Fransız İç Kuvvetleri

Fransız İç Kuvvetleri (Forces françaises de l'Intérieur -FFI ), II. Dünya Savaşı sırasında işgal edilen ve ikiye bölünen Fransa topraklarında Nazi İşgal Güçlerine karşı mücadele yürüten direniş örgütlerinin genel adı. Yurt dışında Fransız Silahlı Kuvvetleri adına Müttefik Devletler ile birlikte Nazilere karşı savaşı örgütleyne General Charles de Gaulle Fransız İç Kuvvetleri ismini, tüm direniş savaşçılarının resmi adı olarak kullandı. Fransa'nın çeşitli bölgeleri, özellikle Normandiya Çıkarması ile kurtarıldıkça, FFI gerilla savaşı yapan milis güçleri yerine resmi olarak hafif piyade birimleri halinde örgütlendi ve düzenli Özgür Fransız Kuvvetlerine eklenen değerli bir insan gücü olarak hizmet etti. Bu rolde, FFI birimleri ön safların daha az aktif bölgelerinde personel bulundurarak, düzenli Fransız ordusu birimlerinin kuvvet tedbirlerinden tasarruf etmelerine ve birliklerini cephenin belirleyici bölgelerine yığmalarına olanak tanıdı. Nihayet, Ekim 1944'ten itibaren ve Fransa'nın büyük bir kısmının özgürleştirilmesiyle, FFI birimleri Batı Cephesinde savaşı sürdüren Fransız düzenli kuvvetleriyle birleştirildi ve böylece II. Dünya Savaşı'ndaki Fransız düzensiz birlikleri dönemi sona erdi.

Oluşumu
Haziran 1944'te Normandiya'nın işgalinden sonra, Fransız Ulusal Kurtuluş Komitesi'nin talebi üzerine, Almanlara yönelik direniş güçlerini birleştirmeye çalışan Marie Pierre Kœnig'in komutasına yaklaşık 200.000 direniş savaşçısı verildi.

Çatışmalar
Korsika adası
Benito Mussolini'yi hapse atan İtalya Krallığı, Müttefik Devletler ile mütareke imzaladı. Bu sıralarda Müttefik Devletler'in çıkarma yapmayı planladığı yerlerden birisi ise Korsika'ydı. Bu yüzden Almanya burayı Temmuz 1943 yılında 12.000 kişilik bir birlikle işgal etti. İtalyan birlikleri direnmeden burayı Almanlara teslim etti. 9 Eylül 1943 yılında Fransız İç Kuvvetleri bir ayaklanma başlattı. işgal sırasında direnmeyen İtalyanlar Kral III. Victor Emmanuel'e sadakatini belirterek direnişçilerin yanında çatışmaya girdi. Almanlar takviye aldıysa da çatışmaları kaybetti ve adayı boşalttı.

Normandiya Çıkarması öncesi
Fransız İç Kuvvetleri, güney bölgesine nazaran daha güçsüz olduğu kuzey bölgesinde propaganda yapmak amacıyla Almanlara saldırdı. Haut-Jura, Les Glières ve Mont Dağında çatışmalara girdi. Limousin bölgesinde ise işgalden beri direnen yerel halka destek verdi. Normandiya Çıkarması öncesinde Müttefik Devletler'in çıkarma bölgesini güvence altına almak için indirilen paraşütçü birliklerine destek vererek Almanları yenilgiye uğrattılar.

Normandiya Çıkarması
Normandiya Çıkarması sırasında karaya çıkan Müttefik Devletler'e destek amaçlı Saint-Marcel, Saffre, Gargan dağı, Ecueillé, Saint-Nazaire ve Lorient bölgesinde bulunan Alman birliklerine saldırdı. Saint-Marcel, Saint-Nazaire ve Lorient bölgesinde başarılar elde edildi. Daha sonraları 19 Ağustos 1944 yılında Fransız İç Kuvvetleri, Paris'te isyan etti. Çekilen Alman birliklerini takip etmek için Lerlerc komutasındaki Fransız birliği Normandiya'dan Paris'e geldi.

Dragoon Harekatı
Fransız İç Kuvvetleri, Almanlar ile yapmış oldukları çatışmalarda Toulon, Martigues, Marseille, Nice ve Rennes'i özgürleştirdi. Bu direnişler sonucunda Alman On Dokuzuncu Ordusu süratle geri çekildi. Alman ordusunun geri çekilmesi Müttefik kuvvetlerinin kısa sürede büyük kazançlar elde etmesini sağlamıştı. Daha sonra güneyde ilerleyen Müttefik kuvvetlerine destek amaçlı; Gueret, Tulle, Usse bölgesi (iki kez), Gargan Dağı, Vercos, Lioran, Égletons, Montelimar ve Meximieux bölgesinde bulunan Alman birliklerine saldırdı. Usse, Montelimar ve Meximieux bölgesinde başarılar elde edildi.

Önemi
Tarihçiler Fransa İç Kuvvetleri'nin önemini vurgulamaktır. Örneğin II. Dünya Savaşı sırasında direniş hareketleri üzerine çalışan Jean-François Muracciole'ye göre:


Bataillons de la Jeunesse'ye (Gençlik Taburu) göre:


Dağıtılması ardından
Direniş hareketi dağıtıldıktan sonra 114.000 partizan (hareketin %30'u) Fransa ordusuna katıldı.

FFI, mücadele sırasında toplam 20,000 partizan kaybetti. Bunların 13.679'u yargısız infaz sonucu öldürüldü. 3000 partizan ise çatışmalar sırasında öldürüldü.

Kaynakça