Amerika Birleşik Devletleri'nde sansür

Amerika Birleşik Devletleri'nde sansür, konuşma veya kamuya açık iletişimin bastırılmasını içermektedir ve Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın Birinci Değişikliği ile korunan ifade özgürlüğü meselelerini gündeme getirir. Bu temel özgürlüğün yorumu, kutsandığından bu yana değişiklik göstermiştir. Örneğin, Amerikan Karşıtı Faaliyetleri İzleme Komitesi'nin duruşmalarında örneklendiği üzere, 1950'lerin yaygın anti-komünist duyarlılık döneminde kısıtlamalar arttı. Miller - California (1973) davasında, ABD Yüksek Mahkemesi, Birinci Değişikliğin, ifade özgürlüğünün müstehcenlik için geçerli olmadığını ve dolayısıyla sansürlenebileceğini söyledi. Bazı nefret söylemi biçimleri eyleme geçmedikleri veya başkalarını yasadışı eylemlerde bulunmaya teşvik etmedikleri sürece yasal olsa da, daha şiddetli eylemler insanların veya grupların (Ku Klux Klan gibi) yürüyüş izinlerinin veya Westboro Baptist'in reddedilmesine yol açtı. Kilise hakkında dava açıldı, ancak ikincisi aleyhindeki ilk olumsuz karar, daha sonra ABD Yüksek Mahkemesi'nin Snyder - Phelps davasına temyiz edildiğinde bozuldu.

Birinci Değişiklik, yasaların getirdiği sansüre karşı koruma sağlar, ancak kurumsal sansüre, sözcülerin, çalışanların veya iş ortaklarının parasal kayıp, istihdam kaybı veya pazara erişim kaybıyla tehdit ederek konuşmalarının kısıtlanmasına karşı koruma sağlamaz. İftira için dava açma korkusunun olduğu durumlarda yasal harcamalar önemli bir gizli kısıtlama olabilir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki pek çok insan, şirketlerin Haklar Bildirsi'ne uymaması durumunda hükûmetin etkileneceğine dair hassas bir eğilimi öne sürerek, şirketler tarafından sansür uygulamasının kısıtlanmasından yanadır.

Tarih
Sömürge Devleti
Mayflower ile sansür Britanya Amerikası'na geldi. "Plymouth, Massachusetts valisi William Bradford, Merrymount'lu Thomas Morton'un, diğer yanlış davranışlarına ek olarak, bazıları şehvet eğilimi gösteren çeşitli tekerlemeler ve dizeler yazdığını öğrendiğinde, tek çözümü 1629'da Morton'un yüksek yaşamını kırmak için bir askeri sefer göndermek oldu."

1734-1735 yıllarında meşhur bir dava, New York gazetesi yazarı John Peter Zenger, yozlaşmış New York Valisi William Cosby'yi düzenli olarak eleştiren makaleler yayınladı. Kışkırtıcı iftiradan yargılanmadan sekiz ay önce hapse atıldı. Andrew Hamilton onu savundu ve "doğa ve ülkemizin yasaları bize gerçeği söyleyerek ve yazarak zalim gücü açığa çıkarma ve buna karşı çıkma özgürlüğü verdi" ile biten konuşmasıyla ünlendi. Zenger'in avukatları, bir ifadenin iftira niteliğinde olsa bile, ispatlanabilirse iftira niteliğinde olmadığına dair emsal oluşturmaya çalıştı. Yargıç, argümanlarına karşı karar verirken, Hamilton jüriyi özgürlük davasında iptal olmaya çağırdı ve suçsuz olduğuna karar verildi. Zenger davası, basın özgürlüğünün ABD Anayasası'nda kabul edilmesinin yolunu açtı. Kurucu Peder Gouverneur Morris'in belirttiği gibi, "Zenger'in 1735'teki duruşması, daha sonra Amerika'da devrim yaratan bu özgürlüğün başlangıç şansı olan Amerikan özgürlüğünün tohumuydu."

3 Mart 1873'te, önemli bir sansür yasası olan Comstock Yasası, Birleşik Devletler Kongresi tarafından "Müstehcen Edebiyatın ve Ahlaksız Kullanım Maddelerinin Ticaretinin Engellenmesi ve Dolaşımı" için bir kanun kabul etti. Aşağıdaki öğelerden herhangi birini göndermek için ABD Posta Hizmetinin kullanımını suç sayan kanun: erotizm; kontraseptifler (doğum kontrol hapı); düşük yaptıran maddeler; seks oyuncakları; herhangi bir cinsel içerik veya bilgiyi ima eden kişisel mektuplar; veya yukarıdaki öğelerle ilgili herhangi bir bilgi.

1900'ler
Wilson Yönetimi
1918 Sedition Act, 1917 Casusluk Yasasını, daha geniş bir suç yelpazesini kapsayacak şekilde, özellikle hükûmeti veya savaş çabasını olumsuz etkileyen veya devlet tahvillerinin satışına müdahale eden konuşmalar ve fikirlerin ifade edilmes olarak genişleten Birleşik Devletler Kongresi yasasıydı.

Amerika Birleşik Devletleri, bayrağı veya silahlı kuvvetleri hakkında "sadakatsiz, dinsiz, küfürlü veya ağzı bozuk dil" kullanımını ve başkalarının Amerikan hükûmetini veya kurumlarını hor görmesine neden olan davranışları yasakladı. Yasaya göre hüküm giyenlere genellikle beş ila 20 yıl hapis cezası verildi. Yasa ayrıca Posta Müdürlüğü'nün cezalandırılabilir konuşma veya fikir için aynı standartları karşılayan postaları teslim etmeyi reddetmesine izin verdi. Yalnızca "Birleşik Devletler savaş halindeyken" geçerliydi. ABD bu sırada I.Dünya Savaşı'da savaş halindeydi. Kanun 13 Aralık 1920'de yürürlükten kaldırıldı.

1918'de çıkarılan yasaya genellikle Kışkırtma Yasası denilmesine rağmen, aslında Casusluk Yasasında yapılan bir dizi değişiklikti.

Franklin D. Roosevelt Yönetimi
Sansür Bürosu, II.Dünya Savaşı sırasında haberleri ağır bir şekilde sansürledi. I. Dünya Savaşı sırasında ve daha büyük ölçüde II.Dünya Savaşı sırasında, savaş muhabirleri askeri kuvvetlere eşlik etti ve raporları, askeri sırları korumak için ileri sansüre tabi tutuldu. Bu tür sansürün kapsamına genel olarak itiraz edilmedi ve bu sorundan büyük bir mahkeme davası çıkmadı ve Yargıtay bile, "ifade özgürlüğünü zorbalıktan koruduğu" gerekçesiyle anayasaya uygun buldu. 19 Aralık 1941'de Başkan Franklin Roosevelt, Sansür Bürosu'nu kuran ve yöneticisine "kendi takdirine bağlı olarak" uluslararası iletişimi sansürleme yetkisi veren Yürütme Emri 8985'i imzaladı. Byron Price, Sansür Direktörü olarak seçildi. Ancak sansür haber yapmakla sınırlı değildi; posta sansürü de yaşandı."Aralık 1941'den Ağustos 1945'e kadar uluslararası veya ABD sınırları içine gönderilen her mektup, ayrıntılar için açılıp incelenmeye tabi tutuldu."

Truman Yönetimi
Yabancı Uyruklular Kayıt Yasası veya 1940 tarihli Smith Yasası, "Amerika Birleşik Devletleri veya herhangi bir Eyalet Hükümeti'ni zoru veya şiddetli bilerek veya isteyerek savunan, tavsiye eden veya teşvik eden herhangi bir dernek kurması veya herhangi birinin böyle bir derneğe üye olmasını sağlayan veya üye olması için zorlayan" herkes için cezai bir suç haline getirdi. 1941-1957 yılları arasında bu yasa ile yüzlerce Komünist yargılandı. Komünist Parti'nin on bir lideri 1949'da Smith Yasası uyarınca suçlandı ve mahkûm edildi. On sanığa beş yıl, on birincisine üç yıl hapis cezası verildi. Savunma avukatlarının tamamı mahkemeye saygısızlıktan suçlandı ve ayrıca hapis cezasına çarptırıldı. 1951'de, Amerikan Sivil Özgürlükler Birliği (ACLU)'nin kurucu üyesi Elizabeth Gurley Flynn de dahil olmak üzere diğer yirmi üç üyesi, 1940'ta totaliter bir siyasi partiye üye olmaktan ACLU yönetim kurulundan çıkarıldı. 1957'ye gelindiğinde, 140'ın üzerinde Komünist Parti lideri ve üyesi yasa uyarınca suçlandı. 1952'de Göçmenlik ve Milliyet veya McCarran-Walter Yasası kabul edildi. Bu yasa hükûmetin, yıkıcı faaliyetlerde bulunan göçmenleri veya vatandaşlığa alınmış vatandaşları sınır dışı etmesine ve ayrıca şüpheli yıkıcıların ülkeye girişini engellemesine izin verdi.

Eisenhower Yönetimi
1954 Komünist Kontrol Yasası, çok az tartışmadan sonra Kongre'nin her iki meclisinde de büyük bir destekle kabul edildi. Cumhuriyetçi John Marshall Butler ve Demokrat Hubert Humphrey tarafından ortaklaşa hazırlanan yasa, 1950 İç Güvenlik Yasası'nın bir geliştirmesiydi. Partinin ve "Komünistlere Sızan Örgütlerin" "yasal organların sahip olduğu hiçbir hak, imtiyaz ve dokunulmazlığa" sahip olmadığını ilan ederek Komünist Parti'yi yasadışı ilan etmeye çalıştı.

ABD'nin Kore Savaşı'nda savaşı filizlendirdiği iddialarını Şanghay'daki İngilizce dergisi "China Monthly Review" adlı gazetede yayınlayan gazeteci John W. Powell, 2 editörüyle birlikte 13 isyan suçlamasıyla suçlandı. Tüm sanıklar, sonraki altı yılda tüm suçlamalardan beraat etti, ancak Powell, hayatının geri kalanında gazetecilik endüstrisinden kara listeye alındı.

Wilhelm Reich'in çalışmalarının kitap yakılması, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en kötü sansür örneği olarak gösterilen 1956'da gerçekleşti.

Nixon Yönetimi
Daha sonraki çatışmalarda, savaş haberciliğinin sansüre tabi olma derecesi çeşitlilik gösterdi ve bazı durumlarda sansürün kasıtlı olarak askeri olduğu kadar siyasi olduğu da iddia edildi. Bu özellikle Vietnam Savaşı sırasında geçerliydi. Federal hükûmetin yürütme organı, The New York Times'ın Vietnam Savaşı sırasında çok gizli Pentagon Belgelerini yayınlamasını engellemeye çalıştı ve bunu yapmanın 1917 Casusluk Yasası uyarınca bir vatana ihanet eylemi olarak kabul edileceği uyarısında bulundu. Gazete, ünlü "New York Times Co. - United States" davasında galip geldi.

Reagan Yönetimi
Amerika Birleşik Devletleri'nin 1983'te Grenada'yı ilk işgali sırasında adaya Amerikalı gazetecilerin girmesine izin verilmedi, bu da önde gelen medya kuruluşlarının Pentagon'u sansürle suçlamasına neden oldu. Kısıtlama üç gün sonra kaldırıldı.

George H. W. Bush Yönetimi
1991'de George H. W. Bush başkanlığındaki Körfez Savaşı sırasında Pentagon, gizli askeri bilgileri korumak için kara savaşının medyada yer almasına kısıtlamalar getirdi.

Clinton Yönetimi
1998'de kabul edilen ve Bill Clinton tarafından imzalanan Çevrimiçi Çocuk Koruma Yasası, sivil özgürlük grupları tarafından "İnterneti altı yaşındaki bir çocuğa göre bir hale getirdiği" iddiasıyla eleştirildi ve yasal olarak meydan okundu. Yasal işlemler ve kalıcı tedbirlerle, yasa hiçbir zaman yürürlüğe girmedi.

2000'ler
George W. Bush Yönetimi
2003 Irak Saldırısı sırasında Başkan George W. Bush yönetiminde, birçok yerleşik muhabirin ülkeye girerken askerlere eşlik ettiği basın sansürü sorunları yeniden ortaya çıktı. Bu raporlar, bir birimin tam yerini açıklamalarına izin verilmediğinden sansüre tabi tutuldu. Başkan Bush'un yönetimi ayrıca iklim araştırmalarının sonuçlarını sansürlemeye çalıştı. "NASA'dan EPA'ya kadar değişen yedi kurumdaki 1.600 siyasi bilim insanının yaklaşık yarısı, Bush’un sekiz yıllık başkanlığı boyunca raporlarda veya konuşmalarda 'küresel ısınma' gibi terimlerin kullanılmaması konusunda uyarıldı."

Obama Yönetimi
Profesyonel Gazeteciler Derneği, Temmuz 2014'te Barack Obama'ya açık bir mektup yayınlayarak 2008 kampanyasının şeffaflık sağlama vaatlerine rağmen, haberi "bastırma veya engelleme" çabalarını eleştirdi. 38 gazeteci örgütü, belirli muhabirlerin engellenmesi de dahil olmak üzere, yönetimin engellemesinin birkaç örneğini içeren mektubu imzaladı. Mektupta ayrıca muhabirlerin, Federal kurumlar hakkında eleştirel yazılar yazanları, kara listeye alındığı belirtiliyor.

Trump Yönetimi
Donald Trump'ın seçilmesinin ardından, yönetimi, Amerikan bilim camiasının olası sansür ve gözdağı konusunda uyarıda bulunan "dünyanın en büyük bilim topluluğu" olan Amerikan Bilim İlerleme Derneği ile federal personelin kamuoyuna konuşmasını engelleme yollarını aradı. Trump yönetimi, "EPA ve USDA gibi devlet bilim kurumlarına susma emri verdi, EPA'nın iklim web sayfasını kaldırmasını emretti ve EPA bilim adamlarından gelen herhangi bir çalışma veya verinin kamuya açıklanmadan önce siyasi kişiler tarafından incelemeye tabi tutulması gerektiğini" belirtmişlerdir. Beyaz Saray, The New York Times, CNN, BBC ve The Guardian da dahil olmak üzere seçkin bir grup medya kuruluşuna erişimi reddederken, sağcı kuruluşların ve blogların katılmasına izin verirken, Ulusal Basın Kulübü hareketi anayasaya aykırı bir sansür olarak nitelendirdi.

2017'de Trump, NBC'nin ve kendisini küçük düşüren diğer TV haber ağlarının ağ lisanslarını iptal etmekle tehdit etti. Donald Trump, 11 Ekim 2017'de bir tweet atarak "NBC ve Networks'ten çıkan tüm sahte haberler ile lisanslarına hangi noktada itiraz etmek uygun? Ülke için kötü!"

Aralık 2017'de Washington Post, Trump yönetiminin, 2018 Mali Yılı için yazılı bütçe teklifinde Hastalık Kontrol Merkezleri tarafından belirli kelimelerin kullanılmasını potansiyel olarak yasakladığını söyledi. CDC'nin Direktörü Dr. Brenda Fitzgerald, "CDC'de yasaklanmış sözler olmadığından emin olmak istiyorum. Tüm önemli halk sağlığı programlarımız hakkında konuşmaya devam edeceğiz" diyerek bunu yalanladı.

Mayıs 2020'de George Floyd protestoları sırasında CNN muhabiri Omar Jimenez ve kamera ekibi Minnesota Eyalet Devriyesi memurları tarafından Jiménez'in televizyonda canlı olarak bildirdiğine göre tutuklandı. Jimenez, kendisini ve ekibini gazeteci olarak tanıttı. Polis memurları, haber ekibinin emirlere uymadığını belirterek onları gözaltına aldı.

Araçlar
Sanat
Müstehcenlik iddiasıyla yargılanan geniş çapta kamuoyuna duyurulan bir dava, 1990 yılında Cincinnati'deki Çağdaş Sanatlar Merkezi'nin, fotoğrafçı Robert Mapplethorpe'un çalışmalarını içeren bir sanat sergisi düzenlemeyi kabul etmesiyle meydana geldi. Çalışmaları, erkeklerin birkaç sanatsal çıplak fotoğrafını içeriyordu ve bu nedenle bazı kişler tarafından 'hakaret edici' kabul edildi. Bu, daha sonra beraat eden CAC direktörü Dennis Barrie'nin yargılanmasıyla sonuçlandı.

Yayın
Federal İletişim Kurulu (FCC) "uygunsuz" ücretsiz yayın (hem televizyon hem de radyo) düzenler. Uydu, kablolu televizyon ve İnternet çıkışları içerik tabanlı FCC düzenlemesine tabi değildir. Örneğin, yayıncı yedi kirli kelimeyi kullanırsa para cezası verebilir. Yüksek Mahkeme, 1978'de FCC - Pacifica Vakfı'nda, komisyonun George Carlin'in kasıtlı, tekrarlayan ve yaratıcı kaba sözler kullanan klasik "yedi kirli kelime" monologunun uygunsuz olduğu yönündeki kararlılığını onayladı. Ancak o sırada mahkeme, "ara sıra küfür" kullanımının cezalandırılıp cezalandırılamayacağı sorusunu açık bıraktı. Radyocu Howard Stern, sık sık para cezalarının hedefi oldu. Bu, radyodan ayrılmasına ve 2006'da Sirius Satellite Radio ile anlaşmasına yol açtı. Super Bowl XXXVIII devre arası şovu tartışması, yayınları güçlü bir şekilde denetlemesi için FCC üzerindeki siyasi baskıyı artırdı. Ayrıca Kongre, FCC'nin olay başına verebileceği en yüksek cezayı 268.500 ABD dolarından 375.000 ABD dolarına yükseltti.

Yüksek Mahkeme, FCC - Fox davasındaki 5-4 kararında, FCC'nin sözde uçucu küfürlere ilişkin politikasını "keyfi veya kaprisli" bulmadığını ve bu nedenle politikayı bozma çabalarında ağlara bir darbe indirdiğini söyledi. Ancak Fox tarafından yüksek mahkemeye getirilen dava, FCC'nin kısa süreli küfürler konusundaki politikasını sertleştirme kararını işleme tarzına ilişkin usul açısından dar bir meydan okumaydı. Fox, ABC, CBS ve NBC'nin desteğiyle, komisyonun geçmiş yıllarda onlar için ceza vermeyi reddettikten sonra, kısa süreli kısıtlamanın nedenlerini yeterince bilgilendirmediğini ve nedenlerini doğru bir şekilde açıklamadığını savundu. Sorun ilk olarak 2004 yılında, Bono'nun Altın Küre yayını sırasında "lanet olası mükemmel" ifadesini kullanması nedeniyle FCC onaylandığında ortaya çıktı, ancak sorun çözülmedi. Mevcut dava, ünlülerin Billboard Müzik Ödülleri'ne katılmasıyla iki kez ortaya çıktı. İlki, Cher'i içeriyordu: "Ayrıca son kırk yıldır her yıl dışarı çıktığımı söyleyen eleştirilerim vardı. Doğru. Öyleyse siktir et." İkincisi, 2003 yılında Paris Hilton ve Nicole Richie arasında bir konuşmayla geldi ve Richie, "Hiç Prada çantasındaki inek pisliğini temizlemeyi denedin mi? Lanet olsun bu o kadar basit değil."

Yargıç Antonin Scalia tarafından yazılan çoğunluk kararı, alt temyiz mahkemesinin FCC'nin hareketinin "keyfi ve kaprisli" olduğu yönündeki kararını tersine çevirdi. "Komisyon makul bir şekilde sonuçlandırabilir," diye yazdı, "Küfürlü dilin yaygınlığı ve kablolu yayın gibi diğer medyadaki kamusal eğlencenin kabalaşması, vicdanlı ebeveynlere çocukları için nispeten güvenli bir barınak sağlamak için yayın programlarının daha sıkı bir şekilde düzenlenmesini haklı çıkarıyor." Yargıç Ruth Bader Ginsburg muhalefet ederek, "Birinci Değişikliğin komisyonun yaptıklarına bıraktığı uzun gölgeyi gizlemenin bir yolu yok. Bugünün kararı bu gölgeyi küçültmek için hiçbir şey yapmıyor. " Yargıç John Paul Stevens muhalefet ederek, bir küfür kelimesinin her kullanımının aynı anlama gelmediğini yazdı: "Partnerinin kısa bir yaklaşımla vurmasını izleyen her golfçü bilir," Justice Stevens yazdı, "Golf sahasında ortaya çıkan dört harfli kelimenin cinsiyeti veya dışkıyı tasvir ettiği ve bu nedenle uygunsuz olduğu yönündeki öneriyi kabul etmek saçma olur... En azından söylemek ironiktir ki, FCC, seks veya dışkı ile zayıf bir ilişkisi olan kelimeler için radyoda devriye gezerken, en iyi saatlerde yayınlanan reklamlar, izleyicilere sık sık banyoya gidip erektil disfonksiyonla mücadele edip etmediklerini veya hastaneye gitmekte zorlandıklarını soruyor... FCC'nin değişen ve müsaade edilemeyecek derecede belirsiz ahlaksızlık politikası, yalnızca bu yayıncıları tehlikeye atıyor ve düzenleyici ortamı bulandırıyor." 30 yıldır FCC'nin sabah 6'dan akşam 10'a kadar "ahlaksız" sözleri radyodan uzak tutma gücüne sahip olduğunu ve bu kuralların "uygulanamaz olduğunu" ekledi Stevens. Yargıç Breyer, muhalefet ederek, yasanın "bağımsız idari kurumlardan sorumlu olanlara ilgili politikayı belirleme konusunda geniş yetki verdiğini" yazdı. "Ancak, ne tamamen politik nedenlerle politika seçimleri yapmalarına ne de bunları öncelikle açıklanamayan politika tercihlerine dayandırmalarına izin vermiyor." Scalia'nın çoğunluk görüşüne Baş Yargıç John G. Roberts, Justices Thomas, Samuel A. Alito Jr. ve (çoğunlukla) Yargıç Anthony M. Kennedy katıldı. Yargıçlar Stevens, Ginsburg, Souter ve Breyer karşı çıktı. Dört yargıç, sadece kendileri adına konuşan fikir birliği ve muhalifler yazdı.

Ancak karar dar bir usul meselesiyle sınırlıydı ve ayrıca, FCC'nin politikasının anayasaya uygunluğunu doğrudan ele almak için davayı New York'taki 2. Temyiz Mahkemesine geri gönderdi. 2. Temyiz Mahkemesi, politikanın "anayasal toparlanmaya" geçebileceği konusunda "şüpheci" olduğu 2007 kararında zaten kayıtlara geçmiş durumda. Scalia, yaklaşmakta olan Birinci Değişiklik sorusunun "bu durumda, çok yakında belirleneceğini" söyledi. Karar, mahkemenin anayasa sorununa farklı yaklaşabileceğine dair ipuçları sağladı. Bazı muhalif yargıçlar ve çoğunlukta olan Yargıç Clarence Thomas, Birinci Değişiklik iddiasına açık olabileceklerini belirtti. Thomas, bir fikir birliğine vararak, televizyon yayıncılarına kitaplardan, gazetelerden, kablolu yayın programlarından ve Web sitelerinden çok daha az Birinci Değişiklik koruması sağlayan iki olayın "yeniden değerlendirilmesine açık" olduğunu söyledi.

FCC ayrıca istasyonlar arasındaki parazitlerin birbirlerinin sinyallerini engellemesini önlemek için vericilere izin vermekten de sorumludur. İletme hakkının reddedilmesi sansür olarak kabul edilebilir. Düşük güçlü yayın istasyonlarına getirilen kısıtlamalar özellikle tartışmalı ve 1990'larda ve 2000'lerde (on yıl) mevzuat konusu olmuştur.

The Guardian, ABD medyasının cinayete karışan bir CIA çalışanıyla ilgili olarak ABD medyasına sansür uyguladığını bildirdi: "Bir dizi ABD medya kuruluşu Davis'in CIA olayını öğrendi, ancak Obama yönetiminin talebi üzerine bunu gizli tuttu." Colorado istasyonu KUSA, Davis'in "ABD hükümetinin talebi üzerine CIA referansını web sitesinden kaldırdığında" CIA için çalıştığını belirten bir çevrimiçi raporu sansürledi.

Savaş bölgelerinde gazetecilik
Muhabirler, savaş alanlarına resmi erişim hakkı verilmeden önce kendilerini bir ekibe veya asker birliğine "yerleştirmek" zorundadır. Muhabirler, sözleşmeler, ceza veya zorla yer değiştirme yoluyla bildirebilecekleri şeyler ve koruma ve mevcudiyet için bir askerî birliğe bağlı olma konusunda sınırlıdır.

Savaş zamanı sansürü genellikle kitlesel gözetleme biçimlerini içerir. Western Union ve ITT tarafından yapılanlar gibi uluslararası iletişim için, bu kitlesel gözetleme savaşlar bittikten sonra devam etti. The Black Chamber, bilgileri I.Dünya Savaşı'ndan sonra aldı. II. Dünya Savaşı'ndan sonra NSA'nın SHAMROCK Projesi benzer bir işlemi yerine getirdi.

Film
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk film sansürü, ödüllü filmlerin gösterimini yasaklayan 1897 tarihli Maine Eyaleti yasasıydı. 1915'te ABD Yüksek Mahkemesi, mahkemenin sinema filmlerinin tamamen ticaret olduğunu ve bir sanat olmadığını ve dolayısıyla Birinci Değişiklik kapsamında yer almadığını belirlediği Mutual Film Corporation - Industrial Commission of Ohio davasına karar verdi. Bu karar, 1952'de Yüksek Mahkeme davası Joseph Burstyn, Inc. - Wilson'a kadar geri çekilmedi. Halk arasında "Mucize Karar" olarak anılan karar, Roberto Rossellini'nin antoloji filmi L'Amore'un (1948) bir parçası olan kısa film "The Miracle"ı içeriyordu.

Mutual Film ve Joseph Burstyn kararları arasında yerel, eyalet ve şehir sansür kurulları filmleri düzenleme veya yasaklama yetkisine sahipti. Şehir ve eyalet sansür yasaları neredeyse filmlerin kendisi kadar eskidir ve "ahlaksız" filmlerin kamusal gösterimini yasaklayan bu tür yasalar çoğalmıştır.

Hollywood'da ve filmlerde algılanan ahlaksızlık üzerine halkın tepkisi ve artan şehir ve eyalet sansür kurullarının sayısı, film stüdyolarını federal düzenlemelerin çok da uzak olmadığından korkmaya yöneltti; bu yüzden 1922'de, bir endüstri ticaret ve lobi organizasyonu olan Sinema Filmi Yapımcıları ve Distribütörleri Derneği'ni (1945'te Amerikan Sinema Filmleri Derneği haline geldi) kurdular. Dernek, daha önce Birleşik Devletler Genel Müdürü olan, iyi bağlantıları olan bir Cumhuriyetçi avukat olan Will H. Hays tarafından yönetiliyordu; ve filmler üzerinde federal sansür uygulama girişimlerini raydan çıkardı.

1927'de Hays, çeşitli ABD sansür kurullarındaki deneyimlerinden yola çıkarak Hollywood stüdyolarının kaçınmanın akıllıca olacağını düşündüğü bir konu listesi hazırladı. Bu listeye "formül" adını verdi, ancak popüler olarak "yapılmaması gerekenler ve dikkatli olun" listesi olarak biliniyordu. 1930'da Hays, sansür yönetmeliğini uygulamak için Stüdyo İlişkileri Komitesi'ni (SRC) kurdu, ancak SRC'nin gerçek bir yaptırım yeteneği yoktu.

1927'de sesli filmlerin ortaya çıkışı, daha fazla yaptırım için algılanan bir ihtiyaca yol açtı. Chicago merkezli bir sinema filmi ticaret gazetesinin yayıncısı olan Martin Quigley, yalnızca filmler için uygun olmayan materyalleri listelemekle kalmayan, aynı zamanda filmlerin özellikle Katolik teolojisine dayanan bir sistemi teşvik etmeye yardımcı olabileceği bir ahlaki sistem içeren daha kapsamlı bir kod için lobi yapmaya başladı. Katolik St. Louis Üniversitesi'nde bir Cizvit rahibi ve eğitmen olan Peder Daniel Lord'u böyle bir yönetmelik yazması için işe aldı ve 31 Mart 1930'da Sinema Filmi Yapımcıları ve Distribütörleri Derneği yönetim kurulu bunu resmen kabul etti. Bu orijinal sürüm, özellikle bir zamanlar popüler olarak Hays Yönetmeliği olarak biliniyordu, ancak bu ve sonraki revizyonları artık genellikle Üretim Yönetmeliği olarak adlandırılıyor.

Bununla birlikte, depresyon ekonomisi ve değişen sosyal adetler, stüdyoların agresif bir yaptırım organı olmayan yönetmeliğin telafi edemediği daha ırkçı şeyler üretmesine neden oldu. Bu dönem Pre Code Hollywood olarak bilinir.

13 Haziran 1934'te kabul edilen yönetmelikte yapılan bir değişiklik, Üretim Yönetmeliği İdaresi'ni (PCA) kurdu ve 1 Temmuz 1934'te veya sonrasında yayınlanan tüm filmlerin yayınlanmadan önce bir onay sertifikası almasını gerektirdi. Takip eden otuz yıldan fazla bir süredir, Birleşik Devletler'de üretilen ve büyük stüdyolar tarafından yayınlanan neredeyse tüm sinema filmleri yönetmeliğe bağlı kaldı. Üretim Yönetmeliği federal, eyalet veya şehir hükûmeti tarafından oluşturulmamış veya uygulanmamıştır. Aslında, Hollywood stüdyoları, hükûmetin sansüründen kaçınmak ve öz düzenlemeyi hükûmet düzenlemesine tercih etmek umuduyla büyük ölçüde yasayı benimsedi.

Üretim Yönetmeliğinin uygulanması, birçok yerel sansür kurulunun feshine yol açtı. Bu arada, ABD Gümrük Bakanlığı, temyizde onaylanan bir eylem olan, yakında Hedy Lamarr adıyla tanınacak bir aktrisin oynadığı Çek filmi Ecstasy'nin (1933) ithalatını yasakladı.

1934'te Joseph I. Breen (1888–1965) yeni Üretim Yönetmelği İdaresi'nin (PCA) başına atandı. Breen'in 1954'te emekli olana kadar süren PCA liderliği altında, Üretim Yönetmeliğinin uygulanması katı ve kötü şöhretli hale geldi. Breen'in senaryoları ve sahneleri değiştirme gücü birçok yazarı, yönetmeni ve Hollywood'un önemli kişilerini kızdırdı. PCA'nın biri Hollywood'da, diğeri New York'ta olmak üzere iki ofisi vardı. New York PCA ofisi tarafından onaylanan filmlere sıfır ile başlayan sertifika numaraları verildi.

Üretim Yönetmeliği kapsamındaki ilk büyük sansür örneği, filmde aktris Maureen O'Sullivan'ın çıplak olduğu kısa sahnelerin düzenlendiği 1934 yapımı Tarzan and His Mate filmini içeriyordu. Başka bir meşhur dava, Howard Hughes tarafından üretilen 1943 tarihli batı filmi The Outlaw ile ilgiliydi. The Outlaw'a onay belgesi verilmedi ve yıllarca sinemaların dışında tutuldu çünkü filmin reklamları Jane Russell'ın göğüslerine özellikle dikkat çekti. Hughes sonunda Breen'i göğüslerin yönetmeliği ihlal etmediğine ve filmin gösterilebileceğine ikna etti.

Bu süre zarfında stüdyo sistemi dışında üretilen bazı filmler, 12 yaşındaki aktris Shirley Mills'in yer aldığı çıplak bir sahneye sahip olan Child Bride (1938) gibi yönetmeliğin kurallarını ihlal etti. Çizgi film seks sembolü Betty Boop bile dağınık saçlı genç kız tarzından çıkmak zorunda kaldı ve eski moda bir ev hanımı eteği giymeye başladı.

1952'de, Joseph Burstyn Wilson davasında, ABD Yüksek Mahkemesi 1915'teki kararını oybirliğiyle bozdu ve sinema filmlerinin Birinci Değişiklik koruması hakkına sahip olduğuna, böylece New York Eyaleti Mütevelli Heyeti'nin, Roberto Rossellini'nin yönettiği bir antoloji filmi olan L'Amore'un (1948) yarısı olan kısa bir filmi "The Miracle"ı yasaklayamayacağına karar verdi. Film dağıtımcısı Joseph Burstyn, filmi 1950'de ABD'de yayınladı ve dava, Rossellini'nin filmiyle bağlantısı nedeniyle "Mucize Karar" olarak anıldı. Bu da, Üretim Yasasını haklı çıkaran hükûmet düzenlemesi tehdidini azalttı ve PCA'nın Hollywood endüstrisi üzerindeki yetkileri büyük ölçüde azaldı.

Yönetmelikle ilgili zorlukların başında, filmleri 1950'lerde defalarca yönetmeliği ihlal eden yönetmen Otto Preminger vardı. Bekaretini evliliğe kadar korumayı planladığını iddia ederek iki talibini birbirine düşürmeye çalışan genç bir kadını konu alan 1953 yapımı The Moon is Blue, "bakire", "baştan çıkarma" ve "metresi" kelimelerini kullanarak bir onay belgesi olmadan yayınladı ayrıca bu kelimeleri kullanan ilk film oldu. Daha sonra uyuşturucu bağımlılığını anlatan Altın Kollu Adam'ı (1955) ve tecavüzcüyü konu alan film Bir Cinayetin Tahlili'yi (1959) üretti. Preminger'in filmleri, Üretim Yönetmeliğinin yetkisine yönelik saldırılara yöneltildi ve başarılı olduklarından terk edilmelerini hızlandırdı.

1954'te Joseph Breen emekli oldu ve Geoffrey Shurlock onun yerine atandı. Variety, yasanın uygulanmasında "daha geniş, daha rahat bir yaklaşıma doğru kararlı bir eğilim" olduğunu belirtti.

Billy Wilder'ın Some Like It Hot (1959) ve Alfred Hitchcock'un Psycho (1960) filmleri de temaları nedeniyle onay sertifikası olmadan piyasaya sürüldü ve gişe hasılatı oldu ve sonuç olarak yönetmeliğin otoritesi daha da zayıfladı.

Başkan Barack Obama, 19 Aralık 2014'te, Sony'nin The Interview adlı filmini, Amerikalı yetkililerin Kuzey Kore'ye bağlamış olabileceği bir siber saldırının ardından dağıtımdan çekerken "hata yaptığını" söyledi. Obama, "Bir yerdeki diktatörlerin burada ABD'de sansür uygulamaya başlayabileceği bir topluma sahip olamayız," dedi. Film, o zamandan beri belirli sinemalarda sınırlı olarak gösterime girdi.

The Pawnbroker ve Yönetmeliğin sonu
1960'ların başında, Victim (1961), A Taste of Honey (1961) ve The Leather Boys (1963) gibi İngiliz filmleri, Hollywood Prodüksiyon Yönetmeliğini ihlal eden cinsiyet rolleri ve homofobi hakkında cesur bir sosyal yorum sunuyordu, ancak filmler Amerika'da gösterime girdi. Amerikan eşcinsel hakları, insan hakları ve gençlik hareketleri, Yönetmelik ile sınırlandırılmış olan ırk, sınıf, cinsiyet ve cinsellik temalarının yeniden değerlendirilmesine yol açtı.

1964'te Sidney Lumet tarafından yönetilen ve Rod Steiger'in başrol oynadığı The Pawnbroker, aktrisler Linda Geiser ve Thelma Oliver'ın göğüslerini tamamen açığa çıkardığı ve Oliver ve Jaime Sánchez arasında "kabul edilemez derecede müstehcen ve şehvetli" olarak tanımladığı iki sahne nedeniyle başlangıçta reddedildi. Reddedilmesine rağmen, filmin yapımcıları Müttefik Sanatçıların filmi Üretim Yönetmeliği onayı olmadan yayınlamasını sağladı ve New York sansürcüleri, Yönetmelik idarecilerinin talep ettiği kesintiler olmadan The Pawnbroker'ı lisansladı. Yapımcılar ayrıca Amerikan Sinema Filmleri Derneği'nin reddine itiraz etti.

6-3 oylamada MPAA filme "Üretim Yönetmeliği Yönetiminin onaylanamaz bulduğu sahnelerin uzunluğunun kısaltılması" koşuluna bağlı olarak "istisna" verdi. Yönetmelik istisnası "özel ve benzersiz bir durum" olarak kabul edildi ve o zamanlar The New York Times tarafından "emsal teşkil etmeyecek eşi görülmemiş bir hareket" olarak tanımlandı. Medyada filmin yapımcıları için bir zafer olarak görüldü.

US - ALA (2003) 539 U.S. 194 durumuyla sınırlıdır. Yalnızca kütüphanelerin internet içeriğini filtreleyebileceğini varsayar. Bu, internet platformları Facebook, Google, YouTube, Wikipedia vb. gibi özel işletmeleri kapsamaz. Aslında, yasa tam tersidir; bu tür özel işletmeler, yalnızca özel bir işletmenin keyfi "topluluk standartlarını" karşılamadığı için içeriği yasal olarak sansürleyemez, filtreleyemez, kısıtlayamaz veya engelleyemez. Bunu yapmak, Birinci Değişiklik ve On Dördüncü Değişiklik'i ihlal eder ve bu tür bir davranış yasadışıdır.

Edebiyat
Kitapların yasaklanması Amerikan tarihinin bir parçasıdır. İlk kitap sansürü 1620'lerde gerçekleşti.

Pornografi
ABD mahkemeleri, Birinci Değişikliğin "ahlaksız" pornografiyi düzenlemelerden koruduğuna, ancak "müstehcen" pornografiyi korumadığına karar verdi. Müstehcen pornografi dağıtmaktan suçlu bulunan kişiler, uzun hapis cezaları ve mal varlıklarının kaybedilmesi ile karşı karşıya kalmıştır. Bununla birlikte, State - Henry'de (1987), Oregon Yüksek Mahkemesi müstehcenliğin Oregon Anayasası'nın ifade özgürlüğü hükmü uyarınca ifade özgürlüğünün anayasaya aykırı bir kısıtlaması olduğuna karar vermiş ve federal düzeyde bir suç olmaya devam etmesine rağmen, bu eyaletteki müstehcenlik suçunu kaldırmıştır.

1996'da Kongre, İnternet pornografisini kısıtlamak amacıyla İletişim Düzenleme Yasasını kabul etti. Bununla birlikte, mahkeme kararları daha sonra yasanın birçok hükmünü düşürdü.

1994'te Mike Diana, yasal olarak müstehcen olduğuna karar verilen karikatürler çizdiği için müstehcenlik nedeniyle mahkûm olan ilk Amerikalı sanatçı oldu.

Amerika Birleşik Devletleri'nde çocuk pornografisi yasa dışıdır. ABD Yüksek Mahkemesi, New York - Ferber'e göre, Birinci Değişiklik tarafından korunmadığına ve müstehcen olmasa bile, korumalı konuşma olarak kabul edilmediğine karar verdi.

Devlet
Ulusal Güvenlik
Bilgi sızıntıları
Wikileaks'in başlangıcından bu yana, sansür konusu geniş çapta tartışıldı. Hükûmette daha fazla şeffaflık yaratmaya çalışan bir "kar amacı gütmeyen medya kuruluşu" olan WikiLeaks, hassas dosyaları ve bilgileri halka açıklar. Amazon.com, WikiLeaks'i 1 Aralık 2010 saat 19:30'da sunucularından kaldırdı. Şirketin WikiLeaks barındırması ve yasadışı olarak elde edilen belgeler hakkında Amazon'u özel iletişimde sorgulayan ABD Senatosu İç Güvenlik ve Devlet İşleri Komitesi üyelerinden ABD Senatörü Joe Lieberman, eylem için Amazon'u övdü; Ancak WikiLeaks, resmi Twitter sayfasında "Amazon'daki WikiLeaks sunucuları mahrum edildi. Özgür ülkenin konuşma özgürlüğü - para cezası şimdi Avrupa'da insanları istihdam etmek için harcanıyor." ve sonra "Amazon ilk değişiklikten bu kadar rahatsızsa, kitap satma işinden çıkmaları gerekir". The Guardian'daki 3 Aralık 2010 tarihli bir makaleye göre, federal işçilerin WikiLeaks'e erişimi engellendi.

ABD hükûmetinin WikiLeaks tarafından sızdırılan telgraflara erişimi sınırlandırma, hakkında konuşma ve genel yayılma çabaları, önde gelen medya kuruluşları tarafından ifşa edildi. MSNBC'nin 4 Aralık 2010 tarihli bir makalesinde, Obama yönetiminin federal hükûmet çalışanlarını ve eğitim kurumlarındaki öğrencileri, kamu hizmetinde kariyer yapmak için çalışan öğrencileri, WikiLeaks belgelerini indirmekten veya bunlara bağlanmaktan kaçınmaları konusunda uyardığını bildirdi. Uyarının "aşırı hevesli bir çalışandan" geldiğini söyledi. The Guardian'daki 3 Aralık 2010 tarihli bir makaleye göre, federal işçilerin WikiLeaks'e erişimi engellendi. ABD Kongre Kütüphanesi, ABD Ticaret Bakanlığı ve diğer devlet kurumları, yasağın zaten yürürlükte olduğunu doğruladı. Bazı İç Güvenlik Bakanlığı çalışanları, yasağın işlerine engel olduğunu söylüyor: "Federal işgücünü, dünya çapındaki diğer ilgili tarafların neleri okuyup analiz edeceği konusunda büyük ölçüde karanlıkta tutarak daha fazla zarar verilecek." Bir yetkili, yasağın kişisel bilgisayarları da kapsadığını söylüyor.

Columbia Üniversitesi'nden bir sözcü, 4 Aralık'ta Kariyer Hizmetleri Ofisi'nin Columbia School of International and Public Affairs'deki öğrencileri WikiLeaks telgraflarına erişmekten ve bu konuyu tartışmaktan kaçınmaları için "belgeler hakkındaki söylem, gizli bilgilerle başa çıkma yeteneğinizi sorgulayabilir" şeklinde bir e-posta gönderdiğini doğruladı. Ancak, bu ertesi gün hızla geri çekildi. SIPA Dekanı John Henry Coatsworth, "Bilgi ve ifade özgürlüğü kurumumuzun temel değerlerinden biridir, bu nedenle SIPA'nın pozisyonu, öğrencilerin kamu arenasında kendileriyle ilgili gördükleri herhangi bir bilgiyi tartışma ve bunu olumsuz sonuçlardan korkmadan düşüncelerini paylaşma hakkına sahip olmalarıdır."

New York Times, 14 Aralık 2010'da ABD Hava Kuvvetlerinin, sızdırılmış telgrafları yayınlayan haber sitelerine (The New York Times, The Guardian, Le Monde, El País ve Der Spiegel gibi) erişimini engellediğini bildirdi.

18 Aralık'ta Bank of America, WikiLeaks için ödeme işlemlerini durdurdu. Bank of America, çalışanların, dahili ağından WikiLeaks'e erişimi de engelliyor.

Monterey Herald 27 Haziran 2013'te, Birleşik Devletler Ordusu'nun, ihbarcı Edward Snowden'ın küresel gözetim hakkındaki bilgilerinin ifşa edilmesinin ardından personelinin The Guardian'ın web sitesinin bazı bölümlerine erişimini engellediğini bildirdi. The Guardian web sitesinin tamamı Afganistan, Orta Doğu ve Güney Asya'da görev yapan personel için engellendi.

Teknoloji
Kriptografi yazılımının ihracatı, Uluslararası Silah Trafiği Yönetmelikleri kapsamında bir mühimmat olarak düzenleniyor, ancak son yıllarda kısmen endüstri lobiciliği nedeniyle yönetmelikler gevşedi.

1995 yılında Daniel J. Bernstein, Birinci Değişiklik gerekçesiyle düzenlemelere itiraz etti. Dokuzuncu Devre Temyiz Mahkemesi, yazılım kaynak kodunun Birinci Değişiklik ile korunan konuşma olduğuna ve hükûmetin yayınlanmasını engelleyen düzenlemelerinin anayasaya aykırı olduğuna karar verdi. Ancak bazı düzenlemeler kaldı.

Terörizmle savaş
NSA elektronik gözetim programı ve DARPA'nın Toplam Bilgi Farkındalığı, 11 Eylül sonrası hükûmet izleme programlarının iki örneğiydi. Terörist davranışları hedeflemesi amaçlansa da, eleştirmenler, hükûmetin izlemesi konusundaki korkular, insanları otosansüre götürebilir.

Federal hükûmet tarafından yayınlanan ve önceden adli incelemeye tabi olmayan Ulusal Güvenlik Mektuplarıyla ilgili de bir tartışma çıktı. Bu mektuplar, hükûmetin bir terörizm soruşturmasıyla ilgili olduğunu ileri sürdüğü bilgileri talep ediyordu, ancak aynı zamanda alıcıların mektubun varlığını açıklamasını engelleyen bir susturma emri de içeriyordu. Eleştirmenler, bunun devlet soruşturmalarında kamu denetimini önlediğini ve sebepsiz arama ve el koymanın kontrolsüz kalmasına izin verdiğini iddia ediyor. Amerikan Sivil Özgürlükler Birliği, ABD Vatanseverlik Yasası'nın 505. Maddesinin hükûmetin alıcıları terörizm soruşturmasına bağlama ihtiyacını ortadan kaldırarak kötüye kullanım olasılığını artırdığından şikayet etti. 7 Kasım 2005'te Amerikan Sivil Özgürlük Birliği şunları bildirdi: 17 Şubat 2006'da eski ABD Savunma Bakanı Donald Rumsfeld şunları söyledi: 2007 tarihli Amerika'yı Koruyun Yasası da yargı denetimi eksikliği nedeniyle tartışmalıydı.

Terörizme karşı savaş, ABD'nin diğer eyaletlerdeki gazetecilere yönelik politikasını da etkiliyor. 2011'de ABD başkanı Barack Obama, Yemen Cumhurbaşkanı Ali Abdullah Saleh'den ABD'nin bombalama olaylarına karıştığını bildiren gazeteci Abdulelah Haider Shaye'nin serbest bırakılmamasını istedi.

Silahlar
15 Mart 1950'de Scientific American, Hans Bethe tarafından termonükleer füzyonla ilgili bir makale yayınladı, ancak Amerika Birleşik Devletleri Atom Enerjisi Komisyonu derginin basılı kopyalarının imha edilmesini emretti ve redaksiyonu yayınlandı. Bethe, sansüre itiraz etmedi.

1951 Buluş Gizliliği Yasası ve 1954 Atom Enerjisi Yasası uyarınca, ulusal güvenlik gerekçesiyle patentler alıkonulabilir ve gizli tutulabilir.

1979'da The Progressive dergisi ABD hükûmeti tarafından dava edildi ve hidrojen bombasının "sırrını" ifşa ettiği iddia edilen bir makaleyi yayınlamaktan dolayı geçici olarak engellendi. Makale, Fusion Energy Foundation tarafından yayınlanan Fusion dergisinin benzer bilgileri yayınlaması ve hükûmetin suçlamaları düşürmesinin ardından nihayet yayınlandı.

1997'de Kongre, oybirliğiyle, "patlayıcı, yıkıcı aygıt veya kitle imha silahı yapmayı veya kullanmayı" öğreten talimatların dağıtımını yasaklayan bir Savunma Bakanlığı harcama tasarısına (Feinstien değişikliği olarak bilinir) bir değişiklik yapılması yönünde oybirliğiyle oy kullandı. Bu talimatlar, böyle bir cihazın fiili yapımına ve kullanımına yardımcı olmayı amaçladıysa eğer dağıtımı yasaklandı.

Siyasi
1987'de The Scientist'te, ABD hükûmetinin Fusion Energy Foundation tarafından çıkarılan iki bilim dergisini uygunsuz bir şekilde bastırdığını iddia eden bir makale yayınlandı. Makale, bilim insanı Winston Bostick'ten alıntı yapıyor; "Adalet Bakanlığı dergileri, bölümün yetkilisini hapse gönderebilecek bilgileri yayınlamadan önce alt etmek istiyor," ve eski Enerji Bakanlığı yetkilisi Stephen Dean, hükûmetin eylemlerinin "yasal sistemin büyük bir suistimali - bir hukuk kuralının ihlali" olduğunu söyledi.

Florida Valisi Rick Scott'a göre, 'iklim değişikliği' teriminin kullanımı sınırlıydı.

Yabancı boykotlar için maddi destek yasağı
1977'de ABD Kongresi tarafından kabul edilen bir yasa, Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunan bireyleri ve şirketleri ve bunların yabancı iştiraklerini içerecek şekilde tanımlanan tüm ABD vatandaşlarını İsrail'in boykotunu desteklemekten cezalandırıyor ve boykota isteyerek uyanlara ceza veriyor. BIS web sitesi şunları belirtir:


Bu temelde, bazı Amerikan işletmeleri, müşterilerinin ürünlerinin menşeiyle ilgili sorularını yanıtladıkları için cezalandırıldı.

İsrail yanlısı bazı aktivistler, yasayı, ister yabancı ister yerli olsun, İsrail'e karşı herhangi bir boykotu destekleyen yasaklayıcı konuşma ve ifadeler olarak yorumladılar (yabancı kuruluşların İsrail'i boykot etme taleplerine uymak için alınan önlemlerin aksine) ve ABD Anti-Boykot Ofisi'nden, elden çıkarma kampanyacılarını İsrail'e karşı kovuşturmasını istedi.

Bununla birlikte, yasa, yabancı bir ülke veya kuruluş tarafından başlatılan bir boykota yalnızca maddi katılımı veya maddi desteği yasaklamaktadır. Ne iç bir boykot kampanyasıyla ne de kanun, ister iç ister dış olsun, herhangi bir boykotu siyasi veya ahlaki olarak destekleyen söylemleri yasaklayan bir konuşma olarak yorumlanamaz. Yasa, ABD kuruluşlarının yabancı kuruluşlar tarafından kendi dış politikalarının aracıları olarak kullanılmasını, bu dış politika boykot düzenlemelerini de içerdiğinde engeller; ABD kuruluşlarının veya bireylerinin paralarını iş veya etik hususlara dayanarak nasıl harcayacaklarını veya yatırım yapacaklarını seçmelerine engel değildir; sadece yabancı bir kuruluşun talebi sonucu bunu yasaklamaktadır. Yerli bir boykot kampanyasının yabancı kökenli olduğunu iddia etmek gibi sahte iddialar altında devlet eyleminin başlatılması yoluyla konuşmayı bastırmaya yönelik maddi teşebbüsler hukuka aykırı olabilir ve para ve hapisle cezalandırılabilecek medeni haklar, federal suçlara karşı komplo oluşturabilir. (Bu tür bir konuşma, ABD Anayasasına göre temel siyasi konuşma olarak kabul edilir ve temel siyasi konuşmaya müdahale eden herhangi bir devlet eylemi, en katı Anayasal incelemeye tabidir.)

Kurumsal
1969'da Amerika Birleşik Devletleri Federal İletişim Kurumu (FCC) komiseri Nicholas Johnson, TV Guide'da The Silent Screen başlıklı bir makalede Amerika Birleşik Devletleri'nde "Sansür ciddi bir sorundur" dedi ve çeşitli ağların açıklamalarına katıldığını ileri sürdü. Yetkililer, televizyonun buna tabi olduğunu, ancak "sansürlerin çoğunu kimin yaptığını" tartıştı. Çoğu televizyon sansürünün devlet sansürü değil, kurumsal sansür olduğunu belirtti.

Croteau ve Hoynes haber yayıncılığı işinde kurumsal sansürü tartışıyor ve bunun otosansür olarak gerçekleşebileceğini gözlemliyor. Gizli olduğu için "belgelemenin neredeyse imkansız" olduğunu belirtiyorlar. Jonathan Alter, "Sıkı bir iş piyasasında eğilim, kendinizin veya patronunuzun başını belaya sokmaktan kaçınmaktır. Böylece bir sıfat düşürülür, bir hikaye atlanır, bir yumruk atılır. Tıpkı şu "havlamayan köpek" adlı Sherlock Holmes hikâyesi gibi. Bu ipuçlarını bulmak zor." Media Access Projesi'nin başkanı, bu tür bir otosansürün yanlış ya da yanlış bildirim olmadığını, sadece hiç bildirmediğini belirtiyor. Croteau ve Hoynes'e göre otosansür "dramatik komploların" ürünü değil, sadece birçok küçük günlük kararın etkileşimidir. Gazeteciler işlerini korumak ister. Editörler şirketin çıkarlarını destekler. Bu birçok küçük eylem ve durgunluk, (kendi sözleriyle) "homojenleştirilmiş, kurumsal dostu medya" üretmek için birikir. Croteau ve Hoynes fazlasının haber değeri taşıyan hikâyelerden kaçınarak veya hikâyelerin tonunu yumuşatarak kasıtlı olarak bu tür bir sansür uyguladıklarını ortaya koyan araştırmaların sonuçlarını bildirdi.

Nichols ve McChesney, "Rupert Murdoch'un James Bond filmlerinde veya profillerinde tasvir edilen manyak medya baronu, patronuna ve reklamcılara hizmet etme görevi olan okuyuculara veya izleyicilere karşı bir sorumluluk dengelemeye çalışan temkinli ve uzlaşmacı bir editörden çok daha az tehlikeli". "Sahaya en asil nedenlerle giren gazeteciler arasında bile" güçlü bir şirket veya bir devlet kurumu ile bir savaşa haber şirketini karıştırabilecek herhangi bir tartışmalı gazetecilikten kaçınma eğilimi olduğunu belirtiyorlar.

Otosansür
Haber ve eğlence işletmelerinde otosansür tek kurumsal sansür şekli değildir. Croteau ve Hoynes DMCA dünya çapındaki kriptografi araştırma topluluğunu etkilemiştir, çünkü birçok kişi kriptanalitik araştırmalarının yasayı ihlal ettiğinden veya bu şekilde yorumlanabileceğinden korkmaktadır. 2001 yılında Rus programcı Dmitry Sklyarov'un DMCA'yı ihlal ettiği iddiasıyla tutuklanması, yasanın dijital karşıtı haklar yönetim tedbirlerinin geliştirilmesini önlemek veya cezalandırmak için kullanımının oldukça duyurulmuş bir örneğiydi. Sklyarov, DEF CON'daki bir sunumun ardından ABD'de tutuklandı ve ardından birkaç ay hapis yattı. DMCA ayrıca, kriptanaliz öğrencileri (tanınmış bir örnekte, Profesör Felten ve Princeton'daki öğrenciler dahil) ve Hollandalı, Amerika Birleşik Devletleri'ne gittiğinde DMCA kapsamında tutuklanmakla ilgili endişesi nedeniyle Intel'in güvenli bilgi işlem planında keşfettiği güvenlik açıkları hakkında bilgi yayınlamayı reddeden Niels Ferguson gibi güvenlik danışmanları gibi suçlu olmayan eğilimli kullanıcılar için de göz korkutucu olarak gösterildi.

İfade özgürlüğü davaları, her ikisi de kopyalamaya karşı korumalı filmlerin (sırasıyla DVD ve Blu-ray Disk/HD DVD'de) "kırılması" ile ilgilenen DeCSS ve AACS şifreleme anahtarının yayınlanmasıyla sonuçlandı.

İfade özgürlüğü
İfade özgürlüğü bölgesi
İfade özgürlüğü bölgeleri (Birinci Değişiklik Bölgeleri, İfade özgürlüğü kafesleri ve Protesto bölgeleri olarak da bilinir), Birleşik Devletler vatandaşlarının ifade özgürlüğü haklarını kullanmaları için siyasi aktivizmde yer alan halka açık yerlerde ayrılan alanlardır. Birleşik Devletler Anayasası'ndaki Birinci Değişiklik, "Kongre, halkın barışçıl bir şekilde toplanma ve şikayetlerin giderilmesi için hükümete dilekçe verme hakkını kısıtlayan hiçbir yasa çıkarmayacağını" belirtir. İfade özgürlüğünün varlığı, hükûmetin ifadenin zamanını, yerini ve şeklini (Time, place and manner, TPM) - ancak içeriğini değil - düzenleyebileceğini öngören mahkeme kararlarına dayanmaktadır. Bilindiği üzere TPM kısıtlamaları yalnızca aşağıdaki durumlarda yasaldır:

tüm konuşmaları eşit şekilde ele alırlar - örneğin, bir konunun her tarafındaki kişilere aynı muamele edilmelidir;
kitle kontrolü gibi önemli, iyi niyetli bir kamu menfaati tarafından gerekçelendirilirler;
eldeki konuşmayı önemli ölçüde engellemez veya sulandırmazlar;
kötü niyet yoktur; yetkililerin genel olarak konuşmayı veya özellikle katılmadıkları konuşmayı bastırmak için bir TPM kısıtlaması dayatmalarının açık veya gizli bir nedeni yoktur.

Tüm TPM kısıtlamaları adli incelemeye tabidir. Mantıksız ve anayasaya aykırı TPM kısıtlamaları çeşitli mahkemeler tarafından defalarca kaldırılmış ve/veya ihtiyati tedbir, kısıtlama emri ve rıza kararına tabi tutulmuştur. Anayasaya aykırı TPM kısıtlamaları, ifade özgürlüğü ihlal edilen vatandaşların, şahsi sıfatlarıyla, eldeki ihlallerden sorumlu olan, kanunun rengine göre hareket eden devlet görevlilerini kişisel olarak dava etmelerine, tedbir kararı, yasaklama emri ve mutabakat kararı almalarına izin verir. Temel siyasi söylemle ilgili TPM kısıtlamaları, mümkün olan en yüksek düzeyde Anayasa incelemesine tabidir.

İfade özgürlüğü alanları çeşitli siyasi toplantılarda kullanılmıştır. İfade özgürlüğünün belirtilen amacı, siyasi toplantılara katılanların güvenliğini korumak veya protestocuların kendilerinin güvenliğini sağlamaktır. Bununla birlikte eleştirmenler, bu tür bölgelerin "Orwellyen" olduğunu ve yetkililerin bu bölgeleri, protestocuları, basın-yayın araçlarını, dolayısıyla halkı ve ayrıca ziyaretçileri tam anlamıyla gözden uzak tutarak sansürlemek için sert bir şekilde kullandıklarını öne sürüyorlar. Yetkililer genel olarak protestocuları hedef almayı reddediyor olsalar da, bazı durumlarda bu inkârlar daha sonraki mahkeme tanıklığıyla çelişmiştir. Amerikan Sivil Özgürlükler Birliği (ACLU) konuyla ilgili bir dizi dava açtı.

En belirgin örnekler, United States Secret Service'in Başkan George W. Bush için oluşturduğu örneklerdir. İfade özgürlüğü bölgeleri George W. Bush'un başkanlığından önce sınırlı biçimlerde bulunmakla birlikte, Bush'un başkanlığı döneminde kapsamları büyük ölçüde genişletildi. İfade özgürlüğü bölgeleri, geçmişte ve günümüzde Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yüksek öğretim kurumları tarafından kullanılmaktadır, ACLU ve Eğitimde Bireysel Haklar Vakfı gibi kuruluşların bunlara ifade özgürlüğü ve akademik özgürlüğün ihlali olarak itiraz etmelerine yol açmıştır.

İftira
İftira ve karalama, genellikle özel bir davanın temelini oluşturabilecek medeni haksızlıklar olarak kabul edilir. Bununla birlikte, 2019 itibarıyla, cezai hakaret yasaları yirmi dört eyalette kitaplarda bulunuyor. Her biri ortalama olarak yılda bir kez tutuklanıyor. 2018'de Amerikan Sivil Özgürlükler Birliği, Exeter sakini Robert Frese'nin Facebook'ta iki polis memuruna hakaret ettiği gerekçesiyle tutuklanmasının ardından New Hampshire eyaletine dava açtı. Bu yorum, polis şefini "korkak" olarak nitelendirdi ve son trafik atıfının "aşağılık bir polis" tarafından yapıldığını belirtti. Frese aleyhindeki dava daha sonra düştü.

1964 tarihli New York Times Co. - Sullivan kararından bu yana, göstericiler ve politikacılar gibi kamuoyuna açık figürler, bir iftira veya iftira davasını kazanmak için basit bir ihmalin aksine, gerçek kötülüğün amaçlandığını kanıtlamak zorundadır. Örneğin, birisi karikatür yaparsa veya hakaret ederse, kamu görevlileri dava açamaz.

Amerika Birleşik Devletleri'nde bir iftira davasını kazanmak zor olsa da, bir davaya karşı kendini savunmak pahalı ve zaman alıcı olduğundan, yine de etkili bir sindirme ve caydırıcılık aracı olabilir.

Kongre'de yasama tartışmalarına katılan kişilere, Senato veya Temsilciler Meclisi'nden konuştukları sürece, hakaret ve iftira davalarına karşı tam dokunulmazlık verilir.

Yerel sansür
1925'te Gitlow - New York'a kadar, Birinci Değişiklik eyaletlere ve belediyelere uygulanmıyordu. Kendi tüzüklerinde herhangi bir yasak bulunmayan kuruluşlar, "Boston'da yasaklandı" ifadesinin de örneklendirdiği gibi, gazeteleri, dergileri, kitapları, oyunları, filmleri, komedi gösterilerini vb. sansürlemekte özgürdü. Bu karara rağmen, sansür bu ek Birinci Değişiklik incelemesi altında 1950'ler ve 1960'larda devam etti.

New York'ta, 1933'te James Joyce'un Ulysses kitabına yönelik yerel yasaklama davası, neyin müstehcen olup olmadığını belirleyen nihai bir kurallar dizisinde önemli bir rol oynadı. Materyali okurken veya görüntülerken "l'homme moyen sensuel" (makul kişi) üzerindeki etkinin standardı, yasal standart haline geldi. Karar, Mahkemeye "küçük yaşlı kadın" veya "topluluğun en dindar üyesi" izlenimini bir bütün olarak genel toplum için değerlendirmemesi talimatını verdi. Kitabın yayıncısı, yalnızca New York'ta bir karar almasına rağmen, yerel yasaklar hala yürürlükte olmasına rağmen kitabı ulusal olarak yayınlama riskini aldı. Yayıncı, New York'taki kararın, kitapları koruma olarak yasaklamaya yönelik yerel çabalar tarafından görüleceğini belirtti.

Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesinin 1953'ten 1969'a kadar görev yapan Baş Yargıç Earl Warren'ın ifade özgürlüğü kararları, Birinci Değişiklik'in korumasını yerel yönetime genişletti ve hangi hükûmet eylemlerinin kabul edilebilir olduğuna dair çok daha katı inceleme standartları getirdi.

Maryland eyaleti, film derecelendirme panosunu alışılmadık derecede uzun bir süre korudu ve özel MPAA'nın gönüllü derecelendirme planı lehine 1980'lerde terk etti.

2017'de Kaliforniya savcıları, Güney Kaliforniya İslam Merkezi'nin Facebook sayfasındaki nefret içerikli gönderileri Kaliforniya Ceza Kanunu'nun ihlali olarak yorumladı. Daha önce telefonla merkeze ölüm tehdidinde bulunduğundan şüphelenilen Mark Feigin'i suçlamak için "kızdırmak veya taciz etmek amacıyla sürekli temas kurmayı" suç sayan hüküm kullanıldı. LAPD daha sonra farklı bir arayana karşı suçlama önermesine rağmen, CNN bunu bildirdi; "Feigin aleyhine yapılan suç duyurusunda, Det. Bryant'ın defalarca Feigin'in doğası gereği suç olmadığını söylediği Facebook gönderileri, bu telefon görüşmesinin yerini aldı ve 2015'te ona yanlış bir şekilde atfedilen başka bir tane yapıldı."

2019'da Connecticut Üniversitesi'ndeki iki arkadaşın "zenci" de dahil olmak üzere saldırgan sözlerle birbirleriyle alay ettikleri duyuldu. Ardından tutuklandılar ve Connecticut Genel Tüzüğü Başlık 53 uyarınca suçlandılar. "İnanç, din, renk, mezhep, milliyet veya ırk nedeniyle alay etmeyi" suç sayan ilgili bölüm, hukuk profesörü Steve Sanders tarafından anayasaya aykırı olarak nitelendirildi.

Adli emirler
Özel yargıçlar, kendi yetki alanlarındaki taraflara belirli bilgileri ifşa etmemeleri emrini verme yetkisine sahiptir. Bir kişinin devam eden bir davaya müdahale edecek bilgileri ifşa etmesini önlemek için bir susma emri verilebilir. Mahkeme belgeleri genellikle kamuya açık bilgiler olsa da, bazen bir mahkeme davası tarafından ifşa edilen hassas bilgilerin (kişisel bilgiler, küçükler hakkında bilgiler veya gizli bilgiler gibi) kamuya açık olmasını önlemek için kayıt mühürleme kullanılır.

Bu tür yetkiler, yüksek mahkemeler tarafından sıkı bir incelemeye tabidir ve genellikle Birleşik Krallık ve Kanada gibi ülkelere kıyasla sınırlı düzeydedir.

1971 davası Nebraska Press Assn. - Stuart, davalının adil yargılanma hakkını korumak için medya kuruluşlarının devam eden bir dava hakkında bilgi yayınlamasını önlemek için mahkemeler tarafından karşılanması gereken yüksek bir standart oluşturdu.

Öncülük
1931 Near - Minnesota davası, önceki kısıtlamanın çoğu durumda anayasaya aykırı olduğu doktrini ilk kez ortaya koydu. Öncelikli kısıtlama, materyalin ilk etapta yayınlanmasını engelleyen sansürdür. Alternatif sansür biçimi, genellikle mahkemede suçlamaya itiraz etme fırsatı bulduktan sonra, halihazırda yayınlanmış yasadışı veya zararlı materyal için ceza olarak ortaya çıkar.

İsyana teşvik
Amerika Birleşik Devletleri'nde, "isyana teşvik eden" olarak kabul edilen konuşmaları yasaklamak için bir dizi girişimde bulunuldu. 1798'de Başkan John Adams, Yabancılara Uygulanacak ve İsyana Teşvik Ceza Yasaları imzaladı, bu yasa veya Amerika Birleşik Devletleri'ne Karşı Suçların Cezalandırılmasına İlişkin Yasa, ABD'nin herhangi bir yasası, başkan veya Kongre hakkında yanlış, skandal içeren ve kötü niyetli yazılar yazmak veya yayınlamak, muhalefet veya direnme nedeniyle iki yıla kadar hapis cezası öngörüyor. Yasanın yürürlüğe girdiği sırada Başkan Yardımcısı Thomas Jefferson'un seçilmesinin ardından yasanın 1801'de sona ermesine izin verildi.

Amerika Birleşik Devletleri'nin I. Dünya Savaşı'nda İtilaf Devletleri'ne katılmasıyla bağlantılı olarak kabul edilen 1917 Casusluk Yasasının bir uzantısı olan 1918 İsyana Teşvik Yasası, savaşa karşı çıktıkları için birçok önde gelen kişinin hapse atılmasına yol açan tartışmalı bir taslak yasaydı. Bu dönemde, isyancıları yasaklayan eyalet yasaları da çıkarıldı ve bu dönemde, suçlu olan birçok insan veya Dünya Sanayi İşçileri üyeleri de dahil olmak üzere, isyancıları kovuşturmak için kullanıldı. Schenck - Amerika Birleşik Devletleri davasında, Yüksek Mahkeme, Casusluk Yasasını onayladı ve I. Dünya Savaşı sırasında taslak aleyhinde konuşmayı yasakladı. Bu durum "açık ve mevcut tehlike" testine yol açtı. 1969'da Brandenburg - Ohio "yakın kanunsuz eylem" testini başlattı. Brandenburg'un "yakın kanunsuz eylem" doktrini veya daha eski "açık ve mevcut tehlike" doktrini uyarınca, eğer mevcutsa, devletin kışkırtma eylemleri muhtemelen anayasaya aykırıdır.

Smith Yasası
Yabancılar Kayıt Yasası veya 1940 Smith Yasası, bunu herhangi birinin yapması için ceza gerektiren bir suç haline getiren bir Birleşik Devletler federal yasasıdır.

Ayrıca, vatandaş olmayan tüm yetişkin sakinlerin hükûmete kaydolmasını zorunlu kıldı; dört ay içinde 4,741,971 vatandaş olmayanlar kanun hükümlerine göre kaydolmuştur.

Yasa, en çok siyasal örgütlere ve çoğunlukla solculara karşı kullanılmasıyla bilinir. 1941'den 1957'ye kadar yüzlerce sosyalist Smith Yasası uyarınca yargılandı. 1941'deki ilk dava Troçkistlere odaklandı, 1944'teki ikinci dava faşist olduğu iddia edilen yargılandı ve 1949'dan itibaren ABD Komünist Partisi'nin liderleri ve üyeleri hedef alındı. 1957'deki bir dizi Yüksek Mahkeme kararı, Smith Yasası uyarınca çok sayıda mahkûmiyeti anayasaya aykırı bulana kadar kovuşturmalar devam etti. Sıklıkla değiştirilen tüzüğün kendisi yürürlükten kaldırılmadı.

Ayrıca bakınız
Amerika Birleşik Devletleri Anayasası Birinci Ek Maddesi
Politik Doğruculuk
Gözetim
Amerika Birleşik Devletleri'nde Müstehcenlik Yasası

Geçmişte sansür

Yabancılara Uygulanacak ve İsyana Teşvik Ceza Yasaları
Kızıl Tehlike

Derecelendirme sistemleri ve endüstri öz düzenlemesi

Eğlence Yazılımı Derecelendirme Kurulu
MPAA film reyting sistemi
Parental Advisory (müzik)

İlgili bastırma teknikleri

Propaganda
Hakaret (suç)

İfade özgürlüğü savunucuları

Amerikan Kütüphane Derneği
Electronic Frontier Foundation
Sansür Endeksi
Uluslararası İfade Özgürlüğü İletişimi

Amerika Birleşik Devletleri hükûmeti tarafından gözetim

Küresel İzleme İfşası (2013-günümüz), NSA ve uluslararası ortaklarının yabancı uyrukluların ve ABD vatandaşlarının kitlesel gözetimi hakkında raporlar
Carnivore, e-posta ve elektronik iletişimleri izlemek için bir ABD Federal Araştırma Bürosu sistemi
Computer and Internet Protocol Address Verifier (CIPAV), ABD Federal Araştırma Bürosu tarafından kullanılan bir veri toplama aracı (FBI)
Dropmire, NATO müttefiklerininkiler de dahil olmak üzere yabancı elçiliklerin ve diplomatik personelin gözetimini amaçlayan NSA tarafından gizli bir gözetim programı
Magic Lantern, ABD Federal Araştırma Bürosu tarafından geliştirilen tuş vuruşu günlük kaydı yazılımı
NSA çağrı veritabanı, ABD'de yapılan yüz milyarlarca telefon görüşmesinin meta verilerini içeren bir veritabanı
NSA izinsiz gözetim (2001–07)
NSA ihbarcılar: William Binney, Thomas Andrews Drake, Mark Klein, Thomas Tamm, Russ Tice, Edward Snowden
Birleşik Devletler diplomatlarının Birleşmiş Milletler liderlerini gözetlemesi
Stellar Wind, Başkanın Gözetim Programı kapsamında toplanan bilgilerin kod adı
Terörist Gözetim Programı, bir NSA elektronik gözetim programı
Total Information Awareness, Defense Advanced Research Projects Agency'nin bir projesi (DARPA)

Dış bağlantılar
Administration of the Invention Secrecy Act
Smyth, Daniel. Avoiding Bloodshed? US Journalists and Censorship in Wartime , War & Society, Volume 32, Issue 1, 2013.

Kaynakça