရိသတ် စည်ကားလှသည်။
မိမိရို့ရပ်ရွာ၌ ရှိသမျှလောင်းလှီများနှင့် ချောင်းရိုးတလျှောက် ပြည့်ကျပ်နီအောင် ပွဲကြည့်ပရိသတ် များပြားလှသည်။
တချို့မှာ နပျိုးပင်များကိုဖောင်လုပ်၍ ကြည့်တတ်သည်။
လောင်းပြိုင်ပွဲမစမှီ ကိုယ့်ရွာကိုယ့်လောင်းဂုဏ်ပုဒ်ကိုဖော်ထုတ်၍ သံကျပ်ကြီးများ ထိုးလေ့ဟိသည်။
အိုးစည်ဗုံမောင်းတီးမှုတ်ပြီး သံကျပ်ကြီးများထိုးသည်မှာ အလွန်သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသည်။
သံကျပ်ကြီးများကို "ပြိုင်လောင်း သံကျပ်ကြီးများ" ဟု ခေါ်တွင်လာလတ်သည်။
ပြိုင်လောင်းပွဲများမှာ သံကျပ်ကြီးများပေါ်ပေါက်လာသည့် အောက်ခြီရီသောက်မြစ်များဖြစ်သည်ဟု ယူဆရသည်။
ပြိုင်လောင်းမပြိုင်မှီ "လှီစိုင်း" လည်းပြုသည်။
မြင်းစိုင်းသည့်သဘော ကမ်းထောင်းတလျှောက် သံကျပ်ကြီးများထိုးကာ အသာအညင် လူးလာခေါက်ပြန် ကခုန်တီးမှုတ် လှော်ခတ်လားကတ်သည်မှာ ပျော်စရာပကတိဖြစ်သည်။
နားထောင်၍ စိတ်ကြွစီသည်။
လောင်းသမားအချင်းချင်း မိမိဂုဏ်ပုဒ်ဖော်၍ သံကျပ်ထိုးသည်များကို အနည်းငယ်ဖော်ပြပြီးဖြစ်သည်။
သံကျပ်ကို ပြိုင်လောင်းသမားအချင်းချင်း ထိုးသည်သာမဟုတ်၊ ပွဲကြည့်ပရိသတ်ကိုပါ စောင်းချိတ်ထိုးလေ့ဟိသည်။
ဂေါင်းပေါင်းထီထီး ဘကြီးလေ ကျန်းခန့်သာ မာပါယင့်လား မိတ္တာဟိလို့ မီးစွာရာ စိတ်ဆိုးမာန်ပါ မဟိပါကဲ့။
နှခွမ်းဗက်လန် ကန်တော်ကြီးနှင့် ပြိုင်လောင်းကြည့်ဖို့ လာလတ်တေ မောင်ရို့လှော်မည် အားမငယ်ကဲ့။
ပြိုင်လောင်းလှော်လို့ လက်မောင်းနာ တချက်ဖျစ်ပါ အိုမမရို့။
မက္ကလာကို ဂေါင်းမှာဆောင်း ကမ်းထောင်းထက်က အရီးလေ သမက်လောင်းချေ နိုင်စီကြောင်းကို ဆုမွန်တောင်းဖို့ ကောင်းပါရေ။