kaan39/turkish-wikipedia-dataset huggingface dataset:
Türk savunma hattının uzunluğu Birüssebi'den Gazze'ye kadar 32 mildir. Gazze muharebelerinin İngilizlerin hezimeti ile sonuçlanmasından sonra Türkler Gazze şehri çevresinde çok sağlam savunma mevzileri inşa ettiler ve engeller yerleştirdiler. Gazze şehrinin etrafı dikenli tellerle çevrildi. Böylece düşman İngilizlerle olan temas hattından Gazze şehrine doğru 1000-3000 yarda derinliğinde sağlam ve güçlü bir savunma manzumesi ihdas edildi.
Bu bölgede savaşan taraflar arasındaki uzaklık 500-1000 yarda arasındaydı. Türk savunma hattı güneye doğru kesintisiz olarak uzanmakta olup, Birüssebi 15 mil kuzeybatısında kain olan Kakuke'ye kadar devam etmektedir. Gazze-Kakuke arasındaki Türk savunma hattı 6 savunma manzumesinden oluşturulmuştu. Bu manzumeler; Gazze, Sihan, Atwane, Beha, Hurira ve 'Kakuke'dir. Bu manzum halkalarından olan Hurira'nın doğusu ve kuzeyindeki arazinin topografik yapısı itibarıyla rakım bakımından yüksek olup, Gazze şehri ile bu şehri geri hatlarla bağlayan ulaşım şebekesini kontrol altına tutabilme niteliğine haizdi.
Birüssebi savunma manzumesi müstakil bir manzume niteliğinde olup, Tellü's-Sebi, (Arslan Tepesi) Ras Gannem ve 1070 rakımlı stratejik öneme haiz platoyu kapsamaktaydı. Birüssebi savunma manzumesi batıda Ebu Rakik'e kadar uzanmaktaydı. Bu bölgede Ebu Rakik ile Ka-kuke arasında 4 mil kadar uzunluğunda su kaynakları olmayan ve Hurira aşiretinin egemen olduğu, askerî açıdan boşluk addedilen savunmasız bir boşluk vardı. Türkler bu bölgenin savunmasını ihmal etmişlerdi.
Türk savunma hattı üzerindeki savunma mevzileri arasındaki yollar her türlü ulaşıma müsaitti. Gazze-Birüssebi arasındaki yol ulaşıma açıktı ve ulaşım güvenliği tamamen sağlanmıştı. Keza Birüssebi'yi geri hatlarla bağlayan Birüssebi-El Halil ve Kudüs yolu her türlü mekanize birlik intikaline müsaitti.
Demir yolu ulaşımı bakımından 3,5 fit mikyaslı bir demir yolu mevcut olup, Sarrar vadisinden Birüssebi'ye kadar uzanmaktadır.
Tina'dan Gazze'ye kadar uzatılması düşünülen ve üzerinde çalışmaların sürdürüldüğü demir yolu, Hass vadisine kadar getirilmişti. Bu yol, Hoc'ta bulunan ordu karargâhı ile genel ihtiyat kuvvetleri merkezine uzatılmaya çalışılıyordu.
Türk savunma hattı üzerinde konuşlandırılan Türk birlikleri aşağıda belirtildiği şekilde tevzi edilmişti.
Karargâhı Hoc'te bulunan 20. Kolordu ise şu tümenlerden oluşmaktaydı: Sihan'da bulunan 54. Tümen, El Alıvanı'ye de bulunan 26. Tümen. Beha ve Tel El Şeria'da bulunan 16. Tümen. Hurira ve El Kakuke'de bulunan 24. Tümen.
Birüssebi'nin savunması; Yıldırım Orduları Grubu Komutanı General Falkenhayn’ın plânlamasına göre, 7. Ordu’ya verilecekti. Ancak Albay İsmet (İnönü) Bey komutasındaki 3. Kolordu - Birüssebi’ye geldikten sonra sol kanat birlikleri bu kolordunun emrine verilmişti. 6 Kasım günü 7. Ordu’ya bağlı 15. Kolordu’nun 20. Tümeni El Rumayliye’ye vasıl oldu. Bölgeye intikal eden Türk kıtaatlarınm çoğu zayıf ve noksandı. Tümenlerin kadroları ancak bir tugay kadrosu kadardı.
Bölgede toplanan Türk kuvvetlerinin toplam silâh sayısı 40.000 klasik piyade tüfeği, 1500 kılıç ve 300 top kadardı.
Oysaki taarruza hazırlanan İngiliz kuvvetlerinin toplam silâh sayısı 70.000 klasik piyade tüfeği, 18.000 kılıç ve 450 top kadardı.
İngiliz Kuvvetleri Komutanı General El Lanbi, Eski Sahra Kuvveti Komutanı General Tetcheved’in yaptığı durum değerlendirmelerini iyice inceledikten sonra, bu değerlendirmenin ışığında taarruz plânı hazırladı.
Durum değerlendirmesi yapılırken özellikle şu ana hususlar üzerinde durulmuştur:
Gazze ve Birüssebi'deki Türk savunma mevzilerine taarruz edilecek. Birüssebi'deki mevzileri ele geçirdikten sonra İngiliz taarruz birlikleri kuzeye yönelecek, Türklerin Hurira-Şeria'da kain olan sol kanat birlikleri ihata (kuşatma) altına alınmaya çalışılacaktır.
20. Kolordu ile Atlı Sahra Kolordusu 22 Ekim gününün sabahında Birüssebi'deki Türk mevzilerine karşı taarruz edecek ve ortalık aydınlanmadan bu mevziler ele geçirilmeye çalışılacaktı. Atlı Sahra Kolordusu'nun bir tümeni 20. ile 21. Kolordular arasındaki boşluğu doldurmakla görevlendirildi.
Birüssebi'deki Türk mevzilerinin düşürülmesi ve bu bölgedeki su kaynaklarının ve su depolama ve tevzi şebekelerinin salimen ele geçirilmesinden sonra 20. Kolordu ve Atlı Sahra Kolordusu Türk sol kanat savunma mevzilerine doğru taarruzlarını sürdüreceklerdir. 20. Kolordu'nun ana hedefi bölgedeki demir yolu ile Şeria vadisi ve bu vadinin kuzeyinde kain olan Hureyra savunma mevzilerine taarruz etmekti.
Atlı Sahra Kolordusu, 3. Tümen'le takviye edilerek Necla stratejik tepesini ele geçirmeye çalışacak ve Türklerin, 20. Kolordu'nun taarruzuna müdahale etmeleri durumunda da Türk sol kanat kuvvetlerini baskı altına alacaktı.
21. Kolordu, Birüssebi'ye yapılacak taarruzdan 4 gün önce Gazze'deki Türk savunma mevzilerini kesif ve etkili bir ateş baskısı altına alacak, bu ateş bombardımanına sahildeki İngiliz donanması da iştirak edecektir. Zaman derledikçe kesafeti artırılacak olan ateş bombardımanı Birüssebi'deki Türk savunma mevzilerinin düşürülmesinden sonra daha da artırılacak ve 21 nci Kolordu Gazze şehrine güneybatıdan icra edeceği bir taarruzla Mazılla stratejik tepesi ile sahile 3 km mesafede olan Şeyh Haşan arasında konuşlandırılan Türk ön savunma mevzilerini ele geçirmeye çalışacaktı. İngiliz Kuvvetleri Komutanı General Edmund Allenby 31 Ekim günü aşağıda açıklanacağı üzere taarruza karar verdi.
İngiliz kuvvetleri, taarruz plânları gereğince; 26 Ekim günü Türklerin dikkatlerini ana taarruz hedefinden çevirmek için Gazze mihverini karadan ve denizden yoğun topçu ateşine tutmuşlardır. Ateş kesaretini sürekli olarak tırmandırmışlardır. 30 Ekim gecesi 20. Kolordu ile Atlı Sahra Kolordusu toplanma ve taarruza geçme (intikal) noktalarına hareket etmek üzere tüm hazırlıklarını tamamlamışlardır. 20. Kolordu'nun üç tümeninin cephe temas hattına intikalleri büyük bir gizlilikle icra edilmiştir. Tugay teşkilleri konvoylar halinde gece yola çıkmışlar, gündüz olunca vadilerin tabanlarında kendilerini kamufle etmişlerdir. Bu intikaller yapılırken, Türk mevzileri önünde çok sağlam bir savunma hattı oluşturmuşlar ve böylece Türklerin keşif müfrezelerinin görevlerini icra etmeleri engellenmişti.
Birüssebi kasabası çanağımsı bir düzlükte kurulmuş olup, kuzeyden, doğudan ve güneyden taşlık tepelerle çevrilidir. Demir yolunun kasabaya girdiği batı tarafı ise tamamen açık olup, bu kesimde kain Türk savunma mevzileri 3-4 mil ilerdedir. Türklerin en güçlü mevzileri kasabanın güneybatı ve güneyindedir. Buradaki mevzilerin önünde savlam dikenli teller çekilmiştir. Kasabanın doğu ve kuzeyindeki savunma mevzileri zayıftır. Önlerine dikenli teller çekilmemiştir.
Türk savunma mevzilerinin, genel olarak en büyük noksanlığı coğrafî derinlikten yoksun olmalarıdır. Birkaç mihverde ancak bir tek savunma hattı mevcuttu.
Birüssebi'deki Türk kuvvetleri 3. Kolordu'nun Karargâhı komutasında olup, başında İsmet (İnonü) Bey bulunmaktaydı. Bu kuvvetler; 2. Tümen ile 3. Süvari Tümeni ve 16, 19. ve 24. Tümenlerin bazı birliklerinden oluşmaktaydı. Kuvvet hacmi 4000 tüfek, 1000 kılıç, 50 orta makineli otomatik mitralyöz ve 28 toptan müteşekkildi.
Türk mevzileri karşısında konuşlandırılan İngiliz kuvvetlerinin hacmi ise; bir süvari tümeni, 3 piyade tümeni yani 12.000 kılıç, 30.000 piyade tüfeği ve 240 toptan oluşmaktaydı. Görülmektedir ki İngilizlerin askerî üstünlüğü hayli yüksekti. İngilizler, bu kuvvetlerle en seri şekilde netice alınıp bölgedeki su kaynaklarının salimen ele geçirilmesini amaçlamışlardı.
İngilizlerin taarruz plânı şu esaslar üzerinde hazırlanmıştır. İngilizlerin Birüssebi'ye taarruzları 60. ve 74. Tümenlerle kasabanın güneybatısında kain olan Türk mevzilerine 5000 yard uzunluğunda bir hat üzerinde olacak, Heccane Tugayı ile 53. Tümen, taarruz kolunun sol kanadını, Hureyra istikametinden muhtemelen gelebilecek Türk takviye birliklerine karşı koruyacak ve Birüssebi'yi kuzeyden tehdit altına alacak.
Atlı Sahra Kolordusu ise; iki tümeni gece yola çıkacak şekilde 30 mil yol kat edecek, tanyeri vaktinden önce Birüssebi'nin doğu kesimine vasıl olacak, burada mevzilendikten sonra El Halil ile Birüssebi arasındaki ikmal yolunu kesecek, bu mihverdeki Türk mevzilerinin zayıflığından istifade ederek Birüssebi'yi bu istikametten tehdit edecek.
7. Müstakil Süvari Tugayı, Atlı Sahra Kolordusu'nun sol kanadım himaye edecek, bu kolordu ile 20. Kolordu arasındaki boşluğu dolduracak.
Atlı Sahra Kolordusu'nun kuzeyine Albay Miu Camp komutasında bir heccane müfrezesi ile Arap ordusundan bazı birlikleri konuşlandırılacak ve El Halil istikametinden Birüssebi'ye gelebilecek Türk takviye birliklerini engellemeye çalışacak.
20. Kolordu, saat 05.55'te 1070 rakımlı stratejik tepeye taarruzu başlattı. 60. Tümen'in bir tugayı ile icra edilen taarruz saat 08.30'da çok kesif bir tecrit ateşinden sonra sona erdi ve tepe ele geçirildi. Saat 13.30'a doğru 20. Kolordu'nun iki tümeni tüm hedeflerini ele geçirdiler. Hulasa yolu ile Sebi vadisi arasındaki mevziler Türklerden temizlendi. Kuzeyden Birüssebi'ye başlatılan taamız da başarıya ulaştı. Saat 19.00'da İngiliz piyadeleri mevzileri temizleme harekâtını tamamladılar ve durum İngilizler lehinde müstakir (istikrarlı) bir şekil aldı. 20. Kolordu'nun zayiatı 1200 ölü ve yaralı oldu. Türklerden 500 asker esir alındı ve kullanıma elverişli, faal durumda 6 top ele geçirildi.
Daha önce zikredildiği üzere bir tümeni noksan olan Atlı Sahra Kolordusu 30 Ekim 1917 günü toplanma noktalarından hareket ederek geçide elverişli olmayan iki ayrı yoldan gece yola çıkarak 25-35 mil katettikten sonra 31 Ekim günü saat 08.00'de yeni mevzilerine vasıl oldu.
Kolordunun öncü kuvveti olan ANZAC Tümeni taarruz plânı gereğince Birüssebi kasabasına doğu ve kuzeydoğu mihverlerinden taarruz etti. Avustralya Süvari Tümeni kolordunun ihtiyatı olarak bekletildi. Bu esnada 7. Müstakil Süvari Tugayı Birüssebi'nin güneyinde kain olan Ras Ğannam mevkiine geldi. Bu tugayın görevi 20. Kolordu ile Atlı Sahra Kolordusu arasındaki boşluğu doldurmaktı. ANZAC Tümeni'nin bu safhadaki görevi, Birüssebi'nin 3 mil doğusunda kain olan Sebi tepesindeki güçlü Türk mevzilerini ele geçirmekti. Yoğun çarpışmalardan sonra saat 15.00 sıralarında tepedeki mevziler düşürülmüştür. Atlı Sahra Kolordusu Komutam General Şofel, plân gereği karanlık başlamadan önce Birüssebi'ye girmesi gerekmekteydi. Bunun için Avustralya Süvari Tümeni'nin 4. Tugayı'na atlı bir taarruzla şehre saldırması emredildi.
Tugay, taarruza geçtiği anda karanlığın başlamasına bir saat kalmıştı. Tugayın taarruzu iki taburun savunduğu bir hatta karşı başlatıldı. Türk mevzilerinin topçu ve otomatik silâhlarının menzilinden acilen çıkmak için, tugayın çok seri bir şekilde ilerlemesi emredildi. Çünkü Türk topçusunun baraj ateşi İngiliz taarruz birliklerinin ilerlemesini dikkate almadan sürekli arka taraflarına yapılıyordu. Türkler İngilizleri karanlık basıncaya kadar oyalayıp, karanlık basınca da su depolama ve tevzi tesislerini imha etmeyi düşünüyorlardı. Ancak İngiliz tugayının taarruzu başarılı olmuş, Türk mevzilerine karanlık basmadan girilebilmiştir. 1400 Türk askeri esir alınmış, 14 top faal bir şekilde ele geçirilmişti. Taarruzu başlatan İngiliz tugayı ise çoğu Türk savunma mevzilerinin önünde olmak üzere 32 ölü v'^^e 32 yaralı zayiatı vermiştir. Harekâtın bu şekilde başarıyla sonuçlanması süvari birliklerinin morallerini yükseltmiş ve bilâhare icra edilen harekâtlarda süvari birliklerinin piyadelere karşı üstünlük sağlamalarında etkinliği olmuştur. Harekât atlı süvarilerin piyadeleri mevzilerinden söküp atabileceklerini ispatlamıştır. Bu harekât 'Türk piyadelerinin moralleri üzerinde olumsuz etki yaratmıştır.
Böylece İngiliz Kuvvetleri Komutanı General Edmund Allenby'nin plânladığı harekâtın birinci safhası başarıyla sonuçlanmış oldu. Birüssebi'deki Türk himayesi sona ermiş Birüssebi'ye girilmiş ve buradaki su kaynakları salimen kullanır bir durumda ele geçirilmiştir. İngilizlerin Birüssebi'ye baskın tarzında icra ettikleri harekât Türk Komutanlığınca sürprizle karşılanmıştır. Bu baskın harekâtının bu şekilde neticelenmesinin sebeplerinden olarak zikredilebilir ki Hurira'da konuşlandırılan Türk kuvvetleri, İngilizlerin ana taarruz hedefini kestirememeleri nedeniyle duruma müdahale edememişlerdir. Böylece beklenmeyen ve bu mihvere yapılacağı tahmin edilemeyen İngiliz taarruzu başarılı olmuştur.
Türk kaynakları, harekâtın bu şekilde sonuçlanmasının en büyük müsebbibi olarak 8. Ordu Komutanı Friedrich Kreß von Kressenstein'i göstermişlerdir, Zira Birüssebi'de kain olan bu kuvvetlerin komutanının İngilizlerin Birüssebi'deki her hareketini detaylı olarak her gün von Kressenstein'e rapor etmesine rağmen, İngilizlerin bu hareketleri birer manevra ve taktik olduğuna kesin kes inanılmış ve esas taarruz mihverinin Gazze olacağı beklenilmişti. Yukarıda konu edilen çanta hadisesi, Türk 8. Ordu Karargâhı'nın bu tahminlerini iyice pekiştirmişti.
31 Ekim günü gecesinde Birüssebi'den geriye çekilen Türk kuvvetlerinin komutanlığını 7. Ordu üstlenmiştir. 1 Kasım 1917 günü Ordu Komutanı Fevzi Paşa karargâhı ile birlikte El Halil'e vasıl olmuştur. Buradaki asken durum çok kritikti ve net değildi. Yalnız 19. ile 16. Tümenler noksansız muharebeye hazırdı. 24, 27. ve 3. Süvari Tümenlerinin geriye çekilen birlikleri ancak 3 gün sonra yeniden teşkillenebilmişlerdir. Bu aşamadan sonra bu birlikler Türk cephesinin sol kanadında kahramanca savaşmışlardır.
İngiliz Kuvvetleri Komutanı General Edmund Allenby, Gazze'ye yapılacak taarruzun, Birüssebi harekâtının başarısına ve bu bölgedeki su kaynaklarının kullanılabilir bir durumda ele geçirilmesine bağlı olarak icra edilmesini plânlamıştı.
Birüssebi'nin düşmesinden ve bu bölgedeki su kaynaklarının Türkler tarafından imha edilmeden ele geçirilmesinden sonra, Türklerin Hurira - Şeria'daki savunma mevzilerine doğru bir taarruz takvimlenmesine geçilmiştir. 3 veya 4 Kasım günü tan ağardığında taarruzun başlatılmasına karar verilmiştir. 1-2 Kasım gününde ise 21. Kolordu Şeyh Hasan'dan El Muzılla tepesine kadar uzanan, yani 5000 yard uzunluğundaki cephe boyunca Gazze şehrine taarruz etmesi emredilmiştir. Bu taarruza hazırlık olarak 26 Ekim gününden itibaren Gazze savunma mevzilerine karşı topçu bombardımanı başlatılmıştır. Bu bombardımanın dozajı zaman geçtikçe şiddetlendirilmiştir. Bombardımana 218 topla birlikte denizde seyir halinde olan İngiliz donanması da iştirak etmiştir. Taarruzun ilk safhası saat 23.00'te fiili olarak başlatılmıştır. 52. Tümen'in bir tugayı ile başlatılan taarruzun hedefi Muzılla tepesini ele geçirmekti. Aynı gece saat 23.30'da hedef ele geçirilmişti.
Aynı gece, 54. Tümen, 6 adet tankın ateş desteğinde saat 03.30'da Şeyh Hasan'ı hedef alan taarruzun ikinci safhasını başlatmıştır. Saat 06.30'da hedefin ele geçirilmesi sağlanmıştır. Bu harekâtın sonucunda 650 Türk esir düşmüş 1000 kadar asker şehit olmuş ve harekât alanında defnedilmişlerdir. 3 adet top İngilizlerin eline geçmiştir.
Harekâtı icra eden 21 nci Kolordu'nun zayiatı ise; 350 ölü, 360 kayıp, 2000 yaralı olmuştur. Harekâtın bu şekilde neticelenmesinden sonra bölgedeki Türk mevzileri ciddi bir tehdit altına sokulmuş, sol kanatlarının takviye edilmesi engellenmiş ve İngilizlerin burada tutunmaları sağlanmıştır.
Bombardıman neticesinde büyük zayiatlara uğrayan Türkler, ön hattaki tümenlerinden birini geriye çekmişler, yerine ihtiyat olarak bekleyen başka bir tümeni sevk etmişlerdir.
1 Kasım günü yani Birüssebi'nin düşmesinden bir gün sonra İngilizlerin sağ kanadının durumu şöyleydi.
Sahra Kolordusu:
20. Kolordu:
Yıldırım Orduları Grubu Karargâhı, Birüssebi'nin geri alınması için 7. Ordu'ya emir vermiştir. 7. Ordu'ya harekâtın icrası sırasında 8. Ordu yardım edecekti. Bu nedenle daha önceleri 8. Ordu'nun ihtiyatında olan 19. Tümen 7. Ordu'nun emrine verilmişti.
7. Ordu, El Halil'le arasında ancak birkaç mil kalan New Cama Müfrezesi'ne karşı bir karşı taarruz başlatmıştır. 2 Kasım günü her taraftan kuşatılan bu müfreze 80 kişilik mevcudu ile teslim olmuştur.
Karşı taarruz için yeniden teşkillenen 7. Ordu şu birliklerden oluşmaktaydı. 3. Süvari Tümeni, 19. Tümen ve 24. ile 27. Tümenlerin artta kalan birlikleriydi. Yani kuvvet hacmi 8 alay civarındaydı.
Karşı taarruzun ana mihveri İngiliz sağ kanadına karşı başlatılmıştı. Muharebe, bölgenin en yüksek platosu durumunda olan Birüssebi'nin birkaç mil kuzeybatısında kain olan Hwilfa ile Ebu El Hof mevkiinde cereyan etmişti. Muharebe 2-3 Kasım günleri boyunca aralıksız bir şekilde devam etmişti.
Bölgedeki su kaynaklarının sınırlı olması nedeniyle kritik duruma düşen İngiliz süvarilerine geriye çekilmesi ve atlarını sulamaları için emir verilmişti.
Hurira ve El Şeria'ya yapılması plânlanan taarruz General Edmund Allenby tarafından 6 Kasım'a ertelenmişti. 4-5 Kasım günleri müddetince aralıksız olarak cereyan eden çok şiddetli muharebelerde, Türkler, İngilizleri Hwilfa mevkiinden söküp atamadıkları gibi Hurira - Şeria hattına yapılması plânlanan taarruz hazırlıklarını engelleyememişlerdi. İngilizler; 5-6 Kasım günlerinde Hurira - Şeria'ya yapacakları taarruzun hazırlıklarını tamamlamışlar ve 6 Kasım günü fecrinde iki mihver üzerinden bir taarruz başlatmışlardı.
Birinci mihver, 20. Kolordu tarafından Hurira - Şeria hattına yapılmış olup, güneydoğu-kuzeybatı istikametinde geliştirilmişti. Taarruz icrasında 74. Tümen sağ, 60. Tümen sol kanatları teşkil etmişlerdi. 10. Tümen geri hatlarda ihtiyata alınmıştı. Taarruzun ana mihveri demir yolu olmuştu. Bu arada 20. Kolordu'nun, hedeflerini ele geçirme başarısına bağlı olarak Sahra Kolordusu Hoc'a taarruz için hazırlıklarını başlatmıştı.
Bölgedeki Türk savunma mevzileri Hurira'dan başlayıp, Kakuka'dan geçerek güneydoğuya doğru demir yoluna kadar uzanmaktadır. Bu savunma silsilesinin uzunluğu 7000 yard kadar olup, güçlendirilmesi için 6 aydan beri çalışmalar sürdürülmekteydi. Mevzilerin önü ve etrafı dikenli tellerle çevriliydi ve önlerinde düzlükler halinde uzanan araziye çök hakimdi. Mevziler, demir yolundan sonra 6000 yarda daha uzanarak Şeria'daki demir yolu istasyonunu himaye için geliştirilmişlerdir. Ancak demir yolundan sonra silsileler halinde uzanan bu savunma hattı çok zayıf olup, çevresinde dikenli teller bile yoktu.
20. Kolordu taarruza başlarken üç tümenini şu şekilde tertipledi. 74. Tümen sağdan, 60. Tümen merkezden, 10. Tümen soldan taarruza geçmişti. Gönüllü Süvari Tümeni, Kolordunun sol kanadına yerleştirilmişti.
20. Kolordu tarafından icra edilen taarruz yönünün ana mihverleri güneybatıdan kuzeybatı istikametine doğru olup, bölgedeki Türk mevzilerini muhtelif cihetlerden kuşatmak ve sahile doğru atmaktı. Kolordunun harekât plânı:
Kolordunun taarruzu, 74. Tümen'in 6 Kasım günü saat 05.00'te başlattığı taarruzla başladı. Taarruz, kısa sürede gelişerek 74. Tümen birlikleri demir yolu ile intikal noktaları arasındaki 6 millik mesafeyi kısa sürede katettiler ve saat 13.30'da tüm hedeflerini ele geçirdiler. Bu duruma müteakip olarak 60. Tümen Kakuka'daki Türk savunma mev- üzerine karşı taarruza geçti ve saat 16.30'da plân gereği tüm hedefleri ele geçirdi. Daha sonra 74. Tümen ile 60. Tümen müşterek bir harekâtla kuzeye yöneldiler ve Şeria demir yolu istasyonuna saldırdılar. Ancak istasyonda mevcut olan cephanelikler ve erzak depolarının Türklerce imha edilmesi ve bu esnada hasıl olan şiddetli patlamalar, İngilizlerin, taarruzlarını durdurmalarına neden oldu. Türkler, akşam olunca karanlıktan bi istifade geri hatlara doğru çekildiler. 7 Kasım günü Şeria tepesine irtifa olarak hâkim olan plâtolar, 60. Tümen tarafından tamamen ele geçirildi. Kolordunun ihtiyatı olarak bekletilen 10. Tümen ise, gece Türklerce terk edilen Hurira'daki mevzilere girdi.
Türk Kuvvetleri Komutanı Friedrich Kreß von Kressenstein Yıldırım Orduları Grubu Komutanı General Erich von Falkenhayn’ın mutabakatını almak suretiyle Gazze şehrini ve buradaki mevzileri 4 Kasım’dan itibaren boşaltmaya başladı. 6-7 Kasım günü gece yarısından sonra çekilme ameliyesi sona erdi. 7 Kasım günü tan ağardığında İngiliz birlikleri Gazze’ye mukavemetsiz bir şekilde girdiler.
Böylece, Gazze-Birüssebi hattı tamamen İngilizlerin eline geçmiş ve İngilizlere Filistin kapıları açılmış oldu.
İngiliz Kuvvetleri Komutanı General Allenby Türklerin 7 Kasım günü içine düştükleri kritik durumu kavramış ve süvarilerinin cesurane bir mutarede (kovalama) icra etmeleri halinde Türklere ağır bir darbe indirilebileceğini hissetmişti. Bu nedenle 6 Kasım günü öğleden sonra Atlı Sahra Kolordusu’na zaferin neticelerinden yararlanılması ve doğan fırsatların değerlendirilmesi için hazır olması emredildi. Gönüllülerden oluşan Gönüllü Süvari Tümeni yeniden teşkillendi. Bu arada ANZAC Tümeni’ne bağlı olan Yeni Zelanda Tugayı Birüssebi’nin kuzeyinde kain olan tepelerde mevzilenmişti.
Türklerin, Ebu Hof mihverinde başlattıkları ve üç gün devam eden karşı taarruzları, İngiliz süvarilerinin Türk mevzilerini kuşatma harekâtından sarf-ı nazar etmelerine neden olmuştu. Yerine Türk savunma hattında keşfedilecek gediklerden girme yapmaları emredilmişti.
Bilindiği üzere İngiliz süvarileri 31 Ekim gününden itibaren gerek taarruza katılma, gerek intikallerde sürekli hareket halinde olmuştu. Bu nedenle atları bitkin bir duruma düşmüştü. İleri düzeyde yem, su ve dinlendirmeye ihtiyaç duyulmuştu.
6-7 Kasım gecesi Atlı Sahra Kolordusu Komutanı, ANZAC Tümeni’ ne Umidat'taki tren istasyonunu ele geçirmeye, Avusturalya Süvari Tümeni'ne El Şeria istasyonunda toplanması için emir vermişti.
Avusturalya Süvari 'Tümeni'nin taarruzu bölgeden çekilmekte olan Türk artçı birliklerince püskürtülmüştü. Taarruz İngiliz Komutanlığı'nda sükut-u hayale sebep olurken, ANZAC Tümeni Umidat istasyonunu ele geçirmiş ve 400 kadar Türk askerini esir almıştı. Türk artçı birlikleri ANZAC Tümeni'ni Ebu Dakaka tepesi mevkiinde 60'ncı Tümen'den ve Atlı Sahra Kolordusu'ndan aldığı takviyelere rağmen durdurabilmişti. Türkler karanlık basıncaya kadar mevzilerini koruyabilmişlerdi.
Kovalama harekâtı Gazze yani 21 nci Kolordu kesiminde daha başarılı olmuştu. 52. Tümen'in öncü tugayı sahile paralel olarak ilerlemiş ve karanlık basmadan önce Hus deresine kadar gelerek derenin denize döküldüğü yerde karşı tarafa geçebilmişti. Diğer bir tümen yine gece karanlığından istifade ederek Hus deresini geçmişti. 54 ncü Tümen Gazze'deki Türk mevzilerini Türklerden temizlerken Bağımsız Kraliyet Süvari Tugayı, mevzilerinden geriye doğru çekilen Türk kıtaatlarını kovalama ameliyesini başlatmıştı. Ancak Türk artçı birlikler Beyt Hanun mevkiinde bunları durdurmuştu. 7 Kasım günü harekâtı incelendiğinde görülecektir ki, Türk artçı birlikleri kahramanca kendilerini takip etmeye çalışan İngiliz kuvvetlerini durdurabilmişler, kanatlarının arka hatlarına yapılan İngiliz sızmalarından hiçbir şekilde müteessir olmamışlardır. Atwaniye mevkiinde asıl savunma hattı üzerinde akşama kadar bir adım gerilemeden savaşmışlardır. Bu mevkide savunma yapan Türk kıtatları, mevzilerindeki cephaneleri bitirmek amacıyla açtıkları baraj ateşi sonucunda 21'nci Kolordu'nun geriye dönen nakliye konvoylarının hareketini geciktirmiş ve planlanan zaman içerisinde geriye çekilen İngiliz kıtaatlarının kolordularına ühaklan engellenmiştir.
Atlı Sahra Kolordusu'mm, Atwaniye istikametinden çekilen Türk kıtaatlarının yolunu kesmek amacıyla Hoç - El Hamama'ya doğru seri bir şekilde hareket etmesi emredilmişti. Gönüllü süvari tugayı ile Heccana Tugayı'na, kolorduya iltihak etmeleri için emir verilmişti. Bu arada AKZAC Tümeni, Birüssebi'de mevzilendirilen yeni ZelandalI 7'nci Süvari Tugayı ile takviye edilmişti. Sarf edilen tüm gayretlere rağmen ANZAC 'Tümeni El Hamama'ya ancak saat 15.00'te girebilmişti. Hoc mıntıkasında ise çok çetin bir muharebe cereyan etmişti. Bu mihvere saldıran 60'ncı Tümen saat 14.00'te, kanatları açık durumda olan Türk topçu bataryalarını yanlardan vurmak için süvari kıtaatlarından yardım istemişti.
Açık bir arazide ve zayıf bir ateş desteğiyle Türk topçu bataryalarının yanlarına baskın tarzında taarruz eden süvari kıtaatları, çok ağır zayiatlar vermelerine rağmen Türklerin topçu bataryalarım imha etmeye muvaffak olmuşlardı. Türk topçu askerleri mevzilerini terk ederek kaçmışlardı. Bu taarruzda İngiliz süvarilerinin zayiatı 70 ölü, 100 at olmuştu. Bu arada 11 top, 70 Türk askerî esir alınmıştı. Bu başarılı ameliye neticesinde ANZAC 'Tümeni Hoc'a girebilmişti.