kalixlouiis/myanmar-wikipedia-corpus huggingface dataset:
ဓမ္မရာဇဝင်ကျမ်းစောင်များတွင် ကဣသရေလနှင့် ယုဒထီးပြိုင် နန်းပြိုင်များ ရေးမှတ်သော်လည်း ရာဇဝင်ချုပ်သည် ယုဒမင်းများ ကိုအသားပေး ထားသည်။
ဓမ္မရာဇဝင်ကျမ်းသည် ကဣသရေလဘုရင်များနှင့် ယုဒမင်းများ ဆက်နွယ်ပတ်သက်ပုံမျှသာ ရေးထားသည်။
ရာဇဝင်ချုပ်၏ အဓိကအာဘော်မှာ ထိုမင်းများ ဝိညာဉ်ရေးရာ ရှက်နွယ်ကြပုံ ဖြစ်သည်။
ကျမ်းနှစ်စောင်များ တူနေသော်လည်း ဓမ္မရာဇဝင်ကျမ်းတွင် မပါရှိသော အချို့အကြောင်းအရာများ ရာဇဝင်ချုပ်တွင် အသေးစိတ်တွေ့ရသည်။
ရာဇဝင်ချုပ်သည် ဓမ္မရာဇဝင် ရေးသားပြီး နှစ်ပေါင်းကြာညောင်းမှ ရေးသားခြင်းဖြစ်သကဲ့သို့ ကျမ်းစာရေးသာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်လည်း မတူညီပါ။
ရည်ရွယ်ချက်ချင်း မတူညီ ခြားနားသော်လည်း အထူးတလည်ဆန့်ကျင်သော အချက်များ မရှိပါ။
TAGS: ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ဟေဗြဲကျမ်းမူတွင် ဧဇရမှတ်စာနှင့် နေဟမိမှတ်စာသည် တစ်အုပ်တည်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ယနေ့ခေတ်ကာ​လတွင် နှစ်အုပ်အဖြစ် ပိုင်းခြားထားကြသည်။
ဧဇရမှတ်စာ အခန်း ၂ နှင့် နေဟမိမှတ်စာ အခန်း ၇ တို့မှာ အတူတူဖြစ်နေသည်။
ထိုအခန်းနှစ်ခန်းကို တစ်အုပ်တည်းတွင် ထပ်ကျော့မပါသင့်သောကြောင့် နှစ်အုပ်အဖြစ် ပိုင်းခြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ဧဇရမှတ်စာသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ (သို့) ဘာသာရေးအမြင်ဖြစ်သည်။
ကျမ်းတတ်ပညာရှင်များက သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုးမှုတ်သွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေအထောက်အထား အများအပြားရှိသည်ဟု ထောက်ပြကြသည်။
ဧဇရမှတ်စာတွင် ကျမ်းပိုဒ်ပေါင်း (၂၈၀) ပါရှိသည်။
အခြားကျမ်းများကဲ့သို့ အကျိုးအကြောင်း ယှက်နွယ်ရောနှောခြင်းမရှိဘဲ အကန့်လိုက်အလွှာလိုက်ရှိသည်။
မှတ်တမ်းတင်ခြင်း ၁၁၁ ပိုဒ် ရှင်းပြခြင်း ၁၀၉ ပိုဒ် ရေးစာ ၄၄ ပိုဒ် ဆုတောင်းချက် ၁၀ ပိုဒ် ကြေညာချက် ၃ ပိုဒ် အခြား ၃ ပိုဒ် စုစုပေါင်း ၂၈၀ ပိုဒ် ၂။
ကျမ်းရေးသူ ရေးသားသူ၏နာမည် အတိအကျ မသိရသော်လည်း (၇:၂၇-၉:၁၅) ၌ ( ကျမ်းရေးသားသူ ပထမလူနာမ်စားသုံးထား) ကျမ်းချက်ပါ မျိုးရိုးဗေဒနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များအရ ဧဇရဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။
ဧဇရနှင့် နေဟမိလက်ထက်တွင် အသုံးပြုသောတပါး အမျိုးသားတို့၏ ဘာသာစကားတတ်ကျွမ်းမှုကို အသုံးပြုခြင်း၊အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် ပတ်သက်သည့် ဝေါဟာရများ သုံးနှုန်းထားခြင်းကြောင့် ယုတ္တိအဖြေလုံလောက်သည်။
ဧဇရမှတ်စာ၏ လေးပုံတပုံခန့်သည် ထိုခေတ်ကာလ ရုံးသုံးဘာသာ အာရမိတ်ဘာသာစကား ဖြစ်သည်။
ဗျည်းနှင့်သရကို လှပစွာ သုံးစွဲတတ်သော ဟေဗြဲဘာသာစကားသည် ဤအာရမိတ်ဘာသာ စကားမှ မျှဝေယူဆောင်ထားသည်။
အချိန်ကာလ ဘီစီ (၅)ရာစုနှစ်တွင် ယုဒလူအဖွဲ့အစည်းသည် အဲဂုတ္တုပြည် နိုင်းလ်မြစ်ဝှမ်းဒေသ Elephantine အရိပ်၌ နေခဲ့ကြ၍ အာရမိတ်ဘာသာစကားနှင့် ဆင်တူယိုးမှားစကား သုံးစွဲခဲ့ကြဟန်ရှိသည်။
သို့ကြောင့် ဘီစီ ၅ရာစုနှစ်ခန့်တွင် ရေးသားသော စာအုပ်များသည် မဟာအလက်ဇန္ဒား (ဘီစီ ၃၃၀ဝန်းကျင်) ခေတ်ကာလထက် စောကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ဤဧဇရမှတ်စာ၏ နောက်ဆုံးတွင် နေဟမိ၊ဧသတာကျမ်းများ ပေါ်လာသည်။
ဧဇရ၊နေဟမိနှင့် ဧသတာကျမ်းများပေါ်ထွန်းလာပုံ (ခေတ်ကာလမှာ ခန့်မှန်းချက်ဖြစ်သည်) ဘီစီ ၅၃၈ ကုရုမင်းက ဗိမာန်တော် ပြန်တည်ဆောက်ခိုင်းသည်။
ဘီစီ ၅၃၈ /၇ ယေရှုဗာဗေလသည် ယေရှုရှလင်သို့သွားသည်။
ဘီစီ ၅၃၆ ဗိမာန်တော် အုတ်မြစ်ပန္နက်ချသည်။
ဘီစီ ၅၃၅ ဗိမာန်တော် စတင်ဆောက်လုပ်သည်။
ဘီစီ ၅၂၀ ပရောဖက် ဟဂ္ဂဲနှင့် ဇာခရိ ပေါ်ထွန်းကြသည်။
ဘီစီ ၅၂၀ ဒါရိမင်းက ဗိမာန်တော် ဆောက်လုပ်ခြင်းပြန်စသည်။
ဘီစီ ၅၁၆ ဗိမာန်တော်ပြီးစီးသည်။
ဘီစီ ၄၈၆ အာရွှေရု(Xerxes)နန်းတက်သည်။
ဘီစီ ၄၈၉ /၈ ဧသတာမိဘုရားမြောက်ခံရသည်။
ဘီစီ ၄၆၄ အာတဇေရဇ် နန်းတက်သည်။
ဘီစီ ၄၅၈ ဧဇရ ယေရုရှလင်သို့သွားသည်။
ဘီစီ ၄၄၄ ယေရုရှလင်သို့ နေဟမိရောက်ရှိသည်။
ဘီစီ ၄၄၄ ယေရုရှလင်မြို့ရိုးပြီးစီးသည်။
ဘီစီ ၄၂၀ ယေရုရှလင်မြို့သို့ နေဟမိ ဒုတိယအကြိမ် ရောက်ရှိသည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့် ရည်ရွယ်ချက် ဧဇရမှတ်စာအုပ်ဖွင့်သည်နှင့် ဗာဗုလုံအင်ပါယာကြီး ပြည်ဖုံးကားချထား၍ ယေရမိပရောဖက်ပြုချက် (ယေ ၂၉:၁၀-၁၄)အတိုင်း ယုဒလူတို့ပြည်တော်ဝင်ရသည်။
အခန်း ၁-၆တွင် ပါလက်စတိုင်းဒေသ ယေရုဗာဗေလ လက်အောက်၌ ရှိနေကြကြောင်း တွေ့ရမည်။
ပြည်တော်သို့ ပြန်ဝင်ကြ၍ ပထမဦးဆုံး ဦးဆုံးပေးလုပ်ငန်းမှာ မီးရှို့ရာ ယဇ်ပလ္လင် တည်ဆောက်ရေး ဖြစ်သည်။
နောက်မှ ဗိမာန်တော်ဆောက်လုပ်ရေး လိုက်သည်။
ပရောဖက် ဟဂ္ဂဲနှင့် ဇာခရိတို့က တွန်းအားပေးကြသော်လည်း ဘုရားသခင၏ လူများသည် ဇောက်ထိုးပြောင်းပြန်လုပ်ကြသည်။
အခန်း၆နှင့်၇ အကြားတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသည်။
ထိုခေတ်ကာလတွင် ဧသတာသည် မိဖုရားဖြစ်ခဲ့သည်။
Thermopylae, Salamis နှင့် Marthon ဂန္ထဝင်တိုက်ပွဲကြီးများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
၃ အခန်း ၇-၁၀၊ ဘီစီ ၄၅၈ ခုနှစ် ၌ Artaxerxes Longimanus ကဧဇရအား ယေရုရှလင်သို့ စေလွှတ်သည်။
ဧဇရ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်မှုများကိုလည်း ဤအခန်းတွင် အသေးစိတ် ရေးသားမှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
ယေရုရှလင်မြို့ ယေရုဗာဗေလလက်အောက်သို့ ပြည်တော်ပြန်ဝင်ကြခြင်း (အခန်း ၁–၆) (က) ကုရုမင်းအမိန့် (၁:၁-၄) (ခ) ထောက်ပံကူညီကြခြင်း (၁:၅-၁၁) (ဂ) ပြည်တော်ပြန်ဝင်သူများစာရင်း (အခန်း၂) (ဃ) ယဇ်ပလ္လင်တည်ဆောက်ခြင်း၊ဗိမာန်တော်ပန္နက်ချခြင်း(အခန်း၃) (င) ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်မှုကို ဆန့်ကျင်ကြခြင်း (အခန်း ၄) ၁။
ကုရုမင်းလက်ထက် (၄:၁-၅) ၂။
အာရွှေရုမင်းလက်ထက် (၄:၆) ၃။
အာတဇေရဇ်မင်းလက်ထက် (၄:၇-၂၃) (စ) ဟဂ္ဂဲနှင့် ဇာခရိတို့က ဗိမာန်တော် ဆောက်လုပ်ရန်တွန်းအားပေးခြင်း (၅:၁-၂) (ဆ) ဒါရိမင်းလက်ထက်၌ ဆန့်ကျင်ကြခြင်း (၅:၃-၇) (ဇ) ဒါရိမင်းအမိန့်ဖြင့် ဗိမာန်တော် ဆောက်လုပ် ပြီးစီးခြင်း (အခန်း ၆) ၂။
ဧဇရလက်ထက်တွင် ပြည်တော်ပြန်ဝင်လာကြခြင်း (အခန်း ၇–၁၀) (က) အာတဇေ၏ မင်းစေတနာသဒ္ဒါတရား (အခန်း ၇) (ခ) ပြည်တော်ပြန်ဝင်လာကြသူများစာရင်း (၈:၁-၁၄) (ဂ) ယေရုရှလင်ခရီးစဉ် (၈:၁၅-၃၆) (ဃ) သွေးနှောအိမ်ထောင်ပြုခြင်းနှင့် ဧဇရ၏ဆုတောင်းချက် (အခန်း ၉) (င) တိုင်းတပါးသား မယားများအား နှင်ထုတ်သည့် ယုဒတရားဓမ္မ (အခန်း ၈) TAGS: ဧဇရမှတ်စာ ကိုးကား Category:သမ္မာကျမ်းစာ Category:ခရစ်ယာန်စာပေ Category:ခရစ်ယာန်ဘာသာ။
နိဒါန်း “တဝက်ကျော်သည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးမှတ်တမ်း မှတ်ရာဖြစ်သော်လည်း သမ္မာကျမ်းစာ အချက်အလက်အား များစွာအထောက်အကူပြုသည်။
ဧဇရမှတ်စာအများစုသည် ပထမလူပုံစံဖြင့် (ဧဇ ၈:၁၅-၉:၁၅)ဖြင့် ရေးသားသော်လည်း နေဟမိမှတ်စာထက် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်သည်။
နေဟမိမှတ်စာသည် လက်တွေ့ကျသည်။
လူ့စွမ်းဆောင်ချက်များ အဓိကမထား။
” Derek Kidner ၁။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ အကယ်၍ သင့်ဘဝမှာ အဆောက်အအုံတည်ဆောက်ဖို့၊ အခက်အခဲ ပြဿနာတစ်ခု ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းဖို့ ကြုံတွေ့လျှင် ပထမဦးစွာ နေဟမိမှတ်စာကို ဖတ်ရှု၊ လေ့လာဆင်ခြင်စေချင်သည်။
သူများကိုလည်း ထိုအတိုင်းပြုလုပ်ကြရန် ညွှန်ပြစေချင်စေသည်။
ဘီစီ (၅)ရာစုနှစ်တုန်းက ဟေဗြဲအမျိုးသား၏ ခေါင်းဆောင်မှု အရည်အချင်းသည် မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စရပ်အား အံဩဖွယ်ရာ အောင်မြင်သွားစေကြောင်း ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် တွေ့ရှိရမည်။
whitcomb ကဤသို့ဆိုထားသည်။
ဓမ္မဟောင်းများတွင် နေဟမိမှတ်စာထက် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်၌ စိတ်အားထက်သန်မှုရှိအောင်၊ မက်လုံးပေးနိုင်သောကျမ်း မတွေ့ရှိပါ။
ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် သမ္မာတရားအတွက် နေဟမိ၏ ဆင့်ကာဆင့်ကာ စိတ်ဖြင့် ပြုမှုမျိုးကို ယနေ့ခေတ်ကာလတွင်လည်း အထူးလိုအပ်သည်။
၁ ၂။
ကျမ်းရေးသူ ယေဟောဝါဘုရား၏ စက်ခလုတ်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော နေဟမိက ပထမလူပုံစံဖြင့် ရေးသားထားသည်။
ဖြစ်စဉ်အကြောင်းအရာ အထောက်အထားများလည်း ပြည့်စုံလုံလောက်စွာ ဖော်ပြထားသည်။
ပေစာ ပုရပိုက် အမြောက်အမြားက သမိုင်းဖြစ်စဉ်များကို ခိုင်လုံအထောက်အထားပြုကြသည်။
ယဇ်ပုရောဟိတ်ယောဟနန် (၁၂:၂၂-၂၃) နှင့်နေဟမိ၏ သားများ စာရင်းကလည်း သက်သေထူသည်။
သို့ကြောင့် ဟာလခိ၏သားနှင့် ဟာနန်၏အစ်ကို နေဟမိ(၁:၁-၂)က စီရင်ရေးသားကြောင်း ထင်ရှားသည်။
နေဟမိ၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းမှာ ပါရှန်ပြည်၌ မွေးဖွားကြောင်း တခုတည်းသာ သိရှိရသည်။
နေဟမိ၏ လိမ္မာပါးနပ်ပုံ ခေါင်းဆောင်မှု အရည်အချင်းများသည် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်ထိုက်သော ဂုဏ်အင်္ဂါရပ်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
အချိန်ကာလ နေဟမိမှတ်စာကို ဘီစီ ၄၃၀ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရေးသားထားသည်ဟု ယူဆရသည်။
ပထမ အာတဇေရဇ်မင်းလက်ထက် (ဘီစီ ၄၆၄-၄၂၄)ဖြစ်သည်။
မဟာအလက်ဇန္ဒားမင်း ပါလက်စတိုင်းဒေသသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးသည် ယာဒွါဖြစ်သည်ဟု Josephus ကဆိုသည်။
နေ ၁၂:၂၂ တွင် ယာဒွါသည် အသက်ငယ်ရွယ်နုပျိုနေပေမည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယဇ်ပုရောဟိတ်စာများတွင် နာမည်ပါနေသည်။
အလက်ဇန္ဒားခေတ်ကာလတွင် အသက် (၉၀) ရှိနေသည်။
သို့မဟုတ် ထိုယာဒွါနာမည်ဖြင့် လူ(၂)ယောက်ရှိခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
တတိယဖြစ်နိုင်ချေမှာ Josephus သည် ကိန်းဂဏန်း ခဏခဏမှားလေ့ရှိသောကြောင့် ဤနေရာတွင်လည်း သက္ကရာဇ် မှားရေးခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ယုဒလူမျိုးပြန်လည်ထူထောင်သည့် ခေတ်ကာလ၌ နေဟမိသည် အကြီးမြတ်ဆုံး တတိယခေါင်းဆောင်ကြီးဖြစ်သည်။
ယေရုဗာဗေလက ဘီစီ ၅၃၈-၅၃၇ တွင် ပထမဆုံး အသုတ်အား ဦးဆောင်၍ ပြည်တော်သို့ ပြန်ကြသည် (ဧဇ ၂)။
ဗိမာန်တော်ဆောက်လုပ်ဖို့ ဦးဆောင်လှုံဆော်သည်။
နောက်နှစ်ပေါင်း (၈၀) ခန့်ကြာသောအခါ ဧဇရက ဒုတိယအသုတ်ဦးဆောင်၍ ပြန်လာကြသည်။
ဣသရေလလူများအား ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် ကိုးစားကြရန် ရိုက်သွင်းသည်။
ဧဇရ၏ နောက်(၁၃)နှစ်ခန့် ကြာသောအခါ ဘုရားသခင်က နေဟမိအား ယေရုရှလင်သားများ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို သိမြင်စေသည်။
နေဟမိသည် ခေါင်းဆောင်မှု အရည်အချင်းရှိသည့်အလျှောက် အားသွန်စိုက်လုပ်ဆောင်သည်။
သူ့ခံယူချက်ရေသောက်မြစ်သည် ယေဟောဝါ ဘုရားသခင်၌ တည်သည် (သူ၏ ဆုတောင်းချက်များကို ကြည့်ပါ)။
ဘဝမုန်တိုင်း ခက်ထန်၍ လှိုင်းလုံးကြီးသည့်ကာလတွင် အမှုတော်ကြုံစေသည်။
သို့ဖြင့် စကားအဆိုရှိသည်။
“လောကတွင်လူတန်းစား (၂)မျိုးရှိသည်။
တမျိုးသည် လောကကြီး ဘာဖြစ်မှန်း မသိကြသူများ၊ နောက်တမျိုးမှာ ထိုအဖြစ်အပျက်အားဖန်တီးပြုပြင်သူများသာဖြစ်သည်။
” နေဟမိသည် လူ့လောကအား ပြုပြင်ဖန်တီးသူထဲတွင် ပါဝင်သည်။
ဧဇရ မှတ်စာတွင် ဗိမာန်တော်ဆောက်လုပ်ခြင်းနှင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းတွေ့၍ နေဟမိမှတ်စာတွင် နေ့စဉ်မြို့ရိုး ဆောက်လုပ်နေရသည်။
သို့ကြောင့် နေဟမိမှတ်စာသည် လူ့ဘဝအသက်တာနေ့စဉ်မှတ်တမ်းဖြစ်သည်။
နေဟမိ ပထမအကြိမ် ခရီး။
ယေရုရှလင် ပြန်လည်စုစည်းခြင်း (အခန်း၁–၁၂) (က) ယေရုရှလင်အပေါ် အံ့ဩတုန်လှုပ်ခြင်း (အခန်း ၁) (ခ) ယေရုရှလင်စုစည်းတည်ထောင်ရန် အခွင့်အာဏာ (၂:၁-၈) (ဂ) ယေရုရှလင်မြို့ရိုး ပြန်လည် တည်ဆောက်ခြင်း (၂:၉-၆:၁၉) ၁။
စစ်ဆေးကြပ်မတ်ခြင်းနှင့် အများပြည်သူ၏ ဆန့်ကျင်မှု (၂:၉-၂၀) ၂။
ဘုရားသခင်၏ အလုပ်သမားများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များ (အခန်း ၃) ၃။
ပြင်ပ အခက်အခဲများနှင့် အထူးသတိပေးချက် (အခန်း ၄) ၄။
အတွင်းပိုင်းပြဿနာနှင့် လူမှုရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု (အခန်း ၅၊၆) (ဃ) ယေရုရှလင်လုံခြုံရေး (၇:၁-၄) (င) ယေရုရှလင်လူဦ:ရေ စာရင်းကောက်ခြင်း (၇:၅-၇၃) (စ) ယေရုရှလင်တွင် ဘာသာရေးရှင်သန်လာခြင်း (အခန်း ၈-၁၀) (ဆ) လူဦးရေထပ်တိုးခြင်းနှင့် ယေရုရှလင်ပရဂုဏ် (အခန်း ၁၁) (ဇ) ယေရုရှလင် ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် လေဝိသားများ (၁၂:၁-၂၆) (ဈ) ယေရုရှလင်မြို့ရိုး ဘိသိက်ပေးခြင်း (၁၂:၂၇-၄၇) ၂။
နေဟမိ ဒုတိယအကြိမ် ခရီး။
ယေရုရှလင်မြို့ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း (အခန်း ၁၃) (က) ဗိမာန်တော်မှ တောဘိအားနှင်ထုတ်ခြင်း (၁၃:၁-၉) (ခ) လေဝိသားများသို့ ဆယ်ဘို့တစ်ဘို့ ဆက်လက်တည်တံ့ခြင်း (၁၃:၁၀-၁၄) (ဂ) ဥပုသ်နေ့တွင် တရားတော်နှင့် မညီသော အပြုအမှု ရှင်းထုတ်ခြင်း (၁၃:၁၅-၂၂) (ဃ) လူမျိုးခြားနှင့် အိမ်ထောင်ပြုမှု အပြစ်တင်ခြင်း (၁၃:၂၃-၃၁) TAGS: နေဟမိမှတ်စာ ကဏ္ဍ:ခရစ်ယာန်ဘာသာ ကဏ္ဍ:သမ္မာကျမ်းစာ ကဏ္ဍ:ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများ။
နိဒါန်း “ဧသတာဝတ္ထုသည် သမ္မာကျမ်းစာ စာမျက်နှာများ၌ တွေ့ရခဲသော ယုဒသမိုင်းအစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုခေတ်ကာလတွင် ယုဒလူများ၏ နေ့စဉ်အသက်တာ၌ ပုရနေ့(ပူရမ်ပွဲတော်) အဓိပ္ပာယ်ထင်ဟပ်ပုံကို သင်ခန်းစာပေးပါသည်။
” Carl Armerding ၁။
စံတော်မီ ဝိသေသနလက္ခဏာ “အကယ်၍ ဆိုဗီယက်ရုရှားနိုင်ငံက ဆီးမိုက်မျိုးနွယ်စု ဆန့်ကျင်ရေးမူဝါဒ Anti-Semitic Policies အား အဆင့်တိုးမြှင့် လုပ်ဆောင်လာမည်ဆိုလျှင် အကျိုးဆက် မည်သို့ဖြစ်လာမည် ထင်ပါသနည်း” ဟု အနောက်နိုင်ငံသားတစ်ဦးက ဆိုဗီယက်နွယ်ဖွားယုဒလူမျိုးတစ်ဦးအား မေးခွန်းထုတ်ဘူးသည်။
“ယုဒလူမျိုးများအတွက် ပွဲတော်တစ်ရပ် တိုးလာကောင်း တိုးလာလိမ့်မည်”ဟု ထိုသူကဖြေကြားသည်။
အကျယ်ဖွဲ့ ရှင်းပြရန်ပြောသောအခါ ထိုယုဒလူက “ရှေးအီဂျစ်ဖာရောဘုရင်က ဟေဗြဲလူများကို ရှင်းလင်းဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားခဲ့ဘူးသည်။
အကျိုးဆက်မှာ ပသခါပွဲတော် ပေါ်ပေါက်လာသကဲ့သို့ ဟာမန်ကယုဒလူများကို ရှင်းပစ်ဖို့ ကြိုးစားလာသောအခါ ပုရနေ့(ပူရစ်ပွဲတော်) ပေါ်ပေါက်လာသည်။
အန္တိဩခုဧပိဖနိ Antiochus Epiphanes ကလည်း ထိုနည်းအတိုင်း ယုဒတို့ကို သုတ်သင်ဖယ်ရှားဖို့ ကြိုးစားသည့်အခါ ဟာနုက္ကပွဲတော် Hanukkah ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်”ဟုရှင်းပြပါသည်။
ဧသတာဝတ္ထု၌ ပူရမ်ပွဲတော်၏မူလရင်းမြစ်ကို တွေ့ရှိရသည်။
ယနေ့ခေတ်ကာလတွင် ယုဒလူတို့၏ ဘာသာရေးရုံးပိတ်ရက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပေသည်။
ထိုနေ့၌ အများပြည်သူရှေ့၌ ဧသတာ ကျမ်းဝတ္ထုကို ဖတ်ကြားစေလျက် ဟာမန်၏ အမည်နာမရောက်တိုင်း ဆူညံစွာ အော်ဟစ်ကြွေးကြော်ကြလေသည်။
ဧသတာဝတ္ထုတွင် ထူးခြားချက် အများအပြားရှိသည်။
ယေရုဗာဗေလက်ထက် (ဧဇ ၂) ပြည်တော်ပြန်ဝင်လာကြသော လူနည်းစုထဲမှ ဘာသာရေး ယုံကြည်မှု ခေါင်းပါးသော ယုဒလူတဝက်က ပါရှန်းပြည်၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာ အလွဲသုံးစားပြုပုံ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းဖြသည်။
ဘာသာတရားအခြား အပြုအမှုများထက် အစာရှောင် ဥပုသ်စောင့်ခြင်း အကြောင်းကို ဦးစားပေးသင်ပေးပါသည်။
အခြားထူးခြားချက်တစ်ခုမှာ ဧသတာဝတ္ထုတွင် ထာဝရဘုရား၊ ဘုရားသခင်ဟူသော ဝေါဟာရသုံးစွဲခြင်းမရှိ။
သို့ကြောင့် အချို့က သမ္မာကျမ်းစာတွင် ပါဝင်သင့်သလားဟု မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။
J.Sidlow Baxter ကဗြောင်မဖော်ပြသော်လည်း လျှို့ဝှက်ထားသော ရတနာအဖြစ် (၁:၂၀။
၅:၄။
၅:၁၃။
၇:၇) တို့တွင် (၄)ကြိမ်သုံးထားသည်ဟု ထောက်ပြသည်။
ထိုကျမ်းပိုဒ်များသည် ဧသတာဝတ္ထုတွင် အရေးပါအရာရောက်သော အချက်အချာ နေရာများဖြစ်သည်။
“ငါဖြစ်သည့်အတိုင်းငါဖြစ်သည်”ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သော “Ehyeh.” ဟူသော ဝေါဟာရကို ၇:၅တွင် စကားစုပုံစံဖြင့် တွေ့ရသည်။
Scroggie က “ခက်ခဲနက်နဲသော်လည်း အသေအချာ ကြည့်ရှုသူများက တွေ့မြင်နိုင်သည်”၄ ဟုထောက်ခံထားသည်။
ဟေဗြဲဘာသာစကားကို မသိနားမလည်သူများအတွက် ဥပမာ ဥပမေယဖြင့် ရှင်းပြရန်လိုသည်။
Arthur T.Pierson က အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားဖြင့် YHWH LORD ဟူ၍ စကားလုံးနှစ်လုံးကို တလုံးတည်းအဖြစ်သို့ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုသည်။
မူရင်းဝေါဟာရတွင် စကားလုံး၏အစဗျည်းများကို ယူ၍ နောက်တခုတွင်မူ နောက်ဆုံးဗျည်းများကို ကောက်ယူထားသည်။
ဘုရားသခင် “L-O-R-D” စကားလုံးမြှုပ်နှံထားပုံကို ဟေဗြဲသဒ္ဒါတွင် အခြေခံ၍ Pierson က ဤသို့ ဖော်ထုတ်ရှင်းပြသည်။
Due Respect Our Ladies,all Shall give their husbands,great and small ( ၁:၂၀) IIL tO feaR decreeD I find. Toward me in the monarch’s mind(၇:၇)၅။
ဧသတာဝတ္ထုတွင် ဘုရားသခင်၏ နာမည်စကားလုံး အထင်အရှားမတွေ့ရှိရသော်လည်း လူမျိုးတော်အား အား ရွေ:နှုတ်ကယ်တင်ခြင်းဖြင့် လူမျိုးတော်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်ပါရှိကြောင်း ပေါ်လွင်ထင်ရှားသည်။
ဘေးဒုက္ခ အသက်ကံကြမ္မာ ငင်နေသည့်အချိန်တွင် ကယ်နှုတ်လုံခြုံမှုပေးပါသည်။
နေရင်းဇာတိဠာနေ၌ မရှိကြဘဲ၊ ဗာဗုလုန်ပြည်တွင် ရှိနေကြသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများအား ပစ်ပယ်မထား။
မည်သည့်နေရာ၊ မည်သည့်ဘဝရောက်ကြစေကာမူ၊ သားသမီးများသည် မိဘများ၏ သားသမီးဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်၏ လူများသည် မည်မျှဆိုးသွမ်း အကျင့်ဖောက်ပြန်ကြသော်လည်း ဘုရားသခင်က သားသမီးအဖြစ်မှ မစွန့်လွှတ်။
ဘုရားသခင်၏ လူဖြစ်မြဲ။
စာတန်က ဖျားယောင်းသွေးဆောင်၍ လူမျိုးဇာတိပျောက်အောင် သွေးနှောအိမ်ထောင်ပြုစေသော်လည်း ဘုရားသခင်က ကွယ်ကာစောင့်ထိန်းမြဲ။
သမိုင်းစာမျက်နှာ၌ ဘုရားသခင်၏နာမတော် တလုံးတပါဒမှ မပါရှိသော်လည်း ဣသရေလလူတို့၏ သမိုင်းတခေတ်မှ မကြွင်းကျန်ရလေအောင် ဘုရားသခင်က ပါဝင်ရေးသားပေးပါသည်။
ကြီးမားသောဝဋ်လည်မှု သမိုင်းစာမျက်နှာ ကမ္ဗည်းထင်ခဲ့။
တယောက်သောသူ၊ အဝိဇ္ဇာမှောင်မိုက် ကောင်းကင်တရားနှုတ်ကပတ်တော် မထီမဲ့မြင်ပြုလည်း သမ္မာတရားသည် အောင်ပွဲခံဆဲ အမှားဟူသည် ဆူးကြားထဲနေစမြဲ။
မှောင်မိုက်တရားက ရှေ့မဖြစ်အောင် တိမ်ရိပ်ဖုံးသော်လည်း သမ္မာနောက်ကွယ်တွင် တစုံတရာရှိနေ။
ဘုရားသခင်နှင့် အတူရှိနေစေ၊ တိမ်ဝဠာအထက်မှ ကွယ်ကာစောင်မနေ။
ဧသတာဝတ္ထုကို ဓမ္မသစ်ကျမ်းက ကိုးကားခြင်း မရှိပါ။
ပင်လယ်သေစာလိပ်များ Dead Sea Scrolls မှ ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိသော စာလိပ်များတွင်လည်း ဧသတာဝတ္ထုမပါဝင်ပါ။
ထို့ကြောင့် အချို့ကျမ်းစာ ပညာရှင်များက သမ္မာကျမ်းစာ၏ စံတော်မီအဆင့်အပေါ် မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။
မည်သို့ဆိုစေ ဝိညာဉ်ရေးရာ သင်ခန်းစာကောင်းတခု ဖြစ်သည်။
လူအများနာခံမှု မရှိသည့်အချိန်တွင် ယုံကြည်ခြင်း သစ္စာရှိသူများ၏ အံ့ဩဖွယ်ရာ ဘဝသင်ခန်းစာဖြစ်သည်။
ကျမ်းရေးသူ ပါရှန်းရိုးရာယဉ်ကျေးမှုနှင့် နန်းတွင်းအကြောင်း အသေးစိတ် နှံ့စပ်သိမြင်သူဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။
(ဧသတာဝတ္ထုပါ အကြောင်းအချက်များကို ရှေးဟောင်းသုတေသီများက အသိအမှတ်ပြု ထောက်ခံကြပြီးဖြစ်သည်)။
ပြည်ပရောက် ဟေဗြဲလူတစ်ဦး၏ ကိုယ်တွေ့မျက်မြင်ပုံစံဖြစ်သည်။
သို့ကြောင့် အချို့က ဧဇရ (သို့) နေဟမိဖြစ်သည်ဟုဆိုကြသည်။
ယုဒသမိုင်းတွင်မူ မော်ဒကဲဟုဆိုစမှတ်ပြုကြသည်။
BBC ဝိုင်းတော်သားများက မည်သည့်လူသား လက်ချက်ဖြစ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်မပေးလိုသော်လည်း မူရင်းစာရေးဆရာသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုချင်ပါသည်။
သို့ကြောင့် “ဘုရားသခင် မယုံကြည်သူများက ရေးသားနိုင်သကဲ့သို့ မယုံကြည်သူအတွက်လည်း ဖတ်ချင်စဖွယ် ဖြစ်သည်။
ကြည့်တတ်လျှင် ဘာဝနာ၊ မကြည့်တတ်လျှင် တဏှာဖြစ်သည်” ဟုဆိုချင်ပါသည်။
အချိန်ကာလ ၁၀:၃တွင် အာရွှေရုဘုရင် ကွယ်လွန်ပြီးနောက်ပိုင်းဟုဆိုထားသည်။
အာရွှေရုသည် ဘီစီ ၄၆၅ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်သောကြောင့် ထိုနောက်ပိုင်းတွင် ရေးသားသည်။
ပါရှန်းရိုးရာ ယဉ်ကျေးမှု အသေးစိတ်ပါရှိခြင်း။
မှတ်တမ်းမှတ်ရာနှင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးခြင်း၊ ကိုယ်တွေ့အဖြစ်အပျက် ရေးသားခြင်းများကြောင့် အာရွှေရုမင်းလက်ထက် (ဘီစီ ၁၄၆၄-၄၂၄) ဖြစ်တန်ရာသည်။
ဘီစီ ၂၃ ရာစုနောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွက်ဆသည်။
နောက်ခံ သမိုင်းနှင့် ရည်ရွယ်ချက် ဧသတာဝတ္ထု ဇာတ်လမ်းသည် ဧဇရမှတ်စာ အခန်း ၆နှင့်၇ အကြားကြားကာလ ပါရှန်းဘုရင် အာရွှေရုမင်းလက်ထက်ဖြစ်သည်။
ယေရုဗာဗေလ လက်ထက်တွင် လူတချို့ ယေရုရှလင်သို့ ပြည်တော်ပြန်ဝင်ကြ (ဧဇရ ၂) ပြီးနောက်၊ ယေရုရှလင်သို့ မပြန်တော့်ဘဲ ရွက်ကျပင်ပေါက်ကဲ့သို့ ဗာဗုလုန်တွင် အခြေစိုက်ချင်ကြသော ယုဒလူလက်ကျန်တို့၏ ဇာတ်လမ်းတပိုင်းတစ ဖြစ်သည်။
မိဘမဲ့မိန်းကလေး ဧသတာမိဖုရားဖြစ်လာပုံ ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။
ဧသတာ (ပါရှန်း ကြယ်စင်)သည် မိန်းမနတ်ဘုရား Ishtar ကို စွဲယူခြင်းဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
Hadassah ဟူသောသူမ၏ ဟေဗြဲ အမည်အဓိပ္ပာယ်မှာ “Myrtle” ပန်း(တနည်း) မွှေးနံ့သာ ပန်းမာလာဖြစ်သည်။
အာရွှေရု ပါရှန်းဘုရင်သည် Shushan (Susa NKJV Marg) တွင်နန်းထိုင်သည်။
ပါရှန်းပြည်၏ အခြားမြို့ကြီးများမှာ Achmetha (Ecbatana,NASB) နှင့် ဗာဗုလုန်ဖြစ်သည်။
Shushan သည် ဟေဗြဲဘာသာစကားဖြစ်၍ “Lily”၆ ဟုအဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဒံ ၈ တွင်လည်း တွေ့နိုင်သည်။
နေဟမိသည် ဧသတာနောက်ပိုင်းမှ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းဖြစ်သည် (နေ ၁)။
(အာရွှေရုသည် ဘီစီ၄၈၆တွင် နန်းတက်၍ (၃)နှစ် အကြာ၌ ဧသတာဝတ္ထုအစပြုသည် (၁:၃)။
မိဖုရားဝါရှတိမောင်းထုတ်ခြင်း (အခန်း ၁) ၂။
ဧသတာအားမိဖုရား မြှောက်စားခြင်း (အခန်း ၂) ၃။
ယုဒလူများ သတ်ဖြတ် ညှဉ်းဆဲခြင်း စီမံကိန်း (အခန်း ၃၊၄) (က) ဟာမှန်ရှင်ဘုရင်အား လျှောက်လဲခြင်း (အခန်း ၃) (ခ) မော်ဒကဲက မိဖုရားကြီးအားတွေ့ဆုံခြင်း (အခန်း ၄) ၄။
ယုဒလူများသတ်ဖြတ် ညှဉ်းဆဲခြင်းမှ အသက်ရှူချောင်ခြင်း (အခန်း ၅−၉) (က) ဧတသာ၏ အသနားခံခြင်း နှင့် ဟာမန်၏ ဒေါသ (အခန်း ၅) (ခ) ဟာမန်အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် မောဒကဲ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေ (အခန်း ၆) (ဂ) ဧသတာ၏ စွပ်စွဲချက်နှင့် ဟာမန်၏ အသက်ဘေးကံကြမ္မာ (အခန်း ၇) (ဃ) မော်ဒကဲရာထူးတိုးခြင်းနှင့် ယုဒလူများ ကွယ်ကာရာရကြခြင်း (အခန်း ၈) (င) ရန်သူများပျက်စီးကြခြင်းနှင့် ပူရမ်ပွဲတော် (အခန်း ၉) ၅။
မောဒကဲ၏ ပီတိ TAGS: ဧသတာဝတ္ထု ကဏ္ဍ:ခရစ်ယာန်ဘာသာ ကဏ္ဍ:သမ္မာကျမ်းစာ ကဏ္ဍ:ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများ။
“ပထမဆုံးနှင့် ရှေးအကျဆုံး ကျမ်းစာ ဖြစ်သည်ဟု အငြင်းပွားနေသော ကျမ်းစာ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် လူဖြစ်လာရခြင်း ရှေးကုသိုလ်ကံကြမ္မာသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော် ဖြစ်သည်။
လူ့ဘဝတွင် ကြေကွဲဝမ်းနည်းခြင်း၊ ပြန်လည်ဖြေဆည်ခြင်းများ ကြုံတွေ့ရမည်။
နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း၊ ကြီးမြတ်ခြင်းကို နွေညဉ့်လည်ယံသဖွယ် တွေ့မြင်နိုင်ကဲ့သို့ ပင်လယ်ပြာနှင့် ကြယ်တာရာများကိုလည်း အဝေးမှလှမ်းမြင်နိုင်သည်။
လူ့အတွေးအမြင်သည် သမ္မာကျမ်းစာထက် မကျယ်ပြန့်နိုင်။
သမ္မာကျမ်းစာအတိုင်း စာဖတ်ရှု ခံစားသင့်သည်” Thomas Carlyle ၁။
စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ ယောဘဝတ္ထု တစ်အုပ်လုံးကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြင့် ထုံမွှန်းထားသည်။
ပြဇာတ်ဆန်ဆန် စကားသွား၊ စကားလာများဖြင့် ရေးသားထားသည်။
မျက်နှာ အမြောက်အမြား သွေးထားသော စိန်ပွင့်နှင့်တူသည်။
မူရင်းဟေဗြဲကျမ်းတွင် အခန်း၁၊ ၂၊ ၃၂:၁-၆၊ ၄ ၂:၇-၁ရမှ လွဲ၍ ဤကျမ်းပိုဒ်ကို ကဗျာဖြင့် သီကုံးရေးထားသည်။
ယောဘဝတ္ထုကို ကျမ်းဂန်အဖြစ် သမ္မာကျမ်းစာတွင် ပါရှိခြင်းအကြောင်းကို Samuel Ridout က ဤသို့ဆိုသည်။
စာပေသွားဟန်၊ အတွင်းမာန်မှစ၍အကြောင်းအရာအချက်အလက်များသည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်များဖြစ်၍ အရေးကြီးသည်။
ပာဝင်သောအချက်များသည် တဆစ်တတိုပစ်ပယ်စရာမရှိအောင်ရသမြောက်သည်။
အပေါ်ယံပုံပန်းသဏာန်ထက်ပို၍ အနှစ်အရသာပိုကောင်းသည်။
ပြန်လည်ပြုပြင်ရေးနှင့်မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ကလောင် လက်ဆောင်အပ်နှင်းခြင်းခံရသည်ဟု ခံယူသော Martin Luther က “ယောဘဝတ္ထုသည် အခြားကျမ်းစာများထက် ခန့်ညားသည်” ဟုဆိုသည်။
အင်္ဂလိပ်ကဗျာဆရာကြီးအကျော်ဒေးယျ Alferd Lord Tennyson က “ရှေးခေတ်၊မျက်မှောက်ခေတ် ကာလနှစ်ခုစလုံးတွင် အကြီးအကျယ်ဆုံးသော စာကဗျာဖြစ်သည်”ဟု ထောက်ခံကြသည်။
ယောဘဝတ္ထုသည် ခန့်ညား၍ အတွင်းသရုပ်သည် လူ့သဘောသဘာဝ ဖော်ထုတ်ပြသခြင်းဖြစ်သည်။
လူတို့၏ နေ့စဉ်ကြုံတွေ့ရသော လောကဓံတရားများကို ဤဝတ္ထုထဲတွင် အပြည့်ဖော်ပြထားသည်။
အောက်တွင် နမူနာအချို့ကောက်နှုတ်ထားသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင်နေ့စဉ်ကြုံတွေ့ကြားသိရသောစကားများဖြစ်သည်။
ငါသည်ကြက်သီး မွှေးညှင်း၏ ငါ့အသက်သည်လေသက်သက်ဖြစ်၏ ကိုယ့်အသက်ကိုလက်နှင့်ကိုင်ဆောင်သွား၏ (ငါ့ကံကြမ္မာငါ့လက်ထဲမှာရှိသည်) “ယောဘအားနှစ်သိမ့်သူများ”(ဤစကားလုံးအတိ်အကျကိုမတွေ့ရသော်လည်း ၁၆:၂ တွင်ယောဘကသူ့မိတ်ဆွေများဟုဆိုသည်) တရားသဖြင့် စီရင်သူမရှိ (၁၉:၇) သွားဖုံးတစ်ခုသာပါ၍ ငါပြေးလွှားရ၏(၁၉:၂၀) မူလအကြောင်းအရင်းကိုတွေ့လျက်(၁၉:၂၈) သင်တို့ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်ဖုံးအုပ်ကျလော့။
(၂၁:၅) အသက်ရှင်သောသူတို့၏နေရာ။
(၂၈:၁၃) မျက်စိကန်းသောသူတို့အတွက် ငါသည်မျက်စိဖြစ်၏။
( ခြေဆွံ့သူတို့အတွက် ခြေဖြစ်၏။
ငါမျက်နှာကိုတံတွေးဖြင့်မထွေးဘဲမနေကြ။
လူကြီးတို့သည် အစဉ်ပညာရှိသည်မဟုတ် ပညာမရှိသူသည် စကားများစွာပြော၏။
တိုး၍မလွန်ရ။
ဤအရပ် သင်၏ထောင်လွှားသောတံပိုးဆုံးရက် သေခြင်းတံခါးကိုသင်ဖွင့်ဖူးသလော စစ်တိုက်ပွဲကို အဝေးကအနံ့ခံတတ်၏ (စစ်ငွေ့စစ်နံ့သင်းလာပြီ) မြေမှုန့်နှင့်မီးဖိုပြာ၌ထိုင်၍ နောင်တရပါး၏။
“ငါ့ကိုရွှေးသောသခင်သည် အသက်ရှင်၍”ကို Handel ၏ ဓမ္မတေးတွင် “မေရှိယသခင်” ဟုဆိုသည်။
ယာ၅:၁၁ KJV တွင်ပါရှိသည့် ယောဘ၏အသည်းခံခြင်းအကြောင်း သည် ယောဘ၏ အသက်တာကို ဆိုလိုသည်မဟုတ်။
အသက်တာပြောင်းလဲပုံကိုဆိုလိုသည်။
ကျမ်းစာတစ်ခုလုံးကို သတ္တုချကြည့်လျှင် ယောဘ၏ လူ့ဘဝခံယုပုံကို သင်ခန်းစာရရှိနိုင်သည်။
လူသားဆန်ဆန် အဓိပ္ပာယ်ရှိသောလူ့ဘဝအသုံးပြုပုံကို တွေ့ရသည်။
ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သည့်ဖြစ်စေ။
သေလွန်သည်ဖြစ်စေ။
သေလွန်းပြီးထမြောက်သည်ဖြစ်စေ၊ဘုရားသခင်နှင့်အောင်သွယ်ဆက်စပ်ပေးမြည့်သခင်ယေရှုခရစ်တော် သိတ်ချယုံကြည်ခြင်းဘဝပိုင်ဆိုင်သည်။
ကျမ်းရေးသူ ကျမ်းစာအုပ်ရေးသားသူ အမည်နာမဖော်ပြထားသော်လည်း ယုဒလူကြီးသူမများက မောရှေဖြည်သည်ဟုခံယူကြသည်။
အချို့ကမူ ဧလိဟူး၊ရှောလမုန်း၊ဟေဇကိ၊ဧဇရ၊ဘီစီ ၅၀ဝ မှ ၂၀ဝ အတွင်း ယုဒပညာရှင်တစ်ဦး၊ ယောဘကိုယ်တိုင်အစရှိသဖြင့် အမျိုးမျိုးထင်ကြေးပေးကြသည်။
အကယ်၍ယောဘသည် ဤစာအုပ်ပါ အချက်အလက်အဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း (၁၄၀) အသက်ရှင်သည်ဆိုသောကြောင့် ဦးစားပေးရွှေးချယ်ခံရသည်။
အချိန်ကာလ ကျမ်းစာအုပ်ပါအကြောင်းအချက်များအရ အာဗြကံ မွေးဖွားသည့်ကာလဟု တွက်ဆရသည်။
ကား ၁၁ နောက်ပိုင်းကျမ်းပိုဒ်ပါ အချက်အလက်များနှင့်ဆက်စပ်သည် ထိုခေတ်ကာလဟု ယူဆရသည့်အကြောင်းများစွာရှိသည်။
ပထမဦးဆုံးအချက်အလက်မှာ ယူဒလူမျိုးဟူသော စကားလုံးဝေါဟာရမတွေ့ရှိ။
ထွက်မြောက်ရာ ကျမ်းတွင်၎င်း ယောဘ၊ယုဒဟူသည့် စကားလုံးမတွေ့ရှိ ထွက်မြှောက်ရာ ကျမ်းတွင်၎င်း အခြားတမောရှကျမ်းများတွင်သော်လည်းကောင်း ယောဘ၊ယုဟူသည့်စကားလုံးမျိုးမတွေ့ရှိသေးသည့်ခေတ်ဖြစ်သည်။
ယောဘသည် မိစားစုယဇာတ်ပူရောဟတ်ဖြစ်သည်(၁:၅)ဟု ယူဆရသည်။
ထိုခေတ်ကာလသည်ဖာခင်အုပ်စိုးသောသမိုင်းဦးဘုံမြေခေတ်ဖြစ်သည်။
လူနေမှုဘဝပုံစံမှာ ဆိတ်အုပ်၊နွားအုပ်အစရှိသော တိရစာ္ဆန်အုပ်ကြီးများကို မိသားစုအလိုက်ပိုင်ဆိုင်သည့်ဘုံပိုင်ကာလဖြစ်သည်။
ယောဘသည် အသက် နှစ်ရာကျော် ရှည်သောကြောင့် အာဗြဟံ ခေတ်ကာလ အစပိုင်း လူ့သက်တမ်းဖြစ်သည်။
ကျမ်တတ်ပညာရှင် များက ထိုခေတ်ကာလ အသုံးပြုသောဂီတတူရိယာ(၂၁:၁၂)နှင့် ငွေဒင်္ဂါး(၄၂:၁၁)များသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်းစလာ လူ့ခေတ်ဦးကာလ ဟုအသိအမှတ်ပြုကြသည်။
ထို့ကြောင့် ဖခင်များအုပ်စိုးသည့် သမိုင်ဦးဘုံမြေခေတ်ကာလ ဘီစီ ၂၁၀၀-၁၉၀ဝ အတွင်းဖြစ်မည်ဟု ထင်မြင်ယူဆရသည်။
စဉ်းစားစရာအချက်မှာ ဖခင်အုပ်စိုးသောခေတ်နှင့်ဉာဏ်ပညာထက်ကြ်သောခေတ်ကာလအကြောင်းဖြစ်သည်။
ခေတ်သတ်အနောက်တိုင်းပညာရှင်များက စကားအပြန်အလှန် ပြောဆိုခန်းများကို ဇဝေဇဝါဖြစ်ကြသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်သေ အရှေ့တိုင်းသားများနှင့် Semitic မျိုးနွယ်စုများ၏ အတွေးအမြင် အယူအဆသည် အလေးအနက်စဉ်းစားစရာရှိသည်။
နောက်ဆုံးတချက်မှာ ကျမ်းစာတွင်ပါရှိသော ပညာရှိစကားအသွားအလာဖြစ်သည်။
ရှောလမုန်ဘရင်၏လုပ်ဆောက်ချက်နှင့်မတူညီသော ဉာဏ်ပညာ မြော်အမြင်ဖြစ်သည်။
ဓမ္မဟောင်းကျမ်းစာပဘာရှင် Franz Delizsch နှင့် Merrill F. Unger ကပါးစပ်ပုံပြင်ကို ရှောလမုန်ခေတ်ကာတွင် ရေးသားခြင်း ဖြစ်သည်ဟုဆိုသည်။
အရှေ့တိုင်းသားများအတွက် ဆက်စပ်ယူဆနိုင်သော်လည်း အနောက်တိုင်းသားများအတွက် လက်ခံရခက်ခဲပါသည်။
နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက် ကျမ်းစာရေးသားသူ အသေအချာ မသိရသော်လည်း ဝိညာဉ်တော်မှုတ်သွင်းထားကြောင်းကိုမူသံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ။
သမိုင်းခေတ်ကာလကိုလည်း မေးခွန်းထုတ်ဖွယ်ရာမရှိပါ. တမန်တော်ရှင်ပေါလုက ယောဘ ၅:၁၃ ကိုကိုးကား၍ ၁ ကော ၃:၁၉ တွင် ဘုရားသခင်သည် ပညာရှိတို့ကို သူတို့၏ပရိယာယ် အားဖြင့်ဖမ်းဆီးတော်မူ၏ ဟုဆိုထားသည်။
ယေဖ ၁၄:၁၄ တွက်ယောဘကို ရာဇဝတ်ကောင်မဟုတ်ပဲ သမိုင်းမှတ်တိုင်အဖြစ်ဖော်ပြထားသည်။
ယာ ၅:၁၁ တွင်လည်း ယောဘသည် သည်းခံခြင်းအကြောင်းကို သင်တို့ကြားရပြီး၊ ထာဝရဘုရားသည် မိမိအမှုကို လက်စသတ်တော်မူရာမှာအလွန်သနားစုံမက်ကြောင်း ဟုဆိုထားသည် ဤကျမ်းစာ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူ့ဘဝတွင်ဆင်းရဲကျပ်တည်းမုှနှင့်ဝေဒနာခါးစည်းခံစားရပုံအကြောင်းဖြစ်သည်။
လူတချို့သည်ဒုက္ခဆင်းရဲပင်လယ်ဝေနေခိုက်တချို့သည် လူ့ဘဝကို ဇိမ်နှင့်ပိမ်နှင့်စိုးစံနေကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်တရားမမျှတပါသနည်း။
လူ့လောကတွင် အသက်ရှင်ဘူးခဲ့သမျှတွင် သခင်ယေရှုခံစားသောဆင်းရဲဒုက္ခမှလွှဲ၍ယောဘခံစားသောအနာရောဂါဝေဒနာသည်အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်သည်။
ထို့သို့ဆင်းရဲ့ဒုက္ခခံစားခြင်းသည် ဘုရားသခင်က ယောဘနှင့်မဿဟာဖွဲ့မှုပိုမိုခိုင်မာစေရန် ခွင့်ပြုခြင်းဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်က ယုဒလူများအား တရားရနိုင်ရင် နည်းဗျူဟာတစ်ခုဖြစ်သည်။
အကယ်၍ မေရှိယသခင်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားမှုကို ယုဒလူများလက်ခံသဘောတူလျှင် ခရစ်တော် ပြန်လည်ကြွလာသောအခါ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရတော့မည်မဟုတ်ကြောင်းကို နားလည်နိုင်ကြပေမည်။
ခရစ်တော်ဘုရားသည် မတရားသူ၊ တရားသူအားလုံးအတွ့်ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားခဲ့သည်။
ဤကျမ်းပိုဒ်မှ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားခြင်းများကို ယေရှုခရစ်တော်တွင် တွေ့မြင်နိုင်သည်။
၉:၃၃။
“ငါတို့နှစ်ဦးကို ဆီးတားပိုင်သော စပ်ကြာနေအမှူစောင့်မရှိ” (ခရစ်တော်သည် ဘုရားခင်နှင့်လူအကြားအတားအဆီးမရှိအောင် ဆက်စပ်ပေးသောပေါင်းကူးတံတားအောင်သွယ်တော်ဖြစ်သည်) ၂။
၁၆:၈-၉။
ယောဘ၏ဆင်းရဲဒုက္ခ။
ဤကျမ်းပိုဒ်ထဲမှဆင်းရဲကုက္ခများကို မေရှိယသခင် ၏ဆင်းရဲဒုက္ခအဖြစ် ဆာလံကျမ်းတွင်ဖော်ပြထားသည်။
၁၆:၂၁။
လူသည် မိမိအသိအကျွမ်းနှင့် ဆွေါ်နွေးသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်နှင့်ဆွေးနွေးရသောအခွင့်ရှိပါစေသော။
”(သခင်ရေရှုသည် ခမည်းဘုရားသခင်ကြီးရှေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ရှေ့နေကြီးဖြစ်သည်။
၁၆:၂၅-၂၆။
”ငါ့ကိုရွေးသောဘုရားသခင်သည်အသက်ရှင်၍”(ခရစ်တော်သည် ရွေးနှုတ်သောအရှင်သခင်နှင့်အသက်ရှင်တော်မူသောဘုရားဖြစ်သည်။
၃၃:၂၄။
”ဘုရားသခင်က သချင်္ု ိင်းတွင်းထဲသို့ထိုသူကိုမဆင်းစေပဲ ကယ်တင်လော့။
ရွေးစရာအကြောင်းကိုငါတွေ့ပြီဟုဆိုသည်။
” (ဤနေရာတွင် ကယ်တင်လော့ဟူသည် အပြစ်ဖြေခြင်းနှင့်အဓိပ္ပာယ်တူတူဖြစ်သည်။
ခရစ်တော်သည်သချင်္ု ိင်းတွင်းမှကယ်တင်ခြင်း ခံရသကဲ့သိုယုံကြည်သူများသည်လည်း သေတွင်းထဲသို့ကျမြည့်အဖြစ်ကို ဖြေလွှတ်ခြင်းခံကြရပြီဖြစ်သည် )။
သိပ္ပံပညာအတတ်ပညာနှင့်ပတ်သတ်သော ကျမ်းပေါင်းများစွာလည်းတွေ့ရှိရသည်။
ရေသံသရာလည်ပုံ။
(၃၆:၂၇-၂၈) ၂။
လေနှင့်ရာသီဥတုနိယာမ။
(၃ရး၉-၁၇) ၃။
လူ့ကိုယ်ခန္ဒာဖွဲ့စည်းပုံ။
(၃၃:၆) ၄။
ကမ္ဘာမြေကြီးတည်ရှိပုံ။
(၂၆:၇) ၅။
ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာအောက်မျက်နှာပြင်။
(၃၈:၁၆) ၆။
မိုးတိမ်နှင့်ရောင်ခြည်ဆက်နွယ်ပုံ။
(၃ရး၁၁) ၇။
ကောင်းကင်နှင့်နက္ခတ်တာရာများက ကမ္ဘာမြေကို အုပ်စိုးပုံ။
(၃၈:၃၂-၃၃) ပါဝင်သောအချက်များ ၁။
နှုတ်ခွန်းဆက်စကား။
ယေဘအားစုံစမ်းခြင်း(အခန်း ၁၊၂) (က)ဖြစ်စဉ်၁။
ဥဇပြည်(၁:၁-၅) (ခ) ဖြစ်စဉ်၂။
ဘုရားခင်ကိန်းဝပ်စံပယ်ရာကောင်းကင်ဘုံ(၁:၆-၁၂) (ဂ) ဖြစ်စဉ်၃။
ဥဇပြည်ရှိယောဘပစ္စည်ဥစာပျက်စီဆုံးပါးခြင်း(၁:၁၃-၂၂) (ယ) ဖြစ်စဉ်၄။
ဘုရားခင်ရှေ့တော်သိုနောက်တစ်ခေါက်(၂:၁-၆) (င) ဖြစ်စဉ်၅။
ယောဘခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ကောက်ရောက်သောကာလနာရောဂါ(၂:၇-၁၃) ၂။
ယောဘနှင့်မိတ်ဆွေများစကားဖောင်ဖွဲ့ခြင်း (အခန်း၃-၃၁) (က) ပထမအချီ (အခန်း၃-၁၄) ၁။
ယောဘ၏ငြီးတွားစကား (အခန်း ၃) ၂။
ဧလိဖတ်၏ပထမစကား (အခန်း၄၊၅) ၃။
ယောဘ၏တုံ့ပြန်စကား (အခန်း၆၊၇) ၄။
ဗိလဒတ်၏ လက်ဦးစကား (အခန်း၈) ၅။
ယောဘ၏တုံ့ပြန်ချက်(အခန်း၉၊၁၀) ၆။
ဇောဖာ၏စကားဦး(အခန်း၁၁) ၇။
ယောဘ၏ချေပချက်(အခန်း၁၂-၁၄) (ခ) ဒုတိယအချီ(အခန်း၁၅-၂၁) ၁။
ဧလိဖတ်၏ဒုတိယစကား (အခန်း ၁၅) ၂။
ယောဘ၏တုံ့ပြန်သောစကား (အခန်း ၁၆၊၁၇) ၃။
ဗိလဒတ်၏ဒုတိယစကား(အခန်း၁၈) ၄။
ယောဘ၏တုံ့ပြန်ချက်(အခန်း၁၉) ၅။
ဖေလာ၏ဒုတိယစကား (အခန်း၂၀) ၆။
ယောဘ၏ဒုတိယအကြိမ်ချေပချက်(အခန်း၂၁) (ဂ)တတိယအချီ(အခန်း ၂၂-၃၁) ၁။
ဧလိဖတ်၏တတိယအချီစကား(အခန်း၂၂) ၂။
ယောဘ၏ထုချေချက်(အခန်း၂၃၊၂၄) ၃။
ဗိလဒတ်၏တတိယစကားထိုးစစ်(အခန်း၂၅) ၄။
ယောဘ၏ချေပချက်(အခန်း၂၆) ၅။
ယောဘ၏အပိတ်လေကြော(အခန်း၂၇-၃၁) ၃။