kaan39/turkish-wikipedia-dataset huggingface dataset:
Avusturya, gerçek gücün hükûmetin başına verildiği bir hükûmet sistemi olan parlamenter bir cumhuriyettir. Şansölye, şansölye yardımcısı ve bakanlardan oluşan bir kabineye başkanlık eder. Kabine, cumhurbaşkanıyla birlikte ülkenin yürütme erkinin liderliğini oluşturur. Bununla birlikte, Avusturya'da çoğu yürütme eylemi, büyük ölçüde ancak cumhurbaşkanı tarafından, şansölyenin veya belirli bir bakanın tavsiyesi veya onay imzası ile icra edilebilir. Bu nedenle şansölye, daha büyük kararları uygulamak için genellikle cumhurbaşkanın onayına gerek duymaktadır. Ayrıca ne bakanlar ne de şansölye yardımcısı şansölyeye bağlı değildir.
Yasama organında, şansölyenin gücü, bağlı oldukları parlamento grubunun büyüklüğüne bağlıdır. Bir koalisyon kabinesinin olması durumunda, şansölye genellikle Ulusal Konsey'de en çok temsil edilen partinin lideridir ve partinin lideri çoğunluğu sağlayabilir ve genellikle şansölye yardımcısı olarak görev yapar.
İlk Avusturya egemen hükûmet başkanı, yalnızca Klemens von Metternich tarafından tutulan bir makam olan Avusturya İmparatorluğu Devlet Şansölyesi idi. Makam daha sonra Avusturya İmparatorluğu Başkan Bakanı olarak yeniden adlandırıldı ve daha sonra Avusturya-Macaristan'ın dağılmasına kadar kaldı. Monarşiden sonraki ilk hükûmet başkanı, yine sadece bir kişinin elinde olan Alman-Avusturya Devlet Şansölyesi olan Karl Renner idi. Müttefik güçler Avusturya ile Almanya arasındaki birliği reddettikten sonra, makamın adı sadece Avusturya Devlet Şansölyesi olarak değiştirildi ve daha sonra pozisyonun günümüze kadar nihai şekli olarak kalan Federal Şansölye olarak değiştirildi.
Şansölyenin resmi ikametgâhı ve icra dairesi, Viyana'nın merkezindeki Ballhausplatz'da bulunmaktadır. Hem şansölye hem de kabine cumhurbaşkanı tarafından atanır ve cumhurbaşkanı tarafından görevden alınabilir.
Günümüzdeki şansölye 3 Mart 2025 tarihinden bu yana Christian Stocker'dır.
Azerbaycan Başbakanı (Azerice: Azərbaycan Respublikasının Baş naziri), Azerbaycan hükûmetinin başıdır. Günümüzdeki Başbakan Ali Esedov'dur.
Cumhurbaşkanının siyasi sistemdeki merkezi rolü nedeniyle, yürütme erkinin faaliyetleri (Başbakan dahil) önemli ölçüde devlet başkanından etkilenir (örneğin, Başbakanı ve diğer bakanlıkları atayan ve görevden alan cumhurbaşkanıdır. Cumhurbaşkanı, kabine toplantılarına başkanlık edebilir ve Başbakan ile Hükûmetin diğer üyelerine zorunlu emirler verebilir; ayrıca, Cumhurbaşkanı, Hükûmetin herhangi bir eylemini iptal edebilir).
Sovyetler Birliği döneminde, hükûmet başkanı Halk Komiserleri Konseyi'nin (1946'ya kadar) ve Bakanlar Konseyi'nin (1946'dan sonra) başkanıydı. Bu pozisyonlarda bulunan kişilere bazen başbakanlar denmekteydi. Bakanlar Başbakanı veya basitçe başbakan (premier) olarak da anılmış olabilirler.
Başbakan, Azerbaycan'daki üçüncü en yüksek siyasî makamdır. Cumhurbaşkanının ölümü, istifası veya görevden alınması durumunda, Başbakan ilk Başkan yardımcısından sonra ardıllık sıralamasında ikinci sırada yer almaktadır. Birinci Başkan Yardımcılığı makamının oluşturulduğu Eylül 2016'ya kadar ilk sırada Başbakan vardı.
Şu ana kadar Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti döneminde 3 (1'i geçici), Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti döneminde 16 ve bağımsızlık döneminde 10 (2'i geçici) başbakan, toplamda 29 başbakan görev yapmıştır.
Belarus başbakanı (Belarusça: Прэм’ер-міністaр Рэспублікі Беларусь; Rusça: Премьер-министр Республики Беларусь), Avrupa ülkesi Belarus'un başbakan yardımcısıdır. 1991 yılına kadar Sovyetler Birliği kurucu cumhuriyetinin hükûmet başkanı olarak Beyaz Rusya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu Başkanı olarak biliniyordu.
Başbakan, Belarus Bakanlar Kurulu'na merkezî hükûmet organına başkanlık eder ve başkana karşı sorumludur. Belarus'ta başbakan cumhurbaşkanı tarafından atanır. Başbakan atandıktan sonra bakanlardan ve bakanlık dışı bir makam olan başkanlardan oluşan 30 üyeli bir kabine oluştururlar. Belarus başkanlık cumhuriyeti olduğundan başbakanın hükûmet işleri üzerinde gerçek bir yetkisi veya kontrolü yoktur ve hükûmet ve faaliyetleri üzerinde gerçek yetkiye sahip olan başkanın doğrudan kontrolü altındadır.
Belçika başbakanı (Felemenkçe: Eerste minister van België; Fransızca: Premier ministre de Belgique; Almanca: Premierminister von Belgien), Belçika federal hükûmetinin başı ve Belçika siyasetindeki en güçlü kişidir.
Belçika tarihindeki ilk hükûmet başkanı, kısa ömürlü Birleşik Belçika Devletleri Cumhuriyeti döneminde, 1790 yılında Henri van der Noot olmuştur.
Hükûmet liderleri (Fransızca: Fransızca: Chefs de Cabinet ) ülkenin bağımsızlığından itibaren atandığından, 1918 yılına kadar Belçika Kralı bakanlar kuruluna sık sık başkanlık etmiş olduğundan, modern "başbakanlık" dönemi I. Dünya Savaşı'ndan sonra Léon Delacroix ile başlamıştır. Tacın siyasal önemi zamanla azalırken, başbakanlık makamının önemi giderek artmıştır.
Yeni Flaman İttifakı'nın (eski) lideri Bart De Wever, 3 Şubat 2025'te ülkenin yeni başbakanı olarak atandı. Belçika'nın başbakanı olan ilk Flaman milliyetçisidir. De Wever, Alexander De Croo'nun yerini aldı.
1790 yılında Belçika Eyaletleri Egemen Kongresi Brüksel'de toplandı ve kongre sekiz eyaletin her birinden gelen temsilcilerden oluşuyordu. Henri van der Noot, daha önce Brabant Tam Yetkili Bakanı unvanını taşımış olmasına rağmen, şimdiki Tam Yetkili Bakanı unvanını koruyarak Ulusal Kongre Başkanı olarak görev yaptı.
Belçika'nın 1830'da bağımsızlığını kazanmasından bu yana hükûmetler, hükûmeti kuran bakanın adıyla anılır oldu; ancak bu pozisyonun belirli bir statüsü yoktu. Başlangıçta, 1831'den itibaren Belçika Kralı Bakanlar Kurulu'na başkanlık ediyordu; ancak onun yokluğunda başkanlık, genellikle en yaşlı veya en etkili bakan olan chef de cabinet (kabine başkanı) tarafından üstleniliyordu. Bu görev giderek daha da önem kazandı ve bu unvana sahip bakan, kısa zamanda çeşitli bakanlık dairelerinin bakanlar arasında tahsisi önerisini krala sunma yetkisini elde etti.
I. Dünya Savaşı'ndan sonra oy kullanma hakkının genişletilmesiyle birlikte, daha fazla siyasi parti (özellikle Belçika Sosyalist Partisi) parlamentoda sandalye kazanmaya başladı ve bu durum parlamentoda mutlak çoğunluğun elde edilmesini imkânsız hale getirdi. O tarihten bu yana koalisyon hükûmetleri kurulması zorunlu hâle geldi, bu da atanan kurucunun hükûmeti kurma görevini daha da zorlaştırdı. Sonuç olarak formatör giderek daha fazla saygınlık ve prestij kazandı. Böylece formatörlük liderlik pozisyonu olarak öne çıktı. Hükûmetteki bakanlar artık çeşitli siyasi partileri temsil ettiğinden, çeşitli bakanların işlemlerini koordine edecek birine ihtiyaç duyuluyordu. Başbakan artık hükûmetin gerçek başkanı olarak öne sürülmüş ve başbakanlık makamı böyle ortaya çıkmıştır.
Yirminci yüzyılın ilk yarısında kabine başkanı giderek kralın yerini almaya başladı ve bu nedenle hükûmet içinde önem kazandı. Anayasa, kralın yetkilerini bakanlar aracılığıyla kullanmasını gerektirdiğinden, başbakan ülkenin en önemli siyasi figürü ve fiilî icra başkanı olarak kabul edildi. Ancak yeni kazandığı itibara rağmen, kabine üyesi olarak kabine başkanı, bakanlığa bağlı bir daireyi yönetmeye devam etti.
Başbakan unvanı ilk kez 1918 yılında resmî belgelerde kullanılmış ve bu tarihte bu görev kendi kabinesine verilmiştir. Ancak 1970 yılında ilk devlet reformuyla birlikte bu unvan Belçika Anayasası'na dâhil edildi.
Başbakan, hükûmet politikalarını koordine etmenin yanı sıra koalisyon anlaşmasının uygun şekilde yürütülmesinden de sorumludur. Başbakan ayrıca bakanlar kurulu toplantılarına başkanlık eder ve bakanlar arasındaki yetki uyuşmazlıklarını yönetir. Ayrıca başbakan, hem yurt içinde hem yurt dışında, kamuoyunda hükûmet koalisyonunu temsil eder. Kral ile teması sürdüren ve hükûmetin politika bildirgesini parlamentoda sunan kişi başbakandır. Başbakan ayrıca parlamentodan güvenoyu isteyebilir, bu da yapıcı güvensizlik oyu durumunda hükûmetin istifasına bile yol açabilir. Başbakan şahsi bir sebepten dolayı istifa etmediği takdirde, başbakanın istifasıyla bütün hükûmet istifa etmiş olur. Başbakan ayrıca dışişleri bakanının yanı sıra çeşitli uluslararası kuruluşlarda Belçika'yı temsil eder. Devlet reformu nedeniyle başbakana, ülkenin farklı bölgeleri ve toplulukları arasındaki ilişkileri denetlemek ve tüm federal birimlerin hükûmet temsilcilerinden oluşan istişare komitesine başkanlık etmek gibi bir dizi ek görev yüklendi.
Başbakanın hem Fransızca hem de Felemenkçe'ye hâkim olması beklenir, ancak zorunlu değildir.
Federal seçimlerin ertesi günü, görevdeki başbakan, hükûmetinin istifasını krala sunar. Kral daha sonra istifa eden hükûmetten, yeni hükûmet kurulana kadar geçici hükûmet olarak göreve devam etmesini ister. Kral daha sonra hükûmet kurmanın çeşitli olasılıklarını tespit etmek amacıyla bir dizi önde gelen politikacıya danışır. Genellikle Temsilciler Meclisi ve Senato başkanlarına, en önemli siyasi partilerin başkanlarına ve siyasi ve sosyo-ekonomik açıdan önemli diğer kişilere danışır. Yapılan istişareler sonucunda kral, yeni hükûmet kurulması yönündeki talepleri hakkında çeşitli siyasi partilerden bilgi toplamakla görevli bir muhbir atar. Bu istişarelerden sonra muhbir, kralın hükûmeti kurmakla görevli uygun bir formatör bulması için krala rapor verir. Genellikle federal hükûmetin kurucusu başbakan olur. [ tam alıntı gerekli ]
Hükûmeti kurmak üzere bir kurucunun resmî kraliyet davetini kabul etmeye hazır hale gelmesi genellikle aylar süren müzakereler gerektirir. Anayasaya göre kralın işlemleri ancak bir bakanın imzasıyla geçerli oluyor. Bu nedenle, görevden ayrılan başbakan, yeni başbakanın Atama Belgesi'ni, yeni başbakan da istifa eden başbakanın İstifa Belgesi'ni imzalar. Kral daha sonra federal hükûmetin diğer bakanlarını ve devlet sekreterlerini atar ve onların atama yasaları başbakan tarafından imzalanır.
Başbakanlık resmî ofisi, Brüksel'in merkezinde ve Brüksel Parkı çevresinde, Belçika hükûmetine ve Avrupa Birliği'ne ait birçok önemli binanın arasında, 16 Rue de la Loi'de (Felemenkçe'de Wetstraat veya tercümede "Law Street") yer almaktadır. Rezidansta Belçika Federal Kabinesi, Şansölyelik ve Bakanlar Konseyi yer alıyor. Belçika siyasetinin ana merkezi olarak işlev görmektedir. Bina başlangıçta Leuven'deki Aziz Gertrude Manastırı tarafından "Sığınma Evi" adıyla inşa edilmiştir. Belçikalı-Avusturyalı mimar Louis Joseph Montoyer tarafından tasarlanmıştır. Hollanda Birleşik Krallığı (1815-1830) zamanında, binanın Dışişleri Bakanlığı'nın yeri olarak kullanılması planlanmıştı. 1830 yılında Ligne Prensi Eugène tarafından satın alındı ve 1944'ten itibaren bina devlet mülkü oldu, ardından başbakan ve kabinesi için bir toplantı yeri olarak kullanılmak üzere döşendi.
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı başbakanı, Birleşik Krallık Hükûmeti'nin başında bulunan isimdir.
Birleşik Krallık'ın fiilen en yüksek siyasi yöneticisidir. Başbakan, hükûmet birimlerinin politikaları ve faaliyetlerini koordine eder. Başbakan ve Bakanlar Kurulu, kendi politikaları ve eylemlerinden, kendi siyasi partisine ve nihayetinde seçmenlere Meclis'e ve Hükümdar'a karşı toplu olarak sorumludur. Hükümdar tarafından atanan başbakan, Avam Kamarası'ndan mutlaka güvenoyu almak zorundadır. Birleşik Krallık Silahlı Kuvvetleri Başkomutanı'nın yasal olarak Hükümdar olmasına rağmen, anayasal uygulama kapsamında başbakan savaş ilanı ilan edebilme yetkisine sahiptir. Başbakan, Savunma Bakanı (Savunma Konseyi Başkanı olarak) aracılığıyla yeni bir Başkomutan tayin edebilir. Savunma Konseyi, İngiliz kuvvetlerinin konuşlandırılmasını ve düzenini belirleyen konseydir. Başbakan fiili Başkomutan sıfatıyla, nükleer silah alımı ve kullanımı için yetkilendirilebilir.
Bosna-Hersek Bakanlar Konseyi Başkanı (Boşnakça/Hırvatça: Predsjedavajući Vijeća ministara Bosne i Hercegovine, Sırpça: Предсједавајући Савјета министара Босне и Херцеговине) Bosna-Hersek hükûmetinin başkanıdır.
Bakanlar Konseyi Başkanı, Bosna-Hersek Cumhurbaşkanlığı tarafından aday gösterilir ve Bosna-Hersek Temsilciler Meclisi tarafından atanır. Hükûmetin başı olarak, Bakanlar Konseyi başkanının bakanları atama yetkisi yoktur ve görevi koordinatörlüktür. Bakanlar, etnik ve taraf temsil kurallarına göre çoğunluk partileri tarafından onun yerine atanır, böylece bir bakan yardımcısı ilgili bakanla aynı etnik kökenden olmamalıdır.
Komünist Parti / Komünistler Birliği       Hırvat Demokrat Birliği
Hırvat Demokrat Birliği       Demokratik Eylem Partisi
Bosna-Hersek Partisi       Sırp Demokratik Partisi       Sosyalist Parti
Sırp Demokratik Partisi       Hırvat Demokrat Birliği       Sosyal Demokrat Parti       Demokratik İlerleme Partisi       Demokratik Eylem Partisi       Bağımsız Sosyal Demokratlar İttifakı
Bulgaristan başbakanı (Bulgarca: Министър-председател, romanize: Ministar-predsedatel) Bulgaristan hükûmetinin başıdır. Başbakan, Bulgaristan Ulusal Meclisi (Народно събрание, Narodno sabranie) olarak bilinen Bulgar parlamentosunda siyasi bir koalisyonun lideri ve kabinenin lideridir.
Rosen Jelyazkov, 16 Ocak 2025'ten beri Bulgaristan'ın başbakanıdır.
Çek Cumhuriyeti Hükûmeti'nin başkanı (Çekçe : Předseda vlády České republiky), Türkçede genellikle Çek Cumhuriyeti'nin başbakanı olarak anılır,[not 1] Çek Cumhuriyeti Hükûmetinin başkanıdır. Başbakan ve kabine (hükûmet bakanlıklarının başı olan en kıdemli bakanlardan oluşur), politikalarından ve eylemlerinden toplu olarak Temsilciler Meclisine karşı sorumludur. Mevcut başbakan, ODS lideri Petr Fiala, 28 Kasım 2021'de cumhurbaşkanı tarafından atandı ve makamdaki 13. kişi olarak görev yapıyor.
Başbakan, cumhurbaşkanı tarafından atanır ve ilk öncelikleri kabineyi oluşturmak ve diğer bakanları atamaktır. Kabine, Temsilciler Meclisinden güven oyu almalıdır ve başbakan, meclis üyelerinin çoğunluğunun desteğini koruduğu sürece görevde kalır.
Çekya Anayasası, başbakanın hükûmetin faaliyetlerini organize ettiğini ve toplantılarına başkanlık ettiğini belirtir.
Çekya bir parlamenter cumhuriyet olduğundan, başbakan ve hükûmeti Temsilciler Meclisine karşı sorumludur. Çek Anayasası, göreve geldikten sonra her başbakanın parlamentonun güven oyunu kazanmasını ve sonra da korumasını şart koşar. Başbakan güven oylamasını kaybeder kaybetmez istifa etmek ve cumhurbaşkanı yeni bir başbakan seçmek zorunda kalır.
Başbakan, hükûmete komuta ve başkanlık ettiği için devletteki en güçlü makamdır. Cumhurbaşkanı, Çek Cumhuriyeti Hükûmetinin diğer bakanlarını atayan başbakanı atar.
Çek Cumhuriyeti başbakanının resmi konutu Kramář Villası'dır. (Çekçe: Kramářova vila). Rezidans, Prag'ın Hradčany semtinde Gogolova 212/1 adresinde yer almaktadır.
Bina 1911-1914 arası inşa edilmiştir. Viyanalı mimar Friedrich Ohmann tarafından tasarlanmıştır.
Danimarka başbakanı (Danca: Statsminister), Danimarka'nın hükûmet başkanıdır. Makam Danimarka'nın 1849 yılında meşruti bir monarşi haline gelmesiyle kurulmuştur. İlk başbakan Adam Wilhelm Moltke'dir.
BDT Üye Devleti, AK Üye Devleti
Ermenistan başbakanı, hükûmetin başıdır ve Ermenistan Hükûmeti içindeki en kıdemli bakandır. Anayasa tarafından verilen yetkiye göre "hükûmetin politikasının ana yönlerini belirlemesi, hükûmetin faaliyetlerini yönetmesi ve üyelerinin çalışmalarını koordine etmesi" gerekmektedir. Ayrıca anayasaya göre başbakan, ülkenin savunma politikasının ana yönlerini belirleyen Güvenlik Konseyine başkanlık eder; dolayısıyla başbakan fiilen Ermenistan Silahlı Kuvvetlerinin başkomutanıdır. Yeni 2015 anayasasına göre, başbakan Ermenistan siyasetindeki en güçlü ve etkili kişidir. Başbakan, Ulusal Meclisin oyu üzerine Ermenistan cumhurbaşkanı tarafından atanır. Başbakan, parlamentoda güvensizlik oyu ile görevden alınabilir. 2015 yılında yapılan anayasa referandumunda vatandaşlar Ermenistan'ın parlamenter cumhuriyete dönüştürülmesi lehinde oy kullandı.
Başbakanlık ilk olarak 1918 yılında Birinci Ermenistan Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla kurulmuştur. Birinci Ermenistan Cumhuriyeti, Transkafkasya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'ne dahil edildiğinde makam ortadan kaldırıldı. Ermenistan bağımsızlığını yeniden kazandığında, başbakanlık makamı yeniden canlandırıldı.
Nikol Paşinyan mevcut başbakandır. Serj Sarkisyan'ın istifasının ardından 8 Mayıs 2018'de göreve başladı.
Halk Komiserleri Konseyi Başkanları
Başbakan
α.   ^ 1999 Ermenistan parlamento baskını sırasında görevdeyken suikasta uğradı.
β.   ^ Görevdeyken kalp krizi yüzünden öldü.
Estonya başbakanı veya resmî adıyla Estonya Cumhuriyeti Başbakanı (Estonca: Eesti Vabariigi peaminister), Estonya'nın hükûmet başkanıdır. Başbakan, parlamentodaki gruplarla yapılan uygun istişarelerin ardından cumhurbaşkanı tarafından aday gösterilir ve Riigikogu tarafından onaylanır. Anlaşmazlık durumunda, parlamento cumhurbaşkanının adaylığını reddedebilir ve kendi adayını seçebilir. Uygulamada, başbakan görevde kalabilmek için parlamentonun güvenini korumak zorunda olduğundan, genellikle hükûmet koalisyonundaki kıdemli ortağın lideridir.
Başbakan, cumhurbaşkanı tarafından atanır ve anayasada belirtilen görevlerinde hükûmetin başı olarak görev yapar. Belirli bir bakanlığa bakanlık etmezler, ancak anayasaya göre hükûmetin çalışmalarının denetçisidir. Başbakanın hükûmetteki önemi ve rolü ve diğer bakanlıklarla ilişkileri genellikle başbakan tarafından yönetilen partinin koalisyon ortakları karşısındaki konumuna ve başbakanın kendi partisi içinde ne kadar etkiye sahip olduğuna bağlıdır. Başbakanın partisi içinde güçlü bir konumu varsa ve hükûmet yalnızca o partinin temsilcilerinden oluşuyorsa, başbakan önemli bir yetkiye sahip olabilir. Bununla birlikte, tüm önemli ulusal sorularda, son söz yasama gücü olarak Riigikogu'ya aittir.
Günümüzdeki başbakan 23 Temmuz 2024 tarihinden itibaren Kristen Michal'tir.
Finlandiya başbakanı (Fince: Suomen pääministeri; İsveççe: Finlands statsminister), Finlandiya'nın hükûmet başkanıdır. Başbakan, devletin başı olan cumhurbaşkanı tarafından atanmaktadır.
Günümüzdeki başbakan 20 Haziran 2023 tarihinden itibaren Petteri Orpo'dur
Fransa başbakanı, Beşinci Cumhuriyet'te Hükûmetin şefi olarak konumlandırılmıştır. Yarı başkanlık sistemi uygulanan Fransa'da yürütme yetkisi Başbakan ve Cumhurbaşkanı arasında paylaşılmıştır. Fransa Cumhurbaşkanı mecliste çoğunluğa sahip partinin üyelerinden birini Başbakanlığa atar ancak Başbakan olacak kişinin milletvekili ya da senatör olması şart değildir. Başbakan Cumhurbaşkanı ile aynı partiye mensup olabilir ya da kohabitasyon hükûmetlerinde olduğu gibi Cumhurbaşkanı ile farklı siyasi partiye mensup olabilirler. Başbakanlık resmi konutu Paris'te bulunan Matignon Köşkü'dür.
Ayrıca ulusal savunmadan sorumlu olup, meclise karşı sorumludur ve meclis tarafından güvensizlik oyu ile düşürülebilir. Başbakan idarenin başı olup Danıştay Genel Kuruluna başkanlık edebilir. Protokolde Fransa Cumhurbaşkanından sonra Senato Başkanınından önce gelmektedir. Protokolün iki numaralı ismidir.
V. Fransız Cumhuriyeti'nin Başbakanları:
Gürcistan başbakanı (Gürcüce: საქართველოს პრემიერ-მინისტრი), Gürcistan Parlamentosu tarafından seçilip Gürcistan devlet başkanı tarafından atanan Gürcistan Bakanlar Kurulunun en kıdemli bakanıdır. Gürcistan Hükûmeti Başkanının resmi unvanı tarih boyunca değişmiştir, ancak liderin görev ve işlevleri sadece marjinal olarak değişmiştir. Gürcistan'ın ilk başbakanı Noe Ramişvili'dir.
Başbakanlık kurumu, 1918'de Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin bağımsızlık ilanından kısa bir süre sonra kuruldu. Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin varlığı sırasında başbakanlık görevi, hükûmet başkanı olarak adlandırıldı. Sovyet birlikleri Gürcistan'a girdikten sonra başbakanlık kaldırıldı, bunun yerine Halk Komiserleri Konseyi Başkanı (Gürcüce: სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარე) ardından da Bakanlar Kurulu Başkanı (Gürcüce: მინისტრთა კაბინეტის თავმჯდომარე) olarak adlandırıldı. Modern bir anlayışla, başbakanlık görevi Ağustos 1991'de restore edilmiş, ancak Aralık 1995'te kaldırılmıştır. Başbakanlık görevi yerine, Devlet Bakanlığı (Gürcüce: სახელმწიფო მინისტრი) görevi getirildi. 6 Şubat 2004'te anayasa reformları gerçekleştirildi, sonuç olarak, Bakanlar Kurulu ve Başbakanlık kurumu restore edildi. Mevcut kanunlara göre cumhurbaşkanı, başbakanlık görevine gelecek olan adayı parlamentoya sunuyor. Eğer başbakanın adaylığı parlamento tarafından kabul edilirse, başbakan cumhurbaşkanı ile istişare ederek bakanlar kurulunu oluşturur.
2010 yılında anayasada yapılan değişiklikler ile 2013 yılında başkanlık sisteminden parlamenter siteme geçilmesi kararlaştırılmıştır. Bu değişiklikler ile cumhurbaşkanının yetkileri azaltılmış, hükûmet ve başbakanın yetkileri artırılmış, ülke içi ve dış siyasette belirleyici bir konuma yükselmiştir.
(1978-)
Hırvatistan başbakanı, Avrupa ülkesi Hırvatistan'da 1945 yılından bu yana hükûmetin başında yer alan kişiye verilen unvandır.
1945 ile 1990 yılları arasında Yugoslavya'nın bir parçası olarak Hırvatistan Sosyalist Cumhuriyeti'nde kullanılmaya başlanan unvan, ülkenin 1990 yılında bağımsızlığını ilan etmesi ile birlikte de kullanılmaya devam edilmiştir.
Bu süreçte Hırvatistan bağımsızlığını kazanmış olsa da, göreve gelen başbakan 25 Haziran 1991 tarihine kadar Yugoslavya'nın bir parçası olan ülkesinin başbakanı olarak görev yapmıştır.
Hollanda başbakanı, Avrupa ülkesi Hollanda'da 1848 yılından sonra hükûmetin başında yer alan kişi olarak bu makama getirilen kişiye verilen ünvandır.
Mevcut başbakan, 2 Temmuz 2024 tarihinden beri Dick Schoof'tur.
İrlanda başbakanı (İrlandaca: Taoiseach), İrlanda'nın hükûmet başkanıdır. Oireachtas'ın alt kanadı Dáil Éireann'ın aday göstermesi üzerine cumhurbaşkanı tarafından atanır ve görevde kalabilmek için Dáil'da çoğunluğun desteğini elinde bulundurmak durumundadır.
Mevcut başbakan 22 Ocak 2025'te göreve başlayan Micheál Martin'dir.
İspanya başbakanı, (resmî olarak Hükûmet Başkanı, İspanyolca: Presidente del Gobierno), İspanya hükûmetinin başkanıdır. Şu anki İspanya başbakanı Pedro Sánchez'dir.
İsveç başbakanı (İsveççe: Sveriges statsminister), İsveç'in hükûmet başkanıdır. Makam 1876 yılında kurulmuş olup bu tarihten İsveç'te kraldan ayrı bir hükûmet başkanına sahip değildi.
Parlamenter sistemlerdeki çoğu başbakanın aksine, Başbakan hem de jure hem de fiili icracıdır. Bunun nedeni, Hükûmet Aracının, yürütme yetkisini, lideri olduğu Başbakanın hükûmete vermesidir.
İsveç Başbakanı, Riksdag Başkanı tarafından aday gösterilir ve olumsuz parlamentarizm yoluyla seçilir. Uygulamada bu, 'evet' oyu veya çekimserlerin sayısına bakılmaksızın 175'ten daha az milletvekili 'hayır' oyu verirse Başbakan adayı onaylanır.
1876'dan önce, tek bir başbakan ofisi kurulduğunda, İsveç'in Kral'dan ayrı bir hükûmet başkanı yoktu. Tarihsel olarak, Privy Konseyi'nin en kıdemli üyesi (mutlak yönetim sırasında bu Lord Yüksek Şansölye idi), bir hükûmet başkanının makamıyla bazı benzerliklere sahipti. Bu, Monarch'ın yetkilerinin büyük ölçüde azaldığı ve Privy Council'in Başkanı'nın İsveç'teki en güçlü siyasi figür olduğu 1718'den 1772'ye kadar sözde Özgürlük Çağı'nda en belirgindi.
1809'un yeni hükûmet aracının kabul edilmesiyle, Adalet Başbakanı (İsveççe: justitiestatsminister) ve Dışişleri Bakanı (İsveççe: utrikesstatsminister) iki ofisi kuruldu, ancak rolleri sadece kendi Bakanlıklarının başkanlarından başka bir şey değildi. Başbakanlık ofisi 1876'da kurulduğunda, Adalet ve Dış işleri Bakanları daha sonra Adalet Bakanı ve Dışişleri Bakanı'na indirildi. Adalet Bakanı'nın aksine, Dışişleri Bakanı, yalnızca Başbakanla paylaşılan bir onur olan "Ekselans" olarak tanımlanmaya devam etti. 1917'den itibaren, parlamenter ilkeler kesin olarak İsveç'te oluşturuldu ve Monarch, anayasal yetkisini Başbakan ve Danıştay üyelerini (kabine bakanları) kendi takdirine göre atama yetkisini kullanmayı bıraktı. O andan itibaren, Başbakan Riksdag'da çoğunluğun desteğine bel bağladı. Zamanla, Başbakan Kraliyet imtiyazlarını fiilen kullanmaya başladı. Bununla birlikte, bu dönemde Hükûmet için kullanılan İsveççe terim hala Kungl idi. Maj: t, Kunglig Majestät'ın kısaltmasıdır (İngilizce: Royal Majesty).
1974'e kadar, İsveç'teki yürütme yetkisi King in Council aracılığıyla uygulanıyordu. Anayasa reformu, de jure parlamenter sistemi kuran ve kraliyetten alınmayan anayasal yetkilere sahip bir kabine hükûmeti oluşturan yeni bir Hükûmet Aracı sağladı.