Biz Böyleydik

"The Way We Was", Amerikan televizyon dizisi Simpsonlar'ın ikinci sezonunun on ikinci bölümüdür. Bölüm, ilk olarak 31 Ocak 1991 tarihinde Fox Broadcasting Company tarafından yayınlanmıştır. Bu bölümde Marge, çocuklarına Homer'la tanıştıkları anın hikâyesini ve birbirlerine aşık oldukları dönemi anlatır. 1974 yılında geçen bölümde Homer, lisede beraber okuduğu Marge'a aşık olur ve ona yakınlaşmak için kendisini Fransızca öğrenmek istiyormuş gibi tanıtır. Bir süre beraber ders işledikten sonra Marge da Homer'a aşık olur ancak Homer, amacının Fransızca öğrenmek olmadığını itiraf eder. Bunun üzerine Marge, Homer'a sinirlenir ve Homer'ın baloya beraber gitme teklifini reddederek Artie Ziff ile beraber baloya gider. Ancak buluşmanın çok kötü geçmesinin ardından Marge, Homer'ı istediğini anlar.

Bölüm Al Jean, Mike Reiss ve Sam Simon tarafından yazılmış, David Silverman tarafından yönetilmiştir. Bu bölüm, Simpsonlar'ın "geçmişe dönüş" temalı ilk bölümüdür. Jon Lovitz, bu bölümde diziye konuk oyuncu olmuş ve Artie Ziff karakterini canlandırmıştır. Bölümde The Joker ve (They Long to Be) Close to You gibi şarkılarla Siskel & Ebert & The Movies isimli diziye göndermeler mevcuttur. Bölümün adı ise 1973 yapımı Bulunduğumuz Yol filmine yapılmış bir göndermedir.

Bölüm, ağırlıklı olarak olumlu eleştirler almıştır ve yayınlandığı hafta Nielsen reytingleri göre 15.6'lık bir reyting puanına ulaşmıştır. Bu puan ile Simpsonlar, ilgili bölümün yayınlandığı hafta en çok izlenen Fox yapımı olmuştur.

Bölümün Konusu
Televizyon yayınında meydana gelen arıza üzerine Marge, çocuklarına Homer ile ilk tanıştıkları dönemin hikâyesini anlatmaya başlar. 1974 yılında geçen hikâyede hem Marge hem de Homer lise son sınıf öğrencileridir. Homer, yakın arkadaşı Barney ile beraber erkekler tuvaletinde sigara içtiği için ceza alır. Homer'ın aksine çalışkan bir öğrenci olan Marge ise, feministlerin eylemine katıldığı ve eylemde sütyen yaktığı için ceza almıştır. Beraber cezalarını çektikleri sırada Homer, Marge'a aşık olur. Babasının Marge için yaptığı tüm uyarılarına rağmen Homer, Marge'ın kalbini kazanmaya kararlıdır.

Homer, Marge'ı etkilemek amacıyla münazara kulübüne katılr ve kulüpte Marge'ın, Artie Ziff ile samimi olduğunu görür. Homer, Marge'dan kendisine Fransızca dersi vermesini ister ve Marge, Homer'ın baloya beraber gitme teklifini de kabul eder. Bir süre sonra Homer, Marge'a gerçek amacının Fransızca öğrenmek olmadığını ve tek istediği şeyin onunla vakit geçirmek istediğini söyler. Ancak Marge, ertesi gün gireceği münazara öncesinde kendisini boş yere oyaladığı için Homer'a kızar. Ertesi gün yapılan münazarada Marge, Artie'ye yenilir. Artie de tıpkı Homer gibi Marge'a baloya beraber gitme teklifinde bulunmuştur. Artie'nin teklifinden habersiz olan Homer, Marge'ın evinde beklemektedir. Kısa bir süre sonra Artie'nin Marge'ı almaya geldiğini gören Homer, umutsuzca evden ayrılır ve baloya tek başına gider.

Artie ve Marge, baloda kral ve kraliçe olarak taçlandırılmışlar ve beraber dans etmişlerdir. Dansın sonrasında Marge, Homer'ın balo salonunun koridorunda ağladığını görür. Homer'a karşı olan hislerini kabul etmesine rağmen Homer'dan Artie'yi de kabullenmesini ister. Balodan sonra Marge ile Artie arabayla "İlham Noktası'na" giderler ve Artie, Marge ile sevişmeye kalkar. Artie'nin hareketinden rahatsız olan Marge, Artie'ye tokat atar ve onu eve bırakmasını ister. Eve gittikleri sırada Marge, Homer'ı görür. Eve vardıktan sonra arabayla Homer'ın yanına giden Marge, ondan özür diler ve yaptığı davranışın aptalca olduğunu söyler. Marge, hikâyeyi anlatmayı bitirdiğinde Lisa'yla Maggie duygulanmıştır, Bart'sa sıkıntıdan öğürme sesleri çıkarmaktadır.

Bölümün Yapımı
Bölüm Al Jean, Mike Reiss ve Sam Simon tarafından yazılmış, David Silverman tarafından yönetilmiştir. Jon Lovitz, bölüme konuk oyuncu olarak dahil olmuş ve Artie Ziff karakterini canlandırmıştır. Jon Lovitz, bu bölümden sonra da birçok bölümde dizide konuk oyuncu olarak yer almıştır. Artie'nin Marge'ı bıraktığı sahnede demesi gereken "İyi geceler. Ben Artie Ziff!" repliği, yeterince zaman olmadığı için "İyi geceler." olarak kısaltılmıştır.

Wiseguy, Artie, Rainier Wolfcastle, Müdür Dondelinger ve Marge'ın babası, bu bölümde ilk kez görülen karakterlerdir. Artie'nin vücut dili ve görünüşü, David Silverman'in lisesnde yer alan Mark Eisenberg adında birisine dayanmaktaydı. David Silverman, bölümün yapımı sırasında bölümdeki karakterlerin giyinişi hakkında fikir sahibi olabilmek adına lise yıllığını incelemiştir zira Silverman, 1970'li yıllarda lise öğrencisiydi. Wolfcastle karakterinin sesi ve tasarımı, Arnold Schwarzenegger'den esinlenilerek yapılmıştır. Wolfcastle karakterinin ilk olarak dizinin "Oh Brother, Where Art Thou?" isimli bölümünde yer alması düşünülüyordu, ancak "The Way We Was" bölümünün bu bölümden önce yayınlanması nedeniyle bu karakter, ilk kez bu bölümde görülmüştür. İlk başta Wolfcastle karakterinin ismi McBain olarak düşünülmüştür, ancak bölümün yayınlanmasından sonra McBain isimli filmin yayına girmesiyle beraber bu filmin yapımcıları, McBain isminin Simpsonlar'daki bir karaktere verilmesini kabul etmemişlerdir. Yapımcıların bu tepkisi nedeniyle karakterin ismi Wolfcastle olarak değiştirilmiş, anack ilerleyen bölümlerde bu karakterin ismi yeniden McBain yapılmıştır.

"The Way We Was", ilk olarak 31 Ocak 1991 tarihinde Fox tarafından yayınlanmıştır. Bu bölüm, bir diğer ikinci sezon bölümü olan "Homer vs. Lisa and the 8th Commandment" bölümü ile birlikte The Best of The Simpsons adında bir koleksiyonda yer almış ve bu koleksiyon, 26 Mayıs 1998 tarihinde piyasaya sürülmüştür. Bunun yanında bölüm, 6 Ağustos 2002 tarihinde piyasaya sürülen ikinci sezon DVD'sinde de yer almıştır. Winning Movies bölümde yer alan Homer, Marge, Artie, Büyükbaba, Patty ve Selma karakterlerinin geçmişteki hallerinin figürünü üretmiş ve piyasaya sürmüştür. 2002 yılında Playmates Toys, Homer'la Marge'ın bölümdeki balo sahnesi sırasında giydiği kıyafetlerinin olduğu figürleri üretmiş ve bunları piyasaya sürmüştür. 2004 yılındaysa aynı şirket, World of Springfield adlı bir koleksiyonu piyasaya sürmüştür ve Artie karakterinin figürü de bu koleksiyonun içerisinde yer almıştır.

Bölümdeki Kültürel Referanslar
Bölümün başında ailenin izlediği televizyon programı, Siskel & Ebert & the Movies adlı programın parodisidir. Homer, lise döneminde okula gittiği sahnede Steve Miller Band'in The Joker isimli şarkısını söylemektedir. Homer'ın odasında Pink Floyd ve Led Zeppelin gibi grupların posterleri asılıdır. Homer'ın Marge'ı gördüğü sahnede, arka planda The Carpenters grubunun (They Long to Be) Close to You şarkısı çalmaktadır. Bir tartışma sırasında Homer, ABD'de 1974 yılında yürürlüğe giren ve azami hız sınırını 89 km'ye indiren yasa için "Tabi, bu şekilde birkaç kişinin hayatı kurtulacak, milyonlarca insansa geç kalacak!" demektedir. Barney, Estelle adındaki bir kıza baloya beraber gitme teklifinde bulunur ancak Estelle, Barney'e Elliott Gould olsa bile onunla beraber buluşmaya gelmeyeceğini söyler. Bölümde Ray Stevens'ın The Streak, Elton John'un Goodbye Yellow Brick Road, Chicago'nun Colour My World, Averaeg White Band'in Pick Up The Pieces ve Van McCoy'un The Hustle şarkılarına yer verimiştir.

Bölüme Yönelik Eleştiriler
Bölüm, yayınlandığı haftayı on altınca sırada bitirmiştir ve Nielsen reytinglerine göre 15.6'lık bir reyting oranına ulaşmıştır. 15.6'lık reyting puanı, yaklaşık olarak 14.5 milyon haneye karşılık gelmektedir ve Simpsonlar, bu bölümün yayınlandığı hafta Fox'un en çok izlenen yapımı olmuştur.

Bölüm, olumlu eleştiriler almıştır. TV Guide'ın 1998'de hazırladığı bir listede bu bölüm, Simpsonlar'ın en iyi bölümü olarak seçilmiştir. I Can't Believe It's a Bigger and Better Updated Unofficial Simpsons Guide kitabının yazarlarından Warren Martyn ve Adrian Wood, bu bölüm için "Harika bir bölüm. Homer'la Marge'ın güzel arkaplanı (ve Homer'la Barney'in arkadaşlığı) görülüyor. Muhteşem." yorumunda bulunmuşlardır.

DVD Movie Guide yazarlarından Colin Jacobson, bölümün "iyi bir program" olduğunu ve Jon Lovitz'in seslendirdiği Artie karakterinin de "eğlenceli bir şekilde sinir bozucu" olduğunu söylemiştir. Colin Jacobson, ayrıca bölümde samimice ve içtenlikle işlenen bir yetmişli yıllar havasının da olduğunu belirtmektedir.

Kaynakça