Antipode Adaları

Antipode Adaları, Yeni Zelanda'daki ıssız adalardan birisidir. Adalar, Yeni Zelanda'nın dış adaları'na dâhil edilmektedir.

Antipode Adaları'nda bu neden ile kimse yaşamamış ve ıssız bir ada statüsünde kalmıştır. Antipodes coğrafi olarak Yeni Zelanda'nın güneyinde ve Pasifik Okyanusu'ndadır.

Tarihçe
Tarih öncesi
Avrupa'nın adaları keşfetmesinden önce insan ziyaretine dair hiçbir arkeolojik kanıt bulunmamaktadır. Erken Polinezya seramiğine ait bir parçanın ana ada yüzeyinin 76 cm altında keşfedilmesine ve Yeni Zelanda Müzesi Te Papa Tongarewa koleksiyonlarında yer alan buluntuların doğrulanmadığı belirtilmektedir. Müze, koleksiyonunda böyle bir parça bulamadı ve müzenin koleksiyon belgelerindeki nesneye ilişkin orijinal referans, Polinezya etkilerine dair herhangi bir referans içermiyor.

Keşif
Ada grubu, 25 Mart 1800'de HMS komutanı Kaptan Henry Waterhouse tarafından görüldü. Matthew Flinders gemide birinci teğmendi ve küçük kardeşi Samuel gemide bir orta çavuştu. Samuel, gördükleri adaların haritasını hazırladı. Waterhouse, adada fokların varlığını bildirdi. 1803 yılında Waterhouse'un kayınbiraderi George Bass, Yeni Güney Galler Valisi Philip Gidley King'e, Yeni Zelanda'nın güneyindeki Dusky Boğazı'ndan Otago Limanı'na kadar ikiye bölen bir hat boyunca, güneydeki tüm kara ve denizleri, Antipod Adaları da dâhil olmak üzere, kapsayacak şekilde bir balıkçılık tekeli için başvurdu. Waterhouse muhtemelen bu adaların büyük miktarda fok balığına ev sahipliği yaptığını biliyordu. Bass, o yıl Sidney'den güneye doğru yelken açtı ve bir daha kendisinden haber alınamadı, ancak verdiği bilgiler 1805-1807 yılları arasında adalarda fok avcılığında büyük bir artışa yol açtı. Şubat 1805'te, ilk fok avcıları Amerikan uskunaları Favorite ve Independence'tan adaya geldi. Adalarda görev yaptıkları yıl boyunca yaklaşık 60.000 fok balığını öldürdüler.

Bir zamanlar 80 kişi adadaydı. Amerikan ve İngiliz liderliğindeki çeteler arasında bir çatışma yaşandı ve Avustralya'dan şimdiye kadar gönderilen en büyük kargolardan biri olan 80.000'den fazla deri, Kanton'da deri başına bir sterline satıldı; bu da günümüz şartlarında milyonlarca dolarlık bir getiri anlamına geliyor. Simeon Lord, Henry Kable ve James Underwood gibi önde gelen Sidney tüccarları ile Amerikalı Daniel Whitney ve Owen Folger Smith de bu ticarette yer alıyordu. Stewart Adası'nın haritasını çıkardığını iddia eden William W. Stewart ve muhtemelen Maori kafalarının korunmuş halinin perakende ticaretini başlatan William Tucker, bu patlama döneminde oradaydılar. 1807'den sonra fok avcılığı ara sıra yapılıyordu ve kargolar küçüktü. bunun nedeni avlanma nedeniyle fokların neredeyse tamamen yok edilmiş olmasıydı.

Gemi enkazları
1893'te 16 kişilik mürettebatıyla gemisi ana adanın kıyılarında battığında, hayatta kalan on bir kişilik mürettebat neredeyse üç ay boyunca adada mahsur kaldı ve 87 gün boyunca çiğ deniz kırlangıcı, midye ve köklerle beslendi.

Adanın diğer ucunda iyi donanımlı bir kazazede deposu mevcuttu, ancak hayatta kalanların zayıf durumu ve adanın dağlık arazisi, depoları aramalarını engelledi.

Bu depo, 1908'de Anchorage Körfezi'nde batan ve altmış gün boyunca mahsur kalan Fransız yelkenli gemisi President Felix Faure'nin mürettebatı tarafından bulunmuş ve kullanılmıştır. İlgili mürettebat daha sonra tarafından kurtarılmıştır.

Antipode'deki son gemi kazası, Haziran 1999'da Gerry Clark ve Roger Sale'in hayatını kaybettiği Totorore adlı yattı.

Nükleer test önerileri
1955'te Britanya hükûmeti, geliştirmekte olduğu yeni termonükleer cihazları test etmek için nüfus merkezlerinden uzakta büyük bir alana ihtiyaç duydu. Yerleşim yerlerinden veya nakliye yollarından minimum güvenli mesafe olarak 500 mil kabul ediliyordu. Buna göre, Antarktika ile birlikte Pasifik ve Güney Okyanuslarındaki çeşitli adalar da değerlendirildi. Amirallik başlangıçta Antipod Adaları'nı önerdi ancak Mayıs 1955'te Kermadec Adaları'nı tercih edilen yer olarak önerdi.
Kaynakça