kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Akasya Durağı bölümleri listesi

Bu maddede, 2008-2012 yılları arasında Kanal D ve Star TV'de yayımlanan Akasya Durağı adlı komedi ve aile türündeki Türk televizyon dizisinin bölümleri listesi yer almaktadır. Dizi, 5 sezon olup toplam 174 bölümden oluşmaktadır.

Bölümler
1. sezon (2008-2009): Kanal D
2. sezon (2009-2010): Kanal D
3. sezon (2010-2011): Kanal D
4. sezon (2011-2012): Star TV
5. sezon (2012): Kanal D
Kaynakça
Akatizi

Akatizi, hareketsizce oturamama ile birlikte öznel bir iç huzursuzluk hissi ile karakterize bir hareket bozukluğudur. Genellikle, bacaklar en belirgin şekilde etkilenir. Etkilenen vücut bölgeleri kıpırdayabilir, ileri geri sallanabilir veya hızlanabilir, bazı kişiler ise sadece vücutlarında huzursuzluk hissedebilir. Yunanca "değil" anlamına gelen a- ve kathízein, "oturmak" veya başka bir deyişle "oturamama" anlamına gelir.

Kaynakça
Akay Yokuşu

Akay Yokuşu veya diğer adıyla Akay Caddesi; Ankara'nın Çankaya ilçesinde bulunan bir yoldur.

Güzergah
Akay Yokuşu, Esat Caddesi ile Atatürk Bulvarı'nın kesişim noktasından başlayıp Tunalı Hilmi Caddesi'ne kadar devam eden güzergah üzerinde yer alır. 1990'ların ortalarında, Ankara kent merkezinde bulunan yoğun ulaşım arterlerindeki motorlu trafik akışını hızlandırmak amacıyla inşa edilmiş katlı kavşaklardan biri olan Akay Kavşağı'na da ismini vermiştir. Bu kavşak; İsmet İnönü Bulvarı, Atatürk Bulvarı ve Esat Caddesi arasındaki trafiğin önemli bir kısmını yer altına alındığı önemli bir bağlantı noktasıdır.

Önemli yapılar
Mimar Nizamettin Doğu tarafından uluslararası üslup akımının etkisinde kalarak tasarlanmış olan ve 1955 yılında inşası tamamlanan Demirtaş Apartmanı, Kızılırmak Caddesi'nin Akay Yokuşu ile birleştiği köşede bulunur. Kuruculuğunu Nuri Pakdil'in üstlendiği, 1972-1984 yılları arasında yayın hayatına devam eden ve Türk edebiyat tarihinin önemli dergilerinden biri olan "Edebiyat"ın yönetim ofisi de Akay Yokuşu üzerindeki Demirler Pasajı'nda bulunmaktaydı.

Ayrıca bakınız
Akay Kavşağı - İncesu Karayolu Tüneli

Kaynakça
Akbank Oda Orkestrası

Akbank Oda Orkestrası (AOO), 1992- 2011 yılları arasında İstanbul’da faaliyet göstermiş olan bir oda orkestrasıdır.

Akbank tarafından Türkiye'nin ilk özel sektör orkestrası olarak kuruldu. Faaliyet gösterdiği dönemde İstanbul'un her iki yakasında düzenli konserler, Anadolu turneleri ve çoğunlukla üniversitelerde düzenlenen Gençlik Konserleri ile birlikte yılda 19 yılda yaklaşık 400 konser vermiştir.

1992'de Hakan Şensoy'un başkemancılığında başında şef olmadan kurulan orkestra, daha sonra Igor Oistrakh, Ionescu Galati, Howard Griffits gibi değişik şeflerle birçok salonda faaliyet gösterdi; 1996 yılında yeniden yapılandı ve 1998'de Cem Mansur daimi şefliğe getirildi.

Orkestra, konser dizilerinin yanı sıra tarihî mekanlarda değişik temaları olan küçük festivaller düzenledi. Bu küçük festivallerden bazıları şunlardır: Aya İrini'de düzenlenen "Bach, Caz ve Lale Devri" (1998), İstanbul’da Erguvan Zamanı” (2004) Tophane-i Amire'de düzenlenen "Alla Turca" (1999) ve "1789, Akl-ı Selim'in Müziği" (2000(-) ile Yıldız Sarayı içindeki Istabl-ı Amire-i Ferhan Salonu'nda (saray atlarının yetiştirildiği yer) düzenlenen "At-Nağmeler" (2001) Şef Cem Mansur'un her konserden önce salonda toplanan dinleyicilere eserleri yarım saatlik bir sunumla anlatması, orkestranın uyguladığı yeniliklerdendi.

Orkestra 2011 yılında Akbank yönetimi tarafından yapılan “kurumun aldığı stratejik kararlar sonucunda AOO’nun faaliyetlerini bundan böyle sürdüremeyeceği” duyurusu ile kapanmıştır.

Akbank Oda Orkestrası Solistleri
Friedrich Lips, Fabio Zanon, Anders Paulsson, Alexander Markov, Stephen Kovacevich, Benyamin Sönmez, Bernd Glemser, Nicholas Daniel, Toros Can, Patrick Gallois, Ernst Kovacic, Chen Halevi, Christian Blackshaw, Yuri Gandelsman, John Harle, Christian Lindberg, Maria Tanzini, Adrian Brendel, Carlos Bonell, Toros Can, Mayumi Fujikawa, Hakan Hardenberger, Natalie Clein, Elizabeth Wallfisch, Michael Collins, Eduardo Fernandez, Dame Evelyn Glennie, Natalia Gutman, İdil Biret, Ayla Erduran, Raphael Wallfisch, Suna Kan, Anna Ryberg, James Gilchrist, Russel Smythe, Stephen Allen, Kevork Tavityan, Tedi Papavrami, Julian Lloyd-Webber, Ipswich Choral Society, Elena Duran, Gülsin Onay, Anna Tobella, European Voices İstanbul, Fabio Maria Capitanucci, Capucine Chiaudani, Natalia Gavrilan, Shalva Mukeria, Maria Gesswagner, Judith Halasz, Atilla Aldemir, Kudsi Ergüner, Gökhan Aybulus, Emre Elivar, Benal Tanrısever, Tahir Aydoğdu, Elina Vahala, Lara St. John, Sharon Bezaly, Matti Rantanen, Colin Currie, David Pyatt, Andréa Tyniec, Gloria Campaner, Kostas Kotçiolis, Ole Edvard Antonsen, Jean Louis Steuermann

Kaynakça
Akbaba (anlam ayrımı)

Akbaba şu anlamlara gelebilir:

Akbaba, kuş
Akbaba (dergi), haftalık siyasi mizah dergisi
Akbaba (müzik grubu), hard rock ve rock 'n' roll müzik grubu

Kişiler
Çağlar Akbaba (d. 1995), Türk futbolcu
Emre Akbaba (d. 1992), Türk millî futbolcu
Kemal Akbaba (d. 1988), Türk futbolcu
Ozan Akbaba (d. 1982), Türk oyuncu
Seval Akbaba (1976–2016), Türk televizyon sunucusu

Yerleşim yerleri
Akbaba, Bartın
Akbaba, Beykoz
Akbaba, Çaybaşı
Akbaba, Darende
Akbaba, Divriği
Akbaba, Kars
Akbaba, Köse
Akbaba, Sultandağı
Akbaba, Tortum
Akbayır

Akbayır şu anlamlara gelebilir:

Yerleşim yerleri
Akbayır, Cide, Kastamonu ili Cide ilçesine bağlı köy
Akbayır, Çubuk, Ankara ili Çubuk ilçesine bağlı mahalle
Akbayır, Elbistan, Kahramanmaraş ili Elbistan ilçesine bağlı mahalle
Akbayır, Hınıs, Erzurum ili Hınıs ilçesine bağlı mahalle
Akbayır, Karaköprü
Akbayır, Olur, Erzurum ili Olur ilçesine bağlı mahalle
Akbayır, Şahinbey, Gaziantep ili Şahinbey ilçesine bağlı mahalle
Akbayır, Yavuzeli, Gaziantep ili Yavuzeli ilçesine bağlı mahalle
Akbaba (müzik grubu)

Akbaba, 1980'li yılların sonu ve 1990'lı yılların başlarında hard rock tarzında müzik yapmış İstanbul merkezli bir topluluktu. Türk rock tarihinde öne çıkan grubun 1990 yılında çıkardığı tek bir albümü (Moonlight) bulunmaktadır. Akbaba ülke dışına da hitap etmek amacıyla bu albümünde İngilizce sözlü bestelerine yer vermiştir.

Tarihçe
1986 yılı subat ayinda İstanbul Kadıköy'de Vulture adıyla kuruldu Topluluğun kadrosunda Can Orkan Özülkü (vokal), Serhat Çiftdal (gitar), Tamer Turna (gitar), Haydar Tacettin (bas) ve Aykut Sabak (davul) bulunmaktaydı. O yıl topluluk adını, Hey dergisi ile röportaj yapılacağı vaadiyle Türkçe karşılığı olan Akbaba ile değiştirdi.

Ilk konserlerinide 1986 yılında Yalova'da verdiler.

Akbaba, zamanın gençlik ve müzik dergisi Hey'in hazırladığı 'Hey Boys' adlı toplama bir albümde 'Moonlight' adlı rock baladı ile yer aldı. 'Hey Boys' ülkemizde 'Değişim Rüzgarları' adlı albümden sonra yayınlanan ikinci toplama albüm olmuş ve Yankı Müzik tarafından çıkarılmıştı.

Akbaba ilk yıllarda distortion yüklü bir üslüpla aşk ve sevgiden söz etmekteydi. 20'li yaşlarla birlikte sözler gittikçe sivriliyor ve topluluk üyelerinin protest tavırları öne çıkmaya başlıyordu. Bu değişimdeki en büyük payın sahibi gitaristleri Tamer Tuna'ydı. Vokalde Orkan'ın yerine Emre Özgen'in geçmesiyle Akbaba'da yeni bir dönem başladı.

Almanya'dan Türkiye'ye gelen ilk yabancı trash topluluğu 'a Pentagram'la birlikte alt grup olmuş ve Boom müzik dergisinin Fame Star 90 yarışmasında birinci seçildiler. Bu yarışmada kendilerine 7 kişiden oluşan yaylı, nefesli ve geri vokal ekibi eşlik etti. İlk ve tek albümleri olan 'Moonlight' Uzelli tarafından 1991 yılında İsmail Uzelli ve Tuncay Özkınay prodüksiyonu olarak yayınlandı. 110 saat süren bu albümün kayıtlarını SKS Stüdyosu'nda Doruk Onatkut ve Yücel Altınbaş (Sadaks) tarafından gerçekleştirildi.. 1992 yılına dek süren bu dönem başarılı konserlerle geçti. 13 Nisan 1992'de Yıldız Üniversitesi'ndeki son konserlerinde ve Atakoy Galleria'daki buz pisti uzerinde orkestrayı iyice güçlendirmiş ve sahneye 20 kişi çıkmışlardı. Konserde Akbaba'ya 4 keman, 2 viyola, 1 çello, 1 alto saksofon, 1 tenor saksofon, 2 trompet, 1 trombon, 1 keyboard ve 2 geri vokal eşlik etti.

Akbaba başta İstanbul olmak üzere Türkiye'nin çeşitli illerinde 30'un uzerinde konser vermiştir.

23 Ağustos 2016 tarihinde ilk kadrosuyla yeniden bir araya gelen grup Kadıkoy Dorock XL'de bir konser vermiştir.

Diskografi
Dış bağlantılar
Akbalık, Akyazı

Akbalık, Sakarya ilinin Akyazı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Sadzların çoğunlukta olduğu bir yerleşimdir. Daha önceleri Harmanlı köyüne bağlı bir mahalle iken, 22 Temmuz 1959'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu. Önceleri Karapürçek ilçesine bağlı olan köy, 2008'de yapılan referandum sonrası Akyazı ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Sakarya il merkezine 24 km, Karapürçek ilçesine 5 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Akbayır, Hınıs

Akbayır, Erzurum ilinin Hınıs ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin eski adı 1554 yılı kayıtlarında Pornak ya da Purnak olarak geçmektedir. Mahallenin adı 1928 kayıtlarında bugünkü adını almıştır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.

Coğrafya
Mahalle, Erzurum il merkezine 174 km, Hınıs ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın kuzeydoğusunda olup, numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna Akören Mahallesi üzerinden 6,5 km'lik bir köy yoluyla bağlıdır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Akbaba, Tortum

Akbaba, Erzurum ilinin Tortum ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.

Tarihçe
Akbaba'nın eski adı Şipek'tir. Nitekim 1574 tarihli Osmanlı mufassal defteri ile 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Şipek (شیپك) olarak geçer.

Şipek köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Bugünkü köyün güneybatısında bulunan megalit kale kalıntısı buranın çok eski yerleşim alanı olduğunu göstermektedir.

Şipek köyü, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Tortum sancağının Lisgavi nahiyesine bağlı köylerden biriydi. Köyün nüfusu, 65'i Hristiyan ve 2'si Müslüman olan 67 haneden oluşuyordu.

Şipek köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Tortum kazasının köylerinden biriydi. Şipek Türkçe olmadığı için köyün adı 1950'lerin ilk yarısında Akbaba olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Akbaba'da 466 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 159 kişi okuma yazma biliyordu.

1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Tortum Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.

Akbaba köyünün 700 metre güneybatısında megalit yapının kalıntıları bulunmaktadır. Bir kale olduğu tahmin edilen yapı günümüzde taş yığını haline gelmiştir. Köyde bulunan eski kilise yıkılmış ve yerinde okul inşa edilmiştir. Köyün çeşmesindeki Ermenice yazılı taş yıkılmış olan kiliseden alınmış olmalıdır.

Coğrafya
Mahalle, Erzurum il merkezine 40 km, Tortum ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Mahalle, Tortum'un güneybatısında olup, numaralı Artvin-Erzurum (Tortum-Yakutiye) devlet yoluna 2,4 km.lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Akbayır, Olur

Akbayır, Erzurum ilinin Olur ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.

Tarihçe
Akbayır'ın eski adı Kahi veya Kahisi'dir. Gürcüce bir yer adı olan Kahi / Kahisi (კახი / კახისი), bir buğday türü "kahi" (კახი) kelimesiyle ilişkili olabilir. Öte yandan bu yer adı, köyün eski halkının Gürcistan'ın Kaheti bölgesinden gelip yerleşmesiyle alakalı da olabilir. Kahi veya Kahisi Türkçeye Kahis ve Kah (كاخ) olarak girmiştir.

Kahi veya Kahisi, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan Tao bölgesinde yer alır. Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyün kilisesi de bu dönemden kalmış olmalıdır.

Kahisi, 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterine göre Ardanuç livasına bağlı Kahi nahiyesinin köylerinden biriydi. Nüfusu 75 Hristiyan haneden oluşuyordu. Kahisi köyü aynı adlı nahiyenin de idari merkeziydi. Yedi köyü kapsayan Kahi nahiyesi toplam 230 haneden oluşuyordu ve bu tarihte sadece 5 hane İslam dinine geçmişti.

Kahisi, 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde Çıldır Eyaleti içinde, Tavusker sancağına bağlı köylerden biriydi. Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit etti bu tarihte köyde 31 hanede 74 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 148 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

Kahisi, 1877-1878 savaşının ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde Kahi, Oltu sancağının Tausker kazasının köylerinden biriydi. 1886 nüfus sayımında Kyah (Кяхъ) olarak kaydedilmiş olan köyde 15 hanede, 35'i erkek ve 31'i kadın olmak üzere 66 kişi yaşıyordu. Bu tarihte köyün nüfusu "Türk" olarak kaydedilmiştir. Oysa Gürcü arkeolog ve tarihçi Ekvtime Takaişvili 1907 yılında, Taoskari köyünden Olur'a dönerken Kiahi (Rusçanın etkisiyle köyün adını Kiahi biçiminde yazmıştır) köyünden geçtiğini ve burada 12 hane Müslüman Gürcünün yaşadığını yazmıştır. Kahi köyünün nüfusu 1896 yılında 148 kişiye, 1906 yılında 182 kişiye yükselmiştir.

Kahi veya Kahisi, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kah (كاخ) olarak geçer. Bu tarihte köy Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Olur nahiyesine bağlıydı. Kahisi veya Kah, "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Akbayır olarak değiştirilmiştir. Akbayır köyünün nüfusu 1965 yılında 285 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 107 kişi okuma yazma biliyordu.

1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Olur Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.

Kahisi köyünün Hristiyan döneminden kalmış olan Kahisi Kilisesi, köyün 300 metre güneydoğusunda, kaba yontulmuş taşlarla kireç harcı kullanılarak inşa edilmiştir. Büyük ölçüde yıkılmış olan kilisenin günümüze ulaşan duvarlarının yüksekliği 1,5 metreyi bulur. Mahalle, Olur'un batısında olup, bir köy yoluyla, doğrudan ilçe merkezine bağlıdır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Akbaba, Köse

Akbaba, Gümüşhane ilinin Köse ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski ismi Ağgi'dir. 1530 yılı Osmanlı tahririnde yerleşim Ağgi/Âğni adıyla Bayburt sancağı Kelkit nahiyesinin bir köyü olarak kaydedilmiştir. 1642 yılı avarız defterinde köyde Müslüman, askeri ve din görevlisi hanesi görülürken, Hristiyan hane yer almamaktadır. Aynı deftere göre Müslüman ve askeri hanelerden biri içerisinde yer alan 1 adet hane, o dönemlerde Hristiyanlıktan Müslümanlığa yeni geçenleri tanımlamakta kullanılan Veled-i Abdullah (Abdullah oğlu) tabiriyle kaydedilmiştir. 1835 yılı nüfus sayımında sadece erkek nüfus sayılmış olup buna göre 18 haneden oluşan köyde 91 erkek yaşamaktadır.

Köyün Ağgi ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.

Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 59 km, Köse ilçesine 13 km uzaklıktadır.
|-
|}

Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Akballı, Posof

Akballı, Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Akballı köyünün eski adı Oboli veya Obola'dır. Gürcüce bir yer adı olan Oboli (ობოლი) veya Obola (ობოლა), “yetim”, “kimsesiz”, “diğerlerinden uzak” gibi anlamlara gelir. Bu yer adı Türkçeye Obol (اوبول), Rusçaya Obola (Обола) şeklinde girmiştir.

Oboli veya Obola köyü, tarihsel Gürcistan'ın bir parçası olan Samtshe bölgesinin Posof Vadisi'nde yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyün adı buranın eski bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, Kveli (Kolköy), Tzurtzkabi (Aşıkzülali) gibi komşu köyler yer aldığı halde, Oboli köyü Osmanlıların Gürcülerden ele geçirdiği toprakların tahriri olan 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde yer almamıştır.

Oboli veya Obola köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca, savaş tazminatının bir parçası olarak Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin 1886 tarihli nüfus sayımına göre Oboli, Ardahan sancağının Poshov kazasına bağlı Tzurtzkabi nahiyesinin dokuz köyünden biriydi. Nüfusu, 72'si erkek ve 76'sı kadın olmak üzere, 13 hanede yaşayan 138 kişiden oluşuyordu. Bu nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir. Oboli veya Obol Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında Akballı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Akballı köyünde 333 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 83 kişi okuma yazma biliyordu.

Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 93 km, Posof ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Akbaba Sultan

Akbaba Sultan, gerçek adı Mehmed ve Ak Mehmed Efendi olan, Buhara'dan Fâtih Sultân Mehmed Hân ile Konstantıniyye şehrini fetheden askerlerden gazi, mutasavvıf şeyh ve alim. Hacı Bayrâm-ı Velî'nin müridi ve halifelerinden Akşemseddin ile birlikte Fâtih Sultân Mehmed'e danışmanlık yapmıştır. Fetih'den sonra izin alıp talebeleri ile Akbaba köyü'ne yerleşmiş, kendi adıyla anılan Akbaba'da gömülmüştür. Sonralarda türbenin yanına Can Fedâ Hâtun Câmii inşa edilmiştir. Türbesi Yuşa Peygamber'den sonra Beykoz'daki sık ziyaret edilen yerlerdendir.

Ayrıca bakınız
Molla Gürani

Kaynakça
Akbay

Akbay bir soyadıdır ve şu anlamlara gelebilir:
Burak Akbay (d. 1971), Türk iş adamı
Günal Akbay (d. 1935), Türk ziraat muhendisi
Hamit Akbay (d. 1900), Türk futbolcu
Hümeyra Akbay (d. 1947), Türk şarkıcı, besteci, söz yazarı, albüm yapımcısı ve oyuncu
İsmail Akbay (1930–2003), Türk bilim insanı
Onur Akbay (d. 1986), Türk futbolcu
Serhat Akbay (d. 1952), Türk mimar
Akbaba Mehmed Efendi Camii

Akbaba Mehmed Efendi Camii İstanbul'da bulunan camii.

Fındıkzade, Seyit Ömer Mahallesi, Kızılelma Caddesi ile Türkçü Hamdullah Sokağı'nın kesiştiği köşede bulunan Fenâî Mescidi'nin yapım tarihi ve mimarı kesin olarak bilinmemektedir. Banisi Fatih Sultan Mehmed ile İstanbul'un fethine katılan Akbaba Mehmed Efendi'dir. Mescit, adını yakınında metfun bulunan Şeyh Mehmed Fenâî-i Halvetî Efendi'den almaktadır. Minberini ise Sadrazam Seyyid Hasanpaşa (ö. H.1161/M.1748) koydurmuştur. İlk mimarı ve yapım şekli hakkında bilgi sahibi olmadığımız mescit, 1918 yılında tamamen yanmıştır. Uzun zaman arsa halinde kalan mescit, 1987 yılında merhum Hacı Zekeriya Aytek ve eşi Bahriye Hanım'ın vasiyeti üzerine evlatları tarafından, Mimar Kenan İslâmoğulları'na modern mimari tarzda betonarme olarak yeniden ihya ve inşasına başlanmış, Temmuz 2009 tarihinde ibadete açılmıştır. Cami fevkanî olup kubbeli ve 12 köşelidir. Giriş katı, abdest alma yeri, tuvalet ve kütüphane olarak; üst katı ise cami olarak planlanmıştır. Camiye bitişik 4 katlı betonarme binanın iki katı Kur'ân kursu ve iki katı da meşruta olarak kullanılmaktadır.

Kaynakça
Akbaba kapitalist

Akbaba kapitalistler veya vahşi kapitalistler, zor durumdaki şirketleri satın alıp işlerini düzeltmeye ve daha fazla kâr etmeye çalışan, nihayetinde bu şirketleri kâr amacıyla yeniden satmayı planlanlayan yatırımcılardır. Agresif yatırım tarzları ve şirketleri daha kârlı hâle getirmek için kullandıkları yöntemler nedeniyle sıkça eleştirilirler.

Ayrıca bakınız
Özel sermaye

Kaynakça
Akbaba arısı

Akbaba arısı ya da leş arısı, Güney Amerika'da bulunan Trigona cinsine ait küçük bir grup iğnesiz arıdır. Bu arılar leş ile beslenirler. Bazı akbaba arıları nektardan değil, arıların hipofaringeal bezlerinden salgılanan protein açısından zengin salgılardan elde edilen arı sütü benzeri bir madde üretir. Bu salgılar, muhtemelen arıların yuva dışında tükettiği leşten oluşan beslenme alışkanlıklarından kaynaklanır ve bu durum, "et balı" olarak bilinen bir madde ürettikleri inancını doğurmuştur. Akbaba arılarının bu alışılmadık davranışı, arılar ilk kez sınıflandırıldıktan yaklaşık iki yüzyıl sonra, 1982 yılında keşfedilmiştir.

Taksonomi
Bu gruba ait üç tür şunlardır:

Trigona crassipes (Fabricius, 1793)
Trigona necrophaga (Camargo ve Roubik, 1991)
Trigona hipogea (Silvestri, 1902)

Kaynakça
Konuyla ilgili yayımlar
Akbelen

Yerleşim yerleri
Akbelen, Tokat, Tokat ili merkez ilçesine bağlı köy
Akbelen, Kavak, Samsun ili Kavak ilçesine bağlı mahalle
Akbelen, Saraydüzü, Sinop ili Saraydüzü ilçesine bağlı köy
Akbelen, Toroslar, Mersin ili Toroslar ilçesine bağlı mahalle

Doğal alanlar
Akbelen Ormanı, Muğla'da yer alan bir orman
Akbelen, Saraydüzü

Akbelen, Sinop ilinin Saraydüzü ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Boyabat ilçesi Saraydüzü bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Saraydüzü ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 120 km, Saraydüzü ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Akbaş, Güdül

Akbaş, Ankara ilinin Güdül ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Akbaş mahallesinin tarihi geçmişi ele geçen çeşitli tarihi kalıntılara göre, Milattan önce (MÖ) 3000- 3500 yıllarına yani Etiler dönemine kadar dayanır.Bölge daha sonra Frigyalılar, Romalılar, Bizans döneminde anılan devletlerin yönetiminde kalmıştır. 1071 Malazgirt savaşından sonra Anadolu'nun Türkleşme sürecinde bölge Anadolu Selçukluların idaresine geçerek Anadolu Selçuklu Hükümdarı 1. Mesut'un eniştesi Ankara Emiri Şehabüldevle Güdül Bey zamanında bugünkü yerine kurulduğu sanılmakla birlikte halkın göçebe hayatına yatkın olması nedeniyle kalıcı konutlar yapılmamış basit barınaklarda yaşam sürdürülmüştür. Akbaş mahallesinin eski adından da anlaşılacağı üzere tarihi süreçte meydana gelen depremlerle viraneye dönmüş ve "Karaviran" adı verilmiştir. Osmanlı İmparatorluğunun yıkılması, yerine Türkiye Cumhuriyeti Devletinin kurulmasıile birlikte mahalle 1957 yılına kadar Ayaş ilçesine bağlı iken 1957 yılından sonra Güdül'ün ilçe olması ile birlikte Güdül ilçesine bağlanmış olup, adı da Akbaş mahallesi olarak tescil edilmiştir.

Coğrafya
Ankara iline 96 km, Güdül ilçesine 6 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
akbaskoyu.com
Akbaş, Akdağmadeni

Akbaş, Yozgat ilinin Akdağmadeni ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Keseri Müslim olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Yozgat il merkezine 110 km, Akdağmadeni ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köy, Akdağmadeni'nin kuzeyinde ve / numaralı Yozgat-Sivas devlet/uluslararası yolunun 1 km yakınındadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Akbaş, Sinop

Akbaş, Sinop ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1925 yılı kayıtlarında Dranasbaşı adıyla geçmekte olup, 1934 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Ayancık ilçesine bağlıyken, 16 Mayıs 1934'te Sinop merkez ilçeye bağlandı.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 53 km uzaklıktadır. Köy yakınlarında bir han kalıntısı bulunur.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Akbaşlar, İnegöl

Akbaşlar, Bursa ilinin İnegöl ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adı ilk kurulduğu yıllarda çocukların eğitim amaçlı komşu köy Kulaca'ya giderken başlarına sardıkları beyaz sarıklardan gelmektedir. Kulacalıların Akbaşlılar geliyor şeklinde söylemi yerleşmiştir

Coğrafya
Bursa il merkezine 51 km, İnegöl ilçesine 6 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Akbaş, Gerede

Akbaş, Bolu ilinin Gerede ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Akbaş köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde aynı isimle, Akbaş (آقباش) olarak geçer. Bu sırada köy, Bolu vilayetinin Gerede kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı idarî konuma sahip olan köyde, 86'sı erkek ve 102'ü kadın olmak üzere, 188 kişi yaşıyordu. DAkbaş köyün nüfusu 1965 yılında 217 kişiye yükselmişti ve bu nüfus içinde 26 kişi okuma yazma biliyordu.

Coğrafya
Akbaş köyü, Bolu il merkezine 64 km, Gerede ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Akbaş, Çerkeş

Akbaş, Çankırı ilinin Çerkeş ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1896 yılına ait 'salname'de de bugünkü adını taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Çankırı il merkezine 131 km, Çerkeş ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır. Köy, Çerkeş'in kuzeybatısında olup, / numaralı Bolu-Amasya (Gerede-Çerkeş) devlet/uluslararası yoluna ve Karabük-Çankırı TCDD Demiryolu üzerindeki Kurtçimeni tren istasyonuna 12,6 km'lik bir köy yoluyla bağlıdır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar