Assisili Klara

Chiara Offreduccio (16 Temmuz 1194, Assisi – 11 Ağustos 1253, Assisi), Assisili Klara (bazen Clare, Clara, Clair veya Claire şeklinde de yazılır; İtalyanca: Chiara d'Assisi), Assisili Francesco'nun ilk takipçilerinden biri olan İtalyan bir azizdi. Aziz Francesco'nun öğretilerinden etkilenerek, Fransisken geleneğini takip eden bir kadın tarikatı olan Fakir Kadınlar Tarikatı'nı kurdu. Bu tarikat, bütün diğer tarikat ve manastırlardan farklıydı; çünkü katı fakirlik kuralını takip ediyordu. Onların kurallarını Klara yazdı. Bu “Hayat Kuralları” olarak bilinen metin, bir kadın tarafından yazılmış ilk manastır kurallarıydı. Ölümünün ardından, tarikatın adı “Azize Klara Tarikatı” olarak değiştirildi. Günümüzde genellikle Klarisler olarak bilinirler. Yortu günü 11 Ağustos'tur.

Erken yaşamı
Klara, Yüksek Orta Çağ’da Assisi’de Offreduccio ailesine doğmuş, Sasso-Rosso Kontu Favarone (veya Favorino Sciffi) ile eşi Ortolana’nın kızıdır. Geleneksel kaynaklar, Klara'nın babasının antik Roma kökenli varlıklı bir ailenin temsilcisi olduğunu, Assisi'de büyük bir saraya sahip bulunduğunu ve Subasio Dağı’nın eteklerinde bir kalesi olduğunu belirtir. Ortolana, Fiumi adlı soylu bir ailenin üyesiydi; Roma, Santiago de Compostela ve Kutsal Topraklar’a hac yapmış, dindar bir kadındı. Hayatının ilerleyen dönemlerinde, dul kaldıktan sonra Klara'nın manastırına girmiştir.

Klara'nın küçük kız kardeşleri Beatrix ve Catarina da onunla birlikte dini hayata girmiştir. (Catarina sonrasında Agnes ismini almış ve Klarisler içerisinde bir başrahibe olmuştur. 18. yüzyılın ortalarında, o da aziz ilan edilmiştir.)

Çocukken Klara ve kardeşleri, Hristiyanlığı annelerinden öğrenerek fazlasıyla dindar ve duaya adanmış insanlar olmuşlardı. Klara 12 yaşına geldiğinde, ailesi onun varlıklı bir adamla evlenmesini istiyordu; ancak o bunu istemedi ve 18 yaşına girene kadar evlenmek istemediğini söyledi. Genç bir kız olarak, Assisi'deki San Giorgio Kilisesi'nde Francesco'nun Büyük Perhiz vaazını duydu.

Onun sözlerinden etkilenerek ve evliliğin hızla yaklaştığını fark ederek, Klara, Francesco'dan ona İncil'de öğretilen şekilde yaşamak konusunda yardım etmesini istedi. 20 Mart 1212 tarihinde, Palmiye Pazarı akşamı, Assisi Piskoposu II. Guido'nun izniyle Klara, teyzesi Bianca'nın eşliğinde babasının evini terk etti ve Francesco ile buluşmak üzere Porziuncula Şapeli'ne gitti. Orada, saçları kesildi ve zengin kıyafetlerini sade bir cübbe ve başörtüsüyle

Manastırda yaşam
Francesco, Klara'yı Bastia yakınlarındaki San Paolo'daki Benediktin rahibelerinin manastırına yerleştirdi. Ailesinin diğer üyeleriyle birlikte, babası onu eve dönmeye ikna etmeye çalıştı. Başlangıçta, onu zenginlikle ve evlenmekten doğacak soyluluk ayrıcalıklarıyla ikna etmeye çalıştılar; ancak Klara, bütün bu girişimlere karşı çıkarak, İsa Mesih’ten başka bir kocası olmayacağını belirtti.

Onu zorla götürmeye çalıştıklarında, kilisenin sunaktağına sarıldı ve başörtüsünü çıkararak kesilmiş saçlarını gösterdi. Ancak kesilmiş saçlarını gördüklerinde, ailesi vazgeçip onu rahat bıraktı. Klara’nın arzuladığı büyük yalnızlığı ona sağlayabilmek için, San Damiano, tarikatın en önemli evlerinden biri hâline geldi ve Klara bu evin tartışmasız lideriydi. Klara'nın ölümünden yalnızca on yıl sonra, 1263 yılına gelindiğinde, tarikat “Azize Klara Tarikatı” olarak anılmaya başlandı.

Vaaz vermek için ülkenin dört bir yanını dolaşan Fransisken keşişlerinin aksine, Klara'nın rahibeleri inzivada yaşıyorlardı; o dönemde gezgin bir yaşam tarzı kadınlar için uygun görülmüyordu. Onların hayatları çalışmak ve dua etmekten ibaretti. Rahibeler çıplak ayakla yürüyor, yerde uyuyor, hiç et yemiyor ve neredeyse tamamen sessizlik içinde yaşıyorlardı. Bu, Francesco tarafından Klara'ya verilen fakirliğin sıkı öğretilerine uygundu. Francesco ve Klara, fakirlik aracılığıyla, İsa'nın yaşadığı gibi bir hayat sürerek O'na yaklaşabileceklerine inanıyorlardı. Klara, Francesco'nun yaşamını ve erdemlerini taklit etmek istiyordu. Öyle ki bazen alter Franciscus (başka bir Franciscus) olarak adlandırılırdı. O, aynı zamanda ruhsal baba olarak gördüğü Francesco'yu cesaretlendirmekte ve ona yardım etmekte önemli bir rol oynamış, son hastalığına kadar onunla ilgilenmiştir.

Francesco'nun ölümünün ardından, Klara tarikatının büyümesi için çalışmaya devam etti. Avrupa'nın diğer bölgelerindeki anarahibelere —yakın dostluk kurduğu Praglı Agnes gibi— mektuplar gönderdi. Ancak Francesco'nun gidişiyle birlikte başka bir zorlukla da karşılaştı.

1215 yılında gerçekleşen Dördüncü Lateran Konsili, onaylanmamış bütün dinî tarikatların, onaylanmış olanlara uyum sağlayıp birleşmesi gerektiğini söyleyen bir maddeye sahipti. onun tarikatının istedikleri gibi sıkı fakirlik içinde yaşamaya devam edebilmesini sağlayacaktı. Papa III. Innocentius, Klara'nın ayrıcalığını onayladı ve halefi III. Honorius da bu konuda bir sorun çıkarmadı. Ancak onun halefi olan IX. Gregorius, Klara'nın sıkı fakirlik hayat tarzıyla ilgili sorunlar yaşamaya başladı. IX. Gregorius, geçmişte Klara ve San Damiano'daki tarikatıyla birlikte çalışan Kardinal Hugolino idi.

Bu dönemde Klara'ya yardım etmiş ve Klara'nın sevdiği insanlardan biri olmuştur. IX. Gregorius, Klara'nın sıkı fakirlik yemininden dolayı rahibelerin sağlığının tehlikeye girmesinden korkuyordu. San Damiano'ya ziyareti sırasında, IX. Gregorius Klara'yı sıkı fakirlik yolundan döndürmeye çalışmış ve “Yemininden dolayı endişeleniyorsan, biz seni ondan kurtarabiliriz.” demiştir. Buna cevap olarak Klara, “Kutsal Baba, asla ve hiçbir yolla Mesih’i takip etmekten kurtulmak istemiyorum.” demiştir. Bu noktada Papa'nın hiçbir itirazı kalmamış ve papalığının ikinci yılında Privilegium Paupertatis için yeniden bir onay vermiştir.

Son yıllarında Klara, uzun bir hastalık dönemi geçirmiştir. 11 Ağustos 1253 tarihinde, 59 yaşında, kuralının Papa IV. Innocentus tarafından onaylanmasının ardından hayatını kaybetmiştir. Son sözleri, “Beni yarattığın için sana şükürler olsun, ey Tanrım.” olmuştur.

Kaynakça