kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
၁၉၁၆ ခုနှစ်တွင် လွိုက်ဂျော့၏ ညွှန့်ပေါင်းအစိုးရ ဖွဲ့သောအခါတွင်လည်း ရွှေတိုက်စိုးဝန်ကြီး(ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး)ဖြစ်လာ၏။
၁၉၁၇ ခုနှစ်တွင် မိမိအားအပ်နှင်းသော နန်းရင်းဝန်ရာထူးကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
၁၉၁၉ ခုနှစ်မှ ၁၉၂၁ ခုနှစ်အတွင်း တံဆိပ်တော်ဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံရပြန်လေသည်။
၁၉၂၂ ခုနှစ်တွင် ကွန်ဆားဗေးတစ် အစိုးရအဖွဲ့တက်လာရာ ဗိုနာလောသည် နန်းရင်းဝန်အဖြစ်ခန့်ထားခြင်းခံရသည်။
သို့ရာတွင် ကျန်းမာရေးချို့တဲ့မှုကြောင့် ၁၉၂၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလမှ ၁၉၂၃ ခုနှစ် မေလအထိ ခုနစ်လမျှသာ နန်းရင်းဝန်ရာထူးကို လက်ခံထမ်းရွက် ရလေသည်။
နန်းရင်းဝန်ရာထူးမှ နုတ်ထွက်လိုက်ပြီးနောက် ငါးလခန့်အကြာ ၁၉၂၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၃ဝ ရက်နေ့တွင် ဗိုနာလောကွယ်လွန်သည်။
ဗိုနာလောသည် ဝန်ကြီးသက်တမ်းတိုသော်လည်း စွမ်းစွမ်းတမံဆောင်ရွက်ချက်များကြောင့် နိုင်ငံရေးလောကတွင် အထူးပင်ကျော်ကြားသူ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) ကိုးကား Category:ဗြိတိသျှ ဝန်ကြီးချုပ်များ။
thumb|သောမတ်စ် အက်ဒွပ် လောရင့်စ် လောရင့်အော့ အာရေဗျ (အာရေဗျနိုင်ငံ၏လောရင့်) ဟူ၍ ထင်ရှားသော ဗြိတိသျှစစ်သည်တော်နှင့် စာရေးဆရာကြီး တောမတ်အက်ဒွပ်လောရင့်(ခရစ် ၁၈၈၈ - ၁၉၃၅)သည် အင်္ဂလန်ပြည် ဝေလနယ်မြောက်ပိုင်း ပို့မာဒေါခြံ၌ ၁၈၈၈ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်လေသည်။
၁၉၁ဝ ပြည့်နှစ်အထိ အောက်စဖို့တက္ကသိုလ် ယေရှုကောလိပ်တွင် နိုင်ငံသမိုင်းနှင့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်း တူးဖော်လေ့လာရေးပညာကို ကောင်းစွာသင်ကြား တတ်မြောက်အောင်မြင်ခဲ့ပေသည်။
အထူးသဖြင့် အာရေဗျ၊ ပါလက်စတိုင်း စသောတိုင်းပြည်များ၏ နိုင်ငံသမိုင်းစာပေစသည်တို့ကိုလေ့လာခဲ့သည်။
အခြားသောဘာသာရပ်များတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်သည်။
ထို့နောက် ကရူးဆိတ်စစ်ပွဲများဖြစ်စဉ်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ဗိသုကာစနစ်များနှင့် အာရေဗျဘာသာစကားတို့ကို တတ်သိလို၍ လှည့်လည်သွားလာစုံစမ်းခဲ့သည်။
ဗဟုသုတ ပြည့်စုံလာသောအခါ ဒီ ဂျီ ဟို့ဂတ် နှင့်အတူ ယူဖရေးတီးမြစ်ဝှမ်း ဂျာဗလူးအရပ်သို့ ရှေးဟောင်းသမိုင်းသိုက်များ ကိုတူးဖော်ရန် လိုက်ပါခဲ့လေသည်။
ပထမကမ္ဘာစစ် ဖြစ်စအချိန်ထိ ရှေးဟောင်းပစ္စည်များကို တူးဖော်လေ့လာနေဆဲဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာစစ်ကြီးဖြစ်ပွားသောအခါ စစ်ထဲသို့ဝင်ရန်လျှောက်ထားသော်လည်း လောရင့်သည် အရပ်ပုသူဖြစ်သောကြောင့် တိုက်ပွဲများသို့ လိုက်ရ သောတပ်တွင် ဝင်ခွင့်မရပေ။
စစ်ရုံး မြေပုံဆွဲဌာန တပ်ခွဲကလေး တစ်တပ်တွင်သာ အမှုထမ်းခဲ့ရသည်။
သို့သော် မိမိနှင့်ဆိုင်ရာ တာဝန်များကို ကောင်းစွာထမ်းဆောင်ခဲ့ရကား အီဂျစ်နိုင်ငံရှိ စစ်ထောက်လှမ်းရေးဌာနကို ဦးစီးရန် စေလွှတ်ခြင်းခံရသည်။
နောက်များမကြာမီပင် ဗိုလ်မှူးကြီး အဆင့်အတန်းဖြင့် တူရကီအား ပုန်ကန်လျက်ရှိသော အာရပ်များကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီးလျှင် အာရပ်တို့ဘက်မှနေ၍ တိုက်စစ်ဆင်ရန် အာရေဗျနိုင်ငံသို့ စေလွှတ်ခြင်းခံရ၏။
လောရင့်သည် ထိုအာရပ်ပုန်ကန်မှုကြီးတွင် ပြောက်ကျားစနစ်ကို စတင်အသုံးပြုသူဖြစ်သည်။
ပြောက်ကျားစနစ် စစ်ဆင်မှုတွင် လောရင့်သည် အတန်ပင် နာမည်ထွက်ခဲ့လေသည်။
သူ၏ စစ်ပရိယာယ်နှင့် နိုင်ငံရေးရာ ဆက်ဆံကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် တူရကီတို့အား အောင်နိုင်ရုံမျှမက ဆီးရီးယား နိုင်ငံ ဒမက်စကပ်မြို့တော်ကိုပင် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လေသည်။
အာရေဗျနိုင်ငံသို့ လောရင့်ရောက်စဉ်က အာရပ်အင်အားစုများမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ စိတ်ဓာတ်ပျက်ပြား ကျဆင်းနေချိန်ဖြစ်သော်လည်း လောရင့်၏ မနားမနေကြိုး ပမ်းမှု၊ ဆက်ဆံရေးကျွမ်းကျင်မှုတို့ကြောင့် အာရပ်လူမျိုးတို့၏ အသည်းစွဲ ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းခံရသူတစ်ဦးဖြစ်လာပြီးလျှင် အရာရာတွင် သူ၏ဩဇာညောင်းခဲ့သဖြင့် တူရကီတို့အား အောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။
လောရင့်သည် အာရေဗျနိုင်ငံ၌ မည်မျှစိတ်ဝင်စားခဲ့သနည်းဟူမူ ထိုအာရပ်ပုန်ကန်မှုကြီးတွင် အာရပ်လူမျိုးများထက် စိတ်အားထက်သန်ကာ လောရင့်သည် အစားပျက်၊ အသောက်ပျက်၊ အအိပ်ပျက်ခံ၍ ကုလားအုပ်စီးကာ နေ့ရောညဉ့်ပါ လှည့်လည်ကာ စည်းရုံးလှုံ့ဆော်မှုပြုသည်ဟုပင် အာရပ်လူမျိုးများက ဆိုကြလေသည်။
ထိုမျှသာမကသေး အင်္ဂလိပ်အဝတ်အစားကိုပင်စွန့်ကာ အာရပ်လူမျိုးတို့၏ အဝတ်အစားကိုဝတ်ဆင်၍ နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်လေသည်။
ထိုသို့ စွန့်စားအောင်မြင်မှုကြောင့် ဗြိတိသျှအစိုးရတို့က ဘွဲ့ထူးများဖြင့် ချီးမြှင့်ခဲ့သော်လည်း ဂုဏ်ပကာသနကို မလိုလားသော လောရင့်သည် လက်မခံဘဲ သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်အနေနှင့် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်လေသည်။
ဓာတ်ပုံကိုပင် အရိုက်မခံပေ။
ဗြိတိသျှအစိုးရကသာမဟုတ် အာရပ်လူမျိုးများ ကလည်း သူ့အား အာရပ်တို့၏ အာဇာနည်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားလေသည်။
အာရေဗျနိုင်ငံ၏ သရဖူမဆောင်းသော ဘုရင်ဟုပင် ချီးကျူးဆိုစမှတ် ပြုကြ၏။
ထိုကြောင့် သူ့အား အာရေဗျနိုင်ငံ၏ လောရင့်ဟုခေါ်တွင်ကြရာ ထိုအမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလေသည်။
၁၉၁၉ ခုနှစ်တွင် ပါရစ်မြို့၌ ကျင်းပသော ငြိမ်းချမ်းရေးကွန်ဖရင့်သို့ လောရင့် တက်ရောက်ခဲ့ရ၏။
ထိုဆွေးနွေးပွဲတွင်လည်း လောရင့်သည် အာရပ်လူမျိုးတို့ဘက်မှ အရေးဆို၍ အခွင့်အရေးများကို တောင်းဆိုဖူးလေသည်။
ပါလက်စတိုင်၊ မက်ဆိုပိုတေးမီးယားနှင့် အေဒင်နယ်များကို ဗြိတိသျှ ကိုလိုနီဆိုင်ရာရုံးက အုပ်ချုပ်ရရာ လောရင့်အား ၁၉၂၁ ခုနှစ်တွင် အာရပ်ရေးရာအကြံပေးအရာရှိအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်လေသည်။
သို့ရာတွင် အာရပ် လူမျိုးတို့အပေါ် ဗြိတိသျှတို့၏ ဆက်ဆံပုံကို မကျေနပ်သဖြင့် ၁၉၂၂ ခုနှစ်တွင် ကိုလိုနီဆိုင်ရာရုံးတော်မှ နုတ်ထွက်လိုက်၍ ဘုရင့်လေတပ်မတော်တွင် ဝင်ရောက်အမှုထမ်းသည်။
ဝါဒဖြန့်မှု၊ ဗန်းပြမှုများ ပေါများသဖြင့် ပကာသနမကြိုက်သူ လောရင့်သည် လေတပ်မတော်တွင် ရော့စဟု အမည်ပြောင်းကာ အမှုထမ်းနေရာမှထွက်၍ တင့်ကားတပ်စုတွင် ရှောဟု အမည်ပြောင်းကာ ဝင်ရောက်ထမ်းရွက်ပြန်လေသည်။
တစ်ဖန် ၁၉၂၅ ခုနှစ်တွင် ထိုအမည်ဖြင့်ပင် လေတပ်မတော်သို့ မထင်မရှား ဝင်ရောက်အမှုထမ်းရာ အိန္ဒိယနိုင်ငံ အနောက်မြောက်နယ်စပ်သို့ပင် ရောက်ခဲ့၏။
၁၉၃၅ ခုနှစ်တွင် လေတပ်မတော်မှ ထွက်ခဲ့၍ ထိုနှစ်အတွင်း မေလ၊ ၁၃ ရက်နေ့၌ အင်္ဂလန်ပြည် ဒိုဆက်ရှိုင်ယာတွင် မော်တော်ဆိုင်ကယ်နှင့် မတော်တဆတိုက်မိသောကြောင့် ဒဏ်ရာအကြီးအကျယ်ရလေသည်။
၁၉၃၅ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ထိုဒဏ်ရာဖြင့်ကွယ်လွန်လေသည်။
သူသည် အာရေဗျနိုင်ငံတွင် စစ်အတွင်းအတွေ့အကြုံ ဗဟုသုတများကို အခြေခံလျက် အသိဉာဏ်၏ မဏ္ဍိုင်ခုနစ်ခု ဟူသော စာအုပ်ထူးကို ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ထို့ပြင် သူသည် အော့ဒိဆီဂရိကဗျာကြီးကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုထုတ်ဝေခဲ့ရာ အကောင်းဆုံးသော အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်ချက်များတွင် အပါအဝင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) ကိုးကား Category:နိုင်ငံတကာ စစ်ခေါင်းဆောင်များ Category:အင်္ဂလိပ် အမျိုးသား စာရေးဆရာများ။
ကလို့လိုရန်း (; ; အမည်ရင်း Claude Gellée ၊ c. ၁၆၀၀ – ၂၃ နိုဝင်ဘာ ၁၆၈၂) သည် မြေပြင် ရှုခင်း ပန်းချီကားများ ရေးဆွဲရာတွင် ထင်ရှားသော ပြင်သစ်ပန်းချီဆရာကြီး တစ်ဦးဖြစ်၍ ပြင်သစ်နိုင်ငံ လိုရန်းနယ်ရှာမိန်းအရပ်တွင်ခရစ် ၁၆ဝဝ ပြည့်နှစ်၌ ဖွားမြင်သည်။
သူ၏အမည်ရင်းမှာ ကလို့ဇယ်လေး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဇာတိဖြစ်သော လိုရန်းနယ်အမည်ဖြင့် ကလို့လိုရန်း တွင်လေသည်။
ငယ်စဉ်ကပင် ပန်းချီဘက်၌ ဝါသနာထုံခဲ့သည်။
ဆယ့်နှစ်နှစ်သားအရွယ်တွင် ဗေးဒင်နယ်ဖရိုင်ဗုမြို့ရှိ သူ၏အစ်ကို တစ်ယောက်နှင့် သွားရောက်နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ရောမမြို့သို့သွားကာ မြေပြင်ရှုခင်းရေး ပန်းချီကျော် အော်ဂတ်စတင်တာစီထံတွင် နေထိုင်သည်။
၁၆၂၅ ခုနှစ်တွင် ရောမမြို့မှ ဗင်းနစ် စသည့်အနုပညာထွန်းကားရာ မြို့ကြီးများသို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီးနောက် လိုရန်းသို့ပြန်သည်။
လိုရန်းမြို့စားကြီး၏ လက်သုံးပန်းချီဆရာ ကလို့ဒါရုသေးသည် သူ့အားလက်ထောက်အဖြစ် တစ်နှစ်ခန့်ထားသည်။
ထိုအတွင်း၌ ကလို့လိုရန်းသည် နွန်းစီမြို့ရှိ ကာမီလိုက် ဘုရားဝတ်ကျောင်း၏ အတွင်းမျက်နှာကြက် ပန်းချီကားများကို ရေးဆွဲခဲ့၏။
၁၆၂၇ ခုနှစ်တွင် ရောမမြို့သို့ပြန်လာကာ ပုပ်ရဟန်းမင်း အဋ္ဌမအာဗန်၏ စောင်မစောင့်ရှောက်ခြင်းကို ခံယူသည်။
ကလို့၏ မြေပြင် ရှုခင်းကားများသည် ဣတလီဆရာတို့၏လက်ရာ အရိပ်အရောင်များမကင်းချေ။
သူသည် ပန်းချီကားများကိုလည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခုမတူစေရန် အထူးလေ့လာပြီးမှ ရေးဆွဲလေ့ရှိသည်။
၁၆၃၇ ခုနှစ်တွင် သူ၏အမည်သည် ချက်ချင်းထင်ပေါ်ကျော်စောလာသည်။
ထိုအခါ အင်္ဂလိပ်၊ ပြင်သစ်၊ စပိန်၊ ရုရှ၊ ဂျာမနီနိုင်ငံများရှိ ပြတိုက်များတွင် သူ၏လက်ရာများကို တွေ့မြင်ကြရလေသည်။
ကလို့သည် အလွန်စေ့စပ်သေချာသည်ဖြစ်၍ အထူးသဖြင့် အလင်းရောင်၏ ပြောင်းလဲပုံကို လေ့လာရေးဆွဲသည်။
သူရေးခြယ်သောရှုခင်းတွင် ပတ်ဝန်းကျင်လောကဓာတ်၏ အခြေအနေကိုပါ တွေ့မြင်နိုင်စေရန် အလင်းရောင်တို့၏ပြုပြင်မှု၊ လေတိုက်ခတ်ခြင်းကြောင့် သဘာဝပြောင်းလဲမှု၊ လှုပ်ရှားမှုများကို စေ့စပ်စွာထည့်သွင်းရေးဆွဲတတ်သည်။
သူ့ခေတ်က ရှုခင်းရေးပန်းချီဆရာတို့သည် ကလို့၏ လက်ရာများကိုမှီရန် အားထုတ်ကြသော်လည်း တု၍ပင်မရနိုင်လောက်အောင် ထူးခြားသော ကလို့၏လက်များကို ချီးကျူးကြရသည်သာဖြစ်၏။
ကလို့သည် နိုင်ငံသမိုင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော ရှုခင်းကားများကိုလည်း ရေးဆွဲခဲ့သည်။
ကလို့သည် ၁၆၈၂ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂၃ ရက်နေ့တွင် ရောမမြို့၌ ကွယ်လွန်သည်။
သူသည် ပန်းချီကားပေါင်း ၂ဝဝ ကျော်ကို ရေးခြယ် ခဲ့သည်။
သူရေးဆွဲခဲ့သော ကားများမှာ အလွန်တွင်ကျယ်ခဲ့သည်။
သူ၏ ပါရမီရင့်သန်ကြောင်းကိုပြသည့် ပန်းချီကားများကိုလည်း လန်ဒန်မြို့ နေရှင်နယ် ပုံတူပန်းချီပြတိုက်ကြီး၌ လည်းကောင်း၊ ပြင်သစ်နိုင်ငံ လူးဗရနန်းတော် ကြီး၌လည်းကောင်း၊ ရောမမြို့ ဒေါရိယနန်းတော်၌လည်းကောင်း၊ ဗြိတိန်နိုင်ငံရှိ အနုပညာလိုက်စားသူတို့၏ထံ၌လည်းကောင်း တွေ့မြင်နိုင်လေသည်။
ကလို့သည် ပုံထွင်းခြင်းကိုလည်းပြုလုပ်ခဲ့၍ ထိုပုံထွင်းပန်းချီများကို အနုပညာလိုက်စားသူတို့ အထူးပင်ရှာဖွေစုဆောင်းကြသည်။
သူ၏ကလောင်နှင့်ဆွဲသော ပန်းချီကားများကိုလည်း များစွာတန်ဖိုးထားကြလေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) ကိုးကား Category:ပြင်သစ် အမျိုးသား ပန်းချီဆရာများ။
မျက်မှောက်ခေတ်တွင် ရုပ်ပြောင်ကာတွန်းများ ခေတ်စားလာသည့်အလျောက် နိုင်ငံရေး ရုပ်ပြောင် ကာတွန်းရေးဆွဲသူတို့တွင် ဒေးဗစ်လိုး (ခရစ် ၁၈၉၁ - ၁၉၆၃)သည် အလွန်ထင်ရှားပေသည်။
ဒေးဗစ် လိုးသည် နယူးဇီလန်နိုင်ငံ၊ ဒန်နီဒင်မြို့၌ ၁၈၉၁ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် ဖွား မြင်သည်။
ဦးစွာ၌ နယူးဇီလန်နှင့် ဩစတြေးလီးယားနိုင်ငံများတွင် ရုပ်ပြောင်ကာတွန်းရေးဆရာအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီးနောက် လန်ဒန်မြို့သို့ ရွှေ့ ပြောင်းလာခဲ့သည်။
၁၉၁၉ ခုနှစ်တွင် လန်ဒန်မြို့၌ ထုတ်ဝေသော စတားအမည်ရှိ သတင်းစာတွင် ရုပ်ပြောင်ကာတွန်းရေးဆရာအဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်သည်။
ဒေးဗစ်လိုးရေးဆွဲသော ရုပ်ပြောင်ကာတွန်းများမှာ အလွန်သရုပ်ပေါ်သဖြင့် ထင်ရှားကျော်စောလေသည်။
၁၉၂၇ ခုနှစ်တွင် လော့ဗီဗားဗရွတ်ပိုင် အီးဗနင်းစတင်းဒတ် သတင်းစာတိုက်၌ ရုပ်ပြောင်ကာတွန်းရေးဆရာအဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်သည်။
ဒေးဗစ်လိုးသည် ထင်ရှားသော နိုင်ငံပြုသုခမိန် တို့၏ ထူးခြားပေါ်လွင်နေသော အချက်များကို သူရေးဆွဲသောရုပ်ပြောင်များ ဖြင့် သရုပ်ပေါ်စေ၏။
အထူးသဖြင့် ကာနယ်ဗလင့် အမည်တပ်သည့် ဗြိတိသျှ ကွန်ဆားဗတစ် နိုင်ငံရေးသမား၏ ရုပ်ပြောင်သည် ဒေးဗစ်လိုး၏ လက်စွမ်းကို အကဲခတ်နိုင်စေသော ရုပ်ပြောင်အဖြစ်ထင်ရှားသည်။
ဒေးဗစ် လိုးသည် ရုပ်ပြောင်ရေးဆွဲရုံမကဘဲ ခေတ်ပေါ်ရုပ်ပြောင်သမိုင်းစာအုပ်ကိုလည်း ရေးသားပြုစုခဲ့လေသည်။
ဒေးဗစ်လိုးသည် ၁၉၆၃ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) ကိုးကား Category:နယူးဇီလန် ကာတွန်းဆရာများ Category:ဗြိတိသျှ ကာတွန်းဆရာများ။
လူ၏ စိတ်ဆန္ဒအရ အမျိုးမျိုး လှုပ်ရှားလုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အလွန်အသုံးဝင်သည့်အစိတ်အပိုင်းမှာ လက်ဖြစ်၏။
လူတို့၏ လက်နှင့် တိရစ္ဆာန်တို့၏ လက်သည် အလွန်ကွာခြား၏။
လူနှင့် အတူဆုံး အနီးစပ်ဆုံးဟုဆိုကြသည့် လူဝံပင် လူကဲ့သို့ လက်ကို စိတ်လိုရာအသုံးပြုနိုင်သော သတ္တိမရှိချေ။
အပူ အအေး၊ နာကျင်မှုစသော အာရုံတို့ကို ကလေးများလောက်ပင် သိလွယ် ထိလွယ်ခြင်းမရှိပေ။
ယင်းသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ လူ၏ ဦးနှောက်မှာ တိရစ္ဆာန်၏ဦးနှောက်ထက် အသိဉာဏ်အရာတွင် ပို၍ကောင်းသောကြောင့်ပင်တည်း။
လက်ဖဝါးအရေပြားအောက်တွင် အဖုမွှားများရှိ၏။
ထိုအဖုမွှား များတွင် ဦးနှောက်မှလာသော နာဗ်ကြောများသန်နေ၏။
လက်သည် အလွန် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်ဆိုက မမှားနိုင်ချေ။
လက်၏ ဖွဲ့စည်းထားပုံနှင့် အသုံးဝင်ပုံတို့မှာ အတော်ပင် ဆန်းကြယ်လေသည်။
ပခုံးနှင့် လက်မောင်းသည် ဆုံလည်ဆက်သဘောမျိုးဖြင့် ဆက်နေ၏။
လက်မောင်းနှင့် လက်ရုံးသည်လည်း ပတ္တာဆက်ကဲ့သို့ ဆက်ထား၏။
ထိုနေရာကို တံတောင်ဆစ်ဟုခေါ်၏။
လက်မောင်းတွင် အရိုးကြီး တစ်ချောင်းသာရှိသော်လည်း လက်ရုံးတွင် လက်ဖျံရိုးကြီး၊ လက်ဖျံရိုးငယ်ဟူ၍ အရိုးနှစ်ချောင်းရှိ၏။
လက်မောင်းရိုးကား အဖျားကြီး၍ လုံးပြီးလျှင် တံတောင်ဆစ်ဖက်သို့ ကျသောအခါ အနည်းငယ် ပြား၍နေသည်။
ထိုမှလွန်သော် အရိုးလေးခုစီ နှစ်တန်းပေါင်း အရိုးရှစ်ခုရှိသော လက်ကောက် ဝတ်ရိုးရှိ၏။
လက်ဖဝါးတွင်မူကား လက်ဖဝါးရိုး ငါးချောင်းရှိသည်။
ထိုအရိုးငါးချောင်းမှ လက်ချောင်းငါးချောင်း သွယ်၍ဆင်း၏။
ထိုလက်ချောင်း ငါးချောင်းတို့တွင်လည်း အရင်းဆစ်ရိုးငါးခု၊ အလယ်ဆစ်ရိုး လေးခုနှင့် အဖျားဆစ်ရိုး ငါးခုဟူ၍ အဆစ်ရိုးကလေးပေါင်း ၁၄ ခု ရှိသည်။
လက်မတွင် အလယ်ဆစ်ရိုးမရှိချေ။
ထိုအဆစ်ကလေးများသည် ပျော့ပျောင်းသော အရွတ်များဖြင့် ဆိုင်းလျက်ရှိ၏။
လက်မောင်းရိုး၊ လက်ဖျံရိုး၊ လက်ကောက်ဝတ်ရိုး၊ လက်ဖဝါးရိုးနှင့် လက်ဆစ်ရိုးစသည်တို့မှာ ပြွန်ကဲ့သို့ ခေါင်းပွဖြစ်၍ အတွင်း၌ ခြင်ဆီနှင့် ပြည့်နေလေသည်။
လက်ကို လှုပ်ရှားစေနိုင်သော ကြွက်သားစိုင်တို့သည် များသောအားဖြင့် လက်ရုံးတွင်ရှိကြ၏။
ထိုကြွက်သားစိုင်တို့ကို ခိုင်မာသော ကြွက်သားကြောများက လက်ရိုးများဖြင့် ဆက်၍ပေးထားရာ ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ချောင်းများကိုချိုးကြည့်လျှင် ထိုကြွက်သားကြောများအား မျက်စိဖြင့်လည်း မြင်နိုင်၍ လက်ဖြင့်လည်း စမ်းသပ်တွေ့ရှိနိုင်သည်။
လက်များကို အထက် အောက်သို့လည်းကောင်း၊ ဝဲယာသို့လည်းကောင်း လှုပ်ရှားပေးသောအခါ လက်ပြင်ရိုးနှင့် လက်မောင်းရိုးတို့သည် ချွတ်ချော်တိမ်းပါးသွားခြင်းမရှိချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရိုးနှစ်ခုမှာ ဆုံလည်ဆက် သဘောမျိုးဖြင့် ဆက်နေခြင်းကြောင့်တစ်ကြောင်း၊ ကြွက်သားကြောတို့ဖြင့် ဆိုင်းလျက်ရှိခြင်း ကြောင့်တစ်ကြောင်းဖြစ်သည်။
အရိုးတစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပွတ်တိုက်ရာတွင် မပွန်းမပဲ့စေခြင်းငှါ အရိုးများတွင် အရိုးနုတစ်ထပ် ခံလျက်ရှိလေသည်။
အရိုးအဆစ်တိုင်း၌လည်း အမြှေးတစ်ထပ် အုပ်လျက်ရှိသည်။
ယင်းအမြှေးတွင် အဆီဖြင့် ပြွမ်းလျက်ရှိ၏။
ထိုအဆီသည် အမြဲစွတ်စိုစေးချွဲနေသော ကြောင့်လည်း လက်ကိုအမျိုးမျိုးလှုပ်ရှားရာတွင် ပိုမိုပြေပြစ်စေသည်။
လက်တွင် လက်မအသုံးဝင်ပုံမှာ အတော်ပင် ဆန်းကြယ်၏။
လက်မသည် ကိုင်တွယ်ကောက်ယူရာ၌ မည်သည့်လက်ချောင်းဖြင့် ကောက်သည်ဖြစ်စေ သူကဖေးမပေးရသည်။
သူမရှိက ကိုင်တွယ်၍မဖြစ်နိုင်ချေ။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၂) ကိုးကား Category:လက်။
မဟာပုရိသလက္ခဏာ ပုဂ္ဂိုလ်ထူး၊ ပုဂ္ဂိုလ်မြတ်ကြီးများဖြစ်ကြသော စကြာဝတေးမင်း၊ ဗုဒ္ဓဘုရားတို့၌ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ အမှတ်အသား၊ အကြောင်းနိမိတ်၊ အစိတ်အပိုင်း အင်္ဂါတို့သည် အများတကာတို့နှင့်မတူ ထူးကဲသောလက္ခဏာ တော်များရှိလေသည်။
အထူးကဲဆုံးကား မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ လက္ခဏာ တော်များဖြစ်လေသည်။
လက္ခဏာတော်ကြီးငယ် လက္ခဏာတော်ကြီးငယ်ဟူသည် သုံး ဆယ့်နှစ်ပါးသော လက္ခဏာတော်ကြီး၊ ရှစ်ဆယ်သောလက္ခဏာတော်ငယ်၊ တစ်ရာ့ရှစ်ကွက် စက်လက္ခဏာများဖြစ်သည်။
ယင်းလက္ခဏာတို့ကား စကြာ ဝတေးမင်း၊ ဗုဒ္ဓဘုရားတို့နှင့်သာ သက်ဆိုင်သော မဟာပုရိသလက္ခဏာတို့ ဖြစ်သည်။
ထိုလက္ခဏာတို့ကို မဟာပုရိသလက္ခဏာကျမ်းတို့၌ ကျွမ်းကျင် လိမ္မာသော ပညာရှိတို့သည် ဗုဒ္ဓဘုရားမပွင့်မီကပင် သိရှိနားလည်ကြသည်။
ထိုကြောင့် သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးနှင့်မယ်တော်မာယာတို့မှ ဖွားမြင်သော သိဒ္ဓတ္ထ မင်းသားကို ဘုရားစင်စစ်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ပုဏ္ဏားတို့က ဟောပြောနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
လက္ခဏာခေါ်ဆိုရာ၌လည်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အမှတ်အသား တို့ကိုလည်းကောင်း၊ အကြောင်းနိမိတ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ အစိတ်အပိုင်း အင်္ဂါတို့ကိုလည်းကောင်း ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။
အကြောင်းကား ထိုအမှတ် အသား၊ အကြောင်းနိမိတ်၊ အစိတ်အပိုင်း အင်္ဂါတို့ကို မြင်သဖြင့် ဤသူ ကား စကြာဝတေးမင်းဖြစ်လိမ့်မည်။
ဗုဒ္ဓဘုရားဖြစ်လိမ့်မည်။
မင်းဖြစ်လိမ့် မည်။
အမတ်ဖြစ်လိမ့်မည်။
သူဌေးဖြစ်လိမ့်မည်။
သူကြွယ်ဖြစ်လိမ့်မည်။
သူဆင်းရဲဖြစ်လိမ့်မည်။
အသက်ရှည်လိမ့်မည်၊ တိုလိမ့်မည်။
ဘယ်အခါ သေဆုံးလိမ့်မည် စသည်ဖြင့် ကောင်းကျိုး၊ မကောင်းကျိုးတို့ကို သိရှိ နားလည်သောကြောင့်တည်း။
ထို့ပြင် ကြန်စုံသည်။
ကြန်၊ အင်္ဂါ၊ လက္ခဏာနှင့်ပြည့်စုံသည်။
ဆင်ကြန်၊ မြင်းကြန် စသော စကားတို့၌လည်း လက္ခဏာကိုပင် ကြန်ဟု ခေါ်ဆိုကြသေးသည်။
ယခုအခါ တွေ့မြင်နေရသော လက္ခဏာဆရာတို့သည် လူခန္ဓာ ကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အမှတ်အသားလက္ခဏာတို့ကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေး၍ ကောင်း ကျိုး၊ မကောင်းကျိုးကို ဟောပြောကြသည်မဟုတ်၊ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ရှိ အမှတ်အသား လက္ခဏာတို့ကိုသာ ကြည့်ရှုစစ်ဆေး၍ ဟောပြောနေကြ သဖြင့် မပြည့်စုံ၊ သဘာဝမကျ။
အကြောင်းကား ဒီဃနိကာယ် ပါထိကဝဂ် လက္ခဏာသုတ် အစရှိသော ထိုထို ပါဠိအဋ္ဌကထာဋီကာ ဂဏ္ဌိနိဿယ ဂန္တရ လက္ခဏာခန်းပျို့၊ မဟာပုရိသ လက္ခဏာပျို့၊ စည့်ပါဆရာတော်ရေး သာမု ဒြိကပျို့၊ နဝဒေးရေး သာမုဒြိက မော်ကွန်းတို့မှာ မဟာပုရိသလက္ခဏာနှင့် တစ်ပါးသော မိန်းမ ယောက်ျားတို့ လက္ခဏာတို့ကို ပြဆိုရာ၌ လက်ဖဝါး နှစ်ဖက်ရှိ အမှတ်အသား လက္ခဏာတို့ကိုသာ ပြဆိုသည်မဟုတ်၊ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ အမှတ်အသား လက္ခဏာတို့ကိုပါ ပြဆိုထားသောကြောင့်ဖြစ် သည်။
ထိုလက္ခဏာ ခေါ်ဆိုသော စကားမှာ သက်ရှိသက်မဲ့ အလုံးစုံနှင့် သက်ဆိုင်နေသော်လည်း ဤနေရာကား အလုံးစုံကို ပြဆိုရေးသားနေရန် မဟုတ်၊ မဟာပုရိသ လက္ခဏာကိုသာ ပြဆိုရေးသားရန်ဖြစ်သည်။
သုံးဆယ့် နှစ်ပါးသော လက္ခဏာတော်ကြီး (၁) သုပ္ပတိဋ္ဌိတပါဒ- ရွှေခြေနင်းကဲ့သို့ ညီညွှတ်စွာ မြေ၌တည် သော ခြေဖဝါးရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာကို ရှေးလူမဖြစ်စဉ်အခါ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို မတွန့်မဆုတ် မြဲမြံစွာဆောက်တည်၍ ပြုခဲ့ဖူးသောကြောင့်ရရှိသည်။
အကျိုး ကား သူတစ်ပါးတို့ မလှုပ်ချောက်ချားနိုင်၊ မဖျက်ဆီးနိုင်။
(၂) စက္ကေနင်္ကိတပါဒ- စကြာရတနာဖြင့် မှတ်သားအပ်သော ခြေဖဝါးရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ လူအများချမ်းသာအောင် ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ အခြံအရံနှင့်တကွ ပေးလှူခြင်းတို့ကို ပြုဖူးသောကြောင့် ရရှိသည်။
အကျိုးကား အခြံအရံပေါများခြင်း။
(၃) အာယတပဏှီ- ရွှေကျင်ဖုကဲ့သို့ ရှည်၍လုံးသော ခြေ ဖနောင့်ရှိခြင်း။
(၄) ဒီဃင်္ဂုလိ- ရှည်သော လက်ချောင်းခြေချောင်းရှိခြင်း။
(၅) ဗြဟ္မုဇုဂတ္တ- ဗြဟ္မာမင်း၏ ကိုယ်ကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်သော ကိုယ်ရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာသုံးပါးကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ သူ့အသက်ကို သတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ရရှိသည်။
(၆) သတ္တုဿဒ- လက်ဖမိုးနှစ်ဖက်၊ ခြေဖမိုးနှစ်ဖက်၊ ပခုံးနှစ်ဖက်၊ လည်ကုပ်၊ ခုနစ်ပါးသောအရပ်တို့၌ (တစ်နည်း) ရင်၊ ည|ပ်ရိုး နှစ်ဖက်၊ ပခုံးနှစ်ဖက်၊ လက်နှစ်ဖက်၊ ခုနစ်ပါးသော အရပ်တို့၌ ပြည့်ဖြိုး သောအသားရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ မွန်မြတ်သော ဘောဇဉ် ခဲဖွယ်၊ လျက်ဖွယ်၊ သောက်ဖွယ်တို့ကို ပေးလှူခဲ့ဖူးသောကြောင့်ရရှိသည်။
အကျိုးကား မွန်မြတ်သော ဘောဇဉ်၊ ခဲဖွယ်၊ လျက်ဖွယ်၊ သောက်ဖွယ် တို့ကိုရရှိသည်။
(၇) မုဒု တလုန ဟတ္ထပါဒ- နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လက်ဖဝါး၊ ခြေဖဝါးရှိခြင်း။
(၈) ဇာလဟတ္ထပါဒ- တိုရှည်မရှိ၊ ညီညွတ်သော လက်ချောင်း၊ ခြေချောင်းရှိခြင်း၊ ယင်းလက္ခဏာနှစ်ပါးကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ ဒါန- ပေးကမ်းစွန့်ကြဲခြင်း၊ ပိယဝါစာ- ချစ်ဖွယ်သောစကားကိုဆိုခြင်း၊ အတ္ထစရိယ- အကျိုးစီးပွားကိုကျင့်ခြင်း၊ သမာနတ္တတာ- ချမ်းသာ ဆင်းရဲကို မိမိနှင့်အတူထားခြင်း၊ သင်္ဂဟ- ဝတ္ထုလေးပါးတို့ဖြင့် လူ အပေါင်းကို ချီးမြှောက်ထောက်ပံ့ဖူးသောကြောင့် ရရှိသည်။
အကျိုးကား ကောင်းစွာချီးမြှောက် ထောက်ပံ့အပ်သော ပရိသတ်ရှိသည်။
(၉) ဥဿင်္ခပါဒ- ခြေဖမိုးအထက်၌တည်၍ မြင့်သော ဖမျက်ရှိခြင်း၊ (၁ဝ) ဥဒ္ဓဂ္ဂလောမ- လက်ယာရစ်လည်၍ အထက်သို့ အဖျား ကော့တက်သော မွေးညှင်းရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာနှစ်ပါးကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ အကျိုးစီးပွားရှိသော စကားကို ပြောဆိုခဲ့ဖူးသောကြောင့်ရရှိသည်။
အကျိုးကား ကြီးကျယ်မြင့် မြတ်သော အကျိုးကို ရရှိသည်။
(၁၁) ဧဏီဇင်္ဃ- ဧဏီ သားကောင်၏ မြင်းခေါင်းကဲ့သို့ ပြည့်ဖြိုးသော မြင်းခေါင်းရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ အတတ်ပညာကို ရိုသေစွာ သင်ကြားပေးခဲ့ဖူးသောကြောင့် ရရှိသည်။
အကျိုးကား အသုံးအဆောင် ပရိဘောဂတို့ကို ရရှိသည်။
(၁၂) သုခုမစ္ဆဝိ- အညစ်အကြေးမရှိ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အရေ ရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ ရဟန်း ပုဏ္ဏား ပညာရှိ တို့ထံ ဆည်းကပ်၍ ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်၊ အပြစ်ရှိ မရှိ စသည်တို့ကို မေးမြန်းခဲ့ဖူးသောကြောင့်ရရှိသည်။
အကျိုးကား ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော ပညာရှိသည်။
(၁၃) သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏ- သိင်္ဂီနိက္ခ ရွှေအဆင်းရဲ့သို့ အဆင်းရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ အမျက်ဒေါသနည်းပါးခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အခင်းအရုံ စသည်တို့ကို ပေးလှူခဲ့ဖူးခြင်းကြောင့် ရရှိသည်။
အကျိုးကား နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အခင်းအရုံ စသည်ကိုရရှိသည်၊ (၁၄) ကောသော ဟိတ ဝတ္ထ ဂုယှ- ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်း၏ အင်္ဂါဇာတ်ကဲ့သို့ အအိမ်ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းသော အင်္ဂါဇာတ်ရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ ကြာမြင့်စွာကွဲကွာနေသော အမျိုးအဆွေ ခင်ပွန်းတို့ကို တစ်ပေါင်းတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ်ပေးခဲ့ဖူး သောကြောင့် ရရှိသည်။
အကျိုးကား သားကောင်းများစွာရရှိသည်။
(၁၅) နိဂြောဓပရိမဏ္ဍလ- ပညောင်ပင်၏ အဝန်းကဲ့သို့ အလံ နှင့် အရပ် ညီမျှလျက် ဝန်းသောကိုယ်ရှိခြင်း။
(၁၆) အနောနမ ဇဏ္ဏုပရိမသန- ရပ်လျက် မကိုင်းမညွတ်ဘဲ လက်ဖြင့် ပုဆစ်ဒူးကို သုံးသပ်နိုင်ခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာနှစ်ပါးကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ လူအပေါင်းကို ချီးမြှောက်ထောက်ပံ့ရာဝယ် ထိုက်တန်သည်၊ မထိုက်တန်သည်ကို ဆင်ခြင်၍ ထိုက်တန်သည့်အလျောက် ချီးမြှောက်ထောက်ပံ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ရရှိသည်။
အကျိုးကား ပစ္စည်းဥစ္စာနှင့် ပြည့်စုံသည်။
(၁၇) သီဟပုဗ္ဗဍ္ဎကာယ- ခြင်္သေ့မင်း၏ ရှေ့ထက်ဝက် ကိုယ် ကဲ့သို့ ပြည့်ဖြိုးသောကိုယ်ရှိခြင်း။
(၁၈) စိတန္တရံသ- ရေစီးကြောင်းမထင် တပြင်တည်းပြည့်ဖြိုး သော ကျောရှိခြင်း။
(၁၉) သမဝဓက္ခန္ဓ- မုရိုးစည်ကဲ့သို့ ညီညွတ်စွာလုံးသော ပခုံး လည်ပင်းရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာသုံးပါးကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ လူအများ၏ အကျိုး စီးပွားကို အလိုရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့် ရရှိသည်။
အကျိုးကား စည်းစိမ်ဥစ္စာ သဒ္ဓါတရား စသည်တို့မှ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းမရှိ။
(၂ဝ) ရသဂ္ဂသဂ္ဂီ- အရသာကို ဆောင်ယူနိုင်သောကောင်းသော အကြောရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ သတ္တဝါတို့ကို ခဲ တုတ် စသော လက်နက်ဖြင့် မည|ဉ်းဆဲခဲ့ဖူးသောကြောင့် ရရှိသည်။
အကျိုးကား အနာရောဂါ နည်းပါးသည်။
(၂၁) အဘိနီလနေတ္တ- အလွန်ညို(ပြာ) သောမျက်လုံးရှိခြင်း။
(၂၂) ဂေါပခုမ- ဖွားသစ်စ နွားငယ်ကဲ့သို့ နုပျိုသော မျက် မွေးရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာနှစ်ပါးကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ လူအပေါင်းကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးသော မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှုဖူးသောကြောင့်ရရှိသည်။
အကျိုး ကား လူအများတို့ ချစ်ခင်ကြင်နာသည်။
(၂၃) ဥဏှီ သီသ- နားနှစ်ဖက်အကြား၌ တက်ကြွသော အသားလွှာ သင်းကျစ်များဖြင့် ရစ်ပတ်သော ဦးခေါင်းရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၌ အကြီးအမှူး ရှေ့သွားပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ရရှိသည်။
အကျိုးကား လူ အပေါင်းကို မိမိအလိုသို့ လိုက်စေနိုင်သည်။
(၂၄) ဧကေကလောမ- မွေးတွင်းတစ်ခုတစ်ခု၌ တစ်ချောင်း တစ်ချောင်းစီပေါက်သော မွေးည|င်းရှိခြင်း။
(၂၅) ဥဏ္ဏလောမ- မျက်ခုံးနှစ်ခုအလယ်၌ လက်ယာရစ် လည်လျက် အထက်သို့ အဖျားကော့တက်သော ဥဏ္ဏလုံ မွှေးရှင်ရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာနှစ်ပါးကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ မဟုတ်မမှန်သော စကားကို ပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ရရှိသည်။
အကျိုးကား လူအပေါင်းသည် မိမိအလိုသို့ အစဉ်လိုက်ရသည်။
(၂၆) စတ္တာလီသဒန္တ- အထက် အောက် နှစ်ဆယ်စီအားဖြင့် သွားလေးဆယ်ရှိခြင်း။
(၂၇) အဝိရဋ္ဌ ဒန္တ- မခေါ မကြဲ ညီညွတ်သော သွားရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာနှစ်ပါးကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ သူနှစ်ဦးကွဲပြားသွား အောင် ကုန်းတိုက်သောစကားကို ပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ရရှိသည်။
အကျိုးကား သူတစ်ပါးမဖျက်ဆီးနိုင်သော ပရိသတ်ရှိသည်။
(၂၈) ပဟုတဇိဝှ- ရှည်ပြန့်သော လျှာရှိခြင်း။
(၂၉) ဗြဟ္မဿရ- ဗြဟ္မာမင်း၏ အသံကဲ့သို့ အင်္ဂါရှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော အသံရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာနှစ်ပါးကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ ကြမ်းတမ်းသော စကားကို ပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ရရှိသည်။
အကျိုးကား သူတစ်ပါးတို့ နာယူဖွယ်သော စကားရှိသည်။
(၃ဝ) သီဟ ဟနု- ခြင်္သေ့မင်း၏ မေးကဲ့သို့ တိဝန်းသော မေးရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ အကျိုးမရှိသောစကားကို ပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ရရှိသည်။
အကျိုးကား ရန်သူတို့ မဖျက်ဆီးနိုင်။
(၃၁) သမဒန္တ- ခရုသင်း ပွတ်သစ်ကဲ့သို့ ဖြူစင် ညီညွတ်သော သွားတော်ရှိခြင်း။
(၃၂) သုသုက္ကဒါဌာ- ခရုသင်း ပွတ်သစ်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော စွယ်တော်လေးချောင်းရှိခြင်း။
ယင်းလက္ခဏာနှစ်ပါးကို ရှေးလူဖြစ်စဉ်အခါ မှားယွင်းသော အသက်မွေးခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ရရှိသည်။
အကျိုးကား စင်ကြယ်သော အခြံအရံရှိသည်။
ဤကား ရှေးအခါက ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသော ကောင်းမှုကံ၊ ယင်း ကောင်းမှုကံနှင့်တူစွာ ရရှိသော လက္ခဏာ၊ ယင်းလက္ခဏာ၏ အကျိုးတို့ဖြင့် စုံလင်စွာ ရေးသားအပ်သော ၃၂ ပါးသော လက္ခဏာတော်ကြီးတို့ဖြစ်သည်။
ရှစ်ဆယ်သော လက္ခဏာတော်ငယ် (၁) စိတင်္ဂလိတာ- စေ့စပ်သော လက်ချောင်းခြေချောင်းရှိခြင်း။
(၂) အနုပုဗ္ဗင်္ဂုလိတာ- အဖျားငယ်၍ အစဉ်အတိုင်းဆွယ်သော လက်ချောင်း ခြေချောင်းရှိခြင်း။
(၃) ဝဓင်္ဂုလိတာ- လုံးသော လက်ချောင်း ခြေချောင်းရှိခြင်း၊ (၄) တမ္ဗနခတာ- နီသောလက်သည်း ခြေသည်းရှိခြင်း။
(၅) တင်္ဂု နခတာ- မြင့်ချွန်သော လက်သည်း ခြေသည်းရှိခြင်း။
(၆) သိနိဒ္ဓနခတာ- သိမ်မွေ့ပြေပြစ်သော လက်သည်း ခြေသည်းရှိခြင်း။
(၇) နိဂုဠှဂေါပ္ဖကတာ- မထင်ရှားသော ဖမျက်ရှိခြင်း။
(၈) သမ ပါဒတာ- ဆယ်ချောင်းလုံး ညီညွတ်သော ခြေ ချောင်းရှိခြင်း။
(၉) ရာဇ သမာနက္ကမတာ- မင်းနှင့်တူသော အသွားရှိခြင်း။
(၁ဝ) သီဟ သမာနက္ကမတာ- ခြင်္သေ့မင်းနှင့်တူသော အသွား ရှိခြင်း။
(၁၁) ဟံသ သမာနက္ကမတာ- ဟင်္သာမင်းနှင့်တူသော အသွားရှိ ခြင်း။
(၁၂) ဥသဘ သမာနက္ကမတာ- နွားမင်း ဥသဘနှင့်တူသော အသွားရှိခြင်း။
(၁၃) ဒက္ခိဏဝဓ ဂတိကာ- လက်ယာရစ်လည်သော အသွားရှိ ခြင်း။
(၁၄) သမန္တတော စာရုဇဏ္ဏုမဏ္ဍလတာ- ထက်ဝန်းကျင် တင့် တယ်သော ပုဆစ်ဒူးဝန်းရှိခြင်း။
(၁၅) ပရိပုဏ္ဏ ပုရိသ ဗျဉ္ဇနတာ- ပြည့်စုံသော ယောက်ျားမြတ် ၏ အင်္ဂါဇာတ်ရှိခြင်း။
(၁၆) အစ္ဆိဒ္ဒ နာဘိတာ- အရေးအကြောင်း မပေါက်ပြတ်သော ချက်ရှိခြင်း။
(၁၇) ဂမ္ဘီရ နာဘိတာ- တွင်းနက်သော ချက်ရှိခြင်း။
(၁၈) ဒက္ခိဏာဝဓ နာဘိတာ- အရေးအကြောင်း လက်ယာရစ် လည်သော ချက်ရှိခြင်း။
(၁၉) ဒွိရာဇကရ သဒိသ ဦရုဘုဇတာ- ပိုးနသန်ခွေနှင့်တူသော ပေါင်နှစ်ဖက် ထက်ဝယ်ဖွဲ့ခွေခြင်း။
(၂ဝ) သုဝိဘတ္တ ဂတ္တတာ- ကောင်းစွာ ဝေဖန်အပ်သော ကိုယ် ရှိခြင်း။
(၂၁) အနုပုဗ္ဗ ဂတ္တတာ- အစဉ်အတိုင်းတက်သောကိုယ်ရှိခြင်း။
(၂၂) မဋ္ဌဂတ္တတာ- ပြေပြစ်သော ကိုယ်ရှိခြင်း။
(၂၃) အနူနာနုဏ္ဏတ သမ ဂတ္တတာ- မရှိုက် မဖြိုးညီညွတ် သော ကိုယ်ရှိခြင်း။
(၂၄) အလီန ဂတ္တတာ- မတွန့်မလိပ်သော ကိုယ်ရှိခြင်း။
(၂၅) တိလကာဒိ ဝိရဟိတ ဂတ္တတာ- မှဲ့မည်းစသည်မှကင်း သော ကိုယ်ရှိခြင်း။
(၂၆) အနုပုဗ္ဗ ရုစိရ ဂတ္တတာ- အစဉ်အတိုင်း ပြိုးပြိုးပြက်သော ကိုယ်ရှိခြင်း။
(၂၇) သုဝိသုဒ္ဒ ဂတ္တာ- အထူးသဖြင့် စင်ကြယ်သော ကိုယ်ရှိ ခြင်း။
(၂၈) ကောဋိသဟဿ ဟတ္ထိဗလ ဓာရဏတာ- ကုဋေတစ် ထောင်သော ကာဠာဝကဆင်မျိုး၏အားကို ဆောင်နိုင်သော အားရှိခြင်း။
(၂၉) သုဝဏ္ဏ တင်္ဂု နာသတာ- ရွှေချွန်းကဲ့သို့ မြင့်ချွန်းသော နှာခေါင်းရှိခြင်း။
(၃ဝ) ရတ္တဒွိဇ မုခတာ- နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းရှိခြင်း။
(၃၁) သုဒ္ဓ ဒန္တတာ- စင်ကြယ်သော သွားရှိခြင်း။
(၃၂) သိနိဒ္ဒ ဒန္တတာ- ပြေပြစ်သောသွားရှိခြင်း။
(၃၃) ဝိသုဒ္ဓိန္ဒြိယတာ- အထူးသဖြင့် စင်ကြယ်သော စက္ခု စသော ဣန္ဒြေရှိခြင်း။
(၃၄) ဝဓဒါဌတာ- လုံးသော စွယ်တော် ရှိခြင်း။
(၃၅) ဝဓောဋ္ဌတာ- လုံးသော နှုတ်ခမ်းရှိခြင်း။
(၃၆) အာယတ ဝဒနိတာ- ကျယ်ပြန့်သော နှုတ်ခမ်းရှိခြင်း။
(၃၇) ဂမ္ဘီရ ပါဏိ လေခတာ- နက်သော ထင်ရှားသော လက် ကြားအရေးရှိခြင်း။
(၃၈) အာယတ လေခတာ- ရှည်သော လက်ကြားအရေးရှိ ခြင်း။
(၃၉) ဥဇုက လေခတာ- ဖြောင့်သော လက်ကြားအရေးရှိခြင်း။
(၄ဝ) သုရုစိ သဏ္ဌာနလေခတာ ချင်သဏ္ဌာန်လက်ကြား အရေးရှိခြင်း။
(၄၁) ပရိမဏ္ဍလ ကာယပ္ပဘာ ဝန္တတာ- အဝန်းညီသော တစ်လံမျှကိုယ်ရောင်ရှိခြင်း။
(၄၂) ပရိပုဏ္ဏကပေါလတာ- ပြည့်ဖြိုးသော ပါးရှိခြင်း။
(၄၃) အာယတ ဝိသာလ နေတ္တတာ- ရှည်ကျယ်သော မျက် ကွင်းရှိခြင်း။
(၄၄) ပဉ္စပ္ပသာဒဝန္တ နေတ္တတာ- အဆင်းငါးပါးရှိသော ကြည် ညိုဖွယ်သော မျက်စိရှိခြင်း။
(၄၅) အာကုဉ္စိတဂ္ဂ ဘမုကတာ- ကွေးညွတ်၍ တက်သော မျက်မှောင်ရှိခြင်း။
(၄၆- ၄၇) မုဒုတနုက ရတ္တ ဇိဝှတာ- နူးညံပါးလွှာသော နီမြန်း သော လျှာရှိခြင်း (ဤ၌ မုဒုတနုကဇိဝှတာ- နူးညံ့ ပါး လွှာသော လျှာရှိခြင်း၊ ရတ္တဇိဝှတာ- နီမြန်းသော လျှာရှိ ခြင်း နှစ်ပါးခွဲယူလျှင် ကောင်း၏။
) (၄၈- ၄၉) အာယတ ရုစိ ကဏ္ဏတာ- ရှည်သော နှစ်လိုဖွယ် သော နားရှိခြင်း၊ (နှစ်ပါးယူသည်။
) (၅ဝ) နိဂဏ္ဍ သိရတာ- ထွတ်မြင်းနာ ကင်းသော ဦးခေါင်းရှိ ခြင်း။
(၅၁) နိဂုဠှသိရတာ- နိမ့်ရှိုင်း မရှိသော ဦးခေါင်းရှိခြင်း။
(၅၂) ဝိစ္ဆိဒ္ဒနိရဝ သိရတာ- အစုတ်အပြတ်မရှိသော ဦးခေါင်းရှိ ခြင်း။
(၅၃) အာယတ ပုထုလ နလာတ သောဘတာ- ရှည်ကျယ် သော နဖူးပြင်၏ တင့်တယ်ခြင်း။
(၅၄) သုသဏ္ဌာန ဘမုကတာ- ကောင်းသော သဏ္ဌာန်ရှိသော မျက်မှောင်ရှိခြင်း။
(၅၅) သုသဏ္ဌာန ဟရ ဘုမကတာ- ကောင်းသော သဏ္ဌာန် ကိုဆောင်သော မျက်မှောင်ရှိခြင်း။
(၅၆) အနုလောမ ဘမုကတာ- ညွတ်ညွတ် တက်သော မျက် မှောင်ရှိခြင်း။
(၅၇) သုခုမာလ ဂတ္တတာ- သိမ်မွေ့သော ကိုယ်ရှိခြင်း။
(၅၈) အတိဝိယ သောဘ ဂတ္တတာ- အလွန်ငြိမ်းချမ်းသော ကောင်းသော ကိုယ်ရှိခြင်း။
(၅၉) အတိဝိယ ဥဇ္ဇလိတ ဂတ္တတာ- အလွန်ထွန်းပသော ကိုယ်ရှိခြင်း။
(၆ဝ) ဝိမလ ဂတ္တတာ- အညစ်အကြေးကင်းသော ကိုယ်ရှိခြင်း။
(၆၁) ကောမလ ဂတ္တတာ- နူးညံ့သောကိုယ်ရှိခြင်း။
(၆၂) သိနိဒ္ဓ ဂတ္တတာ- သိမ်မွေ့ပြေပြစ်သောကိုယ်ရှိခြင်း။
(၆၃) သုဂန္ဓ ဂတ္တတာ- မွှေးကြိုင်သော ကိုယ်ရှိခြင်း။
(၆၄) သမ လောမတာ- ညီညွတ်သော မွေးည|င်းရှိခြင်း။
(၆၅) ကောမလ လောမတာ- နူးညံ့သော မွေးည|င်းရှိခြင်း။
(၆၆) ဒက္ခိဏာဝဓလောမတာ- လက်ယာရစ်လည်သော မွေး ည|င်းရှိခြင်း။
(၆၇) ဘိန္နကဉ္စ နဂသိရိ နီလ လောမတာ- ပေါက်ကွဲသော ရွှေ တောင်၏ အသရေကဲ့သို့ ဦးခေါင်းတော်၌ ရောက်သော ညိုသောမွေးညှင်းရှိခြင်း။
(၆၈) ဝဓက လောမတာ- လုံးသော မွေးညှင်းရှိခြင်း။
(၆၉) သိနိဒ္ဓ လောမတာ- သိမ်မွေ့သော မွေးညှင်းရှိခြင်း။
(၇ဝ) အတိသုခုမ အဿာသ ပဿာသဓာရဏတာ- အလွန် သိမ်မွေ့သော ထွက်သက်ဝင်သက်ကိုဆောင်သော ကိုယ်ရှိ ခြင်း။
(၇၁) သုဂန္ဓ မုဒ္ဓတာ- အလွန်မွှေးကြိုင်သော ဦးထိပ်ရှိခြင်း။
(၇၂) သုနီလ ကောသတာ- ကောင်းစွာ မည်းနက်သော ဆံပင် ရှိခြင်း။
(၇၃) ဒက္ခိဏာဝဓ ကေသတာ- လက်ယာရစ်လည်သော ဆံပင် ရှိခြင်း။