kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Benzidamin

Benzidamin, Tantum Verde markası adı altında bilinen, esas olarak anestezik ve analjezik özelliklere sahip, lokal olarak etki gösteren, kimyasal olarak indazol türevi sentetik non-steroidal antiinflamatuar ilaç (NSAID) sınıfı bir ilaçtır. Ağız ve boğazdaki inflamasyon sebebi ile ortaya çıkan semptomların tedavisinde kullanılır.

Alternatif olarak yüksek dozlarda (300 mg ila 3000 mg arası) benzidamin, eğlence amaçlı güçlü bir merkezî sinir sistemi (MSS) uyarıcısı psikoaktif bir halüsinojen olarak kullanılabilir. Çoğu halüsinojenden daha farklı ve özel bir deliriyuma sebep olur.
Yan etkileri
Benzidamin genellikle iyi tolere edilir ve yan etkilere nadiren sebep olur. Bazı insanlarda ağızda batma ve uyuşukluk karıncalanma gibi istenmeyen hafif yan etkilere sebep olabilir.

Etki mekanizması
Prostaglandin sentetaz inhibitörü olan benzidamin, İltihaplı dokulara seçici olarak bağlanır ve olumsuz sistemik etkilere sebep olmaz. Diğer NSAID'lerden farklı olarak, siklooksijenaz (COX) veya lipooksijenazı inhibe etmez ve ülserojenik değildir.

Halüsinojenik etkilerinin ardındaki farmakoloji açısından, benzidaminin bu yönü araştırılmamıştır ve birçok spekülasyona tabidir.

Yüksek bir bağımlılk yaratma potansiteline sahiptir, hayvanlarda eroin ve kokain gibi kötüye kullanılan ilaçlarla çapraz duyarlılığa sahiptir. Kannabinoid reseptör agonisti olarak etki gösterdiği tahmin edilmektedir. Benzidaminin, kannabinoidlere benzer bir etki mekanizmasına sahip olduğu düşünülmektedir.

Kaynakça
Benzbromaron

Benzbromaron, gut tedavisinde, özellikle birinci basamak tedavi olan allopurinol başarısız olduğunda veya dayanılmaz yan etkiler ürettiğinde kullanılan, ürikozürik bir ajan ve ksantin oksidaz inhibitörüdür. Yapısal olarak antiaritmik amiodaron ile ilişkilidir.

Benzbromaron oldukça etkilidir ve iyi tolere edilir.

Kaynakça
Benzimidazol

Benzimidazol heterosiklik bir aromatik organik bileşiktir.

Bakteri kaynaklı hastalıkların tedavisinde kullanılan antibiyotiklerin, bakterileri öldürme ya da üremelerini durdurma etkilerini kaybetmeleri antibiyotik direnci olarak tanımlanmaktadır (Gürsöz,2018). Enfeksiyonları tedavi etmekte kullanılan antibiyotik, antiviral, antifungal ve antiparazitik ilaçların tamamı, antimikrobiyal ilaçlardır. Bakteriler, virüsler, mantarlar ve parazitlerin; evrimsel süreçte enfeksiyon tedavisinde kullanılan ilaçlara karşı direnç mekanizmaları geliştirmesi ve var olan antimikrobiyal ilaçların zaman içerisinde tedavide etkisiz hale gelmesi,bakteriyel enfeksiyonları başarılı bir şekilde tedavi etme yeteneğimizi tehdit etmektedir (Frieden,2013).

Dirençli patojenlerin gelişmesinin sebepleri arasında:

Antimikrobiyal ilaçların aşırı ve yanlış kullanımı,
İnsanlar, diğer hayvanlar ve bitkiler için sanitasyon ve hijyen eksiklikleri,
Sağlık merkezlerinde, çiftliklerde ve tarlalarda enfeksiyon önlemindeki ve kontrolündeki yetersizliklerin mikropların yayılımını hızlandırması,
ilaçlara, aşılara ve muayeneye erişimin yetersiz olması sayılabilir (Erbay,2009).

Mikroorganizmaların antibiyotiklere zamanla direnç kazanması, mikroorganizmaların biyokimyasına ait bilgilerin yeterli olmaması ve kullanılan ilaçların istenmeyen bazı yan etkilerinin bulunması gibi nedenlerden dolayı bu ilaçların kullanım alanları kısıtlanmaktadır (Desai,2013). Antibiyotiklere karşı bakterilerin oluşturduğu direncin moleküler mekanizması ise çok çeşitli ve komplekstir. Bu durum karşısında, mikroorganizmalara karşı daha etkili, daha az yan etkili ve geniş spektruma sahip antimikrobiyal ilaçların tasarlanılması ve sentezlenilmesi hedeflenilmiştir (Desai,2013).

Bu bağlamda hem antimikrobiyal direnç etkili hem de antibiyofilm etkili olduğu bilinen bir molekül olan benzimidazol bileşikleri geliştirilmiş ve günümüzde halen geliştirilmeye devam etmektedir. Benzimidazol halkası, mikrobiyal enfeksiyonların tedavisinde yararlanmak üzere araştırmacıların uzun zamandır üzerinde çalıştığı heterosiklik halkalardan biridir ve antimikrobiyal etki geliştirmeye yönelik çalışmalar günümüzde halen sürmektedir.

1,3-Benzodiazol ve benzoglioksalin olarak da bilinen benzimidazol, imidazol halkasının 4. ve 5. konumlarından benzene bağlanması ile meydana gelmiş heteroaromatik bir halka sistemidir (Devivar Vd., 1994).

Benzimidazol halka sistemi üzerinde bugüne kadar yapılan çalışmalarda, antimikrobiyal etki açısından 1. 2. ve 5. konum sübstitüsyonlarının önemli olduğu anlaşılmıştır. (Brown vd.,1978). Bu konumlardaki grupların genellikle etki ve şiddeti üzerinde rol oynadığı düşünülmektedir. (Brown vd., 1978).

Kaynakça
Benzilpenisilin

Benzilpenisilin, diğer bilinen adlarıyla Penisilin G (PenG ) veya BENPEN, çeşitli bakteriyel enfeksiyonların tedavisinde kullanılan bir antibiyotiktir. Oral yolla alındığında biyoyararlanımının düşük olmasından dolayı genellikle sodyum, potasyum, benzatin veya proakin tuzları şeklinde damar içine ya da kas içine enjeksiyon yoluyla uygulanabilmektedir. En etkili olan 2 formu (benzatin benzilpenisilin ve prokain benzilpenisilin) sadece kas içine enjeksiyon yoluyla kullanılır.

Kaynakça
Benzinli motor

Benzinli motor, bir tür içten yanmalı motordur. Benzinli motorlarda kullanılan yakıt benzin olup, yakıt dizel motordan farklı olarak karbüratör adı verilen bir düzenek sayesinde, sıvı olarak değil buharlaşıp hava ile karışarak silindire girer.

Benzinin oksijen (hava) ile oluşturduğu karışım sonucunda yanma gerçekleşir. Yakıt hava karışımının silindirin içinde bir kıvılcım ile yanması sonucu bir patlama meydana gelir. Burada yine dizel motordan farklı yanmayı sağlamak için kıvılcım yani buji kullanılır. Patlamanın ortaya çıkardığı basınç, piston tarafından hareket enerjisine dönüştürülür.

Benzinli motorun çalışma prensibini oluşturan çevrim dört zamanlı çevrim ya da Otto çevrimi olarak da anılır. Bu çevrim 1876 yılında Alman mühendis Nikolaus Otto tarafından bulunmuştur. Çevrim dört aşamadan oluşur.

Emme: Karbüratörden gelen benzin-hava karışımı, emme supabının açılması ile silindir içine çekilir.
Sıkıştırma: Piston yukarı çıkarak benzin-hava karışımını sıkıştırır.
Yanma: Sıkışan ve ısınan karışım, bujiden çıkan kıvılcım ile tutuşur. Oluşan patlama ile piston aşağı doğru itilir. Hareket gücü bu aşamada üretilmiş olur.
Egzoz: Bu aşamada ise pistonun yukarı hareketi ile yanma sonucu oluşan gazlar egzoz supabından dışarı atılır ve bir çevrim tamamlanarak, diğer çevrim yeniden başlar.



Kaynakça
Benzofenon

Benzofenon, ayrıca difenilmetanon, fenil keton, difenil keton veya benzoilbenzen olarak da bilinir. Kimyasal formülü (C6H5)2CO veya Ph2CO şeklindedir.

Benzofenon fotokimyada en sık kullanılan ışık duyarlandırıcılardandır (photosensitizer). Üçlü (triplet) yapısı oksijen tarafından kolayca bastırılır, ayrıca uygun bir hidrojen vericisiyle tepkimeye girerek ketil radikali oluşturur.

Benzofenon ve sodyum metali, tetrahidrofuran (THF) damıtımında su göstergesi olarak da kullanılırlar. Bezofenon sodyumla kompleksleşince oluşan ketil türevi koyu mavi renktedir. Sodyum metali öncelikle suyla reaksiyona girdiğinden, eğer sodyum tükenmişse benzefon mavi renk gider. Rengin yok olması daha çok soyum metali katılması gerektiğine işarettir. Renk damıtılan THF'nin niteliği ile ilişkilidir; yeşil kuruluğunu, açık mavi çok nemli olmasını ve koyu mor ise çok kuru olduğunu gösterir.

Türevleri
Oksibenzon ve dioksibenzon gibi sübstitüsyona uğramış benzofenonlar güneş koruyucu kremlerde kullanılırlar.
Çeşitli boya ve pigmentlerin yapımında kullanılan p, p'-bis(N, N-dimetilamino)benzofenon veya Michler ketonu, para konumunda iki tane dimetilamino sübstitüente sahiptir.

Dış bağlantılar
Benzofenon için MSDS

Kaynakça
Merck Index, 11th Edition, 1108.
Benzinli tırpan

Benzinli tırpan, tırpan motoru veya motorlu tırpan; bilinen geleneksel el tırpanının aksine kol gücüyle değil benzin veya elektrik gücüyle çalışan ot veya çalıları kesmek için kullanılan tırpan çeşididir. Geleneksel tırpanlar kestikleri otları bir araya yığarken, motorlu tırpanda hızla dönen plastik misina ya da metal dişli otları parçalamaktadır. Otlar bir alana yığılmak yerine parçalanarak, dağılırlar. Dağılan bitki parçalarının çürüyerek gübreye dönüşmesi daha kolay olmaktadır.

Benzinli tırpanlar çeşitli kullanım alanlarına göre değişiklik gösterirler. Doğru tırpan seçimi arazinizin yapısına bağlıdır. Genellikle iki zamanlı motora sahiptirler. 2 zamanlı motorlar benzin + yağ karışımı ile çalışmaktadırlar. Benzinli tırpanlar kendi aralarında düz şaftlı tırpanlar ve sırt tipi tırpanlar olarak 2 çeşittir. Engebeli ve yokuşlu arazilerde sırt tipi tırpan tavsiye edilirken düz araziler için düz tırpanlar tavsiye edilmektedir. Tırpan fiyatları menşei, markası, modeli ve kalitesi açısından farklılık gösterebilir.

Motorlu tırpanı çalıştırırken hızla dönen uç kısma yaklaşmamak gerekmektedir. Misina veya zincirin fırlattığı parçalar (özellikle taşlar) cilde ciddi zararlar vermektedir. Kullanıcılar eldiven ve gözlük kullanmalıdır. Uzun süre çalışacakların kulak tıkacı kullanması tavsiye edilir.
Benzion Netanyahu

Benzion Netanyahu (Benzion Mileikowsky) (25 Mart 1910; Varşova - 30 Nisan 2012; Kudüs), Polonya doğumlu İsrailli tarihçi ve siyonist aktivist.

İsrail başbakanı Binyamin Netanyahu'nun babası. Odağı Yahudi devleti için mücadele olan uzlaşmaz Revizyonist Siyonist hareketin önde gelen ismi Ze'ev Jabotinsky'i bir defa sekreteri olmak üzere uzun zaman müdafaa etti.

Çalışmaları
Don Isaac Abravanel. Statesman and philosopher, 1953. Ithaca, 1998; The Jewish Publication Society, 2001.
Toward the inquisition. Essays on Jewish and converso history in late medieval Spain, Ithaca, 1997.
The Marranos of Spain. From the late XIVth to the early XVIth Century, 1966. Ithaca, 1999.
The origins of the Inquisition. In fifteenth Century Spain. New York: Random House, 1st edition August 1995.
The Five Forefathers of Zionism, Yedioth Ahronoth, 2004.
The Founding Fathers of Zionism. Balfour Books & Gefen Publishing House, 2012. ISBN 978-1-933267159

Kaynakça
Benî Uzre

Benî Uzre ( ) kadim bir Arap kabilesidir. Arap edebiyatındaki meşhur ‘Uzrî Gazel geleneği bu kabilenin içerisinde doğmuştur. ‘Uzra kabilesinin kökeni, ‘Uzra b. Sa‘d Huzeym b. Zeyd b. Leys b. Sûd b. Eslûm b. el-Hâfî b. Kudâ‘a şeklindedir . ‘Uzre'nın soyu, İslâmî Dönemde güney çöllerinden olduğu düşünülen Kahtânîlere kadar uzanmaktadır. Abbâsî Döneminde âlimler, bütün Yemenlilerin Kahtân adlı birinin nesebinden geldiğini düşünmüştür. Ayrıca Seb‘a'nın babası olarak bahsi geçtiği için Kahtân, Ahd-i Atik'de Eber'in Peleg'den sonraki, ikinci oğlu olan Yoktân ile ilişkilendirilmiştir. Benî ‘Uzre kabilesinin güneyli kabilelerden mi yoksa kuzeyli kabilelerden mi türemiş olduğu tartışma konusudur. Daha doğrusu nesep âlimleri ‘Uzra'nın Adnânî mi yoksa Kahtânî mi olduğu konusunda kesin bir kanıya varamamıştır.

Kaynakça
Benzoil klorür

Benzoil klorür, benzenkarbonilklorür olarak da bilinen formüllü bir organoklorür bileşiğidir. Bir benzen halkasına bağlanan karbonil grubuna klor bağlanması ile oluşmuştur. Keskin kokulu, dumanlı ve renksiz bir sıvıdır.
Suyla tepkimeye girdiğinde hidroklorik asit ve benzoik asit verir. Esas olarak peroksitlerin üretimi için faydalıdır ancak genellikle boyaların, parfümlerin, ilaçların ve reçinelerin hazırlanması gibi diğer alanlarda da faydalıdır.

Hazırlanışı
Benzoil klorür, su veya benzoik asit kullanılarak benzotriklorürden üretilir:
C6H5CCl3 + H2O -> C6H5COCl + 2 HCl
C6H5CCl3 + C6H5CO2H -> 2 C6H5COCl + HCl
Diğer açil klorürlerde olduğu gibi, ana asitten ve fosfor pentaklorür, tiyonil klorür ve okzalil klorür gibi standart klorlayıcı maddelerden üretilebilir. İlk olarak benzaldehitin klor ile işlenmesiyle hazırlandı.

Tepkimeleri
Hidroklorik asit ve benzoik asit vererek suyla reaksiyona girer:
C6H5COCl + H2O -> C6H5COOH + HCl
Benzoil klorür tipik bir açil klorürdür. İlgili esterleri vermek üzere alkollerle reaksiyona girer. Benzer şekilde aminlerle reaksiyona girerek amid verir.

Kaynakça
Benî Becîle

Becile, Becîle kabilesi, Adnânî veya Kahtânî kökenli olduğuna dair farklı rivayetler bulunan, İslamiyet'in yayılışında ve İslam'ın yayılışında kritik roller oynamış köklü bir Arap kabilesidir.

Kökeni
Kabileye adını veren Becîle’nin, Enmâr bin Nizâr’ın oğlu veya kızı olduğu kabul edilir. Enmâr'ın, kardeşi Mudar ile yaşadığı anlaşmazlık sonrası Hicaz'dan Yemen'e göç ederek Kahtânîler arasına karışması, kabilenin nesebi hakkında kaynaklarda ikili bir anlatı doğurmuştur. Serat dağlarına yerleşen Enmâr’ın soyu zamanla çoğalarak Tâif yakınlarındaki Tebâle ile Yemen'in dağlık bölgeleri arasındaki geniş sahaya yayılmıştır. Bedevî bir yaşam süren Becîle mensupları, iç çekişmeler ve dış savaşlar sebebiyle tarih boyunca farklı kollara ayrılarak muhtelif kabilelere iltihak etmişlerdir. İslam Öncesi İnanç: Diğer cahiliye kabileleri gibi putperest olan Becîle, kendi putlarının yanı sıra kardeş kabile Has'am ile ortaklaşa Zü'l-Halasa adlı puta tapmaktaydı.

İslamlaşma Süreci ve sonrası
Hicretin 10. yılında kabilenin reisi Cerîr bin Abdullah el-Becelî önderliğindeki 150 kişilik bir heyet ile kabilenin Ahmes koluna mensup 250 kişilik diğer bir heyet Medine'ye gelerek İslamiyet’i kabul etmiştir. Muhammed, biatın ardından Cerîr bin Abdullah’ı görevlendirerek kabilenin kutsal saydığı Zü'l-Halasa putunu tahrip ettirmiş ve bölgedeki Has'am kabilesinin de Müslüman olmasını sağlamıştır. Muhammed’in vefatı sonrasında kabile içinde baş gösteren dinden dönme (Ridde Savaşları) hareketleri, Ebû Bekir'in talimatıyla hareket eden Cerîr bin Abdullah tarafından bastırılmış ve kabile yeniden İslam dairesine alınmıştır. Ömer döneminde ganimetin dörtte birini almak şartıyla Sasani cephesine (Irak) gitmeyi kabul eden Becîleliler, Kadisiye Muharebesi'nde İslam ordusunun dörtte birini oluşturacak kadar kitlesel bir askeri güç haline gelmişlerdir. Fetihlerin ardından kabile mensuplarının büyük kısmı Kufe'ye yerleşerek burada kendilerine ait bir mahalle kurmuş; bir kısmı ise Basra, Şam, Mekke ve Endülüs gibi bölgelere dağılmıştır. Günümüzde Irak'ın Hanekin ve Hulvân bölgelerinde yaşayan Bâcelân halkı bu kökene dayanmaktadır. Kabile, Ali ile Muâviye arasındaki iç savaşda gerçekleşen Sıffin Muharebesi'nde Ali'nin safında yer almıştır. Daha sonraki dönemlerde Muhtar es-Sekafî'nin kumandanı Ahmer bin Şümeyt ile birlikte Mus'ab bin Zübeyr'e karşı savaşmışlarsa da mağlup olmuşlardır. Emevî Irak valisi Hâlid bin Abdullah el-Kasrî ve kardeşi Hoeasan valisi Esed bin Abdullah el-Kasrî ve Hanefî mezhebinin kurucu fakihlerinden, Ebû Hanîfe'nin baş talebesi Ebû Yûsuf bu kabileye mensup en tanınmış kişilerdir.

Kaynakça
Benî Kurayzalı Hakem

Benî Kurayzalı Hakem veya Abdulhakem (Arapça: الحكم, Al-Hakem); İslam Peygamberi Muhammet bin Abdullah'ın, Ocak 627'de yaşanan Beni Kureyza Muharebesi ardından idam ettirdiği yaklaşık 800 Beni Kureyzalı Medine Yahudisi'nden biridir. Peygamber'in eşlerinden biri olan Reyhâne bint Zeyd'in ilk kocasıdır. Benî Kurayzalı Hakem'in Kafası kesilmek suretiyle idamından sonra karısı Reyhâne bint Zeyd, esir-cariye durumuna düşmüş ve ardından Muhammet bin Abdullah'ın karısı olmuştur. Cesedi, Medine'nin pazar yerinde kazılan hendeğin içine atılmıştır. Reyhâne bint Zeyd'in peygamber karısı olmak yerine cariye kalmayı tercih etmesi ve bazı konularda İslam'a karşı açık bir tavır almasında Hakem'in etkili olduğu düşünülmektedir.

Kaynakça
Benzonatat

Benzonatat, öksürük ve hıçkırık semptomları için kullanılan bir ilaçtır. Ağızdan alınır. Etkiler genellikle 20 dakika içinde başlar ve sekiz saate kadar sürer.

Yan etkileri uyku hali, baş dönmesi, baş ağrısı, mide rahatsızlığı, deri döküntüsü, halüsinasyonlar ve alerjik reaksiyonları içerir. Akciğerlerdeki gerilme reseptörlerini uyuşturarak ve beyindeki öksürük refleksini baskılayarak çalışır.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Benznidazol

Benznidazol, Chagas hastalığının tedavisinde kullanılan antiparaziter bir ilaçtır. Erken hastalıkta oldukça etkili olmakla birlikte, uzun süreli enfeksiyonu olanlarda etkisi azalmaktadır. Nifurtimoksa kıyasla orta derecede yan etkileri göz önüne alındığında birinci basamak tedavidir. Ağızdan alınır. Nadir yan etkiler, düşük kan hücresi seviyelerine yol açabilen kemik iliği baskılanmasını içerir. Benznidazol, nitroimidazol ilaç ailesindendir ve serbest radikallerin üretimi ile çalışır.

Benznidazol tıbbi kullanıma 1971 yılında girmiştir. Dünya Sağlık Örgütü'nün Temel İlaçlar Listesi'nde yer almaktadır.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Benzodiazepin yoksunluk sendromu

Benzodiazepin yoksunluk sendromu, benzodiazepinleri tıbbi ya da eğlence amaçlı alan ve fiziksel bir bağımlılık geliştiren bir kişi, doz azaltma ya da bırakmaya maruz kaldığında ortaya çıkan belirti ve semptomlar kümesidir.

Fiziksel bağımlılığın gelişmesi ve bazıları yıllarca sürebilen yoksunluk semptomları, ilacın reçete edildiği şekilde alınmasından kaynaklanabilir. Benzodiazepin yoksunluğu, uyku bozukluğu, sinirlilik, artan gerilim ve kaygı, panik atak, el titremesi, titreme, terleme, konsantrasyon güçlüğü, kafa karışıklığı ve bilişsel zorluk, hafıza sorunları, kuru öğürme ve mide bulantısı, kilo kaybı, çarpıntı, baş ağrısı, ağrı ve tutukluk, bir dizi algısal değişiklik, halüsinasyonlar, nöbetler, psikoz, ve artan intihar riski gibi belirtileri içerir. Ayrıca, bu semptomlar, doğrudan monoton bir şekilde istikrarlı bir şekilde azalmak yerine, artar ve azalır ve şiddeti günden güne veya haftadan haftaya değişir.

Kaynakça
Benzoik asit

Benzoil asit, beyaz kristaller hâlinde bir karboksilik asit; uzun süre saklanacak besinlerin korunmasında, çeşitli kozmetiklerin, boyarmaddelerin, plastiklerin ve böcek ilaçlarının yapımında yaygın olarak kullanılır.

İçerik/Üretim
İlk kez 16. yüzyılda tanımlanan benzoik asit, doğada birçok birçok bitkinin yapısında bulunur; bazı sebzelerdeki reçinemsi maddenin (benzoin zamkı) yüzde 20'sini oluşturur. İlk kez 1860'larda kömür katranından ayrılan bileşiklerden birleşim yoluyla elde edilen benzoik asit, bugün sanayide toluenin, yaklaşık 200 °C'de ve katalizör olarak kullanılan kobalt ve manganez tuzları eşliğinde oksijenle tepkimesinden üretilir. Saf benzoik asit 122 °C'de erir ve suda çok az çözünür.

Benzoik asitin en önemli türevleri, besinlerin saklanmasında kullanılan sodyum benzoat tuzu, kenelere karşı kullanılan benzil benzoat esteri ve bazı plastiklerin üretiminde tepkime başlatıcı ya da dokumalaarı ağartma tozu olarak kullanılan benzoil peroksittir.

Kaynakça
Benzodiazepin bağımlılığı

Benzodiazepin bağımlılığı, DSM-IV'e göre kişinin tolerans, yoksunluk belirtileri, zararlı etkilere rağmen sürekli kullanım gibi ilaç arama davranışları ve uyumsuz madde kullanım modellerinden bir veya daha fazlasını geliştirdiği bir durumu tanımlar. Bununla birlikte, benzodiazepin bağımlılığı durumunda, sürekli kullanım, ilacın zevkli etkilerinden ziyade, hoş olmayan yoksunluk reaksiyonlarından kaçınma ile ilişkili görünmektedir. Benzodiazepin bağımlılığı, açıklanan bağımlılık davranışı olmadan, düşük terapötik dozlarda bile uzun süreli kullanımla gelişir.

Belirti ve bulgular
Benzodiazepin bağımlılığının belirti ve semptomları, ilaçsız baş edememe hissi, benzodiazepin kullanımını kesmek veya durdurmak için başarısız girişimler, benzodiazepinlerin etkilerine tolerans ve ilacı almadığında yoksunluk semptomlarını içerir. Ortaya çıkabilecek bazı yoksunluk belirtileri arasında kaygı, depresif ruh hali, duyarsızlaşma, derealizasyon, uyku bozukluğu, dokunmaya ve ağrıya karşı aşırı duyarlılık, titreme, kas ağrıları, ağrılar, seğirmeler ve baş ağrısı yer alır. Benzodiazepin bağımlılığı ve yoksunluğu, özellikle gençlerde intihar ve kendine zarar verme davranışlarıyla ilişkilendirilmiştir.

Benzodiazepin bağımlılığı, dört haftadan daha uzun süre reçete edilen veya kullananlar için sık görülen bir komplikasyondur; fiziksel bağımlılık ve yoksunluk belirtileri en yaygın sorun olmakla birlikte ara sıra ilaç arama davranışıdır. Geri çekilme semptomları arasında kaygı, algısal bozukluklar, tüm duyuların bozulması, disfori ve nadir durumlarda psikoz ve epileptik nöbetler yer alır.

Epidemiyoloji
Araştırma çalışmaları, fiziksel bağımlılık ve yoksunluk sendromu geliştiren terapötik doz kullanıcılarının sayısı hakkında farklı sonuçlara varmıştır. Araştırmalar, uzun vadede terapötik dozlarda benzodiazepin alan hastaların %20-100'ünün (bu geniş bir aralıktır) fiziksel olarak bağımlı olduğunu ve yoksunluk belirtileri yaşayacağını tahmin etmektedir.

Toplum ve kültür
Yanlış kullanım ve bağımlılık
Benzodiazepinler, yasa dışı olarak kullanılan en büyük madde sınıflarından biridir; tanınmış tıbbi kullanımları nedeniyle Amerika Birleşik Devletleri'nde program IV kontrollü ilaçlar olarak sınıflandırılırlar. Dünya çapında en sık yönlendirilen ve tıbbi olarak kullanılmayan benzodiazepinler arasında temazepam, diazepam, nimetazepam, nitrazepam, triazolam, flunitrazepam, midazolam ve Amerika Birleşik Devletleri'nde alprazolam, klonazepam ve lorazepam bulunur.

Kaynakça
Benî Temim

Benî Temim (Arapça: بَنُو تَمِيم), Arap Yarımadası'ndaki Necid'de ortaya çıkan bir Arap kabilesidir.

Esas olarak Suudi Arabistan, Katar, Kuveyt, Irak, Ürdün, Cezayir, Fas, Filistin, Tunus ve Libya'da güçlü bir varlıkları bulunmaktadır. Aynı zamanda Mısır ve İran'daki Huzistan gibi Arap dünyasının birçok yerinde de mevcuttur. Arapçada Temim kelimesi güçlü, sağlam anlamına gelir. Aynı zamanda mükemmellik için çabalayanlar anlamına da gelebilir.

Soyu ve tarihi
Temim'in geleneksel soy ağacı şu şekildedir: Tamim ibn Murr ibn 'Id ibn Amr ibn İlyas ibn Mudar ibn Nizar ibn Ma'ad ibn Adnan - İsmail ibn İbrahim.

Temim, Arabistan'ın en büyük kabilelerinden biridir. Kabile, İslam'ın vahyedilmesinde önemli bir rol oynamadan önce 6. yüzyılda orta ve doğu Arabistan'daki çok sayıda vadi ve köyü işgal etti. Hicretin 8. yılında Muhammed'le temasa geçtiler, ancak hemen İslam'a geçmediler.

Kolları
Temim, Adnan soyundan gelen bir Adnani kabilesidir.

Kabile şecere geleneğinde İbrahim'den Tamim'e kadar kabile ataları:
İbrahim
İsmail
Adnan
Maad
Nizar
Mudar
Ud
Mürr
Temim

Kabile esas olarak dört ana kola ayrılır:
Amr
Hanzala
Beni Sa'd
Rebbab

Kabile, İslam'ın yayılmasından önce esas olarak Necid'in orta ve kuzey kesimlerinde yoğunlaşmıştı, ancak bölgenin İslam tarafından fethinden sonra Arap Yarımadası'na yayılmış, daha sonra daha sonra İslam'ın hakim olduğu bölgelere yayılmıştı.

Kabile batıda Fas'a ve doğuda Huzistan'a kadar uzanıyor. İslami fetihlerin ardından kabile, günümüzdeki Tunus'a, Irak'a, Fas'a, İran'ın Huzistan ve Horasan bölgelerine ve Arap dünyasının diğer bölgelerine göç etti. Tamim yüzyıllar boyunca bu bölgelerde Ağlabiler ve diğer küçük hanedanlar aracılığıyla önemli bir güce sahipti.

Hanedanlıklar
Ağlebiler - İfrikiye'yi (günümüz Tunus, Cezayir ve Libya) 800'den 909'a kadar yönettiler ve aynı zamanda güney İtalya ve Sicilya'nın bazı kısımlarını da kontrol ettiler.
Sani Hanedanı - 1847'den beri Katar'ı yöneten hanedan.
Şeyh - Diriye Emirliği Baş Müftü ailesi, ardından Necd Emirliği ve şimdi de günümüz Suudi Arabistan'ı dini konulardaki yetkili ailesi.
El Hater - Ortadoğu ailesi, esas olarak Katar, Suudi Arabistan ve Bahreyn'de bulunuyor.
El Mecali - 1770'lerden beri günümüz Ürdün'ündeki Karak'ta yaşayan aile.
El Muammer - on yedinci yüzyıldan on sekizinci yüzyıla kadar Uyeyne merkezli Necid'in yönetici hanedanı, soyları Temim'in Anakir'ine kadar uzanıyor.

Tanınmış mensupları
Ahnef bin Kays, ordu komutanı ve tabii
'Alkame b. 'Abade el-Fahl, şair
Cerir b. Atiyye, şair
El-Farazdak, şair
Habbab bin Eret, sahabi
Hür b. Yezid Riyahi, asker
İbn Ümeyl, simyacı
Seyf bin Ömer, tarihçi

Kaynakça