kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Eduard Meyer

Eduard Meyer (d. 25 Ocak 1855, Hamburg - ö. 31 Ağustos 1930, Berlin), Alman tarihçisiydi. Akademisyen Kuno Meyer'in (1858-1919) kardeşidir.

Biyografi
Meyer Hamburg'da doğdu ve Gelehrtenschule des Johanneums'da eğitim aldı. Sonrasında ise Bonn Üniversitesi ve Leipzig Üniversitesi'nde eğitimine devam etti. Eğitimini tamamladıktan sonra bir yılını İstanbul'da geçirdi. 1879'da akademisyen olarak Leipzig Üniversitesi'ne gitti. 1885'te Breslau'da, 1889'da Wrocław'da ve 1902'de Berlin'de antik tarih profesörü olarak çalıştı. 1909'da Harvard'da ve 1910'da Urbana-Champaign'daki Illinois Üniversitesi'nde dersler verdi.

1904'te Meyer, Mısır'ın geleneksel kronolojisinin temelini oluşturan Sirius'un Heliacal yükseleninin Sotik döngüsünü ilk kaydeden kişi oldu.

Eserleri
Ana çalışması "Geschichte des Altertums "dur (1884-1902; üçüncü baskı, 1913). Ayrıca yayınladığı eserler şunlardır:

Forschungen zur alten Geschichte (1892-1899) -Research of ancient history (Eski tarihin araştırılması).
Gracchen der Untersuchungen zur Geschichte (1894) -Investigations on the history of the Gracchi. (Gracchus tarihi üzerine soruşturmalar.)
Wirtschaftliche Entwicklung des Altertums (1895) -Economic development of the ancient world (Eski dünyanın ekonomik gelişimi.)
Die Entstehung des Judentums (1896) -The origins of .(Yahudiliğin kökenleri.)
Zur Theorie und Methodik der Geschichte (1902) -Theory and methodology of history.(Tarihin teorisi ve metodolojisi)
Israeliten und ihre Nachbarstämme (1906) - and their neighboring tribes. (İsrailliler ve komşu kabileleri.)
Theopomps Hellenika (1909) - ' Hellenics. (Theopompus Helenleri).
Elephantine Der Papyrosfund (1912) - The papyrus discovery from .
Ursprung und Geschichte der Mormonen (1912) - Origin and history of the . (Mormonların kökeni ve tarihi.)
Nordamerika und Deutschland (1915) - North America and Germany.(Kuzey Amerika ve Almanya.)

Kaynakça
Özel

Genel
This article incorporates text from a publication now in the This article incorporates text from a publication now in the
Calder, William Musgrave ve Alexander Demandt, ed. (1990). Eduard Meyer: Leben ve Leistung Universalhistoriker'leri yiyor. Leiden: BRILL.
Eduard Rüppell

Wilhelm Peter Eduard Simon Rüppell (d. 20 Kasım 1794 - ö. 10 Aralık 1884), Alman doğabilimci ve kâşif. Rüppell zaman zaman İngiliz alfabesi için "Rueppell" e çevrilir.

Rüppell bir bankacının oğlu olarak Frankfurt-on-Main'de doğdu. Başlangıçta bir tüccar olmaya mahkûmdu, ancak 1817'de Sina'yı ziyaret ettikten sonra doğal tarihe ilgi duydu. Botanik ve zooloji alanında Pavia Üniversitesi ve Cenova Üniversitesi'nde derslere katıldı.

Rüppell, asistanı cerrah Michael Hey ile birlikte 1821'de ilk seferine çıktı. Sina çölünde seyahat ettiler ve 1822'de Akabe Körfezi'ne ulaşan ilk Avrupalı kâşiflerdi. Daha sonra Sina Dağı üzerinden İskenderiye'ye ilerlediler. 1823 yılında Nubia alanı güneyindeki örneklerin toplanması için Nil'e gittiler, Kahire'ye Temmuz 1825'te döndüler. Etiyopya'ya planlanan bir yolculuk, sağlık sorunları nedeniyle ancak Massawa'ya kadar ulaştı.

Rüppell 1827'de Avrupa'ya döndü. Yokluğunda Philipp Jakob Cretzschmar, Atlas zu der Reise im nordlichen Afrika'yı (Kuzey Afrika'daki Seyahat Atlası) (1826) üretmek için Rüppell tarafından gönderilen örnekleri kullanmıştı.

1830'da Rüppell Afrika'ya döndü ve Etiyopya'dan geçen ilk doğa bilimcisi oldu.

Rüppell ayrıca Habeşistan'da Seyahatler başlıklı seyahatlerinin bir hesabını yayınladı.

İsmini taşıyan türler şunları içerir:

Rüppell'in agaması, Agama rueppelli
Rüppell'in siyah sohbeti, Myrmecocichla melaena
Rüppell'in geniş burunlu yarasası, Scoteanax rueppellii
Rüppell'in bataklığı, Eupodotis rueppellii
Rüppell'in çöl bukalemunu, Trioceros affinis
Rüppell'in tilkisi, Vulpes rueppellii
Rüppell'in at nalı yarasası, Rhinolophus fumigatus
Rüppell'in papağanı, Poicephalus rueppellii
Rüppell'in pipistrelle, Pipistrellus rueppellii
Rüppell'in Robin Sohbeti, Cossypha semirufa
Rüppell'in yılan gözlü derisi, Ablepharus rueppellii
Rüppell'in sığırcığı, Lamprotornis purpuroptera
Rüppell'in akbabası, Gyps rueppellii
Rüppell'in ötleğeni, Sylvia rueppelli
Rüppell'in dokumacı, Ploceus galbula

Kaynakça
Kaynakça
Barbara ve Richard Mearns. Kuş Gözlemcileri için Biyografiler. ISBN
Ölüm yazısı. Kraliyet Coğrafya Derneği Bildirileri ve Aylık Coğrafya Kayıtları, Yeni Aylık Seriler, Cilt. 8, No. 10 (Ekim 1886), s. 654.
Eduard Heger

Eduard Heger (d. 3 Mayıs 1976), 1 Nisan 2021 - 15 Mayıs 2023 tarihleri arasında Slovakya'nın başbakanı olarak görev yapan bir Slovak politikacı. Daha önce Igor Matovič'in kabinesinde başbakan yardımcısı ve Maliye Bakanı olarak görev yaptı. Liberal-muhafazakâr Parti Sıradan İnsanlar ve Bağımsız Kişilikler başkanlığı üyesidir.

Eğitimi ve profesyonel kariyeri
Eğitimi
1999'da Bratislava'daki Ekonomi Üniversitesi İktisat Fakültesi'nde akademik derece Mühendis (Ing.) İle beş yıllık eğitimini tamamladı.

Profesyonel kariyeri
Mezun olduktan sonra, banyo aksesuarları üretimi yapan Slovak şirketi Intercomp Imex'in genel müdür yardımcısı oldu. 1998 - 1999 yıllarında Bratislava'daki Kohútik restoran grubunun yöneticisi olarak çalıştı. 1999-2000 yılları arasında EBI şirketinde Satış Müdürü olarak görev yaptı. 2001'den 2005'e kadar, Slovak Savunma Bakanlığı'na danışmanlık ekibi olarak hareket eden Amerikan şirketi Cubic Application'da genç danışman olarak çalıştı. 2005-2007 yılları arasında Bratislava'daki St. Martin Katedrali'nin İdaresi altında Hristiyan Topluluğunun yöneticisi olarak çalıştı. 2007'den 2016'ya kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde Slovak votka üreticisi Old Nassau'da ülke müdürü olarak çalıştı.

Politik Görüşleri
Hükûmetteki siyasî ortakları onu alçakgönüllü, uysal ve dürüst bir adam olarak tanımlıyor. Güçlü bir inanandır ve uyuşturucu, kürtaj veya LGBT politikalarında ılımlı muhafazakâr ve liberal muhafazakâr pozisyonları savunmaktadır.

Özel hayatı
Dört çocuğu var ve eşi Lucia ile evlidir.

İnanç
Güçlü bir inanandır ve boş zamanlarında Slovakya Katolik Kilisesi'nin çeşitli görevlerinde çalıştı. 1999'da babasının ölümünden sonra ateist iken Hristiyanlığa geçti.

Kaynakça
Eduard Palla

Eduard Palla (3 Eylül 1864, Kremsier - 7 Mart 1922, Graz) Moravya asıllı Avusturyalı botanikçi ve mikelogdur. Papirüsgiller familyasında uzmanlaşan Palla, bu familyadaki birçok türün taksonomik otoritesidir.

1883'ten 1887'ye kadar Viyana Üniversitesi'nde doğa bilimleri eğitimi aldı. Doktorasını papirüsgillerin anatomisi ve sistematiği üzerine yaptı. Mezun olduktan sonra Graz Üniversitesi'nde Gottlieb Haberlandt'ın asistanı olarak çalıştı ve 1891'de botanik alanında habilitasyonunu aldı. 1900-01 yılları arasında Hollanda Doğu Hint Adaları'ndaki Java ve Sumatra'da hasırotu ve tropikal mantarlar üzerine araştırmalar yaptı. 1909'da doçent, 1913'te tam profesör oldu.

Bazı çalışmaları
Atlas der Alpenflora (Karl Wilhelm von Dalla Torre ve Anton Hartinger ile birlikte), II, yeni baskı, 1897 – Alpler florası atlası.
Ueber die gattung Phyllactinia, 1899 – Phyllactinia cinsi hakkında.
Zur kenntniss der Pilobolus-arten, 1900 - Pilobolus araştırması üzerine.
Die Gattungen der mitteleuropäischen Scirpoideen, 1900 – Orta Avrupa Scirpoideae cinsi.
Cyperaceae 1906.
Neue Cyperaceen, 1909 – Yeni Cyperaceae.
Cyperaceae in Adźaria et Lazistania rossica (prov. Batum) a G. Woronow lectae (1912)

Kaynakça
Eduard Melchior

Eduard Otto Melchior, (13 Mart 1883, Dortmund - 1974, Scesana-Vira, Gambarogno). Alman genel cerrah.

1930’a kadar Breslau Üniversitesi’nde cerrahi profesörü olarak çalıştı. Nasyonal Sosyalistlerin başlayan ırkçı politikaları nedeniyle Üniversite Kliniği’ndeki görevinden ayrıldı ve Breslau’daki Wenzel-Hancke Hastanesi cerrahi bölümünün direktörü oldu. Birinci Dünya Savaşı’nda aktif görev aldığı için ancak 1935’te anti-semitik nedenlerle işinden çıkartılmıştır. Nasyonal Sosyalistlerin kriterlerine göre “arî ırktan’ olan karısı Luise ile birlikte Türkiye’ye mülteci statüsünde geldi. 1936 yılında Ankara Numune Hastanesinde kendisine teklif edilen hastanenin cerrahi bölümünün yönetimini üzerine aldı. Bu hastanede 1946 yılına kadar görev yaptı ve birçok ünlü Türk meslektaşını yetiştirdi ve birçokları ile birlikte çalıştı. 1945’te Ankara Tıp Fakültesinin kuruluşundan sonra 1946-1954 yılları arasında bu fakültede II. cerrahi kürsüsünde direktör ve öğretim üyesi oldu. Melchior, 1941 ’de Nasyonal Sosyalistler tarafından vatandaşlıktan çıkartıldı. 1954’te emekli olana kadar Ankara Numune Hastanesinde kaldı. 1946’dan itibaren aynı zamanda Ankara Üniversitesi’nde cerrahi profesörü olarak da görev yaptı. 1952’de kendisine Alman vatandaşlığı iade edildi.
Emekli olduktan sonra, önce Federal Alınan Cumhuriyeti’nde ikamet etti, daha sonraları ise İsviçre’ye yerleşti. 1966’da İsviçre vatandaşlığına geçti.

Kitapları
Grundriss der Allgemeinen Chirurgie by Eduard Melchior. 1921 - 1925
Nachbehandlung nach chirurgischen eingriffen by Eduard Melchior. 1928 - 1934
Nachbehandlung / Operationen, Die Chirurgie des Duodenum by Eduard Melchior. 1917
Wege, Ziele und Grenzen der operativen Chirurgie by Eduard Melchior. 1947
Emetin; seine Wirksamkeit auf schwere chirurgische Infekte by Eduard Melchior. 1954
Zur Lehre von der ruhenden Infektion mit besonderer Berücksichtigung der Kriegschirurgie by Eduard Melchior. 1918
Verletzungen des Gehirns by H Küttner. 1916
Zur operativen Behandlung der chronischen Pleuraempyeme by Eduard Melchior. 1919
Probleme der zeitgenössischen Chirurgie ein persönlicher Beitrag = Cerrahinin birkaç aktüel problemleri hakkında by Eduard Melchior. 1945
Über den Milzabszess bei Typhus abdominalis und seine chirurgische Behandlung by Eduard Melchior. 1909
Özel Cerrahi Dersleri / I. Kısım - Karın cerrahisi, 1949
Cerrahinin yolları hedefleri ve hudutları, 1951
Cerrahi Asistanı, 1952
Ayrıca bakınız
1933-1945 yılları arasında Türkiye'ye sürgün
Kaynakça
Eduard Profittlich

Edward Profitlich, (d. 11 Eylül 1890, Birresdorf, bugün Grafschaft - ö. 22 Şubat 1942, Kirov şehir hapishanesi) Alman bir Cizvit ve Hristiyan şehidi, Estonya piskoposu ve fahri başpiskopos.

Estonya'nın 17 Haziran 1940'ta Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'ne ilhak edilmesiyle birlikte, idarî ve cebrî tedbirlerle uygulanan sovyet dinî kanunları da yürürlüğe girdi. Bu bağlamda Profittlich, 25 ve 31 Ekim 1940'ta Vatikan'a bir mektup yazdı ve kilisesinin durumunu anlattı. 20 Nisan 1935'ten beri Estonya vatandaşlığına da sahip olan Profittlich, Tallinn'deki Alman elçiliği tarafından Almanya'ya dönmeye çağrıldı. Bu çağrı için gösterilen ana neden, sovyet merkezî hükûmetinin askerî açıdan çok önemli bir bölgede Alman bir piskoposun varlığına pek tahammül etmeyeceği düşüncesiydi. Elçilik, geri dönmemesi durumunda Rahip Profitlich'in sovyet rejimi tarafından, iç bölgelere veya Sibirya'ya sınır dışı edileceğinden neredeyse emindi. Tüm bu risklere rağmen Profitlich, Estonya'da kalmayı seçti. Ancak sovyet rejimi altında Estonya'da 60.000'den fazla kişi tutuklandı, sınır dışı edildi, işkence gördü ve öldürüldü. 27 Haziran 1941'de evi saatlerce aranan piskoposun bazı kişisel eşyalarına, genel ve resmî yazışmalarına ve kilise kartı dosyasına el konuldu. Nihayet, Almanya adına casusluk yaptığı suçlamasıyla karşı karşıya kaldı ve kısa süre sonra hayatını kaybedeceği hapse atıldı.
Kaynakça
Eduard Peithner von Lichtenfels

Eduard Peithner von Lichtenfels (18 Kasım 1833, Viyana - 22 Ocak 1913, Berlin), Avusturyalı bir manzara ressamıydı. Viyana Güzel Sanatlar Akademisi'nde Franz Steinfeld ve Thomas Ender'den eğitim aldı. 1872'den 1901'e kadar Akademi'de manzara resmi dersleri verdi; öğrencileri arasında Alfred Roller vardı.

Konuyla ilgili yayınlar
ISBN , p. 392 f.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Sanatçı İsimleri Birliği Listesinde Eduard Peithner von Lichtenfels
Eduard Neumann

Eduard "Edu" Neumann (5 Haziran 1911-9 Ağustos 2004), 2. Dünya Savaşı'nda bir Luftwaffe subayı ve as pilotuydu. Kuzey Afrika Cephesi'nde 1941'den 1943'e kadar Jagdgeschwader 27 "Afrika"ya komuta etti. Kariyeri boyunca toplam 13 hava zaferi elde etmiştir.
Kariyeri
Britanya Muharebesi'nin başlangıç safhasında ilk hava zaferini elde ettikten bir gün sonra I./JG 27'nin Gruppenkommandeur'luğuna atandı. Yugoslavya'nın İşgali'ne kısa bir katılımın ardından filosu 18 Nisan 1941'de Gazala, Libya'ya kaydırıldı. 11 Mayıs 1942'de Hauptmann ve I./JG 27'nin Gruppenkommandeur'ü olarak Altın Alman Haçıyla taltif edildi.

8 Haziran 1942'de Major'luğa terfi ettirildi ve JG 27'nin Geschwaderkommodore'luğuna atandı. Bu görevi General der Jagdflieger'nın karargâh heyetine atanacağı tarih olan 22 Nisan 1943'e kadar başarıyla yürüttü. Neumann, Mart 1943'te Oberstleutnant'lığa ve 1944'te Oberst'lığa terfi ettirildi. Aralık 1944'te Jagdfliegerführer Oberitalien'lığa atandı ve bu görevi savaşın sonuna kadar sürdürdü.
Savaş Sonrası Yıllar
Savaştan sonra Neumann, Alfred Weidenmann'ın yönetmenliğini yaptığı, Joachim Hansen'in başrolde olduğu Hans Joachim Marseille'in biyografik filmi Der Stern von Afrika için teknik danışmanlık yaptı. 9 Ağustos 2004'te 93 yaşında öldü.
Madalyalar
İspanyol Haçı
Demir Haç
2. Sınıf Demir Haç
1. Sınıf Demir Haç
Altın Alman Haçı (11 Mayıs 1942)
Kaynakça
Alıntılar
Bibliyografya
Eduard Schwartz

Eduard Schwartz (22 Ağustos 1858 Kiel; 13 Şubat 1940 Münih) Alman filolog.

Prusya Bilimler Akademisi, Schwarzt'a konsil metinlerini yayınlaması görevini verdi. 1914 ila 1940 yılları arasında çalışmaları sürdürülen bu külliyat, Acta conciliorum oecumenicorum adı altında yayınlandı. Bu eser kapsamında Efes, Kalkedon ve İkinci Konstantinopolis Konsili kayıtları orijinal dillerinde Latince çevirileri ile birlikte yayınlanmış oldu.

Bazı Eserleri
De Dionysio Scytobrachione. Bonn 1880. (Doktora Tezi)
Quaestiones Herodotae. Rostock 1890.
Fünf Vorträge über den griechischen Roman. Berlin 1896.
Zur Entstehung der Ilias. Strasbourg 1918.
Das Geschichtswerk des Thukydides. Bonn 1919.
Kyrillos von Skythopolis (Texte und Untersuchungen zur Geschichte der altchristlichen Literatur 4. Reihe 4. Band 2. Heft = 49. Band 2. Heft) Leipzig 1939.
Charakterköpfe aus der Antike: Fünf Vorträge. Leipzig 1906.
Gesammelte Schriften I–V. Berlin 1938–1963.
Eduard Moçalov

Eduard Moçalov - Çuvaş gazeteci, girişimci ve halkçı aktivist. Sétev (Vzyatka) gazetesinin genel yayın yönetmeni.

Yaşamı
Eksantrik davranışları ve performansları ona hem Çuvaşya'da hem de Rusya Federasyonu'nda ün kazandırdı. Rus gazeteciler ondan bahsederken "Çuvaş Navalnıy'ı" derler.

Moçalov aynı zamanda UNESCO'nun Tehlike Altındaki Diller Kırmızı Kitabı'nda "savunmasız" olarak listelenen kendi anadili Çuvaşça'nın yılmaz bir destekçisidir. Dili destekleyen son makalesi, alt mahkemenin beraat etmesine rağmen, Rusya Yüksek Mahkemesi tarafından "Ruslara karşı etnik veya ırksal nefreti kışkırtma" olarak nitelendirilmiştir. Moçalov'un kendisi kendisine yöneltilen suçlamaları reddedip ve aleyhindeki cezai kovuşturmaları siyasi amaçlı olarak görmüştür.

2008 yılında, Çuvaşya'daki Rus yetkililerinin yolsuzluk faaliyetlerini araştıran sosyo-politik gazete Rüşvet anlamındaki ve Rusça Vzyatka olarak da yayınlanan "Sétev"i kurdu.

2011 yılında Moçalov işadamı olarak tarım firmasının binasına posterler asarak federal medyanın dikkatini tekrar çekti: önce "Birleşik Rusya, yolsuzlukla mücadeleye yardım edin", peşinden ise "Birleşik Rusya dolandırıcıların ve hırsızların partisidir" yazısı ile dikkati çekmiştir.

27 Nisan 2012'de Eduard Moçalov, cumhuriyet savcılığı binasına yumurta attığı için polis tarafından gözaltına alındı ve 600 ruble para cezasına çarptırıldı. Moçalov, mahkemenin kararına itiraz etme niyetinde olmadığını ve "600 ruble için hala savcının ofisine yumurta atabileceğinizi" söyledi. Yaklaşık bir ay sonra, 17 Mayıs'ta, Çuvaş Cumhuriyeti Yüksek Mahkemesi binası önünde eylemini tekrarladı ve bu kez 15 gün boyunca gözaltında tutuldu.

9 Eylül 2012'de Mochalov, Devlet Duması milletvekili İlya Ponomaryöv ve Ekim sonunda Aleksey Navalni ile bir araya geldi. Toplantılarda bölgeler arasında yolsuzlukla mücadelenin koordinasyonu ve "Sétev" gazetesine bilgi desteğinin ele alındığı bildirilmektedir.

Ağustos 2012'de, Rusya Federasyonu Başsavcılığı, E. Moçalov'un "Sétev" (Vzyatka) gazetesine karşı, cumhuriyetteki Çuvaş dili ve Rus dilinin eşitsizliği hakkında "Bana Dilini Göster, Sana Kim Olduğunu Söyleyeyim" makalesi için 282. madde uyarınca bir ceza davası açtı. İlle İvanov davasıda 1930'lardan bu yana Çuvaş milliyetçiliği suçlamalarıyla ilgili ilk cezai kovuşturma olmuştur. Çuvaş şair ve yayıncı İlle (İlya Arsentyeviç) Ivanov'un medyayı kullanarak etnik nefreti kışkırtma suçlamasıyla cezai kovuşturmasıdır (Rusya Federasyonu Ceza Kanunu'nun 282. maddesinin 1. bölümü). Federal aşırılık yanlısı materyaller listesine dahil edilen "Bana Dilini Göster ve Sana Kim Olduğunu Söyleyeyim" makalesiyle suçlanmıştır.

Aile
Eduard Moçalov evli ve iki çocuk babasıdır.

Kaynakça
Dış bağlantılar
«Ни одна типография в Чувашии не соглашается печатать «Взятку»
Грани.Ру: Журналиста из Чебоксар привлекли за статью в защиту чувашского языка
Eduard Ibáñez

Eduard Ibáñez (d. 1969, Barselona), İspanyol siyasetçi. Kasım 2023'ten bu yana Andorra'nın piskoposluk eş prensinin kişisel temsilcisi olarak görev yapmaktadır. İlk olarak Joan Enric Vives i Sicília'nın, şu anda ise Josep-Lluís Serrano Pentinat'ın temsilciliğini yürütmektedir. Ibáñez, piskopos olmayan ve bu göreve atanan ilk kişisel temsilci olmuştur.

Kaynakça
Eduard Romuald

Kont Roniker ( ) veya doğum adıyla Eduard Kazimiroviç Romuald ( ; d. 1824 – ö. 18 Temmuz 1877, Şıpka yakınları), Polonya asıllı Rus asilzâde ve albaydır. Roniker, 93 Harbi sırasındaki Şıpka Geçidi Muharebeleri'ne katılmak üzere Kazanlak'tan yola çıktı. Şıpka yakınlarına vardığında, Osmanlı askerleri tarafından kurşunlanarak öldürüldü.

Kaynakça
Eduard Popp

Eduard Popp (d. 16 Haziran 1991, Barnaul), Rusya doğumlu Alman grekoromen güreşçidir. İki kez Olimpiyat Oyunları'nda Almanya'yı temsil etmiş, 2021 Avrupa Güreş Şampiyonası'nda bronz madalya kazanmıştır.

Kariyeri
Popp, iki yaşındayken ailesiyle birlikte Almanya'ya taşındı. Grekoromen güreşe 1997 yılında Almanya'nın Möckmühl kentinde başladı. Güreşe başlamasında, Sovyetler Birliği'nde de güreş yapmış olan babasının etkisi oldu.

Gençler seviyesinde ilk önemli uluslararası derecelerini 2009 ve 2010 yıllarında elde etti. 2009 yılında Avrupa Gençler Güreş Şampiyonası'nda bronz madalya kazandı. 2010 yılında ise Dünya Gençler Güreş Şampiyonası'nda bronz madalya elde etti.

Büyükler seviyesinde Almanya şampiyonluğunu 2013 ve 2014 yıllarında kazandı. 2016 Yaz Olimpiyatları'nda erkekler 130 kilo grekoromen kategorisinde mücadele etti ve yarı finale kadar yükseldi.

2019 yılında Nur-Sultan'da düzenlenen Dünya Güreş Şampiyonası'nda bronz madalya maçını kaybederek turnuvayı beşinci sırada tamamladı ve böylece 2020 Yaz Olimpiyatları için kota elde etti.

2020 yılında Belgrad'da düzenlenen 2020 Bireysel Güreş Dünya Kupası'nda erkekler 130 kilo kategorisinde yarıştı.

2021 yılında Varşova'da düzenlenen 2021 Avrupa Güreş Şampiyonası'nda bronz madalya kazandı. Üçüncülük maçında Ukraynalı Oleksandr Chernetskyi'yi yenerek kürsüye çıktı.

Aynı yıl 2020 Yaz Olimpiyatları'nda erkekler 130 kilo grekoromen kategorisinde mücadele etti. Son 16 turunda Brezilyalı Eduard Soghomonyan'ı yenmesine rağmen çeyrek finalde Türk sporcu Rıza Kayaalp'e yenildi ve oyunları sekizinci sırada tamamladı.

Kişisel hayatı
Popp evlidir ve iki çocuk babasıdır.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Olympedia sayfasında Eduard Popp
IAT veritabanındaki sporcu bilgisi Eduard Popp
Eduard Soghomonyan

Eduard Soghomonyan (d. 19 Şubat 1990, Erivan), Ermeni asıllı Brezilya adına yarışan grekoromen güreşçidir. 2015 yılından itibaren Brezilya adına yarışmaya başlamış, 2016 yılında Brezilya vatandaşlığına geçmiştir.

Kariyeri
Soghomonyan, 2012 yılında São Paulo'ya geldi. Brezilya kafilesiyle Pan-Ermeni Oyunları sırasında kurduğu ilişkilerin ardından ülkede yaşamaya başladı. 2015 yılından itibaren Brezilya adına, ilk aşamada sporcu lisansı üzerinden uluslararası müsabakalarda yer aldı. Aynı yıl Buenos Aires'te düzenlenen Güney Amerika Güreş Şampiyonası'nda 130 kilo kategorisinde altın madalya kazanarak Brezilya adına ilk büyük derecesini elde etti.

2016 yılında Frisco'da düzenlenen Panamerikan Güreş Şampiyonası'nda 130 kilo kategorisinde gümüş madalya kazandı. Aynı yıl Haziran ayında Brezilya vatandaşlığına geçerek 2016 Yaz Olimpiyatları'nda ülkesini temsil etme hakkı kazandı.

2020 Yaz Olimpiyatları'nda da Brezilya adına mücadele etti.

2022 yılında Acapulco'da düzenlenen 2022 Panamerikan Güreş Şampiyonası'nda 130 kilo kategorisinde gümüş madalya kazandı. Aynı yıl Belgrad'da düzenlenen 2022 Dünya Güreş Şampiyonası'nda ilk turu geçmesine rağmen son 16 turunda elendi.

2023 yılında Panamerikan Güreş Şampiyonası'nda bronz madalya kazandı. Aynı yıl 2023 Panamerikan Oyunları'nda bronz madalya maçına çıkmasına rağmen kürsüye çıkamayarak turnuvayı beşinci sırada tamamladı.

2024 yılında Acapulco'da düzenlenen 2024 Panamerikan Güreş Olimpiyat Elemeleri Turnuvası'nda 2024 Yaz Olimpiyatları'na katılma hakkı elde etmeye çalıştı, ancak yarı finalde Şilili Yasmani Acosta'ya yenilerek kota alamadı.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Dünya Güreş Birliği sayfasında Eduard Soghomonyan
Olympedia sayfasında Eduard Soghomonyan
Brezilya Olimpiyat Komitesi sayfasında Eduard Soghomonyan
Eduard Kokşarov

Eduard Aleksandroviç Kokşarov ( , d. 4 Kasım 1975 –ö. 31 Mart 2026), Rus hentbolcu ve çalıştırıcı.

Hayatı
Kokşarov, 4 Kasımm 1975'te Krasnodar, Sovyetler Birliği'nde doğdu. Kuban Devlet Fiziksel Kültür, Spor ve Turizm Üniversitesi'nde eğitim gördü. Oğlu Aleksandr Kokşarov profesyonel futbolcudur. Aktif spor kariyerini 1990'lardan 2013 yılına kadar SKIF Krasnodar, RK Celje ve Chekhovskiye Medvedi ekiplerinde sürdürdü. Aynı zamanda Rusya milli hentbol takımı bünyesinde birçok organizasyonda takım halinde madalyalar kazandı. Aktif spor kariyeri sonrasında; Slovenya ve ülkesi Rusya'da çalıştırıcılık yaptı.

Kokşarov, geçirdiği kalp krizi sonrasında 31 Mart 2026'da Brest, Belarus'ta 50 yaşında ölmüştür.

Başarıları
Olimpiyat Oyunları
1 Altın madalya (2000 Yaz Olimpiyatları)
1 Bronz madalya (2004 Yaz Olimpiyatları)
Avrupa Şampiyonası
1 Gümüş madalya (2000 Avrupa Şampiyonası)
Dünya Şampiyonası
1 Altın madalya (1997 Dünya Şampiyonası)
1 Gümüş madalya (1999 Dünya Şampiyonası)
Dünya Gençler Şampiyonası
1 Altın madalya (1995 Dünya Gençler Şampiyonası)
Rüya takım:
Dünya Şampiyonası: 2001, 2003, 2005, 2007
Avrupa Şampiyonası: 2004, 2006
Slovenya Şampiyonu: 2000, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008
Slovenya Kupası kazananı: 2000, 2001, 2004, 2006, 2007.

Kaynakça
Dış bağlantılar