Emilia Pardo Bazán

Emilia Pardo-Bazán y de la Rúa-Figueroa ya da kısaca Emilia Pardo Bazán (16 Eylül 1851, A Coruña - 12 Mayıs 1921, Madrid), kontes Pardo Bazán, İspanya'ya Natüralizm'i getiren İspanyol bir soylu ve aristokrat yazar, gazeteci, feminist, deneme yazarı, edebiyat eleştirmeni, şair, tiyatro yazarı, çevirmen, editör, profesör ve konuşmacıydı. Kadın hakları ve feminizm konusundaki fikirleriyle bir öncüydü. Kadınların eğitiminin temel bir gereksinim olduğunu belirterek bu hakkı talep etti ve her çalışmasının önemli bir bölümünü bu fikri savunmaya adadı. Edebi eserlerinin arasında en tanınmış olanlarından biri Ulloa Malikaneleri'dir («Los pazos de Ulloa») (1886).

Biyografisi
Evliliği ve yazarlığa başlayışı
16 yaşındayken kendisi gibi soylu bir aileden gelen hukuk öğrencisi 19 yaşındaki José Quiroga y Pérez Deza ile evlendi. İlişikileri her iki aile tarafından da onaylanmıştı. Düğünleri 1868 yılında Meirás'ta gerçekleşti ve bunun hemen sonrasında çift İspanya'yı dolaştı. Evliliği onu ailesinden koparmadı, yıllarca anne ve babasıyla beraber yaşadılar ve tüm Avrupa'yı dolaştılar.

O dönemin arşivlerine göre, eşi José Quiroga sakin ve mesafeli biriydi. Evliliklerinin güzel bir uyumu vardı, Pardo Bazán onu avukatlık işlerinde destekliyor ve eşi de onun entelektüel ilgilerine değer veriyordu. Evliliklerinin sekizinci yılında ilk çocukları Jaime (1876) dünyaya geldi ve ardından da Blanca (1879) ve Carmen (1881) aileye katıldılar. Sonraki yıllarda tarihçilerin belirttiğine göre kişisel meselelerden çok Pardo Bazán'ın entelektüel ve edebi ilgileri sebebiyle evlilikleri güçsüzleşmeye başladı.

Entelektüel çevrelerdeki cinsiyetçilik in bilincinde olduğu halde Concepción Arenal'ı İspanyol Kraliyet Akademisi'ne üye olması için öneride bulundu, ama adaylığı reddedildi; ayrıca bu akademi Gertrudis Gómez de Avellaneda'nın da, üç defa reddedilen kendi adaylığını da (1889, 1892 ve1912'de) kabul etmeyecekti. Tüm bunlara rağmen 1906'da Madrid'in Athenaeum'unun Edebiyat Bölümü'ne katılan ilk kadın ve 1916'da o yıllarda Merkez Üniversitesi olarak adlandırılan Madrid Complutense Üniversitesi'nde Latin Dilleri Edebiyatı'ndaki ilk kadın profesör olmayı başardı ve ayrıca 1910'da XIII. Alfonso tarafından Kamu Öğretimi Müsteşarlığı'na atandı.

Eserleri
Roman
Pascual López: autobiografía de un estudiante de Medicina (1879).
Un viaje de novios (1881).
La tribuna (1883).
El Cisne de Vilamorta (1885)
La dama joven (1885). Uzun öykü.
Bucólica (1885). Uzun öykü
Ulloa Malikaneleri (Los pazos de Ulloa) (1886-1887).
La madre naturaleza (1887).
Insolación (Historia amorosa) (1889).
Morriña (Historia amorosa) (1889).
Una cristiana (1890).
La prueba (1890).
La piedra angular (1891).
Doña Milagros (1894)
Memorias de un solterón (1896).
El tesoro de Gastón (1897).
El encaje roto (1897).
La rosa (1899).
El saludo de las brujas (1899).
El niño de Guzmán (1900)
Vampiro (1901).
Misterio (1902)

Novelas ejemplares (1904)
Los tres arcos de Cirilo
Un drama
Mujer
La quimera (1905).
Cada uno... (1907). Uzun öykü
La sirena negra (1908)
Belcebú (1908). Uzun öykü
Allende la verdad (1908). Uzun öykü
Dulce dueño (1911).
La gota de sangre (1911). Uzun öykü
La aventura de Isidro (1916). Uzun öykü
La última fada (1916). Uzun öykü
Clavileño (1917). Uzun öykü
Dioses (1919). Uzun öykü
La serpe (1920). Uzun öykü
Instinto. Uzun öykü
Arrastrada. Uzun öykü
La muerte del poeta. Uzun öykü
Selva, yayınlanmamış roman.
La pipa de kif, yayınlanmamış roman
Aficiones peligrosas (2012).


Biyografi
San Francisco de Asís, siglo XIII, Madrid, Librería de Miguel Olamendi (1882), 2 tomos.
Hombres y mujeres de antaño (Semblanzas), Barcelona, López (1896).
Retratos y apuntes literarios, Madrid, Administración (1908).
Hernán Cortés y sus hazañas, Madrid, La Lectura (1914).
Francisco Pizarro o Historia de la conquista del Perú, Madrid, Voluntad (1917).
Cuadros religiosos, Madrid, Pueyo (1925).

Gezi yazısı
Mi romería (recuerdos de viaje) (1887)
Al pie de la torre Eiffel (Crónicas de la Exposición), Madrid, La España Editorial (1889).
Al pie de la torre Eiffel, Madrid, Est. Tip. Idamor Moreno (1899).
Por Francia y por Alemania (Crónicas de la Exposición), Madrid, La España Editorial (1889).
Por la España pintoresca, Barcelona, López editor, (1895).
Cuarenta días en la Exposición, Madrid, V. Prieto y Cía. (1900).
Katolik Avrupası'nda («Por la Europa católica»), Madrid, Est. Tip. Idamor Moreno (1902).
Desde la montaña. Ed. de José Manuel González Herrán y José Ramón Saiz Viadero, Santander, Tantín (1997).
Viajes por Europa, Madrid, Bercimuel (2003).
Viajes por España, Madrid, Bercimuel (2006).
Apuntes de un viaje. De España a Ginebra [1873], reproducción facsímil. Edición de José Manuel González Herrán, Santiago, Universidad de Santiago de Compostela-Real Academia Gallega (2014)

Kaynakça
Notlar