kaan39/turkish-wikipedia-dataset huggingface dataset:
I. Balkan Savaşı'nda selefi Ahmet İzzet Paşa'nın reddedilen planında Osmanlı ordusu Makedonya'da savunma halinde kalacak ve eğer gerekirse aşamalı olarak düşmana kayıp verdire verdire gücünü kıra kıra Arnavutluk'a çekilecekti. Stratejik savunma üstüne konulu bu taktik uyarınca esas bu savaşı etkileyecek muharebeler Trakya'da Bulgaristan Krallığı ordusuna karşı yapılacak ve Bulgar ordusu durdurulup Trakya-Rumeli hattındaki yollarda en iyi şekilde korunacaktı. Ancak bundan sonra bir ilerleme söz konusu olacaktı. Oysaki Nâzım Paşa'nın planına göre önce Sırplar üzerine yürünüp Sırp ordusu yenilecek ardından Yunan ve Bulgar ordularına ani hücumlarla saldırılıp durdurulacak ve bu devletlerin ülkelerinin birinin veya birkaçının üzerine yürünmeye başlandığında onları koruyan büyük devletler (İngiltere, Fransa, Rusya, Avusturya-Macaristan, Prusya) 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı'nda olduğu gibi Osmanlı ilerlemesini durdurmak için diplomatik müdahalede bulunacak ve sonuçta Osmanlı İmparatorluğu toprak kaybına uğramadan aksine belki minik toprak kazançları ile bu savaşı sonlandıracaktı. Ancak bu plan başarısız oldu, zira Osmanlı İmparatorluğu seferberliğini tamamlayamamış ve savaş öncesi ağır hatalar yapmıştı. Ordular hedeflenen sayının çok altındaydı, donanma ve kuvvetler dağınık konumdaydı. Asker eğitimsiz haldeydi buna karşın geçen zamanda Balkan devletleri Osmanlının aksine ordu ve donanmalarını iyi şekilde güçlendirmişlerdi. Ayrıca Nâzım Paşa, Sırpların gücünü ya hafife almış veya istihbarat hatası ile yanılgıya düşmüştü.
I. Balkan Savaşı'ndaki başarısızlıktan sonra 23 Ocak 1913 tarihinde Sadrazam Kâmil Paşa'nın hükûmetine karşı İttihat ve Terakki Cemiyeti tarafından düzenlenen Bâb-ı Âli Baskını sırasında Yakup Cemil tarafından tabanca ile vurularak öldürülmüştür.
Halepli Zeki Paşa, Zeki Baraz Kolaç (Kılıçoğlu) veya Zeki Kolaç (1862 Halep - 1943 İstanbul)) veya Mehmet Zeki Baraz, Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı sırasında Osmanlı Ordusu'nun Balkanlar'da görevli müşirdir.
1883 yılında Harbiye'den süvari subayı olarak mezun oldu. 27 Haziran 1886'da Erkan-ı Harbiye subayı olarak ordu saflarına katıldı. 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı'na katıldı. Balkan Savaşı sırasında Vardar Ordusu komutanlığı yaptı. 15 Nisan 1900 tarihinde generalliğe terfi edildi.
Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasından önce Şam'da 2. Ordu müfettişi olarak görev yapıyordu. Büyük harbin başlamasuyla 2. Ordu Müfettişliği, 4. Ordu adı altında yeniden kurulunca, bu ordunun komutanlığına Eylül 1914'te atandı.
Başkomutanlık Vekaletinin Kanal Seferi'ne karşı çıktığı için görevden alındı ve yerine Bahriye Nazırı Cemal Paşa 18 Kasım 1914'te atandı.
Ekim 1914'te savaşın sonuna kadar Berlin'de Sultan V. Mehmed Reşad'ın özel temsilcisi olarak görev yaptı. 2 Ekim 1923 tarihinde emekli oldu.
Abdullah Kölemen (1846, Trabzon - 25 Nisan 1937, İzmir), Türk asker. Kölemen Abdullah Paşa olarak bilinir.
1846 yılında Trabzon'da doğdu. Türk Kölemenlerinden olan babası Rüstem Bey, Mısır ordusu süvari miralaylığında bulundu.
1875 yılında Bursa Işıklar Askerî Lisesi'nden 1878 yılında ise Kara Harp Okulu'ndan süvari subayı olarak mezun oldu. 26 Temmuz 1881'de Harp Akademisini kurmay yüzbaşı olarak bitirdi. Harbiye'yi bitirdikten sonra kurmay yüzbaşı olarak 1881'den itibaren orduda görev aldı, Hicaz ve Yemen'de bulundu. 21 Şubat 1882'de kurmay kıdemli yüzbaşı rütbesine, 6 Haziran 1884'te kurmay binbaşı, 30 Temmuz 1887'de kurmay yarbay, 25 Ağustos 1888'de kurmay albay, 10 Eylül 1891'de tuğgeneral, 27 Ağustos 1894'te tümgeneral, 25 Mayıs 1904'te korgeneral, 28 Kasım 1905'te mareşal rütbesine terfi ettirildi. İstanbul'a döndüğünde Erkân-ı Harbiye Mektebi'nde hocalık yaptı, Von der Goltz Paşa'nın çevirmenliğini yaptı ve onun yardımcılığında bulundu. Viyana askerî ataşeliği de yaptı. Anadolu'daki Ermeni isyanını bastırmakla görevlendirildi. Musul valilisi oldu. Sonraki dönemde, geçici elçilik görevleriyle birkaç kez yurt dışına gönderildi. 1904'te Mâbeyn Erkân-ı Harbiye reisi oldu ve müşir rütbesi aldı. 1908'de II. Meşrutiyet'in ilanından sonra Dördüncü Ordu komutanı oldu. 1910'da rütbesi birinci ferikliğe indirildi. 1911'de birinci redif müfettişliğine getirilince istifa etti. Ancak sonra Arnavutluk'ta toplanan ordunun komutanlığına, ardından da Anadolu Garp Ordusu kumandanlığına getirildi.
Balkan Savaşı çıktığında, bu savaşa karşı olmasına rağmen, Doğu Trakya Şark Ordusu Komutanlığını istemeyerek de olsa üstlendi. Kumandanlığa atandığında, savaşın akıbetini öngören şu beyanı vermiştir: "Balkan devletlerinden sadece Bulgaristan'la bile başa çıkacak durumda değiliz. Silahlı kuvvetlerimizin hali perişandır. Düşmanı Çatalca'da durdurabilirsek başarıdır."
Bulgar Ordusu karşısında Lüleburgaz ve Kırklareli'nde başarısızlığa uğrayarak Çatalca'ya geri çekildi ve bu başarısızlığının hemen ardından görevinden alındı ve 6 Ocak 1914'te emekliye sevk edildi.
1917 yılında bütün askerlik anılarını “Balkan Harbi’nde Şark Ordusu Komutanı Abdullah Paşa’nın Hatırası” adını verdiği bir kitap halinde yayınladı.
Mütareke döneminde 11 Kasım 1918 - 19 Aralık 1918 tarihleri arasında kurulan Tevfik Paşa hükûmetinde 38 gün Harbiye Nazırlığı yaptı.
25 Nisan 1937 yılında İzmir'de öldü.
1299 (1883) P.-4
Ali Rıza Paşa ya da Düztaban Ali Rıza Paşa (1860 - 31 Ekim 1932), Osmanlı Devleti'nin son yıllarında Harbiye Nazırı ve Bahriye Nazırı, Ayan Meclisi üyesi ve 2 Ekim 1919 - 3 Mart 1920 tarihlerinde VI. Mehmed saltanatında ve İstanbul'un işgal altında bulunduğu dönemde Sadrazamlık görevlerinde bulunmuş bir devlet adamı, Osmanlı müşiri.
1860 yılında İstanbul'da doğdu. Jandarma Binbaşısı Tahir Efendi'nin oğludur. 1886 yılında Mekteb-i Harbiye'den mezun oldu. 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı sırasında Askerî Harekât Dairesi Müdürlüğü görevini yaptı. 1903 yılında Manastır Valiliği görevini yaparken Manastır'daki Rus Konsolosunun öldürülmesi konusunda sorumlu olduğu gerekçesiyle Rusya'nın ısrarı üzerine Trablusgarp'a sürüldü.
14 Ağustos 1908'de Harbiye Nazırı oldu ama İttihat ve Terakki Partisi'nin itirazı üzerine 41 gün sonra görevden alındı. 1909 ve 1918 yıllarında iki kez Bahriye Nazırı oldu. 1912-1913 yılları arasında Balkan Savaşı'nda Garp Ordusu Başkomutanlığı yaptı. Daha sonra İstanbul'un işgal altında bulunduğu yıllarda 2 Ekim 1919 - 3 Mart 1920 tarihleri arasında sadrazamlık yaptı. Anadolu'da teşkilatlanan Kuvâ-yi Milliyeci'lerle anlaşmanın kaçınılmaz olduğunu görerek, Heyet-i Temsiliye ile ilişki kurdu ve Salih Paşa'yı, Mustafa Kemal Paşa ile görüşmek için, Amasya'ya gönderdi. Kuracağı kabinede Heyet-i Temsiliye'nin isteklerini dikkate alacağına söz verdi. Fakat Kuvâ-yi Milliye'nin yönetim gücünü ele geçirmeye ve Heyet-i Temsiliye'yi kaldırma çabalarına girişti. 1920 yılında Müttefik Devletlerin baskısı karşısında istifa etmek zorunda kaldı. 1922 yılındaki Son Osmanlı kabinesinde Nafıa ve Dahiliye Nazırıydı.
31 Ekim 1932 tarihinde İstanbul Erenköy'de öldü ve İçerenköy Mezarlığı'na defnedildi.
Mahmut Muhtar Paşa ya da Soyadı Kanunu sonrasında Mahmut Muhtar Katırcıoğlu, (1867, İstanbul - 16 Mart 1935, Napoli, İtalya), Osmanlı İmparatorluğu'nda valilik, nazırlık gibi önemli devlet görevlerinde bulunmuş asker ve bürokrat.
1867 yılında İstanbul'da doğmuştur, 93 Harbi'nde Kafkas Cephesi Komutanı ve Sadrazam Ahmed Muhtar Paşa'nın oğludur. 1885'te Harbiye'ye girdi, daha sonra Almanya'ya gönderilerek 1888'de Metz Harbiyesi'ni bitirdi. Teğmen olarak Prusya Kraliyet Ordusu'nda görev aldı. İstanbul'a döndüğünde Harbiye'de, Erkân-ı Harbiye'nin Görevleri dersini okuttu.
1897 Osmanlı-Yunan Savaşı'nda miralay rütbesiyle Velestin, Çatalca ve Dömeke savaşlarında bulundu. 1900 yıllarında Fransız Büyük Manevraları'nda Osmanlı Ordusu'nu temsil etti. Aynı yıl piyade dairesi ikinci başkanlığına getirildi. 1908'de İkinci Meşrutiyet'in ilânından sonra ferik-î evvel rütbesi ile Hassa Ordusu Birinci Fırkası'nın komutanlığına getirildi, 31 Mart Vakası'nın bastırılmasında başarılar gösterdi.
17 Eylül 1909 tarihinde Aydın valiliğine atandı, 2 Ekim 1910 tarihinde de bahriye nazırlığına getirildi. İbrahim Hakkı Paşa kabinesiyle birlikte nazırlık görevinden de ayrıldı. 1912 ortalarında babası Gazi Ahmet Muhtar Paşa reisliğindeki kabinede tekrar bahriye nazırlığına getirildi, Balkan Savaşları'nde Şark Ordusu'na bağlı 3. Ordu'yu komuta etti. Kırkkilise Muharebesi, Lüleburgaz Muharebesi ve Birinci Çatalca Muharebesi'nde çarpışmalara katıldı. Birinci Çatalca Muharebesi'nde savaş esnasında savunmadaki birliklerini denetlerken Bulgar saldırısı neticesi ağır şekilde yaralandı ve gazi unvanıyla görevinden ayrıldı. 1913'te Berlin'e büyükelçi olarak tayin edildi.
Enver Paşa ile anlaşmazlıklarından dolayı 1917 yılında bütün görevlerinden istifa ederek İstanbul'dan ayrıldı. İstanbul'a bir daha dönmedi ve İskenderiye, Mısır ve Avrupa'da yaşadı. 1935 yılında İskenderiye'den Napoli'ye giderken yolda gemide öldü. Kahire'de defnedildi.
Mahmut Muhtar Katırcıoğlu'nun hatıra, tarih ve politika konularında çeşitli eserleri bulunmaktadır:
Mahmut Muhtar Katırcıoğlu, Türkiye Büyük Millet Meclisinin kuruluşundan günümüze meclis soruşturması sonucu siyasetçi ve bürokratların Yüce Divan'a toplam 17 sevk hadisesinden birine adı karışan kişidir. Bahriye nazırlığı döneminde Anadolu Demiryolu Kumpanyası adına İngiliz Times Iron Works adlı kuruluşa 20 bin İngiliz lirasını kefaletsiz ödeyerek hazineyi zarara uğratmak suçlamasıyla 30 Mayıs 1929'da Yüce Divan'a sevk edildi. Yargılama 3 Kasım 1929 tarihinde sona erdi. Mahkeme, şirkete ödenen 22 bin Türk altınının yüzde 5 iskonto edilmesi suretiyle Mahmut Muhtar Paşa'dan tahsiline karar verdi.
Çatışmada yaralı (Wounded in action - WIA), çatışma esnasında yaralanıp ölmeyen insanlar için kullanılan askerî bir terim. Bu terim çatışma bölgesinde bulunan tüm kara, deniz veya hava birlikleri için kullanılır.
WIA terimi sadece çatışma bölgesinde yaralananları kapsamakta oysa çatışma bölgesi haricinde yolda veya hastanede yaralarından dolayı ölenler ise yaralanması sonrası ölüm (İngilizce died of wounds kısaca DOW) olarak adlandırılmıştır. NATO'ya bağlı ülkeler ise buna benzer olarak DWRIA terimini kullanır. DWRIA İngilizce died of wounds received in action. Türkçesi ise çatışma yarasından dolayı ölümdür. Tarihçiler ve askeri birimler genellikle kısa adı kullanmaktadır.
Hasan Rıza Paşa (1871, Tosya - 30 Ocak 1913, İşkodra), Türk asker.
Babası Bağdat ve Kastamonu valilikleri yapmış olan Namık Paşa'dır. İlkokulu muhtemelen İstanbul'da bitirdi. Daha sonra sırasıyla Beşiktaş Askeri Rüştiyesi'ni ve Bursa Askeri İdadisi'ni bitirdi (37. sınıf 1886 - 5 Haziran 1889). 1889 yılında girdiği Mekteb-i Harbiye'den 1892 yılında mezun oldu. 1895 yılında kurmay yüzbaşı olarak orduya katıldı.
Tophane ve Okullar Nazırı Müşir Mustafa Zeki Paşa'nın kızı Ayşe Saibe Hanımefendi ile evlendi ve bu evlilikten dört çocuğu oldu.
Mekteb-i Erkân-ı Harbiye'den mezun olunca, Kurmay Görevleri Muallimi Mahmud Muhtar Paşa tarafından Muallim Muavini olarak görevlendirildi. 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı'nda isteği üzerine, Alasonya Ordusu'nda kurmaylık görevine atandı ve 7 Ekim 1897 tarihinde kolağası (kıdemli yüzbaşı) rütbesine terfi etti. 21 Ağustos 1898 tarihinde binbaşı ve 18 Nisan 1899 tarihinde Kaymakam rütbesine terfi etti.
Mayıs 1899 tarihinde eğitim için Almanya'ya gitti. O tarihte merkezi Metz Şehri olan ve meşhur General Hezler'in komutası altında bulunan 16. Kolordu'nun piyade alaylarından birine teğmen rütbesiyle katıldı. Bir buçuk sene piyade alayında hizmet ettikten sonra, Alman ordusunda, üsteğmen rütbesine terfi ederek istediği süvari ve topçu alaylarından birine nakil için kendi seçeneği sorulduğunda, yine Metz'teki dragoon süvari alaylarında birine atanmasını istedi ve tekrar Metz'te kaldı. General Hezler'in hayranı idi. Herkes Hezler'in şiddetli disiplininden ve Metz Garnizonu'nun bitmek tükenmek bilmeyen hizmet ve yorgunluğundan adeta kaçarken, o sırf Hezler'den faydalanmak için, Metz'te hizmete talip oldu ve kendisini Almanya'nın her türlü eğlenceli yaşantısından mahrum bırakabildi. Bir yıl burada süvari dragon alayında hizmet ettikten sonra, altı ay yine Metz'de bir tümen kurmaylık görevinde bulundu. Sonra diğer Türk arkadaşlarıyla beraber Berlin'deki Genelkurmay Dairesi'ne nakledildi. Bir sene, Alman Genelkurmayı'nın çeşitli şubelerindeki hizmetleri öğrenmek için çalıştıkları sırada, aynı zamanda Kriegsakademie'de devam etti ve son sınıf kurslarını takip etti. Sene sonunda usulen Harp Akademisi son sınıfının bir buçuk aylık kurmay gezisine ve sınavlarına da katıldı.
Almanya'nın Türing Bölgesi'nde devam eden bu kurmay gezisi ve onu izleyen sınavlar esnasında, Türk ve Alman sınıf arkadaşları arasında üstünlük ve hatta kişilik göstererek özellikle nazarı dikkatini önemli surette çekti. Alman Genelkurmayı'nın, bu Türk subayları hakkında ayrı ayrı verdiği raporda, Hasan Rıza için: Türk Ordusu Büyük Genelkurmayı Başkanlığı'nı hakkıyla idare edebilir denildi.
Alman Ordusu'ndaki dört yıl hizmetten sonra Türkiye'ye döndü. Almanya'da iken, 11 Aralık 1901 tarihinde Miralay rütbesine terfi etti.
Almanya'dan döndükten sonra, 8 Nisan 1903 tarihinde Genelkurmay Başkanlığı'nda görevlendirildi. 6 Ağustos 1903 tarihinde Mirliva rütbesine terfi etti ve Paşa oldu. 31 Ocak 1904 tarihinde Genelkurmay görevi ile ilişkisi kesilmeden Harp Akademileri Tabiye Uygulaması vazifeleri öğretmenliğine atandı. 12 Eylül 1904 tarihinde Yüksek Askeri Teftiş Kurulu üyeliğine atandı. 10 Aralık 1906 tarihinde Ferik rütbesine terfi etti.
II. Meşrutiyet'in ilanından sonra, Edirne'deki 2. Ordu komutasındaki 20. Nizamiye Tümen Komutanlığı'na atandı. 26 Eylül 1908 tarihinde 2. Ordu Kurmay Başkanlığı görevine atandı. O tarihte, 2. Ordu Komutanı Nazım Paşa idi.
İttihat ve Terakki Hükûmeti tarafından çıkarılan Tasfiye-i Rüteb Kanunu gereğince 19 Ağustos 1909 tarihinde Kaymakam rütbesine tenzil edildi. 4 Ekim 1909 tarihinde Genelkurmay 3. Şube'de görevlendirildi.
21 Mart 1910 tarihinde tekrar Miralay rütbesine terfi etti ve 6. Ordu Kurmay Başkanlığı'na atandı. 6. Ordu Komutanı Nazım Paşa ile beraber Bağdat'a gitti. 6. Ordu Kurmay Başkanlığı'na devam etmekle beraber, 22 Haziran 1910 tarihinde Bağdat'taki 11. Nizamiye Tümen Komutanlığı'na da atanarak her iki görevi birlikte yürüttü. Kolordu teşkilatının kabulü üzerine 6. Ordu, "4. Ordu Müfettişliği" ismini aldıysa da Kurmay Başkanlığı görevine devam etti.
Daha sonra 4. Ordu Kurmay Başkanlığı'ndan istifa ederek 21 Nisan 1911 tarihinde İstanbul'a döndü. 23 Mayıs 1911 tarihinde, İstanbul ve Çanakkale Boğazları ile Selanik ve İzmir limanlarının tahkimi için kurulan komisyona memur edildi.
1911 yılında, Malisor Ayaklanması'nda Batı Ordusu Komutanlığı ile İşkodra'ya giden Birinci Ferik Abdullah Paşa'nın Kurmay Başkanı olarak atandıysa da bu görevden istifa etti. 19 Temmuz 1911 tarihinde, Müstakil 24. İşkodra Nizamiye Tümeni Komutanlığı'na atandı. İşkodra'da görevliyken Karadağ Hükûmeti tarafından birinci dereceden Danilo Nişanı'na layık görüldü. Nişanın kabulü için o zamanın geleneklerine göre, nişanı takmasına dair 16 Mart 1912 tarihinde irade çıktı. İşkodra Valisi Hayri Bey'in görevden alınmasıyla, 27 Mart 1912 tarihinde İşkodra Valiliği'ne tayin edildi.
Orta boylu, buğday tenli, geniş omuzlu, sağlam yapılı bir zattı. Çenesi düz, dudakları ince, ağzı geniş, gözleri çekik, sağlığı yerindeydi.
Arnavutlar Hasan Rıza Paşa'yı İşkodra'yı Karadağlılara karşı kahramanca savunmasından ötürü bir kahraman olarak görürler. Arnavutluk'taki bir Türk-Arnavut Okulu'na onun ismi verildi. Ayrıca Ağustos 1996 tarihinde Arnavutluk Cumhurbaşkanı Sali Berisha tarafından İşkodra Kuşatması'ndaki kahramanlığı nedeniyle "Birinci Sınıf Kahramanlık Madalyası" (Arnavutça:  "Trimëri e Klasit të Parë) ile taltif edildi.
Çatışmada ölüm (İngilizce: Killed in action), çatışma sırasında yaşamını yitiren insanlar için kullanılan askerî bir terimdir. Amerika Birleşik Devletleri Savunma Bakanlığı bu terimi herhangi bir çatışmaya girmediği halde düşman veya dost ateşi ile vurulan askerler için kullanmaz. Yani araçlar ile yapılan kazalar ile düşman olmayan veya terörist saldırılarda yaşamını yitirenler bu tanıma girmemektedir. Bu terim çatışma bölgesinde bulunan tüm kara, deniz veya hava birlikleri için kullanılmıştır.
Bunun yanında, KIA terimi (İngilizce: Killed in Action), sadece çatışma bölgesinde ölenleri kapsamakta, çatışma bölgesi haricinde yolda veya hastanede yaralarından dolayı ölenler ise yaralanma sonrası ölüm (İngilizce: Died of Wounds kısaca DOW), olarak adlandırılmıştır. NATO'ya bağlı ülkeler ise buna benzer olarak DWRIA terimini kullanır. (İngilizce: Died of Wounds Received in Action), Türkçesi ise Çatışma Yarasından Dolayı Ölümdür. Tarihçiler ve askerî birimler genellikle kısa adı kullanmaktadır.
Wikimedia Commons'ta çatışmada öldü ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur
Mehmet Esat Bülkat veya Esat Paşa (18 Ekim 1862, Yanya - 2 Kasım 1952, İstanbul), Türk asker. Balkan Savaşları sırasında kendi gibi asker olan küçük kardeşi Mehmet Vehip Kaçı ile birlikte Yanya'da gösterdiği savunma ve direnişi ile tanınan Esat Paşa, yine küçük kardeşi ile birlikte görev aldığı Çanakkale Savaşı'nda büyük başarı göstermiş; İtilaf kuvvetlerinin boğazı geçip İstanbul'a varmasını önleyen komutanlardan biri olmuştur.
1862'de Yanya'da dünyaya geldi. Esat Paşa'nın kendi yazdığı anılarına göre soyu Özbekistan'dan Anadolu'ya gelen ve buradan da Rumeli'ye geçen bir Türk boyu olan “Kaçı” veya “Kaçın” boyudur. Bu boya mensup Taşkentli Mehmet Ağa, Selanik'te Osmanlı Hükümdarı II. Murat'ın hizmetine girmiş ve Hükümdar tarafından Yanya'ya mütesellim tayin edilmiştir. Ancak bir tarafı da Arnavut kökenlidir. Yanya'daki Rum Zosimea Okulu'nda okudu. 1890'da kurmay yüzbaşı olarak Erkan-ı Harbiye Mektebini bitirdi. Aynı yıl Almanya'ya giderek burada askeri görevlerde bulundu. Temmuz 1893'te kıdemli yüzbaşı olarak İstanbul'a döndü. 5 Kasım 1893'te binbaşı oldu ve Osmanlı Ordusu'nu düzenlemekle görevli Goltz Paşa'nın yardımcılığına atandı.
Osmanlı-Yunan Savaşı çıkınca 18 Nisan 1897'de Yanya Kolordusu kurmay başkanlığı'na atandı. Burada gösterdiği başarıdan dolayı 31 Ocak 1898'de rütbesi albaylığa yükseldi.
1899'da Harbiye Mektebinin ders nazırlığına, daha sonra da kurmay başkanlığına atandı. Harbiye mektebindeki hizmetlerinden dolayı 27 Kasım 1902'de mirlivalığa ve 17 Ocak 1906'da ferik rütbesine yükseltildi.
15 Temmuz 1907'de Selanik'teki 3. Ordu komutan yardımcılığına getirildi. 1908 devrimiyle yönetime gelenler, daha önce çok çabuk ilerleyenlerin rütbelerini 1909'da Tasfiye-i Rütep kanunuyla geri alınınca mirliva rütbesine indirildi.
1911'de Gelibolu'da 5. Nizamiye Tümeni, çok geçmeden de Tekirdağ'da 2. Kolordu ve 12 Temmuz 1911'de İşkodra Müretteb Kuvvetleri komutanlığına atandı.
İtalya'nın savaş ilan etmesi üzerine 16 Eylül 1911'de Yanya Bağımsız Tümen komutanı ve seferberlik gereği olarak 10 Ekim 1911'de Yanya Kolordusu komutanı oldu. Balkan Savaşları'nda 5 Mart 1913'e kadar Yanya ve civarını sayıca üstün Yunan kuvvetlerine karşı fedakarca savunarak büyük yararlılıklar gösterdi.
16 Ocak 1913'te Tekirdağ'da 3. Kolordu Komutanlığına ve I. Dünya Savaşı'nda Gelibolu Yarımadasında 3. Kolordu ve Arıburnu Kuzey Grubu Komutanlığına atandı. Burada Çanakkale Boğazı'nın kilidi sayılan Conkbayırı'nı İtilaf kuvvetlerine karşı büyük fedakarlıklara katlanarak savundu. Çanakkale'deki hizmetlerine ödül olarak 15 Eylül 1915'te rütbesi tekrar ferikliğe yükseltildi.
Goltz Paşanın Bağdat Komutanlığına gitmesi üzerine 3 Kasım'da 1. Ordu Komutanlığına atandı. Almanya'nın Doğu ve Batı cephelerini görmek üzere 1917'de Berlin'e gitti ve burada incelemelerde bulundu.
Yurda dönünce 21 Şubat 1918'de Bandırma'da 5. Ordu Komutanlığı'na ve 22 Haziran'da Batum'da 3. Ordu Komutanlığı'na atandı. Bundan sonra 2. Ordu Genel Müfettişliğinden 22 Kasım 1919 tarihinde emekliğe ayrıldı. Hulusi Salih Paşa kabinesinde Bahriye Nazırlığı görevinde bulundu.
"Çanakkale Hatıraları" (4 cilt) ve "1912-1913 Balkan Harbi" adlı iki eser kaleme aldı.
2 Kasım 1952'de İstanbul'da öldü ve Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.
25 Nisan 1915'te İngiliz ve Fransız birliklerinin Seddülbahir Cephesi ve Arıburnu Cephesini açmalarıyla Çanakkale Kara Muharebeleri başlamış oldu. Haziran ayına kadar süren saldırılar Türk kuvvetleri tarafından karşılandı ve İtilaf güçlerinin geri çekilmesi sağlandı. Bunun üzerine tekrar saldırı kararı alan İtilaf kuvvetleri, Haziran ve Temmuz ayı boyunca Türk mevkilerini sürekli ateş ve bombardıman altında tuttular.
Bu sırada Gelibolu'daki savunma hattı iki kısma ayrılmıştı. Esat Paşa, Arıburun Kuzey Grubu komutanı olarak; kardeşi Vehip Paşa da Güney Grubu Komutanı sıfatıyla İtilaf güçlerinin kuvvetli saldırılarına karşı direniş göstermekteydi. Kuzey Grubu komutanı Esat Paşa Haziran ve Temmuz aylarında İngiliz ve Fransız birliklerinin Arıburnu'na yaptıkları taarruzlar karşısında zor şartlar altında düşmanını karşılamış ve geri püskürtmüştür.
Bundan sonra Ağustos ayında İtilaf kuvvetleri, Conkbayırı denen mevkii üzerine harekete geçmiş ve burayı ele geçirmek için hazırlıklara başlamıştır. 6 Ağustos'ta başlayan İngiliz taarruzu, Conkbayırı'nı korumakla görevli Esat Paşa emrindeki Türk kuvvetleri tarafından karşılanmış ve İngilizler yenilgiye uğratılmıştır.
Ağustos sonuna kadar devam eden savaşlar sonunda İtilaf kuvvetleri, mevki yönünden çok önemli olan Conkbayırı'nı ele geçirememiş ve Çanakkale'den geçerek İstanbul'u zaptedip Osmanlı Devleti'ni savaşın dışına çıkarma hedefleri suya düşmüştür. Özellikle Conkbayırı'ndaki muharebelerde oldukça başarılı bir askerlik gösteren Esat Paşa, Kaymakam Mustafa Kemal'in de bu bölgede Anafartalar Cephesinde zafer kazanmasında büyük paya sahiptir. Çünkü Mustafa Kemal'in Anafartalar kumandanlığına atanmasını sağlamış ve onun burada yeteneğinin görülmesi ve dünyaca tanınan bir asker olması bu sayede mümkün olmuştur. Esat Paşa, İtilaf kuvvetlerinin Çanakkale Boğazını geçerek İstanbul'a gelmesini önleyen üç önemli kumandandan biri olarak ortaya çıkmaktadır. Diğer iki kişi, Çanakkale Müstahkem Mevkii komutanı Cevat Paşa ve Anafartalar kahramanı Kaymakam (Yarbay) Mustafa Kemal'dir.
Teslim olma (teslimiyet) askerî terim olarak; toprak, asker, tahkimat, gemi veya teçhizat üzerindeki kontrolün başka bir güce bırakılmasıdır. Teslim olma, barışçıl bir şekilde gerçekleştirilebilir veya savaşta yenilginin sonucu olabilir. Egemen bir devlet, savaşta yenilginin ardından, genellikle bir barış antlaşması veya kapitülasyon antlaşması imzalayarak teslim olabilir. Bir savaş alanında teslim olma, ya şahıslar tarafından ya da subaylar tarafından emredildiğinde, normalde teslim olanların savaş esiri olmasıyla sonuçlanır.
Türkçedeki teslim kelimesi; Arapça slm سلم kökünden gelen ve "güvenme, hakkını birine devretme, boyun eğme" ile "selam verme" manalarını taşıyan teslim تسليم sözcüğünden alıntıdır. Selam sözcüğüyle ilişkilidir.
Kelimenin geçtiğine rastlanan en eski Türkçe kaynak Aşık Paşa'nın 1330 yılında vücuda getirdiği mesnevisi Garibname'dir. Şu şekilde geçer: cümle gönüller ana teslim ola
Beyaz bayrak veya mendil ekseriya teslim olma arzusunun bir işareti olarak alınır veya düşünülür, ancak uluslararası hukukta sadece resmî teslim olmayla sonuçlanabilecek veya sonuçlanmayacak bir müzakere arzusunu temsil eder. Normalde teslim olma, silahların teslim edilmesini içerir; teslim olan gücün komutanı, kılıcını muzaffer komutana sembolik olarak sunar. Bireysel savaşçılar, silahlarını atıp ellerini boş olarak kaldırarak ve başlarının üzerinde açarak teslim olduklarını gösterebilirler; teslim olan bir tank komutanı ise tankın taretini rakip savaşçılardan uzaklaştırmalıdır. Bayraklar ve sancaklar aşağı çekilir veya sarılır ve gemilerin bayrakları indirilir.