kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Ferrari 599 GT

Ferrari 599 GTB Fiorano, Ferrari'nin 2007 yılı için hazırlandığı Berlinetta modelidir (GTB - Gran Turismo Berlinetta). Önden motorlu 12 silindirli coupe modellerde 550 - 575M Maranello serisinin yerini almıştır. Sportif performansta önemli rol oynayan ön - arka ağırlık dağılımını dengeleyerek aracın stabilitesini yükseltmek amacı ile motor diğer önden motorlu Ferrari'lerde olduğu gibi ön aksın arkasında, mümkün olduğunca geride konumlandırılmıştır.

Araç ismindeki "599" ibaresini motor hacminden almaktadır. Ferrari Enzo ile aynı temeli paylaşan 12 silindirli, 5999cc hacimli Tipo F133F motor, 612 bhp güç ve 608 Nm tork üretmektedir. Bu özelliği ile 599GTB, Maranello'da şimdiye kadar üretilmiş en güçlü Ferrari Berlinetta Modeli olma özelliğini taşımaktadır. 0–100 km/h hızlanması 3.7 saniye, 0–200 km/h hızlanması 11 saniye süren otomobilin son hızı 330 km/h olarak açıklanmıştır.

F1 Superfast vites kutusu kullanılan araçta vites değişimleri direksiyon simidinin arkasındaki pedallar vasıtası ile 100 milisaniye içerisinde tamamlanmaktadır. Diğer bir Formula 1 teknolojisi olan F1-Trac çekiş sistemi ile kalkışlarda ve hızlanmalarda standart çekiş kontolü sistemlerinden %20 daha çabuk bir hızlanma sağlanmaktadır.

İlk olarak 1996'da Formula 1 araçlarında kullanılmaya başlayan, araç sürüş dinamiklerininin yarış-sürüş esnasında da direksiyona bağlı buton sayesinde değiştirilebilmesine olanak sağlayan Manettino yeni nesil birçok Ferrari'de olduğu gibi 599GTB'de de bulunmaktadır. Süspansiyon sertlikleri, motor gücü - zamanlaması, vites geçişleri ve çekiş sistemi üzerinde yaptığı değişiklikler ile 5 farklı ayarı bulunan Manettino, 599GTB'nin her türlü yol koşulunda mümkün olan en yüksek performansı ve yol tutuşu sunmasına olanak tanımaktadır.

Ayrıca 599GTB'de kullanılan, yoldan gelen tepkilere anında adapte olarak her koşulda optimum yol tutuşu sağlayan SCM (Magnetorheological Suspension Control) sistemi spor otomobiller dünyasında bir ilktir. Bu sistem ile süspansiyon sertliği, elektronik olarak kontrol edilen bir manyetik alan ile süspansiyon sıvısının viskozitesinin değiştirilmesi yoluyla ayarlanmaktadır. Bu sistem sayesinde süspansiyon tepkileri değişen yol koşullarına anlık olarak cevap verebilmektedir.

Araç içi sürücü ve yolcu departmanlarında farklı ruhlara sahip olacak şekilde tasarlanmıştır. Sürücü tarafında Ferrari'nin safkan yarışçı ruhunu yansıtan karbonfiber hakimken, yolcu tarafında daha çok konfora yönelik deri ve kumaş döşemeler hakimdir. Ayrıca aracın günlük kullanımını pratikleştirmek amacı ile de iyileştirmeler yapılmıştır. Bu hususta 599GTB'nin en dikkat çekici özelliği standart binek otomobiller ile boy ölçüşebilecek bir bagaj bölmesine sahip olmasıdır.

Aracın dizaynında diğer birçok Ferrari'de olduğu gibi Pininfarina'nın imzası mevcuttur.



Kaynakça
Ferrari 250

Ferrari 250 GTE, İtalyan binek otomobil üreticisi Ferrari tarafından, 1960 yılında üretimine başlanan bir modeldir. 1960 ile 1963 yılları arasında üretilen 250 serisi, yol kullanımı veya spor otomobil yarışları için tasarlanmış birçok varyantı içerir. 250 serisi otomobiller, Gioacchino Colombo tarafından tasarlanan hacme sahip Colombo V12 motorunu kullanmaktadır. 250 serisi, daha sonra 275 ve 330 serisi modellerle değiştirildi.

Dış bağlantılar
Steve McQueen's Ferrari Races Into Christie's
Ferrari 250 Europa: Ferrari History
Ferrari 250 GT Cabriolet: Ferrari History
Ferrari 166

Ferrari 166, İtalyan otomobil üreticisi Ferrari tarafından 1948 - 1949 yılları arasında üretilen bir otomobil modelidir. Ferrari 166 MM/Sport 3 adet üretilmiştir.

Ferrari 166 serisinde üretilen diğer modeller şunlardır:
1948 Ferrari 166 F2
1948 Ferrari 166 S Allemano
1948 Ferrari 166 SC
1948 Ferrari 166 MM Touring
1949 Ferrari 166 MM Zagato
1949 Ferrari 166 Inter
1953 Ferrari-Abarth 166 MM/53
Ferrari 550

Ferrari 550 Maranello ve 550 Barchetta Ferrari'nin 1996 yılında çıkardığı GT serisidir.550, önden V12 motora sahipti ve Ferrari Daytona modelinden beri bir coupe arabada bunu hiç yapmamıştı.Maranello ismini İtalya'daki Ferrari merkezinin bulunduğu şehirden almıştır.

Özellikleri
Motor
Ferrari 550 önden 4 valf-V12 motora sahiptir.Motor hacmi 5474 cc'dir.7000 devirde 361.7 kW (485 hp) güç üretir.

Performans
Maranello 97 km/s'e 4.2 saniyede, 161 km/s'e 10.5 saniyede ulaşır.En son hızı ise 320,3 kilometredir.

Diğer
Ferrari 550 Maranello hafif alüminyum gövdeye sahiptir.6 ileri manuel vitesi vardır ve önde 310 mm, arka da 330 milimetrelik fren diski bulunur.

550 Barchetta
Barchetta, Maranello'nun convertible versiyonudur.Yani otomobilin gövdesinin üstü açılabilmektedir.Motor özellikleri ise aynıdır.


Kaynaklar ve Dış bağlantılar
Ferrari 575M Maranello

Ferrari 575M Maranello, Ferrari tarafından 2002-2006 yılları arasında üretilen iki koltuklu ve iki kapılı grand tourer otomobil modelidir. 575M, aslında Pininfarina tarafından küçük tasarım değişiklikleri içeren güncellenmiş 550 Maranello'dur. Ayrıca GTC paketli ile 2005-2006 yılları arasında 599 adet üretilen Superamerica adlı cabriolet modelleri de üretilmiştir.

Araç toplam olarak 2056 adet üretilmiştir.

Kaynakça
Ferrari 250 GTO

Ferrari 250 GTO (Tipo 838), Ferrari tarafından 1962-1964 yılları arasında FIA Group 3 kategorisi için üretilen bir spor otomobil modelidir. Toplam olarak 39 adet üretilmiştir.

Ferrari 250 GTO, 2004'te Sports Car International tarafından 1960'lı yılların En İyi Spor Otomobilleri listesine altıncı sırada yer aldı ve tüm zamanların en iyi spor otomobili olarak seçilmiştir. Benzer bir şekilde, Motor Trend Classic tarafından "Tüm Zamanların En Büyük Ferrarileri" listesinde ilk sırada yer aldı. Popular Mechanics, tarafından "Tüm Zamanların En Ateşli Otomobili" seçildi.

Kaynakça
Dış bağlantılar
250 GTO Chassis List, with history
A gathering of GTOs for the 45th Anniversary celebration
Ferrari 456

Ferrari 456 (Tipo F116), Ferrari tarafından 1992-2003 yılları arasında üretilen bir grand tourer modelidir. Araç, 412'nin yerini almış olup 1998'de çıkan güncellenmiş modeli 456M açılıp kapanan farlara sahip son Ferrari modelidir ve yerini 612 Scaglietti'ye bıraktı.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Resmi site
What Does a Ferrari 456 GT V12 Sound Like?
Ferrari 275

Ferrari 275, Ferrari tarafından 1964-1968 yılları arasında üretilen bir grand tourer modelidir. Araç toplam 970 adet üretilmiştir.

Ferrari 275, Road & Track dergisi tarafından "dünyanın en tatmin edici spor otomobili" olarak nitelendirilmiştir. Yine 275 GTB gran turismo/GTS roadster modeli Motor Trend Classic dergisinde tüm zamanların en büyük Ferrarileri listesinde üçüncü sırada yer aldı.

Kaynakça
Ferrari 308 GTB/GTS

Ferrari 308, Ferrari tarafından 1975-1985 yılları arasında üretilen bir spor otomobil modelidir. 308, 1975 yılında Dino 246 GT'nin yerini almış ve 1985 yılında yerini 328'e bırakmıştır. Benzer 208 GTB ve GTS, başlangıçta doğal emişli ve sonradan turbolu daha küçük 2 litrelik motorlar ile donatılmış ve çoğunlukla İtalya'da satılmıştır.

Model geçmişi
308 GTB/GTS
Pininfarina tasarımı Ferrari 308 GTB, 1975 yılında Paris Otomobil Fuarı'nda tanıtıldı.

F106 AB V8 motoru, Weber 40DCNF karbüratör ve tek bobinli ateşleme sistemi ile donatılmıştı. Avrupa versiyonları 6600 rpm'de (7700 rpm redline) güç üretirken, Amerikan versiyonları emisyon kontrolleri nedeniyle 6.600 rpm'de 'ye düştü. Avrupa versiyonlarında kuru karterli yağlama sistemi kullanılmıştır. Avustralya, Japonya ve ABD pazarına ihraç edilen modellerde ise GT4'ün geleneksel ıslak karterli motoru kullanılmıştır. Tüm GTS'lerde ıslak karter motoru kullanıldı ve araçların hepsi çelik gövdeliydi. Avrupa GTB modellerinde 1981 yılına kadar kuru karter yağlama sistemi kullanılmaya devam edildi.

1975'ten 1980'e kadar 3219 GTS ve 2897 GTB üretildi.


308 GTBi/GTSi
1980 yılında, Bosch K-Jetronic mekanik yakıt enjeksiyonlu 308 GTBi ve GTSI sunuldu. Emisyonlar, Avrupa modellerinde 'ye, federal modellerde ise 'ye düştü. Yakıt enjeksiyonu, her bir silindir sırası için bir bobin, distribütör ve ateşleme modülü içeren bir Marelli MED 803A Digiplex elektronik ateşleme ile birleştirildi.

Aracın içerisindeki saat ve yağ sıcaklık göstergesi orta konsola alındı; ayrıca üç kollu yeni bir siyah direksiyon simidi ve farklı desene sahip koltuklar mevcuttu.

Model 1982'de yerini 308 Quattrovalvole ye bırakmadan önce 494 GTBis ve 1743 GTSis üretildi.


308 quattrovalvole
İki yıl sonra, 1982 Paris Otomobil Fuarı'nda Ferrari 308 quattrovalvole GTB ve GTS formunda tanıtıldı. 308 GTBi/GTSi'den belirgin farkı, emisyon kontrolü nedeniyle kaybedilen performansın bir kısmının geri kazanılmasını ve aracın güç üretmesini sağlayan dört valf idi (bu nedenle model adı İtalyanca “dört valf” anlamına gelen quattrovalvole olmuştur).

208 GTB/GTS
1980'de Ferrari 308, 208 GTB and 208 GTS'nin iki litrelik bir versiyonunu tanıttı. Bunun asıl amacı, 2 litrenin üzerinde motora sahip yeni araçların standart %18 yerine %38'lik bir katma değer vergisine tabi tutulduğu yerel İtalyan pazarı içindi. Araç ayrıca Portekiz ve Yeni Zelanda'da da listelendi. 208 GTB/GTS, 208 GT4 2+2 modelinin yerini aldı. Model çoğu zaman Ferrari'nin şimdiye kadar yaptığı en yavaş otomobil olduğu kabul edilmiştir, ancak 1980'de Amerikan dergisi Motor Trend tarafından yapılan bir testte 208 GT4 Bertone'dan daha hızlı olduğu kanıtlanmıştır.

Dört Weber 34 DCNF karbüratörden beslenen V8 motor, 6800 rpm'de güç üretiyordu. 1980 ve 1981 yıllarında 160 adet 208 GTS ve 140 adet 208 GTB otomobil üretildi.



Kaynakça
Konuyla ilgili yayınlar
Ferrari 308 GTSi Museum Gallery
Ferrari 308 GTSi Hi-Res photo gallery
Ferrari 308 GTB Fiberglass Register
Ferrari 328

Ferrari 328 (Tipo F106), Ferrari tarafından 1985-1989 yılları arasında üretilen bir spor otomobil modelidir. Mekanik olarak 308'e dayansa da, gövde stili ve motorda küçük değişiklikler yapıldı ve en önemlisi motor hacminin 3.2 L'ye çıkartılarak gücü ve torku arttırılmıştır. Toplam 7,400 adet üretildikten sonra yerini 348'e bırakmıştır.

Konuyla ilgili yayınlar
1986 Ferrari 328 road test with instrumental measurements of dynamics and speed
328 Club TUNING and owners
Ferrari 159 S

Ferrari 159 S (1947), 1947'de 14 yarıştan altısını kazanan Ferrari 125 S'yi takip eden ikinci Ferrari aracıydı. Sadece iki adet 159S üretildi. Bunlardan biri, Ferrari 166 Spyder Corsa'ydı ve 2012 itibarıyla kalan en eski Ferrari olarak yeniden restore edildi.

Teknik
Temelde daha büyük motorlu (daha büyük çaplı) ve çok küçük kozmetik farklılıkları olan bir Ferrari 125 S idi.

Motor, 59x58 mm'lik bir çap/inmeye sahip bir 1.9 litrelik (1903 cc/116 inç) 60° V12'di ve 6.500 rpm'de 8.5:1'lik bir sıkıştırma oranı ile 125 bhp (92 kW) güç üretiyordu. Silindir başına 2 supap ve üç adet Weber 32DCF karbüratörlü olan otomobil, üstten tek eksantrik miline sahipti. Beş vitesli manuel şanzımana sahipti ve Fiat'ın, motor bloğunu şanzıman ile monte etme geleneğini korudu. Çelik tüp çerçeve şasisi, önünde çapraz yaprak yaylı bağımsız arka salıncak süspansiyonu ve arkada hareketli bir dingil ve tümüyle hidrolik amortisörler vardı. Ön ve arkada kampanalı frenler mevcuttu.

Yarış
159 S, 15 Ağustos 1947'de şirketin yarışçısı Franco Cortese ile Circuito di Pescara'da Scuderia Ferrari, ikinci sırada yer aldı. Bir süre genel olarak lider olan 159 S, sonunda Vincenzo Auricchio'lu Stanguellini'nin gerisinde kaldı. 125 gibi, 159 S'de 1947 sezonunun geri kalanında Maserati'nin 6CS 1500'ünü geçemedi. Ancak, 12 Ekim'deki 1947 Turin Grand Prix'inde otomobil parlayabildi. Fransız sürücü Raymond Sommer, 159 S'de genel klasman zaferi kazanma iddiası ile yarıştı.


Milan Besana kardeşlerine satıldı ve 1948 yarış sezonu için 166 Spyder Corsa'ya dönüştürüldü.

2012 itibarıyla, araba hala sağlamdı ve günümüzde var olan en eski Ferrari otomobil olarak kabul edildi. 2004'teki müzayededen bu yana Ferrari koleksiyoneri ve restoratör James Glickenhaus'a aitti.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Ferrari 159 S 1947–1948 from autoevolution.com (picture gallery)
Ferrari 166 S

Ferrari 166 S, Ferrari'nin 166 Inter şeklinde bir spor otomobil haline gelen, Ferrari 125 S spor yarış otomobilinin gelişmiş versiyonudur. Sadece 12 Ferrari 166 S üretildi, bunlardan dokuzu Spyder Corsa olarak bisiklet tipi çamurluklara sahipti. Daha sonraları 1948'den 1953'e kadar çok daha büyük sayılarda (47), Ferrari 166 MM (Mille Miglia) üretimi yapıldı. 166 MM güncellenmiş 166 S idi ve Ferrari'nin erken uluslararası zaferlerinin çoğunu elde etmeye devam etti Bu sayede üreticiyi, yarış endüstrisinde ciddi bir rakip haline getirdi. Her ikisi de daha sonra 2.3 L motora sahip 195 S ile değiştirildi.

Kaynakça
Ferrari 195 S

Ayrıca bakınız: 195 Inter grand tourer
195 S, 1950'de Ferrari tarafından üretilen bir yarış spor otomobilidir. 2 Nisan 1950'de Giro di Sicilia'da tanıtılan otomobil, aynı zamanda bu yarışta da yer alan 166 MM'ye benziyordu. Biri açık ve biri kapalı coupe olan iki araba, bu aracın dingil açıklığını paylaştı ancak Colombo V12'nin genişletilmiş 2.3 L (2341 cc/142 inç) versiyonunu kullandı. Bu ilk iki otomobil emekli olmak zorunda kaldı, ancak üç Scuderia Ferrari yarışçısı, o yılki Mille Miglia'ya geldi; etkinlikte, Giannino Marzotto Berlinetta Touring ile birinciliği, Serafini'ni ise Barchetta Touring ile ikinci oldu.


Kaynakça
Ferrari 212 Export

Ferrari 212 Export, 1951'de Ferrari'nin 195 S'in yerine ürettiği bir yarış otomobiliydi. Ferrari 212 Inter grand tourer'dan daha kısa bir dingil mesafesi vardı.

Export'ta kullanılan Colombo V12, 8.4:1 sıkıştırma oranına sahipti. Bu Inter'in 7.5:1 sıkıştırma oranından daha fazlaydı. Export, 7.000 rpm'de güç üreten ve azami hız veren, üç Weber karbüratör ile donatıldı.

Yirmi yedi adet 212 Export modeli üretildi ve çoğu yarışlarda kullanıldı.

1951'de, Tour de France otomobil yarışları etkinliğinde ilk üç sırayı alan 212 Export, Giro di Sicilia ve Giro di Toscana motor yarışlarını da kazandı. Carrozzeria Motto gövdeli Export, 1951'de Mille Miglia'da üçüncü oldu. Aynı yıl Cornacchia ve Bracco, Targa Florio'da ikinci oldu.


Kaynakça
Ferrari 340

Ayrıca bakınız: Formula 1 yarış aracı 340 F1 ve GT aracı 340 America.



Ferrari 340 Mexico, 1952 Carrera Panamericana için tasarlanan bir Ferrari yarış arabasıydı. Otomobilde, maksimum 280 km/s son sürata sahip, 6600 rpm'de güç üreten 4.1 L Lampredi V12 motor kullanıldı. 1952'de, 3'ü Vignale Berlinettas ve 1 Vignale Spyder olmak üzere sadece 4 adet yapıldı; tümü Giovanni Michelotti tarafından tasarlandı.

Ferrari 340 MM, ile daha kısa dingil mesafesine sahip olan 340 Mexico'nun gelişmiş haliydi. MM, 340'un 6600 rpm'de güce ve maksimum 282 km/s hıza ulaşmasına yardımcı olan, benzer bir üç Weber 40DCF karbüratörlü 4.1 L Lampredi V12'yi kullandı. 4 Pinin Farina Berlinettas, 2 Touring Spyders ve 4 Vignale Spyders (Giovanni Michelotti tarafından tasarlandı) olmak üzere toplam 10 örnek araç yapıldı. Toplam dört 375 MM dönüştürüldü. Giannino Marzotto, Vignale spider'da 1953 Mille Miglia'yı kazandı ve yarışmda yeni bir ortalama hız rekoru kırdı; diğer 340 MM ise yarışı dördüncü sırada bitirdi. O yıl Touring barchetta'da iki 340 mm daha girdi, fakat bitiremedi.

Kaynakça
Ferrari 275 S

Ferrari 275 S, Ferrari tarafından 1950 yılında üretilen bir spor yarış arabasıydı. Ferrari 125 F1'de süperşarjlı formda kullanılan ilk 1,5 L Colombo V12'ye, büyük bir deplasman alternatifi olarak oluşturulan yeni Aurelio Lampredi tarafından tasarlanan V12 motor tarafından desteklenen ilk Ferrari'ydi. Formula 1, doğal olarak aspire edilmiş formda 4.5 L'ye kadar izin vermekteydi. Ön süspansiyon bağımsızdı ve arkalar yarı eliptik yaylı bir hareketli dingile sahipti. Frenleme ise dört tekerlekteki kampanalı frenlerle yapılıyordu.

Yarış
1950'de düzenlenen Mille Miglia yarışına, 275 S her iki üretilen örnek modelle de katıldı. Alberto Ascari ile Senesio Nicolini 0030MT'yi sürerken, Luigi Villoresi ise Pasquale Cassani ile birlikte 0032MT ile yarıştı.
Başlangıç için elde edilen zayıf sonuçlara rağmen, motor istenen potansiyeli kanıtladı ve asıl üretim amacında olduğu gibi tek kişilik Ferrari 275 F1 için kullanıldı.


275 S/340 America
1950-1951 yılları arasında, her iki otomobil de yeni 4.1 L hacimli motorlarla donaltıldı. bunlar da Lampredi, motorları sırayla Formula 1 güç santrallerinden elde edildi. Dönüşümden sonra güç 'ye düştü. Şimdi 340 Amerika model hattına dönüştürülmüş, bir araba s/n 0030MT, 1952'den sonra karoser üreticisi Scaglietti tarafından yeniden tasarlandı. Diğer otomobil ise orijinal Touring barchetta formunda kaldı. S/n 0030MT, 2015 yılında Monterey'deki RM Sotheby's tarafından, yaklaşık $8 milyon karşılığında açık artırmaya çıkarıldı.

Kaynakça
Ferrari 410 S

Ferrari 410 S, Ferrari tarafından 1955-1956'da üretilen bir spor yarış arabasıydı. 375 Plus'ın özellikle 1954'te Carrera Panamericana'daki yarış başarılarından sonra, Ferrari bu maraton için başka bir model hazırlamaya karar verdi. 410 S, aslen 1955 Carrera Panamericana için tasarlanmış olan uzun mesafeli bir yarış otomobiliydi ve bu maratona sahip olan Lampredi V12 spor otomobilin son modeliydi. 410 S'nin yerini alan yeni nesil spor yarış arabaları, yeni Jano V12 motorlarıyla güçlendirildi.

Kaynakça
Ferrari 250 MM

Ferrari 250 MM, 1953 yılında Ferrari tarafından üretilen bir spor otomobildi. 3.0 litrelik Colombo V12 motorunun ilk yarış başarılarından sonra, 250 S adı altında Ferrari, bir seri yarış modeli üretti. Model adının sonundaki "MM", Mille Miglia'nın kısaltmasıdır.

Ayrıca bakınız
Ferrari 250

Kaynakça
Dış bağlantılar
Ferrari 375 MM

Formula 1 yarışlarında kullanılan 375 için Ferrari 375 F1 ve GT otomobili için 375 America sayfalarına bakınız.
Ferrari 375 MM, Ferrari tarafından 1953'ten 1955'e kadar üretilen spor yarış otomobiliydi. 4.5 L V12 motorunda bir silindirin üniter yer değiştirmesi sebebiyle "375" ve Mille Miglia yarışlarının kısaltması olan "MM" adını aldı. 340 MM'den dönüştürülen dört tane de dahil olmak üzere toplam 26 ünite üretildi.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Ferrari 290 MM

Ferrari 290 MM, 1956 yılında Ferrari tarafından üretilen yarış otomobilidir. Mille Miglia'nın 1956 organizasyonunda yarışmak için geliştirildi, bu nedenle "MM" kısaltması model adının sonuna eklendi. Toplam dört araba üretildi.

290 MM, 3.5 litre hacimli yeni bir 60°'lik Jano V12 ile güçlendirildi. hacme sahip motor, 7200 rpm'de maksimum 320 HP güç üretirken, en yüksek hıza ulaşıyordu.

Otomobil, Eugenio Castellotti'nin sürücü koltuğunda oturduğu 1956 Mille Miglia'yı kazanırken, bir başka 290 MM ise Juan Manuel Fangio ile bir dördüncülük elde etti. Phil Hill ve Maurice Trintignant, o yılki İsveç Grand Prix'sini de kazandı ve Ferrari'ye 1956 Dünya Sportscar Şampiyonası'nda genel şampiyonluk kazandırdı. 290 MM, ertesi yıl 1000 km Buenos Aires'i kazandı.

10 Aralık 2015 tarihinde, RM Sotheby's, 1956 Mille Miglia'da Juan Manuel Fangio'nun kullandığı 290 MM'yi 28 milyon dolara sattı. 2015 yılında satılan bir araba için en yüksek fiyattı ve o zamanlar üçüncü en pahalı otomobil oldu. 2018 yılında, bir başka örnek 22 milyon dolar karşılığında satıldı.

Kaynakça
Ferrari 315 S

Ferrari 315 S, İtalyan üretici Ferrari tarafından, 1957'de üretilen bir spor yarış otomobilidir.

Model, 1956 Mille Miglia'yı kazanan Ferrari 290 MM'nin başarısını tekrarlamayı hedefliyordu.

315 S, 60°'de, silindir başına iki supap ve dört zincir tahrikli üstten eksantrik mili bulunan ve toplam hacme sahip V12 motora sahipti. Motor, 7.800 rpm'de en fazla güç üretirken, ulaşabildiği en yüksek hızı 290 km/s idi.

Ferrari 315 S sürücüleri, 1957 Mille Miglia'da ilk iki sırayı aldı ve Piero Taruffi son yarışında galibi oldu, ardından Wolfgang von Trips geldi. 315 S Nürburgring'de üçüncü, Le Mans'ta beşinci oldu ancak daha sonra 335 S ile yer değiştirdi. Venezuela'da Ferrari 335 S'nin kazandığı zafer ve Maserati'nin çekilmesi, Ferrari'ye Dünya Spor Otomobil Şampiyonası'nı kazandırdı.

1958'de, Dünya Spor Otomobil Şampiyonası için 3 litrelik bir motor limiti kuralı getirilmesinin ardından, 315 S'in yerini 250 Testa Rossa aldı.

Ayrıca bakınız
Maserati 450S

Kaynakça
Diğer
Ferrari 335 S

Ferrari 335 S, 1957 yılında İtalyan üretici Ferrari tarafından üretilen bir spor yarış otomobilidir. Toplamda dört adet otomobil üretildi. 315 S, hacme ve 7400 rpm'de maksimum maksimum güce sahip bir V12 motora sahipti; maksimum hız saatte civarındaydı. Model, 4.5 litrelik motoruyla 3.8 litrelik 315 S ve 3.5 litrelik 290 MM'yi tehdit eden Maserati 450S'e doğrudan bir yanıttı.

Kaynakça
Kaynakça
Ferrari 250 GT Lusso

Ferrari 250 GT Berlinetta Lusso, 1962'den 1964'e kadar İtalyan otomobil üreticisi Ferrari tarafından üretilen bir Grand tourer otomobilidir. Bazen GTL, GT/L veya sadece Lusso olarak bilinen otomobil, 250 GT Berlinetta'dan daha büyük ve daha lükstür. Spor otomobil yarışları için tasarlanmayan 250 GT Lusso, en zarif Ferrari'lerden biri olarak kabul edilir.

O zamanın Ferrari "geleneği" ile uyumlu olan 250 GT Lusso, Pininfarina ve Carrozzeria Scaglietti tarafından tasarlandı. İç kısmı 250 GT'den daha geniş olmasına rağmen, 250 GT Lusso, 250 GTE'nin aksine iki kişilik GT kupası olarak kaldı. Otomobil, 1962'den 1964'ün ortalarına kadar, sadece 18 ay boyunca üretildi ve Ferrari 250 GT neslinin son modeliydi.

Otomobil fuarları, üreticilere yeni tasarımları halka tanıtması için bir fırsat sağlar. Ferrari, 1962 Paris Motor Show'da 250 GT Lusso'yu prototip olarak tanıttı. arasındaki boşluğu doldurmak için bir yoldu. Lusso, 1960'ların yeni taleplerini karşıladı. Gerçekten de, zamanın spor sürüş hayranları, uygar tasarımlara, yani radikal spor otomobillerden olduğu gibi, konfor ve ferahlıktan da hoşlanıyorlardı. Ferrari, skalalarda gösterilen GTL'deki ayrıntılara değinmedi; ekipmana bağlı olarak ağırlık ila arasında değişmekteydi.

Bir Ferrari modeli için alışılmadık bir şekilde kısa olan GTL'nin üretimi, 1962'de başladı ve Ağustos 1964'te sona erdi. Ferrari'de uzun süredir devam eden, bir Amerikalı uzman olan Peter Coltrin'e göre, 250 GT Lusso'nun yapımına Paris Motor Show'daki prototipin sunumundan hemen sonra başlanmış olması gerekiyordu.

Otomobil yarışlarında yer alması amacıyla üretilmemiş olsa da, 250 GT Lusso, 1964 ve 1965'teki Targa Florio ve Tour de France gibi birçok spor etkinliğinde birkaç kez de olsa yer aldı. 250 GT serisinin son iterasyonu, 351 adet GT Lusso kopyası Ferrari 275 GTB ile değiştirilmeden önce üretildi. (Motor silindir kapasitesindeki artış nedeniyle, isimlendirme değişikliğine dikkat edin.) 2013 yılında bu rakam 4 katı yükseğe yaklaştı.

Kaynakça
Özel
Dış bağlantılar
Video of a Ferrari 250 GT Lusso on YouTube.
Gallery of the Ferrari 250 GT Lusso.
Ferrari 330

Ferrari 330, Ferrari tarafından 2+2 GT coupe, iki koltuklu berlinetta, spyder ve yarış otomobili versiyonlarında, 1963 ile 1968 arasında üretilen bir dizi V12 motorlu otomobildi.

İlki, 2+2 330 America, daha büyük bir 3.3 litrelik motora sahip 250 GT/E idi; 330 GTC/GTS, kasasını 275 ile paylaştı; 330 GT 2+2'nin kendi şasisi ve karoseri vardı; ortadan motorlu 330P racer, dört modelde üretilen Ferrari P serisinin bir parçasıydı. Ferrari 365 serisinin tanıtılmasıyla beraber, 1968 yılında Ferrari 330 üretimine son verildi.

330 modellerinin tümü, 400 Superamerica'nın 4.0 L Colombo V12 motorunun gelişimini kullandı.

__TOC__


330 America
1963 330 America, önceki 250 GTE'nin kasasını kullandı. Ancak motor farklıydı ve yeni 4.0 L Tipo 209 V12 ile güçlendi. 6600 rpm'de maksimum güce sahipti.

Daha büyük 330 GT 2+2 ile değiştirilmeden önce, yaklaşık 50 adet 330 America üretildi.


330 GT 2+2
330 America, Ocak 1964'te yeni 330 GT 2+2 ile değiştirildi. İlk kez o yılın başlarında Brüksel Şov'da tanıtıldı.

GTC berlinetta, 1966 yılının Mart ayında Cenevre Otomobil Fuarı'nda tanıtıldı. Ön kısmı görsel olarak 250 GTO'ya benzese de, ana yapı 250 Lusso'dan geliyordu. 'lik dingil mesafesi


330 P
Ortadan motorlu yarış arabalarının dört modeli 330 motoru kullanırken, 1960'ların ortalarında 330 P/P2/P3/P4 serisini de kullandı. 330 P4, 8000 dev/dak'da 450 hp güce sahipken, 792 kg (1746.06 lb) düşük ağırlığı ile birlikte 320 km/s'lik (198.85 mph) azami hıza sahipti.

Kaynakça
Dış bağlantılar
330 GT Registry