Arnolfini'nin Evlenmesi

Arnolfini'nin Evlenmesi (Portret van Giovanni Arnolfini en zijn vrouw, Giovanni Arnolfini ve karısının portresi), ressam Jan van Eyck tarafından 1434 yılında yapılmış yağlı boya bir tablodur.

Eser, ayrıntılı ikonografisi, iç mekân kurgusu, perspektif kullanımı ve dışbükey aynaya yer vermesi nedeniyle Erken Flaman resminin örneklerinden biri olarak değerlendirilir. Arnolfini'nin Evlenmesi, estetik ve teknik özelliklerinin yanı sıra sanat tarihi ve sosyolojisi açısından da önemli bir geçiş dönemi eseri olarak değerlendirilmektedir. Eser; Geç Orta Çağ ve Erken Rönesans döneminde, Kuzey Avrupa'da yükselişe geçen burjuva sınıfının sanatsal hami (patron) olarak değişen rolünü yansıtan ilk örneklerden biri olarak kabul edilir. Sanatın ağırlıklı olarak kilise ve aristokrasinin tekelinde olduğu bir dönemin ardından, varlıklı bir tüccar olan Giovanni di Nicalao Arnolfini tarafından sipariş edilen bu tablo, ekonomik sınıfların sanattaki temsiliyet değişimini göstermesi açısından önem taşır.

Ayrıca, Orta Çağ'ın anonim sanat anlayışından modern sanatçı kimliğine geçişin bir parçası olarak, sanatçının eserini imzalayarak bir birey olarak öne çıktığı erken örneklerden biri olarak görülmektedir.

Açıklama
Eser, Erken Flaman resminin en belirgin iki temel niteliği olan ayrıntıcı gerçekçilik ve gizlenmiş sembolizm özelliklerini bünyesinde barındırır. Jan van Eyck'ın yağlı boya tekniğindeki ustalığı; figürlerin yüz ifadelerinde, gölgelendirmelerde, kumaş dokularında ve ön plandaki köpeğin tüylerinde görülen detaycılıkla kendini gösterir. Pencereden içeri sızan ışığın odadaki farklı yüzeylerde (kumaş, metal, ahşap) yarattığı yansımalar, dönemin optik gözlem yeteneğinin bir yansıması olarak kabul edilir.

Tablodaki sembolizm ise günlük yaşamın doğal akışına uygun nesnelerin içine gizlenmiş katmanlardan oluşur. Örneğin, odada gün ışığına rağmen kristal avizede yanan tek bir mum olması, sanat tarihinde üzerine farklı akademik yorumlar ve teoriler üretilen unsurlardan biridir.
Pencerenin dışındaki kiraz ağacı yaz mevsimini simgelerken figürlerin kışlık kıyafetlerde tasvir edilmiş olması dikkat çekicidir. Kiraz meyvesi, aynı zamanda sevgi sembolü olarak da değerlendirilmektedir. Çiftin arkasında yer alan kırmızı yatak perdeleri, evlilik bağındaki fiziksel sevgiyi temsil eden bir unsur olarak yorumlanır. Yerdeki köpek figürü ise evliliğe ve çifte duyulan sadakati simgelemektedir. Bu sembolik anlamın yanı sıra köpek, çocuk sahibi olma arzusunu veya doğrudan kocanın eşine hediye ettiği bir süs köpeğini de temsil edebilmektedir. Çiftin aksine, köpek figürü doğrudan izleyiciye doğru bakacak şekilde konumlandırılmıştır.

Odada bulunan diğer unsurlar da dönemin zenginlik göstergelerindendir. Dönem standartlarına göre oldukça geniş ve detaylı olan avize ile Brugge'a ithal yollarla getirilen ve o dönem oldukça pahalı bir meyve olan portakal, hem sevgi ve evliliği sembolize etmekte hem de çiftin yüksek refah düzeyine işaret etmektedir.


Pencere vitrayları ve yatağın yanında yer alan küçük oryantal halısı da lüks göstergeleri arasında yer alır. Yerde duran iki çift terlik ise evliliğin kutsallığına yapılan bir gönderme olarak yorumlanmaktadır. Terliklerden biri Arnolfini'nin önünde, diğeri ise yatağın karşısında, ön kısımları içe dönük olacak şekilde konumlandırılmıştır. Figürlerin takunyalarını çıkarmış olması, bir saygı ifadesi olarak değerlendirilir.

Karyolanın ahşap başlığında bulunan küçük heykelcik, hamilelerin ve doğacak çocukların koruyucusu olduğuna inanılan Aziz Margaret'i tasvir etmektedir. Bu detay, çiftin çocuk sahibi olma arzusunun bir ifadesi olarak görülür. Aynanın solundaki duvarda asılı duran dua boncukları (tespih) ise çiftin dindarlığını simgeler. Pencere kenarında yer alan meyveler de sembolik anlamları bakımından dikkat çekici unsurlardandır.



Eserin merkezinde, kompozisyona yenilikçi bir boyut kazandıran dışbükey (tümsek) bir ayna yer almaktadır. Aynanın çerçevesini oluşturan küçük madalyonlarda, İsa'nın çarmıha gerilişini tasvir eden on farklı sahne işlenmiştir. Aynanın yüzeyine detaylıca bakıldığında, odadaki çiftin arkadan görünüşünün yanı sıra kapı eşiğinde duran iki figürün yansıması fark edilir. Bu figürlerden kırmızı giysili olanın ressam Jan van Eyck olduğu, mavi giysili diğer silüetin kimliğinin ise kesin olarak bilinmediği kabul edilir.

Aynanın hemen üzerinde, duvarda Latince 'Jan van Eyck buradaydı. 1434' (Johannes de Eyck fuit hic. 1434) ibaresi yer almaktadır. Bu imza ve aynadaki yansımalar nedeniyle tablonun, sadece bir portre olmanın ötesinde resmi bir nikâh şahitliği işlevi gördüğü ve hukuki bir evlilik belgesi niteliği taşıdığı yönünde güçlü teoriler bulunmaktadır.

Resimdeki kadının hamile gibi görünmesi, dönemin sosyo-kültürel değerleri üzerinden farklı şekillerde yorumlanmaktadır. Bir görüşe göre bu tasvir, dönemin yeni oluşan burjuva ahlakının aristokrat değerlerden farklılaşmasını ve evlilik öncesi hamileliğin doğal karşılanmaya başlandığını göstermektedir. Ancak diğer bazı tarihçiler, aristokrasi ile burjuvazi arasında evlilik ve aile normları açısından böyle bir düşünce farklılığı bulunmadığını belirterek bu iddiaya karşı çıkmaktadır. Bu tarihçiler, aynı döneme ait birçok tabloda azizelerin de bir saygınlık ve asalet göstergesi olarak benzer şekilde geniş kıyafetlerle resmedildiğini, dolayısıyla bu tasvirin hamile bir kadına ait olmayabileceğini savunurlar. Günümüzde kabul gören ortak yaklaşım ise gelinin hamile olduğu değil, dönemin estetik anlayışına göre daha şık görünmesi amacıyla kumaş katmanlarının bu şekilde tasvir edildiği yönündedir.

Dış bağlantılar
National Gallery'de Arnolfini'nin Evlenmesi

Kaynakça