Carlos di Sarli

Carlos di Sarli (7 Ocak 1903 - 12 Ocak 1960), Arjantinli müzisyen, besteci ve şeftir.

Tango müziğinin önde gelen bestecilerinden biridir. Şarkıları günümüzde milongalarda tercih edilen besteler arasındadır.

Gençlik Yılları
Carlos di Sarli, Arjantin'in güneyinde bir şehir olan Bahía Blanca'daki 511 Buenos Aires Caddesi'nde (şimdiki Yrigoyen) doğdu. İtalyan bir göçmen ve silah atölyesi sahibi olan Miguel Di Sarli ile babası tenor Tito Russomano olan Serafina Russomano'nun sekizinci çocuğuydu. Ailesinin kuvvetli Katolik köklerine uygun olarak başlangıçta Cayetano di Sarli adını alan sanatçı, daha sonra Carlos adını benimsedi. Ailesinde müzik büyük önem taşıyordu; ağabeyi Domingo Bahía Blanca'daki Williams müzik konservatuvarında öğretmenlik yapıyor, diğer kardeşi Nicolas bir bariton olarak ün kazanıyor ve küçük kardeşi Roque de bir piyanist olmuştu. Carlos, Domingo'nun öğretmenlik yaptığı konservatuvarda klasik müzik eğitimi aldı.

1916'da babasının dükkanında çalışırken geçirdiği bir kaza sonucu bir gözünü kaybeden Carlos, ömrünün geri kalanını gözlükle geçirdi. İyileştikten sonra 13 yaşında gezici bir müzik grubuna katıldı ve farklı eyaletlerde tango ve diğer popüler müzikleri icra ettiler. Daha sonra, bir aile dostu ve İtalyan asıllı bir göçmen olan Mario Manara'nın sinema ve kulüp işletmekte olduğu La Pampa eyaletindeki Santa Rosa'ya taşındı. Carlos burada iki yıl boyunca sessiz filmler ve tango gösterileri için piyano çaldı. 1919 yılına gelindiğinde Bahía Blanca'ya dönmüş ve burada ilk orkestrasını kurmuştur. Cafe Express (Zelarrayán ve Buenos Aires caddelerinin köşesinde) ve O'Higgins Caddesi'ndeki Cafe Moka gibi mekânlarda sahne aldı ve La Pampa, Córdoba, Mendoza, San Juan ve Salta gibi çeşitli eyaletleri gezdi. 1923 yılında Carlos ve Roque Buenos Aires'e taşındı.

Müzik Kariyeri
Tanınmış bir tango bestecisi ve Buenos Aires polis orkestrasının şefi olan Alberico Spatola'nın desteğiyle Carlos di Sarli, Anselmo Aieta'nın grubuna katıldı. 1924'ün başlarında, kemancı Juan Pedro Castillo'nun orkestrasıyla ve ardından Canaro en Paris'in bestecisi Alejandro Scarpino'nun yönettiği bir üçlü ile sahne aldı. Ayrıca Electra plak şirketinin kayıtlarında aktris ve şarkıcı Olinda Bozán'a eşlik etti ayrıca Chantecler kabare altılısında çaldı.

1926 yılında, kemancı José Pécora'nın tavsiyesi üzerine di Sarli, Osvaldo Fresedo'nun orkestrasına katıldı ve Fénix Tiyatrosu'nun açılışında sahne aldı. Fresedo hem müzikal bir etki hem de yakın bir arkadaş oldu. 1927-28 yıllarında di Sarli, Viejo milonguero adlı tangosunu Fresedo'ya ithaf etti. Bu sıralarda, diğer müzisyenler onun 1919'da bestelediği daha önceki tangosu Meditación'u kaydettiler.

Daha sonra 1927'de di Sarli, piyanodan yöneterek kendi altılısını kurdu. Kulüplerde, Radio Cultura'da çaldılar ve RCA Victor ile kayıtlar yaptılar. Santiago Devincenzi (daha sonra Devin), Ernesto Famá ve Fernando Díaz gibi vokalistler kısa bölümler (“estribillos”) söylediler, ancak grubun daimi üyeleri değillerdi. Orkestra 1928 ve 1931 yılları arasında aralarında Edgardo Donato, Antonio Rodio, Celedonio Flores ve Eduardo Arolas'ın önemli tangolarının da bulunduğu 48 parça kaydetti.

1930'da, El Germinal adlı kafedeki bir performans sırasında koyu renk gözlükleri nedeniyle çıkan bir anlaşmazlığın ardından di Sarli orkestrasını Bahía Blanca'ya taşıdı. La Central Club'da sahne aldılar ve 1932'de şarkıcı Antonio Rodríguez Lesende gruba katıldı. Di Sarli 1934'te belirsiz nedenlerle gruptan ayrıldı, Rosario'ya taşındı ve küçük bir grupla sahne aldı. Eski altılısı Orquesta Novel adı altında devam etti. Hasta bir piyanistin yerini doldurmak için 1935'te kısa süreliğine geri döndü.

1938'in sonlarında di Sarli orkestrasını yeniden topladı ve 1939'un başlarında Radio El Mundo'da çıkış yaptı. Grupta birçok enstrümantalist yer aldı ve o sırada henüz 16 yaşında olan şarkıcı Roberto Rufino ile tanıştı. İlk RCA Victor kayıtları Aralık 1939'da Corazón ve Retirao ile yapıldı. 1949'a kadar RCA Victor'da kaldıktan sonra ticari nedenlerle tangodan uzaklaştı.

1951'de Music Hall etiketiyle geri döndü ve 1953'e kadar vokalistler Mario Pomar ve Oscar Serpa ile 84 parça kaydetti. 1954'ten 1958'e kadar Philips'e geçmeden önce tekrar RCA Victor'daydı ve burada Horacio Casares ve Jorge Durán ile son 14 şarkısını kaydetti.