kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Augustine Ahinful

Augustine Ahinful (d. 30 Kasım 1974, Akra), Ganalı eski futbolcudur.

En son MKE Ankaragücü kulübünde forma giymiştir. Daha önce Borussia Dortmund, Grasshopper, União Desportiva de Leiria, Boavista, Venezia ve Trabzonspor kulüplerinin formasını giydi.

Gana millî futbol takımı formasıyla 1996 Yaz Olimpiyatları'nda ve 2000 Afrika Uluslar Kupası'nda mücadele etti.

Dış bağlantılar
Augusto César Sandino

Augusto Nicolás Calderón Sandino (18 Mayıs 1895 - 21 Şubat 1934), Nikaragualı gerilla önderi. Sandinista Ulusal Kurtuluş Cephesi (FSLN) adını ondan almıştır.

Sandino 1926'da, Başkan Yardımcısı Juan Bautista Sacasa'nın Başkanlığa getirilmesi için silahlanarak adını duyurdu. ABD Deniz Piyadeleri'nin 1927'deki müdahalesi üzerine, yüzlerce yandaşıyla birlikte Nikaragua'nın kuzeyindeki dağlara çekildi. ABD kuvvetlerine ve Nikaragua Ulusal Muhafızları'na karşı başarıyla direnerek halkın geniş desteğini kazandı. Eylemleriyle halkta ABD karşıtı duyguların gelişmesine katkıda bulundu. Ocak 1933'te ABD kuvvetlerinin ülkeden ayrılması ve Sacasa'nın Başkan olmasından sonra ordusunu önemli ölçüde dağıtarak barış görüşmelerine başladı. Ama görüşmeler sürerken Ulusal Muhafızlar'ın komutanı Anastasio Somoza Garcia'nın adamları tarafından kaçırılarak öldürüldü.
Augustine Jean Fresnel

Augustin Jean Fresnel, (d. 10 Mayıs 1788, Broglie - ö. 14 Temmuz 1827, Ville-d'Avray) Fransız fizikçidir. Çağdaş optik biliminin kurucusudur. Bütün optik olayların, ışığın dalga teorisi ile açıklanabileceğini önermiştir. Harekete duyarlı PIR (passive infrared sensor) sensörlerin önlerine monte edilen yarım daire şeklinde cama benzer yansıtıcının mucididir. En yaygın kullanım alanı harekete duyarlı lambalar ve alarm hareket algılayıcılarıdır.

Hayatı
Bir mimarın oğlu olan Augustin Fresnel, Eure'da Broglie' de doğdu. 13 yaşındayken Caen'da ortaokula gitti. Daha sonra 16,5 yaşında Ecole Polytechnique'te öğrenim gördü . 1809'da üyesi olduğu Fransa Ulusal Köprüler ve Yollar Okulu'nda deniz fenerlerinden sorumlu oldu . 1823'te Bilimler Akademisi'ne ve "Académie Royale"'ye üye oldu. 1824'te Académie Royale'ce kendisine Rumford madalyası verildi ve bir sonraki yıl yabancı üye olarak atandı.

Kariyerine Fransa Ulusal Köprüler ve Yollar Okulu'nda 1809'da başladı. 1815'te Napolyon'un Elbe Adası'ndan dönüşüne karşı çıktı. (Fresnel kralcı bir eğitim almıştır.) İmparatorluk polisince evinde göz hapsine alındı. Paris'te bulunduğu zaman Arago ile tanıştı ve bilimsel kariyerine başladı. Young'dan bağımsız olarak, ışığın enterferansları üzerinde sayısız deneyler yaptı. Böylece dalga boyu kavramını ortaya çıkardı. Fresnel integrallerini hesapladı. Farklı düzlemlerdeki iki polarize ışık demetinin hiçbir enterferans etkisi olmadığını ilk kez ispatladı. Bu deney ile, polarize ışığın dalga hareketinin kendisinde önce zannedildiği gibi boyuna değil, (ses dalgalarında olduğu gibi) enine yönde olduğunu gösterdi.

Dairesel polarize bir ışığı ilk elde eden kişidir. Işık kırılması ile ilgili Fresnel adıyla bilinen formülleri halen kullanılmaktadır. Uygulamalı optik alanında Fresnel, deniz fenerlerinin aydınlatma gücünü artırmak için kademeli merceği icat etti. Paris yakınlarında Ville-d'Avray'de 1827'de tüberkülozdan öldü.

Kaynakça
Augusto De Luca

Augusto De Luca (d. 1 Temmuz 1955, Napoli), İtalyan portre fotoğrafçısı.

Çalışmaları; Musée de la Photographie, Charleroi, Belçika, Musée de l'Elysée, Lozan, İsviçre, Bibliothèque Nationale, Paris, Fransa, Uluslararası Polaroid Koleksiyonu, Cambridge, Massachusetts, ABD. Meslek yaşamı boyunca birçok ünlü kişinin fotoğrafını çekti. İlk dönem portre çalışmalarında resmini çektiği insanların kişiliğini ortaya çıkarmak için aksesuarlardan da yararlandı. De Luca özellikle renkli fotoğraf alanındaki yenilikleriyle tanınır. De Luca, portreler ve deneylerin bir fotoğrafçı.

Kitapları
Napoli Mia.(Centro Il Diaframma / Canon Edizioni Editphoto Srl - 1986)
.(Centro Il Diaframma / Canon Edizioni Editphoto Srl - 1987)
. Electa, Naples 1995, ISBN 88-435-5206-6
. Gangemi Editore, Rome 1996, ISBN 978-88-7448-705-9
. Gangemi Editore, Rome 1997, ISBN 978-88-7448-775-2
. Gangemi Editore, Rome 1998, ISBN 978-88-492-0231-1
. Gangemi Editore, Rome 1998, ISBN 978-88-7448-842-1
. Gangemi Editore, Rome 1999, ISBN 978-88-7448-980-0
. Gangemi Editore, Rome 2000, ISBN 978-88-492-0093-5
. Gangemi Editore, Rome 2001, ISBN 978-88-492-0211-3
. Gangemi Editore, Rome 2002, ISBN 978-88-7448-980-0
Swatch Collectors Book 1. Editore M. Item - Switzerland 1992, ISBN 88-86079-01-X
Swatch Collectors Book 2. Editore M. Item - Switzerland 1992, ISBN 88-86079-00-1

Sergileri
Italian Culture Institute, New York, USA (1981).
Arteder '82, Bilbao, İspanya (1982).
Galeria Fotografia Oltre, Chiasso, İsviçre (1982).
Galeria Civica, Mòdena İtalya (1982).
Italian Cultural Society, Sacramento, Califòrnia, USA 1983).
Journées internationales de la photographie, Montpellier, Fransa (1983).
Diaframma Gallery, Milan İtalya (1983).
Galerie Camara Oscura, Logronyo, İspanya (1983).
Italian-American Museum, San Francisco, Califòrnia, USA (1983).
Institut Italien de la Culture, Lille, Fransa (1984).
Associacion Nacional Fotografos, Barcelona, İspanya (1984).
Rencontres Internationales de la photographie, Arles, Fransa (1984).
Dept.of art of the University of Tennessee, Chattanooga, Tennessee, USA (1984).
Ecole des Beaux-Arts, Tourcoing, Fransa (1985).
Galerie Vrais rêves, Lyon, Fransa (1985).
Forum exposition „Un mois pour la photographie”, Centrul Cultural Bonlieu, Annecy, Fransa (1985).
Festival d'animation audiovisuelle, Saint-Marcellin (Isère), Fransa (1986).
Musèe d'Art Moderne, Liegi, Belçika (1986).
Principe Museo Diego Aragona Pignatelli Cortes, Napoli, İtalya (1987).
Parlament italià, Roma, İtalya (1996).
Museo di Roma, Roma, İtalya (1996).
Galeria "Diaframma", Milan İtalya (1997).

Galeri



Notlar
Dış bağlantılar
Hasselblad - De Luca (Renk)
Hasselblad - De Luca (İtalya)
Hasselblad - De Luca (Portreler)
Görüşme - Witness Journal
Polaroid Art Italy
Italyan Biyografi
Görüşme - ItaloEuropeo
Floransa - Augusto De Luca - Artelab
Augustinizm

Augustinizm, 4. yüzyılın Hristiyan teoloğu Augustinus'un düşüncelerine dayanan teolojik anlayış.

Kaynağında sistemleşmiş bir düşünce olmamakla birlikte, Augustinus'un düşüncesi belli bir dönemde çok etkili olan felsefi ve teolojik kimi tezlere yol açmıştır. Augustinizm bu söz konusu tüm tezlere verilen isimdir. Orta Çağ döneminden 17. yüzyıla kadar Augustinizm egemenliğini sürdürmüştür. Platoncu idealizm, Augustinus ile birlikte teolojiye hakim olmuştur. Augustinizm kurtuluş için ilahi lütfun, inançla akıl arasında bir uzlaşmanın gerekliliği ve Tanrı'nın kendiliğinden tabi bir bilgisi ve kötünün olumsuzlanması tezini içerir. Augustinus böyle bir sistemin doğuşunu oluşturan tek kilise azizidir.

Augustinizm'in yorumunun oluşturduğu tartışmalar, özgürlüğün ve insan tabiatının modern kavramsallaştırmasına yol açmıştır.
Augustine Washington

Augustine Washington, (d. 1694 - ö. 12 Nisan 1743), Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk başkanı George Washington'un babasıdır. George Washington daha 11 yaşındayken ölmüştür. Augustine Washington 1694'te Virjinya'nın Westmoreland ilçesinde doğmuştur.

Çocukları
Butler Washington (1716)
Lawrence Washington (1718-1752)
Augustine Washington (1720-1762)
Jane Washington (1722-1735)
George Washington (1732-1799)
Elizabeth Washington (1733-1797)
Samuel Washington (1734-1781)
John Augustine Washington (1736-1787)
Charles Washington (1738-1799)
Mildred Washington (1739-1740)
Augusto Santos Silva

Augusto Santos Silva (d. 20 Ağustos 1956, Porto) Portekizli sosyalist siyasetçi.

Porto Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde tarih eğitimi görmüştür. 1992'de ise Sosyoloji doktorasını tamamlamıştır. 1981 yılından itibaren Porto Üniversitesi'nde öğretim üyesidir. 1996-1999 yıllarında Ulusal Eğitim Kurulu üyesi, 1997-1999 yıllarında ise, Avrupa Konseyi'nin Demokratik Yurttaşlık için Eğitim Projesi'nde Portekiz'i temsilen yer almıştır.

1978-1986 yıllarında Jornal de Notícias'da kültür sayfalarının redaktörü olmuş, 1992-1999 ve 2002-2005 yıllarında Publico Gazetesi'nde editör olmuştur.

1989'da Sosyalist Parti'ye üye olmuştur. 1999'da António Guterres başbakanlığındaki hükûmette eğitim yönetiminden sorumlu devlet sekreteri olmuştur. 2000'de Eğitim, 2001'de ise Kültür Bakanı olmuş, 2002'deki seçimleri sosyalistlerin kaybetmesi üzerine görevi son bulmuştur. 2005'te Parlamento İşleri Bakanı, 2009'da ise Millî Savunma Bakanı olmuş ve 2011 erken seçimlerini sosyalistler kaybedince görevi sonlanmıştır. Kasım 2015'te Dışişleri Bakanı olmuş ve 29 Mart 2022 tarihinde Meclis Başkanı seçilinceye kadar bakanlık görevini sürdürmüştür.

Görevleri
Hükûmet
14 Eylül 2000 - 3 Temmuz 2001: Eğitim Bakanı
3 Temmuz 2001 - 6 Nisan 2002: Kültür Bakanı
12 Mart 2005 - 26 Ekim 2009: Parlamento İşleri Bakanı
26 Ekim 2009 - 21 Haziran 2011: Millî Savunma Bakanı
26 Kasım 2015 - 29 Mart 2022: Dışişleri Bakanı
26 Ekim 2019 - 29 Mart 2022: Devlet Bakanı

Cumhuriyet Meclisi
29 Mart 2022 - 25 Mart 2024: Meclis Başkanı
Augusto Giomo

Augusto Giomo (3 Şubat 1940 - 27 Ocak 2016), İtalyan basketbolcudur. 1960 ve 1964 Yaz Olimpiyatları'nda İtalya kadrosunda yer aldı. Küçük erkek kardeşi Giorgio da 1972 Yaz Olimpiyatları'nda İtalya forması giydi.

Giomo doğum yeri de olan Treviso'da kanser nedeniyle 27 Ocak 2016'da 75 yaşında ölmüştür.

Kaynakça
Augusto Palacios

Augusto Palacios (d. 23 Aralık 1951), forvet pozisyonunda görev yapmış Perulu millî futbolcu ve teknik direktördür.

Futbol kariyeri
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel futbolculuk kariyerine 1970 yılında Deportivo Olímpico kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Sporting Cristal, Alianza Lima, Juan Aurich, Deportivo Municipal, Cartaginés, Caroline Hill, KTP, Deportivo Táchira, Sport Boys, Kickers Offenbach, Sport Boys, Witbank Aces, Canberra Olympic, AmaZulu ve Manning Rangers kulüplerinde oynadı.

Millî takım kariyeri
Peru millî futbol takımı forması ile 6 maçta forma giydi.

Teknik direktörlük kariyeri
Güney Afrika Cumhuriyeti millî futbol takımını çalıştırdı.

Dış bağlantılar
Augusto Giacometti

Augusto Giacometti (d. 16 Ağustos 1877 Stampa, Graubünden ö. 9 Haziran 1947 Zürih) İsviçreli ressam. Jugendstil ve Sembolizmin önemli izleyicilerinden biridir, ayrıca vitray sanatında yaptığı geliştirmeler, büyük boyutlu duvar resimleri ve sevilen afişleri ile tanınmıştır.

Yaşamı ve eserleri
Augusto Giacometti, çok sayıda ressam yetiştirmiş olan Giacometti sülalesinin en ünlüsüdür. Yine ressam olan kuzeni Giovanni Giacometti ile birlikte büyüdü ve erken yaşlarda kendini resim sanatına adadı. Resim öğretmeni olmak için Zürih Sanat okuluna girdi ve 1897'de mezun oldu. Bu ilk resim eğitiminden sonra 1901'e kadar Paris'te Eugène Grasset'in yanında, daha sonra da aralıklarla Floransa ve Zürih'te çalıştı. 1915'te yeniden Zürih'e döndü. Bu çalışması ile dikkatleri çekmesi sonraki yıllarda gelecek olan çalışmaların yolunu açtı.

1929 yılında Frauenfeld'deki protestan kilisesinin batı duvarının vitraylarını, 1933 yılında Zürih Grossmünster'in koro vitraylarını, 1937'de Adelboden'daki bir kasaba kilisesinin koro vitraylarını ve 1945'te Fraumünster'in metal-cam vitraylarını yaptı.

Giacometti çalışmalarında renkleri cesurca kullandığı ve onlara neredeyse bağımsızlığa varacak düzeyde bir otonomi sağladığı için 20. yüzyılın en önemli sanatçılarından biri sayılır. Mezar taşına şu ibare yazılmıştır: "Qui riposa il maestro dei colori" (tr "Burada renklerin ustası yatıyor"). Alman ressam August Babberger, Giacometti'nin stilinden etkilenmiştir.

Kaynakça
Augustine Simo

Augustine Simo (d. 18 Eylül 1978), orta saha pozisyonunda görev yapmış Kamerunlu millî futbolcudur.

Futbol kariyeri
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel kariyerine 1994 yılında PWD Bamenda kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Aigle Nkongssamba, Torino, Lugano, Saint-Étienne, Neuchâtel Xamax, Zürich, Aarau, Urania Genève Sport ve Hapoel Petah Tikva kulüplerinde oynadı.

Millî takım kariyeri
Kamerun millî futbol takımı formasını 1995 ile 1998 yılları arasında toplamda 23 kez giydi. Millî takımın Fransa'da düzenlenen 1998 FIFA Dünya Kupası kadrosunda yer aldı. Katar'da düzenlenen 1995 FIFA Dünya Gençler Şampiyonası'nda da forma giydi.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Augusto Béguinot

Augusto Béguinot (1875 - 1940), İtalyan bitki bilimci, algolog ve bitki coğrafyası uzmanı. Bitki bilim mahlası Bég.'dir.

Doğa bilimleri alanında doktora sahibidir ve İtalya'nın çeşitli şehirlerinde ders vermiştir. Kuzey Afrika'nın florası ve bitki coğrafyası üzerinde çalışmıştır. 1925 yılında flora ve bitki coğrafyası alanında yayın yapan Archivio Botanico'yu kurmuştur. 1905 ile 1914 yılları arasında tehdit altında ya da nadir olan bitkiler üzerine çok sayıda makale yayımladı.

1924 - 1929 yılları arasında Modena Doğa Bilimciler ve Matematikçiler Derneği başkanlığını yürüttü.

Önemli eserleri
Cobau, R; A Béguinot. Genere Plantago L. 1907.
Il Nanismo nel Genere "Plantago" e le sue cause: ossercazioni e ricerche sperimentale. 1908.
L'Orto Botanico: un insigne istituto scientifico padovano quasi quattro volte secolare: origini e progressi, le condizioni attuali: occorrono seri provvedimenti. 2 pp. Diario Il Veneto 20. 1913.
Fiori, A; G Paoletti, A Béguinot. 1900. Flora analitica d'Italia ossia descrizione delle piante vascolari indigene inselvatichite e largamente coltivate in Italia disposte per quadri analitici. Volumen II (familia Gentianaceae: Prof. Lino Vaccari. Ed. Padova: Tipografia del Seminario. 492 pp.
Flora analitica d'Italia ossia descrizione delle piante vascolari indigene inselvatichite e largamente coltivate in Italia disposte per quadri analitici. Vol. III. Ed. Padova: Tipografia del Seminario. viii + 527 pp. 1903.
Béguinot, A. Saggio sulla flora e sulla fitogeografia dei Colli Euganei. Ed. Società geografica italiana, Roma. 2 pl. + 192 pp. 1904.
Béguinot, A. Flora padovana, ossia, Prospetto floristico e fitogeografico delle piante vascolari indigene inselvatichite o largamente coltivate crescenti nella provincia di Padova; con notizie storico-bibliografiche sulle fonti della flora ed illustrata da 20 tavole. Ed. Prem. Soc. coop. tip. Padua. 3 vols. en 1. 764 pp. 1909.
Béguinot, A. Lo stato attuale delle conoscenze sulla vegetazione dell'Italia e proposte per la costituzione di un comitato permanente "Pro Flora Italica" per la regolare sua esplorazione relazione e programma. Ed. G. Bertero, Roma. 107 pp. 1909.
Béguinot, A., N Diratzouyan. Contributo alla Flora dell' Armenia. 12 pl. + 120 pp. 1912.
Béguinot, A., N. Belosersky. Revisione monografica del genere Apocynum Linn. : studio biologico e sistematico. xii + 144 pp. 1913.
Béguinot, A. La botanica. Ed. Istituto per la propaganda della cultura. 2 pl. + 116 pp. Reeditó General Books, 74 pp. 2010 ISBN 1152665170. 1920.
Béguinot, A. L’opera scientifica e filantropica di Clarence Bicknell. Ed. Pavia, Fusi. 1931.

Onuruna adlandırılan taksonlar
Justicia beguinotii Fiori
Bidens beguinotii (Chiov.) Cufod.
Avena beguinotiana Pamp.

Kaynakça
Augusto Aubry

Augusto Aubry (28 Nisan 1849 Napoli – 4 Mart 1912 Taranto, Vittorio Emanuele'de ) bir İtalyan deniz subayı ve politikacıydı. Taranto'daki deniz tahkimatlarının bir kısmına adı verilmiştir.

Yaşamı
1866'da İtalyan Donanması'na katıldıktan sonra Lissa Savaşı'na katıldı. Eylül 1893'teki Brezilya askeri ayaklanması sırasında Rio de Janeiro'ya doğru gerçekleştirilen bir yolculukta Dogali ye komuta etti. 1896 ve 1897 yılları arasında Savoia kruvazörüne komuta etti.

İtalyan-Türk Savaşı'nın başlangıcında, 27 Eylül 1911'de amiral yardımcısı rütbesiyle 1. Filo'ya, 1. Filo'nun 1. Tümen'ine ve bu harekâttaki tüm İtalyan deniz kuvvetlerine komuta etti. 1. Filo komutanı olarak Trablusgarp ve Sirenayka kıyılarını işgal eden kuvvete komuta etti. 4 Mart 1912'de Vittorio Emanuele zırhlısında öldü.

Kaynakça
Augusto, Michaela ve Lorenzo Odone

Michaela Teresa Murphy Odone (10 Ocak 1939 - 10 Haziran 2000) ve Augusto Daniel Odone (6 Mart 1933 - 24 Ekim 2013), Lorenzo Michael Murphy Odone'nin (29 Mayıs 1978 - 30 Mayıs 2008) anne babasıydı. ALD hastalığı olan Oğullarının tedavi edilemez hastalığı için Lorenzo'nun yağını kullanarak tartışmalı bir tedavi geliştirmeleriyle ünlendiler. Bu tedavi yöntemi, Lorenzo'nun Yağı filminde anlatılmıştır.

Mesleği ekonomist olan Augusto Odone, ALD hastalığının tedavisi için yaptığı çalışmalar nedeniyle, Stirling Üniversitesi'nden fahri doktora unvanı aldı . Ölümüne kadar fon toplamaya ve sağlık bilimleri ile ilgili çalışmalar yapan Myelin Projesini yönetmeye devam etti. Anne Michaela Odone bir süre akciğer kanseriyle mücadele etti ve 10 Haziran 2000'de 61 yaşında öldü.

Henüz 6 yaşındayken Nisan 1984'te ALD teşhisi konan Lorenzo Odone önce dilsiz sonra kör ardından felçli hale geldi. Doktorların 2 yıl ömrü olduğunu söyledikleri Odone anne ve babasının geliştirdikleri yağ bileşimi ile 30 yaşına kadar yaşadı.

Lorenzo, 30. doğum gününden bir gün sonra öldüğünde tamamen felçli durumdaydı. Hiçbir şekilde konuşamıyor hareket edemiyordu. Babasının söylediklerine göre parmaklarını oynatarak ve gözlerini kırparak iletişim kuruyordu. Bilinci yerindeydi. Müzikten ve insanların ona kitap okumasından hoşlanıyordu. Uzun yıllar Virginia'da babasıyla birlikte yaşayan Lorenzo Odone'a hemşireler ve müslüman aile dostları Oumouri Hassane baktı.

Arka plan
Lorenzon Odone'a teşhisi konan ALD hastalığı ile ilgili ilk bulgular 1923'te Ernst Siemerling ve Hans Gerhard Creutzfeldt tarafından tanımlandı. Lorenzo'ya 1980'li yılların başında geliştirilen yeni bir kan testi kullanılarak Nisan 1984'te teşhis konuldu. O zamanlar, hastalık teşhisi konan kişiler genellikle 5 ila 10 yaşları arasında, yavaş yavaş dilsiz, sağır, kör ve felçli hale gelen, genellikle aspirasyon veya nörolojik nedenlerle iki yıl içinde ölen çocuklardı.

Augusto ve Michaela ilk başlarda bu korkunç öngörüyü kabul etmeyi reddettiler ve oğullarının ölümcül hastalığını iyileştirmek için araştırmalar yapmaya başladılar. Daha önce hiçbir tıbbi bilgileri olmayan Odone çifti zaman zaman doktorlar, uzmanlar ve destek gruplarıyla fikir ayrılıkları yaşadılar. Ağırlıklı olarak kütüphanelerde yoğun bir araştırma içine giren Augusto Odone, Hugo Moser'in yardımıyla ve uzun saatler süren çalışmalar sonrasında, daha önce tıbbi geçmişi olmayan bir tedavi yöntemi buldu. Bu tedavi, " Lorenzo'nun yağı " olarak bilinen özel olarak hazırlanmış bir yağ bileşiminin tüketimini içeriyordu.
Augusto Lauro

Augusto Lauro (29 Kasım 1923 – 7 Mart 2023), İtalyan Roma Katolik din adamı.

Yaşamı ve kariyeri
Lauro, 29 Kasım 1923'te Tarvisio, İtalya'da doğmuş ve 29 Haziran 1947'de rahip olarak atanarak dini görevine başlamıştır. 8 Eylül 1975'te Cosenza Piskoposluğu'nun Yardımcı Piskoposu ve aynı zamanda 28 Ekim 1975'te Bigastro Piskoposu olarak atanmıştır. Son olarak 7 Nisan 1979'da San Marco Argentano-Scalea Piskoposluğu'na atanmış köşesine çekildiği 6 Mart 1999 tarihine kadar burada görev almıştır.

Ölümü
Lauro, 7 Mart 2023'te Cosenza, İtalya'da 99 yaşında öldü.
Ayrıca bakınız
Cosenza Piskoposluğu
San Marco Argentano-Scalea Piskoposluğu

Kaynakça
Dış bağlantılar
Catholic-Hierarchy
San Marco Argentano-Scalea Diocese (Italian)
Augusto Boal

dAugusta Boal (16 Mart 1931, Rio de Janerio- 2 Mayıs 2009, Rio de Janerio), Brezilyalı tiyatro insanı.

Seyircinin aktif yer alabildiği, oynayabildiği bir tiyatro anlayışı geliştirmiştir. Yakın dostu filozof Paulo Freire'nin eğitim felsefesinden esinlenerek 1970'lerde Ezilenlerin Tiyatrosu ismini verdiği çalışmalarını başlattı. Freire'nin Ezilenlerin Pedagojisi isimli çalışmasında yer alan ve öğretmen ve öğrenciler arasındaki ezen-ezilen ilişkisini diyalog merkezli olarak öğretmen-öğrenci/öğrenci-öğretmen şeklinde yeniden yapılandıran pedagojik tekniği, seyirci-oyuncu (spect-actor) şeklinde tiyatroya taşıyan Augusto Boal, bu teknik ile seyirci ve oyuncu arasındaki ayrımın kaldırılmasını ve seyircilerin özneleşmesini amaçlamıştır. Çünkü tiyatroda özneleşen ve aktifleşen seyirci yaşamda da özneleşecek, aktifleşecektir. Bu açıdan tiyatro Boal için bir devrim provasıdır. “Belki de tiyatro kendi içinde devrimci değildir; ama hiç kuşku yok ki tiyatro bir devrim provasıdır” (Boal, 2014, 152). "Görünmez Tiyatro", "İmge Tiyatrosu", "Forum Tiyatrosu", "Gazete Tiyatrosu", "Eşzamanlı Dramaturji", "Joker Sistemi", "Söylev Tiyatrosu", "Yasama Tiyatrosu", "Arzu Gökkuşağı" (ya da "Kafadaki Polis") Tiyatrosu, gibi yeni tiyatro teknikleri geliştirdi.

Yaşamı
1931'de Rio de Janeiro'da doğdu. Tiyatro yaşamına 1950'lerde başladı. São Paulo'daki Arena Tiyatrosu'nda eserler sahneledi. Arena Tiyatrosu özenli, detaylı dekorları reddedip dairesel bir sahneyi reddeden, tiyatroyu sosyal ve politik konularla birleştirmeye çalışan bir tiyatrodur. Arena Tiyatrosu'nda sahnelediği ilk oyun, 1957'de John Steinbeck'in Fareler ve İnsanlar adlı eserinden yaptığı uyarlamadır.

1960'ta Güney Amerika’da Devrim adlı oyununu yazdı. Bu oyun, Brezilya tiyatrosunda Brecht etkisinin başlangıcı sayıldı.

Kaynakça
3. Boal, Augusto. (2014). Ezilenlerin Tiyatrosu. (4. Baskı). (N. Hasgül, Çev.). İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
Augusto Barbera

Augusto Antonio Barbera (d. 25 Haziran 1938, Aidone) İtalyan hukukçu ve siyasetçi.

Catania Üniversitesi'nde hukuk eğitimi almıştır. Catania (1969-1970) ve Ferrara (1970-1977) Üniversitelerinde anayasa hukuku, Bologna Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde (1977-1994) kamu hukuku kurumları dersi vermiştir. 2001-2005 yıllarında İdari Yargı Başkanlık Kurulu başkan yardımcılığı görevinde bulunmuştur. 1976-1979 ve 1982-1994 yıllarında İtalyan Komünist Partisi ve ardılı olan Demokratik Sol Parti'den milletvekilliği yapmıştır. 1987-1992 yıllarında Bölgesel Sorunlar Parlamenter Komisyonu Başkanı ve 1993'te kısa bir süre Parlamento ile İlişkiler Bakanı olarak görev üstlenmiştir. San Marino Kuralların Anayasaya Uygunluğunun Garantisi Koleji (Anayasa Mahkemesi) üyeliğine atanmış ve 2012 yılına dek başkan olarak görev yürütmüştür. 2015 yılında Demokratik Parti'nin önerisi ile İtalya Parlamentosu birleşik oturumunda, 9 yıllığına, Anayasa Mahkemesi üyesi seçilmiş, 2023 yılında ise Anayasa Mahkemesi başkanı olmuştur.

Görevleri
Meclis
5 Temmuz 1976 - 19 Haziran 1979 / 30 Haziran 1982 - 14 Nisan 1994 : Bologna milletvekili
12 Kasım 1987 - 22 Nisan 1992 : Bölgesel Sorunlar Parlamenter Komisyonu Başkanı

Hükûmet
28 Nisan 1993 - 4 Mayıs 1993 : Parlamento ile İlişkiler Bakanı

Anayasa Mahkemesi
21 Aralık 2015 - ... : Anayasa Mahkemesi üyesi
12 Aralık 2023 - ... : Anayasa Mahkemesi başkanı

Kaynakça
Augustinus Kanalı

Augustinus Kanalı veya yerel adıyla Augustijnenrei, Belçika'nın Brugge şehrinde bulunan bir kanaldır. Tarihi şehir merkezindeki kanal sistemini oluşturan kollardan biri olup kendisiyle paralel olarak uzanan caddeye de ismini vermiştir.

Tarihçe
Kanalın ismi, erken dönem Hristiyan teologlarından biri olan Aziz Augustinus'un fikirlerinden etkilenerek ortaya çıkmış ve Batı Kilisesi'nde derin bir iz bırakmış olan Augustinusçu tarikatın 1286 yılında kanal yakınlarında inşa ettiği Augustinus Manastırı'ndan gelir. Şehrin en zengin semtlerinden birinde konumlanmış olan bu manastır, yüzyıllar boyunca İtalyan ve İspanyol toplulukların Brugge'daki dini merkezi olarak hizmet verdi. Cenova, Lucca, Pisa, Venedik, Kastilya ve Navarra gibi bölgelerden gelen tüccarlar, bu manastırda bulunan ve kendilerine ait olan şapellerde ibadet etmekteydi.

16. yüzyılda yaşanan dinî çatışmalar, Augustinusçu düşünce için de önemli bir dönüm noktası teşkil etti. Manastır, 1622 yılından itibaren bu topluluğun kendi felsefesi çerçevesinde eğitim verdiği bir okula ev sahipliği yapmaya başladı. 18. yüzyıla kadar faaliyetlerini sürdüren manastır ve okul, Fransız Devrimi esnasında isyancılar tarafından satıldı. İlerleyen dönemlerde atıl duruma düşen manastır ve civarındaki yapılar yıkılmaya yüz tutarken, aynı bölgeye bira fabrikası ve çeşitli konut yapıları inşa edildi.

Su yoluyla aynı güzergahı takip etmekte olan cadde de günümüzde Augustinus Caddesi olarak anılır.

Ayrıca bakınız
İspanyol Rıhtımı

Kaynakça