Büyücülük Yasaları

İngiltere, İskoçya, Galler ve İrlanda'da, tarihsel olarak, büyücülüğü kontrol eden ve büyücülük yapıldığında - ya da sonraki yıllarda buna teşebbüs edildiğinde bile - cezalar veren bir dizi Büyücülük Yasası olmuştur.

1542 Büyücülük Yasası
16. ve 17. yüzyıllarda İngiltere'deki dini gerilimler, büyücülük yapanlara ciddi cezalar verilmesini ortaya koydu. VIII. Henry'nin uygulamaya koyduğu 1542 Yasası (33 Hen. VIII c. 8) büyücülüğü bir ağır suç, ölüm ve mal ve menkul kıymetlerin kaybedilmesi ile cezalandırılan bir suç olarak görmekteydi ve VIII. Henry büyücülüğü suç olarak tanımlayan ilk kişiydi.

1563 Büyücülük Yasası
İmgelemlere, Büyülere ve Cadılıklara Karşı Bir Kanun (5 Eliz. I c. 16) I. Elizabeth'in hükümdarlığının başlarında kabul edildi. Bazı açılardan, büyücülükten suçlu bulunanlara karşı öncekinden daha merhametliydi ve sadece zarar verildiğinde ölüm cezasını talep ediyordu; daha küçük suçlar hapis cezası ile cezalandırılıyordu. Yasa, "herhangi bir kişinin öldüğü veya zarar gördüğü herhangi bir Büyü, Cezbetme, Akıl Çelme veya Afsun kullanan, uygulayan veya deneyen" herhangi biri din adamlarının affetmeyeceği bir suçtan suçlu bulunacak ve ölüme mahkûm edilecekti.

1563 İskoç Büyücülük Yasası
İskoç Büyücülük Yasası 1563'e göre, hem büyücülük uygulaması hem de cadılara danışma, ölümcül suçlardı. Bu Yasa, Lordlar Kamarası'nın 1735 birlik sonrası Büyücülük Yasası yasa tasarısında yapılan değişikliğin bir sonucu olarak yürürlükten kaldırılana kadar İskoç yasa kitaplarında kaldı.

1604 Büyücülük Yasası
1604'te, I. James'in İngiliz tahtına oturmasını takip eden yıl, Elizabeth Yasası Edward Coke ve diğerleri tarafından kötü ruhları çağıran ya da bilindik ruhlarla iletişim kuran herhangi birine din adamlarından yararlanmadan ölüm cezası getirmek için genişletildi. Yasanın tam başlığı, Hile, Büyücülük ve kötü ve şeytani ruhlarla başa çıkmaya karşı bir Yasa(1 Ja. I c. 12) idi. Kendine özgü bir Cadı Avcısı General olan Matthew Hopkins tarafından yürürlüğe konan bu yasaydı.

1649 İskoç Büyücülük Yasası
1640'larda İskoçya Kilisesi Genel Kurulu ve Kirk Komisyonu, önceki cadı mahkemelerinin temeli olan 1563 Büyücülük Yasası'nın uygulanması ve genişletilmesi için lobi yaptı. Covenanter rejimi, 1649'da tanrısallığı dayatmak için bir dizi eylem yaptı. Ayrıca, 1563 tarihli mevcut yasayı onaylayan ve "Şeytanlar ve tanıdık ruhların" danışmanlarıyla ilgilenmenenlerin ölüm cezasını alacak şekilde genişleten yeni bir büyücülük yasasını kabul ettiler.

1735 Büyücülük Yasası
1735 tarihli Büyücülük Yasası (9 Geo. 2 c. 5) tutumlarda tam bir tersine dönüşü işaret etti. O zamana kadar birçok etkili şahsiyet tarafından imkansız bir suç olarak görülen büyücülük eylemi için geleneksel olarak oluşturulmuş cezalar, büyücülük iddiasıyla cezalandırıldı. Ruhları çağırma, geleceği kehanet etme, büyü yapma veya çalınan malların yerini keşfetme gücüne sahip olduğunu iddia eden bir kişi, serseri ve dolandırıcı olarak para cezalarına ve hapis cezasına çarptırılacaktı. Yasa, hem 1563 İskoç Yasasını hem de 1604 İngiliz Yasasını yürürlükten kaldırarak Büyük Britanya'nın tamamına uygulandı. 1735 Büyücülük Yasasına dayanıyordu.
Ekim 1692'de Massachusetts Körfezi Kolonisi Genel Mahkemesi tarafından kabul edilen Ruh Çağırmaya, Büyücülüğe ve Kötü ve Şeytani Ruhlara Karşı Bir Yasa

Kaynakça
Bibliyografya

Konuyla ilgili yayınlar
John Newton and Jo Bath (eds), Witchcraft and the Act of 1604 (Leiden, Brill, 2008) (Studies in Medieval and Reformation Traditions, 131)
P G Maxwell-Stuart, The Great Scottish Witch-Hunt (Tempus, Stroud, 2007)