kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
တလှေပွာလူမျိုးများသည် ပကူးကရင်လူမျိုးများကဲ့သို့ပင် ကျေးရွာအတည်တကျမရှိဘဲ တောင်ယာခုတ်ရင်း တစ်နှစ်တစ်ကြိမ် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်ကြသည့် လူမျိုးများပင်ဖြစ်သည်။
ပလေကီး (ပလေချီး) ကရင်လူမျိုးသည် ဘွဲကရင်မျိုးကွဲတွင် ပါဝင်သော လူမျိုးတစ်မျိုးဖြစ်သည်။
ပလေကီး ကရင်အမျိုးသားများသည် ခဲဖြူတိုက်ပလေချောင်း (ပသီချောင်း) ဖျားခံရာအရပ်ရှိ ပလချီး၊ ကျွဲဖြူတောင်၊ တောပြာကလေး၊ ငွေတောင်ကြီး၊ ငွေတောင်ကလေးရွာများတွင် နေထိုင်ကြသည်။
၎င်းတို့နေထိုင်ရာ ဒေသကို အစွဲပြု၍ ပလေချီးလူမျိုးဟု ခေါ်တွင်လေသည်။
ပလေချီးကရင်လူမျိုးမှာ ဘွဲကရင်မျိုးကွဲအုပ်စုတွင် ပါဝင်သော်လည်း ယင်းတို့၏စကားနှင့် အသံနေ အသံထားများမှာ ဘွဲကရင်တို့နှင့် အနည်းငယ်ကွာခြားသည်။
ပလေချီးအမည်ခံ ဘွဲကရင်အမျိုးသားတို့၏ စကားသည် အက်စ်(S)အသံ၊ သွား၌ဖြစ်သော အသံ(ဒန္တဌာန်)များ ပါရှိသည်ကို တွေ့ရှိရပေသည်။
ဘွဲကရင်(အင်္ဂလိပ်:Bwe Karen) အမျိုးသားများသည် သံတောင်မြို့နယ်တောင်ပေါ်ဒေသ တစ်လျောက်တွင် အများအပြား နေထိုင်ကြသည်။
ဘွဲ နှင့် ပကူးတို့ နေထိုင်ရာဒေသများကို သောက်ရေခတ်ချောင်းက ခြားနားထားသည်။
ဘွဲ နှင့် ပကူးအမျိုးသားတို့သည် တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး အိမ်ထောင်ဖက်ခြင်း မပြုလုပ်ကြပေ။
ဘွဲကရင် အမျိုးသားများသည် "ဆီဒိုပလို"သင်တိုင်းရှည်၊ ဘောင်းဘီနှင့် ခေါင်းပေါင်းများကို ဝတ်ဆင်၍ အမျိုးသမီးများသည် "ဆေးလား" ခေါ် ခါးပြတ်သင်တိုင်းတို၊ ဂျပ်ခုတ်ကရင်ထဘီ ကန့်လန့်စင်း၊ ခေါင်းစည်းပဝါ၊ လည်ဆွဲ လက်ကောက်နှင့် နားတောင်းများကို ဝတ်ဆင်ကြသည်။
အော်ပွဲများတွင် ဆုံတွေ့၍ ချစ်ကျွမ်းတစ်ဝင် ဖြစ်သွားလျှင် လူပျိုသည် အပျိုအိမ်သို့ လိုက်၍ လည်သည်။
မိမိလိုချင်သော ကတိကို တောင်းသည်။
ပျိုမေ၏ အဖြေကို စောင့်ရသည်။
ချစ်ရေးဆိုရာတွင် စကားထာဝှက်၍ ပျိုမေတို့ စိတ်ယိမ်းယိုင်လာအောင် ပြောရသည်။
မိုးပွလူမျိုးသည် ပိုးကရင် အုပ်စုဝင် လူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
မိုးပွလူမျိုးတို့မှာ တောင်ငူခရိုင်၊ မော်ချီးကားလမ်း မိုင်တိုင်(၂၀)အနီး သံတောင်မြို့နယ်၊ မဲဖြူတိုက်၊ ဥသျှစ်ကုန်းနှင့် စည်ပင်ကြီးကျေးရွာတွင် နေထိုင်ကြသည်။
စကားသံနှင့် အခေါ်အဝေါ်များမှ အပ လူမှုရေးဆိုင်ရာ ရိုးရာဓလေ့များမှာ မွန်ကရင်၊ ပိုးကရင်များနှင့် များစွာကွာခြားနေကြောင်း တွေ့ရပေသည်။
မိုးပွတို့၏ စကားမှာ ပိုးကရင်များနှင့် များစွာတူညီသည်။
ယင်းလူမျိုးတို့၏ ပုံပြင်ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ပါးစပ်ရာဇဝင်များတွင် မိုးပွများသည် တစ်ချိန်က ဒုံရင်းနှင့် သထုံခရိုင်များတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး လူနေကျပ်တည်းသဖြင့် မူလလာလမ်းအတိုင်း တောင်ငူဘက်သို့ ဆုတ်ခွာခဲ့ရကြောင်း ပါရှိလေသည်။
ဘွဲမျိုးကွဲတို့၏ ပါးစပ်ရာဇဝင်အရ မိုးပွတို့မှာ ဖမ်းဆီးရမိသော ဘောဂလိဘက်မှ ပကူးကရင် သုံ့ပန်းများဖြစ်ပြီး ယင်းတို့ကို သံတောင်၊ တောင်ခြေအရပ်တွင် အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ရွာတည်ပေးကာ နေထိုင်စေခဲ့ကြောင်းဖြင့် အဆိုရှိသည်။
လောက်ကိုင်ခရိုင် ( ၊ ) သည် ရှမ်းပြည်နယ်ရှိ ကိုးကန့်ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၏ ခရိုင် ဖြစ်သည်။
ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အမြင့် ၃၂၅၁ ပေ (၉၉၁ မီတာ) တွင် တည်ရှိသည်။
လောက်ကိုင်ခရိုင်တွင်းရှိ လူဦးရေမှာ ၂၀၁၄ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ၁၅၄,၇၄၈ ယောက် ဖြစ်သည်။
မြို့နယ်နှင့်မြို့များ thumb|လောက်ကိုင်ခရိုင်မြို့နယ်များ လောက်ကိုင်ခရိုင်တွင် ပါဝင်သည့် မြို့နယ်များနှင့် မြို့များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
လောက်ကိုင်မြို့နယ် လောက်ကိုင်မြို့ ချင်းရွှေဟော်မြို့ ကုန်းကြမ်းမြို့နယ် ကုန်းကြမ်းမြို့ မော်ထိုက်မြို့ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်ပိုင်း) ခရိုင်များ။
ဟိုပန်ခရိုင် ( ၊ ) သည် ရှမ်းပြည်နယ်၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်းရှိ ခရိုင် ၂ ခုအနက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အမြင့် ၁၅၈၁ ပေ (၄၈၂ မီတာ) တွင် တည်ရှိသည်။
ဟိုပန်ခရိုင်တွင်းရှိ လူဦးရေမှာ ၂၀၁၄ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ၃၂၆,၈၄၅ ယောက် ဖြစ်သည်။
မြို့နယ်နှင့်မြို့များ ဟိုပန်ခရိုင်တွင် ပါဝင်သည့် မြို့နယ်များနှင့် မြို့များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
ဟိုပန်မြို့နယ် ဟိုပန်မြို့ နမ့်တစ်မြို့ ပန်လုံမြို့ ပန်ဆန်းမြို့နယ် ပန်ဆန်းမြို့ မန်ကန်မြို့ နားဖန်းမြို့နယ် နားဖန်းမြို့ ပန်ဝိုင်မြို့နယ် ပန်ဝိုင်မြို့ မိုင်းမောမြို့နယ် မိုင်းမောမြို့ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်ပိုင်း) ခရိုင်များ။
မက်မန်းခရိုင် ( ၊ ) သည် ရှမ်းပြည်နယ်၊ ဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရတိုင်းရှိ ခရိုင် ၂ ခုအနက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အမြင့် ၄၁၉၆ ပေ (၁၂၇၉ မီတာ) တွင် တည်ရှိသည်။
မက်မန်းခရိုင်တွင် မက်မန်းမြို့နယ်၊ ပန်ဆန်းမြို့နယ်နှင့် နားဖန်းမြို့နယ်တို့ ပါဝင်သည်။
မက်မန်းခရိုင်တွင်းရှိ လူဦးရေမှာ ၂၀၁၄ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ၂၁၅,၆၄၈ ယောက် ဖြစ်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ရှမ်းပြည်နယ် (မြောက်ပိုင်း) ခရိုင်များ။
thumb|မြန်မာ-တရုတ် နယ်စပ်၊ ရန်လုံကျိုင်းဂိတ်၊ လောက်ကိုင်မြို့နယ် လောက်ကိုင်မြို့နယ် သည် ရှမ်းပြည်နယ်၊ ကိုးကန့်ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသရှိ မြို့နယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
မြို့နယ်ရုံးစိုက်ရာမြို့မှာ လောက်ကိုင်မြို့ ဖြစ်သည်။
ပထဝီဝင် လောက်ကိုင်မြို့နယ်သည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အမြင့် ၃၁၀၀ ပေ (၉၄၀ မီတာ) တွင် တည်ရှိသည်။
အကျယ်အဝန်းမှာ ၃၁၆.၉၆ စတုရန်းမိုင် (၈၂၀.၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ) ရှိသည်။
လောက်ကိုင်မြို့နယ်၏ မြောက်ဘက်တွင် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံနှင့် ကုန်းကြမ်းမြို့နယ်၊ အရှေ့ဘက်တွင် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၊ တောင်ဘက်တွင် ကွမ်းလုံမြို့နယ်၊ အနောက်ဘက်တွင် ကွတ်ခိုင်မြို့နယ်တို့က အသီးသီး ဝန်းရံလျက်ရှိသည်။
ဒူလင်းလူမျိုးတို့သည် ဂျိန်ဖော့လူမျိုးတို့နှင့် အမျိုးတူအနွယ်တူပင် ဖြစ်သည်။
တိဗက်-ဗမာအုပ်စုဝင် ကချင်စုခွဲတွင် ပါဝင်သည်။
ယင်းတို့နေထိုင်ရာဒေသမှာ မေခနှင့် မေလိခမြစ်နှစ်သွယ်ဆုံရာ တြိဂံနယ်၏ မြောက်ဘက်စွန်းတွင် ဖြစ်သည်။
ဒူးလင်းအမျိုးသမီး မေလိခမြစ်လက်တက်ဖြစ်သော ရှမ်းခ (ခေါ်) နမ့်တဆန်မြစ်ဝှမ်း တစ်လျှောက်၎င်း၊ မလိခမြစ်ဝဲဘက်ကမ်းမှ ကုန်းထူစခန်းသို့ တိုင်အောင်၎င်း ဒူးလင်းရွာကလေးများ အနှံ့အပြား တည်ရှိလေသည်။
ရွာဟုဆိုရသော်ငြားလည်း တချို့ရွာကလေးများ၌ အိမ်ခြေပေါင်း သုံးအိမ်၊ လေးအိမ်မျှသာ ရှိသည်။
များသောအားဖြင့် ၁၀ အိမ်ခန့်မျှသာရှိသော ရွာကလေးများဖြစ်သည်။
ဒူးလင်းလူမျိုးတို့၏ အသွင်အပြင်၊ ဝတ်စားပုံ၊ အိမ်ဆောက်ပုံ၊ ဓလေ့ထုံးစံ စသည်တို့သည် ကချင်လူမျိုးတို့ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ယင်းတို့ကို ခခူးဂျိန်ဖော့၊ သို့မဟုတ် မြစ်ဖျားဒေသနေ ဂျိန်ဖော့၊ အညာသားကချင်များဟု ခေါ်တွင်ကြသည်။
ဂျိန်ဖော့စကားကိုသာ ပြောဆိုကြသည်။
သို့သော် အောက်ပိုင်းရှိ မြစ်ကြီးနား ဂျိန်ဖော့တို့နှင့် လေယူလေသိမ်း မတူ။
စကားဝဲသည်။
ဒူးလင်းလူမျိုးတို့၏ ဝတ်ပုံ၊ ဆင်ယင်ပုံသည်လည်း ကချင်လူမျိုးတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံနှင့် အတန်ငယ်တူသည်။
ရှေးအခါက ဒူးလင်းတို့သည် ပန်းပဲလုပ်ငန်းနှင့် နာမည်ကျော်သည်။
ရှမ်းခမြစ်ဖျား၏ တောင်ခြေတွင် သံရိုင်းထွက်သည်။
ဒူးလင်းတို့သည် ထိုသံရိုင်းကို ကျို၍ ကျောက်တူနှင့် ထုကာ ဓားလုပ်လေ့ရှိသည်။
ထိုဓားများသည် ရှေးအခါက အတော်နာမည်ကြီးခဲ့သည်။
ဒူးလင်းလူမျိုးတချို့မှာ ခရစ်ယာန် အယူဝါဒ သက်ဝင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
နတ်ကိုးကွယ်မှုလည်း ရှိသည်။
ဒူးလင်းလူမျိုးတို့သည် အသုဘကို အခမ်းအနားပွဲပေး၍ သင်္ဂြိုဟ်လေ့ရှိသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ ရပ်ဝေးမှ ဆွေးမျိုးမိတ်သင်္ဂဟများကို စောင့်၍ လူစုံမှ ပွဲပေးကြလေရာ အသုဘကို နှစ်လ၊ သုံးလကြာထားပြီးမှ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်း ပြုကြလေသည်။
မောင်ပုဆိုးကြမ်း ရေး တိုင်းရင်းသား လူမျိုးများ အဘိဓာန်စာအုပ်မှ ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံလူမျိုးများ Category:ကချင်လူမျိုးစု။
ယောလူမျိုး (ဆော)များသည် ပြည်ထောင်စု သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုထားသည့် လူမျိုး (၁၃၅) မျိုးထဲတွင် ပါဝင်သည်။
ယောလူမျိုးများသည် တိဗက်-ဗမာအုပ်စုရှိ လိုလို-ဗမာအုပ်စုတွင်ပါဝင်ကြသော ဗမာလူမျိုး၏အုပ်စုခွဲတစ်ခု ဟု ဘာသာဗေဒပညာရှင်များကသတ်မှတ်ထားသည်။
ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် ရိုးရာနတ် ကိုးကွယ်ကြသည်။
နေထိုင်သည့် နေရာ ယောလူမျိုးများသည် ဂန့်ဂေါခရိုင်ရှိ ဂန့်ဂေါ၊ ထီးလင်း၊ ဆော မြို့နယ်များတွင် နေထိုင်ကြသည်။
https://joshuaproject.net/people_groups/18998/BMပခုက္ကူခရိုင်၌ ယောလူဦးရေ ၂၀၀၀၀ ကျော်ရှိပြီး ၅၀၀၀ ခန့်မှာ ပခုက္ကူမြို့ပေါ်တွင်နေထိုင်ကြသည်။
သမိုင်း ယောလူမျိုးများအဆို ရှေးအခါက ယောနကတိုင်းဟူသော အမည်ဖြင့် မဇ္ဈိမဒေသ မဂဓတိုင်း၊ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ကြီးရှင် ဘုရင် နဂဒါသမင်း၏သားတော် ဇလာမိက မင်းသားအမှူးပြုသော သကျသာကီဝင် အဆက်အနွယ်တို့ အစပြု၍ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်ဟု ယောလူမျိုးများမှ ဆိုကြသည်။
ဗမာအနွယ် ယောစကားမှ ဗမာဘာသာစကားနှင့် တူပြီး အသံထွက်နှင့် လေယူလေသိမ်း ကွဲပြားခြင်း ဖြစ်သည်။
ယောလူမျိုးများသည် ဗမာလူမျိုးအနွယ်ဝင်များ ဖြစ်သည်။
အစိုးရမှ ဗမာတိုင်းရင်းသားဟု သတ်မှတ် ထားသည်။
ယဉ်ကျေးမှု စကား ယောစကားမှ ဗမာဘာသာစကားနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး အသံထွက်နှင့် လေယူလေသိမ်း ကွဲပြားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝတ်စားဆင်ယင်မှု ယောက်ျားများသည် ဗမာလူမျိုးမျာနှင့် တူသော ဝတ်စားဆင်ယင်မှု ရှိပြီး တိုက်ပုံအင်္ကျီနှင့် ပုဆိုး (လုံချည်) ကိုပင် ဝတ်ဆင်ကြသည်။
မိန်းမများသည် ထို့နည်၎င်း ဗမာလူမျိုးနှင့် တူသော ဝတ်စားဆင်ယင်မှု ရှိပြီး ရင်ဖုံးနှင့် လုံချည် ကိုပင် ဝတ်ဆင်ကြ‌သည်။
ယောလူမျိုးတို၏ယဉ်ကျေးမှု ယခုခေတ်အခါများတွင် ယောနယ်၌ အမျိုးသမီးတိုင်း ချည်ငင်၊ မဲဆိုး၊ ရက်ကန်းရက် အတတ်ပညာများကို တတ်မြောက်ကြရသည်။
ထိုအတတ်များကို မတတ်ကျွမ်းပါက အိမ်တွင်းမှုပညာများကို မတတ်သော မိန်းမဖျင်းဟူ၍ အထင်သေးကြသည်။
ယောနယ်၏ ပင်နီချော နှင့် ယောထဘီ လုပ်ငန်းသည် ရှေးကတည်းကပင် ထင်ရှားကျော်စောခဲ့လေသည်။
ယောမြေဒေသတွင် ဆေးဝါးကုသမှုနှင့် ပတ်သက်၍ နာမည်ကျော်ကြားနေသော အကြောင်းတစ်ရပ်ရှိပေသည်။
၎င်းမှာ ယောနယ်၌ စုန်းကဝေ ပြုစားတတ်သူများရှိသည်။
ထိုပယောဂကို ကျွမ်းကျင်နိုင်နင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှိသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ယောနယ်မှ ပယောဂဆေးများတွင် အစွမ်းထက်သော ဆေးများပါဝင်ပေသည်။
မောင်ပုဆိုးကြမ်း ရေး တိုင်းရင်းသား လူမျိုးများ အဘိဓာန်စာအုပ်မှ ၎င်းတို့အနက် မျက်ကွင်းဆေး၊ မျက်စိကန်းဆေးနှင့် နှုတ်ခမ်းမွှေးဆေးတို့မှာ ပြုစားသူ စုန်းကဝေများကို အထူးထိရောက်အောင် ဆုံးမနိုင်သော ဆေးများဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
ယခုအခါ ထိုဆေးမျိုးလက်ကိုင်ရှိသော ဆေးဆရာများ အလွန်ရှားပါးလုနီးပါးဖြစ်နေသော်လည်း တချို့ကျေးရွာတွင် လက်ရှိ စုန်းအတတ်ပညာဖြင့် တစ်ဖက် မိသားစုစီးပွားရေးအဆင်မပြေမှုဖြစ်အောင် လုပ်နေကြသေးသည် .(ဉပမာ- သူများအောင်မြင်မှုကို မနာလိုခြင်းဖြင့် စုန်းအတတ်ပညာနဲ့ အဆင်မပြေအောင် လုပ်ထားခြင်း)စသည်တို့ဖြစ်သည်. ဒါပေမယ့်တချို့နေရာများတွင် ယင်းပညာရပ်မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သလောက် ရှိနေလေပြီ။
မောင်ပုဆိုးကြမ်း ရေး တိုင်းရင်းသား လူမျိုးများ အဘိဓာန်စာအုပ်မှ ဘာသာရေး ယောလူမျိုးတို့သည် ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ရှေးရိုးစဉ်လာမပျက် နတ်များကိုလည်း ကိုးကွယ်ကြပါသေးသည်။
ရွာတိုင်းတွင် ရွာအနီး သစ်ပင်ကြီးများအောက်၌ နတ်ကွန်းတစ်ခု ဆောက်လုပ်ထားကြသည်။
အခြားဖတ်ရှုရန် ယောနယ် ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံလူမျိုးများ Category:ဗမာလူမျိုးစု။
thumbnail ကမ္ဘာ၏ တည်နေရာဒေသ သတ်မှတ်မှု လွယ်ကူရန် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းမှ တောင်ဝင်ရိုးစွန်းသို့ ဒေါင်လိုက်မျဉ်းများ မှန်းဆခွဲဝေရာ၌ အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၊ လန်ဒန်မြို့အနီး ဂရင်းနစ် အရပ်ဒေသနှင့် အတည့်ဖြတ်မျဉ်းကို သုံညဒီဂရီ အမှတ်ထား၍ အရှေ့အနောက် အသီးသီးသို့ တိုး၍ ရေတွက်လေသည်။
ထိုဒေသ၏ အချိန်ကို ကမ္ဘာ့စံချိန် သတ်မှတ်ပြီး အခြား နိုင်ငံများသည် မိမိတို့နိုင်ငံ နေမွန်းတက်ချိန်ကို မွန်းတည့် ၁၂-နာရီ အမှတ်ထား၍ အချိန်သတ်မှတ်ကြသည်။
တစ်နိုင်ငံနှင့် တစ်နိုင်ငံ အချိန်ချင်း မတူညီသည့်အတွက် ကမ္ဘာ့စံချိန်အဖြစ် ဂရင်းနစ်စံချိန်ကို ယူကာ သက်ဆိုင်ရာနိုင်ငံနှင့် အချိန်ကွာခြားမှုကို တွက်ချက်၍ လျော့ခြင်း၊ ပေါင်းခြင်းပြု၍ မှတ်သားထားကြသည်။
မြန်မာအချိန်သည် ဂရင်းနစ်စံတော်ချိန် ၆-နာရီခွဲ စောသည်။
အယ်လ်ဂျီရီးယား၊ ပေါ်တူဂီ၊ ဂမ်ဘီယာ စသောနိုင်ငံအချို့သည် ဂရင်းနစ်စံတော်ချိန်ကိုပင် လက်ခံကြသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အချိန်ဇုန်များ။
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Parthenon_(30276156187).jpg|thumb|The Parthenon, a temple dedicated to Athena, located on the Acropolis in Athens, is one of the most representative symbols of the culture and sophistication of the ancient Greeks. ခရစ်မပေါ်မီ နှစ် ၁၁၀၀ နှင့် ၂၀၀၀ အကြားတွင် ဂရိနိုင်ငံကို ဒိုရီယန်လူမျိုးများ၊ အိုအိုယန်လူမျိုးများနှင့် ကေအိုလီယန်လူမျိုးများ ဝင်ရောက်၍ အေဂျင်ဒေသအထိ ပြန့်သွားသည်။
အီဂျစ်ပိုင်နယ်သည် အာရှမိုင်းနား ဒေသတွင် ခရစ်မပေါ်မီ ၇-ရာစုအတွင်း မာဆေးအထိ ကျယ်ပြန့်သည်။
ခရစ်မပေါ်မီ ၄၈၀-တွင် ဂရိတို့သည် ပါရှင်တန်ကို ခုခံတိုက်ခိုက်နိုင်၍ ၅-ရာစုနှစ်တွင် ဂရိတို့ အလွန်တိုးတက်သည်။
ခရစ်မပေါ်မီ နှစ် ၄၃၁-၄၀၄တွင် စပါတာတို့က အေသင်မြို့ကို အောင်နိုင်ရာမှ ဂရိတို့မှာ မှေးမှိန်လာရသည်။
ရောမတို့ အင်အားကြီးလာသောအခါ ဂရိနိုင်ငံသည် ခရစ်မပေါ်မီ ၂-ရာစုတွင် နိုင်ငံရေးကျဆင်းရလေသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂရိနိုင်ငံ။
အာဂျင်တီးနားတွင်ဘောလီဘောချန်ပီယံရှစ် မြင်းစီး၍ မြင်းပေါ်မှ လက်ရိုက်ရှည်ဖြင့် သစ်သားဘောလုံးကလေးများကို ရိုက်ခတ်ကစားနည်း ဖြစ်သည်။
ရေထဲတွင် ကစားသော ရေဂူလီ (Water Polo) ကစားနည်းလည်း ရှိသည်။
တစ်ဖက် လေးယောက်ပါဝင်နိုင်၍ တစ်ဖက်သို့ ဂိုးဝင်အောင် ရိုက်သွင်းရသည်။
ကစားသူတိုင်း ရရှိသော ဂိုးအရေအတွက်အလိုက် အနှုတ် တစ်မှတ်မှ အပေါင်း ဆယ်မှတ်အထိ ရရှိသည်။
ကွင်းမှာ အလျားကိုက် ၃၀၀၊ အနံ ကိုက် ၂၀၀ခန့် ရှိသည်။
၁၈၅၃-ခုနှစ်မှ စတင်၍ အိန္ဒိယတွင် ကစားပြီး အင်္ဂလန်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။
ယခုအခါ အမေရိကားနှင့် အာဂျင်တီးနားနိုင်ငံတို့မှာ ထိပ်သီးနိုင်ငံများဖြစ်ကြသည်။
ဂီးလ်ဘတ်နှင့် အဲလစ်ကျွန်းစု () သည် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာအတွင်း နယူးဇီလန်နိုင်ငံ မြောက်ဘက် နယူးဂီနီကျွန်း အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
အမြဲတမ်း မဟာမင်းကြီး အုပ်ချုပ်သော ဗြိတိသျှကိုလိုနီဖြစ်သည်။
စတုရန်းမိုင် ၁၉၆ မိုင် ကျယ်ဝန်းသည်။
မြို့တော်မှာ ဘေကီရီမြို့ ဖြစ်သည်။
အုန်းသီးဆံခြောက်၊ ဖော့စဖိတ်၊ ကနုကမာ၊ ငါး၊ ဦးထုပ် နှင့် ဖျာများ ထွက်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ယခင် ဗြိတိသျှကိုလိုနီများ။
အလွန်ရှားပါးသော သတ္တုဒြပ် တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
အပူချိန် ၂၉.၈ ဒီဂရီ (စင်တီဂရိတ်)တွင် အရည်ပျော်သော်လည်း အပူချိန် ၂၀၇၀ ဒီဂရီတွင်မှ ဆူပွက်နိုင်သဖြင့် အရည်အဖြစ်နှင့် အပူချိန်ကြာရှည်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းမှာ ထူးဆန်းလှသည်။
အခန်းတွင်း အပူချိန်နှင့်ပင် အလွန်အေးလွယ်၍ အရည်အဖြစ်နှင့် ကြာရှည်ခံလေသည်။
Company of Heroes သည် Relic Entertainment မှ ရေးသားထားသည့် ၂၀၀၆ တွင် ထွက်ရှိသော real-time strategy ဗွီဒီယိုဂိမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းဂိမ်းသည် ဝင်းဒိုးအတွက်ဂိမ်းများ တံဆိပ် အသုံးပြုမှုကို ပြုလုပ်ရန် ပထမဦးဆုံး ခေါင်းစဉ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
၎င်းဂိမ်း၏ အဆက်၊ ဆန့်ကျင်ဘက် စစ်မျက်နှာများကို စက်တင်ဘာ ၂၅၊ ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ဒုတိယမြောက် အဆက်၊ သမိုင်းတွင်တဲ့ရဲစွမ်းသတ္တိကို ၂၀၀၉ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ် မတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် OS X အတွက် Company of Heroes နှင့် ၎င်း၏ နောက်ဆက်တွဲများ အားလုံးကို Aspyr Media မှ ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
Company of Heroes ကို ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်အတွင်းတွင် ဇာတ်အိမ်တည်ထားသည်။
တစ်ယောက်တည်း ကစားရသော တိုက်ပွဲစဉ်တွင် နော်မန်ဒီတိုက်ပွဲနှင့် မဟာမိတ်တို့၏ ပြင်သစ် လွတ်မြောက်ရေး တိုက်ပွဲအတွင်း ကစားသူက အမေရိကန်တပ်ဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့ကို အမိန့်ပေးကစားရမည် ဖြစ်သည်။
၎င်းအထူးတာဝန်ပေါ်တွင် မူတည်ပြီး ကစားသူက အမှတ် ၂၉ ခြေမြန်တပ်မ လက်အောက် အမှတ် ၁၁၆ ခြေလျင်တပ်ရင်း၏ အေဘယ်လ်တပ်ခွဲ သို့မဟုတ် အမှတ် ၁၀၁ လေကြောင်းချီတပ်မ လက်အောက် အမှတ် ၅၀၆ လေထီးတပ်ရင်း၏ မြေခွေးတပ်ခွဲ တစ်ခုခုကို ထိန်းချုပ် ကစားရမည်။
၂၀၁၃ခုနှစ် ဇန္နဝါရီမတိုင်မီအထိ Company of Heroes ဂိမ်းများကို ကမ္ဘာအနှံ့အပြားတွင် မိတ္တူ ၄သန်းကျော် ရောင်းချပြီး ဖြစ်သည်။
အင်တာနက်တွင် လူအမြောက်အမြား ကစားနိုင်သော၊ အခမဲ့ကစားရသော Company of Heroes Online ထုတ်ကုန်သစ်ကို ၂၀၁၀ခုနှစ် ဧပြီတွင် open beta အနေဖြင့် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၌ ၂၀၁၁ မတ်လ တရားဝင်ပယ်ဖျက်ခြင်း မတိုင်မီအထိ ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
၎င်းဂိမ်း၏ နောက်ဆက်တွဲ Companies of Heroes 2 ကို ၂၀၁၃ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၅ရက်နေ့တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
Final Fantasy X (ファイナルファンタジーX ၊ Fainaru Fantajī Ten) သည် Square (ယခု Square Enix) မှ Final Fantasy ဂိမ်းများတွင် တစ်ဆယ်ခုမြောက်အနေဖြင့် ရေးသားထုတ်ဝေသော role-playing ဗွီဒီယိုဂိမ်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။
၂၀၀၁ခုနှစ်တွင် ဆိုနီ၏ ပလေးစတေရှင် ၂ အတွက် မူလက ထုတ်ဝေခဲ့သော်လည်း ၂၀၁၄ခုနှစ် မတ်လ ၁၈တွင် Final Fantasy X|X-2 HD Remaster အမည်ဖြင့် ပလေးစတေရှင် ၃ နှင့် ဗီတာ အတွက် ပိုမိုကြည်လင်ကောင်းမွန်သော ရုပ်ထွက်မြင့်အနေဖြင့် ပြန်လည်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။
၂၀၁၅ နွေဦးတွင် ယင်းဂိမ်းကိုပင်လျှင် ပလေးစတေရှင် ၄ အတွက် ပြန်လည်ထုတ်ဝေပါဦးမည်။
Final Fantasy ဂိမ်းများတွင် ဂိမ်းတစ်ခုလုံးကြိုတင်ဆွဲထားသောနောက်ခံများအသုံးပြုခြင်းမှ သုံးဘက်မြင်နယ်မြေအပြည့်အဝအသုံးပြုခြင်းသို့ ကူးပြောင်းထားသည့် ဂိမ်းဟု မှတ်ထားကြသည်။
Final Fantasy X သည် Active Time Battle (ATB) တိုက်ခိုက်မှုစနစ်မှ Conditional Turn-Based Battle တိုက်ခိုက်မှုစနစ်သို့ ပြောင်းလဲထားပြီး စက်ဝန်းကွက် ဟုခေါ်သော ဇာတ်ကောင်များအဆင့်မြှင့်တင်မှုစနစ်သစ်ကို အသုံးပြုထားသည်။
ဂိမ်း၏ဇာတ်လမ်းသည် စပီရာဟု ခေါ်သည့် စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာတွင် ဇာတ်အိမ်တည်ထားပြီး ဆင်န် ဟု ခေါ်တွင်သည့် ဆိုးရွား ကြမ်းတမ်းသည့် သတ္တဝါဆိုးကို နှိမ်နင်းရန် စွန့်စားသူများအဖွဲ့နှင့် သူတို့၏ရှာဖွေရေးအပေါ် ဗဟိုပြုထားသည်။
ကစားသူမှ ကိုင်တွယ်ရသော ဇာတ်ကောင်သည် ဇာတိမြို့ ဇဏာကန်ဒ်ကို ဆင်န် ဖျက်ဆီးထားပြီးနောက် စပီရာကမ္ဘာထဲတွင် မိမိ မည်သူဆိုတာကို သိရှိသွားသော ဘလစ်ဇ်ဘော အကျော်အမော် တီးဒပ်စ် ဖြစ်သည်။
စပီရာသို့ ရောက်ပြီးမကြာမီ တီးဒပ်စ်က ဆင်န်သတ္တဝါဆိုးကို ချေမှုန်းရန် ဘုရားဖူးခရီးစဉ် စတင်နေသော တမန် ယူနာနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။
Final Fantasy X ဖန်တီးမှုကို ရသုံးမှန်းငွေ အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၃၂.၃ သန်းကျော်နှင့် လူပေါင်း ၁၀၀ ကျော်ပါသော အဖွဲ့က ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သည်။
မဆရှိ ဟမအုဇု နှင့် ဂျွန်ယ နကနို တို့သည် နိုဘူအို အုအဲမဆု၏ တေးရေးအဖွဲ့ဝင်များအဖြစ် လက်မှတ်ထိုးခဲ့ပြီး ဂိမ်းများတွင် ယင်းဂိမ်းသည် အုအဲမဆု တစ်ဦးတည်းမှ သီကုံးရေးသားထားခြင်းမဟုတ်သော ပထမဆုံးဂိမ်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
ကမ္ဘာအဝှမ်း ယူနစ်ပေါင်း ၆.၆ သန်းကျော် ရောင်းချနိုင်ခဲ့သော Final Fantasy X သည် ဝေဖန်မှုနှင့် စီးပွားရေး နှစ်ခုလုံးတွင် အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့သည်။
၂၀၀၃ ခုနှစ် မတ်လ ၃ရက်နေ့တွင် Final Fantasy X-2 ထွက်ရှိခဲ့ပြီး ယင်းဂိမ်းသည် ပထမဂိမ်း၏ အဆက်ဖြစ်သော ပထမဆုံး Final Fantasy ဂိမ်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
Tiger I ဆိုသည်မှာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်၏ ဂျာမန် heavy tank အမျိုးအစားဖြစ်ပါသည်။
ထိုအမျိုးအစားကို ၁၉၄၂ ခုနှစ်တွင် အာဖရိကနှင့် ဆိုဗီယက် ယူနီယမ်တို့တွင် စတင် ထုန်လုပ်ခဲ့သည်။
များသော အားဖြင့် လူတစ်ထောင် (၁၀၀၀) ခန့်ရှိသော ခြေလျင်တပ်ရင်း တွင် ရှိသည်။
နာဇီ ဂျာမနီ၏ ပထမဆုံး တင့်ကားဖြစ်ပြီး ထိုတင့်ကားတွင် ၈.၈ စင်တီမီတာ KwK ၃၆ အမျိုးအစား သေနတ်ကို တပ်ဆင်ထားသည်။
၈.၈ စင်တီမီတာ KwK ၃၆ အမျိုးအစား သေနတ်မှာ ၈.၈ စင်တီမီတာ Flask(ဖလပ်) ၃၆ ၏ မူခွဲ ဖြစ်သည်။
၁၉၄၂ ဩဂုတ်လနှင့် ၁၉၄၄ ဩဂုတ်လ အတွင်း တည်ထောက် ထုတ်လုပ်သည်။
၁၉၄၄ ခုနှစ် ဩဂုတ်လအကုန်တွင် Tiger I ထုတ်လုပ်မှုကို ရပ်တန့်ခဲ့၍ Tiger II ကိုသာ ထုတ်လုပ် ခဲ့သည်။
ထူခြား ပြောင်မြောက်သော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိ၍ Tiger I ဟု အမည်မှည့် ခဲ့သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ထိုတင့်ကားများ၏ လုပ်ဆောင်နိုင်သော စွမ်းရည် သည် မြင့်မားသောကြောင့် ခေတ်လွန် တင့်ကား များဟုလည်း ခေါ်တွင်သည်။
အရည်အသွေးမြင့်သော သံနှင့် အခြားဝတ္ထုများကို သုံးစွဲ ထားပြီး တင့်ကားထဲတွင် စစ်သားအရေအတွက် များများ ဝင်ဆံ့ သည်။
အစောပိုင်းကာလတွင် Tiger များသည် ရန်သူနှင့် ယှဉ်ပစ်၍ ရရှိလာသော ပျက်စီးမှုများသည် ပစ္စည်းကောင်းများကို သုံးထားသဖြင့် ထိုပစ္စည်းကောင်းများကို ထုတ်လုပ်သော စက်ရုံများမှာ လုံလောက်စွာ မထုတ်လုပ် နိုင်သေး၍ ပစ္စည်းအရောအတွက် နည်းကာ ပြုပြင်ရ ခက်ခဲပေသည်။
Tiger များကို ထိန်းသိမ်းရသော တန်ဖိုးမှာလဲ မနည်းပါပေ။
ယေဘုယျ အားဖြင့် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းနိုင်မှု ရာခိုင်နှုန်း နည်းပေးသည်။
သယ်ဆောင်ရ လွယ်ကူသော အမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် ရွံ့များ၊ ရေခဲများ၊ နှင်းထုများသည် တင့်ကား၏ ချိန်းကြိုးအတွင်းသို့ ညပ်တတ်သည်။
အထူးသဖြင့် နာဇီဂျုမနီ စစ်ချီသော အရှေ့ခြမ်းသည် မိုးများ၍ ရွံ့ထူသည်။
ထို့အပြင် အလွန်အေးသော ကာလလည်း အဖြစ်များသည်။
Tiger ဟူသော အမည်ကို Ferdinand Porsche မှ အမည်ပေးထား၍ Tiger ၏ နောက်မှ နံပါတ် "I" သည် ရောမဂဏန်းမှ ယူသုံးထား၍ တစ်ခု အဓိပ္ပာယ် ရသည်။
Tiger I ကို စတင် ထုတ်လုပ်ရာ၌ Tiger ၏ နောက်တွင် "I" မပါဝင်သေးပေ။
နာဇီဂျာမနီတို့ Tiger II ကို စတင် ထုတ်လုပ် ချိန်မှ Tiger I ၏ နောက်တွင် "I" ကို စတင်ထည့်က အမည်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ကနဦးတွင် Panzerkampfwogen V/ Ausführung H ဟုခေါ်တွင်သည်။
မြန်မာ ဘာသာသို့ ပြန်ရလျှင် အကာအကွယ်ပါသော စစ်တပ်သုံးယာဉ် နံပါတ် ၆ ဗားရှင်း H ဟု အဓိပ္ပာယ် ရသည်။
အတိုခေါက်မှာ PzKpfw V/ AusF. H ဖြစ်သည်။
"H" ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ၂၀ ရာစုတွင် စက်ပစ္စည်းများနှင့် ယာဉ်များကို ထုတ်လုပ်သည့် Henschel & Son အမည်ရှိသည့် ကုမ္ပဏီ ဖြစ်သည်။
အထူးယာဉ် Sd.Kfz အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
၁၉၄၃ ခုနှစ် မတ်လတွင် Tiger I ကို PzKpfw V/ Ausf.E အဖြစ် ပြန်လည် ပြုပြင် ထားသည်။
အထူးယာဉ် အမျိုးအစားမှာ Sd.Kfz 181 ဖြစ်သည်။
ယနေ့ခေတ်မှာတော့ ကမ္ဘာအနှံ့ အပြားမှာ ပြတိုက်တွေနဲ့ ကိုယ်ပိုင် စုဆောင်းမှုထဲ အားလုံးကို ပေါင်းမှ ၉ စီးပဲ ကျန်ရှိ ပါတယ်။
၂၀၂၁ ခုနှစ်အတွင်း Tiger 131 ကို အင်္ဂလန် နိုင်ငံမှာရှိတဲ့ တင့်ကား ပြတိုက်မှာ နမူနာ ပုံစံ အဖြစ် ပြသ ထားပါတယ်။
Tiger ၂ သည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက ဂျာမန်အကြီးစားတင့်ကားတစ်စီး၏ ဘုံအမည် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံး တရားဝင် ဂျာမန်အမည်သည် Tiger B ဟု အတိုကောက် သိကြသည့် Panzerkampfwagen Tiger Ausf. B ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့တဲ့အနှစ် ၃၀ လောက်က မဆလခေတ်မှာ အသက်နှစ်ဆယ်လောက်ရှိတဲ့ လူငယ်တစ်သိုက်ကို ပြည်တော်သာခေတ်က စာအုပ်စာတမ်းများကိုပြလိုက်မိတော့ အဲဒီအထဲမှာပါတဲ့ကုမ္ပဏီပစ္စည်း ကြော်ငြာ ဈေးနှုန်းတွေကိုကြည့်ပြီး အစစရှားပါးနေတဲ့ မဆလခေတ်နဲ့နှိုင်းယှဉ်ကာ "အကိုကြီးရယ်ဒါ ကျွန်တော်တို့ ဗမာပြည်မှ ဟုတ်ရဲ့လား"လို့ သနားစရာမေးရှာသည်။
မဆလခေတ် ဗမာပြည်ကလည်း အစစအရာရာမှာ ရှားပါးနေပြီး "ဘာမေးရှားနိုင်ငံ" ဖြစ်နေတော့ ပြည်တော်သာခေတ်က ဘာမဆိုဝယ်ချင်တာရနေပြီး၊ ဈေးတွေကလည်းပေါတော့ သူတို့အတွက်က အံဩစရာကြီးဖြစ်နေသည်။
အခုခေတ်ဗမာပြည်ကလူငယ်တွေကို ပြည်တော်သာခေတ်က စာအုပ်တွေပြရင် ပစ္စည်းမျိုးစုံကတော့ ဗမာပြည်မှာလဲဝယ်လို့ရနေပြီဖြစ်လို့ သိပ်အံဩမှာမဟုတ်ပေမဲ့ ထမင်း အဝစား ပြား၅၀၊ ရန်ကုန်နဲ့ အင်းစိန် ဘတ်စ်ကားခ ၃၅ ပြား၊ မုန်းဟင်းခါး တစ်ပွဲ ၁၅ ပြား၊ အကြော်နဲ့ ပြား၂၀၊ ဘူးသီးကြော် တစ်ချပ် ၅ ပြား၊ ဒန်ပေါက်တစ်ပွဲ ၁ကျပ်၊ ဘဲဥဆယ်လုံး ၁ကျပ်၊ ဝက်သားတစ်ပိဿာ ၂ကျပ်၊ ကြက်သား ၃ကျပ် စတဲ့ ရန်ကုန် ပေါက်ဈေးတွေကိုမြင်လိုက်ရရင် သူတို့ဘာပြောမလဲ မသိဘူး။
အစစအရာရာ ဈေးပေါနေတော့လည်း အဲဒီခေတ်ကလခအနည်းဆုံးဖြစ်တဲ့ တလ ၈၂ ကျပ်ဘဲရတဲ့ မင်းစေ ဟာလည်း မိသားစုကို ဝအောင်ကျွေးနိုင်၊ ကလေးတွေကို ကျောင်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
သူတို့မိသားစုမှာလဲ ရွှေတွဲလဲငွေတွဲလဲနဲ့ပါ။
ရွှေဈေးကလဲ အကောင်းဆုံး ပရပိုက်ခေါက်မှ အလေးချိန် တစ်ကျပ်သားကို ကျပ်ငွေ ၂၀၀ ပေးရသည်။
ငွေကြေးစံနစ် လွတ်လပ်ရေးရပြီးစ ကိုလိုနီခေတ်ကသုံးခဲ့သော အိန္ဒိယသုံးငွေကိုဆက်သုံးရသည်။
၃ပိုင် တစ်ပြား၊ ၄ပြား တစ်ပဲ၊ ၁၆ပဲ (ဝါ) ၆၄ပြား တစ်ကျပ်။
အင်္ဂလိပ်လိုကတော့ ကုလားအခေါ်တွေကိုသုံပြီး 3 Pai one Paisa, 4 Paisa one Anna, 16 Annas or 64 Paisa 1 Rupee ပေါ့။
မြန်မာပြည်မှာ ကိုလိုနီခေတ် အစပိုင်းကသာ ပိုင်ကိုသုံးပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ပြားဟာ အငယ်ဆုံးသုံးငွေပါ။
အိန္ဒိယမှာတော့ လူတွေဟာ ပိုဆင်းရဲကြလို့ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ဖြစ်ချိန်အထိ ပိုင် ကိုသုံးနေခဲ့သည်လို့ လူကြီးသူမတွေပြောတာ ကြားဖူးပါရဲ့။
လွတ်လပ်ရေးရပြီးပေမဲ့ ရန်ကုန်ဟာ ကုလားမြို့တစ်ပိုင်းဖြစ်နေတုန်းမို့ ကုလားတန်းမှာဈေးဝယ်ရင် ၆ ပြား (ဝါ) ၁ပဲ၂ပြားကို ကုလားလို "ဆတ်ပိုက်ဆား" (ဝါ)" ယေးအန်းနား ဒိုး ပိုက်ဆား"။
၁ကျပ်ခွဲဆိုတာ ၁ ကျပ် ရှစ်ပဲမို့ ကုလားလို" ယေးရူပြားအတ်အန်းနား" ဆိုတာတွေကို အဲဒီခေတ်က ရန်ကုန်သူ၊ ရန်ကုန်သား တွေတတ်ခဲ့ကြသည်။
ထိုစနစ်ဟာ လွတ်လပ်ရေးရပြီး ၁၉၅၃ခုထိ ရှိသည်။
၁၉၅၃ ခုမှာမှ မြန်မာ ဘုရင်တွေ သုံးခဲ့တဲ့ ပြား ၁၀ဝ တစ်ကျပ်စနစ်ပြန်သုံးနိုင်ခဲ့သည်။
လန်ချား လွတ်လပ်ရေးရပြီးစက လူဆွဲတဲ့လန်ချားတွေလဲရှိခဲ့သည်။
လန်ချားကုလားတွေဟာ ဂေါ်ရင်ဂျီကုလားတွေ ဆိုတော့ "ဒိုင်းနား၊ ဘားယား" (ညာဘက်ကွေ့၊ ဘယ်ဘက် ချိုး)၊ "ဟိုး"(ရပ်)၊ "ဂျောင်း"(သွား) စတဲ့ ဂေါ်ရင်ဂျီစကားကို ရန်ကုန်သူ၊ ရန်ကုန်သားတွေတတ်ကြသည်။
၁၉၅၁ လောက်မှာ ဖဆပလ အစိုးရက လူဆွဲရတဲ့လန်ချားဟာ လူ့သိက္ခာညှိုးနွမ်းစေတဲ့ အလုပ်ဆိုပြီး လန်ချားတွေပိတ်လိုက်သည်။
ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်ပြီး တောနယ်က စစ်ပြေးဒုက္ခသည်တွေ ရန်ကုန်ရောက်လာပြီး ကျူးကျော်ရပ်ကွက်တွေ၊ ကွက်သစ်တွေပေါ်လာတော့မှ ကုလားမြို့ဖြစ်နေခဲ့တဲ့ ရန်ကုန်ဟာ ဗမာမြို့ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၁၉၅၈ ခု ဖဆပလ နှစ်ချမ်းကွဲသောအခါ ဖဆပလ အမတ်အများစုက ဆွေ-ငြိမ်း အဖွဲ့ကိုထောက်ခံခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် ဦးနုက အတိုက်အခံ ပမညတနဲ့ တခြားအဖွဲ့တွရဲ့အကူအညီနဲ့အနိုင်ရသွားတဲ့အခါမှာ ဦးကျော်ငြိမ်းက "ကိုကြီးနု အစိုးရတော့ လန်ချားကုလား ယန်ကနား အစိုးရ ဖြစ်သွားဘီ။
လက်ဝဲသမား ဦးသိန်းဖေမြင့် "ဒိုင်းနား၊ ဘားယား"လုပ်သလို ဆွဲရမဲ့အစိုးရပါဘဲ" လို့ဝေဖန်ခဲ့သည်။
ကာတွန်းဆရာဦးအောင်ရှိန်ကလဲ မော်ဒန်ကာထွန်းမှာ စုံထောက်ဦးရှံစားက ဖိနပ်ချုပ်ကုလားအယောင်ဆောင်ပြီး စုံထောက်ခန်းမှာ ဗမာ ခေါင်းပေါင်းမချွတ်ပဲ ဖိနပ်တိုက်နေတော့ ဖိနပ်အတိုက်ခံသူက "အမယ်၊ ဖိနပ်ချုပ်ကုလားကလဲ ဗမာခေါင်း ပေါင်းနဲ့ပါလား"လို့ပြောလိုက်ရာမှာ ဦးရှံစားက "ဟရေး အာကိုဂျီး၊ ယန်ကနား အချိုးရတောင် ရွှေဖလားရောင် ဂေါင်းဘောင်းနဲ့မဟုတ်လား၊ ဖိနပ်ချုပ်ကုလားအပ္ပနားလဲ ဂေါင်းဘောင်းနဲ့မှခေတ်မီတာပေါ့ အာ ကိုဂျီးရဲ့" လို့ ကုလားသံနဲ့သရော်ခဲ့သည်။
ပြည်တော်သာစီမံကိန်း thumb|၁၉၅၂ ခုနစ် ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံတော် ပြည်တော်သာ စီမံကိန်းနှင့် ပြည်တော်သာ ညီလာခံတွင် ဦးဆောင်ခဲ့ကြသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှေ့တန်း ဝဲမှယာ-သခင် ပန်းမြိုင်၊ ဦးကျော်မြင့်ကလေး၊ ဦးသန်းအောင် နောက်တန်း ဝဲမှယာ-ဒေါက်တာဘအေး၊ မြို့မ-ဦးသန်းကြွယ်၊ တိုးတက်ရေး ဦးသိန်း၊ ရဲဘော်ဖေတင်၊ ဦးလှ ဖဆပလအစိုးရက တိုင်းပြည်တိုးတက်ဖို့ ပြည်တော်သာစီမံကိန်း လုပ်ခဲ့သည်။
ပြည်တော်သာစီမံကိန်းနှင့် ဆောက်တဲ့တိုက်၊ ကျောင်းတွေကို ပြည်တော်သာတိုက်၊ ပြည်တော်သာ ကျောင်းတွေလို့ခေါ်ခဲ့သည်။
၎င်းအဆောက်အဦးတွေဟာ ယနေ့အထိအသုံးဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။
ပြည်တော်သာစီမံကိန်းနှင့် တင်သွင်းလာတဲ့ Land Rover ကားကိုလည်း "ပြည်တော်သာဂျစ်" လို့ခေါ်ခဲ့သည်။
ပြည်တော်သာခေတ်က လွတ်လပ်စွာ ရေးသားပြောဆိုပုံနှိပ်ခွင့် အနည်းဆုံး ၉၅ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပေးထားတော့ အစိုးရကို သရော်တဲ့ ကာတွန်း၊ သရော်စာ၊ ပြက်လုံးတွေအများကြီးပေါ်လာခဲ့သည်။
အငြိမ့်ပွဲမှာ လူပြက်နှစ်ယောက် ဆရာနဲ့ တပည့်လုပ်ပြီး မြန်မာသင်ပုန်းကြီးဖတ်စာအခန်းမှာ"မာရှယ်တီးတိုးလာပြီ၊ တဲအိမ်တွေ ဖျက်ရမည်။
ဆင်းရဲသားတွေဒုက္ခရောက်၏။
ဒါပေမဲ့ ပြည်တော်သာသည်"။
"ပြည်တော်သာတိုက်တွေ ဆောက်ပြီးပြီ။
ဆင်းရဲသားတွေစောင့်အုန်း။
ငါတို့ဆွေမျိုးတွေအရင်ပေးမယ်။
ဒါပေမဲ့ ပြည်တော်သာပါ၏။
" "လက်မှတ်ရောင်း အမျိုးသမီးတွေချော၏၊ သို့သော် ပြည်တော်သာ ဘတ်စကားရပ်မပေးပါ။
တက်စီ စီးစရာရာငွေမရှိပါ။
မာစီဒီးကားစီးသည့်ဝန်ကြီးများ ဤဒုက္ခကို သိမည်မဟုတ်။
" ပြည်တော်သာကျောင်းတွေ ခန့်ညားသည်။
အခမဲ့ပညာရေးလည်းကောင်းပါ၏။
သို့သော်ဝန်ကြီးများ သားသမီးများကို ပြည်တော်သာကျောင်း၌ မထားကြပါ။
ဝန်ကြီးသားသမီးများ အင်္ဂလိပ်ကျောင်းတက်ကြသည်။
ဒါပေမဲ့ ပြည်တော်သာသည်" လို့ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ဝေဖန်ရဲတဲ့ခေတ်ပါ။
ပြည်တော်သာနိုင်ငံခေတ်က စံပြအကျဉ်းထောင်တွေက အကျဉ်းသားတွေရဲ့ဘဝဟာလည်း မဆိုးပါဘူး။
ဆရာကြီးဒဂုန်ရွှေမျှားက ကိုလိုနီခေတ်ကထောင်တွေကို ပြည်တော်သာနိုင်ငံခေတ်ကစံပြထောင်တွေနှဲ့ ယှဉ်ပြကာ "မှတ်မိပါသေးသည် ပြည်မြို့က အကျဉ်းထောင်ဝယ်" ခေါင်းစဉ်နဲ့ရေးခဲ့သည်။
နိုင်ငံရေး အချုပ်သားနဲ့အကျဉ်သားတွေဟာ အထူးတန်းရသည်။
အထူးတန်းရတဲ့ရာဇဝတ်မှုနဲ့ထောင်ကျသူ ဟာ လည်း အလုပ်မလုပ်ရဘဲ နေ့တိုင်းထမင်းကောင်း ဟင်းကောင်း စားရတဲ့အပြင် ကူဖော်လောင်ဖက်အဖြစ် ရိုးရိုးတန်းကအကျဉ်သား တစ်ယောက်အနည်းဆုံးရသည်။
ရိုးရိုးတန်းကအကျဉ်သားတွေကလည်း နေ့တိုင်း ထမင်းကောင်း ဟင်းကောင်းစားရတော့ အထူးတန်းအကျဉ်သားတွေဆီမှာ ကူဖော်လောင်ဖက် အဖြစ်သွားချင်ကြသည်။
လူထုဦးလှတို့ ဗန်းမော်တင်အောင်တို့ အဖမ်းခံနေရဆဲမှာ စာအုပ်တွေရေးသား ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့ကြသည်။
နာမည်ကြီး နိုင်ငံရေးသမားတစ်ယောက်ဆိုရင် "ငါးဆွဲ"ခံထားရတုန်း(ပုဒ်မ ၅ နဲ့ အဖမ်းခံရတာကိုသုံးတဲ့ အဲဒီခေတ်ကဘန်းစကား) ၁၉၆၄ မှာဖျက်ပစ်လိုက်တဲ့ ရန်ကုန်ထောင်ထဲမှာ တစ်ယောက်ထဲအတွက်အိမ်ကလေးတစ်လုံး၊ ကူဖော်လောင်ဖက်အဖြစ် ရိုးရိုးတန်းကအကျဉ်သားက နှစ်ယောက်၊ သူ့ဇနီးကလဲမနက်ကတည်းက သူ့ဆီလာနေတာ တစ်ခါတစ်လေ ညလည်းမပြန်တော့ဘူး။
အစိုးရကလည်း ဘာမှမပြောလို့သာ ထောင်အရာရှိတွေက မျက်စိတ်မှိတ်နေကြတာပေါ့။
ဒီနိုင်ငံရေးသမားရဲ့ဇနီး သူ"ငါးဆွဲ"ခံထားရတုန်း သူနဲ့ကိုယ်ဝန်ရှိပြီး ကလေးတစ်ယောက်မွေးတဲ့အထိ လွတ်လပ်ခဲ့သည်။
ရိုးရိုးတန်းကအကျဉ်သားတွေကိုလည်း လက်သမားအတတ်၊ ဖိနပ်ချုပ်နည်း၊ စာအုပ်ချုပ်နည်း၊ ဂဟေဆော်နည်း၊ ဥယျာဉ်လုပ်နည်း၊ ဆပ်ပြာချက်အတတ် စတာတွေသင်ပေးသည်။
အကျဉ်းသားတွေထဲက လေ့လာလိုသူတွေ ဗုဒ္ဓဘာသာစာပေ လေ့လာနိုင်စေရန် ရဟန်းတော်များ (အကျဉ်းသူတွေအတွက် သီလရှင်များ)ကို တနင်္ဂနွေနေ့တိုင်း စံပြထောင်တွေထဲသွားပြီး သင်ကြားစေသည်။
မင်္ဂလာစာမေးပွဲတွေ ကျင်းပပြီး အောင်မြင်သူကို ကျခံနေရတဲ့ထောင်ဒဏ်ထဲက လျှော့ရက်တွေပေးသည်။
အခြားဘာသာဝင် အကျဉ်းသားတွေအတွက်လဲ ခရစ်ယာန်ဘုန်းကြီး၊ သင်းအုပ်ဆရာ၊ မော်လဝီ၊ ဆွာမိကြီး စသူတွေ စံပြ ထောင်တွေထဲသွားပြီး သက်ဆိုင်ရာဘာသာအလိုက် ဟောပြောခွင့်၊ ဝတ်ပြုခွင့်တွေပေးသည်။
ဦးနုဟာ ဗုဒ္ဓဘာသာကို အလွန်ကိုင်းရှိုင်းသူဖြစ်ပြီး နိဗ္ဗာန်ရောက်ရေးမှာတောင် ရဟန္တာအဖြစ်နဲ့ မရောက်လိုပဲ ဘုရားဆုပန်ထားသူဖြစ်သည်လို့ တရားဝင် ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သူပါ။
သားငါးမစားပဲ သက်သတ်လွတ်စားသူ၊ အရက်မသောက်သူလို့လည်း သတင်းကြီးသည်။