kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Enrique Jardiel Poncela

Enrique Jardiel Poncela (d. 15 Ekim 1901, Madrid – ö. 18 Şubat 1952), İspanyol yazar ve tiyatro yazarıdır.

1919 yılında ‘La Nueva Humanidad’, ‘La Correspondencia de España’ ve ‘Los Lunes de El Imparcial’ gibi çeşitli gazetelerde ilk makalelerini ve hikâyelerini yazdı. 1921 yılında ‘La Acción’ gazetesine girdi. Bir sene sonra ‘La Correspondencia de España’ gazetesine geçti. Aynı sene İspanyol mizah edebiyatının esas eserlerini verdiği ‘Buen Humor’ gazetesinde yazmaya başladı.

1923 yılında gazeteciliği kendini edebiyata adamak için bıraktı. ‘Buen Humor’ gazetesiyle işbirliğini sürdürdü ve bu sırada iki kısa roman yayınladı : ‘El hombre a quien amó Alejandra’ ve ‘El infierno’. Aynı zamanda kendini tiyatroya da verdi. ‘Serafín Adame’ ve diğer yazarlar işbirliğiyle tiyatro eserleri yazdı.

28 Mayıs 1927'de Madrid'deki ‘Teatro Lara’da göründü ve kendisine has mizah tiyatro tarzının ilk temsili olan ‘Una noche de primavera sin sueño’ adlı komedi eseri yayınladı.

1932 yılında Valensiya’da ‘Usted tiene ojos de mujer fatal’ adlı komedisini halka sundu. Önemli işlerinden biri olan bu eser Hollywood’a kadar gitti ve kendisi de 1933 martına kadar Amerika’da kaldı. Bundan sonra 1933'te Paris’e geçti.

1934'te ‘Angelina o el honor de un brigadier’ adlı eserini yayınladı. Bu eser daha sonraları ‘Angelina o un drama de 1880' adını alacaktı. Bu eserle birlikte tekrar Hollywood'a geçti ve tiyatro eseri orada sinemaya uyarlandı.

Mizah tiyatrosunun ve hepsinden öte absürt tiyatronun en önemli temsilcisidir.

Eserleri
Amor se escribe sin hache (1929)
Espérame en Siberia, vida mía (1929)
Pero... ¿hubo alguna vez once mil vírgenes? (1930)
Los ladrones somos gente honrada (1931)
La tournée de Dios (1932)
Usted tiene ojos de mujer fatal (1933)
Angelina o el honor de un brigadier (1934)
Los habitantes de la casa deshabitada (1942)
Enrique Granados

Pantaléon Enrique Costanzo Granados y Campiña (27 Temmuz 1867 - 24 Mart 1916), İspanyol klasik müzik piyanisti ve bestecisi. Müziği İspanyol tarzıdır ve müzikal milliyetçiliğin örneğidir. Besteci, kendisi gibi İspanyol olan ressam Francisco Goya'dan çok etkilenmiş ve onun stilini benimsemiştir.

Yaşamı
Granados, İspanya'nın Katalan bölgesindeki Lérida şehrinde doğdu. Gençliğinde Barselona'da piyano üzerine eğitim aldı. Eğitmenleri arasında Francisco Jurnet ve Joan Baptista Pujol gibi isimler vardı. 1887 yılında Paris'e Charles-Wilfrid de Bériot ve Felipe Pedrell ile çalışmak üzere gitti. Barcelona'ya 1889 yılında döndü. Fransa'dayken bestelediği Maria del Carmen kral XIII. Alfonso'nun dikkatini çekti.

1911 yılında, Goyescas isimli piyano suitini ilk kez sundu. Bu çalışmasıyla ünlendi. Altı parçadan oluşan ve Goya'nın tablolarından esinlenen suiti genişletmeye karar veren Granados, 1914 yılında Goyescas isimli operasını yazdı. O sırada çıkan I. Dünya Savaşı nedeniyle Avrupa prömiyeri ertelendi. Opera ilk kez 28 Ocak 1916'da New York'ta sergilendi ve iyi eleştiriler aldı. Kısa bir süre sonra besteci Beyaz Saray'a başkan Woodrow Wilson'a resital vermek üzere davet edildi. New York'tan ayrılmadan önce Granados canlı bir piyano kaydı da gerçekleştirdi. Bu kayıtlar onun dinlenebilen son performansıdır.

Beyaz Saray'dan gelen resital talebini kabul etmesi, bestecinin İspanya gemisini kaçırmasına sebep oldu. Bunun üzerine İngiltere'ye gidecek olan Sussex isimli Fransız yolcu gemisine bindi. İngiliz Kanalı'nı geçerken Alman savaş gemileri tarafından bombalandılar. Eşi Amparo'nun içinde bulunduğu botun yakınında yüzmekte olduğunu gören Granados kadını kurtarmak için bottan atladı. Hem eşi hem de Granados bu sırada boğularak öldü.

Müziği
Granados'un iki önemli İspanyol müzisyen olan Manuel de Falla ve Pablo Casals üzerinde etkisi büyüktür.

Besteci çoğunlukla piyano müzikleri, şarkılar, zarzuelalar ve Dante'nin İlahi Komedya'sını temel alan orkestra çalışmaları yaptı. Pek çok piyano kompozisyonu klasik gitarla da yorumlandı.

Kaynakça
Enrique Granados, The New Grove Dictionary of Music and Musicians, hazırlayan: Stanley Sadie. 20 Cilt. Londra, Macmillan Publishers Ltd., 1980. ISBN 1-56159-174-2

Dış bağlantılar
Biyografi ve fotoğraflar
www.kreusch-sheet-music.net
Enrique Oltuski

Enrique Oltuski Osacki (18 Ekim 1930, Santa Clara - 16 Aralık 2012) Küba Devrimi'ne katılmış olan Kübalı devrimci, siyasetçi ve devlet adamı.

Gençliği
Küba'nın Santa Clara kentinde doğan Oltuski, Miami Üniversitesi'nde mimarlık eğitimi aldıktan sonra 1954 yılında mezun olur. Bir yıl sonra Shell tarafından Küba'da kurulacak olan rafineri tesislerini tasarlamak için işe alınır. Küba'da ABD şirketi için çalışırken sempati duyduğu 26 Temmuz Hareketi'ne destek olur. İktidardaki Fulgencio Batista rejimine karşı istihbarat sağlar.

Küba Devrimi
Küba Devrimi'ne giden süreçte 26 Temmuz Hareketi'ne katılan Oltuski bugün Villa Clara olarak bilinen bölgenin sorumluluğunu alır. Burada ünlü gerilla komutanı Che Guevara'nın emrinde mücadele eder. Oltuski 26 Temmuz Hareketi içindeki dağdaki gerillalardan değil şehirde aktif olan gerillalardan olarak bilinir.

Devlet adamı
Devrimden hemen sonraki ilk kabinede yer alan 26 Temmuz Hareketi üyesi üç kişiden birisidir. Devlet görevleri arasında İletişim Bakanlığı, Devlet Planlama Teşkilatı Genel Müdür Yardımcılığı ve ölümüne kadar yerine getirdiği Balıkçılık Sanayisi Bakan Yardımcılığı sayılabilir.

Eserleri
Oltuski 2000 yılından itibaren bazı eserler yayınlamıştır:
Gente de llano, Imagen Contemporanea 2000 ISBN 978-9597078210 pp. 277
Vida Clandestina: My Life in the Cuban Revolution, Jossey-Bass 2002 ISBN 978-0787961695 pp. 304
Pescando recuerdos, Casa Editorial Abril 2004 ISBN 978-9592103115 pp. 215

Notlar
Kaynakça
Ayrıca bakınız
26 Temmuz Hareketi

Dış bağlantılar
Hayatı 18 Aralık 2012 tarihinde erişilmiştir
Enrico Ruggeri

Enrico Ruggeri (d. 5 Haziran 1957, Milano), İtalyan şarkıcıdır.

1993 Eurovision Şarkı Yarışması
Enrico 1993 Eurovision Şarkı Yarıması'nda İtalya'yı, "Sole d'Europa" adlı şarkı ile İrlanda'nın başkenti Dublin'de temsil ederek 45 puanla on ikinci olmuştur.

Diskografi
Albümler
1977: Punk
1980: Vivo da re
1981: Champagne molotov
1983: Polvere
1984: Presente studio-live
1985: Tutto scorre
1986: Difesa francese
1986: Enrico VIII (with Difesa francese in)
1987: Vai Rrouge (live)
1988: La parola ai testimoni
1989: Contatti
1990: Il falco e il gabbiano
1991: Peter Pan
1993: La giostra della memoria
1994: Oggetti smarriti
1996: Fango e stelle (his last LP)
1997: Domani è un altro giorno
1998: La gente con alma (in Spanish)
1999: L' isola dei tesori
2000: L' uomo che vola
2001: La vie en rouge (double live)
2002: La vie en rouge (re-packaging with two new songs)
2003: Gli occhi del musicista
2004: Punk prima di te
2005: Amore e guerra
2006: Cuore muscoli e cervello (three CDs)
2007: Il regalo di Natale
2008: Rock show
2009: All in l' ultima follia di Enrico Ruggeri (three CDs)
2009: Il regalo di Natale (re-packaging with three new songs)
2010: La ruota

Kaynakça
Enrique Barón

Enrique Carlos Barón Crespo (d. 27 Mart 1944, Madrid) İspanyol sosyalist siyasetçi.

Madrid Complutense Üniversitesi'nde hukuk lisans eğitimini tamamlamıştır. Şirket Yönetimi ve İdare Katolik Enstitüsü (ICADE) ile Paris Ticari ve Ekonomik Bilimler Okulu'nda (ESSEC) eğitim görmüştür. Madrid Üniversitesi'nde 1966-1970 yıllarında öğretim üyesi olmuştur.

Mayıs 1968'de aktif biri olarak, Madrid Sosyalist Birlikteliği'nin üyesi olmuş ve demokratik geçiş sürecinin başlarında Sosyalist Partiler Federasyonu'nun yöneticileri arasında yer almıştır. 1977'de PSOE'ye katılmış ve ilk demokratik seçimlerde Madrid milletvekili seçilmiş olup, 1979 ve 1982'de tekrar milletvekili seçilmiştir. 1982'de Ulaştırma, Turizm ve İletişim Bakanı olmuş ve bu görevi 1985'e dek sürdürmüştür.

1986-2009'da Avrupa Parlamentosu'nda görev yapmış, Sosyalist grup başkanvekili, grup başkanı ve Avrupa Parlamentosu başkanı ve komisyon başkanı olmuştur.

2015 yılında, Avrupa Sosyalistler Partisi genel başkanlığına aday olmuştur.

Görevleri
Hükûmet
2 Aralık 1982 - 5 Temmuz 1985: Ulaştırma, Turizm ve İletişim Bakanı

Meclis
2 Temmuz 1977 - 23 Nisan 1986: Madrid milletvekili

Avrupa Parlamentosu
1 Ocak 1986 - 13 Temmuz 2009: Avrupa Parlamentosu milletvekili
1 Ocak 1986 - 25 Ekim 1987: Sosyalist Grup Başkanvekili
21 Ocak 1987 - 24 Temmuz 1989: Avrupa Parlamentosu Başkanvekili
25 Temmuz 1989 - 13 Ocak 1992: Avrupa Parlamentosu Başkanı
15 Ocak 1992 - 18 Temmuz 1994: Dışişleri ve Güvenlik Komisyonu Başkanı
20 Temmuz 1999 - 19 Temmuz 2004: Sosyalist Grup Başkanı
22 Temmuz 2004 - 30 Ocak 2007: Uluslararası Ticaret Komisyonu Başkanı

Kaynakça
Enrique Cirules

Enrique Cirules (1938 – 18 Aralık 2016), Kübalı hikâye ve deneme yazarıdır. Yazar Cirules Nuevitas, Camagüey Province doğumludur.

Kaleme adlığı eserleri arasında; Conversation with the last American (kurgusal roman, 1973), The Other War (kısa öykü, 1980), The Saga of La Gloria City (roman, 1983) ve Bluefields (roman, 1986) sayılabilir. Yazar 18 Aralık 2016'da 78 yaşında ölmüştür.

Kaynakça
Alfredo Schulte-Bockholt :The Politics of Organized Crime and the Organized Crime of Politics. Pg. 222 ISBN 0-7391-1358-5
Enrico Medioli

Enrico Medioli (17 Mart 1925, Parma - 21 Nisan 2017, Orvieto ), İtalyan senaristtir.

Yaşamı
Parma'da doğdu, İtalya'nın en tanınmış senaristlerinden biriydi. Luchino Visconti'nin yönettiği yedi filmi ("Damned" de dahil olmak üzere, En İyi Orijinal Senaryo için Akademi Ödülü için Akademi Ödülü'ne aday gösterildi) ve Valerio Zurlini, Bolognini, Alberto Lattuada, Vittorio Caprioli, Liliana Cavani Sergio Leone, Giuliano Montaldo, Mauro gibi yönetmen, oyuncu ve senaristlerle çalıştı.

Ünlü İtalyan senarist Enrico Medioli 21 Nisan 2017'de Orvieto kentinde 92 yaşında öldü.

Filmografi (senaryo)
Rocco and His Brothers (1960)
Girl with a Suitcase (1961)
The Leopard (1963)
Sandra (1965)
The Damned (1969)
Listen, Let's Make Love (1969)
Splendori e miserie di Madame Royale (1970)
La prima notte di quiete (1972)
Ludwig (1973)
Conversation Piece (1974)
The Innocent (1976)
The Lady of the Camellias (1981)
Beyond the Door (1982)
Petomaniac (1983)
Once Upon a Time in America (1984)
The Gold Rimmed Glasses (1987)

Kaynakça
Dış bağlantılar
Enrique Cerezo

Enrique Cerezo Torres (d. 27 Şubat 1948; Madrid, İspanya), film yapımcısı ve 2002 yılından beri İspanyol futbol kulübü Atlético Madrid'in başkanıdır.

Sinematografik kariyer
Cerezo, sinemaya 1971'de Vente a Alemania, Pepe isimli filmde kamera asistanı olarak başladı. Üç yıl sonra da ilk ve tek filmi olan La sonrisa del sol: Almeríayı yönetti.

Sinema yapımcısı olarak Enrique Cerezo – Cinematographic Productions'ın sahibidir ve birçok film üretmiştir. En ünlü filmleri: El perro del hortelano, La buena estrella, Pídele cuentas al rey, Yoyes, Juana la Loca, La hora de los valientes and La vida de nadie.

Dış bağlantılar
Enrique Irazoqui

Enrique Irazoqui (5 Temmuz 1944, Barselona - 16 Eylül 2020, Barselona), İspanyol aktör ve siyasi aktivist.

Yaşamı ve kariyeri
Irazoqui 5 Temmuz 1944'te Barselona'da doğdu. 1964'te başladığı oyunculuk kariyerini 2020'de ölümüne kadar sürdürdü. Sinema filmi 1964 yapımı Hz. İsa rolünü canlandırdığı The Gospel According to St. Matthew ile dikkat çekti.

Ölümü
Irazoqui 16 Eylül 2020'de doğum yeri Barselona'da 76 yaşında öldü.

Filmografi
1964: Il Vangelo secondo Matteo
1966: Noche de vino tinto
1967: Dante no es únicamente severo
1992: El largo invierno
2008: A la soledat
2009: El aullido (Kısafilm)
2020: Das Neue Evangelium

Kaynakça
Dış bağlantılar
Enrique Molina

Enrique Molina (31 Ekim 1943, Santiago de Cuba - 3 Eylül 2021, Havana, Küba ), Kübalı tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.

Kariyer
Molina, 31 Ekim 1943'te Santiago de Cuba, Küba'da doğdu. 1965'te adım attığı oyunculuk kariyerini 2021 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. 1968'de Conjunto Dramático de Oriente adlı tiyatro topluluğuna katıldı. 1968'den sonra televizyon yapımlarında yer almaya başladı ve Havana'ya taşındığı 1970 yılına kadar Tele Rebelde kanalında göründü. Küba'da tiyatro, sinema, televizyon ve radyoda başarılı projelerde ağırlıklı karakter oyuncusu olarak yer aldı.

Ölümü
Molina, 3 Eylül 2021'de Havana, Küba'da Covid-19 komplikasyonları nedeniyle 77 yaşında öldü. - Manolo
Alicia en el pueblo de Maravillas (1991)
Caravana (1992)
Derecho de Asilo (1993)
Kleines Tropicana (1997)
Un paraíso bajo las estrellas (1999) - Candido
Hacerse el sueco (2001) - Amancio
¿Quién eres tú? (2001, Short) - Hombre
Video de Familia (2001)
Concurso (2002, Short) - Da Rosa
¿La vida en rosa? (2004)
La Revelación (2004, Short)
90 millas (2005) - Rolando
Barrio Cuba (2005)
El Último vagón (2006, Short) - Jefe de estación
El Benny (2006) - Olimpio
Páginas del diario de Mauricio (2005)
Mañana (2007)
El Cuerno de la abundancia (2008) - Bernardo
Lisanka (2009) - Máximo
Acorazado (2010) - Alberto
Club Habana (2010) - Manolo
Amor crónico (2010)
Day of the Flowers (2012) - Jorge
Esther en alguna parte (2013) - Larry Po
Contigo pan y cebolla (2014) - Anselmo
The Human Thing (2016)
Four Seasons in Havana (2016) - Antonio Rangel
Los buenos demonios (2018) - Molina


Ayrıca bakınız
Küba Sineması
Küba Medyası

Kaynakça
Dış bağlantılar
ICAIC's (Cuban Film Industry) Official Website
Enrico Pescatore

Enrico Pescatore (d. 1200'den önce - ö. 1230) veya doğum adıyla Arrigo de Castro, 13. yüzyılın başında bir maceracı ve korsan.

Enrico 1206 yılında, Cenova Cumhuriyeti'nin müttefiki olarak Girit'in büyük kısımlarını işgal etti ve adada çeşitli tahkimatlar inşa etti. 1210'da Girit'te hak iddia eden Venedikliler tarafından adadan kovuldu.

Kaynakça
Enrico Pollastrini

Enrico Pollastrini (15 Haziran 1817, Livorno - 19 Ocak 1876, Floransa ) İtalyan tarih ressamı ve sanat okulu müdürüydü.

Hayatı
Eğitimine Vincenzo De Bonis adlı yerel bir sanatçının atölyesinde asistan olarak başladı. 1829'da, henüz on iki yaşındayken, Pietro Benvenuti, Giuseppe Bezzuoli, Giovanni Fattori ve Silvestro Lega'nın rehberliğinde çalıştığı Accademia di Belle Arti di Firenze'ye (Accademia) kaydoldu.

1837'de Accademia'da ilk sergisini açtı. Dört yıl sonra, La Rabida Friary'de Kristof Kolomb'un bir tasvirini ve 1843'te Francesco Ferruccio'nun ölümünü tasvir eden eserler verdi. 1845'te, Toskana Büyük Dükü II. Leopold, Serchio nehrinde selden kurtarılan bir aileyi gösteren bir sahne yaratması için onu görevlendirdi.

1853'te'de mezun olduğu okul olan Accademia'da profesör oldu. Eşi İrlanda doğumlu şair Louisa Grace Bartolini'dir.

1859'da Accademia Ligustica di belle arti üyeliğine seçildi. Ertesi yıl, Arezzo ve Floransa eyaletleri için güzel sanatlar danışma komisyonunun bir üyesi oldu. 1555'te Siena Cumhuriyeti'nin düşüşünü, sakinlerinin çoğunun İmparator Charles V tarafından işgalinden sonra kaçışını tasvir etti. Fakat bu eserler 2. Dünya Savaşı sırasında kayboldu.

1867'de Accademia Direktörü oldu ve 1875'e kadar görev yaptı. Uzun bir hastalıktan sonra 1876'da öldü. Oradaki öğrencileri arasında Egisto Ferroni, Francesco Gioli, Tito Lessi, Luigi Bechi, Odoardo Borrani, Cesare Bartolena, Niccolò Cannicci, Vittorio Matteo Corcos ve Stefano Ussi vardı.

Kaynaklar
Luigi Servolini, Enrico Pollastrini, Livorno, Liburni Civitas, 1928

Dış bağlantılar
Dizionario Biografico degli Italiani @ Treccani'den biyografi
Biyografik notlar @ Museo Civico Giovanni Fattori
Enrico Milo

Enrico Millo (12 Şubat 1865, Chiavari - 14 Haziran 1930, Roma), İtalyan amiral ve politikacı. Filotilla kumandanı olarak Türk-İtalyan Savaşı sırasında Çanakkale Boğazı'nda Osmanlı donanmasına yönelik baskını yönetti.

Hayatı
Cenova Eyaleti'nin Chiavari komününde doğdu. 1884'te İtalyan Deniz Muhafızı seçildi. İtalya'nın Afrika Boynuzu seferinde deniz subayı olarak katıldı ve Türk-İtalyan Savaşı (Trablusgarp Savaşı) sırasında 18 Temmuz 1912'de 5 İtalyan torpido botunun Osmanlı filosuna düzenlediği baskına gemi kaptanı olarak liderlik etti. Seferden sonra Millo, Kral III. Vittorio Emmanuele tarafından senatör seçildi; Giolitti ve Salandra hükûmetlerinde bahriye nazırı görevi üstlendi.

Birinci Dünya Savaşı sırasında İtalyan Deniz Kuvvetleri'nde (Regia Marina) görev aldı. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Dalmaçya valisi seçildi. 1923'ten 1925'e kadar Napoli liman şirketinde yönetici pozisyonunda bulundu.


Hatırası
II. Dünya Savaşı'nda Cagni sınıfı bir denizaltıya ismi verildi.

Kaynakça
Enrique Cabrera

Enrique Cabrera (Poza Rica de Hidalgo, Veracruz, 14 Temmuz 1974) meksikalı restoratör, müzisyen ve fotoğrafçı olarak yaptığı işlerle de tanınan Meksikalı ünlü bir heykeltıraştır.

Yaşamı
Heykelleri Louvre, Art Shopping Paris ve Antibes'deki Picasso Müzesi’nde; Tokyo'daki Mori Sanat Müzesi’nde; Rockfeller, Meatpacking, Art Basel ve Hamptons Güzel Sanatlar Fuarı'nda ve daha birçok yerde sergilenmiştir. Ayrıca elçi olarak Papa Fransis'in Scholas Ocurrentes'iyle ve amfAR, Unicef, Ricky Martin Vakfı, Eva Longoria ve Les Couleurs gibi öne çıkan hayır kurumları ve vakıflarla düzenli olarak iş birliği yapmaktadır. Cabrera, her ikisi de Meksikalı kurumlar olan CENIDIAP (Ulusal Güzel Sanatlar Araştırma Merkezi) ve INBA (Ulusal Güzel Sanatlar Enstitüsü) ile iş birliği içinde dünyanın farklı yerlerinde birçok sanat eserinin restorasyonunu gerçekleştirmiştir. Ulusal miraslarının en önemli heykellerinden bazılarını restore etmesi için 2009'da Fransız Hükûmeti ve 2010'da Meksika Hükûmeti tarafından seçilmiştir ve bu restorasyon işlemlerinde eski restorasyon tekniklerini uygulamıştır.

Koleksiyonları arasında: Trilogía, Palmarius, Palmarius Colors, Skull Miami Colors, Cavallo Veloce, Naia, El Toro de Oro, El Toro Platino ve La Gran Manzana öne çıkmaktadır. İkonik eseri Palmarius, diğer şehirlerle birlikte Paris, Cannes, Dubai, Roma, Floransa, Tokyo, Miami, New York ve Los Angeles'taki dönemleriyle toplamda 28'den fazla ülkeye seyahat etmiştir. La Gran Manzana ise, Amerika'nın önde gelen gayrimenkul geliştiricilerinden olan, Mitsui Group'un şirketlerinden biri ve Japonya'nın en büyüğü olan Mitsui Fudosan America Inc. ile iş birliği içinde New York şehrine bir saygı duruşu olarak ortaya çıkmıştır ve 21. yüzyıl kamusal sanatının en temel projelerindendir. Bu eser New York'un şimdiye kadar yerleştirilen en büyük heykeldir.

Kreasyonlar
Trilogía
Skull Miami Colors
Virgen de Guadalupe
San Miguel Arcángel
Palmarius
Palmarius Colors
Caballo Veloce
Naia
El Toro de Oro

Kaynakça
Ensar

Ensar ( ), Arapçada "yardım edenler, yardımcılar" demektir. Sıfat olarak, "herkesi seven, herkese yardım eden" demektir.

Terim olarak, İslam dininin tarihsel gelişimi açısından büyük bir öneme sahip olan Hicret olayı ile bir topluluğa kimlik olarak terimleşmiştir. İslam tarihinde Mekke'den Medine'ye göç eden Muhacirlere yardım eden Medineli Müslümanlara Ensar denmiş; Kur'an'da bu topluluk işaret edilerek yer almıştır.

İslam tarihinde Ensar olarak anılan Medine halkı; Mekke'de zulüm altında olan ilk Müslümanları şehirlerine davet etmiş, onlarla evlerini ve topraklarını paylaşmış, kentlerinin bu davet nedeniyle düşmanların taarruzlarına maruz kalmasını göze almışlardır.

Bir ayet ile savaşmaya izin verilene kadar uzun bir süre düşmanlarına karşılık vermeden canlarını vermiş, "Allah'ın iznini" içeren ayet inince de İslam için savaşmışlardır.

Ayrıca bakınız
Muhacirun
Enrique Peña Nieto

Enrique Peña Nieto (d. 20 Temmuz 1966, Atlacomulco, Meksika), Meksikalı siyasetçi. Kurumsal Devrimci Parti (PRI) ve 2005 yılından 2011 yılına kadar Meksika Eyalet Valisi oldu. Meksika genel seçimlerinde, Federal Seçim Mahkemesi tarafından seçimin geçerli olduğu ilan edildi.

2000 yılında yapılan devlet başkanlığı seçimini Ulusal Hareket Partisi adayı Vicente Fox kazanarak Kurumsal Devrimci Parti'nin 70 yıllık egemenliğine son vermişti. Ülkeyi 70 yıl yönetmiş olan Kurumsal Devrimci Parti, 12 yılın ardından iktidara tekrar geri döndü. 1 Aralık 2012 tarihinde Meksika Devlet Başkanı olarak görevine başladı. 30 Kasım 2018 yılında yapılan Devlet Başkanlığı seçimlerinde görevini Andrés Manuel López Obrador'ya devretti.

Kaynakça
|-
Ensar Baykan

Ensar Enes Baykan (d. 22 Ocak 1992, Steinheim, Almanya), Türk-Alman futbolcudur.

Kulüp kariyeri
Altyapı
Baykan, futbola Borussia Dortmund'un altyapısında başladı. Daha sonra SC Verl takımına geçen futbolcu, 2008 yılında bu sefer Dortmund'un U-17 takımında forma giymeye başladı. İlk sezonunda ligde iki maç giyen futbolcu, takım ile Almanya ikinciliği yaşadı. 2008-09 sezonunda DSC Arminia Bielefeld'in altyapısına transfer oldu. Bu ekibin hem U-17 hem de U-19 takımında forma giydi.

Arminia Bielefeld
2010-11 sezonunda 2. Bundesliga'da mücadele eden takıma yükseldi. İlk kez DFB-Pokal için kadroya alınan futbolcu, 20 Ağustos 2010'da FSV Frankfurt ile oynanan 2. Bundesliga birinci hafta maçında ilk 11'de sahaya sürülerek ilk profesyonel maçına çıktı. O sezonun ilk yarısında 7 maça çıkan futbolcu, hazır olmaması nedeniyle sezona U-19 ve dördüncü lig Regionalliga'da mücadele eden DSC Arminia Bielefeld II takımında devam etti. Ancak mücadele ettiği üç takım da sezon sonunda küme düştü.

Borussia Dortmund II
2011-12 sezonunda dördüncü ligdeki Borussia Dortmund II tarafından transfer edildi. İlk sezonunda takımın değişmezlerinden oldu. 33 maçta 4 gol atarak takımının 3. Liga'ya çıkmasını sağlayan isimlerden biriydi. 3. Lig'de de forma şansı bulan futbolculardandı.

Dardanelspor
6 Temmuz 2013'te 2. Lig ekiplerinden Çanakkale Dardanel ile üç yıllık sözleşme imzaladı.

Millî takım kariyeri
Baykan, 2009'da Türkiye U-16 millî takımı için oynamaya başladı. 2009'da FIFA 17 Yaş Altı Dünya Kupası'na katılan Türkiye U-17 kadrosuna dahil edildi. Türkiye, grup birincisi olarak devam ettiği turnuvada Kolombiya'ya çeyrek finallerde penaltılarla elendi. Baykan, turnuvada 3 maçta hepsi ilk 11'de olmak üzere sahaya çıktı.

Dış bağlantılar
Enrique Romero

Enrique Fernández Romero (d. 23 Haziran 1971), defans pozisyonunda görev yapmış İspanyol millî futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 1989 yılında Atlético Sanluqueño CF kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Logroñés B, Logroñés, Valencia, Mallorca, Deportivo La Coruña ve Betis kulüplerinde oynadı.

Dış bağlantılar
National team data
Enrique Sola

Enrique "Kike" Sola Clemente (d. 25 Şubat 1986), Athletic Bilbao takımında forvet pozisyonunda görev yapan İspanyol futbolcudur.

Profesyonel kariyerine 2005 yılında Osasuna B kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Osasuna, Numancia, Levadiakos, Athletic Bilbao, Middlesbrough, Getafe ve Numancia kulüplerinde oynadı.

Dış bağlantılar
Ensar Vakfı

Ensar Vakfı, 1979 yılında kurulan ve çeşitli alanlarda faaliyet gösteren vakıf. Türkiye genelinde onlarca şubesi vardır, "din ve ahlak eğitimi" ile "değerler eğitimi" vermeyi amaçlayan vakıfta ileri seviyede Arapça dil eğitimi verilmekte, temel İslami ilimler ve sosyal bilimler alanlarında da eğitim seminerleri düzenlenmektedir.
Karaman'daki tecavüz skandalı
Karaman'da Ensar Vakfı ve Karaman Anadolu İmam Hatip Lisesi Mezunları Derneği'ne (KAİMDER) ait evlerde kalan çocukların cinsel istismara ve tecavüze maruz kaldığı basına yansıdı. 2012 ve 2015 yılları arasında, 9-10 yaşlarında çok sayıda çocuğa tecavüz ettiği polis raporuyla belgelenen 54 yaşındaki Muharrem Büyüktürk adlı öğretmen 4 Mart 2016 tarihinde tutuklandı. Kabul edilen iddianameyle beraber Muharrem Büyüktürk'ün "çocuğa nitelikli cinsel istismar, hürriyeti tahdit, kasten yaralama ve müstehcen görüntüleri izletme' suçlarından hâkim karşısına çıkarılmasına karar verildi.
Olayın ortaya çıkması üzerine 29 Mart 2016'da Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı, öğretmen Muharrem Büyüktürk'ün meslekten ihraç edildiğini açıkladı. Olayın duyulmasından sonra Ensar Vakfı'na gösterilen tepkiler üzerine Aile ve Sosyal Politikalar bakanı Sema Ramazanoğlu, "Karaman'da ilk vaka ortaya çıkar çıkmaz hemen hukuki açıdan bakanlığımız müdahil oldu, bir kere olması karalamak için gerekçe olamaz." şeklinde açıklama yaptı.

İlişkiler
Başkentgaz şirketinin Türk Kızılayı aracılığıyla Ensar Vakfı'na 2017 tarihinde 8 milyon dolar bağış yaptığı ortaya çıkmıştır.

Karaman'daki skandalın ardından, Ensar Vakfı'nın düzenlediği etkinliğe sponsor olduğu için Turkcell'e Twitter'da tepki gösterildi. Firma, tweetlerin toplandığı etiketlere ve tepki gösteren hesaplara 'erişimin engellenmesini' istedi.

Kaynakça
Dış bağlantılar