Cinsiyet ve gelişim

Cinsiyet ve kalkınma, ekonomik gelişme ve küreselleşmenin insanlar üzerinde konumları, cinsiyetleri, sınıf geçmişleri ve diğer sosyo-politik kimlikleri temelinde yarattığı farklı etkiyi anlamak ve ele almak için feminist bir yaklaşım uygulayan disiplinler arası bir araştırma ve uygulamalı çalışma alanıdır. Kalkınmaya yönelik katı bir ekonomik yaklaşım, bir ülkenin kalkınmasını istihdam yaratma, enflasyon kontrolü ve yüksek istihdam gibi niceliksel terimlerle ele alır; bunların tümü, bir ülkenin 'ekonomik refahını' ve bunun sonucunda ülke halkının yaşam kalitesini iyileştirmeyi amaçlar. Ekonomik kalkınma açısından yaşam kalitesi, kaliteli eğitim, tıbbi tesisler, uygun fiyatlı konut, temiz çevre ve düşük suç oranı dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere gerekli haklara ve kaynaklara erişim olarak tanımlanır. kalkınma politikasının nasıl olduğunu kapsamlı bir şekilde anlamak için uygular. uygulamalar, hedeflenen grupların veya alanların günlük yaşamını etkiler.

Bu alanın tarihi, ekonomik kalkınma çalışmalarının kadınları söylemine ilk kez dahil ettiği, kadınlara yalnızca refah politikalarının - özellikle gıda yardımı ve aile planlaması merkezli olanlar - özneleri olarak odaklandığı 1950'lere kadar uzanır. Kalkınmada kadınların odak noktası on yıl boyunca arttı ve 1962'de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, Kadının Statüsü Komisyonu'nu, kadınların haklarına adanmış uzun süredir devam eden bir program geliştirmek için Genel Sekreter ve diğer bazı BM sektörleriyle işbirliği yapmaya çağırdı. Gelişmekte olan ülkelerde ilerleme. On yıl sonra, feminist iktisatçı Ester Boserup'un öncü kitabı Ekonomik Kalkınmada Kadınların Rolü (1970) yayınlandı, kalkınma perspektiflerini kökten değiştirdi ve sonunda toplumsal cinsiyet ve kalkınma alanı haline gelen şeyin doğuşuna katkıda bulundu. ve bilim, teknoloji ve kapitalist üretim yoluyla çevrenin toplumsal cinsiyete dayalı sömürüsünü reddeden Marksizm ve ekofeminizm gibi alternatif bakış açıları meydan okudu. Marksist kalkınma perspektifleri, küresel emek sömürüsünü ve sınıf eşitsizliklerini azaltma çabalarında zenginlik ve gücün yeniden dağıtımını savunurken, ekofeminist,

Erken yaklaşımlar
Gelişmekte Olan Kadınlar (GOK)
Teorik yaklaşım
"Gelişmekte olan kadınlar" terimi, ilk olarak 1970'lerin başında, ekonomik kalkınmanın erkekler ve kadınlar üzerinde aynı etkilere sahip olduğuna itiraz ederek mevcut kalkınma teorilerini sorgulamaya çalışan, Washington merkezli bir kadın kalkınma profesyonelleri ağı tarafından icat edildi. Gelişmekte Olan Kadınlar hareketi (WID), 1970'lerde, gelişmiş ülkelerdeki kadın hareketlerinin yeniden canlanmasıyla ve özellikle ABD'de eşit haklar ve çalışma fırsatları için çabalayan liberal feministler aracılığıyla ivme kazandı. Kadınlara daha iyi eğitim sunarak ve fırsat eşitliği programları getirerek kadınların geleneksel beklentilerini yıkarak toplumdaki kadınların dezavantajlarının ortadan kaldırılabileceğini varsayan liberal feminizm, WID yaklaşımlarının formülasyonu üzerinde dikkate değer bir etkiye sahipti.

Reeves ve Baden (2000), WID yaklaşımının, kadınların kalkınma sürecinde daha büyük bir rol oynaması gereğini vurguladığına işaret etmektedir. Bu bakış açısına göre, kadınların politika oluşturma süreçlerine aktif katılımı genel olarak daha başarılı politikalara yol açacaktır. Bu nedenle, WID içindeki baskın bir düşünce tarzı, kadınların sorunlarını kalkınmayla ilişkilendirmeye çalıştı ve bu tür sorunların ekonomik büyümeye nasıl engel teşkil ettiğini vurguladı; Bu "uygunluk" yaklaşımı, WID politika hedeflerinin kalkınma ajansları tarafından benimsenmesi amacıyla, kadınlar için eşitlik ve sosyal adalet taleplerinin stratejik olarak ana akım kalkınma kaygılarıyla bağlantılı olmasının daha etkili olduğunu gösteren WID savunucularının deneyimlerinden kaynaklanmıştır. Kalkınmada Kadınlar yaklaşımı, kadınları daha geniş kalkınma gündemine özel olarak entegre eden ilk çağdaş hareketti ve Kadınlar ve Kalkınma gibi daha sonraki hareketlerin öncüsü olarak hareket etti ve nihayetinde bazılarından yola çıkarak Toplumsal Cinsiyet ve Kalkınma yaklaşımı hareket etti. WID'ye atfedilen eleştirilen yönlerdir.

Eleştiriler
WID hareketi bir dizi eleştiriyle karşı karşıya kaldı; bu tür bir yaklaşım, bazı durumlarda, kadınları iddiaları üretken değerine bağlı olan bir birim olarak tasvir etme, artan kadın statüsünü kadınların hayatlarındaki nakit gelir değeriyle ilişkilendirme gibi istenmeyen sonuçlara yol açtı. Batı feminizmine dayanan WID görüşü ve benzeri sınıflandırmalar, Üçüncü Dünya ülkelerindeki kadınların statüsüne, deneyimlerine ve katkılarına ve kadınlara yönelik çözümlere genel bir tanım uyguladı. Ayrıca, WID, daha fazla toplumsal cinsiyet eşitliğini savunsa da, erkeklerin beslediği basmakalıp beklentileri ele almak yerine, kadınların dışlanması ve toplumsal cinsiyete tabi kılınması temelindeki eşitsiz toplumsal cinsiyet ilişkilerini ve rollerini ele almadı. Dahası, Üçüncü Dünya kadınlarının ulusal ekonomileriyle bütünleşmesi çağrısının altında yatan varsayım, kadınların halihazırda kalkınmaya katılmadığı, dolayısıyla kadınların ev içi üretimdeki ve kayıt dışı ekonomik ve politik faaliyetlerdeki rollerini küçümsediğiydi. WID, kadınların statüsünün “üretken istihdama” geçilerek iyileşeceği yönündeki görüşleri nedeniyle de eleştirildi ve kendini geliştirmek için “modern sektör”e geçişin “geleneksel” sektörden yapılması gerektiğini ima etti. ayrıca, gelişmekte olan dünyada genellikle kadınların işgal ettiği "geleneksel" iş rollerinin kişisel gelişimi engellediğini ima ediyor.

Kadın ve Kalkınma
Kadınlar ve kalkınma (WAD), kalkınmaya teorik ve pratik bir yaklaşımdır. 1975'te Mexico City'de BM tarafından organize edilen Birinci Dünya Kadın Konferansı'na kadar uzanan kökenleri izlenerek 1970'lerin ikinci yarısında toplumsal cinsiyet araştırmaları bursuna dahil edildi. Daha önce baskın olan teori olan WID'den (Gelişmekte Olan Kadınlar) bir sapmadır ve genellikle WID ile karıştırılır, ancak birçok farklı özelliği vardır. Daha önceki düşünce, kalkınmanın kadınları ilerletmek için bir araç olduğunu savunurken, yeni fikirler kalkınmanın ancak kadınların katılımıyla mümkün olduğunu ve kalkınma yardımının pasif alıcıları olmaktansa, kalkınma projelerine aktif olarak katılmaları gerektiğini ileri sürdü. Bu anlamda WAD, üzerine inşa edildiği teorik çerçeve yoluyla WID'den ayrılır. WAD, özellikle kadınların kalkınmayla ilişkisine odaklanmak yerine, ataerkillik ve kapitalizm arasındaki ilişkiye odaklanır. Bu teori, kadın sorunlarını neo-Marksizm ve bağımlılık teorisi perspektiflerinden anlamaya çalışır, ancak birçok WAD teorisyeninin dahil olduğu kalkınma çalışmalarının ısrarlı ve acil doğası nedeniyle WAD hakkındaki teorilerin çoğu belgelenmemiştir. Gelir getirici faaliyetlere değer verilir ve sosyal ve kültürel yeniden üretime hiçbir şey atfedilmez. farklılıklara, mevcut cinsiyet rollerine ve ilişkilerine meydan okuma ihtiyacına, ve sınıf farklılıklarının gelişimi üzerindeki etkilerine odaklanır. Bu çalışmadan etkilenen, 1970'lerin sonlarında, kalkınma alanında çalışan bazı uygulayıcılar, kadınlara tek başına odaklanmayı sorguladılar. CVG, WID'in kadınlara önemli bir 'hedef grup' ve kalkınma için 'kullanılmayan kaynaklar' olarak odaklanmasına meydan okudu. CVG, kadınların ve erkeklerin sosyal olarak nasıl inşa edildiğini ve 'bu inşaların hem tanımlayan hem de onlar tarafından tanımlanan sosyal faaliyetler tarafından nasıl güçlü bir şekilde güçlendirildiğini' anlama ihtiyacına ilişkin düşüncede bir değişime işaret etti. 'Cinsiyet rolleri', ev içindeki kimliklerin sosyal inşasına odaklanır; aynı zamanda kaynaklara göreceli erişimlerinde 'erkeklik ve kadınlıktan'

WID'den farklı olarak CVG yaklaşımı, özellikle kadınlarla değil, bir toplumun hem kadınlara hem de erkeklere nasıl roller, sorumluluklar ve beklentiler yüklediğiyle ilgilenir. CVG, kadın ve erkeklerin birlikte çalışma yollarını ortaya çıkarmak için toplumsal cinsiyet analizini uygular ve sonuçları tarafsız ekonomi ve verimlilik açısından sunar. Toplumsal cinsiyet eşitliği yaratma girişiminde (kamusal alana katılma yeteneği de dahil olmak üzere kadınların erkeklerle aynı fırsatlara sahip olduğunu ifade ederek), CVG politikaları, geleneksel cinsiyet rolü beklentilerini yeniden tanımlamayı amaçlar. Kadınların ev idaresi görevlerini yerine getirmeleri, ev eksenli üretim yapmalarının yanı sıra çocuk doğurma ve büyütme ve aile üyelerine bakmaları bekleniyor. Bir eşin rolü büyük ölçüde 'anneliğin sorumlulukları' olarak yorumlanır. Bununla birlikte, erkeklerin ücretli iş ve piyasa üretimi ile bağlantılı olarak evin geçimini sağlayan kişiler olması bekleniyor. Yaygın toplumsal cinsiyet eşitsizliklerine yanıt olarak, Pekin Eylem Platformu, toplumsal cinsiyet eşitliğini sağlamak için yönetişimin tüm düzeylerinde tüm politika alanlarında bir strateji olarak toplumsal cinsiyet eşitliğini anaakımlaştırmayı 1995 yılında kurdu.

CVG, kalkınma ile ilgili tartışmalarda büyük ölçüde kullanılmıştır, ancak bu eğilim, kalkınma ajanslarının fiili uygulamalarında ve kalkınma planlarında görülmemektedir. Caroline Moser, CVG'nin zorlu doğası nedeniyle WID'nin devam ettiğini iddia ediyor, ancak Shirin M. Rai, asıl sorunun politikada WID ve CVG ile örtüşme eğiliminde yattığını belirterek bu iddiaya karşı çıkıyor. Bu nedenle, ancak kalkınma ajanslarının tamamen CVG dilini tamamen benimsemesi ile mümkün olacaktır. Spesifik olarak, CVG'nin dili WID programlarına dahil edilmiştir. Toplumsal cinsiyet anaakımlaştırılmasının genellikle kadınlarla eşanlamlı olarak tek bir normatif perspektife dayandığı bir gerçeklik kayması vardır. Kalkınma ajansları, kadınlar için ekonomik iyileşme anlamına gelen toplumsal cinsiyet dönüşümünü hâlâ ilerletiyor. Bu çerçeve, CVG'den farklı olarak kadınlara kurban olarak bakmaz, bunun yerine kadınların Üçüncü Dünya yaşamını toplumsal cinsiyet dili ve pratiği, Küresel Güney ve kültür bağlamında değerlendirir.

Kaynakça