kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
အပြစ်မဲ့သူတွေကို သတ်ဖြတ်နေပါတယ်ဆိုတဲ့ ဦးတည်ချက်နဲ့ လုံးဝကွဲလွဲနေပါတယ်။
အကြမ်းဖက်သမားတွေကို ထောက်ပံ့နေပါတယ်ဆိုတာနဲ့ အပြစ်မဲ့ ပြည်သူတွေကို သတ်ဖြတ်နေပါတယ်ဆိုတာ ခေါင်းစဉ်ချင်း မတူပါဘူး” ဟု အကြပ်ရိုက်စွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေရှင်းခဲ့ရသည်။
၂၀၀၆ ခုနှစ် မတ်လ ၂၁ ရက်နေ့တွင် သမ္မတ ဘုရှ်ကိုလည်း ဟယ်လင်က ဤသို့ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ဖူးသည်။
“သမ္မတကြီးရှင့် ကျွန်မမေးချင်တာက အီရတ်ကို ကျူးကျော်ဖို့ ဘာကြောင့် ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာလဲ။
ရှင့်မှာ အကြောင်းပြချက်တွေ အများကြီးရှိနိုင်ပါတယ်။
ဘာပြောပြော အဲဒီအကြောင်းပြချက်တွေက တစ်ခုမှ မဟုတ်နိုင်ပါဘူး။
ကျွန်မမေးချင်တာက ဘာကြောင့် ရှင် စစ်ဖြစ်ချင်နေရတာလဲ။
ရှင်က ရေနံကြောင့်လို့ပြောမယ်။
ရေနံ လိုအပ်တာကြောင့်ပြောမယ်။
ဒါ အစ္စရေး မဟုတ်ပါဘူး။
ဘာကြောင့် ရှင် စစ်ဆင်နေရတာလဲ” ဟု ရဲဝံ့ပြတ်သားစွာ သမ္မတကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။
၂၀၀၉ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၁ ရက်နေ့တွင် ဟယ်လင်သည် သမ္မတ အိုဘားမား အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍လည်း“ကျွန်မတို့မှာ ထိန်းချုပ်မှုဆိုတာ ရှိသင့်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီလို ထိန်းချုပ်မှုမျိုးတော့ မဖြစ်သင့်ဘူး။
ကျွန်မ အတော်လေးလည်း အံ့အားသင့်သွားမိတယ်။
ကျွန်မ အံ့ဩမိတယ်ဆိုတာ ရှင်ကပြောတော့ ပွင့်လင်းပြီး ထင်သာမြင်သာရှိရမယ်လို့ဆိုပြီး ထိန်းချုပ် ဦးမယ်ဆိုတာက ဘာသဘောလဲ” ဟု ဆိုခဲ့သည်။
သမ္မတနစ်ဆင် လက်ထက်ကတည်းက သတင်းမီဒီယာအပေါ် ချုပ်ကိုင်မည် ဆိုသည့် အပြောကို ယခု အိုဘားမားလက်ထက်တွင်လည်း သူမက ကန့်ကွက်ကာ ဝေဖန်ချက်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဘဝနိဂုံး ဟယ်လင်သည် သူမကိုယ်သူမ လစ်ဘရယ်ကျကျ နေထိုင်ပြောဆိုတတ်သူအဖြစ် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားလေ့ရှိသည်။
သူမ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အလုပ်တွင်သာ နစ်မြှုပ်ထားပြီး အသက် ၅၁ နှစ်ကျမှ သူနှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးဖြစ်သူ ဒေါက်ဂလပ်စ် ကောနဲလ်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။
ဒေါက်ဂလက်စ်သည် ဟယ်လင်နှင့် လက်ထပ်ပြီး လေးနှစ်အကြာတွင် အယ်လ် ဇိုင်းမားရောဂါစွဲကပ်ခဲ့သဖြင့် ၁၉၈၂ ခုနှစ် ကွယ်လွန်ချိန်အထိ ဟယ်လင်က ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ရသည်။
ဟယ်လင်သည် ၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂၀ ရက်နေ့တွင် သူမနေထိုင်ရာ ဝါရှင်တန် ဒီစီရှိအိမ်တွင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။
သူမကွယ်လွန်ချိန်၌ အသက် ၉၂ နှစ် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
၉၃ နှစ်မြောက် မွေးနေ့ကို ဆင်နွှဲရန် နှစ်ပတ်အလိုခန့်တွင်ဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီး သတင်းထောက်များသည် သူမကို လူမှုရေးကွန်ရက်တစ်ခုဖြစ်သည့် Twitter ကတစ်ဆင့် ဝမ်းနည်းအမှတ်ရ ကြောင်း ဖော်ထုတ်ကြသည်။
အန်ဒရေး မစ်ချယ်က သူမ၏ Twitter စာမျက်နှာတွင်“ကျွန်မတို့ကို သူ့လမ်းစဉ်နောက် မလိုက် လိုက်အောင် ဆွဲခေါ်နိုင်သူ” ဟုတင်စားခဲ့သည်။
လင်းဆွိကလည်း“ဂျာနယ်လစ်လောက မှန်ကြီးတစ်ချပ် ကွဲသွားပြီ” ဟု ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။
သမ္မတ အိုဘားမားကလည်း“စစ်မှန်သော ရှေ့ဆောင်လမ်းပြသူပါ။
သမ္မတအဆက်ဆက် သူ့တာဝန်ကို သူမပျက်အောင် ထမ်းဆောင်သွားခဲ့တယ်” ဟု ဂုဏ်ပြုစကားပြောကြားခဲ့သည်။
thumb|မာလာလိုင်း ကာကာ (၂၀၀၄ ခုနှစ်) အာဖဂန်နစ္စတန်တောင်ပိုင်းမြို့တော် ကန်ဒါဟာတွင်ဖြစ်သည်။
လမ်းများပေါ်တွင် တာလီဘန်တို့နှင့် ပြည့်နေသည်။
အဖြူရောင်၊ အနက်ရောင် ဗောင်းထုပ်များဆောင်းထားကြသည့် မုတ်ဆိတ်ရှည်များ၊ အမည်းရောင်ကာချယ်လိုင်နာများ မျက်လုံးတွင်ခြယ်ထားသည့် အမျိုးသမီးများ၊ လူတွေကြားထဲ ဟွန်းသံတစ်တီတီနှင့် မောင်းနေသော တိုယိုတာပစ်ကပ်ကား များ၊ လမ်းပျောက်လောက်အောင် ပိတ်ဆို့နေသော ဈေးလှည်းများ၊ လမ်းများကို ကိုယ်ပိုင်အိမ်ရာသဖွယ် လုပ်ချင်သလိုလုပ်၊ နေချင်သလိုနေသူများဖြင့် စည်ကားလှသည်။
တာလီဘန်တို့လက်ထဲမှ အမေရိကန်တို့က အာဏာကိုသိမ်းယူပြီး ငါးနှစ်အကြာတွင် လမ်းတွေပေါ်၌ ပြန်လည်စည်ကားလာ သည်။
လက်နက်ကိုင်စွဲ တိုက်ပွဲဝင်လိုသူတွေကလည်းမလျှော့။
အခြေအနေမကောင်းသေးသဖြင့် အိမ်တွေကိုပြန်ခို၊ တောင်တန်းတွေဆီထွက်သွားကာ ပုန်းအောင်းနေကြသည်။
အာဖဂန်နစ္စတန်ဆိုသည်ကို ကမ္ဘာကမေ့လောက်သည့်အချိန်ကို သူတို့စောင့်နေကြသည်။
လမ်းတစ်လမ်း၌ အသက် ၄၀ အရွယ်ခန့်ရှိ မာလာလိုင်း ကာကာဆိုသူ အမျိုးသမီးသည် ကလေး ခြောက်ယောက်ကို ကျောင်းပို့ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။
ကလေးတွေက စားပွဲဝိုင်းတွင်ထိုင်ရင်း သူတို့စားမည့်မုန့်ထဲကို ကြက်သွန်နီအစာသွပ်နေကြ သည်။
အကြီးတွေက အငယ်တွေ၏ ဆံပင်ကိုဖြီးပေးနေသည်။
မိန်းကလေးတွေက တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆံပင်တွေကို ကျစ်ဆံမြီး ကျစ်ပေးနေကြသည်။
အားလုံးပြင်ဆင်ပြီး အသင့်ဖြစ်ချိန်တွင် မာလာလိုင်းသည် အခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ကလေးတွေ ကျောင်းသွားသည်ကို သူမမျက်စိတစ်ဆုံးကြည့်နေလိုက်သည်။
ထို့နောက် တံခါးကိုပိတ်ကာ သော့ချလိုက်သည်။
အခန်းထဲတွင် တစ်ဦးတည်းဖြစ်နေချိန်မှ မာလာလိုင်းသည် အခန်းတစ်ခန်းအတွင်းသို့ဝင်ပြီး AK-47 သေနတ်ကိုကိုင်ကာ နံရံကို ကျောကပ်ထားလိုက်သည်။
နံရံစင်ပေါ်က သေတ္တာကိုဖွင့်လိုက်ပြီး ကျည်များကိုထုတ်ကာ သေနတ်ကျည်အိမ်ထဲကို ဖြည့်လိုက်သည်။
သေနတ်လုံခြုံရေးမောင်းကို သေချာစွာစစ်ဆေးလိုက်ပြီး နာရီကိုကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် တံခါး ခေါက်သံပေါ်ထွက်လာသည်။
မာလာလိုင်း၏အစ်ကိုဖြစ်သည်။
သူက အလုပ်သို့ နေ့စဉ်ကားမောင်းပို့ပေးနေသည်မှာ ငါးနှစ်ခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။
သူတစ်ယောက်သာ ညီမကို အကာအကွယ်ပေးနေသူလည်းဖြစ်သည်။
လမ်းကြောင်းကို တစ်နေ့တစ်မျိုး အမျိုးမျိုးပြောင်းကာ အလုပ်သို့ ကားမောင်းပို့နေရသည်။
မျက်နှာကို အပေါ်ဖုံးခြုံလွှာနှင့်အုပ်လိုက်ပြီး သေနတ်ကိုကိုင်ကာ သူမ အိမ်ထဲကထွက်လိုက်သည်။
ထိုသို့ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်လုပ်နေခြင်းကြောင့် မာလာလိုင်းကို လူဆိုးဂိုဏ်းကလားဟုမေးနိုင်သည်။
အာဖဂန်နစ္စတန်တွင် သူမ သည် အန္တရာယ်အရှိဆုံး မိန်းမသားဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးဖြစ်သော်လည်း ကန်ဒါဟာရဲသင်တန်းကျောင်းကို ပထမဦးဆုံး တက်ရောက်ခွင့်ရကာ၊ ကန်ဒါဟာရဲဌာနတွင် ပထမဦးဆုံး အမျိုးသမီးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အာဖဂန်နစ္စတန်တွင် ထိုသို့အမျိုးသမီးများ တာဝန်ယူခြင်းက ရှားပါးသော သမိုင်းမှတ်တမ်းဝင်မည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်လည်း သူမကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်လိုသူတွေ ပတ်လည်ဝိုင်းနေသည့်ကြားတွင် သူမရုန်းကန်ပြေးလွှား နေရခြင်းဖြစ်သည်။
မနက်ခင်း ကလေးတွေ အိပ်ယာမနိုးမီထပြီး တံခါးဝတွင် ညကဘာစာတွေ ချသွားသနည်းဆိုသည်ကို ခြောင်းကြည့်ရသည်။
သတ်ပစ်မည်ဆိုသည့် ခြိမ်းခြောက်စာများကို ကလေးတွေမမြင်စေ့ချင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
စာများ တွင် “ရဲတပ်ဖွဲ့က ချက်ချင်းထွက်၊ မထွက်ရင်တော့” ဆိုသည့်စာသားတွေနှင့် အစပြုထားတတ်သည်။
သို့သော်သူမသည် ခြောက်တိုင်း ကြောက်တတ်သူတော့မဟုတ်။
ကန်ဒါဟာရဲစခန်းသည် လေးထောင်စပ်စပ်၊ ကွန်ကရစ်အဆောက်အအုံဖြစ်ပြီး ပြတင်းတံခါးတွေကလည်း သေးသေးလေးတွေ ဖောက်ထားသည်။
မာလာလိုင်းသည် သူမအခန်းထဲသို့ဝင်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင်အုပ်ထားသည့်အဝတ်ကို ချွတ်လိုက်ကာ ယူနီဖောင်းကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ရေတပ်အပြာရောင် ယူနီဖောင်းမာတောင့်တောင့်နှင့်၊ ဘောင်းဘီကို စမတ်ကျကျဝတ်ဆင် ထားသည့် မာလာလိုင်းက ခါးပတ်ကို ပြန်ပြီးတင်းအောင်လုပ်လိုက်သည်။
ခါး ၂၄ လောက်သာရှိသည့် သူမအတွက် ရဲတပ်ဖွဲ့က ထုတ်ပေးထားသည့် ယူနီဖောင်းသည် သိပ်တော့အဆင်မပြေ။
လူကပိန်ပိန်၊ အရပ်က ငါးပေခန့်သာရှိပြီး 9mm ပစ္စတိုကို ခါးတွင်ချိတ်ထားသည့် သူမပုံသဏ္ဍန်မှာ ရယ်စရာတော့ကောင်းနေသည်။
ကန်ဒါဟာသည် ထိုစဉ်က (၂၀၀၇ ခုနှစ်) ကမ္ဘာ့ကြောက်ရွံ့စရာ အကောင်းဆုံးမြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။
အမေရိကန်နှင့် နေတိုးတပ်များ လမ်းပေါ်တွင် ကင်းလှည့်နေကြသော်လည်း တာလီဘန်တွေက နေရာအနှံတွင် ရှိနေနိုင်သည်။
“သူတို့က ညဘက်တွေမှ အပြင်ထွက်ကြတယ်။
ကားမောင်းရင်း သေနတ်တွေပစ်ချင် ပစ်သွားတတ်ကြတယ်။
ရဲကင်းတွေကို လည်း ဗုံးနဲ့ပစ်ရင် ပစ်သွားကြတာပဲ” ဟု မာလာလိုင်းကပြောသည်။
မြို့စွန်တွင် လူနေအိမ်များစွာရှိသည်။
နိုင်ငံခြားသားတွေ ကလည်း နံရံမြင့်ကြီးများကာထားသည့်နောက်တွင် လက်နက်ကိုင်အစောင့်များချကာ နေထိုင်ကြရသည်။
ကားဖြတ်သန်းဂိတ် များတွင် ရဲများက စစ်ဆေးနေမှုများ၊ ဟိုတယ်ရှေ့တွင် သေနတ်တကားကားဖြင့် လျှောက်သွားနေသောသူများသည် နေ့စဉ် မရိုးနိုင်သည့် မြင်ကွင်းများဖြစ်သည်။
လမ်းပေါ်ထွက်နေသည့် လူတိုင်းလက်ထဲတွင် လက်နက်တစ်ခုခုတော့ ကိုင်ထားကြသည် သာဖြစ်သည်။
တာလီဘန်များ အာဏာရလာချိန်တွင် မာလာလိုင်းရဲတပ်ဖွဲ့၌ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်မှာ ၇ နှစ်ခန့်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
ရှရီရာအစ္စလာမ်ဥပဒေဖြင့် စီရင်ဆောင်ရွက်လိုကြသည့် ဒေသဆိုင်ရာ “ကိုယ်ကျင့်တရားရဲ” ဆိုသူတွေက မာလာလိုင်း၏ အလုပ်နှင့်ပတ်သက်ပြီး သိပ်ဘဝင်မကျ။
သို့ဖြစ်ရာ ခြိမ်းခြောက်မှုများကြောင့် ပါကစ္စတန်သို့ထွက်ပြေးပြီး ဆယ်နှစ်ခန့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နေခဲ့ရသည်။
ပါကစ္စတန်တွင် ခိုလှုံနေစဉ် ကုလသမဂ္ဂတွင် အလုပ်လုပ်နေသည့်ဝန်ထမ်းတစ်ဦးနှင့် တွေ့ပြီး အိမ်ထောင်ပြုကာ မိသားစုဘဝထူထောင်လိုက်သည်။
တာလီဘန်တွေ ဆုတ်ခွာထွက်ပြေးသွားရချိန်တွင် မာလာလိုင်းသည် ကန်ဒါဟာသို့ပြန်ပြီး သူမမြတ်နိုးသည့် ရဲအလုပ်ကို ဆက်လုပ်သည်။
အမျိုးသမီးများ၏ အခွင့်အရေးကို ရှေ့ဆုံးကကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးနေသည့် သူမ၏တပ်ဖွဲ့သည် တာလီဘန်အသေခံ ဗုံးဖောက်ခွဲရေးသမားများ၏ ပစ်မှတ်များ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
သူတို့သည် အပြင်ထွက်လျှင်လည်း သေနတ်တွေ အစောင့်အရှောက်တွေနှင့်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့မိသားစုအရေးအတွက်လည်း နောက်ကြောင်းမအေးရသူများ ဖြစ်သည်။
“ကျွန်မခုဆိုရင် စစ်တပ်ဝင်းထဲမှာပဲ လုံခြုံရေးအတွက် နေရတယ်။
ဒီအလုပ်က အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ သိပ်လွယ်တဲ့ အလုပ်တော့ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ အမျိုးသမီးတွေအတွက် အလွန်အရေးပါတဲ့ အလုပ်လို့ ကျွန်မခံယူထားတယ်။
အာဖဂန်နစ္စတန် နိုင်ငံသစ်ကို ထူထောင်ရာမှာ ကျွန်မတို့လည်း တစ်ဖက်တစ်လမ်းက ပါဝင်ချင်တယ်” ဟု မာလာလိုင်းကဆို သည်။
တရားပဒေစိုးမိုးရေးအတွက် မာလာလိုင်းလို အမျိုးသမီးတွေ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရသည်မှာ အာဖဂန်နစ္စတန်တွင် အလွန် စွန့်စားရသည့် အလုပ်ဖြစ်သည်။
ရဲတပ်ဖွဲ့သို့ အမျိုးသမီးများဝင်ရန် ဖိတ်ခေါ်သော်လည်း မဝင်ရဲကြပေ။
မွတ်စလင်အသိုင်း အဝိုင်းတွင် အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများကို တန်းတူဆက်ဆံအခွင့်အရေးပေးခြင်းအား မနှစ်မြို့ကြသောကြောင့်ဖြစ် သည်။
တစ်ခါတစ်ရံ မာလာလိုင်းသည် တပ်ဖွဲ့ဝင်ရဲမေတစ်ဦးအားခေါ်ပြီး အကြမ်းဖက်မှုများ ဖြစ်ပွားသည့်နေရာသို့ သွားရောက်ရ သည်။
အနှိပ်စက်ခံရသည့် မိန်းကလေးအိမ်သို့ အတင်းဝင်ရောက်၊ မိန်းကလေးကို ကယ်တင်နေချိန်တွင် အခြားရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် ယောက်ျားတစ်ဦးက ကျူးလွန်သူကို လိုက်ရှာပြီးဖမ်းရသည်။
ဒဏ်ရာရနေသည့် မိန်းကလေးကို ပြုစုပြီး ဆေးရုံပို့ရသည်။
ဒါတွေက သူတို့အလုပ်ထဲတွင် ပါဝင်နေသည့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်။
ယခုအခါ လူဦးရေ သန်း ၃၀ ခန့်ရှိသည့် အာဖဂန် တွင် အမျိုးသမီးရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် ၅၀၀ ဦးခန့်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
နေ့စဉ် လူသတ်မှု၊ မူးယစ်ဆေးဝါးအမှုနှင့် အကြမ်းဖက်မှုများကို သူတို့ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းပေးနေရသည်။
တာလီဘန်တို့ စိုးမိုးမှု ဆယ်နှစ်တာကာလမှ လွတ်မြောက်ချိန်တွင် အာဖဂန်နစ္စတန်သည် အမျိုးသမီးများအကြမ်းဖက်မှုအခံရ ဆုံးတိုင်းပြည်အဖြစ် နာမည်ကျော်ခဲ့ရသည်။
အမျိုးသမီး ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် စာမတတ်ကြပေ။
ထို့ပြင် လူ့ဘောင်အသိုင်းအဝိုင်း အတွင်း လူရာအသွင်းမခံရသည်ကပိုဆိုးသည်။
မိန်းကလေးများကို အသက် ၆ နှစ်ပြည့်လျှင် လက်ထပ်ခိုင်းခြင်း၊ ဇနီးမယား အရာရောက်လျှင် ရိုက်နှက်နှိပ်စက်ခံရခြင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ စိတ်မထင်လျှင် ပြည့်တန်ဆာအဖြစ် ရောင်းစားခံရခြင်း၊ မိန်းကလေး များကို ကိုယ်ကျင့်တရားဖောက်ပြန်သည်ဆိုသော စွပ်စွဲချက်များဖြင့် အပြစ်ပေးခြင်းများသည် ပြည်တွင်းစစ်မီးတောက်ချိန် တစ်လျှောက်လုံး အမျိုးသမီးများ ခံစားခဲ့ရသည့် ဒုက္ခများဖြစ်သည်။
သို့ဖြစ်ရာ မာလာလိုင်းလို အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရဲတပ်ဖွဲ့တွင် ရှိနေခြင်းက အမျိုးသမီးများဘဝအတွက် အားဆေးတစ်ခွက်ပမာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
သူမသည် အမျိုးသမီးများကို အားပေးအားမြှောက်ပြုသည်။
သူတို့အသံကို ကမ္ဘာကကြားရအောင် စွမ်းဆောင်ပေးသည်။
မာလာလိုင်းသည် အမျိုးသမီးများ ဘဝ ငြိမ်းချမ်းရေး၊ လုံခြုံရေးနှင့် တရားမျှတရေးအတွက် စိတ်ရောကိုယ်ပါ မြှုပ်နှံထားသူလည်းဖြစ်သည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၈ ရက်နေ့တွင်ဖြစ်သည်။
မာလာလိုင်းနှင့် အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ် သားဖြစ်သူတို့ ကားမောင်းလာစဉ် မော်တော်ဆိုင်ကယ် စီးလာသည့် သေနတ်သမားနှစ်ယောက်က ကားကို သေနတ်ဖြင့်ဝိုင်းပစ်ပြီး မောင်းပြေးကြသည်။
မာလာလိုင်း သေနတ်ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်စွာဖြင့် သေဆုံးသွားပြီး သားဖြစ်သူလည်း ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်စွာရရှိခဲ့သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ တာလီဘန်တို့စိုးမိုးမှုအောက်တွင် အမျိုးသမီးလွတ်မြောက်ရေးအတွက် လှုပ်ရှားခဲ့သူတစ်ယောက်၊ ပြည်သူ့ရဲမေတစ်ယောက်၏ ပေးဆပ်ခဲ့ရသောဘဝအတွက် ရလဒ်သည် မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်လာရသည်ဆိုသော်လည်း ဝမ်းနည်းကြေကွဲစရာကောင်းလှသည်။
အာဖဂန်နစ္စတန်မှ ကုလသမဂ္ဂပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ အက်ဒရီယန် အက်ဒ်ဝပ်ကလည်း “တာလီဘန်တွေက ဒီသတ်ဖြတ်မှုကို သူတို့လုပ်တာလို့ ပြောပေမဲ့ အလွန်စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းတဲ့လုပ်ရပ်လို့ ကျွန်တော်တို့ကပြောချင်ပါတယ်” ဟုမှတ်ချက်ပြု သည်။
ထို့ပြင်သူက “မာလာလိုင်းဟာ အလွန်ထင်ရှားပြီး လေးစားစရာကောင်းတဲ့ သတ္တိခဲတစ်ဦးပါ။
သူ့ကို ဒီလိုလုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းဟာ အာဖဂန်နစ္စတန်နိုင်ငံကိုသာမက၊ အာဖဂန်က အမျိုးသမီးထုကိုပါ စော်ကားလိုက်တာပဲ” ဟုဆို သည်။
ဒေသဆိုင်ရာအာဏာပိုင် ပြည်နယ်အစိုးရအဖွဲ့၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ ဇယ်လ်မိုင်း အေယိုဘီကလည်း ဦးခေါင်းသို့ဝင်သွားသည့် ကျည်တစ်တောင့်ကြောင့် ထိုနေရာတွင်ပင် ပွဲချင်းပြီးသေသွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။
မာလာလိုင်း ၏သားဖြစ်သူလည်း တစ်သက်လုံး မေ့မြောသည့် (Coma) ဝေဒနာခံစားသွားရမည့် အနေအထားတွင်ရှိနေသည်ဟု အေယိုဘီ ကဆိုသည်။
သောင်းကျန်းသူအဖွဲ့၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ ယူဆဖ် အာမာဒီဆိုသူကလည်း AFP သတင်းဌာနသို့ ကြေးနန်းဖြင့် “မာလာလိုင်းကို ကျုပ်တို့သတ်လိုက်တာ” ဟု ထုတ်ဖော်ပြောကြားသည်။
“အဲဒီမိန်းမဟာ ကျုပ်တို့ရဲ့ ပစ်မှတ်ပဲ။
ကျုပ်တို့ ပစ်မှတ်ကို ရှင်းပစ်နိုင်ခဲ့တာ ကျုပ်တို့ရဲ့ အောင်မြင်မှုပဲ” ဟုဆိုသည်။
မာလာလိုင်းကို သတ်သည့်နေ့တွင်ပင် မြို့အတွင်း၌ အခြားတိုက်ခိုက်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သေးသည်။
အသေခံဗုံးခွဲ သူတစ်ယောက်သည် မော်တော်ဆိုင်ကယ်စီးလာပြီး လူအုပ်အတွင်းဝင်ကာ ဗုံးခွဲလိုက်ခြင်းကြောင့် လူ ၇ ဦး သေဆုံးခဲ့ရသည်။
ဗုံးခွဲသူ ဆိုင်ကယ်သမားလည်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
ကန်ဒါဟာ အရှေ့တောင်ပိုင်း မိုင် ၈၀ အကွာရှိ နယ်စပ်တစ်နေရာရှိ စပင်ဘာလ်ဒက်တွင် ထိုသူသည် နယ်ခြားစောင့်ရဲတပ်ဖွဲ့၏ ကားနှစ်စီးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးနောက် ယခုလို အသေခံတိုက်ခိုက်ခဲ့ ခြင်းဖြစ်သည်။
အဖိနှိပ်ခံအမျိုးသမီးများဘက်က မားမားမတ်မတ်ရပ်တည်ပေးပြီး အမျိုးသမီးအခွင့်အရေး တိုက်ပွဲဝင်ပေးသူ ရဲမေ မာလာလိုင်းတစ်ယောက် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူမကို အာဖဂန်အမျိုးသမီးသူရဲကောင်း Maiwand နှင့်တင်စားပြီး သူရဲကောင်းအာဇာနည်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။
Maiwand သည် အယွတ်ခန်လက်ထက်တွင် ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့တို့ကို ပတ်ရှ်တွန်စစ်တပ်နှင့်အတူတိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် ဦးဆောင်ပါဝင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
ဒုတိယ အင်္ဂလိပ်-အာဖဂန်စစ်ပွဲတွင် Maiwand တပ်ဖွဲ့က ဗြိတိသျှတို့ကို အောင်ပွဲဆင်နိုင်ခဲ့သည်။
ယခုလည်း မာလာလိုင်းသည် အဖိနှိပ်ခံ အမျိုးသမီးများဘက်ကဦးဆောင်ပြီးတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သဖြင့် အာဖဂန်အစိုးရနှင့်တကွ အာဖဂန်ပြည်သူတို့က "Malalai of Maiwand" ဟု ပြည်သူပေးသည့်ဘွဲ့ကိုရရှိခဲ့သော ပြည်သူ့အာဇာနည်တစ်ယောက်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။
ကင်းဘဲလမ်းသည် ရန်ကုန်မြို့ ၊ ဗဟန်းမြို့နယ်၌ တည်ရှိပြီး၊ ယခုအခါ ငါးထပ်ကြီးဘုရားလမ်းဟု အမည်တွင်သည်။
ရာဇဝင်သမိုင်း ရာဇဝင်အဆိုအတိုင်း ဆာ-အာ-ချီဘော ကင်းဘဲကို အမှတ်တရဖြစ်စေဖို့ မှည့်ခေါ်ထား၏။
၎င်းသည် ၁၈ဝဝ-၁၈ဝ၃ ခုနှစ်လောက်က အင်းဝကို သံအဖြစ်နှင့် သွားရသော ကာနယ်ဆိုင်း၏လက်အောက်ခံအမှုထမ်း ရိုးရိုးတစ်ဦးဖြစ်သူ မစ္စတာကင်းဘဲဖြစ်ဟန်တူ၏။
၁၈၂၄ ခုနှစ်၊ ပထမစစ်ဖြစ်စဉ် မြန်မာပြည်ကို ပထမဆုံး စတိုက်သော စစ်တပ်အုပ်ချုပ်လာသော ဗိုလ်ချုပ်ကြီးသည် ဤပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဖြစ်၏။
ရန္တပို စာချုပ်အရ ပထမစစ်ပွဲ ပြီး၍ အင်္ဂလိပ်များ ထွက်ခွာသွားသည့် ၁၈၂၆ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၉ ရက်နေ့အထိ အင်္ဂလိပ်စစ်တပ်ကို ထိုသူပင်အုပ်ချုပ်သွားလေသည်။
ဤသို့ ၂ နှစ်နှင့်၇ လခန့် အုပ်ချုပ်သွားသည့် အတွင်း ထူးဆန်းသောအချက်ကြီး ၂ ချက် တွေ့ရ၏။
ပထမတစ်ချက်ကား မြန်မာနှင့်မွန်ကို ရန်တိုက်ပေး၏။
ရန်တိုက်ပေးပုံကား ၁၈၂၄ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ အတွင်းမှာ ဤစစ်ဗိုလ်ကြီးက အမိန့်ပြန်တမ်းတစ်ခု ထုတ်ထားရာ၌ "မွန်လူမျိုးတို ့သည် အင်္ဂလိပ်အလံတော် အောက် ခိုလှုံကြ၊ အသင်တို့အထဲက အကြီးအကဲရွေးချယ်ကြတော့၊ သင်တို့ ရွေးချယ်သောသူအား ကျွန်ုပ်တို့က အသိအမှတ်ပြုမည်" စသည်ဖြင့် ရန်ကုန်ရာဇဝင်တွင် ပါရှိလေသည်။
ဒုတိယအချက်ကား ဆာကင်းဘဲအုပ်ချုပ်သော အင်္ဂလိပ်စစ်တပ်များ ရန်ကုန်မြို့ကို သိမ်းထားခိုက် ဘုရားပုထိုးနှင့် ဆိုင်သော ရွှေဆင်းတု၊ ငွေဆင်းတုများကို အဆီးအတားမရှိ ဗရမ်းဗတာပြုကြလေသည်။
ရွှေတိဂုံစေတီ၌ တပ်စွဲ ရသော စစ်တပ်သည် တစ်ညတည်း ရွှေငွေ ဆင်းတုများ ရရှိသဖြင့် အရာရှိတစ်ဦးအား ၃၀၀ နှင့်ရောင်းချ၏။
ထိုအရာရှိက ကာလကတ္တားသို့ တစ်ဆင့်ရောင်းချရာ အတော်ပင် မြတ်သည်ဆို၏။
ယခုကဲ့သို့ ဘုရားနှင့်ဆင်းတုတော်များကို မရိုးမသေပြုမူဖျက်ဆီးကြသည်များကို အုပ်ချုပ်သူ ဆာအာချီ ဘော်လ်ကင်းဘဲသည် တားလည်း မတားမြစ်၊ ပိတ်လည်း မပိတ်ပင်ရုံသာမဟုတ်၊ သူ ကိုယ်တိုင်ကလည်း အားပေး၊ ရွှေတိဂုံဘုရားကြီး ဌာပနာဖောက်ရာတွင်လည်း ပါဝင်၏။
နောက်ဆုံး၌ လိုရာပစ္စည်းများ မတွေ့တော့ဘူးဆိုမှ လက်လျှော့လိုက်ကြသည် ဟု ရန်ကုန်ရာဇဝင်တွင် ပါရှိလေသတည်း။
A disassembled and labeled 1997 HDD lying atop a mirror ဟာ့ဒ်ဒစ်ဒရိုက်ဗ် ဆိုသည်မှာ ကွန်ပျူတာတွင် သတင်းအချက်အလက်များအား သိမ်းဆည်းထားရာ အသုံးပြုသော လျှပ်စစ် သံလိုက်ပြားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထားသော ပစ္စည်းတခုဖြစ်သည်။
ကွန်ပျူတာ စနစ် တခု လည်ပတ်ရန်အတွက် မရှိမဖြစ်သော ပစ္စည်းတခုဖြစ်သည်။
ကွန်ပျူတာစနစ် လည်ပတ် အလုပ် လုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့အတွက် အချက်အလက်မှတ်ဉာဏ်ဆိုင်ရာ အလုပ်လုပ်ဆောင်မှုတွင် အသုံးပြုပါသည်။
ကွန်ပျူတာ မှတ်ဉာဏ် (Memory)အတွက် အဓိက မှတ်ဉာဏ်(primary memory)နှင့် ဒုတိယ မှတ်ဉာဏ်(secondary memory)ဟုရှိရာ ဟာ့ဒ်ဒစ်ဒရိုက်ဗ်သည် ဒုတိယမှတ်ဉာဏ်ဖြစ်သည်။
ကွန်ပျူတာစနစ်မောင်းနှင်မှု ပရိုဂရမ် အိုအတ်စ်(OS-Operating System) အား သိမ်းဆည်း ထားရာ နေရာဖြစ်သည်။
အခြား အသုံးပြုရန် ကွန်ပျူတာတွင် ထည့်သွင်းထားသော ပရိုဂရမ်များသည်လည်း ၎င်းအတွင်းတွင် ထည့်သွင်း သိမ်းဆည်းထားသည်။
ပရိုဂရမ်များအပြင် သီချင်းများ၊ စာအုပ်များ၊ ရုပ်ရှင် ဗီဒီယို ဇာတ်ကားများ နှင့် အခြား သတင်းအချက်အလက်များလည်း ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းထားသည်။
အဓိက မှတ်ဉာဏ်(main memory)နှင့် မတူသော အချက်မှာ ၎င်းတွင် လျှပ်စစ် ခလုပ်ပိတ်ထားသည့်အချိန်တွင်လဲ သိမ်းဆည်းထားသော အချက်အလက်များကို မပျောက်သွားပဲ မှတ်သားထားနိုင်သည်။
လိုအပ်သည့်အချိန်တွင် ပရိုဂရမ်များမှ ရှာဖွေကာ ပြန်လည် အသုံးပြုနိုင်သည်။
သံလိုက်ကြိုးမှတ်ဉာဏ် (magnetic tape data storage)များနှင့် မတူသော အချက်မှာ အချက်အလက် (data)များအား အစဉ်လိုက်(sequentially) မသိမ်းဆည်းပဲ (random-access)အချက်အလက်များ၏ တစိတ်တစ်ဒေသများအဖြစ် ပိုင်းပြီး သိမ်းဆည်းခြင်းကြောင့် သိမ်းဆည်းမှတ်နိုင်မှု ပမာဏ ပိုမိုကြီးမားကာ အချက်အလက်များ ထည့်ခြင်း ပြန်လည်ထုတ်ယူခြင်း ပိုမိုမြန်ဆန်ပါသည်။
သမိုင်း ဟာ့ဒ်ဒစ်ဒရိုက်ဗ်များကို ၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် ကွန်ပျူတာ အချက်အလက်များ သိမ်းဆည်ရန် IBM ကုမ္ပဏီမှ စတင် မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
၁၉၆၀ ခုနှစ် အစောပိုင်းမှာ သုံးစွဲခဲ့ကြသည်။
မိန်းဖရိမ်ကွန်ပျူတာ(mainframe computer)တွေမှာ သုံးစွဲခဲ့သည်။
ပထမဆုံး IBM မှ စတင်ထုတ်လုပ်ခဲ့တဲ့ ဟာ့ဒ်ဒစ်ဒရိုက်ဗ် ကတော့ 350 RAMAC ဖြစ်သည်။
၎င်းကတော့ အရွယ်အစားအားဖြင့် ရေခဲသေတ္တာ ၂လုံးစာလောက်ဖြစ်ပြီး၊ အချက်အလက် ဝင်ဆံ့နိုင်မှုမှာ ၃.၇၅ မက်ဂါဘိုက်(3.75MB)မှ သာ ဖြစ်သည်။
စာလုံးရေပေါင်း ၅သန်း သိမ်းဆည်းနိုင်သည်။
ဒစ်ပြား(disk platters) အပြား ၅၀ ဖြင့် အချက်အလက်များကို သိမ်းဆည်းပါသည်။
၁၉၆၁ ခုနှစ်မှာတော့ IBM က IBM 1311 ကို အောက်တိုဘာ ၁၁ရက်နေ့မှာ စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
၎င်းမှာ အဝတ်လျှော်စက် ၁လုံးစာ အရွယ်အစားဖြစ်ပြီး စာလုံးရေပေါင်း သန်း၂၀၀ ကျော် သိမ်းဆည်းနိုင်သည်။
ဒစ်အတွဲ(disk pack)တစ်ခု လျှင် သိမ်းဆည်းနိုင်သော ပမာဏဖြစ်သည်။
ထို ဒစ်အတွဲများကို အဖြုတ်အတပ်လုပ်၍ ပြောင်းလဲ အသုံးပြုနိုင်သည်။
ပထမဆုံး ရွှေ့ပြောင်းတပ်ဆင်နိုင်သော ဟာ့ဒ်ဒစ်(removable disk) ဖြစ်သည်။
အသုံးပြုသူများမှ ဒစ်အတွဲများ ထပ်မံဝယ်ယူ ပြောင်းလဲ တပ်ဆင်နိုင်သည်။
နောက်မျိုးဆက်များဖြစ်သည့် ရွှေ့ပြောင်းတပ်ဆင်နိုင်သော ဟာ့ဒ်ဒစ်များ၏ ကနဦး အစ ဖြစ်သည်။
၁၉၈၀ခုနှစ် အစောပိုင်းမှာတော့ ၃၀၀ မက်ဂါဘိုက် အထိ သိမ်းဆည်းဝင်ဆန့်နိုင်သော ဟာ့ဒ်ဒစ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။
မှတ်စု ကိုးကား Category:နည်းပညာ Category:ကွန်ပျူတာ။
တောင်ပိုင်းရှမ်းပြည် လွယ်ငင်း၊ ငွေမြို့တော်(ခေါ်) မိုင်းကိုင်မြို့ဇာတိ(မိဘအမည် မသိရ)မြန်မာ သက္ကရာဇ် ၁၁၉၈-ခု ၊ နယုန်လတွင် မွေးဖွားသည်။
ရှမ်း-ကဗျာလင်္ကာနှင့် သိုက်သမိုင်းများကို ကောင်းစွာနိုင်နင်းသည်။
စောနော်ခမ်း ပြသမျှ စာပေကျမ်းဂန်များတွင် ကဗျာ့ခဲရာခဲဆစ်များ ပြည့်နှက်ပြီး စာကိုယ်မှာ နုပြောင် ယဉ်ကျေးလှသောကြောင့် ၎င်းကို ရှမ်းပြည် ဦးပုညဟု ခေါ်ကြသည်။
ရာသီဘွဲ့၊ ပန်းဘွဲ့၊ တောတောင်၊ မိုးတိမ်၊ အချောအလှဘွဲ့အမျိုးမျိုး၊ ရာဇဝင်-သိုက်သမိုင်းများစွာတို့ကို ကဗျာလင်္ကာ တန်ဆာဆင်၍ ရေးသားထားသည့် အနက် အထူး ထင်ရှားသော စာပေများမှာ... နယ်နှင်ဒဏ်ခံရစဉ်အခါက သူတည်း တစ်ယောက် ၊ ကောင်းဘို့ရောက်မူ ၊ သူ တစ်ယောက်မှာ ပျက်လင့်ကသာ ဓမ္မတာတည်း...အစရှိသော မျက်ဖြေလင်္ကာ-ကဗျာမျိုးကဲ့သို့ စာပိုဒ်တပိုဒ်တွင်(၉)လုံးစီရှိသော "ကောဝ်မတ်"ခေါ်(၉)လုံးစပ် မျက်ဖြေလင်္ကာနှင့်- ကျီးသဲလေးထပ် ဆရာတော်ဘုရား ရေးသားတော်မူသော "ဇိ နတ္ထပကာသနီ"ကျမ်းကို ပုဒ်ပါဌ် အနေအထား မချွတ်ယွင်းရအောင် နိဒါန်းမှနိဂုံးအထိ ကဗျာလင်္ကာ တန်ဆာဆင်ဖွဲ့နွဲ့ခြယ်မှုန်းထားသော ရှမ်းဘာသာ "ရွှေပြည်ဝမ်" ခေါ်ကျမ်းများ ဖြစ်ပေသည်။
ပညာကျော် ရှမ်းစာဆိုတော်ကြီး စောနော်ခမ်းသည် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၈၁-ခုနှစ် အသက်(၈၃)နှစ်တွင် မိုင်းကိုင်မြို့၌ အနိစ္စရောက်သည်။
ဒါရိုက်တာ ဆရာမြင့်၏ ရှမ်းစာဆိုတော်များ ကိုးကား။
မိန်းပန်ခေါ် ဆရာကောလီ တောင်ပိုင်းရှမ်းပြည် မိုးနဲမြို့ဇာတိ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၀၉-ခု တန်ဆောင်မုန်းလဆုတ် (၉)ရက် တနင်္လာနေ့ မြို့စားကြီး ဦးဉာဏ မြို့စားကတော် ခွန်နန်းအိမ်တို့မှ ဖွားမြင်သည်။
ငယ်နာမည် စိုင်းလိတ် ဖြစ်သည်။
အချို့က ဆရာကောလီသည် အရှေ့ပိုင်းရှမ်းပြည် မိန်းပန်မြို့ဇာတိ၊ ပဝတ္တိံမိုးနဲမြို့ဟု ဆို ကြသည်။
၈-နှစ် သားအရွယ် မိုးနဲမြိ ု့ဆရာတော် ဦးသုမနကျောင်းတွင် နေ၍ ပညာသင်ကြားရာ တဝါတွင်းနှင့် သင်ပုန်းကြီး၊ မင်္ဂလသုတ်၊ ပရိတ်ကြီး၊ လောကနီတိ၊ နမက္ကာရအားလုံးကို အာဂုံဆောင်နိုင်သည်အထိ ဉာဏ်ကောင်းလေသည်။
ထို့နောက် မိုးနဲ့မြို့ ဟော်ဦးကျောင်းဆရာတော် ဦးဥက္ကဋ္ဌထံ ပြောင်းရွေ့ကာ ပညာဆည်း ပူးရင်း (၁၀)နှစ်သားအရွယ် ၎င်းကျောင်း၌ပင် မိဘများက သာမဏေအဖြစ် သွတ်သွင်းလေသည်။
သာမဏေဘွဲ့မှာ ရှင်ကောလိယ ဖြစ်သည်။
ဟော်ဦးကျောင်း ဆရာတော် ဦးဥက္ကဋ္ဌက မန္တလေးမြို့မြင်းဝန်တိုက်တွင် ပညာသင်ကြားရန်ပို့ထားရာ မင်းတုန်းမင်းတြားကြီး ရှင်ပြုအလှူတော်ပွဲနှင့်ကြုံပြီး ပညာလည်း ထူးချွန်၍နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရှင်ပြုရပြန်သည်။
ထို့ကြောင့် မိန်းပန်ခေါ်ဆရာကောလီကို မင်းတုန်းဘုရင် ရှင်ပြု သားတော်ဟု ဆိုကြသည်။
ပထမကျော် စာမေးပွဲဖြေဆိုရန် ရက်နီးကပ်လာမှ မယ်တော် ခွန်နန်းအိမ် အသည်းအသန် မကျန်းမာ၍ ရှင်လိင်ပြန်ပြီး အခေါ်လာသူများနှင့်မိုးနဲသို့ ပြန်လိုက်သွားရသည်။
မိုးနဲ့ပြန်ရောက်သောနေ့မှာပင် မယ်တော် အနိစ္စရောက်သွားသည်။
ဒါန ၊ သီလ ၊ ဘာဝနာများကို မှီငြမ်းပြုသော "ဆုတ်တနိပါန" ခေါ် "သုတ္တနိဗ္ဗာန" ကျမ်းကို ၅-ရက်နှင့်အပြီး ရေးပြီး၇-ရက်မြောက်ရက်လည် ဆွမ်းကျွေး၊ ရှမ်းဘာသာ "ဆွမ်းယဉ်"သောနေ့ "ပူစရေး"ခေါ် စာဖတ်သူက ဖတ်ကြားလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်းကျမ်းကို လူကြိုက်များပြီး ကျော်ကြားသွားသည်။
ယနေ့တိုင်အောင်ပင် ရှမ်းအမျိုးသားများ အသုဘဆွမ်းယဉ်သောနေ့တွင် "ဆုတ်နိပါန" ကျမ်းကို ကန်တော့ပွဲတွင်ထည့်၍ ဆရာတော် သံဃာတော်များကို လှူဒါန်းကြသည်။
ဆွမ်းယဉ်သောနေ့ ၎င်းကျမ်းမပါလျှင် ကွယ်လွန်သူမှာ ဖြစ်လေရာဘဝ၌ ချို့ငဲ့သောဘဝတွင် ဖြစ်ရပြီးကျန်ရစ်သူများ ဝတ္တရားမကျေပွန်ရာ ရောက်သည်ဟု အယူရှိကြသည်။
ဆရာကောလီ၏အယူအဆမှာ ဘုရားဟော မဟုတ်သော ဆေးထိုးအပ်မြှုပ်ဗေဒင်ယာယီယတြာအစရှိသော လောကီအလုပ်မှန်သမျှ အလွန်မုန်းတီး၍ ပစ်ပယ်ပြီး ဘုရားဟောဒေသနာတော်များကိုသာ ပြုစုရေးသားလေ့ရှိသည်။
မိုးနဲစော်ဘွား "စဝ်ကျင်မိန်း" သည် ယွန်းဂိုဏ်းဆရာတော်များ ပြုစုရေးသားသော လော ကီကျမ်းများကိုသာ ယုံကြည်လေ့လာအားပေးနေသောကြောင့် ဆရာကောလီပြုစုသော လောကုတ္တရာကျမ်းများ မပေါ်လွင် မထင်ရှား ဖြစ်နေသည်။
သု ဓမ္မ ာဂု ိ ဏ် းနှ င် ့ ယွ န် းဂု ိ ဏ် းသာသနာရေးနှ င် ့ ပတ် သက် ၍ ပဋိ ပက္ခ မသိ မသာ ဖြစ် လာသောကြောင့် ဆရာကောလီ မိုးနဲမြို့မှမိုင်းကိုင်မြို့သို့ ပြောင်းရွေ့နေထိုင်ပြီး မိုးနဲစော်ဘွားအသိဉာဏ်တိုး၍ သတိတရားရပါစေတော့ဟု ရည်ရွယ်ကာ... ပထမ ဝိနည်းငါးကျမ်း ကောက်နုတ်ချက်။
ဒုတိယ အဘိဓမ္မာ ၇-ကျမ်း ကောက်နုတ်ချက်။
တတိယ သုတ်သုံးကျမ်း ကောက်နုတ်ချက်။
ကျမ်းသုံးကျမ်း ရေး၍ သုံးကြိမ်ပေးပို့သည်။
၎င်းကျမ်းကို ရှမ်းဘာသာ "ဆန်ကွမ်မိန်းပန်"ခေါ်သည်။
မိုးနဲစော်ဘွားသည် ဆရာကောလီ ပထမပေးပို့သော ဝိနည်းငါးကျမ်းကောက်နုတ်ချက်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ယွန်းဂိုဏ်းဆရာတော်များဘက်သို့ မလိုက်ဘဲ လောကီကျမ်းများကိုလည်း ယုံကြည်မှု မရှိတော့ဘဲ ဆရာကောလီကို သတိရလာသည်။
ထပ်မံပေးပို့သော ကျမ်း၂-ကျမ်းကိုပါ လေ့လာကြည့်ရှုပြီး ပညာဉာဏ်ထက်မြက်ပုံနှင့် ပါရမီ ထူ းချွန် ပု ံ များကိ ု ပါ သိ သောကြောင် ့ ဉာဏ် ပူ ဇော် ခငွေ (၁၀ဝ၀)တထောင် ချီ းမြှ င် ့ ပြီ း ဆရာကောလီမိုးနဲမြို့၌ ပြန်လည်နေထိုင်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံသည်။
စော်ဘွားကြီး မေတ္တာရပ်ခံသည်ကို ဝမ်းသာလှပါသည်။
သို့သော် မိုင်းကိုင်မြို့သူနှင့်အကြောင်းပါနေသောကြောင့် မိုးနဲသို့ မပြန်နိုင်ပါတော့ကြောင်း၊ စော်ဘွားကြီးသာ ဗုဒ္ဓသာသနာတော်ကု ိ သန် ့ ရှ င် းအောင် ဆောင် ရွ က် တော် မူ ပါရန် ပြန် ကြားစာ ဆက် လု ိ က် သည်။
ဆရာကောလီ ပြုစုရေးသားသော ကျမ်းပေါင်း မြောက်မြားစွာအနက် အထူးထင်ရှားသောကျမ်းများမှာ... ဆုတ်တနိပါန(ခေါ်)သုတ္တနိဗ္ဗာန ဆန်ကွမ်မိန်းပန်+++ ဓမ္မစကြာအဖွင့် တို့ဖြစ်သည်။
မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၇၂-ခု၊ ဆရာကောလီ အသက်(၆၃)နှစ်၊ မိုင်းကိုင်မြို့တွင် ကွယ်လွန် အနိစ္စရောက်သည်။
ဒါရိုက်တာ ဆရာမြင့် ၏ ရှမ်းစာဆိုတော်များ ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ။
မိုးနဲမြို့နယ် တောရွာကလေးတရွာမှ တောင်ယာလုပ်ကိုင်စားသောက်သူ အဖပူခို၊ အမိ နိုင်းခို(အဖိုးခို-အဖွားခို)တို့မှ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၁၁-ခု၊ ဝါဆိုလဆန်း (၁၁)ရက် ကြာသပတေးနေ့တွင် ဖွားမြင်သည်။
ငယ်မည် အောင်ခçခေါ်သည်။
ဆရာကောလီနှင့်မိုးနဲမြို့ဦးသုမနကျောင်းတွင် ကျောင်းနေဖက်ဖြစ်သည်။
လောကီပညာရပ်များကို ဝါသနာပါသည်။
ရဟန်းဘောင်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ၈-ဝါအရောက်တွင်ဦးသုမန ပျံလွန်တော်မူ၍ ထိုကျောင်းမှာပင် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်အမွေကို ခံယူရသည်။
သုဓမ္မာဆရာတော် ဖြစ် သော် လည် း ယွ န် းဂု ိ ဏ် းဆရာတော် များကဲ ့ သိ ု ့ လောကီ ပညာကု ိ လေ့ လာလု ိ က် စားသည်။
ထို့ကြောင့် ဒါယကာ ဒါယိကာမများက ယွန်းဂိုဏ်းဆရာတော်ဟု ခေါ်ကြသည်။
မိုးနဲမြို့တွင် သုဓမ္မာဂိုဏ်းနှင့်ယွန်းဂိုဏ်း သာသနာရေးနှင့်ပတ်သက်ပြီး ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားနေစဉ် ယွန်းဂိုဏ်းဆရာတော် မဟုတ်ပါဘဲလျက် ယွန်းဂိုဏ်းဆရာတော်ဟု စွပ်စွဲသောကြောင့် မိုင်းကိုင်မြို့သို့ ပြောင်းရွေ့လူဝတ်လဲနေထိုင်ရာမှ မိုင်းကိုင်မြို့သူနှင့်အကြောင်းပါပြီးနောက် သံလွ င် မြစ် အရှေ ့ဘက် ကမ် းရှ ိ "မိ န်းလွန်း" မြန် မာအခေါ် "မု ိင် းလင် း" နယ် ရှ ိ လနှ င် ့ ဝနယ် စပ် "ကမ်းဆေ"မြိ ု့သို့ပြောင် းရွေ ့နေထိုင် ပြီ း ဆေးဝါးကု သရင် း စာပေကျမ် းဂန်များ ပြုစုရေးသားလေသည်။
ပြုစုရေးသားသော ကျမ်းများသည် ဘုရားဟောဒေသနာတော်နည်းပြီး ဆေးကျမ်း၊ ဓာတ်ကျမ်း၊ နက္ခတ်ဗေဒင်ကျမ်း၊ ကာယသိဒ္ဓိ ပီယသိဒ္ဓိကျမ်းများနှင့်ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်က များသည်။
ဆရာတော်ရေးသားသော "ခွန်ဆန်လော နန်းဥပျဉ်" ဒဏ္ဍာရီသည် စာကိုယ်နုပြောင်ယဉ် ကျေးလှ၍ ရှမ်းပြည်တွင် လူကြိုက်အများဆုံးပေါ်လွင် အထင်ရှားဆုံးဖြစ်သည်။
"ကမ်းဆေ"မြို့ကိုအစွဲပြု၍ အဖိုးဖြစ်သော "ပူ"ဝေါဟာရကို နာမည်ရှေ့မှ ထည့်၍ "ပူဆရာကမ်းဆေ"၊ အချို့က အရှင်ဖြစ်သော "စဝ်" ဝေါဟာရကို နာမည်ရှေ့မှထည့်၍ "စဝ်ကမ်းဆေ" ဟု ခေါ်ကြသည်။
၎င် းအမည် များထက် ယွ န် းဂု ိ ဏ် းဆရာကမ် းဆေ အမည် က လူ အများနှု တ်တွင်ပေါ်လွင်ထင်ရှားသည်။
အသက်(၆၀)တွင် ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်သည်။
ဒါရိုက်တာ ဆရာမြင့် ၏ ရှမ်းစာဆိုတော်များ ကိုးကား Category:ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများ။
တောင်ပိုင်းရှမ်းပြည် မိုင်းနောင်မြို့နယ်၊ ပန်စုံရွာတွင် အဖလုံမန်စံ ၊ အမိနိုင်းမန်စံတို့မှ မြန်မာသက္ကရာဇ်၁၂၁၇-ခုနှစ် ကဆုန်လပြည့်သောကြာနေ့တွင် ဖွားမြင်၍ ငယ်မည် စိုင်းဆိုင် ခေါ်သည်။
အသက် ၆-နှစ်ရွယ်၊ ပန်စိန်ရွာ၊ မန်စိန်ကျောင်း ဦးမေဓာထံတွင် ပညာသင်ကြားသည်။
၁၀-နှ စ် သားအရွ ယ် မိဘနှစ်ပါးက သာသနာဘောင် သွတ်သွင်းချီးမြှင့်ပေး၍ သာမဏေဘွဲ့-ရှင်သောဘဏ ဖြစ်သည်။
မန်းစံမြို့၊ မိုင်းနင်းကျောင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ကာ ဆရာတော် ဦးနန္ဒထံတွင် ကဗျာလင်္ကာများကို သင်ကြားသည်။
၁၆-နှစ်ရွယ် လူဝတ်လဲပြီး ပန်စုံရွာမိဘများနှင့်အတူနေထိုင်ပြီး၁၈-နှစ်တွင် လင်္ကာစကားပြေနှစ်ထွေ ရောစပ်သော "မဟော်သဓာဥမင်ခန်းဖွင့်" ကို ရေးသည်။
ဒေသန္တရဗဟုသုတအဖြစ် အမြို့မြို့အနယ်နယ် လှည့်လည်ရှာဖွေပြီးနောက် သူ့ဘဝထိတွေ့ခံစားမှုကို အခြေခံထားပြီး ဘုရားဟောကျမ်းဂန်ဒေသနာတော်များနှင့်ညှိနှိုင်း၍ "သင်္ခါရဓမ္မလင်္ကာ"ကျမ်းကို ရေးသားသည်။
ဝတ္ထုပုံပြင်ကျမ်းဂန်များကို တကျမ်းပြီးတကျမ်းရေး၍ စာရေးဆရာ "မိန်းနောင်"ဟုလူသိများ ကျော်ကြားလာသည်။
မိုင်းကိုင်စော်ဘွား စဝ်ခွန်မုံက မိုင်းကိုင်မြို့ကို ခေါ်ယူပြီး "ပဏ္ဍိတသုခမိန် "ဘွဲ့နှင်းအပ်၍ ပညာရှိအမတ်ကြီး ခန့်ထားသည်။
မိုင်းနောင်မြို့နယ်သား အမတ်ကြီးဖြစ်၍ "ဦး"ဝေါဟာရဖြစ်သော "ချင်း"ကို နာမည်ရှေ့ကထည့်၍ "ချင်းအမတ်မိန်းနောင်"ဟု ခေါ်ကြသည်။
အဓိပ္ပာယ်မှာ "အမတ်" ဦးမိုင်းနောင် ဖြစ်သည်။
လွတ်လပ်စွာ စာပေရေးသားလို၍ အမတ်ရာထူးမှ ထွက်ပြီး မြောက်ပိုင်းရှမ်းပြည် သိန္နီမြို့သို့ပြောင်းရွေ့နေထိုင်ရာ စော်ဘွားကြီးစဝ်ခွန်ဆန်တုံဟုန်းက မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၆၅-ခုနှစ်တွင်သိန္နီမြို့၌ စာပုံနှိပ်တိုက် တည်ထောင်ပေးသည်။
အမတ်ကြီး ရေးသားသော စာပေကျမ်းဂန်များအနက်... မဟောသဓာ ဥမင်ဖွင့်ခန်း မဏိကုဏ္ဍလ သင်္ခါရဓမ္မ လင်္ကာ တို့ဖြစ်သည်။
ကျမ်းများသည် အထူးထင်ပေါ်ကျော်ကြားသော ကျမ်းများဖြစ်သည်။
အမတ်ကြီး အသက်(၅၆)နှစ် ၊ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၇၀-ပြည့် တပေါင်းလဆန်း(၄)ရက်နေ့ ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်သည်။
အမတ်ကြီးကွယ်လွန်သွား၍ အုပ်ချုပ်မည့်သူမရှိသောကြောင့် စာပုံနှိပ်တိုက်လုပ်ငန်း ပျက်စီးသွားသည်။
ကြေးစီမန်စံနယ် ၊ မန်ယုတ်ကျောင်းတွင် သီတင်းသုံးတော်မူသည်။
ငယ်နာမည် မောင် ဩ ဖြစ်၍ ရဟန်းဘွဲ့ ဦးအာလောက ဖြစ်သည်။