Antifon

Rhamnouslu Antiphon ( ; ) (MÖ 480 - 411), on Attik hatipten en eskisiydi ve beşinci yüzyıl Atina siyasi ve entelektüel yaşamında önemli bir şahsiyetti. Bir Sofistti ve Sokrates'in çağdaşı idi.

Antiphon'un Sofist eserlerinin ve Düşlerin Yorumlanması (Interpretation of Dreams) hakkındaki bir incelemenin de hatip Aniphon tarafından mı yoksa sofist Antiphon olarak bilinen ayrı bir adam tarafından mı yazıldığı konusunda uzun zamandır süren bir belirsizlik ve bilimsel tartışmalar vardır. Problem, bu dönemde yaşamış Antiphon adında bir Sofist filozof olup olmadığı ya da iki tane olup olmadığı ya da bazı uzmanların iddia ettiği gibi üç farklı Antiphon olup olmadığı etrafında dönüyor gibi görünmektedir. Bu makale yalnızca hatip Aniphon'un biyografisini ve hitabet çalışmalarını tartışmaktadır.

Rhamnuslu Antiphon
Antiphon, retoriği meslek olarak benimseyen bir devlet adamıydı. Atina'da siyasi meselelerde faaldi ve oligarşik partinin gayretli bir destekçisi olarak, 411'de Dört Yüzler'in kurulmasından büyük ölçüde sorumluydu (bkz. Theramenes); Kısa süre sonra demokrasinin yeniden tesis edilmesi üzerine vatana ihanetle suçlandı ve ölüme mahkûm edildi. Thukydides, Antiphon'un becerilerini, etkisini ve itibarını ünlü bir şekilde karakterize etti:

Antiphon, siyasi hitabetin kurucusu olarak görülebilir, ancak yargılanması dışında hiçbir zaman halka hitap etmedi. Daha sonra konuşmasının parçaları, politikasını savunmak için teslim edildi (adı ) J. Nicole (1907) tarafından bir Mısır papirüsünden düzenlenmiştir.



Hobbs ise aşağıdakileri dile getirmiştir:



Bu iki felsefi eser için en azından aynı yazarı desteklemek için üç neden belirtilmiştir:



Aristoteles'in 'bölümler aracılığıyla kare yapma' ifadesiyle, o zamanki Hipokrat ayı yöntemini kastettiği neredeyse kesindir.

Ancak Simplicius, Antiphon'un ne yaptığını tam olarak anlayamadı. Antiphon'un daireyi kareleştirdiğini iddia ettiğini düşünüyordu. Bu konuda aşağıdaki ifadeyi yazdı (Heath'in çevirisi ile ):



Ancak Heath'e göre Antiphon'un iddia ettiği şey bu değildi:



Kerferd, Antiphon'un bir çemberi çok sayıda kenarı olan bir çokgen olarak kabul etmiş olabileceğini öne sürüyor:



Notlar
Kaynakça
Eduard Maetzner yorumuyla basılan versiyon (1838)
Friedrich Blass tarafından yazılan (1881)
R. C. Jebb, Attic Orators
Ps.-Plutarch, Vitae X. Oratorum veya
Philostratus, Vit. Sophistarum, i. 15
Frank Louis Van Cleef, Index Antiphonteus, Ithaca, N.Y. (1895)
Michael Gagarin, Antiphon the Athenian, 2002, U. of Texas Press. Sofist Antiphon'un ve Rhamnuslu Antiphon'un kimliğini tartışıyor.
Gerard Pendrick, Antiphon the Sophist: The Fragments, 2002, Cambridge U. Press. Sofit Antiphon ve Rhamnuslu Antiphon'un iki farklı kişi olduğunu savunuyor ve Sofist'e atfedilen parçaların yeni bir baskısını ve yorumunu sunuyor.
David Hoffman, Antiphon the Athenian: Oratory, Law and Justice in the Age of the Sophists / Antiphon the Sophist: The Fragments, Rhetoric Society Quarterly, 2006 yazı. Gagarin 2002 ve Pendrick 2002'nin bir incelemesi.
Jordi Redondo, 'Antifont. Discursos I-II', Barcelona, Fundació Bernat Metge, 2003-2004 ( et 84-7225-840-8). Her iki yazarın kimliği için tartışmalar.

Dış bağlantılar
, Papirüs Parçaları, İnternet Arşivinden Fransız 1907 baskısı
, Sofist Antiphon'un görüşlerini tartışıyor.
İlave okumalar
J. Barnes, (London, 1979).
E. Bignone, The Sophists (Oxford, 1954).
F. D. Caizzi, Antipho, in Corpus dei papiri filosofici greci e latini I (Florence, 1989), 176-234.
D. Furley, Antiphon's case against justice, in G. B. Kerferd (ed.), The Sophists and their Legacy (Cambridge, 1989), 81-91.
Furley, D.J. Antiphon’s Case against Justice (1981) in Cosmic Problems: Essays on Greek and Roman Philosophy of Nature. (Cambridge, 1989). ss. 66-76
E. Bignone, Die ethischen Vorstellungen des Sophisten Antiphon (Auszug) (1917) ss. 493-516
J. S. Morrison, The Truth of Antiphon (1963) ss. 519-536
S. Luria, Antiphon der Sophist (1963) ss. 537-542