Bayılan Keçi

Bayılan keçi ya da miyotonik keçi, Amerika kökenli bir keçi ırkıdır. Bu ırk, heyecanlandığında ya da korktuğunda kaslarının sertleşmesine veya yere düşmesine neden olabilen kalıtsal bir durum olan miyotoni konjenita ile karakterizedir. Bu keçi aynı zamanda Tennessee bayılan keçisi, düşen keçi, sert bacaklı keçi, sinirli keçi ya da Tennessee tahta bacaklı keçisi olarak da bilinir. Bu tipten dört keçi 1880'lerde Tennessee'ye getirilmiştir.

Tarihçe
Bayılan keçiler ilk olarak 1880’lerde Tennessee’nin Marshall County (Marshall İlçesi)’ne getirilmiştir. Mevcut miyotonik keçi ırklarının, 1880’lerde Tennessee’de bulunan sınırlı sayıda keçiden türediği düşünülmektedir. Bu kas sertliğine neden olan genetik mutasyon, 1996 yılında keşfedilmiş; bu keşif, insan ve farelerdeki eşdeğer genin bulunmasından birkaç yıl sonra gerçekleşmiştir. Keçilerin spazm geçirme eğilimine, Hipokrat Korpusu kadar eski kaynaklarda bile rastlanır; burada bu durumla insan hastalıkları arasında benzetmeler yapılmıştır.

Brown ve Harvey’nin 1939’da miyotonik keçiler üzerinde yaptığı deneyler, bu durumun fizyolojik temellerinin anlaşılmasında önemli bir katkı sağlamış ve miyotoni ile ilgili birçok teoriyi etkilemiştir.

Özellikler
Miyotonik keçiler, diğer keçi ırklarına kıyasla oldukça farklı özellikler gösterir ve diğer ırklarda bulunmayan bazı belirgin niteliklere sahiptir. Özellikle kafa ve vücut yapıları diğer ırklardan farklılık gösterme eğilimindedir. Bu hastalık, otozomal dominant (tam olmayan penetrasyonla) ya da resesif olarak kalıtılabilir; bu da durumun şiddetinin bireyler arasında değişken olmasına neden olur. Etkilenen keçilerde, CLCN1 geninde bir "missense" mutasyon (bir amino asidin başka bir amino asitle değişmesi) bulunmuştur; burada alanin adlı amino asit, prolin ile yer değiştirir. Bu mutasyon, insanların ve sıçanların klor kanalları da dahil olmak üzere yakından ilişkili kanallardan oluşan bir grupta yer alan yedi amino asitlik bir dizilimde meydana gelir. Artan kas uyarılabilirliğinin büyük ölçüde klor geçirgenliğinin azalmasından kaynaklandığı gösterilmiştir. Bu farklar, etkilenen kasların sıcaklığı düştüğünde miyotoninin neden şiddetlendiğini açıklamaya yardımcı olur. Daha önceki bazı çalışmalarda da taurin adlı bir amino sülfonik asidin miyotonik hastalara verildiğinde belirtileri azalttığı bildirilmiştir. Ancak, daha sonra yapılan araştırmalar, taurinin bu durumu tam olarak engellemediği ya da tedavi etmediğini ortaya koymuştur. İnsanlarda yapılan bir kas biyopsisi deneyinde, Periodik asit-Schiff (PAS) boyaması ve diastaz sindirimi sonrasında, miyotonik keçi liflerinde PAS pozitif materyal saptanmıştır.

Miyotonik keçiler, sürdürülebilir et üretimi için genellikle tercih edilmez. Keçi eti üretiminde, olumsuz koşullarda bile yüksek verim gösteren annelik yeteneği güçlü ırklar kullanılır. Miyotonik keçilerin annelik uygunluğu ise geleneksel yöntemlerle değerlendirilemez. Bu uygunluğu tahmin etmek için 80 miyotonik keçinin sağlık ve üreme özellikleri, İspanyol keçileri, Kiko keçileri ve Boer keçileriyle karşılaştırılmıştır. Çalışmada dışkı yumurta sayımı (FEC) ve paketlenmiş hücre hacmi (PCV) ölçülmüştür. Miyotonik keçiler, Boer keçilerine göre daha düşük vücut kütlesi ve daha düşük FEC değerlerine sahipken, daha yüksek PCV değerine sahipti. Sütten kesme oranı, yıllık doğum oranı, dişi keçi elde tutma oranı ve sütten kesilen yavru oranı, miyotonik keçiler dışında tüm ırklarda benzerdi. Miyotonik keçiler, diğer ırklara kıyasla en düşük FEC değerine sahipti. Bu da miyotonik keçilerin, olumsuz çevresel koşullarda et üretimi için daha az uygun olduğunu gösterir. Miyotonik Keçi Sicil Kurumu (MGR), bu ırkın korunmasının önemli olduğunu savunur ve bu keçilerin sadece “bayılma” davranışıyla değil, başka olumlu özelliklere de sahip olduğunu belirtir. Bu özellikler arasında sessiz mizah, parazitlere karşı direnç, iyi annelik kabiliyeti ve bayılma davranışının gözlemlenebilmesi yer alır. Ayrıca miyotonik keçiler, 0.5 metreden (1 ft 8 inç) daha yüksek çitleri atlama eğiliminde değildir. Bu da çiftçilerin diğer keçilere kıyasla daha düşük çitlerle yetinmesini sağlar. MGR aynı zamanda yüzde olarak Miyotonik keçileri kaydederek doğru bir soy kütüğü oluşturmayı amaçlar. Bu sayede safkan miyotonik keçilerin, et, süt ya da evcil hayvan olarak kullanılması kolaylaşır.

Kaynakça