1956 Formula 1 sezonu

1956 Formula 1 sezonu, FIA tarafından düzenlenen Formula 1 motor sporlarının 10. sezonu, Dünya Sürücüler Şampiyonası'nın 7. sezonudur. Dünya Şampiyonası, 27 Ocak ile 2 Eylül 1956 tarihleri arasında gerçekleştirilen sekiz yarıştan oluşmuştur. Ayrıca sezon kapsamında dokuz adet şampiyona dışı yarış yapılmıştır.

Ferrari adına yarışan Juan Manuel Fangio, üst üste üçüncü şampiyonluğunu elde etti. Toplamda dördüncü şampiyonluğunu elde eden Fangio'nun elde ettiği bu rekor, 'de bir başka Ferrari pilotu Michael Schumacher tarafından kırıldı. Fangio, bu sezon içinde takım arkadaşı Peter Collins ve Maserati pilotu Stirling Moss ile mücadele etti.

Şampiyona dahilindeki yarışların hiçbirinde herhangi bir İngiliz takımı yarış kazanamadı. Bu istatistik daha sonra tekrar 'da gerçekleşecekti.

29 Ekim'de tecrübeli yarışı Louis Rosier, Montlhéry'de bir spor araba yarışı sırasında kaza yaptı. Başından yaralanan Rosier, üç haftalık yaşam mücadelesini kaybederek öldü.

Takımlar ve sürücüler
1956 sezonunda aşağıdaki takımlar ve pilotlar yarıştı. Sadece Indianapolis 500'e katılanlar yer almamaktadır.


Takım ve sürücü değişiklikleri
Mercedes, 1955 Le Mans faciası sonrası motorsporlarından çekilme kararı aldı. Son şampiyon Fangio, Lancia'daki haklarını alarak Ferrari'ye geçti. Arjantinli pilot, Lancia'nın D50 aracıyla şampiyon olacaktı. Takımda kalan Eugenio Castellotti'ye Maserati'den Luigi Musso ve Peter Collins katıldı.
sezonu ikincisi ve Fangio'nun Mercedes'teki takım arkadaşı Stirling Moss, Ferrari'nin rakibi Maserati'ye geçti.
Maurice Trintignant, Ferrari'den Vanwall'a Ken Wharton'ın yerine geçti.

Sezon ortası değişiklikleri
Paco Godia, Belçika Grand Prix'den itibaren olmak üzere Maserati'ye katıldı.
Alfonso de Portago, Fransa Grand Prix'den itibaren olmak üzere Ferrari'ye katıldı. Ayrıca bu yarışta Colin Chapman da Vanwall ile ilk Formula 1 performansını gerçekleştirecekti. Ancak antrenmanlarda takım liderine çarptı ve yarışa başlamadı. Bu Chapman'ın son F1 yarışı oldu. Chapman, ilerleyen yıllarda yarış mühendisi olarak F1'de yer aldı. Aynı yarışta Bugatti de Type 251 model aracıyla F1'deki ilk ve son yarışını koştu. Bugatti'nin bu yarıştaki sürücüsü Maurice Trintignant oldu.
'den bu yana ilk kez, BRM takımı Britanya Grand Prix'de kendi şasisini kullandı. Aynı yarış Tony Brooks'un da kariyerindeki ilk F1 yarışı oldu.

Takvim
Takvim değişiklikleri
1955 Le Mans faciası sonrasında İsviçre hükûmeti motor sporlarını yasakladığı için İsviçre Grand Prix'si iptal edildi. Fransa ve Almanya yarışları da 1955 için iptal edilmişti ancak 1956'da takvime döndüler.
17 Haziran'da Hollanda Grand Prix'sinin yapılması planlanıyordu ancak yarış Süveyş Krizi nedeniyle iptal edildi. İspanya'nın da Fransa ve Almanya gibi takvime dönmesi ve buradaki yarışın 28 Ekim'de yapılması planlanıyordu ancak o da yine Süveyş Krizi nedeniyle iptal edildi.

4 ay sonra Monako'da sezonun ikinci yarışı koşuldu. Vanwall, BRM ve Gordini takımlarının katıldığı yarışta pol pozisyonu, Moss ve Castellotti'nin önünde Fangio'ya gitti. Moss bir ara yarışta liderliği ele geçirdi. Fangio yarış sırasında spin attı ve ters yöne düştü. Piste dönmeye çalışırken Luigi Musso ve Harry Schell'in yoluna giren Fangio'nun bu hamlesi nedeniyle Musso ve Schell kaza yaptı. Fangio, spinden sonraki sürüşüyle ikinciliğe kadar yükseldi. Ancak bir virajda duvara çarpan Fangio, arka lastiğine hasar verdi, bu nedenle pite gelerek takım arkadaşı Collins'in aracını alarak yarışa devam etti. Moss'tan tur yemek üzere olan Fangio, yarışı Moss'un altı saniye arkasında ikinci tamamladı. Jean Behra ise bir tur geride üçüncü oldu.

Indy 500 yarışı Formula 1 takvimine dahil edildi ancak hiçbir aktif F1 pilotu katılmadı. Eski şampiyon Giuseppe Farina katılsa da elemeleri geçemedi. Pat Flaherty yarışı kazandı.

Sürücüler klasmanında Behra 10 puanla lider, Fangio 9 puanla ikinci, Moss ve Indy 500 galibi Flaherty ise sekizer puanla üçüncü idi.

4 ve 6. yarışlar
Belçika'da Ferrari ve Maserati pilotları arasında yakın geçen pol mücadelesinin kazananı, son turunda tur rekorundan 10, en yakın rakibinden ise 5 saniye hızlı olan Fangio'ya gitti. Ancak Fangio, yarışın başında arkasındaki Moss ve Collins'e pozisyonunu kaybederek geriye düştü. Fangio, ilerleyen turlarda Moss'u geçerek liderliği geri aldı. Sonrasında Moss'un sol arka tekeri yerinden çıkarken Castellotti ise bozuk şanzıman nedeniyle yarışa veda etti. Fangio tur rekorları kırarken Moss ise bir tur geride, takım arkadaşlarından birinin aracını alarak yarışa geri döndü. Collins, 24. tura gelindiğinde ikinciydi ancak lider Fangio bu turda yarış dışı kalınca liderliğe yükseldi. Collins, yarışı da kazanırken ikinci Paul Frére, üçüncü ise Moss oldu.

Fransa'da Fangio üst üste dördüncü pol pozisyonunu elde ederken diğer Ferrari pilotları da Fangio'nun arkasında ön sıraları kazandı. Yarışın başında Fangio gene pozisyon kaybetse de Ferrari üçlüsü gridin kalanıyla aradaki farkı açmaya başladı. Moss ve Schell'in yarışa veda etmesinin ardından ilk beş sıra Ferrarilerin oldu. Schell, takım arkadaşlarından birinin aracını alarak yarışa geri döndü, tur rekorunu eline geçirdi ve ön tarafa yaklaşmaya başladı. Düzlüklerde daha hızlı olan Schell'e karşı Ferrari pilotları düzlüklerde araçlarını yan yana sürerek Schell'i durdurmaya çalışsalar da Schell bir virajda iki Ferrari pilotunu da geçerek Fangio'nun arkasına, ikinciliğe yükseldi. Ancak Fangio pozisyonunu korurken, Schell de teknik sorunlar nedeniyle pite girmek zorunda kaldı. 40. turda da Fangio yakıt sistemi ile ilgili bir sorun nedeniyle pite girmek zorunda kaldı. Collins, böylece peşpeşe ikinci zaferini elde ederken ikincilik takım arkadaşı Castellotti'ye gidiyor, üçüncü ise Behra oluyordu.

Britanya Grand Prix'de ön sıraları üç İngiliz pilot ve Fangio aldı. Silverstone Pisti geniş bir pistti, bu nedenle ilk çizgiye dört pilot yerleşti. Bu pilotlar; Moss, Fangio, Mike Hawthorn (BRM) ve Collins idi. Fangio altıncı turda ikinci sıraya yükseldi ancak lideri yakalamaya çalışırken spin attı ve beşinciliğe düştü. Moss, Brooks'u geçerek ikinci sıraya yerleşti ve 16. turda Hawthorn'u geçti. BRM pilotlarının her ikisi de yarışa veda ettiler. Moss'un motor yağı nedeniyle pite girdiği sırada Fangio da rakibine yaklaşıyordu. Moss, sonrasında motoru güç kaybettiği için tekrar pite girdi. Böylece Fangio galibiyete uzandı. İkinciliği aracı takım arkadaşından alan Collins alırken, üçüncülük yine Behra'ya gidiyordu.

Son yarışa girilirken Collins, lider Fangio'yu 8 puan geriden takip ediyordu. Collins'in şampiyon olabilmesi için son yarış olan İtalya Grand Prix'yi kazanması ve Fangio'nun 3 veya daha az puan alacağı bir sonuç elde etmesi gerekiyordu. Zira bu durumda alacağı puanlar şampiyonaya dahil edilmeyecekti. Bu durumda her iki pilot da 30 puan almış olacak ancak önceki sonuçların değerlendirilmesiyle birlikte şampiyon Collins olacaktı. En hızlı tur puanı da burada belirleyici olabilecekti. İlerleyen yıllarda yarış kazanacak olan Wolfgang von Trips, Ferrari ile ilk yarışına çıktı ancak antrenmanlarda yaklaşık 210 km/h hızla kaza yaptı. von Trips, kazadan sıyrık ve çürüklerle kurtulsa da aracı kullanılamaz hale geldi. Pol pozisyonunu yine Fangio alırken, arkasında takım arkadaşları Castellotti ve Musso vardı. Yarışın başında Fangio, takım arkadaşlarının gerisine düşerken, Ferrari pilotları birbirleriyle çekişmeye başladı. Vanwall pilotu Harry Schell, Fangio'yu geçerken arkasındaki pilotların da Fangio'ya yaklaşmasını sağladı. Castellotti ve Musso arasındaki mücadele ikisinin de lastik sorunu nedeniyle pite gelmesine neden oldu. Castellotti, lastiği patladığı için ilerleyen turlarda bir kez daha pite girmek zorunda kaldı. Böylece ön tarafta Schell, Moss ve Fangio kaldı. Bu üçlü arasında bir süre mücadele olmadı. Pite giren ve lastiklerini değiştiren Collins, sağ ön süspansiyonu zarar görünce yarışa veda etti. Moss, Schell'i geçerek liderliğe yükseldi ve aradaki farkı açtı. Collins'in tekrar pite girmesiyle birlikte aracını Fangio'ya verdi. Moss iki kez pite girdi, böylece Fangio kendisine yaklaşma fırsatı yakaladı. Ancak finalde kazanan, Fangio'nun altı saniye önünde Moss oldu. Connaught pilotu Ron Flockhart, diğer pilotların lastik sorunlarından yararlanarak üçüncülüğe yerleşti.

Bu yarışla birlikte Fangio 30 puanla 1956 sezonunun şampiyonluğunu elde etti. Moss 27 puanla ikinci olurken Collins ise 25 puanla üçüncü sırada kaldı.

Sonuçlar ve puan durumu
Grand Prix
Puanlama sistemi
Yarışı ilk beşte tamamlayan pilotlara puan verildi. Bitiş pozisyonuna veya sınıflandırmaya bakılmaksızın en hızlı turu atanlara da ek bir puan verildi. Şampiyonaya sadece en iyi beş sonuç dahil edildi. Paylaşımlı sürüşlerde, puan alabilecek bir pozisyonda bitiren her sürücüye yarım puan verildi. Birden fazla sürücünün aynı en hızlı tur zamanını belirlemesi durumunda, en hızlı tur puanı sürücüler arasında eşit olarak paylaştırılır. Parantezsiz sayılar şampiyona puanlarını, parantez içindeki sayılar ise toplam kazanılan puanları göstermektedir. Puanlar aşağıdaki sisteme göre verildi:



Sürücüler sıralaması
| valign="top" |
|}

Eğik yazılanlar en hızlı turları gösterir (1 puan verilir - birden fazla pilot en hızlı turu kaydederse puan eşit paylaştırılır)
Kalın yazılanlar pol pozisyonunu gösterir
† işareti aynı aracı birden fazla sürücünün paylaştığını gösterir
Şampiyonada yalnızca en iyi beş sonuç sayılır. Parantezsiz numaralar şampiyona puanlarını; parantez içindekiler ise toplam puanı gösterir.

Şampiyona dışı yarışlar
Aşağıdaki yarışlar Formula 1 araçlarıyla yapıldı ancak şampiyona kapsamına dahil edilmedi:


Notlar

Kaynakça
Dış bağlantılar
f1-facts.com adresinde 1956 Dünya Şampiyonasına ait yarış sonuçları ve fotoğraflar
Cahier Arşivi'nde 1956 Dünya Şampiyonası fotoğrafları