kaan39/turkish-wikipedia-dataset huggingface dataset:
Soğuk Savaşın bitişiyle birlikte Bakanlıkta önemli gelişmeler yaşanmış ve teşkilat şemasında yapısal değişiklere gidilmiştir. Bu dönemde ortaya çıkan yeni devletlerle birlikte dış misyonların sayısı artmıştır. Öte yandan, 1990'larda Türkiye'nin içinde bulunduğu coğrafyada yaşanan değişim, Türk Dış Politikası açısından çeşitli risk ve fırsatları beraberinde getirmiş ve ülkenin bu hassas coğrafyada barış, istikrar ve refahın sağlanması yönündeki önemini ve görevlerini daha da arttırmıştır.
1924 yılında 39 dış temsilciliğe sahip olan Türkiye Cumhuriyeti, 2019 yılı sonu itibarıyla yurt dışında 246 misyonla temsil edilmektedir. Bu dış misyonların 142'si büyükelçilik, 13'ü daimi temsilcilik, 89 tanesi başkonsolosluk ve 1 tanesi ticaret ofisidir.
Türkiye Cumhuriyeti Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, enerji ve doğal kaynaklarla ilgili işlerden sorumlu olan bakanlık. 4951 Sayılı Kanun'un verdiği yetkiye dayanılarak 25 Aralık 1963 tarih ve 4400 Sayılı Cumhurbaşkanlığı onayı ile kurulmuştur.
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının görev ve yetkileri (ilgili mevzuatta piyasada faaliyet gösteren kurum ve kuruluşlara bırakılmadığı takdirde) şunlardır:
Türkiye Cumhuriyeti Gençlik ve Spor Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, gençlik ve spor işlerinden sorumlu olan bakanlıktır.
29 Haziran 1938 tarihinde kabul edilen 3530 sayılı kanunla Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü kuruldu. 1969 Türkiye genel seçimlerinin ardından ilk kez Spor Bakanlığı adıyla kurulan bakanlığın başına 3 Kasım 1969 tarihinde İsmet Sezgin atandı. 1972 yılında adı Gençlik ve Spor Bakanlığı olarak değiştirildi. 1983 Türkiye genel seçimlerinin ardından ise Milli Eğitim, Gençlik ve Spor Bakanlığı adını aldı. 1 Nisan 1989'dan itibaren Gençlik ve Spordan Sorumlu Devlet Bakanlığı ile Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü olarak faaliyetlerine devam etti. 2011 yılında ise Türkiye Cumhuriyeti Gençlik ve Spor Bakanlığı adıyla yeniden kuruldu.
Gençlik ve Spor Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır:
Türkiye Cumhuriyeti Hazine ve Maliye Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, hazine ve maliye işlerinden sorumlu olan bakanlıktır.
Bakanlık, Milli Mücadele döneminde 3 Mayıs 1920 tarihinde Maliye Vekaleti olarak kuruldu. Cumhuriyetin ilanı sonrası 30 Ekim 1923 tarihinde Maliye Bakanlığı adını aldı. 13 Aralık 1983 tarihinde "Gümrük ve Tekel Bakanlığı" ile birleştirilerek Maliye ve Gümrük Bakanlığı adını aldı. 25 Haziran 1993 tarihinde yeniden Maliye Bakanlığı adını aldı. 10 Temmuz 2018 tarihinde Anayasa'da yapılan değişikliklere uyum sağlanması amacıyla bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılması hakkındaki 703 sayılı KHK ile adı "Hazine Müsteşarlığı" ile "Maliye Bakanlığı" birleştirilerek Hazine ve Maliye Bakanlığı kuruldu.
Hazine ve Maliye Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır:
Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, genellikle güvenlik ve asayiş ile iller idaresinden sorumlu olan bakanlık. Başında 2023 yılından beri Ali Yerlikaya bulunmaktadır.
İçişleri Bakanlığı'nın görev ve yetkileri, Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'ne dair 1 Numaralı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile belirlenmiştir.
Kararnameye göre, Bakanlığın görev ve yetkilerinin ana şeması, "Bakanlığa bağlı iç güvenlik kuruluşlarını idare etmek suretiyle ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğü, yurdun iç güvenliği ve asayişi, kamu düzenini ve genel ahlakı, Anayasa'da yazılı hak ve hürriyetleri korumak" tan oluşmaktadır.
Ayrıca, kıyı ve karasuların muhafaza ve emniyetini sağlamak, karayollarında trafik düzenini sağlamak ve denetlemek, suç işlenmesini önlemek, suçluları takip etmek ve yakalamak, her türlü kaçakçılığı men ve takip etmek, yurdun iç politikasına, il ve ilçelerin genel ve özel durumlarıyla ilgili değerlendirmeler yapmak ve Cumhurbaşkanına tekliflerde bulunmak, ülkenin idari bölümlere ayrılması, il ve ilçelerin genel idarelerini düzenlemek, nüfus ve vatandaşlık hizmetlerini yürütmek, pasaport hizmetlerini yürütmek, kanunlarla veya Cumhurbaşkanlığı kararnameleriyle verilen diğer görevleri yapmak da İçişleri Bakanlığı'nın görevleri arasındadır.
Bakanlığın kökenleri, Osmanlı İmparatorluğu döneminde kurulan Sadrazam Kethüdalığı ile atılmıştır. Devletin modernleşmeye ve Avrupalılaşmaya başladığı Tanzimat döneminde, 1835 yılında, Sadrazam Kethüdalığı'nın ismi Mülkiye Nezareti'ne dönüştürülmüştür. 1837 yılında Mülkiye Nezaretinin ismi Dahiliye Nezareti, Mülkiye Nazırının unvanı da Dahiliye Nazırı olarak değiştirilmiştir. 1859 ve 1913 yıllarında belirlenen yeni esaslarla bakanlığın bugünkü yapısı ortaya çıkmıştır.
Jandarma Genel Komutanlığı, görev alanı il ve ilçe belediye sınırları dışında kalan yerler ile polis teşkilatı bulunmayan yerler olarak belirlenmiş olan askeri kolluk kuvvetidir. 15 Temmuz Darbe girişimi sonrası İçişleri Bakanlığına bağlanan komutanlık, 192.978 kişilik peronel ile TSK'de ordu seviyesinde temsil edilmektedir. Türkiye yüzölçümünün %92'si jandarma bölgesidir.
Jandarma birlikleri; seferberlik ve savaş hâllerinde, cumhurbaşkanı kararıyla belirlenecek bölümleriyle Kara Kuvvetleri Komutanlığı emrine girer, kalan bölümüyle normal görevlerine devam eder.
Sahil Güvenlik Komutanlığı görevi, deniz yetki alanlarında ulusal ve uluslararası hukuku etkin kılmak, can ve mal güvenliğini sağlamaktır. 1 Ocak 1985'te İçişleri Bakanlığına bağlanan komutanlık; bu tarihten önce Jandarma Genel Komutanlığına bağlıydı. 5.070 aktif personele sahip teşkilat TSK'da tümen seviyesinde temsil edilmektedir.
Seferberlik ve savaş hallerinde, Sahil Güvenlik Komutanlığının Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenecek bölümleri Deniz Kuvvetleri Komutanlığı emrine girer, kalan bölümü normal görevlerine devam eder.
Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, kültür ve turizm işlerinden sorumlu olan bakanlık. 16 Nisan 2003 tarih ve 4848 sayılı kanun ile kuruldu. Daha sonra bu kanun lağvedilerek 10 Temmuz 2018 tarihli cumhurbaşkanlığı kararnamesiyle yeniden düzenlendi.
Bakanlık 25 Kasım 1957 tarihinde Basın-Yayın ve Turizm Bakanlığı olarak kuruldu. 19 Temmuz 1963 tarihinde Turizm ve Tanıtma Bakanlığı adını aldı. 13 Temmuz 1971 tarihinde ise Kültür Bakanlığı kuruldu. 10 Aralık 1981 tarihinde iki bakanlık birleştirilerek Kültür ve Turizm Bakanlığı kuruldu. Bakanlık, 17 Mart 1989 tarihinde Kültür Bakanlığı ve Turizm Bakanlığı olarak yeniden ayrıldı. 29 Nisan 2003 tarihinde iki bakanlık yeniden birleştirildi.
Kültür ve Turizm Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır:
Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu, Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı ve Anıtlar Yüksek Kurulu adıyla da bilinen ve korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarının (Sit alanları) korunmasını, restorasyonunu sağlamak, bölgeler arası organizasyonu sağlamak, çıkabilecek sorunlarda "Kültür ve Turizm Bakanlığı"'na yardımcı olma amaçlı bir kurumdur.
Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı, Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğüne bağlı İstanbul Devlet Türk Müziği Araştırma ve Uygulama Topluluğunun bir alt birimi olarak Tasavvuf, İrfan ve Meydan Meşkleri Bölümü 2018 yılında kurulmuştur. Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı bünyesinde devlet himayesinde "zikir" çeken bir topluluk olarak dikkat çekmektedir. Semazenler sessizce "Allah Allah "diyerek zikir çeker. Bu ayinler, laik Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı bünyesinde icra edilmektedir.
Tarikatların pratiğinde Allah'ı anarak, tefekkür etmeye zikir denmektedir. Resmi adı Devlet Halk Dansları Topluluğu olan ancak İstanbul Devlet Halk Dansları Topluluğu olarak tanıtılan bu topluluğun resmi devlet sanatçısı olan dansçıların bu Semah'larda görev aldığı belirtilmektedir.
Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, 430 sayılı Tevhid-i Tedrisat Kanunu, 1739 sayılı Millî Eğitim Temel Kanunu ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile kalkınma plan ve programları doğrultusunda millî eğitim hizmetlerini yürütmekle sorumlu olan bakanlık.
Millî Eğitim Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır:
Milli Eğitim Bakanlığı tarafından hazırlanarak uygulanan sınavlar:
Bakanlık tarafından yayımlanan Tebliğler dergisinde, yönetmelikler ve tüzükler yer alır. Yayınlar Millî Eğitim Bakanlığı ile ilgili olup Türkiye'de eğitim ile ilgili tüm yasal gelişmeleri sunar. Dergiler Türkiye sınırları içindeki bütün öğretmenler tarafından okunup imzalanır.
Bakanlık bünyesindeki MEB Kültür Yayınları; çocuk yayınları, dünya klasikleri ve Türk edebiyatı dizilerini içermektedir.
Türkiye Cumhuriyeti Millî Savunma Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, savunma politikaları ve Türk vatandaşlarının askerlik işlerinden sorumlu olan bakanlık.
Türkiye Büyük Millet Meclisinin açılışından sonra; 2 Mayıs 1920 günü çıkartılan "Büyük Millet Meclisi İcra Vekillerinin Suret-i İntihabına Dair Kanun" (Yürütmeyi Sağlayacak Bakanların Seçilmesine Yönelik Yasa Tasarısı) sonucunda milletvekilleri arasından ilk bakanlar kurulu oluşturuldu. O zamanki kabul edilen esaslara göre TBMM başkanı, aynı zamanda hükûmetin de başkanıydı. Bu sıfat ile Mustafa Kemal Paşa, hükûmetin başkanlığına getirilmişti. Bakanlar kurulunun üyeleri; Din İşleri Bakanı Mustafa Fehmi Gerçeker, Milli Savunma Bakanı Fevzi Paşa (Çakmak), Dışişleri Bakanı Bekir Sami (Kunduk), Maliye Bakanı Hakkı Behiç (Bayiç), Bayındırlık Bakanı İsmail Fazıl Paşa, Ekonomi Bakanı Yusuf Kemal (Tengirşek), Adalet Bakanı Celalettin Arif, İçişleri Bakanı Cami (Başkut), Milli Eğitim Bakanı Dr. Rıza Nur, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanı Dr. Adnan (Adıvar) ve Genelkurmay Başkanı İsmet (İnönü) olmuştu.
Millî Savunma Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır:
Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, sağlık işlerinden sorumlu olan bakanlıktır.
Herkesin bedensel, zihinsel ve sosyal bakımdan tam bir iyilik hâli içinde hayatını sürdürmesini sağlamak amacıyla kurulmuş olan Sağlık Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır:
Türkiye Cumhuriyeti Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, sanayi ve teknoloji işlerinden sorumlu olan bakanlık.
Bakanlık, 7 Haziran 1949'da Sanayi Bakanlığı adıyla kuruldu. 22 Mayıs 1950 tarihinde kurulan 19. Türkiye Hükûmetinde İşletmeler Bakanlığı adını aldı. 2 Eylül 1957 tarihinde yeniden Sanayi Bakanlığı adını aldı. 11 Aralık 1971 tarihinde Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı adını aldı. 13 Aralık 1983 tarihinde Ticaret Bakanlığı ile birleştirilerek Sanayi ve Ticaret Bakanlığı adını aldı. 6 Temmuz 2011 tarihinde Ticaret Bakanlığının yeniden kurulmasıyla adı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı olarak değiştirildi.
Anayasada yapılan değişikliklere uyum sağlanması amacıyla bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılması hakkındaki 703 sayılı KHK ile, Kalkınma Bakanlığıyla birleşerek Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı adını aldı.
Bakanlık Teknofest İstanbul'un kurucu paydaşıdır.
Sanayi ve Teknoloji Bakanlığın görev ve yetkileri şunlardır:
COVID-19 ile mücadele kapasamında atılan adımlar:
Türkiye Cumhuriyeti Tarım ve Orman Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, tarım ve orman işlerinden sorumlu olan bakanlık. Gıda, Tarım ve Hayvancılık ile Orman ve Su İşleri bakanlıklarının teşkilat ve görevlerine ilişkin yasal düzenlemelerin yürürlükten kaldırılması sonrasında, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesiyle yeniden yapılandırılmıştır.
Osmanlı'da yenilik hareketleri kapsamında bakanlıklar kurulmuş; tarımsal kamu hizmetlerinin örgütlenmesi için 1846 yılında Ziraat Nezareti kurulmuştur. I. Meşrutiyet döneminde bakanlık yedi kez isim değiştirmiştir. 1911 yılına kadar bakanlık, Orman ve Maadin ve Ziraat Nezareti ismiyle kalmıştır. 2 Mayıs 1920 tarih ve 3 sayılı "Türkiye Büyük Milletler Meclisi ve İcra Vekillerinin Sureti İntihabına Dair Kanun" ile tarım ve orman işleri İktisat Vekaletine bağlanmıştır. Cumhuriyetin ilanıyla birlikte İktisat Vekaleti adıyla kurulan bakanlık 6 Mart 1924 tarihinde Ziraat Vekaleti adını alarak köklü değişime uğramıştır. 25 Mart 1924 tarihinde ise çıkarılan kanunla Ziraat Vekaleti ve Ticaret Vekaletleri resmen kurulmuştur. 1931 yılına kadar üç kez değişiklik yapılmıştır. 4 Haziran 1937 tarihinde çıkan kanun ile bakanlığın görevleri ve yapısı ayrıntılı şekilde belirlenmiştir. 26 Ocak 1974 tarihinde Tarım Bakanlığı, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı adını almıştır. 17 Şubat 1981 tarihinde iki bakanlık birleştirilerek Tarım ve Orman Bakanlığı adını almıştır. 14 Aralık 1983 tarihinde bakanlık Köyişleri ve Kooperatifler Bakanlığı ile birleştirilerek Tarım, Orman ve Köyişleri Bakanlığı adını almıştır. 26 Ağustos 1991'de Orman Bakanlığı yeniden kuruldu ve bakanlığın adı Tarım ve Köyişleri Bakanlığı adını almıştır. 8 Mayıs 2003 tarihinde Orman Bakanlığı ile Çevre Bakanlığı birleştirilmiş ve Çevre ve Orman Bakanlığı adını almıştır. 6 Temmuz 2011 tarihinde Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı adını alırken; Çevre ve Orman Bakanlığı, Orman ve Su İşleri Bakanlığı adını almıştır. 10 Temmuz 2018 tarihinde iki bakanlık birleştirilerek yeniden Tarım ve Orman Bakanlığı kurulmuştur.
Tarım ve Orman Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır:
Çankaya, ANKARA)Eskişehir Yolu Yerleşkesi (Dumlupınar Bulvarı No: 151 Eskişehir Yolu 9. Km. 06800
Türkiye Cumhuriyeti Ticaret Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, ticaret işlerinden sorumlu bakanlık.
Bakanlık, 6 Mart 1924 tarihinde Ticaret Bakanlığı adıyla kuruldu. 21 Ocak 1928 tarihinde lağvedilerek yetkileri Ekonomi Bakanlığına verildi. 3 Nisan 1939 tarihinde Ticaret Bakanlığı yeniden kuruldu. 16 Ocak 1949 tarihinde Ekonomi Bakanlığı ile birleştirilerek Ekonomi ve Ticaret Bakanlığı kuruldu. 30 Mayıs 1960 tarihinde bakanlık yeniden Ticaret Bakanlığı adını aldı. 13 Aralık 1983 tarihinde Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ile birleştirilerek Sanayi ve Ticaret Bakanlığı adını aldı.
29 Haziran 2011 tarihinde önceki hükûmetlerde bulunan Gümrükten Sorumlu Devlet Bakanlığı ve Gümrük Müsteşarlığı ile Sanayi ve Ticaret Bakanlığının iç ticaret ile ilgili 4 genel müdürlüğün (İç Ticaret Genel Müdürlüğü, Tüketicinin ve Rekabetin Korunması Genel Müdürlüğü, Teşkilatlandırma Genel Müdürlüğü ve Esnaf ve Sanatkarlar Genel Müdürlüğü) birleştirilmesi sonucu Gümrük ve Ticaret Bakanlığı adını aldı.
2018 yılında yapılan Anayasa değişikliği sonucunda, Ekonomi Bakanlığı dış ticaret birimleriyle birleştirilerek yeniden yapılandırıldı. Ekonomi Bakanlığının Teşvik Uygulama ve Yabancı Sermaye Genel Müdürlüğü ise Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının birimleri arasında yer aldı.
Anayasada yapılan değişikliklere uyum sağlanması amacıyla bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılması hakkındaki 703 sayılı KHK ile bakanlığın adı Ticaret Bakanlığı olarak değiştirildi.
Ticaret Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır:
Ticaret Bakanlığına bağlı birimler şunlardır:
Bakanlığa bağlı Türkiye Serbest Bölgelerinde Üretme, Araştırma ve Geliştirme (Ar-Ge), Yazılım, genel ticaret, depolamak, Paketleme, Bankacılık ve sigortacılık, Montaj ve demontaj Bakım hizmetleri. Yatırımcılar kendi binalarını inşa etmekte özgürken, bölgelerde de cazip koşullarla kiralık ofis alanları veya depolar bulunmaktadır. Türk şirketlerine açık olan tüm faaliyet alanları, yabancı şirketlerin ortak girişimlerine de açıktır. Bahse konu serbest bölgelerde kurulacak olan biların inşası, yıkımı ve kiralanmasındaki işlemleri bunların yanı sıra desteklenmesi, işletilmesinden sorumlu devlet kurumudur. Serbest Bölgeler yatırım, üretim ve dışsatımı artırmak, yabancı anapara ve teknoloji girişini hızlandırmak ereğiyle hükûmetçe belirlenerek Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesi dışında (yurtdışı-serbest alan) bırakılan bölgeye denir. Serbest bölgelerin yer ve sınırlarını belirlemeye Cumhurbaşkanı yetkilidir. Serbest Bölgelerin Faaliyet göstere bilmesi için Serbest Bölge Müdürlüğünün kurulması Gümrükler Genel Müdürlüğünün Gümrük İdaresi açarak gümrük bölgesine giriş-çıkış yapacak olan  İthalat/İhracat/Transit malların gümrük işlemlerinin  yapılması ve Gümrükler Muhafaza Genel Müdürlüğünün Bölge/Kısım Amirliği kurularak serbest bölgenin giriş, çıkış, emniyet ve asayişini sağlamakla görevli iki kurumun açılması şartı ile Serbest Bölgeler faaliyet gösterebilir.
Kurumun taşra teşkilatı şu şekildedir:
Serbest Bölgeler Atlası 4 Nisan 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Türkiye Cumhuriyeti Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, ulaştırma ve altyapı işlerinden sorumlu olan bakanlık.
Cumhuriyetin ilk dönemlerinde birlikte yürütülen Nâfıa Vekaleti, bir bölümü de İktisat Vekaletine bağlı olarak yürütülen haberleşme ve münakale (ulaşım) hizmetleri 27 Mayıs 1939 tarihinde Münakalât Vekaleti adı altında tek çatıda toplandı. 1945 yılından itibaren Ulaştırma Bakanlığı adını aldı.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra ulaştırma ve haberleşmede ihtiyacın artması sonucu 26 Haziran 1945 tarihinde 4770 sayılı Kuruluş Kanunu ile Ulaştırma Bakanlığının hizmet ve yetki sınırları genişletildi.
13 Aralık 1983 tarihinde 182 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile hızlı gelişen ulaşım ve haberleşme sektörüne yeni bürokratik düzenlemeler yapıldı.
9 Kasım 1986 tarih ve 3322 sayılı kanunla DLH (Demiryollar Limanlar ve Hava Meydanları İnşaatı Genel Müdürlüğü) Bayındırlık Bakanlığından Ulaştırma Bakanlığı bünyesine katıldı.
10 Ağustos 1993 tarih ve 491 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Denizcilik Müsteşarlığı kurulmuş ve deniz sektörü ile Ulaştırma Bakanlığının ilgisi kesildi.
27 Kasım 2002 tarih ve 24949 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan "Kuruluşların Bağlı ve İlgili Oldukları Bakanlıkların Değiştirilmesi İle İlgili İşlem" uyarınca Deniz Müsteşarığı ve KİT Statüsündeki Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğü de Ulaştırma Bakanlığına bağlandı.
1 Kasım 2011 tarih ve 28102 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan "Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname" uyarınca ismi Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı olarak değişti ve 2 Kasım 2011 tarihli ve 28103 Resmî Gazete'de yayımlanan tezkere ile İzmir milletvekili Binali Yıldırım bakan olarak atandı.
Anayasada yapılan değişikliklere uyum sağlanması amacıyla bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılması hakkındaki 703 sayılı KHK ile bakanlığın adı Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı olarak değiştirildi.
Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır:
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 9. maddesi uyarınca “Yargı yetkisi, Türk Milleti adına bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılır.” Ancak, 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun içinde yer alan bazı belirleyici hükümler haricinde tüm yargı teşkilatının görev ve yetkisini belirleyen kapsayıcı ve genel bir yasal düzenleme yapılmamıştır. Dolayısıyla, hangi durumda hangi mahkemenin yetkili olacağı çeşitli kanunlarda dağınık ve sistematikten uzak bir biçimde yer aldığından mevcut mevzuat konuya genel bir bakış sağlamaktan uzak bir görüntü sunmaktadır.
Bugün Türkiye Cumhuriyeti'nde mevcut olan yargı kolları,
A) Adli Yargı
B) İdari Yargı
C) Anayasa Yargısı
D) Uyuşmazlık Yargısı
olmak üzere düzenlenmiştir.
Adli yargı mahkemeleri; kendi içinde hukuk mahkemeleri ve ceza mahkemeleri olmak üzere ikiye ayrılır. Adli yargı mahkemelerinin temyiz mahkemesi Yargıtay'dır.
Alacak, mülkiyet, sözleşme ihlali, icra, iflas, boşanma, miras gibi özel kişilerin kendi aralarında çekişmeli olduğu davalara ve bir kısım çekişmesiz yargı işlerine bakar. Hukuk mahkemelerinin 9 çeşidi vardır. Sulh hukuk ve asliye hukuk mahkemeleri genel mahkemelerdir; diğerleri ise ihtisas mahkemesidir.
Her ilçede bulunan sulh mahkemelerinde tek hâkim görev yapar. Görevi kanunlarla belirlenmiş olup, istisnaidir. 01/10/2011 tarihinde yürülüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 4. maddesinin ilk fıkrası uyarınca, sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın:
a) Kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları,
b) Taşınır ve taşınmaz mal veya hakkın paylaştırılmasına ve ortaklığın giderilmesine ilişkin davaları,
c) Taşınır ve taşınmaz mallarda, sadece zilyetliğin korunmasına yönelik olan davaları,
ç) Bu Kanun ile diğer kanunların, sulh hukuk mahkemesi veya sulh hukuk hâkimini görevlendirdiği davaları,
görürler.
5235 sayılı kanunun 6. maddesine göre Asliye hukuk mahkemeleri, sulh hukuk mahkemelerinin görevleri dışında kalan ve özel hukuk ilişkilerinden doğan her türlü dava ve işler ile kanunların verdiği diğer dava ve işlere bakar. Asliye hukuk mahkemeleri de tek hâkimlidir.
Ticaret mahkemeleri yalnız ticari davalara bakar. Ticaret mahkemeleri, asliye hukuk mahkemelerinin daireleri durumundadır, dolayısıyla asliye ticaret mahkemeleri olarak da adlandırılırlar. Görevleri Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinde gösterilmiştir. Ayrı bir ticaret mahkemesi bulunmayan yerlerde asliye hukuk mahkemesi aynı zamanda ticaret mahkemesi sıfatıyla da görev yapar.
2004 yılında çıkarılan 5092 sayılı kanunla birlikte daha önceleri icra tetkik mercii olarak adlandırılan bu makamın adı icra mahkemesi olarak değiştirilmiştir. İcra mahkemesinin en önemli görevleri arasında icra dairelerinin gerçekleştirdiği işlemlere karşı yapılan şikâyetlerin incelenmesi, icra dairesine sunulan itirazların incelenmesi, mahcuz mala istihkak davasının görülmesi, icra ve iflas dairelerinin gözetimi ve denetimi yer alır.
3402 sayılı kanunun 24. maddesi uyarınca kurulmuşlardır. Adı geçen kanunun 25. maddesine göre, “kadastro mahkemesi; taşınmaz mal mülkiyetine ve sınırlı aynî haklara, tapuya tescil veya şerh edilecek veyahut beyanlar hanesinde gösterilecek sair haklara sınır ve ölçü uyuşmazlıklarına, kadastroya ve tapu sicilini ilgilendiren benzeri davalara ve özel kanunlarca kendisine verilen işlere bakar; Kadastro veya kadastro ile ilgili verasete ait uyuşmazlıkları çözümleyebileceği gibi, istek üzerine veraset belgesi de verebilir”. Bu mahkeme Hakimleri 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu hükümlerine tabidir.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu ile kurulmuştur. Aynı kanunun ilk maddesine göre “işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu’na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevlidir”.
Taraflardan birinin tüketici olduğu davalara bakmakla görevlidir. Bu tip mahkemelerde özel dava şartı olarak arabuluculuk kurumu bulunur. Tüketicilerin, tüketici mahkemesinde açacağı davalar harçtan muaftır. Basit yargılama usulü uygulanır.
Fikrî ve sınai haklara hukuk mahkemeleri, 2001 yılında kurulmuş ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanununda düzenlenen haklar ve hususlardan kaynaklı özel hukuk davalarına bakmakla görevli ihtisas mahkemeleridir. Bu mahkemeler, tek hâkimli olarak faaliyet göstermektedir.
4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti yargı teşkilatındaki yerini almıştır. Adı geçen kanunun 2. maddesine göre aile mahkemeleri Adalet Bakanlığı tarafından her ilde ve nüfusu yüz binin üzerindeki her ilçede tek hâkimli ve asliye hukuk mahkemesi derecesinde olmak üzere kurulur. Aynı yasanın 4. maddesine göre “Medeni Kanun’un 2. kitabı olan aile hukuku kapsamına giren ve medeni kanunun yürürlüğü hakkındaki yasaya göre aile hukukundan doğan davalar ile aile hukukuna ilişkin yabancı mahkeme kararlarının tanıma ve tenfizi yanında, 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Yasada öngörülen tedbir kararlarını almak, ayrıca diğer yasaların verdiği görevleri yapmak” aile mahkemelerinin görevlerini oluşturmaktadır.
5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Ad­liye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 8. maddesine göre ceza mahkemeleri, asliye ceza ve ağır ceza mahkemeleri ile özel kanunlarla kurulan diğer ceza mahkemelerinden oluşur.