Bartolomé Esteban Murillo

Bartolomé Esteban Murillo (Aralık 1617, vaftiz tarihi 1 Ocak 1618 – 3 Nisan 1682) İspanyol Barok ressamıdır. En çok dini eserleriyle tanınmasına rağmen, Murillo aynı zamanda çağdaş kadınlar ve çocuklar hakkında da önemli sayıda tablo üretmiştir. Çiçek kızları, sokak çocukları ve dilencilerin canlı gerçekçi portreleri, onun döneminin günlük yaşamına dair kapsamlı bir kayıt oluşturur. Ayrıca, 30'lu yaşlarındaki halini tasvir eden bir otoportre Frick Koleksiyonu'nda ve yaklaşık 20 yıl sonraki gösteren bir diğer otoportre ise Londra'daki Ulusal Galeri'de olmak üzere iki otoportre de yapmıştır. 2017-18 yıllarında, bu iki müze bu eserlerin bir sergisini düzenlemiştir.

Çocukluğu
Murillo muhtemelen Aralık 1617'de, başarılı bir berber cerrah olan Gaspar Esteban ve María Pérez Murillo'nun çocuğu olarak dünyaya geldi. O Sevilla'da veya daha küçük bir Endülüs kasabası olan Pilas'ta doğmuş olabilir. 1618'de Sevilla'daki Santa Maria Magdalena'da vaftiz edilmiştir. 1627 ve 1628'de ebeveynleri öldükten sonra, ablası Ana ve eşi Juan Agustín Lagares'in vesayetine girdi. Murillo, 1645'teki evliliğine kadar çiftin evinden ayrılmadığı için onlara yakın kalmış gibi görünüyordu. On bir yıl sonra, kız kardeşi çoktan ölmüş olmasına rağmen, Lagares'in vasiyetini yerine getiren kişi olarak atanmıştır. Murillo nadiren babasının soyadını kullandı ve bunun yerine anneannesinin soyadı olan Elvira Murillo'nun soyadını almıştır.

Erken yaşam
Murillo'nun hayatının erken yılları veya bir ressam olarak kökenleri hakkında çok az belge bulunmaktadır. 1633'te, 15 yaşında, Murillo ailesiyle birlikte Amerika'ya geçiş için bir lisans aldı. Muhtemelen sanat kariyerine, ya o yıllarda ya da biraz öncesinde başladı. Murillo, sanat çalışmalarına Sevilla'da, amcası ve vaftiz babası olan Juan del Castillo'nun atölyesinde başladı; Juan del Castillo, kendi başına yetenekli bir ressamdı. Castillo, çizimlerinin kuruluğu ve resmettiği konulardaki sevgi dolu ifadelerle karakterize ediliyordu ve Murillo, bunun çoğunu erken dönem eserlerinde ilham kaynağı olarak aldı. İlk eserleri ayrıca Francisco de Zurbarán, Jusepe de Ribera ve Alonso Cano'dan da etkilenmişti ve onların güçlü gerçekçi yaklaşımını paylaşıyordu.

Sanat tarihçisi ve ressam olan Antonio Palomino'ya göre, Murillo, resim yapma becerisinin yeterince geliştiğini hissettikten sonra Castillo'nun atölyesini terk etti. 1642'de, 26 yaşında, Madrid'e seyahat ettiği iddia ediliyor; burada muhtemelen Velázquez'in eserleriyle tanıştı ve Francisco de Palacios'un çalışmalarını gördü; sonraki eserlerindeki zengin renkler ve yumuşak şekil modellemeleri bu etkileri önermektedir. Birçok Sevilla ressamı gibi, Murillo'nun da kârlı Amerikan pazarını çekmek amacıyla dini imgelerden ilham aldığı düşünülse de, Murillo'nun Madrid'e seyahat ettiğine dair aslında çok az kanıt vardır. O dönemin Alman tarihçisi Joachim von Sandrart'ın öne sürdüğü benzer iddialar, Murillo'nun aynı dönemde İtalya'ya da seyahat ettiğini öne sürmektedir. Palomino, bu iddiaları reddederek, Murillo'nun başarısının yalnızca İspanya'dan geldiğini kabul etmeyen yabancıların tutumundan kaynaklandığını savunmaktadır.

Kariyeri
1645'te Sevilla'ya döndü ve Beatriz Cabrera y Villalobos ile evlendi; bu evlilikten on çocukları oldu. Bu çocuklardan sadece beşi annelerinden daha uzun yaşadı ve yalnızca biri, Gabriel (1655–1700), daha sonra Bartolome'nin resim yapma işini devraldı. Evlendiği yıl, Murillo kariyerinin ilk büyük siparişini aldı. Bu, Sevilla'daki San Francisco manastırı için on bir tuval resmetmekti. Bu projede 1645'ten 1648'e kadar çalıştı. Bu eserler, o dönemde sıkça anlatılmayan Fransisken azizlerinin çeşitli hikayelerini tasvir ediyordu. Konuları seçerken, Murillo, Azize Francis'in Bir Melek Tarafından Teselli Edilmesi gibi resimlerde temsil edilen düşünce ve dua hayatlarını övmeye vurgu yaptı. Eserleri, St. Francis'in Coşkusu'nun Zurbarán tarzı karanlığından, Murillo'nun olgun eserlerine özgü yumuşak bir aydınlık tarzına (St. Clare'in Ölümü gibi) kadar değişiklik göstermektedir.

Ayrıca 1645'te tamamlanan, Murillo'nun çocukları konu alan birçok tablosundan ilki olan Young Beggar (Genç Dilenci) tablosunda(Louvre Müzes)) Velázquez'in etkisi belirgindir. Sevilla Katedrali için bir çift resmin tamamlanmasının ardından, ona en büyük başarılarını getiren temalarda uzmanlaşmaya başladı: Virgin and Child (Meryem ve Çocuk) ile İmmaculate Conception (Günahsız Hamilelik).

Madrid'de 1658'den 1660'a kadar geçen bir dönemden sonra, Sevilla'ya döndü. Burada, 1660 yılında mimar Francisco Herrera Genç ile birlikte yöneticiliğini paylaştığı Bellas Artes Akademisi'nin (Sanat Akademisi) kurucularından biri oldu. Bu, onun en aktif olduğu dönemdi ve Augustinian manastırı için altar resimleri ile Santa María la Blanca için tablolar da dahil olmak üzere birçok önemli sipariş aldı. 1682'de Sevilla'da, Cádiz'deki Kapuçinler Kilisesi'nde bir fresk üzerinde çalışırken iskeleden düşmesinden birkaç ay sonra öldü.

Mirası
Murillo'nun birçok öğrencisi ve takipçisi vardı. Resimlerinin verimli taklidi, İspanya'daki itibarını ve Avrupa genelindeki ününü sağladı ve 19. yüzyıldan önce eserleri, başka bir İspanyol sanatçınınkinden daha geniş bir şekilde biliniyordu.

Başlıca eserleri
Kaynakça