kaan39/turkish-wikipedia-dataset huggingface dataset:
Türkiye, 2011 yılında patlak veren Suriye İç Savaşı nedeniyle hava savunma sistemlerini güçlendirmek için bazı girişimlerde bulunmuştur. Bu çerçevede, NATO'ya başvuran Türkiye, ABD, Almanya ve İspanya gibi müttefik ülkelerden geçici süreyle Patriot füzelerini tedarik etmiştir. Ancak daha sonra ABD ve Almanya Türkiye'ye konuşlandırdıkları Patriot'ları geri çekti. Bunun üzerine, Türkiye, ahiren üst düzey stratejik ilişkiler kurduğu Rusya'yla S-400 hava savunma sisteminin tedarikine ilişkin anlaşma imzaladı. Ekim 2019'da Rus devlet silah ihracatçısı Rosoboronexport Genel Müdürü Alexander Mikheev, S-400 hava savunma sisteminin Türkiye'ye tesliminin tamamlandığını açıkladı. S-400 hava savunma sisteminin tedariki Türkiye-ABD ilişkilerinin bozulmasına neden oldu. Nitekim, 26 Kasım 2019'da ABD Dışişleri Bakanı Mike Pompeo, Türkiye'nin S-400 hava savunma sistemini test etmesine ilişkin olarak ABD'nin "Türkiye'ye net bir şekilde, S-400 hava savunma sistemini tam olarak operasyonel hale getirmesini istemediğini ilettiğini" söyledi. Türkiye Cumhuriyeti Milli Savunma Bakanlığı, S-400 hava savunma sistemin Nisan 2020'de faal hale getirilmesinin planlandığını açıkladı.
Rusya ekonomisi büyük ölçüde ham petrol, petrol ürünleri ve doğal gaz gibi emtia ihracatına dayalıdır. Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin döneminde Rusya, nükleer gücün sivil boyutuna önem atfederek bölgesinde ve ötesinde nüfuzunu artırmaya çalışmaktadır. Rusya'nın nüfuzunu artırmaya çalıştığı ülkelerden biri de Türkiye'dir. Örneğin, 2010 yılında Türkiye ile Rusya arasında imzalanan anlaşma çerçevesinde Türkiye'nin ilk nükleer enerji santralini tesis etmeye yönelik olarak Akkuyu Nükleer Güç Santrali Projesi çalışmalarına başlandı.
Türkiye ile Rusya'nın enerji alanındaki işbirliği 2015 yılında başlatılan TürkAkım projesiyle daha da ileri bir boyuta taşınmıştır. Yıllık 31,5 milyar metreküp doğalgaz taşıma kapasitesi olan boru hattı 8 Ocak 2020'de açıldı.
Wikimedia Commons'ta Rusya-Türkiye ilişkileri ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur
Özel
Slovakya-Türkiye ilişkileri, Slovakya ve Türkiye arasındaki dış ilişkilerdir. 1993 yılında Türkiye, hem Slovakya'yı hem de Çek Cumhuriyeti'ni ayrı, bağımsız devletler olarak resmen tanıdı. Diplomatik ilişkiler ve Bratislava'daki Türk Büyükelçiliği 4 Ocak 1993'te açıldı.
1948 yılına Çekoslovakya ile Türkiye arasındaki ilişkiler, Türk işletmelerinin sahip olduğu mülklerin kamulaştırılması konusundaki anlaşmazlıklar nedeniyle hızla kötüleşti.
Ticari ilişkiler sınırlıydı çünkü Türkiye'nin kamulaştırılmış işletmelerin sorunu çözülene kadar bir ticaret anlaşmasını için masaya oturulmadı.
1993 yılında Türkiye, hem Slovakya'yı hem de Çek Cumhuriyeti'ni ayrı ve bağımsız bir devlet olarak resmen tanıdı. Diplomatik ilişkiler ve Bratislava'daki Türk Büyükelçiliği 4 Ocak 1993'te kuruldu.
Slovakya ve Türkiye, güçlü diplomatik bağlara sahiptir ve Slovakya'nın NATO İttifakına katıldığı 2004 yılından bu yana askeri alanlarında işbirliği yapılmaktadır.
Türkiye-Ukrayna ilişkileri, Türkiye ile Ukrayna'nın süregelen uluslararası politikalarını içerir. Türkiye ile Ukrayna'nın tarih boyunca tarihî, coğrafî ve kültürel yakınlıkları oldu. İki ülke arası diplomatik ilişkiler 1990'larda Türkiye'nin, Ukrayna'nın bağımsızlığını tanıyan ilk ülkelerden biri olmasıyla başladı. Türkiye'nin Kiev'de büyükelçiliği, Odessa'da konsolosluğu vardır. Ukrayna'nın Ankara'da büyükelçiliği, İstanbul'da konsolosluğu vardır. Türkiye NATO'ya tam üye, Ukrayna ise NATO adayıdır. İki ülke Karadeniz Donanma İş Birliği Görev Grubu ve KEİ üyeleridir. Ukrayna Avrupa Birliği'ne üye değildir. Türkiye ise AB'ye aday ülke konumundadır. Türkiye ile Ukrayna arasındaki ilişkilerde Kırım Tatarları'nın da önemli bir rolü vardır.
2017'den itibaren iki ülke de sınır geçişlerinde birbirlerinden pasaport veya vize talep etmemektedirler. Çipli kimlik kartları ile geçiş yapılabilmektedir.
Sovyetler Birliği'nin dağılması sonrasında Ukrayna'daki rejim değişikliği ile kurulan yeni Ukrayna devletini 16 Aralık 1991 tarihinde ilk tanıyan ülkelerden biri Türkiye Cumhuriyeti olmuş ve ikili ilişkiler olumlu seyretmiştir.
Bu dönemde, her iki tarafın da başta ticaret olmak üzere ikili ilişkileri geliştirme isteği ve iradesi artmıştır. 3 Aralık 1993 tarihinde onaylandıktan sonra, 3919 numaralı kanunun 8 Aralık 1993 tarihindeki 21782 sayılı Resmî Gazetede yayımlanmasıyla yürürlüğe giren "Türkiye Cumhuriyeti ile Ukrayna Arasında Dostluk ve İşbirliği Anlaşması" ikili ilişkileri olumlu seyrini pekiştirmiştir.
2014 yılında Rusya'nın Ukrayna'ya bağlı olan Kırımı işgal etmesi üzerine Türkiye taraflara itidal çağrısı yapmıştır. Daha sonra Ukrayna, Türkiye'den yardım istemiştir. Türkiye bu konuda hamleler yapmış Rusya ile birebir görüşmeler yapılmış ve olumlu sonuçlar alınmıştır. Genel olarak Türkiye, Rusya'nın Kırım'a olan müdahalesini "işgal" şeklinde nitelendirmiştir. 2016 yılında Ukrayna devlet başkanı Petro Poroşenko ile Türkiye'de buluşan Recep Tayyip Erdoğan Kırım sorunu için: "Türkiye, Kırım'ın gayrimeşru ilhakını tanımamıştır, bundan sonra da tanımayacaktır." ifadelerini kullanmıştır.
2015 yılında sınır ihlali gerçekleştirdiği iddiasıyla Türk Hava Kuvvetleri tarafından Rus Su-24 uçağının düşürülmesinin akabinde Rusya ve Türkiye arasında diplomatik ve ticari kriz yaşanmış, Rusya hükûmeti Türkiye'ye karşı ticari yaptırım uygulama kararı almış, Ukrayna hükûmeti ise yaşanan krizin ardından Türkiye'ye destek vermiştir. Şubat 2016'da ise Ukrayna ve Türkiye ortak askerî araç ve silah üretimi konusunda anlaştı.
Gürcistan-Türkiye ilişkileri, geçmişi Osmanlı dönemine ve daha eskilere dayanan Gürcü-Türk ilişkileri.
Gürcistan'ın Ankara'da bir büyükelçiliği ve İstanbul ve Trabzon'da iki başkonsolosluğu bulunmaktadır. Türkiye'nin Tiflis'te bir büyükelçiliği ve Batum'da bir başkonsolosluğu bulunmaktadır. Her iki ülke de Avrupa Konseyi, Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı, BLACKSEAFOR (Karadeniz Deniz İşbirliği Görev Grubu), Karadeniz Ekonomik İşbirliği Örgütü ve Dünya Ticaret Örgütü'nün tam üyesidir. Türkiye halihazırda NATO üyesidir, Gürcistan ise adaydır. Hem Gürcistan hem de Türkiye ayrıca Avrupa Birliği'ne katılmaya adaydır.
Kurtuluş Savaşı yıllarında Türkiye ile Gürcistan arasında herhangi bir düşmanca hareket olmamıştır.
30 Ekim 1918'de imzalanan Mondros Mütarekesi gereğince Osmanlı ordusu 1914 sınırına geri çekilmiştir. Osmanlı ordusunun terk ettiği yerlerden Acara (Batum ve Artvin) ile Ardahan illeri, 26 Mayıs 1918'de kurulmuş olan Demokratik Gürcistan Cumhuriyeti'nin yönetimine girmiştir. Ancak Gürcistan, komşu Ermenistan ve Azerbaycan Cumhuriyetleriyle olan çatışmalarından ötürü, Türkiye ile iyi ilişkilerini korumaya çaba göstermiştir.
Kasım 1920'de Ermenistan'ın çöküşü ve bu ülkenin Türkiye ile Sovyetler Birliği arasında paylaşımından sonra Ankara ile Moskova arasında yoğun diplomatik temaslar başlatılmıştır. Moskova'da Ali Fuat Paşa ile Çiçerin arasında sürdürülen görüşmelere paralel olarak 17 Şubat 1921'de, Gürcistan'ın Ankara büyükelçisinin kardeşi Ankara'ya Bolşevik Rusya büyükelçisi olarak atanmıştır.
22 Şubat 1921'de Ankara'da varılan anlaşma uyarınca Gürcüler, 1918'den beri elde tuttukları Posof, Hopa, Artvin, Ardahan, Çıldır, Göle ve Hanak 'dan çekilmeyi kabul etmiş ve 2 Mart 1921'de bu yerler Türk egemenliğine girmiştir.
25 Şubat 1921'de Kızıl Ordu Tiflis'e girerek bağımsız Gürcistan'ın varlığına son vermiştir. 16 Mart'ta Sovyetler Birliği ile Türkiye arasında imzalanan Moskova Antlaşması, 22 Şubat sınırlarını aynen koruyarak bugünkü Türk-Gürcü ve Türk-Ermeni hududunu kalıcı hale getirmiştir.
1990'larda Gürcistan'ın bağımsızlığını ilan etmesiyle, Gürcistan, Türkiye ile yakın ilişki içerisine girmiştir. Çeyrek yüzyıldan az bir süre içinde iki ülke arasında sağlam dostluk sağlanmıştır. Türkiye'nin Azerbaycan ile birlikte en sorunsuz ilişkilerinin olduğu komşusudur.
Gürcistan piyasa ekonomisine geçmesiyle Batı ülkeleri ve Türkiye ile sıkı bağlar kurmuştur. Bakü-Tiflis-Ceyhan boru hattı ülkenin büyük kazanımlarından biri olup, ülkeyi Batı koridoruna bağlamıştır. Türkiye ve Gürcistan Batum havalimanını ortak kullanıma açmıştır. Gürcistan dünyaya Türkiye aracılığıyla açılmıştır.
Türkiye, Gürcistan'a askeri ve siyasi destek sağlamaktadır. Uluslararası arenada Gürcistanı desteklemektedir. Yine; Gürcistan, Türkiye'nin Orta Asya'ya açılan ve Orta Asya ile bağlantı sağlanan en önemli kapısıdır. Türkiye'nin dış politikasında vazgeçemeyeceği ülkelerden birisidir.
Osmanlı döneminde yaklaşık 400 yıl Osmanlı egemenliğinde, daha önce de Selçuklu Hanedanı egemenliğinde kalmıştır. Daha da eski dönemlerde Karadeniz'in kuzeyinden geçen Türk topluluklarının da uğrak noktası olmuştur.
İki ülke de sınır geçişlerinde birbirlerinden pasaport veya vize almamaktadırlar. Nüfus cüzdanı ile geçiş yapılabilmektedir.
Türkiye-Cezayir ilişkileri, Türkiye'nin Cezayir'le 1962 yılından bu yana sürdürdüğü uluslararası politikaları içerir. Türkiye, Cezayir'i 31 Temmuz 1962 tarihinde tanıdı. Büyükelçilik 30 Haziran 1963 tarihinde faaliyetlerine başladı.
Cezayir'in Ankara'da bir büyükelçiliği İstanbul'da ise bir başkonsolosluğu bulunmaktadır. Türkiye'nin ise Cezayir'de bir büyükelçiliği vardır. Her iki ülke de Akdeniz Birliği'ne üye ülkeler arasındadır.
Son yıllarda büyük ivme kazanan ikili ilişkiler ileri düzeyde olumlu olarak devam etmektedir. Karşılıklı ziyaretler son yıllarda sıklıkla devam etmektedir. Türkiye, Cezayir'i uluslararası alanda korumaktadır ve ülkeye yardım etmeye devam etmektedir.
16. yüzyıldan 1830 yılına kadar, Cezayir; Cezayir-i Garp Eyaleti adıyla Osmanlı İmparatorluğu'na bağlıydı.
Türkiye-Cezayir arasındaki 500 yıllık dostluğun sembollerinden biri olan Cezayir'deki Ketchaoua Camii, 2017 yılında Türk sermayesi ile restore edilmiştir. Restorasyon, Türkiye Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan'ın 2006 yılında Cezayir ziyareti sırasında imzalanan "Dostluk ve İşbirliği Anlaşması"na ilişkin projelerden biriydi.
Başbakan: Nadir Larbaoui
Cumhurbaşkanı Yardımcısı Cevdet Yılmaz
TBMM Başkanı Mustafa Şentop
Türkiye-Mısır ilişkileri, Mısır ile Türkiye arasında 1925'te kurulan diplomatik ve ticari ilişkilerdir. Günümüzde her iki ülkenin başkentlerinde büyükelçilikler ve büyük şehirlerinde konsoloslukları bulunmaktadır. Ayrıca Türkiye ve Mısır Akdeniz için Birlik'e tam üyedir.
Mısır ve Türkiye'nin tarihsel bağları vardır. Beşyüz yıllık dinî ve tarihsel bağlar günümüzde iki devletin ilişkilerinin dostane şekilde devam etmesine öncülük etmiştir.
İlk olarak 1925 yılında Türkiye Cumhuriyeti Mısır ile diplomatik ilişkiler kurmaya başlamış ve bunun sonucunda 1948 yılında Kahire'de büyükelçilik düzeyinde temsil edilmeye başlanmıştır. Mısır'da sosyalist rejimin kurulmasından sonra Türkiye diplomatik ilişkilerini 1961-1963 yılları arası askıya almıştır. 1963 yılında ilişkiler tekrar başlamıştır.
2013 Mısır askerî darbesinin ardından iki ülke arasındaki ilişkiler gerginleşmiş ve iki ülkenin diplomatik ilişkileri maslahatgüzar seviyesine gerilemiştir. İlerleyen dönemlerde ise cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve başbakan Binali Yıldırım, askerî müdahaleyi darbe olarak nitelendirmiştir. Erdoğan Sisi'yi “tiran” olarak nitelemiştir, Sisi ise "Türkiye içişlerimize karışmayı bırakmalı" şeklinde açıklamalarda bulunmuştur. 2016 yılına gelindiğinde ise başbakan Binali Yıldırım, var olan bu durumun ekonomik anlamda iş birliği yapmak için büyük bir engel olmadığını kaydetmiştir. Mısır ise bu durumu olumlu karşılamış ve Türkiye'den var olan Mısır hükûmetini kabul etmesini istemiştir. Kasım 2022'de Türkiye Cumhurbaşkanı Erdoğan ile Mısır Devlet Başkanı Sisi, Katar'da düzenlenen 2022 FIFA Dünya Kupası'nın açılış resepsiyonunda ilk kez bir araya geldi.
2005 yılının Aralık ayında iki ülke arasında serbest ticaret anlaşması imzalanmıştır.
Libya-Türkiye ilişkileri, Libya ile Türkiye arasında sürdürülen uluslararası politikaları içerir. Osmanlı İmparatorluğu'ndan bu yana iki ülke arasında önceki tarihsel bağlara sahip olan nispeten yakın bir ilişki yaşamışlardır. Bu tarihsel bağ nedeniyle, Libya ve Türkiye, diğer Arap devletleriyle karşılaştırıldığında bir Osmanlı mirasını paylaşmaktadır.
Osmanlı İmparatorluğu, 16. yüzyılın ortalarında Libya kıyı bölgelerini fethetti ve Libya toplumu üzerinde büyük bir etki yarattı. O zamanlar Osmanlılar altında Trablusgarp Eyaleti, istikrarsız ve çeşitlilik gösterse de bir dereceye kadar özerkliğe sahipti.
18. yüzyılda Karamanlı Ahmed Paşa, Libya'yı yöneten ve Osmanlı hakimiyetini kabul eden özerk Karamanlı Hanedanı'nı kurdu. Saltanatı döneminde Libya, güçlü Libyalı karakterlere sahip imparatorluğun en müreffeh kısımlarından biriydi, ancak Osmanlı yönetimine karşı geldiği için dolaylı olarak merkezi yönetimden düşmanlık kazandı. Ancak halefleri Ahmed kadar başarılı değildi ve hanedan 18. yüzyılın sonlarında çöktü ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından başlatılan Berberi Savaşları sonucu Karamanlı otoritesinin tamamen ortadan kalktı. O zamana kadar, İtalyan işgaline kadar Libya'daki Osmanlı yönetimi güvence altına alındı, ancak kalkınma eksikliği nedeniyle anakaradan ihmal edildi.
Trablusgarp Savaşı'ndan sonra (1911-1912), İtalya Krallığı Libya'yı fethederken Osmanlı İmparatorluğu Afrika'daki son toprak parçasını kaybetti. İki ülkenin arasındaki bağlar yeniden kurulduğu 1947'ye kadar mevcut değildi.
Libya Krallığı'nın kurulmasıyla, Türkiye ve Libya samimi ilişkileri sürdürdüler, her ikisi de çoğunlukla Müslüman çoğunluklu uluslardı.
Türkiye, Fransa cumhurbaşkanı Sarkozy'yi Libya halkının özgürleşmesi konusunda Fransız çıkarlarını sürdürmekle suçladı ve 20 Mart'ta gözlemci bir tutum aldı. Türkiye, 2011 yılında Libya ile ilişkileri kesen ilk ülkeler arasında yer aldı ve Kaddafi'ye görevi bırakmasını ve sürgüne gitmesini teklif etti. Kaddafi ise bunu reddetti.
Türkiye cumhurbaşkanı yardımcısı Fuat Oktay, dolaylı olarak Hafter'i, Libya için barışı önlemek isteyen ve Kasım 2018'de Libya'da barış konferansından ayrılan sorun çıkarıcı olarak suçladı. Hafter, Recep Tayyip Erdoğan liderliğindeki Türkiye'ye karşı düşman olarak kaldı ve Tobruk merkezli kuvvetler genellikle Trablus'taki orduya silah taşıyan Türk gemilerini ele geçirdi.
Hafter liderliğindeki 2019-20 Batı Libya Taarruzu'nun ardından, Türkiye derin endişeler gösterdi ve Hafter'i Libya'yı istikrarsızlaştırdığı gerekçesiyle gizlice kınadı. Kasım 2019'da Türkiye, güvenlik ve askeri işbirliği anlaşmasına ek olarak Libya'nın uluslararası kabul görmüş hükûmeti ile Akdeniz'deki deniz sınırları konusunda bir anlaşma imzaladığını belirtti.
2019'da Birleşmiş Milletler, Ürdün, Türkiye ve Birleşik Arap Emirlikleri'nin sistematik olarak Libya silah ambargosunu ihlal ettiğini bildirdi. Ayrıca, Libya Ulusal Ordusu'nun Türk yetkililerin yıllarca Libya'daki terörist gruplara destek vermekle suçladı ve bu desteğin sadece lojistik destekten paralı askerleri taşımak için askeri uçakların yanı sıra Libya'da terörizmi desteklemek için silah, zırhlı araçlar ve mühimmat taşıyan gemiler kullanarak doğrudan müdahaleye dönüştüğünü belirtti. Ancak bu suçlamalar, Hafter yanlısı güçlerin, Libya'nın uluslararası kabul görmüş hükûmetini destekleyen Hafter karşıtı güçlerin Hafter yanlısı güçleri geri çekmeyi başardıktan sonra stratejik Geryan kasabası üzerindeki kontrolünü kaybettikten sonra yapıldı. Yenilgisine misilleme olarak Birleşik Arap Emirlikleri ve Mısır tarafından desteklenen Hafter, Türkiye'yi tehdit ederek karşılık verdi ve tüm Türk gemilerini ve şirketlerini hedefleme, Türkiye'ye ve Türkiye'den uçuşları yasaklama ve Türk vatandaşlarını Libya'da tutuklanacağını açıkladı. Hafter'in Geryan'ı kaybetmesinden sonraki diğer yanlış suçlamalar, Ulusal Mutabakat Hükûmeti ve Geryan'daki yetkililer tarafından yalanlandı.
2 Ocak 2020'de Türkiye Büyük Millet Meclisi, başkentte BM tarafından tanınan hükûmeti desteklemek için Libya'ya asker yerleştirme tasarısını onayladı. Mevzuat 325-184 oyla kabul edildi, ancak konuşlandırmanın ayrıntıları miktar ve zamanlama açısından henüz açıklanmadı. 6 Ocak'ta Türk birlikleri Libya'ya gönderilmeye başladı. 8 Ocak 2020'de Türkiye cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve Hafter'i destekleyen Rusya devlet başkanı Vladimir Putin arasındaki görüşmelerden sonra, Türkiye ve Rusya Libya'daki tüm tarafları 12 Ocak gece yarısından itibaren ateşkes ilan etmeye çağırdı.
Fas-Türkiye ilişkileri, Türkiye'nin Fas'la 1956 yılından bu yana sürdürdüğü uluslararası politikaları içerir. Fas Krallığı'nın Ankara'da ve Türkiye'nin de Rabat'ta elçilikleri bulunur. Her iki ülke de Akdeniz İçin Birlik projesinin tam üyesidir. Fas, Türkiye'den birçok ürün ithal eder. Uluslararası alanda Türkiye, Fas'a yardım etmektedir ve Fas'a destek de bulunmaktadır.
Türkiye Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu Fas'ın toprak bütünlüğüne verdiği desteği vurguladı.
Tunus–Türkiye ilişkileri Türkiye, Tunus'u ilk tanıyan devletlerden biridir. İki ülke arasındaki ilişkiler gelişerek devam etmektedir. Tunus'un İstanbul'da konsolosluğu ve Ankara'da Büyükelçiliği bulunmaktadır. Türkiye'nin de Tunus'ta Büyükelçiliği bulunmaktadır.İki ülke arasındaki diplomatik ilişkiler en üst düzeydedir.
2024 yılında Ahmed Ben Sghaier Tunus'un Ankara Büyükelçisi olarak atandı.
Türk Devletleri Teşkilatı (TDT) veya eski adıyla Türk Dili Konuşan Ülkeler İşbirliği Konseyi (Türk Konseyi), Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan ve Türkiye'nin üye; Macaristan, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ve Türkmenistan'ın gözlemci statüsünde yer aldığı, Türk devletlerinden oluşan bir uluslararası kuruluştur. Genel amacı, Türk dilleri konuşan devletler arasında kapsamlı iş birliğini teşvik etmek olan bir hükûmetlerarası kuruluştur.
Türk Devletleri Teşkilatının temeli, 1992 yılında Türkiye'nin başkenti Ankara'da ilki düzenlenen Türk Dili Konuşan Ülkeler Zirvesi ile atılmıştır. 2006 yılında ise dönemin Kazakistan cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev tarafından teşkilat hâline getirilmesi önerilmiş olup 3 Ekim 2009 tarihinde Nahçıvan'da imzalanan Nahçıvan Anlaşması ile konsey olarak yapılandırılmıştır. 12 Kasım 2021 tarihinde düzenlenen 8. Türk Devletleri Teşkilatı İstanbul Zirvesi sırasında Türk Devletleri Teşkilatı olarak yeniden yapılandırılmıştır.
Teşkilatın Genel Sekreterliği İstanbul'dadır. Kasım 2021 tarihinde gerçekleşen İstanbul zirvesine ilk kez gözlemci ülke statüsünde katılan Türkmenistan'ın, 11 Kasım 2022'de gerçekleştirilen 9. Türk Devletleri Teşkilatı Semerkant Zirvesi'nde tam üye olacağı duyurulmuş, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ise teşkilata gözlemci üye olarak katılmıştır.
Örgüt; Türk Konseyi adıyla, 1992-2010 yılları arasında yapılan Türk Dili Konuşan Ülkeler Zirvesi sonrasında, Türk dilleri konuşan ülkeler arasındaki bağın güçlendirilmesi amacıyla 3 Ekim 2009 tarihinde Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan ve Türkiye arasında imzalanan Nahçıvan Anlaşması ile kurulmuştur. Konseyin kurucu Genel Sekreteri Halil Akıncı'ya göre "Türk Konseyi, Türk devletlerinin tarihteki ilk gönüllü ittifakı olmuştur."
30 Nisan 2018'de Özbekistan'ın Türk Dili Konuşan Ülkeler İş Birliği Konseyine katılacağı ve örgütün yaklaşan Bişkek Zirvesi'ne katılacağı açıklandı ve 14 Eylül 2019'da tam üye oldu.
Macaristan ise 2018'in sonlarından bu yana gözlemci üye statüsündedir. Ancak gelecekte tam üyelik başvurusunda bulunabileceği açıklanmıştır.
12 Kasım 2021 tarihinde İstanbul'daki Demokrasi ve Özgürlükler Adası'nda düzenlenen 8. Türk Devletleri Teşkilatı İstanbul Zirvesi'nde, örgütün adı Türk Devletleri Teşkilatı olarak değiştirilmiş ve Türkmenistan gözlemci ülke olarak teşkilata dâhil olmuştur.
Teşkilatın Genel Sekreterliği, İstanbul'da; ilişkili kurumları olan diğer Türk dünyası iş birliği kurumları olan Uluslararası Türk Kültürü Teşkilatı, Ankara'da; Türk Devletleri Parlamenter Asamblesi ve Türk Kültür ve Miras Vakfı, Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de; Türk Akademisi ise Kazakistan'ın başkenti Astana'da bulunmaktadır.
Türk Devletleri Teşkilatının genel sekreterliği İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde yer almaktaydı. 12 Kasım 2021 tarihinde, Fatih ilçesinde yer alan Arif Paşa Konağı Türk Devletleri Teşkilatına tahsis edilmiş, düzenlenen bayrak çekme töreniyle hizmete açılmıştır.
Türk Devletleri Teşkilatı bayrağı, Türk Devletleri Teşkilatı tarafından kullanılan bayraktır. 22 Ağustos 2012'de Bişkek'te düzenlenen Türk Keneşi 2. Zirvesi'nde tanıtılmıştır. 12 Ekim 2012'de ise İstanbul'da, üye ülkelerin bayrakları ile beraber Kazakistan Kurucu devlet başkanı Nursultan Nazarbayev ve 11. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül tarafından göndere çekilmiştir.
Bayrağın tasarımı üye ülkelerin bayraklarında bulunan unsurların bir araya getirilmesi ile oluşmuştur. Azerbaycan bayrağı'nın yıldızı, Kazakistan bayrağı'nın rengi, Kırgızistan bayrağı'nın güneşi (1992 versiyonu) ve Türk bayrağı'nın hilâli kullanılmıştır.
6 Kasım 2024 tarihinde yapılan Türk Devletleri Teşkilatı (TDT) Devlet Başkanları 11. Zirvesi'nde alınan bir karar ile teşkilatın bayrağı güncellendi ve Türkmenistan armasında olan Selçuklu yıldızı ile bayrak çevrelendi.
Türk Devletleri Teşkilatı; Bayrak ve Amblemi "Birliği ve ortak mirası simgeleyen tarihi bir günde, 6 Kasım 2024 tarihinde Bişkek'te toplanan Türk Devletleri Teşkilatı Devlet Başkanları Konseyi, Zirve sırasında alınan diğer birçok önemli karar arasında öne çıkan dönüm noktası niteliğinde bir karar açıklamıştır. Türk halklarını birleştiren derin kültürel ve tarihi bağları ve işbirliği, dayanışma ve ilerlemeyi teşvik etme yönündeki sarsılmaz kararlılıklarını yansıtan bu kararla Konsey, Türk Devletleri Teşkilatı bayrağını ortak hedeflerinin bir simgesi olarak kabul etmiştir. Dışişleri Bakanları Konseyi'nin 22 Ağustos 2012 tarihinde Bişkek'te düzenlenen toplantısının Mutabık Kalınan Tutanaklarına dayanan bu karar, aynı zamanda tüm Türk İşbirliği Teşkilatlarının tek bir görsel kimlik altında birleşmesini de vurgulamıştır. Konsey, bu ortak sembolü benimseyerek işbirliği yolculuklarında yeni bir sayfa açmış, müşterek vizyonlarını vurgulayarak hep birlikte güçlü ve müreffeh bir geleceğe doğru ilerlediklerini bir kez daha teyit etmiştir." şeklinde tanımlamıştır.
Nominal olarak Nahçıvan Anlaşması'nın önsözü, üye devletlerin Birleşmiş Milletler Antlaşması'nda yer alan amaç ve ilkelere bağlı kalma iradesini teyit etmekte ve Türk Devletleri Teşkilatının ana hedefini, bölgede ve dünyada barış ve istikrara ortak katkılarda bulunmanın yanı sıra Türk dilleri konuşan devletler arasındaki kapsamlı iş birliğini daha da derinleştirmek olarak tanımlamaktadır. Üye devletler, demokratik değerlere, insan haklarına, hukukun üstünlüğüne ve iyi yönetişim ilkelerine bağlılıklarını sözde teyit etmişlerdir.
Nahçıvan Anlaşması, teşkilatın temel amaç ve görevlerini şu şekilde ortaya koymaktadır:
Türk Devletleri Teşkilatının ana organları şunlardır:
Türk Devletleri Teşkilatının ana karar alma ve yönetim organı, üye ülkelerin görevdeki cumhurbaşkanlarından oluşan Devlet Başkanları Konseyidir. Başkanlık yıllık olarak değişir. Türk Devletleri Teşkilatının tüm faaliyetleri, Nahçıvan Anlaşması'na uygun olarak İstanbul'da bulunan Genel Sekreterlik tarafından koordine edilmekte ve izlenmektedir. Cumhurbaşkanları daha önceden belirlenmiş bir Türk şehrinde yılda bir kez toplanır. Üst düzey yetkililer, aksakallar, diğer bakanlar ve hükûmet yetkilileri düzenli olarak bir araya gelmektedir.
Devlet Başkanları Konseyi (DBK), tarafların devlet başkanlarının aşağıda belirtilen çerçevelerde bir araya geldikleri düzenli toplantılarla faaliyetlerini sürdürür;
Türk halklarının en köklü töresi “ata”ya ve “akil” kişiye müracaat ve istişare müessesesinin Teşkilat kapsamında tesis edilmiş karşılığı olan Aksakallar Konseyi, Türk Devletleri Teşkilatının daimî istişare organıdır. İstanbul'da düzenlenen 8. Zirve sırasında Aksakallar Konseyi'ni daha etkin hâle getirmek ve her biri engin tecrübeye sahip aksakallardan müteşekkil Konseyden daha fazla istifade edebilmek amacıyla devlet başkanları tarafından Aksakallar Konseyinin yönetmeliği yenilenmiş ve Konseyin başkanlığına Türkiye aksakalı Binali Yıldırım atanmıştır.
Türk Devletleri Teşkilatı, aşağıdakiler gibi diğer tüm iş birliği mekanizmaları için bir şemsiye teşkilat işlevi görür:
Türk Devletleri Teşkilatı, Ekonomik İşbirliği Teşkilatı'nda gözlemcidir. Teşkilat ayrıca Birleşmiş Milletler ve İslam İşbirliği Teşkilatı'nda gözlemci statüsü için başvuruda bulunmuştur. Ayrıca Türk Devletleri Teşkilatı, Avrupa Güvenlik ve İş Birliği Teşkilatı ve Asya'da İş Birliği ve Güven Artırıcı Önlemler Konferansı ile yakın iş birliği ilişkilerini sürdürmektedir.