kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Eskiköy Yeri Tepe Üstü Yerleşmesi

Eskiköy Yeri, Antalya il merkezinin kuzeybatısında, Korkuteli ilçesinin kuzeyinde, Çomaklı Köyü'nün 3,6 km. doğusunda yer alan bir tepe üstü yerleşmedir. Yerleşme 100 x 60 metre boyutlarında olup ova düzeyinden 35 metre yükseklikteki doğal bir yükselti üzerindedir. Ad olarak verilen Eskiköy Yeri, Çomaklı eski köyünün hemen kuzeyinde yer almasındandır.

Araştırmalar
Yerleşme, İstanbul Üniversitesi'nden Mehmet Özsait başkanlığında yürütülen Antalya – Korkuteli Yüzey Araştırması sırasında 1994 yılında tespit edilmiştir. ve Roma Dönemi yerleşimleri olduğu anlaşılmaktadır.

Buluntular
Çanak çömlek buluntuları ağırlıklı olarak Neolitik Çağ ve Erken Kalkolitik Çağ'a tarihlenen boyalı ve monokrom çanak çömlek parçalarıdır. Boyalı çanak çömlek parçaları, Hacılar Neolitik Çağ – Erken Kalkolitik Çağ buluntularıyla paralellik göstermektedir Yontmataş olarak da obsidiyen ve sileks dilgiler ele geçmiştir.

Dış bağlantılar
Yakın plan kroki
Fotoğraflar

Kaynakça
Eskil Ulu Camii

Eskil Ulu Camii , Aksaray ilinin Eskil ilçesinde yer almaktadır. İlk inşa tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte cami üzerindeki bir kitabeden 1634 ya da 1734 yıllarında inşa edildiği tahmin edilmektedir. Bugünkü kesme taş minaresi Kemalpaşalı Mehmet Yüzüak tarafından 1963 yılında yaptırılmıştır.

Kaynakça
Eskilstuna belediyesi

Eskilstuna Belediyesi (İsveççe: Eskilstuna kommun) İsveç'in güneydoğusunda, Mälaren Gölü ile Hjälmaren Gölü arasında yer alan Södermanland İline bağlı bir belediyedir. Belediyenin merkezi Eskilstuna şehrindedir.

Mevcut belediye 1971 yılında Eskilstuna Şehri, Torshälla Şehri ve beş kırsal belediyenin birleşmesiyle kurulmuştur. Nüfus bakımından Sörmland bölgesindeki en büyük belediyedir ve toplam ilçe nüfusunun 1/3'ünden fazlasına sahiptir.

Coğrafya
Eskilstuna Belediyesi bir iç kesim belediyesidir, ancak alçakta kalan Mälaren, uzun göl kıyısının deniz seviyesinden 1 metre (3,3 ft) yüksekte olmasına neden olur. En yüksek nokta, belediyenin güneybatısındaki Tyckenhed'de deniz seviyesinden 114 metre (374 ft) yüksekliktedir.

Kardeş şehirler
Bridgeton, New Jersey, ABD
Erlangen, Almanya
Esbjerg, Danimarka
Fjarðabyggð, İzlanda
Gatçina, Rusya
Haapsalu, Estonya
Jūrmala, Letonya
Jyväskylä, Finlandiya
Linyi, Çin
Luton, Birleşik Krallık
Lviv, Ukrayna
Stavanger, Norveç
Usangi, Tanzanya
Kaynakça
Dış bağlantılar
Resmi web sitesi
Eskimeyen Dost

Eskimeyen Dost, Zeki Müren'in 1982 yılında yayınladığı on şarkıdan oluşan albümdür.

Şarkı listesi
1. Gitme Sana Muhtacım
2. Eskimeyen Dost
3. Bu Sensiz İlk Gecem
4. Seni Nasıl Sevdim
5. Mihrabım Diyerek
6. Kayboldum Aşk Yollarında
7. Acaba
8. Şimdi Uzaklardasın
9. Aşkımız Eski Bir Roman
10. Akşam Olur Gizli Gizli Ağlarım

Kaynakça
Eskiköy Tren İstasyonu

Eskiköy Tren İstasyonu, Sivas'ın Ulaş ilçesi Şenyurt Köyü'nde yer alan TCDD'ye ait hemzemin tren istasyonudur.

Ankara – Kars demiryolu üzerinde yer alan istasyon, -o sıralar adı Devlet Demiryolları Umum Müdürlüğü olan- TCDD tarafından inşa edilerek 1936'da hizmete girmiştir.

İstasyon bir kenar peronuu ve bir ada peronundan oluşmaktadır.

Hatlar
TCDD
Ankara – Kars demiryolu

Hizmetler
İstasyon yapısı
Peron yapısı
Güzergâh
Çevre alanı
Görseller
Ayrıca bakınız
Kaynakça
Dış bağlantılar
TCDD resmî sitesi
TCDD Taşımacılık resmî sitesi
Eskipazar, Altınordu

Eskipazar, Ordu ilinin Altınordu ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adının eskiden Ordu şehir merkezinin burada olduğu çarşısının, pazarının burada kurulduğu fakat zamanın birinde burada çıkan büyük bir yangın sonunda her yerin yandığını sonrasında şehrin bugünkü şehir merkezinde kurulması dolayısıyla mahallenin adı Eskipazar olarak adlandırılmıştır.

Mahallede 1380 yılı yapımı olduğu düşünülen Eskipazar camii yer almaktadır. Depremde hasar gören cami onarılmıştır. Pencere kapısı ve minberi ahşap oymacılığın güzel örneklerinden olup, Ankara Etnografya Müzesi'nde sergilenmektedir.

Ayrıca Ordu'nun tek hayvan pazarı buradadır.

Ulaşım
Ordu merkezine 5 km uzaklıktadır. Ulaşım Altınordu belediyesine bağlı toplu taşıma araçları ile sağlanmaktadır. Toplu taşıma araçları şehir merkezinde yer alan endüstri meslek lisesi yanından hareket etmektedir.

Nüfus
Kaynakça
Eskimo - Aleut halkları

Eskimo-Aleut halkları, anadilleri Eskimo - Aleut dilleri ailesine giren Sibirya kökenli avcı ve toplayıcı şamanist halklar. Sibirya kökenli olmalarına rağmen, günümüzde Sibirya'da az sayıda bulunurlar; daha çok Kuzey Amerika'nın arktik bölgesi ile Grönland'da yoğunlaşmışlardır ve Arktika'nın birincil ana halkı konumundadırlar. Dil temelli sınıflandırmaya göre, Aleutlar ile Eskimolar olmak üzere iki ana gruba ayrılırlar. Dilce yapılan bu sınıflandırma kültürce yapılan sınıflandırmayla da örtüşür. Yalnız, dilleri Eskimo dillerinin Yupik koluna giren ve İngilizcede Alutiiq adıyla da anılan Supikler, kültürce Eskimolara değil Unangan da denilen Aleutlara yakındır ve geçmişte Ruslarca her iki halk da Çukçilerin verdiği "Aleut" ortak adıyla anılırlar. Eskimo - Aleut dilli halkların nüfusu 102.000 kişidir. Büyük çoğunluğunu Eskimolar oluştururken, Aleutlar 2300 kişilik nüfuslarıyla çok azınlıkta kalırlar.

Dil verileri ve arkeolojik kalıntılar, Eskimo - Aleut halklarının Bering Boğazı'nın buzlarla kaplanıp kara köprüsü (Bering Köprüsü) olduğu zamanlarda günümüzden 10.000 yıl önce iki ayrı etnik grup olarak Alaska'dan Kamçatka'ya kadar olan bölgede bulunduklarını göstermektedir. Eskimo ve Aleutların denizde avlanma tekniklerinin geliştirilmesinden önce bölündüklerini gösteren dil verileri arasında ok ve yay için ortak kelimelerin bulunması, bunun yanında deniz avcılığı terimlerinin Eskimo ve Aleutlarda farklı olması gösterilebilir. Eskimo ve Aleutlar deniz avcılığını birbirlerinden bağımsız olarak geliştirmişlerdir.

Sınıflandırma
Diline göre
Aleutlar
Eskimolar
Sirenik Eskimoları
Yupik halkları
Sirenik Yupikleri
Öz Yupik halkları
Sibirya Yupikleri
Naukan Yupikleri
Alaska Yupikleri (Yupikler & Çupikler & Nunivak Çupikleri)
Supikler
İnuit halkları
İnyupikler
İnuitler
Batı Kanada İnuitleri
Doğu Kanada İnuitleri
Grönland İnuitleri

Sirenik Yupiklerinin günümüzde konuşanı kalmayan dilleri diğer Yupik dillerinden belirgin biçimde farklıdır ve bu farklılığa dayanarak Menovşçikov (Меновщиков) gibi kimi uzmanlar Sirenik Yupikçesini Yupik dilleri dışında tutarak Sirenik Eskimocası adı altında Eskimo dillerinin üçüncü ana kolu olarak sınıflandırır.

Kültürüne göre
Alaska yerlileri beş ana kültür grubuna ayrılır ve bunların ilk üçü Eskimo-Aleut halklarıdır:



Eskimo - Aleut dillerinde insan
Eskimo - Aleut dillerindeki "insan" anlamına gelen ve kendilerini adlandırıken de temel aldıkları sözlerin benzerliği:



Dip notlar
Eskimo dilleri

Eskimo dilleri, Rusya'da Çukçi Yarımadasının birbirinden ayrı iki kıyısında, Amerika Birleşik Devletlerine bağlı Alaska eyaletinde, Kanada'da ve Danimarka'ya bağlı Grönland'da Eskimo-Aleut dilleri ailesinden Eskimo halkları tarafından konuşulan dil ailesi. Yupik dilleri ile İnuit dilleri olmak üzere İki ana kolu vardır. Fakat, Sirenik Yupiklerinin günümüzde konuşanı kalmayan dilleri diğer Yupik dillerinden belirgin biçimde farklıdır ve bu farklılığa dayanarak Menovşçikov (Меновщиков) gibi kimi uzmanlar Sirenik Yupikçesini Yupik dilleri dışında tutarak Sirenik Eskimocası adı altında Eskimo dillerinin üçüncü ana kolu olarak sınıflandırır. Sirenik Yupikçesi 1997 yılında tükenmiştir. Alaska Yerli Dil Merkezindeki son rakamlara göre 124.000 kişilik nüfusa sahip Eskimo halklarından 85.544 kadarı anadillerini konuşabiliyor.

Sınıflandırma
Sirenik Eskimocası ?
Yupik dilleri
Sirenik Yupikçesi
Öz Yupik dilleri
Sibirya Yupikçesi
Naukan Yupikçesi
Alaska Yupikçesi
Yupikçe
Çupikçe
Nunivak Çupikçesi
Supikçe
İnuit dilleri
İnyupikçe
Batı Kanada İnuitçesi
Doğu Kanada İnuitçesi
Grönland İnuitçesi

Nüfus
Alaska Yerli Dil Merkezine göre Yupik halklarının nüfusu ve anadillerini konuşabilen kişi sayısı:



Karşılaştırma
Kaynakça
Eskipara, Terter

Eskipara ( ), Azerbaycan'ın Terter rayonunda bulunan bir köydür.

Köyün eski adı Eskiparalı idi. 19. yüzyılda köy Birinci Eskiparalı ile İkinci Eskiparalı adlı iki bölümden oluşmaktaydı. Yerel nüfusun bilgisine göre köyün nüfusunu Kazah rayonunun Eskipara köyünden gelen aileler oluşturmuştur.

11 Mayıs 2016 tarihinde Eskipara bölgesinin Ermenistan güçleri tarafından Belirli Konvansiyonel Silahlar Sözleşmesi'nde yasak olan 122 mm kalibre beyaz fosforlu mermiyle bombaladığı bildirildi. Aynı gün 13 ülkeden askerî ataşe beyaz fosforlu mermiyle bombalanan bölgeyi inceledi.

Nüfus
Köyün nüfusu 1,029'dur.

Kaynakça
Eskimoların kar için kullandığı sözcükler

Eskimoların kar için kullandığı sözcükler, Eskimo dillerinin (özellikle Yupik ve İnuit) karı anlatmak için birçok sözcük olduğunu ifade eden iddiadan ortaya çıkan bir söylemdir. İddia ilk kez antropolog Franz Boas tarafından ortaya kondu. Daha sonra öğrencisi Benjamin Lee Whorf'un desteklemesiyle Whorfçuluk olarak da bilinen dilsel görelilik hipotezini kanıtlamak için kullanılan bir klişeye dönüştü. Bu hipotez kabaca dilin ses, dilbilgisi, sözcük dağarcığı gibi özelliklerinin kişinin dünyaya bakışını belirlediğini öne sürer. Hipotez bugün gözden düşmüştür. Ancak Eskimoların kar için İngilizceden daha çok kök sözcük kullandığını gösteren 2010 tarihli bir çalışma vardır.

Genel bakış
Franz Boas, nitelikli bir iddiada bulunmadı. O, sadece Eskimo-Aleut dillerinde daha çok kök sözcük olduğuna işaret etti. Kök sözcükler, yeni bir sözcük oluştururken değişebilir. Bu nedenle sözcük derken ne anlaşıldığına göre sözcüğün tanımı da değişir.

İddia ilk kez 1986'da Laura Martin adında bir dilbilmci tarafından yeniden incelemeye tabi tutuldu ve dilsel göreliliğin bir kanıtı olarak sunuldu. Bunu izleyen Geoff Pullum'un çalışmasında ise iddia büyük bir mit olarak nitelendirildi ve bu süreç "Büyük Eskimo Sözcük Aldatmacası" olarak adlandırıldı.

Kaynakça
Eskipara Manastırı

Eskipara Manastırı — Azerbaycan'ın Kazah Rayonunun Aşağı ve Yukarı Eskipara köyleri arasında, dağlık alanda yer alan tarihsel-mimari bir anıttır. Manastır Azerbaycan Cumhuriyeti Kültür Bakanlığı tarafından ülke çapında önemli bir anıt olarak devlet kaydına alınmıştır.

Tarihi
Manastır V-VIII. yüzyıllarda inşa edilmiştir. Kafkasya Albaniyasının kültürel mirasına ait olan manastır, kırmızı tüf taşından kare planlı inşa edilmiştir ve görkemli bir görünüme sahiptir. Manastırın duvarlarının birkaç yerinde büyük haç taşları bulunmaktadır.

Bu manastır ormanda, ulaşılması zor dağlık bir bölgede yer almaktadır. Kompleks yaklaşık 2,5 hektar bir alanı kapsamakta ve duvarlarla çevrilmiştir. Yüksek konumda bulunan ana yapılar, kompleksin geri kalan kısmından duvarla ayrılmıştır. Bu, kendine özgü bir içkale, ikametgâh alanıdır. Kompleksin duvarları ve kuleleri büyük nehir taşlarından inşa edilmiştir, bazı bölümleri yeterince iyi korunmuştur.

Tahmin edilene göre, içkaleli kompleks, Alban devletinin yöneticisi olan büyük Mehrani hükümdarlarının ikametgâhıydı. Alban hükümdarlarının kış ikametgâhı olan Xalxal şehrinin burada yer alması bunu doğrulayabilir. Bu nedenle, kompleksin hala V. yüzyılda kurulduğu düşünülebilir. Tuğla tekniği ve mimari biçimlerin bazı özellikleri, ana yapıyı VII-XI. yüzyıla tarihlendirmeye olanak tanımaktadır.

Mimari Özellikler
Kutsal Meryem Ana Kilisesi
Kompleksin en dikkat çeken ve günümüze kadar daha iyi korunmuş bölümü başkilise olan Kutsal Meryem Ana Kilisesi'dir. Kilise, plan olarak dikdörtgen forma sahiptir. Anıtın günümüze ulaşan bölümleri, onun iyi işlenmiş bir plana sahip önemli bir mimari kompleks olduğunu göstermektedir. Bina, iyi pişirilmiş 24x22x4 santimetre ölçülerinde kare tuğlalarla inşa edilmiştir. Anıtın mimari detayları da kısmen tuğlalardan (merkezi kemerin çevrelenmesi), karnizler ise yarım dairesel oyma desenli yontulmuş tüf taşlarından yapılmıştır.

Binanın mimari çözümünde duvarların kemerle işlenmesi başlıca öneme sahiptir. Bu yöntem, baş cephede alakapıya geçmektedir. Alakapı daha geniş ve daha yüksek bir kemerle süslenmiştir. Tahmin edilebilir ki, kemerler yarım daireseldi. Binanın içinde yan odanın kemerinin çatlamış çizgileri açık bir şekilde izlenebilir.

Kale
Manastır kompleksini çevreleyen kale, uzunluğu 2 m'ye kadar olan taşlarla örülmüş iki duvarla çevrilmiştir. İç kale duvarları daha sağlam ve yüksek yapılmıştır. İki duvar arasındaki mesafe 20 m'ye kadar çıkmaktadır. Bu, kalenin savunmasını daha da güçlendirmektedir. Her 0 m'den kale duvarı boyunca yüksekliği 9 m'ye kadar olan yarım dairesel burçlar inşa edilmiştir. Günümüze kadar bu burçlardan yedisi ulaşmıştır. Burçlar birbirine yer altı yollarıyla bağlanmıştır.

Kalenin içinde iki katlı bir binanın kalıntıları vardır. Bu bina, ölçüleri 22x22x4 cm olan pişmiş tuğladan inşa edilmiştir. Yüksekliği 12, genişliği 18, uzunluğu ise 42 m'dir. Sıvalı duvarlar, desenle süslenmiştir. Kalenin alanında birkaç tarımsal kuyu ve dağılmış bina kalıntıları net bir şekilde görülmektedir.

Kaynakça
Eskitaşlı, Lüleburgaz

Eskitaşlı, Kırklareli ilinin Lüleburgaz ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Kırklareli il merkezine 90 km, Lüleburgaz ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy Lüleburgaz'ın kuzeyinde ve numaralı Lüleburgaz-Pınarhisar devlet yolu üzerindedir.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Eskiyapar, Alaca

Eskiyapar, Çorum ilinin Alaca ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Eskiyapar'da çeşitli medeniyetlere ait arkeolojik kalıntılar bulunmaktadır. Eskiyapar Höyüğü'nden 19. yüzyılın ilk yarısında ilk bahsedenlerden biri William John Hamilton'dur. Köy, bir höyüğün üzerine inşa edilmiştir. 20. yy'ın başında yapılan ilk kazılarda Bir aslan rölyefi, Bizans mezar taşları, dini yapı kalıntıları ve Roma döneminden kalma yol işaret taşları bulunmuştur.

Eskiyapar'ın Hitit kenti Ankuwa olduğu iddia edilmiştir. Başka bir görüşe göre ise Eskiyapar Hitit şehri Tawiniya'dır.
Ayrıca Hatti'den de bilinen Tahurpa olduğuna ilişkin görüşler ve çalışmalar mevcuttur. 2011 yılında bulunan Hitit tableti, sıralanan bu görüşlerin iki isme düşürülmesini sağlayacaktır
Tunç çağı kazılarının yapıldığı yerde Hüseyin Dede adlı bir şahsın bir türbesi bulunmuştur. Kazıların devam edilebilmesi için türbe biraz öteye kaydırılmış, bu arada onun inşasında kullanılan tahtanın 1781 yılına ait olduğu tespit edilmiştir. Hüseyin Dede'nin kim olduğu bilinmemektedir.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 56 km, Alaca ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Eskitoprak, Suşehri

Eskitoprak, Sivas ilinin Suşehri ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Balaban olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 150 km, Suşehri ilçe merkezine 29 km uzaklıktadır. Köy, numaralı Suşehri-İmranlı il yolu yakınındadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Eskipolat, Aziziye

Eskipolat, Erzurum ilinin Aziziye ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin eski adı 1522 ve 1916 yılı kayıtlarında Kürtçede "pınarbaşı" anlamına gelen Serçeme olarak geçmektedir. 16. yy kayıtlarında Aziziye ve Aşkale'nin bir bölümünü kapsayan Serçeme Kazası'nın merkezi idi.

Daha önceleri Aşkale ilçesine bağlıyken, 10 Mayıs 1956'da Erzurum Merkez ilçenin Ilıca Bucağı'na bağlandı.
1990 yılında Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca ilçesine bağlanmıştır.
2008 yılında bağlı olduğu Ilıca ilçesinin adı Aziziye olarak değiştirilmiştir.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.

Coğrafya
Mahalle, Erzurum il merkezine 42 km, Aziziye ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeybatısında olup, numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yolu kenarındadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Eskiyol, Nusaybin

Eskiyol, Mardin ilinin Nusaybin ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin eski adı Çuva (Kürtçe: Çûva)'dır. Nusaybin merkezine 7 km Mardin merkeze 45 km mesafededir Büyükşehir yasasından sonra köy statüsünden mahalle statüsüne geçmiştir. Mahallede sağlık ocağı ve okul bulunmamaktadır.

Coğrafya
Mardin il merkezine 46 km, Nusaybin ilçesine 10 km uzaklıkta olup Suriye sınırındadır.

Nüfus
Kaynakça
Eskiyol, Kelkit

Eskiyol, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı "Bandola"'dır. Yerleşim bölgede yaşanan savaşların etkisiyle harap olduğundan 1516 yılı tahririnde virane (boş) olarak kaydedilmiştir. Osmanlı yönetimince bölgede başlatılan iskan politikası neticesinde 1530 ve 1591 tahrirlerinde "Bandula" adıyla kaydedilen yerleşim, sadece Müslümanların yaşadığı oldukça fazla nüfusa sahip bir yerleşim olarak görülmektedir. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celâlî isyanları sırasında olumsuz etkilenmiş ve nüfusu oldukça azalmıştır. 1642 yılı avarız defterinde köyde sadece 1 Müslüman hane kaydedilmiştir. 1835 yılı sayımına göre (sadece erkek nüfus sayılmış) köyde, 4 hanede 14 erkek nüfus yaşamaktadır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da birlikte Bandola adıyla Kelkit kazasının köyleri arasında yer alan yerleşimin adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.

Coğrafya
Gümüşhane iline 100 km, Kelkit ilçesine 35 km uzaklıktadır. Köy, eski Erzincan-Gümüşhane Karayolu üzerindedir.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Eskituraç, Reşadiye

Eskituraç, Tokat ilinin Reşadiye ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Köyün adı bir zamanlar bölgede fazla olduğu rivayet edilen Turaç kuşundan gelmektedir. Aynı isimde yeni bir köy daha kurulunca köye Eskituraç adı verilmiş kurulan yeni köye ise Yenituraç ismi verilmiştir.

Coğrafya
Tokat iline 118 km, Reşadiye ilçesine 27 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Eskisaray, Uşak

Eskisaray, Uşak ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
1898 yılı Osmanlı kayıtlarında yerleşimden günümüzdeki adıyla Uşak kazasına bağlı bir köy olarak bahsedilmektedir.

Coğrafya
Köy, Uşak il merkezine 19 km uzaklıktadır. İtecik Dağı'nın eteğine kurulmuştur.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Eskiyapar Höyüğü

Eskiyapar Höyük, Çorum İl merkezinin güneyinde, Alaca İlçesi'nin 6 km. batısında, eski Eskiyapar Köyü altında, Hüseyinabad Ovası'nda yer alan bir höyüktür. Tarım, yapılaşma gibi nedenlerle köyün yol açtığı tahribatı önlemek ve kazı çalışmalarına olanak vermek için 1983-84 yıllarında köy taşınarak höyük açılmıştır. Konum olarak Alacahöyük, Boğazköy ve Şapinuva (Ortaköy) gibi önemli Hitit merkezlerinin neredeyse geometrik ortasındadır.

Kazılar
Höyük çok eski tarihlerden beri bilinmektedir. En eski kayıt 19. yüzyılda W. J. Hamilton'un kaydıdır. Höyükte ilk olarak 1945 yılında Alaca Höyük kazı ekibinden Ekrem Akurgal tarafından bir sondaj yapılmıştır. Daha sonra Anadolu Medeniyetleri Müzesi Müdürü Raci Temizer başkanlığında 1968-83 yılları arasında kazılmıştır. İkinci dönem kazıları ise 1992 yılında Çorum Müzesi adına İ. Ediz başkanlığında yapılmıştır. Öyle ki Eskiyapar'ın Hitit kenti Ankuwa olduğu ileri sürülmektedir. Ayrıca tüm höyüğe yayılan gelişkin bir Demir Çağı tabakası kazılmıştır.

Erken Tunç Çağı yerleşmesinin bir kent özellikleri taşıdığı anlaşılmıştır. Bu tabakada ele geçen çanak çömlek buluntuları Alacahöyük ETÇ çanak çömleğiyle aynıdır. ETÇ III. Evrenin son safhalarına tarihlenen iki yapı içinde, tabanda açılan çukura dikkatlice gömülmüş iki define deposu bulunmuştur. Yapılar, yangınla tahrip olmadan önce, tehlikeden sakınmak için gömüldüğü düşünülmektedir. Kent, muhtemelen bir saldırıya uğramıştı ve bu hazinelerin sahipleri onları çıkarmaya hiç olanak bulamamışlardı. Bu definelerden biri iki gümüş kadeh, gümüş uzun saplı tava, gümüş kase ve elektrumdan tören baltası, altın küpeler, altın bilezik ve gerdançe, altın, gümüş ve akik boncuklar, giysi parçalarını tutturmakta kullanılan iki altın iğne bulunmuştur. İkinci definede de buna benzer parçalar vardır. Çoğunluğu Orta Hitit Dönemi'ne tarihlenen ve Hitit Ülkesi'nde ele geçen tek örnek olması dolayısıyla Eskiyapar Hançeri olarak bilinmeye namzet tunç bir hançer, tunç mızrak ucu, bıçak gibi parçalar, Eski Hitit'den yarım gövde biçimli bardak ritonu, Boğazköy ve Alacahöyük'teki örneklerinden daha ince bir işçiliği ortaya sermesi bakımından daha kaliteli bulunmaktadır. Çok sayıda boğa başı parçalarının bulunmuş olması, Eskiyapar'ın bir Fırtına Tanrısı tapınağı barındırıyor olmasını olanaklı hale getirmektedir.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Yakın plan kroki
Fotoğraflar
Eskipazar, Of

Eskipazar, Trabzon ili Of ilçesine bağlı bir mahalledir. Rize'nin İyidere ilçesiyle sınırdır.

Tarihçe
Yapılan değerlendirmelere göre Of kaza merkezinin ilk yerinin Eskipazar yerleşimi civarında, Baltacı Deresinin Karadeniz'e birleşmeden önce sol sahilde olduğu yönündedir. Buradaki pazar yeri sayesinde uzun yıllar Of kaza merkezi konumundayken, ilerleyen yıllarda Solaklı Vadisi boyunca günümüzdeki Of yerleşiminde yeni pazar yerinin kurulmasıyla eski konumunu kaybetmiştir.

30 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşmüştür. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu. Büyükşehir Yasası uyarınca 2014 yılında belde statüsü kaldırılarak mahalle olmuştur.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Eskipazar Kalesi

Eskipazar Kalesi, Trabzon'un Of ilçesinde, Baltacı Deresi ve İyidere Deresi'nin arasındaki Eskipazar köyünde konumlanmış bir kaledir. Tesis, Baltacı Deresi'nin (antik dönemdeki adıyla Psychros veya Soğuk Nehir) doğu yakasında konumlanmıştır.

Mimarisi ve Günümüzdeki Durumu
Kalenin doğu duvarı iyi korunmuştur. Doğu duvarının genişliği 50 ila 60 metre, yüksekliği 3,5 ila 4 metredir. İlçedeki konut binalarının yapımı sırasında kale büyük ölçüde yıkılmıştır. Kalenin duvarlarının yapımında orta boylu taşlar kullanılmıştır. Batı duvarının temel kalıntıları da bazı yerlerde korunmuştur. Kalenin güney cephesine dair ise hiçbir şey kalmamıştır. Çay ekimi sırasında kale kalıntıları da temizlenmiştir. Kuzey duvarı kısmen korunsa da dikenli çalılarla kaplıdır. Kalenin doğu ila batı duvarları arasındaki uzaklık 100-110 metredir.

Tarihsel coğrafya araştırmalarına göre Eskipazar Kalesi, Notitia Dignitatum da geçen geç Roma dönemi kalesi Caene Paremboleile 6. yüzyıl sonlarına ait Periplus Ponti Euxinide Rize'nin (Rizion) 16 mil batısında olduğu kaydedilen Kali Parembole yerleşimi için oldukça güçlü bir adaydır. Ayrıca kalenin güneyinde yer alan Fetoka'da (günümüzde Taflancık), MS 933-934 yıllarına tarihlenen ve bir kilisenin restorasyonunu belgeleyen bir yazıt bulunmuştur.

Kaynakça
Eskipazar Camii

Eskipazar Camii veya Bayrambey Camii, Altınordu ilçesinde konumlandırılmış ortaçağ dönemine ait dini bir yapıdır. 1380-1390 yılları arasında Hacıemiroğulları Beyliği döneminde Hacı Emir İbrahim Bey tarafından yaptırılmış olan cami, dikdörtgen planlı olarak tasarlanmıştır. Ordu-Ulubey karayolunun dördüncü kilometresinde, bir mezarlık içindedir. İlk binadan giriş kısmında bir duvar ve minarenin kaidesi kalmıştır. Hicri 1197 (Miladi 1782/1783) yılında Battal Hüseyin Paşa tarafından onarılmıştır. Beylik döneminde ordugâh camisi olarak görev yapan yapı, Osmanlı idaresine geçtikten sonra Canik-i Bayramlu Vilayeti'nin merkez camisi niteliğine yükseltilmiştir. Ordu'nun en eski yerleşim yerlerinden olan Eskipazar bölgesinin adının oluşmasında öncü rol oynamıştır. 1939 Erzincan Depremi'nde hasar gören cami, 1946 yılından itibaren başlayan restorasyon çalışmalarıyla günümüzün şeklini almıştır. Pencere kapısı ve minberi ahşap oymacılığın değerli örnekleridir. Yapı çevresinde iki hamam kalıntısı yer almaktadır.

Kaynakça
Eskiçeltek, Uğurludağ

Eskiçeltek, Çorum ilinin Uğurludağ ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1907 yılı kayıtlarında Çeltek olarak geçmektedir. Daha önceleri İskilip ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Uğurludağ ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 50 km, Uğurludağ ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar