Boris Georgiyeviç Perçatkin

Boris Georgiyeviç Perçatkin (Rusça: Борис Георгиевич Перчаткин; d. 1 Temmuz 1946 ), insan hakları aktivisti ve 1970'lerin sonu ile 1980'lerin başında Nahodka şehrinden başlayan dinî göç hareketinin en tanınan temsilcisidir. 1989 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde, eski Sovyetler Birliği ülkelerinden yaklaşık bir milyon kişinin ABD'ye göç etmesini sağlayan "Lautenberg Düzeltmesi"nin kabul edilmesi için lobicilik yapmıştır.

Biyografi
İlk yılları ve kiliseye katılışı
Boris Perçatkin, Boris'in doğumundan kısa bir süre sonra bir trafik kazasında ölen askerî bir pilotun ailesinde doğdu. İlk kocasının ölümünden birkaç yıl sonra Boris'in annesi, 1953 yılında bir isyan sırasında emre uymayı reddettiği için tutuklanan ve Vorkuta'daki çalışma kamplarında 25 yıl sürgüne mahkûm edilen başka bir askerle evlendi. Boris, 16 yaşındayken Nahodka'da bir Pentekostal kilisesi buldu ve buraya katıldı. Daha sonra Sovyetler Birliği'ndeki inananlara yönelik zulüm hakkında bilgi toplamaya ve bunları yabancı gazetecilerle paylaşmaya başladı.

Göç hareketi ve muhaliflerle temaslar
1976 yılında Perçatkin; arkadaşları Vasiliy Patruşev, V. A. Burlaçenko ve Vladimir Stepanov ile birlikte Moskova'daki muhaliflerle temas kurdu. Muhalifler, büyümekte olan göç dalgasına örgütlü bir form kazandırmalarını tavsiye etti. Aynı yıl Nahodka, Moskova Helsinki Grubu temsilcisi L. V. Voronina tarafından ziyaret edildi. O yıldan itibaren Perçatkin, Pentekostalların SSCB'den kitlesel olarak ayrılması için aktif çalışmalar yürüttü. Aynı yıl BM'ye, Dünya Kiliseler Konseyi'ne ve Helsinki Nihai Senedi'ni imzalayan devletlerin başkanlarına başvuruda bulunarak SSCB'deki inananlara yönelik devam eden zulmü bildirdi.

20 Aralık 1978'de Perçatkin, Nahodka'daki postane aracılığıyla dönemin ABD Başkanı Jimmy Carter'a dinî özgürlüklerden yoksun olanlara dikkat çekilmesi talebiyle bir Yılbaşı telgrafı göndermeye çalıştı.

1979'dan itibaren SSCB'de göç etmek isteyen inananlar için bir merkez oluşturulması yönünde örgütlenme çalışmaları yürüttü. 1980 yılında, göç etmek isteyen Sovyet Pentekostallarının yeni kurulan Kiliseler Konseyi sekreterliğine seçildi.

1979'un sonlarında Perçatkin; "ABD Kongresi ve Hükûmetine, Kanada, Avustralya, İngiltere, Batı Almanya, Fransa ve İtalya Hükûmetlerine" hitaben Sovyet gerçekliğini, Komünist Partinin dine bakışını ve dinî ibadetlere ilişkin Sovyet mevzuatını anlatan bir bildiri kaleme aldı. RSFSR Ceza Kanunu'nun 190.1 maddesi uyarınca "Sovyet devletini ve toplumsal düzenini karalayan kasıtlı olarak asılsız uydurmalar yaymaktan" 2 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Bu temasların sonucunda 1989 yılında, adını New Jersey'li Demokrat Senatör Frank Lautenberg'den alan "Lautenberg Düzeltmesi" kabul edildi. Bu yasanın yürürlüğe girdiği ilk on yılda yaklaşık 350.000 dinî göçmen ABD'ye yerleşti, 2010 yılına kadar ise bu sayı yaklaşık bir milyona ulaştı.

Amerika Birleşik Devletleri'ndeki insan hakları faaliyetleri
ABD'de bulunduğu süre zarfında Perçatkin, tutuklanmasını, cezaevinde yaşadıklarını ve göç mücadelesini anlattığı kişisel bir web sitesi açtı ve ARRC (American-Russian Relief Committee) adlı Hristiyan insan hakları örgütünü kurdu. Ayrıca "Ateşli Yollar" (Огненные тропы) adlı otobiyografik kitabını yayımladı.

2025 yazında Boris Perçatkin ve destekçileri, ABD Dışişleri Bakanlığı ve ABD Uluslararası Din Özgürlüğü Komisyonu'nda (USCIRF) konuşarak Rusya ve Ukrayna'daki Hristiyan pasifistlerin zulme uğradığını, askerlik yerine sivil hizmet hakkından mahrum bırakıldıklarını, zorla askere alındıklarını ve çatışmalara katılmayı reddettikleri için şiddet ve tehditlerle karşılaştıklarını dile getirdi. Bu doğrultuda Perçatkin, U4U programı kapsamında ABD'ye gelen Ukraynalı Hristiyan pasifistler için özel bir göç kotası oluşturulması yönünde lobicilik yaptı.

Anılmaları
Boris Perçatkin, ünlü muhalif Andrey Saharov tarafından 1981 tarihli "Bilim İnsanlarının Sorumluluğu" başlıklı makalesinde diğer siyasi tutuklular arasında açıkça anılmıştır.

Kaynakça
Edebiyat
Dış bağlantılar