kaan39/turkish-wikipedia-dataset huggingface dataset:
Yanya Müstahkem Bölgesi, ana güney yaklaşımlarını koruyan iki büyük kaleyi, Bizani ve Kastritsa'yı ve batı ve kuzeybatı yaklaşımlarını kapsayan, şehrin çevresinde bir halka içinde beş küçük kaleyi içeriyordu. Yanya'nın güneyindeki arazi, şehre giden tüm yollar Bizani'den görülebildiği için mükemmel bir savunma alanı sağladı. Osmanlılar, Alman General Colmar Freiherr von der Goltz rehberliğinde inşa edilen kalıcı tahkimatlarla savunmalarını güçlendirmişlerdi. Bunlar beton topçu mevzileri, sığınaklar, hendekler, dikenli teller, ışıldaklar ve makineli tüfek mevzileriyle donatıldı.
Epir Ordusu, 6 Ekim (Gregoryen takvimde 19 Ekim) öğlen vakti Narda Köprüsü'nü geçerek Osmanlı topraklarına girdi ve günün sonunda Gribovo tepelerini ele geçirdi. 9 Ekim'de (22 Ekim) Osmanlılar Komçiadis Muharebesi ardından Gribova Muharebesi'ni başlatarak karşı saldırıya geçtiler, 10-11 Ekim gecesi (23-24 Ekim) Komçiadis Muharebesi ile Yunanlar Arta'ya doğru geri itildiler. Ancak Gribova Muharebesi Osmanlı aleyhine sonuçlandı.Ertesi gün Yunanlar yeniden toplandıktan sonra, Gribova Muharebesindeki Osmanlı başarısızlığı sonucu Yunan Ordusu bir kez daha taarruza geçti ve Osmanlı mevzilerinin terk edildiğini gördü ve Filippiada kasabasını ele geçirdi. 19 Ekim'de (1 kasımda) Epir Ordusu, Yunan Donanması'nın İyonya filosu ile birlikte Preveze'ye bir saldırı başlattı ve 21 Ekim'de (3-4 Kasım da) şehri aldı. 23 Ekim'de (6 Kasım'da) Esat Paşa Beşpınar Muharebesi'nde Yunan savunmasına saldırdı.Kar yağışı, Osmanlıların büyük çaplı bir saldırı gerçekleştirmesini engellerken, Yunanlar yaşanan bir dizi çatışmada yerlerini korudu. 27 Ekim'de (10 Kasımda) Yunan Ordusu Maçova'yı (Metsovo) ele geçirdi ve Osmanlı düzensiz birliklerinin (milislerinin) 10 Kasım'da karşı saldırı ile burayı geri alma girişimini engelledi.
Bütün bunlar sırasında Filhelenizm ve Liberalizm düşüncelerinin etkisi altında,Giuseppe Garibaldi'nin oğullarından o sıradaki İtalyan Kızıl Gömleklilerinin lideri Ricciotti Garibaldi, yandaşlarını (Garibaldinler olarak da bilinirler) Osmanlılara karşı Yunanları savaşta desteklemeye çağırdı ve Yunanlar için asker toplamaya başladı. Preveze'nin ele geçirilmesi aynı zamanda Yunanların Epir cephesi için yurt içi yanında dışından da takviyesini kolaylaştırmıştı. Garibaldi, ülke hükûmetinin ve İtalya'nın sol çevrelerindeki iç muhalefetin koyduğu idari engeller nedeniyle yalnızca 140-200 İtalyan gönüllüyü seferber etmeyi başardı. Bununla birlikte, çok sayıda Yunan vatandaşı ve Yunan diasporasının üyelerinin yanı sıra daha az sayıda Bulgar, İngiliz ve Fransız Kızıl Gömleklileri ve gönüllü bazı kimseler bu çağrıya yanıt vererek birliği 2.224 kişiye çıkardı. Birim dört tabura bölündü bunlardan ikisi Yunan Kızıl Gömlekli Kolordusu olarak adlandırılıyordu ve eski Yunan Parlamentosu Başkanı ve kıdemli kızıl gömlekli, Kont Alexandros Romas tarafından komuta ediliyordu. Ricotti oğlu Peppino Garibaldi'yi de Yunanistan'a gönderdi. Garibaldini'ler, onlara modası geçmiş Gras tüfekleri ve eski artık kılıçlar sağlayan Yunan hükûmeti tarafından donatıldı, ancak Yunan hükûmeti onlara sonbahar ve kış için gerekli yeterli sayıda kışlık palto sağlayamadı. Garibaldini ve düzenli arka koruma taburu halini alan adamları 30 Kasım-2 Aralık (J.T:17-20 Kasım) tarihleri arasında Maçova'ya geldi ve burada 3.800 kişilik güçlü Metsovo Müfrezesini oluşturdu. Ancak bunun hemen öncesinde 5-6 Aralık 1912'de (J.T:22/23 Kasım 1912) Garibaldini ve Metsovo müfrezesi Konduravki Köyündeki Osmanlı birliklerine saldırdılar. Etkili yaylım ateşi karşısında o bölgedeki Osmanlı redif Arnavut birliklerini paniğe düşürüp kaçmalarına neden oldular.Cephaneleri ve ekipmanlarını dahi bırakıp kaçmalarıyla firarlarıyla öncü çatışmalar Garibaldin birliklerinin zaferi ile sonuçlandı. Bu askerler Driskos Dağı'nın batısındaki ova üzerinden Driskos- Yanya yoluna doğru kaçmışlardı. Yanya Kalesi Kurmay Başkanı Binbaşı Mehmet Emin (Koral) Bey'in makinalı tüfeklerini kaçan Arnavut Osmanlı askerlerine çevirmesi sayesinde kaçanlar, 23 Kasım 1912 sabahı Gastriça'nın kuzeydoğusunda toplattırıldı. Öte yandan Kumanova Muharebesi ne katılıp Sırplar tarafından mağlup edilmiş birliklerden olan 6000 er kuvvetine kadar inen Fâik Bey'in 19 ncu Piyade Tümeni Manastır - Görüce üzerinden yürüye yürüye 5 Aralık (J.T: 22 Kasım) 1912'de sabahın erken saatlerinde Yanya'ya moralleri bozuk şekilde varmıştı. Yöre halkı tarafından iyi şekilde karşılanan bu birliğin moralini komutanlık yükseltmeye çalışıyordu.
7 Aralık (J.T:24 Kasım)'ta Sapountzakis, Kızılgömleklilere Metsovo müfrezesine Driskos Dağı'nı ve Pamvotida Gölü'nün kuzeydoğu kıyısını ele geçirmelerini emretti. Garibaldinler daha sonra Epir Ordusu'nun geri kalanıyla birleşecek ve Bizani'ye koordineli bir saldırı başlatacaktı.
9 Aralık 1912'de (Jülyen Takvime göre 26 Kasım'da) saat gece 1.00 sıralarında Yunan Kırmızı Gömleklileri Kolordusu, 600 Osmanlı ve 2 topçu tarafından savunulan Vigla ve Toufekistra tepeleri arasında bulunan Kamber Ağa kervansaray'ının olduğu yere saldırdı. Çatışmalar öğlene kadar sürdü, Garibaldiniler Lingiades ve Giobourtza köylerini ve Driskos'taki Osmanlı kampını ele geçirip güvence altına almayı başardı. Toplam 200 Osmanlı askeri öldürüldü ve sınırlı miktarda malzeme ele geçirildi. Öğleden sonra Romas'ın birlikleri, Garibaldi komutasındaki Kızıl Gömlekliler'in geri kalanı ve Kriaris ve Makris komutasındaki Girit gönüllülerinden oluşan bir birlik ile takviye edildi ve bu, Osmanlıları Driskos'un önündeki ovadan geri püskürtmelerini sağladı. Bu arada Garibaldi'nin karısı ve kızı, Yunanistan'ın arka tarafında Sotiros Manastırı'nda bir sahra hastanesi düzenledi.
10 Aralıkta (Jülyen Takvime göre 27 Kasımda) Osmanlı Ordusu tekrar organize edildi; ilaveten Faik Beyin moralleri düzeltilen 19.piyade tümeni çekilen birliklere yardıma geldi ayrıca güçlü bir projektör, 2 Mitralyöz ve Yunanlardan Soroviç Muharebesi'nde ele geçirilen topçu bataryaları da takviye olarak gönderildi. Osmanlılar Yanya ve Kastritsa'dan da topçu desteği alarak Tzoura yönünden karşı saldırıya geçti. Garibaldinler yerlerini korudu, ancak Makris öldürüldü ve Romas'ın yardımcısı Bardopoulos da dahil olmak üzere üç subay yaralandı. 11 Aralık'ta (J.T:28 Kasım) Osmanlılar bataryalarını Lefkas kervansarayına sevk ettikten sonra Driskos'a yeni bir saldırı başlattı. Yunanlar 44 asker ve tek bir 75 mm Schneider-Danglis 06 dağ topu ile takviye edildi. Grevena'dan gelen ikmal konvoyunun zamanında gelmemesi nedeniyle Yunanlar ciddi bir mühimmat sıkıntısı yaşamaya başladılar. Romas, Bardopoulos ve Lorentzos Mavilis de dahil olmak üzere diğer birçok Yunan subayı yaralandı ve Peppino Garibaldi komutayı devraldı. Görgü tanığı Nikos Karvounis'e göre, ikinci ve nihayetinde ölümcül bir yara almadan hemen önce Mavilis'in şöyle haykırdığı söyleniyor:
Metsovo Müfrezesinin ciddi risk altında olduğuna inanan General Dimitrios Matthaiopoulos, öğlen saatlerinde Kamber Ağa kervansarayındaki mevziilerin boşaltılıp Metsovo'ya çekilmesini emretti. Muharebede sınırlı bir rol oynayan Garibaldin taburları, Yunan geri çekilmesini gizleme görevi üstlenerek ve yaralıları tahliye etti. Konduravki köyünü de Osmanlılar geri aldı.
Driskos savaşında Yunan kayıpları 200-400 ölü ve yaklaşık 400 yaralı iken, Osmanlılar 1.000 ila 2.000 ölü ve yaralı kaybetti. Ricciotti Garibaldi, Yunan yenilgisini Garibaldini ve Epir Ordusu arasındaki zayıf iletişime bağladı. Daha sonra bir dizi Kızıl gömlekli, Yunan devletinin, birliklerini kasten sayısal olarak üstün bir güce maruz bıraktığını ve birliğin bir zamanlar Dömeke Savaşı'nda elde ettiği ihtişamı inkâr etmek için yetersiz şekilde tedarik ettiğini iddia etti.Her halükarda, Neapoli-Siatista Evzon Müfrezesi birkaç gün sonra Metsovo'ya geldi ve Metsovo Müfrezesinin maruz kaldığı kayıpların yerini aldı. 30 Kasım'da Garibaldi, Garibaldini'yi dağıttı ve gönüllüler terhis etmeye başladı. Yunan Kırmızı Gömleklilerinin Yunan toplumu tarafından düşmanca karşılandığı söylenirken, İtalyan gönüllüler posta treni ile ve genellikle suçlulara mahsus bir muamele olan polis gözetimi altında memleketlerine nakledildi. Driskos savaşı, Garibaldini'nin Yunan yayılmacı çatışmalarına son müdahalesi oldu.Ricciotti de dahil olmak üzere pek çok kişi daha sonra Faşizm'e dönerken, Cipriano Facchinetti yönetimindeki bir grup muhalif, basında olumsuz curcuna oluşturarak Arnavut Sorunu konusundaki duruşu nedeniyle hareketi terk etmişti. Bu zaferde payı olan 19.piyade tümeni ise ivedi olarak Driskos'tan Gastrıçadaki mevziilere soğrugeri çekildi.Zira Selanik Yunanların eline geçmiş ve Teselya Ordusu elindeki boşa çıkan tümenleri Epir Kolordusu hizmetine vermeye başlamışti.Bu tümenlerden biri olan 2.tümenin katılımıyla bu muharebe ardından yapılan Pista Muharebesi Osmanlı yenilgisi ile sonuçlandı. Driskos'taki Osmanlı birlikleri de geri çekilmek zorunda kaldılar. Makedonya'daki Yunan kampanyasının sona ermesinin ardından, Epir Ordusu önemli takviyeler aldı. Driskos muharebesi ve Pista Muharebesi akabinde her ne kadar 1. ve 2.Yanya Muharebeleri Osmanlı lehine sonuçlansa da bu Yunan takviyeleri takviye alamaz hale gelen Yanya Kolordusunun zayıflamasıyla Bizani Muharebesi (3. Yanya Muharebesi)(4–6 Mart 1913) sonrasında Yanya Müstahkem Bölgesi'ni ele geçirilmesini sağladı.
Mayıs 1913'e kadar, sayısal olarak yetersizlik sevk ve idarede ciddi yanlışlarla Osmanlılar, Birlik'in ordularına karşı tüm cephelerde bir dizi ciddi yenilgiye uğradılar. Birlik, Osmanlı İmparatorluğu'nun Avrupa topraklarının çoğunu ele geçirip hızla İstanbul'a dayandı. 30 Mayıs'ta iki taraf, Midye'den Enez'e (Midye-Enez Hattı) uzanan bir hattın batısındaki tüm Osmanlı topraklarını Birlik üyelerine veren Londra Antlaşması'nı imzaladı. Ege Denizi Midia'nın kuzeyinde Karadeniz ve Girit'te, Arnavutluk'ta ve Yunanistan tarafından işgal edilen Ege adalarının kaderi Büyük Güçler (İngiltere, Almanya,Fransa,İtalya, Avusturya-Macaristan,Rusya) tarafından belirlenecekti.
Birinci Balkan Savaşı Muharebeleri arasındadır. Yunan Zaferi ile sonuçlanan bu muharebe akabinde Yanya Kolordusu Yanya Müstahdem Mevkii'ne çekilmek zorunda kalmış ve Yanya'yı doğrudan ele geçirmek için Yunan saldırıları ve kuşatması başlamıştır.
Osmanlı 8.Kolordusu ve Selanik'teki birliklerinin aksine Yanya Kolordusu Yunanları Osmanlı topraklarını ele geçirmek için karış karış savaşmaya zorlamıştır. Komçiyadis Muharebesinde başarılı olan Yanya Kolordusu Gribova ve Beşpınar Muharebelerini kaybetmiştir. İlave olarak stratejik denizden kolorduya destek limanlarından biri olan Preveze şehri Yunanların (Nicopolis Muharebesi) eline geçmiştir.Yunanlar denizden de rahatça kuvvet gönderir ve İtalya'dan vs dış ülkelerden yardım alabilir hale gelmiştir. Buda yetmezmiş gibi Himara bölgesine çıkarma yapan Yunanlar burada Rumlara isyan çıkartıp bölgeyi ele geçirmiştir. Ancak Yanya dışındaki çatışmaların bir yararı Osmanlı'nın Esad Paşa'nın Yanya İstihkamlarını tahkim ve çalışır hale getirmesi için vakit kazanmasıdır. Yine bu muharebeden hemen önce Driskos Muharebesi ile Garibaldinleri ve Yunan Metsovo müfrezesini yenilgiye uğratan Yanya Kolordusu birlikleri ve Esad Paşa, Yanya Bölgesi dışında Driskos ve Pista köyü boyunca bir savunma hattı oluşturma çabasındadır.
Ancak başkaca zorluklar kendilerini beklemektedir. Zira durum Yanya Kolordusu açısından hiç iyi değildir.Yunanlar 9 Kasım 1912'de Selanik'i ele geçirir. Sırplar ise Vardar ordusunun art arda kaybettiği Kumanova Muharebesi, Pirlepe Muharebesi ve Manastır Muharebesi akabinde Manastır'ı ele geçirmiştir. İşkodra kuzeyde Karadağ ve Sırp Ordusunca kuşatma altındadır. Kısacası Yanya Kolordusu karadan denizden takviye alamaz hale gelmiştir. Üstüne üstlük Selanik'i ele geçirip doğu'da hedeflediği yerleri ele geçiren ve artık doğu tarafında ciddi bir Osmanlı birliği kalmayan Yunan Teselya Ordusu artık serbest kalıp Yanya kolordusunu doğu tarafından kuşatmaya ve Epir Ordusuna da serbest kalan birliklerini yollamaya başlamıştır. İlk yolladığı tümende 2.tümen olmuştur.Bunun ardından muharebeler boyunca 2 tümen daha Selanik'ten Epir ordusuna gönderilecektir.
Diğer bir sorunda Yanya Kolordusu'nun eksik mevcutlu eğitimsiz apar topar harbe katılan birlikleridir. Nizami birliklerden çok redif birlikleri aniden patlak veren Balkan Savaşı ile birlikte askere alınmakla yeterli eğitime sahip değildirler öte yandan Esat Paşa dahil Yanya ordusunun çoğunluğu Arnavut kökenlilerden oluşan bir komuta kademesine sahip olsa da özellikle Kosova'nın Kumanova Muharebesi ve Manastır Muharebesi ile kaybı Sırpların, Karadağlıların ve Yunanların baskısı altında Arnavutlardan Osmanlı'nın savaşı kaybetmesi akabinde topraklarının paylaştırılacağı endişesi taşıyanlar iyice çoğalmış ve tek çarenin Osmanlıya karşı bağımsızlık ilanı ve bağımsız bir Arnavut ordusu olduğunu düşünenlerde çıkmıştır. Arnavutluk 28 Kasım 1912'de Osmanlıya karşı bağımsızlık ilan etmiştir. Avlonyalı İsmail Kemal Bey Osmanlı Ordusunda çarpışan Arnavut askerlerini Sırp,Karadağ ve Yunanlara karşı kendi saflarında çarpışmaya çağırmıştır buda Yanya Ordusu için kötü olmuştur birliklerden firar eden Arnavut askerlerin sayısı iyice artmıştır. [A] Çevredeki Arnavutlardan takviye alabilmekte zorlaşmıştır. Buna rağmen 11 Aralık'ta Küçük Cavid Paşa komutasında sadece Anadolu askerlerinden oluşan 2.000 kişilik bir birlik Yanya kolordusuna takviye olarak geldi.
Yunan Ordusu takviye olarak gelen 12 Aralık günü sabah 7'de 2.tümende dahil yaklaşık on dört tabur piyade ve dört batarya ile Pista'daki Osmanlı mevziilerine 3 koldan saldırıya geçer.Bölge Yanya Redif Alayı ve 23. Piyade Tümenince korunmaktadır. Yunan ordusu 2 kuvvete bölünük kanattan saldırmaktadır. 13 Aralık gününe kadar çatışmalar aralıksız olarak sürer.
13 Aralık gecesinde Esad Paşa'nın askerleri merkezi elde tutmaktadır ve önemli yedek kuvvete sahiptir. Ancak Yunan ordusu Osmanlı kanatlarına sarkmış ve kuşatma ile tehdit eder hale gelmiştir. Yine Osmanlı ordusuna büyük kayıplar verdirmiştir. Esat Paşa karanlığın bastırması ile ordunun Yanya Müstahdem Mevkiine çekilmesi emrini verir. Aynı şekilde Driskos tepesindeki Driskos Muharebesini kazanan birliklerde kuşatılma tehlikesi altında olduğundan geri çekilme emri verilir. Ordu moral bozukluğu içinde emri yerine getirir. Artık bundan sonraki muharebeler Yanya Müstahdem Mevkii için ve Yanya'yı korumak için yapılacaktır. Yunan Ordusu Yanya'yı güneyden doğu ve batıdan kuşatır duruma gelmiş ve sadece Kuzey hattından Yanya'ya yardım gelebilecek durumdadır.
Bu muharebe Yanya Kolordusunun Yanya Müstahdem Bölgesi dışındaki son muharebesidir. Bundan sonraki muharebeler artık Yanya'nın savunulması ve alınması üzerine yapılacaktır. Bu muharebelerin Osmanlı için tek kazancı Yanya Müstahdem Mevkii'nin Yunan saldırılarına karşı koyacak hale gelmesi için zaman kazandırmasıdır. Ancak Osmanlı takviyelerinin azalması ve pek çok etken neticesi Yanya Kolordusunun büyük direnişine karşın Yanya yaklaşık 4 ay sonra Yunan Ordusunun eline geçecektir.
Birinci Yanya Muharebeleri, Birinci Balkan Savaşı sırasında Pista Muharebesi akabinde Yunanların doğrudan Osmanlı Yanya Kolordusundan Yanya Kalesi'ni almak için yaptığı saldırılardır. Yunanların Manalusa Muharebesi'nde zorlukla kazandığı küçük ilerleme haricinde muharebeler Osmanlı lehine sonuçlanmış hatta Osmanlılar asker kaybı pahasına firarlara rağmen Epir Ordusundan bir kısım ek topraklar kazanmış ve Yanya Kalesi üzerindeki saldırılar geçici sürede olsa engellenmiştir.
Osmanlı Ordusu son olarak Pista Muharebesi'ni kaybetmesi akabinde tamamen Yanya müstahdem bölgesine çekilmiş ve Yunanlar kuzeydeki yerler haricinde 3 yönden Yanya'yı kuşatır hale gelmiştir. Bu muharebeler sürerken 20 Aralıkta Yunanlar Görice Muharebesi ile Görice'yi de alarak kuzeyden de Yanya Kolordusunu takviye alamaz hale getirmiştir. 15 Aralıkta 25.000 kişiye ulaşan Epir ordusu bu tarihte artık Yanya Kolordusu'nu kuşatma ve yok etme amaçlı saldırıya geçerek Yanya Muharebelerini başlatır.
14 Aralık'ta Pista zaferinin ardından Yunan Epir Ordusu Yanya Bijan kalesinin güney batısındaki Manalusa Tepelerindeki Osmanlı mevziine ve aynı anda güneydoğudaki Lüzeç köyündeki Osmanlı mevziilerine saldırıya geçer.Buradaki ana amaç Yanya savunmasında önemli yer tutan Bijan (Bizani) kalesinin ikili kıskaçla alınmasıdır. Eğer burası çevresi alınırsa Yanya kaçınılmaz şekilde düşecektir.
Manalusa (Μανολιάσα Monaliasa) tepelerine yapılan Yunan saldırısı ile, tepeyi tutan son yenilgilerle morali bozuk ve disiplin yönünden zayıf Osmanlı birliklerinden tepe alınır. Ancak Esad Paşa ne pahasına olursa olsun tepenin Yunanların elinden alınmasını emreder. 15 Aralıkta takviye birliklerle birlikte bölgede Miralay Cavit Paşa'nın 21. Piyade Tümeninin ve Cevat Paşa'nın olduğu Osmanlı birlikleri vardır.
Miralay Cavit Paşa elindeki birliklerle Yunanlar tepeye yerleşmeden saldırıya geçme taraftarı olduğundan birliğinin başında askerlerinin moralini yükseltip en ön safta saldırıya geçer ancak bir süren sonra kendisi şehit olur. Yerine kurmay başkanı Emin bey geçer ancak o da yaralanır. Saldırıları püskürten Yunanlar ilerlemeye başlarlar. Tümendeki Yanya ve Malakas taburları Lüzeç'e kadar geri çekilip Yunan ordusu Lüzeç sırtlarını ele geçirir. 21. Tümen tekrar takviyelerle 16 Aralıkta saldırıp Manalusa'nın güney tarafını alır ancak bu defa da Yunanlar kendi birliklerini toplayıp takviyelerle karşı saldırıya geçip 21.Tümen saldırısı tekrar püskütür. Bijan tarafını da topçu ateşine tutarlar. İki tarafın topçu düellosu da gün boyu sürer durur.Miralay Hüsnü bey komutasında 18.tümene bağlı birlikler 16-17 Aralıkta yardıma gelirler. 4 tane Osmanlı saldırısı buna rağmen Yunanlarca geri püskürtülmüştür. Yunanların bu başarısının bir sebebi de topçu birliklerini çok iyi pozisyonda korumalı şekilde geçide konumlandırmalarıdır. Osmanlıların topçuları ise açıktadır. 19 Aralıkta Osmanlılar tekrar saldırıya geçer ve bu seferki saldırı başarıya ulaşır. İlaveten Yunan topları Osmanlıdan teknolojik olarak ileri daha seri ateş edebilmektedir. Manalusa geri alınırsa da Yunanlar tekrar zayıflamış Faik bey komutasındaki tümene saldırır Bijan kalesine iyice yaklaşırlar kaledeki topçu bataryaları yoğun ateşle düşmanı engellese de Yunanların ele geçirdiği mevzileri de geri alınamamaktadır. Bijan'daki (Bizani'deki) karargahtaki barakaların bir kısmı Yunan topçu ateşi ile tahrip edilince karargah Kaçka'ya taşınır. 21 Aralıkta buradaki birliklere avcı hattına kadar çekilip burada savunmada kalmaları talimatı verilir. Muharebede Osmanlı 60 ölü 150 Yaralı, Yunanlar ise 33 ölü 325 yaralı kaybı vermiştir. Yunanların Osmanlılara yakın kayıplarına karşın muharebe Yunanlar lehine sonuçlanmıştır.
Manalusa Muharebesi'nin tam aksine olarak Lüzeç'te 15 Aralık'ta saldırıya geçen Yunanlar 57.Piyade alayının 3. taburunun çok sert direnişi ile karşılaşmıştır. Yunan kuvvetlerinin ilk saldırıları püskürtülmüştür ancak Yunanların sonradan gelen takviye birlikleri ve Osmanlı redif askerlerinin gereksiz geri çekilmesi ile tekrar saldırıya geçmiştir. Osmanlı birlikleri gerilemiş fakat direnişlerini sürdürmüştür.16 Aralıkta gün boyu süren çatışmaların ardından Esat Paşa birliklerine gece saldırı yapma emri verir. 16 Aralık gecesi taarruza geçen Osmanlı birliklerinin 67. ve 69. piyade taburları Yunanları durdurmakla kalmayıp bir Yunan müfrezesini de kuşatı. Ağır kayıplar ve bir kısım subaylarının yaralanması ile Yunanlar geri çekilmek zorunda kalır. Yunan topçu bataryalarının kendi çekilen askerlerini Osmanlı askeri sanıp ateş açmaları da kayıplarını daha da ağırlaştırır.
Ancak yorgun düşen Osmanlı 21. tümeni düşmanını takip edemez. Bunun üzerine Yunanlar takviye birliklerle toparlanıp tekrar saldırıya geçip Osmanlıları tekrar geriletirler. 17 Aralık günü sis altında çatışmalar ağır aksak ilerler. 18 Aralıkta Esad Paşa Osmanlı batı ordusu komutanlığı ile temasa geçip Arnavutluk'a çekilen Vardar ordusunun birliklerinden bir kısmını ister. İsteği kısmen kabul edilir, bunlar olurken sol kanattan olmak üzere birliklerine saldırı emri verir. Gelen takviyelerle saldırıya geçen Osmanlı Ordusu Manalusa Muharebesi ile kaybedilen Manalusa sırtlarını, Aya İlya ve Lüzeç mevziilerini Yunanlardan geri alır. 19 Aralıkta Osmanlı ilerleyişi yüksek kayıplarla yavaş olarak sürse de Yunanlarda büyük çok daha ağır kayıplara uğramaktadır. Sabuncakis Genel komutanlıka başvurmuş, birliklerini toparlamak için harekâtı durdurmayı talep etmektedir.
Ancak Osmanlılar içinde harekâtta sorunlar vardır zira Osmanlı Garp ordusu Esad Paşa'nın ek takviye, top mermisi ve Yanya Ordusunun elindeki Sahra toplarına nazaran engebeli arazide daha hızlı hareket eden Yunanların elindeki Dağ toplarından takviye olarak birliklerine verilmesi istemlerini reddeder. Garp Ordusu kuşatılan İşkodra'dan Yanya'nın daha iyi durumda olduğu düşüncesindedir ve elde kalan sınırlı sayıdaki birlikleri İşkodra savunması için ayırmıştır. Esad Paşa derin bir hayal kırıklığına uğrar. Ancak birlikleri ile buna rağmen saldırıyı sürdürür. Osmanlı Ordusu 22 Aralıkta Manalusa'daki Manalusa Muharebesinde Yunanların ele geçirdiği mevziilerinin tamamını geri alır. Sonrasında Kanlıtepe'yi Yunanlardan geri alır ve 25 Aralıkta Yunanlar Lüzeç- Manalusa bölgesinden çekilir. Kısacası Yanya saldırılarına tamamen son verip geri çekilmek zorunda kalırlar ve Birinci Yanya Muharebesi Osmanlı zaferi ile sonuçlanır.
Birinci Yanya Muharebesi her ne kadar Osmanlı zaferi ile sonuçlanmış olsa da verilen kayıplara karşın Osmanlı Batı Ordusu komutanlığı gerekli takviyeleri orduya yapamamıştır. Öte yandan Arnavut firarları ve top mermisi takviyesi yapılamaması ve Esad Paşa'nın istediği dağ toplarının sağlanamaması savaşta giderek durumun Yanya'da Osmanlılar aleyhine dönmesinin önünü açmıştır. Öyle ki sadece Yanya redif tümeninden firar eden Arnavutların sayısı bile 2033 kişiyi bulmaktadır. Öte yandan Osmanlılar Yunan çete saldırıları ile de uğraşmak zorunda kalmıştır. Yine Görice'nin Yunanlarca ele geçirilmesi de Yanya ordusunun ikmal hatlarının zayıflamasının diğer bir nedenidir. Öyle ki oluşan durum neticesi asker yemekleri bile aralık sonunda aksamaya başlamıştır.
Oluşan bu durumda rağmen Esad Paşa ve Yanya Kolordusu İkinci Yanya Muharebelerinden de başarı ile ayrılmıştır. Bu muharebeler esnasında Osmanlı'ya sadık az miktarda Arnavut milisler Saranda'daki Yunanların takviyelerini aldığı limanı basıp limanın uzun bir süre faaliyet gösteremez hale getirmiş Yunanlara gelen erzak ve ekipmanı tahrip etmiştir. Ancak bu başarılar bile durumu tersine çevirememiştir. Zira II. Yanya Muharebelerinde Yanya kolordusu Yunanları ağır kayıplara uğratsa da kendileri de ağır kayba uğramış, Osmanlı top bataryaları neredeyse cephanenin tümünü harcamış ve yeni cephane gelmemiştir. Kaybedilen erlerin yerine yeni askerde gönderilmemiştir. Yunanlar ise sürekli takviye ve topçu takviyesi almaktadır. Netice olarak 3.Yanya Muharebesi olarak da bilinen Bizani (Bijan) Muharebesi ile Yanya kalesi düşmüş ve bölgedeki Osmanlı kuvvetleri teslim olmak veya bölgeden çekilmek zorunda kalmıştır
İkinci Yanya Muharebesi veya Muharebeleri 5 Ocak 1913 ile 20 Ocak 1913 arasında hazırlık muharebelerinin ve 20-23 Ocak arasında ise esas muharebenin yapıldığı bir muharebeler silsilesidir. 5-20 Ocak tarihleri arasındaki Yunan ordusunun asıl muharebe öncesi Yanya'yı tamamen kuşatma amaçlı Dristinik ve Aydonat (Çamlık) Muharebelerinin ikisi de Osmanlı zaferi ile sonuçlanmıştır. Bu arada Osmanlı'ya bağlı Arnavutlar ve düzensiz birlikler Yunanların ikmal hattı olan Saranda limanına baskın yapıp Yunanların asıl saldırı için malzeme ve ikmal götürmelerini geciktirmişlerdir. 20 Ocak-23 Ocak arasındaki muharebe ise Yunanların ufak toprak kazançlarına karşın ağır kayıplara uğramasına neden olmuş ve Yunanlar saldırılarını durdurmak zorunda kalmıştır. Kısacası muharebeler baştan sona Osmanlı zaferi ile sonuçlanmıştır.
Muharebe neticesi başarısızlık nedeniyle Yunan Epir ordusu komutanı Konstantinos Sabuncakis başkomutanlık görevinden alınmış yerine veliaht prens Konstantin atanmıştır.