kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Antonio de Mendoza

Antonio Hurtado de Mendoza (1495 - 21 Temmuz 1552), Kuzey Amerika'daki Nueva España Genel Valiliği adı verilen İspanyol kolonisinin ilk genel valisi.

Çok sayıda devlet adamı ve asker yetiştirmiş seçkin bir aileden geliyordu. İspanya Kralı I. Carlos'un (Kutsal Roma-Germen imparatoru V. Karl) hizmetindeyken gösterdiği üstün yararlılıklar karşılığında 1535'te Nueva España genel valiliğine atandı. Üç yıl (1519-1521) süren bir mücadelenin sonunda sömürgeleştirilmiş olan bu bölgedeki en önemli görevi, krallığın gelirini artırmak ve Yerlilerle İspanyollar arasındaki ilişkileri düzenlemekti.

Krala bağlı ve başarılı bir yönetici olan Mendoza, bu görevi sırasında okullar ve hastaneler yaptırdı, tarım, madencilik ve hayvancılığın geliştirilmesi için çaba gösterdi ve bölgeye matbaayı getirdi. Kral Carlos, 1542'de, encomienda sistemi uyarınca kendilerine belirli sayıda Yerli ve çeşitli yetkiler bağışlanmış olan encomenderoların gücünü kısıtlayıp Yerlilerin yaşam koşullarını düzeltmeyi amaçlayan Hint Adaları Yeni Yasası'nı çıkardı. Mendoza, bu yasaları kısmen de olsa yürürlüğe koyarak, Yerlilerin parasız olarak çalıştırılmasını ve topraklarına el konmasını yasakladı, maden işçilerinin çalışma saatlerine kısıtlamalar getirdi.

On beş yıl süren genel valiliği sırasında ülkede istikrarı sağlayan Mendoza, gösterdiği başarı nedeniyle 1551'de Peru genel valiliğine atandı. Ama bu göreve başladıktan hemen sonra öldü.

Dış bağlantılar
"The First and the best: Viceroy Antonio de Mendoza"
Antonio Stradivari

Antonio Stradivari, (d. 1644; Cremona, Lombardiya – ö. 18 Aralık 1737; Cremona, Lombardiya) İtalyan bir müzik aletleri ustasıydı. 18. yüzyılda Avrupa'nın en meşhur yaylı sazlar ustasıydı. Hayatı boyunca 512 keman olmak üzere, viyola, viyolonsel, arp gibi toplam 1100 enstrüman üreten ustanın ölümünden sonra mesleği çocukları tarafından sürdürülmüşse de, Antonio'nun günümüze kadar korunabilen özgün enstrümanlarının yerini tutamamış, onlar kadar değer kazanamamışlardır. Halen tüm dünyada tahmini 700 tane Stradivarius enstrüman olduğu bilinmekte, bunlardan biri Buca, İzmir'de bulunmaktadır.
Antonio Valencia

Luis Antonio Valencia Mosquera (d. 4 Ağustos 1985, Nueva Loja), Ekvadorlu eski millî futbolcudur. Kariyerinde son olarak Querétaro takımında forma giymiştir. Aslen mevkii sol kanattır fakat sağ kanatta da görev almıştır.

Kariyeri
Kulüp takımları kariyeri
Valencia, kariyerine CD El Nacional'de başladı ve 2005 yılında La Liga takımlarından Villarreal CF'e geçti. 2005-06 sezonunda Recreativo'da kiralık olarak oynadı.

Ertesi sezon ilk olarak bir yıllığına Wigan Athletic'e kiralandı. Wigan'da ilk maçına 19 Ağustos 2006'da Newcastle United'la oynanan ve 2-1 kaybedilen maçta çıktı. İlk golünü ise 21 Ekim 2006 tarihinde Manchester City'ye karşı attı. Kiralık sözleşmesinin bitmesiyle 18 Ocak 2008'de 3,5 yıllığına Wigan Athletic'e transfer oldu. 1 Temmuz 2009 tarihinde Manchester United ile 4 yıllığına anlaştı.2009-2010 sezonundan itibaren Manchester United forması giymektedir.

Millî takım kariyeri
Valencia, millî formayı ilk kez 27 Mart 2005'te Paraguay ile oynanan FIFA Dünya Kupası elemeleri maçında giydi. Ülkesinin 2006 FIFA Dünya Kupası ve 2007 CONMEBOL Copa América kadrolarında da yer aldı. 2006 Dünya Kupası'nda En İyi Genç Futbolcu ödlüne aday gösterildi, ancak bu ödülü Lukas Podolski kazandı.

Dış bağlantılar
Footballdatabase Profili
Antonio de Trueba

Antonio de Trueba (d. 24 Aralık 1819 - ö. 10 Mart 1889), İspanyol şair, roman yazarı ve halkbilimci.

Hayatı
1821 yılında (bazı kaynaklara göre 1819) Biscay'da dünyaya geldi ve özel eğitim aldı.

1835 yılında iş yaşamını öğrenmek için Madrid'e gitti fakat ticaretten hazzetmedi ve uzun bir çıraklık döneminden sonra gazeteciliğe döndü. Umudu edebi uğraşlarıyla geçimini sağlayabilmekti. Günlük hayatına devam edebilmek için küçük bir ticarethanede memur olarak iş buldu. Zamanını küçük şiirler ve hikâyeler yazarak geçiriyordu. Bask'lara ise sempati duyuyordu.

Yazdıklarının ödülü olarak Kraliçe II. İsabel onu, Biscayan bölgesinin tarihçisi ilan etti ve İsabel'in 1868 yılındaki ölümüne kadar Trueba bu görevi sürdürdü.

1851 yılında, El Cid Campeador ve El Libro de los Cantares isimli kitapları ile popüler oldu. 1852'de şiirlerinin derlemesi olan Cantares ile popülaritesi iyice arttı. İleriki 11 yıl boyunca 'Cuentos populares (1862), Cuentos de color de rosa (1864) ve Cuentos campesinos (1865) gibi eserler yayınladı. Dilindeki basitlik ve duygusallık sebebiyle eleştiri çevrelerince çok dikkate alınmadı ve daha çok halk tarafından sevildi.

Bir roman yazmak konusunda hırslıydı. Fakat, eserlerinde tarihi olarak belirsizlikler her zaman göze çarptı. Ayrıca hayal gücü çok geniş değildi. İkinci sınıf bir yazar olarak hatırlansa da memleketi olan kuzey İspanya hakkında yazdığı sevgi dolu şarkı sözleri sempati ile okunur. İspanya'da on dokuzuncu yüzyılda romancılığın gelişmesine katkıda bulunmuştur.

Trueba, Bilboa'da 1889 yılında öldü.

Kaynakça
Antonio Vivaldi operaları listesi

Bu İtalyan Venedikli besteci Antonio Vivaldi (d. 1678 – ö. 1741) tarafından hazırlanmış olduğu bilinen opera eserlerinin tümünün listesidir:

Vivaldi'nin 94 tane opera bestelediği bildirilmektedir; bunlardan ancak 50 kadarının adı saptanmıştır ve bunlar için de tüm veya kısmî partisyon notaları elimize geçen opera sayısı 20 civarındadır. Müzikoloji bilimcilerinin, bir eserin değişik adlarla ile yenilenip yapımlanmasından ve besteciden ilham alarak onun eserine benzer pastis (pasticcio) eserler yapımlanaması dolayısıyla birçok eserin besteci tarafından hazırlanıp hazırlanamadığı hakkında kesin bilgileri bulunmamaktadır.

Vivaldi'nin opera eserlerinin hepsi besteci tarafından, genel opera seria janrına eşit olan, dramma per musica olarak tanımlanmışlardır.

Liste
Dipnotlar
Dış bağlantılar
Cross, Eric (1992), 'Vivaldi, Antonio,' The New Grove Dictionary of Opera, ed. Stanley Sadie (Londra) ISBN 0-333-73432-7
Antonio Stoppani

Antonio Stoppani (d. 24 Ağustos 1824 – ö. 1 Ocak 1891), İtalyan jeolog, paleontolog ve Katolik rahip.

Hayatı
İtalya'nın Lecco kentinde doğdu. Milano Kraliyet Teknik Enstitüsü'nde profesör olarak çalıştı. İtalya'nın kuzeyinde Triasik ve Liasik oluşumlar üzerindeki çalışmalarıyla tanındı.

Eserleri arasında aşağıdakiler gösterilebilir:
Paleontologie Lombarde (1858-1881)
Les petrifaction d'Esino (1858-1860)
Géologie et paleontologie des conches a Avicula Contorta en Lombardie (1860-1865)
Corso di geologia (3 cilt, 1871-1873)
L'Era Neozoica (1881)

Son eserinde İtalyan Alpleri'nin buzullaşma süreçlerini ve Buzul Çağı'ndaki İtalya jeolojisini inceledi.
Stoppani bilimin popülerleşmesinde önemli bir yere sahiptir. En popüler eseri olan Il Bel Paese (Güzel Ülke) (1876); 32 öğretici, bilimsel sohbetten oluşur ve doğa bilimleri ile ilgili bilgi ve kavramları 19. yüzyılda ortalama bir okurun anlayacağı dilde anlatır.

Stoppani, İtalyan eğitim bilimci Maria Montessori'nin büyük dayısıdır.

Antroposen Çağı
Stoppani 1873 yılında insanların dünya ekolojisi üzerinde giderek artan etkisine değinerek, "Antroposen Çağı" deyimini ortaya atmıştır. Bu önerisi görmezden gelinmiş ve unutulmuştur. Ancak, Stoppani'nin ölümünden 99 yıl sonra, 1990 yılında Paul Crutzen yeni jeolojik dönemin adının athropozoik olmasını yeniden önermiştir. Stoppani, jeoloji ve palaeontalaji bilimlerini kavrama açısından çağdaşlarından daha ileri bir noktada bulunmaktaydı.

Kaynakça
Antonio Vallisneri

Antonio Vallisneri (3 Mayıs 1661 - 18 Ocak 1730), İtalyan tıp doktoru, doktor ve doğabilimci'dir.

Biyografi
Vallisneri, İtalya ülkesinin Toskana bölgesine bağlı Gallicano belediyesi sınırları içerisindeki küçük bir köy olan Garfagnana köyünde dünyaya geldi. 1684 yılında Reggio Emilia bölgesinde bulunan tıp fakültesinden Marcello Malpighi'nin gözetiminde mezun oldu. Daha sonra Bologna, Venedik, Padova ve Parma'da okudu. Ardından 1700 yılından ölümüne kadar geçen sürede Padova Üniversitesi'nde ilk Teorik ve Pratik Tıp oturumlarını düzenledi.

Vallisneri, Leibniz ve Galileo gibi deneysel bilim adamlarının gittiği okula gitti ve burada biyoloji, botanik, veterinerlik, hidroloji ve o tarihlerde yeni doğan jeoloji üzerine çalıştı. Vallisneri, 1730 yılında Padova'da öldü.

Vallisneri Galileo Galilei tarafından önerilen bilimsel ilkelere dayalı deneysel bir yaklaşım için, Aristotelesçi teorilerin terk edilmesini önermiş ve ilaç için araştırmalar yapan ilk bilim insanı olmuştur. Vallisneri bilimsel bilginin elde edilmesinin en iyi yolunun deneyim ve akıl yoluyla elde edilmesi olduğunu belirtmiştir. Bu ilke onun böcekleri dikkatli bir şekilde takip ederek anatomik diseksiyonlarını açıklamasıyla da açıklanabilir. Bu nedenle onun tıbbi kariyeri sürekli olarak tartışmaların merkezi konumunda olmuştur. Birçok çağdaşı bilim insanından farklı olarak o Orta Çağ teorilerini terk etmiş ve deneysel kanıtlar peşine düşmüştür.

Çalışmaları
Ayrıca tatlı su bitkisi Vallisneria bitkisine adı onuruna onun soyadı verilmiştir.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Padova Üniversitesi tarafından düzenlenen ve müzede sergilenen Vallisneri koleksiyonları sanal sergi bağlantısı.
Antonio de la Cruz

Jesús Antonio de la Cruz Gallego ya da kısaca Antonio de la Cruz (d. 7 Mayıs 1947), pozisyonunda görev yapmış İspanyol millî futbolcu ve teknik direktördür.

Profesyonel futbolculuk kariyerine yılında Júpiter Leonés kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Europa Delicias, Valladolid, Granada, Barcelona kulüplerinde oynadı.

İstatistikleri
|-
|1972||3||0
|-
|1973||0||0
|-
|1974||0||0
|-
|1975||0||0
|-
|1976||0||0
|-
|1977||0||0
|-
|1978||3||0
|-
!Toplam||6||0
|}

Dış bağlantılar
Antonio Tajani

Antonio Tajani (d. 4 Ağustos 1953, Roma), İtalya Dışişleri Bakanı. 2017-2019 yılları arasında Avrupa Parlamentosu Başkanı olarak görev yapmış ve 2014-2022 yılları arasında Avrupa Parlamentosu üyesi olarak görev yapan İtalyan politikacı, gazeteci ve eski İtalyan Ordusu subayıdır.

Roma La Sapienza Üniversitesi'nde hukuk eğitimi almıştır. Ardından gazetecilik yapmıştır. 1994'te Forza Italia'nın kuruluşunda yer alıp, yönetimde bulunmuş, başbakan Silvio Berlusconi'nin sözcülüğünü üstlenmiştir. 1994-2008 yıllarında Avrupa Parlamentosu milletvekili olarak görev yapmış, 2014 yılı itibarıyla bu görevi yine sürdürmektedir. 2008-2014 yılları arasında Avrupa Komisyonu Başkan Yardımcısı, 2014-2017 yılları arasında ise Avrupa Parlamentosu Başkan Yardımcısı olarak görev yürütmüştür. 2017-2019 yıllarında Avrupa Parlamentosu'nun başkanı olmuştur. 2019 yılı itibarıyla Avrupa Parlamentosu Anayasal İşler Komisyonu Başkanıdır. Fransızca, İngilizce ve Almanca konuşabilmektedir.

Görevleri
Avrupa Parlamentosu
19 Temmuz 1994 - 8 Mayıs 2008: Avrupa Parlamentosu Milletvekili
15 Ekim 2003 - 15 Aralık 2003: Avrupalı Demokratlar ve Avrupa Halk Partisi (Hristiyan Demokratlar) Grubu Başkanvekili
1 Temmuz 2014 - 12 Ekim 2022: Avrupa Parlamentosu Milletvekili
1 Temmuz 2014 - 16 Ocak 2017: Avrupa Parlamentosu Başkan Yardımcısı
17 Ocak 2017 - 3 Temmuz 2019: Avrupa Parlamentosu Başkanı
10 Temmuz 2019 - 17 Ocak 2017: Avrupa Parlamentosu Anayasal İşler Komisyonu Başkanı

Avrupa Komisyonu
8 Mayıs 2008 - 10 Şubat 2010: Ulaştırmadan sorumlu Avrupa Komiseri ve Avrupa Komisyonu Başkan Yardımcısı
10 Şubat 2010 - 1 Temmuz 2014: Girişimcilik ve Sanayiden sorumlu Avrupa Komiseri ve Avrupa Komisyonu Başkan Yardımcısı

Temsilciler Meclisi
13 Ekim 2022: İtalya Temsilciler Meclisi milletvekilli

Giorgia Meloni Hükûmeti
22 Ekim 2022: Dışişleri Bakanı
Antonio Vivaldi eserleri listesi

Aşağıda, İtalyan Barok dönem bestecisi Antonio Vivaldi'nin (1678-1741) eserlerinin bir listesi bulunmaktadır.

Opus numaralı eserleri
Aşağıda, Vivaldi'nin yaşamı boyunca yayınlanan ve bir opus (eser) numarası atanan bestelerimim bir listesi bulunmaktadır. Daha kapsamlı RV numaralandırma şeması 1970'lerden çok daha sonra oluşturuldu.


Kurgusal Opus 13
İddia edilen "Opus 13", Il Pastor Fido (Sadık Çoban), 1737'de Jean-Noël Marchand tarafından Nicolas Chédeville ile Vivaldi'nin adı altında bestelerinin bir koleksiyonunu yayınlamak için gizli bir anlaşma yoluyla yayınlanmıştır. Chédeville finansmanı sağlamış ve 1749'da Marchand tarafından noterlikle belgelenmiştir. Eser, Muset, Viel (Vielle) à roue, Blokflüt, Flüt, Obua veya Keman ve sürekli bas için 6 Sonat içerir.

RV (Ryom Verzeichnis) sayılı eserleri
Vivaldi'nin çalışmalarının çoğunda bir opus numarası yoktur ve bu nedenle Ryom-Verzeichnis RV eser sayısı olan bir katalog numarası ile ifade edilir.

Konçerto, Sinfonia ve Sonatlar
Opera
Dinsel müzik
Miserere'nin olası bir düzenlemesi, hatta düzenlenmiş (Vivaldi'nin oluşturduğu diğer edebi metnin birçok düzenlemesi göz önünde bulundurarak), parça(lar) için amaçlanan iki giriş parçasının gösterdiği gibi mevcut olabilir, ancak bu tür kompozisyon(lar) kaybolmuştur

Kantat
Serenatlar ve diğer büyük vokal eserleri
Kaynakça
Dış bağlantılar
Antonio Vivaldi - Enstrümantal Eserler Çapraz-Referansı : Referans kılavuzu, Ryom [RV], Fanna [F], Pincherle [P], Ricordi ve Opus numaralarının çapraz listeleme çalışmalarının yanı sıra Vivaldi'nin eserlerinin diğer yararlı listelerini de sağlar. .
Vivaldi'nin çalışma kataloğu ,
RV kataloğu
Antonio Vivaldi'nin AllMusic'deki besteleri
Edinburgh arşivinde kayıp Vivaldi flüt Konçertou bulundu
Antonio Segui

Antonio Seguí (İspanyolca: [anˈtonjo seˈɣi]; 11 Ocak 1934 - 26 Şubat 2022), Arjantinli ressam, baskı, karton, kitap illüstrasyon sanatçısı ve heykeltıraş. Çalışmalarını ve yaşamını Paris'te sürdüren sanatçının yapıtları MoMA, Buenos Aires Modern Sanatlar Müzesi ve Centre Georges Pompidou gibi dünyanın önde gelen kurumlarında sergilenir.

Yaşamı
Seguí Córdoba, Arjantin'de orta sınıf bir ailenin dört çocuğunun en büyüğü olarak dünyaya geldi. 1951-1954 Avrupa ve Afrika'ya yolculuklar yaptı, Madrid ve Paris Güzel Sanatlar Akademileri'nde konuk öğrenci oldu, heykel ve resim çalıştı. Arjantin'e dönüşünde Arturo Frondizi’nin başkanlığını destekleyen, bir Cordova yayını olan Orientación dergisinin editörü oldu. 1957’de ilk kişisel sergisini açtı. Güney ve Orta Amerika ülkelerine yolculuklar yaparak Meksika’da baskı çalışmaları yaptı. 1961’de ülkesine döndü ve 1963’te yaşamını ve çalışmalarını sürdürdüğü Paris’e yerleşti. 26 Şubat 2022'de Paris'te 88 yaşında öldü.

Sanatı
Seguí Fernand Leger ve Diego Rivera’dan etkilendi. Genelde toplumu ve insan doğasını eleştiren yergili bir espri anlayışına sahiptir. Sanatı da bu anlayışla beslenen coşkulu unsurlar üzerine kuruludur. Şapkalı küçük adamlar Segui’nin desen ve resimlerinin en belirgin karakterdir. Sanatçı bu imgenin çocukluk anılarında erkeklerin açık yerlerde şapka kullanmasından geldiğini söyler. Segui’nin çalışmalarında yinelenen tema kent yaşamı ve onun hiçbir yere çıkmayan değişmez yollarındaki hızlı robotları andıran bireylerdir. Yakından bakıldığında her figür yürüyen ve bir şeyler yapan bireyler halindeyken uzaktan labirentsi bir görünüm içindeki karışık örüntünün parçalarına dönüşürler. Birçok çalışmasında figürlerden oluşan bir kalabalığın tüm tuvali kapladığı görülür. Bazı çalışmaların ise tek figürde yoğunlaştığı gözlenir. Pek çok resim ve deseninde Arjantin’in miti olan tangoyu çağrıştıran figürler yer alır. Carlos Gardel’in öyküsü ile ilgili tango dansı ile resim yapmak arasındaki ilişkiyi irdeleyen bir dizi çalışması da vardır. 1960’lardan beri Segui, figüratif ama insan figürünü bilinçli olarak deforme eden, çocuk resimleri ile Art brut’u anımsatan bir eğilim izler. Resimlerindeki yinelenen kent unsurları, çizgi ve renk etkisiyle kübist tekniklerle de özdeşleşir.
Ödüller
V. Uluslararası Tokyo Bienali “Batı Sanatı Ulusal Müzesi” Büyük Ödülü (1966)
Birinci Uluslararası Darmstadt Ödülü (1967)
Polonya Carcovia Bienali Büyük Ödülü (1967)
Puerto Rico San Juan Bienali Büyük Ödülü (1968)
Fransa Salon de Montrouge Büyük Ödülü (1977)
Konex Dışavurumcu Resim Ödülü (1982)
Instituto Torcuato Di Tella Ödülü (1989)
Ulusal Sanatlar Fonu Büyük Ödülü (1990)
XI Norveç Uluslararası Grafik Trienali Altın Madalya (1995)
Konex Resim Ödülü Quinquenio 1987 - 1991 (1992)
Konex Grafik Platin Ödülü (2002)
Fransız Bilimler ve Sanatlar Akademisi Muhabir Üye
Galeri
Kaynakça
Antonio Topa

António André da Silva Topa (d. 2 Eylül 1954 – ö.31 Ekim 2021), Portekizli mühendis ve siyasetçi.
Yaşamı
Topa, 2 Eylül 1954'te Lizbon, Portekiz'de doğdu. Sosyal Demokrat Parti (PSD)'den siyasete girerek 2015'ten 2021 yılındaki ölümüne kadar Portekiz Cumhuriyet Meclisi'nde delege olarak yer aldı.

Ölümü
Topa, 31 Ekim 2021'de doğum yeri Lizbon, Portekiz'de akciğer kanseri nedeniyle 67 yaşında öldü.
Kaynaklar
Antonio Sant'Elia

Antonio Sant'Elia (30 Nisan 1888 - 10 Ekim 1916), İtalyan bir mimar ve mimarlıkta Futürist hareketin önemli bir üyesiydi. Neredeyse hiç tamamlanmış bir mimari eser bırakmamış olmasına rağmen, cesur eskizleri ve modern mimari üzerindeki etkisiyle özellikle hatırlanmaktadır.

Erken yıllar
Antonio Sant'Elia, Lombardiya'da Como şehrinde doğdu. İnşaat işçisi olarak yetişti ve daha sonra mimarlık eğitimi aldı. Milan'daki Brera Akademisi'nde Giuseppe Mentessi ile okudu ve ardından 1912'de mimarlık alanında derecesini almak için Bologna Üniversitesi'nde eğitimine devam etti. Aynı yıl Milan'da bir tasarım ofisi açtı ve Filippo Tommaso Marinetti ile tanıştıktan sonra Futürist hareketle ilişkilendi.

Yazarlığı
Sant'Elia'nın katkıları yazılı eserlere de uzanıyordu. "Futürist Mimarlık Manifestosu," Ağustos 1914'te Lacerba'da yayımlandı. Yazarlığı konusunda bazı tarihçiler arasında tartışma olsa da genellikle bu manifestonun Sant'Elia'ya atfedildiği söylenir. Manifestoda yazar, Futürist mimari'nin dekoratif değerinin, ham, çıplak veya şiddetle renklendirilmiş malzemelerin yenilikçi kullanımına ve düzenlemesine dayandığını vurguladı. Sant'Elia'nın gelecekteki şehir vizyonu, endüstrileşmiş ve mekanize olmuş bir şehri içeriyordu ve sadece bireysel binaların birleşimi değil, şehrin yaşamının etrafında tasarlanmış geniş, çok katlı, birbirine bağlı ve entegre bir kentsel yerleşim olarak gördü.

Çalışmaları
1912 ve 1914 yılları arasında, Sant'Elia'yı etkileyenler arasında Amerika Birleşik Devletleri'nin kentsel manzarası ile Otto Wagner, Adolf Loos ve Renzo Picasso gibi mimarlar bulunuyordu. Sant'Elia, yeni bir çağı simgelemek için tasarlanmış futürist bir "Città Nuova" ("Yeni Şehir") için eskizler üzerinde çalışmaya başladı. Çizimlerinin birçoğu, Nuove Tendenze grubunun (üyesi olduğu grup) tek sergisinde, 1914 Mayıs-Haziran'da Milan'daki Famiglia Artistica galerisinde sergilendi. Bugün, yaklaşık 170 çizimi Pinacoteca Civica di Palazzo Volpi, Como koleksiyonunun bir parçası olarak sürekli sergilenmektedir. Sant'Elia'nın çalışmaları, modern mimari ve teknolojinin heyecanını yansıtan geniş monolitik gökdelen binalarını, terasları, köprüleri ve havadan yürüyüş yollarını içeriyordu. Ancak, onun anıtsallığı aynı zamanda Art Nouveau mimarı Giuseppe Sommaruga'dan da etkilenmişti.

Mirası
Sant'Elia, mimari çalışmalarından çok az örnek bıraktı. Bunlar arasında Villa Elisi (şu anda Brunate'ın bir bölümü olan San Maurizio'da) ve Como'da bir Savaş Anıtı bulunuyor. Savaş Anıtı, Giuseppe Terragni tarafından 1933 yılında tamamlanmıştır. Sant'Elia'nın tasarılarının çoğu gerçekleştirilmemiş olsa da, ütopik vizyonu sonraki nesillere oldukça etkili oldu. Sant'Elia, genellikle John Portman ve Helmut Jahn gibi mimarların öncüsü olarak kabul edilir.

Galeri
Kaynakça
Antonio Stango

Antonio Stango (d. 24 Eylül 1957, Napoli, İtalya), İtalyan siyaset bilimci, uluslararası insan hakları uzmanı, yazar ve editördür. Halen İtalya İnsan Hakları Federasyonu (Federazione Italiana Diritti Umani; FIDU) başkanıdır.

Eğitim ve erken kariyeri
Stango, Sanremo'daki Giandomenico Cassini Lisesi'nde iki yıl eğitim aldıktan sonra Napoli'deki Nunziatella askeri okuluna devam etti. Daha sonra İtalya'da Cenova Üniversitesi'nde siyaset bilimi eğitimi aldı. 1980'lerden itibaren insan hakları alanında sivil toplum faaliyetlerine başladı.

İnsan hakları faaliyetleri
Antonio Stango, 1987 yılında hukukçu Paolo Ungari ile birlikte İtalyan Helsinki Komitesi'ni kurdu. Stango, sonraki yıllarda ulusal ve uluslararası düzeyde pek çok sivil toplum kuruluşunda görev aldı; insan hakları ihlallerine ilişkin saha araştırmaları yürüttü ve kriz bölgelerinde izleme misyonlarına katıldı.

Uluslararası Helsinki Federasyonu, Freedom House, Hands Off Cain, Avrupa Komisyonu ve Avrupa-Akdeniz İnsan Hakları Ağı adına farklı ülkelerde misyonlarda bulundu. Bu görevler kapsamında Romanya, Arnavutluk, Baltık ülkeleri, Belarus, Kırgızistan, Rusya, Tacikistan, Güney Afrika ve Küba gibi ülkelerde çalıştı. Ayrıca Freedom House adına üç yıl süreyle Kazakistan'daki İnsan Hakları Eğitim ve Destek Programı'nın direktörlüğünü yürüttü. Haziran 2016'da Norveç'in Oslo kentinde düzenlenen Altıncı Dünya Ölüm Cezasına Karşı Kongre'nin koordinatörlüğünü yaptı.

Yayıncılık ve editörlük alanında da aktiftir; La Nuova Frontiera – International Human Rights and Security Reviewve (1995-2003) ve La Scrittura (1996-2002) gibi dergilerin kurulmasına ve yönetilmesine katkı sağladı. Stango'nun insan hakları çalışmalarına ulusal ve uluslararası düzeyde takdir gösterilmiş; örneğin çeşitli halkla ilişkiler, eğitim ve etkinliklerde panelist, konuşmacı ve danışman olarak yer almıştır.

FIDU, bu gözlemler doğrultusunda 14 Kasım 2024 tarihinde yayımladığı "Interim Trial Monitoring Report on the Girls' Case" başlıklı geçici raporda, davada yöneltilen suçlamaların somut kanıtlarla desteklenmediğini, dijital iletişim ve sosyal etkinliklerin suç unsuru olarak değerlendirildiğini, duruşma koşullarının uluslararası insan hakları standartlarıyla uyumlu olmadığını ve sanık çocukların savunma haklarının yeterince korunmadığını rapor etti.

Kaynakça
Antonis Remos

Antonis Remos (Yunanca: Αντώνης Ρέμος, d. 19 Haziran 1970) Yunan şarkıcı.

Müzikle uğraşmanın yanı sıra, Iraklis futbol kulübünün başkanlığını yapmaktadır.

Albümleri
Stüdyo albümleri
Aşağıdaki tabloda, sanatçının stüdyo albümleri, Yunanistan'da satışa sunulma yılları ve Yunanistan'da aldığı ödüller gösterilmiştir.


Dış bağlantılar
Yaşamöyküsü
Antonis Angastiniyotis

Antonis "Tony" Angastiniyotis ( , 9 Eylül 1966, Aberdeen), İskoçya'da yaşayan Rum kökenli yönetmen, araştırmacı, insan hakları savunucusu.

Kıbrıs olaylarını geniş bir bakış açısı kullanarak anlatan İskoçyalı Kıbrıslı Rum yazar diye bilinir. Bu zamana dek Kıbrıslı Rumların Türklere yaptığı katliamları hiç çekinmeden anlatan ve bu olay için bir belgesel dahi çeken araştırmacı Rum yönetmendir. "Tony" Angastiniotis" 126 Kıbrıslı Türkün öldürülmesi olayını ise Kan Sesi adı altında bir belgesel haline getirerek, Yunan tarafının tepkisini alan bu belgeseli İngilizce, Türkçe ve Yunanca yayınlamıştır. Belgesel Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti kanalı BRT tarafından ve 2004 tarihinde Kıbrıs Türk Kültür Derneği'nin İstanbul şubesinde yayınlanmıştır.

Dış bağlantılar