kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
မုန့်ဟင်းခါးအစိုဆိုသည်မှာ သထုံ၊ မော်လမြိုင်၊ မုဒုံ၊ သံဖြူဇရပ်မြို့များရှိ မွန်လူမျိုးများ ချက်စားသော မုန့်ဟင်းခါး ပင်ဖြစ်သည်။
မုန့်ဟင်းခါးအစို ဟု ခေါ်ရခြင်းမှာ မုန့်ဖတ်ကို စားသုံးခါနီးမှ လုပ်ရသောကြောင့် မုန့်ဖတ်သည် လတ်ဆတ်ပြီး ပူနွေးနေသည်။
ဟင်းရည်တွင် ပါသော ငှက်ပျောအူသည် ရိုးရိုးမုန့်ဟင်းခါးဟင်းရည်မှာကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ အူတိုင်များပါ လှီးပြီး ချက်ထား၏။
မော်လမြိုင်မုန့်ဟင်းခါး (သို့မဟုတ်) ရေစိမ်မုန့်ဟင်းခါး ဟုလည်းခေါ်ဆိုသည်။
thumb|ဇွဲကပင်တောင် ဇွဲကပင် ဆံတော်ရှင် စေတီတော် သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံမြို့၊ ဇွဲကပင်တောင်ပေါ်တွင် တည်ရှိသော တန်ခိုးကြီးဘုရားတစ်ဆူဖြစ်သည်။
ဇွဲကပင်တောင်သည် ဘားအံမြို့၏ တောင်ဘက် (၇)မိုင်အကွာ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် (၂၃၇၂)ပေ မြင့်ပြီး၊ တောင်နှင့်မြောက် မိုင်(၂၀)ခန့်မျှ သွယ်တန်းရှည်လျားသည်။
ဝေါဟာရရင်းမြစ် ဇွဲကပင်တောင်အား ရှေးအခါက အမည်အမျိုးမျိုးဖြင့် ခေါ်တွင်ခဲ့ကြသည်။
လုဒ္ဓယောဓမင်း တောကစားထွက်စဉ် လှံတော်ပျောက်ခဲ့သောကြောင့် ကရင်ဘာသာဖြင့် "ဇွဲကပင်" ဟုလည်းကောင်း၊ ရှေးအခါက နိုင်ငံရပ်ခြားမှလာသော လှေ၊ သင်္ဘောတို့ ထိုတောင်၏ အထွဋ်၌ ကပ်ချည်တွဲထားတတ်သောကြောင့် တလိုင်းကရင်မျိုးများက "ဒိုကရွယ်ကဗန်း" ဟုလည်းကောင်း၊ ဤတောင်တွင် ညောင်ချဉ်ပင်များ ပေါများသောကြောင့် မွန်လူမျိုးတို့က ညောင်ချဉ်ပင်တောင် "ဇဝယ်ကဗန်" ဟုလည်းကောင်း၊ ခေါ်တွင်ခဲ့ကြသည်။
သမိုင်းကြောင်း ဇွဲကပင်တောင် ဆံတော်ရှင် စေတီတော်သမိုင်းသည် ကျိုက်ထီးရိုးစေတီ၊ ဇင်းကျိုက်တောင်စေတီနှင့် မုလအိစေတီတို့၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်သည်။
ဇွဲကပင်တောင်ခြေရှိ ပအာဝနမြိုကတော်ကို တည်ထောင်စိုးစံခဲ့သော "လုဒ္ဓယောဓ ရာဇာ" ကရင်မင်းသည် သုဓမ္မဝတီ သထုံပြည်ကို အုပ်ချုပ် မင်းလုပ်တော်မူသော တိဿဓမ္မသီဟရာဇာမင်း၊ ပိုင်တရောဒုံကိုအုပ်ချုပ်သော စောပညာ၊ အိန္ဒရာဇာမင်းတို့နှင့် ထီးပြိုင် နန်းပြိုင်ပြုကာ "ပေအာဝနနေပြည်တော်" ကို စိုးစံ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။
ဇွဲကပင်ကန် ထိုမင်းလက်ထက် သုဓမ္မဝတီမြို့သို့ မြတ်စွာဘုရားသခင် ရဟန္တာ(၅၀၀)နှင့်တကွ ကြွတော်မူလာစဉ် မြတ်စွာဘုရား ထံတော်မှ ရရှိခဲ့သော ဆံတော် (၆)ဆူအနက် ဆံတော်မြတ်တစ်ဆူကို သီဟကုမာရ ရသေ့သည် မိမိသီတင်းသုံးတော်မူနေသော ဗန္ဓဝဂီရိတောင်ထိပ် အစွန်းတွင် စေတီတည်၍ ဋ္ဌာပနာသွင်းတော်မူပြီး စေတီတော်အား "ဗန္ဓဝဂီရိ ဇွဲကပင်စေတီ" ဟု ဘွဲ့တော် သမုတ်ခဲ့လေသည်။
အချိန်ကား မဟာသက္ကရာဇ် (၁၁၃) ခုနှစ် ဖြစ်သည်။
ဘုရားရှင်၏ ဆံတော် (၆)ဆူအား ကျိုက်ထီးရိုးစေတီတော်တွင် (၃)ဆူ၊ ဇင်းကျိုက်တောင်စေတီတွင် (၁)ဆူ၊ ကေလာသတောင်စေတီတွင် (၁)ဆူနှင့် ဇွဲကပင်တောင်စေတီတွင် (၁)ဆူ ဌာပနာပြု ပူဇော်ခဲ့သည်ဟု သိရသည်။
ဝဿိကသာဋိသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည့် နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့ကို မိုးရေခံသင်္ကန်းကို သုံးရန် ခွင့်ပြုတော်မူ၏။
ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် စောစောကပင် မိုးရေခံသင်္ကန်းကို ရှာကြကုန်၏။
စောစောကပင် ချုပ်ဆိုးကာ ဝတ်ကြ၏။
ထိုအခါ မိုးရေခံသင်္ကန်းသည် ဆွေးမြေ့သည့်အခါ အဝတ်မဆီးဘဲ ကိုယ်ကို မိုးစွတ်လေ၏။
ထိုအခါ အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် “အဘယ်ကြောင့် စောစောကပင် မိုးရေခံသင်္ကန်းကို ရှာကုန်ဘိသနည်း။
စောစောကပင် ချုပ်ဆိုး၍ ဝတ်ကုန်ဘိသနည်း။
မိုးရေခံသင်္ကန်း ဆွေးမြေ့လတ်သော် အဝတ်မဆီးဘဲ ကိုယ်ကို မိုးစွတ်စေကုန်ဘိသနည်း” ဟု ကဲ့ရဲ့၏။
ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့လည်း ဟုတ်မှန်ကြောင်း ဖြေကြား၏။
သိက္ခာပုဒ် “ရဟန်းသည် နွေလ၏ တစ်လ ကြွင်းကျန်သေးသည်ဟု မိုးရေခံ သင်္ကန်းကို ရှာရမည်။
နွေလတို့၏ လခွဲသည် ကြွင်းကျန်သေးသည်ဟု ချုပ်ဆိုး၍ ဝတ်ရမည်။
အကယ်၍ နွေလတို့၏ တစ်လကြွင်းကျန်သေးသည်ဟု ဤမှာဘက်အတွင်း၌ မိုးရေခံသင်္ကန်းကို ရှာငြားအံ့၊ နွေလတို့၏ လခွဲ ကြွင်းကျန်သေးသည်ဟု ဤမှာဘက် အတွင်း၌ ချုပ်ဆိုး၍ ဝတ်ငြားအံ့။
စီဝရအစ္ဆိန္ဒနသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည့် နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်တွင် အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ဇနပုဒ်သို့ လှည့်လည်ရန် အတူနေရဟန်းအား ပြော၏။
ထိုအခါ အတူနေရဟန်း ရိနွမ်းသော သင်္ကန်းရှိသဖြင့် မလိုက်နိုင်ကြောင်း ပြော၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ထိုရဟန်းအား သင်္ကန်းကို ပေး၏။
ထိုအချိန်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် ဇနပုဒ်သို့ လှည့်လည်မည်ဖြစ်၏။
ထိုအကြောင်းကို အသျှင်ဥပနန္ဒ၏ အတူနေရဟန်းသည် ကြား၍ မြတ်စွာဘုရားနှင့်အတူ လှည့်လည်ရာတွင် လိုက်လို၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဥပနန္ဒသည် “ဇနပုဒ်သို့ လှည့်လည်ကြအံ့” ဟု ခေါ်၏။
အတူနေရဟန်းလည်း “မလိုက်တော့ပါ၊ မြတ်စွာဘုရားနှင့်အတူ သွားတော့မည်”ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဥပနန္ဒသည် “ငါသည် ငါနှင့်အတူ လိုက်မည်ဟု သင်္ကန်းကို ပေးမိသည်” ဟု ဆိုကာ အမျက်ထွက်ကာ သင်္ကန်းကို ပြန်ယူ၏။
ထိုအခါ အတူနေရဟန်းသည် ထိုအကြောင်းကို ရဟန်းတို့အား ပြောပြ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် “ဟုတ်မှန်ပါသလော” ဟု မေးမြန်းရာ အသျှင်ဥပနန္ဒသည် “ဟုတ်မှန်ပါသည်” ဟု ဖြေ၏။
သိက္ခာပုဒ် “အကြင် ရဟန်းသည် ရဟန်းအား ကိုယ်တိုင် သင်္ကန်းကို ပေး၍ အမျက်ထွက်လျက် နှလုံးမသာသဖြင့် (ကိုယ်တိုင်သော်လည်းကောင်း) လုယူငြားအံ့၊ (သူတစ်ပါးကိုသော်လည်းကောင်း) လုယူစေငြားအံ့ (ထိုရဟန်းအား) နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
သုတ္တဝိညတ္တိသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည့် နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်တွင် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်းချုပ်သည့်အခါ များစွာသော သင်္ကန်းကို တောင်း၏။
သင်္ကန်းချုပ်၍ ပြီးသော်လည်း များစွာသော ချည်တို့ ကျန်သေး၏။
ထိုအခါ “ငါတို့သည် အခြားသော ချည်တို့ကို တောင်းကာ ရက်ကန်းသည်တို့ကို သင်္ကန်းရက်ခိုင်းမည်” ဟု ဆိုကာ အကြံဖြစ်၏။
ထို့နောက် ချည်တို့ကို တောင်း၏၊ ရက်ကန်းသည်တို့ကို ရက်စေ၏၊ သင်္ကန်းကို ရက်ပြီးသော်လည်း ချည်တို့သည် များစွာ ကျန်နေသေး၏။
နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် အခြားသော ချည်တို့ကို တောင်းကာ သင်္ကန်းကို ရက်စေ၏။
သင်္ကန်းရက်ပြီးသော်လည်း ချည်တို့သည် များစွာ ကျန်နေသေး၏။
သုံးကြိမ်မြောက်လည်း ချည်တို့ကို တောင်းကာ သင်္ကန်းကို ရက်စေ၏။
ထိုအခါ လူတို့သည် “အဘယ်ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် ချည်တို့ကို တောင်းကာ ရက်ကန်းသည်တို့ကို သင်္ကန်းရက်စေဘိသနည်း” ဟု ကဲ့ရဲ့ကြ၏။
အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို ကဲ့ရဲ့ကြ၏။
ထို့နောက် မြတ်စွာဘုရားထံ လျှောက်ထားကြ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့အား “ချည်တို့ကို တောင်း၍ ရက်ကန်းသည်တို့ကို ရက်စစေသည်မှာ ဟုတ်မှန်ပါသလော” ဟု မေး၏။
ရဟန်းတို့လည်း “ဟုတ်ပါသည်” ဟု ဖြေကြား၏။
သိက္ခာပုဒ် “အကြင် ရဟန်းသည် ကိုယ်တိုင် ချည်ကိုတောင်း၍ ရက်ကန်းသည်တို့ကို သင်္ကန်းရက်စေငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဆည်တော်သခင်မနတ်ပွဲသည် ပုသိမ်ကြီးမြို့နယ်၊ ဆည်တော်လေးကျေးရွာတွင် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဝါခေါင်လဆန်း (၄)ရက်မှ (၁၁)ရက်အထိ ကျင်းပသည်။
ထိုနတ်ပွဲသည် မန္တလေးခရိုင်အတွင်း အစောဆုံးကျင်းပသော နတ်ပွဲဖြစ်ပြီး ဆည်တော်လေးဆည် ဘေးတွင်ကျင်းပလေ့ရှိသည်။
ဆည်တော်လေးဆည်ရေ သောက်သုံးသူများ၏ မိရိုးဖလာရိုးရာပွဲဖြစ်ကာ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ပြီ ဖြစ်သည်။
ရောဂါဘယကင်းဝေးပါစေ၊ ပိုးမွှားတိရစ္ဆာန်ကင်းဝေးပါစေ၊ ဆန်ရေစပါး ပေါများပါစေ ဟုဆုတောင်းပြီး ဆည်ရေသောက်သူ မှန်သမျှ ကန်တော့ပွဲဆက်သည့် ဆည်တော်သခင်မနတ်ပွဲ ဖြစ်သည်။
ဆည်အောင်မြင်ပြီးနောက် မင်းရှင်စောသည် ဆည်တော်သခင်မအတွက် နတ်နန်းနေရာပေးကာ ရွှေဘုံသာမြတ်စွာဘုရားပွဲနှင့် အတူ တပြိုင်တည်း ကျင်းပသည်။
မန္တလေးနေ့စဉ်၊ (၂၂.၆.၂၀၁၈) စာ-၅ ကိုးကား Category:မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးစံ Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ပွဲတော်များ Category:မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး။
စစ်ကိုင်းမုန့်ပေါင်းပွဲတော်သည် စစ်ကိုင်းမြို့၊ ထားဝယ်ဈေးရပ်၊ ဝေဠဝန်ငါးထပ်ကြီးဘုရားရှေ့ လမ်းမတန်းတွင် နှစ်စဉ် နတ်တော်လပြည့်နေ့ည၌ မုန့်ပေါင်းပွဲဈေးတန်းခင်းကျင်း ရောင်းချသည်။
စစ်ကိုင်းမြို့ အခေါ် မုန့်ပေါင်းပွဲတွင် ငါးထပ်ကြီးဘုရားအနီး ရပ်ကွက်များမှ မုန့်ပေါင်းပြုလုပ်ရောင်းချသူများ လာရောက်ရောင်းချရာ နတ်တော်လပြည့်နေ့တွင် ညနေ (၃)နာရီခန့်မှ စတင်စည်ကားသည်။
မုန့်ပေါင်း ရောင်းချသူ (၅၀)ကျော်မျှ ရှိသည်။
မုန့်ပေါင်းတင်မက အကြော်ရောင်းသူများလည်း လာရောက်ရောင်းချသည်။
ရောင်းချသည့် မုန့်ပေါင်းသည် အားလုံးနီးပါးမှာ ရှေးက မြေပေါင်းအိုးများဖြင့်သာ ပေါင်း၍ ရောင်းချသော်လည်း ယခုအခါ ဆယ်ပိဿာဝင် သံဖြူပုံးများကို ပေါင်းခံအိုးအဖြစ် အသုံးပြုကာ မုန့်ပေါင်းပြုလုပ် ရောင်းချကြသည်။
ရှေးကတည်းက နတ်တော်လပြည့်ညတွင် ပြုလုပ်ရောင်းချခဲ့သည့် ဓလေ့ရှိခဲ့ရာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်ဝန်းကျင်မှ စတင်၍ လပြည့်ကျော် တစ်ရက်နေ့ ညပိုင်းမှာပါ ရောင်းချမှု ရှိလာသည်။
နတ်တော်လပြည့်ညတွင် ရိုးရာဓလေ့ မုန့်ပေါင်းပွဲတော်ညဖြစ်သဖြင့် စည်ကားသော်လည်း လပြည့်ကျော်တစ်ရက်နေ့တွင် ရောင်းချသူရော ဝယ်ယူသူပါ နည်းလာသည်။
မန္တလေးနေ့စဉ်၊ (၅.၁၂.၂၀၁၇)စာ-၁၉ ကိုးကား Category:မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးစံ Category:စစ်ကိုင်းမြို့ Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ပွဲတော်များ။
ရှေးအစဉ်အဆက်က ချက်ပြုတ်လာသော အမရပူရဝက်သားဟင်းလေးချက်နည်းကို အမရပူရမြို့နယ်၊ သရက်တန်းရွာ တစ်ရွာတည်းသာ ထိန်းသိမ်းချက်ပြုတ်လေ့ ရှိရာ ဟင်းအရသာ ကောင်းမွန်သည့်အတွက် အခြားနယ်များကပါ ဟင်းချက်နည်းကို မှတ်သားချက်ပြုတ်ကြတော့သည်။
အမရပူရဟင်းလေးချက်မှာ ကသည်းလူမျိုးများ ချက်ပြုတ်သည့် နည်းဖြစ်ပြီး ကသည်းလူမျိုးများ၏ အဆက်အနွယ်များမှာ အမရပူရမြို့နယ်္၊ ရေကြည်ပေါက်ရွာနှင့် အနီးတဝိုက်ရွာများတွင် နေထိုင်လျက်ရှိပြီး ကသည်းရိုးရာ အယူအဆများကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးလျက်ရှိကြောင်း သိရသည်။
ကသည်းရိုးရာ အမရပူရဝက်သားဟင်းလေးချက်မှာ ရှေးခေတ်က ရှင်ဘုရင်အား ချက်ပြုတ်ပေးရသည့် ဆေးဘက်ဝင် ဟင်းချက်နည်း ဖြစ်သည်။
မန္တလေးနေ့စဉ်၊ (၁၉.၆.၂၀၁၈) စာ-၁၉ ကိုးကား Category:ဝက်သားဖြင့် ပြုလုပ်သော အစားအသောက်များ။
၂၀၀၉ အာဆီယံ မသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲသည် မလေးရှားနိုင်ငံ၊ ကွာလာလမ်ပူမြို့တွင် ဩဂုတ်လ ၁၅ ရက်မှ ၁၉ ရက်နေ့အထိ ကျင်းပပြုလုပ်သော ပဉ္စမအကြိမ် အာဆီယံ မသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲ ဖြစ်သည်။
မလေးရှားနိုင်ငံအနေဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် အိမ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။
သမိုင်းတွင်ဆီးဂိမ်းနှင့် ပါရာဂိမ်းကို အိမ်ရှင်မတူဘဲ ကျင်းပသည့် တစ်ခုထဲသောပွဲတော် ဖြစ်သည်။
အရှေ့တောင်အာရှ ၁၀ နိုင်ငံမှ အားကစားသမားပေါင်း ၉၈၀ ခန့်က အားကစားနည်းပေါင်း ၁၁ မျိုးတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ကြသည်။
ထိုင်း၊ မလေးရှားနှင့် ဗီယက်နမ်တို့မှ ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် တတိယ ရရှိခဲ့သည်။
လက်ခံကျင်းပခြင်း ပဉ္စမအကြိမ် အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲသည် မူလက လာအိုနိုင်ငံတွင် ၂၀၁၀ ဇန်နဝါရီလတွင် ကျင်းပရန်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေအရ ဆီးဂိမ်းနှင့် ပါရာဂိမ်း ၂ ခုလုံး မတတ်နိုင်၍ ၂၀၀၉ ဗီယက်ကျင်းဆီးဂိမ်းကိုသာ ကျင်းပနိုင်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် မလေးရှားနိုင်ငံမှ ကြားဖြတ်၍ လက်ခံကျင်းပပေးလိုက်ရသည်။
ကွာလာလမ်ပူ အာဆီယံပါရာဂိမ်းကျင်းပရေးဦးစီးကော်မတီကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ကွင်းများ ၂၀၀၉ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲကို ကွာလာလမ်ပူတွင် ၉ နေရာ၊ ဆီလမ်ဂေါနှင့် နီဂျီရီဆမ်ဘီယံတွင် ၁ နေရာစီ စုစုပေါင်း ၁၁ နေရာတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။
StateCompetition VenueSportsကွာလာလမ်ပူမြို့National Sports ComplexBukit Jalil National StadiumAthleticsAxiata ArenaBadminton, Opening and Closing ceremonySri Putra HallPowerliftingCommonwealth HallChessNational Aquatics CentreSwimmingOtherMega Lanes Endah Parade, Sri PetalingBowlingOCM Indoor Sports Arena, Jalan Hang JebatTable TennisNational Tennis Complex, Jalan DutaWheelchair TennisTitiwangsa Stadium, Titiwangsa LakeSitting VolleyballSelangorMPSJ Indoor Stadium, SerdangWheelchair BasketballNegeri SembilanAdmiral Marina and Leisure Club, Port DicksonSailing ပြိုင်ပွဲအထိမ်းအမှတ်များ အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ် ၂၀၀၉ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲ၏ အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်မှာ နှလုံးသားပုံစံကို အာဆီယံ ၁၀ နိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြုသော ချိုးငှက် ၁၀ ကောင်မှ ဝန်းရံထားသည်။
KLဆိုသောစာသားမှာ အဓိကကျင်းပရာ ကွာလာလမ်ပူမြို့ဖြစ်ပြီး၊ 09 မှာ ၂၀၀၉ ကို ဆိုလိုသည်။
0 မှ အသည်းပုံမှာ မလေးရှားတို့၏ ချစ်ကြည်မှု၊ ဂရုစိုက်မှု၊ ဧည့်ဝတ်ကျေမှု ကို ဖော်ပြသည်။
ဤတံဆိပ်မှာ 2006 FESPIC Games အားကစားပွဲ၏တံဆိပ်ကို ပြန်လည်ဆန်းသစ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
၂၀၀၆ခုနှစ်က ကွာလာလမ်ပူတွင် နောက်ဆုံးကျင်းပခဲ့သောထို အာရှ-ပစိဖိတ်အားကစားပွဲတွင် မလေးရှားတို့အနေဖြင့် အောင်မြင်မှုများစွာ ရရှိခဲ့သည်။
ထိုအောင်မြင်မှုများကို ၂၀၀၉ ပါရာဂိမ်းတွင် ပြန်လည်ထင်ဟပ်စေရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လာဘ်ကောင် ၂၀၀၉ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲ၏ လာဘ်ကောင်မှာ ၂၀၀၁ပွဲတော်မှ လာဘ်ကောင်ကိုပင် ပြန်လည်ဆန်းသစ်ထားသည်။
လာဘ်ကောင်မှာ ယူဂျန်းဟုခေါ်သော သမင်ကြွက် (mousedeer) ဖြစ်သည်။
ထိုသတ္တဝါမှာ မလေးရှားနိုင်ငံတွင်ရှိပြီး ပီလမ်ဒက် (pelanduk) သို့ ကန်စီ (kancil) ဟု ခေါ်ကြသည်။
ပွဲများနှင့်အားကစား ဖွင့်ပွဲ ၂၀၀၉ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲ၏ ဖွင့်ပွဲကို ဩဂုတ်လ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ပူထရာမိုးလုံလေလုံအားကစားကွင်းတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။
မလေးရှားနိုင်ငံ၏ ယခင်ဝန်ကြီးချုပ် အဒူလတ်အယ်မတ် ဘယ်ဒါဝီမှ ပွဲတော်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
ပိတ်ပွဲ ၂၀၀၉ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲ၏ ပိတ်ပွဲကို ဩဂုတ် ၁၉ ရက်နေ့က ပူထရာမိုးလုံလေလုံအားကစားကွင်းတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။
ထို့နောက် ၂၀၁၁ဆူရတ်ခါတာပွဲတော်ကျင်းပမည့် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံကို အားကစားရေးရာများ လွှဲပြောင်းခဲ့သည်။
ပါဝင်သောနိုင်ငံများ (၃၀) (၁၁) (၉၉) (၂၄) (၂၅၈) (၃၆) (၆၀) (၉၈) (၂၀၃) (၁၁၆) မပါဝင်ခြင်း အရှေ့တီမောနိုင်ငံမှာ ဘဏ္ဍာရေးကြောင့် ပါဝင်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။
အားကစားနည်းများ Asean Para Games To Feature 11 Sports, 1,500 Medals ၂၀၀၉ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲတွင် အားကစားနည်းပေါင်း ၁၁ မျိုး ကျင်းပနိုင်ခဲ့သည်။
ပြေးခုန်ပစ် အလေးမ စစ်တုရင် ရွက်လှေ ရေကူး ကြက်တောင်ရိုက် ဘိုလင်း အထိုင်ဘော်လီဘော စားပွဲတင် တင်းနစ် ဝှီးချဲ ဘတ်စကတ်ဘော ဝှီးချဲ တင်းနစ် ဆုတံဆိပ်ဇယား ၂၀၀၉ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲတွင် ရွှေတံဆိပ် ၄၀၉ ခု၊ ငွေတံဆိပ် ၂၈၈ ခု၊ ကြေးတံဆိပ် ၂၃၉ ခု စုစုပေါင်း ဆုတံဆိပ် ၉၃၆ ခု ချီးမြှင့်နိုင်ခဲ့သည်။
Key Host nation (Malaysia) ၁ ၁၅၇၇၅၅၇၂၈၉၂* ၉၄၈၁၇၁၂၄၆၃ ၇၃၅၇၄၅၇၅၄ ၂၉၂၅၁၉၇၃၅ ၂၄၂၄၂၆၇၄၆ ၁၄၅၃၂၂၇ ၉၅၈၂၂၈ ၈၁၃၅၂၆၉ ၁၂၄၇၁၀ ၀၁၁၂Total (10 NPCs) ၄၀၉ ၂၈၈ ၂၃၉ ၉၃၆ ဆက်စပ်ကြည့်ရှုရန် ၂၀၀၉ အရှေ့တောင်အာရှ အားကစားပြိုင်ပွဲ ကိုးကား Category:အာဆီယံ မသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲများ။
၂၀၁၁ အာဆီယံ မသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲသည် ဒီဇင်ဘာ ၁၅ ရက်မှ ၂၀ ရက်နေ့အထိ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ ဆူရတ်ခါတာမြို့တွင် ကျင်းပသော ဆဌမမြောက် အာဆီယံ မသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲ ဖြစ်သည်။
အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံအနေဖြင့် ပထမဆုံးအိမ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကျင်းပခြင်းဖြစ်ပြီး ၂၀၁၁ ဂျာကာတာဆီးဂိမ်းအပြီး ၃ ပတ်အကြာတွင် ကျင်းပခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မလေးရှား၊ ဗီယက်နမ်၊ ဖိလစ်ပိုင်၊ ထိုင်းနိုင်ငံတို့ပြီးနောက် ပဉ္စမမြောက်အိမ်ရှင်နိုင်ငံ ဖြစ်လာသည်။
အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံ ၁၁ နိုင်ငံမှ အားကစားသမား ၈၇၀ ခန့်က အားကစားနည်း ၁၁ မျိုးတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ကြသည်။
ထိုင်း၊ အင်ဒိုနီးရှားနှင့် မလေးရှားတို့က ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် တတိယ ရရှိခဲ့သည်။
လက်ခံကျင်းပခြင်း အင်ဒိုနီးရှား အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲ ကျင်းပရေးဦးစီးကော်မတီကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။
ကွင်းများ ၂၀၁၁ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲကို နေရာ ၁၁ နေရာတွင်ကျင်းပခဲ့သည်။
ProvinceCompetition VenueSportsCentral JavaSrivedari StadiumArcheryManahan StadiumAthletics, Opening and Closing ceremonySritex Arena Sports CenterBadmintonBengawan Sport HallBowlingPendopo Balaikota City HallChessNyi Ageng Karang Gymnasium KaranganyarGoalballGedung Wanita Sport HallPowerliftingTirtomoyo Manahan Aquatic CentreSwimmingDiamond Convention CenterTable tennisManahan Sports CenterSitting VolleyballManahan Tennis CourtWheelchair Tennis ပြိုင်ပွဲအထိမ်းအမှတ်များ အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ် ၂၀၁၁ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲ၏ အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်မှာ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ အမျိုးသားအမှတ်လက္ခဏာဖြစ်သော ဂါရူဒါငှက်ပုံဖြစ်သည်။
ထိုအထဲတွင် အာဆီယံပါရာဂိမ်းတံဆိပ် ပါလေသည်။
ထိုငှက်မှာ အားကြီးခြင်း၊ ၎င်း၏အတောင်များသည် ခမ်းနားမှု၏စံပြ ဖြစ်သည်။
အစိမ်းရောင်အဖြတ်မှာ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ ကျွန်းများ၊ သစ်တောများ၊ တောတောင်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။
အပြာရောင်အဖြတ်မှာ နူစန်တာရာပင်လယ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
အနီရောင်အဖြတ်မှာ ရဲရင့်ခြင်း၊ စိတ်အားထက်သန်ခြင်းနှင့် မိခင်နိုင်ငံအတွက် ပေးဆပ်လိုစိတ်များ တောက်လောင်နေခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။
လာဘ်ကောင် ၂၀၁၁ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲ၏ လာဘ်ကောင်မှာ ကိုမိုဒိုနဂါး (ဖွတ်) မိုဒိုနှင့်မူဒီ ဖြစ်သည်။
ပွဲများနှင့်အားကစား ဖွင့်ပွဲ ၂၀၁၁ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲ၏ ဖွင့်ပွဲကို ဒီဇင်ဘာ ၁၅ ရက်နေ့ ည ၇ နာရီတွင် မနာဟန်အားကစားကွင်းတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။
ဒုတိယသမ္မတ ဘိုဒီအိုနိုက ပွဲတော်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
ပိတ်ပွဲ ၂၀၁၁ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲ၏ ပိတ်ပွဲကို ဒီဇင်ဘာ ၂၁ ရက်နေ့ ည ၇ နာရီတွင် မနာဟန်အားကစားကွင်းတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။
ထို့နောက် ၂၀၁၄နေပြည်တော်ပွဲတော်ကို လက်ခံကျင်းပမည့် မြန်မာနိုင်ငံကို အားကစားရေးရာများ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။
ပါဝင်သောနိုင်ငံများ (၂၄) (၁၈) (၂၃၅) (၇) (၁၂၂) (၃၆) (၄၆) (၃၂) (၂၀၅) (၂၄) (၁၂၁) အားကစားနည်းများ ၂၀၁၁ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲတွင် အားကစားနည်း ၁၁ မျိုးကျင်းပခဲ့သည်။
မြှားပစ် ပြေးခုန်ပစ် ကြက်တောင်ရိုက် စစ်တုရင် မျက်မမြင်ဘောလုံး အလေးမ ရေကူး စားပွဲတင်တင်းနစ် ဘိုလင်း အထိုင် ဘော်လီဘော ဝှီးချဲ တင်းနစ် ဆုတံဆိပ်ဇယား ၂၀၁၁ အာဆီယံမသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲတွင် ရွှေတံဆိပ် ၃၈၀ ခု၊ ငွေတံဆိပ် ၃၃၈ ခု၊ ကြေးတံဆိပ် ၃၃၃ ခု၊ စုစုပေါင်း ဆုတံဆိပ် ၁၀၅၁ ဆု ချီးမြှင့်နိုင်ခဲ့သည်။
Key အိမ်ရှင်နိုင်ငံ ၁ ၁၂၆ ၉၆ ၇၃ ၂၉၅၂* ၁၁၃ ၁၀၈ ၈၉ ၃၁၀၃ ၅၁ ၃၆ ၄၅ ၁၃၂၄ ၄၄ ၄၄ ၇၂ ၁၆၀၅ ၂၃ ၂၃ ၁၈ ၆၄၆ ၁၁ ၈ ၁၂ ၃၁၇ ၉ ၁၀ ၉ ၂၈၈ ၃ ၅ ၈ ၁၆၉ ၀ ၅ ၂ ၇၁၀ ၀ ၂ ၄ ၆၁၁ ၀ ၁ ၁ ၂Total (11 NPCs) ၃၈၀ ၃၃၈ ၃၃၃ ၁၀၅၁ ဆက်စပ်ကြည့်ရှုရန် ၂၀၁၄ ခုနှစ် အာဆီယံမသန်စွမ်းအားကစားပြိုင်ပွဲ ကိုးကား Category:အာဆီယံ မသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲများ။
မဟာပေသကာရသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည် နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ယောက်ျားတစ်ယောက်သည် အခြားအရပ်တစ်ခုသို့ ခရီးထွက်ရန် ဖြစ်ပေါ်၏။
ထိုယောက်ျားသည် ဇနီးဖြစ်သူအား “ချည်ကို ချိန်၍ ရက်ကန်းသည်ကို ပေးကာ သင်္ကန်းကို ရက်ခိုင်းပါ။
ပြန်လာလျှင် အသျှင်ဥပနန္ဒကို လှူမည်” ဟု ဆို၏။
ထိုသို့ပြောသည်ကို ဆွမ်းခံသော ရဟန်းတစ်ပါးသည် ကြား၏။
ထို့နောက် အသျှင်ဥပနန္ဒကို ပြန်လည်ပြောကြား၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဥပနန္ဒသည် ရက်ကန်းသည်အား “ဒါယကာ ငါ့ကိုရည်ညွှန်း၍ သင်္ကန်းပြုလုပ်ရာတွင် အလျားရှည်ရှည် အနံပြန့်ပြန့် အသားထူထူ ပြုပါ၊ ကောင်းစွာ ရက်အပ်၊ နယ်ဖြင် ကန်အပ် ဖြီးအပ်သည်ကို ပြပါ” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ ရက်ကန်းသည်က “ချည်ကို ချိန်၍ သင်္ကန်းကို ရက်စေသဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ပြုခြင်းငှါ မတတ်နိုင်ပါ” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ အသျှင်ဥပနန္ဒသည် “သင်သည် အလျားရှည်ရှည် အနံပြန့်ပြန့် အသားထူထူ ပြုလုပ်ပါ၊ ထိုချည်နှင့်စပ်သည့် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ” ဟု ဆို၏။
ထို့နောက် ရက်ကန်းသည်သည် လှူဒါန်းသော မိန်းမထံသို့ “ချည်အလိုရှိသည်” ဟု ပြော၏။
ထိုအခါ မိန်းမသည် “သင့်ကို ပေးထားသော ချည်ဖြင့် ရက်ခို်င်းပေသည်” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ ရက်ကန်းသည်သည် “အသျှင်ဥပနန္ဒက အလျားရှည်သော အနံပြန့်သော အသားထူသည့် သင်္ကန်းကို ပြုခိုင်းပြီး ထိုချည်နှင့် စပ်သည့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ဆိုသည်” ဟု ထိုမိန်းမအားပြော၏။
ထိုမိန်းမသည်လည်း နောက်ထက်ချည်များကို ပေးလိုက်၏။
အရပ်တစ်ပါးသို့ သွားသော ယောက်ျားသည် ပြန်ရောက်သော် ဇနီးအား အသျှင်ဥပနန္ဒအတွက် ရက်ထားသော သင်္ကန်းကို တောင်း၏။
ထို့နောက် ဇနီးသည် သင်္ကန်းကို ယူလာပြီးနောက် ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ကို ပြောပြ၏။
ထို့နောက် ယောက်ျားသည် အသျှင်ဥပနန္ဒအား သင်္ကန်းကို လှူ၏။
ထို့နောက် ယောက်ျားသည် လှူဒါန်းပြီးနောက် “ရဟန်းတို့သည် အလိုကြီးကုန်၏၊ မရောင့်ရဲနို်င်ကြကုန်၊ ဤရဟန်းတို့ကို သင်္ကန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းရန် မလွယ်ကူ၊ အဘယ်ကြောင့် အသျှင်ဥပနန္ဒသည် မဖိတ်ကြားအပ်ဘဲ ရက်ကန်းသည်ထံ ချဉ်းကပ်၍ သင်္ကန်း၌ စီရင်ခြင်းကို ပြုသနည်း” ဟု ဆို၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် အသျှင်ဥပနန္ဒအား “ဟုတ်မှန်ပါသလောံ” ဟု မေးရာ “ဟုတ်မှန်ပါသည်” ဟု ဖြေကြား၏။
ထို့နောက် “ဥပနန္ဒ သင့်နှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်သလော” ဟု မေးရာ “မတော်စပ်ပါ” ဟု ဖြေ၏။
သိက္ခာပုဒ် “ရဟန်းကိုသာလျှင် ရည်ညွှန်း၍ ဆွေမျိုးမတော်စပ်သော အိမ်ရှင်သော်လည်းကောင်း၊ အိမ်ရှင်မသော်လည်းကောင်း၊ ရက်ကန်းသည်တို့ကို သင်္ကန်းရက်စေငြားအံ့။
အကယ်၍ ထိုရဟန်းသည် ရှေးက မဖိတ်ကြားအပ်ဘဲ ရက်ကန်းသည်တို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ ‘ဒါယကာ ဤသင်္ကန်းသည် ငါ့ကို ရည်ညွှန်း၍ ရက်အပ်၏၊ အလျားရှည်ရှည် အနံပြန့်ပြန့် အသားထူထူ ပြုကြလော့၊ ကောင်းစွာရက်အပ်ရှယ်အပ် နယ်ဖြင့် ကန်အပ် ဖြီးအပ်သည်ကိုလည်း ပြုကြကုန်လော့။
ငါတို့သည် ဒါယကာတို့အား အနည်းငယ်မျှ ‘ပေးကမ်းဖွယ်ကို ပေးကမ်းနိုင်ရာကုန်၏’ ဟု သင်္ကန်း၌ အထူးစီရင်ခြင်းသို့ ရောက်ငြားအံ့၊ ထိုရဟန်းသည် ဤသို့ဆို၍ အနည်းငယ်မျှ ‘ပေးကမ်းဖွယ်’ ကို ပေးကမ်းငြားအံ့၊ အယုတ်သဖြင့် ဆွမ်းမျှကိုသော်လည်း ပေးကမ်းငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
သာသင်္ကသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည့် နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်တွင် ဝါမှ ထပြီးသော ရဟန်းတို့သည် တောကျောင်းတွင် နေ၏။
ထိုအခါ တန်ဆောင်မုန်းလတွင် ခိုးသူတို့သည် “ရဟန်းတို့သည် လာဘ်လာဘ ရရှိကြသည်” ဟု နှိပ်စက်ကြ၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “တောကျောင်း၌ နေသောရဟန်းတို့အား သင်္ကန်းသုံးထည်တွင် တထည်ထည်သော သင်္ကန်းကို ရွာတွင်း၌ ထားခြင်းကို ခွင့်ပြုသည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် သင်္ကန်းသုံးထည်တွင် တစ်ထည်ထည်သော သင်္ကန်းကို ရွာတွင်း၌ ထား၍ ခြောက်ညဉ့်ထက်အလွန် ကင်း၍ နေ၏။
ထိုအခါ သင်္ကန်းတို့သည် ပျောက်ကုန်၏၊ ကြွက်တို့လည်း ကိုက်ကုန်၏။
ထို့အတွက်ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် မကောင်းသော အဝတ်၊ ခေါင်းပါးသောသင်္ကန်းတို့သာ ရှိကြကုန်၏။
ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည်”ငါ့ရှင်တို့ သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် မကောင်းသော အဝတ်၊ ခေါင်းပါးသောသင်္ကန်းတို့သာ ရှိကြကုန်သနည်း” ဟု မေး၏။
ထိုရဟန်းတို့လည်း ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင် ပြောပြ၏။
ထိုအခါ အလိုနည်းသောရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ကြ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုရဟန်းတို့အား “ဟုတ်မှန်ပါသလား” ဟု မေးရာ “ဟုတ်မှန်ပါသည်” ဟု ဖြေကြား၏။
သိက္ခာပုဒ် “ဝါကပ်ပြီးနောက် တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့၌ ရွံရှာဖွယ်ရှိ၏ဟု သမုတ်အပ်ကုန်သော ဘေးဘျမ်းရှိသော အကြင်တောကျောင်းတို့သည် ရှိကုန်၏။
ထိုသို့သဘောရှိကုန်သော ကျောင်းတို့၌ နေသော ရဟန်းသည် အလိုရှိလတ်သော် သင်္ကန်းသုံးထည်တို့တွင် တစ်ထည်ထည်သောသင်္ကန်းကို ရွာတွင်း၌ ထားရာ၏။
ထိုရဟန်းအား ထိုသင်္ကန်းနှင့် ကင်း၍ နေခြင်းငှါ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာ ရှိငြားအံ့၊ ခြောက်ညဉ့်အပိုင်းအခြားကာလပတ်လုံး ထိုရဟန်းသည် ကင်း၍ နေရာ၏။
အကယ်၍ ထို့ထက်အလွန် ကင်း၍ နေငြားအံ့၊ ရဟန်းတို့၏ သမ္မုတိပေးခြင်းကို ထား၍ (ထိုရဟန်းအား) နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ် သင့်၏ “ ဟု မိန့်တော်မူ၏။
အစ္စေကစီဝရသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည့် နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
သမိုင်း မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံး နေတော်မူချိန် ဖြစ်၏။
အရပ်တစ်ပါးသို့ သွားလာရန်ရှိသည့် အမတ်ကြီးတစ်ဦးသည် ရဟန်းတို့အား ‘ဝါဆိုသင်္ကန်း’ ကို လှူရန် တမန်ဖြင့် စေခိုင်း၏။
ထိုအခါ ရဟန်းတို့သည် “မြတ်စွာဘုရားသည် ဝါမှ ထကုန်သော ရဟန်းတို့ကို ဝါဆိုသင်္ကန်း ခွင့်ပြုတော်မမူသေး” ဟု တွေးကာ မသွားဘဲ နေကြ၏။
ထိုအခါ အမတ်ကြီးသည် ရဟန်းတို့ကို “အဘယ်ကြောင့် အသျှင်မြတ်တို့သည် တမန်စေလွှတ်ပါလျက် မလာကြကုန်သနည်း၊ ငါသည် စစ်တိုက်ရန် သွားရမည်ဖြစ်၏။
ငါ၏ အသက်ရှင်ခြင်းသည် သိနိုင်ခဲ၏၊ သေခြင်းကိုလဲ သိနိုင်ခဲ၏” ဟု ကဲ့ရဲ့၏။
ထိုသို့ ကဲ့ရဲ့သည်ကို ရဟန်းတို့သည် ကြားကြ၏။
ရဟန်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားထံ ထိုအကြောင်းကို လျှောက်ထား၏။
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “အဆောင်တလျင်လှူအပ်သော သင်္ကန်းကို ခံယူရန် ခွင့်ပြုသည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုသို့ ခွင့်ပြုလိုက်သည့်အခါ ရဟန်းတို့သည် အဆောတလျင်လှူသော သင်္ကန်းတို့ကို ခံယူ၍ သင်္ကန်းအချိန်အခါကို လွန်စေ၏။
ထိုသင်္ကန်းတို့ကို တန်းတို့၌ ထုပ်ဆွဲထား၏။
အသျှင်အာနန္ဒာသည် ကျောင်းစဉ်လှည့်လည်သော် ထိုသင်္ကန်းထုပ်တို့ ဆွဲထားသည်ကို မြင်၏။
“မည်သူ၏ သင်္ကန်းနည်း” ဟု မေးရာ “ငါတို့၏ အဆောတလျင် လှူအပ်သော သင်္ကန်းတို့ ဖြစ်ကြသည်” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ အသျှင်အာနန္ဒာက “ငါ့သျှင်တို့ သင်္ကန်းကို ထားသည်မှာ မည်မျှကြာပြီနည်း” ဟု မေး၏။
ရဟန်းတို့လည်း “ထားသည့်အချိန်” ကို ပြော၏။
ထိုအခါ အသျှင်အာနန္ဒာသည် “အဘယ်ကြောင့် ရဟန်းတို့သည် အဆောတလျင်လှူသော သင်္ကန်းကို ခံယူ၍ သင်္ကန်းအချိန်အခါကို လွန်စေကုန်ဘိသနည်း” ဟု ကဲ့ရဲ့၏။
အသျှင်အာနန္ဒာသည် ထိုအကြောင်းကို မြတ်စွာဘုရားအား လျှောက်ထား၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတို့အား “ဟုတ်မှန်သလော” ဟု မေး၏။
ထိုရဟန်းတို့လည်း “ဟုတ်မှန်ပါသည်” ဟု ဖြေကြား၏။
သိက္ခာပုဒ် ဆယ်ရက်လိုသေးသော သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့၌ ရဟန်းအားသာလျှင် အဆောတလျင်လှူအပ်သော သင်္ကန်းသည် ဖြစ်ပေါ်ငြားအံ့၊ အဆောတလျင်ဟု သိသော ရဟန်းသည် ခံယူရမည်၊ ခံယူပြီးနောက် သင်္ကန်းအချိန်အခါ ကာလတိုင်အောင် ထားရမည်၊ အကယ်၍ ထို့ထက် အလွန်ထားငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
မြဂနိုင် သည် ၁၉၃၄ ခုနှစ်က ရိုက်ကူးခဲ့သော မြန်မာအဖြူအမည်း အသံတိတ်ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မြဂနိုင် ရုပ်ရှင်ကို ယူနက်စကို ကုလသမဂ္ဂ ပညာရေး သိပ္ပံနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ၏ အာရှ ပစိဖိတ်ဒေသဆိုင်ရာ အမွေအနှစ် အဖြစ် ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
မြဂနိုင် ရုပ်ရှင်ကို ဒဂုန် မြတ်လေးနွယ် က ဇာတ်ညွှန်းရေးသားခဲ့ပြီး အေဝမ်းတင်မောင် က ဒါရိုက်တာအဖြစ် ရိုက်ကူးခဲ့သည်။
ရုပ်ရှင်ကားတွင် ချစ်ဆွေ၊ မြင့်မြင့်၊ ဖူး၊ စိုင်တမော့၊ မြိုင်ရာဇာဘိုးစော၊ ဒေါ်ဂျမ်းစိန် တို့ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ကြသည်။
မြန်မာအဆွေအေဝမ်းဖလင်မှ မြဂနိုင် ဇာတ်ကားကို ၁၉၃၄ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၂ ရက်နေ့တွင် ပလာဇာရုံ၌ တင်ဆက်ခဲ့သည်။
စတင်ရိုက်ကူးစဉ်က အသံတိတ်ရုပ်ရှင်ဖြစ်ပြီး နောက်ခံ သီချင်းကို ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် ထည့်သွင်းခဲ့ကာ စကားပြောခန်းများကို ၁၉၇၀ ခုနှစ်မှာ ထပ်မံ ဖြည့်စွက်ခဲ့သည်။
ချစ်ဆွေ သို့မဟုတ် ချစ်ရွှေ သို့မဟုတ် ရဲခေါင်ချစ်ဆွေ သည် မြန်မာ အမျိုးသား ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်နှင့် စတန့်မင်းသား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ချစ်ဆွေသည် ပဲခူးတိုင်း၊ ပေါက်ခေါင်းမြို့မှ လေးမိုင်ခန့်အကွာတွင် ကျောက်စာတိုင်ရွာ ဇာတိဖြစ်သည်။
အင်္ဂလိပ် လက်ထက်က တစ်ကျွန်းပြန်မိုက်ခဲများအား စာရိတ္တပြုပြင်သည့်စခန်းကို ထိုရွာတွင် ဖွင့်ထားသည်။
ယောက်ဖဖြစ်သူမှာ ထိုစခန်းမှ ရဲအရာရှိဖြစ်ပြီး၊ ချစ်ဆွေသည် အစ်မဖြစ်သူနှင့် လိုက်နေရင်း ချစ်သူရည်းစားကိစ္စ အချင်းများကြရာမှ ရန်ကုန်မြို့သို့ တက်လာခဲ့ပြီး ရုပ်ရှင် နယ်ထဲ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ချစ်ဆွေ ရိုက်ကူးခဲ့သောဇာတ်ကားမှာ စိမ်းရွှေရွှေ (ပထမဆုံးဒုတိယခေါင်းဆောင်မင်းသား)၊ ဒွေးညီနောင် (ဒုတိယ ခေါင်းဆောင်မင်းသား)၊ မြဂနိုင် (ပထမဆုံး ခေါင်းဆောင်မင်းသားအဖြစ် ရိုက်ကူးခဲ့သောဇာတ်ကား)၊ နီလာရောင်၊ ကျား၊ တက်လူ၊ ရွှေမျက်နှာ၊ သတ္တိခဲ၊ ဘုန်းတော်ရှင်၊ သွေးတစ်စက်၊ ကြင်သက်ဝေ၊ စန်းရောင်ရှင်၊ မြခွာညို၊ မာနရှင်၊ မှိုင်းညိုညို၊ မင်းအာဏာ၊ အောင်မြေ၊ အောင်သပြေ၊ ဖူးစာရှင်၊ အသားမင်းသား၊ စောရင်လေး၊ မြမျက်ချယ် နှင့် ဇွဲ တို့ဖြစ်ပြီး အခြားရိုက်ကူးခဲ့သော ဇာတ်ကားများလည်း ရှိသေးသည်။
ချစ်ဆွေမှာ မြန်မာအဆွေ-အေဝမ်းဖလင် မှ စင်တင်ပေးခဲ့သောမင်းသားဖြစ်ပြီး ချစ်ဆွေနှင့် ရိုက်ကူးခဲ့ သော ရုပ်ရှင် ကုမ္ပဏီများမှာ မြန်မာအဆွေ-အေဝမ်းဖလင်၊ ဗြိတိသျှဘားမား၊ ဇမ္ဗူ့မိတ်ဆွေ၊ သက်နှင်းဘရားသား၊ ပဲရော့ ရုပ်ရှင်နှင့် ရန်ကုန်ရုပ်ရှင်တို့ဖြစ်ကြပြီး မြန်မာအဆွေ-အေဝမ်းဖလင်နှင့် ဇာတ်ကားအများဆုံးရိုက်ကူးခဲ့သည်။
တိုင်းပြည်လွတ်လပ်ရေးအတွက် ကြိုးပမ်းချိန်တွင် စစ်ထဲသို့ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ ရှေ့တန်းတွင် ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။
ပရိဏတသိက္ခာပုဒ် သည် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များ လိုက်နာစောင့်ထိန်းရန် ပညတ်တော်မူခဲ့သည် နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
သာဝတ္ထိမြို့၌ အသင်းတစ်သင်းသည် သံဃာအား သင်္ကန်းနှင့် ဆွမ်းကို လှူရန် စီရင်၏။
ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ထိုလှူဒါန်းမည့်သူများထံမှ သင်္ကန်းတို့ကို တောင်း၏။
ထိုအခါ အလှူရှင်တို့သည် မလှူနိုင်ကြောင်း၊ မိမိတို့သည် နှစ်စဉ် သင်္ကန်းနှင့် ဆွမ်းကို လှူကြသည်ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် “သံဃာသည် အလှူရှင်တို့ ပေါများ၏။
ငါတို့အား မလှူပါက အဘယ်သူသည် ငါတို့အား လှူပါမည်နည်း” ဟု ဆို၏။
အတင်းအကြပ်ဆိုသဖြင့် သင်္ကန်းကို ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့ကို လှူလိုက်၏။
ထို့နောက် ရဟန်းတို့ကို ဆွမ်းဖြင့် လှူဒါန်း၏။
ရဟန်းတို့လည်း သင်္ကန်းကို ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့အား လှူလိုက်သည်ကို မသိသဖြင့် “ဒါယကာတို့ သံဃာအား သင်္ကန်းကို လှူကြလော့” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ အလှူရှင်တို့သည် ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင် ပြောပြ၏။
အလိုနည်းသော ရဟန်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ကြကုန်၏။
မြတ်စွာဘုရားသည် ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့အား “ရဟန်းတို့ သင်တို့သည် သိလျက် ညွတ်ပြီးသော သံဃိကလာဘ်ကို မိမိတို့အား ညွတ်စေကြကုန်သည် ဆိုသည်မှာ မှန်ပါသလော” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့လည်း “မှန်ပါသည်” ဘုရားဟု ဝန်ခံ ဖြေကြား၏။
သိက္ခာပုဒ် “အကြင်ရဟန်းသည် သိလျက် ညွတ်ပြီးသော သံဃိကလာတ်ကို မိမိအား ညွတ်စေငြားအံ့၊ (ထိုရဟန်းအား) နိဿဂ္ဂိပါစိတ်အာပတ် သင့်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
၂၀၁၅ အာဆီယံ မသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲသည် စင်ကာပူတွင် ဒီဇင်ဘာ ၃ ရက်မှ ၉ ရက်အထိ ကျင်းပသော အဌမအကြိမ် အာဆီယံ မသန်စွမ်း အားကစားပြိုင်ပွဲ ဖြစ်သည်။
စင်ကာပူနိုင်ငံအနေဖြင့် ပထမဆုံး လက်ခံကျင်းပခြင်းဖြစ်ပြီး ၂၀၁၅စင်ကာပူဆီးဂိမ်း အပြီး ၆ လအကြာတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။