kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Adolf Windaus

Adolf Otto Reinhold Windaus (25 Aralık 1876 - 9 Haziran 1959) Alman kimyagerdir. 1928 yılında, steroller ve sterollerin vitaminler ile ilişkisi konusundaki çalışmaları için Nobel Kimya Ödülü'nü aldı. Windaus ayrıca, 1939 yılında Nobel Kimya Ödülü kazanan Adolf Butenandt'un doktora hocasıdır.

Adolf Windaus, Berlin'de doğdu. Emil Fischer'ın kimya derslerine girdi. Berlin Humboldt Üniversitesi'nde kimya ve tıp okumaya başladı, daha sonra eğitimine Freiburg Üniversitesi'nde devam etti. 1900 yılının başlarında doktorasını tamamladı ve Freiburg Üniversitesi'nde kolesterol ve diğer steroller üzerine çalışmaya başladı. 1913'te, Innsbruck Üniversitesi'nde kimya profesörü oldu. 1915'te Göttingen Üniversitesi'ne geçti ve emekli olduğu 1944 yılına kadar burada çalışmaya devam etti.

Kolesterolün vitamin D3'e (kolekalsiferol) dönüşmesinin hangi yollarla olduğunun keşfedilmesinde rol aldı. Bu konudaki patent haklarını, 1927'de tıbbi Vigantol formunu çıkaran Bayer ve Merck şirketlerine verdi.



Kaynakça

Dış bağlantılar
Windaus'un, nobelprize.org sitesindeki biyografisi
Adolf Overweg

Adolf Overweg (d. 24 Temmuz 1822, Hamburg – ö. 27 Eylül 1852, Çad), Alman yerbilimci, gök bilimci ve gezgin.

Hayatı
Orta Afrika'daki ticaret yollarını onarmak için göreve gittiğinde Çad Gölü'nün etrafını dolaşan ilk Avrupalı oldu. 1849'da Büyük Britanya hükûmeti tarafından Afrika krallıklarıyla olan ilişkileri güçlendirmek için düzenlenen James Richardson'ın emrindeki sefere katıldı. Bu ekip Sahra Çölü'nü geçti. Dikkate değer başarısı olan Çad Gölü'nü çevreleyişinden sonra, 27 Eylül 1852'de Çad'ın Maduari köyünde öldü.

Kaynakça
Overweg, Adolf. Encyclopædia Britannica Online. August 28, 2005.
Adolf von Thadden

Adolf von Thadden (d. 7 Temmuz 1921, Trieglaff (Şimdi Trzygłów) - ö. 16 Temmuz 1996, Bad Oeynhausen), aşırı sağcı bir Alman politikacıydı. Pomeranya'da toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmişti. Üvey kardeşi Elisabeth von Thadden, 1944'te Nazi yönetimi tarafından rejimi eleştirdiği için idam edilmişti.

Gençliği
Thadden, Greifenberg şehrinde jimnastik eğitimi gördüğü sıralarda, 1 Eylül 1939 tarihinde 18 yaşındayken Nazi Partisi'ne katıldı . II. Dünya Savaşı sırasında teğmen olarak görev yaptı ve çatışmalarda yaralandı.

Politik kariyeri
Savaştan sonra Alman Sağ Partisi (Deutsche Rechtspartei) ve onun halefi olan Alman Reich Partisi'nde (Deutsche Reichspartei) siyasete girdi. 1948'den 1958'e kadar Göttingen parlamentosunda meclis üyesi olarak görev yaptı. 1949'da Alman Reich Partisi'nin vekili olarak Bundestag'a (Alman Milli Meclisi) girmeyi başardı ve meclisin en genç ikinci üyesi oldu.

1961'de Alman Reich Partisi'nin lideri oldu. Alman Reich Partisi'ndeki siyasi kariyeri boyunca neo-Nazi olduğuna dair tüm suçlamaları reddetti ve kendisinin muhafazakâr bir milliyetçi olduğunu savundu. Ancak, Almanya'nın II. Dünya Savaşı'nda savaş suçları işlediğini reddettiği için bir neo-Nazi olarak hatırlandı.

Thadden, 1964'te Almanya'daki eski Alman Ulusal Halk Partisi (DNVP) üyelerini ve çeşitli sağcı siyasal grupları birleştirerek Almanya Ulusal Demokratik Partisi'nin (NPD) saflarında bir araya getirmekte öncü bir rol oynamıştır. 1967'de kurucuları arasında yer aldığı NPD'nin liderliğini Friedrich Thielen'dan devraldı. Thadden'ın önderliğinde NPD, Bundestag'a girmeyi başaramasa da bölgesel seçimlerde gücünü ortaya koyabildi. Parti liderliğini 1971'de bıraktı ve 1975 yılında ise partiden ayrıldı.

Ölümü
Thadden, 16 Temmuz 1996'da Almanya'nın Bad Oeynhausen şehrinde 75 yaşındayken vefat etti. Thadden'in ölümünden beri İngiltere dış güvenlik Gizli Haberalma Servisi MI6'nın gizli bir ajanı olduğu iddia edilmiştir .

Kaynakça
Adolf Ivar Arwidsson

Adolf Ivar Arwidsson (7 Ağustos 1791, Padasjoki - 21 Haziran 1858, Viipuri) Fin gazeteci, yazar, tarihçi ve siyasetçidir.

İsveç kökenlidir. Finlandiya'nın güneyindeki Padasjoki şehrinde doğdu. Finlandiya Grandüklüğü'nden bağımsız Finlandiya'ya giden yolda Arwidsson; Fin ulusal hareketinin önemli figürlerinden biri olarak değerlendirilmektedir.
Adolf Mayer

Adolf Eduard Mayer (9 Ağustos 1843 – 25 Aralık 1942) tütün mozaik hastalığı üzerine çalışmalarıyla tütün mozaik virüsünün ve genel anlamda virüslerin keşfinde önemli rol oynayan Alman ziraat kimyageri.

Adolf Mayer 1843 yılında, Oldenburg'ta, bir lise öğretmenin oğlu olarak doğdu. Annesi ünlü Alman kimyager Leopold Gmelin'in kızlarından biriydi. Mayer, 1860'tan 1862'ye kadar Karlsruhe Teknoloji Enstitüsünde matematik ve kimya eğitimi gördü. 1864 yılında kimya doktorasını summa cum laude (lat. en yüksek onur) derecesiyle, 1862 yılında kabul edildiği Heidelberg Üniversitesinde aldı.

1879 yılında, Hollanda'nın Wageningen şehrindeki Zirai Deney Merkezinin yöneticiliği görevini sürdürürken, Hollandalı çiftçiler kendisinden tütün bitkisini etkileyen tuhaf bir hastalığı araştırmasını istedi. Mayer 1886 yılında "tütün mozaik hastalığı" adını verdiği bu hastalıkla ilgili bir rapor yayınladı ve hastalığın belirtilerini tarif etti. Hasta bitkilerden elde edilen bitki özsuyunun sağlıklı bitkileri enfekte etmek için kullanıldığında hastalığın bulaştırılabileceğini kanıtladı. O zamanlar, hastalıktan tütün mozaik virüsünün (TMV) sorumlu olduğu yıllar sonra gösterilene kadar, bu hastalığın toksinlerce veya çok küçük bakterilerce yayıldığı düşünüldü. Mayer enfekte bitki özsuyu içinde mantar ya da bakteri izi aramak için ışık mikroskobu kullandı ancak hiçbir şey bulamadı çünkü TMV ışık mikroskobunda saptanamayacak kadar küçüktü. Mayer yine de hastalık etkeninin bir tür bakteri olduğunda ısrar etti ve özsuyu filtre kağıdı ile birkaç kez süzdüğünde hastalık etkenini ayırabildiğini iddia etti. Filtre deneyleri kâğıt ve ince porselen Chamberland filtreleri ile 1892'de Dmitry Ivanovsky tarafından, 1898'de tütün mozaik hastalığına neden olan etkenin süzülerek ayrılamayacağını gösteren Martinus Beijerinck tarafından tekrarlandı. "Virüs" terimini tütün mozaik hastalığının bakteriyel olmayan tabiatına işaret etmek amacıyla ilk defa kullanan Martinus Beijerinck'tir. 1935 yılında tütün mozaik virüsü kristalize edilen ilk virüs olmuştur. Yanlış çıkarımlar yapmasına rağmen, Mayer'in tütün mozaik virüsü üzerine öncü çalışmaları virüslerin keşfinde önemli bir adım olmuştur ve virolojinin temelini atmıştır.

Kaynakça
Adolf Schärf

Adolf Schärf (20 Nisan 1890, Mikulov, sonraki adı Nikolsburg - 28 Şubat 1965, Viyana), Avusturya'nın altıncı cumhurbaşkanı. 1957'den ölümüne kadar görevde kalmıştır.

Hayatı
Fakir bir ailede doğdu. Akademik burs alana kadar bir süre hukuk okumak için çalıştı. 1914 yılında Viyana Üniversitesi'nden hukuk doktorasını aldı ve aynı yıl Avusturya-Macaristan Silahlı Kuvvetleri'ne gönüllü olarak katıldı. Büyük Savaşın sonunda İkinci Teğmen olarak taburcu edildi. Siyasete girdi ve Avusturya'da cumhuriyetin ilk yıllarında (1918-1934) Avusturya Ulusal Konseyi "(Nationalrat)" sosyal Demokrat başkanının sekreteri olarak çalıştı. Ayrıca Bundesrat içerisinde 1933-1934'te görev yaptı. 1934'te cumhuriyetin yıkılmasından sonra ve iki Nazi işgali sırasında siyasi tutsak olarak tutuldu. Sosyalist Parti'nin dağılmasından sonra işsiz kaldı. 1934'te Avusturya Baro sınavını geçti ve bir hukuk bürosunda ortak olarak çalıştı. Sonrasında Avusturya'dan ayrılmak zorunda kalan Yahudi bir avukat olan Arnold Eister'in hukuk bürosunu devraldı. Daha sonra Viyana'daki kurumların " aryanizasyonu " sürecinde de yardımcı oldu.
Dünya Savaşı'ndan sonra yeniden kurulan Avusturya Sosyal Demokrat Partisi'nin başkanı ve yeni Ulusal Konsey üyesi oldu. 1955'te Avusturya Antlaşması için Moskova müzakerelerinin bir kısmına da katıldı. 1956'da Rektör Yardımcısı oldu ve daha sonra 1957'de cumhurbaşkanı seçildi.
Schärf 1965 yılında görevdeyken öldü. Viyana Zentralfriedhof'a gömüldü. 1983 yılında Viyana Donaustadt semtindeki bir meydana onun adı verildi. 1985 yılında, Alfred Hrdlicka tarafından tasarlanan bir anıt, onuruna kızının huzurunda Viyana Belediye Binası yakınında açıldı.

Kaynakça
Adolfas Šleževičius

Adolfas Šleževičius (2 Şubat 1948 - 6 Aralık 2022), Eski Litvanya Başbakanı.

Siyasi hayatı
Siyasi kariyerinden önce devlete bağlı bir süt ürünleri üreten şirkette yönetici olan Šleževičius, Şubat 1993'te Algirdas Brazauskas'ın cumhurbaşkanı seçilmesinin ardından Başbakan olarak atanmıştı. O zamanlar Litvanya, 1 Ekim 1992'de rublenin şeytanlaştırılmasına ve talonas'ın (kupon parası) getirilmesine rağmen aylık %10-30'luk enflasyonla karşı karşıyaydı Šleževičius, başlangıçta devlet çalışanlarına büyük ücret artışları sözü verdikten sonra daha küçük bir artış gerçekleştirdi ve Litvanya Bankası'nın para politikasını sıkılaştırmasını destekledi. Bu, aylık enflasyonu Mayıs 1993'te %25'ten %13'e, Haziran'da %6'ya ve Temmuz'da %3'e düşürdü. İstikrardaki bu ilerlemeyle, Litas Komitesi 25 Haziran 1993'te Litvanya litasını ulusal para birimi olarak yeniden kullanılmaya başlayacağını duyurdu.

Ekim 1993'te Šleževičius, litaların değerinin Estonya kronuna benzer bir şekilde, yani sabit pariteli bir para kurulu düzenlemesinde sabitleneceğini duyurdu. Litas İstikrar Kanunu (Kanun I-407) 23 Mart 1994'te yürürlüğe girdi ve döviz kuru 1 Nisan 1994'te ABD doları başına 3,9 lita olarak sabitlendi. Döviz kurunun sabitlenmesi, yurt dışından büyük sermaye girişlerine katkıda bulundu ve bu, sonraki yıllarda ekonominin modernleşmesine büyük katkı sağladı.

8 Şubat 1996'da, yolsuzluk suçlamalarının ardından Litvanya Meclisin de yapılan güvensizlik oylamasının ardından istifa etmek zorunda kaldı. Šleževičius, iflas eden iki bankadaki varlıklarını son anda çekmişti. Yolsuzluk ve sahtecilikle ilgili cezai suçlamalarla karşı karşıya kaldı, ancak dört yıllık soruşturmanın ardından dava mahkemeye ulaşmadan reddedildi. Başarısız siyasi kariyerinin ardından Šleževičius özel sektöre yöneldi.

Ölümü
6 Aralık 2022 tarihinde 74 yaşında hayatını kaybetti.

Kaynakça
Adolf Müller (sanayici)

Adolf Müller, (d.1857–ö.1932), Hırvat sanayici, imalatçı ve girişimciydi.
Hayatı
Müller, 1857 yılında Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Zagreb'de dünyaya geldi. 2 çocukları oldu fakat Holokost yüzünden öldüler. 1932 yılında vefat etti.
İş kariyeri
Ogulin yakınlarındaki Josipdol'da Müller bir bakkal ve restoran açtı. Müller son derece girişimci ve motiveydi ve bu mağaza kısa sürede şehrin en iyilerinden biri haline geldi. Müller dükkânını 25 yıl işletti. Daha sonra kömür ve tuğla ticareti de yaptı. Müller, Zagreb'de bir tuğla fabrikası ve Karlovac yakınlarında bir tuğla fabrikası kurdu. Ayrıca Zagreb, Kustošija'da birkaç tuğla fabrikasına sahipti.
Kaynakça
Adolf Vécsey

Adolf Vécsey (Adolf Weber olarak da bilinir; 13 Haziran 1916 - 1979), kaleci pozisyonunda görev yapmış Macar eski futbolcudur.

Kariyer
Adolf Vécsey, Salgótarján'da başlayan ve Kispest'te devam eden bir kariyerin ardından 1940'ların başında Nagyváradi AC ile sözleşme imzaladı. NAC'de yeşil beyazlıların Macaristan Şampiyonası'nı kazandığı 1943-44 sezonunun bir numaralı kalecisiydi. 2. Dünya Savaşı'ndan sonra Oradea'ya döndü. 1948-49 sezonunun sonunda Romanya'da yeniden şampiyonluğu kazandı.

1952'de Bükreş'te Dinamo București'ye karşı bir şampiyonluk maçı oynadılar. Rakibin koçu, Oradea doğumlu eski futbolcu ve aynı zamanda NAC eski oyuncusu Iuliu Baratky, Vécsey'i kızdırmak için orta saha oyuncularını sahaya gönderdi. Vécsey bir süre hakaretlere tahammül etti, ancak bir noktada yenik düştü, Vécsey hakem tarafından oyundan atıldı. 1-1'lik maçta takım, kalecinin yokluğunda ortaya çıkan büyük boşluklar nedeniyle 3-1 mağlup oldu. Vécsey'in futbol oynaması, federasyon tarafından sonsuza kadar yasaklandı ve aktif kariyeri 37 yaşında sona erdi.

Macaristan'a döndükten sonra kariyerine teknik direktör olarak başlamak istedi, ancak bu da ie yaramadı. Bundan sonra yıllarca Budapeşte'de yaşadı, ardından Batı Almanya'ya taşındı ve mide kanserinden öldüğü 64 yaşına kadar Frankfurt'ta yaşadı.

Kaynakça
Dr. Demjén László: Bir Nagyváradi AC a magyar nemzeti bajnokságban 1941-44 (1989), 166-170. Ö.
Dénes Tamás, Peterdi Pál, Rochy Zoltán, Selmeci József: Kalandozó magyar labdarúgók

Dış bağlantılar
Adolf Vécsey nela.hu'da
Adolf Vécsey labtof.ro'da
Adolph Dubs

Adolph "Spike" Dubs (1920-1979) 13 Mayıs 1978 - 14 Şubat 1979 tarihleri arasında ABD'nin Afganistan büyükelçisi.

Hakkında
Mayıs 1978'de, Afganistan'daki sosyalist darbeden hemen sonra büyükelçi olarak bu ülkeye atandı.14 Şubat 1979'da, Afgan hapishanelerinde mahkûm olarak kalan arkadaşlarına karşılık Dubs'ı rehin olarak kullanmak isteyen ve polis kıyafeti giymiş 4 silahlı eylemci tarafından kaçırıldı. Rehin olarak tutulduğu Kabil Oteli'nde eylemcilerle Afgan güvenlik güçleri arasında yaşanan çatışma sonunda Dubs öldü. Bu olay ABD'nin, 2002 yılına kadar Afganistan'a büyükelçi atamamasına neden oldu.
Adolfo Bioy Casares

Adolfo Bioy Casares (15 Eylül 1914 – 8 Mart 1999) Arjantinli öykü yazarı.

Yaşamı
Buenos Aires'te büyük bir çiftlik sahibinin oğlu olarak dünyaya geldi. İlk öyküsü İris ve Margaritayı 11 yaşında yazdı. Ailesinin durumu iyi olduğu için 1920'lerde Avrupa ve Amerika'ya seyahatler yaptı. 1932'de Jorge Luis Borges ile tanıştı, Borges'in 1986 yılındaki ölümüne kadar çok yakın arkadaş oldular, birlikte pek çok hikâye yazdılar. H. Bustos Domecq adıyla da öyküler yazdı.
Aynı yıl, "Sur" edebiyat dergisinin kurucusu olan Arjantin'in en etkili kültürel simalarından Victoria Ocampo ile tanıştı. 1933'te Buenos Aires Üniversitesi'ne girdiyse de, okulu bırakarak kendini yazarlığa adadı. 1940'ta Victoria'nın kardeşi Silvina Ocampo ile evlendi. Eşi de yetenekli bir şair ve öykü yazarıydı.
Aynı yıl, en önemli kitaplarından biri olan "La invención de Morel"'i yazdı. Latin Amerikan edebiyatının öykü türünde klasiklerinden olan bu kitapla, Buenos Aires Belediye Edebiyat Ödülünü kazandı.

Yaklaşık yarım yüzyıl boyunca, Bioy Casares Arjantin kültürel sahnesinde aktif rol oynadı. Yayınlanan eserler arasında birçok roman, kısa hikâye, makaleler ve tezler vardır. Borges'le beraber yazdığı eserlerden başka, H. Bustos Domecq and B. Suárez Lynch adıyla da eserler yazdı. Eserleri birçok dile çevrilmiştir.

1990 yılında İspanyol edebiyatının en prestijli ödülü olan Cervantes ödülüne layık görülen yazar, 1999 yılında Buenos Aires'te öldü.

Eserleri
Romanlar
La invención de Morel (Morel'in Buluşu)(1940)
Plan de evasión (Kaçış Planı)(1945)
El sueño de los héroes(Kahramanların Rüyası)(1954)
Diario de la guerra del cerdo (1969)
Dormir al Sol (Güneşte Uyuklamak)(1973)
La aventura de un fotógrafo en La Plata (Bir Fotoğrafçının La Plata Maceraları) (1985)
Un campeón desparejo (1993)

Hikayeler
Prólogo (1929)
17 disparos contra el porvenir (1933)
La estatua casera (1936)
La trama celeste (1948)
Luis Greve, muerto (1937)
Las vísperas de Fausto (1949)
Historia prodigiosa (1956)
Guirnalda con amores (1959)
El lado de la sombra (1962)
El gran serafín (1967)
El héroe de las mujeres (1978)
Historias desaforadas (1986)

Mektuplar
En viaje (Seyahatte)(1996), Eşi Silvina'ya yazılan mektuplar

Ortak Çalışmalar
Jorge Luis Borges ile
Seis problemas para don Isidro Parodi (Don İsidro Parodi İçin Altı Problem)1942
Dos fantasías memorables (1946)
Un modelo para la muerte (1946)
Crónicas de Bustos Domecq (1967)
Libro del cielo y del infierno, (cennet Ve Cehennem Kitabı)(1960)
Nuevos cuentos de Bustos Domecq (Bustos Domecq'ten yeni Hikâyeler)(1977)

Silvina Ocampo ile
Los que aman, odian (Sevenler, nefret Edenler)(1946)

Senaryolar
Jorge Luis Borges ile
Los orilleros (1955)
El paraíso de los creyentes (İnananların Cenneti)(1955)
Invasión (1969)

Kaynakça
Adolfo Suárez

Adolfo Suárez González (25 Eylül 1932, Cebreros, İspanya - 23 Mart 2014, Madrid, İspanya), Temmuz 1976-Ocak 1981 arasında İspanya başbakanı. Francisco Franco'nun Falanj örgütünü yeniden düzenleyen Milliyetçi Hareket'in (Movimiento Nacional) genel sekreterliğini yapmıştır.

Babası küçük bir memurdu; annesi ise siyasi nüfuz sahibi ünlü Cebreros ailesinden geliyordu. Salamanca Üniversitesi'nde hukuk öğrenimi gördü. Madrid Üniversitesi'nde doktora çalışmasını tamamladı. Taşrada, çoğunlukla Milliyetçi Hareket'te birçok kez görev aldıktan sonra ulusal radyo ve televizyon kurumunda çalıştı. 1968-69'da Segovia'da Milliyetçi Hareket'in il başkanı ve sivil vali olarak görev aldı, ardından genel müdür olarak radyo ve televizyon kurumuna döndü.

Mart 1975'te Milliyetçi Hareket'in genel sekreter yardımcılığına atandı ve aralıkta hem genel sekreter, hem de bakan oldu.Aynı yıl, Milliyetçi Hareket'in bünyesindeki ılımlı reformcu siyasi oluşum İspanyol Halk Birliği'nin kurucu üyesi ve daha sonra başkanı oldu. Haziran 1976'da siyasi partileri yasallaştıran yeni yasayı Cortes Generales'de şiddetle savundu.

Temmuz 1976'da Kral Juan Carlos'un tahta çıkmasından sonraki ikinci hükûmeti kurmakla görevlendirilmesi, Milliyetçi Hareket'teki konumu nedenieyle bazı tepkilere yol açtı. Ayrıca güçlü Katolik örgüt Opus Dei'yle de ilişkisi vardı. Ama görevi süresince ılımlı bir politika izledi. Siyasi güçler arasında diyalogu başlattı, Franco'cu orduyu karşısına almayı göze alarak sosyalist ve komünist partileri yasallaştırdı; 1936'dan sonraki ilk serbest seçimleri düzenledi.

Suárez, Demokratik Merkez Birliği (Unión de Centro Democrático, UCD) adıyla sosyal demokratlardan ve liberallerden oluşan bir parti kurdu. Bu parti 1977 seçimlerini kazandı ve Suárez dört yıllık bir dönem için iktidara geldi. Kurduğu hükûmet, İspanya'nın birçok bölgesi için özerklik isteyen çeşitli grupların baskısı ve Baskların giderek artan terör eylemleriyle yıprandı. Partisi içinde daha 1978'de huzursuzluk başladı ve muhalefetteki İspanyol Sosyalist İşçi Partisi (PSOE) gitgide güçlendi. 1979 seçimlerinde UCD Cortes Generales'de (Parlamento) salt çoğunluğu sağlayamadı, ama Suárez güvenoyuna başvurarak iktidarını sürdürdü. Eylül 1980'de beşinci bir hükûmet kurmak zorunda kaldı ve ancak Endülüs Sosyalist Partisi'ne tümüyle özerk bir bölgesel hükûmet kurulacağı sözünü vererek güvenoyu alabildi. Bu tutumu ve Baskların terör eylemlerinin tırmanması tüm ülkede hükûmetin saygınlığının daha da azalmasına yol açtı.

Suárez Ocak 1981'de başbakanlıktan ve UCD'nin başkanlığından istifa etti. Ağustos 1982'de Demokratik ve Sosyal Merkez (Centro Democrático y Social, CDS) adlı yeni bir siyasi parti kurdu.Ancak CDS hiçbir zaman Demokratik Merkez Birliği kadar başarılı olamadı, Suárez de 1991'de aktif siyasetten çekildi.

Adolfo Suárez, İspanya'da demokrasiye geçiş sürecinde kilit rol oynayan kişiliklerden biridir.

Ayrıca bakınız
Antonio Tejero

Kaynakça
|}
Kaynakça
Adolphe Muzito

Adolphe Muzito (d. 1957, Gungu, Kwilu vilayeti) Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nin başbakanı olan politikacı. 2007-2008 yılları arasında Bütçe Bakanlığı yapmıştır. Muzito Birleşik Lumumbist Parti (PALU) üyesidir.

Adolphe Muzito siyasetçiliğin dışında bir ekonomisttir. 5 Şubat 2007 yılında oluşturulan hükûmette Bütçe bakanıydı. 2008 yılında Antoine Gizenga'dan sonra PALU partisinin lideri oldu.

Muzito'nun hükûmeti 26 Ekim 2008'de kuruldu. Kabinesinde 53 üye 14 bakan ve 36 milletvekili vardır.

Kaynakça
Adolfo Meléndez

Adolfo Meléndez (2 Haziran 1884, A Coruña - 4 Haziran 1968, Madrid), İspanyol araştırmacı. Real Madrid'in kurucularından biri ve ileriki yıllardaki başkanıdır.

Meléndez, Real Madrid'in iki dönem başkanlığını yürütmüştür. İlk dönem 1908 ve 1916, ikinci dönem ise 1936 ve 1940 yılları arasındaki dönemi kapsar.

Kaynakça
Adolfo Pérez Esquivel

Adolfo Pérez Esquivel (d. 26 Kasım 1931), İspanyol kökenli, Arjantinli insan hakları savunucusu, toplum organizatörü, pasifist, ressam ve heykeltıraş. Esquivel 1980 yılında Nobel Barış Ödülünü almaya hak kazanmıştır.

Biyografi
Pérez Esquivel, Galiçya Poio'dan Arjantin'e göç eden İspanyol bir balıkçının çocuğu olarak Buenos Aires'te dünyaya geldi. Kendisi henüz üç yaşındayken annesi öldü. Yoksul bir aileden olmasına rağmen Esquivel, Manuel Belgrano Güzel Sanatlar Okulunda resim ve heykeltıraşlık eğitimi aldı. Bu eğitimin ardından La Plata Ulusal Üniversitesi'nde eğitimini tamamladı. Mimari bir akademisyen olarak 25 yıl boyunca profesörlük yaptı. İlk ve Orta öğretim ile Üniversitelerde eğitim verdi. Yaptığı çok sayıda heykel medyada yer aldı. Pérez Esquivel, 1960'larda halkı esas alan Latin Amerika Hristiyan pasifist gruplar ile çalışmaya başladı.

1974 yılında Latin Amerika tabanlı şiddet içermeyen yollarla yoksulların kurtuluşunu teşvik eden toplulukların genel koordinatörlük görevi için öğretmenliği bıraktı. Arjantin'de 1976 yılında General Jorge Rafael Videla'nın sistematik baskı ile iktidara gelmesinin ardından Pérez Esquivel, insan haklarını savunmak ve kurbanların ailelerini desteklemek için halk tabanlı kuruluşların oluşumunu, aralarındaki iş birliğini ve finansman için gerekli kaynakların bulunmasını sağladı.

Bu yıllarda kurduğu El Servicio de Paz y Justicia ("Hizmet, Barış ve Adalet Vakfı" ya da kısaltılmış adıyla SERPAJ) STK'sı bu bağlamda gelişti ve uluslararası bir kampanya ile askeri rejim tarafından uygulanan zulüm ve kirli savaşın kınanmasını teşvik ederek, insan haklarının savunulmasında bir araç olarak kamuya hizmet etti. SERPAJ kurulduğu tarihten itibaren Uluslararası Uzlaşma Bursu (IFOR) üyesi olup, tüm bu sürede Esquivel'ın çalışmalarını desteklemiştir.

Pérez Esquivel, 1975 yılında Brezilya Askeri Polisi tarafından gözaltına alındı. Latin Amerika ve Kuzey Amerika piskoposları ile birlikte, 1976 yılında Ekvador'da hapse atıldı. 1977 yılında Arjantin Federal Polisi tarafından Buenos Aires'te tekrar gözaltına alınan Pérez Esquivel, 14 ay süresince mahkemeye çıkartılmadan işkence görerek tutuldu.

Pérez Esquivel, insan hakları savunma çabalarından dolayı 1980 yılında Nobel Barış Ödülü'ne layık görüldü.

Kaynakça
Adolphe Goupil

Adolphe Goupil (1806 – 1893), Fransız litograf, matbaacı, sanat simsarı.

19. yüzyılda merkezi Paris'te bulunan Goupil & Cie adlı uluslararası sanat galerileri ağının sahibidir. Sanat eserlerinin röprodüksiyonlarının çoğaltılması pazarlanması alanında öncülük etmiştir.

1829'da işe Paris'te bir baskı atölyesi açarak girişti. Seçtiği veya sipariş ettiği resim ve heykelleri litografi, gravür, fotogravür, fotoğraf ve photosculpture teknikleriyle çoğaltma ve pazarlamayı tasarlıyordu.1870'lerde bu atölye devasa bir endüstri ve uluslararası bir galeri ağına dönüştü. 1841-1877 yılları arasında Berlin, Brüksel, Londra, Viyana, Lahey ve New York'ta Goupil galerileri açıldı. İskenderiye, Cenevre, Dresden, Zürih, Atina, Barselona, Kopenhag, Floransa, Havana, Melbourne, Sidney, Varşova, Johannesburg ve daha başka kentlerde de satış noktaları kuruldu. Çoğaltma hakkıyla satın aldığı resim sayısı otuz binlere ulaştı.

Bu başarıda Goupil'in damadı, ortağı ve ahbabı olan ünlü oryantalist ressam Jean-Léon Gérôme'un büyük rolü oldu. Gérôme onun en çok sattığı ressamı idi.
Resimler
Kaynakça