kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Ebu Hamza

Ebu Hamza (gerçek adı: Naci Maher Ebu Seyf, 1995 – 18 Mart 2025), Filistin İslami Cihad Hareketi'nin silahlı kanadı olan Kudüs Tugayları'nın (Arapça: سرايا القدس, Saraya el-Kuds) askeri sözcüsüydü. 2019 yılında bu göreve başlamış, özellikle Gazze Şeridi'nde İsrail ile yaşanan çatışmalarda yaptığı sert açıklamalarla tanınmıştır.

Hayatı
1995 yılında Gazze Şeridi'ndeki El-Şati Mülteci Kampı’nda dünyaya geldi. 2019 yılında Kudüs Tugayları tarafından askeri sözcü olarak görevlendirildi. Görevi süresince kimliğini gizli tutmuş, medyada yalnızca maskeli ve üniformalı görüntüleri yer almıştır.

2023 yılında Şeyma Ebu Seyf ile evlenmiştir. Çift, Nuseyrat Mülteci Kampı’nda yaşıyordu. Ölümünden sonra gerçek kimliği ve yüz fotoğrafı kamuoyuna açıklanmıştır.
Ebu Simbel

Ebu Simbel (Arapça: أبو سنبل ya da أبو سمبل), Güney Mısır'da bulunan antik tapınak.

Ramses-II, Nubya'daki isyancıları bastırmak için yaptığı sefer sırasında bir fili takip ederek Ebu Simbel'e ulaşır. Ramses, buraya iki tapınak yapmaya karar verir.

Büyük tapınak dağın içi oyularak, 20 yılda yapılır. Kapısında 4 dev boy Ramses heykeli vardır. Küçük tapınak kraliçe Nefertari ve tanrıça Hathor a adanmıştır.

Ebu arapça 'baba' anlamına gelmektedir. Tapınağın girişini açıp, içindekileri götüren Giovanni Belzoni ye yol gösteren çocuğun adı ile anılır.

Yapılışı
Asvan Barajı yapımında Tapınak bulunduğu yerden şimdi olduğu yere taşınarak günümüzde adeta yeniden yapılmıştır.
Tapınak'ın şu anda olduğu yere taşınması, yekpare kayaların kesilip, sonra tekrar bir araya getirilmesiyle mümkün olmuştur.
Kayaların kesilmesinin heykellerin görünüşlerine zarar vermemesi için estetik cerrahlarından bilgi alınmış, yüzlerde iz kalmaması için kesilecek yerler hassasiyetle belirlenmiştir. Yapılma gerekçesi ise Ramses'in karısına duyduğu aşkın ifadesi olmasının yanı sıra, ülkesi Mısır'ın düşmanlarına (Sudan) ne kadar güçlü olduğunu göstermek istemesidir. İçerisinde bulunan tapınma taşına senede bir gün, Ramses'in doğum gününde (21 haziran) günışığı doğrudan gelmekteyken, Asvan Barajı'nın yapımı sırasında şimdi olduğu yere taşınmasından sonra 20 Haziranda tapınma odasına günışığı doğrudan gelmekte. Baraj yapımı sırasında daha birçok tarihî eserin taşınması gerektiğinden, Mısır hükûmeti yardım eden ülkelere eserlerin bir bölümünü armağan etmişti. İspanya'ya armağan edilen Debod Tapınağı bunlardan birisidir. Bu ülkeler arasında Türkiye de vardır.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Ebu Said Gerdizî

Ebu Said Gerdizî, (Farsça: ابوسعید عبدالحی بن ضحاک بن محمود گردیزی, Abu Saʿīd Abdul-Hay ibn Dhaḥḥāk ibn Maḥmūd Gardēzī) (ölüm 1061) Fars asıllı bir coğrafyacı ve tarihçidir, erken 11. yüzyılda Gardez (günümüz de Afganistan'da bir şehir)'de Zeynü'l-Ahbâr ismindeki kitabını yazdı. Gerdizî'nin bu eseri doğu İran'da İslam tarihi için çok önemlidir.

Eserleri
Gerdizî serinkanlı bir dürüstçe dikkate değer olan tarihe bakışı vardı. (Farsça: الپتگین, Alp Tegīn) ve Sebük Tégín (Farsça: ابو منصور سبکتگین, Abu Mansur Sebüktegīn)'den, sadece kabataslak olarak, Abbasi Halifesi Kadir (Arapça: القادر, al-Qadir‎)'in 391/999 yılında Gazneli Mahmut (Farsça: محمود غزنوی, Maḥmūd-e Ghaznawī; tam ismi Yāmīn al-Dawlah Abd al-Qāṣim Maḥmūd Ibn Sebük Tegīn)'a Sultan unvanını verdiği törenden bahseder. Gerdizî, tarihi Zayn ul-Akhbār adlı eserini, Sultan ʿAbd-al-Rašīd bin Maḥmūd'a (tahminen 440 - 43/1049 -52 yıllarında), o belki de yaşlı bir adam olunca adamıştır.

Notlar
Ebu Musa

Ebu Musa Adası ( ), Basra Körfezi'nin doğusunda, Hürmüz Boğazı'nın girişi yakınında, Hürmüzgan Eyaleti'ne bağlı adadır. Ebu Musa veya Boumosi, Basra Körfezi'ndeki İran adalarından biri olup, Hürmüzgan Eyaleti'ne bağlı Ebu Musa İlçesi'ne bağlıdır. 26 derece kuzey enlemi ve 55 derece doğu boylamında yer alan Ebu Musa, yaklaşık 12 kilometrekarelik bir alana sahiptir. Bu ada ile Büyük Tunb ve Büyük Tunb adaları arasındaki mesafe, suyun uygun derinliği nedeniyle büyük petrol tankerleri için tek seyrüsefer rotasıdır. Ebu Musa, Basra Körfezi'ndeki en güneydeki İran adasıdır ve ekvatora en yakın olanıdır.

1921 yılından önce İran'ın olan, 1921-1971 yılları arasında İngiliz idaresi altında olan ada, İngiltere tarafından Birleşik Arap Emirlikleri'ne bırakılmış ancak Birleşik Arap Emirlikleri resmi olarak ülke ilan edilmeden iki gün önce aynı yılda İran tarafından stratejik önemi nedeniyle geri alınmıştır. Günümüzde Birleşik Arap Emirlikleri tarafından hak iddia edilen ada zaman zaman iki ülke arasında krize neden olmaktadır. Toplam yüzölçümü 12 km² olan adada bulunan tek yerleşim olan Ebu Musa şehrinde 1.868 kişi yaşamaktadır. Bu ada, turizm açısından gelişmekte olan İran'ın en güneydeki adasıdır ve iklimi de sıcaktır.

Kaynakça
Ebu Müslim camileri

Ebu Müslim camileri ( ), Azerbaycan'ın Kuba Rayonu'nunda en eski camiler. Orada aynı isimli 3 cami vardır. Azerbaycan'ın aborigen nüfusuna ait, etnik azınlıklar olan Şahdağ halkları'na aittir.

Ebu Müslim camileri Azerbaycan'ın en eski camileridir. Öyle ki, Azerbaycan'ın Kuba Rayonu'nunun Hınalıq, Cek ve Qrız köylerindeki Ebu Müslim camileri VIII yüzyılda dikilmiştir. Söylentilere göre bu camiler Abbasi hilafetinin kurucusu Abbas'ın ünlü komutanı Ebu Müslüm El Xorasani tarafından yaklaşık VIII yüzyılda dikilmiştir. Muhtemeldir ki, aynı kumandan o dönemlerde Azerbaycan'ın hakimi olmuştur.

Cek köyündeki Cami
Cek köyündeki Ebu Müslim Camisi Sovyet hakimiyeti yıllarında yıkılarak, taşından okul binası, ağaçlarından ise tahıl deposu inşa edilmiştir. Cami ülkenin bağımsızlığa kovuştuğu ilk yıllarda, köy aksakallarından biri Şihali Muradovun girişimi ve köy sakinlerinin yardımlarıyla kısmen restore edilmiştir. Fakat maddi sıkıntılar yüzünden Ebu Müslim Camii'nin inşası henüz gerekli düzeyde tamamlanmamıştır. Onun çevresinde geniş bilimsel arkeolojik ve mimari çalışmalarının yapılması çok önemlidir.

Hınalıq köyündeki Cami
Hınalıq köyündeki Ebu Müslim Camisi eski SSCB döneminde depo gibi kullanılmıştır. Halihazırda yerel halk tarafından eskisi gibi cami haline getirilmiştir. Bu camide köy cemaati cuma namazlarını kılıyor. Hınalıq′daki Ebu Müslüm Camisi'nin ağaç sütunları oyma yöntemi ile çeşitli biçimli Nebati motifler ve göl tasvirleri ile süslenmiştir. Caminin girişinde, sağ tarafta 2 metre yükseklikte bulunan 2 farklı taş üzerinde "Runa" yazıları vardır. Yazıların yaklaşık 3-8. yüzyıllar arasında yazıldığı tahmin ediliyor. Yazılar tam olarak tercüme olunmasa da, tahmini anlamı "Güneşin doğması" ve "yeni tarihin başlaması" anlamına geliyor.

Qrız köyündeki Cami
Qrız köyündeki Ebu Müslim Camisi günümüzde kullanılmıyor. Bunun temel nedeni bu caminin ciddi dağıntılara maruz kalmasıdır.

Kaynakça
Ebu Nuaym el-İsfahanî

Ebu Nuaym el-Esbahânî (Arapça:أبـو نـعـيـم الأصـبـهـانـي (d. Ocak/Şubat 948, ö. 22 Ekim 1038), 10. yüzyılda yaşamış Fars hadis bilgini ve tarihçi. Tam ismi Ebû Nuaym Ahmed bin Abdillâh bin İshâk el-Esbahânî'dir.

Büveyhoğulları zamanı İsfahan'da doğmuş, Nişapur, Basra, Kufa, Bağdad, Mekke ve Endelüs'ü ziyaret ederek geniş çapda seyahat etmiştir. Tasavvufu geliştiren ilk en önemli kaynak eserlerden ve Şafii hadislerin rivayetcilerinden biri olan Hilyet el-Evliyanın yazarı olarak bilinir.

Eserleri
Ebu Nuaym yüz üzerinde eserin yazarıdır. Bunlar arasında:

Hilyet el-Evliya, on ciltlik büyük bir eser, 650 biyografiye ihtiva ederek yaklaşık 4.000 basılı sayfa miktarına tekabül eder. Altı Şii İmam olmak üzere, İslam'ın ilk yıllarından birçok önemli biyografileri içermektedir. Tasavvufun gelişmesinde direkt tesiri olan çoğu şahsiyetin biyografileri onuncu ciltte bulunur.
El-Arbaîn alâ Mezheb el-Mutahakkikîn min el-Sûfiyye ("Sufiler'den Mutahakkıklar'ın Mezhebi Üzerine Olan Kırk")
Delâil en-Nubuvva ("Peygamberliğin İşaretleri ve Delilleri"), tamamen İslam Peygamberi Muhammed'in şahsiyetine düşkün olan bu büyük çalışma Beyhakî tarafından benzer bir isimli çalışmada yedi cilde genişletilmiştir.
Zikr Akhbâr Asbahân ("İsfahan'ın Hatıratları Vakayınamesi")
El-Duafâ ("Zayıflar")
Fadâil el-Khulafâ el-Arba`a wa Ghayrihim ("Dört Halife'nin ve Diğerlerin Faziletleri")
Fadîlat el-Adilîn min el-Vulât, adil hüküm ve hükümedilenin hükmedene karşı mesuliyetleri ile ilgili kırk Hadis mecmuası. Sahâvî her öyküyü detaylı bir şekilde belgelemiştir.
Juz fî Turuk Hadîs İnna Lillâhi Tis`atun va Tis`îna İsman ("Allah'ın Doksan Dokuz İsmi Vardır Hadis'in Yolları Üzerinde Bir Bölüm")
El-Mehdî ("Mehdi")
Marifet el-Sahâbe va Fadâ'ilihim ("Sahabeleri Bilmek ve Onların Faziletleri"). Bu kitap İbn Abdelbar, İbn el-Esir ve İbn Hacar'ın sonraki benzer çalışmaların temeli olmuştur.
Musned el-Imâm Abî Hanîfe ("İmam Ebu Hanife'nin Musnedi")
El-Mustakhrac alâ el-Buhârî ("Buharî'nin Ölçütlerine Uygun İlave Rivayetler")
El-Mustakhrac alâ Muslim ("Muslim'in Ölçütlerine Uygun İlave Rivayetler")
Riyâdat el-Ebdân ("Bedenlerin Riyazeti")
El-Shuarâ ("Şairler")
El-Sifât ("Sıfatlar"), Suyûtî Al-Iklîl fî Istinbât al-Tanzîl kitabındaki Nas Suresi tefsirinde bahsetmiştir.
Sifat el-Cenne ("Cennet'in Sıfatları")
Tabakât el-Muhaddisîn val-Ruvât ("Biyografi - Hadis Alimleri ve Rivayetclerin Tabakaları")
Tesmiyetu mâ İntehâ ileynâ min el-Ruvât an el-Fadl ibn Dukayn Aliyan
Tesmiyetu mâ İntehâ ileynâ min el-Ruvât an Saîd ibn Mansûr Aliyan
Tesbît el-İmâme va Tertîb el-Khilâfe, Şii'lik hakkında tekzip.
El-Tıb el-Nebevî ("Nebevî Tıb")

Kaynakça
Ebu Mina

Ebu Mina ya da Ebu Mena (Mısır Arapçası: ابو مينا), geç antik Mısır'da İskenderiye'nin 45 km güneybatısında yer alan, 4. yüzyılda kurulan şehir, manastır kompleksi ve Hristiyan hac merkezi. Kalıntıları 1979 yılında Dünya Mirası kapsamına alınmıştır. Günümüze az miktarda kalıntıları ulaşmıştır, fakat büyük bazilika gibi büyük binaların temelleri kolayca fark edilebilir.

Bölgedeki son zamanlardaki tarımsal çabalar, su miktarında belirgin bir artışa neden olmuş kompleks içinde yer alan bir dizi alanın çökmesine veya dengesizleşmesine yol açmıştır. Kompleks 2001 yılında Tehlike altındaki Dünya Mirasları listesine eklenmiştir. Yetkililer, çok fazla tehlike altında kalan binaların tabanlarına kum koymak zorunda kalmışlardır. 2025 yılında alanın bu statüsü kaldırılmıştır.

Galeri
Kaynakça
Ebu Müslim et-Türkmeni

Fadıl Ahmed Abdullah el-Hıyali, bilinen takma adıyla Ebu Müslim et-Türkmeni (Arapça: أبو مسلم التركماني‎; ö. 18 Ağustos 2015), Hacı Mutaz veya Ebu Mutaz el-Kuraşi, Irak ve Şam İslam Devleti'nin Irak'ta hakim olduğu bölgelerin valisi. IŞİD'in ikinci komutanı olarak kabul edildi (Suriye'de benzer bir pozisyonda bulunan muadili Ebu Ali el-Enbari ile birlikte); Yerel meclisleri denetlemek ve IŞİD'in muhaliflerine karşı operasyonları yönlendirmeyi de içeren askeri bir rol oynamıştır.

Kaynakça
Ebu Muhammed el-Makdisi

Ebu Muhammed el-Makdisi ( ‎; d. 3 Temmuz 1959, Burka ), Filistin asıllı Ürdünlü İslamcı yazar. Aynı zamanda cihat teorisyeni ve Selefi ideolog.

Hayatı
Ebu Makdisi küçük yaşlarda ailesinin maddi sıkıntıları nedeniyle Kuveyt'e yerleşti. İlk ve ortaöğrenimini Kuveyt'te tamamlayarak öğrenim sürecinde çeşitli İslami gruplarla çalışmalar içerisine girdi. Üniversite eğitimini babasının isteği üzerine Irak'a giderek Musul Üniversitesinde mühendislik eğitimi gördü. Aynı yıl Irak ve Yugoslavya öğrenci değişim programından yararlanarak Saraybosna Üniversitesinde de öğrenim gören el-Makdisi ardından Suudi Arabistan'a giderek Medine İslam Üniversitesinde eğitim aldı.

1980 ortalarında Afganistan'a giderek Sovyetler Birliği'ne karşı Mücahitlerin yanında savaştı. Daha çok askeri cephede İslami eğitim vererek savaşçıları dini ve askeri alanda eğiterek cihada teşvik etti. 1992'de Pakistan'a geçen el-Makdisi oradan Ürdün'e yerleşti. Bu ülkede de İslami çalışmalarını büyüten el-Makdisi, Ürdün hükûmeti tarafından Filistin için savaş fetvası vermesi nedeniyle hapse atıldı. Bu süreçte çeşitli kitaplar yazan el-Makdisi günümüz Radikal İslam'ın şekillenmesinde büyük rol üstlendi. Aynı zamanda cezaevinde tanıştığı ileride Irak el-Kaidesi' ni kuracak olan Ebu Musab ez-Zerkavi'yi ve Irak ve Afganistan savaşına katılan birçok kişiyi dini alanda etkilemiştir.

1999'da hapisten çıkan el-Makdisi, serbest kalmasının üzerinden 1 yıl geçmeden tutuklandı. 2005 yılında tekrar serbest bırakılan Makdisi, hapisten çıkması üzerinden kısa bir süre sonra gazeteye verdiği röportajdan dolayı tekrar tutuklandı. 2008 yılında hapisten çıkan el-Makdisi İslami çalışmalarını sürdürdü. Bu dönemde Suudi Arabistan Kraliyet Ailesi'ni mürted ilan etmiş ve arap dünyasında büyük çalkantılara sebebiyet vermiştir. Bu yüzden Suud Hanedanı Ürdün devletine baskı yapmış ve tekrar tutuklattırmıştır.

2010 yılında bir kez daha tutuklanarak yargılanmaya başlanan ve 2012 yılında teröre teşvik suçundan yargılandığı davada 5 yıl hapse mahkûm edilmiştir. Makdisi'nin fikirleri halen Suriye İç Savaşı'nda rol üstlenen selefi örgütler tarafından benimsenmiş ve ilham kaynağı olmuştur. El-Kaide ve Tahrir el-Şam' ın fikir hocasıdır. Ayrıca günümüz Arap dünyasını büyük ölçüde etkilemiştir.

Ayrıca bakınız
Bey'at el-İmam

Kaynakça
Dış bağlantılar
Konuyla ilgili yayınlar
Ebu Said Altuntaş El Hacib

Kendisi Gazneli ordusunda bir komutandır. Kendisi bir memlüktür. Yani esir ya da köleyken seçilerek devlet makamlarına kadar yükselmiştir. Gazneli Sultanı Sultan Mahmud (Gazneli Mahmud) 1000-1001 yıllarında Altuntaş'ı Herat'a vali tayin etti. Altuntaş Sultan Mahmud ile Karahanlı hanı İlig Nasr Han arasında geçen savaşta sağ kanadı yönetti. Ayrıca Altuntaş Sultan Mahmud'un Hindistan seferlerine katıldı ve Sultan Mahmud ile Yusuf Kadir Han arasındaki müzakerelere katıldı.

1017 yılında Sultan Mahmud Harezm'i Ebül Haris Muhammed El Memuni'den aldığında Altuntaş'ı Harezmşah lakabıyla Harezm'e vali atadı. Altuntaş başarılı bir şekilde Harezm'i Kıpçaklara ve Oğuz Yagbuluğuna karşı korudu. 1030 yılında Sultan Mahmud ölmüş ve yerine oğlu Mesud geçmişti. Altuntaş'ın göç eden Türkmenleri ordusuna katmasından dolayı Gazneli sultanı Sultan Mesud, Altuntaş'ın bağımsızlığı ilan etmesinden korkuyordu. Altuntaş'ı tehlike olarak gören Sultan Mesud Emir Moncuk'u Altuntaş üzerine gönderdi. Altuntaş Emir Moncuk'u yendi. Emir Moncuk'un bozguna uğradığı haberini alan Sultan Mesud Altuntaş'a haber göndererek Emir Moncuk'la bir alakası olmadığını söyledi. Altuntaş gerçeği biliyordu. Çünkü Sultan Mesud'un Emir Moncuk'a gönderdiği mektuplardan birini ele geçirmişti. Lakin Altuntaş Sultan Mesud'a inandı ve Sultan Mesud'un emriyle Buhara'da hüküm süren Ali Tegin üzerine saldırdı. Ali Tegin devlet hazinesini alarak Debusiye'ye geçti. Zorlanmadan Buhara'ya giren Altuntaş Debusiye'deki Ali Tegin üzerine yürüdü ve Debusiye'de şiddetli bir savaş yaşandı. Şiddetli geçen Debusiye Savaşında her iki tarafta sonuç alamadı. Altuntaş savaş esnasında yaralansa da yaralandığını gizleyerek Ali Tegin'le barış anlaşması imzalandı. Ordusunu Amul'e çeken Altuntaş yarası nedeniyle 1032 yılında öldü.

Kaynakça
TDV İslam Ansiklopededisi, Cild 2, sayfa 547-548
Ebu Rekrek Nehri

Ebu Rekrek Nehri ( ), Fas'ta bulunan bir nehirdir. Nehir, Orta Atlas Dağları'ndan başlayarak Rabat'ta Atlas Okyanusu'na dökülmektedir. Nehrin ağzı Sela Vadisi olarak adlandırılmaktadır.

Nehir 240 kilometre uzunluğundadır ve nehrin yukarısında yaklaşık 24 kilometrelik bir gelgit halici uzanmaktadır.

Kaynakça
Ebu Said (Karakoyunlu)

Ebu Said Timurluların vesayeti altında kısa bir süre hüküm süren Karakoyunlu hükümdarıdır. Kara Yusuf'un hükümdarlığı sırasında Erzincan'da valilik yaptı. 18 Eylül 1429'da Salmas Muharebesi'nde yer aldı ve savaş sonucunda Timur hükümdarı Şahruh'a teslim oldu. Kendisine sembolik olarak Karakoyunlu hükümdarı unvanı verildi. Ancak Şahruh'un 1430'da geri çekilmesinin ardından kardeşi Kara İskender tarafından öldürüldü.

Kaynakça
Ebu Süfyan

Sahr bin Harb bilinen adıyla Ebu Süfyan (568 - 650; Arapça: أبو سفيان بن حرب), Mekke'nin fethi sırasında Müslüman olmuş ve 624-630 yılları arasında Mekke lideri. Tam adı "Ebu Süfyan Sahr bin Harb bin Ümeyye"dir.

568 yılında Mekke'de doğdu. Babası Kureyş'in ileri gelenlerinden Harb bin Ümeyye, annesi de Safiyye bint Hazn'dı. Asıl adı Sahr'dır. İslamiyet'e ve Muhammed'e açıkça cephe aldı, Uhud Savaşı'nda ve Hendek Savaşı'nda Müslümanlara karşı savaşanların komutanı ve Ebu Leheb'in sağ kolu olarak birçok Müslümanı katletti.

Müslümanların Mekke'nin fethi öncesinde Cuhfe'de karargâh kurmalarından sonra, çocukluk arkadaşı olan Abbas'ın tavsiyesiyle Peygamberin huzuruna çıktı. Peygamber'in İslâm'a davetini kabul ederek Müslüman oldu. Bunun üzerine Muhammed de Mekke'nin ele geçirildiği gün Ebu Süfyan'ın evine sığınanlara dokunulmayacağını ilan etti. Bazı Sünni kaynakları samimi bir Müslüman olduğunu bildirmelerine rağmen, özellikle Şiî yazarlar aksini iddia etmişlerdir.

Ebu Süfyan, Müslüman olduktan sonra Suriye seferine ve Yermuk Savaşı'na katıldı. Bu savaşta bir gözünü kaybetti. 652 yılında Medine'de öldü.

Oğlu Muaviye dördüncü halife Ali'ye isyan edip kendisini halife ilan ederek 661 yılında babadan-oğula geçen saltanata dayanan Emevi Devleti'ni kurdu.

Şairliği
Bazı klasik kaynaklarda Ebu Süfyan'ın nazmettiği nakâ'id şiirleri rivayet edilmiştir. Yaşadığı dönemin etkin hiciv şairlerinden birisi olduğunu söylemek mümkündür.

Konuyla ilgili yayınlar
Esat Ayyıldız, Klasik Arap Şiirinde Emevî Dönemine Kadar Hiciv. Ankara: Gece Kitaplığı, 2020. s.133.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Ramlah bint Abi Sufyan
Ebu Ubeyde el-Benşiri

Ali Emin el-Raşidi ( ; Mayıs 1950 - 23 Mayıs 1996) veya kullandığı takma adlarıyla Ebu Ubeyde el-Benşiri ( ), Adil Habib ve Celal, Mısırlı el-Kaide yöneticisi. Örgütün kurucuları arasında yer almaktadır.

Hayatı
Gerçek adı Ali Emin el-Raşidi olan Ebu Ubeyde el-Benşiri; Mayıs 1950'de, Mısır'ın başkenti Kahire'de doğdu. Mısır'da sürdürdüğü polis memurluğu görevinden, İslamcı faaliyetlerinden ötürü uzaklaştırıldı. Sovyetler Birliği'nin Afganistan'a müdahalesinde, mücahitlerin yanında savaşmak için Afganistan'a hareket etti ve Ahmed Şah Mesud'un yanında yer aldı. Burada Kenyalı bir kadınla evlenen el-Benşiri, çevresinde Celal ve Adil Habib adlarıyla tanınmaktaydı.

Kaynakça
Ebu Zeyd el Ensari

Ebu Zeyd el-Ensari ( ö.830/h.215) Arap bir dil bilimci ve saygın bir hadis anlatıcısıydı. Sîbeveyhi ve Cahiz onun öğrenciler arasında yer aldı. Babası Evs bin Sabit de bir hadis anlatıcısı iken, dedesi Sabit bin Beşir, Muhammed döneminde Kuran'ı yazan vahiy katiplerinden biriydi.

Irak'ın Basra kentinde öldü.

Kaynakça
Ebu Turab ez-Zahiri

Ebu Muhammed Abdulcemil bin Abdulhak bin Abdulvahid bin Muhammed bin el-Haşim bin Bilal el-Haşimi el-Umari el-Adavi, daha iyi bilinen adıyla Ebu Turab ez-Zahiri, Hint İslam alimi ve gazetecidir. Kökleri Arap olmamasına rağmen, Arap olmayan bir ülkede yetişmesine rağmen Arapça bilgisinden dolayı döneminin Sibeyhi olarak anılırdı.

Hayat
Zahiri, 1923 yılında o zamanlar İngiliz Hindistanı'nda Arap kökenli bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Zahiri'nin ebeveynleri, soy ağacı aracılığıyla orijinal köklerini İslam'ın ve Raşidin Halifeliğinin ikinci halifesi Ömer'e ve dolayısıyla Kureyş kabilesinin Adiyoğullarına kadar gitmektedir.

Zahiri, kaynak yetersizliğinden sık sık elle kopyaladığı İslami el yazmaları peşinde yoğun bir şekilde seyahat etti. Genç yaşlarında Batı Avrupa, Kuzey Afrika ve Orta Doğu'yu ziyaret etti. Sonunda Mısır'a gitti ve burada El-Ezher Üniversitesi'nde yüksek lisans ve doktora derecelerini aldı

Zahiri, 21 Safer 1423/4 Mayıs 2002'de bir cumartesi sabahı öldü. Zahiri, özel kütüphanesindeyken bir yardımcısına ayaklarındaki felçten şikayet etti. Afazi nedeniyle Müslümanların iman tanıklığını söylemekten alıkonan Zahiri, yatağında gökyüzünü işaret ederek öldü. Ertesi sabah Mekke'nin tarihi Cennetül Mualla mezarlığına gömüldü.

İşler
Zahiri yaklaşık 50 yayınlanmış eser yazdı. Farsça ve Urducası akıcı ve Hindistan'ın birden çok dilinde konuşma yapmasına rağmen, yazılı eserlerinin çoğu Arapçaydı .

Biyografik
Abdülkerim bin Abdullah Abdulkerim, Ebū Turāb ez-Zahirî, 1343-1423 H / 1923-2002 M : afaḥāt min ḥayātih - wa-taʼammulāt fī adabih . Riyad: Maktabat al-Malik Fahd al-Waṭanīyah, 2008. 603 pgs .; 24 santimetre.
ʻAlaw Ṭāhā Ṣāfī, Ebū Turāb al-Ẓāhirī - al-ʻālim al-mawsūʻah - aw Sībawayh al-aṣr . Riyad: al-Majallah al-ʻArabīyah, 2003. 32 pgs .; 20 santimetre. OCLC No. 424454353

Orijinal
Detik-detik kepergian Rasûlallah . Cakarta : Pustaka Azam, 2001. 328 s. ; 23 santimetre. Wawan Djunaedi Sofandi tarafından çevrildi.
Lijam el-aklam . Mektubat el-Tihama, 1982. 276 syf.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Ebu Turab'ın Riyad'dan Ölüm İlanı (Arapça)
Ümmü'l-Kura Üniversitesi'nin resmi web sitesinde Ebu Turab'ın biyografisi (Arapça)
Ebu Sumâme b. Arim ed-Dabbi

Ebû Sumâme b. 'Ârim ed-Dabbî (Arapça: ابو ثمامة بن عارم الضبي), Eski Arap şairlerinden biridir. Klasik kaynaklarda, Muhriz adındaki birisi için nazmettiği bir hicviyesi nakledilmiştir. Şair bu şiirinde, Muhriz'in evine sığınan kişilerin etlerinin yenileceğini iddia etmektedir. Klasik Arap edebiyatında yamyamlığın hicvedildiği bir takım örneklere rastlamak mümkündür. Ne var ki Ebu Sumâme'nin söz konusu kasidesinde mecazi bir anlamın olması da olasılık dahilindedir.

Konuyla ilgili yayınlar
Esat Ayyıldız, Klasik Arap Şiirinde Emevî Dönemine Kadar Hiciv. Ankara: Gece Kitaplığı, 2020. s.145.

Kaynakça
Esat Ayyıldız, Klasik Arap Şiirinde Emevî Dönemine Kadar Hiciv. Ankara: Gece Kitaplığı, 2020. s.145.
Ebu Tahir el-Cennabi

Ebu Tahir Süleyman el-Cennabi, Bahreyn'deki Karmati devletinin reisi.

923 yılında ağabeyi Ebu'l-Kâsım Said'i devirdikten sonra devletin lideri oldu ve hemen o yıl Basra'ya baskın düzenleyerek yayılmacı bir dönemi başlattı. 927'de Kufe'ye baskın düzenleyerek Abbasi ordusunu yenilgiye uğrattı ve 928'de Abbasi başkenti Bağdat'ı tehdit etti; şehre giremeyince Irak'ın büyük bir bölümünü yağmaladı.

930 yılında, Mekke'ye saldırarak şehri yağmalayan ve İslam'ın en kutsal yerini tahrip eden Karmatilerin en kötü şöhretli saldırısına önderlik etti. Başlangıçta şehre giremeyen Ebu Tahir, tüm Müslümanların şehre girme hakkına sahip olduğunu öne sürerek barış için geldiğine yemin etti. Karmati ordusu şehir surlarının içine girdikten sonra hacıları katletmeye başladı ve bunu yaparken Kur'an ayetleriyle onlarla alay etti. Hacıların cesetleri sokaklarda çürümeye terk edildi.

Kaynakça
Kaynaklar
Ebu İshak İbrahim

Ebu İshak İbrahim (d. ? - ö. 12 Kasım 966, Gazne), 963-966 yılları arasında hüküm süren Gazne Devleti sultanıdır.

13 Eylül 963'te ölen Alp Tigin'nin yerine oğlu olarak geçmiştir. Devlet yönetiminde babası kadar etkili olamamıştır. Sebük Tigin onun zamanında Halaçların bir isyanını bastırmıştır. Hükümdarlığı zamanında Samanîlerden yardım aldığı için 963-966 yıllarında Gazne'de Samanîlerin de bir etkisi oluşmuştur.

Ebu İshak İbrahim'in oğlu olmadığından, 12 Kasım 966 tarihindeki ölümünden sonra devletin başına Türk komutanlar geçmiştir.

Kaynakça
Ebu İnaniye Medresesi

Ebu İnaniye medresesi, Fas'ta Berber emiri Ebu İnan Faris tarafından 1351-1356 yıllarında yaptırılmış bir medresedir. Ebu İnan, aynı adla bir başka medreseyi de Meknes kentinde yaptırmıştır. Meriniler mimarisinin en iyi örneklerinden biri olarak kabul edilir.

Mimarisi
Binanın iki ana kapısı vardır. Kapıların birinden bir geçitle avluya ulaşılır. Diğer kapı iki parçadan oluşur ve yapının ekseni üzerinde yer alır. Avlu dikdörtgen biçimindedir ve tamamı mermer ile kaplıdır. Avlunun ortasında abdest almak için yapılmış 2 metre genişliğinde ve camiye kadar uzanan bir kanal vardır. Avlunun üç tarafından öğrencilerin kaldıkları odalara geçişler yer alır. Bu mimari planın Memlukların Kahire'deki Sultan Hasan Medresesinden alınıp geliştirilmiş olduğu tahmin edilmektedir.

Dış bağlantılar
Museum with no Frontiers
Medresenin archnet'teki maddesi
Medresedeki desenler

Kaynakça