kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Eudocia (Frigya)

Eudocia (Grekçe: Εὐδοκία) veya Eudocia (Frigya), antik dönemde Frigya Pacatiana bölgesinde iskan görmüş ancak günümüzde lokasyonu tam olarak tespit edilemeyen bir yerleşimdir. Sinekdimos'un Gustav Parthey tarafından 1866'da yayınlanan versiyonunda bahsi geçen Frigya şehrine Eudocias (Grekçe: Εὐδοκιάς) ismiyle yerverilmiştir.

Tarihsel Gelişim ve Kimlik
Kentin tarihsel kimliği, tıpkı Pamfilya'daki adaşı gibi, M.S. 5. yüzyılda Bizans İmparatoru II. Theodosius'un entelektüel eşi İmparatoriçe Aelia Eudocia onuruna yeniden isimlendirilmesiyle pekişmiştir. Frigya bölgesindeki pek çok yerleşim gibi Eudocia da Roma’nın idari reformları ve Hristiyanlığın kurumsallaşmasıyla piskoposluk statüsü kazanmıştır.

Piskoposluk Kayıtları ve Konsiller
Eudocia'nın bir "şehir" (polis) olarak tescili ve dini hiyerarşideki yeri, dönemin kilise kayıtlarında (Notitiae Episcopatuum) net bir şekilde izlenebilmektedir:

Kentin episkoposları, bölgenin metropoliti olan Laodicea ad Lycum (Denizli yakınlarındaki Laodikya) makamına bağlı "suffragan" (yardımcı) piskoposlar olarak görev yapmışlardır.
M.S. 451 yılındaki Kalkedon (Kadıköy) Konsili kayıtlarında Frigya Eudociası'ndan temsilciler bulunmaktadır.
M.S. 536 ve 692 (Quinisext Konsili) tarihlerindeki dini toplantılarda da kentin adı müstakil bir birim olarak geçmektedir.

Konum Tartışmaları ve Arkeolojik Veriler
Frigya Eudociası'nın kesin lokasyonu halen tartışmalı bir konudur. Epigrafik buluntuların eksikliği nedeniyle kent, bölgedeki diğer yerleşimlerle (örneğin Lunda veya Aizanoi yakınlarındaki ikincil yerleşimler) karıştırılabilmektedir. Bazı araştırmacılar kenti Uşak veya Kütahya’nın güney kesimlerine, Phrygia Pacatiana'nın kalbine lokalize etme eğilimindedir. Ramsay gibi otoriteler, kentin antik yol ağları üzerindeki stratejik konumuna dikkat çekmişlerdir.

Pamphylia'daki Eudocias (Termessos yakını) ile Frigya'daki Eudocia'yı ayıran en temel fark, piskoposluk bağlamında bağlı oldukları metropolitlik merkezleridir (Pamphylia'da Perge, Frigya'da Laodikya).

Kaynakça
Eudes (Batı Frank kralı)

Eudes (y. 857 - 1 Ocak 898), 888'den 898'e kadar Batı Frank Krallığı'nın seçilmiş kralıdır. Capet Hanesi'nin ana hanedanı olan Robertiyenlerin ilk kralıydı. Eudes, krallığı üstlenmeden önce Paris'in kontuydu. Onun hükümdarlığı, Batı Frank Krallığı'nın asla yeniden birleşemeyecek olan Karolenj İmparatorluğu'ndan kesin olarak ayrıldığına işaret ediyordu.

Ailesi ve soyu
Eudes, Frank Dükü, Neustria Uçbeyi ve Anjou Kontu Güçlü Robert'in en büyük oğluydu. 866'da Brissarthe Muharebesi'nde babasının ölümünden sonra Eudes, Neustria Uçbeyi'ni miras aldı. Eudes bu unvanı 868 yılında Kral Dazlak Charles'ın Başrahip Hugh'u bu unvana atamasıyla kaybetti. Eudes, Hugh'un 886'daki ölümünün ardından onu geri aldı. 882'den sonra Paris kontu oldu. Eudes aynı zamanda Tourslu St. Martin'in başrahibidir.

882 veya 883'te Eudes, Troyesli Théodrate ile evlendi. On birinci yüzyıl tarihçisi Adémar de Chabannes, babasından kısa bir süre sonra ölen Arnoul (y.882-898) adında bir oğulları olduğunu yazmıştır. I. Ala'ın 28 Ağustos 903 tarihli sözleşmesinde Guy'ın adı çiftin çocuklarından biri olarak geçmektedir, ancak şecere uzmanı Christian Settipani belgenin sahte olduğunu savunmaktadır. Europäische Stammtafeln şecere çalışması, Raoul'dan Théodrate tarafından Eudes'un oğlu olarak bahseder, ancak birincil kaynağı bilinmemektedir.

Hükümdarlığı
885-886 Paris Kuşatması sırasında Vikinglerin saldırılarına direnme konusundaki becerisi ve cesareti nedeniyle Eudes, İmparator Şişman Charles'ın devrilmesinin ardından batılı Frank soyluları tarafından kralları olarak seçildi. Şubat 888'de Sens Başpiskoposu Walter tarafından Compiègne'de taç giydirildi.

Eudes, Vikinglere karşı savaşmaya devam etti ve onları Montfaucon'da mağlup etti, ancak kısa süre sonra Basit Charles'ın taht iddiasını destekleyen güçlü Frank soylularıyla bir mücadeleye girdi.

890 yılında Eudes, Osona'daki Manresa Kontluğu'na özel ayrıcalıklar verdi. Moroların saldırganlığına karşı ön cephedeki konumu nedeniyle Manresa'ya manresanalar veya manresanes olarak bilinen savunma kuleleri inşa etme hakkı verildi. Bu ayrıcalık, sonraki iki yüzyıl boyunca Manresa'ya Osona'nın geri kalanından farklı, benzersiz karakterinin verilmesinden sorumluydu.

Eudes, prestij ve destek kazanmak için Doğu Frank Krallığı'nın Kralı Arnulf'a saygı duruşunda bulundu. Buna rağmen 894 yılında Arnulf, Basit Charles'a desteğini açıkladı ve üç yıl süren bir çatışmanın ardından Eudes, rakibiyle uzlaşmak ve Seine nehrinin kuzeyindeki bir bölgeyi ona teslim etmek zorunda kaldı.

Popüler kültürde
History Channel'ın 2013'ün hit dizisi Vikings'te Kont Eudes adlı bir karakteri Owen Roe canlandırıyor. Bu kurgusal Eudes aslında Paris'i bir Viking saldırısından kurtarır, ancak kral olmayı başaramadan öldürülür.

Kont Eudes, 2020 video oyunu Assassin's Creed Valhalla nın ikinci genişletmesi olan The Siege of Paris te yer alıyor.

Eudes, Crusader Kings III oyununda yer imlerine eklenmiş bir karakter olarak görünüyor. Oyuncular, 867 yılında, yani on yaşındayken onun gibi oynayabilir ve hanedanının Fransa Krallığı'nı yönetmesine liderlik ederek bir başarı kazanabilirler.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Eudes de Saint-Amand

Aziz Eudes de Saint-Amand 1110 - Ekim 1180), 1171 ile 1179 yılları arasında Tapınak Şövalyeleri'nin 8. büyük üstadıdır.

Kişisel hayatı
Eudes, Fransa'nın Limousin şehrinden bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Kendisi Kudüs'ün mareşaliydi ve daha sonra vikont olmuştur. Tarikatın inatçı bir lideriydi ve bu ona hem övgü hem de kızgınlık kazandırıyordu. Bunun bir örneği 1172'de bulunabilir. Bir Tapınak Şövalyesi Gauthier du Maisnil, I. Amalrik'in saygın bir Suikastçısını öldürmekle suçlandığında, Eudes onu teslim etmeyi reddetmiştir. Tapınakçılar üzerindeki tek gücün Roma olduğunu öngören papalık kararından alıntı yapmıştır.

Askeri kariyeri
Eudes, büyük usta olarak görev yaptığı süre boyunca çeşitli keşif gezilerine katıldı. Nablus, Eriha ve Ceraş'ta askerî harekâta öncülük etmiş ve Tapınakçılarla önemli zaferler elde etmiştir. Belki de onun en güzel saati, şövalyelerinin Selahaddin'in ordusunun üstün bir müfrezesini ikna edici bir şekilde mağlup ettiği Montgisard Muharebesi'dir.

Mart 1179'da Eudes, Chastelet kalesinin inşasını denetlemiştir. Konumu ve zaptedilemezliği, onu Selahaddin Eyyubi'nin başına bela haline getirmiş ve Selahaddin Eyyubi, onun yok edilmesi için hatırı sayılır miktarda para teklif etmiştir. O kadar etkili oldu ki, Selahaddin Eyyubi'nin 1179'da Kudüs'e Mayıs ayında yaptığı saldırı yenilgiye uğratılmıştır. Kuvvetleri kalenin kalın duvarlarına saldırdı ve orada konuşlanmış Tapınakçıların şiddetli savaşı Müslümanlara ağır kayıplar verdirmiştir. Zaferden yararlanmak isteyen 1179'daki Marj Ayyun Muharebesi'nde İslam güçlerine karşı bir saldırı düzenlendiler. Bunun öncülüğünü Kudüs Kralı IV. Baudouin, Trablus Kontu III. Raymond, Eudes de Saint-Amand ve Roger de Moulins yapmıştır. Ancak Selahaddin, Hristiyan güçlerini yeniden toplayıp yok etmiştir. IV. Baudouin, Gerçek Haç'ı da yanına alarak katliamdan kaçmış, ancak Saint-Amand yakalanmış ve rehin alınmıştır.

Ağustos 1179'da yeni Tapınakçı kalesi ele geçirildi ve orada konuşlanan şövalyelerin Müslüman güçleri tarafından kafaları kesildi. Eudes, 1180 yılı civarında Selahaddin Eyyubi'nin hapishanelerinden birinde ölmüş, ancak kesin bir tarih mevcut değildir. Selahaddin'in esir yeğenlerinden birinin karşılığında serbest bırakılması önerilmiş, ancak müzakereler çok geç kalmıştır.

Destek toplaması
Eudes'nun zaferleri yalnızca askeri açıdan önemli değildi, aynı zamanda Avrupa'daki anavatan ülkelerden yeni para ve kaynak taahhütleri alınması açısından da hayati önem taşıyordu. Tapınakçıların Montgisard'daki sansasyonel zaferinden ilham alan Margat Lordu Renaud, birçok şehrinden elde ettiği gelirin yarısını tarikatın amacına bağışlamıştır.

Kaynakça
Özel


Genel
Eudokia

Eudokia ( ), Bizans İmparatoru II. Justinianos'un ilk imparatoriçe eşiydi.

İmparatoriçeliği
Eudokia'nın Kutsal Havariler Kilisesi'ndeki adı ve gömüldüğü yer, VII. Konstantinos tarafından De Ceremoniis'te kaydedilmiştir. Ancak kendisi hakkında başka pek bir şey bilinmemektedir. II. Justinianos'un ilk saltanatı sırasında (685-695) onunla evlendiği ve 703'te Hazarlı Theodora ile ikinci evliliği sırasında ya ondan önce öldüğü ya da boşandığı varsayılmaktadır. 692'deki Trullo Konsili'nden önceki bir noktada Eudokia'nın, piskopos John ve diğer Ortodoks Kıbrıslıların Kizikos'a göç etmesine bilinmeyen bir kapasitede yardım ettiği anlaşılıyor.

Theofanis'in kroniğinde ve Konstantinopolis Ekümenik Patriği I. Nikephoros'un Chronographikon syntomonunda, Justinianus'un bir kızının 704-705 yılları arasında Bulgaristan Kralı Tervel ile nişanlandığı bildirilmektedir. Adının, babaannesi Anastasia'ya ithafen "Anastasia" olduğu tahmin edilmektedir.

Kaynakça
Eudoksias

Eudoksias ( ), Antik Çağ'ın sonlarında Galatya Secunda eyaletinde yer alan ve Geç Roma ile Bizans dönemlerinde piskoposluk merkezi olarak işlev görmüş tarihi bir Anadolu kentidir.

Konum
Eudoxias, yalnızca Hierokles'in Synekdemos adlı eserinde ve Konstantinopolis Patrikhanesi'nin Notitiae episcopatuum kayıtlarında adı geçen antik bir yerleşim ve piskoposluk merkezidir.

Kentin kökeni ve adı üzerine yapılan incelemeler, antik coğrafyada dikkate değer tartışmaları beraberinde getirmektedir. "Eudoxias" adının, Doğu Roma İmparatoru II. Theodosius'un annesi Aelia Eudoksia veya kızı Licinia Eudoxia'nın onuruna kente verildiği düşünülmektedir. Ancak kentin bu ismi almadan önceki özgün adı belirsizliğini korumaktadır.

Tarihsel coğrafya açısından öne çıkan iddialar şunlardır:

Gordion İhtimali: Kentin, Büyük İskender'in meşhur "Gordion Düğümü"nü kestiği tarihi Gordion şehri olabileceği öne sürülmüştür. Bu yaklaşıma göre yerleşimin, Ankara vilayeti sınırları içerisinde yer alan Yürme (günümüzde Sivrihisar'a bağlı Yenidoğan) yakınlarında konumlandığı kabul edilmektedir.
Akkilaion ve Germe Tartışması: Bazı araştırmacılar ise Eudoxias kentini konumu henüz tam olarak saptanamamış olan Akkilaion ile özdeşleştirirken, Yürme'deki kalıntıların Germe kentine ait olduğunu savunmaktadır.
Çağdaş Lokalizasyon: Günümüz akademisyenleri ve tarihsel coğrafyacıları, elde edilen veriler ışığında kenti temkinli bir yaklaşımla Eskişehir ilinin Sivrihisar ilçesine bağlı Hamamkarahisar civarındaki alanlarla eşleştirmektedir.

Piskoposluk
Dini idare bakımından Pessinus metropolitliğine bağlı bir suffragan (yardımcı) piskoposluk statüsündeydi.

Kayıtlarda bu piskoposluk makamından iki din adamının adı açıkça geçmektedir: 451 yılındaki Kadıköy Konsili'ne (Concilium Chalcedonense) katılan Aquilas ile 536 yılındaki Konstantinopolis Konsili kayıtlarında yer alan Menas. Bunların yanı sıra, 6. yüzyılın sonlarına doğru kaleme alınan Sykeonlu Theodoros'un Yaşamı (Vita Theodori Syceotae) adlı hagiografik metinde de adı belirtilmeyen bir başka piskopostan söz edilmektedir.

Günümüzde yerleşim, Katolik Kilisesi'nin itibarî piskoposluk (dioecesis titularis) listesinde yer almakta olup, 1994 yılından sonra ataması olmayan boş bir makamdır.

Kaynaklar
Harici bağlantılar
Eugen (Savoy prensi)

Savoy Prensi Eugen (18 Ekim 1663 – 21 Nisan 1736), (İtalyanca: Principe Eugenio di Savoia-Carignano, Almanca: Prinz Eugen von Savoyen) Habsburglu Avusturya Arşidüklüğü'nün ünlü generali.

Yaşamı
Savoy Prensi Eugen, 18 Ekim 1663 tarihinde Paris'te doğdu. Savoy Hanedanından olan Piyemonte kralı Carlo Emanuele'in torunuydu. 1683 yılında Fransa kralı XIV. Louis'le anlaşmazlığa düşerek Kutsal Roma İmparatoru I. Leopold'un hizmetine girdi. II. Viyana Kuşatması sırasında Viyana'nın savunmasında görev aldı.

Kumandanlık kariyeri
Ama Prens Eugen'in ünü daha çok Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları sırasında arttı. Budin'in Osmanlıların elinden alınmasında önemli rol oynadı. Osmanlıların elindeki Belgrad'ın Avusturyalılar tarafından kuşatılması sırasında yaralandı. Bu savaşta Belgrad Avusturya'nın eline geçmişti ama Osmanlılar güçlerini toplayarak 1690 yılında Belgrad'ı tekrar geri aldılar.

1697 yılında Prens Eugen Macaristan'daki Avusturya ordusunun başına geçti. 11 Eylül 1697 günü yapılan Zenta Muharebesi'nde Osmanlıları büyük bir yenilgiye uğrattı. Bu yenilgi Osmanlıları barış istemeye zorladı. 1699 yılında Osmanlılarla Kutsal İttifak ülkeleri arasında Karlofça Antlaşması imzalandı.

Osmanlılarla yapılan savaşların bitmesinden sonra Prens Eugen, İspanya Veraset Savaşları'na katıldı ve Kutsal Roma İmparatorluğu güçlerini komuta etti. Blenheim Muharebesi gibi birçok çatışmada Avusturya ve Kutsal Roma İmparatorluk güçlerini zafere götürdü. Bu dönemde özellikle ünlü İngiliz askeri kumandan Marlborough Dükü John Churchill ile ortak askeri seferler yönetti. Çok büyük bir servet sahibi olan Prens Eugen 1711-1723 yıllarında Viyana'da görkemli bir saray yaptırdı. (Belvedere Sarayı) 1715-1718 Osmanlı-Avusturya-Venedik Savaşı'nda Avusturya ordularına tekrar kumandanlık yaptı. Petrovaradin Muharebesi'nde Macaristan'a ilerleyip eski topraklarını alma peşindeki Osmanlı ordusunu ağır bir yenilgiye uğrattı. Osmanlı veziriazamı bu muharebede öldürüldü.22 Ağustos 1717'da Belgrad'ı tekrar Osmanlıların elinden aldı. Avusturya'ya karşı bu başarısızlıklar Osmanlı'yı barış antlaşması yapmaya zorladı. Bu savaştan sonra yapılan Pasarofça Antlaşması'ya Osmanlılar, eski topraklarını almak bir yana Avusturya'ya Banat ve Belgrad'da dahil daha fazla toprak vermek zorunda kaldılar. Prens Eugen, 18. Yüzyıl ve Avrupa tarihinin en büyük askeri dehaları arasında olarak kabul edildi.

Ölümü
Hayatı boyunca hiç evlenmeyen Prens Eugen, 21 Nisan 1736'da Viyana'daki sarayında öldü. Öldüğünde çok büyük bir servete sahipti. Sarayındaki kütüphanesindeki kitaplar Avusturya Arşidükü tarafından satın alındı ve bu koleksiyon günümüzde Avusturya Ulusal Kütüphanesinin çekirdeğini oluşturmaktadır. 1940 yılında denize indirilen Prinz Eugen zırhlısı Prens Eugen'in adını taşımaktadır.

Ayrıca bakınız
Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları
Belvedere Sarayı
Prinz Eugen Zırhlısı
Eugen Dühring

Karl Eugen Dühring (12 Ocak, 1833 – 21 Ekim, 1921), Alman filozof ve iktisatçısı, bir süre Berlin Üniversitesi'nde felsefe ve Ekonomi Politik dersleri vermiştir. Kısa süre sonra gözleri görmez oldu; ölümüne kadar, önce Berlin'de, daha sonra da Nowawes'te, yazar olarak yaşadı. Bir burjuva sosyalizminin, toplum düzeninin temelini "bireysel ruhun doğal çabaları"nda gören bu en belirgin temsilcisi, toplumsal üründe işçilerin artan payı teorisini öğretiyor ve geleceğin kurtuluşunu sınıflararası uzlaşmaz karşıtlıkların uzlaşmasından bekliyordu; kendisini insanlığın düzelticisi, iyileştiricisi gibi görüyordu. Çok çeşitli konularda konferanslar verdi.

Berlin profesörlerine karşı uluorta saldırıları sonucu, kısa zamanda koltuğundan oldu. 1870-1880 yılları arasında, sosyal-demokrasi, pek çok yandaş bulmuştu. Dühring, birçok yapıtında, toplumsal-felsefi özel bir sistem geliştirdi ki, bu sistem, kendisinin bulmuş olduğunu sandığı bir sürü mutlak "son yargı gerçekleri"nin yardımıyla oluşturulmuştu. Hristiyanlığa karşıydı ve ateşli bir Yahudi düşmanıydı.

Kendi elinde olmayarak, dolaylı bir şekilde, bilimsel komünizme büyük bir hizmeti olmuştur; Karl Marx'a ve Lassalle'a karşı tutkulu saldırıları ve büyüklük deliliğinin damgasını taşıyan "gerçeğin felsefesi", Friedrich Engels'in ünlü yergi yazısındaki yanıta yolaçtı: Bay Eugen Dühring Bilimi Altüst Ediyor (Anti Dühring ) kitabı, kısa zamanda yeni devrimci işçi kuşağının felsefe kılavuzu haline geldi. Bu yapıtında Engels, Dühring'in yavanlıklar sistemini acımasızca yıkıyor ve ilk kez Diyalektik materyalizm'in, usta elinden çıkma tam ve açık bir açıklamasını yapıyordu.
Eugen Bleuler

Paul Eugen Bleuler (30 Nisan 1857 - 15 Temmuz 1939 ), İsviçreli psikiyatrdır. Özellikle mental hastalıklar konusundaki çalışmalarıyla tanınır. Ayrıca şizofreni terimini literatüre kazandırmıştır.

Hayatı ve kariyeri
Bleuler; Pauline Bleuler-Bleuler ve varlıklı bir çiftçi olan Johann Rudolf Bleuler'ın oğlu olarak, İsviçre'de Zürih şehrinin yakınlarındaki küçük bir kasaba olan Zollikon'da doğdu. Bern Üniversitesi'nde tıp öğrenimi gördükten sonra Zürih Üniversitesi'nde psikiyatri profesörlüğüne ve aynı kentteki Burghölzli Akıl Hastanesi'nin başhekimliğine atandı. 1898'den 1927'ye değin çalıştığı bu hastanedeki 647 hastayı kapsayan gözlemlerini 1908'de yayımladı ve şizofreni terimini ilk kez bu incelemesinde kullandı. Aynı çalışmanın ürünü olan Dementia Praecox oder Gruppe der Schizoprenien (1911; Erken Bunama ya da Şizofreni Grubu) adlı yapıtında, bu konudaki bütün benimsenmiş görüşlere karşı çıkarak; erken bunamanın tek bir hastalık olmadığını, iyileşmez gözüyle bakmanın ve sonunda mutlaka tam bunamaya dönüşeceğini varsaymanın yanlış olduğunu savundu. Aynı yapıtında zihindeki çağrışımların düzensiz bir sıra izlemesi ve kişilik bölünmesi ya da parçalanması gibi ortak belirtiler gösteren bir dizi hastalığı tanımlayarak, hepsine birden şizofreni adını verdi. Bleuler, şizofreni olaylarından birçoğunun gizli seyrettiğine (hastalığın tam anlamıyla dışa vurmadığına) inanıyor ve şizofrenik kişilerin düşünme süreçlerinde her durumu kapsayacak kadar genel değil, ancak bazı özel sorunlarda bozukluk olabileceğini öne sürüyordu.

Dementia Praecox veya Şizofreninin Grupları
Bleuler, şizofreninin etkilerini temel ve ikincil belirtiler olmak üzere iki kümeye ayırmıştır. Temel belirtiler 4A belirtileri olarak da bilinir. Şizofreni çözümlemesinin temeli olan iki önemli kavramın yaratıcısı da yine Bleuler'dir. Bu kavramlardan biri, kişinin genellikle garip fantezilere kapılarak gerçeklikle tüm bağlantısını kopardığı içekapanma (otizm), öbürü ise birbirini tamamıyla dışlayan karşıtların ruhsal yapıda birlikte ve aynı anda var olması anlamındaki karşıtlar birliği ya da ruh karmaşasıdır (ambivalans). Diğer temel belirtiler ise assosiasyon ve affektivitedir.

Bleuler, Sigmund Freud'un kuramlarının ilk savunucularından biri oldu ve Freud'un nevrozlu hastalarda saptadığı çeşitli mekanizmaların psikozlu hastalarda da ortaya çıkabileceğini kanıtlamak için çaba gösterdi. Psikozun beyin dokusunun yıkımından ileri geldiği yolundaki yaygın inanca karşı çıkarak bu hastalığın psikolojik nedenlere bağlı olabileceği görüşünü savundu. Lehrbuch der Psychiatrie (1916; Psikiyatri Ders Kitabı) adlı yapıtı birçok kez basılarak psikiyatri klasikleri arasında yer alan Bleuler ve asistanı Carl Gustav Jung, 1900'lerin başlarında Freud ile birlikte Viyana Psikanaliz Derneği'nin ilk üyeleri oldu.

Kaynakça
Ana Britannica
Eugen Drewermann

Eugen Drewermann (d. 20 Haziran 1940, Bergkamen, Almanya), Alman dinbilimci, yazar, psikolog, kilise eleştirmeni, barış aktivisti ve eski Katolik rahiptir. Çalışmaları birçok dile çevrilmiştir.

1977'de hazırladığı Strukturen des Bösen (Kötülüğün Temelleri) üzerine teziyle Paderborn Üniversitesi'nde dinbilim ve dinler tarihi kürsüsüne sahip oldu. 1984'te Psychoanalyse und Moraltheologie (Psikanaliz ve Ahlâksal Dinbilim) adlı yapıtında, Katolik Kilisesi'ni analiz süzgecinden geçirmiş ve korkunun egemen olduğu yabancılaşma mekanizmalarını ayırmıştır.

Kaynakça
Beier, Matthias (2010). Gott ohne Angst: Einführung in das Denken Drewermanns. Patmos. ISBN 3-491-72543-7.
Wise, R. Todd (2000). The Great Vision of Black Elk as Literary Ritual, in Black Elk Reader, Syracuse University Press. Essay applies Drewermann's hermeneutic approach to Black Elk's vision.

Dış bağlantılar
Eugen Drewermann Pages : first comprehensive English/German site with links to news, quotations, books, video & audio, and calendar of events .
Eugen Bejinariu

Eugen Bejinariu ( ; d. 28 Ocak 1959, Suceava), Sosyal Demokrat Partili (PSD) bir Rumen siyasetçi ve üyesidir. Traian Băsescu tarafından başkanlık seçimlerinde yenilgiye uğratılan başbakan Adrian Năstase'nin istifası sonrasında Milletvekilleri Odası Başkanı oldu. 21-28 Aralık 2004 tarihleri arasında Romanya'nın geçici başbakanı olarak görev yaptı.

Dış bağlantılar
Eugen BEJINARIU Sinteza activitatii parlamentare în legislatura 2004-2008
Functii

Kaynakça
Eudoxiu Hurmuzache

Eudoxiu Hurmuzache (ayrıca Eudoxiu Hurmuzachi olarak da yazılır; ), (d. 29 Eylül 1812, Czernawka (Cernăuca), Avusturya; ö. 10 Şubat 1874, Çernivtsi, Avusturya), Rumen tarihçi, politikacı ve yazar. 2 Ağustos 1872'de Romanya Akademisi'ne seçildi. Bir tarihçi olarak tüm kariyeri boyunca 12 ciltlik tarihi belge topladı ve yayınladı.

Kaynakça
IG Sbiera, "Hurmuzachi," Enciclopedia Română, (1900), II, 736-739.
Nicolae Bănescu "Corespondența familiei Hurmuzaki cu Gheorghe Bariț" Vălenii-de-Munte, 1911.
Teodor Bălan "Frații George și Alexandru Hurmuzachi și ziarul Bucovina", Cernauți, 1924.
Teodor Bălan "Activitatea refugiaților moldoveni în Bucovina", Sibiu, 1944.

Dış bağlantılar
James Chastain, Hurmuzachi Brothers, in online "Encyclopedia of 1848 revolutions"
Carmen Preotesoiu, Patrioți cu inima, cu fapta , Jurnalul Național, 2 Aralık 2005—article about the Hurmuzachi family
Eudóxia Maria Froehlich

Eudóxia Maria Froehlich (21 Ekim 1928 - 26 Eylül 2015) Brezilyalı zoologdu.

Yaşamı
1928'de doğan Eudóxia Maria de Oliveira Pinto, Alice Alves de Camargo ve ornitolog Olivério Mário de Oliveira Pinto'nun kızıydı. Çocukluğundan beri ebeveynleri onu ve kardeşlerini São Paulo yakınlarındaki ormanlık alanlara götürüyordu. Bu onun zoolojiyle, özellikle de küçük hayvanlarla ilgilenmesine sağlıyordu.

Liseyi bitirdikten sonra Rio de Janeiro'da doktor olan amcasıyla altı ay geçirdi. Tıp okuma isteğiyle evine döndü. Babası, bir kadın için uygunsuz bir kariyer olduğunu düşünerek bu fikri onaylamadı ve ona doğa tarihi okumasını öneride bulundu, o da öyle yaptı.

Kaynakça
Eudora Welty

Eudora Alice Welty (13 Nisan 1909 - 23 Temmuz 2001), daha çok Güney ABD hakkında yazılar yazan Amerikalı kısa hikâye ile roman yazarı ve fotoğrafçıydı. O Optimist Kız romanı ile 1973'te Pulitzer Ödülü'nü kazandı. Bu ödül dışında Welty, aralarında Başkanlık Özgürlük Madalyası ve Güney Düzeni madalyalarının da bulunduğu çok sayıda ödül aldı. Kitapları Amerika Kütüphanesi tarafından yayımlanan ilk yaşayan yazardı. Jackson, Mississippi'deki evi Ulusal Tarihi Öneme Sahip Eser olarak belirlenmiş ve bir ev müzesi olarak halka açıktır.

Biyografi
Welty, 13 Nisan 1909'da Jackson, Mississippi'de Christian Webb Welty (1879-1931) ve öğretmen Mary Chestina Welty'nin (1883-1966) kızı olarak dünyaya geldi. Edward Jefferson ve Walter Andrews isimlerinde iki erkek kardeşi vardır. Evlerindeki herhangi bir odanın, günün herhangi bir saatinde okuma yapmak için ayrılması gerektiğine inanan annesi tarafından Welty'e kitap okuma sevgisi aşılandı. Sigorta yöneticisi olan babasının teknolojik aletlere ve basit makineler olan düşkünlüğünden de ilham almıştı; gelecekte yazacağı hikâyelerinde sembolizm için teknolojiyi kullandı ve aynı zamanda babası gibi hevesli bir fotoğrafçı oldu.

Eğitimine Jackson'daki 'nde devam etti. Lise mezuniyetine yakın bir zamanda ailesiyle birlikte, 1119 Pinehurst Caddesi'de babasının aldığı toprak üzerine inşa ettirdiği—ölümüne kadar kalıcı adresi olacağı yer—yeni evlerine taşındılar. Welty, 1925'ten 1927'ye kadar Mississippi Eyalet Koleji'nde okudu, ardından İngiliz edebiyatı alanındaki çalışmalarını tamamlamak için Wisconsin Üniversitesi'ne yatay olarak geçti. Babasının önerisi üzerine Columbia Üniversitesi'nde reklamcılık okudu. Büyük Buhran'ın derinliğini hissettirdiği zorlu bir dönemde mezun olduğu için New York'ta iş bulmakta zorlandı.

Kaynakça