Cafer Osman Topçu

Cafer Osman Topçu (Rusça: Джафер Осман Топчи, romanize: Cafer Osman Topçı, Kırım Tatarcası: Джафер Осман Топчы; 10 Ekim 1921 - 16 Ekim 1944), İkinci Dünya Savaşı sırasında Kızıl Ordu'da görevli bir Kırım Tatar subayıydı. Altı kez yaralandı, savaşta birçok kez kendini gösterdi ve bunun için iki ayrı kez Sovyetler Birliği Kahramanı ünvanına aday gösterildi, ancak hiçbir zaman alamadı.

İlk yılları
Topçu, 1921 yılında Kırım'ın Bahçesaray kentinde Kırım Tatarı bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. 1937'den beri Komsomol üyesi olan Topçı, 1942'de Komünist Parti'ye kabul edildi. Mart 1940'ta Kızıl Ordu'ya alındı ve hayatının geri kalanında orduda görev yaptı.

II. Dünya Savaşı
Savaşın ilk gününden itibaren Almanların Sovyetler Birliği'ni işgaline karşı cephede savaşmış, Güneybatı, Stalingrad, Don, 3. Ukrayna ve 2. Ukrayna cephelerinde çarpışmıştır. İlk kez 3 Eylül 1941'de yaralanmasına rağmen kısa süre sonra savaşa geri döndü ve Mart 1942'de 610. Tüfek Alayı'na katıldı. Burada hızla yükselerek makineli tüfekçilerden oluşan bir müfrezenin komutanı oldu. 1943'te yüzbaşı rütbesine yükseldi ve alay içinde bir taburun komutasını üstlendi. 13-14 Mayıs 1944 gecesi, iki siper hattının ele geçirilmesi ve Dorotskoye bölgesinde Dinyester nehrinin o kısmındaki Alman köprübaşının ortadan kaldırılmasıyla sonuçlanan bir saldırı hücumuna liderlik etti. Daha sonra 14-21 Mayıs tarihleri arasında Almanların karşı saldırılarına maruz kalarak kuşatıldılar, ancak Topçı ikmal takviyelerinin kesilmesine rağmen geri çekilmeyi reddetti ve taburuna liderlik ederek günlük saldırıları püskürtmeye devam etti. Daha sonra 20-21 Mayıs gecesi kuşatmayı yararak dört tanksavar topu, iki zırhlı personel taşıyıcı, altı araç ve tahminen 60 düşman askerini etkisiz hale getirdiler. Savaş başlamadan önce, alay komutanının hayranlığını kazanacak şekilde, astlarına zorlu arazide hızlı hareket etme ve fikir atış pozisyonu seçme konusunda dikkatlice talimat verdi. Savaştaki becerikli liderliği ve ustalığı nedeniyle ilk kez Sovyetler Birliği Kahramanı unvanına aday gösterildi; adaylık belgesinde ayrıca altı ayrı olayda yaralanmasına rağmen gönüllü olarak savaşmaya devam etmeyi seçtiği ve bunun da daha fazla askerlik hizmetinden muaf tutulmasını sağlayacak yaralarla sonuçlandığı belirtildi. Bununla birlikte, Macaristan'da geri çekilmekte olan düşman kuvvetlerine başarılı bir saldırı düzenleyerek yaklaşık 200 Mihver askerinin ölümüne, on Macar subayının esir alınmasına ve diğer teçhizatın yanı sıra yaklaşık 400 tüfek, 36 havan topu, 280 at, altı araba, üç motosikletten oluşan büyük miktarda düşman askeri teçhizatının ele geçirilmesine neden olarak savaşta kendini göstermeye devam etti.

Tisza nehrinin eteklerinde, bir düşman kolunun durdurulmasına öncülük ettiği ve 200'den fazla düşman asker ve subayının teçhizatlarıyla birlikte ele geçirilmesiyle sonuçlanan son muharebesinde savaştı. Muharebede, alayından birlikler kısa süreliğine kuşatıldı, ancak Topçı her zamanki gibi geri çekilmeyi reddetti ve takviye birlikler gelene kadar ölümüne savaştı. Muharebe sonucunda ölümcül bir yara aldı ve 16 Ekim 1944'te hayatını kaybetti. Daha sonra 15 Kasım 1944'te Sovyetler Birliği Kahramanı unvanına aday gösterildi; ancak ölümünden sonra adaylığı reddedildi ve 1. sınıf Vatanseverlik Savaşı Nişanı'na indirildi. 1944 yılında çatışmada öldürülmeden önce, Kırım Tatarı oldukları için ailesinin Kırım'dan sürgün edildiğini bir mektupla öğrenmiş ve yazdığı cevapta açıkça korkunç bir hata yapıldığını düşündüğünü ve yakında hepsinin geri dönebileceğini umduğunu belirtmiştir. Ancak onlar için durum böyle olmadı, çünkü savaşta öldürüldükten sonra ailesi sürgünde ve Özbekistan'da kaldı ve 1947'ye kadar ölüm haberini almadı.

Ödülleri
Kızıl Bayrak Nişanı (23 Temmuz 1944)
Aleksandr Nevski Nişanı (4 Kasım 1944)
Vatanseverlik Savaşı Nişanı 1. sınıf (31 Aralık 1944)
Vatanseverlik Savaşı Nişanı 2. sınıf (24 Eylül 1943)
"Cesaret İçin" Madalyası (28 Eylül 1942 ve 30 Aralık 1942)

Kaynakça