Altıncı Koğuş

Altıncı Koğuş ( ), Anton Çehov'un 1892 tarihli kısa öyküsü. İlk olarak dönemin en popüler Rus dergilerinden olan Russkaya mysl nin kasım sayısında yayımlandı ve oldukça ilgi gördü. Çehov bu eserinde eğitimli bir akıl hastası olan İvan Dmitriç ile Doktor Andrey Yefimıç ekseninde iki farklı insan tipi çizmektedir. Ülkenin sorunlarıyla ilgilenmeyerek seyirci kalmayı tercih eden kişilere yönelik eleştiriler, ölüm ve ölümsüzlük, tanrının varlığı veya yokluğu, yozlaşan memurlar, kitap okuma alışkanlığı ve empati gibi konularda çok sayıda iç ve karşılıklı konuşmalara da yer vermiştir. Kaynaklara göre Vladimir Lenin de bu öyküyü okumuş ve etkilenerek kendisini bu koğuşa kapatılmış gibi hissettiğini söylediği anlatılmaktadır.

Öykü aynı adla birçok kez sinemaya da uyarlandı. Lucian Pintilie yönetmenliğindeki 1978 yapımı "Ward Six" ve 2009 yapımı filmde orijinal senaryo kullanıldı. Türkiye'de de aynı adla Kemal Demirel'in uyarlamasıyla Devlet Tiyatrolarında sahnelendi.

Konusu
Ana karakterlerden Dmitriç kendisini sürekli endişe içinde bulur ve herhangi bir suç işlememesine rağmen devamlı takip edildiğini düşünür. Paranoyak bir izlenim veren Dmitriç en sonunda Altıncı Koğuş'a yatırılır. Bu akıl hastanesinde kaldığı koğuş oldukça kötü durumdadır ve hastalarla ilgilenilmemektedir. Dmitriç de maruz kaldığı bu durumdan şikayetçidir, yaşadıkları zorbalıklara ve adaletsizliklere karşı çıkmaktadır. Koğuşta kalan beş kişinin doktoru olan Andrey Yefimıç ise kendi statükosunun devamlılığını isteyen, mevcut durumu değiştirmek için hiçbir şey yapmayan bir kişi görünümündedir. Kitap düşkünü olan Yefimıç de birtakım felsefi sorgulamalar yapmaktadır ve görece yalnız bir insandır.Nitekim bir gün Altıncı Koğuş'a uğrar ve Dmitriç ile sohbet eder. Dmitriç onun bir casus olduğunu düşünse bile Yefimıç'in hastane ve hapishane kıyası sonrasında düşüncesi değişir. İkilinin felsefi konuşmaları bir süre devam eder. Bu konuşmalarda Dmitriç doktoru mağlup edercesine küçümser fakat Yefimıç yaşadığı yalnızlık ve konuşacak kimsesi olmaması gibi nedenlerden ötürü onunla sohbet etmekten mutluluk duyar. İşte ikilinin bu sohbetlerine gizlice tanıklık edenler doktorun da hasta olduğu düşüncesine kapılır. Yerel yönetimin olağan toplantısı görünümündeki bir davete icap eden Yefimıç için yolun sonu gözükmektedir. Sohbet sırasında uzmanlarca sınandığını fark etmez ve koltuğundan olmasına giden süreç hızlanır. Devamında maddi durumunun da kötüye gitmesi arkadaşlarının tedavi önerisine sıcak bakmasına neden olur. Yefimıç da hastalarının kaldığı Altıncı Koğuş'a kapatılır. Kısa bir süre sonra da hayatını kaybeder.

Karakterler
Ana Karakterler

Andrey Yefimıç Ragin (Doktor): Kasabadaki hastanenin başhekimidir. Başlarda idealist bir doktor olsa da zamanla hastanenin yozlaşmış yapısına ve çevresindeki cehalete karşı kayıtsızlaşmıştır. Acıyı ve sefaleti "felsefi" bir kabullenişle izlemeyi tercih eden, kitaplarına sığınan bir entelektüeldir. İvan Dmitriç ile kurduğu diyaloglar sonrası hayatı değişir.
İvan Dmitriç Gromov (Hasta): Altıncı Koğuş’un "eğitimli" sakinlerinden biridir. Takip edilme korkusu (paranoit sanrılar) nedeniyle hastaneye yatırılmıştır. Doktor Andrey'in "acıyı yok sayma" felsefesine şiddetle karşı çıkar; adaletsizliğe ve toplumsal düzene karşı duyduğu öfkeyle dikkat çeker.
Nikita (Gardiyan): Altıncı Koğuş’un düzeninden sorumlu, kaba saba ve emekli bir askerdir. Hastalara karşı sert ve acımasız davranır, düzeni sağlamak için şiddet uygulamaktan çekinmez.

Yan Karakterler

Mihail Averyanıç: Doktor Andrey’in tek arkadaşı olan yerel postane müdürüdür. İyi niyetli ama sığ bir karakterdir; Andrey’i içine düştüğü durumdan kurtarmaya çalışırken aslında onu daha çok yalnızlaştırır.
Hobotov: Andrey’in yardımcısı olan genç bir doktordur. Hırslıdır ve Andrey’in yerine geçmek ister. Andrey’in "delirdiğini" öne sürenlerin başında gelir.
Moiseika: Koğuşun bir diğer sakinidir. Sürekli para dilenen, zararsız ve hafif bir deliliği olan bir karakterdir.
Darya: Doktor Andrey’in evindeki yardımcısıdır. Doktorun günlük rutinlerini yürüten sadık bir figürdür.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Andrey Voznesenski, Prophecies of a Greedy Observer , The New York Times, 1988.
Ward No. 6 at Eldritch Press