kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Aşağı Mezopotamya

Aşağı Mezopotamya, Irak'ın tarihi bir bölgesidir. Orta Çağ'da sadece güney alüvyon ovasını kesin bir şekilde ifade eden Sawad ve "Irak-ı Acem" olan Cibal'in aksine el-Irak el-Arabi ("Arap Irak'ı") olarak da biliniyordu. Aşağı Mezopotamya, Sümer ve Babil'e ev sahipliği yapmıştır.
Sınırlandırma
Orta Çağ Arap coğrafyacıları, Fırat üzerindeki Anbar'dan Dicle üzerindeki Tikrit'e uzanan bir hat üzerinde Irak ile Yukarı Mezopotamya (Cezire) arasındaki kuzey sınırını çizdiler, daha sonra Tikrit'ten batıya doğru uzanan bir hat olarak sınırı değiştirdiler böylece Fırat üzerindeki Anbar'ı geçerek Irak'a giden birkaç kasaba da sınıra dahil edildi.
Coğrafya
Alüvyal bir ova Bağdat'ın kuzeyinde başlar ve Basra Körfezi'ne kadar uzanır. Burada Dicle ve Fırat birçok yerde ova seviyesinin üzerindedir ve bütün alan, iki nehrin kanalları ve kehriz ile iç içe geçmiş bir nehir deltasıdır. Selde nehirlerden beslenen aralıklı göller, Irak'ın güneydoğusunu da canlandırır. El-Kurne'deki iki nehrin birleştiği noktanın hemen yukarısında ve Dicle'nin doğusunda İran sınırının ötesine uzanan oldukça geniş bir alan (15.000 km2 veya 5.800 mil kare), Hamar Gölü olarak bilinen bataklıktır ve bu da yüzyıllarca süren sel ve yetersiz drenajın sonucudur. Çoğu kalıcı bataklık olsa da bazı kısımları kışın başlarında kurur ve diğer kısımları yalnızca büyük sel yıllarında bataklığa dönüşür.

Dicle ve Fırat nehrinin birleştiği yerin üzerindeki sular çok ağır silt yüklü olduğundan sulama ile oldukça sık su baskını, delta alanının çoğunda büyük miktarlarda siltli balçık bırakır. Rüzgarla taşınan silt, toplam tortu birikimine katkıda bulunur. Bir yüzyılda delta ovalarının yaklaşık yirmi santimetre kadar biriktiği tahmin edilmektedir. Bazı bölgelerde büyük seller, otuz santimetreye kadar çamur içeren geçici göllerde birikmeye neden olur.

Dicle ve Fırat ayrıca büyük miktarlarda tuz taşır. Bunlar da bazen aşırı sulama ve sel nedeniyle araziye yayılır.

Kaynakça
Özel


Genel
Aşağı Oruzman

Aşağı Oruzman ( , , ) Gürcistan Cumhuriyeti'nin Kvemo-Kartli bölgesinde Dmanis (Başkeçid) Belediyesinin kırsal idari birimine bağlı, etnik olarak Türk nüfusa sahip yerleşim birimidir. Gürcistan'ın güneydoğu kesiminde, tarihi Borçalı bölgesinde yer almaktadır.

Etimoloji
Eski yıllarda Yukarı ve Aşağı Oruzman Köyleri tek bir köy iken daha sonra nüfus artışı nedeniyle iki ayrı yerleşim yeri oluşmuştur. Köyün etnik yapısı hakkında Yukarı Oruzman sayfasına bakınız.

Coğrafya
Dmanis (Başkeçid) şehrinin 4 km güneyinde, deniz seviyesinden 1220 m yükseklikte Maşaver Nehri'nin sağ kıyısında yeralmaktadır.

Nüfus
Gürcistan Devlet İstatistik Komitesi'ne göre 2014 yılı resmi nüfus sayımında Aşağı Oruzman köyünün nüfusu 624 kişi olarak kayıtlara geçmiştir.

Ekonomi
Nüfus ağırlıklı olarak koyun yetiştiriciliği, sığır yetiştiriciliği ve sebze yetiştiriciliği ile uğraşmaktadır.

Kaynakça
Aşağı Meydan

Aşağı Meydan ( ) veya Toprak Meydanı ( ), Azerbaycan'ın Şuşa şehrinin en eski meydanlarından biridir, Şuşa Kalesinin aşağı kısmında yer almaktadır.

Tarihi
Meydanının adı, Şuşa Kalesinin alt kısmındaki konumuyla bağlantılıdır. Aşağı Meydan, Şuşa'nın diğer bölgelerinden farklı olarak taş değil toprak bir örtüye sahip olduğu için Toprak Meydanı olarak da bilinir.

Şuşa'nın genel planında, Aşağı Meydan'ın batı kesiminde, hiçbiri günümüze ulaşmamış bitişik kamu binaları mevcuttur. Planda herhangi bir açıklama veya yorum yapılmadığı için hangi işlevleri yerine getirdikleri bilinmiyor. Karabağ tarihçisi Baharlı'ya göre Gazi Mirza Ali'nin hamamı meydanda bulunuyordu.

Bibliografi
Aşağı Silezya (vilayet)

Niederschlesien (Lehçe: Dolny Śląsk) Almanya'nın doğusunda, tarihe karışan Prusya devletine bağlı idari bölge.

Niederschlesien, 1919 - 1938 ve 1941 - 1945 yılları arasında merkezi Breslau olarak belirlenen Schlesien eyaletinin bir parçasını meydana getiriyordu. 1919 yılında Schlesien'in bölünmesiyle ortaya çıktı. II. Dünya Savaşı sonrası Prusya devleti fiilen dağıldı. "Oder-Neisse Hattı"nın doğusunda kalan bütün topraklar Polonya'ya verildi. Böylece bölge Almanya ve Polonya topraklarına yayılan bir coğrafi kesimin tanımı haline geldi.
Aşağı Tananaca

Aşağı Tananaca ya da Aşağı Tanana dili [kendilerince Benhti Kokht’ana Kenaga’; İngilizce Lower Tanana, Tanana, Minto], ABD'nin Alaska eyaletinde içbölgelerdeki Tanana ırmağının (Tthʼituʼ) aşağı kısımlarında Minto (Menhti) ile Nenana yörelerinde yaşayan Aşağı Tananalar tarafından konuşulan Atabask dillerinin Tanana dilleri grubundan yok olma tehlikesindeki Kızılderili dilidir. Alaska Yerli Dil Merkezine göre 400 kişilik nüfustan 25 kadarı anadillerini konuşabiliyor.

Aşağı Tanana dil sahasının komşuları olarak batı ve kuzeybatısında Koyukonca kuzeydoğusunda Guçince, güneyinde Ahtnaca, doğusunda ise Tanakrosça ve Hanca konuşulur. En yakın akrabası diğer Tanana dilleri (Yukarı Tananaca ve Tanakrosça) ile Kuskokvimcedir. Biraz daha uzak olan diğer akrabaları Kanada'da konuşulan Tuçon dilleridir (Kuzey Tuçoncası, Güney Tuçoncası).

Diyalekt ve kabileler
Minto-Nenana şivesi (İng. Minto Flats-Nenana River dialect). Minto (Menhti) ve Nenana (Nina Noʼ) yörelerinde konuşulur.
Chena şivesi (İng. Chena River dialect). Chena Village (Chʼenoʼ) köyünde konuşulur.
Salcha şivesi (İng. Salcha River dialect). Salcha (Sol Chaget) yöresinde konuşulur

Bazı dilciler, son konuşanı 1993'te ölen Salcha-Goodpaster (Salcha-Goodpaster dialect) şivesini oldukça farklı olmasından dolayı, Orta Tananaca (İng. Middle Tanana) adı altında Tanana dillerinin dördüncüsü olarak kabul etmektedir.

Örnekler
dena adam
trʼaxa kadın
setseya dedem
setsu ninem
kwska şef, reis
xwtʼana klan
ddheł dağ
tu su
sresr kara ayı
bedzeyh rengeyiği
łiga köpek
beligaʼ (onun) köpeği
kʼwyʼ söğüt
katreth mokasin
trʼiyh kano
yoyekoyh aurora (kuzey ışıkları)

Ayrıca bakınız
Alaska Yerli Dil Merkezi

Dip notlar
Dış bağlantılar
Lower Tanana Athabaskan Listening and Writing Exercises by James Kari (1991)
Benhti Kokht'ana Kenaga' (Minto Lower Tanana Athabascan Pocket Dictionary)
Aşağı Pınar Höyüğü

Aşağı Pınar Höyüğü, Kırklareli İl merkezinin 3 km. güneyinde yer alan bir höyüktür. Haydardere, bir kıvrım yaparak tepenin kuzeyinden ve batısından geçmektedir. Höyüğün üzerine Geç Antik Çağ'da yapılan bir tümülüs tahribata neden olmuştur. Tümülüs, 38 metre çapında bir çevre duvarı üstüne kurulmuş olup, höyüğün eteklerinden alınan toprakla doldurulmuştur. Oluşan tepenin 19. yüzyıl sonlarında bölgeyi bir süreliğine işgal eden Rus kuvvetleri tarafından hazine aramak için düzleştirilmiş olduğu düşünülmektedir.

Aşağı Pınar Höyüğü, Anadolu'daki höyüklerden belirgin bir farklılık göstermektedir. Bu farklılık "yatay tabakalanma" olarak da adlandırılmaktadır. Höyükteki tarihöncesi dönemlerin ilk yerleşmesi, Aşağı Pınar olarak bilinen mevkide başlamıştır. Daha sonra zaman içinde sürekli olarak batıya kaymış, Erken Tunç Çağı'nda Aşağı Pınar'ın 300 metre batısındaki Kanlıgeçit Mevkiine gelmiştir.

Kazılar
Höyük, Mehmet Özdoğan tarafından Trakya ve Marmara Bölgelerinde yapılan yüzey araştırmaları sırasında 1980 yılında tespit edilmiş, kayıtlara Salhana adıyla geçirilmiştir. Bazı yayınlarda Kırklareli Höyüğü olarak da geçmektedir. Bölgedeki hızlı yapılaşma sonucu, diğer arkeolojik değerler gibi kısa süre içinde tahrip edileceği endişesiyle 1993 yılında Mehmet Özdoğan Alman Arkeoloji Enstitüsü'nden ve Hermann Parzinger yönetiminde kazılar başlatılmıştır. Üçbin metrekare kazı alanıyla günümüzde Güneydoğu Avrupa'da, günümüzden 6.200 – 7.200 öncesine ilişkin en geniş kazı alanıdır. Öte yandan Aşağı Pınar, Doğu Trakya'daki en büyük prehistorik yerleşmedir. Höyüğün doğusunda, neolitik yerleşmenin hemen güneyinde farklı bir dolguda, iri hayvan kemiklerinin yanı sıra hem neolitik hem de kalkolitik tabaka buluntularındaki mal gruplarının özelliklerini veren çanak çömlekler ele geçmiştir. Bu nedenle bu dolgunun, Neolitik Çağ'a tarihlenen 6. tabaka ile Kalkolitik Çağ'a tarihlene 5. tabaka arasında bir geçiş evresi olduğu düşünülmektedir. Öte yandan höyüğün Erken Tunç Çağı ile Erken ve Orta Demir Çağı'nda da yerleşim gördüğü anlaşılmaktadır. Demir Çağı ile ilgili olarak tümülüsün tahrip ettiği tabakanın altında birçok çukur olarak temsil edilmektedir. Trakya için tartışmalı olan MÖ 2. binyıl ve Erken Tunç Çağı'na ait duvar ve taba parçaları, bu dönemde yerleşim olduğunu göstermektedir.

Buluntular
En alttaki kültür katı olan 7. tabaka, kenarları özenli bir şekilde sıvanmış bir hendekle temsil edilmektedir. Hendeğin 2 metre genişlikte ve 1 metre derinlikte olarak höyüğü çevrelediği düşünülmektedir.

Öte yandan neolitik tabaka olan 6. tabakada ele geçen çanak çömlekle Orta ve Batı Balkanlar'ın neolitik buluntuları aynı özellikleri göstermekle birlikte Anadolu'ya özgü buluntu toplulukları da vardır.

Aşağı Pınar Mevkii'ndeki Kalkolitik Çağ yerleşiminin çeşitli buluntuları üzerinde yapılan çalışmalar sonucunda Bulgaristan'ın Karanovo III-IV kültürü ile aynı süreci yansıttığı belirtilmektedir.

Kazılarda ele geçen bitki kalıntıları yerleşmede üç tür buğday, arpa, bakla ve mercimekgillerin tarıma alındığını göstermektedir.

Dış bağlantılar
Kroki
Fotoğraflar
Aşağıpınar Kazısında 8.000 Yıllık Tarım İzleri Ortaya Çıkıyor

Kaynakça
Aşağı Salat Höyüğü

{| class="infobox" style="width: 20em; text-align: left; font-size: 90%" cellspacing="2"
| align="center" colspan=2 bgcolor="#dfefff" style="border-bottom:1px solid gray; font-size:125%;" | Arkeolojik Höyük
|- valign="top"
| style="text-align: left; white-space: nowrap;" | Adı:
| bgcolor="#dfefff" | Aşağı Salat Höyüğü
|- valign="top"
| style="text-align: left; white-space: nowrap;" | il:
| bgcolor="#dfefff" | Diyarbakır
|- valign="top"
| style="text-align: left;" | İlçe:
| bgcolor="#dfefff" | Bismil
|- valign="top"
| style="text-align: left; white-space: nowrap;" | Köy:
| bgcolor="#dfefff" | Yukarısalat
|- valign="top"
| style="text-align: left; white-space: nowrap;" | Türü:
| bgcolor="#dfefff" | Höyük
|- valign="top"
| style="text-align: left; white-space: nowrap;" | Tahribat:
| bgcolor="#dfefff" | Doğal, yapılaşma, nehir taşkınları
|- valign="top"
| style="text-align: left; white-space: nowrap;" | Tescil durumu:
| bgcolor="#dfefff" | Tescilli Salat Vadisi'nden gelen doğal yol, Dicle Nehrini Höyük'ün de yer aldığı Salat Mevkii'nde geçerek doğuya ve güneye yönelmektedir. Höyük'ün yaklaşık 50 metre güneybatısında bir mezarlık alanı yer almaktadır.

Kazılar
Höyük ilk olarak Guillermo Algaze başkanlığındaki bir ekip tarafından Batman Çayı'nın Dicle'ye karıştığı yer ile Batman arasındaki 40 km. mesafenin, 3–4 km. genişlikte bir band halinde taranması sırasında 1989 yılında tespit edilmiş ve araştırılmıştır. Ayrıntılı yüzey araştırması ODTÜ TAÇDAM tarafından yürütülen "Ilısu ve Karkamış Baraj Gölleri Altında Kalacak Arkeolojik Kültür Varlıklarını Kurtarma Projesi" çerçevesinde Eyüp Ay tarafından 1999 yılında yapılmıştır. Kazılar ise aynı proje kapsamında 2000 yılında, dönemin Diyarbakır Müzesi Müdürü N. İnal ve Gazi Üniversitesi Tarih Bölümü'nden Süleyman Yücel Şenyurt başkanlığında kurtarma kazısı olarak başlanılmıştır. Kazı çalışmaları Doğu ve Merkez Kazı Alanları ile Kuzeydoğu ve Batı Sondajları olarak yapılmıştır. Buradaki buluntular ışığında, I. ve II. tabakalar Ortaç'a, III. tabaka Yeni Asur Dönemi, IV. ve V. tabakalar Erken Tunç Çağı I, VI. tabaka Geç Uruk Dönemi – Erken Tunç Çağı geçiş evresi, VII. tabaka Geç Uruk Dönemi (Geç Kalkolitik Çağ ), VIII. tabaka Obeyd Dönemi ve IX. tabakanın Halaf Dönemi tabakasıdır.
Doğu Kazı Alanı'nda iki, Merkez Kazı Alanı'nda ise üç Orta Çağ tabakası belirlenmiştir. Batı Sondaj'da I. tabakanın taş temelleri, bunun 1,5 metre altında Erken Tunç Çağı'na tarihlenen bir mezarlık bulunmuştur. Ayrıca bir de Demir Çağı mezarları açılmıştır. Bu Erken Tunç Çağı nekropolünde bazı mezarların tam sanduka mezar özelliği göstermemesi, bu mezarların sosyal statüsü daha düşük bireylere ait olduğu düşünülmektedir. Sağdece üç mezarda çoklu gömü tespit edilmiştir, diğer mezarlar tek kişiliktir.

Erken Tunç Çağı başlarına tarihlenen ve gömüt armağanı olarak bulunan çanak çömleğin biçim ve teknik özellikleri Geç Uruk Dönemi'nin devamı olarak Erken Hanedanlar I Dönemi özellikleri göstermektetedir.

Dış bağlantılar
Kaynakça
Aşağı Silezya

Aşağı Silezya (Polish: Dolny Śląsk; Czech: Dolní Slezsko, Latin: Silesia Inferior; German: Niederschlesien; Silesian German: Niederschläsing; Silesian: Dolny Ślůnsk) Silezya(Silesia, Schlesien), Orta Avrupa'da tarihsel bir bölgedir. Almanya'nın doğusunda Prusya'nın bir iliydi (1742 – 1945). 1945 yılında, Silezya'nın tümü Sovyet Kızıl ordusu tarafından işgal edildi. Nazilerin tümü neredeyse güç kullanarak Silezya'dan atıldı. Bunların çoğu da öldürüldü.Silezya Yukarı ve Orta Oder Nehri ile Yukarı Vistül Nehri boyunca ve Südet dağları ile Karpat dağları boyunca yer alır. Bugün büyük çoğunluğu Polonya sınırları içinde kalmaktadır. Başkent Wroclaw'dır (eski Breslau).
Silezya üç bölgeye ayrılır: Liegnitz, Breslau, Oppeln (1919 - 1938 yılları arasında Oppeln 'Oberschlesien' olarak adlandırılıyordu).
Silezya'nın en yüksek noktası Südet dağlarında yer alan Schneekoppe'dir.



Tarihsel Aşağı Silezya Kasabaları
20.000 'den fazla nüfusu (parantez içinde Almanca isimleri) ile Kasabalar:

Wrocław (Breslau)
Wałbrzych (Waldenburg)
Nysa (Neisse)
Ladek Zdroj (Bad Landeck)
Legnica (Liegnitz)
Jelenia Góra (Hirschberg)
Lubin (Lüben)
Głogów (Glogau)
Świdnica (Schweidnitz)
Bolesławiec (Bunzlau)
Oleśnica (OEL'ler)
Jawor (Jauer)
Kamienna Góra (Schlesien içinde Landeshut)
Oława (Ohlau)
Kłodzko (Glatz)
Nowa Ruda (Neurode)
Dzierżoniów (Reichenbach im Eulengebirge)
Bielawa (Langenbielau)
Polkowice (Polkwitz)

Şehir
Oder-Neisse hattının Aşağı Silezya batısında eski il içinde önemli şehirlerde (italik Üst Sorbça isimleri) şunlardır:
Görlitz (Zhorjelc)
Hoyerswerda (Wojerecy)
Weißwasser / O.L. (Bela Woda)
Niesky (Niska)

Şimdi Lower Silesian Voivodship içinde Lusatian Neisse Lower Silesia doğusunda eski eyaletin içindeki ana Lusatian şehirleri şunlardır:
Zgorzelec (Görlitz'in eski parçası)
Luban (Lauban)

Turizm
Aşağı Silezya Polonya en çok ziyaret edilen bölgelerinden biridir. Bu kaleler ve saraylar çok sayıdadır (100'den fazla) fakat diğerlerinin yanı sıra ünlüdürler: Ksiaz Kalesi, Czocha Kalesi, Grodziec Kalesi. Jelenia Góra vadide bir yeri vardır.

En çok ziyaret edilen şehir Wrocław'dır.

Diğer özellikler: Kłodzko Kalesi, Fort Silberberg, Project Riese, Wambierzyce, Legnickie Pole, Oleśnica Mała, Lubiąż Abbey, Krzeszow, Henryków, Vang stave church, Barış Kiliseleri, Mount Sleza, Table Dağları, Baykuş Dağları, Karkonosze, Ana Trail Sudetes, Barycz Vadisi Peyzaj Park.

Spor
Aşağı Silezya bölgesindeki en popüler futbol kulübü Śląsk Wrocław'dır.
Aşağı Ren Bölgesi Grand Dükalığı

Aşağı Ren Bölgesi Grand Dükalığı ( ) ya da kısaca Aşağı ren Bölgesi ( ), 1815 ve 1822 yılları arasında Prusya Krallığı'nın bir eyaletidir.

Bölge 1815'teki Viyana Kongresi'nden sonra III. Friedrich Wilhelm'e Ren Bölgesi'nin ve Aşağı ren Grand Dükası unvanının verilmesi ile oluşturulmuştur. Bu, 1803'ten beri Prusya'nın elinde tuttuğu Ren topraklarını birleştirmesine neden oldu 22 Nisan 1816 tarihinde bu topraklar başkenti Koblenz olmak üzere Aşağı Ren Bölgesi Grand Dükalığı adıyla bir araya getirildi.

22 Haziran 1822 tarihinde Prusya kabinesinin kararıyla komşu Julich-Cleves-Berg Bölgesi ile birleştirilerek Ren Bölgesi'ni oluşturdu.
Aşağı Seyhan Sulama Projesi

Aşağı Seyhan Sulama Projesi büyük bir sulama projesidir. Projenin büyük bölümü Adana, bir bölümü de Mersin illerini kapsamaktadır.
Coğrafya
Seyhan Nehri Toros Dağlarından Çukurova'ya iner. Seyhan Barajı ve Adana kent içinden geçtikten sonra Güney Çukurova (Aşağı Seyhan) bölgesinden geçip Akdeniz'e dökülür. Proje nehrin Adana'nın güneyinde kalan aşağı çığırını kapsamaktadır.

Proje
Proje dört etapta yürütülmüştür.
1957-1965 yılları arasındaki ilk etapta Adana'nın güneyindeki bölgede 65 000 hektar genişliğindeki alan sulanmış, ayrıca 22 000 hektarlık alan da taşkından korunmuştur.
Hem Adana'nın güneyi hem de Tarsus'un bir bölmünde 1965-1975 yılları arasında yürütülen ikinci etapta ise 48600 hektar alanın sulanması sağlanmıştır.
1974 ve 1985 yılları arasında Tarsus'ta yürütülen üçüncü etap 19 831 hektar alanın sulanmasına yönelik olmuştur.
Henüz tamamlanmamış olan son etapta ise kıyıya yakın bölgelerin sulanması hedeflenmiştir. Projede suya kavuşacak tarım arazisi toplamı 173638 hektarı bulacaktır. Projenin ilk iki etabı 596 milyon TL ve 3. etabı 1.44 milyar TL ye mal olmuştur.

50 Yılda 50 Eser
İnşaat Mühendisleri Odası odanın kuruluşundan itibaren 50 yıl içerisinde ülkede gerçekleştirilmiş 50 büyük inşaat projesini bir juri tarafından saptayarak bu projeleri 50 Yılda 50 Eser adı altında ilan etmiştir. Liste bölgesel kalkınma, binalar, ulaşım, hidroloji ve endüstri alt başlıklarını taşımaktadır. Bu projenin ilk etabı da o liste içerisinde yer almaktadır.

Kaynakça
Aşağı Pirgo

Aşağı Pirgo ( ), Kıbrıs'ta, Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Lefkoşa kazasına bağlı bir köy. Güzelyurt Körfezi'ne kıyısı olan ve hâlen Kıbrıslı Rumların yaşadığı tek köy olup, batısında Erenköy, doğusunda Yeşilırmak olmak üzere Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti kontrolündeki köyler yer alır.

Dillirga bölgesinin en büyük köyüdür.

Ulaşım
Tarihsel olarak başkent Lefkoşa'dan gelip Gemikonağı üzerinden Poli'ye bağlanan yolun üzerinde bulunan Aşağı Pirgo, bunun sayesinde gelişti ancak bu özelliğini 1974'te adanın bölünmesiyle kaybetti.

Köyden Paşiammo'ya, oradan Poli'ye ve Baf'a giden yol, yolun üstünde bulunan Erenköy'ün Türk kontrolünde ve kapalı olması nedeniyle kapalı bulunmaktadır. Bu nedenle dağlık arazi içerisinden dolaşarak Erenköy'ün etrafından geçilmekte ve yol uzamaktadır.

Geleneksel olarak köyde her yıl 15 Ağustos'ta panayır düzenlenir. Adı "Pirgo Panayırı" olarak anılan bu etkinliğe Rumcada "Banayiri dis eksiz", yani "Altı Panayırı" adı verilirdi.

Kıbrıs'ın güneyindeki izole konumu nedeniyle Aşağı Pirgo ekonomisi zarar görmüştür. Köydeki iş imkânları kısıtlı olduğu için gençlerden göç yaşanmaktadır. Köyde var olan iş imkânları arasında askeriye bulunur.

Yaz aylarında köy için turizm gelir kaynağıdır. Köyde bulunan birkaç otel ve restorana genelde Kıbrıslılar rağbet etmekte, bu iç turizmi bölgenin "bakir" addedilen doğası ve plajları sağlamaktadır. Yaz ayları dışında bu gelir kaynağı mevcut değildir. Turist çeken diğer tesisler arasında köyün tavernaları yer almaktadır.

Coğrafya
Köyün doğusundan ve batısından olmak üzere iki dere geçer. Bunlardan Süleymaniye'nin yanından geçerek gelen dere daha büyüğüdür.

Kaynakça
Aşağı Sundura Camisi

Aşağı Sundura Camisi, Artvin'in Hopa ilçesinde konumlanmış bir camidir. 19. yüzyılda inşa edilen caminin yapımında moloz taş kullanılmıştır. Camide geometrik kompozisyonlar, nesneli kompozisyonlar ve bitkisel kompozisyonlar görülmektedir. Caminin kapısında oyma, minber ve mahfilinde çakma, kubbesinde ise bağdadi bulunmaktadır.

Motifler
Camide bitkisel motif olarak akant yaprağı ve S-C kıvrımları, geometrik motif olarak yıldız, ok ve baklava dilimleri, nesneli motif olarak kandil kullanılmıştır.

Kaynakça
Aşağı Sinan Ağa Çeşmesi

Aşağı Sinan Ağa Çeşmesi, İstanbul ili Fatih ilçesi Ayvansaray mahallesi Esnaf Loncası Sokakta bulunan Osmanlı dönemi çeşmedir. Kitabesinde yazdığına göre aynı yerde bulunan bir çeşmenin 1899'da yeniden yaptırıldığı bilinmektedir. Üzerinde II. Abdülhamid'in tuğrası bulunan kitabesi yerindedir. Çiçek deseni işlenmiş mermerden yapılmış ayna taşı vardır. Mermer tekne çeşmenin önünde çıkıntı halindedir. Yakın zamanda Fatih Belediyesi tarafından restore edilmesine rağmen suyu akmamaktadır. Aynı mahallede ve aynı isimde Yukarı Sinan Ağa Çeşmesi bulunur.

Galeri
Ayrıca bakınız
Fatih'teki çeşmeler listesi

Kaynakça
Aşağı Taşkent

Aşağı Taşkent veya Kaynakköy ( ), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne ilçesine bağlı Dikmen belediyesine bağlı bir köydür. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 290'dır.
Beşparmak Dağları Bayrağı ve Taşkent Şehitliği
Beşparmak Dağları Bayrağı 1987 yılında köyün Lefkoşa'ya bakan eteklerine yapılmıştır. 15 Ağustos 2014 yılında tamamlanan Taşkent Şehitliğine, 15 Ağustos 2014 ve 15 Ağustos 2016 tarihlerinde toplam 68 şehidimiz defnedilmiştir.
Ayrıca bakınız
Beşparmak Dağları Bayrağı
Taşkent Katliamı
Kaynakça
Aşağı Turgay ve Irgız Gölleri

Aşağı Turgay ve Irgız Gölleri ( ) Kazakistan'da 'nda yer alan bir Koruma alanı'dır. Aktöbe eyaletinin Irgız ilçesinde bulunmaktadır.

Açıklama
Aşağı Turgay ve Irgız Gölleri koruma alanı, Turgay Depresyonu'nun güney kesiminde 'lik bir alanı kapsamaktadır. Koruma alanı, Turgay ve onun kolları Irgız ile Ulkayak nehirlerinin havzalarında yer almaktadır. Nehir yatakları genellikle yazın kurumaktadır.
Bölge, birçoğu tuzlu olan farklı kökenlere sahip bir dizi göl içerir. Göller kabaca GB/KD yönünde sıralanmıştır, örneğin Kızılkol, Ayrkol, Baitakkol, Kogakol, Zharkol, Zharmakol, Zharkamys, Keltekol, Shuzhyk, Karmakkol, Karpykkol, Maikol, Aidarkol ve Aikol. Saryozek nehri Bokenkol gölünden akar.

1976 yılında Ramsar alanı olarak kabul edilmiştir. Bölge, Kazak yarı çöl ekolojik bölgesinin bir parçasıdır.

Ekoloji
Turgay-Irgız Gölleri bir Önemli Kuş Alanı'dır. Gölleri çevreleyen arazi çoğunlukla yarı çöl şeklindedir. 100'den fazla farklı su kuşu türü kaydedilmiştir ve bölgede tek seferde 250.000'e kadar kuş gözlemlenmiştir. İlkbahar ve sonbaharda göller boyunca iki ila üç milyon kuş uçmaktadır.

Ayrıca bakınız
Kazakistan'daki göller listesi

Kaynakça
Dış bağlantılar
Kazakhstan: Government Expands Protection Of Steppes
Тайны Иргиз-Тургая - Казахстанская правда
Aşağı Seyyidler

Aşağı Seyyidler (önceki adı: Seyidlər), Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Zerdab ilçesinin idari bölgesel biriminde bir köydür. Azerbaycan Cumhuriyeti Millî Meclisi'nin 6 Mayıs 1997 tarih ve 293-IQ sayılı Kararı ile Zerdab ilçesinin Şahhuseynli köyü idari-toprak birimi dahilindeki Seyidler köyüne Aşağı Seyidler köyü adı verilmiştir. Azerbaycan Cumhuriyeti Millî Meclisi'nin 14 Temmuz 1998 tarih ve 524-IQ sayılı kararına göre Zerdab ilçesinin Şahhuseynli köyü Şaftahal köyü idari mülki birimine bağlanmıştır.

Toponimi
Köyün adı Arapçada "efendi, bey, kabilenin reisi" anlamına gelen "seyyid" kelimesinden gelmektedir. "Seyyid" başlangıçta Muhammed'in soyundan gelenlere (Kureyş kabilesinden) verilen bir onur unvanıydı ve Arabistan'daki kabilelerin temsilcilerine ve kabile liderlerine verildi. Seyid unsuru taşıyan köyler de Seyidlere bağlıdır. Seyid ismi aynı zamanda Azerbaycan boylarından Seyid kabilesine mensup olan Seyidler ile de ilişkilendirilmektedir. Seyidler Güney Azerbaycan'ın Meşkin ve Muğan bölgelerinde yaşamakta olup, büyükbaş hayvancılık ve tarımla uğraşmaktadırlar. Azerbaycan'daki Seyid ve Seyidli köylerinin adlarının Seyidlilerle ilgili olma ihtimali de vardır. Yerel bilgilere göre Seyidler buraya ilk olarak Kur'un karşı yakasındaki İmişli'nin Memmedli köyünden gelmişler. Daha sonra bazıları nehrin yukarısında, vadiden uzakta aynı adı taşıyan (Ukhari Seyidlar) yeni bir köy kurdular.

Coğrafya ve iklim
Köy, ilçe merkezinin 22 kilometre güneydoğusunda, Kura Nehri kıyısında yer almaktadır.

Kaynakça
Aşağı Saksonca

Aşağı Saksonca ( , ), Batı Aşağı Almancası ( olarak da bilinir),Hollanda'nın bazı bölgelerinde, kuzeybatı Almanya'da ve güney Danimarka'da (Kuzey Schleswig'de Almanca konuşan azınlığın bazı kesimleri tarafından) konuşulan bir grup Aşağı Almanca lehçesidir. İki lehçe grubundan biridir, diğeri Doğu Aşağı Almancadır.

Kaynakça
Aşağı Saksonya Wadden Denizi Millî Parkı

Aşağı Saksonya Wadden Denizi Millî Parkı ( ), Almanya'nın Aşağı Saksonya eyaletinde bulunan bir millî parktır. 1 Ocak 1986 tarihinde kurulmuş olup 345,8 km² bir alana sahiptir ve Wadden Denizi'nin Hollanda sınırındaki Dollart Körfezi'nden doğuda Cuxhaven'e ve oradan da Dış Elbe gemi geçiş kanalına kadar uzanan Doğu Frizya Adaları'nı, çamur düzlüklerini ve tuzlu bataklıkları kapsamaktadır.

Park, Haziran 2009'da Schleswig-Holstein Wadden Denizi Millî Parkı ve Hollanda Wadden Denizi parkları ile birlikte UNESCO Dünya Mirası alanı ilan edilerek, eşsiz gelgit ekosistemi ve yüksek biyoçeşitliliği vurgulanmıştır. Ayrıca 26 Şubat 1976 tarihinde Wadden Denizi, Doğu Frizya Wadden Denizi ve Dollart adı ile Ramsar alanı ilan edildi.

Kaynakça
Ek okuma
Im Nationalpark Wattenmeer. Documentary, 45 min., Germany, 1998, by Jens-Uwe Heins und Michael Sutor, Production: Komplett-Media-GmbH, Grünwald ( )


Dış bağlantılar