kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
လှူဒါန်းခြင်းစသော ကိစ္စရပ်များသည် လူသေအလောင်းအား မီးရှို့သောအခါ ကြွင်းကျန်သော ပြာကဲ့သို့ အကျိုးမရှိ။
အလှူပေးခြင်းစသော ဒါနကို လူမိုက်တို့ကသာ သတ်မှတ်ပညတ်ကြ၏။
အချို့သူတို့သည် လှူဒါန်းပေးကမ်းခြင်းသည် အကျိုးရှိ၏ ဟူသော ဝါဒအား လက်ကိုင်၍ ဟောပြောလေ့ရှိပြီး ထိုဟောပြောချက်များသည် အကျိုးမရှိ၊ မှားယွင်းပြီး ယောင်ယမ်း၍ လျှောက်ပြောသော စကားမျှသာဖြစ်၏။
လောက၌ လူမိုက် သို့မဟုတ် ပညာရှိတို့သည် ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးပြတ်စဲ သေဆုံးပြီးနောက် နောင်တဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားအသက်ရှင်ရခြင်း(ဘဝ)သည် မရှိ” ဟူ၍ ဖြေဆိုပြောပါ၏။
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တိုင် မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းသိမြင်ရသော ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုးအား မေးနေပါလျက် အဇိတကေသကမ္ဗလဆရာသည် သရက်ပင်သည် အဘယ်အရပ်မှာ ရှိပါသနည်း ဟု မေးပါလျက် တောင်ပိန္နဲပင်၏နေရာကိုသာ ဖြေ၍ လမ်းညွှန်းနေသကဲ့သို့၊ တောင်ပိန္နဲပင်၏နေရာကိုသာ မေးနေပါလျက်နှင့် သရက်ပင်၏နေရာကိုသာ ဖြေကြားသကဲ့သို့ သူ၏ ပြတ်စဲခြင်း ဗလာနတ္ထိဝါဒကိုသာ ပြန်လည်ဖြေကြားပါ၏။
အရှင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် အဇိတကေသကမ္ဗလ ပြောသောစကားအား သဘောလည်းမကျ ပယ်လည်းမပယ်ခဲ့ပါ။
ဝေဖန်ဆုံးဖြတ်ရခက်သော အဇိတကေသကမ္ဗလစကားကြောင့် နှလုံးမသာယာဖြစ်ခဲ့ပါသော်လည်း နှလုံးမသာမယာဖြစ်စေသော စကားဆိုးအားလည်း မပြောခဲ့သည့်အပြင် အဇိတကေသကမ္ဗလ ၏စကားကိုလည်း မိမိအယူအဖြစ် လက်ခံကာ နာယူမှတ်သားခြင်းမပြုဘဲ ထပြီး ပြန်ခဲ့ပါ၏။
” ပကုဓကစ္စာယန၏ အယူဝါဒ အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ အခါတစ်ပါး၌ အကျွန်ုပ်သည် ပကုဓကစ္စာယန ထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး ပကုဓကစ္စာယနနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် စကားစမြည်းများ ပြောဆိုပါ၏။
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် တစ်ခုသောနေရာ၌ အတူထိုင်၍ ပကုဓကစ္စာယနအား ဤမေးခွန်းကို ဤသို့မေးဖူးပါ၏။
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ပကုဓကစ္စာယန၊ ဆင်စီးစစ်သည်အတတ်၊ မြင်းစီးသူရဲအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ လေးအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ အောင်လံကိုင်စစ်သည်များ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ တစ်ဖက်စစ်တပ်သို့ဝင်၍ ရန်သူ့ဦးခေါင်းများကို အတုံးအတစ် ဖြတ်တောက်ခြင်းအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ စစ်၌ ထူးချွန်ကျော်စောသော မင်းများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောဘုရင်များ၊ ပြေးနှုန်းအမြန်ဖြင့် စစ်ထိုးစစ်တိုက်နိုင်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ ဆင်ပြောင်ကြီးကဲ့သို့သော သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ လွန်စွာရဲရင့်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ချပ်ဝတ်သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ကျွန်ယုံတော်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျွန်တော်၊ ထမင်းချက်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ထမင်းချက်၊ ဆတ္တာသည်ဆံသသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဆတ္တာသည်၊ ရေချိုးပေးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ရေချိုးပေးသူ၊ စားဖိုသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော စားဖိုသည်၊ ပန်းကုံးကုံးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ပန်းကုံးသူ၊ ခဝါသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ရက်ကန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ကျုထရံသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျုထရံသည်၊ အိုးထိန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော အိုးထိန်းသည်၊ ဂဏန်းတတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဂဏန်းတတ်သူ၊ လက်ချိုးရေတွက်တတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား လက်ချိုးရေတွက်သူတို့ အပြင် တစ်ပါးမက များလှစွာသော အတတ်ပညာရှင်တို့သည် (ဤလောက၌) တည်ရှိနေပါပေ၏။
ထိုသို့ အတတ်ပညာရှင်သည် မိမိတို့အတတ်ပညာများဖြင့် မျက်မှောက်ဘဝ၌ အကျိုးရှိသကဲ့သို့ နိဗ္ဗာန်အကျိုးအားမျှော်မှန်း၍ ရဟန်းပြုသောသူများသည်လည်း မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းရရှိနိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၊ ရဟန်းဝတ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အကျွန်ုပ်အား ဟောပြခြင်းငှာ တတ်နိုင်ပါသလော၊ အရှင်ပကုဓကစ္စာယန”။
ဤသို့မေးသော် ပကုဓကစ္စာယနဆရာသည် အကျွန်ုပ်အား-“မင်းကြီး၊ (၁)မြေအစု၊ (၂)ရေအစု၊ (၃)မီးအစု၊ (၄)လေအစု၊ (၅)ချမ်းသာ၊ (၆)ဆင်းရဲ နှင့် (၇)ရှင်သန်မှုရှိသော အသက် ဟူသည့် ခုနှစ်ပါးသည် ပြုလုပ်ထားသည်မဟုတ်၊ စေခိုင်းခြင်းပြုလုပ်ထားခြင်းဖြင့် ရရှိသောအရာလည်းမဟုတ်၊ ဖန်ဆင်းထားသည်လည်းမဟုတ်၊ ဓာတ်ပြုခြင်းမရှိ(မြုံနေ၏)၊ တောင်များ၏ ထိပ်ပိုင်းနှင့် ခိုင်မြဲသောတံခါးတို့ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေ၏။
ထို့ကြောင့် ဤခုနှစ်ပါးအစုတို့ ပေါင်းစည်းသောကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် သတ္တဝါများသည် တုန်လှုပ်ဖောက်ပြန်ခြင်းမရှိ၊ အချင်းချင်း နာကျင်ထိခိုက်စေရန်အတွက်လည်းကောင်း၊ ဆင်းရဲစေရန်အတွက်လည်းကောင်း၊ ချမ်းသာစေရန်အတွက်လည်းကောင်း၊ ဆင်းရဲချမ်းသာစေရန်အတွက်လည်းကောင်း ပြုလုပ်ခြင်းငှာမတတ်နိုင်။
ထိုခုနှစ်ပါးအစုတို့ဖြင့် ဖန်တီးထားသော သတ္တဝါများအား သတ်နိုင်သူ၊ သတ်ရန်စေခိုင်းနိုင်သူ၊ ကြားနိုင်သူ၊ ကြားနိုင်စေသူ၊ သိနိုင်သူ၊ သိရန်စေခိုင်းသူ ဟူ၍ မရှိကုန်၊ ထက်စွာသော လက်နက်ဖြင့် ထိုသတ္တဝါ၏ဦးခေါင်းကို ဖြတ်စေကာမူ သူ့အသက်သတ်သောလုပ်ရပ်ဟု မသတ်မှတ်နိုင်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်နက်သည် ထိုခုနှစ်ပါးသောအစုတို့ဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်းအား ကွာဟခြင်းမျှသာ ပြုနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်၏” ဟူ၍ ဖြေဆိုပြောပါ၏။
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တိုင် မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းသိမြင်ရသော ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုးအား မေးနေပါလျက် ပကုဓကစ္စာယနဆရာသည် သရက်ပင်သည် အဘယ်အရပ်မှာ ရှိပါသနည်း ဟု မေးပါလျက် တောင်ပိန္နဲပင်၏နေရာကိုသာ ဖြေ၍လမ်းညွှန်းနေသကဲ့သို့၊ တောင်ပိန္နဲပင်၏နေရာကိုသာ မေးနေပါလျက်နှင့် သရက်ပင်၏နေရာကိုသာ ဖြေကြားသကဲ့သို့ အကြောင်းအရာတစ်ခုကို အခြားအကြောင်းအရာ အစားထိုး၍သာ ဖြေကြားပါ၏။
အရှင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် ပကုဓကစ္စာယန ပြောသောစကားအား သဘောလည်းမကျ ပယ်လည်းမပယ်ခဲ့ပါ။
ဝေဖန်ဆုံးဖြတ်ရခက်သော ပကုဓကစ္စာယန စကားကြောင့် နှလုံးမသာယာဖြစ်ခဲ့ပါသော်လည်း နှလုံးမသာမယာဖြစ်စေသော စကားဆိုးအားလည်း မပြောခဲ့သည့်အပြင် ပကုဓကစ္စာယန၏ စကားကိုလည်း မိမိအယူအဖြစ် လက်ခံကာ နာယူမှတ်သားခြင်းမပြုဘဲ ထပြီး ပြန်ခဲ့ပါ၏”။
နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တ၏ အယူဝါဒ အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ အခါတစ်ပါး၌ အကျွန်ုပ်သည် နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် စကားစမြည်များ ပြောဆိုပါ၏။
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် တစ်ခုသောနေရာ၌ အတူထိုင်၍ နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တအား ဤမေးခွန်းကို ဤသို့မေးဖူးပါ၏။
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်အဂ္ဂိဝေဿနာ(နိဂဏ္ဍ၏မျိုးနွယ်အမည်)၊ ဆင်စီးစစ်သည်အတတ်၊ မြင်းစီးသူရဲအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ လေးအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ အောင်လံကိုင်စစ်သည်များ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ တစ်ဖက်စစ်တပ်သို့ဝင်၍ ရန်သူ့ဦးခေါင်းများကို အတုံးအတစ် ဖြတ်တောက်ခြင်းအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ စစ်၌ ထူးချွန်ကျော်စောသော မင်းများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောဘုရင်များ၊ ပြေးနှုန်းအမြန်ဖြင့် စစ်ထိုးစစ်တိုက်နိုင်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ ဆင်ပြောင်ကြီးကဲ့သို့သော သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ လွန်စွာရဲရင့်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ချပ်ဝတ်သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ကျွန်ယုံတော်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျွန်တော်၊ ထမင်းချက်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ထမင်းချက်၊ ဆတ္တာသည်ဆံသသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဆတ္တာသည်၊ ရေချိုးပေးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ရေချိုးပေးသူ၊ စားဖိုသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော စားဖိုသည်၊ ပန်းကုံးကုံးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ပန်းကုံးသူ၊ ခဝါသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ရက်ကန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ကျုထရံသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျုထရံသည်၊ အိုးထိန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော အိုးထိန်းသည်၊ ဂဏန်းတတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဂဏန်းတတ်သူ၊ လက်ချိုးရေတွက်တတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား လက်ချိုးရေတွက်သူတို့ အပြင် တစ်ပါးမက များလှစွာသော အတတ်ပညာရှင်တို့သည် (ဤလောက၌) တည်ရှိနေပါပေ၏။
ထိုသို့ အတတ်ပညာရှင်သည် မိမိတို့အတတ်ပညာများဖြင့် မျက်မှောက်ဘဝ၌ အကျိုးရှိသကဲ့သို့ နိဗ္ဗာန်အကျိုးအားမျှော်မှန်း၍ ရဟန်းပြုသောသူများသည်လည်း မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းရရှိနိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၊ ရဟန်းဝတ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အကျွန်ုပ်အား ဟောပြခြင်းငှာ တတ်နိုင်ပါသလော၊ အရှင်အဂ္ဂိဝေသာန”။
ဤသို့မေးသော် နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တဆရာသည် အကျွန်ုပ်အား-“မင်းကြီး၊ ဤလောက၌ နိဂဏ္ဍသည် အလုံးစုံသော ရေအေးကို တားမြစ်၏။
မကောင်းမှုကိုလည်း အလုံးစုံတားမြစ်၏၊ မကောင်းမှုအလုံးစုံကို တားမြစ်ခြင်းဖြင့် မကောင်းမှုကိုပယ်ခွာပြီး၏၊ မကောင်းမှုကို အလုံးစုံသော တားမြစ်ခြင်းများဖြင့် သတ်မှတ်သဖြင့် လွတ်မြောက်ရာကို တွေပြီးသည်လည်းဖြစ်၏ ဟူသော စောင့်ထိန်းမှုလေးမျိုးဖြင့် မကောင်းမှုများအား စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် စောင့်ထိန်းပြီးသော နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တမည်သော အကျွန်ုပ်အား ဉာဏ်ပညာအထွတ်အထိပ်ရောက်ပြီးသူ၊ စောင့်ထိန်းသော သဘောအားလက်ကိုင်သူ၊ တည်ကြည်မှုရှိသူ ဟု ခေါ်ဆိုသတ်မှတ်အပ်၏” ဟူ၍ ဖြေဆိုပြောပါ၏။
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တိုင် မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းသိမြင်ရသော ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုးအား မေးနေပါလျက် နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တဆရာသည် သရက်ပင်သည် အဘယ်အရပ်မှာ ရှိပါသနည်း ဟု မေးပါလျက် တောင်ပိန္နဲပင်၏နေရာကိုသာ ဖြေ၍လမ်းညွှန်းနေသကဲ့သို့၊ တောင်ပိန္နဲပင်၏နေရာကိုသာ မေးနေပါလျက်နှင့် သရက်ပင်၏နေရာကိုသာ ဖြေကြားသကဲ့သို့ သူ၏စောင့်ထိန်းခြင်းအယူဝါဒကိုသာ ဖြေကြားပါ၏။
အရှင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တ ပြောသောစကားအား သဘောလည်းမကျ ပယ်လည်းမပယ်ခဲ့ပါ။
ဝေဖန်ဆုံးဖြတ်ရခက်သော နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တ စကားကြောင့် နှလုံးမသာယာဖြစ်ခဲ့ပါသော်လည်း နှလုံးမသာမယာဖြစ်စေသော စကားဆိုးအားလည်း မပြောခဲ့သည့်အပြင် နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တ၏ စကားကိုလည်း မိမိအယူအဖြစ် လက်ခံကာ နာယူမှတ်သားခြင်းမပြုဘဲ ထပြီး ပြန်ခဲ့ပါ၏။
သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ၏ အယူဝါဒ အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ အခါတစ်ပါး၌ အကျွန်ုပ်သည် သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် စကားစမြည်များ ပြောဆိုပါ၏။
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် တစ်ခုသောနေရာ၌ အတူထိုင်၍ သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တအား ဤမေးခွန်းကို ဤသို့မေးဖူးပါ၏။
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ၊ ဆင်စီးစစ်သည်အတတ်၊ မြင်းစီးသူရဲအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ လေးအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ အောင်လံကိုင်စစ်သည်များ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ တစ်ဖက်စစ်တပ်သို့ဝင်၍ ရန်သူ့ဦးခေါင်းများကို အတုံးအတစ် ဖြတ်တောက်ခြင်းအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ စစ်၌ ထူးချွန်ကျော်စောသော မင်းများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောဘုရင်များ၊ ပြေးနှုန်းအမြန်ဖြင့် စစ်ထိုးစစ်တိုက်နိုင်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ ဆင်ပြောင်ကြီးကဲ့သို့သော သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ လွန်စွာရဲရင့်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ချပ်ဝတ်သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ကျွန်ယုံတော်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျွန်တော်၊ ထမင်းချက်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ထမင်းချက်၊ ဆတ္တာသည်ဆံသသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဆတ္တာသည်၊ ရေချိုးပေးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ရေချိုးပေးသူ၊ စားဖိုသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော စားဖိုသည်၊ ပန်းကုံးကုံးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ပန်းကုံးသူ၊ ခဝါသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ရက်ကန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ကျုထရံသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျုထရံသည်၊ အိုးထိန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော အိုးထိန်းသည်၊ ဂဏန်းတတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဂဏန်းတတ်သူ၊ လက်ချိုးရေတွက်တတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား လက်ချိုးရေတွက်သူတို့ အပြင် တစ်ပါးမက များလှစွာသော အတတ်ပညာရှင်တို့သည် (ဤလောက၌) တည်ရှိနေပါပေ၏။
ထိုသို့ အတတ်ပညာရှင်သည် မိမိတို့အတတ်ပညာများဖြင့် မျက်မှောက်ဘဝ၌ အကျိုးရှိသကဲ့သို့ နိဗ္ဗာန်အကျိုးအားမျှော်မှန်း၍ ရဟန်းပြုသောသူများသည်လည်း မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းရရှိနိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၊ ရဟန်းဝတ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အကျွန်ုပ်အား ဟောပြခြင်းငှာ တတ်နိုင်ပါသလော၊ အရှင်သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ”။
ဤသို့မေးသော် သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တ ဆရာသည် အကျွန်ုပ်အား-“အခြားတစ်ပါးသော လောကထပ်ရှိသေးလော ဟု သင်သည် ငါ့ကိုမေးသော် တစ်ပါးသော လောကရှိ၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် တစ်ပါးသော လောကရှိ၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
အခြားတစ်ပါးသော လောကများ မရှိပါလော ဟု မေးလျှင်လည်း တစ်ပါးသော လောကမရှိ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် တစ်ပါးသော လောကများ မရှိ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
အခြားတစ်ပါးသော လောကများသည် ရှိလည်းရှိ၊ မရှိလည်းမရှိပါလော ဟု မေးလျှင်လည်း တစ်ပါးသော လောကများ ရှိလည်းရှိ၏၊ မရှိလည်းမရှိ၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် တစ်ပါးသော လောကများ ရှိလည်းရှိ၏၊ မရှိလည်းမရှိ၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
အခြားတစ်ပါးသော လောကများရှိသည်လည်း မဟုတ်၊ မရှိသည်လည်း မဟုတ်ပါလော ဟု မေးလျှင်လည်း အခြားတစ်ပါးသော လောကများ ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်သည် ကို မှန်၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် အခြားတစ်ပါးသော လောကများ ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်း မဟုတ်သည်ကို မှန်၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ ရှိကုန်လော ဟု သင်သည် ငါ့ကို မေးသော် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ ရှိ၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ ရှိ၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ ရှိကုန်သလော ဟု သင်သည် ငါ့ကို မေးသော် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ ရှိ၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ ရှိ၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ မရှိကုန်လော ဟု သင်သည် ငါ့ကို မေးသော် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ မရှိပါ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများ မရှိပါ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများသည် ရှိလည်းရှိ၊ မရှိလည်းမရှိ ကုန်လော ဟု သင်သည် ငါ့ကို မေးသော် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများသည် ရှိလည်းရှိ၊ မရှိလည်းမရှိ ကုန်၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများသည် ရှိလည်းရှိ၊ မရှိလည်းမရှိ ကုန်၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများသည် ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်ပါလော ဟု မေးလျှင်လည်း သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများသည် ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်ကို မှန်၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သေပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ပြီးဖြစ်ပေါ်သော သတ္တဝါများသည် ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်ကို မှန်၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိပါသလော ဟု မေးလျှင်လည်း ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိပါ၏ကို မှန်၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိပါ၏ကို မှန်၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် မရှိပါသလော ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် ကောင်းမှု မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် မရှိပါကို မှန်၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိလည်းရှိ၊ မရှိလည်းမရှိပါသလော ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် "ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိလည်းရှိ၊ မရှိလည်းမရှိကို မှန်၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်ပါသလော ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုကံတို့၏ အကျိုးဝိပါက် ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်ကို မှန်၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ ရှိကုန်လော ဟု သင်သည် ငါ့ကို မေးသော် သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ ရှိသေး၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ ရှိသေး၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ မရှိကုန်လော ဟု သင်သည် ငါ့ကို မေးသော် သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ မရှိ၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ မရှိ၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ ရှိသည်ရှိ၊ မရှိလည်းမရှိကုန်လော ဟု သင်သည် ငါ့ကို မေးသော် သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ ရှိသည်ရှိ မရှိလည်းမရှိကုန်၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ ရှိသည်ရှိ၊ မရှိလည်းမရှိကုန်၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ။
သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်ကုန်လော ဟု သင်သည် ငါ့ကို မေးသော် သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်၏ ဟု ငါအယူရှိခဲ့လျှင် သတ္တဝါများသည် သေပြီးနောက်၌ ဘဝများထပ်၍ ရှိသည်လည်းမဟုတ်၊ မရှိသည်လည်းမဟုတ်၏ ဟု သင့်အား ငါဖြေရာ၏၊ သို့ရာတွင် ဤသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ထိုသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ အခြားသို့ဟုလည်း ငါမယူ၊ ဤသို့ ထိုသို့ အခြားသို့ မဟုတ်သည်၊ ဟုတ်သည်ဟုလည်း ငါမယူ” ဟူ၍ ဖြေဆိုပြောပါ၏။
အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တိုင် မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းသိမြင်ရသော ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုးအား မေးနေပါလျက် သဉ္စယဗေလဋ္ဌပုတ္တဆရာသည် သရက်ပင်သည် အဘယ်အရပ်မှာ ရှိပါသနည်း ဟု မေးပါလျက် တောင်ပိန္နဲပင်၏နေရာကိုသာ ဖြေ၍လမ်းညွှန်းနေသကဲ့သို့၊ တောင်ပိန္နဲပင်သည် အဘယ်အရပ်မှာရှိပါသနည်း ဟု မေးပါလျက် သရက်ပင်၏ နေရာကိုသာ ဖြေနေပါသကဲ့သို့ သူ၏ပစ်လွှင့်သောအယူကိုသာ ဖြေနေပါ၏။
ထိုသူသည် သမဏဗြာဟ္မဏများ အနက် ပညာအမဲ့ဆုံးနှင့် အတွေအဝေဆုံးတည်း။
ငါကဲ့သို့သောမင်းသည် ဤသို့သောသူအား အဘယ်ကြောင့်ပြစ်တင်မောင်းမဲသင့်သည် ဟု မှတ်ယူနိုင်သနည်းဟု အကြံဖြစ်ခဲ့၏။
အကျွန်ုပ်သည် ထိုသူပြောသောစကားကို မနှစ်သက်သလိုပယ်ခဲ့ခြင်းလည်းမရှိ။
တစ်စုံတစ်ရာသောစကားမှမဆိုဘဲ နေရာမှထကာ ပြန်ခဲ့ပါ၏။
မြတ်စွာဘုရားအား မေးလျှောက်ခြင်း အဇာတသတ်မင်း-“အရှင်ဘုရား၊ ယခုအခါ၌ အရှင်ဘုရားအား အကျွန်ုပ် သိလိုသဖြင့် ဤမေးခွန်းအား မေးမြန်းပါ၏။
ဆင်စီးစစ်သည်အတတ်၊ မြင်းစီးသူရဲအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ လေးအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ အောင်လံကိုင်စစ်သည်များ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ တစ်ဖက်စစ်တပ်သို့ဝင်၍ ရန်သူ့ဦးခေါင်းများကို အတုံးအတစ် ဖြတ်တောက်ခြင်းအတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ စစ်၌ ထူးချွန်ကျော်စောသော မင်းများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောဘုရင်များ၊ ပြေးနှုန်းအမြန်ဖြင့် စစ်ထိုးစစ်တိုက်နိုင်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သောစစ်သူရဲ၊ ဆင်ပြောင်ကြီးကဲ့သို့သော သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ လွန်စွာရဲရင့်သူများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ချပ်ဝတ်သူရဲများ၏ အတတ်ပညာအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၊ ကျွန်ယုံတော်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျွန်တော်၊ ထမင်းချက်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ထမင်းချက်၊ ဆတ္တာသည်ဆံသသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဆတ္တာသည်၊ ရေချိုးပေးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ရေချိုးပေးသူ၊ စားဖိုသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော စားဖိုသည်၊ ပန်းကုံးကုံးသူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ပန်းကုံးသူ၊ ခဝါသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ရက်ကန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ခဝါသည်၊ ကျုထရံသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ကျုထရံသည်၊ အိုးထိန်းသည်များ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော အိုးထိန်းသည်၊ ဂဏန်းတတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား ကျွမ်းကျင်သော ဂဏန်းတတ်သူ၊ လက်ချိုးရေတွက်တတ်သူများ၏ အတတ်ပညာများအား လက်ချိုးရေတွက်သူတို့ အပြင် တစ်ပါးမက များလှစွာသော အတတ်ပညာရှင်တို့သည် (ဤလောက၌) တည်ရှိနေပါပေ၏။
ထိုသို့ အတတ်ပညာရှင်သည် မိမိတို့အတတ်ပညာများဖြင့် မျက်မှောက်ဘဝ၌ အကျိုးရှိသကဲ့သို့ နိဗ္ဗာန်အကျိုးအားမျှော်မှန်း၍ ရဟန်းပြုသောသူများသည်လည်း မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချက်ချင်းရရှိနိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၊ ရဟန်းဝတ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို တပည့်တော်အား ဟောပြခြင်းငှာ တတ်နိုင်ပါသလော၊ အရှင်ဘုရား”။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး၊ ငါတတ်နိုင်ပါပေ၏။
မင်းကြီး၏ မေးခွန်းအား ငါသည် အမေးအဖြေသဘောဖြင့် ဖြေဆိုမည်ဖြစ်ပါသဖြင့်၊ ငါသည် သင့်အား သင်ချက်ချင်း နားလည်သဘောပေါက်စေမည့် အမေးကိုမေးလတ္တံ့၊ သင်သည် ထိုအမေးကို နှစ်သက်သလို ဖြေလော့” ဟု မိန့်တော်မူပြီး ဤသို့ ဟောတော်မူလေသတည်း။
ယခုဘဝ၌ချက်ချင်းလက်ငင်းရရှိသော ပထမမြောက်ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုး ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး၊ (ဥပမာ) ဤမာဂဓတိုင်းသားဖြစ်ပြီး မိမိသခင် အိပ်ရာမှမထခင် ရှေးဦးစွာ နိုးထလေ့ရှိပြီး မိမိသခင် အိပ်ရာဝင်ပြီးအိပ်မှ အိပ်လေ့ရှိသော၊ သခင်၏အမိန့်အား အမြဲနာခံတတ်သော၊ သခင်၏ အကြိုက်ကိုလည်း ပြုတတ်သော၊ သဘောကျဖွယ် စကားကိုလည်း အမြဲဆိုလေ့ရှိသော၊ သခင်၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အမြဲ ကြည့်ရှုလေ့လာတတ်သော သင်၏အမှုလုပ် ကျွန်ယောက်ျားသည် ကောင်းသော ဘဝသို့ ရောက်စေသော ကောင်းသော ကုသိုလ်ကိစ္စများ၏ ကံအကျိုးပေးသည် အံ့ဖွယ်စရာကောင်း၍ အံ့အားသင့်စရာလည်း ကောင်းလှပေ၏။
ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သားတော် အဇာတသတ်မင်းသည် လူသားဖြစ်သလို ငါသည်လည်း လူသားဖြစ်၏။
လူဖြစ်ပုံချင်းအတူတူ အဇာတသတ်မင်းသည်ကား အမြင်ကောင်း၊ အကြားကောင်း၊ အနံ့ကောင်း၊ အရသာကောင်း၊ အထိအတွေ့ကောင်း၊ အတွေးကောင်းတည်းဟူသော ကာမဂုဏ်တရားကောင်းများသာ ကြုံတွေ့ရပြီး နတ်တို့ကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် မင်းစည်းစိမ် စံစားရ၏။
ငါ့မှာမူ မိမိသခင် အိပ်ရာမှမထခင် ရှေးဦးစွာနိုးထလေ့ရှိပြီး မိမိသခင် အိပ်ရာဝင်ပြီးအိပ်မှ အိပ်လေ့ရှိသော၊ သခင်၏ အမိန့်အား အမြဲနာခံတတ်သော၊ သခင်၏ အကြိုက်ကိုလည်း ပြုတတ်သော၊ သဘောကျဖွယ် စကားကိုလည်း အမြဲဆိုလေ့ရှိသော၊ သခင်၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အမြဲ ကြည့်ရှုလေ့လာတတ်သော ကျွန်အဖြစ် မိမိသခင်၏ တာဝန်မှန်သမျှအား လုပ်ဆောင်ရ၏။
ငါသည် ဆံပင်၊ မုတ်ဆိတ်တို့ကို ပယ်ရှင်းပြီး ဖန်ရည်ဆိုးသော ဝတ်သင်္ကန်းတို့ကို ဝတ်ဆင်ပြီး လူ့ဘောင်ကို ပယ်ခွာကာ ရဟန်းအဖြစ်သို့ပြောင်းပြီး ကောင်းမှုတို့ကို ပြုလုပ်လေလျှင် ထိုမင်းကဲ့သို့ စည်းစိမ်ချမ်းသာများအား ခံစားနိုင်သောသူ ဖြစ်ရာ၏ ဟု အကြံဖြစ်၏။
ထိုအကြံဖြစ်သော သင်၏ ကျွန်ယောက်ျားသည် နောင်အချိန်၌ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်တို့အား ပယ်ပြီး ဖန်ရည်ဆိုး အဝတ်သင်္ကန်းတို့ကို ဝတ်ဆင်ကာ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းလေသည်။
ထို့နောက် ထိုသူသည် ရဟန်း၏ အခြေခံစည်းကမ်းဖြစ်သည့် ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ရသလောက်သော အစာရေစာအဝတ်တို့ဖြင့် ခြိုးခြံချွေတာစွာ ရောင့်ရဲကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော နေရာ၌ တရားဓမ္မဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်လတ္တံ့။
ထို ကျွန်ယောက်ျားတစ်ဖြစ်လည်း ထိုရဟန်း၏ နေထိုင်စားသောက်ပုံနှင့် တည်ငြိမ်အေးချမ်းစွာဖြင့် တရားဓမ္မများကျင့်ကြံနေမှုကို သင်၏ မင်းချင်းယောက်ျား၊ မင်းအမှုထမ်းအမတ်များသည် သင့်အား မြတ်သောမင်းကြီး သိတော်မူစေရန်အလို့ငှာ ဤသတင်းစကားအား လျှောက်တင်ပါ၏။
သခင်အိပ်ရာမှမထခင် ရှေးဦးစွာ နိုးထလေ့ရှိပြီး သခင်အိပ်ရာဝင်ပြီးအိပ်မှ အိပ်လေ့ရှိသော၊ သခင်၏အမိန့်ကို အမြဲနာခံတတ်သော၊ သခင်၏အကြိုက်ကိုလည်း ပြုတတ်သော၊ သဘောကျဖွယ်စကားကိုလည်း အမြဲဆိုလေ့ရှိသော၊ သခင်၏မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အမြဲ ကြည့်ရှုလေ့လာတတ်သော ကျွန်အဖြစ် သခင်၏ တာဝန်မှန်သမျှအား လုပ်ဆောင်ရသော သင်၏ ကျွန်ယောက်ျားသည် ဆံပင်၊ မုတ်ဆိတ်တို့ကို ပယ်ရှင်းပြီး ဖန်ရည်ဆိုးသော ဝတ်သင်္ကန်းတို့ကိုဝတ်ဆင်ပြီး လူ့ဘောင်ကို ပယ်ခွာကာ ရဟန်းအဖြစ်သို့ပြောင်း ပြီး ရဟန်း၏ အခြေခံစည်းကမ်းဖြစ်သည့် ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်တို့အား စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ရသလောက်သော အစာရေစာအဝတ်တို့ဖြင့် ခြိုးခြံချွေတာစွာရောင့်ရဲကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော နေရာ၌ တရားဓမ္မဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နေပါ၏ ဘုရား ဟု လျှောက်တင်ကြလတ္တံ့။
ထိုသို့လျှောက်တင်လေလျှင် အသင်မင်းကြီးသည် အသင်တို့၊ ထိုယောက်ျားအား ငါ့ထံ့သို့ ပြန်လာစေလော့။
ငါအိပ်ရာမှမထခင် ရှေးဦးစွာနိုးထလေ့ရှိပြီး ငါအိပ်ရာဝင်ပြီးအိပ်မှ အိပ်လေ့ရှိသော၊ ငါ၏အမိန့်အား အမြဲနာခံတတ်သော၊ ငါ၏အကြိုက်ကိုလည်း ပြုတတ်သော၊ သဘောကျဖွယ်စကားကိုလည်း အမြဲဆိုလေ့ရှိသော၊ ငါ၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အမြဲ ကြည့်ရှုလေ့လာတတ်သော ကျွန်အဖြစ် ငါ၏တာဝန်မှန်သမျှအား ပြန်လည်လာရောက်ထမ်းဆောင်စေ ဟု အမိန့်တော်ချမှတ်မည်လော” ဟု မေးတော်မူ၏။
ထိုအခါ အဇာတသတ်က-“ဤသို့ မမိန့်သင့်ပါ အရှင်ဘုရား၊ အမှန်တကယ်အားဖြင့် အကျွန်ုပ်တို့ကပင် ထိုသူ့အား ရှိခိုးလည်း ရှိခိုးရမည်။
နန်းတော်သို့ကြွလာပါကလည်း ခရီးဦးကြိုပြုပြီး ထိုင်ရန်နေရာကိုလည်း ပြင်ပေးရမည်။
ထို့အပြင် ထိုသူအား သင်္ကန်း၊ ဆွမ်း၊ ကျောင်းတို့နှင့် မနာမကျန်းဖြစ်ပါကလည်း ဆေးအသုံးအဆောင်များ အလိုရှိပါကလည်း အကျွန်ုပ်တို့အား အလှူခံပါရန်လည်း ဖိတ်ရမည့်အပြင် ထိုသူအား တရားဥပဒေနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုပေးပြီး ထိုသူ၏ လုံခြုံရေးကိုလည်းစီမံပေးရမည် ဖြစ်ပါ၏” ဟု လျှောက်တင်၏။
ထိုသို့လျှောက်သော် မြတ်စွာဘုရားသည်-“မင်းကြီး၊ သင်ဆိုခဲ့သောစကားကို အဘယ်သို့ထင်မြင်သနည်း။
ဤသို့သဘောရှိသော ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၏ အကျိုးသည် အကျိုးရှိသလော၊ အကျိုးမရှိသလော” ဟု ပြန်မေးမိန့်၏။
အဇာတသတ်မင်း-“ဤသို့ဖြစ်လျှင် ရဟန်းဖြစ်ခြင်း၏အကျိုးသည် ဧကန်အမှန်တကယ် အကျိုးရှိသည့်အပြင် တပည့်တော်သည်လည်း ချက်ချင်းနားလည်သဘောပေါက်ပါ၏ ဘုရား” ဟု လျှောက်တင်၏။
ထိုအခါမြတ်စွာဘုရားက-“မင်းကြီး၊ ဤသည်ကား ငါ သင့်အား ရှေးဦးစွာ ဟောပြသော မျက်မှောက်ဘဝ၌ပင် ကိုယ်တိုင် သိမြင်နိုင်သော ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုးဖြစ်ပါပေသတည်း” ဟူ၍ မိန့်တော်မူ၏။
မျက်မှောက်ဘဝ၌ရအပ်သော ဒုတိယမြောက် ရဟန်းဖြစ်ကျိုး ထိုအခါ အဇာတသတ်မင်းက-“အရှင်ဘုရား၊ ဤအကျိုးအပြင် နောက်ထပ် မျက်မှောက်ဘဝ၌ပင် ကိုယ်တိုင် မြင်သိနိုင်သည့် ရဟန်းဖြစ်ခြင်းအကျိုးသည်လည်း ရှိပါသေး၏လော။
ရှိပါသေးရင် အကျွန်ုပ်အား ဟောပြရန် တတ်နိုင်ပါသေး၏လော” ဟု မေးတော်မူ၏။
မြတ်စွာဘုရား-“မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ် ဟောပြခြင်းငှာ တတ်နိုင်ပါသေး၏။
ဤအကျိုးကိုလည်း အမေးအဖြေသဘောဖြင့် ရှင်းပြ ဟောကြားမည်ဖြစ်ပါသဖြင့် ငါသည် သင့်အား မေးခွန်းမေးလျှင် သင်သည် ငါ၏မေးခွန်းအား သင်နှစ်သက်သလို ဖြေဆိုလေလော့” ဟု မိန့်တော်မူပြီး “မင်းကြီး၊ (ဥပမာ) ဤတိုင်းပြည်၏ အခွန်ကိုလည်း အမြဲပေးဆောင်တတ်သော တိုင်းပြည်ဘဏ္ဍာနှင့် မိမိ၏စီးပွားဥစ္စာတို့ကို တိုးတက်ပွားများစေတတ်သော အိမ်ပိုင်ရာပိုင်ရှိသည့် လယ်သမားယောက်ျားတစ်ယောက်သည် သင်၏လက်အောက်တွင် ရှိ၏။
ထိုသူသည် ကောင်းသောဘဝသို့ ရောက်စေသော ကောင်းသောကုသိုလ်ကိစ္စများ၏ ကံအကျိုးပေးသည် အံ့ဖွယ်စရာကောင်း၍အံ့အားသင့်စရာလည်း ကောင်းလှပေ၏။
ဝေဒေဟီမိဖုရား၏သားတော် အဇာတသတ်မင်းသည်လူသား ဖြစ်သလို ငါသည်လည်း လူသားဖြစ်၏။
ငါ့မှာမူ ဤတိုင်းပြည်၏အခွန်ကိုလည်း အမြဲပေးဆောင်တတ်သော တိုင်းပြည်ဘဏ္ဍာနှင့် မိမိ၏စီးပွားဥစ္စာတို့ကို တိုးတက်ပွားများစေတတ်သော အိမ်ပိုင်ရာပိုင်ရှိသည့် လယ်သမားယောက်ျားတစ်ယောက်အဖြစ် မင်း၏ဘဏ္ဍာအား အမြဲအခွန်ဆောင်ရသော ဘဝသာဖြစ်ရ၏။
ငါသည် ဆံပင်၊ မုတ်ဆိတ်တို့ကို ပယ်ရှင်းပြီး ဖန်ရည်ဆိုးသော ဝတ်သင်္ကန်းတို့ကိုဝတ်ဆင်ပြီး လူ့ဘောင်ကို ပယ်ခွာကာ ရဟန်းအဖြစ်သို့ပြောင်းပြီး ကောင်းမှုတို့ကို ပြုလုပ်လေလျှင် ထိုမင်းကဲ့သို့ စည်းစိမ်ချမ်းသာများအား ခံစားနိုင်သောသူ ဖြစ်ရာ၏ ဟု အကြံဖြစ်၏။
ထိုအကြံဖြစ်သော သင်၏လက်အောက်ရှိ လယ်သမားယောက်ျားသည် နောင်အချိန်၌ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်တို့အားပယ်ပြီး မိမိ၏ပစ္စည်းဥစ္စာများနှင့် ဆွေမျိုးအနည်းအများအား စွန့်၍ ဖန်ရည်ဆိုးအဝတ်သင်္ကန်းတို့ကိုဝတ်ဆင်ကာ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းလေသည်။