kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
မူကွဲများ ဤသီချင်းတွင် ရုပ်ရှင်အပိတ်တေး သံစုံတီးဝိုင်းဂီတဖြင့် သီဆိုတီးခတ်သောမူအပြင် နောက်ထပ်မူကွဲငါးခုရှိ၏။
ဆုတံဆိပ်များ ဤသီချင်းသည် ၇၆ ကြိမ်မြောက် (အော်စကာ)အကယ်ဒမီဆုပေးပွဲ၌ အကောင်းဆုံး မူရင်းသီချင်းဆုအတွက် အကယ်ဒမီဆုရရှိခဲ့သည်။
အခမ်းအနား ဆု ရလဒ် 61st Golden Globe Awards Best Original Song 76th Academy Awards Best Original Song World Soundtrack Awards 2004 Best Original Song Written Directly for a Film 47th Annual Grammy Awards Best Song Written for Visual Media ကိုးကား ကဏ္ဍ:၂၀၀၃ သီချင်းများ။
ယန် ဟွေယန် သည် ဆိုက်ပရပ်စ်-တရုတ် ဘီလျံနာ စီးပွားရေးသမား အိမ်ရာဖော်ထုတ်သူ အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကန်းထရီး ဂါးဒန်း ဟိုးလ်ဒင်း ကုမ္ပဏီ၏ ရှယ်ယာ အများစု ပိုင်ဆိုင်သူ ဖြစ်သည်။
ထိုရှယ်ယာများအား သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ယန် ဂိုကျန်း မှ ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် အာရှ၏ အချမ်းသာဆုံး အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။
သူ၏ ဖခင် ယန်ဂိုကျန်း သည် အိမ်ခြံမြေ ကုမ္ပဏီဖြစ်သော ကန်းထရီး ဂါးဒင်းကို ၁၉၉၇ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး ကုမ္ပဏီ၏ ရှယ်ယာ ၇၀% အား ကနဦး အများပိုင် ရှယ်ယာရောင်းချခြင်း မစတင်မီ ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် သူ့အား လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။
.Sorry bachelors - richest Chinese woman married, China Daily, April 29, 2007. ကန်းထရီးဂါးဒင်း၏ ကနဦး အများပိုင် ရှယ်ယာရောင်းချခြင်း သည် ဒေါ်လာ ၁.၆ ဘီလီယံမျှ တန်ဖိုးမြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး ၂၀၀၄ ခုနှစ် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုတွင် ဂူဂဲလ်ကုမ္ပဏီ မှ ကနဦး အများပိုင် ရှယ်ယာရောင်းချခြင်း ပမာဏမျှ ရှိသည်။
As of June 2019, Yang had a net worth of US$21.2 billion. ယန်သည် ဒါရိုက်တာဘုတ်၏ အုပ်ချုပ်ရေးကော်မတီတွင် ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ပြီး ဖော်ဘီမဂ္ဂဇင်း၏ အဆိုအရ ၂၀၁၄ တွင် ရှယ်ယာ အသစ်ရောင်းချခြင်းဖြင့် ဒေါ်လာ သန်း ၄၁၀ မျှ ရှာပေးခဲ့သည်။
ယန်သည် ၂၀၀၃ ခုနှစ်တွင် အိုဟိုင်းယိုးပြည်နယ် တက္ကသိုလ်မှ သိပ္ပံ/ဝိဇ္ဇာ ဘွဲ့ ရရှိခဲ့သည်။
ဆိုက်ပရပ်စ် စာရွက်စာတမ်းများ ဟု အမည်ပေးထားသော ပေါက်ကြားလာသည့် စာရွက်စာတမ်းများတွင် ယန်သည် ဆိုက်ပရပ်စ် နိုင်ငံသားအဖြစ် ၂၀၁၈ တွင် ခံယူထားကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။
ထို့အတွက် နိုင်ငံသား နှစ်ခု ကိုင်ဆောင်ခွင့် မရှိသော သူမ၏ တရုတ်နိုင်ငံသား အဖြစ်မှ အလိုအလျောက် ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်။
လီကျဲယောင်း (၁၉၆၈ ဇွန် ၂၃ မွေး) အား အနောက်တိုင်းတွင် ဂျေ ဝိုင် လီဟု သိကြပြီး သူသည် တောင်ကိုရီးယား စီးပွားရေးသမားတစ်ဦး နှင့် ဆမ်ဆောင်း ၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သည်။
သူသည် ၂၀၂၀ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သော ဆမ်ဆောင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ လီကွန်ဟီး နှင့် ဟောင် ရာဟီး တို့၏ အကြီးဆုံး နှင့် တစ်ဦးတည်းသော သား ဖြစ်ပြီး သူ့ဖခင်၏ အမွေကို ဆက်ခံသူလည်း ဖြစ်သည်။
He is referred to as the "Crown Prince of Samsung" by the South Korean media and speaks Korean, English, and Japanese. ဒီဇင်ဘာ ၂၀၂၀ ခုနှစ် စာရင်းအရ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂၈ ဘီလီယံ ချမ်းသာသဖြင့် တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် အချမ်းသာဆုံးသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် လီ အား ကမ္ဘာပေါ်တွင် ၃၅ ယောက်မြောက် ဩဇာအာဏာ အရှိဆုံး နှင့် ဩဇာအာဏာအရှိဆုံး ကိုရီးယား လူမျိုးတစ်ဦးအဖြစ် ဖော်ဘီမဂ္ဂဇင်း၏ ကမ္ဘာ့ဩဇာအရှိဆုံး လူ စာရင်းတွင် သူ၏ ဖခင်နှင့် အတူ ထည့်သွင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။
လီယိုနာ့ဒ် အလန် လော်ဒါ (၁၉၃၃ မတ်လ ၁၃ရက်မွေး) သည် အမေရိကန်နိုင်ငံသား ဘီလျံနာ၊ ပရဟိတ သမားနှင့် အနုပညာပစ္စည်း စုဆောင်းသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
​သူနှင့် သူ၏ ညီအစ်ကိုတော်စပ်သူ ရော်နယ် လော်ဒါတို့သည် သူတို့၏ မိဘများဖြစ်ကြသော အက်စတီး လော်ဒါ နှင့် ဂျိုးဆက် လော်ဒါတို့မှ ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သော အလှကုန်ပစ္စည်း ကုမ္ပဏီ အက်စတီးလော်ဒါ ကို အမွေဆက်ခံခဲ့ကြသည်။
၁၉၉၉ ခုနှစ်အထိ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် အဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီးနောက် လော်ဒါသည် အက်စတီးလော်ဒါ ကုမ္ပဏီ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် ဆက်လက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူ စီအီးအို အဖြစ် လုပ်ကိုင်စဉ်ကာလက ၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် ကုမ္ပဏီသည် နယူးယောက် စတော့ခ်အိတ်ချိန်းမှ တဆင့် အများပိုင် ကုမ္ပဏီအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး အဓိက အလှကုန် အမှတ်တံဆိပ်များ ဖြစ်ကြသော အမ်အေစီ ကော့စမက်တစ်၊ အဗေဒါ၊ ဘော်ဘီဘရောင်း နှင့် လာမာ တို့ကို သိမ်းပိုက် ဝယ်ယူခဲ့သည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် လော်ဒါသည် သူ စုဆောင်းထားသော ကျုဘစ်ဆင် အနုပညာပစ္စည်းများကို မက်ထရိုပိုလစ်တန် အနုပညာ ပြတိုက်သို့ လှူဒါန်းရန် ကတိပေးခဲ့သည်။
ထိုစုဆောင်းမှုသည် ဒေါ်လာ ၁ ဘီလီယံ ကျော် တန်ဖိုး ရှိပြီး ပြတိုက်၏ သမိုင်းတွင် အကြီးမားဆုံး လှူဒါန်းမှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဘလွန်းဘတ်ခ် မှ ၂၀၂၀ ဒီဇင်ဘာလတွင် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၂၇.၉ ဘီလီယံ အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့ပြီး သူ့အား ကမ္ဘာပေါ်တွင် ၄၉ ယောက်မြောက် အချမ်းသာဆုံး သူဌေး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
https://www.forbes.com/profile/leonard-lauder/?list=rtb#235d3b997354 Retrieved July 26, 2020, Monday ကိုးကား Category:အမေရိကန် ဘီလျံနာများ။
မာဆာယိုရှိ ဆွန် (၁၉၅၇ ဩဂုတ် ၁၁ မွေး) သည် ဂျပန် ဘီလျံနာ နည်းပညာ စွန့်ဦးတီထွင်သူ လုပ်ငန်းရှင်၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူနှင့် ပရဟိတသမား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူသည် ဂျပန် ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်သော ဆော့ဖ်ဘန့်ခ် ၏ တည်ထောင်သူနှင့် အမှုဆောင် အရာရှိချုပ်၊ ဆော့ဖ်ဘန့်ခ် မိုဘိုင်း၏ အမှုဆောင် အရာရှိချုပ်နှင့် ယူကေအခြေစိုက် အမ်းဟိုးလ်ဒင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သည်။
ဘလွန်းဘာ့ခ်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဆွန်၏ စုစုပေါင်း ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၂၇.၈ ဘီလီယံ ရှိသဖြင့် ဂျပန်နိုင်ငံတွင် တတိယမြောက် အချမ်းသာဆုံးသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူသည် သမိုင်းတွင် ငွေကြေးအများဆုံး ဆုံးရှုံးခဲ့ဖူးသူ (၂၀၀၀ ခုနှစ် ဒေါ့ကွန်းပြိုလဲမှုတွင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၇၀ ဘီလီယံမျှ ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။
) တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
ဆွန်သည် ဖော်ဘီမဂ္ဂဇင်း၏ ကမ္ဘာတွင် ဩဇာအရှိဆုံး လူစာရင်းတွင် အဆင့် ၄၅ အဖြစ် ဖော်ပြခြင်း ခံရသည်။
၂၀၂၀ ဒီဇင်ဘာလ ဘလွန်းဘာ့ခ်၏ ဘီလျံနာစာရင်းတွင် ဆွန်သည် အဆင့် ၅၀ ဖြစ်ပြီး ဂျပန်တွင် တတိယမြောက် အချမ်းသာဆုံး ဖြစ်ကာ ခန့်မှန်းခြေ ပိုင်ဆိုင်မှု ၂၇.၈ ဘီလီယံ ရှိသည်။
ဂိုချန်လျန် (၁၉၂၇ မွေး) သည် စင်ကာပူနိုင်ငံသား ဘီလျံနာ စီးပွားရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သုတ်ဆေးနှင့် အပေါ်ဆေးများ ထုတ်လုပ်သော ဝူသလမ် ဦးပိုင် ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ဘဝအစ ဂိုချန်လျန်အား စင်ကာပူတွင် မွေးဖွားသည်။
သူသည် ဝူဆောင်ချန် နှင့် လီရှုရင်းတို့၏ သားဖြစ်သည်။
အလုပ်အကိုင် သူသည် ပထမဆုံး အိမ်သုတ်ဆေးဆိုင်ကို ၁၉၅၅ တွင် စင်ကာပူ၌ စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ၁၉၆၂ ခုနှစ်တွင် နီပွန် အိမ်သုတ်ဆေး၏ အဓိက ဖြန့်ဖြူးသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အိမ်သုတ်ဆေး လုပ်ငန်း နှင့် အိမ်ရာ ဖော်ထုတ်ခြင်းလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်နေသော ဝူသလမ် ဦးပိုင် ကုမ္ပဏီကို ၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် အိမ်ခြံမြေ လုပ်ငန်း လုပ်ဆောင်ရန် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ သူသည် စင်ကာပူနိုင်ငံတွင် နေထိုင်သည်။
သူ၏ ဂိုဖောင်ဒေးရှင်းသည် ပရဟိတ လုပ်ငန်းဆောင်တာ အချို့အတွက် အများအပြား လှူဒါန်းခဲ့သည်။
သူ့တွင် ဂိုဟပ်ဂျင်း ဆိုသော သားတစ်ဦးရှိပြီး ၂၀၁၈ မတ်လကတည်းက နိပွန်သုတ်ဆေးလုပ်ငန်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ် တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်လျက် ရှိကာ ပုဂ္ဂလိက ဖက်စပ်လုပ်ငန်း တစ်ခု ဖြစ်သော နစ်ပ်ဆီး ကိုလည်း လုပ်ကိုင်လျှင် ရှိသည်။
ပါစိတ် (; Pācittiya ) သည် ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာရှိ ဝိနည်းငါးကျမ်းထဲမှ ဒုတိယမြောက်ကျမ်းစာဖြစ်သည်။
ဝိနည်းပိဋကတ်ကို သင်္ဂါယနာတင်သောပုံစံဖြင့် ဘိက္ခုဝိဘင်း၊ ဘိက္ခုနီဝိဘင်း၊ မဟာဝဂ်၊ စူဠဝဂ်၊ ပရိဝါ ဟူ၍ ပိုင်းခြားပြီး ကျမ်းစာအနေဖြင့် ပါရာဇိကဏ်၊ ပါစိတ်၊ မဟာဝဂ်၊ စူဠဝါ၊ ပရိဝါ ဟူ၍ ပိုင်းခြားထားကြသည်။
ပါစိတ်ပါဠိတော်ကျမ်းကို ဘိက္ခုဝိဘင်းမှ ပါစိတ္တိယ၊ ပါဋိဒေသနီ၊ သေခိယ၊ အဓိကရဏသမထ စသည့်အပိုင်းကြီး လေးပိုင်း၊ ဘိက္ခုနီဝိဘင်းမှ အပိုင်းအားလုံးကို ပေါင်းစပ်၍ ပါစိတ်ကျမ်း (သို့) ပါစိတ္တိယကျမ်းအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားသည်။
ထို့ကြောင့် ဤကျမ်းတွင် ရဟန်းတို့ကျင့်သုံးလိုက်နာရသည့် (၂၂၇) သိက္ခာပုဒ်များထဲက အချို့အဝက်ပါရှိပြီး ဘိက္ခုနီခေါ် ရဟန်းမများအတွက် ဝိနည်းစည်းကမ်း (၃၁၁) (သို့) (၃၀၄) သိက္ခာပုဒ်များလည်း ပါရှိသည်။
ဤကျမ်းတွင် ရဟန်းယောင်္ကျား(ဘိက္ခု)တို့အတွက် ပါစိတ္တိယကဏ္ဍ-ကုသိုလ်စိတ်မှလျောကျစေတတ်သော သိက္ခာပုဒ်အမျိုးအစား (၉၂) မျိုးနှင့် ပါဋိဒေသနီယကဏ္ဍ၊ သေခိယကဏ္ဍတို့ပါဝင်သည်။
ဤ ကျမ်းတွင် ရဟန်းယောင်္ကျား(ဘိက္ခု)များအတွက် စည်းမျဉ်းများနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ရဟန်းမ(ဘိက္ခုနီ)တို့အတွက် စည်းမျဉ်းများ ပါဝင်သည်။
ဤကျမ်းသည် စာပေဗဟုသုတရှာဖွေလိုသူများအနေဖြင့် အနည်းငယ် ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း အချို့သောသိက္ခာပုဒ်များ ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း၏ နောက်ခံအကြောင်းရင်းကို လေ့လာရသောအခါ မြတ်စွာဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါက ရဟန်းတော်များနှင့် လူဒါယကာတို့၏ ဆက်ဆံရေးအခြေအနေ တစိတ်တဒေသကိုသော်လည်းကောင်း၊ ရဟန်းများနှင့်ရဟန်းမတို့၏ ဆက်ဆံရေးအခြေအနေများကိုလည်းကောင်း လေ့လာအကဲခတ်နိုင်သည်။
အစေလကဝဂ်လာ၊ အစေလကသိက္ခာပုဒ်နှင့် သဘောဇနသိက္ခာပုဒ်တို့ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း၏အကြောင်းကို ဖတ်ရှုရသောအခါ မထေရ်မြတ်အရှင်အာနန္ဒာနှင့် အရှင်ဥပနန္ဒတို့၏ လူမှုရေးဒုက္ခများကို ကိုယ်ချင်းစာ၊ နားလည်ရလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်၏အမိန့်တော်ဖြင့် မထေရ်မြတ်အရှင်အာနန္ဒာသည် စားကြွင်းစားတို့အား ဆွမ်းကျန်ကွမ်း ကျန်များပေးဝေခဲ့သည်။
မထေရ်လည်း ပရိဗိုဇ်မတစ်ယောက်အား မုန့်နှစ်ခုကို တစ်ခုအမှတ်အဖြစ်ဖြင့် ပေးမိသောကြောင့် ပရိဗိုဇ်မနှင့်ပေးစားခံရသောဒုက္ခနှင့် ရာဂစိတ်ဖြင့် ယစ်နေသော မိတ်ဆွေဒါယကာအိမ်သို့ ဆွမ်းခံကြွမိရာတွင် ဆွမ်းလောင်းပြီးသောအခါ အတင်းပြန်ကြွခိုင်းနေသော ဒါယကာနှင့် ယောင်္ကျား၏အခြေအနေကို ရိပ်မိသောဒါယိကာမက အတင်းတားနေရာ အရှင်ဥပနန္ဒမှာ ထိုင်ရမလို၊ ထရမလိုဖြစ်နေသော မထေရ်မြတ်တို့၏ အစားတစ်လုပ်၊ ဒုက္ခထုပ်တို့ကို ကိုယ်ချင်းစားနားလည် ရသည်။
နောက်ပိုင်း သေခိယသိက္ခာပုဒ်အချို့မှာ ရဟန်းတော်များသာမက လူပုဂ္ဂိုလ်များအနေဖြင့်လည်း လိုက်နာသင့်သောသိက္ခာပုဒ်များ ဖြစ်သည်။
လူကြီးလူကောင်းပီသစွာ သွားလာနေထိုင်မှုနှင့်အစား အသောက် ဆိုင်ရာ ယဉ်ကျေးမှုများကို နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ်ပညတ်ထားသည်မှာ အားကျနည်းယူဖွယ် ကောင်းလှသည်။
ရဟန်းတော်တို့၏ “နှစ်ရာ့နှစ်ဆယ်၊ ခုနှစ်သွယ်” သော သိက္ခာပုဒ်အားလုံး အထက်ပါနှစ်ကျမ်းလုံးတွင် ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသည်ကို တွေ့ရ ပေမည်။
ဤရဟန်းတော်တို့၏သိက္ခာပုဒ်များနှင့်ပတ်သက်၍ (၂၂၇)ပုဒ် ရှိသည်ဟု လက်ခံထားကြသော်လည်း အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ တိကနိပါတ်၊ သမဏဝဂ်၊ ဝဇ္ဇီပုတ္တသုတ်၌ “အရှင်ဘုရားတို့ ! တစ်ရာ့ငါးဆယ်သော သိက္ခာပုဒ်တို့ကို ရွတ်ဆိုရန်အချိန်တန်ပါပြီ” ဟူသောစကားရပ်နှင့် မိလိန္ဒပဥှာကျမ်း၊ အနဝသေသသိက္ခာပဒပဉှာ၌ “ရဟန်းကောင်းဟူသည် တစ်ရာ့ငါးဆယ်သော သိက္ခာပုဒ်တို့၌ ကျွမ်းကျင်သူ” စသော စကားရပ်တို့ကိုထောက်ဆ၍ “မူလကသိက္ခာပုဒ် အရေအတွက်မှာ (၁၅၀)သာရှိပြီးနောက်ပိုင်းမှ သေခိယသိက္ခာပုဒ်(၇၅)ပုဒ်ကို ထည့်သွင်း၍ (၂၂၇)ပုဒ် ဖြစ်လာသည်” ဟုယူဆသော သုတေသီပညာရှင်များလည်းရှိသေးသည်။
အဋ္ဌကထာဆရာ၊ အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ၏အဆိုရမူ အင်္ဂုတ္တိုရ်၊ တိကနိပါတ်လာစကားရပ်ကို “ထိုအချိန်က သိက္ခာပုဒ်ပေါင်း (၁၅၀)သာ ရှိ၍ ထိုကဲ့သို့ဆိုကြောင်း” ဖြေရှင်းချက်ထုတ်ထားသည်။
သို့သော် အထက်ပါ ဖြေရှင်းချက်သည် လက်ခံနိုင်စရာအကြောင်းရှိသော်လည်း ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီးကာလအတန်ကြာမှ ဗုဒ္ဓစာပေအတွင်းသို့ဝင်ရောက်လာသော မိလိန္ဒပဉှာကျမ်း၌လည်း သိက္ခာပုဒ် (၁၅၀)ဟုသာ ဆိုထားခြင်းမှာလည်း ပညာရှင်များအနေဖြင့် သုတေသနပြုဖွယ်ကောင်းလှသည်။
ပါစိတ္တိယပါဠိကျမ်းနောက်ပိုင်းတွင် အမျိုးသမီးရဟန်း(ဘိက္ခုနီ) တို့အတွက် သတ်မှတ်ပြဋ္ဌာန်းထားသော သိက္ခာပုဒ်များကို ပြဆိုထားသည်။
သိက္ခာပုဒ်များကို ဤကျမ်းတွင် ထည့်သွင်းအသိမှတ်ပြုထားသေးသော်လည်း လက်ရှိရဟန်းတော်တို့၏ အယူဆအားဖြင့်မူ မြတ်စွာဘုရားရှင်ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီး နှစ်ပေါင်းလေးရာကျော်ငါးရာခန့်ကပင် ဘိက္ခုနီသာသနာ ကွယ်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း လက်ခံထားကြသည်။
အမျိုးသမီးရဟန်းတော်များ လိုက်နာရသည့် စည်းကမ်းများသည် အမျိုးသားရဟန်းတော်များထက် ပိုမိုများပြားကြောင်းကိုလည်း တွေ့ရှိရသည်။
ဘိက္ခု နှင့် ဘိက္ခုနီ ဝိနည်းနှိုင်းယှဉ်ချက် ဘိက္ခုနီဆိုင်ရာ ဝိနည်းများမှာ ဘိက္ခုဝိနည်းမှ အများစုပါဝင်ပြီး အတိုးအလျှော့စည်းမျဉ်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်၏။
+ဝိနည်းစည်းကမ်းဘိက္ခုဘိက္ခုနီပါရာဇိက၄၈သံဃာဒိသိသ်၁၃၁၇အနိယတ၂0နိဿဂ္ဂိယပါစိတ်၃၀၃၀သုဒ္ဓပါစိတ်၉၂၁၆၆ပါဋိဒေသနီ ၄၈သေခိယ၇၅၇၅အဓိကရဏသမထ၇၇၂၇၇၃၁၁ ဖွဲ့စည်းပါဝင်မှု ဤ၌ ဘိက္ခုများအတွက် ဘိက္ခုဝိဘင်းမှ ပါစိတ္တိယ၊ ပါဋိဒေသနီ၊ သေခိယ၊ အဓိကရဏသမထ စသည့်အပိုင်းကြီး လေးပိုင်းကိုဖော်ပြထားသည်။
၃၀ရဟောနိသဇ္ဇသိက္ခာပုဒ်၇၉အမျိုးသမီးနှင့်နှစ်ယောက်ချင်း မနေရ။
၇၁သဟဓမ္မိကသိက္ခာပုဒ်၁၂၀ဝိမည်းဓိုရ်များ၏ စကားကို ရိုသေစွာ နားထောင်ရမည်။
၇၆အမူလကသိက္ခာပုဒ်၁၂၅လူ ၊ သာမဏေတို့ကိုလည်း မရိုက်နှက်ရ။
၇၇သဉ္စိစ္စသိက္ခာပုဒ်၁၂၆ရဟန်းကို နှလုံးမသာအောင်မပြောရ။
၈၂ပရိဏာမနသိက္ခာပုဒ်၁၃၁သံဃာအား ညီညွတ်ပြီးသောလာဘ်ကို ပုဂ္ဂိုလ်သို့ မညွတ်စေရ။
၃၄သမသူပကဘုဉ္ဇနသိက္ခာပုဒ်၁၇၉ဆွမ်း၏လေးပုံတစ်ပုံထက်ပို၍ ဆွမ်းဟင်းကို မစားရ။
https://mm.pubbarum.com/2019/09/blog-post_80.html ကိုးကား Category:ရဟန်းဝိနည်းများ ကဏ္ဍ:ဝိနည်းပိဋကတ်။
ပဒဲကောကို အရှင်နာဂသိန်၏ ဆေးကျမ်းတွင် လင်းနေစုံး ဟူ၍ဖော်ပြထားသည်။
ပဒဲကောပင်သည် ပင်ျပျာ့ ခြုံပင်မျိုးဖြစ်သည်။
အပင်မြင့်မှာ ၅ပေခန့် မှ ၁၀ပေခန့်အထိ မြင့်သည်။
ရုက္ခဗေဒအမည်မှာ Alpinia ဖြစ်သည်။
မူရင်းပေါက်ရောက်ရာဒေသမှာ တရုတ်နိုင်ငံဖြစ်ပြီး အရှေ့တောင်အာရှတွင် အဓိကစိုက်ပျိုးကြသည်။
ပဒဲကောကြီးနှင့် ပဒဲကောလေး ဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိသေးသည်။
၎င်း၏ပင်စီအမြစ်ကို ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်အဖြစ်အသုံးပြုကြသည်။
ရေမွှေးအဖြစ်လည်းအသုံးပြုကြသည်။
thumb thumb ကော့စ်ပ‌လေး (Cosplay) ဆိုသည်မှာ အင်္ဂလိပ်ဝေါဟာရ "costume play" ရဲ့ ပေါင်းစပ်စကားလုံးတစ်ခုဖြစ်သည်။
Cosplayer တစ်ယောက်သည် ဇာတ်ကောင်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုရန်အတွက် သက်ဆိုင်ရာဝတ်စုံနှင့် ဖက်ရှင်ဆိုင်ရာ ဆက်စပ်ပစ္စည်းတွေကို ဝတ်ဆင်၍ လှုပ်ရှား‌ဆောင်ရွက်ရသော အနုပညာရပ် တစ်ခုဖြစ်သည်။
Cosplay သည် ယဉ်ကျေးမှုကိုဖန်တီးရန်အပြန်အလှန်အကျိုးပြုသည်။
ထို့အပြင် "Cosplay" ဟူသောဝေါဟာရကိုပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာအသုံးပြုခြင်းသည် စင်မြင့်မှအပ နေရာအချို့၌ ဝတ်စုံကစားခြင်းနှင့်သက်ဆိုင်သည်။
ကော့စ်ပလေး ပြုလုပ်ခြင်း တွင်ပါဝင်သော အဓိကရင်းမြစ်တို့မှာ အန်နီမဲ ကာတွန်း ရုပ်ပြောင် ရုပ်ပြစာအုပ် နှင့် ဗီဒီယိုဂိမ်းတို့ ဖြစ်သည်။
ပြင်ပလင့်များ Cosplay Curlie မှာ ကဏ္ဍ:ဂျပန် ယဉ်ကျေးမှု ကဏ္ဍ:ဝတ်စုံဒီဇိုင်း။
ဆုဝကန် (諏訪湖, Suwa-ko) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နဂနိုစရင်စုဒေသ၏ အလယ်တွင် တည်ရှိသည် ခိဆိုတောင်တန်းတွင် တည်ရှိသည့် ကန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပထဝီသွင်ပြင် တင်းရူးမြစ်မှ ရေ၏ အရင်းအမြစ်ကြောင့် ကန်သည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ကန်ရေပြင်ဧရိယအားဖြင့် ဤရေကန်သည် အဆင့် ၂၄ တွင် တည်ရှိသည်။
ဆုဝကန်၏ ကန်ဘောင်များတွင် ရှိမိုဆုဝမြို့၊ အိုခဝမြို့နှင့် ဆုဝမြို့များ တည်ရှိကြသည်။
အိုမိဝတရိ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ရေကန်များ။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ် ၂၀၀၀၀ အကြာက နန်တိုင်မြစ် (၂၄၈၄ မီတာ) သည် ပေါက်ကွဲရာမှ မြစ်ကို ပိတ်ဆို့သွားကာ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကန်၏ မျက်နှာပြင်ဧရိယာသည် ၁၁.၆၂ စတုရန်းကီလိုမီတာ ရှိပြီး ကန်၏ အဝန်းသည် ၂၅ ကီလိုမီတာ ရှိသည်။
ကန်မျက်နှာပြင်၏ အမြင့်သည် ၁၂၆၉ မီတာ (၄၁၂၄ ပေ) မြင့်ပြီး ရေ၏ အနက်သည် ၁၆၃ မီတာ (၅၀၈ ပေ) ရှိသည်။
ယုခဝမြစ်သည် ကန်၏အဓိကကျသည့် ရေအရင်းအမြစ် သည်။
ခဲဂွန်ရေတံခွန်မှ ရေများသည် ကန်အတွင်းသို့ စီးဝင်လျက်ရှိသည်။
ချူးဇင်းဂျိရေတံခွန်ကို ၇၈၂ ခုနှစ်တွင် ရှိုးဒိုးဟု အမည်ရသည့် ဘုန်းတော်ကြီးက သူ၏ အဖွဲ့သားများနှင့်အတူ နန်တိုင်တောင်ကို အောင်မြင်စွာတက်ရောက်နိုင်ခဲ့စဉ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
အထွတ်အမြစ်ထားသဖြင့် ၁၈၇၂ ခုနှစ် မတိုင်မီအထိ တောင်ပေါ်သို့ မြင်းများ၊ နွားများနှင့် အမျိုးသမီးများ တက်ရောက်ခြင်းကို ပိတ်ပင်ထားခဲ့သည်။
မဲဂျိခေတ်ကာလ (Meiji) နှင့် ရှောဝခေတ်ကာလအစောပိုင်းများတွင် ဥရောပသံရုံးအဖွဲ့များစွာတို့သည် ကန်၏ ပတ်လည်တွင် အားလပ်ရက်အနားယူသည့်အိမ်များကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။
ယခင်က အီတလီစံအိမ်ကို ယခုအခါတွင် အသစ်ပြုပြင်က ခရီးသွားများအတွက် ဖွင့်လှစ်ပေးထားသည်။
ကန်၏ ပတ်လည်တွင် အခြားသော နေရာများအဖြစ် ၇၉၀ ခုနှစ်က တည်ဆောက်ခဲ့သည့် ဖုတရကျောင်းတော်၊ ချူးဇင်းဂျိကျောင်းတော်နှင့် ခဲဂွန်ရေတံခွန်တို့ တည်ရှိကြသည်။
နွေရာသီတွင် လူအများသည် ကန်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ကြကာ အပူဒဏ်ကို ရှောင်ရှားခြင်း၊ ငှက်များကို ကြည့်ရှုခံစားခြင်းနှင့် တောင်တက်ခြင်း စသည်တို့ကို ပြုလုပ်နိုင်ကြသည်။
ထို့အကြင် ထိုနေရာ၌ ဆောင်းဦးရာသီသစ်ရွက်များသည် လှပ၍ ကျော်ကြားပြီး ဆောင်းရာသီတွင် နှင်းနှင့်ရေခဲပွဲတော်လည်း တည်ရှိပြီး နှင်းလျှောစီးခြင်းနှင့် စကိတ်စီးခြင်းများကိုလည်း လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။
ဂျပန်နိုင်ငံရာ ဗြိတိန်သံအမတ်ဖြစ်သူ Sir Ernest Satow က ဤရေကန်ကို နွေရာသီကာလနေနိုင်ရန်နှစ်သက်သည့်နေရာတစ်ခု ၁၈၉၅ - ၁၉၀၀ ကာလက ရေးသားခဲ့သည့် သူ၏ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းကတွင် ဖော်ပြခဲ့သည်။
သူသည် ကန်တွင် အိမ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ကာ စံအိမ်အဖြစ် ဗြိတိသျှသံရုံး၏ စံအိမ်အဖြစ် ရာစုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအောင် အသုံးပြုခဲ့သည်။
The Diaries of Sir Ernest Satow, British Minister in Tokyo (1895-1900), Edited by Ian Ruxton, 2003 ရင်းမြစ်များ Encyclopædia Britannica, Lake Chūzenji, accessed on September 20, 2009 The Diaries of Sir Ernest Satow, British Minister in Tokyo (1895-1900), edited by Ian Ruxton, lulu.com, 2003 ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ရေကန်များ။
ဂျူးဆန်းကန် (十三湖, Jūsan-ko ) (ဒေသအခေါ် - ဂျူးဆန်းလဂွန်း) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အအိုမိုရိစီရင်စု၊ ဂိုရှောဂဝရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ကန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
အအိုမိုရိစီရင်စုတွင် တိုဝဒကန်နှင့် အိုဂဝရကန် စသည့်ကန်များ ပြီးပါက တတိယမြောက်အကြီးဆုံးကန်ဖြစ်သည်။
ကန်ဘောင်၏ အရှည်သည် ၃၀ ကီလိုမီတာ (၁၉ မိုင်) ရှိပြီး အမြင့်ဆုံးအနက်သည် ၃ မီတာ ရှိသည်။
ဝေါဟာရ ဂိုရှောဂဝရမြို့တော်ခရီးသွားဌာနအရ လဂွန်း(Lagoon) ဆိုသည်မှာ ကန်ကို ဆိုလိုပြီး ဂျူးဆန်းဆိုသည်မှာ တစ်ဆယ့်သုံးဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
မြစ်တစ်ဆယ့်သုံးခုမှ ရေတို့သည် ကန်အတွင်းသို့ စီးဝင်လျက်ရှိသည်။
သို့သော်လည်း အခြားသော ရင်းမြစ်များ၌မူ ဤအမည်သည် အအိနုဘာသာစကား "To Sam" မှ ဆင်းသက်ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ဆိုကြပြီး “ကန်၏ ကမ်းခြေ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဇလဗေဒ ကန်အတွင်းသို့ အဓိကစီးဝင်သည့် ရေအရင်းအမြစ်သည် အိဝခိမြစ်မှ ဖြစ်သည်။
ကန်အတွင်း များစွာသော မြစ်ငယ်များမှလည်း စီးဝင်ကြသေးသည်။
ကန်၏ တစ်ခုတည်းသော ရေထွက်ပေါက်မှာ အိဝခိမြစ်၏ ရေဝင်ပေါက်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်သည့် ကန်၏ အနောက်မြောက်ဘက်ထောင့်မှ ဖြစ်ပြီး ဂျပန်ပင်လယ်အတွင်းသို့ စီးဆင်းသွားသည်။
ဘူမိဗေဒ ဤကန်သည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ် ၇၀၀၀ ခန့် ရေခဲခေတ်အဆုံးကာလပြီးနောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သမိုင်း ပြင်ပလင့်များ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ရေကန်များ။
Lake Akan and Mount Oakan အခန်ကန် (阿寒湖, Akan-ko) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟော့ကိုင်းဒိုးခရိုင်၊ ခုရှိရိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ကန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကန်သည် အခန်အမျိုးသားဥယျာဉ်တွင် တည်ရှိပြီး စိမ့်မြေဒေသ ဖြစ်သည်။
သမိုင်း လွန်ခဲ့သည့် နှစ် ၆၀၀၀ ကာလအချို့က မီးတောင်ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် တမံတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ကန်၏ ကြည်လည်မှုသည် ၁၉၃၀ ခုနှစ်များက ၈ - ၉ မီတာအထိ ရှိခဲ့သည်။
ထိုဒေသတွင် ရှိနေသည့် ရေပူစမ်းအပန်းဖြေနေရာကြောင့် ညစ်ညမ်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကာ ကန်၏ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်မှုသည် ၃-၄ မီတာအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
အပင်နှင့် သက်ရှိများ ကိုးကား ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ရေကန်များ။
thumb|ဘိုးဝုဖ် ကဗျာလင်္ကာရှည်မှ ပထမဆုံး စာမျက်နှာ အင်္ဂလိပ်စာပေ () ဆိုသည်မှာ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားကို အသုံးပြု၍ ရေးသားသော စာများဖြစ်သည်။
အင်္ဂလန်နိုင်ငံမှသာမက စကော့တလန်၊ ဝေလ၊ အိုင်ယာလန်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အပါအဝင် ယခင်ဗြိတိသျှအင်ပါယာအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများ၊ အခြားဗြိတိသျှလက်အောက်ခံနိုင်ငံများမှ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ရေးသားထားသော စာများအားလုံးပါဝင်သည်။
အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၁,၄၀၀ ကျော်ရှိပြီဖြစ်၏။
အန်ဂလို-ဖရှီးရှန် (Anglo-Frisian) ဒေသယိစကားများမှ အခွဲဖြစ်သော အစောဆုံး အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားပုံစံများကို ဂရိတ်ဗြိတိန်ကျွန်းဆီသို့ အန်ဂလို-ဆက်ဆန် ကျူးကျော်သူများက အေဒီ ငါးရာစုတွင် ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။
ဤပုံစံကိုပင် ရှေးဟောင်းအင်္ဂလိပ်စာ (Old English) ဟူ၍ ခေါ်ဆိုကြသည်။
ဘေးယာဝုဖ် (Beowulf) စာပေသည် ရှေးဟောင်းအင်္ဂလိပ်စာဖြင့်ရေးသားထားသမျှ၌ အကျော်ကြားဆုံး လက်ရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကဗျာကို စကန်ဒီနေးဗီးယား၌ အခြေတည်၍ ဖွဲ့ဆိုသီကုံးထားသော်လည်း အင်္ဂလန်နိုင်ငံတွင် အမျိုးသားအဆင့် မော်ကွန်းဝင်သော ကဗျာလင်္ကာရှည်တစ်ခုလည်းဖြစ်ပေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အင်္ဂလန်ကို နော်မန်လူမျိုးများ ၁၀၆၆ ၌ သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီးနောက် အန်ဂလို-ဆက်ဆန် ဘာသာစကား၏ အရေးအသားသည် လျော့နည်းလာခဲ့၏။
ထို၌ အသစ်ဖြစ်လာသော အထက်တန်းလွှာတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုများကြောင့် ပြင်သစ်ဘာသာစကား သည် ရုံးကနား၊ လွှတ်တော်နှင့် ယဉ်ကျေးသောလူမှုအဖွဲ့အစည်းတို့၏ စံစကားဖြစ်လာခဲ့လေသည်။
Baugh, Albert and Cable, Thomas. 2002. The History of the English Language. Upper Saddle River, New Jersey: Prentice Hall. pp. 79–81. နော်မန်များရောက်လာပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားကို အလယ်ခေတ်အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကား (Middle English) ဟူ၍ ခေါ်ဆိုသည်။
200px|thumb|ဂျက်ဖရီ ချော်စာ ဤအလယ်ခေတ်ပုံစံဖြင့် ၁၄၇၀ နှစ်များအထိ တည်တံ့ခဲ့သည်။
အထက်တန်းရုံးကနားစံနှုန်း (အလယ်ခေတ်နှောင်းအင်္ဂလိပ်ဘာသာစကား) သည် လန်ဒန်မြို့ကို အခြေပြု၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော အင်္ဂလိပ်စာဖြစ်ကာ နေရာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။
၁၃၅၃-၁၄၀၀ ခန့်က စာရေးဆရာ ဂျက်ဖရီ ချော်စာ သည် အင်္ဂလန်၌ ပြင်သစ်၊ လက်တင်စာများ သိသိသာသာလွှမ်းမိုးနေစဉ်ကာလများ၌ ဒေသသုံး အလယ်ခေတ်အင်္ဂလိပ်စာကို တရားဝင် ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်စေခဲ့သော အရေးပါသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်၏။
ပုံနှိပ်စက်များကို ယိုဟားနက်စ် ဂူတန်ဘာ့ဂ် (Johannes Gutenberg) က ၁၄၃၉ တွင် တီထွင်ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်းက အလယ်ခေတ်အင်္ဂလိပ်စာကို စံစနစ်ဖြစ်စေရန် ကူညီထောက်ပံ့မှုဖြစ်စေခဲ့၏။
အခြားသော အထောက်အပံ့နှစ်ခုမှာ ဂျိမ်းစ်ဘုရင် (James VI and I ) က ခရစ်ယာန်သမ္မာကျမ်းစာကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုစေခဲ့ခြင်း (၁၆၁၁) နှင့်"And now at last, ... it being brought unto such a conclusion, as that we have great hope that the Church of England (sic) shall reape good fruit thereby ..." Bible (King James Version, 1611)/Epistle Dedicatorie အင်္ဂလိပ်စကားသံမှ သရသံ ကြီးမားစွာပြောင်းလဲခြင်း အရွေ့တစ်ခုတို့ ဖြစ်ကြသည်။
200px|thumb|ဝီလျံ ရှိတ်စပီးယား ကဗျာဆရာ၊ ပြဇာတ်ဆရာ ဝီလျံ ရှိတ်စပီးယားကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားတွင် အကြီးကျယ်ဆုံး စာရေးဆရာဟူ၍ ကျယ်ပြန့်စွာ လက်ခံထားကာ ကမ္ဘာ့ပြဇာတ်လောကတွင်လည်း ကဝိတစ်ဆူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသည်။
၎င်း၏ ပြဇာတ်များသည် လက်ရှိ ရှင်သန်နေသော အဓိကဘာသာစကားများအားလုံးသို့ ဘာသာပြန်ဆိုခြင်းခံရကာ အခြားပြဇာတ်ဆရာများအားလုံးထက်ပင် ရှိတ်စပီးယားပြဇာတ်များကို ဖြေဖျော်တင်ဆင်မှု ပို၍များပြားပေသည်။
၁၉ ရာစု၌ ဆာ ဝေါလ်တာ စကော့၏ သမိုင်းနောက်ခံ ဝတ္ထုများသည် ဥရောပတစ်ခွင်ရှိ ပန်းချီဆရာ၊ ဂီတစာဆို၊ စာရေးသူများအပေါ် စိတ်စေစားလှုံ့ဆော်နိုင်ခဲ့သည်။
The Oxford Companion to English Literature, p. 890. ၁၆ ရာစုနှောင်းပိုင်းနှင့် ၁၈ ရာစု အစောပိုင်းတို့တွင် ဗြိတိသျှအင်ပါယာ ပေါ်ထွန်းလာမှုနှင့်အတူ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားသည်လည်း ကမ္ဘာအနှံ့သို့ ဖြန့်ကြက်ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိသွားခဲ့ရာ ၎င်းတို့အထွန်းတောက်ဆုံးအချိန်တွင် အကြီးမားဆုံး နေမဝင်အင်ပါယာတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။
၁၉၁၃ ခန့်တွင် ဗြိတိသျှအင်ပါယာသည် လူသန်းပေါင်း (၁၄၂) သန်းခန့်ကို အုပ်စိုးထားနိုင်ခဲ့၍ ယင်းအချိန်၌ ကမ္ဘာ့လူဦးရေ၏ ၂၃% ရှိသည်။
Maddison 2001, p. 97: "The total population of the Empire was 412 million [in 1913]"; Maddison 2001, pp. 241: "[World population in 1913 (in thousands):] 1 791 020". ၁၉-၂၀ ရာစုအတောအတွင်းဗြိတိသျှကိုလိုနီများနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့သည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိသေသဟန်ပါသော စာပေများကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် စတင် ရေးဖွဲ့ ဖြန့်ချိခဲ့ကြလေသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာကျော်ကာလအတွင်း ဂရိတ်ဗြိတိန်၊ အိုင်ယာလန်နှင့် အမေရိကန်နှင့် ယခင်ကိုလိုနီဒေသနိုင်ငံများက မြောက်မြားစွာသော စာရေးဆရာများသည် အခြားသော ဘာသာစကားများထက် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားဖြင့် ရေးသားဖွဲ့နွဲ့သော လက်ရာများဖြင့် နိုဘဲလ်ဆုများကို ရရှိနိုင်ခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။
မှတ်စု ကိုးကား ကဏ္ဍ:အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကား စာပေ။
ကေအေတီ (၁၉၆၆ ဧပြီလ ၁၈ ရက်နေ့မွေး - ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁ရက် ကွယ်လွန်)​သည် ထင်ရှားကျော်ကြားသော မြန်မာ သီချင်းရေး ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
အဆိုတော် လေးဖြူ၏ သီချင်းများဖြင့် ဂီတလောကသို့ စတင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ငယ်ဘဝ တေးရေးဆရာ ကေအေတီကို ဖခင် ဦးသိန်းမြင့်၊ မိခင် ဒေါ်လှရွှေ တို့မှ ၁၉၆၆ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁၈ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့ဂျင်(မ)ခါနာဆေးရုံမှာ မွေးဖွားခဲ့သည်။
ဖခင် ဦးသိန်းမြင့် မှ သားဦးရတနာအား အခက်အခဲများစွာကို "ကျော်"လွှားနိုင်ပြီး၊ အရာရာတိုင်းကို "ကျော်"ကြား၊ " အောင်မြင်ရမယ် ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ၊ သတ္တိတွေရှိစေဖို့ "ကျော်ကျော်အောင်" လို့ နာမည်ပေးခဲ့သည်။
မွေးချင်းလေးယောက်အနက် အကြီးဆုံးသားဖြစ်သည်။
မိဘနှစ်ပါးမှာ ‌မော်လမြိုင်ဇာတိဖြစ်ပြီး မိခင်က မွန်လူမျိုးစစ်စစ်ဖြစ်သည်။
ရန်ကုန်တွင် မွေးခဲ့သော်လည်း တစ်နှစ်ခွဲအရွယ် ၌ မိဘများ၏ ဇာတိဖြစ်သော မော်လမြိုင်မြို့သို့ ပြောင်းရွေ့ခဲ့သည်။
ထို့နောက် မုံရွာမြို့ကို ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့ကာ ရုံးကြီးရပ်၊ ရေကန်ကျောင်းမှာ မူလတန်းကို ဆက်လက်သင်ကြားခဲ့ပါသည်။
လေးတန်းအရွယ်တွင် သက်ငယ်တန်းပန်းချီပြိုင်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး မထင်မှတ်ပဲ ဆုရရှိခဲ့သည်။
ထိုမှတဆင့် ပန်းချီအနုပညာကို ရူးသွပ်ခဲ့ကာ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်တိုင်း " ချင်းတွင်းရေကြည်" ပန်းချီသင်တန်းမှာ နှစ်စဉ်တတ်ရောက်ခဲ့သည်။
ပန်းချီပညာအား အခြေခံကနေ တစ်စိုက်မတ်မတ် လေ့လာသင်ယူခဲ့သည်။
အလယ်တန်း၊ အထက်တန်း ကို မုံရွာမြို့၊ အမှတ်(၃)မှာ ပညာဆက်လက်သင်ကြားခဲ့သည်။
အနုပညာဆိုတာ သိမ့်မွေ့နက်နဲသလို နယ်ပယ်တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်နွယ်မှု့တွေရှိနေတတ်ပါသည်။
မူလတန်းတွင် ပန်းချီအနုပညာကို စွဲလန်းရူးသွပ်နေတဲ့ ၆ တန်း ၇တန်းအရွယ် ကျောင်းသားလေးဟာ မနက်တိုင်းသီချင်းတွေဖွင့်တတ်တဲ့ ဘေးအိမ်ရဲ့ကက်ဆက်သံကနေ ပျံ့လွှင့်လာတဲ့သီချင်းတွေကိုကြားမိကာ မသိစိတ်ထဲကနေ သဘောကျနှစ်သက်ခဲ့ပြီး ဂီတာလမ်းကြောင်းပေါ်ရောက်ဖို့ အစပြုလာခဲ့သည်။
အသက် ၁၁ နှစ်အရွယ်၊ (၆)တန်းကျောင်းသားလေးသည် အိမ်ကမသိအောင် ဂစ်တာတီးခိုးသင်ခဲ့ပါတယ်။
၈ တန်းကျောင်းသားအရွယ်မှာတော့ ဂစ်တာတီးတတ်နေပြီဖြစ်သလို စာအုပ်များလည်း အများကြီးဖတ်ဖြစ်ခဲ့သည်။
မုံရွာမြို့၏ နာမည်ကြီး "တောတန်းအိုင် လ္ဘက်ရည်ဆိုင်"ဟာ နိုင်ငံရေးသမားတွေ၊ စာရေးဆရာ၊ ကဗျာဆရာ အစရှိသော အနုပညာရှင်တွေ အများဆုံးထိုင်လေ့ရှိကြပါသည်။
ညဘက်ကျမှသာဖွင့်သော ဆိုင်ဖြစ်ပြီး ပေါ်ပြူလာဖြစ်သည့် သီချင်းတွေထက် အနုပညာဆန်သည့် သီချင်းများကိုသာ ဖွင့်သည့်အပြင် ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကလည်း စာအုပ်တွေကိုတန်ဖိုးထား စုဆောင်းတတ်သည့် စာပေသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ထိုသူ၏နာမည်မှာ" ကိုသန်းထွန်း" ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံကျော်တေးရေးဆရာ "ကေအေတီ"၏ ငယ်စဥ်ဘဝက သင်ဆရာ၊ မြင်ဆရာ ဆိုရင်လည်း မမှားပါ။
ကေအေတီသည် တောတန်းအိုင်လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် နေ့စဥ်ထိုင်ရင်း ကြည်အောင်၊ ဒဂုန်တာရာ၊ တင်မိုး၊ ကြည်အေး အစရှိသော ကဗျာဆရာကြီးများ၏ ကဗျာများကို ဖတ်ခွင့်ရခဲ့ပြီး ဆိုင်ရှင် ကိုသန်းထွန်းထံမှ စာပေ၊ ကဗျာနှင့် ပတ်သက်မှုများကို လေ့လာဆည်းပူးခွင့်ရခဲ့ပါသည်။
ဆယ်တန်းကျောင်းသားဘဝတွင် ဂစ်တာတီးလိုက်၊ ကဗျာစပ်လိုက်နှင့် စာမေးပွဲကျခဲ့ပေမယ့် ဆယ်တန်း ဒုတိယနှစ်တွင် ကျောင်းစာကို မပျက်မကွက်သင်ယူရင်း "မောင်မောင်လွမ်းအောင်" ကလောင်အမည်နှင့် ကဗျာများ စတင်ရေးသားခဲ့ပြီး "ရုပ်ရှင်အောင်လံမဂ္ဂဇင်း" တွင် ကေအေတီ၏ ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ဖော်ပြခံခဲ့ရသည်။
ထို့နောက် ၁၉၈၂-ခုနှစ် ဆယ်တန်းစာမေးပွဲ အောင်မြင်ခဲ့သည်။
တက္ကသိုလ်မတက်ခင်မှာ “လွမ်းကြောင်းပြောပေးပါ” ကိုယ်ပိုင်သံစဉ်သီချင်းတစ်ပုဒ် ထွက်ရှိခဲ့သည်။
ထို့နောက် မုံရွာကောလိပ်တွင် ပညာသင်ရင်း ကောလိပ်မဂ္ဂဇင်း ထုတ်ဝေမှုဖြစ်မြောက်ရေးတွင် ပါဝင်လှုပ်ရှားသည်။
ကျော်အောင်သစ်(မုံရွာ) အမည်ဖြင့် ကဗျာများ ရေးဖွဲ့ခဲ့သည်။
၁၉၈၅-ခုနှစ်တွင် ဒဿနိကမေဂျာဖြင့် မန္တလေးတက္ကသိုလ်တွင် တတိယနှစ်နှင့် နောက်ဆုံးနှစ် ဆက်လက်ပညာသင်ကြားသည်။
တေးရေးဆရာ ဘဝ ၁၉၈၇-ခုနှစ်တွင် မန္တလေးတက္ကသိုလ်၌ ဘွဲ့ရပြီးနောက် မုံရွာမြို့တွင် ပြန်လည်နေထိုင်ရင်း အဆိုတော်ရှိုင်းအောင်၏ တေးရီးစီးတွင် သီချင်းပါဝင်ရေးသားသည်။
မန္တလေးတက္ကသိုလ်မှ ကျောင်းနေဘက်သူငယ်ချင်းဖြစ်သော လေးဖြူနှင့် ၁၉၉၂-ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်ဆင်းလာပြီး လေးဖြူ၏ ပထမဆုံးတေးစီးရီး " ကန္တာရလမင်း " ကို စောဘွဲ့မှူး၏စတူဒီယိုတွင် အသံသွင်းသည်။
ထိုစီးရီးတွင် ကေအေတီ ရေးသားသော သီချင်း(၇)ပုဒ် ပါဝင်သည်။
ထိုစီးရီး အောင်မြင်ပြီးနောက် သီချင်းများဆက်ရေးသားခဲ့သည်။
သူရေးသားသောသီချင်းများကို သီဆိုအောင်မြင်ခဲ့သူများတွင် မျိုးကြီး၊ ဝိုင်ဝိုင်း၊ ဇော်ပိုင်၊ အာဇာနည်တို့လဲပါဝင်သည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာတွင် မော်လမြိုင်ဇာတိ မချမ်းအိမွန် နှင့်လက်ထပ်ခဲ့သည်။
https://burma.irrawaddy.com/lifestyle/2013/06/03/41263.html ဘဝနိဂုံး ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁ ရက် ညနေတွင် ရန်ကုန်မြို့ သျှင်ပါကူ အထူးကုဆေးရုံတွင် နှလုံးရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇွန်လ ၃ ရက် ညနေ ၄ နာရီ ၄၅ မိနစ်တွင် ရေဝေးသုသာန်၌ သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့သည်။
ကိုးကား ကဏ္ဍ:မြန်မာ တေးရေးဆရာများ Category:မွန်လူမျိုးများ။
ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ () ဆိုသည်မှာ တက္ကသိုလ်တစ်ခု၏ အသိပညာနှင့်သက်ဆိုင်သော ဘာသာရပ်များဖြစ်သည့် စာပေ၊ ဂီတ၊ အက စသော အနုပညာနှင့်သက်ဆိုင်သော ဘာသာရပ်များ၊ လူမှုဘာသာရပ်များ၊ ဘာသာစကားများ၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ လူမှုရေးသိပ္ပံ စသော ဘာသာရပ်များအတွက် သင်ယူခဲ့ကြသောသူများအား ချီးမြှင့်သည့် ဘွဲ့တစ်ခုဖြစ်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိဇ္ဇာ၊ သိပ္ပံဘွဲ့များသည် အခြေခံပညာရေးပြီးနောက် ပထမဆုံးရရှိနိုင်သော ဘွဲ့များ ဟူ၍ဆိုနိုင်သည်။
နိုင်ငံ၊ တက္ကသိုလ်အပေါ်မူတည်၍ ဤဝိဇ္ဇာဘွဲ့ရရှိရန် သုံးနှစ် (သို့) လေးနှစ်ကြာမြင့်နိုင်ပေသည်။