kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Bilimler ve Sanatlar Üzerine Söylev

Bilimler ve Sanatlar Üstüne Söylev (Fransızca: Discours sur les sciences et les arts), Fransız düşünür Jean-Jacques Rousseau tarafından 1750 yılında Dijon Akademisi'nin açtığı yarışmada “ Bilimlerin ve sanatların gelişmesi ahlakın düzelmesine yardım etmiş midir?” sorusuna yanıt olarak yazılmış çalışmadır. Söylev Rousseau'ya birincilik ödülünü getirmiştir ve onun için bir başlangıç noktası olma özelliğini taşır. Rousseau bundan sonraki birçok eserinin yaratılışında söylevde paylaştığı fikirlerini vurgulamıştır.

Rousseau yarışma sorusuna doğrudan “hayır” cevabını vermiştir. Çalışmasında bilim ve sanatların gelişmesinin insan ruhunun bozulmasına sebep olduğu görüşünü savunmaktadır. Bu iddiayı tarihsel örneklerle kanıtlamaya çalışmıştır. Antik Mısır, Antik Yunanistan, Roma İmparatorluğu, Doğu Roma İmparatorluğu ve Çin örnekleriyle bilim ve sanatlarda başarı yakalamış ülke ve toplumların nasıl zamanla çökeceklerini anlatmıştır.

Örneğin; Antik Yunan'ın iki rakip cumhuriyeti Atina ve Sparta'yı işaret eder. Rousseau Sparta şehir devletini mercek altına alır. Bu polis'in Atina'daki konfora, lükse, özçıkara, kendi varlığını koruma amacına veya bilime değil, erdeme dayandığını belirtir: "Ey Sparta! Boş bir inancın lanetle andığı ülke! Kötülükler güzel sanatla birlikte Atina’ya girerken, zorba bir hükümdar orada bütün çabasını şairler şairinin eserlerini toplamaya harcarken, sen sanatçıları, bilimleri, bilginleri duvarlarından dışarı kovuyordun."

Söylev bilim ve sanatların insanlardaki özgürlük duygusunu yok edeceğini vurgular:
"…bilim, edebiyat ve sanatlar insanları bağlayan zincirleri çiçeklerle örter; özgür yaşamak için doğmuş görünen insanların damarlarında taşıdıkları özgürlük duygusunu söndürür. Onlara kölelik hayatını sevdirir; onları uygar milletler dediğimiz topluluklar durumuna sokar."

Erdem ile bilgisizlik ve erdemsizlikle bilgi arasında bağlantı kuran Rousseau bilginin erdem üzerinde olumlu hiçbir katkısı olmadığını savunur ve bunu şu örnekle açıklar: “Fizikçilerimiz, matematikçilerimiz, kimyacılarımız, astronomlarımız, şairlerimiz, müzikçileriz, ressamlarımız var ama değerli yurttaşlarımız yok.”
Rousseau söylevde bilim ve sanatları doğuranın bizim kötü yanlarımız olduğunu belirtir. Bunu şu argümanlarla kanıtlamaya çalışır:
"Astronomi, boş inançlardan doğmuştur; güzel söz söylemek hırstan, kinden, dalkavukluktan, yalandan; geometri cimrilikten; fizik, boş meraktan ve hepsi birden, hatta ahlak bile, insanın kendini beğenmesinden doğmuştur."

Söylev, erdem ve gerçek felsefenin önemine yapılan vurgu ile sonlanır.

Kaynakça
Rousseau, Jean-Jacques, Bilimler ve Sanatlar Üstüne Söylev, (Çev. Sabahattin EYÜBOĞLU), Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul,2009. ISBN 978-9944-88-041-1
Cevizci Ahmet, Felsefe Tarihi, Say Yayınları, İstanbul,2009. ISBN 978-975-468-833-7

Notlar
Bilimsel devrim

Bilimsel devrim modern bilimin temelini oluşturmuş, bilim tarihinin erken çağdaş döneminden beridir süregelen matematik, fizik, gökbilim, biyoloji, tıp ve kimya dallarında yaşanan düşünce ve doktrin devrimleridir. Rönesans döneminde Avrupa'da filizlenen dönüşüm bugün de devam etmektedir. Nicolaus Copernicus'un 1543'te yayımlanan De revolutionibus orbium coelestium adlı yapıtı ile Andreas Vesalius tarafından yazılan De humani corporis fabrica bilimsel devrimin başlangıç noktası olarak kabul edilmektedir. Bilimsel devrimin bitiş tarihi olarak 1687 yılı gösterilir. Ancak birçok bilim insanına göre bu süreç tamamlanmamıştır.

Kaynakça
Konuyla ilgili yayınlar
Bilimsel hesap makinesi

Bilimsel hesap makinesi bir tür elektronik hesap makinesidir. Grafik hesap makinesi ve programlanabilir hesap makinesi ile beraber yaygın makinelerden biridir. Bilim, mühendislik ve matematik hesapları için tasarlanmıştır, ancak her zaman elde taşınır. Geleneksel uygulamalardan farklı, sürgülü hesap cetveli tamamen değiştirildi. Hem eğitim hem de profesyonel ortamlarda yaygın olarak kullanılıyorlar. Qalculate, KCalc gibi hesap makinesi uygulamaları vardır. Finansal hesap makinesi piyasası ile bazı örtüşmeler bulunuyor.

Kaynakça
Bilimsel dergiler listesi

Bilimsel dergiler listesi, kendi alanında etkili olan belli başlı dergileri yayınlarını içermektedir. (Bilim dergileri için bakınız Bilim dergileri listesi, sosyal bilimler dergileri için bakınız Sosyal bilimler dergileri listesi)

Genel ve çoklu alan bilimleri
Temel ve fizik
Arkeoloji
Astronomi ve astrofizik
Kimya
Dünya ve atmosferik bilimler
Malzeme bilimi
Mekanik
Annual Review of Fluid Mechanics
Archive for Rational Mechanics and Analysis

Fizik
Yaşam bilimi
Biyoloji (genel)
Ziraat
Biyoenformatik
Bakınız Biyoenformatik dergileri listesi

Biyofizik ve biyokimya
Botanik
Kronobiyoloji
Chronobiology International

Gelişim
Ekoloji
Orman bilimi
Genetik
Hayvancılık
Rangifer

İmmünoloji
Sinirbilim
Veteriner
Zooloji
Mühendislik
Çevre mühendisliği
Makine mühendisliği
Bilişim
Robotik ve otomasyon
Matematik
Genel matematik
İstatistik
Farmakoloji ve sağlık
Kamu sağlığı
Bakıcılık
Besin ve yiyecek bilimi
Psikiyatri
Diğer dallar
Enerji
Kriminoloji
Fiziksel eğitim
African Journal for Physical, Health Education, Recreation and Dance

Sosyal bilimler
Ayrıca bakınız
Bilim dergileri listesi
Biyoenformatik dergileri listesi
Malzeme bilimi dergileri
Sosyoloji dergileri listesi
Bilimsel bir alanın babası veya annesi olduğu düşünülen kişilerin listesi

Aşağıdakiler, bir bilimsel alan'ın "babası" veya "annesi" (veya "kurucu babası" veya "kurucu annesi") olarak kabul edilen kişilerin listesidir. Bu tür kişilerin genellikle o alanda ilk önemli katkıları yapmış oldukları ve/veya o alanın tanımlanması sağladıkları kabul edilir; aynı zamanda sahanın "babası" ya da "annesi" yerine "annelerinden/babalarından biri" olarak da görülebilirler. Unvanı kimin hak ettiği konusundaki tartışmalar kalıcı olabilir.

Bir bütün olarak bilim
Doğa bilimleri
Biyoloji
Kimya
Yer bilimleri
Fizik ve astronomi
Formel bilimler
Matematik
Sistem teorisi
Sosyal bilimler
Ekonomi bilimi
Düşünce okulu
Teoriler
Ayrıca bakınız
İstatistiğin kurucuları

Notlar
Kaynakça
Bilimsel dil

Bilim dili veya bilimsel dil, kendine özgü bilimsel terimler içeren, deney ve gözlemler sonucu yapılan çıkarımları paylaşmayı ve anlamayı amaçlayan, bilimsel araştırmaların anlatımında ve yazımında kullanılan nesnel, yalın, ampirik ve özellikli; açıklayıcı ve betimleyici bir dil biçimidir.

Tanım
Deney, kavram tanımlaması, bulgu derlemesi ve değerlendirilmesi vb. gibi bilim söylemine ilişkin metotların uygulanması sırasında her şeyin açık, kesin ve anlaşılır olması gerekir; dolayısıyla bilim dili kesinliği güvence altına alan matematiksel bir dildir.

Aynı zamanda bilimsel dil, kişisiz (im personal) bir dil türüdür. Bilim diliyle etkinliğin gerçekleşmesi, sebep ve sonuçları anlatılır; etkinliği gerçekleştiren kişiler hakkında bir şey söylenmez.

Bilim dili, normatif ifadeler içermez; gerçeğin ve doğrunun ne ve nasıl olması gerektiğini değil, neyin nasıl olduğunu araştırır ve tasvir edici şekilde anlatır. Bununla birlikte bilim dili hipotezlerden ve değişkenlerden oluşan bir dildir.

Ayrıca bakınız
Bilimsel yöntem
Bilimsel yazı

Notlar
Kaynakça
Bilimsel Yönetimin İlkeleri

Bilimsel Yönetimin İlkeleri (İngilizce: The Principles of Scientific Management), Frederick Winslow Taylor tarafından 1911'de yayımlanmış bir monograf olup, Taylor'un bilimsel yönetim anlayışına dair görüşlerini ortaya koyar. Taylor, Amerikalı bir üretim yöneticisi, makine mühendisi ve kariyerinin ilerleyen dönemlerinde bir yönetim danışmanıydı. "Bilimsel yönetim" (scientific management) kavramı, işletmenin hem işçiler hem de yöneticiler açısından fayda sağlayacak şekilde, özellikle işçilere daha yüksek ücretler kazandıracak biçimde organize edilmesini ifade eder. Ancak bu yaklaşım, "işçilerin işi en iyi kendi bildikleri ve nasıl çalışacaklarına kendilerinin karar vermesi gerektiği yönündeki geleneksel anlayışla doğrudan çelişir." Taylor'ın yaklaşımı genellikle Taylor İlkeleri ya da Taylorculuk (Taylorizm) olarak anılır.

Kaynakça
Bilimsel yöntem

Doğa bilimlerinde, bilimsel yöntem yeni bir bilgi edinmek için kullanılan deneyci yaklaşıma sahip bir yöntemdir. Bilim insanları bu yöntemle, zaman içinde bilgilerin üst üste binmesiyle evrendeki olayların doğru ve güvenilir bir şekilde betimlemesini amaçlar. Yöntem, 17. yüzyıldan itibaren bilimin gelişmesini şekillendirmiştir.

Bilimsel yöntem, en basit haliyle aşağıdaki şekilde özetlenebilir:

Evrendeki bir fenomenin gözlemlenmesi.
Bu fenomene dair, gözlemler ile tutarlı, ancak kesin olmayan, hipotez adında deneysel bir açıklama getirilmesi.
Hipotezin tahminlerde bulunmak için kullanılması.
Tahminlerin deneylerle veya ek gözlemlerle test edilmesi ve sonuçlar ışığında hipotezde gerekli değişikliklerin yapılması.
(3) ve (4) numaralı adımların hipotez ve deney arasında tutarsızlık kalmayana kadar tekrarlanması.



Tam tutarlılık sağlandığı zaman hipotez, gözlemlerin açıklanabilip yeni akıl yürütmelerin yapılabileceği bir kuram haline gelir. Böylelikle bir fenomen türünü açıklayan kolay anlaşılır ve tutarlı bir önermeler grubu oluşturulmuş olunur.

Tarihçe
Bilim tarihinin önemli tartışmaları Dekart tarafından savunulan akılcılığı; Francis Bacon'un ortaya attığı ve Newton sayesinde tanınan tümevarımcılığı ve deneyciliği; ve 19. yüzyılın başında ortaya çıkan hipotetik tümdengelimciliği ilgilendirir.

"Bilimsel yöntem" terimi, bilimin kurumsal olarak geliştiği 19. yüzyılda yaygınlaşmıştır. Bu dönemde bilimsel ile bilimsel olmayan arasındaki ayrım belirginleşmiş, bilim insanı ve sahte bilim gibi diğer kavramlar da ortaya çıkmıştır. Baconculuğun popüler olduğu 1830'larda ve 1850'lerde, William Whewell, John Herschel, John Stuart Mill gibi natüralistler bilginin üretilmesiyle ilgili "tümevarım" ve "olgu" gibi kavramlar üzerine tartışmalar yürütüyorlardı. Tartışmalar devam ediyor olsa da, "Bilimsel yöntem" terimi 20. yüzyılda popüler olarak sözlüklerde ve ders kitaplarında kullanılmaya başlanmıştır.

Eleştiriler
Bilim felsefesinin önemli isimlerinden Paul Feyerabend, bilimsel yöntemin genelleştirilmesi ve tek geçerli yöntem olarak mutlaklaştırılma girişimini eleştirmekte, bunun kuramsal-felsefi olarak temellendirilemez pozitivist bir tutum olduğunu öne sürmektedir. Yönteme Hayır adlı ünlü kitabında bu şekilde mutlaklaştırılan bilimsel yöntem anlayışının yanlışlığını hem bilim tarihi içinden örneklerle göstermeye çalışmaktadır, hem de gözlem, deney, önerme, hipotez, kuram gibi terimlerin kendi eleştirisine uygun içerimlerini belirtmektedir. Feyerabend'in itirazı esas olarak bilimsel yöntemin tek ve mutlak bir yöntem olarak kabul edilmesi ve dayatılmasına yönelik olarak görünmektedir.

Kaynakça
Bilinç dışı

Bilinç dışı, Sigmund Freud'un psikanaliz kuramında geliştirilmiş bir kavramdır. Buna göre; bilinç yapısı ikili bir nitelik taşır, yani görülen bilinç durumlarının gerisinde çok daha derinde ve görünmez bir bölgede işleyen başka bir yapı daha söz konusudur. Bu bölgenin adı bilinç dışıdır ve bilinç durumunu etkileyen asıl şey bu yapıdır. Freud'un bilinç dışı ile ilgili imgelemeyi güçlendiren bir yorumu vardır. Freud bilinci okyanustaki buz dağına benzetir. Suyun altında kalan kısım bilinç dışı, su üzerinde kalan kısım bilinçtir. Bu yoruma göre bilinç dışıyla ilgili araştırma ve sentezlerde bulunmuştur. Bilinç dışının rüyalarla açığa çıkacağını savunmuş ve hastalarıyla bunu örneklendirmiştir.


Bilinç dışı
Organizmanın iç yaşantıları ve dış dünyanın farkında olmadan yaptığı davranışların tümü. İnsanı bir bilgisayara benzetecek isek, bilinç dışı kuşkusuz bir şekilde insanın "Hard Disk"i olacaktır. Organizmanın yaşadığı olayların önemli/önemsiz kaydedildiği ve hayatının gelecek aşamalarında alınacak kararlara ve yapılacak eylemlere dolaylı yönden etki ettiği bir bölümdür. Aynı zamanda yine bir bilgisayar benzetmesinde bulunacak olursak bilinç dışı insan için bir antivirüs görevi görmektedir.

Bilinç öncesi ya da ön bilinç
Bilinçte olmayan ancak kapsamındakilerin istendiğinde bilince çağırabileceği eşik bölgesi. Bilincin farkında olmadığımız alanı.

İd, Ego ve Süperego'ya köksel bir bakış
Psikanalizde kullanılan İd (temel benlik), Ego (bilinç) ve Süperego (toplumsal kurallar; din, ahlak, töre, gelenek gibi) üçlemesi, ilahi dinlerdeki şeytan, nefis ve inanç üçlemesine benzemektedir.

Kaynakça ve İleri Okuma
Bilinçaltı(Bilinç dışı) Nasıl Çalışır?
Bilinen geçmiş zaman

Bilinen geçmiş zaman ya da -di'li geçmiş zaman; Türkçede fiil sonuna "-di" ekinin ses uyumlarına uyacak şekilde eklenmesi ile oluşturulan geçmiş zaman yapısı. Ayrıca görülen geçmiş zaman ve hikâye geçmiş zaman olarak da bilinir. -di eki; -dı, -du, -dü, -ti, -tı, -tu veya -tü şekillerinden birini alabilir. -di ekinden sonra -varsa- ilgili şahıs eki gelir.

Bilinen geçmiş zaman kipi, Türkçedeki 5 haber kipinden biridir. Uzak ya da yakın geçmişte yapılan ve tamamlanan işleri kesinliğe bağlayarak anlatır. Tipik bir olumlu basit cümle kuruluşu şu şekildedir:



İsim cümleleri de ek-fiil alarak bilinen geçmiş zamanı ifade edebilirler:

Dün hava çok güzeldi.
Şimdiye kadar izlediğim en korkunç filmdi.

Çağdaş Türkçede giderek seyrekleşmekle birlikte -di eki, ("idi" şeklinde) ayrı olarak da kullanılabilir. Bu durumdayken küçük ve büyük ses uyumlarına uyması zorunlu değildir:

Hükümdar halkın sorunlarına karşı çok duyarlı idi. (Bileşik yazılsaydı ses uyumlarına uyarak "duyarlıydı" şekline dönüşürdü.)
Çorba çok lezzetli idi.

Olumsuzluk
Fiil cümlelerinde olumsuz hâli, -di ekinden önce -me olumsuzluk ekinin eklenmesi ile sağlanır. -me eki de -di eki gibi ses uyumlarına uyar:

Bugün evden çıkmadım.

İsim cümlelerinde olumsuz hâli değil koşacı ile oluşturulur:

Kardeşim evde değildi.

Soru hâli
Soru hâli, fiilden sonra (boşluk bırakarak) olumsuzluk eki "mi"nin ses uyumlarına uyacak şekilde eklenmesiyle veya soru sözcükleri ile sağlanır:

Haberleri duydun mu?
Eve kaçta geldin?
Var-yok kelimelerinin ek-fiil çekimi
Kaynakça
Bilimsel ırkçılık

Bilimsel ırkçılık, sözdebilimsel teknikler ve hipotezler kullanarak ırkçılık, ırk aşağılaması veya ırk üstünlüğüne olan inancın onaylanmasıdır. Birleşmiş Milletler Her Türlü Irk Ayrımcılığının Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Uluslararası Sözleşmesine göre ırksal ayrıma dayalı üstünlük bilimsel olarak yanlıştır; ahlaki olarak kınanmalıdır; sosyal açıdan haksız ve tehlikelidir; teoride veya uygulamada, ırksal ayrımcılık için hiçbir gerekçe yoktur.

Ayrıca bakınız
Arthur de Gobineau
Öjenik
Bilineer fonksiyon

Bilineer dönüşümler, matematikte iki vektör uzayından birer eleman alıp üçüncü bir vektör uzayından bir eleman veren ve bunu yaparken her iki girdi için de doğrusallık aksiyomlarına uyan fonksiyonlardır.

Tanım
ve aynı cismi üzerinde tanımlı üç vektör uzayı olsun. O zaman bir fonksiyonunun bilineer olması için her için eşlemesinin ve her için de eşlemesinin ayrı ayrı doğrusal olması gerekir. Diğer bir değişle, bir bilineer eşlemenin iki girdisinden birisini sabitlemek, her zaman bir lineer dönüşüm verir.

Bu tanımla şu özellikler geçerli olur:

Her ve her için 'yı 'nin dışına çekmek mümkündür, yani
Her için dağılma özelliğini gösterir, yani . Aynı özellik ikinci girdi için de geçerlidir, yani her için geçerlidir.
Eğer ve aynı vektör uzayıysa ve aynı zamanda her için geçerliyse 'ye simetrik denir. Eğer hedef vektör uzayı cismiyse de 'ye bir bilineer form denir. Mesela nokta çarpımı simetrik bir bilineer formdur.

Özellikler
Doğrusallığın gereği olarak eğer veya vektörlerinden birisi vektörüyse olur. Tam tersi geçerli değildir; ve vektörlerinin ikisi de sıfırdan farklı olsa da olabilir. özelliğini sağlayan iki vektöre ortogonal denir.

ve vektör uzaylarından 'ye olan tüm bilineer formlar, kendi aralarında bir vektör uzayı teşkil eder ve bu uzay ile gösterilir. Bu eğer ve 'un üçü de sonlu boyutluysa, 'in boyutu bu üç vektör uzayının boyutlarının çarpımına eşittir.

Örnekler
Matris çarpımı, ile arasında bilineerdir
Vektör iç çarpımı bilineer bir dönüşümdür. Girdileri aynı vektör uzayından olup çıktısı 'dadır.
ile 'nin düal uzayı 'dan iki eleman alıp 'dan bir eleman veren hesaplama operasyonu bilineerdir.
Haç çarpımı, arasında bilineer bir eşleme teşkil eder.

Ayrıca bakınız
Çokludoğrusal harita

Dış bağlantılar
Bilineer enterpolasyon

Bilineer interpolasyon, lineer interpolasyonun iki değişkenli fonksiyonların (ör. x ve y) rectilineer iki-boyutlu grid üzerinde interpolasyonu için olan uzantısıdır.

Metot, lineer interpolasyonun önce bir yönde sonra diğer yönde sırasıyla uygulanmasına dayanır. Bu iki adım kendi içinde lineerse de, metot, bir bütün olarak lineer değil; quadratictir.

Algoritma
Bilinmeyen bir fonksiyon f'in (x, y) noktasındaki değerinin bulunacağı varsayılsın. Ayrıca, f'in dört noktadaki değeri bilinsin: Q11 = (x1, y1), Q12 = (x1, y2), Q21 = (x2, y1) ve Q22 = (x2, y2).

İlk olarak, x-doğrultusunda lineer interpolasyon aşağıdaki gibi yapılır:
İkinci olarak, yukarıdaki denklem, y-doğrultusunda lineer interpolasyonu uygulanırsa, aşağıdaki denklem bulunur:
Son denklem, hangi doğrultu ile başlanırsa başlansın, aynıdır. Örneğin, önce y- sonra x-doğrultusunda yapılan iki ardışık lineer interpolasyon yukarıdaki aynı terimi verir.
Alternatif algoritma
İnterpolasyonun ifadesinde alternatif bir yöntem aşağıdaki gibidir:
Denklemin katsayıları aşağıdaki lineer sistemin çözülmesi ile elde edilir:
Eğer çözüm f(Q) cinsinden istenirse, aşağıdaki ifade kullanılabilir:
Bu denklemin katsayıları da aşağıdaki sistemin çözümüyle elde edilir:
Sadeleştirilmiş algoritma
Eğer f'in bilindiği dört noktanın koordinatları ve (1, 1), ise; interpolasyon denklemi aşağıdakince sadeleşir:
Eşdeğer matris formatında ise denklem:
Ayrıca bakınız
İnterpolasyon
Lineer interpolasyon
Trilineer interpolasyon
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu

Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu (Almanca: Brief einer Unbekannten), ilk kez 1922'de yayınlanan, Stefan Zweig tarafından yazılan uzun öykü. Mektup biçiminde yazılan eser, ünlü bir yazarın hatırlamadığı bir kadından aldığı mektuptan oluşuyor. Öyküde aşkın psikolojik çözümlemesini kadının iç dünyasından yola çıkarak yapan Zweig aynı zamanda, mutlak aşkı sorgulatıyor. Buradan yola çıkarak Ahmet Cemal eser için yazdığı Aşkın Psikolojisi başlıklı önsözde okuyucuya "Böylesine, gerçek anlamda aşk denilebilir mi?" sorusunu yöneltiyor.

Konu
Öykü, roman yazarı R. olarak anılan yazarın tatilden döndükten sonra, aldığı imzasız mektubu okumasıyla başlıyor. Mektup yazarın hiç tanımadığı bir kadından gelmiştir ve "Sana, beni hiç tanımamış olan sana," diye başlar. Kadın küçükken Viyana'da yazarla aynı apartmanda yaşamış, daha sonra annesiyle birlikte Innsbruck'a taşındığı zaman bile bu adama karşı tutkusu hiç eksilmemiş ve 18 yaşına geldiği zaman tekrar Viyana'ya dönmüştür. Yazarla yeniden görüşmeye çalışan kadın üç gecelik beraberliğin ardından unutulmuş olarak hayatına devam eder. Yolları birkaç kez daha kesişse de bu kısa beraberliklerinde ona yıllardır aşık olduğu gerçeğini söylemez. Söylerse yazarın onu tamamen anlamayacağını ve hayatındaki basit kadınlardan farksız kalacağını düşünür. Aynı sebepten dolayı çocuğun varlığından da bahsetmez. Çocuğuyla birlikte zor günler geçirse de, sevdiği adamın gözünde ondan faydalanmak isteyen bir kadın olmak istemediği için, asla onunla iletişim kurmaz. Hayatını sağlamak için zengin erkeklerle çıkmaya başlasa da hiç biriyle evlenmez. Defalarca kendisini hatırlatmaya çalışsa da yazar onu tanımaz. İspanyol gribi yüzünden çocuğunu kaybettikten sonra kendisinin de öleceğini hissettiğini belirttiği mektubu yazıp gönderir. Eser yazarın kadını hatırlamaya gayret etmesi ve hatırladığı parçaları birleştirmeye çalışması ile son bulur.

Uyarlamalar
Film
Öykü 1948'de Max Ophüls yönetmeliğinde beyaz perdeye uyarlandı. Senaryosunu Howard Koch'un uyarladığı filmde Joan Fontaine, Louis Jourdan, Mady Mady Christians ve Marcel Journet'le gibi oyuncular rol aldı. Film 1992'de, Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Film Arşivi tarafından "kültürel, tarihî ya da estetik açıdan önemli" olarak değerlendirildiği için Kongre Kütüphanesi'nde korunmak üzere seçildi.

2001 yılında, Fransız yönetmen Jacques Deray tarafından Lettre d'une isimli televizyon filmi çekildi.

2004'te yapılan Çince uyarlamayı Xu Jinglei, 2011 yılında yapılan versiyonu ise Moğol film yönetmeni Naranbaatar yönetmiştir.

Opera
1975 yılında, Antonio Spadavecchia tarafından tek kişilik opera şeklinde Письмо незнакомки (Bilinmeyen Bir Kadından Mektup) adıyla operaya uyarlanmış, Sovyetler Birliği'nde ve daha sonra Rusya'da Rusça olarak sahnelenmiştir.

Türkçe baskıları
Stefan Zweig (2020). Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu . Çeviren ve Önsöz: Kıvanç Koçak. İletişim Yayınları. ISBN 9789750528699

Kaynakça
Dış bağlantılar
Orijinal metin
Bilinmeyen Hedef

Bilinmeyen Hedef İngiliz dedektif romanları yazarı Agatha Christie'nin 1954 yılında yazdığı bir romandır. Romanda Agatha Christie'nin bilindik kahramanları yoktur ve roman bir dedektif romanından çok bir macera romanı karakterindedir.

Konu
Aile sorunları sebebiyle bunalımda olan, hatta intiharı bile düşünen Hillary Craven İngiliz gizli servisi elemanı Jessop tarafından gizli servis adına çalışmaya ikna edilmiş bir kadındır. Görevi bir süre önce esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolan Thomas Betterton adlı bir nükleer fizikçinin eşi rolünü oynayarak Betterton'un bulunmasına yardımcı olmaktır. Craven rolunü iyi oynar ve Batterton'u kaçıranlarla iletişime geçer. Ne var ki Batterton korkulduğu gibi Sovyetler Birliği'ne değil, Fas'taki Atlas Dağları'nda gizli bir araştırma merkezine götürülmüştür. Bu merkeze giden Craven merkezde birçok bilim insanının görev yaptığını görür. Bilim adamlarına iyi davranılmakta, fakat merkezden ayrılmalarına izin verilmemektedir. Craven bir süre sonra merkezin Aristides adlı bir milyonere ait olduğunu öğrenir. Aristides hükûmetlere bilim adamlarının projelerini satmayı planlamaktadır. Craven merkezde Andrew Peters adlı yakışıklı bir adamla karşılaşır ve ona aşık olur. Bir yandan da merkezin durumu hakkında Jessop'u gizlice bilgilendirmektedir.

Karakterler
Jessop, İngiliz gizli servis elemanı
Hillary Craven, başlarda intiharı düşünürken, Jessop tarafından ikna edilen mutsuz bir kadın
Thomas Betterton, kaybolan nükleer fizikçi
Olive Betteton, Thomas Betterton'un gerçek eşi
Boris Glydr, Thomas Betterton'un ölmüş olan ilk eşinin kuzeni
Aristides, gizli üssün sahibi
Andrew Peters, Hillary Craven'in yolda tanıştığı yakışıklı bir adam
Janet Hetherington, bir İngiliz ajanı
Bilinmeyen Adanın Öyküsü

Bilinmeyen Adanın Öyküsü José Saramago'nun yazmış olduğu uzun öykü türündeki kitap. Orijinali 1997 yılında "O conto da Ilha Desconhecida" adıyla Portekizce olarak yayınlandı. Türkçeye çevirisi ise 2001 yılında Efe Çakmak çevirisiyle Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları'ndan, 2014 yılında ise Emre İmre'nin çevirisi ve Birol Bayram'ın çizimleri ile de Kırmızı Kedi Yayınevi'nden yayımlandı.

Konusu
Kitap, ismi verilmeyen bir adamın kraldan bir tekne istemesiyle başlar. Fakat adamın bu talebini krala iletmesi kolay olmaz; yine de çeşitli aşamalardan geçerek krala bu talebini iletir. Kral adama tekneyi niçin istediğini sorar, adam bilinmeyen adayı bulmak için cevabını verir. Kral ise, haritaya bakarak artık bilinmeyen bir adanın kalmadığı gerekçesiyle bu talebe karşı çıkar. Fakat adamın ısrarları üzerine, tekne isteğini kabul eder.

Karakterler
Tekne İsteyen/ Bilinmeyen Adayı Arayan Adam
Kral
Temizlikçi Kadın
Birinci Katip
İkinci Katip
Üçüncü Katip
Birinci Uşak
İkinci Uşak
Liman Reisi