kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ထိုဆေးများထဲတွင်လည်း သွားအရောင်နှင့်တူသော ဆေးများရှိသလို သွားအရောင်မဟုတ်သော ဆေးများလည်းရှိသည်။
ဆင်စွယ်နှစ်လွှာ ဆင်စွယ်နှစ်လွှာ ကိုရောက်နေပြီဆိုပါက သွားကို ဆေးတစ်မျိုးအရင်ထည့်ကာ အပေါ်မှ သွားဖာပေးခြင်းဖြင့်ကုသနိင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
မွသွားလွှာ သွားပိုးစားရောဂါဟာ မွသွားလွှာတိုင်အောင် ရောက်ရှိသွားပြီဆိုပါက သွားအမြစ်ဖြတ် ကုသခြင်းဖြင့်ကုသရမှာဖြစ်ပါတ၊်။
သွားပိုးစားရောဂါဟာ သွားအမြစ်ထိပ်တိုင်အောင် ပျံနှံ့နေခြင်း သွားမျက်နှာပြင်များမှာ မကျန်သလောက်ရှိနေခြင်း များဖြစ်နေပါက သွားအားနှုတ်ပစ်ရတဲ့အဆင့်သို့တိုင်အောင် ရောက်သွားမှာဖြစ်ပါတယ်။
သွားနှုတ်ခြင်းသည်လည်း ကုကခြင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ကာကွယ်ရန် သွားပိုးစားခြင်းကို ကာကွယ်ရန်မှာ သွားမှန်မှန်တိုက်ပေးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
အစာစားပြီးတိုင်းသွားမတိုက်လျှင်တိုင် မနက်စာစားပြီး တစ်ခါ ညအိပ်ယာဝင်ခါနီးတစ်ခါ သွားတိုက်ပေးခြင်းဖြင့် သွားပိုးစားခြင်းကို ကြိုတင်ကာကွယ်နိင်ပါသည်။
ကလေးများကိုလည်း သွားစပေါက်ကတည်းက ပင် မိဘက သွားတိုက်ပေးခြင်းဖြင့် ကလေးများ သွားပိုးစားခြင်းကို ကာကွယ်ပေးနိင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ချို၍စေးကပ်သော အစာများအစား အရည်ရွမ်းပြီး အမျှင်ပါသော အစာများကို စားခြင်းအားဖြင့်လည်း ကာကွယ်နိင်ပါသည်။
ဗြိတိသျှကောင်စီသည် မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးမရမီ အချိန်မှစပြီး မြန်မာနိုင်ငံတွင် စတင်ဖွင့်လှစ်ထားရှိခဲ့သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်မတိုင်မီမှ ၁၉၆၅ ခုနှစ်အထိ (ယခု)ပန်းဆိုးတန်းလမ်းဟုခေါ်သော ဖယ်ရာလမ်းတွင် ရုံးခန်းဖွင့်လှစ်ထားခဲ့ပြီး ၁၉၆၅ ခုနှစ်တွင်ပင် ပိတ်ခဲ့ရသည်။
၁၉၈၀ ဝန်းကျင်ခန့်တွင် ဗြိတိသျှသံရုံးရှိ အခန်းတစ်ခန်းတွင် ဗြိတိသျှယဉ်ကျေးမှုဌာနအမည်ဖြင့် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
၁၉၉၆ ခုနှစ်မှစပြီး ဗြိတိသျှကောင်စီ(British Council)အမည်ကို ပြန်လည်အသုံးပြုခဲ့သည်။
အဆိုပါနှစ်တွင်ပင် မန္တလေးမြို့တွင် ရုံးခွဲတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
ဗြိတိသျှကောင်စီသည် ယူကေနိုင်ငံ၏ ပညာရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။
နိုင်ငံပေါင်း ၁၀၀ ကျော်တွင် ပြည်သူလူထုများကြားတွင် သုတပညာနှင့် အကြံဉာဏ်များဖလှယ်ခြင်းအားဖြင့် ယူကေနှင့် ဆက်ဆံရေးနှင့် ယုံကြည်မှု တိုးတက်ကောင်းမွန်နိုင်စေရန် ဆောင်ရွက်ပေးလျက်ရှိသည်။
အနုပညာ၊ ပညာရေး၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာ၊ သိပ္ပံပညာနှင့် အားကစားကဏ္ဍများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်နေသည်။
ဗြိတိသျှကောင်စီသည် နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု မဟုတ်သဖြင့် ဗြိတိသျှအစိုးရနှင့် လက်တကမ်းအကွာတွင်သာ လုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဗြိတိသျှကောင်စီသည် မြန်မာလူငယ်များ၏ ရည်မှန်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရန်အတွက် ပညာရေး၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာသင်ကြားရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဖလှယ်ရေး စသည့်အခွင့်အလမ်းများကို ဖန်တီးပေးလျက် ရှိသည်။
ယူကေနိုင်ငံတွင် ပညာသင်ကြားနိုင်ရေး အကြံပြုဆွေးနွေးခြင်း၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာ သင်ကြားရေးနှင့် သင်ယူရေးကို တိုးတက်စေရန် အထောက်အကူပေးခြင်း၊ ယူကေစာမေးပွဲများအား ကြီးမှူးကျင်းပပေးခြင်းနှင့် ခေတ်မှီစာကြည့်တိုက် ဝန်ဆောင်မှုများပေးခြင်း စသည်တို့ကို အလေးထား ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။
ရန်ကုန်မြို့နှင့် မန္တလေးမြို့ရှိ ဗြိတိသျှကောင်စီရုံးခွဲများသို့ နေ့စဉ်လူပေါင်း ၁၀၀၀ ကျော်ခန့် လာရောက်ပြီး ဝန်ဆောင်မှုများကို အသုံးပြုလျက်ရှိသည်။
ကိုးကား British Council Myanmar, Media Information Pack Category:ရန်ကုန်မြို့ Category:မန္တလေး။
Ronald Owen Perelman ရော်နယ် အိုဝင် ပဲရယ်လ်မန် ဇန်နဝါရီ တစ်ရက်နေ့ ၁၉၄၃ ခုနှစ်တွင် မွေးဖွားခဲ့သူ ရော်နယ် အိုဝင် ပဲရယ်လ်မန် သည် ရန်သူများ လှသောလုပ်ငန်းကို အမြတ်များစွာရလာအောင် ရောင်းခြင်းဝယ်ခြင်းဖြင့် အမေရိကန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်လာသည်။
သူသည် ကုန်စုံဆိုင်၊ ဆေးပြင်းလိပ်၊ ယမကာမျိုးစုံ၊ မိတ်ကပ်၊ ကား၊ ဓာတ်ပုံပညာရပ်၊ တယ်လီဗေးရှင်း၊ စခန်းချခြင်း၊ လုံခြုံရေးပိုင်း၊ ထီဆိုင်များ၊ လက်ဝတ်ရတနာများ၊ ဘဏ်များနှင့် ဟာသစာအုပ်ကုမ္ပဏီများ တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းများလုပ်ခဲ့သည်။
ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဘဝ ငယ်ဘဝ ပဲရယ်လ်မန် နှင့်အတူ သူ့အစ်ကိုများဖြစ်သော ရေးမွန်ဒ် နှင့် ရုသ် တို့ကိုလည်း Greensboro, North Carolina တွင်မွေးဖွားခဲ့သည်။
သူတို့မိသားစုသည် ဂျူးဘာသာကို ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသည်။
ရေးမွန်ဒ် သည် သူ့နဂိုကကိုပင် စီးပွားရေးတွင် ကျွမ်းကျင်သောသူဖြစ်သည်။
သူ၏ဖခင်နှင့်ညီတို့နှင့်အတူ အမေရိကန်စက္ကူထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီကို ထိန်းချုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရေမွန်ဒ် သည် ကုမ္ပဏီမှထွက်လာပြီး စတီးထုတ်လုပ်ရေးအပိုင်းဖြစ်သည့် Belmont သံလုပ်ငန်းကို ဝယ်ယူလိုက်နိုင်သည်။
ရေမွန်ဒ် ၏လက်အောက်တွင် ပဲရယ်လ်မန် သည် စီးပွားရေးပညာကို အခြေခံမှစသင်ယူခဲ့သည်။
ရော်နယ်လ် အသက် ၁၁ နှစ်အရွယ်ရောက်သည့်အချိန်တွင်တော့ သူသည် သူ့ဖခင်ကုမ္ပဏီ၏ ဘုတ် အဖွဲ့ဝင်အစည်းအဝေးများကို တက်ရောက်ခဲ့သည်။
ရေမွန်ဒ် သည် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆရာမျိုးဖြစ်ပြီး ရော်နယ်လ် ကို အသေးအမွှားလေးမှစ၍ အပြစ်ရှာနေတတ် သည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် Haverford ကျောင်းနှင့် Pennsylvania ရှိ Wharton ကျောင်းတို့တွင် သူ့ဖခင်၏ ခြေရာကိုနင်းကာ စီးပွားရေးမေဂျာကို အဓိကထားပြီး ကျောင်းတက်ခဲ့သည်။
၁၉၆၄ တွင် ကျောင်းပြီးခဲ့ပြီး ၁၉၆၆ တွင် မာစတာတန်းပြီးစီးခဲ့သည်။
အိမ်ထောင်ရေး ပဲရယ်လ်မန် သည် လေးကြိမ်တိုင်တိုင် လက်ထပ်ခဲ့သည်။
စတာလင် ဘဏ်၏ဆက်ခံမည့်သူ ဖိန့် ဂိုးလ်ဒင်း ကို ၁၉၆၅ တွင် လက်ထပ်ပြီး ၁၉၈၄ တွင် ကွာရှင်းခဲ့သည်။
အတင်းအဖျင်းသတင်းကဏ္ဍရေးသားသူ ပင်တိုင်ဆောင်းပါးရှင် ကလော်ဒီယာ ကိုဟန် နှင့်လည်း ၁၉၈၅ မှ ၁၉၉၄ ခုနှစ်အထိ ပေါင်းသင်းခဲ့သည်။
ခေတ်ဆန်ရေပန်းစားသူ ပတ်ထရီရှာ ဒဖ် ကိုလည်း ၁၉၉၄ တွင်လက်ထပ်ပြီး ၁၉၉၆ တွင် ကွာရှင်းခဲ့ သည်။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ မင်းသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်သူ အယ်လန် ဘာကင် နှင့် ၂၀၀၀ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၆ ခုနှစ်ထိ လက်ထပ်ပေါင်းသင်းခဲ့ပြန်သည်။
ဖိန့် ဂိုးလ်ဒင်း ပဲရယ်လ်မန် သည် ပထမဆုံးဇနီးဖြစ်သူ ဖိန့် ဂိုးလ်ဒင်း နှင့် ၁၉၆၅ ခုနှစ်တွင် အစ္စရေးသို့သွားသည့် အပျော်စီးသင်္ဘောပေါ်တွင် စတင်ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။
အိမ်ရာမြေကွက်များနှင့်ဘဏ်များ၏ဆက်ခံသူဖြစ်သည်နှင့်အညီ ဖိန့် ဂိုးလ်ဒင်း သည် သူတို့နှစ်ဦး၏ မင်္ဂလာပွဲကျင်းပချိန်တွင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ မီလျံ ၁၀၀ ကိုပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။
သူတို့ဇနီးမောင်နှံသည် စတီဗင် ၊ ဂျို့စ်၊ ဟုပ်အမည်ရှိ ကလေးသုံးယောက်ကို မွေးစားခဲ့ပြီး Faith သည် ဒက်ဘရာ အမည်ရှိ လေးယောက်မြောက်ကလေးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် ပန်းအလှပြင်ဆင်သူ မိန်းကလေးတစ်ဦးအတွက် လက်ကောက်တစ်ကွင်း ဝယ်ပေးခဲ့ပြီး ထိုလက်ကောက်အတွက် ပြေစာသည် ပဲရယ်လ်မန် ၏ရုံးခန်းကိုရောက်ရမည့်အစား သူတို့အိမ်သို့ ရောက်လာသဖြင့် Faith သိရှိသွားပြီး သူတို့၏အိမ်ထောင်သည် ၁၉၈၄ ထိသာ သက်တမ်းရှည်ခဲ့သည်။
ဖိန့် သည် ၁၉၈၃ ခုနှစ်တွင် သူမနာမည်ဖြင့် MacAndrews & Forbes မှ ခိုးထုတ်ထားဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည့် ပဲရယ်လ်မန် အကြောင်းကိုဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် Faith က ပဲရယ်လမန် သည် သူမပိုင်ဖြစ်သော First Sterling Corporation ၏ငွေများဖြင့် ပန်းအလှပြင်သူ မိန်းကလေးအတွက် လက်ဆောင်များစွာကို ဝယ်ပေးခဲ့ကြောင်း ထုတ်ဖော် ပြောဆိုပြီး လူသိရှင်ကြား ကွာရှင်းခွင့်ကိုတောင်းခဲ့သည်။
ရော်နယ်လ် ပဲရယ်လ်မန် သည် ရွိုင်းကွန် ကိုရှေ့နေခန့်ထားပြီး စွပ်စွဲချက်အကုန်လုံးကို ခပ်ပြတ်ပြတ် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။
အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၈ မီလျံ ကို နစ်နာကြေးအဖြစ် Faith ကိုပေးအပ်ခဲ့ပြီး ဇနီးမောင်နှံအဖြစ်မှ ရပ်စဲခဲ့ကြသည်။
ကလော်ဒီယာ ကိုဟန် ပဲရယ်လ်မန် သည် သူ၏ဒုတိယဇနီး ကလော်ဒီယာ ကိုဟန် ကို ၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် Le Cirque ၌တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
၁၉၉၃ ဩဂုတ်လတွင် သူသည် ကွာရှင်းရန် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ကလော်ဒီယာ သည် ဒေါ်လာ ၈၀ မီလျံကျော်ကို ထားရစ်ခဲ့သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ကလော်ဒီယာ တစ်ယောက် ကင်ဆာရောဂါကို လျှို့ဝှက်စွာ တိုက်ပွဲဝင်လာပြီးနောက် ကွယ်လွန်ခဲ့ သည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် သူမရောဂါအကြောင်း အစောပိုင်းကတည်းကသိခဲ့ပြီး သူတတ်နိုင်သည့်ဖက်က အကောင်းဆုံး ကုသပေးခဲ့ကြောင်းကို သူမ၏အသုဘတွင် ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။
မတ်လ ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ပဲရယ်လ်မန် သည် Pennsylvania တက္ကသိုလ်ရှိ Logan ဟောခန်းမကို ကိုဟန် ဟု ပြောင်းလဲခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
သူသည် တက္ကသိုလ်ကို ဒေါ်လာ မီလျံ ၂၀ လှူဒါန်းခဲ့ပြီး ယခု Perelman Quadrangle ဟုဖြစ်နေသော အဆောက်အဦကို ပုံစံသစ်ဖြင့်ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သောကြောင့် Logan ဟောခန်းမ၏နာမည်ကို ပြောင်းလဲပိုင်ခွင့်ရှိခဲ့သည်။
Logan ဟောခန်းမနာမည်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သော သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆရာဆရာမများ၊ ကျောင်းသား ကျောင်းသူဟောင်းများနှင့် လက်ရှိကျောင်းသားကျောင်းသူများကို အံ့ဩနေခဲ့သည်။
ပတ်ထရီရှာ ဒဖ် ပတ်ထရီရှာ ဒဖ် သည် Perelman ၏သုံးယောက်မြောက်ဇနီးဖြစ်ပြီး အရှုပ်ထွေးဆုံးကွာရှင်းမှုလည်း ဖြစ်သည်။
သူတို့စုံတွဲသည် Perelman က ကိုဟန်၊ Duff က Mike Medavoy ကိုလက်ထပ်ထားစဉ်အချိန်မှာပင် Paris ဟိုတယ်၏ဧည့်သည်စောင့်ခန်းမှာ စတင်တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဒဖ် က မက်ဒါဗွိုင်း ကိုကွာရှင်းလိုက်ပြီးနောက် သူမသည် ပဲရယ်လ်မန် ကို ၁၉၉၅ ဇန်နဝါရီ ၂၅ ရက် နေ့တွင် လက်ထပ်ခဲ့သည်။
သူတို့၏လက်ထပ်ပွဲမကျင်းပမီကပင် သူမသည် ပဲရယ်လ်မန် အတွက် လေးယောက်မြောက်သမီး Caleigh Sophia ကိုမွေးဖွားခဲ့သည်။
၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် ဒဖ် နှင့် ပဲရယ်လ်မန် တို့၏အိမ်ထောင်ရေးသည် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွာဖြစ်သွားပြီး ကာလိုက် ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခွင့်ကြောင့် ပြဿနာဖြစ်ရသည်။
ပဲရယ်လ်မန် ရော ဒဖ် ကပါ ကလေးကိုထိန်းသိမ်းချင်ကြပြီး သူတို့၏လက်မထပ်ခင် သဘောတူညီချက် တွင် ကလေးနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမဖော်ပြထားခဲ့ပေ။
အစကတော့ တိုးတိုးတိတ်တိတ်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဒဖ် က ပြည်သူများသိအောင် လူသိရှင်ကြား ကွာခွင့်တောင်းလိုက်သည်။
နှစ်ဦးစလုံးက သူတို့၏သတင်းကို အထိအခိုက်မခံခဲ့ကြပေ။
စိတ်ရောဂါဆရာဝန်က ဒဖ် သည် ယုံမှားသံသယလွန်ကဲခြင်းနှင့်အတ္တဝါဒများခြင်းတို့ကို တွေ့ရှိရပြီး ပဲရယ်လ်မန် ကတော့ ဒေါသအလွန်ကြီးသည့်စိတ်ရှိသည်တို့ကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရခြင်းကြောင့် ပဲရယ်လ်မန် သည် သမီးဖြစ်သူ ကို တစ်နေ့လျှင် ၃ ဒေါ်လာကျပေးပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလွဲသုံးစား လုပ်သည်ဟု စွပ်စွဲလိုက်သည်။
တရားရုံးက ထိုကိစ္စ၏အဖြေရလဒ်ကို ပြည်သူလူထုသို့ ထုတ်ပြန်မကြေညာခဲ့သော်လည်း နှစ်ဦးလုံး မည်သူမျှ အမှန်တကယ်အမှုနိုင်သွားခြင်းမရှိဟု သိရသည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် ကာလိုက် ၏တရားဝင်အုပ်ထိန်းသူဖြစ်ပြီး ပတ်ထရီရှာ သည်သမီးထံ ရက်ရှည် လာလည်ခွင့်ရှိလေသည်။
အယ်လန် ဘာကင် ပဲရယ်လ်မန် သည် သူ၏လေးယောက်မြောက်ဇနီးဖြစ်သူ အယ်လန် ဘာကင် နှင့် ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် Vanity Fair Oscar ပါတီတွင် တွေ့ခဲ့သည်။
တစ်နှစ်ခန့်တွဲခုတ်ပြီးနောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ၂၀၀၀ ခုနှစ်တွင် လက်ထပ်လိုက်သည်။
အကုန်လုံးအနက် သူတို့၏ငါးနှစ်တာအိမ်ထောင်ရေးသည် မုန်တိုင်းအထန်ဆုံးတစ်ခုဖြစ်သည်။
ပဋိပက္ခတော်တော်များများဖြစ်ရခြင်းမှာ အယ်လန် ၏သရုပ်ဆောင်အလုပ်နှင့် ခဏခဏခရီးထွက်ရခြင်း တို့ကြောင့်ဖြစ်ပြီး နှစ်ဦးစလုံး၏ ပေါက်ကွဲဒေါသထွက်တတ်သောစိတ်ကြောင့် ပိုမိုဆိုးဝါးခဲ့ရသည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် ၂၀၀၆ ခုနှစ်အစောပိုင်းတွင် ကွာရှင်းလိုက်သည်။
ပဲရယ်လ်မန် ကို သူ၏အပြုအမူများအတွက် အရှိန်အဟုန်နှင့်အချိန်အခါကို လက်မထပ်ခင်တွင် မရှောင်ရှားနိုင်ပဲ ထပ်၍စောင့်လျှင် အယ်လန် အတွက် ကုန်ကျသောစရိတ်များတိုးလာမည်ဟု သတင်းစာများက လှောင်ပြောင်ကြသည်။
ခိုင်လုံသောသတင်းအရ အယ်လန် အတွက်ကုန်ကျသော မယားစရိတ်မှာ နှစ်စဉ် ဒေါ်လာ ၂ မီလျံ မှ ၃ မီလျံထိ ကုန်ကျပြီး စုစုပေါင်း ဒေါ်လာ ၂၀ မှ ၆၅ မီလျံခန့် ရှိသည်ဟုဆိုသည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်နှောင်းပိုင်းတွင် ထိုမောင်နှံသည် တရားရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။
ကွာရှင်းခြင်းပြီးစီးရန်အတွက် အယ်လန် နှင့် သူမ၏အစ်ကို ဇာတ်ညွှန်းစရာဂျော့ချ် တို့စတင်ထားသည့် ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီတွင် ငွေသန်းပေါင်းများစွာ မြှုပ်နှံပေးရန် လိုအပ်နေသည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် သူတို့နှစ်ဦးအမှန်တကယ် ဇာတ်ကားများထုတ်လုပ်နေသည်ဟူသော သက်သေ မရှိကြောင်း ချေပပြောဆိုပြီး အနည်းအကျဉ်းသာပေးခဲ့သည်။
အယ်လန် သည် ပဲရယ်လ်မန် ကို ပိုက်ဆံကိစ္စအတွက် ထပ်မံတရားစွဲဆိုခဲ့ပြီး အယ်လန် နှင့် သူမ၏အစ်ကို ဂျော့ချ် တို့သည် ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီ အတွက် သူတို့ဘာသာဆက်လက်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။
ပရဟိတလုပ်ငန်းများ ရော်နယ် ပဲရယ်လ်မန် သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ထိပ်တန်းအလှူရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၂၀၀၂ ခုနှစ်ကတည်းက အလှူအတန်းကိစ္စများတွင် ဒေါ်လာသန်း ၂၀၀ ခန့်လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ပရဟိတလူမှုရေးလုပ်ငန်းများကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
လတ်တလောအားဖြင့် သူ၏အကြီးဆုံးသောလှူဒါန်းမှု ဒေါ်လာသန်း ၅၀ ကို နယူးယောက် မြို့ရှိ စကော့တလန် ခရစ်ယာန်အသင်းဝင်ဆေးရုံနှင့် Weill Cornell ဆေးဌာနသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ရော်နယ်လ် အို ပဲရယ်လ်မန်သည် နှလုံးကုသဆောင်သို့ ဒေါ်လာသန်း ၅၀ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ရော်နယ် အို ပဲရယ်လ်မန် နှင့် ကလော်ဒီယာ ကိုဟန် မျိုးပွားစနစ်ကုသဆေးဆောင်သို့လည်း အရေးပါသောဘဏ္ဍာရေးအထောက်အပံ့များ ကူညီခဲ့သည်။
၂၀၀၈ မေလ ၄ ရက်နေ့တွင် FOX ၏ကြယ်ပွင့်သစ် ဘီလ် အိုရဲလ်လီ စီစဉ်တင်ဆက်သည့် The O’Reilly Factor ကဏ္ဍတွင် အစီအစဉ်၏ Pinheads and Patriots အပိုင်း၌ ပဲရယ်လ်မန် ကို American Patriot ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။
၂၀၀၈ ခုနှစ်အတွင်းတွင် ပဲရယ်လ်မန် ကို ပရဟိတလှူဒါန်းမှု မော်ကွန်း စာရင်း၌ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုတွင် ၂၆ မြောက် အရက်ရောဆုံး အလှူရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် ၂၀၀၈ တွင် အမှုအကြောင်းကြီးငယ်တို့အတွက် ဒေါ်လာသန်း ၆၃.၅ သန်း လှူဒါန်းခဲ့ ပြီး Cornell တက္ကသိုလ်၏ဆေးကောလိပ် Weill အတွက်ကား အကန့်အသတ်မရှိလှူဒါန်းသည်။
အခြား Stand Up to Cancer၊ World Trade Center ရန်ပုံငွေအဖွဲ့နှင့် Ford ပြဇာတ်ရုံတို့တွင်လည်း အလှူငွေများပေးအပ်ခဲ့သေးသည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် နယူးရော့ခ်ရှိ ဆေးကောလိပ်ရှိ ရော်နယ် အို ပဲရယ်လ်မန် နှင့် ကလော်ဒီယာ ကိုဟန် မျိုးပွားစနစ်ကုသရေးစင်တာတွင် သုတေသနလုပ်ငန်းများ၊ ပညာရေးနှင့် လူနာပြုစုစောင့်ရှောက်ရေး တို့ပြုလုပ်ရန်အတွက် ဒေါ်လာ ၂၅ သန်း ထောက်ပံ့ခဲ့သည်။
ထပ်လောင်း၍ ပဲရယ်လ်မန် သည် Stand Up to Cancer, Pasadena, Calif စသည့် ကင်ဆာ သုတေသနနှင့် ကုသရေးအဖွဲ့အစည်းများတွင် ကင်ဆာလူနာများကို ကုသမှုအတွက် ဒေါ်လာ ၁၅ သန်းထောက်ပံ့ပြီး နယူးရော့ခ်မြို့ရှိ World Trade Center ရန်ပုံငွေအတွက် ဒေါ်လာ ၅ သန်း၊ ဝါရှင်တန်ရှိ Ford ပြဇာတ်ရုံအတွက် ဒေါ်လာ ၂.၅ သန်းကို လှူဒါန်းခဲ့သည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် ထိုလှူဒါန်းပေးအပ်မှုများ၏အသေးစိတ်ကို ဖော်ထုတ်ပြောဆိုရန် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
သူသည် Philadelphia ရှိ Big Brothers Big Sisters၊ New York ရှိ Michael J. Fox Foundation for Parkson’s Research၊ Baltimore ရှိ Notional Association for the Advencement of Colored People၊ နယူးယောက် ရှိ မိုးရာသီသစ်တောဖောင်ဒေးရှင်းနှင့် အခြားသောအနုပညာ၊ ပညာသင်ကြားရေး၊ ဂျူးဘာသာ၊ ဆေးဝါး သုတေသနလုပ်ငန်းနှင့် အမျိုးသမီးကျန်းမာအရေးအဖွဲ့များအပါအဝင် အကျိုးအမြတ်မကြည့်သည့် အဖွဲ့အစည်း များအတွက် စုစုပေါင်းဒေါ်လာ ၁၆ သန်းကို လှူဒါန်းခဲ့သေး သည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် နယူးယောက် မြို့ရှိ အကျိုးအမြတ်မကြည့်သည့် လူငယ်ဖွံ့ဖြိုးရေးအေဂျင်စီအဖြစ် မြို့တွင်းရှိ ကလေးသူငယ်များနှင့် ဆယ်ကျော်သက်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည့် Police Athletic League အဖွဲ့၏ ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်ဒါရိုက်တာတစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သေးသည်။
၂၀၀၆ တစ်နှစ်ထဲတွင် သူသည် Carnegie Hall နှင့် World Trade Center အမှတ်တရရန်ပုံငွေအဖွဲ့ အပါအဝင် အခြားသောလူမှုရေးပရဟိတအဖွဲ့များနှင့်အမှုအကြောင်းများအတွက် ဒေါ်လာသန်း ၆၀ ကျော်ကို လှူဒါန်းခဲ့သည်။
အခြားသောအသိအမှတ်ပြုသင့်သည့် လှူဒါန်းမှုများမှာ Pennsylvania တက္ကသိုလ်အတွက် ဒေါ်လာ သန်း ၂၀၊ Ronald O. Perelman Department of Dermatology ကိုတည်ထောင်ရန်အတွက် New York တက္ကသိုလ်ကို ၁၀ သန်း၊ Ronald Perelman Institute for Jewish Studies ကို တည်ထောင် ရန် ပရင်စတန် တက္ကသိုလ်ကို ဒေါ်လာ ၄.၇ သန်းနှင့် Guggenheim ပြတိုက်ကို ဒေါ်လာသန်း ၂၀ လှူဒါန်းခဲ့သည်။
ဆေးပြင်းလိပ်လုပ်ငန်းများ “ဆေးပြင်းလိပ်ခဲခြင်း” ဟူသောစကားလုံးသည် ပဲရယ်လ်မန် အကြောင်းရေးသောနေရာတိုင်းတွင် ပါရှိပြီး အကြောင်းပြချက်ကောင်းကောင်းဖြင့် ဖြစ်သည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် သူ၂၆ နှစ်အရွယ်တင်ပင် ဆေးပြင်းလိပ်စသောက်တတ်ခဲ့သည်။
အစည်းအဝေးပွဲတစ်ခုတွင် သူသည် လက်ဒီ မောင့်တဂူး အမည်ရှိသူ ရှေ့နေတစ်ယောက် ဆေးပြင်းလိပ်ကို မီးညှိသောက်ပြီး ပျော်ပျော်ကြီးဖွာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ပဲရယ်လ်မန် က သူလည်းတစ်လိပ်လောက်သောက်ခွင့်ရမလားဟု မေးလိုက်သည်။
ထိုနေ့မှစ၍ ဖြတ်လိုက်သည့် ၁၉၉၉ ခုနှစ်တိုင်အောင် သူသည် တစ်နေ့ကို ဆေးပြင်းလိပ် တစ်လိပ်မှ ငါးလိပ်အထိသောက်သည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် ကျစ်လျစ်တောင့်တင်းသော custom 38-ring H ဆေးပြင်းလိပ်ကို ထုတ်လုပ်ခဲ့ သည်။
ထိုဆေးလိပ်သည် သူ့အကြိုက်သက်သက်သာဖြစ်သည်။
မီဒီယာများက သူဆေးပြင်းလိပ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းအကြောင်းကို အမျိုးမျိုးခွဲခြမ်းကြည့်ကြရာတွင် နယူးယောက် မဂ္ဂဇင်းက သူ၏ဇနီး အယ်လန် ဘာကင် ကဖြတ်ခိုင်း၍ဖြစ်သည်၊ Forbes မဂ္ဂဇင်းက သူကိုယ်တိုင် ရောင်းချနေသောကြောင့် ဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် Institutional Investor ဖြင့်အင်တာဗျူးတစ်ခုတွင် သူနှင့်အတူနေကြသော သမီး နှစ်ယောက်ဖြစ်သူ စမက်သာ နှင့် ကာလိုက် တို့ကြောင့် ဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု အမှန်အတိုင်းပြောခဲ့ သည်။
ဂျူးဘာသာ ဂျူးဘာသာသည် ပဲရယ်လ်မန် ၏ဘဝတွင် အပြင်းထန်ဆုံးလွှမ်းမိုးမှုတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။
သူသည် အစွဲအလန်းကြီးသောအိမ်ထောင်စုအတွင်း ကြီးပြင်းလာခဲ့ရပြီး အသက် ၁၈ နှစ်အရောက်တွင် အစ္စရေး သို့သွားသောခရီးတစ်ခုက သူ၏ဘာသာရေးစိတ်ကို ပြန်လည်နိုးထစေခဲ့သည်။
“ဂျူးလူမျိုးဖြစ်ရတာကို ဂုဏ်ယူရုံတင်မကဘူး၊ ပိုကောင်းတဲ့ဂျူးမဖြစ်ရလို့ ဟာတာတာခံစားရတယ်။
အဲဒါကြောင့် ပိုကောင်းတဲ့ဂျူးဖြစ်အောင် နေထိုင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
ကျုပ်အိမ်ထောင်ကျကျချင်း ဂျူးထုံးတမ်းနဲ့ကိုက်ညီတဲ့အိမ်ကို ဆောက်လိုက်တော့ ပိုပြီးလိုက်နာ စောင့်စည်းဖြစ်တယ်။
နောက်တော့ နယူးယောက် ကိုပြောင်းသွားပြီး ရှေးရိုးရဟူဒီဘုရားကျောင်းမှာ အသင်းဝင်လိုက်တော့ ကလေးတွေလည်း ကျုပ်တုန်းကထက် ပိုပြီး ဂျူးဘာသာတရားနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်ကြီးပြင်းခွင့်ရခဲ့တယ်” ယနေ့အထိ ပဲရယ်လ်မန် သည် ဥပုသ်စောင့်ခြင်း၊ စနေနေ့တိုင်း သုံးနာရီကြာဆုတောင်းခြင်း၊ ဂျူးဘာသာတရားနှင့် ကိုက်ညီသောအိမ်တွင် နေထိုင်ခြင်းနှင့် Chabad-Lubavitch ဂိုဏ်းခွဲများကဲ့သို့ ဂျူးအဖွဲ့များနှင့်ဘေးဒုက္ခများအတွက် သန်းပေါင်းများစွာလှူဒါန်း ခြင်းတို့ကို ပြုဆဲဖြစ်သည်။
သူသည် Lubavitch အဖွဲ့၏အသင်းဝင်ဖြစ်ရန်ကိုမူ မစဉ်းစားပေ။
ထိုသို့လှူဒါန်းနေခြင်းမှာ သူတို့သည် လက်ရှိလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် နောက်ဆုံးအသက်ရှင်ကျန်နေခဲ့သော ဂျူးလူမျိုးများဖြစ်သောကြောင့်ဟု ပဲရယ်လ်မန် ကလက်ခံထားသည်။
စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ Belmont စက်မှုလုပ်ငန်း ပဲရယ်လ်မန် ၏ပထမဆုံးစီးပွားရေးအပေးအယူသည် ပင်နီဇွဲလားတက္ကသိုလ် ဝှာတန် ကျောင်းတွင် မောင်မယ်သစ်လွင်အဖြစ် တက်ရောက်သည့် ၁၉၆၁ ခုနှစ်တွင်စတင်ခဲ့သည်။
သူနှင့်သူ၏ဖခင်တို့သည် ကို ဒေါ်လာရှစ်သောင်းဖြင့် ဝယ်ယူလိုက်ပြီး နောက်သုံးနှစ်အကြာတွင် အမြတ် ၁ သန်း ကျန်အောင် ရောင်းထုတ်လိုက်နိုင်သည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် Belmont သံလုပ်ငန်း ( နောက်ပိုင်းတွင် Belmont စက်မှုလုပ်ငန်းဟုပြောင်းလိုက် သည်) တွင် လုပ်ကိုင်စဉ်တစ်လျှောက်လုံး ဖခင်ဖြစ်သူနှင့်အတူတူတွဲကာ လုပ်ငန်းကိစ္စများကိုလုပ်ရင်း ဒေါ်လာသန်းပေါင်းများစွာကို ရှာနိုင်ခဲ့သည်။
သူတို့၏ယေဘူယျနည်းဗျူဟာဖြစ်သည့် “ကုမ္ပဏီကိုဝယ်၊ အမြတ်ထွက်ပြီးအကြွေးလျော့စေရန် မလိုအပ်တဲ့ဌာနစိတ်တွေကိုဖယ်ထုတ်၊ အဓိကအူတိုင်လုပ်ငန်းကိုသာလုပ်ကိုင်၊ ရောင်းရင်ရောင်း သို့တည်းမဟုတ် ငွေလည်ပတ်မှုအတွက်လုပ်ဆောင်”ဟူသောနည်းလမ်းကို ပဲရယ်လ်မန် သည် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လိုက်နာကျင့်သုံးခဲ့သည်။
Belmont စက်မှုလုပ်ငန်းကို တရားဝင်ဝင်ရောက်ပြီး ၁၂ နှစ်အကြာ ၁၉၇၈ ခုနှစ်တွင် သူသည် ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း ကုမ္ပဏီတွင် ပိုမိုအာဏာရှိပြီးလွှမ်းမိုးနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။
ရေမွန်ဒ် က သူ့ကို ဘယ်တော့မှနေရာဖယ်ပေးဖို့ စိတ်ကူးမရှိဟုပြောခဲ့သည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည်နုတ်ထွက်လိုက်ပြီး နယူးယောက် သို့ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့သည်။
ထိုနှစ်ဦးသည် နောင် ၆ နှစ်ကြာသည်အထိ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးအခေါ်အပြောမရှိခဲ့ကြပေ။
ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ်ရပ်၍ ပဲရယ်လ်မန် သည် သူ့ဖခင်၏လွှမ်းမိုးမှုမပါပဲ ပထမဆုံးရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လုပ်ငန်းအပေးအယူဖြစ်သည့် ကိုဟန်-Hatfield ရတနာအရောင်းသမားများနှင့် ၁၉၇၈ ခုနှစ်တွင် လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
သူသည် ဟတ်ဖီး ၏စီမံမှုညံ့ဖျင်းသောကြောင့် လက်ဝတ်ရတနာများပျောက်ဆုံးသွားသည့်အတွက် ပဲရယ်လ်မန် သည် သူ၏ဇနီး ဖိန့်သ် ဂိုးလ်ဒင်း ထံမှ ဒေါ်လာ ၁.၉ မီလျံကိုချေးယူကာ ကုမ္ပဏီကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။
တစ်နှစ်အတွင်း ပဲရယ်လ်မန် သည် အမြတ်များများစေသော လက်ကားဌာနအတွက် ကုမ္ပဏီ၏လက်လီ ဌာနများအားလုံးကို ရောင်းထုတ်လိုက်ပြီး ဒေါ်လာ ၁၅ သန်းရရှိခဲ့သည်။
သူ၏နောက်ထပ်ပစ်မှတ်တစ်ခုမှာ နွယ်ချိုအဆီအနှစ်နှင့်ချောကလက်ဖြန့်ချိရေးဖြစ်သည့် MacAndrew & Forbes ဖြစ်သည်။
စီမံရေးရာနှင့်ရင်းနှီးထားသူများက ကုမ္ပဏီကိုဝယ်ရန်ကြိုးစားနေသော သူ၏အားထုတ်မှုများကို ခါးခါး သီးသီးငြင်းပယ်လိုက်ပြီး ပူးပေါင်းမှုကိုကာကွယ်ရန် အမှုဆိုင်ရန်လုပ်ခဲ့သော်လည်း ပဲရယ်လ်မန် က အောင်မြင်သွားလေသည်။
ထိုကြိုးစားမှုမှာ လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်ကတည်းက ပဲရယ်လ်မန် ၏ဖခင်ကြိုးစားခဲ့ပြီး မအောင်မြင်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ရက်ဗလွန် ၁၉၈၅ ခုနှစ်တွင် ပဲရယ်လ်မန် သည် Revlon Corporation နှင့် လုပ်ငန်းအပေးအယူပြုခဲ့သည်။
မိုက်ကယ် မီလ်ကန် ၏လုပ်ငန်းဖြစ်သော Drexel Burnham Lambert နှင့် မီလျံဒေါ်လာ ၇၀၀ တန်ကြေးဖြင့် သဘောတူညီမှုရှိထားသဖြင့် ပဲရယ်လ်မန် သည် ရက်ဗလွန်၏ ၃၈.၂ မီလျံလက်ရှိရှယ်ယာများအားလုံး သို့မဟုတ် တချို့ကို ပြင်ပဈေး ရှယ်ယာတစ်ခုလျှင် ၄၅ ဒေါ်လာရှိချိန်တွင် ၄၇.၅ ဒေါ်လာဖြင့် ဝယ်ယူရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။
ထိုကမ်းလှမ်းမှု ငြင်းပယ်ခံရသောအခါ သူသည် ၅၃ ဒေါ်လာရောက်သည်အထိ အကြိမ်ကြိမ်ကမ်းလှမ်းပြီး ရက်ဗလွန်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုတိုက်ပွဲကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
Forstmann Little & Company သည် ရှယ်ယာတစ်ခု ၅၆ ဒေါ်လာထိ ထိုးကျသွားခဲ့ပြီး ပဲရယ်လ်မန် က ရှယ်ယာတစ်ခု ၅၈ ဒေါ်လာဖြင့် အောင်ပွဲခံခဲ့သောကြောင့် လူထုအကြား လေလံစစ်ပွဲသည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် ရက်ဗလွန်၏ ရှယ်ယာရှင်များကို ၁.၈ ဘီလျံဒေါ်လာပေးခဲ့သော်လည်း ဝယ်ယူမှုနှင့်ပတ်သက်သည့် အခြားကုန်ကျမှုများအတွက် ၉၀၀ မီလျံဒေါ်လာကိုလည်း ထုတ်ပေးခဲ့သည်။
သူ့အတွက် ကံမကောင်းသည်မှာ ရက်ဗလွန်သည် အလွန်ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။
ကုမ္ပဏီထဲသို့ ဒေါ်လာသန်းပေါင်းများစွာ မြှုပ်နှံထည့်သွင်းပြီး အထက်တန်းစီမံခန့်ခွဲမှုများ ပုံပှန်ပြုလုပ်သော်လည်း ရက်ဗလွန်က အမြတ်ငွေများရရှိဖို့ ခက်ခဲဆဲဖြစ်နေခဲ့သည်။
၁၉၉၉ မှ ၂၀၀၇ ခုနှစ်ထိ ရက်ဗလွန်သည် ၃၂ နှစ်အတွင်း အကျိုးမြတ်ရှိသည့် အစိတ်ပိုင်း တစ်ခုသာရှိခဲ့သည်။
အကျိုးအမြတ်မရရှိမှုသည် ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် ရှယ်ယာဈေးနှုန်း ၁.၂၀ အထိကျဆင်းခြင်းဖြင့် ပြသလာပြီး ထိုအချိန်က ယာယီအားဖြင့် ၁:၁၀ အချိုးကျခွဲဝေမှုစနစ်ဖြင့် ၂၀၀၉ ခုနှစ်တွင် စတော့ကုန်သွယ်မှုအား ၅၀ဆင့် အဖြစ် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
ရက်ဗလွန်၏ ငွေကြေးပြဿနာ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ကုမ္ပဏီကိုဝယ်စဉ်က ပဲရယ်လ်မန် ၏ အကြွေးဝယ်ယူမှု ကြီးမားခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
၂၀၀၉ ခုနှစ်နှောင်းပိုင်းတွင် ပဲရယ်လ်မန် နှင့် အခြားသော ရက်ဗလွန်ရှယ်ယာရှင်များကြား သဘောတူညီမှု တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။
Wall Street ဂျာနယ်၏ ဖော်ပြချက်အရဆိုလျှင် “ရှယ်ယာရှင်များသည် ရက်ဗလွန်ရှိ ပုံမှန်ရှယ်ယာများမှ သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ၅ ပုံ ၂ ပုံကို ပိုအလားအလာကောင်းသော စတော့အသစ်အတွက် ထုတ်ရောင်းခွင့်ရှိသည်၊ ထိုအသစ်ဝယ်ယူသော ရှယ်ယာများသည် ၄ နှစ်အတွင်း တစ်ကြိမ်စီ ခွဲဝေ၍ ပေးဆပ်ခွင့်ရှိသည်”။
အောက်တိုဘာလ ၈ ရက်တွင် လက်ရှိရှယ်ယာရှင်များအနက် တစ်ဝက်နီးပါးသည် အလားလာကောင်းသော စတော့ဖြင့် သူတို့ရှယ်ယာများကို လဲလှယ်ခဲ့ကြသောကြောင့် ပဲရယ်လ်မန် သည် ရက်ဗလွန်ရှယ်ယာ ရ၉% ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။
ရှယ်ယာတစ်ခုလျှင် ၂.၅၈ ဒေါ်လာနှုန်းအထိ ကျဆင်းနေသော ရက်ဗလွန်စတော့ကို လက်ဝယ်ထားရှိသသည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများသည် ၅ ဒေါ်လာဖြင့် နောက်ထပ် ၄ နှစ်ကြာလျှင် သက်တမ်းကုန်ဆုံးမည့် ရှယ်ယာများကို လဲလှယ်ကြပြီး ပျှမ်းမျှ ရ.၈၇ ဒေါ်လာခန့်အထိ ရှိနိုင်သည်။
အောက်တိုဘာလ ၂၉ တွင် ရက်ဗလွန်က လေ့လာမှုမျှော်လင့်ချက်များအတိုင်း သုံးချိုးရလဒ်ဖြင့် တင်ပြလာသည်။
တစ်နေ့တွင် ရက်ဗလွန် ရှယ်ယာသည် ၄၃ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တက်လာသည်။
နိုဝင်ဘာ ၁ ရက်နေ့တွင် ၁၀ ဒေါ်လာဖြစ်လာသည်အထိ ထို့နောက်ပိုင်း သီတင်းပတ်များတွင် နှုန်းထားတက်လာခဲ့သည်။
ယနေ့အခါတွင် စတော့ကုန်သွယ်မှုသည် ၁၅ ဒေါ်လာဖြစ်သည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် အစပိုင်းတွင် ၁၉၈၈ ငွေစုငွေချေး အကျပ်အတည်းဖြစ်ချိန်တွင် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး Gerald J. Ford နှင့်အတူ ကြွေးမကျေသော လုပ်ငန်း ၅ ခုကို ၃၁၅ မီလျံဒေါ်လာဖြင့် ဝယ်ယူကာ ပထမဆုံးသော Gibraltar ဘဏ်ဟု အမည်ပြောင်းခဲ့သည်။
၁၉၉၂ တွင် အမေရိကန်ဘဏ် လုပ်ငန်းတော်တော်များများကို ၁၁၀ မီလျံဒေါ်လာဖြင့် မရောင်းပစ်မှီ သူသည် ၁၉၉၀ တွင် နောက်ထပ် လုပ်ငန်း ၂ ခုကို ထပ်ထည့်ကာ ဘဏ်အချို့ကို အခွန်ရှောင်ရန်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
လေ့လာသူများက ထိုကဲ့သို့သော အခွန်ဖြေရှင်းမှုများမှ ရသည့် အကျိုးမြတ်များကြောင့် သူသည် မီလျံဒေါ်လာ ၆၀၀ မှ ဘီလျံဒေါ်လာ ၁.၂ အကြား ရရှိခဲ့သည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။
သူသည် ၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် တိုင်းပြည်ထဲရှိ အခြားသော ဘဏ်အချို့မှ လွဲ၍ ကယ်လီဖိုးနီးယားရှိ လုပ်ငန်းခွဲတစ်ခုထဲဖြစ်သော ပထမဆုံးသော အမျိုးသားလုပ်ငန်း Ford Motor ကုမ္ပဏီကို ၆၆၄ မီလျံဒေါ်လာဖြင့် ဝယ်ယူပြီး ငွေစုငွေချေးလောကထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် သူ့အား အရေးမပါသောရာထူးပေးထားပြီး စီမံမှုကို ပေးအပ်ထားခဲ့သည့် Golden State Bancorp နှင့် စတော့အလဲအလှယ်ပြုလုပ်ရန် ဆွေးနွေးခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဘဏ်ကို ငွေသားနှင့် စတော့တန်ဖိုး ၄.၈ ဘီလျံဒေါ်လာဖြင့် Citigroup သို့ ရောင်းချခဲ့သည်။
သူသည် သူ့ကိုယ်ပိုင်အားဖြင့် ၂ ဘီလျံဒေါ်လာခန့်ရရှိခဲ့သော်လည်း ယခင်က သူ့ရှယ်ယာများကို ရောင်းချထားခဲ့ခြင်းကြောင့် ထို့ထက်နည်းပါးစွာရရှိခဲ့သည်။
Marvel ၁၉၈၉ ခုနှစ် S&L အရေးအခင်းကာလတွင် Perelman သည် စိစစ်သူများကို ချန်ထားကာ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
သူသည် Marvel ကာတွန်း၏မူလကုမ္ပဏီဖြစ်သော Marvel Entertainment Group ကို New World Entertainment ထံမှ ဒေါ်လာ ၈၂.၅ သန်းဖြင့် ဝယ်ယူလိုက်သည်။
“ဒါဟာ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကိုပိုင်ဆိုင်ရတဲ့ ဒစ်စနေ အသေးစားလေးပါပဲ” ဟု ပဲရယ်လ်မန် ကပြောခဲ့သည်။
“ဒစ်စနေးဇာတ်ကောင်တွေက ပိုပျော့ပျောင်းပြီး ပိုအသိအမှတ်ပြုခံရနေချိန် ကျုပ်တို့ဇာတ်ကောင်တွေ က အက်ရှင်သူရဲကောင်းတွေဖြစ်နေတာပါပဲ။
ဒါပေမယ့် ဒီလုပ်ငန်းက ဇာတ်ကောင်တွေကိုဖန်တီးပြီး ဈေးကွက်တင်သွင်းရတဲ့အလုပ်တစ်ခုပါ” များပြားလှသော ကြော်ငြာလုပ်ငန်းအားထုတ်မှုကြောင့် ကာတွန်းဈေးများတက်လာပြီး ကာတွန်းစာအုပ် လုပ်ငန်းတွင် အရောင်းအဝယ်ကောင်းသောကာလဖြစ်လာကာ Marvel ၏အမြတ်များထိုးတက်လာ သည်။
ပဲရယ်လ်မန် သည် နောက်ပိုင်းတွင် ဘေ့စ်ဘောကတ်ကုမ္ပဏီ Fleer ကော်ပိုရေးရှင်းအပြင် Sky Box အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလုပ်ငန်း၊ အီတလီပိုင် စတစ်ကာထုတ်လုပ်သည့် Panini Group၊ ကာတွန်းစာအုပ် ထုတ်လုပ်သော Welsh ထုတ်ဝေရေးနှင့် Malibu ကာတွန်းတို့နှင့် Marvel ဦးပိုင်လုပ်ငန်းတို့သည် ဒေါ်လာ ရ၀၀ ဖြင့်ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။
ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးရှိ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများက သူ၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို အသိအမှတ်ပြုကြပြီး ဒေါ်လာ သန်း ၈၀ ကို Marvel ကုမ္ပဏီအတွက် IPO ရှယ်ယာများရောင်းသည့်အချိန်တွင် Perelman အတွက် ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
သူသည်နောက်ပိုင်းတွင် Toy Biz တွင် Marvel ၏ရှယ်ယာများကို ထပ်မံဖြည့်ခဲ့သည်။
သူ၏ကံကောင်းမှုများသည် ကြာရှည်မခံပေ။
Marvel ၏ထုတ်ကုန်များအား တိုက်ရိုက်ဖြန့်ချိရန် ကြိုးစားအားထုတ်မှုသည် ရောင်းအားကျဆင်းမှုနှင့် ကာတွန်းစာအုပ်ခေတ်ပျက်ချိန်တွင် ဖြစ်ခဲ့သည့်ဆုံးရှုံးမှုကို ပိုမိုဆိုးဝါးစေခဲ့ပြီး ၁၉၉၄ ဘေ့စ်ဘောပြိုင်ပွဲက Fleer ဌာနစိတ်၏အမြတ်များကို ခွက်ခွက်လန်ရှုံးစေကာ Panini သည် Disney ရုံးတွင် တင်ဆက်မှု ညံ့ဖျင်းသောကြောင့် ယိုင်နဲ့သွားခဲ့သည်။
(Disney ဇာတ်ကောင်များကို လိုင်စင်ပြုလုပ်ခြင်းက Panini ၏အခွန်အရင်းအမြစ်များကို ထောက်ပံ့ပေးသောကြောင့် ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းများည့ံဖျင်းသောအခါ Panini လည်းကျဆုံးသွားခဲ့သည်။
) ငွေချေးစာချုပ်ပိုင်ရှင် ကားလ် အိုက်ခန် က ကုမ္ပဏီကို ပဲရယ်လ်မန် ဆီမှပြန်လည်ရယူရန် ကြိုပမ်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ သည်။
Toy Biz ပိုင်ရှင်များဖြစ်ကြသော Ike Perlmutter နှင့် Avi Arad တို့သည် ဘဏ္ဍာရေးရာကိစ္စများကို သူတို့ဖာသာသူတို့ကာကွယ်ရန်အတွက် Marvel ကုမ္ပဏီကို အိုက်ခန် နှင့် ပဲရယ်လ်မန် တို့ထံမှပြန်လည် ဝယ်ယူခဲ့သည်။
သူ၏အမြတ်အပေါ် ခန့်မှန်းချက်အပေးအယူများသည် ကျယ်ပြန့်စွာပြောင်းလဲသွားသည်။
Chuck Rozanski က ပဲရယ်လ်မန် သည် Marvel ကုမ္ပဏီထံမှ ဒေါ်လာသန်း ၂၀၀ မှ ၄၀၀ အထိ မြတ်နိုင်သည်ဟုခန့်မှန်းပြီး Forbes မဂ္ဂဇင်းက ဘယ်လောက်မှမရဟု ထင်ကြေးပေးကြကာ Marvel ကုမ္ပဏီဒေဝါလီခံသည့်အမှုကိုကိုင်ရသည့် တရားသူကြီးကတော့ Perelman သည် အခွန်ကြေးတွေ အပါအဝင် ဒေါ်လာသန်း ၂၈၀ ခန့်ရခဲ့သည်ဟုဆိုကြသည်။
ပဲရယ်လ်မန် ၏ Marvel ပုံပြင်သည် ကာတွန်းဆရာ R.Walker နှင့် ငွေကြေးပိုင်းဆိုင်ရာ ဆောင်းပါးရှင် Josh Neufeld တို့ပူးပေါင်းထုတ်ဝေသည့် (Alternative Comics, 2001, ISBN 1-891867-05-9) Titans of Finance အမည်ဖြင့် Wall Street အမှုဆောင်များနှင့် ကုန်သည်များကို သူရဲကောင်းများ၊ လူဆိုးများအဖြစ် ဇာတ်ကောင်ထားကာ ကာတွန်းဆွဲလှောင်ပြောင်ခြင်းခံရသည်။
ဇာတ်လမ်းထဲတွင် အဓိကဦးဆောင်သူဇာတ်ကောင်များတွင် ပဲရယ်လ်မန်၊ မိုက် ဗရန်နော့စ်၊ အယ်လ် ဒန်လပ်၊ ဗစ်တာ နီးဒါဟိုဖာ တို့ဖြစ်ကြသည်။
New World နှင့် ပတ်သက်မှုများ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် Perelman သည် Marvel ကုမ္ပဏီ၏အရင်းခံဖြစ်သော New World Entertainment ကို ပြန်လည်ဝယ်ယူခဲ့သည်။
၁၉၉၃ ခုနှစ်တွင်တော့ ပဲရယ်လ်မန် သည် ဒေါ်လာသန်း ၁၂၀ အပြင် အကြွေးဟုယူဆရသော ဒေါ်လာ သန်း ရ၃၀ ဖြင့် တီဗီဌာန ရ ခုပါဝင်သော SCI တယ်လီဗေးရှင်း၊ Genesis Entertainment နှင့် Guthy-Renker ဟူသော လုပ်ငန်းသုံးခုကို စုစည်းခဲ့လေသည်။
၁၉၉၃ နှောင်းပိုင်းတွင် သူသည် အထက်ဖော်ပြပါကုမ္ပဏီများကို လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုဖြစ်သော New World Communications ဟူ၍ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။