kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
မေရဲ့ပန်းပွင့် သို့မဟုတ် ကမ်းပါးပေါ်က ကျွံကျသွားသော နာဂစ်နေ့၊ နာဂစ်ည၊ နာဂစ်အလွန် ခံစားမှုကဗျာများ ကဗျာစာအုပ်ကို ကိုရွေး၊ အံ့ဘွယ်ဇင်တို့နှင့်အတူ စီစဉ်ထုတ်ဝေသည်။
ရင်ဘတ်ပေါ်အုံ့တဲ့တိမ်ကလေး ကဗျာစာအုပ်ကို သဲထူး၊ မိုးဦးဆွေညိမ်းတို့နှင့် အတူပူးပေါင်းထုတ်ဝေသည်။
ထို့ပြင်မဂ္ဂဇင်းများနှင့် ဂျာနယ်များတွင် ပန်းချီအနုပညာ ဆောင်းပါးနှင့် ဝတ္ထုတိုများရေးသားသည်။
ပန်းချီဆရာ သန်းမြင့်အောင်သည် ၂၀၁၀ ပြည့်နှစ် မေလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန်သည်။
ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီး ဒေါ်ခင်လှရီ ကျန်ရစ်သည်။
စွယ်စုံကျမ်းနှစ်ချုပ်(၂၀၁၁) ကိုးကား Category:မြန်မာ ပန်းချီဆရာများ။
ဆိုနီ အိပ်စ်ပီးရီးယား () သည် ဆိုနီမှ ထုတ်လုပ်သော စမတ်ဖုန်းများနှင့် တက်ဘလက်များ၏ အမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်သည်။
မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းကို ၂၀၀၈ ခုနှစ်မှ စတင်ကာ ထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး ဤအမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် ထုတ်လုပ်ခဲ့သော ပထမဆုံး တက်ဘလက်ကို ၂၀၁၂ တွင် ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
Xperia အမည်မှာ "experience" ဟူသည့် စကားလုံးမှ ယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး Xperia X1 အမည်ရှိ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းတွင် စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။
သမိုင်းကြောင်း Xperia X1 သည် အိပ်စ်ပီးရီးယား အမှတ်တံဆိပ်ပစ္စည်းများအနက် ပထမဆုံးထုတ်ကုန်ဖြစ်ပြီး ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
8.1MP ကင်မရာ၊ ဝိုင်ဖိုင်စနစ်နှင့် ဂျီပီအက်စ် နေရာပြစနစ်တို့ပါဝင်သည့် X2 စမတ်ဖုန်းကို နောက်နှစ်တွင် ဆက်လက်ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
၂၀၁၀ နှစ်ဦးတွင် အန်းဒရွိုက်စနစ်သုံး ပထမဆုံး အိပ်စ်ပီးရီးယား အမျိုးအစား မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းဖြစ်သည့် X10 ကို ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
ယင်းမတိုင်က ထွက်ရှိသည့် ဖုန်းများမှာ ဝင်းဒိုးမိုဘိုင်းလ် စနစ်ကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။
X10 ဖုန်းမှာ ဒီဇိုင်းအရ ချီးကျူးမှုများ ရရှိခဲ့သော်လည်း အသုံးပြုထားသည့် အန်းဒရွိုက် ဗားရှင်းမှာမူ ခေတ်ပြိုင်ဖုန်းများက ၂.၁ ဗားရှင်းအသုံးပြုနေချိန် ၁.၆ ကိုသာ အသုံးပြုထားသဖြင့် အောင်မြင်မှုမရခဲ့ပေ။
X10 အသေးစားအဖြစ် X10 Mini နှင့် X10 Mini Pro တို့ကို ထပ်မံထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။
ယင်းဖုန်းအမျိုးအစား နှစ်ခုမှာ ထိုစဉ်က ဈေးကွက်အတွင်းရှိ ဖုန်းများအနက် အသေးဆုံးများအဖြစ် နာမည်ကျော်ခဲ့သည်။
ကင်းစီးဟူသည် က၊ ခ၊ ဂ၊ ဃ၊ င ဟူသော ကဝဂ်ဗျည်း ငါးလုံးတွင် ဝဂ္ဂန္တ(ဝဂ်အဆုံး) ဖြစ်သော င-ဗျည်းနှင့် ရှေ့လေးလုံးဆင့်ရာ၌ လုံးဆင့်စည်းကမ်းအရ အထက်ကနေသော သရမဲ့ င-ဗျည်းကို ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ယင်း င-ဗျည်း၌ သရမပါသောကြောင့် သရမဲ့ကြောင်းကို သိစေရန် င-ဗျည်းအပေါ်မှ အသတ်(တံခွန်) ထည့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ယင်းတံခွန်ကို အသတ်ဟု ခေါ်ရခြင်းမှာ မိမိအောက်၌ ရှိသော ဗျည်းမှ အ သရကို သတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သောကြောင့် အသတ်ဟု ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤ၌ ဂင်္ဂါမြစ်ကို ရေးလိုလျှင် ဂင်ဂါမြစ်ဟု ရေးရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဤသို့ရေးလျှင် ကင်းစီးစာလုံးက အထက်သို့ ထိုးထွက်နေရာ စာလုံးက ရှေ့နောက်မညီ ကြည့်၍ မလှ ဖြစ်နေပေမည်။
ထို့ကြောင့် ကြည့်၍ လှပကောင်းမွန်စေရန် င်(ငသတ်)ကို အပြည့်မရေးဘဲ -် ဤသို့ ငသတ်ကို ချုံ့၍ရေးခြင်းကို ရှေးကျောက်ရေးဆရာတို့ တီထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။
ကင်းစီး၏ ပြယုဂ်တို့မှာ- အင်္က (အမှတ်တံဆိပ်) ကင်္ခါ (ယုံမှားသံသယ) ဘင်္ဂ (ပျက်စီးခြင်း၊ ဘင်ခဏ) သိင်္ဃာနိက (နှပ်) စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
ကင်းစီးဆိုသည်မှာ စင်စစ်အားဖြင့် ငသတ်ပင် ဖြစ်လေသည်။
ထိုသို့ဖြစ်လာရခြင်းကား အချို့ငသတ်မှာ နိဂ္ဂဟိတ်ဟု ခေါ်ဆိုအပ်သော သေးသေးတင်ကို င-သဘောဖြင့် ကင်းစီးပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။
စင်္ကမ၊ မင်္ဂလာ၊ သင်္ဃာ အစရှိသည်တို့ကား မူလရေးထုံးတို့ပင် ဖြစ်လေသည်။
သင်္ဘော၊ ခြင်္သေ့ စသည်ကား ရေးထုံးမဟုတ် ပညာရှိများ နောက်မှ ပြုလုပ်ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ထို့ပြင် သံသရာ- သင်္သာ၊ အံသာ- အင်္သာ၊ ဟံသာ- ဟင်္သာ အစရှိသဖြင့် များစွာပင် ရှိသည်မှာ စင်စစ်အားဖြင့် က-ခ-ဂ-ဃ တို့ အပေါ်၌သာ တင်နိုင် စီးနိုင်သော်လည်း သွရဿတီ သဒ္ဒါကျမ်းတို့ အလိုအားဖြင့် သ-ပေါ်၌လည်း စီးနိုင်လေသည်။
(ဟံသာဝတီ ဦးဘရင်၏ မြန်မာစာ အခြေပြ စာအုပ်မှ) ကင်းစီးအတု ကင်းစီးအတုများလည်း ရှိသေးသည်။
ကင်းစီးအတုဟူသည် ကင်းစီးအစစ်ကဲ့သို့ ကဝဂ်၏ ရှေ့လေးလုံးအပေါ်၌ သရမဲ့သော ငဗျည်း(ငသတ်)ကို တင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ က၊ ခ၊ ဂ၊ ဃ လေးလုံးမှ တစ်ပါးသော အခြားဗျည်းများအပေါ်သို့ င-သတ်ကို တင်ခြင်းကို ခေါ်သည်။
ပြယုဂ်မှာ- သင်္ဘော ခြင်္သေ့ သင်္သရာ စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကင်းစီးဟူသည် က၊ ခ၊ ဂ၊ ဃ လေးလုံးအပေါ်သို့ သရမဲ့သော ငဗျည်း(င-သတ်)ကို တင်ခြင်းသာ ကင်းစီးအစစ်ဖြစ်သည်။
ယင်းလေးလုံးမှ တစ်ပါးသော အခြားဗျည်းများပေါ်သို့ ငသတ်တင်ခြင်းကို ကင်းစီးအတုဟု မှတ်ယူပါလေ။
ခဲဆိပ်သင့်နေပုံအား X-ray ဖြင့် မြင်ရပုံ ခဲဆိပ်သည် လူကိုဘေးဥပတ်ဖြစ်စေသည်။
များလျှင် လူကိုချက်ချင်းသေစေနိုင်သည်။
ခဲဆိပ်သည် အစာထဲတွင်လည်းကောင်း၊ သောက်သောအရည်များထဲတွင် လည်းကောင်း၊ မသန်မရှင်းသော အညစ်အကြေးများတွင်လည်းကောင်း၊ ဆိုးဆေးပါသော အစားအသောက်များတွင်လည်းကောင်း၊ ပင်လယ်စာများတွင်လည်းကောင်း ပါဝင်နိုင်သည်။
လူတစ်ယောက်တွင် ခဲဆိပ်သင့်ခြင်းသည် ပထမတွင်သိပ်မသိသာ သော်ငြားလည်း ကာလာလျှင် ကျန်းမာရေး ထိခိုက်လာနိုင်ပြီး တဖြေးဖြေး သေခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်ဘွယ်ရှိလေသည်။
ရေဥ (Aegagropila linnaei) သည် ရေညှိမျိုးဖြစ်၍ ကမ္ဘာ့မြောက်ပိုင်းရှိ ရေကန်အချို့တွင် တွေ့ရှိရသည်။
ရေဥသည် အစိမ်းရောင်ဘောလုံးကလေးများအဖြစ် ရှားပါးသည့် ပုံစံဖြင့် စုဝေးနေလေ့ရှိသည်။
ဂျပန်တွင် မာရိမို ဟုခေါ်၍ အမျိုးသားရတနာတစ်ရပ်အဖြစ် အထူးထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ကာ ပွဲတော်များ ကျင်းပကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကသာခရိုင် ဗန်းမောက်မြို့နယ်ရှိ နောင်လုံရွာနှင့် နန်းစားရွာအနီးရှိ အင်းများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိကာ ကဒူးနှင့် ကဏန်းလူမျိုးတို့ကအစားအစာအဖြစ် စားသုံးကြသည်။
ကသာ-သင်းမွှေး၊ ၁၉၆၅-ခုနှစ်၊ အမှတ်(၂၂၈) ဇန်နဝါရီလထုတ် သွေးသောက်မဂ္ဂဇင်း စာမျက်နှာ (၁၅၁) ကိုးကား Category:အစိမ်းရောင် ရေညှိပင်များ။
ပလေးစတေရှင် ပေါ့တေးဘဲလ် (PlayStation Portable၊ တရားဝင်အတိုကောက် PSP) သည် ဆိုနီ မှ ထုတ်လုပ်သော လက်ကိုင်ဂိမ်းစက် တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
၂၀၀၄ ခုနှစ် မေလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ဆိုနီ၏ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတွင် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ကာ ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ၂၀၀၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၁၂ ရက်တွင် လည်းကောင်း၊ မြောက်အမေရိကတွင် ၂၀၀၅ ခုနှစ် မတ်လ ၂၄ ရက်နေ့တွင် လည်းကောင်း အသီးသီးရောင်းချခဲ့သည်။
ပလေးစတေရှင် ပေါ့တေးဘဲလ် သည် Universal Media Disc (UMD) ဟုခေါ်သည့် စနစ်ကို အဓိကသိုလှောင်မှုစနစ်အဖြစ် အသုံးပြုထားသည့် တစ်ခုတည်းသော လက်ကိုင်ဂိမ်းစက် ဖြစ်သည်။
အခြားသိသာထင်ရှားသည့် အချက်များမှာ ကြီးမားသည့် ဖန်သားပြင်ပါဝင်ခြင်း၊ ပလေးစတေရှင် ၂၊ ပလေးစတေရှင် ၃ စသည့် ဂိမ်းစက်များနှင့် ချိတ်ဆက်အသုံးပြုနိုင်ခြင်း နှင့် အင်တာနက် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း စသည်တို့ဖြစ်ကြသည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ အစောပိုင်းတွင် ပိုမိုပါးလွှာပေါ့ပါးသည့် ပလေးစတေရှင် ပေါ့တေးဘဲလ် မော်ဒယ်အသစ် PSP-2000 ကို ဖြန့်ချိရောင်းချခဲ့ရာ ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းနိုင်ငံတွင် မူလထက် လေးဆခန့် ပိုမိုရောင်းချနိုင်ခဲ့ပြီး၊ အောက်တိုဘာလတွင် မြောက်အမေရိက၌ ၂၀၀% နီးနီးအထိ အရောင်းမြင့်တက်သွားခဲ့သည်။
ဖန်သားပြင်အသစ်နှင့် အသံဖမ်းမိုက်ခရိုဖုန်း တစ်ပါတည်းပါရှိသော နောက်ထပ် မော်ဒယ်အသစ် PSP-3000 ကိုလည်း ထပ်မံဖြန့်ချိခဲ့သည်။
လုံးဝ ဒီဇိုင်းပြုပြင်ထားသည့် PSP Go ကို ၂၀၀၉ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
ဈေးသက်သာအောင် ဖန်တီးထားသည့် PSP-E1000 ကိုလည်း ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။
PSP မျိုးဆက် ဂိမ်းစက်များ၏နောက်တွင် ပလေးစတေရှင် ဗီတာ ကို ၂၀၁၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် ဂျပန်နိုင်ငံတွင် လည်းကောင်း၊ ၂၀၁၂ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် မြောက်အမေရိက၊ ဥရောပနှင့် ဩစတြေးလျတို့တွင် လည်းကောင်း အသီးသီး ဖြန့်ချိခဲ့သည်။
ပလေးစတေရှင် ပေါ့တေးဘဲလ်များ တင်ပို့ရောင်းချမှုကို မြောက်အမေရိကတွင် ၂၀၁၄ ဇန်နဝါရီတွင် လည်းကောင်း၊ ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ၂၀၁၄ ဇွန်တွင်လည်းကောင်း ရပ်ဆိုင်းခဲ့ကာ၊ ဥရောပတွင် ၂၀၁၄ နှစ်ကုန်တွင် ရပ်ဆိုင်းမည် ဖြစ်သည်။
မော်ဒယ်နှိုင်းယှဉ်မှု မော်ဒယ် ရုပ်ပုံ ဆက်သွယ်နိုင်မှု/သိုလှောင်နိုင်မှု ကြိုးမဲ့ချိတ်ဆက်နိုင်မှု RAM နှင့် Internal Storage CPU ဖန်သားပြင် မူလ ရောင်းချရက် မူလ စက်မောင်းစနစ် ဘက်ထရီ ထုတ်လုပ်မှု PSP-1000 frameless|upright=1.05|Piano Black PSP-1000 USB 2.0, UMD, Serial Port, Headphone Jack, Memory Stick PRO Duo 802.11b Wi-Fi, IRDA 32 MB, 32 MB System Software MIPS R4000 at 1~333 MHz 4.3 in 16:9 TFT at 480 × 272, 16.77 million colors ၁၂ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၀၄ (ဂျပန်နိုင်ငံ) PSP System Software 1.00 5 V DC 1800 mAh, Upgradeable to 2200 mAh PSP-2000 frameless|upright=1.05|Piano Black PSP-2000 USB 2.0, UMD, Video Out and Microphone, Headphone Jack, Memory Stick PRO Duo 802.11b Wi-Fi 64 MB, 64 MB System Software ၂၀၀၇ စက်တင်ဘာ PSP System Software 3.60 5 V DC 1200 mAh, Upgradeable to 2200 mAh PSP-3000 frameless|upright=1.05|Silver PSP-3000 [USB 2.0, UMD, Video Out, Microphone, Headphone Jack, Memory Stick PRO Duo ၂၀၀၈ အောက်တိုဘာ PSP System Software 4.20 PSP Go (PSP-N1000) frameless|upright=1.05|Piano Black PSPGo All in One Port, Headphone Jack, Mic, Memory Stick Micro (M2) 802.11b Wi-Fi, Bluetooth 2.0 + EDR 64 MB, 16 GB User and System Software Shared 3.8 in 16:9 TFT at 480 × 272, 16.77 million colors, sliding screen ၂၀၀၉ အောက်တိုဘာ PSP System Software 5.70 5 V DC Non Removable Battery PSP-E1000 frameless|upright=1.05|PSP-E1000 USB 2.0, UMD, Headphone Jack, Memory Stick PRO Duo 64 MB, 64 MB System Software 4.3 in 16:9 TFT at 480 × 272, 16.77 million colors ၂၀၁၁ အောက်တိုဘာ PSP System Software 6.50 5 V DC Non Removable Batteryထုတ်လုပ်ဆဲ ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ PSP ဩစတြေးလျ ဝက်ဘ်ဆိုဒ် PSP နယူးဇီလန် ဝက်ဘ်ဆိုဒ် PSP ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်း ဝက်ဘ်ဆိုဒ် PSP အမေရိကန် ဝက်ဘ်ဆိုဒ် PSP ကနေဒါ ဝက်ဘ်ဆိုဒ် Category:လက်ကိုင်ဂိမ်းစက်များ Category:ဗီဒီယိုဂိမ်းစက်များ။
နီတိဟူသောဝါဟာရသည် သင်္သကရိုက်ပါဠိ(Sanskrit-pali) ဘာသာစကားဖြစ်၍ လမ်းညွှန်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်ပေသည်။
လောက လူသားတို့ သိမှတ်လိုက်နာအပ်သည့် လူမှုကျင့်ဝတ် (Social Conduct)နှင့် လူမှုစည်းကမ်း (Social Disciple)များဆိုင်ရာထုတ်ဖော် လမ်းညွှန်ထားချက်များကို ပေါင်းရုံး၍လောကနီတိ(Loka Niti)ဟုခေါ်ဝေါ်သုံးနှုန်းခြင်းဖြစ်သည်။
ရှေးသူဟောင်းတို့ ထားရစ်ခဲ့သော စကားပုံများ၊ မှတ်သားလိုက်နာဖွယ် အဆိုအမိန့်များ၊ သင်ခန်းစာ ရယူဖွယ် ဇာတ်ကြောင်းပုံပြင်များမှ ကောင်းနိုးရာရာတို့ကို စုစည်းဖော်ထုတ်၍ လူမှုဆိုင်ရာ နီတိကျမ်းအဖြစ်ထွန်းပေါ်လာသော ဤကျမ်းသည် ဘာသာမရွှေး၊ လူမျိုးမရွှေး၊ အရွယ်သုံးပါးလိုက်နာအပ်သည်ဖြစ်၍ အထူးပင် နှစ်လိုဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် အတွေးအခေါ် အယူဝါဒများ ထွန်းကားသည့် ခေတ်များ ပေါ်ထွန်းခဲ့ရာ ထိုထိုသော အတွေးအခေါ် အယူအဆများကို အခြေခံ၍ ဖော်ထုတ်ပြုစု မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သော စာပေများလည်း ထွန်းကားခဲ့လေသည်။
ထိုထိုများစွာ ပေါ်ထွန်းခဲ့သော စာပေကို ခေတ်အားဖြင့် ဆစ်ပိုင်း၍ ခေါ်နှိုင်းအပ်သည်ရှိသော် နီတိစာပေခေတ် နီတိစာပေခေတ်ဟု ဆိုသင့်ဆိုထိုက်ပေသည်။
မဟာဘာရတ၊ စာဏကျ၊ ပဉ္စတန္တရ၊ ဟိတောပဒေသ၊ လောကနီတိ၊ ဘာထရိဟာရီ (Bhartrihari) စသည်တို့ကား နီတိစာပေခေတ်၏ အဦးအစ သီးပွင့်ရသများဟု ဆိုရပေမည်။
၎င်းမှတစ်ဆင့် မြစ်ဖျားခံ၍ ဘာသာအသွယ်သွယ်ဖြင့် အနယ်နယ်အရပ်ရပ်သို့ ဆက်စပ်ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိကာ ယနေ့ ခေတ်တိုင် တိမ်ကောပျောက်ကွယ်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်ရှင်သန်ထွန်းကား ပြန့်ပွားလျက်ရှိနေလေသည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင်လည်း နီတိစာပေခေတ် တစ်ခေတ် ဆန်းသစ်ခဲ့ရာတွင် နီတိကျမ်းကျော် (၅)ကျမ်း ပေါ်ထွန်းခဲ့ကြောင်း၊ ၎င်းတို့မှာ တစ်ကျွန်းနီတိ၊ လောကနီတိ၊ ရာဇနီတိ၊ ဓမ္မနီတိ၊ မဟာရဟနီတိတို့ ဖြစ်ကြကြောင်း လေ့လာသိရှိရသည်။
ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံတော် အစိုးရ ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာန မှ ထုတ်ဝေသော လောကနီတိ စာအုပ်မှ ကိုးကား Category:မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးစံ။
ဆမ်ဆောင်း လုပ်ငန်းစု (သို့) ဆမ်ဆောင်း ( ; SΛMSUNG) သည် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ ဆိုးလ်မြို့၌ အခြေစိုက်သော နိုင်ငံပေါင်းများစွာတွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများစွာ တည်ထောင်ထားသည့် တောင်ကိုရီးယားလုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် လီဗျောင်ချူးမှ ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီ အဖြစ် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
တည်ထောင်ပြီးနောက် ဆယ်စုနှစ် သုံးခုကျော်ခန့်တွင် အစားအသောက်၊ အထည်အလိပ်၊ အာမခံ စသည့်လုပ်ငန်းများကိုပါ လုပ်ကိုင်လာခဲ့သည်။
၁၉၆၀ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းတွင် အီလက်ထရွန်းနစ်လုပ်ငန်း၊ ၁၉၇၀ ခုနှစ်တွင် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းနှင့် သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများ တိုးချဲ့လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၈၇ ခုနှစ်၊ လီဗျောင်ချူးကွယ်လွန်ပြီးနောက်တွင် ဆမ်ဆောင်းအုပ်စု၊ ရှင်စီဂေ့အုပ်စု၊ စီဂျေ အုပ်စု၊ ဟန်ဆောအုပ်စု ဟူ၍ လေးစု ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။
ဆမ်ဆောင်းအုပ်စုသည် ၁၉၉၀ ခုနှစ်မှစ၍ အဓိကဝင်ငွေလုပ်ငန်းများဖြစ်သော အီလက်ထရွန်းနစ်၊ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းနှင့် တစ်ပိုင်းလျှပ်ကူးပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်ရေးကို တိုးမြှင့်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ဆမ်ဆောင်း၏ အရေးပါသော လက်အောက်ခံလုပ်ငန်းများမှာ ဆမ်ဆောင်း အီလက်ထရွန်းနစ် ကုမ္ပဏီ (၂၀၁၂ ခုနှစ် စာရင်းများအရ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး အိုင်တီကုမ္ပဏီနှင့် ဈေးကွက်တွင်း စတုတ္ထနေရာ)၊ ဆမ်ဆောင်း အကြီးစားစက်မှုလုပ်ငန်း (၂၀၁၀ စာရင်းများအရ ကမ္ဘာ့ဒုတိယအကြီးဆုံး သင်္ဘောတည်ဆောက်သူ)၊ ဆမ်ဆောင်းအင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်း နှင့် ဆမ်ဆောင်း ဆောက်လုပ်ရေးနှင့် ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်း တို့ဖြစ်ကြသည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းစက်ရုံကို ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၊ ထိုင်းနုရမ် စီရင်စုတွင် ဆမ်ဆောင်းမှ စတင်တည်ဆောက်လျက်ရှိသည်။
ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ မြန်မာဘာသာ တရားဝင် ဝက်ဘ်ဆိုဒ် ကဏ္ဍ:တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ နည်းပညာ ကုမ္ပဏီများ ကဏ္ဍ:တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ မိုလ်ဘိုင်းဖုန်း ကုမ္ပဏီများ ကဏ္ဍ:တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ ဆက်သွယ်ရေး ကုမ္ပဏီများ ကဏ္ဍ:တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ ဝန်ဆောင်မှု ကုမ္ပဏီများ။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးပန်းချီအသင်းဖြစ်သော ဘားမားအတ်ကလပ်ကို ၁၉၁၈ ခုနှစ်တွင် စတင်တည်ထောင်သည်။
တည်ထောင်သူများမှာ ပါမောက္ခ ကေအမ်ဝါဒ်၊ မီးရထားမင်းကြီး အေမာတင်ဂျုံး၊ ကင်းထောက်မင်းကြီး အီးဂျီကင့်ချ် စသည့် ပန်းချီပညာရှင်များနှင့် မြန်မာပန်းချီဆရာ ဦးဘဉာဏ်၊ ဦးဘဇော်၊ ဦးသက်ဝင်း၊ ဦးစံဝင်း၊ ဦးသာထွန်းတို့ဖြစ်သည်။
ဘားမားအပ်ကလပ်အသင်းသားများသည် တနင်္ဂနွေနေ့တိုင်း နံနက် ၈ နာရီမှ ၁၁ နာရီအထိ ကလပ်တွင် တွေ့ဆုံကြပြီး ပန်းချီရေးခြင်း၊ ပန်းချီသင်ပေးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြသည်။
ကိုးကား သုတေသီ ရာမည ကိုကိုနိုင်၏ မြန်မာ့ပန်းချီသမိုင်း (စာ-၉၂) ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံအခြေစိုက် အဖွဲ့အစည်းများ။
ဗိုလ်မှူးကြီးဟောင်း မျိုးအောင် ကို အဖ ဦးဘအို၊ အမိ ဒေါ်စောခင်တို့မှ ၁၉၂၉ ခုနှစ်၊ မတ်လ (၂၀)ရက်နေ့တွင်မွေးဖွားသည်။
နဝမမြောက်သားဖြစ်ပြီး ရဲဘော် ဗသိန်းတင် ၏ ညီအရင်း ဖြစ်သည်။
ထားဝယ်မြို့ဇာတိဖြစ်သည်။
ဦးမျိုးအောင်သည် ထားဝယ်မြို့ ဦးပြိုရင်ကျောင်း၊ အမျိုးသားကျောင်းနှင့် ထားဝယ်အစိုးရအထက်တန်းကျောင်းတို့တွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီး၊ ကျောင်းသား သံမဏိတပ်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
ဗမာ့ကာကွယ်ရေးတပ်မတော်တွင် တပ်သား အဖြစ် စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့ရာမှ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးတွင် မျိုးချစ်တပ်မတော်၌ တိုင်း(၅)တွင် ဒုတိယဗိုလ်၊ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီး ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ဘီအိုစီကောလိပ်သို့ တက်ရောက်ပညာ သင်ကြားခဲ့သည်။
ဒုတိယနှစ်အင်ဂျင်နီယာသင်တန်းမဆုံးမီ တပ်မတော်တွင် တပ်သားအဖြစ်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ဗိုလ်လောင်းသင်တန်း ဒုတိယပတ်ဆင်း (ကြည်း-၅၆၀၈) ဒုတိယဗိုလ်အဖြစ် အမှတ်(၁)ခလရနှင့် အမှတ်(၂)သနက၊ ဗိုလ်မှူးအဖြစ် အမှတ်(၁၇)ခလရ (နယ်ခြားဒေသအုပ်ချုပ်ရေး)၊ ၁၉၇၅ ခုနှစ်တွင် လွတ်လပ်ရေး မော်ကွန်းဝင် (ဒုတိယဆင့်)ရသည်။
၁၉၆၃-၆၄ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကွပ်ကဲမှုနှင့်စစ်ဦးစီးတက္ကသိုလ်သို့တက်ရောက် အောင်မြင်ခဲ့သည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် အရှေ့အလယ်ပိုင်းစစ်ပွဲ ကုလသမဂ္ဂ အပစ်အခတ်ရပ်စဲမှု ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့၊ မြန်မာ စစ်အကဲခတ်မစ်ရှင်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အဖြစ် ကိုင်ရို နှင့် ဂျေရုဆလင် တို့သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။
ထိုမှ အမှတ်(၁၀၆) ခမရ တပ်ရင်းမှူး၊ နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး နည်းပြမှူး၊ ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီး၊ ဗိုလ်မှူးကြီးအဖြစ် အလယ်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ် တိုင်းဦးစီးချုပ်၊ ရန်ကုန်မြို့တော် စည်ပင်သာယာရေးအဖွဲ့ မင်းကြီး နှင့် မြို့တော်ဝန်၊ ၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်၊ ဗန်ကောက်သွားအာရှအားကစားပွဲတော် မြန်မာအားကစားအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ ၁၉၆၄ ခုနှစ်မှ ၁၉၇၇ ခုနှစ်တွင် လမ်းစဉ်ပါတီဗဟိုရေးရာကော်မတီဝင်၊ အမှတ်(၈၈)ခြေမြန်တပ်မ ဌာနချုပ် တပ်မမှူး၊ အ‌‌ရှေ့ တောင်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် တိုင်းမှူး၊ နိုင်ငံတော်ကာကွယ်ရေးတက္ကသိုလ် ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ၁၉၇၆ ခုနှစ်တွင် ဗိုလ်မှူးကြီးအဆင့်ဖြင့် တပ်မတော်မှ အငြိမ်းစား ယူခဲ့သည်။
၁၉၇၆ ခုနှစ်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ဗိုလ်ကြီးအုန်းကျော်မြင့်၏ နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှု၌ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့သည်ဟု မဆလ အစိုးရ၏စွပ်စွဲချက် ကြောင့် ဗိုလ်မှူးကြီး ဘဝဖြင့် အငြိမ်းစား ပေးခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
၁၃၅၀ ပြည့်နှစ်(၁၉၈၈ ခုနှစ်)၊ ပြည်သူ့ဒီမိုကရေစီ အရေးတော်ပုံကြီးတွင်ပါဝင်ခဲ့သည်။
မျိုးချစ်ရဲဘော်ဟောင်းများအဖွဲ့ ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ဝင်၊ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် တနင်္သာရီတိုင်း စည်းရုံးရေး တာဝန်ခံနှင့် ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ထားဝယ်မြို့နယ် မဲဆန္ဒနယ်အမှတ်(၂)တွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်အား ကိုယ်စားပြု၍ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရာ ခိုင်လုံမဲ(၁၇၉၀၆)မဲ၊ စုစုပေါင်း မဲရာခိုင်နှုန်း(၈၆.၆၉)ဖြင့် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
ရွေးကောက်ပွဲအပြီးတွင် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်၏ ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်၊ ဇူလိုင်လ(၂၈)ရက်နေ့ မှ(၂၉)ရက်အထိပြုလုပ်သည့် ဂန္ဒီဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း နဝတက လွှတ်တော်ခေါ်မပေးလျှင် ဆောင်ရွက်ရန်လိုသည့် နည်းလမ်းသုံးသွယ် စာတမ်းပြုစုရာ၌ပါဝင်ခဲ့မှုကြောင့်ဟု အကြောင်းပြကာ ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်၊ အရေးပေါ်စီမံမှုအက်ဥပဒေ ပုဒ်မ (၅)(ည)ဖြင့် နဝတ စစ်အစိုးရက ၁၉၉၂ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၄)ရက်နေ့တွင် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
ပါတီစုံဒီမိုကရေစီ အထွေထွေ ရွေးကောက်ပွဲကျင်းပရေးကော်မရှင်က ၁၉၉၁ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ (၁၀)ရက်နေ့တွင် ကြေညာချက် အမှတ်(၉၈၄) ဖြင့် လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ်မှပယ်ဖျက်ခဲ့သည်။
နောင်(၁၀)နှစ်အတွင်း ပြုလုပ်မည့် ရွေးကောက်ပွဲများ၌ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ကိုလည်းပိတ်ပင်ခဲ့သည်။
စစ်အစိုးရ ၏ ဖိအားပေးမှု ကြောင့် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် နှင့် မျိုးချစ်ရဲဘော်ဟောင်းများအဖွဲ့က ဦးမျိုးအောင်အားပါတီဝင် အဖြစ်မှထုတ်ပယ်ပေးခဲ့ရသည်။
၁၉၉၂ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ (၂၅)ရက်နေ့တွင် အင်းစိန် အကျဉ်းထောင်မှ ပြန်လွတ်သည်။
သံလွင်တံတား(မော်လမြိုင်) သည် မြန်မာနိုင်ငံရှိ တံတားများအနက် ဒုတိယ အရှည်လျားဆုံး တံတားဖြစ်သည်။
မွန်ပြည်နယ်ရှိ သံလွင်မြစ်၊ ဂျိုင်းမြစ်နှင့် အတ္တရံမြစ်တို့ ပေါင်းဆုံရာနေရာတွင် တည်ဆောက်ထားကာ မော်လမြိုင်မြို့နှင့် မုတ္တမမြို့များကို ဆက်သွယ်ပေးထားသည်။
၂ မိုင် (၃ ကီလိုမီတာ)အရှည်ရှိ နှစ်လမ်းသွားကားလမ်းနှင့် ၄ မိုင် (၆ ကီလိုမီတာ)အရှည်ရှိ ရထားလမ်းတစ်လမ်းတို့ ပါဝင်သည်။
တံတားအား ပို့ဆောင်ရေး ဝန်ကြီးဌာနမှ တာဝန်ယူ ဆောက်လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ရန်ကုန်- မော်လမြိုင်လမ်းသစ် တွင်ရှိသည်။
သမိုင်းကြောင်း တံတားအား ပို့ဆောင်ရေး ဝန်ကြီးဌာနမှ တာဝန်ယူ ဆောက်လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဓာတ်ပုံများ ကိုးကား ကဏ္ဍ:မွန်ပြည်နယ်ရှိ အဆောက်အအုံများ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တံတားများ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ရထားတံတားများ။
သန်လျင်တံတား သည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ ရန်ကုန်မြို့ ဗိုလ်တထောင်ခရိုင် သာကေတမြို့နယ် နှင့် သန်လျင်ခရိုင် သန်လျင်မြို့တို့ကို ဆက်သွယ်ပေးထားသော တံတားဖြစ်သည်။
ရန်ကုန်မြစ်နှင့် ပဲခူးမြစ်တို့ ပေါင်းဆုံရာနေရာမှ အရှေ့မြောက်ဘက် ၄၂ ကီလိုမီတာခန့်အကွာရှိ ပဲခူးမြစ်ကို ဖြတ်သန်းတည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
တံတားအလယ်တွင် မီးရထား လမ်းတစ်ခုပါရှိကာ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် တစ်လမ်းသွား ကား လမ်းတစ်ခုစီ ပါရှိသည်။
ရေလည်တိုင် ၁၄ တိုင် ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း သန်လျင်တံတားအား တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၏ အကူအညီဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၁၉၈၅ ခုနှစ်တွင် စတင်တည်ဆောက်ခဲ့သော်လည်း ရှစ်လေးလုံး အရေးအခင်း ကြောင့် ၁၉၈၈ ဩဂုတ်လမှ ၁၉၈၉ ဧပြီလအထိ ရှစ်လခန့် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများ ရပ်နားခဲ့ရသည်။
တံတားကြီး၏ စုစုပေါင်း ကုန်ကျငွေမှာ ကျပ်ငွေ ၁.၆၅ ဘီလီယံ (တရုတ်နိုင်ငံမှ အတိုးမဲ့ချေးငွေ ယွမ် ၂၀၇ သန်း အပါအဝင်) ဖြစ်သည်။
သန်လျင်တံတား အမှတ် (၂) သည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ ရန်ကုန်မြို့နှင့် သန်လျင်မြို့တို့ကို ဆက်သွယ်ပေးထားသော တံတားတစ်ခုဖြစ်သည်။
ရန်ကုန်ဘက်ခြမ်းရှိ ဒဂုံဆိပ်ကမ်းမြို့နယ်နှင့် သန်လျင်ဘက်ခြမ်းရှိ ကုလားဝဲရွာ ကို ဆက်သွယ်ပေးထားသည်။
တံတားအရှည်မှာ ၁.၃၈ ကီလိုမီတာ(၅၆၇၈ ပေ) ဖြစ်သည်။
၂၂ မီတာ (၇၂ ပေ) အကျယ်ရှိ ၆ လမ်းသွားကားလမ်းနှင့် ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ၁.၈၃ မီတာ (၆ ပေ)စီ အကျယ်ရှိ လူသွားလမ်းတစ်ခုစီ ပါရှိသည်။
စုစုပေါင်းခံနိုင်ဝန်အားမှာ ၇၂ တန်ဖြစ်သည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် သန်လျင်တံတား ကိုးကား Category:ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တံတားများ။
ဧရာဝတီတံတား (ရတနာပုံ) သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး စစ်ကိုင်းမြို့နှင့် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး မန္တလေးမြို့ တို့ကို ဆက်သွယ်ထားသော ဧရာဝတီမြစ်ကူးတံတား တစ်ခုဖြစ်သည်။
ယခင် အင်းဝတံတားဟောင်း၏ မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
ဧရာဝတီတံတား (ရတနာပုံ)ကို ဧရာဝတီတံတား၊ ရတနာပုံတံတား၊ အင်းဝတံတားသစ် ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ပြီးစီးခဲ့သည်။
တည်နေရာ ဧရာဝတီတံတား (ရတနာပုံ) သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးနှင့် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးတို့ နှစ်ခုအကြား၊ အင်းဝတံတား၏ မြောက်ဘက် ပေ ၂၀၀၀ ခန့်အကွာ ရေဆန်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည်။
မြစ်ငယ်မြစ်နှင့် ဧရာဝတီမြစ်ဆုံတွေ့သည့် နေရာနှင့် မနီးမဝေးတွင်လည်း ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း ၁၉၃၄ ခုနှစ်တွင် ဗြိတိသျှတို့ တည်ဆောက်ခဲ့သော ၃၉၄၈ ပေ အရှည်ရှိ အင်းဝတံတား သည် ၁၉၉၀ ခုနှစ်မတိုင်မီအထိ တစ်ခုတည်းသော ဧရာဝတီမြစ်ကူးတံတားကြီး ဖြစ်ခဲ့သည်။
သက်တမ်းကြာမြင့်လာမှုကြောင့် ၁၉၉၂ ခုနှစ်မှစ၍ ၁၅ တန်အောက် ကားများသာ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်သည်။
ယင်းအတွက် ကုန်တင်ကားများမှာ ဇက်များဖြင့်သာ သွားလာရသောကြောင့် ကုန်စည်စီးဆင်းမှု နှေးကွေးခဲ့ရသည်။
ထို့ကြောင့် တံတားသစ်တည်ဆောက်ရန်အတွက် ၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံတော်အစိုးရမှ တံတားဒီဇိုင်းအတွက် တင်ဒါခေါ်ယူခဲ့ရာ တရုတ်နိုင်ငံမှ CAMC Engineering ကုမ္ပဏီမှ တင်ဒါအောင်မြင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၁၉ ရက်နေ့တွင် တင်ဒါတန်ဖိုး အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၀.၉ သန်းဖြင့် သဘောတူညီခဲ့သည်။
ဧရာဝတီတံတား (ရတနာပုံ)အား ၂၀၀၈ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။
တံတားအချက်အလက်များ left|ဧရာဝတီတံတား (ရတနာပုံ) ဧရာဝတီတံတား (ရတနာပုံ)ကို ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ ပြည်သူ့ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းမှ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
တံတားအရှည် စုစုပေါင်းမှာ ၅၆၁၄ ပေ (၁၇၁၁ မီတာ)ရှိပြီး ၄၉ ပေ (၁၅ မီတာ) အကျယ်ရှိ လေးလမ်းသွား ကားလမ်းနှင့် ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ၆ ပေ (၁.၈ မီတာ) အကျယ်ရှိ လူသွားလမ်းတစ်ခုစီ ပါဝင်သည်။
တံတားခံနိုင်ရည်ဝန်အားမှာ တန် ၆၀ ဖြစ်သည်။
တံတားတွင် ၂၂၄ မီတာစီကျယ်သော တံတားအခုံး ၃ ခုပါရှိသည်။
ပင်မတံတားအရှည်မှာ ၃၆၄၉ ပေ (၁၁၂၆ မီတာ) ဖြစ်သည်။
မန္တလေးဖက်ခြမ်း ချဉ်းကပ်တံတားအရှည်မှာ ၁၁၄၀ ပေ (၃၅၀ မီတာ) ဖြစ်ပြီး စစ်ကိုင်းဖက်ခြမ်း ချဉ်းကပ်တံတားအရှည်မှာ ၇၇၈ ပေ (၂၄၀ မီတာ) ဖြစ်သည်။
အင်းဝတံတား (သို့) စစ်ကိုင်းတံတားသည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးနှင့် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီးတို့ နှစ်ခုအကြားတွင် တည်ရှိကာ စစ်ကိုင်းမြို့နှင့် အင်းဝမြို့ဟောင်းတို့ကို ဆက်သွယ်ပေးထားသည်။
၁၉၃၄ ခုနှစ်တွင် ဗြိတိသျှတို့ တည်ဆောက်ခဲ့သော တံတားဖြစ်သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ဂျပန်အဝင် အင်္ဂလိပ်အပြေးတွင် ဗြိတိသျှတပ်များက တံတားကြီးကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးခဲ့သည်။
မြန်မာပြည်လွတ်လပ်ရေးရပြီး ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် တံတားကြီးကို ပြန်လည်ပြင်ဆင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
၁၉၉၀ ခုနှစ်မတိုင်မီအထိ တစ်ခုတည်းသော ဧရာဝတီမြစ်ကူးတံတားကြီး ဖြစ်ခဲ့သည်။
သက်တမ်းကြာမြင့်လာမှုကြောင့် ၁၉၉၂ ခုနှစ်မှစ၍ ၁၅ တန်အောက် ကားများသာ ဖြတ်သန်းသွားလာခွင့်ပြုခဲ့သည်။
ယခုအခါ အင်းဝတံတားအနီးတွင် ဧရာဝတီတံတား (ရတနာပုံ) ကို တည်ဆောက်ဖွင့်လှစ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း thumb|left စစ်ကိုင်းမြို့အနီး ဧရာဝတီမြစ်တစ်ဆစ်ချိုး နေရာတွင် တံတားကြီးတည်ဆောက်ရန် ၁၉၂၇ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးဘုရင်ခံ ဆာ ဟာကုတ် ဘတ်တလာက အုတ်မြစ်ချခဲ့သည်။
တံတားမှာ သံပေါင်ပေါင်းကူးတံတားဖြစ်ပြီး ရက်မကြီးကိုးခု၊ ရက်မလတ်တစ်ခု၊ ရက်မငယ် ခြောက်ခုရှိသည်။
ရက်မကြီးတစ်ခုလျှင် အလျားပေ ၃၅၀ အရှည်ရှိပြီး ရက်မလတ် မှာ ပေ ၂၅၀ ရှည်သည်။
အပိုင်းဆက်ရက်မတိုမှာ ပေ ၆၀ စီရှည်ပြီး သံတန်ချိန်ပေါင်း ၁၁,၁၄၅ တန် အသုံးပြုခဲ့သည်။
၁၉၃၄ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားသော အင်းဝတံတားကြီးကြောင့် ၇၂၄ မိုင်ရှည် ရန်ကုန်-မြစ်ကြီးနား မီးရထားလမ်းသည် မန္တလေးမှတစ်ဆင့် အကြားအလတ်မရှိ တောက်လျှောက်ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့၏။
၁၉၃၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီ ၂ ရက်တွင် ဘုရင်ခံ ဆာ ဟျူးစတီဗင်ဆင် Sir.Huge Stevenson က တံတားကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၁၉၄၂ ခုနှစ်၊ ဧပြီ ၃ ရက်၌ မန္တလေးကို ဂျပန်လေတပ်က အကြီးအကျယ်ဗုံးကြဲပြီး နောက် အင်္ဂလိပ်စစ်တပ် မှ ဗိုလ်ချုပ် ဂျင်နရယ် ဝီလျံစတင်းသည် ၁၉၄၂ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၃ ရက် ည ၁၂ နာရီထိုးရန် တစ်မိနစ်အလို၌ စစ်ကိုင်းတံတားကြီးကို မိုင်းခွဲဖျက်ဆီးကာ မြစ်ကြီးနားလမ်းအတိုင်း ဆုတ်သွားခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် တံတားကုန်း အမှတ်(၇)နှင့် (၈)မှာ မြစ်အတွင်း ကျိုးကျ ပျက်စီးခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေးရသော်လည်း ပျက်စီးပြတ်တောက်နေသော အင်းဝတံတားကို ပြင်ဆင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
စစ်ကိုင်းဆိပ်ကမ်းနှင့် မန္တလေးဘက်မှ အမရပူရ စံရွေးဆိပ်ကမ်းကို ကူးတို့ဖြင့် ကူးကြရသည်။
မီးရထားတွဲများလည်း ကူးတို့ဖြင့်ကူးကြရ၏။
၁၉၅၃ ခုနှစ်၊ မေလ၌ ထိုစဉ်က ဝန်ကြီးချုပ် ဦးနု ကိုယ်တိုင် အင်းဝတံတားကြီး ပြင်ဆင်နိုင်ရေးအတွက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြပ်မတ်ကာ မီးရထားဌာန၏ စီမံမှုတွင် မြန်မာအမျိုးသား အလုပ်သမားများ၏ လုံ့လ ဝီရိယ ဖြင့် အားကြိုးမာန်တက် ပြင်ဆင်မှုကြောင့် ၁၉၅၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၇ ရက် နံနက် ၁၀ နာရီ ၃၀ မိနစ်၌ ထိုအချိန်က နိုင်ငံတော်သမ္မတကြီး ဒေါက်တာ ဘဦးကိုယ်တိုင် ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။
ကုန်ကျ ငွေ ၅၇ သိန်းကျော်သည်ဟု ဆိုသည်။
ငလျင်ကြောင့် ပြိုကျသွားသော အင်းဝတံတား ၂၀၂၅ ခုနှစ် မတ်လ ၂၈ ရက် မြန်မာစံတော်ချိန် မွန်းလွဲ ၁၂ နာရီ ၅၀ မိနစ်ဝန်းကျင်တွင် စစ်ကိုင်းမြို့အနီး မြေအောက် ၁၀ ကီလိုမီတာအနက်တွင် ဗဟိုပြုလှုပ်ခတ်သွားသော ၂၀၂၅ စစ်ကိုင်းငလျင် အတွင်း အင်းဝတံတားခေါ် စစ်ကိုင်းတံတားဟောင်း ပြိုကျပျက်စီးမှု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဧရာဝတီမြစ်ကူးတံတားများ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ တံတားများ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ရထားတံတားများ ကဏ္ဍ:၂၀၂၅ မြန်မာငလျင်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသည့် အဆောက်အအုံများ။
ဘုရင့်နောင်တံတား အမှတ် (၂) သည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး မရမ်းကုန်းခရိုင်၊ မရမ်းကုန်းမြို့နယ် နှင့် အင်းစိန်ခရိုင်၊ လှိုင်သာယာအရှေ့ပိုင်းမြို့နယ်ကို ဆက်သွယ်သော လှိုင်မြစ် ကို ဖြတ်ကျော်တည်ဆောက်ထားသော တံတားဖြစ်သည်။
တံတားအမျိုးအစားမှာ ပင်မတံတား အောက်ထည် Bored Pile အုတ်မြစ်နှင့် အပေါ်ထည် သံမဏိ သံပေါင်၊ ချဉ်းကပ်တံတား အောက်ထည် Bored Pile အုတ်မြစ်နှင့် အပေါ်ထည် Steel Plate Girder/ P.C Girder + သံကူကွန်ကရစ် တို့ဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး ပင်မတံတားအရှည် ၊ ချဉ်းကပ်တံတား အရှည်မှာ ဘုရင့်နောင်ဘက်ကမ်း ၊ လှိုင်သာယာ ဘက်ကမ်း ရှိပြီး စုစုပေါင်း တံတားအရှည် ၊ ယာဉ်သွားလမ်းအကျယ် လေးလမ်းသွား ၄၈ ပေ၊ လူသွားလမ်း တစ်ဘက်လျှင် ၆ ပေ စီ ပါရှိပြီး ရေလမ်းကင်းလွတ်အကျယ် ၃၇၀ ပေ၊ အမြင့် ၃၆ ပေရှိ၍ ယာဉ်တစ်စီးချင်း ခွင့်ပြုအလေးချိန် ၇၅ တန် ဖြစ်သည်။
တည်ဆောက်မှု ဘုရင့်နောင်တံတား အမှတ် (၂) ကိုတည်ဆောက်ရခြင်းမှာ ဘုရင့်နောင်တံတား အမှတ် ( ၁ ) ယာဉ်ကြောရှုပ်ထွေးကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဧရာဝတီတံတား (မလွန်) သည် မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးမြို့နယ် ရွာသစ်ကျေးရွာနှင့် စစ်တိုးပင်ကျေးရွာအနီး မိကျောင်းရဲဘက်ကမ်းနှင့် မလွန်ဘက်ကမ်းတို့ကို ဆက်သွယ် တည်ဆောက်ထားသော ဧရာဝတီမြစ်ကူးတံတား တစ်ခုဖြစ်သည်။
ယင်းတံတားကြီးကို ၂ဝဝ၉ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလမှ စတင်တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဧရာဝတီတံတား (မလွန်) သည် အစိုးရသစ်လက်ထက်တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သော ပေ ၁၈ဝ အထက် ၂၆ စင်းမြောက် တံတားဖြစ်သည်။
ယခုတံတားတွင် ပါရှိသော ရထားလမ်းမှာ မလွန်နှင့် ရွာတောကြီးဘူတာကို ဆက်သွယ်ဖောက်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ပုသိမ်ကလေးလမ်းနှင့် ရန်ကုန်-ပုဂံ-မန္တလေး ရထားလမ်းတို့ကို ဆက်စပ်နိုင်ရန်ဖောက် လုပ်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဤတံတားကြီးသည် ဧရာဝတီမြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ ရန်ကုန်-ပြည်-မကွေး ပြည်ထောင်စုလမ်းမကြီးနှင့် မြစ်အနောက် ဘက်ရှိ စစ္စနိုး-ကန်တုတ်လမ်း၊ ပုသိမ်-မုံရွာ ပြည်ထောင်စုလမ်းမကြီးတို့ကို ဆက်သွယ်ပေးထားသည့် တံတားကြီးဖြစ်သည့် အပြင် မလွန်-မင်းလှ ကားလမ်းမှ တစ်ဆင့် စစ်တွေ၊ ကျောက်ဖြူစသော ရေနက်ဆိပ်ကမ်းမြို့များ၊ အထက်မြန်မာပြည်မြို့များ၊ ပုသိမ်-မုံရွာ လမ်းမကြီး၊ မုံရွာ-ဂန့်ဂေါ-ကလေး-ကလေးဝ-ကျီးကုန်း-တမူးလမ်းများကို ဆက်သွယ်ပေးထားပြီး ပြည်ပနိုင်ငံများနှင့်ပါ ကူးလူးဆက်သွယ်နိုင်ရန် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
တံတားအချက်အလက်များ ဧရာဝတီတံတား(မလွန်)၏ သံမဏိသံပေါင်ပင်မ တံတားအရှည်မှာ ၃၂၁၅ ပေ၊ ချဉ်းကပ်တံတား အပါအဝင် ရထားလမ်း ၇၁၅၄ ပေနှင့် ကားလမ်း အရှည်ပေါင်း ၅၈၃၉ ပေ ဖြစ်သည်။
ဧရာဝတီတံတား (မလွန်) တွင် ယာဉ်သွားလမ်း အကျယ် ၂၈ ပေ၊ လူသွားလမ်းအကျယ် တစ်ဖက်လျှင် သုံးပေစီ၊ ရထားလမ်းအကျယ် ၁၄ ပေ ပါရှိပြီး တံတားခံနိုင်ဝန်အနေဖြင့် ယာဉ်တစ်စီးချင်း ခွင့်ပြုတန် ၆ဝ၊ ရေလမ်းကင်းလွတ်နယ် အကျယ်ပေ ၃၂ဝ နှင့် အမြင့် ၅၇ ပေ တို့ဖြစ်သည်။
ထူးခြားချက်မှာ အသုံးပြုခဲ့သည့် သံမဏိသံပေါင်များသည်ပြည်ပမှ ဝယ်ယူခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပြည်တွင်းရှိ မြန်မာ့စီးပွားရေး ကော်ပိုရေးရှင်းပိုင် စက်ရုံမှ ထုတ်လုပ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တံတားကြီး တစ်စင်းလုံးကို ပြည်တွင်းထုတ်ပစ္စည်းများဖြင့် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဧရာဝတီတံတား (ရတနာသိင်္ဃ)သည် စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး ရွှေဘိုခရိုင် ရွှေဘိုမြို့နယ် ကျောက်မြောင်းမြို့အနီး နွယ်ငြိမ်းကျေးရွာနှင့် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး သပိတ်ကျင်းခရိုင် စဉ့်ကူးမြို့ကို ဆက်သွယ်ပေးထားသည့် ဧရာဝတီမြစ်ကူးတံတားကြီး ဖြစ်သည်။