kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Doğu sarı akrebi

Doğu sarı akrebi ya da halk arasında kısaca Sarı akrep (Mesobuthus eupeus), Buthidae familyasından insan sağlığı açısından tehlikeli bir akrep türü.

Morfoloji
Küçük boylu akrepler olup 3,5 ilâ 5,5 cm boyundadır. Vücutları sarımsı-kahverengi; yürüme bacakları açık sarımsı-kahverengidir. Karapaks özellikle karinaların bulunduğu kısımlarda siyahımsı kahverengi olup, sırtta siyahımsı 5 tane boylamasına çizgi bulunur. II. ve III. kuyruk segmentinin ventro-median karinaları iyi gelişmiş dişli ve granüllerin yüksekliği posteriore doğru artar. IV. kuyruk segmenti 8 karinalıdır. Tarak organı dişide 16-23, erkekte 24-28 dişlidir.

Alt türleri
Alt türleri iki dal (clade) hâlinde gelişim gösterir:

Kuzey dalı (Northern clade)
Mesobuthus eupeus eupeus (Syn: Mesobuthus eupeus philippovitschi)
Mesobuthus eupeus afghanus
Mesobuthus eupeus thersites
Güney dalı (Southern clade)
Mesobuthus eupeus phillipsii
Mesobuthus eupeus kirmanensis

Türkiye'de iki alt türle temsil edilir. İki alt türü birbirinden ayıran doğal engel Toros dağlarının doğu uzantısıdır:

Mesobuthus eupeus phillipsii : Açık renkli olup telson soğanımsıdır (özellikle dişilerde). Doğu Anadolu'da yoğunlaşmışlardır. Konya'da da görülür. Türkiye'de de bulunduğu yeni keşfedilmiş alt tür olup 2011 yılında yayımlanmıştır. Türkiye'den başka Ermenistan, Azerbaycan ve İran'da da bulunur.
Mesobuthus eupeus eupeus : Daha koyu (özellikle de orman populasyonları) renkte olup telson uzuncadır (her iki cinste de). Güneydoğu Anadolu'da yoğunlaşmışlardır. Türkiye'den başka Suriye ve İran'da da bulunur.

Habitat
Bozkır ve ormanlık alanlarda bulunur. Daha çok açık alanlarda, özellikle steplerde, yerleşim bölgelerinde, binalarda ve harabelerde rastlanır. Vertikal dağılışı, 1800 m'ye kadar çıkmaktadır.

Tehlikesi
Tehlikeli akrepler olsa da zehri ölümcül değildir. Halk sağlığı açısından zehirleri önemlidir. Ancak daha çok kusma, sancı, yüksek ateş vs. şeklinde 24 saat kadar süren etkileri görülür.

Yayılımı
Türkiye'den ve kuzeyde Rusya'dan Çin'e kadar Palearktik bölgede yayılım gösterir. Bölgenin en geniş yayılımlı akrep türüdür.

Kaynakça
František Kovařík, Ersen Aydın Yağmur, Victor Fet & Shahrokh Navidpour (2011) , On two subspecies of Mesobuthus eupeus (C. L. Koch, 1839) in Turkey (Scorpiones: Buthidae), Euscorpius — Occasional Publications in Scorpiology. 2011, No. 109
Doğu sigillata C

Doğu sigillata C geç Hellenistik ve Roma terra sigillata kategorisidir. En iyi bilinen üretim merkezi antik Pitane Çandarlı'dadır.

Kaynakça
Hayes, John. (1972). Geç Roma Çömlekleri. Londra: Roma'daki İngiliz Okulu (ciltli, ISBN 0-904152-00-6).
Hayes, John. (1985). Enciclopedia dell'arte antica classica e orientale'deki Sigillate Oriental. Atlante delle Forme Ceramiche II, Ceramica Fine Romana nel Bacino Mediterraneo (Tardo Ellenismo e Primo Impero), Roma.
Heath, Sebastian ve Billur Tekkök. (2007). Ilion'da (Troia) Yunan, Roma ve Bizans Dönemi * Seralarında Doğu Sigillata C (Çandarli).
Loeschke, S. (1912). Çandarlı'da Sigillata-Töpfereien, Athenische Mitteilungen 37, s.334-407

Dış bağlantılar
Doğu çınarı

Doğu çınarı (Platanus orientalis), çınargiller (Platanaceae) familyasından 25–30 m boy, 5–6 m çap yapabilen bir çınar türüdür.

Habitat
Doğal yayılımı Balkanlar, Anadolu, İran, Uzak Doğu ve Avrasya'dır. Bazı hesaplar, doğal menzilini batıda İberya'ya ve doğuda Himalayalar'a kadar genişletir. Eskiden beri insanlar tarafından dikildiği için çok geniş alana yayılmıştır.

Genel özellikleri
Nehir kenarlarında doğal olarak bulunur. Ağaç, ılık yazlardan büyük ölçüde faydalanmasına rağmen, çoğu ılıman enlemde yetiştirilebilir. Yatay yönlenme eğiliminde olan geniş, kalın yaprakları olan çok büyük ve geniş bir ağaç olarak, özellikle sıcak mevsimde sağladığı gölge ve serinlik için değerlidir. Güneşli yerlerde iyi büyür. Besince zengin toprakta iyi yetişir fakat kuraklığa da dayanıklıdır. Olgunlaşana kadar genç fidanlar sulanmalıdır. Kentlerde hava kirliliğine karşı dayanıklıdır.

Morfoloji
Ağaç yaşlandıkça dallar daha fazla sarkar ve böylece yuvarlak bir taç oluşturur. Kabuk sarıdır ve yeşil (bazen gri) kabuk küçük parçalar halinde dökülerek ağaca benekli bir görünüm verir. P. x acerifolia ile belirgin bir fark, çok budaklı gövdede ve yaprakların şeklinde görülebilir. Elsi yaprakları daha derinden oyulmuş ve genellikle 5-7 keskin testere dişli loblara sahiptir, merkezi lob geniş olduğundan daha uzundur. Küresel çiçekler çıkıntılı tüylerle kaplıdır. Meyve başlangıçta yeşildir ancak rengi kahverengiye döner ve yaklaşık 2,5 cm çapındadır. Meyveler 3 ila 6'lı gruplar halinde asılır ve kışın sonlarına kadar ağaçta kalır. Fidanlar dona karşı hassastır. Mayıs'ta çiçek açar ve tohumlar Ekim'den Şubat'a kadar olgunlaşır.

Ülkemizin hemen hemen bütün orman mıntıkalarındaki dere içlerinde, nehir yataklarında doğal olarak bulunduğu gibi, şehirlerde yol kenarlarında, park ve bahçelerde süs bitkisi olarak rastlanır.

20-30 m ye kadar boylanabilir. 5-6 m çap yapar. Yüzlerce yıl (500, 600 Yıl – bazen daha fazla) yaşar. Serbest büyüdüğü zaman kısa gövde, kalın dal ve geniş tepe yapar. Gövde ve dallar açık gri veya yeşilimsi gri renktedir. Yaşlı gövdelerin kabukları küçük levhalar halinde kalkar ve yavaş dökülür. İnsan eline benzeyen iri yaprakları ve küremsi topluluklar oluşturan meyveleri vardır.

Kaplama, mobilya, ambalaj, kuru madde fıçıları ve mutfak aletleri yapımında kullanılır.

Türkiye'deki dağılımı
Türkiye'de Adana, Ankara, Amasya, Antalya, Balıkesir, Bingöl, Bitlis, Bursa, Diyarbakır, Edirne, Eskişehir, Hakkâri, İçel, İstanbul, Kütahya, Kahramanmaraş, Muğla, Ordu, Sinop, Tokat, Trabzon ve Tunceli illerinde bulunur.


Kaynakça
Dış bağlantılar
Doğu Çin Denizi

Doğu Çin Denizi, Çin ve Kore kıyılarında, Ryukyu ve Kyushu Adaları ile Büyük Okyanus'tan ayrılan, Büyük Okyanus'un bir kolu. 1,249,000 km² lik yüzölçümüne sahip olan deniz, Çincede Doğu Denizi olarak adlandırılır.

Deniz, doğuda Büyük Okyanus, kuzeyde Güney Kore, güneyde Tayvan ve batıda Çin ana toprakları ile çevrilidir. Yangtze Nehri, denize dökülen en önemli akarsudur.

Denizin en önemli adası Tong Adası olup, su altında pek çok resif bulunur. Denizin ekonomik kullanım hakkı içinde Çin, Japonya ve Güney Kore arasında bir takım anlaşmazlıklar vardır. Çin ve Japonya arasındaki anlaşmazlıklar, Çin'in varlığını keşfettiği doğalgazın kullanım hakkından kaynaklanır. Çin ve Güney Kore arasındaki anşalmazlık ise Güney Kore'nin üzerine bir doğal araştırma istasyonu kurduğu Socotra Kayalıkları'dır.

Ayrıca bakınız
Türkiye'deki körfezler listesi

Kaynakça
Dış bağlantılar
Doğu yarımküre

Doğu yarımküre, yerküre Greenwich'ten geçen 0° boylamı ile ikiye bölündüğünde doğuda kalan kısmıdır. Coğrafi olarak Avrasya, Afrika ve Okyanusya'yı kapsar. Jeopolitik anlamda ise genellikle Avrasya, Afrika ve Avustralya'yı kastetmek amacıyla Eski Dünya tabiri ile eşanlamlı olarak kullanılır.

Ayrıca bakınız
Eski Dünya
Yeni Dünya
Yarımküre
Batı yarımküre
Güney yarımküre
Kuzey yarımküre
Doğu Çağatay Hanlığı

Doğu Çağatay Hanlığı ya da Moğolistan Hanlığı, Tuğluk Temür 1363 yılında oğlu İlyas Hoca'yı Çağatay Hanlığı'na bağlı Doğu Çağatay Hanlığı'nın başına getirmiştir.

Tarihi
Yunus Han'ın ölümünde sonra onun bölgeleri onun oğullarına bölünür. Ahmet Han (1487-1503), doğu Moğolistan ve Uyguristan'ı alır, Oyrat'lara karşı başarılı savaşlar düzenler, Çin bölgesine baskın yapar ve batı Tarım Havzasını Duğlatlar'dan ele alamaya girişir, sonuçta tamamen başarısız olur.

Doğu Çağatay Hanları
Toğluk Temür, önce Doğu Çağatay Hanlığı 1347-1359, daha sonra Çağatay Hanlığı 1359-1362
İlyas Hoca, 1363-1390; Toğluk Temür'ün bir oğlu.
Hıdır Hoca, 1390-1399; Toğluk Temür'ün diğer bir oğlu.
Şem-i Cahan, 1399-1408; Hıdır Hoca'nın oğlu.
Muhammed Han, 1408-1416; Şem-i Cahan kardeşi.
Nakş-ı Cahan, 1416-1418; Şem-i Cahan'ın bir oğlu.
Sultan Üveys Han, 1418-1421 ve tekrar 1425-1428; Şir Ali bin Hıdır'ın bir oğlu.
Şir Muhammed, 1421-1425; Şah Cahan bin Hıdır'ın bir oğlu.
II. Esen Buğra, 1428-1462; Üveys Han'ın bir oğlu.
Yunus Han, 1462-1481; Üveys Han'ın diğer bir oğlu.
Sultan Mahmud Han, 1486-1508; Yunus Han'ın bir oğlu.
Mansur Han, 1502-1543; Moghulistan hanı Yunus Han'ın bir torunu.
Sultan Said Han, 1514-1532; Mansur Han'ın bir kardeşi, aynı zamanda Altıshahr (Yarkand Hanlığı) Hanı.
Abdürreşid Han, 1544-1570: Said Han'ın bir oğlu.

Ayrıca bakınız
Turpan Hanlığı
Yarkand Hanlığı

Notlar
Kaynakça
Svat Soucek, A History of Inner Asia, Cambridge University Press (Februar 2000) ISBN 978-0-521-65704-4

Dış bağlantılar
Doğu ve Orta Afrika Futbol Federasyonları Konseyi

Doğu ve Orta Afrika Futbol Federasyonları Konseyi (İngilizce: Council for East and Central Africa Football Association, CECAFA), Doğu Afrika ülkelerinin futbol federasyonlarının üye olduğu futbol konseyidir. Aynı zamanda bir CAF iştirakidir. Afrika'nın en eski alt-bölgesel futbol organizasyonudur.

Üyeler
Burundi - 1994
Cibuti - 1995
Eritre - 1994
Etiyopya - 1973
Güney Sudan - 2012
Kenya - 1973
Ruanda - 1994
Somali - 1973
Sudan - 1975
Tanzanya - 1973
Uganda - 1973
Zanzibar - 1973, 2003

Turnuvalar
CECAFA Kupası - CECAFA üye ülkelerin millî takımları arasındaki turnuva.
CECAFA Kulüpler Kupası - CECAFA üye ülkelerin kulüp takımları arasındaki turnuva.
CECAFA U-17 Şampiyonası - CECAFA üye ülkelerin 17 yaş altı millî takımları arasındaki turnuva.

TV hakları
2007 yılında TV yayın hakları GTV'ye satıldı.

Kaynakça
Doğu Çerkesleri

Doğu Çerkesleri ya da Doğu Adığeleri (Çerkesçe Адыгэхэр), Çerkeslerin doğu kolu olup Doğu Çerkesçesini konuşan ve Rusya'ya bağlı Karaçay-Çerkesya ile Kabartay-Balkarya Cumhuriyetlerinde yaşayan ve Çerkes Sürgünü'nde Çarlık Rusyası döneminde Kafkasya'dan Osmanlı İmparatorluğu topraklarına sürülüp tehcir ettirilen ve bugün Türkiye'de diasporayı (хэхэс) oluşturan Kuzey Kafkas halkı. Günümüzde Kafkasya'daki Çerkeslerin çoğu Doğu Çerkesleri azı Batı Çerkesleri iken, diasporada bunun tam tersidir. Kafkasya'da Kuzey Osetya’nın Mozdok bölgesinde yaşayan 3 bin kişilik bir Hristiyan Kabardey topluluk dışında Çerkeslerin tamamı Sünni Hanefi Müslümandır.

Ana boyu Kabardeyler ile onlardan ayrılan Besleneylerdir. Kabardey-Balkarya ve Karaçay-Çerkesya Çerkeslerinin neredeyse tamamına yakını Kabardeydir. İki Besleney köyü (Beçmızaye ile Kurğokuaye) Krasnodar Krayı'nın Uspensk rayonundadır.

Rusya Federasyonunda resmî kullanımda idarî birimine göre iki ayrı halk olarak kabul edilirler: Karaçay-Çerkesya'dakiler черкесы («çerkesler») ve Kabartay-Balkarya'dakiler кабардинцы («kabardinler»).

Karaçay-Çerkesya Çerkesleri
Karaçay-Çerkesya içinde 2010 etnik nüfus sayımına göre Karaçaylar %41,Ruslar %31,6 Çerkesler %11,9'du. Abazalar ise %7,8 idi. Çerkezler ve Abazalar genellikle ülkenin kuzey bölgesinde Abazinsky, Adige-Khablsky, Habezsky bölgelerinde yaşarlar.

Kabartay-Balkarya Çerkesleri
Diyasporada Doğu Çerkesçesi konuşanların sayısı az olup Kafkasya'dakiyle ters orantılıdır. Türkiye'deki Çerkesler içinde dillerini en iyi koruyan grup olan Kabardeylerin en yoğun yaşadığı bölge, esas olarak Kayseri ve Sivas'a bağlı köylerin bulunduğu Uzunyayla ile Maraş-Göksun ilçesidir.

Kaynakça
Doğu Çin Normal Üniversitesi

,
Doğu Çin Normal Üniversitesi ( , , , kısaca: ECNU) Çin'in Şangay şehrinde bir üniversite. Doğu Çin Normal Üniversitesi (ECNU) direkt olarak Çin Millî Eğitim Bakanlığının koruması altında olan önemli üniversitelerden biridir.

Çin'in Şanghay şehrinde ilk Amerikan üniversitesi açıldı. ABD'nin New York Üniversitesi (NYU), Şanghay'daki Doğu Çin Normal Üniversitesi ile Shanghai New York Üniversitesi'ni (NYU Shanghai) kurdu.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Resmi site
Doğu ve Orta Afrika Kriket Takımı

Doğu ve Orta Afrika Kriket Takımı; Malavi, Tanzanya, Uganda ve Zambiya'dan oluşan bir kriket takımıydı. Bu takım Uluslararası Kriket Konseyi(ICC)'nin 1989 ile 2003 yılları arasında ortak üyesi idi.

Tarihi
Takım Doğu Afrika Kriket Takımı'nın yerine geçen bir takımdır. Doğu Afrika Kriket Takımı 1989'a kadar ICC'nin ortak üyesiydi. Kenya millî kriket takımı'nın bu takımdan ayrılmasıyla Uganda ile Tanzanya, Malavi ve Zambiya'yla bu takımı oluşturdu ve ilk defa 1990'da oynanan Kriket Dünya Kupası Elemeleri'ne katıldı. Bu takım dört defa elemelere katıldı. 2001'deki turnuvada Malavi, Tanzanya ve Zambiya vardı. Uganda yoktu çünkü 1998'de ICC'ye kendi başına ortak üye oldu. Tanzanya da 2001'deki elemelerden sonra ICC'ye ortak üye oldu. Takım nihayet 2003'te dağıldı. Zambiya ortak üye ve Malavi bağlı bir üye oldu.

Turnuva tarihi
Dünya Kupası elemeleri
1979-1986: Bakın: Doğu Afrika kriket takımı
1990: İlk tur
1994: 5 takımlı grupta sonunculuk
1997: İlk tur
2001: İlk tur

Kaynakça
Doğu Çin Demiryolu

Doğu Çin Demiryolu ( ; veya КВЖД, Kitaysko-Vostoçnaya Jeleznaya Doroga veya KVJD) veya Mançurya Demiryolu, Çin'in kuzeydoğusunda Mançurya'daki Demiryolunun tarihsel adıdır.

Hat Rus İmparatorluğu tarafından Qing Hanedanı'nın izniyle inşa edildi ve Rus Uzak Doğusu'nda Çita ile Vladivostok'u birbirine bağlamaktaydı. T şeklindeki hat günümüzde Harbin-Manzhouli Demiryolu olarak bilinen batı, Harbin-Suifenhe Demiryolu olarak bilinen doğu ve Pekin-Harbin Demiryolu'nun bir parçası olan ve Harbin'de kesişen güney olmak üzere üç kısımdan oluşmaktaydı. Demiryolu ve Çin Doğu Demiryolu Bölgesi olarak bilinen imtiyaz Harbin'den yönetildi ve büyük bir demiryolu merkezi haline geldi.

Doğu Çin Demiryolu'nun Güney Mançurya Demiryolu olarak da bilinen güney kısmı Rus-Japon Savaşı, 1929 Çin-Sovyet Çatışması ve İkinci Çin-Japon Savaşı'nda odak noktası haline geldi. Sovyetler Birliği 1952'de demiryolunun yönetimini Çin'e devretti.
Bayraklar
Doğu Çin Demiryolu Hattının Ruslar tarafından işletildiği dönemde trenler sefer yaparken hem Rusya'yı hem de hattın üzerine kurulduğu Çin'i ortak olarak temsil eden bazı bayraklar kullanmıştır.


Dış bağlantılar
Guide to the Photograph Album of the Chinese Eastern Railway.
Views of the Chinese Eastern Railway
Chinese Eastern Railroad Zone
History of the line
“The Chinese Eastern Railway – A Glimpse of History” by Peter Crush. Hong Kong Railway Society web pages: under “English, Members Corner, Feature Articles”. Retrieved January 2009
Doğu İsviçre

Doğu İsviçre ( , , ), Glarus Alpleri'nin kuzeyinde yer alan ve Schaffhausen, Thurgau, St. Gallen, Appenzell Ausserrhoden, Appenzell Innerrhoden, Schaffhausen ve Glarus
kantonları içeren bölgenin adıdır. Graubünden kantonunun kuzeyinin de (Chur şehri ile birlikte) bazen Doğu İsviçre'nin bir parçası olduğu düşünülmektedir. Doğu İsviçre, İsviçre'nin NUTS-2 bölgelerinden biri olarak tanımlanmaktadır.

Kaynakça
Doğu İran dilleri

Doğu İran dilleri, Orta İran dilleri döneminde (MÖ 4. yüzyıldan itibaren) ortaya çıkmış bir İran dili alt grubudur. Avestaca genellikle bir erken Doğu İran dili olarak sınıflandırılır. En büyük modern Doğu İran dili, Hindukuş dağları ile İndus Nehri arasındaki bölgede yaşayan 50-60 milyon konuşura sahip Peştucadır.

Yaşayan Doğu İran dillerinin çoğu Afganistan'da, Pakistan'da, Doğu Tacikistan'ın Dağlık Badaşhan Özerk Bölgesi'nde ve Çin'in Sincan bölgesinin en batısında konuşulur. Kuzeybatı Tacikistan'da konuşulan Soğdca kökenli Yagnobi dili ve Kafkasya'da konuşulan İskit-Sarmatça kökenli Osetçe dili bul bölgelerin dışında konuşulan Doğu İran dilleridir. Bu diller, MÖ 1. binyılda Orta Doğu, Doğu Avrupa, Kafkasya ve Batı Asya’ya yayılmış ve İskitya olarak bilinen, geniş bir etno-dilbilimsel sürekliliğin kalıntılarıdır.

Sınıflandırma
Doğu İran dilleri tek bir lehçe sürekliliği olarak tanınır. Doğu İran dillerinin yanı sıra "Kuzeydoğu" gibi geleneksel dallar genetik gruplardan ziyade dil alanları olarak kabul edilir.

Diller aşağıdaki gibidir:

Eski İran dilleri

İskit ve Eski Saka dilleri †

Avestaca † (yaklaşık MÖ 10.-7. yüzyıl), genellikle Doğu olarak sınıflandırılır, ancak bu sınıflandırmada bir şubeye atanmaz.

Orta İran dilleri

Baktriya dili †, y. MÖ 4. yüzyıl - MS 9. yüzyıl
Harezmce †, y. MÖ 4. yüzyıl - MS 13. yüzyıl
Soğdca †, y. 4. yüzyıl
İskit-Hotanca † (yaklaşık 5.-10. yüzyıl) ve Tumşukça † (MS 7. yüzyıl)
İskit-Sarmatça †, y. 8. yüzyıl

Yeni İran dilleri

Peştuca (lehçeler: Kuzey, Güney, Merkez, Yusufzay, Vezirvola ve diğerleri)
Vanetsi
Kuzey Pamir dilleri
Yazgulami, Vanji
Şughni, Roşorvi, Bajuvi, Barvozi, Roşani, Hufi, Bartangi, Sarikoli
Sangleçi-Işkaşimi (lehçeler: Sangleçi, Işkaşimi, Zebaki)
Vakhi (Saka etkisiyle)
Munji-Yidgha
Munji
Yidgha
Ormuri-Paraçi (her zaman Doğu İranlı olarak kabul edilmez)
Ormuri
Paraçi
Kuzey (her zaman Doğu İranlı olarak kabul edilmez)
Yagnobi
Osetçe (ağızlar: Demir, Digor, Jassic †)

Ayrıca bakınız
Batı İran dilleri
Saka dili

Kaynakça
Dış bağlantılar
Compendium Linguarum Iranicarum, ed. Schmitt (1989), s. 100.
Doğu Çalışma Grubu

Doğu Çalışma Grubu (DÇG), Türk Silahlı Kuvvetleri içinde, sözde Ergenekon adlı örgüt ile bağlantılı olduğu ve JİTEM'de örgütlendiği iddia edilen bir gruptur. PKK'nın eski üst düzey yöneticilerinden Şemdin Sakık, grubun 1993 yılında kurulduğu ve 1993 askerî darbe iddiaları için hazırlık aşamasında bir dizi suikastler düzenlediğini iddia etti.

PKK'lı Sakık'a göre, bu suikastler Cumhurbaşkanı Turgut Özal, Jandarma Genel Komutanı Eşref Bitlis, Tuğgeneral Bahtiyar Aydın ve eski Binbaşı Cem Ersever'in içermekteydi. Yine, Turgut Özal'ın 17 Nisan 1993 tarihinde şüpheli bir şekilde görev başında ölmesi ve bir ay sonra 24 Mayıs 1993 PKK pususunun gerçekleşmesiyle Özal'ın yol açtığı barış sürecini bozduğunu iddia etti. PKK'lı terörist Sakık, saldırının DÇG'nin darbe planlarının bir parçası olduğunu savunuyor.

Sakık, Orgeneral Bahtiyar Aydın ve Albay Rıdvan Özden'in ölümlerinin arkasında da askeri cuntanın olduğunu iddia etti. Aydın'ın 1993'te Diyarbakır'ın Lice ilçesinde, Özden'in de 1995'te Mardin'de PKK terör örgütü tarafından öldürüldüğü bildirildi. “PKK ile silahlı çatışma olduğunu söyleyerek Aydın'ı Lice'ye çağırdılar. General helikopterden iner inmez iniş pistinde onu vurdular” dedi.

Ayrıca bakınız
28 Şubat süreci
Kale Planı
Susurluk Kazası
Batı Çalışma Grubu

Kaynakça
Dış bağlantılar
Haberturk, 25 Şubat 2012, 28 Şubat'ın 'Doğu Çalışma Grubu' çıktı
Doğubayazıt Kalesi

Doğubayazıt Kalesi, Ağrı ilinin Doğubayazıt ilçesinin 7 km güneydoğusunda kalan, Belleburç denilen yerde sarp kayalıklardan oluşan tepe üstüne inşa edilmiş bir kale.

Tarihçe
Kalenin ilk temel taşlarının inşası hakkında bilgilerin kısıtlı olmasından dolayı hangi tarihte ve kimler yapıldığı kesin olarak bilinmemektedir. Günümüzde kalenin harabe kalıntıları Urartu dönemi yerleşim izleri taşıdığı sanılmaktadır. Zaman içerisinde bazı yabancı seyyahların bölgedeki incelemeleri kale hakkında iki görüş ile değerlendirilebileceğini varsaymaktadır. Birinci görüşün, kale içerisinde bulunan kaya mezarlarında yapılan arkeolojik yüzey çalışmalar neticesinde elde edilen veriler ve arkeolojik bulguların kale adının Daryunk olduğu, MÖ 13.yüzyıl - MÖ 9. yüzyıllar arası yerleşimlerin olabileceği yönündeki görüşleri ortaya koymaktadır. Bir diğer görüş ise tarihi kalenin İpek yolu güzergahı içinde kalması nedeniyle ilk inşa tarihini daha eski tarihe gidebileceğini ortaya koymaktadır. Tarih boyunca önemli görevler üstlenen Doğubeyazıt kalesi yapımında sur duvarlarının kesme taş tekniği ile düzgün örülerek Urartular döneminde yapıldığı Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde onarıldığı gözükmektedir.

Kaynakça
Doğubank İşhanı

Doğubank İşhanı, Fatih'te yer alan bir iş hanıdır. Gümrükten kaçak geçen malların satıldığı bir adresti. Günümüzde daha çok telefon ve muhtelif elektronik eşyaların satıldığı bir yerdir. "Doğubank" ise spot satış manasına gelmektedir. Teknolojik ürün satan adres ve olanakların çoğalmasıyla buradaki satış faaliyetlerinde azalma oldu. Yakın geçmişte telefon tamir merkezlerinden biri haline geldi. Aralıklarla bu adrese emniyet güçleri tarafından kaçak cep telefonu operasyonları düzenlenmektedir.

2020'deki bir tadilat sırasında Bedri Rahmi Eyüboğlu'na ait mozaikler bilinçsizce yalıtım malzemeleri ile kapatıldı.

Buradaki ticari ortam ve insan tipolojisi Güldür Güldür'de "BatıBank" adlı skeç serisiyle işlenmiştir.

Ayrıca bakınız
Polonya Pazarı

Kaynakça
Doğubayazıt Sazlığı

Doğubayazıt Sazlığı, Ağrı ili sınırlarında bulunan sulak alandır. Doğubayazıt çöküntü havzasında yer alan sulak alanda göller, ıslak çayırlar ve sazlıklar yer alır. Ortalama yükselti 1520 m, alanı 8750 km2'dir.

Fiziki özellikler
Sulak alanı; kuzey-kuzeybatıdan Karasu Aras Dağları'nın kolu olan Zor Dağı (3196 m), güneyden Akyayla Dağı (2543 m) ve Tendürek Dağı, kuzeydoğudan Ağrı Dağı çevreler. Havza, güneydoğudaki Doğubayazıt-Gürbulak oluğundan volkanik malzemelerden oluşan bir eşikle ayrılır.

Kullanım
Alandaki temel insan faaliyeti hayvancılıktır. Ağırlıklı olarak inek ve manda yetiştirilmekle beraber küçükbaş hayvanlar da sazlık çevresinde bulunmaktadır. Alan bahar ve yaz ayları boyunca otlatma amaçlı olarak kullanılmaktadır.
Bunun yanında alanda tarım faaliyetleri de gerçekleştirilmektedir. Saz kesimi ticari amaçlarla yapılmaz. Bu faaliyetin nedenleri bireysel ihtiyaca yönelik hayvan yemi ve yakacak gereksinimidir.

Kaynakça
Doğubayazıtspor

Doğubayazıtspor, Ağrı ilinin Doğubayazıt ilçesinde kurulmuş eski Türk futbol kulübüdür. Takım 1998-1999 futbol sezonunda tarihinde ilk kez 3. Lig'de mücadele etmeye başladı ve ilk sezonunda 3. Lig 2. Grup'u ikinci sırada tamamladı. Sonraki sezon ise ligi orta sıralarda tamamlamasına karşın 2000-2001 sezonu öncesi ligden çekilmesi sebebiyle tüm maçlarda hükmen yenik sayılarak amatör lige düştü. 2004 yılında ise kulüp kapandı.

Lig mücadeleleri
3. Lig: 1998-2001
Amatör Lig: 19??-1998, 2001-2004

Dış bağlantılar
Doğubelenören, Yenipazar

Doğubelenören, Bilecik ilinin Yenipazar ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Daha önceleri Belenviran köyüne bağlı Doğubelenviran mahallesi iken, 16 Ağustos 1957'de aynı adla köy statüsü kazandı. İlerleyen yıllarda Doğubelenören adını alan köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı '103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Gölpazarı ilçesinden ayrılarak Bilecik'in yeni kurulan ilçesi Yenipazar’a bağlandı.

Coğrafya
Köy, Bilecik il merkezine 75 km, Yenipazar ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar