Değişim körlüğü

Değişim körlüğü, görsel uyaranın bir değişiklik tanıtıldığında ve gözlemci bunu fark etmediğinde oluşan şaşırtıcı bir algısal fenomendir. Örneğin, gözlemciler genellikle bir görüntüde oluşan, kapatılıp tekrar açılan büyük farklılıkları fark etmede başarısız olurlar. İnsanların değişiklikleri belirlemedeki zayıf yetenekleri, temel sınırlamaları yansıtmak için öne sürülmüştür. Değişim körlüğü çok araştırılan bir konu haline gelmiş, görgü tanığı ifadelerinde ve araba kullanırken dikkat dağılması gibi alanlarda önemli pratik sonuçları olabileceği iddia edilmiştir.

İnsanlar odak noktalarını sabit tuttukları zaman bu durumu daha sık yaşamaya mecbur kalırlar

Değişim körlüğünün tarihi
Değişim körlüğünün erken anekdotsal gözlemleri
Psikoloji alanının dışında, değişim körlüğü fenomeni 19. yüzyıldan beri tartışılmaktadır. Sinema alanında, film düzenleme piyasaya sürüldüğünde, editörler arka plandaki değişikliklerin izleyiciler tarafından fark edilmediğini anladılar. Kompleks bir imaja bakması istenen bireylerin; fotoğrafın ana temasını hatırlamakla birlikte bütün olarak tüm fotoğrafı hatırlayamadıkları görülmüştür.

Değişim körlüğünde laboratuvar çalışmaları; göz hareketleri üzerine yapılan çalışmalarla birlikte 1970'lerde başlamıştır. Değişim körlüğü üzerine ilk çalışmaları yapan McConkie; metin ve kelimelerdeki değişimin gözlemci tarafından farkındalığı ile ilintili bir çalışma yapmıştır. Çalışmada; metin üzerindeki değişimler gözlemci sekmeli göz hareketinde iken yapılmış ve gözlemciler genellikle değişimi algılayamamıştır.

1980'lerin sonlarında göz hareketlerinden bağımsız olarak; değişim körlüğü fenomeni deneysel çalışmalarla açıkça ortaya konmuştur. Pashler'in (1988) çalışması göstermiştir ki; gözlemciye 67 milisaniye verilse dahi mektup üzerindeki dizilerin değişimleri nadir olarak algılanmıştır. Pashler çalışmasının sonunda gözlemcilerin değişimleri saptamalarındaki güçlüğü raporlamıştır.

1990'larda ve 2000'lerdeki Araştırmalar
Bilgisayar ekranında kompleks gerçek dünya imajlarının gösterilmesi ile birlikte; Dr. George McConkie, Beckman Gelişmiş Bilim ve Teknoloji Enstitüsünde yeni araştırmalara başladı. John Grimes ve Dr. George McConkie'nin (1996) gerçek fotoğraflar üzerinden görsel istikrar üzerine çalışmaya başlaması ile birlikte; McConkie, gözdeki sekmelere karşın dünyanın nasıl stave devamlılık içinde algılandığı sorusu üzerine araştırmalara başladı. Bu gelişimler değişim körlüğünün, gerçek dünya üzerindeki fenomenler üzerinden çalışılmasına hizmet etti. Ek olarak; ileri çalışmalar göstermiştir ki, gözdeki sekme hareketleri sırasında büyük değişimlerin gözlenmesinde de güçlük yaşanmaktadır. Bu bağlamdaki ilk çalışmalardan birinde; Blackmore (1995) gözdeki sekmelerle eş zamanlı olarak değişen imajlar üzerinden çalışma yapmıştır. Çalışma sonucunda gözlemcilerin değişimi algılama olasılığının düştüğü gözlenmiştir. Fenomenin etkisi sahneler arası geçişte gri tema kullanımında artmıştır. Araştırmanın bir başka sonucu ise gözlemcinin sabit bir noktaya odaklandığındaki fenomen etkisinin artışı olmuştur. Sonuç olarak; göz bir noktaya sabit odaklandığında arka plan değişimlerin algılanma olasılığı düşmektedir. Bu durum; görsel istikrarla birlikte geçişken hafızanın sekme hedefi oluşturmasından kaynaklanmaktadır. Bununla birlikte 1990'ların ortalarında yapılan başka bir an göstermiştir ki, belirli bir sahneye odaklanan gözlemcinin değişimi algılama olasılığı düşüktür. Rensink, O'Regan & Clarke ortaya koymuştur ki değişim körlüğü belli bir sahneye odaklanılmasına karşın yaşanabilir. Örtülü bir uyarıcı gözün sekme hareketinde verildiğinde bunun algılanma olasılığının düşük olduğu gözlemlenmiştir. Bu durum arabasının ön camına sinek konan bir sürücünün konumuna benzemektedir. Bu blokaj bireyin arka planda olan biteni kavram olasılığını olumsuz etkilemektedir.

Günümüzdeki Araştırmalar (2010 – 2012)
Değişimi Bulma
Araştırmalar gösteriyor ki, bir değişim körlüğü görevinde değişimleri fark etmek objeler bütünsel olarak işlendiğinde (yüzler gibi) daha kolay oluyor. Kişiler yüz özelliklerindeki değişimleri fark etmeleri gerektiğinde, ev resimlerindeki değişikliğe oranla değişimi daha hızlı fark ediyorlar. Buna rağmen, evin değişimindeki yapıyı daha iyi belirliyorlar. Araştırmacıların belirttiğine göre, değişimi belirlemek ve bir resimdeki değişimi anlamak arasında beyin aktivitesi açısından farklılıklar var. Değişimi belirlemek yüksek ERP (olaya ilişkin potansiyel) ile ilişkilendirilirken, değişimi anlamak değişim öncesi ve sonrası ERP artışıyla ilişkilendiriliyor. ERP'deki dalgalanmaların kullanılarak yapıldığı ek araştırmalar gösteriyor ki, algılayan kişi bilinçsel olarak değişimi fark edemese de resimlerdeki değişiklikler (değişim körlüğü) beyinde algılanıyor.

Berrak Rüya
Berrak rüya, kişinin rüya esnasında olayların garip olduğunu ve gerçek hayatta görülmeyen şeyler olduğunu anladığında meydana gelir. Rüyaların garipliğini fark edememe bir değişim körlüğü örneği olarak gösterilebilir, bu tip kişiler berrak rüya göremeyenler olarak adlandırılırlar. Ancak, son zamanlardaki bir çalışma, berrak rüya görenlerin bir değişim körlüğü görevinde berrak rüya görmeyen kişilere oranla daha iyi performans göstermediğini ortaya koydu. Bu yüzden, berrak rüya görenler ile değişim körlüğü arasındaki ilişki bir noktaya kadar güvenilir değildir.

Takımlarda Değişim Körlüğü
Bu konuyla ilgili ilginç bir araştırma gösteriyor ki, değişim körlüğüne maruz kalma, kişiler takım içinde olunca azalıyor. Değişim körlüğü takım içinde hala görülse de, araştırmalar resimler arasındaki değişikliğin bireylere oranla takımlar tarafından daha çok fark edildiğini gösteriyor. Takım çalışması ve iletişim, takımlara resimler arasındaki değişikliği bulma konusunda yardımcı oluyor. Uzmanlar daha derin seviyedeki problemleri analiz etme konusunda daha iyiyken, acemiler yüzeysel seviyedeki analizlerde daha iyiler. Bu araştırmaya göre, değişim körlüğü duruma ve şartlara bağlı olarak değişebilir.

Seçim Körlüğü
Bilişsel psikologlar değişim körlüğü araştırmasını seçim yapmaya kadar genişlettiler. Bir çalışmada, katılımcılara on çift yüz gösterildi ve hangi yüzün daha çekici olduğu soruldu. Bazı çiftler için araştırmacı, katılımcılara seçmedikleri bir yüzü gösterdi. Katılımcıların sadece %26'sı onlara gösterilen yüzün aslında seçtikleri yüz olmadığını fark etti. Araştırmacılar benzerlik oranı yüksek ve düşük çiftleri denediler, fakat değişimi belirleme oranı bu iki durumda farklılık göstermedi. Katılımcılara seçtikleri yüzleri neden seçtikleri de soruldu (seçmedikleri yüz onlara gösterilmesine rağmen). Seçimleri dışında yüzler gösterilmesine rağmen, katılımcılar seçtikleri veya seçmedikleri yüzler için duygusallık, özgüllük ve kesinlik ile ilgili kıyaslanabilir cevaplar verdiler. Farklı bir çalışma gösteriyor ki, niyet ve sonuç arasındaki uyumsuzluğu fark etmedeki başarısızlık, tüketicinin ürün seçiminde ve kişilerin politik tutumlarında yaşanıyor.

Değişim Belirleme Yöntemleri
Sekme Zorlaması Yöntemi
Bu yöntem ilk defa 1995'te bir deneyde kullanılmıştır. Bir resimde bir değişiklik yapılırken aynı anda bilinemeyen yönde bir yöne doğru hareket ettirilir yani sekmeye zorlanır. Bu yöntem göz hareketlerini kopya eder ve değişim körlüğünü boş ekran ve maskeleme uyaranı olmadan tespit edebilir. Ayrıca, arka planda yapılan büyük renk değişimleri önemli ölçüde daha geç tespit edildiği görülmüştür. Bireyler yüzlerdeki değişiklikleri tespit etmek için talimatlandırıldığında, fusiform yüz alanı da önemli ölçüde aktive edildi. Buna ek olarak, bireyler bir değişim algıladıklarını bildirdiklerinde pulvinar, serebellum ve alt temporal gyrus gibi diğer yapılar da aktivasyonda artış göstermiştir. Bu sonuçlar, parietal korteks (PPC) inhibe edildiğinde, bireylerin değişimleri tespit etmede önemli ölçüde yavaşladıklarını gösterir. Bu nedenle, organizmaların değişikliğe dikkat etmesi, tespit etmede kritiktir. Organizmalar değişimi sadece, görsel uyarı gözden gelip (hareketleri superior colliculus tarafından kontrol edilir) visual stream (görsel akışta) işlendiğinde tespit edebilirler.

Değişim körlüğünü etkileyen faktörler
• Yaş

Yaş, değişim körlüğünün şiddetini hafifletme konusundaki bir faktörden biridir. Veiel ve arkadaşları tarafından yürütülen bir çalışmada, yaşça büyük bireylerin değişimleri fark etmede daha genç olan bireylere göre daha yavaş oldukları tespit edilmiştir.

• Odaklanma

Değişim körlüğünün içerdiği bir diğer faktör ise odaklanma faktörüdür. Odaklanmadaki artan değişimler, değişim körlüğünün şiddetinde azalmaya etken olmakla birlikte; kasıtlı önyargı öğelerinin ön planda olması, arka plan öğeler ile kıyaslandığında değişim körlüğü üzerinde daha çok etkiye sahiptir.

• Nesne sunumu

Nesne sunumu, nesnelerin görünüm şeklini ve değişim körlüğünü belirleyen bir faktördür. Eğer görüntüdeki değişiklik izleyiciyi görüntüdeki nesneleri tekrar tanımlamaya zorlarsa, orijinal görüntü ve değişmiş görüntü arasında bir gecikme olmadan da değişim körlüğü yaşanabilir. Buna ek olarak, yeni bir nesnenin görünümü, belli belirsiz görünen bir nesneye göre değişim körlüğüne daha dirençlidir. Yeni bir nesnenin görünümü ve belli belirsiz görünen bir nesne, uzaklaşan bir nesneye göre değişim körlüğüne daha dirençlidir. Ayrıca, bir nesnenin görünümü veya başlangıcı, kaybolması veya kaymasına göre değişim körlüğüne daha dirençlidir.

• Madde Kullanımı

Değişimi algılama görevlerinde, madde kullanımının algılamadaki önyargıları etkilediği bulundu. Kişiler aynı anda iki değişime maruz kaldığında, kullandıkları maddeyle ilgili uyaranlardaki değişimi yaşayanlar, nötr uyaranlardaki değişimi yaşayanlara oranla bu maddeyi daha çok kullandığını belirtti. Bu durum, bir değişim körlüğü paradigmasındaki madde kullanımı ve değişim algılama ilişkisini gösteriyor. Kullanılan maddeyle ilgili uyarana daha çok dikkat verme önyargıısı alkoliklerde görülüyor. İleri seviyede içki sorunu yaşayan kişiler, içkiyle ilgili uyaranlardaki değişimi nötr uyaranlardakine oranla daha hızlı algılıyor.

Kaynakça