kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Antakya Kuşatması (968-969)

Antakya Kuşatması (968-969) Bizans İmparatorluğu'nun Antakya'yı yeniden ele geçirmek amacıyla Hamdaniler'e karşı başlattığı kuşatmadır.

Bizans İmparatoru II. Nikiforos, Suriye'de bir yıl süren yağmalardan sonra kış için Konstantinopolis'e dönmeye karar verdi. Ancak ayrılmadan önce, Antakya yakınlarında Bakras Kalesi'ni inşa etti ve komutanı olarak Mihail Burces'i atadı ve Petros'a Antakya'yı kuşatma talimatını verdi. Nikiforos, şehrin yapısal bütünlüğünü korumak için Burces'in Antakya'yı zorla almasını açıkça yasakladı. Burces, kaleyi almak için kışı beklemek istemiyordu. Ayrıca Nikiforos'u etkilemek ve şan kazanmak istiyordu ve bu nedenle teslim olma şartları arayan şehri savunanlar ile müzakerelere girdi. Bu noktada Petros, Suriyeli komutan Ayšalš ile çevredeki kırsalda bir baskın düzenledi ve muhtemelen Qarghuyah ile ilk iletişim kurdu. Burada Burces'in "Kallas" kulelerinin komutanı Aulax ile ittifaka girmesi mümkündür. Sözde, hediyeler ve prestij karşılığında Aulax, Burces'e kendisini, komutanı Sachakios Brachamios'u ve 300 adamı gece boyunca Kallas kulelerinin tepesinde taşımada yardım etti; Bizanslılar kulelerden çıkınca şehrin dış savunmasında kendilerine bir yer edindiler.

Artık dış surların kontrolünü elinde bulunduran Burces, Petros'a şehri almak için onu Antakya'ya çağıran bir mesaj gönderdi. İlk başta, Petros, imparatorun Antakya'yı zorla almama emrini hatırlayarak tereddüt etti, ancak Burces'ten gelen talepler daha çaresiz hale geldikçe ve adamları duvarlarda yer kaybetmeye başlayınca, Antakya'ya geri dönmeye karar verdi. Petros, 28 Ekim 969'da Kallas kapılarına yaklaştı ve yaklaşan saldırısına tanık olduktan sonra Antiochenes geri çekildi ve yenildi.

Antakya'nın ele geçirilmesinin ardından, Burces itaatsizliği nedeniyle Nikiforostarafından görevinden alındı ve Nikiforos'un suikastıyla sonuçlanacak bir komploya yardım etmeye devam ederken, Petros Suriye topraklarının derinliklerine inerek Halep'i kuşatacak ve ele geçirecekti. Safar Antlaşması ile Bizans haraç devleti olarak Halep Emirliği kuruldu.

Kaynakça
Özel


Genel
Antakya Kateşistik Okulu

Antakya Kateşistik Okulu, İskenderiye Kateşistik Okulu ile birlikte geç ilk çağın Kutsal Kitap tefsiri ve teoloji eğitiminin iki büyük merkezinden birisiydi. Bu grubun bu ismi almasının sebebi geleneğin Antik Roma imparatorluğu'nun büyük şehirlerinden birisi olan Antakya'da kurulmuş olmasıdır.

Okul, 260 senesi civarında Antakyalı Lukianos tarafından kuruldu.

İskenderiye'deki Hristiyan entelektüeller Kutsal Yazıların daha alegorik bir yorumunu benimsemekte ve Kristolojilerinde İnsan ve Tanrı'nın birliğine vurgu yapmaktayken, Antakya'dakiler daha literal (Yani kelimelerin gerçek anlamlarına önem vermek) bir tefsiri savunuyor ve Kristolojilerinde İsa Mesih'in insani ve tanrısal doğaları arasındaki farka vurgu yapıyorlardı.

Antakya Kateşistik Okulu üyesinin listesi
Antakyalı Lukianos
Sofist Asterius
Tarsuslu Diodorus
İoannis Hrisostomos
Nestorius
Gabalalı Severian
Mopsuestialı Theodor
Cyrrhuslu Theodoretus
Mopsuestialı Theodore

Ayrıca bakınız
Hristiyan evrenselciliği

Konuyla ilgili yayınlar
Roger E. Olson, Hristiyan İlahiyatının Hikayesi - Gelenek ve Reformun Yirmi Yüzyılı, Çevirmen: Ken Wiest, Bölüm 13, ss. 207-216, Haberci Basın Yayın Dağıtım Turizm San. ve Tic. Ltd.* Şti, 2020 ISBN 978-605-4707-62-1

Kaynakça
Antakya Emirliği

Antakya Emirliği, 11. yüzyılda Büyük Selçuklu Devleti’ne bağlı olarak Antakya şehrini yöneten bir Türk emirliğidir. Antakya Emirliği'nin kurucusu ve ilk emiri, Melikşah’ın gulam askeri olan Yağı-Sayan’dır. Yağı-Sayan, Melikşah'ın Suriye seferine katıldıktan sonra, 1087 yılında Antakya'yı ikta arazisi olarak aldı ve Antakya Emiri unvanını taşıdı.

Antakya Emirliği, Türk tarihi ve kültürü için önemli bir yere sahiptir. Antakya Emiri Yağı-Sayan, Haçlılar’a karşı kahramanca savaşmış ve şehit olmuştur. Antakya Emirliği, Anadolu'da Türk hakimiyetinin kurulmasında ve yayılmasında rol oynamıştır. Antakya Emirliği, aynı zamanda, Türkler'in Suriye ve Ortadoğu ile olan ilişkilerinin başlangıcını da temsil etmektedir.

Haçlı Seferi: Antakya Emirliği, Birinci Haçlı Seferi sırasında Haçlılar'ın hedefi oldu. Haçlılar, 1097 yılında Antakya'yı kuşattılar ve şehri ele geçirmek için uzun ve zorlu bir mücadele verdiler. Antakya Emiri Yağı-Sayan, şehri cesurca savundu ve Haçlılar'ın saldırılarını püskürttü. Ancak Haçlılar, şehirdeki bir Ermeni olan Firuz adlı bir kule bekçisini satın alarak, gizlice şehre girdiler ve şehrin kontrolünü ele geçirdiler. Yağı-Sayan ve askerleri, şehrin iç kalesine çekildiler ve direnmeye devam ettiler.

Haçlılar, iç kaleyi almak için Yağı-Sayan'a teslim olması için baskı yaptılar. Yağı-Sayan, Haçlılar'ın tekliflerini reddetti ve Müslümanların yardımına güvendi. Ancak, Haçlılar'ın Antakya'da buldukları iddia edilen Kutsal Mızrak, Haçlılar'ın moralini yükseltti ve onlara yeni bir güç verdi. Yağı-Sayan, 2 Haziran 1098'de iç kaleyi savunurken öldürüldü. Antakya Emirliği, Yağı-Sayan'ın ölümüyle sona erdi ve Antakya, Haçlılar'ın eline geçti.

Kaynakça
Asbridge, Thomas (2004). The First Crusade: A New History. Oxford University Press.
France, John (1994). Victory in the East: A Military History of the First Crusade. Cambridge University Press.
Runciman, Steven (1951). A History of the Crusades, Volume I: The First Crusade and the Foundation of the Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press.
Smail, R. C. (1995). Crusading Warfare, 1097–1193. Cambridge University Press.
Antakya Sinagogu

Antakya Sinagogu, Türkiye'nin Hatay kentinde bulunan eski bir Yahudi cemaati ve sinagogudur. 1890 yılında inşa edilen sinagog, 2023 Kahramanmaraş depremlerinde ağır hasar görene kadar ibadethane olarak kullanılmıştır. Antakya'da 56 Kurtuluş Caddesi üzerinde yer almaktaydı.

Tarihçe
Sinagog, bir zamanlar gelişen ve 2.300 yıllık eski Antakya Yahudi cemaatinin (çoğunlukla Suriye Yahudilerinin soyundan gelenlerden oluşuyordu ) kalan az sayıda üyesine hizmet veriyordu ve 2014 yılına gelindiğinde 20'den az üyeye düşen dünyanın en eski Yahudi cemaatlerinden biriydi.

Sinagog binası 1890 yılında inşa edilmiştir. Antakya, Kudüs'ün kuzeyinde yer aldığı için sinagog, güney duvarında yarım daire biçimli bir apsis içinde Tevrat Sandığı ile inşa edilmiştir.

Sinagog, 2023 Kahramanmaraş depremlerinde ağır hasar görmüştür. Yahudi cemaatinin liderleri de depremde hayatını kaybetmiş ve 14 üyeden oluşan tüm Yahudi cemaati Antakya'dan tahliye edilmiştir.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Antakya Kuşatması (1268)

Antakya kuşatması, 1268 yılında Baybars önderliğindeki Memlük Sultanlığı'nın nihayet Antakya'yı ele geçirmesiyle gerçekleşti.





Kuşatmanın sebepleri
Kuşatmanın sebeplerinden birisi Memlük Sultanlığı'nın Mısır ve Suriye bölgelerini korumak istemesi ve kuzeyde Haçlılar'dan gelebilecek olası bir saldırıyı önlemek istemesidir.

Kuşatma öncesi
1260 yılında Mısır ve Suriye Sultanı Baybars,Moğolları destekleyen Haçlı devleti Antakya Prensliği'ni tehdit etmeye başladı. 1265'te Baybars, Caesarea Maritima,Hayfa ve Arsuf'u ele geçirdi. Bir yıl sonra Baybars, Celile'yi fethetti ve Kilikya Ermenistanı'nı harap etti .

Steven Runciman'ın Haçlı Seferleri hakkındaki son kitabında anlattığı gibi, Antakya kuşatmasından (1268) on yıllar önce, Antakya prensi IV. Boemondo, sarayını diğer devleti olan Trablus Kontluğu'nun başkenti Trablus şehrine yerleştirmişti. 1268'de Antakya şövalyeleri ve garnizonu,karısı Prens VI . Boemondo'un karısı Ermenistanlı Sibylla ile akraba olan Ermeni bir Leydi olan Antakya Muhafızı Simon Mansel'in komutası altındaydı.

Kuşatma
1268'de Baybars, "patriği tarafından kötü savunulan ve sakinlerinin çoğu tarafından terk edilmiş" Antakya şehrini kuşattı ve nispeten zayıf bir savunmanın ardından 18 Mayıs'ta şehri ele geçirdi (kale iki gün sonra düştü). Antakya, Ermenistan ile önceki mücadeleleri ve iç iktidar mücadeleleri nedeniyle zayıflamıştı ve sakinleri, surlar içindeki vatandaşların canlarının bağışlanması şartıyla teslim olmaya hemen razı oldular.

Baybars'ın kuvvetleri Antakya'yı kuşatmadan önce, Başkomutan Simon Mansel, bir grup şövalye ile birlikte, şehrin kuşatılmasını önlemek için Müslüman ordusuna karşı başarısız bir saldırı düzenledi. Savunma hatları iyi durumdaydı, ancak garnizon şehrin uzun surlarını savunamadı. Mansel, Antakya süvarilerinin saldırısı sırasında esir alındı ve Baybars ona Antakya'daki teğmenlerine derhal teslim olmaları emrini verdi. Garnizon teslim olmayı reddetti ve surların savunmasına devam etti.

Kuşatma sonrası
Antakya üç gün boyunca yağmalandı; bu yağmada 17.000 kişi öldürüldü ve 100.000 kişi esir alındı. 8.000 kişi kaleye sığındı, ancak sonunda teslim oldular. Baybars kaleyi yaktırdı, Aziz Pavlus ve Aziz Petrus kiliseleri ve diğer kiliseler yıkıldı veya harabeye döndü. Antakya dışındaki Genç Aziz Simeon Stylites manastırı da sefer sırasında yıkıldı.

Hospitalier kalesi Krak des Chevaliers üç yıl sonra düştü. Fransa Kralı IX. Louis, görünüşte bu gerilemeleri tersine çevirmek için Sekizinci Haçlı Seferi'ni başlatmış olsa da, Louis'nin kardeşi Anjoulu Charles'ın başlangıçta tavsiye ettiği gibi Konstantinopolis yerine Tunus'a gitti ; ancak I. Charles, Haçlı Seferi'nin sonucunda ortaya çıkan Antakya ve Tunus arasındaki antlaşmadan açıkça fayda sağladı.

1277'deki ölümüne kadar Baybars, Haçlıları kıyı boyunca birkaç kaleye hapsetmiş ve 14. yüzyılın başlarında Orta Doğu'dan çıkarılmalarına neden olmuştu. Antakya'nın düşüşü, Haçlıların davası için, Birinci Haçlı Seferi'nin ilk başarısında olduğu kadar, son derece yıkıcı olacaktı.

Kaynakça
Antalar

Antalar ( ), 6. yüzyılın alt Tuna ve Kuzeybatı Karadeniz bölgesinde (bugünkü Moldova ve merkezi Ukrayna) var olan erken bir Slav kabilesi devletiydi. Arkeolojik Penkovka kültürüyle sıklıkla bağlantılıdırlar.

Tarihçe
Adın menşei ve nereden geldiği bilinmemektedir. Aşağı Karpatlar bölgesinden gelen Antalar, savaşçı bir millettir; ilk Rus devletini kuranlar onlardır. Bizansın uzaktan müttefiki idiler; Bizans bazen onlardan ücretli asker isterdi.M.S 517 yılına doğru Trakya'ya indiler. Bizans şehirlerine saldırmaya başladılar. Dobruca'yı yağma ettiler, fakat Bulgarlar tarafından durduruldular; bu sırada I. Justinianus'da Tuna boyu sınırlarını tahkim etti. 560 yılı civarında Avar akıncılarının saldırısına uğrayan Antalar ağır kayıplar verdiler ve Orta Dnieper'e doğru çekildiler. Şefleri Mezamir müzakereye girişmek istediyse de başaramadan öldürüldü ve Anta'ların bir kısmı kuzeydoğudaki ormanlara kaçtı. Orada büyük ormanlık bölgenin sınırında Volinya'dan Oskol'a kadar uzanan ikinci Rus devletini kurdular. İktisadi faaliyetleri daha çok ormancılığa yani oduna ve kürkçülüğe dayanmaktaydı. VI.yy sonlarından itibaren Antalar, Dniester'e çıktılar ve Kiev'i, sonra da Çernigov'u, Lubeç'i ve Turov'u kurtardılar. Kabilelere ayrıldılar bunların en önemlisi Kiev tarafına yerleşen Poliane kabilesiydi ve diğer kabilelere örnek oldu. Avar imparatorluğunun yıkılmasıyla bağımsızlıklarını kazandılar. VII. yüzyılda Hazarların aracılığı ile Hristiyanlığı kabul eden Antalar, Doğu kültürünü benimsediler. Daha Kuzey'de, Hazar hakimiyetinden hoşnut kalmayan Antaların yerleştikleri Yukarı Volga bölgesinde Novgorod, Smolensk ve Rostov dolaylarında yeni bir medeniyet merkezi kuruldu. Burası İskandinavların 'Gardarik' dedikleri, uzun zaman dış tesirlerden uzak kalacak olan, kendine has ve Hristiyanlık ile ilgisi bulunmayan bir merkezdi. Rus ismi daha Anta kabileleri bütününü gösteren bir ad olmadan ve bir bölge adı haline gelmeden ilk olarak orada, XI. yüzyılda kullanıldı. Bugünkü Rusya'nın beşiği olan Novgorod büyük dükalığını bu Kuzeydoğu Rusyası meydana getirmiştir.

Ayrıca bakınız
Kaynakça
Özel


Genel
Heather, Peter. The Goths. Blackwell, 1998.
Kulikowski, Michael, Rome's Gothic Wars: From the Third Century to Alaric. Cambridge Univ. Press, 2006.
Antakyalı Stefan

Antakyalı Stefan (Stephen of Antioch ya da Filozof Stefan) Arapça bilimsel eserleri tercüme etmiş, 12. yüzyılda yaşamış İtalyan mütercim. İlk olarak Pisa'da, daha sonra Salerno'da eğitim görmüştür. Yaklaşık 1127 yılında Müslümanlar tarafından yazılmış bilimsel eserleri, başta Ali bin Abbas'ın tıp üzerine yazdığı çalışmalar (Kitab el-Maliki ya da Kitab Kamil üs-Sina) olmak üzere, Latince'ye çevirmiştir. Bu çeviriler ilk eksiksiz çeviriler olup, daha önceleri aynı şekilde Arapça eserleri tercüme etmiş Constantinus Africanus'un Pantegni adlı çalışmaları kısmi çevirilerdir.

Stefan, Batlamyus'un Almagest adlı el yazması eserinin ve Batlamyus'un öngördüğü kozmolojik sisteminin incelendiği Liber Mamonis adlı eserin ihtilaflı olarak mütercimi ya da yazarıdır.

Kaynakça
Antakyalı Filippa

Antakyalı Filippa (1148–1178) Antakyalı Konstans ile Antakyalı Raymond'ın en küçük kızıdır. Toronlu II. Humphrey ile evliliği nedeniyle Toron Leydisidir. I. Andronikos, Filippa'nın üvey babasının sarayında misafir iken onu baştan çıkarmış ve metresi olmuştur.

İlk yılları ve ailesi
Antakyalı Konstans ile onun ilk kocası Antakyalı Raymond'ın en küçük kızıdır. Filippa'nın kardeşleri III. Boemondo ve Bizans İmparatoru I. Manuil ile evlenen Antakyalı Maria'dır.

1149 yılında, Nureddin Mahmud Zengi'ye yapılan İnab Savaşı'nda, babası Raymond ölmüş ve annesi 1153 yılında Raynald ile evlenmiştir. Bu evlilikten en az bir kız çocuğu dünyaya gelmiştir, Antakyalı Agnes, Macar Kralı III. Béla ile evlenmiştir. Bu evlilikten Jeanne isminde bir başka üvey kız kardeşinin doğduğuna inanılmaktadır. Bu kızın, Montferrat Markizi I. Boniface ile evlendiği düşünülmektedir.

Hayatı
I. Andronikos, I. I. Manuil'in hükümdarlığında yaşıyordu. İmparatora bağlıydı, fakat Manuil'in ardılı olmasını istediği geleceğin Kralı III. Béla'ya bağlılık yemini etmeyi reddetti. Saraydan çıkarıldı fakat Kilikya eyaletinin yönetimini aldı. Andronikos, Manuel'in yeğeni Eudokia Komnini'yi metres olarak almıştı.

Fakat İmparator'un gazabından kurtulmak için theması başına gitmeyen Andronikos, Antakya Prensi olan Raymondo'ya sığındı. Onun sarayında yaşarken Prensin güzel kızı ve Bizans İmparatoriçesi Antakyalı Maria'nın kız kardeşi olan Prenses Filippa'ya aşık olup onu baştan çıkardı. Filippa güzel olarak tarif edilmiştir. Nikitas Honiatis'e göre, kızkardeşi Maria, güzel, uzun boylu, sarı saçlı bir prensestir, açıkça Norman atalarını yansıtmaktadır, Filippa'nın benzer fiziksel özelliklere sahip olamsı konusunda şüpheye yer yoktur. Bunu duyan Bizans İmparatoru bu baştan çıkarmayı bir onur davası olarak gördü ve Andronikos'u Antakya'yı terk etmeye zorladı. 1166-1167 yılları arasında iki yıl metresi oldu.

Andronikos, onu terk ettikten sonra Toronlu II. Humphrey ile 1166 yılından sonra evlenmiştir. Humphrey'in ilk karısının adı bilinmemektedir fakat Toronlu III. Humphrey'i doğurmuştur. Filippa, Humphrey veya Andronikos'a çocuk doğurmamıştır.

Filippa, 1178 yılında yaklaşık 30 yaşında ölmüştür. Jehosafat Vadisi'nde bulunan St. Mary kilisesine gömülmüştür. Kocasıda takip eden yıl ölmüştür.

Andronikos, Konstantinopolis'i istila etmiş, Filippa'nın kız kardeşi Maria'yı tutuklamıştır. Maria'yı boğdurmuş, sonra Maria'nın oğlu, Filippa'nın erkek yeğeni, II. Aleksios sadece 14 yaşındayken ölmüştür. Andronikos, başkentte patlak veren bir ayaklanma sonucu isyancı bir grup tarafından 12 Eylül 1185 tarihinde öldürülmüştür.

Kaynakça
Antakyalı Agnes

Antakyalı Agnes, (1154 – ), Macaristan kraliçesi.

Agnes, Renaud de Châtillon ile Antakya Prensliği prensesi Antakyalı Konstans'ın kızıdır. Babası Müslümalara tarafından Kasım 1160 tarihinde esir alınmış ve takip eden 17 yıl boyunca Halep'te tutulmuştur.

1170 yılında kızkardeşi ve Bizans İmparatoru I. Manuil'in karısı Maria'nın yanına Konstantinopolis'e gitmiştir. İmparatorluk sarayında Anna ismini almıştır. İmparatorun isteği ile imparatorun oğlu Aleksios'un 1166 yılında doğumuna kadar imparatorun ilk evliliğinden kızı Maria ile nişanlı kalan Kayser Aleksios ile evlendi.

Yeni evli çift, Hospitalier Şövalyeleri'ne bağışta bulundukları Kudüs'e hacca gittiler. Yazın, Macaristan Kralı III. István ölünce, kocası, III. Béla olarak tac giydi. Macaristan'da o zamanlar Agnes ismi çok az kullanıldığı için Anna olarak tanınmıştır.

Agnes, yaklaşık 30 yaşında 1184 yılında ölmüştür.

Evlilik ve çocukları
III. Béla (1154 – yaklaşık 1184) ile evliliğinden aşağıdaki çocukları olmuştur.
Kral Emerik (1174 – 1204)
Margaret (1175 – 1223), önce II. İsaakios'un sonra Kral I. Bonifacio del Monferrato ve en son Saint-Omerli Nicolas'ın karısı.
Kral II. András (yaklaşık 1177 – 21 Eylül 1235)
Konstans (yaklaşık 1180 – 6 Aralık 1240), Bohemya Kralı I. Ottokar'ın karısı

Kaynakça
Özel


Genel
Korai Magyar Történeti Lexikon (9-14. század), főszerkesztő: Kristó Gyula, szerkesztők: Engel Pál és Makk Ferenc (Akadémiai Kiadó, Budapest, 1994)
Antakyalı Lukianos

Antakyalı Lukianos (Şehit Lukianos olarak da tanınır), (y. 240, Samosata, Suriye - 7 Ocak 312, Nikomedia), hristiyan rahip, teolog ve şehit. Akademisyenliği ve münzevi adanmışlığı ile tanınır . Katolik Kilisesince Ocağın 7'sinde, Ortodoks Kilisesince Ekim'in 15'inde anılır.

Hayatı
Samosata'da (günümüzde Adıyaman) hristiyan bir aileye doğan Lukianos, komşu şehir Edessa'da (Urfa) eğitim almıştır. Antakya'da bir rahip olarak atanmıştır. Alman Adolf von Harnack gibi kilise tarihçileri kendisini Antakya Kateşistik Okulunun ilk başkanı olarak görmektedirler.

Arian İhtilafı baş aktörlerinden Arius ile onun en büyük destekçisi Konstantinopolis patriği Nikomedialı Eusebius öğrencileridir . Samosata episkoposu Pavlus'un mevkisinden alınması ile birlikte, Ariusçuluk şüphesine düşmüş ve aforoz edilmiştir. Gerçekten bir Ariusçu olduğu fikrine tarihçiler katılmazlar. Nihayetinde 285 yılında Lukianos tekrar komünyona alınmıştır.

II. Maximinus zulmü döneminde Lukianos Antakya'da yakalanmış, Nikomedia'ya götürülmüş ve dokuz yıllık mahkûmluğu boyunca çok sayıda işkence görmüştür. İki defa sorgulamaya çıkartılmış, her ikisinde de kendini savunabilmiş ve Hristiyan inancından vazgeçmeyi reddetmiştir.

Kaynakça
Antal Dunai

Antal Dunai, ayrıca bilinen adıyla Dunai II, gerçek doğum adıyla Dujmov Antal (d. 21 Mart 1943), Yugoslav asıllı Macar millî futbolcudur.

Profesyonel futbolculuk kariyerine 1965 yılında Pécsi MFC'de başlamış ve 1978'de bu kulüpten ayrılmıştır. Macaristan millî futbol takımında 31 maça çıkıp 9 gol atmıştır. 1964 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalya kazanmıştır. 1968 ve 1972 Yaz Olimpiyatları'nda gümüş madalya kazanmıştır.

Kariyer istiastikleri
Kaynakça
Antakyalı İoannis (tarihçi)

Antakyalı İoannis, Yunanca yazmış bir 7. yüzyıl vakanüvisi. Görünüşe göre İmparator Herakleios (610-641 arası hükümdar) ile çağdaş bir keşişti. Gelzer (Sextus Julius Africanus, 41), yazarı 630'dan 648'e kadar Antakya Süryani Ortodoks Kilisesi Patrikliği yapan Monofizit III. İoannis ile özdeşleştirmektedir.

Antakyalı İoannis'in vakainamesi, Historia chronike Âdem'den Phocas'ın ölümüne kadar dünya tarihi şeklindedir. İoannis Malalas'ın daha çok bilinen vakainamesinin birçok uyarlamaları ve benzerlerinden biridir. Kaynakları Sextus Julius Africanus, Eusebius ve Ammianus Marcellinus'u içerir. Sadece parçaları günümüze ulaşmıştır.

Vakainamenin parçaları iki koleksiyonda mevcuttur: Claudius Salmasius'un editörlüğünde basılan Codex Parisinus 1763 ve VII. Konstantinos 'un (912-959) emriyle yapılan 53 bölümlü tarih ansiklopedisi. Konstantinos koleksiyonun sadece parçaları günümüze ulaşmıştır (Krumbacher, Byzantinische Litteraturgebchichte, 258-260). İki başlık: "Erdem ve Ahlaksızlık" ve "İmparatorlara karşı komplolar" Antakyalı İoannis'in edebi kalıntılarını içerir. Aktarımların büyük bir bölümünün (I. Justinus'un Milletler Topluluğu'ndan), Salmasius koleksiyonundaki ilgili alıntılardan oldukça farklı olması bir zorluktur. Konstantinos paragrafları eski Yunan tarih yazımı tarzındadır, Salmasius olanlar ise daha ziyade Bizans ve Hristiyan tarzındadır. Salmasius'un derlemesi daha eskidir ve orijinal metin gibi görünmektedir; diğeri şüphesiz Patrik Photios tarafından başlatılan Yunan Rönesans'ın etkisi altında yapılan bir yeniden düzenlemedir. Ancak bazı uzmanlar onları iki farklı orijinal ve bir "Konstantinos" ve bir "Salmasius" ağzından Antakyalı İoannis olarak görür.

Salmasius aktarımları Cramer tarafından düzenlenmiştir, Anecdota Graecae cod. mss. regiae Parisiensis, II, Oxford 1839, 383-401. Parçaların her iki serisi de C. Muller, "Fragmenta Historicorum Graecorum", vol. IV, Paris, 1883, 535-622; V, 27 8'de mevcuttur.

Kaynakça
Fortescue, A. (1910). "John of Antioch ". In The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. Retrieved May 23, 2009 from New Advent.
Antakyalı İoannis

Antakyalı İoannis, Antakya patriği (429-441) ve Nestorian İhtilafı sırasında bir grup ılımlı Doğu piskoposuna liderlik etmiştir . Arada sırada Antakyalı İoannis olarak adlandırılan İoannis Hrisostomos ile bazen karıştırılır.

Nestorian İhtilafı
İoannis, Nestorius'in İskenderiyeli Cyril ile olan sürtüşmesinde arkadaşı Nestorius'a aktif destek vermiştir. 431 yılında, Birinci Efes Konsili'nin açılış toplantısına çok geç katılmıştır. İoannis'in Nestorius'u desteklemek için erteleme taktikleri kullandığından şüphelenen Cyril, Nestorius'u kınayan İoannis ve destekçileri olmadan konseyi beklememeye ve toplamaya karar verdi. Konsey başladıktan birkaç gün sonra Efes'e ulaştığında, Cyril'ı kınayan ve Nestorius'u haklı çıkaran bir konsey toplantısı yaptı .

İki yıl sonra, 433'te İoannis, bir uzlaşma olarak tasarlanan teolojik bir formül olan Yeniden birlik Formülü temelinde Cyril ile uzlaştı. Bu süreçte, İoannis, Patrikhanesinde kendi taraftarlarının çoğunu kaybetti. Mektuplarından bazıları mevcuttur.

Kaynakça
Özel


Genel
The Oxford Dictionary of the Christian Church (3rd ed.), p. 887
Antakyalı Yahya

Antakyalı Yahya, tam ismi Yaḥya ibn Saʿīd al-Anṭākī (Ar. يحيى بن سعيد الأنطاكي), Melkani Hristiyan, 11. yüzyıl hekim ve tarihçi.

Büyük olasılıkla Fâtımî Mısır'da doğdu. Hekim oldu ancak Halife El-Hakim Bi-Emrillah (996–1021 arası hükümdar) döneminde Bizans toprağı Antakya'ya gitmiştir.

Baş eseri, Eutychius'un Annals çalışmasının devamıdır, 398 ile 1034 arasını kapsar. Tarihi, çeşitli kaynaklara dayanarak, Bizans İmparatorluğu, Mısır, Bulgaristan ve Kiev Rusları ile ilgili olaylarla ilgilenir. Antakya'da iken, Hristiyanlığın savunulması ve İslam ile Yahudiliğin reddedilmesi ile ilgili teolojik eserler yazdı. Yaklaşık 1066 yılında öldü.

Tarihi, I. Kratchkovsky ve A. Vasiliev tarafından Patrologia Orientalis nun 18., 24. ve 47. ciltlerinde Fransızcaya ve İtalyancaya çevrildi, düzenlendi ve basıldı.

Volume 18 of the Patrologia Orientalis, including the first part (sections 1-135) of Yahya's history, at the Internet Archive (pp. 698–833)
Volume 24 of the Patrologia Orientalis, including the second part (sections 136-312) of Yahya's history, at the Internet Archive (pp. 346–520)

Kaynakça
Özel


Genel
Antal Szentmihályi

Antal Szentmihályi (d. 13 Haziran 1939), kaleci pozisyonunda görev yapmış Macar eski millî futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 1958 yılında Győri ETO kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Vasas ve Újpest kulüplerinde oynadı. Macaristan millî futbol takımı formasıyla 31 maça çıktı. 1964 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalya kazandı.

Kaynakça
Antakyalı Karpos

Antakyalı Karpos veya Carpus ( d. ?, Antioch- ö. ?) eski bir Yunan matematikçi.

Hayatı ve Çalışmaları
Ne zaman yaşadığı belli değildir; MÖ 2. yüzyıl ile MS 2. yüzyıl arasında herhangi bir zamanda yaşamış olabilir. Paul Tannery tarafından "Antakyalı Karpos üzerine ( )" adlı makale, Karpos'un Geminus'tan önce mi yoksa sonra mı yaşadığı sorusunu tartışır ve daha sonra yaşamış olabileceğini gösterir. Karpos, mekanik, astronomi ve geometri üzerine yazdı.

Proklos, problemlerin teoremlerden önce gelip gelmemesi konusunda Karpos'un Astronomik İncelemesi'nden ( ) alıntı yapar. Karpos, bu eserde Geminus'u eleştiriyor olabilir (veya olmayabilir). Proklos ayrıca Karpos'un "açı bir niceliktir, yani onu içeren yüzey çizgileri arasındaki bir mesafedir" görüşünü aktarır. Pappos'a göre, Karpos pratik uygulamalar için matematikten yararlanmıştır. Iamblichus'a göre, Karpos ya da 'Mühendis Karpos (Carpus the Engineer)' ayrıca daireyi kareleştirme için bir eğri oluşturmuş ve buna 'çift hareketle oluşturulan bir eğri' adını vermiştir. Paul Tannery, söz konusu eğrinin sikloid olduğunu iddia etmiştir.

Notlar
Kaynakça
Thomas Little Heath, A History of Greek Mathematics, page 428. Courier Dover Publications.
Michael Taunton, (2001), Surveying Instruments of Greece and Rome, ss. 33–34. Cambridge University Press.