kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ရေထဲမှ မြေနေရာများ ဖော်ထုတ်ခြင်း ပရော့ဂျက်များကို တိုကျိုတွင် လုပ်ကိုင်နေကြသည်မှာ ရာစုနှစ်များစွာ ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အထင်ရှားဆုံးမှာ အိုဒိုင်းဘ ဒေသဖြစ်ပြီး အခုအခါတွင် အဓိက ဈေးဝယ်ထွက်ရာနှင့် အပန်းဖြေရာ နေရာ ဖြစ်သည်။
အမျိုးသား အစိုးရ၏ လုပ်ငန်းများကို တိုကျိုမှ အခြားဒေသများရှိ ဒုတိယမြို့တော်များသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် အတွက် စီမံကိန်း အများအပြားကို တင်ပြခဲ့ကြသည်။
တိုကျိုမြို့၏ အလျင်အမြန် တိုးတက်မှုများကို အရှိန်သတ်ရန်နှင့် အခြားနောက်ကျန်နေခဲ့သော နိုင်ငံ၏ အခြားဒေသများကို အားပေးကူညီရန် ဖြစ်သည်။
ထိုစီမံကိန်းများမှာ ဂျပန်နိုင်ငံ အတွင်းတွင် သဘောထား မတူညီမှုများ ရှိနေပြီး အကောင်အထည်ဖော်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။
ပထဝီ နှင့် အုပ်ချုပ်ရေးဒေသများ တိုကျိုမြို့၏ ပင်မကုန်းမြေသည် တိုကျိုပင်လယ်အော် ၏ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး အရှေ့မှ အနောက်သို့ ၉၀ ကီလိုမီတာရှိကာ မြောက်မှတောင်သို့ ၂၅ ကီလိုမီတာ ရှိသည်။
ချီဘာ ပရီဖက်ချာမှ အရှေ့ဘက်၊ ယာမနရှိ ပရီဖက်ချာက အနောက်ဘက်၊ ကာနာဂါဝါ ပရီဖက်ချာမှ တောင်ဘက်နှင့် ဆိုင်းတာမာ ပရီဖက်ချာက မြောက်ဘက် တို့တွင် နယ်နိမိတ် အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
တိုကျိုပင်မကုန်းမြေကို အထူးမြို့နယ်များအဖြစ် ထပ်မံပိုင်းခြားထားပြီး အရှေ့ပိုင်းတစ်ခြမ်းနှင့် တာမာ ဒေသ တို့တွင် နေရာယူထားကာ အနောက်ဘက်သို့ ဖြန့်ကျက် တည်ရှိသည်။
တိုကျိုမက်ထရိုပိုလစ်တန် အစိုးရ အဆောက်အဦး တိုကျိုမက်ထရိုပိုလစ်၏ အုပ်ချုပ်ရေး ဒေသအတွင်းတွင်ပင် တောင်ဘက် ပစိဖိတ် သမုဒ္ဒရာ အတွင်းတွင် ကျွန်းစု နှစ်ခု ရှိသည်။
၎င်းတို့မှာ အိဇုကျွန်းများနှင့် အိုဂါစာဝါယာကျွန်းများတို့ ဖြစ်ကြပြီး ထို ကျွန်းများမှာ ကုန်းမကြီးမှာ ကီလိုမီတာ ၁၀၀၀ ကျော် အကွာအဝေး အထိ ဖြန့်ကျက်တည်ရှိသည်။
ထိုကျွန်းများနှင့် အနောက်ဘက်ရှိ တောင်များရှိသည့် ဒေသတို့ကြောင့် တိုကျိုမြို့၏ လူဦးရေ ဖော်ပြချက်သည် အမှန်တကယ် မြို့ပြနှင့် ဆင်ခြေဖုံးတို့တွင် ရှိနေသည့် လူဦးရေထက် လျော့နည်းနေသည်။
ဂျပန်ဥပဒေတွင် တိုကျိုကို တို (都) သို့မဟုတ် မက်ထရိုပိုလစ် အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
သူ၏ အုပ်ချုပ်မှု ပုံစံသည် ဂျပန်နိုင်ငံရှိ အခြား အုပ်ချုပ်ရေးမြို့များနှင့် ဆင်တူသည်။
အထူးမြို့နယ်များ တိုကျိုအနောက်ပိုင်း မြို့တော်များ နီရှီတားမားခရိုင် ကျွန်းများ အမျိုးသားဥယျာဉ်များ တိုကျိုငလျင် တိုကျိုမြို့၏ မြေအောက် ရထားနှင့် မြို့ပတ်ရထား ကွန်ရက်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ခရီးသွား အများဆုံး လုပ်ငန်း တစ်ခုဖြစ်သည်။
နယ်မြို့များတွင် နေထိုင်သူများသည် တိုကျိုမြို့ပြ ဒေသသို့ ပြော င်းရွှေ့ လာကြပြီး ၁၉၈ဝ ပြည့်လွန် နှစ်များတွင် အိမ်ခြံမြေဈေးကွက် ဈေးနှုန်းများမှာ ထိုးတက် လာခဲ့သည်။
၂ဝ၁၁ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုကျို ဆူနာမီ ငလျင်ကြောင့် ဟွန်ရှုးကျွန်း အရှေ့မြော က်ပိုင်း ဒေသကို ထိခိုက်ပျက်စီး စေခဲ့ပြီး တိုကျိုမြို့ကိုလည်း သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။
တိုကျိုမြို့၌ ၁၇ဝ၃၊ ၁၇၈၂၊ ၁၈၁၂၊ ၁၈၅၅ နှင့် ၁၉၂၃ ခုနှစ်တို့တွင် အင်အား အကြီးဆုံး ငလျင်များ လှုပ်ခတ်ခဲ့ သည်။
၁၉၂၃ ခုနှစ် ငလျင်သည် အင်အား အကြီး မားဆုံးဖြစ်ပြီး ပမာဏမှာ ၈ ဒသမ ၃ ရှိကာ လူဦးရေ ၁၄၂ဝဝဝ သေဆုံးခဲ့သည်။
တိုကျိုမြို့သည် လွှာတွန့် တောင် သုံးခု အနီးတွင် တည်ရှိသည်။
ရာသီဥတု တိုကျိုမြို့သည် စွတ်စို၍ ခြောက်သွေ့သော ဇုန်ထဲတွင် ကျရောက်နေပြီး ပူအိုက်စွတ်စိုသော ရာသီဥတုနှင့် ပြင်းထန်မှု နည်းပါးသော ဆောင်းရာသီတို့ကို ရင်ဆိုင်ရလေ့ ရှိသည်။
အပူနွေးဆုံး လမှာ ဩဂုတ်လ ဖြစ်ပြီး ပျမ်းမျှ အပူချိန် ၂၇ ဒသမ ၅ ဒီဂရီရှိကာ အအေးဆုံးလမှာ ဇန်နဝါရီ ဖြစ်၍ ပျမ်းမျှ အပူချိန် ၆ ဒီဂရီရှိသည်။
တိုကျိုမြို့သည် ဖန်လုံအိမ် ဓာတ်ငွေ့များ လျှော့ချ ဖြတ်တောက်ရေး အ တွက် ဥပဒေတစ်ရပ် ရေးဆွဲ လုပ် ဆောင်နေသည်။
၂ဝ၂ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ဖန်လုံအိမ် ဓာတ်ငွေ့ ထုတ်လုပ်မှုကို ၂၅ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ချရန် ရည်ရွယ် လုပ်ဆောင်လျက် ရှိသည်။
ပတ်ဝန်းကျင် လူဦးရေ ပျံ့နှံ့နေထိုင်မှု စီးပွားရေး တိုကျိုမြို့သည် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး မြို့ပြစီးပွားရေး အချက်အချာ နေရာဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတကာ အဓိက ဘဏ္ဍာရေး ဗဟိုဌာန တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာ့ကုမ္ပဏီကြီး ၅ဝဝ ထဲမှ ၅၁ ခုမှာ တိုကျိုမြို့တွင် အခြေစိုက် ထားကြ သည်။
ကမ္ဘာ့ အကြီးမားဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဘဏ်နှင့် အာမခံ ကုမ္ပဏီ အများအပြားမှာ တိုကျိုတွင် အခြေ စိုက်ကြသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံ၏ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ ပုံနှိပ် ထုတ်ဝေေ ရးနှင့် ရုပ်မြင်သံကြား ရိုက်ကူး ထုတ် လွှင့်ရေး လုပ်ငန်းများ၏ အချက်အချာ နေရာလည်းဖြစ်သည်။
တိုကျိုစတော့ အိတ်ချိန်းသည် ဂျပန်နိုင်ငံ၏ အကြီးမားဆုံး စတော့ အိတ်ချိန်းဖြစ်ပြီး ဈေးကွက် အရင်းအနှီးတွင် အကြီးမားဆုံး ဖြစ်သည်။
မြို့၏ ၃၆ ရာခိုင်နှုန်းမှာ သစ်တောများ ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိသည်။
သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တိုကျိုမြို့သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၏ မီးရထားကုန်းလမ်းနှင့် လေကြောင်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းများ၏ အဓိက အချက်အချာ နေရာဖြစ်သည်။
တိုကျိုမြို့တွင် လူထုအတွက် သန့်ရှင်း၍ မြန်ဆန် ထိရောက်မှုရှိသော ရထားများနှင့် မြေအောက်ရထား ကွန်ရက်များဖြင့် ဆောင်ရွက်ပေးသည်။
ထို့အပြင် ဘတ်စကားများ၊ ဓာတ် ရထားများနှင့် ပို့ဆောင်သည်။
ဟာနေဒါလေဆိပ်မှာ ပြည်တွင်းနှ င့် နိုင်ငံတကာ လေကြောင်း ခရီးစဉ်များကို ဆောင်ရွက်ပေးသည်။
နာရီတာ လေဆိပ်မှာ တိုကျိုမြို့ အပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး ဂျပန် လေကြောင်းလိုင်း များဖြစ်သည့် Japan Airline, All Nippon Airways, Delta Airlines ESifh United Airlines တို့သည် နာရီတာ လေဆိပ်ကို ဗဟိုပြု၍ ပျံသန်းကြသည်။
ရထား ပို့ဆောင်ရေးမှာ တိုကျိုမြို့၏ အဓိက သယ်ယူ ပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရှည်လျားဆုံး မြို့ပြ ရထားလမ်း ကွန်ရက်ရှိသည်။
ပညာရေး တိုကျိုမြို့တွင် တက္ကသိုလ်၊ ကောလိပ်နှင့် အသက်မွေး ပညာ သင်တန်းကျောင်းများ ရှိသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ အကြီးမားဆုံး တက္ကသိုလ်ကြီးများမှာ တိုကျိုတွင်ရှိရာ တိုကျိုတက္ကသိုလ်၊ ဟီတိုဆူဘာရှီ တက္က သိုလ်၊ တိုကျို နည်းပညာတက္ကသိုလ်၊ ဝါဆေးဒါ တက္ကသိုလ်နှင့် ကီအို တက္ကသိုလ်တို့ ပါဝင်သည်။
မူလတန်း ကျောင်းများနှင့် အလယ်တန်း၊ အထက်တန်း ကျောင်းများကို နယ်မြေခံ ရပ်ကွက်များနှင့် စည်ပင်သာယာ ရုံးများမှ ဖွင့်လှစ် ဆောင်ရွက်သည်။
တိုကျိုမြို့တွင် ပြည်သူပိုင် အထက်တန်း ကျောင်းများမှာ တိုကျိုမြို့ပြ ပညာရေး အုပ်ချုပ်မှု အဖွဲ့က စီစဉ်ဆောင် ရွက်သည့် မြို့ပြ အထက်တန်းကျောင်းများဟု ခေါ်ဆိုသည်။
အနုပညာ နှင့် ယဉ်ကျေးမှု တိုကျိုမြို့တွင် ပြတိုက် အများအပြား ရှိသည်။
တိုကျို အမျိုးသား ပြတိုက်မှာ နိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံး ပြတိုက်ဖြစ် ပြီး ဂျပန်ရိုးရာ အနုပညာများကို အထူးပြု ပြသထားသည်။
အခြား ပြတိုက်များမှာ အမျိုးသား အနောက်တိုင်း အနုပညာ ပြတိုက်၊ အူအီနို တိရစ္ဆာန် ဥယျာဉ်နှင့် တိုးတက် ဖွံ့ဖြိုးလာသော သိပ္ပံနှင့် ဆန်းသစ် တီထွင်မှု အမျိုးသား ပြတိုက်တို့ဖြစ်သည်။
တိုကျိုမြို့တွင် ကဇာတ်ရုံ များစွာလည်း ရှိသည်။
ရိုးရာ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ခေတ်ပုံသဏ္ဌာန် နှစ်မျိုးစလုံးကို နိုင်ငံပိုင်နှင့် ပုဂ္ဂလိကပိုင် ဇာတ်ရုံများတွင် ကပြကြသည်။
အားကစား ကိုးကား Category:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ မြို့များ Category:တိုကျိုမြို့ Category:အာရှတိုက်ရှိ မြို့တော်များ။
300px|thumb| ရှောင်လင်ကျောင်းတော်ပင်မမုခ်ဦးအဝင်ပုံ ရှောင်လင်ကျောင်းတော် (သို့မဟုတ်) ရှောင်လင်ဘုရားကျောင်း ( တရုတ်: 少林寺 ; ပင်ယင်း : Shàolínsi )သည် ယခု တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၏ ဟန်နန် ပြည်နယ် ဆောန်ရှန်း တောင်တန်း (Song Shan)ပေါ်တွင် တည်ရှိသော ဘုန်းကြီးကျောင်း တစ်ခုဖြစ်သည်။
ရှောင်လင်ကျောင်းတော်ကို ဧကရာဇ်ရှောင်ဝမ် (孝文帝) က အေဒီ ၄၇၇ တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ပထမဦးဆုံးသော ကျောင်းထိုင်ဘုန်းကြီးမှာ ဗုဒ္ဓသာသနာတော် ပြန့်ပွားရေးအတွက် အေဒီ ၄၆၄ တွင် တရုတ်ပြည်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော အိန္ဒိယလူမျိုး တရားပြဆရာတော် ဘတ်တူ (Batuo) ( ဖော့တူ(Fotuo) သို့မဟုတ် ဘဒ္ဒရာ (Bhadra - the Chinese transposition of Buddha)) ဖြစ်လေသည်။
တရုတ်ကိုယ်ခံပညာနှင့် အထူးသဖြင့် ရှောင်လင်ကွန်ဖူးနှင့် တွဲဖက်၍ နှစ်ရှည်လများ ထင်ရှားခဲ့သည်။
အနောက်ကမ္ဘာတွင် နာမည်ကျော်ကြား လူသိအများဆုံး မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းတော်တစ်ခုဟုပင်ဆိုနိုင်သည်။
ဆရာတော် ဗောဓိဓမ္မ ( Around 500 A.D) သည် တရုတ်ပြည်တွင် ချန် ဗုဒ္ဓဘာသာကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ဆရာတော် ဗောဓိဓမ္မ (Father of Zen Buddhism )သည် ဗုဒ္ဓသာသနာတော် ပြန့်ပွားရေးအတွက် (5th/6th century) တွင် တရုတ်ပြည်ရှောင်လင်ဘုရားကျောင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သော အိန္ဒိယလူမျိုး တရားပြဆရာတော်ဖြစ်သည်။
မဟာယာန ဇင်ဗုဒ္ဓဘာသာ တွင် ကမ္ဘာတွင် နာမည်ကျော်ကြား လူသိအများဆုံးဆရာတော် ဖြစ်သည်။
ဆရာတော် ဗောဓိဓမ္မ ၏ ဘခမည်းတော်သည် အိန္ဒိယနိုင်ငံ Kanchipuram Pallava ၏ ဘုရင်Tamil Pallava ဖြစ်သည်။
Archaeology Excavations: True History of Bodhidharma Life တရုတ်ပြည်ရှောင်လင်ဘုရားကျောင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီးရှောင်လင် ကိုယ်ခံပညာ နှင့် ချန် ဗုဒ္ဓဘာသာ ကို စံနစ်တကျ သင်ကြားလေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။
ကိုယ်ခံပညာ သမိုင်းတွင် ဩဇာအကြီးမားဆုံးသော သူများထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်သည်။
Daruma (Bodhidharma) - Patriarch of Zen Buddhism in China and JapanHistory of Karate - Deshi-Do Martial Arts & Fitness Centre တရုတ်ပြည်ရှောင်လင်ဘုရားကျောင်း မှ လာသော ချန်( 禪 ) ဗုဒ္ဓဘာသာ အယူအဆများပေါ်တွင် မူတည်၍ ဂျပန်တို့သည် ဇင်(ဈာန်) (禪) ဗုဒ္ဓဘာသာအဖြစ်ပြောင်းလဲလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
တရုတ်ပြည်တွင်ဆရာတော် ဗောဓိဓမ္မ ကို ( 達摩 Bodhidharma)၊ ချန်ဗုဒ္ဓဘာသာ( Chán Buddhism) နှင့် ရှောင်လင်၊ ကွန်ဖူးကိုယ်ခံပညာတို့ ၏ ရှေ့ဆောင်ဦးစီးဦးကိုင်တည်ထောင်သူအဖြစ် ဖော်ပြကြသည်။
ဂျပန်ပြည်တွင်ဆရာတော်ဗောဓိဓမ္မ ကို 達磨 Daruma) ၊ ဇင်ဗုဒ္ဓဘာသာ(Zen Buddhism) နှင့် ဂျပန် ကရာတေး ကိုယ်ခံပညာတို့၏ရှေ့ဆောင်ဦးစီးဦးကိုင်တည်ထောင်သူအဖြစ် ဖော်ပြကြသည်။
Daruma (Bodhidharma) - Patriarch of Zen Buddhism in China and Japan နာမည် ရှောင်လင် (少林) ဟူသောဝေါဟာရတွင် ရှောင်(少) မှာ ဆောန်ရှန်း တောင်တန်း(嵩山) ပေါ်ရှိ ရှောင်ရှိတောင်(少室山) ကိုကိုယ်စားပြု ၍ လင်(林) ၏အဓိပါယ်မှာ တောအုပ် ဖြစ်သည်။
အတိအကျအားဖြင်.ဆိုသော် ရှောင်လင် ဆိုသည်မှာ ရှောင်ရှိတောင်ရှိတောအုပ်များထဲမှ ကျောင်းတော် ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ရည်ညွှန်းချက်များ ပြင်ပလင့်ခ်များ ၊ တရုတ်ပြည် ဂျပန်ပြည် ကိုယ်ခံပညာ နှင့် ဇင်ဗုဒ္ဓဘာသာအစ-ဆရာတော် ဗောဓိဓမ္မ Karate and Buddhism ရှောင်လင်အစ ဆရာတော် ဗောဓိဓမ္မ True History of Bodhidharma Life ဆရာတော် ဗောဓိဓမ္မ Category:ယဉ်ကျေးမှု Category:ဘာသာရေး Category:တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ။
လီဆာ ပရက်စလေ လီဆာ ပရက်စလေ (Lisa Marie Presley) သည် Rock & Roll ဂီတ ဂန္ထဝင် အဆိုတော်ကြီး အဲလ်ဗစ် ပရက်စလေ၏ သမီးဖြစ်သည်။
Pop ဘုရင်ကြီးဟု ခိုင်းနှိုင်းခံရသည့် မိုက်ကယ်လ် ဂျက်ဆင်နှင့် ၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် လက်ထပ်ခဲ့သော်လည်း ၂ နှစ်အကြာတွင် လမ်းခွဲခဲ့သည်။
သူမ၏ လက်ရှိခင်ပွန်းမှာ မိုက်ကယ်လော့ခ်ဝုဒ် ဖြစ်သည်။
ကဏ္ဍ:အမေရိကန် အမျိုးသမီး အဆိုတော်များ။
thumb|ညောင်ရေသွန်းပွဲ ညောင်ရေသွန်းပွဲသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် မြန်မာတို့၏ ဘာသာရေး ဓလေ့ပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ညောင်ရေသွင်းပွဲကို ဂိမှာနဟု ဆိုအပ်သော နွေဥတု၏ နောက်ဆုံးလဖြစ်သော ကဆုန်လပြည့်နေ့တွင် ကျင်းပကြသည်။
ထိုနေ့သည် ဗုဒ္ဓဘုရားရှင် ဖွားမြင်တော်မူသည်။
ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူသည်။
ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်တော်မူခဲ့သည်။
ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ အမှတ်တရ နေ့ထူးနေ့မြတ်လည်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ညောင်ရေသွန်းပွဲတော်သည် မြန်မာလူမျိုးတို့ အမွန်အမြတ်ထားသော ပွဲတော်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
ဗုဒ္ဓဝင်လာ ကဆုန်လတွင် ပူပြင်းလှသည်။
ကောင်းကင်၌လည်း မိုးသားများ အုံ့မှိုင်းကာ တဂျိုးဂျိုးနှင့် မိုးချုန်းသံများကြားရ၏။
အသူရာနတ်မင်းက သိကြားမင်းရှိရာ တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့ စစ်မောင်းသံပေးနေသည်ဟု ထင်ရ၏။
ထိုအချိန်အခါမျိုးတွင် မြန်မာပြည်သူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းသာယာစေကြောင်း ဆုမွန်ကောင်းတောင်းရင်း ညောင်ရေသွန်း လောင်းကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့သည် ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားအား ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ရာမှ ဘုရားပွင့်တော်မူရာ အထိမ်းအမှတ်ဖြစ်သော ဗောဓိပင်များ အဓွန့်ရှည်စေရန်အတွက် ရေသွန်းလောင်းခြင်းကို အမြတ်တနိုးပြုခဲ့ကြသည်။
“တန်ခူးကဆုန် ဆွေ့ဆွေ့ခုန်” ဟူသော စကားနှင့်အညီ ကဆုန်လသည် နွေရာသီ၏ အပူပြင်းဆုံးကာလ၊ ရေအခန်းခြောက်ဆုံး အချိန်၊ ရေအဆုတ်ဆုံး အချိန် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဗုဒ္ဓမြတ်စွာအမှီသဟဲပြု၍ ပွင့်တော်မူရာ ဗောဓိညောင်ပင်ကို ရေသွန်းလောင်းခြင်းဖြင့် ညောင်ရေသွန်းပွဲတော် ပေါ်ပေါက်လာရသည်။
ကျင်းပပုံ thumb|ညောင်ရေသွန်းပွဲတော် ကျင်းပနေပုံ ကဆုန်လသည် ခြောက်သွေ့သောလ ဖြစ်သည့်အလျောက် တောင်သူဦးကြီးများ အလုပ်အားကြသည်။
ထို့ကြောင့် ညောင်ရေသွန်းပွဲတော်ကို ခြိမ့်ခြိမ့်သဲမျှ စည်းကားစွာကျင်းပသည်။
ကဆုန်လပြည့်နေ့မရောက်မီ တစ်ရက်အလိုတွင် ရေသွန်းလောင်းကြမည့် ညောင်ပင်ကို ထုံးသုတ်ကြသည်။
အမှိုက်သရိုက်များ ရှင်းလင်းထားကြသည်။
ကဆုန်လပြည့်နေ့ နံနက်တွင် သက်ကြီးရွယ်အိုများမှအစ ကလေးများအဆုံး ဥပုသ်သီတင်း ဆောက်တည်ကြသည်။
ညောင်ပင်သို့အသွားတွင် “ကဆုန်နယုန် လေရူးသုန်” ဟူသော စကားနှင့်အညီ လေပွေ၊ လေရူးကလေးများ ကလူကျီစယ်နေပါသည်။
ဗောဓိညောင်ပင်သို့ရောက်လျှင် အသင့်စောင့်နေသော ဘုရားလူကြီးများက ဘုရားပရိတ်တော်၊ ဓမ္မစကြာ တရားများကို ရွတ်ဖတ်ပြီး ညောင်ပင်ကိုရှိခိုးပြီးနောက် ညောင်ရေသွန်းလောင်းစေသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ အနှံအပြား စေတီပုထိုးများရှိ ညောင်ပင်တို့တွင် ရေသွန်းလောင်းကြသည်။
အမျိုးသမီးများက ယောဂီအဝတ်အစားများ သေသေသပ်သပ် ဝတ်စား၍ ညောင်ရေသွန်းလောင်းမည့် ရေကို အိုးဖြင့်ထည့်ကာ ဘုရားရှိရာ ညောင်ပင်ခြေသို့ လာရောက်လောင်းကြရသည်။
ညောင်ရေသွင်းပွဲတွင် ယောက်ျားလေးများက အိုးစည် ဒိုးပတ်များဖြင့် ကခုန်ကာ ဖျော်ဖြေကြသည်။
တချို့က စတုဒီသာကျွေးခြင်းများဖြင့် ကုသိုလ်ယူကြသည်။
ရန်ကုန်မြို့သူမြို့သားများသည် လေးဆူဓာတ်ပုံ ရွှေတိဂုံအပါအဝင် တန်ခိုးကြီးဘုရားများသို့သွားကာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုကြသဖြင့် ဘုရားရင်ပြင်တော်တွင် လူများတိုးမပေါက်အောင် များပြားနေပါသည်။
အခြားမြို့များတွင်လည်း ကဆုန်လပြည့်နေ့သည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ အထွတ်အမြတ်ထားရာနေ့ဖြစ်သည့်အလျောက် ဘုရားစေတီဝန်းကျင်မှ ဗောဓိညောင်ပင်များကို ညောင်ရေသွန်းကြသည်။
ကြည်နူးချမ်းမြေ့စရာ ကောင်းလှပါသည်။
ကဆုန်လပြည့်နေ့သည် မြန်မာနိုင်ငံ တိုင်းရင်းသားတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးစံများအနက် ဆယ်နှစ်လရာသီပွဲတော် အပါအဝင်ဖြစ်သော ညောင်ရေသွန်းပွဲတော်ကို အသင်းအဖွဲ့များ၊ ပုဂ္ဂလိက မိသားစုများ တပျောက်တပါး ဆင်နွှဲကြသော အချိန်ပင်ဖြစ်ပေသည်။
ကဗျာ “ပွဲခါညောင်ရေ၊ သွန်းမြဲပေတည့်၊ ရိုသေသဒ္ဓါ၊ ထုံးစဉ်လာဖြင့်၊ မဲဇာရပါသူ၊ တောင်းဆုယူသည်” အစချီသော စာဆိုတော်ကြီး လက်ဝဲသုန္ဒ၏ ရတုကဗျာ ရှိလေသည်။
ကျိုတိုမြို့ (京都市)center|300pxကျိုတိုမြို့ဧရိယာ827.90 km2လူဦးရေ1,465,917 (2008) ဝက်ဆိုက်City of Kyoto ကျိုတိုမြို့ (京都) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ ဟွန်ရှူးကျွန်း အလယ်ပိုင်း ဒေသတွင် တည်ရှိသည့် ရှေးဟောင်း မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
လူဦးရေ ၁ သန်းခွဲခန့် ရှိပြီး ဂျပန်၏ မြို့တော်ဟောင်း ဖြစ်သည်။
ဤမြို့သည် ဂျပန်ယဉ်ကျေးမှု စတင်ထွန်းကားရာ မြို့ဖြစ်သည်။
"အရှေ့ဖျား ရောမမြို့တော်" ဟုလည်း တွင်သည်။
ဂျပန်နိုင်ငံတွင် စတုတ္ထအကြီးဆုံးမြို့ကြီးဖြစ်၍ ၇၉၄ ခုနှစ်မှ ၁၈၆၈ ခုနှစ်တိုင် မင်းနေပြည်တော် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ကမ္ဘာပေါ်၌ အလှဆုံးသော မြို့ကြီးတစ်မြို့လည်း ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်း အနုပညာ၏ လက်ရာဖြစ်သော အဆောက်အုံကြီးများ၊ လှပသော ပန်းဥယျာဉ်များ၊ ဘုံအဆင့်ဆင့်ရှိသော စေတီပုထိုးများ၊ ကျောင်းကန်တန်ဆောင်းကြီးများဖြင့် သိုက်မြိုက်တင့်တယ်လှသော မြို့ကြီးဖြစ်သည်။
အဆောက်အအုံနှင့် လမ်းများတည်ဆောက်ထားပုံမှာ တရုတ်ဆန်သည်။
လမ်းမကြီးများမှာ ဖြူးဖြောင့်ကျယ်ဝန်းပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထောင့်မှန်ကျကျ ဖြတ်လျက် ရှိလေသည်။
ယဉ်ကျေးမှု ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ရှေးမြို့တော်အဖြစ် တည်ရှိခဲ့သည့် ကျိုတိုမြို့သည် ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် အတွင်း ဟီရိုရှီးမားနှင့် နာဂါစာကီကဲ့သို့ ဗုံးကျဲဖျက်ဆီးခြင်း မခံခဲ့ရပေ။
ကျိုတိုမြို့သည် ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ရှေးမူရှေးဟန်များကို အကောင်းဆုံး ထိန်းသိမ်းနိုင်သည့် မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။
ဘုရားကျောင်းနှင့် နတ်ကွန်း ၂၀၀၀ ခန့်၊ နန်းတော်၊ ပန်းခြံနှင့် အခြား ရှေးရိုးဟန် အဆောက်အအုံ အများအပြားကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။
ထို့အပြင် သာသနာရေးအချက်အချာမြို့ဖြစ်သည်။
တန်ဆောင်းကျောင်းကြီးများမှာ ကြီးမားခန့်ညားသော သစ်ပင်ကြီးများအကြား၌ မြေခုံအဆင့်ဆင့်နှင့် တင့်တယ်စွာ တည်ရှိကြသည်။
ယင်းတို့အနက် ဘုရားကျောင်းတစ်ခုမှာ ကမ္ဘာပေါ်၌ အကြီးဆုံးသော သစ်အဆောက်အအုံကြီးဖြစ်သည်။
အခြားအဓိကရ အဆောက်အအုံမှာ ဂျပန်မင်းများ စံပျော်ခဲ့သော နန်းတော်ကြီးနှင့် နီဂျိုရဲတိုက်ကြီးဖြစ်သည်။
ထိုရဲတိုက်ကြီးမှာ ၁၅ ရာစု၊ စံပြဗိသုကာလက်ရာ ဖြစ်သည်။
ကျိုတိုမြို့တွင် တက္ကသိုလ်နှစ်ခုရှိသည်။
ခေတ်မှီ စက်ရုံအလုပ်ရုံများ မရှိချေ။
ပိုးထည်၊ ကြွေထည်၊ ပန်းထိမ်၊ ပန်းပု စသော လက်မှုလုပ်ငန်းများကိုသာ လုပ်ကိုင် ကြသည်။
ထိုလုပ်ငန်းများတွင် အခြားဂျပန်မြို့များက ကျိုတိုမြို့ကို မယှဉ်နိုင်ကြချေ။
ကျိုတို ဆင်ခြေဖုံးတွင် လက်ဖက်ပင် အကြီးအကျယ်စိုက်ပျိုးသည်။
ကျိုတိုလက်ဖက်ခြောက်မှာ ဂျပန်နိုင်ငံတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
သို့သော် ပြည်ပမတင်ပို့ဘဲ နိုင်ငံတွင်း၌သာ သုံးစွဲလေသည်။
နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် မင်းနေပြည်တော်ဖြစ်ခဲ့ရာမှ မေဂျီဘုရင်လက်ထက်တွင် တိုကျိုသို့ မြို့တော်ပြောင်းလိုက်သည်။
သို့သော်ငြားလည်း ဂျပန်မင်းများသည် ကျိုတိုနန်းတော်ကြီး၌သာလျှင် ဘိသက်ခံလေ့ရှိကြသည်။
ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်အတွင်းက ဂျပန်မြို့ကြီးများအနက် ကျိုတိုတစ်မြို့သာလျှင် မဟာမိတ်တို့၏ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခဲ့လေသည်။
ကျိုတိုလူဦးရေမှာ ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ် သန်းခေါင်စာရင်းအရ ၁၁, ၀၁၈, ၅၃ ဖြစ်သည်။
ဓာတ်ပုံများ ဘုရားကျောင်းများ ပွဲတော်များ ကိုးကား Category:ကျိုတိုမြို့ Category:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ မြို့များ။
ဒေးဗစ်ဟို (何大一) သည် ထိုင်ဝမ်ဇာတိ အမေရိကန်နိုင်ငံသား AIDS ရောဂါ ကုသနိုင်ရေးအတွက် လေ့လာသည့် သုတေသီ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် တိုင်းမ်မဂ္ဂဇင်းမှ ထိုနှစ်၏ ဩဇာအကြီးမားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ကိုးကား ပြင်ပလင့်ခ်များ rockefeller.edu: Heads of Laboratories 1996 Man of the Year Aaron Diamond AIDS Research Center David Ho Interview -- Academy of Achievement Category:ထိုင်ဝမ် Category:သိပ္ပံပညာရှင်များ Category:HIV/AIDS သုတေသီ Category:တိုင်းမ်မဂ္ဂဇင်း ဩဇာအရှိဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်။
ရော်နယ်﻿ရေဂင် (ဖေဖော်ဝါရီ ၆ ၁၉၁၁ – ဇွန် ၅ ၂၀၀၄) သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ၄၀ ယောက်မြှောက်သမ္မတဖြစ်သည်။
ရော်နယ်သည် သူ၏ ဘဝကို ရုပ်ရှင်မင်းသားဖြင့် စခဲ့ပြီး အောင်မြင်မူကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။
ရော်နယ်သည် ဒီမိုကရက်ပါတီဝင် ဖြစ်သော်လည်း ၁၉၆၂ တွင် ရီပက်ပလစ်ကန်ပါတီ သို့ပြောင်းလဲဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ရော်နယ်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ်လည်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သေးသည်။
သူသည် ရီပက်ပလစ်ကန်ပါတီ၏သမ္မတလောင်းအဖြစ်ရရှိရန် ၂ ကြိမ်တိတိ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ပြိုင်ဘက်များကသာ အသာရသွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ၁၉၈၀ နောက်ပိုင်းတွင် နှစ်ကြိမ်တိတိ ရီပက်ပလစ်ကန်ပါတီ သမ္မတအဖြစ်နှင့် အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် အအောင်မြင်ဆုံး သမ္မတတဦးဖြစ်ခဲ့သည်။
ရော်နယ်ဝယ်လဆင်ရေဂင်သည် အမေရိကန်နိုင်ငံ အီလီနွိုက်ပြည်နယ် Tampico မြို့၌ ၁၉၁၁ ဖေဖော်ဝါရီလ ၆ ရက်နေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။
ရော်နယ်၏ မိခင်၊ဖခင်များသည် ဘာသာရေးကို ရိုသေလေးစား သူများဖြစ်သဖြင့် ရော်နယ်လည်း ဘာသာရေးကို လေးစားခဲ့သည်။
သူသည် အမေရိကန်နိုင်ငံ၏ လူဖြူ၊လူမည်း ခွဲခြားရေးကို ဆန့်ကျင်သူတစ်ယောက်လည်းဖြစ်သည်။
တချိန်က သူ၏မြို့တည်းခိုခန်းများက လူမည်းကို ဝင်ရောက်တည်းခိုခွင့်မပြုသည်ကို ရော်နယ်ကိုယ်တိုင် မိမိအိမ်သို့ ခေါ်ယူတည်းခိုခွင့်ပြုခဲ့သည်။
နောက်တနေ့ နံနက်စာပါ ကျွေးလိုက်သေးသည်။
ရော်နယ်ဟာ Dixon High School တွင်ကျောင်းတက်ခဲ့ပြီး သရုပ်ဆောင်ခြင်း၊ အားကစားနှင့် ပုံပြောခြင်းတွင် အထူးစိတ်ဝင်စားခဲ့သလို ထိုနေရာများတွင် ထူးချွန်စွာ လုပ်ပြနိုင်ခဲ့သည်။
ပထမဆုံးအလုပ်အဖြစ် Lowell Park အနီးရှိ မြစ်တစ်ခုတွင် ရေနစ်သူများကို ကယ်တင်သူအဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး ရေနစ်သူပေါင်း ၇၇ ယောက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုနောက် ကောလိပ် တက်ပြီး ကောလိပ်တွင်လည်း ကျောင်းသားဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တင်မြှောက်ခြင်း ခံရသည်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက သူသည် အမေရိကန်ကြည်းတပ်တွင် ဗိုလ်ကြီးအဆင့်ဖြင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ခြင်းကြောင့် တိုက်ခိုက်ရေးဘက်တွင်မဟုတ်ဘဲ ဟောလိဝုဒ် တွင်စစ်ဘက်ရေးရာ အသိပညာပေးရေးနှင့် စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရေးရုပ်ရှင်များ ရိုက်ကူးရေးဘက်တွင်သာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
thumb|ရော်နယ်ရေဂင်သမ္မတအဖြစ် မိန့်ခွန်းပြောကြားပြီးနောက် အိမ်ဖြူတော်သို့ သွားနေစဉ် နိုင်ငံရေးလုပ်ခြင်း ရော်နယ် ဟာ အစပိုင်းတွင် ဒီမိုကရက်ပါတီဝင် အဖြစ် နိုင်ငံရေးကို စခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ၁၉၆၂ နောက်ပိုင်းတွင် ရီပက်ပလစ်ကန်ပါတီသို့ တရားဝင် ပြောင်းခဲ့သည်။
ရီပက်လစ်ကန်ပါတီဝင် များသည် ရော်နယ်၏ နိုင်ငံရေး၊စီးပွားရေး အမြင်များကို သဘောကျကြသဖြင့် ၁၉၆၆ ကယ်လ်လီးဖိုးနီးယားပြည်နယ်အုပ်ချုပ်မှူးအဖြစ် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။
စစ်ဆန့်ကျင်ရေး စသည့် ကြွေးကြော်သံများဖြင့် ၁၉၆၇ ဇန်နဝါရီလ ၃ ရက်တွင် ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် ရွေးကောက် တင်မြှောက် ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် တင်မြှောက်ခံရပြီး နောက် ရော်နယ်ဟာ သမ္မတလောင်း ရွေးချယ်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်စမ်းသပ် ခံခဲ့သေးသည်။
နှစ်ကြိမ်တိတိ ဝင်ရောက်ပြိုင်ခဲ့သော်လည်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း ၁၉၇၀ တွင်ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးအဖြစ် ပြန်လည် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံ ရသည်။
၁၉၇၄ တတိယအကြိမ်တွင်မူ ရော်နယ်ဟာ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း မပြုတော့ပေ။
သမ္မတ အဖြစ်ရွေးခံခြင်း ၁၉၈၀ တွင် ရီပက်ပလစ်ကန်ပတီ၏ သမ္မတလောင်းအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရပြီးနောက် သမ္မတ ဂျင်မီကာတာ နှင့် ၁၉၈၀ အမေရိကန် သမ္မတ ရွေးကောက်ပွဲတွင် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။
ရော်နယ်ဟာ အခွန်လျော့ပေါ့ရေး၊ အစိုးရမှ ပြည်သူများထံသို့ စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်အောင် အကြောင်းမရှိ ဝင်ရောက်စစ်ဆေးနေမူ၊ အမေရိကန်ပြည်သူများအတွက် ပိုမိုလွတ်လပ်ခွင့်စွာ လူပ်ရှား ပိုင်ခွင့် နှင့် နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး စသည့်များဖြင့် မဲဆွယ်စည်းရုံးခဲ့သည်။
ရော်နယ်ရေဂင်ဟာ ၁၉၈၀ တွင် သူ၏အိပ်မက်ကို အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။
ရော်နယ်က မဲအရေအတွက် ၅၀.၇%၊ သမ္မတ ဂျစ်မီကာတာ က ၄၁%၊ ဖြင့် ရော်နယ်ဟာ အမေရိကန်နိုင်ငံ၏ သမ္မတအဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း အထက်လွှတ်တော်တွင် ဒီမိုကရက်များက အမတ်နေရာ အများဆုံးဖြင့် နေရာယူထားသေးသည်။
အောက်လွှတ်တော်တွင် ရော်နယ်၏ ရီပက်ပလစ်ကန်က အမတ်နေရာ ၃၄နေရာအပိုအဖြစ် ချုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သည်။
thumb|1984 presidential electoral votes by state. Reagan (red) won every state except for Mondale's home state of Minnesota (and Washington, D.C.) နိုင်ငံတော် သမ္မတ အဖြစ် နိုင်ငံတော်သမ္မတအဖြစ် ရော်နယ်သည် ၁၉၈၁ မှ ၁၉၈၉ အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
ရော်နယ်သည် နိုင်ငံတော် သမ္မတအဖြစ်နဲ့ အမေရိကန်နိုင်ငံကို စီးပွားရေးအရ ကူညီနိုင်ခဲ့ရုံသာမက ကမ္ဘာအရပ်ရပ် ရှိ ပြသာနာရပ်များကိုပါ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည် သူအဖြစ် မှတ်ကျောက်တင်ခံရသည်။
ရော်နယ်ဟာ အမေရိကန်သမိုင်းတွင် အသက်အကြီးဆုံးသမ္မတတဦးအဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
သူတာဝန် ထမ်းဆောင်ချိန်တွင် ၆၉ နှစ် ရှိနေလေပြီ။
၁၉၈၁ ခုနှစ် မတ်လ ၃၀ တွင် ဟိုတယ်မှ အထွက်တွင် သေနတ်ဖြင့် လုပ်ကြံခံရသည်။
သေနတ်ကျည်ဆန်သည် အဆုတ်သို့ ထိသွားပြီး နှလုံးသို့ရောက်ရန် တလက်မ အကွာသာ လိုသည်ဟုလည်း ခွဲစိတ်ဆရာဝန်က ပြောကြားခဲ့သည်။
ထိုအဖြစ်ကို ရော်နယ်မှ ဘုရားသခင်က သူအား သည်ထက် ပိုပြီး ကောင်းမွန်သောအလုပ်များကိုလုပ်စေချင်သဖြင့် သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးကြောင်းလည်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။
၁၉၈၄ ရွေးကောက်ပွဲတွင် ရော်နယ်သည် သူ၏ပြိုင်ဘက်မွေးဖွားရာ ပြည်နယ်တခုမှလွဲပြီး ကျန်ပြည်နယ်အားလုံးတွင် သူ၏ ရီပက်ပလစ်ကန်ပါတီက အနိုင်ရခဲ့သည်။
အမေရိကန်သမိုင်းတွင် အကြီးမားဆုံးသော အောင်မြင်မူတခုအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့သည်။
ရော်နယ်သည် ကွန်မြူနစ်စနစ်ကို ဆန့်ကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ထိုခေတ်က တန်ခိုးထွားခဲ့သော ဆိုဗီယက်ယူနီယံကိုလည်း Evil Empire ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
ရော်နယ်ရေဂင်သည် ဟာသဉာဏ်ရှိသူ တဦးဖြစ်ပြီး သူမိန့်ခွန်းပြောတိုင်း ရယ်စရာတပုဒ်ကို ထည့်မြဲထည့်တတ်သည်။
ကျန်းမာရေး ရော်နယ်ရေဂင်သည် ကျန်းမာရေးကောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူသည်( Alzheimer) အသက်ကြီးလျှင် ဦးနှောက်၏မှတ်ဉာဏ်များကိုမေ့ပစ်စေသော ရောဂါမျိုးကို ခံစားနေရသည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ သမ္မတသက်တမ်း နှစ်ခေါက်လုံးတွင် မမေ့မလျော့ပဲ ကောင်းမွန်စွာနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
သူ၏ ရောဂါသည် သမ္မတမှ အနားယူပြီးမှ တဖြည်းဖြည်းစလာ ခြင်းဖြစ်သည်။
လူတော်တော်များများကိုလည်း မမှတ်မိတော့ပေ။
သို့သော် သူ၏ ဇနီးNancy ကိုတော့ မမေ့ပေ။
ရော်နယ်သည် ကောင်းမွန်စွာဖြင့် အားကစားများကို လိုက်စားခဲ့သေးသည်။
အားလပ်ချိန်တွင် ဂေါက်သီးများကိုပါ ရိုက်လိုက်သေးသည်။
သို့သော် ၈၉ လောက်တွင် ရောဂါမှ ပိုဆိုးလာသဖြင့် အိမ်ပြင်သို့ မထွက်တော့ပဲ အနားယူရင်း အသက် ၉၃ တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စု ကွန်မြူနစ်ပါတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး တာဝန်ကို ၁၉၈၅ ခုနှစ် မတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် အပ်နှင်းခံရသော မီခါယီး ဂေါ်ဘာ ချော့ကို ရုရှတောင်ပိုင်း စတာဗရိုပို ဒေသ ကရာစနိုဗာဒေးစကီးခရိုင် ပရီဗိုနိုရွာ၌ ၁၉၃၁ ခုနှစ် မတ်လ ၂ ရက်နေ့တွင် တောင်သူလယ်သမား မိဘနှစ်ပါးမှ မွေးဖွားသည်။
စတာဗရိုပိုဒေသသည် ၁၉၈၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ မှ ၁၉၈၃ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလအထိ ပါတီအထွေထွေအတွင်းရေးမှူး ဖြစ်ခဲ့သူ ယူရီဗလာဒီ မီရို ဗစ်ချ် အင်ဒရိုပေါ့(၁၉၁၄- ၁၉၈၄)၏ မွေးရပ်ဖြစ်သည့်အပြင် သဘောတရားရေးရာ ကျွမ်းကျင်နိုင်နင်းမှုကြောင့် ပါတီ၌ ဩဇာတိက္ကိမကြီးမားသူ မီခါယီး အင်ဒရီယေဗစ်ဆုစလော့(၁၉ဝ၂-၁၉၈၂)နှစ်ပေါင်းများစွာ သက်ဆုံးတိုင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ရာ အရပ် ဒေသလည်း ဖြစ်သည်။
ဂေါ်ဘာချော့သည် ၁၉၄၆ ခုနှစ်မှ ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်အထိ စတာဗရိုပိုဒေသတွင် လယ်ထွန်စက်မောင်းအဖြစ် အသက်မွေးသည်။
၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်တွင် မော်စကိုမြို့ ပြည်သူ့တက္ကသိုလ်၌ ပညာဆည်းပူးခွင့်ရသည်။
၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ကွန်မြူနစ်ပါတီဝင် ဖြစ်လာသည်။
၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် ဥပဒေဘွဲ့ရသည်။
ထိုအချိန် တွင် ကွန်ဆိုမိုလူငယ်အဖွဲ့အစည်းတွင် စတာဗရိုပိုဒေသဆိုင်ရာ ကော်မတီအတွင်းရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။
စတာဗရိုပိုဒေသ စုပေါင်းလယ်ယာလုပ်ငန်းတွင် အားသွန်ခွန်စိုက် ပါဝင် ဆောင်ရွက်သည်။
၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် စတာဗရိုပိုစိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်၌ သုတေသနပညာရှင် ဖြစ်လာသည်။
ဂေါ်ဘာချော့သည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ စတာဗရိုပိုမြို့တော် ကော်မတီတွင် ၁၉၅၆ ခုနှစ်မှ ၁၉၆၈ ခုနှစ်အထိ ပထမအတွင်းရေးမှူးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ၁၉၆၈ ခုနှစ်မှ ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ် အထိ ဒုတိယအတွင်းရေးမှူးအဖြစ် လည်းကောင်း တာဝန်အပ်နှင်းခံခဲ့ရသည်။
၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ဒေသပါတီကော်မတီ အတွင်းရေးမှူး ဖြစ်လာ သည်။
၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် ပါတီဗဟိုကော်မတီဝင် ဖြစ်လာသည်။
၁၉၇၈ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် ဆိုဗီယက်ခေါင်းဆောင် ဗရက်ဇညက်က ဂေါ်ဘာချော့အား ပါတီဗဟိုကော်မတီ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ပေးသည်။
ဂေါ်ဘာချော့သည် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးအတွက် တာဝန်ခံသော ပါတီရေးရာ ကော်မတီ၏ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရသည်။
မီခါယီး ဆုစလော့၏ လမ်းညွှန်မှု၊ ယူရီ အင်ဒရိုပေါ့၏ အသိအမှတ်ပြုမှုတို့ကို ခံယူရရှိသဖြင့် ဂေါ်ဘာချော့သည် အသက် ၄၉ နှစ်အရွယ်မှာပင် ပါတီနိုင်ငံရေးဦးဆောင်အဖွဲ့ ပေါ်လစ်ဗျူရိုတွင် အချိန်ပြည့်ကော်မတီဝင်ဖြစ်လာသည်။
ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စုတွင် သဘာဝဘေးဒဏ်များ နှစ်စဉ် ကျရောက်နေသည့်ကြားမှ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး ဖွံ့ဖြိုးစေရန် အောင်မြင်စွာ ကွပ်ကဲနိုင်သဖြင့် ပါတီအထွေ ထွေအတွင်းရေးမှူး အင်ဒရိုပေါ့၏ ယုံကြည်အားထားမှုကို ခံယူရရှိခဲ့သည်။
ဤသို့ဖြင့် ပေါ်လစ်ဗျူရိုအဖွဲ့တွင် အသက်အငယ်ဆုံးဖြစ်သော ဂေါ်ဘာချော့သည် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူးရာထူးကို ဆက်ခံ နိုင်မည့်သူ ဖြစ်သည်ဟု အနောက်အုပ်စု လေ့လာသူများက အကဲဖြတ်ခံရသည်အထိ ထင်ရှားလာသည်။
ပါတီအထွေထွေအတွင်းရေးမှူး ချယ်ရနီယင်းကိုးက ဂေါ်ဘာချော့အား ၁၉၈၄ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် နိုင်ငံခြားဆက်သွယ်ရေးရာ ကော်မတီဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ပေးသည်။
ပါတီအထွေထွေအတွင်းရေးမှူးနှင့် သမ္မတ ကွန်စတန်တင် ချယ်ရနီယင်းကိုး ၁၉၈၅ ခုနှစ် မတ်လ ၁ဝ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သွားသောအခါ ဂေါ်ဘာချော့သည် ပါတီအထွေထွေ အတွင်းရေးမှူးတာဝန်ကို ယူခဲ့သည်။
အစဉ်အလာအရ ပါတီအကြီးအကဲက နိုင်ငံတော်အကြီးအကဲရာထူးကိုပါ ပူးတွဲယူရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဂေါ်ဘာချော့သည် နိုင်ငံတော် အကြီးအကဲအဖြစ် ဆိုဗီယက်နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒ ဗိသုကာကြီး ဂရိုမီကိုအား တာဝန်ပေးရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။
ယင်းဆောင်ရွက်ချက်သည် ဆိုဗီယက်နိုင်ငံရေးသမိုင်းတွင် ထူးခြားလှပေသည်။
မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၃) မှတ်စု ကိုးကား Category:ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စု Category:ကွန်မြူနစ်ဝါဒ Category:တိုင်းမ်မဂ္ဂဇင်း ဩဇာအရှိဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် Category:ဆိုဗီယက်နှင့်ရုရှား နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များ Category:စစ်အေးတိုက်ပွဲ။
ဗလာဒီမီယာ ဗလာဒီမီရိုဗစ်ချ်ပူတင် (; ; ) သည် ရုရှားနိုင်ငံရေးသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ၁၉၅၂ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ (၇) ရက်တွင် လီနင်ဂရက်မြို့၌ မွေးဖွားသည်။
သူသည် ၂၀၀၀ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီမှ ၂၀၀၈ ခုနှစ်မေလအထိ ရုရှားသမ္မတ ဖြစ်ခဲ့သည်။
သမ္မတ မဖြစ်ခင် အချိန်က ပူတင်သည် ရုရှားနိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်သည်။
ပူတင်သည် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု သို့မဟုတ် ရုရှားနိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင် ဂျိုးဇတ် စတာလင်ပြီးလျင် အရှည်ကြာဆုံးသော ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။
သူသည် ကေဂျီဘီ အရာရှိ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရုရှားအော်သိုဒေါ့ဖ် ဘုရားကျောင်းအသင်းဝင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
လျူဒမီလာ ပူတင်နှင့် လက်ထပ်ပြီး သမီးနှစ်ယောက် ရခဲ့သည်။
၁၉၈၅ မှ ၁၉၉၀ အထိ ကေဂျီဘီသည် ပူတင်အား အရှေ့ ဂျာမနီနိုင်ငံ ဒရက်စဒန်မြို့တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။
အရှေ့ဂျာမနီအစိုးရ ပြုတ်ကျပြီးနောက်တွင် ပူတင်အား ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုသို့ ပြန်ခေါ်ခဲ့ပြီး လီနင်ဂရက်သို့ သူပြန်လာခဲ့သည်။
ပူတင်သည် ၁၉၉၀ ဇွန်လတွင် လီနင်ဂရက်စတိတ် တက္ကသိုလ်၏ နိုင်ငံတကာရေးရာဌာနတွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး လက်ထောက်မော်ကွန်းထိန်းအောက်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ရသည်။
၁၉၉၁ ဇွန်လတွင် သူ့အား စိန့်ပီတာစဘတ်ခ်မြို့ မြို့တော်ဝန်ရုံး နိုင်ငံတကာကော်မတီတွင် ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။