kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
သို့ရာတွင် ဒီရေအပေါ်၌ သက်ရောက်သော အားမှာ an inverse-cube law ၏ ပြောင်းလဲနေမှုကြောင့် ဒီရေလှိုင်း၏ အားပမာဏမှာ ပျမ်းမျှတန်ဖိုးများထက် ၁၉%ခန့် ပိုမိုအားကောင်း နိုင်သည်။
သို့ရာတွင် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်၌ ဖြစ်ပေါ်သော ဒီရေလှိုင်းများသည် နေရာဒေသအလိုက် အပြောင်းအလဲများ ရှိတတ်ကြသည့် အတွက် ဒီရေလှိုင်းများအပေါ် သိသိသာသာ ထူးခြားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မတွေ့ကြရပေ။
၂၀၁၁-ခုနှစ်၊ မတ်လ (၁၉)ရက်နေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော စူပါမွန်းဖြစ်စဉ်မှာ UKနိုင်ငံ Sol-ent ဒေသ၌ သင်္ဘော ငါးစီး နစ်မြုပ်ခဲ့ရခြင်းတွင် စူပါမွန်းနှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိနေကြောင်း ပြောဆိုမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ယနေ့အချိန်ထိ သက်သေအထောက်အထား မပြနိုင်သေးပေ။
သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များ ကျရောက်ခြင်း ၂၀၁၁-ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဂျပန်နိုင်ငံ တိုဟာကူ (Toha ku)ဒေသ၌ ရေအောက်မြေငလျင် လှုပ်ခဲ့ခြင်းနှင့်အတူ ဆူနာမီ ရေလှိုင်းများ ကျရောက်ခြင်းဖြစ်စဉ်၊ ၂၀၀၄-ခုနှစ် အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာတွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သော ရေအောက်မြေငလျင်နှင့် ဆူနာမီ ရေလှိုင်းများ ကျရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်စဉ် စသည်တို့သည် စူပါမွန်းဖြစ်စဉ်နှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိကြောင်း လူအများက သုံးသပ်ပြောဆိုမှု၊ ကောလာဟာလ ပြောဆိုမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ယနေ့အချိန်ထိ ခိုင်မာသော သက်သေအထောက်အထားများ ပြသနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ Category:နက္ခတ္တဗေဒ Category:ဗဟုသုတ Category:သဘာဝသိပ္ပံ Category:ဂြိုဟ်များ။
ကောလိယမြို့ဟောင်း ကောလိယမြို့ဟောင်းသည် ရှေးမှတ်တမ်းများ၌ ကောလိယအမည်ဖြင့်ပင် တည်ရှိခဲ့ပြီး ယခုတိုင်မြို့ရိုးမြို့ရာများကျန်ရှိ နေသေးသည့် မြို့ဟောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
(ပဲခူးတိုင်း၊ ဒိုက်ဦးမြို့နယ်၊ မြို့ရိုးကျေးရွာ။
)မြောက်လတ္တီတွဒ် ၁၇ဒဂရီ ၄၉မိနစ်နှင့် အရှေ့လောင်ဂျီတွဒ် ၉၇ဒီဂရီ ၃၉မိနစ်တွင် တည်ရှိ၏။
ရန်ကုန်-မန္တလေးမီးရထားလမ်း ပေါ်ရှိ ဒိုက်ဦးမြို့၏ အနောက်မြောက်စူစူး(၃)မိုင်ခန့်တွင် တည်ရှိသည်။
ကောလိယသည် မြို့ရိုး တံတိုင်း ကျုံးဟောင်းရာများကို တွေ့နိုင်သေးသည်။
ဒိုက်ဦးမြို့၏ မြောက်ဘက်စွန်း၊ ဒရယ်မြီးကျေးရွာမှ တစ်ဆင့်အညာစုကျေးရွာကို ဖြတ်၍ လက်ပန်သုံးခွရွာသို့သွားသည့် လမ်းအတိုင်း သွားရောက်နိုင်သည်။
ကောလိယမြို့ဆိတ်သုဉ်း ခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။
သို့ရာတွင် များစွာပွန်းတီးပျက်စီးနေပြီဖြစ်သည့် မြို့ရိုးတံတိုင်း၊ အရာဟောင်းများကို တွေ့မြင်နိုင်သေး၏။
မထင်မရှားသည့် ကောလိယရွာငယ်ကလေးသည် မြို့ဟောင်း၏ မြောက်ဘက်မြို့ရိုးတစ်လျှောက်လုံးတွင် အိမ်ခြေအနည်းငယ်ဖြင့်ရှိလေသေးသည်။
ပုံသဏ္ဌာန် ကောလိယသည် စတုဂံပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် မြို့ဟောင်းတစ်ခုဖြစ်၏။
မြို့ရိုးများဖြောင့်တန်းပြီး ထောင့်မှန်ခေါ်လောက်သည့် မြို့ထောင့်များရှိသည်။
မြို့ရိုးအတွင်း၌ အရှေ့နှင့်အနောက်အလျား ၇၅၀မီတာနှင့် တောင်မြောက်အနံ၊ ၃၆၀မီတာခန့်မျှရှိသည်။
မြို့ရိုးတံတိုင်းကို ရံလျက် ရှေးယခင်က ကျုံးထားရှိခဲ့ဖူးသည်။
သို့ရာတွင် ယခုအခါတွင် လယ်မြေများဖြစ်နေကြချေပြီ။
မြို့ရိုးတံတိုင်းမှာလည်း အရှေ့အနောက်ဝင်ရိုး တိတိကျကျဆောက်လုပ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယခုခေတ်သုံးသံလိုက် အိမ်မြှောင် အရဆိုလျှင် မြောက်မှ(၁၃) ဒီဂရီမျှစောင်း၍ တည်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရ၏။
အတွင်းမြို့ရိုးနှင့် မီတာ၁၀ဝကျော်ပတ်လည်တွင် အပြင်ထပ်တစ်ထပ်ရှိသေးဟန်တူ၏။
သို့ရာ တွင် အရှေ့ဘက်မှတစ်ပါး ကျန်နေရာများ၌ တံတိုင်းမှာ မြင့်မို့မှုမရှိလှတော့ပေ။
အပြင်ထပ်တံတိုင်း ကိုပါ မြို့ရိုးအရံအထားအနေဖြင့် ထည့်၍တွက်လျှင် အလျား ၈၅၀မီတာနှင့် အနံ ၆၅၀မီတာ ကျော်ကျော်ခန့်ရှိပေသည်။
သို့ဖြစ်၍ မြို့ဟောင်းတစ်ခုလုံး၏ ပမာဏမှာ ဧရိယာအတွင်းမြို့ခွင် ဧရိယာထက် ၂ဆခွဲကျော် ၃ဆနီးပါးခန့်ကြီးလေသည်။
ပွန်းတီးမှု ကောလိယမြို့ဟောင်းမှာ များစွာ ပွန်းတီးခဲ့ပြီး တောင်ဘက်မြို့ရိုးတစ်လျှောက်လုံးတွင် ကောလိယရွာကလေးတည်ရှိသည်။
ဤတောင်ဘက်ပိုင်းသည်ပင်လျှင် ကုန်းခေါင်ခေါင်ရှိပြီး မြောက်ဘက်ပိုင်းမူကား ရေကန်ကြီးတစ်ခုသဖွယ်ရေလွှမ်း လျက်ရှိလေပြီ။
အထူးသဖြင့် မိုးတွင်းဆို လျှင် ဆိုဖွယ်မရှိ။
မြောက်နှင့်အရှေ့ဘက်မြို့ရိုးများက အရံအတားအဖြစ်နှင့် ဆည်ဘောင်သဖွယ်ဖြစ် နေကာ မြို့တွင်းမှရေများမှာ ကန်ဆည်ထားသလို မြို့ဟောင်းအရှေ့မြောက်ဘက်တွင် ရေများစုနေ ဟန်ရှိသည်။
မြို့ရိုးများမှာများစွာ နိမ့်လျောပွန်းတီးခဲ့ပြီ။
စစ်တမ်းတွင် ကောလိယမြို့၏ နယ်ပယ်အကျယ်အဝန်းနှင့် ပတ်သက်၍၊ ကောလိယ မြို့သူကြီး ဗညားအိန္ဒာကျော်၏ လျှောက်ထားအစစ်ခံချက်ကို ပြည့်စုံပီပြင်စွာ ဖော်ပြထားပြီးဖြစ်၍ ထပ်၍မရေးတော့ပါ။
သက္ကရာဇ် ၁၁၆၄ခုနှစ် ကောလိယမြို့နယ်၏ လူဦးရေမှာ အရွယ်ရောက်ပြီး အမျိုးသား ၁၈၇ အမျိုးသမီး ၁၈၁နှင့် ကလေး-ယောက်ျား မိန်းမ စုစုပေါင်း ၅၂၄ ဦးရှိသည်ဟု စစ်တမ်းအရ သိရှိရ၏။
လူဦးရေနည်းလှပေသည်။
ကောလိယမြို့ဟောင်းနေရာသည် ယခုအချိန်အထိ မြို့ရွာစည်ပင်မှုတိုးချဲ့မှုကို မတွေ့ရ။
ယခင် ၁၉၅၈-ခုနှစ်ရိုက်ကူးသည့် ဓာတ်ပုံနှင့် ၁၉၈၀ခန့်ရိုက်ကူးသည့် ဓာတ်ပုံများကို လေ့လာကြည့် ရှုခြင်းဖြင့် မြို့ပြဧရိယာတိုးချဲ့ စည်ပင်လာမှုကို မတွေ့ရချေ။
(မူလစာရေးဆရာ = ဦးအောင်မြင့်) မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကောလိယ မြို့ဟောင်းကိုမူအခြေအနေမပျက် ထိန်းသိမ်းထားသင့်ပေ သည်။
ဖြိုဖျက်ခြင်းလုံးဝမပြုသင့်ပါ။
ရှေးယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။
https://www.facebook.com/notes/maung-maung-than/%E1%80%B1%E1%80%80%E1%80%AC%E1%80%9C%E1%80%AD%E1%80%9A%E1%81%BF%E1%80%99%E1%80%AD%E1%80%B3%E1%82%95%E1%80%B1%E1%80%9F%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8/284853634875736 ဟံသာဝတီ (၃၂)မြို့စာရင်း အပါအဝင်မြို့ ဖြစ်သည်။
ဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်းသည် အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည့် မြို့ဟောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
မြို့ဟောင်းသည် မြို့ခွင် ၂ ခုဆက်လျက်ရှိသည့် မြို့ဟောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်းမှာ ဟံသာဝတီ (၃၂)မြို့စာရင်း၌ ပါရှိသည်။
စစ်တမ်းများ၌လည်းပါရှိပြီးဖြစ်၍ ထပ်၍ ရေးသားဖော် ညွှန်းရန် မလိုတော့ပေ။
ဒုံဇရစ်သည် အရွယ်အစားအားဖြင့် သိပ်မသေးလှပေ။
ဒုံဇရစ်ကိုသွားရန်မှာ ညောင်လေး ပင်သို့ သွားပြီး၎င်းင်းမှတစ်ဆင့် မီးရထားလမ်းခွဲဖြင့် စစ်တောင်းမြစ်ကမ်းပေါ်ရှိ မဒေါက်မြို့သို့ သွားရသည်။
မဒေါက်မှတစ်ဆင့်စစ်တောင်းမြစ်ကို စုန်၍ ဒုံဇရစ်သို့ရောက်နိုင်သည်။
ဒုံဇရစ်သည် ဝေးလံသီခေါင်သည့်နေရာတည်း။
စစ်တောင်းမြစ်၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းပေါ်တွင်တည်ရှိသည်။
ဒုံဇရစ်၏ အရှေ့ဘက်နယ်မြေအဝန်းသည်လည်း အဓိကအားဖြင့် သစ်တောများသစ်တောကြိုး ဝိုင်းများရှိပြီး သစ်တောလုပ်ငန်းကိုပင် အဓိကထားကြဟန်ရှိသည်။
စစ်တောင်းမြစ်၏ အနောက် ဖက်ကမ်းတွင်ကား ဤသို့မဟုတ်၊ မြေမျက်နှာပြင်လည်း ပြန့်ပြူးပြီးလယ်ယာမြေအဓိကနေရာ များဖြစ်သည်။
တည်နေရာ ဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်းသည် မြောက်လတ္တီတွဒ် ၁၇ ဒီဂရီ ၄၆.၅ မိနစ်နှင့် အရှေ့လောင်ဂျီတွဒ် ၉၆ ဒီဂရီ ၅၃.၅ မိနစ်နှင့် စစ်တောင်းမြစ်၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
ဒုံဇရစ် ကျေးရွာသည် ဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်း၏ တောင်ဘက်အစွန်းမှ စစ်တောင်းမြစ်ကမ်းအတိုင်း တောင်ဘက် တစ်လျှောက်တွင် တည်ရှိသည်။
ရွာတန်းရှည်တစ်ခုဖြစ်၏။
စစ်တောင်းမြစ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်းတွင်လည်း ဒုံဇရစ်အနောက်ဟုခေါ်တွင်သည့် ရွာတစ်ရွာရှိသည်။
အမှန်မှာ မူရင်းဒုံဇရစ်ရွာမှခွဲထွက်ပြီး အနောက်ဘက်ကမ်းနှင့် အရှေ့ဘက်ကမ်းကူးလူးဆက်သွယ်ရေး အတွက် ကူးတို့ဆိပ်သဖွယ်ဆောင်ရွက်ရန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်းသည် စစ်တောင်းမြစ်၏ အရှေ့ဘက်ကမ်း ကုန်းပြင်မြင့်ပေါ်၌ တည်ရှိ သဖြင့် စစ်တောင်းမြစ်ကမ်းခြေထက် အတော်အတန်မြင့်သည့် ကုန်းမြေပေါ်တွင် တည်ရှိခြင်းဖြစ် သည်။
သို့ရာတွင် မြို့တွင်းတစ်ခွင်လုံး မြေမျက်နျာပြင်အနေဖြင့် ပြန့်ပြန့်ပြူးပြူးရှိချေသည်။
အတွင်းမြို့ခွင် တစ်ဝန်းလုံးသစ်ပင်များနှင့်တွေ့ရသည်။
ပုံသဏ္ဌာန် ဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ စိတ်ဝင်စားဖွယ်အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
မြို့ဟောင်း သည် စစ်တောင်းမြစ်၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းကို ကပ်မြှောင်လျက်တောင်နှင့်မြောက် အလျားရှည်ပြီး၊ အရှေ့နှင့်အနောက် ကျဉ်းသည့် မြို့ဟောင်းဖြစ်သည်။
မြို့ဟောင်းသည် ခွင် ၂ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်း တည်ဆောက်မှုပြုထားသဖြင့် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ဖြစ်သည်။
မြောက်ဘက်ခွင်သည် ကွေးဝိုင်းသည့် ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင်တောင်ဘက်ပိုင်းတွင်မူ စတုဂံပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။
မြို့ထောင့်များမှာလည်း အရှေ့တောင်ထောင့်တစ်ခုမှလွဲလျှင် ထောင့်ချွန်းများမဟုတ်ပေ။
ဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်းသည် တောင်ဘက်ဒုံဇရစ်ရွာကိုဖြတ်၍ စစ်တောင်းမြစ်ထဲသို့ စီးဆင်းသည့် ဒုံဇရစ်ချောင်းနှင့် မြောက်ဘက်တွင်ရှိပြီး စစ်တောင်းမြစ်ထဲသို့ပင် စီးဆင်းသည့် မဲဝိုင်းချောင်းအစ ရှိသည့် ချောင်း ၂ချောင်းအတွင်း၌ ဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်းတည်ရှိလေသည်။
ဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်း၏ ကွေးဝိုင်းသော မြောက်ဘက်မြို့ရိုးသည် မဲဝိုင်းချောင်း စစ်တောင်းမြစ်ထဲသို့စီးဝင်သည့် နေရာ နယ်နိမိတ်သဖွယ်တည်ရှိသည်။
ဒုံဇရစ်ချောင်းကလေးကမူ မြို့ဟောင်း၏ တောင်ဘက်နယ်နိမိတ် ကဲ့သို့ တောင်ဘက်၌တည်ရှိလေသည်။
ထို့ထက်တစ်မိုင်ခန့် တောင်ဘက်ကျသည့် နေရာတွင်မူ ကျုံပင ချောင်းသည် စစ်တောင်းမြစ်ထဲသို့ စီးဝင်၏။
စစ်တောင်းမြစ်တစ်လျှောက် မဲဝိုင်းချောင်းဝ၏ မြောက်ဘက်တွင် ဆားဈေးနှင့် ကျွဲတဲရွာ များ တောင်ဘက်တွင် ဒုံဇရစ်ရွာနှင့် ဒုံဇရစ်ချောင်း၊ ထို့ထက် တောင်ပိုင်းကျလျှင် ကျုံပငချောင်း တို့ရှိသည်။
ကျုံပင ရွာမှာမူ ဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်း၏ အရှေ့ဘက်အနည်းငယ်တောင်ဘက်ယွန်းယွန်း ၌ တည်ရှိလေသည်။
ဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်း၏ အနံအကျဉ်းဆုံးနေရာတွင် အရှေ့မှအနောက်သို့ဖြတ် ၍ စီးဆင်းသည့်ချောင်းသေး၊ ချောင်းတိုကလေး တစ်ချောင်းရှိသည်။
ခြောက်သွေ့လျက်ရှိလေ သည်။
ဤချောင်းတိုကလေးရော၊ ဒုံဇရစ်ချောင်းကလေးပါ၊ ရေသွင်သွင်စီးသည့် ချောင်းကလေး များဟုတ်ဟန်မတူချေ။
မြို့ရိုးများအခြေအနေ အရှေ့မြို့ရိုးမှာတစ်လျှောက်လုံး နီးပါးထင်ရှားသည်။
ဖြိုဖျက်ထားမှုမတွေ့ရ။
တောင် ဘက်မြို့ရိုးသည်လည်း အလားတူပင် ပီပြင်ထင်ရှားလေသည်။
မြောက်ဘက်မြို့ရိုးသည် မြို့ရိုး အနေဖြင့် ကုန်းရိုးကုန်းတန်းကို မတွေ့ရ၊ မဲဝိုင်းချောင်းတွင် မဲဝိုင်းချောင်း၏ တောင်ဘက်ချောက် ကမ်းပါးတွင် အဆုံးသတ်လေသည်။
ကျုံးရာများကို တွေ့ရသည်။
သို့ရာတွင် ရေသွင်းတည်ဖွဲ့ထားသည့် ကျုံးမဟုတ်ဘဲ ခြောက်ကျုံးများပေလာဟု သံသယဖြစ်မိပါသည်။
ကျုံးများ၌ ရေမတွေ့ရ။
စစ်တောင်းမြစ်ဝှမ်း တစ်လျှောက်ရှိ အနောက်ဘက်မြို့ရိုးနေရာတွင် မြို့ရိုးကို ပီပီပြင်ပြင်မတွေ့ရ။
စစ်တောင်းမြစ်၏ ကမ်းပါးကိုပင် မြို့ရိုးအဖြစ်အသုံးပြုခဲ့ဟန်တူလေသည်။
မြောက်ဘက်မြို့ရိုးသည်လည်း အလား တူပင် မဲဝိုင်းချောင်းကမ်းပါးကိုပင် မြို့ရိုးအဖြစ်အသုံးပြုခဲ့ပုံရသည်။
မြို့တွင်း၌ ဘုရားဟောင်းသုံးဆူခန့်တွေ့ရ၏။
မြို့တွင်း၌ လူနေအိမ်ခြေများမတွေ့ရချေ။
ကျုံးခြောက်များသည် တချို့နေရာများ၌ မီတာ(၆၀) ခန့်ပင် ကျယ်ဝန်းလေသည်။
အရှည်ဆုံး တောင်မြောက်အလျားမှာ မီတာ၁၂၅၀ကျော်ခန့်ရှိပြီး အရှေ့နောက်အကျယ်ဆုံးနေရာ မီတာ ၅၅၀ခန့်ရှိသဖြင့် အတော်အသင့်ကြီးသည့် မြို့ဟောင်းတစ်မြို့ဖြစ်သည်။
ခါးလယ်အနံ အကျဉ်း ဆုံးနေရာတွင် မီတာ ၃၀ဝခန့်မျှသာရှိ၏။
ပွန်းတီးမှု ဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်းသည် အခြားသော မြို့ဟောင်းများနှင့်မတူမြို့ရိုးများ ပွန်းတီးမှုရှိစေကာ မူ လူနှောင့်ယှက်ဖြိုဖျက်မှု နည်းပါးခဲ့ဟန်ရှိသည်။
မြို့တွင်း၌ လယ်ယာများမတွေ့ရ။
မြို့ဟောင်း အပြင်တွင်လည်း လယ်ယာမြေနည်းသေးသည်။
ရေသွင်းသည့် ကျုံးမြို့မဟုတ်ဘဲ ခြောက်ကျုံး များဖြစ်“ဟန်ရှိကြောင်း ဆိုခဲ့ပြီ။
ဤကျုံးများသည် အရှေ့ဘက်နှင့်တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိ၏။
မြို့ဟောင်း၏အနောက်ဘက်တစ်လျှောက်လုံးသည် စစ်တောင်းမြစ်ကမ်းပါးကို အမှီသဟဲပြုထား သဖြင့် မြို့ရိုးမြို့တာ ပီပီပြင်ပြင် မတွေ့ရပေ။
တည်ဆောက်မှုစောဟန်ရှိသည့် မြို့ဟောင်းတစ်မြို့ ဖြစ်လေသည်။
မြို့ဟောင်းအတွင်း၌ လူနေအိမ်ခြေများမတွေ့ရ။
သစ်ပင်သစ်တောများသာ ပေါက် ရောက်လျက်ရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ပြီ။
မှော်ပီဆရာသိန်းကြီး၏မှတ်စု၌ ၎င်းင်းဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်း အတွင်း၌ တောများထူထပ်သဖြင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များပေါများပြီး ကျားသတ္တဝါလည်း ပေါကြောင်းတွေ့ရှိရသည်။
လူများသိပ်သွားလာမဝံ့ကြချေ။
မင်းတုန်းမင်း၏ သားတော် သုံးဆယ် မင်းသား ဤဒုံဇရစ်မြို့ဟောင်းတောထဲတွင် တောကစားထွက် ကျားဖမ်းဖူးသည်ဆိုသည် (မှော်ပီ ဆရာသိန်း နှောင်းဖြစ်စာတမ်း) စာရေးသူရောက်ရှိခဲ့သည့် ဒုံဇရစ်မှာမူ ဤမျှသားရဲတိရစ္ဆာန်မပေါတော့ပေ။
မြို့တွင်း၌ လည်း တောကြီးများမရှိ ချုံတောနှင့်သစ်ပင်ငယ်များသာရှိတော့သည်။
မြို့ဟောင်းတွင်း၌ကား လူနေအိမ်ခြေမရှိလှချေ။
ထိုစဉ်အခါက လုံခြုံမှုလည်း မရှိလှချေ။
https://www.facebook.com/notes/maung-maung-than/%E1%80%92%E1%80%AF%E1%80%B6%E1%80%87%E1%80%9B%E1%80%85%E1%80%B9%E1%81%BF%E1%80%99%E1%80%AD%E1%80%B3%E1%82%95%E1%80%B1%E1%80%9F%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8/284855914875508 ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ မြို့များ ကဏ္ဍ:ရှေးဟောင်းသုတေသန ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ရှေးဟောင်းမြို့များ ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ သမိုင်း။
လှိုင်မြို့ဟောင်း လှိုင်မြို့ဟောင်းသည်လည်း ဟံသာဝတီ (၃၂)မြို့စာရင်းဝင် မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။
မြစ်မခမြစ် (သို့မဟုတ်) လှိုင်မြစ်ပေါ်၌ မြို့ရိုးမြို့တာထင်ရှားလျက်ရှိသည့် စတုဂံမြို့ဟောင်းရာ တစ်ခုကို ကောင်းကင်ဓာတ်ပုံထဲ၌ (၁၉၈၂) ခုနှစ်ခန့်ကပင် တွေ့ရ၏။
ဤနေရာ ဤဒေသဝန်းကျင်၌ မည်သည့်ရှေးဟောင်းမြို့ ဖြစ်နိုင်မည်ကို စောကြောမိသည်။
မြို့ဟောင်းတွေ့ရသည့်နေရာမှာ လှိုင်မြစ်အတွင်းသို့ မရင်းချောင်းကလေးစီးဝင်သည့်နေရာတွင် ဖြစ်၏။
ယခင့်ယခင်မြေပုံများ၌ လှိုင်မြစ်သည် ဤနေရာတွင် အလွန်ကွေးကောက်ရှည်မျောသည့် မြစ်ကွေ့တစ်ခုဖြင့် ကွေးဝိုက်စီးဆင်းလျက်ရှိ၏။
၁၉၈၂ခု လေယာဉ်ဖြင့်ရိုက်ကူးရရှိသည့် ဓာတ်ပုံ ထဲတွင်မူကား ဤမြစ်ကွေ့ကြီး ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ။
မြစ်မှာလည်း တစ်ဆက်တည်းဖြစ်ကာ စီးဆင်းလျက်ရှိလေပြီ။
ပြတ်တောက်၍သွားသော မြစ်ကွေ့မှာ နောင်တွင်မြစ်ကျိုးအင်းတစ်ခုဖြစ် လာပေလိမ့်မည်။
ယခုမှာမူ တစ်ဖက်သာပြတ်တောက်သွားပြီး ကျန်တစ်ဖက်မှာ လှိုင်မြစ်နှင့် ဆက်လျက်ပင်ရှိနေသေး၏။
တည်နေရာ လှိုင်မြို့သည် မြောက်လတ္တီတွဒ် ၁၇ဒီဂရီ ၂၃မိနစ်နှင့် အရှေ့လောင်ဂျီတွဒ် ၉၅ဒီဂရီ ၅၀.၅မိနစ်တွင်တည်ရှိပေသည်။
လှိုင်မြစ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်း၌ ရွာသာ၊ ဘိုးခေါင်နှင့် အိုင်ကလောင်စသည့် ကျေးရွာများရှိသည်။
အရှေ့ဘက်ကမ်း၌ ရန်လုံးတိုင် ရွာကြီးရှိသည်။
အရှေ့ဘက်ကမ်း၌ မရင်းချောင်းလှိုင်မြစ်ထဲသို့ စီးဝင်ရာနေရာတွင် လှိုင်မြို့ဟောင်းတည်ရှိ၏။
ဘိုးခေါင်ကျေးရွာနှင့် တစ်ဖက်ကမ်းဖြစ်သည်။
လှိုင်မြို့မှာ ယခုအခါ ကျေးရွာတစ်ရွာအဖြစ်မျှသာ ရှိတော့သည်။
အနီးဝန်းကျင်ရှိရန်လုံးတိုင်၊ ရွာသာနှင့် အိုင်ကလောင်စသည့်ကျေးရွာကြီးများ လောက် စည်ပင်ဖွံ့ဖြိုးမှုမရှိတော့ပေ။
ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်း၌တွေ့ရသည့် လှိုင်မြို့ ဇမ္ဗူဒီပဥဆောင်းကျမ်းတွင် လှိုင်မြို့နယ်ကား အရှေ့ကိုလားသော် ကုန်းခေါင်ရိုးမ၊ တောင်ကိုလားသော် မှော်ပီမြို့မြေနှင့် ကျောခိုင်း၊ အနောက်ကိုလားသော် ဧရာဝတီ၊ ဓနုဖြူနှင့် ကျောခိုင်း။
မြောက်ကိုလားသော် သာယာဝတီမြေနှင့် ကျောခိုင်း””ဟု ဆိုထားလေသည်။
ဇဗ္ဗူဒီပါ ဥဆောင်းမှာ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၉၀ဝကျော်မှာ ရေးသောစာဖြစ်သည်ဟု အဆိုရှိပေရာ (ဇမ္ဗူဒီပါ ဥဆောင်းနိဒါန်းစာမျက်နှာ ““ကော်””တွင်) ဤလှိုင်မြို့ဟောင်းသည် ထိုသက္ကရာဇ်မတိုင်မီကပင် ဖွံ့ဖြိုးစည်ပင်တည်တံ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည့် မြို့ဟောင်းတစ်ခုပင်ဖြစ်ပေသည်။
နယ်ချဲ့လက်အောက်ရောက်ချိန် လှိုင်မြို့အခြေအနေ လှိုင်မြို့နယ်သည် ဟံသာဝတီပိုင်နက်၊ နယ်ပယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၆၇၃တွင် ပုဏ္ဍရိကတည်သည်ဟုဆိုသည်။
(သာယာဝတီဂေဇက်တီးယား) တစ်ဖန်တစ်နေရာတွင် လှိုင်မြို့ကို ရာဇာဓိရာဇ်တည်သည်ဟု ဆိုထားပြန်သည်။
(စာမျက်နှာ ၃၀) ဗညားဦးနတ်ရွာစံပြီးနောက် သားတော်ဗညားနွဲ့နန်းတက်လျှင် ရာဇာဓိရာဇ်ဘွဲ့ကိုခံယူ သည်။
ဘုန်းလက်ရုံးလည်းထွန်းကားသည်။
အင်းဝသားတို့ရန်ကို တားဆီးကာကွယ်ရန် လှိုင်မြို့ကို တည်သည်ဟုဆိုသည်။
သို့ဖြစ်၍ ရာဇာဓိရာဇ်တည်သည်ဆိုခြင်းမှာ ပို၍ယုတ္တိတန်သလိုရှိလေ သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ လှိုင်သည် ခံတပ်မြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး ဟံသာဝတီနှင့် အင်းဝလက်အောက် များ၌ အပြန်အလှန်လက်ပြောင်း အုပ်စိုးခြင်းခံရသည့် မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်ဟုပင် ယူဆရပေမည်။
လှိုင်ကျေးရွာသည် လူဦးရေ ၅၈၂ဦးခန့်ရှိပြီး မြောင်းတံငါကျေးရွာအုပ်စု၊ တိုက်ကြီးမြို့ နယ်ထဲတွင် ထည့်သွင်းပါရှိသည်ဟု အုပ်ချုပ်ရေးခရိုင်များကို ဖွဲ့စည်းပြုစုသည့် အင်းစိန်ခရိုင် ဂေဇက်မှတ်တမ်းတွင် ဖော်ပြထားသည်ကို တွေ့ရ၏။
ထိုဖော်ပြသည့်အချိန်မှာ အေဒီ ၁၈၆၃ ခုနှစ်၏ အခြေအနေဖြစ်ပေရာ ထိုစဉ်အချိန်ကပင် လှိုင်မြို့သည် ကျေးရွာတစ်ရွာအဆင့်သို့ ကျဆင်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
အင်္ဂလိပ်နယ်ချဲ့လက်ရောက်ကျရောက်သည့်အချိန်၌ မြို့ရိုး၊ မြို့တာပတ်လည်ဝန်းရံလျက် ရှိသည်။
ဘုရားသုံးဆူရှိသည်ဟု ဖော်ပြထား၏။
မြို့ရိုးများမှာ အုတ်မြို့ရိုးများဖြစ်ပြီး မြေဖြင့်လည်း ထပ်၍အားဖြည့်ထားသည့် မြို့ရိုးဖြစ်သည်။
အမြင့် ၁၅ပေခန့်ရှိပြီး မြို့ရိုးအောက်ခြေတွင် ပေ ၃၀ခန့်ကျယ်ဝန်းသည်။
မြို့၏ပုံသဏ္ဌာန်မှာ စတုရန်းပုံဖြစ်ပြီး မြို့ရိုးတစ်ဖက်လျှင် ကိုက်၁၀ဝ၀ခန့် မျှရှိလိမ့်မည်ဟုဆိုသည်။
မြို့ရိုးတစ်ဖက်စီ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တံခါးတစ်ပေါက်စီရှိသည်။
အုတ်များမှာ ကောင်းစွာထုတ်လုပ်ထားသည့် အုတ်ချပ်ကြီးများဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြထား၏။
ဤသည်ကို ဖတ်ရှုခြင်းအားဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်းကို နယ်ချဲ့များသိမ်းယူပြီးစအချိန် ၌ အခြေအနေကို အကဲခတ်နိုင်ပေသည်။
နယ်ချဲ့များသည် နယ်မြေသိမ်းယူပြီး မကြာမီပင်၊ မြစ် ကြောင်းသွားလာရေး သင်္ဘောများကို နယ်အနှံ့ခရီးဆန့်စေခဲ့သည်။
မီးရထားလမ်းများဖောက် လုပ်ရန်လည်း ကြံစည်မှုပြုလေသည်။
ထိုစဉ်က ဧရာဝတီမီးသင်္ဘောကုမ္ပဏီမှ သင်္ဘောငယ်များကို လှိုင်မြစ်အတွင်း ပြေးဆွဲစေ ခဲ့ရာ၊ လှိုင်မြို့ဟောင်းအထိ သင်္ဘောရောက်သည်။
လှိုင်မှ တစ်ဖန်ပြန်၍ စုန်သည်။
တနင်္လာ၊ ဗုဒ္ဒဟူးနှင့် သောကြာနေ့တိုင်း ရန်ကုန်မှဆန်တက်လာသည့် ဧရာဝတီသင်္ဘောများသည် လှိုင်မြို့ သို့ရောက်ရှိလာကြသည်။
တစ်ရက်မျှ ဆိုက်ကပ်ပြီး နောက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့သို့ပြန်၍ ထွက်ခွာသည်ဟုဆိုသည်။
နွေအခါရေတိမ်သည့်နေရာများ၌ သင်္ဘောသောင်တင်သည့်အခါတွင် မူကား နောက်ကျမှုရှိတတ်သည်ဟုလည်းသိရ၏။
လှိုင်မြို့ဟောင်း၏ ယခုအခြေအနေ ၁၉၈၂ခုနှစ်တွင် ရိုက်ကူးသည့် ကောင်းကင်ဓာတ်ပုံများ၌ ဖတ်ရှုတွေ့ရှိရသည့် လှိုင်မြို့ ဟောင်းအခြေအနေမှာ မြို့ရိုးမြို့တာ ပီပြင်ထင်ရှားလျက်ပင် ရှိနေပေသည်။
မြို့ရိုးလေးဖက်လေး တန်လုံးကို ကောင်းစွာတွေ့မြင်ရဆဲဖြစ်သည်။
ပျက်စီးပွန်းတီးပြီး များစွာနိမ့်လျောပျက်စီးခြင်းမျိုး ကို မတွေ့ရသေး။
ဘုရား ၃ဆူကိုလည်းကောင်းစွာ တွေ့ရသေး၏။
ဘုရားများမှာ ပြန်လည်မွမ်းမံ ပြုပြင်ထားပြီး ဖြစ်ဟန်တူသည်။
တန်ဆောင်းများ၊ ဘုရားပုထိုးများ သစ်လွင်ထင်ရှားနေပေသည်။
ဘုရားများမှာ အနောက်ဘက်မြို့ရိုး၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင်သာ တည်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရ၏။
ရှေးယခင်က မြို့ထောင့်ဘုရားများရှိခဲ့ဟန် တူသည်။
အရာဟောင်းများကိုခန့်မှန်းနိုင်သေးသည်။
သို့ရာတွင် ယခုအခါထင်ရှားစွာမတွေ့ရတော့ပေ။
မြောက်ဘက်မြို့ရိုးတန်းပေါ်၌ အိမ်များဆောက်လုပ်နေထိုင်လျက်ရှိလေပြီ။
အရှေ့ဘက် မြို့ရိုး၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင်လည်း အိမ်ရာများနှင့် ဥယျာဉ်သစ်ပင်တန်းများ စိုက်ပျိုးထား သည်ကိုတွေ့ရ၏။
မြောက်ဘက်ပိုင်း ရွာနှင့်နီးသည့်မြို့ရိုး တစ်လျှောက်တွင် အိမ်ရာဆောက်ပြီး ဖြစ်သည်။
တောင်ဘက်မြို့ရိုးတွင်ကား အိမ်ရာများမရှိ။
အနောက်ဘက်မြို့ရိုးတွင်လည်း အိမ်ရာများမရှိသေး။
မြို့ရိုးများမှာ ထင်ရှားဆဲပင်ဖြစ်သည်။
မြို့၏ပုံသဏ္ဌာန် ကျုံးရာများကောင်းစွာပေါ်လွင်လျက်ရှိသေး၏။
ကျုံးရာများမှာ မီတာ၃၀ခန့် (ပေ ၉၀ ကျော်ခန့်) ကျယ်ဝန်းပြန့်ကားလျက်ရှိသည်။
ယခုလယ်ယာများဖြစ်နေလေပြီ။
မြို့၏ပုံသဏ္ဌာန်မှာ စတုဂံ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ကြောင်းဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင် လေးဖက်အနားညီစတုဂံမျိုးကား မဟုတ်ပါ။
နှစ်ဖက်အနားညီ စတုဂံမျိုးသာဖြစ်သည်။
အလျားမီတာ ၆၀ဝခန့် (ပေ ၁၉၆၈ပေခန့်)ရှိပြီး အနံမှာ မီတာ ၄၂၅ (ပေ ၁၃၉၄ပေ ကျော်ခန့်) ရှိသည်ကို ကောင်းကင်ဓာတ်ပုံ၌ ခန့်မှန်းတိုင်းတာမိသည်။
ယခင်မှတ်တမ်းများ၌ ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ကိုက်အလျား ၁၀ဝ၀ မဖြစ်နိုင်။
ပေပေါင်း ၁၉၆၀ကျော် ၂၀ဝ၀ အတွင်း သာဖြစ်သည်။
ဧရိယာဧက ၆၀ကျော်ရှိ၏။
(၂၅.၄)ဟက်တာရှိသည်။
ရှေးမှတ်တမ်း၌ ဆိုထား သကဲ့သို့ မြို့ရိုးလေးဖက်၏ အလယ်ဗဟိုမှ အဝင်လမ်းလေးသွယ်ရှိရာ ယခုတိုင်တွေ့မြင်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။
မြို့အတွင်းအလယ်ဗဟို၊ လမ်းဆုံနေရာ အရှေ့မြောက်ထောင့်၌ ရေကန်တစ်ခု ဖြစ်ဖွယ်ရှိ သည့် အရာဟောင်းကို တွေ့ရပြီး လမ်းဆုံ၏ အနောက်မြောက်ထောင့်၌ နန်းတော်ရာ ဖြစ်ဟန် ရှိသည်။
ကွင်းဆင်းသုတေသနပြုသူတို့က စီမံလေ့လာမှုပြုရန်ပင် ဖြစ်သည်။
ထူးခြားသည်မှာ လှိုင်မြစ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်း၊ လှိုင်မြို့နယ်ဟောင်းနှင့် တစ်ဖက်ကမ်း ဖြစ်သည့် ဘိုးခေါင်ကျေးရွာ၏ အရှေ့တောင်ဘက်တွင် စေတီကြီးတစ်ဆူထင်ရှားလျက်ရှိသည်။
ရှေးစေတီကြီးပင်ဖြစ်ဖွယ်ရှိ၏။
ထို့အပြင် လှိုင်မြစ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်းတစ်လျှောက် မြှောင်၍ တည်ရှိသည့် ရွာသာကျေးရွာနှင့် ဘိုးခေါင်ကျေးရွာအကြားက နေရာကို ယခုတိုင် နန်းတော်ကုန်း ဟု ခေါ်ဝေါ်သမုတ်မှုပြုနေသည်မှာလည်း စိတ်ဝင်စားဖွယ်ပင်ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအခါ လှိုင်မြို့ဟောင်းမှာ တိုက်ကြီးမြို့နယ်တွင် ပါဝင်ပြီး ကျေးရွာအုပ်စုဝင် ကျေးရွာ အဖြစ်နှင့်သာရှိတော့သည်။
ယခင်က ရှေးမြို့ဟောင်းကြီးတစ်မြို့ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မထင်ရှားသည့်ကျေးလက်တစ်ခုဖြစ်နေလေပြီ။
သို့ရာတွင် လှိုင်ဆိုသည့် ဝေါဟာရမှာမူယခုတိုင် ခေတ်စားဆဲ။
အသုံးပြုဆဲဖြစ်သည်။
လှိုင်နယ်မြေ လှိုင်ဒေသကောလိပ်၊ လှိုင်မြို့နယ်စသည့် ဝေါဟာရများ အလွန်ခေတ်စားခဲ့သည်။
ယခုတိုင်တချို့ဝေဟာရများကို အသုံးပြုဆဲပင်ဖြစ်သည်။
လှိုင်မြို့ကား ဆိတ်သုဉ်းခဲ့ပြီ၊ သို့ရာတွင် လှိုင်အမည်ကားမတိမ်ကောသေး။
လှိုင်မြစ်သည်လည်း စီးဆင်းမြဲပင်ဖြစ်သည်။
ဤကားဓာတ်ပုံများဖြင့် ဖော်ထုတ်ခဲ့ပြီးသမျှ ဟံသာဝတီ ၃၂ မြို့စာရင်းဝင်မြို့ပေါင်း ၁၀ မြို့တည်း။
ဟံသာဝတီ ၃၂မြို့ထဲမှ ၁၀ မြို့ဆိုရာတွင် ၃ချိုး ၁ချိုးခန့်မျှ သာရှိသေးသည်။
၃ ချိုး ၂ချိုး ကျန်နေသေးသည်။
အတော်များများလည်း ပျက်စီးပွန်းတီးခဲ့လေပြီ။
တွေ့ပြီးသမျှကို ဆက်လက်ကွင်းဆင်းလေ့လာ၊ မတွေ့ရသေးသည်များကိုလည်း ရှာဖွေကြကုန်စို့။
https://www.facebook.com/notes/maung-maung-than/%E1%80%85%E1%80%85%E1%80%B9%E1%80%B1%E1%80%90%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%81%BF%E1%80%99%E1%80%AD%E1%80%B3%E1%82%95%E1%80%B1%E1%80%9F%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8/284856421542124 ကိုးကား Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ မြို့များ Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ရှေးဟောင်းမြို့များ Category:ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး။
အောက်ပါတို့မှာ မြန်မာနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်နှင့် ကောလိပ်များအား ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းဒေသကြီးအလိုက် စီစဉ်ထားသည့် စာရင်း ဖြစ်သည်။
ဂျနီဖာ လင်း လိုပက်ဇ် () (၁၉၆၉ ဇူလိုင် ၂၄ မွေး) သည် အမေရိကန် ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်၊ စာရေးဆရာ၊ ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်းနာ၊ ထုတ်လုပ်သူ နှင့် အဆိုတော် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
သူမသည် ၁၉၈၆ ခုနှစ်ထုတ်ဝေသော ရုပ်ရှင် ဖြစ်သည့် မိုင် လစ်တဲလ် ဂဲလ် (My Little Girl) တွင် မထင်ရှားသော အခန်းမှ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဖျော်ဖြေရေး လုပ်ငန်းတွင် ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ရန် စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။
သူမ၏ ပြူရီတိုရီကန်လူမျိုး မိဘများကမူ စပိန်မျိုးနွယ် တို့အတွက် မဖြစ်နိုင်သည့် အလုပ်ဟု ဆိုကာ အားမပေးပဲ နေခဲ့သည်။
၁၉၉၁တွင် သူမသည် အင် လစ်ဗင်း ကာလာ (In Living Color) ရုပ်မြင်သံကြား အစီအစဉ်တွင် အကမယ် အဖြစ် နေရာကောင်းမှ ပါဝင် သရုပ်ဆောင်ခွင့် ရခဲ့ပြီး ၁၉၉၃ သူမ သရုပ်ဆောင် လုပ်ငန်း မလုပ်မီ အထိ ပုံမှန် လုပ်ကိုင်နေခဲ့သည်။
၁၉၉၇ ဆယ်လီနာ (Selena) ရုပ်ရှင်တွင် အဓိက မင်းသမီးအဖြစ် ပါဝင် သရုပ်ဆောင်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။
နောက်တစ်နှစ်တွင်မူ အောက်အော့ဖ်ဆိုက်ဒ် ရုပ်ရှင်တွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီးနောက် လက်တီနာ သရုပ်ဆောင် မင်းသမီး များထဲမှ ပထမဆုံး ဒေါ်လာ ၁သန်းကျော် ဝင်ငွေ ရရှိသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူမသည် တေးဂီတ နယ်ပယ်သို့ ၁၉၉၉ တွင် စွန့်စား ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အွန်သည်ဆစ် (On the 6) အယ်လ်ဘမ် ထွက်ရှိပြီးနောက် ရုပ်ရှင် သရုပ်ဆောင် အဖြစ်မှ တေးဂီတလောကသို့ အောင်မြင်စွာ ကူးပြောင်းနိုင်ခဲ့သော လူပေါင်း အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။
သူမ၏ ဒုတိယမြောက် စတူဒီယို အယ်လ်ဘမ်ဖြစ်သော ဂျေလိုး (J.Lo) နှင့် သူမ၏ ရုပ်ရှင် ဝဲလ်ဒင် ပလန်နာ (The Wedding Planner) ကို ၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေပြီးနောက် ဂျနီဖာ လိုပက်ဇ်သည် တစ်ပတ်အတွင်း တေးအယ်လ်ဘမ် နှင့် ရုပ်ရှင် တစ်ပြိုင်တည်း ထွက်ခဲ့သူ ပထမဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။
သူမ၏ ၂၀၀၂ ခုနှစ် ရီမစ်ဇ် အယ်လ်ဘမ် ဖြစ်သော J to tha L–O! The Remixes သည် ထွက်ထွက်ချင်း ယူအက်စ် ဘီလ်ဘုတ် ထိပ်ဆုံး ၂၀၀ တွင် ပထမနေရာ ရခဲ့သော အယ်လ်ဘမ် အဖြစ် သမိုင်းတွင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ပဉ္စမမြောက် စတူဒီယို အယ်လ်ဘမ် ဖြစ်သော Como Ama una Mujer (၂၀၀၇) သည် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုတွင် ပထမပတ် အတွင်း အရောင်းရဆုံး စပိန်အယ်လ်ဘမ် အဖြစ် စံချိန်တင်ခဲ့သည်။
သီချင်းခွေ ရောင်းရသည့် ဝင်ငွေ ၅၅ သန်းနှင့် စုစုပေါင်း ရုပ်ရှင် ဝင်ငွေ ၂ ဘီလီယံ ရှိသဖြင့် လိုပက်ဇ်သည် အမေရိကန်တွင် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု အရှိဆုံး စပိန် အဆိုတော် သရုပ်ဆောင် နှင့် လက်တင် ဖျော်ဖြေရေး သမားများထဲမှ ဝင်ငွေ အများဆုံး ရရှိသူ အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။
၂၀၁၄ မတ်လတွင် သူမသည် အမေရိကန် ဒေါ်လာ သန်း ၂၅၀ ကျော် ချမ်းသာသည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။
သူမသည် ပစ်တ်ဘူးလ်၊ ကလော်ဒီယာ လေတီ တို့နှင့် အတူ ၂၀၁၄ ခုနှစ် ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား တရားဝင် သီချင်း ဖြစ်သည့် We Are One (Ole Ola) ကို ရိုက်ကူး အသံသွင်းခဲ့သည်။
ဖျော်ဖြေရေး လုပ်ငန်းအပြင် ဂျနီဖာ လိုပက်ဇ်သည် အောင်မြင်သော စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူမသည် ပေါ့ပ် ယဉ်ကျေးမှုတွင် ကမ္ဘာသိသူ တစ်ယောက် အဖြစ် ထင်ရှားမှုကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် စီးပွားရေး အင်ပိုင်ယာကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး အဝတ်အထည်၊ အသုံးအဆောင်၊ ရေမွှေး၊ ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်း၊ တယ်လီဗွီးရှင်း အစီအစဉ်များ နှင့် ပရဟိတ ဖောင်ဒေးရှင်းများ ပါဝင်သည်။
သူမသည် ရုပ်ရှင်နှင့် ဂီတလုပ်ငန်းတွင် နှစ်ပေါင်း ၄၀ ကျော် ကျင်လည်ပြီးနောက် ထင်ရှားသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူမ၏ အများပြည်သူသိ ပုံရိပ်နှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချစ်ရေး အိမ်ထောင်ရေး ကိစ္စများက ကမ္ဘာတဝှမ်းရှိ မီဒီယာများ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။
လိုပက်ဇ်၏ ပထမဆုံး ကျော်ကြားသူများ နှင့် တွဲခြင်းမှာ ရက်ပ်ပါနှင့် ဖျော်ဖြေရေး လုပ်ငန်းတွင် ထင်ရှားသူ ရှောင်ကုမ်း နှင့် ဖြစ်ပြီး သူသည် ၂၀၀၀ ခုနှစ် ဂရမ်မီ ဆုပေးပွဲသို့ သူမနှင့် အတူ တက်ရောက်ခဲ့သည်။
သူမ၏ ဒုတိယခင်ပွန်း ခရစ် ဂျဒ် နှင့် ပေါင်းသင်းနေစဉ်မှာပင် ရုပ်ရှင်မင်းသား ဘန် အဖလက် နှင့် အချစ်ဇာတ်လမ်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
လိုပက်ဇ်သည် သူမ၏ နှစ်ရှည် သူငယ်ချင်း ဖြစ်သည့် မာ့ခ် အန်သိုနီနှင့် ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် လက်ဆက်ခဲ့ပြီး ၇နှစ်ကြာ ပေါင်းသင်းပြီးနောက် ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ကွာရှင်းခဲ့သည်။
သူမသည် ၂၀၀၈ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် အမြွှာညီအမ အမ်မီနှင့် မက်ဆီလီယံတို့ကို မွေးဖွား ခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:အမေရိကန် အမျိုးသမီး အဆိုတော်များ ကဏ္ဍ:အမေရိကန် အမျိုးသမီး ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်များ။
ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်သည် နိုင်ငံတော်အစိုးရ၏လုပ်ငန်းဆိုင်ရာများတွင်အသုံးပြုသောတံဆိပ်ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံ​တော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်ကို ယင်း၏ဂုဏ်ကျက်သ​ရေနှင့်အညီ နည်းလမ်းတကျအသုံးပြုရန်နှင့် ထိန်းသိမ်း​စောင့်​ရှောက်ကြရန်အလို့ငှာ နိုင်ငံ​တော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်ဥပ​ဒေ၊နည်းဥပ​ဒေများကို ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ် သို့မဟုတ် စည်းတံဆိပ်အား ပန်းချီနှင့် ပန်းပုဆရာ ဦးဘသောင်းမှ ဒီဇိုင်းရေးဆွဲပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
https://www.facebook.com/share/v/15pZNHTxdz/ ဖော်ပြချက် (က) နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်၏ အလယ်တွင်ပြည်ထောင်စု သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံ တော်မြေပုံပါရှိသည်။
အရွက် ၁၄ ရွက်စီ ပါဝင်သော သပြေခက်များသည် မြေပုံ၏ တစ်ဖက်တစ် ချက်စီ တွင် ပါရှိသည်။
နိုင်ငံတော်မြေပုံသည် ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော်၏ နယ်နိမိတ်ပုံသဏ္ဌာန်ကိုလည်းကောင်း ၊သပြေခက်များသည် အောင်အတိတ် အောင်နိမိတ်ဆောင်ခြင်းကိုလည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုသည်။
(ခ) သပြေခက်များ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အနုပညာမြောက် မြန်မာ့လက်ရာ ကေသရာဇာခြင်္သေ့တစ်စီးစီရှိသည်။
လက်ဝဲဘက်ရှိခြင်္သေ့သည် လက်ဝဲဘက်သို့လည်းကောင်း၊ လက်ယာဘက်ရှိ ခြင်္သေ့သည် လက်ယာဘက်သို့လည်းကောင်း မျက်နှာမူလျက်ရှိသည်။
ခြင်္သေ့နှစ်စီး သည် အချုပ်အခြာအာဏာ ပိုင်စိုးခြင်း၊ ရဲရင့်ခြင်း၊ လုံ့လဝီရိယရှိခြင်း နှင့်ဘေးအန္တရာယ် ဟူသမျှကို ကြီးသည် ငယ်သည်မဟူတူညီသောအားထုတ်မှုဖြင့် နှိမ်နင်းခြင်း ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ညွှန်းသည်။
ခြင်္သေ့နှစ်စီးကို နိုင်ငံတော်မြေပုံ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရံထားခြင်းမှာ ပြည်ထောင်စုသမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော်ကိုကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းဟူ‌သော အဓိပ္ပာယ်ကိုဖော်ညွှန်းသည်။
(ဂ) ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော် ဟူသော စာတမ်းကိုနိုင်ငံတော်အထိမ်း အမှတ်တံဆိပ် အောက်ခြေဖဲပြားပေါ်တွင် ဖော်ပြထားသည်။
ပြည်ထောင်စုဟူသော စာတမ်းကို လက်ဝဲဘက်ရှိ ခြင်္သေ့အောက်တွင်လည်းကောင်း၊ သမ္မတဟူသော စာတမ်းကို ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော် မြေပုံအောက်ရှိ အလယ်ဗဟိုတွင်လည်းကောင်း၊ မြန်မာနိုင်ငံတော်ဟူသော စာတမ်းကို လက်ယာဘက်ရှိ ခြင်္သေ့အောက်တွင်လည်းကောင်း ထားရှိသည်။
(ဃ) နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်၏ ထိပ်တွင် ကြယ်လက်တံငါးခုရှိသောကြယ် တစ်လုံးသည် အထက်သို့ မတ်မတ်ညွှန်းလျက်ရှိသည်။
ကြယ်သည်ကောင်းကင်၌ ကိုယ်ပိုင်ပကတိအလင်းရောင်ဖြင့်ထင်ရှားသကဲ့သို့ မြန်မာနိုင်ငံသည်လည်း အချုပ်အခြာ အာဏာပိုင် လွတ်လပ်သည့်နိုင်ငံအဖြစ် ရပ်တည်သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ညွှန်းသည်။
(င) ကြယ်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် မြန်မာ့ရိုးရာကနုတ်ပန်းများဖြင့် ပုံဖော်ထားသည့် မြန်မာပန်းပုံသဏ္ဌာန်ပန်းခက်ပြားများရှိသည်။
ပန်းခက်ပြားများသည် မြန်မာတို့၏ ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်မြင့်မားခြင်း နှင့် ကိုယ်ပိုင်ယဉ်ကျေးမှုဖြင့် ရပ်တည်ခြင်းဟူသောအဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ညွှန်းသည်။
(စ) နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်ကို အောက်ခံအနီရောင်ပေါ်တွင် ရွှေဝါရောင်ဖြင့် ပုံဖော်ထားပြီးတံဆိပ်၏ ကောက်ကြောင်းမျဉ်းများကို အနက်ရောင်ဖြင့် ရေးဆွဲထားသည်။
အနီရောင်သည် ရဲရင့်ခြင်းနှင့် ပြတ်သားခြင်းဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်းကောင်း၊ ရွှေဝါရောင်သည် မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားအပ် ခြင်းဟူ‌သော အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်းကောင်း ဖော်ညွှန်းသည်။
အသုံးပြုခြင်း နိုင်ငံ​တော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်ကို – နိုင်ငံ​တော်သမ္မတရုံးအ​ဆောက်အအုံ၌ တပ်ဆင်အသုံးပြုနိုင်သည်။
နိုင်ငံ​တော်သမ္မတ စီးနင်းလိုက်ပါလာ​သော ​ယာဉ်များတွင် အသုံးပြုနိုင်သည်။
လွှတ်​တော်အ​ဆောက်အအုံများ(ဗဟို)၊ပြည်​ထောင်စုအဆင့်အစိုးရအဖွဲ့အစည်းများ၏ရုံးများ၊တိုင်း​ဒေသကြီး/ပြည်နယ်လွှတ်​တော်ရုံးများ၊မြန်မာနိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်​ရေးနယ်​မြေအလိုက် ပိုင်းခြားထား​သော အစိုးရအဖွဲ့အစည်းများ၏ရုံးများတွင် အသုံးပြုနိုင်သည်။