kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı

Japonya Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı ( Monbu-kagaku-shō) veya kısaca MEXT, Japonya'da eğitim, kültür, spor, bilim ve teknolojiden sorumlu bakanlıktır. İlk olarak 1871'de Meiji dönemi sırasında kurulmuş olup günümüz bakanlık Ocak 2001 tarihinde Eğitim Bakanlığı ile Bilim ve Teknoloji Ajansı'nın birleşmesiyle kurulmuştur. Bakanlık Tokyo'nun Chiyoda semtine bağlı Kasumigaseki semtinde yer almaktadır. Mevcut bakan Youhei Matsumoto'dur.

Tarihi
Meiji hükûmeti 1871'de ilk Eğitim Bakanlığı'nı kurdu. Ocak 2001'de, eski Eğitim, Bilim, Spor ve Kültür Bakanlığı (文部省, Monbu-shō) ve eski Bilim ve Teknoloji Ajansı (科学 技術 庁, Kagaku-gijutsu-chō), mevcut MEXT olmak üzere birleşti.

Organizasyonlar
Eğitim, Kültür, Spor, Bilim Ve Teknoloji Bakanlığı şu anda Eğitim, Kültür, Spor, Bilim Ve Teknoloji Bakanı tarafından yönetilmektedir. Bu görevde iki Devlet Bakanı, iki Parlamento Bakan Yardımcısı, idari Bakan Yardımcısı ve iki Bakan Yardımcısı bulunmaktadır. Ayrıca, organizasyon aşağıdaki gibi bölünmüştür.

Bakan sekreterliği
Bakan Sekreterliği, Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığını bir bütün olarak etkileyen genel politikaları yöneten bölümdür. Bu işlevler, denetleme politikaları, toplum ilişkileri ve hem iç hem de uluslararası ilişkiler için genel insan kaynakları yönetimi gibi birçok idari işi içerir.

Uluslararası İlişkiler Genel Müdürü
Eğitim, Kültür, Spor, Bilim Ve Teknoloji Bakanlığı'nın sitesine göre Uluslararası İlişkiler Genel Müdürü, Japonya Ulusal Komisyonu ile Birleşmiş Milletler Eğitim Bilim ve UNESCO arasındaki ana temas noktasıdır. İki örgütün ortak amacı eğitim, bilim ve kültür yoluyla karşılıklı, sürdürülebilir kalkınma yaratmaktır.

Tesis Planlama ve Afet Önleme Bölümü
Tesis Planlama ve Afet Önleme Bölümü, okul tesislerinin deprem gibi afetlerin neden olduğu hasarı azaltma becerisine odaklanmakla görevlidir. Bunun da ötesinde, Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı'nın sitesi, görevlerinin bir kısmını üniversitelerin eğitim ve araştırma faaliyetlerindeki çabalarını teşvik etmek olarak tanımlamaktadır.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Eğirdir yağbalığı

Eğirdir yağbalığı (Pseudophoxinus handlirschi), sazangiller familyasına bağlı bir tatlı su balığıdır. Eğirdir Gölü'ne endemik bir balıktı fakat günümüzde soyu tükenmiştir. Eğirdir Gölü'ne Sudak balıklarının salınması soyunun tükenmesine sebep olmuştur. 1980'lerden beri görülmeyen balık 2013 yılında Dünya Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği (IUCN) tarafından soyu tükenmiş olarak ilan edilmiştir.

2021 yılında Eğirdir Su Ürünleri Araştırma Merkezi tarafından yetiştirilen 1100 adet anaç yağ balığı Suğla Gölü'ne salınmıştır.

Kaynakça
Eğitim, Balçova

Eğitim, İzmir ilinin Balçova ilçesine bağlı bir kentsel mahalledir.

Tarihçe
Daha önceleri İzmir ili Konak ilçesine bağlı olan mahalle, 1992 yılında, yeni kurulan İzmir ili Balçova ilçesine bağlanmıştır.

Coğrafya
Balçova'nın doğusundadır. Kuzeyindeki Bahçelerarası Mahallesi ile arasında Mithatpaşa Caddesi vardır. Batısındaki Onur Mahallesi sınırı Ata Caddesi'dir. Güneyinde Çetin Emeç Mahallesi ile sınırını Nazım Sokak çizer. Doğusunda ise Karabağlar ilçesinin Fahrettin Altay Mahallesi yer alır. / İzmir Otoyolu mahalle içinden geçer.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Eğitim Bakanlığı (Suriye)

Eğitim Bakanlığı ( ), Suriye hükûmetine bağlı olarak çalışan, umumi merkezi Suriye'nin Başkenti Şam'da olan, millî eğitimden sorumlu olan bakanlıktır. Ancak, bakanlık sadece alt eğitim seviyelerinden sorumluyken, Yükseköğretim Bakanlığı daha yüksek seviyelerden sorumludur. Bakanlık kütüphanesi 2011 itibarıyla yaklaşık 13.000 cilt içermektedir.

29 Mart 2025 itibarıyla bakanlık görevini Muhammed Abdurrahman Turko yapmaktadır.

Eğitim bakanları
Muhammed Kürd Ali (6 Eylül 1920 - 28 Haziran 1922)
Rida Said (21 Aralık 1924 - 21 Aralık 1925)
Faris el-Huri (14 Nisan 1925 - 12 Haziran 1926)
Hakkı Bey el-Azm (15 Kasım 1933 - 17 Mart 1934)
Hüsnü el-Barazi (17 Mart 1934 - 23 Şubat 1936)
Abdurrahman el-Kayyali (21 Aralık 1936 - 23 Şubat 1939)
Lütfi el-Haffar (23 Şubat 1939 - 5 Mayıs 1939)
Muhsin el-Barazi (5 Nisan 1941 - 12 Eylül 1941)
Faris el-Huri (14 Ekim 1944 - 14 Mart 1945)
Sabri el-Aseli (30 Eylül 1945 - 25 Nisan 1946)
Münir el-Eclani (6 Ekim 1947 - 2 Aralık 1948)
Mişel Eflak (14 Ağustos 1949 - 14 Aralık 1949)
Me'mun el-Küzberi (13 Eylül 1955 - 14 Haziran 1956)
Abdülvehhâb Havmad (Haziran 1956 - Aralık 1956)
Reşad Barmada (22 Aralık 1961 - 8 Mart 1963)
Sami Dürubi (9 Mart 1963 - 11 Mayıs 1963)
Şibli el-Aysami (vekaleten; 13 Mayıs 1963 - 4 Ağustos 1963)
Şakir Fahham (4 Ağustos 1963 - 11 Kasım 1963)
Mustafa Haddad (12 Kasım 1963 - 21 Aralık 1965)
Abdallah Abdüldaim (1 Ocak 1966 - 22 Şubat 1966)
Mustafa Haddad (1 Mart 1966 - 15 Ekim 1966)
Muhammed Zied Chouiki (1966-2000)
Mahmoud es-Seyid (2000 - 10 Eylül 2003)
Ali Saad (10 Eylül 2003 - 29 Mart 2011)
Salih er-Reşid (14 Nisan 2011 - 23 Haziran 2012)
Hazwan el-Wuz (23 Haziran 2012 - 16 Kasım 2016)
İmad el-Azab (16 Kasım 2016 - 29 Ağustos 2020)
Darim Tabba (30 Ağustos 2020 - 8 Ağustos 2023)
Muhammad Emir Mardini (8 Ağustos 2023 - Aralık 2024)
Nazir el-Kadri (10 Aralık 2024 - 29 Mart 2025)
Muhammed Abdurrahman Turko (29 Mart 2025 - günümüz)

Ayrıca bakınız
Suriye hükûmeti
Suriye'deki bakanlıklar
Suriye Bakanlar Kurulu

Kaynakça
Dış bağlantılar
Eğitimin tarihsel değişimi

Eflatun'un kurduğu "Akademia" (Akademi) bilinen ilk uzman yetiştirme kurumudur. Günümüzde Akademia yeryüzündeki ilk üniversite olarak kabul görür. Eflatun'un öğrencisi ve uzmanlık eğitimi öncesindeki baz eğitimin yetersiz olduğunu öngören Aristoteles ise bir dönem sonra Eflatun ile yollarını ayırarak "Lyceum" (Lise) 'yi kurar. Lise eğitimin o dönemdeki başlıca amacı, o dönemde öğrenilmiş olması varsayılmasına rağmen baz eğitimi tekrar sunmak ve hatırlatmak; uzmanlık öncesinde genel kültür dersleri vermektir. Bu vesile ile, Aristo Politika da başta olmak üzere birçok konuda konuya düz mantık ile bakarak açıklamış ve halen uzmanlık adayları için müthiş bir eğitim kaynağı olmuştur. Geleneksel eğitim sırasıyla;

Anaokulu
İlkokul
Ortaokul
Lise
Üniversitede verilmektedir.
Eğitim sosyolojisi

Eğitimsel toplum bilimi (ya da eğitim sosyolojisi), eğitim kurumlarını ve okullaşma ile modern endüstri toplumlarında okullaşma sistemlerini, ‘okul ile toplumsal yapı arasındaki ilişkileri konu alan, eğitim kurumunun toplumun diğer büyük kurumsal düzenleriyle, yani iktisat, politika, din vb. ile olan ilişkilerini sosyolojinin yöntemleri ve bakış açısıyla araştıran sosyoloji dalı.

Konusu
Eğitim sosyolojisinin günümüzdeki araş­tırmaları, eğitimin öncelikle, yeniden üreti­lecek bir kültürü, bir bilgi ve beceriyi aktar­mak, sonra da ekonomik ve toplumsal kalkınmaya katkıda bulunmak gibi iki ayrı ve birbiriyle çelişen işlevi olduğunu ortaya koyar. Son zamanlarda, özellikle eğitimin söz konusu iki işlevi bağlamında yapılan eleştirel çalışmaların temel tezi, okul eğiti­minin egemen sınıflar tarafından saptanmış olan toplumsal ve kültürel koşulların yeni­den üretilmesine yardımcı olduğu ve yine eğitimin hakim kültürün kurumsallaşmasına ve toplumsal tabakalaşmanın pekişmesinde önemli bir rol oynadığıdır.

Klasik sosyolojik kavram ve yaklaşımların karşılıklarının eğitim alanında aranmasının yanında eğitim sosyolojisi, alanda çeşitleri süreçleri, rejimleri, teorileri kendi içerisinde inceler ve analiz eder. Yapısalcı model gibi. Bir eğitim bilimcinin işi uygulamaya yönelik bir sistem ve proje ortaya koymaktır. Eğitim sosyolojisinin verileri eğitim bilimciye kaynak sağlarken aynı eğitimcinin ortaya koyduğu çalışmayı da inceleyen eğitim sosyolojisi bu çalışmanın sonuçlarını eğitimbilim tecrübesi içerisindeki konumunu ortaya koyar. Eğitimbilim'in öncesinde de analizinde de eğitim sosyolojisi vardır.

Ayrıca bakınız
Eğitim
Alternatif eğitim
Eğitim psikolojisi
Eğitimde perennializm

Perennializm, Türkçede Daimicilik olarak da adlandırılır. Eğitimde tüm insanlar için ebediyyen önemli olduğuna inanılan şeylerin öğretilmesi gerektiği düşüncesi. Perennialistler ayrıntılarda değişme olmasına karşın bunların kişi gelişiminde temel hususlar kadar önemli olmadığına inanırlar. Öğrenci insan türünün bir üyesi olduğu için öncelikle insani konular öğretilmelidir onlara göre makineler veya teknikler değil.

Perennializm özcülüğe (essentialism) çok benzemekle birlikte, perennializm kişisel gelişime öncülük verirken özcülük temel beceriler üzerinde durur. Özcü ders müfredatı olgular temelinde ve daha fazla gönüllülüğe dayalı ve daha az liberal ve ilkeseldir.

Perennializm içinde iki büyük ayrım vardır: seküler, dini. Her ikisi hedef ve metotlarında farklılık gösterirler.

Seküler Eğitimde Perennializm
Seküler perennializm 19. yüzyıl ortalarına kadar giden nispeten yeni bir felsefedir. Mortimer Adler ve Robert Hutchins tarafından desteklenmiştir.

Seküler perennialistler muhakeme etmeyi öğrenmenin önemi üzerinde dururlar. Onlara göre doğru, bağımsız muhakeme, gelişmiş zihin ve gelişmemiş zihin arasındaki farkı yaratır. Bu sebeple eğitimin ana amacı bu muhakemeyi geliştirmek olmalıdır. Bu görüşün destekleyicileri Batı literatürünün büyük eserlerini Sokratik metodu kullanan tartışmalarda destekleyerek okumakla muhakeme etmenin öğretilmesini savunurlar.

Dini Eğitimde Perennializm
Dini Perennializm 13. yüzyılda "De Magistro," (Öğretmen) eseriyle Thomas Aquinas tarafından geliştirilmiştir.

Aquinas Tanrı'yı en büyük ve belki de tek Öğretmen görmüştür çünkü yalnızca Tanrı insanların zihinlerindeki fikirleri doğrudan biçimlendirebilir.

Ayrıca bakınız
Perennializm
Tradisyonalizm

Kaynakça
Educational Perennialism
Eğitim teknoloğu

Eğitim teknoloğu, eğitim teknolojisi biliminin oluşturduğu bilgi ve ilkeler çerçevesinde çalışan profesyonellere verilen unvandır.

Eğitim teknoloğunun görevi insanların öğrenmelerini geliştirmek için kullanılacak süreç ve araçların çözümlenmesini, tasarlanmasını, geliştirilmesini, uygulanmasını ve değerlendirilmesini yapmaktır.

Eğitim teknologluğu lisans ve lisans üstü eğitim ile elde edilen bir unvandır. Türkiye'de üniversitelerin; Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi, Bilgisayar Sistemleri Öğretmenliği bölümlerinden lisans derecesi alan mezunlar "eğitim teknoloğu" sıfatına sahip olurlar.
Eğitim teknolojisi

Eğitim teknolojisi "eğitim bilimleri" ailesinde yer almakla birlikte bilgisayar bilimleri, dizge kuramı, bilişsel bilimler, psikoloji, toplumbilim ve diğer bazı bilim dallarından beslenen, kendine has özellikleri olan, çoklu disiplin bir bilim dalıdır. Daha çok bir toplum bilim paradigması içerisinde yer bulsa da doğa bilimleri ile de ilişki içerisindedir. Hem araştırma yöntemleri hem de oluşturulan bilginin uygulanması bağlamında doğa bilimleri ile kesişir.

Eğitim teknolojisi bilim dalını tanımlamak için birçok kurum ve örgüt tarafından birçok ifade ortaya atılmış ve/veya ilgili kurullarda ve toplantılarda kabul edilmiştir. Yukarıdaki ifade, eğitim teknolojisi bilim dalının uluslararası örgütü olan Association for Educational Communications and Technology'nin (AECT) son eğitim teknolojisi tanımıdır.

Eğitim teknolojisi bir bilim dalının adı olmakla birlikte hem bu bilim dalı çerçevesinde geliştirilen tek bir uygulamanın ifadesi olarak hem de uygulayıcıların meslek adı olarak da kullanılır. Bu bağlamda "eğitim teknolojisi" bilim dalının ortaya koyduğu bilgi ve ilkeler doğrultusunda çalışan bireylere Eğitim teknoloğu denir. Ortaya çıkarılan teknolojilerin tamamına birden eğitim teknolojileri denir.

Eğitim Teknolojisi bilim dalını ifade etmek için öğretim teknolojisi ifadesi de kullanılabilmektedir. Ancak, öğretim teknolojisi eğitim teknolojisinin kapsadığı başka bir bilim dalıdır. Bizatihi kendisi değildir. Eğitim teknolojisi tüm öğrenmeleri hedef almakta iken öğretim teknolojisi kurumsal, tasarlanmış, müfredatlandırılmış ve istendik öğrenmeleri hedef almaktadır.

Eğitim teknolojilerine örnek vermek gerekirse kalem, kâğıt ve kitap gibi en eski teknolojiler sıralanabilir. Günümüzde elektronik donanımlar ve bu donanımlar üzerinde çalışan yazılımlar biçiminde de eğitim teknolojileri geliştirilmektedir.

Türkiye'de Eğitim Fakülteleri'nin, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü'nü (Computer Education and Instructional Technology) tamamlamış ve Milli Eğitim Bakanlığı tarafından Bilişim Teknolojileri Öğretmeni olarak adlandırılmış kişilerdir.

Ayrıca bakınız
Eğitim
Alternatif eğitim
Eğitim psikolojisi

Kaynakça
Eğitim felsefesi

Eğitim felsefesi; eğitimin doğası, süreci, amaçları ve idealleri ile ilgilenen bir felsefi alandır. Eğitim toplumsal kurumlar bağlamında veya varoluşsal gelişme süreci içinde ele alınabilir. Eğitim felsefesi ise konunun toplumsal yönünden ziyade insanlık açısından eğitime yaklaşır. Eğitim felsefecilieri yaşadıkları toplumun ihtiyaçlarını göz önünde bulundurarak yeni kuramlar üretir, ürettikleri bu kuramlar sayesinde toplumun eğitimine yön vermiş olurlar.

Konuyla ilgili yayınlar
Reboul, Olivier (1991). "Eğitim Felsefesi". İletişim Yayınları Cep Üniversitesi. Çeviren: Işın Gürbüz.
Eğitim psikolojisi

Eğitim psikolojisi Eğitim süreci içinde insanların nasıl gelişimsel süreçler geçirdiğini ve nasıl öğrendiğini, eğitsel müdahalelerin etkinliğini, öğretimin psikolojisini ve sosyal psikolojiyi araştıran ve konu edinen psikoloji içindeki bir alandır. Eğitim psikolojisi, öğretim tasarımı, eğitim teknolojisi, müfredat geliştirme, organizasyonel öğrenme, özel eğitim, sınıf yönetimi ve öğrenci motivasyonu dahil olmak üzere eğitim çalışmaları içindeki çok çeşitli uzmanlıkları bilgilendirir. Eğitim psikolojisi, bilişsel bilimden ve öğrenme bilimlerinden hem yararlanır hem de onlara katkıda bulunur.

Eğitim psikolojisi ve okul psikolojisi çoğunlukla birbirleri yerine kullanılan terimler olmakla birlikte araştırmacı ve teorisyenler daha çok eğitsel psikolog olarak tanımlanmakla beraber okullardaki uygulayıcılar veya okulla ilişkili alanlardaki uzmanlar ise okul psikologları olarak tanımlanmaktadırlar. Eğitim psikolojisinde temel amaç elde edilen psikolojik verilerden yola çıkarak eğitimin daha iyi yapılabilmesi için uygulanması gereken şeyleri saptamaktır.

Kaynakça
Ayrıca bakınız
Okul psikolojisi
Çocuk psikolojisi
Eğitim tarihi

Eğitim tarihi, eğitimin dünyada zaman içinde izlediği yolu inceleyen bir bilim dalıdır. eğitim bilimlerinin bir dalı olarak eğitim fakültelerinde araştırılmaktadır. Ancak tüm bilim dalları da kendi akademik geçmişlerini belgelemektedir. Sonuçta her bilim dalının katkıda bulunduğu bir paradigma olarak varlığını sürdürmektedir.

Mezopotomya Uygarlıkları
Sümerler, şüphesiz, MÖ 3200 yılında tüm insan toplulukları içinde yazıyı ilk geliştiren toplum olarak kurumsal ve sistemli eğitim geleneğini ilk oluşturan ulusturlar. Öyle ki onların oluşturdukları kurumsal yapılar ve süreçler bölgede sonra ortaya çıkan uygarlıklar tarafından miras alınmıştır. İlk kez yazıyı geliştirmenin yanında, takvim, ölçüm, matematik, geometri, edebiyat gibi dallarda ilk olarak tarihte yerlerini alırken bu entelektüel bilgi ve becerileri sistemli eğitim kurumları ile nesilden nesile taşımışlardır.

Bölgede daha sonra varlık göstermeye başlayan Akadlar, Yahudiler, Asurlular ve Fenikeliler Sümerler'in kurdukları sistemleri devam ettirmişler, Fenikeliler'den öğrendikleriyle Yunanlar batı eğitim tarihi'ni başlatırken Antik Mısır ve Persler de dünyanın diğer bölgelerine Mezopotamya geleneğini taşımışlardır. Elbette Mezopotamya'dan bağımsız gelişen gelenekler de olmuştur. Bunlara yazıyı Sümerler'den bağımsız olarak keşfeden Amerika ve Çin toplumları örnek gösterilebilir.

Sümerler'in dışında Yahudiler de eğitim tarihinde anlamlı fark yaratmışlardır. Kutsal kitapları olan Tevrat'ta geçen öğrenmek, öğretmek, eğitmek gibi eğitim bilimlerince incelenen fenomenlerin isimleri eğitimin kültürün bir parçası olmasında kaydettiği gelişmeyi göstermektedir. Bununla birlikte Ezra'nın tarihin ilk halka açık kurumsal okullardan birisini Kudüs'te açtığı bilinmektedir.

Hindistan Uygarlıkları
Hindistan bilinen en eski okul sistemlerinden birisi olan Gurukul sistemiyle eğitim tarihinde önemli bir yere sahiptir. Gurukul'lar zengin kastlardan gelen çocukların ücretsiz devam ettiği okullardı. Bu okullarda edebiyat, tarih, tıp, astronomi, felsefe ve kamu yönetimi alanlarında eğitim veriliyordu. Daha sonra ortaya çıkan Budizm ve Janizm dinleri ile birlikte eğitim hızla gelişmiş ve bugün dünyanın en eski üniversiteleri arasında değerlendirilen Nalanda, Takshashila, Ujjain ve Vikramshila üniversiteleri milattan önce 7. yüzyıldan itibaren kurulmuştur. Hindistan eğitim geleneği daha sonra İslam dünyasında da büyük etki bırakmıştır. Selçuklu veziri Nizam ül Mülk, Nizamiye Medreseleri'ni Hint geleneğinden esinlenerek kurmuştur.





Kaynakça
Eğitlence

Eğitlence, eğitim ve eğlencenin bir arada kullanımını ifade eden, İngilizce “education (eğitim)” ve “entertainment (eğlence)” kelimelerinin birleşiminden türetilen “edutainment” kavramının Türkçeleştirilmiş halidir. Eğlendirerek eğitmeyi amaçlayan bir öğretim yöntemidir.

Tarihçe
Eğitlencenin ortaya çıkması ve yaygınlaşmasındaki en temel etken teknolojinin ve medyanın gelişimidir. “Edutainment” kavramının ilk olarak Robert Heyman tarafından 1973 yılında National Geographic Society için ürettiği multimedya eğitim materyallerini “eğlenerek öğrenme” şeklindeki nitelendirmesiyle kullanıldığı belirtilmektedir. Bununla birlikte eğitlencenin 1970'lerde bilgisayar oyunları aracılığıyla yaygınlaştığı yönünde genel bir görüş mevcuttur. Amerika, İngiltere ve Latin Amerika 1970'lerden beri çeşitli gruplar eğitlenceyi bazı sosyal konularda ve sağlıkla ilgili konularda halkı bilinçlendirmek kullanmışlardır; AIDS, kanser, madde bağımlılığı ve bağışıklık vb. Bazı üniversiteler, özel kuruluşlar ve devlet kurumları eğitsel oyun içerikleri hazırlamıştır.

Bireysel yetenekleri ortaya çıkaran, geliştiren; takip oyunlarında, yarışma hırsı kazandırarak, kuralları uymayı, sevinci ve üzüntüyü paylaşmayı öğreten, oynarken eğitmeyi amaçlayan bir araçtır. Oyunlar öğrencilere neşeli ve rahat bir ortam sağlamakta, sınıf içi çalışmalara da değişiklik getirmektedir. Eğitsel oyunlarla derste konular, ilgi çekici duruma getirilebilir, en pasif öğrencilerin bile bu etkinliklere katılmaları sağlanabilir.

Konsept
Eğitsel oyun programları, öğretim sürecinde etkilice kullanılan öğretim materyali olup, simülasyon programları ile çok benzerlik gösterirler. Simülasyon ve eğitsel oyun programlarının ortak hedefi, bir öğretim çevresi ve ortamı yaratarak öğrenmenin gerçekleşmesine yardımcı olmak ya da yetenekleri geliştirmektir. Eğitimsel oyun programları öğrencilerin çaba ve uğraşılan bir eğlence ortamında gibi onlara çalışma fırsatı verir. Bu etkinlikler gerçek ya da gerçek olmayan bir durum ya da olayı canlandırarak yansıtır. Buna rağmen öğretimsel oyunları tanımlamak oldukça zordur. Bu zorluk bu programların amaçlarındaki farklılıktan gelmektedir. Bilgisayarla öğretim oyunları, günümüzde öğretim amacına yönelik birçok eğitsel oyun programı geliştirilerek pazara sürülmüş olmasına rağmen, hepsinin öğretim ve eğitim hedeflerine uygun geliştirildiğini söylemek zordur. Bu nedenle program tasarımcıları, hele eğitsel programı planlamaya başlamadan önce yapılacak işleri açıkça belirlemeleri gerekir.

Eğitim organizasyonu, ürün lansmanı, basın, bayi ve personel toplantısı, sosyal sorumluluk projesi, fuar, roadshow ve üniversite kariyer günleri gibi etkinliklerinizde katılımcıların duyularına hitap eden, yaratıcı ve zengin deneyimlerin yer aldığı interaktif şovlar, skeçler, yaratıcı drama/teatral gösteriler ve stand up'lar ile eğitimin daha etkili olması sağlanır.

Çeşitler
Eğitlence gösterileri:
İnteraktif Gösteriler
Yaratıcı Drama / Teatral Gösteriler
Stand Up Gösterileri
Kaynakça
Eğitim ve Doktrin Komutanlığı

Kara Kuvvetleri Eğitim ve Doktrin Komutanlığı (EDOK) Kara Kuvvetlerinin bütün görevleri için gereken personel eğitimini en üst seviyede sağlamaktan sorumlu birliktir. Karargâhı Çankaya'da bulunmaktadır.

Tarihçe
1985 yılında Kara Kuvvetleri Eğitim Komutanlığı adıyla kurulmuş, 1994 yılında ismi Kara Kuvvetleri Eğitim ve Doktrin Komutanlığı olarak değiştirilmiştir.

2004 yılında kadrosu korgenerallikten orgeneralliğe yükseltildi ve Orgeneral İsmail Koçman komutanlığa atandı.

2007 yılında tüm sınıf okulları Eğitim ve Doktrin Komutanlığına bağlanmıştır. Farklı şehirlerdeki askerî eğitim birlikleri ve sınıf okulları bu komutanlığa bağlıdır.

2019 yılında karargâh yerleşkesinin de olduğu komutanlığa TOKİ tarafından cami yapılmıştır.

Bağlı birimler
Muharebe ve Muharebe Destek Eğitim Komutanlığı (Ankara)
Kara Havacılık Okulu (Isparta)
Tank Okulu (Şereflikoçhisar, Ankara)
Topçu ve Füze Okulu (Polatlı, Ankara)
Hava Savunma Okulu ve Eğitim Merkezi (Konya)
MEBS Okulu ve Eğitim Merkezi (Mamak, Ankara)
Piyade Okulu (Tuzla, İstanbul)
İstihkâm Okulu ve Eğitim Merkezi (Narlıdere, İzmir)
Dağ Komando Okulu ve Eğitim Merkezi (Eğirdir, Isparta)
TSK KBRN Okulu ve Eğitim Merkezi (Konya)
Derin Kar ve Şiddetli Soğuklarda Muharebe Eğitim Merkezi (Kars)
Atıcılık ve Uzman Nişancı Eğitim Birlik Komutanlığı
Muharebe Hizmet Destek Eğitim Komutanlığı (Kocaeli)
Sahra Sıhhiye Okulu ve Eğitim Merkezi (Samsun)
Bakım, Mühimmat Okulu ve Eğitim Merkezi (Balıkesir)
İkmal, Maliye Okulu ve Eğitim Merkezi (Küçükyalı, İstanbul)
Ulaştırma, Personel Okulu ve Eğitim Merkezi (Gaziemir, İzmir)
Askerî Veteriner Okulu ve Eğitim Merkezi (Gemlik, Bursa)
Eğitim Tümen Komutanlığı
1. Piyade Eğitim Tugayı (Manisa)
3. Piyade Eğitim Tugayı (Antalya)
5. Piyade Eğitim Tugayı (Sivas)
15. Piyade Eğitim Tugayı (Amasya)
59. Havan ve Topçu Eğitim Tugayı (Erzincan)
Okullar Komutanlığı (Ankara)
Lisan Okulu (Maltepe, İstanbul)
Eğitim Yöneticisi ve Öğretmen Yetiştirme Okulu (Ankara)

Görev yapmış komutanlar
Kaynakça
Eğitim pantolonu

Antrenman pantolonları veya Eğitim pantolonları, idrarını tutamayan kişiler, tipik olarak küçük çocuklar tarafından tuvalet eğitimine yardımcı olarak kullanılan iç çamaşırlardır. Bunlar normal külot giymeye hazır olmadan önce giyilmek üzere tasarlanmıştır. Eğitim pantolonları yeniden kullanılabilir, kumaştan yapılmış olabilir veya tek kullanımlık olabilir. ABD'de, tek kullanımlık antrenman külotu "pull-up" olarak da ifade edilebilir. İngiltere'de antrenman külotu sıklıkla bebek bezi veya antrenman pantolonu olarak adlandırılır. Huggies Pull-Ups ve Pampers Easy Ups modelleri popüler eğitim pantolonlarıdır. Çocuk bezleri üzerine eğitim pantolonunun ana yararı, geleneksel çocuk bezlerinin aksine, bir lazımlık veya tuvalete oturmak için kolayca aşağı çekilip, kişi tuvaleti kullandıktan sonra tekrar kullanmak üzere geri çekilmeleridir. Düzenli külotlar üzerine antrenman pantolonu giymenin asıl yararı, kişinin kaza yapması durumunda, çevrelerini kirletmemesidir.

Birçok tuvalet eğitim pantolonu, kullanıcının normal iç çamaşırları gibi kolayca çıkarması için esnek taraflar kullanır. Bu, bağımsızlığı artırmak, eğitimi kolaylaştırmak ve çocuk dostu olacak şekilde tasarlanmasıdır. Bebek bezini ucuz velcro kayışlarla tutturdukları çoğu pantolonlar geleneksel bebek bezinin aksine normal iç çamaşır gibi tasarlandı. Ayrıca normal çocuk bezlerinden farklı olarak, kullanıcıların onları bağımsız bir şekilde takmalarını sağlamak amacıyla zaten bağlanmış olarak satılmaktadır.

Bazı markalar, yanlarda güçlü cırtcırt içerir. Hedef, ebeveynin gerekirse pantolonları çıkarmasını sağlarken yanları yerinde tutmaktır. Bunun tersine, taraflar kırılmaya karşı daha savunmasız olabilir ve çocuk bezlerinden uzaklaşmanın psikolojik yararını kaybetmekle yükümlü olabilir.

Ayrıca, tüm antrenman külotları, kullanıcının pantolonu ıslattığı zaman için sızdırmaya karşı korumalıdır. Islaklık göstergesi, birçok tek kullanımlık çocuk bezi ve tuvalet eğitim pantolonunda ortak bir özelliktir. Pantolon ıslandığında, idrar emilir ve bebek bezine benzer şekilde ıslaklığı emen bir bölmeye çekilir. Bu, ıslaklığın etrafındaki herhangi bir giysiyi mahvetmesini ve ayrıca mahremiyeti önlemek için kullanılır. Bununla birlikte, eğer çok fazla idrar emilirse, idrarı emen köpüğü açığa çıkararak açılabilir. Birçok şirketler, özellikle yatağını ıslatan gece antrenörleri için kullanılmaya uygun hale getirmek için pantolonlarında oldukça fazla miktarda emiciliğe izin vermiştir.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Huggies Pull-Ups
Pampers Easy Ups