悬诗（阿拉伯语：المعلقات，al-Mu‘allaqat，國際音標：[al-muʕallaqaːt]）是阿拉伯贾希利叶时期一批著名长诗的总称，被认为是该时期阿拉伯文学的精华和代表。

通常认为，当时各部落的著名诗人会在欧卡兹集市上举行一年一度的赛事会，公认最佳的作品就会用金水写在亚麻布上，悬于克尔白神庙，故称为悬诗。
现存的悬诗皆为格律诗，称为“盖绥达”：一联两句，同一联内上下句的音步一致，符合特定的韵律；每联押韵，一韵到底。


作者 七首悬诗的作者分别是：

乌姆鲁勒·盖斯（امرو القيس，'Umru' al-Qays）
塔拉法（طرفة بن العبد，Tarafah bn al-'Abd）
哈雷斯·本·希里宰（الحارث بن حلزة，al-Harith bn Hillizah）
祖海尔
阿慕鲁·本·库勒苏姆（عمرو بن كلثوم，'amru bn Kulthum）
安塔拉（عنترة بن شداد，'Antarah bn Shaddad）
莱比德（لبيد بن ربيعة，Labid bn Raby'ah）。
另说十首悬诗，则加上纳比埃·祖卜拉尼（النابغة الذبياني，an-Nabighah adhu-Dhubyani）、大艾阿沙（الاعشى الاكبر，al-A'sha al-Akbar）、阿比德·本·阿布赖斯（عبيد بن الابرص，'Abid bn al-Abras）的作品。
此外还有八首悬诗的说法，作者所指不一，但皆不出上述十人。


乌姆鲁勒·盖斯的悬诗 乌姆鲁勒·盖斯全名（امرو القيس حندج بن حجر بن الحارث الكندي）也被称为“伤痕累累者”（ذي القروح）和“迷失的国王”（الملك الضليل）。但他最为人熟知的称号是“伊姆鲁·勒盖斯”（امرو القيس），其意为“强壮的男子”，而“盖斯”（القيس）则是蒙昧时期的阿拉伯部门一个偶像名称。
他出生于坎达（قبيلة كندة）部落的艾斯德支系，具体地点阿拉伯半岛的内志地区。伊姆鲁·勒盖斯自幼生活奢靡，性喜享乐。他的父亲哈杰尔是艾斯德和加塔凡部落的国王，母亲是塔格利卜部落的法蒂玛·宾特·拉比阿，她是库莱卜和著名诗人穆哈勒希勒·塔格利比的姐妹。伊姆鲁·勒盖斯从小就跟随舅舅穆哈勒希勒学习诗歌。
乌姆鲁勒·盖斯（امري القيس）的诗歌创作生涯，以父亲被害为界，分为前后两期，前期表现出浪荡公子气质和浪漫主义色彩，后期则围绕复仇主题，深沉、悲壮。
原文如下：


= معلقة امري القيس =
قفا نبك من ذكرى حبيب ومنزل
بسقط اللوى بين الدخول فحومل
فتوضح فالمقراة لم يعف رسمها
لما نسجتها من جنوب وشمال
ترى بعر الارام في عرصاتهـا
وقيعـانها كانه حب فلفــل
كاني غداة البين يوم تحملـوا
لدى سمرات الحي ناقف حنظل
وقوفا بها صحبي علي مطيهـم
يقولون لا تهلك اسى وتجمـل
وان شفـايي عبـرة مهراقـة
فهل عند رسم دارس من معول
كدابك من ام الحويرث قبلهـا
وجـارتها ام الرباب بماسـل
اذا قامتا تضوع المسك منهمـا
نسيم الصبا جاءت بريا القرنفل
ففاضت دموع العين مني صبابة
على النحر حتى بل دمعي محملي
الا رب يوم لك منهن صالـح
ولا سيما يوم بدارة جلجـل
ويوم عقرت للعذاري مطيتـي
فيا عجبا من كورها المتحمـل
فظل العذارى يرتمين بلحمهـا
وشحم كهداب الدمقس المفتـل
ويوم دخلت الخدر خدر عنيـزة
فقالت لك الويلات انك مرجلي
تقول وقد مال الغبيط بنا معـا
عقرت بعيري يا امرا القيس فانزل
فقلت لها سيري وارخي زمامـه
ولا تبعـديني من جناك المعلـل
فمثلك حبلى قد طرقت ومرضـع
فالهيتهـا عن ذي تمايم محـول
اذا ما بكى من خلفها انصرفت له
بشـق وتحتي شقها لم يحـول
ويوما على ظهر الكثيب تعـذرت
علـي والـت حلفة لم تحلـل
افاطـم مهلا بعض هذا التدلـل
وان كنت قد ازمعت صرمي فاجملي
اغـرك منـي ان حبـك قاتلـي
وانـك مهما تامري القلب يفعـل
وان تك قد سـاءتك مني خليقـة
فسلـي ثيـابي من ثيابك تنسـل
وما ذرفـت عيناك الا لتضربـي
بسهميك في اعشار قلب مقتـل
وبيضـة خدر لا يرام خباوهـا
تمتعت من لهو بها غير معجـل
تجاوزت احراسا اليها ومعشـرا
علي حراصا لو يسرون مقتلـي
اذا ما الثريا في السماء تعرضت
تعـرض اثناء الوشاح المفصـل
فجيت وقد نضت لنوم ثيابهـا
لـدى الستر الا لبسة المتفضـل
فقالـت : يمين الله ما لك حيلة
وما ان ارى عنك الغواية تنجلـي
خرجت بها امشي تجر وراءنـا
علـى اثرينا ذيل مرط مرحـل
فلما اجزنا ساحة الحي وانتحـى
بنا بطن خبت ذي حقاف عقنقل
هصرت بفودي راسها فتمايلـت
علي هضيم الكشح ريا المخلخـل
مهفهفـة بيضـاء غير مفاضــة
ترايبهـا مصقولة كالسجنجــل
كبكر المقـاناة البياض بصفــرة
غـذاها نمير الماء غير المحلــل
تـصد وتبدي عن اسيل وتتقــي
بـناظرة من وحش وجرة مطفـل
وجـيد كجيد الريم ليس بفاحـش
اذا هـي نصتـه ولا بمعطــل
وفـرع يزين المتن اسود فاحــم
اثيـث كقـنو النخلة المتعثكــل
غـدايره مستشزرات الى العــلا
تضل العقاص في مثنى ومرســل
وكشح لطيف كالجديل مخصــر
وسـاق كانبوب السقي المذلــل
وتضحي فتيت المسك فوق فراشهـا
نيوم الضحى لم تنتطق عن تفضـل
وتعطـو برخص غير شثن كانــه
اساريع ظبي او مساويك اسحـل
تضـيء الظلام بالعشاء كانهــا
منـارة ممسى راهـب متبتــل
الى مثلهـا يرنو الحليم صبابــة
اذا ما اسبكرت بين درع ومجـول
تسلت عمايات الرجال عن الصبـا
وليـس فوادي عن هواك بمنسـل
الا رب خصم فيك الوى رددتـه
نصيـح على تعذاله غير موتــل
وليل كموج البحر ارخى سدولــه
علي بانـواع الهـموم ليبتلــي
فقلـت له لما تمطـى بصلبــه
واردف اعجـازا وناء بكلكــل
الا ايها الليل الطويل الا انجلــي
بصبح وما الاصباح منك بامثــل
فيــا لك من ليل كان نجومـه
بـامراس كتان الى صم جنــدل
وقـربة اقـوام جعلت عصامهــا
على كاهـل مني ذلول مرحــل
وواد كجـوف العير قفر قطعتــه
بـه الذيب يعوي كالخليع المعيــل
فقلـت له لما عوى : ان شاننــا
قليل الغنى ان كنت لما تمــول
كــلانا اذا ما نال شييـا افاتـه
ومن يحترث حرثي وحرثك يهـزل
وقـد اغتدي والطير في وكناتهـا
بمنجـرد قيـد الاوابد هيكــل
مكـر مفـر مقبل مدبـر معــا
كجلمود صخر حطه السيل من عل
كميت يزل اللبـد عن حال متنـه
كما زلـت الصفـواء بالمتنـزل
على الذبل جياش كان اهتـزامه
اذا جاش فيه حميه غلي مرجـل
مسح اذا ما السابحات على الونى
اثرن الغبـار بالكـديد المركـل
يزل الغـلام الخف عن صهـواته
ويلوي باثواب العنيـف المثقـل
درير كخـذروف الوليـد امره
تتابع كفيـه بخيـط موصـل
له ايطـلا ظبـي وساقا نعـامة
وارخاء سرحان وتقريب تتفـل
ضليع اذا استـدبرته سد فرجـه
بضاف فويق الارض ليس باعزل
كان على المتنين منه اذا انتحـى
مداك عروس او صلاية حنظـل
كان دماء الهـاديات بنحـره
عصارة حناء بشيـب مرجـل
فعـن لنا سـرب كان نعاجـه
عـذارى دوار في ملاء مذبـل
فادبرن كالجزع المفصـل بينـه
بجيد معم في العشيرة مخـول
فالحقنـا بالهـاديات ودونـه
جواحـرها في صرة لم تزيـل
فعـادى عداء بين ثور ونعجـة
دراكا ولم ينضح بماء فيغسـل
فظل طهاة اللحم من بين منضج
صفيـف شواء او قدير معجـل
ورحنا يكاد الطرف يقصر دونـه
متى تـرق العيـن فيه تسفـل
فبـات عليـه سرجه ولجامـه
وبات بعينـي قايما غير مرسـل
اصاح ترى برقا اريك وميضـه
كلمـع اليدين في حبي مكلـل
يضيء سناه او مصابيح راهـب
امال السليـط بالذبال المفتـل
قعدت له وصحبتي بين ضـارج
وبين العـذيب بعدما متامـل
على قطن بالشيم ايمن صوبـه
وايسـره على الستار فيذبـل
فاضحى يسح الماء حول كتيفة
يكب على الاذقان دوح الكنهبل
ومـر على القنـان من نفيانـه
فانزل منه العصم من كل منـزل
وتيماء لم يترك بها جذع نخلـة
ولا اطمـا الا مشيدا بجنـدل
كان ثبيـرا في عرانيـن وبلـه
كبيـر اناس في بجـاد مزمـل
كان ذرى راس المجيمر غـدوة
من السيل والاغثاء فلكة مغـزل
والقى بصحـراء الغبيط بعاعـه
نزول اليماني ذي العياب المحمل
كان مكـاكي الجـواء غدبـة
صبحن سلافا من رحيق مفلفـل
كان السبـاع فيه غرقى عشيـة
بارجايه القصوى انابيش عنصـل
悬诗是他的前期作品。全诗共八十一联，可以分为三部分：

第一部分，诗人驻足于情人旧居遗址前，触景生情，悲伤地哭泣（1-9联）。
以凭吊情人旧居、抒发恋情来起兴的开头部分，是悬诗及一般盖绥达的惯用模式，称为“纳西布”（Nasib）。纳西布的形式早已有之，但直到乌姆鲁勒·盖斯这里才真正定型。
诗歌的第一句为“让我们停下来哭泣”（又译“朋友们，请站住，陪我哭，同纪念”）。汉纳·法胡里在《阿拉伯文学史》中评价说：“让我们停下来哭泣”是在死亡面前对爱的最伟大呼声，所包含的人类感情和内心独白扣动着每个地域、每个时代的人的心。
第二部分，描写诗人放荡的艳遇经历，尤其是与情人之间的爱情生活（10-43联）。
乌姆鲁勒·盖斯的爱情诗带有独特的爱情冒险风格，不厌其烦地描写性欲和女性美，对女性心理剖析入微，情爱描写大胆、露骨、冶艳。
第三部分，描写流亡中所遇：夜晚（44-47联）、狼群嚎叫的山谷（48-51联）、骑猎（52-69联）、闪电（70-71联）、洪水（72-81联）。
乌姆鲁勒·盖斯长期生活在大自然之中，擅长简约而开阔地描绘自然界的全貌和细节。他被认为是阿拉伯自然诗歌的鼻祖。
乌姆鲁勒·盖斯的悬诗具有其他任何悬诗都无法比拟的广泛声誉，阿拉伯人将其作为创作和审美的标准，甚至会说：“就像‘让我们停下里哭泣’那么美。”


塔拉法的悬诗 塔拉法在成年后，酗酒、玩乐，因而被逐出部族，骑着骆驼四处流浪。回乡之后，他迫不得已要为同父异母的哥哥放牧骆驼群。但他在放牧时心不在焉，只想着作诗；哥哥指责他，他却说，如果骆驼丢了，自己能靠诗歌赢回它们。而后，由于疏忽，骆驼群真的走失，哥哥要求他赔偿，他则转向堂兄求救，但堂兄非但拒绝帮助，还对他大加指责。在得到两位部族首领的帮助后，塔拉法写下了这首悬诗，对堂兄的薄情寡义加以责怨。
全诗共104联。第一部分（1-10联）为纳西布，第二部分（11-44联）对骆驼进行描写，第三部分（45-94联）介绍诗人自己放纵挥洒的生活方式，对亲友们的不满和压制提出自己的看法，责怨堂兄对自己的冷淡，认为自己对待他人毫不吝啬，却没有在他人那里获得同样的对待，为此而伤心，第四部分（95-104联）则提出遗嘱，希望死后能得到如实的评价。
这首悬诗得到了后人的高度评价，认为其表现了一个年轻人炽热的心灵；他有做对的地方，也有做错的地方，他了解和热爱生活，却不能完全理解生活的崇高意义；诗歌中的矛盾情感和对生死的看法，都显出真实而坦诚的人性，因此而为人们所喜爱。


阿比德·本·阿布赖斯的悬诗 全诗48联。第一部分（1-17联）为纳西布；第二部分（18-26联）包括格言、警句和一神论的观点等，表达了看破红尘的出世思想；第三（27-33联）、第四部分（34-48联）分别描写骆驼和马。其中第二部分或被认为是后人伪作。


哈雷斯·本·希里宰的悬诗 贾希利叶时期，阿拉伯曾发生一场重要的战争——[[:白苏斯之战|白苏斯（البسوس）之战]]。战争结束后，交战双方——[[:台额里卜部族|台额里卜（تغلب）部族]]和[[:贝克尔部族|贝克尔（بكر）部族]]——又起冲突，最终转向杏德国王争讼。哈雷斯·本·希里宰是贝克尔部族的代言人，他代表本部族向国王发言，即写成了这首悬诗。
全诗共85联。第一部分（1-14联）为纳西布，第二部分（15-58联）为矜夸和讽刺，先反驳台额里卜部族的中伤，然后渲染本部族的功绩，再含蓄地提及台额里卜部族的耻辱，第三部分（59-85联）拉拢国王，先指出国王与台额里卜人的宿怨，再提及本部族与国王的长期友好关系和血缘之亲。希里宰的悬诗带有强烈的演讲风格，是贾希利叶时期最典型的政治诗，并最终帮助贝克尔部族赢得了国王的支持。


阿慕鲁·本·库勒苏姆的悬诗 阿慕鲁·本·库勒苏姆的悬诗同样跟台额里卜部族、贝克尔部族向杏德国王争讼的事情有关。库勒苏姆是台额里卜部族的首领和发言人，他在演说中矜夸自己的部族，却没有对国王加以歌颂，因而国王最终做出了有利于贝克尔部族的判决。后来，杏德国王又侮辱了库勒苏姆的母亲，库勒苏姆一怒之下就拔出了国王的宝剑，将他击杀。他的悬诗即以这两件事为主题。
全诗共100联。第一部分（1-48联）从与情人的倾谈开始，主要是对本部族的矜夸和对国王的恫吓，第二部分（49-100联）是在杀死国王后所作，表示对国王的反抗，坚决不受侮辱的自尊，并赞颂部族的功德。
库勒苏姆的悬诗作于两个最紧迫、最激动人心的场景之下，充满了自尊和荣誉感。诗人的理智被强大的感情冲动给淹没，因而缺乏逻辑，显得冗长，但也因此展现出词句的昂扬和想象的夸张，富有史诗和战歌的特点。


纳比埃·祖卜拉尼的悬诗 纳比埃是阿拉伯的第一个宫廷诗人，他将诗歌从歌颂部族的主题中解放出来，却又将诗歌当作献媚和牟利的手段。他曾在努尔曼国王的宫廷中拥有很高的地位。旁人十分妒忌，便诽谤中伤他，国王因此对纳比埃非常恼怒。纳比埃的悬诗即作于此时，目的在于讨好国王。第一部分（1-6联）为纳西布，第二部分（7-20联）描写骆驼和野牛，第三部分（21-36联）赞颂国王，并为自己开脱，第四部分（37联到末尾）请求宽恕。


祖海尔的悬诗 [[:阿布斯部族|阿布斯（عبس）部族]]和[[:祖卜延部族|祖卜延（ذبيان）部族]]曾因为两匹赛马而爆发长达40年的争斗，称为[[:达希斯与艾布拉之战|达希斯（داحس）与艾布拉（الغبراء）之战]]。后来，两位热爱和平的善人居中调解，买下三千匹骆驼来化解双方的恩怨，这才结束了战争。祖海尔的悬诗即以此为主题，颂扬调解者，教导部族双方应停止仇恨，守护和平。
全诗64联。第一部分（1-15联）为纳西布，第二部分（16-25联）叙述调解和双方缔结和约的过程，赞颂两位义人出资化干戈为玉帛的善行，第三部分（26-35联）警告试图继续复仇的族人，第四部分（36-47联）为祖卜延部族辩护，第五部分（48-64行）为格言和谚语。祖海尔的格言警句脍炙人口，被称为“格言诗人”。


安塔拉的悬诗 安塔拉的父亲在战争中俘获了一位埃塞俄比亚女子，以其为女奴，生下了安塔拉。安塔拉出身时是奴隶，后来靠着战场上的英勇表现获得了自由身，并成为部族的英雄。但即使如此，他热恋的堂妹阿卜莱仍因为安塔拉的黑色皮肤和母系血统而疏远他。部族中也有一些人仍然不接受他，辱骂他；安塔拉回应说，自己骁勇善战，行事清廉，慷慨大度；那人则夸自己有诗才，嘲笑安塔拉只会吟两三联的短诗。于是安塔拉当场吟出了自己的第一首盖绥达，即是他的悬诗。
全诗79联。第一部分（1-12联）为纳西布，第二部分（13-21联）描写阿卜莱，第三部分（22-34联）描写骆驼，第四部分（35-41联）矜夸自己的高尚、慷慨、荣誉感和自由天性，第五部分（42-79联）具体描写了自己在一次战斗中的表现，并用了相当篇幅描述自己的战马，用战马的表现映衬自己在沙场上的拼搏。


大艾阿沙的悬诗 大艾尔沙的悬诗共65联。第一部分（1-32联）从纳西布开始，描写游乐生活，着重描写了狂喝豪饮的场面，第二部分（33-44联）描写旅途中所见到的荒原、闪电和经历的突发事件，第三部分（45-65联）对企图煽动自己部族来攻打诗人所在部族的堂兄进行攻讦和恫吓，并充满自豪地矜夸诗人自己所在的部族。


莱比德的悬诗 莱比德的悬诗共88联，内容主要是缅怀故人遗址、描写骆驼、描写游乐生活、矜夸自己的慷慨和部族的荣耀，反应了贾希利叶时期贝都因人的游牧生活。


评价 黑格尔将悬诗归入史诗，并评价说：


参考文献