kaan39/turkish-wikipedia-dataset huggingface dataset:
1980'li yıllarda Türkiye hükûmetleriyle ABD hükûmetleri arasında genel anlamda sıcak ilişkiler gözlendi. Bu dönemde Ermeni Sorunu ve Kıbrıs Sorunu Türkiye-ABD ilişkilerine gölge düşürdüyse de ilişkiler genel olarak olumlu düzeyde gelişti. Başbakan ve Cumhurbaşkanı Turgut Özal I. Körfez Savaşı sırasında ABD Başkanı George H.W. Bush'la çok yakın bir dayanışma politikası izledi. Türkiye, Irak petrollerini taşıyan Kerkük-Yumurtalık Petrol Boru Hattını kapattı. Ayrıca Demirel ve Çiller hükûmetleri savaştan sonra NATO tarafından Kuzey Irak'ta uygulanan uçuş yasağına destek verdiler. 1993'te ABD, İzmir'deki başkonsolosluğunu kapattı.
11 Eylül saldırıları sonrasında Türkiye, ABD'ye terörizme karşı yaptığı mücadelede destek vermeye devam etti. Ancak ABD'nin 2003 yılında Irak'ı işgal etmek istemesi Türk kamuoyunda büyük bir tepkiyle karşılandı. ABD'nin bu işgal sırasında Türk topraklarını kullanmasına izin vermek için TBMM'ye sunulan 1 Mart tezkeresi'nın reddedilmesi ABD'de büyük bir hayal kırıklığına yol açtı ve Türkiye-ABD ilişkilerinin soğumasına neden oldu. 4 Temmuz 2003 günü Kuzey Irak'ın Süleymaniye kentinde karargâh kurmuş bulunan bir binbaşı komutasında 11 Türk Silahlı Kuvvetleri mensubunun ve Türkmen mihmandarlarının Irak'taki işgal kuvvetlerinin bir parçası olan Amerikan 173. Hava İndirme Tugayı'na bağlı askerlerce ve yanlarında peşmergelerin de bulunduğu bir ortamda, bir baskın sonucu başlarına çuval geçirilmek suretiyle götürülüp, alıkonularak sorguya çekilmeleri olayı ilişkileri daha da gerginleştirdi. Çuval Olayı olarak bilinen 2003 yılındaki bu kriz sonrasında, ABD'nin Türkiye Devletinden; dönemin Başbakanı ve cumhurbaşkanını arayarak özür dileyerek ve birçok görüşmeden sonra Türkiye'nin çıkarları doğrultusunda ilişkiler iyimser düzeye ulaşmıştır. Ancak buna karşılık olarak 2014 yılında Türkiye İstanbul-Sarayburnu'nda USS ROSS adlı Amerikan gemisi askerlerinin başına Türkiye Gençlik Birliği (TGB) üyesi bir grup tarafından Çuval Olayı'na misilleme olarak çuval geçirilmiş ve üzerlerine boyalar atılmıştır. Olaylar siyasi alana da sıçrayınca daha da büyümeden çözüme kavuşmuştur. Bu olaylar misilleme olarak algılanmıştır.
İsrail-Filistin arasındaki sorunda Türkiye, Filistin Devleti'ni desteklemiş ancak ABD bu olaylarda İsrail'i savunmuştur. Ayrıca Ermenistan ve Azerbaycan arasındaki sorunda ise Türkiye Karabağ Savaşı'ndan bu yana Azerbaycan yanlısı politikasıyla soruna müdahil olmuş, Ermenistan sınır kapısını kapatmış ve Ermenistan'a kısmi ambargo uygulamıştır. ABD ise müdahil olmamıştır.
2011 yılından beri devam eden Suriye İç Savaşının başlangıcında iki müttefik de birbirini destekler niteliktedir. Türkiye, Suriye topraklarında güvenli bölge kurmak istemiş Amerika bu durumu önceleri sıcak bakmamış fakat sonraları Türkiye'yi destekler açıklamalar yapmıştır. Suriye'deki iç savaşa müdahil olan AB ve ABD Cidde şehrinde toplanarak Cidde Bildirisi yayınlamıştır. Türkiye Devleti bu anlaşmayı imzalamamıştır.
10 Ekim 2007 tarihinde ABD Temsilciler Meclisi'nin Dışişleri komisyonu, 1915 olaylarını soykırım olarak nitelendiren tasarıyı 21'e karşı 27 oyla kabul etti. Bu karar Türkiye tarafından tepkiyle karşılandı. Kararın yasalaşması halinde ABD'nin Türkiye'deki askeri etkinliklerinin kısıtlanabileceği belirtildi, tasarı Temsilciler Meclisinin genel kuruluna sunularak kabul edilmedi.
Suriye İç Savaşı başladığında Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri aynı safta yer tuttu ve hedef Beşşar Esad'ı devirmek olarak belirlendi ancak Suriye'de savaşın diğer Arap ülkelerine oranla uzun sürmesi, Suriye sahasında farklı grupların ortaya çıkmasıyla Amerikalı yetkililer Suriye İç Savaşı'na tam ölçekli bir müdahale fikrinden vazgeçti ve Esad'ı devirme konusunda çekimser kaldı. 16 Mayıs 2013'te Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Washington'a bir ziyaret gerçekleştirdi. Ziyarette ABD Başkanı Obama ile Suriye'nin geleceğinin ve Beşşar Esad'ın Suriye'de kimyasal silah kullanımının tartışılması planlandı. Görüşme sırasında Başbakan Erdoğan'a Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu ve MİT Müsteşarı Hakan Fidan eşlik etti. Görüşmede bulunan Tom Donilon daha sonra Seymour M. Hersh'e görüşme ile ilgili bilgi verdi. Tom Donilon'a göre Başbakan Erdoğan Suriye ile ilgili görüşlerini paylaşırken Esad'ın kimyasal silah kullanımına dair sözü Hakan Fidan'a vermek istedi. Hakan Fidan konuşmaya başladığında Obama, Fidan'ın sözünü "Biliyoruz," diyerek kesti. Bunun üstüne konuşmaya Erdoğan devam etti. İkinci kez Hakan Fidan'ı konuşmaya dahil etmek istediğinde Obama tekrar "Biliyoruz," diyerek Hakan Fidan'ın konuşmasına izin vermedi. Bunun üstüne Başbakan Erdoğan Obama'ya parmak sallayarak "Ama sizin kırmızı çizgileriniz aşıldı." dedi. Erdoğan'ın bu tepkisi sonrası Obama Hakan Fidan'ı gösterip "Biz Suriye'deki radikallerle ne yaptığınızı biliyoruz." cevabını verdi. Daha sonradan görüşmeyi değerlendiren LeHigh Üniversitesi Profesörü Henri Barkey iki ülke arasındaki kriz için "el-Nusra çok tartışıldı ve onlarsız bir yol aranmak için anlaşılmış olabilir." yorumunu yaptı.
Muhalefete destek ve muhaliflerin kimlerden oluştuğu ayrışması Türkiye Amerika Birleşik Devletleri arasında Suriye'deki son ayrışma olmadı. ABD yetkililerinin PYD'yi terör örgütü olarak görmediği yönündeki açıklamalarına karşı dönemin Türkiye Başbakanı Ahmet Davutoğlu Suriye'nin kuzeyinde Türkiye'ye komşu bir Kürt Devleti kurulmasına müsamaha göstermeyeceğini açıklamış, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan da tepki göstererek PYD'nin PKK'dan bir farkı olmadığını Türkiye'nin gözünde YPG'nin de terör örgütü olduğu söylemiş ve ABD'ye "Bu nasıl ortaklık?" çıkışında bulunmuştur. Yine Erdoğan, ABD ile PYD'nin ilişkisine işaret ederek "Ben miyim senin ortağın, yoksa Kobani'deki teröristler mi?" çıkışına ABD Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü John Kirby, YPG'nin IŞİD ile mücadelede başarılı olduğunu, ABD'nin YPG'yi terörist örgüt olarak görmediği ve kendilerini desteklemeyi sürdüreceğini söylemiştir. PKK ile PYD tarafından düzenlenen 2016 Ankara saldırısı sonrası Erdoğan ABD'ye yönelik "PYD'ye silah yardımı yaptığını açıkla" eleştirisinde bulundu.
2016 Türkiye askerî darbe girişimi sonrası Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve dönemin Türkiye Başbakanı Binali Yıldırım, ABD Başkanı Barack Obama'ya seslenerek ABD'nin Pensilvanya eyaletinde yaşayan Fethullahçı Terör Örgütü (FETÖ) lideri olmakla suçlanan Fethullah Gülen'in terör örgütü lideri sıfatıyla Türkiye'ye iade edilmesi çağrısında bulundu. ABD Dışişleri Bakanlığı sözcüsü Mark Toner, incelemenin halen devam ettiğini ve bu konuda henüz herhangi bir sonuca varılmadığını belirtti. Yıldırım tarafından kurulan hükûmette Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı görevine devam eden Mevlüt Çavuşoğlu, Fethullah Gülen'in iadesiyle ilgili ikamet ettiği ABD'den yanıt gelmemesi halinde iki ülke ilişkilerine zarar vereceğini ifade ederek ABD'nin bu tutumunu eleştirmiştir.
Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanı Bekir Bozdağ ise Fethullah Gülen'in iadesi gerçekleşmediği takdirde 'ABD'nin Türkiye'yi bir teröriste feda etmiş olacağını' belirtmiştir. 2017 Türkiye anayasa değişikliği referandumu sonrası ABD Başkanı Donald Trump, Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ı telefonla arayarak, Pazar günü düzenlenen ve Cumhurbaşkanlığı sistemine geçişin oylandığı anayasa değişikliği 'referandumunda elde ettiği zaferden dolayı' tebrik etti.
ABD'de yayımlanan The New York Times gazetesinin haberine göre, çifte pasaportlu vatandaşlar ve ABD'li papaz Andrew Craig Brunson gibi yabancılar dahil ‘darbe teşebbüsü’ ve ‘casusluk’ gibi suçlamalarla, 12 ABD uyruklu vatandaş tutuklanmış durumdadır. ABD ise İran asıllı Türk vatandaşı ve iş insanı Reza Zarrab'ın tutuklu yargılandığı dava kapsamında Halkbank Genel Müdür Yardımcısı Hakan Atilla ve Eski Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan'ın tutukluluğunu istemiştir. Sebebi ise İran'a uygulanan ambargoyu kaldırmak olarak açıklanmıştır. Metin Topuz'un tutuklanmasının ardından ABD Büyükelçiliği ”Türkiye’den başvurular süresiz durduruldu” açıklaması yaptı. Washington'ın Türkiye'den vize başvurularını askıya alması üzerine misilleme olarak Ankara'nın da ABD vatandaşlarına uyguladığı vize prosedürünü geçici olarak durdurması, iki ülke arasında bugüne kadar en kapsamlı diplomatik yaptırım olarak görülüyor. Amerikan basınına göre Washington'da ”Türkiye bir rehin alma politikası mı izliyor?” kanaati doğarken, bu algının bir tezahürü de ABD'nin Ankara Büyükelçisi John Bass'ın Türk hükûmetinin ”adalet değil intikam peşinde” olduğu yönündeki açıklamasıydı.
ABD ile Türkiye arasında daha önce de vizelerin askıya alınması gündeme gelmiş; özellikle 2003 yılında 1 Mart Tezkeresi'nin müzakereleri sürecinde ve 2014’te ABD'li askerlerin başına çuval geçirilmesi olayının ardından benzer gelişmeler yaşanmıştır. Ancak son yaşanan olay, önceki örneklerden farklıdır. Bu farkın temel nedeni, vize uygulamasının her iki ülke vatandaşını doğrudan etkileyen ölçüde kapsamlı olmasıdır. ABD ve Türkiye tarihsel olarak zaman zaman diplomatik gerilimler yaşamışlardır; ancak her iki ülke vatandaşlarının karşılıklı olarak seyahat özgürlüğünü kısıtlayacak düzeyde bir yaptırım örneğine geçmişte nadiren rastlanmıştır.
S-400 krizi, Türkiye'nin Rusya'dan bir hava savunma sistemi olan S-400'ü tedarik etmesi üzerine NATO müttefiki olan Türkiye ile ABD arasında yaşanan anlaşmazlığı ifade eder. ABD'li yetkililer, S-400 hava savunma sisteminin Rusya tarafından istihbarat toplama platformu olarak kullanıldığını iddia ediyor. Ancak Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu S-400 hava savunma sisteminin NATO sistemine entegre edilmeyeceğini ifade etti. Ayrıca, NATO Genel Sekreteri Jens Stoltenberg, Türk yetkililerin açıklamalarını teyit ederek S-400 sistemini hiçbir üye ülkenin hava savunma sistemine entegre edilmeyeceğini beyan etti. Buna rağmen, ABD S-400 endişesini her vesileyle dile getirmeye devam etmektedir. Örneğin, Türkiye'nin S-400 hava savunma sisteminin tesliminin tamamlanmasını müteakip gerçekleştirdiği testler ABD'de rahatsızlık uyandırdı. Nitekim, 26 Kasım 2019'da ABD Dışişleri Bakanı Mike Pompeo "ABD'nin Türkiye'ye net bir şekilde, S-400 hava savunma sistemini tam olarak operasyonel hale getirmesini istemediğini ilettiğini" söyledi.
ABD'li yetkililer, Türkiye'nin S-400 hava savunma sisteminden vazgeçmediği takdirde ABD'nin Hasımlarıyla Yaptırımlar Yoluyla Mücadele Etme Yasası (CAATSA) kapsamındaki yaptırımların devreye sokulacağını ifade etti. Ayrıca, ABD Savunma Bakanlığı, Türkiye'nin Rusya'dan S-400 hava savunma sistemini tedarik etmesi nedeniyle F-35 savaş uçakları programından çıkarıldığını açıkladı.
Türkiye Cumhuriyeti Milli Savunma Bakanlığı, S-400 hava savunma sistemini Nisan 2020'de faal hale getirilmesinin planlandığını açıkladı.
Türkiye'nin toplamda 16 noktasında ABD Silahlı Kuvvetleri'ne ait askeri üsleri yer almakta, yine 15 farklı noktada ise NATO radarları vardır. Ayrıca 5 farklı noktada da ABD'nin füze ve nükleer bomba kontrol merkezleri konuşlanmıştır. İzmit, Balıkesir, Eskişehir, Konya, Ankara, Malatya ve Erzurum'da ise ABD'ye ait nükleer silah depoları yer alıyor. ABD'nin Türkiye'de bulunan en büyük askeri üssü İncirlik Hava Üssü'dür.
Birleşik Krallık-Türkiye ilişkileri, Birleşik Krallık ile Türkiye arasında süregelen ikili ilişkileri içerir. Birleşik Krallık, Türkiye ile beraber Osmanlı Devleti'nin yıkılması ve I. Dünya Savaşı öncesi mükemmel denecek ittifakta ilişkilerini geliştirmişlerdir. Ancak Osmanlı Devleti'nin I. Dünya Savaşı'nda Birleşik Krallık yerine Almanya'nın yanında yer alması ve Birleşik Krallık'la Osmanlı Devleti'nin dağılma döneminde Avrupa'da çıkan ham madde ve toprak arayışı, başta Birleşik Krallık, Fransa, İtalya ve Yunanistan ile, Osmanlı Devleti ve Almanya'yı karşı tarafta savaşa sokmuş ve Osmanlı Devleti'nin Birleşik Krallık'ın karşısında savaşmasına neden olmuştur. Ama bu Medeniyetler İttifakı'nın en güçlü ilişkilerinden olan Birleşik Krallık ve Osmanlı Devleti ilişkilerini, daha sonrasında da Türkiye ilişkilerini yıldıracak seviyelere kadar zora sokmamıştır. Bu durum, Türkiye'nin I. Dünya Savaşı'ndan kalan savaş borçlarını IMF'ye ödedikten sonra Birleşik Krallık'ın Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyeliğine güçlü desteğine kadar tam süratle ilerlemiştir. Birleşik Krallık, her ne kadar İspanya ve İtalya'dan, sonrasında da Polonya ve Finlandiya'dan sonra Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğine desteğini 2005-2008 arası ertelese bile, Birleşik Krallık, Türkiye'nin en büyük ve en güçlü Avrupa Birliği destekçisiydi.
Türkiye-Birleşik Krallık ilişkileri 16. yüzyıl sonlarına kadar uzanmaktadır. İlk İngiliz büyükelçisi İstanbul'a 1593 yılında atanmıştır. Kraliçe I. Elizabeth'in yönetimi altındaki İngiltere, ortak düşmanı olan İspanya'ya karşı Osmanlı Devleti'yle iş birliğine girdi. Osmanlı padişahı III. Murad ile I. Elizabeth yazışma ve elçiler aracılığıyla ilişki kurdular. Protestan İngiltere Avrupa'nın Katolik ülkelerine karşı kullanılmak üzere Osmanlı Devleti'nden kalay ve kurşun ithal etti. Osmanlı Valide sultanı Safiye Sultan ile I. Elizabeth birbirlerine hediyeler göndererek dostluk ilişkilerini pekiştirdiler.
1793 yılında Osmanlı Devleti Avrupa'daki ilk elçiliğini Birleşik Krallık'ta açtı. Osmanlı padişahı III. Selim döneminde Yusuf Agah Efendi Londra'ya daimi elçi olarak gönderildi. Bu arada Osmanlı Devleti'nin Fransa ile ilişkileri daha büyük bir önem kazandı. Ancak Napolyon'un Mısır Seferi sırasında Osmanlı Devleti İngiltere'yle iş birliği yaptı. 1853-1856 yılları arasındaki Kırım Savaşı sırasında Osmanlı Devleti İngiltere'yle yakın bir ilişkiye girdi. Bu ilişki Osmanlı İmparatorluğu açısından "hayatta kalmak için daha güçlü bir müttefik edinmek" olarak tanımlanabilirken İngiltere Doğu Sorunu sebebiyle Osmanlı ile iyi ilişkiler kurmak zorunda kaldı. Osmanlı Devleti'nin kaybettiği 93 Harbi'nden sonra İngiltere açısından dış politika değişti, Rusya'nın durdurulamayacak bir güç olduğu anlaşıldı ve İngiltere Osmanlı ile sürdürdüğü iş birliğini bitirdi. Bu savaş sonrası yapılan Berlin Kongresi'nin kararları uyarınca Osmanlı Devleti Kıbrıs'ı İngiltere'ye bırakmak zorunda kaldı. Bozulan ilişkiler I. Dünya Savaşı'nda tarafların karşı saflarda olmasına sebep oldu. Birleşik Krallık İtilaf Devletleri arasında Osmanlı Devleti'nin karşısında yerini aldı. Savaşı Osmanlı Devleti'nin kaybetmesi sonucu Birleşik Krallık Filistin ve Irak gibi Osmanlı topraklarını işgal etti. Ayrıca İngiltere İstanbul'un İşgali'ne katılan ülkeler arasındaydı.
Birinci Dünya Savaşı'nın ardından "umutlarını önce Allah'a, sonra İngiliz hükûmetine bağladığını" söyleyen Damad Ferid Paşa öncülüğünde kurulan hükûmet İngiltere ile yakın ilişkiler kurmak istemiştir. Bu dönemde Türkiye'de Anadolu Hareketi ortaya çıkmıştır. Anadolu Hareketi'ni başta önemsiz gören ve yanlış yorumlayan İngiltere, bu hareketin güçlenmesi ve Yunan ordularının Anadolu'da bozguna uğraması sonrası Anadolu Hareketi'ni muhatap almak zorunda kalmıştır ve bu durum günümüz ilişkilerinin temelini atmıştır. İngiltere ile Ankara Hükûmeti arasındaki Çanakkale Krizi'nin (Eylül-Ekim 1922) ele alınışı, 19 Ekim 1922'de David Lloyd George hükûmetinin çökmesine ve Kanada'nın İngiltere'den siyasi özerklik kazanmasına neden olmuştur.
Türkiye Cumhuriyeti'nin ilanından sonra Türkiye-Birleşik Krallık ilişkileri olumlu yönde gelişti. 1967 yılında cumhurbaşkanı Cevdet Sunay, 1988 yılında da Kenan Evren Birleşik Krallık'a resmi ziyaretlerde bulundular. Kraliçe II. Elizabeth de 1971 ve 2008 yıllarında Türkiye'ye resmi ziyaretler yaptı. Türkiye'nin eski cumhurbaşkanlarından Abdullah Gül 23 yıl aradan sonra Birleşik Krallık ülkesine resmi ziyarette bulunmuştur. Türkiye ve Birleşik Krallık G20 ülkeleri arasındadırlar ve Birleşik Krallık Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılmasını desteklemekteydi. Birleşik Krallık Almanya'dan sonra Türkiye'den en büyük miktarda ihracat yapan ülkedir. Ayrıca her yıl 1 milyonu aşkın Birleşik Krallık yurttaşı Türkiye'yi turist olarak ziyaret etmektedirler. İki ülke ilişkileri arasında Kıbrıs sorunu önemli rol oynamıştır. Özellikle, 1974 yılında Ankara'nın Kıbrıs Harekâtı iki ülke arasındaki ilişkileri olumsuz yönde etkilemiştir. Türkiye'nin adaya müdahalesine Birleşik Krallık sert tepki göstermiştir. Ayrıca, I. Kıbrıs Harekâtından sonra yapılan Cenevre görüşmelerinde Birleşik Krallık Dışişleri Bakanı James Callaghan ile Türk Dışişleri Bakanı Turan Güneş arasında sert tartışmalar meydana gelmiştir. Birleşik Krallık, Güney Kıbrıs'ın yanında durarak ilişkilerde soğumaya yol açmıştır. Ancak Türkiye'nin Birleşik Krallık'ı uyarması ve bilgilendirmesi sonrasında Birleşik Krallık sorun için Türkiye ile dayanışma içinde olmuştur.[kaynak belirtilmeli]
Birleşik Krallık, Türkiye'nin Avrupa Birliği'nde en büyük destekçisiydi. Birleşik Krallık'ta İngiltere ve Galler halkının Brexit'i desteklemesi, Birleşik Krallık'ın Türkiye'nin Avrupa Birliği'nde en büyük ve en güçlü destekçisi olduğu gerçeğini değiştirmedi. Fakat, bununla birlikte David Cameron, eski Birleşik Krallık başbakanı, Birleşik Krallık halkının Mayıs 2016 içerisinde Brexit'ten yana bir tavır izlemesi üzerine Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne girme fikrini ve olgusunu ertelemiştir, ama bu Türkiye'nin ileride Avrupa Birliği'ne girme tarihini değiştirse bile, ilişkilerinin temelini zedelemeyecek boyuttadır. Türkiye ile Birleşik Krallık, Brexit sonucunda oluşacak olay örgüsünün ilişkilerini zedelemeyecek boyutta olması durumunda mutabık durumdaydı.
Her yıl Birleşik Krallık'tan Türkiye'ye 2.500.000 turist ziyaret etmek için ve çeşitli nedenler dolayısıyla gelir, ayrıca Türkiye'den yaklaşık olarak her ay 150.000 turist ise Birleşik Krallık'a farklı nedenler, parası, ekonomisi, kültürü ve kişisel zevklerinin uygun olması durumundan dolayı gider. Türkiye'nin Avrupa Birliği ilişkilerini ve tam üyeliğini desteklemiş olan Birleşik Krallık, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC)'nin ve Türkiye'nin Kıbrıs Cumhuriyeti ile ilişkilerinin düzelmesinden ve Türkiye'nin Kıbrıs Cumhuriyeti'ne (Güney Kıbrıs'a) limanlarını açmasından sonra Kıbrıs adasının kuzey tarafı olan Kuzey Kıbrıs (KKTC)'ı tanımaya bir adım daha sıcak yaklaşacağını ve çoğunluğu anlamda ilişkilerinin düzeleceğinin sinyalini verdi. Birleşik Krallık'ta Türkiye asıllı vatandaşlardan daha çok Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) vatandaşları yaşıyor.
Brexit sürecinde Türkiye'den Ankara Anlaşması ile oturum ve çalışma izni için yapılan başvuruların sayısında muazzam bir artış görülmüştür.
Bunda 2019 yılı boyunca süren ve son olarak da 31 Ekim 2019 olarak netleşen ayrılık tartışmalarının basında çok sık geçmesinin büyük rolü vardır.
Brexit'in anlaşmalı ya da anlaşmasız olma durumları ile birlikte Türkiye ile ilişkilerde farklı şekilde kırılmalar yaşanabileceği düşünüldü. Kimi senaryolar olumsuz iken kimi görüşler ise iki ülkenin yakınlaşacağını işaret etmekteydi.
Fransa-Türkiye ilişkileri, Fransa Cumhuriyeti ile Türkiye Cumhuriyeti'nin süregelen uluslararası politikaları içerir.
Fransa ve Türkiye'nin ilişkilerinin tarihi 16. yüzyıl başlarına kadar uzanmaktadır. Şarlken'in Fransa Kralı Fransuva'yı esir alması sonucunda Fransuva'nın annesinin Osmanlı'dan yardım istemesiyle diplomatik ilişkiler başlamıştır. Osmanlı padişahı Kanuni Sultan Süleyman ile Fransuva 1535 yılında Batı Avrupa'nın en güçlü imparatorluğu olan İspanya'ya karşı işbirliğine girdiler (Fransa-Osmanlı ittifakı). III. Selim dönemine kadar Osmanlı padişahları ile Fransa kralları arasındaki dostluk ilişkileri devam etti. Hatta III. Selim daha tahta çıkmadan 1786-1789 yılları arasında son Fransa kralı XVI. Louis ile mektuplaşmaktaydı. Ancak Fransız Devriminden sonra işbaşına geçen Napolyon Bonapart'ın Mısır üzerindeki emelleri Fransa'nın Osmanlı Devleti'yle olan ilişkilerinin bozulmasına yol açtı. Fransızlar Mısır'ı ele geçirmeyi başaramayarak Osmanlı Devleti'yle El-Ariş Antlaşması'nı (1801) imzaladılar.
Bu antlaşmadan sonra Osmanlılarla Fransızların arası tekrar düzeldi. Napolyon Savaşları sırasında Osmanlı Devleti, İngiliz ve Ruslara karşı Fransızların yanında yer aldı. Fransız Devrimi'nden sonra diğer etnik gruplar gibi Türkler de milliyetçilik anlayışlarını Osmanlı'nın klasik millet anlayışından ırk temelli anlayışa doğru çevirdiler. 19. yüzyıl boyunca Osmanlı aydınının laikleşmesi sürecinde de Fransa önemli bir ilham kaynağı oldu. Osmanlı Devleti siyasi gelenekler açısından da Fransa'nın devrim, terör ve sonrası döneminden fazlasıyla etkilendi.
I. Dünya Savaşı'nda iki taraf farklı cephelerde savaştı. Osmanlı İmparatorluğu'nun yenilmesiyle birlikte Anadolu'yu işgal eden ülkelerden biri oldu. O ana kadar azınlıkları çıkarları doğrultusunda destekleyen Paris, bundan sonra bu siyasetini gizleme gereği dahi duymayacaktı. Özellikle Kilikya ve Güneydoğu bölgelerinde Ermeni destekçilerinin katliamlar yapmasına da göz yuman Fransa'nın bu tavrı Anadolu topraklarında kan davalarına yol açmıştır.
Savaşın ardından Fransa ile İngiltere anlaşmazlıklar yaşamaya başladı. İngiltere, Yunan ordusu üstünden Anadolu'da savaşın içindeyken Fransa direkt olarak Anadolu'da savaşıyordu. Anadolu Hareketi'nin güçlenmesi Fransa hazinesine olumsuz etki ediyordu. Ülke içerisinde de savaş karşıtı bir kamuoyu oluşmuştu. Fransa kayıp verdikçe Anadolu'daki savaşın devam ettirilme amacı Fransa halkı tarafından sorgulanıyordu. Sakarya Meydan Muharebesi sonrası silahlı mücadelenin çözüme ulaşmayacağını fark eden Fransa hükûmeti, Henry Franklin-Bouillon'u anlaşma yapmak üzere görevlendirdi ve taraflar arasında 20 Ekim 1921'de ilk maddesi "Taraflar aralarındaki savaş durumunun sona ereceğini açıklarlar." olan Ankara Antlaşması imzalandı. Bu anlaşmayla birlikte Fransa, Ankara'yı tanıyan ilk Batılı ülke oldu ve Anadolu'dan çekildi. Ayrıca anlaşmanın 7. maddesi ("İskenderun bölgesi için özel bir yönetim rejimi kurulacaktır. Bu bölgenin Türk soyundan gelen halkı, kültürlerinin gelişmesi için her türlü kolaylıktan yararlanacaktır. Türk dili orada resmi bir niteliğe sahip olacaktır") sonraki yıllarda Hatay'ın Türkiye'ye katılması konusunda temel olmuştur.
Son dönemde ise Fransa Meclisinin 2001 yılında Ermeni iddialarını 'soykırım' olarak kabul etmesi ilişkileri son derece germiştir. Buna ek olarak Fransa Meclisi 12 Ekim 2006 tarihinde, "Ermeni soykırımının inkârının suç sayılması"nı ve ihlal edenlere 1 yıl hapis ve 45.000 Euro para cezası verilmesini öngören yasa teklifini kabul etmiştir. Türkiye bu olayı sert bir dille kınamış ve bazı yaptırımlar uygulayacağını açıklamıştır. Resmi düzeyde olmasa da sivil toplum kuruluşları ekonomik boykot kararı almışlardır.
Fransa, Almanya ile beraber Türkiye'nin AB üyeliğine karşı çıkan başlıca üyelerden biridir.
2009 yılında Fransa'da Türkiye yılı olarak ilan edildi. Etkinlikler her ne kadar kısıtlansa da Türkiye, Fransa'da bir miktar kendini tanıtma şansı buldu. Ünlü Eyfel kulesinin kırmızı beyaz ışıklarla aydınlatıldığı geceler oldu.
2011 yılında Fransa Parlamentosu 1915 Ermeni soykırım inkârını suç sayacak yasa teklifini meclise sunmuş ve kabul edilmiştir. Bunun üzerine Türkiye-Fransa ilişkileri iyice gerilmiş, Türkiye Paris büyükelçisini Ankara'ya geri çağırmıştır. Tasarının Fransa Senatosu'nda da kabul edilmesi üzerine Türkiye, Fransa'ya karşı yaptırım kararı aldı. Fakat bazı Fransız senatörler bu tasarıyı Fransa Anayasa Mahkemesi'ne götürdü. Tasarı Fransa'daki ifade özgürlüğünü ihlal ettiği gerekçesiyle mahkeme tarafından iptal edildi.
2012 yılında Fransa'da yapılan Cumhurbaşkanlığı seçimini Türkiye karşıtı Nicolas Sarkozy'nin kaybetmesi ve yerine Türkiye'ye karşı daha ılımlı Sosyalist aday François Hollande'ın seçilmesiyle iki ülke arası ilişkilerde iyileşme görülmektedir.
2018 yılı başlarında Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın Paris ziyareti ile Türkiye ile Fransa ve İtalya arasında savunma sanayinde Uzun Menzilli Bölge Hava ve Füze Savunma Sistemi anlaşması imzalanıp ilişkiler büyük ölçüde ilerlemiştir.
Japonya-Türkiye ilişkileri, Japonya Devleti ile Türkiye Cumhuriyeti arasındaki ikili ilişkilerdir. İlk olarak 13. yüzyılda Moğol İmparatorluğu döneminde münasebetlere başlamış,[kaynak belirtilmeli] 1870'lerde Sultan II. Abdülhamid döneminde de diplomatik bağlantıya geçmiştir.