kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Boyacıköy

Boyacıköy İstanbul'da Boğaziçi'nde Sarıyer ilçesinde bulunan bir semttir. Kuzeyinde Emirgan, güneyinde ise Baltalimanı bulunur. III. Selim Batı Trakya'dan buraya kumaş boyamaktaki ustalıklarıyla tanınmış adamlar yerleştirdiği için köy bu adı almıştır. Semtte Surp Yeritz Mangantz adlı bir Ermeni kilisesi vardır.

Notlar
Boya tabancası

Boya tabancası, boyanın yüzeye uygulanması sırasında homojen bir yayılma ve görsel efekt oluşturmak için kullanılan prensipte görevi; boyayı atomize etmek ve aynı zamanda boya transfer verimliliğini yükseltmek olan boya ekipmanıdır. Kullanılan boya ve boyanacak yüzeye göre farklı boya sistemleri ve boya tabancaları bulunur.

Yapısı
Tabanca Gövdesi
Tetik
Enjektör (meme)
İğne
Air Cup (nozzul, boynuz)
Boya Debi Ayar Vidası
Hava Ayar Vidası (havasız tabancalar hariç)
Sızdırmazlık Contaları
Debi & Hava Ayar Vida Yayları ve Tetik Yayı

Çeşitleri
Alttan Hazneli Boya Tabancaları
Yalnızca hava girişi bulunan ve boyayı tabancanın altına monte edilmiş hazneden alan boya tabancalarıdır. Tabancaya giren hava boya haznesi içerisinden geçerken oluşturduğu vakumla boyanın tabanca memesine gelmesini sağlar. Boya tabanca çıkışında tabanca boynuzlarından çıkan basınçlı hava ile atomize olur.

Üstten Boya Hazneli Boya Tabancaları
Alttan hazneli boya tabancalarından tek farkı boya haznesi tabancanın üzerine montelidir. Boya yerçekimi etkisiyle tabanca memesine ulaşır.

Hava ve Boyanın Ayrı Hortumlarla Geldiği Boya Tabancaları
Çift hortum bağlantılı boya tabancalarında boya ayrı bir basınçlı kaptan gelir. Bu nedenle alttan ve üstten hazneli tabancalara göre daha yüksek atomizasyona ulaşılır ve boya haznesi olmadığı için daha hafiftir. Daha çok otomotiv ve otomotiv yan sanayisinde kullanılır seri üretime uygun ve daha verimli bir tabancadır.

Havasız Boya Tabancaları
Yalnızca boya girişi bulunan hava bağlantısı olmayan boya tabancalarıdır. Bu tip boya tabancaları daha kıvamlı yani yüksek viskoziteli boya uygulamalarında tercih edilir. En büyük farkı boyanın atomizasyonunu sağlamak için çok yüksek basınç kullanılarak tabanca memesinden püskürtülmesidir.

Elektrostatik Boya Tabancaları
Elektrostatik boya tabancaları tabancadan geçen boyaya elektrik yüklenmesi ve boyanan yüzeyinde zıt elektrik yüküyle yüklenmesi sonucu oluşan elektriksel çekim kuvvetini kullanarak boyama işleminin yapıldığı boya tabancalarıdır. Her tür tabancaya adepte edilebilir. Boyama sırasında oluşan boya tozları bu uygulamada en azdır atomize edilen boyanın büyük bir kısmı boyanacak yüzeye taşınır. Bu sistemde boya gibi yanıcı malzemelerde kullanılırken kıvılcım riskinin yüksek olması nedeniyle çok dikkatli olunmalıdır.
Boyacı Camii

Boyacı Camii, diğer adıyla Boyacıoğlu Camii, Gaziantep'in Şahinbey ilçesinde yer alan cami. Gaziantep ilinin şehirdeki en eski yapılardandır. Bir rivayete göre Kadı Kemaleddin, bir başka rivayete göre ise Boyacı Yusuf tarafından yaptırılmıştır. Caminin yapılış tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte minberinde bir kısmın 1357'de Memluklular döneminde bitirildiğine dair kitabe bulunmaktadır. Başka bir kitabede ise 1575 yılında onarımdan geçirildiği belirtilmektedir. Cami, Hamdi Kutlar Caddesi üzerinde yer almaktadır.

Bu caminin en önemli özelliklerinden biri de dünyada eşine ender rastlanan bir minbere sahip olmasıdır. Bu minber bir ray vasıtasıyla duvara gömme olarak yapılmıştır. Cuma günleri bu raylar üzerinden çekilerek minber açılmakta, imam hutbeyi okuduktan sonra tekrar itilerek yerine konulmaktadır. Böylece yerden tasarruf edilmektedir.

Caminin bir başka özelliği, avlusunda Türkiye'de kadın şehitler için inşa edilen ilk eser olma özelliği taşıyan Kadın Şehitler Anıtı'nın olmasıdır. Anıt, Antep Savunması'nda şehit düşen kadınları anmak üzere yapılmıştır. Heykeltraş Cahide Erel tarafından yapılan anıt, 2017'de, Gaziantep'e “Gazilik” unvanının verilişinin 96.Yıldönümü törenlerinin ardından açılmıştır. Kaidesinde, milli mücadelede şehit düşen 83 kadının isimleri yer alır. Şehit olan kadınlarımızın Boyacı Cami'nde toprağa verilmiş olması nedeniyle, Anıt, Boyacı Cami'nin arka bahçesindeki şehitliğin hemen yanına yapılmıştır.

Dış bağlantılar
Görseller

Kaynakça
Boyacı

Boyacı sözcüğü ile aşağıdakilerden biri kastedilmiş olabilir:

Boya üreten, satan veya nesnelere uygulayan kişi
Kumaş boyama
Ayakkabı boyacısı
Duvar boyacısı
Ressam

Yerleşim birimleri
Boyacı, Mecitözü, Çorum ili Mecitözü ilçesine bağlı köy
Boyacı, Bismil, Diyarbakır ili Bismil ilçesine bağlı mahalle
Boyacı, Kocasinan, Kayseri ili Kocasinan ilçesine bağlı mahalle
Boyacı, Yazıhan, Malatya ili Yazıhan ilçesine bağlı mahalle

Diğer
Boyacı dikeni (cehri)
Boyacı Camii
Boyacá Chicó FC

Boyacá Chicó FC, Kolombiya'nın en üst düzey futbol ligi olan Categoría Primera A'da yer alan bir futbol kulübü.

Takım kadrosu
Başarılar
Ulusal
Categoría Primera A: 2008
Categoría Primera B: 2003, 2017, 2022

Teknik direktörler
(2004–05)
Mario Vanemerak (2005)
Alberto Gamero (Temmuz 2005–Aralık 2013)
José Ricardo Pérez (Ocak 2014–Aralık 2014)
Eduardo Lara (Aralık 2014–Mayıs 2015)
Eduardo Pimentel (Mayıs 2015 – Aralık 2015)
José Ricardo Pérez (Kasım 2015 – Şubat 2016)
(Şubat 2016 – Mayıs 2016)
(Mayıs 2016 – Haziran 2016)
Darío Sierra (Temmuz 2016 – Eylül 2016)
Nelson Olveira (Eylül 2016 – Nisan 2017)
Jhon Jaime Gómez (Nisan 2017 – Eylül 2020)
Belmer Aguilar (Eylül 2020 – Aralık 2020)
Mario García (Ocak 2021 – Ağustos 2023)
Belmer Aguilar (Ağustos 2023 – Aralık 2023)
Miguel Caneo (Ocak 2024 – Şubat 2024)
Jhon Jaime Gómez (Şubat 2024 – Ekim 2024)
Sergio Migliaccio (Ekim 2024)
Juan Carlos Álvarez (Ekim 2024 – Şubat 2025)
Roberto Torres (Şubat 2025–)

Kaynakça
Dış bağlantılar
Official Website of Chicó FC
Boyabat Kalesi

Boyabat Kalesi, Sinop'un Boyabat ilçesinde yer alır. M.Ö. 7. yüzyılda Paflagonyalılar tarafından yaptırılan kale; Roma, Bizans ve Osmanlı İmparatorluklarının izlerini taşımaktadır. Günümüze kadar ayakta kalan kale, günümüzde müze olarak kullanılmaktadır.

Kale, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu tarafından 23.10.1987/3772 tescil kararı ile tescillidir. 2018 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın açıkladığı Türkiye'nin En Görkemli 13 Kalesi listesinde kendine yer edinmiştir.

Konum
Boyabat ilçesinin bulunduğu Gökırmak Vadisi'nde, karşılıklı sarp iki kayalık tepeden güneydeki tepenin üzerinde kurulmuştur.

Tarih
Kalenin MÖ. 7. Yüzyıl civarlarında Paflagonyalılarca yapıldığı bilinmektedir. Geç Roma ve Erken Bizans kalıntılarının da bulunduğu kale bugünkü halini Osmanlılar Dönemi'nde almıştır. Bir kitabesi olmadığından ötürü yapım yılı bilinememektedir. Kalenin altında bulunan ve Boyabat ilçesinin altından dolaştığı tahmin edilen büyük yeraltı şehrinde Roma ve Bizans izleri görülmektedir.

Kaynakça
Dış bağlantılar
T.C. Boyabat Kaymakamlığı, Boyabat Kalesi
T.C. Boyabat Belediyesi, Boyabat Kalesi
T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Boyabat Kalesi
Boyabat Kalesi
Sinop Turizm Potansiyeli - Sinop Üniversitesi, Boyabat Kalesi
Boyabat Barajı

Boyabat Barajı ve Hidroelektrik Santralı (HES), Kızılırmak nehrinin, karadeniz kıyısına paralel, kıyıya en yakın ikinci sıradağlardan Ilgaz'ı yarıp geçtiği yerde inşa edilmiş, enerji amaçlı ve "beton ağırlık" tipi bir barajdır.

Yeri
Kuzey ve batıda 1500–1600 m. yükseltilere erişen Ilgaz Dağları ile çevrili bulunan Proje Alanı, güneyde Kunduz ve Çal Dağları ile çevrili olup mansabında Altınkaya Baraj Gölü bulunmaktadır. Baraj yeri Samsun'un 120 km. batısında ve Sinop'un 80 km. güneyindedir. Karadeniz'den yaklaşık 123 km. içeride, Boyabat'ın 24 km güneydoğusunda, Durağan'ın 8 km güneybatısındadır.

Tarihi
Boyabat Barajının 1958 yılında yapımına başlanmış, sonrasında ise yapımı durmuştur. Doğuş İnşaat ve AŞ'nin ana yüklenici firma olarak baraj yapım ihalesini 49 yıllığına alması ile inşaat çalışmaları 2008'de yeniden başlamıştır. 48 aylık bir süre sonunda tamamlan baraj 2012 yılı sonuna doğru kullanıma alınmıştır.

Baraj gölü 60 km geriye uzanır ve 65,4 km² alana yayılır. 2012 yılı sonunda barajın faaliyete geçip su toplamaya başlamasıyla 8 köyün tamamı, 28 köyün ise tarım arazisi sular altında kaldı. Yörede oturan 16.593 kişinin yaşamı değişti. Boyabat Barajı ve Hidroelektrik Santrali (HES) projesi kapsamında 28 milyon 400 bin metrekarelik ekilebilir 2.840 adet tarım arazisi sular altında kaldı. Baraj alanında kalan 3.145 bina vardı. Bu evlerde oturanların 1.435'i ise iskan talep etmişti. Bunların yüzde 75'i tarımsal, yüzde 25'i şehirsel iskan istemişti. 72.80 dekar olan kamulaştırma alanının toplam bedeli 879.970.000 TL'yi buluyordu. Kamulaştırma içerisinde olan, yani kısmen ya da tamamen su altında kalan köylerden
Sinop ili Saraydüzü ilçesine bağlı olanlar Yaylacılı, Fakılı, Akbelen, Hacıçay, Yalmansaray,
Samsun ili Vezirköprü ilçesine bağlı olanlar Susuz, Darıçay, Aşağı Darıçay, Kızılkese, Alanköy,
Çorum ili Osmancık ilçesine bağlı olanlar Aydın, Aşağı Zeytin, Yukarı Zeytin, Pelitçik, Aşıkbükü, Kalimavlağı,
Çorum ili Kargı ilçesine bağlı olanlar ise Avşar, Bağözü, Örencik, Saraycık, Sinanözü, Karaboya, Maksutlu, Köprübaşı, Demirören, Karapürçek, Gökçedoğan ve Karacaoğlan'dır.

Boyabat Barajının Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından geçici kabulü 29 Kasım 2012 tarihinde yapılmış ve işletmeye geçerek ilk ticari üretimine 05 Aralık 2012 tarihinde başlamıştır. Kesin Kabul ise Enerji Ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından 6 Kasım 2013 tarihinde yapılmıştır.

Özellikleri
513 MW kurulu güce sahip Boyabat Hidrolelektrik Santrali (tüm Türkiye'de kurulu elektrik gücü, 56.759 MW'ın 2012'de yüzde 9'u) tamamen yerli kaynaklarla elektrik ürettiğinden, enerji ihtiyacının yüzde 70'inden fazlası için yurtdışına bağımlı olan Türkiye'nin ithalatını azaltır, bir başka deyişle Türkiye'ye yıllık 150 milyon TL'lik enerji imkânı sağlayıp, döviz kazandırır. 710 milyon dolara mal olan yatırım, Türkiye'de özel sektörün sahip olduğu en büyük baraj ve HESdir. Yılda 1.5 milyar kilovat saat kapasiteye sahip olacak olan Boyabat Hidroelektrik Santrali, ülke enerji ihtiyacının %5 kadarını sağlamaktadır.



Ayrıca bakınız
Türkiye'deki barajlar listesi

Kaynakça
Dış bağlantılar
Devlet Su işleri
Boyabat Elektrik
Doğuş Enerji, Boyabat
Boyacı Hasan Ağa Camii

Boyacı Hasan Ağa Camii (Hızır Camii), Tokat'ın Zile ilçesi merkezinde bulunan bir tarihî cami.

Güney duvarına bitişik mekteple bir bütün olan cami, mektebin giriş kapısı üzerindeki inşa kitabesine göre 1497 yılında II. Bayezid Zamanında Ali bin Sultan Hoca tarafından inşa ettirilmiştir. 1640 yılında Boyacı Hasan Ağa adında biri tarafından esaslı bir onarım görmüş ve bu tarihten itibaren "Boyacı Hasan Ağa Camii" olarak anılmaya başlamıştır. Son cemaat yeri ve minaresi günümüze orijinal olarak gelmemiştir.

Mimari özellikleri
Tek kubbeli, tek minareli bir yapıdır. Moloz taş ve tuğla malzeme ile inşa edilmiştir. Girişi, kuzey cephesinin ortasına açılmış yuvarlak kemerli bir kapıdandır. İbadet alanının üst kısmını sekizgen kasnaklı bir kubbe örter. Kuzey cephesine sonradan kiremit sundurmalı, beton malzemeli bir son cemaat yeri eklenmiştir.

Cepheden hafif dışa taşkın olan mihrap nişi beş bölümlü olarak düzenlenmiştir. Mihrabın batısındaki ahşap minber ile güneydoğu köşesindeki vaaz kürsüsü orijinal değildir, bir özellikleri bulunmaz.

Caminin kuzeydoğusunda beden duvarına bitişik, kesme taş ve aralara atılan tuğla derzlerle yapılmış kare kaide üzerinde, tuğla malzeme ile inşa edilmiş silindirik minare bulunur. Tek şerefeli minare, kurşun kaplı bir külah ve üzerindeki alemle sonlanır.

Kubbenin tam merkezine yerleştirilmiş ahşap göbek, yapının en önemli süsleme öğesidir. Göbeke en dış bordürün içinde ayetler, ortadaki ve içteki bordürde gül ve vazo içinde çiçek motifleri vardır. Kalem işi süslemeyle yapılmış olan bu göbeğin yapının inşasından daha sonraki dönemlerde eklendiği düşünülür.

40 vakit sabah namazını bu camiide kılan kişinin Hızır ismiyle anılmaktadır.

Galeri
Kaynakça
Dış bağlantılar
Boyacı ve Kaldırım Çocukları

Boyacı ve Kaldırım Çocukları (İtalyanca: Sciuscià), 1946 yapımı bir İtalyan filmidir ve yönetmenliğini Vittorio De Sica yapmıştır. Genellikle De Sica'nın ilk başyapıtı olarak kabul edilen film, bir ayakkabı boyacısı olan iki çocuğun, bir at almak için para bulmaya çalışırken polisle başlarının derde girmesini konu alır.

2008 yılında film, İtalya Kültürel Miras ve Etkinlikler Bakanlığı tarafından oluşturulan 100 film italiani da salvare listesine dahil edilmiştir. Bu liste, "1942 ile 1978 yılları arasında ülkenin toplumsal hafızasını değiştiren" 100 filmi içermektedir. Boyacı ve Kaldırım Çocukları, 1947'de düzenlenen 20. Akademi Ödülleri'nde En İyi Uluslararası Film Akademi Ödülü'nü kazanan ilk film olmuştur.
Kaynakça
Dış bağlantılar
Boya sökücü

Boya sökücü, boyayı, cilaları ve kaplamaları çıkarırken aynı zamanda alttaki yüzeyi de temizlemek için tasarlanmış kimyasal bir üründür. Kimyasal boya sökücüler, her türlü geometriye etki etmeleri ve ucuz olmaları nedeniyle avantajlıdır. Boya ayrıca mekanik yöntemler (kazıma veya zımparalama) veya ısı (sıcak hava, radyan ısı veya buhar) kullanılarak da çıkarılabilir.

Türler
Kimyasal boya sökücülerin seçimi, boyanın bağlayıcısını oluşturan kimyasal bağlara dayanmaktadır. İki temel kimyasal boya sökücü kategorisi kostik ve çözücüdür.

Kostikler
Kostik boya sökücüler, örneğin sulu sodyum hidroksit, genellikle boya filmini oluşturan esterlerin hidrolizi yoluyla boyanın kimyasal bağlarını parçalayarak çalışır. Kostik sökücüler nötrleştirilmelidir, aksi takdirde yeni kaplama erken bozulur. Ayrıca, kostik boya sökücüler genellikle aşındırıcı aktif bileşenler içerdiğinden, kullanım sırasında çeşitli sağlık riskleri dikkate alınmalıdır (sodyum hidroksit güçlü bir bazdır ve yanıklara neden olabilir). Kostik sulu çözeltiler, örneğin eskimiş vernikleri sökerek eski mobilyaları restore etmeyi amaçlayan antikacılar tarafından sıklıkla kullanılır.

Çözücüler
Çözücü bazlı boya sökücüler, çeşitli organik çözücüler, emülgatörler, koyulaştırıcılar, alkali veya asit aktif bileşenlerin yanı sıra buharlaşma ve korozyon inhibitörlerinin karmaşık karışımları olabilir. Boya sökücüler, dikey yüzeylere bile yapışan sıvı veya jel ("tiksotropik") formda bulunur. Metilen klorür, popüler bir çözücüdür. Geleneksel çözücü boya sökücüler, boya katmanlarına nüfuz eder ve boyayı şişirerek boya ile nesne arasındaki bağı koparır. Metilen klorürün yanı sıra, bazı diğer sökücü çözücüler metanol, N-metilpirolidon, dimetilformamid, benzil alkol ve dimetil adipattır. Çözücülü boya sökücüler ayrıca limonen (veya diğer terpen çözücüler) içeren formülasyonlara da sahip olabilir. Nitrometan, yaygın olarak kullanılan bir diğer çözücüdür. Dimetil sülfoksit, bazı formülasyonlarda kullanılan daha az toksik bir alternatif çözücüdür. Bu alternatif sökücü formüller, diklorometan bazlı olanlara kıyasla daha az etkilidir.
Boyalı, Gördes

Boyalı, Manisa ilinin Gördes ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adının tam olarak nereden geldiği bilinmemekle birlikte bazı rivayetlere göre boylu ali adında biri tarafından mahallenin kurulduğu söylenmektedir. Boylu ali ismi zamanla boyalı olarak değişmiştir..mahallenin yeri heyelandan dolayı bir kez değiştirilmiştir.kaynak: hakkı çelik

Coğrafya
Manisa iline 80 km (Akhisar İlçesi Üzerinden), Gördes ilçesine 30 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
gordesboyalıkoyu
Boyalı, Yusufeli

Boyalı, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Boyalı köyünün eski adı Sacvareti'dir. Gürcüce bir yer adı olan Sacvareti (საჯვარეთი), haç anlamındaki "cvari" (ჯვარი) kelimesinden türemiş olan "sacvare"den (საჯვარე) gelir. "Sacvare", haç dikili yerlere deniyordu. Köyün adı, eskiden haç dikilmiş yerlerin varlığına işaret etmektedir. Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili eski kiliselerin ve "sacvare" alanların halkın Müslüman olmasından sonra ziyaret yerlerine dönüşmüş olduğu yazar. Sacvareti, Türkçeye Sacvaret ve Sacveret şeklinde girmiştir. Nitekim 1876 Trabzon vilayeti salnamesinde Sacvaret (ساجوارت) ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Sacveret (ساجورت) olarak geçer.

Sacvareti köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki kale de bu dönemden kalmış olmalıdır.

Sacvareti köyü, geç döneme kadar Osmanlı kayıtlarında geçmemektedir. 1876 Trabzon vilayeti salnamesine göre Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağlı Livana kazasını köylerinden biriydi. Söz konusu salnameye göre köyün nüfusu 21 hane ve 107 kişiden oluşuyordu. Köyde vergiye tabi hayvan varlığı olarak 3 eşek, 20 öküz, 40 inek, 273 keçi ve 200 koyun kaydedilmiştir.

Sacvareti köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Artvin vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. Sacvereti veya Sacveret Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Boyalı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Balalan köyünün nüfusu 494 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 142 kişi okuma yazma biliyordu.

Bugünkü Boyalı köyü, rakım olarak daha üstte yer alan Kosketi ve daha alt kısımda Balalan Çayı kenarında yer alan Sacvereti olmak üzere Osmanlı döneminde iki ayrı köydü. Birbirine yakın bu iki köy Cumhuriyet döneminde tek bir muhtarlık altında toplanmıştır. Köye Boyalı adı, yakınlarında bulunan kırmızı boyaya ithafen verilmiştir.

Boyalı köyünde günümüze ulaşmış tek tarihi yapı Sacvreti Kalesi'dir. Kale, ulaşımı zor olan bir kaya üzerinde inşa edilmiştir. Yapıdan geriye sadece 2 metre uzunlukta bir duvar parçası ile sarnıç kalmıştır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Boyacıoğlu, Tepebaşı

Boyacıoğlu, Eskişehir ilinin Tepebaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Daha önceleri Karagözler köyüne bağlı Boyacıoğlu çiftliği iken, 13 Ocak 1956'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra ise mahalle oldu.

Coğrafya
Eskişehir il merkezine 5 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Boyalı, Uşak

Boyalı, Uşak ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
1830-1831 yılı Osmanlı kayıtlarına göre bu tarihte yerleşim, Sirge kazasına bağlı 4 ev ve 12 erkek nüfusun bulunduğu çiftlikten ibaret olup ileriki yıllarda Boyalı Çiftliği köyü olarak anılmaya da başlanmıştır. 1890 yılı Aydın Vilâyet Salnâmesinde ise, Saruhan Sancağı Eşme kazasının Sirge nahiyesine bağlı 59 erkek nüfuslu bir köy olarak bahsedilmiştir.

Coğrafya
Köy, Uşak il merkezine 59 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Boyalı

Boyalı, aşağıdaki anlamlara gelebilir:

Boyalı, Suluova - Amasya ili Suluova ilçesine bağlı köy
Boyalı, Ardanuç - Artvin ili Ardanuç ilçesine bağlı köy
Boyalı, Yusufeli - Artvin ili Yusufeli ilçesine bağlı köy
Boyalı, Karaman - Karaman iline merkez ilçesine bağlı köy
Boyalı, Koyulhisar - Sivas ili Koyulhisar ilçesine bağlı köy
Boyalı, Uşak - Uşak iline merkez ilçesine bağlı köy
Boyacıoğlu, Kızılırmak

Boyacıoğlu, Çankırı ilinin Kızılırmak ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, uzun zamandır aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Çankırı il merkezine 55 km, Kızılırmak ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, Kızılırmak'ın kuzeyinde olup, numaralı Çankırı-Çorum devlet yolu kenarındadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Boyahane Camii

Boyahane Camii, Türkiye'de Erzurum ili, Yakutiye ilçesinde bulunan tarihî bir camidir.

Tarihçe
Boyahane Camii, Kanuni Sultan Süleyman döneminde 1566 yılında Erzurum'da valilik yapmış olan Emin Paşa tarafından Erzurum ili merkezinde yaptırılmış, Osmanlı mimarisi özelliklerine sahip tarihî bir camidir.

Erzurum Bakırcı Mahallesinde bulunan bu cami, Yakutiye Medresesinin kuzeyindedir. Erzurum Valisi Emin Paşa tarafından 1566 yılında yaptırılan Boyahane hamamının kadınlar soyunmalık bölümü, 1621 yılında İlyas Efendi tarafından tadilatla camiye çevrilmek suretiyle inşa edilmiştir.

Cami kare planlı ve tek kubbelidir. İbadet mekanını örten tuğla kubbeyi duvarlar üzerine oturan sekiz kasnak taşımaktadır. Caminin kısa ve oldukça kalın, tek şerefeli minaresinin üzerinde tuğla örgü motifleri bulunmaktadır. Ayrıca minaredeki tuğlalar arasında yeşil sırlı tuğlalara da rastlanmaktadır.

Caminin son cemaat mahalli yoktur ve cami içerisine, kuzey-doğu köşesinde bulunan tek kubbeli küçük bir mekandan girilir.

Konum
Erzurum ili Yakutiye ilçesi Bakırcı Mahallesindedir.

Kaynakça
Boyalı, Adaklı

Boyalı, Bingöl ilinin Adaklı ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski yerindeki adı, 1928 yılı kayıtlarında Hollan olarak geçmektedir. Eski köy, güvenlik gerekçesiyle boşaltılarak, daha sonra aynı isimle başka bir yerleşke kurulmuştur.

Daha önceleri Kiğı ilçesine bağlı olan köy, 4 Temmuz 1987 tarihinde, Resmî Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’ gereğince kurulan Bingöl'ün yeni ilçesi Adaklı'ya bağlanmıştır.

Coğrafya
Köy, Bingöl il merkezine 43 km, Adaklı ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Boyalı, Borçka

Boyalı, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Güreşen köyüne bağlı Boyalı ve Kesiktaş mahallelerinin birleştirilmesi sonucunda 2024 yılında kurulmuştur.

Boyalı köyünde tek kemerli eski taş köprü, Kesiktaş mahallesinde yer alır ve mahallenin adına bağlı olarak Kesiktaş Köprüsü olarak adlandırılmaktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Boyalı Kuş

Jerzy Kosinski'nin 1965 yılında yazdığı tartışmalı romanıdır. II. Dünya Savaşı sırasında Doğu Avrupa'da (muhtemelen Polonya) dolaşan bir çocuğun hikâyesini anlatmaktadır. Roman, şiddet unsurları barındırmak ile beraber, otobiyografik özellikler taşımaktadır.

Konusu
Kitap; J. Kosinski'nin küçük çocuğu tanıtmasıyla başlar. 20 bölümden oluşan kitapta, ilerleyen Alman işgalinden kurtulabilmesi için aile, 6 yaşındaki küçük çocuğu doğudaki bir köye yollarlar. Çocuk, yollandığı yaşlı teyzenin ölmesinin sonunda kendi başının çaresine bakmak zorunda kalacak, reddedilecek ve dışlanacaktır. Kitap, büyük bir oranda küçük çocuğun gözünden etrafındaki yeni hayatı işlemektedir.

Kahramanları
Yaşlı Marta
Bilgiç Olga
Değirmenci ve karısı
Lekh
Deli Ludmilla
Gavrila
Mitka
Ewka

Dış bağlantılar
ODTÜ Kitap Topluluğu
Boyalık, Ermenek

Boyalık, Karaman ilinin Ermenek ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1914 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Sarıveliler ilçesine bağlıyken, 12 Ocak 1993 tarihinde Ermenek ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Köy, Karaman il merkezine 144 km, Ermenek ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Boyalıca, İznik

Boyalıca, Bursa'nın İznik ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Boyalıca'nın ne zaman kuruldugu bilinmemektedir. Civârdaki Rumlar'ın balıkçılıkla uğraşmıştır. Beldede yaşayan halkın büyük bölümü kendilerini Manav olarak tanımlamaktadır. Daha sonraki dönemlerde ise Bulgaristan Türkleri'nden yerleşenler olmuş ve kaynaşmışlardır. 1989 yılında Bulgaristan'dan zorunlu göçe zorlanan Türkler'den bir kısmı bu beldedeki akrabalarının yanında misafir olmuştur ve o dönem belde nüfusu artmıştır. Daha sonra Bulgaristan'da yönetimin değişmesiyle büyük bölümü ülkelerine geri dönmüştür. Beldeye Osmanlılar zamanında göl kenarında bulunan yalılardan dolayı Buyalı dendiği ancak halkın şivesinde bunun Boyalı'ya dönüştüğü rivayet edilmektedir. Cumhuriyet ile beraber Beldenin adının Boyalıca olduğu bilinmektedir.

17 Aralık 1986'da belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

Coğrafi konum
İznik'e 18 km, Orhangazi'ye 21 km, Bursa'ya 78 km, Yalova'ya 42 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Boyalık, Gölbaşı

Boyalık, Ankara ilinin Gölbaşı ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Boyalık köyü önceleri Yörükan kazasına bağlı iken daha sonra Haymanateyn Kazasına Bağlanmış, 2004 yılında Ankara Büyükşehir Belediyesi 50 km sınırı içinde kaldığından Büyükşehire bağlanarak Oyaca Kasabasının bir mahallesi olmuştur. Daha Sonra Gölbaşı İlçesinin bir Mahallesi olarak Ankara Büyükşehir Belediyesine bağlanmıştır.

Coğrafya
Ankara iline 65 km, Gölbaşı ilçesine 40 km uzaklıktadır.

Nüfus