kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ကာလကတ္တားမြို့ရှိ ဒမ်ဒမ်လေဆိပ်ကို ဆူဘတ်ချန္ဒရာဘို့(စ်) အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်ဟု ဂုဏ်ပြုခေါ်စေသည်။
ဆူဘတ်ချန္ဒရာဘို့(စ်)ကို အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ အိုရစ်ဆာပြည်နယ်၊ ကူဘတ်မြို့တွင် ၁၈၉၇-ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၃)ရက် စနေနေ့တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ကူဘတ်မြို့တွင် ရှေ့နေအဖြစ် အ​ခြေချနေထိုင်ခဲ့သူ ဂျာကီဘို့(စ်) ဖြစ်သည်။
မိခင်၏ အမည်မှာ ပရာဘာဘတီဖြစ်သည်။
ဘို့(စ်)မှာ မွေးချင်း ကိုးယောက်အနက် ဆဋ္ဌမမြောက်သား ဖြစ်သည်။
ဘို့(စ်)မွေးဖွားချိန်တွင် ဖခင်ဖြစ်သူမှာ အောင်မြင်ကျော်ကြားနေသော ရှေ့နေကြီးဖြစ်သည်။
right|အမျိုးအစားမတူသည့် ပိုလီဂွန်အချို့ အခြေခံဂျီဩမေတြီတွင် ဗဟုဂံ (/ˈpɒlɪɡɒn/) သည် ပြင်ညီသဏ္ဌာန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဗဟုဂံသည် မျဉ်းဖြောင့်အပိုင်းများ၏ သတ်မှတ်ထားသည့်ချိတ်ဆက်မှုတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထား၏။
ထိုမျဉ်းဖြောင့်အပိုင်းများသည် အကွင်းပုံစံ ကပ်လျက် တည်ရှိကာ ပတ်လမ်း သို့မဟုတ် ဗဟုဂံချိတ်ဆက်မှု (polygonal chain) ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
မျဉ်းဖြောင့်အပိုင်းများကို အနားများဟု ခေါ်သည်။
အနားနှစ်ခုဆုံရာနေရာကို ထောင့်ဟု ခေါ်သည်။
ဗဟုဂံ၏ အတွင်းပိုင်းကို ကိုယ်ထည်(body) ဟု ခေါ်သည်။
အနားအရေအတွက် n ခု ရှိသည့် ဗဟုဂံကို n-gon ဟုခေါ်သည်။
3-gon - အနားသုံးနားရှိသည့် ဗဟုဂံကို တြိဂံ ဟု ခေါ်သည်။
ဇေတဝနာရာမယစေတီ () သည်ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ် စေတီတော်တစ်ဆူ ဖြစ်သည်။
အနုရာဓမြို့ဟောင်း၊ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ တွင် တည်ရှိသည်။
အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရာတွင် ကနဦးပိုင်းတွင် တိကျရှင်းလင်းသော ဖွင့်ဆိုချက်များစွာမရှိချေ။
၎င်းအဓိပ္ပာယ်ကို ဖွင့်ဆိုရာတွင် "ပမာဏနည်းပါးသော ငွေပမာဏကို ဘဏ်လုပ်ငန်းနှင့် မထိတွေ့နိုင်သည့် နွမ်းပါးသော လုပ်ငန်းရှင်များနှင့် လုပ်ငန်းအငယ်စားများကို ငွေရေးကြေးရေးဝန်ဆောင်မှုပေးခြင်း"ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်သည်။
ဖော်ပြပါ ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် ဝန်ဆောင်မှုပေးရာတွင် နည်းလမ်းနှစ်သွယ်ကို အသုံးချလေ့ရှိသည်။
(၁) တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းဝန်ဆောင်မှု- တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီကို ရင်းနီးမှု၊ ယုံကြည်ရမှုအရ ဝန်ဆောင်မှုပေးခြင်း (၂) အဖွဲ့လိုက်ဝန်ဆောင်မှု- ဝန်ဆောင်မှု ရယူလိုသူများက အုပ်စုလိုက် အပြန်အလှန်အာမခံခြင်းစနစ်ဖြင့် ချေးငွေနှင့် ဝန်ဆောင်မှုကို လျောက်ထားခြင်းကို လက်ခံခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
အသေးစားချေးငွေလုပ်ငန်းသည် အဖိုးအခသင့်တင့်ပြီး အရည်အသွေးမြင့်မားသော ငွေရေးကြေးရေးဆိုင်ရာ ထုတ်ကုန်များနှင့် ဝန်ဆောင်မှုအမျိုးမျိုးကို နွမ်းပါးသူများနှင့် ဘဏ်ကဲ့သို့သော ငွေရေးကြေးရေးဝန်ဆောင်မှုများကို လက်လှမ်းမမီနိုင်လူများ၊ အိမ်ထောင်စုများမှ လက်လှမ်းမီအောင် ဖန်တီးရေး လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် စတင်ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ငွေရေးကြေးရေးဆိုင်ရာ ထုတ်ကုန်များနှင့် ဝန်ဆောင်မှုများဟု ဆိုရာတွင် ငွေစုခြင်း၊ အာမခံလုပ်ငန်း၊ ငွေပေးချေခြင်းဝန်ဆောင်မှုနှင့် ငွေလွှဲခြင်း တို့လည်းပါဝင်သည်။
အဆိုပါလှုပ်ရှားမှုကို လှုံဆော်ကြသူများသည် ငွေကြေးမပြည့်စုံသူများကို အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းနှင့် ထိတွေ့လက်တွဲစေပြီး ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုမှ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။
အများစုအတွက် အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းသည် ဒေသစီးပွားဖွံဖြိုးတိုးတက်ရေး၊ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းနှင့် အသေးစားလုပ်ငန်းရှင်များကို အားပေးကူညီခြင်းအားဖြင့် ဖွံဖြိုးတိုးတက်စေမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြပြီး အနည်းငယ်သောလူအချို့ကတော့ အဆိုပါလုပ်ငန်းသည် နွမ်းပါးသူများ၏ နေ့စဉ်ငွေရေးကြေးရေးစီမံခန့်ခွဲရာတွင် ဆုံးရှုံးနိုင်ချေအနည်းငယ်ကို လက်ခံပြီး စိးပွားရေးအခွင့်အလမ်းကို အမိအရထိန်းချုပ်ရန် အခွင့်အလမ်းအတွက် ထိရောက်သောအကူအညီဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။
ယခုလုပ်ငန်းအတွက် အခေါ်အဝေါ်သည်လည်း အသေးစားချေးငွေ (Microcredit)မှ အသေးစားငွေရေးကြေးရေး (Microfinance)၊ အသေးစားငွေရေးကြေးရေးမှ ခြုံငုံနိုင်သော ငွေရေးကြေးရေးဝန်ဆောင်ခြင်း (Financial Inclusion)ဟု အချိန်နှင့်အမျှ အဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။
အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းတွင် အသေးစားချေးငွေလုပ်ငန်းအပြင် အမျိုးမျိုးသောဝန်ဆောင်မှုများပါဝင်သည်။
အသေးစားချေးငွေသည် ငွေကြေးမပြည့်စုံသူများကို ချေးငွေဝန်ဆောင်မှု ပေးခြင်းသာဖြစ်သောကြောင့် ငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာဖြစ်သော်ငြားလည်း အဆိုပါအခေါ်အဝေါ်နှစ်ခုကို အမြဲလိုလို အမှတ်မှား ရှုပ်ထွေးတတ်သည်။
ဝေဖန်ရေးသမားများသည် အသေးစားချေးငွေ၏ မကောင်းသည့်အချက်သည် အကြွေးဝန်ပိမှုကို ဖြစ်စေခြင်းဟု အမြဲလိုလို ထောက်ပြကြသည်။
အမှန်စင်စစ်တွင် အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်း၏ အမျိုးအစားစုံလင်သော ဝန်ဆောင်မှုများ၏ သဘောသဘာဝအရ ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို တရားသေကောက်ချက်ချ ဆုံးဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သည့်အပြင် မပြည့်စုံနိုင်ပါ။
၎င်းကို ထောက်ခံအားပေးသူများကတော့ အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းသည် ငွေရေးကြေးရေးမပြည့်စုံသူများကို ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုမှ ဆွဲထုတ်နိုင်သည်ဟု အမြဲပြောတတ်ကြသော်လည်း လက်တွေ့အထောက်အထားများအရ အဆိုးနှင့်အကောင်းသည် ဒွန်တွဲနေပါသည်။
အသေးစားငွေရေးကြေးရေးဝန်ဆောင်မှု၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မေးလျှင် ငွေရေးကြေးရေးဝန်ဆောင်မှုကို လူတိုင်းရရှိနိုင်ရေးကို မြှင့်တင်ရန်ဟု ဖြေရမည်။
အသေးစားငွေရေးကြေးရေး၏ စံနှုန်းများနှင့် မူဝါဒများ thumb|အိန္ဒိယအမျိုးသမီးများ ဝါးနှင့်လုပ်သော ပစ္စည်းများကို အရောင်းအဝယ်လုပ်ရန် စုဝေးနေကြပုံ နွမ်းပါးသူများသည် အများအားဖြင့် တရားမဝင် ငွေချေးသူများတွင် ငွေချေးလေ့ရှိပြီး တရားမဝင် စုဆောင်းသူများထံတွင် ငွေစုတတ်သည်။
၎င်းတို့သည် ငွေအဖြစ် ချေးငွေနှင့် အလှူငွေများမှတစ်ဆင့်ရရှိကြသည်။
နိုင်ငံပိုင် အာမခံလုပ်ငန်းများမှ အာမခံကို ရယူကြသည်။
တရားဝင် သို့မဟုတ် တရားမဝင်ငွေလမ်းကြောင်းမှ ငွေလွှဲကြသည်။
အဆိုပါ ဝန်ဆောင်မှုများသည် အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းတို့၏ အလုပ်လုပ်ပုံနှင့် များစွာ မကွာခြားလှချေ။
နွမ်းပါးသူများကို ငွေရေးကြေးရေးဝန်ဆောင်မှုလက်လှမ်းမီနိုင်ရေး သေချာစေရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းသည် ၎င်းတို့လက်လှမ်းမီနိုင်သော ငွေရေးကြေးရေးအဖွဲ့အစည်းများ အရေအတွက် တိုးချဲ့ပေးခြင်းနှင့် ၎င်းအဖွဲ့အစည်းများ၏ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ရေးဖြစ်သည်။
ပြီးခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ငွေရေးကြေးရေးအဖွဲ့အစည်းအမျိုးအစားများ စုံနိုင်သမျှစုံအောင် အားထုတ်မှုများ ရှိခဲ့သည်။
အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် အဖွဲ့အစည်းအမျိုးမျိုးသည် လိုအပ်ချက်အမျိုးမျိုးကို ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ခုနှစ်တွင် ရာစုနှစ်တစ်ခုနှင့် တစ်ဝက်စာ အတွေ့အကြုံအနှစ်ချုပ်ဖြစ်သော အချို့မူဝါဒများကို CGAP က ပြုစုဖော်ပြခဲ့ပြီး ဇွန်လ ၂၀ရက် ၂၀၀၄ခုနှစ် G8 ထိပ်သီးအစည်းအဝေးပွဲတွင် ရှစ်ဦးအဖွဲ့ (Group Of Eight)မှ ခေါင်းဆောင်များမှ ထောက်ခံအတည်ပြုခဲ့သည်။
နွမ်းပါးသူများ၏ ငွေရေးကြေးရေးလိုအပ်ချက်သည် ချေးငွေသက်သက်မဟုတ် ငွေစုခြင်း၊ အာမခံလုပ်ငန်းနှင့် ငွေလွှဲခြင်း ဝန်ဆောင်မှုများလည်း ပါဝင်သည်။
အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းသည် နွမ်းပါးသော အိမ်ထောင်စုများအတွက် ဝင်ငွေတိုးတက်စေခြင်းနှင့်အတူ ပိုင်ဆိုင်မှုများ တိုးတက်စေခြင်းနှင့် ၎င်းတို့ မထင်မှတ်ထားသည့် ငွေကြေးကြပ်တည်းချိန်တွင် အားကိုးရာအဖြစ် အသုံးဝင်စေရမည်။
အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းသည် ကိုယ့်ဝင်ငွေအပေါ်တွင် ရပ်တည်နိုင်သည်။
အလှူရှင်များနှင့် အစိုးရ၏ ထောက်ပံ့ငွေများသည် ရှားပါးပြီး သေချာမှုမရှိသောကြောင့် နွမ်းပါးသူများများကို ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်ရန် အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းများသည် ကိုယ်ဝင်ငွေအပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်ရမည်။
အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းဆိုသည်မှာ အမြဲတည်တံ့နိုင်သော ဒေသအခြေစိုက် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်ရမည်။
အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းသည် နိုင်ငံ၏ နွမ်းပါးသော လူထု၏ ငွေရေးကြေးရေးဝန်ဆောင်မှုလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်စည်းသည့်လုပ်ငန်းနှင့်အတူ နိုင်ငံ၏ ငွေရေးကြေးရေးလည်ပတ်မှုစနစ်ထဲတွင် စနစ်တကျ ပေါင်းစည်းနိုင်ရမည်။
အစိုးရတို့၏အလုပ်သည် ငွေရေးကြေးရေးဝန်ဆောင်မှုများကို ခွင့်ပြုပေးရန်ဖြစ်ပြီး ထောက်ပံ့ရန် မဖြစ်စေရ။
အလှူရှင်များ၏အလှူငွေများသည် ပင်မငွေရင်းထောင်ပေးရန်သာဖြစ်သင့်သည်။
အခြားတစ်ခုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မဖြစ်သင့်ပါ။
ဤလုပ်ငန်းနယ်ပယ်၏ တိုးတက်မှုကို ကြန့်ကြာစေသော အကြောင်းအရင်းမှာ အဖွဲ့အစည်းကောင်းများနှင့် မန်နေဂျာကောင်းများ ရှားပါးခြင်း ဖြစ်သည်။
အလှူရှင်များသည် ဝန်ထမ်းများ အရည်အသွေးမြင့်မားရေးကို အလေးထားသင့်သည်။
အမြင့်ဆုံးအတိုးနှုန်းပမာဏသတ်မှတ်ခြင်းသည် အသေးစားငွေရေးကြေးရေးအဖွဲ့များကို လုပ်ငန်းစရိတ်မကျေအောင် ကန့်သတ်တတ်သောကြောင့် ချေးငွေရောင်းလိုအားကျဆင်းကာ နွမ်းပါးသူတို့ကို သွယ်ဝိုက်ထိခိုက်စေသည်။
ငွေရေးကြေးရေးအဖွဲ့အစည်းများသည် ငွေရေးကြေးရေးတင်မကပဲ လူမှုရေးတိုးတက်မှုကိုပါ တိုင်းတာဖော်ပြသင့်သည်။
အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းသည် လူမှုစီးပွားရေးဖွံဖြိုးတိုးတက်စေရန် လှေခါးထစ်ဖြစ်သင့်ပြီး အလှူငွေနှင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကွဲပြားသင့်သည်။
အလွန်တရာ ငွေကြေးခက်ခဲသော သို့မဟုတ် နွမ်းပါး၍ ချေးငွေတစ်ခုကို ပြန်ဆပ်ရန် လုံးဝမတတ်နိုင်သော မိသားစုများသာ အလှူငွေကို လက်ခံသင့်ပါသည်။
ထိုအခြေအနေနှင့် အကျုံးမဝင်သူများသည် ငွေရေးကြေးရေးအဖွဲ့အစည်းများမှ ဝန်ဆောင်မှုပေးသင့်သည်။
အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်း၏ သမိုင်း လူတော်တော်များများသည် အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းကို ၁၉၇၀ ခန့်တွင် ဒေါက်တာမိုဟာမက်ယူနွတ်စ်မှ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံတွင် တီထွင်ခဲ့သည်ဟု သိကြသည်။
လက်တွေ့တွင် ဂရမ်မင်းစနစ် သည် လုပ်ငန်းငယ်များ ဖွံဖြိုးတိုးတက်စေရန် ငွေပမာဏအနည်းငယ်ကို အမျိုးသမီးများကို ဦးစားပေးချေးသည့် ခေတ်သစ်အသေးစားချေးငွေလုပ်ငန်း၏ ကနဦးအစပျိုးမှုသာဖြစ်သည်။
သို့သော် အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းသည် နွမ်းပါးသူများကို ငွေရေးကြေးရေးဝန်ဆောင်မှုပေးခြင်းဟူ၍ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ခဲ့သော် ငွေကြေးစနစ်နှင့် ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းများ၏ သမိုင်းကဲ့သို့ပင် ရာစုနှစ်များစွာအထိ ရှေးကျပါသည်။
ချေးငွေလုပ်ငန်းနှင့် ငွေစုလုပ်ငန်းသည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာတည်ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
အာဖရိကတွင်ဆိုလျှင် ဆုစတ်စ်၊ တွန်တိုင်း၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင်ဆိုလျှင် ချစ်ငွေပင်ငွေရင်းလုပ်ငန်း (မြန်မာများက ချစ်တီးဟု သိကြသည်။
)၊ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံတွင် အာရိစန်၊ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံတွင် ချီတူလုပ်ငန်းတို့သည် ရှေးကျသေး လူထုအတွင်းငွေစုငွေချေးလုပ်ငန်း၏ အထင်ရှားဆုံးသော ဥပမာများ ဖြစ်ကြသည်။
ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့သိနေသော အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းနှင့် အလွန်အလားသဏ္ဍန်တူသော တရားဝင်ငွေချေးလုပ်ငန်းသည် ၁၇၂၀ခုနှစ်များတွင် နွမ်းပါးသူများသို့ ငွေချေးပေးသော အိုင်ယာလန်ချေးငွေစနစ်တွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။
အဆိုပါအဖွဲ့အစည်းသည် နှောင်းပိုင်းတွင် ငွေမြုတ်နှံလိုသူနှင့် ငွေလိုအပ်သူကြားအကျိုးဆောင်စေ့စပ်ပေးသောအဖွဲ့အစည်းအဖြစ် ၁၈၂၃ ခုနှစ်တွင် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီ ၁၈၄၀ခုနှစ်တွင် ချေးငွေစိစစ်ရေးဘုတ်အဖွဲ့ဖွဲ့စည်းကာ ချေးငွေပေါင်း ၃၀၀ ကျော်ကို ကာလတိုချေးငွေအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။
၁၈၀၀ခုနှစ်များတွင် ပြည်သူ့ဘဏ်၊ သမဝါယမနှင့် ချေးငွေသမဂ္ဂများသည် နွမ်းပါးသော ကျေးလက်နေလူထုများတိုးတက်စေရေးဦးတည်ကာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး ဂျာမဏီနိုင်ငံတွင် ပထမဦးဆုံးလူထုအခြေပြုဘဏ်၊ ၁၇၇၈တွင် ပထမဦးဆုံးငွေကြေးအကျိုးတော်ဆောင်အဖွဲ့အစည်း၊ ၁၈၀၁တွင် လူထုစုငွေ ငွေပင်ငွေရင်းအဖွဲ့နှင့် ၁၈၈၉ တွင် မြို့ပြကျေးလက်ချေးငွေလုပ်ငန်းများချိတ်ဆက်ရေးအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းခြင်းတို့လည်း အသီးသီးပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
အဆိုပါလုပ်ငန်းသည် ၁၉၉၀နှစ်များအထိ ကမ္ဘာအနှံ့တွင် ဆက်လက်တိုးတက်လာခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် လက်တင်အမေရိကတွင် ကျေးလက်နေပြည်သူများရင်းနှီးမြှုတ်နှံမှုတိုးတက်လာရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပိုမိုထင်ရှားလာခဲ့သည်။
၁၉၅၀နှစ်များနှင့် ၇၀ခုနှစ်များတွင် စိုက်ပျိုးရေးချေးငွေများအဖြစ် တောင်သူလယ်သမားအငယ်များကို ဦးတည်ကာ အပေါင်ပစ္စည်းမဲ့ချေးပေးသည့် စနစ်ကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။
သို့သော် အခြေအနေမကောင်းခဲ့ပေ။
ဆိုးရွားသော ငွေပြန်လည်သိမ်းဆည်းနိုင်မှုနှင့် ကြုံခဲ့သည်။
၁၉၇၀ခုနှစ်များတွင် အရေးကြီးသော အပြောင်းအလဲဖြစ်သော ဝင်ငွေရလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်နိုင်ရန် အုပ်စုလိုက်ငွေချေးခြင်း၊ အပြန်အလှန်အာမခံငွေချေးခြင်းတို့ ထွန်းကားလာခဲ့သည်။
Notes Further reading De Mariz, Frederic; Reille, Xavier; Rozas, Daniel (July 2011). Discovering Limits. Global Microfinance Valuation Survey 2011, Washington DC: Consultative Group to Assist the Poor (CGAP) World Bank. Pdf. O'Donohoe, Nick; De Mariz, Frederic; Littlefield, Elizabeth; Reille, Xavier; Kneiding, Christoph (February 2009). Shedding Light on Microfinance Equity Valuation: Past and Present, Washington DC: Consultative Group to Assist the Poor (CGAP), World Bank. Pdf. Pdf. Social finance External links Microfinance in Asia and the Pacific: 12 Things to Know Asian Development Bank Accion USA's Website, a microlender for businesses in the United States USAID Microenterprise Results Reporting (MRR) Portal Category:လူမှုစီးပွားရေး။
နွမ်းပါးသူများကို အကူအညီပေးရေး အကြံပေးအဖွဲ့ (The Consultative Group to Assist the Poor) သည် ကမ္ဘာအနှံ့ရှိ အဖွဲ့အစည်းပေါင်း ၃၀ကျော်က အသေးစားငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်းကဏ္ဍတိုးတက်စေရန် နိုင်ငံတကာ အကျိုးတူပူးပေါင်းရေးအဖွဲ့ဖြစ်သည်။
CGAP သည် လက်တွေ့သုတေသနများမှတစ်ဆင့် ဆန်းသစ်သောနည်းစနစ်များထောက်ပံ့ပေးခြင်းနှင့်အတူ ငွေရေးကြေးရေးဝန်ဆောင်မှုအဖွဲ့အစည်းများ၊ မူဝါဒချမှတ်သူများနှင့် အလှူရှင်များနှင့် တက်ကြွသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများကိုဆောင်ရွက်ကာ နည်းပညာများထွန်းကားအောင် ဆောင်ရွက်နေသော အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။
CGAP သည် ကမ္ဘာ့ဘဏ်တွင် အခြေစိုက်၍ နွမ်းပါးသူများဘဝဖွံဖြိုးတိုးတက်စေရန်အလို့ငှာ ငွေကြေးဝန်ဆောင်မှုပေးနေသာ ငွေရေးကြေးရေးအဖွဲ့အစည်းများသို့ အဆိုပါနွမ်းပါးသူများ ပိုမိုလက်လှမ်းမီစေရန် လက်တွေ့ကျသောချည်းကပ်နည်းနှင့် အချက်အလက်အခြေခံ၍ တာဝန်ယူမှုရှိသော ဈေးကွက်ဖွံဖြိုးရေးကို ပေါင်းစပ်ကာ ဝန်ဆောင်မှုများပေးပါသည်။
External Link http://www.cgap.org/။
ထပ်တူညီခြင်း၏ ဥပမာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဘယ်ဖက်ရှိ တြိဂံနှစ်ခုသည် ထပ်တူညီသည်။
တတိယတစ်ခုသည် ထိုနှစ်ခုနှင့် သဏ္ဌာန်တူသည်။
နောက်ဆုံးတြိဂံသည် အခြားသောတြိဂံများနှင့် ထပ်တူညီမှုလည်းမရှိ၊ သဏ္ဌာန်တူမှုလည်း မရှိပေ။
ဂျီဩမေတြီ တွင် ပုံနှစ်ခု သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုနှစ်ခုသည် တူညီသော ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အရွယ်အစားရှိပါက ထပ်တူကျသည်။
အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ရွေ့လျားခြင်း၊ လှည့်ခြင်း၊ ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်း စသည်တို့ကို လုပ်ဆောင်သည့်အခါတွင် အခြားအရာဝတ္ထုကဲ့သို့ ပုံစံပြောင်းသွား၏။
ထိုအခြေအနေမျိုးကို အရာဝတ္ထုနှစ်ခုသည် ထပ်တူညီကြသည်။
အခြေခံဂျီဩမေတြီတွင် ထပ်တူညီသည် ဟူသည့် စကားလုံးကို မကြာခဏ သုံးလေ့ရှိ၏။
ထိုစကားလုံးသည် အရာဝတ္ထုများ ထပ်တူညီကြသည့်အခါ မကြာခဏ သုံးလေ့ရှိ၏။
မျဉ်းပိုင်းနှစ်ခုသည် အလျားတူညီပါက ထိုမျဉ်းပိုင်းများသည် ထပ်တူညီကြသည်။
ထောင့်နှစ်ခုသည် တူညီသောအတိုင်းအတာရှိပါက ထပ်တူညီကြသည်။
စက်ဝိုင်းနှစ်ခုသည် တူညီသော အချင်း(diameter) ရှိပါက ထပ်တူညီကြသည်။
အထက်တွင်ဖော်ပြခဲ့သည်မှာ ပုံနှစ်ခုသည် သက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာများဖြစ်ကြသည့် အနားများ၊ ထောင့်များသာမက ထောင့်ဖြတ်မျဉ်းများ၊ ပတ်လည်အနားများ၊ ဧရိယာများသည် ထပ်တူညီပါက သို့မဟုတ် တူညီပါက ထိုပုံနှစ်ခုသည် ထပ်တူညီကြသည်။
အရာဝတ္ထုများ ပုံသဏ္ဌာန်တူရန်အတွက် တူညီသော ပုံစံရှိရန်သာလိုပြီး အရွယ်အစားတူရန် မလိုပေ။
(အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်အများစုတွင် ထပ်တူညီခြင်းသည် သဏ္ဌာန်တူခြင်း၏ ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
ပုံသဏ္ဌာန်တူသည်ဟု ပြသနိုင်ရန်အရာဝတ္ထုများသည် မတူညီသော အရွယ်အစားများရှိရန် လိုအပ်သည်။
) ကိုးကား Category:ဂျီဩမေတြီ။
စာကြည့်တိုက်နှင့်သုတပညာဆိုသည်မှာ စာကြည့်တိုက်တစ်ခုကို စနစ်တကျစီမံခန့်ခွဲရန် သင်ကြားပေးသော ဘာသာရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
စာကြည့်တိုက်သည် လူမှုအဖွဲ့အစည်းယဉ်ကျေးမှုဗဟိုဌာနတစ်ခု၊ သတင်းအချက်အလက်နှင့် စဉ်ဆက်မပြတ်လေ့လာသင်ယူမှု ဗဟိုဌာနတစ်ခုဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့ဗဟိုချက်တစ်ခုဖြစ်ရန် စာကြည့်တိုက်ကို ကောင်းစွာ ထိန်းကျောင်းတည်ဆောက်နိုင်သည့် စာကြည့်တိုက်မှူးများ မွေးထုတ်ပေးသော ပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ ပထမဆုံးစာကြည့်တိုက်ပညာအား စတင်လေ့လာခဲ့သူမှာ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်စာကြည့်တိုက်မှူး ဦးခင်ဇော်(K) ဖြစ်သည်။
ဆရာဦးခင်ဇော်သည် ၁၉၃၁ခုနှစ်တွင် စာကြည့်တိုက်ပညာကိုလေ့လာရန် ပညာတော်သင်စေလွှတ်ခံခဲ့သည်။
ပညာတော်သင်ပြန်လာပြီးနောက်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်စာကြည့်တိုက်မှူးအဖြစ်တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း၌ ဗြိတိသျှတပ်ထဲဝင်သွားခဲ့ပြီး အိန္ဒိယကို ထွက်ခွာသွားခဲ့သောကြောင့် ၁၉၃၈ခုနှစ် စာကြည့်တိုက်ပညာတော်သင်စေလွှတ်ခြင်းခံရသော ဆရာဇော်ဂျီကို ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် စာကြည့်တိုက်မှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
၁၉၅၃ခုနှစ်မှ ၁၉၅၈ခုနှစ်အထိ စာပေဗိမာန်မှဦးစီးပြီး ရပ်ကွက်စာကြည့်တိုက်အုပ်ချုပ်ရေး (၂)ပတ်သင်တန်းကို (၁၂)ကြိမ်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ၁၉၅၉-၆၁ ခုနှစ်ကာလများတွင် နိုင်ငံတကာမှ စာကြည့်တိုက်ပညာရှင်များကို ဖိတ်ခေါ်၍ ဟောပြောပွဲများ၊ စာကြည့်တိုက်ဆိုင်ရာဆောင်းပါးများ ရေးသားဖော်ပြလာပြီး စာကြည့်တိုက်လောကကို အမြင်ကျယ်စေရန် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၅၉ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံစာကြည့်တိုက်အသင်းအဖွဲ့ချုပ်၏ ကွန်ဖရင့်ကိုကျင်းပနိုင်ခဲ့ပြီး စာကြည့်တိုက်လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ အမျိုးမျိုးကို ဆွေးနွေးနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုနောက် ၁၉၆၂ခုနှစ်မှ ၁၉၇၂ခုနှစ်အထိ စာကြည့်တိုက်သင်တန်းများ၊ ဆွေးနွေးပွဲများကို အရှိန်ကောင်းကောင်းဖြင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၆၈ခုနှစ်တွင် စာကြည့်တိုက်နှီးနှောဖလှယ်ပွဲနှင့် စာကြည့်တိုက်မှူးများဆွေးနွေးပွဲကို ထပ်၍လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၇၁ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၌ စာကြည့်တိုက်နှင့်သုတပညာ အချိန်ပိုင်းဌာနကို စတင်ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီး ဘွဲ့လွန်ဒီပလိုမာသင်တန်းများ သင်ကြားပို့ချခဲ့သည်။
၁၉၉၇ခုနှစ်တွင် (Library & Information Studies Department)ဟူ၍အမည်ပြောင်းပြီး အချိန်ပြည့်သင်တန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ တိုးတက်ကူးပြောင်းလာခဲ့ပြီး လက်ရှိအချိန်ထိ စာကြည့်တိုက်ပညာရှင်များကို မွေးထုတ်ပေးနေသော ဌာနအဖြစ် ရပ်တည်နေသည်။
East Yangon University: Library and Information Studies ၂၀၀၀ပြည့်နှစ်တွင် ရန်ကုန် အရှေ့ပိုင်း တက္ကသိုလ်နှင့် မန္တလေး ရတနာပုံတက္ကသိုလ်တို၌ ဘွဲ့ကြိုသင်တန်းများ စတင်ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီး ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တွင်လည်း ၂၀၁၅ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာမှစ၍ ဘွဲ့ကြိုသင်တန်းများ စတင်ဖွင့်လှစ်သင်ကြားပေးလျက်ရှိသည်။
စာကြည့်တိုက်နှင့်သုတပညာတွင် ပါဝင်သည့်ဘာသာရပ်များမှာ a. Knowledge organization b. Library studies c. Information architecture d. Information behavior e. Interactive information retrieval f. Information systems g. Scholarly communication h. Digital literacy (cf information literacy) i. Bibliometrics or scientometrics j. Interaction design and user experience" k. Digital library l. Information seeking and Information retrieval m. Library management and promotion n. Knowledge management o. Knowledge organization p. Information literacy and learning q. Library and society in a historical perspective (Library history) r. The Information society: Barriers to the free access to information s. Cultural heritage and digitization of the cultural heritage (Digital preservation) t. The library in the multi-cultural information society: International and intercultural communication u. Edification of culture in a special European context တို့ဖြစ်သည်။
ပါဝင်သည့်အချို့ပညာရပ်များကို ပြည့်စုံစွာသင်ကြားနိုင်ရန် ဆက်လက်အားထုတ်လျက်ရှိသည်။
စာကြည့်တိုက်နှင့်သုတပညာ - ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာန၊ ၂၀၀၀ခုနှစ်မောင်ကောင်းမြင့် ခေတ်ဟောင်းခေတ်သစ်စာကြည့်တိုက်ခရီး (၁၀၅၇ - ၁၉၇၃) ကိုးကား ကဏ္ဍ:စာကြည့်တိုက်နှင့် သတင်းအချက်အလက်သိပ္ပံ။
thumb|ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါဖြစ်စေသော ကျူးလပ်စ်ခြင်မ ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါသည် Japanese Encephalitis Virus ကြောင့် ဖြစ်သော ဦးနှောက်တွင် ဖြစ်ပွားသည့် ကူးစက်ရောဂါတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
ရောဂါအများစုတွင် ရောဂါလက္ခဏာ အနည်းငယ် သို့မဟုတ် လုံးဝမပြတတ်သော်လည်း ရံဖန်ရံခါတွင် ဦးနှောက်ရောင်ရမ်းခြင်း ဖြစ်ပွားတတ်သည်။
ထိုအချိန်များတွင် ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ အန်ခြင်း၊ ဖျားခြင်း၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်းနှင့် တက်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။
ဤလက္ခဏာများသည် ရောဂါကူးစက်ပြီး ၅ ရက်မှ ၁၅ ရက် အကြာတွင် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။
JEV ရောဂါပိုးသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ခြင်မှတစ်ဆင့် ကူးစက်ပြန့်ပွားသည်။
ခြင်အမျိုးအစားမှာ ကျူးလပ်စ် (Culex) ဖြစ်သည်။
ဝက်နှင့် တောရိုင်းငှက်များသည် ရောဂါပိုးကို စုဆောင်းသိုမှီးရာဌာန ဖြစ်သည်။
ဤရောဂါသည် များသောအားဖြင့် မြို့ကြီးများ၏ အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။
သွေး သို့မဟုတ် cerebrospinal fluid ဖောက်စစ်ဆေးခြင်းဖြင့် ရောဂါရှာဖွေကြသည်။
ဤရောဂါကို ယေဘုယျအားဖြင့် ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါကာကွယ်ဆေး များဖြင့် ကာကွယ်နိုင်သည်။
ဤကာကွယ်ဆေးများသည် အန္တရာယ်ကင်းပြီး ထိရောက်မှုရှိသည်။
တစ်ခြားနည်းလမ်းများမှာ ခြင်ကိုက်မခံရအောင် နေထိုင်ခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
ရောဂါကူးစက်ခံရပါက တိကျသေချာသော ကုသမှု မရှိဘဲ ထောက်ပံ့ပေးသည့် ကုသမှုကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် ဆေးရုံတွင် ကုသမှု ပေးသည်။
ဦးနှောက်ရောင်ခြင်းမှ သက်သာလာသော လူနာများ၏ တစ်ဝက်အထိတွင် ကုသ၍မရသော နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပွားသည်။
ဤရောဂါသည် အရှေ့တောင်အာရှနှင့် အနောက်ပစိဖိတ်ဒေသများတွင် ဖြစ်ပွားသည်။
ထို ရောဂါဖြစ်ပွားသောဒေသများတွင် လူဦးရေ သန်း ၃ ထောင်ခန့် နေထိုင်ကြသည်။
တစ်နှစ်လျှင် ၆၈,၀၀၀ ခန့် ရောဂါလက္ခဏာနှင့်တကွ ရောဂါဖြစ်ပွား၍ ၁၇,၀၀၀ ခန့် သေဆုံးသည်။
မကြာမကြာ ကပ်ရောဂါအသွင် ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။
ဤရောဂါကို ၁၈၇၁ ခုနှစ်တွင် စတင်ဖော်ပြခဲ့သည်။
ရောဂါလက္ခဏာများ ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါတွင် ရောဂါပျိုးချိန် ၅ ရက် မှ ၁၅ ရက်အထိ ရှိပြီး အများစုမှာ ရောဂါလက္ခဏာ မပြတတ်ပေ။
ကူးစက်ခံရသူ ၂၅၀ တွင် ၁ ယောက်သာ ဦးနှောက်ရောင်ရမ်းသည့် ရောဂါလက္ခဏာများ ပြတတ်သည်။
ခန္ဓာကိုယ် ကြွက်သားများ အပြင်းအထန် တောင့်တင်းလာခြင်းသည် လူသားများတွင် ရောဂါစတင်ခြင်း လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ပူခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်းနှင့် မအီမသာဖြစ်ခြင်းတို့သည် ဤရောဂါ၏ သီးသန့်မဟုတ်သော ရောဂါလက္ခဏာများ (non-specific symptoms) ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ၁ ရက်မှ ၆ ရက်အထိ ကြာမြင့်နိုင်သည်။
ပြင်းထန်ဦးနှောက်ရောင်အဆင့် (acute encephalitis stage) တွင် ပြတတ်သော ရောဂါလက္ခဏာများမှာ လည်ပင်းတောင့်တင်းခြင်း၊ ကြွက်သားများ အားနည်းခြင်း (cachexia)၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်း ကြွက်သားများ အားနည်းခြင်း (hemiparesis)၊ တက်ခြင်းနှင့် အဖျား ၁၀၀.၄ မှ ၁၀၅.၈ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်အထိ တက်ခြင်း တို့ဖြစ်သည်။
စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့တဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။
ဤရောဂါ၏ သေပျောက်နှုန်းသည် ပြောင်းလဲမှုရှိသည်၊ သို့သော် ကလေးများတွင် သေနှုန်းမြင့်မားသည်။
မိခင်မှ ကလေးသို့ အချင်းမှ တစ်ဆင့်ကူးစက်မှုကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
နားမကြားခြင်း၊ စိတ်ခံစားချက် ပြင်းထန်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တစ်ခြမ်းကြွက်သားများ အားနည်းခြင်း စသည့် ဘဝတစ်သက်တာ အာရုံကြောထိခိုက်မှုများသည် ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်ကို ထိခိုက်ခံရသော လူနာများတွင် ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။
လေ့လာပြီး ရောဂါဖြစ်ပွားများတွင် အခြားအကျိုးဆက်များ ဖြစ်သည့် ပျို့အန်လိုခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ကိုယ်ပူခြင်း၊ အန်ခြင်းနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ ဝှေးစေ့ရောင်ရမ်းခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။
ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကူးစက်ဖြစ်ပွားလေ့ရှိပြီး ကူးစက်ခံရပါက ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ သေဆုံးနိုင်ကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ သုံးပုံတစ်ပုံ (၃၀ ရာခိုင်နှုန်း) သည် ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မသန်စွမ်းခြင်း၊ နားလေးခြင်း၊ မကြာခဏတက်ခြင်းနှင့် စကားမပြောနိုင်ခြင်းအပြင် အခြားစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် အပြုအမူဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်များ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။
ရောဂါဖြစ်ပွားစေသည့် အကြောင်းအရင်း ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါသည် ခြင်မှတစ်ဆင့် ကူးစက်သော Japanese encephalitis virus ကြာင့် ဖြစ်ပွားရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို JEV ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးသည် Flaviviridae မျိုးစိတ်တွင် ပါဝင်သည်။
မျိုးကွဲ ၉ ခုအထိ ရှိပြီး လေးခုမှာ လူကို ကူးစက်သည်။
၎င်းတို့သည် West Nile virus နှင့် St. Louis encephalitis virus တို့နှင့် နီးစပ်မှု ရှိသည်။
ဤဗိုင်းရပ်စ်သည် အင်ဒိုနီးရှား-မလေးရှားဒေသတွင် စတင်ပေါက်ဖွားလာပုံပေါ်သည်။
၎င်းကြောင့် ဖြစ်သော ရောဂါကို ၁၈၇၀ တွင် စတင်မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
သို့သော် ၁၆ ရာစုကတည်းက ပေါက်ဖွားလာပုံ ရသည်။
၂၀၁၀ တွင် ၎င်း၏ ဗီဇအပြည့်အစုံကို မှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့သည်။
ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ခြင်း ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါကို ဝယ်ယူ၍ရသော ဆေးစစ်ချက်များဖြင့် ရှာဖွေနိုင်သည်။
ဗိုင်းရပ်စစ်အား တိုက်ထုတ်သော IgM antibody များကို ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို IgM antibody များသည် ရောဂါစတင်ပြီး ၃ ရက်မှ ၈ ရက်အကြာတွင် စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ထို့နောက် နောက် ရက် ၃၀ မှ ၉၀ ကြာအောင် သွေးထဲတွင် ဆက်ရှိနေလေ့ရှိသည်။
ထို့ထက်ပို၍ ဆက်ရှိနေသည်ကိုလည်း မှတ်တမ်းတင်ထားမှု ရှိခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် IgM antibody positive သည် ကာကွယ်ဆေး သို့မဟုတ် အတိတ်က ရောဂါကူးစက်ခံခဲ့ရမှုကိုလည်း ညွှန်ပြနေနိုင်သည်။
ရောဂါစတင်ပြီး ၁၀ ရက်အတွင်း ဖောက်ယူထားသော သွေးထဲတွင် IgM antibody များ အလုံအလောက် ရှိချင်မှ ရှိပါလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် နာလန်ထပြီးချိန်တွင် ဖောက်ယူထားသော သွေးများကိုလည်း ဆက်လက်စစ်ဆေးသင့်သည်။
ရောဂါကာကွယ်ခြင်း ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါ တစ်ခါကူးစက်ခံရပြီးပါက တစ်သက်လုံး ကာကွယ်ပြီး ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ရရှိနိုင်သော ကာကွယ်ဆေး (၃) မျိုး ရှိသည်။
၎င်းတို့ အားလုံးသည် genotype III ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးပေါ်တွင် အခြေခံကာ ထုတ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဂျပန်တွင် ကာကွယ်ဆေးကို ၁၉၃၀ ခုနှစ်တွင် စတင်ထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး ၁၉၆၀ ခုနှစ်များ၌ ထိုင်ဝမ်တွင် လည်းကောင်း၊ ၁၉၈၀ ခုနှစ်များ၌ ထိုင်းနိုင်ငံတွင်လည်းကောင်း ခွင့်ပြုခဲ့သည်။
ဤကာကွယ်ဆေးများ အများအပြားသုံးစွဲလာမှုနှင့် မြို့ပြများ အများအပြား ပေါ်ပေါက်လာမှုကြောင့် ဂျပန်၊ ကိုရီးယား၊ ထိုင်ဝမ်နှင့် စင်္ကာပူနိုင်ငံတို့တွင် ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဤကာကွယ်ဆေးများ၏ ကုန်ကျစရိတ်ကြီးမြင့်မှုကြောင့် ဆင်းရဲသောနိုင်ငံများတွင် ပုံမှန်ကာကွယ်ဆေးအနေဖြင့် ထည့်သွင်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးပါ။
ကာကွယ်ဆေး၏ အဖြစ်အများဆုံး နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများမှာ ဆေးထိုးသည့်နေရာတွင် နီရဲလာခြင်းနှင့် နာကျင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
ရှားရှားပါးပါးအနေဖြင့် ဆေးထိုးပြီး (၅) ရက်အကြာတွင် အင်ပျဉ်များ ပေါ်လာတတ်သည်။
ကြွက်၏ ဦးနှောက်မှ သန့်စင်ပြီး ထုတ်ထားသော ကာကွယ်ဆေးတွင် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုး ဖြစ်ပေါ်ရန် ၁ သန်းတွင် ၁ ယောက် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။
သို့သော် မွေးမြူထားသောဆဲလ်များမှ ထုတ်လုပ်သော ကာကွယ်ဆေးများတွင်မူ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုး အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။
အဓိက ဆိုးကျိုးမှာ ခေါင်းကိုက်ခြင်းနှင့် ကြွက်သားများ နာကျင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
ကာကွယ်ဆေးသည် အနည်းဆုံး (၂) နှစ်မှ (၃) နှစ်အထိ ကာကွယ်နိုင်သည်။
သို့သော် ထို့ထက်လည်း ပိုကြာနိုင်သည်။
စုစုပေါင်းကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် ကာလမှာမူ မသိသေးပါ။
ထို့ကြောင့် ရောဂါကူးစက်နိုင်ခြေရှိသောသူများတွင် booster အနေဖြင့် (၃) နှစ်တစ်ကြိမ် ကာကွယ်ဆေး ထပ်မံထိုးနှံဖို့ တိုက်တွန်းထားသည်။
ကုသခြင်း ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါအတွက် တိကျသော ကုသမှု မရှိပါ။
ကုသမှုများသည် လူနာကို အထောက်အပံ့ ပေးနိုင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။
လူတစ်ဦးမှ တစ်ဦးသို့ မကူးစက်နိုင်သောကြောင့် လူနာများကို သီးခြားခွဲခြားထားရန် မလိုအပ်ပါ။
ကပ်ရောဂါဗေဒ thumb|ပထဝီဝင်အရ ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါ ပျံ့နှံ့ပုံ (အဝါရောင်ခြယ်ပြထားသည်) အာရှတိုက်၌ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးကြောင့် ဖြစ်သည့် ဦးနှောက်ရောင်ရမ်းခြင်းရောဂါများထဲတွင် ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါသည် အဖြစ်အများဆုံး ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသော အရှေ့တောင်အာရှနှင့် အနောက်ပစိဖိတ်ဒေသရှိ နိုင်ငံများတွင် ရောဂါဖြစ်ပွားမှုနှုန်းသည် လူဦးရေ တစ်သိန်းလျှင် နှစ်ဦးခန့်ဖြစ်ပြီး နှစ်စဉ် ရောဂါဖြစ်ပွားသူ ၆၈,၀၀၀ ခန့်နှင့် သေဆုံးသူ ၁၃,၆၀၀ မှ ၂၀,၄၀၀ ဦးခန့် ရှိသည်။
အတိတ်က ကပ်ရောဂါအသွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ကာကွယ်ဆေးကြောင့် ကောင်းစွာထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည့် နိုင်ငံများမှာ တရုတ်၊ တောင်ကိုရီးယား၊ ဂျပန်၊ ထိုင်ဝမ်နှင့် ထိုင်းနိုင်ငံတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ကပ်ရောဂါအသွင် ဖြစ်ပွားဆဲနိုင်ငံများတွင် ဗီယက်နမ်၊ ကမ္ဘောဒီးယား၊ မြန်မာ၊ အိန္ဒိယ၊ နီပေါနှင့် မလေးရှားနိုင်ငံတို့ ဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ၂၀၁၃ ခုနှစ်၌ ကချင်ပြည်နယ်တွင် ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
မြန်မာနိုင်ငံတွင် တတိယအသေအပျောက် အများဆုံး ရောဂါဖြစ်သည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၌ ဂျပန်ဦးနှောက်ရောင်ရောဂါ ဖြစ်ပွားမှုသည် ၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် ၃၉၃ ဦး ဖြစ်ပွားပြီး ၁၁၇ ဦး သေဆုံးခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ရောဂါကူးစက်ခံရသူများအနက် နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးအဖြစ် ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မသန်စွမ်းဖြစ်ပွားမှု ၁၃၁ ဦးအထိ ရှိခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ဇန်နဝါရီလမှ ဇွန်လအထိ ဖြစ်ပွားသူဦးရေ တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် ၁၄၆ ဦး ရှိပြီး သေဆုံးသူ ၄၂ ဦး ရှိကာ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မသန်စွမ်းသူ ၃၀ ဦး ရှိကြောင်း ကျန်းမာရေးနှင့် အားကစားဝန်ကြီးဌာနက ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
အဆိုပါ နေရာများအနက် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးနှင့် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီးတို့တွင် ဖြစ်ပွားနှုန်းနှင့် သေဆုံးနှုန်း အမြင့်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း ဝန်ကြီးဌာနက ထုတ်ပြန်ထားသော စာရင်းများက ဖော်ပြထားသည်။
လူသား၊ ကျွဲနွားနှင့် မြင်းများသည် ရောဂါကူးစက်ခံရပါက သေဆုံးနိုင်သည့်သူများ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့တွင် ရောဂါသည် ပြင်းထန်သော သေနိုင်လောက်သည့် ဦးနှောက်ရောင်ရမ်းခြင်းအနေဖြင့် ပေါ်ပေါက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဝက်များသည် ရောဂါကူးစက်ရာတွင် အရေးပါသော သတ္တဝါဖြစ်သည်။
၎င်းတို့တွင် ရောဂါကူးစက်ခံရပါက ရောဂါလက္ခဏာ မပြပါ။
ရောဂါကို အဓိက သယ်ဆောင်သူမှာ Culex tritaeniorhynchus ခြင် ဖြစ်သည်။
ထိုခြင်သည် ကျွဲနွားများကို ကိုက်တတ်ပြီး လူကိုလည်း ကိုက်သည်။
ရောဂါပိုးကို သဘာဝအလျှောက် လက်ခံထားသူများမှာ ငှက်များဖြစ်ကြသည်။