Birleşik İrlandalılar Örgütü

Birleşik İrlandalılar Örgütü, kısaca Birleşik İrlandalılar olarak da bilinir, İrlanda Krallığı'nda Fransız Devrimi'nin ardından ulusal hükûmette "tüm insanların eşit temsilini" sağlamak için kurulan yeminli bir topluluktu. Anayasa reformundan ümidi kesen Birleşik İrlandalılar, 1798'de İngiliz Kraliyet güçlerine ve İrlanda'nın mezhepsel bölünmesine meydan okuyarak daha sonra 1798 İrlanda Ayaklanması olarak anılacak cumhuriyetçi bir ayaklanma başlattı. Bu ayaklanmanın bastırılması, Dublin'deki Protestan Yükseliş Parlamentosu'nun kaldırılmasının ve İrlanda'nın Büyük Britanya ile bir Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı'na dahil edilmesinin başlangıcı oldu. Bu olayların ardından 1803'te hareketi canlandırma ve ayaklanmayı yenileme girişimi yine yenilgiye uğratıldı.

Arka plan
Muhalifler: "Amerikalılar kalplerinde"
Dernek, Ekim 1791'de bir Belfast tavernasında toplanarak kuruldu. "Sivil, siyasî ve dini özgürlük ilkeleri" konulu İrlanda hükûmeti reform çözümünün katılımcılarından oluşturulmuştu. Çoğunluk Protestanlardan oluşmaktaydı.

Topluluğun kurucu üyelerinin ve liderliğinin çoğu, hepsi Rosemary Caddesi'nde bulunan Belfast'ın ilk üç Presbiteryen kilisesinin üyeleriydi. Derneği ilk öneren kadın doğum uzmanı William Drennan, Birinci Kilise bakanının oğluydu; Belfast'taki en büyük yün deposunun sahibi olan Samuel Neilson, İkinci Kilise'dendi; Kasabanın önde gelen nakliye ve keten imalathanelerinin mirasçısı Henry Joy McCracken ise, Üçüncü Kilise üyesiydi. Teolojik farklılıklara rağmen (Birinci ve İkinci Kiliseler Westminster İnanç İtirafına üye olmadılar), Rosemary Sokağı kiliseleri geniş ölçüde "Yeni Işık" inancına sahipti. Glasgow Üniversitesi'nde eğitim gören seçilmiş bakanlar, öğretilerinde doktrin yerine vicdana ve "doğanın ışığına" yöneldiler.

Drennan'ın kendisinin de katıldığı Glasgow Üniversitesi, İskoç Aydınlanmasının merkeziydi. Yeni nesil İskoç düşünürler, Drennan'ın "aklın huzursuz gücü" dediği şeyi savunurken, krallık ve piskoposluk dayatmalarına karşı Presbiteryen direnişinin cumhuriyetçi ahlakından yararlanmıştı. Ortak referansları Ulster doğumlu teolog Francis Hutcheson (1694-1746) ve fikirleri de Glasgow'dan Amerikan kolonilerindeki dolaşımlarıyla geri dönecekti. Thomas Jefferson'ın Amerikan Bağımsızlık Bildirisi'ndeki (Ağustos 1776'da Belfast Haber Mektubu tarafından yayınlanan) duygulara hitap etmesinin onun etkisini yansıttığı düşünülmektedir.

Hutcheson'ın iyiliksever ahlak teorisi, Doğal Hukuk ve hesap verebilir, hükûmet tavrıyla tutarlı haklar kavramlarını destekledi. Drennan ve arkadaşları, İngiltere'de, 1688'deki Muhteşem Devrim'in genel olarak bu ilkelerde bir ilerleme olduğu konusunda tatmin oldular. (Drennan'ın "siyaset üzerindeki ana otoritesi" olarak tanımladığı lider olan John Locke tarafından daha fazla laik vurgu yapıldı.) Ancak Dublin Parlamentosu'nu daha da dar bir Yükseliş temelinde kurmuş ve İngiltere'deki Kraliyete tabi olduğunu teyit etmiş olan Williamite Uzlaşması, İrlanda'da böyle bir olasılığa izin vermedi. Krallık "İngilizler ve İngilizlerin hizmetkârları tarafından" yönetilmeye devam etti; İrlanda'da "ulusal bir hükümet" yoktu.

Artan hoşnutsuzluğu gözlemleyerek, Amerikan Bağımsızlık Savaşı arifesinde Lord Teğmen Lord Harcourt, Ulster Presbiteryenlerinin "kalplerinde" Amerikalılar olduğunu bildirdi.

Gönüllüler ve Parlamento Vatanseverleri
1792'de Belfast'ta Bastille Günü kapsamında gönüllü şirketler geçit töreni yaptı. "Beş Hür Ulusun Renkleri temsil edildiler. Bunlar: İrlanda bayrağı (sloganı, birleşin ve özgür olun), Amerika Birleşik Devletleri bayrağı (sloganı, Özgürlük İlticası), Fransa bayrağı (sloganı, Ulus, Kanun ve Kral), Polonya bayrağı (sloganı, Onu destekleyeceğiz), Büyük Britanya bayrağı. (sloganı, Bilgelik, Ruh ve Özgürlük)"

Topluluğun orijinal üyeleri için, Amerikan Bağımsızlık Savaşı, daha öncül bir ilişki kaynağı sağlamıştı; yeni İrlanda Gönüllü Milisleri. Birçok alanda Gönüllü şirketler yerel toprak sahiplerinden ve onların silahlı ve eğitimli hizmetlilerinden biraz daha fazlasıyken, Dublin'de, büyük kasabalarda ve Presbiteryen Ulster'de Protestan toplumun daha geniş bir bölümünü harekete geçirdiler.

İlk kararlar
William Drennan 1790'daki sözü İrlanda'da sloganlaşmıştır: "Bir ülke, özgür bir anayasadan başka ne ile düzgün olarak kabul edilebilir?" William Drennan, Fransa'daki olaylara yönelik bu coşkunun ortasında arkadaşlarına "hayırsever bir komplo - halk için bir komplo", "İnsan Hakları ve [Hutcheson tarafından ortaya atılan deyimi kullanarak] İrlanda'ya Gerçek Bağımsızlık ve özel amacı olan Cumhuriyetçiliğin gelmesinin En Büyük Mutluluk olacağını" açıkladı. Drennan'ın arkadaşları bir araya geldiklerinde şu sonuca vardılar:... bu ülkenin hükûmetindeki İngiliz etkisinin ağırlığı, İrlanda'nın tüm halkı arasında samimi bir birlik gerektirecek kadar büyük; [ve] bu etkiye karşı çıkılabilecek tek anayasal tavır, halkın parlamentodaki temsilinde tam ve radikal reform yapmaktır.

İngiltere'de "ayrılıkçılık"
1798 İsyanı
Birleşik İrlanda Rehberi ve yenilenen komplo 1798-1805
Tartışmalı miras
Ayrıca bakınız
Üyeler
John Allen
William Aylmer
Riocard Bairéad
Thomas Ledlie Birch
Harman Blennerhassett
Oliver Bond
Myles Byrne
John Cambers
William Paulet Carey
Thomas Klon
John Henry Colclough
Peder James Coigly
William Corbet
James Corcoran
Walter Cox
George Cummins
Philip Cunningham
Malachy Delaney
James Dempsey
Edward Despard
John Devereux
James Dickey
James Dickson
William Çelik Dickson
William Dowdall
William Drennan
William Duckett
Michael Dwyer
Robert Emmet
Thomas Addis Emmet
Peter Finnerty
Lord Edward Fitz Gerald
Cornelius Grogan
simit harvey
Henry Haslett
Joseph Holt
James "Jemmy" Umut
Henry Jackson
William Jackson
Charles Edward Jennings
Peder Mogue Kearns
John Kelly
John Keogh
Matthew Keogh
Richard Kirwan
sevgililer günü kanunsuz
Edward Lewins
Thomas McCabe
William Putnam McCabe
Roddy McCorley
Richard McCormick
Henry Joy McCracken
James MacHugo
Gilbert McIlveen
Leonard McNally (muhbir)
William James Mac Neven
Samuel McTier
Aziz John Mason
Edward John Newell (muhbir)
Henry Munro
Thomas Muir, (onursal üye)
Samuel Neilson
Arthur O'Connor
Roger O'Connor
James Orr
William Orr
Thomas Paine, onursal üye
Anthony Perry
Archibald Hamilton Rowan
Thomas Russel
William Sampson
makas kardeşler
William Sinclair
Robert Simms
Whitley Stokes
James Napper Tandy
Bartholomew Teeling
Charles Hamilton Teeling
John Templeton
William Tennant
Theobald Wolfe Tonu
Samuel Turner (muhbir)
David Bailie Müdür
John Campbell Beyaz
Thomas Wright


Kadın üyeler/destekçiler
Anne Devlin
Lucy Anne Fitz Gerald
Stephanie Syms, Leydi Edward FitzGerald
Elizabeth "Betsy" Gri
Jane Greg
Mary Anne Holmes
Margaret King (Lady Mount Cashell)
Mary Ann McCracken
Martha McTier
Mary Moore
Matilda Tonu

Kaynakça
Dış bağlantılar
Birleşik İrlandalıların Orijinal Bildirgesi
William Sampson'ın Anılarından Birleşik İrlandalıların Bildirileri ve Testleri, 1817