kaan39/turkish-wikipedia-dataset-clean huggingface dataset:
Alman pastası

Alman Pastası ya da Berliner, geleneksel bir Alman pastasıdır. Biçim ve yapımı itibarı ile donuta benzemektedir. Mayalanmış hamurun yağda kızartılması akabinde ikiye bölünerek içine marmelat veya reçel konularak ve üzerine karamelize şeker dökülerek elde edilir. Türkiye'de pastanelerde genellikle kremşanti, çikolata veya mocha ile dolgulanmış şekilde satılır.

Kültürlere göre adlandırılışı
Alman pastası için kullanılan terminoloji Almanya'nın birçok yöresinde farklı adlandırılmaktadır. Kuzey Almanya, Batı Almanya ve İsviçre'de Ballen (sıkmak) kelimesinden türemiş Berliner denilirken, Alman Pastasının kültürel bir obje olduğu Berlin, Bradenburg, Pomeranya, Saksonya ve Saksonya-Anhalt bölgelerinde Kaygana manasına gelen Pfannkuchen olarak adlandırılmaktadır.

Bazı güney ve orta Almanya (Bavyera) ve Avusturya'da Krapfen, Hessen'de Kräppel, Renanya-Palatina'da Fastnachtsküchelchen (Küçük Karnaval Kekleri) diye adlandırılmaktadırlar.

Slovenya'da Krof, Hırvatistan'da Krafni, Bosna ve Sırbistan'da ise Krofne denmektedir. Polonya'da pączki, Çekya'da kobliha, Macaristan'da bécsi fánk denmektedir. Hollanda'da Berlinerbol, Belçika'da boule de Berlin, Finlandiya'da berliininmunkki, Portekiz'de Bola de Berlim, Norveç'te berlinerbolle, Slovakya'da šiška ve Romanya'da gogoși denmektedir.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Alman tarzı masa oyunu

Alman tarzı bir masa oyunu, genellikle dolaylı oyuncu etkileşimi ve soyut fiziksel bileşenlere sahip bir masa oyunudur. Bu tarz oyunlar bazen genellikle daha fazla şans, çatışma ve dram içeren Amerikan tarzı masa oyunlarıyla karşılaştırılır. Genellikle satranç veya godan daha az soyutken savaş oyunlarından daha soyuttur. Aynı şekilde, genellikle Pictionary veya Trivial Pursuit gibi parti oyunlarından daha fazla düşünce ve planlama gerektirirler.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Brett and Board with information on German-style games (has not been updated in some time)
Luding.org – board game database with over 15,000 English and German reviewed games
BoardGameGeek – internet database of over 100,000 tabletop games, with online fan community.
Gamerate.net – internet database of board, card and electronic games.
Alman takımlarının Avrupa kupaları tarihi

Alman futbol kulüpleri UEFA ülkeler sıralamasında dördüncü sırada yer almakta ve UEFA Şampiyonlar Ligi'nde dört kulüp, UEFA Avrupa Ligi'nde iki kulüp ve UEFA Konferans Ligi'nde bir kulüp tarafından temsil edilmektedir. Son birkaç yılda Alman futbolu yükselişte olup, bu durum 2012-13 UEFA Şampiyonlar Ligi finalinde iki Alman kulübünün de yer almasından da anlaşılmaktadır. Alman futbolu tüm Avrupa'da ilgi görmektedir. Kulüplerin çoğu finansal olarak iyi durumdadır ve stadyumlardaki seyirci sayısı artmaktadır.

Avrupa kupalarının ilk yıllarında Almanya, Batı Almanya ve Doğu Almanya olmak üzere ikiye ayrılmıştı, dolayısıyla başlangıçta Alman futbolu iki ülke ve iki farklı şampiyonlukla, Bundesliga ve DDR-Oberliga ile temsil edilimekteydi. Ekim 1990'da Almanya'nın yeniden birleşmesinden sonra, Bundesliga tüm Almanya'nın en büyük ligi haline gelmiştir. Batı Alman futbol kulüpleri, Rot-Weiss Essen'in Avrupa Kupası müsabakalarına katıldığı 1955-56 sezonundan bu yana Avrupa futbol müsabakalarına katılmaktadır. Doğu Alman futbol kulüpleri ise iki yıl sonra, Erzgebirge Aue'nin Şampiyon Kulüpler Kupası'na katıldığı 1957-58 sezonundan bu yana Avrupa futbol müsabakalarına katılmaktadır.

Finaller ve kupalar
Şampiyonlar Ligi / Şampiyon Kulüpler Kupası
Avrupa Ligi / UEFA Kupası
UEFA Kupa Galipleri Kupası
UEFA Süper Kupası
Dünya çapında kupalar
Kıtalararası Kupa
FIFA Kulüpler Dünya Kupası
UEFA Şampiyonlar Ligi / Şampiyon Kulüpler Kupası
Almanya'nın birleşmesinden sonra


UEFA Avrupa Ligi / UEFA Kupası
Almanya'nın birleşmesinden sonra


UEFA Konferans Ligi
Kaynakça
Almanca

Almanca (Deutsch; ), Hint-Avrupa dil ailesine ait, ağırlıklı olarak Orta ve Batı Avrupa'da konuşulan bir Batı Cermen dilidir. Avrupa Birliği'nin resmî dillerinden biri ve en çok konuşulanıdır. Özellikle Almanya, Avusturya, Lihtenştayn, Lüksemburg, İsviçre'nin büyük bölümü, İtalya'nın Güney Tirol bölümü, Belçika'nın doğu kantonları, Polonya ve Romanya'nın bazı bölgeleri ve Fransa'nın Alsas-Loren bölgesinde konuşulmaktadır. Dünyanın yaygın lisanlarından biridir.

Etimoloji
Almanca, eski dönemlerde Türkçede Slav dilleri ile benzer şekilde Nemçece olarak adlandırılmıştır. Türkçedeki Alman kelimesi Fransızca aynı anlama gelen Allemand sözünden alıntıdır.

Coğrafi dağılım
Yaklaşık 120 milyon konuşura sahip Almanca, dünyada en çok konuşulan 12. dildir. Konuşur nüfuslarına göre sırasıyla Almanya, Avusturya, Lihtenştayn, Lüksemburg, İsviçre'de çoğunluk dilini oluşturmaktadır. Buna ek olarak İtalya'nın Güney Tirol bölümü, Belçika'nın doğu kantonları, Polonya ve Romanya'nın kimi bölgeleri ve Fransa'nın Alsas-Loren bölgesinde Almanca çeşitli azınlıkların anadili olmaktadır. Türkiye'de 25.000 kadar Alman ikâmet etmektedir. Bu grup eski tâbiriyle "Bosporus-Deutsche" ("Boğaziçi Almanları") ve Akdeniz Bölgesinde yaşayan Alman vatandaşlarından oluşmaktadır.

Almanya'nın geçmişte sömürgesi olan bazı ülkelerde (örneğin Namibya ve Güney Afrika) dikkate değer ölçüde Almanca konuşan nüfusa rastlanır. Çeşitli Doğu Avrupa ülkelerinde Almanca konuşan azınlıklar bulunmaktadır. Bunların arasında Rusya, Macaristan ve Slovenya sayılabilir. Ayrıca Kuzey Amerika'nın (özellikle ABD), Latin Amerika'da Arjantin ve Brezilya'nın kimi bölgelerinde Almanca konuşulmaktadır.

İkinci dil olarak
Almancanın yaygın bir şekilde öğrenilmesi ve öğretilmesi amacıyla DAAD ve Goethe Enstitüsü kurulmuştur. DAAD Merkezleri genel itibarıyla üniversitelerden, Goethe Enstitüleri de ortaöğretim kurumlarından sorumludur. Almanca öğrenimi, dil yeterliliklerini belirlemek ve belgelemek amacıyla uluslararası kabul görmüş sertifika sınavları ile desteklenmektedir. Goethe Enstitüsü tarafından sunulan Goethe-Zertifikat ve TestDaF gibi sınavlar, dil öğrenenlerin Almanca dil seviyelerini A1'den C2'ye kadar değerlendirmektedir.
2015 yılında yayımlanan kapsamlı bir araştırma dünyada 15 milyon kişinin Almanca dilini öğrenmekte olduğunu ortaya koymuştur.

Alman alfabesi ve telaffuzu
Çift ve özel sesler
Ayrıca bakınız
Almanya Standart Almancası
Avusturya Standart Almancası
Cermen dilleri
Eski Yüksek Almanca
İsviçre Standart Almancası
Orta Yüksek Almanca
Pensilvanya Almancası
Muhlenberg Efsanesi

Kaynakça
Dış bağlantılar
Goethe Enstitüsü - Türkiye
Alman İdeolojisi

Alman İdeolojisi, Karl Marx ve Friedrich Engels tarafından Nisan veya Mayıs 1845 tarihinde yazılan kitap. Marx ve Engels bu kitabı bir yayımcı bulamadıklarından yayımlayamamışlardır. Bu çalışma ilk defa 1932 tarihinde David Riazanov'un Moskova'da bulunan Marx-Engels Enstitüsü adına yaptığı araştırmada ortaya çıkmıştır.

Kitapta genellikle Bruno Bauer, Max Stirner ve diğer Genç Hegelciler'e hiciv yoluyla eleştiri getirilir. Marx, ileride tarihsel materyalizm olarak adlandıracağı görüşünün temelini bu çalışmada kurmaya çalışır.

Ayrıca bakınız
Alman idealizmi
Genç Hegelciler
Genç Marx
Alman vatandaşlığı kanunu

Alman vatandaşlığı kanunu temel olarak jus sanguinis prensibine dayalıdır. Yani herhangi bir kişi Alman vatandaşlığını doğum yerinden bağımsız olarak, bir ebeveyni Alman vatandaşıysa edinir.

Almanya anayasasının 116. paragrafında 2001 yılına kadar Alman; hem Almanya'nın vatandaşlığına sahip hem de Cermen soyundan gelen kişiler olarak açıklanmıştır. 2001 yılında çıkarılan vatandaşlık kanununda ise, Alman vatandaşlığına sahip olanlar Alman olarak kabul edilmektedir.

Vatandaşlığa geçiş istatistikleri
1995-2004 yılları arası, 1.278.424 yabancı vatandaş Alman vatandaşlığı almıştır. Toplam Alman nüfusunun yaklaşık % 1,5 olduğu dönemde vatandaşlığa geçiş yapıldığı anlamına geliyor.
Almanca yazan oyun yazarları listesi

Almanca yazan oyun yazarları.


A
Herbert Achternbusch

B
Wolfgang Bauer
Thomas Bernhard
Leo Birinski
Bertolt Brecht
Georg Büchner

D
Friedrich Dürrenmatt

F
Gustav Freytag

G
Johann Wolfgang von Goethe

H
Peter Handke
Gerhart Hauptmann
Wolfgang Hildesheimer
Odon von Horvath

J
Elfriede Jelinek
Hanns Johst

K
Georg Kaiser
Heinrich von Kleist
Karl Kraus

L
Else Lasker-Schüler
Gotthold Ephraim Lessing
Franz Xaver Kroetz

M
Andreas Mand
Lucas Maius
Klaus Mann
Marius von Meyenberg
Heiner Müller
Robert Musil
Johann Nestroy

P
Ulrich Plenzdorf

S
Friedrich Schiller
Roland Schimmelpfennig
Stefan Schütz

T
Ludwig Tieck
Ernst Toller
Kurt Tucholsky
Peter Turrini

W
Robert Walser
Frank Wedekind
Peter Weiss
Franz Werfel
Urs Widmer

Z
Carl Zuckmayer
Stefan Zweig
Almanlar yenildiği için biz de yenik sayıldık

Almanlar yenildiği için biz de yenik sayıldık, Türk tarihyazımında Osmanlı İmparatorluğu'nun I. Dünya Savaşı'nda yenilmesini Alman-Osmanlı ittifakına bağlayan kalıplaşmış bir cümledir. Türk eğitim sisteminde okutulan kitaplarda ve Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti gibi devlet destekli kurumların yayımlarında 1931'den beri kullanılan kalıp ve türevleri, Almanya ve Avusturya-Macaristan'nın daha geç teslim olması neden gösterilerek genellikle sözde tarih ve tarihsel revizyonizm ile özdeşleştirilmiş, bir mit olarak ele alınmıştır. Cümle klişeleştiğinden ötürü bazı yayımlarda kötü bir durumun nedenini ilgisiz yerlerde arama anlamında kullanılan bir kalıp haline gelmiştir.

Ayrıca bakınız
"Her Türk asker doğar"

Kaynakça
Özel


Genel
Dış bağlantılar
YouTube'da Tarih Vakfı'nın Dolchstoßlegende'den "Almanya Yenildiği İçin Biz De Yenik Sayıldık"a... videosu
Alman Şövalye Haçı

Alman Şövalye Haçı (Almanca: Deutschritter-kreuz) Birinci Dünya Savaşı'nın bitişinden sonra Freikorps'un verdiği bir ödüldü. Ödül 1919'da Alfred von Randow tarafından tasarlandı ve oluşturuldu. Ödülün bir diğer ismi ise Randow Haçı'dır. Ödül, esas olarak Baltık bölgesindeki güvenlik için Ocak 1919'da yerleştirilen özgür kolordu oluşumu üyelerine verildi.

Sınıflar
Başlangıçta Alman Şövalye Haçı'nın sadece 2 sınıfı vardı, ilki standart Alman Şövalye Haçı (Deutschritter-Kreuz) ve Gümüş Göğüs Ödülü (Bruststern im Silber) idi. Mayıs 1919'da iki derece daha yaratıldı. Bunlar, Altın Göğüs Ödülü (Bruststern im Gold) ve Büyük Alman Şövalye Haçı (Grosskreuz des Deutschritter-Kreuze). Orijinal Alman Şövalye Haçı daha sonra derece serilerini oluşturarak iki ayrı sınıfa ayrıldı.

Alman Şövalye Haçı (2. Sınıf) – siyah kurdele
Alman Şövalye Haçı (1. Sınıf) – tunik madalyası
Alman Şövalye Haçı Gümüş Göğüs Yıldızı – tunik cebinde yıldız madalyası
Alman Şövalye Haçı'nın Altın Göğüs Yıldızı – tunik cebinde yıldız madalyası
Alman Şövalye Haçı'nın Büyük Haçı – boyun dekorasyonu olarak giyilir

Savaşla ilgili durumlarda Freikorps eylemlerini belirtmek için tüm sınıflar kılıçta birlikte ya da kılıçsız olarak giyebilir.

Kaldırılışı
Alman Şövalye Haçı, esas olarak 1919-1923 yılları arasında 1928'e kadar sporadik sunumlarla yayınlandı. Dekorasyon, 1933'te Nazi Partisi tarafından tarafından eskimiş ve izinsiz olarak giyilen bir madalya ilan edildi. Bundan sonra, alıcılar Dünya Savaşı Onur Madalyası'na hak kazandılar.

Dış bağlantılar
Şövalye Haçı
Alman Çiftçi Partisi

Alman Çiftçi Partisi (Almanca: Deutsche Bauernpartei veya DBP) veya Alman Köylü Partisi, Weimar Cumhuriyeti döneminde 1928-33 yılları arasında var olan bir Alman tarımsal siyasi partisiydi. Parti, 1920'lerin ortalarından sonlarına kadar orta sınıfların, Hristiyan-Ulusal Köylü ve Çiftçi Partisi ve kentsel alanlarda Sivil Haklar ve Deflasyon için Reich Partisi ve Alman Orta Sınıfının Reich Partisi gibi oldukça dar tabanlı kendi partilerini kurarak ekonomik çıkarlarını savunmaya yönelik daha geniş bir girişimin parçası olarak nitelendirilmiştir. Parti, 1933 yılında iktidardaki NSDAP tarafından yasaklanmış ve yasadışı hale getirilmiştir.

Kaynaklar
Almanların Antarktika Seferi (1938–1939)

Alman Donanması kaptanı Alfred Ritscher (1879–1963) liderliğindeki Almanların Antarktika Seferi (1938–1939 ), Alman devletinin düzenlediği resmi üçüncü Antarktika seferidir. Sefer, Hermann Göring'in dört yıllık planının bir parçası olarak gerçekleştirildi. Alman Hükûmet yetkilisi Helmuth Wohlthat, seferin planlama ve hazırlık aşamaları için görevlendirildi. Keşfin ana sebebi ekonomik çıkarlar olarak yorumlanmaktadır. Bunun sebebi Alman Devletinin endüstriyel yağlar, normal yağlar ve diyet yağlarındaki dışa bağımlılığı ortadan kaldırma politikasıydı. Antarktika hâkimiyetiyle balıkçılık potansiyeli keşfedilecek ve Alman balina avcılığı istasyonunun ilk adımları atılacaktı. İşletme aynı zamanda 20° Batı ve 20° Doğu arasındaki bölgedeki Antarktika topraklarının gelecekteki işgaline yönelik bir fizibilite çalışması yürütmekle de görevlendirildiğinden, hazırlıklar sıkı bir gizlilik altında gerçekleştirildi.

Kaynakça
Alman İlhak Madalyaları

Alman İlhak Madalyaları, Çiçek Savaşı madalyaları olarak da bilinir, etnik Alman nüfusunun fazla olduğu komşu ülkelerin ve bölgelerin başarılı ilhaklarını anmak adına oluşturulan bir madalyalar dizisiydi. Bu ilhaklar, Avusturya (Mart 1938), Sudetenland (Ekim 1938) ve Memel'in ilhakından (Mart 1939) oluşmaktadır. Batı Çekoslovakya'nın kalanının ilhakı (Mart 1939), Sudetenland Madalyası'nın kurdalesine takılan "Prag Kalesi Tokası"yla anılmıştır.
Madalyalar
Her üç madalya da Münih Uygulamalı Sanatlar Okulu'nun müdürü ve Nazi Partisi'nin favori sanatçılarından biri olan Profesör Richard Klein tarafından oval biçimde tasarlanmıştır.

Her bir madalyanın ve Prag Kalesi Tokası'nın taltif edilme kriteri genel olarak aynıydı. Bu ödüller, Wehrmacht mensupları, Alman devlet memurları ve Almanya'yla birlik için çalışmış yerel Naziler de dahil olmak üzere ilhaka katılım göstermiş veya katkıda bulunmuş hem sivillere hem de askerlere taltif edilmiştir.
Bu ilhaklarda yer alan alayların sancağına, uygun madalya şeridinin renklerinde bir Sefer Şeridi (Almanca: Fahnenband) takılabilirdi.

Ayrıca Bakınız
Anschluss - Avusturya'nın İlhakı
Çekoslovakya'nın İşgali
Memel'in İlhakı
İki Savaş Arası Dönem
Kaynaklar
Alman Çeşmesi (tablo)

Alman Çeşmesi, Osmanlı dönemindeki Asker Ressamlar kuşağının temsilcilerinden biri olan Bedri Kulları tarafından yapılmış bir yağlı boya tablodur. 1899 yılında tamamlanan eser, çok figürlü bir kompozisyon olmasından ötürü çağdaşları arasında öne çıkan ve başyapıt olarak değerlendirilen bir çalışmadır. Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü'nün koleksiyonundan devralınan tablo, Ankara Resim ve Heykel Müzesi'nin Osman Hamdi Bey Salonunda sergilenmektedir.

Kompozisyon
Tablonun merkezinde, dönemin Alman İmparatoru II. Wilhelm tarafından Osmanlı Sultanı II. Abdülhamid'e hediye olarak yaptırılmış olan Alman Çeşmesi'nin bir tasviri yer alır. Çeşmenin mimarisine ilişkin detayların incelikle tabloya aktarılmış olması, ressamın öncesinde detaylı bir gözlem yaptığına işaret eder. Sağ tarafta ise minareleri, kubbesi ve duvarları yine detaylı bir şekilde resmedilmiş olan Ayasofya yer alır. Sanatçının kompozisyonda aydınlatma direkleri ve peyzajda kullanılan elementlere yer vermiş olması da Sultanahmet Meydanı'nın 19. yüzyıl sonlarındaki görünümüne dair önemli ipuçları sunar. Renk seçimleri dikkate alındığında, sahnenin bir bahar gününün öğle saatlerini yansıttığı tahmin edilmektedir. Çeşmenin üst tarafında parlak bulut kümeleri yer alırken etraftaki bitki ve toprak dokusu da olağanca canlılığıyla tabloya aktarılmıştır.

Perspektif kurallarına bağlı kalınarak çeşmenin etrafına çeşitli insan figürleri yerleştirilmiştir. Bunlar arasında şemsiyeli bir kadın ile birbirleriyle sohbet etmekte olan Osmanlı askerleri göze çarpar. Daha arkada ise fayton arabası ile bir çocuğun elinden tutmuş kadın görülmektedir. Söz konusu elemanlar, asker ressamların yaptığı çağdaş tablolardan farklı olarak, dönemin gündelik hayatına ilişkin sahneler sunarak Osmanlı toplumu hakkında fikir sahibi olmayı mümkün kılar. Bu bağlamda, Bedri Kulları'nın akranları arasında bir kıyas yapıldığında figüratif anlatımı en güçlü olan ressamlardan biri olduğu söylenebilir.

Özellikleri
Tuval üzerine yağlı boya tekniği ile oluşturulmuş resmin orijinal boyutu 84,5x111 cm ölçüsündedir. Sarı yaldız boyalı, dışı ince kenarlı bitkisel kabartma motifleriyle bezenmiş çerçevenin genişliği 15, derinliği ise 10 cm dolaylarındadır. Teşhirde olduğu haliyle ise tablonun boyutu 110x137 cm'dir.

Yer aldığı yayınlar
Mehmet Özel - İlk Dönem Sanatçıları (Ankara, 1990)
Seyfi Başkan - Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Türkiye’de Resim (Ankara, 1990)
Seyfi Başkan - Ondokuzuncu Yüzyıldan Günümüze Türk Ressamları (Ankara, 1991)
Zeynep Yasa Yaman - İmparatorluk’tan Cumhuriyet’e Sanat (Ankara, 2012)

Kaynakça
Almanya'da enerji

Almanya'daki enerji sektörü, Dünya'nın en büyüklerindendir.

Alman ekonomisi, oldukça gelişmiş ve dünyanın beşinci büyük ekonomisi konumuna erişmiştir. Bu sebepten ötürü Almanya, kişi bşına enerji tüketimi açısından Dünya'da beşinci sırada bulunmaktadır.

2002'de, Almanya Avrupa'nın en büyük enerji tüketen ülkesiydi ve elektrik tüketimi o yıl 512.9 milyar kilowatt saat olarak gerçekleşti.

Enerji politikası
Hükûmet politikası, enerjinin tutumlu kullanılmasını vurgulamaktadır. Yine devlet; güneş, rüzgâr, biyokütle, su ve jeotermal gibi yenilenebilir enerji kaynakların kullanımının artması konusunda çalışmalar yapmaktadır. Bu çalışmaların başladığı 1970'lerden beri olumlu sonuçlar alınmaktadır. Hükûmetin en önemli hedefi 2050 yılında tüm enerji tüketiminin yarısının alternatif enerji kaynaklarından karşılanmasıdır. Günümüzde Almanya; dünyanın dördüncü büyük nükleer enerji kullanan ülkesidir. Fakat 2000 yılında hükûmet ve Almanya nükleer güç endüstrisi arasında yapılan antlaşma çerçevesince 2021 yılına kadar tüm nükleer enerji santrallerinin kapatılması kararlaştırılmıştır.

Tüketim
Almanya dünyanın en büyük enerji tüketicilerinden biridir. Ülke enerji kaynaklarının çoğunu ithal etmektedir; çünkü ülke büyük bir kömür rezervine sahip değildir. 2006'ya göre ülkenin başlıca enerji üretim kaynakları şunlardır: petrol (%35.7), kömür (%23.9), doğal gaz (%22.8), nükleer (%12.6), su ve rüzgâr enerjisi (%1.3) ve diğerleri (%3.7).

Almanya, dünyanın beşinci büyük petrol tüketicisidir. Rusya, Norveç ve Birleşik Krallık; Almanya'ya petrol ihraç eden ana ülkeler konumundadır.

Almanya dünyada en çok doğal gaz tüketen üçüncü, en çok kömür tüketen dördüncü ülkesi konumundadır.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Almanya enerji profili Enerji bilgi merkezi
Almanya'da bilim ve teknoloji

Almanya'nın bilim ve teknoloji alanındaki başarısı ülke ekonomisinin ileri düzeyde olmasını sağlayan önemli bir parçadır. Almanya birçok önemli bilim disiplininde öne çıkmıştır; özellikle de fizik, matematik, kimya ve mühendislik alanlarında. Ülkedeki bilimsel araştırmalar; endüstri ve üniversiteler ve Max Planck Topluluğu gibi özel araştırma enstitüleri tarafından desteklenir.

Tarihsel bakış
Modern Almanya'nın 1871 yılında kurulmasında rağmen, ülkedeki bilimsel araştırmalar çok da eskiye dayanır. Almanya; Leipzig, Heidelberg, Freiburg, Tübingen gibi Avrupa'nın en eski üniversitelerinden bazılarına ev sahipliği yapmaktadır. Bu merkezler, kuruluşlarından günümüze felsefe, din, hukuk ve fen bilimleri alanında önemli katkılar gerçekleştirmiştir.

Bilim alanları
Fizik
Albert Einstein ve Max Planck'ın çalışmaları modern fiziğin kurulmasına öncülük etmiştir. Bu çalışmalar daha sonra Werner Heisenberg ve Erwin Schrödinger tarafından geliştirilmiştir. Bu isimler Hermann von Helmholtz, Joseph von Fraunhofer ve Daniel Gabriel Fahrenheit gibi diğer önemli fizikçilerden önde gelmektedir. Wilhelm Conrad Röntgen, X ışınlarını bulmuş ve bu başarısı onu 1901 yılında ilk Nobel Fizik Ödülü'nün sahibi yapmıştır ve sonraları anısına röntgenyuma ismi verilmiştir. Heinrich Rudolf Hertz'in elektromanyetik ışın alanındaki çalışmaları, modern telekomünikasyonun oluşturulmasına öncülük etmiştir.

Kimya
20. yüzyılın başından itibaren, Almanya, verilen ilk otuz bir Nobel Kimya Ödülü'nün on dördünü kazanmıştır. İlk olarak 1901 yılında Hermann Emil Fischer tarafından alınan bu ödül, otuz bir yıllık periyodun sonunda 1931'de Carl Bosch ve Friedrich Bergius taradfından alınmıştır. Zeppelin, Daimler, Diesel, Otto, Wankel, Von Braun ve Benz gibi Alman mühendisler, mucitler, iş adamları; otomotiv ve hava taşımacılığı teknolojilerinin başlamasına ve geliştirilmesine öncülük etmiştirler.

Biyoloji ve yer bilimleri
Mikrobiyolojiyi kuran üç kişiden ikisi Almanya doğumludur. Bunlar: Ferdinand Cohn ve Robert Koch'dur.

Alexander von Humboldt'un doğal bir bilim insanı olarak yaptığı çalışmaları ve buluşları sayesinde biyocoğrafya bilimi kurulmuştur.
Rusya doğumlu bir Alman olan Wladimir Köppen (1846-1940), botanik ve iklimbilim alanında uğraşmıştır. Köppen; iklim, flora ve toprak arasındaki ilişkiyi inceleyerek günümüzde de kullanılan bir iklim sınıflandırması yapmıştır.
Alfred Wegener (1880-1930), interdisipliner bir bilim insanı olarak Kıta Kayması Kuramı'nı teorileştiren ilk insandır. Kuramı daha sonraları yapılan araştırmalarla bir jeolojik teori olan levha hareketleri'ne öncülük etmiştir.

Psikoloji
Wilhelm Wundt psikoloji alanında tarihteki ilk laboratuvarı kurmuş. Laboratuvar 1879 yılında Leipzig Üniversitesi'nde kurulmuştur.

İnsani bilimler
Alman araştırmacılar, diğer bilimlerde olduğu gibi insani bilimler alanına da önemli katkılarda bulunmuştur. Aynı zamanda yaşamış örneklerden bazıları; felsefeci Jürgen Habermas, Mısır bilimci Jan Assmann, sosyolog Niklas Luhmann, tarihçi Reinhart Koselleck ve yasal tarihçi Michael Stolleis'dir.

Toplum ve Siyaset bilimleri
Karl Marx, Friedrich Engels ve Max Weber önemli sosyal bilimcilerdir.

Kaynakça
Almanya'da Yılın Futbolcusu

Almanya'da Yılın Futbolcusu (Almanca: Fußballer des Jahres) ödülü, 1960'tan beri, Alman Spor Gazetecileri Birliği (Verband der Deutschen Sportjournalisten) ve Kicker'ın yazarları tarafından Almanya'da yılın en iyi futbolcusu olarak belirlenen oyuncuya verilen ödül. Ödül, 1996'da kadınlar için de verilmeye başlandı. Brezilyalı Aílton, 2004'te ödülü kazanan ilk yabancı futbolcu oldu. Ödülün son sahipleri; erkeklerde Florian Wirtz, kadınlarda ise bir ilk yaşanarak hem Ann-Katrin Berger hem de Giulia Gwinn oldu. (145'er puanla)

Kazananlar
Kadınlar
Doğu Almanya'da Yılın Futbolcusu
1963'ten 1991'e kadar "Die Neue Fußballwoche" adlı yayın, "Doğu Almanya'nın Yılın Futbolcusu" ödülünü verdi.



Kaynakça
Almanya'da internet sansürü

Almanya'da internet mahkeme kararı sonucu belirli sitelerin erişime kapatılması dışında yasalar tarafından da sansürlenmektedir. Buna örnek olarak;
Alman kanunlarının ağır bir suç olarak kabul ettiği Holokost'u inkâr eden internet sitelerinin Google arama sonuçlarından kaldırılması.

Kaynakça
Dış bağlantılar
Freedom House'da Almanya
Almanya'da yayımlanan gazeteler listesi

Alman gazetelerinin bir listesi aşağıdadır.

Ulusal gazeteler
Süddeutsche Zeitung
Frankfurter Allgemeine Zeitung
Die Welt
Handelsblatt
Der Tagesspiegiel
Die Tageszeitung
Neues Deutschland

Bölgesel gazeteler
Aachener Zeitung
Augsburger Allgemeine
Badische Neueste Nachrichten
Badische Zeitung
Berliner Morgenpost
Berliner Zeitung
Braunschweiger Zeitung
Freie Presse
Frankfurter Rundschau/FNP
General-Anzeiger
Göttinger Tageblatt
Hamburger Abendblatt
Hannoversche Allgemeine Zeitung
Hessische/Niedersächsische Allgemeine
Hochheimer Zeitung
Kieler Nachrichten
Kölner Stadt-Anzeiger
Lausitzer Rundschau
Leipziger Volkszeitung
Lübecker Nachrichten
Main-Post
Märkische Allgemeine
Mittelbayerische Zeitung
Mitteldeutsche Zeitung
Münchner Merkur
Neue Osnabrücker Zeitung
Neue Ruhr Zeitung
Neue Westfälische
Nordkurier
Nordwest-Zeitung
Nürnberger Nachrichten
Oberhessische Presse
Ostsee-Zeitung
Passauer Neue Presse
Pforzheimer Zeitung
Rheinische Post
Die Rheinpfalz
Rhein-Zeitung
Ruhr Nachrichten
Saarbrücker Zeitung
Sächsische Zeitung
Schwäbische Zeitung
Schwarzwälder Bote
Schweriner Volkszeitung
Stuttgarter Zeitung
Südkurier
Südwest-Presse
Thüringer Allgemeine
Volksstimme
Weser-Kurier
Westdeutsche Allgemeine Zeitung
Westdeutsche Zeitung
Westfalen-Blatt
Westfalenpost
Westfälische Nachrichten
Westfälischer Anzeiger
Westfälische Rundschau

Yabancı dilde gazeteler
Hürriyet
Vesti