Fear Factory

Fear Factory 1989 yılında Los Angeles'ta kurulmuş Amerikalı bir heavy metal grubudur. Grup kariyeri boyunca on albüm yayınladı ve hepsi de ana tarzları olan endüstriyel metalde birbirini izleyen seslerle gelişti. Yıllar içinde Fear Factory'nin kadrosunda sık sık değişiklikler oldu; grubun baş vokalisti Burton C. Bell, 2020'deki ayrılışına kadar 31 yıl boyunca tek kalıcı üye oldu. Gitarist Dino Cazares halen grupta bulunan tek orijinal üyedir. Grup, bazı iç anlaşmazlıkların ardından Mart 2002'de faaliyetlerine ara verdi, ancak bir yıl sonra kurucu üye Cazares olmadan faaliyetlerine yeniden başladı. Eski basçı Christian Olde Wolbers yeni gitarist olarak onun yerini aldı ve basçı Byron Stroud gruba katıldı. Nisan 2009'da yeni bir kadro duyuruldu. Cazares gitarist ve Gene Hoglan davulcu olarak geri döndü. Bell ve Stroud kendi rollerini tekrar üstlendi ve bu kadro grubun Mechanize (2010) adlı yedinci stüdyo albümünü kaydetti. Grubun yasal sahipliğinin %50'sini oluşturan eski üyeler Wolbers ve Raymond Herrera yeni kadronun meşruiyetine itiraz etti ve iki taraf arasında yasal bir mücadele başladı. Buna rağmen Fear Factory o zamandan beri üç albüm daha yayınladı: The Industrialist (2012), Genexus (2015) ve Aggression Continuum (2021).

Grup dört Ozzfest'te ve Gigantour'un açılışında sahne aldı. Teklileri ABD Mainstream Rock Top 40 listelerinde, albümleri ise Billboard Top 40, 100 ve 200 listelerinde yer aldı ve sadece ABD'de bir milyondan fazla albüm sattı.

Tarihçe
İlk yıllar (1989–1990)
Fear Factory 1989'da grubun "havalı bir isim olacağı" konusunda hemfikir olduğu Ulceration adıyla kuruldu. 1990'da "Fear the Factory" ismi benimsendi. Bu isim, grubun prova alanlarının yakınında gördüğü ve tüfekli adamlar tarafından korunduğu varsayılan bir fabrikadan esinlenilmişti. Daha sonra bu ismi sadece "Fear Factory" olarak kısalttılar.

Grubun kökeni gitarist Dino Cazares (eski The Douche Lords üyesi) ve davulcu Raymond Herrera tarafından Los Angeles, Kaliforniya'da kurulan bir ekibe dayanmaktadır. İlk kadroları basçı Dave Gibney ve vokalist Burton C.'nin (eski Hate Face[4]) katılımıyla tamamlanmıştır. Bell (eski Hate Face üyesi), iddiaya göre U2'nun "New Year's Day" şarkısını söylerken kulak misafiri olup etkilenen Cazares tarafından gruba dahil oldu. Cazares, kayıt sırasında birçok riffi değiştirdiği ilk üç Fear Factory albümü Concrete, Soul of a New Machine ve Demanufacture'da bas çaldı. Uygun gitar tonunu elde etmek Cazares'in iki haftasını aldı. Cazares albümdeki tüm müzikleri yarattı, yazdı ve kaydetti. Wolbers gruba albümün tanıtımı için turneye çıkmalarından iki hafta önce katıldı ve albümdeki birkaç şarkıya müzikal değişiklikler yaparak katkıda bulunmasına rağmen bunların önemli olmadığını belirtti.

Fear Factory'nin ilk demo kayıtları Napalm Death ve Godflesh'in erken dönem çalışmalarını güçlü bir şekilde anımsatır; ilkinin grindcore odaklı yaklaşımı ve ikincisinin mekanik vahşeti, kasveti ve vokal stilleri grubun kabul edilen etkileridir. The BNR Metal Pages'dan Brian Russ'a göre demolar, bu etkileri grubun death metal sesine entegre etmesi ve Burton C. Bell'in öncülük ettiği, grubun kariyeri boyunca sesinin önemli ve etkili bir unsuru haline gelecek olan aşırı death homurtuları ve temiz vokalleri aynı şarkıda birleştirmesi açısından dikkate değerdir. Homurtuların ve "gırtlaktan şarkı söylemenin" temiz vokallerle birlikte kullanılması daha sonra nu metal ve metalin ortaya çıkan diğer alt türlerini tanımladı. Günümüz metal sahnesinde pek çok vokalist şarkı söylemek ve sözleri seslendirmek için iki ya da daha fazla yöntem kullanmaktadır. Grup 1990'da L.A. Death Metal Compilation'a iki şarkıyla katkıda bulundu. Grup ilk konserini 31 Ekim 1990'da verdi.

Concrete (1991)
1991 yılında Fear Factory, Blackie Lawless'ın stüdyosunda az tanınan yapımcı Ross Robinson ile bir dizi kayıt yaptı. Daha sonra, grup üyeleri kayıt sözleşmelerinin şartlarından memnun kalmadılar ve imzalamayı reddettiler. Grup şarkıların haklarını elinde tuttu ve bunların birçoğunu 1992 yılında farklı bir yapımcı olan Colin Richardson ile ilk albümleri Soul of a New Machine'e dahil etmek üzere yeniden kaydetti. Bu arada, Ross Robinson kaydın haklarını elde etti ve bunu bir yapımcı olarak kendini tanıtmak için kullandı. Albüm, grubun dağılmasından sonra 2002 yılında Roadrunner Records tarafından Concrete adıyla piyasaya sürüldü. Albüm Fear Factory'nin onayı olmadan yayınlandığı için tartışmalara yol açtı. Robinson sonunda gruba dava açtı ve Bell 2021'de şaka yollu bunun "Fear Factory'nin tüm kariyerinin" habercisi olduğunu söyledi. Concrete grup tarafından bir demo; Soul of a New Machine'e doğru bir gelişim adımı olarak görülüyor.

Concrete demosunu çeşitli plak şirketlerine satan Fear Factory, Metal Blade, Earache, Nuclear Blast ve Peaceville Records gibi tanınmış metal plak şirketleri tarafından reddedildi. Sonunda demoyu Max Cavalera'ya sunduktan sonra Max o kadar etkilendi ki Fear Factory'yi o zamanlar ölüm metali odaklı Roadrunner Records plak şirketinin A&R temsilcisi Monte Conner'a tavsiye etti ve grupla bir kayıt sözleşmesi imzalamayı teklif etti. Grup sözleşmeyi imzaladıysa da 2002'deki dağılmayı çevreleyen olaylar sırasında Roadrunner'ın gruba karşı tutumu nedeniyle tartışmalı hale geldi. Bu durum grubun yeniden kurulmasının ardından yayımlanan ilk albüm Archetype'a (2004) da yansıdı. Burton C. Bell'in sözlerini yazdığı açılış şarkısı "Slave Labor" grubun bu konudaki duygularını doğrudan yansıtıyordu. Çok sayıda basçı ile çalıştıktan sonra Andrew Shives, Soul of a New Machine'in yayınlanmasından önce canlı basçı olarak işe alındı.

Soul of a New Machine (1992–1994)
Prodüktör Colin Richardson ile kaydedilen Soul of a New Machine (1992) grubun müzik sahnesinde daha fazla tanınmasını sağladı. Albümün sesi, ileride alternatif metal olarak adlandırılacak olan metal türlerinin karışımının habercisiydi. Prodüksiyon Bell'in sert ve melodik vokallerini, Herrera'nın makine gibi davullarını, entegre endüstriyel sample ve dokuları ve Dino Cazares'in keskin, aşağı ayarlı, ritmik death metal rifflerini birleştirdi. Tüm müzikleri Cazares ve Herrera yazdı. Grubun basçısı olmadığı için Cazares kayıtta hem gitar hem de bas çaldı. AllMusic'ten Jason Birchmeier albümü "çığır açıcı" olarak nitelendirdi ve "90'ların alternatif metal dönemini başlattığını" söyledi.

Fear Factory albümü tanıtmak için Biohazard, Sepultura ve Sick of It All ile kapsamlı ABD turnelerine çıktı. Bu dönemde gruba sampler-klavye sanatçısı Reynor Diego katıldı. Brutal Truth, ardından Cannibal Corpse, Cathedral ve Sleep ile Avrupa'da bir albüm turnesine çıktılar. Ertesi yıl, Front Line Assembly üyesi Rhys Fulber'i albümdeki bazı şarkıları remikslemesi için kiralayarak grubun müziklerini denemeye istekli olduğunu gösterdiler. Sonuçlar ağırlıklı olarak endüstriyel bir görünüm aldı ve Fear Is the Mindkiller EP (1993) olarak yayınlandı. Soul of a New Machine ve Fear is the Mindkiller, Roadrunner Records tarafından yeniden düzenlenmiş bir paket olarak piyasaya sürüldü (2004).

1994'te Andrew Shives gruptan ayrılmak zorunda kaldı. Cazares tüm albüm için hem gitar hem de bas kaydetti. Aynı yılın Kasım ayında grup, Biohazard'dan Evan Seinfeld aracılığıyla Belçikalı Christian Olde Wolbers ile tanıştı. Wolbers, Fear Factory'nin daimi basçısı olmak için seçmelere katıldı. Wolbers, grubun turnesi iki hafta içinde başlayacağı için hemen gruba katıldı.

Demanufacture (1995–1997)
Haziran 1995'te grup Hollanda'da düzenlenen Dynamo Open Air festivaline katıldı.

Fear Factory'nin ikinci albümü Demanufacture 12 Haziran'da piyasaya çıktı. Genel olarak grubun belirleyici çalışması olarak kabul edilen albüm, hızlı thrash metal/endüstriyel metal gitar riffleri ve sıkı, nabız odaklı davul vuruşlarının bir karışımı, melodik şarkı söylemeye ve güçlü bas hatlarına yol açan kükreyen (hırıltılı değil ama yine de agresif) vokaller ile karakterize edilen alternatif bir metal sesine sahiptir. Albümün prodüksiyonu daha rafine ve Cazares ile Herrera'nın kusursuz müzisyenliğine atmosferik klavye parçalarının ve endüstriyel dokuların entegrasyonu şarkıların klinik, soğuk ve makine gibi duyulmasını sağladı ve grubun müziğine fütüristik bir his verdi. Reynor Diego'nun da yoğun katkıları oldu; grup dinamiklerine anahtar sample'lar, loop'lar ve elektronik süslemeler ekledi.

Demanufacture, İngiltere'nin Kerrang! rock dergisinde en yüksek beş yıldız derecesine layık görüldü. Oldukça başarılı bir albüm oldu; Soul of a New Machine hiçbir listede yer alamazken, Demanufacture Billboard Heatseekers listelerinde ilk 10'a girdi ve "Replica" şarkısı için bir video hazırlandı. Video, PlayStation için hazırlanan Test Drive 5 video oyununda yer aldı. "Zero Signal" şarkısı Mortal Kombat film soundtrack'inde (1995) yer aldı. Demanufacture şarkılarının enstrümantal versiyonları daha sonra Carmageddon ve Messiah adlı PC video oyunlarında kullanıldı.

Fear Factory sonraki birkaç yılını Black Sabbath, Megadeth ve Iron Maiden gibi gruplarla turnelere çıkarak geçirdi ve 1995'in sonlarında Kuzey Amerika ve Avrupa'da Ozzy Osbourne'un açılışını yaptı. Manhole ve Drain S.T.H. ile birlikte 1996'nın ortalarında ilk headlining Avrupa turnelerine çıktılar ve kulüplerde ve With Full Force, Wâldrock veya Graspop Metal Meeting gibi müzik festivallerinde çaldılar. Ayrıca 1996 ve 1997'de Ozzfest'te de yer aldılar. 1997'nin başlarında Avustralya ve Yeni Zelanda'daki Big Day Out festivaline katıldılar. Mayıs 1997'de grup, Rhys Fulber, DJ Dano veya Junkie XL gibi sanatçıların Demanufacture remikslerinden oluşan Remanufacture - Cloning Technology adlı yeni bir albüm yayınladı. Bu albüm grubun Billboard 200'deki ilk albümü oldu. Roadrunner Records 2005'te Demanufacture ve Remanufacture'ı Soul of a New Machine'e (2004) benzer bir şekilde 10. Yıl single paketi olarak yeniden yayımladı. Bu baskı aynı zamanda Demanufacture'ın (1995) digipak versiyonundaki bonus parçaları da içeriyor.

Obsolete (1998–2000)
Fear Factory'nin üçüncü stüdyo albümü Obsolete'in (Temmuz 1998), Dynamo Açık Hava Festivali'ne katılımın iptal edilmesiyle planlanandan önce tamamlandığı bildirildi.

Obsolete, progresif metal öğelerini vurgulayan Demanufacture'a benzer bir sese sahipti. Albümde ilk kez Christian Olde Wolbers grupla birlikte tam zamanlı olarak yazıyor ve kaydediyordu. Albümde ayrıca Cazares'in A akortlu (A, D, G, C, F, A, D) 7 telli Ibanez gitarları ilk kez kullanması ve öncekilere göre daha düşük akortlu bir sesin önünü açması da yer alıyordu. Albüm ayrıca Rhys Fulber'in gruba daha fazla dahil olmasıyla da dikkat çekiyor.

Fear Factory daha önceki çalışmalarında "İnsan Makineye Karşı" temasını işlemiş olsa da, Obsolete özellikle bu konunun gerçek bir yorumunu ele alan ilk konsept albümleriydi. Bell'in yazdığı Conception 5 adlı öykü, insanlığın makineler tarafından "modası geçmiş" hale getirildiği gelecekteki bir dünyada geçiyor. Karakterleri arasında "Edgecrusher", "Smasher/Devourer" ve "Securitron" izleme sistemi bulunmaktadır. Hikâye, şarkı sözleri kitapçığında her bir şarkı arasında bir senaryo formatında sunuluyor. Basılı hikâye bölümleri şarkı sözlerini tematik olarak birbirine bağlamaktadır.

Obsolete 1990'ların sonundaki alternatif metal patlaması sırasında piyasaya sürüldü. Slayer ve daha sonra Rammstein ile turnelere çıkan grup, 1999'da Judas Priest'in yerine son anda Ozzfest'in ikinci sahnesinde yer aldı. Ayrıca Aralık 1998'de Spineshank ve Kilgore ile Avrupa'da turneye çıktılar ve ertesi yıl Static-X ile Kuzey Amerika'da ilk headlining turnelerine çıktılar, ancak grubun tur otobüsü ve malzemelerinin çalınması nedeniyle ilk ayak yarıda kesildi. Ayrıca ilk kez Japonya'da da çaldılar. Obsolete grubun en çok satan albümü oldu ve grubun Billboard listelerinde ilk kez Top 100'e girmesini sağladı. Albümden ayrıca "Descent" single'ı ve bir Gary Numan şarkısının cover'ı olan ve Numan'ın konuk sanatçı olarak yer aldığı "Cars" adlı bir digipak bonus parçası çıktı. Single 1999'da Mainstream Rock Top 40'a girdi ve Test Drive 6 adlı video oyununda da yer aldı. Numan ayrıca albümün isim parçasında sözlü bir sample seslendirdi. "Resurrection" şarkısı için bir video çekildi. Obsolete, bugüne kadar ABD'de altın satış rakamlarına ulaşan tek Fear Factory albümü olma özelliğini koruyor.

Digimortal ve dağılma (2001–2002)
Nisan 2001'de Fear Factory'den SnoCore Rock'ın başına geçmesi istendi. Obsolete ve "Cars "ın başarısı grup için bir dönüm noktasıydı; Roadrunner Records artık grubun satış potansiyelinden yararlanmak istiyordu ve Nisan 2001'de piyasaya çıkan Digimortal adlı devam albümü için daha erişilebilir materyaller kaydetmeleri konusunda gruba baskı yapıyordu. Albümün yayınlanmasından birkaç hafta önce One Minute Silence ile Avrupa'da turneye çıktılar.

Grup 2001 yılında uzun bir Kuzey Amerika turnesine çıktı, ardından Bizarre Festival, Pukkelpop, Lowlands Festival ve Leeds & Reading Festival gibi çok daha büyük Avrupa festivallerinde çaldı. Daha sonra Kuzey Amerika'da ilk Roadrunner Roadrage turnesine çıktılar, Devin Townsend ve Godflesh ile Avrupa turnesine çıktılar ve Japonya, Avustralya ve Yeni Zelanda'da çaldılar.

Digimortal Billboard albüm listelerinde Top 40'a, Kanada'da Top 20'ye ve Avustralya albüm listelerinde Top 10'a girdi. "Linchpin" parçası Mainstream Rock Top 40'a ulaştı. "Invisible Wounds "un bir remiksi Resident Evil film müziklerine dahil edildi ve "Full Metal Contact" adlı enstrümantal digipak bonus parçası orijinal olarak Demolition Racer adlı video oyunu için yazıldı. Grubun dört albüm döneminin her birini röportajlar, canlı klipler, müzik videoları ve tur/stüdyo görüntüleriyle belgeleyen Digital Connectivity adlı VHS/DVD yayını Ocak 2002'de piyasaya sürüldü.

Digimortal başarılı bir başlangıç yapmasına rağmen, satışlar Obsolete'in seviyesine ulaşamadı ve grup çok az turne desteği aldı. Albümün gidişatı ve bazı grup üyeleri arasındaki güçlü kişisel farklılıklar, Bell'in Mart 2002'de ayrıldığını açıkladığı noktaya kadar tırmanan bir çatlak yarattı. Grup hemen ardından dağıldı; yayıncıları bunun "büyük ölçüde vokalist Burton C. Bell'in öfkeli, agresif müzik yapmaktan yorulduğu ve daha indie-rock odaklı bir grup kurmak istediği için" olduğunu söyledi. Son bir işbirliği olarak grup, The Terminator adlı video oyunu için iki şarkı kaydetti: Ancak Fear Factory'nin sözleşme yükümlülükleri yerine getirilmedi ve Roadrunner 2002'de tartışmalı bir şekilde Concrete albümünü ve 2003'te B-sides ve rarities derlemesi Hatefiles'ı yayınlamadan onları yayınlamadı. Fear Factory'den uzak kaldığı süre boyunca Bell, John Bechdel ile birlikte Ascension of the Watchers adlı bir yan proje başlattı ve ilk EP'si Iconoclast'ı 2005 yılında online mağazaları üzerinden bağımsız olarak yayınladı.

İlk dönüş ve Archetype (2002–2004)
Zamanla grup içinde Dino Cazares ile diğer üyeler, özellikle de Burton C. Bell ve Raymond Herrera arasında gerginlikler ortaya çıktı. Mayıs 2002'de dağılma hakkında soru sorulduğunda Cazares, Bell ve diğer üyelere karşı iddia ve ithamlarda bulunarak Fear Factory'nin Christian Olde Wolbers olmadan devam edebileceğini ve kendisinin ve Raymond Herrera'nın öncelikli motivasyonunun para olduğunu belirtti. Herrera bu iddialara diğer grup üyeleri adına cevap vererek Cazares'in motivasyonunun para olduğunu söyledi ve Olde Wolbers'ın grubun sesi üzerindeki etkisini vurguladı. Herrera'ya göre, diğer grup üyeleri sık sık Fear Factory'nin sesine dahil etmek istedikleri yeni fikirlerle geliyorlardı, ancak önerileri Cazares tarafından reddediliyor ya da açıkça alay konusu ediliyordu ve bu da Cazares ile diğer üyeler arasında grubun dağılmasına yol açan bir çatlağa neden oluyordu. Aynı röportajda Herrera, Cazares'in iş yönetimini ve plak şirketini manipüle ederek grubun yönünü kontrol etmeye çalıştığını ve diğer üyelere eylemleri hakkında açıkça yalan söylediğini de açıkladı.

Herrera ve Olde Wolbers daha sonra 2002'de yeniden bir araya geldi ve Fear Factory'nin geri dönüşünün temellerini attı. Cazares daha sonra gruptan kalıcı olarak ayrıldı. Demo kayıtları Bell'e ulaştığında çok etkilendi ve gruba yeniden katıldı ve Fear Factory yeniden kuruldu. Olde Wolbers gitara geçti ve Strapping Young Lad'den Byron Stroud'a gruba basçı olarak katılması için teklif götürüldü. Stroud 2003'ten 2012'ye kadar grubun üyesi oldu. Basçı aynı zamanda Bell ile City OF Fire adlı bir yan projede de yer alacaktı. Cazares, Meksikalı bir deathgrind grubu olan Asesino adlı yan projesiyle kayıt yapmaya ve performans sergilemeye devam etti. Ayrıca 2007'de Divine Heresy adında yeni bir grup kurdu.

Fear Factory, Ocak 2004'te Avustralya Big Day Out festivalinde gizemli grup olarak canlı performansına geri döndü ve ardından Slipknot ve Chimaira ile birlikte ilkbahar Jägermeister turnesinde yeniden kurulduktan sonraki ilk Amerika konserini verdi. Yeni kadronun ilk albümü Archetype, 20 Nisan 2004'te Minnesota merkezli yeni plak şirketi Liquid 8 Records aracılığıyla piyasaya sürüldü. Archetype ile Fear Factory alternatif, endüstriyel, metal sesine geri döndü; albüm, grubun alametifarikası olan unsurların çoğunun sağlam bir şekilde yer aldığı, özellikle yenilikçi bir çaba olmasa da genellikle güçlü bir 'forma dönüş' kaydı olarak kabul edilir.

"Cyberwaste", "Archetype" ve "Bite the Hand That Bleeds" şarkıları için videolar çekildi; sonuncusu Saw filminin soundtrack'inde yer aldı. Grup ABD'de Lamb of God ve Mastodon, Avrupa'da ise Mnemic ile turnelere çıktı. Yeni Fear Factory, önceki albümlerde yaygın olan doğrudan "Man versus Machine" temasını büyük ölçüde terk ederek din, savaş ve korporatizm gibi konuları tercih etti.

Transgression (2005–2006)
Fear Factory, bir sonraki tam uzunluktaki albümünü Korn ve Alice in Chains ile çalışmış olan ana akım rock yapımcısı Toby Wright ile çok kısa bir süre içinde kaydetmeyi ve yayınlamayı planladığını duyurdu. İddialara göre bunun nedeni Fear Factory'nin yeni plak şirketi Calvin Records'un albümün çıkış tarihini dört aydan sadece bir buçuk aya ertelemesi ve böylece grubun Dave Mustaine tarafından davet edildiği Gigantour'un açılışında destekleyeceği yeni bir albüme sahip olması için yaptığı baskıydı.

Sonuçta ortaya çıkan Transgression albümü, Archetype'tan neredeyse bir yıl sonra, 22 Ağustos 2005'te Birleşik Krallık'ta ve ertesi gün Kuzey Amerika'da piyasaya sürüldü. Albüm oldukça kutuplaşmış eleştiriler aldı; bazı eleştirmenler albümü çeşitli ve ilerici olarak selamlarken diğer eleştirmenler albümü çok iyi karşılamadı. Albüm bir Fear Factory kaydı olarak başlamasına rağmen, sonraki şarkılar arasında yumuşak/alt-rock numaraları "Echo of My Scream" (Faith No More'dan Billy Gould'un bas gitarda yer aldığı) ve "New Promise", bir pop-rock şarkısı "Supernova" ve U2'nun rock şarkısı "I Will Follow "un sadık bir cover'ı yer alıyor.[21]

Wolbers 2013'te Facebook sayfasında Transgression ve Archetype'ın yazımı ve kaydı hakkında daha fazla ayrıntı paylaştı. Transgression'ın yarım kaldığını söyleyerek hayal kırıklığına uğradığını belirtti ve kayıt oturumları sırasında uygulanan ciddi zaman kısıtlamaları ve U2 cover'ının dahil edilmesi nedeniyle plak şirketini suçladı. Ancak Burton C. Bell albümle gurur duyduğunu ve bunu grubun "sınırları aşması" olarak gördüğünü söyledi. Ancak 2015'te Nuclear Blast Records ile yaptığı bir röportajda Bell, Transgression'ı "başarısız bir deney" olarak nitelendirdi.

2005'in sonlarında Fear Factory, Suffocation, Hypocrisy ve Decapitated gibi konuklardan oluşan yıldızlar topluluğu death metal kadrosuyla "Machines at War" turnesi kapsamında tekrar ABD'ye geldi ve Soul of a New Machine'den "Crash Test" gibi uzun yıllardır canlı çalmadıkları eski klasikleri çaldı. 2005 ve 2006 yıllarında Fear Factory, on beşinci yıldönümlerini kutlamak için "Fifteen Years of Fear" dünya turnesinde albümü tanıttı. Üyeler, Darkane, Strapping Young Lad ve Soilwork gibi grupları ABD ayağında, Misery Index'i ise Avrupa ayağında kendilerine katılmaları için davet etti.

Ara ve diğer projeler (2006–2008)
Wolbers'ın Aralık 2006'da internet üzerinden yaptığı açıklamada, grubun Transgression turunun tamamlanmasının hemen ardından prodüktörlüğünü grubun üstleneceği yeni bir albüm kaydetmek üzere stüdyoya döneceği belirtildi. Aynı ay Bell verdiği bir röportajda grubun Liquid 8 Records'tan ayrılacağını doğruladı.

Grup üyeleri yeni bir stüdyo albümü üzerinde çalışmaya başlamak yerine kısa süreliğine ayrılarak başka projelerle çalışmaya başladı. Bell, Ministry'nin 2007 tarihli The Last Sucker albümündeki "End of Days, Pt.1", "End of Days, Pt. 2" ve "Die in a Crash" şarkılarına vokalleriyle katkıda bulundu ve daha sonra albümü desteklemek için Ministry ile turneye çıktı. Metalsucks internet sitesine verdiği bir röportajda Bell, bunu "gerçekleşen bir rüya" olarak nitelendirdi ve Ministry solisti Al Jourgensen'i "kahramanlarından biri" olarak tanımladı. Aynı röportajda Bell, yeni grubu Ascension of the Watchers hakkında uzun uzun konuştu ve projenin oluşumunun arkasındaki ilham hakkında bilgi verdi.

21 Mart 2008'de, Fear Factory ara verdiği sırada Bell, grubun geleceği hakkında bir video röportajında konuştu ve artık Fear Factory'nin ürettiği agresif müzik türüyle dünyada gördüğü şiddet ve saldırganlığa katkıda bulunmak istemediğini söyledi. Wolbers ve Herrera, vokalist Jon Howard ve Threat Signal'den basçı Pat Kavanagh ile Arkaea adında yeni bir grup kurdu. Wolbers, "İronik bir şekilde, Arkaea albümünün yarısı bir sonraki Fear Factory albümü olması planlanan şarkılardan oluşuyor" dedi. Arkaea'nın ilk albümü Years in the Darkness 14 Temmuz 2009'da yayınlandı.

İkinci dönüş, iç anlaşmazlıklar ve Mechanize (2009–2011)
8 Nisan 2009'da Bell ve Cazares, arkadaşlıklarının sona erdiğini ve bas gitarda Byron Stroud ve Testament, Death, Strapping Young Lad, Dark Angel ve Dethklok'un davulcusu Gene Hoglan ile yeni bir proje oluşturduklarını duyurdu. 28 Nisan'da bu projenin Fear Factory'nin Herrera ve Wolbers'sız yeni bir versiyonu olduğu açıklandı. Dışlanmaları sorulduğunda Bell, "[Fear Factory] bir işletme gibi ve ben sadece yeniden organize oluyorum ... Dışlanmaları hakkında konuşmayacağız." Hoglan geçmişe dönüp baktığında gruba katılmakta tereddüt ettiğini ve bunu sadece Stroud'a iyilik olsun diye yaptığını söyledi.

Haziran 2009'da Wolbers ve Herrera Speed Freaks adlı radyo programında konu hakkında konuştular. Herrera kendisinin ve Wolbers'in hala grupta olduğunu söyledi. "[Christian ve ben] aslında hala Fear Factory'deyiz ... [Burton ve Dino yeni bir grup kurmaya karar verdiler ve dahası grubun adını Fear Factory koymaya karar verdiler. Bu konuda bizimle hiç iletişim kurmadılar" dedi Herrera. Herrera ayrıca dört orijinal üyenin -Bell, Cazares, Wolbers ve Herrera- sözleşmeye göre Fear Factory Incorporated olarak kabul edildiğini ve "neredeyse onlar ikimize karşı biz ikimiz gibi, bu yüzden bir tür çıkmaz" olduğunu söyledi. Davulcu ayrıca Wolbers ile birlikte bir sonraki Fear Factory albümü için sekiz şarkı yazdıklarını, ancak Bell ile aralarında "kişisel bir anlaşmazlık" çıktığını ve Bell'in grupla çalışmaya devam etmek istemediğini söyledi.

Bell ve Cazares daha sonra Herrera ve Wolbers'ı dışlama nedenleri hakkında konuştular. Cazares, Bell'in kendisi, Cazares, Herrera ve Wolbers'tan oluşan klasik Fear Factory kadrosunu yeniden bir araya getirmek istediğini, ancak Herrera ve Wolbers'ın Cazares ile herhangi bir yeniden birleşmenin parçası olmayı reddettiğini söyledi. Bell ayrıca, aynı zamanda Wolbers'ın eşi olan grubun menajeri Christy Priske'yi kovmak istediğini ve Herrera ve Wolbers'ın bunu reddettiğini söyledi. Herrera ve Wolbers, Bell olmadan yeni bir plak anlaşması imzalamakla tehdit ederek Bell'i onlar olmadan Fear Factory'nin yeni bir versiyonunu kurmaya teşvik etti. Bazı röportajlarda Wolbers, Bell'in "kabul edilemez taleplerde bulunduğunu" ve bunların reddedildiğini söyledi. "Ray ve ben iş için en iyisini istiyorduk ve onun [Burton] değiştirmeye çalıştığı şey iş için gerçekten iyi değildi. İş için sadece kötüydü, bu yüzden ismi ele geçirme ve onunla devam etmeye çalışma aşamasına girdi."

Bell ve Cazares'in yer aldığı Fear Factory, 21 Haziran'da İspanya'nın Zaragoza kentindeki Metalway Festivali'nde ilk canlı performansını gerçekleştirecekti. Ancak gösteri, görünüşe göre Herrera'nın bahsettiği yasal sorunlar nedeniyle "son dakikada" iptal edildi. Bu kadronun 2009 ortalarında planlanan ve Ağustos ayında Birleşik Krallık, Almanya, Avustralya ve Yeni Zelanda'yı kapsayan turnesi de iptal edildi. Grup, bir sonraki Fear Factory albümünün yazımını ve kaydını bitirmek için turneyi iptal ettiklerini söyledi. Avrupa'da iptal edilen performanslara rağmen Aralık ayında Arjantin, Şili ve Brezilya gibi Güney Amerika ülkelerinde bazı gösteriler gerçekleştirdiler.

Cazares 23 Haziran 2009'da verdiği bir röportajda Raymond ve Wolbers ile bir daha asla çalışamayacağını, onların çok para odaklı olduklarını söyledi ve Archetype'ta kaydettikleri müziğin grubun önceki çalışmalarına çok benzemesini eleştirdi. İki taraf arasında devam eden sorunlara rağmen, yeni Fear Factory kayıt sürecine devam etti. Temmuz 2009'un sonlarında cep telefonuyla çekilen kısa bir videoda Cazares'in uzun süredir gruba katkıda bulunan Rhys Fulber ile davul kayıtları yaptığı görülüyordu. 6 Kasım 2009'da blabbermouth.net, Mechanize adlı yeni albümün 9 Şubat 2010'da Candlelight Records'tan çıkacağını söyledi. 8 Kasım 2009'da Fear Factory YouTube'da "Powershifter" adlı bir parça yayınladı. 10 Kasım 2009'da Bell, Mechanize'ın parça listesini her şarkının açıklamasıyla birlikte duyurdu.

Ocak 2010'da Fear Factory, Big Day Out turnesi kapsamında Avustralya ve Yeni Zelanda'da konser verdi ve 2005'ten bu yana ilk Avustralya konserini 17 Ocak'ta Queensland Gold Coast'taki Parklands Showgrounds'ta verdi. Fear Factory 5 Şubat 2010'da Mechanize'ı piyasaya sürdü ve Mart sonunda "Fear Campaign Tour 2010" başlıklı bir ABD turnesine başladı. Ağustos 2010'da grup Çek Cumhuriyeti'nde düzenlenen Brutal Assault açık hava festivalinde sahne aldı. Eylül 2010'da Fear Factory Metallica'nın açılış grubu olarak Avustralya, Yeni Zelanda ve Tokyo'da turneye çıktı. Yeni Zelanda konserleri Christchurch'teydi ve bu iki konser Metallica'ya gönderilen ve Yeni Zelanda'nın ikinci büyük şehrini ziyaret etmelerini isteyen bir dilekçe sayesinde gerçekleşti. 2010 Canterbury depreminden sonra Güney Adası konserleri şüpheyle karşılandı, ancak 15 Eylül 2010'da bir yetkili CBS Arena'nın zarar görmediğini ve her iki konserin de devam ettiğini açıkladı.

The Industrialist (2011–2013)
Bell, 70000 Tons of Metal gezisi sırasında verdiği bir röportajda Fear Factory'nin 2012'de yayınlanacak "tam konsept" bir albüm yazmayı ve kaydetmeyi planladığını söyledi. "Biraz ara vereceğiz ama kesinlikle bir noktada stüdyoya girip yazmaya başlayacağız. Bunu yaparken acele etmek istemiyoruz. Kişisel olarak ... Mechanize, beni yanlış anlamayın, iyi bir kayıt, onunla gurur duyuyorum ama bundan daha iyisi olmalı. Yeniden tam bir konsept yapmak istediğim planlarım var - hikaye, sanat çalışması. Gerçekten beyinsel olsun. Ama kesinlikle başka bir Fear Factory albümü olacak, belki 2012'de." 3 Ağustos 2011'de Dino Cazares Twitter hesabından bir sonraki Fear Factory albümü için çalıştığını ve yeni materyal demoladığını söyledi. 25 Ocak 2012'de grup yeni albümün adının The Industrialist olacağını duyurdu. Albüm yine grup tarafından Rhys Fulber ile birlikte hazırlandı ve Greg Reely tarafından mikslendi.

Byron Stroud 2012'nin başlarında "Hayat sana saygı duymayan insanlarla geçirmek için çok kısa" diyerek gruptan ayrıldı. Bir röportajda Cazares, Stroud'un neden ayrılmaya karar verdiğini bilmediğini ve Mechanize'daki bas partisyonlarını çalamadığını, bunun üzerine Cazares'in bunu kendisinin yaptığını söyledi.

Şubat 2012'de eski Chimaira gitaristi Matt DeVries, Stroud'un yerini aldı. 19 Nisan 2012'de Malignancy ve System Divide'dan Mike Heller, Gene Hoglan'ın yerine grubun yeni davulcusu olarak duyuruldu. 2013'te yapılan bir röportajda Hoglan, kendisine artık ihtiyaç duyulmadığını Blabbermouth.net aracılığıyla öğrendiğini iddia etti ve olayların gidişatı hakkında bazı hayal kırıklıklarını dile getirdi. Aynı zamanda Cazares, Facebook sayfasında Devolved'dan John Sankey'in The Industrialist'te davulları programladığını doğruladı. Burton, The Industrialist'i "sonik, kavramsal ve lirik olarak" başka bir konsept albüm olarak tanımladı. Cazares ayrıca albümün sonucunu Burton ile birlikte kontrol ettiklerini ve albümdeki şarkı yazımının Fear Factory'nin platform sesi açısından çok daha "kesin" olduğunu söyledi. 4 Haziran 2012'de The Industrialist, AOL Music üzerinden dinlenebildi. Albüm 5 Haziran 2012'de Candlelight Records aracılığıyla piyasaya sürüldü.

2 Mayıs 2013'te Cazares, kendisinin katılımı olmadan kaydedilen Fear Factory albümleri Archetype ve Transgression'ın durumu ve grubun bu albümlerdeki şarkıları canlı çalmama kararıyla ilgili olarak "Fear Factory albümü olarak sayılmazlar" yorumunu yaptı. Buna karşın Fear Factory, Temmuz başında 2013 Avustralya turnesinde "Archetype" parçasını, şarkının sözlerinde küçük değişiklikler yaparak çaldı; 2023 itibarıyla grup albümden şarkılar çalmaya devam ediyor ve Cazares "Hayranlar istiyor ve ben de çalmaya alıştım, yani her şey yolunda." diyor.

Genexus (2013–2015)
1 Mayıs 2013'te Dino Cazares Songfacts.com'a Fear Factory'nin The Industrialist turnesinin bitiminden sonra dokuzuncu stüdyo albümleri üzerinde çalışmaya başlayacağını söyledi. Albümün 2014'ün başlarında yayınlanması bekleniyordu. 13 Mayıs 2013'te Burton C. Bell Metal-Rules.com'a "Fear Factory 2013'te Kuzey Amerika ve Avrupa turnesine devam edecek. Gelecek yıl birkaç turne ve yaz festivalleri planladık. Bu süre zarfında planımız yeni bir albüm yazmaya başlamak ve 2014 baharında yeni bir albüm çıkarmak istiyoruz." 19 Mart 2014'te Bell, Brave Words & Bloody Knuckles'a yeni albümün Ağustos'ta yayınlanmasını ve ardından Eylül'de bir turne yapmak istediğini söyledi. 12 Eylül 2014'te grup, plak şirketi Nuclear Blast ile anlaştığını ve Ekim ayında stüdyoya gireceğini duyurdu. Grup ayrıca albümün Andy Sneap tarafından miksleneceğini ve yapımcılığını yine Rhys Fulber'in üstleneceğini doğruladı.

Grup ilk konserlerini Kasım 2014'te Weekender Tour kapsamında Hindistan'da verdi ve Şubat/Mart 2015'te Avustralya ve Yeni Zelanda'daki Soundwave Festivali'ne katıldı.

1 Mayıs 2015'te eski Static-X ve Soulfly basçısı Tony Campos'un gruba katıldığı açıklandı. Aynı ayın ilerleyen günlerinde Fear Factory, Genexus başlıklı dokuzuncu stüdyo albümlerini 7 Ağustos 2015'te yayınlayacaklarını duyurdu.

Temmuz 2015'te Avrupa festivallerinde ve ardından Coal Chamber'ın açılış grubu olarak Kuzey Amerika'da turneye çıktılar. Ağustos sonundan Eylül 2015 ortasına kadar grup, Once Human (Logan Mader başrolde), Los Angeleslı melodik metal grubu Before the Mourning ve Chicago'lu rock grubu The Bloodline'ın desteğiyle orta batı, güney ve güneybatı Amerika Birleşik Devletleri'nde turneye çıktı. Ayrıca Kasım ve Aralık 2015 arasında Demanufacture albümünün tamamını Avrupa'da çalacaklarını duyurdular; bu turnede yine Once Human'ın yanı sıra İrlandalı grup Dead Label da açılış grubu olarak yer aldı.

Ara ve davalar (2016–2019)
Gitarist Dino Cazares Kasım 2016'da Loudwire'a verdiği bir röportajda Fear Factory'nin onuncu stüdyo albümünü 2017'nin ortalarından sonlarına doğru yayınlamayı planladığını açıkladı. Cazares, "Şu anda evde olacağız ve yeni bir kayıt yapacağız. Halihazırda yazıyoruz ve yeni bir kayıt yapma sürecindeyiz, ancak muhtemelen önümüzdeki yılın yaz sonuna kadar ya da belki de Ekim ayına kadar çıkmayacak. Tam olarak emin değilim." dedi.

Aralık 2016'da The Ex-Man'e verdiği bir röportajda, Bell ve Cazares ile devam eden "büyük yasal savaşa" rağmen, eski basçı-gitarist Christian Olde Wolbers "ulaşmaya ve bu yeniden birleşme olayını gerçekleştirmeye çalıştığını" belirtti. Olde Wolbers sözlerine şöyle devam etti: "Bu grup için farklılıklarımızı uzlaştırmaktan, harika bir albüm yapmaktan, ki bunu yapabileceğimizi biliyorum, ve gerçekten büyük turnelere çıkmaktan daha iyi bir şey olamazdı. Benim çalma tutkum ve bu gruba yaptığımız yatırım çok büyük ve bunun Dino için de çok büyük olduğunu biliyorum çünkü o da zamanında Raymond'la bu işe başlamıştı." Bell, Cazares, Herrera ve Olde Wolbers'tan oluşan "klasik" kadroyla yeniden bir araya gelme olasılığı, Olde Wolbers'ın Instagram hesabında Fear Factory'nin resmi web sitesinin "yapım aşamasında" olduğunu belirten bir görsel paylaşmasıyla daha da arttı.

7 Mayıs 2017'de Wolbers Instagram'ında boş bir resim paylaşarak (daha sonra silindi) Fear Factory'nin ayrıldığını iddia etti. O günün ilerleyen saatlerinde Cazares'e Twitter üzerinden hala birlikte olup olmadıkları soruldu ve cevabı "Bunu neden sorduğunuzu ve kim tarafından laf kalabalığı yapıldığını anlayamadım?" oldu.

Mayıs 2017'de Kilpop'a verdiği bir röportajda Burton C. Bell yeni şarkıların "Genexus'tan bile daha güçlü olduğunu, çünkü daha da sıkı göründüğünü" söyledi. Bir groove üzerindeyiz ve bu çok iyi gidiyor." dedi.

Kasım 2018'de Portland, Oregon'da düzenlenen Headbangers Con'da SiriusXM'den Jose Mangin ile yaptığı röportajda Bell, akıllı telefonu aracılığıyla Fear Factory'nin onuncu stüdyo albümünün adının Monolith olduğunu ve geçici sanat çalışmasını açıkladı. Ekim 2019'da bu, Twitter hesabı aracılığıyla yeni bir Fear Factory albümü olmadığını belirten gitarist Dino Cazares tarafından yalanlandı. Bundan kısa bir süre sonra Cazares, eski üyeler Raymond Herrera ve Christian Olde Wolbers tarafından açılan bir davanın kendisinin ve Bell'in Fear Factory adını kullanmasını engellediğini belirterek grubun geleceğine ilişkin belirsizliğini dile getirdi.

Burton C. Bell ile ayrılık, Aggression Continuum ve Milo Silvestro'nun gelişi (2020–günümüz)
2 Eylül 2020'de Dino Cazares, 2021'de yeni Fear Factory müziği yayınlayacağını duyurdu. Bir aydan kısa bir süre sonra Burton C. Bell, "geçmiş ve şimdiki grup üyelerinden gelen tutarlı bir dizi dürüst olmayan temsil ve asılsız suçlamalar" nedeniyle Fear Factory'den ayrıldığını açıkladı ve grupta Cazares dışında hiçbir orijinal üye kalmadı. Bununla birlikte, Bell'in vokallerini 2017'de kaydettiği için yaklaşan albümlerine katkıları devam etti. Cazares ile ilişkisinin Genexus'un kaydı sırasında fiziksel bir tartışmaya girdiklerinde yıpranmaya başladığını iddia etti, çünkü "[Cazares] yapmaması gereken bir şey söyledi" dedi.

Bell'in Fear Factory'den ayrıldığını açıklamasından birkaç saat sonra, 28 Eylül 2020'de Robb Flynn ile yaptığı bir röportajda Cazares, "sosyal medya aracılığıyla öğrenene kadar" ayrılıktan haberdar olmadığını iddia etti. Cazares ayrıca Bell'in ayrılmasının ardındaki nedenlerden birinin sadece grubun yeni albümünün yayınlanmasını engelleyen dava değil, aynı zamanda Bell'in Fear Factory'nin "ticari marka sahipliğinin kullanılabilir hale gelmesi" ve Cazares'in grup adının tek sahibi olarak kalması olduğunu iddia etti. Cazares, Mart 2021'de yayınlanmak üzere Andy Sneap tarafından mikslenen yeni albümde Bell'in vokallerinin yer alacağını yineledi ve ikilinin albümü desteklemek için birlikte çalışmaya devam edeceğini umduğunu belirtti.

1 Nisan 2021'de Fear Factory, beş yılı aşkın süredir ilk yeni şarkılarının 16 Nisan'da yayınlanacağını duyurdu. Kısa bir süre sonra Cazares'ten şarkının kısa bir riff teaser'ı yayınlandı. Yeni single "Disruptor" 16 Nisan'da yayınlandı ve ardından 18 Haziran'da yayınlanan onuncu stüdyo albümü Aggression Continuum'un duyurusu yapıldı.

Seçmeler yoluyla yeni bir vokaliste karar verirken, Cazares cinsiyetin bir rol oynamayacağını söyledi ve bir kadını işe almaya açık bir ilgi duyduğunu ifade etti; ancak bunu bir süre açıklamayacağını söyledi. Tüm potansiyel yetenekler arasından, henüz açıklanmayan, erkek ve metal sahnesinde "tanınan" bir üyede karar kıldı. Ayrıca yeni üyenin yeni şarkılarla tanıtılacağını söyledi. Wolbers, Cazares'in grupla devam etmesini desteklediğini ifade etti. 21 Şubat 2023'te grup, 300'den fazla kişinin katıldığı seçmelerin ardından İtalyan şarkıcı Milo Silvestro'nun yeni vokalistleri olduğunu açıkladı. 2023 Kuzey Amerika turnesinin ilk tarihinin iptali sırasında, bir Instagram hikâyesi gönderisinde Havok'tan Pete Webber'ın grubun davulcusu olacağı açıklandı.

Mayıs 2023'te Webber, topluluğun yeni yerleşik perküsyonisti olarak onaylandı.

Haziran 2023'te Fear Factory'nin 2012 tarihli "The Industrialist" albümünün revize edilmiş bir versiyonu "Re-Industrialized" adıyla piyasaya sürüldü. Bu versiyonda grubun önceki davulcusu Mike Heller tarafından yeniden kaydedilen davul parçalarının yanı sıra albümden iki şarkının remiksleri yer aldı: "Recharger" ve "Difference Engine". Cazares ayrıca tüm gitar parçalarını farklı bir tonla ve her parçadaki belirli müzikal bölümlerde bazı değişiklikler yaparak yeniden kaydetti. Bu yeni baskıya üç cover şarkı da eklendi: "Landfill," "Saturation," ve "Passing Complexion."

Müzik tarzı, etkileri ve mirası
Fear Factory, çoğunlukla endüstriyel metal ve groove metal olmak üzere çeşitli metal türleri altında sınıflandırılmıştır, ancak aynı zamanda nu metal, alternatif metal, thrash metal ve death metal olarak da sınıflandırılmıştır. Grup ilk albümleri Soul of a New Machine ile bir death metal grubu olarak başladı, ancak bu albümden sonra hızla endüstriyel metale geçti. Fear Factory'nin etkilendiği gruplar arasında Slayer, Exodus, Napalm Death, Ministry, Nine Inch Nails ve Godflesh yer almaktadır.

Dino Cazares, grup üyelerinin Terminatör mitosu ve Dune mitosu gibi fantezi ve bilimkurgu alternatif evrenlerine olan ilgilerinden bahsetmiştir. Spesifik bir örnek olarak, ilk albümleri Soul of a New Machine, adını doğrudan Terminator 2: Judgment Day filminin (T-1000 kötü adamını tartışan) bir film eleştirmeni eleştirisindeki bir satırdan almıştır. Cazares ayrıca Fear Factory'nin hard rock ve heavy metal türlerinin dışında geleneksel popüler müzikten de etkilendiğini, örneğin şarkıcı-söz yazarı Paul McCartney'nin hem The Beatles hem de Wings'teki seslerini örnek aldığını belirtmiştir. Yıllar içinde Blade Runner filmi, grubun sık sık filmin konusuna lirik göndermeler yapmasının yanı sıra filmden doğrudan alıntılar ve örneklemeler yapması nedeniyle tekrar eden bir tema haline gelmiştir.

Fear Factory'nin endüstriyel metal, death metal ve alternatif metal türlerine yenilikçi yaklaşımı ve bu türleri melezleştirmesi, kendilerinden sonra gelen sanatçılar üzerinde kalıcı bir etki bıraktı ve grup 1992'de ilk albümlerini yayınladığından beri metal müziğe damgasını vurdu. Fear Factory, çağdaşları arasında bilimkurguya odaklanan lirikleriyle dikkat çekiyor ve grubun müziğinin çoğu birkaç konsept albüme yayılan tek bir hikâyeyi anlatıyor. Grup, ana akım dinleyicilerin daha az bilinen, daha ekstrem gruplara yönelmesini sağlayan bir "atlama taşı" olarak adlandırıldı ve sürekli olarak takdir edildi. Ambiyans ve örnekleme seslerinin yoğun kullanımına rağmen, grubun kadrosunda hiçbir zaman resmi bir klavyeci olmadı; bunun yerine oturum / turne üyelerini kullanıyorlar.

Soul of a New Machine'in yeniden yayımlanan versiyonunun liner notlarında Machine Head vokalisti Robb Flynn, Chimaira vokalisti Mark Hunter ve Spineshank gitaristi Mike Sarkisyan Fear Factory'den etkilendiklerini belirtmişlerdir. Robb Flynn vokal tarzının Burton C. Bell'in vokallerinden etkilendiğini ve Machine Head'in vokal tarzı için yanlış bir şekilde kredilendirildiğini söyledi. Mark Hunter, Chimaira'nın davulunun Raymond Herrera'dan büyük ölçüde etkilendiğini söyledi. Slipknot, Killswitch Engage, As I Lay Dying, Static-X ve Coal Chamber da albüm notlarında Fear Factory'den bahsetmiştir.

Mnemic, Scarve, Stiff Valentine ve Threat Signal gibi modern gruplar Fear Factory'nin tekniğinden önemli etkiler içerir ve gruba önemli bir minnet borcu da vardır. Hypocrisy'den Peter Tägtgren "Fear Factory kalbimize yakın" ve "Soul of a New Machine diğer projem 'Pain'e başlamamda etkili oldu" demiştir. Strapping Young Lad'den Devin Townsend, Heavy as a Really Heavy Thing için ana etkilerinin Fear Factory ve Napalm Death olduğunu söyledi. That Metal Show'daki bir röportajda Black Sabbath davulcusu Bill Ward, Fear Factory'nin birlikte çalmak istediği gruplardan biri olduğunu söyledi ve Mechanize'ı en sevdiği albümlerden biri olarak seçti.

Grup üyeleri
Mevcut üyeler
Dino Cazares – gitar, geri vokal (1989–2002, 2009–günümüz)
Tony Campos – bas, geri vokal (2015–günümüz)
Milo Silvestro – baş vokal (2023–günümüz)
Pete Webber – davul (2023–günümüz)

Eski üyeler
Burton C. Bell – baş vokal (1989–2002, 2003–2006, 2009–2020); klavye (1995)
Raymond Herrera – drums (1989–2002, 2003–2006)
David Gibney – bas (1989–1991)
Andy Romero – bas (1991–1992)
Andrew Shives – bas (1992–1994)
Christian Olde Wolbers – bas (1994–2002); gitar (2003–2006); geri vokal (1994–2006)
Byron Stroud – bas (2003–2006, 2009–2012)
Gene Hoglan – davul (2009–2012)
Matt DeVries – bas, geri vokal (2012–2015)
Mike Heller – davul (2012–2023)

Turne müzisyenleri
Javier Arriaga – bass (2023, 2024)
Alexandro Hernandez – bass (2023)
Ricky Bonazza – bass (2024–present)

Oturum müzisyenleri
Rhys Fulber – klavye, alıntılama (1993–2002, 2003–2004, 2009–günümüz)
Reynor Diego – klavye, alıntılama (1992–1995)
Steve Tushar – klavye, programlama, alıntılama (1995–1997, 2003–2005)
John Morgan – klavye, alıntılama (1997)
John Bechdel – klavye, programlama, alıntılama (1998–2002, 2002–2004)

Zaman çizelgesi
Diskografi
Soul of a New Machine (1992)
Demanufacture (1995)
Obsolete (1998)
Digimortal (2001)
Archetype (2004)
Transgression (2005)
Mechanize (2010)
The Industrialist (2012)
Genexus (2015)
Aggression Continuum (2021)