Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun 48/114 sayılı Kararı

BM Genel Kurulunun 48/114 sayılı Kararı - Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından 20 Aralık 1993 tarihinde 48. oturumun 85. genel kurulunda kabul edilen 48/114 sayılı "Azerbaycan'daki mültecilere ve ülke içinde yerinden edilmiş kişilere acil uluslararası yardım sağlanması" Kararı. 48/114 sayılı Karar, BM'nin Karabağ ihtilafı ile ilgili olarak kabul ettiği beşinci belge ve bu ihtilaftan zarar gören insanlara insani yardım konusunda BM Genel Kurulu tarafından kabul edilen ilk belgedir. Belge, "mültecilere ve yerinden edilmiş kişilere insani yardıma ilişkin ilgili kararlar" dışında, BM düzeyinde önceki kararlara özel bir atıfta bulunmuyor. Karar, oylama yapılmadan oydaşma ile kabul edildi.

BM Genel Kurulu 48/114 sayılı kararında "çok sayıda sivilin yerinden edilmesi sonucunda Azerbaycan'daki insani durumun kötüleşmeye devam etmesinden ciddi endişe duyduğunu" ifade etti. Bu kararla Azerbaycan'daki mülteci ve yerinden edilmiş kişi sayısının bir milyonu geçtiği uluslararası bir belgede ilk kez teyit edilmiş oldu. Gittikçe karmaşıklaşan mülteci sorununun ardından Azerbaycan, Şubat 1993'te Rusya ile birlikte Mültecilerin Hukuki Durumuna Dair Sözleşmesine ve 1967 Protokolüne katılan ilk BDT ülkesi oldu. Azerbaycan direnişine rağmen 1993 yılının ortalarında Dağlık Karabağ ile birlikte kısa sürede işgalden kurtardığı birçok bölgede kontrolünü kaybetmeye başladı.



Ermeni kuvvetlerinin savaş hukuku ihlalleriyle anılan Kelbecer'in 30 Nisan 1993'te işgal edilmesinin ardından BM Güvenlik Konseyi nezdinde Ermeni birliklerinin derhal geri çekilmesini ve sivil halkın uluslararası insani yardım çabalarına engelsiz erişimini talep eden 822 sayılı Kararı kabul edildi. İşgalden bir haftadan kısa bir süre sonra Mülteciler ve ÜİYOK'ler Devlet Komitesi Kelbecer'den 9.582 ailenin kayıt olduğunu bildirdi. O yılın yazında Ağdam'ı ele geçiren Ermeniler kararı uygulamadılar. Bazı tahminlere göre çatışma, Azerbaycan'ın kişi başına düşen yerinden edilmiş kişi sayısı bakımından dünyada "lider" olmasına neden oldu; öyle ki, ülkedeki her on kişiden biri çatışmalar nedeniyle evini terk etmek zorunda kalmış kişilerdi.

Ermenilerin büyük çaplı saldırıları, Azerbaycan için yaklaşık 1 milyon Azerbaycanlıyı ülke içinde yerinden edilmiş kişilere dönüştürerek tek başına çözülemeyecek bir insani sorun yarattı. Durumu yönetmek için hükûmet, müteakip olarak mülteciler ve ülke içinde yerinden edilmiş kişiler için tavizler ve garantiler sağlayan yasal düzenlemeleri kabul eder. Azerbaycan ile ilgili olarak, BM insani yardım programının 1993 yılının başından o yılın Mayıs ayına kadar devam etmesi gerekiyordu, ancak Kelbecer ve diğer bölgelerden yerinden edilmiş kişilerin sayısındaki keskin artış, Azerbaycan'dan gelen taleplerin artmasına ve özünde değişmese de yardımın kapsamının genişlemesine neden oldu. BM, Azerbaycan'daki insani durumun hızla kötüleşmesini dikkate alarak, Haziran 1993'te ülke için kurumlar arası bir insani yardım programı düzenledi. Program 1 Temmuz 1993'ten 31 Mart 1994'e İran ile Azerbaycan arasında 6 Eylül 1993'te imzalanan insani yardım protokolüne göre Helal Ahmar organizasyonun desteğiyle bir ay içinde 55.000 ülke içinde yerinden edilmiş kişi için 7 çadır kamp kuruluyor.

16 Kasım'da Genel Kurulun Sosyal, İnsani ve Kültürel İşler Komitesinin 34. toplantısında Azerbaycan temsilcisi Azerbaycan, Bangladeş, Bosna Hersek, Etiyopya, Afganistan, Ürdün, İran, Kosta Rika, Küba, Kuveyt, Kırgızistan, Malezya, Fas, Mısır, Pakistan, Suudi Arabistan, Sierra Leone, Tacikistan, Türkiye ve Yemen adından "Mültecilere acil uluslararası yardım sağlanması" başlıklı A/C.3/48/L.23 sayılı karar taslağını sunar. 48/114 sayılı kararda yer almamakla birlikte, o toplantıda sunulan kararın ilk taslağının girişinde BM Güvenlik Konseyi'nin 822, 853 ve 874 sayılı kararlarına da değinilmiştir.

22 Kasım'da yapılacak bir sonraki toplantıda Azerbaycan temsilcisi, daha önce destek vermiş olan Kazakistan, Gine-Bissau, Moldova ve Ukrayna ile birlikte A/C.3/48/L.23/Rev.1 numaralı karar taslağını nihai olarak sundu. Belarus ve Senegal, revize edilmiş karar taslağını destekledi. Komite bu belgeyi 39. toplantısında oylama olmaksızın kabul etti. Karabağ sorununda nihayet 12 Mayıs 1994'te AGİT Minsk Grubu eşbaşkanı Rusya'nın arabuluculuğuyla ateşkes sağlandı. Ateşkesin ardından İran, Saatli ve İmişli'de, Türkiye Berde ve Ağcabadi'de ve Suudi Arabistan, Berde'de Azerbaycan'a insani yardım sağladı ve çadır kampların kurulması ve yiyecek sağlanması konusunda destek gösterdi. Silahlı çatışmalardan sonra, Bakü'deki ÜİYOK'ler çoğunlukla öğrenci yurtlarında, okullarda ve diğer kamu binalarında; çevre bölgelerde ve ilçelerde çadırlara, Fin evlerine veya vagonlara yerleştiler.

48/114 sayılı kararda belirtildiği üzere BM Mülteciler Yüksek Komiserliği yapılan çalışmalar hakkında bilgi vermektedir. Daha sonra BM Genel Sekreterinin 10 Kasım 1994 tarihinde yayınladığı raporda Türkiye, 1993 yılı Ocak-Ekim 1994 yıllarında Azerbaycan'a 51 milyon ABD doları tutarında insani ve acil yardımda bulunmuş ve bu yardımın 5 milyon ABD dolarını kapsayan kısmı Dolar Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'ne bunun için verildiği kaydedildi. Rapora göre yardım, buğday, çadır kampları, gıda, ilaç, tıbbi malzeme, battaniye ve temizlik malzemelerinden oluştu. Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'ne yapılan bağışın yarısını akaryakıt sağladı..

1993-94 yıllarında Azerbaycanlı mültecilere ve yerinden edilmiş kişilere insani yardım sağlayan devlet ve kuruluşlar arasında, adı geçen ülkelere ek olarak Mısır, Japonya, Norveç, Pakistan, İsviçre, Birleşik Krallık, Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa Birliği, Dünya Bankası, Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Dernekleri Federasyonu, Oxfam (Birleşik Krallık), Sınır Tanımayan Doktorlar (Belçika), Relief International (ABD), BAKIM (Kanada) ve ADRA (ABD) yer aldı.

Ayrıca bakınız
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin Dağlık Karabağ sorunu üzerine aldığı kararlar listesi

Kaynakça