kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Abdullah bin Sebe

Abdullah bin Sebe (Arapça: عبد الله بن سبأ), Sebeîlik mezhebinin kurucusu olan kişi.

İslam literatüründe daha çok üçüncü halife Osman'ın Medine'deki evinin kuşatılarak öldürülmesi ve Ali'nin dördüncü halife olmasıyla sonuçlanan süreçte oynadığı rol üzerinde çok tartışmalara sebep olmuştur. Hatta bazı kaynaklar onun gerçekte var olmayan hayali bir kişilik olduğunu öne sürerler.

Hayatı
Abdullah bin Sebe hakkındaki anlatılar büyük ölçüde Seyf bin Ömer adlı ilk dönem İslam tarihçisinin rivayetlerine dayanır. Bununla birlikte el-Keşşî, Nevbahtî, Muhammed b. Ali el-Kummî gibi Şiî kaynaklarda, İbn Asâkir ve Ebu Nuaym gibi Sünnî kaynaklarda da bu kişiden bahsedilmektedir. Taberi tarihindeki bilgiler, Seyf bin Ömer'in rivayetlerine dayandırılır. Buna göre; siyahi bir Yemenli Yahudi kadının oğlu olan Abdullah bin Sebe, Osman'ın halifeliği zamanında Müslüman olmuştur. Daha sonra Hicaz, Basra, Kufe ve Şam'da fikirlerini yaymaya çalışmış, başarılı olamayınca da Mısır'a gitmiştir. Burada 'Muhammed'in de İsa gibi tekrar yeryüzüne döneceğini' ve 'Ali'nin Muhammed'in varisi olduğu' gibi İslam itikadında olmayan fikirleri yaymaya başlamıştır.

Mısır'da yaydığı bu fikirler kendisine taraftar bulmuş ve Osman'ın halifeliği konusunda itirazda bulunan bir kitle oluşturmayı başarmıştır. Bunun sonucunda Mısır halkından dört bin, Irak halkından da dört bin kişi Medine'ye giderek Halife Osman'a isyan etti. Evini kuşatarak onu öldürdüler, yerine Ali'yi halife olarak seçtiler. Pek çok İslam alimi bu sürecin arkasında Abdullah bin Sebe'nin bulunduğunu belirtir.

Osman'ın katillerinin bulunmasını isteyen ve arasında Ayşe, Talha ve Zübeyr gibi sahâbîlerin bulunduğu grup, Ali'nin bu işte isteksiz ve ağır davrandığı gerekçesiyle ona isyan başlattı. Bunu üzerine Ali ordusuyla Irak'a çekildi. Kufe halkından dokuz bine yakın kişinin de desteğini aldı. Bu sırada Ali'ye karşı çıkan grup Basra'ya ulaşmıştı. Bu esnada iki şehrin halkı arasındaki görüşmelerde sorunun sulh yoluyla çözülmesinde ittifak edilmişti. Ama Abdullah bin Sebe ve yandaşları Ayşe taraftarlarına saldırarak çatışmanın fitilini ateşledi. Sonuçta Talha ölmüş, Zübeyr geri çekilmiş Ayşe de çatışmaya son vererek Medine'ye çekilmiştir.

İslam tarihçileri ve bilginleri yukarıdaki sürecin tamamında Abdullah bin Sebe ve Sebeîlerin kışkırtmasının olduğunu öne sürer.

Fikirleri ve etkileri
Savunduğu fikirler ve etrafına topladığı kişilerin itikatları ile ilk Gulat-i Şia mezhebi olan Sebeiyye'nin temelleri atılmış oldu. Ali bin Ebu Tâlib tarafından lanetlenen ve ölüme mahkûm edilen bu şahsın infazından taraftarlarının daha da artacağından endişe edilmesi nedeniyle son anda vazgeçildi.

Eleştiriler
Abdullah bin Sebe'nin varlığı ve sahabe arasındaki 'fitne'nin ilk sebebi olduğu yönündeki yaygın inanışa karşı ciddi eleştiriler getirilmiştir. Bu eleştirilerin özünü, İslam alimlerinin seçkin birer sahabe olan Osman, Ali ve Ayşe'nin iktidar mücadelesi gibi dünyevi ve aşağı bir derece için kan dökmeyeceklerine olan inanışları ve bu fitnenin kaynağını onlara değil de kötü bir figüre yüklemek istedikleri üzerindedir.

Kaynakça
Abdullah bin Nasır Âl-i Sani

Abdullah bin Nasır Âl-i Sani ( ; d. 1960, Doha) Katarlı siyasetçi. İktidar ailesinin bir üyesi olarak 26 Haziran 2013 tarihinden 28 Ocak 2020 tarihine kadar Katar Başbakanı olarak görev yaptı. 2005-2013 yılları arasında Katar İçişleri Bakanı olarak görev yaptı.

1984 yılında İngiltere'deki Durham Harp Okulu'ndan mezun oldu. 1995 yılında, mevzuatta bir lisans derecesi aldıktan sonra, Beyrut Arap Üniversitesi'nden mezun oldu. 1985 yılında kurtarma polis bölümünde devriye memuru olarak atandı. 1989 yılında sermaye güvenlik bölümünde Stadyum güvenlik görevlisi olarak çalıştı. Sonra acil Polis Destek Tugayı komutan yardımcısı oldu. Özel güvenlik gücü bölümünde özel harekât tugayında komutan olarak ve özel güvenlik gücü bölümünde özel bir birim komutanı olarak atandı. 28 Aralık 2001 tarihinde operasyon işlerinde özel güvenlik gücü bölümünde yönetici yardımcısı olarak seçildi. 15 Şubat 2005 tarihinde, farklı görevlerde bulunduktan sonra, içişlerinden sorumlu devlet bakanı olarak atandı. Sonrasında, Hamad bin Casim bin Cabir es-Sani'nin yerine, bir kabine değişikliği sonrası, 26 Haziran 2013 tarihinde Katar başbakanı olarak atandı. 28 Ocak 2020 tarihinde başbakanlık görevinden istifa etti.

Evli ve altı çocuk babasıdır.

Kaynakça
Abdullah bin Mübarek

Abdullah bin Mübarek ( , 736, Merv - 794, Bağdat), Türk asıllı Hanefî fıkıh, hadis ve tefsir bilgini. Tebeut tabiindendir. İlk kırk hadisi yazan kişidir.

Merv'de ilk eğitimini tamamladıdıktan sonra Bağdat'a giderek Hammâd bin Zeyd, Evzâî, Süfyân-ı Sevrî, Süfyân bin Uyeyne, Mâlik bin Enes gibi büyük bilginlerden ders aldı. Bu arada Ebu Hanife'nin derslerine de devam etmiştir. Eğitimini tamamladıktan sonra memleketi Merv'e döndü ve ilimle uğraştı.

İslâm tarihine geçen ve sahabelerin üstünlüklerini anlatmak için kullanılan "Muâviye'nin Resûlullah'ın yanında giderken bindiği atın burnuna giren toz, Ömer bin Abdülaziz'den bin defa üstündür" sözü bu âlime aittir.

Kitapları
Kitabu'z Zühd ve'r Rekâik
Kitâbü'l Cihad
Müsned
Kitabü'l Birri ve's Sıla
Kitâbü't Tefsir
Kitabü't Tarih
Es-Sünen fil Fıkh

Kaynakça
Dış bağlantılar
Abdullah bin Ömer

Abdullah bin Ömer bilinen diğer adıyla İbn Ömer ( ‎, Abdullah bin Ömer bin Hattab) (M 614 – 693), ikinci İslâm Halifesi Ömer'in oğludur. Hadis ve hukukta önde gelen yetkili sahabedendi. Müslüman toplumunda çıkan İlk Fitne'de (M.S. 656-661) hiziplere karşı tarafsız tutumu ile bilinmiştir. Ebu Hureyre'den sonra ikinci en çok hadis rivayet eden sahabidir.

Biyografi
Asr-ı Saadet (614-632)
Abdullah bin Ömer, Ömer bin Hattab ve Zeyneb binti Medhun'un (Osman bin Maz'un'un kız kardeşi) oğlu olarak takriben miladi 614 yılında dünyaya gelmiştir. İslâm'ı kabulünden önce Ömer'in üç karısı vardı. Ancak Müslüman olmasından sonra sadece karısı Zeyneb yeni inancı kabul etti. Abdullah da İslâm'ı genç bir yaşta kabul etti, fakat 15 yaşına kadar Muhammed ile muharebelere katılmasına izin verilmedi. İlk çarpıştığı muharebe, 627'de Mekkeli paganlara karşı Ebu Süfyan'ın komutanlığını yaptığı Hendek Savaşı idi.

Hadiste Salim bin Abdullah'tan, babası Abdullah bin Ömer'den rivayet edildiğine göre, Muhammed babası Ömer'e, "Abdullah teheccüt (gece) namazını kılsa iyi adam olur" demiştir. Salim de "Ondan sonra Abdullah geceleri az bir zaman hariç uyumazdı." 632'de Muhammed'in hayatı son bulduğunda Abdullah, 18 yaşındaydı.

Muaviye devri (661 - 680)
661'de Hasan bin Ali hilâfet makamını Muaviye bin Ebu Süfyan'a bıraktığında İlk Fitne'nin acı tadını tecrübe eden diğer tüm Müslümanlar gibi Abdullah bin Ömer ona el verip biat etmiştir.

İkinci Fitne
İkinci Fitne sırasında Abdullah bin Ömer Medine'deyken Abdullah bin Zübeyr, Abdullah bin Abbas ve Hüseyin bin Ali'ye karargâhını Mekke yapıp Yezid bin Muaviye'ye karşı çarpışmasını tavsiye etmiştir. Bunun yerine Hüseyin bin Ali Kûfe'ye gitmeyi seçmiştir.

Görüşleri
Kaderin güçlü bir taraftarıydı.

Mirası
Abdurrahman bin Abdullah ve Sâlim bin Abdullah olmak üzere birkaç oğlu oldu. Abdullah bin Ömer'in kız kardeşi Hafsa bint Ömer de Muhammed'in eşlerinden biriydi.

Ölümü
Abdullah bin Ömer, hac için Mina'da iken bir kişinin elindeki mızrağı ayağına düşürmesi sonucunda yaralanmış ve bu hastalık sonucunda ölmüştür.

Ayrıca bakınız
Sünnet

Kaynakça
Abdullah el-Buluşi

Abdullah Muhammed H. el-Buluşi ( ; d. 16 Şubat 1960, Kuveyt), Kuveytli eski futbolcudur. Forvet pozisyonunda görev almaktaydı.

Futbol kariyeri
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel kariyerinin büyük bölümünü El-Arabi kulübünde geçirdi.

Millî takım kariyeri
Kuveyt millî futbol takımının 1982 FIFA Dünya Kupası kadrosunda yer alıp bir gol kaydetti.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Transfermarkt.com'da yer alan profili
Sports-reference.com'da yer alan profili
Abdullah bin Suud

Abdullah bin Suud (Arapça: عبد الله بن سعود; d. (?) - ö. 17 Aralık 1818, İstanbul), Osmanlı İmparatorluğu tarafından idam edilen Suudî-Vehhabî emiri.

Babasından sonra 1814'te Diriye Emirliği emiri oldu. Osmanlı'nın Mısır Valisi Kavalalı Mehmed Ali Paşa'nın Hicaz'daki kuvvetleri ile mücadeleye girişti. Kavalalı İbrahim Paşa'ya 2 Mayıs 1817'de yenildi ve Diriye'ye geri çekildi. İbrahim Paşa Diriye'ye yürüyerek şehri 5 ay boyunca muhasara ettikten sonra ele geçirdi. Abdullah'ı ve oğullarını yakaladı. Önce Medine'ye, oradan Mısır'a ardından da İstanbul'a gönderildi. 14 Aralık 1818'de halka teşhir edilerek Bâb-ı Âli'ye getirilip hapsedildi. Mekke ve Medine'de gasp ettikleri mallara dair sorgulandıktan sonra 17 Aralık 1818'de idam edildi.

Kaynakça
Abdullah bin Şihan

Abdullah bin Şihan (d. 10 Ağustos 1976), forvet pozisyonunda görev yapmış Suudi millî futbolcudur.

Futbol kariyeri
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel kariyerine 1997 yılında Eş-Şebab kulübünde başladı.

Millî takım kariyeri
Suudi Arabistan millî futbol takımı formasıyla 23 maçta 6 gol kaydetti.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Abdullah ed-Da'ayya'

Abdullah ed-Da'ayya' (d. 1 Aralık 1961), kaleci pozisyonunda görev yapmış Suudi millî futbolcudur. Kardeşi olan Muhammed ed-Da'ayya' da kendisi gibi kaleci pozisyonunda oynamıştır.

Futbol kariyeri
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel kariyerine 1974 yılında Al-Ta'ee kulübünde başladı. Daha sonra ise El-Hilâl kulübünde oynadı.

Millî takım kariyeri
Suudi Arabistan millî futbol takımı formasını 58 kez giydi.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Abdullah bin Selam

Abdullah bin Selam (Arapça: عبد الله بن سلام;‎ 550 - 663), Yahudi alimiyken Müslüman olan sahabe. Asıl adı Husayn olup Müslüman olduktan sonra Muhammed kendisine "Abdullah" ismini vermiştir.

Hayatı
İslam inancında peygamber olarak kabul edilen Yusuf'un neslinden olduğu rivayet edilir. Müslüman oluşuyla ilgili çeşitli rivayetler bulunuyor. Bu rivayetler arasında en çok kabul edilen rivayete Muhammed hicret yolculuğunun sonlarında Kuba'ya varınca Abdullah yanına gelmiş ve kendisine bazı sorular yöneltmiş. Sorduğu soruların cevapları doğru olunca, bunları ancak bir peygamberin bilebileceğini söyleyerek Müslüman olmuştur.

Abdullah bin Selam, bütün ev halkının Müslümanlığı seçmesini sağlamış, Uhud Muharebesi'ne katılmıştır. Halife Ömer devrinde savaşlara katılmaya devam etmiş, Kudüs'ün fethinde bulunmuştur. Ayrıca kendisine nisbet edilen bazı risaleler günümüze kadar ulaşmıştır.

Kendisiyle ilişkilendirilen ayetler
Yaygın bir görüşe göre Şu'ara Suresi'nin 197. ayetinde bahsedilen "İsrailoğulları bilginleri"nden kastedilen Abdullah bin Selam ve onun gibi Müslüman olan bazı Yahudi bilginleridir. Buna rağmen ayette kastedilen bilginleri, Müslüman olsun-olmasın genel anlamda Yahudi bilginleri olarak anlamanın daha doğru olacağı söylenmiştir. Ayrıca diğer bir yaygın görüşe göre Ra'd Suresi'nin 43. ayetinde bahsedilen "kitap bilgisine sahip" kişi Abdullah bin Selam'dır.

Kaynakça
Abdullah bin Üneys

Abdullah bin Üneys el-Cühenî ( ), İslam peygamberi Muhammed'in sahabelerinden biridir. Doğumu ve gençlik yılları hakkında bilgi bulunmayan Abdullah bin Üneys Sellâm b. Ebî’l-Hukayk'nin öldürülmesi için görevlendirilen 4-5 kişilik grup içerisinde yer almıştı. Useyr bin Zârem üzerine gönderilen otuz kişilik askerî birlikte bulundu. Muhammed tarafından Halid bin Süfyan'ı öldürmek üzere tek başına görevlendirildi. Urene bölgesinde Halid'e rastlayan Abdullah, Muhammed aleyhinde konuşarak onu kandırdı. Daha sonra adamlarının etrafta olmadığı bir zamanda onu öldürüp Medine'ye geri döndü. Bunun üzerine Muhammed ona bir asa verip şöyle dedi "Bu kıyamet günü aramızda bir işaret olacak, sen cennette de bu asaya dayanacaksın". Abdullah bu hatırayı ölünceye kadar kılıcıyla birlikte taşıdı. Ölümünde vasiyeti üzerine kefeni içine kondu. Yakalandığı humma nedeniyle Bedir Muharebesi'ne katılamamıştı ancak başka muharebelerde görev aldı. 674 veya 699 yılında Şam'da öldü.

Kaynakça
Abdullah bin Tarık

Abdullah bin Tarık ( , d. ? - ö. 625), tam adıyla Abdullah b. Tarık b. Amr b. Mâlik el-Belevî ez-Zaferî, İslam peygamberi Muhammed'in sahabesi.

Hicretin 3. yılında (625) müslümanlara düşmanlık besleyen Lihyanoğulları, yakın dostları Kare ve Abdal kabileleriyle birlikte ortak bir suikast planı hazırladılar. Plan gereği Kare ve Abdal kabilelerinden 7 kişi Medine'ye gelerek Muhammed'e Müslüman olduklarını bildirdi. İslam dininin esaslarını ve Kur'an'ı öğrenmek için muallim talep ettiler. Muhammed bu isteği onaylayarak bu talebi kabul etti, ardından kendilerine bir heyet gönderdi. Bu heyetin içinde Abdullah bin Tarık da bulunuyordu. Heyet Mekke-Taif arasında suikasta uğradı. Esir olarak Mekke'ye götürülürken Abdullah bin Tarık iplerinden kurtularak kılıcını Lihyanoğulları'nın üzerine çekti. Ardından çatışma sonucunda öldürüldü (625). Katıldığı gazveler arasında Bedir Muharebesi ve Uhud Muharebesi bulunmaktadır.

Kaynakça
Abdullah bin Muâviye

Ebû Abdillâh Ca'fer b. Ebî Tâlib b. Abdilmuttalib el-Hâşimî (ç 747), Üçüncü Fitne sırasında Kufe'de ve daha sonra İran'da Emevi Halifeliğine karşı bir isyana öncülük eden bir Alioğlu lideriydi.

İlk yılları ve imamlığa yükseliş
Abdullah bin Muâviye, Ali'nin erkek kardeşi Cafer bin Ebu Talib'in torunuydu. Ali'nin torunu Ebu Haşim'in 703'te ölümünün ardından, Alioğlu davasının liderliği boştu ve birkaç aday bunun için yarıştı: bir taraf, Ebu Haşim'in haklarını Abbasi Muhammed bin Ali'ye devrettiğini iddia ederken, başka bir grup sonraki imam olarak Abdullah ibn Amr el-Kindi'yi ilan etmek istedi. Ancak ikincisi yetersiz kaldı ve onun yerine Abdullah bin Muâviye.

Karl Vilhelm Zetterstéen'e göre Abdullah sadece imamlık iddiasında bulunmadı, aynı zamanda ilahi bir statü de talep etti. Sonuç olarak, takipçileri reenkarnasyon kavramını benimsedi ve ölülerin dirilişini reddettiler.

İsyanı ve ölümü
Ekim 744'te Abdullah ve takipçileri Kufe'de isyan ettiler ve diğer Alioğlu sempatizanlarının (özellikle Zeydiler) de katıldığı şehrin kontrolünü ele geçirdi ve valisini sınır dışı ettiler. Ancak Irak valisi Abdullah bin Ömer bin Abdülaziz'in tepkisi hızlıydı ve Kufe'ye yürüdü. Vatandaşların çoğu Alioğlu davasını terk etti, ancak Zeydi birliği, Abdullah'ın Kufe'den önce Al-Mada'in'e ve oradan da Cibal'e çekilmesine izin vermek için yeterince kararlılıkla savaştı.

Kufe'deki yenilgisine rağmen, Emevi rejimine karşı çıkan gönüllüler, II. Mervân tarafından mağlup edilen Hâricîlerin kalıntıları ve bazı Abbasi takipçileri de dahil olmak üzere, onun sancağına akın etmeye devam ettiler. Emevi hükûmetini zayıflatan Üçüncü Fitne'nin kargaşasından ve Horasan'da filizlenen Abbâsî İhtilâli'nden yararlanarak, kontrolünü Cibal, Ahvaz, Fars ve Kirman'ın çoğu da dahil olmak üzere İran'ın büyük bölgelerine yaymayı başardı. Merkezini önce İsfahan, ardından İstahr seçti.

Son olarak, II. Mervân, Abdullah'a karşı Amir ibn Dubara komutasında bir ordu gönderdi. Alioğlu güçleri 747'de Marw al-Shadhan'da tamamen yenildi ve İran üzerindeki egemenliği çöktü. Abdullah, Abbasi lideri Ebu Müslim'in onu idam ettiği Horasan'a kaçmayı başardı.

Müritlerinden bazıları onun ölümüne inanmayı reddetti ve mehdi olarak geri döneceğine inanarak "Janahiyya" olarak bilinen mezhebi oluşturdu. "Harithitler" olarak adlandırılan diğerleri, onun Ishaq ibn Zeyd ibn al-Harith al-Ansari şahsında reenkarne olduğuna inanıyorlardı.

Kaynakça
Konuyla ilgili yayınlar
Abdullah el-Ahmar

Abdullah el-Ahmar (Arapça: عبدالله الأحمر) (d. 6 Haziran 1936) Suriyeli bir siyasetçi ve Arap Sosyalist Baas Partisinin önde gelen bir üyesidir.

Biyografi
El-Tel'de doğan Ahmar, 1950'lerde Baas Partisine katıldı ve 1964 yılında Şam Üniversitesi Hukuk Fakültesinden mezun oldu. Kısa bir süre sonra Hama (1967-1969) ve ardından İdlib (1969-1970) valiliğine atandı. 1970 yılında bölgesel Baas konferansı, Salah Cedid'in hizbini iktidardan uzaklaştıran parti içi bir darbenin ardından Hafız Esad ile birlikte Ahmar'ı Suriye Bölge Komutanlığına seçti. Birkaç ay sonra Esad'ın grubu bir toplantı düzenleyerek yeni bir Ulusal Komutanlık atadı ve Esad'ı genel sekreter, Ahmar'ı da yardımcısı olarak seçti. Bu Ulusal Komutanlık, tek meşru Ulusal Komutanlık olma konusunda Irak merkezli bir başka Ulusal Komutanlık ile rekabet etmektedir.

Ahmar 1980'de Esad'la birlikte 1971'den beri sürdürdükleri görevlere yeniden seçildi. Esad'ın 2000 yılında ölümünden bu yana Ahmar Suriye'deki en yüksek rütbeli Baas üyesi, Beşşar Esad ise Suriye Bölge Komutanlığının genel sekreteridir.

Abdullah el-Ahmer 25 Temmuz 2013 tarihinde Kuzey Kore'yi ziyaret eden Baas Partisi heyetinin başkanıydı.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Abdullah Al-Ahmar (Arapça).
(Arapça)
Baas partisinin ikinci ismi Suriye'de tutuklandı. Erişim tarihi: 2012-11-29
Abdullah bin Übey bin Selûl

Abdullah bin Übey bin Selül (Arapça: عبد الله بن أبي ابن سلول), Medine'deki Hazrec kabilesinin reisiydi. İslam peygamberi Muhammed'in gelişiyle birlikte İbn Übey görünüşte Müslüman oldu, ancak Müslüman kaynaklar onun ölümüne kadar münafık olduğunu belirtir. Muhammed'le tekrarlanan çatışmalardan dolayı İslami gelenek onu Münafık (ikiyüzlü) ve "Münafikun lideri" olarak etiketlemiştir.

Soyu ve erken yaşamı
Abdullah, Hazrec kabilesinden Übey bin Selül ve Uzza bint Ka'b'ın oğluydu. Selül babasının annesinin adıdır. İbn Übey, o zamanlar şehrin diğer büyük Arap kabilesi olan Evs ile çatışma halinde olan Hazrec'in şeflerinden biriydi. Ficar Savaşı sırasında İbn Übey, savaşın ilk gününde Hazrec kabilesinin bir kısmına liderlik etmiş, ancak ikinci günde ayrılmıştı. Ayrıca Yahudi rehinelerin infazı konusunda başka bir liderle yaşadığı tartışma nedeniyle Buas Savaşı'na katılmadı. Çatışma sırasında bir anda, Kaynuka kabilesindeki Yahudi müttefikleri tarafından hayatı kurtarılmıştı.

İbn Übey "kardeş kavgasını sona erdirmek için her türlü çabayı gösterdi" ve her ikisi de İbn Übey'in liderliğini tanıyan iki grup arasında kısmi bir uzlaşma sağladı.

İslam öncesi Medine toplumunda yüksek bir statüye sahipti ve destekçileri onun “emir” olmasını hedefliyordu. Ancak Muhammed'in 622'de gelişi nedeniyle bu amaç gerçekleşmedi. Kabile çatışması tamamen çözülmediği için bazı vatandaşlar başka bir hakeme yöneldi ve vaazlarıyla kendisini ünlü yapan Muhammed'i çağırdı.

Ölümü
Abdullah bin Übey, 631 yılında öldü. Kendisi İslam'a inanmamakla birlikte inanmadığını açıkça belli etmediği için cenaze namazı Muhammed tarafından kılındı.

Abdullah bin Übey'in oğlu Abdullah babası gibi değildi ve samimi bir müslümandı. Babası ölünce Muhammed'e gelerek ondan gömleğini kefen yapmak için istedi ve onun cenaze namazını kılmasını, günahının affı için bağışlanma dilemesini istedi. Muhammed gömleğini verdi ve cenaze için ölünün hazırlanmasını emretti. Ömer, onun münafık olduğunu ve namazını kılmaması, bağışlanma dilememesini Muhammed'ten istedi. Ancak peygamber bu konuda kesin bir emir olmadığını söyleyerek namazını kıldı ve mezarına kadar ölüye eşlik etti.

Bu olaydan sonra münafık olduğu bilinen kişilerin cenaze namazı kılınması vahiyle yasaklanmıştır.

Kaynakça
Abdullah bin Vehb er-Râsibî

Abdullah bin Vehb er-Râsibî ( ; ö. 17 Temmuz 658), Hâricîler'in liderlerinden biriydi. İslam öğretilerini doğrudan Muhammed'in sahabelerinden öğrenmiş biriydi. Namazda o kadar sık secde ederdi ki alnında nasırlar oluştu, bu yüzden kendisine "nasırlı adam" anlamına gelen "dhu ʾl-thafināt" lakabı verildi.

Abdullah, Müslümanların İran'ı fethi'nde Sa'd bin Ebû Vakkas'ın emrinde savaştı. İlk Fitne sırasında Halife Ali'nin yanında yer aldı ve 657'de Sıffin Muharebesi'nde Ali'nin yanında savaştı. Ali'nin İlk Fitne'yi sona erdirmek için hakem olma kararını kabul etmesine karşı çıktı ve kısa süre sonra Hâricîler olarak bilinen muhaliflere katılarak Irak'taki Harura'ya gitti. Daha sonra muhalifler Kufe'ye yerleştiler ve Abdullah bin Vehb'i lider olarak seçtiler. Hâricîler, 17 Temmuz 658'de Nehrevan Muharebesi'nda bozguna uğratıldılar ve Abdullah bu savaşta öldürüldü.

Kaynakça
Dipnot

Genel
Abdullah bin el-Mutez

Abdullah bin el-Mutez ( ; 861 – 29 Aralık 908), Arap şair ve Halife Mutez'in oğludur. Kitab el-Badi nin yazarı olarak tanınır. Bu eser, Arap edebiyatının en erken örneklerinden biri kabul edilir.

Halife Müktefî'nin ölümüyle kendisine Abbasî halifeliği teklif edildi ancak Abdullah bin el-Mutez, yalnızca bir gün bir gece halife olarak görev yaptı. Saray entrikaları yüzünden kaçmak zorunda kaldı, yakalandı ve boğularak öldürüldü. Bu olay sonrası, henüz 13 yaşında olan El-Muktedir halife oldu.

Kaynakça
Konuyla ilgili yayınlar
'Abd Allah ibn al-Mu'tazz, Kitāb al-Badī‘, ed. by Ignatius Kratchkovsky, Gibb Memorial New Series, 10 (Londra, 1935).
G.B.H. Wightman and A.Y. al-Udhari, Birds through a Ceiling of Alabaster: Three Abbasid Poets, Penguin Books, 1975 ( ).
Charles Greville Tuety (trans.), Classical Arabic Poetry: 162 Poems from Imrulkais to Ma‘arri (London: KPI, 1985), s. 247–63.
Abdullah el-Fahuri

Abdullah el-Fahuri (Arapça:عَبْد الله رَائِد مَحْمُود الْفَاخُورِيّ) (d. 22 Ocak 2000), Ürdünlü profesyonel futbolcu. Kaleci mevkiinde görev almaktadır. ed-Devrî el-Urdunî li'l-Muhtarifîn takımlarından Al-Wehdat'de forma giymektedir.

Kariyeri
Al-Wehdat'ın A takımında oynamadan önce bile, El-Fahuri 2017'nin sonlarında 2019 AFC Asya Kupası elemelerinin üçüncü turu için Ürdün A Milli Takımı'na çağrıldı.

11 Ocak 2018'de Finlandiya'ya karşı 1-2'lik mağlubiyetle sonuçlanan hazırlık maçında Yezid Ebu Leyla'nın yerine oyuna girerek A Milli Takım'da ilk maçına çıktı. 17 yaşında, Ürdün tarihinin en genç kalecisi oldu.

El-Fahuri, 2023 AFC Asya Kupası ve 2026 FIFA Dünya Kupası için Ürdün kadrosuna dahil edildi.

Dış bağlantılar
Abdullah es-Salim es-Sabah

Abdullah el-Salim el-Sabah (1895 – 24 Kasım 1965) (Arapça: الشيخ عبد الله الثالث السالم الصباح) Salim el-Mübarek es-Sabah'ın büyük evladıydı. Şeyh Abdullah 29 Ocak 1950 – 24 Kasım 1965 yılları arası Emirlik yaptı ve Es-Sabah ailesinden onbirinci melikeydi. Kuzeni Ahmet Al-Cabir Al-Sabah öldükten sonra Şeyh olan Abdullah babasının ölümü sonrası saltanat vekilliği yapmıştı. Ataları gibi olmayan Şeyh Abdullah İngiliz'den çok Arap destekçisiydi ve 19 Haziran 1961 tarihinde İngiltere'yle imzaladığı anlaşma sonrası İngilizlerin hâkimliğine son vermişti. 1961 yılında Anayasayı başlatan Abdullah 1963'te Parlâmentoyu kurdu. Aynı zamanda Abdullah kendini Emir ilan etti.

İki sene sonra kalp krizi nedeniyle hayatını kaybeden Abdullah'ın yerine üvey kardeşi Sabah es-Salim es-Sabah geçti. Abdullah aynı zamanda 2006 yılının Ocak ayında kısa bir süre için Emir olan Şeyh Saad el-Abdullah es-Salim es-Sabah'ın babasıydı.

Kaynakça