kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
အကြောင်းအရာ သိမ်သမုတ်ပွဲ ခြိမ့်ခြိမ့်သဲ အစိန္တေ ဘဂဝါသို့၊ ဗိမ္ပိဿာ ကြည်ညိုတဲ့၊ ရာဇဂြိုဟ် ပြည်ခွင်မြတ်တွင်မှ၊ ရှင်ကသ်ကယ်သပါနှင့်၊ မြတ်မဟာ၊ သာရိပုံတို့ ရဟတ္တာအစုံ၊ နှုတ်ခမ်းလျှာနှုတ်ကယ်နှင့်၊ သမုတ်သည်တူတညာပ၊ ယူဇနာသုံးပြန်အမှတ်ထိ၊ ဆုံးဖြတ်တဲ့သိမ်သိမံ။
နှုတ်တက်ဆောင်ထေရာတို့၊ ရှေကြာလျှင်၊ ဒေသနာ ပျက်မည်ကြောင့်၊ ပေရွက်တွင် မငကညစ်ကယ်နှင့်၊ တင်ရစ်စေသွင်းကာ သွတ်ပေတဲ့၊ မင်းဝဋာဂါမဏိက၊ ဇာတိကို ကြဉ်ခွာတဲ့၊ အရိယာ အရှင်မြတ်တွေတို့၊ ရွတ်ဖတ်သံကမ္မဝါပီတဲ့ ကလျာဏီ၊ ဌာဝယီသိမ်က၊ ဝါနိထိန်၊ ဇာလီ အရှိန်ထွန်းသည်ဟု၊ ဟိုကျွန်းခွင် သီဟဠငယ်က၊ ညွှန်းပြခဲ့ပြန်။
ရဟန်းတွေ၊ နန်းပြေပခိုးက၊ ရေရိုးဒီငံနှင့်၊ သီဟ ဠံတပြည်ဝေးမှာမို့၊ ထေရ်လေးဆယ်၊ ရွေးချယ်စိတ်သို့၊ နှစ်ကျိပ်တိုင် ခင်ရဟန်းတို့၊ သင်္ကန်းဝါ အဖြူပိတ်ကယ်နှင့်၊ လူသိက္ခာတထပ်လဲ့စေ၍၊ မြတ်ပွဲဝင် ပဉ္စင်းခံရ၊ သီဟိုဠ်ပြန်၊ ဤလူမျိုးပေပ၊ ပခိုးမှာသိမ်သမုတ်တော့၊ ကလျာဏီ၊ မဟာပထဝီလှုပ်သတဲ့၊ သုံးနယ်ချုပ်ရာမညံ၊ ထာဝရံ ရှိရင်း။
ပခိုးပမာဆိုခဲ့ပေါ့၊ ရာဇဂြိုဟ်သီဟိုဠ် အဆက်ကဲ့သို့၊ ကိုတက်စံ၊ သက်ပန်တင့်သူနှင့်၊ မယ်ပွင့်ရွှေနီဖလံတို့၊ ဓိတရံ နေတ္တံ မြေးနှင့်၊ ကံပေးရွယ်။
ဌေးကြွယ်ဝပါဘိ၊ အလှနတ်သမီးကဲ့သို့၊ မကြီးလိမ္မာသူနှင့်၊ သိမ်ရတနာ အလှူ၊ ပဋိညာဓံကြ၊ စာဂရန် မိန့်တော်ကြီးနှင့်၊ နယ်ဆီးကာ ကျောက်တိုင်ကန့်လို့၊ သီးသန့်ပင်သိမ်သမုတ်တော့၊ ထေရ်ပုဂ္ဂိုဟ်သာကီယ တွေတို့၊ ပီသစွာ ကမ္မဝါဖတ်ပေကြ၊ ရဟန္တာလို၊ ကျမ်းစာတတ်တွေနှင့်၊ နာဂတ်နောင်၊ စည်ပင်အုံးပေလိမ့်၊ ဗဒ္ဓါသိမ်၊ ကပ်ကမ္ဘာအဆုံးတိုင်ပ၊ ညတ်ကမ္မဝါမတိမ်၊ မြတ်ဆရာတို့ သုံးရန်ဘို့၊ ကုန်းသာတိုက်တွင်း။
အစိန္တေ = မနှိုင်းယှဉ်အပ်သောဘုရား။
ဘဂဝါ = ဘုန်းတော်ခြောက်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသောဘုရား။
ဗိမ္ပသာ = ဗိမ္မသာရမင်းကြီး။
ရှင်ကသိသပါ = မဟာကဿပထေရ်။
သာရိပုံ = သာရီပုဏ္ဏေးမ၏သား ရှင်သာရိပုတ္တရာ။
သိမံ = သိမ်။
ဌာဝယီ = ဌာယီ (ပါ)၊ တည်သည်၊ တည်လေ့ရှိသော။
ဇာလီ = ကွန်ရွက်။
သီဟိုဠ် = သီဟိုဠ်ကျွန်း။
ရာမည = ရမညတိုင်း။
ထာဝရံ = ထာဝရ၊ အမြဲတည်ခြင်း။
ဓိတရံ = ဓိတရ၊ သမီး။
နေတ္တံ = နေတ္တ (ပါ)၊ မျက်စိ (မျက်စိနှင့်တူသော မြေး)။
ပဋိညာ = ဝန်ခံမှုပြုသည်။
စာဂရန် = အမိန့်စာ။
ဗဒ္ဓါသိမ် = မြဲမြံစွာတည်သောသိမ်။
ရှရွတ်ခန်း ( ၊ ၁၉၆၅ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂ ရက်နေ့တွင် Shahrukh Khan အဖြစ် မွေးဖွား၊ မြန်မာလို ရှရွတ်ခန်၊ ရှာရွတ်ခန်း စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုး စာလုံးပေါင်းကြ) သည် ကမ္ဘာကျော် အမျိုးသားရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူ့ကို SRK ဟူ၍လည်း သိကြပြီး၊ အိန္ဒိယလူမျိုး ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်၊ ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်သူနှင့် ရုပ်မြင်သံကြားတွင်နာမည်ကျော်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
မီဒီယာများက ရှရွတ်ခန်း ကို "ဘောလီးဝုဒ်၏ အရှင်သခင်"၊ "ဘောလီးဝုဒ်၏ ဘုရင်" နှင့် "ဘုရင်ကြီး ခန်း" စသည်ဖြင့် သုံးနှုန်းဖော်ပြကြသည်။
ရှရွတ်ခန်းသည် ဘောလီးဝုဒ် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားပေါင်း ၈၀ ကားအထက်တွင် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ဖလင်ဖဲရ်ဆု (Filmfare Awards) ၁၄ ဆု အပါအဝင် ချီးကျူးဂုဏ်ပြုမှုများ၊ ဆုပေါင်း အမြောက်အမြားကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
ရှရွတ်ခန်းသည် ထူးချွန်ဆုပေါင်း ၂၇၀ ကျော် ရရှိထားသူလည်း ဖြစ်သည်။
ရှရွတ်ခန်းသည် ကမ္ဘာအနှံ့တွင် နေထိုင်ကြသော အိန္ဒိယလူမျိုးများနှင့် အာရှတစ်ဝန်းမှ ပရိသတ်များ၏ အရေးပါသော အားပေးမှုများကို ရရှိခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ ပိုင်နိုင်ကောင်းမွန်လှသော သရုပ်ဆောင်ချက်များ၊ အားပေးကြသော ပရိသတ်များစွာနှင့် ရရှိသောဝင်ငွေ စသည့်အချက်တို့ကြောင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အအောင်မြင်ဆုံးသော ရုပ်ရှင်အနုပညာကြယ်ပွင့်များထဲတွင် တစ်ဦး အပါအဝင် ဖြစ်လေသည်။
ရုပ်ရှင်ကားများ Josh 2000 ကိုးကား။
ဦးကိတ္တိဘုန်း ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ ဦးကိတ္တိဘုန်း မြင့်သီခေါင်၊ ရီမှောင်ဝေတဲ့၊ ခေါင်မဟေ၊ တောင်သေလံနှင့် အောင်မြေပရမံ၊ ရွှေရန်ကင်း၏၊ ခြေရင်းမှာ၊ ရွာအမော်က၊ ပဉ္ဇင်းတော်ကုသိုလ်ရှိပေတဲ့၊ ဦးတိတ္တိမြတ်အရှင်။
ခြောက်ဆယ်ကျော်၊ မယ်တော်မြင်မှ ဖွားသန့်စင်ငယ်အခါက၊ ဘယ်မကွာမြိုက်ရည်ကျွေးလို့၊ ပို်က်ထွေးခြုံဧယာဉ့်ကျူးတဲ့၊ ကျေးဇူးဟုန်၊ ဂုဏ်ဗလဝတို့၊ ဆပ်ပိုင်အောင်၊ တတ်နို်င်သမျှနှင့်၊ သည်ဘဝတွင်လူမလုပ်ပြီဟု၊ ဒုကုဋ်တင်ဆင်သင်္ကန်းငယ်နှင့်၊ မြတ်ကမ္မဝါ၊ ညတ်စာကျမ်းကိုဖြင့်၊ ထမ်းမိသိမ်ဝင်။
ဒါယကာ၊ မာတာမိနှင့်၊ ဇာတိကို၊ ကြဉ်ခွာလို့၊ ပညာရှာသင်လှာပြန်တော့၊ ခင်မကန်တိုက်တော်ကြီးတွင်မှ၊ ပျော်မှီးဝင်၊ အိပ်စဉ်ရပ်တဲ့၊ ပိဏ္ဍဘတ်တံ ဆွမ်းခံဆဲနှင့်၊ မယ်ပွဲမှီဖူးစာဖက်တဲ့၊ ဦးနက်ကယ်စေတနာသန်လို့၊ နိစ္စတံ၊ ဖိတ်မံလို့ပင့်ပေကြမယ်မြှင့်ပြင်၊ အဖေတွေ့ပြီဟု၊ အောက်မေ့လို့အထူးပင်၊ နှစ်ဦးထင်ကြတဲ့စိတ်နှလုံး၊ လူတကာ ပူဇာစနှင့်၊ လာဘဆုလာဘ်ထိုးကြ၊ အချိုးဆို ပညာရေးငယ်ကြောင့်၊ အဖိုးအေအမေကြီးနှင့်၊ ဝရီးလိုစိတ်ထင်ရှိရှာသတဲ့၊ ဦးကိတ္တရှင်ပဉ္စင်း ရဟန်းနှင့် မကျွမ်းကျင်၊ မမြင်ဝေးကြ၊ ရင်သွေးလိုမြေးလိုဘဲပ၊ မယ်ပွဲမှီဒကာမတွင်မှ၊ မောင်းထောင်က၊ ရောက်ခဲ့ရင်၊ ကျောင်းဆောက်ချင် လျှောက်တင်လို့ ဖိတ်ရတော့၊ အထူးပင် ဖူးချင်စိတ်ကယ်နှင့်၊ ဦးကိတ္တိဘုန်း။
ခေါင်မဟေ = ကြီးမြတ်သော။
တောင်သေလံ = တောင်သေလာ။
(ကာရန်ငဲ့၍ ဆိုသည်)။
ပရမံ = များလှသောဂုဏ်။
ဂုဏ်ဗလဝ = များလှသောဂုဏ်။
ပိဏ္ဍိဘတ်တံ = အိမ်စဉ်ရပ်၍ ခံရသောဆွမ်း။
နိစ္စတံ = အမြဲလုပ်ကျွေးသောဆွမ်း။
အဉ္ဇလီ = အရိုအသေပြုခြင်း။
ကျောင်းအပ်တဲ့ပွဲ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ ကျောင်းအပ်တဲ့ပွဲ ထောင်သေလာ အောင်ရွှေမောင်းတွင်မှ၊ ဖေကောင်း မယ်တော်တို့၊ တသောင်းကျော်အကဲတန်ထားလောက်ကဲ့၊ လှည်းနွား လယ်ယာမြေနှင့်၊ စပါးတွေ များပေစွမို့၊ အားအခြေက လွန်ပြည့်စုံ။
ကိုဖိုးအို ပုတ္တံသားနှင့်၊ နှံထားကာဂဟေဆုံကြ၊ မယ်ဖွားအုံဓမ္မတာမို့၊ မရဏာသွေရှောင်တိမ်းခဲ့ရင်၊ မောင်သိန်းကို မငိုစည်ရအောင်၊ အချိုရည် လဘို့ပျားကဲ့သို့၊ နို့ငှားကာ သနားရှာတဲ့အရေးနှင့်၊ ရတနာမြေးကို၊ လွန်ခင်မင်သောကြောင့်၊ ဇာဧယာဉ် လေးပင်ပုခက်ကယ်နှင့်၊ ထွေးရှက်လို့ခြုံ။
တဆယ်ကျော် အရွယ်စွန်းပြီမို့၊ သင်္ကန်းဝါဆင်ရှာပေမဲ့၊ ရှင်သာမဏေကိုရင်အကြောင်းတွင်မှ၊ ဖေကောင်းသူ့အဖိုးက၊ ထောင်ကိုးရာပြူလို့စွန်းပေလိမ့်၊ လှူဒါန်းရန်၊ ရဟန်းတာပသံနှင့်၊ အပ်သမျှ၊ မဏ္ဍပ်နှင့်အပြည့်ပုံ၊ ကြည့်မကုန်နိုင်ဘဲ။
စုတိကာခန္ဓာကြွေလို့၊ သူ့အမေ လူ့ပြေကသွားတော့၊ ရှုစားကာပုံသေမျှော်ရစ်တဲ့၊ ဖွားမယ်တော်အမေကြီးနှင့်၊ အရီးမှာညီအမတို့၊ ချီသကာပုံသေထိန်းရစ်တဲ့၊ မောင်သိန်းသာသနာထမ်းတွင်မှ၊ သင်္ကန်းဝါစိဝရိတ်ကဲ့ပြင်၊ သဒိဿံရည်ရော်လို့၊ နှစ်ကျိပ်ကျော်သံဃာများတို့၊ တပါးလျှင်တဆယ်လောက်ကဲ့၊ စေတနံသုံးတန် ပြတ်သောကြောင့်၊ နှောင်းဟေမာ၊ ပေါင်းနွေဇာတ်တွင်မှ၊ ကောင်းအဖေ၊ သောင်းငွေရတတ်သူက၊ ကျောင်းအပ်တဲ့ပွဲ။
ပုတ္တံ = ပုတ္တ (ပါ)၊ သား။
ဂဟေ = ဆက်စပ်သည်။
ဓမ္မတာ = မလွန်ဆန်နိုင်သောတရား။
တာပသံ = ရသေ့၊ ရဟန်း။
စီဝရိတ် = တိစီဝရိတ်သင်္ကန်း။
သဒိဿံ = ရည်ရွယ်၍ လှူဒါန်းသောအလှူ။
နှောင်းဟေမာ = ဆောင်းနှောင်းရာသီ (ဆောင်းအကုန်)။
ဘုန်းနိဋ္ဌိတမ်း ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ ဘုန်းနိဋ္ဌိတမ်း ပတောက်ချောင်၊ တောင်ရွှေဝါကဲ့သို့၊ မှောင်ဝေဖြာ၊ အရောင်တွေသန်းပါတဲ့၊ ရွှေဖန်းမြေဗွေမဟီက၊ မဟေသီ စေတီဆင်ကြ၊ ရွှေမြေတင်၊ မွေရှင်ဓာတ်တွေတို့၊ ကိန်းဝပ်ရာ၊ မြတ်စွာဘုရား၏၊ ချပ်ကမ္ဘားမြှောင် တောင်အကွေ့မှ ငါးရာပြေ့၊ ကလလေ့တာ။
ဦးပညာ၊ ရညဝါပျော်သည့်၊ ဆရာတော်ကို၊ ဒကာကောင်းငယ်က၊ ရွာမောင်းမြေ၊ သာရွှေတောင်သို့၊ မလှန်အောင်၊ ကံဆောင်ပင့်ကဲ့၊ ဟံသင့်ဖွယ်ကြံရွယ်ကိုးလို့၊ ကိုဖြိုးကြွယ်၊ မယ်မယ်ဆန်းတို့၊ လွယ်ဝမ်းငင်၊ ရင်နှစ်ဖွားပေတဲ့၊ ချစ်သားချစ်သမီးတွေနှင့်၊ အပါးနီးသူ၊ လူတသင်းတို့က၊ စရင်းရေဆန်တွေပေါင်း၊ တင်းတောင်းချင်၊ ဆယ်ပြန်မောက်လို့၊ သုံးခုလောက်သာ။
မောင်းထောင်ပြန်၊ ကျောင်းကံဖျားသို့၊ ထံပါးမှာခိုကာဝင်တော့၊ ဗုတလင်ဘုန်းတော်ကြီးနှင့်၊ အနီးတွင်အတူဆုံမိ၊ ခရီးကြုံလာတဲ့လဲက၊ ခန္ဓာစဲကြွေ၊ သေတဲ့နွားကြောင့်၊ မသွားနိုင်ငိုရှာနှင့်သတဲ့၊ ထိုညဉ့်တွင်ဝယ်ယူလို့၊ ပင့်သကူ ဟင်းလျာထွက်သမျှ၊ ချင်းကြက်သွန်ဆီငရုပ်ကယ်နှင့်၊ ချက်ပြုတ်ခါ၊ သုဒ္ဓါမွှေးကဲ့သို့၊ လုပ်ကျွေးကာကုသိုလ်ပြုပေတဲ့၊ လေးစတုလူများစွာ၊ သွားလာတဲ့စခန်း။
ဦးစက္ကထေရ်ဟော၏၊ မြွက်ဟရဦ၊ ရွက်ကာကြဉ်းလို့၊ ရွာတွင်းဝယ်ဆောင်သယ်ပိုးပေတဲ့၊ ကိုဖိုးခင် ကိုမူနှင့်၊ ဇောအလိုတူ၊ ပေါကိုခငဲ့ပြင်၊ ကိုခစံခိုင်နှင့်၊ ညာပိုင်သူ ကိုဗန္ဓုတို့၊ ကံကုသိုလ်ဖြစ်စေရအောင်၊ ဝစ္စဝေယျာပြုလို့ စတုဒီသာကျွေးပေငဲ့၊ စာပေးကာအလွှာပါးသောကြောင့်၊ အကြောင်းအရာကို၊ မောင်းရွာက၊ ကြားကြတော့၊ သဒ္ဓါပွားကာ ကုသိုလ်တိုးပေရ၊ ကိုဖြိုးကြွယ်၊ ကိုးကွယ်တဲ့ရဟန်းက၊ ရွှေဖန်းလျစ်လျူရှုလို့၊ တဏ္ဍုလံ၊ မချန်အုံးပြီဘု၊ မယူငင် လှူချင်တဲ့နှလုံးငယ်နှင့်၊ အဖြူစင်ဓူတင်မို့ သုံးပေတဲ့၊ ဘုန်းနိဌိတံ။
ဘွေမဟီ = အချက်အချာကျသောမြေ။
ရညဝါ = တောရဆောက်တည်သည်။
ပင့်သကူ = ပံ့သုကူ၊ အလိုလိုသေ၍ရသော အသားငါး။
သုဒ္ဓါ = နတ်သုဒ္ဓါ၊ နတ်တို့၏ အစားအစာ။
ဝစ္စဝေယျာ = ဝေယျဝစ္စအလုပ်၊ အထွေထွေအမှုကိစ္စ။
တဏ္ဍုလံ = ဆန်။
နိဌိတံ = နိဌိတံ (ဝါ) ပြီးဆုံးခြင်း။
စေတနာကြည်ဖြူ ဦးဘိုးလူ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ စေတနာကြည်ဖြူ ဦးဘိုးလူ ကျွန်းနသဖြူကို ကွန်းထူ၍ မတ်ပေတဲ့၊ ယွန်းထပ်ဆောင် ပါသာ၏၊ ပြဿဒ်ဒကာ၊ အရပ်တောသားတို့၊ တတ်အားစွာနှိုးဆော်ညှိပေတဲ့၊ ဘုရားသမာဓိ ဦးဖိုးလူ။
တရားကိုယ်ဗြဟ္မစိုရ်ရရယ်ကြောင့်၊ ဟိုကသွယ်သည်ကနီးတဲ့၊ သ္မီးတွေသားတွေမြေးတို့၊ ကိုယ်သွေးကိုယ်ရင်နှစ်ကဲ့သို့၊ လွန်ချစ်ခင်ပွေ့ချီဖက်လို့၊ ဘယက်ရွှေငွေခြေကျင်းနှင့်၊ ထမင်းရေ ပုံသေကျွေးလို့၊ မွေးပေတဲ့သူ။
ပဋိညာဉ် အိမ်တွင်နေသည့်၊ သိမ်ကြင်ဆွေ၊ စိန်တင်မှတ်ကယ်က၊ ကြေနပ်စွာဝတ္တရားနှင့်၊ ဧည့်များစွာ နားလာရောက်သူတို့၊ စားသောက်ရန် ချက်ပြုတ်ရေးနှင့်၊ လုပ်ကျွေးချက်သဒ္ဓါဖြူ၊ လာသူကဟိုမစည်း။
ပြဿဒ်ဒကာ၊ နတ်ကညာကိုရသင့်ငဲ့၊ မာနဂုဏ်ပိုမဝိုက်ပြီဘု၊ ကိုယ်ကြိုက်ရာကိုယ့်အကြံနှင့်၊ ပိုက်ဆံဆိုထိုက်တန်မှာနားသတဲ့၊ ကံတရားကို ပုံသေရိုးကြတော့၊ ဆွေမျိုးတွေမဆိုင်သူမို့၊ ဖေဖိုးလူသူမအပ်ပေဘု၊ ကြေးရွှေငွေဌေးလေရတတ်သမျှ၊ လေးမှတ်ကဲ့ခြည်း။
ပဋိညာဉ် = ဝန်ခံကတိပြု၍နေသည်။
သဒ္ဓါဖြူ = စေတနာသဒ္ဓါတရား ဖြူစင်သည်။
ဟိုမစည်း = အဟိုမစဲ၊ စည်ကားသည်။
လေးမှတ်ကဲ့ခြည်း = မမှတ်ကိုသာ အလေးအမြတ်ပြုသည်။
သတိစကား ကဗျာကို လယ်တီဆရာတော် ရေးသားခဲ့သည်။
သတိစကား မျက်မြင်လောက ဤဘဝကား ဒုက္ခစင်းစင်း ချမ်းသာကင်း၏ သေမင်းအစာ နင့်ခန္ဓာကို တဏှာဘီလူး အမှောင့်ပူး၍ အရူးပြင်ပြင် နင့်ကိုယ်ထင်၏ နင်နှင့်မဆိုင် နင်ပိုင်မဟုတ် နင့်ရုပ်နင့်နာမ် နင့်သန္တာန်ကို နင့်ဉာဏ်မစူး မူးမူးမေ့မေ့ အများလေ့ဖြင့် နေ့ရက်အပုံ လွန်ခဲ့တုံပြီ။
အရွယ်နုရုံ မယ်ဥဒုံ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ အရွယ်နုရုံ မယ်ဥဒုံ သမ္ဘာရေ ကြာလေပြောင်ရစ်ကဲ့၊ ရွာရွှေတောင်၊ မြေအောင်မောင်းတွင်မှ၊ မောင်ကောင်းလှိုင်၊ ယိုင်ပျက်စီးသော်ကြောင့်၊ ဆက်ပြီးလျှင်စီမံဘို့၊ သူကြီးကလန် ထိုးကာလျှောက်ကြ၊ ကိုးယောက်နှင့် တဆယ်ကျော်။
များခြွေရွေ၊ သားတွေသမီးတွေနှင့်၊ အိမ်ကြီးရခိုင်ဆောက်လို့၊ ဆိုင်ပေါက်တွင် ဝင်လာမစဲပ၊ ပုဝါဖဲတပုံ၊ ခြည်စုံပိုးငဲ့ပြင်၊ ကုန်မျိုးစုံအတန်တန်နှင့်၊ ဦးဖိုးမှန် အသရေတက်သူမို့၊ ဂေဇက်စာ ထွက်လာရောက်တဲ့အောင်၊ ဝန်ထောက်တော်နယ်ပိုင်နှင့်၊ အရေးပိုင်လေးခရိုင်ချုပ်ကယ်ကြောင့်၊ ပေးထုတ်မိန့်တော်။
မျိုးအဆွေခြံရံတဲ့၊ ဖိုးဖေမှန်တိုက်သူကြီးငဲ့၊ ဇနီးကြင်သူမဲ့သော်ကြောင့်၊ လူဧည့်သည်ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ရင်၊ ထိုက်လျောက်စွာ ဆေးရေကွမ်းငယ်နှင့်၊ ပေးကမ်းသူ မမြင်သေးသောကြောင့်၊ ရင်သွေးတွေစူမအောက်ရှာဘု၊ ရွေးကောက်၍ရွာအပေါ်၊ ကညာမော်သမျှအပျိုပေါင်း။
သူ့အရွယ်တူ အမယ်မငယ်က၊ တုပသူမယှဉ်လာနှင့်၊ ရှုစရာ နုအသဝါစိမ်းပေမို့၊ အသပြာ တသိန်းငွေတန်မဲ့အရုပ်ပေ၊ ပင်္ဂုတ္တိုရ် ဟိုလုလင်က၊ သဖန်းပင် လမ်းတွင်ချခဲ့၊ နန်းမစံဒေဝီဖြစ်လေသို့၊ ဤခေတ်တွင် အရာခံသည့်၊ ဦးဖိုးမှန်ဝိဒေဟနှင့်၊ ရှုမကုန်ဥဒုမ္ဗရ ငယ်တို့၊ ဆုံကြကာဂဟေစပ်မီအောင်၊ နှစ်ဦးနှစ်ဖြာ ဖူးစာနတ်ကယ်က၊ ကူးတတ်ချက်ကောင်း။
သမ္ဘာရေ = ကုသိုလ်ကံ အဆောက်အဦး၊ အရည်အသွေး။
ကလန် = ရွာကိုအုပ်ချုပ်ရသူ အကြီးအကဲ။
ဂေဇက်စာ = ရုံးမှထုတ်ဆင့်သောစာ (လိပ်)။
ပိင်္ဂုတ္ထိုရ် = ပင်္ဂုတ္ထရလုလင်။
ဝိဒေဟ = ဝိဒေဟရာဇ်မင်း။
ဥဒုမ္ဗရ = ဥဒုမ္ဗရဒေဝီ (သဖန်းပင်မှ ရသူ)။
ဆုံးနှင့် ချက်စော ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ ဆုံးနှင့် ချက်စော တိုးအသရေ၊ ဘိုးရွှေရစ်ကယ်တဲ့၊ ကိုးနှစ်ရွယ်ဆယ်နှစ်သားက၊ စကားပီသည့်နှုတ်ကယ်ကြောင့်၊ အမျိုးမှာရိုးရာမဟုတ်သော်လဲ၊ စိုးအုပ်ရရွာလက်ကိုင်။
ခံအမွေမေမှတ်ကြီးနှင့်၊ ဖေကြီးချစ်မြတ်နိုးတဲ့၊ ဦး ဖိုး မှန်ပုတ္တံသားငဲ့၊ နှံထားကာ သက်ရာပေါင်းပေမဲ့၊ မယ်ကောင်းကြင်ဇနီး၏၊ သမီးမှာအရွယ်သင့်ပါဘိ၊ မယ်မြင့်ဆွေလုံမိတို့၊ ဘုံဗိမာန်အကြံဆန်းတဲ့၊ သံပန်းလိမ်အိမ်နှစ်ထပ်ကယ်နှင့်၊ ကျေးအရွာရွာ၊ လေးတာရပ်တည့်၊ လေးတာရပ်တည့်၊ ဈေးမြတ်တဲ့ဆိုင်။
များထိုထိုသားကိုဘငဲ့ပြင်၊ ညိုမြသွင်ရှင်မယ်သန်းနှင့်၊ တဝမ်းဝင်အတူအောင်းကြ၊ လူသောင်းတန်စိန်တမေနှင့်၊ အိမ်တဆွေခင်မယ်မိတို့၊ ဂိနိ အမကြီးက၊ သမီးလိုသားလိုအမှတ်ကယ်နှင့်၊ ကြီးကြပ်၍စီကွပ်နိုင်၊ ပြီးပြတ်ပိုင်သဘော။
နဝရတ်ပေပ၊ နားကပ်မှာမျက်စုံကျောက်ကဲ့ပြင်၊ လက်ကောက်တွေရွှေပုတီးနှင့်၊ သမီးတွေသားတွေများတို့၊ ဘုရားမှာဆွမ်းဖြူလောင်းတွင်မှ၊ မယ်ကောင်းအမေကြီးက၊ သမီးတွေသားတွေလှည့်ပါလို့၊ သူကြည့်ချင်သမင်မျက်လုံးလိုနှင့်၊ နခမ်းမှာကွမ်းရာသုံးပါလို့၊ ချမ်းသာပုံ၊ ဝမ်းမသာအုံးရမည်၊ ဆုံးနှင့်ချက်စော။
ပုတ္တံ = သား။
ဂိနိ = ဘဂိနိ (ပါ)၊ နှမ၊ အစ်မ။
နဝရတ် = နဝရတန၊ နဝရတ်ကိုးပါး။
နခမ်း = နှုတ်ခမ်း။
မှားဘို့မရှိ ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ မှားဘို့မရှိ ကျမ်းဂန်စုံ၊ ဂန္တန္တရနှင့်၊ ရဟန်းများအခေါင်၊ ဓဇအရောင်လင်းဝေသည့်၊ တောင်တွင်းလာ၊ မဟာသီလဝင်က၊ ပါရမီတွင်၊ ကြမ္မာအစီအစဉ်ထည့်ခဲ့များပေသည့် အချက်တွေ။
သတ္တဝါမျိုးစုံ၊ ကိုးဘုံနဝသို့၊ ပစ်ချသည့်ကြမ္မာနှင့်၊ စေတနာ နေရာအမြစ်တဲ့၊ ကြမ္မာသစ်တင်၊ ရှစ်ခွင်ငရဲသို့၊ ပစ်ဝဲရေလှေလိုမြုပ်သတဲ့၊ လေသုတ်ကာအရောင်ညီးလို့၊ လောင်မီးဝါ တောက်လှာဆဲတွင်မှ၊ ဖောက်လဲကာကြမ္မာတိုတတ်သတဲ့၊ အကုသိုလ်ကံသံသရာက၊ ကံကြမ္မာဖန်လာဆောင်တော့၊ ခံစရာနောင်၊ မှန်စွာတရားတဲ့၊ ရှေးဆရာတွေ ဘေးကြမ္မာလို့ထားခဲ့၊ အများပညာရှိတို့၊ ကြားသိပါစေ။
ယွင်းကြမ္မာကံယိုတဲ့၊ ယင်းအကုသိုလ် ထိုဇာတိကြောင့်၊ ဣတ္ထိယာလိင်ဖောက်ပြားတဲ့၊ ယောက်ျားတရံ၊ မဆံအပ်ပြီဘု၊ မီယပ်နေသန္ဓေခလို့၊ ဆယ်လကြာဖွားလာမြဲတဲ့၊ ကြမ္မာမွဲမှုန်၊ ကံသုန်ဖျင်းတော့၊ ဖားဆင်းငယ် ဖားခုံ လမ်းကဲ့သို့၊ ဆုတောင်းခန်းတွင်၊ ပညာညွှန်ခဲ့၊ လောင်းသုဝဏ် သစ္စာခန်းတွင်မှ၊ ညစ်ညမ်းစွာ၊ ကြမ္မာဟောင်းငယ်က၊ တရှောင်းငင်ငင်ဟု၊ ၎င်းတွင်အကြောင်းတင်လို့ပြတဲ့၊ အပေါင်းသင်္ဂဟများမိတ်ဆွေ၊ နားစိတ်မဝေကြနှင့်ဆင်ခြင်ဘိ။
စုံစမ်းသည်အဖြာဖြာနှင့်၊ ဘုံခန်းမှာ လှမ်းကာကြည့်လိုက်တော့၊ မွမ်းကြမ္မာထည့်ပုံ ပွေ့လို့ ရှက်ကရော့၊ ရေပွက်မှာ၊ ဇနက္ကာမျောတော့၊ နတ်စောမယ် မေခလာငဲ့ကို၊ မောရာတွင်၊ ပြောကာမဟနိုင်ဘု၊ ငါ့ကြမ္မာငါ့အလျောက်နှင့် မရောက်လျှင် နေစေဘိတော့၊ ရေဖိရန်ခြစ်သည့်ရီးနှင့်၊ ကစ္စည်းကျော်နတ်အထူးတို့၊ ခပ်ဖူးဆာဒသာငင်၍၊ ကြမ္မာပင်၊ ဇာတာခွင်လဂ်ကယ်တို့၊ အစဉ်အဆက်မှီ နဿယောနှင့်၊ သီပေါစံလောကဓံ မကင်းသူမို့၊ ကံယွင်းယိုကြမ္မာခေလို့၊ သတ္တဝါတွေ ပွက်ပွကလောကြ၊ မဂ်သောတာဖိုလ်ကိုဝင်မယ့်၊ အသဝေါစင် ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုမှ၊ ဆိုဘို့ရာ၊ ကြမ္မာနှင့်အပ်သည်ဟု၊ ဘယ်ကဗျာ ဘယ်ဟာမှ မစပ်ပါဘု၊ ဆရာမြတ်တွေ၊ သူတို့မမှားရင်ဖြင့်၊ မဟုတ်ပါကလားရယ်လို့ ၊မှားဘို့မရှိ။
ဂန္တန္တရ = အထွေထွေသော စာပေကျမ်းဂန်။
ဓဇ = တံခွန်။
မဟာသီလဝင် = ရှင်မဟာသီလဝံသ။
ကြမ္မာ = ကံကြမ္မာတရား။
လိင် = ဣတ္ထိလိင်၊ ပုလ္လိင်၊ ကျားမကွဲပြားခြင်း။
လောင်းသုဝဏ် = အလောင်းတော် သုဝဏ္ဏသာမ။
သင်္ဂဟ = အဆွေခင်ပွန်း။
အာသဝေါ = အာသဝေါတရားလေးပါး။
တွေးသတိထား ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ တွေးသတိထား ရွက်နီရေ ငွေဆယ်ကျပ်တွင်မှ၊ တမတ်ပင် ကြင်သီတွဲကဲ့ရင်၊ မတ်ကဲပင်ဆိုသမုတ်ကြ၊ ထိုအရှုပ်ကို ရှင်းအောင်ထားတဲ့၊ ဒင်္ဂါးငွေတဆယ်နှင့် နှစ်ကျပ်ကဲ့ပြင် တမတ်တိုင်ပိုင်မပြေ့တတ်ဘု၊ သုံးစေ့ရုပ်ကြေးပိုက်ဆံ။
အပြီးတိုင်ဗိုလ်နှင့် တွက်လိုက်တော့၊ မီးဆက်ရန် လွယ်တဲ့အလုပ်ပ၊ မီးရှုပ်ပုံလွန်ကြပ်တဲကြ၊ နှစ်မတ်ထဲဝယ်၊ တပဲတဆယ်နှင့် နှစ်ကျပ်တဲ့၊ သိသာအောင်၊ တိကာဖြတ်ခဲ့ပ၊ သုံးမတ်ထဲမှာ၊ အသပြာရပုံက၊ ဒွါဒတွင်ပိုက်ဆံနှစ်ချပ်ကို၊ ခြွင်းလှပ်၍ချန်။
ငွေမွေးမှန်တဆယ်ရပြန်က၊ ဧကဧကာခေါ်တဲ့၊ တဆယ်ကျော်၊ ပေါ်တကျပ်ကဲ့ပြင်၊ တခတ်မှာပိုလျှံသည့်၊ ကြေးပိုက်ဆံခုနစ်ပြားနှင့်၊ မတ်ငါးလီဤအကဲမတော့၊ တပဲသာတဆယ်နှင့် တကျပ်ပ၊ ခြောက်မတ်ခေါ် ပေါ်အကဲမှာဖြင့်၊ တပဲလီမမှီသေးတတ်ဘု၊ လေးရွေးတန် ပိုက်ဆံနှစ်ချပ်နှင့်၊ သုံးမတ်အလယ်၊ တဆယ်အရင်းပ၊ မတ်တင်းကဲဝယ်၊ တဆယ်ကကျူးပါလို့၊ ခြောက်မူးနှင့် တပဲလျှံ၊ ခွဲပြန်တဲ့ကတ္တား။
အကဲနှစ်ဆယ်ရေဖြင့်၊ တပဲငွေသုံးထွေမူးနှင့်၊ ဂဟေပူးတွယ် တဆယ်ကမောက်ပြန်ခဲ့၊ ထိုနောက်ဝယ်သုံးဆယ်ကဲတော့၊ ခြောက်ပဲသာ ရှစ်အသပြာတဲ့၊ ခုနစ်ကျပ်မှာ၊ သာနှစ်ပဲတော့၊ အကဲငွေလေးဆယ်ထားကြစို့၊ ငွေငါးဆယ် နားလည်ဘို့ အကဲက၊ ရှစ်ပဲသာ ခြောက်သပြာကစွန်းသတဲ့၊ နာလွန်းတယ် မဆိုသင့်ပါဘု၊ အခွင့်မှာလယ်ရာရွေးကြတော့၊ သက္ကရာဇ်ခွေ နှစ်ရှေဝေးသောကြောင့်၊ ငွေမွှေးမှန်၊ ရွက်နီကို ထိအောင်ဖြင့်၊ ရှေးမမှီရွေးလီကို မသိပြီဘု၊ အရေးမယူ အလေးမမူ မရှိကြနှင့်၊ တွေးသတိထား။
မင်းနေမျိုးမြင်း ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းjieknfncnjduwikmcnအရာ မင်းနေမျိုးမြင်း ဖွားမြင်မြော်ရင်တော်သားက၊ ရထားပျော် စပယ်လို နွားငယ်ကို၊ ခါးလယ်သို့နင်းမိသတဲ့၊ သားရင်းကို ဂေါဏေနွားနှင့်၊ သေစားသေစေပြန်တဲ့၊ ရွှေပြည်စံဧလာရမှာ၊ အဿဇာနေမြင်းကို၊ ဇောင်းတွင်းဝယ်သွယ်ကာမွေးတော့၊ မသမာအစာကိုထွေးသော်ကြောင့်၊ မြက်ကျွေးသူဆုတ်ကာ ချွတ်လို့၊ ကျုံးလယ်ကို၊ မုန်းတယ်ဟု လွှတ်လိုက်သတဲ့၊ ရှေးဝတ္ထုသေအချာ။
မြင်းကုန်သည် ဖွားမြင်လျှင်းတဲ့၊ ပဉ္စင်းတော်ထေရ်ရဟန်းက၊ မြင်းကျမ်းကို၊ လွန်ကြေပွန်သောကြောင့်၊ နိုင်ငံတွင်၊ မြင်းပျံရှိသည်ဟု၊ မင်းကြီးထံ ပြောဆို၍ကြားကာမှ၊ ဖလားရွှေသင်္ဂါနှင့်၊ စမြိန်စာစီကာခွန့်တော့၊ တိမ်ညွန့်တိုင်ပြေးကာ တက်သော်ကြောင့်၊ လေးဘက်ခြေခွာအညီပ၊ ကမ္ဗလာနီစွပ်ကာအုပ်လို့၊ ခွာထုပ်ကိုဆင်ယင်သကာမှ၊ မြင်ရသည် ပြည်သူအပေါင်းရယ်တို့၊ ကောင်းကင်ထိပ်မှာ။
သတင်းကျေညာတဲ့၊ မင်းဧလာပုံ တနှုန်းကဲ့သို့၊ လုံရုံးပျော်ရေးတော်ကြီးမှာဖြင့် ခရီးမြန်တက်ကာ စိုင်းလိုက်ရင်၊ တံတိုင်းစက္ကဝါကိုဝေ့လို့၊ အရှေ့ဟိုအနောက်ကယ်နှင့်၊ သုံးလေးခေါက်ပြန်ကာကျွတ်ပေလိမ့်၊ သခွတ်ပင်လယ်ကရခဲ့တဲ့၊ မြင်းအဿဇာနေယျာ၊ အမွေပါအင်္ဂါလွတ်ကင်း။
မကျည်စေ့ကဲ့သို့၊ နည်းတွေ့ပုံထင်အမြင်ပ၊ မြင်းနီစင် ကျမ်းဂန်က ဟောခဲ့တဲ့ သိန္ဓောဝင်အနွယ်မျိုးမို့၊ အဖိုးကိုဘယ်သူဖြတ်နိုင်ပ၊ မိုးနတ်ပင်တက်ကာပေးရော့ထင့် လက်ကွေးပုံပွေကာ ပေါက်ကရော့၊ ရှေ့နောက်မှာ ဆိုရန်ရှားပါငဲ့၊ ဖလားခွာ တာနှုတ်ဖုံးနှင့်၊ မျက်လုံးမှာ ကြွက်ဂယ်လောင်းနှင့်၊ နှာခေါင်းတွင်တဆင်ထူးလိုပ၊ နဖူးမှာ ယုန်ရေဖျက်သည့်နှယ်၊ နရွက်မှာရွှေကြူချွန်ပ၊ ထူးတံခွန်တော့ အမြီးလိုနှင့်၊ ဇက်အကုန်တက်ကာစီးလိုက်ရင်၊ မြေကြီးကိုသူမလာဘု၊ အာကာမှာ ခွာရာထင်လိမ့်၊ ရာဇဝင် စာတင်ထိုးလောက်ကဲ့၊ မြန်ဘောင်မှာ ရန်အောင်လို့ ကျိုးပေတဲ့၊ မင်းနေမျိုးမြင်း။
ဂေါဏော = ဂေါဏ (ပါ)၊ နွား။
အဿဇာနေ = အဿဇာနေယျ၊ မြင်းအာဇာနည်။
သိန္ဓော = သိန္ဓောမြင်းမျိုးနွယ်။
thumb|The Galactic Center, as seen by one of the 2MASS infrared telescopes, is located in the bright upper left portion of the image. ဂလက်ဆီ ဗဟို ဆိုသည်မှာ နဂါးငွေ့တန်း ဂယ်လက်ဆီ၏ လှည့်ပတ်ဗဟိုကိုခေါ်သည်။
ယင်းသည် ကမ္ဘာမြေမှ အလင်းနှစ် ၂၅၀၀၀ မှ ၂၈၀၀၀ ကွာဝေးပြီး နဂါးငွေ့တန်းအား အတောက်ပဆုံးအဖြစ်မြင်ရသော ဓနု နက္ခတာရာ၊ အော်ဖီယူကပ် ကြယ်စုတန်းနှင့် ဆကော်ပီယပ် ကြယ်စုတန်းကြား၌ တည်ရှိသည်။
နဂါးငွေ့တန်း၏ ဗဟို၌ အင်မတန်ကြီးမားသော တွင်းနက်တည်ရှိသည်ဟူသော ခိုင်မာသည့်သက်သေများက ပြသလျက်ရှိပေသည်။
ပဲခူး-စစ်တောင်းတူးမြောင်းသည် အင်္ဂလိပ်တို့ မြန်မာပြည်တွင် ပထမဆုံး ဖောက်လုပ်ခဲ့သော တူးမြောင်းဖြစ်သည်။
ပဲခူးမြစ်နှင့် စစ်တောင်းမြစ်ကို ဆက်သွယ်မိစေရန် ဆာအက်ရှ လေအီဒင် (Sir Ashly Eden) အမိန့်အရ ပဲခူး-စစ်တောင်းတူးမြောင်းကို ခရစ်သက္ကရာဇ် ၁၈၇၃-၇၄ ခုနှစ်တွင် စတင်ဖောက်လုပ်ခဲ့သည်။
တူးမြောင်းသည် စစ်တောင်းမြစ်ကွေ့ပေါ်ရှိ မြစ်ကျိုးရွာမှနေ၍ ဝေါ၊ မင်းရွာနှင့် သနပ္ပင်မြို့များကို ဖြတ်သန်းကာ ပဲခူးမြို့တောင်ဘက် ပဲခူးမြစ်ပေါ်ရှိ တာဝရွာနှင့် လာရောက် ဆက်သွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
တူးမြောင်း၏ အလျားသည် (၃၈)မိုင်ရှည်၍ တူးမြောင်း၏ ထိပ်နှစ်ဖက်တွင် အရှည် (၂၄၀)ပေနှင့် အကျယ် ပေ(၃၀)စီ ရှိသော ရေတံခါး တစ်ခုစီ တပ်ဆင်ထားသည်။
ကုန်ကျငွေ စုစုပေါင်းမှာ ၁၉၀၃-၄ခုနှစ်အထိ ၄၄-သိန်းကျပ် ဖြစ်သည်။
တူးမြောင်းကို ခရစ်သက္ကရာဇ် ၁၈၇၈-၈၈ ခုနှစ်တွင် စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး အသုံးပြုခဲ့သည်။
စစ်တောင်းမြစ်အတွင်းမှ မျောချလာသော သစ်များကို ဤတူးမြောင်းမှ တစ်ဆင့် ပဲခူးမြစ်အတိုင်း ရန်ကုန်မြို့သို့ ရောက်သည်အထိ ဖောင်ဖွဲ့ယူဆောင်နိုင်ပေသည်။
ပဲခူးမြစ်တစ်ဝိုက်နှင့် စစ်တောင်းမြစ်တစ်ဝိုက်မှ ဆန်စပါးတို့ကိုလည်း ဤတူးမြောင်းမှပင် အလွယ်တကူ သယ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။
တူးမြောင်းသည် ရန်ကုန်-မော်လမြိုင် အဝေးပြေးလမ်းမကြီးသစ်ကြီးနှင့် ပဲခူး သန်လျင်လမ်းမကြီးတို့ဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်။
စိန်လည်ဆွဲ (; ) သည် ပြင်သစ်စာရေးဆရာ မိုပါဆွန်း၏ ဝတ္ထုတိုတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။
ပြင်သစ်သတင်းစာ Le Gaulois တွင် ၁၈၈၄ ခုနှစ်၌ ထည့်သွင်းဖော်ပြခဲ့သည်။
မိုပါဆွန်း၏ နာမည်ကျော်ဝတ္ထုများစာရင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ဇာတ်သိမ်းမှာ ထူးခြားလှသည်။
ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း ဤဝတ္ထုသည် မဒမ် မက်သီဒယ် လွီဆယ် (Mathilde Loisel) နှင့် သူ့ခင်ပွန်းတို့၏ အဖြစ်အပျက်ကို ရေးဖွဲ့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
မက်သီဒယ်သည် ကျောက်မျက်တန်ဆာများဝတ်ဆင်၍ အထက်တန်းလွှာများတွင် ဝင်ဆန့်နိုင်ရန် အမြဲမျှော်လင့်နေသူ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဆင်းရဲသောသူမအဖို့ သူ့အား ပျော်အောင်ထားနိုင်မည့် အောက်တန်းစာရေးတစ်ဦးနှင့်သာ လက်ထပ်ခဲ့ရသည်။
အကြိမ်ကြိမ်တောင်းခံပြီးနောက်တွင် သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်သူမှာ ပြည်သူ့လမ်းညွှန်ရေးဝန်ကြီးဌာန၏ ပါတီသို့ တက်ရောက်ခွင့် ရခဲ့သည်။
ဝတ်ဆင်စရာ မရှိသည့်အတွင် မယ်သီဒယ်မှာ ထိုပွဲသို့ မသွားလိုကြောင်း ငြင်းဆိုခဲ့သည်။
သူမ၏အဖြစ်အား မကြည့်လိုသော ခင်ပွန်းသည်မှာ ရိုင်ဖယ်ဝယ်ရန်စုထားသော ဖရန့် ၄၀၀ ကို သင့်တော်သောအဝတ်အစားဝယ်ရန် ထုတ်ပေးသည်။
သို့သော်လည်း လက်ဝတ်တန်ဆာမရှိသေး၍ စိတ်တိုင်းမကျပေ။
ကျန်ငွေမရှိတော့၍ အကြံအိုက်နေသော လင်မယားမှာ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးဖြစ်သော မဒမ် ဂျင်းနီ ဖောရက်စတီယာ (Jeanne Forestier) ထံမှ ငှားရမ်းရန် အကြံရသည်။
ရွေးချယ်ရသမျှအတွင်းမှ စိတ်တိုင်းအကျဆုံးလစိန်လည်ဆွဲကို ငှားရမ်းကာ ပါတီသို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။
ပြန်အရောက်တွင် သတိထားမိသည်မှာ လည်ဆွဲမရှိတော့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ပြန်လည်ပေးလျှော်ရမည်ဖြစ်၍ ဆိုင်သို့သွားရောက်၍ ဈေးနှုန်းမေးမြန်းရာ ဖရန့် ၃၆၀၀၀ တန်ကြောင်း သိရသည်။
ငွေကြေးချေးငှားကာ စိန်လည်ဆွဲအားဝယ်ယူ၍ ဂျင်းနီထံ ပြန်ပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း အဆိုပါငွေများအား ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် ကာလအတော်ကြာ ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။
ဆယ်နှစ်ကြာသော် ပန်းခြံတစ်ခုအတွင်း၌ ဂျင်းနီနှင့် ပြန်လည်တွေ့ဆုံသောအခါတွင်မှ မိမိပျောက်ဆုံးခဲ့သော စိန်လည်ဆွဲမှာ ဖရန့် ၅၀၀ သာတန်သော လည်ဆွဲတုဖြစ်ကြောင်း တုန်လှုပ်ဖွယ် သိရှိလိုက်ရသည်။
ကျောင်းသုံးအဖြစ် ထည့်သွင်းမှု စိန်လည်ဆွဲဝတ္ထုတို၏ အင်္ဂလိပ်ဘာသာအဖြစ် ပြန်ဆိုချက်ကို အခြေခံပညာ နဝမတန်း၊ အင်္ဂလိပ်ဖတ်စာတွင် ကျောင်းသုံးအနေဖြင့် ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။
Type 001A လေယာဉ်တင်သင်္ဘောသည် တရုတ် လေယာဉ်တင်သင်္ဘောတစ်စင်းဖြစ်ပြီး ၂၆ ဧပြီလ ၂၀၁၇ တွင် ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော် (ရေ)တွင် အသုံးပြုရန် ရေချ၍ တပ်တော်ဝင်ခဲ့သည်။
ဤလေယာဉ်တင်သင်္ဘောသည် တရုတ်နိုင်ငံအတွက် လေယာဉ်တင်သင်္ဘော လျောင်နင်း ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော သင်္ဘောတစ်စင်းဖြစ်ပြီး ပြည်တွင်းတွင် တည်ဆောက်ခဲ့သော ပထမဆုံးသော လေယာဉ်တင်သင်္ဘောဖြစ်သည်။
ရေယာဉ်တည်ဆောက်ခြင်း လေယာဉ်တင်သင်္ဘောကို တလျန်မြို့တွင် China Shipbuilding Industry Corporation မှ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အစိုးရသတင်းဌာနတစ်ခုဖြစ်သော ရှင်ဟွာ သတင်းဌာနအဆိုအရ ကနဦးရေယာဉ်တည်ဆောက်မှုကို ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် စတင်ခဲ့ပြီး သင်္ဘောကိုယ်ထည်ကိုတော့ မတ်လ ၂၀၁၅ တွင် စတင်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
တရုတ်အစိုးရအနေဖြင့် အလုံးစုံပြီးစီးမှုမတိုင်မီ သင်္ဘောအားတည်ဆောက်နေမှုကို တရားဝင်ထုတ်ဖော်ပြောကြားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
အစောပိုင်းသင်္ဘောကိုယ်ထည်တပ်ဆင်နေမှုကို စစ်သုံးဂြိုဟ်တုဓာတ်ပုံများအရ မတ်လ ၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် သိရှိခဲ့ရသည်။
နောက်တစ်လအကြာတွင် အင်တာနက်ပေါ်တွင် တလျန်သင်္ဘောကျင်းရှိ စစ်ဘက်တွင်အသုံးပြုမည့် ပုံစံဝိသေသများနှင့် သင်္ဘောကိုယ်ထည်၏ ဓာတ်ပုံများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
၂၀၁၅ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် သင်္ဘောကိုယ်ထည်ပေါ်၌ လေယာဉ်သိုလှောင်ရုံများတည်ဆောက်သောအခါတွင် သင်္ဘော၏အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြနိုင်မည့် လက္ခဏာများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဒီဇင်ဘာလ ၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် တရုတ်ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန ပြောရေးဆိုခွင့်ရပုဂ္ဂိုလ်မှ ထိုသင်္ဘောသည် လေယာဉ်တင်သင်္ဘောဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြောကြားခဲ့ပြီး တည်ဆောက်ဆဲရှိသည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
လေယာဉ်များပျံတက်ရန်အတွက် ဆင်ခြေလျှောသဏ္ဌာန်( ski jump takeoff ramp) တပ်ဆင်ပြီးသောအခါ သင်္ဘောကိုယ်ထည်တည်ဆောက်မှုလုပ်ငန်းသည် ၂၀၁၆ ခုနှစ် မေလတွင် ပြီးဆုံးခဲ့သည်။
ရေယာဉ်တည်ဆောက်မှုဆိုင်ရာ ဗိသုကာပုံစံ thumb|ကုဇညှက်ဇော့-အမျိုးအစား လေယာဉ်တင်သင်္ဘော ယခုသင်္ဘော၏ဒီဇိုင်းပုံစံသည် ယခင်တည်ဆောက်မပြီးစီးခဲ့သော ကုဇညှက်ဇော့ အမျိုးအစား သင်္ဘောကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည့် တရုတ်နိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးလေယာဉ်တင်သင်္ဘောဖြစ်သော လျောင်နင်းအား များစွာအခြေပြုဆွဲခဲ့သော ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ ကုဇညှက်ဆော့ဗ် လေယာဉ်တင်သင်္ဘော အမျိုးအစားဖြစ်သည်။
လျောင်နင်းနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနည်းငယ်မျှ ပြုပြင်အဆင့်မြင့်တင်ထားခဲ့ရာ ရေဒါများအဆင်မြှင့်တင်ခြင်း၊ ခဲယမ်းနှင့် လောင်စာဆီ သိုလှောင်နိုင်မှု ပမာဏတိုးမြှင့်ခြင်း၊ လျောင်နင်းထက်ပိုမို၍ လေယာဉ်များ ပိုမိုသယ်ဆောာင်နိုင်ခွင့်ရှိခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။
(ခန့်မှန်း ၃၀ နှင့် ၄၀ ကြားရှိ ဂျက်လေယာဉ်နှင့် ရဟတ်ယာဉ် သယ်ဆောင်နိုင်) သင်္ဘော၏ အလျားသည် ရှိပြီး သင်္ဘော၏ ဆံနိုင်စွမ်းမှာ ၅၀,၀၀၀ တန် (ဝန်နှင့် ၇၀,၀၀၀)ရှိသည်။
သင်္ဘောအား သမာရိုးကျ ဆီကို အပူပေးသော ဘွိုင်လာများအသုံးပြု၍ ရေနွေးငွေ့တာဘိုင်အား အပူပေးခြင်းဖြင့် လှည်ပတ်သည်ဟု ယူဆရသည်။
သင်္ဘောတွင် လေယာဉ်များပျံတက်ရန်အတွက် အပေါ်သို့ ကွေးထားသော ဆင်ခြေလျှောသဏ္ဌာန် အသုံးပြုပျံသန်းခြင်း(Ski-jump) ဖြင့် ပျံသန်းရန် ပြုလုပ်ထားပြီး ထိုသို့သော ပျံတက်ခြင်းသည် ရဟတ်ယာဉ်များနှင့် Shenyang J-15 တိုက်ခိုက်ရေးလေယာဉ်များသာ ပျံတက်နိုင်ရန် ကန့်သတ်ထားသောကြောင့် နောင်တွင် တရုတ်လေယာဉ်တင်သင်္ဘောများအား ပိုမိုကြီးမားသော လေယာဉ်များ ပျံသန်းနိုင်ရန် ရည်ရွယ်၍ လောက်လွဲများ(catapult) အသုံးပြုရန် စီစဉ်ထားကြသည်။
စနည်းတဘောင်တူယောင်ယောင် ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။
အကြောင်းအရာ စနည်းတဘောင်တူယောင်ယောင် ပြည်ကုန်းဘောင်ရတနာသိန်က၊ ရာဇနိန် ကွာဝိန္ဒရာဇ်ပေမို့၊ မာဃီန်ကသစ် ဆွေနေနွယ်နတ်၏၊ သေနတ်ဝန် ငတွန်တယောက်ကယ်နှင့်၊ မွန်အောက်ခွင်ရာမဉ်တိုင်းက၊ တလိုင်းတွင် ဘုရင်ဖြစ်ပေသည့်၊ ဓိရာဇ်ကယ်ရာဇာတို့၊ ရှိမေတ္တာသစ္စာရွက်လို့၊ စစ်ထွက်သူတလဖမ်းတဲ့၊ မှုထမ်းပြိုင်ဝန် (၂) ဝန်သို့၊ ကျွန်ငတွန်၊ အလွန်သရမ်းသောကြောင့်၊ မရနိုင်တလတိုင် ဖမ်းရသည်ဟု၊ တလဖမ်းရန်ငတွန်ပြောရှာကြသူတို့၊ အတ္တနောဝါဒ မူမမှန်။
ဖြစ်ရေးမျှော်ခေါ်ဘို့၊ ဟစ်ကျွေးကြော် တဘောင်စည်းတို့၊ တောင်လည်းမလို မြေပြိုကွဲလို့၊ တော်လဲသံ ပဲ့တင်တီးသည့်ပြင်၊ မြေကြီးပင် ငလျင်လှုပ်သတဲ့ ငွေဥဂ္ဂါ မြောက်တောင်ကူးလို့၊ သောက်ရှူးကြယ် ဗုဒ္ဓဟူးကြယ်များတို့၊ ထူးခြားမြင်း ကောင်းကင်သို့ရှုလိုက်တော့၊ ရှင်သုမေ၊ ဗျာဒိတ်ပွဲတွင်မှ၊ ငရဲသူ မပူဆာဘု နမူနာ၊ နယူဗြဟ္မာမင်းတွေတို့၊ အစောင်စောင် တဘောင် လင်းသည်ဟု၊ တောင်တွင်းလာ၊ မဟာသီလဝင်က၊ ပါရမီတွင်၊ စာစီရင်လို့ရေးခဲ့၊ ရှေးကဖြစ်ဟန်။
တော်ဒူးစနည်၊ နှစ်မည်ဘဝေါတဲ့၊ သဘောတွင် ဆင်ခြင်ရန်ဘို့၊ ပလ္လင်ခံ၊ ဘုရင်စံတဲ့အနီးတွင်မှ၊ ဝန်ကြီးတွေ ရွှေသည်တိုင်က၊ လွှတ်ကွန်းပိုင်၊ တော်နေရာနှင့်၊ ဒူးနေရာ၊ ဝေကာချလိုက်တော့၊ သည်မတိုင် အခြေရင်းက၊ အတွင်းဝန်၊ ပြင်ဝန်ထောက်တွေနှင့်၊ သည်နောက်မှာတိုင်သည်ထွေးက၊ စနည်ခေါ်မည်တော်ပေးသတဲ့ တော်ဝေးစွာ၊ ကျေးနဂရာများက၊ စော်ဘွားစော်ခံမင်းတွေတို့၊ အတွင်းဝင်ပြင်ဘဝေါနှင့်၊ သောခြောက်ဆယ်ညီလာရေ၊ ဒွါ ဒဆယ့်နှစ်ပါးစီတဲ့၊ ဖွဲ့ထားကာ ထာဝရက၊ ငါးဌာန ဝေကာဖန်၊ နေရာမှန်မတ်ပေါင်း။
စလုံးကို အခြေတယ်လို့၊ နငယ်တွင်ညဆွယ်၍ သတ်လိုက်ရင်၊ စာဖတ်သူစနည်နှင့်၊ စနည်းကိုမှ၊ သည်လည်းညသတ်ခြားတဲ့၊ ခွဲထားကို မသိသေးရှာဘု၊ သည်ထွေးကို စနည်ခေါ်ရသတဲ့၊ သည်အပေါ် တွင်းပြင်ဘဝေါတို့၊ ယောင်တောင်တောင် တဘောင်လို့ပြောကြ၊ သမိန်ထောပါမဟာ၊ တလဖမ်းနှင့်၊ ခယမ်းသူရာမဉ်သုံးက၊ ပြည်ကုန်းဘောင်လူမောင်တွန့်နှင့်၊ ဝန် ၂ ဝန်သည်လောက်ကွဲရက်ကမှ၊ တယောက်ထဲထင်ရှာကြလို့၊ တလကြာ ငတွန်ဖမ်းရသတဲ့၊ နိဒါန်းအခြေစုံတဲ့၊ နန်းရွှေဘုံ ရာဇဝင်တို့၊ မကျွမ်းကျင် အထင်ဇောနှင့်၊ ဘဝေါကို တဘောင်စကားရယ်လို့၊ ယောင်မှားကာ များစရာ အကြောင်းငယ်ကြောင့်၊ ရွာမောင်းထောင်၊ ဆရာကျော်က၊ နာပျော်ဘွယ်၊ အာဘော်နှင့် မြွက်လိုက်ပ၊ ဆရာသက်ခေါ်အမည်နှင့်၊ ကော်မတီ၊ မဟော်အရည်လောက်ရှိပေတဲ့၊ ကဝီပညာနှင့်၊ ပလိတကာ၊ မဏိရတနာ သူဌေးငယ်က၊ ဘဝေါစကလာကို စောဒနာနှင့် မေးသူတို့၊ သဘောပါအောင်၊ မျှောစာနှင့်ရေးလို့၊ ပေးမပါကြောင်း။
ရတနာသိန် = ရတနာသိင်္ဃမြို့၊ ကုန်းဘောင်ရွှေဘိုမြို့။
ရာဇနိန် = ရာဇ၊ ဇနိန္ဒ၊ မင်း၊ လူတို့ကို အစိုးရသောမင်း။
ကွာပိန္ဒရာဇ် = ရေမြေကို အစိုးရသူ။
မာဃိန် = သိကြားမင်း။
ဓိရာဇ်ရာဇာ = ရာဇဓိရာဇ်ဘုရင်။
အတ္တနောဝါဒ = မိမိတဦးတည်း၏ အယူအဆ။
တဘောင် = ကလေး၊ သဘင်သည်၊ သူရူးတို့ သီဆိုသော တေးကဗျာ။
စံနည်း = နတ်ကောင်းနတ်မြတ်တို့ ညွှန်ပြချက်။
တော်လဲ = တော်လည်း၊ အသံကြီးစွာဖြစ်ခြင်း။
ဥဂ္ဂါ = မီးရှူးကဲ့သို့ အလင်းရောင်ထွက်ခြင်း။
သောက်ရှူး = မီးရှူးကဲ့သို့ အလင်းရောင်ထွက်ခြင်း။
ရှင်သုမေ = သုမေဓာရှင်ရသေ့။
တော်ဒူးစနည် = တော်နေရာ၊ ဒူးနေရာ၊ စနည်နေရာ၊ ဘုရင့်ရှေ့၍ ခစားရသောနေရာများ။
ဘဝေါ = အတွင်းဘဝေါနေရာ၊ အပြင်ဘဝေါနေရာ။
ကော်မတီ = အမှုဆောင်လူကြီး (လိပ်)။
စောဒနာ = သိလို၍ စုံစမ်းမေးမြန်းခြင်း။