kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Deresinek, Çay

Deresinek, Afyonkarahisar ilinin Çay ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Deresenek olarak geçmektedir. 30 Aralık 1986'da belediye statüsü alarak beldeye çevrilen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.

Coğrafya
Afyonkarahisar il merkezine 61 km, Çay ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.

Nüfus
Yönetim
Belediye başkanlığı
Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Dereuzunyer

Dereuzunyer, İzmir ilinin Ödemiş ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Dereuzunyer; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliği ile 2014 yerel seçimlerinden sonra mahalle olmuştur. Rahmanlar Barajı inşaatı nedeniyle mahallenin tamamı 2019'da başka yere taşındı.

Nüfus
Kaynakça
Dereyolu, Mutki

Dereyolu, Bitlis ilinin Mutki ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı, 1878 ve 1917 yılı kayıtlarında Ermenicede "mezracık" anlamına gelen Mızruk ya da Mırzuk olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Bitlis il merkezine 11 km, Mutki ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Mutki'nin güneydoğusunda olup, numaralı Mutki-Bitlis il yolu kenarındadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Dereçiftlik, Aydıncık

Dereçiftlik, Yozgat ilinin Aydıncık ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1838 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan '3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince Yozgat ili Çekerek ilçesinden ayrılarak yeni kurulan Yozgat ili Aydıncık ilçesine bağlanmıştır.

Coğrafya
Köy, Yozgat il merkezine 105 km, Aydıncık ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Dereçepni

Dereçepni, Yozgat ilinin Boğazlıyan ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı 1907 yılı kayıtlarında Aşağı Çepni olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Yozgat il merkezine 81 km, Boğazlıyan ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Boğazlıyan'ın kuzeybatısında ve numaralı Yozgat-Boğazlıyan il yolu yakınındadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Dereyüzü, Kelkit

Dereyüzü, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Yerleşimin eski adı Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyeti kaynaklarında Geleterne ya da Geletürne adlarıyla geçmektedir. Yerleşim bölgede yaşanan savaşların etkisiyle harap olduğundan 1516 yılı tahririnde Geletürne adıyla virane (boş) olarak kaydedilmiştir. Osmanlı yönetimince bölgede başlatılan iskan politikası neticesinde 1530 tahririnde köyde tamamı Müslümanlar yaşamaya başlamakla birlikte 1591 yılı tahririnde yeniden virane olarak kaydedilmiştir. 1642 yılı avarız defterine göre köyde 8 Müslüman hane bulunmaktadır. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) Geleterne adıyla tamamı Müslüman 29 haneden oluşan köyde 75 erkek nüfus kaydedilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla Geletürne adıyla Kelkit'e bağlı köy konumunu sürdüren yerleşimin ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.

Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 84 km, Kelkit ilçesine 8 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Dereüstü, Arhavi

Dereüstü, Artvin ilinin Arhavi ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Dereüstü köyünün eski adı, Gidreva'dir. Bir Laz köyü olan bu yerleşme, Gürcüce kaynaklarda Gidreva (გიდრევა) ve Gidreveti (გიდრევეთი) olarak geçer. Bu yer adı, Lazca bir soyadı olan Gidreva'dan (გიდრევა) gelir. Gidreva, 1835 tarihli Arhavi Nüfus Defteri ve 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesi ile 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de köyün adı Gidreva / Gidreve (كیدروە) biçiminde yazılmıştır.

Gidreve'nin bulunduğu bölge, antik çağda Kolheti Krallığı'nın bir parçasıydı. Osmanlılar bu bölgeyi, 1461 yılında Trabzon İmparatorluğu'nu oradan kaldırdıktan sonra ele geçirdi. Arhavi, Osmanlı döneminde Lazistan olarak adlandırılan bölgede bulunuyordu. Gidreve'nin yer aldığı Arhavi, erken Osmanlı kayıtlarında Trabzon sancağına bağlı Arhavi kazası olarak geçer. Arhavi kazası, 1486 tahriri sırasında Arhavi-Laz nahiyesinden, 16. yüzyılda ise, Arhavi-Laz, Gonio, Vilayet-i İskele ve Vilayet-i Bağobit nahiyelerinden oluşuyordu.

Gidreve, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Trabzon vilayetinin sancaklarından biri olan Lazistan sancağında Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlı bir köydü. Nüfusu 54 hanede yaşayan 134 kişiden oluşuyordu. Hane başına yaklaşık 2,5 kişi düşmesi, sadece erkek nüfusun tespit edilmiş olduğunu göstermektedir. Bu durumda erkek sayısı kadar kadın eklemek gerekir. Bunun sonucunda köyün nüfusunun yaklaşık 268 kişiden oluştuğu söylenebilir. Nitekim 1935 yılında köyde tespit edilen nüfus da bu ihtimali desteklemektedir. Tarımla geçinen köyde hayvan varlığı olarak 42 keçi/koyun, 167 inek, 3 at ve 3 öküz tespit edilmiştir.

Gidreve, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Rize vilayetinin Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlıydı. 1965 genel nüfus sayımında Dereüstü köyünde 386 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 199 kişi okuma yazma biliyordu.

2014 yılında, köyde mimari dokusunu korumuş 12 Laz evi, 15 serender ve 3 su değirmeni bulunmaktaydı.

Coğrafya
Dereüstü köyü, Artvin il merkezine 83 km, Arhavi ilçesine 7 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Dereçiftlik, Alucra

Dereçiftlik, Giresun ilinin Alucra ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı, 1916 yılı kayıtlarında Yunancada "Aziz Mikail" anlamına gelen Say-mixal olarak geçmektedir.1928'den beri bugünkü adını taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Giresun il merkezine 171 km, Alucra ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır. Köy, Alucra'nın güneybatısında olup, Doludere Köyü üzerinden numaralı Şebinkârahisar-Alucra devlet yoluna 15,7 km'lik bir köy yoluyla bağlıdır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Yerelnet
Dereçaylı

Dereçaylı, Tokat ilinin Pazar ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1925 kayıtlarında Çaylı, 1946 kayıtlarında Dereçay olarak geçmektedir. Daha önceleri Turhal ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Pazar ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Köy, Tokat il merkezine 33 km, Pazar ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Dereçine

Dereçine, Afyonkarahisar ilinin Sultandağı ilçesine bağlı bir beldedir.

Tarihçe
22 Şubat 1954'te belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.

Coğrafya
Belde, il merkezine 60, ilçe merkezine 7 km mesafededir. Batısında Borazan (2.4 nm), kuzeyinde Kırca (1.4 nm), doğusunda Kavakçiftliği (2.4 nm) ve güneyinde Akbaba (2.4 nm) gibi yerleşim yerleri konumlanır.

Mahalleleri
Atatürk Mahallesi
Camikebir Mahallesi
Cumhuriyet Mahallesi
Kavaklı Mahallesi
Karaman Mahallesi
Ortamescit Mahallesi

Nüfus
Yönetim
Belediye başkanlığı
Ayrıca bakınız
Buzluk Mağarası
Köfteci Yusuf

Notlar
Dış bağlantılar
YerelNet
Dereşehr şehristanı

Dereşehr şehristanı (Farsça: شهرستان دره‌شهر), İran'ın İlam Eyaleti'nin 8 şehristanından birisidir.

Nüfus ve idari yapı
Şehristanın 2006 yılı toplam nüfusu 56.346, yönetim merkezi Darrehşehr kentidir. İdari olarak 3 bahşa ayrılmıştır:
Darrehşehr merkezî bahşı (بخش مرکزی)
Badre bahşı (بخش بدره), bahş merkezi Badre şehridir.
Majin bahşı (بخش ماژین)

Yerleşim birimleri
Şehristan içinde nüfusu 2006 resmi sayımına göre 1000'i aşan yerleşim yerleri ve bağlı bulundukları bahşlar aşağıdaki grafikte gösterilmiştir.

*Bahş merkezleri kalın yazıyla belirtilmiştir.


Kaynakça
Dereyüzüdere, Simav

Dereyüzüdere, Kütahya ilinin Simav ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1831 yılında Dere adı taşımaktadır. 1831 tarihli nüfus sayımına göre köyün nüfusu 17'tir ve köyde 8 adet ev ve 2'si muhacir olarak kaydedilmiş 10 aile vardır.

1912 yılındaki kayıtlarda ismi Dereyüzü Dere şeklinde geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Kütahya il merkezine 190 km, Simav ilçe merkezine 43 km uzaklıktadır.

Nüfus
Kaynakça
Dış bağlantılar
Deri hastalıkları

Deri hastalıkları (dermatoz), ciltte görülen hastalıklardır. Sayılmayacak kadar çok deri hastalığı vardır. Deri hastalıklarına genel olarak dermatoz, ilgili bilim dalına da dermatoloji ismi verilir. Deri hastalıkları hakkında genel bir fikir edinebilmek için birkaç bölüme ayırmak mümkündür.

Mikroorganizmaların sebep olduğu deri hastalıkları
Bu organizmalar genellikle deri iltihaplanmalarına yol açar. Mikroorganizmalar derideki herhangi bir bozukluğun üzerine kolayca yerleşebilirler. Yaralar, yanıklar, uyuz, böceklerin ısırdıkları yerler, egzemalar ve uçuklar kolayca iltihaplanabilirler. Deri iltihaplarına dermatit de denir. Mikroorganizmaların yol açtığı hastalıklardan olan cüzzam, deri veremi ve frengide ise yukarıdaki bahsedilen iltihaplanmaların dışında bir mekanizma söz konusudur. Bunlar bu yüzden spesifik iltihaplar veya spesifik enfeksiyonlar grubu olarak adlandırılmıştır.

Alerjik deri hastalıkları
En sık rastlanan deri hastalıklarıdır. Alerjik deri hastalıkları arasında serum hastalığı, Quincke ödemi, kurdeşen, egzama, kontakt dermatit sayılabilir. Alerjik deri hastalıklarının sebebini bulmak oldukça güçtür. Bu amaçla hasta ve çevresi çok iyi araştırılır. Çeşitli deri testleri yapılır. Gerekirse hasta bulunduğu çevreden bir müddet uzaklaştırılır. Alerjiye sebep olan amil bulunmaya çalışılır. Bu amiller; çiçek tozları, çeşitli besin maddeleri, ev tozları, bazı ilaçlar, bağırsak parazitleri olabilir. Alerjik hastalıklarda irsiyetin, vücut yapısının ve asabi durumun yani psikolojik sebeplerin de rolü büyüktür.

Ayrıca bakınız
Akrokordon
Dermateskop
Deri mühendisliği

Türkiye'de sadece Ege Üniversitesi bünyesinde bulunan Deri Mühendisliği Bölümü'nün temeli E.Ü. Ziraat Fakültesi bünyesinde 1960 yılında kurulan "Lif Teknolojisi Kürsüsü" ne dayanmaktadır. İlerleyen dönemlerde bölüm sırasıyla; "Tekstil Maddeleri ve Deri Teknolojisi Kürsüsü", "Deri ve Lif Teknolojisi Anabilimdalı", "Deri Teknolojisi Bölümü" ve 1999 yılında Mühendislik Fakültesine bağlanarak "Deri Mühendisliği Bölümü"'ne dönüştürülmüştür. Bölüm hâlen Türkiye'de, Deri Mühendisliği alanında Lisans ve Lisansüstü düzeyde eğitim veren tek akademik kuruluştur.

Deri Mühendisliği eğitimi; Mühendislik Fakültesi temel eğitim prensiplerini kapsayan mühendislik dersleri ile mesleki ders ve uygulamalardan oluşan bir programa sahiptir. Lisans, yüksek lisans ve doktora programları Bologna kriterleri uyarınca düzenlenmiştir. Bir yılı seçmeli yabancı dil ve dört yıl lisans eğitimini içeren program toplam 240 AKTS ve 160 kredi/saatten oluşmaktadır. Temel mühendislik dersleri tüm program içinde %40 dolayında bir paya sahip olup, geri kalan kısım ise mesleki dersler ve uygulamalardan oluşmaktadır. Öğrenciler eğitimlerinin 6. yarıyılı sonunda; deri fabrikalarında, kimyasal madde üreten ve pazarlayan firmalarda, deri konfeksiyon işletmelerinde, ayakkabı fabrikalarında, suni deri fabrikalarında, deri ürünleri tasarımı ve moda kuruluşlarında, AR-GE merkezleri ve laboratuvarlarda 4 hafta süre ile staj yapmak mecburiyetindedir. Bitirme tezlerini araştırma ve incelemeye yönelik hazırlayan öğrenciler, bölümdeki mevcut laboratuvarlardan yararlanmaktadır.

Deri Mühendisliği bölümünün eğitim hedefi; dünya deri ve deri mamulleri sanayinin ihtiyacı olan yüksek standartlara sahip mühendisleri yetiştirmektir. Bu kapsamda; Türk Deri Endüstrisinin gereksinim duyduğu günümüz modern teknolojisini kullanabilecek ve AR-GE çalışmaları yapabilecek, sektörün sorunlarını bilimsel, teknik ve teknolojik anlamda çözebilecek, modaya uygun yeni ürünler geliştirebilecek nitelikte Deri Mühendislerinin mezun edilmesi amaçlanmaktadır.

Türkiye'deki tek, dünya üzerinde ise deri ve ayakkabı sanayine yönelik eğitim veren birkaç akademik kurumdan biridir. Bu bölüme yurt dışından eğitim için öğrenciler de geldiği için uluslararası bir bölüm niteliğindedir. Mezunlar sadece deri ve ayakkabı üretiminde değil, aynı zamanda moda ve tasarım alanlarında da kendilerini geliştirerek kariyer yapma imkanına sahiptir.

Deri mühendisleri Türkiye'deki ve yurt dışındaki; deri fabrikalarında, kimyasal madde üreten ve pazarlayan firmalarda, deri tasarımı ve moda kuruluşlarında, deri konfeksiyon işletmelerinde, ayakkabı fabrikalarında, suni deri fabrikalarında, AR-GE kuruluşları ve laboratuvarlarda, sektörel danışmanlık firmalarında çalışma olanaklarına sahiptir.
Ayrıca, yüksek lisans ve doktora eğitimlerine devam ederek akademik kariyer yapabilmektedir

Kaynakça
Dış bağlantılar
Ege Üniversitesi Deri Mühendisliği bölümü
Dergi

Dergi, belirli aralıklarla yayımlanan, genellikle kuşe veya mat kâğıda basılan ya da elektronik olarak dağıtılan süreli yayın. Dergiler genellikle belirli zaman aralıklarıyla piyasaya çıkan sayılar halinde yayımlanır ve her sayı birden fazla içerik barındırır. Reklam alma, satış ve abonelik yöntemleriyle gelir elde ederler.

Dergilerde çeşitli konulara ilişkin ha­ber, makale, eleştiri, inceleme ve araştırma­nın yanı sıra renkli fotoğraflar, resimler ve karikatürler de yer alabilir.

Türkiye'de yayımlanan dergiler genellikle A4 veya ona yakın sayfa ölçülerine sahiptir.

Tarihçe
Bilinen en eski dergi, 1663'te Hamburg'da yayımlanan edebiyat ve felsefe dergisi Erbauliche Monaths Unterredungen'dır. İlk bilimsel dergi ise Journal des Savants adlı yayındır. 1731'de Londra'da yayımlanan The Gentleman's Magazine ilk genel kültür dergisidir. Edward Cave, "Sylvanus Urban" takma ismi ile, bu derginin ilk editörü olup dergi (magazine) ismini ilk kullanandır. Arapça kaynaklı makhazin (ambar) isminden türemiş askerî kökenli materiel (askerî ambar) İngilizce isim kökenidir. Osmanlı basınının ilk Türk dergisi, 1849 yılında çıkan ve 26 sayı yayımlanan Vekayi-i Tıbbiye adlı mesleki dergidir.

Derginin gelişim sürecinde gazete ve dergi arasındaki fark belirgin değildir. Nitekim II. Mahmud döneminde Moniteur Ottoman adı altında 1831'de çıkarılan gazete, Osmanlı'daki ilk süreli yayındır. Bu gazete Osmanlı'daki ilk resmî gazete olup Bâb-ı Âli'de Alexandre Blacque tarafından basılmıştır. Gazetenin isminin Fransızca Le Moniteur Universel adlı gazeteden esinlenildiği düşünülmektedir. Moniteur Ottoman birkaç ay sonra Takvim-i Vekayi adıyla Osmanlı Türkçesi olarak yayımlanmaya başlamıştır. Gazetenin 1940'lı yıllarda yayınına son verilmiştir.

Batı'da Sömürge dönemlerinde yayıncılık çok pahalı bir sektördü. Özellikle ABD'de kâğıt ve matbaa mürekkebi ithal mal olarak vergilendirildi ve bunların kaliteleri tutarsızdı. Eyaletler arası tarifeler ve kötü kara yolu sistemi, bölgesel ölçekte bile dağıtımı engelliyordu. Buna rağmen bu dönemde pek çok dergi piyasaya sürüldü ancak çoğu birkaç baskıda başarısız oldu. Benjamin Franklin, 1741'de Amerikan kolonilerinin ilk dergilerinden biri olan General Magazine ve Historical Chronicle'ı tasarladı. Yine Thomas Paine'in editörlüğünü yaptığı Pennsylvania Magazine, kısa bir süre yayınlandı. Bu dergide Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi metnini içeren son sayı 1776'da yayınlandı.

Kaynakça



Dış bağlantılar
Dergipark (Akademik Dergi Veritabanı)
Türkiye'deki Edebiyat Dergileri
Deri Ceket (oyun)

“Roma Hamamı (oyun)” ve “Otobüs (oyun)” adlı oyunlarıyla bilinen Bulgar tiyatrosunun çağdaş yazarı Stanislav Stratiev'in yazdığı, Tiyatro Oyunu, Türkiye'de ilk defa Rahmi Dilligil yönetiminde Ankara Devlet Tiyatrosu tarafından sahnelenmiştir.

Oyunun konusu
Oyunda, bir yandan bürokratik işleyişin labirentinde kaybolan idealist bir öğretim görevlisinin trajikomik durumu anlatılırken diğer yandan da var olan bürokratik yapı içindeki toplumsal ve bireysel yozlaşma hicvediliyor.

Oyunun kadrosu
Yazan: Stanislav Stratiev
Yöneten: Arif Akkaya
Çeviren: Özdemir İnce
Dramaturg: Arzu Işıtman
Dekor Tasarımı: Gamze Kuş
Kostüm Tasarımı: Nihal Kaplangı
Işık Tasarımı: F. Kemal Yiğitcan
Efekt Tasarımı: Ersin Aşar
Animasyonlar: Cem Ulu
Oyuncular
Memur - Yetkili: Hikmet Körmükçü
Dilbilimci: Yiğit Sertdemir
Dilbilimci'nin Çocukluk Arkadaşı: Cengiz Tangör
Dilbilimci'nin Çocukluk Arkadaşı: Can Ertuğrul
Yol Arkadaşı: Yeliz Gerçek
Asansördeki Adam: Ertuğrul Postoğlu
2. Berber- Koyun Kırkan Memur-Ocaktan Sorumlu Memur-Kameraman: Nevzat Çankara
1. Berber- Sayım Yapan Memur-Köylü-Muhabir: Selçuk Yüksel
Asansördeki Adamın Karısı: Güneş Doğan
Ev sahibesi: Melahat Abbasova
Asansördeki Adamın Oğlu: Yağız Pala

Dış bağlantılar
Stanislav Stratiev - Resmi web sitesi
Dergez şehristanı

Dargaz şehristanı (Farsça: شهرستان درگز), İran'nde Razavi Horasan Eyaleti'nin 25 şehristanından birisidir.

İdari olarak 4 bahşa ayrılmıştır:
Dargaz merkezî bahşı
Çapeşlu bahşı, (bahş merkezi Çapeşlu şehridir.)
Lutfabad bahşı
Nov Handan bahşı, (bahş merkezi Nov Handan şehridir.)

Şehristanın 2006 yılı toplam nüfusu 73.439, yönetim merkezi şehristana adını veren Dargaz şehridir.
Dergez

Dergez (Farsça: درگز, eski adı: 'Muhammedabad'), İran'ın Razavi Horasan Eyaleti'nde şehir.

Eyaletin aynı isimli Dergez şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 34.305 kişi ve 9.196 hanedir.

Şehir eyaletin kuzeyinde, Türkmenistan sınırı yakınında yer alır. Meşhed'e 266 km. uzaklıktaki şehir, 22 numaralı karayolundan 130 km. içeridedir.

Eski adı 'Muhammadabad' olan şehir, şüphesiz İran kültürünün en eski merkezlerinden birisidir. Yakınındaki dağlık sitede yapılan kazılar, Pers ve Sasani dönemleri ve tarih öncesi çağlara kadar uzanan eserler ortaya koymuştur. Çok sayıda höyük ve diğer antik siteleri de sitenin zengin tarihi ve kültürel mirasın çok kanıt vermiştir. İslam döneminden sonra Dara, Daragyard, İslam öncesi dönemde Pers Pavart ve Bavard, Abivard isimleriyle anılan şehir çevresi tarihi boyunca farklı isimlerle bilinmektedir. Zengin çarşısı ve bereketli topraklara erişim sayesinde, şehrin komşu Nesa göre çok daha müreffeh ve çok büyük Horasan alan en büyük ve en zengin şehirlerinden biri olarak bilinir.

Dış bağlantılar
ITTO:Daregaz
İranpedia'da 'Daregaz'

Kaynakça
Dergâh (dergi)

Dergâh, Yahya Kemal tarafından Mondros Mütarekesi yıllarında kurulan edebiyat dergisi. İlk sayısı 15 Nisan 1921'de çıkan derginin kadrosunda Ahmet Hamdi Tanpınar, Nurullah Ataç, Ahmet Kutsi Tecer, Abdülhak Şinasi Hisar gibi isimler yer almıştır. Derginin yayın politikası Anadolu'da devam eden Milli Mücadele'ye destek vermek ve İstanbul'da Kuvay-ı Milliye ruhunu canlı tutmak olmuştur.

Derginin ikinci dönemi ise 27 Şubat 1990'da başladı. Bu kez Ezel Erverdi yönetiminde ve Mustafa Kutlu editörlüğünde çıkan dergi 90'lı yıllar boyunca İsmail Kara ve İsmet Özel'in düzyazılarıyla belli bir edebi muhit haline gelmiştir. Günümüz şairlerinden İbrahim Tenekeci, Süleyman Çobanoğlu, Hakan Arslanbenzer gibi isimler dergide yetişmiştir.

Derginin editörlüğünü 2016 yılından itibaren şair-yazar Ali Ayçil üstlenmektedir.

Dergi, 2022 yılının Şubat ayında yayınladığı bildiriyle ara verdiğini kamuoyuna duyurdu.

Kaynakça
Deri değiştirme

Deri değiştirme (ecdysis), Ecdysozoa soyunun birçok omurgasızında kütikülün dökülmesidir. Bu hayvanların kütikülleri tipik olarak büyük ölçüde esnek olmayan bir dış iskelet oluşturduğundan büyüme sırasında dökülür ve yeni, daha büyük bir örtü meydana gelir. Eski ve boş dış iskeletin kalıntılarına exuviae denir.

Tüy dökümü sonra eklembacaklı teneral bir callow olarak tarif edilmektedir; "taze", soluk ve yumuşak gövdelidir. Deri üretimine benzer bir tabaklama işleminin ardından bir veya iki saat içinde kütikül sertleşir ve koyulaşır. Bu kısa aşamada hayvanın hacmi artar, çünkü aksi takdirde büyüme dış iskeletin sertliği ile sınırlanır. Normalde sert dış iskelet ile kaplanan uzuvların ve diğer parçaların büyümesi, yeni cilt sertleşmeden önce yumuşak kısımlardan vücut sıvılarının aktarılmasıyla sağlanır. Karnı küçük olan bir örümcek yetersiz beslenmiş olabilir, ancak daha büyük olasılıkla son zamanlarda deri değiştirmeye uğramıştır. Bazı eklembacaklılar, özellikle trakeal solunumu olan büyük böcekler, yeni dış iskeletlerini yutarak veya başka bir şekilde hava alarak genişletirler. Yeni dış iskeletin yapısının olgunlaşması ve renklenmesi uzun ömürlü bir böcekte günler veya haftalar sürebilir; bu, yakın zamanda deri değiştirmeye uğramış bir bireyi tanımlamayı zorlaştırabilir.

Deri değiştirme hasarlı doku ve bacaklarda eksik sağlar rejenere ya da esas olarak şekillendirilmiş yeniden. Tam rejenerasyon, bir dizi tüy dökümü gerektirebilir; güdük, normal veya normale yakın bir boyuta gelene kadar her tüy dökümü ile biraz daha büyük hale gelir.

Süreci
Ekdiz için hazırlanırken, eklembacaklılar bir süre hareketsiz halde kalır, eski dış iskeletin altta yatan epidermal hücrelerden ayrılmasına veya ayrılmasına uğrar. Çoğu organizma için dinlenme dönemi, epidermal tabakanın tüylenme bezlerinden sıvının salgılanmasının ve kütikülün alt kısmının gevşemesinin meydana geldiği bir hazırlık aşamasıdır. Eski manikür epidermisten ayrıldıktan sonra, aralarındaki boşluğa bir sindirim sıvısı salgılanır. Ancak bu sıvı, yeni kütikülün üst kısmı oluşana kadar inaktif kalır. Sonra, sürünen hareketlerle organizma, sırtını ikiye bölen ve hayvanın ortaya çıkmasını sağlayan eski bütünleşik kabukta ileri doğru iter. Çoğunlukla, bu ilk çatlak, vücuttaki hareket ve kan basıncındaki artışın bir kombinasyonundan kaynaklanır ve dış iskeleti boyunca genişlemeye zorlanır ve bu da örümcekler gibi bazı organizmaların kendilerini kurtarmasına izin veren nihai bir çatlamaya yol açar. Eski kütikül sindirilirken yeni katman salgılanır. Dış iskeletin iç kısımları da dahil olmak üzere tüm kütikül yapıları deri değiştirmede dökülür, bunlar beslenme yolunun ve varsa trakenin son astarlarını içerir.

Kaynakça
DergiPark

DergiPark, TÜBİTAK'a bağlı alt kuruluş olan ULAKBİM tarafından 2013'ten günümüze ücretsiz olarak Türkiye'deki akademik ve hakemli dergilerin elektronik ortamda barındırma ve yayımı hizmeti veren internet sitesidir. Ayrıca yayımlanan makaleler için ücretsiz doi hizmeti de vermektedir.

Veriler
2023 yılı itibarıyla 2622 kayıtlı dergiye, 593.585 yazılı makaleye ve 541.629 araştırmacıya ev sahipliği yapmaktadır.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Resmî web sitesi
Dergâh Yayınları

Dergâh Yayınları, Fatih merkezli olarak 1966'da Ezel Erverdi öncülüğünde kurulmuş yayınevidir. Ağırlıkla sosyal ve beşeri bilimler, Türk dili ve edebiyat kitapları yayımlamaktadır. Aynı adlı bir edebiyat dergisi de yayınevi bünyesinde çıkmaktayken Ahmet Hamdi Tanpınar, Abdülhak Hâmid Tarhan, Nurettin Topçu, Mustafa Kutlu, İnci Enginün, Zeynep Kerman, Mehmet Kaplan, Teoman Duralı ve Ali Birinci gibi isimlerin yayın haklarını elinde bulundurmaktadır.

Yayınevi günümüzde 450'den fazla eser bastı.

Ayrıca bakınız
Hareket (dergi)

Kaynakça
Derg

Etiyopya Geçici Askerî Hükûmeti ( ye-Hebratasabʼāwit Ītyōṗṗyā Gizéyāwi Watādarāwi Mangeśt) veya Derg (ደርግ; "komite"), 1974-1987 yılları arasında Etiyopya'yı yöneten askerî cunta idi.

Derg, Haziran 1974'te Aman Andom başkanlığında Etiyopya Ordusu subayları tarafından Silahlı Kuvvetler, Polis ve Bölgesel Ordu Koordinasyon Komitesi olarak kuruldu. Derg, daha sonra resmî olarak Geçici Askerî İdarî Konseyi olarak yeniden adlandırıldı ve Eylül 1974'te kitle protestoları sırasında İmparator Haile Selassie ve hükûmetini devirdi. Derg, monarşiyi kaldırdı ve Etiyopya'yı geçici bir hükûmette öncü parti olarak Marksist-Leninist tek partili bir devlet olarak kurdu. Feodalizmin kaldırılması, okuryazarlığın arttırılması, millileştirme ve Etiyopya Yükseltileri'nden yeniden yerleşim ve köyleştirme dahil olmak üzere kapsamlı toprak reformu öncelikler haline geldi. Mengistu Haile Mariam'ın 1977'de devlet başkanı olmasıyla on binlerce kişinin hapsedildiği ve yargılanmadan idam edildiği siyasi muhalifleri ortadan kaldırmak için Kızıl Terör siyasi baskı kampanyasını başlattı.

1980'lerin ortalarına gelindiğinde Etiyopya, komşu Somali'nin işgal girişiminden kurtulmak, kuraklıklar, ekonomik gerileme ve 1983-1985 kıtlığı gibi birçok sorunla karşı karşıdaydı. Bunu, dış yardıma artan bağımlılık ve özellikle Eritre Bağımsızlık Savaşı ve çevredeki çeşitli etnik milisler arasındaki Etiyopya İç Savaşı olmak üzere, çatışmaların kademeli olarak yeniden canlanması izledi. 1987'de Mengistu, Derg'i kaldırdı ve Etiyopya İşçi Partisi liderliğindeki Etiyopya Demokratik Halk Cumhuriyeti'ni kurdu. Yeni hükûmet sivilleri de içeriyordu, ancak hâlâ Derg'in üyelerinin hakimiyetindeydi.

Kaynakça
Dış bağlantılar
ETHIOPIA – A Country Study (at the Library of Congress)
The Ethiopian Revolution, The Dergue, Civil War and Famine, Ethiopian Treasures
The Economic Policies of Socialist Ethiopia