kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ခယမချိဘူတာ (茅町駅 ခယမချိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ မိအဲခရိုင်၊ အိဂမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခယနုမဘူတာ (茅沼駅 ခယနုမ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟော့ကိုင်းဒိုးခရိုင်၊ ရှိဘဲချမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခယရှိမဘူတာ (萱島駅 ခယရှိမ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုဆာကာခရိုင်၊ နဲယဂဝမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇဟယဘူတာ (風早駅 ခဇဟယ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟီရိုရှီးမားခရိုင်၊ ဟိဂရှိဟီရိုရှီးမားမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဟီရိုရှီးမားခရိုင်ရှိ ဘူတာများ။
ခဇမဆွတ်ရိဘူတာ (風祭駅 ခဇမဆွတ်ရိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ အိုဒဝရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇိုဘူတာ (加須駅 ခဇို- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဆိုင်းတမခရိုင်၊ ခဇိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုမဘူတာ (鹿妻駅 ခဇုမ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ မိယဂိခရိုင်၊ ဟိဂရှိမဆွတ်ရှိမမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုနို - ဟနဝဘူတာ (鹿角花輪駅 ခဇုနို - ဟနဝ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အခိတခရိုင်၊ ခဇုနိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုဆ - အဇုမဘူတာ (上総東駅 ခဇုဆ - အဇုမ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ အိဆုမိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုဆ - ခမဲယာမဘူတာ (上総亀山駅 ခဇုဆ - ခမဲယာမ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ ခိမိဆွတ်မြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုဆ - ခဝမဘူတာ (上総川間駅 ခဇုဆ - ခဝမ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ အိချိဟရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုဆ - ခိယောခဝဘူတာ (上総清川駅 ခဇုဆ - ခိယောခဝ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ ခိဆရဇုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အက်ဗီညွန်မြို့ သည် ပြင်သစ်နိုင်ငံ အရှေ့တောင်ပိုင်းတွင်ရှိသော မြို့နယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဗောကလုစ် ဒေသအတွင်း တည်ရှိကာ ရုန်းမြစ်၏ လက်ဝဲဘက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ် စာရင်းအရ လူဦးရေ ၉၀,၁၉၄ ဦးရှိပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ ၁၂,၀၀၀ ခန့်သည် အလယ်ခေတ် ခံတပ်ကတုပ်များဖြင့် ဝန်းရံထားသော မြို့ဟောင်းအတွင်း နေထိုင်ကြသည်။
၁၃၀၉ ခုနှစ်မှ ၁၃၇၇ အတွင်း အက်ဗီညွန်မြို့တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းများ စိုးစံနေထိုင်ရာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ၇ဦး အထိ အက်ဗီညွန်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။
၁၃၄၈တွင် ဆဋ္ဌမမြောက် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ကလဲမန့်မှ မြို့အား နေပယ်လ်မှ ပထမမြောက် ဂျိုနာ ဘုရင်မထံမှ ဝယ်ယူခဲ့သည်။
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးများသည် ၁၇၉၁ ခုနှစ်အထိ အုပ်ချုပ်ခဲ့ပြီး ပြင်သစ်တော်လှန်ရေး အတွင်းတွင် ၎င်းသည် ပြင်သစ်နိုင်ငံ၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ယခုအခါ အက်ဗီညွန်မြို့သည် ဗောကလုစ်ဒေသ၏ မြို့တော်ဖြစ်လာပြီး ပြင်သစ်နိုင်ငံအတွင်း ခံတပ်ကတုပ်များ ယနေ့အထိ ကျန်ရှိသေးသော မြို့များတွင် တစ်မြို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ပလိုင်ဒီပတ်စ်နန်းတော်၊ အက်ဗီညွန် ကက်သီဒရယ် ဘုရားကျောင်း နှင့် ပုန့်ဒီ အက်ဗီညွန် တံတားတို့ ပါဝင်သည့် သမိုင်းဝင်ဌာနသည် ၁၉၉၅ ခုနှစ်တွင် ယူနက်စကို၏ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ အဖြစ်သတ်မှတ်ခြင်း ခံရသည်။
အလယ်ခေတ် အထိမ်းအမှတ် အဆောက်အဦးများနှင့် အက်ဗီညွန်ပွဲတော်တို့က မြို့အား ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားများ လည်ပတ်ရာ အဓိက နေရာ ဖြစ်လာစေရန် ကူညီပေးလျက် ရှိသည်။
ခဇုဆ - ခုဘိုဘူတာ (上総久保駅 ခဇုဆ - ခိုဘို- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ အိချိဟရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုဆ - မဆွတ်အိုခဘူတာ (上総松丘駅 ခဇုဆ - မဆွတ်အိုခ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ ခိမိဆွတ်မြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုဆ - မိဆွတ်မတဘူတာ (上総村上駅 ခဇုဆ - မိဆွတ်မတ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ အိချိဟရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုဆ - မုရခမိဘူတာ (上総村上駅 ခဇုဆ - မုရခမိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ အိချိဟရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုဆ - နခဂဝဘူတာ (上総中川駅 ခဇုဆ - နခဂဝ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ အိဆုမိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုဆ - နခနိုဘူတာ (上総中野駅 ခဇုဆ - နခနို- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ အိုးအခိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုဆ - အိုခိဆွတ်ဘူတာ (上総興津駅 ခဇုဆ - အိုခိဆွတ်- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ ခဆွတ်အုရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုဆ - အိုးခုဘိုဘူတာ (上総大久保駅 ခဇုဆ - အိုးခုဘို- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ အိချိဟရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
စတန်နီစလတ် ရင်ပြင် သည် ပြင်သစ်နိုင်ငံ လော်ရိန်းဒေသအတွင်းရှိ နန်စီမြို့တွင် တည်ရှိသော ခြေလျင်လျှောက်သူများ သွားလာနိုင်သော ကြီးမားသည့် ရင်ပြင်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။
၁၉၈၃ ခုနှစ်မှစ၍ စတန်နီ စလတ်ရင်ပြင် ၊ ၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုဝင်ရိုးအား ထပ်တိုးထားသောနေရာ၊ ကာရဲရင်ပြင် နှင့် အေးလီးယန့်ရင်ပြင်တို့အား ယူနက်စကို ၏ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ စာရင်းတွင် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
ခဇုဆ - ဆွတ်ရုမအိဘူတာ (上総鶴舞駅 ခဇုဆ - ဆွတ်ရုမအိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ အိချိဟရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုဆ - အုရှိခုဘူတာ (上総牛久駅 ခဇုဆ - အုရှိခု- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ အိချိဟရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဇုဆ - ယာမဒဘူတာ (上総山田駅 ခဇုဆ - ယာမဒ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်၊ အိချိဟရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲအဂဲဘူတာ (蹴上駅 ခဲအဂဲ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုစီရင်စု၊ ကျိုတိုမြို့၊ ဟိဂရှိယာမရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၊ ရထားလိုင်းများ ကျိုတိုမြို့ပတ်မြေအောက်ရထားလိုင်း တိုးဇိုင်းရထားလိုင်း (ဘူတာအမှတ် - T09) ဘူတာပုံစံ ဘူတာသည် မြေအောက်ဘူတာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။
ရထားလမ်းကြောင်းနှစ်ခု ပါရှိကာ အလယ်တွင် ပလက်ဖောင်းတစ်ခု ရှိသည်။
ရထားလမ်းကြောင်းအမှတ် (၁) သည် အုဇုမဆတန်းဂျင်းဂဝဘူတာသို့သွားသည့် ရထားများအတွက်ဖြစ်ပြီး ရထားလမ်းကြောင်းအမှတ် (၂) သည် ရိုခုဂျိဇိုးဘူတာနှင့် ဟမ-အိုးဆွတ်ဘူတာသို့သွားသည့် ရထားများအတွက် ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကြောင်း ဘူတာကို ၁၉၉၇ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် တိုးဇိုင်းရထားလိုင်း၏ ပထမဆုံးအပိုင်းအနေဖြင့် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်နေရာ Westing Miyako Hotel Kyoto Nanzen-ji Eikan-dō Zenrin-ji Philosopher's Walk (Tetsugaku no Michi) Lake Biwa Canal Keage Incline Kyoto International Community House Kyoto City Zoo ကိုးကား Category:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ပတ်မြေအောက်ရထားဘူတာရုံများ ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ရှိ ဘူတာရုံများ။
ခဲဘရအိချိဘူတာ (花原市駅 ခဲဘရအိချိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိဝတဲခရိုင်၊ မိယခိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲဂဘူတာ (毛賀駅 ခဲဂ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နဂါနိုခရိုင်၊ အီးဒမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲဘဂျောမအဲဘူတာ (競馬場前駅 ခဲဘဂျေားမအဲ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခိတခယူးရှူးမြို့၊ ခိုခုရမိနမိရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲဟန်း - အိုဆွတ်ခယောဘူတာ (京阪大津京駅 ခဲဟန်း - အိုဆွတ်ခယော- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဂခရိုင်၊ အိုးဆွတ်မြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲခယူးခမတဘူတာ (京急蒲田駅 ခဲခယူးခမတ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုကျိုခရိုင်၊ အိုးတမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲခယူးခဝဆခိဘူတာ (京急川崎駅 ခဲခယူးခဝဆခိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ခဝဆခိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဲခယူးခုရိဟမဘူတာ (京急久里浜駅 ခဲခယူးခုရိဟမ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ယောခိုဆုခမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဝအုချိဘူတာ (川内駅 ခဝအုချိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိဝတဲမြို့၊ မိယခိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဝတနဘူတာ (川棚駅 ခဝတန- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နာဂါဆာကီခရိုင်၊ ခဝတနမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဝဆဲဘူတာ (河瀬駅 ခဝဆဲ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဂခရိုင်၊ ဟိခိုနဲမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဝရှိရိဘူတာ (川尻駅 ခဝရှိရိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခုမမိုတိုမြို့၊ မိနမိရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဝအုချိဘူတာ (川内駅 ခဝအုချိ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဆင်းဒိုင်းမြို့၊ အအိုဘရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဝယာမဘူတာ (河山駅 ခဝယာမ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ယာမဂုချိခရိုင်၊ အိဝခုနိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဝရှိမဘူတာ (川島駅 ခဝရှိမ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိဘရခိခရိုင်၊ ချိခုဆဲခိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပန်းသီးသည် ချို၍ စားနိုင်သည့် သစ်သီး ဖြစ်သည်။
ပန်းသီးပင် (Malus pumila ) မှ သီးသည့် အသီး ဖြစ်သည်။
ပန်းသီးပင်များကို ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် ကျယ်ပြန့်စွာ စိုက်ပျိုးကြသည်။
ပန်းသီးပင်များ၏ မူလပေါက်ရောက်ရာ ဒေသသည် အာရှတိုက်အလယ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။
ပန်းသီးပင်သည် genus Malus ၏ မျိုးစိတ်ဖြစ်သည်။
ထိုအာရှတိုက်အလယ်ပိုင်းတွင် ယခုထက်တိုင် ပန်းသီးပင်များ၏ မျိုးဆက်အရိုင်းပင် Malus sieversii များကို တွေ့နိုင်ပေသည်။
ပန်းသီးပင်များကို အာရှတိုက်နှင့် ဥရောပတိုက်တွင် ထောင်စုနှစ်များက စိုက်ပျိုးခဲ့ပြီး မြောက်အမေရိကတိုက်သို့ ဥရောပကိုလိုနီခေတ်တွင် သယ်ဆောင်စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။
ပန်းသီးသည် ယုံကြည်မှု၊ ဒဏ္ဍာရီစသည်တို့နှင့် ပတ်သက်ဆက်နွယ်မှုရှိသည်ကို ခရစ်ယာန်၊ ဂရိနှင့် Norse စသည်တို့တွင် တွေ့နိုင်သည်။
ပန်းသီးပင်သည် အစေ့မှ စိုက်ပျိုးပါက ကြီးထွားကြသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ပန်းသီးပင်စိုက်ပျိုးသူများသည် ကိုင်းဆက်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကြသည်။
ထိုနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ပန်းသီးပင်၏ အရွယ်အစားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပေသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ပန်းသီးထုတ်လုပ်မှုသည် တန်ချိန် ၈၃.၁ သန်းရှိသည်။
တရုတ်နိုင်ငံ၏ ထုတ်လုပ်မှုသည် စုစုပေါင်းထုတ်လုပ်မှု၏ ၄၉.၈ ရာခိုင်နှုန်း ရှိသည်။
ရုက္ခဗေဒဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ ပန်းသီးပင်သည် အမြင့် ၆ ပေမှ ၁၅ ပေအထိ ရှိ၏။
အလေ့ကျပေါက်သည့်အပင်များတွင် ပေ ၃၀ အထိ ရှိတတ်ကြသည်။
စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သည့်အခါတွင်မူ ပန်းသီးပင်၏ အရွယ်အစား၊ ပုံသဏ္ဌာန်၊ ကိုင်းအရေအတွက် စသည်တို့ကို သတ်မှတ်ကာ စိုက်ပျိုးကြသည်။
စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သူများ ပန်းသီးပင်ကို စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သူများသည် ၇၅၀၀ အထက် ရှိ၏။
စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သူများသည် ပန်းသီးပင်၏ အရွယ်အစားကို အမျိုးမျိုးဖြင့် စိုက်ပျိုးကြသည်။
မတူညီသည့် စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သူများသည် အပူချိန်၊ ရာသီဥတု စသည်တို့သည်လည်း တူညီမှု မရှိကြပေ။
စိုက်ပျိုးခြင်း ပန်းသီးပင်များသည် အစေ့မှတစ်ဆင့် တဖြည်းဖြည်းကြီးထွားလာကြသည်။
သို့သော် ပန်းသီးပင်စိုက်ပျိုးသူများသည် ပိုမိုချိုမြိန်သော အသီးရရန်နှင့် အခြားသော အသွင်အပြင်ပြုပြင်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ရန် ပန်းသီးပင်များကို ကိုင်းကူးသည့် နည်းဖြင့် စိုက်ပျိုးလာကြသည်။
သိုလှောင်ခြင်း ပန်းသီးများသည် လအချို့ခန့်သာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။
အိမ်များတွင်မူ ရေခဲသေတ္တာ၏ အအေးဆုံးအခန်းတွင် ထိန်းသိမ်းလေ့ရှိကြပြီး ခန့်မှန်းခြေ နှစ်ပတ်ခန့် ထားနိုင်သည်။
အချို့သော ပန်းသီးအမျိုးစားများဖြစ်သည့် (ဥပမာ - Granny Smith and Fuji) သည် အခြားသော ပန်းသီးအမျိုးအစားများထက် သုံးဆခန့် ထားရှိနိုင်ကြသည်။
ထုတ်လုပ်ခြင်း Apple production – 2017 Country (millions of tonnes) 41.4 14.2 5.2 3.0 2.4 2.3 2.1World 83.1 Source: FAOSTAT of the United Nations ၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ပန်းသီးထုတ်လုပ်မှုသည် တန်ချိန် ၈၉.၃ သန်း ရှိ၏။
တရုတ်နိုင်ငံ၏ ထုတ်လုပ်မှုသည် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိခဲ့သည်။
European Union သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းထုတ်လုပ်မှု၏ ၁၃ ရာခိုင်နှုန်း ရှိခဲ့သည်။
အခြားသော အဓိက ထုတ်လုပ်သူများသည် ၅ ရာခိုင်နှုန်း (သို့မဟုတ်) ထို့အောက် ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။
အာဟာရ ပုံမှန်ပန်းသီးသည် ၂၄၂ ဂရမ် လေး၏။
၁၂၆ ကယ်လိုရီ ပါဝင်သည်။
လူသားများ၏ စားသုံးခြင်း ပန်းသီးသည် အစေ့မှလွဲ၍ အခွံ၊ အခြားသော အစိတ်အပိုင်းအားလုံးသည် စားသုံးရန် သင့်လျော်၏။
အစေ့များပါဝင်သည့် အူလမ်းကြောင်းကို စားလေ့မရှိကြပေ။
အခြားသောထုတ်လုပ်မှုများ ပန်းသီးအစေ့မှ အဆီထုတ်ခြင်းလည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။
ကျန်းမာရေး ပန်းသီးတွင် ပါဝင်သည့် အာဟာရများသည် အချို့သော ကင်ဆာရောဂါများကို ကာကွယ်ပေးသည်။
ပြခန်း ကိုးကား Category:စားနိုင်သော သစ်သီးများ။
thumb|နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ လွတ်လပ်ရေးနေ့ဖြစ်သော ဩဂုတ်လ ၁၅ ရက်တွင် ဝန်ကြီးချုပ်သည် ခံတပ်၏ ဗဟိုဝင်ပေါက်တွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ သုံးရောင်ခြယ်အလံကို လွှင့်တင်လေ့ရှိပြီး ခံတပ်၏ မြေရိုးတံတိုင်းပေါ်မှ တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ မိန့်ခွန်းပြောလေ့ရှိသည်။
ခံတပ်နီ သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဒေလီမြို့တွင် တည်ရှိသော သမိုင်းဝင် ခံတပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုနေရာသည် မဂိုမင်းဆက်မှ မဂိုဘုရင်တို့၏ နေထိုင်ရာနန်းတော် အဖြစ် နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ခန့်မျှ တည်ရှိခဲ့သည်မှာ ၁၈၅၆ အထိ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ဒေလီမြို့၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိပြီး ပြတိုက်အများအပြား တည်ရှိသော နေရာ ဖြစ်သည်။
ဘုရင်များနှင့် ၎င်း၏ အခြံအရံများ နေထိုင်ရာ နေရာ ဖြစ်သည်သာ မကပဲ ခံတပ်နီသည် မဂိုနိုင်ငံတော်၏ ပွဲလမ်းသဘင်များ ဆင်ယင်ကျင်းပရာနှင့် နိုင်ငံရေး အချက်အချာနေရာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဒေသအတွင်း သို့ သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များ အစပျိုးရာ နေရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
၁၆၃၉ ခုနှစ်တွင် ပဉ္စမမြောက် မဂိုဘုရင် ရှားဂျာဟန်မှ ၎င်း၏ ခံတပ်မြို့ ရှားဂျာဟာနာဘတ်မြို့၏ နန်းတော်အဖြစ်တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ခံတပ်နီဟု အမည်တွင်ရခြင်းမှာ ပတ်ချာလည်ရှိ တံတိုင်းများမှ ကြီးမားလှသော အနီရောင် သဲကျောက်တုံးကြီးများကြောင့် ဖြစ်ပြီး ၁၅၄၆ ခုနှစ်တွင် အစ္စလာမ် ရှားဘုရင် ဆူရီ မှ တည်ဆောက်ခဲ့သော ပိုမိုရှေးကျသော ဆလင်းဂါခံတပ်နှင့် ကပ်လျှက် တည်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တော်ဝင်ခန်းဆောင်များတွင် အရိပ်ခိုနားစရာ မဏ္ဍပ်ကနားများ အတန်းလိုက်တည်ရှိပြီး နိဗ္ဗာန်ဘုံမှ ချောင်း ဟု ခေါ်ကြသည့် ရေမြောင်းများဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။
ထိုခံတပ်အဆောက်အဦးသည် ရှားဂျာဟန်၏ လက်ထက်တွင် မဂိုတို့၏ တီထွင်ကြံဆမှု ထိပ်ဆုံးရောက်ကြောင်း ပြသသည့် အဆောက်အဦးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
နန်းတော်အား အစ္စလာမ်ပုံစံ အစီအစဉ်ချထားသော်လည်း မဏ္ဍပ်ကနား တစ်ခုချင်းစီတွင် ပုံမှန် မဂိုအဆောက်အဦးများတွင် တွေ့ရလေ့ ရှိသော ပါရှား၊တီမူရစ် နှင့် ဟိန္ဒူတို့၏ ရိုးရာ ဗိသုကာလက်ရာ များကို တွေ့ရသည်။
ခံတပ်နီ၏ ပန်းခြံဒီဇိုင်း အပါအဝင် ဆန်းသစ်သော ဗိသုကာ စတိုင်လ်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ဒေလီ၊ ရာဂျက်စသန်၊ ပန်ဂျပ်၊ ကက်ရှမီးယား၊ ဘရက်ဂျ်၊ ရိုဟစ်ဟန်း နှင့် အခြားနေရာများတွင် တည်ဆောက်သော အဆောက်အဦးများပေါ်တွင် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသည်။
ခံတပ်အတွင်းရှိ အနုပညာ လက်ရာများနှင့် ရတနာများကို ၁၇၄၇ နာဒါရှားမှ မဂိုအင်ပိုင်ယာသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ချိန်တွင် လုယက်ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။
ခံတပ်၏ အဖိုးတန်သော စကျင်ကျောက်သား အဆောက်အဦး အများစုမှာ ၁၈၅၇ ခုနှစ် ပုန်ကန်မှုနောက်ပိုင်းတွင် ဗြိတိသျှတို့ကြောင့် ပျက်စီးခဲ့ရသည်။
ခံတပ်၏ ကာကွယ်ထားသော တံတိုင်းများမှာမူ ချမ်းသာရာရခဲ့ပြီး ခံတပ်အား ထို့နောက်တွင် စစ်အခြေစိုက်စခန်း အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။
ခံတပ်နီသည် ဗြိတိသျှတို့မှ မဂိုမင်းဆက် နောက်ဆုံးဘုရင်အား ၁၈၅၈ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့သို့ ပြည်နှင်ဒဏ်မပေးမီ တရားစွဲဆိုခဲ့ရာ နေရာလည်း ဖြစ်သည်။
နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ လွတ်လပ်ရေးနေ့ဖြစ်သော ဩဂုတ်လ ၁၅ ရက်တွင် ဝန်ကြီးချုပ်သည် ခံတပ်၏ ဗဟိုဝင်ပေါက်တွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ သုံးရောင်ခြယ်အလံကို လွှင့်တင်လေ့ရှိပြီး ခံတပ်၏ မြေရိုးတံတိုင်းပေါ်မှ တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ မိန့်ခွန်းပြောလေ့ရှိသည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ခံတပ်နီအဆောက်အဦး၏ တစ်စိတ်တစ်ဒေသ အဖြစ် ယူနက်စကိုမှ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
စိန့် ဆာဗင် ဆာဂတ်တန် ခရစ်ယာန်ဘုန်းကြီးကျောင်း သည် ပြင်သစ်နိုင်ငံ ပွိုင်တိုးပြည်နယ်ရှိ စိန့် ဆာဗင် ဆာဂတ်တန်မြို့တွင် တည်ရှိသော ရိုမန်ကက်သလစ် ဘုရားရှိခိုးကျောင်း တစ်ကျောင်းဖြစ်သည်။
အကြောင်းအရာ ရိုမန်နပ်စ် ဗိသုကာပုံစံ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းအား ၁၁ ရာစု အလယ်ပိုင်းတွင် စတင်တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ၁၁ ရာစုနှင့် ၁၂ ရာစု လက်ရာ လှပသော နံရံဆေးရေးပန်းချီများ အများအပြား ပါဝင်ကာ ထိုနံရံဆေးရေး ပန်းချီများမှာ အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည့် အခြေအနေ ရှိသည်။
၁၉၈၃ ခုနှစ်မှစ၍ ယူနက်စကို ၏ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ စာရင်းဝင်ခဲ့သည်။
လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံရှိသော ဘုရားရှိခိုးကျောင်းတွင် စတုရန်းပုံ မျှော်စင်သည် ကန့်လန့်ဖြတ်နေရာ၏ အပေါ်တွင် ရှိသည်။
ဖြတ်မင်းလမ်း(transept) အား ဦးစွာတည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ခွိုင်ရာ (choir) နှင့် ၎င်းအား ဝိုင်းပတ်ထားသော ဝတ်ပြုဆောင် ၅ ခုအား ထောင့်ကျကျ စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံ အဟိုက်ထဲတွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
နောက်တဆင့်တွင့် အကန့်သုံးကန့်ရှိသော လူပုဂ္ဂိုလ်တို့ ထိုင်ရာ အဆောင် (nave) ကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်နှင့် ဆင်ဝင်တို့ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကာ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် လူပုဂ္ဂိုလ်တို့ ထိုင်ရာ အဆောင် ၆ ကန့်ကို ထပ်မံ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်အား ကျောက်တုံးချောများဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး အချွန်မှာ ၈၀ မီတာမြင့်ကာ ၁၄ ရာစုတွင် တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၁၉ ရာစုတွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
စည်ပိုင်းပုံရှိသော အမိုးခုံးများရှိသည့် လူပုဂ္ဂိုလ်တို့ ထိုင်ရာ အဆောင်အား လက်ရာပြောင်မြောက်စွာ ခြယ်မှုန်းထားပြီး ထိပ်ဆုံးတွင် သစ်ရွက်ပုံ တိုင်အုပ်ရှိသည့် တိုင်လုံးများဖြင့် ထောက်ကန်ထားသည်။
ဘုရားရှိခိုးကျောင်း၏ အောက်တွင် အာဇာနည်ညီအစ်ကိုဖြစ်သော စိန့်ဆာဗင် နှင့် စိန့် ခရစ်ပီယံတို့ကို မြှုပ်နှံရာ အခန်းရှိပြီး သူတို့၏ ဘဝကို ဖော်ပြထားသော အင်္ဂတေပန်းချီများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။
ဓာတ်ပုံပြခန်း ကိုးကား Category:ပြင်သစ်နိုင်ငံရှိ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ။
ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂ စားနပ်ရိက္ခာနှင့် စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးအဖွဲ့အစည်းမှ အစီရင်ခံစာအရ မြန်မာနိုင်ငံသည် ၁၉၉၀ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၀ ခုနှစ်အတွင်း သစ်တော ၁၉ ရာခိုင်နှုန်း ၇၄၄၅၀၀၀ ဟတ်တာ (၂၈၇၅၀ စတုရန်းမိုင်) ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေးရပြီးချိန်တွင် သစ်တောလွှမ်းခြုံမှု ပမာဏ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိခဲ့သော်လည်း ၂၀၁၄ ခုနှစ်အရ ၄၈ ရာခိုင်နှုန်းမျှသာ ရှိတော့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ၁၉၉၀ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၀ ခုနှစ်အတွင်း သစ်တောပြုန်းတီးမှု နှစ်စဉ် ၀.၉၅ ရာခိုင်နှုန်း ရှိခဲ့ရာမှ ၀.၃ ရာခိုင်နှုန်းသို့ လျော့နည်းသွားခဲ့သော်လည်း အရေးကြီးသော ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ကိစ္စတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
သစ်တောပြုန်းတီးရခြင်း၏ အဓိကအချက်များမှာ တရားမဝင် သစ်ခုတ်ခြင်း၊ မြေယာကိစ္စ ပြဿနာဖြစ်ခြင်းနှင့် တိုးပွားလာသော စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးတို့ကြောင့်ဖြစ်သည်။
Stokke, Kristian; Vakulchuk, Roman and Indra Overland (2018) Myanmar: A Political Economy Analysis. Norwegian Institute of International Affairs (NUPI). Report commissioned by the Norwegian Ministry of Foreign Affairs. မြန်မာနိုင်ငံသည် အရှေ့တောင်အာရှတွင် အပူပိုင်းသစ်တော အကြီးမားဆုံး ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သမပိုင်း သစ်တောထက် ပိုမိုကြီးမားသည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ်အရ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကာဗွန် မက်ထရစ်တန်ချိန် သိန်းပေါင်း ၁၆၅၄ နှင့်ညီမျှသော သစ်တော biomass ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး နိုင်ငံတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော မျိုးစိတ်ပေါင်း ၈၀ ကျော်တို့၏ နားခိုရာဖြစ်သည်။
ဇီဝမျိုးကွဲနှင့် သစ်တော အရွယ်အစား မည်မျှပင်ရှိစေကာမူ ကုန်းမြေ၏ ၆.၃ ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ ကာကွယ်ပေးထားပြီး သစ်တောပြုန်းတီးမှု အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။
သမိုင်းကြောင်း ကိုလိုနီခေတ် မြန်မာနိုင်ငံတွင် သမားရိုးကျအတိုင်း စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးကို နှစ်ထောင်ချီကာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သော်လည်း သိသာထင်ရှားသော သစ်တောပြုန်းတီးမှုကို မတွေ့ခဲ့ချေ။
သိသာထင်ရှားသော သစ်တောပြုန်းတီးမှုမှာ ၁၈၀၀ ခုနှစ်များတွင် ဗြိတိသျှတို့က အင်ပါယာအတွက် ကျွန်းပင်များ ထုတ်လုပ်ရာမှ စတင်ခဲ့သည်။
သစ်မာများသည် ရေဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး သင်္ဘောများ တည်ဆောက်ရာတွင် အလွန်အရေးပါလှသည်။
ဗြိတိသျှ ကိုလိုနီတို့သည် ၁၈၅၆ ခုနှစ်တွင် အောက်မြန်မာပြည်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် သစ်တောဌာနကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ပဲခူးရိုးမမှ သစ်များကို ဆင်များဖြင့်အသုံးပြုကာ အဓိက ထုတ်ယူခဲ့ကြသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်မတိုင်ခင် ဗြိတိသျှတို့သည် ကျွန်းသစ် တန်ချိန်ပေါင်း ၄၄၇၀၀၀ ထုတ်ယူခဲ့ကြသည်။
လွတ်လပ်ရေးခေတ် (၁၉၄၈) ၁၉၄၈ ခုနှစ် လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်များ ထကြွလာပြီး သစ်ခုတ်မှုများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူပုန်အဖွဲ့များသည် မြန်မာနိုင်ငံ သစ်တောအများစုကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ကာ သစ်တောဌာနအတွက် အန္တရာယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၁၉၆၂ ခုနှစ် ဗိုလ်ချုပ်နေဝင်း အာဏာသိမ်းပြီးနောက် ကျွန်းထုတ်လုပ်မှုကို မြှင့်တင်ခဲ့ရာ ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ၄ ရာခိုင်နှုန်းရှိရာမှ ၁၉၈၀ ခုနှစ်များတွင် ၄၂ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ၁၉၆၀ ခုနှစ်နှင့် ၁၉၈၀ ခုနှစ်များတွင် သစ်တောလွှမ်းခြုံဧရိယာ စတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၄၆၀၀၀ ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။
လွတ်လပ်ရေးရချိန်က သစ်တောပမာဏမှာ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိခဲ့ရာမှ ၁၉၈၀ ခုနှစ်များတွင် ၄၆ ရာခိုင်နှုန်းသို့ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
၈၈ အရေးတော်ပုံ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် နိုင်ငံတော်ငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေးက သစ်တောပြုန်းတီးမှုနှင့် သက်ဆိုင်သော စည်းမျဉ်းများကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံတော်အစိုးရသည် ထိုင်းသစ်ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီ ၄၂ ခုနှင့် အပေးအယူပြုလုပ်ခဲ့ပြီး စတုရန်းမိုင်ပေါင်း ၇၀၀၀ နှင့်ညီမျှသော သစ်တောပြုန်းတီးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ဥပဒေသစ် ချမှတ်ခဲ့သော်လည်း စည်းကမ်းမဲ့ သစ်ထုတ်လုပ်မှုများ ရှိနေခဲ့ပြီး သစ်တောပြုန်းတီးမှု ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည်။
သံရွာသည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ကျောက်ဆည်ခရိုင်၊ ကျောက်ဆည်မြို့နယ်တွင် ပါဝင်သော တိုက်နယ်အဆင့်ရှိ ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။
စည်ပင်သာယာဈေး၊ ၁၆ ခုတင်ဆံ့တိုက်နယ်ဆေးရုံ၊ ကျေးရွာ ၁၃ ရွာ ပါဝင်သည်။
တည်နေရာ သံရွာသည် ဟံမြင်းမိုရ်-ရွာငံ-အောင်ပန်း ကားလမ်းမကြီး၏ ဝဲယာတွင် တည်ရှိသည်။
အရှေ့ဘက်တွင် ရှမ်းပြည်နယ်၊ ရွာငံမြို့နယ်၊ တောင်ဘက်တွင် မြစ်သားမြို့နယ်၊ မြောက်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တွင် ကျောက်ဆည်မြို့နယ်များဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိသည်။
ဟူးမားရွန်း၏ သင်္ချိုင်းဂူ သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဒေလီမြို့ရှိ မဂိုဘုရင် ဟူးမားရွန်း၏ သင်္ချိုင်းဂူဖြစ်သည်။
ထိုသင်္ချိုင်းဂူအား ဟူးမားရွန်း၏ ပထမဇနီးနှင့် ကိုယ်လုပ်တော်ချုပ်ဖြစ်သော မိဖုရား ဘီဂါ ဘီဂမ် (ဟာဂျီဘီဂမ် ဟုလည်း ခေါ်သည်။
) မှ ၁၅၆၉-၇၀ ခုနှစ်အတွင်း တည်ဆောက်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဒီဇိုင်းထုတ်တည်ဆောက်သူမှာ သူမရွေးချယ်ခဲ့သော ပါးရှားဗိသုကာပညာရှင်များ ဖြစ်သည့် Humayun's Tomb Archaeological Survey of India. မာယက် မာဇာ ဂီယာ နှင့် သူ၏ သားဖြစ်သူ ဆေယစ် မိုဟာမက် တို ဖြစ်ကြသည်။
၎င်းသည် အိန္ဒိယတိုက်ငယ်ပေါ်ရှိ ပထမဆုံး ဥယျာဉ်သင်္ချိုင်းဂူဖြစ်ပြီး Humayun's Tomb, Delhi World Heritage Committee, UNESCO. အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဒေလီမြို့ နီဇားမားဒင် အရှေ့ပိုင်းတွင် တည်ရှိကာ ဟူးမားရွန်းမှ ၁၅၃၃ တွင် တည်ထောင်ခဲ့သော ဒီနာပါနာရဲတိုက် သို့မဟုတ် ပူရာနာကီလာ (ခံတပ်ဟောင်း)အနီးတွင် တည်ရှိသည်။
ထို့အပြင် သဲကျောက်နီများကို ဤမျှအများအပြား အသုံးပြုထားသော ပထမဆုံး အဆောက်အဦးလည်း ဖြစ်သည်။
Humayun's Tomb Govt. of India Portal.Plaque at Humayun's Tomb Site. သင်္ချိုင်းဂူအား ယူနက်စကိုမှ ၁၉၈၃တွင် ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ စာရင်း၌ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ မူလအတိုင်း ပြန်လည်ထားသို မွမ်းမံခြင်းလုပ်ငန်းကို အကြီးအကျယ်ဆောင်ရွက် ပြီးစီးခဲ့သည်။
ဟူးမားရွန်း၏ ပင်မသင်္ချိုင်းဂူ အနီးတွင် ဂူသို့လာရာ အနောက်ဘက် ပင်မဝင်ပေါက် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အထိမ်းအမှတ်အဆောက်အဦး အငယ်စားများရှိပြီး ပင်မဂူသင်္ချိုင်းထက် နှစ် ၂၀ မျှပင်စောသော အဆောက်အဦး တစ်ခုလည်း ပါဝင်သည်။
၎င်းမှာ အီဆာ ခန် နီယာဇီ ၏ သင်္ချိုင်းဂူ အဆောက်အဦးဖြစ်ပြီး ၁၅၄၇ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ကာ ထိုသူမှာ မဂို တို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဆူရီမင်းဆက်မှ ရှာရှားဆူရီမင်း၏ လက်အောက်မှ အာဖဂန် သူကောင်းမျိုးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ဟူးမားရွန်း၏ ပင်မသင်္ချိုင်းဂူအား အဆောက်အဦး အစုအဝေးများက ဝန်းရံထားပြီး ၎င်းတို့တွင် မိဖုရား ဘီဂါ ဘီဂမ်၊ ဟာမီဒါ ဘီဂမ် တို့၏ သင်္ချိုင်းများ အပြင် ဟူးမားရွန်း၏ တီတော်ပြီး ရှားဂျာဟန် ဘုရင်၏ သားတော် ဒါရာရှီကို၏ သင်္ချိုင်း နှင့် အခြား မဂိုများဖြစ်ကြသော ဂျဟန်ဒါ ရှား ဘုရင်၊ ဖာရွတ်ဆီယာ ဘုရင်၊ ရာဖီ အယ်လ်-ဒါဂျတ် ဘုရင်၊ ရာဖီ အွတ်-ဒေါ်လတ် ဘုရင်၊ မိုဟာမက် ကမ် ဘက်ခ်ရှ်နှင့် ဒုတိယမြောက် အလမ်ဂျာ ဘုရင် တို့ ပါဝင်သည်။
Delhi - Humayun's Tomb and Adjacent Building Delhi Through Ages, by S. R. Bakshi. Published by Anmol Publications PVT. LTD., 1995. . Page 29-35.Mausoleum of Humayun, Delhi British Library. ၎င်းသည် မဂိုဗိသုကာ ပညာ၏ တဟုန်ထိုး တိုးတက်မှုကို ဖော်ပြနေပြီး ပုံမှန်တွေ့နေကျ ပါရှားဥယျာဉ်ဖြစ်ပြီး အိန္ဒိယတွင် ယခင်က မရှိခဲ့သော ချာဘား ဥယျာဉ် လည်း ပါဝင်သည်။
၎င်းသည် နောက်ပိုင်း မဂိုဗိသုကာပညာအတွက် ဥပမာ အဖြစ် ပြဿခဲ့သည်။
၎င်းသည် သူ၏ဖခင် ပထမ မဂိုဘုရင် ဘာဘာ၏ အာဖဂန်နစ္စတန်နိုင်ငံ ကဘူးလ်မြို့တွင် တည်ရှိသော ဘက် အီ ဘာဘာ (ဘာဘာ၏ ဥယျာဉ်) ဟု ခေါ်သော ဂူသင်္ချိုင်းမှ သိသာစွာ ကွဲထွက်သွားသည်။
သို့သော်လည်း ဘာဘာဘုရင်သည် နိဗ္ဗာန်ဘုံ ဥယျာဉ်တွင် မြှုပ်နှံသော ဓလေ့ကို စတင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
သူ၏ ဘိုးဘေးတစ်ဦးဖြစ်သည် အာရှကို အောင်နိုင်ခဲ့သည့် ဥဇဘက်ကစ္စတန်နိုင်ငံ ဆာမာကန်းတွင် ရှိသော တီမားဘုရင်၏ ဂူသင်္ချိုင်း ပုံစံကို ယူထားပြီး ၎င်းသည် အနာဂတ် မဂိုတို့၏ တော်ဝင်သင်္ချိုင်းဂူများ အတွက် ဗိသုကာလက်ရာ ဥပမာ အဖြစ် ပြသခဲ့ကာ ဗိသုကာလက်ရာသည် အက်ဂရာရှိ တာ့ဂျ်မဟာရ် ကို တည်ဆောက်ရာတွင် အထွဋ်အထိပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
Humayun's Tomb archnet.org.Humayun's Tomb Frommer's India, by Pippa De Bruyn, Keith Bain, Niloufer Venkatraman, Shonar Joshi. Published by Frommer's, 2008. . Page 316.The Monuments at Delhi World Heritage Monuments and Related Edifices in India, by Ali Javid, Tabassum Javeed. Published by Algora Publishing, 2008. . pp 105-106. ဂူသင်္ချိုင်း တည်ဆောက်ရန် နေရာကို ယမုန်နာမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် ရွေးချယ်ထားပြီး ဒေလီမြို့မှ ဘုရင်များနှင့် တိုင်းသူပြည်သားများ လေးစားကြည်ညိုကြသည့် ဆူဖီသူတော်စင် နီဇာမူဒင်း အော်လီယာ၏ ဂူသင်္ချိုင်း နီဇာမူဒင်း ဒါဂါနှင့် နီးကပ်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ဟူမားရွန်း သင်္ချိုင်းဂူ၏ အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
၁၈၅၇ ခုနှစ် အိန္ဒိယပုန်ကန်မှုတွင် မဂိုမင်းဆက် နောက်ဆုံးဘုရင်ဖြစ်သည့် ဗဟာဒူး ရှား ဇာဖာသည် အခြား မင်းသား ၃ ဦးနှင့် အတူ ထိုနေရာတွင် ခိုလှုံခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရန်ကုန်မြို့သို့ ပြည်နှင်ဒဏ်မပေးမီအချိန်က အင်္ဂလိပ်တပ်မှ ဗိုလ်ကြီးဟော့ဆန်မှ ဖမ်းမိခဲ့သည်။
ကျွန်မင်းဆက် စိုးစံစဉ် (၁၂၆၈-၁၂၈၇) တွင် ထိုမြေသည် ကီလိုခယ်ရီခံတပ်၏ အောက်တွင် ရှိပြီး နာဆီရပ်ဒင်၏ သားဖြစ်သူ စူလတန် ကီခူဘတ်၏ မြို့တော်နေရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဘတ်တာရှီဝါလာ သင်္ချိုင်းဂူ အဆောက်အဦး အစုအဝေးသည် ဟူးမားရွန်း သင်္ချိုင်းဂူ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ ၏ ကြားခံဇုံ နေရာတွင် တည်ရှိပြီး ထိုအဆောက်အဦး အစုအဝေး နှစ်ခုကို လမ်းငယ်ကလေး တစ်ခုဖြင့်သာ ခြားထားသော်လည်း ၎င်းအဆောက်အဦး အစုအဝေး တစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင် တံတိုင်း သီခြားစီ ရှိကြသည်။
ဓာတ်ပုံပြခန်း ကိုးကား Category:အိန္ဒိယနိုင်ငံရှိ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ။
Top to bottom: Lights flashing at frequencies , 1.0 Hz and 2.0 Hz, i.e. at 0.5, 1.0 and 2.0 flashes per second, respectively. The time between each flash – the period T – is given by (the reciprocal of f), i.e. 2, 1 and 0.5 seconds, respectively. ﻿ဟက်ဇ် (သင်္ကေတ - Hz) သည် ကြိမ်နှုန်း (frequency) ၏ ယူနစ် ဖြစ်သည်။
၎င်းယူနစ်သည် SI ယူနစ် ဖြစ်သည်။
ဟိန်းနရစ်ချ် ဟတ်ဇ် (Heinrich Rudolf Hertz) ၏ အမည်မှ ဤယူနစ် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
Heinrich Rudolf Hertz သည် လျပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်းများ၏ ဖြစ်တည်မှုကို တွေ့ရှိခဲ့သည့် ပထမဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။
Hetz ကို kilohertz (103Hz, kHz), megahertz (106Hz, MHz), gigahertz (109Hz, GHz), terahertz (1012Hz,THz), petahertz (1015Hz, PHz), and exahertz (1018Hz, EHz) စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုး ဖော်ပြသုံးစွဲလေ့ ရှိသည်။
အချို့သော ယူနစ်များသည် sine waves နှင့် ဂီတဆိုင်ရာ tones များကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုသည်။
အထူးသဖြင့် ရေဒီယိုနှင့် အသံဆိုင်ရာတို့တွင် ဖော်ပြသုံးစွဲလေ့ရှိသည်။
ထို့ပြင် ကွန်ပျူတာနှင့် အခြားသော လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများ၏ အလုပ်လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို ဖော်ပြရန်အတွက်လည်း အသုံးပြုသည်။
ကွန်ပျူတာ ကွန်ပျူတာများတွင် CPU ၏ Clock rate ကို ဖော်ပြရာတွင် hertz ဖြင့် ဖော်ပြသည်။
SI ယူနစ်များ ကိုးကား Category:ကြိမ်နှုန်း၏ ယူနစ်များ။
ခဝယု - အွန်းဆင်းဘူတာ (川湯温泉駅 ခဝယု - အွန်းဆင်း- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟော့ကိုင်းဒိုးခရိုင်၊ တဲရှိခဂမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဝတဘူတာ (川田駅 ခဝတ- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုခုရှီမားခရိုင်၊ ယောရှိနိုဂဝမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဝတဘိ - အွန်းဆင်းဘူတာ (川渡温泉駅 ခဝတဘိ - အွန်းဆင်း- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ မိယဂိခရိုင်၊ အိုးဆခိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ခဝဝချေားဘူတာ (川和町駅 ခဝဝချေား- အဲခိ ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ယိုကိုဟားမားမြို့၊ ဆွတ်ဇုခိရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
Firebug သည် Mozilla Firefox မှ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခြင်း မရှိတော့သည့် free and open-source ဝဘ်ဘရောက်ဆာ extension တစ်ခု ဖြစ်သည်။
Firebug တွင် ဝဘ်ဆိုက်များ၏ CSS, HTML, XHR, Javascript စသည်တို့ကို debugging, ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် monitoring ပြုလုပ်နိုင်သည်။
Firebug Home PageFirebug on GitHub Firebug ကို BSD လိုင်စင်ဖြင့် ထုတ်ဝေထားပြီး ၎င်းကို firefox အား ဖန်တီးခဲ့သူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဂျိုးဟဲဝစ်(Joe Hewitt) က ၂၀၀၆ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလတွင် ကနဦးရေးသားခဲ့သည်။
Firebug Working Group သည် open source ထုတ်ဝေမှုနှင့် Firebug ၏ extension စသည်တို့ကို ကြီးကြပ်ခဲ့သည်။
၎င်းတွင် အဓိက အကောင်အထည်ဖော်မှု နှစ်ရပ်အဖြစ် Mozilla Firefox အတွက် extension နှင့် bookmark စသည်တို့ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
Firebug Lite သည် Google Chrome တွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။