Anna Apostolaki

Anna Apostolaki (Yunanca; Άννα Αποστολάκη); (d. 1880–ö. 1958) Yunan arkeolog ve müze küratörüydü. Profesyonel arkeolog olarak çalışan ilk Yunan kadındı. Ulusal Dekoratif Sanatlar Müzesi'nin küratörü ve daha sonra müdürü olarak görev yaptı. Doktora derecesi alarak mezun olan ilk kadınlardan biridir. Aynı zamanda Atina Arkeoloji Derneği'nin ilk kadın üyesi ve Hristiyan Arkeoloji Derneği'nin ilk üyelerinden biriydi. Antik tekstiller konusunda uzmandı. Antik desenlerin ve Yunan dokuma geleneklerinin korunmasını, yalnızca kadınların geleneksel çalışmalarını desteklemekle kalmayıp, Yunan tarihinin iki savaş arası döneminde Yunan milliyetçiliğini güçlendirmenin bir yolu olarak gördü.

Erken dönem
Anna Apostolaki, 1880 yılında, o zamanlar Osmanlı İmparatorluğu'nun, şimdi ise Yunanistan'ın bir parçası olan Girit adasının Rethymno vilayetindeki Margarites'te doğdu. Babası aslen Eleutherna yakınlarındandı.

Kariyer
Apostolaki kariyerine öğretmen olarak başladı ve kendi eğitim hedeflerini sürdürürken diğer öğrencilere de ders verdi. Ayrıca arkeolog olarak profesyonel olarak çalışan ilk Yunan kadın oldu.

O zamanlar Yunanistan'daki kadın kulüpleri, yoksullar ve mülteci nüfus için bölgesel okullar kuran zengin şehirliler tarafından organize ediliyordu. Bu okulların bir kısmı kızların el sanatlarında eğitimine odaklanmıştı. Apostolaki bu kulüplerle meşgul olmuş ve Bizans döneminden günümüze kadar sanatsal motiflerin sürekli kullanımını gösteren çeşitli desenlere ilgi duymuştur. Yunan tasarımının yerini yabancı unsurlarla değiştiren moda trendlerini yansıtmaktan uzaklaşarak, Yunanistan'ın zanaat ve tekstil sanatına yaptığı katkılara dikkat çekmek için Lyceum Club ile projeler üzerinde çalıştı. Dokuma ürünler ve danteller toplayarak Kulüp için 1921, 1922 ve 1924'te üç serginin düzenlenmesine yardımcı oldu.

Türk-Yunan Savaşı'nın sona ermesinin ardından Yunan El Sanatları Müzesi Yönetim Kurulu üyesi Drossinis, müzenin Ulusal Dekoratif Sanatlar Müzesi olarak yeniden düzenlenmesine yardımcı oldu. 1923'te Apostolaki'yi asistanı olarak işe aldı ve bu onu Yunan Arkeoloji Servisi'ne katılan dördüncü kadın yaptı. Başlarda tüm kumaşları elde yıkayarak, güveleri temizleyerek ve 4. yüzyıldan 7. yüzyıla kadar dokuma kumaşlardan oluşan tekstil koleksiyonunu kataloglayarak işine başladı. Daha sonra hem çağdaş hem de antik arkeolojik eserler elde etmek için çalıştı, nakış örneklerinin yanı sıra kostümleri toplamak için katırla Girit'teki uzak köylere ve diğer yerlere seyahat etti. Apostolaki, Lyceum Kulübü'nün 1925'teki Küçük Kadın İttifakı toplantısının bir parçası olarak Yunan tekstillerinden oluşan bir sergi hazırlamasına yardım etti. 1926'da müzenin küratörü oldu ve aynı yıl Lyceum Club Panathenaic Stadyumu'nun ev sahipliği yaptığı üç günlük kültür festivali için Lyceum'un genç üyeleri tarafından giyilen Minos kıyafetlerinin bir sergisini düzenledi. 1927'de Apostolaki, Lyceum Kulübü için bir sergi düzenledi. Potansiyel sergileyicilere yaptığı davette Yunan temalarının önemi vurgulandı, ancak başvuruların arasında boncuk işleri, müzik aletleri, çömlekçilik, ahşap eserler ve dokumaların yer alabileceği de duyuruldu.

1932'de Apostolaki, Ulusal Dekoratif Sanatlar Müzesi'nin direktörlüğüne terfi etti ve aynı yıl Kıpti tekstil kataloğunu yayınladı. Katalog, τικών Τεχνών (Atina Yunan El Sanatları Müzesi'nin Kıpti Kumaşları), Antik dönemden modern döneme kadar dokuma tekniklerinin sürekliliğinin değerlendirilmesi adını taşıyordu. Kitap, dokumayla ilgili uluslararası düzeyde basılan ilk metinlerden biriydi ve o dönemde Yunanca yazılmış olan tek metindi. Boyama teknikleri, tekstil tarihi ve dokuma konusundaki uzmanlığı, Benaki Müzesi müdürü Antonis Benakis'in kendisinden Benaki'nin tekstil koleksiyonunu değerlendirip yayınlamasını istemesine yol açtı. Benaki koleksiyonuna ilişkin analizi 1937'de Yunanistan'ın "en önemli arkeoloji dergisi" Archiologiki Ephimeris'in yüzüncü sayısında yayınlandı. İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazilerin yağmalamasını önlemek için Yunan El Sanatları Müzesi'nin sergileri Ulusal Arkeoloji Müzesi'nde saklandı. 1944'te evine baskın yapıldı ve el yazmalarına el konuldu. Çalışmalarından geriye kalan tek şey, Fars ve Sasani Fars halk sanatının analizini içeren, yayınlanmış üç kitap ve on bir makaleydi. Uluslararası bir üne kavuşan sanatçı, 1950 yılında Thomas Whittemore tarafından Amerika Bizans Enstitüsü için Kıpti tekstiller üzerine Κατοπριζομένη επί Υφάσματος (Kumaşta Aynalanmış) adlı bir makale yazmaya teşvik edildi. 1954 yılında müzeden emekli oldu ancak ölümüne kadar Girit işlemeleriyle ilgili metinler üzerinde çalışmaya devam etti.

Ölüm ve Anısı
Apostolaki 1958 yazında öldü. Yunan tekstil tarihini değerlendiren ve sınıflandıran ilk bilim adamlarından biri ve aynı zamanda kadınları eğitmek ve kadın zanaatlarını teşvik etmek için çalışan bir feminist olarak hatırlanıyor. 2015 yılında Resmo Halk Kütüphanesi, Yunan Kadınları Lisesi Kulübü ve Benaki Müzesi ile birlikte Apostolaki ve eserleri üzerine bir atölye çalışmasına ev sahipliği yaptı ve bunlardan bazıları eşzamanlı olarak sergilendi. Atölye çalışmasının amacı Apostolaki'nin tanınırlığını artırmak ve onun Girit işlemeleri hakkındaki taslağını yayınlamak için fon toplamaktı.

Bazı çalışmaları
Kitaplar
Τα κοπτικά υφάσματα του εν Αθήναις Μουσείου Κοσμητικών Τεχνών (Atina Dekoratif Sanatlar Müzesi'ndeki Kıpti kumaşlar ) 1932 sonrası)
Εικών του Αράτου επί υφάσματος (Aratos'un kumaş üzerindeki resmi) (Atina, 1938)
Κεντήματα μάλλινα 4ου–9ου αιώνος εξ αιγυπτιακών τάφων ('Mısır mezarlarından 4. – 9. yüzyıllara ait yün nakışlar') (Atina, 1956)

Makaleler
' Διόνυσος Δενδρίτης ' ("Ağaçların Dionysosu "), Αρχαιολογική Εφημερίς, 1942/44, Τόμος 81–83, s. 73–91 (1948)
Κατοπριζομένη επί Υφάσματος' ("Kumaşta Aynalanmış"), Walter Ewing Crum Onuruna Kıpti Çalışmaları'nda (Boston, 1950)

Notlar
Kaynakça