Fall Grün (İrlanda)

Grün Harekâtı (Almanca: Unternehmen Grün), Sıklıkla Durum Yeşil (Fall Grün) veya Plan Yeşil (Plan Grün) olarak da adlandırılan, II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası tarafından hazırlanan ve Birleşik Krallık'ın işgalini öngören Denizaslanı Harekâtı'nı (Unternehmen Seelöwe) desteklemek amacıyla İrlanda'nın işgalini içeren tam ölçekli bir askeri operasyon planıdır. Plan, "Hadel" isimli kimliği bilinmeyen bir Alman subayı tarafından hazırlanmıştır.

Grün Harekâtı'nın temel amacı, Almanya'nın Birleşik Krallık'a yönelik planlanan saldırısına destek sağlamak için İrlanda üzerinde askerî bir operasyon gerçekleştirmekti. Ancak planın ayrıntılı yapısına rağmen, tarihçiler tarafından bunun gerçek bir işgal harekâtından ziyade bir yanıltma veya tehdit unsuru olarak tasarlanmış olabileceği değerlendirilmiştir.

Alman işgal ihtimaline karşılık olarak İngiliz hükûmeti, İrlanda hükûmetiyle iş birliği içinde Plan W adı verilen bir savunma planı geliştirmiştir. Bu plan, olası bir Alman saldırısı durumunda İrlanda'nın İngiliz kuvvetleri tarafından işgal edilmesini öngörmekteydi.

Grün Harekâtı, uygulanmamış olmakla birlikte, II. Dünya Savaşı sırasında Almanya'nın Britanya Adaları ve çevresine yönelik stratejik planlamalarının bir parçası olarak dikkat çekmektedir.

Grün ve Deniz Aslanı Harekâtı'na Almanya'nın ilgisi her zaman genel stratejik planları bağlamında anlaşılmalıdır. Bu her şeyden önce, Sovyetler Birliği'nin işgali ve yıkımı olan Barbarossa Operasyonu'ydu. Britanya ve Fransa’nın Sovyetler Birliği’nin işgaline müdahale etmesini önlemek için gerekli olanı yapmak dışında Britanya veya Fransa’daki askeri kaynakları bağlamayla pek ilgilenmiyorlardı. Britanya'nın en karanlık zamanında, bu nedenle Almanlar aslında, Sovyetler Birliği'ne saldırmak için kaynaklarının çoğunu gizlice sıraladılar.

Grün'ün uygulanması, Alman Dördüncü ve Yedinci Ordu Kolordusu, Ordu Grubu B komutanı General der Artillerie Leonhard Kaupisch'in sorumluluğundaydı. Grün fikrinin yaratıcısının yeni terfi ettirilen Generalfeldmarschall Fedor von Bock olduğu düşünülüyor. Grün'ün otuz iki nüshası harmanlandıktan sonra 8 Ağustos 1940'ta Alman Yüksek Komutanlığına "Çok gizli" olarak dağıtıldı; birkaç kopya II.Dünya Savaşı'ndan sağ çıktı.

Fall Grün (Plan Yeşil), 1940 yılının başlarından ortalarına kadar geliştirilmiş bir Alman askerî planıdır. Plan, Adolf Hitler’in 16 Temmuz 1940’ta Deniz Aslanı Harekâtı için ilk uyarı emrini vermesinden yaklaşık üç hafta sonra, Ağustos 1940’ta tamamlanmıştır. Bu dönemde plan, geniş çapta dağıtılmış ve hatta 1940–1941 yılları arasında duyurulmuştur. 1942’de ise planın bir kopyası, İngiliz ordusu aracılığıyla İrlanda Ordusu’nun eline geçmiş, ardından İrlanda Askerî İstihbarat Teşkilatı’nın (G2 Şubesi) çevirisiyle İngilizceye aktarılmıştır. Bu gelişme, Fall Grün hakkında yayılan söylentilerin, Batı Cephesi’ndeki İngiliz askerî planlamacıların zihninde bir tür “tehdit algısı” yaratmayı amaçlamış olabileceği yönündeki şüpheleri güçlendirmiştir. Bunda gerçeklik payı vardır; bir örneği General Binbaşı Walter Warlimont'un 28 Haziran 1940'ta Yüksek Komuta tarafından yayımlanan bir operasyon talimatı hatırasıdır. Yönerge, düşmanı olası bir tarafsız İrlanda işgali konusunda "mevcut tüm bilgi kaynaklarını" kullanarak yanıltmayı amaçlıyordu. Niyet, Alman kuvvetlerinin İngiltere'yi daha da boğmak için İrlanda'ya çıkarma hazırlığında olduğu ve mevcut "kuşatma"yı güçlendirdiği yönündeki söylentileri yaymaktı. Bu çabaların Britanya'da alarm durumunu artırması ve paniğe yol açması mümkündür, bu da İngilizlerin İrlanda hükûmetini tarafsızlıktan vazgeçirip Müttefiklerin yanında yer almaya ikna etmek için önemli çaba harcamasına yol açmıştır.

Hitler'in görüşleri
Propagandaya rağmen Grün, gerçek anlamda dikkate alınan gerçek bir askeri plandı. Hitler, Deniz Aslanını 17 Eylül 1940'ta ertelemiş olmasına rağmen, İngilizlerin İrlanda'yı işgaline işaret eden radyo raporlarını duyduktan sonra 3 Aralık 1940'ta yeniden kişisel bir ilgi topladı. Hitler daha sonra Raeder'in donanma personeline, herhangi bir İngiliz girişimini engellemek için İrlanda'yı işgal etmenin fizibilitesini araştırmalarını emretti. Ancak, o zamanlar Hitler, herhangi bir çıkarmanın yalnızca davetle yapılması gerektiğine çoktan ikna olmuş görünüyordu:".. İrlanda'ya çıkarma ancak İrlanda yardım isterse denenebilir. Şimdilik elçimiz [Alman Elçiliğinden Dr. Eduard Hempel olduğu varsayılıyor] De Valera'nın destek isteyip istemediğini ve askeri teçhizatını almak isteyip istemediğini araştırmalıdır. Kendisine bağımsız gemilerle gönderilebilecek ele geçirilmiş İngiliz savaş malzemesi (silahlar ve mühimmat) ile desteklenmiştir. İrlanda, İngiltere'nin kuzeybatı limanlarına yapılan saldırılar için üs olarak Hava Başkomutanı için önemlidir. ancak hava koşulları araştırılmalıdır. İrlanda'nın işgali savaşın sona ermesine neden olabilir. "

Raeder'in tahmini
Deniz Yüksek Komutanlığı'ndan Büyük Amiral Erich Raeder'in tahmini, tıpkı Deniz Aslanı için olduğu gibi ılımandı. Onun endişesi, Alman deniz gücü ve herhangi bir karaya çıkmış birliklerin ikmaliydi:"Kesilmiş ve kendi haline bırakılmış bir savunma gücüne, ülkenin İrlanda topografyası bize fazla koruma sağlamaz ... erzak ve takviyeler olmadan, kısa süre sonra İngiliz keşif kuvvetlerinin artan baskısını hissedecekler. İngiliz deniz gücünün korunması; er ya da geç kendi birliklerimiz Namsos veya Dunkirk'e benzer bir durumla karşı karşıya kalacaktı. "Bu anlamda Grün, Oberkommando der Wehrmacht (OKW) için en kötü durum senaryosu olarak görülebilir. Kaupisch, Deniz Aslanı/Grün için planlama ve eğitime devam ederken, 1940'ın sonlarında hazırlıkları rafa kaldırmış ve onlara geri dönmemiş gibi görünüyor. Onun bakış açısından Grün bir aldatmaca haline gelmişti. Bu görüş, plana katılan Alman kuvvetlerine sunulan uyarılardan biri incelenerek pekiştirilir:"Grün harekatı bizi tamamen yeni bir görevle karşı karşıya getiriyor. Bu nedenle, çalışabileceğimiz emsaller yok. Pek çok durumda, askerler kendilerine bakmak zorunda kalacak. Her komutan, kendi bireysel hedefine ulaşmak için bir yol aramalı. Her şey işbirliğinin kapsamına, her bir bireyin uyanıklığına ve bağımsız hareket etme yeteneğine bağlıdır. Alman Liderliği ve Alman Askerinin başarılarına duyulan güven bu operasyonun temeli olmalıdır. "Bu nedenle Grün'de görev alan Alman kara kuvvetlerinin tahmini iyi değildi. Büyük ölçekli amfibi savaş tecrübeleri yoktu; düşman vatandaşlar arasında ikmal, topçu desteği veya hava desteği taraması olmaksızın savaşmak ve hayatta kalmak zorunda kalabilirlerdi. Adanın kuzeyinden ve kanadını korumak için İrlanda'yı işgal eden Büyük Britanya'dan beklenen İngiliz asker hareketlerine karşı savaşmak zorunda kalacaklardı. Bu dezavantajlar, muhtemelen Hitler için kabul edilebilir olsa da, planın ilk kez ortaya çıkmasından dört ay sonra Raeder için kabul edilebilir değildi. İrlanda'nın, Alman kuvvetlerinin mevcut gücüyle İngiltere'nin "arka kapısı" haline gelebileceğini kabul etmedi.

Deniz Aslanı, 12 Ekim 1940'ta 1941 İlkbaharı için yeniden planlandığı ve ardından 13 Şubat 1943'te kalıcı olarak iptal edildiği için, Grün önemini yitirdi.

Grün'ün doğruluğu ve detayı
İrlanda'da Abwehr istihbarat toplama faaliyetinin 1939 ortalarına kadar başlamamış olmasına rağmen, Grün detaylarında kapsamlıydı. Bu durum muhtemelen, 1930'larda İrlanda'da yerleşik olan Alman sivillerin istihbarat toplama faaliyetine bağlanabilir. Grün için planın emredildikten günler sonra tamamlanmış olması, verilerin harmanlanmasında planlama ekibinin bir kanıtıdır. Hitler'in, Nazi Almanyası'nın "doğal müttefiki" olarak gördüğü İngilizlerle bir tür yumuşama ya da saldırmazlık paktı yapma umudu, 1936'daki savaşa giderken İngiltere'de Abwehr istihbarat toplanmasına izin vermemesine yol açtı. Fransa'nın düşüşünden sonra istihbarat toplama girişiminde bulunulsa bile, bu çoğunlukla felaketti (bkz.Lobster I Operasyonu ve Seagull Operasyonu). Deniz Aslanı, Barbarossa Operasyonu'nun başlatılmasının ardından ertelendiği ve sonunda rafa kaldırıldığı için, üzerinde çalışan planlama personeli, gittikçe ayrıntı ekleyerek iki yeniden baskı yayınladı.

Grün'deki detay
Grün için tam brifing paketi, her biri belirli bir askeri ilgi alanına ayrılmış beş cilttir. Ayrıntıya iyi bir örnek, "Militärgeographische Angaben über Irland" ("İrlanda'da Askeri Coğrafya verileri") başlıklı yetmiş beş sayfalık bir kitapçıktır. Bu kitapçık, adanın sınırını, büyüklüğünü, tarihsel geçmişini, endüstrisini, ulaşım altyapısını, bitki örtüsünü, iklimi ve hava durumunu açıklamıştır. Ayrıca, 233 şehir, kasaba ve köyün bir sözlükle tamamlanmış on yedi sayfalık ayrıntılı eskizlerini içeriyordu. Kitapçığa 120 fotoğraf eşlik etti; Ekler, sokak isimleri ve garaj sahiplerinin adresleri dahil olmak üzere yirmi beş şehir ve kasabanın sokak haritalarını içeriyordu.

Ekim 1941’de, Fall Grün planının ikinci baskısı hazırlanmış ve buna İrlanda kırsalına ve kıyı şeridine ait 332 fotoğraf eklenmiştir. Bu fotoğraflar çoğunlukla, son derece ayrıntılı Ordnance Survey haritalarına referans amacıyla kullanılan turistik görüntülerdi. Planda ayrıca ilkbahar gelgitleri, jeolojik oluşumlar ve Alman birliklerinin planlanan çıkarma sahillerinden ilerleyebilecekleri muhtemel güzergâhlar hakkında ayrıntılı bilgiler yer almaktaydı.

1942’de, planın bir başka eki, Luftwaffe Yüksek Komutanlığı (OKL) tarafından yayımlanan Küsten-Beschreibung des Irischen Freistaates (Irland) (“İrlanda Özgür Devleti’nin Kıyı Tanımı”) adlı yeniden basıma dahil edilmiştir. Bu ek, 30.000 feet (yaklaşık 9.000 metre) irtifadan çekilmiş yüksek irtifa keşif fotoğraflarını içermekteydi. Görsellerde, belirli bölgelerdeki evler ve ağaçlar dahi seçilebilmekteydi.

Ayrıntılara gösterilen bu özen ve her yeniden yazdırmada veri hacmindeki gelişmelere rağmen, verilerin çoğu güncel değil veya eksikti. Örneğin, Galway-Clifden demiryolu 1935'te kapanmış olmasına rağmen operasyonel olarak tanımlanmıştır. İrlanda ayrıca "mükemmel yol ağı" nedeniyle askeri operasyonlar için son derece uygun olarak tanımlanmıştır ve Derry ve Belfast gibi operasyon merkezleri hakkındaki detaylar doğru olsa da bu şehirlerdeki İngiliz birlik yığınakları hakkında bilgiden yoksundur. Öte yandan, aşağı Shannon'daki Ardnacrusha elektrik santrali, onu savaştan önce inşa eden Alman Siemens firmasının yardımıyla planda tamamen detaylandırılmıştır.

Grün Planı'nın askeri detayı
Grün, İrlanda Cumhuriyet Ordusu tarafından yazılan ve Ağustos 1940'ta Alman İstihbaratına (Abwehr) gönderilen bir planla sık sık karıştırılır. İCO'nun yazdığı plana daha sonra Abwehr tarafından "Plan Kathleen" ve Alman Dışişleri Bakanlığı tarafından "Artus Operasyonu" adı verilmiştir. Grün ve Plan Kathleen birbiriyle karıştırılmamalıdır. Grün'de İrlanda siyasetine dair detay yoktur, sadece askeri kapasite tahminleri bulunur. Grün, bu tahminlerde İCO'dan hiç bahsetmez ve planlamacıların İCO'nun ayrıntılarını ve tahminlerini dahil etmek isteseler bile Abwehr'den pek doğru bilgi elde edemeyeceklerini söylemek doğru olur.

Green'in olası propaganda ve taktik amaçlarını bir kenara bırakırsak, Grün'ün askeri planlama yönlerinin, Deniz Aslanının amaçlarını en iyi şekilde tamamladığı düşünülmektedir. Deniz Aslanının peşinde olan Plan Grün'ün bir dizi askeri hedefi karşıladığı düşünülüyordu:

İngiltere'nin savunmasına yardım etmek için gönderilebilecek olan Kuzey İrlanda'da konuşlanmış İngiliz Ordusu birliklerini çekmek,
İrlanda'yı İngiliz birliklerine bir hazırlık noktası / sığınak olarak inkâr etmek
Luftwaffe güçlerinin kuzey Britanya'yı zaptetmesi için bir hazırlık noktası sağlamak.

Sea Lion'un başarısı durumunda, operasyonel planlar savaş sırasında sabit kaldığı sürece Grün'ün yerine getirilmesinin bir sonraki adım olması bekleniyordu. İrlanda'da hükûmetin dayatılması için bir plan yok, ancak "muhaliflerin toplanması" Grün'ün bir parçası olarak dahil edildi. Dublin, Sea Lion'un başarıyla tamamlanması üzerine kurulacak iki ada arasındaki altı Alman idari karargahından biri olarak bahsedildi.

Planın uygulanması ve hedefleri
Green için başlangıç noktası, 3,900 askerlik bir başlangıç kuvvetiyle Fransız Lorient, Saint-Nazaire ve Nantes limanları olmaktı. Hedef, İrlanda'nın güney sahilinde Wexford ve Dungarvan arasında seksen beş millik bir alan olmaktı. Buradaki limanları ele geçiren Alman birimlerinin, Gorey'den Wexford-Dublin yolu üzerinde, Borris, County Carlow'un üzerindeki 2,610 fit yüksekliğindeki Leinster Dağı boyunca Kilkenny'den, Tipperary'deki Clonmel'e ve Thomastown'dan geçen bir sahil başı kurmak için otuz mil içeriye kadar savaşması bekleniyordu.

İlk inişler Topçu ve komando filolarını ve motorlu bir piyade taburunu içerecekti. İrlanda Ordusu savunmalarını araştırmak için bir köprü inşa taburu da üç uçaksavar bölüğü ve birkaç 'baskın devriyesi' ile birlikte indirilecekti. Alman 61., 72. ve 290. Tümen yedekleri, kurulduktan sonra Gorey-Dungarvan köprüsünde işgal görevlerini üstlenecekti. Planın genel ayrıntıları bu noktadan itibaren kabataslak görünüyor ve çoğunlukla Britanya'daki Deniz Aslanı Operasyonu'nun başarısına veya başarısızlığına bağlı olacaktı.

Amfibi saldırı
Grün'de değerlendirilen plaj başları arasında Waterford-Wexford sektörü (tercih edilen), Limerick yakınlarındaki Shannon Nehri'nin halici, Galway Körfezi, Killala, Ballina ve Sligo ile Donegal Körfezi, Derry ile Lough Foyle, 'Belfast Körfezi' (Belfast Lough) ve Cork'taki Cobh vardı.

Fall Grün kapsamında öngörülen çıkarmaların, o dönemde işgal altındaki Fransa’da bulunan deniz araçlarıyla gerçekleştirilmesi planlanmıştı. Ancak bu amaç için mevcut gemi sayısı son derece sınırlıydı ve öncelik, Deniz Aslanı Harekâtına verilmişti. Bu durum, Amiral Erich Raeder’in Fall Grün’e yönelik memnuniyetsizliğinin sebeplerinden biri olarak değerlendirilmiştir.

Plan, 50.000’den fazla Alman askerinin katılımını öngörürken, Deniz Aslanı Harekâtı’nda bu sayının yaklaşık 160.000 olması bekleniyordu. Bununla birlikte, Fall Grün için Almanlar Fransa’nın kuzeybatı limanlarında yalnızca iki buharlı gemi tespit edebilmişti: Fransız bandıralı Versailles ve Alman bandıralı Eule. Bunlara ek olarak yalnızca üç küçük kosterin (Mebillo, Clio ve Franzine) kullanıma uygun olduğu görülmüştü.

Ayrıca, İrlanda'ya gitmek için giden gemilerin Cornwall'daki İngiliz sahil şeridinin çevresini dolaşmak zorunda kalacaklarını da belirtmekte fayda var. Grün'e katılan her gemi uçaksavar silahları taşıyacak ve planlamacıların Kraliyet Hava Kuvvetleri'nden (RAF) onları durdurmasını beklediklerini, ancak Luftwaffe'nin Batı Fransa Hava Komutanlığı'ndan Deniz Aslanı'nın bir parçası olarak hava koruması sağlanacaktı.

Grün'e karşı İrlanda'daki savunmalar
Unternehmen Grün (“Plan Yeşil”), II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası tarafından geliştirilen ve Almanya’nın İrlanda’yı işgalini öngören askerî plandır. Planın temel amacı, Britanya’ya karşı stratejik bir ikinci cephe açmak ve gerekirse Müttefik ikmal hatlarını zayıflatmaktı.

Plan, 1940 yılının başlarından ortalarına kadar tasarlandı ve Adolf Hitler’in 16 Temmuz 1940’ta Deniz Aslanı Harekâtı için ilk uyarı emrini vermesinden yaklaşık üç hafta sonra, Ağustos 1940’ta tamamlandı. Bu dönemde geniş biçimde dağıtıldı ve 1940–1941 yılları boyunca dolaşımda kaldı.

1942’de planın bir kopyası İngiliz ordusu aracılığıyla İrlanda Ordusu’nun eline geçti ve İrlanda Askerî İstihbarat Teşkilatı’nın (G2 Şubesi) çevirisiyle İngilizceye aktarıldı. Bu durum, plan etrafında dolaşan söylentilerin Batı Cephesi’ndeki İngiliz planlamacılarda bir “tehdit algısı” yaratmayı amaçlamış olabileceği yönünde yorumlandı.

Ekim 1941’de hazırlanan ikinci baskıya, İrlanda kırsalına ve kıyı şeridine ait 332 fotoğraf eklendi. Çoğu turistik nitelikte olan bu fotoğraflar, Ordnance Survey haritalarına referans amacıyla kullanıldı. Belgelerde ayrıca ilkbahar gelgitleri, jeolojik oluşumlar ve planlanan çıkarma sahillerinden ilerleme güzergâhları hakkında ayrıntılı bilgiler yer aldı.

1942’de, Luftwaffe Yüksek Komutanlığı (OKL) tarafından yayımlanan Küsten-Beschreibung des Irischen Freistaates (Irland) (“İrlanda Özgür Devleti’nin Kıyı Tanımı”) adlı yeniden basımda, 30.000 feet (yaklaşık 9.000 metre) irtifadan çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğrafları da yer aldı. Görsellerde evler ve ağaçlar dahi seçilebilmekteydi.

Plan, 50.000’den fazla Alman askerinin katılımını öngörüyordu. Ancak operasyon için kullanılabilecek deniz araçları sınırlıydı. Fransa’nın kuzeybatı limanlarında yalnızca iki buharlı gemi (Versailles ve Eule) ile üç küçük kosterin (Mebillo, Clio ve Franzine) bulunabilmesi harekâtın uygulanabilirliğini ciddi şekilde kısıtladı.

Bu nedenle Amiral Erich Raeder, Plan Grün’ün lojistik açıdan yetersiz olduğunu düşünmekteydi. Aynı dönemde öncelik, 160.000 askerle planlanan Deniz Aslanı Harekâtına verilmişti.

Alman istihbaratı, İrlanda kuvvetlerinin olası bir çıkarma girişimine direnç göstereceğini öngörmüş; bu nedenle çıkarma gemileri ve birlik taşıyıcılar, öne bakan silah sistemleriyle donatılmıştı. Askerlere, ateş altına girer girmez savunma pozisyonu almaları ve yalnızca kritik durumlarda geri çekilmeleri talimatı verilmişti.

Planlama sürecinde önemli eksiklikler bulunmaktaydı. Bunlardan biri, Cobh (eski adıyla Queenstown) bölgesine ilişkin senaryolarda ortaya çıktı. Alman kaynaklarında olası çıkarma noktası olarak geçen bu bölgede konuşlu 9,2 inç ve 6 inçlik ağır kıyı topçularına dair detaylar belgelerde yer almıyordu. Bu topçular, 1938’de Britanya tarafından İrlanda’ya devredilen Antlaşma Limanları savunma sistemlerinin parçasıydı ve çıkarma harekâtını ciddi ölçüde riske atabilecek kapasiteye sahipti.

1940’ların başında İrlanda Savunma Kuvvetleri yaklaşık 40.000 personeli silah altına alabilecek durumdaydı. Ancak zırhlı araç sayısı çok düşük, hava savunma kapasitesi ise sınırlıydı. Buna rağmen ülke, yerel arazi bilgisine ve dağınık ama etkili kıyı savunma hatlarına sahipti.

Dublin Körfezi, Cork Limanı, Bere Adası ve Spike Adası gibi stratejik bölgelerde, eski İngiliz yapımı tahkimatlar modernize edilerek kullanılmaktaydı. Savunma planı, kıyı başlarında yıpratma taktiklerine ve iç bölgelere çekilerek gerilla tarzı direniş örgütlenmesine dayanıyordu.

Operasyon Grün, yalnızca askerî işgal adımlarını içeriyor; ancak adanın idari kontrolüne dair ayrıntılı bir strateji sunmuyordu. İrlanda’da İngiliz yönetimine karşı duyulan hoşnutsuzluk nedeniyle Nazi Almanyası’na sempati duyan küçük bir kesim bulunsa da, genel kanaat olası bir Alman işgalinin ciddi yerel direnişle karşılaşacağı yönündeydi.

Bazı tarihçiler, Plan Grün’ün asıl amacının İrlanda’yı kalıcı olarak fethetmekten ziyade, Britanya üzerinde baskı oluşturmak için dikkat dağıtıcı bir harekât olduğunu ileri sürmektedir. Bununla birlikte, planın uygulanması hâlinde Alman kuvvetlerinin adadan geri çekilmesinin stratejik açıdan son derece güç olacağı öngörülmekteydi.

İCO'nun katılımı
İrlanda'da İCO tarafından Grün'ün katılımı veya önceden bilgisi yoktu. Ancak, Sean Russell ve onun Genelkurmay Başkanı Stephen Hayes'in aklında böyle bir planlama olasılığı olması muhtemeldir. Russell'ın, Berlin'de bulunduğu süre boyunca Alman Dışişleri Bakanlığı ve Abwehr'e ulaştığı biliniyor ve Hayes'in, 1940 Ağustos'unda Berlin'deki Abwehr'e teslim edilmeden önce Plan Kathleen'e yaptırım uyguladığı biliniyor. Ancak, herhangi bir operasyonel talimat verilmedi. Abwehr ajanları Grün'e hazırlanırken İrlanda hakkında veri toplayacak. Bunun nedeni muhtemelen planlamacıların askeri açıdan yeterince yararlı verilere zaten sahip olduklarını hissetmeleridir, ancak büyük olasılıkla Grün, kapsamlı olmasına rağmen aceleyle yaratılmış olduğu içindir. Sonraki baskılar İCO'dan hiçbir veri içermiyordu, bunun yerine yalnızca referans kitaplarındaki halka açık bilgilerden ve 1930'larda İrlanda'da çalışmış olan Alman siviller tarafından sağlanan ayrıntılardan ekleniyordu.

Kaynakça