kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Epiglottis

Epiglottis veya epiglot, besinlerin soluk borusuna ve akciğerlere girmesini önleyen, boğazda bulunan yaprak şeklindeki kapaktır. Ses tellerinin hemen üzerinde bulunur. Solunum sırasında açık durur ve havanın gırtlağa girmesine izin verir. Yutma sırasında besinlerin akciğerlere ulaşmasını önlemek için kapanır. Bunun yerine yutulan sıvıları veya yiyecekleri yemek borusu boyunca mideye doğru gitmeye zorlar.

Epiglottis, bir mukoza zarı ile kaplı elastik kıkırdaktan yapılmıştır. Epiglottis, Epiglotit adı verilen bir durumda iltihaplanabilir (kara memelileri ve deniz memelileri de dahil olmak üzere ), kıkırdaklı bir yapı olarak mevcuttur. İnsanlarda olduğu gibi, yutma sırasında gıdanın soluk borusuna girişini engelleme işlevi görür.

Hemofilus influenza aşısının uygulandığı ülkelerde epiglotit insidansı önemli ölçüde azalmıştır.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Epiglottis nasıl çalışır (video)
Epigonidae

Epigonidae Percoidei alttakımına bağlı bir familyadır.

Taksonomi
Epigonidae familyasına bağlı cinsler (2022):

Brephostoma - Alcock, 1889
Brinkmannella - Parr, 1933
Epigonus - Rafinesque, 1810
Florenciella - Mead and De Falla, 1965
Microichthys - Rüppell, 1852
Rosenblattia - Mead and De Falla, 1965
Sphyraenops - Gill in Poey, 1860


Kaynakça
Dış bağlantılar
Epigravettiyen

Epigravettiyen (Yunanca: epi "yukarıda, tepede" ve Gravettiyen kelimelerinin birleşiminden), Avrupa'da Üst Paleolitik dönemin son arkeolojik endüstrilerinden ve kültürlerinden biriydi. Yaklaşık 21.000 cal BP civarında Son Buzul Maksimum'undan sonra ortaya çıktı ve Gravettiyen kültürünün kültürel bir türevi olarak kabul edilir. İlk olarak 1964'te Georges Laplace tarafından İtalya'da bulunan çeşitli litik endüstrilere atıfta bulunarak Tardigravettiyen (Geç Gravettiyen) olarak adlandırılan kültür daha sonra bağımsız karakterini daha iyi vurgulamak için yeniden adlandırıldı.

Üç alt faz, Erken Epigravettiyen (20.000 ila 16.000 BP), Gelişmiş Epigravettiyen (16.000 ila 14.000 BP) ve Son Epigravettiyen (14.000 ila 8.000 BP), bazı alt bölümlere ayrılmış ve yeniden sınıflandırılmıştır. Bu anlamda, Epigravettiyen basitçe ~21.000 BP'den sonra, Solutreyen, Fransa ve İspanya'nın çoğunda Gravettiyen'in yerini aldığında ortaya çıkmıştır.

Birkaç Epigravettiyen kültür merkezi, Avrupa'da 22.000 BP'den sonra eş zamanlı olarak gelişti. Bunlar güney, orta ve güney-batı Fransa, İtalya, Balkanlar, Kafkaslar, Ukrayna ve Batı Rusya dahil olmak üzere doğu Avrupa'nın çoğunda, Volga Nehri kıyılarına kadar uzanmaktadır.

Litik kompleksi ilk olarak İtalya'da çok sayıda yerde belgelenmiştir. Fasiyeslerde büyük coğrafi ve yerel değişkenlik mevcuttur, ancak tüm alanlar, destekli dilgiler, destekli uçlar ve düzeltili uçlu dilgicikler gibi mikrolitlerin baskınlığı ile karakterize edilir.

Epigravettiyen, 10.000 BP'den sonra Mezolitik kültürlerin yerini aldığı Üst Paleolitik'in son aşamasıdır.

Mayıs 2016'da Nature'da yayınlanan bir genetik çalışmada, İtalya'daki Ripari Villabruna'dan Epigravettiyen bir erkek kalıntılar incelendi. Baba haplogrup R1b1 ve anne haplogrup U5b'yi taşıyordu. Daha önceki bir çalışmada incelenen Gürcistan'daki Satsurblia Mağarası'ndan bir Epigravettiyen babanın haplogrup J2 ve anne haplogrup K3'ü taşıdığı bulunmuştur.

Kaynakça
Bibliyografya
Epifani Kilisesi, Pskov

Zapskovié'deki Epifani Kilisesi (Rusça: церковь Богоявления с Запсковья), Rusya'nın Pskov şehrinde, Pskova Nehri'nin sağ kıyısında, Zapskovié semtinde bulunan bir Ortodoks kilisesidir. 1960 yılından beri koruma altındaki tarihi bir anıttır. 2019 yılında Dünya Mirası Alanı ilan edilen Pskov Mimarlık Okulu Kiliseleri'nin bir parçasıdır.

Kaynakça
Epigenetik saat

Epigenetik saat, biyolojik yaşı tahmin etmek için yaşlanmanın bir biyobelirteci olarak kullanılan analitik bir yöntemdir. Bu yöntem, zamanla meydana gelen ve genlerin nasıl ifade edildiğini düzenleyen, yaşa bağlı DNA değişikliklerine dayanır. Birçok epigenetik saat, DNA moleküllerinin CpG bölgelerine metil gruplarının birikimini ölçen DNA metilasyonunun analizine dayanmaktadır. Son zamanlarda ise histon kodu, kromatin erişilebilirliği ve nükleozom konumlandırmasına dayalı yeni epigenetik saatler geliştirilmiştir.

Tarihçe
Yaşlanma ile DNA metilasyon düzeyleri arasındaki güçlü korelasyon, 1960’ların sonlarından beri bilinmektedir.

Diğer belirteçlere dayanan yeni epigenetik saatler geliştirilmeye devam etmektedir. 2024 yılında, hücresiz DNA’dan elde edilen nükleozom konumlandırmasına dayalı bir yaşlanma saati tanıtılmıştır. 2025 yılında ise, histon işaretlerindeki yaşa bağlı değişikliklerden yararlanarak, histon modifikasyonlarına dayalı yeni bir epigenetik saat sınıfı oluşturulmuştur. Bu yeni öngörücü göstergeler, sitozin metilasyonunu kullanan saatlere alternatif olarak umut vaat etmektedir. Sürekli olarak yeni yaş tahmin araçları geliştirilmekte olup, bu araçlar belirli hastalıkların prognozunu da kolaylaştırmaktadır.

Kaynakça
Daha fazla okuma
Dış bağlantılar
Epik şiir

Epik şiir; kahramanlık, yurt sevgisi gibi liriklik bildiren şiirdir. Epik şiirler oluşum tarihlerine göre "doğal epik" ve "yapay epik" olarak ikiye ayrılır. Aynı anlamda hamasi şiir, kahramanlık şiiri, destansı şiir adında da kullanılır.

Doğal epik
Çok eski tarihlerde oluşmuştur ve her anlatandan bir şeyler eklenerek büyümüştür. Bir halkın hayatını etkileyip, derin izler bırakan tarihi olayları, kahramanlık yönü ile işleyen manzum hikâyelerdir.

Türk destanları, Yunanlar'ın İlyada Destanı, Finler'in Kalevala Destanı, Hinduların Mahabharata Destanı doğal epiğe birer örnektir.

Yapay epik
Yakın çağdaki milletlerin hayatlarına ait tarih ya da toplum olaylarını anlatan şiirlerdir. Olay da yazan da bellidir ve yaratıldığı anda yazıya geçirilmiştir.

İtalyan Tasso'nun Kurtarılmış Kudüs'ü, Firdevsî'nin Şehnâmesi, John Milton'un Kayıp Cennet'i yapay epiğe birer örnektir. Yakın dönem Türk şairlerinden Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın Üç Şehitler Destanı ve benzeri eserler de yapay epik şiirlere örnek gösterilebilir.

Kaynakça
Epilasyon

Epilasyon veya tüy alma vücuttaki istenmeyen kılların kalıcı veya geçici olarak vücuttan uzaklaştırılmasını sağlayan yöntemlerin genel adıdır.



Kıl tipik olarak insan vücudunun her yerinde büyür. Kıllar ergenlik sırasında ve sonrasında daha görünür hale gelebilir. Erkeklerin vücut kılları kadınlardan daha kalın, daha görünürdür. Hem erkekler hem de kadınlar baş, kaş, kirpik, koltuk altı, kasık bölgesi, kollar ve bacaklarda görünür kıllara sahiptir; erkekler ve bazı kadınlar da yüzlerinde, karnında, sırtında ve göğsünde daha kalın kıllara sahiptir. Kıllar genellikle dudaklarda, ellerin veya ayakların alt kısmında veya genital organların belirli bölgelerinde büyümez.

Şu an genital bölge ağdası, epilatör, depilasyon, epilasyon, tüy dökücü krem, tıraş, lazer epilasyon, Intense pulsed light gibi epilasyon yöntemleri mevcuttur. Kıl çıkarma kültürel, estetik, hijyen, cinsel, tıbbi veya dini nedenlerle uygulanabilir.

Geçici epilasyon
Tüyleri vücuttan geçici bir süre uzaklaştırmak için kullanılan yöntemlerdir. Depilasyon yöntemleri adı da verilir. Ağda, sarartma, iplik ile alma, friksiyon, epilatör, krem depilatör, tıraş gibi yöntemler kullanılır.

Kalıcı epilasyon
Uygulanan bölgede kalıcı olarak kıl çıkmamasını sağlamak için kullanılan yöntemlerdir. Geçici epilasyon yöntemlerinden farkı, bu yöntemlerin kalıcı ya da en azından uzun süreli sonuçlar sağlamasıdır. Kalıcı epilasyonun temel mekanizması kılı üreten kök hücrelerinin tahrip edilmesidir. Kıl kökünün tahrip olma miktarı epilasyonun başarısını belirler.

Yöntemler
İğneli Epilasyon: Kıl köklerini kıl kalınlığından daha ince bir iğne ile elektrik enerjisi kullanılarak tahrip edilmesidir.
Fotoepilasyon: Yoğunlaştırılmış ışık kaynakları ile yapılan epilasyon yöntemidir.
Lazer epilasyon: Lazer enerjisi kullanılarak kıl köklerinin tahrip edilmesi esasına dayanan yöntemdir.

Kaynakça
Epiklesis

Epiklesis (Yunancada "çağırma", "yakarma"), Hristiyanlıkta Komünyon ayininin ekmekle şarabın sunulduğu bölümünde Kutsal Ruh'a yapılan özel çağrı. Doğu Hristiyan ayinlerinin çoğunda İsa Son Akşam Yemeği'ndeki "Alın bu benim bedenimdir... Bu benim kanımdır." sözlerinin ardından gelir ve kutsayıcı özelliği vardır. Ayin sırasında ekmekle şarabın, İsa'nın etiyle kanına dönüşmesi için yakarılır ve bu dönüşümü (Yunanca Metabole) Kutsal Ruh'un gerçekleştirdiği kabul edilir. Epiklesis Doğu Kilisesi'nin kutsama ayinine ilişkin görüşünü de yansıtır. Buna göre, kutsama ayininin etkililiği Tanrı'nın kilisenin yakarışını kabul etmesi olarak yorumlanır; dolayısıyla da epiklesis Komünyon'un vazgeçilmez bir parçasıdır. Katolik Kilisesi ise papazın İsa'nın Son Akşam Yemeği'ndeki sözlerini yinelemesini Komünyon'un kendisi sayar. Epiklesis ayrıca, Baba'ya seslenen, Oğul'un kurtarıcılığını anan ve Kutsal Ruh'un gücüne çağrıda bulunan Komünyon duasının Üçleme'ye bağlı özelliğini de korur.

Doğu Kilisesi'nin Komünyon ayinlerinde Kutsal Ruh'a yakarma bölümlerinde yer verilirken Katolik Kilisesi'ninkinde böyle bir bölümün bulunmaması 14. yüzyılda Doğu ve Batı arasında tartışmalara yol açmıştır. Çağdaş bilim adamlarının çoğuna göre Roma Kilisesi'nin ilk döneminde Komünyon'da, Latince başka duaların yanında epiklesis e de yer verildi. Orta Çağ Latin ilahiyatı ise, papazın İsa'nın sözlerini yenilemesiyle ekmek ve şarabın kutsandığını ve İsa'nın etiyle kanına dönüştüğünü kabul ederek epiklesis ten vazgeçmesine neden oldu.

Tarih
Epiklesis Ferrara-Floransa Konsil'nde (1438-45) tartışıldı, ama resmî bir sonuca ulaşılamadı. Trento Lonsili (1545-63) Orta Çağ Latin görüşünü benimsediyse de, Katolik Kilisesi'nin II. Vatikan Konsili'nden (1962-65) kabul ettiği ayin reformları arasında epiklesis in yeniden konması da vardı. Ama bu kez epiklesis, İsa'nın sözlerinden önceye alınmış ve böylece sözlerin kutsal etkisi korunmaya çalışılmıştır.

Kaynakça
Encyclopædia Britannica
Epik fantezi

Epik Fantezi, fantastik edebiyatın gerçek dünyadan uzak, hayali bir ikincil dünyayı geçen bir alt türüdür. Epik fanteziye verilebilecek örnekler, Yüzüklerin Efendisi üçlemesi Buz ve Ateşin Şarkısı serisi ve Hobbit olabilir.

Genel bakış
Fantastik edebiyatın bu alt türünün hikâyelerinin geçtiği evren içinde bulunduğumuz birincil dünyadan farklı olan ikincil bir dünyada geçer. Bu dünyada örneğin fizik kuralları bilinen kurallardan farklı olabilir. Coğrafi, dini, kültürel yapısı tamamen farklı ve bazen de gerçek dışı olabildiği için genelde harita ve ek kitaplar ile desteklenen hikâyelere sahiptirler.

Bizim dünyamızdan tamamen farklı bir dünyada geçen hikâyeler örnek olarak Zaman Çarkı, Miras Döngüsü, Yerdeniz Büyücüsü, Gediksavaşları Serisi, Kralkatili Güncesi verilebilir.
Bizim dünyamıza bir portal vb. araç ile bağlı olan dünyalarda geçen hikâyelere ise Harry Potter serisi, Percy Jackson & Olimposlular, Amerikan Tanrıları ve Narnia Günlükleri örnek verilebilir.

Hikâye
Fantastik edebiyatın bu türünde hikâye genel olarak büyük kötücül gücün yenilmesi ile sonuçlanır. Tüm kitap/kitap serisi boyunca kahraman ve/veya yoldaşlarının nihai hedefi kötücül gücü yenmektir. Bu amaç çerçevesinde eğitim alır, savaşır ve yaşarlar. Savaşlar hikâyenin genel hatları itibarı ile oldukça önemlidir.
Türün bu biçimde şekillenmesine katkıyı yapanlar olarak J.R.R. Tolkien, C.S. Lewis gösterilebilir.

Karakterler
Karakterler hikâyenin başında kötü güçler tarafından tehdit edilirler veya doğumlarından itibaren bu güçle savaşmak için yetiştirilirler. Normal hayatlarını bir anda geride bırakan karakterler dünyayı kurtarmak için tüm dünyevi zevklerden vazgeçecek kadar ileri gidebilirler. Örneğin Zaman Çarkı, Yüzüklerin Efendisi vs.

Ana karakter ve arkadaşları bu yolculuklarında başlangıçta çocuksu ve hovarda olsalar da zaman geçtikçe hızlı bir şekilde yetişkin olurlar. Yolculuk sırasında kayıp, ölmüş akraba, sevgili, dostlarına rastlayabilir, akıl hocası olarak tabir edilen ve çoğu zaman ana kahramandan çok daha fazla şeyler bilen biriyle karşılaşabilirler. Ejderha Mızrağı, Miras Döngüsü, Harry Potter serisi, Narnia Günlükleri vs.

Ana karakterin savaşması gereken kötü gücün yanı sıra onunla aynı düzeyde yer alan ve genellikle hikâye boyunca karşısına çıkan kötülüğün hizmetkarları ile dövüşürler. Mesela, Harry Potterdan Draco Malfoy, Zaman Çarkından Terkedilmişler vs.

Kaynakça
Epik film

Epik film, büyük ölçekli, geniş kapsama ve etkileyici panoramik görüntülere sahip film yapım tarzıdır. Roger Ebert gibi araştırmacılara göre terimin kullanımı zaman içerisinde değişmiş ve bazen bir film türünü belirtirken bazen büyük bütçeli yapımları nitelemek için bir sıfat olarak kullanılır olmuştur. Klasik edebi anlamdaki epikler gibi pek çok epik film kahraman bir karaktere odaklanır. Epikler, iddialı yapılarıyla dönem eserleri veya macera filmleri gibi diğer türlerden ayrılır.

Türün örnekleri arasında gelmiş geçmiş en çok gişe hasılatı yapan filmler listesinden filmler de bulunur. Halihazırda dünya çağında 2,7 milyon dolarla rekoru elinde bulunduran Avatar, Avatar dan önce rekorun sahibi olan Titanik, hasılatlar enflasyona göre düzenlendiği takdirde dünya tarihinin en fazla hasılat yapan filmi olan Rüzgâr Gibi Geçti epik filmlerdir. 11 Akademi Ödülü kazanma rekorunu paylaşan üç film (Ben-Hur, Titanik ve Yüzüklerin Efendisi: Kralın Dönüşü) de epik film türündedir.

Kaynakça
Epilimnion

Epilimnion, göllerde ışığın nüfuz edebildiği suyun oksijence zengin üst tabakasıdır. Güneş ışınları, göl yüzeyi sularının sıcaklıklarını artırır. Isınma, yüzeyi geniş göllerde çok belirgindir ve birkaç metrelik kalınlığa ulaşır. Göl tabanına doğru gidildikçe su sıcaklığı azalır. Ayrıca göl tabanına doğru gidildikçe oksijen oranı da hızla düşer. Su dolaşımı olmadığı sürece derin göllerin tabanı anoksik duruma geçer. Yüzeyden düşen organizma artıkları çürümez, organik madde olarak korunurlar. Demir ve kükürt ile beslenen bakterilerin faaliyetleri hızlanır.

Çok derin göller hariç tabakalaşma mevsimseldir. Ayrıca gelgit veya sürekli göl sularını aynı tarafa iten rüzgarlar da tabakalaşmaya etkide bulunabilir.

Ayrıca bakınız
Abisal bölge

Dış bağlantılar
Epik (albüm)

Epik, Murat Dalkılıç'ın dördüncü stüdyo albümü. 14 Temmuz 2016'da Poll Production etiketiyle piyasaya sürülmüştür. Dalkılıç, 11 şarkıyı ortak yazıp bestelemiştir. "Soktuğu Duruma Bak"ın sözü Caner Yemez müziği ise Nesem Yenipazar'a aittir. Şarkıcının 2008, 2010, 2012 ve 2014 yıllarında satışa sunulan Kasaba, Merhaba, Bir Güzellik Yap ve Daha Derine albümlerinden sonraki beşinci çalışmasıdır. 12 şarkıdan oluşur. 2 Temmuz 2016'da Dalkılıç'ın Instagram hesabından 1 dakikalık tanıtım videosu yayınlanmıştır.

Şarkı listesi
Kaynakça
Epilobium colchicum

Kara yakıotu veya bilimsel adıyla Epilobium colchicum Onagraceae familyasından çok yıllık bir bitki türüdür. Türün bilimsel adı Antik Kolhis Krallığı'ndan türemiştir. Kafkasya, Artvin ve Rize'ye endemik olan kara yakıotu, yaklaşık 2000 metre rakımlı dere bölgelerinde yetişmektedir.

Alt türler
E. c. subsp. colchicum
E. c. subsp. iranicum

Kaynakça
Epilobium algidum

Oğulyakısı veya bilimsel adıyla Epilobium algidum, Friedrich August Marschall von Bieberstein tarafından tanımlanmış, küpeçiçeğigiller familyasından çok yıllık bir bitki türüdür. Kafkasya, Kuzey İran, Türkiye'nin Doğu Karadeniz bölgesi, Bolu, Sivas, Iğdır ve Hakkâri'ye endemik olan oğulyakası, 420 ila 3500 metre yükseklikteki su birikintileri ve ıslak çağıllıklarda yetişmektedir. Temmuz ve Ağustos aylarında çiçeklenir.

Kaynakça
Epikantus

Epikantus ya da epikantal kıvrım, göz çevresinde bulunan kıvrılmış deri parçasıdır. Türüne göre gözün altında veya üstünde bulunabilir.
Epikantal kıvrımı gözün kendi derisiyle birleştiren deriye epiblefaron adı verilir. Kıvrımın kirpikleri içe döndürüp göze zarar vermeye başladığı durumlarda tedavi edilir. Tedavi edilmemesi durumda başka hastalıklara sebebiyet verebilir.

Epikantal kıvrım Avrupa'da sıklıkla Down sendromu ve Blefarofimoz sendromuna bağlı olarak gelişebilen bir hastalık olarak görülürken Asya'da çoğu zaman normal karşılanmaktadır ve hastalık olarak görülmez.


Epikantus türleri
Türüne göre supraciliaris, palpebralis, tarsalis ve inversus olarak sınıflandırılmışlardır.

Epikantus supraciliaris
Kaşın ortasından başlayıp burun deliğinin yanından aşağıya doğru iner.


Epikantus palpebralis
Epikantus supraciliaris ile benzerdir. Kıvrım üst göz kapağının tarsal bölgesinden aşağı doğru çıkar ve ön lakrimal tepe bölgesinde sona eren medial kantal bölge üzerinden aşağı iner.

Epikantus tarsalis
Asyalılarda görülür. Epikantal kıvrım üst göz kapağı boyunca uzanır, kirpiklerin köklerini gizler ve medial kantusta bir kıvrılma ile biter.

Epikantus inversus
Belirgin bir durumdur ve kıvrım alt göz kapağında orta gözbebeklerin bölgesinde ortaya çıktığında ve yukarı doğru uzandığında, medial kantal açıyı kapatır. Etkilenebilen veya etkilenemeyen üst göz kapağında sona erdiğinde ortaya çıkar. Elips yerine dörtgendir.

Yayılımı
Epikantal kıvrım yeni doğan bebeklerde bulunur ama genellikle çocuklar ergenlik çağına geldiklerinde kıvrım çoktan yitmiştir. Fakat bazen çocuklar epikantal kıvrımlarını yitirmez. Bu durum Asya'da yaygındır. Epikantal kıvrım Doğu Asya halklarında belirgin olup Asya'da görülme sıklığı %40 ila %90 arasında değişmektedir. Asyalı olmayan bireylerde epikantal kıvrım görülse de toplam nüfusun yalnızca %2 ila %5'inde mevcuttur.

Kıvrımın yitmesinin sebebi burun köprüsünün büyümesidir. Fakat burun köprüsünden dolayı epikantus oluşmaz, anomalinin kum fırtınalarından ve aşırı soğuktan geliştiği varsayılır. Dolayısıyla ılıman ve subtropikal bir bölgede oluştuğu öne sürülür. Epikantus, üstündeki göz kapağının derisinin altındaki yağ tabakasının kalınlığıyla da ilişkililendirilir.

Türk halklarında da kalıcı epikantal kıvrıma rastlanmaktadır. Kırgız erkeklerinin %51'i, Kazak erkeklerinin %22'si, Özbek erkeklerinin %11'i, Türkmen erkeklerinin %6'sı, Azerbaycan erkeklerinin %2'den azı ve Kırgız kadınlarının %83'ü, Kazak kadınlarının %53'ü, Özbek kadınlarının %18'i, Türkmen kadınlarının %10'u bu göz kıvrımına sahiptir. Igor M. Diakonoff'a göre Anadolu Türklerinde bu oran sıfıra yakındır. Başka bir kaynakta Altaylılar, Yakutlar, Kırgızlar, Tomsk Tatarları arasında %70, Kırım Tatarları arasında %15, Nogaylar arasında %25 oranında epikantus bulunduğu belirtilmektedir.

Moğollar, Limbular, Çinliler, Japonlar, Kızılderililer ve bazı Afrika halkları (Buşmanlar ) erken yitmeyen epikantal kıvrımın sık rastlandığı diğer halklardır.

Kaynakça
Epikantoplasti

Epikantoplasti, epikantal kıvrımları değiştirmek için yapılan nadir bir göz ameliyatıdır. Epikantal kıvrımların lakrimal kanaliküllerin (gözyaşı drenaj kanalları) üzerinde yer alması nedeniyle zorlu bir prosedür denilebilir. Her ne kadar epikantik bir kat, daha az belirgin bir üst göz kapağı kıvrımıyla da ilişkilendirilebilse de ("çift göz kapakları" yerine genellikle "tek göz kapakları" olarak adlandırılan bir özellik), iki özellik farklıdır. Bir kişide hem epikantal kıvrımlar hem de üst göz kapağı kıvrımı bulunabilir; biri diğeri olmayabilir veya hiçbiri olmayabilir.

Ayrıca bakınız
Doğu Asya blefaroplastisi
Blefaroplasti

Kaynakça
Epiklorohidrin

Epiklorohidrin (ECH) bir organoklor bileşiği ve bir epoksittir. Adına rağmen bir halohidrin değildir. Keskin, sarımsak benzeri bir kokuya sahip, suda orta derecede çözünür, ancak çoğu polar organik çözücüyle karışabilen renksiz bir sıvıdır. Genellikle sağ ve sol yönlü enantiyomerlerin rasemik karışımı olarak bulunan kiral bir moleküldür. Epiklorohidrin oldukça reaktif bir elektrofilik bileşiktir ve gliserol, plastik, epoksi yapıştırıcılar ve reçineler, epoksi seyrelticiler ve elastomerlerin üretiminde kullanılır.
Üretim
Epiklorohidrin geleneksel olarak allil klorürden, iki izomerik alkolün bir karışımını veren hipokloröz asit eklemesiyle başlayan iki aşamada üretilir:
İkinci aşamada bu karışıma bir baz ile muamele edilerek epoksit elde edilir:

Bu yöntemle, yılda 800.000 tondan fazla epiklorohidrin üretilmektedir (1997).
Gliserolden elde edilişi
Epiklorohidrin ilk kez 1848'de Marcellin Berthelot tarafından tanımlandı. Bileşik, gliserol ve gaz hâlindeki hidrojen klorür arasındaki reaksiyonlar üzerine yapılan çalışmalar sırasında izole edildi.
Kullanımları
Epiklorohidrin esas olarak epoksi reçinelerin üretiminde bir yapı taşı olan bisfenol A diglisidil etere dönüştürülür.

Aynı zamanda diğer reçineler ve polimerler için monomerlerin öncüsüdür. Diğer bir kullanım ise sentetik gliserole dönüştürülmesidir. Ancak, gliserolün atık bir ürün olduğu biyodizel üretimindeki hızlı artış, piyasada gliserol bolluğuna yol açarak bu işlemi ekonomik olmaktan çıkarmıştır. Sentetik gliserol artık yalnızca kalite standartlarının çok yüksek olduğu hassas farmasötik ve biyoteknoloji uygulamalarında kullanılmaktadır.
Toksisite
Epiklorohidrin, çeşitli uluslararası sağlık araştırma kurumları ve grupları tarafından insanlarda olası veya muhtemel kanserojen olarak sınıflandırılmıştır. Yüksek seviyelerde epiklorohidrinin uzun süreli oral tüketimi mide problemlerine ve kanser riskinin artmasına neden olabilir. Solunum yoluyla epiklorohidrine meslekî maruziyet, akciğer tahrişine ve akciğer kanseri riskinin artmasına neden olabilir.

Kaynakça
Epilachnini

Epilachnini, Coccinellidae familyasına bağlı bir hayvan oymağıdır.

Taksonomi
Epilachnini oymağına bağlı cinsler (2023):

Adira - Gordon and Almeida, 1986
Afidenta - Dieke, 1947
Afidentula - Kapur, 1958
Afissa - Dieke, 1947
Chazeauiana - Tomaszewska and Szawaryn in Szawaryn et al., 2015
Chnootriba - Chevrolat in Dejean, 1837
Cynegetis - Chevrolat in Dejean, 1837
Damatula - Gordon, 1975
Diekeana - Tomaszewska and Szawaryn in Szawaryn et al., 2015
Epilachna - Chevrolat in Dejean, 1837
Epiverta - Dieke, 1947 1212042
Eremochilus - Weise, 1912
Figura - Ukrainsky, 2006
Henosepilachna - Li and Cook, 1961
Lorma - Gordon, 1975
Macrolasia - Weise, 1902
Mada - Mulsant, 1850
Malata - Gordon, 1975
Megatela - Weise, 1906
Merma - Weise, 1898
Papuaepilachna - Szawaryn and Tomaszewska, 2013
Pseudodira - Gordon, 1975
Solanophila - Weise, 1898
Subcoccinella - Huber, 1842
Toxotoma - Weise, 1900
Tropha - Weise, 1900
Uniparodentata - Wang and Cao, 1993


Kaynakça
Dış bağlantılar
Epikutiküler mum

Epikutiküler mum, kara bitkilerinde bitki kütikülünün dış yüzeyini kaplayan mumsu bir kaplamadır. Yapraklarda, meyvelerde ve diğer bitki organlarında beyazımsı bir film veya çiçeklenme oluşturabilir.

Kimyasal olarak, hidrofobik organik bileşiklerden, çoğunlukla çeşitli sübstitüe fonksiyonel gruplar içeren veya içermeyen düz zincirli alifatik hidrokarbonlardan oluşur. Epikutikular mumun ana işlevleri yüzey ıslanmasını ve nem kaybını azaltmaktır. Diğer işlevleri arasında ultraviyole ışığın yansıtılması, ultra hidrofobik ve kendi kendini temizleyen bir yüzeyin oluşumuna yardımcı olmak ve tırmanmayı önleyici bir yüzey olarak görev almak yer alır. Mumlar, yüzeyin temel bir yapısal unsurudur ve bitkiler ile çevreleri arasındaki etkileşim için temel işlevsel ve ekolojik öneme sahiptir.

Kaynakça