kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Eugène Carrière

Eugène Anatole Carrière (16 Ocak 1849 – 27 Mart 1906), Fin de siècle döneminde eser vermiş Fransız sembolist ressam ve taşbaskı sanatçısı. Kahverengi tonlarda monokrom tablolarıyla bilinir. Heykeltıraş Auguste Rodin'in yakın arkadaşı olmuştur. Monokrom tarzıyla, Picasso'nun özellikle mavi dönemini etkilediği düşünülmektedir.

Yaşamı
Eugène Carrière, Fransa'nın Seine-Saint-Denis ilindeki Gournay-sur-Marne'da doğdu. Paris'teki École des Beaux-Arts'da eğitim gördükten sonra Alexandre Cabanel'den eğitim aldı. Fransa-Prusya Savaşı sırasında tutsak kaldığı Dresden'de Peter Paul Rubens'in eserlerini gördü ve bunlardan etkilenerek yaptığı erken dönem tablolarında parlayan renkler kullandı. 1877-78 yıllarında ticari ressamlık yapmak üzere Londra'ya gitti ancak burada sadece altı ay kalabildi. Londra'da geçirdiği günler ressamın kendine özgü tarzının ortaya çıkmasına yardımcı oldu. Goncourt'ta göre ressamın eserlerindeki figürler "Londra sisinde birkaç adım ileride duruyormuş gibi" betimlenmişti.

Ressam genelde kendi ev yaşamında seçtiği temalarda eserler yaptı. Sıklıkla analık temasını işledi ve bu tablolarındaki kadınları eşine benzeyecek şekilde çizdi. Ressamın, heykeltıraş Louis-Henri Devillez'in 1887 tarihli portresi ise döneminde övgüyle karşılandı.

Carrière, Société Nationale des Beaux-Arts kurulmasıyla sonuçlanan sezesyon hareketinin önderlerinden biriydi. Société çalışmaları çerçevesinde Carrière diğer eserlerinin yanı sıra Uyku (1890), Annelik (1892), Çarmıhtaki İsa (1897), Madame Menard-Dorian (1906) tabloları ile Paul Verlaine'in çok övülen portresini (1891) vardı.

Ressamın eserlerinin büyük kısmı Paris'teki Musée d'Orsay'de ve Belgrad'daki Sırbistan Ulusal Müzesi'nde bulunmaktadır.

Bazı eserleri
Kaynakça
Konuyla ilgili yayınlar
Dış bağlantılar
"Eugène Carrière: Symbols of Creations" sergisi, Kent Fine Art, New York
Eugène Carrière Sanal Müzesi
Hollis, Richard. "Ghostly realist" , The Guardian, 26 Ağustos 2006
Beauty and Ruin'de eserleri
Artcyclopedia'da eserleri
Eugène Carrière, Hill-Stead Museum, Farmington, Connecticut
Eugène Boch

Eugène Boch (1 Eylül 1855 - 3 Ocak 1941), Saint-Vaast, La Louvière, Hainaut'ta doğan Anna Broch'un küçük kardeşi ve Less XX'in kurucu üyelerinden olan Belçikalı ressamdır.

Şu an aktif olarak Villeroy & Boch firması altında olan, ince çini ve seramik üreticisi zengin bir aile Boch ailesinin 5. neslindendir. Eugène Boch, 1879'da Paris'teki Léon Bonnat'ın özel atölyesine kaydoldu. Bonnat, atölyesini kapattığı 1882'den itibaren, Fernand Cormon'un atölyesinde eğitim gördü. 1882, 1883 ve 1885'te resimleri Salon'a kabul edildi.

1888'de Dodge MacKnight tarafından Vincent van Gogh ile tanıştırıldı.

1892'de Paris'ten çok uzak olmayan Monthyon'a yerleşti. 1909'da Anne-Marie Léonie Crusfond ile evlendi, 1910'da yakın zamanda inşa ettikleri "La Grimpette" dağ evlerine taşındı ve her ikisi de ölene kadar orada yaşadı.

Koleksiyonunun bir kısmı büyük yeğeni Luitwin von Boch tarafından Anna ve Eugene Boch hakkında bir Müze yapma fikriyle satın alındı.

Eugene Boch web sitesi, Hôtel de Villeroy'daki Cremerie de Paris'ten korunmaktadır. Büyük yeğeni ve Dr. Thérèse Thomas tarafından düzenlenmiştir.

Popüler kültürde
Eugene Boch'un Van Gogh tarafından yapılan portresi, Fransız kültürünün bir sembolü olarak Fransız beyaz sayfalarının ön yüzünde kullanılmaktadır.

Kaynakça
Özel

Genel
Berko, Patrick & Viviane (1981), 1750 ve 1875 arasında doğan Belçikalı ressamların sözlüğü, Knokke 1981, s. 51.
(Moderne Galerie, Saarland Müzesi, Saarbrücken'de düzenlenen bir serginin kataloğu, 6 Mayıs - 6 Haziran 1971)
Eugène Bourgeau

Eugène Bourgeau (1813 - 1877) Fransız doğa bilimcidir.

Hayatı
Bourgeau 1813'te Fransa'nın Haute-Savoie kentinde dünyaya geldi. Gençlik yıllarında Lyon Botanik Bahçesi'nde çalıştı. Bu yıllarda Nicolas Charles Seringe ve Claude Thomas Alexis Jordan'dan etkilendi. 1843'te Paris'e taşınan Bourgeau, Philip Barker Webb tarafından herbaryum asistanı olarak işe alındı. 1845-46'da Kanarya Adaları'nda "Webb koleksiyonu" için bitki topladı.

Sırasıyla İspanya ve Kuzey Afrika'da bitki örnekleri topladı. 1857'den 1860'a kadar Batı Kanada'ya düzenlenen İngiliz Kuzey Amerika Keşif Gezisine katıldı. Kanada'da Superior Gölü'nün kuzeyi ve Winnipeg Gölü'nün çevresinden bitki örnekleri topladı. Ayrıca Saskatchewan Nehri ve Rocky Dağları'na düzenlenen keşif gezilerine katıldı.

Daha sonra Anadolu'ya (Likya bölgesi ve Kuzey Anadolu Dağları) iki keşif gezisi düzenledi. 1863'te İspanya ve Balear Adaları'na, 1865-66 yıllarında Meksika'ya ve 1870'te Rodos adasında bitki örnekleri toplamak için gitti.

Bourgeau herhangi bir botanik literatür yayınlamadı. Heceleme ve dilbilgisi kurallarında çok kötü olduğu rapor edilmiştir.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Batı Kanada tarihi sitesi
Eugongylinae

Eugongylinae, Scincidae familyasına bağlı bir hayvan altfamilyasıdır.

Taksonomi
Eugongylinae altfamilyasına bağlı cinsler (2022):

Ablepharus - Fitzinger in Lichtenstein, 1823
Acritoscincus - Wells and Wellington, 1985
Alpinoscincus - Slavenko, Tamar, Tallowin, Kraus, Allison, Carranza and Meiri, 2021
Anepischetosia - Wells and Wellington, 1985
Austroablepharus - Couper, Hoskin, Potter, Bragg and Moritz, 2018
Caesoris - Sadlier, Bauer, Shea and Smith, 2015
Caledoniscincus - Sadlier, 1987
Carinascincus - Wells and Wellington, 1985
Carlia - Gray, 1845
Celatiscincus - Sadlier, Smith and Bauer, 2006
Cophoscincopus - Mertens, 1937
Cryptoblepharus - Wiegmann, 1834
Emoia - Gray, 1845
Epibator - Sadlier, Bauer, Shea and Smith, 2015
Eroticoscincus - Wells and Wellington, 1984
Eugongylus - Fitzinger, 1843
Geomyersia - Greer and Parker, 1968
Geoscincus - Sadlier, 1986
Graciliscincus - Sadlier, 1987
Harrisoniascincus - Wells and Wellington, 1985
Kanakysaurus - Sadlier, Whitaker, Bauer and Smith, 2004
Kuniesaurus - Sadlier, Deuss, Bauer and Jourdan, 2019
Lacertaspis - Perret, 1975
Lacertoides - Sadlier, Shea and Bauer, 1997
Lampropholis - Fitzinger, 1843
Leiolopisma - A. M. C. Duméril and Bibron, 1839
Leptosiaphos - Schmidt, 1943
Liburnascincus - Wells and Wellington, 1984
Lioscincus - Bocage, 1873
Lobulia - Greer, 1974
Lygisaurus - De Vis, 1884
Marmorosphax - Sadlier, 1987
Menetia - Gray, 1845
Morethia - Gray, 1845
Nannoscincus - Günther, 1872
Nubeoscincus - Slavenko, Tamar, Tallowin, Kraus, Allison, Carranza and Meiri, 2021
Oligosoma - Girard, 1857
Panaspis - Cope, 1868
Phaeoscincus - Sadlier, Smith and Bauer, 2014
Phasmasaurus - Sadlier, Bauer, Shea and Smith, 2015
Phoboscincus - Greer, 1974
Proablepharus - Fuhn, 1969
Pseudemoia - Fuhn, 1967
Pygmaeascincus - Couper and Hoskin, 2014
Saproscincus - Wells and Wellington, 1984
Sigaloseps - Sadlier, 1987
Simiscincus - Sadlier and Bauer, 1997
Tachygyia - Mittleman, 1952
Techmarscincus - Wells and Wellington, 1985
Tropidoscincus - Bocage, 1873


Kaynakça
Dış bağlantılar
Eugène-Melchior Péligot

Eugène-Melchior Péligot (d. 24 Mart 1811, Paris - ö. 15 Nisan 1890, Paris), Fransız kimyager.

Kariyeri
Péligot, Martin Heinrich Klaproth'un karabarutunun saf bir metal olmadığını ( kimyada UO2 olarak bilinen uranyum oksidiydi) kanıtladı. Daha sonra 1841'de uranyum tetraklorürü (UCl4 ) potasyum metali ile indirgeyerek saf uranyum metali üretmeyi başardı. Bugün daha iyi yöntemler bulunmuştur.

Péligot, Ulusal Tarım Enstitüsü'nde analitik kimya profesörlüğü yaptı. Jean-Baptiste Dumas ile işbirliği yaparak birlikte ağaç ruhu (metanol) üzerinde yapılan deneyler sırasında metil radikalini keşfettiler. Metil alkol terminolojisi her iki kimyager tarafından "odun şarabından" oluşturuldu. Ayrıca gaz halindeki dimetil eter ve birçok esteri de hazırladılar. 1838'de kafuru fosfor pentoksit kullanarak başarılı bir şekilde p - simen'e dönüştürdüler.

1844'te krom(II) asetatı sentezledi ki bu daha sonra (1964'te F. Albert Cotton tarafından) dörtlü bağ içeren ilk kimyasal bileşik olarak tanındı.

Kaynakça
Eugène Daumas

Melchior Joseph Eugène Daumas (4 Ekim 1803, Delémont, İsviçre - Mayıs 1871, Camblanes), Fransız general ve yazardı.

Başlıca eserleri
Le Sahara algérien études géographiques et historiques sur la région au sud des établissements français en Algérie, Paris, Langlois et Leclercq, 1845
La Grande Kabylie, Paris, Hachette, 1847
Le Grand désert ou itinéraire d'une caravane du Sahara au pays des nègres, Paris, Chaix et Cie, 1848
Les Chevaux du Sahara et les mœurs du désert, Paris, Lévy, 1851
Moeurs et coutumes de l'Algérie, Paris, Hachette, 1853
La Vie arabe et la société musulmane , Paris, Lévy, 1869

Kaynakça
Dış bağlantılar
Eugène Chaboud

Marius Eugène Chaboud (12 Nisan 1907 – 28 Aralık 1983) 1938 Le Mans 24 Saat yarışını Jean Trémoulet ile kazanan ve Formula 1'de 1950-1951 sezonunda 3 yarışa katılan bir Fransız yarış pilotuydu.



Yarış sonuçları
Formula 1 Dünya Şampiyonası sonuçları
(key)


Indicates shared drive with Philippe Étancelin. Chaboud had entered his Ecurie Lutetia Talbot-Lago but did not race this car.

Le Mans 24 Saat sonuçları
Kaynakça
Dış bağlantılar
Profile on OldRacingCars.com
Profile from Grand Prix Encyclopedia
Eugène Ionesco

Eugène Ionesco (Rumence: Eugen Ionescu, d. 26 Kasım 1909 – ö. 28 Mart 1994), uyumsuz tiyatronun önde gelen yazarlarından biridir. Sıradan durumların ötesinde bireyin var oluşundaki anlamsızlığı kendine özgü bir dille anlatmaktadır.

Yaşam öyküsü
Resmi internet sitesine göre 1912, başka kaynaklara göre 1909 yılında Romanya'da doğan Ionesco'nun babası Rumen, annesi Fransız'dır. Çocukluğu Fransa'da geçen Ionesco anne ve babasının boşanmasının ardından 1925 yılında Romanya'ya döner. 1928 – 1933 yılları arasında Bükreş Üniversitesi'nde Fransız Edebiyatı okuyarak öğretmenlik sertifikası alan Ionesco, burada Emil Cioran ve Mircea Eliade ile tanışır.

1936 yılında Rodica Burileanu ile evlenerek sıra dışı çocuk öykülerini ithaf ettiği bir kız babası olur. 1938 yılında doktora çalışmasını tamamlamak için ailesiyle birlikte Fransa'ya döner. II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle Marsilya'ya taşınan aile, Fransa'nın özgürlüğe kavuşmasından sonra 1944 yılında Paris'e yerleşir.

1967 yılında İsrail'e gider ve daha sonra öz yaşam öyküsünde Yahudi kökenli olduğunu açıklar.

1970 yılında Fransa Akademisi üyeliğine seçilen Ionesco, (accession speech, Fransızca) birçok ödüle de layık görülmüştür. Bunlardan bazıları: Tours Festivali Film Ödülü, 1959; Prix Italia, 1963; Society of Authors Theatre Prize, 1966; Grand Prix National for theatre, 1969; Monaco Grand Prix, 1969; Austrian State Prize for European Literature, 1970; Kudüs Ödülü, 1973; bunun yanında New York Üniversitesi ve Leuven (Belçika), Warwick (İngiltere), Tel Aviv (İsrail) üniversiteleri tarafından fahri doktora derecesine lâyık görülmüştür.

84 yaşında ölen Ionesco, Paris'teki Montparnasse Mezarlığı'na gömülmüştür.

Genellikle Fransızca yazmasına rağmen Romanya'nın en çok gurur duyduğu isimlerden biridir. Rumenlerin bu konudaki temel kırgınlığının, gerçek adı olan Eugen Ionescu yerine isminin Fransızca söylenişi olan Eugène Ionesco olarak tanınması olduğu bilinir.

Eserleri
Öne çıkan çalışmaları
La Cantatrice chauve (1950, Kel Kantocu ya da Kel Şarkıcı)
La Leçon (1951, Ders)
Les Chaises (1952, Sandalyeler)
Amédée ou comment s'en débarrasser (1954, Amédée ya da nasıl başından atarsın onu)
Rhinocéros (1959, Gergedanlar)
Tueur sans gages (1958, Gönüllü Katil)
Le Roi se meurt (1962, Kral Ölüyor)
Le Piéton de l'air (1963, Hava Yayası)
La Soif et la faim (1964, Açlık ve Susuzluk)
Macbett (1972, Macbett)
İki Kişilik Hırgür

Kuramsal yazıları
Notes and Counternotes (Notlar ve karşı notlar - 1962)
Fragments of a Journal (Günlükten parçalar - 1966)
Le Solitaire (Fal - 1973)
Journeys among the Dead (Ölüme yolculuklar - 1980)

Kaynakça
The New Oxford Companion to Literature in French, (ISBN 0-19-866125-8)
Ionesco : Théâtre complet, Pléiade edition (ISBN 2-07-011198-9)
Wikipedi İngilizce 'den kısaltılarak çevrildi. Genişletilecek.

Dış bağlantılar
Resmi sitesi
Eugène Koffi Kouamé

Eugene Koffi Kouame (d. 7 Şubat 1988, Abidjan ö. 10 Temmuz 2017 ), Fildişi Sahilli futbolcuydu.

Futbolculuk kariyeri
Kulüp takımları kariyeri
Kouame, futbola ülkesinde başladı ve daha sonra Kuzey Kıbrıs takımlarından Lefke Türk Spor Kulübü'ne transfer oldu.

Burada birkaç sezon oynadıktan sonra 2011-12 sezonunun başında 1. Lig ekiplerinden Boluspor'a transfer oldu. Boluspor için ilk resmî karşılaşmasına 11 Eylül 2011 tarihinde Giresunspor'a karşı oynanan 1. Lig karşılaşmasında çıktı.

10 Temmuz 2017 tarihinde ülkesinde geçirdiği bir rahatsızlık sonucu öldü.

İstatistikleri
Kulüp takım istatistikleri
Kaynakça
Dış bağlantılar
Eugène Viollet-le-Duc

Eugène Emmanuel Viollet-le-Duc (27 Ocak 1814 - 17 Eylül 1879), ortaçağ binaları için yaptığı yorumsal tarzdaki restorasyonlar ile tanınan Fransız mimar ve teorisyen.

Paris'te doğan mimar, neo-Gotik mimarisi üzerine yaptığı çalışmalar ile tanınır olmuştur. Eserleri önemli ölçüde yapıcı ve bağımsız olarak tasarladığı binaları günümüze kadar az sayıda kişi tekrar gerçekleştirmiştir. Yaşadığı dönemde Beaux-Arts mimarisi eğiliminin tam aksi yönüne eğilmiş ve çalışmaları dönemin mimarları tarafından alay konusu edilmiştir. Özgürlük Heykeli'nin iç yapı tasarımı için mimar olarak çalışmaya başlamış, fakat proje tamamlanmadan ölmüştür. Viollet-le-Duc ayrıca UNESCO Dünya Mirası listesi listesinde yer alan Carcassonne kalesinin de restoratörlüğünü üstlenmiştir
Eugène Pittard

Eugène Pittard (1867–1962), İsviçreli antropologdur. En bilinen çalışması 1924'te yayımlanan Les Races et l'Histoire'dır.

Erken hayatı
5 Haziran 1867 tarihinde doğan Pittard, henüz bir çocukken biriktirme, insanları araştırma ve artifaktlar konusunda bir merak ortaya koydu. Günün birinde bilim insanı Karl Vogt'a[en] sunmayı umduğu fosiller, iskelet ve madeni paraları içeren bir küçük koleksiyona sahipti.

Kariyeri
Pittard, Cenevre Üniversitesi'ndeki Etnografya Müzesi'ni kurdu. Ayrıca bu üniversitenin ilk antropoloji başkanı da Pittard idi. Daha sonra, rektör sonrası dönemde Akademi'ye atandı. Cenevre Üniversitesi'ndeki çeşitli pozisyon ve rollerinin dışında, ayrıca Birleşmiş Milletler için proje menajerliği görevini yürütüyordu.

Atatürk ve Pittard
Mustafa Kemal Atatürk'ün 1930'lu yıllarda Türk Tarih Tezi konusunda yaptığı çalışmalarda en çok etkilendiği antropologlardan biridir. Prof. Afet İnan'ın doktora tez hocasıdır. 1925 yılında "Türk Antropoloji Mecmuası"nın kurucuları arasındadır. 1937 'de yapılan II. Türk Tarih Kongresi'nde sunduğu "Neolitik Devirde Küçük Asya ile Avrupa Arasında Antropolojik Münasebetler" adlı tebliğ ile dünya antropoloji çevresinde geniş kabul gördü. Pittard'ın bu ünlü tezinde: "... Türklerin geçmişte Eti adını taşıdıklarını, birkaç bin yıldan sonra da Selçuk, Osmanlı ve Türk ismiyle anıldıklarını" belirtmiştir.

Kaynakça
Zafer Toprak, "Cumhuriyet ve Antropoloji", İş bankası Kültür Yayınları, İstanbul 2023, s. 310,311.
Eugène Pottier

Eugène Pottier (4 Ekim 1816 - 6 Kasım 1887), Fransız devrimci, sosyalist, şair, mason ve nakliye işçisi. Pottier Mart 1871'de Paris Belediye Meclisi üyesi olarak Paris Komünü'ne seçildi. Komün'ün yenilgisinden sonra, Haziran 1871'de Enternasyonal (L'Internationale) şiirini yazdı. Bu şiir, Uluslararası İşçi ve İş Dünyası Birliği'nin son yıllarında kullandığı marş oldu (1871-1876) ve o zamandan beri çoğu sosyalist ve sol siyasi uluslararası kuruluş tarafından kullanıldı. Encyclopedia of Mass Persuasion ("Kitle İkna Ansiklopedisi"), bu marşı La Marseillaise den bu yana en çok bilinen propaganda şarkılarından addeder. Enternasyonal i yazdıktan sonra, Pottier sürgüne gitti ancak daha sonra Fransa'ya döndü, tekerlekli sandalyede öldü.

Paris Komünü üyelerinin Versaillais (1871) tarafından kanlı bir şekilde ezilmesinden on beş yıl sonra Eugène Pottier, aşağıdaki marşı devrimlerine adadı:

Onu öldürdüler.
Makineli tüfekleriyle!
Ve onu bayrağıyla yuvarladı,
Çamura!
Yağ ve çamura
Hakim olduklarını düşünüyorlardı.
Ve tüm bunlar ile, Nicolas,
Komün ölmedi!

Vladimir Lenin, 1913'te Pravda da kaleme aldığı bir yazısında Pottier'i yâd etmiştir.

Eugène Pottier, New York'ta sürgündeyken (1873-1880) New York'taki Les Égalitaires locasına kabul edildi. Kapak yazısında, masonluğu şöyle tanımladı: "Gelenek üzerinde temiz bir tarama gerçekleştiren ve insan aklının üstünde hiçbir hurafe tanımayan bir grup serbest düşünürden oluşur; kendilerini bilinçli olarak hakikat ve adalet arayışına adarlar."

Kaynakça
Eugène de Beauharnais

Eugène Rose de Beauharnais (3 Eylül 1781, Paris – 21 Şubat 1824, Münih), Fransız devlet adamı ve askeri lider. I. Napolyon'un ilk eşi Joséphine de Beauharnais ile Alexandre de Beauharnais'in oğludur. 1805–1814 yılları arasında Napolyon'un yönettiği İtalya Krallığı'nın genel valilik görevini sürdürmüştür. Napolyon Savaşları sırasında askeri ve siyasi liderlik yapmıştır.

Ayrıca bakınız
Zafer Takı'na kazınan kişiler listesi

Kaynakça
Dış bağlantılar
Napoleon & Empire La franc-maçonnerie sous le Consulat et le Premier Empire
Heraldica.org - Napoleonic titles outside France
Arnauld Divry. Les 660 noms inscrits sur l'Arc de Triomphe de Paris
Eugénie Le Brun

Eugénie Le Brun ya da Madam Rüşdi, (ö. 16 Kasım 1908) düzenlediği Salon toplantılarıyla kanaat önderliği yapmış Fransa doğumlu Mısırlı feminist entelektüel. Hüda Şaravi'nin yakın arkadaşıdır.

Feminizm
Kahire'ye gelip dini öğrendikten sonra müslüman olmuştur. Yaygın batılı görüşün aksine, Kur'an dikkatli bir şekilde incelenirse İslam'ın özgürleştirici bir güç olabileceğini ve kadınlara önemli haklar tanıdığını savunmuştur. Öyle ki, kadınları ilgilendiren İslam hukuku konularına ilgi duymuş ve mahkemelere katılmıştır. Le Brun'un mahkemelerde karşılaştığı, kadının evlilik haklarını suistimal eden kararlar daha sonra yazacağı Harem et les Musulmanes kitabının odak noktası olmuştur. Bir din olarak İslam ile yozlaşmış dini kurum ve fikir adamlarının yarattığı tahriflerin farklı olduğunu göstermeye çabalamıştır. Şaravi 1880li yıllarda Le Brun'un düzenlediği salon toplantılarına katılır ve peçe gibi toplumsal davranışları tartışırdı. Le Brun Şaravi'yi, peçenin Mısırlı kadınların ilerlemesinin önünde bir engel olduğuna ikna etmiş, bunun üzerine Şaravi halk içindeyken peçesini çıkarmıştır. Şaravi, Le Brun'u bir yol gösterici olarak görmüş ve 1908'deki ölümünün ardından hatıratına şöyle yazmıştır: "Onun iyi tavsiyelerine o kadar bağlanmışım ki ölümünden sonra bile onun ruhu yolumu aydınlatır olmuş. Ne zaman önemli bir karar alacak olsam durup kendime onun ne düşüneceğini soruyorum ve onun onaylayacağını düşünürsem devam ediyorum."

Kaynakça
Eugène Murer

Hyacinthe-Eugène Meunier veya yaygın olarak bilinen adıyla Eugène Murer (15 Mayıs 1841 - 22 Nisan 1906), pasta şefi, yazar, empresyonist resim koleksiyoncusu ve kendi kendini yetiştirmiş ressamdır.

15 Mayıs 1846'da Moulins'te doğdu. Onu empresyonistlerle tanıştıran Armand Guillaumin'in çocukluk arkadaşıydı. Aynı zamanda 8 Rue du Faubourg-Montmartre ve 125 Faubourg Poissonnière'deki Grû'larda çırak pasta şefi olarak çalışmıştır.

Daha sonraki dönemde 95 Boulevard Voltaire'de pastane işleten Murer, burada "Salı-akşam yemeği" düzenlemiş ve genç sanatçıları, koleksiyonerleri ve tanınmış sanatçılar davet etmiştir. Renoir, Sisley, Monet, Cézanne, Gachet, Vincent ve Theo Van Gogh, Père Tanguy, sanat tacirleri Louis Legrand ve Alphonse Portier, Goeneutte, Guillaumin, Vignon, Pierre Franc-Lamy ve Pissarro konukları arasındaydı.

22 Nisan 1906'da Auvers-sur-Oise'de öldü.

Bibliyografya
Eserlerini Gêne-Mûr takma adıyla yayınlamıştır.

Comment Se Vengent Les Batards; 1865
Les Fils du siècle; 1877
Pauline Lavinia; 1887
La mère Nom de Dieu!; 1888


Eugène Murer'in Renoir imzalı 1877 tarihli portresi Metropolitan Museum of Art'ta sergilenmektedir.

Camille Pissarro'nun 1878'de boyadığı Murer portresiSpringfield, Springfield, Massachusetts Güzel Sanatlar Müzesi koleksiyonundadır.

Not listesi
Kaynakça
Eugène Kabongo

Eugène Kabongo Ngoy (d. 3 Kasım 1960), forvet pozisyonunda görev yapmış Demokratik Kongolu millî futbolcudur.

1988 Afrika Uluslar Kupası'nda millî takım formasıyla bir gol kaydetti.

2006 yılında Afrika Futbol Konfederasyonu tarafından "Son 50 Yılın En İyi 200 Afrikalı Futbolcusu" arasında gösterildi.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Eugène Mangalaza

Eugène Régis Mangalaza (d. 13 Temmuz 1950 ), Madagaskarlı siyasetçi. Mangalaza, Afrika ada ülkesi Madagaskar'da 2009 siyasi krizini çözmeyi amaçlayan bir anlaşmanın şartları uyarınca 10 Ekim 2009'da birkaç aylığına başbakanlık makamında bulunmuştur.

Kariyer
Mangalaza, ülkenin kuzeydoğusunda bulunan Ambodivoanio'da doğdu. Profesör olarak 1980'lerde Toliara Üniversitesi'nde ders verdi ve 1987'den 1989'a kadar Toamasina Özerk Limanı'nda Personel ve İnsan Kaynakları Direktörü olarak görev yaptı. 1989 parlamento seçimlerinde Mananara-Kuzey seçim bölgesinde AREMA adayı olarak Ulusal Halk Meclisi'ne seçildi. 1991 yılında Ulusal Halk Meclisi feshedilip geçiş kurumları kurulana kadar milletvekili olarak görev yaptı. Mangalaza ayrıca 1989'dan 2002'ye

2009 siyasi krizi sırasında, dört ana siyasi grup 6 Ekim 2009'da Andry Rajoelina'nın Geçiş Dönemi Başkanı olarak görevinde kalmasını ve aynı zamanda Rajoelina müttefiki Monja Roindefo'nun yerine Mangalaza'yı başbakan olarak atamasını sağlayan bir anlaşmaya vardı. Mangalaza'nın adı, Didier Ratsiraka'nın fraksiyonu tarafından müzakereler sırasında önerildi ve Mangalaza'nın başbakan olarak seçilmesi konusunda fikir birliğine varıldı. O zamanlar Mangalaza siyasi olarak belirsiz bir figür olarak görülüyordu ve seçimi şaşırtıcı olmuştur. Mangalaza, 10 Ekim'de Paris'ten Madagaskar'a geldi ve Rajoelina, Roindefo'nun itirazlarını görmezden gelerek, aynı gün geç saatlerde Mangalaza'yı başbakan olarak atadı.

Roindefo konuyu 12 Ekim 2009'da Danıştay'a götürerek Mangalaza'yı atayan kararnameyi iptal etmesini talep etti; prosedürün kusurlu olduğunu ve anlaşmanın geçerli olabilmesi için hizip liderlerinin anlaşmayı imzalaması gerektiğini savundu. Buna göre Danıştay 15 Ekim'de KHK'yi askıya almış, ancak 22 Ekim 2009'da verdiği nihai kararla askıya alma kararını kaldırmış ve atamayı iptal etmeyi reddetmiştir

Kaynakça
Eugène Schaus

Eugène Schaus (d. 12 Mayıs 1901, Gonderange (Grevenmacher kantonu) - ö. 29 Mart 1978, Lüksemburg), Lüksemburglu siyasetçi.
Kariyeri
Demokrat Parti'de siyasete atılmış, 1952-1959 yıllarında partinin başkanı ayrıca 1951-1954, 1955-1959 ve 1964-1968 yıllarında ise Demokrat Parti meclis grubu başkanlığı yapmıştır. Adalet Bakanı (1947-1951 ve 1969-1974), Başbakan Yardımcısı (1959-1964 ve 1969-1974), Dışişleri Bakanı (1959-1964), Savunma Bakanı (1959-1964 ve 1969-1974), Polis Kuvvetleri Bakanı (1969-1974) olmuştur.
Kaynakça