kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Ekonomi sınıfı

Ekonomi sınıfı hava ve demiryolu ulaşımında en düşük koltuk sınıfıdır. Koltuk araları kısadır ve koltuklar geniş değildir. Bu koşullar nedeniyle konforlu bir yolculuk sağlamazlar. Ancak ucuz fiyatları nedeniyle pek çok yolcu tarafından tercih edilirler.


Ekonomi sınıfı, pazarlama nedenlerinden dolayı pek çok demiryolu şirketi tarafından isim değişikliğine uğramıştır. Pek çok Avrupa ülkesinde ekonomi sınıfı yerine ikinci sınıf denilmektedir. İngiltere ve İrlanda'da ise standart sınıf olarak isim değiştirilmiştir. Genellikle ekonomi sınıfı bir demiryolu koltuğu, gece yolculuklarının yapıldığı trenlerde koltuklar geriye doğru yatabilir. Ancak koltuk mesafelerinin darlığından dolayı tam bir konfor sağlanamaz. Çalışmak veya yemek yemek için bir katlanır tepsi bulunmaktadır. Ayrıca koltukta dergi ve gazete gibi materyalleri koymak amacıyla tasarlanmış bir cepte bulunabilir. Kuzey Amerika'daki ekonomi treni vagonları tamamen ayrılmıştır. Dışarıdan bakıldığında vagonun modelinden ekonomi sınıfı olduğu anlaşılabilmektedir. İngiltere'deki ekonomi sınıfı yolcuları özellikle dizüstü bilgisayarlarını kullanabilmeleri için elektrik prizleri ve Wi-Fi İnternet hizmeti bulabilirler.

Uçak yolculuklarında ise, bazı düşük-fiyatlı havayolu şirketleri yalnızca ekonomi sınıfı koltukar sağlarlar. Düşük-fiyatlı havayolu şirketlerinde koltuklar dardır, yiyecek ve içecek servisi yoktur, ayrıca okumak amacıyla materyaller ya çok az ya da hiç bulunmaz. Bu havayolu şirketlerine örnek verilmek gerekirse easyJet, Ryanair ve bmiBaby sayılabilir. Diğer havayolu şirketlerinde de ekonomi sınıfı veya premium ekonomi sınıfı bulunabilmektedir.
Ekonomik düşünce tarihi

Ekonomik düşünce tarihi ilk çağdan günümüze kadar siyasi iktisat ve iktisat konusundaki farklı düşünürlerle ve teorilerle ilgilenir. İktisadi düşünce tarihi farklı birçok İktisadi düşünce okullarını kapsar. Yunan düşünür Aristoteles para kazanma sanatını ve mülkiyetin devlet tarafından mı yoksa özel yoldan mı olması gerektiğini sorgulamıştır. Orta Çağ zamanlarında ise Thomas Aquinas ürünlerin adil bir fiyata satılmasının ahlaki bir zorunluluk olduğunu söylemiştir.

İngiliz düşünür Adam Smith'in tezi The Wealth of Nations (1776)'dan çoğu kez modern iktisadın temeli olarak bahsetmiştir. Adam Smith'in fikirlerinin büyük bir kısmının temelini özellikle 18. yüzyıldaki Fizyokratlardan edindiği fiziksel güç oluşturur. The Wealth of Nations kitabında Sanayi Devrimi zamanındaki büyük değişimlerin iktisat alanında olduğu görülür. Smith'den sonra Rev. Thomas Malthus, Jean-Baptiste Say, David Ricardo ve John Stuart Mill Klasik iktisatçılar olarak devam ettiler. Onlar toprak sahibi, kapitalist ve işçi sınıfına dahil olanların olanaklarını, millî gelir dağılımını ve bunların uluslararası ticarete ve nüfusa etkisini incelediler. Londra'da Karl Marx kapitalist sistemi, insanları sömürücü ve yabancılaştırıcı olarak tanımladı ve eleştirdi. 1870'lerde neoklasik iktisat girişimleri tavan noktasına ulaştı, matematiksel ve bilimsel tabanda kaideci politikaların üzerine çıktı.
Ekonomi ve Enerji Bakanlığı

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Ekonomi ve Enerji Bakanlığı, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti hükûmetine bağlı olarak çalışan ve ekonomi ile enerjiyle ilgili işlerinden sorumlu olan bakanlıktır. Kıbrıs Türk Federe Meclisinin 8 Aralık 1977 tarihli birleşiminde kabul edilen "Bakanlıkların Kuruluş İlkeleri Yasası" ile kurulmuştur. Şu anki bakan Sunat Atun'dur.

Bakanlığa bağlı daireler
Sanayi Dairesi
Ticaret Dairesi
Resmi Kabz Memurluğu ve Şirketler Mukayyitliği Dairesi
Spor Dairesi

Bakanlığa bağlı kurum ve kuruluşlar
Kıbrıs Türk Elektrik Kurumu
Rekabet Kurulu
Kıbrıs Türk Petrolleri Limited
Kıbrıs Türk Tütün Endüstrisi Limited
Kıbrıs Sigorta Limited
Lefke Avrupa Üniversitesi
Serbest Liman ve Bölge İdaresi
Yenilenebilir Enerji Kurulu
Türk Alkollü İçki ve Şarap Endüstrisi Limited
Piyangolar Birimi
Akaryakıt Birimi
Kıbrıs Vakıflar İdaresi ve Din İşleri Başkanlığı
Küçük ve Ortaboy İşletmeleri Geliştirme Merkezi

Bakanlar
Kaynakça
Dış bağlantılar
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Ekonomi ve Enerji Bakanlığı resmî web sitesi
Ekonomik coğrafya

Ekonomik coğrafya (İktisadî coğrafya), ekonomi ve ticaret (üretim ve pazarlama) konularını inceleyen Beşeri coğrafya dalıdır. Ekonomik etkinliklerin mekan olarak neden belli alanlarda gerçekleştiği, toplandığını inceler.

Ekonomik faaliyetler incelenirken genel olarak üç ana sektöre ayrılır.

Birincil ekonomik faaliyetleri: Ürettiği ürünleri doğrudan veya dolaylı olarak doğadan elde eden ekonomik faaliyetlerdir. Avcılık ve toplayıcılık, tarım, ormancılık, balıkcılık, maden çıkarma gibi faaliyetler bu gruba örnektir.
İkincil ekonomik faaliyetler: Birincil ekonomik faaliyetlerden elde edilen ürünleri insanların kullanabileceği, mamül madde, haline getiren faaliyetlerdir. Doğadan elde edilen demir cevherinden metal eşya yapımı, orman ürünü tomruklardan mobilya yapmak bu gruba dahil uğraşlardır.
Üçüncül ekonomik faaliyetler: Birincil ve ikincil faaliyetlerin dışında kalan, insana hizmet eden faaliyetlerdir. Bunların dışında son yıllarda yeni iki ekonomik sektör ayrışmaya başlamıştır. Gelişmiş ülkelerde üçüncül sektörün dışında bilgi toplama, işleme, yayma görevi yapan, basit bilgiyle yapılamayacak, uzmanların işine Dördüncül ekonomik faaliyetler denilmeye başlanmıştır. Yine büyük firmaların yöneticilerinin işleri beşincil ekonomik faaliyet grubuna girmektedir.

Ekonomik faaliyetlerin coğrafi değerlendirmesi için; faaliyetin nerede olduğu, özellikleri, başka olaylarla ilgisi, neden bu alanda olduğu, yerinin uygunluğu incelenir. Ekonomik coğrafya kavramlarını ekonomiden, çalışma yöntemlerini coğrafyadan alır.

Ekonomik coğrafyanın alt bilim dalları şunlardır:
1-Sanayi Coğrafyası
2-Tarım Coğrafyası
3-Turizm coğrafyası
4-Ulaşım Coğrafyası
5-Ticaret Coğrafyası
6-Madencilik
7-Enerji Kaynakları

Kaynakça
Ekonomik değer

Ekonomide ekonomik değer, bir mal veya hizmetin ekonomik aktöre sağladığı faydanın bir ölçüsüdür ve paranın değeri, bu tür bir faydayı güvence altına almak için finansal veya diğer kaynakların etkili bir şekilde kullanılıp kullanılmadığının değerlendirmesini temsil eder. Ekonomik değer genellikle para birimleriyle ölçülür ve bu nedenle yorum şu şekildedir: "Bir kişinin bir mal veya hizmet için ödemeye razı olduğu ve ödeyebileceği maksimum para miktarı nedir?"
Paranın karşılığı genellikle "daha iyi" veya "paranın karşılığının en iyi değeri" gibi karşılaştırmalı terimlerle ifade edilir, ancak aynı zamanda bir anlaşmanın paranın karşılığını verip vermediği gibi mutlak terimlerle de ifade edilebilir.

Rakip ekonomik teori okulları arasında farklı değer teorileri vardır.

Ekonomik değer piyasa fiyatıyla aynı şey olmadığı gibi ekonomik değer de piyasa değeriyle aynı şey değildir. Bir tüketici bir malı satın almaya istekliyse, bu, müşterinin mala piyasa fiyatından daha yüksek bir değer verdiği anlamına gelir. Tüketiciye sağladığı değer ile piyasa fiyatı arasındaki farka "tüketici fazlası" denir. Gerçek değerin piyasa fiyatından oldukça yüksek olduğu durumları görmek kolaydır: içme suyu alımı buna bir örnektir.

Genel Bakış
Bir malın veya hizmetin ekonomik değeri, bu bilim dalının başlangıcından bu yana ekonomistlerin kafasını karıştırmıştır. İlk olarak, ekonomistler bir malın değerini yalnızca bir birey için tahmin etmeye ve bu tanımı takas edilebilecek malları da kapsayacak şekilde genişletmeye çalıştılar. Bu analizden kullanım değeri ve değişim değeri kavramları ortaya çıktı.

Değer, değişim mekanizması yoluyla fiyata bağlıdır. Bir iktisatçı bir alışverişi gözlemlediğinde iki önemli değer işlevi ortaya çıkar: alıcı ve satıcınınkiler. Alıcı, belirli bir miktar mal için ne kadar ödemeye hazır olduğunu açıkladığı gibi, satıcı da o maldan vazgeçmenin kendisine ne kadara mal olacağını açıklamaktadır.

Piyasa değeri hakkında ek bilgi, işlemlerin gerçekleşme hızıyla elde edilir ve gözlemcilere malın satın alınmasının zaman içinde ne kadar değer taşıdığını söyler.

Başka bir deyişle değer, arzu edilen bir nesnenin veya koşulun diğer nesne veya koşullara göre ne kadar değerli olduğudur. Ekonomik değerler, arzu edilen bir koşul veya maldan "ne kadar" vazgeçileceği veya başka bir arzu edilen koşul veya mal karşılığında vazgeçileceği olarak ifade edilir. Rakip ekonomik teori okulları arasında değer değerlendirmesi için farklı ölçümler vardır ve ölçümler bir değer teorisinin konusudur. Değer teorileri, çeşitli ekonomik teori ekolleri arasındaki farkların ve anlaşmazlıkların büyük bir bölümünü oluşturur.

Değer Tanımlamaları
Neoklasik ekonomi okullarında, bir malın ya da hizmetin değeri açık veya rekabetçi bir pazarda genellikle belirlenen fiyatı haricinde yok kabul edilmektedir. Bu temelde tam rekabetçi bir pazarda arza bağlı talep ile belirlenmektedir. Birçok neoklasik ekonomi teorisi, pazar rekabetçi olsun ya da olmasın bir malın değerini fiyatı ile eşdeğer tutmaktadır. Bu açıdan her şey bir mal olarak görülmekte ve eğer fiyatı belirleyecek bir pazar yoksa ortada ekonomik bir değer de olmamaktadır.



Kaynakça
Ekonomik Romantizmin Bir Karakterizasyonu

Ekonomik Romantizmin Bir Karakterizasyonu, Bolşevik lider Vladimir Lenin tarafından 1897 yılında yazılan ve aynı yıl Novoye Slovo dergisinde yayınlanan eser. 1898 yılında Ekonomik Araştırmalar ve Makaleler adı ve "Vladimir Ilyin" takma adıyla tekrar basılmıştır. Eser aynı dergi tarafından 10 yıl sonra, 1908 yılında bu makalenin de içinde bulunduğu birçok makaleyi derleyerek Tarım Sorunu başlığı altında tekrar yayınlamıştır.

Ayrıca bakınız
Vladimir Lenin bibliyografyası

Kaynakça
Dış bağlantılar
A Characterisation of Economic Romanticism (İngilizce) - Marxists Internet Archive
Ekonomik, sosyal ve kültürel haklar

Ekonomik, sosyal ve kültürel haklar; eğitim hakkı, barınma hakkı, yeterli bir yaşam standardı hakkı, sağlık hakkı ve bilim ve kültür hakkı gibi sosyoekonomik insan haklarıdır. Ekonomik, sosyal ve kültürel haklar, uluslararası ve bölgesel insan hakları güvenceleri ile tanınmış ve koruma altına alınmıştır. Üye ülkeler söz konusu haklara saygı göstermek, korumak, gerçekleştirmek ve gerçekleşmesini sağlamaya yönelik çalışmalar yapmak konularında hukuken sorumludurlar.

İnsan Hakları Evrensel Bildirisi'nde çeşitli ekonomik, sosyal ve kültürel haklara yer verilmiştir. Uluslararası hukuk alanında ana kaynak ise Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Uluslararası Sözleşmesi'dir. (ESKHUS) Çocuk Hakları Sözleşmesi ve Kadına Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Yok Edilmesi Sözleşmesi de ESKHUS'da tanınan hakların çocuk ve kadınlarla ilgili kısmını korumaktadır. Her Türlü Irk Ayrımcılığının Tasfiye Edilmesine İlişkin Uluslararası Sözleşme ekonomik, sosyal ve kültürel haklar konusunda ırk ya da etnik köken konusunda ayrımcılık yapılmasını yasaklamaktadır. Engellilerin Haklarına İlişkin Sözleşme, makul barınma hakkının ihlali de dahil olmak üzere engelli olunmasına dayanan her türlü ayrımcılığı yasaklamaktadır.

Kaynakça
Ekonomik demokrasi

Ekonomik demokrasi, karar alma gücünü kurumsal yöneticilerden ve kurumsal hissedarlardan çalışanlara, müşterilere, tedarikçilere ve daha geniş halk kitlesini içeren bir kamu paydaşları grubuna kaydırmayı öneren sosyoekonomik bir felsefedir. Savunucuların çoğu, modern mülkiyet ilişkilerinin maliyetleri dışsalladığını, genel refahı özel kâra tabi kıldığını ve yönetimin ekonomik politika kararlarında demokratik yaklaşımı reddettiğini iddia ediyor. Bu ahlaki endişelere ek olarak, ekonomik demokrasi, kapitalizmin doğasında var olan efektif talep boşluğunu telafi edebileceği gibi pratik iddialarda bulunur.

Ekonomik demokrasinin savunucuları genel olarak, modern kapitalizmin periyodik olarak, toplumun çıktı üretimini satın almak için yeterli geliri elde edememesi nedeniyle efektif talebin eksikliğiyle karakterize edilen ekonomik krizlere yol açtığını iddia ederler. Ortak kaynakların kurumsal tekeli, tipik olarak yapay kıtlık yaratır, bu da işçilerin ekonomik fırsatlara erişimini kısıtlayan ve tüketicinin satın alma gücünü azaltan sosyoekonomik dengesizliklere neden olur. Ekonomik demokrasi, daha geniş sosyoekonomik ideolojilerin bir bileşeni, bağımsız bir teori ve çeşitli reform gündemleri olarak önerilmiştir.


Kaynakça
Ekonomik bunalım

Ekonomik bunalım, iktisat ve maliye politikaların normal araçları ve tedbirleri ile kısa bir süre içerisinde çözülemeyecek olması ve ülkedeki genel istihdam, üretim hacmi, dış ödemeler dengesi, fiyatlar genel düzeyi ve gelir dağılımını olumsuz yönde etkileyen iktisadi güçlüklerdir. Ekonomik bunalım; savaş veya daha farklı olağanüstü haller halinde yaşanan; ekonominin aşırı derecede yavaşlaması, üretim fiyatlarının ve hızının artması, satın alma gücünün azalması olayıdır.

Kaynakça
Ekonomik eşitlik

Ekonomik eşitlik, ekonomi alanında, özellikle vergilendirme veya refah ekonomisi ile ilgili olarak adalet kavramı veya fikridir. Daha spesifik olarak, kimlikten bağımsız olarak, tüm vatandaşlara temel ve eşit bir asgari gelir, mal ve hizmet sağlamak veya yeniden dağıtım için fonları ve taahhüdü artırmak için eşit yaşam şansı anlamına gelebilir.

Ayrıca bakınız
Ekonomik eşitsizlik
Ekonomik güç

Ekonomik güç, diğer adıyla iktisadi güç ülkelerin, işletmelerin veya bireylerin yaşam standartlarını iyileştirme kabiliyetini ifade eder. Kendilerine fayda sağlayacak kararları kendi başlarına alma kabiliyetlerini artırır.Uluslararası ilişkiler akademisyenleri de bir ülkenin ekonomik gücüne, uluslararası ilişkilerdeki gücünü etkileyen bir faktör olarak atıfta bulunurlar.
Ekonomistler güç kelimesini içeren çeşitli kavramlar kullanırlar:
Tanımı
Piyasa gücü, bir firmanın bir mal veya hizmetin piyasa fiyatını marjinal maliyetin üzerinde karlı bir şekilde yükseltme yeteneğidir.
Tekel gücü, piyasa gücünün güçlü bir biçimidir - fiyatları veya ücretleri tek taraflı olarak belirleme yeteneği. Bu, arz ve talebin fiyatları belirlediği tam rekabetçi bir piyasadaki durumun tam tersidir.
Satın alma gücü, yani herhangi bir miktarda paranın mal ve hizmet satın alma kabiliyeti. Daha fazla varlığa ya da daha doğru bir ifadeyle net değere sahip olanlar bu tür bir güce daha fazla sahiptir. Kişinin varlıklarının likiditesi ne kadar büyükse, satın alma gücü de o kadar büyüktür. Satın alma gücü paritesi, döviz kuru değerlemelerini, belirli bir para birimi karşılığında satın alınabilecek gerçek mal veya hizmetleri yansıtacak şekilde ayarlamanın bir yoludur.
Şirket gücü, şirketlerin ve büyük ticari çıkar gruplarının, düzenleyici kurumların politikaları ve siyasi kampanyaları etkilemek de dahil olmak üzere hükûmet politikası üzerinde güç ve etkiye sahip olduğu kurumsal kapitalizmin dönüm noktası.
Pazarlık gücü, yani bir pazarlık oyununda oyuncuların bir şey için (bir ödül, bir pasta veya kaynaklara erişim) kural paylaşımı olan sonucu etkileme yeteneği Bilgi, pazarlık gücüne katkıda bulunan bir unsurdur. İki temsilcinin bir sözleşmeye girmesi durumunda, eğer bir temsilci kendi anlaşmasının diğer şüphelilerden önemli ölçüde daha iyi ya da daha kötü sonuçlanacağını biliyorsa, o zaman bir tür bilgisel ekonomik güç kullanmaktadır (bkz. bilgi asimetrisi).
Yönetsel güç, yani yöneticilerin çalışanlarını yönetmeliklere, işyeri kurallarına uymadıkları veya tatmin edici raporlar vermedikleri için işten çıkarma veya diğer cezalarla tehdit etme yeteneğidir. Bu, özellikle işsizliğin varlığı ve işçilerin ücret karşılığı çalışmadan hayatta kalmak için yeterli varlığa sahip olmaması nedeniyle iş kaybının bir maliyeti varsa mevcuttur.
İşçi gücü, yani işçilerin tatmin edici çalışma koşulları sağlamadıkları için yöneticilerini iş bırakmaya zorlayıp, taviz elde etme kabiliyetidir. Bu, özellikle düşük işsizlik, işe alma maliyetleri veya eğitim maliyetleri nedeniyle işe almanın önemli bir maliyeti varsa mevcuttur.
Sınıf gücü, Marksist politik ekonomide, kapitalizmde toplumdaki bir azınlığın (kapitalistler) üretim araçlarını kontrol ettiği ve dolayısıyla çoğunluğu (işçileri) sömürebildiği bir durumu ifade eder.
Konuyla ilgili yayınlar
Vatiero M. (2009), Understanding Power. A 'Law and Economics' Approach, VDM Verlag. .
Kaynakça
Ekonomik birlik

Ekonomik birlik, gümrük birliği ile ortak pazardan oluşan bir tür ticaret bloğudur. Katılımcı ülkeler hem ürün düzenlemesi, malların, hizmetlerin ve üretim faktörlerinin (sermaye ve emek ) serbest dolaşımı hem de ortak bir dış ticaret politikası konusunda ortak politikalara sahiptir. Ekonomik birlik para biriminin birleştirilmesini içerdiğinde, ekonomik ve parasal bir birlik hâline gelmekte.

Ekonomik birlik kurmanın amaçları normalde ekonomik verimliliğin artırılmasını ve üye ülkeler arasında daha yakın siyasi ve kültürel bağların kurulmasını içermektedir.

Ekonomik birlik ticaret antlaşmasıyla kurulmakta.

Ekonomik birliklerin listesi
CARICOM Tek Pazar ve Ekonomi
Orta Amerika Ortak Pazarı - 1960'tan beri ortak pazar, 2004'ten beri gümrük birliği.
Avrasya Ekonomik Birliği - 2010'dan beri gümrük birliği, 2012'den beri ortak pazar.
Avrupa Birliği (AB) - 27 Avrupa devletinden oluşan ekonomik birlik, ancak sadece 20'si Avro Bölgesi içindedir ve aynı zamanda ekonomik ve parasal birliğin de parçasıdır.
Avrupa Ekonomik Alanı (AEA) – Avrupa Birliği ile EFTA üye ülkeleri (İsviçre hariç) arasındaki ekonomik bölge.
Körfez İşbirliği Konseyi
Mercosur

Not: Her ekonomik ve parasal birlik, bir ekonomik birlik içerir.

Ek olarak, bazı AB üye devletlerinin özel bölgeleri gibi özerk ve bağımlı bölgeler, bazen kendi anakara devletlerinden ayrı anakara ile ve üçüncü ülkelerle ilgili olarak anakara devletinin imzaladığı ticaret anlaşmaları yoluyla gümrük bölgeleri olarak ele alınır veya resmî veya fiilî gümrük birliği, ortak pazar ve para birliği (veya bunların kombinasyonları) konusunda çeşitli düzenlemelere sahiptir.

Önerilen
Afrika Ekonomik Topluluğu (AEC) - 2023 için öngörüldü
And Topluluğu (CAN)
Arap Gümrük Birliği ve Ortak Pazar - 2020 için öngörüldü
CANZUK
Orta Amerika Ortak Pazarı (CACM)
Avustralya ve Yeni Zelanda'nın Daha Yakın Ekonomik İlişkileri
Doğu Afrika Topluluğu (EAC) - 2015'te mevcut gümrük birliğinin genişletilmesi öngörüldü
Orta Afrika Devletleri Ekonomik Topluluğu (ECCAS)
Batı Afrika Devletleri Ekonomik Topluluğu (ECOWAS)
Güney Afrika Kalkınma Topluluğu (SADC) - 2015 için öngörüldü
Güney Amerika Milletleri Birliği (USAN)

Kaynakça
Dış bağlantılar
Ekonomik Entegrasyon: Genel Bakış
Ekonomi ve Dış Ticaret Bakanlığı (Suriye)

Ekonomi ve Dış Ticaret Bakanlığı ( ), Suriye hükûmetine bağlı olarak çalışan, umumi merkezi Suriye'nin Başkenti Şam'da olan, ekonomik ve dış ticaret politikalarından sorumlu olan bakanlıktır. 10 Aralık 2024 yılından itibarıyla bakanlık görevini Nidal eş-Şaar yapmaktadır.

Ayrıca bakınız
Suriye hükûmeti
Suriye'deki bakanlıklar
Suriye Bakanlar Kurulu

Kaynakça
Ekonomi ve Sanayi Bakanlığı (İsrail)

Ekonomi ve Sanayi Bakanlığı ( ), İsrail'deki ticaret, sanayi ve işçiliği denetleyen, İsrail Hükûmeti'ne bağlı bir bakanlıktır.

Tarih
Bakanlık, 1948 yılında Ticaret ve Sanayi Bakanlığı olarak kurulmuştur. 1977 yılında buna Turizm ibaresi de eklenerek Sanayi, Ticaret ve Turizm Bakanlığı olmuştur. Ancak 1981 yılında Turizm Bakanlığı tekrar kurulunca, bakanlığın ismi yeniden Ticaret ve Sanayi Bakanlığı oldu. 2003 yılında bakanlığın adı Sanayi, Ticaret ve Çalışma Bakanlığı oldu. 2013 yılında bakanlığın ismi Ekonomi Bakanlığı oldu ve 2016 yılındaki isim değişikliğiyle yeni isim Ekonomi ve Sanayi Bakanlığı oldu.

Bakanların listesi
Ekonomik Faaliyet Türleri

İnsanlar; yaşamlarını devam ettirebilmek, ihtiyaçlarını karşılayabilmek veya daha iyi yaşam şartlarına sahip olabilmek için çeşitli mesleki faaliyetlerde bulunur. Bu faaliyetlerin tamamına ekonomik faaliyetler denir. Ekonominin temeli üretimdir. Üretim ise ham maddenin işlenerek mamul maddenin elde edilmesine kadar geçen süreçtir. İnsanlar tarihsel süreçte geçimlerini avcılık-toplayıcılık, tarım, sanayi ile sağlamışlardır.

Ekonomik faaliyet türleri birincil, ikincil, üçüncül, dördüncül ve beşincil olmak üzere beşe ayrılır. Birincil ekonomik faaliyetler, doğada bulunan temel maddelerin temin edilmesine dayanırken ikincil faaliyetler birincil faaliyetlerden üretilen ham maddelerin işlenmesiyle gerçekleşir. Üçüncül ekonomik faaliyetlerde doğrudan bir üretim görülmemekle birlikte insanlara ve diğer ekonomik faaliyetlere ürün ve hizmet sağlanması esastır.

Ekonomik Faaliyet Örnekleri
Birincil Ekonomik Faaliyet: Balıkçılık, Arıcılık, Çiftçilik, Madencilik, Ormancılık

İkincil Ekonomik Faaliyet: Sanayi, İnşaat, Enerji Üretimi

Üçüncül Ekonomik Faaliyet: Öğretmen, Doktor, Şoför, Memur

Dördüncül Ekonomik Faaliyet: Bilişim, Ar-Ge, Pazarlama

Beşincil Ekonomik Faaliyet: CEO, CFO, COO, Müdür

Kaynakça
Ekotopya

Ekotopya 1975 yılında Ernest Callenbach tarafından yazılan, tüm sistemlerini ekoloji üzerine kurmuş bir ülkenin ve bu ülkenin halkının 1999'daki yaşamlarının anlatıldığı kitap. Ekolojik ütopya türünün ilk örneğidir.
Türkçeye Osman Akınhay'ca kazandırılan kitabın ilk Türkçe baskısı Renk Basımevi'nce 1994'te yapılmıştır. Sonrasında 1994 yılında Ayrıntı Yayınları, 2011 yılında Agora Kitaplığı tarafından basılmıştır.

Kaynakça
Konuyla ilgili yayınlar
Ekonomik İşbirliği Teşkilatı

Ekonomik İşbirliği Teşkilatı (EİT) Türkiye, İran, Pakistan tarafından kurulan ve Sovyetler Birliği'nin yıkılması sonrasında diğer Türk Devletleri ile Tacikistan ve Afganistan'ın da üye olmasıyla toplam 10 üye ülkeye sahip olan uluslararasi ekonomik işbirligi örgütüdür. Kuzey Kibris Turk Cumhuriyeti EİT'nin gözlemci üyesidir.

EİT, üyeleri arasinda ekonomik iş birliğini güclendirerek üyelerinin kalkınma süreclerini desteklemeyi hedeflemektedir. Ticaret, ulaştırma, enerji ve turizm oncelikli işbirligi alanlarıdır.

Tarihi
1985 yılında Türkiye, İran ve Pakistan tarafından kurulan EİT, 1964 yilinda kurulan Kalkınma İçin Bölgesel İşbirliği (Regional Cooperation for Development-RCD) örgütünün ardılıdır. 1992 yılında diğer Türk Devletleri ile Tacikistan ve Afganistan'ı da kapsayacak şekilde genişlemiştir.

Ekonomik İşbirliği Teşkilatı'nin tarihi köklerinde Sadabat Paktı da vardır. EIT, uye ulkelerinin sahip oldugu ortak tarihi ve kültürel miras ile cografi yakınlıgı ekonomik katma degere donuşturmeye yonelik girişimler yürütmüştür. EİT'nin genel merkezi Tahran, İran'dadır.

Yapısı
Zirve: Devlet ve hükûmet başkanları düzeyinde iki yılda bir toplanır.
Bakanlar Konseyi: Dışişleri Bakanları düzeyinde yılda bir kez toplanır. En üst düzey karar alma organıdır.
Bölgesel Planlama Konseyi: Uye ülkelerin planlama teskilatları başkanları düzeyinde yılda bir kez toplanır.
Daimi Temsilciler Konseyi: Büyükelçiler ve Iran temsilcisinden oluşur.
Genel Sekreterlik
Ticaret ve Yatırım Direktörlüğü
Enerji, Madenler ve Çevre Direktörlüğü
Ulaştırma ve İletişim Direktörlüğü
Sanayi ve Tarım Direktörlüğü
Turizm Direktörlüğü

Üye Ülkeler
Diğer Örgütlerle İlişkileri
Ekonomik İşbirliği Teşkilatı üyesi ülkeler, aynı zamanda İslam İşbirliği Teşkilatı'nın da (İİT) üyesidirler. EİT'in İİT'de 1995 yılından bu yana gözlemci statüsü bulunmaktadır.

Ayrıca bakınız
Ekonomik İşbirliği Teşkilatı (EİT)
17. EİT Zirvesi
ECO Kupası
2006 Bakü Zirvesi

Dış bağlantılar
Resmi Website
ECO Kültürel Enstitü
ECO Ticaret ve Gelişim Bankası
ECO Ticaret Teşvik Birimi
ECO postası
Ekonomik İşbirliği Teşkilatı (EİT)
Ekonomizm

Ekonomizm tüm toplumsal gerçeklerin ekonomik ölçülerle değerlendirilmesi anlamında ekonomik indirgemeciliği eleştirmek için kullanılan bir terimdir. Aynı zamanda karar almada arz ve talep tek önemli etken olarak algılandığı ve tüm diğer etkenlerin dışarıda bırakılmasına tam olarak öne geçmesini sağlayan veya izin veren bir ideoloji olarak ekonomiyi eleştirmek için de kullanılmaktadır.

Ayrıca bakınız
Ekonomik belirlenimcilik
Ekonomist

Ekonomist veya iktisatçı, sosyal bilimlerin bir dalı olan ekonomi alanında uzmanlaşan kişi. Ekonomistlerin çalışma alanları arasında akademi, devlet kurumları ve özel sektör yer almaktadır. Bunlara ek olarak ekonomistler; bankacılık, finans, muhasebe, ticaret, pazarlama, işletme, lobicilik sektörlerinde görev alabilmektedirler.

Görevleri
Üretilen mal ve ürünlerin tüketiciye ulaştırılması konusunda planlama yaparlar.
Veri toplama yöntemlerini geliştirirler.
Enflasyon, kâr oranları, istihdam ve enerji maliyeti konularında inceleme yaparlar.

Kaynakça