CNR Rao

Chintamani Nagesa Ramachandra Rao, FNA, FASc, FRS, FTWAS, HonFRSC, MAE, HonFInstP (d. 30 Haziran 1934), esas olarak katı hal ve yapısal kimya alanında çalışan Hint bir kimyagerdir. Dünyanın dört bir yanındaki 84 üniversiteden fahri doktora unvanına sahip olan bilim insanının 1.800 civarında araştırma yayını ve 56 kitabı bulunmaktadır. Nobel Ödülü dışında, alanında mümkün olan tüm ödülleri kazanmış bir bilim adamı olarak tanımlanmaktadır.

Erken gelişmiş bir çocuk olan Rao, lisans eğitimini on yedi yaşında Mysore Üniversitesi'nden, yüksek lisans eğitimini ise on dokuz yaşında Banaras Hindu Üniversitesi'nden tamamladı. Yirmi dört yaşındayken Purdue Üniversitesi'nden doktora derecesi aldı. 1959'da Hindistan Bilim Enstitüsü'ne katıldığında en genç öğretim görevlisiydi Hindistan Teknoloji Enstitüsü Kanpur'a transfer olduktan sonra IISc'ye geri döndü ve sonunda 1984'ten 1994'e kadar onun Direktörü oldu. 1985'ten 1989'a ve 2005'ten 2014'e kadar Hindistan Başbakanı Bilimsel Danışma Konseyi'nin başkanlığını yaptı. Jawaharlal Nehru İleri Bilimsel Araştırma Merkezi'ni ve Uluslararası Malzeme Bilimi Merkezi'ni kurdu ve burada çalışmaya devam ediyor.

Rao, Marlow Madalyası, Shanti Swarup Bhatnagar Bilim ve Teknoloji Ödülü, Hughes Madalyası, Hindistan Bilim Ödülü, Dan David Ödülü, Kraliyet Madalyası, Von Hippel Ödülü ve ENI ödülü dahil olmak üzere en önemli bilimsel ödülleri ve onurları aldı. Ayrıca Hindistan Hükûmeti'nden Padma Shri ve Padma Vibhushan'ı aldı. 16 Kasım 2013'te Hindistan Hükûmeti onu Hindistan'daki en yüksek sivil ödülü olan Bharat Ratna'ya seçti ve CV Raman ve APJ Abdul Kalam'dan sonra bu ödülü alan üçüncü bilim insanı oldu. Ödülünü 4 Şubat 2014'te Rashtrapati Bhavan'da Başkan Pranab Mukherjee'den aldı.
Hayatının erken dönemi ve eğitimi
CNR Rao, Bangalore'da Kannadaca Deshastha Madhva Brahmin ailesinde Hanumantha Nagesa Rao ve Nagamma Nagesa Rao'nun çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası Okullar Müfettişiydi. Sınıfının en küçüğü olmasına rağmen sınıf arkadaşlarına matematik ve İngilizce dersleri veriyordu. 1944 yılında birinci sınıfta ortaokul sınavını (sınıf VII) geçti. On yaşındaydı ve babası onu dört anna (yirmi beş paisa) ile ödüllendirdi. Kimyaya olan ilgisi üzerinde kalıcı bir etki yaratan Basavanagudi'deki Acharya Patashala lisesine gitti. Babası, ana dilini teşvik etmek için onu Kannada dilindeki bir kursa kaydettirdi, ancak evde tüm konuşmalarda İngilizceydi. 1947 yılında ortaokul bitirme belgesini birinci sınıfta tamamladı. Central College, Bangalore'de lise-bakalorya derecisini aldı. Burada İngilizce iletişim becerilerini geliştirdi ve ayrıca Sanskritçe öğrendi.

Rao, Linus Pauling Araştırma Profesörü ve 1989 yılında kurduğu Bangalore'daki Jawaharlal Nehru İleri Bilimsel Araştırma Merkezi'nin Onursal Başkanı pozisyonlarında Ulusal Araştırma Profesörü olarak çalışmaktadır 1985'ten 1989'a ve 2005'ten 2014'e kadar iki dönem boyunca Hindistan Başbakanı Bilimsel Danışma Konseyi'nin başkanlığını yaptı

Bilimsel katkıları
Rao dünyanın önde gelen katı hal ve malzeme kimyacılarından biridir. Elli yılı aşkın süredir alanın gelişimine katkıda bulunmuştur. Geçiş metal oksitleri üzerine yaptığı çalışma, yeni olayların ve malzeme özellikleri ile bu malzemelerin yapısal kimyası arasındaki ilişkinin temel olarak anlaşılmasına yol açtı.

Rao , La2CuO4 gibi iki boyutlu oksit malzemeleri sentezleyen ilk kişilerden biriydi. 1987 yılında ilk sıvı nitrojen sıcaklığı süper iletkeni olan 123 kupratı sentezleyen ilk kişilerden biriydi. Ayrıca 1990'ların ortalarında Y bağlantı karbon nanotüplerini sentezleyen ilk kişiydi.

1750'den fazla araştırma makalesinin ortak yazarlığını paylaşmakta ve 54'ten fazla kitabın ortak yazarı veya editörlüğünü yapmaktadır.
Ödülleri ve Bilinirliği
Akademik toplulukların bursları ve üyelikleri
Hindistan Bilimler Akademisi Üyesi (FASc, 1965)
Kraliyet Cemiyeti Üyesi (FRS, 1982)
Ulusal Bilimler Akademisi, Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi, Kanada Kraliyet Topluluğu, Fransız Akademisi, Japon Akademisi, Sırbistan Bilim ve Sanat Akademisi ve Polonya Bilimler Akademisi, Çekoslovak Bilimler Akademisi dahil olmak üzere dünyadaki birçok bilimsel derneğin üyesidir., Sırbistan Bilimler Akademisi, Slovenya Bilimler Akademisi, Brezilya Bilimler Akademisi, İspanya Kraliyet Bilimler Akademisi, Kore Ulusal Bilimler Akademisi, Afrika Bilimler Akademisi ve Amerikan Felsefe Topluluğu. Aynı zamanda Papalık Akademisi'nin de üyesidir.

Fahri doktoralar
Bordeaux, Caen, Colorado, Hartum, Liverpool, Northwestern, Novosibirsk, Oxford, Purdue, Stellenbosch, Universite Joseph Fourier, Wales, Wroclaw, Notre Dame, Uppsala, Aligarh Muslim University, Anna, AP, Banaras, Bengal Engineering dahil olmak üzere çeşitli üniversitelerden, Bangalore, Burdwan, Bundelkhand, Delhi, Haydarabad, IGNOU, IIT Bombay, Kharagpur, Delhi, Patna, JNTU, Kalyani, Karnataka, Kalküta, Kuvempu, Lucknow, Mangalore, Manipur, Mysore, Osmania, Pencap, Roorkee, Sikkim Manipal, SRM, Tumkur, Sri Venkateswara, Vidyasagar, Amity Üniversitesi, Gurgaon, Visveswaraya Teknoloji Üniversitesi ve Assam Kraliyet Global Üniversitesi, Guwahati 2022.

Başlıca bilimsel ödülleri
1967: İngiltere Faraday Derneği tarafından Marlow Madalyası
1968: Shanti Swarup Bhatnagar Kimya Biliminde Bilim ve Teknoloji Ödülü
2005: Tel Aviv Üniversitesi'nden Dan David Ödülü George Whitesides ve Robert Langer ile paylaşıldı.
2008: Dünya Bilimler Akademisi (TWAS) tarafından Abdus Salam Madalyası
2009: Royal Society tarafından Kraliyet Madalyası
2017: Malzeme Araştırma Topluluğu tarafından Von Hippel Ödülü
2021: Yenilenebilir enerji kaynakları ve enerji depolama alanındaki araştırmalara yönelik Uluslararası ENI ödülü 2020, aynı zamanda Energy Frontier ödülü olarak da adlandırılır

Bilimsel ödüller
1961: Mysore Üniversitesi'nden doktora.
1973: Yedanapalli Madalyası ve Ödülü
1975: Hindistan Üniversite Hibeler Komisyonu tarafından Fiziksel Bilimlerde CV Raman Ödülü
1981: Kraliyet Kimya Derneği (Londra) Madalyası
1981: Dünya Kültür Konseyi'nin kurucu üyesi
1989: Çekoslovak Bilimler Akademisi Hevrovsky Altın Madalyası
2008: Ajayan Vinu ile birlikte 2008 Khwarizmi Uluslararası Yenilik Ödülü
2011: Malzeme araştırması için Ernesto Illy Trieste Bilim Ödülü
2013: IIT Patna'dan Seçkin Akademisyen Ödülü
2018: Hindistan Nanobilim ve Nanoteknoloji Derneği'nden Platin Madalya
2019: Birleşik Arap Emirlikleri Gelişmiş Malzemeler Merkezi'nden ilk Şeyh Suud Uluslararası Malzeme Araştırması Ödülü
Bangladeş Bilimler Akademisi'nin yabancı üyesi
2014 yılında Bharat Ratna

Miras Bıraktıkları
Rao, eşiyle birlikte Dan David Ödülü'nün parasını kullanarak CNR Rao Eğitim Vakfı'nı kurdu.
Rao, 2010 yılından bu yana CNR Rao Ödülü İleri Malzemeler Dersi'ni sunan Uluslararası Malzeme Bilimi Merkezi'ni (ICMS) kurdu
Dünya Bilimler Akademisi, 2006 yılından bu yana en az gelişmiş ülkelerdeki bilim adamlarına yönelik TWAS-CNR Rao Bilimsel Araştırma Ödülü'nü başlatıyor.
Shanmugha Sanat, Bilim, Teknoloji ve Araştırma Akademisi, 2014 yılında SASTRA-CNR Rao Kimya ve Malzeme Bilimi Ödülü'nü oluşturdu

Kişisel hayatı
Rao, 1960 yılında Indumati Rao ile evlendi. Sanjay ve Suchitra adında iki çocukları oldu. Sanjay, Bangalore çevresindeki okullarda bilimi yaygınlaştıran bir kişi olarak çalışmaya devam etmekte. Suchitra, Maharashtra, Pune'daki Hindistan Bilim Eğitimi ve Araştırma Enstitüsü'nün (IISER) Direktörü Krishna N. Ganesh ile evlidir. Rao teknofobiktir ve e-postalarını asla tek başına kontrol etmez. Ayrıca cep telefonunu sadece eşiyle konuşmak için kullandığını söyledi.

Karşı Görüşler
1987'de Rao ve ekibi dört makaleden oluşan bir dizi yayınladı; bunlardan üçü Hindistan Bilimler Akademisi (Kimya Bilimi), Pramana ve Güncel Bilim Bildirilerinde yer aldı ve tümü Hindistan Bilimler Akademisi tarafından yayınlandı. Bilimsel Değerler Derneği'ne, üç makalenin de normalde bu dergilerde açıkça belirtilen alınma tarihlerinden bahsetmediğini belirten bir rapor sunuldu. Soruşturma üzerine, makalelerin aslında yayınlanma tarihinden sonra alındığı ve bu durumun eski tarihli olduğunu gösterdiği tespit edildi. Dernek, davayı "Öncelik Talep Etmek İçin Yanlış Araç Kullanımı" olarak ilan etti. Bangalore'daki Hindistan Bilim Enstitüsü'nden Rao ve Saluru Baba Krupanidhi, öğrencileri Basant Chitara ve LS Panchakarla ile birlikte 2011 yılında Advanced Materials dergisinde "İndirgenmiş grafen oksit ve grafen nanoşeritlere dayalı kızılötesi fotodetektörler" adlı bir makale yayınladılar Yayının ardından dergi editörleri, 2010 yılında Applied Physics Letters'da yayınlanan bir makalenin giriş ve metodoloji kısmındaki cümlelerin kelimesi kelimesine kopyalandığını buldular Nature raporuna göre metni yazan kişi IISc'de doktora öğrencisi Basant Chitara'ydı. Yazarlar daha sonra aynı dergide bir özür yayınladı. Rao, taslağı okuduğunu ve esas olarak sonuçlara ve tartışmalara odaklandığı için bunun kendi açısından bir ihmal olduğunu söyledi. ancak Siddharthan, Rao ve Krupanidhi'nin tepkilerinin abartıldığını düşünüyordu. Rao ve Krupanidhi açıkça Chitara'yı suçladılar ve intihal olmadığı gerekçesiyle yayını reddettiler. Rao, "Bu aslında intihal olarak değerlendirilmemeli, metindeki birkaç cümlenin kopyalanması olarak değerlendirilmelidir" yorumunu yapmıştı. Hatta Krupanidhi tarafından bilgisi olmadan yazıldığı için bunda hiçbir rolü olmadığını iddia ederek suçu Krupanidhi'ye kadar genişletti. Kendisinin o yayındaki kıdemli bilim adamı ve sorumlu yazar olması gerçeği, onun iddialarını haklı çıkarmıyordu. Rao'nun 2010 yılında S. Venkataprasad Bhat ve Krupanidhi ile birlikte yazdığı, Applied Physics Express'te nanoparçacıkların güneş pilleri üzerindeki etkisi hakkındaki makalesi, Matheu ve arkadaşlarının makalesine çok benzeyen metinler içermektedir. 2008'de Applied Physics Letters'dan alıntı bile yapılmadı. Ancak Rao'nun makalesi Matheu ve arkadaşlarının makalesine benzer bir çalışma ve yinelenen rakamlar içeriyor. Itskos ve arkadaşlarının makalelerinden kopyalanmış gibi görünen 20 atıf yapılmamış satır içermektedir. Nanoteknoloji (Haziran 2009 sayısı) ve Heliotis ve ark. Gelişmiş Malzemeler (Ocak 2006 sayısı) . Nanoteknoloji alanında Chitara ve Krupanidhi ile birlikte yazılan başka bir makalede Huang ve arkadaşlarının 1995 tarihli makalesinden altı satır kullanılmıştır. Uygulamalı Fizik Mektuplarında. Aralık 2013'te, hukuk öğrencisi olan erkek ve kız kardeş Tanaya Thakur ve XII. sınıf öğrencisi Aditya Thakur, Rao'nun Bharat Ratna'sına itiraz etmek için Allahabad Yüksek Mahkemesi Lucknow Bench'te kamu yararına yönelik bir dava açtılar. "İntihal vakaları kanıtlanmış bir bilim adamına en yüksek sivil ödülü verilmeyeceğini" ileri sürdüler. Ancak mahkeme onları "tanıtım talebinde bulundukları" gerekçesiyle reddetti. 2015 yılında ödülün iptali için başka bir talep daha vardı ancak Merkezi Enformasyon Komisyonu dilekçeyi reddetti.

17 Kasım 2013'te Bharat Ratna'sının açıklanmasının ardından düzenlediği basın toplantısında Hint politikacıları "aptallar" olarak nitelendirdi ve bu ulusal bir öfkeye neden oldu. Şöyle dedi: "Yaptığımız bunca şeye rağmen neden bu aptallar (politikacılar) bize bu kadar az şey verdi? Hükûmetin bize verdiği parayla biz [bilim adamları] çok daha fazlasını yaptık." Savunmasında Rao, politikacıların bilime yönelik araştırma finansmanı yatırımlarını görmezden gelmenin "aptalca" bir yolu olduğunu söylediğinde ısrar etti.

Kaynakça
Konuyla ilgili yayınlar
CNR Rao (2010). [ Sınırsız Merdiveni Tırmanmak: Kimyada Bir Hayat]. Dünya Bilimsel Yayıncılık A.Ş. Pte. Ltd., Singapur. ISBN

Dış bağlantılar
Papalık Bilimler Akademisi'ndeki akademik profil
Dan David Ödülü sahibi 2005
Prof. CNR Rao @ JNCASR
Jawaharlal Nehru İleri Bilimsel Araştırma Merkezi
CNR Rao Bilim Salonu
Katı Hal ve Yapısal Kimya Birimi