kaan39/turkish-wikipedia-dataset huggingface dataset:
TURKISH CARGO ISO 9001:2000 kalite belgesine ve ayrıca uluslararası hava kargo konusunda IATA projesi CARGO 2000 Kalite yönetimine üyedir.
TURKISH CARGO dünyanın 55 noktasına kargo taşımaktadır. Sürekli yeni uçak alarak büyümekte olan Turkish Airlines'e paralel olarak kargo taşımacılığı da hızla gelişmektedir. Özellikle 2010 ve 2011 yıllarında kargo uçağı filosuna takviye edilen uzun menzilli A330-200F tipi kargo uçakları TURKISH CARGO'nun Uzak Doğu'daki daha uzak noktalara non-stop kargo uçuşu gerçekleştirmeye imkân tanımıştır. Merkez İstanbul Havalimanı'ndan yola çıkarak halihazır Kargo uçaklarının gerçekleştirdiği uçuş rotaları şunlardır:
Türk Hava Yolları, İstanbul Havalimanı (IST)'de, bir teknik bakım merkezine sahiptir. Türk Hava Yolları Bakım Merkezi (THY Teknik), Türk Hava Yolları'nın filosundaki uçakların, motor ve parçaların tüm bakım, onarım ve mühendislik desteğinden sorumludur.
2006 yılı Mayıs ayında, %100'ü Türk Hava Yolları A.O.'ya ait olmak THY Teknik A.Ş. adı altında ayrı bir tüzel kişilik olarak yeniden yapılandırılmıştır.
Ayrıca HABOM adı altında Sabiha Gökçen Uluslararası Havalimanı'nda yeni bir bakım merkezi daha kurulmuştur. 2014 yılında tamamlanıp açılışı yapılan tesis 500 milyon dolara mal olmuştur ve kademeli olarak 7 bin kişiye istihdam sağlaması beklenmektedir.
Türk Hava Yolları'nın pilot öğrencilerinin yetiştirdiği Aydın Çıldır Havalimanı (CII) Cessna 172S ve Diamond 40 ve 42 NG uçaklarının bakımını yaptığı bir bakım üsttü de vardır.
HABOM projesinin ilk etabı olarak kabul edilebilecek Türk Motor Bakım Merkezi (Turkish Engine Center) 2010 Yılı Ocak ayında ilk motor kabulünü gerçekleştirerek, faaliyetlerine başlamıştır. TEC, %51 Pratt & Whitney, %49 THY Teknik A.Ş. ortak girişimi şeklinde kurulmuştur. TEC inşaatı 2009 Nisan - 2009 Aralık arasında 7 ay sürede rekor sayılabilecek bir hızla tamamlanmıştır. TEC senelik toplamda 200 motor bakımı yapmayı hedefleyen ve CFM56 ve V2500 motor ailelerine bakım hizmeti vermeyi hedefleyen bir uluslararası motor bakım merkezidir. Ayrıca Türk Hava Yolları'nin, kısa adı Turkbine Teknik olan ve Zorlu Grubu ile THY Teknik'in %50 ortaklıkla kurduğu "Gaz Türbinleri Bakım Onarım A.Ş." adlı bir şirket daha vardır.
Türk Hava Yolları Havacılık Akademisi, başta Türk Hava Yolları A.O. olmak üzere, sivil havacılık sektöründe faaliyet gösteren yurt içi ve yurt dışı firmalara, bakım merkezlerine, kargo şirketlerine, seyahat acentelerine, üniversitelere, hava yolu çalışanlarına, havalimanı işletmelerine ve çeşitli kurum, kuruluş ve kişilere eğitim ve danışmanlık hizmeti sunmaktadır.
Akademi, konusunda uzman eğitmen kadrosu ile yılda yaklaşık 12.000 kişiye sınıf eğitimi ve 50.000'i aşkın kişiye çevrim içi (e-learning) eğitim vererek havacılık sektörünün önde gelen eğitim merkezlerinden biri konumundadır. Eğitim hizmetleri; operasyonel süreçler, güvenlik, yönetim, müşteri hizmetleri, teknik bakım ve kişisel gelişim gibi çeşitli alanları kapsamaktadır.
Türk Hava Yolları çeşitli spor kulüpleri ile sponsorluk anlaşmaları gerçekleştirmektedir. Bunlar arasında Barcelona, Manchester United ve Shakhtar Donetsk futbol kulüpleri sayılabilir. Bu sözleşmeler ile Türk Hava Yolları River Plate, Barcelona, Manchester United ve Shaktar Donetsk'in resmî hava yolu taşıyıcısı olmuştur. Ayrıca Türkiye'de İstanbul Başakşehir FK, Beşiktaş, Bursaspor, Galatasaray, Fenerbahçe ve Trabzonspor'un ve Yunanistan basketbol liginden Maroussi B.C.'nin de sponsorudur. Bunların dışında Avrupa Basketbol Ligine de sponsor olarak lige Turkish Airlines EuroLeague adı verilmiştir. THY reklam filmlerinde de ünlü isimlere rol vermektedir. Bunlar arasında; Kobe Bryant, Lionel Messi, Caroline Wozniacki, Youssou N'Dour, Kıvanç Tatlıtuğ sayılabilir. THY bu sponsorluklar ile Avrupa'daki etkinliğini arttırarak şirketler sıralamasında ilk 3'e yerleşmeyi hedeflemiş ve bunu 2010 yılında gerçekleştirmiştir.
Manchester United Air Asia'dan sonra Ocak 2010'da, Türk Hava Yolları ile sponsorluk anlaşması imzalamıştır. 3.5 yıl süren anlaşma 2013 yılı başında sona ermiş ve kulüp Rus Aeroflot ile anlaşmıştır.
Anlaşmanın 2. yılında kulüp oyuncularının yer aldığı bir uçak içi uçuş emniyeti filmi çekilmiş ve uçuşlarda gösterimine başlanmıştır. Güvenlik prosedürlerinin anlatıldığı filmde United'dan Darren Flacher, Wayne Rooney, Nani, Chris Smalling, Rafael ve Fabio da Silva oynamaktadır.
Türk Hava Yolları United yerine, UEFA Şampiyonlar Ligi'nde yarı finalde Real Madrid'i farklı eleyen Alman Borussia Dortmund kulübü ile 3 yıllık anlaşmaya varmıştır. Mayıs 2013'te başlayan anlaşma gereği Dortmund kulübü Londra'daki Şampiyonlar Ligi finaline, kendi renklerini taşıyan Türk Hava Yolları'nın TC-JHU tescilli Boeing 737-800 model uçağı ile gitmiştir.
Wingo, Türk Hava Yolları'nın küresel alt markası olarak Ağustos 2012'de oluşturulmuştur. Markanın temel amacı, Türk Hava Yolları tarafından sunulan kampanya ve avantajlı fırsatların duyurulmasını sağlamaktır.
Wingo'nun logosu, Türk Hava Yolları'nın ilgili hizmetlerini temsil eden görsel bir unsur olarak tasarlanmıştır. Kırmızı ve mavi renklerin kullanıldığı logoda yer alan “W” harfi, markanın karakterine atıfta bulunmaktadır. Logo, Wingo markasıyla ilişkili ürün ve hizmetlerin özgün ve ayırt edici biçimde algılanmasına katkı sunmayı amaçlamaktadır.
Markanın maskotu, Türk Hava Yolları'nın logosunda da yer alan ve uzun süre havada kalabilme özelliğiyle bilinen yaban kazından esinlenerek tasarlanmıştır. Tasarımı, ilk olarak eskizlerle belirlenen ana hatların ardından sayısal ortamda üç boyutlu hâle getirilmiştir. Wingo karakteri; maceraperestlik, yeni yerler keşfetme, sık seyahat etme ve yol arkadaşı gibi niteliklerle tanımlanmakta olup, markayla ilişkili ürün ve hizmetlerin sembolize edilmesinde kullanılmaktadır.
Wingo karakterinin yer aldığı ilk reklam filmi 2012 yazında Türkiye ve 200'e yakın ülkede yayınlanmıştır ve televizyon reklamları, basılı yayınlar ve sosyal medya kanalları üzerinden kullanıcıyla birebir ilişki kurmaya devam etmektedir.
Bu, Türkiye merkezli aktif hava yolu şirketlerinin bir listesidir.
Türkiye'de eğitim sistemi, Türkiye Cumhuriyeti'nde kadın ve erkek her vatandaş için 12 yıllık eğitim mecburidir ve cumhuriyetin ilanından beri karma eğitim uygulanmaktadır. Bu eğitim sisteminde eğitimini tamamlayan her öğrenciye "Ortaöğretim Diploması" verilir.
12 yıllık zorunlu eğitim; dört yıl ilkokul (1. 2. 3. ve 4. sınıf), dört yıl ortaokul (5. 6. 7. ve 8. sınıf) ve dört yıl lise (9. 10. 11. ve 12. sınıf) eğitiminden ibarettir.
Türkiye'de eğitim sistemi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasına ve 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanununa dayanan; Millî Eğitim Bakanlığı ve bünyesindeki kamu tüzel üst sistemlerce yönetilen bir sistemdir. Amaç, okullarda okuyan Türk vatandaşlarının sistemin ilkeleri doğrultusunda bir vatandaş olabilmesini sağlamaktır.
Çocuğun ilköğretime hazırlanması için okula hazırlık niteliğinde verilen eğitimdir. Herhangi bir zorunluluğu yoktur fakat okul öncesi eğitim devlet ve ilgili kurumlar tarafından teşvik edilmektedir.
1997 yılında çıkarılan "Özel Eğitimde Kanun hükmünde kararnameye" göre, özel eğitime gereksinimi olduğu tespit edilen bireyler için okul öncesi eğitim zorunlu kılınmıştır.
66 aylık ve üstü olan öğrenci ilkokulda okuyacaktır. Eğitime başlama yaşı 5 buçuktur. Veliler çocuğun okula başlamasında herhangi bir sakınca olup olamayacağı konusunda bilgilendirilmek için doktordan okula başlamaya uygun olup olmadığı konusunda rapor alabilirler.
Okula başlamaya uygun olan çocuklar ise internet üzerinden veya okulda yüz yüze kayıt yaptırabilir. Böylece İlköğretim okulu birinci sınıftan eğitimine başlayabilirler. Evi en yakın okula belirli bir mesafeden uzaksa öğrenci okul servis aracıyla okula ulaştırılır ve bu sistem 8. sınıfa kadar devam eder
İlk 4 yıl boyunca yani ilkokullarda (ilköğretim birinci kademe) öğrencilere daha hafifletilmiş bir müfredat ile eğitim verilecektir. Öncelikle üç aylık bir okula hazırlık programı kapsamına alınacaklardır. Bu öğrenciler ikinci sınıftan itibaren İngilizce, dördüncü sınıftan itibaren Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersini zorunlu olarak okumaya başlayacaktır. Ayrıca daha çok görsel ve işitsel bir müfredat ile eğitileceklerdir.
Ortaokula geçiş, aynı ilkokula geçiş gibi internet üzerinden e-kayıt sistemiyle veya okulda yüz yüze kayıt yapılmaktadır. Ve öğrenci rızasıyla, eğer isterse, imam hatip orta okullarına yani dini okullara geçiş yapılabilir.
İkinci kademe, yani ortaokullar, öğrencilerin daha özgür bir birey olarak sivil toplum ve demokratik devlet anlayışı gereğince eğitim süreçlerinde özgür ve karar değiştirme hakkına sahip olmalarına fırsat vermektedir. Ortaokulların amacı mesleki veya öğrencinin becerilerine yönelik eğitim vermeyi sağlamak ve liseye hazırlamaktır. Bu sebep ile seçmeli dersler okutulması sağlanmıştır. Ortaokulda seçmeli derslerde ise Dini ve Ahlaki Değerler, Dil Bilgisi, Yabancı Dil, Fen Bilimleri, Sanat, Spor ve Sosyal Bilimler alanları mevcuttur. Bir öğrenci istediği alandan istediği dersi haftada altı saat görme kaydı ile seçecektir. Ortaokullardaki zorunlu dersler dışındaki seçmeli dersleri, öğrencinin veya ebeveyninin isteğine ve tercihine bağlı olarak alabilme hakkı getirilmektedir.
Liselere yerleştirme de 2017-18 eğitim-öğretim yılından itibaren Liselere Geçiş Sistemi (LGS) uygulanmaya başlandı ve adrese yakın yerlerdeki okullara yerleşme sistemi getirildi. Daha önceki sistemler SBS ve TEOG'du.
Türkiye'de liseler;
olarak ayrılabilir.
Liselerde devamsızlık hakkı özürsüz 10 gündür.
Akşam liseleri ise üniversitelerdeki ikinci öğrenim olarak değerlendirilebilir. Açık liselerdir ve lise mezunu olmayan kişilerin ortaöğretim diploması alması için açılmıştır.
Anadolu lisesinde öğrenciler TM (Türkçe-Matematik Eşit Ağırlık), MF (Matematik-Fen Sayısal Ağırlık), TS (Türkçe-Sosyal Sözel Ağırlık) ve DİL (İngilizce Ağırlık) olarak Lise ikinci (10.) sınıftan sonra bölümlerini seçerek kendi alanındaki dersleri görmeye başlar.
Bu sistem Mesleki ve Teknik Anadolu Liselerinde de geçerlidir. Aralarındaki tek fark Anadolu liseleri 11. sınıfta bölüm seçerken Meslek liseleri ilk seneden sonra (10. sınıfa geçerken) mesleği ile ilgili kendi bölümünü seçer. Ayrıca 10. sınıf, 11. sınıf ve 12. sınıf'ta stajyer olarak çalışma zorunluluğu vardır. Öğrenci staj yaparak hem mesleği ile ilgili iş hayatını öğrenmekte, hem maaş almakta hem de staj yaptığı iş yerinden stajı ile ilgili ders notu almaktadır.
Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Sınavı, 1974 ve 1975 yıllarında aynı gün sabah ve öğleden sonra birer olmak üzere iki oturumda, 1976-1980 yıllarında aynı günde ve bir oturumda uygulanmış; 1981'den itibaren iki basamaklı bir sınav haline getirilmiştir. İki basamaklı sınav sisteminde ilk basamağı oluşturan Öğrenci Seçme Sınavı (ÖSS) Nisan, ikinci basamağı oluşturan Öğrenci Yerleştirme Sınavı (ÖYS) ise Haziran ayı içinde uygulanmıştır.
Fakülte ve yüksekokul olarak genellikle ikiye ayrım vardır. Fakülteler genellikle dört yıl olur. Yüksekokullar ise genelde meslek-ticaret lisesi mezunlarına yöneliktir ve genel olarak iki yıllık eğitim vermektedir.
Türkiye'de üniversiteden atılmak yoktur. Ayrıca üniversite okuyan birisi dilediği gibi (notlarının durumuna göre) yatay geçiş yapabilir. Ayrıca seçtiği fakültede ilk sene okuduğu ortak sınıftan sonra ikinci sene kendi bölümünü seçerek okumaya başlar(lise eğitimi gibi). Ancak bu her üniversite için geçerli değildir.
Türkiye'de üniversite için birinci öğretim, ikinci öğretim ve açıköğretim olmak üzere üç ayrı öğrenim dalı vardır.
Ayrıca, halk arasında harç olarak bilinen Katkı Payı ücreti, birinci öğrenim gören öğrencilerden alınmamakta fakat ikinci öğretim ve açıköğretim öğrencileri bu ücreti ödemektedirler. Ayrıca öğrenci yurtlarında kalan ve yapılan değerlendirmelerde hak kazanan öğrencilere aylık 150 TL (yüz elli Türk lirası) geri ödemesiz yardım almaktadır. Bunun yanında Kredi Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından maddi durumu kötü olan öğrencilere aylık olarak burs ve kredi imkânı dahilinde 2015 yılı Ocak ayından itibaren 400 TL(dört yüz Türk lirası) ödeme yapılmaktadır. Burs dahilinde ödeme alanlar bu ücreti geri ödememekte, ama kredi kapsamında alan öğrenciler bu ücreti mezun olduktan sonra yapılandırma ile geri ödemektedirler.
Ayrıca üniversite eğitimini bitiren kişi, ALES adlı bir sınava girip yüksek lisans eğitimi alabilir. Buna master eğitimi de denir. Tezli ve Tezsiz Yüksek Lisans olarak ikiye ayrılır. Tezli yüksek lisans programının amacı, öğrencinin bilimsel araştırma yaparak bilgilere erişme, bilgiyi değerlendirme ve yorumlama yeteneğini kazanmasını sağlamaktır. Tezsiz yüksek lisans programının amacı, öğrenciye mesleki konuda derin bilgi kazandırmak ve mevcut bilginin uygulamada nasıl kullanılacağını göstermektir.
Doktora, bir fakülte veya yüksekokulu bitirdikten sonra o bilim dalında sınav ve bilimsel bir eserle erişilen bir derece veya basamaktır.
Tarih boyunca Türkiye'de kurumsal eğitimin dışında toplumsal eğitimi gerçekleştiren kurumlar ve yapılar da bulunmuştur ve günümüzde de halen bulunmaktadır. Alevi ocakları, cemaat medreseleri, köy birlikleri, dini bayramlar ve kültürel şenlikler Anadolu'da farklı eğitsel ihtiyaçları karşılamaktadırlar. Toplumsal eğitim, kurumsal eğitim kadar Türkiye Cumhuriyeti'nin kültürünün ve kimliğinin parçasıdır.
Eğitim ve öğretim hizmetlerinin devlet eliyle yürütülmesi düşüncesi ilk kez II. Mahmut döneminde gündeme gelmiştir. Bu döneme kadar vakıflar tarafından yürütülmüş olan eğitim ve öğretim hizmetleri, 17 Mart 1857 tarihinde Maarif-i Umumiye Nezareti uhdesine verilmiştir. Böylelikle eğitim ve öğretim hizmetlerinden sorumlu bir nazır (bakan) meclis-i vükela içinde yer almıştır. Nezaretin kuruluşuyla okullar sıbyan, rüştiye ve mekâtib-i fünun-i mütenevvia olarak üç dereceye ayrılmıştır.
Eğitim sistemimize ilişkin ilk yasal düzenleme 1869 yılında çıkarılan Maarif-i Umumiye Nizamnamesidir (Genel Eğitim Tüzüğü). Bu tüzük ile eğitim hakkı, eğitim yönetimi, eğitim sisteminin belirlenmesi, eğitim ödenekleri, öğretmen yetiştirme ve istihdamı, taşra teşkilatı ve sınav sistemleri gibi hususlar düzenlenmiştir.
1923 yılında İstanbul'da bulunan Maarif Nezareti kaldırılmıştır.
2 Mart 1926'da kabul edilen, "Maarif Teşkilatı Hakkında Kanun" bugünkü eğitim hizmetlerinin temelini oluşturur.
Cumhuriyetle beraber eğitim anlayışı bilimin diğer alanlarında olduğu gibi sistemler dünya görüşüne bağlı olarak algılanmaktadır. Sistemler dünya görüşü ile eğitime bakmamızda bize olguları anlamamızda donuk bir izlenimden daha çok dinamik ve sorgusal yaklaşım sağlaması yatmaktadır. Eğitim süreklilik içeren bir olgudur. Bir örnekle açıklayacak olursak sistemler eğitim modelini oluştururken ezberci eğitimi eğitim sisteminden çıkaracağız yaklaşımını bütün eğitsel olgulara uygulamak yerine; hangi eğitim metotlarının, hangi koşullarda yararlı olmadığını tanımlanması ve tanımlanan koşullarda ne yaparak eğitimin genel amaçlarına doğru uygulamamızın verimli hizmet etmesini sağlayabiliriz sorularını sorar. Üniversite seçme sınavlarında eğitim katsayılarının belirlenmesi bu yaklaşımın bir ürünüdür. Genelde bireylerde eşitsizlik yaratıyor izlenimi verse de bu katsayılar doğru belirlendiğinde hem sistemin, hem de istemin içinde yer alan bireylerin başarılarına katkıda bulunmaktadır. Bu yaklaşımın öncülerinden Bertalanffy (Bertalanffy L., von. 1968, General Systems theory) sistemleri tanımlarken birbirleriyle ilişki içindeki olguların davranış şekillerini inceleyen çalışma alanı olarak tanımlamaktadır. Eğitimle ilgili faaliyetleri incelerken birbirleriyle ilişkili temel üç ögenin varlığı kabul edilmektedir; eğitim teorisi, eğitim felsefesi ve eğitim metodu.
Madde 2 – Türk Milli Eğitiminin genel amacı, Türk Milletinin bütün fertlerini,
1. (Değişik: 16/6/1983 - 2842/1 md.) Atatürk inkılap ve ilkelerine ve Anayasada ifadesini bulan Atatürk milliyetçiliğine bağlı; Türk Milletinin milli, ahlaki, insani, manevi ve kültürel değerlerini benimseyen, koruyan ve geliştiren; ailesini, vatanını, milletini seven ve daima yüceltmeye çalışan, insan haklarına ve Anayasanın başlangıcındaki temel ilkelere dayanan demokratik, laik ve sosyal bir hukuk Devleti olan Türkiye Cumhuriyetine karşı görev ve sorumluluklarını bilen ve bunları davranış haline getirmiş yurttaşlar olarak yetiştirmek.
1961 yılında İlköğretim ve Eğitim Kanunu, 1973 yılında Milli Eğitim Temel Kanunu, 2022 yılında Öğretmenlik Meslek Kanunu yürürlüğe girdi.
Türkiye'de örgün öğretimde din konularının öğretilmesi konusunda Cumhuriyet tarihi boyunca farklı uygulamalara başvurulmuştur.
Osmanlı İmparatorluğu dönemindeki Darü'lhüffaz ve Darü'lkurralar, Cumhuriyetin kuruluşunun ardından, Tevhid-i Tedrisat kanunuyla birlikte Kuran kurslarına dönüştürüldü ve Diyanet İşleri Başkanlığına bağlı olarak çalışmaya başladı. 1924-1932 yılları arasında 9 kurs açıldı ve bu sayı 1940'ların başında 65'e, 1947'de 99'a, 1948'de ise 118'e yükseldi.
CHP milletvekilleri Muhittin Baha Pars ve Hamdullah Suphi Tanrıöver, "komünizm tehlikesine karşı manevi direnci sağlamak" gerekçesiyle TBMM'ye 26 Aralık 1946 tarihinde dilekçe sunarak, örgün öğretimde din eğitimi verilmesini talep ettiler. Temmuz 1947'de TBMM, "Özel Din Öğretimi Ana Hatları" kararını kabul ederek, Milli Eğitim Bakanlığı'ndan izin alınması koşuluyla, "din bilgisi dershaneleri" açılmasına izin verdi. Yaşanan tartışmaların sonucunda ilkokul 3. ve 4. sınıflarda din derslerinin seçmeli ders olarak okutulması kararlaştırıldı. 15 Şubat 1949'da ise, velilerin yazılı isteği olması ve ders saatleri dışında verilmesi koşuluyla, bütün ilkokullarda din dersleri okutulmaya başladı.
Demokrat Parti'nin iktidara geldiği 1950 yılından sonra, din dersleri ilkokulların normal programlarına dahil edildi ve din dersi almak isteyenlerin değil, istemeyenlerin dilekçe vermesi yöntemi uygulanmaya başladı. 1956 yılında, ortaokul müfredatına da din dersi konmasına karar verildi. 1967 yılında ise liselerin 1. ve 2. sınıflarında seçmeli din dersi okutulması kararlaştırıldı.
1973 yılında CHP-MSP koalisyon hükûmeti döneminde, din derslerinin okutulduğu bütün sınıflara, haftalık bir saat zorunlu ahlak bilgisi dersi konuldu ve bu derslerin din bilgisi öğretmenleri tarafından verilmesi kararlaştırıldı.
1982 Anayasası'nın 24. maddesi, "din ve ahlak eğitim ve öğretiminin devletin gözetimi ve denetimi altında yapılmasını" işaret etti. Bu kapsamda 1983 yılından itibaren, ilkokul 4. ve 5. sınıflarla ortaokul 1., 2. ve 3. sınıflarda haftada ikişer saat ve lise dengi okullarda ise haftada birer saat olmak üzere zorunlu "din kültürü ve ahlak bilgisi" dersi verilmeye başlandı.
1960 yılında 658 olan kayıtlı Kuran kursu sayısı 1980'lerin sonunda 4420'ye ulaştı.
Şu anda ortaokul kademesinde İmam Hatip Ortaokulları ve lise kademesinde İmam Hatip Liseleri bulunur. Bu okullarda kültür derslerinin yanında çeşitli dini dersler verilir.
2021 yılına ilişkin TÜİK tarafından yayınlanan verilere göre lisans mezunlarının kayıtlı istihdam oranı %71.1, önlisans mezunlarının kayıtlı istihdam oranı ise %63'dür. Lisans mezunlarının ortalama iş bulma süresi 13,6 ay, önlisans mezunlarının ise 14,8 ay olarak hesaplanmıştır.
Lisans mezunlarına göre kayıtlı istihdam oranının en yüksek olduğu sektörler; %82.7 ile sağlık ve refah, %77.8 ile eğitim, %77.8 ile mühendislik, imalat ve inşaat, %76.7 ile bilişim ve iletişim teknolojileri, %72.3 ile doğa bilimleri, matematik ve istatistiktir.
Önlisans mezunlarına göre kayıtlı istihdam oranının en yüksek olduğu sektörler; %71.3 oranla mühendislik, imalat ve inşaat, %66 ile tarım, ormancılık, balıkçılık ve veterinerlik, %65.8 ile bilişim ve iletişim teknolojileri, %65.2 ile doğa bilimleri, matematik ve istatistik, %64.3 ile iş, yönetim ve hukuktur.
Lisans mezunlarında aylık ortalama kazancı en yüksek bölümler; pilotaj, havacılık ve uzay mühendisliği, gemi makineleri işletme mühendisliği, matematik mühendisliği ve uçak mühendisliğidir.
Ön lisans mezunlarında aylık ortalama kazancı en yüksek bölümler; polis meslek eğitimi, tarım, perakende satış ve mağaza yönetimi, marka iletişimi ile ev idaresidir.
Türkiye'de atanamayan öğretmenler, atamaları yapılmadığı için protesto, miting, yürüyüş ve açlık grevleri aracılığıyla Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı'nı protesto eden öğretmenler. Aralarında yıllardır atanmayanlar Türkiye 'de yaklaşık 1 milyona yakın öğretmen atama beklemektedir.
Atanamayan öğretmenlerin protestoları yıllardır zaman zaman sürmektedir. Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı, savunmasını "kapasitemiz genişledikçe, boşluk oldukça almak zorundayız" diyerek yapmıştır. TBMM'de bu sorun birçok kez dile getirilmiş ancak çözüm bulunamamıştır.
Atanamadığı için intihar eden öğretmenler bir meclis soruşturmasına da konu oldu. Atanamayan öğretmenler kurdukları çeşitli platformlar aracılığıyla sorunlarını iletmeyi sürdürüyorlar.
20 Ocak 2013'te Gaziantep'te 'atama yoksa oy da yok' diye seslenen öğretmene Başbakan Recep Tayyip Erdoğan 'Sağol. O oy senin olsun.' diye cevap verdi. Eşi için atama istediğini söyleyen öğretmen kısa süre gözaltına alındıktan sonra serbest bırakıldı.
Türkiye'de konuşulan diller, Türkiye Cumhuriyeti'nde devletin anayasanın üçüncü maddesi uyarınca tek resmî eğitim ve konuşma dili Türkçedir. Ülkede, bölgesel diller ve çeşitli göçler sonrası ülkeye gelen göçmenler tarafından konuşulan göçmen dilleri olmak üzere çeşitli azınlık dilleri de bulunmaktadır.
Kürtçe, Arapça ve Zazaca ülkedeki yaygın azınlık dillerindendir.
Ayrıca 24 Temmuz 1923'te imzalanan Lozan Antlaşması ile tanınmış, resmi statüye sahip azınlık dilleri Ermenice, Rumca, Modern İbranice'dir. 18 Ekim 1925'te imzalanan Türkiye ve Bulgaristan Arasındaki Dostluk Antlaşması ile Bulgarca da ülkede resmi azınlık dili olarak kabul edilmiştir. Ankara 13. İdare Mahkemesi, 18.06.2013 tarih, 2012/1746 esas ve 2013/952 kararla, ilk kez Süryanilerin Lozan'da azınlıklar için tanınan haklardan istifade edebileceği kayıt altına alınmıştır. Hükûmet 2014 yılından bu yana Süryanice eğitim veren okullar açtı.
Ayrıca Doğu Anadolu'daki Van gölü ve çevresinde konuşulan Hurri-Urartu dilleri ailesinden olan Urartuca, bölgede kurulan Urartu Krallığı tarafından MÖ 9. yüzyıldan 6. yüzyıla kadar kullanılmıştır.
Ayrıca Osmanlı İmparatorluğu döneminde Tanzimat dönemi sonrasında eğitimli insanlar tarafından Fransızca insanlar arasında ortak bir dil haline geldi.
Türkiye Cumhuriyeti'nde anayasanın üçüncü maddesinde uyarınca yalnızca Türkçe resmî dil olarak geçmektedir. Türkçe ülkedeki kullanılan, konuşulan, yazılan resmî dildir. Devlet daireleri, Mahkemeler, Meclis ve diğer kamu kurumlarında anayasa hükmünce Türkçe kullanılmakta olup herhangi bir başka dilin anayasada belirtilmemesi nedeniyle konuşulması yasaktır.
Türkiye'de eğitim ve öğretim kurumlarında ana dil olarak yalnızca Türkçe öğretilmektedir. Ayrıca anayasanın 42. maddesi ile Türkçe dışında Türk vatandaşlarına anadil olarak başka herhangi bir dil öğretilemez fıkrası her düzeyde eğitim dilinin Türkçe olduğunu resmîleştirmektedir. Azınlık-Bölgesel diller ülkedeki eğitim kurumlarında yalnızca seçmeli ders düzeyinde öğretilirken ülkedeki eğitim ve öğretim kurumlarının genelinde yabancı dil olarak başlıca İngilizce, Almanca, Fransızca, Arapça dilleri öğretilmektedir.
Türkiye'de konuşulan dillerin konuşur sayıları çeşitli anketlere ve araştırmalara göre farklılık göstermektedir. Cumhuriyet dönemindeki ilk nüfus sayımı olan 1927 nüfus sayımından kamuoyuna açıklanan son nüfus sayımı olan 1965 nüfus sayımına kadarki veriler aşağıdaki tabloda verilmiştir.
KONDA Araştırma ve Danışmanlık şirketi tarafından 2006 yılında hazırlanan "toplumsal yapı araştırması 2006" raporuna göre Türkiye'de konuşulan ana dil istatistikleri şu şekildedir:
Türkiye'nin Akdeniz Bölgesi'nde nüfusun neredeyse tamamı anadil olarak Türkçe konuşmaktadır. Akdeniz Bölgesi'nin Adana Bölümü'nde başta Hatay ve Adana vilayetlerinde olmak üzere az sayıda Arapça anadilli nüfus da bulunmaktadır. Son 50 yılda meydana gelen iç ve dış göç hareketlenmeleri neticesinde Arapça anadilli nüfusun artış eğilimiyle birlikte bölgeye Kürtçe ve Rusça anadilinde konuşan nüfus da yerleşmiştir.
Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nde batı ve kuzeyde yer alan şehirlerde ağırlıklı olarak Türkçe anadil olarak konuşulurken bölgenin orta ve güneydoğusunda yaşayan halkın büyük bir kısmı ise Kürtçe, Arapça ve Zazaca konuşmaktadır. Bölgenin genel dil haritasına bakıldığında ise bölgede en çok Türkçenin anadil olarak konuşulduğu görülmektedir.