Ablepharon makrostomi sendromu

Ablepharon makrostomi sendromu (AMS), baş ve yüzün yanı sıra kafatası, deri, parmaklar ve genital organları etkileyen anormal fenotipik görünümlerle karakterize edilen son derece nadir bir otozomal dominant genetik bozukluktur. AMS, genellikle anormal ektoderm türevli yapılarla sonuçlanır. En belirgin anormallik, göz kapaklarının az gelişmişliği (mikroblefaron) veya yokluğu (ablepharon) ve geniş, balık benzeri bir ağız (makrostomi) olarak tanımlanır. Son zamanlardaki araştırmacılar ve cerrahlar, yapılan son incelemeler ve histolojik çalışmaların en azından bir miktar göz kapağı dokusu bulunduğunu gösteren tutarlı kanıtlar nedeniyle, hastalığın "Ablepharon" olarak adlandırılmasını sorgulamaktadır. AMS ile doğan bebeklerde ayrıca karın duvarı ve meme başı malformasyonları da görülebilir. AMS'li çocuklar, öğrenme gelişimi, dil zorlukları ve bilişsel engeller gibi sorunlar da yaşayabilirler.

AMS, diğerlerinin yanı sıra TWIST2 genindeki mutasyonlardan kaynaklanır. Fenotipik anormallikler açısından Barber–Say sendromu ile yakından ilişkilidir.

Belirtiler ve semptomlar
AMS, genellikle cilt, gözler, parmaklar, genital organlar, baş ve yüzün anormal görünümleri ile karakterize edilir. AMS'li bebeklerde ince, aşırı kırışmış cilt ve yüzde aşırı kırışıklıklar gözlenir; geniş aralıklı gözler, eksik veya ciddi şekilde gelişmemiş göz kapakları ve aşağıya doğru kıvrılmış alt göz kapakları; ve köşelerinden birleşik olabilen geniş, balık benzeri bir ağız. Yüz ve başın diğer görünümleri arasında: geniş burun köprüsü, geniş, açılmış burun delikleri ve kalın ve geniş burun kanatları (burun deliklerinin kenarları) bulunur. AMS'li bebeklerde ayrıca kafatasında olağandışı derecede düşük yerleşimli küçük, gelişmemiş kulaklar bulunur. Zigomatik kemik eksikliği de mümkündür. Cilt kuru ve kaba olabilir, yüzde aşırı kırışmış ve ellerde gevşek, ancak parmak eklemleri etrafında sıkı olabilir, bu da parmakların kullanımının azalmasına yol açar. TWIST2'nin mezenkimal kök hücre farklılaşmasını düzenlemesi ve erken veya ektopik osteoblast farklılaşmasını önlemesi nedeniyle, TWIST2'deki DNA bağlanma aktivitesini değiştiren mutasyonlar, AMS'nin birçok fenotipini açıklayabilir. Mevcut araştırmalar, TWIST2 kalıntısındaki 75. pozisyonda yer alan yabani tip amino asitin lizin ile değiştirilmesinin, AMS'nin önemli bir genetik nedeni olduğunu göstermektedir.

Mekanizma
Mezenşim, embriyonik gelişim sırasında farklı dokulara dönüşebilen bir mezodermal embriyonik dokudur. Mezenşim, kan, kıkırdak ve zarlar gibi dokulara dönüşebilir. Normal bir bireyde, TWIST2 embriyonik gelişim sırasında, özellikle kraniofasiyal gelişim ve kondrogenezde yüksek düzeyde eksprese edilir. TWIST2, kıkırdak ve kemik oluşturacak hücreler olan kondrojenik hücrelerin ve osteoblastların erken olgunlaşmasını önlemeye çalışır. TWIST2'deki baskın mutasyon, kondrojenik ve osteoblastik hücrelerin erken olgunlaşmasına yol açar. Bu durum, AMS hastalarında görülen birincil kraniofasiyal deformitelere neden olur.

Tedavi
Birincil tedavi, gözlerin yağlanması gibi acil belirtilerin giderilmesine odaklanır; bu, ağrı ve kuruluğu hafifletir. Enfeksiyonları ve iltihapları önlemek için antibiyotikler de reçete edilebilir. Cerrahi önlemler alınabilir ve plastik cerrahlar, rekonstrüktif cerrahi ile göz kapaklarının eksikliğini düzeltebilir.

Prognoz
AMS için bir tedavi olmamakla birlikte, hekimler tarafından sağlanan tedavi planları, gelişimi, genel yaşam kalitesini ve fiziksel görünümü iyileştirebilir. Fiziksel görünüm "normale" döndürülemez, ancak AMS tanısı konulan hastaların yaşam beklentisi normaldir.

Araştırma
AMS ile ilgili mevcut araştırmalar, hem hastalığın temel nedenlerine hem de cerrahi tedavi yöntemlerine odaklanmaktadır. Tokyo, Japonya'da yürütülen bir çalışma, AMS gelişiminde diğer TWIST genlerinin, özellikle TWIST1'in ve bu genin mutasyona uğraması için gereken amino asit değişiminin rolünü araştırmaktadır. TWIST1 mutasyonlarının kraniosinostoz ve ablefarona yol açtığına inanılmaktadır.

Klinik araştırmalar, AMS'nin ablefaron yönünü tedavi etmek için kullanılan farklı cerrahi tekniklere odaklanmaktadır. Bu tür araştırmaların birincil amacı, gereksiz yere karmaşık olmadan hasta için en etkili yöntemleri belirlemektir. São Paulo ve Lima, Peru'daki oftalmoloji departmanları tarafından yapılan bir çalışmaya göre, tam kalınlıkta deri greftlerinin, karmaşık ameliyatlara gerek kalmadan AMS'li hastalarda mikroblefaronu etkili bir şekilde tedavi ettiği gösterilmiştir.

Kaynakça
Dış bağlantılar