kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
El-A'şâ

el-A'şâ (Arapça: الأعشى) veya Meymûn b. Kays el-A'şâ (Arapça: ميمون بن قيس الأعشى, ö. 629?) Câhiliye döneminin meşhur Arap şairlerinden birisidir. Önemli hiciv şairleri arasında sınıflandırılmaktadır. el-A'şâ el-Kebîr yahut el-A'şâ el-Ekber lakaplarıyla da tanınmaktadır. Bazı otoriteler tarafından muallaka şairleri arasında sayılmaktadır. Asrının mühim munâferelerinde yergicilik yeteneklerini göstererek şahsi çıkarlarını şairliği sayesinde müdafaa ettiği bilinmektedir.

Kaynakça
Ekşi süt

Ekşi süt, çiğ süt'ün asitleştirilmesiyle üretilen bir dizi gıda ürününü ifade eder. Süte ekşi bir tat veren asitleştirme, ya bakteriyel fermantasyon yoluyla ya da limon suyu veya sirke gibi bir asit ilavesiyle sağlanır. Asit, sütün pıhtılaşmasına ve kalınlaşmasına neden olarak zararlı bakterilerin büyümesini engeller ve ürünün raf ömrünü uzatır. Bakteriyel fermantasyonla üretilen ekşi süt, daha spesifik olarak fermente süt veya kültürlenmiş süt olarak adlandırılmaktadır.

Ekşi süt;kefir, ayran, yoğurt benzeri içecekler ve ekşi krema gibi çeşitli fermente süt ürünlerinin üretiminde temel ara ürün veya son ürün olarak değerlendirilebilmektedir. Laktik asit bakterileri, laktozu laktik aside dönüştürerek hem karakteristik ekşi tadın oluşmasına hem de ürünün protein, bazı B vitaminleri ve biyoyararlanımı artmış mineraller açısından zenginleşmesine katkıda bulunur.

Kaynakça
Ayrıca bakınız
Asitli peynir
Amasi
Haşlanmış süt
Dolgulu süt
Buharlaştırılmış süt
Kondanse süt
Ekşi krema

Ekşi krema, normal kremanın belirli laktik asit bakterisi ile fermente edilmesiyle elde edilen bir mandıra ürünüdür. Kasıtlı veya doğal olarak eklenen bakteri kültürü kremi ekşitir ve koyulaştırır. Adı ekşi denilen bakteri fermantasyonu ile laktik asit üretiminden gelmektedir. Krem fraîche (Crème fraîche), yüksek yağ içeriği ve daha az ekşi tadı olan bir tür ekşi krema türüdür.

Endüstriyel Üretim ve Kimyasal Yapısı
Modern mandıra endüstrisinde ekşi krema üretimi, pastörize edilmiş ve homojenize edilmiş kremanın, Lactococcus lactis subsp. lactis veya Lactococcus lactis subsp. cremoris gibi spesifik starter kültürler ile aşılanmasıyla başlar. Bu bakteriler, kremanın içindeki laktozu laktik aside dönüştürür. Ortamdaki asit seviyesi arttıkça (pH değeri yaklaşık 4.5 seviyelerine düştükçe), sütün ana proteini olan kazein pıhtılaşmaya başlar. Bu pıhtılaşma, ekşi kremaya kendine has o yoğun, jel benzeri kıvamı verir.

Standart bir ekşi kremanın pürüzsüz yapısını koruması ve süzülme yapmaması için endüstride bazen jelatin, rennet veya bitkisel sakızlar gibi stabilizatörler de eklenmektedir. Yasal mevzuatlara göre geleneksel ekşi kremanın süt yağı oranının en az %18 olması gerekirken, hafif versiyonlarında bu oran %10 dolaylarındadır.

Mutfak Kültüründeki Yeri ve Kullanımı
Ekşi krema, özellikle Orta ve Doğu Avrupa (Smetana adıyla), Kuzey Amerika ve Meksika mutfaklarının temel bileşenlerinden biridir. Çorbalara, soslara, fırın patateslerin üzerine ve borsch gibi geleneksel yemeklere hem lezzet hem de kıvam katması için eklenir. Amerikan ve Tex-Mex mutfağında ise taco, nachos ve burrito gibi yemeklerin vazgeçilmez tamamlayıcısıdır. Gastronomide ekşi kremanın yüksek yağ içeriği ve asitliği, hamur işlerinde özellikle kek ve donutlarda glüten bağlarını zayıflatarak nemli ve yumuşak bir doku elde edilmesini sağlar. Ancak, ısıya karşı crème fraîche kadar dayanıklı değildir; çok yüksek sıcaklıklarda doğrudan kaynatılırsa kesilme (topaklanma) eğilimi gösterir. Bu yüzden sıcak yemeklere genellikle pişirme sürecinin en sonunda, ateşten alındıktan sonra eklenir.

Kaynakça
Ayrıca bakınız
Pomazánk yağı
Lassi
Süt ürünleri listesi
Yayıkaltı
Smetana
Ekşi Höyük

Ekşi Höyük, Denizli İli, Çal İlçesi'ne bağlı Dayılar mahallesi yakınlarında yer alan bir höyüktür.

Tabakalanma
Kaçak kazılar ve tarımsal faaliyetler Neolitik Çağ ve Erken Kalkolitik tabakaların çağdaş olabilecek arkeolojik dolgulara yüzey toprağın hemen altında ulaşılmaktadır.

Buluntular
Ekşi höyükte yapılan ilk yüzey çalışmalarında az sayıda Orta-Geç Kalkolitik döneme ait olabilecek keramik parçası gün yüzüne çıkarılmış keramikler koyu yüzlü olup kaba bir hamur içeriğine sahip olduğu gözükmektedir.Kazı alanında yapılan çalışmalarda az sayıda ele geçen keramikler yapılan incelemerde stratigrafik bir bağlamdan yoksun olduğu gözlemlenmiştir.

Değerlendirme
Kaynakça
Ekşili çorba

Ekşili çorba, koyun eti ile yapılan bir çorbadır. Osmanlı döneminde düğünlerde pişirilen bir çorbadır.

Osmanlı mutfağındaki çeşitleri
Basılı ilk yemek kitabı Melceü’t-Tabbâhîn'de ekşili çorba tarifi verilmiştir. Tarifi: Evvela koyun etinin yağlıca yerlerinden ufarak kuşbaşı doğrayıp kaç taslık çorba murat olunur ise ol miktar su koyup ocağa vazoluna. Tamam et pareleri piştikte hemen mikdâr-ı kifâye dakîk-i hâsı elek ten geçirip bir miktar su ile bulamaç kıvamına getirip ol kaynayan tencerenin içine karıştırarak vazoluna tâ ki top top olmaya. Un kokusu gidinceye kadar tabh olunup badehu ateşten indireler. Sonra hemen birkaç yumurtayı vâfî sirke veyahut limon ile bir kap içinde çalkayıp hafif ateşte bir miktar karıştırarak az koyulunca pişirip ol tencerenin içine mukaddem un bulamacı konulduğu gibi tez tez kepçe ile karıştırarak aheste konula. Badehu taslara tevzi birle tarçın ve biber ekip tenâvül oluna. Âlâ olur.

Ayrıca bakınız
Maraş ekşili çorba
Kaynakça
Ekşi lahana

Ekşi lahana, bir çeşit lahana yemeğidir. Benzer bir yemek çorti aşıdır.

Yörelere göre çeşitleri
Bayburt Ekşi Lahana
Bayburt Ekşi Lahana, salamura lahana turşusu, tuzlanmış kurutulmuş kemikli et, bulgur, kuyruk yağı, tereyağı, soğan ve salça kullanılarak ve tencerede pişirilerek hazırlanır.

Bayburt Ekşi Lahana 11.01.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.

Kaynakça
Ekşili pilav

Ekşili pilav, bir çeşit bulgur pilavıdır. Kastamonu mutfağında yapılmaktadır. Iğdır mutfağında yapılan ekşili pilav pirinç pilavıdır. İsmi aynı olsa da farklı bir pilavdır.

Yörelere göre çeşitleri
Kastamonu İhsangazi Ekşili Pilavı
Kastamonu İhsangazi ekşili pilavı 17.09.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.

Kaynakça
Ekşi püre

Ekşi püre, (İngilizce: Sour mash) damıtma endüstrisinde Tennessee viskisi ve Bourbon viski üretmek amacıyla, yeni bir pürenin asitliğini ayarlamak için eski bir püre partisinden malzeme kullanılan işlemdir. Terim ayrıca böyle bir işlemde kullanılan püre türünün adı olarak da kullanılabilir ve bu işlem kullanılarak yapılan bir burbona "ekşi püre burbon" veya "ekşi püre Tennessee viskisi" denebilir.

Ekşi püre viskisinin bilinen markaları Jim Beam ve Jack Daniel's'dir.

İşlem
Ekşi püre sürecinde, püre (tahıl, malt ve su karışımı) bir miktar kullanılmış püre ile (hala ölü maya içeren, canlı maya için iyi bir besin kaynağı olan, daha önce fermente edilmiş püre) karıştırılır. Kullanılmış püre, kullanılmış bira, damıtıcıların kullanılmış tahılı ve hayvan yemi olarak da kullanıldığı için yemlik püre olarak da bilinir. Ekşi püre tarafından üretilen asit, Bourbon'u kirletebilecek bakterilerin büyümesini kontrol eder. Mayalanacak püreye aktif bir canlı maya türü sokulur. Bilinen fermente edilmiş bir "ekşi maya" kullanılarak, bu fermantasyon süreci Bourbon'a zarar verebilecek yabancı bakteri ve mayaların girişini ve büyümesini kontrol eder ve içkinin kıvamını ve kalitesini iyileştirerek her şişenin mümkün olduğunca benzer bir tada sahip olmasını sağlar.

Ekşi mayşeleme, bazen kısa bir zaman diliminde ekşi biralar yapmak için biracılıkta kullanılan bir işlemdir. Ekşi mayşelemenin biracılık versiyonunda, bira üreticileri bira yapım sürecini başlatmak için tahıllarını mayşeler, ancak mayşelemenin sonunda (genellikle 90 dakikadan kısa bir sürede) tahıllardan şerbeti çıkarmak yerine, bira üreticisi şırayı boşaltmadan önce tahılları ve şerbeti birkaç gün boyunca bir arada bırakır. Bu süre zarfında, tahılda doğal olarak bulunan laktik asit bakterileri, şerbetteki şekerlerin bir kısmını laktik aside fermente eder. Bu laktik asit biraya ekşilik katar. Hızlı bakteriyel fermantasyonu desteklemek ve maya aktivitesini azaltmak için, mayşe 100–120 °F (38–49 °C) arasında tutulur. Bira üreticisi yeterli asit üretildiğine inandığında püskürtme ( ) yoluyla şerbeti çıkarır. Ekşi mayşeleme kullanan bazı biralar, kaynatma olmadan bira mayası eklenerek fermente edilir. Diğer bira üreticileri ekşi püre biralarını kaynatmayı ve ardından bira mayasıyla fermente etmeyi tercih ederler. Ortaya çıkan biralar hafif ekşiden belirgin şekilde ekşiye kadar değişebilir.

Ayrıca bakınız
Jack Daniel's
Jim Beam
Mayşe
Bira

Kaynakça
El-Ariş Sözleşmesi

El-Ariş Sözleşmesi, Fransa ve Osmanlı Devleti arasında 24 Ocak 1800 tarihinde imzalanmış ateşkes antlaşması. Fransa'nın Mısır Seferi çerçevesinde imzalanmış, Büyük Britanya'nın karşı çıkması nedeniyle uygulamaya konamamıştır.

Fransa'nın Mısır Seferi, 1798 yılı Ağustos ayında başlamıştı. Fransa, Büyük Britanya karşısında deniz muharebesinde yenik düşmesine rağmen karada ilerlemesine devam edebilmiş, Filistin'de ilerledikten sonra Akkâ Kalesi kuşatmasının Osmanlı savunmasınca kırılmasından sonra Mısır'a geri dönmüş ve 1 Ağustos 1799'da Mısır'da Osmanlı ordusuna karşı bir muharebe kazanmıştı.

Fransız kuvvetlerine komuta eden General Napolyon Bonapart, Fransa'da meydana gelen siyasi bunalımı haber alarak Ağustos 1799'da Fransa'ya döndü. Bonapart'ın yerine geçen General Jean-Baptiste Kléber başkanlığındaki Fransız heyeti 1799 sonunda Osmanlı yetkilileriyle görüşmelere başladı. Taraflar arasında 24 Ocak 1799 tarihinde El-Ariş adlı liman kentinde bir sözleşme imzalandı. Fransa bu sözleşmenin hükümlerine göre, 1798 yılında işgal etmiş olduğu Mısır'ı boşaltacaktı. Sözleşme uyarınca Fransa ordusu mensuplarının ülkelerine dönmeleri için Büyük Britanya tarafından pasaport ve geçiş belgeleri verilmesi gerekiyordu. Bu durumda, bu dönemde Osmanlı Devleti'nin müttefiki konumunda olan İngiltere sözleşmeye taraf oluyordu. Başlangıçta Büyük Britanya'nın da desteklediği bu sözleşme, Şubat 1800'de Britanya donanması amirali George Elphinstone Keith'in sözleşmeyi imzalamayı reddetmesi nedeniyle yürürlüğe girmedi.

Fransa birliklerinin Mısır'dan geri çekilmesini düzenleyen yeni bir sözleşme 27 Haziran 1801 tarihinde imzalanacaktır. 9 Ekim 1801'de imzalanan Paris Barış Senedi ile Fransa ve Osmanlı Devleti arasındaki barışın şartları ortaya konacak, nihai barış ise 25 Haziran 1802'de Paris Antlaşması ile gerçekleşecektir.

Osmanlı Devleti, bu antlaşmadan sonra diğer ülkelerin Osmanlı Devleti üzerindeki amaç ve emellerine göre izledikleri yolu değerlendirerek denge politikası izlemeye başlamıştır.

Kaynakça
El-Aksa Şehitleri Tugayları

El-Aksa Şehitleri Tugayları, Filistinli El Fetih örgütünün silahlı kanadıdır.

İkinci intifada sırasında doğan örgüt Batı Şeria ve Gazze'de İsrail'e karşı birçok saldırı düzenlemiş ve 2003 yılında yapılan ateşkesi tanımamıştır.

El-Aksa Şehitleri Tugayları lideri olmakla suçlanan Mervan Barguti İsrail tarafından 2002 yılında yakalanarak tutuklanmıştır.

Örgüt, Amerika Birleşik Devletleri'nin terör örgütleri listesine girmiştir.

Kaynakça
El-Amare

Amara veya Amare, Irak'ın güneydoğusunda şehir. Başkent Bağdat'ın 50 km. güneyinde, 31°50′N 47°09′E koordinatlarındadır. Bugün büyük çoğunluğu Şiilerden oluşan şehrin nüfusu 544.342 (2019) dir. 1860 yılında Osmanlı ileri karakolu olarak kurulmuş 1915 yılında İngilizler tarafından işgal edilmiştir.

İklim
Kaynakça
El-Arabi (spor kulübü, Katar)

El-Arabi ya da tam adıyla el-Nadi el-Arabi er-Riyadi ( ), Katar'da bulunan bir futbol takımı.

Kulüp, Katar'ın başkenti Doha'da, 1952 yılında kuruldu. Katar'ın en üst ligi olan Devrî'n-Nücûm Katar'da mücadele etmektedir. Maçlarını ise 18.000 kişilik Grand Hamad Stadyumu'nda oynamaktadır.

Yaptığı Stefan Effenberg ve Gabriel Batistuta gibi transferlerle adını duyuran Al-Arabi, Katar'ın en eski ikinci kulübüdür.

Başarılar
Devrî'n-Nücûm Katar: 7
1983, 1985, 1991, 1993, 1994, 1996, 1997
Katar Emir Kupası: 8
1978, 1979, 1980, 1983, 1984, 1989, 1990, 1993

Güncel kadro
Dış bağlantılar
El-Ayn (futbol kulübü)

El-Ayn ( ) ya da tam adıyla Nadi El-Ayn Likuratü'l-Kadem ( ), Birleşik Arap Emirlikleri'nde El-Ayn şehrinin profesyonel futbol kulübüdür. 2003 yılında AFC Şampiyonlar Ligi turnuvasını kazanmıştır. Kulüp 1968 yılında El-Ayn şehrinde kurulmuştur. El-Ayn, 12 lig şampiyonluğu kazanmıştır.

Takım kadrosu
İdari Kadro
Onursal Başkan: Şeyh Khalifa bin Zayed Al Nahyan
Başkan: Şeyh Mohammed Bin Zayed Al Nahyan (Abu Dabi Prensi)

Stadyum
Hazza Bin Zayed Stadyumu, Kapasite: 25.965
Tahnoun Bin Mohamed Stadyumu, Kapasite: 15,000
Sheikh Khalifa International Stadyumu, Kapasite: 16,000

Renkleri
El-Ain'in renkleri 1977'de Fas'ta kamp yapan RSC Anderlecht takımından alınmıştır. Daha önceki renkleri yeşil-kırmızıydı.

Başarıları
Râbitatu'l-Muhtarifîn el-İmârâtiyye
Şampiyonluk (14): 76-77, 80-81, 83-84, 92-93, 97-98, 99-2000, 2001-2002, 2002-2003, 2003-2004 2011-12, 2012-13, 2014-15, 2017-18, 2021-22
UAE Emir Kupası
Şampiyonluk (6): 1998-1999, 2000-2001, 2004-2005, 2005-2006, 2008-2009, 2014
AFC Şampiyonlar Ligi
Şampiyonluk (1): 2003
İkincilik (2): 2005, 2016
Gulf Club Champions Cup
Şampiyonluk (1): 2001
UAE Federation Cup
Şampiyonluk (3): 88-89, 2004-2005, 2005-2006
UAE Super Cup
Şampiyonluk (2): 94-95, 2002-2003
Etisalat Emirates Cup
Şampiyonluk (1): 2008-2009
Abudhabi Championship Cup
Şampiyonluk (2): 73-74, 74-75
FIFA Kulüpler Dünya Kupası
İkincilik (1): 2018

AFC Tarihi
AFC Şampiyonlar ligi: 5 kez katıldı
2002-03: Şampiyon
2004: Çeyrek final
2005: Finalist
2006: Çeyrek final
2007: Grup aşaması
Asian Club Championship: 3 kez katıldı
1986: Kalifiye aşaması
1999: 3.lük
2001: İkinci Tur
Asian Cup Winners Cup: 3 Kez katıldı
1995/96: İkinci Tur
1999/00: İlk tur
2001/02: Çeyrek final

Dış bağlantılar
Resmi Sitesi
Zaimuae.ae
Alainfc.ae
El-Asl

Kitâbü'l-Asl (Arapça: الأصل) veya El-Mebsut, Ebu Hanife'nin öğrencilerinden Şeybanî tarafından yazılan ve Hanefi mezhebinin esaslarını belirleyen Zahirü’r Rivaye denilen altı kitaptan birisidir.

Kitap, yazarın ilk ve en hacimli eseridir. Genel olarak Ebu Hanife'nin fıkhî görüşlerini yansıtan eserde ayrıca kendisinin, Ebu Yusuf'un ve İbn Ebi Leylâ'nın muhalif olduğu görüşler de yer almaktadır. Kitap bizzat eş-Şeybani tarafından yazılmamakla birlikte, Şeybani tarafından öğrencilerine dikte ettirilmiş ve onlardan rivayet halinde gelmiştir. Bu rivayetlerden en ünlüsü ve basıma esas olanı Ebu Süleyman el-Cüzcanî'nin rivayetidir.

Kitaba dair pek çok şerh yazılmıştır ki en ünlüleri Abdülaziz el-Halvânî, Ebu Bekir Haherzâde ve Serahsî'nin hepsi de 'el-Mebsut' adını taşıyan şerhleridir. Kütüphanelerde el yazması nüshaları bulunan kitap Şefik Şehâte tarafından 1954'te Kahire'de, Ebu'l Vefa el-Efganî tarafından da Haydarabad'da yayınlanmıştır. Yine eserin tamamı 5 cilt olarak Karaçi'de basılmıştır.

Kitap birbirinden bağımsız yirmi bölümden oluşmaktadır. Eserin bir şerhi olan Serahsî'nin 'el Mebsut' adlı eseri Türkçe olarak yayınlanmıştır.

Hakkında yazılan kitaplar
İmam Muhammed b. Hasan eş-Şeybani'nin Kitabü'l-Asl Adlı Eserinin Tanıtımı ve Fıkıh Usulü Açısından Tahlili, Mehmet Boynukalın, Ocak Yayınları, İstanbul, 2009

Kaynakça
El-Ahmediye

El-Ahmediye ( ), Suriye'nin Kuneytire iline bağlı Kuneytire ilçesinde bulunan eski bir köydür. Köy, Golan Tepeleri'nin ortasında Hula Vadisi'nin 15 km güneydoğusunda yer almaktadır. 1967 Altı Gün Savaşı öncesinde köyün nüfusunu çoğunlukla Türkmenler oluşturmakta olup İsrail tarafından işgal edilmesinin ardından 1968'de yıkılmıştır.

Kaynakça
El-Ayn

El Ayn ( ; "bahar"), Birleşik Arap Emirlikleri'nin Abu Dabi Emirliği'nde bulunan bir şehirdir. Şehir, emirliğin doğusunda Umman sınırında yer almaktadır. 650.000 (2013 itibarıyla) kişilik nüfusu ile iç şehir nüfusu açısından ülkedeki en büyük, şehir geneli açısından Dubai, Abu Dabi ve Şarika'dan sonra en büyük dördüncü, Abu Dabi Emirliği'ndeki en büyük ikinci şehirdir. Başkent Abu Dabi'nin yaklaşık 160 kilometre (99 mil) doğusunda ve Dubai'nin yaklaşık 120 kilometre (75 mil) güneyinde yer alır. El-Ayn, Birleşik Arap Emirlikleri'nin kurucusu Şeyh Zayed bin Sultan Al Nahyan'ın doğum yeri olup, Emirlik kökenli kişilerin en yüksek oranına sahiptir (%30,8).

Şehir, tarihsel olarak Tavam veya El Bureymi vahasının bir parçası olup bahçe şehir (مَدِيْنَة ٱلْحَدِيْقَة Medinet'ül Hadike) olarak da bilinmektedir. El Ayn, 4000 yıldan fazla bir süredir arkeolojik sit alanları Al-Hili ve Jabel Ḥafeeṫ bölgelerinde insan yerleşimi görmüştür. Bu erken dönem kültürleri, ölüleri için "arı kovanı" mezarları inşa ettiler ve avlanma ve toplama için bir araya geldiler. Vaha erken çiftlik örnekleri için modern çağa kadar su kaynağı işlevi gördü.

El Ayn'da günümüzde varlığını sürdüren kaleler, Abu Dabi vahası üzerindeki kontrolü sağlamlaştırmak için 19. yüzyıl sonu ya da 20. yüzyılın başında inşa edildi. Wilfred Thesiger, Rubülhali Çölü boyunca yaptığı geziler sırasında El Ayn'i de ziyaret etti. Şeyh Zayed'le tanıştı ve onunla birlikte Mu-Muwaiji Kalesi'nde kaldı. Bu kaleler, vahaları ve yerleşim yerlerini haydut saldırılarından korudu.

Kaynakça
Dış bağlantılar
El-Ahsa

El-Ahsa, El-Hasa ya da Hadjar (Arapça: الأحساء al-Aḥsāʾ, yerel olarak El-Ahasā), Suudi Arabistan'ın doğusundaki Doğu Suudi Arabistan yer alan ve adı bölgedeki Al-Ahsa Valiliği'nden gelen, geleneksel bir vaha tarihi bölgesidir. Vaha, Basra Körfezi kıyılarından yaklaşık 60 km içeride yer almaktadır. Bölge 2018 yılında bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

Kaynakça
El-Ahtal

el-Ahtal (الأَخْطَل) kelimesi, tam adı Giyâs b. Ğavs b. es-Salt b. et-Târika olan Emevî Dönemi şairinin “çenebaz” ve “sefih” anlamlarına gelen lakabıdır. Doğum ve vefat tarihi tam olarak bilinmeyen, ancak 19/640 yılında doğduğu, 92/708 senesinde de öldüğü tahmin edilen şairin, el-Hîra'da (Irak'ta) yahut Rusâfe (Sergiopolis) civarında bir yerde dünyaya geldiği varsayılmaktadır. el-Ahtal, Kuzey Suriye'deki, Monofizit itikadını benimseyen ve büyük çoğunluğu Hristiyan olan Benû Tağlib'e mensuptur.
el-Ahtal'ın dîvânında Emevî hanedanlığı için söylediği methiyeler ve onları müdafaa etmek için nazmettiği hicviyeler oldukça önemli bir yer tutmaktadır. Ancak methiye ve kasidelerinde şair kendisini yalnızca Emevî sarayı ile sınırlamamış, aynı zamanda Tağlib kabilesinin de sesi olmuştur. Methiyelerinin yanı sıra el-Ahtal'ın edebî hayatında en dikkat çeken noktalardan birisi, çağdaşı Cerir b. ‘Atiyye (ö.110/728?) ile girdiği nakida atışmalarıdır.

Konuyla ilgili yayınlar
Esat Ayyıldız, "El-Ahtal'ın Emevilere Methiyeleri" , DTCF Dergisi, 57.2 (2017), s.936-960.

Kaynakça
El-Alem TV

El-Alem TV ( ; "Dünya"), İran Radyo Televizyon Kurumu'nun 24 saat Arapça haber televizyon kanalıdır. Kanal, 23 Şubat 2003 tarihinde kurulmuştur. Kanalın siyasi programları en popüler olanıdır, ancak bununla birlikte yorumlar, analizler, iş ve spor gibi diğer konular da izleyici bulmaktadır. Programlar, Basra Körfezi ve Akdeniz bölgelerinde geniş bir izleyici kitlesi ile dünya çapında 300 milyondan fazla Arap dünyasına yayınlanmaktadır.

El-Alem'in Tahran, Bağdat ve Beyrut'ta büroları bulunmaktadır. Uydu kanalı beş kıtada izlenebilmektedir. Diğer birçok kanalın aksine İran-Irak sınırına yakın bir karasal verici kullanabildiği için uydu alıcısı kullanmadan Irak'ta izlenebilmektedir.

Alalam News olarak bilinen İngilizce bir web sitesi, haberleri tarafsız ve ılımlı bir şekilde yaydığını iddia ederek 15 Ağustos 2006'da yayına başladı. Farsça web sitesi ise Nisan 2007'de yalnızca Farsça haberleri kapsayacak şekilde yayına başladı.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Iran TV channel targets Iraq , article on the BBC website
Iran's leaders harness media power , article on the BBC website
El-Aksa TV

El-Aksa TV (Arapça: قناة الأقصى) Gazze Şeridi'nde bulunan Hamas tarafından işletilen bir televizyon kanalıdır . Programları arasında Hamas'ı tanıtan haberler ve propagandalar, çocuk programları (şiddeti ve antisemitizmi destekleyen Yarının Öncüleri gibi) ve dinden ilham alan eğlence programları yer alıyor. Şu anda, Filistin Yasama Meclisi üyesi ve Gazze Şeridi İçişleri Bakanı Fethi Hamad tarafından yönetilmektedir. Kanal, adını Kudüs'teki Mescid-i Aksa'dan alıyor.

Tarihçe
Kanal, Gazze Şeridi'nde 9 Ocak 2006'da Hamas'ın 2006 Filistin yasama seçimlerinde kesin bir zafer kazanmasının ardından yayına başladı. ancak kanal mobil bir TV ünitesinden yayın yapmaya devam etti.

29 Temmuz 2014'te, 2014 İsrail-Gazze çatışması sırasında, bir İsrail hava saldırısı, sabahın erken saatlerinde Gazze'nin merkezinde El-Aksa TV ve El-Aksa Radyosu'nun bulunduğu bir medya binasını vurdu. Televizyon kanalı yayına devam etti, ancak radyo istasyonu sessiz kaldı. Radyo istasyonu, daha sonra yayına geri döndü.

12 Kasım 2018'de İsrail, tahliye uyarıları sınır ötesi çatışmalarda artışa sebep olduktan sonra yakındaki en az beş patlamayan füze ile kanal binasını bombaladı. 2019'da Şin Bet, El-Aksa TV'nin Hamas'a ajan toplamak için şifreli mesajlar kullandığını değerlendirdikten sonra; İsrail Savunma Bakanlığı El-Aksa TV'yi terör örgütü ilan etti.

Eleştiri
Mayıs 2013'te El-Aksa TV, Newseum'un 2012'de görevi başında ölen gazeteciler için devam eden anma töreninin bir parçası olarak iki El-Aksa TV üyesini onurlandırma kararının ardından medyanın ilgi odağı hâline geldi. ABD hükûmeti, El-Aksa TV'yi "Özel Olarak Belirlenmiş Küresel Terörist" olan Hamas tarafından kontrol ediliyor olarak sınıflandırıyor ve "El-Aksa Televizyonu gibi bir terörist grup tarafından finanse edilen ve kontrol edilen bir işletme ile terör örgütünün kendisi arasında ayrım yapmayacağını" belirtiyor. Amerikan Yahudi örgütü İftira ve İnkârla Mücadele Birliği'ne göre, El-Aksa TV terörist faaliyetleri teşvik etmekte ve Yahudilere ve İsraillilere karşı nefreti körüklemektedir Buna cevaben The Guardian köşe yazarı Alan Johnson, El-Aksa TV'nin Hamas'tan bağımsız bir medya kuruluşu olamayacağını yazdı, çünkü Hamas tarafından işletilen ve Hamas radyo istasyonunu ve haftada iki kez yayınlanan gazetesini de işleten bir şirketin başkanı olan Fethi Hamad tarafından yönetiliyor

Ayrıca bakınız
El-Aksa Vakfı
El Fetih, Hamas'ın çocuklar için internet sitesi
El Manar
Filistin Yayın Kurumu

Kaynakça
Dış bağlantılar
Resmi web sitesi
El-Ariş Kuşatması (1799, Şubat)

El-Ariş Kuşatması, 1798-1802 Osmanlı-Fransız Savaşı'nda evre.

Napolyon Bonapart komutasındaki Fransız kuvvetleri Mustafa Paşa komutasındaki Osmanlı kuvvetleri tarafından savunulan El-Ariş kalesini 11-20 Şubat 1799'daki kuşatması sonucunda işgal etti.

Napolyon kuşatmadan kısa bir süre önce Mısır'daki Fransız işgaline karşı süregelen bir isyanı bastırmıştı ve ardında Osmanlı İmparatorluğu'na karşı saldırısını sürdürdü. 1799 yılının başında, Jean Reynier komutasındaki 2.160 askerden oluşan bir kuvvet, Osmanlı kalesi El Ariş'e doğru yürüdü. Kalede Mustafa Paşa komutasında toplam 15.500 asker bulunuyordu.

İlk Çatışma
8 Şubat 1799'da Reynier'in birlikleri Masodiah'a ulaştı. Reynier, Bonaparte'a acil takviyede bulunulması için bir elçi gönderdi ve El Ariş yakınlarındaki kumlu bir tepede pozisyon aldı. Buna karşılık, Osmanlı kuvvetleri harekete geçti ve süvariler Fransız kuvvetleriyle çarpışmaya başladı. Yarım saatlik Osmanlı topçu ateşinden sonra Reynier, El Ariş köyünü almak için birliklerini gönderdi. Köydeki askerler kaleye kaçtılar. Osmanlılara ait on iki topun tamamı Fransızlar tarafından ele geçirildi. Osmanlılar bu sırada 450 ölü ve yaralı, 900 esir verirken Fransızlar 3 ölü verdi.

Kuşatma
12 Şubat 1799'da Kléber'in tümeni El Ariş'e ulaştı kaleyi kuşatmaya başladı. 14 Şubat 1799'da Reynier'in kuvvetleri bir Osmanlı kampına saldırdı ve ele geçirdi. Osmanlılar ise Fransızlar tarafından ele geçirilen 900 Osmanlı savaş esiri ile birlikte yaklaşık 500 ölü verdi. Osmanlı komutanı İbrahim Nizam komutasındaki 1.000 asker hala kalenin içindeyd.. Bu arada, Napolyon komutasındaki Fransız kuvvetlerinin ana gövdesi de El Ariş'e ulaştı.

20 Şubat 1799'da Fransızlar saldırılarına başladı ve El Ariş'i ele geçirdi. Kaleyi ele geçirdikten sonra, Fransızlar kuşatma sırasında hasar gören surları onardı.

Kaynakça