Alevi Devleti

Alevi Devleti ( , ; ) veya Nusayri Devleti , 1922'ye kadar Alevi Bölgesi olarak adlandırıldı ( ), başlangıcından 1922'de Suriye Federasyonu'na entegrasyonuna kadar yerel olarak baskın olan Arap Alevilerinden oluşan, I. Dünya Savaşı'ndan sonra günümüz Suriye'sinin kıyısında bir Fransız manda bölgesiydi. Milletler Cemiyeti Fransız Mandası 1920'den 1946'ya kadar sürdü.

"Alevi" ifadesinin, "Nusayri" yerine kullanılması, Fransızlar tarafından, Arap Alevi inancı göz önünde tutularak, erken manda döneminde savunuldu. 1920'de, Fransızların adını verdiği "Alevi Bölgesi", büyük bir Arap Alevi nüfusuna ev sahipliği yapıyordu.

Coğrafya ve popülasyon
Bölge; ağırlıklı olarak kırsal, heterojen bir nüfusa ev sahipliği yapan kıyı ve dağlık bir bölgedir. Fransız Mandası döneminde bu devletin kurulmasının bu bölgenin dağlık oluşu ve bu kırsal alanlarında yaşayan Alevilerin şehirleşmiş Sünnilerden farklı görülmesi ve Alevilerin Sünni baskısından korunmak istenmesidir ancak bu özellikle büyük şehirlerde tam olarak sağlanamamıştır, örnek olarak liman kenti Lazkiye'nin toprak sahibi aileleri ve nüfusunun yüzde 80'inin Alevi Bölgesi kurulmadan önce Sünni Müslüman olduğu tahmin edilir. Lazkiye'nin Sünni popülasyonu ancak Alevi Bölgesi kurulmasından, kırsal alanda yaşayan Alevilerin şehirlere, özellikle Lazkiye'ye, Sünniler için çalışmaya gelmesi ve Hafız Esad'ın politikalarının da sonucu olarak iç savaştan önce azınlık seviyesine düşmüştür ve Suriye İç Savaşı öncesi tahminlere göre şehrin yüzde 50'si Alevi olmuştur. Devletin genel nüfusunun yüzde 70'i Alevilerden oluşuyordu. Alevi bölgesinin kırsal alanlarının yüzde 62'si Alevilerden oluşuyordu.

Alevi Devleti, güneyde Büyük Lübnan ile sınır komşusudur; kuzey sınırı, Alevilerin nüfusun büyük bir bölümünü oluşturduğu İskenderun Sancağı ile idi. Batıda Akdeniz vardı. Suriye ile doğu sınırı kabaca El Aleviye Dağları ve Asi Nehri boyunca kuzeyden güneye uzanıyordu. Modern Lazkiye ve Tartus Valilikleri kabaca Alevi Devletini kapsar. Her ikisi de günümüzde çoğunluk Alevi nüfusa sahiptir. Günümüz es-Sukaylabiye, Masyaf, Talkaleh ve Cisr eş-Şuğur ilçelerinin bazı bölümleri de devlete aitti.

Tarih
1918-1920
I. Dünya Savaşı'nın sonunda Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşü (30 Ekim 1918'de Mondros Mütarekesi ile) dağılmakta olan imparatorluğun vilayetlerinin kontrolü için bir mücadeleye yol açtı. 1918 yılı itibarıyla Fransa, Emir I. Faysal önderliğinde Lübnan ve Suriye'yi işgal etti. yönetiminde Suriye Arap Krallığı'nın kurulmasına yol açtı. Suriye Arap Krallığı, Fransız protestolarına rağmen başlangıçta İngilizler tarafından desteklendi.

1925-27: Büyük Suriye İsyanı
1 Ocak 1925'te Suriye Devleti, Şam ve Halep devletlerinin bir Fransız birleşmesinden doğdu. Lübnan ve Alevi Devleti ise dahil edilmedi.

Belki de Türk Bağımsızlık Savaşı'ndan (1919-1921) esinlenen Büyük Suriye İsyanı, Cebel el-Dürzi kırsalında başladı. Sultan el-Atraş tarafından bir Dürzi ayaklanması olarak Temmuz 1925'ten Haziran 1927'ye kadar süren isyan, beş yıllık Fransız egemenliğine karşıt, anti-emperyalist bir yanıttı.

2 Eylül 1920 - 1921: Albay Marie Joseph Émile Niéger (1874; 1951)
1921-1922: Gaston Henri Gustave Billotte (1875; 1940)
1922-1925: Léon Henri Charles Cayla (1881; 1965)
1925 - 5 Aralık 1936: Ernest Marie Hubert Schoeffler (1877; 1952)

Ağırlıklı olarak devlet şehirlerinde yaşayan Sünni toprak sahipleri, Suriye birliğinin destekçileriydi; ancak Fransızlar, yiyecek ve içecek sağladıkları kırsal Alevi toplulukları tarafından desteklendi.

Bölgede çok sayıda Alevi ayrılıkçı hissi vardı, ancak siyasi görüşleri tek bir ses halinde koordine edilemedi. Bu, çoğu Alevi'nin "Lazkiye ve Hama'da ikamet eden ağırlıklı olarak Sünni bir toprak sahibi sınıf tarafından sömürülen" köylü statüsüne bağlandı. Ürdün Kralı II. Abdullah, domino etkisinden korkarak bunu çatışmadaki "en kötü durum" senaryosu olarak nitelendirdi: Bölge çapında sonuçlarla ülkenin mezhepsel hatlar boyunca parçalanması.

Nüfus
Posta pulları
Ayrıca bakınız
Cebel el-Dürzi Devleti

Kaynakça
Dış bağlantılar
Harita
Dünya Bayrakları