kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Asylum of the Daleks

Asylum of the Daleks, İngiliz bilimkurgu dizisi Doctor Who'nun yedinci sezonunun birinci bölümü. Bu bölüm ilk kez 1 Eylül 2012 tarihinde BBC One kanalında yayınlanmıştır. Yürütücü yapımcı Steven Moffat tarafından yazılan bölümün yönetmenliğini Nick Hurran üstlenmiştir.

Bölümde uzaylı zaman yolcusu Doktor, boşanmak üzere olan yol arkadaşları Amy (Karen Gillan) ve Rory (Arthur Darvill) ile beraber Dalekler tarafından yakalanır. Çalışmayan daleklerin yer aldığı bir gezegen olan Dalekler Tımarhanesi'ne, gezegeni yok etmeleri için kalkanların kaldırılması gerekmektedir. Bu yüzden kalkanları kaldırmaları için Doktor, Amy ve Rory gezegene gönderilirler. Bu arada Doktor, bir yıl önce gezegende kaza yapan uzay gemisinde sıkışıp kalmış Oswin Oswald'u (Jenna-Louise Coleman) kurtarmaya çalışır.

"Asylum of the Daleks" bölümüne, dizinin 50 yıllık tarihi boyunca görünen farklı Dalek türleri dahil edilmiştir. 2012 Noel özel bölümünde Doktor'un yol arkadaşı olarak dönmeden önce Coleman ilk kez Doctor Who dizisinde oynamıştır. Daha önce yeni yol arkadaşı olacağı zaten açıklanan Coleman'ın daha önce görüneceği halktan başarıyla gizli tutulmuştur. Bölüm, Birleşik Krallık'ta 8,33 milyon seyirci tarafından izlenmiştir. BBC iPlayer'den ve uluslararası olarak da yayınlanmıştır.

Konu
Önbölümler
1 Eylül 2012 tarihinde iTunes'ta, 2 Eylül 2012 tarihinde Zune ve Amazon Video'da bir önbölüm çıkarılmıştır. Ön bölümde, kapüşonlu bir haberci Doktor'a Darla von Karlsen adlı bir kadınla ilgili bilgi verir. Onun kızını kurtarması için yardım ister. Haberci, Daleklerin gezegeni olan Skaro'nun uzay-zaman koordinatlarını verir.

Ek olarak, beş parçalı Pond Life adında bir mini seri önbölüm olarak yayınlanmıştır. İlk bölüme kadar sırayla yayınlanmıştır. Mini serinin beşinci bölümünde Amy ve Rory boşanmaya karar vermiştir. Daha önce Remembrance of the Daleks bölümünden görünen Daleklerin ağır silahları cameo olarak görünmüştür. Açılış repliğinde Darla, "The Impossible Astronaut" ve "The Wedding of River Song" bölümlerindeki Doktor'un sahte ölümüne gönderide bulunmuştur. Nano-gen kavramı - mikroskobik makineler - daha önce Moffat'ın yazdığı iki parçalı "The Empty Child"/"The Doctor Dances" bölümlerinde geçmiştir. Meclisteki son sahnede Doktor, daha önce kendisine takılan lakaplardan "Yaklaşan Fırtına"yı söylemiştir. Doktor, bundan daha önce "The Parting of the Ways" bölümünde bahsetmiştir. "Doctor who?" (Doktor kim?) sorusu, dizinin adı olmasının yanı sıra daha önce "hiç cevaplanmaması gereken bir soru" diyen Dorium "The Wedding of River Song" bölümünde bundan bahsetmiştir.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Asyanın Merkezi anıtı

Asyanın Merkezi veya Asyanın Ortası anıtı, Tıva'nın Kızıl şehrinde dikili durmakta olan Asya kıtasının merkezini gösteren dikilitaş anıtı. Bu anıt Ene-Say akarsuyunun kıyısında Büyük ve Küçük Yenisey akarsularının kavuştuğu kilit noktada inşa edilmiştir.

Bulunduğu yer
Yenisey akarsuyunun ana kollarından Büyük ve Küçük Yenisey akarsularının birleştiği noktada, Kızıl şehrinin merkezinde akarsu kıyısında yer alır.

Tarih
Eski obeliskin kurucuları: Demin V. resimcinin ve Bajin V. ile Vetçinov V. mimarlarının gayretleri ile 1964 yılında inşa edilmiştir.

Yenisey akarsuyunu araştıran Rodeviç V. M. Tandı Tıva Devletinin Asya kıtasının merkezinde yer aldığını hesaplamıştır. Daha sonra İngiliz topoğraf ve araştırmacısı Karruters A. D. onu destekler araştırmalarda bulunmuştur.

Obeliskin mimarı Mihail Kuular'ın desteği ile 1984 yılında mermer ile yenilenmiştir.

Galeri
Kaynakça
"Tıva dugayında 99 aytırıgga harıılar (Тыва дугайында 99 айтырыгга харыылар)" Darbaa Y. K.
Asâkir-i Mansûre-i Muhammediyye

Asakir-i Mansure-i Muhammediye (Osmanlıca: عساكر منصورهٔ محمديه) (Türkçe: Muhammed'in Muzaffer Askerleri ) Osmanlı ordusu bünyesinde yer almış bir ocaktır. II. Mahmud tarafından Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılmasının ardından 7 Temmuz 1826 tarihinde kurulmuştur. Ağa Hüseyin Paşa'nın komuta ettiği ocakta Koca Hüsrev Mehmed Paşa serasker olarak görev yapmıştır. Sultan Abdülmecid tarafından 14 Haziran 1843'te ordunun ismi Asâkir-i Nizâmiye-i Şâhâne olarak değiştirilmiştir. Daha sonra bu isim kısaltılarak Asakir-i Nizamiye olarak kullanılmıştır.

Kaynakça
Asîde

Asîde((Arapça:عصيدة) (‘aṣīdah)) Arap mutfağında bulunan bir çeşit yemektir. Ayrıca asude aslı Arapça olup asîde'den bozulmuş, nişasta ile yapılan bir tür helvadır. Asîde için belgelenmiş en eski tariflerden biri, İbn Sayyar al-Warraq'ın Kitab al-Ṭabīḫ (Arapça : كتاب الطبيخ ‎, Yemek Kitabı) adlı onuncu yüzyıl Arapça yemek kitabında bulunur.

Osmanlı mutfağındaki çeşitleri
Basılı ilk yemek kitabı Melceü’t-Tabbâhîn'de tarifi vardır. Tarifi: Arap yemeği dahi derler. Tarîk-i tabhı: Evvela birkaç baş soğanı rûgan-ı sâde ile bir tencerede âdi kavurup içine iyice havanda döğülmüş kuru bamya ve ufak parelenmiş kırmızı biber, eğer muzırdır denilir ise çokça kara biber koyup bir-iki karıştırdıkta üzerine çokça su ve bir miktar tuz koyup pişirip amade edeler. Badehu diğer bir tencereye tuzluca su koyup kor üstünde kaynamaya başlar iken içine elenmiş dakîk-i hâsdan karıştırarak vazedip koyuldukta kepçe nin tersiyle ezerek hamur kokusu gidince aheste ateşte pişirip indirdikte kaşığı eritilmiş rûgan-ı sâdeye bulayıp büyücek kesip sahana veyahut karavanaya istif edip üzerine hazırlanan bamya mamulünden bolca döküp tenâvül buyrula. Tuhaf taam olur. Bazı mahalde hamuru bütünce koyup ortasını çukurlatıp bamya mamulünü içine doldururlar. Bir de Arap aşçılar taze bamya vaktinde ayıkladıkları bamya tepelerini kurutup onunla tabh ederler.

Ayrıca bakınız
Nişasta helvası
Hasıda
Hazîre (yemek)

Kaynakça
Asyalı Brezilyalılar

Asyalı Brezilyalılar (Portekizce: brasileiros asiáticos), Doğu Asya, Güney Asya ve Güneydoğu Asya kökenli Brezilya vatandaşları veya Brezilya'da kalıcı olarak ikamet eden Asya kökenli kişilere verilen addır. Brezilya, Mozambik ve Kenya'dan az sayıda Asyalı, daha az sayıda da Güney Asyalı ve Güneydoğu Asyalı olmasına rağmen, Brezilya'daki Asya topluluğunun çoğu Doğu Asya'dan gelen göçmenlerden oluşmaktadır. 2011 tahminine göre Çingeneler Brezilya'da yaklaşık 800.000 kişidir, ancak Güney Asya'dan uzak ataları olmasına rağmen Asyalı olarak sayılmazlar. Batı Asya kökenli insanlar (Yahudiler dahil), Greko-Romen fetihleri ve Persler, Yunanistan ve İran ile örtüştüklerinden, kendilerini Brezilya'da fenotip olarak Asyalı olarak tanımlamazlar. Öte yandan, Amapá gibi bazı eyaletlerde Asyalı Amerikalılar ve Doğu Asyalı Amerikalılar bir arada gruplandırılmıştır.

Demografi
IBGE tarafından gerçekleştirilen 2010 nüfus sayımı verilerine göre Brezilyalıların %2,1'i kendilerini Asyalı olarak tanımladı. Kendilerini en çok Asyalı olarak tanımlayan kişinin yaşadığı on Brezilya belediyesinden dördü Paraná'da, dördü São Paulo'da, biri Amazonas'ta ve biri de Pernambuco'da yer almaktaydı.

Asya kökenli en yüksek yüzdeye sahip Brezilya belediyeleri:

1) Assaí (PR) - % 15,01
2) Mogi das Cruzes (SP) - %14,08
3) Bastos (SP) - %11,36
4) Guatapara (SP) - %9,15
5) Uraí (PR) - %6,88
6) Manaquiri (AM) - %6,26
7) Pacaembu (SP) - %5,89
8) São Sebastião da Amoreira (PR) – %5,71
9) Mirandópolis (SP) - %5,26
10) Sertaneja (PR) - %5,13
11) Jaboatão dos Guararapes (PE) - %5,08

Ayrıca bakınız
Brezilya Japonları
Beyaz Brezilyalılar
Afro-Brezilyalılar
Pardo Brezilyalılar

Kaynakça
Asyalı Arjantinliler

Asyalı Arjantinliler, Arjantin vatandaşı olan veya Asya kökenli Arjantinlileri ifade eder. Birçok Asyalı, 20. yüzyıldaki çeşitli göç dalgaları sırasında Arjantin'e yerleşti. İlk olarak Buenos Aires'e yerleşenlerin çoğu, başta tekstil, perakendecilik ve büfe tarzı restoranlar gibi işletmelere sahiptiler.

Ayrıca bakınız
Arjantinliler
Arjantinliler listesi

Kaynakça
Dış bağlantılar
Centenary of the Japanese immigration to Argentina
Migration Historical Overview - Argentina
Asya’da İşbirliği ve Güven Arttırıcı Önlemler Konferansı

Asya'da İşbirliği ve Güven Arttırıcı Önlemler Konferansı (İngilizce: Conference on Interaction and Confidence-Building Measures in Asia kıs. CICA), Asya'da barışı, güvenliği ve istikrarı teşvik etmeye yönelik iş birliğini geliştirmek için hükûmetlerarası bir forumdur. Asya'da ve dünyanın geri kalanında barış, güvenlik ve istikrar arasında yakın bir bağlantı olduğunun kabulüne dayanan bir forumdur. Konferansın ana fikri, güvenliğin bölünmezliği, ortak inisiyatif ve küçük ve büyük devletlerin karşılıklı yarar sağlayan etkileşimi önceliğine dayanmaktadır.

CICA'nın toplanması fikri ilk olarak dönemin Kazakistan cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev tarafından 5 Ekim 1992'de Birleşmiş Milletler 47. Genel Kurulunda önerildi.

2004 yılında dışişleri bakanlarının ikinci toplantısında, CICA Güven Artırıcı Önlemler Kataloğu ve CICA Usul Kuralları kabul edilmiştir. 2006 yılındaki ikinci CICA Zirvesi'nde, Tayland ve Güney Kore'nin tam üye olarak kabul edilmesi ve daimi bir sekreterya kurulması kararlaştırılmış, 2008'deki üçüncü dışişleri bakanları toplantısında Ürdün ve BAE'nin tam üye olarak kabul edilmesi kararlaştırılmıştır. 2010 yılındaki üçüncü CICA Zirvesi'nde ise Türkiye, CICA başkanlığını kurucu başkan Kazakistan'dan devralmıştır. Ayrıca üçüncü zirvede Irak ve Vietnam da tam üye oldu ve CICA Sözleşmesini kabul edildi. Bahreyn ve Kamboçya CICA'ya 2011'de, Bangladeş ve Katar 2014'te, Sri Lanka 2018'de, Kuveyt ise 2022'de katıldı.

Üyeler
Üye ülkeler (28)
Gözlemci ülkeler (9)
Gözlemci kuruluşlar (5)
Uluslararası Göç Örgütü
Avrupa Güvenlik ve İş Birliği Teşkilatı

Türk Devletleri Parlamenter Asamblesi
Asya ülkesi olup üye veya gözlemci olmayanlar (17)
Başkanlık
(2002-2010)
(2010-2014)
(2014-2018)
(2018-2020)
(2020-2024)

Ayrıca bakınız
Asya İşbirliği Diyaloğu
Şanghay İşbirliği Örgütü

Kaynakça
Aszód (ilçe)

Aszód ilçesi ( ), Macaristan'ın Peşte ilinde bulunan bir ilçedir. Yüzölçümü 298,37 km² olan ilçenin nüfusu 2011 yılı itibari ile 37.472'dir. İlçenin merkezi Aszód'dur.

İdari bölümler
Aszód ilçesi iki şehir, iki kasaba ve yedi köy olmak üzere dokuz belediyeye ayrılmaktadır.
Şehirler
Aszód
Tura
Kasabalar
Bag
Kartal
Köyler
Domony
Galgahévíz
Galgamácsa
Hévízgyörk
Iklad
Vácegres
Verseg

Kaynakça
Asystel MC Carnaghi Villa Cortese

Asystel MC Carnaghi Villa Cortese, Milano, Villa Cortese merkezli İtalyan kadın voleybol kulübüydü. Takım, 2009'dan 2013'e kadar İtalya'nın en üst kadınlar ligi olan Serie A1'de yer aldı.

Önceki isimler
Gruppo Sportivo Oratorio Pallavolo Femminile Villa Cortese (1978–2004)
MC-Carnaghi Villa Cortese (2004–2012)
Asystel MC Carnaghi Villa Cortese (2012–2013)

Kaynakça
Dış bağlantılar
Resmi web sitesi (arşiv)
CEV profili
Asyalı Kolombiyalılar

Asyalı Kolombiyalılar ( ), Kolombiya'daki Asyalı göçmenler ve onların soyundan gelenler Asyalı Kolombiyalılardır. Kolombiyalı Asyalıların çoğunluğu Çin ve Japon kökenlidir, daha küçük bir kısmı ise Kore kökenlidir. Ayrıca Güney Asya, Güneydoğu Asya, Arap ve Orta Doğu kökenli önemli nüfuslar da bulunmaktadır.


Kaynakça
Asylum (dizi)

Asylum, ilk kez 7 Şubat 2026 yılında tabii platformunda yayımlanan, yönetmenliğini Ozan Uzunoğlu'nun üstlendiği, senaryosunu Ümit Cihan Canpolat'ın kaleme aldığı gerilim ve aksiyon türündeki Türk internet dizisidir.

Dizi, savaş nedeniyle ülkelerini terk etmek zorunda kalan göçmenlerin, Avrupa'ya ulaşma umuduyla çıktıkları yolculukta kendilerini ölümcül oyunların düzenlendiği izole bir adada bulmalarını konu almaktadır.

Başrollerinde Uğur Aslan, Cansel Elçin, Berkay Çınar ve Ada Erma'nın yer aldığı yapım, göç, insan kaçakçılığı, hayatta kalma mücadelesi ve insan ticareti temalarını işlemektedir.

Dizinin ilk sezonu sekiz bölümden oluşmaktadır.

Ammar, ailesini koruyabilmek ve adadan kurtulabilmek için diğer tutsaklarla birlikte zorlu mücadeleler verirken, organizasyonun arkasındaki yapıyı ortaya çıkarmaya çalışır. Dizi boyunca göç, insan kaçakçılığı, yasa dışı bahis, aile bağları, umut ve hayatta kalma temaları işlenmektedir.

Oyuncu kadrosu ve karakterler
Yapım
Asylum, TRT'nin uluslararası dijital içerik platformu tabii için hazırlanan orijinal yapımlardan biridir. Dizinin yapımcısı Yunus Yılmaz senaryosu Ümit Cihan Canpolat tarafından kaleme alınırken yönetmenliğini Ozan Uzunoğlu üstlenmiştir. Yapım, savaş nedeniyle ülkelerini terk etmek zorunda kalan göçmenlerin yaşadığı insani dramı distopik bir kurgu ve gerilim unsurlarıyla ele almaktadır.

Dizinin ilk tanıtım fragmanı 7 Şubat 2026'te yayımlandı. Yapım, 2026 yılında tabii platformunda izleyiciyle buluştu.

Çekimler
Dizinin çekimleri Türkiye'de gerçekleştirildi. Yapım için geniş plato dekorları kurulurken, ada atmosferini yansıtan doğal mekânlar ve özel setler kullanıldı. Çekimler Kasım 2024'te başladı.

Yayın
Asylum, TRT'nin dijital yayın platformu tabii üzerinden yayımlandı. İlk sezonu sekiz bölümden oluşan dizi; Türkçenin yanı sıra İngilizce, İspanyolca, Urduca ve Arapça altyazı seçenekleriyle uluslararası izleyicilere de sunuldu. Yapım ayrıca Türkçe sesli betimleme seçeneğiyle erişime açıldı.

Bölümler
1. sezon (2026)
Kaynakça
Dış bağlantılar
Tabii'de Asylum
Asıköy

Asıköy veya Dobri Voynikov ( Dobri Voynikovo), Bulgaristan'daki yerleşim.

Deliorman Şumnu ili Şeytancık ilçesine bağlı çoğunluğunu Türk nüfusun oluşturduğu Asıköy, Şeytancığa bağlı 5 km. uzaklığı olan bir köydür. En büyük Türk aileleri İslam, Berberler ve Manavlar Embiyalar olarak nam salmıştır. Bu ailelerin büyük çoğunluğu Türkiye'ye göçetmiş olmasına rağmen halen Asıköyde yaşayan hatırı sayılır miktarda Türk nüfus bulunmakta olup muhtarlığını Türkler yapmaktadır. Asıköyde 1989 daki göçmenlikten sonra Türkiye'ye yerleşen Türk aileleri İstanbul ili içerisinde Gaziosmanpaşa, Küçükköy, Sultangazi ve Güneşli civarında ikamet etmektedirler.
Asıl sırtlan

Asıl sırtlanlar (Hyaeninae), sırtlangiller (Hyaenidae) familyasının bir alt familyası. Sırtlanlar, günümüzde sadece dört üyeye sahip olan sırtlangiller ailesinden, kedimsi (feliform) ve büyükçe sayılabilecek karasal etobur memelilerdir. Sırtlangiller, etoburlar arasında en küçük beşinci biyolojik familyayı oluşturur ve memeliler sınıfı içinde de en küçük familyalardan biridirler. Küçük bir topluluk oluşturmalarına karşın, Afrika ekosisteminde çok hayati bir yer tutarlar. Her ne kadar evrimsel olarak kedilere ve misk kedilerine daha yakın olsalar da, kedimsilerin bir alt türü olarak, sırtlanlar pek çok konuda yakınsak evrimden dolayı davranışsal ve görünüşsel olarak köpekgillerle benzerlik gösterir. Köpekler de sırtlanlar da ağaçta yaşamazlar, avlarını pençeleriyle değil ağızlarıyla yakalamayı yeğleyen koşucu avcılardır, her ikisi de yemeklerini hızlıca yer ve saklayabilirler ve küt, içine çekilmeyen tırnakları olan patileri koşmaya uygun olarak evrimleşmiştir. Öte yandan; kendilerini temizleme, alanlarını işaretleme, çiftleşme, yavru bakımı ve dışkılama alışkanlıkları bakımından diğer kediler ile benzerlik gösterirler.

Özellikleri
Afrika kıtası ve Hint alt kıtasına özgüdür. Leş de yerler. Aslan, pars (leopar) gibi güçlü hayvanların elinden kolaylıkla avlarını alabilirler. Afrika'da bulunan etobur hayvanların arasındaki (timsahlardan sonra) en güçlü çeneye sahip hayvandır.Asıl sırtlanların çeneleri o kadar kuvvetlidir ki kemikleri bile kırabilirler. Bu yüzden aç kaldıklarında kemik yedikleri de görülmüştür.Yaklaşık bir metrelik omuz yüksekliğine ve seksen kiloluk bir cüsseye sahiptirler. Hızı 80 km'ye çıkabilir.

Yaşam şekli
Asıl sırtlanlar "klan" adı verilen büyük gruplar halinde yaşarlar ve klanın başında bir dişi vardır. Sürüyü ava yönlendiren ve sürüye yol gösteren kraliçedir. Klanlar bir veya üç erkekten ve dişilerden oluşur. Hiyerarşik bir düzen vardır, en üst tabakada kraliçe bulunur. Erkekler en alt tabakada yer alır. Genelde en çok yavrulayan kraliçedir. Ancak bazı klanlarda kraliçenin davranışları saldırganlık düzeyine ulaşabilir. Klandaki diğer sırtlanlar için dayanılmaz bir hal alabilen bu durum sonucu "devrim" olur ve kraliçe tahtından indirilir. Yine de bu durum oldukça ender görülür.

Asıl sırtlan klanlarının kendilerine ait olan ve savundukları bir bölgeleri vardır. Diğer sırtlan klanlarıyla yaşanan çarpışmalar az olsa da en büyük tehdit geniş aslan sürüleridir. Özellikle az sayıda sırtlandan oluşan klanlar için bölgelerinin aslanlar tarafından işgal edilmesi ölümcül sonuçlara yol açabilir. Bölgelerini koruma stratejileri saldırıp öldürmeye yönelik değildir. Yalnızca sayıca üstünlük sağlayarak göz dağı verip korkutma amacı güderler.

İnsanlarla ilişkileri
Sırtlanlar için avlaması en kolay hayvanlar çevre bölgelerde yaşayan insanların sürüleridir. İnsanlar hayvanlarını ilkel çitlerle korurlar. Ancak bu çitler sırtlanlar için aşılamayacak güçlükte değillerdir. Bu nedenle sürülerini korumak isteyen insanlar tarafından öldürüldükleri bilinmektedir.
Kaynakça
Asım Bezirci

Asım Bezirci (1927, Erzincan - 2 Temmuz 1993, Sivas), Türk yazar, eleştirmen, şair ve çevirmen.

Bezirci; deneme, eleştiri, inceleme, seçki, çeviri ve araştırma alanında birçok esere imza attı. Yazın ustalarının toplumsal bellekte kalmasını sağlayan monografi çalışmaları yaptı.

İlk yılları ve kariyeri
1927 yılında Erzincan'da doğdu. Bu dönemde çeşitli dergilerde Halis Acarı takma adıyla yazıları yayınlanan Bezirci çeviriler de yaptı. 1960'tan sonra kendi adıyla yazmaya devam etti.

1979 yılında Türkiye Yazarlar Sendikası (TYS) yönetim kuruluna seçildi ve uzun yıllar sendikanın saymanlığını yaptı. Barış Derneği Onur Kurulu üyesi oldu. 12 Eylül Darbesi'nden sonra TYS ve Barış Derneği davalarından yargılandı.

Uzun dönem muhasebecilik yaptı ve bu meslekten emekli oldu. Cenazesi 7 Temmuz 1993'te Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.

Ölümünün ardından eşi Refika Bezirci'nin hazırladığı Bir Ben miyim Unutmayan?, Atilla Birkiye'nin hazırladığı Asım Bezirci’ye Saygı / Ağlatmayın Beni Derdim Büyüktür ve Adnan Özyalçıner'in hazırladığı Edebiyatın Kırk Ayaklı Karıncası Asım Bezirci kitapları yayımlandı.

Eserleri
Çok Kapılı Oda (1961)
Edip Cansever (1961)
Günlerin Götürdüğü Getirdiği (1962)
Bilimden Yana Sosyalizme Doğru (1963)
Abdülhak Hamit ve Târık yahut Endülüs Fethi (1966)
Okudukça (1967)
Orhan Veli Kanık (1967)
Ahmet Haşim (1967)
Nurullah Ataç (1968)
Dünden Bugüne Türk Şiiri (1968)
Metin Eloğlu (1971)
On Şair On Şiir (1971)
Seçme Romanlar (Refika Taner'le birlikte, 1973)
İkinci Yeni Olayı (1974)
Sabahattin Ali (1974)
Nâzım Hikmet ve Seçme Romanlar (1975)
Orhan Kemal (Hikmet Altınkaynak'la birlikte, 1977)
Halk, Sosyalizm, Kültür ve Edebiyat (1979)
1950 Sonrasında Hikayecilerimiz (1980)
Seçme Hikayeler (Refika Taner'le birlikte, 1981)
Pir Sultan (1986)
Halkımızın Diliyle Barış Şiirleri (1986)
Şairlerimizin Diliyle Barış (1987)
Rıfat Ilgaz (1988)
Deyimlerimizin Sözlüğü (1990)
Temele Gül Dikenler (1993)
Güle Dil Verenler (1993)

Çevirileri
Halkın Ekmeği (Bertolt Brecht) (A. Kadir ile birlikte)
Demokrasi, Barış, Sosyalizm (Jean Jaurès)
Seçmeler (Jean Jaurès)
Seçme Şiirler (Paul Éluard) (A. Kadir ile birlikte)
Asıl Adalet (Paul Éluard)
Varoluşçuluk (Jean-Paul Sartre)
Sosyalist Açıdan Toplum, Sanat, Eleştiri (Georgi Plehanov)
Sosyalizm ve Edebiyat (Anatol Lunaçarski)
Felsefe Bilim ve Din (Marcel Cachin ve Rene Maublanc)
Pyrrhus ile Cineas (Simone de Beauvoir)
Diderot (Andre Cresson)
Yeni Roman (Alain Robbe-Grillet)
Üç Hikâye (Gustave Flaubert)
Belâlı Yer (E. Caldwell) (H.L. Ak ile birlikte)
Edebiyat Üstüne (Alain)
Dünyada Sendikacılık (G Lefranc)
Özgürlük Sorunları (R Maublanc) (Vedat Günyol ile birlikte)


Ödülleri
1963 - Otağ dergisi okurlarınca yaşayan eleştirmenlerin en beğenileni seçildi.
1968 - Yeni Dergi okurlarınca yaşayan eleştirmenlerin en beğenileni seçildi.
1989 - Ferit Oğuz Bayır Düşün ve Sanat Ödülü (Rıfat Ilgaz kitabı ile)

Kaynakça
Asım

Asım, Mehmet Akif Ersoy’un şiir külliyatı Safahat’ın altıncı kitabının adıdır. 1924 yılında basılmıştır.

Manzum hikâye tarzında, konuşma üslubuyla kaleme alınmış bir eserdir. 2615 mısradan oluşur, Mehmet Akif’in en uzun manzum hikâyesidir.

Eserde dört kişi arasında geçen konuşmalar aktarılır. Bu dört kişi Hocazâde, Köse İmam, Köse İmam’ın oğlu Âsım ve Hocazade'nin oğlu Emin’dir. I. Dünya Savaşı devam ederken ve Fatih yangınından önce Hocazâde’nin evinde geçer. Eserde “Hocazâde” diye anılan kişi Mehmet Âkif’in kendisi, Emin onun oğlu; Köse İmam, Mehmet Âkif’in babası Tahir Efendi’nin eski bir öğrencisi olan Ali Şevki Hoca, Âsım ise Köse İmam’ın oğludur. Eserin sonunda Âsım, Hocazâde’nin isteği doğrultusunda kendisine benzer arkadaşları ile birlikte pozitif bilimler öğrenimi görmek üzere Berlin’e gitmeye karar verir; hikâye böylece biter.

Çanakkale Şehitlerine
Şairin ünlü Çanakkale Şehitlerine şiiri, Âsım'ın sonlarına doğru Hocazâde tarafından söylenen bir manzumedir. Yeni nesilden umutlu olan Hocazâde, gençleri beğenmeyen Köse İmam'a karşı Âsım'ın neslini savunurken kahramanlıklarının bir örneği olarak Çanakkale Savaşı'nı ele alır; ona savaşı anlattığı sohbet sırasında bu şiir söylenir. Sohbet havasının hakim olduğu eserde bu bölüme gelince destan havası ortaya çıkar.

Kaynakça
Asım Aykan

Asım Aykan, (d. 2 Nisan 1953, Dolaylı, Trabzon), Türk siyasetçi.

Karadeniz Teknik Üniversitesi Yer Bilimleri Fakültesi Jeoloji bölümünden mezun olmuştur. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü bünyesinde jeoloji mühendisi olarak Antakya, Artvin, Rize ve Trabzon'da görev yapmıştır. Trabzon Belediye Başkanlığı görevine seçilmiş ve iki dönem bu görevi yürütmüştür. TBMM XXII.ve XXIII. Dönem Trabzon Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve dört çocuk babasıdır. Eylül 2012 itibarıyla Kamu Görevlileri Etik Kurulu üyesidir.

Kaynakça
Asılarak, sürüklenerek ve dört parçaya bölünerek idam

Asılarak, sürüklenerek ve dört parçaya bölünerek idam (İngilizce: Hanged, drawn and quartered), İngiltere'de 1351 tarihli kanun gereği vatana ihanet suçunu işleyenlere verilen cezadır. Mahkûmlar ölmeyecek kadar asılır, atlarla idam yerine sürüklenir, cinsel organları kesilir, iç organları deşilir ve yakılır, kafaları ve uzuvları kesilirdi. Tüm bunlar olurken kurban olabildiğince hayatta tutulmaya çalışılırdı. Cesedin parçaları ülkenin önemli noktalarında sergilenirdi. Genel ahlak sebebiyle vatana ihanetten mahkûm olan kadınlara bu ceza uygulanmazdı, onlar yakılarak idam edilirdi.

Kanun, hükümdarın otoritesine isyan edenlere, özellikle de hükümdarı öldürmeye çalışan ve öldürenlere karşıydı. Suç en ağır suç olarak görüldüğünden cezanın olabildiğince ağır ve caydırıcı olması amaçlanmıştı. Bu idam cezası ilk olarak 3 Ekim 1283 tarihinde son bağımsız Galler hükümdarı 'e uygulandı. İkinci olarak William Wallace'a uygulandı. Ardından İngiltere'de popüler bir idam yöntemi oldu. Örnek olarak: I. Charles'ın mahkemesindeki hakimlerden bazılarına, Wat Tyler Ayaklanması'na katılanlara, Barut Komplosunu planlayanlara, Arundel İsyanı lideri Humphrey Arundell'a, IV. Henry'i devirme planı yapan Thomas Blount'a, Kanlı Mary'i devirme planları yapan akademisyen William Thomas'a ve Elizabeth devrinde Edmund Arrowsmith, Cuthbert Mayne, Edmund Campion için gibi pek çok Katolik papaza karşı uygulanmıştır.

1351 tarihli Vatana İhanet Kanunu yürürlükte kalsa da, 19. yüzyıldaki reformlarla ceza mahkûmun asılarak öldürülmesi, daha sonra cesedinin parçalanması şeklinde değiştirildi; daha sonra 1870'te tamamen kullanımdan kaldırıldı. 1998'de ise vatana ihanet suçu için ölüm cezası kaldırıldı. Cezaya son maruz kalan kişi 1803 İrlanda İsyanı'na önderlik eden Robert Emmet'di.

Kaynakça