Akrosiyanoz

Akrosiyanoz, ayaklarda ve yüzün distal kısımlarında da ortaya çıksa da, en yaygın olarak ellerde ortaya çıkan ekstremitelerin kalıcı mavi veya siyanotik renk değişikliğidir. 100 yıldan fazla bir süre önce tanımlanmış olmasına ve uygulamada alışılmadık olmamasına rağmen, bu olgunun doğası hala belirsizdir. "Akrosiyanoz" terimi, genellikle ellerin, ayakların veya yüzün bazı kısımlarında mavi renk değişikliği görüldüğü durumlarda uygunsuz bir şekilde kullanılır. Akrosiyanozun başlıca (birincil) formu, bazen nispeten iyi huylu bir nörohormonal bozukluğun neden olduğu iyi huylu bir kozmetik durumdur. Nedeni ne olursa olsun, iyi huylu form tipik olarak tıbbi tedavi gerektirmez. Özellikle çocuklarda ve genel sağlık durumu kötü olan hastalarda, ekstremitelerin soğuğa uzun süre maruz kalması durumunda tıbbi bir acil durum ortaya çıkacaktır. Bununla birlikte, donma akrosiyanozdan farklıdır, çünkü ağrı (termal nosiseptörler yoluyla) genellikle ilk duruma eşlik ederken, ikincisi çok nadiren ağrı ile ilişkilidir. Akrosiyanozdan ayırt edilmesi gereken cilt rengi değişiklikleriyle birlikte elleri, ayakları ve yüzün bölümlerini etkileyen bir dizi başka durum da vardır: Raynaud fenomeni, pernio, akrorygosis, eritromelalji ve mavi parmak sendromu. Bazı olgularda, özellikle bu sendromlar bir arada olduğunda tanı koymak zor olabilir. Akrosiyanoz, bağ dokusu hastalıkları ve merkezi siyanoz ile ilişkili hastalıklar gibi daha ciddi bir tıbbi sorunun işareti olabilir. Diğer nedensel koşullar arasında enfeksiyonlar, toksisiteler, antifosfolipid sendromu, kriyoglobulinemi, neoplazmalar bulunur. Bu durumlarda, gözlenen deri değişiklikleri "ikincil akrosiyanoz" olarak bilinir. Daha az simetrik dağılıma sahip olabilirler ve ağrı ve doku kaybı ile ilişkili olabilirler. Mevcut düşünce çizgisi, kutanöz arterlerdeki ve arteriyollerdeki 'vazospazmların' siyanotik renk değişikliğine neden olurken, postkapiller 'venüllerdeki' telafi edici dilatasyonun terlemeye neden olduğu yönündedir. Arteriovenöz subpapiller pleksus şantı da oluşur. Vazospazmlar, adenosini kapiller yatağa girmeye zorlar ve burada postkapiller venleri vazodile eder. Bu, trisiklik antidepresanlar alan pediatrik hastalar için akrosiyanozun olağandışı bir yan etki olduğunu bildiren vaka çalışmalarını destekler gibi görünmektedir, çünkü bu ilaçlar antidepresanların geri alımını engelleyebilmektedir. Diğer birçok ilaç ve madde ile ilişkili olarak akrosiyanoz bildirilmiştir. Beklendiği gibi, akrosiyanoz, BMI'deki farklılıklar nedeniyle kadınlarda erkeklerden daha yaygın olacaktır.

Yenidoğanda
Akrosiyanoz, doğumdan sonra 'preterm' ve 'tam zamanında' yenidoğanda sık görülür. Normal bir bulgu olarak görüldüğü için genellikle müdahale gerekmez. Akrosiyanoz, banyodan sonra olduğu gibi bir bebek üşürse ve normal olarak kabul edilirse yenidoğanda da geri dönebilir.

Prognoz
Akrosiyanozun tedavisi olmasa da, hastalar mükemmel prognoza sahiptir. Akrosiyanoz başka bir durumdan kaynaklanmadıkça (örn. malignite, antifosfolipid sendromu, ateroskleroz, akut iskemik uzuv, bakteriyel endokardit), hastalık veya ölüm riskinde artış yoktur ve bilinen herhangi bir komplikasyon yoktur. Renk değişikliği dışında başka bir semptom yok: ağrı yok ve fonksiyon kaybı yok. Hastalar normal bir yaşam sürmeyi bekleyebilir. Birincil durumun ikincil akrosiyanoz tedavisinde sonuçları tanımlar.

Ayrıca bakınız
Raynaud fenomeni

Dış bantılar
Acrocyanosis . The Merck Manual.

Kaynakça