kaan39/turkish-wikipedia-dataset huggingface dataset:
İtalya Başbakanı veya İtalya Bakanlar Kurulu Başkanı, İtalya cumhurbaşkanı'ndan sonra ülkedeki en yüksek 2. siyasi makamdır. Başbakan, her genel seçimden sonra Cumhurbaşkanı tarafından atanır. Bakanlar Kurulu, Başbakan'ın Cumhurbaşkanı'na önerdiği isimler arasından Cumhurbaşkanı tarafından atanır. İtalya anayasasının 95. maddesine göre başbakan, bakanların faaliyetlerini koordine etmekle görevlidir. Yetkileri, bakanlar arasında dağıtılmıştır.
İzlanda başbakanı, Avrupa ülkesi İzlanda'nın 1904 yılından sonra hükûmetin başında yer alan kişi olarak bu makama getirilen kişiye verilen ünvandır.
Karadağ başbakanı (Karadağca: Премијер/Премијерка Црне Горе, romanize: Premijer/Premijerka Crne Gore) veya resmi olarak Karadağ hükûmet başkanı (Karadağca: Предсједник/Предсједница Владе Црне Горе, romanize: Predsjednik/Predsjednica Vlade Crne Gore) Karadağ hükûmetinin başkanıdır. Başbakanın rolü, hükûmetin çalışmalarını yönlendirmek ve önerilen bakanların bir listesini içeren hükûmet programını Parlamentoya sunmaktır. Başbakanın istifası, hükûmetin düşmesine neden olur.
Mevcut başbakan, sivil siyasi parti Avrupa Şimdi! lideri olan Milojko Spajić, Karadağ Parlamentosu tarafından seçildi. Çetine'de 44. Karadağ Hükûmeti'nin kurulmasından sonra 31 Ekim 2023'te seçildi.
İlk modern Karadağ hükûmeti 20 Mart 1879'da Karadağ Prensliği sırasında kuruldu. Hükûmet başkanının unvanı "Bakanlar Kurulu Başkanı"ydı (Предсједник Министарског савјета).
28 Ağustos 1910'da Karadağ'ın bir krallık olduğu ilan edildi. Hem Prenslik hem de Krallık sırasında, makam önemli bir öneme sahip değildi ya da etkisi yoktu. Sadece Prens I. Nikola'nın (ve daha sonra da Kral) iradesine bağlıydı. Karadağ'ın I. Dünya Savaşı sırasında 15 Ocak 1916'da İttifak Devletleri'ne teslim olmasından sonra hükûmet sürgüne gitti ve varlığı sona erene dek yurt dışında kaldı. Podgorica Meclisinin 26 Kasım 1918’de Karadağ’ı Sırbistan ile birleştirmesinin ve Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı’nın kurulmasının kararının ardından Stojan Protić 20 Aralık 1918'de yeni kurulan krallığın başbakanı oldu. Bununla birlikte devrik Kral I. Nikola, 1921'de ölümüne dek Karadağ başbakanlarını sürgünde görevlendirmeye devam ettim. Sürgündeki Karadağ Hükûmeti, kısa bir süre sonra 1922'de sona erdi.
Komünist rejim yönetiminde, Karadağ 7 Mart 1945'te kendi hükûmetini elde etti. O gün, Yugoslavya hükümeti içinde (diğer beş cumhuriyette olduğu gibi) bir Karadağ bakanlığı kuruldu ve Karadağ Bakanı, 17 Nisan 1945'te savaş sonrası Karadağ'ın ilk gerçek hükümetini oluşturmaktan sorumlu oldu. Hükûmetler 4 Şubat 1953'e kadar bir Başbakan, 15 Ocak 1991'e kadar Yürütme Konseyi Başkanı ve o zamandan beri Başbakan tarafından yönetildi.
Önceki makamlar
Doğru Halk Partisi       Halk Partisi       Bağımsız
272 gün
132 gün
295 gün
68 gün
249 gün
12 gün
1945 öncesi yönetim başkanları
Komünist Parti / Komünistler Birliği
291 gün
208 gün
165 gün
154 gün
211 gün
356 gün
9 gün
30 gün
296 gün
321 gün
Sosyalistler Demokratik Partisi       Bağımsız
355 gün
337 gün
134 gün
110 gün
304 gün
339 gün
358 gün
Karadağ'ın eski başbakanlarından en son ölenler 2014'te Željko Šturanović (2006-2008) ve 2019'da Marko Orlandić (1974-1978) oldu.
Kazakistan başbakanı, (Kazak Kiril: Қазақстан Республикасының Премьер-Министрі, Kazak Latin: Qazaqstan Respwblïkasınıñ Premer-Mïnïstri; Rusça: Премьер-Министр Республики Казахстан) Kazakistan Cumhuriyeti hükûmetinin başı ve Kazakistan cumhurbaşkanından sonra ülkedeki en yüksek ikinci siyasi makamdır. Başbakan, kabine başkanlığını yürütür ve Kazakistan Cumhuriyeti Parlamentosunun görevini yerine getirmesine yardımcı olur.
Sovyet döneminde görev, 1991'deki bağımsızlığından önce Kazak Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu başkanı olarak biliniyordu.
Bu liste, 1917'de ofisin kurulmasından günümüze kadar Kazakistan başbakanlarının bir listesidir.
Kazakistan Halk Birliği / Nur Otan       Amanat       Bağımsız
Kuzey Makedonya başbakanı (Makedonca: Премиерот на Северна Македонија, Arnavutça: Kryeministri i Maqedonisë së Veriut) ya da resmî adıyla Kuzey Makedonya Cumhuriyeti Hükûmet Başkanı (Makedonca: Претседател на Владата на Република Северна Македонија, Arnavutça: Kryetari i Qeverisë së Republikës së Maqedonisë së Veriut), Kuzey Makedonya Cumhuriyeti'nin hükûmet başkanlığını temsil eden makamdır.
Başbakan, parlamentodaki siyasi koalisyonun lideri ve kabinenin lideridir. 23 Haziran 2024 tarihinden bu yana bu görevi Hristiyan Miçkoski sürdürmektedir.
KPM/SKM
Bağımsız       SDSM       VMRO-DPMNE
Letonya başbakanı Avrupa ülkesi Letonya'da 1918 ile 1940 yılları arası ile 1990 yılında itibaren ülkede kurulan hükûmetin başında yer alan kişiye verilen unvandır.
Lihtenştayn başbakanı, Avrupa ülkesi Lihtenştayn'da 1921 yılından bu yana hükûmetin başında yer alan kişiye verilen unvandır.
Siyasi partiler:
Litvanya başbakanı (Litvanca: Lietuvos ministras pirmininkas) Litvanya'nın hükümet başkanıdır. Başbakan, Litvanya parlamentosu Seimas'ın onayı ile cumhurbaşkanı tarafından atanır. Modern başbakanlık makamı, Litvanya'nın bağımsızlığını ilan ettiği 1990 yılında kurulmuştur, ancak resmi unvanı 25 Kasım 1992 tarihine kadar "Bakanlar Kurulu Başkanı" idi.
Tarihsel olarak başbakan unvanı 1918 ile 1940 yılları arasında da kullanılmıştır. Bu, Rus İmparatorluğu'nun çöküşünden ülkenin Sovyetler Birliği tarafından ilhakına kadar süren orijinal Litvanya Cumhuriyeti dönemindeydi.
Haziran 1940'ta verilen ültimatomun ardından Sovyetler Birliği güçleri Litvanya'ya girerek Cumhurbaşkanı Antanas Smetona'nın ülkeden kaçmasına neden oldu. Anayasa uyarınca cumhurbaşkanlığı görevini vekâleten üstlenen Antanas Merkys, kısa süre sonra cumhurbaşkanlığını kalıcı olarak devraldığını açıkladı ve Sovyet makamları tarafından tercih edilen Justas Paleckis'i "halk hükümetinin" başına başbakan olarak atadı. Merkys kısa süre sonra istifa ederek Paleckis'in cumhurbaşkanlığı görevini de vekaleten üstlenmesine izin verdi. Merkys'in cumhurbaşkanlığı modern Litvanya'da meşru olarak kabul edilmemektedir ve Paleckis hükümet kaynaklarında iki savaş arası başbakanı olarak listelenmemektedir.
11 Mart 1990 tarihinde Litvanya Devleti'nin Yeniden Kuruluşu Yasası'nın kabul edilmesinden sonra.
Siyasi partiler ve bağlantılar:       Sąjūdis       LDDP       TS / TS-LKD       LLS       LSDP       LVŽS
Lüksemburg başbakanı, Avrupa ülkesi Lüksemburg'da 1848 yılından bu yana hükûmetin başında yer alan kişiye verilen ünvandır.
Lüksemburg Büyük Dükalığı hükûmet başkanı, Lüksemburg Başbakanı olarak tanımlanır. 1848'den itibaren devlet bakanı (devlet başkanı tarafından atanan) ünvanı kullanılmış, 1989 yılından itibaren başbakan ünvanı da kullanılmaya başlanmıştır.
(1787–1871)
(1792–1866)
(1802–1874)
(1805–1875)
(1811–1890)
(1834–1915)
(1817–1904)
(1841–1915)
(1878–1946)
(1844–1930)
(1869–1952)
(1874–1973)
(1886–1950)
(1887–1975)
(1885–1953)
(1892–1959)
(1913–2002)
(1928–2007)
(* 1937)
(* 1954)
(* 1973)
(* 1963)
Macaristan Başbakanı (Macarca: miniszterelnök) Macaristan'da hükûmetin başıdır. Başbakan ve kabine, parlamentoya, siyasi partilerine ve nihayetinde seçmenlere yönelik politika ve eylemlerinden toplu olarak sorumludur. Makamın şu anki sahibi, 29 Mayıs 2010'dan beri hizmet veren Fidesz - Macar Yurttaş Birliği'nin lideri Viktor Orbán'dır.
Macaristan Anayasası'na göre, Başbakan Macaristan Cumhurbaşkanı tarafından aday gösterilmekte ve resmi olarak Ulusal Meclis tarafından seçilmektedir. Anayasa gereği, Cumhurbaşkanı, Millet Meclisinde sandalye çoğunluğunu kazanan siyasi partinin liderini Başbakan olarak aday göstermelidir. Mecliste çoğunluğu olmayan bir parti yoksa, başkan mecliste temsil edilen tüm partilerin liderleriyle müzakere eder ve mecliste çoğunluğu komuta etme olasılığı en yüksek olan kişiyi aday gösterir. Uygulamada, bu durum ortaya çıktığında, başbakan seçimde çok sayıda oy alan partinin lideri veya iktidar koalisyonunun önde gelen kişisidir. Başbakan, Macaristan Anayasasına uygun olarak yürütme dalında kendisine “Hükümetin genel politikasını tanımlama” yetkisini veren öncü bir role sahiptir. Başbakan, Bakanlar Kurulunu seçer ve onları görevden alma hakkına sınırlı olarak sahiptir. Kabine adayları, istişare amaçlı açık oturumlarda bir veya daha fazla parlamento komitesinin huzuruna çıkarlar. Daha sonra parlamento tarafından yapılan oylamadan güvenoyu almaları ve başkan tarafından resmen onaylanmaları gerekiyor.
Malta başbakanı (Maltaca: Prim Ministru ta' Malta), Malta'nın en yüksek yetkilisi olan hükûmet başkanıdır.
"Bakanlık" ofisi, Malta'ya 1921'de özerk hükûmet verildiği anda kuruldu. 1921 Anayasası iptal edilmeden önce iki kez askıya alındı. İlk vesileyle (1930-33), bakanlık başkanı (o sırada Gerald Strickland) ve kabine tutuldu. 1934'teki ikinci süspansiyonun ardından kabine görevden alındı.
Anayasa 1936'da yürürlükten kaldırıldı ve mevki Malta doğrudan sömürge yönetimi altında olduğu sürece yoktu. Makam 1947'de özerklik hibesi ile yeniden kuruldu ve görevin adı Malta başbakanı olarak değiştirildi. 1947 anayasası 1958 ile 1962 arasında tekrar askıya alındığında görev bastırıldı, ancak 1964 bağımsızlık anayasasında ve daha sonra 1974'te hükûmet biçimini bir cumhuriyete dönüştüren değişikliklerde büyük ölçüde değişmeden kaldı.
Nominal olarak yürütme organına başkanlık eden Malta cumhurbaşkanı, cumhurbaşkanının görüşüne göre, Temsilciler Meclisi üyelerinin çoğunluğuna en iyi şekilde hakim olabilen parlamento üyesi bir kişiyi Başbakan olarak atar. Başbakan cumhurbaşkanına diğer bakanların atanması konusunda tavsiyelerde bulunur.
Başbakan, cumhurbaşkanını hükûmetin genel idaresi hakkında tam olarak bilgilendirmekle yükümlüdür. Başbakan Malta'dan ne zaman uzakta olursa olsun, cumhurbaşkanı Bakanlar Kurulunun herhangi bir üyesine bu işlevleri yerine getirme yetkisi verebilir ve bu üye bu işlevleri geçici olarak yerine getirebilir. Genellikle başbakan yardımcısı olarak bu rolü yerine getiren başbakan yardımcısıdır.
Anayasa gereği, başbakan daimi sekreterlerin atanmasından ve cumhurbaşkanına yargı ve anayasal organlara atama konusunda önerilerde bulunmaktan sorumludur.
Kendi başına bakan olarak, Başbakan birçok hükûmet biriminden sorumludur. Başbakanlık Ofisi (OPM), 1972'den beri Valletta'daki Auberge de Castille'de bulunmakta ve hükûmetin idari merkezi olmak dışında karar vermede merkezi bir rol oynamaktadır.
OPM'nin misyonu, başbakana istikrarlı ve etkili bir hükûmet için liderlik ve yön sağlama konusunda destek olmaktır. OPM'nin ana bölümleri arasında Kabine Sekreterliği, Yönetim ve Personel Ofisi ve Bilgi Departmanı bulunmaktadır.
Villa Francia başbakanın resmi konutu, Girgenti Sarayı ise yazlık konuttur. Ağırlıklı olarak, dikkate değer insanlar almak da dahil olmak üzere kamu törenleri için kullanılırlar ve sembolik binalar olarak kabul edilirler.
Moldova Cumhuriyeti başbakanı (Rumence: Prim-ministrul Republicii Moldova) Moldova'nın hükümet başkanıdır. Başbakan resmi olarak Moldova cumhurbaşkanı tarafından atanır ve parlamentonun desteğine tabi olarak kabine ile birlikte yürütme yetkisini kullanır. Dorin Recean, Gavrilița kabinesinin feshedilmesinin ardından 16 Şubat 2023 tarihinden bu yana başbakan olarak görev yapmaktadır.
Devlet bakanı (Fransızca: Ministre d'État; Monakoca: Ministru de Statu), Monako'nun hükûmet başkanıdır ve Monako Prensi tarafından atanır ve ona bağlıdır.
Görev süresi boyunca, görevli kişi hükûmetin çalışmalarını yönetmekten ve dış ilişkilerden sorumludur. Monarşinin temsilcisi olarak devlet bakanı, Hükûmet Konseyine başkanlık eder (oy kullanma yetkisiyle), yürütme hizmetlerini yönetir ve polis ve orduya komuta eder.
Bu makam, 1911 yılında Monako Anayasası'nın kabulüyle oluşturulmuştur. 2002 Anayasa değişikliğine kadar, başbakanın Fransız vatandaşı olması ve Fransa hükûmeti tarafından önerilen birkaç üst düzey memur arasından seçilmesi gerekiyordu. 2002'den bu yana, başbakan Fransız veya Monako vatandaşı olabilir ve Fransa hükûmeti ile istişare edildikten sonra hükümdar tarafından seçilir ve atanır. Aday gösterme hakkı Fransa hükûmetine aittir.
Norveç Başbakanı (Norveççe: Statsminister, Devlet Bakanı), Norveç Krallığı'nın hükûmet başkanlığını temsil eden makam. 14 Ekim 2021 tarihinden bu yana bu görevi Jonas Gahr Støre sürdürmektedir.
Norveç başbakanı ve hükûmeti, Norveç Kralı'na, Norveç Parlamentosu'na, kendi partilerine ve seçmenlere karşı sorumludur. Pratikte ise başbakan ve hükûmet, sadece Parlamento tarafından sorgulanabildiği için Parlamento'ya karşı sorumludur.
Anayasal Monarşi ile yönetilen diğer Avrupa Ülkeleri'nin aksine Norveç başbakanı, Mecliste çoğunluğu kaybettiğinde veya güvensizlik oyu aldığında Kral'a Parlamento'yu feshetmesi ve erken seçim kararı alması için tavsiye veremez. Bunun yerine Kral'a istifasını sunar. Kral da teamüller gereği istifayı kabul ederek ülkeyi erken seçime götürür.
Polonya başbakanı veya resmî adıyla Bakanlar Kurulu Başkanı (Lehçe: Prezes Rady Ministrów), Polonya'nın hükûmet başkanıdır. Başbakan, anayasaya göre bir bütün olarak kabinenin temsilcisi olarak hareket etmesi, gündemlerini devretmesi, bakanların çalışmalarını koordine etmesi, kabinenin benimsediği politikanın uygulanmasını sağlaması ve tüzükler çıkarması öngörülmektedir. Ek olarak, başbakan tüm memurların amiri olarak hareket eder. Başbakana ayrıca, bakanlar kurulu bünyesinde başkan yardımcısı olarak görev yapacak bir başbakan yardımcısı yardım etmektedir.
Anayasaya göre cumhurbaşkanı, daha sonra kabinenin oluşumunu önerecek olan başbakanı aday gösterir ve atar. Başbakan, atanmalarından 14 gün sonra, hükûmetin gündemini özetleyen ve güvenoyu gerektiren bir programı Sejm'e sunmalıdır. Geçmişte cumhurbaşkanı ve başbakan arasında hem menfaat hem de yetkilerden kaynaklanan çatışmalar yaşandı.
Günümüzdeki başbakan 13 Aralık 2023 tarihinden itibaren Donald Tusk'dir.
Portekiz Başbakanı, Portekiz Cumhurbaşkanı'nından sonra ülkede bulunan en yüksek 2. siyasi makamdır. Hükûmet başkanlığını yürütür. Başbakan, meclise karşı sorumlu olmakla birlikte, hükûmeti altında bulunan bakanlıkların faaliyetlerini koordine etmekle görevlidir. Başbakan, eğer gerek görürse başbakanlık makamı dışında, diğer bakanlıkların da başında bulunabilir. Başbakanlığın görev süresi yoktur. Mecliste temsil edilen partileri dinledikten sonra, yasama seçimlerinin ardından cumhurbaşkanı tarafından atanır. Mevcut başbakan, 2 Nisan 2024'ten tarihinden beri Luís Montenegro'dur
Romanya başbakanı (Rumence: Prim-ministrul României), resmi adıyla Romanya Hükûmeti başbakanı (Rumence: Prim-ministrul Guvernului României), Romanya hükümetinin başıdır. Başlangıçta bu makam Bakanlar Kurulu Başkanı (Rumence: Președintele Consiliului de Miniștri) olarak adlandırılırken, "Hükümet" terimi Bakanlar Kurulundan daha fazlasını içeriyordu ve Bakanlar Kuruluna da Bakanlar Konseyi (Rumence: Consiliul de Miniștri) deniyordu. Bu unvan komünist rejim sırasında 1965 Romanya Anayasası ile resmi olarak Başbakan olarak değiştirilmiştir.
Cumhurbaşkanının görevlerinden biri de başbakanlık makamı için bir aday belirlemektir. Cumhurbaşkanı, Parlamentoda çoğunluğa sahip olan partiye ya da böyle bir çoğunluk yoksa Parlamentoda temsil edilen partilere danışmalıdır.
Aday belirlendikten sonra, hükümet programı ve kabine için bir teklif hazırlar. Teklifin on gün içinde güven oylaması yoluyla Parlamento tarafından onaylanması gerekir. Hem program hem de kabine üyeliği Parlamento tarafından Temsilciler Meclisi ve Senatonun ortak oturumunda görüşülür. Teklif ancak tüm milletvekili ve senatörlerin çoğunluğunun onaylaması halinde kabul edilir.
Güvenoyu alan aday başbakan olur ve tüm kabine üyeleri bakan olur. Başbakan, bakanlar ve hükümetin diğer üyeleri, Anayasa'nın 82. maddesinde öngörüldüğü üzere cumhurbaşkanı önünde yemin ederler. Hükümet bir bütün olarak ve üyelerinin her biri yemin tarihinden itibaren görevlerini yerine getirirler.
Başbakan hükümetin faaliyetlerini yönlendirir ve üyelerinin faaliyetlerini koordine eder. Başbakan, görüşülmek üzere Temsilciler Meclisine veya Senatoya hükümet politikasına ilişkin raporlar ve beyanlar sunar. Hükümetin başı olarak başbakan, ülkenin iç politikasını yönlendirmek ve kamu yönetimine liderlik etmekle görevlidir. Bu bağlamda hükümet, ilgili diğer sosyal aktörlerle işbirliği yapar.
Diğer tüm kamu makamlarında olduğu gibi, başbakanlık makamı da milletvekili veya senatörlük dışında başka hiçbir makamla bağdaşmaz ve ticari bir kuruluştaki profesyonel bir pozisyonla da bağdaşmaz. Başbakanın görev süresi, kişinin istifası, güvensizlik önergesini takiben görevden alınması, seçim haklarını kaybetmesi (mahkumiyeti takiben), görevle bağdaşmaması, ölümü veya yasama organının süresinin dolması ile sona erer. Başbakan, hükümetin belirli bir alanından sorumlu bakan ile birlikte, Romanya devletinin resmi gazetesi olan Monitorul Oficial'da yayınlandıkları anda icra emri olarak yürürlüğe girecek kararları ve kararnameleri imzalayabilir. Bu tür kararnameler Parlamentonun ilgili meclisine gönderilmeli ve burada acil bir şekilde görüşüldükten sonra resmi gazeteye gönderilmelidir. İlgili meclisin söz konusu kararnameyi 30 gün içinde görüşmemesi veya onaylamaması halinde, kararname resmi olarak kabul edilir ve gazetede yayınlanır. Bir acil durum kararnamesi anayasal bir kanunu değiştiremez, temel kurumların işleyişini, hakları veya özgürlükleri ilgilendiremez.
Rusya gibi başkan-parlamenter yarı başkanlık sistemlerinden farklı olarak Romanya başbakanı, cumhurbaşkanı tarafından doğrudan görevden alınamadığı için cumhurbaşkanının astı değildir. Cumhurbaşkanı, dış politika, ülke savunması, kamu düzeninin korunması ve başbakanın daveti üzerine diğer durumlarda da ulusal çıkarlarla ilgili konuların tartışıldığı hükümet toplantılarına katılabilir. Cumhurbaşkanı katıldığı hükümet toplantılarına her zaman başkanlık eder.
Anayasal görevlerinin yanı sıra başbakan, her zaman böyle olmasa da, genellikle hükümeti destekleyen çoğunluk koalisyonundaki büyük partinin lideridir.
Hükümet ve diğer yönetim organları, hükümetin parlamenter denetiminin bir parçası olarak Temsilciler Meclisi, Senato veya parlamento komisyonları tarafından talep edilen tüm bilgi, rapor veya belgeleri sunmak zorundadır.
Hükümet üyeleri Parlamento çalışmalarına katılabilirler ve bunu meclis başkanlarının talebi üzerine yapmak zorundadırlar. Başbakan ve Kabine üyeleri, Parlamento tüzüğünde belirtilen şartlar çerçevesinde milletvekilleri ya da senatörler tarafından yöneltilen tüm soru ve önergelere cevap vermek zorundadır. Bu tür konuşmalardan sonra, Meclis ya da Senato, iç ya da dış siyasetle ilgili bir konuda tutumlarını ifade etmek için basit bir önerge kabul edebilir.
Parlamento, hükümete karşı bir güvensizlik önergesi kabul ederek bir başbakanı ve kabinesini görevden alabilir. Bir önergenin verilebilmesi için milletvekili ve senatörlerin en az dörtte biri tarafından imzalanması ve kabul edilebilmesi için de milletvekili ve senatörlerin çoğunluğunun önergenin lehinde oy kullanması gerekir. Güvensizlik önergesinin kabul edilmesinin ardından başbakan ve kabinesi resmen görevden alınır ve Cumhurbaşkanı yeni hükümeti kurması için bir kişiyi görevlendirir. 1989 yılından bu yana beş başbakan gensoru önergesinin kabul edilmesinin ardından görevden alınmıştır: Emil Boc (2009), Mihai Răzvan Ungureanu (2012), Sorin Grindeanu (2017), Viorica Dăncilă (2019) ve Florin Cîțu (2021).
Başlangıçta Bakanlar Kurulu Başkanı olarak adlandırılan bu makam ilk kez 1862 yılında Prens Alexandru Ioan Cuza döneminde oluşturulmuştur. Cuza, döneminin diğer hükümdarlarının aksine, kalıtsal bir hükümdar değildi. 1859 yılında iki ayrı seçimde Eflak Prensi ve Boğdan Prensi seçilerek iki prensliği fiilen birleştirdi. 1862 yılına gelindiğinde, iki yönetimi, başkenti Bükreş olan ve Romanya adını taşıyan tek bir hükümet halinde tamamen birleştirmişti, ancak bu birlik onun iktidarının sona ermesinden sonra dağılma tehlikesiyle karşı karşıyaydı. Dönemin liberalleri tarafından öngörülen iki büyük reform projesini (seçim ve tarım reformları) destekleyen bir liberal olan Cuza, Prenslik makamını siyasi açıdan tarafsız tutmayı tercih ederek siyasi tercihlerini açıkça dile getirmedi veya kendisini bir hizbin lideri olarak konumlandırmadı. Ülkeye siyasi bir hükümet kazandırmak amacıyla Cuza başbakanlık makamını oluşturdu ve Muhafazakar hizbin lideri Barbu Catargiu'yu iktidara getirdi.
Kurulduktan sonraki ilk yıllarda makam, Prens'in iradesine meydan okuyabilen önemli bir otoriteye sahipti ve çoğunlukla muhafazakarlar ve gericilerden oluşan bir Yasama Meclisi ile birlikte Catargiu'nun muhafazakar hükümeti, çeşitli reformların kabul edilmesini geciktirebildi. Hükümetin reformlara karşı çıkmasından ve seçim sisteminin sansürcü doğası nedeniyle gerici güçlerin hakim olduğu bir Meclisle çalışamamaktan hayal kırıklığına uğrayan Cuza, bir hükümet darbesi başlattı ve ardından ülkenin anayasası olarak hizmet eden Paris Sözleşmesi'ni, Paris Sözleşmesi'ni genişleten Tüzük (Rumence: Statutul dezvoltător al Convenției de la Paris) adlı kendi versiyonuyla değiştiren bir anayasa referandumu yaptı. Yeni anayasa, Cuza'nın yasama amaçlarına hizmet etmesi için Senato'yu oluşturdu ve başbakan ona bağlı kalırken Prens'e tam yürütme yetkisi verdi. Cuza artık tam yetkilere sahip olsa da başbakanlık makamı etkili olmaya devam etti ve üçüncü başbakan, liberal ve Cuza'nın eski bir müttefiki olan Mihail Kogălniceanu sık sık onunla çatıştı.
Cuza'nın 1866'da liberal ve muhafazakâr grupların oluşturduğu bir koalisyon tarafından darbeyle görevden alınmasının ardından dönemin siyasi güçleri iki hedef üzerinde karar kıldı: Avrupalı soylu bir aileden gelen yabancı bir prensi ülke tahtına çıkarmak ve liberal bir anayasa hazırlamak. 1866 Anayasası, başbakanın Prens'in keyfine göre görev yaptığını, Prens'in başbakanı istediği zaman ve herhangi bir nedenle atayabileceğini ve görevden alabileceğini teyit etti. Bununla birlikte, başbakan hala önemli bir nüfuza sahipti.
Birinci Dünya Savaşı'nın Büyük Romanya'nın kurulmasına yol açmasının ardından, 1923 yılında Versay Antlaşması ve Trianon Antlaşması'ndan bu yana Romanya devletinin geçirdiği değişiklikleri yansıtacak yeni bir anayasa hazırlandı. Yeni anayasa Kral'ın yetkilerini sınırlandırarak yürütme gücünü tamamen Kral'ın atamasından sonra artık Kral adına yöneten başbakan ve kabinesine verdi. Yeni anayasa aynı zamanda hükümetin parlamento tarafından denetlenmesine yönelik ilk adımları atarak, meclislerden herhangi birinin bakanları suçlayarak mahkemeye çıkarabilmesini öngörüyordu.
Başbakanın şu anki ikametgahı Victoria Sarayı'dır.
Başlangıçta Dışişleri Bakanlığının merkezi olarak tasarlanan Victoria Sarayı, komünist dönemde Dışişleri Bakanlığı ve Bakanlar Kurulunun merkezi olmuş, 1990 yılında ise komünizm sonrası Romanya'nın ilk hükümetinin merkezi haline gelmiştir.
Saray, 2004 yılında tarihi bir anıt olarak ilan edilmiştir.
Başbakan (Rusça: Премьер-министр, Romanizasyon: Prem'yer-ministr) olarak anılan Rusya Federasyonu Hükûmeti Başkanı (Rusça: Председатель Правительства Российской Федерации, Romanizasyon: Predsedatel' Pravitel'stva Rossiyskoy Federatsii), Rusya Federasyonu Hükûmeti üzerine Federal Anayasa Hukukunun 24. Maddesi uyarınca "hükûmeti yöneten Rusya Federasyonu'nun en güçlü ikinci yetkilisidir".
Sırbistan başbakanı, (Sırpça: Премијер Србије/Premijer Srbije), resmi olarak Sırbistan Cumhuriyeti Hükûmeti başkanı (Sırpça: Председник Владе Републике Србије/Predsednik Vlade Republike Srbije), Sırbistan Hükûmeti başkanı.
Başbakan'ın görevi hükûmetin çalışmalarını yönlendirmek ve önerilen bakanların bir listesi de dahil olmak üzere Hükûmet Programını Ulusal Meclis'e sunmaktır. Başbakanın istifası Hükûmetin düşüşüne neden olur.
1945'ten sonra komünist rejim altında, Sırbistan, Eylül 1941'de Almanlar tarafından kurulmuş olan hükûmete karşı, Tito tarafından atanan ayrı hükûmet kuruldu. Hükûmet başkanı 7 Mart 1945'e kadar Yüksek Ulusal Kurtuluş Konseyi Yürütme Konseyi Başkanı oldu. Hükûmetler, 3 Şubat 1953 tarihine kadar Yönetim Kurulu Başkanı, 15 Ocak 1991 tarihine kadar İcra Kurulu Başkanı ve daha sonra da Hükûmet Başkanı olarak görevlendirilmişlerdir, ancak Başbakanlık, 1991 yılında Dragutin Zelenović hükûmetinden beri halk dilinde kullanılmıştır.
Yugoslavya Komünistler Ligi       Sırbistan Sosyalist Partisi
Sırbistan Sosyalist Partisi       Demokrat Parti       Demokratik Alternatif       Sosyal Demokratik Birlik       Sırbistan Demokrat Partisi       Sırp İlerleme Partisi       Tarafsız