kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရုရှားစကားပြောသူအရေအတွက်သည် ၂၀၁၀ပြည့်နှစ်တွင် ၂၅၉.၈သန်း ရှိလာပြီး ရုရှားနိုင်ငံ၌ ၁၃၇.၅သန်း၊ ဓနသဟာယနှင့် ဘော်လတစ်နိုင်ငံများ၌ ၉၃.၇သန်း၊ အရှေ့ဥရောပနှင့် ဘယ်လ်ကန်ဒေသ၌ ၁၂.၉သန်း၊ အနောက်ဥရောပ၌ ၇.၃သန်း၊ အာရှ၌ ၂.၇သန်း၊ အရှေ့အလယ်ပိုင်းနှင့် မြောက်အာဖရိက၌ ၁.၃သန်း၊ ဆာဟာရပိုင်း အာဖရိက၌ ၀.၁သန်း၊ လက်တင်အမေရိက၌ ၀.၂သန်း၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ကနေဒါ၊ ဩစတြေးလျနှင့် နယူးဇီလန်တို့တွင် ၄.၁သန်းတို့ ရှိသည်။
ဤသို့ဖြင့် ရုရှားဘာသာသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ၆ခုမြောက် ပြောဆိုသူအများဆုံးဘာသာစကားတစ်ခုဖြစ်ပြီး အရေအတွက်အစဉ်လိုက်အားဖြင့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာ၊ တရုတ်ဘာသာ၊ ဟိန္ဒူ /အူရဒူဘာသာ၊ စပိန်ဘာသာနှင့် အာရပ်ဘာသာတို့နောက် ရပ်တည်နေသည်။
အက်စတိုးနီးယားနိုင်ငံတွင် ရုရှားစကားပြောသူဦးရေသည် တစ်နိုင်ငံလုံးလူဦးရေ၏ ၂၅.၅ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိနေပြီး ၅၈.၆ရာခိုင်နှုန်းသော အက်စတိုးနီးယားဒေသခံများသည်လည်း ရုရှားဘာသာစကားကို ပြောဆိုနိုင်ကြသည်။
ခြုံငုံကြည့်လျှင် အက်စတိုးနီးယားနိုင်ငံလူဦးရေ၏ ၆၇.၈ရာခိုင်နှုန်းသည် ရုရှားစကားကို ပြောဆိုနိုင်ကြသည်။
<ref name="PopLangEE" / သို့သော်လည်း အက်စတိုးနီးယားလူငယ်များကြား၌ ရုရှားဘာသာစကား၏ ဩဇာသည် ကျဆင်းလာပြီး အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကား၏ ဩဇာသည် အစားထိုးနေရာယူလာသည်။
ဥပမာအားဖြင့် အသက် ၁၅နှစ်နှင့် ၁၉နှစ်ကြားရှိ အက်စတိုးနီးယားဒေသခံများ၏ ၅၃ရာခိုင်နှုန်းသည် ရုရှားစကားကို ပြောဆိုရန် ဆန္ဒရှိကြပြီး အသက် ၁၀နှစ်နှင့် ၁၄နှစ်ကြားရှိသူများတွင်မူ ရုရှားဘာသာစကား၏ ဩဇာသည် ၁၉ရာခိုင်နှုန်းအထိကျဆင်းနေသည်။
ကာဇက်စတန်နိုင်ငံနှင့် ကာဂျစ္စတန်နိုင်ငံတို့တွင် ၎င်းတို့၏ မိခင်ဘာသာစကားများနှင့်အတူ ရုရှားဘာသာစကားသည်လည်း ပူးတွဲ-ရုံးသုံးဘာသာစကားအဖြစ် တည်ရှိနေသည်။
ကြီးမားသော ရုရှားစကားပြောသူပမာဏသည် ကာဇက်စတန်နိုင်ငံ မြောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိလျက်ရှိပြီး ကာဇက်စတန်နိုင်ငံလူဦးရေ၏ ၂၅.၆ရာခိုင်နှုန်းသည် ရုရှားလူမျိုးများဖြစ်ကြသည်။
လစ်သူယေးနီးယားနိုင်ငံတွင် ရုရှားဘာသာသည် မိခင်ဘာသာ သို့မဟုတ် ဒုတိယဘာသာစကားအဖြစ်သတ်မှတ်ထားပြီး ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် လစ်သူယေးနီးယားနိုင်ငံလူဦးရေ၏ ၆၀ရာခိုင်နှုန်းသည် ရုရှားစကားပြောသူများဖြစ်ကြသည်။
ဘော်လတစ်နိုင်ငံများရှိ လူဦးရေ၏ ထက်ဝက်ကျော်ကျော်သည် ရုရှားစကားကို နိုင်ငံခြားဘာသာစကားကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မိခင်ဘာသာစကားကဲ့သို့လည်းကောင်း ပြောဆိုကြသည်။
၁၈၀၉ခုနှစ်မှ ၁၉၁၈ခုနှစ်အတွင်း ရုရှားအင်ပါယာအတွင်း ကျရောက်ခဲ့သော ဖင်လန်နိုင်ငံတွင်လည်း ရုရှားစကားပြောသူများ ကျန်ရှိနေသည်။
ရုရှားစကားပြော ဖင်လန်နိုင်ငံသား ၃၃,၄၀၀ ယောက်ရှိပြီး ထိုပမာဏသည် ဖင်လန်လူဦးရေ၏ ၀.၆ရာခိုင်နှုန်းရှိသည်။
၂၀ရာစုတွင် ဝါဆောစာချုပ်ဝင်နိုင်ငံများ၏ ကျောင်းများနှင့် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု၏ ဩဇာခံနိုင်ငံများတွင် ရုရှားဘာသာစကားကို ကျယ်ပြန့်နှံ့စပ်စွာ သင်ကြားခဲ့သည်။
ဩဇာခံနိုင်ငံများတွင် ပိုလန်နိုင်ငံ၊ ဘူလ်ဂေးရီးယားနိုင်ငံ၊ ချက်သမ္မတနိုင်ငံ၊ ဆလိုဗားကီးယားနိုင်ငံ၊ ဟန်ဂေရီနိုင်ငံ၊ အယ်လ်ဘေးနီးယားနိုင်ငံ၊ ယခင် အရှေ့ဂျာမနီနှင့် ကျူးဘားနိုင်ငံတို့ ပါဝင်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ကျောင်းများ၌ ရုရှားဘာသာကို သင်ကြားခြင်းမရှိတော့သည့်အတွက် မျိုးဆက်သစ်များသည် ရုရှားစကားကို ကောင်းစွာပြောဆိုနိုင်ခြင်းမရှိကြတော့ပေ။
External links Foreign Service Institute Russian basic course, audio, assignments, G+ hangouts and media sources USA Foreign Service Institute Russian basic course Free English to Russian Translation Russian - YouTube: playlist of (mostly half-hour-long) video lessons from Dallas Schools Television Free Online Russian Language WikiTranslate Video Course Russian - YouTube: WikiTranslate playlist for level 0 - Absolute Beginners Russian - YouTube: WikiTranslate playlist for level 1 - Beginners "Learn Russian - Speak Russian" Facebook group: group for Russian students, teachers and for exchanging native language for Russian External links in Russian Национальный корпус русского языка National Corpus of the Russian Language Russian Language Institute Language regulator of the Russian language ကိုးကား Category:ဘာသာစကား Category:ဥရောပတိုက်။
ဘုန်းတော်အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသော ဂျာမန် အံပရောဖြစ်သော ပရွတ်ရှားမင်းမြတ်နှင့် ဘုန်းတော်အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသော နေထွက်ဘုရင် မြန်မာမင်းမြတ်တို့ ဂျာမန်နိုင်ငံနှင့် မြန်မာနိုင်ငံ ဆက်ဆံလျက်ရှိသည့် မိတ်အဖြစ် မြဲမြံခိုင်ခန့်သည်ထက် အထူးသဖြင့် မြဲမြံခိုင်ခန့်ခြင်း၊ နှစ်နိုင်ငံအတွင်း ကုန်အရောင်းအဝယ် ကြီးကျယ်တိုးတက်ခြင်း၊ နှစ်နိုင်ငံနေ ပြည်သူ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ရသင့်ရထိုက်သည့် အခွင့်များကို အထူးသဖြင့် အခွင့်ပေးပြီးသော နိုင်ငံခြားအမျိုးသားတို့နည်း ခွင့်ပေးရယူစေ၍ ကောင်းမွန်ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် စောင်မကြည့်ရှု၊ စောင့်ရှောက်ခြင်းများကို အလိုရှိတော်မူပြီးသည်နှင့်အညီ နှစ်နိုင်ငံ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံ ကုန်အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်ရန် သဘောတူညီတော်မူကြသည် ဖြစ်၍ မဟာမိတ်တွဲဖက် ကုန်အရောင်းအဝယ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုနိုင်အောင် ဘုန်းတော်အလွန်ကြီးမြတ်တော် မူလှသော ဂျာမန်အံပရောဖြစ်သော ပရွတ်ရှားမင်းမြတ်က အရေးလွှဲအပ်သူ ဣတာလျှံမင်းထံ အထူးသီးခြားခန့်ထား အမြဲနေထိုင်ရသော အရေးပိုင် သံကြီးကိုယ်စားလှယ် ကော်မစ်ရှ်ရော်ပတ်မက်က စစ်ဖက်လစ်လီရောပေါ ရတဖွံကျိုဒက်လ ဘုန်းတော် အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသော နေထွက်ဘုရင် မြန်မာမင်းမြတ်က အရေးလွှဲအပ်သူ ပြင်သစ်သမ္မတမင်းထံ အထူးသီးခြားခန့်ထားသော မင်းတိုင်ပင် အသင်းဝင် သံကြီးကိုယ်စားလှယ်တော် အရေးပိုင် အတွင်းဝန်မြို့သစ်မြို့စားမင်းကြီး မင်းမဟာ ဇေယျသင်္ကြံတို့ကို အရေးပိုင်အရာ လွှဲအပ်ခန့်ထားရှိသည့်အတိုင်း အရေးပိုင် မင်းနှစ်ဦးပါသော လွှဲအပ်ခန့်ထားရင်း အမိန့်တော်ပြန်တမ်းများကို အသီးသီးတင်ပြ ကြည့်ရှုကြမည့်ကာလ တိုင်းကြီးပြည်ကြီး ဓလေ့ထုံးစံနှင့်အညီ ကောင်းမွန်ခိုင်ခန့် သေချာသည့်အဖြစ်ကို ယုံကြည်ကြသည်ဖြစ်၍ အောက်တွင်ပါသည့် စာချုပ်အချက်များကို သဘောတူ ချုပ်ဆိုကြသည်။
အပိုဒ် ၁။
ဘုန်းတော် အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသောဂျာမန်အံပရောဖြစ်သော ပရွတ်ရှားမင်းမြတ်နှင့် ဘုန်းတော်အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသော နေထွက်ဘုရင် မြန်မာမင်းမြတ်တို့ ခိုက်ရန်မဖြစ် စစ်မက်မပြု သားတော် အစည် မြေးတော်အဆက် မြတ်တော်အညွန့် အဓွန့်ရှည်စွာ ရာဇမဟာမိတ် ဖြစ်စေရမည်။
နှစ်နိုင်ငံတွင်နေ ကျွန်တော်မျိုးတို့သည် နိုင်ငံရှင် အသျှင်ဧကရာဇ်မင်း မြတ်နှစ်ပါးကို ရာဇမဟာမိတ်ဖြစ်သည်နှင့်အညီ မျိုးတူမျိုးခြား ကွဲပြားခြင်းမရှိ၊ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး မိတ်လက္ခဏာ မပျက်မယွင်း ဆက်ဆံပေါင်းသင်း နေထိုင်ကြစေရမည်။
အပိုဒ် ၂။
ဂျာမန်နိုင်ငံနှင့် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း တစ်နိုင်ငံမှ တစ်နိုင်ငံသို့ လာရောက်နေထိုင်သည့် တိုင်းရေးပြည်မှုနှင့် စပ်ဆိုသည့် ဒီဗလာမတ်ဖြစ်သော အရေးပိုင်အရာရှိ၊ ကုန်မှုနှင့် စပ်ဆိုင်သည့် ကောင်စစ်အရာရှိ၊ သင်္ဘောကိုယ်စားလှယ်အရာရှိတို့ကို လက်ခံနေထိုင်စေရန်အမှု၊ ပြည်သူ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ပိုင်ထိုက်သည့် ဥစ္စာပစ္စည်းရပ်များနှင့်တကွ စောင့်ရှောက် စောင်မကြည့်ရှုရန် အရပ်ရပ် ကုန်မျိုးအရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ရန် သင်္ဘောဝင်ထွက် ဆိုက်ရန် အမှုအရပ်ရပ် ဝင်ကုန် ထွက်ကုန် နိုင်ငံဖြတ်ကုန်များကို ကောက်ခံရန် အမှုမှစ၍ မည်သည့် အမှုအရေး အခွင့် အချီးအမြှင့် အစောင့် အရှောက်မဆို နိုင်ငံထုံးစံ တရားဥပဒေနှင့် အညီ အခြားနိုင်ငံများနှင့် ချုပ်ဆိုသည့် စာချုပ်တွင် ပါဝင်ခွင့်ပေး ပြုလုပ်သည့်အတိုင်း အထူးသဖြင့် အခွင်းပေးပြီး ပေးလတန့်သော နိုင်ငံခြား အမျိုးသားတို့နည်း အစိုးရမင်း နှစ်ဦးနှစ်ဖက်မှ အပြန်အလှန် ခွင့်ပေးပြုလုပ်ရမည်။
အပိုဒ် ၃။
ယခုချုပ်ဆိုသည့် မဟာမိတ်စာချုပ်ကို မင်းနှစ်ဦး လက်မှတ်တော်တင်ပြီးနောက် ထုံးစံရှိရာ စာချုပ်ခြင်း လဲလှယ်ရန်မှာ လရက်မကြာ ရန်ကုန်မြို့ရှိ ဂျာမန်ကောင်စစ်ထံသို့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပို့သလဲလှယ်ကြရမည်။
စာချုပ်ပါ သဘောထား အဓိပ္ပာယ်များကို အခိုင်အခန့် တည်စေရန်မှာ မင်းလက်မှတ်တင်ပြီး စာချုပ်လဲလှယ်သည့် နေ့ကစ၍ အစဉ်ထာဝရ မြဲမြံခိုင်ခန့် အတည်အငြိမ် ဖြစ်စေရမည်။
စာချုပ်ရေးသားရန်မှာ ဂျာရမံဘာသာ၊ မြန်မာဘာသာ၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာ သုံးမျိုး အဓိပ္ပာယ် မကွဲမပြား ရေးသားရမည်။
နောင်တစ်စုံတစ်ရာ စာချုပ်ပါ သဘောအဓိပ္ပာယ် အယူအဆ ကွဲပြားစကား ငြင်းပွားရှိလျှင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာတွင် ပါသည့် အဓိပ္ပာယ်ကိုသာ ပဓာနထား၍ အခိုင်အမာပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဘုန်းတော်အလွန် ကြီးမြတ်တော်မူလှသော ဂျာမန်အံပရောဖြစ်သော ပရွတ်ရှားမင်းမြတ်က အရေးလွဲအပ်သူ အီတာလျှံမင်းထံ အထူးသီးသန့်ထား အမြဲနေထိုင်ရသော အရေးပိုင်သံကြီး ကိုယ်စားလှယ်တော် မစ်ရှိရော်ပတ်မတ်က စစ်ဖယ်လစ်လီရေား ပါရတဖွံကျိုဒက်လ် ဘုန်းတော်အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသော နေထွက်ဘုရင် မြန်မာမင်းမြတ်အား လွှဲအပ်သူ ပြင်သစ်သမ္မတ မင်းထံ အထူးသီးခြားခန့်ထားသော မင်းတိုင်ပင်အတွင်းဝန် သံကြီးကိုယ်စားလှယ်တော် အရေးပိုင်အတွင်းဝန် မြို့သစ်မြို့စား မဟာဇေယျသင်္ကြံတို့ သဘောတူလက်မှတ်ရေးထိုးကြသည်။
စုံညီဖြည့်ဆက်သွယ်သည့် စကားချက် ယခုချုပ်ဆိုသည့် မဟာမိတ်စာချုပ်အပိုဒ် ၂ အချက်တွင် သင်္ဘော ဝင်ထွက် ဆိုက်ရပ် အခွင့်ပေးရန် အမှုမှာ နှစ်နိုင်ငံနေ ကျွန်တော်မျိုးတို့ပိုင် ကုန်သင်္ဘော ဝင်ထွက် ဆိုက်ရပ်ရန်ကိုဆိုသော စကားဖြစ်၍ တိုက်သင်္ဘော ဝင်ထွက်ရန် နှစ်နိုင်ငံမင်းနှစ်ပါးတို့၏ ကိုယ်စား အောက်၌ လက်မှတ်ရေးထိုးသော အရေးပိုင်မင်းနှစ်ဦးတို့ အတည်အလင်း ပြောဆိုသက်သေခံ ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ဆက်သွယ်သည့်စကားချက်ကို လက်မှတ်ရေးထိုး တံဆိပ်ခပ်နှိပ်ကြသည်။
မြန်မာသာသနာတော် ၂၄၂၈၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၈၈၅ ခု၊ ဧပြီလ (၂)ရက်နေ့ အီတာလျှံမင်းနေသော ယောမမြို့တွင် စာချုပ်နှစ်စောင် ရေးသား၍ အရေးပိုင်မင်းနှစ်ဦးတို့ လက်မှတ်ရေးထိုး တံဆိပ်ခပ်နှိပ်ကြသည်။
အတွင်းဝန်မြို့သစ်မြို့စား မဟာဇေယျသင်္ကြံ ထိုစာချုပ်သည် နှစ်နိုင်ငံဆက်ဆံရေးတွင် အထူးအခွင့်အရေးရ နိုင်ငံအဆင့်အတန်း သတ်မှတ်ရန်သာ ဖြစ်သော်လည်း တမူထူးခြားသည့် စာချုပ်ဖြစ်သည်။
ဗြိတိသျှအစိုးရသည် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်ဆံမှုကို ငြင်းဆိုခဲ့၍ ၎င်းင်းတို့၏ သံတမန်ဆက်သွယ်ရေးကို အိန္ဒိယအစိုးရမှတဆင့် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသည် ဥရောပနိုင်ငံကြီးများမှ သံတမန်အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ရရှိရန် ကြိုးစားခဲ့စဉ်ဖြစ်သည်။
အီတလီနိုင်ငံနှင့် ၁၈၇၁ ခု၊ မတ်လ (၃)ရက်နေ့တွင် စီးပွားရေး မဟာမိတ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုပြီး ၁၈၇၂ ခု၊ ဒီဇင်ဘာတွင် အတည်ပြု ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည်။
၁၈၇၃ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၄)ရက်နေ့တွင် ၎င်းင်းကို အတည်ပြုသတ်မှတ်ရန် အခက်အခဲရှိသည့်အတွက် ၁၈၈၅ခု၊ ဧပြီလ (၄)ရက်နေ့၌သာ အတည်ပြုခဲ့သည်။
မြို့သစ်မြို့စား အတွင်းဝန်မင်းကြီး မင်းမဟာဇေယျသင်္ကြံသည် ပါရီမြို့တွင် ၁၈ ရာစု၌ အတည်ပြု ပြဋ်ဌာန်းချက်များကို အောင်မြင်စွာ လဲလှယ်ခဲ့ပြီးနောက် ၁၈၈၅ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ (၁၅)ရက်နေ့တွင် စီးပွားရေးစာချုပ်နောက်ဆက်တွဲကို ထပ်မံရေးဆွဲချုပ်ဆိုရာ မြန်မာနိုင်ငံကို အီတလီနိုင်ငံမှတဆင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
၁၈၈၅ ခု၊ မတ်လ (၃)ရက်နေ့တွင် ရောမမြို့သို့ရောက်ရာ အီတလီနိုင်ငံနှင့် နောက်ဆက်တွဲစာချုပ် ချုပ်ဆိုရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အဆင်မပြေခဲ့ချေ။
သို့ရာတွင် ဂျာမန်သံအမတ်ကြီး ဘာရွန်ဖွန်ကွိုင်ဒယ်နှင့် ဆွေးနွေးပွဲမှာ အဆင်ပြေခဲ့ရာ ၁၈၈၅ ခု၊ ဧပြီလ (၂)ရက်နေ့တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးရန် သတ်မှတ်သော်လည်း ဧပြီလ (၄)ရက်နေ့တွင်သာ လက်မှတ်ရေးထိုးပြီး ဧပြီလ (၆)ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံအဖွဲ့သည် ရောမမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
အင်္ဂလိပ်နှင့်ဂျာမန်စာချုပ်များတွင် လက်မှတ်ရေးထိုးသည့် နေ့စွဲမှာ ဧပြီလ (၄)ရက်နေ့သို့ ရွှေ့ပြောင်းထားသော်လည်း မြန်မာမူရင်းတွင် ဧပြီလ (၂)ရက်နေ့ဟုသာ ရေးသားထားသည်။
မြန်မာလွတ်လပ်ရေး ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်သော ဗြိတိသျှတို့၏ ရာဇသံဖြင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ပြင်သစ်နိုင်ငံဆိုင်ရာ မြန်မာသံအမတ် သံချက်ဝန်ထောက် မင်းကြီးမင်းလှမဟာစည်သူကျော်သည် ၁၈၈၅ ခု၊ ဧပြီလ (၄)ရက်နေ့တွင် ချုပ်ဆိုသောစာချုပ်ကို ပြန်လည်၍ ရည်ညွှန်းထောက်ဆိုသည်။
၁၈၈၅ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ (၁၀)ရက်နေ့တွင် ဂျာမန်သံအမတ်အား ပေးပို့သည့်စာ (ပြင်သစ်ဘာသာဖြင့်) အောက်ပါအတိုင်း တင်ပြထားသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ ဘုရင်မင်းတရားကြီး၏ အထူးအာဏာကုန်လွှဲအပ်ခြင်းခံရသော သံအမတ်ကြီး သံချက်ဝန်ထောက်မင်းသည် ဂျာမနီနိုင်ငံ ဧကရာဇ်၊ ပရပ်ရှားဘုရင်မင်းမြတ်၏ သံအမြတ်ကြီး ကေက့်ဖွန်မြွန်စတာအား အောက်ပါအတိုင်း ရိုသေစွာ တင်ပြလျှောက်ထားအပ်သည်။
လက်ရှိဖြစ်ပေါ်နေသော အရေးပေါ်အခြေအနေအရ ရိုက်ချ်စတောဂ်မှ လွှတ်တော်မှ အတည်ပြု ပြဋ္ဌာန်းသော ကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်စာချုပ်သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံအစိုးရမှ အထက်မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပြည်ပဆက်ဆံရေးကိစ္စအဝဝကို အာဏာကုန် ထိန်းချုပ်ရန် ကြေညာခြင်း၌ ရန်ကုန်မြို့နှင့် မန္တလေးမြို့တွင် နေထိုင်လျက်ရှိသော ဂျာမန်လူမျိုးများ၏ အကျိုးကိုထောက်ထားသည့်အလျောက် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ အထူးအာဏာကုန် လွှဲအပ်ခြင်းခံရသော သံအမတ်ကြီးသည် အရှင်သံအမတ်ကြီးအား ကန့်ကွက်ရန် လျှောက်ထားအပ်သည်မှာ အင်္ဂလိပ် အစိုးရ၏ မုသားကြေညာချက်အရ ဂျာမနီနိုင်ငံနှင့် သဘောတူချုပ်ဆိုထားသော စာချုပ်မှာ အလိုအလျောက် ပျက်ပျယ်သွားမည်ဖြစ်၍ အရှင်သံအမတ်ကြီးအား မင်းသားကြီး ဖွန်ဘစ်စမတ်ခ်ထံ ဤ ကန့်ကွက်သဝဏ်လွှာကို ကြေးနန်းနှင့် ပေးပို့ရန်နှင့် မြန်မာနေပြည်တော်ကြီး၏ တည်မြဲမှုကိုအန္တရာယ်ပြုသော စိုးရိမ်ရသည့် ယခုအခြေအနေတွင် ၎င်းင်း၏ အထောက်အကူကို တောင်းဆိုပါရန် လျှောက်ထားအပ်သည်။
ဘုန်းတော်ရှင်မင်းမြတ်ကြီး သီပေါဘုရင်၏ အစိုးရနှင့် မိမိ၏ တိုင်းသူပြည်သားအပေါ်ကျေပြွန်ရမည့် တာဝန်နှင် ဝတ္တရားကို ထိန်းသိမ်းသည့်အလျောက် မြန်မာနိုင်ငံမှ အထူးအာဏာကုန် လွှဲအပ်ခြင်း ခံရသော သံအမတ်ကြီးသည် အရှင်သံအမတ်ကြီးအား ဤ ကန့်ကွက်ခြင်း သဝဏ်လွှာနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ဘာလင်မြို့တွင် အချိန်မီ ဆောင်ရွက်ပေးပါရန် လေးနက်စွာ တောင်းဆိုအပ်သည်။
' ၁၈၈၅ ခု၊ မတ်လ (၄) ရက်နေ့တွင် ချုပ်ဆိုသော စာချုပ်မှာ မြန်မာနိုင်ငံ အတွက် လွတ်လပ်ရေးကို ထိန်းသိမ်းမပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း မြန်မာ-ဂျာမန် မဟာမိတ် အစဉ်အလာကို အစပျိုး၍ ၁၉၄၈ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ (၄) ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးရသည့် အခါ၌ ဆက်လက်၍ ထိန်းသိမ်းသွားပါမည်။
ဂျာမန်ရှုဖွယ်၊ တွဲ ၂၄၊ မှတ် ၄ (၁၉၈၅ ခု၊ ဧပြီလ) စာ-၁၊၂ ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ စာချုပ်များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း။
ကညာစစ်သည် ( ဘန်းစကား) ဆိုသည်မှာ အပျိုစင်မိန်းကလေးများသည် ရဲတင်းဖျတ်လတ်ခြင်း နည်းပါး၍ မရဲတရဲ၊ မဝံ့တဝံ့နှင့် ရှက်စနိုးအမူအရာဖြင့် နှေးကွေးဇာချဲ့ ၍ပြုမူလှုပ်ရှားတတ်ကြသည် ဖြစ်ရာ၊ တစ်စုံတစ်ရာကို နှေးကွေး လေးလံစွာ ကနွဲ့ ကလျ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်နေသူအား အပျိုစင်ကလေးကဲ့သို့ ပြုလုပ်နေလေရော့သလားဟု အပြစ်တင်သောအားဖြင့် အပျိုစစ်ကျနေသည်၊ ကညာစစ်နေသည် စသည်ဖြင့် တင်စားပြောဆိုကြသည်။
မြန်မာဘန်းစကား အဓိပ္ပာယ်နှင့် အသုံးအနှုန်း - လှသမိန် ကိုးကား Category:ဗန်းစကား။
စန္ဒာဒေဝီအမည်သည် အလောင်းမင်းတရား နန်းတက်သော အခါမှ မှည့်ခေါ်သော ဘွဲ့မည် ဖြစ်သည်။
ဘွဲ့မည် အပြည့်အစုံမှာ ‘မဟာမင်္ဂလာရတနာဓိပတိသီရိရာဇာစန္ဒာဒေဝီ’ ဖြစ်သည်။
ငယ်ဘဝနှင့်မိသားစု မိဖုရားခေါင်ကြီး မဖြစ်မီက စန္ဒာဒေဝီ၏ နာမည်ကို မယ်ယွန်းစံ (ဝါ) ခင်ယွန်းစံ ဟု မှည့်ခေါ်ကြသည်။
အဘမျိုးရိုးမှာ ပုတ္တရာမြို့ကိုင် မောင်ပုကြီးနှင့် ဇနီးစောလှမန်တို့၏ သား၊ စည်ပုတ္တရာ ရွှေကာတစ်ထောင်မှူး သီရိရန္တဇဘွဲ့ခံ (ငယ်မည် မောင်ဖြိုး) သည် အဖဖြစ်သည်။
အမိမျိုးရိုးမှာ မုဆိုးဖို စမြင်းကြီးသား ဘုမ္မသူရနှင့် မင်းဘိုးခင် နှမ-စောသားထွေး သမီး-စောလှမျိုးတို့ အိမ်ထောင်သင့်ရာတွင် သမီး မယ်ညက်ကို မွေးဖွားပြီး မယ်ယွန်းစံ (စန္ဒာဒေဝီ) ၏ မိခင်ဖြစ်သည်။
သီရိရန္တဇ နှင့် ဇနီး မယ်ညက်တို့မှ သမီးသုံးယောက် ထွန်းကားခဲ့သည်။
၎င်းတို့မှာ မယ်ကောင်း၊ မယ်ယွန်းစံ၊ မယ်နှိုင်းစံတို့ ဖြစ်သည်။
မယ်ကောင်းစံ မယ်ကောင်းစံသည် အိမ်ထောင်နှစ်ဆက်ရှိသည်။
ပထမ ချည်ပါရွာသား မောင်ကောင်းစံနှင့် အိမ်ထောင်ကျ၏။
မောင်တင် ခေါ် သားတစ်ယောက် မွေးသည်။
မောင်တင်သည် မြင်းရည်တက် ၆၈ ဦးဖွဲ့ရာတွင် ‘မင်းငယ်ကျော်’ ဘွဲ့ခံသည်။
၎င်းနောက် သတိုးသီဟကျော် ဘွဲ့များ ခံသည်။
အလောင်းမင်းတရား၏ နှမငယ် မင်းဝင်၏ သမီး မယ်စွေနှင့် အိမ်ထောင်ကျသည်။
ဒုတိယ အိမ်ထောင်မှာ မောင်စည်းစိမ် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ဟံသာဝတီရောက် မင်းလက်ထက်တွင် စည်သာမြို့ကို စားရ၏။
အလောင်းမင်းတရား လက်ထက် မြင်းရည်တက် ၆၈ ဦးဖွဲ့ရာတွင် ‘မင်းလှစည်သူဘွဲ့’ ခံသည်။
၁၁၁၇ ခုနှစ်တွင် သံလွင်၌ မွန်တို့ ဝိုင်းမိ၍ ကျဆုံးခဲ့ရသည်။
ဒုတိယ အိမ်ထောင်နှင့် မယ်ပြေနှင့် ရှင်သူဌေး ခေါ် သမီးနှစ်ယောက် ထွန်းကားသည်။
မယ်ပြေသည် အလောင်းမင်းတရားကြီး၏ မြောက်နန်းစံ မိဖုရား ဖြစ်သည်။
မယ်ယွန်းစံ မယ်ယွန်းစံသည် ၁၀၇၅ ခုနှစ် မွေးဖွားသည်။
ဦးအောင်ဇေယျနှင့် အိမ်ထောင်ကျ၍ ဦးအောင်ဇေယျ မင်းဖြစ်သောအခါ စန္ဒာဒေဝီ ဘွဲ့ခံ မိဖုရားကြီး ဖြစ်လာသည်။
မယ်ယွန်းစံသည် သက္ကရာဇ် ၁၀၉၅ ခုနှစ်ခန့်တွင် မွေးဖွားသည်။
ဦးအောင်ဇေယျနှင့် လက်ဆက်ခဲ့သည်။
ဦးအောင်ဇေယျသည် မုဆိုးဖိုဇာတိ ဖြစ်သည်။
မိဘမျိုးရိုးမှာ မြို့သူကြီးမျိုးရိုးဖြစ်သည်။
မိဘနှစ်ဖက်စလုံးမှ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်မှာလည်း ပုဂံမင်းရိုးမှ ဆင်းသက်၍ အင်းဝမင်းဆက် မိုးညှင်းမင်း၏ အနွယ်တော် ဖြစ်သည်ဟု ရာဇဝင်ကြီးများက ဆိုကြသည်။
ဦးအောင်ဇေယျနှင့် မယ်ယွန်းစံတို့မှာ သွေးခြားသော သူစိမ်းများ မဟုတ်ကြချေ။
ဦးအောင်ဇေယျ၏ မိခင် မဟာဒေဝီ စောငြိမ်းဦးနှင့် မယ်ယွန်းစံ၏ ဖခင် သီရိရန္တတို့မှာ မောင်နှမ အရင်းအချာများ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် ဦးအောင်ဇေယျနှင့် မယ်ယွန်းစံတို့မှာ မောင်နှမ တစ်ဝမ်းကွဲလည်း တော်စပ်လေသည်။
မယ်နှိုင်းစံ မယ်နှိုင်းစံသည် ပိတောရွာသား မင်းမြငုံနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။
မင်းမြငုံသည် အလောင်းမင်းတရားကြီး၏ မြင်းရည်တက် ခြောက်ကျိပ် ရှစ်ယောက် (၆၈) ယောက်ဖွဲ့ရာတွင် ‘နန္ဒသာရ’ ဘွဲ့ခံသည်။
ထို့နောက် မဟာသင်္ခယာ၊ ထို့နောက် သတိုးမဟာသင်္ခယာ၊ စဉ့်ကူးမင်းလက်ထက်တွင် သတိုးမဟာတရဖျားဘွဲ့နှင့် ရတနာသိင်္ဃမြို့ဝန်ဖြစ်သည်။
၁၁၅၉ ခု၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် ၁၀ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သည်။
၎င်းတို့မှ သမီး မယ်လှနှင့် မယ်တလိုင်းကို မွေးသည်။
သားသမီး တစ်ကျိပ် ဦးအောင်ဇေယျနှင့် မယ်ယွန်းစံတို့မှ သားသမီး တစ်ကျိပ် ထွန်းကားခဲ့သည်။
သားတော် ခုနှစ်ပါး၊ သမီးတော် သုံးပါး တို့ ဖြစ်သည်။
ဦးအောင်ဇေယျသည် မင်းအဖြစ်သို့ရောက်ရှိပြီးနောက် သားတော်၊ သမီးတော်တို့ကို မြို့စား၊ ရွာစားများပေး၍ မြှောက်စားခဲ့သည်။
အချို့သားတော်များ နောက်ပိုင်းတွင် မင်းဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
မယ်ယွန်းစံက ဖွားမြင်သော သားတော်၊ သမီးတော်များကို အစဉ်အတိုင်း ဤသို့တွေ့ရသည်။
သားတော် သီရိသုမဟာဓမ္မရာဇာ - ကုန်းဘောင်ဆက် ရာဇဝင်တွင် သီရိသုဓမ္မရာဇာ ဟုခေါ်သည်။
ထိုမင်းသားမှာ အလောင်းမင်းတရားကြီးလက်ထက်၌ အိမ်ရှေ့စံ ရသည်။
တပယင်း၊ ရွှေတောင်၊ ငစဉ့်ကူးမြို့များကို ကံကျွေးခံ၍ ခမည်းတော် နတ်ရွာစံပြီးနောက် မင်းဖြစ်သည်။
ရာဇဝင်တွင် ‘နောင်တော်ကြီးမင်း’ ဟု တွင်သည်။
ငယ်မည်မှာ မောင်လောက်ဟု ခေါ်သည်။
သားတော် သီရိသုဓမ္မရာဇာ - ကုန်းဘောင်ဆက် ရာဇဝင်တွင် ‘သီရိဓမ္မရာဇာ’ ပြသည်။
ခမည်းတော်၊ နောင်တော်တို့ လက်ထက် မြေဒူး၊ စလင်းမြို့များကို ကံကျွေးခံရပြီး နောက် မင်းဖြစ်လာသည်။
ရာဇဝင်တွင် ‘ဆင်ဖြူရှင်မင်း’ ဟု တွင်သည်။
ငယ်မည်မှာ မောင်ရွ ဟုခေါ်သည်။
ငယ်ကလွန်သော သားတော်တစ်ပါး။
သမီးတော် သီရိမဟာမင်္ဂလာဒေဝီ - သက္ကရာဇ် ၁၁၀ဝ ပြည့်နှစ်ဖွားသည်။
ခမည်းတော်နှင့် မောင်တော် နှစ်ပါးလက်ထက် ကန်နီမြို့ကို ကံကျွေးခံရသည်။
ရတနာသိင်္ဃမြို့ တုလွတ်ဘုံသာကျောင်း ဒါယိကာမ ဖြစ်သည်။
ငယ်မည်မှာ မယ်သာ။
သားတော် သုဓမ္မရာဇာ - သက္ကရာဇ် ၁၁၀၂ ခုနှစ်ဖွားသည်။
ခမည်းတော်နှင့် နောင်တောင် မင်းနှစ်ပါးလက်ထက်၊ အမြင့်မြို့၊ တလုပ်မြို့များကို ကံကျွေးခံရသည်။
ငစဉ့်ကူးမင်း လက်ထက် ရေမှာ ဖျောက်ခံရသည်။
ငယ်မည်မှာ မောင်ပိုး ဖြစ်သည်။
သမီးတော် သီရိမဟာရတနာဒေဝီ - သက္ကရာဇ် ၁၁၀၄ ခု ဖွားသည်။
ခမည်းတော်နှင့် မောင်တော်နှစ်ပါး လက်ထက် မင်းခမ်းမြို့၊ ဗဒုံမင်းလက်ထက် ပန်းတောင်းမြို့များကို ကံကျွေးခံရသည်။
အဝမြို့ ဘုံသာစံလွတ်ကျောင်း ဒါယိကာမ ဖြစ်သည်။
ငယ်မည်တော်မှာ မယ်မြတ်လှ ဖြစ်သည်။
သားတော် သတိုးမင်းလှရွှေဘော်မှာ ခမည်းတော်နှင့် နောင်တော်နှစ်ပါးလက်ထက် ဗဒုံ၊ မြဝတီမြို့များကို ကံကျွေးခံရ၍ နောက် မင်းဖြစ်တော်မူသည်။
ငယ်မည်တော် မောင်ရွှေဝိုင်း တွင်သည်။
ဘိုးတော်ဦးဝိုင်းဟု လူသိများ၍ ဘိုးတော်ဘုရားဟု ရာဇဝင်၌ တွင်သည်။
သမီးတော် သီရီရတနာမင်္ဂလာဒေဝီမှာ ခမည်းတော်နှင့် မောင်တော်နှစ်ပါးလက်ထက် အုန်းတော၊ အောင်သာရွာနှင့် စကုမြို့ကို ကံကျွေးခံရသည်။
ကုန်းဘောင်ခေတ်ရာဇဝင်တွင် သီရိမင်္လာရတနာဒေဝီ ဟု ပြသည်။
သက္ကရာဇ် ၁၁၂၉ ခုနှစ်တွင် လွန်သည်။
ငယ်မည်တော် မယ်အိပ်။
သားတော် သတိုးမင်းလှ မင်းရဲကျော်စွာသည် သက္ကရာဇ် ၁၁၁၁ ခုနှစ်တွင် ဖွားသည်။
ခမည်းတော် နှင့် နောင်တော်များလက်ထက် ပခန်းကြီးမြို့၊ တလုပ်မြို့များကို ကံကျွေးခံရသည်။
သက္ကရာဇ် ၁၁၆၄ ခုနှစ်တွင် မင်းကွန်းရှားရောင်းတွင် လွန်သည်။
ငယ်မည်တော် မောင်စိုး ဖြစ်သည်။
သားတော် သတိုးမင်းလှ မင်းရဲကျော် ဖြစ်သည်။
၁၁၁၆ ခု နန်းထက်၌ ဖွားသည်။
ခမည်းတော်နှင့် နောင်တော်နှစ်ပါးလက်ထက် ပင်းတလဲ၊ မြင်စိုင်းမြို့များကို ကံကျွေးခံရသည်။
နောင်တော် ဗဒုံမင်း (ဘိုးတော်ဘုရား) လက်ထက် ၁၁၄၇ ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလတွင် ရေဖျောက်ခံရသည်။
ငယ်မည်တော် မောင်ဘိုးရှင်။
မယ်ယွန်းစံက ဖွားမြင်သော သားတော်များမှာ အလောင်းမင်းတရားအတွက် လက်ရုံးသဖွယ် အားထားရသော သားတော်များ ဖြစ်ကြသည်။
ဦးအောင်ဇေယျသည် ရန်အပေါင်းကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် သက္ကရာဇ် ၁၁၁၅ တွင် ရတနာသိင်္ဃ ကုန်းဘောင်ပြည်ကြီးကို တည်ထောင်၍ ‘အလောင်းမင်းတရား’ ဟူသောအမည်ကို ခံယူသည်။
ထိုအချိန်တွင် မယ်ယွန်းစံသည် ‘မဟာမင်္ဂလာ ရတနာ ဓိပတိသီရိရာဇာ စန္ဒာဒေဝီ’ ဟူသောဘွဲ့အမည်ဖြင့် ဘိသိက်ခံ မိဖုရားခေါင်ကြီး ဖြစ်လာသည်။
အလောင်းမင်းတရားကြီး ဦးအောင်ဇေယျသည် ၁၁၁၅ မှစ၍ နိုင်ငံတော်စည်းရုံးရေးကို မနေမနားဆောင်ရွက်ရသည်။
အောက်မြန်မာနိုင်ငံရှိ မြို့တော်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် သိမ်းယူ၍ နိုင်ငံတော်သစ်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်သည်။
အလောင်းမင်းတရားသည် နိုင်ငံတော်သစ်တည်ထောင်ရေးအတွက် နှစ်စဉ်လိုလို စစ်ထွက်၍ စည်းရုံးရသည်။
ကုန်းဘောင်ပြည်တွင် နားနေသည် ဟူ၍ မရှိ။
ဤသို့ အလောင်းမင်းတရား မရှိသည့် အခါများတွင် မိဖုရားခေါင်ကြီး စန္ဒာဒေဝီသည် ကုန်းဘောင်နေပြည်တော် အုပ်ချုပ်ရေး၊ ဖွံ့ဖြိုးရေး လုပ်ငန်းများကို တာဝန်ယူနေရစ်ရသည်။
အလောင်းမင်းတရားကြီးကလည်း နေပြည်တော်၌ ကျန်ရစ်သော မိဖုရားခေါင်ကြီးအား လုံခြုံရေးမှစ၍ အထွေထွေကိစ္စရပ်များကို အဂတိလေးပါး မလိုက်စားဘဲ ဆောင်ရွက်ရန် စစ်ခရီးလမ်းမှနေ၍ သဝဏ်လွှာပေးပို့ မှာလေ့ရှိသည်။
စန္ဒာဒေဝီ မိဖုရားခေါင်ကြီးကလည်း အလောင်းမင်းတရားမရှိချိန်တွင် နေပြည်တော်ရှိ လုပ်ငန်းတာဝန်များကို သားတော်တို့နှင့် အတူ လက်တွဲ၍ တာဝန်ကျေအောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့်လည်း အလောင်းမင်းတရားကြီးသည် နိုင်ငံတော် တည်ထောင်ရေးကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မိဖုရားခေါင်ကြီး စန္ဒာဒေဝီသည် ရတနာသိင်္ဃမြို့တော်ကို တည်ထောင်ပြီးနောက် ကျောင်းတိုက်ကြီးကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
မိဖုရားကြီးကျောင်းတော်ကြီးကို 'အောင်မြေဘုံသာကျောင်း’တော်ကြီး' ဟု ကမ္ပည်းတပ်ခေါ်ဆိုထားလေသည်။
မိဖုရားကြီးသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလောင်းမင်းတရားကြီးနှင့် စစ်ချီရာတွင် လိုက်ပါရသည်။
ဤသို့လိုက်ပါရင်း လမ်းခရီး၌ အခြေအနေပေးသလို ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။
ထိုကုသိုလ်များထဲတွင် မင်းဘူးနယ်ရှိ မန်းစက်တော်ရာ၌ ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းသော ဇရပ်ကြီးတစ်ဆောင်လည်း ပါဝင်သည်။
မိဖုရားကြီးသည် မိမိဆောက်လုပ်သော ဇရပ်ကြီးကို ‘မှန်ကင်း’ စိုက်လိုသောကြောင့် အလောင်းမင်းတရားထံ ခွင့်ပန်ခဲ့ရသည်။
မှန်ကင်းမှာ မိမိတို့သဘောအတိုင်း စိုက်ထူနိုင်သည်မဟုတ်။
ဘုရင့် အမိန့်တော်ရမှသာ တပ်ဆင်ခွင့် ရှိသည်။
မိဖုရားကြီး၏ ခွင့်ပန်ချက်အရ အလောင်းမင်းတရားသည် ဇရပ်တော်ကြီး၌ မှန်ကင်းစိုက်ထူခွင့်ပြုသော အမိန့်တော်ကို ဤသို့တရားဝင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
ဘုန်းတော်အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသော အရိန္ဒမာလက်နက် စကြာရတနာ ဆင်ဖြူများသခင် တိုင်းကြီးပြည်ကြီး ထီးဆောင်းမင်းတကာတို့၏ သခင်ဖြစ်တော်မူသော အလောင်းစက်တော်ရာမှာ ဆောက်လုပ်သည့် ဇရပ်ကို မှန်ကင်းလေးဆူ စိုက်လှူစေ။
၁၁၂၁ ခု၊ တော်သလင်းလပြည့်ကျော် ၄ ရက်နေ့ ပြန်သည့် အမိန့်တော်။
သက္ကရာဇ် ၁၁၂၇ ခုနှစ်တွင် သားတော် ဆင်ဖြူရှင်မင်းသည် ရတနာသိင်္ဃ ခေါ် ရွှေဘိုမြို့တော်မှ ရတနာပူရအင်းဝမြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့၍ စိုးစံတော်မူသည်။
ထိုအခါ မယ်တော်မိဖုရား စန္ဒာဒေဝီသည်လည်း အင်းဝမြို့တော်သို့ ရွှေ့ပြောင်းလာခဲ့ကြ၏။
စန္ဒာဒေဝီသည် အင်းဝသို့ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် ရှေးအခါက မဟာသင်္ဃနာထ သီတင်းသုံးခဲ့သည့် လေးထပ်ကျောင်းဟောင်းနေရာတွင် အရံကျောင်းများနှင့် တကွ လေးထပ်ဇေတဝန် ရွှေကျောင်းတော်ကြီးကို ဆောက်လုပ်လေသည်။
စန္ဒာဒေဝီ မိဖုရားကြီးသည် ကျောင်းတော်ကြီးကို ရေစက်ချ၍ တင်လှူမသွားနိုင်ခဲ့ချေ။
ကျောင်းအမကြီးသည် သက်တော် ၅၈ နှစ်အရွယ် ၁၁၃၃ ခု၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် ၅ ရက် ( ခရစ် ၁၇၇၁ ခု၊ ဇူလိုင်လ ၃၁ ရက်) ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင် နတ်ပြည်စံလွန်တော်မူခဲ့လေသည်။
သားတော် ဆင်ဖြူရှင်မင်းသည် မယ်တော် ဆောက်လုပ်သော ကျောင်းတော်ကြီးကို ‘ဘုံကျော်တုလွတ်’ (ဘုံသာတုလွတ်ဟုလည်းခေါ်) ဟူ၍ ကမ္ပည်းထိုးပြီးလျှင် ‘ဉာဏသာဂရ မဟာဓမ္မရာဇာဓိရာဇဂုရု’ ဘွဲ့တံဆိပ်ရ အင်ကြင်းပင် ဆရာတော်ဘုရားကြီးအား တင်လှူလေသည်။
အတုလ ဆရာတော်သည် ခမည်းတော်အလောင်းမင်းတရားကြီး ကိုယ်တိုင် ကိုးကွယ်သော ဆရာတော် ဖြစ်သည်။
မင်းတရားကြီးက ‘အတုလယသမဟာဓမ္မရာဇဂုရု’ ဘွဲ့တံဆိပ်ဖြင့် သာသနာပိုင် ခန့်အပ်ထားသူ ဖြစ်သည်။
သမီးတော်ကြီးသည် အင်းဝသို့ ပြောင်းရွှေ့သောအခါလည်း မာရ်အောင်ရတနာဘုရား ပရဝုဏ်အတွင်း၌ သုဓမ်မာရွှေဇရပ်၊ ပြာသာဒ်သုံးဆောင်တို့ကို ဆောက်လုပ် လှူဒါန်းခဲ့ပြန်သည်။
သမီးတော် အလတ်ဖြစ်သော သီရီမဟာရတနာဒေဝီ မင်းသမီးသည်လည်း အင်းဝမြို့တော်၌ မယ်တော်ဆောက်လုပ်သော ဘုံကျော်တုလွတ်ကျောင်းတိုက်၏ အနောက်မြောက်ယွန်းတွင် အရံကျောင်းများနှင့်တကွ လေးထပ် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်ကြီးကို ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။
ကျောင်းတော်ကြီးကို ‘ဘုံသာစံလွတ်ကျောင်းတော်ကြီး’ ဟု ကမ္ပည်းထိုး၍ 'သုမနာစာရမဟာဓမ္မရာဇာဓိရာဇဂုရု' ဘွဲ့တံဆိပ်တော်ရ ဝက်လက်ဆရာတော်အား တင်လှူတော်မူသည်။
ဆင်ဖြူရှင် မင်းတရားသည် မယ်တော်၏ ဘုံကျောင်းတုလွတ်ကျောင်းတော်ကြီးနှင့် နှမတော်၏ ဘုံသာစံလွတ်ကျောင်းတော်ကြီးကို သက္ကရာဇ် ၁၁၃၄ ခုနှစ်တွင် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်ပြိုင်နက် ရေစက်ချ တင်လှူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သမီးတော် အငယ်ဆုံး သီရိရတနာမင်္ဂလာဒေဝီမှာ သက်တော် ၂၀ ခန့်တွင်ကံကုန်သွားသောကြောင့် ကုသိုလ်တော်မှုသာသနာပြုလုပ်ငန်းများကို ထင်ရှားစွာ ပြုခဲ့ရဟန်မတူပေ။
သမီးထွေး၏ ကောင်းမှုတော်တို့ကို မှတ်တမ်းမှတ်ရာ အဖြာဖြာတို့၌ ရှာဖွေ၍ မရချေ။
ကျမ်းကိုးစာရင်း (က) စားတော်ကြီး ဦးရာကျော်၊ မြန်မာမဟာမင်္ဂလာမင်းခမ်းတော်၊ ရန်ကုန်၊ ပုညစာပေ၊ ပကြိမ်၊ ၁၉၆၈ ခု၊ စာ ၂၀၇၊ ၂၁၀။
(ခ) ဘုန်းနွယ် 'စန္ဒာဒေဝီနှင့် သမီးများ’၊ ဓမ္မရတနာ မဂ္ဂဇင်း၊ အမှတ် ၃၀ (၁-၆-၉၈) Category:ကုန်းဘောင်ခေတ် Category:မြန်မာ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များ Category:ကုန်းဘောင်ခေတ်‎မိဖုရားများ‎။
သမိုင်းဝင်ပင်လုံစာချုပ်လက်မှတ်ရေးထိုးရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သော ရှမ်းတိုင်းရင်းသားခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သူ ဦးခွန်ထီး (ခရစ် ၁၉၂၀- ၁၉၉၈) ကို အဖ ဦးလုံခွန်ဇံ၊ အမိ ဒေါ်ပါနန်းစံတို့က ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်၊မတ်လ (၂၅)ရက်နေ့တွင် ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း လဲချားမြို့၌ဖွားမြင်သည်။
ငယ်မည်မှာ အိုက်ခိုင်းဖြစ်ပြီး မွေးချင်းငါးဦးအနက် တတိယမြောက် ဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်က ပင်လုံ၊ တောင်ကြီးနှင့် ရန်ကုန်ကူရှင် အထက်တန်းကျောင်းများတွင် ပညာသင်ယူခဲ့ပြီး ရန်ကုန်ကူရှင်(အလုံအထက-၄)မှ (၁၀)တန်းအောင်မြင်သည်။
တက္ကသိုလ်သို့ ဆက်လက်ပညာသင်ယူရာ ပထမနှစ်ဥပစာသိပ္ပံ (I.S.C) အောင်မြင်ပြီး ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ဂျပန်များ ဝင်ရောက်လာသောကြောင့် ပညာဆက်လက်မသင်ခဲ့ချေ။
ဦးခွန်ထီးသည် အာရှလူငယ်အစည်းအရုံးတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ၁၉၄၃ ခု၊ ဇွန်လအတွင်း ရန်ကုန်မြို့ ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်းလမ်းရှိ အာရှလူငယ်ဌာနချုပ်တွင် ဖွင့်လှစ်သော အစည်းအရုံးရေးတာဝန်ခံသင်တန်းသို့ တက်ရောက်သည်။
ထို့နောက် ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း၊ အရှေ့တောင်ပိုင်း (လွယ်လင်ခရိုင်) အာရှလူငယ်ခရိုင် စည်းရုံးရေးတာဝန်ခံအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။
ဦးခွန်ထီးသည် ၁၉၄၄ ခု၊ ဧပြီလ (၂၃) မှ (၂၅) ရက်ထိ တောင်ကြီးမြို့၌ ကျင်းပသော ရှမ်းပြည်လုံးဆိုင်ရာ အာရှလူငယ်ညီလာခံသို့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး အာရှလူငယ်အစည်းအရုံးတာဝန်များ ထမ်းရွက်သည်။
ဦးခွန်ထီးသည် ရှမ်းပြည်နယ်လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ချုပ်တွင် အလုပ်အမှုဆောင်တာဝန်ယူသည်။
ထိုအချိန်မှ စ၍ ဦးခွန်ထီးသည် ရှမ်းတိုင်းရင်းသားများအား ဗြိတိသျှအစိုးရကို ဆန့်ကျင်၍ ဗမာတို့နှင့် ပူးပေါင်းကာလွတ်လပ်ရေးရယူရန် စည်းရုံးလှုပ်ရှားသည်။
၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီ (၈) ရက်မှ (၁၂) ရက်နေ့အထိ ရှမ်းပြည်နယ် ပင်လုံမြို့တွင်ကျင်းပသော ပင်လုံညီလာခံသို့ ရှမ်းတိုင်းရင်းသားများ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် တက်ရောက်ပြီး သမိုင်းဝင်ပင်လုံစာချုပ် လက်မှတ်ရေးထိုးရာတွင် ပါဝင် လက်မှတ်ထိုးသည်။
ဦးခွန်ထီးသည် တောင်ပိုင်းရှမ်းပြည်နယ်ကို အခြေခံသော ရှမ်းပြည်လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့နှင့် မြောက်ပိုင်းရှမ်းပြည်နယ်ကိုအခြေခံသော ရှမ်းပြည်ကွန်ဂရက်အဖွဲ့များကို ဖျက်သိမ်းပြီး ရှမ်းပြည်နယ် ပြည်သူ့လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ချုပ် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းသည်။
အဆိုပါ အဖွဲ့တွင် ဦးဆောင်တာဝန်ယူရသော အမျိုးသားစည်းရုံးရေး တာဝန်ခံအမှုဆောင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဦးခွန်ထီးသည် ၁၉၄၈ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ (၄) ရက်နေ့တွင် လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် ဖဆပလအဖွဲ့ချုပ် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး ဦးဗဆွေ၏ တာဝန်ပေးချက်အရ ဦးတင်အေး (ရှမ်းပြည်) (နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင်ဟောင်း) နှင့်အတူ ပြင်သစ်နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး၊ လွတ်လပ်ရေးအရေးတော်ပုံအတွက် တော်လှန်ရေး ဆင်နွှဲနေသော ဗီယက်နမ်ပြည်သူများအား တတ်စွမ်းနိုင်သော အကူအညီပေးရန် ကျိုင်းတုံမှတစ်ဆင့် ဘန်ကောက်သို့ လျှို့ဝှက်စွာ သွားရောက်ခဲ့သည်။
ဦးခွန်ထီးသည် ၁၉၄၄ ခု၊ နိုင်ဝင်ဘာလ (၁၁) ရက်နေ့တွင် ပါဝင်လက်မှတ်ရေးထိုးသူတစ်ဦးဖြစ်သော ကြောင့် ဦးခွန်ထီးအား နိုင်ငံတော်က နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည်(ပထမဆင့်) ကို ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်၊ ဇွန်လ (၇) ရက်နေ့တွင် ချီးမြှင့် အပ်နှင်းသည်။
နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည်ဘွဲ့(ပထမဆင့်) ရ ဦးခွန်စောထီးသည် ၁၉၉၈ ခု၊ ဇွန်လ (၄) ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သည်။
ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီး ဒေါ်မမကြီးနှင့် သားဦးစိုင်းခမ်းပန်နှင့် ဦးစိုင်းခမ်းလိုင်တို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ကျမ်းကိုးစာရင်း Category:တိုင်းရင်းသား ခေါင်းဆောင်များ Category:မြန်မာ့နိုင်ငံရေးသမားများ Category:ရှမ်းလူမျိုးများ။
စံတင်၊ ဦး ထားဝယ်မြို့ ပိန္နဲတောရပ်၊ ဦးလူညို၊ ဒေါ်ပိုတို့မှ ၁၉၃၁ ခုတွင် ဖွားမြင်သည်။