kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်အနေဖြင့် နှစ်အလိုက် အခြေခံပညာအထက်တန်း တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း ဖြေဆို အောင်မြင်သူများထဲမှ သတ်မှတ်ရမှတ် ပြည့်မှီသူများ လျှောက်ထားနိုင်ပြီး တက်ရောက်ခွင့်ရသူများကို ဦးစားပေးလျှောက်ထားသည့် အထူးပြုဘာသာရပ်များနှင့် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းရမှတ်တို့အပေါ် မူတည်၍ အထူးပြုဘာသာရပ်များ သတ်မှတ်ပေးသည်။
ပထမနှစ်တွင် ဘုံဘာသာရပ်များအား သင်ကြားပြီးနောက် ဒုတိယနှစ်တွင် မိမိတို့၏ အထူးပြုဘာသာရပ်များသို့ ဆက်လက် တက်ရောက် သင်ကြားရသည်။
+သင်ရိုးဘွဲ့ကြိုဘွဲ့လွန်ဒေါက်တာလေကြောင်းအင်ဂျင်နီယာ ဘီ.အီး အမ်.အီး မရှိဗိသုကာ ဘီ.အာ့ချ် အမ်.အာ့ချ် ပီအိတ်ချ်ဒီမြို့ပြ အင်ဂျင်နီယာ ဘီ.အီး အမ်.အီး ပီအိတ်ချ်ဒီဓာတုအင်ဂျင်နီယာ ဘီ.အီး အမ်.အီး ပီအိတ်ချ်ဒီလျှပ်စစ် အင်ဂျင်နီယာ ဘီ.အီး အမ်.အီး ပီအိတ်ချ်ဒီအီလက်ထရောနစ် အင်ဂျင်နီယာ ဘီ.အီး အမ်.အီး ပီအိတ်ချ်ဒီသတင်းအချက်အလက် နည်းပညာ အင်ဂျင်နီယာ ဘီ.အီး အမ်.အီး ပီအိတ်ချ်ဒီစက်မှု အင်ဂျင်နီယာ ဘီ.အီး အမ်.အီး ပီအိတ်ချ်ဒီစက်မှုလျှပ်စစ် အင်ဂျင်နီယာ ဘီ.အီး အမ်.အီး မရှိသတ္ထုဗေဒ အင်ဂျင်နီယာ ဘီ.အီး အမ်.အီး ပီအိတ်ချ်ဒီဓာတ်သတ္ထုတူးဖော်ရေး အင်ဂျင်နီယာ ဘီ.အီး အမ်.အီး ပီအိတ်ချ်ဒီနူးကလိယား အင်ဂျင်နီယာ ဘီ.အီး အမ်.အီး ပီအိတ်ချ်ဒီရေနံ အင်ဂျင်နီယာ ဘီ.အီး အမ်.အီး ပီအိတ်ချ်ဒီချည်မျှင်နှင့် အထည်အလိပ် အင်ဂျင်နီယာ ဘီ.အီး အမ်.အီး ပီအိတ်ချ်ဒီ ဘွဲ့လွန်သင်တန်း ၂၀၀၇-၂၀၀၈ ပညာသင်နှစ်တွင် တက္ကသိုလ်၌ တက်ရောက် ပညာသင်ကြားနေသော ဘွဲ့ကြိုကျောင်းသား ၃၂၂ ယောက်ရှိသည်။
သင်ရိုးဘွဲ့ကြိုဘွဲ့လွန်ဒေါက်တာ ရေကြောင်းနည်းပညာ ရှိ ရှိ မရှိ ဇီဝနည်းပညာ ရှိ ရှိ ရှိ စီးပွားရေး စီမံခန့်ခွဲမှု နည်းပညာ ရှိ ရှိ မရှိ ဓာတုဗေဒ အင်ဂျင်နီယာ မရှိ ရှိ ရှိ ဘူမိဗေဒ အင်ဂျင်နီယာ ရှိ ရှိ ရှိ သင်္ချာ အင်ဂျင်နီယာ မရှိ ရှိ ရှိ ရူပဗေဒ အင်ဂျင်နီယာ (အီလက်ထရောနစ်) မရှိ ရှိ ရှိ အင်္ဂလိပ်စာ ရှိ ရှိ မရှိ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် အင်ဂျင်နီယာ ရှိ ရှိ မရှိ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် စီမံကိန်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှု ရှိ ရှိ မရှိ အစားအသောက် နည်းပညာ ရှိ ရှိ မရှိ နူးကလီးယား နည်းပညာ ရှိ ရှိ ရှိ အခြေပြု စီမံကိန်းနှင့် ပုံစံရေးဆွဲရေး ရှိ ရှိ မရှိ ဘွဲ့ကြိုဒီပလိုမာ ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ် မှ တစ်နှစ်တာ ဖွင့်လှစ်သင်ကြားပေးနေသည့် အင်ဂျင်နီယာ ဒီပလိုမာ သင်တန်းများလည်း ရှိနေပြီး ၎င်းတို့မှာ အောက်ဖော်ပြပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
လေကြောင်းပညာ ဗိသုကာပုံစံနှင့် စီစဉ်ရေးဆွဲမှု မြို့ပြ ဓာတု လျှပ်စစ်စွမ်းအား အီလက်ထရောနစ် ဆက်သွယ်ရေးနည်းပညာ စက်မှု သတ္ထုဗေဒ ဓာတ်သတ္ထု ဓာတ်သတ္ထုတူးဖော်ရေး ရေနံ ချည်မျှင်နှင့် အထည်အလိပ် ကျောင်းပရဝုဏ် တက္ကသိုလ် ပရဝုဏ်သည် ရန်ကုန်-အင်းစိန်လမ်းမပေါ် ကြို့ကုန်းအနီးတွင် တည်ရှိပြီး ၁၃၈.၅ဧက ကျယ်ဝန်းသည်။
တက္ကသိုလ်ပရဝုဏ်အား ၁၉၅၈ ခုနှစ်နှင့် ၁၉၆၁ ခုနှစ်အတွင်း ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု(ရုရှားနိုင်ငံ)မှ တည်ဆောက်ပေးခဲ့ပြီး ပင်မအဆောက်အအုံ ( ၈ ) ခုနှင့် ၎င်းတို့အား အမိုးပါ လျှောက်လမ်းများဖြင့် သွယ်ဆက်ပေးထားသည်။
ပင်မဆောင်နှင့် စီမံကွပ်ကဲမှုဌာနသည် ပင်မဆောင်(၁)တွင် တည်ရှိပြီး အဆောင်အမှတ် (၅-၈) မှာ ဗိသုကာကျောင်းနှင့် စမ်းသပ်အလုပ်ရုံဆောင်များ ဖြစ်သည်။
ကျောင်းပရဝုဏ်အတွင်း၌ ဝန်ထမ်းအိမ်ရာများ၊ စားသောက်ခန်းမကြီး၊ Bookshop၊ ဆေးခန်း၊ ဘောလုံးကွင်း၊ စားသောက်ဆိုင်နှင့် ကားရပ်နားရန် နေရာများလည်း ပါရှိသည်။
ကျောင်းသားများအဆောင်မှာ ကျောင်းပရဝုဏ်၏ အနောက်ဘက်အရပ်တွင် တည်ရှိပြီး၊ (အေ မှ ဂျီ) စုစုပေါင်း ၇ ဆောင်တည်ရှိသည်။
ယခုအခါ အဆောင် အေ၊ ဘီ နှင့် စီ ကို အမျိုးသမီးအဆောင်အဖြစ်ထားရှိပြီး အဆောင် ဒီ၊ အီး နှင့် အက်ဖ် ကို အမျိုးသားအဆောင် အဖြစ်ထားရှိသည်။
၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုမှ ပေးပို့ခဲ့သော စက်မှုတက္ကသိုလ်၏ ၁၉၅၈ ခုနှစ်မှ မူရင်းဆွဲပုံများကို ဗိသုကာကျောင်းသားများအသင်းမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
တဆက်တည်းအနေဖြင့်တက္ကသိုလ်ပရဝုဏ်အတွင်းရှိ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများနှင့် နေရာ (၉)ခုအား တက္ကသိုလ်၏အမွေအနှစ်များအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ထုတ်ပြန်ထားသည်။
တက္ကသိုလ်ရေရှည်တည်တံ့ရေးလုပ်ငန်းများကို YTU Campus Master Plan ဖြင့်အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
ရပ်တည်မှု၊ ကျောင်းသားသမဂ္ဂနှင့် ကျောင်းသားဟောင်းများ ပါမောက္ခချုပ်များ ပါမောက္ခချုပ်များ ကာလ မှတ်ချက် ပရော်ဖက်ဆာ ဘလီ ၁၉၅၀ - ၁၉၅၈ ပရော်ဖက်ဆာ ယုံမိုး ၁၉၆၂ - ၁၉၇၁ ပရော်ဖက်ဆာ အောင်ကြီး ၁၉၇၁ - ၁၉၇၇ ပရော်ဖက်ဆာ ခင်အောင်ကြည် ၁၉၇၇ - ၁၉၈၈ ပရော်ဖက်ဆာ မောင်မောင်သန်း ၁၉၈၈ - ၁၉၉၂ ပရော်ဖက်ဆာ အောင်သန်း ၁၉၉၂ - ၁၉၉၃ ပရော်ဖက်ဆာ ကြည်စိုး ၁၉၉၃ - ၁၉၉၇ မဟာဘွဲ့ စက်မှု အင်ဂျင်နီယာ ပရော်ဖက်ဆာ ညီလှငယ် ၁၉၉၇ - ၂၀၀၀ ယခင် မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာ ဌာနမှူး ဒေါက်တာ ဖေဝင်း ၂၀၀၀ - ၂၀၀၃ ယခင် ဒြပ်ဝတ္ထုသိပ္ပံနှင့် သတ္ထုဗေဒ အင်ဂျင်နီယာ ဌာနမှူး ဒေါက်တာ လှသန်း ၂၀၀၃ - ၂၀၀၅ ဒေါက်တာ မြမြဦး ၂၀၀၅ - ၂၀၀၆ ဒေါက်တာ ခင်မောင်အေး ၂၀၀၆ - မသိ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် သို့ပြောင်းရွှေ့ ထိုမှတစ်ဆင့် ရန်ကုန်အနောက်ပိုင်း နည်းပညာ တက္ကသိုလ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ ၊ ထိုမှ နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မှော်ဘီ) သို့ ၂၀၁၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၃ ရက်နေ့တွင် ပြောင်းရွှေ့ ဒေါက်တာ မြမြဦး ၂၀၀၈ - ၂၀၁၂ ဒေါက်တာ အေးမြင့်၂၀၁၂ - ၂၀၁၆ဒေါက်တာ မြင့်သိန်း၂၀၁၆ - ယခုထိမန္တလေးနည်းပညာတက္ကသိုလ်မှတစ်ဆင့် ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာခြင်းဖြစ်သည်။
ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ၂၀၁၂ တွင်ခုနှစ်တက္ကသိုလ် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ်၊ ကျောင်းသားသမဂ္ဂဖွဲ့စည်းနိုင်ရေးအတွက် ဗိသုကာမေဂျာမှ ကိုအောင်ကျော်ဆင့်၊ မအေးမြသန့်စင်၊ ကိုကျော်စိုးဟန်၊ မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာမေဂျာမှ ကိုရဲမွန်ဦး၊ မက္ကာထရောနစ်မေဂျာမှ ကိုမိုးရဲထက်၊ ကိုစော‌ဝေမိုးနှင့် ကိုပြည့်ဖြိုးခန့်တို့မှ ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ကျောင်းသားဟောင်းများ ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ်သည် ၁၉၉၁ ခုနှစ်ထိ တစ်ခုတည်းသော စီနီယာ တက္ကသိုလ်အဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး မြန်မာနိုင်ငံ၏ စီနီယာ အင်ဂျင်နီယာအများစုမှာလည်း ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ် - RIT/YTU ဆင်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။
အင်ဂျင်နီယာ ကျောင်းသားဟောင်း အများစုမှာ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းနှင့် ဘွဲ့လွန့်ပညာရပ်များ ဆည်းပူးနိုင်ရန်အတွက် နိုင်ငံရပ်ခြားသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး အထူးသဖြင့် စင်ကာပူနိုင်ငံနှင့် အမေရိကန်နိုင်ငံ တို့တွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာရပ်ဖြင့် ရပ်တည်နေထိုင်ကြသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
လက်ရှိရပ်တည်မှုအနေအထား လက်ရှိတက်ရောက်နေသော ကျောင်းသားအရေအတွက် ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ်တွင် လက်ရှိ (၂၀၁၁) ခုနှစ်ထိ တက်ရောက်နေသော ကျောင်းသား အရေအတွက်မှာ အောက်ဖော်ပြပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
အမျိုးအစား ကျောင်းသားအရေအတွက် နယ်ပယ်အသီးသီးမှ အင်ဂျင်နီယာဒေါက်တာဘွဲ့အတွက် တက်ရောက်သူ ၅၈ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ အသုံးချသိပ္ပံ ဒေါက်တာဘွဲ့အတွက် တက်ရောက်သူ ၆၂ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ဘွဲ့လွန်အင်ဂျင်နီယာအတွက် တက်ရောက်သူ ၉၃ စုစုပေါင်း ၂၁၃ ဘွဲ့ရကျောင်းသား/ကျောင်းသူအရေအတွက် ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန လက်အောက်တွင် ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ်မှ ၁၉၂၇ ခုနှစ်နှင့် ၁၉၉၆ ခုနှစ်ကြား အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ အပ်နှင်းနိုင်ခဲ့သူများ အရေအတွက်မှာ အောက်ဖော်ပြပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
အမျိုးအစား ကျောင်းသားအရေအတွက် နယ်ပယ်အသီးသီးမှ အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ ရရှိပြီးသူ ၁၆၉၆၇ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ မဟာအင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ ရရှိပြီးသူ ၆၀ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ဒဿနိကမဟာဘွဲ့ ရရှိပြီးသူ ၂၇ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ဘွဲ့ကြို ဒီပလိုမာ ရရှိပြီးသူ ၂၉၂ စုစုပေါင်း ၁၇၃၄၆ ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန လက်အောက်တွင် ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ်မှ ၁၉၉၇ ခုနှစ်မှ ယခုထိ အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ အပ်နှင်းနိုင်ခဲ့သူများ အရေအတွက်မှာ အောက်ဖော်ပြပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
အမျိုးအစား ကျောင်းသားအရေအတွက် နယ်ပယ်အသီးသီးမှ အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ (ဘီ.အီး) ရရှိပြီးသူ ၄၅၉၂ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ဇီဝနည်းပညာဘွဲ့ (ဘီ.အက်စ်) ရရှိပြီးသူ ၂၃၈ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ မဟာအင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ (အမ်.အီး) ရရှိပြီးသူ ၁၄၈၅ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ဒဿနိကမဟာဘွဲ့ (အမ်.ဖေးလ်) ရရှိပြီးသူ ၁၆ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ အသုံးချသိပ္ပံဘွဲ့ (အမ်.အက်စ်) ရရှိပြီးသူ ၆၆၄ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ဘွဲ့ကြိုဒီပလိုမာ ရရှိပြီးသူ ၈၃၉ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ အချိန်ပိုင်းကျောင်းသား (အင်ဂျင်နီယာဒီပလိုမာလက်မှတ်) ရရှိပြီးသူ ၃၅၄၁ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ အင်ဂျင်နီယာ ဒေါက်တာဘွဲ့ (ပီအိတ်ချ်ဒီ) ရရှိပြီးသူ ၁၆၈ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ အသုံးချသိပ္ပံ ဒေါက်တာဘွဲ့ (ပီအိတ်ချ်ဒီ) ရရှိပြီးသူ ၂၅၁ စုစုပေါင်း ၁၁၇၉၄ နိုင်ငံတကာ ဆက်နွယ်ပေါင်းစည်းမှု ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ်သည် အာဆီယံတက္ကသိုလ်များကွန်ယက်၊ အရှေ့တောင်အာရှအင်ဂျင်နီယာ နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ကွန်ယက်(AUN/SEED-Net) နှင့် မဲခေါင်ဒေသ ပညာရေးနှင့် သုတေသန ကွန်ယက် (GMSARN) တို့၏ အဖွဲ့ဝင် တက္ကသိုလ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပညာရေးကွန်ယက် အနေဖြင့် အခြားသော နိုင်ငံတကာ တက္ကသိုလ်များဖြစ်သည့် ကာစရူးလ် တက္ကသိုလ် (ဂျာမဏီ)၊ ရှီဘရာ နည်းပညာ တက္ကသိုလ် (ဂျပန်)၊ အာရှနည်းပညာတက္ကသိုလ် (ထိုင်း) နှင့် မေဖလောဝ် နည်းပညာတက္ကသိုလ် (ထိုင်း) တို့နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။
ထင်ရှားသော ကျောင်းသားဟောင်းများ ဦးဟန်‌ဇော်-ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး၊ ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီးဌာန။
(၂၀၁၈-၂၀၂၁) ဦးဝင်းခိုင်-ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး၊ လျှပ်စစ်နှင့်စွမ်းအင်ဝန်ကြီးဌာန။
(၂၀၁၈-၂၀၂၁) ဦးခင်မောင်ချို-ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး၊ စက်မှုဝန်ကြီးဌာန။
(၂၀၁၆-၂၀၁၉) ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီးသိန်းဌေး - နယ်စပ်ရေးရာ ပြည်ထောင်စု ဝန်ကြီး၊ ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းထုတ်လုပ်မှုအရာရှိချုပ် ဒေါက်တာ ကိုကိုဦး - သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ ဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီး သန်းတိုးအောင် - မြန်မာ့လက်ရွေးစင် ဘောလုံးသမား၊ မြန်မာ့ဘောလုံး ငွေခေတ်ရဲ့ အသင်းခေါင်းဆောင် ဦးဝင်းသိန်း-ပဲခူးတိုင်းဝန်ကြီးချုပ် (၂၀၁၆-၂၀၂၁) မင်းမင်းဦး - မွန်ပြည်နယ် ဝန်ကြီးချုပ် (ငြိမ်း) ဒေါ်နီလာကျော်-လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး၊ လျှပ်စစ်နှင့်စက်မှုဝန်ကြီး၊ ရန်ကုန်တိုင်း။
(၂၀၁၆-၂၀၂၁) တင်မိုးလွင်- မော်ဒယ်၊ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ ဒွေး - ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင် အော်ပီကျယ် - မြန်မာကာတွန်းဆရာ အရိုး - တေးရေး၊ အဆိုတော် နေဘုန်းလတ် - ဘလော့ဂါ ဆက်စပ်လေ့လာရန် မန္တလေးနည်းပညာတက္ကသိုလ် ပြည်နည်းပညာတက္ကသိုလ် ရန်ကုန်အနောက်ပိုင်းနည်းပညာတက္ကသိုလ် ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ USA YIT Alumni Singapore YIT Alumni Myanmar Engineering Society RIT Alumni 1987 Batch RIT ဟhttps://www.ytu-su.org/master-plan YTU Campus Master Plan] Category:ရန်ကုန်မြို့ရှိ တက္ကသိုလ်နှင့်ကောလိပ်များ Category:ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးအတွင်းရှိ တက္ကသိုလ်များ Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ နည်းပညာတက္ကသိုလ်များ။
မြန်မာတစ်ဆယ့်နှစ်လအမည်များကို ရှေးပုဂံခေတ်ရေးသားပုံနှင့် ယခုခေတ်ရေးသားပုံတို့ကိုယှဉ်၍ အောက်တွင်ဖော်ပြပါသည်။
ယခုခေတ်ရေးသားပုံမှာ ၁၉၈၆-ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေသော "မြန်မာစာလုံးပေါင်း သတ်ပုံကျမ်း" နှင့်အညီ ရေးသားခြင်းဖြစ်သည်။
ပုဂံခေတ်ရေးသားပုံ ယခုခေတ်ရေးသားပုံ တန်ခူ တန်ခူး ကုဆုန်၊ ကဆုန် ကဆုန် နံယုန်၊ နံမျုန် နယုန် မယ်တာ၊ မြွယ်တာ ဝါဆို နံကာ ဝါခေါင် တော်သလင် တော်သလင်း သန်တူ သီတင်းကျွတ်တန်ဆောင်မှုန်း တန်ဆောင်မုန်း နတ်တော် နတ်တော် ပလသိုဝ်၊ ဟလသိုလ်၊ ပြသိုဝ်၊ ပြာသိုသ် ပြာသို တပိုတွယ်၊ တပိုအတွယ်တပို့တွဲ တပေါင် တပေါင်း မြန်မာလအမည် ပါဠိ မြန်မာ လက်တင် သင်္ကေတ ရုပ်ပုံ ပုံ တန်ခူး မေသ မိဿ အေးရီးဇ် ♈ ဆိပ်ထီး၊သိုးထီး File:ar.gif ကဆုန်ဥသဘ ပြိဿထောရပ်စ်♉ နွားသိုး File:ta.gif နယုန်မေထုနမေထုန်ဂျင်မနိုင် ♊ ကျားအစုံတွဲ၊ အမြွှာပူးလူ File:ge.gif ဝါဆို ကက္ကဋ ကရကဋ ခန်ဆာ♋ ပုစွန်လုံး၊ အနန်း File:ca.gif ဝါခေါင် သီဟ သိဟ် လီယို ♌ ခြင်္သေ့ File:le.gif တော်သလင်းကညာကန်ဗာဂို♍ အပျိုကညာ File:vi.gif သီတင်းကျွတ်တုလတူလီးဗရာ♎ ချိန်ခွင် File:li.gif တန်ဆောင်မုန်း ဝိစ္ဆိကဗြိစ္ဆာစကောပီယို ♏ ကင်မြီးကောက် File:sc.gif နတ်တော်ဓနုဓနုစဂျီထဲရီးယပ်စ်♐ လေးသမား၊ မြင်းခြေနှင့် လူ့ကိုယ်လေးစွဲသူ File:sa.gif ပြာသိုမကာရမကာရခတ်ပရီကောနပ်စ်♑ သမင်မျက်နှာရှိသော မကန်း ငါး၊ ဆိတ်ချို File:cp.gif တပို့တွဲပုမ္ဘကုံအကွားရီးယပ်စ်♒ အိုးထမ်းယောက်ျား File:aq.gif တပေါင်းမီနမိန်ဖိုင်းဆီးဇ်♓ ငါးနှစ်ကောင် File:pi.gif ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ရာသီခွင် Category:မြန်မာလများ။
ဇူးရစ်မြို့သည် ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံတွင် အကြီးဆုံးမြို့ ဖြစ်ပြီး ဇူးရစ်ကန်တွန်၏ မြို့တော်လည်း ဖြစ်သည်။
ဇူးရစ်မြို့သည် ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး ဇူးရစ်ရေကန်၏ အနောက်မြောက်ဘက် ထိပ်ဖျားတွင် တည်ရှိသည်။
ဇူးရစ်ချ် စည်ပင်သာယာရေး နယ်နိမိတ်တွင် နေထိုင်သူပေါင်း ၃၈၀,၅၀၀ ရှိသော်လည်း ဇူးရစ်ချ် မက်ထရိုပိုလစ်တန် ဒေသသည် နိုင်ငံတကာတွင် အရေးပါသော မြို့ပြဒေသဖြစ်ပြီး နေထိုင်သူပေါင်း ၂ သန်းခန့် ရှိသည်။
ဇူးရစ်ချ်မြို့သည် ရထားလမ်း၊ ကားလမ်း၊ လေကြောင်းလမ်းများ ဆုံစည်းရာ ဒေသဖြစ်သည်။
ဇူးရစ်ချ် လေဆိပ်နှင့် ဘူတာရုံတို့သည် နိုင်ငံအတွင်းတွင် အကြီးဆုံးနှင့် အလုပ်အများဆုံး နေရာများဖြစ်သည်။
နှစ်ပေါင်း ၇၀၀၀ ခန့်မျှ အခြေချ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဇူးရစ်ချ်၏ သမိုင်းကြောင်းသည် ဘီစီ ၁၅ တွင် ရောမသားတို့က တည်ထောင်ခဲ့ပြီး တူရီကမ်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။
၁၁ ရာစု နှစ်မှစ၍ အလွန်ထင်ရှားခဲ့သည်။
ကြီးကျယ် သော ပိုးထည်လုပ်ငန်းနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းများရှိ၏။
မြို့ထဲတွင် လူမျိုးပေါင်းစုံ နေထိုင်ကြရာ၊ ဂျာမန်တို့မှာ အများဆုံးဖြစ်၏။
သာယာကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော ရာသီဥတု ရှိခြင်းကြောင့် အမေရိကန်၊ ဗြိတိသျှစသော နိုင်ငံခြားသားလူမျိုးများ သွား ရောက်လည်ပတ်လေ့ရှိကြသည်။
နိုင်ငံရေးကြောင့် ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသူများလည်း ဇူးရစ်မြို့တွင် ခိုလှုံနေထိုင်ကြသည်။
ဆွစ်အမျိုးသား ပြတိုက်၌ အဖိုးတန် ရှေးဟောင်းပစ္စည်း များရှိ၍၊ ဇူးရစ်မြို့စာကြည့်တိုက်မှာ ဆွစ်ဇာလန်ပြည်တွင် အကြီးဆုံးဖြစ်သည်။
၁၈၃၃ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သော ဇူးရစ်တက္ကသိုလ်သည် ဂျာမန်စကားပြောသော ဆွစ်လူမျိုးတို့ အဖို့ ပညာရှာမှီးရာ ဗဟိုဌာနကြီးဖြစ်ပေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၄) ကိုးကား Category:ဥရောပရှိ မြို့များ။
A Falun Gong practitioner depicted in yogic meditation in the Lotus position ယနေ့ခေတ်တွင် ယောဂကျင့်စဉ်သည် ထူးခြားလှသည်မဟုတ်ဘဲ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသား ဖြစ်ပေမည်။
ရှေးခေတ်အိန္ဒိယလူမျိုးများ၏ သက်ရှည်ကျန်းမာနေထိုင် နည်းတစ်ခုအဖြစ် ကျင့်ကြံခဲ့ကြသော ယောဂကျင့်စဉ်များကို ယနေ့ခေတ်တွင် အားကစား တစ်ခုအသွင်အဖြစ် တစ်ကမ္ဘာလုံးမှ လက်ခံလေ့လာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ယောဂ (Yoga) ဆိုသည့် စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်မှာ စည်းလုံးခြင်း Union ဖြစ်သည်။
ယောဂကျင့်စဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် လေရှူရှိုက်မှုတို့ကို စိတ်ဖြစ်စဉ်နှင့် ဆက်စပ်ပြီး အခြေခံဖော်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
လေရှူရှိုက်မှုကို ထိန်းချုပ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ ဟန်ချက်ကို မျှစေသည်။
ယောဂကျင့်စဉ်မှာ အရေးပါသည့် အချက်(၅)ချက်နှင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။
မှန်ကန်ပြီး စနစ်ကျသည့် လေရှူရှိုက်မှု၊ လေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်ခြင်း၊ အနားယူမှု၊ အစားအသောက်နှင့် အကောင်းမြင်ဝါဒကျင့်သုံးမှု၊ တရားထိုင်ခြင်း တို့ ဖြစ်သည်။
ယောဂကျင့်စဉ်၏ အဓိကအနှစ်သာရကို စူးစမ်းမည်ဆိုပါက လူမှုဘဝ၏ အဓိကအချက်ကြီး(၄-ချက်)ဖြစ်သော- ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတိုးတက်ကောင်းမွန်ခြင်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနုပျိုလန်းဆန်းခြင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်ကြံ့ခိုင်ခြင်း ခံယူချက်များပြည့်မြောက်အောင်ဆောင်ရွက်နိုင်ခြင်းဆိုသည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိကြောင်းသိရပေသည်။
ယောဂကျင့်စဉ်များ၏ အဓိကဦးတည်ချက်များမှာ မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို ဗဟိုချက်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် မိမိအကြား ပြီးပြည့်စုံသော အချိုးညီ သဟဇာတဖြစ်စေရန် ချိန်ညှိုပေးနေသော ကျင့်စဉ်များဖြစ်ပေသည်။
ယောဂကျင့်စဉ်ကို မှန်မှန်လေ့ကျင့်ခြင်း အားဖြင့် တောင့်တင်းနေသော ကြွက်သားများ ပြေလျော့သွားခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းစေခြင်း၊ တွယ်ဆက်ထားသော အဆစ်အမြစ်များနှင့် အရွတ်များ ကွေးနိုင် ဆန့်နိုင်၊ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်နိုင်မှု စွမ်းအား တိုးတက်ခြင်း စသော သက်ရှည်ကျမ်းမာကြံ့ခိုင်စေသည့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ဖြစ်ထွန်းစေသည်။
နန်းအိအိဇာ၏ ယောဂကျင့်စဉ်နှင့် သိမှတ်ဖွယ်ရာ (၁၀၁)နည်း စာအုပ်မှ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ယောဂနေ့ကို ဇွန်လ (၂၁)ရက်အား သတ်မှတ်ထားလေသည်။
မန္တလေး နေ့စဉ်သတင်းစာ၊ (၂၀. ၆. ၂၀၁၈)စာ - ၈ ကိုးကား Category:ကျန်းမာရေး။
right|thumb|ဒေါင်းမင်းသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အမျိုးသားအထိမ်းအမှတ်ပြုငှက်ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ အတွင်း၌ တွေ့ရသော ကျေးငှက်များတွင် မျိုးတူမျိုးကွဲအားဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ငှက်မျိုးမှာ ၁,၂၄ဝ ခန့်ရှိသည်။
ယင်းတို့အနက် ငှက်မျိုး ၂ဝဝ ခန့်သည် ဆောင်းရာသီတွင်မှ ရောက်လာတတ်သည့် ဧည့်သည်ငှက်မျိုးဖြစ်၍၊ ကျန်ငှက်များကား မြန်မာနိုင်ငံတွင် အမြဲတမ်း နေသော ငှက်များဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း ထိုသို့ အမြဲတမ်းနေသော ငှက်များထဲတွင် နိုင်ငံတွင်း၌ တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ လှည့်လည်သွားလာနေထိုင်တတ်သည့် ငှက်မျိုးအတော်များများလည်း ပါဝင်ပေသေးသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ တည်နေရာသည် တိုတောင်းသည့် နွေရာသီအတွင်း အစာရေစာမရှားပါးလှသော်လည်း ဆောင်းရာသီအတွင်း အခြေအနေများလွန်ကဲပြင်းထန်လှသည့် အာရှတိုက် မြောက်ပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်းရှိ ကုန်းမြေထုကြီး၏ တောင်ဘက်တွင် ရှိနေသည်။
ထို့ကြောင့် ပိုးမွှားနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် အစားအစာပေါများရာ မြန်မာနိုင်ငံတွင်းသို့ဆောင်းခိုရန် ငှက်များအုပ်နှင့်ချီ၍ ရောက်လာတတ်သည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။
ထိုသို့လာရောက်ရာတွင် ဇူလိုင်လလောက်မှစတင်ကာ တဖြည်းဖြည်း ရောက်လာတတ်ပြီးလျှင်၊ စက်တင်ဘာလလောက်တွင်ကား အများဆုံးဖြစ်လေသည်။
နွေကူးရာသီတွင် ဖေဖော်ဝါရီလမှ စတင်၍ပြန်သွားရာ၊ မေလအကုန်တွင် ဆောင်းရာသီတွင်း ရောက်လာတတ်သည့် ငှက်များအားလုံး မရှိသလောက်ပင်ဖြစ်လေတော့သည်။
ဝီလိုးဝါးဗလား ငှက်တစ်မျိုးသည် ယင်းတို့ပေါက်ပွားရာ ဆိုက်ဗီးရီးယားဒေသများမှ မိုင်ပေါင်း ၄,ဝဝဝ ခန့်ကွာဝေးသည့် အင်ဒိုချိုင်းနားကျွန်းဆွယ် တိုင်းပြည်များသို့ လာရောက် ဆောင်းခိုတတ်သည်မှာ ငှက်၏ သေးငယ်သော ပမာဏနှင့်စာသော် အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်၏။
နိုင်ငံတွင်း၌လည်း ငှက်များသည် ထိုသို့ဒေသကူးပြောင်းတတ်ရာ၊ အချို့ငှက်များသည် ဆောင်းရာသီတွင် တောင်ကုန်း တောင်တန်းများမှ အနိမ့်ပိုင်းဒေသများသို့ ပြောင်းရွှေ့လာတတ်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ထင်ရှားလေသည်။
သို့သော် ပြောင်းရွှေ့ရခြင်း၏အကြောင်းရင်းကို မသိရသေးသော ငှက်များလည်း ရှိ၏။
ပမာအားဖြင့် နှစ်စဉ် အောက်တိုဘာလတိုင်း စစ်တောင်းလွင်ပြင်သို့ လင်းမြီးဆွဲငှက် အမြောက်အမြားရောက်လာတတ်၍ နွေရာသီတွင် မြန်မာနိုင်ငံအလယ်ပိုင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားတတ်ရာ၊ ထိုသို့ပြောင်းရွှေ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို မသိရချေ။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ငှက်မျိုးပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ရှိသော်လည်း မြန်မာအမည်အားဖြင့် ငှက်မျိုးပေါင်း ၁၆ဝ ကျော်မျှသာရှိ၏။
ငှက်မျိုးကွဲ ရှစ်ကောင်တွေ့တိုင်း မြန်မာအမည်အားဖြင့် တစ်ကောင်ခန့်သာ ရှိနေပေသည်။
ထို့အပြင် မြန်မာစာပေ၌သာထင်ရှား၍ ယခုထက်တိုင် မည်သည့်ငှက်မျိုးဟု မပြနိုင်သော ငှက်များလည်းရှိပေသေးသည်။
ပက်ဆာရီဖောမီး မျိုးစဉ် မြန်မာနိုင်ငံ၌ ဤမျိုးစဉ်တွင် ပါဝင်သည့် ငှက်မျိုးပေါင်း ၇ဝ ကျော်ရှိသည်။
ကော်ဗီးဒီ (သို့) ပက်စာရီ မျိုးစဉ်ခွဲ ဤမျိုးစဉ်မှ ကော်ဗီးဒီ မျိုးရင်းဝင်ငှက်မျိုး အတော်များများ ရှိ၍ ကျီးကန်း(မြို့ကျီးကန်း)သည် လူသိများဆုံးဖြစ်၏။
တောတွင်း၌ လည်းကောင်း၊ တောင်ကုန်းမြင့်များ၌လည်းကောင်း တောကျီးကန်းကို တွေ့ရသည်။
ငှက်ကျားလေးကို ရှမ်းပြည်နယ် တောတောင်မထူထပ်သော ဒေသများတွင် တွေ့ရ၏။
ငှက်တော်ပြာ (ငှက်အောင်မ၊ ငှက်စပ်လည်းခေါ်၏။
)နှင့် နဖားကြီးငှက်အုပ်များကို ကျွန်းတောများတွင်လည်းကောင်း၊ လွင်ပြင်များနှင့် တောင်ခြေများရှိ စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင်ရာ နယ်မြေ တစ်ဝိုက်မှ တောစပ်များတွင်လည်းကောင်း တွေ့နိုင်သည်။
ဗွတ်ကုလားကိုမူ ရှမ်းပြည်နယ်ရှိ တောင်စခန်းမြို့များ အနီးအပါးတွင် တွေ့ရလေသည်။
ပယ်ရီဒီ မျိုးရင်း ပယ်ရီဒီမျိုးရင်းဝင် တစ်ငှက်များ (၁၆ မျိုး) ရှိသည်။
ဆစ်တီဒီ မျိုးရင်း ဆစ်တီဒီမျိုးရင်းဝင် ငှက်ပြာချောက်များ (၁ဝ မျိုး) သည် နယ်ခြား တောင်ကုန်းမြင့်များတွင်သာ တွေ့ရလေ့ရှိသော ငှက်မျိုးများဖြစ်သည်။
ပါဏဗေဒ အလိုအားဖြင့် "မယ်လန်ခလော်ရာ စူလတန်နီး" ဟု ခေါ်သည့် စူလတန်တစ်ငှက်ကိုမူ လွင်ပြင်များနှင့် တောင်ခြေများရှိ စိုထိုင်းသော ရွက်ပြက်တောများတွင် တွေ့ရလေသည်။
ငှက်ပြာခြောက်မျိုးတွင် ငှက်ပြာခြောက် “ဆစ်တာကက်စတာနီအာ နီဂလက်တာ” နှင့် ပါဏဗေဒအလိုအားဖြင့် "ဆစ်တာ ဖရွန်တားလစ်" ဟု ခေါ်သည့် ကတ္တီပါသွေး ရင်သက်ငှက်ပြာခြောက်တို့ကို ပေ ၅ဝဝဝ ခန့်အထိ မြင့်သောအမြင့်ပိုင်းဒေသများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသည်။
တင်မလိင်းအီဒီး မျိုးရင်း တင်မလိင်းအီဒီး မျိုးရင်းဝင် ငှက်မျိုး ၁၂ဝ ခန့်ရှိ၏။
ယင်းတို့အားလုံးလိုလိုပင် အမြင့်ပိုင်း ဒေသများတွင်သာ နေလေ့ရှိသော်လည်း၊ အချို့ကို လွင်ပြင်များနှင့်တောင်ခြေများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသည်။
ဝါးရောင်းငှက်နှင့် ဝါးရောင်းငှက်ခေါင်းဖြူတို့သည် အနိမ့်ပိုင်းမှ စိုထိုင်းသော ရွက်ပြက်တောများအောက်ခြေရှိ ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းများ အတွင်း အငြိမ်မနေလှည့်လည် သွားလာကာ၊ တစ်ကောင်နှင့် တစ်ကောင် သူ့ထက်ငါ ကျယ်လောင်စူးရှစွာ အပြိုင်အဆိုင် အော်မြည်နေတတ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင်သာ တွေ့ရလေ့ရှိသော စွေ့ငှက်ကို မန္တလေးတစ်ဝိုက်နှင့် မိုးပါးရေရှားရပ်ဝန်းတွင် အတွေ့ရများ၏။
ယင်းတို့သည် ခြောက်ကောင်/ခုနစ်ကောင် အအုပ်အသင်းကလေးဖွဲ့ကာ ဝင်းခြံများ၊ တောချုံစပ်များတွင် ကျက်စားနေသည်ကို တွေ့ရတတ်၍ ညီအစ်မခုနစ်ဖော် ဟူ၍လည်း တင်စားခေါ်ဝေါ်တတ်သည်။
အီးဂျီသီနီဒီး မျိုးရင်း အီးဂျီသီနီဒီး မျိုးရင်းဝင် ရွှေပြည်စိုးငှက်ကို ပန်းခြံများ ဥယျာဉ်များတွင် တွေ့ရတတ်သည်။
တစ်ကောင်တည်းသော် လည်းကောင်း၊ စုံတွဲသော်လည်ကောင်း မိမိတို့၏ အစာဖြစ်သော ပိုးမွှားများကို ရှာဖွေယင်း၊ သစ်ပင်များနှင့် ချုံဖုတ်များတွင် ကူးလူး ပျံသန်း သွားလာနေသည်ကို တွေ့ရ၏။
ယင်း၏ အော်သံကို ရံဖန်ရံခါ ကြားရတတ်သော်လည်း၊ အတွေ့အမြင်ရ နည်းသည်။
ထိုမျိုးရင်းဝင် ငှက်စိမ်းနှင့် မြန်မာငှက်စိမ်းတို့ကို တောင်ခြေများရှိ ကျွန်းတောကြီးများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသည်။
ငှက်စိမ်းသည် ထူးဆန်း အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အော်နိုင်သည်။
ဤမျိုးရင်းဝင် ငှက်ပြာစိတ်ကို တောင်ခြေများရှိ ရွက်မပြတ် သစ်တော်များတွင်တွေ့ရသည်။
ငှက်ပြာစိတ်သည် အလွန်ကြောက်တတ်၍၊ လူမြင်မခံချေ။
အိုရီယိုလီဒီးမျိုးရင်း အိုရီယိုလီဒီးမျိုးရင်းဝင် ငှက်ဝါ (ဆနွမ်းဝါ၊ ငှက်ရွှေဝါလည်းဟူ၏။
)ကို မေမြို့နှင့် မိုးပါး ရေရှားဒေသတစ်လျှောက်လုံးတွင် အများအပြား တွေ့မြင်နိုင်၏။
ပိုက္ကနိုနိုတီဒီး မျိုးရင်း ပိုက္ကနိုနိုတီဒီး မျိုးရင်းဝင် ဗွတ်ဖင်နီငှက် စသည့် ငှက်မျိုးကား မြန်မာနိုင်ငံတွင် အမျိုးပေါင်း ၅ဝ ခန့်ရှိ၏။
မြို့ရွာများ၊ ဥယျာဉ်များတွင် မကြာခဏ တွေ့မြင်ရသော ငှက်များဖြစ်၍ အချို့ကား တစ်ခါတစ်ရံမှသာ တောထဲ၌ တွေ့ရ၏။
ထိုငှက်တို့သည် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားတွင် နေလေ့ရှိ၍ များသောအားဖြင့် ရဲရင့်ဖျတ်လတ်သည်။
လွင်ပြင်များနှင့် တောင်ခြေများတွင် ဗွတ်ဖင်နီနှင့် ဗွတ်ကလုံတို့ကို အတွေ့ရများသည်။
မတ်ဆီကပီဒီး မျိုးရင်း မတ်ဆီကပီဒီး မျိုးရင်းဝင် စာဖြူစာမဲ စသည့် ငှက်မျိုးကား ၄၉ မျိုးရှိသည်။
ထိုငှက်မျိုးအချို့ကား အမြဲတမ်း နေထိုင်သည့် ငှက်မျိုးဖြစ်သော်လည်း အများအပြားပင် ရာသီအလိုက် ဒေသပြောင်းရွှေ့တတ်၏။
စာဖြူကို မြန်မာနိုင်ငံတွင် အနှံ့အပြား တွေ့ရသော်လည်း အရှေ့ပိုင်းနှင့်အလယ်ပိုင်းတွင်သာ ပေါက်ပွားလေ့ ရှိသည်ဟုသိရ၏။
ဆက်ဆီကိုလီနီး မျိုးရင်းခွဲ ဆက်ဆီကိုလီနီး မျိုးရင်းခွဲတွင် ပါဝင်သည့် ငှက်ကျား(လယ်ခြားလည်းဟူ၏။
) သည် လူသိများသည့် ငှက်အငယ်စားမျိုး ဖြစ်၍ တောတောင် မထူထပ်သော ဒေသများတွင် အတွေ့ရများသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် တွေ့မြင်ရဖန် များသဖြင့် ရိုးနေသောငှက်များတွင် သပိတ်လွယ်ငှက်လည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။
ယင်းသည် တောသား သပိတ်လွယ်ငှက် ကဲ့သို့ပင် တာဒီဒီးမျိုးရင်းတွင် ပါဝင်သည်။
သပိတ်လွယ် ငှက်ဖိုသည် သီချင်းဆို ကောင်း၏။
ကျွန်းတောများတွင် နေလေ့ရှိသော တောသားသပိတ်လွယ်ငှက်သည်လည်း နံနက်ခင်းနှင့် ညနေခင်းများတွင် သာယာချိုအေး ဂီတတေးကို မြည်ကြွေးတတ်ပေသည်။
တာဒိန်နီး မျိုးရင်း တာဒိန်နီး မျိုးရင်းဝင် မြေလူးငှက်မျိုးမှာ ၂ မျိုးရှိ၍ များသောအားဖြင့် ဆောင်းရာသီတွင်မှ ရောက်လာတတ်သည့် ဧည့်သည်ငှက် များဖြစ်၏။
အမြဲတမ်းနေ ငှက်မျိုး အနည်းငယ်သည်လည်း ရာသီအလိုက် ဒေသကူးပြောင်းတတ်၏။
မြေလူးငှက်မျိုးတွင် အပါအဝင်ဖြစ်သည့် ငှက်သူခိုး(ခေါ်) ဗိုလ်တဲငှက်ကို ဆောင်းရာသီအတွင်း တောင်ခြေများနှင့် တောင်များပေါ်တွင် အတွေ့ရများလေသည်။
လန်နီအီဒီး မျိုးရင်း လန်နီအီဒီး မျိုးရင်းဝင် ငှက်ဘီလူးမျိုး ၁၃ မျိုးရှိရာ၊ အချို့မှာ ဆောင်းရာသီမှသာ တွေ့ရသော ဒေသပြောင်းရွှေ့တတ်သည့် ငှက်များဖြစ်သည်။
ထိုမျိုးရင်းဝင် ငှက်တစ်စပ်၊ သို့မဟုတ် ဝါးရုံကြက်ကို ဆောင်းရာသီတွင် လွင်ပြင်များ၌ တွေ့ရလေ့ရှိ၏။
စက်တင်ဘာလမှ ဧပြီလအထိ ထိုငှက်၏ စူးရှသော အော်သံကို ရန်ကုန်အနီးတစ်ဝိုက်တွင် တစ်နေ့လုံးလို လိုကြားရတတ်သည်။
ယင်းတို့သည် ဆောင်းရာသီ အကုန်တွင် နောက်ဆုံးမှ ပြန်သွားတတ်သည့် ငှက်များဖြစ်သည်။
ကမ်ပီဘက်ဂျီဒီး မျိုးရင်း ကမ်ပီဘက်ဂျီဒီး (Campephagidae) မျိုးရင်းဝင် ငှက်မျိုးကား ၁၁ မျိုးရှိရာ ယင်းတို့သည် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများပေါ်တွင် နေလေ့ရှိပြီးလျှင် မြေပေါ်သို့ ဆင်းခဲသည်။
ယင်းတို့၏ လှပတင့်တယ်သော အမွှေးအတောင်များသည် မြန်မာ့ရှုခင်းနှင့် လျောက်ပတ်သည်။
ဒီကရူရီဒီး မျိုးရင်း ဒီကရူရီဒီး မျိုးရင်းဝင် ငှက်မျိုးလည်း ၁၁ မျိုးပင်ရှိ၏။
ထိုငှက်များသည် ဒေသ ကူးပြောင်းတတ်သော ငှက်များဟု တပ်အပ်မဆိုနိုင်သော်လည်း၊ တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ရာသီအလိုက် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်တတ်ကြောင်းကိုမူ သိရှိရလေသည်။
တစ်ကိုယ်လုံးမည်းနက် တောက်ပြောင်နေသော အသွေးများ၊ခက်ရင်းခွကဲ့သို့သော အမြီးများနှင့်ချွန်နေသောအတောင်များကြောင့် ထိုငှက်များကို အလွယ်တစ်ကူနှင့် ခွဲခြားသိနိုင်၏။
ထိုမျိုးရင်းဝင် လင်းမြီးဆွဲ (လင်းဆွဲ၊ သို့မဟုတ် မီးတောင်ဖိုနက်) သည် ကျီးကန်းမျိုးထဲက မဟုတ်သော်လည်း သပိတ်ရောင်ထနေသော အဆင်းရှိခြင်း၊ မိမိ၏ အသိုက်ကို ရဲရင့်စွာ ကာကွယ်ခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဓာတ် ပြင်းပြခြင်းတို့မှာ ကျီးကန်းထက်ပင် သာပေသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ ကျီးကန်း တစ်ကောင်ကို လင်းမြီးဆွဲများက လိုက်လံထိုးဆိတ်နေသည်ကို တွေ့ရတတ်သည်။
ဆီလဗီအီဒီး မျိုးရင်း မြန်မာနိုင်ငံတွင် အမျိုးပေါင်း ၇၉ မျိုးမျှရှိသော ဆီလဗီအီဒီး မျိုးရင်းဝင် ဝါးဗလားငှက်များကား ငှက်ငယ်ကလေး များသာဖြစ်၍၊ အချို့ကား အမြဲနေငှက်များဖြစ်၏။
အများအပြားမှာ ဆောင်းရာသီတွင်သာ ရောက်လာတတ်သည့် ဧည့်သည် ငှက်များဖြစ်လေသည်။
စတာနီဒီး မျိုးရင်း စတာနီဒီးမျိုးရင်းဝင် သာလိကာတို့သည် အမြဲနေငှက်မျိုးဖြစ်ရာ တောင်ခြေသစ်တောများတွင် နေကြ၍၊ ပင်မြင့်တွင် ကျက်စားသော ငှက်မျိုးဖြစ်သည်။
သာလိကာသည် အခြားငှက်များ၏ အသံကို အတုခိုးအော်နိုင်၍ လူတို့သင်ပေးသော စကားကို ပြောနိုင်လေသည်။
ယင်းတို့နှင့် မျိုးရင်းချင်းတူ၍ ပါဏဗေဒ အလိုအားဖြင့် "အက်ပလောနစ် ပါနာယင်းဆစ်" ဟုခေါ်သည့် စတာလင်ဆက်ရက် တစ်မျိုးသည် မြိတ်ခရိုင်တွင် သားပေါက်လေ့ရှိသည်။
အခြားစတာလင်ဆက်ရက် နှစ်မျိုးကား မြန်မာနိုင်ငံမြောက်ပိုင်းသို့ ဆောင်းရာသီတွင် ရံဖန်ရံခါလာရောက်တတ်သည်။
ဆက်ရက်ငှက်မျိုးကား မြန်မာနိုင်ငံတွင် ၁၅ မျိုးရှိ၍၊ လူသိအများဆုံးသော ငှက်မျိုးတွင် အပါအဝင်ဖြစ်၏။
မြန်မာနိုင်ငံ အရပ်ရပ်တွင် တွေ့ရသော ဆက်ရက်သည် ကျီးကန်းကဲ့သို့ပင် လူသိအများဆုံး ငှက်ဖြစ်သည်။
များသောအားဖြင့် မြို့နှင့်မြို့ရွာ အနီးအနားတို့တွင် တွေ့ရ၏။
ပလော်ဆီအီဒီး မျိုးရင်း မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပလော်ဆီအီနီး မျိုးရင်းဝင် စာဗူးတောင်းမျိုး ခြောက်မျိုးရှိ၍၊ လယ်တောများ၊ မြက်ခင်းပြင်များ၊ စိုက်ခင်းများနှင့် အလွန်ရှင်းသည့် တောများတစ်လျှောက်တွင် တွေ့ရတတ်သည်။
ယင်းတို့ကို စာဗူးတောင်းဟု ခေါ်တွင်ရခြင်း အကြောင်းမှာ ထိုငှက်မျိုးတို့၏ အသိုက်သည် လည်ပင်းရှည်သော ဗူးတောင်းကို စောက်ထိုးဆွဲထားသည်နှင့် တူသောကြောင့် ဖြစ်၏။
သိပ္ပံပညာဘက်တွင် အသုံးပြုသည့် ဖန်ပေါင်းအိုး၊ ဖန်ပေါင်းချောင်နှင့်လည်း ဆင်တူသည်။
အသိုက်သို့ဝင်ရန် အောက်တွင် အပေါက်ထားရှိ၍ လည်းပင်းရှည်ကြီး တစ်လျှောက်ဝင်သွားရသည်။
အက်စထရီလဒိဒီး မျိုးရင်း အက်စထရီလဒီနီး မျိုးရင်းဝင် စာပတီး၊ သို့မဟုတ် ငှက်ပတီးမျိုးကား ခြောက်မျိုးရှိ၍ လွင်ပြင်တောင်ကုန်း မဟူ စိုက်ခင်းနှင့် မြက်ခင်းများတွင် တွေ့ရလေသည်။
အမြဲနေ ပါစာရီနီး မျိုးရင်းခွဲဝင် စာကလေး ငါးမျိုးရှိ၏။
ပသျှူးစာ(ပါစာ မွန်တန်နပ်) မျိုးကို တောတွင်းရှိ ကျေးရွာ များမှအပ၊ လူတို့ အခြေကျ နေထိုင်ရာ ဒေသတိုင်းတွင် တွေ့ရသည်။
အိမ်စာ (ပါစာ ဒိုမက်စတီကပ်)ကို မြန်မာနိုင်ငံလွင်ပြင် များတွင် အမြဲတမ်းတွေ့ရ၏။
မြို့မှာထက် တောဘက်တွင်အတွေ့ရများသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းနှင့် ရှေ့မြောက်ဒေသတွင် ပိုမိုများပြားလေသည်။
အမ်ဗာရီဇီဒီး မျိုးရင်း အမ်ဗာရီဇီနီ မျိုးရင်းဝင် စာနီ အပါအဝင် ဗန်တင်း စာ "Bunting (bird)" မျိုးကား ၁ဝ မျိုးရှိသည်။
များသောအားဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံ၌ အမြဲတမ်းနေသော ငှက်မျိုး မဟုတ်ချေ။
သို့သော် ပါဏဗေဒ အလိုအားဖြင့် မယ်လိုဖတ် လယ်သာမီ ဟု ခေါ်သည့် ဗန်တင်း စာမျိုးကား တောင်ကုန်းများတွင် အမြဲတမ်းနေပုံရသည်။
မြန်မာနိုင်ငံအရှေ့ မြောက်ပိုင်းတွင် ဆောင်းရာသီ၌ အနိမ့်ပိုင်းဒေသ များသို့ အုပ်နှင့်ချီ၍ ပြောင်းရွှေ့ သွားတတ်သည်။
ဟီရွန်ဒီနီဒီး မျိုးရင်း ဟီရွန်ဒီနီဒီးမျိုးရင်းဝင်ပျံလွှားငှက်မျိုးကား ခြောက်မျိုးရှိ၏။
သုံးမျိုးသည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် အမြဲတမ်းနေထိုင်၏။
ပျံလွှားငှက်မျိုး အပါအဝင် မိုးစွေငှက်တို့သည် များသောအားဖြင့် ဩဂုတ်လတွင် ရောက်လာကြ၍ ဧပြီလတွင် ပြန်သွားတတ်လေသည်။
မိုတာလဆီလီဒီး မျိုးရင်း မိုတာလဆီလီဒီး မျိုးရင်းဝင် မြီးညှောင့်ငှက်မျိုး ၁၃ မျိုးရှိရာ ပါဏဗေဒ အလိုအားဖြင့် "ဒင်ဒရိုနန်သပ် အင်ဒိကပ် " ဟုခေါ်သည့် မြီးညှောင့်ငှက်မျိုးကလွဲ၍ အားလုံးပင် ဆောင်းရာသီဧည့်သည်ငှက်များဖြစ်လေသည်။
ထိုမျိုးရင်းဝင် ပိပစ် ရှစ်မျိုးကိုးမျိုးရှိရာ၊ နှစ်မျိုးသာ အမြဲတမ်းနေ ငှက်မျိုးဖြစ်၏။
(ပိပစ်စာကလေး) အာလောဒီဒီး မျိုးရင်း အာလောဒီဒီး မျိုးရင်းဝင်ငှက်များ ၁၁ မျိုးရှိရာတွင် သုံးမျိုးကို အတွေ့ရများသည်။
ထိုမျိုးရင်ဝင်တွင် ဘီလုံးငှက်သည် မြန်မာနိုင်ငံတောင်ပိုင်းရှိ လယ်ကွက်များတွင် အမြဲနေ ငှက်မျိုးဖြစ်၏။
နက်တာရီနီအီဒီး မျိုးရင်း နက်တာရီနီအီဒီးမျိုးရင်းဝင် ပန်းရည်စုတ်ငှက်မျိုးကား ၂၁ မျိုးရှိသည်။
အမြဲနေငှက်များဖြစ်၏။
တိုင်ရန်နီ မျိုးစဉ်ခွဲ ပစ်တီဒီးမျိုးရင်း ပစ်တီဒီးမျိုးရင်းဝင် တောင်ငုံးမျိုးသည်လည်း အမြဲနေငှက်မျိုးဖြစ်၍ တောတွင်း၌သာ တွေ့ရသည်။
အချို့မှာ တောကြီး မြက်မည်း၌သာ နေသော်လည်း အချို့ကို ဝါးတောနှင့် ဖုန်းဆိုးများတွင် တွေ့နိုင်လေသည်။