kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Babür (füze)

Babür ( ; kodadı: Hatf VII), Pakistan yapımı bir seyir füzesidir. Füze, Pakistan'ın geliştirdiği ilk kara saldırı seyir füzesi ve denizaltıdan fırlatılabilen seyir füzesidir. Hem konvansiyonel hem de nükleer başlığa sahip olabilmekle birlikte yaklaşık 700 km'den fazla menzili bulunmaktadır.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Jane's Information article on Hatf 7 (Babur)
Babür Dağları

Babür dağları, Cezayir'in kuzeyindeki bir dağ silsilesidir, Küçük Kabylie bölgesinin veya "Kabylie des Babors"un önemli bir parçasıdır. Djurdjura'dan Soummam vadisi ile ayrılmıştır. Béjaïa körfezine hakim konumu ve Babür doruğunda (Sétif şehrinde) 2.004 m.'lik zirvesine erişir.

Toponimi
Babür dağları aynı zamanda Babür sırası veya Kabylie Babors Babür dağ zinciri olarak da adlandırılır; aynı şekilde Roma döneminde Berberilerden veya Babarlardan, Babür dağları iki ikiz dağa verilen isimdir. Jebel Babor - Babür dağı (deniz seviyesinden 2.004 metre yükseklikte) ve Tababort (deniz seviyesinden 1.969 metre yükseklikte)


Tarihçe
1853 yılında, Mareşal Jacques Louis Randon, Kabyles bölgesindeki halkları Fransa kontrolü altına almak için Babür dağlarına sefere çıkmıştır.

Kaynakça
Ayrıca bakınız
Babür dağı
Taza Milli Parkı
Kabylie
Babür Bahçeleri

Babür bahçeleri, Babürlüler tarafından İran mimarisi tarzında yaratılan bahçelerdir. Bu tarz, özellikle insanların doğanın tüm unsurları ile uyum içinde bir arada var olduğu dünyevi bir ütopya temsili yaratması amaçlanan Çaharbağ yapısı tarafından büyük ölçüde etkilenmiştir.
Tarih
Babür İmparatorluğu'nun kurucusu Babür, en sevdiği bahçe türünü bir çarbağ olarak nitelendirdi. Bahçe için bağ, bageeça veya bagiça terimi kullanılırdı. Bu kelime Güney Asya'da yeni bir anlam geliştirdi, çünkü bölge Orta Asya tipi çarbağ için gerekli olan hızlı akan akarsulardan yoksundu. Aram Bagh'ın Güney Asya'daki ilk çarbağ olduğu düşünülmektedir.

Babür İmparatorluğu'nun başlangıcından itibaren, bahçelerin inşası sevilen bir imparatorluk eğlencesiydi. Babür, Kâbil (mezarı da burada bulunmaktadır.), Lahor ve Dholpur'da bahçeler inşa etti. Oğlu Hûmayün'un inşa etmek için fazla zamanı yok gibi görünüyordu —Krallığı yeniden inşa etmek ve büyütmekle meşguldü— ama babasının bahçelerinde çok fazla zaman geçirdiği biliniyor. Ekber, önce Delhi'de ve daha sonra yeni başkenti Agra'da birkaç bahçe inşa etti. bunlar, seleflerinin inşa ettiği kale Bahçelerinden ziyade nehir kenarındaki bahçeler olma eğilimindeydi. Kale Bahçeleri yerine nehir kıyısına inşa etmek, daha sonra Babür bahçe mimarisini önemli ölçüde etkiledi.

Kaynakça
Konuyla ilgili yayınlar
Lehrman, Jonas Benzion (1980). Earthly paradise: garden and courtyard in Islam . University of California Press. .
Ruggles, D. Fairchild (2008). Islamic Gardens and Landscapes . University of Pennsylvania Press. .
Dış bağlantılar
Gardens of the Mughal Empire, Smithsonian Institution
The Herbert Offen Research Collection of the Phillips Library at the Peabody Essex Museum
Babür halıları

Babür halıları (Moghul veya Mogul halıları), Babür İmparatorluğu'nda mahkemelerinde kullanılan el dokuması zemin kaplamalarıydı. Babür halılarının ve kilimlerinin kökleri 16. ve 17. yüzyıllara dayanmaktadır. Babür halıları, doğal manzaralar, çiçek ve hayvan desenleriyle benzersiz bir şekilde tasarlanmış Türk, Fars ve Hint sanatının bir karışımıydı. Keşmir, seccade de dahil olmak üzere en kaliteli yün ve ipek halı ve kilimleri üretiyordu. Bazen bu halılardaki düğüm yoğunluğu, santimetrekare başına 300 düğüm kadar ince ve sıkıydı.

Babür imparatorları, özellikle Hindistan'da çok sayıda imparatorluk atölyesi kuran üçüncü Babür imparatoru Ekber gibi tekstil malzemeleri konusunda hevesliydi. Ayrıca beceriyi geliştirmek için yerel zanaatkârların eğitimi de düzenledi. Tekstilin yanı sıra halı imalatı da önemli bir sektördü.

Üretim
Babür halı dokumacılığı Agra, Lahore ve Fetihpûr Sikri'de meşhurdu. Halı, kilim, çadır ve diğer çeşitli zemin kaplamaları karkhanas Farrash khana adlandırıldı.

Yaratıcılık
Babür İmparatoriçesi Nur Cihan'ın tekstile kişisel bir ilgisi vardı. Adı, birçok kumaş ve elbise tasarlamakla ilişkilendirilir ve ayrıca, zamanında tanınan Farshi-Chandni adında bir halı da vardır.

Ayrıca bakınız
Girdler'in halısı

Kaynakça
Babür gezginleri listesi

Eski Hindistan ve Babür İmparatorluğu ile ilgili anlatıları bırakan gezginlerin bir listesi.

Birûni (973-1048, Özbekistan'dan)
Abdur Razzaq (gezgin) (Semerkant'tan 1413–1482)
Afanasi Nikitin (Rusya'dan Hindistan'da 1466-1472 yıl geçirdi)
Antonio Monserrate (1536-1600, İspanya'dan)
Duarte Barbosa (Portekiz'den 1480-1521)
François Bernier (1625-1688, Fransa'dan)
İbn Battuta (1304–1368 veya 1369, Fas'tan)
Mahmud Wali Belhî (1626-1631 yıl geçirdiği Hindistan'dan gelen, Belh)
Marco Polo (1254-1324, İtalya'dan)
Seydi Ali Reis (1498 - 1563, Osmanlı İmparatorluğu'ndan)
Peter Mundy (1600-1667, İngiltere'den)
Jean-Baptiste Tavernier (1605-1689, Fransa'dan)

Kaynakça
Babür Tongur

Babür Tongur, (d. 1955, Ankara) Türk besteci, orkestra şefi ve eğitmen. Babür Tongur döneminin etkin ve etkili bestecilerindendir. Orkestra, oda müziği ve solo yapıtları yurt içi ve yurt dışında seslendirilmiş besteci, birçok tiyatro müziğine de imza atmıştır. 1980'lerde etkin olarak sahnelerde yer alan Tiyatro Orkestrası'nın (1979-1990) kurucusudur. Bu orkestranın şefi olarak Türkiye'de Batı Yakasının Hikâyesi, İç Kuruşluk Opera gibi birçok çağdaş eserin ilk çalınışlarını yönetmiştir.

Tongur, 1979-2007 yılları arasında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi İstanbul Devlet Konservatuvarında, Marmara Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde ve Bilkent Üniversitesinin müzik bölümünde solfej, armoni, kontrpuan, kompozisyon, Partimenti dersleri verdi. 2000-2007 yılları arasında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi İstanbul Devlet Konservatuvarı Orkestrası'nı çeşitli konserlerde idare etti.

Hayatı
1955'te Ankara'da doğdu. Babası diplomat Hikmet Nuri Tongur ve annesi İsmet Nuran Pınar'dır. Müzik eğitimine, 1959 yılında, Rana Erksan'ın sınıfında piyano ile başladı. Küçük yaştan başlayarak besteler yapan Tongur, ilkokula devam ederken 1962 yılında konservatuvarın yarı zamanlı kısmında keman eğitimine başladı. 1964 yılında Ekrem Zeki Ün'ünden keman dersleri almaya başladı. 1966 yılında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarının tam zamanlı keman öğrencisi olarak müzik eğitimini sürdürdü. 1971-1976 yıllarında Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarında Jules Higne's keman, Marie Clarie Higne, Nimet Karatekin ve Gülsin Onay'ın piyano öğrencisi oldu. 1972 yılında kompozisyon bölümüne girdi. 1972'den sonra kompozisyon bölümünde Erçivan Saydam ve Muammer Sun'un öğrencisi oldu.

1976-1978 arasında Paris'te workshoplara katıldı. Bu dönemde Luciano Berio, Stockhausen, Olivier Messiaen, John Cage'in work shoplarına katıldı. Yvonne Lorriot'tan partimente dersleri aldı. 1978 yılında İstanbul'a dönerek Adnan Saygun ile kompozisyon çalışmalarını sürdürdü. 1981 yılında lisans, 1983 yılında yüksek lisans ve 1987 yılında doktoraya eşdeğer Sanatta yeterlilik eğitimlerini tamamladı.

1990'a kadar doktora derleme ve halk müziği derleme alan çalışmalarını etnomüzikoloji alanında sürdürdü.

Kaynakça
Babür İmparatorluğu hükümdarları

Soyları Timurlu Hanedanı’na dayanan Babür İmparatorları, Babür İmparatorluğu’nu 21 Nisan 1526’daki kuruluşundan 21 Eylül 1857’deki yıkılışına kadar yönetmişlerdir. Babür İmparatorluğu, Hint alt kıtasında günümüzde ağırlıklı olarak Hindistan, Pakistan, Afganistan ve Bangladeş sınırları içinde kalan topraklarda egemenlik kurmuştur. İmparatorlar 1526’dan itibaren Hindistan’ın geniş kesimlerini yönetmiş, 1707’ye gelindiğinde ise alt kıtanın büyük bölümünü denetimleri altına almışlardı. Bu tarihten sonra imparatorluk hızlı bir gerileme sürecine girmiş, ancak 1857’deki Hint Ayaklanması’na kadar bazı bölgelerde yalnızca sembolik olarak varlığını sürdürmüştür.

Babür İmparatorları Listesi
Not: Babür İmparatorları çok eşlilik uyguladılar. Karılarının yanı sıra haremlerinde çocuk sahibi olan çok sayıda cariyeleri de vardı. Bu, her imparatorun tüm çocuklarını tanımlamayı zorlaştırır.

Kaynaklar
Konuyla ilgili yayınlar
Dış bağlantılar
Aurangzeb, Mughal Records'a göre olduğu gibi
İngiliz Hindistan
Babü'l-Cezire

Babü'l-Cezire ( ; "Ada Kapısı"), Tunus'un başkenti Tunus'ta bulunan bir şehir kapısıdır. Kapı, Tunus kentinin güney banliyösüne erişim sağlarken, kuzey banliyösü Bab Sevke, aynı adı taşıyan kapıdan açılmaktadır.

Fransız himayesi altında yıkılan bu kapı, adını Cerbe'den almaktadır. Yine Cerbe'den gelen tüccarlar bu kapıdan içeri girdiler.

Kaynakça
Babü'l-Garcini

Babü'l-Garcini ( ), Tunus'un başkenti Tunus'ta bulunan bir şehir kapısıdır. Kapı, Osmanlı döneminde inşa edilmiş olup adını Ebu'l Hasan eş-Şadili'nin kırk müridinden biri olan Sidi Ali el-Garcini'den almaktadır.

Önemli bir burçla donatılmış olarak, Murnak ve Sebha Secevmi ovalarını kontrol eder.

Kaynakça
Babü'l-Cedid

Babü'l-Cedid ( ), Tunus'un başkenti Tunus'ta bulunan bir şehir kapısıdır. Kapı, Hafsî sultanı Ebu Zekeriya Yahya el-Vasık tarafından inşa edilmiş olup zamanında Medine surlarına açılan altıncı kapıdır. Aynı adı taşıyan sokağa açılan kapı, Demirciler Kapısı olarak da bilinir.

Ayrıca futbol takımı Club Africain'in genel merkezine ev sahipliği yapmaktadır.

Kaynakça
Babü'l-Berdiyin Camii

Babü'l-Berdiyin Camii ( ), Fas'ın Meknes kentinde bulunan bir camidir. Cami, 1709 yılında Hinata bint Bekir tarafından sıkıştırılmış toprak kullanılarak inşa edilmiştir ve medine mahallesinde yer almaktadır.

Cami 620 metrekarelik bir alana sahiptir. Kıble duvarına paralel uzanan üç enine sahna bölünmüş bir harim ve bir iç sahın oluşmaktadır.

Kaynakça
Babü'l-Vadi (ilçe)

Babü'l-Vadi ilçesi ( ), Cezayir'in başkenti Cezayir'in ilçelerinden biridir. İlçe, kent merkezinde yer almaktadır. İlçenin nüfusu 1998 yılı itibarı ile 232.557'dir. İlçenin merkezi Babü'l-Vadi'dir.

İdari bölümler
Babü'l-Vadi ilçesi, beş belediyeye ayrılmaktadır.
Babü'l-Vadi
Bulukkin
Kasbah
Reis Hamidu
Vadi Kureyş
Babü's Sağir Mezarlığı

Babü's Sağir Mezarlığı (Arapça: مقبرة الباب الصغير, roman.: Maqbaratu's Bābü'l-Ṣaghīr) Suriye'nin başkenti Şam'da bulunan tarihi bir mezarlık. Kadim Dımaşk'ın kapılarından Babü's Sağir'in (küçük kapı demektir) güneyi boyunca uzanır ve İslam dünyasında tanınmış pek çok kişiliğin mezarlarını barındırır. Bunlar arasında İslam peygamberi Muhammed'in meşhur sahabisi Bilal ve üç eşinin ziyaret türbeleri, Ali'nin iki kızının türbeleri, Emevi halifeleri Muaviye ve I. Velid'in türbeleri sayılabilir.

Tarihçe
Şam şehri, 634 yılında Halid bin Velid komutasındaki ordu tarafından yapılan iki aylık bir kuşatmanın ardından alındı. Kuşatma sırasında ölen aralarında sahabelerin de olduğu askerler Şam'ın 6 kapısından Bab Tüma ve Bab Sağir'in iki yanında Şam surlarının altına gömüldü. Böylelikle Şam'daki ilk müslüman mezarlıklarının yeri belirlenmiş oldu.

Fetihten sonra Şam, diğer askerî harekâtlar için bir üs bölgesi olacak şekilde yapılandırıldı ve Cund Dımaşk isimli askeri eyaletin merkezi yapıldı. Daha sonra buraya aralarında sahabelerin de olduğu yoğun bir Arap yerleşmesi başladı. Buraya yerleşenler arasında bulunan meşhur sahabi Bilal Habeşi'nin 640 yılında buraya defnedilmesiyle de mezarlığın manevi önemi arttı.

Birinci Fitne sırasında Muaviye, valisi olduğu Şam'ı askerî ve siyasi karargahı olarak kullandı. Ardından halife olup Emevi devletini kurunca da burayı başkent yaptı. Muaviye ölünce Babü's Sağir mezarlığına gömüldü. Yerine geçen oğlu Yezid zamanında yaşanan Kerbela olayında ölen Hüseyin taraftarı kişilerin kesik başları buraya gömüldü.

Definler
Sahabe
Bilal Habeşi (580-640), sahabi
Abdullah bin Ümmü Mektum (ö. 636), sahabi
Esma bint Umeys, Ebu Bekir, Ali ve Cafer bin Ebu Talib'in eşi
Übeyy bin Ka'b (ö. 649), vahiy katibi sahabi
Ebü’d-Derdâ, sahabi ve Şam kadısı
Dihye bin Halife, sahabi
Bu mezarlık içinde Muhammed'in üç eşine ait saygı ve manevi ziyaret amacıyla oluşturulmuş boş türbeler mevcuttur. Asıl mezarlar ise Medine'de Baki Mezarlığı'ndadır:
Ümmü Seleme
Ümmü Habibe
Hafsa bint Ömer

Halifeler
Muaviye (ö. 680), ilk Emevi halifesi ve sahabi
I. Velîd (674–715), altıncı Emevi halifesi
II. Muâviye, üçüncü Emevi halifesi

Ali evladı
Ümmü Gülsüm (627–685/705), Ali ve Fatıma'nın kızı, Halife Ömer'in eşi
Sakine bint Hüseyin (ö. 680'den sonra), Hüseyin bin Ali'nin kızı
Fatıma es-Suğra, Hüseyin bin Ali'nin kızı
Meymune bint Hasan, Hasan bin Ali'nin kızı
Fatıma'nın hizmetçisi Fidda
Kamaid bin Esved el-Kindi, Ali'nin taraftarlarından
Hamide, Müslim bin Akil'in kızı
Abdullah bin Zeynelâbidîn, Zeynelâbidîn'in oğlu

Diğer kişiler
Fârâbî (872-951), filozof
İbn Asakir (1105-1176), tarihçi ve hadis alimi
Şükri el-Kuvvetli (1891 - 1967), siyasetçi
Nizar Kabbani, şair, yazar ve diplomat
Kutbüddin Şirazî, din ve astronomi bilgini
Behlül Dana, sufi derviş
İbn Kayyim el-Cevziyye, tefsir ve fıkıh bilgini
Zehebî, tarihçi
I. Adil, Eyyubi sultanı
Selahaddin Eyyubi, Eyyûbîlerin kurucusu
Ka'b el-Ahbâr, tâbiî
Veysel Karani, sufi

Kaynakça
Babü'l-Kantara Köprüsü

Babü'l-Kantara Köprüsü ( ), Cezayir'in Konstantin kentinde bulunan bir tarihi kemer köprüdür. Köprü, 18. yüzyılın sonlarında Osmanlı döneminde inşa edilmiş olup Rumel Nehri vadisinde yer almaktadır.

Kantara Köprüsü en eskisi olup 1792'deki Osmanlı tarzı çok kemerli köprüden, 1863'teki Fransız demir kemerine ve günümüzdeki beton kemer köprü formuna kadar yıllar içinde çeşitli formlar almıştır. Daha yüksek Sidi Mesid Köprüsü gibi, nehrin büyük bir kısmını görüşten engelleyen, açıklığın hemen altında benzersiz, doğal bir "köprü" bulunmaktadır. Daha eski taş köprülerin kısmi kalıntıları hala bu doğal köprünün tepesinde görülebilir.

Tarihçe
El-Kantara (الكنترة) kelimesi Latince "Centuriation" kelimesinden gelmektedir ve Konstantin'in ana erişim yoluydu. Şehre yapılan ana saldırıların yeridir. 1185'te tüm Roma köprüleri yıkıldı. Sadece El-Kantara onarıldı. 1304'te tekrar yıkıldı.

Şehrin en ünlü yöneticilerinden biri olan Salih Bey, 1771 ile 1792 yılları arasında çok sayıda kentsel dönüşüm çalışması ve cami inşa etti. Roma köprüsünün yeniden inşasını Balear Adaları inşaatçısı Bartolomeo'ya emanet etti. Bunu gerçekleştirmek için antik köprünün temellerinden ve kalıntılarından başladı ve antik Roma amfitiyatrosunun kalıntılarından gelen taşlarla tamamladı. Köprü, Roma orijinalinin yapılandırmasını kabaca yeniden üretiyor. Yeni rekonstrüksiyonda kemer sayısı azaltılmış, ara seviyedeki kemerler sağlamlaştırılmış ve ayrıca şehre Djebel Ouahch'tan su sağlayan sifonu yeniden kurulmuştur.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Images of el-Kantara in Manar al-Athar digital image archive
Babü's-Sağir

Babü's-Sağir ( ), Suriye'nin başkenti Şam'da bulunan bir şehir kapısı ve caddedir. Kapı, Şam Antik Şehri'nde Şam mahallesinde Emevî Camii'nin güneybatısında yer almaktadır. Caddenin her iki tarafından mezarlıklar bulunmaktadır.

Tarihçe
Kapı başlangıçta Aramiler tarafından inşa edildi, daha sonra Selefkîler döneminde Zeus'a adandı. Roma döneminde kapı Jüpiter'e adandı. Babü's-Saghir kerpiçten inşa edildiğinden şehrin en zayıf girişi oldu. Bu nedenle, Şam Kuşatması (1148) sırasında Haçlıların güçlerini kapıya yoğunlaştırmayı planlamış olması muhtemeldir. Herhangi bir olası plan uygulanamadan önce, Şam'ın askeri komutanı Müindüddin Ebu Mansur Anur, tahkimatları güçlendirirken savaşabilen herkesten oluşan Haçlılara büyük ölçekli saldırılar başlattı. Dört günlük bir kuşatmanın ardından Haçlılar Şam'dan çekildiler.

Kaynakça
Babü'l-Makam

Babü'l-Makam ( ), Suriye'nin Halep'te bulunan bir şehir kapısıdır. Kapı, 13. yüzyılda Eyyûbîler döneminde El-Aziz Muhammed tarafından inşa edilmiş olup Halep Kalesi'ne giden yolun üzerinde yer almaktadır. Tasarımındaki ortaçağ Suriye kapılarının çoğundan sapmalar, işlevini askeri olmaktan çok törensel olarak gösterdiğini düşündürmektedir.

Ortaçağ Halep'inde Güç ve Dindarlığın İnşası (1997) adlı eserinde Yasir Tebba, bu farklılıklardan bazılarını ayrıntılı olarak açıklayarak, kapının öncelikle dini ve siyasi bir işlevi olduğunu, İbrahim'e bir saygı duruşu işlevi gördüğünü ve doğudaki Maşhedü'd-Dikka ve Meşhedü'l-Hüseyin türbeleriyle tezat oluşturduğunu belirtmektedir.

Kaynakça
Bac

Bac, bir çeşit vergidir. Farsça baj kelimesinin Arapça ve Türkçede aldığı şekil olup, Gazneli, Selçuklu, İlhanlı, Akkoyunlu ve Osmanlılarda vergi manasında kullanılmıştır. Bu vergi; pazarlarda, panayırlarda alınıp satılan hayvandan, her cins maldan, ithal edilen ve Osmanlı topraklarından transit olarak geçirilen mallardan alınırdı. Önceleri bağlı oldukları hükümdara vermeleri gereken para ve armağanlara baj denilmekteydi. 13. yüzyılda tekalif-i örfiye nevinden (devletin daimi ve fevkalade giderleri için divanın kararı ile toplanan vergiler) bir vergi oldu.

Bac, Osmanlılarda ilk defa Osman Gazi'nin pazara getirilen her yük için iki akçe almalarını emretmesi ile başlamıştır. Bac'ın Narh uygulaması ile birlikte belirli kriterlere bağlı sistemli bir vergi şekline dönüşmesi ise, Bursa'nın fethinden sonra Orhan Gazi tarafından çıkarılan ilk Kanunnamesi sayesinde olmuştur. Tam olarak hangi tarihte çıkarıldığı bilinmeyen bu kanunnamede Osman Gazi'nin belirlediği iki akça Bac uygulaması büyük ölçüde sürdürülmüş; genel çerçevede ise Bursa'daki ehl-i hirfet ve dükkân sahiplerinden, sattıkları yükün ağırlığına, uzunluğuna ve ölçeğine göre yarım ilâ beş akça arasında bac alınması öngörülmüştür. Bu zamanda bac, yalnız satıcıdan alınan bir vergiydi. Fatih'in günümüze ulaşmayan Kanunnamesi'nde ise, alım-satım vergisi olarak kullanılmıştır. Kanunname'de yabancı memleketlerden getirilen mallardan alınacak bac miktarı genellikle % 20 olarak tespit edilmiştir.

Fatih döneminde çıkarılan Bac sisteminin zamanla bozulması üzerine, 1502'de II. Bayezid tarafından Bursa, Edirne ve İstanbul'da uygulanmak üzere yeni İhtisab kanunları düzenlenmiş ve eski hükümler kısmen ıslah edilip yeni bazı maddeler ilâve edilerek İhtisab kurumu tekrar işlevsel bir hale getirilmiştir. Yavuz Sultan Selim 15 Safer 918/2 Mayıs 1512'de çıkardığı bir fermanla, babası tarafından çıkarılan Bursa'daki ihtisab kanunlarının kendi zamanında da geçerli olduğunu ilan etmiş; ayrıca yayınladığı genel İhtisab Kanunnamesi ile de İstanbul'daki Bac ve Narh oranlarını yeniden tespit etmiştir.

Bac, Osmanlılarda, alındıkları şeye ve şekle göre değişik isimler almıştır. Buna göre pazar ve panayırlarda satılan koyun ve keçilerden bac-ı ağnam; şehirde alınıp satılan her çeşit maldan, dokunan kumaş ve kesilen hayvanlardan bac-ı tamga; yurt dışından gelip, transit olarak memleketten geçen veya memlekette kalmak üzere gelen mallardan bac-ı büzürg ; pazar ve panayırlarda satılan her türlü hayvandan bac-ı kırtıl ve ülke dışına çıkarılan mallardan bac-ı niyabet adı ile vergiler alınmıştır.

Kaynakça
Bacak

Bacak, omurgalılarda alt üyelerin her birine verilen ad.

Hayvanların hareket etmek amacıyla yararlandıkları, çoğunlukla eklemli uzantılara da "bacak" adı verilir ve en yalın biçimi eklembacaklılarda görülür.

Bölümleri
Omurgalıların bacakları, ortada dizkapağının böldüğü iki parçadan oluşur. Kalçadan dize kadar uzanan bölüme "uyluk", dizden ayak bileğine kadar uzanan bölümeyse "baldır" adı verilir. Uyluk iskeletini uyluk kemiği (femur), baldır iskeletiniyse iç yanda bulunan kaval kemiği (tibia) ile dış yanda yer alan kamış/baldır kemiği (fibula) oluşturur. Kaval kemiği de, kamış kemiği de ayak eklemiyle birleşir.

İnsan bacak oranları
İdeal bacak için bazı kas ve kemik çıkıntılarının yumuşak bir şekilde belli olması arzulanır. Bacaklar tüp şeklinde homojen yapılar değildir. Silindirik biçimine rağmen çok sayıda kas ve kemik girinti çıkıntılarına sahiptir. İdeal bir bacakta baldır çevresi 33–36 cm olmalıdır. Baldır iç yüzü bacak dışına göre daha az kavisli olmalı, bacağın uzunluğu kişinin boyunun dörtte biri kadar olmalı, baldır çevresinin en fazla olduğu yerin ölçüsü bacak uzunluğunu dörtte üçü kadar olmalı, baldır ortasının çevre ölçüsü ise en geniş yerin yaklaşık yarısı kadar olmalıdır. Bacak uzunluğu üst beden uzunluğunun 1.4 katı olması ideal diğer bir orandır.

Hareketi
İnsan dahil bütün memelilerde, bacağın alt ve üst parçalarını birbirinden diz kapağı kemiği (patella) ayırır. Bacağı öne doğru güçlü kalça kası, geriye doğru da bacak kası hareket ettirir. Bacak kasının kirişleri dizin altından, bacağın alt parçasına, aşil kirişi de, baldır kaslarından ayağa kadar uzanır.

Kaynakça
Dış bağlantılar
bacak oranları
Bacares

Bacares , İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en kalabalık ikinci bölge olan Endülüs'e bağlı; İspanya'nın güneyinde bulunan Almería eyaletine bağlı belediye. 2009 yılındaki nüfusu; 280 kişidir Belediye, 95 km²'lik bir alanı kaplamaktadır.

Nüfus
Kaynak: INE (Spain)

Dış bağlantılar
Bacares - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
Bacares - Diputación Provincial de Almería
Bacanak, Fatsa

Bacanak, Ordu ilinin Fatsa ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Köy 93 Harbinde Gürcistandan göç eden muhacirler tarafından kurulmuş olup, kuruluş aşamalarında iki bacanak buraya yerleşmiştir. Bir birlerine bacanak şeklindeki hitaplarından köy bacanak olarak ad almıştır.

Coğrafya
Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Bacardi

Bacardi Limited, dünyanın en büyük özel, aile işletmesi içki şirketidir. Başlangıçta beyaz rom markası Bacardi ile tanınan şirketin şu anda 200'den fazla marka ve etiketten oluşan bir portföyü bulunmaktadır. 1862'de Facundo Bacardí Massó tarafından Küba'da kurulan Bacardi Limited, yedi nesildir aile işletmesidir ve yaklaşık 170 ülkede satış yaparak 8.000'den fazla kişiyi istihdam etmektedir. Bacardi Limited, bir bütün olarak şirketler grubudur ve Bacardi International Limited'ı da içerir.

Bacardi Limited'in merkezi Bermuda, Hamilton'dadır ve yönetim kurulu başkanı, orijinal kurucunun torununun torunu olan Facundo L. Bacardí'dir. Şirketin Porto Riko'daki Rum Katedrali, dünyanın en büyük rom damıtımevi olup, dünya çapında Bacardi romunun %85'ini üretirken, kalan %15'i Meksika ve Hindistan'daki damıtımevlerinden gelmektedir.

Bacardi rom
Küba'da yaşayan İspanyol damıtımcı Don Facundo Bacardi tarafından bilinen çağdaş damıtım aygıtlarında damıtarak daha rafine ve rahat içimli bir hâle getirilmiştir.

Bacardi'nin özü şeker kamışıdır. Aynı zamanda, Dünyada barmenlerin kokteyllerde en çok kullandığı içki türlerinden bir tanesidir. Firma 1862'de Küba'da üretime geçmiştir.
Bacardi rom çeşitleri
Bacardi Breezer
Bacardi Superior
Bacardi Oro (Gold)
Bacardi Black
Bacardi 151
Bacardi Añejo
Bacardi 8
Bacardi Oakheart

Markalar
Bacardi içecek markaları şunları içerir:

Bira: Hatuey

Cachaça: Leblon

Konyak: Baron Otard, D'ussé

Cin: Bombay Sapphire, Bosford Rose, Oxley

Likör: Bénédictine, Cedlila, Get, Martini Spirito, Patrón Citrónge, St-Germain

Mezcal: Ilegal

Rom: Bacardí, Banks, Castillo, Facundo, Havana Club, Pyrat, Santa Teresa, Single Cane Estate

Köpüklü şaraplar: Martini Alta Langa, Martini Asti, Martini Grandi Augur, Martini Magici Istanti, Martini Prosecco, Martini Riserva di Montellera, Martini Roze

Tekila: Camino Real, Cazadores, Corzo, Patrón

Vermut: Martini, Noilly Prat

Votka: Eristoff, Grey Goose, Russian Prince, Ultimat Votka, 42 Below

Amerikan viskisi: Angel's Envy, Stillhouse

İrlanda viskisi: Teeling

İskoç viskisi:

Tek malt İskoç viskisi: Aberfeldy, Aultmore, Craigellachie, Deveron, Royal Brackla

Harmanlanmış İskoç viskisi: Dewar's, William Lawson's

Kaynakça
Bacardi Black

Bacardi Black, zengin rom harmanının ekstra lezzet ve incelik kazanması amacıyla kömür filtresinden geçirildikten sonra 4 yıla kadar meşe fıçılarında yıllandırılmasıyla hazırlanır. Koyu bir renk kıvamı olduğundan alkollü içecek kokteyllerine ekstra renk vermek için de kullanılır.

28,3 gramı 10,6 gram alkol içerir.
Bacanak

Bacanak, kız kardeşler ile evlenen erkeklerin birbirlerine göre akrabalık durumu. Bacanaklık evlilik yoluyla kazanılan bir akrabalık derecesidir. Bir erkek, kendi bacanağının aynı zamanda bacanağıdır.

Sözcük Türkçe "bacı" (kız kardeş) kökünden gelir. Çağatay Türkçesinde "bacı" sözcüğü "baca" hâlindedir.



Kaynakça
Ayrıca
Kayınbirader