kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Ernst Emil Herzfeld

Ernst Emil Herzfeld (23 Temmuz 1879 - 21 Ocak 1948), İslam kültürü, özellikle de İran sanatı üzerine araştırmalarıyla tanınmış Alman arkeolog, mimar ve sanat tarihçisi.

Herzfeld ayrıca Silifke yakınlarındaki Aya Tekla Hristiyan hac merkezindeki araştırmalara katılmış ve çizimlerini Samuel Guyer'in yorumları ile birlikte yayınlamıştır.

Hayatı
Münih ve Berlin üniversitelerinde mimarlık öğrenimi gördü. Orta Doğu'ya ilk kez 1903'te gitti.Mezopotamya'da Asur kentinde yürütülen kazılarda mimar olarak çalıştı.Irak'taki eski Samarra kentini gördükten sonra İslam kültürü ile ilgilenmeye başladı.Burada yaptığı ilk çalışmaları daha sonra Samarra, Aufnahmen und Untersuchungenzur islamichen Archeologie (1907; Samarra, İslam Arkeolojisi Konusunda Ölçümler ve Araştırmalar) adıyla yayımladı.1906'da Asur kazısından ülkesine dönerken İran üzerinden dolaşarak Pasargad ve Persepolis'i gezdi. Ertesi yıl bu iki kent üzerine hazırladığı çalışma ile Berlin Üniversitesi'nden doktor unvanını aldı.1908'de İstanbul ve Suriye üzerinden Hindistan'a gitti.Sanat tarihçisi Friedrich Sarre ile birlikte Mezopotamya'da Fırat ve Dicle ırmaklarının vadilerinde dolaşarak birçok arkeolojik alan saptadılar.Bu araştırmalarının sonuçlarını 1911-1920 arasında Archeologische Reise im Euphrat ung Tignis Gebiet (Fırat ve Dicle Bölgesinde Arkeolojik Gezi) adlı dört ciltlik yapıtlarında yayımladılar.

Herzfeld 1910-1913 arasında Samarra'da kazılar yaparak kentteki pek çok yapının özgün durumunu saptadı.Bu kazı sonuçlarını içeren ve son cildi onun ölümünden sonra yayımlanan Die Ausgrabungen von Samarra (1923-1948, 6 cilt; Samarra Kazıları) adlı yapıtı İslam mimarlığı konusundaki en önemli kaynak kitaplardan biri sayılır.

Herzfeld 1917'ye değin İran'da ve Doğu Anadolu Bölgesi'nde araştırmalar yaptı.1920'de Berlin Üniversitesi'nde Doğu arkeolojisi profesörü oldu.1928'de Persepolis yakınlarında Pasargad'da kazılar yürüttü.Persepolis kazılarını 1933'e değin sürdürdü.1935'te Berlin Üniversitesi'nden ayrılarak ABD'ye gitti ve New York eyaletindeki Princeton Üniversitesi'ne girdi; bundan sonra araştırmalarını bu ülkede sürdürdü.1947'de araştırma yapmak için Kahire'ye gitti; orada hastalandı ve tedavi için götürüldüğü İsviçre'de öldü.

Diğer önemli yapıtları
Iranische Felsreliefs (1910, 2 cilt, F. Sarre ile birlikte; İran Kaya Kabartmaları)
Iran in the Ancient East (1941; Eski Doğu'da İran)
Zoroaster and His World (1946; Zerdüşt ve Dünyası)
Monuments et Inscriptions d'Alep (1947-1948, 2 cilt; Halep Anıtları ve Yazıtları)

Kaynakça
Dış bağlantılar
Finding Aids Ernst Herzfeld Papers, Freer Gallery of Art and Arthur M. Sackler Gallery Archives, Smithsonian Institution, Washington, D.C.
Ernst Herzfeld Papers Collections Search Center, S.I.R.I.S., Smithsonian Institution, Washington, D.C.
Ernst Bloch

Ernst Bloch (8 Temmuz 1885, Ludwigshafen - 4 Ağustos 1977, Tübingen), Alman filozof, yazar.

Çok genç yaşta sosyalizmi benimsedi. Berlin'de Georg Simmel'in ve Heidelberg'te Max Weber'in öğrencisi oldu. 1915 yılında İsviçre'ye gidip Walter Benjamin'le dostluk kurdu. Almanya'ya dönünce Geist der Utopie`i (Ütopyanın Ruhu - 1918), tez konusu olan Thomas Münzer; Theologe der Revolution`u (Devrimin Tanrıbilimcisi Olarak Thomas Münzer - 1922) ve daha sonra da Durch die Wüste`yi yayımladı. 1920'lerde Berlin'de serbest gazeteci olarak çalıştı. Siyasal mücadelesi tam bir nazi karşıtlığı niteliği taşıyan Bloch, tartışma yazılarını bir araya toplayan Erbschaft dieser Zeit (Bugünün Mirası -1935) adlı kitabı yayımlanınca ülkesinden ayrılmak zorunda kaldı. New York'ta Bertolt Brecht ve Thomas Mann ile birlikte "Aurora Verlag" yayınevini kurdu. II. Dünya Savaşı'ndan sonra 1949'da Frankfurt'ta Goethe Enstitüsü'nde kendisine önerilen kürsüyü değil, Leipzig'deki Karl Marx Üniversitesi'nde bir felsefe kürsüsünü kabul etti. Burada en önemli yapıtı olan Das Prinzip Hofnung`u (Umut İlke, 3 cilt, 1954 - 1957) yayımladı ve hukuk tarihi konusundaki kitabı olan Abriss der sozialen Utopien` (Toplumsal Ütopya Taslağı) ikinci baskısını gerçekleştirdi.

Ernst Bloch, 1957 yılında revizyonizmle, 1959'da da gençliği kötü yola sürüklemekle suçlanarak görevinden alındı ve emekli edildi. Aynı süreçte bütün yapıtlarının yayımlanması sürüyordu. 1961 yılında bir ziyaret için gittiği Beyrut'tayken, Berlin duvarının inşasına başlanınca, Batı'da kalmaya karar vererek Tübingen'e yerleşti. Burada Tübingen Üniversitesi'nde görev alarak yazarlığı sürdürdü. 1968 öğrenci hareketine eleştirel ama güçlü bir destek verdi. 1972'den itibaren sayısız ödülle onurlandırıldı. Öldüğünde üç bine yakın öğrencinin meşaleli yürüyüşüyle uğurlandı.

Bloch, en çok inançlar sorunu üzerinde durdu. Marksist bir görüş açısından Stalinizm'e karşı çıkarak, "ütopyalar"ın her zaman varolduğunu ve varolması gerekliliğini savundu. Ernst Bloch'a göre toplumsal ütopya, yabancılaşmanın tersine insanın bilinçlenmesine yardımcı olan temellerden biridir ve ona bütünsel bir tarih görüşü kazandırır.

Yapıtları
Geist der Utopie (1918) (trans.: The Spirit of Utopia, Stanford, 2000)
Thomas Müntzer als Theologe der Revolution (1921)
Spuren (1930) (trans.: Traces, Stanford University Press, 2006)
Erbschaft dieser Zeit (1935)
Freiheit und Ordnung (1947)
Subjekt - Objekt (1949)
Christian Thomasius (1949)
Avicenna und die aristotelische Linke (1949)
Das Prinzip Hoffnung (3 vols.: 1954–1959) (trans.: The Principle of Hope, MIT Press, 1986)
Naturrecht und menschliche Würde (1961) (trans.: Natural Law and Human Dignity, MIT Press 1986)
Tübinger Einleitung in die Philosophie (1963)
Religion im Erbe (1959-66) (trans.: Man On His Own, Herder and Herder, 1970)
Atheismus im Christentum (1968) (trans.: Atheism in Christianity, 1972)
Politische Messungen, Pestzeit, Vormärz (1970)
Das Materialismusproblem, seine Geschichte und Substanz (1972)
Experimentum Mundi. Frage, Kategorien des Herausbringens, Praxis (1975)

Dış bağlantılar
Ernst-Bloch-Zentrum Ernst Bloch merkezi
Ernst Bloch Kurumu
Ernst Busch (asker)

Ernst Wilhelm Bernhard Busch (6 Temmuz 1885, Steele, Essen - 17 Temmuz 1945, Aldershot esir kampı, Nottinghamshire), Almanya'nın subayı ve Nazi Almanyası'nın Generalfeldmarschall'i.

Groß Lichterfelde Cadet Akademisi'nde eğitim gördü. 1904 yılında Prusya Ordusuna girdi ve I. Dünya Savaşı sırasında Batı Cephesi'nde görev yaptı. 1918 yılında Pour le Mérite madalyası verildi. Savaştan sonra ordu da kaldı ve 1925 yılında Ulaştırma Askerleri Müfettişi olarak atandı. 1930 yılında yarbaylığa terfi ve Piyade Alayı No 9 komutasına verildi.

1939 Polonya işgali sırasında Wilhelm List'in altında hizmet verdi. Ertesi yıl Batı Taarruzu sırasında 16. Ordu komuta etti. Gayretlerinden ötürü Hitler tarafından Şövalye Demir Haçı madalyası ile ödüllendirildi.

Barbarossa Harekâtı'nda yer aldı ve 8 Eylül 1941 tarihinde 16. Ordu'nun Leningrad kuşatmasında yer almasından önce Demyansk'ı aldı. Kızıl Ordu'nun bir karşı saldırısına rağmen Busch'un birlikleri Staraya Russa'dan Ostashkov'a gelen çizgi üzerinde kaldı. Görevinde cesur bir savunma yaptığı için feldmareşalliğe terfi etti. 1943 ve 1944 yılındaki ağır yenilgilerin ardından Merkez Ordu Grubuna komuta etti.

Temmuz 1944 yılında Hitler tarafından görevinden alındı ve Mareşal Walther Model ile görevi değiştirildi. Mart 1945'te geri çağrıldı. Kuzey Batı Ordular Grubu Komutanı oldu.

3 Mayıs 1945 tarihinde Mareşal Bernard Montgomery'e teslim oldu ve İngiltere'de Aldershot'ta bir savaş esiri kampında öldü. Staffordshire'da Cannock Chase Alman Savaş Mezarlığına gömüldü.



Ayrıca bakınız
Polonya Seferi
Fransa Seferi
Barbarossa Harekâtı
Bagration Harekâtı

Kaynakça
Ernst Barkmann

Ernst Barkmann (25 Ağustos 1919, Kisdorf, Segeberg, Schleswig-Holstein - 27 Haziran 2009, Kisdorf, Segeberg, Schleswig-Holstein), II. Dünya Savaşı sırasında Waffen-SS askeri ve panzer sürücüsü. Barkman II. Dünya Savaşı sırasında Panter Tankları komutanıydı ve asıl ününü bu görevde yakaladı.

Ernst Barkmann 1939 yılında savaşın başlaması ile gönüllü olarak Waffen-SS zırhlı birliklerine katılmış, daha sonra savaş boyunca Doğu Cephesinin güney cephesinde ve Batı Cephesinde Normandiya, Ardenler (Wacht am Rhein Harekâtı) gibi birçok cephede görev almıştır ve savaş boyunca 82 adet Amerikalı, İngiliz ve Sovyet tankı, 136 adet de zırhlı araç imha etmiştir.

8 Mayıs 1945'te Bavyera'da Krallık Kara Kuvvetlerine teslim oldu. Bir süre tutuklu kaldıktan sonra 18 Aralık 1947'de serbest bırakıldı. Memleketi Kisdorf'a döndüktan sonra Ernst Schmuck Barkmann olarak adını değiştirerek itfaiyeci oldu. Daha sonra itfaiye şefliğini ve belediye başkanlığını yaptı.

Kaynakça
Alman, Karl (2008). Panzer vor - Die dramtische Geschichte der deutschen Panzerwaffe und ihre tapferen Soldaten. Würzburg, Germany: Flechsig Verlag. ISBN 978-3-88189-638-2.
Ernst-Günther Schenck

Ernst-Günther Schenck (3 Ekim 1904, Marburg - 21 Aralık 1998, Aachen), Alman doktor ve SS-Obersturmbannführer.

Kariyeri
1933 yılında SA'ya katıldı ve Dachau Toplama Kampı'nda çalıştı. Kampta geniş bir şifalı bitki bahçesi yaptırıp SS askerlerinin vitamin eksikliği ile ilgili sorunları gidermeye çalıştı.

II. Dünya Savaşı'nın sonuna doğru Nisan 1945'te Almanya başbakanlığında saptanan bir acil durum üzerine Führerbunker'in yakınındaki yaralı istasyonunda çalışmaya gönüllü oldu. Bir cerrah olarak eğitilmemesine rağmen ve tecrübe eksikliğine rağmen yaklaşık olarak 100 büyük ameliyata yardım etti. Bu ameliyatlar esnasında Adolf Hitler'in özel doktorlarından biri olarak hizmet eden Dr. Werner Haase'nin yardımcılığını yaptı. Haase'nin daha fazla cerrahi tecrübesi olmasına rağmen tüberküloz hastalığından dolayı zayıftı ve çoğunlukla yatmak zorundaydı.

Berlin'de savaşın sonlarına doğru kısa süreliğine iki kez Hitler'i gördü: Bir defa acil durumda tıbbi hizmetlerde bulunduğundan dolayı Hitler'in ona teşekkür etmek istediği zaman ve bir de Eva Braun'la Hitler'in evliliğinden sonra karşılama esnasında olduğu zamandır. Savaştan sonra tek meselesinin beslenmeyi geliştirmek olduğunu belirtmesine rağmen Batı Almanya tarafından kariyerine devam etmesine izin verilmedi.

21 Aralık 1998 tarihinde Aachen'de öldü.

Kaynakça
Ernst-Robert Grawitz

Ernst-Robert Grawitz (8 Haziran 1899, Charlottenburg - 24 Nisan 1945, Potsdam-Babelsberg), II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'nda doktor ve SS-Reichsarzt. Grawitz aynı zamanda Alman Kızılhaç'ın başıydı. Gravitz, gaz odalarının kullanılması fikrini Heinrich Himmler'e veren kişilerdendir.

Hayatı
Ernst-Robert Grawitz Tıp okudu. Dr. med. unvanı alarak doçent oldu. Kasım 1931'de SS'e girdi. 1932'de Nazi Partisi'ne girdi. 1933'te Berlin'deki Westend Hastanesi Başhekimi oldu. 1935'te SS'in Sağlık Dairesi başkanı oldu ve çok sayıda görevler üstlendi. Heinrich Himmler kendisini SS Tıbbi büro şefi ve "Reich SS doktoru" olarak atadı. 1937'de SS'in Reich Başkanı, 1940'ta Waffen SS Sağlık Müfettişi oldu. Nazi toplama kampları'nda mahkûmlar üzerinde acımasız tıbbi deneyler yaptı ve tıbbi deneylerin yönetiminden de sorumluydu. 1941'de Graz Üniversitesi'nde fahri profesörlük aldı. 1944'te SS-Obergruppenführer ve Waffen SS generali oldu.

Avrupa'da II. Dünya Savaşı'nın sonlarına Grawitz Führerbunker'de doktorluk yaptı. Sovyetlerin ilerlemesi sırasında Berlin'deki diğer devlet görevlilerinin Berlin'i terk ettiğini duyduğunda Hitler'e kendisinin Führerbunker'i terk etmesi için dilekçe vermiş fakat bu isteği reddedilmiştir. Sovyet ilerlemesi giderek yaklaşınca ailesiyle birlikte intihar etmeye karar verdi. Grawitz, eşi ve iki çocuğu ile akşam yemeği yerken masanın altında 2 adet el bombasının pimini çekmiş ve ailesi ile birlikte patlamada ölmüştür. Ernst-Robert Grawitz'in dramatik intiharı, 2004 yılı yapımı "Der Untergang" ("Çöküş") adlı tarihsel filmde gösterilmiştir.

Kaynakça
Ernst Fuchs

Ernst Fuchs (d. 13 Şubat 1930 - ö. 9 Kasım 2015), Viyana fantastik gerçekçilik okulunun kurucularından biri olan Avusturyalı ressam, grafiker, heykeltıraş, mimar, sahne tasarımcısı, besteci, şair, şarkıcı. 1972 yılında mimar ve şehir planlamacısı Otto Wagner'ın villasını satın almıştır. Villa 1988 yılında Ernst Fuchs Müzesi olarak hizmete açılmıştır.

Hayatı
Maximilian ve Leopoldine Fuchs'un tek çocuğu olarak Avusturya'nın Viyana kentinde dünyaya gelmiştir. Fuchs'un babası ve büyükbabası Yahudi asıllıdır. Yahudilere yönelik soykırım nedeni ile babası Şangay'a, büyükbabası da Amerika'ya göç etmiştir. Ernst Fuchs 12 yaşındayken Roma Katolik Kilisesi'nde vaftiz edilmiştir.

1943 yılında Emmy Steinbock'tan heykel eğitim aldı. 1944 yılında Profesör Fröhlich ile beraber çalışmış ve St. Anna Resim Okulu'na katılmıştır. 1945 yılında "Viyana Güzel Sanatlar Akademisi"ne girmiştir. Albert Paris von Gütersloh'la çalıştıktan sonra Profesör Robin C. Anderson kapsamında eğitimine devam etmiştir.

1946 yılında Viyana'da Arik Brauer, Rudolf Hausner, Wolfgang Hutter ve Anton Lehmden ile "Vienna School of Fantastic Realism" okulunu kurmuşlardır. Friedensreich Hundertwasser ve Arnulf Rainer ile birlikte, 1951 yılında Sanat kulübü'nü de kurmuşlardır. Bu dönemde, 12 sene Paris'te bulunarak Salvador Dali, Jean Cocteau, Jean-Paul Sartre gibi önemli sanatçılar ile dostluklar kurmuştur.

1952 ve 1956 yılları arasında Amerika, İtalya, İspanya ve İngiltere'ye seyahat etmiştir. 1957 yılında birkaç aylığına kendisini "Dormitio" manastırına kapatarak "Son Akşam Yemeği" çalışmasını yapmıştır. 1961 yılında üçüncü eşi olan Eva Christina ile evlenir. 1962 yılında evi olan Viyana'ya tanınmış bir sanatçı olarak geri dönmüştür. 1970 yılında İç Mimarlık ve Mobilya tasarımlarına ağırlık vermiş ve bu alanda çalışmalar yapmıştır. 1972 yılında Villa Wagner'i satın alarak restore etmiştir. Aynı yılda Japonya'da sergi turnesine gitmiştir. 1974 ve 1978 yılları arasında Hamburg'da "Parsival", "Zauberflöte", Münih'te "Lohengrin" operalarında ve Viyana'da Richard Strauss "Josephslegende" balesinde sahne tasarım yapmıştır.

1975 ve 1979 yılları arasında İspanya ve Portekiz'e seyahat ederek Felsefi şiir ve denemeler yapmıştır. 1979 ve 1982 yıllarında "Villa Wagner" için büyük resim kompozisyonlarını tamamladı. "Von Jahwe", "Via Dolorosa" adlı şarkıları seslendirerek kayıtlarını yapmıştır. 1980-1988 yıllarında Venedik'te kişisel bir sergi açmıştır. 1988 senesinde "Villa Wagner"in 100. yılında değerli eserlerinden oluşan bir müze haline getirmiştir. Viyana Künstlerhaus'ta ve Almanya'nın Leipzig şehirlerinde "Hayalperest" (Die Phantasten) eserinin sergisini yapmıştır.

Kaynakça
Ernst Boris Chain

Ernst Boris Chain (d. 19 Haziran 1906 – ö. 12 Ağustos 1979), Britanyalı biyokimyacıdır. 1945 yılında Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülünü penisilin üzerine çalışmalarıyla Alexander Fleming ve Howard Walter Florey ile birlikte almaya hak kazanmıştır.

Hayatı ve kariyeri
1906 yılında Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Berlin'de dünyaya geldi. 1930 yılında Friedrich Wilhelm Üniversitesi kimya bölümünden mezun oldu. Nazilerin Almanya'da güçlenmesi üzerine kendisini güvende hissetmeyen Chain, 2 Nisan 1933'te İngiltere' ye gitti. Burada genetikçi ve fizyolojici olan J. B. S. Haldane'in yardımıyla Londra'daki University College Hospital' da çalışmaya başladı. Birkaç ay sonra doktora çalışmaları için Cambridge Üniversitesi' ne kabul edildi ve Frederick Gowland Hopkins'in yanında Fosfolipit konusunda çalışmaya başladı. 1935 yılında patoloji alanında Oxford Üniversitesi'nde çalışmaya başladı. 1939 yılında mikroorganizmalar tarafından üretilen doğal antibakteriyal ajanları araştırmak için Howard Walter Florey'e katılarak çalışmalara başladı. Daha sonra O ve Florey, Alexander Fleming'in çalışmalarını tekrarlayarak penisilini tanımladı. Chain ve Florey penisilinin tedavisel etkisini ve kimyasal bileşimini keşfetti. Bu araştırmaları nedeniyle Hopkins, Chain ve Florey 1945 yılında Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülünü aldı.

II. Dünya Savaşından sonra Roma'da bulunan Istituto Superiore di Sanità'da çalışmaya başladı. 1964 yılında Britanya'ya dönerek "Imperial College London" da biyokimya bölümünün kurucusu ve başkanı olarak çalışmaya başladı. Burada fermantasyon teknolojileri konusunda emekli olana kadar çalıştı. Çalışmalarından ötürü 1969 yılında "Şövalye" unvanını aldı.

Chain Rusya'dan göç eden Yahudi bir baba ile Alman Yahudisi bir annenin çocuğu olarak Berlin'de doğdu. Nazi rejiminden dolayı Londra'ya yerleşen Chain, annesi ve kızkardeşini II. Dünya Savaşı'nda kaybetti. 1948 yılında Britanyalı biyokimyacı Anne Beloff-Chain ile evlendi. 1979 yılında Mayo General Hospital'de öldü. Imperial College London'da biyokimya bölümü binasına ve Castlebar'da bir caddeye de adı verilmiştir.

Kaynakça
Dış bağlantılar
A biography at Nobel Museum site
Weintraub, B. (2003). Ernst Boris Chain (1906-1979) and Penicillin; Chemistry in Israel, Bull. Isr. Chem. Soc., Issue 13, Aug. 2003, p 29-32.
Ernst Benda

Ernst Benda (15 Ocak 1925 - 2 Mart 2009), Alman hukukçu, politikacı ve yargıç. 1971 ile 1983 arası 4. Federal Almanya Anayasa Mahkemesi'nin 4. başkanlığını yapmıştır. Almanya İçişleri Bakanı olarak kısa bir süre görev yapmıştır (1968-1969).

Ernst Benda bir mühendisin oğlu olarak Berlin'de doğdu. Okuldan sonra 1943'ten 1945'e kadar Kriegsmarine'de görev yaptı. Savaştan sonra Doğu Berlin'deki Humboldt Berlin Üniversitesi'nde hukuk okudu, ancak 1948'de Wisconsin Üniversitesi'ne ve ardından Batı Berlin'deki Berlin Özgür Üniversitesi'ne geçti. 1956'da Berlin'de avukat olarak çalışmaya başladı.

1946'dan itibaren Benda, Hristiyan Demokrat Birliği (CDU) üyesi olarak görev aldı. 1954'ten 1957'ye kadar Berlin Parlamentosu Abgeordnetenhaus von Berlin üyesiydi. 1957'de Batı Alman parlamentosu Federal Meclisine seçildi. 1965 yılında Batı Almanya'nın cinayet sınırlamalarına önemli değişiklikler getirmiştir. Bu değişiklikler olmadan, Nasyonal Sosyalistlere karşı cinayet suçlaması getirmek mümkün değildi. 1967'de Alman Dışişleri Bakanlığında çalıştı ve 1968'den 1969'a kadar İçişleri Bakanı olarak görev yaptı. 1969'da ise Almanya Federal Anayasa Mahkemesi'ne hâkim olarak atandı. 1971'den 1983'e kadar da mahkemenin başkanlığını yaptı. 1984'ten sonra ise Benda, Freiburg Üniversitesi'nde hukuk profesörü olarak görev yapmıştır.

Kaynakça
Ernst Barlach

Ernst Barlach (d. 2 Ocak 1870, Wedel - ö. 24 Ekim 1938, Rostock), Alman dışavurumcu heykeltıraş ve yazar.

Kariyeri
I. Dünya Savaşı'na giden yolda çatışma yanlısı görüşleriyle öne çıkan Barlach, savaş zamanı ve sonrasında ılımlı bir duruş sergilemiş ve savaş karşıtı yapıtlar vermiştir. Nazi Partisi'nin yükseliş dönemine denk gelen bu yapıtlar zamanın egemen siyasetçileri tarafından yozlaşmış sanat ürünleri olarak değerlendirilmiştir .

Kaynakça
Ernst Chladni

Ernst Florens Friedrich Chladni, (30 Kasım 1756, Wittenberg, Almanya - 3 Nisan 1827, Breslau, Almanya), Alman fizikçi ve müzisyendir. Titreşen plakalar ve ses hızı alanındaki araştırmaları nedeniyle "akustiğin babası" olarak bilinmektedir. Chladni'nin gök taşları üzerinde yaptığı çalışmaları da bulunmaktadır.

Kaynakça
Ernst Gideon von Laudon

Baron Ernst Gideon von Laudon (Almanca: Ernst Gideon Freiherr von Laudon (orijinal Laudohn ya da Loudon) (2 Şubat 1717 – 14 Temmuz 1790) Avusturyalı generalisimo ve Prusya Kralı II. Friedrich'in en başarılı rakiplerinden biri. Koča Anđelković'in isyancı güçleriyle iş birliği içinde 1789'dan ölümüne kadar Sırbistan Krallığı'nın askeri yöneticiliğini yapmıştır.

Kaynakça
Ernst Gombrich

Sir Ernst Hans Josef Gombrich (d. 30 Mart 1909, Viyana – ö. 3 Kasım 2001, Londra), 1947'de İngiliz vatandaşlığına geçen ve hayatının büyük bölümünü İngiltere'de geçiren Viyana doğumlu sanat tarihçisi, eleştirmen, kuramcı.

En ünlüsü Sanatın Öyküsü olan pek çok kültür ve sanat tarihi kitabının yazarıdır. Sanat alanında gelmiş geçmiş en popüler eserlerden olan “Sanatın Öyküsü" adlı kitabıyla sanat tarihinin popülerleşmesinde, insanların sanatla tanışmasında önemli bir rol oynadı. "Sanat ve Yanılsama" gibi kuramsal kitaplarıyla da sanat tarihi kuramına katkı sağladı.
Yaşamı
1909 yılında Viyana'da Yahudi kökenli müzisyen bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Kızkardeşi kemancı olan Gombrich'in kendisi de iyi bir çellist idi. Müziğe olan ciddi sevgi ve ilgisi düşüncesini şekillendirmede etkili oldu. 1928-1933 yılları arasında Viyana Üniversitesi Sanat Tarihi Enstitüsü'nde okudu.

II. Dünya Savaşı’ndan önce İngiltere’ye gitti. 1936’da annesinin öğrencisi olan piyanist Ilse Heller ile evlendi. Gombrich’in bu evlilikten bir oğlu dünyaya gelmiştir. Çocuklar için bir İngiliz tarihi kitabı olan “Weltgeschichte für Kinder” (1936) adlı eserini yayımlayan Gombrich, o yıl Londra Üniversitesi Warburg Enstitüsüne araştırma asistanı olarak girdi. Profesyonel yaşamının tamamını, 1933'te Hamburg'dan Londra'ya gelen Alman sanat tarihçi Aby Warburg'un kurduğu bu kurumda geçirdi.

II. Dünya Savaşı sırasında BBC'de görev yaptı. Savaştan sonra Sanatın Öyküsü adlı kitabı üzerinde çalıştı. Tarih-öncesi çağlardan modern zamanlara sanatın geçirdiği aşamaları hem kolay biçimde hem de akıcı bir dille anlatan Sanatın Öyküsü ilk defa 1950'de yayımlandı. Onlarca dile çevrilen eser, sanat tarihinin popülerleşmesinde, insanların sanatla tanışmasında önemli bir rol oynadı ve yazarına büyük ün getirdi.

Londra Üniversitesi Warburg Enstitüsü'nde 1959'dan 1976'ya kadar da başkanlık yaptı. En önemli eserlerinden Sanat Ve Yanılsama 1960'ta yayımlandı. Sayısız ödül ve onursal derece aldı.

Son iki yılını hastalığı nedeniyle eve bağlı olarak geçirdi. 3 Kasım 2001'de Londra'nın batısında bulunan Hamstead'deki evinde öldü.
Bazı eserleri
Sanat ve Yanılsama: Resim Yoluyla Betimlemenin Psikolojisi (1960)
Resimde Anlam Sorunu
Sanatın Öyküsü (1950)
Genç Okurlar için Kısa Bir Dünya Tarihi (1936)
Kaynakça
Ernst Glaeser

Ernst Glaeser (d. 29 Temmuz 1902, Butzbach - ö. 8 Şubat 1963, Mainz), Alman yazar.

Hayatı
Savaş karşıtı görüşlerinden ötürü Nazi döneminde İsviçre'ye kaçmak zorunda kalmış, Nazilerce kitapları toplatılmış ve yakılmıştır .

Türkçeye Çevrilen Yapıtları
1902 Doğumlular (Jahrgang 1902), Potsdam 1928
Kiraz Bayramı(Das Kirschenfest), Zürich 1955

Diğer Yapıtları
Überwindung der Madonna, Potsdam 1924
Frieden 1919, Berlin 1930
Der Staat ohne Arbeitslose, Berlin 1931 (Franz Carl Weiskopf ile birlikte)
Das Gut im Elsaß, Berlin 1932
Die Apotheke am Neckar, Berlin 1933
Der letzte Zivilist, Zürich 1935
Das Unvergängliche, Amsterdam 1936
Das Jahr, Zürich 1938
Kreuzweg der Deutschen, Wiesbaden 1947
Wider die Bürokratie, Kassel 1947
Die deutsche Libertät, Kassel 1948
Köpfe und Profile, Zürich 1952
Glanz und Elend der Deutschen, Munich 1960
Die Lust zu gefallen, Wiesbaden 1960
Die zerstörte Illusion, Munich 1960
Auf daß unsere Kinder besser leben, Frankfurt 1961
Kaynakça
Ernst Alexanderson

Ernst Frederik Werner Alexanderson (25 Ocak 1878, Uppsala, İsveç-14 Mayıs 1975, New York, ABD), İsveç asıllı Amerikalı elektrik mühendisi. Radyo ve televizyonun geliştirilmesinde öncü olmuştur.

Dış bağlantılar
Inventor's Hall of Fame
Biography
Biography
Illustrated biography
Fessenden and Marconi
Transoceanic Radio Communication
"A Historical Review
Ernst-Wolfgang Böckenförde

Ernst-Wolfgang Böckenförde (19 Eylül 1930 - 25 Şubat 2019), Alman hukukçu, yazar ve yüksek hâkimdir.
Kariyeri
Freiburg Üniversitesi'nde profesörlük yapmış ayrıca 20'den fazla kitapla, yasal ve anayasal teori ile ilgili 80'den fazla makale kaleme almıştır. Böckenförde, felsefe ve ideoloji tarihi konusunda ekol olan "Ritter-School" (Münster Okulu) üyesidir.

Ölümü
Alman hukukçu, yazar ve yüksek hakim Ernst-Wolfgang Böckenförde 25 Şubat 2019'da 88 yaşında ölmüştür.
Kaynakça