Davudî Bohra

Davudî Bohralar, Şii İslam'ın İsmailî mezhebinin Müstalilik koluna bağlı bir fırkadır. Dünya genelinde sayıları yaklaşık bir milyona ulaşmış olup, dünya çapında 40'tan fazla ülkeye yerleşmişlerdir. Davudi Bohra cemaatinin çoğunluğu Hindistan'da ikamet etmekte olup, Pakistan, Yemen, Doğu Afrika ve Orta Doğu'da önemli cemaatleri bulunmaktadır. Ayrıca Avrupa, Kuzey Amerika ve Avustralya'da da giderek artan bir varlık göstermektedirler.

Davudi Bohra topluluğu İslam'a bağlıdır ve özellikle topluluk Şii Fatımî İsmailî Tayyibî Davudi Bohra olarak tanımlanır. İnançları, tek bir Tanrı olduğuna, Kur'an'ın Tanrı'nın mesajı olduğuna, İslam peygamberi Muhammed'in peygamberlerin sonuncusu olduğuna ve Ali'nin onun vasisi ve halefi olduğu üzerine kuruludur. Kur'an okumak, beş vakit namaz kılmak, zekât vermek, Ramazan ayında oruç tutmak, haccetmek ve dini mücadele etmek gibi İslam'ın esaslarını takip ederler.

İnançlarının temelinde, Muhammed'in ailesinden olan Ehl-i beyt'in gerçek imamlar olduğuna inanmaları yatar ve tüm Şii Müslümanlar gibi, Muhammed'in vasisi olan Ali bin Ebu Talib'in, onun yerine geçtiğine ve Kur'an'ın rehberliğini, yorumunu ve açıklamasını yaptığına inanırlar. Davudi Bohra inancının temel ilkelerinden biri, yeryüzünde, Muhammed'in torunu İmam Hüseyin'in soyundan gelen ve inananlara önderlik etme görevini üstlenecek bir imamın her zaman mevcut olacağıdır.

İmam halkın gözünden çekilmeyi seçtiğinde (bugün olduğu gibi), imam geri dönene kadar inancı koruyan ve kollayan dâî-yi mutlak tarafından temsil edilir. 21. imamın 1132 yılından beri uzlet hayatını seçmesinden sonra daî-yi mutlaklar, son 300 yıl boyunca Yemen'den ve daha sonra Hindistan'dan faaliyet gösterdiler. Mevcut lider, Ocak 2014'te göreve başlayan 53. Daî-yi Mutlak Mufaddal Seyfeddin'dir. Mirasları, İslam Peygamberi Muhammed'in soyundan geldiklerini söyleyen ve 10. ve 11. yüzyıllar arasında Kuzey Afrika'yı yöneten Fatımi imamlarının geleneklerinden gelmektedir. Geleneksel değerlere bağlılık toplum için önemli olsa da aynı zamanda iş odaklılık ve ileriye dönük bakış açılarıyla da tanınıyorlar. Bununla birlikte, Güney Asya'da kadın sünneti uygulayan tek Müslüman topluluktur; bu uygulama toplum tarafından yaygın olarak eleştirilse de savunulmaktadır.


Tarihçe
Daha sonra ise Tâyyibî kolu tekrar büyük bir ayrışmaya sahne olmuş, 1592 yılında Süleyman bin Hassan'ın Hindistan'daki 27'nci Dâ'î el-Mutlak olan Seyyidnâ Davûd Bin Kutub Şah'ı tanımaması üzerine, Yemen'de "Ehl-i Hakk" olarak da bilinen Süleymânî Buhra oluşmuştur. Böylece Tâyyibîliğin ikiye bölünmesi üzerine Hindistan'da Davudî İsmâilîlik, Yemen'de de Süleymanî İsmâilîlik kolları ortaya çıkmıştır.

Günümüzde ise bu Fâtımî-Tâyyibî-Davûdîlik dâvet hareketinin başında Elli Üçüncü Dâ'î el-Mutlak olan El-Cemeâ't-us Seifiyeh Akademisi eski Rektörü Syedna "Mufaddal Seif’ûd-Dîn" bulunmaktadır.

Kaynakça
Bibliyografya
Davûdî-Tâyyibî Seyidnâlar
Chronological List of Duatil Mutlaqin)
Daftary, Farhad, The Ismaili, Their History and Doctrine(Chapter -Mustalian Ismailism-p. 300-310)
Lathan, Young, Religion, Learning and Science
Bacharach, Joseph W. Meri, Medieval Islamic Civilisation
Bin Hasan, Idris, Uyun al-akhbar (Bin Hasan was the 19th Da'i of the Dawoodi Bohra. This volume is a history of the Ismaili community from its origins up to the 12th century CE, the period of the Fatimid caliphs al-Mustansir (d. 487/1094), the time of Musta'lian rulers including al-Musta'li (d. 495/1101) and al-Amir (d. 524/1130), and then the Tayyibi Ismaili community in Yemen.)