kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Carlo Brandt

Carlo Brandt (d. 16 Aralık 1954), İsviçreli oyuncu ve komedyen.

Filmografi
Sinema
1986 : L'État de grâce
1990 : La Campagne de Cicéron
1992 : L'Affût
1991 : Indochine
1993 : Juste avant l'orage
1993 : La Petite Apocalypse
1993 : Louis, enfant roi
1996 : Gülünç ilişkiler
1996 : Leopold R
1997 : Ouvrez le chien
1998 : Déjà mort
2000 : Franck Spadone
2000 : Furia
2000 : Code inconnu
2001 : Le Petit Poucet
2002 : La Sirène rouge
2003 : Elle est des nôtres
2003 : Inquiétudes
2006 : Marie-Antoinette
2006 : Belhorizon
2006 : Président
2007 : La Part animale
2008 : Capitaine Achab
2008 : Les Inséparables
2010 : L'Immortel
2010 : Liberté
2010 : Les Mains libres
2011 : L'Enfance d'Icare
2011 : Largo Winch 2
2011 : La Fin du silence
2011 : RIF
2011 : 17 filles
2012 : L'Hiver dernier
2012 : Renoir
2013 : Inch'Allah
2013 : Le jour attendra
2014 : Milky Way
2015 : Much Loved

Uzun metrajlı film
1985 421-099
1992 : Relâche
1995 Klaus-Heinrich
2011 : Alésia, le rêve d'un roi nu
2012 : Le Grand Combat

Televizyon
1992 : Turbulences
1993 : Jenny Marx, la femme du diable
1993 : Jour de colère
1994 : Passé sous silence
1996 : Notre homme
2002 : Boulevard du Palais
2004 : Les Montana
2005 : Cyrano de Ménilmontant
2006 : Commissaire Valence
2006 : Sartre, l'âge des passions
2007 : Kaamelott
2007 : Voltaire et l'affaire Calas
2007 : Nos familles
2008 : Sa raison d'être
2008 : La Main blanche
2009 : Le Commissariat
2009 : L'École du pouvoir
2010 : La Commanderie
2010 : Un lieu incertain
2011 : E-Love
2012 : L'Heure du Secret
2012 : Miroir mon amour
2012 : Ainsi soient-ils
2012 : Profilage
2013 : Odysseus
2013 : Mafiosa, le clan
2014 : Piège blanc
2014 : Le sang de la vigne
2015 : Une famille formidable

Tiyatro
1985 : Le Legs
1986 : Lapin lapin
1986 : Le Dragon
1987 : Don Juan
1989 : La Mission
1990 : Platonov
1991 : Les Iris
1992 : Pandora
1992 : La Compagnie des hommes
1994 : Pièces de guerre
1995 : Pièces de guerre
1995 : La Mouette
1995 : Fantasio
1996 : La Mouette
1996 : Édouard II
1997 : Édouard II
1997 : Dans la compagnie des hommes
1997 : Check-up
1998 : Les gens déraisonnables sont en voie de disparition
1999 : King
2000 : Les Nègres
2000 : Café
2001 : Le Crime du
2002 : Skinner
2002 : Le Pain dur
2002 : L'Otage
2002 : Avanti !
2003 : Anatole
2004 : Moins qu'un chien
2004 : La Révolte des anges
2005 : La Révolte des anges
2005 : Célébration
2005 : Platonov- Le Chant du cygne
2006 : Le Rêve d'un homme ridicule
2006 : Sur la grand'route
2006 : Naître
2007 : Onysos le furieux
2010 : Ciseaux, papier, caillou
2011 : Ciseaux, papier, caillou
2011 : De beaux lendemains
2013 : Tabac rouge
2013 : Les gens

Kaynakça
Dış bağlantılar
Interview de Carlo Brandt pour evene.fr
Carlo Bazzi

Carlo Bazzi (6 Temmuz 1875 - 7 Mayıs 1947) İtalyan ressam.



Sergiler
Milano Ulusal Sergisi, 1984
1900 Trienali, "Spluga'da güneşi büyütme" başlıklı en önemli çalışmasıyla. (Levata del sole allo Spluga), 1900
İş ile Brera Ulusal Sanat Sergisi "Verso sera", 1922

Stil
Carlo Bazzi'nin eserlerinde, sanatçının kumaş üzerine ve ardından sanatsal cam pencereler üzerine bir minyatürcü olarak uzun ve başarılı faaliyetlerinden kaynaklanan titiz bir gerçeklik sunumunun özellikleri ortaya çıkıyor.

Müzeler
Carlo Bazzi'nun eserleri çeşitli müzelerde sergilenmektedir:

Piazza Scala Müzesi Gallerie d'Italia, Milano
Modern Sanat Galerisi (Milano), Resim
İtalya Bankası (Banca d'Italia), Milano, sanatsal vitray
Collezioni d'arte della Fondazione Cariplo, Milano, Resim
Ambrosian Kütüphanesi, Milano, sanatsal vitray
Ambrosiana Pinacoteca, Milano, sanatsal vitray
San Jose Kilisesi Milano Poliklinik, vitray sanatsal
Villa della Reina (Margherita di Savoia) Bordighera, sanatsal vitray
Società e Artisti Patriottica Milano, Resim
Açık artırma Raccolte dell'Ospedale Maggiore, Milano, Resim
Pinacoteca Verbanese, Magazzeno Storico Verbanese, Verbania, İntra, Boyama



Konuyla ilgili yayınlar
Agostino Mario Comanducci, Pittori Italiani dell'Ottocento, Milano, 1934
Agostino Mario Comanducci, Dizionario illustratori pittori e incisori italiani moderni, II ediz. Milano, 1945
Agostino Mario Comanducci, Dizionario illustratori pittori e incisori italiani moderni, III ediz. Milano, 1962
H. Vollmer, Kunslerlex, 1953
Guido Cesura, Il Lago Maggiore in un secolo di pittura 1840/1940, Istituto Geografico De Agostini, Novara, 1978
Raffaele De Grada, Il Novocento a Palazzo Isimbardi, Palazzo Isimbardi (Milan, Italy), Vita Firenza, 1988
Paola Slavich, Ospedale maggiore/Cà granda: Ritratti moderni, 1987
Vincenzo Vicario, Giuseppe Bertini: il grande maestro dell'Ottocento a Brera nel primo centenario della morte : 11 dicembre 1825-24 novembre 1898, Grafica GM, 1997
L'Illustrazione italiana, Edizioni 1-15, Editore Garzanti, 1938
Le industrie artistiche italiane, Volumi 1-3, Italy. Ministero di agricoltura, industria e commercio, 1909
La Chimica e l'industria, Volume 6, Società di chimica industriale, Milan, Società chimica italiana, Associazione italiana di chimica, Rome, Federazione nazionale fascista degli industriali dei prodotti chimici, 1924 (Medaglia d'oro di secondo grado)
Il Laboratorio dei Bragaglia 1911/1932, Loggetta Lombardesca (Ravenna, Italy), Essegi, 1986
Rosa Barovier Mentasti, Tra creatività e progettazione: il vetro italiano a Milano 1906-1968, Electa, 1998
Fulvio Roiter, Guido Lopez, Art nouveau in Milan, Edizioni CELIP, 1993
Carlo Carrà, L'arte decorativa contemporanea alla prima biennale internazionale di Monza, Alpes, 1923

Kaynakça
Carlo Benetton

Carlo Benetton (d. 26 Aralık 1943 –ö. 10 Temmuz 2018), İtalyan bilyoner iş insanıdır. Ünlü İtalyan spor giyim markası Benetton Grubu kurucu ortaklarındandır.

Mayıs 2015'te, Forbes dergisine göre ünlü İtalyan iş insanı Carlo Benetton'un net serveti 2.9 bilyon Amerikan Doları olarak tespit edilmiştir.

Yaşamını 4 çocuğu ve eşiyle Treviso, İtalya'da sürdüren Benetton Grubu kurucusu iş insanı Carlo Benetton 10 Temmuz 2018'de kansere yenilerek 74 yaşında ölmüştür.

Kaynakça
Carlo Abate

Carlo Maria Abate (10 Temmuz 1932, Torino, İtalya; 29 Nisan 2019; Torino, İtalya), İtalyan otomobil yarışçısıdır. İsmi her ne kadar "Maria" olsa da "Mario"yu kullanmayı tercih etmiştir.
Kariyeri
Kariyerine 1955 yılında Fiat 1100 ile rally yarışlarına katılarak başlamıştır Her ne kadar Formula 1 yarışlarına katılma girişimlerinde bulunmuşsa da bir türlü katılamamıştır. Abate, Kont Giovanni Volpi'nin özel İtalyan ekibi "Scuderia Serenissima"nın yanı sıra "Scuderia Centro Sud", "Scuderia Ferrari" ve "Porsche" fabrika ekipleri için de yarışlara katıldı. En önemli başarıları 1959'da G. Balzarini ile birlikte kazandığı Mille Miglia ve J. Bonnier ile birlikte kazandığı 1963 Targa Florio yarışlarıdır. 15 Temmuz 1962'de 1962 Dünya Sportscar Şampiyonası'nın dokuzuncu etabı Trophée d'Auvergne'yi kazanmıştır.

Ölümü
İtalyan otomobil yarışçısı Carlo Abate 10 Temmuz 1932'de Torino, İtalya'da doğmuş ve doğum yeri Torino'da 29 Nisan 2019'da geçirdiği rahatsızlık nedeniyle tedavi gördüğü bir klinikte 86 yaşında ölmüştür.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Ao amin'i Freebase:
www.historicracing.com
Carlo Acutis

Carlo Acutis (3 Mayıs 1991 - 12 Ekim 2006), Birleşik Krallık doğumlu İtalyan Katolik genç ve amatör bilgisayar programcısıdır. 7 Eylül 2025'te taziz edilerek Papa XIV. Leo tarafından aziz ilan edildi.

Hayatı
Carlo Acutis, 3 Mayıs 1991 tarihinde Londra'da İrlandalı ve Polonya kökenli zengin bir İtalyan ailesinin çocuğu olarak dünyaya geldi. Vaftizi 18 Mayıs 1991'de Chelsea'deki Our Lady of Dolours kilisesinde gerçekleşti. Özellikle dindar olmayan ebeveynleri Andrea Acutis ve Antonia Salzano, Londra ve Almanya'da çalışmışlar, ancak sonunda ilk oğullarının doğumundan kısa bir süre sonra Eylül 1991'de Milano'ya yerleşmişlerdi. 1995'te Acutis dört yaşındayken, anne tarafından büyükbabası öldü ve kendisine dua edilmesini isteyen bir rüyada göründüğü söylendi. Çocuk, dini uygulamalara erken bir ilgi gösterdiğini anladığında, soruları ailenin Polonyalı bakıcısı tarafından yanıtlandı. Üç yıl sonra, İlk Komünyonunu olağandışı bir şekilde yedi yaşında almayı talep etti. Bir rahibe danıştıktan ve talimat verdikten sonra, aile bunu Sant'Ambrogio ad Nemus manastırında ayarladı. Daha sonra, ayin öncesinde ya da sonrasında, çadırın önünde düşünmek için çaba gösterdi. Acutis sık sık iletişim kurdu ve haftalık bir itirafta bulundu. Hayatına rehberlik edecek birkaç modeli olduğu söyleniyor, özellikle Assisili Francesco, Ebeveynlerinden, onu dünyadaki bilinen tüm Efkaristiya mucizelerinin bulunduğu yerlere hacca götürmelerini istemişti, ancak kötüye giden sağlığı buna engel oldu. Son hastalığını tedavi eden doktorlar ona büyük bir acı çekip çekmediğini sormuş ve "benden çok acı çeken insanlar var" şeklinde yanıt vermişti. Katolik Kilisesi'nin 2020 yılında Acutis'e atfedilen bir mucizeyi tanımasının ardından Antonia, basına, oğlunun ona rüyalarında göründüğünü, gelecekte sadece sevinçlendirilmekle kalmayıp aynı zamanda bir azizi de kanonlaştıracağını söyledi.

Acutis'in anısına, piskoposlar Raffaello Martinelli ve Angelo Comastri, tüm Efkaristiya mucize alanlarının gezici bir fotoğraf sergisinin düzenlenmesine yardım ettiler. O zamandan beri beş kıtada düzinelerce farklı ülkeyi gezdi.

Aziz ilan edilmesi
1 Temmuz 2024'te Papa Francis, aralarında Carlo Acutis'in de bulunduğu 15 kişinin aziz ilan edilmesinin onaylandığı olağan kardinal konsistoryumuna başkanlık etti. 20 Kasım 2024'te, Acutis'in 2025 Jubilesi kapsamında, 25-27 Nisan 2025 tarihleri arasında düzenlenecek Gençlik Jubilesi sırasında aziz ilan edileceği duyuruldu; Assisi Piskoposluğu, törenin 27 Nisan Pazar günü yapılacağını teyit etti. Ancak 21 Nisan 2025'te, Paskalya Pazartesisi günü, Papa Francis'in ölümü üzerine, Vatikan törenin papalık cenazesi ve ardından yapılacak konklav nedeniyle erteleneceğini duyurdu.

13 Haziran 2025'te Papa XIV. Leo, genel konsistoryumda Acutis'in Pier Giorgio Frassati ile birlikte aziz ilan edileceğini açıkladı. Aziz ilan edilme töreni 7 Eylül 2025'te Aziz Petrus Meydanı'nda Papa Leo'nun başkanlığında gerçekleştirildi. Törene ailesi katıldı ve küçük kardeşi Michele ayin sırasında okumalardan birini yaptı.

Kaynakça
Carlo Allioni

Carlo Allioni (23 Eylül 1728 - 30 Temmuz 1804) İtalyan doktor ve Torino Üniversitesinde botanik profesörü. En önemli eseri 1755 yılında yayımlandığı Flora Pedemontana, sive enumeratio methodica stirpium indigenarum Pedemontii'dir, Piyemonte'nin bitki çeşitliliği üzerinedir ve bu eserle birlikte daha önce bilinmeyen 237 tür olmak üzere toplamda 2.813 bitki türünü listelemiştir. 1766 yılında ise diğer önemli eseri Manipulus Insectorum Tauriniensium'u yayımlamıştır. Bitki bilim mahlası All.'dir.

Kariyeri
Nisan 1758'de Kraliyet Cemiyeti Üyeliğine seçildi.

1760 yılında Torino Üniversitesine botanik profesörü olarak atandı ve aynı zamanda Torino Botanik Bahçesi'nin müdürüydü. Allionia dergisi onun adını taşımaktadır.

Allionia cinsi onuruna adlandırılmıştır.

Ayrıca Arabis allionii, Jovibarba allioni, Primula allioni ve Veronica allionii türleri de onun adını taşır.

Kaynakça
Carlo Caneva

Carlo Caneva (22 Nisan 1845, Udine - 25 Eylül 1922, Roma) İtalyan -Türk Savaşı'nda Libya'nın emperyalist amaçlarla işgaline öncülük etmesiyle tanınan bir İtalyan generaliydi.

Hayatı
Doğum yeri o zamanlar Avusturya-Macaristan İmparatorluğu içindeki Lombardiya-Venedik Krallığı'nda olduğundan, askeri kariyerine Avusturya-Macaristan Ordusu'nda Benedek'in altında bir topçu teğmeni olarak başladı. Avusturya-Prusya Savaşı ve Avusturya'nın Sadowa yenilgisinden sonra 1867'de İtalyan Ordusu'na geçmeye karar verdi. Eğitimini Scuola di Guerra'da tamamlayarak İtalya'nın genelkurmay başkanlığına bağlandı ve 1896'da Etiyopya ve Dervişlere karşı savaşmak üzere piyade albay olarak Eritre'ye gitti. Bu seferlerde tümgeneralliğe yükseldi.

1912'de Generale d'Esercito (General) rütbesine terfi etti; 1914'te yaşlılık nedeniyle aktif hizmetten emekli oldu ancak 1917'de Caporetto'da yaşanan feci yenilgiyle ilgili soruşturmaya başkanlık etmek üzere atandı.

Kaynakça
Carlo Chendi

Angelo Carlo Chendi (10 Temmuz 1933, Ostellato – 12 Eylül 2021), İtalyan çizgi roman yazarı.

Yaşamı
Chendi, 10 Temmuz 1933'te Ferrara yakınlarındaki Ostellato kasabasında doğdu. 1947'den beri Rapallo'da yaşayan Bottaro, burada Luciano Bottaro ile tanıştı ve aynı tutkuları (çizgi roman ve karikatür) paylaşarak olağanüstü bir ekip olan ikili, 40 yıl içinde çizgi romanlara paha biçilmez bir katkı sağladı.

1952'de başladığı kariyerinde çoğunluğu Disney yapımı yüzlerce projenin içeriklerini yazdı. En çok İtalyan Topolino dergisi için O.K. Quack, Varyemez Amca ve Donald Duck gibi yapımlara sağladığı katkılarla tanındı. Giorgio Cavazzano'nun çizimleri için dünya dışı ördek Ok Quack ve özel dedektif Umperio Bogarto karakterinin yaratılması, Donald Duck'ın gizli kimliği "Ajan QQ7", Goofy ile Fındık, Carlo Chendi'nin Topolino dünyasına yaptığı önemli katkılar arasındadır. Chendi bu süreç içinde Luciano Bottaro, Giorgio Rebuffi ve Giorgio Cavazzano gibi ünlü çizerlerle çalıştı.

1968'de Bierrecì grubunu (Bottaro, Rebuffi, Chendi'nin kısaltması) kurduğu usta Luciano Bottaro ve arkadaşı Giorgio Rebuffi ile birlikte Rapallo Okulu olarak adlandırılan grubun temel taşlarından biri haline geldi. Disney yapımı projelerin yanı sıra Studio Bierrecì'nin ilk dergisi olan Re di Picche'nin üretimine ve İtalyan Büyük Disney Parodileri geleneğinin yaratılmasına katıldı. Bu seride Luciano Bottaro ile birlikte yarattığı en ünlü ve bilinen eserlerinden biri, Il Dottor Paperustur.

2010 yılında "Yaşam Boyu Başarı" Papersera Ödülü'nü aldı.

Chendi, 12 Eylül 2021'de 88 yaşında öldü.

Ödülleri
1994: Premio Copertina d'Argento, Walt Disney Company
1996: Yellow Kid Ödülü, Lucca Uluslararası Çizgi Roman Festivali, En İyi Yazar
2001: Premio U Giancu
2010: Premio Papersera, Yaşam Boyu Başarı Ödülü

Kaynakça
Dış bağlantılar
Carlo Chendi Inducks
Carlo Alberto

Carlo Alberto, (2 Ekim 1798 - 28 Temmuz 1849), Sardinya Kralı ve Savoy Dükü'ydü. 1831'de varisi olmadan ölen uzak kuzeni Carlo Felice'nin yerine geçti. Novara Muharebesi sonucunda tahttan çekilmiş ve birkaç ay sonra ölmüştür.

Kuzey İtalya'yı Habsburglar'dan almaya ve bütün bir İtalya kurmaya çalışmış ama başaramamıştır. Oğlu II. Vittorio Emanuele 1861'de İtalya Krallığı'nı kurmuştur.
Carlo Cossio

Carlo Cossio (1 Ocak 1907, Udine - 10 Ağustos 1964, Milano) ilk nesil İtalyan çizgi romancı ve çizgi film çizeri.

Hayatı
Carlo Cossio'nun iki erkek kardeşi vardı: Gino ve Vittorio. Kariyerine, kardeşi Vittorio Cossio ile birlikte, 1928'den itibaren çoğunlukla stop-motion filmler olmak üzere çok sayıda kısa animasyon film çekerek başladı. Bu dönemde, Il Cartoccino dei Piccoli dergisine bazı çizgi romanlar çizdi.

Kendisi tarafından çizilen ve 1928'de Nerbini Yayınevi tarafından yayınlanan Le Avventure Aviatorie di un Balillino adlı macera, İtalya'da basılan ilk çizgi roman olarak kabul edilmektedir.

İtalya'da faşist rejimin yabancı kökenli çizgi romanlara getirdiği yasağın ardından Carlo Cossio, Amerikan çizgi romanlarının yerini alacak diziyi yaratan yazarlar arasında yer aldı. 1938'de Vincenzo Baggioli'nin yazdığı ve L'Audace Yayınevi tarafından yayınlanan Dick Fulmine ile büyük üne kavuştu. 1955'e kadar Audace'de çalışmaya devam etti.

Sonraki yıllarda Cossio, Furio Almirante, Buffalo Bill, Kansas Kid, Tanks Pugno d'Acciaio, X-1, La Freccia D'Argento gibi birçok seri yarattı ve çizdi.

1955 yılında emekli olmaya karar verdi ve ölümünden kısa bir süre önce Kolosso adlı çizgi roman serisi için ara sıra çizgi romanlara geri döndü. 10 Ağustos 1964'te Milano'da, kanser hastalığı nedeniyle öldü.

Ödülleri
1998: Premio ANAFI, Jüri Özel Ödülü,

Kaynakça
Carlo Ambrosini

Carlo Ambrosini (15 Nisan 1954, Brescia – 1 Kasım 2023, Brescia), İtalyan çizgi romancı, senarist ve yazar.

Hayatı
Carlo Ambrosini, 15 Nisan 1954'te Azzano Mella, Brescia İtalya'da doğdu. Kariyerine 1976'da Dardo Yayınevi'nde bazı savaş öykülerini içeren çizgi roman çalışmalarıyla adım attı. Arkasından Corno Yayınevi, Ediperiodici ve Mondadori yayın grubuyla çalıştı.

Mondadori grubu tarafından yayınlanan Il Mago dergisi için Orta Çağ'da geçen bir öykü yayınladı ve bu öykü sayesinde 1978 yılında Enzo Biagi'nin La Storia d'Italia a Fumetti adlı kitabının kadrosuna dahil edildi.

1980'de İtalya'nın en büyük çizgi roman yayıncılarından Sergio Bonelli Editore'den çıkan ve Giancarlo Berardi tarafından yazılan Ken Parker adlı çizgi roman projesinde yer aldı. Aynı zamanda çalışmaları 1987'den itibaren Dylan Dog dergisinde yayınlanmış ve yine dergi için 1994'te bir öyküyü de kaleme almıştır.

1997-2006 yılları arasında Sergio Bonelli Editore için ürettiği ve 54. sayıya kadar yayınlanan Napoleone serisine imza attı.

Ambrosini, 1 Kasım 2023'te 69 yaşında öldü.

Ödülleri
1999: Premio ANAFI, En İyi Sanatçı
2000: Yellow Kid Ödülü, Lucca Comics & Games
2002: Premio ANAFI, En İyi Sanatçı
2005: Premio U Giancu
2014: Premio ANAFI, En İyi Sanatçı

Kaynakça
Dış bağlantılar
Carlo Ceppi

Kont Carlo Ceppi (11 Ekim 1829 - 19 Kasım 1921), İtalyan mimar. Çoğunlukta Piyemonte'ta faaliyet göstermiştir. Bölgedeki birçok kilisenin ve kamu binasının tasarımını yapmıştır.

Mimar Constantino Gilodi ve mühendis Giacomo Salvadori ile 1898 Sergisinin çalışma, mimari ve savaş pavyonlarını ve 1900 Paris Dünya Fuarındaki İtalyan Pavyonunu tasarlar.

Dipnotlar
Kaynakça
Carlo Bo

Carlo Bo (25 Ocak 1911 – 21 Temmuz 2001), İtalyan bir şair, edebiyat eleştirmeni, hümanist, profesör ve 1984 yılından itibaren ömür boyu senatör olarak görev yapmış bir edebiyat ve düşünce insanıdır.

Hayatı
25 Ocak 1911'de İtalya’nın Sestri Levante kentinde doğmuştur. 1929–1934 yılları arasında Floransa Üniversitesi’nin Beşeri Bilimler Fakültesi’nde eğitim görmüş, klasik filoloji eğitimiyle başladığı üniversite öğrenimini modern edebiyat alanında tamamlamış ve 1934 yılında laurea derecesini almıştır.

Bo, ilk kitabını 1935 yılında Fransız yazar Jacques Rivière hakkında bir monografi olarak yayımlamıştır. İkinci Dünya Savaşı öncesinde, 1936 yılında Il Frontespizio adlı edebiyat dergisinde yayımlanan ve çağın önde gelen şair ve sanatçılarının (Mario Luzi, Ottone Rosai, Giorgio Morandi, Quinto Martini) çevresinde şekillenen bir entelektüel ortamda, "Letteratura come vita" (yaşam biçimi olarak Edebiyat) başlıklı hermetik şiir anlayışının temel kuramsal ve yöntemsel dayanaklarını ortaya koyduğu makalesini yayımlamıştır.

1939 yılında Urbino Üniversitesi’nde Fransız edebiyatı dersleri vermeye başlayan Bo

Carlo Bo, 18 Temmuz 1984 tarihinde ömür boyu senatör olarak atanmıştır ve siyasi kariyerinde farklı partilerde yer almıştır. 1987–1994 yılları arasında Hristiyan Demokrasi, 1994–2001 arasında İtalyan Halk Partisi, 2001 yılında vefat edene dek ise Papatya hareketinin bir mensubu olmuştur.

Yaklaşık 40 kitap kaleme almış olan Carlo Bo, aynı zamanda İtalya'da verilen Gentile da Fabriano Ulusal Ödülü'nün de kurucusudur.

Dış bağlantılar
İtalyan Senatosu Sayfası

Kaynakça
Carlo Michelstaedter

Carlo Michelstaedter (3 Haziran 1887 - 17 Ekim 1910), İtalyan yazar, sanatçı ve filozoftu.

Biyografi
Carlo Michelstaedter, Friuli yöresindeki Gorizia'da doğdu. Carlo, zengin İtalyan-Yahudi ailenin dört çocuğundan en küçüğüydü. Bir sigorta acentesi müdürü ve Gorizia kütüphanesi derneğinin başkanı olan babasının etkisinde kalan Carlo'nun, edebiyat öğretmenliğine bir eğilimi vardı; Emma Luzzatto adlı annesi sayesinde, aile ve yurt sevgisini geliştirdi.

Henüz çocukken, kavgacı ve içedönük karakterli olan Carlo, Gorizia'da bitirdiği yüksek okukulun son yıllarında parlak, atletik, zeki bir genç adama dönüştü. Sanatsal ve dilsel üstünlüğü için çok sevdiği Floransa'ya taşındıktan sonra Michelstaedter, Yunanca ve Latince'yi öğrenmeye başladı. Diploma incelemesi olarak antik felsefedeki ikna ve retorik hakkında araştırmayı seçen Michelstaedter, bu konuyu farklı ve yaratıcı bir biçimde ele aldı. 1909 yılında Michelstaedter, Gorizia'ya dönüp diploma teziyle uğraşmaya başladı.

1910 yılının sonbaharında, 17 Ekim'de incelemenin eklerini bitirirken 'İkna ve Retorik' eserini sona erdirdi. O günün akşamı Michelstaedter, odasına kapanıp ödünç aldığı bir tabancayla intihar etti.
Ölümünden sonra arkadaş ve akrabaları, bugün Gorizia'nın Ulusal Kütüphanesinde bulunan yazılarını derleyerek, eserlerini yayımladılar.

Michelstaedter'in felsefi görüşü
Michelstaedter'in felsefi görüşünün gelişmesini izlemek çok zor: Michelstaedter'in zamansız ölümü yüzünden felsefesinin kaynakları belirlenememiş ve felsefi dizgesini sınıflandırmak zor olmuştur.
Genel olarak diyebiliriz ki, Michelstaedter'e göre sıradan yaşam gerçek yaşamın yokluğu. Sıradan yaşam son derece dar olur ve sahte zevk ve kazançları vadeden, adamı aldatan zevk tanrısı tarafından kandırılır.

Kaynakça
Carlo Cudicini

Carlo Cudicini (6 Eylül 1973; Milano), İtalyan eski futbolcudur.

Futbola Prato'da başladı. Oradan Lazio'ya geçti. Bir yılını orada geçirdikten sonra Castel di Sangro'ya transfer oldu. Üç yılını da burada geçirdikten sonra Chelsea'ye kiralandı. 2000 yılında Chelsea'ye transfer oldu ve Petr Cech'in gelmesinden 1 yıl sonra Chelsea'nin ikinci kalecisi oldu. 2008-09 sezonu 2. yarısında Tottenham Hotspur'a transfer oldu.Daha sonra 2012-2013 sezonunda da Los Angeles Galaxy'de oynadı.Los Angeles Galaxy'de forma numarası 1'dir.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Carlo Ponti

Carlo Ponti, (11 Aralık 1912, Lombardy - 10 Ocak 2007, Cenevre) İtalyan film yapımcısıdır.

Ponti, Milan Üniversitesi'nde hukuk okudu. 1954 yılında sanatsal yeteneğinin en başarılı örneğini, Federico Fellini'nin yönettiği La Strada (The Road) adlı filmiyle verdi. Ancak Fellini, bu başarıda Ponti'nin rolünü inkâr etmiş ve, "La Strada, Ponti'ye rağmen ortaya çıktı." demiştir.

1962'de Vittorio De Sica'nın yönettiği Boccaccio '70, 1964'te Marriage Italian Style ve 1965'te Yesterday, Today and Tomorrow adlı filmleri yaptı. En popüler ve ekonomik açıdan en başarılı filmi, 1965'te yaptığı ve yönetmenliğini David Lean'in üstlendiği Doktor Jivago dur. Ardından, üç kayda değer film daha yaptı: 1966'da Blowup, 1970'te Zabriskie Point ve 1974'te The Passenger.

Yaşamı
1946'da Giulana Fastri ile evlendi. 1950'de bir güzellik yarışmasında hakemlik yaptığı sırada Sofia Lazzaro ile tanıştı. Ertesi yıl (1951), Sofia'yı Anna adlı filminde oynattı. Arkadaşı Goffredo Lombardo, 1952'de, Lazarro'nun adını Sophia Loren olarak değiştirdi. 1957'de ilk eşinden Meksika'da ondan habersizce boşandı ve Sophia Loren ile evlendi. Boşanmak o tarihte İtalya'da yasak olduğundan ve Ponti çok eşlilik ile suçlanacağı için İtalya'ya geri dönmediler. 1960'ta Ponti ve Loren İtalya'ya döndüler ve evli olduklarını inkâr ettiler. 1965'te Fransız vatandaşlığına geçtiler ve Giulana Ponti eşini boşadı, böylece Ponti ve Loren 1966'da evlendiler.

1975 yılında, Ponti'ye iki kez başarısız kaçırma girişimi düzenlendi. 1979'da, yurt dışına para ve sanat eseri kaçırmak suçundan gıyabında yargılanarak, 22 milyar İtalyan lireti para cezası ve dört yıl hapisle cezalandırıldı. Ancak, Fransız vatandaşlığı sayesinde bu cezalardan kurtuldu. Bu suçlardan 1990 yılında aklandı.

Dış bağlantılar
IMDB Carlo Ponti