kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Avrupa Atıcılık Şampiyonası

Avrupa Atıcılık Şampiyonası, Avrupa'da Uluslararası Atıcılık Sporları Federasyonu (ISSF) kurallarına göre düzenlenen kıta şampiyonalarının genel adıdır. Programda 10 m havalı tüfek ve havalı tabanca, 25 m ve 50 m tüfek-tabanca ile 300 m tüfek yarışmaları yer alır; trap, skeet ve hareketli hedef disiplinleri ise bazı yıllarda ana organizasyona dâhil edilir, bazı yıllarda ayrı şampiyonalar hâlinde gerçekleştirilir.

Şampiyonalar, Uluslararası Atıcılık Sporları Federasyonunun desteğiyle Avrupa Atıcılık Konfederasyonu (ESC) tarafından düzenlenir. Resmî ana şampiyonanın ilk organizasyonu 1955'te Bükreş'te yapıldı. Ana şampiyona genel olarak iki yılda bir düzenlenirken 10 m havalı silahlar, plak atışları, 300 m tüfek ve hareketli hedef için ayrı Avrupa şampiyonaları da gerçekleştirilmektedir.

Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinin ardından ESC, Rusya'nın 2022'de 25 m, 50 m ve 300 m atışlar ile hareketli hedef ve plak atışları şampiyonalarına ev sahipliği yapma hakkını geri aldı. Plak atışları şampiyonası Larnaka'ya, 25 m ve 50 m şampiyonası ise Wrocław'a taşındı.

Şampiyona yapısı
Ana şampiyonalar
Resmî olmayan şampiyonalar
1929-1954 yılları arasında Avrupa şampiyonaları yalnızca plak atışları dalında düzenlendi. Bu organizasyonlar daha sonraki resmî seri içinde numaralandırılmamaktadır.



Ayrıca bakınız
Avrupa Atıcılık Şampiyonası madalya kazananları listesi
Avrupa Gençler Atıcılık Şampiyonası
Dünya Atıcılık Şampiyonası

Kaynakça
Dış bağlantılar
Avrupa Atıcılık Konfederasyonu tarihsel sonuç arşivi
Uluslararası Atıcılık Sporları Federasyonu sonuç arşivi
Avrupa şampiyonalarının tarihi
Avrupa Birleşik Devletleri

Avrupa Birleşik Devletleri, Avrupa Devleti, Avrupa Süper Devleti, Avrupa Federasyonu ve Federal Avrupa gibi adlandırmalarla siyaset bilimcileri, politikacılar, coğrafyacılar, tarihçiler, fütüristler ve kurgu yazarları tarafından ileri sürülen Avrupa'da oluşmuş veya oluşacak devlet sistemi kavramı. Güncel olarak, Avrupa Birliği (AB) resmi olarak bir federasyon olmasa da, çeşitli akademik çevreler bu birliği; federal bir sistemin özelliklerine sahip olarak görmektedir.

Özellikle, "Avrupa Birleşik Devletleri" terimi - Amerika Birleşik Devletleri ile doğrudan bir benzerlik kurarak - her bir Avrupa devletinin ABD'deki eyaletlere benzer bir statüye sahip olacağını ve bir Avrupa federasyonunun hareket eden parçaları haline geleceğini öngörmektedir.

"Avrupa Süper veya Üst Devleti" (European Superstate) terimi ise Birleşik Krallık içindeki AB şüphecileri tarafından ulusal egemenlik kaybı olarak görülse de Birleşik Krallık basını tarafından pozitif bir kavram olarak görülmektedir.

Kaynakça
Avrupa Basın ve Medya Özgürlüğü Merkezi

Avrupa Basın ve Medya Özgürlüğü Merkezi ( - ECPMF), 2 Haziran 2015 tarihinde Almanya'nın Leipzig kentinde kurulmuş, kâr amacı gütmeyen bir kuruluştur. Avrupa çapında faaliyet gösteren bir gazetecilik organizasyonu olan ECPMF'nin temel hedefleri, 2009 yılında imzalanan Avrupa Basın Özgürlüğü Şartı'nın uygulanmasını izlemek ve basın ile medya özgürlüğüne yönelik saldırılara karşı durmaktır.

Kuruluşun kurucu üyeleri, 48 genel yayın yönetmeni ve önde gelen gazeteci tarafından imzalanan bir Avrupa Şartı'na dayanan, Avrupa'nın dört bir yanından 25 kuruluştur. ECPMF, bir Avrupa kooperatif topluluğu (SCE) statüsünde faaliyet göstermektedir.

Faaliyetleri
ECPMF; medya organlarını, meslek örgütlerini ve akademik dünyayı kıta genelinde medya özgürlüğünü desteklemek için somut dayanışma girişimlerinde bir araya getirir. Merkezin üyeleri arasında bireyler, akademik kurumlar, sendikalar, araştırmacı gazeteci örgütleri ve medya şirketleri yer alabilir.

Kuruluşun temel faaliyetleri şunlardır:
"Konaklamalı Gazeteci" (Journalists-in-Residence) programı,
Diplomatik eylemler ve uluslararası imza kampanyaları,
Gerçekleri araştırma misyonları (fact-finding missions),
Bilgilendirme kampanyaları ve hukuki yardım,
Basın özgürlüğünü destekleyen yasal girişimler.

Kurumsal Yapı ve Finansman
ECPMF, Avrupa Komisyonu (finansmanının %70'ini sağlar), Leipzig şehri, Almanya Dışişleri Bakanlığı ve Saksonya Eyalet Başbakanlığı gibi kurumlar tarafından desteklenen bir pilot proje olarak hayata geçirilmiştir. Girişim; Martin Schulz, Alexander Graf Lambsdorff ve Elmar Brok gibi Alman parlamenterlerin öncülüğünde Avrupa Parlamentosu'nda iki partili bir destekle başlamıştır.

Merkez, Avrupa genelinde gazeteciler arasında dayanışmayı örgütlemeyi amaçlar ve şu kuruluşlardan oluşan bir konsorsiyum tarafından yönetilir:
Sparkasse Leipzig Medya Vakfı (Almanya - Koordinatör)
Osservatorio Balcani e Caucaso Transeuropa (İtalya)
South East Europe Media Organisation (SEEMO) (Avusturya)
Ossigeno per l'informazione (İtalya)
Avrupa Medya Hukuku Enstitüsü (EMR) (Almanya)
Journalismfund.eu (Belçika)

Kaynakça
Dış bağlantılar
Resmî site
Avrupa Birliği'nin enerji politikası

Tüketicilere daha ucuz enerji, daha yüksek kalitede ve kesintisiz bir hizmet sağlanması Avrupa Birliği'nin enerji politikasının esas hedefini teşkil etmektedir. Avrupa Birliği'nin enerji politikasının hedefleri, rekabet gücü, enerji arzının güvenliği ve çevrenin korunması arasında bir dengeye varmak, toplam enerji tüketiminde kömürün payını düşürmek, doğalgazın payını artırmak, nükleer enerji santralleri için azami güvenlik şartları tesis etmek ve yenilenebilir enerji kaynaklarının payını artırmak olarak açıklanabilir.

Kaynakça
Dış bağlantılar
EU Energy
Avrupa Birliği'nin dilleri

Avrupa Birliği'nin 24 resmi dili bulunmaktadır. Bunlar arasında ana dil olarak en yaygın konuşulan üç dil Almanca, Fransızca ve İtalyanca'dır. Geçmişte İngilizce, Fransızca ve Almanca "usul dili" olarak kabul edilmekteydi ancak Avrupa Komisyonu bu uygulamayı sonlandırmıştır. Avrupa Parlamentosu ise tüm resmi dilleri çalışma dili olarak kabul etmektedir. Günümüzde AB kurumlarının günlük çalışmalarında başlıca İngilizce ve Fransızca kullanılmaktadır. Kurumlar kendi çalışma dillerini belirleme yetkisine sahip olsa da Komisyon ve bazı diğer kurumlar bu konuda resmi bir düzenleme yapmamıştır, bu durum çeşitli mahkeme kararlarında da belirtilmiştir.

AB'nin tüm resmi dilleri aynı zamanda çalışma dili statüsüne sahip olsa da uygulamada kurumlarda en yaygın kullanılan diller İngilizce, Fransızca ve Almanca'dır. Bunlar arasında İngilizce açık ara en fazla kullanılan dildir. Birlik genelinde en yaygın bilinen dil İngilizce olup yetişkin nüfusun %44'ü tarafından konuşulmaktadır. Almanca ise nüfusun %18'inin ana dili olması nedeniyle AB'deki en yaygın ana dildir. Fransızca, AB'nin siyasi merkezleri olan Brüksel, Strazburg ve Lüksemburg'un resmi dilleri arasında yer almaktadır. Birleşik Krallık'ın 2020 yılında AB'den ayrılmasının ardından Fransa, Fransızcanın AB kurumlarında daha yaygın kullanılmasını teşvik etmiştir.

Lüksemburgca ve Türkçe, sırasıyla Lüksemburg ve Kıbrıs'ta resmî statüye sahip olmalarına rağmen Avrupa Birliği'nin resmi dilleri arasında yer almayan iki dildir. İspanya hükûmeti ise 2023 yılında Katalanca, Baskça ve Galiçyaca'nın AB'nin resmi dilleri arasına eklenmesini talep etmiştir.

AB vatandaşlarının dil bilgileri
Ayrıca bakınız
Avrupa'da konuşulan diller
Avrupa Dil Günü
Avrupa Birliği Kurumları Çeviri Merkezi
Avrupa Bölgesel Diller ve Azınlık Dillerini Koruma Antlaşması

Kaynakça
Avrupa Birliği'nin nüfus yapısı

Avrupa Birliği'nin nüfus yapısı, 27 üye ülkenin son derece kalabalık, kültürel olarak çeşitli birliğini göstermektedir. 1 Şubat 2020 itibarıyla AB'nin nüfusu yaklaşık 445 milyon kişidir.

En kalabalık üye ülke tahmini 82.8 milyon kişiyle Almanya ve en az kalabalık üye ülke 0.48 milyon ile Malta'dır. AB'de doğum oranları düşüktür ve ortalama kadın 1,6 çocuğa sahiptir. En yüksek doğum oranları yılda bin kişi başına 16.876 doğumla İrlanda'da ve yılda bin kişi başına 13.013 doğumla Fransa'da görülmektedir. Almanya, yılda bin kişi başına 8.221 doğumla Avrupa'daki en düşük doğum oranına sahiptir.


Çok nüfuslu alanlar
Avrupa Birliği'ndeki en kalabalık dokuz şehir, kentsel alan ve kentsel bölgenin nüfusu ile birlikte listesi



Kaynakça
Avrupa Birliği'nin üç sütunu

Avrupa Birliği'nin üç sütunu (İngilizce: Three pillars of the European Union), 7 Şubat 1992 tarihinde Hollanda'nın Maastricht kentinde imzalanan ve Avrupa Birliği'ni resmen kuran Maastricht Antlaşması uyarınca birlik politikalarının ayrıldığı üç ana başlıktır.

Üç sütun
Topluluk sütunu da denen birinci sütun, ekonomik, toplumsal ve çevresel konuları ele alır.
Ortak dışişleri ve güvenlik politikası da denen ikinci sütun dış ilişkileri ve askerî konularla ilgilenir.
Güvenlik Güçleri ve Adalet Alanında İş Birliği de denen üçüncü sütun suça karşı birlikte çalışmayı kapsar. Bu başlık ilk olarak Adalet ve içişleri olarak adlandırılmıştır.



Sütunların özellikleri
Her bir sütun uluslarüstü ve hükûmetlerarası ilkelere dayalıdır. Uluslarüstü ilkeler birinci sütunda en yoğun biçimde görülür. Birnici sütunun işlevi 1967 yılında Brüksel Antlaşması'yla yapısal özellikleri birleştirilen Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu, Avrupa Ekonomik Topluluğu ve Avrupa Atom Enerjisi Topluluğu'ndan oluşan Avrupa Toplulukları'nın görevleridir. Bir süre daha Avrupa Ekonomik Topluluğu olarak anılan bu kurumun adındaki ekonomik ibaresi 1992 Maastricht Antlaşması'yla kaldırıldı. Daha sonra Amsterdam Antlaşması'nda üçüncü sütundan birinci sütuna yeni görev ve sorumluluk alanları aktarıldı. 2002 yılında Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu yürürlükten kalktı çünkü geçerli olması öngörülen elli yıllık süre doldu.

Ortak Güvenlik ve Dışişleri Politikası ile Ortak Dışişleri ve Güvenlik Politikası'nda, Avrupa Parlamentosu'nun, Avrupa Adalet Divanı'nın ve Avrupa Komisyonu'nun güçleri Liderler Zirvesi'ne oranla oldukça kısıtlıdır.

Ayrıca bakınız
Avrupa Birliği'nin simgeleri

Avrupa Birliği'nin simgeleri, büyük ölçüde 1950'lerde Avrupa Konseyi'nin kendisi için simgeler seçtiği dönemde doğmuştur. Bu simgeler daha sonra, zamanla Avrupa Birliği tarafından da benimsenmiş ve daha birleştirici anlamlar yüklenmişlerdir. Bunlar kurumsal simgeler olmalarının yanı sıra, birleşik bir Avrupa kimliğini ve bir bütün olarak Avrupa kıtasını simgelemeleri için de seçilmiştir. Avrupa Birliği sonradan kendisi için özel simgeler de türetmiştir.

Evropa
Evropa (Yunanca: Ευρώπη), Antik Yunan mitolojisinde soylu bir kadın olarak betimlenir. Ona âşık olan Zeus Evropa'yı beyaz bir boğa kılığına girerek Girit Adası'na kaçırır. Evropa burada Girit Kraliçesi olur ve adı dört bir yana yayılır. Evropa adının coğrafi olarak Avrupa kıtasını belirtmek için kullanılması ise Şarlman'ın egemenliği döneminde yaşanan gelişmelerle olmuştur. Evropa adı farklı biçimlerde bütün Avrupa dillerine girmiştir.

Bayrak
Avrupa Birliği Bayrağı, koyu mavi zemin üzerine dairesel düzende dizilmiş on iki sarı yıldızdan oluşur. Bayrak ilk kez 1955'te Avrupa Konseyi tarafından kabul edilmiş ancak daha sonra 1980'lerde Avrupa Toplulukları tarafından da benimsenmiş ve bugün Avrupa Birliği için kullanılmaktadır. Avrupa Birliği'nin en öne çıkan simgelerindendir.

Avrupa Birliği ve Avrupa Konseyi birbirlerinden ayrı kurumlar olmalarına karşın aynı bayrağı kullanırlar. Avrupa Birliği'nin yirmi yedi üyesinin tamamı, Belarus, Kazakistan ve Vatikan dışında tüm Avrupa ülkelerini ve beş gözlemci ülkeyi kapsayan kırk yedi üyeli Avrupa Konseyi bu bayrağı kullanmaktadır. Bayrak Avrupa Konseyi tarafından ilk tasarlandığında yalnızca kendisini simgelemek için değil Avrupa kıtasını da simgelemek için de seçilmiştir. Hem Avrupa Birliği, hem Avrupa Konseyi birleşmiş bir Avrupa'yı simgelediği için bu iki kurum aynı bayrağı kullanmaktadır.

Marş
Avrupa Birliği marşı, 1823 yılında Ludwig van Beethoven tarafından 9. senfoninin bitiş bölümü olarak bestelenmiş Neşeye Övgü (Almanca: Ode an die Freude) adlı müzikal çalışmadır. Türkçede Neşeye Ağıt, Özgürlüğe Ağıt biçimlerinde de adlandırılmaktadır. Adına yazılmış sözleri bulunmasına karşın marş, sözsüz biçimde Avrupa Birliği tarafından da, Avrupa Konseyi tarafından da resmî ortamlarda çalınmaktadır.

Avrupa Günü
Avrupa Günü, Mayıs ayının ilk 10 günü Avrupa'da önemli günler olarak kabul edilmiştir. Avrupa Günü olarak Avrupa'da kutlanan gün aslında 5 Mayıs'tır. 5 Mayıs 1949'da Avrupa Konseyi kurulmuş ve bu tarih II. Dünya Savaşı'ndan çıkış için en önemli umutlardan biri sayılmıştır. 9 Mayıs tarihi 1964 yılından bu yana Avrupa Günü olarak kutlanmaktadır.

Avro
Euro, yürürlüğe girdiği 2002 yılından bu yana on beş Avrupa Birliği üyesi ülkenin resmî para birimidir. Simgesi € imidir. Avrupa içinde birlik bilincinin en somut örneklerindendir.

Slogan
Slogan: Avrupa Birliği'nin sloganı, Latince kökenli In varietate concordia sözüdür. Çeşitli Avrupa dillerinde karşılığı aşağıdaki gibidir.



Aday ülkelerin dilinde
Makedonca - Обединети во различноста (Obedineti vo različnosta)
Türkçe - Çeşitlilikte birlik

Ayrıca bakınız
Avrupa Birliği'nin 2013 genişlemesi

Avrupa Birliği'nin en son genişlemesinde Hırvatistan 1 Temmuz 2013 tarihinde Avrupa Birliği'nin 28. üye ülkesi oldu. Ülke 2003 yılında AB üyeliği için başvuruda bulunmuş ve Avrupa Komisyonu 2004 yılı başlarında resmi aday olmasını önermiştir. Aday ülke statüsü Hırvatistan'a 2004 yılı ortasında Avrupa Devlet ve Hükûmet Başkanları Konseyi tarafından verildi. Başlangıçta Mart 2005 olarak belirlenen giriş müzakereleri, tarama süreciyle birlikte aynı yılın Ekim ayında başladı.

Hırvatistan'ın katılım süreci, AB üyesi Slovenya'nın (2004'ten beri) iki ülke arasındaki sınır sorunlarının Hırvatistan'ın AB'ye katılımından önce çözülmesi yönündeki ısrarı nedeniyle karmaşık bir hal almıştı. Hırvatistan kamuoyu, zaman zaman Avrupa şüpheciliğinde görülen artışlara rağmen, genel olarak AB katılım sürecini desteklemiştir.

Hırvatistan 30 Haziran 2011 tarihinde katılım müzakerelerini tamamlamış ve 9 Aralık 2011 tarihinde Katılım Antlaşması'nı imzalamıştır. Hırvatistan'da 22 Ocak 2012 tarihinde AB üyeliğine ilişkin bir referandum düzenlenmiş ve katılımcıların %66'sı Birlik'e katılma yönünde oy kullanmıştır. Onay süreci 21 Haziran 2013 tarihinde tamamlanmış ve Hırvatistan'ın AB'ye katılımı 1 Temmuz 2013 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Başlıklar
Kaynakça
Dış bağlantılar
Resmi websitesi - Avrupa Birliği Hırvatistan Cumhuriyeti Katılım Müzakereleri
Resmi AB websitesinde Hırvatistan'ın adaylığı
Avrupa Birliği'nde din

Avrupa Birliği'nde din ve dinlere bakış açısı her bir üye ülkeye göre değişiklik gösterir. Halkının büyük çoğunluğu Hristiyanlık inancına bağlı olan Avrupa Birliği, var olan hiçbir din ile bağlantısı olmayan ve yaptığı anlaşma ve aldığı kararlarda herhangi bir dine değinmeyen laik bir örgütlenmedir. Buna karşın üye ülkelerde devlete bağlı kiliselere rastlanmaktadır.

Avrupa Birliği'nde Hristiyanlık inancı Güney ve Orta Avrupa'da Roma Katolik mezhebi, Kuzey ve Batı Avrupa'da Protestanlık mezhebi ve Doğu Avrupa'da Ortodoksluk mezhebi olarak üç ana bölüm altında incelenebilir.

Doğu Avrupa'da ayrıca İslam da geniş kitlelerce uygulanan bir inançtır. Birliğin aday üyesi Türkiye de Müslüman nüfusun çoğunlukta olduğu yerlerin başında gelmektedir. Birlik üyesi Balkan ülkelerinde de önemli ölçüde Müslüman nüfus yaşamaktadır. Bunun dışında son yıllarda Avrupa'ya Orta Doğu ve Mağrip ülkelerinden yaşanan göçlerden ötürü birlik içindeki Müslümanların sayısı hızla artmaktadır. Avrupa Birliği sınırları içinde yaklaşık 20 milyon Müslüman'ın yaşadığı sanılmaktadır.Tüm Avrupa Birliği başkentlerinde en az bir cami bulunmaktadır. Avrupa içinde giderek artan Müslüman nüfusun yarattığı karşı akım da, zaman zaman terörizm olayları ile birlikte anılan ve İslam dinine karşı oluşan İslamofobi olgusudur.

II. Dünya Savaşı öncesi, Holokost olayları gerçekleşmeden önce Avrupa'da 9 milyon civarı olduğu sanılan Yahudi nüfusu günümüzde 1 milyonu biraz aşmaktadır. Bunun yarısından fazlası Fransa'da, 270 bin kadarı Birleşik Krallık'ta yaşamaktadır. İslamofobi olgusuna benzer olarak, Avrupa'da Yahudilere karşı da antisemitizm akımı gelişmiştir.

İstatistikler

2005 Avrobarometre istatistikleri

Ülke
Tanrı inancı
Bir tür yaşam gücüne inanç
İnançsızlık

Malta
95%
3%
1%

Kıbrıs Cumhuriyeti
90%
7%
2%

Yunanistan
81%
16%
3%

Portekiz
81%
12%
6%

Polonya
80%
15%
1%

İtalya
74%
16%
6%

İrlanda
73%
22%
4%

Slovakya
61%
26%
11%

İspanya
59%
21%
18%

Avusturya
54%
34%
8%

Litvanya
49%
36%
12%

Almanya
47%
25%
25%

Lüksemburg
44%
28%
22%

Macaristan
44%
31%
19%

Belçika
43%
29%
27%

Finlandiya
41%
41%
16%

Birleşik Krallık
38%
40%
20%

Letonya
37%
49%
10%

Slovenya
37%
46%
16%

Fransa
34%
27%
33%

Hollanda
34%
37%
27%

Danimarka
31%
49%
19%

İsveç
23%
53%
23%

Çekya
19%
50%
30%

Estonya
16%
54%
26%

Ayrıca bakınız
Avrupa'da din

Kaynakça
Avrupa Birliği'nin en uç noktaları

Avrupa Birliği'nin en uç noktalarını anlatan liste:

Kıta Avrupası
En kuzeydeki nokta - Nuorgam, Finlandiya (70° 5' 30” K)
En güneydeki nokta - Limasol, Kıbrıs Cumhuriyeti de jure 3,4(34° 39' K)
ya da Kedi Burnu, Limasol, Kıbrıs Cumhuriyeti de facto3,4(34° 34’ K)
En batıdaki nokta - Fajã Grande, Azor Adaları, Portekiz
En doğudaki nokta - Dipkarpaz, Kıbrıs Cumhuriyeti de jure1,4(34° 36' D)
ya da Greko Burnu, Ayia Napa, Kıbrıs Cumhuriyeti de facto1,4(34° 5’ D)

Tüm Avrupa Birliği sınırları
En kuzeydeki nokta - Nuorgam, Finlandiya
En güneydeki nokta - Saint-Joseph, Réunion,2 Fransa
En batıdaki nokta - Saint-Martin, Fransa
En doğudaki nokta - Sainte-Rose, Réunion,2 Fransa
En yüksekteki nokta - Mont Blanc / Monte Bianco, Fransa / İtalya

Adalar hariç Avrupa'daki en uç sınırlar
En kuzeydeki nokta - Nuorgam, Finlandiya
En güneydeki nokta - Punta de Tarifa, İspanya (36° 0' 15” K)
En batıdaki nokta - Cabo da Roca, Portekiz (9° 30' B)
En doğudaki nokta - Hattuvaara, Finlandiya (31° 21' D)

Ayrıca bakınız
Avrupa Birliği'nin Bölgesel Politikası

Avrupa Birliği'nin Bölgesel Politikası, Avrupa Birliği üyesi ülkeler içinde belirli bölgelerin refahı ve yaşam kalitesini artırmak amacıyla uygulanan bir politikadır. Avrupa Birliği'nin toplam bütçesinin yaklaşık üçte biri, bu politika için ayrılmıştır. Politikanın amacı Avrupa Birliği içinde bölgelerarası gelir uçurumunu en aza indirgemek, gerilemekte olan sanayi alanlarını yeniden yapılandırmak ve tarımın önemini yitirmeye yüz tuttuğu kırsal bölgelerde tarımsal çeşitliliği artırmaktır. Avrupa Birliği'nin bugüne kadarki en büyük genişleme hareketi Mayıs 2004'te olmuş ve çoğunluğunu Doğu ve Orta Avrupa ülkelerinin oluşturduğu bu büyüme atılımını 2007'de birliğe Romanya ve Bulgaristan'ın katılması izlemiştir. Birliğe sonradan katılmış olan bu on iki ülkenin pek çoğunun önceden üye ülkelerden ekonomik olarak daha az gelişmiş düzeyde olması nedeniyle Avrupa Birliği'nin kişi başına düşen gayri safi yurt içi hasılası azalmıştır. Birliğe yeni katılan ülkelerin az gelişmiş bölgelerine bu politika uyarınca "amaç 1" ya "amaç 2" görevleri yüklenmiştir.

İBBS 1 (nuts 1)
İBBS 1'in kapsadığı bölgeler Nomenklatür'ün (Bölge Birimleri Sınıflandırması) 2 bölümünde yer alan yerlerdir. Politikanın bu ayağından yararlanmak için bölgenin kişibaşı gayri safi yurt içi hasılasının Avrupa Birliği ortalamasının %75'inden az olmalıdır. Ancak Finlandiya ve İsveç seyrek nüfuslanmış alanlar da politikanın bu ayağından ödenek almaya hak kazanabilirler.

İBBS 2
İBBS 2'nin kapsadığı bölgeler İBBS 1'e oranla daha az yardıma gereksinen bölgelerdir. Avrupa Birliği içindeki sanayi alanları, eğer bölgede işsizlik oranları Avrupa Birliği ortalamasının altındaysa bu adımın ödeneklerinden pay almaya hak kazanabilirler. Kırsal bölgeler de eğer çok seyrek nüfuslanmışsa (sınır kilometrekareye 100 kişiden az olarak belirlenmiştir) ya da nüfus kaybı yaşamaktaysa bu amaçça kapsanabilirler. Balıkçılık sektöründen geçinimi sağlayan bölgeler de eğer nüfus kaybı da yüksek işsizlik oranları gibi sorunlar içindeyse bu amaç içinde değerlendirilir.

İBBS 3
İBBS 3 ise Avrupa Birliği'nin genelinde eğitim, öğretim ve iş istihdamı politikalarının iyileştirilmesinin ve çağdaşlaştırılmasının desteklenmesini sağlar. Bu adımın ödeneklerinden Amaç 1'den ödenek alan bölgeler dışında tüm Avrupa Birliği bölgeleri yararlanabilirler.

Ayrıca bakınız
Avrupa Birliği ekonomisi
Yapısal Fonlar ve Uyum Fonu
Bölge Birimleri Sınıflandırması

Dış bağlantılar
Bölgesel Politika için genel ağ sayfası
Avrupa Birliği'nin spor politikaları

Avrupa Birliği'nde spor, Avrupa Birliği'nden çok, üye devletlerin kendilerinin ya da uluslararası kuruluşların sorumluluğundadır. Ancak, ulusal futbol liglerinde Avrupa Birliği vatandaşı yabancı oyuncu sayısına kota koymayı kaldıran ve bonservis bedeli olmaksızın transfer edilmesine olanak sağlayan Bosman Kuralları gibi bazı kararlar Avrupa Birliği içinde spor politikaları üzerine büyük öneme sahiptir.

Onay beklemekte olan Lizbon Antlaşması spor oyunlarına, bu sektörü Avrupa Birliği'nin ekonomi kurallarından muaf tutacak özel bir statü tanınmasını öngörmektedir. Serbest pazar prensiplerinin varlıklı ve yoksul futbol kulüpleri arasındaki farkı büyütmesine yönelik duyulan kaygılar nedeniyle bu durum Uluslararası Olimpiyat Komitesi ve Uluslararası Futbol Federasyonları Birliği gibi yönetim birimleriyle görüşülmüştür.

Avrupa Birliği'nin spor politikasının oluşturulması sırasında, FIBA, Avrupa Futbol Federasyonları Birliği, Avrupa Hentbol Federasyonu, Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu, Avrupa Ragbi Birliği ve Avrupa Voleybol Konfederasyonu gibi pek çok spor örgütüne danışılır ve onların fikirleri alınır. Tüm Avrupa birliği üyeleri ve bu ülkelerin ilgili ulusal spor takımları UEFA gibi Avrupa içi spor etkinliklerine katılırlar.

Kaynakça
Ayırca bakınız
Avrupa Birliği'nde siyaset

Avrupa Birliği'nde siyaset, Avrupa Birliği'nin ekonomi, sağlık, tarım, kültür, çevre sorunları, dış ilişkiler, içişleri gibi çeşitli konularda antlaşmalar çerçevesinde uygulama kararı aldığı yönergeler bütünüdür.

Kurumlar
Avrupa Birliği'ni oluşturan kurumlar Avrupa Komisyonu, Avrupa Parlamentosu, Avrupa Zirvesi ve Avrupa Konseyi'dir. Avrupa Birliği'nin iç ve dış politikalarını biçimlendiren ve politika oluşturulması ve bunların feshi gibi konularda söz sahibi olan kurumlardır.

Üç sütun
Avrupa Birliği'nin politikası genel olarak üç sütun olarak tanımlanan görev ve sorumluluk alanları çerçevesinde yürütülür.

Topluluk sütunu da denen birinci sütun, ekonomik, toplumsal ve çevresel konuları ele alır.
Ortak dışişleri ve güvenlik politikası da denen ikinci sütun dış ilişkileri ve askerî konularla ilgilenir.
Güvenlik Güçleri ve Adalet Alanında İş Birliği de denen üçüncü sütun suça karşı birlikte çalışmayı kapsar. Bu başlık ilk olarak Adalet ve içişleri olarak adlandırılmıştır.



Antlaşmalar
Avrupa Birliği izleyeceği politikaları yaptığı antlaşmalarla resmiyete döker. Bu antlaşmaların hükümlerince ortaya konan yönergeler doğrudan etki ilkesi doğrultusunda Avrupa Birliği üyesi ülkelerin iç hukuklarında yer eder.
Avrupa Birliği'nde bilim ve teknoloji

Avrupa Birliği'nin hazırladığı raporlara göre Avrupa Birliği ülkeleri Dünya'daki bilimsel buluşların ve katkıların üçte birini sağlamışlardır. Avrupa Birliği dünyada bilim ve teknolojik alanlarda üstünlüğünü kaptırmamak için hedefler koymuştur.

Avrupa Araştırma Alanı (ERA)
2000 yılında kabul edilen Lizbon Anlaşması'nda beri Avrupa Birliği sınırları içerisinde bilimsel ve teknolojik araştırmaların ve uygulamaların gerçekleştirilebilmesi için her türlü coğrafi, bürokratik ve diğer sınırlamaların kaldırılması veya etkinleştirilmesi için çalışmalar yürütülmektedir. Bu bağlamda Avrupa Araştırma Alanı (İngilizcesi: European Research Area veya ERA)] oluşturuldu.

ERA'nın işlerlik kazanması amacıyla bugüne kadar 7 adet çerçeve programı uygulandı. 2007 yılında başlayan 7. Çerçeve Programı 2013 yılında sona erecektir. Ayrıca 2007 yılından beri uygulamada olan ERAWATCH adlı program ile ulusal ve bölgesel araştırma politikaları, bilimsel gelişmeler gibi konular ile ilgili bilgilerin bir portalda toplanması amaçlanmaktadır.

Ayrıca bakınız
Avrupa'da Bilim ve Teknoloji
Araştırma ve Teknolojik Geliştirme Çerçeve Programı
Avrupa Atom Enerjisi Topluluğu
Avrupa Araştırma Konseyi
Avrupa Uzay Ajansı
Galileo konumlandırma sistemi
Yedinci Çerçeve Programı