kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ပြိုက်ရွှမ်းယိုပြီ ယိုကျတည်း။
တချောင်းတချောင်း၊ သက်ထက်ပေါင်း၍၊ ပွင့်ညောင်းသစ္စာ၊ ရှေးသံသာက၊ မေတ္တာမြဲးကိတ်၊ ချစ်သည်စိတ်ကြောင့်၊ ဆွေမိတ်ချစ်ခြင်း၊ မိစိုးမင်းလျှင်၊ သီတင်းရှစ်မည်၊ တရားတည်လျက်၊ ဆံချည်ဆယ်ခြမ်း၊ ရွှင်သည့်ဝမ်းဖြင့်၊ ပြောက်သမ်းမထင်၊ သို့စင်တောင်တာ၊ ရှည်မြင့်ကြာလည်း၊ ကြင်နာကဲးဆ၊ ကျွတ်ထိုက်လှ၏၊ ဒီပကျွန်းတွင်၊ ပြည်ထောင်ချင်းကို၊ သံညင်းမိန့်ချေ၊ သုဝဏ်ပေနှင့်၊ ရွှေ, ငွေလက်ဆောင်၊ သိန်း, သန်းအောင်တိ၊ မြားမြောင်စုကျင်း၊ ကိုယ်လုံးနင်း၍၊ ထံရင်းလူရိပ်၊ ပွက်လှာရိပ်က၊ တံဆိပ်ပုံတူ၊ ထိုမျှလူအား၊ စိတ်ဖြူမတန်း၊ မတပ်စွန်းတည့်၊ ထူးဆန်းကျင့်နေ၊ မြတ်ထွတ်ပေ၍၊ မြုတေဂုဏ၊ ကျွတ်ထိုက်လှ၏၊ သီလမယွင်း၊ စောင့်စည်းပြင်းလျက်၊ ပြိန်းဖျင်းမြန်လူ၊ မျိုးခြားသူနှယ်၊ မယူမစပ်၊ နှိုင်းရာလပ်၍၊ လူ့ရပ်ဝယ်သား၊ ခြောက်ပါးနတ်ပြည်၊ ရှာဖွေနှည်လည်း၊ တူသည်မယှိ၊ ရာဟုမိကား၊ တရှိဘွားဘက်၊ ဖြစ်ခေါက် ရက်လျှင်၊ ရွှေစက်အထံ၊ အသက်နှံ၍၊ ကောင်းကြံရည်မျှော်၊ ချီးမွမ်းတော်ကို၊ သုံးဘော်ပွဲးတွင်၊ ဦးထိပ်ပြင်ထက်၊ ကြည်လင်ရိုသေ၊ ရွက်ရစေဟု၊ ညီပေထဲမှ၊ မှတ်ထိုက်လှ၏၊ ဤမျှပျော်ခင်း၊ သခင်မင်းနှင့်၊ ဝင်းဝင်းရိပ်ငြိမ်၊ နန်းရွှေအိမ်ထက်၊ စည်းစိမ်တူကွ၊ မစံရလည်း၊ သုခသမ္မော်၊ ပြည်မြတ်ကျော်မှ၊ နောက်တော်မကွာ၊ လိုက်ချင်စွာဟု၊ ဗြဟ္မာစိုရ၊ ဖြူဆွစိတ်ကြည်၊ ဖြောင့်ကြံစည်လျက်၊ ဖန်ရည်ဝတ်မှန်း၊ ထုံးကျစ်စွန်းတိ၊ ပြည့်ဝန်းသော်တာ၊ စန္ဒရာသို့၊ ကလျာငါးထွေ၊ ထွားညက်ချေလျှင်၊ မပြေထုံးပိုင်း၊ ချုပ်ရီမှိုင်းက၊ နေ့တိုင်းပူဇော်၊ လွမ်းစိုက်ခေါ်သည်။
ရိပ်ထော်ခိုမှီ ခိုကြတည်း။
တခေါင်းတခေါင်း၊ ညှိစည်းပေါင်း၍၊ ကျင့်ကောင်းသမား၊ လူတကာတုံ၊ လှုပ်ခါပွဲးပြီး၊ မှည့်ရွှမ်းသီးသား၊ ကောက်ကြီး ကောက်လျင်၊ ကျီ, ကြဝင်လျက်၊ အကြင်အကြင်၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ၊ ဖူးချင်သည်ချည်း၊ တောတောင်ကြည်းမျှ၊ နရည်းခရာ၊ သံသာခွက်ခွင်း၊ ခရုသင်းတိ၊ ဒုံမင်းသံလေး၊ ဗြူဟေးကုန်ရ၊ သီ, က, မှုတ်, တီး၊ စည်ကြီးသံထင် ပဉ္စင်တူရိယာ၊ မဟာဒါန၊ ဝေငှအလှူ၊ ပစ္စူစုလျား၊ ပိတ်ပါးကျည်းဖြစ်၊ ဦးရစ်ဗောင်းဖျင်၊ ဒုယင်ဆေးစွန်း၊ သင်္ကန်းသပိတ်၊ ပရိက္ခရာ၊ စုံစွာရှစ်ပါး၊ ကရား, ပဲခွပ်၊ ဘိနပ်, တောင်ဝေး၊ ကံကျွေးအသစ်၊ ရေစစ်ကရိုဏ်၊ ဖိထိုင်သလွန်၊ ဗိတာန်ကောင်းယဉ်၊ အင်ပျဉ်ညောင်စောင်း၊ ကိန်းအောင်းမွေ့ရာ၊ ကမ္ဗလာလည်း၊ သဒ္ဓါလှူဘို့၊ ပါကုန်မြို့လျက်၊ ထိုသို့တပါး၊ သူတို့အားကား၊ ဆေးဝါးစုဖက်၊ အညက်ထော်လီ၊ နယ်ဆီစုရ၊ ဧမြငြိမ်စွာ၊ သမကာဖြင့်၊ မြူတာရေချမ်း၊ ကျောင်းတော်လမ်းသို့၊ သယ်ကမ်းရွက်ပို့၊ အချို့သသူ၊ အကြင်လူမူ၊ ထီးဖြူရွှေချက်၊ ညောင်ရွက်ရေစင်၊ သံရှင်ရွှေချူ၊ လူလူပန်းပွား၊ ဖွဲ့လျားကမ်းခွန်၊ ဗိတာန်ကာမိုး၊ ပုဆိုးငွေစောင်၊ သောင်းထောင်ရောင်ဝန်း၊ ကာဖြန့်သန်း၍၊ ဆွမ်းပန်းရသာ၊ သုဒ္ဓါဘုတ်ကောင်း၊ နံ့ပေါင်းကျစ်ကြော်၊ ဆီပေါ်ကင်ဖုတ်၊ သားပြုတ်စမဲး၊ တင်လဲးသကာ၊ ဃနာပျားရည်၊ ပွတ်ကျည်ထောပတ်၊ နှမ်းချွတ်နို့ဓမ်း၊ စားဆွမ်းကြိုင်မွှေး၊ ဘုန်းပေးလောက်အောင်၊ လူ့ထွတ်ခေါင်ကို၊ ရည်စောင်ဗိုလ်ပါ၊ အုပ်အာသီးသီး၊ နိဗ္ဗာန်မှီးသည်။
ဆုကြီးလိုညီ လိုလှတည်း။
အသောင်းအသောင်း၊ စည်ပင်ဟောင်းတိ၊ မပြောင်းအိမ်ခြေ၊ ရွာနေနဂိုရ်၊ ထိုထိုနိုင်ငံ၊ လုပ်ကြံဖွဲ့ခြီး၊ သူကြီးသူလတ်၊ မှူးမတ်, သေဋ္ဌေး၊ ပုဏ္ဏေး, ပုဏ္ဏား၊ လေးပါးမျိုးနွယ်၊ ကုန်သွယ်လယ်ထွန်၊ ရောင်းဝယ်ဖောက်စား၊ ရပ်တိုင်းကားလည်း၊ ခွန်အားကိစ္စ၊ လွန်ကုံင၏၊ ဂေါစရဂံ၊ ဆွမ်းတော်ခံ၍၊ ကျိုးနွံရှောင်းရှောင်း၊ စလောင်းရောင်ထင်၊ ရွှေစင်ယောက်ခွက်၊ ပွတ်ချောလျက်တည့်၊ နံ့သက်မွှေးမွှေး၊ သလေးသီတာ၊ သုဒ္ဓါလှိုင်ကြူ၊ လျင်ဆောလှူလျက်၊ ဗိုလ်လူထိတ်ထိတ်၊ ကြည်သည့်စိတ်တိ၊ သပိတ်လက်ဝယ်၊ အလှယ်လှယ်လျှင်၊ သပ္ပါယ်ဖြိုးဖြိုး၊ အကျိုးငါးစု၊ အာယု, ဝဏ္ဏ၊ သုခ, ဗလော်၊ ပညာကျော်သား၊ မျက်မြော်, သံသာ၊ ပွားတတ်စွဟု၊ မြေမှဆိုက်ဆိုက်၊ နဖူးတိုက်၍၊ အမှိုက်ပုပ္ပေါင်း၊ ဆူးယောင်းတံရှယ်၊ ပစ်ယ်သစ်ငုတ်၊ ခလုတ်ကန်သင်း၊ ကုန်းကျင်းညီစိမ့်၊ အနိမ့်ဖို့ဆင့်၊ အမြင့်ပေါက်နိမ့်၊ မွေ့သိမ်ထွားထွား၊ ရွှေဖဝါးဖြင့်၊ တရားရာဇာ၊ မဟာမုနိ၊ ကြွပါဘိလော၊ ပီတိပြောစွာ၊ လျှောက်ပန်ထွာလျက်၊ သဒ္ဓါနှလုံး၊ လူခန့်ကျုံးကို၊ ပခုံးခေါင်းထက်၊ သွယ်ရွက်ခုတ်ထွင်၊ သုဓ်သင်ရှင်းရှင်း၊ ခရီးခင်းကို၊ တူးရွင်း, အိမ်ထား၊ သံပြားစိတ်ဖြာ၊ တူးငှါထမ်းဆောင်၊ သွားသာအောင်လျင်၊ ဖောင်ဖောင်ထွင်လှ၊ နတ်လမ်းမသို့၊ ပုညခေတ္တံ၊ ထေရ်ပျံနှစ်သောင်း၊ သျှင်အပေါင်းနှင့်၊ လူကောင်းသမ္မာ၊ နောက်တော်ပါသား၊ မြတ်စွာအထွတ်၊ နတ်ထက်နတ်၏၊ စက်မြတ်မြုတေ၊ နင်းထိုက်စေဟု၊ ဖုတ်ငွေချောမျှ၊ ညှိညွတ်ကြသည်။
တူးဆွဖြိုညီ ဖြိုစွတည်း။
မနှောင်းမနှောင်း၊ သူတော်ကောင်းကား၊ လျင်ကြောင်းလားနှင့်၊ ဖူးချိန်သင့်၍၊ ရွှေဖြင့်တန်ဆောင်၊ ပြောင်ပြောင်ရွှန်းရွှန်း၊ ညီးလင်းထွန်းလျက်၊ မီးပန်းချယား၊ စကားငုံဖူး၊ ဆိတ်ဖလူးနှင့်၊ မီးရှူးရဟတ်၊ သရက်ပြွတ်၏၊ ရုပ်ဓာတ်အလျှံ၊ မီးပျံစိန်ပွင့်၊ ငြမ်းဆင့်မြင့်မိုရ်၊ မီးညို, မီးဖြူ၊ ကြည့်သူမငြီး၊ မီးသင်ကျီးနှင့်၊ တသီးဆန်းလျက်၊ မီးကြွက်ကျည်းပါ၊ ထွေလာမီးဖား၊ အပြားပြားတိ၊ ထွန်းငြားဝါခြင်း၊ ဝိုးဝိုးဝင်းမျှ၊ လင်းလင်းရှိန်ပြေး၊ မှောင်ရိပ်ဝေး၏၊ တင်မေးတင်နာ၊ ရောက်ကုန်လှာသား၊ ပျူငှါပြေပြစ်၊ လူကျစ်လျစ်မူ၊ ပန်းစစ်အကျော်၊ ရွှေလှော်လေးချိန်၊ ဖုံးမသိန်, ကတိုး၊ ထုံရိုးစုံစွာ၊ စမ္ပါ, ကရမက်၊ ပန်းလျက်, အန်ဖတ်၊ ဖျော်နှင့် ခတ်၍၊ လွှံ့ပတ်အနံ့၊ ပျံ့ပျံ့ဒါရူ၊ မွှေးကြူရည်ပျောင်း၊ ကြိုင်နံ့ကောင်းသား၊ ဖော်ပေါင်းသင်ပုတ်၊ နံ့ပရုတ်လည်း၊ ရွှေကြုတ်ရွှေအိုး၊ နံ့သာမျိုးတိ၊ ဖြိုးဖြိုးကြဲးဖျန်း၊ လမ်းတိုင်းသွန်း၍၊ မတန်းမြူမြှေး၊ ကြိုင်နံ့ဧ၏၊ မွှေးမွှေးကြူကြူ၊ တချို့သူကား၊ ပန်းဖြူ, ပန်းနီ၊ ချယ်စီပန်းထီး၊ ပန်းကြီးအမြှောင်၊ ပန်းထောင်လှဆုံး၊ ပန်းကုံးဗိတာန်၊ တမ်းခွန်ပြောက်ကျား၊ မုလေးပွားနှင့်၊ ယမားနေတာ၊ လှုလို့ပါလျက်၊ သဒ္ဓါစိတ်ဧ၊ ကြည်စိတ်ပြေး၏၊ စဉ်ရှေးသံသာ၊ ယာဉ်စကြာဝယ်၊ ခန္ဓာငါးပါး၊ လွှဲးဖေါက်များ၏၊ တရားရုပ်နာမ်၊ တလှုပ်လှုပ်လျှင်၊ မချုပ်လေတတ်၊ ဒုက္ခဝဋ်မှ၊ အထွတ်ချမ်းသာ၊ အရိယာတို့၊ ငြိမ်းရာစတေ၊ နိဗ္ဗာန်မြေသို့၊ မသေမအို၊ ဖြစ်တုံလိုဟု၊ ကုသိုလ်များမြတ်၊ ဖြင်ညီးခတ်မျှ၊ လူ, နတ်ခန့်ချုံး၊ ဖူးလှာရုံးသည်။
အားလုံးဟိုညီ ဟိုကြတည်း။
အကောင်းအကောင်း၊ ညှိကြပေါင်း၍၊ ဆယ်ချောင်းစုံလျက်၊ ဦးထိပ်ထက်လျှင်၊ တုဘက်လွတ်ကင်း၊ တရားမင်းဝယ်၊ ဟောခြင်းမဂ်ဖိုလ်၊ ကျွတ်ပါလို၏၊ ကုသိုလ်အရာ၊ ရတနာတိ၊ ပါဘိအများ၊ ပတ္တမြားနှင့်၊ ဥဿဘယား၊ ပြယားနီလာ၊ သန္တာစိန်ကြောင်၊ ဖြူရောင်ပုလဲး၊ မြခဲးဂေါ်မိတ်၊ လျှံဖိတ်ရည်ရှင်၊ ပူဇော်ရင်လျက်၊ သဘင်ကျင်းကျင်း၊ ပွဲးကြီးခင်း၍၊ မင်းလည်းခန့်ချုံး၊ အားလုံးမကျန်၊ ဖူးလှာပန်ရှင့်၊ နက်ဖြန်ညဉ့်က၊ ရွှေစက်ကြွေလော့၊ လောကဗန္ဓု၊ သဗ္ဗညုလျှင်၊ ဥဇုမဂ္ဂံ၊ သျှင်များရံလျက်၊ ထွန်းလျှံညီးညီး၊ ရွှေရည်စီးသို့၊ မင်းကြီးသုဒ္ဓေါ်၊ နေတော်ဌာန၊ ကပိလနှင့်၊ ရာဇဂြိုဟ်မည်၊ ဤပြည်အခြား၊ ခရီးကြားဝယ်၊ အများပရိသတ်၊ ရိုညွတ်စည်းပေါင်း၊ ကြံကုန်ရှောင်း၍၊ တဲးကျောင်းသာစွာ၊ ပြုနှင့်လာသည်၊ သင်္ချာချင့်တွက်၊ ခြောက်ဆယ်ရက်ကို၊ ပန်းသက်မယူ၊ မည်သူမကျန်၊ အချိန်တန်ဖြင့်၊ မလွန်မစောင်း၊ ထေရ်နှစ်သောင်းတိ၊ လူကောင်းသမာ၊ နောက်ပါတော်သား၊ အခါခပ်သိမ်း၊ သာချမ်းငြိမ်းလျက်၊ ပန်းစိမ်းမိုးကာ၊ ရိပ်သာဆိုင်းဆိုင်း၊ ပြိုင်းရရိုင်းလျှင်၊ ကွန့်တိုင်းစက်တော်၊ ချထောက်ရော်၍၊ သွားပျော်မငြီး၊ စီရင်ပြီးသည်။
ဝေးနီးဗိုလ်မှီ ဗိုလ်မျှတည်း။
တခြားတခြား၊ ရပ်ရှစ်ပါးမှ၊ တိုင်းကားနိုင်ငံ၊ ဂရုဓံဖြင့်၊ ကောင်းကြံဖြောင့်ဖြောင့်၊ တရားစောင့်သား၊ ရှစ်သောင့်လေးထောင်၊ မင်းကုန်အောင်လည်း၊ လက်ဆောင်များစွာ၊ ပဏ္ဏာကာရ၊ လှူဘွယ်စသား၊ ဒါနဝတ္ထု၊ ပြုအံ့ပန်းကြီး၊ အဖြီးဖြီးလျှင်၊ ခရီးကြိုလင့်၊ ရေကြောင်းသင့်မူ၊ ရေဖြင့်စံသွား၊ မင်းတို့အားကား၊ လှော်ကားအိမ်ဆောင်၊ ရွှေဘောင်ရွှေလောင်း၊ ပဲ့ပေါင်းပြောက်မွမ်း၊ လှေကြီးလှေလျင်၊ မြစ်ခွင်စုန်ဆန်၊ သံဝှန့်ကျိုက်ကျိုက်၊ ဦးစီဆိုက်၏၊ ကြည်းနှိုက်အုပ်ထွေ၊ တောင်ခြေအခင်း၊ အကြင်မင်းတုံ၊ ဆင်, မြင်းရထား၊ လေးပါးစစ်အင်၊ ကျင်းလျက်ပင်တည့်၊ မွမ်းဖြင်ပရိသတ်၊ ရံမှူးမတ်နှင့်၊ ဆွတ်ဆွတ်သဒ္ဓါ၊ စေတနာကြောင့်၊ လျင်စွာစိုက်စိုက်၊ ဖူးနှင့်လိုက်၍၊ အမြိုက်ဝေငှ၊ မုနိန္ဒလျှင်၊ ပွင့်စဆဲးဆဲး၊ ကျော်ဆင့်ကဲးလျက်၊ ရဲးရဲးသစ္စာ၊ ဗြဟ္မာသန္တာန်၊ မဋ္ဌာန်ရွရွ၊ မဂဓဖြင့်၊ လျင်လှပြွတ်ပြွတ်၊ မုက္ခပါဌ်တိ၊ တွတ်တွတ်ညင်းညင်း၊ သာခြင်းချေးချေး၊ ပျံ့မွှေးအကျော်၊ တရားတော်ကို၊ ကြားသော်သဒ္ဓါ၊ ဘာသာစရိုက်၊ လူဗိုလ်လိုက်ဖြင့်၊ နားနှိုက်ဝင်နေ၊ သိကုန်လေသော်၊ စိတ်စေတနာ၊ ကုမုဒါဟု၊ တရာအထပ်၊ ကြိုင်နှံ့စပ်မျှ၊ သုံရပ်နတ်လူ၊ ပိတုန်းဟူသား၊ အူအူသောင်းသောင်း၊ ပျားအပေါင်းတို့၊ ပျံ့လှောင်းဧမြက်၊ ရွှေကြာရက်ကို၊ စုံမက်ဝမ်းတွင်၊ သောက်ကြချင်သော်၊ အရှင်သူကြီး၊ ယိုရာမှီး၍၊ ခရီးသွားဆက်၊ မျှော်လင့်လျက်သည်။
ဦးထက်ကြာငုံ ကြာငုံတည်း။
တရားတပါး၊ အမျိုးပြားသား၊ ပုဏ္ဏားမြန်မာ၊ ဗျာပါးစင်းကြန်၊ ကြန်တန်ပျော့ဂျွမ်း၊ ကမ်းယံပြူမြုံ၊ သထုံတလိုင်း၊ စဉ်တိုင်းသက်သား၊ ကုလားပန်းသေး၊ ရပ်ဝေးကျည်းလို၊ သိန်းဃိုဠ်ဗာလိ၊ ဗောဓိပင်ကာ၊ ဘာသာသင်းတွဲး၊ ရပ်လှဲတထူး၊ ကန်တူးနားဘက်၊ တရာသူလှီ၊ စာလီအဘက်၊ အိပ်ပက်စဏ္ဍား၊ ယိုးဒယားနှင့်၊ တခြားသင့်ထောင်၊ ပလောင်လဝ၊ သုဗ္ဘထူးဆန်း၊ ရှမ်းယွန်းဦးပြည်း၊ မျက်နှာမည်းနှင့်၊ ကသည်းကရင်၊ စုံအင်ချင်း, လင်း၊ တနင်္သာရီ၊ ဇော်ဂီသိပ္ပ၊ ကုလာနဟု၊ တရာ့တပါး၊ ပြားသားအထွေ၊ ဇမ္ဗူမြေတွင်၊ နေသားခန့်ချုံး၊ လူ့အလုံးလည်း၊ ရွှေကုံးရတနာ၊ ကြည်စွာပြတ်ပြတ်၊ ပီတိညွတ်လျက်၊ မျက်မှတ်ကြေးမုံ၊ ရှုတုံတုံလျှင်၊ စုံစုံမက်မက်၊ ကြားခက်လျက်သည်။
ကျူးရက်ချာရုံ ချာရုံတည်း။
အများအများ၊ ထပ်လတ်ပွား၍၊ မအားခြေချ၊ တိုးကြဦးစီ၊ ကိုယ်ချင်းမှီလျက်၊ ပည်းသီ ထက်ဝန်း၊ သိန်း သန်းသင်္ချာ၊ ရောက်လှာပြောထူ၊ အကြင်လူတို့၊ အယူဝမ်းတွင်၊ ကိုယ်စီပင်လျှင်၊ ဖူးချင်ထပ်ယှိ၊ ကြည့်ဘိစတုံ၊ ဖြစ်ပုံပရိသတ်၊ ရိုညွတ်ဝမ်းမြောက်၊ မျှစင်လောက်ဝယ်၊ တယောက်ငါ့မှာ၊ ငါ့ဘို့သာတည့်၊ မဟာဇိနော်၊ သုံးလူ့ဘော်ကား၊ သံတော်မြရည်၊ ဟောပေသည်ဟု၊ ဆောက်တည်ကြကုန်၊ ပြင်းဟုန်သဒ္ဓါ၊ ဥပမာမူ၊ သော်တာစန္ဒ၊ ကောင်းကင်ဝဝယ်၊ ဆွဆွငြိမ်ဝါ၊ လူတကာတို့၊ မျက်နှာအဆီ၊ ထွန်းပြီတည့်တည့်၊ ပဘာလှည့်သို့၊ လပြည့်သဖွယ်၊ ဆန်းတကြယ်လျှင်၊ ခြောက်သွယ်ရောင်ထု၊ သဗ္ဗညုတုံ၊ အတုမယှိ၊ ပြောင်ပြောင်ညိမျှ၊ သတိပဋ္ဌာန်၊ ကျေးဇူးမွန်တိ၊ ကျွတ်တန်သသူ၊ ကျွတ်စိမ့်ဟူ၍၊ ဇမ္ဗူဒီပါ၊ ကျွန်းမျက်နှာထက်၊ သစ္စာလေးပါး၊ ပွင့်လတ်ငြားက၊ တရားဓမ္မံ၊ ဘဝဂ်ညလျံမျှ၊ ကျော်သံမဆုံး၊ ပန်းနှယ်ကုံး၍၊ အားလုံးအားထား၊ တွေ့ငြားပြီးမြောက်၊ ပြည်ရွာရောက်လည်း၊ တခေါက်ထင်ထင်၊ မြင်ချင်ရှုပြန်၊ အဘန်ဘန်လျှင်၊ မလွန်ခဲးရက်၊ မြတ်စုံမက်သည်။
ဖူးလျက်လာတုံ လာတုံ့တည်း။
အများလူဗိုလ် ကြည်ညိုကြပုံ လျှောက်တင်ခန်း ပြီး၏။
(၁၁) မျာစွာနတ်လူ ပူဇော်ကြပုံ (၄၈) တေသု တေသု ပဒေသေသု၊ ဒေဝါမာနုသကာ ဥဘော။
ဂန္ဓမာလာဘိ ပူဇေန္တိ၊ သမယော တေ ဉာတိဒဿနေ။
ဗုဒ္ဓသေဋ္ဌော်၊ ကြီးနုဘော်ဖြင့်၊ မမြော်စဘူး၊ ကျေးဇူးဆန်းကြယ်၊ ပျိုနုရွယ်က၊ အံ့ဘွယ်များလှ၊ ဒေဝီလလျှင်၊ ဘွားစဖူးလှာ၊ လက္ခဏာကို၊ ရှုပါလှည့်ချေ၊ ညွတ်ရိုသေဟု၊ ကပ်ခြေလှည့်မှား၊ ဦးစွန်းဖျားထက်၊ ဖဝါးရွှေစက်၊ နင်းလျက်အရောင်၊ ပြောင်ပြောင်ဝင်းဝါ၊ မြင်သောခါလျှင်၊ သစ္စာလေးမည်၊ ပွင့်အံ့သည်ဟု၊ ရွှေပြည်အုပ်စိုး၊ ဘ ရှိခိုး၏၊ ကျော်ဟိုးပြင်းထန်၊ ထိုပြီးလွန်တုံ၊ လယ်ထွန်မင်္ဂလာ၊ ပြုသောခါနှိုက်၊ နေဝါကွယ်စိပ်၊ သပြေရိပ်တွင်၊ စက်အိပ်ပျော်ကြောင်း၊ ထိန်းကယောင်းနှင့်၊ မတ်ပေါင်းရုံခြုံ၊ ရံစေတုံရှင့်၊ ပူရုံညံ့စဲ၊ မွန်းတည့်လွဲလျက်၊ ငြိမ်းမြဲကာဆီး၊ အုပ်သည့်ထီးသို့၊ ပင်ကြီးဇမ္ဗူ၊ ချစ်သူဆပွား၊ ခြည်ရှိန်တားကတ၊ ထိပ်ဖျားဆယ်စုံ၊ ရွက်ပြန်တုံ၍၊ ကြေးမုံအတု၊ သက်မှတ်ရှုလျက်၊ ကျွတ်ဆုထင်ရည်း၊ အငယ်တည်းက၊ ခမည်းမင်းကျော်၊ သုဒ္ဓေါ်ဒန၊ ကဲဆမြတ်ကြင်၊ နှစ်ကြိမ်စင်တည့်၊ ဦးတင်ကော်ရော်၊ ရှိပူဇော်သည်၊ လူ့ဘော်တမွတ်၊ ဘုရားမြတ် ၊ ဘုံထွတ်မြတ်စွာ၊ ဆကာမာနှိုက်၊ သဒ္ဓါကြည်ယုံ၊ နတ်တို့ဘုံလည်း၊ အဟုံဖြင်ညီး၊ လမ်းစဉ်မှီး၍၊ ခရီးထက်ခွင်၊ ပွဲသဘင်ဖြင့်၊ မိုးပြင်ပိတ်မျှ၊ လာကုန်ကြသား၊ ဘုမ္မမြေစိုး၊၊ ရုက္ခစိုးတတိ၊ တန်းခိုးကြီးစွာ၊ ဂန္ဓဗ္ဗာတို့၊ ညီညာပေါင်းညှိ၊ သန္တုဿိတ၊ သုယာမ်စသား၊ ပဉ္စမာလီ၊ အညီဣန္ဒ၊ အင်္ကုရနှင့်၊ ဟေမဝတာ၊ ဘာသာတာဂီရိ၊ မာတလိဟု၊ မည်ယှိထင်ရှား၊ နတ်များမင်းလည်း၊ ဘုရားမြတ်ကို၊ ဖူးလင့်ဆိုလျက်၊ မဂ်ဖိုလ်ကုန်စယ်၊ ရကောင်းဘွယ်လျင်၊ လှယ်ပယ်ရင်းထုတ်၊ ကြိုးကုတ်လုံ့လ၊ စေ့ပျိုးမှတည့်၊ လေဘမြှေးရိ၊ ဝိဇ္ဇာငြိသား၊ ဒိဋ္ဌိဝါဒ၊ မိုက်မောဟကြောင့်၊ ဩဃမြစ်ယဉ်၊ သံယောဇဉ်ကို၊ ဖဲကြဉ်လွတ်နိုင်၊ ကူးခတ်ပိုင်၍၊ မပြိုင်ရန်သူ၊ သေမင်းဟူလည်း၊ မပြုလှာလျှင်း၊ ဘေးမှကင်းသား၊ သားချင်းပြည်မွန်၊ မြိုက်နိဗ္ဗာန်သို့၊ မကျန်သွေးဆောင်၊ ရောင်လျှင်းအောင်ဟု၊ တိမ်တောင်မြင့်ဖျား၊တိမ်ကြားရပ်မှ၊ ကိုယ်ထင်ပြ၍၊ နေ လနတ်သား၊ နတ်အများနှင့်၊ သိကြားရှေ့တည်၊ ရှိဦးရည်လျက်၊ ခြောက်ပြည်ရပ်ထင်၊ ဖူးလှာကျင်သည်။
ကောင်းကင်အနှံ့ အစပ်တည်း။
အသီးအသီး၊ ကုသိုလ်ကြီး၍၊ ထိုပြီးတရပ်၊ နေမှတ်အပ်သား၊ အကွပ်စိုးမှူး၊ ဘီလူးကုမ္ဘဏ်၊ ယုဂန်ထိပ်ဖျား၊ နတ်လေးပါးနှင့်၊ သိကြားယုံကျုံ့၊ ဝိသကြုံလည်း၊ ပဇ္ဇုန်ဖျန်းဆွတ်၊ သူရဿတေ၊ မဟေသရ၊ ဇဝနဟု၊ သောမ မာယာ၊ မဟာဂီရိ၊ မဏိမေခလာ၊ ဂင်္ဂါရေစိုး၊ နတ်မျိုးဖုတ်ပြိတ်၊ မရမိတ်သွာ၊ ကဝါလမိုင်း၊ နေ့တိုင်းမချာ၊ ရောက်နှင့်လှာလျက်၊ သဒ္ဓါရွှင်းရွှင်း၊ တရားမင်းဝယ်၊ သီတင်းအားထုတ်၊ ဥပုသ်ရှစ်မည်၊ ဆောက်တည်ချင်လွန်း၊ ပီတိမွန်းလျက်၊ နတ်ပန်းဖျော်ဖျော်ဖျော်၊ ပူဇော်အားရမ်း၊ မလ္လာပန်းဖြင့်၊ ရွှင်ဝမ်းမြောက်မြောက်၊ ကျူးသံထောက်လျက်၊ တယောက်မလွတ်၊ ရိုညွတ်ကိုယ်စီ၊ လက်အုပ်ချီ၍၊ ပန်းသီပန်းကုံး၊ လှဆုံးပန်းခိုင်၊ စွဲလျက်ကိုင်၍၊ ပည်းလှိုင်ဂုဏ၊ သုံးလူ့ဘကို၊ မျှော်ကြပြောပြော၊ ရှုမိန်းမောလျက်၊ စိတ်ဇောကြည်လင်၊ ဦးထိပ်တင်သည်။
သောင်းခွင်အလှုံ့ အထပ်တည်း။
အဖြီးအဖြီး၊ ရှုမငြီးသား၊ ခရီးဦးကြို၊ ဖူးလင့်ဆိုလျက်၊ မြင့်မိုရ်အထိပ်၊ သားချင်းရိပ်ဖြင့်၊ သုံးကျိပ်သုံးပါး၊ ကစားပျော်ဌာန်၊ နန္ဒဝန်သို့၊ တသွန်စပ်ကြ၊ မွေ့လျော်လှသား၊ စိတ္တလတာ၊ ဥယျာဉ်သာဝယ်၊ ကလျာမဉ္စူ၊ ဇမ္ဗူနဒီ၊ ဆွတ်ခဲ့သီ၍၊ တူညီလေးမည်၊ မျိုးဆွေသည်နှင့်၊ ချစ်ကြည်စံပ၊ မေတ္တာငှ၍၊ မာဃလုလင်၊ စီရင်တတ်ပွန်၊ ဧရာဝဏ်ထက်၊ ဝေဘန်မျှော်ရှု၊ အမှူးပြု၍၊ ကောင်းမှုဆောက်တည်၊ ရွှေပြည်သိကြား၊ ရှေးဦးသွားမူ၊ အများခြွေရွေ၊ သုံးကုဋေနှင့်၊ မြတ်ထွေခြောက်သန်း၊ ရံပတ်ဝန်းလျက်၊ ပျံ့မွှန်းကြိုင်စွာ၊ မြိန်သုဓါတိ၊ နန္ဒာကန်ရေ၊ ယူခပ်လေ၍၊ မြုတေဖဝါး၊ ခြေတော်ဖျားကို၊ ညွတ်တွားသပ်ဖျန်း၊ ချမ်းရေသွန်းလျက်၊ နတ်ပန်းပွင့်ထီး၊ သီကုံးကြီးဖြင့်၊ ခရီးလမ်းခွင်၊ ပူဇော်ကျင်သည်။
ကြောင်းလျှင်မဆံ့ မလပ်တည်း။
အဆီးအဆီး၊ လမ်းခရီးနှိုက်၊ ဖြင်ကြိးခပ်မျှ၊ စိုးကုန်ကြသား၊ ရုက္ခသစ်ပင်၊ မြေပြင်ကုန်းကျင်း၊ အိုင်အင်းခြောက်မြောင်၊ တောတောင်လယ်ယာ၊ အိမ်မှာမှောင့်ရောင့်၊ စောင့်သည့်ရွာပြည်၊ နေသည်မကျန်၊ ထိုမှလွန်သား၊ ယုဂန္ဓရ၊ ဣသိန္ဓဟု၊ ကရဝိက၊ နေမိန္ဒနှင့်၊ သုဒဿန၊ ဝိနတက၊ အဿကဏ္ဏာ၊ ဂင်္ဂါပေါ်ရန်း၊ ခြားဆီမှန်းလျက်၊ နေဝန်းစက်ရောင်၊ သုံးကျွန်းဆောင်၍၊ ညဉ့်မှောင်ထက်ဝန်း၊ ပတ်လည်ထွန်းလျက်၊ ရံသန်းဌာန၊ မြင့်ဖြူးလှသား၊ စကြဝဠာ၊ သင်္ချာကျယ်မြတ်၊ တံတိုင်းထွတ်ထက်၊ နေမှတ်တသွန်၊ ဘုံဗိမာန်တွင်၊ နတ်မွန်အပေါင်း၊ နတ်သူကောင်းလည်း၊ လမ်းကြောင်းအဆီ၊ လက်အုပ်ချီ၍၊ အင်္ဂီရသ၊ ဗုဒ္ဓဝီရော်၊ ဘက်မဲ့ကျော်သား၊ သုဒ္ဓေါ်ဒန၊ မင်းလှချစ်သား၊ မြတ်ဘုရား၏၊ တရားမြတ်လွန်း၊ နိဗ္ဗာန်ပန်းကို၊ ဝန်းဝန်းကုံးပြီး၊ ယဂင်ကြီးဖြင့်၊ ညီးညီးရောင်ထင်၊ ဦးနှိုက်ဆင်လျက်၊ အကြင်နတ်လူ၊ အတူတူလျှင်၊ စင်ဖြူညစ်ကြေး၊ ဇာတိဝေးလျက်၊ သေဘေးမထိ၊ မယှိဇရာ၊ ရောဂါဘယ၊ သောကယ်နိုင်၊ ထွတ်ဖျားတိုင်သား၊ လွန်ကြိုးစားလျက်၊ တရားနာချင်၊ ရောက်လိုသောအား၊ လွန်ကြိုးစားလျက်၊ တရားနာချင်၊ လာကုန်ကျင်သည်။
ဆောလျင်မငံ့ မရပ်တည်း။
အကြီးအကြီး၊ ခုံမြောက်ပြီးမှ၊ အသီးစိုးပိုင်၊ ကွပ်ညှပ်နိုင်သား၊ လက်ခိုင်ယက္ခ၊ ပုဏ္ဏကနှင့်၊ ဝဿဝရော၊ တာနောယက္ခ၊ အဿမုခီ၊ ဒဿရီတို့၊ စန္ဒီကျော်ရှိန်၊ သုရိန်တကွ၊ အဠဝက၊ ကုသမင်းစိုး၊ ဗိဿနိုးနှင့်၊ တန်းခိုးပြင်းထန်၊ ဝေဿဝဏ်လည်း၊ စိတ်သန်ကြည်လင်၊ မြတ်ချင်သျှင်ကို၊ ဦးတင်ညွတ်တိမ်း၊ သဒ္ဓါရှိမ်းလျက်၊ နတ်စိမ်းမိစ္ဆာ၊ ဖဲလေခွါဟု၊ သံဝါမွှန်းမွှန်း၊ နှင်လိုက်တွန်း၍၊ ဆန်းသားကျေးဇူး၊ ဘော်သုံးဦး၏၊ မီးရှူးတန်ဆောင်၊ စောဘုန်းခေါင်ကို၊ လွှဲရှောင်နှင့်ထွေ၊ ပုန်းကွယ်လေဟု၊ ဆိုပေဖြန်းဖြန်း၊ ခြိမ်းလျက်မန်းက၊ ရွံ့လွန်းခန်းငြား၊ ကျွန်းတပါးသို့၊ ပြေးသွားရှောင်ခါ၊ နတ်မိစ္ဆာတို့၊ သံသာရှေးဖြစ်၊ ကျင့်ခြင်းညစ်၍၊ သျှင်ချစ်ဘုရား၊ သုံးလူ့ဖျား၏၊ တရားရသာ၊ မကြားပါသော်၊ မိစ္ဆာအလို၊ နောင်တဆိုလျက်၊ ထိုထိုရပ်မှ၊ ဖဲလေရ၍၊ အားကျမာန်နွံ၊ လွန်ကြောက်ရွံသည်။
စိမ်းဆွံမဝံ့ မကပ်တည်း။
အပြီအပြီ၊ ထုံးသွေးသီ၍၊ ညီညီညွတ်ညွတ်၊ သမာနတ်တို့၊ သိတတ်ကိုယ်ရမ်း၊ ရှာစူးစမ်းသော်၊ ပေါ်လွမ်းစကာ၊ နတ်တို့ရွာမူ၊ သာသာပျော်ပျော်၊ မွေ့လျော်စလို၊ ကုသိုလ်မပွား၊ တရားမရ၊ အနိစ္စနှင့်၊ ဒုက္ခဘန်များ၊ အနတ္တားဟု၊ စက်သွားအသွင်၊ စောင့်လျက်ပင်ကို၊ မထင်မေ့ကျန်၊ ဘုံဗိမာန်နှိုက်၊ လွန်သည်နေ့ရက်၊ နတ်တည်သက်ဖြင့်၊ ချင့်တွက်သွေးသုန်၊ ကြမ္မာကုန်က၊ မျောစုန်သောယောင်၊ သင်းဘောဘောင်လျင်၊ ခနောင်ဝဲစပ်၊ တံပိုးကပ်၍၊ ကူးခပ်မသာ၊ ပါယ်လေးရွာနှိုက်၊ တဏှာနှောင်ချည်၊ မြစ်ရင်းစည်ခဲ့၊ လူ့ပြည်တမူ၊ ဇမ္ဗူဒီပါ၊ ကျွန်းမြတ်စွာထက်၊ ဥက္ကာမုခ၊ မင်းလှမျိုးစစ်၊ ဘုရားဖြစ်၍၊ ကျော်လှစ်အဝှန့်၊ ပွားပြန့်ခြင်းရာ၊ ထိုနတ်မှာထက်၊ သစ်ထူးတက်အံ့၊ ရမ္မက်ဒေါသာ၊ ထောင့်ငါးရာနှင့်၊ ဇရာ သောက၊ ဗျာဓိစသား၊ ချစ်ကြကွာခြင်း၊ ဘေးတိကင်းလျက်၊ သေမင်းယမက၊ လက်ခြေချသား၊ ပြည်မရွှေမြို့၊ ချမ်းရိပ်သို့လျှင်၊ လူတို့နိဗ္ဗာန်၊ ရကုန်မှန်လိမ့်၊ ဆော်ဖန်ညီညွတ်၊ ဖူးလှာလတ်ဟု၊ မည်မှတ်စကား၊ ဆိုကြငြားသည်။
နတ်များဦးတိုင် ပဲ့လှည့်ထည်း။
တညီတညီ၊ ကုံး၍စီမှ၊ သီသီကက၊ နတ်မိန်းမတို့၊ ရှေ့ကစံသွား၊ နတ်ယောက်ျားမူ၊ ပန်းပွားလှပ်လှပ်၊ ဖြည်းလေယပ်လျက်၊ ကျူးရပ်တသီး၊ ဗြဟ္မာကြီးလည်း၊ ရွှေထီးနေတား၊ နတ်သိကြားကား၊ ငါးပါးဝန္ဒနာ၊ ကြည်စွာရွှင်းရွှင်း၊ ခရုသင်းကို၊ မှုတ်ခြင်းမြမြ၊ ဂန္ဓဗ္ဗကား၊ ဇော်တအအုံ၊ လွှမ်းခြုံပြယား၊ ထွတ်ဖျားသန္တာ၊ နီလာအငေါက်၊ လက်ထောက်ချစ်ဘွယ်၊ အနွယ်ပတ္တမြား၊ ညှို့များမြချည်၊ သာသည်ညင်းညင်း၊ မြည်ခြင်းလေးထွေ၊ လက်သံခြေဖြင့်၊ မြုတေဂုဏ်တော်၊ ပတ်လွှံကျော်သည်၊ သုဒ္ဓေါ်စောလောင်း၊ မင်းကောင်းချစ်သား၊ ဘုရားငါ့သျှင်၊ နာစေချင်ဟု၊ ညှို့ခွင်မလျှော့၊ မလျော့မတင်း၊ အခြင်းခြားနား၊ သုံးလူ့ဖျား၏၊ ထံပါးနှိုက်တွင်၊ စောင့်လှာကျင်လျက်၊ နတ်ရှင်သိကြား၊ ပျော်ပါးစိမ့်မည်၊ နာသည်မငြီး၊ သာစွာတီး၍၊ ခရီးစဉ်စိုက်၊ နောက်တော်လိုက်လျက်၊ ရထိုက်ရာရာ၊ သကဒါနှင့်၊ သောတာပန္န၊ နာဂါမ်စသား၊ ရဟတ္တမဂ်ဖိုလ်၊ နဂိုရ်ရွှေအိမ်၊ မြိုက်စည်းစိမ်ကို၊ ပျော်ငြိမ်ရကြောင်း၊ ဆုတောင်းနတ်များ၊ သဒ္ဓါပွားသည်။
တတ်အားမူးမှိုင် မဲ့၏တည်း။
ဤသို့ဝန်းဝိုက်၊ ဂါထာပိုဒ်ဖြင့်၊ မကိုဋ် သရဖူ၊ သုံးပါးလူ၏၊ မှန်ကူတန်ဆာ၊ လောကနာကို၊ ဥဒါယိထေရ်၊ မွတ်ကြံစည်တိ၊ နှုတ်ရည်ကောင်းမွန်၊ အားလုံးသွန်လျက်၊ လျောက်ပြန်အကြောင်း၊ ပန်ထွာတောင်းသား၊ တပေါင်းပုသ်ထွက်၊ ခါသင့်ရိုက်နှိုက်၊ နံနက်ညဉ့်က၊ ကပိလသို့၊ ပါဒနက်သန်၊ ဝေဠုဝန်မှ၊ နက်ဖြန်ကြွေပြောင်း၊ ရံနှစ်သောင်းနှင့်၊ လမ်းကြောင်းရှေ့ရှူ၊ ချီတော်မူက၊ ဟူသည်အတိုင်း၊ ထုံးပိုင်းမချန်၊ မြင်သန်မယွင်း၊ ပြည့်စုံလျှင်းသည်။
မှန်ကင်းစိုက်သည့် သဘွယ်တည်း။
များစွာနတ်လူ ပူဇော်ကြပုံ လျှောက်တင်ခန်း ပြီး၏။
(၁၂) နိဂုံးလင်္ကာ (က) မှတ်လော့နောင်လာ၊ သိစိမ့်ငှါဟု၊ ပညာပဋိဘာန်၊ ကျေးဇူးမွန်သား၊ နိဗ္ဗာန်ပစ္စယော၊ သမ္ဗောသုခမ်း၊ နိဋ္ဌိတမ်းဖြင့်၊ ချီးမွမ်းသာရ၊ ဗုဒ္ဓဂုဏေ၊ ဘုရားဆွေကို၊ ရှာဖွေနည်းနာ၊ ကြိုးပမ်းစွာ၍၊ ဤစာမဉ္ဇူ၊ ပွင့်သည်မူကား၊ ဇမ္ဗူလက်ျာ၊ ကျွန်းမျက်နှာထက်၊ တရာထီးစင်း၊ ဤမျှမင်းတွင်၊ နှိုင်းကင်းသန်လျက်၊ အောင်ချက်ကျွန်းစည်၊ ဝရွှေပြည်ကို။
အရှည်စံရိုး၊ လူ့ထိပ်မိုးသား၊ သတိုးထွတ်ဖျား၊ စောတရား၏၊ မခြားမြေးမြစ်၊ ဧကရာဇ်တိ၊ ဖြစ်သည့်မပျက်၊ ခြောက်ဆက်ဘုန်းယှိ၊ မြောက်လပြီ့တွင်၊ သီရိသုဓမ္မရာဇာ၊ အချာအထွတ်၊ သားတော်လတ်လျှင်၊ တမွတ်ရွှေတောင်၊ အုပ်စိုးဆောင်က၊ အခေါင်မြုတေ၊ ကောင်းကင်နေသို့၊ သန္ဓေသီရိ၊ ရဲရဲညိမျှ၊ နရပတိရာဇာ၊ မဟာခတ္တိယ၊ ပေါ်စထွန်းလစ်၊ ဓမ္မရာဇ်ဟု၊ စင်စစ်မင်းကောင်း၊ ဗောဓိညောင်းလျှင်၊ ဘေးလောင်းမည်စံ၊ မုနောခံက၊ နိုင်ငံတိုင်းကား၊ ဝန်းလျားကျယ်စွာ၊ လူတကာကို၊ မေတ္တာဖျန်းဆွတ်၊ ချမ်းစေတတ်သား၊ မင်းမြတ်လက်ထက်၊ သုံ:ပုံနက်ဝယ်၊ သိခက်ခဲလှ၊ မာဂဓကို၊ မြန်မာ့ဘာသာ၊ ပျို့လင်္ကာဖြင့်၊ ဆိုပါစတုံ၊ လျောက်ပတ်ရုံလျှင်၊ မွမ်းထုံဓမ္မာ၊ ဒေသနာသည်။
ဂါထာခြောက်ဆယ် ပြီး၏တည်း။
ပဌမကမ္ပည်း (၁) ဖူးရားမြတ်စွာ၊ ကုသိနာနှိုက်၊ ချမ်းသာမြိုက်မွန်၊ နိဗ္ဗာန်ဝင်စ၊ ထိုကာလနှင့်၊ ပြီးထဤစွာ၊ သာသနာမှ၊ ကြာသည်မြင့်လစ်၊ နှစ်ထောင်နှစ်ဖြင့်၊ ပွားသစ်ခြောက်ဆယ်၊ တနှစ်ဝယ်လျှင်၊ အကျယ်သက္ကရာဇ်၊ ရှစ်နှင့်သတ္တ၊ ကာလကိန်းခန်း၊ အစွန်းကိုးခု၊ ဥတုသရစ်၊ နှစ်ကားဇေယ၊ ကဆုနလလျှင်၊ ပြည့်ဝပုဏ္ဏာ၊ သောကြာဆန်းတက်၊ ဆဲ့ငါးရက်ဝယ်၊ လဂ်ကားကရကဋ်၊ ကြုံလတ်တစု၊ ဂြိုဟ်ရာဟုနှင့်၊ ဂုရုအတူ၊ စန်းမူသိဟ်မှာ၊ အင်္ဂါမေထုန်၊ တသုန်နေဘိ၊ ရဝိဗုဒ္ဓ၊ မိဿအခွင်၊ မိန်တွင်သောကြာ၊ သောရာဓနု၊ ဤသို့စု၍၊ ကျမ်းပြုဆရာ၊ ချီးမွမ်းစွာလျက်၊ ဓာတ်မှာဆန်းစ၊ အမြိတ္တနှိုက်၊ လုံ့လရှာမှီး၊ ဤစာပြီး၏၊ ကောင်းခြီးနုမော်၊ သာဓုခေါ်လျက်၊ ဂုဏ်တော်တရား၊ နှုတ်ဝယ်ထားက၊ လေးပါးပယ်ရွာ၊ လွန်နိုင်စွာ၍၊ ချမ်းသာသုံးတန်၊ စံစားလွန်မှ၊ ပြည့်တန်ဆုကြီး၊ နိဗ္ဗာန်နီး၏၊ မျိုးသီးလေးခြား၊ သူတော်များတို့၊ တရားဆီမီး၊ အောင်စည်ကြီးကို၊ ညီးညီးပြောင်ပြောင်၊ ခါငါးထောင်နှိုက်၊ ရွက်ဆောင်လေ့က၊ ဓါရဏဖြင့်၊ မုဓဩဇာ၊ အရသာဟု၊ ပညာစိတ်ပြား၊ နိဗ္ဗာန်ကြားသည်။
ကျိုးများရှိရာ ဖွေသတည်း။
(၂) ဦးထားညွတ်စွာ၊ မုဒိတာနှိုက်၊ ကြည်သာဝမ်းမြောက်၊ သဒ္ဓါပေါက်၍၊ ချိန်ထောက်ကုသိုလ်၊ ပွားစေလို၍၊ မဂ်ဖိုလ်အညွန့်၊ ကြဲးဖြန့်ပညာ၊ ဤသည့်စာမူ၊ နောင်လာမှတ်ညီ၊ ဘုရားမှီသား၊ လောကီဈာန်မြတ်၊ သမာပတ်ဖြင့်၊ ပျံတတ်ဘုန်းယှိ၊ သုရုစိလျှင်၊ ကဝိပျူငှါ၊ လေးဂါထာဖြင့်၊ ထွေသာဂုဏ၊ သုံးလူ့ဘကို၊ သံမြပျံ့ပျူး၊ ချီးမွမ်းဘူးသော်၊ ကျေးဇူးပင်ကို၊ မြင့်မိုရ်သမုဒြာ၊ သင်္ချာမြေထု၊ ဉာဏ်အစုနှင့်၊ ပြိုင်မှုအတူ၊ ကြီးသောဟူရှင့်၊ ဖြောင့်ယူမြတ်စွာ၊ ထိုပမာလျှင်၊ ပညာပွားလို၊ ငါတို့ကိုယ်တုံ၊ မဂ်ဖိုလ်အကြောင်း၊ ရှေးသူဟောင်းတို့၊ ဆုတောင်းတန္တီ၊ ပါရမီကို၊ ပွက်ချီဩဇာ၊ ဂေါတမကို၊ တောင့်တလှည့်ကာ၊ မတွေ့သာလည်း၊ ဂါထာခြောက်ဆယ်၊ နိဒါန်းကျယ်ဖြင့်၊ ဆိုဘွယ်ချီးမွမ်း၊ သုံးပုံကျမ်းကို၊ စူးစမ်းရှာမူး၊ အသင့်ခူး၍၊ ကျေးဇူးရှေ့ခါ၊ ဝါသနာကြောင့်၊ စိတ်ဖြာကြောင်းလျား၊ အိတ်သွန်ကြားသည်။
ယိုးယားချိပါ ပေသတည်း။
(၃) စူးစားမြတ်စွာ၊ ပြုရာပြီးနှိုက်၊ ပညာထိုးထွင်း၊ သဒ္ဓါခြင်းဖြင့်၊ ပြီးလျှင်းအောင်အောင်၊ လုံ့လဆောင်လျက်၊ ငါးမြှောင်ဘယက်၊ လည်ဝယ်ပက်လျှင်၊ သုံးခက်မဉ္စူ၊ ပန်းတမူကား၊ ရှေ့ရှူထိပ်ပြင်၊ ဦးနှိုက်ဆင်မှ၊ သဘင်သည်နှိုက်၊ ပမာခိုင်း၍၊ နေ့တိုင်းကြည်ညို၊ ပွားကုသိုလ်တိ၊ ကိုယ်ကိုနှိုးဆော်၊ အာရုံတော်လျက်၊ ရှေးသော်ကာလ၊ သုံးလူ့ဘဝယ်၊ စိတ္တသူကြွယ်၊ လူဆန်းကြယ်ကို၊ ဝမ်းဝယ်မြတ်နိုး၊ ပုံစံခိုး၍၊ ကောင်းကျိုးငှစေ၊ ကြံရှာဖွေလျက်၊ မြတ်စေတနာ၊ သတ္တဝါအား၊ ချမ်းသာသုံးပါး၊ ဤမှာကားဟု၊ တရားတမ်းခွန်၊ ဟောဝေညွှန့်၍၊ နိဗ္ဗာန်ရှေ့ရှူ၊ ကူးမှတ်မူသား၊ ဇမ္ဗူဒီပါ၊ ဆိပ်သာအခငါး၊ ဗောဓိရင်းနှိုက်၊ လေးစင်းဦးတိုက်၊ သင်းဘောဆိုက်လည်း၊ ဘုန်းမြိုက်မြတ်မွန်၊ လွင့်ခဲ့ဟန်ဖြင့်၊ တတန်နောင်လာ၊ ရတနာလျှင်၊ အံ့ပါများလှ၊ အနန္တတိ၊ ဘဝလှေလောင်း၊ ဘော်သုံးကြောင်းနှိုက်၊ ခနောင်းဝဲးလယ်၊ တင်ပေကယ်ပိမ့်၊ ပေါကယ်ကုံင၊ မေတ္တယျတွင်၊ ခဏသူငါ၊ နှီးရင်းရှာလျက်၊ ဥစ္စာအပြား၊ ခုနစ်ပါးကို၊ သိုထားမြဲအောင်၊ ကံကျွေးဆောင်လျက်၊ တတ်ခေါင်ကြံစည်၊ ဖူးအံ့ရည်သား၊ ရွှေပြည်သွားဘော်၊ ဂုဏ်ဖြင့်ဆော်၍၊ သူတော်တို့အား၊ စိတ်သန်ပွားသည်။
ကြိုးကြားညှိပါ ပေသတည်း။
(၄) ထူးခြားတတ်ပါ၊ ခုဤခါနှိုက်၊ ချမ်းသာအရ၊ မေတ္တာငှလျက်၊ ဘဝသုံးထပ်၊ လူတို့ရင်ကား၊ နေဝပ်မကျ၊ တကြွကြွလျှင်၊ သုခမမြဲ၊ ရောရာလှဲလျက်၊ ဆင်းရဲချမ်းသာ၊ ပြောင်းပြန်ကာလျှင်၊ ကြမ္မာရှေ့ရည်၊ ဉာဏ်ခြောက်စည်ဖြင့်၊ ရှစ်မည်ကြိုးစင်း၊ ထောင်ညွှတ်ကွင်းကို၊ ရှင်းရှင်းပယ်ချွတ်၊ မဂ်ဖြင့်သတ်၍၊ ချေချွတ်ပါကြောင်း၊ ဆုမွန်တောင်းလျက်၊ ဖြစ်ဟောင်းလွန်က၊ သံဝေရ၍၊ လောဘနိုင်ငံ၊ မျာမဆံတည့်၊ ပုံစံတူလျော်၊ ငါသို့သော်မူ၊ မဟော်သဓာ၊ ပညာနှိုင်းဆ၊ ဝိဓုရသို့၊ ဖြူဆွနှလုံး၊ စင်ကြယ်သုံးလျက်၊ ကျင်ထုံးမှတ်ပိုက်၊ ချမ်းသာမြိုက်ကို၊ စိုက်စိုက်ရှေ့ရှူ၊ အရချူ၍၊ ဖြောင့်ယူသဒ္ဓါ၊ သံသရာလည်း၊ မြတ်ရာရကြောင်း၊ ကုသိုလ်လောင်းလျက်၊ လှူပေါင်းပစ္စည်း၊ တဖြည်းဖြည်းလျှင်၊ မိတည်းသျှင်ကျော်၊ ပွင့်လတ်တော်မူ၊ ရှေးသော်အခါ၊ သုမေဓာလျှင်၊ အင်္ဂါရှစ်ပါး၊ ဈာန်တရားနှင့်၊ ဘုရားဖြစ်၍၊ ကြိမ်လတ်တွေ့သို့၊ အောက်မေ့ခိုလျက်၊ နှုတ်မပွက်တည့်၊ ရေစက်သွန်းပေ၊ သုန္ဓရေကို၊ သက်သေမှတ်လျက်၊ ဘဝဂ်ဝီစိ၊ နှံ့သိတိုင်ကြား၊ ဓိဠာန်ထားသည်။
မိုးဖျားထိပါ စေသတည်း။
(၅) ထူးခြားနတ်ရွာ၊ တုသိတာနှိုက်၊ သစ္စာရင့်ညောင်း၊ မိတည်းလောင်းလျှင်၊ တသောင်းမြေထက်၊ လူ့ပြည်သက်၍၊ ရေစက်သွန်းရာ၊ ကြိမ်များစွာလျှင်၊ ဆယ်ဖြာပါရမီ၊ ဖြည့်တိုင်းညီ၍၊ ဘော်မှီရိုင်းပင်း၊ ခုက ရင်းမူ၊ ပင်မင်းကံ့ကော်၊ ပွင့်လတ်သော်လျှင်၊ သူတော်တို့အား၊ အင်ရှစ်ပါးနှင့်၊ ဘုရားမြတ်နှိုက်၊ ဖူးရန်ကြိုက်က၊ ရထိုက်ဆက်ဆက်၊ ဗျာဒိတ်စက်နှင့်၊ စုံမက်ရည်ငံ၊ တည့်မတ်သံရှင့်၊ ပုဂံ မြင်စိုင်း၊ စစ်ကိုင်း ပင်းယ၊ အင်းဝဟူသည်၊ ဘုံနန်းတည်က၊ ရဲစည်အမျိုး၊ တို့ဘေး ဘိုးကား၊ မတ်ရိုးမင်းစည်၊ ကောင်းဆက်ရှည်၏၊ ဤသည်ပညာ၊ ဝါသနာကြောင့်၊ ဆိုသည်မူ၊ အကြင်သူအား၊ ကြည်ဖြူကုသို်လ်၊ ပွားစေလို၍၊ ထိုထိုမျှကျမ်း၊ မသင်ကျွမ်းလည်း၊ စူးစမ်းရှေ့နောက်၊ သဘောထောက်လျက်၊ လျောက်လျောက်ပတ်ပတ်၊ လောကဝတ်တွင်၊ အတတ်သင့်ရုံ၊ ပိုက်အာဂုံတိ၊ ညွှန်းတုံတရား၊ နိဗ္ဗာန်ကြားသည်။
ဝိုးဝါးသိပါ စေသတည်း။
ရတုပိုဒ်စုံ (၁) အပ္ပမာဏော်၊ အဟော်ဗုဒ္ဓိ၊ တုမယှိသား၊ ဣတိပိသော၊ နယ်ကျက်ပြောလျက်၊ သျှင်စေလူ့ထွတ်၊ ဂုဏ်တော်မြတ်နှင့်၊ မချွတ်မပြား၊ ဤတရားကို၊ မျိုးခြားလေးတန်၊ သူတော်မွန်တို့၊ မဋ္ဌာန်ကရိုဏ်း၊ ဆိုသောတိုင်းလျှင်၊ အားလှိုင်းလုံ့လ၊ ဓာရဏဖြင့်၊ မုခတန်ဆာ၊ ရတနာဟု၊ ဣရိယာပိုထ်၊ လေးပါးကြိုက်လျက်။
ကိုယ်နှိုက်မကွာ၊ ဆောင်ရွက်ပါမူ၊ ရောဂါဒုက္ခ၊ သောကမြူမြှေး၊ ကင်းစင်ဝေးလျက်၊ ဘေးအန္တရာယ်၊ လွှဲဖယ်ကြဉ်ဖဲ၊ စည်းစိမ်မြဲလျက်၊ ကြုံခဲတုံစွာ၊ သာသနာတွင်၊ ခန္ဓာတည်လျက်၊ စီးပွားတက်၍၊ အသက်ရှည်စေ၊ ကုန်သတည်း။
(၂) နရနာထော်၊ သုံးလူ့ဘော်တို့၊ ပူဇော်ခံထိုက်၊ ဦးထိပ်နှိုက်လျှင်။
မကိုဋ်သရဖူ၊ ဆောင်းမှတ်မူလျက်။
မဉ္ဇူသီရိ၊ ပျံ့ညှိကြိုင်ကြိုင်၊ ဘဝဂ်တိုင်းသား၊ ကြီးခိုင်နုဘော်၊ သမ္ဗုဒ္ဓေါ်၏၊ ထွေငေါ်ဖြစ်လား၊ ဂုဏ်တော်များကို၊ တတ်အားသမျှ၊ ကုသိုလ်ငှ၍၊ ထက်မှကာမာ၊ ခြောက်ထပ်ရွာနှင့်၊ ဗြဟ္မာနှစ်ဆယ်၊ အပါယ်လေးပါး၊ တခြားလူ့ပြည်၊ ကျင်လည်ကြစွာ၊ သတ္တဝါတို့၊ ချမ်းသာသုံးသီး၊ စံစားပြီးမှ၊ မြို့ကြီးသုခ၊ နိဗ္ဗာနသို့၊ ရောက်ရသောတိ၊ ဖြစ်ကုန်ဘိလျက်၊ မယှိမို့သမ်း၊ ပျော်ငြိမ်းချမ်း၍၊ သုတ်ချမ်းမွေးတွင်း၊ ကြောင့်ကြကင်းလျက်။
အခြင်းမွေ့သိမ်၊ ဗျာပါငြိမ်၍။
စည်းစိမ်တည်စေ ကုန်သတည်း။
(၃) ဝယခါကျော်၊ ကြိမ်ငြားတော်တိ၊ လော်ကဗန္ဓု၊ သဗ္ဗညုကို၊ မျက်ရှဦးတိုက်။
မမီလိုက်လည်း၊ မကြိုက်ပါသည်၊ တမည်ဘို့သာ၊ သာသနာနှင့်၊ သင်္ဃာဓမ္မ၊ မွေတော်စသား၊ ဒါနလှူရေး၊ စေ့ပျိုးပေးမှ၊ လိုရုံရ၏၊ ကဲဆသီးလေ၊ မြုတေနက်ကို၊ ကျိုးများယှိ၏၊ နှောင်းပြီးသော်လည်း၊ မြတ်သည်ချည်းလျှင်၊ မိတည်းသျှင်တော်။
ပွင့်လတ်သော်တုံ၊ ဖူးမြော်စေချင်၊ အကြင်သူ့အား၊ စီးပွားလိုလှ၊ ချမ်းသာငှလျက်၊ ဓမ္မဒါနံ၊ ကျော်သံမွှန်ကြား၊ ဤတရားကို၊ ဘုရားဟောတူ၊ နာမှတ်မူဖြင့်၊ ဖြောင့်ယူသဒ္ဓါ၊ သူတော်စွာတို့၊ မိစ္ဆာဝန်တို၊ ဦးလျှိုငြိတွယ်၊ ပစ်ယ်ရန်မြိတ်၊ ဖျောက်တိမ်ပိတ်၍။
ကောင်းစိတ်ကြည်စေ ကုန်သတည်း။
ဂါထာခြောက်ဆယ်ပျို့ ပြီး၏။
မောင်စစ်သည် ကို အမည်မသိရှေးစာဆို ရေးသားခဲ့သည်။
အိုင်ချင်း ကဗျာအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
မောင်စစ်သည် ချစ်တဲ့သူငယ်လေ သူငယ်ချင်းကောင်း၊ ယောက်မတို့လေ။
တညှိုးငယ်မှ ရော်ရော် နှမလေး ဝေးကမျှော်သည် ငယ်ဖော်ပေါင်းငဲ့၊ လည်ညောင်းငဲ့။
တညှိုးငယ်မှ ခွေခွေ အလွမ်းရှိန်နှင့်၊ မယ်အိမ်နေသည် ညောင်ရေလောင်းငဲ့၊ ဆုတောင်းငဲ့။
ရောက်လွယ်စေချင် ကိုယ်တိုင်သွားလို့၊ ဘုရားတင်သည် သဇင်ပန်းနှင့်၊ ရေချမ်းနှင့်။
နံနက်တိုင်းလည်း၊ နံနက်တခြား မောင်စစ်သည်ငယ်၊ ရောက်မယ်လားရှင့်။
ညနေတိုင်းလည်း၊ ညနေတစောင်း မောင်စစ်သည်ငယ်၊ ရောက်လွယ်ကောင်းငဲ့ တပေါင်းငယ်မှ တဖော် အောင်ပွဲခံလို့၊ ပြန်ချိန်တော်ကို မယ်မျှော်လိုက်ကဲ့ ဗိုလ်ပေါင်းငယ်မှ ဝန်းရုံ၊ ရဲမက်ပုံမှာ စိတ်ကုန်အောင်မယ်ချစ်တဲ့၊ မောင်စစ်သည်လေး။
ယောက်မ = ယောင်းမဟု အသံထွက်ပါ။
မိန်းမအချင်းချင်း ရင်းနှီးချစ်ခင်သဖြင့် ခေါ်ဝေါ်သော အာလုပ်စကား။
ငဲ့ = ရဲ့။
ဗိုလ်ပေါင်း = လူအများ။
လူအပေါင်း။
ဝန်းရုံ = သိုက်သိုက်ဝန်းဝန်း။
စုစုဝေးဝေး။
စိတ်ကုန် = အစွမ်းကုန်။
တို့ရွာအလိုက် ကို ဦးဆောင်း ရေးသားခဲ့သည်။
လွမ်းချင်း ကဗျာအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
တို့ရွာအလိုက် မိုးမသောက်ခင်က ခလောက်ကယ် ဂျောင်ဂျင် လုပ်ငန်းငယ်ပြင်သည် ချောင်းရေယဉ် သွင်သွင်စီးပါလို့ ကောက်ကြီးစပါးနှံက သန်လှတယ်လေး။
သို့အရာမူ တို့ရွာအလိုက်၊ ချွေးပြိုက်ပြိုက်ကယ်နှင့် ကောက်စိုက်မူဟန်၊ သူအပြန်ကို ထမင်းခံမြေလုပ်၊ အင်စောင်ထုပ်နှင့် ဆူးပုပ်ကယ်ရွက်ညို ဆီမခတ်သော်လည်း၊ တလတ်ကယ်ချိုလှတယ် မင်းပျိုတို့ ခုချိန်ခါကို စားစရာဝါမပြောပါဘု ပေါလှတယ်လေး။
ဂျောင်ဂျင် = ခလောက်မြည်သံ။
ကောက်ကြီး = စိုက်သည့်ရက်မှ ရက်ပေါင်း ၁၇၀ − ၂၀၀ အတွင်းမှည့်သော သက်ကြီးစပါးတစ်မျိုး။
ထမင်းခံ = ထမင်းထည့်စရာခွက်။
အင်စောင်တုတ် = ဟင်းရံထည့်ထားသော အနားထူထဲသည့် မြေအင်တုံ။
တစ်လတ် = တစ်မျိုးတစ်ဖုံ။
thumb ကိုးကား ၁)ဖိုးဝဇီရ အတ္ထုပ္ပတ္တိ စာမျက်နှာ ၂၆၉ Category:မြန်မာ ကဗျာများ။
စံပယ်ပန်း (ဒွေးချိုး) ကို ဦးပုည ရေးဖွဲ့ခဲ့သည်။
ဒွေးချိုး ကဗျာအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
စံပယ်ပန်း (ဒွေးချိုး) ပန်းစံပယ် နန်းလယ် မပေါ်ခိုက်ဟာမို့ အလိုက် တော်တန်သင့်ရုံပါ့ ခံပွင့်ကို ကုံး။
နန်းရဝေ မန်းမြေမှာ စံပယ်လှိုင်တော့ ခံပန်းခိုင် ယာယီ ရွေ့တယ် တောလေ့ရွာသုံး။
ရဝေ = နန်းတော်အိမ်တော်တို့၏ အဆောင်။
မြင့်မြတ်သော တိုက်ခန်းနေရာ။
ယာယီ = အတည်အမြဲ မဟုတ်ဘဲ အခိုက်အတန့်ကာလ။
ခံပွင့် = ပန်းပွင့်ဖြူကလေးများပွင့်၍ ချဉ်ဖန်သည့်အသီးငယ်များသီးသည့် ပင်ပျပ်တစ်မျိုး။
မောင်းထောင်းသံ ကဗျာကို အမည်မသိရှေးစာဆို ရေးသားခဲ့သည်။
မောင်းတေးချင်း ကဗျာအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
မောင်းထောင်းသံ လက်ဆုံတွေ ချပါလို့၊ ဟန်ကျအောင်စီ ရွှေနောင်သူ ပျိုအပေါင်းရယ်၊ မောင်းကျောက်ကိုချီ ချီးကျူးငယ်သီ၊ ညီအောင်ပ အချက်ပေး ပျော်ရွှင်ရွှင် ယဉ်ယဉ်တွဲပါလို့၊ နွှဲကြစို့လေး။