kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Buhar kulübesi

Buhar kulübesi, Kuzey Amerika yerlileri (Kızılderililer) tarafından kullanılan törensel buhar banyosunun gerçekleştirildiği küçük yapıdır. Çeşitli stillerde yapılan buhar kulübeleri vardır. Kubbeli olanları kadar, Kızılderili çadırları (tipi) gibi olanları hatta yerde açılmış basit bir çukur şeklinde olanları da bulunur. Kulübe dışında yakılan ateşte kızdırılan taşlar kulübenin ortasındaki bir deliğe yerleştirilerek kulübede yüksek sıcaklık sağlanır.

Buhar kulübesi ritüelleri
Kızılderili ritüel ve gelenekleri bölgeden bölgeye, kabileden kabileye değişmekle birlikte ritüellerde genellikle dualar, davul çalma ve ruhlar dünyasına armağanlar sunma gibi unsurlar içerir. Buhar kulübesiyle ilişkili bazı ortak uygulamalar ve temel unsurlar şunlardır:

Oryantasyon – Kapı genellikle ateşe dönüktür ve ateş ile kulübe arasındaki ikiliği gösterir. Bu ikilik çoğu Kızılderili geleneğinde erkek-kadın veya yer-gök ikiliklerinin temsilidir. Bir göl kenarında inşa edilen kulübe gölün ruhuyla temas amacıyla yapılmış olabilir.
İnşa – Kulübe genellikle büyük bir özenle ve kullanılan malzemeye ve çevreye saygıyla inşa edilir. Çoğu gelenekte kulübe inşası sırasında tam bir sessizlik söz konusudur ancak bazen inşa sırasında davullar çalınır. Bazı geleneklerde oruç tutulur.
Giysi - Geleneksel kulübelerde uygulamaya katılanlar basit bir giysi veya havluya sarınır.
Sunular - Tütün, tatlı bitkiler, sedir veya diğer bitkiler dua sırasında şükran göstergesi olarak sunulur. Barış çubuğu veya mısır koçanı çubuğunda tütün tüttürülebilir, sıcak taşlara veya ateşe su serpilir. Kişi kulübeye girmeden önce ruhlar dünyasından destek almak için kendini arındırır.
Destek – Çoğu Kızılderili geleneğinde bir veya iki kişi (köpek askerler) buhar kulübesinin dışında kalır ve töreni korur ve uygulayıcıya yardım eder.

Dış bağlantılar
Native American Tribes
Categori:Native American Tribes
Buhara (il)

Buhara ili (Özbekçe: Buxoro viloyati / Бухоро вилояти), Özbekistan'ın 12 ilinden birisidir.

Ülkenin orta-güney kısmında, güneyinden Türkmenistan'a sınırı bulunan vilayetin 2005 yılı resmi nüfusu 1.384.700, yüzölçümü 39.400 km2'dir. Yönetim merkezi vilayete adını veren Buhara şehridir.

Kızıl Kum Çölü'nün ortasında kurulan ilin Türkmenistan ile olan sınırının bir kısmını Ceyhun nehri çizer.

İlçeleri
Buhara ili idari bakımından 11 ilçe'ye bölünür.
Buhar odası

Buhar odası otellerde, tatil köyünde, fitness salonlarında sıkça bulunan bir kabindir.

Özelliği
Kabinin bir köşesinde buhar çıkış borusu vardır. Bu boru sayesinde oda buharla dolar.

Yararları
Odanın gözenekleri açarak cildi güzelleştirdiği öne sürülmektedir. Buhar odasının, yağların ve fazla kiloların atılmasına yardımcı olduğu da düşünülmektedir.

Dikkat edilmesi gerekenler
Buhar odasında en fazla 10 dakika kalınmalıdır. Nefes almakta zorluk çekenler ile astım hastaları kesinlikle bu odayı kullanmamalıdır. Buhar odasından çıkıldığında hemen soğuk su ile duş alınmalıdır. Buhar odasından önce saunaya girildiyse, 10 dakika ara verip sıvı takviyesi yapılmalıdır.
Buhara Emirliği

Buhara Emirliği (Özbekçe: Buxoro Amirligi, Tacikçe: Аморати Бухоро; 1785 - 1920), Aştarhan hanedanı'nın son hanı olan Ebül Gazi zamanında, Muhammed Rahim Han yönetimindeki Moğol kökenli Mangıtlar tarafından kurulan Özbek devleti. Moğol kökenli ancak Cengiz Han soyundan olmayan Mangitler 1747'de Buhara'yı işgal ederek 1753'te Emirliğini ilan etmişti. Dönemin Orta Asya'nın töresine göre Cengiz Han soyundan gelmeyen Han olamadığı için 1756'de "Amīr al-Mu'minīn" unvanını kullanmıştı. Ve 1785 yılında Aştarhan hanedanının Buhara Hanlığını yok etmişti.

1747 yılında Nadir Şah'ın ölümünden sonra, Muhammad Rahim Han, Abulfayz Hanı ve onun oğlunu öldürtür, böylece Canid hanedanlığı biter. Bundan sonra emirler kukla hanlara izin verirler, Abdul Gazi Han'ın ölümüne takiben, Mir Masum Shah Murat'ın tahta çıkması önü açılır.

Mangıtlar zamanında hanlığın sınırları daralmaya başladı ve 19. yüzyılın sonlarına doğru son merkez olan Buhara'nın da Rus işgaline uğramasıyla Buhara Hanlığı Rus boyunduruluğuna girdi ve 1920 yılındaki Sovyet işgaline kadar yarı bağımsız kaldı. Hanlık toprakları 1860'a kadar bugünkü Türkmenistan'ı, Özbekistan'ın batısını ve Kazakistan'ın güneybatısını kapsıyordu.

Hive Hanlığı ve Hokand Hanlığı ile birlikte Özbek üç hanlığı olarak anılmıştır.

Buhara Emirleri
Mir Masum Şah Murat 1785-1800,
Haydar Töre 1800-1826,
Hüseyin 1826,
Ömer 1826-1827,
Nasır Allah 1827-1860,
Muzaffar al-Din 1860-1886,
Abd al-Ahad 1886-1910,
Muhammed Alim Han 1910-1920

Kültür
16. yüzyıl civarında Avrupalı Yahudiler Orta Asya'ya gelmişler ve Bukhara emirliğine yerleşmişlerdir. Daha sonra bu Yahudilere Buhara Yahudileri denilmiştir.

Resimler
Ayrıca bakınız
Buhara Yahudileri
Buhara köle ticareti
Genç Buharalılar

Kaynakça
Buhara, Sivrihisar

Buhara, Eskişehir'in Sivrihisar ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Menzil Cemaati lideri Muhammed Raşid Erol'un oğlu Fevzeddin Erol, Nakşibendi şeyhlerinden Abdülbaki Bilvanisi'den icazet alarak 30 Aralık 2002'de, o yıllarda çiftlik olarak geçen yerleşimi satın aldı. Köy statüsüne kavuşana kadar ismi "Bilvanis Çiftliği" olan yerleşim, nüfusunun 2009 yılında 150'yi aşması üzerine "Buhara" adını alarak köy statüsü kazandı.

Coğrafya
Sivrihisar'a yaklaşık 30 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Bugünün Saraylısı

Bugünün Saraylısı, Refik Halit Karay'ın 1954 yılında yayımlanan romanıdır. 1940'lı yıllarda İstanbul'da yaşanan bir aşk öyküsünü konu almaktadır.

Romanın baş kahramanı Ata Efendi, akrabası Yaşar'dan bir mektup alır. Mektupta kızını onun yanına göndereceği yazıyordur ve yanında da para vardır. Kızın küçük bir yaşta olacağını düşünen Ata Efendi bu durumdan hoşnut olmaz. Ama kızın geldiği gün görür ki kız neredeyse 17 yaşlarındadır.

Ayşen, Ata Efendi'nin patronunun oğlu ile bir ilişkiye başlar. Daha sonradan patronun oğlu ile ayrılan Ayşen, bir subayla evlenip gider. Bu durumda onu geri getirmek isteyen Ata Efendi ve patronun oğlu, Ayşen'in dönmesi için mektuplar gönderir. Ata Efendi de ayrıca Ayşen'den hoşlanmaktadır ama bunu asla dile getirmemiştir.

Bir süre sonra subaydan ayrılıp geri dönen Ayşen, patronun oğlu ile evlenir.

Roman ilk olarak 1985 yılında Ziya Öztan'ın yönetmenliğinde TRT tarafından diziye uyarlanmıştır. 2013 yılında ikinci kez televizyon dizisi yapılmış ve atv'de yayımlanmıştır.
Bugünün Saraylısı (dizi, 1985)

Bugünün Saraylısı, Refik Halit Karay 'ın aynı adlı eserinden uyarlanan, 1985 yılında TRT 1'de yayımlanmış dram, duygusal ve tarihî türdeki Türk televizyon dizisidir. Ziya Öztan'ın yönetmenliğini yaptığı, Sema Yunak, Ahmet Mekin, Yaman Okay, Ahmet Sezerel, Gülsen Tuncer ve Fatoş Sezer gibi oyuncuların oynadığı dizi 4 bölümden oluşmaktadır.

Konusu
Orta gelirli İstanbul'da yaşayan bir aileye, sonradan görme zengin bir akrabanın kızı olarak gelen bir kız ve bu ailenin yargı değerlerini nasıl altüst edişi konu ediliyor. Kızın aileye gelir olarak sağladığı katkılar, kaprisleri ve güzel olmasından dolayı birçok talip çıkması aile içinde nasıl etkiler yaptı anlatılıyor. Postacının bile pek seyrek uğradığı evlerine postacı bir gün bıraktığı mektup evde şaşkınlık uyandırır. Mektupta Ata Efendinin teyze oğlu Yaşar kızını İstanbul'a yollayacağı yazmaktadır. Ayrıca yanında üç yüz lira göndermektedir.

Böyle bir şeyi istemeyen Ata Efendi evde oluşabilecek problemlerden kaygılanmaktadır. Ama zengin olan teyze oğlunun göndereceği para hiç de göz ardı edilecek bir miktar değildir. Ayrıca kız güzel ise evde bulunan huzurun kaçabileceğini düşünür.

Oyuncu kadrosu ve karakterler
Ahmet Mekin - Ata Efendi
Sema Yunak - Ayşen
Halil Ergün - Atıf
Asuman Arsan - Üftade
Mesut Çakarlı - Çetin
Zeynep Tedü - Feride
Ahmet Sezerel - Rüştü
Suna Selen - Berrinü
Gülsen Tuncer - Gülname
Fatoş Sezer - Iman Casus
Dilaver Uyanık - İsmail
Yaman Okay - Yaşar
Cem Kurtoğlu - Mr. Thomas
Muhteşem Durukan - Namık
Sümer Tilmaç - Bölüm oyuncusu (Konuk)
Erol Keskin - Doktor
Hüseyin Kaşif - Mahmut
Baykal Kent - Bölüm oyuncusu (Konuk)
Metin Serezli - Faruk Senai
Necati Bilgiç - Postacı
Ahmet Açan - Kürkçü Dükkânı Sahibi
Oktay Güzeloğlu - Kapıcı Bilal
Engin Koç - Balodaki Adam
Faruk Savun - Bölüm oyuncusu (Konuk)
Kamer Baba - Darülaceze Görevlisi
Tahsin Koray - Rasim
Hale Haykır - Balodaki Bayan
Ayten Erman - Madam
Orhan Çağman - Mehmet Münif Bey
Salih Eskicioğlu - Bölüm oyuncusu (Konuk)
Hüseyin Kutman - Ata Efendi'nin Patronu Talib Bey
Bülent Polat -

Yayın takvimi
Bölümler
1. sezon (1985)
Kaynakça
Dış bağlantılar
Buhara Muharebesi

Buhara Muharebesi, Göktürk-Sasani ittifakı ile Ak Hun İmparatorluğu arasında gerçekleşmiş bir savaştır. Savaş sonunda Ak Hun İmparatorluğu yıkılmış ve toprakları, Ceyhun Nehri sınır olmak üzere Göktürkler ile Sasaniler arasında paylaşılmıştır.

Öncesi
Göktürkler'in, Çin'den Akdeniz'e uzanan İpek Yolu'na egemen olmaya başlamasıyla birlikte batıda Ak Hun İmparatorluğu ile komşu haline geldiler. Ak Hun İmparatorluğu MS 350 yılından beri Kuzey Afganistan ve Maveraünnehir bölgelerinde varlığını sürdürmekte ve İpek Yolu ticaretini elinde tutmaktaydı. Bu bölgeleri elinde tutmak için de Sasani İmparatorluğu ile sürekli bir çatışma içerisindeydiler. Göktürk-Cücen Savaşı'ndan sonra doğuda büyük bir güç olarak ortaya çıkan Göktürkler de bu bölgeleri ele geçirmek ve İpek Yolu ticaretini denetim altına almak istiyorlardı.

Muharebe
Bunun için İstemi Yabgu komutasındaki Göktürk ordusu, 556 yılında Ak Hun İmparatorluğu'na karşı bir saldırı düzenledi. Doğuda Göktürk, batıda da Sasani saldırıları karşısında güç durumda kalan Ak Hun İmparatorluğu, 555 ve 558 yıllarında Çin'deki Batı Wei Devleti'ne elçi göndererek ittifak teklifinde bulunmuştur. İstemi Yabgu ise bu duruma karşılık Sasani İmparatorluğu ile ittifak kurmak istedi. Bunun için de kızını, Sasani imparatoru I. Hüsrev ile evlendirdi. İstemi Yabgu'nun kızının adı, İslam kaynaklarında Taberî, Mesudî, Fakim vb. şekillerde geçmektedir. Bu kız daha sonra Sasani imparatoriçesi olmuştur. Kurulan Göktürk-Sasani ittifakı gereğince 557 yılında Sasani ordusu batıdan, Mukan Kağan'ın komuta ettiği ve büyük olasılıkla İstemi Yabgu'nun da bulunduğu Göktürk ordusu doğudan saldırdı ve Ak Hun İmparatorluğu kolayca yıkıldı.

Sonuç
Yıkılan Ak Hun İmparatorluğu'nun toprakları Ceyhun Nehri sınır olmak üzere Göktürkler ile Sasaniler arasında paylaşıldı. Maveraünnehir, Fergana'nın bir bölümü, Kaşgar, Hotan ve Batı Türkistan'ın önemli şehirleri Göktürk Kağanlığı'na bağlandı. Dolayısıyla ünlü İpek Yolu ile bu yolda ticaret yapan Soğdlular da Göktürkler'in eline geçti. Ak Hun İmparatorluğu'nun ortadan kalkmasıyla Göktürk Kağanlığı, batıda tam anlamıyla Sasani İmparatorluğu ile komşu olurken aynı zamanda siyasi olarak çağının dünyasının iki büyük devleti olan Sasani İmparatorluğu ve Bizans İmparatorluğu ile çeşitli siyasi ve ekonomik ilişkiler kurmuş, onlarla bir seviyeye yükselmiştir.

Ayrıca bakınız
Göktürk-Cücen Savaşı
Mukan Kağan
Ak Hun İmparatorluğu

Kaynakça
Özel


Genel
Buhara Komünist Partisi

Buhara Komünist Partisi, 1918 yılında Rus İmparatorluğu'na bağlı olan Buhara şehrinde kurulan siyasi parti. Cedidizm (terakkiperver) hareketinden yola çıkarak, N. Husainovym, A. Aliyev, N. Kurbanovym, A. Turaevym ve arkadaşlarının öncülüğünde kurulmuştur. Başlangıçta bolşeviklere karşı bir hareket iken, bir süre sonra Sovyet sistemine dahil olmuştur.

Parti, 1920 yazında Komintern'in ikinci kongresine istişare heyeti yollamıştır.

16-18 Ağustos 1920 tarihinde gerçekleşen dördüncü parti kongresinde, silahlı devrimin Buhara işçilerine onaya sunulması kararı alındı. Bundan sonra Türkistan Komünist Partisi'nin Merkez komitesi Buhara'daki devrime yardımcı olmaları için silahlı savaşçılar yollama kararı aldı. Başkaldırı 23 Ağustos günü Sakar-Bazar'da başladı. Bir ay boyunca, Buhara'nın toprakları Mihail Frunze komutasındaki Kızıl Ordu birliğinin yardımı ile devrimci güçler tarafından kuşatıldı. 14 Eylül 1922 günü Bütün Buhara Devri komitesi (Geçici hükûmet) kuruldu. 8 Ekim günü, Buhara Komünist Partisi öncü güç olduğu Bütün Buhara Halk Kongresi, Buhara Sovyet Halk Cumhuriyeti'ni ilan etti.

1 Şubat 1922 tarihinde, Buhara Komünist Partisi, Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nini üyesi oldu. 1924 yılında Sovyet Orta Asya sınırları yeniden çizildiğinde, Buhara Komünist Partisi kapatıldı ve şubeleri Özbekistan ve Türkmenistan Komünist Partileri arasında paylaştırıldı.

Kaynakça
Buhara Operasyonu (1920)

Buhara Operasyonu (1920), RSFSC ile Genç Buharalılar karşısında Buhara Emirliği arasında askeri çatışma. Savaş 28 Ağustos ile 2 Eylül 1920 tarihleri arasında sürmüştür. Buhara Emirliği'nin yenilgisi ve RSFSC kontrollü Buhara SHC kurulması ile sonuçlanmıştır.

Arka plan
Buhara Emirliği, 1785 yılında, Mangıt emiri Şah Murad tarafından tahtın kabul edilmesi üzerine resmen kuruldu. Emirler, atalik olarak konumlanarak, 18. yüzyıl boyunca, Buhara Hanlığı'nın etkin kontrolünü yavaşça ele geçirdiler. 1868 yılında Emirlik, bölgede sömürge özlemi taşıyan Rus İmparatorluğu tarafından fethedildi. Rusya, Emirliğin başkent Semerkant dahil Emirliğin topraklarının çoğunluğunu ilhak etti.

Bolşevikler liderliğindeki Kızıl Ordu ile Beyaz Ordu'nun karşı karşıya geldiği Rus İç Savaşı 7 Kasım 1917 günü başladı. Çatışmanın ilk iki yılında, Komünist birlikler Orta Asya sahnesinde önemli bir ilerleme kaydedemedi, çünkü Kızıl Ordu güçlerinin çoğunluğu diğer cephelerde mücadele ediyordu. 1918 baharında bir grup İngiliz ve Amerikan istihbarat ajanı, bölgede anti-komünist gerillaları eğitmek ve beslemek amacıyla Taşkent'i ziyaret ettiler. Amerikalı diplomat Roger Tredwell'in başındaki ekip, Batılı Müttefikler ile Fergana Vadisi Korbaşı isyancıları arasında aracılık yapan Türkistan Anti-Bolşevik Birliğinin kurulmasına iştirak ettiler.

1919'un ikinci yarısında Aleksandr Kolçak'ın liderliğindeki Beyaz Ordu birliklerinin yenilgisi, savaşın Türkistan sahnesindeki durumunu kökten değiştirdi. Türkistan Cephesi, 14 Ağustos 1919'da komünistlerin, savaşın başlangıcından beri bozulmadan kalmış olan Orta Asya demiryolu ağı vasıtasıyla güçlerini değiştirmeye başlamasıyla kuruldu. Komünist manevralarının farkında Buhara emiri, seferberlik ilan edip 35.000 asker, 15 makinalı tüfek ve 55 küçük toptan oluşan bir ordu meydana getirdi. Ağustos 1920'de solcu Genç Buharalılar hareketindeki artış Kızıl Ordu komutanı Mihail Frunze'yi onları desteklemek için harekete geçirdi.

Çatışma
28 Ağustos 1920 gecesi, Genç Buharalılar, Türkmenabat'ta şehri boyun eğdiren bir ayaklanma başlattılar. Aynı zamanda Kızıl Ordu, Karagöl'e bir saldırı başlatıp ve güney-batıdan yaklaştı. 30 Ağustos'ta, yaklaşan saldırının hazırlanması için komünist birlikler Buhara'daki Karshin kapılarını bombalamaya başladı. Sovyet güçleri daha sonra 31 Ağustos'ta Burdalik, Nardalik ve Ceyhun nehirlerinde bulunan köprülere saldırdıp, güvence altına aldılar. 2 Eylül'de komünist güçler kapılardan içeri girip Buhara'yı ele geçirdiler, emir Alim Han ise bir grup 1000 askerle ülkenin doğusuna kaçmıştı. Devrimciler RSFSC kontrollü Buhara SHC kurdular.

Ayrıca bakınız
Sovyet Orta Asyası

Kaynakça
Bibliyografya
Konuyla ilgili yayınlar
Hayit, Baymirza: Basmatschi. Nationaler Kampf Turkestans in den Jahren 1917 bis 1934. Köln, Dreisam-Verlag (1993)
Paksoy H.B. Basmachi Movement From Within: Account of Zeki Velidi Togan // Nationalities Papers. 1995. Vol. 23. No 2. P.373-399. Хасан Паксой. Заки Валиди Тоган о басмаческом движении. Перевод с английского И.Кучумова.
Buhar banyosu

Buhar banyosu veya buhar hamamı, rahatlama ve temizlik amacıyla buharla doldurulmuş bir odadır. Yunan ve Roma zamanlarına kadar uzanan uzun bir geçmişi vardır.

Bugün, doğal buhar banyoları hala var ve genellikle hala benzer sistemler kullanıyor. Isıtıcılar artık banyolarda sıcak sıcaklıkları korumak için de kullanılıyor.

Saunalardan farklı olarak birçok farklı buhar banyosu türü vardır. Her ikisi de sıcaktır, ancak saunadaki buhar, sobaya su atılarak oluşturulur.

Türk hamamları, buhar odaları ve buharlı duş da bir buhar banyosu çeşitleridir. Rus buhar banyosu da banya ile beraber Rusyada önemli role sahiptir.

Kaynakça
Ayrıca bakınız
Laboratuvar su banyosu
Su banyosu
Benmari
Roma hamamı
Buhar odası
Buhara Devlet Üniversitesi

Buhara Devlet Üniversitesi, adını Fayzulla Khodjaev'den alan Buhara Devlet Üniversitesi, Özbekistan'ın Buhara kentinde bilimsel ve pedagojik personel yetiştiren bir yüksek öğretim kurumudur.

Tarih
1930 yılında kurulan Buhara Pedagoji Enstitüsü temel alınarak 15 Mart 1992 tarihinde Özbekistan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Kararnamesi ile kurulmuştur. 9 fakülte (fizik, ekonomi, kimya, ziraat, sanat grafik ve uygulamalı halk sanatı, tarih, yabancı diller, pedagoji ve fiziksel kültür, Özbek filolojisi), bir sosyal öğrenme merkezi, 50 özel bölüm, bölgesel dil merkezi, uzmanlaşmış akademik lise bulunmaktadır., spor salonu, hazırlık kursları, kütüphane (nadir el yazmaları ve taş baskılarla), botanik bahçesi, planetaryum, bilgi işlem merkezi, test merkezi, üniversite tarihi Arkeolojik alanlar, müzeler, eğitimler, spor eğitimi, spor kompleksleri, eğitim ve öğretim çalışma kulüpleri (2001). Bölümde 23 uzmanlık bulunmaktadır. Lisansüstü, yüksek lisans ve doktora vardır. 2000/2001 akademik yılında 5.000'den fazla öğrenci, 1'i Özbekistan Bilimler Akademisi akademisyeni olmak üzere 341 öğretmen, 28 doktor ve profesör, 272 bilim adayı ve doçent yetiştirildi. Rusya, İtalya, İrlanda, Fransa, MAP, Polonya, Almanya ve Amerika Birleşik Devletleri gibi farklı alanlarda bilimsel araştırmalar bulunmaktadır. Üniversite, başlangıcından bu yana 25.000'den fazla profesyonel yetiştirmiştir (2001). Gelecekteki Doktor Eğitim Hizmetleri, Buhara Devlet Üniversitesi Yabancı Öğrenciler için Kabul Portalıdır.
Buhara-Taşkent-Bişkek-Almatı boru hattı

Buhara-Taşkent-Bişkek-Almatı boru hattı, Özbekistan'ın ana doğalgaz ihraç boru hattıdır. 1.020 milimetre çapı ve yıllık 22 milyar metreküp kapasitesi bulunan doğalgaz hattı, Kırgızistan ve Kazakistan'ın güney kesimi için ana gaz kaynağıdır. Boru hattının gelecekte yapılması planlanan Orta Asya-Çin doğalgaz boru hattı ile bağlantılı olması beklenmektedir.

Tarihçe
Boru hattının 1967 yılında başlayan inşa süreci, 1968'de Taşkent'e, 1970'te Bişkek'e (daha sonra Frunze) ve 1971'de Almatı'ya ulaşarak tamamlanmıştır.

İşletmeciler
Boru hattının Kazakistan bölümü, KazMunayGaz'ın yüzde yüz iştiraki olan KazTransGas tarafından işletilmektedir. Kırgızistan kısmı, KazTransGas ve Kyrgyzgas'ın ortak girişimi olan KyrKazGas tarafından işletilmektedir.

Kaynakça
Konuyla ilgili yayınlar
Chow, Edward, "Central Asia's Pipelines: Field of Dreams and Reality," - Pipeline Politics in Asia: The Intersection of Demand, Energy Markets, and Supply Routes ( , 2010)
Buhara'nın bombalanması

Buhara'nın Bombalanması, ressam Vyacheslav Okhunov tarafından 1987 yılında yapılmış bir triptiktir. Tablo ilk kez 2 Eylül 1988'de Londra'daki Ağa Han Vakfı'na ait "Zamon" galerisinde sergilenir. Bu eser Buhara'nın 1 Eylül 1920'de Türkistan Cephesi komutanı Frunze tarafından 1 Eylül 1920 tarihinde bombardıman edilerek Sovyetler ordusu tarafından işgal edilmesine ithaf edilmiştir. Eleştirmenler, resmin duygusal olarak Arkady Plastov'un "Uçan Nazi" ve Pablo Picasso'nun "Guernica" tablosundan daha iyi olduğunu söylemiştir.

Fotoğrafın tarihi ve Özbekistan'a dönüşü
Vyacheslav Okhunov tabloyu 1987'de yapmıştır. Vyacheslav Okhunov öğrencilik günlerinde "Voyna v peskax. Materiali po istorii grajdanskoy voyni" (Kumdaki savaş. İç Savaş Tarihi Üzerine Materyaller) eseri vasıtasıyla Buhara'nın bombalanması konusunda bilgi sahibi olmuştur. Resmin Özbekistan'a getirilmesinden Özbekistan Cumhurbaşkanı'nın kızı Saida Mirziyoeva'nın katkısı olduğu söylenir. 25 Mart 2023'te Taşkent'e getirilen tablo, Vyaçeslav Okhunov'un 1984 yılında yaptığı Çolpon portresi ile birlikte Özbekistan Devlet Sanat Müzesi'ne teslim edilir. Ancak bilinmeyen bir nedenle Buhara bombalamasının gösterilmesine izin verilmez. Sanatçı Vyacheslav Okhunov, müze başkanı Vasila Fayziyeva tarafından müzenin sergi salonuna tablonun asılmasına izin verilmediğini özel röportajında anlatmıştır. Tablonun Özbekistan'a getirilmesinde Dışişleri Bakanlığı, Frankfurt'taki Özbekistan Başkonsolosluğu, Özbekistan Kültürel Miras Ajansı, Sanat ve Kültür Fonu ve Özbekistan Havayolları Şirketi katkıda bulunmuştur.

YUZUK teşkilatı başkanı Dilbar Ghafarova, bu durumla ilgili görüşlerini şu şekilde dile getirmiştir:

Kaynakça
Buhara Kervansarayı

Buhara Kervansarayı, Bakü'deki İçerişehir'de yer alan, 15. yüzyıla tarihlenen tarihi ve mimari bir anıt olan kervansaraydır.

Tanımı
Kervansaray, 15. yüzyılın sonunda İçerişehir'in ticaret aksı üzerinde inşa edilmiştir. Kare planlı, taçkapılı yapının avlusu sekizgen formundadır ve yapının etrafı revaklar ve özel hücre odalarla çevrilmiştir. Kervansaray tek katlıdır, ancak bir alt katının toprak altında kaldığı düşünülmektedir. Avlunun ortasında, diğer tüm Doğu kervansaraylarında olduğu gibi bir havuz bulunmaktadır.

Araştırmalara göre yapı, 15. yüzyılda Orta Asya'dan Bakü'ye gelen tüccarlar tarafından inşa edilmiştir. Yapı, ismini Özbekistan'da bulunan Buhara kentinden alınmıştır.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Buharkent

Buharkent, Ege Bölgesi'nde Aydın ilinin bir ilçesidir. Efeler'in 88 km doğusunda ve Denizli'ye 41 km'dir. İzmir-Denizli kara yolu üzerindedir. İlçe merkezi Aydın-Denizli kara yolu üzerinde kurulmuştur. Aydın-Denizli demir yolu ise ilçenin güneyinden geçer. Sıcak suyu ve jeotermal enerji santraliyle ünlü bir ilçedir. İlçeye jeotermal ısıtma sistemiyle ısınması için projeler yapılmaktadır. 1987 yılında Kuyucak ilçesinden ayrılıp ilçe statüsüne kavuşmuştur, ilçe halkı siyasî ve resmî işleri haricinde Denizli'den ihtiyaçlarını karşılamaktadır. Merkeze bağlı 8 mahallesi vardır.

Coğrafya
İlçe toprakları Menderes Vadisi'nde yer alır. Genelde düz olan toprakların kuzeyinde bulunan Karlıkdede Tepesi (1.750 m) en yüksek noktasıdır. İlçe topraklarını, doğu-batı istikametinde akan Büyük Menderes sular.

İlçenin yüzölçümü 124 km²dir. Buharkent ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 194 metredir.

Tarihi
İlçe olmadan önce ismi Çubukdağ bucağı ve bucak merkezi Burhaniye iken, ilçe olurken jeotermal yataklarından dolayı adı "Buharkent" olarak değiştirilmiştir. İlçe belediyesi 1954'te kurulmuştur.

Kuyucak ilçesine bağlı bir bucak merkeziyken, 19 Haziran 1987'de 3392 sayılı kanunla ilçe merkezi hâline getirildi. Günümüzdeki belediye başkanı Mehmet Erol'dur.

Ekonomi
Ekonomisi tarıma dayalıdır. Başlıca tarım ürünleri pamuk, incir, üzüm, buğday ve zeytindir. İlçede tarım ürünlerini işleyen atölyeler vardır. İlçe merkezinin doğusunda yer alan Kızıldere köyü (Sarayköy) yakınında bulunan jeotermal alanda, Türkiye'nin ilk jeotermal santralı kurulmuştur. 1984'ten beri elektrik enerjisi ve kuru buz üretilmektedir. İncir üretimi gelir kaynakları açısından önem kazanmaktadır. Buharkent Belediyesi bu bağlamda hem tarım hem de sanayiyi buluşturan çalışmalar yapmaktadır. Bunlardan ilki organize sanayi bölgesini Buharkent'te açmak olmuştur.

Nüfus
Eğitim
İlçede, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı 1 anaokulu, 6 ilkokul, 3 ortaokul, 3 lise (1 Anadolu Lisesi, 1 Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, 1 Anadolu İmam Hatip Lisesi) ve 1 halk eğitim merkezi bulunmaktadır.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Buharlaşma entalpisi

Buharlaşma ısısı veya diğer adıyla buharlaşma entalpisi, birim miktardaki bir sıvının gaz haline dönüşmesi için gereken enerjidir. Sıvının kaynama sıcaklığında ölçülür ve genellikle joule/gram veya kJ/mol birimleri cinsinden ifade edilir. Daha genel kullanımı molar buharlaşma entalpisi olup anlamı bir mol sıvıyı buharlaştırmak için gereken enerji toplamıdır.

Sıcaklıkla DH'ın değişimi, bir sıvı, bir katının buharı ile dengede olması durumuna da uygulanabilir. Bu durum için DH buharlaşma ısısı olarak adlandırılır. Buharlaşma ısısı artan sıcaklık ile azalır. Kritik noktada sıfır değerine ulaşır. Bu sıcaklıkta sıvı ve buhar birbirine benzer.

Buharlaşma ısısı

DHbuharlaşma = Hbuhar - Hsıvı-katı

biçiminde ifade edilebilir.

Suyun buharlaşma ısısı 2257 joule/gramdır (yaklaşık 540 cal/g).