El-Atraş

Beni el-Atraş olarak da bilinen el-Atraş (Arapça: الأطرش), Güneybatı Suriye'deki Cebel el-Dürzi merkezli bir Dürzi aşiretidir. Ailenin el-Atraş ismi Arapçada "sağır" anlamına gelmektedir ve ailenin sağır reislerinden birinden türemiştir. El-Atraş aşireti 19. yüzyılın başlarında Cebel el-Dürzi'ye göç etti ve şeyhleri İsmail el-Atraş'ın liderliğinde 19. yüzyılın ortalarında el-Hamdan'dan görevi devralarak Cebel el-Dürzi'nin en önemli yönetici Dürzi ailesi haline geldi. Savaş alanındaki ünü ve diğer Dürzi aşiretleri, Bedevi aşiretleri, Osmanlı yetkilileri ve Avrupalı konsoloslarla kurduğu siyasi entrikalar sayesinde İsmail el-Atraş gücünü pekiştirdi. 1880'lerin başlarında aile, aralarında Süveyda, Salkhad, el-Kureyya, Ira ve Arman'ın da bulunduğu on sekiz köyü kontrol ediyordu.

İsmail'in yerine büyük oğlu İbrahim ve onun ölümünün ardından da İsmail'in diğer oğlu Şibli geçti. El-Atraş şeyhleri, 1910 Havran İsyanı da dahil olmak üzere Osmanlılara karşı çok sayıda isyanda Dürzilere liderlik ettiler. Şeyhlerinden biri olan Sultan Paşa el-Atraş, 1925-1927 yıllarında Suriye'deki Fransız yönetimine karşı Büyük Suriye İsyanı'nın baş lideriydi.

Tarih
Kökenler
Dürzi tarihçi Kais Firro'ya göre Beni el-Atraş ailesinin kökenleri belirsizdir ve diğer önde gelen Orta Doğu aileleri gibi "soy ağaçları ancak bir ailenin gücünü pekiştirmesinden sonra yeniden oluşturulmuştur". Beni el-Atraş, Halep'in batı kırsalındaki Harim Dağları'nın yöneticisi Ali el-Aks'ın soyundan geldiğini iddia etmektedir. Bir görüşe göre Muhammed adında biri (İsmail el-Atraş'ın dedesi) aileyi oraya yerleştirmiş, bir başka görüşe göre ise Vadi el-Teym'deki Turşa köyünden üç kardeş Havran'a göç ederek Dürzi Hamdan aşiretinin kontrolündeki topraklara yerleşmiştir. İsmail, Dürziler arasında savaş alanında ün kazandı ve el-Aryan'ın ölümünden sonra Dürzilerin fiili lideri olarak onun yerini aldı. İsmail, el-Kureyya köyüne yerleşti ve bölgeyi yöneten Dürzi şeyhlerinden bağımsız hale geldi. Kendi meşihatını (şeyhlik) kurdu ve el-Kureyya'da Dürzi ve Hristiyan yerleşimini teşvik etti. Velid ve aşireti, önde gelen Dürzi aşiretleri arasındaki tek büyük müttefiki Kal'ani ailesi olan Beni el-Atraş ile iktidar mücadelesinde Beni Amer, Azzam, Hanaydi, Ebu Assaf ve Ebu Fahr aşiretlerini destekledi. İsmail, Şam'daki İngiliz konsolosuyla yakın bir ilişki kurdu ve Dürzilerin Şam'daki İngiliz ve Fransız konsoloslarıyla yaptıkları yazışmaların neredeyse tamamı İsmail'in imzasını taşıyordu. İsmail'in 1860 Lübnan Dağı İç Savaşı sırasında dindaşları adına yaptığı müdahale prestijini daha da artırdı. İsmail 1866'da Suriye Vilayeti valisi Raşid Paşa tarafından Cebel Havran bölge valisi yapıldı. 1867'de Beni Etraş, Malah, Dibin, Salkhad, Arman, Umm er-Rumman ve Mujaymir'i şeyhliklerine ve Sahvat Balatah, Hirbet Avad, Jubayb, Kanakir ve er-Ruha'yı nüfuz bölgelerine ekledi. Hamdan ve Beni Amer aşiretleriyle ilişkiler daha da kötüleşti ve bu aileler 1868'de İsmail'e karşı savaşlarında Bedevi Sulut aşiretine katıldılar. Raşid Paşa savaşa son vermek için İsmail'in yerine oğlu İbrahim'i geçirdi ve Cebel Havran'ı Dürzi şeyhliklerinin sınırlarına göre dört ilçeye böldü. Birincisi Raşid Paşa tarafından Ira'nın müdürü olarak tanındı ve bu da aile içindeki İbrahim taraftarları ile müttefik aşiretler arasında çatışmalara yol açtı. Bu hamle Atraş'ın Dürzi şeyhleri arasındaki hakimiyetini pekiştirdi ve ailenin topraklarını genişletti. Sonraki yıllarda Cebel Havran'da barış sağlandı ve bir Türk kaymakam, kadılığı yönetmesine rağmen Dürzi şeyhlik sistemi yetkililer tarafından büyük ölçüde rahat bırakıldı. Vali, Dürziler ve Havran köylüleri arasında yaşanan iki şiddet olayını, Cebel Havran'da doğrudan Osmanlı yönetimini uygulamak üzere bir sefer başlatmak için fırsat olarak kullandı. Buna göre İbrahim el-Atraş Süveyda'nın, Şibli İra'nın, kardeşleri Muhammed Salkhad'ın ve müttefikleri Hazima Huneydi Mecdel'in müdürü olarak tanındı. Atraş'ın resmi meşruiyetini pekiştiren İbrahim, Ocak 1883'te kaymakam olarak atandı. Lajat'ta Sulutlarla çatışma yeniden başlamış ve çıkan çatışmada Osmanlı birlikleri müdahale ederek yirmi ile seksen beş Dürzi savaşçıyı öldürmüştü. İbrahim, Haziran ayında köylülerle savaştı, ancak diğer Atraş şeyhleriyle birlikte Şam'a çekilmek ve Osmanlı desteği istemek zorunda kaldı. Şuyuhu'l-ukal'ın arabuluculuğuyla durum geçici olarak yatıştırıldı, ancak "Ammiyye" olarak bilinen isyan 1890'da yenilendi ve aşiretler tekrar köylerinden sürüldü. Osmanlılar Bedevi Ruvala kabilesini müttefik olarak kullandı ve bu kabile Şibli'nin Ira'daki karargâhına baskın düzenleyerek dört kişiyi öldürdü. Şibli misilleme yapmaya karar verdi ve Beni Sakher ile bir ittifak kurdu. Beni İsmail, Beni Hammud ve Beni Necm olmak üzere üç alt klana bölünmüşlerdi. Dağın güney yarısında yerleşiktiler ve 16 kasaba ve köyde yaşıyorlar ya da buraları kontrol ediyorlardı: Suriye'deki Fransız işgalinden kaçan Sultan el-Atraş Hanedanı'ndan 'Alia el-Mundhir el-Atraş ve üç çocuğu Fuad, Ferid ve Emel el-Atraş (daha sonra Esmahan olarak tanındı) Mısır Başbakanı Saad Zağlul tarafından desteklendi ve daha sonra vatandaşlığa kabul edildi. Başarılı müzik kariyerlerinin ardından Esmahan, Fuad ve Ferid el-Atraş Kahire'deki Fustat Ovası'na gömüldüler.

Baas Partisinin 1963 Suriye Darbesi sırasında iktidara gelmesi, en önemli şeyhe sahip olmaya devam eden el-Atraş da dahil olmak üzere önde gelen aşiretlerin prestijini ve akrabalık bağlarını sona erdirmedi. Baas Partisinin Dürzi toplumundan önde gelen üyelerinin çoğu alt sosyoekonomik ölçekteki ailelerden gelirken, Beni el-Atraş'ın bir üyesi olan Mansur el-Atraş 1960'ların ortalarında partide önemli bir liderlik rolü oynadı.
Cihad el-Atraş, Lübnanlı aktör ve seslendirme sanatçısı.
Leyla el-Atraş, Ürdünlü gazeteci ve yazar.

Kaynakça
Konuyla ilgili yayınlar