Camili Biyosfer Rezervi

Camili Biyosfer Rezervi, Artvin'in Borçka ilçesine bağlı Camili köyü ile çevresindeki altı köyü de içine alan 27.152 hektarlık bir havzadır. Havza içerisinde 1998'de orman Bakanlığınca tabiat koruma alanı ilan edilmiş iki adet ormanlık saha, Maral Şelalesi ve iki önemli vadi mevcuttur. 29 Haziran 2005'te UNESCO tarafından İnsan ve Biyosfer Ağı'na Türkiye'nin ilk biyosfer rezervi olarak dâhil edilmiştir. 2024'te sahada terapi ormanı açılmıştır.

Yıl boğu yağış alan nemli bir iklimi vardır, kışları çok soğuk geçer.

Bölgenin %65'i ormanlıktır ve 110 familya ve 432 cinse ait toplam 990 bitki taksonu kaydedilmiş olup bunların 23'ü endemik türdür. Yırtıcı göçmen kuşların rotasındadır ve özellikle Kafkas arı ırkının yaşam alanıdır.

Bölge
Rezerv sahası
Saha; Borçka Belediyesine bağlı olup ilçe merkezinin 55 km uzağındadır. Doğusu, güneyi ve batısı yüksek dağlarca çevrelenmiş, 27.152 hektarlık bir alandır. Bir tarafı Türkiye Gürcistan sınırına dayanmakta olup bu kısmı birinci derece askerî yasak bölge olarak tanımlanmıştır. Söz konusu yasak bölge 2004 öncesinde sınır boyunca 600 m genişliğinde iken 2004'te Bakanlar Kurulu Kararı ile 100 m'ye düşürülmüştür. Saha, Tarım Bakanlığınca 2001'de Gen Koruma Alanı ilan edilmiş, 29 Haziran 2005'te UNESCO'nun İnsan ve Biyosfer Ağı'na Türkiye'nin ilk biyosfer rezervi olarak dâhil edilmiştir. 2024'te sahada terapi ormanı oluşturuldu.

1921'de Maçahel bölgesi olarak anılan alanda yerleşik 18 köyde bir referandum yapıldı. Böylece 12 köy Sovyetler Birliği'nde 6 köy (Camili, Maral, Düzenli, Efeler, Kayalar ve Uğurlu) de Türkiye'de kaldı. 6 köyün merkezi niteliğindeki Camili köyüne atfen Maçahel'in Türkiye'deki bölgesine Camili Havzası denildi.

Rakım Camili Köyü'nde 350 m iken Karçal Tepesi'nde 3414 m'ye ulaşmaktadır.

Camili-Gorgit tabiat koruma alanı
Orman Bakanlığı tarafından 1998 yılında tabiat koruma alanı olarak ilan edilmiştir. 490.5 hektar genişliğindedir. Anıtsal özelliklere sahip doğu ladini, doğu kayını ve akçaağaçların bulunduğu ormanlarla kaplıdır. Bölgede yaşayan ayı, karaca, geyik, porsuk, yaban kedisi ve vaşak; kafkas ve Baran engerekleri Klark ve Kafkas kertenkeleleri ile kara hayalet ve Kafkas zümrütü türündeki kelebekler tehlike altındaki türlerdendir. Bölge, yırtıcı kuşların göç yolu üzerindedir. Bu özelliği sebebiyle de huştavuğu, ortanca ağaçkakan, aksırtlı ağaçkakan, çalış kamışçını, çizgili ötleğen ile alaca sinekkapan sık görülür. 4. dereceden deprem bölgesi statüsüne sahip olup deprem riski oldukça azdır.

İklimi
Havza, dört mevsim bol yağışlı ve nemlidir. En çok kışın ve güzün olmak üzere yıllık ortalama 1564 mm yağış alır. Yıllık sıcaklık ortalaması 11.9 °C olmakla birlikte kışın 0 °C'nin altına düşer ve kar kalınlığı yer yer 2–3 m'yi geçer. Mayıs sonuna değin karın kalkmadığı yerler bulunur. Hâkim toprak tipi kahverengi kireçsiz asit orman topraklarıdır. 50–100 m. mesafede bir kaynak görülür. Yükseltisi 350 m ila 3415 m arasında değişir. Bölgede 150 yaşında bir Doğu Göknarı ortalama 33–35 m boy vermektedir. Ancak bunlar arasında 40 m'yi aşanları da tespit edilmiştir.

Saha; Kafkas arı ırkı, boz ayı, Kafkas engereği, çengel boynuzlu dağ keçileri, Kafkas semenderi ve kırmızı benekli alabalık için yaşam alanıdır.

Yerleşim
Vadi içerisindeki düzlükler, az eğimli yamaç ve sırtlar ile heyelan düzlüklerinde yayılış göstermişlerdir. Güney, güneydoğu ve güneybatı yamaçlar yerleşim yeri olarak tercih edilmiştir. Havzadaki köyler, birkaç evin oluşturduğu birbirinden uzak mahallelerden oluşan dağınık yerleşimlerdir. Evler birbirlerinden 5 ila 20 dakikalık yürüme mesafesiyle ayrılırlar.

Efeler, Uğur ve Düzenli Vadilerine doğru ve bu vadilerin birleştiği noktalarında meskun Efeler, Kayalar, Düzenli, Uğur, Maral ve Camil isminde altı köy ve Karçal Dağları'nın eteklerinde de yaylalar bulunmaktadır. Köylerin toplam alanı 1870,70 ha'dır. Yöre insanının başlıca geçim kaynağı fındık üretimi, hayvancılık ve arıcılıktır.

Kasımda yağan kar yolları kapatır ve bölgenin Türkiye tarafını iki ila üç ay ulaşılamaz hâle sokar. Bölge halkı da bu aralıkta Artvin Valiliğinin Gürcistan ile imzaladığı protokol çerçevesinde ihtiyaçlarını Gürcistan tarafından karşılar.

Galeri
Konuyla ilgili yayınlar
Teksöz, G., & Yıldıray, L. (2014). Sürdürülebilir Kalkınma Eğitimi İçin Biyosfer Rezervleri Camili'de Yaşam.
Afsar, M., Ayaz, D., Afsar, B., Çiçek, K. & Tok, C. (2012). CAMİLİ BİYOSFER REZERV ALANI’NIN (BORÇKA, ARTVİN, TÜRKİYE) HERPETOFAUNASI . Anadolu University Journal of Science and Technology C - Life Sciences and Biotechnology, 2 (1), 41-49 .
Dış bağlantılar
Kültür Portali'nde Camili Biyosfer Rezervi

Kaynakça