Diodorus Cronus

Diodorus Cronus ( ; ö. ), Megara okuluna bağlı bir Yunan filozof ve diyalektikçiydi. Özellikle Aristoteles'in gelecekteki olasılıklar hakkındaki tartışmasına yanıt olarak formüle ettiği temel argümanı da içeren mantık yenilikleriyle tanınır.

Yaşamı
Diodorus, Karya'daki İasoslu Ameinias'ın oğluydu. I. Ptolemy Soter'in hükümdarlığı döneminde İskenderiye sarayında yaşadı. Kralın, Stilpo ile yemek yerken ortaya attığı bir diyalektik problemi hemen çözememesi nedeniyle ona Cronus ("yaşlı bunak" ) lakabını verdiği söylenir. Diodorus'un bu utancı o kadar çok kalbine aldığı ve yemekten döndükten sonra problem üzerine bir inceleme yazdıktan sonra umutsuzluğa kapılarak öldüğü söylenir. Ancak Strabo'ya göre Diodorus, Cronus lakabını öğretmeni Apollonius Cronus'tan almıştır. Diodorus'un MÖ. 284 civarında öldüğü düşünülmektedir; doğum tarihi bilinmemektedir. Bu, fiilen soyadı haline geldi ve hatta diyalektikçi olarak öne çıkan beş kızı Menexene, Argia, Theognis, Artemesia ve Pantaclea'ya da miras kaldı. Öğrencileri arasında Diyalektikçi Philo ve Stoacı okulun kurucusu Citiumlu Zeno da vardı. Megara okulundan etkilenmiş olsa da, Diodorus ve diğer diyalektikçilerin bu felsefe okuluna ne kadar yakın bağlantılı oldukları net değildir.

Felsefesi
En çok, Aristoteles'in gelecekteki olasılıklar hakkındaki tartışmasına yanıt olarak formüle ettiği ana argümanı da içeren mantık yenilikleriyle tanınır. Diogenes Laërtius, Diodorus'un Sorites paradoksunu da kullandığını ve aynı türden iki başka paradoksu daha icat ettiğini söyler; bunlar Maskeli Adam ("The Masked Man") ve Boynuzlar ("The Horns") paradoksu olup, bunlar da Eubulides'e atfedilir. Sextus Empiricus'a göre, uzayın bölünemez olduğunu ve dolayısıyla hareketin imkansız olduğunu da savundu. Ayrıca, hem zamanda hem de uzayda varoluşu ve tüm çokluğu reddetti; ancak uzayı dolduran şeyleri, sonsuz sayıda bölünemez parçacıktan oluşan bir bütün olarak kabul etti.

Temel argüman
Aristoteles, Yorum Üzerine ("On Interpretation") adlı eserinde, gelecekteki olasılıklar problemiyle boğuşmuştur. Özellikle, gelecek açık ise, gelecekteki olasılıkları şimdi anlamlı bir şekilde doğru veya yanlış olarak değerlendirebilir miyiz; ve eğer öyleyse: nasıl? Afrodisiaslı Alexander, Diodorus'un yalnızca şu anda olan veya gelecekte bir zamanda olacak olanın mümkün olduğuna inandığını söyler. Kaydedilmemiş bir geçmişin olgularından bahsederken, belirli bir olgunun ya gerçekleştiğini ya da gerçekleşmediğini biliyoruz - hangisinin doğru olduğunu bilmeden; bu nedenle, yalnızca olgunun gerçekleşmiş olabileceğini iddia ediyoruz. Gelecek için de durum böyledir: belirli bir olgunun -bir zaman- gerçekleşeceği iddiası veya asla gerçekleşmeyeceği iddiası kesin olarak doğrudur; Bir şeyin bir zaman ya da başka bir zamanda gerçekleşip gerçekleşmeyeceğine dair iddia, ikisinden hangisinin doğru olduğu konusundaki bilgisizliğimizi temsil eder. veya hüküm veren argüman ( / ho kurieuôn logos) olarak bilinen bir argümanı formüle etmeye devam etti. Bunun en özlü açıklaması Epiktetos tarafından verilmiştir:



Epiktetos'un ana argümanı açıklaması, Diodorus'un sunmuş olabileceği biçimde değildir; bu da argümanının kesin doğasını bilmeyi zorlaştırır. Modern mantıkçılar için, bu üç öncülün neden tutarsız olduğu veya ilk ikisinin neden üçüncüsünün reddedilmesine yol açması gerektiği açık değildir. Bu nedenle modern yorumlar, Diodorus ve çağdaşları tarafından örtük olarak kabul edilen argümanda ek öncüllerin olması gerektiğini varsaymaktadır.

Olası bir yeniden yapılandırma şu şekildedir: Diodorus'a göre, eğer gelecekte bir olay gerçekleşmeyecekse, geçmişte de gerçekleşmeyeceği doğruydu. Her geçmiş gerçek zorunlu olduğundan (önerme 1), geçmişte gerçekleşmemesi zorunluydu. İmkansız, mümkün olandan çıkarılamayacağından (önerme 2), olayın gerçekleşmesi her zaman imkansız olmalıydı. Bu nedenle, bir şey doğru olmayacaksa, asla doğru olması mümkün olmayacaktır ve böylece önerme 3'ün yanlış olduğu gösterilmiştir.

Epiktetos, Panthoides, Cleanthes ve Tarsuslu Antipater'in birinci önermenin yanlış olduğunu göstermek için ikinci ve üçüncü önermeyi kullandıklarını belirtmeye devam eder. Öte yandan, Chrysippus, geçmişte bir olay olarak doğru olan her şeyin zorunlu olduğu konusunda Diodorus ile hemfikirdi, ancak Diodorus'un mümkün olanın ya doğru olan ya da doğru olacak olan şey olması gerektiği görüşüne karşı çıktı. Böylece, ikinci önermenin yanlış olduğunu göstermek için birinci ve üçüncü önermeyi kullandı.

Nom de plume
1960'lar ve 1970'ler boyunca filozof Richard Clyde Taylor, Diodorus Cronus takma adıyla da çeşitli makalelere ortak yazarlık yapmıştır. Bunlar arasında "Time, Truth and Ability" –"Zaman, Hakikat ve Yetenek– (Analysis, 1965) ve "The Necessity of Everything That One Does" –"Yapılan Her Şeyin Gerekliliği–" (The Southern Journal of Philosophy, 1971) yer almaktadır.

Notlar
Kaynakça
Konuyla ilgili okumalar
Gaskin, Richard, The Sea-Battle and the Master Argument. Aristotle and Diodorus Cronus on the Metaphysics of the Future. Berlin, Walter de Gruyter, 1995.
Sedley, David. Diodorus Cronus and Hellenistic Philosophy. Proceedings of the Cambridge Philological Society 203, N.S. 23 (1977), P. 74-120.
Vuillemin, Jules. Nécessité ou contingence. L'aporie de Diodore et les systèmes philosophiques. Paris 1984. (English translation: Necessity or Contingency. The Master Argument, Stanford: CSLI Publications, 1996. , paperback ).

Dış bağlantılar
with a bibliography on the Master Argument