kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမရန် သမုတ်ခြင်းကို မနှစ်သက်ရ၊ ဩဝါဒမပေးရ။
နိယဿကံပြုကြောင်း အာပတ်သို့ မရောက်ရ၊ အခြားအာပတ် သို့မဟုတ် ယုတ်ကြမ်းသော အာပတ်သို့ မရောက်ရ။
ကံကို မကဲ့ရဲ့ရ၊ ကံပြုရဟန်းတို့ကို မကဲ့ရဲ့ရ။
ပကတတ်ရဟန်း၏ ဥပုသ်၊ ပဝါရဏာကို မဆိုင်းငံ့ရ၊ ဆုံးမခြင်း မပြုရ၊ အကြီးအမှူးအရာ မယူရ။
ခွင့်မတောင်းရ၊ မစောဒနာရ၊ မအောက်မေ့စေရ၊ ပကတတ်ရဟန်းတို့နှင့် မရောယှက်ရ။
နိယဿကံ ငြိမ်းခြင်း သေယျသကရဟန်းသည် နိယဿကံပြစ်ဒဏ်ကို ခံယူပြီးနောက် ကောင်းစွာ ကျင့်ကြံ၍ မာနကို ချ၊ ကံမှ ထွက်မြောက်ကြောင်း ကျင့်ဝတ်ကို ကျင့်သောအခါ၊ သံဃာထံ ချဉ်းကပ်ကာ နိယဿကံ ငြိမ်းစေရန် သုံးကြိမ်တောင်းလျှောက်ရသည်။
ထို့နောက် သံဃာက နိယဿကံကို ငြိမ်းစေရန် ကျွမ်းကျင်သော ရဟန်းတစ်ပါးက သံဃာကို သိစေပြီး၊ သဘောတူညီမှုရရှိပါက နိယဿကံကို ငြိမ်းစေသည်။
နိယဿကံကို မငြိမ်းစေအပ်သော အကြောင်းများ အင်္ဂါငါးပါး သို့မဟုတ် ရှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းအား နိယဿကံကို မငြိမ်းစေရ။
ဥပမာ- ပဉ္စင်းခံပေးခြင်း၊ နိဿရည်းပေးခြင်း၊ သာမဏေကို လုပ်ကျွေးပြုစုစေခြင်း။
အာပတ်သို့ ရောက်ခြင်း၊ ကံကို ကဲ့ရဲ့ခြင်း။
ဥပုသ်၊ ပဝါရဏာကို ဆိုင်းငံ့ခြင်း၊ အကြီးအမှူးအရာ ယူခြင်း။
နိယဿကံကို ငြိမ်းစေအပ်သော အကြောင်း တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါး အင်္ဂါငါးပါး သို့မဟုတ် ရှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ငြိမ်းစေရမည်။
အင်္ဂါငါးပါး (၁) (ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာပြုလုပ်၍) ပဉ္စင်းခံမပေးခြင်း၊ နိဿရည်းမပေးခြင်း၊ သာမဏေကို မလုပ်ကျွေးမပြုစုစေခြင်း။
ရဟန်းမိန်းမတို့အား ဆုံးမရန် သမုတ်ခြင်းကို မသာယာ ‘မနှစ်သက်ခြင်း’၊ သမုတ်ခံရသော်လည်း ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဩဝါဒမပေးမဆုံးမခြင်း။
ဤအင်္ဂါငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ငြိမ်းစေရမည်။
အင်္ဂါငါးပါး (၂) နိယဿကံပြုကြောင်း ဖြစ်သော အာပတ်သို့ မရောက်ခြင်း၊ အလားတူ အခြားအာပတ်သို့ဖြစ်စေ၊ ထို့ထက် ယုတ်ကြမ်းသော အာပတ်သို့ဖြစ်စေ မရောက်ခြင်း။
ကံကို မကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ ကံပြုရဟန်းတို့ကို မကဲ့ရဲ့ခြင်း။
အင်္ဂါရှစ်ပါး ပကတတ်ရဟန်း၏ ဥပုသ်ကို (ဆိုင်းငံ့၍) မထားခြင်း၊ ပဝါရဏာကို (ဆိုင်းငံ့၍) မထားခြင်း။
ဆိုဆုံးမခြင်းကို မပြုခြင်း၊ အကြီးအမှူးအရာကို မယူခြင်း၊ ခွင့်မတောင်းခြင်း။
မစောဒနာခြင်း၊ မအောက်မေ့စေခြင်း၊ ပကတတ်ရဟန်းတို့နှင့် မရောယှက်ခြင်း။
ဤအင်္ဂါရှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းအား နိယဿကံကို ငြိမ်းစေရမည်။
နိယဿကံ ငြိမ်းစေပုံ နိယဿကံကို ငြိမ်းစေရန် အောက်ပါနည်းဖြင့် ဆောင်ရွက်ရသည်။
သေယျသကရဟန်းသည် သံဃာသို့ ချဉ်းကပ်၍ လက်ဝဲတစ်ဖက် ပခုံးထက်၌ ကိုယ်ဝတ်ကို စံပယ်တင်လျက်၊ သီတင်းကြီးရဟန်းတို့၏ ခြေတို့ကို ရှိခိုး၍ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ၊ လက်အုပ်ချီပြီးလျှင် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဤကိစ္စကို ကြေညာ၍ သဘောတူညီမှုရှိမရှိ စစ်ဆေးသည်။
ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းဖြင့် သဘောတူကြောင်း အတည်ပြုပြီး၊ သံဃာက ဤသို့ ကြေညာသည်။
“သံဃာသည် သေယျသကရဟန်းအား နိယဿကံကို ငြိမ်းစေအပ်ပြီ။
သံဃာအား နှစ်သက်ခြင်း ရှိ၏။
ထို့ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေ၏။
ဤသို့ ဆိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ဤနှစ်သက်သည့် အဖြစ်ကို သိမှတ်ရပါသည်။
” ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ Category:ရဟန်းဝိနည်းများ။
ပဗ္ဗာဇနီယကံဆိုသည်မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းတို့၏ သိက္ခာပုဒ်စည်းကမ်းများကို ချိုးဖောက်ပြီး အကျင့်ပျက်စီးသော ရဟန်းများအား သံဃာ့အဖွဲ့အစည်းမှ နှင်ထုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျောင်းတိုက်မှ ဖယ်ထုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အရေးယူမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤကံသည် သံဃာ့အဖွဲ့၏ စည်းကမ်းတင်းကြပ်မှု၊ သန့်ရှင်းမှုနှင့် တရားဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းရန် ရည်ရွယ်သည့် အရေးယူပြစ်ဒဏ်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
အထက်ဖော်ပြပါ စာတမ်းတွင် ပဗ္ဗာဇနီယကံ၏ အကြောင်းအရင်း၊ ပြုလုပ်ပုံ၊ ကျင့်ဝတ်များနှင့် ငြိမ်းစေခြင်း၊ မငြိမ်းစေခြင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းအချက်များကို အသေးစိပ်ဖော်ပြထားသည်။
စူဠဝါပါဠိတော် ပဗ္ဗာဇနီယကံ၏ အကြောင်းအရင်း စာတမ်းတွင် အဿဇိ ပုနဗ္ဗသုကဟု ခေါ်သော ရဟန်းယုတ်တို့သည် ကီဋာဂိရိကျောင်းတိုက်၌ နေထိုင်ရင်း အကျင့်ဆိုးမျိုးစုံကို ပြုကျင့်ခဲ့ကြသည်။
၎င်းတို့၏ အကျင့်ဆိုးများတွင် ပန်းပင်စိုက်ခြင်း၊ ပန်းကုံးလုပ်ခြင်း၊ အမျိုးသမီးများနှင့် မသင့်လျော်စွာ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်း၊ သေရည်သေရက်သောက်ခြင်း၊ ကခြင်း၊ သီဆိုခြင်း၊ တူရိယာတီးမှုတ်ခြင်း၊ ဂိမ်းကစားခြင်း စသည့် ရဟန်းတို့၏ သိက္ခာပုဒ်နှင့် ဆန့်ကျင်သော အပြုအမူများ ပါဝင်သည်။
ဤအပြုအမူများကြောင့် လူတို့၏ သံဃာ့အပေါ် ယုံကြည်ကိုးစားမှု ပျက်စီးလာခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သံဃာ့အဖွဲ့သည် ၎င်းတို့အား ကီဋာဂိရိမှ နှင်ထုတ်ရန် ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ပဗ္ဗာဇနီယကံ ပြုလိုက ပြုရာသော အကြောင်းများ စာတမ်းတွင် ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ပြုလုပ်ရသည့် အကြောင်းအရင်းများကို အုပ်စုလိုက် ခွဲခြားဖော်ပြထားပြီး စုစုပေါင်း ၁၄ မျိုးရှိသည်။
ဥပမာအားဖြင့်- အင်္ဂါသုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်း - လူတို့နှင့် ရောယှက်နေထိုင်ပြီး အကျင့်ယုတ်သူ၊ အာပတ်များပြားသူ၊ သံဃာ့အတွင်း အငြင်းပွားမှုဖြစ်စေသူ။
သီလ၊ အကျင့်၊ အယူဝါဒ ပျက်စီးသူ - မြင့်မြတ်သော သီလ၊ အကျင့်၊ အယူဝါဒတို့တွင် ပျက်စီးမှုရှိသူ။
ဗုဒ္ဓ၊ ဓမ္မ၊ သံဃာ၏ ကျေးဇူးမဲ့ကို ပြောဆိုသူ - ရတနာသုံးပါးကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူ။
မြူးထူးခြင်း၊ မကျင့်အပ်သော အကျင့်၊ ဖျက်ဆီးခြင်း - ကိုယ်နှင့်နှုတ်ဖြင့် မကောင်းသော အကျင့်များ ကျင့်သူ။
ယုတ်မာသော အသက်မွေးမှု - ရဟန်းမဖြစ်ထိုက်သော နည်းဖြင့် အသက်မွေးသူ။
ပဗ္ဗာဇနီယကံ၌ ကျင့်ဝတ် (၁၈ ပါး) ပဗ္ဗာဇနီယကံ ခံရသော ရဟန်းသည် ကောင်းစွာ ကျင့်ရမည့် ကျင့်ဝတ် ၁၈ ချက်ကို လိုက်နာရန် လိုအပ်သည်။
ဥပမာ- ပဉ္စင်းခံမပေးရ၊ သာမဏေကို မလုပ်ကျွေးစေရ။
ရဟန်းမိန်းမတို့ကို ဆုံးမခြင်း မပြုရ။
အာပတ်အသစ်များ မကျူးလွန်ရ။
ကံကိုရော၊ ကံပြုသူများကိုပါ မကဲ့ရဲ့ရ။
ပကတတ်ရဟန်းများနှင့် မရောယှက်ရ။
ပဗ္ဗာဇနီယကံ မငြိမ်းစေရသည့် အကြောင်း (၁၈ ပါး) အကယ်၍ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ကျင့်ဝတ်များကို မလိုက်နာ၊ အာပတ်အသစ်များ ကျူးလွန်၊ ကံကို ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ ပကတတ်ရဟန်းများနှင့် ရောယှက်ခြင်း စသည်တို့ကို ပြုပါက ပဗ္ဗာဇနီယကံကို မငြိမ်းစေရ။
ပဗ္ဗာဇနီယကံ ငြိမ်းစေရသည့် အကြောင်း (၁၈ ပါး) အကယ်၍ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ကောင်းစွာကျင့်ကာ၊ မာနကို ချ၍၊ ကျင့်ဝတ်များကို လိုက်နာ၊ အာပတ်မကျူးလွန်၊ ကံကို မကဲ့ရဲ့ဘဲ၊ ပကတတ်ရဟန်းများနှင့် မရောယှက်ပါက ပဗ္ဗာဇနီယကံကို ငြိမ်းစေနိုင်သည်။
ဤကိစ္စတွင် သံဃာ့အဖွဲ့ထံ သုံးကြိမ် တောင်းပန်ရပြီး သံဃာ့အဖွဲ့၏ သဘောတူညီမှုဖြင့် ကံကို ငြိမ်းစေသည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကိုးကား Category:ကံကြီး ကံငယ်များ Category:ရဟန်းဝိနည်းများ။
ဥက္ခေပနီယကံသည် ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းတို့၏ သိက္ခာပုဒ်စည်းကမ်းများကို ချိုးဖောက်ပြီး အာပတ်သို့ရောက်သော ရဟန်းတစ်ပါးအား သံဃာ့အဖွဲ့မှ အရေးယူပြစ်ဒဏ်ပေးရာ၌ အသုံးပြုသော ကံတစ်မျိုးဖြစ်သည်။
ဤကံကို အဓိကအားဖြင့် အာပတ်ကို မရှုလိုခြင်း (ဝန်မခံခြင်း) သို့မဟုတ် ယုတ်မာသော မိစ္ဆာအယူကို မစွန့်လွှတ်ခြင်းကြောင့် ပြုလုပ်ရသည်။
၎င်းသည် သံဃာ့အဖွဲ့နှင့် အတူသုံးဆောင်ခြင်း (ဥပုသ်၊ ပဝါရဏာ စသည့် ဘုံဝတ္တကိစ္စများ) မပြုလုပ်နိုင်ရန် တားမြစ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သံဃာ့စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် ရဟန်းတစ်ပါးအား ပြုပြင်လာစေရန် ရည်ရွယ်သည်။
စူဠဝါပါဠိတော် ဥက္ခေပနီယကံ၏ အကြောင်းအရင်း ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုလုပ်ရသည့် ဥပမာနှစ်ခုကို ဖော်ပြထားသည်။
အသျှင်ဆန္န၏ ဖြစ်ရပ် မြတ်စွာဘုရားသည် ကောသမ္ဗီပြည် ဃောသိတာရုံကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေစဉ်၊ အသျှင်ဆန္နသည် အာပတ်သို့ ရောက်သော်လည်း ၎င်းအာပတ်ကို ဝန်မခံ (မရှုလို) ခဲ့သည်။
ဤအပြုအမူကို အခြားရဟန်းများက ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကာ မြတ်စွာဘုရားထံ လျှောက်ထားရာ၊ မြတ်စွာဘုရားက “ဆန္နရဟန်းအား အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် သံဃာနှင့် အတူသုံးဆောင်ခြင်း မရှိသော ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။
အရိဋ္ဌရဟန်း၏ ဖြစ်ရပ် အရိဋ္ဌရဟန်းသည် ယုတ်မာသော မိစ္ဆာအယူကို မစွန့်လွှတ်သဖြင့် သံဃာ့အဖွဲ့က ဥက္ခေပနီယကံပြုခဲ့သည်။
သို့သော် ၎င်းသည် ကံခံပြီးနောက် လူထွက်သွားခဲ့သည်။
ဤဖြစ်ရပ်ကို ရဟန်းများက မြတ်စွာဘုရားထံ လျှောက်ထားပြီး၊ မြတ်စွာဘုရားက ကံကို ငြိမ်းစေရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။
ဥက္ခေပနီယကံ ပြုလုပ်ပုံ ဥက္ခေပနီယကံကို ပြုလုပ်ရာတွင် သံဃာ့အဖွဲ့၏ စည်းဝေးမှုနှင့် သဘောတူညီမှု လိုအပ်သည်။
ပြုလုပ်ပုံလုပ်နည်းမှာ- ပထမဦးစွာ ရဟန်းအား စောဒနာ (စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း) ပြုရမည်။
အောက်မေ့စေခြင်း (အာပတ်ကို ဝန်ခံရန် သတိပေးခြင်း) ပြုရမည်။
အာပတ်သို့ တင်ပြရမည်။
သိက္ခာပုဒ်၌ ကျွမ်းကျင်သော ရဟန်းတစ်ပါးက သံဃာ့အဖွဲ့အား ကံပြုရန် သိစေရမည်။
ကံပြုရန် သံဃာ့အဖွဲ့၏ သဘောတူညီမှုကို သုံးကြိမ်မေးမြန်းပြီး၊ ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းဖြင့် သဘောတူကြောင်း အတည်ပြုသည်။
ဥက္ခေပနီယကံ၏ အမျိုးအစားများ ဥက္ခေပနီယကံကို အကြောင်းနှစ်မျိုးဖြင့် ခွဲခြားဖော်ပြထားသည်- ၁။
အာပတ်ကို မရှုခြင်းကြောင့် ပြုသော ဥက္ခေပနီယကံ ရဟန်းတစ်ပါးသည် အာပတ်သို့ ရောက်သော်လည်း ဝန်မခံလိုသည့်အခါ ပြုလုပ်သည်။
ယုတ်မာသော မိစ္ဆာအယူကို မစွန့်ခြင်းကြောင့် ပြုသော ဥက္ခေပနီယကံ ရဟန်းတစ်ပါးသည် မှားယွင်းသော အယူဝါဒကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မစွန့်လွှတ်သည့်အခါ ပြုလုပ်သည်။
တရားသော နှင့် မတရားသော ဥက္ခေပနီယကံ - တရားသောကံ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါး ဥက္ခေပနီယကံသည် ဝိနည်းစည်းကမ်းနှင့် ညီညွတ်ပြီး တရားသဖြင့် ပြုလုပ်ပါက တရားသောကံဖြစ်သည်။
ဥပမာ- မျက်မှောက်တွင် ပြုလုပ်ခြင်း၊ စောဒနာ၍ ပြုလုပ်ခြင်း၊ အာပတ်သင့်မှ ပြုလုပ်ခြင်း စသည်။
- မတရားသောကံ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါး ဝိနည်းနှင့် မညီညွတ်ဘဲ ပြုလုပ်ပါက မတရားသောကံဖြစ်သည်။
ဥပမာ- မျက်ကွယ်တွင် ပြုလုပ်ခြင်း၊ မစောဒနာဘဲ ပြုလုပ်ခြင်း၊ အာပတ်မသင့်ဘဲ ပြုလုပ်ခြင်း စသည်။
ဥက္ခေပနီယကံ ပြုလိုက်ပြုရာသော အကြောင်းခြောက်ပါး ဤကံကို ပြုလုပ်ရန် အကြောင်းခြောက်ချက်ကို အုပ်စုသုံးခုခွဲ၍ ဖော်ပြထားသည်- မျက်ကွယ်မျက်မှောက် ငြင်းခုံပြီး သံဃာ့အတွင်း အဓိကရုဏ်းဖြစ်စေသူ၊ မိုက်မဲ၍ အာပတ်များပြီး အပိုင်းအခြားမရှိသူ၊ လူတို့နှင့် မလျောက်ပတ်စွာ ရောယှက်နေထိုင်သူ။
သီလပျက်စီးသူ၊ အကျင့်ပျက်စီးသူ၊ အယူဝါဒပျက်စီးသူ။
ဗုဒ္ဓ၊ ဓမ္မ၊ သံဃာ၏ ကျေးဇူးမဲ့ကို ပြောဆိုသူ။
ကျင့်ဝတ် လေးဆယ့်သုံးပါး ဥက္ခေပနီယကံ ခံရသော ရဟန်းသည် ကောင်းစွာကျင့်ရန် လိုက်နာရမည့် ကျင့်ဝတ် ၄၃ ချက်ရှိသည်။
မငြိမ်းစေအပ်သော အကြောင်း လေးဆယ့်သုံးပါး အကယ်၍ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ကျင့်ဝတ်များကို မလိုက်နာ၊ အာပတ်အသစ်များ ကျူးလွန်၊ ကံကို ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ ပကတတ်ရဟန်းများနှင့် ရောယှက်ခြင်း စသည်တို့ကို ပြုပါက ဥက္ခေပနီယကံကို မငြိမ်းစေရ။
ငြိမ်းစေအပ်သော အကြောင်း လေးဆယ့်သုံးပါး အကယ်၍ ရဟန်းတစ်ပါးသည် ကောင်းစွာကျင့်ကာ၊ မာနကို ချ၍၊ ကျင့်ဝတ်များကို လိုက်နာ၊ အာပတ်မကျူးလွန်၊ ကံကို မကဲ့ရဲ့ဘဲ၊ ပကတတ်ရဟန်းများနှင့် မရောယှက်ပါက ဥက္ခေပနီယကံကို ငြိမ်းစေနိုင်သည်။
ဤကိစ္စတွင် သံဃာ့အဖွဲ့ထံ သုံးကြိမ် တောင်းပန်ရပြီး၊ သံဃာ့အဖွဲ့၏ သဘောတူညီမှုဖြင့် ကံကို ငြိမ်းစေသည်။
ရန်ကုန်မုန့်ဟင်းခါးသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ရန်ကုန်မြို့တွင် လူကြိုက်များသော မုန့်ဟင်းခါး အမျိုးအစားတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး မြန်မာ့ရိုးရာ အစားအစာတစ်ခုဖြစ်သည့် မုန့်ဟင်းခါး၏ ရန်ကုန်ပုံစံတစ်မျိုးအဖြစ် ထင်ရှားသည်။
မုန့်ဟင်းခါးသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အမျိုးသားဟင်းလျာအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပြီး ရန်ကုန်မုန့်ဟင်းခါးသည် ၎င်း၏ ထူးခြားသော ချက်ပြုတ်နည်းများနှင့် အရသာကြောင့် လူသိများသည်။
ဤမုန့်ဟင်းခါးကို နံနက်စာအဖြစ် အဓိကစားသုံးကြသော်လည်း ရန်ကုန်မြို့တွင် နေ့စဉ်ဘဝ၌ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို စားသုံးလေ့ရှိကြသည်။
သမိုင်းနောက်ခံ ရန်ကုန်မုန့်ဟင်းခါး၏ မူလအစသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ကိုလိုနီခေတ်နှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည်ဟု ယူဆရပြီး မုန့်ဟင်းခါးကို ရန်ကုန်မြို့တွင် မြို့ပြဒေသဆိုင်ရာ အရသာများနှင့် ပေါင်းစပ်ပြင်ဆင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မြန်မာ့သမိုင်းတွင် မုန့်ဟင်းခါးကို ကုန်းဘောင်ခေတ်မှ စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်ဟု ခန့်မှန်းကြပြီး ရန်ကုန်မြို့သည် ဗြိတိသျှအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ကုန်သွယ်ရေးဗဟိုချက်ဖြစ်လာသောအခါ ဒေသခံအစားအစာများ ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သည်။
ရန်ကုန်မုန့်ဟင်းခါးသည် ဧရာဝတီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသ၏ “တောချက်” မုန့်ဟင်းခါးနှင့် ကွဲပြားပြီး “မြို့ချက်” ဟု ခေါ်တွင်လေ့ရှိသည်။
ဤပုံစံသည် ရန်ကုန်မြို့၏ လူနေမှုဘဝနှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်အောင် ပြုပြင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ပါဝင်ပစ္စည်းများ ရန်ကုန်မုန့်ဟင်းခါးတွင် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းများအဖြစ် ငါးခူ၊ ကုလားပဲခြမ်း၊ ဆန်လှော်မှုန့်၊ စပါးလင်၊ ဂျင်း၊ ကြက်သွန်နီ၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ နနွင်းမှုန့်၊ ငံပြာရည်နှင့် ထန်းလျက်တို့ ပါဝင်သည်။
ထို့အပြင် ငှက်ပျောအူ၊ ဘဲဥပြုတ်၊ မြေပဲထောင်းနှင့် ငရုတ်သီးထောင်းတို့ကို အပိုဆာင်းအဖြစ် ထည့်သွင်းလေ့ရှိသည်။
ရန်ကုန်မုန့်ဟင်းခါး၏ ထူးခြားချက်မှာ ဟင်းရည်ကို ပိုမိုထူပြီး အရသာပြင်းအောင် ချက်ပြုတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဆန်လှော်မှုန့်ကို အသုံးများစွာထည့်သည်။
ဤပါဝင်ပစ္စည်းများသည် ရန်ကုန်ဒေသ၏ ဈေးကွက်များတွင် လွယ်ကူစွာရရှိနိုင်ပြီး ချက်ပြုတ်မှုကို ရိုးရှင်းလွယ်ကူစေသည်။
ချက်ပြုတ်နည်း ရန်ကုန်မုန့်ဟင်းခါးကို ချက်ပြုတ်ရာတွင် ဦးစွာ ငါးခူကို ရေဆေးပြီး ဆားကြမ်းဖြင့် ပွတ်တိုက်ကာ သန့်စင်သည်။
ထို့နောက် စပါးလင်၊ ဂျင်းနှင့် နနွင်းမှုန့်တို့ဖြင့် ငါးကို ပြုတ်ပြီး အရိုးဖယ်ကာ အသားကို ထောင်းထားသည်။
ကုလားပဲခြမ်းကို ဆီအနည်းငယ်၊ နနွင်းမှုန့်နှင့် ဂျင်းထောင်းဖြင့် ပြုတ်ပြီး ပဲနူးလာသောအခါ ဆားအနည်းငယ်ထည့်သည်။
ဟင်းရည်အတွက် ကြက်သွန်နီ၊ ကြက်သွန်ဖြူနှင့် ငရုတ်သီးထောင်းတို့ကို ဆီသတ်ကာ ဆန်လှော်မှုန့်ဖြင့် ရောစပ်ပြီး ငါးပြုတ်ရည်ထည့်သည်။
ထန်းလျက်၊ ငံပြာရည်နှင့် ငရုတ်ကောင်းမှုန့်တို့ဖြင့် အရသာညှိပြီး ဟင်းရည်ကို အဆက်မပြတ် မွှေပေးရသည်။
မုန့်ဖတ်ကို သပ်သပ်ခွဲကာ ဟင်းရည်ပူပူနှင့် တွဲဖက်စားသုံးသည်။
ထူးခြားချက် ရန်ကုန်မုန့်ဟင်းခါးသည် အခြားဒေသများ၏ မုန့်ဟင်းခါးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဟင်းရည်၏ သိပ်သည်းမှုနှင့် အရသာပြင်းထန်မှုတွင် ထူးခြားသည်။
ဧရာဝတီဒေသမှ တောချက်မုန့်ဟင်းခါးများသည် ငါးအသားကို ပိုမိုအလေးပေးသော်လည်း ရန်ကုန်မုန့်ဟင်းခါးတွင် ဆန်လှော်မှုန့်နှင့် ကုလားပဲကို အဓိကထားသည်။
ထို့အပြင် ရန်ကုန်မြို့၏ လျင်မြန်သော ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံကြောင့် ဤမုန့်ဟင်းခါးကို လမ်းဘေးဆိုင်များတွင် အလွယ်တကူဝယ်ယူစားသုံးနိုင်အောင် ပြင်ဆင်ထားသည်။
ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အရေးပါမှု ရန်ကုန်မုန့်ဟင်းခါးသည် ရန်ကုန်မြို့သူမြို့သားများ၏ နေ့စဉ်ဘဝတွင် အရေးပါသော အစားအစာတစ်ခုဖြစ်ပြီး မိသားစုများ၊ သူငယ်ချင်းများနှင့် အတူတကွ စားသုံးလေ့ရှိသည်။
ဤအစားအစာသည် ရန်ကုန်မြို့၏ စီးပွားရေးဗဟိုချက်ဖြစ်မှုနှင့် လူမှုဘဝကို ထင်ဟပ်စေပြီး ဒေသခံများ၏ အရသာစိတ်ကြိုက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။
ထို့အပြင် ရန်ကုန်မုန့်ဟင်းခါးသည် မြန်မာပြည်ပြင်ပရှိ မြန်မာလူမျိုးများကြားတွင်လည်း လူကြိုက်များပြီး နိုင်ငံတကာဈေးကွက်များတွင် အသင့်ချက်ပြုတ်နိုင်သော မုန့်ဟင်းခါးထုပ်များအဖြစ် ရောင်းချလျက်ရှိသည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အစားအသောက်။
ခန္ဓာကိုယ်၌ တပ်မက်စွဲလမ်းမှ ဆန္ဒရာဂ (တဏှာ, လောဘ)ကို-အောင်နိုင်-အောင်မြင်-ကြောင်းဖြစ်သောသုတ်၊ ခန္ဓာကိုယ်၌ တပ်မက်စွဲလမ်းမျှ ဆန္ဒရာဂကို-အောင်နိုင်-အောင်မြင်-ဘို့ရန် ဟောကြားတော်မူအပ်သောသုတ်။
ဝိဇယသုတ္တ (န) [ဝိဇယ+သုတ္တ] ဝိဇယသုတ်၊ (ဤသုတ်ကို နန္ဒသုတ်-ဟူ၍လည်းကောင်း ကာယဝိစ္ဆန္ဒနိကသုတ်-ဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်ဆိုသေး၏။
ခုဒ္ဒကနိကာယ၊ သုတ္တနိပါတပါဠိ၊ ၁-ဝဂ်၊ ၁၁-သုတ်၊ ဝိဇယသုတ္တ။
သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၃၃)။
(ဘုရားရှင်သည် မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို တပ်မက်တွယ်တာမှု ဆန္ဒရာဂအားကြီးသူ, တစ်ပါးသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တပ်မက်တွယ်တာမှု ဆန္ဒရာဂအားကြီးသူတို့အား ဤသုတ်ကို ဟောတော်မူ၏။
ဘုရားရှင်သည် ဤဝိဇယသုတ်ကို ၂-ကြိမ်ဟောတော်မူရာ ပဌမအကြိမ် သာဝတ္ထိပြည်၌ ဇနပဒကလျာဏီ = နန္ဒာထေရီမကို အကြောင်းပြုဟောတော်မူ၍ ဒုတိယအကြိမ် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် သိရီမာပြည့်တန်ဆာမကို အကြောင်းပြု ဟောတော်မူသည်။
ပဌမအကြိမ် ဟောတော်မူသည့် အဆုံး၌ ဇနပဒကလျာဏီ = နန္ဒာထေရီမသည် ပြင်းစွာထိတ်လန့်ခြင်းသို့ ရောက်၍ ဤသုတ်ကို အဖန်ဖန် နှလုံးသွင်းလျက် ထိုသုညတကမ္မဋ္ဌာန်းကို စီးဖြန်းခြင်းဖြင့်ပင် ၂-ရက်, ၃-ရက်အတွင်း၌ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်၍ ရဟန္တာမဖြစ်လေသည်။
ဒုတိယအကြိမ် ဟောတော်မူသည့် အဆုံး၌ သိရီမာပြည့်တန်ဆာမ၏ ဈာပနပွဲလာ ပရိသတ်ပေါင်း (၈၄၀၀၀) ရှစ်သောင်း လေးထောင် ကျွတ်တမ်းဝင်ကြကာ သိရီမာ နတ်မိဖုရား အနာဂါမ်တည်၍ သိရီမာကို တပ်မက်စွဲလမ်းနေသောရဟန်းသောတာပန် တည်သည်။
အကျယ်ကို— သုတ္တနိ၊၃၀၇-၈။
သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၃၃-၄၄။
တို့ကြည့်)။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကိုးကား Category:သုတ္တန်ပိဋကတ် Category:ပိဋကတ် သုံးပုံ Category:ခုဒ္ဒကနိကာယ်။
မာရ်နတ်က ဝိဇယာဘိက္ခုနီမကို ကာမဂုဏ်ဖြင့် လှည့်ပတ်ဖြားယောင်းရာ ဝိဇယာဘိက္ခုနီမက ယင်းကာမဂုဏ်တရား ၅-ပါးကို မာရ်နတ်အား ပြန်လည်အပ်နှင်းကာ “တဏှာ”ကို ပယ်နှုတ်၍ မောဟကို ပယ်ပြီးကြောင်း ဟောကြားသောသုတ်။
ဝိဇယာသုတ္တ (န) [ဝိဇယာ+သုတ္တ] ဝိဇယာသုတ်၊ သံယုတ္တနိကာယ၊ သဂါထာဝဂ္ဂသံယုတ္တပါဠိ-၅-သံယုတ်၊ ၄-သုတ်။
ဝိဇယာသုတ္တ။
သံ၊၁၊၁၃၁။
(သံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၇၆။
သံ၊ဋီ၊၁၊၂၂၅)။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ကိုးကား Category:သုတ္တန်ပိဋကတ် Category:ပိဋကတ် သုံးပုံ Category:သံယုတ္တနိကာယ်။
ပါဠိစာပေများအရ မာရသေနာ ဆိုသည်မှာ မာရ်၏ စစ်သည်တော်များ သို့မဟုတ် မာရ်စစ်တပ် ဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကိလေသာ (စိတ်ညစ်ညူးမှုများ) ကို ဆိုလိုသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ မာရ်၏ စစ်သည်တော်များသည် လူတို့အား ကိလေသာတရားများဖြင့် နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးကာ နိဗ္ဗာန်သို့ မရောက်အောင် တားဆီးကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
မာရသေနာ (ထီ) [မာရ+သေနာ] မာရ်မင်း၏ စစ်သည်၊ မာရ်စစ်သည်။
သေနာ ဝုစ္စတိ မာရသေနာ။
(-ဝိ၊၃။
) မာရသေနာတိ မာရဿ သေနာ ဝစနကရာ ကိလေသာ။
မဟာနိ၊ဋ္ဌ။
(-ဝိ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၃၇။
သီ၊ဋီ၊ သစ်၊၁၊၂၁။
) နေက္ခမ္မပါရမီ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ဤအတားအဆီးများကို ကျော်လွှားရမည်ဖြစ်သည်။
ကျမ်းဂန်များတွင် မာရ်နတ်၏ တပ်မကြီး ဆယ်တပ်ကို ဖော်ပြထားသည်။
မာရ်နတ်၏ တပ်မကြီး ဆယ်တပ် အောက်တွင် မာရ်နတ်၏ တပ်မကြီး ဆယ်တပ်ကို ဖော်ပြထားသည်။
တစ်ခုချင်းစီသည် လူတစ်ဦး၏ စိတ်အား အနှောင့်အယှက်ပေးပြီး ကောင်းမှုလုပ်ငန်းများမှ လမ်းလွဲစေနိုင်သည်။
ဗုဒ္ဓ လောကသားတို့၏ အနှိုင်းမဲ့ကျေးဇူးရှင် ကိုယ်ကျင့်ဗုဒ္ဓဝင် ဦးရွှေအောင် သကျသီဟဓမ္မာစရိယ(ဝဋံသကာ)စေတီယင်္ဂဏ ဓမ္မာစရိယ အစိုးရဓမ္မာစရိယ(သိရောမဏိ)မဟာဝိဇ္ဇာ(သက္ကဋ) ဝတ္ထုကာမ နှင့် ကိလေသာကာမ - ပစ္စည်းဥစ္စာ နှင့် ကာမဂုဏ်များကို တပ်မက်ခြင်း။
ဤတပ်မသည် လောကီအာရုံများတွင် စွဲလမ်းမှုကို ဖြစ်စေသည်။
အရတိ (မမွေ့လျော်ခြင်း) - လုပ်ငန်းတွင် စိတ်မဝင်စားခြင်း၊ ပျင်းရိခြင်း။
အများအကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်ရာတွင် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိခြင်းကို ဆိုသည်။
ခုပ္ပိပါသာ (ငတ်မွတ်ခြင်း) - အခြေခံလိုအပ်ချက်များ မပြည့်စုံခြင်းကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှု။
မိမိအကျိုးမရှာဘဲ အများအတွက် လုပ်ဆောင်ရာတွင် တွေ့ရတတ်သည်။
တန္ဒိ (ပျင်းရိခြင်း) - လုပ်ငန်းတွင် အပြည့်အဝ မကြိုးစားဘဲ သက်သက်သာသာ နေလိုခြင်း။
တာဝန်ကြီးလွန်းသဖြင့် အားထုတ်မှု လျော့နည်းလာခြင်းဖြစ်သည်။
ထိနမိဒ္ဓ (ငိုက်မျဉ်းခြင်း) - ပင်ပန်းလွန်း၍ အိပ်ငိုက်ခြင်း။
ကြိုးစားမှု ဆက်လက်မလုပ်နိုင်ခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။
ဘီရူ (ကြောက်ရွံ့ခြင်း) - ကျန်းမာရေး သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းများကြောင့် ကြောက်ရွံ့မှု။
လုပ်ငန်းကို စွန့်လွှတ်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ဝိစိကိစ္ဆာ (ယုံမှားမှု) - လုပ်ငန်း၏ အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် ရလဒ်အပေါ် ယုံမှားသံသယဖြစ်ခြင်း။
ယုံကြည်မှု မခိုင်မာခြင်းကို ဆိုသည်။
မက္ခ နှင့် ထမ္ဘ - ရှေ့သွားပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ကျေးဇူးကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း (မက္ခ) နှင့် မိမိကိုယ်ကို ချီးကျူးခြင်း (ထမ္ဘ)။
မောက်မာမှုကို ဖြစ်စေသည်။
တဏှာ နှင့် မာန - ပရိသတ်၊ လာဘ်လာဘ များကို တွယ်တာခြင်း (တဏှာ) နှင့် အထင်ကြီးခြင်း (မာန)။
အောင်မြင်မှုကြောင့် စွဲလမ်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အတ္တုက္ကံသန နှင့် ပရဝမ္ဘန - မိမိ၏ဂုဏ်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း (အတ္တုက္ကံသန) နှင့် သူတစ်ပါးကို နှိမ်ချခြင်း (ပရဝမ္ဘန)။
မိမိကိုယ်ကို မြှောက်ပြီး သူတစ်ပါးကို နိမ့်ချလိုစိတ်ဖြစ်သည်။
မာရ်နတ်၏ တပ်မကြီးများကို နိုင်နင်းနည်း ဤတပ်မကြီးများကို ကျော်လွှားရန် နေက္ခမ္မပါရမီ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် စိတ်ကို သန့်စင်အောင် ထိန်းသိမ်းရမည်။
တပ်မတစ်ခုစီကို အောင်နိုင်ရန် နည်းလမ်းများကို အောက်တွင် ဖော်ပြထားသည်။
ပထမတပ်မ - ဝတ္ထုကာမ နှင့် ကိလေသာကာမ ကို ပယ်ရှင်းရန် လောကီအာရုံများမှ စိတ်ကို ဖယ်ထုတ်ရမည်။
ဒုတိယတပ်မ - အရတိ ကို နိုင်ရန် လုပ်ငန်းတွင် စိတ်ဝင်စားဖွယ် "ရတိ" ကို ရှာဖွေပြီး၊ ဣန္ဒြေငါးပါးကို ဣဒ္ဓိပါဒ်အဖြစ် ပြုလုပ်ရမည်။
တတိယတပ်မ - ခုပ္ပိပါသာ ကို နိုင်ရန် မိမိအကျိုးမရှာဘဲ အများ၏ အကျိုးအတွက် ဆက်လက် ကြိုးစားရမည်။
စတုတ္ထတပ်မ - တန္ဒိ ကို နိုင်ရန် လုပ်ငန်းကို အပြည့်အဝ ကြိုးစားပြီး သက်သာချင်စိတ်ကို ပယ်ရမည်။
ပဉ္စမတပ်မ - ထိနမိဒ္ဓ ကို နိုင်ရန် ပင်ပန်းလျှင် အနားယူပြီး ဆက်လက် အားထုတ်ရမည်။
ဆဋ္ဌတပ်မ - ဘီရူ ကို နိုင်ရန် အများ၏ အကျိုးအတွက် ရည်ရွယ်သော စေတနာ စွမ်းအားကို ယုံကြည်ရမည်။
သတ္တမတပ်မ - ဝိစိကိစ္ဆာ ကို နိုင်ရန် မိမိလုပ်ငန်းကို ယုံကြည်မှုထားပြီး ပါရမီစိတ်ဖြင့် ဆက်လုပ်ရမည်။
အဋ္ဌမတပ်မ - မက္ခ နှင့် ထမ္ဘ ကို နိုင်ရန် သူ့ကျေးဇူးကို အသိအမှတ်ပြု၍ မိမိကိုယ်ကို မချီးမြှောက်ဘဲ နေရမည်။
နဝမတပ်မ - တဏှာ နှင့် မာန ကို နိုင်ရန် ပရိသတ်၊ လာဘ်လာဘများကို မတွယ်တာဘဲ လုပ်ငန်းကို ဆက်လုပ်ရမည်။
ဒသမတပ်မ - အတ္တုက္ကံသန နှင့် ပရဝမ္ဘန ကို နိုင်ရန် မိမိဂုဏ်ကို မထုတ်ဖော်ဘဲ သူတစ်ပါးကို မနှိမ်ချဘဲ နေရမည်။
နိဂုံး မာရ်နတ်၏ တပ်မကြီး ဆယ်တပ်သည် လူသားတို့၏ ကောင်းမှုလုပ်ငန်းများတွင် အောင်မြင်မှုရရန် အဓိက အတားအဆီးများဖြစ်သည်။
ဤတပ်မကြီးများကို နိုင်နင်းရန် နေက္ခမ္မပါရမီ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းပြီး၊ ပါရမီဆယ်ပါး (ဒါန၊ သီလ၊ နေက္ခမ္မ စသည်) ကို အားထုတ်ရမည်။
ဤနည်းဖြင့် မာရ်စစ်သည်များကို အောင်နိုင်ပြီး မိမိ၏ လုပ်ငန်းများကို အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဒါနပါရမီသည် ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် ပါရမီဆယ်ပါးအနက် ပထမဆုံးနှင့် အခြေခံအကျဆုံး ကုသိုလ်တရားတစ်ခုဖြစ်သည်။
၎င်းသည် “ပေးကမ်းစွန့်ကြဲခြင်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်ပြီး၊ မိမိ၏ ဥစ္စာပစ္စည်း၊ အချိန်၊ အားအင်၊ သို့မဟုတ် အသက်ကိုပင် အခြားသူများ၏ အကျိုးအတွက် စွန့်လွှတ်လှူဒါန်းခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
ဗုဒ္ဓ လောကသားတို့၏ အနှိုင်းမဲ့ကျေးဇူးရှင် ကိုယ်ကျင့်ဗုဒ္ဓဝင်တွင် ဝေဿန္တရာမင်းကြီး၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို အဓိကထား၍ ဒါနပါရမီ၏ အနှစ်သာရကို ဖော်ပြထားသည်။
အောက်တွင် ဒါနပါရမီ၏ အဓိကအချက်များကို ပေါ်လွင်အောင် အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြထားပါသည်။
ဗုဒ္ဓ လောကသားတို့၏ အနှိုင်းမဲ့ကျေးဇူးရှင် ကိုယ်ကျင့်ဗုဒ္ဓဝင် ဦးရွှေအောင် သကျသီဟဓမ္မာစရိယ(ဝဋံသကာ)စေတီယင်္ဂဏ ဓမ္မာစရိယ အစိုးရဓမ္မာစရိယ(သိရောမဏိ)မဟာဝိဇ္ဇာ(သက္ကဋ) ၁. ဒါနပါရမီ၏ သဘောသဘာဝ ဒါနပါရမီသည် လောက၏ ချမ်းသာသုခကို ရည်ရွယ်၍ မိမိကိုယ်ကျိုးကို မျှော်ကိုးခြင်းမရှိဘဲ ပေးကမ်းခြင်းဖြစ်သည်။
ဝေဿန္တရာမင်းကြီးသည် မွေးဖွားစဉ်ကတည်းက အလှူဒါန၌ ရက်ရောသူအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သည်။
သူ၏ မယ်တော်ဖုဿတီပင်လျှင် သားတော်၏ ပါရမီကံကြောင့် နေ့စဉ် ငွေကျပ်ခြောက်သိန်းဖြင့် အလှူမဏ္ဍပ်များ ဆောက်လုပ်၍ လှူဒါန်းလိုသော စိတ်ဆန္ဒ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
ဤဖြစ်ရပ်က ဒါနပါရမီ၏ အရင်းခံသဘောသည် စွန့်လွှတ်ပြီး လူအများ၏ အကျိုးကို ရှေးရှုခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို ပြသသည်။
၂. စေတနာ၏ အရေးပါမှု ဒါနပါရမီ၌ အလှူခံသူ၏ ကိုယ်ကျင့်သီလ ကောင်းမကောင်းသည်ထက် အလှူရှင်၏ စေတနာနှင့် ကိုယ်ကျင့်သီလက ပိုမိုအရေးကြီးသည်။
ဥပမာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းကြီးသည် ကလိင်္ဂတိုင်းသား ပုဏ္ဏားများအား ပစ္စယဆင်ဖြူတော်ကို လှူဒါန်းစဉ်၊ သို့မဟုတ် ဇူဇကာအား သားသမီးတို့ကို လှူဒါန်းစဉ်၊ အလှူခံသူတို့၏ အကျင့်သီလကို အကဲဖြတ်ခြင်းမပြု။
သူ၏ ကရုဏာစိတ်နှင့် ပါရမီဖြည့်ရန် စေတနာကြောင့်သာ လှူဒါန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် မဟာပထဝီမြေကြီးပင် တုန်လှုပ်ကာ သဘောတူခဲ့သည်။
၃. အလှူ၏ ကြီးမားမှု ဝေဿန္တရာမင်းကြီး၏ အလှူများသည် သာမန်လှူဒါန်းမှုမျှသာမဟုတ်။
ပစ္စယဆင်ဖြူတော်ကို လှူရာတွင် ဆင်တန်ဆာများ၊ ပတ္တမြားခြောက်လုံးနှင့် ဆင်ထိန်းများပါ ထည့်လှူခဲ့သည်။
ထို့အတူ သားတော်ဇာလီ၊ သမီးတော်ကဏှာဇိန်၊ နှင့် မိဖုရားမဒ္ဒီဒေဝီကိုပင် စွန့်လွှတ်လှူဒါန်းခဲ့သည်။
ဤအလှူများသည် “သဗ္ဗသမ္ဘာရဒါန” (အရာရာပါဝင်သော အလှူ) ဟု ခေါ်ဆိုပြီး၊ ဒါနပါရမီ၏ အမြင့်မားဆုံး ပြယုဂ်ကို ပြသသည်။
၄. လောကဓံနှင့် ဒါနပါရမီ ဒါနပါရမီကို ကျင့်သုံးရာတွင် လောကဓံ (ဘဝ၏ အတက်အကျ) ကို ရင်ဆိုင်ရသည်။
ဝေဿန္တရာမင်းကြီးသည် ဆင်ဖြူတော်ကို လှူဒါန်းပြီးနောက် ပြည်သူတို့၏ ဒေါသအမျက်ကြောင့် နိုင်ငံမှ နှင်ထုတ်ခံရသည်။
သို့သော် ထိုလောကဓံကို သမ္မာဒိဋ္ဌိ (မှန်ကန်သော အမြင်) ဖြင့် ရင်ဆိုင်ကာ နောက်ဆုံး ခုနစ်ရာစီအလှူကို ပြုလုပ်ပြီး ဟိမဝန္တာသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ဤဖြစ်ရပ်က ဒါနပါရမီသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားနိုင်သော ခံနိုင်ရည် (ခန္တီပါရမီ) နှင့် တွဲလျက်ရှိကြောင်း သက်သေပြသည်။
၅. ပါရမီဆယ်ပါး၏ ဆက်နွယ်မှု ဒါနပါရမီသည် ကျန်ပါရမီနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။
ဝေဿန္တရာမင်းကြီး၏ အလှူများတွင် သီလ (စင်ကြယ်သောစိတ်)၊ နေက္ခမ္မ (အကျိုးမျှော်ကိုးခြင်းမရှိမှု)၊ ပညာ (အလှူခံတို့ ဝမ်းမြောက်အောင် စီစဉ်မှု)၊ ဝီရိယ (အားထုတ်မှု)၊ ခန္တိ (သည်းခံမှု)၊ သစ္စာ (ကတိကဝတ်ပြည့်စုံမှု)၊ အဓိဋ္ဌာန် (ဆုံးဖြတ်ချက်မြဲမှု)၊ မေတ္တာ (ချစ်ခင်စိတ်)၊ နှင့် ဥပေက္ခာ (ချီးကျူးကဲ့ရဲ့မှုကို မယိမ်းယိုင်မှု) တို့ ပါဝင်သည်။
ဤဆက်နွယ်မှုက ဒါနပါရမီတစ်ခုတည်းက ကျန်တရားများကို အားဖြည့်ပေးနိုင်ကြောင်း ပြသသည်။
၆. လောကကို ငြိမ်းချမ်းစေရန် ရည်ရွယ်ချက် ဒါနပါရမီ၏ အဆုံးစွန်ရည်မှန်းချက်မှာ လောကကို ငြိမ်းချမ်းစေရန်ဖြစ်သည်။
ဝေဿန္တရာမင်းကြီးသည် မိမိ၏ စည်းစိမ်၊ သားသမီး၊ နှင့် အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်ကာ ဝေနေယျသတ္တဝါ (သံသရာခရီးသည်များ) ကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားဖြစ်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် ပြုခဲ့သည်။
ဤစွန့်လွှတ်မှုသည် တဏှာ (အလိုရမ္မက်) ကို သတ်ရန် အားထုတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တဏှာကင်းမှသာ လောကငြိမ်းချမ်းမှု ဖြစ်ပေါ်နိုင်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။
နိဂုံး ဒါနပါရမီသည် ရက်ရောမှု၊ ကရုဏာ၊ နှင့် စွန့်လွှတ်နိုင်မှုတို့၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။
ဝေဿန္တရာမင်းကြီး၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းမှတစ်ဆင့် ဒါနပါရမီသည် မိမိကိုယ်ကျိုးထက် လူအများ၏ အကျိုးကို ရှေးရှုပြီး၊ အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားကာ၊ လောကငြိမ်းချမ်းမှုအတွက် အခြေခံဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
၎င်းသည် မြင့်မြတ်သူများသာ ကျင့်သုံးနိုင်သော တရားဖြစ်ပြီး၊ ကျန်ပါရမီများကို အားဖြည့်ပေးသည့် အဓိကအင်အားတစ်ခုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရသည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် ဒါနပါရမီ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ ကဏ္ဍ:ပါဠိဝေါဟာရများ။
သီလပါရမီသည် ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် ပါရမီဆယ်ပါး၏ ဒုတိယတရားဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ကျင့်သိက္ခာကို ဖြူစင်မြင့်မြတ်စေရန် အကျင့်စာရိတ္တကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ဒုစရိုက်မှ ရှောင်ကြဉ်ကာ သုစရိုက်ကို ပွားများစေသည့် ကုသိုလ်တရားတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဗုဒ္ဓ လောကသားတို့၏ အနှိုင်းမဲ့ကျေးဇူးရှင် ကိုယ်ကျင့်ဗုဒ္ဓဝင်တွင် သီလပါရမီ၏ အနှစ်သာရကို အလီနသတ္တုမင်းသား၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြထားပြီး၊ လောကငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် သံသရာမှ လွတ်မြောက်ရေးအတွက် ၎င်း၏ အရေးပါမှုကို အလေးပေးထားသည်။
အောက်တွင် သီလပါရမီ၏ အဓိကအချက်များကို ပေါ်လွင်အောင် အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြထားသည်။
ဗုဒ္ဓ လောကသားတို့၏ အနှိုင်းမဲ့ကျေးဇူးရှင် ကိုယ်ကျင့်ဗုဒ္ဓဝင် ဦးရွှေအောင် သကျသီဟဓမ္မာစရိယ(ဝဋံသကာ)စေတီယင်္ဂဏ ဓမ္မာစရိယ အစိုးရဓမ္မာစရိယ(သိရောမဏိ)မဟာဝိဇ္ဇာ(သက္ကဋ) ၁. သီလပါရမီ၏ သဘောသဘာဝ သီလပါရမီသည် ကာယဒုစရိုက် (သူ့အသက်သတ်ခြင်း၊ သူ့ဥစ္စာယူခြင်း၊ သူ့အိမ်ရာကျူးလွန်ခြင်း) သုံးမျိုးနှင့် ဝစီဒုစရိုက် (လိမ်ညာခြင်း၊ ကုန်းတိုက်ခြင်း၊ ခြိမ်းခြောက်ပြောဆိုခြင်း၊ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုခြင်း) လေးမျိုးတို့မှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်ကျင့်သိက္ခာကို ဖြူစင်စေသည်။
၎င်းသည် သမ္မာကမ္မန္တ (မှန်ကန်သော ကာယကံ)၊ သမ္မာဝါစာ (မှန်ကန်သော စကား) နှင့် သမ္မာအာဇီဝ (မှန်ကန်သော အသက်မွေးမှု) တို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ ဒုစရိုက်ကင်းသော ဒေသတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရာတွင် အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။
သုစရိုက်များ ထွန်းကားလာသည်နှင့်အမျှ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။
၂. စိတ်ဓာတ်၏ ဖြူစင်မှု သီလပါရမီဖြစ်ရန် ရိုးရိုးသီလထိန်းသိမ်းရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်ဘဲ၊ ဘဝသမ္ပတ္တိ (လောကီချမ်းသာ) နှင့် ဘောဂသမ္ပတ္တိ (စည်းစိမ်ချမ်းသာ) ကို မမျှော်ကိုးသော စိတ်ဓာတ်ဖြူစင်ဖြောင့်မတ်မှု လိုအပ်သည်။
စိတ်ဓာတ်ဖြူစင်မှသာ မနောဒုစရိုက် (လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ) များမှ ကင်းစင်နိုင်ပြီး၊ ပါရမီအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်။
အလီနသတ္တုမင်းသား၏ ဇာတ်လမ်းတွင် ဤစိတ်ဓာတ်ဖြူစင်မှုကို ပြသထားပြီး၊ သူ၏ သစ္စာစောင့်ထိန်းမှုနှင့် ကိုယ်ကျိုးမမျှော်ကိုးသော စွန့်လွှတ်မှုက သီလပါရမီ၏ အဓိကအင်အားဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသည်။
၃. သစ္စာနှင့် သီလပါရမီ သီလပါရမီ၏ အဓိကအချက်တစ်ခုမှာ သစ္စာတည်မှုဖြစ်သည်။
အလီနသတ္တုမင်းသားသည် ဖခင်ဖြစ်သူ ဇယဒိသမင်းကြီး၏ ဘီလူးနှင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကို လိုက်နာရန် မိမိအသက်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။
ဤဖြစ်ရပ်တွင် ဇယဒိသမင်းကြီးသည် ဘီလူး၏ လက်မှ လွတ်မြောက်ရန် သစ္စာပြုခဲ့ပြီး၊ နန္ဒပုဏ္ဏားထံမှ ဂါထာနာပြီးနောက် ဘီလူးထံ ပြန်လာမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။
ထို့နောက် အလီနသတ္တုသည် ဖခင်၏ ကတိကို ကိုယ်စားပြုကာ ဘီလူးထံသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။
ဤသစ္စာစောင့်ထိန်းမှုသည် သီလပါရမီ၏ အမြင့်မားဆုံး ပြယုဂ်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ကျင့်တရားကို မိမိအသက်ထက် ပို၍ တန်ဖိုးထားကြောင်း ပြသသည်။
၄. လောကအကျိုးကို ရှေးရှု သီလပါရမီသည် မိမိကိုယ်ကျိုးထက် လောက၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှုရန် လိုအပ်သည်။
အလီနသတ္တု၏ မိသားစုသည် မင်းသားအား ဘီလူးထံ မသွားရန် တားမြစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ကျင့်တရားကို စွန့်လွှတ်ခြင်းထက် သားဖြစ်သူကို စွန့်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
အကယ်၍ ဘုရင်တစ်ပါးက ဒုစရိုက်ကျူးလွန်ပါက၊ ထိုအကျိုးဆက်သည် ပြည်သူတစ်ရပ်လုံးအပေါ် ကျရောက်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် အများ၏ အကျိုးအတွက် တစ်ဦးကို စတေးခြင်းသည် သီလပါရမီ၏ မြင့်မြတ်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ ဤစွန့်လွှတ်မှုက ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
၅. သမ္မာဒိဋ္ဌိနှင့် ဆက်နွယ်မှု သီလပါရမီကို ဖြည့်ကျင့်ရာတွင် သမ္မာဒိဋ္ဌိ (မှန်ကန်သော အမြင်) သည် အရေးပါသည်။
အလီနသတ္တုနှင့် ဇယဒိသမင်းကြီးတို့သည် ပေါရိသာဒဘီလူးကို ရန်သူအဖြစ် မမြင်ဘဲ၊ အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့သော ကျေးဇူးရှင်အဖြစ် မြင်ခဲ့သည်။
ဤသမ္မာဒိဋ္ဌိကြောင့် အလောဘ (စွန့်လွှတ်ခြင်း) နှင့် အဒေါသ (ချစ်ခင်ခြင်း) တို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ အင်အားသုံး၍ ဘီလူးကို သတ်ရန် မကြိုးစားဘဲ သစ္စာအတိုင်း အစားခံရန် သွားခဲ့သည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ (မှားယွင်းသော အမြင်) ရှိပါက တဏှာ၊ မာန၊ ဒေါသ တို့ဖြစ်ပြီး၊ သံသရာကို ရှည်ကြာစေသည်။