Anneliese Michel

Anna Elisabeth "Anneliese" Michel (d. 21 Eylül 1952 - ö. 1 Temmuz 1976), ölümünden önce üzerinde 67 kere Katolik şeytan çıkarma ayini uygulanmış bir Alman kadındır. Kendisinin genel olarak etkili olmayan bir psikiyatrik tedavi geçmişi vardı.

Michel, 16 yaşındayken bir nöbet geçirdi ve kendisine temporal lob epilepsisine bağlı psikoz teşhisi kondu. Kısa bir zaman sonra, kendisine depresyon teşhisi kondu ve bir psikiyatri hastanesinde tedavi altına alındı. 20 yaşından itibaren, çeşitli dinî objelere karşı tahammülsüzleşmeye ve sesler duymaya başladı. Durumu ilaç tedavisine rağmen kötüye gitti ve intihara meyilli hâle geldi. Ayrıca başka semptomlar göstermeye başladı. Bunlar için de ilaç tedavisi aldı. 5 yıl boyunca ilaç tedavisi gördü fakat iyileşmedi. Bunun üzerine Michel ve ailesi, kendisinin içine şeytan girdiğine iknâ oldu. Sonuç olarak, ailesi Katolik Kilisesi'ne bir şeytan çıkarma ayini düzenlenmesi için başvurdu. İlk başta reddedilse de, iki rahip 1975 yılında yerel piskopostan izin aldı. Rahipler, Michel'in üzerinde şeytan çıkarma ayini uygulamaya başladı ve aile doktorlara danışmayı bıraktı. Michel yemek yemeyi bıraktı ve 67 şeytan çıkarma seansından sonra malnütrisyon ve dehidratasyondan dolayı hayatını kaybetti. Michel'in ailesi ve iki rahip, dikkatsizlik nedeniyle ölüme sebebiyet vermeden suçlanarak 6 ay hapse mahkûm edildi (sonradan bu ceza 3 yıllık şartlı tahliyeye çevrildi), aynı zamanda para cezasına çarptırıldı.

2005 filmi Şeytan Çarpması ve ödüllü 2006 filmi Requiem in yanı sıra 2011 filmi in de aralarında bulunduğu birkaç film Michel'in hikâyesine dayanmaktadır.

İlk yılları
Anna Elisabeth Michel, 21 Eylül 1952'de Batı Almanya'nın Bavyera eyaletinde doğdu. Michel ve üç kız kardeşi, ebeveynleri Anna ve Josef tarafından yetiştirildiler. Michel dindar biriydi ve haftanın iki günü kilise ayinine gidiyordu. 16 yaşındayken şiddetli bir nöbet geçirdi ve kendisine temporal lob epilepsisi tanısı kondu. 1973 yılında Würzburg Üniversitesi'ne girdi. Sınıf arkadaşları sonradan onu içine kapanık ve dindar birisi olarak tanımlayacaktı. Refakatçisi, Michel'in içine şeytan girdiği sonucuna varır. Çünkü Michel, bir haçın yanından geçemiyor ve hristiyanların kutsal su kaynağından su içmeyi reddediyordu.

Michel ve ailesi, birkaç rahibe danıştılar ve şeytan çıkarma talebinde bulundular. Renz ilk seansı 24 Eylül'de gerçekleştirdi. Michel yemek yemeyi reddediyordu.

Ölümü
1 Temmuz 1976'da Michel, evinde hayatını kaybetti. Otopsi raporu, Michel'in ölüm nedenini şeytan çıkarma ayinleri gerçekleştirilirken neredeyse bir yıl boyunca yarı aç bir durumda olmasından kaynaklı yetersiz beslenme ve dehidratasyon olarak belirledi. Öldüğünde 30 kiloydu. Sürekli diz çöktüğü için dizlerinde kırıklıklar vardı. Yardım olmadan hareket edemediği ve zatürreye yakalandığı rapor edildi.

Dava
Soruşturmadan sonra devlet savcısı, Michel'in ölümüne ölümünden bir hafta önce bile engel olunabileceğini savundu.

1976'da devlet, Michel'in ebeveynlerini ve rahip Ernst Alt ile Arnold Renz'i ihmalkâr cinayetten suçlu buldu. Dava sırasında Michel'in vücudu mezardan çıkarıldı. Aileyi Erich Schmidt-Leichner savundu. Bu avukata Kilise sponsor olmuştu. Schmidt-Leichner, şeytan çıkarmanın yasal olduğunu ve Alman anayasasının, vatandaşları dinî inanışlarının sınırsız bir biçimde uygulamaya geçirilmesi konusunda koruduğunu söyledi. Savunma sırasında, şeytan çıkarma ayinleri düzenlenirken kaydedilen ses kayıtları da oynatıldı ve ses kayıtlarındaki seslerin "tartışan şeytanlar"ın sesleri olduğu, bunun Michel'in ele geçirildiğinin bir belirtisi olduğu öne sürüldü. Her iki rahip de şeytanların kendilerini Lucifer, Kabil, Yahuda İşkaryot, Belial, Lejyon ve Neron olarak tanımladıklarını söyledi. Ayrıca yapılan şeytan çıkarma ayinleri sayesinde Michel'in, ölümünden kısa bir süre önce kurtulduğunu söylediler.

Kaynakça