kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ထိုမထေရ်သည် ဝိပဿီဘုရားလက်ထက်တော်မှစ၍ ကျွန်ုပ်တို့ ဘုရားရှင် လက်ထက်တော်တိုင်အောင် ဘုရား ၇-ဆူတို့၏ သာသနာ၌ ရဟန်းငါးရာတို့အား စာချနေသူဖြစ်၏ (ရှေးရှေး ဘဝကလည်း စာချဘူး၊ ယခုဘဝလည်း စာချသည်ကို ရည်ရွယ်ဆိုခြင်း ဖြစ်၏)။
အနိစ္စ, ဒုက္ခ မိုးမွှန်အောင် ကြားဘူး, ရွတ်ဘူး, ပို့ချဘူးမည်ကား မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။
“ဤရဟန်းသည် ဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုအံ့ ဟူသော စိတ်ထားမျှသော်လည်း မရှိ (ကျင့်ဆောင်မှုကား ပြောစရာမရှိတော့ပေ)။
ထိုရဟန်းကို ထိတ်လန့်စေအံ့”ဟူသော ရည်ရွယ် ချက်ဖြင့် ဘုရားရှင်က ထိုမထေရ်ကို အချည်းနှီးပေါဋ္ဌိလ (တုစ္ဆပေါဋ္ဌိလ) လာလော့, သွားလော့, ထိုင်လော့ စသည်ဖြင့် မိန့်တော်မူလေ့ ရှိ၏။
ထိုအခါ ပေါဋ္ဌိလ မထေရ်က “ငါသည် အဋ္ဌကထာနှင့်တကွ ပိဋကသုံးပုံဆောင်ဖြစ်၏၊ ဂိုဏ်းကြီး ၁၈-ရပ်၌ရဟန်းငါးရာတို့အား တရား စာပေပို့ချသူဖြစ်၏၊ သို့ပါလျက် ဘုရားရှင်က အချည်းနှီး ပေါဋ္ဌိလဟု မပြတ်မိန့်တော်မူ၏၊ ဧကန္တ ငါ့မှာ ဈာန်မဂ်ဖိုလ်မရရှိ၍ ဤသို့ ခေါ်ဝေါ် မိန့်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်”ဟု ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ တွေးမိသည့်အလျောက် ခီဏာသဝ ရဟန်းတော်များထံ ကမ္မဋ္ဌာန်း တောင်းပန်ရာ (မာန်စွယ်ကျိုးစေလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်) မည်သည့် ရဟန်းကမျှ လက်မခံပဲ မည်သူထံသွားပါ မည်ဝါထံသွားပါစသည်ဖြင့် အဆင့်ဆင့် ညွှန်ကြားလိုက်ရာ နောက်ဆုံး ခုနှစ်နှစ်အရွယ် သာမဏေငယ်အထံရောက်မှ ကမ္မဋ္ဌာန်းနည်းရ၍ ကမ္မဋ္ဌာန်းအားထုတ်နေစဉ် ဘုရားရှင်က (၁၂၀-ယူဇနာအဝေးမှ အရောင်တော်ပြန့်စေ၍) ယောဂါ ဝေ ဇာယတီ ဘူရိ-စသော ဂါထာကို ဟောတော်မူရာ ဒေသနာတော်အဆုံး၌ အရဟတ္တဖိုလ်၌ တည်လေ၏။
(ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၆၂-၄။
) ဝိပဿနာရှုရန် တိုက်တွန်းသည့်များ နာမ် ရုပ်တရားတို့ကို ဝိပဿနာပညာဖြင့် ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ရန် တိုက်တွန်း နှိုးဆော်ချက်ဖြစ်သောသုတ်အများကိုလည်း ဥပမာန ဥပမေယျတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်၍၎င်း, ဥပမာန မပါမူ၍၎င်း ဟောတော်မူခဲ့ရာ အချို့ကိုဖော်ပြပါအံ့’— “ရဟန်းတို့ ဇရာမရဏကို ဇရာမရဏ၏ ဖြစ်ကြောင်းကို ဇရာမရဏ၏ ချုပ်ရာကို ဇရာမရဏချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းအကျင့်ကို ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ ဝိပဿနာပညာဖြင့် မသိ မမြင်သေးသော သူသည် သိမြင်နိုင်ရန် ဆရာရှာရမည်၊ ကျင့်ကြံ ပြုလုပ်ရမည်၊ အားထုတ်ရမည်၊ အလို ဆန္ဒပြုရမည်၊ လွန်လွန်ကဲကဲ အားထုတ်ရမည်၊ မမေ့မလျော့ မပေါ့မဆ သတိသမ္ပဇဉ် ရှိရမည်” စသည်ဖြင့် ဇရာမရဏဇာတိ, ဘဝ စသော သိအောင်ပြုရမည့် တရား ၁၁-ပါးတို့ကို တိုက်တွန်းချက် ၁၂-ပါးဖြင့် မြှောက် ပွား၍ သုတ်ပေါင်း ၁၃၂-သုတ်ဖြင့် နိဒါနသံယုတ် အဆုံးဖြစ်သော အန္တရပေယျာလ-ဝဂ်၌ တိုက်တွန်း နှိုးဆော်တော်မူ၏။
(သံ၊၁၊၃၄၉-၅၁။
) ကမ္မဋ္ဌာန်း ကမ္မဋ္ဌာန်းသည် — သမထကမ္မဋ္ဌာန်း ဝိပဿနာကမ္မဋ္ဌာန်းအားဖြင့် ၂-ပါး။
(မဟာနိ၊ဋ္ဌ၊၃၅၇။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၂၃၅။
ဝိသုဒ္ဓိ၊ဋီ၊၁၊၃၂၇။
သံ၊ဋီ၊၂၊၉၇။
) သမထကမ္မဋ္ဌာန်းသည် သဗ္ဗတ္ထကကမ္မဋ္ဌာန်း, ပါရိဟာရိယကမ္မဋ္ဌာန်းအားဖြင့် ၂-ပါး။
မေတ္တာ, မရဏဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းကို (အချို့ဆရာတို့အလို) အသုဘကမ္မဋ္ဌာန်းကို သဗ္ဗတ္ထကကမ္မဋ္ဌာန်း ဆိုသည်။
စရိုက်အားလျော်စွာ အမြဲဆောင်အပ်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပါရိဟာရိယကမ္မဋ္ဌာန်း ဆိုသည်။
(ဝိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၁။
ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၉၄၊ ၉၅။
သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၄၀-၄၉။
) အာရုံကမ္မဋ္ဌာန်း ဈာန်ကမ္မဋ္ဌာန်းအားဖြင့် ၂-ပါး အာကာသာနဉ္စာယတန, အာကိဉ္စညာယတနတို့သည် အာရုံကမ္မဋ္ဌာန်း ဈာန်ကမ္မဋ္ဌာန်း ၂-မျိုးစုံမည်၏။
ဝိညာနဉ္စာယတန, နေဝသညာနာသညာယတနတို့သည် ဈာန်ကမ္မဋ္ဌာန်းသာ မည်၏။
အာကာသ, နတ္ထိဘောပညတ်တို့သည် အာရုံကမ္မဋ္ဌာန်းသာ မည်၏။
(မဏိမဉ္ဇူ၊၂၊၄၈၆။
) ကမ္မဋ္ဌာန်း၄၀ ပါဠိတော်၌ လာသော ကသိုဏ်း ၈-ပါး၊ အသုဘ ၁၀-ပါး၊ အနုဿတိ ၁၀-ပါး၊ ဗြဟ္မဝိဟာရ ၄-ပါး၊ အရူပ ၄-ပါး၊ ဧကာသညာ၊ ဧကာဝဝတ္ထာန ဤ ၃၈-ပါးတို့၌ အဋ္ဌကထာ၌လာသော အာလောကနှင့်အာကာသကိုသွင်း၍ ၄၀-ဖြစ်သည်။
(ဒီ၊ဋီ၊၁၊၁၇။
သံ၊ဋီ၊၁၊၁၈။
အံ၊ဋီ၊၁၊၂၁။
) (ကသိုဏ်း၁၀-ပါး ရှိရာ အာလောကကသိုဏ်းကို ဩဒါတ၌ အာကာသကသိုဏ်းကို အနန္တာကာသကသိုဏ်း၌ သွင်း၍(အဘိ၊ဓ၊၅၅။
) ပါဠိတော်၌ ကသိုဏ်း ၈-ပါး ဟောတော်မူသည်။
မ၊၂၊၂၀၇-၌ ကသိုဏ်း ၁၀-ပါး၊ တနည်း ဟောတော်မူသည်။
) ကမ္မဋ္ဌာန်းအမျိုးမျိုး ပုဂ္ဂိုလ်စရိုတ်အား လျော်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းရှစ်သောင်းလေးထောင် ဖြစ်သည်။
(သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၇၅။
ခုဒ္ဒက၊ဋ္ဌ၊၁၉၈-၉။
)ပင်ကိုသဘောအားဖြင့် ကိုယ်တိုင် အခါခပ်သိမ်း ဆောင်ယူအပ်သော ဗုဒ္ဓါနုဿတိစသော ကမ္မဋ္ဌာန်းကို မူလကမ္မဋ္ဌာန်းဟု ဆို၏။
(ဝိသုဒ္ဓိ၊ဋီ၊၁၊၂၀၃။
) ဝိပဿနာကမ္မဋ္ဌာန်းသည် ရုပ်ကမ္မဋ္ဌာန်း နာမ်ကမ္မဋ္ဌာန်းအားဖြင့်၂-ပါး (ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၁၄။
အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၅၂။
) ဓာတုကမ္မဋ္ဌာန်းသည် ပ-အာ-ဝါ-တေ ဟူသော စတုဓာတုကမ္မဋ္ဌာန်း။
(ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၃၄၂။
ဝိသုဒ္ဓိ၊ဋီ၊၁၊၄၂၆။
) ပ-အာ ဝါ-တေ အာကာသ, ဝိညာဏ ဟူသော ဆဓာတုကမ္မဋ္ဌာန်း။
(အံ၊၁၊၁၇၆။
အံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၅၉။
) အခြား ကမ္မဋ္ဌာန်းများ ဃရာဝါသကမ္မဋ္ဌာန်း ပဗ္ဗဇ္ဇာကမ္မဋ္ဌာန်း ဟူ၍လည်း ရှိသေး၏။
အိမ်ထောင်ပြုလုပ်မှုသည် ဃရာဝါသကမ္မဋ္ဌာန်း မည်၏၊ ရဟန်း ပြုလုပ်မှုသည် ပဗ္ဗဇ္ဇာကမ္မဋ္ဌာန်း မည်၏။
ကသိကမ္မဋ္ဌာန်း, ဝဏိဇ္ဇာကမ္မဋ္ဌာန်း ဟူ၍လည်း ရှိသေး၏။
လယ်ထွန်မှုသည် ကသိကမ္မဋ္ဌာန်း မည်၏။
ကုန်သွယ်မှုသည် ဝဏိဇ္ဇာကမ္မဋ္ဌာန်း မည်၏။
(မ၊၂၊၄၁၄-၅။
) ဘာဝနာနှစ်မျိုး ဘာဝနာဟူသော ပုဒ်သည် မြန်မာလို တိုးပွားစေခြင်းဟု အဓိပ္ပါယ်ရ၏။
ဘာဝနာအလုပ်သည် စိတ်နှင့် ဆိုင်သဖြင့် မိမိစိတ်ဓာတ်၏ ဖြူစင်မှု တိုးပွားလာအောင် အားထုတ်ရသော အလုပ်မျိုးဟု ဆိုလိုသည်။
ထိုဘာဝနာသည် သမထဘာဝနာ၊ ဝိပဿနာဘာဝနာဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိ၏။
ထိုနှစ်မျိုးတို့တွင် သမထ ဘာဝနာ၏ အာရုံဖြစ်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းသည် ကသိုဏ်းဆယ်ပါး၊ အသုဘဆယ်ပါး၊ အနုဿတိဆယ်ပါး၊ အပ္ပပညာလေးပါး၊ အာဟာရေပဋိကုလသညာတစ်ပါး၊ စတုဓာတုဝဝတ္ထာန်တစ်ပါး၊ အာရုပ္ပလေးပါးအားဖြင့် လေးဆယ်ရှိ၏။
ဤလေးဆယ်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းတို့တွင် တစ်ပါးပါးကို အာရုံပြု၍ ရှေးဦးစွာ ပွားများမှုကို ပရိကမ္မဘာဝနာဟု ခေါ်၏။
အထက်အထက် ဘာဝနာကို ပြုပြင်၍ ပေးတတ်သော အစစွာ သော ဘာဝနာဟု ဆိုလိုသည်။
ဤလေးဆယ်သော ကမ္မဋ္ဌာန်း တို့တွင် ဗုဒ္ဓါနုဿတိစသော အနုဿတိရှစ်ပါး၊ အာဟာရေ ပဋိကုလသညာ တစ်ပါး၊ စတုဓာတုဝဝတ္ထာန်တစ်ပါးဟူသော ဤဆယ်ပါးသော ကမ္မဋ္ဌာန်းတို့ကို ပွားများရာ၌ ဥပစာရ ဘာဝနာ တိုင်အောင်သာ ရောက်နိုင်၏။
အပ္ပနာဘာဝနာသို့ မရောက်နိုင်။
အပ္ပနာဘာဝနာဆိုသည်မှာ ဆိုင်ရာကမ္မဋ္ဌာန်း အာရုံ၌ စွဲမြဲစွာ သက်ဝင်တည်နေသော ဈာန်မဂ်ဖိုလ်တရား များကို ခေါ်သည်။
အိမ်အနီးအပါးကို အိမ်ဥပစာ ခေါ်သကဲ့သို့ ထို့အတူ အပ္ပနာဘာဝနာဖြစ်သော ဈာန်မဂ်ဖိုလ်တရား၏ အနီးအပါးဖြစ်သော ဘာဝနာအစဉ်ကို ဥပစာရဘာဝနာဟု ခေါ်သည်။
ဤဥပစာရဘာဝနာသည် ဈာန်မဂ်ဖိုလ်ရအောင် အားထုတ် သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့အား စိတ်တည်ကြည်ခြင်း ဥပစာရသမာဓိမျှ အကျိုးရှိ၏။
ကြွင်းသော သုံးဆယ်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းတို့၌ကား ပရိကမ္မဘာဝနာ၊ ဥပစာရဘာဝနာ၊ အပ္ပနာဘာဝနာဟု ဆိုအပ်သော ဘာဝနာသုံးပါးစလုံး ရအပ်သောကြောင့် စိတ်တည်ကြည်ခြင်း သမာဓိမျှသာမဟုတ်၊ ဆိုင်ရာ ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံ၌ သက်ဝင်တည်နေသော ဈာန်တရားကိုလည်း ရနိုင်၏။
ဈာန်ဟူသည် အာရုံခြောက်ပါး၌ လွင့်ပါးချောက်ချား၍ နေသောစိတ်ကို တစ်ခုတည်းသော အာရုံ၌ စွဲမြဲစွာ သက်ဝင် စေ၍ စူးစူးစိုက်စိုက် တည်တည်တံ့တံ့ ရှုခြင်းသဘောရှိသော ဝိတက်ဝိစာရ ပီတိသုခ ဧကဂ္ဂတာ ဟူသော တရားငါးပါးတို့၏ အပေါင်းကို ဆိုသည်။
ဈာန်အင်္ဂါငါးပါး ဝိတက်စသော တရားတစ်ခုတစ်ခုစီကိုကား ဈာန်ဟုမဆိုရ။
ဈာန်၏ အစိတ်အစိတ်ဖြစ်၍ ဈာန်နင်-ဝါ-ဈာန် အင်္ဂါဟူ၍သာ ဆိုရသည်။
ထိုဈာန်အင်္ဂါငါးပါးတို့တွင်- ဝိတက်သည် အတူဖြစ်ဘက် နာမ်တရားတို့ကို အာရုံသို့ ပို့ဆောင်တတ်သော သဘောရှိ၏။
ဝိစာရသည် အာရုံ၌ စိတ်ကို ဖွဲ့ချည်တတ်သော သဘောရှိ၏။
ပီတိသည် အာရုံ၌ စိတ်ကို နှစ်ခြိုက်စေတတ်သော သဘောရှိ၏။
သုခသည် အာရုံ၌ စိတ်ကို ချမ်းမြေ့စေတတ်သော သဘော ရှိ၏။
ဧကဂ္ဂတာသည် အာရုံ၌ စိတ်ကို ခိုင်ခံ့စွာ တည်ငြိမ် စေတတ်သော သဘောရှိ၏။
ဤသို့လျှင် ဤငါးပါးသောတရားတို့ကို ဘာဝနာအာရုံ၌ စိတ်ကို နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အမြစ်စိုက်၍ နေအောင် ဆောင်ရွက် စီမံကြသော တရားစုဖြစ်၍ ဈာန်ဟု ခေါ်ရသည်။
ဤ၌ဈာန သဒ္ဒါသည် တစ်ခုခုသော အာရုံ၌ မတုန်မလှုပ် မငဲ့မတိမ်း စိမ်းစိမ်းရှုခြင်းအနက်ကို ဟော၏။
တစ်နည်း၊ စိတ်ကို ဆာပူပင်ပန်းညစ်နွမ်း နောက်ကျူ စေတတ်သော နီဝရဏတရားတို့ကို အမြစ်မပါဘဲ လောင်မြှိုက်ကင်းရှင်းစေတတ်သော သဘောကို ဈာန်ဟု ဆိုသည်။
ဤ၌နီဝရဏတရားတို့ဟူသည် ဈာန်၏ အထူး ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ကာမစ္ဆာန္ဒ၊ ဗျာပါဒ၊ ထိနမိဒ္ဓ၊ ဥဒ္ဓစ္စ ကုက္ကုစ္စ၊ ဝိစိကိစ္ဆာဟူသော ဤငါးပါးကို ဆိုသည်။
ထိုငါးပါးတို့တွင်- ကာမစ္ဆာန္ဒ ဟူသည် အဆင်း အသံ အနံ့အရသာ အတွေ့ ဟူသော ကာမဂုဏ်အာရုံတို့၌ စွဲစွဲလမ်းလမ်း တပ်စွန်းပြင်းစွာ သာယာလိုချင်ခြင်း သဘောတည်း။
ဗျာပါဒဟူသည် သူတပါးကို ပျက်ပြားစေအောင် ကြံဆောင်ငြူစူသော အမျက်ဒေါသ သဘောတည်း။
ထိနမိဒ္ဓ ဟူသည် ကိုယ်စိတ်၏ လေးလံ ထိုင်းမှိုင်းခြင်း၊ တွန့်တို ပျင်းရိခြင်းသဘောတည်း။
ဥဒ္ဓစ္စ ကုက္ကုစ္စဟူသည် စိတ်၏မငြိမ်ခြင်း၊ ပြုမိလေခြင်း၊ မပြုမိလေခြင်းဟု စိတ်ပူခြင်းသဘောတည်း။
ဝိစိကိစ္ဆာဟူသည် သို့လောသို့လော တွေးတောရမ်းဆ သဘာဝကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်း သဘောတည်း။
ပြဆိုခဲ့ပြီးသော ဈာနင်ငါးပါးတို့တွင် ဝိတက်သည် ထိနမိဒ္ဓ ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၏။
စိတ်ကို ဘာဝနာ၏ အာရုံသို့ ပို့ဆောင်တတ်သော ဝိတက်သည် ပျင်းရိထိုင်းမှိုင်းစေ တတ်သော ထိနမိဒ္ဓကို လောင်မြှိုက်တတ်၏။
ဝိစာရသည် ဝိစိကိစ္ဆာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၏။
အာရုံ၌ စိတ်ကို ဖွဲ့ချည်တတ်သော ဝိစာရသည် စိတ်ကို နှစ်ခွပြု၍ နောက်ကျူမှိန်မှေးစေတတ်သော ဝိစိကိစ္ဆာကို လောင်မြှိုက် တတ်၏။
ပီတိသည် ဗျာပါဒ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်၏။
အာရုံ၌ စိတ်ကို နှစ်သက်စေတတ်သော ပီတိသည် စိတ်ကို ငြီးငွေ့ ခြောက်သွေ့အောင် ပြုတတ်သော ဗျာပါဒကို လောင်မြှိုက် တတ်၏။
သုခသည် ဥဒ္ဓစ္စ ကုက္ကုစ္စ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်၏။
အာရုံ၌ စိတ်ကို ချမ်းမြေ့စေတတ်သော သုခသည် မငြိမ်မသက် မအေး မချမ်းခြင်းကို ပြုတတ်သောဥဒ္ဓစ္စ ကုက္ကုစ္စကို လောင်မြှိုက် တတ်၏။
ဧကဂ္ဂတာသည် ကာမစ္ဆန္ဒ ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၏။
အာရုံ၌ စိတ်ကို ခိုင်မြဲစွာ တည်ငြိမ်စေတတ်သော ဧကဂ္ဂတာသည် ထကြွလှုပ်ရှားတတ်သော ကာမစ္ဆာန္ဒ ကို လောင်မြှိုက်တတ်၏။
ယင်းသို့ ဈာန်အင်္ဂါငါးပါးတို့ ညီညွတ်ကြသဖြင့် စိတ်ကို ပိတ်ပင်ထားတတ်သော နီဝရဏတရားတို့ ကင်းစင်၍ စိတ်၏ ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံ၌ တည်နေခြင်းသည် သမာဓိစခန်းသို့ ဆိုက်ရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသမာဓိကိုပင် နီဝရဏ တရားတို့ကို ချုပ်ငြိမ်းစေတတ်သောကြောင့် တစ်ကြောင်းကျန် သမာဓိနှင့် ငြိမ်းချမ်းခြင်း သမထ ဟူသော စကားသည် ဝေါဟာရမျှသာ ခြားနား၏။
တရားကိုယ်အားဖြင့်ကား ဧကဂ္ဂတာ စေတသိက်ပင် ဖြစ်၏။
တည်ကြည်ခြင်း သမာဓိ ဖြစ်မှသာ ငြိမ်းချမ်းခြင်း သမထဖြစ်နိုင်၏။
ထိုကြောင့် ဤသမထဘာဝနာ ကမ္မဋ္ဌာန်းနည်း၌ သမာဓိ ဖြစ်လျှင် လုပ်ငန်းကိစ္စပြီးဆုံးလေတော့သတည်း။
ဝိပဿနာဘာဝနာ၌ ဝိပဿနာဟူသည် အထူးမြင်တတ် သော ဉာဏ်ပညာတည်း။
ထိုဉာဏ်ပညာဖြင့် ပညတ်အမြှေးကို ခွာလှန်၍ ရုပ်နာမ်ကိုမြင်၊ ရုပ်နာမ်တို့၏ အနိစ္စလက္ခဏာ၊ ဒုက္ခလက္ခဏာ၊ အနတ္တလက္ခဏာ မြင်သည်ကို အထူး မြင်သည်ဟု ဆိုသည်။
ယင်းဝိပဿနာကို အဖန်ဖန် ဖြစ်ပွားစေသည်ကို ဝိပဿနာဘာဝနာ ပွားများသည်ဟု ဆိုသည်။
ဝိပဿနာဘာဝနာ၏ အာရုံကမ္မဋ္ဌာန်းကား နာမ်ရုပ်တည်း။
ထို့ကြောင့် ဝိပဿနာဘာဝနာပွားများလိုသော သူသည် ရှေးဦးစွာ နာမ်ရုပ်နှစ်ပါးကို ပိုင်းခြား၍ သိသော နာမရူပ ပရိစ္ဆောဒ ဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံအောင် လုပ်ရမည်။
နာမရူပပရိစ္ဆောဒ ဉာဏ်ဟူသည် နာမ်တွေ ရုပ်တွေ အသွယ်အသွယ် အမျှင်အမျှင် အသီးအသီး တခြားစီနေအောင် ထင်နိုင်မြင်နိုင် ပိုင်းခြား နိုင်သောဉာဏ်ကို ဆိုသည်။
ဝိပဿနာဉာဏ် အကျယ် ဆယ်ပါး ထို့နောက် ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်ဖြင့် နာမ်ရုပ်၏ အကြောင်း ကို သိမ်းဆည်းရမည်။
ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် ဟူသည် ဘယ်ဟာ ကြောင့် နာမ်ရုပ်ဖြစ်သည်ဟု နာမ်ရုပ်၏ အကြောင်းကို မှန်မှန် ကျကျသိနိုင်မြင်နိုင် သိမ်းဆည်းနိုင်သော ဉာဏ်ကို ဆိုသည်။
ဤသို့ အကြောင်းနှင့်တကွ နာမ်ရုပ်ကို ပိုင်းဖြတ် ဆင်ခြင်ပြီးနောက် နာမ်ရုပ်တို့၏ သဘောသက်သက် အပျက် အပျောက် ဘေးရောက်မခိုင် အလိုအတိုင်း မပြုနိုင်သော အနိစ္စ လက္ခဏာ၊ ဒုက္ခလက္ခဏာ၊ အနတ္တ လက္ခဏာတို့ကို ကောင်းစွာ မှတ်သား၍ ပိုင်းခြားရှုမြင် ဆင်ခြင်ရမည်။
တစ်နည်းလည်း ဝိပဿနာဉာဏ် အကျယ် ဆယ်ပါးလာ၏။
ဆယ်ပါးကား- သမ္မသနဉာဏ် = လက္ခဏာရေးသုံးပါး မထင်ထင်အောင် သုံးသပ်ဆင်ခြင်သော ဉာဏ်၊ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ် = လက္ခဏာရေး ထင်၍ အဖြစ်အပျက်တွေကို မြင်သော ဉာဏ်၊ ဘင်္ဂဉာဏ် = လက္ခဏာရေး အလွန်ထင်မြင်၍ အပျက်ကိုသာ မြင်သော ဉာဏ်၊ ဘယဉာဏ် = အပျက်တွေကိုသာ မြင်သောကြောင့် သင်္ခါရတရားတို့၌ ကြောက်သော အခြင်းအရာအားဖြင့် ဖြစ်သော ဉာဏ်၊ အာဒီနဝဉာဏ် = အကောင်းကိုမမြင် ဘေးတွေရန်တွေဟု အပြစ်ကိုသာ မြင်သောဉာဏ်၊ နိဗ္ဗိဒါဉာဏ် = ငြီးငွေ့သော အခြင်းအရာဖြင့် ထင်သော ဉာဏ်၊ မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏ် = အလုံးစုံသော ဘဝ စသည်တို့မှ လွတ်ကင်းထွက်မြောက်လိုသော ဉာဏ်၊ ပဋိသင်္ခါဉာဏ် = ထွက်မြောက်ရန် လက္ခဏာရေး သုံးတန်ကို တစ်ဖန် ထပ်မံ၍ ဆင်ခြင်ပြန်သော ဉာဏ်၊ သင်္ခါရုပက္ခာဉာဏ် = သင်္ခါရတရားတို့ကို လျစ်လျူရှု၍သာ ဖြစ်သော ဉာဏ်၊ အနုလောမဉာဏ် = ရှေ့ဝိပဿနာဉာဏ်တို့နှင့် အနောက်မဂ်ဉာဏ်တို့အား လျော်သောဉာဏ်၊ ဤဝိပဿနာဉာဏ်ဆယ်ပါး ဖြစ်ပြီးနောက် နိဗ္ဗာန်ကို ရှေးဦးစွာ အာရုံပြု၍ ပုထုဇ္ဇန်အနွယ်ကို ဖျက်လျက် အရိယာ အနွယ်ကို ဖြစ်စေလျက် ဂေါတြဘူဉာဏ်ဖြစ်၏။
ထို့နောက် လောကီကိုထွင်းဖောက်လျက် မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်တို့ဖြင့် လောကတ္တရာဘက်သို့ ရောက် လေတော့သတည်း။
ဤဝိပဿနာဉာဏ် ဆယ်ပါးလာသောနည်းကာ ဉာဏ် အမြင် မထက်သန်သောကြောင့် နှစ်ရှည်လများ အားထုတ်နိုင်မှ မဂ်ဖိုလ်ရလတ္တံ့ ပုဂ္ဂိုလ်တို့အတွက် ဖြစ်လေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁) ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ ဗုဒ္ဓဘာသာအကြောင်း ကမ္မဋ္ဌာန်းBuddhist Meditation 1 ကမ္မဋ္ဌာန်းBuddhist Meditation 2 ဗုဒ္ဓဘာသာ ကမ္မဋ္ဌာန်း Introudction to Buddhist Meditation 1 of 3 ဗုဒ္ဓဘာသာ ကမ္မဋ္ဌာန်း Introudction to Buddhist Meditation 2 of 3 ဗုဒ္ဓဘာသာ ကမ္မဋ္ဌာန်း Introudction to Buddhist Meditation 3of 3 ကမ္ဘာ့ဗုဒ္ဓဘာသာလူဦးရေ အများဆုံး တရုတ်ပြည် Access to Insight Buddha တရားရှုမှတ်ခြင်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မြတ်စွာဘုရား ဗုဒ္ဓ နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ သမိုင်း Buddhist Arround the World! Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ။
နှစ်စဉ်ဇွန်လ ၂၃ ရက်နေ့သည် နိုင်ငံ အသီးသီးရှိ အားကစားနှင့် ကာယဗလလိုက်စားသူများအဖို့ အမှတ်တရထူးခြားလှသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်ပေသည်။
ထိုနေ့ကို ကမ္ဘာ့တစ်ဝှန်းလုံး၌ ကမ္ဘာ့အိုလံပစ်နေ့ဟု အသိအမှတ် ပြု၍ အထိမ်းအမှတ်ပြု၍ အထိမ်းအမှတ်ပွဲများ ကျင်းပကြလေသည်။
ကမ္ဘာ့အိုလင်းပစ်နေ့ ပေါ်ပေါက်လာရခြင်းမှာ အိုလင်းပစ် ကစားပွဲများကြောင့် ဖြစ်သည်။
အိုလံပစ်ဟူသော အမည် သည် ရှေးနှစ်ပေါင်း ၂၅ဝဝ ကျော်က ဂရိနိုင်ငံ အိုလင်းပီယာ ရွာကလေးအနီးရှိ ကွင်းပြင်တွင်၊ ဂရိလူမျိုးတို့ ၄ နှစ် တစ်ကြိမ် ကျင်းပသောပွဲမှ အစပြု၍ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဂရိ တို့သည် အဆိုပါ အိုလင်းပီယာကွင်းပြင်တွင် ဇုနတ်မင်းကြီး ကို ပူဇော်သောနတ်ပွဲများကို ၄ နှစ်တစ်ကြိမ်ကျင်းပ၍ ထိုပွဲ များ၌ မြေပြန့်အပြေးပြိုင်ပွဲများကို ကျင်းပသော အလေ့အထ ရှိခဲ့သည်။
ထိုအိုလင်းပီယာ ပြေးပွဲ၌ အနိုင်ရသော လူစွမ်း ကောင်းများအား ဂရိလူမျိုးတို့ အထွတ်အမြတ်ထားသော သံလွင်ပင်မှ အရွက်ဖြင့်လုပ်သည့် သရဖူကို ဦးခေါင်းတွင် ဆင်ပေးကာ လူအများက ချီးကျူးမြှောက်စားကြသည်။
အိုလင်းပစ်ပြိုင်ပွဲများကို ရှေးဦးစွာကျင်းပသောအခါက မြေပြန့်အပြေးပြိုင်ပွဲများသာ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ခေတ်များ တွင် အပြေးသာမက၊ နပန်းသတ်၊ သံပြားဝိုင်းပစ်၊ လှံအဝေး ပစ်၊ အမြင့်ခုန်နှင့် အလျားခုန်ပွဲများကို ထည့်သွင်းကျင်းပ ခဲ့သည်။
ထိုကဲ့သို့ ဘီစီ ရ၇၆ ခုနှစ်မှ အေဒီ ၃၉၄ ခုနှစ်အထိ အိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲများကို လေးနှစ်တစ်ကြိမ် မှန်မှန်ကျင်းပခဲ့ကြ သည်။
၃၉၄ ခုနှစ်မှ ၁၈၉၄ ခုနှစ်အထိမူကား အိုလံပစ်ပွဲများ တိမ်မြုပ်နေခဲ့သည်။
၁၈၉၄ ခုနှစ် တွင်မှ တစ်ဖန်ပြင်သစ်လူမျိုး ဗဲရွန်ဘွဲ့ရ ပီယဲဒါကူဗာတင် (၁၈၆၃-၁၉၃၇)ဆိုသူက ရှေးဂရိ တို့၏ အားကစားလုပ်ငန်းများ ကို ယခုခေတ် အရပ်ရပ် ပညာသင်ကြားရေးတွင် ထည့်သွင်းအသုံးပြုလျက် အလွန်တန်ဖိုး များဖွယ်ရာရှိကြောင်းကို နိုင်ငံတကာရှိ အားကစားလိုက်စားသူ အကြီးအကဲများထံ အကြံဉာဏ်များပေးပို့သဖြင့် အိုလင်းပစ် ပြိုင်ပွဲများ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။
သူ၏ကြိုးပမ်းမှု ကြောင့် ထိုနှစ်ဇွန်လ ၂၃ ရက်နေ့တွင် ကမ္ဘာ့အိုလံပစ်အသင်း ကြီးကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ပေသည်။
ထိုသို့တည်ထောင်ပြီးသောအခါ လွန်ခဲ့သည့်နှစ်ပေါင်း ၁၅ဝဝ ကျော်က ဂရိလူမျိုးတို့ကျင်းပခဲ့သော ကွင်းပြင်နေရာ၌ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံများစွာမှ လာရောက်ပါဝင်ဆင်နွှဲသော ပထမအကြိမ် အိုလင်းပစ်ကစားပွဲကြီးကို ၁၈၉၆ခုနှစ်မတ်လ(၂၅)ရက် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင် ကျင်းပ နိုင်ခဲ့၏။
ထိုနောက် ၄ နှစ်အကြာ ၁၉ဝဝ ပြည့်နှစ်တွင် အိုလံပစ် ကစားပွဲကြီးကို ပြင်သစ်နိုင်ငံ ပါရစ်မြို့၌ ကျင်းပခဲ့သည်။
ဤသို့လျှင် ၁၉ဝ၄ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု စိန် လူဝီ မြို့၌၎င်း၊ ၁၉ဝ၈ ခုနှစ်တွင် လန်ဒန်မြို့၌၎င်း ၁၉၁၂ ခုနှစ်တွင် စတော့ဟုမ်းမြို့၌၎င်း၊ ၄ နှစ်တစ်ကြိမ် မှန်မှန်ကျင်းပ ခဲ့လေသည်။
၁၉၁၆ ခုနှစ်တွင် ဂျာမနီနိုင်ငံ ဘာလင်မြို့တော်၌ ကျင်းပရန်ရှိသောပွဲကိုကား စစ်အတွင်းဖြစ်၍ မကျင်းပနိုင်တော့ ချေ။
သို့ရာတွင်စစ်အပြီး ၁၉၂ဝ ပြည့်နှစ်တွင် အန့်တွပ်မြို့၌ အိုလင်းပစ်ပွဲကြီးကို ကျင်းပခဲ့ပြန်သည်။
ထိုနောက် ၁၉၂၄ ခုနှစ်တွင် ပါရစ်မြို့၌၎င်း ၁၉၂၈ ခုနှစ်တွင် အမ္မစတာဒမ်မြို့၌ ၎င်း ၁၉၃၂ ခု နှစ်တွင် လော့စိန်းဂျလီးမြို့၌၎င်း ၁၉၃၆ ခုနှစ် တွင် ဘာလင်မြို့၌၎င်း လေးနှစ်တစ်ကြိမ် မှန်မှန်ဆက်လက် ကျင်းပခဲ့သည်။
တစ်ဖန် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးဖြစ်ပွားပြန်ရာ ၁၉၄ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ဂျပန်နိုင်ငံ တိုကျိုမြို့၌ ကျင်းပရမည့်ပွဲနှင့် ၁၉၄၄ ခုနှစ်တွင် ဖင်လန်နိုင်ငံ ဟဲလဆင်းကီးမြို့၌ ကျင်းပရန် ဖြစ်သော အိုလံပစ်ပွဲများကို မကျင်းပခဲ့ရချေ။
စစ်ပြီးခေတ် တွင် ၁၉၄၈ ခုနှစ်ကမ္ဘာ့ အိုလံပစ်ပွဲကြီးကို လန်ဒန်မြို့၌၎င်း၊ ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ဖင်လန်နိုင်ငံ ဟဲလဆင်းကီးမြို့၌၎င်း ကျင်းပ အောင်မြင်ခဲ့ရာ နိုင်ငံပေါင်းများစွာမှ ပါဝင်ဆင်နွှဲခဲ့ကြလေသည်။
ဤသို့လျှင် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအရပ်ရပ်တွင် အိုလံပစ်ကစားပွဲကို စစ်အတွင်းကာလများမှတစ်ပါး ၄ နှစ်တစ်ကြိမ်တစ်လှည့်စီ ကျင်းပ၍ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အားကစားဖက်တွင် ထူးချွန်သူများကို အချင်းချင်းတွေ့ဆုံရင်းနှီးစေခြင်း၊ တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ ကိုယ်လက် ကြံ့ခိုင်ရေးကိုအားပေးခြင်း၊ အားကစားလုပ်ငန်းများကို တိုးတက် ပြန့်ပွားစေခြင်းစသည်တို့ကို ကမ္ဘာ့အိုလံပစ် အသင်းကြီးမှ ကြီးမှူး၍ ဆောင်ရွက်သည်။
ထိုအသင်းကြီးတွင် နိုင်ငံပေါင်းစုံမှ ကိုယ်စားလှယ်များပါဝင်၍ ထိုနိုင်ငံတို့တွင် လည်း အားကစား မြှင့်တင်ရေးကို ရှေးရှူကြသည့် အိုလံပစ်အသင်းများ တည်ထောင် ထားကြလေသည်။
ယခုအခါ နိုင်ငံအသီးသီးရှိ အိုလင်းပစ်အသင်းများသည် ကမ္ဘာ့အိုလံပစ်အသင်းကြီး ဇွန်လ ၂၃ ရက်နေ့၌ စတင် ပေါက်ဖွားခဲ့သည်ကို သတိရဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် နှစ်စဉ် ထိုနေ့တွင် ကမ္ဘာ့အိုလံပစ်နေ့ အထိမ်းအမှတ်ပွဲများကို ကျင်းပ ကြလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁) ကိုးကား Category:အားကစား။
thumb|ကစားရန် ကျားကွက်တွင် ကျားများကို အသင့်စီထားပုံ ကျားထိုးခြင်းသည် လွန်စွာရှေးကျသော အိမ်တွင်းကစားမှု တစ်ခုဖြစ်၍၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နိုင်ငံတိုင်းလိုလိုမှာပင် တွေ့ရှိနိုင်လေ သည်။
ယခုရေးသားသည့် ကျားထိုးခြင်းအကြောင်းမှာ အင်္ဂလိပ် ကျားထိုးခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျားထိုးရန်ခုံမှာ စစ်တုရင်ခုံကဲ့သို့ အဖြူအနက်ကွက်ကျား ဖော်ထားသည့်အကွက် ၆၄ ကွက် ပါရှိ သော စက္ကူချပ်ထူ သို့မဟုတ် သစ်သားခုံဖြစ်လေသည်။
ကျား များမှာ သစ်သား သို့မဟုတ် အမာခံဝတ္ထုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် အပြားဝိုင်းကလေးများဖြစ်လျက် အဖြူအနက် ခွဲခြားထားလေ သည်။
ကျားထိုးခြင်းကို လူ နှစ်ယောက်သာ ကစားနိုင်သည်။
စ၍ကစားရာတွင် တစ်ယောက်က ကျားအဖြူ ၁၂ ကောင်ကို ယူ၍၊ အခြား တစ်ယောက်က ကျားအနက် ၁၂ ကောင်ကို ယူပြီးလျှင် မိမိဖက် နောက်ဆုံးသုံးတန်းရှိ အနက်ကွက်များ ပေါ်တွင် ချထားရသည်။
ကျားထိုးသည့်အခါ မိမိနှင့်ဆိုင်ရာကျားများကို တစ်လှည့်စီ တစ်ကွက်ကျ ရွေ့သွားရသည်။
ကျားအနက်ကို ယူသောသူသည် ဦးဆုံးစတင်၍ ရွေ့ရ၏။
ပွဲပြီးသည့်အခါ ကျားများကို လဲလှယ် ၍ ကစားရလေသည်။
ကျားများကို ရှေ့တည့်တည့်အကွက်သို့ မရွေ့ရချေ။
ရှေ့ဖက်ဗယ်ညာ ထောင့်တန်းအကွက်များ ရှိသည်တွင် လစ်လပ်နေသော အနက်ကွက်သို့ ရွေ့ရသည်။
နောက်သို့ ပြန်၍မရွေ့နိုင်ချေ။
ရန်သူကျားသည် မိမိကျား၏ အရှေ့ကွက်တွင် ရှိ၍၊ ထိုရန်သူကျား၏ နောက်ဖက်ရှိအကွက် သည် လပ်နေခဲ့လျှင်၊ မိမိ၏ကျားသည် ရန်သူ ကျားကိုကျော်၍ ကွက်လပ်သို့ခုန် ကာ နေရာယူလိုက်ပြီးလျှင် ရန်သူကျားကို စားနိုင်လေသည်။
ထိုအကွက်နှင့် ဆက်၍ တည့်တည့်ဖြစ်စေ၊ ထောင့်ချိုးဖြစ်စေ၊ တစ်ကွက်ကျော်လွတ်နေသေးလျှင် ရန်သူ ကျားနှစ်ကောင် သုံးကောင်လုံးကို တစ်ကြိမ်တည်း၌ပင် စားလိုက်နိုင်သည်။
စားလိုက်သောကျားများကို ကျားခုံပေါ်မှ ဖယ်ယူထားရ၏။
ဤသို့ဖြင့် ကျားတစ်ကောင်သည် ရန်သူ၏နောက်ဆုံးတန်းသို့ ရောက်ရှိသွားလျှင် ထိုးကျားကို အရောင်တူကျားတစ်ကောင် ထပ်ဆင့်ပေးလိုက်ခြင်းဖြင့် ဘုရင်မြှောက်လိုက်ရလေသည်။
ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းကို ကင်းခေါ် ကျားကြီးပေးရသည်ဟုခေါ်သည်။
ကင်းသည် လွန်စွာတန်ခိုးကြီး ၏။
မိမိနေရာ အကွက်မှ ရှေ့သို့ ဖြစ်စေ၊ နောက်သို့ဖြစ်စေ၊ ထောင့်ချိုး အတိုင်း လေးဖက်လေးတန် ကွက်တူနေရာလပ်တို့ သို့ လိုသလိုတက်နိုင်၊ ဆုတ်နိုင်၊ ကျော်နိုင်၊ စားနိုင်သည်။
ကင်းသည် ထိုမျှအခွင့်အရေးရသော်လည်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ အရွေ့မှားသွား ပါက သာမန်ရန်သူကျား၏ အစားကို ခံရတတ်သည်။
ကျားများအားလုံး အစားခံရသည့်အခါဖြစ်စေ၊ ပိတ်မိနေသည့်အခါဖြစ်စေ၊ ထိုကျားများကို ကိုင်၍ ကစားသူ သည် ရှုံးလေတော့သည်။
တစ်ဘက်နှင့်တစ်ဘက် အပြီးအပိုင် အနိုင်မကစားနိုင်ဘဲ ကျားကွက်လည်နေသောပွဲကို သရေပွဲဟု ခေါ်သည်။
ကျားများကို ရွေ့မိလျှင် ပြန်၍မချရတော့ဘဲ ဆက်၍သာ ရွေ့သွားရ၏။
ရွေ့ပြီးသောကျားကိုလည်း ပြန်၍ ရုပ်သိမ်းနိုင်ခွင့် မရှိချေ။
စည်းကမ်းတစ်ခုအရဆိုသော်၊ ရန်သူကျားကို စားနိုင်သောအခွင့်အရေးရလျက် မစားဘဲနေခဲ့လျှင် ထိုမစား သောကျားကို တစ်ဘက်ကစားသူက သိမ်းယူနိုင်ခွင့်ရှိလေသည်။
ကျားထိုးခြင်းသည် လွန်စွာစိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်း၍ လူငယ်လူရွယ် ကျောင်းသားများသာမက၊ လူအများပင် နှစ်သက်ကြသော ကစားနည်းတစ်မျိုးဖြစ်၏။
ထိုကစားနည်းမှာ အပျင်းဖြေသဘောမျှသာမဟုတ်၊ ထိုးထွင်းဉာဏ်ထက်သန်စေရန် အတွက်လည်း များစွာ အထောက်အပံ့ဖြစ်စေသော ကစားနည်း တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
ကစားနည်း အမျိုးအစား အမျိုးမျိုး နိုင်ငံအလိုက်နှင့် နေရာဒေသအလိုက် ကွဲပြားမှုများ နိုင်ငံ ခုံအရွယ်အစား အကောင်အရေအတွက် ကင်းရှိမရှိ ကစားကောင်ငယ် နောက်ပြန်စားလို့ရမရ အရင်ရွေ့ စားသည့်စည်းကမ်း မှတ်ချက် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာကျား (ပိုလန် ကျား) ၁၀ × ၁၀ ၂၀ ရှိ ရှိ အဖြူ အများစားရမည် ကျားသည်နောက်ဆုံးတန်းတွင်ရပ်မှသာ ကင်းဖြစ်သည်။
ဖြတ်သွားရုံနှင့်မဖြစ်ပါ။
အင်္ဂလိပ်ကျား ၈ × ၈ ၁၂ မရှိ မရှိ အနက် အနည်းအများကြိုက်ရာစားနိုင်သည်၊ စားလို့ရသလောက်ကုန်အောင်စားရမည်။
? ဘရာဇီးကျား ၈ × ၈ ၁၂ ရှိ ရှိ အဖြူ အများစားရမည် ? ဂါနာကျား ၁၀ × ၁၀ ၂၀ ရှိ ရှိ အဖြူ အနည်းအများကြိုက်ရာစားနိုင်သည်၊ စားလို့ရသလောက်ကုန်အောင်စားရမည်။
စားနေစဉ် ကင်းရသည့်အကွက်ကိုဖြတ်သွားပါက ကင်းမယူရပါ ? ကနေဒါကျား ၁၂ × ၁၂ ၃၀ ရှိ ရှိ အဖြူ အများစားရမည် ? မလေး/စင်္ကာပူကျား ၁၂ × ၁၂ ၃၀ ရှိ မရှိ သတ်မှတ်ချက်မရှိ စားကိုစားရမည်။
? ဂျာမနီကျား ၁၀ × ၁၀ ၂၀ ရှိ ရှိ အဖြူ အများစားရမည်။
သို့သော်တန်ဖိုးသတ်မှတ်ချက်မှာ ကင်းကို ၁ ကောင်ခွဲသတ်မှတ်သည်။
ဘေးတိုက် နောက်ပြန် ကြိုက်သလိုစားနိုင်သည်။
? ပူးလ်ကျား (Pool Checker) ၈ × ၈ ၁၂ ရှိ ရှိ အနက် အနည်းအများကြိုက်ရာစားနိုင်သည်၊ စားလို့ရသလောက်ကုန်အောင်စားရမည်။
သုံးကောင်/တစ်ကောင် ကျန်သည့်အချိန်တွင် ၁၃ ကွက်အတွင်းမမိမဖမ်းနိုင်ပါက သရေဖြစ်သည်။
စပိန်ကျား ၈ × ၈ ၁၂ ရှိ မရှိ အဖြူ အများစားရမည်။
ကင်းအရေအတွက်များသည့်ဘက်ကို စားရမည်။
? ရုရှကျား ၈ × ၈ ၁၂ ရှိ ရှိ အဖြူ အနည်းအများကြိုက်ရာစားနိုင်သည်၊ စားလို့ရသလောက်ကုန်အောင်စားရမည်။
? အီတလီကျား ၈ × ၈ ၁၂ မရှိ မရှိ အဖြူ အများစားရမည်။
သို့သော် ကင်းနှင့် ကျား နှစ်မျိုးဖြင့်စားစရာရှိလျှင် ကင်းနှင့်သာစားရမည်။
? ချက်ဇ် ကျား ၈ × ၈ ၁၂ ရှိ မရှိ အဖြူ အများစားရမည်။
? အာဂျင်တီးနားကျား ၈ × ၈ ၁၂ ရှိ မရှိ အဖြူ အများစားရမည်။
? ထိုင်းကျား ၈ × ၈ ၈ ရှိ မရှိ အနက် အနည်းအများကြိုက်ရာစားနိုင်သည်၊ စားလို့ရသလောက်ကုန်အောင်စားရမည်။
စားလိုက်သောကျားကို ချက်ချင်းဖယ်ထုတ်ပစ်ရမည်။
ကင်းသည် စားပြီးသော ကျား၏ကပ်လျှက်အကွက်တွင်သာရပ်ရမည်၊ ထိုမှ ဆက်၍စားရန်ရှိလျှင် စားနိုင်သည်။
တူရကီကျား ၈ × ၈ ၁၆ ရှိ မရှိ အဖြူ အများစားရမည်။
ကျားသည် နောက်ဆုံးတန်းသို့ရောက်လျှင် ကင်းဖြစ်သည်။
ထိုကင်းသည် စစ်တုရင်မှ ရထားကဲ့သို့ ရွေ့လျားသွားနိုင်သည်။
ထိုကင်းကို မိုးပျံကင်းဟုခေါ်သည်။
မြန်မာကျား ၈ × ၈ ၁၂ ရှိ မရှိ အဖြူ အများစားရမည်။
ကစားသူနှစ်ဦးသည် "စားကိုစားရမည် နှင့် မစားရင် ဒဏ်တပ်မည်" ဆိုသည်ကို မကစားခင် သဘောတူညီထားနိုင်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဉာဏစွမ်းရည် ကစားနည်းများ ကဏ္ဍ:တစ်ဦးချင်းယှဉ်ပြိုင်ရသော အားကစားများ။
မိုးဒီသည် လူရွှင်တော် ဟာသသရုပ်ဆောင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်သဘင် တင်မိုးဝင်းတွင် လူရွှင်တော် မော့စ်နှင့် တွဲဖက်၍ နာမည်ကျော် လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ်အထိ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကြီးပေါင်း ၈၀ ကျော်၊ ဗွီဒီယိုဇာတ်ကား ၂၀၀ ကျော်တို့တွင်ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
အမည်ရင်းမှာ ဦးသန်းထွန်း ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝ မိုးဒီကို ဇန်နဝါရီ ၁၆ရက် ၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင် ဟင်္သာတမြို့ ဆန်ခါတန်းရပ်တွင် အဖ ဦးဟန်တင်နှင့် အမိ ဒေါ်ခင်မြင့်တို့မှ မွေးဖွားခဲ့သည်။
မခင်ရွှေနှင့် မောင်ခင်မောင်အေး ဆိုသည့် အစ်ကိုတစ်ဦးနှင့် အစ်မတစ်ဦး ရှိပြီး မွေးချင်း (၃) ဦးတွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်သည်။
အ.ထ.က (၁) ဟင်္သာတတွင် သတ္တမတန်း အထိ ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
ဇာတ်သဘင်လောက အသက် ၁၄ နှစ် အရွယ်တွင် ပန်တျာကြည်လင်ဇာတ်အဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ထိုဇာတ်အဖွဲ့တွင် မီးထိုးသမား အဖြစ် ၅ နှစ်ကျော်မျှ လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ဇာတ်မင်းသမီး မအေးကြွယ်နှင့် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သည်။
အသက် ၂၀ အရွယ်တွင် ရွှေမန်းကျော်အောင် ဇာတ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။
ရွှေမန်းကျော်အောင်ဇာတ်တွင် မီးထိုးသမား အဖြစ်လုပ်ကိုင်ရင်း လူရွှင်တော် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က လူရွှင်တော် အမည်မှာ "မိုးဒိ" ဖြစ်သည်။
ရွှေမန်းကျော်အောင်ဇာတ်တွင် တစ်နှစ်ခွဲမျှကြာပြီးနောက် စိန်မာဒင်ဇာတ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။
စိန်မာဒင်ဇာတ်တွင် ဇာတ်ဆရာ၏ ကြော်ငြာမှားယွင်း ရိုက်နှိပ်ရာမှ "မိုးထိ" ဟူသော အမည်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၃ နှစ်အကြာတွင် ခင်မာချို အငြိမ့်အဖွဲ့သို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက် မိုးဒီ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထိုအငြိမ့်အဖွဲ့တွင် ၄ နှစ်ကျော်မျှ ကပြခဲ့ပြီးနောက် စိန်မာဒင်တွင် ခေတ္တခဏ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ခင်မာချို အငြိမ့်အဖွဲ့တွင် တစ်နှစ်မျှ ကပြပြီးနောက် အငြိမ့်လောကမှ အနားယူခဲ့သည်။
ထို့နောက် စိန်မာဒင် ဇာတ်အဖွဲ့သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တွင် ပြဇာတ်မင်းသား ဒို့တင်ဌေး နှင့် တွဲဖက်၍ ကပြခဲ့သည်။
ဒို့တင်ဌေး ထွက်သွားပြီးနောက်တွင် စိန်မာဒင်ဇာတ်မှာ မိုးဝင်းဇာတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မိုးဝင်းဇာတ်တွင် မော့စ်နှင့်အတူ ၈ နှစ်ကြာမျှ ကပြခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဦးတင်မြင့်၊ စာရေးဆရာ မောင်စိတ္တ၊ မော့စ် တို့နှင့် တွဲဖက်၍ တင်မိုးဝင်းဇာတ်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
၃ နှစ်အကြာတွင် မိုးဒီ မော့စ် ကျွန်တော့်သဘင် ဟူသော အမည်ဖြင့် အခြားဇာတ်တစ်ခုကို ၁ နှစ်ကြာမျှ တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် ဦးစိန်ရိုးနှင့် တွဲဖက်၍ ရန်ကုန်သိန်းနိုင် အမည်ဖြင့် ဇာတ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ပြန်သည်။
ဟာသ သရုပ်ဆောင်များ၏ ဘဝပုံရိပ်နှင့် အတွေးအမြင်များ၊ နွယ်ဇင်ဦး(မြန်မာစာ) ဗွီဒီယိုလောက အငြိမ့်နှင့်ဇာတ်သဘင်လောကတွင် ကျင်လည်ရင်းဖြင့်ပင် ရုပ်ရှင်နှင့်ဗီဒီယိုလောကသို့ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ရုပ်ရှင်နှင့်ဗီဒီယိုလောကတွင်လည်း အောင်မြင်သော ဟာသသရုပ်ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် မော့စ် နှင့်တွဲဖက်သရုပ်ဆောင်သော ဟာသကားများကို လူကြိုက်များခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ကြော်ငြာများတွင်လည်း သရုပ်ဆောင်ခဲ့ရာ ပရိသတ်များအားပေးမှုခံခဲ့ရသည်။
ရရှိခဲ့သောဆု၊တံဆိပ်များ ဦးမိုးဒီသည် ကိုးဆယ်ဆသာလိမ့်မည် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတွင် ပြောင်မြောက်စွာသရုပ်ဆောင်နိုင်မှုဖြင့် ၂၀၀၇ ခုနှစ်အတွက် မြန်မာ့ရုပ်ရှင်ထူးချွန်ဆု (အမျိုးသားဇာတ်ပို့ဆု) ကိုချီးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်။
၂၀၂၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၄ ရက်နေ့တွင် လူမှုထူးချွန်တံဆိပ်(တတိယအဆင့်)ကို ချီးမြှင့်ခြင်းခံရသည်။
နန္ဒာလှိုင် (၁၉၇၄ -) သည် မြန်မာရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင် ဖြစ်သည်။
ကြော်ငြာလောကတွင် လူကြိုက်များသော မင်းသမီးတစ်လက်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ငယ်ဘဝ ၁၉၇၄ ခုတွင် မော်လမြိုင်မြို့တွင်မွေးဖွားခဲ့သည်။
မွေးခြင်း ၆ ယောက်ရှိသည့်အနက်ဒုတိယမြောက်သမီးဖြစ်သည်။
အနုပညာခရီး ၁၉၉၆ ခုတွင် မြားနတ်မောင် ဇာတ်ကားဖြင့် အနုပညာနယ်သို့ စရောက်သည်။
၁၉၉၈ ခုတွင် ရွှေနံ့သာစံအိမ် ဇာတ်ကား၌ အကောင်းဆုံး အမျိုးသမီး ဇာတ်ပို့ဆုကို ရရှိခဲ့သည်။
၂၀၀၆ ခုတွင် တောင်သမန်သစ္စာ ဇာတ်ကားဖြင့် အကောင်းဆုံးအမျိုးသမီး ဇာတ်ဆောင်ဆု ရသည်။
သရုပ်ဆောင်သော ဇာတ်ကားများ မြူနှင်းတို့ထာဝရဝေ သူ့ကျွန်မခံပြီ ရင်ခွင်နန်းတော် ရွှေနံ့သာစံအိမ် မာယာရထား ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြုံး ပင်လယ်မင်းသား ကမ်းလွန်ပင်လယ်ပြင်ကိုဗဟိုပြု၍ ချစ်လူမိုက် ပုဂံပြည်မှပန်းနံ့သာ ကျားမြှီးဆွဲကိုကိုနဲ့ မျောက်မူးလဲမမ ကိုယ်တိုင်ရေးရာဇဝင် ပျော်ရွှင်ခြင်းကမ္ဘာ ဓမ္မာသောကအင်းဝရာဇာ ကျွန်တော့်ချစ်သူပြောသော သူ့ချစ်သူအကြောင်း တောင်သမန်သစ္စာ ကိုးဆယ်ဆသာလိမ့်မယ် အချစ်နှင့်သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာ အချစ်အိမ်ကလေး ပြန်ပြောပြဖို့တော်တော်ခက်လိမ့်မယ် ချစ်ပါနော်မောင့်ကို မကြားရမမြင်ရသောသံယောဇဉ် မော်ကင်းဥဒါန်း မငြိမ်းသောမီး ကာရံအလွဲ ကဝေပျို၏ပစ္စုပ္ပန် ငါ့ဓား ငါ့သွေး ငါ့ဧရာဝတီ ကက်ကင်း ဒါပဲနော် ပြဒါးမဲ့မှန် ဇော်က,ကနေသည် တောင်တန်းနဲ့တူသောယောကျာ်းများ အနှိုင်းမဲ့ရင်ခွင် ချစ်သောအရိမဒ္ဒနပူရ၏ မဟာအောင်ပွဲ မိသားစုဘဝ ၂၀၀၈ ခု၊ မေလတွင် [ဇေကမ္ဘာ ခင်ရွှေ၊ဦး]]၏သား ဇေသီဟနှင့် လက်ထပ်သည်။
၂၀၁၁ ဧပြီ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ဒုတိယ သမီးဖြစ်သူ ဇေရတီလှိုင်ကို မွေးဖွားခဲ့ပြီး ၂၀၁၄ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၂၄ ရက်နေ့တွင် တတိယသမီးဖြစ်သူ ဇေမဒီလှိုင်ကို မွေးဖွားခဲ့သည်။
စီးပွားရေးလှုပ်ရှားမှု ၂၀၁၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် နန္ဒာလှိုင်၏ မဟာနန္ဒာထရိတ်ဒင်းကုမ္ပဏီသည် Missha အလှကုန်ပစ္စည်းများအား မြန်မာနိုင်ငံသို့ တင်သွင်းဖြန့်ဖြူးခွင့်ရခဲ့သည်။
ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ Category:မြန်မာ အမျိုးသမီး ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ Category:သက်ရှိထင်ရှားပုဂ္ဂိုလ်များ Category:မွန်လူမျိုးများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ့ ရုပ်ရှင် ထူးချွန်ဆုရှင်များ။
ရန်အောင်သည် အကယ်ဒမီဆုရ ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင် နှင့် အဆိုတော် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ရန်အောင်ကို ၁၉၆၆ ခု၊ ဒီဇင်ဘာလ (၁၄)ရက်နေ့တွင် အဖဦးတင်မောင်နှင့် အမိ ဒေါ်သိန်းသိန်းတို့မှ ရန်ကုန်မြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
အမည်ရင်းမှာ မောင်လှထွန်း ဖြစ်သည်။