kaan39/turkish-wikipedia-dataset huggingface dataset:
Bu örgütlerden bazıları terörist faaliyetlerde bulunmuştur ve bu nedenle terör örgütleri olarak da sınıflandırılabilir. Nitekim, Türk kamu makamları söz konusu isimleri yasa dışı örgütler olarak isimlendirmeyi tercih ederler. Ancak "yasa dışı siyasi parti" terimi resmî belgelerde de kullanılmaktadır.
Emniyet Genel Müdürlüğü Terörle Mücadele ve Operasyon Daire Başkanlığına (Türk polisi) göre Türkiye'de "terör örgütü" olarak tanımlanan yasa dışı siyasi partiler şu şekildedir:
Kürtçe Kürdistan Özgürlük Şahinleri olarak da bilinen Teyrêbazên Azadiya Kurdistan (TAK); ABD, AB ve Birleşik Krallık tarafından terör örgütü ilan edilmesine rağmen listede yoktur. Ancak ABD'nin TAK'ı terör örgütü olarak tanımlaması Ocak 2008'de gerçekleşmiştir. TAK'ın sadece militan faaliyetlerde mi yoksa hem militan hem de siyasi faaliyetlerde bulunup bulunmadığı açık değildir.
H. A. Özhan'a göre modern Türkiye tarihinde yasa dışı siyasi parti olan sekiz önemli kuruluş vardır.[kaynak belirtilmeli] Listesinden sadece TKP/ML hâlâ aktiftir. Diğer yedisi aşağıdaki gibidir:
Türkiye'de yasa dışı siyasi parti olarak sınıflandırılabilecek diğer örgütler şunlardır:
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 8. maddesine göre Türkiye'de yürütme yetkisi ve görevi, cumhurbaşkanı tarafından anayasaya ve kanunlara uygun olarak kullanılır ve yerine getirilir.
Cumhurbaşkanı, Türkiye'de yürütmenin başıdır. Bakanlar kuruluna başkanlık eder. Hükûmeti ve icraatlarını yönetir. Türkiye Cumhuriyeti'nde her 5 yılda bir yapılan TBMM ve cumhurbaşkanı seçimiyle belirlenir.
Cumhurbaşkanı, bakanlar kurulunun başkanı olarak, bakanlıklar arasında işbirliğini sağlar ve hükûmetin genel siyasetinin yürütülmesini gözetir. Bakanlar kurulu bu siyasetin yürütülmesinden birlikte sorumludur. Her bakan, cumhurbaşkanına karşı sorumlu olup, ayrıca kendi yetkisi içindeki işlerden ve emri altındakilerin eylem ve işlemlerinden de sorumludur. Cumhurbaşkanı, bakanların görevlerinin Anayasa ve kanunlara uygun olarak yerine getirilmesini gözetmek ve düzeltici tedbirleri almakla yükümlüdür.
Cumhurbaşkanı tarafından hükûmeti kurmakla görevli (teamüller gereği en çok sandalyeye sahip siyasi parti genel başkanı) milletvekili, öngörülen sürede temaslarını tamamlayarak kabine yani bakanlar kurulu listesini yine cumhurbaşkanı'na sunarak onay alır.
Her bakanlığa bağlı bir başkanlık olduğu gibi, birçok devlet kurum ve kuruluşu başkanlar aracılığı ile yürütülür. Tek istisna Millî İstihbarat Teşkilatı olup, sadece cumhurbaşkanına karşı sorumludur ve bakanlıklar aracılığı ile idare edilemez.
Cevdet Yılmaz (d. 1 Nisan 1967, Bingöl), Zaza asıllı Türk bürokrat ve siyasetçi. 4 Haziran 2023'ten itibaren Türkiye cumhurbaşkanı yardımcısı olarak görev yapmaktadır.
Cevdet Yılmaz 1 Nisan 1967 tarihinde Bingöl'de doğdu. Babasının adı Kemal, annesinin Fatmadır. Lise öğrenimini Bingöl'de 1983 yılında tamamladı. ODTÜ İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümüne girerek bu bölümden 1988 yılında birincilikle mezun oldu.
1989 yılında Devlet Planlama Teşkilatında çalışmaya başladı. 1992-1994 yılları arasında ABD'ye giderek Denver Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümünde yüksek lisans eğitimini tamamladı.
1995-2003 yıllarında DPT'deki görevine Planlama Uzmanı olarak devam ederken Bilkent Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümünde doktora eğitimi aldı. 2003 yılında doktora tezi kabul edildi. Aynı yıl, teşkilatın AB İlişkiler Genel Müdürlüğü görevine getirildi.
Ulusal Ajans, ATAUM ve Sümerhalı'da yönetim kurulu üyeliklerinde bulundu.
Siyasal yaşamına AK Partide başladı. İlk defa 2007 Türkiye genel seçimlerinde AK Parti Bingöl milletvekili olarak 23. dönem TBMM'ye girdi. Türkiye-AB Karma Parlamento Komisyonu Üyesi ve Parlamentolararası Birlik (PAB) Türk Grubu Başkanı oldu. 2007, 2011 ve Kasım 2015 ve 2018 Türkiye genel seçimlerinde AK Parti Bingöl milletvekili olarak, Haziran 2015 Türkiye genel seçimlerinde ise Diyarbakır milletvekili olarak meclise girdi.
Temmuz 2011-Ağustos 2015 ve Kasım 2015-Mayıs 2016 tarihleri arasında Kalkınma Bakanı; Ağustos 2015-Kasım 2015 tarihleri arasında Başbakan Yardımcısı olarak görev yaptı.
Mayıs 2016'da AK Parti Tanıtım ve Medyadan Sorumlu Genel Başkan Yardımcılığı görevine getirildi.
1 Mayıs 2009 tarihinde gerçekleşen 60. Türkiye Hükûmeti kabine değişikliği sonucu GAP-DAP Projesi ve Kalkınmadan Sorumlu Devlet Bakanlığı görevine getirildi.
2011 genel seçimlerinde tekrar AK Parti Bingöl milletvekili olarak meclise girdi. Recep Tayyip Erdoğan tarafından kurulan 61. Türkiye Hükûmetinde Kalkınma Bakanı olarak yer aldı.
Erdoğan 2014 yılında Cumhurbaşkanı seçilince hükûmet kurma görevi Ahmet Davutoğlu'na verildi. Davutoğlu tarafından 29 Ağustos 2014 tarihinde kurulan 62. Türkiye Hükûmetinde Kalkınma Bakanlığı görevini korudu.
Haziran 2015 Türkiye genel seçimlerinde Diyarbakır milletvekili olarak meclise girdi. Bu seçimlerde hiçbir parti tek başına iktidar olmak için gereken sandalye sayısına ulaşamayınca ve koalisyon görüşmelerinden sonuç alınamayınca erken seçime gidilme kararı alındı. Davutoğlu başkanlığında kurulan seçim hükûmetinde 28 Ağustos tarihinde başbakan yardımcısı olarak görevlendirildi. Bu görevini 24 Kasım 2015 tarihinde kadar sürdürdü.
Yılmaz, Kasım 2015 Türkiye genel seçimlerinde Bingöl milletvekili olarak meclise girdi.
3 Haziran 2023 tarihinde, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından cumhurbaşkanı yardımcısı olarak atandı.
Evli ve iki çocuk babası olan Yılmaz ana dili Zazaca dışında İngilizce, Kürtçe ve Türkçe bilmektedir.
Türkiye hükûmetleri listesi, Türkiye'de kurulan hükûmetlerin yer aldığı liste.
67. Türkiye Hükûmeti veya V. Erdoğan Hükûmeti, 2023 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi sonrası üçüncü kez cumhurbaşkanı seçilen Recep Tayyip Erdoğan tarafından kurulan Türkiye'nin mevcut hükûmetidir. Cumhurbaşkanlığı hükûmet sisteminin ikinci hükûmetidir.
3 Haziran 2023 tarihinde Cumhurbaşkanı Erdoğan, TBMM'de göreve başlama yemini etti. Aynı gün akşam saatlerinde Erdoğan, Çankaya Köşkü'nde düzenlenen basın toplantısında yeni kabinenin üyelerini açıkladı. Erdoğan'ın 3 Haziran 2023 tarihli yeni bakanları atama kararı 4 Haziran 2023 tarihinde Resmî Gazete'de yayınlandı. Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy ve Sağlık Bakanı Fahrettin Koca haricinde kabinedeki tüm bakanlar yeni kişilerden oluştu.
4 Haziran'da oluşturulan yeni kabine cumhurbaşkanı başkanlığında ilk toplantısını 6 Haziran 2023 tarihinde yaptı.
Bakanlar Kurulu 2018'de kaldırılmıştır; cumhurbaşkanı, cumhurbaşkanı yardımcısı ve bakanların toplamına "Cumhurbaşkanlığı Kabinesi" denmeye başlanmış olsa da, Kabine anayasada yer alan bir kurum değildir. Bununla birlikte çıkarılan Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinden hiçbirinde de yer almamıştır.
1 Sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nde, yürütmede rol alan Cumhurbaşkanlığı teşkilatı "Beşinci Kısım: Cumhurbaşkanlığına Bağlı Kurum ve Kuruluşlar" ve "Altıncı Kısım: Bakanlıklar" bölümlerinde düzenlenmiştir. Bakanlar ve kurum başkanlarının görev süresi, onları atayan Cumhurbaşkanının görev süresiyle sınırlıdır. Kurum ve kuruluş başkanları, bakanlarla birlikte Cumhurbaşkanlığı teşkilatının bir parçasıdır, ancak fiilen düzenlenen "kabine toplantılarına" katılmazlar.
Türkiye'deki bakanlıklar, Türk devletinin yürütme erkinin bir parçasıdır. Her bakanlık, cumhurbaşkanı tarafından atanan bir bakan tarafından yönetilir. Şu anda 17 bakanlık vardır.
(1920-)
Adalet Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, adalet ve yargı işlerinden sorumlu olan bakanlıktır. Bakanlığın temel görevleri arasında, kanunlarda öngörülen mahkemelerin kurulması ve teşkilatlandırılması, ceza infaz kurumları, icra ve iflas daireleri gibi adalet kurumlarının planlanması, idari gözetimi ve denetimi yer alır. Kamu veya özel kurumlarla iş birliği yaparak adalet hizmetlerinin geliştirilmesine katkıda bulunur ve kanunlarla veya cumhurbaşkanlığı kararnameleriyle verilen diğer görevleri yerine getirir.
2024 yılı itibarıyla Yılmaz Tunç Bakan; Mehmet Yılmaz, Ramazan Can, Niyazi Acar ve Hurşit Yıldırım Bakan Yardımcısı olarak görev yapmaktadır.
Hükümdar II. Mahmut döneminde devlet yapısında yapılan köklü reformların bir parçası olarak adalet işlerini yürütmek üzere 1837 yılında Meclis-i Vâlâ-yı Ahkâm-ı Adliyye adında bir kurum kuruldu. Daha sonra 1867 yılında bu kurum ikiye ayrılarak Şura-yı Devlet ve Dîvân-ı Ahkâm-ı Adliyye adı altında iki kurum oluşturuldu. Bu kurumlardan Dîvân-ı Ahkâm-ı Adliye, 1878 yılında Adliye Nezâreti'ne dönüştürüldü. Adalet Nazırı, yeni kurulmuş olan Hey'et-i Vükelâ'nın (Vekiller Heyeti/Bakanlar Kurulu) bir üyesi oldu.
1880 yılına kadar azınlıkların adaletle ilgili işlemleri de Hâriciye Nezâreti tarafından yürütülmekteyken bu tarihten sonra onlar da Adliye Nezâreti'ne bağlandı. Adalet Nezâreti'nin resmî adı; Adliye ve Mezâhib Nezâreti olarak değiştirildi. Adliye Nezâreti; 1880 yılından sonra düzenli olarak Cerîde-i Mehâkim ve 1909 yılından itibaren ise Cerîde-i Adliye adında altında on beş günlük iki dergi yayınlamıştır.
Adalet Bakanlığı ise ilk olarak 1920 yılında, cumhuriyetin ilanından önce, İsviçre medeni hukuk sistemine dayanan yeni hukuk kanununun kabul edilmesini takiben kurulmuştur. Bakanlık, tarihi boyunca Türkiye'deki adalet sisteminin değişen ihtiyaçlarına karşılık çeşitli yeniden yapılanma ve yapısal değişikliklerden geçmiştir.
Bakanlığın sorumlulukları arasında, kanunlarda kurulması öngörülen mahkemelerin açılması ve teşkilatlandırılması; ceza infaz kurumları, icra ve iflas daireleri gibi her derece ve türdeki adalet kurumlarının planlanması, kurulması, idari olarak gözetimi, denetimi ve geliştirilmesi bulunmaktadır. Ayrıca, bir mahkemenin kaldırılması veya yargı çevresinin değiştirilmesi konularında Hakimler ve Savcılar Kuruluna teklifte bulunmak, kamu davalarının açılmasıyla ilgili mevzuat doğrultusunda Adalet Bakanına verilen yetkilerin kullanılmasına ilişkin işlemleri gerçekleştirmek de Bakanlığın görevleri arasındadır. Adli sicilin tutulması, adalet hizmetleriyle ilgili olarak yabancı ülkelerle yürütülen işlemler ve bu hizmetlere ilişkin gerekli araştırmalar ve mevzuat hazırlıkları yapmak da Bakanlığın sorumlulukları arasında yer alır.
Ayrıca, Bakanlık, diğer bakanlıklarca hazırlanan mevzuat taslaklarını Türk hukuk sistemine ve mevzuat tekniğine uygunluk açısından incelemek ve bu konularda görüş bildirmekle yükümlüdür. İlgili mevzuat hükümleri doğrultusunda infaz işlerinin düzenlenmesi, icra ve iflas işlerinin yürütülmesi ve adalet hizmetleriyle ilgili olarak ortaya çıkan sorunların nedenlerini araştırmak ve çözüm önerileri geliştirmek de Bakanlığın görevleri arasındadır. Bakanlık, ulusal ve uluslararası düzeyde bilimsel toplantılar düzenlemek, bu nitelikteki çalışmaları teşvik etmek ve desteklemek; görev alanıyla ilgili kamu ya da özel kurum veya kuruluşlarla iş birliği yapmak ve kanunlar veya Cumhurbaşkanlığı kararnameleriyle verilen diğer görevleri yerine getirmekle sorumludur.
Adalet Bakanlığı merkez teşkilatına bağlı hizmet birimleri 1 sayılı cumhurbaşkanlığı kararnamesinde belirlenmiştir:
Bakanlığa bağlı taşra teşkilatı:
Bakanlığa bağlı veya bakanlığın yetki alanı ile ilgili kuruluşlar:
Adalet Bakanlığı'nın uluslararası ve Avrupa Birliği ile ilgili faaliyetleri 1 sayılı cumhurbaşkanlığı kararnamesinde belirlenmiştir:
Adalet Bakanlığı bünyesindeki Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü, bakanlığın yetki alanına giren uluslararası antlaşmalar ve belgeler hakkında görüş bildirmek, bu çalışmalara katılmak, antlaşma ve belgeleri Türkçeye çevirtmek, arşivlemek ve ilgili kurumlarla paylaşmak gibi görevleri yerine getirir.
Yurtdışında işlenen ve Türk yargı yetkisine giren suçlar konusunda adli makamlara bilgi ve belge sağlama, uluslararası adli yardımlaşma işlemleri, suçluların iadesi, hükümlülerin transferi ve kovuşturmaların aktarılması gibi hukuki ve cezai konularda iş ve işlemleri yürütür. Avrupa Birliği müktesebatına uyum, Bakanlık birimleri arasında koordinasyon sağlama ve uyum çalışmalarını yürütme sorumluluğuna da sahiptir. Avrupa Birliği ile ilişkilerin ulusal programlar ve kalkınma planları doğrultusunda yürütülmesi, uluslararası hukukun gelişmelerinin izlenmesi, ilgili çalışmalara katılım ve iç hukuka yansıtılması için gerekli bilgilendirmelerin yapılması bakanlığın ve müdürlüğün görevidir.
Adalet Bakanlığı'ndaki üst düzey yöneticiler şunlardır (bakanın adı kalın yazılmıştır):
Türkiye Cumhuriyeti Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, sosyal hizmetler ve aile işlerinden sorumlu olan bakanlıktır. 2011 yılında Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı adıyla kuruldu. 2018 yılında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile birleştirilerek "Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı" adını aldı. 21 Nisan 2021'de Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın kurulmasıyla bakanlığın adı "Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı" olarak değiştirildi.
Aile bütünlüğünü korunmak, güçlendirmek ve sosyal refahın arttırılması amacıyla kurulmuştur. Temelleri 1989'da Başbakanlığa bağlı olarak kurulan Aile Araştırma Kurumu ile atılmıştır. 2004'te yine Başbakanlığa bağlı Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü adını almıştır.
Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü, Özürlüler İdaresi Başkanlığı, Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü, Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu ile Primsiz Ödemeler Genel Müdürlüğü; 2011'de kurulan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı çatısı altında birleştirilmiştir.
Anayasada yapılan değişikliklere uyum sağlanması amacıyla bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılması hakkındaki 703 sayılı KHK ile Aile ve Sosyal Politikalar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik bakanlıklarının teşkilat kanunlarındaki düzenlemeyle iki bakanlık, "Çalışma, Sosyal Hizmetler ve Aile Bakanlığı" adı altında bir araya getirildi.
10 Temmuz 2018'de bakanlığın adı "Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı" olarak değiştirildi. 21 Nisan 2021'de Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın kurulmasıyla bakanlığın adı "Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı" olarak değiştirildi.
Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, sosyal hizmetler ve sosyal yardımlara ilişkin ulusal düzeyde politika ve stratejilerin geliştirilmesi, uygulanması ve izlenmesi ile görevlidir. Bakanlık, aile yapısının korunması, sosyal ve kültürel dokudaki aşınmalara karşı aile değerlerinin gelecek nesillere sağlıklı biçimde aktarılması için ulusal politika ve stratejiler oluşturur. Çocukların her türlü ihmal ve istismardan korunarak sağlıklı gelişimlerini temin etmek, kadınların toplumsal hayatta hak ve fırsatlardan eşit biçimde yararlanmalarını sağlamak üzere çalışır. Engelliler ve yaşlıların toplumsal hayata katılımını sağlamak, şehit yakınları ve gazilere yönelik sosyal hizmet ve yardım faaliyetlerini yürütmek, yoksullukla mücadele stratejileri belirlemek Bakanlığın diğer önemli sorumlulukları arasındadır.
Bakanlık, ailenin bütünlüğünü korumak, parçalanmış ailelerin fertlerine destek sağlamak amacıyla çeşitli sosyal hizmetler sunar. Bu hizmetler arasında korunmaya muhtaç çocuk, kadın, engelli ve yaşlıların tespiti, bakımı, rehabilitasyonu ve bu hizmetleri sunacak kuruluşların kurulması yer alır. Bakanlık ayrıca, kamu ve gönüllü kuruluşlar tarafından yürütülen sosyal hizmetlerin standartlarını belirler ve denetler. Sosyal hizmet ve yardım faaliyetlerine ilişkin bilgileri merkezî bir sistemde toplar, analiz eder ve bu veriler ışığında politika ve stratejiler geliştirir.
Uluslararası alanda, sosyal hizmetler ve yardımlar konusundaki gelişmeleri izler, bu alanlarda taraf olunan uluslararası sözleşmelerin ulusal düzeyde uygulanmasını sağlar. Ayrıca, çalışma hayatını düzenleyici, işçi-işveren ilişkilerinde barışı sağlamak amacıyla gerekli tedbirleri alır, iş sağlığı ve güvenliğini sağlar, istihdam politikalarını geliştirir ve sosyal adaletin gerçekleştirilmesine yönelik çalışmalarda bulunur. Bakanlık, sosyal sigorta hizmetlerini uygulayarak sosyal güvenliği yaygınlaştırmak ve geliştirmek için de çalışır. Yurtdışında çalışan Türk işçilerinin hak ve menfaatlerini korumayı amaçlar, iş istatistiklerini derler ve yayınlar. Kanunlarla ve cumhurbaşkanlığı kararnameleriyle verilen diğer görevleri de yerine getirir.
Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı merkez teşkilatına bağlı hizmet birimleri 1 sayılı cumhurbaşkanlığı kararnamesinde belirlenmiştir:
Avrupa Birliği ve Dış İlişkiler Dairesi Başkanlığı, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın uluslararası ilişkilerini yönetmek ve Avrupa Birliği ile ilgili konularda koordinasyonu sağlamakla görevlidir. Bu başkanlık, Bakanlığın faaliyet alanlarına giren konularda uluslararası kurum ve kuruluşlarla ilişkileri yürütmek ve kalkınma planları ile yıllık programlarda öngörülen hedefler doğrultusunda bu ilişkileri koordine etmekle sorumludur. Ayrıca, Cumhurbaşkanlığı tarafından belirlenen politikalar doğrultusunda Avrupa Birliği ile ilgili kısa, orta ve uzun vadeli politikaların belirlenmesi için çalışmalar yapar, uygulama ile ilgili gerekli tedbirlerin alınmasını sağlar ve öneriler sunar.
Başkanlık, Bakanlığın Avrupa Birliği kaynaklı program ve projelerini hazırlar, ilgili birimlerle işbirliği yaparak bu projelerin yürütülmesini ve koordinasyonunu sağlar. Uluslararası kuruluşlar nezdinde düzenlenen seminer ve toplantılara personelin katılımı konusunda koordinasyonu sağlayarak, yurtdışında yaşayan Türk vatandaşlarının ve ilgili diğer kişilerin kültürel, ekonomik ve ailevi sorunlarına çözüm bulmak amacıyla çalışmalar yürütür. Bu kapsamda, uluslararası sosyal hizmet vaka çalışmalarını yönetir, yurtdışında gerekli sosyal incelemeleri yapar ve sosyal inceleme raporları hazırlar. Sosyal hizmet alanında yabancı literatürü, mevzuatı ve uygulamaları izlemek, bu bilgileri raporlamak ve Bakan tarafından verilen diğer görevleri yerine getirmek de bu dairenin sorumlulukları arasındadır.
Bakanlığa bağlı yurtdışı birimleri şunlardır:
Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'ndaki üst düzey yöneticiler şunlardır (bakanın adı kalın yazılmıştır):
Türkiye Cumhuriyeti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığına bağlı olarak çalışan, çalışma ve sosyal güvenlik ilgili işlerden sorumlu olan bakanlık.
27 Mayıs 1934 tarih ve 2450 sayılı İktisat Vekaleti Teşkilatı ve Vazifeleri Hakkında Kanun'la, bakanlık bünyesinde İş ve İşçiler Bürosu olarak ilk defa temelleri atıldı.
Çalışma Bakanlığı, 7 Haziran 1945'te devlet dairelerinin bakanlıklara ayrılması ile kurulmuştur. 22 Haziran 1945 tarihinde, 4763 sayılı Çalışma Bakanlığı'nın Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun çıkarıldı.
Sosyal Güvenlik Bakanlığı ise, 1974'te kurulmuştur. Sosyal Sigortalar Kurumu ve Bağ-Kur bu Bakanlığa bağlanmıştır.
1983'te Çalışma Bakanlığı ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı birleştirilerek Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı adıyla yeniden teşkilatlandırılmıştır.
Cumhurbaşkanlığı Hükûmet Sistemine geçiş süreci kapsamında 2018 yılında Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı birleştirilerek Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı oluşturulmuş. 21 Nisan 2021 tarihinde yayımlanan Cumhurbaşkanlığı kararnamesi ile Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın bölünmesi sonucu Türkiye Cumhuriyeti Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ile beraber ortaya çıkan iki bakanlıktan biridir.
Türkiye Cumhuriyeti Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı'na bağlı olarak çalışan, çevre, şehircilik ve iklim değişikliği işlerinden sorumlu bakanlıktır.
3 Mayıs 1920'de kurulan Bayındırlık Bakanlığı ile 13 Ekim 1923'te kurulan İmar ve İskân Bakanlığının 1983 yılında Bayındırlık ve İskân Bakanlığı adı altında birleştirilmesiyle kurulmuştur. 1991 yılında Çevre Bakanlığının kurulması; 6/6/1991 tarihli ve 3755 sayılı Kanun'un verdiği yetkiye dayanılarak Bakanlar Kurulunca 9/8/1991 tarihinde kararlaştırılmıştır.[kaynak belirtilmeli] Çevre Bakanlığı ile 29 Haziran 2011'de birleştirilip Çevre ve Şehircilik Bakanlığı adını almıştır. 11 Ekim 2021'de ise Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı adını almıştır.
Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır:
Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı bağlı olarak çalışan, dışişlerinden sorumlu olan bakanlık. Türkiye'nin diğer ülkeler ve uluslararası örgütlerle olan ilişkilerinin yürütülmesinden sorumlu olan bakanlığın başında şu an Hakan Fidan bulunmaktadır.
19. yüzyıla kadar Osmanlı Devleti'nin dış işleri Reis-ül Küttabın yönetiminde idare edilmekteydi. Ancak Reis-ül Küttap aynı zamanda devlet yazışmalarını yapmak ve devletin ana kayıtlarını tutmak gibi başka görevler de üstlenmişti. 1793'te III. Selim döneminde ilk sürekli Büyükelçilik Londra'da açılmış ve Yusuf Agah Efendi ilk sürekli Osmanlı Büyükelçisi olarak atanmıştır. Böylece Osmanlı Devleti de sürekli temsil ve karşılıklılık esaslarına dayalı diplomasiyi uygulamaya başlamıştır. Avrupa ülkelerinde görev yapan Osmanlı Büyükelçileri, ikili ilişkilerin yürütülmesine ek olarak atandıkları ülkelerle ilgili bilgiler aktarmak suretiyle İmparatorluğun Batılılaşma ve reform sürecini hızlandırıcı rol oynamış, devlette modernleşmenin öncüleri olmuşlardır.
Reis-ül Küttaplık sisteminin günün diplomatik ihtiyaçlarına ve koşullarına uygun olarak yapılandırılması çerçevesinde II. Mahmut döneminde önce Tercüme Odası kurulmuştur. 1835 yılında ise Padişah, harici işlerin çok artmış ve önem kazanmış olması sebebiyle, Reis-ül Küttaplık makamını nezaret seviyesine yükseltmiştir. Son Reis-ül Küttap Yozgatlı Akif Efendi, müşirlik rütbesiyle ilk Umur-ı Hariciye Nazırı yapılmıştır.
Cumhuriyet dönemi dış politikasının temelleri Millî Mücadele yıllarında atılmıştır. 23 Nisan 1920'de Türkiye Büyük Millet Meclisinin açılışının hemen ardından oluşturulan ilk Millî Hükûmetle birlikte "Hariciye Vekaleti" de 3 Mayıs 1920 tarihinde resmen kurulmuş ve başına Bekir Sami Bey getirilmiştir. Son derece kısıtlı imkânlarla kurulan Hariciye Vekaleti, Millî Mücadele döneminde dış temasların artan yoğunluğuyla birlikte, tüm zorluklara rağmen özverili biçimde görev yapmış ve Lozan'a giden süreçte önemli rol oynamıştır.
Cumhuriyetin kurulmasının ardından Hariciye Vekaleti, hem iç seçimi hem de dış seçimi teşkilatını geliştirmeye başlamıştır. 1927 yılında Hariciye Vekaleti teşkilatına dair ilk kapsamlı hukuki düzenleme yapılmış ve 1154 sayılı kanun ile bakanlığın günümüzdeki yapısının temelleri atılmıştır.
Türkiye Cumhuriyeti'nin 1923 yılında kuruluşundan bu yana Mustafa Kemal Atatürk'ün görüş ve ilkeleri Türk Dış politikasının yürütülmesinde rehber olmuş, "Yurtta barış, dünyada barış" özdeyişi Türk Dış Politikasının temel hedefini oluşturmuştur. Bu doğrultuda Türkiye, 1930'lu yıllardan itibaren aktif ve barışçı bir dış politika izleyegelmiştir. Türkiye'nin II. Dünya Savaşı'nın içine çekilmesi ve bunun ülkeye getireceği yıkım, tüm baskılara rağmen ülkenin çıkarlarını gözeten etkin bir diplomasi sayesinde engellenmiştir.
II. Dünya Savaşı sonrasında oluşan uluslararası ortam, Türk Dış Politikasını ve dolayısıyla Bakanlığın yapısını ve faaliyetlerini de önemli ölçüde şekillendirmiştir. 1945 sonrasında artan dış iktisadi ilişkiler ve uluslararası ekonomik kuruluşların yaygınlaşmasıyla birlikte bu alandaki çıkarların gözetilmesi de anılan Bakanlığın uhdesine alınmıştır.
Aynı şekilde 1945 sonrası giderek yaygınlaşan uluslararası siyasi ve ekonomik işbirliği ve örgütlenme çabalarına uygun olarak, ikili ilişkilerin yürütülmesinin yanı sıra Bakanlığın işlevleri arasında çok taraflı siyasi ve ekonomik işler de ağırlıklı bir yer almıştır. Çok taraflı diplomasi faaliyetlerinin ve uluslararası örgütlerin çoğalması çerçevesinde daimi temsilciliklerin sayısı da arttırılmıştır.
II. Dünya Savaşı sırasında kapanmak zorunda kalan dış misyonların yeniden açılması ve buna yeni misyonların ve anılan daimi temsilciliklerin de eklenmesiyle birlikte 1950'li yıllardan itibaren Bakanlık dış teşkilatı önemli ölçüde büyümüştür.
1970'li yıllarla birlikte dış teşkilatta görevli memurları hedef alan planlı ve organize Ermeni terörizmi yaşanmıştır. Ermeni örgütü ASALA'nın gerçekleştirdiği suikastlere, Yunanistan'da faaliyet gösteren 17 Kasım örgütüne hedef olan Türk diplomat ve görevlilerimiz de eklendiğinde, Dışişleri şehitlerimizin sayısı beşi Büyükelçi olmak üzere 39'u bulmaktadır.