Abel (Danimarka kralı)

Abel Valdemarsen (1218 - 29 Haziran 1252), 1232'den 1252'ye kadar Schleswig Dükü ve 1250'den 1252'deki ölümüne kadar Danimarka kralıdır. İkinci eşi Portekizli Berengaria'dan II. Valdemar'ın oğlu ve krallar IV. Erik ve I. Christopher'ın kardeşidir.

Abel, Schleswig Dükü olarak, 1250'deki cinayetini planladığından şüphelenilen kardeşi Kral IV. Erik ile anlaşmazlığa düştü. İddialardan temize çıkacağına dair yemin ettikten sonra kral seçilmiştir. Kısa bir saltanattan sonra Frizya'ya yapılan bir askeri sefer sırasında öldürülmüştür.

Abel'in hükümdarlığı, 9. yüzyıldan bu yana herhangi bir Danimarka hükümdarı arasında en kısa olanıdır. Schleswig Dükalığı'nı 1375'e kadar yöneten bir dizi Schleswig dükünü ("Abel ailesi") kurmuştur

Erken dönem
1232'de, ağabeyi Erik'in babaları, Kral II. Valdemar'ın eş yöneticisi ve varisi olarak seçilmesi üzerine Abel, Schleswig Dükü pozisyonunda Erik'in yerine seçildi.

1237'de Holsteinlı IV. Adolf'un (1205-1261) kızı Holsteinlı Matilda ile evlendi. Kont Adolf aynı yıl bir Fransisken rahibinin yanına çekilirken, Abel birkaç yılını reşit olmayan kayınbiraderi Holstein-Kiel'li I. John (1229-1263) ve Holstein-Itzehoe Kontu I. Gerhard'ın (1232-1290) naibi olarak hareket ederek geçirmiştir.

Schleswig Dükü
II. Valdemar'ın 1241'de ölümü üzerine Dük Abel'in kardeşi Erik, IV. Erik olarak Danimarka tahtına çıktı. Sonraki yıllarda Dük Abel, Schleswig Dükalığı'nın bağımsızlığını kazanmaya çalışırken kardeşine karşı savaşmıştır. Kuzeyde Randers'a kadar baskın düzenleyerek Erik'in destekçilerini perişan etmiş ve ardından Funen'e taşınmıştır. Erik bir yıl sonra karşılık vererek Abel'in Schleswig'deki garnizonunu şaşırtmış ve Abel'ın küçük kızı Sophie'yi "ayaklarına bir çift ayakkabı bile koymadan" kaçmaya zorlamıştır.

Çatışma, Abel'in kız kardeşi ve Brandenburg Uçbeyi I. John'un (yaklaşık 1213-1266) eşi Sophie (yaklaşık 1217-1247), Dük Abel ile Kral Erik arasında, Duke Abel'in Schleswig'deki evinde misafirken Erik'in öldürüldüğü 1250 yılına kadar süren bir ateşkes sağlayana kadar devam etmiştir.

Krallığı
IV. Erik, Abel'in vekili Lage Gudmundsen (yaklaşık 1195–1252) ve diğerleri tarafından öldürüldü; Kralın başsız bedeni Schlei'ye atıldı. Abel ve yirmi dört soylu, Dük'ün cinayette hiçbir payı olmadığına dair resmi bir yemin ("çift düzine yemini", Danca " dobbelt tylvter-ed ") yemin etmiş olsalar da, Kral Erik'in kardeşinin evinde öldürüldüğüne yaygın olarak inanılıyordu. ihale. "İsmiyle Abel, (Abel, demektir) yaptıklarıyla Kabil" (Danca, " Abel af navn, Kain af gavn ") ya da insanlar öyle diyordu.

Ölümü
Abel, yemin ettiği iddialarından temize çıktıktan sonra 1 Kasım 1250'de Viborg Meclisi'nde (Danca: landsting) Danimarka kralı ilan edildi. Abel yalnızca bir buçuk yıl hüküm sürdü. Kral Abel, Frizyalı Sicko Sjaerdema liderliğindeki Frizya'daki köylülerin vergi ödemeyi reddettiği haberini aldı. Abel onları cezalandırmak için bir ordu kurdu. 33 yaşındayken, 29 Haziran 1252'de Eiderstedt yakınlarındaki Husum Köprüsü'nde Henner adlı bir tekerlek ustası tarafından öldürüldü.

O zamanlar Abel'in yarı yetişkin oğlu Valdemar (1238–1257), Köln Başpiskoposu tarafından fidye için alıkonuldu. Böylece, Abel'ın en küçük kardeşi I. Christopher, 1252 Noel Günü Lund Katedrali'nde kral olarak taç giydi.

Abel'ın ölümünden sonra Kraliçe Matilda bir manastıra girmiş ancak daha sonra oradaki yeminini atlayıp 1261'de İsveçli devlet adamı Birger Jarl ile evlenmiştir Birger, Abel'in düşmanıydı ve Abel'in ölümünden kısa bir süre önce Birger, ona karşı askeri bir kan davası başlatmıştı ve bu ancak Danimarka kralı öldüğünde iptal edilmiştir.

Mirası
O zamanlar çoğu insan Abel'in ani ölümünü, kardeşinin öldürülmesi nedeniyle Tanrı'nın ona verdiği hüküm olarak görüyordu. Abel'ın naaşı Schleswig Katedrali'nde yatarken, keşişler gece kilisede tuhaf sesler duydu. Bundan sonra kiliseye girmekten korktuklarını söylediler. Abel'in kutsal hayaletinin geceleri yurt dışına çıktığına inanıyorlardı. Sonuç olarak, kralın naaşı kilisenin dışına çıkarıldı ve Schleswig'in dışındaki Gottorp Kalesi yakınındaki ıslak bir mezara gömüldü. Birisi onun mezarında kaldığından emin olmak için Abel'in göğsüne tahta bir kazık sapladı. Uzun süre sonra kralın hayaletinin huzur bulamadığı söylendi ve zaman zaman beyaz atlı siyah yüzlü bir adamın ve parlak tazıların Schleswig bozkırlarında ve ormanlarında avlandığı "Abel'in vahşi avı" hakkında rivayetler vardır.

Abel'ın torunları - "Abel Ailesi" - genellikle Holstein'daki akrabalarıyla işbirliği içinde, 1375'e kadar Güney Yutland'ı yönetmişler ve Danimarka hükûmeti için kalıcı bir sorun yaratmışlardır. Onların yönetimi, sonunda Frisia, Holstein ve Schleswig'in çoğunun Danimarka'nın geri kalanından ayrılması anlamına geliyordu. Büyük torunu, tahttan indirilmeden önce kısa bir süre III. Valdemar olarak hükümdar olmuştur. Ancak Abel'in torunları, IV. Valdemar ile evlenen büyük torunu Schleswig'li Helvig ile birlikte tahta geri dönmüşlerdir. Helvig'in soyu III. Christopher ile birlikte yok olmuş olsa da, onun halefi I. Christian, kızı Sophie aracılığıyla Abel'in soyundan gelmektedir. I. Christopher'dan IV. Valdemar'a kadar, sonraki tüm Danimarka hükümdarları Abel'ın soysal torunlarıdır.

Evliliği ve çocukları
25 Nisan 1237'de evlendiği eşi Holstein'lı Matilda (yaklaşık 1220 veya 1225 - 1288) ile;

III. Valdemar (1238 - 1257); Schleswig Dükü 1254–1257
Sophie (1240 - 1284), Anhalt-Bernburg Prensi Bernhard I ile evlendi. Danimarka kralı I. Christian, bu çiftin soyundan gelmiştir
I. Erik (y. 1241 - 27 Mayıs 1272); Schleswig Dükü 1260–1272
Abel (1252–1279)

Kaynakça