kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Akaretler Mustafa Kemal Müzesi

Akaretler Mustafa Kemal Müzesi, İstanbul'da Mustafa Kemal Atatürk'ün ailesinin bir süre yaşadığı evde 2010'da ziyarete açılan müze.

Beşiktaş İlçesi'ndeki Akaretler semtine adını veren Akaretler Sıra Evleri'nden birisidir. I. Dünya Savaşı sırasında Selanik'ten ayrılıp İstanbul'a gelen Zübeyde Hanım için oğlu Mustafa Kemal, 76 numaralı evi (bugünkü numarası 36) kiralamış; kendisi de cepheden ayrılıp İstanbul'a geldiği günlerde orada kalmıştır. Pera Palas 101 numaralı oda ve Atatürk’ün Şişli'deki evi gibi, kurtuluş planlarının yapıldığı karargâhlardan birisi olan ev, Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından müze olarak düzenlenip ziyarete açılmıştır.

Tarihçe
Sultan Abdülaziz döneminde, Dolmabahçe Sarayı Akaretleri (Lojmanları) olarak inşa edilen Akaretler Sıra Evleri'nden biri olan 76 numaralı evi Mustafa Kemal Paşa, I. Dünya Savaşı sırasında Selanik'ten ayrılıp İstanbul'a gelen Zübeyde Hanım için kiralamıştır. 170 metrekarelik bir alanda 510 metrekarelik bir bina olan açık sarı renkteki cumbalı evin 7 odası ve bodrum katından arkaya açılan bir bahçesi vardı.

Zübeyde Hanım bu evde kızı Makbule ve manevi evlatları ile yaşadı. Mustafa Kemal Paşa, Doğu Cephesi’nde görevliyken tanıyıp evlat edindiği öksüz çocuklardan biri olan ve ona bıraktığı Abdurrahim’i bu evde büyüttü; evin bodrumunda Abdurrahim'in süt ihtiyacı için inek besledi.

Mustafa Kemal Paşa Akaretler'deki evde kalıcı olarak ikamet etmedi ama Abdurrahim Tuncak’ın belirttiğine göre cephelerden İstanbul’a geldiğinde, farklı tarihlerde bu evde 470 günden fazla kaldı. Mondros Mütarekesi'nin imzalanmasında sonra cepheden 13 Kasım 1918'de döndüğünde ise Şişli'deki üç katlı evi kiraladı ve ailesiyle oraya yerleşti. Zübeyde Hanım, Mustafa Kemal'in Samsun'a çıkışından sonra Şişli'deki evden ayrılıp yeniden Akaretler'deki eve döndü.

Zübeyde Hanım ve ailesinin yaşadığı 76 numaralı evin kapı numarası 1941 yılında binalar yeniden numaralandırıldığında 78 oldu; günümüzde ise 36 numaradadır.

Akaretler Sıra Evleri 1990'larda apart otele dönüşmek üzere restorasyon geçirdi. Çeşitli sorunlar nedeniyle uzayan restorasyon 2008 yılında tamamlanabildi. Ev, 2010 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından müze olarak düzenlendi. Müzede çeşitli video gösterileri, belgeseller ve filmlerle Balkan Savaşları, göç ve Milli Mücadele anlatılmaktadır.

Ankara'daki kopyası
Akaretler'deki evin bir bir kopyası 1998 yılında Başkent Üniversitesi içinde inşa edilmiştir. Abdurrahim Tuncak'ın bağışladığı ve Mustafa Kemal Paşa'ya ait olan bavul, bornoz gibi bazı özel eşyalar Ankara'daki bu yapıda bulunan Abdurrahim Tuncak Atatürk Evi Müzesi"'nde sergilenir.

Kaynakça
Akarbakar

Akarbakar veya Porak ( ; , Ermenice "karnı delinmiş" ), Vardenis volkanik sırtında bulunan bir stratovolkanik dağdır. Sevan Gölü'nün yaklaşık 20 km güneydoğusunda yer alan volkanik alan, Azerbaycan ve Ermenistan arasındaki sınırı boydan boya geçmektedir ve lav akıntıları her iki ülkeye de uzanmaktadır. Yanardağın yamaçlarında on adet küçük volkan konisi ve yarık ağzı bulunmaktadır.

Akarbakar yanardağın kendisi ve üçüncü aşaması K-Ar tarihleme yöntemiyle 15 ± 15 ka olarak tarihlendirilmiştir. Karkar volkanları aynı bölgede yer almaktadır.

Horkhor Yazıtı
Urartulu I. Argişti'nin Behoura şehrinin fethini kaydettiği Horkhor yazıtında, kuşatma sırasında şehrin bir deprem ve "Bamni Dağı"nın patlamasıyla yıkıldığı belirtilmektedir. Tarihçiler, Akarbakar yanardağın Bamni Dağı olduğunu ve Behoura'nın bölgedeki arkeolojik alanlardan biri olduğunu düşünmektedirler.

Gölsel tortular da dahil olmak üzere volkanik aktiviteye dair daha eski kanıtlar, 6270 BP'den önce bölgedeki ormanların geçici olarak ortadan kaybolduğunu, bunun muhtemelen volkanik aktivitenin tetiklediği orman yangınlarından kaynaklandığını göstermektedir. Yaklaşık 5000 BP tarihli petroglifler de volkanik aktiviteyi tasvir etmektedir Akarbakar petrogliflerinin hangi patlamayı tasvir ettiği tam olarak açık değildir.

Kaynakça
Akarnanialı Lysimakhos

Akarnanialı Lysimakhos (Yunanca:Λυσίμαχο), Büyük İskender'in çocukluk dönemindeki ilk eğitmenlerinden ve hocalarından biridir. İskender'in eğitiminde baş hoca olan Epirli Leonidas'ın ardından ikinci sırada yer almış olan bu antik figür, saray çevresinde edediği yerle tanınır.

Hayatı ve İskender Üzerindeki Etkisi
MÖ 4. yüzyılda yaşadığı bilinen Lysimakhos, Akarnanya kökenlidir. Tarihçi Plutarkhos'un aktardığı bilgilere göre, çok büyük edebi veya askeri başarıları ve yetenekleri olmamasına rağmen, Makedon kraliyet ailesine yaranmayı başarmıştır. Bunu yaparken sarayda tuhaf bir dalkavukluk yöntemi geliştirmiştir; kendisini Anadolu mitolojisindeki Yaşlı Anka Kuşu (Phoenix) olarak adlandırmış, genç prens İskender'i Ahilleus (Aşil), babası II. Filip'i ise Peleus olarak çağırmıştır.

Bu hitap tarzı kraliyet ailesinin oldukça hoşuna gitmiş ve böylece Lysimakhos, genç prensin eğitim kadrosunda Leonidas'ın hemen ardında Makedonya sarayında ikinci önemli hoca konumuna yükselmiştir. Bu durum İskender'in kendisini Homeros kahramanlarıyla özdeşleştirmesinde erkenden bir pay sahibi olmuştur. Bazı kaynaklar onun Sur Kuşatması sırasında da kralın yanında olduğunu söyler, ama hijyen sorunları yüzünden pek sevilmediğide aktarılan iddialar arasındadır.

Ayrıca Bakınız
Aristo
Epirli Leonidas
Makedonya Krallığı

Kaynakça
Plutarkhos, İskender'in Hayatı, Bölüm 5.7.
Smith, William (1870). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Lysimachus (literary, 3)".
Heckel, Waldemar (2006). Who's Who in the Age of Alexander the Great: Prosopography of Alexander's Empire. Blackwell Publishing.
Akarsu bilimi

Akarsu bilimi (veya ırmak bilimi, potamoloji), yeryüzündeki akarsuları inceleyen bilim dalıdır.

Karalardaki akarsular ve bunların çeşitli özellikleri ile etkilerini inceleyen bilim dalına potamoloji veya akarsu hidrolojisi (akarsu bilimi) adı verilir. Bu bilim dalı, akarsuların rejimi, beslenmeleri, akım değişmeleri, sel-su taşkınları, sulama ve ulaştırmaya yarama dereceleri, enerji sağlama imkânları ve akarsu süprüntüsü gibi konuları inceler. Bu konular ile insanı ve faaliyetlerini önemli ölçüde etkileyen akarsular coğrafyanın inceleme alanı içinde yer alır. Akarsular Sular coğrafyasının alt bölümü olarak coğrafî prensiplerle incelenir.



Kaynakça
Akasya

Akasya, baklagiller familyasından Acacia cinsini oluşturan genellikle hep yeşil yapraklı ve dikenli ağaç ya da ağaççıkların ortak adı.

Başta Avustralya olmak üzere (300 tür) sıcak ılıman ve yarı tropikal bölgelerde kendiliğinden yetişen 600 türü içerir.

Çok değişik biçimleri bulunan akasyanın çiçekleri genellikle sarı, bazen beyaz ya da kırmızı renkte, başak ya da toparlak baş biçimindedir; erkek organlar çok sayıda ve çıkıntılıdır. Meyve baklamsıdır. Yapraklar, kimisinde tüysü bileşik, kimisinde, özellikle Avustralya'da yetişen türlerin çoğunda yeşil lam halinde yaprak sapı biçimindedir; bu da onlarda terlemeyi önemli ölçüde azaltır. Acacia heterophylla türündeyse bu özelliklerin tümünün bir arada görülür.

Birçok akasya türü (en başta A.decurrens, gümüşi akasya (A. dealbata), A.baileyana, A.longifolia) bahçelerde süs bitkisi olarak yetiştirilir.

"Kadıhindi" denen bir madde, Çin'de ve Birmanya'da A.catechunun odununun suda kaynatılmasıyla hazırlanır. Kadıhindi deri sepelemesinde, kumaş boyamada ve tıpta kullanılır. Akasyanın bazı türleri ise, özellikle A.arabica ve A.senegal, hücre erimesiyle oluşan ve halk arasında "arap zamkı" adıyla anılan bir zamk verir. Tanen bakımından zengin olan akasya kabukları dericilikte kullanılır. Akasyanın Afrika'nın Sahel ve Sudan - Sahel bölgelerinde yetişen bazı türlerinin (A.albida ve A.seyal) yaprakları ve badıçları geviş getiren hayvanlarca yenir. İki akasya türünde (A.sphaerocephala ve A.fistula) karınca toplulukları barınır.


Doğada her ne kadar kendiliğinden yetişen bir tür olsa da, Akasya ağacı üretimi genellikle iki ana yöntemle gerçekleştirilir: tohumla üretim ve çelikle üretim.

Tohumla Üretim: Tohumlar, olgunlaşmış meyvelerden elde edilir. Bu tohumlar genellikle kabuklarından arındırıldıktan sonra toprağa ekilir. Tohumların çimlenme süreci genellikle birkaç hafta sürebilir. Tohumla üretim, genetik çeşitliliği koruma ve büyük miktarda bitki üretimi için yaygın bir yöntemdir.
Çelikle Üretim: Çelikle üretim, ana bitkinin dal, gövde veya yaprak kısımlarının kesilerek yeni bitkilerin oluşturulması işlemidir. Bu yöntemde, sağlıklı ve olgun bir dal kesilir ve köklendirme hormonu ile işlenir. Ardından, uygun bir yetiştirme ortamına yerleştirilerek köklenmesi sağlanır. Çelikle üretim, ana bitkinin özelliklerini korumak ve hızlı bir şekilde bitki üretimi yapmak için tercih edilen bir yöntemdir.

Bazı türleri
Kıbrıs akasyası (Acacia cyanophylla)
Gümüşi akasya (Acacia dealbata)
Yarran (Acacia homalophylla)
Senegal akasyası (Acacia senegal)

Galeri
Ayrıca bakınız
Arbre du Ténéré

Dış bağlantılar
WATTLE Acacias of Australia Lucid Web Player (multi-access key for identifying Australian Acacias)
Kaynakça
Akarsu, Altıeylül

Akarsu, Balıkesir ilinin Altıeylül ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Köy, Karesi Beyliği'ne geçmeden önceki yıllarda Yunan hakimiyeti altında kalmıştır. Eski Rum kasabası Sardunya şu an köy merkezinin güney batı kısmında yer almaktadır. Kasabanın reisi kızının adından esinlenerek köye Irvana adını vermiştir. Daha sonra da bu isim bazı değişikliklere uğrayarak İkitepe ve Akarsu isimlerini almıştır. Ayrıca mahallede birçok anıt kalıntıya rastlamak da mümkündür.

Coğrafya
Merkeze 17 km. uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Akarsu morfolojisi

Akarsu morfolojisi ya da diğer adıyla nehir morfolojisi, nehir kanallarının şekillerini ve zaman içerisinde nehir kanallarının yönlerinin ve şekillerinin nasıl değiştiğini göstermek için kullanılan terimlerdir.

Tanımlamalar
Akarsu: Karalar üzerindeki yüzeysel sular, yerçekimi tesiri ile en büyük eğim yönünde belirli bir mecrada toplanarak çizgisel bir akım oluşturur. Akarsu bu şekilde oluşan doğal su yolları içinde, hareket eden sular için kullanılan genel bir sözcüktür.
Akarsu havzası: Bir akarsuyun sularını topladığı alana akarsu havzası, drenaj havzası ya da su toplama havzası adı verilir.
Su ayrım çizgisi: İki komşu akarsu havzasını ayıran çizgiye su ayrım çizgisi denir.
Akarsu ağı: Bir akarsu kolu ile yan kollarının tümünün meydana getirdiği şebekedir.
Akarsu yatağı: Bir akarsuyun ortalama su seviyesindeki kesit kısmıdır.
Telvek: En düşük kotlu taban noktalarını birleştirerek elde edilen çizgidir.
Memba bölgesi: Bir akarsu kesitinde kaynak tarafında kalan akarsu bölümüdür.
Mansap bölgesi: Bir akarsu kesitinin uç kısmında kalan akarsu bölümüdür.

Kaynakça
Ayrıca bakınız
Taşkın
Akarsu, Beytüşşebap

Akarsu, Şırnak ilinin Beytüşşebap ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında İsirvan olarak geçmektedir. Daha önceleri Hakkâri ili Beytüşşebap ilçesine bağlı olan köy, 190 ayılı KHK ile, 1990 yılında, yeni kurulan Şırnak ili Beytüşşebap ilçesine bağlanmıştır. 1993 yılında terör ve güvenlik gerekçesiyle boşaltılan köy, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.

Coğrafya
Köy, Şırnak il merkezine 140 km, Beytüşşebap ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Beytüşşebap'ın kuzeydoğusunda olup, Yeşilöz Deresi vadisindeki bir köy yoluyla doğrudan ilçeye bağlanır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Akarsu, Karayazı

Akarsu, Erzurum ilinin Karayazı ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kürtçede "nadir" anlamına gelen Nedo olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.

Coğrafya
Mahalle, Erzurum il merkezine 43 km, Karayazı ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneybatısında olup, numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna 3,8 km'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Akarsu, Refahiye

Akarsu, Erzincan ilinin Refahiye ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyle ilgili ilk yazılı bilgiler 1642 tarihli Avârız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaletinin Kuruçay kazasının merkez nahiyesine bağlı "Alakilise" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avârıza konu 12 Müslüman hane yaşamaktaydı. 1899-1900 yılında da "Alakilise" adıyla bahsedilen yerleşim, Refahiye kazasının bir nahiyesinin merkezi olup, sadece Müslümanların yaşadığı 35 hanelik köyde 162 erkek nüfus bulunmaktaydı. Cumhuriyet döneminde bucak merkezinin merkez köyü olan yerleşim, günümüzde Refahiye ilçe merkezinin bir köyüdür.

Alakilise ismi, 1957 yılında köyün bol ve güzel suları sebebiyle "Akarsu" olarak değiştirilmiştir.

Coğrafya
Köy, Erzincan il merkezine 89 km, Refahiye ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Refahiye-Sivas kara yolu üzerinde olup Karadeniz Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Akarsu, Maçka

Akarsu, Trabzon ilinin Maçka ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Trabzon İmparatorluğu dönemi kayıtlarında köyün ismi Larahani olarak geçmektedir.
Osmanlı dönemindeki adı "Larhan"' olup, bazı kaynaklara göre Yunanca yağ anlamına gelen "lari" (λάδι) ve Farsça "han" kelimelerinin birleşmesinden oluşmuştur. 1361 yılı kayıtlarında da "Lacharenes" adıyla yerleşimden bahsedilmiştir.

1486 yılında yerleşim tamamı Hristiyanlardan oluşmakta olup 12 hane ve 2 mücerred (yetişkin bekar erkek) olmak üzere tahmini 62 kişinin yaşadığı bir köy olarak görülmektedir. 1515 yılında gene tamamı Hristiyanlardan oluşan 22 hane görülürken, 1554 yılında 23 Hristiyan hanesi ve 9 Hristiyan mücerred ile 1 Müslüman hanesi kaydedilmiştir. 1583 yılında köyde 65 Hristiyan ve 2 Müslüman hane bulunmaktadır. 1683 yılı avarız defterinde köyde 8 Hristiyan ve 6 Müslüman avarız hanesi kaydedilmiştir. 1835 yılında köyde 13 hanede 102 Müslüman erkek nüfusu kaydedilmiştir. 1842-45 tarihli nüfus defterine göre köyde; 82 hanede 250 Hristiyan erkek ve 13 hanede 102 Müslüman erkek olmak üzere toplam 95 hane bulunmaktadır. 1868 yılında köyde 93 hanede 283 Rum nüfus bulunmaktadır. 1876/1877 Salnamesinde köyde 182 hane bulunurken, 56 Müslüman ve 325 Hristiyan erkek nüfusu kaydedilmiştir.

Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Larhan adıyla Maçka kazasına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Akarsu olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.

1868 yılında Rum Patriği tarafından köydeki harap halde bulunan Aya Yorgi Kilisesinin yerine yeni bir kilise yapılması talep edilmiş, bu talep Osmanlı İdaresince onaylanınca da inşa edilmiştir. Hristiyan nüfusun ayrılmasından sonra bu yapı camiye çevrilmiştir.

Coğrafya
Trabzon il merkezine 40 km, Maçka ilçesine 12 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Akasya Asıltürkmen

Akasya Asıltürkmen (d. 14 Nisan 1977, İstanbul), Türk oyuncudur. Oyunculuğa, küçük yaşta, Ali Poyrazoğlu Tiyatrosu'nun açtığı kursa katılarak başladı. Aynı dönemde İstanbul Kanatlarımın Altında filminde oynadı ve bu profesyonliğe attığı ilk adım oldu. Daha sonra, Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro bölümünden mezun oldu. Semaver Kumpanya ve İstanbul Devlet Tiyatrosu gibi tiyatrolarda çalıştı. Halen birçok televizyon, dublaj, sinema ve tiyatro çalışması yapmaktadır.

Rol aldığı oyunlar
Bekarlığa Veda (oyun): Elizabeth Coleman - BO Sahne - 2016
İnternette Tanışan Son Çift (oyun): Tito - Dilek Sever - BO Sahne - 2015
Romeo'yu Beklerken (oyun): Sarah Groshala - Tiyatro Yan Etki - 2014
Kırmızı Yorgunları (oyun): Özen Yula - Emek Sahnesi - 2013
Pamuk Prenses Müzikali (oyun): Yavuz Pekman - İş Sanat - 2012
Aşk Kokusu (oyun): Neil Simon - Tiyatro Şenay - 2011
Bir Yaz Gecesi Rüyası: William Shakespeare - Tiyatro Kedi - 2010
Göktaşı: Friedrich Dürrenmatt - Tekin Akmansoy Tiyatrosu - 2009
Fesleğen Çıkmazı: Meltem Yıldırım - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 2009
Süleyman ve Öbürsüler: Max Frisch \ Yavuz Pekman - Semaver Kumpanya - 2004
Onikinci Gece: William Shakespeare - Semaver Kumpanya - 2002

Filmografisi
Enkaz - 2016 -
Başrolde Aşk (2011) (Dizi) - Eda
Bana Bunlarla Gel - 2010
İpsiz Recep - (2009) - Marika
Tarık ve Diğerleri - (2006-2007) - Kehribar
Araf (2006) - Eda
Felek Ne Demek - (2006) (Dizi) - Zekiye
Keloğlan Kara Prens'e Karşı (2006) - Taşkız
Pamuk Prenses 2 - (2005) - Füsün
Saklambaç (2005) (Dizi) - Bağdegül
Çınaraltı (2004) (Dizi) - Esin
Dayı - (2004) (Dizi) - Müge
Lise Defteri - (2003) - (Dizi) - Ayça
Vaka-i Zaptiye - (2002) (Dizi) - Lebibe
Nasıl Evde Kaldım - (2001) (Dizi)
Dar Alanda Kısa Paslaşmalar - (2000)
Renkli Türkçe (1999) Genç kız
Sıdıka - (1997) (Dizi) - Kız Arkadaş (Konuk oyuncu)
İstanbul Kanatlarımın Altında - (1996)

Eğitimler
Kamera Önü Oyunculuk: Bahçeşehir Üniversitesi - 2015 - 2016
Yaratıcılık Atölyesi: Alan Experience - 2016
Gözyaşı Atölyesi: Tezgahçılar - 2015
Müzikal Oyunculuğu: Stage Studio - 2014
Kamera Önü Oyunculuk - Diksiyon - Güzel ve Etkili Konuşma: Pana Akademi - 2009

Kaynakça
Dış bağlantılar
Akarçay Havzası

Akarçay Havzası, hep sismik olarak aktif olan, kuzeybatı-güneydoğu yönünde ortalama 130 kilometre uzunlukta ve 20 kilometre genişlikte olan bir çöküntü havzasıdır. Kuzey ve doğusunda Sakarya Havzası, güneyinde Konya Kapalı Havzası ve Antalya Havzası, batı ve güneybatısında Büyük Menderes Havzası ile çevrilidir.

Konumu
Kapalı havza özelliğine sahip Akarçay Havzası, İç Anadolu, Akdeniz ve Ege bölgeleri kesişim alanındadır. Doğu kısımları Konya sınırlarında bulunsa da büyük bölümü Afyon ili sınırlarında yer alır.

Akarçay Havzasını kuzeybatıdan Sultan Dağları, kuzeydoğudan Ilbudak Dağı, doğudan Türkmen ve Emir dağları, güneybatıdan Kumalar Dağı, güneydoğudan Ahır Dağı sınırlamaktadır. Akşehir Gölü ve Eber Gölü'nün güneyindeki Sultan Dağları'nda başta yamaç yağışı olmak üzere, konvektif ve depresyonik yağışların her üçü de oluşmaktadır.

Eber ve Akşehir Gölüne dökülen Akarçay Nehri ile Kali Çayı, Çay Deresi, Yeniköy Deresi, Engilli Deresi ve Adıyan Suyu gibi küçük dereler mevcuttur. Havza adını yan kolları ile en büyük nehir olan Akarçay'dan almaktadır.

Akarçay Havzası, kurak iklim bölgelerine özgü bir kapalı havza olup, bu havzada mevcut toplam su miktarı su bilimi (hidrolojik) çalışmalarla belirlenir, ortalama yıllık toplam akışları ve diğer veriler şöyledir:



Notlar
Kaynakça
Akarçay Havzası Hidrolojik Modeli
Eber-Akşehir Projesi Hidroloji Revize Raporu, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, XVIII. Bölge Müdürlüğü, Enerji ve Tabii Kaynaklar bakanlığı, Isparta, 1998
Akarçay Nehri

Akarçay Nehri(Eski adı Kokarçay),İç Anadolu Bölgesinde, Akarçay Havzası'na ismini veren ve Eber Gölüne dökülen bir nehirdir. Her ne kadar Hitit metinlerinde Aştarpa olarak geçen ırmağın Büyük Menderes nehrine karşılık geldiği düşünülse de bazı akademisyenler bu ırmağın bugünkü Akarçay nehrine denk düştüğünü belirtmektedir.

Ana kaynağı Aksu Deresi (Araplı deresi)'dir, sonra kuzeyden gelen Seyitler Çayı (Kuruçay) suları, daha sonra kuzeyden gelen Çayözü Deresi suları ve en son güneyden gelen Kali Çayı suları Akarçay Nehrine katılır ve Eber Gölüne dökülür. Nehir zerinde Selçuklular devrine ait tarihi Altıgöz Köprüsü bulunmaktadır.

İç Anadolu Bölgesi, çevresi yüksek dağlarla çevrili olduğundan, denizlerin nemli ılıman havası bölgeye ulaşamaz, bu nedenden Akarçay nehri'nin su miktarı ilkbahar, yaz, sonbahar ve kış mevsimlerinde çok farklıdır.

Küresel ısınma ve bilinçsiz tarımsal sulamanın etkisiyle yurt genelindeki birçok su kaynağının kuruduğu, ülkede yer alan göller ve barajlarla göletlerin doluluk oranları her yıl daha çok azaldığı herkes tarafından bilinmelidir.

Nâzım Hikmet Kuvay-i Milliye Destanında Akarçay'dan şöyle bahseder;

".... Akarçay belki bir akar su, belki bir ırmak, belki küçücük bir nehirdir. Akarçay Dereboğazı’nda değirmenleri çevirip ve kılçıksız yılan balıklarıyla Yedişehitler kayasının gölgesine girip çıkar. ve kocaman çiçekleri eflâtun kırmızı beyaz ve sapları bir, bir buçuk adam boyundaki haşhaşların arasından akar. ve afyon önünde altıgözler köprüsü'nün altından gündoğuya dönerek ve konya tren hattına rastlayıp yolda büyükçobanlar köyü'nü solda ve kızılkilise'yi sağda bırakıp gider....."

Notlar
Kaynakça
Akarçay Havzası Hidrolojik Modeli
Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, XVIII. Bölge Müdürlüğü, Eber-Akşehir Projesi Hidroloji Revize Raporu, Enerji ve Tabii Kaynaklar bakanlığı, Isparta, 1998
Akarçay Tepe Höyük

Akarçay Tepe Höyük ya da Akarçay Höyük, Şanlıurfa il merkezinin batısında, Birecik ilçesinin 15 km. güneyinde bulunan bir höyüktür. Yaklaşık 350 x 150 metre büyüklüğündeki höyük 6 metre yüksekliktedir. Çanak çömlek yayılımına göre yerleşmenin 2,9 hektarlık bir alana yayıldığı belirtilmektedir.

Kazılar
Guillermo Algaze başkanlığındaki yüzey araştırmaları sırasında saptanmış olan Kazılara 2003 ve 2004 yıllarında "idari ve mali sorunların aşılamaması nedeniyle" ara verilmiştir. Bu aradan sonra 2005 yılında, İstanbul Üniversitesi Rektörlüğü Bilimsel Araştırma Fon Sekreterliği ile Kültür ve Turizm Bakanlığı DÖSİMM'den sağlanan araştırma desteğiyle yeniden başlamıştır.

Tabakalanma
Kazılar sırasında höyükte, kesintisiz olarak birbirini izleyen üç ana yerleşme evresi saptanmıştır. Bunlar eskiden yeniye doğru Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem'in B Evresi (PPNB), Çanak Çömlekli Neolitik Dönem'e Geçiş Evresi ve Halaf-öncesi Çanak Çömlekli Neolitik Dönem olarak görülmektedir. Bu ana evreler höyük genelindeki sınıflandırmaya göre altı alt evreye ayrılmaktadır.
I. ve II. evre Çanak Çömlekli Neolitik Dönem
III. evre, Geçiş Evresi
IV. evre, Son Çanak Çömleksiz Neolitik B
V. evre, Geç Çanak Çömleksiz Neolitik B
VI. evre, Orta Çanak Çömleksiz Neolitik B

Buluntular
Çanak Çömleksiz Neolitik tabakaların mimarisi geniş ve tek odalı yapılarla temsil edilmektedir. Kazılan odalardan biri 45 metrekaredir. Çanak Çömlekli Neolitik tabakaların mimarisi ise çok odalı, küçük yapılar olarak görülmektedir. Taş temeller üzerine çıkılan kerpiç duvarlar balçık ya da kerpiç toprağıyla sıvanmıştır. Birbirlerine uzun ve dar geçitlerle bağlanmışlardır.

Çanak çömlek buluntularına göre bir tarihlendirme Halaf öncesini, günümüzden 8 bin yıl öncesini göstermektedir.

Bitki kalıntıları üzerinde yapılan incelemede Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem'de tarıma alınmış tahıl türleri olarak Kaplıca buğdayı (Triticum monococcum), emmer buğdayı (Triticum dicoccum) ekmeklik buğday (Triticum aestivum) ve iki sıralı arpa (Hordeum distichum) saptanmıştır. Diğer yandan mercimekgiller'den mercimek (Lens culinaris), bezelye Pisum sativum) ve acı baklanın (Vicia ervilia) tarıma alındığı anlaşılmaktadır. Hayvan kemikleri ise keçi, sığır ve domuzun evcil ve yabanıl türleri ile eşek (Equus asinus/ Equus hemionus), karaca (Gazella gazella. Sp./ Gazella subguturosa) ve yabani tavşan gibi (Leporolus sp.) yabanıl türlere aittir.

Değerlendirme
Geç Çanak Çömleksiz Neolitik B yapı katı buluntuları üzerinde yapılan Karbon-14 tarihlendirmesi MÖ 8. binyılın ilk yarısını göstermektedir.

Tüm evreler açısından GÖ tarihlendirme (günümüzden önce) şu şekildedir;
I. evre 7.280 ± 59
II. evre 7.470 ± 80
III. evre 7.970 ± 120
IV. evre 8.390 ± 110
V. evre 8.750 ± 40

Yerleşmede Obeyd Kültürü Dönemi ve Geç Kalkolitik Çağ izlerine rastlanmış olmakla birlikte uzun süreli bir yerleşmeye işaret eden bulgular yoktur. Her iki kültür dönemine ilişkin izler, çukurlar, çukurlarda ve yüzey toprağında rastlanan çanak çömlek ile sürtme taş bulgulardır. Akarçay Tepe'nin Kalkolitik Dönemde yerleşme dışı alan olarak kullanıldığı düşünülmektedir.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Fotoğraflar
Akarsu, Nusaybin

Akarsu, Mardin'in Nusaybin ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihi
Eski yerleşim yerlerinin yer aldığı mahallenin eski adı İstilil'dir. 27 Şubat 1971'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

Coğrafya
Nusaybin'den 25 km, Mardin il merkezine 58 km uzaklıktadır.

Nüfus
Dış bağlantılar
YerelNET

Kaynakça