Buddy Rogers

Herman Gustav Rohde Jr. ya da bilinen adıyla: Buddy Rogers (20 Şubat 1921 - 26 Haziran 1992), Amerikalı emekli profesyonel güreşçi. 1961-1964 yılları arasında WWE'de çalışmıştır. WWE Championship (o zamanki adı ile WWWF World Heavyweight Championship) kemerini kazanan ilk güreşçidir.

Profesyonel güreş kariyeri
Kariyerinin Başları (1940'lar–1950'ler)
Alman göçmen bir ailenin çocuğu olan Herman Rohde New Jersey'de bir polis memuru iken yerel bir güreş promosyoncu tarafından keşfedildi. Bunun ardından çevresinde kendi gerçek ismini kullanarak ilk büyük galibiyetini Ed " The Stranger " Lewis'i yenerek kazandı. Fiilen diğer profesyonel güreşçilere benzemiyordu Rogers, boyu ve kilosu ile özellikle. Ardından kariyerini Houston'da devam ettirdi, bu sefer meşhur olacağı Buddy Rogers ring ismini kullanmaya başladı. Rogers burada bulunduğu sürece ilk defa ana kemeri alabildi, 4 defa Texas Heavyweight şampiyonu oldu. Hatta 1 tanesini efsanevi Lou Thezs'ten almış. Onunla uzun bir feudda bulunmuştu, hem ring içinde hem de ring dışında sürdü bu feud. Texas'tan ayrıldıktan sonra Colombus'a yani Ohio'ya gitmiştir Rogers. Karakterinin ana parçalarını da burada ekledi. Saçlarını ağartmış ve kendine "Nature Guy" lakabını verdi. Ardından o bölgenin promosyoncusu Jack Prefer o lakabı "Nature Boy"a çevirmiş ve Flair sayesinde bugüne kadar gelen lakap o tarihte doğmuştu. 1950'lerin başında kendisine bir valet verildi, Slave Girl Moolah'tı adı. Rogers onunla ilişkiye girmek istediğinde bu ortaklık son buldu. Televizyon yayınlarının gelişiyle Rogers'in mükemmel fiziği ve gösterişli görünüşü hemen izleyicilerin öfkesini aynı anda dikkatini çekti. Rogers'in yükselişininin başlangıcı St.Louis'teki Sam Muchnick'in federasyonu olmuştu, orası büyük bir güreş kültürüne sahipti. Ardından orada Lou Thezs ile berabere biten mükemmel bir maç sundu. Fakat Sam'ın federasyonu Rogers'i tutabilecek kadar güçlü değildi, iki büyük federasyonun markajı altına girmişti. Rogers ortabatı'nın hakimi oldu, hem booker hem de güreşçi olarak görünüyordu şovlarda. Özellikle Chicago'da. Sık sık 11 bin kişilik arenayı dolduracak şovlar yapıyorlardı ki o dönemlerde önemli bir rakamdı bu. 1950'lerde Vince McMahon Sr.'ın Capitol Wrestling Corporation'ı geliştirme planları arasında bu promosyona katıldı, 50'lerden 60'lara kadar da Colombus'taki promosyonlarda da güreşti.

National Wrestling Alliance (1960–1963)
1961 yılında NWA onu ana kemere layık gördü, NWA World Heavyweight kemerini 1961 yılında 38 binden fazla taraftarın arasında Pat O'Connor'dan aldı. Bu seyirci sayısı 1984'e kadar kırılamayan bir rekor. 148 bin dolar kazanıldı bu maçta, 20 yıl boyunca kırılamayan bir rekor bu da. Ve bu maç yüzyılın maçı olarak bilindi, two out three falls maçıydı. İki isimde tuşlarla puan aldıktan sonra O'Connor dropkick denemiş fakat kafasının üstüne düşmüş, Rogers'te bundan yararlanıp tuşu bulmuştu. Ve pek çok promosyoncu Rogers'i kuzeydoğu bölgelerinde de görmek istiyordu. Karl Gotch ve Bill Miller Rogers ile karşı karşıya Colombus'ta geldiler ve sonuç, Rogers'in elinin kırılması oldu. Başka bir sakatlığını ise Montreal'de Killer Kowalski'ye karşı yaşadı. Dönüşünde ise NWA'nin başındaki kişiler kemerin Lou Thezs'e geçmesine karar vermişti. Thezs ise Rogers'ten pek hoşlanmıyordu. 24 Ocak 1963'te bu maç Toronto'da oldu. Rogers kemeri bırakma konusunda kararsızdı, bu yüzden promosyoncu Sam Rogers'in işbirliğini korumak için 3 güvence vermişti. Birinci güvencesi bu maçın 1970'lerin genelinin aksine two out three falls olmamasıydı. 2.Güvencesi ise alacağı paraydı. NWA World Heavyweigt şampiyonları kemeri tuttukları sürece belli bir ara öderlerdi(:hö?), bu para kemeri kaybettikten sonra onlara dönerdi. 3.güvencesi ise Lou Thezs gibi kaliteli bir güreşçiyle olmasıydı. Her neyse, Thezs kemeri kazandı.

1962 yılındaki bir televizyon şovunda Rogers ve Handsome Johnny Barend kemerleri Johnny Valentine ve Arnold Skaaland'dan aldılar. US Tag Team kemerleri yani. Bu kemeri 1963'te Killer Buddy Austin & The Great Scott'a kaybettiler. Ardından ikili feuda girdi fakat belli bir süre sonra barıştılar ve Bruno Sammartino & Bobo Brazil ile Madison Square Garden'de karşılaştılar Two out 1 falls(:hö?) maçıydı bu. Rogers Barend feudu ardından devam etti bu feud süresince Rogers The Shadow (Clyde Steeves)'la takım oldu sıklıkla. Barend ile kemer reigninden önce Rogers bizim Rkoverrated Randy Orton'un büyükbabası Bob Orton ile tag team olmuştu.

World Wide Wrestling Federation (1963)
Kuzeydoğu promosyonları Vince McMahon Sr. ve Toots Mondt önderliğinde birleşip WWWF'i kurdular ve NWA'dan ayrıldılar.Willie Gilzenberg bu dönemde ilk WWWF başkanı oldu ve Rogers'in Brezilya'da yapılan bir turnuva sonucunda ilk WWWF Heavyweight Champion olduğunu açıkladı. Title reigni kısa sürdü, çünkü Rogers minik bir kalp krizi geçirdi ve bu onun sağlığını tehdit etmişti. Fiziksel düşüşünden sonra onun yerini Bruno Sammamartino aldı. 17 Mayıs 1963'te Rogers Sammamartino'ya yenildi ve kemeri kaybetti, bu reigni sadece 18 gün sürdü. Bu maç ise sadece 48 saniye sürmüştü, Rogers bundan sonra şoke olmuş ve hemen ringi terk etmiştir. Efsane'ye göre(?) Rogers Mondt tarafından hastane yatağından sürüklenip zorla maça çıkarılmıştır.Sammamartino onun kemeri o gece tutup kazanabileceğini söyledi. Fakat promosyoncu ve Rogers bunun çabuk olmamasını istediler. Sammamartino'ya kaybettikten sonra Rogers tepede kalmayı başardı. Bir rövanş istedi.Hans "The Great" Mortie'i Figure 4 ile Madison Square Garden'de 1 dakikadan kısa sürede pes ettirdi, Handsome Johnny Barend ile Bruno Sammamartino&Bobo Brazil ikilisini two out three falls maçında mağlup etti, son tuşu ise Rogers yapmıştı, Sammamartino üstünden. Büyük rövanş 4 Ekim 1963'te yapıldı, biletlerde Sammamartino vs Rogers yazıyordu fakat Rogers'in emekli olduğu duyuruldu ve bir turnuvayı kazanan Gorila Moonson ana kemer için bir şans buldu.Ve bunların ardından The Sheik'in promosyonlarında genellikle Montreal ve Detroit'te bulundu. Nadiren güreşti, eski menajeri Bobby Davis ile Wrestling Show Classics'i sundu.

Jim Crockett Promotions and WWF'ye Geri Dönüşü (1978–1992)
1978 yılında Florida'da güreşe geri döndü. Bu sefer bir face karakterdi.1950'lerden beri onu heel görmüş taraftarlar için ilginç bir durumdu bu. Ardından Jim Crockett Promotions'a geçti, bu sefer heel menajer oldu. Sıklıkla Jimmy Snuka, Ken Patera, Gene Anderson ve Big John Studd gibi güreşçilerin menajerliğini yaptı. Bu bölgedeki en hatırlanan feudu ise onun ardından lakabını alan Ric Flair ile oldu. Orta Atlantik'teki geçirdiği vakitten sonra WWF'e geri döndü ve hem face menajerlik hem de Rogers' Corner adından interview düzenledi. Kalçasını kırdıktan sonra da güreşten kendi iyiliği için emekli oldu.

Emekliliği ve Ölümü
Buddy Rogers, son maçını yine Nature Boy lakabını almış Buddy Landel ile Tri-State Wrestling Alliance(Sonradan Extreme Championship Wrestling oldu)'da yapmak istedi fakat federasyon izin vermedi ve bu maç hiçbir zaman gerçekleşmedi.26 Haziran 1992'de ise öldü.

Güreşte
Bitirici Hareketleri
Figure-four grapevine
Piledriver
Neckbreaker
İmza Hareketleri
Body slam
Dropkick
Menajerleri
Slave Girl Moolah
Bobby Davis
Diamond Jack

Başarıları
American Wrestling Alliance
AWA World Heavyweight Championship (Chicago versiyonu) (1 kez)
American Wrestling Association (Ohio)
AWA World Heavyweight Championship (Ohio versiyonu) (3 kez)
American Wrestling Association (New England)
AWA Eastern States Heavyweight Championship (1 kez)
Capitol Wrestling Corporation
NWA United States Tag Team Championship (Northeast versiyonu) (2 kez) – Johnny Valentine (1) ve Johnny Barend (1) ile
Midwest Wrestling Association
MWA Ohio Tag Team Championship (4 kez) – Great Scott (3) ve Juan Sebastian (1) ile
Montreal Athletic Commission
World Heavyweight Championship (Montreal versiyonu) (3 kez)
National Wrestling Alliance
NWA World Heavyweight Championship (1 kez)
NWA Hall of Fame (Class of 2010)
NWA Chicago
NWA United States Heavyweight Championship (Chicago versiyonu) (1 kez)
NWA Mid-America
NWA Mid-America Heavyweight Championship (1 kez)
NWA San Francisco
NWA World Tag Team Championship (San Francisco versiyonu) (1 kez) – Ronnie Etchison ile
NWA Western States Sports
NWA North American Heavyweight Championship (Amarillo versiyonu) (1 kez)
Pro Wrestling Illustrated
PWI Stanley Weston Award (1990)
Professional Wrestling Hall of Fame and Museum
Class of 2002 (Television Era)
Southwest Sports Inc.
NWA Texas Heavyweight Championship (7 kez)1
NWA Texas Tag Team Championship (1 kez) – Otto Kuss ile
St. Louis Wrestling Hall of Fame
World Wide Wrestling Federation/World Wrestling Federation
WWWF World Heavyweight Championship (1 kez, ilk)
WWF Hall of Fame (Class of 1994)
Wrestling Observer Newsletter
Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 1996)
Diğer Kemerler
Maryland Eastern Heavyweight Championship (3 kez)
World Heavyweight Championship (Jack Pfeffer versiyonu) (5 kez)

Kaynakça
Dış bağlantılar