Fransız Geleneğinde Binicilik

Binicilik, ata binme veya binicilik sanatı veya uygulamasına verilen isimdir.

Daha spesifik olarak binicilik, bir sürücünün doğru ve etkili sürüş yeteneğini kapsar. Atlı gösteri müsabakalarında attan çok binici değerlendirilir. Değerlendirme kriterleri, binicinin performansını ve atın kontrolünü, biniciliğe yardımcı ekipmanların kullanımını, uygun kıyafetleri ve genellikle binicinin duruşu ile atın, binicinin ve ekipmanın temizliğini ve cilasını etkiler. Atın performansı kendi başına değerlendirilmez, ancak kötü performans gösteren bir atın binicinin yeteneğini yansıttığı düşünülür. Binicilik sınıfları Av koltuğu, Eyer koltuğu, Dresaj ve Batı disiplinlerinde gerçekleşir. İyi bir binicisi her zaman atla denge halindedir, atın her yürüyüşünde, hareketinde dengede kalır. Bir çitin üzerinden atlarken doğru pozisyonu korur ve neredeyse görünmez yardımcı ekipmanlarıyla atı yönlendirebilen, komuta eden bir izlenim bırakır. Ayrıca rahat bir duruşa sahiptir.

Avcı eyeri biniciliği
Av koltuğuna dayalı sürme tarzı avcılık alanından türetilmiştir.

Atlı koşu müsabakasında, düz sınıflar (zıplamayı içermeyenler) her iki yönde yürüme, tırıs ve dörtnalda değerlendirmeyi içerir ve yarışmacılardan üzengi olmadan binmeleri veya çeşitli başka testleri yapmaları istenebilir. Binicilerin tüm sürüş boyunca atlarının ağzıyla hafif ve sabit bir temasta bulunmaları doğrudur. Yanlış yönlendirmeler, hız kesme ve yanlış manevralar cezalandırılır. Üzengi demirinin kaybı veya dizginlerin düşmesi de kusur olarak kabul edilir ve elenmeye sebebiyet verebilir.

Çit üstü sınıflarında (at ve binicinin engelleri atladığı sınıflar), yarışmacı en az altı atlamalı bir parkurda at sürer. Çit üstü sınıflarında nadiren 1,07 m'den daha yüksek çitler bulunur. Daha başarılı biniciler için sınıflar, en az bir uçuş lideri değişikliği ve bir veya daha fazla at atlama engeli gerektirebilir. Sürücü, yalnızca sürüş yardımcı ekipmanların konumu ve etkinliğine göre değerlendirilmez, aynı zamanda eşit, ileri bir tempoyu korumalı ve her bir çiti uygun bir mesafede karşılamalıdır.

Kuzey Amerika'daki en yüksek avcı eyeri biniciliği seviyesi, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ulusal ASPCA Maclay Finalleri, USET Yetenek Arama Finalleri, WIHS Equitation Finalleri ve USEF Madalyası sınıfları ve CET (Kanada Binicilik Takımı) Madalyası ve Jump Canada'dır. Bu şampiyonalar ve elemeler, biniciyi test etmek için bükme çizgileri, geri dönüşler, dar çitler ve çitler içerebilir. Çitler en az 106 cm olmalıdır ve 1.52 m genişliğe kadar çıkabilirler. Parkurda en az sekiz engel ve en az bir at atlama engeli bulunmalıdır. Kurs, sınıf ve bölge özelliklerine bağlı olarak açık su unsurlarını içerebilir. USET Yetenek Arama Finalleri her zaman bir açık su unsuru içerir.

En iyi binicilerin yerleştirilmesine yardımcı olmak için yargıç tarafından binicilik testleri seçilebilir. Bu testler madalya sınıflarında zorunludur. Testler arasında birkaç saniye durma, dizginleme, dörtnala el gösterisi, süratli veya dörtnalda doğru köşegenler çizme veya yönlendirmelerle 8-şekli çizme, süratli veya dörtnallı alçak çitlerden atlama yer alabilir. Ayrıca yürüyüş sırasında engellerden atlamak, bir şekil-8'de çitlerden atlamak, kontra, ekipman, uyum ve temel binicilik ile ilgili sözlü sorular, üzengi olmadan binmek, forehand veya kalça üzerinde dönüş yapmak, süratli veya dörtnalda serpantin gibi testler yapılabilir. Binicilerden ayrıca ulusal final gibi daha yüksek rekabet seviyelerinde atlarını değiştirmeleri istenebilir. Atların değiştirilmesi, ilgili riskler nedeniyle artık daha küçük yarışmalarda yaygın değildir, yalnızca şampiyonalarda yaygındır. Üniversitelerarası At Gösterileri Derneği (IHSA), Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kolejlerde ve üniversitelerde üniversiteden kulüp sporlarına kadar çeşitli programlarda hem avcı koltuğu ekipmanlarında, hem düz ve çitlerde hem de Batı biniciliğinde her seviyedeki erkek ve kadınları memnuniyetle karşılar. Ulusal Kolej Binicilik Derneği (NCEA) esas olarak avcı eyeri biniciliğine odaklanır. Kolej bölümü 1 takımlarında yarışmak isteyen biniciler (yalnızca kadınlar), takımların göz önünde bulundurulması için avcı eyeri biniciliği hakkında önceden bilgi sahibi olmalıdır.

Eyer koltuk biniciliği
Eyer koltuğu, Güney tarlalarında kullanılan bir binicilik tarzından ortaya çıkan benzersiz bir Amerikan binicilik biçimidir ve "Park"tan bazı Avrupa etkileri veya halka açık yerlerde (genellikle kelimenin tam anlamıyla şehir parkları) yüksek basamaklı atların Pazar günü sergilenmesinden ortaya çıkmıştır. Bugün en çok American Saddlebred, Morgan, Arabian, Tennessee Walking Horse ve National Show Horse'un katılımcıları için düzenlenen at gösterilerinde görülüyor. Bazen Endülüs atları için yapılan yarışmalarda da görülür. Açık ve cinslere özgü ulusal şampiyonaların yanı sıra her yıl düzenlenen uluslararası bir şampiyonası vardır.

Eğer koltuk sınıflarında gösterilen yürüyüşler arasında yürüyüş, tırıs ve dörtnal bulunur. Bazı yarışmalar, özellikle tırıs olmak üzere uzun yürüyüşler gerektirebilir. Tennessee Yürüyen Atı gösterilirken düz yürüyüş ve koşu yürüyüşü yapmaları istenir. Bazı sınıflardan da dörtnala koşu yapmaları istenebilir. Eyer koltuk biniciliği, bireysel testler veya sürülmesi gereken bir koşu yolu içerebilir. Testler arasında gerileme, binme ve inme, üzengi olmadan binme, dizginlere "ad verme" (yani dört veya iki dizgiyi doğru şekilde alma), sekiz figürleri, serpantinler ve herhangi bir yürüyüşte yapılan düz çizgi desenleri yer alabilir. Dörtnalda, yön değiştirirken yalnızca basit değişiklikler gerekir. Kazananı belirlemek için iki veya daha fazla biniciden ek işler yapmasının istendiği bir "biniş" yapmak mümkündür.

Sürücü için doğru pozisyon, kulak, omuz, kalça ve topuğun aynı hizada olmasıdır. Ayrıca dizden ayağa, dirsekten bileğe kadar düz bir çizgiye sahip olmalıdır. Sürücünün sırtı düz ancak rahat olmalı ve bacaklar ve kollar neredeyse hareketsiz kalmalıdır.

Eyer koltuk biniciliği için gayri resmi elbise, bir ceket ve koyu bir renkte Kentucky jodhpurs, örneğin balıksırtı, ince çizgili, siyah, mavi, gri, koyu bordo, koyu yeşil veya bej; kravatlı beyaz veya pastel yakalı bir gömlek; derbi veya yumuşak şapka; ve jodhpur botları örnek gösterilebilir. Yelek ve eldiven isteğe bağlıdır ancak 18:00'den sonraki müsabakalar için resmi kıyafet gereklidir. Resmi kıyafet olarak smokin tarzı bir ceket, pantolon ve papyon ve resmi gömlek ve silindir şapka ile yelek kullanılabilir.

Keyif biniciliği bir binicinin gündüz ve akşam resmi olmayan bir elbise giymesi ve yelesi dolu bir ata binmesi gereken başka bir eyer koltuk takımı biçimidir. Kullanılan atlar, kır eğlencesi atı gibi açık yarışmaya göre daha az hareketli bir tarza sahiptir. Bu sınıfın Morgan muadili klasik eyer koltuk biniciliği olarak adlandırılır.

Batılı tarzda binicilik
Batı biniciliği yarışmaları her iki yönde yürüyüş, koşu ve uzun yürüyüşte değerlendirilir. Bazı sınıflar bireysel modeller gerektirir.

Biniciler bir Batı eyeri ve bir bordür biti kullanmalıdır ve binerken dizginleri tutmak için yalnızca bir elini kullanabilirler. At, çeşitli cins dernekleri tarafından farklı şekilde tanımlanan, ancak genellikle dört veya beş yaşındaki ve daha genç atlarda kullanılmasına izin verilen bir snaffle bit veya hackamore sürülürse iki ele izin verilir. Dizginleme modeli gerektiren bazı testler dışında, atların burun bandı ya da herhangi bir koruyucu bot ve bandaj giymesine izin verilmez.

Binicilerin iki farklı dizgin stiline izin verilir: 1) birbirine bağlı olmayan bölünmüş dizginler. Böylece sürücünün ayarlamalar yapmasına yardımcı olması için dizginlerin arasına bir parmağını koymasına izin verilir; 2) birbirine birleştirilmiş ve ucunda bir romal bulunan, sürücünün dizginsiz elinde tuttuğu ve ikisi arasında en az 40 cm boşluk bulunan romal dizginler stilidir. Bu stilde sürücünün dizginlerin arasına parmağını koymasına izin verilmez.

Her türlü binicilikte olduğu gibi bu disiplin için doğru pozisyon dengeli bir oturuştur.

Batı tarzı, uzun bir üzengi uzunluğunda, dik bir duruşta ve dizginlerin ayırt edici tek elle tutuşunda görülür. Dizginleri tutan el dirseğinden bükülmeli, binicinin yanına yakın tutulmalı ve atın boynunun üzerinde, genellikle eyer boynuzunun 2.54 cm yakınında ortalanmalıdır. Eyer boynuzunun varlığı nedeniyle, binicinin eli ile atın ağzı arasında gerçek bir düz çizgi genellikle mümkün değildir. Dizginlemeyen el, eğer kullanılıyorsa, romalı tutar; veya ayrık dizginler kullanılıyorsa, stil değiştikçe değişen, hareketsiz bir konumda tutulur, ancak genellikle dirsekten bükülür ve eyerin kulpuna yakın tutulur.

Dresaj eyeri biniciliği
Dresaj eyeri biniciliği, terbiye gösterilerinde sunulan nispeten yeni bir sınıftır. Bir terbiye testinden farklı olarak, atın yapısı yargıç tarafından dikkate alınsa da atın yürüyüş biçimi değerlendirilmeye alınmaz, bunun yerine binici değerlendirilir. Ayrıca ringde tek bir yarışmacı yerine, aynı anda birden fazla binici bulunur.

Binici, klasik pozisyona göre değerlendirilir. Buna bacak pozisyonu, oturuş, eller, denge ve ritmin değerlendirilmesi dahildir. Binici rahat olmalı ve atın hareketine müdahale etmemelidir, ancak tüm binicilik yardımcı ekipmanlarından tam olarak yararlanabilmelidir. Binici ve at uyum içinde olmalıdır, binici sürüş için kullanılan yardımcı ekipmanları doğru ve verimli kullanmalıdır.

Amerika Birleşik Devletleri Binicilik Federasyonu, Dresaj eyeri biniciliği kurallarını ana hatlarıyla oluşturmuştur.

Ayrıca bakınız
Binicilik
Terbiye

Kaynakça
Dış bağlantılar
Amerika Birleşik Devletleri Binicilik Federasyonu (USEF)