text:
Σχολής του Ν.Δ. 580/1970 ή απολυτήριο τίτλο Εργαστηρίων Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης του άρθρου 1 του Ν. 2817/2000 της ημεδαπής ή άλλος ισότιμος τίτλος της αλλοδαπής και αντίστοιχη εμπειρία τουλάχιστον έξι (6) μηνών, μετά την απόκτηση της παραπάνω άδειας μηχανοδηγού-χειριστή (*).
 ΚΥΡΙΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ: α) Δίπλωμα Επαγγελματικής Κατάρτισης ΙΕΚ ειδικοτήτων Τεχνικού Αυτοκινήτων Οχημάτων ή Εκπαιδευτή Υποψηφίων Οδηγών Αυτοκινήτων ή Εκπαιδευτή Υποψηφίων Οδηγών Αυτοκινήτων και Μοτοσικλετών ή πτυχίο Α' ή Β' κύκλου σπουδών ΤΕΕ ειδικότητας Μηχανών και Συστημάτων Αυτοκινήτου ή απολυτήριος τίτλος Ενιαίου Πολυκλαδικού Λυκείου τμήματος Μηχανικών Αυτοκινήτων ή απολυτήριος τίτλος Επαγγελματικού Λυκείου ειδικότητας Τεχνικού Οχημάτων ή ειδικότητας Μηχανικής Αυτοκινήτων του Τομέα Μηχανολογίας ή ειδικότητας Μηχανικών και Ηλεκτρολογικών Συστημάτων Αυτοκινήτου του Τομέα Οχημάτων ή Τεχνικής Επαγγελματικής Σχολής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ειδικότητας Μηχανών Αυτοκινήτου ή Σχολής Μαθητείας του ΟΑΕΔ του ν. 1346/1983 ειδικότητας Μηχανοτεχνίτη Αυτοκινήτου ή συναφούς ειδικότητας, δηλαδή: Πτυχίο ή δίπλωμα ή απολυτήριος τίτλος Ηλεκτρολογικών Συστημάτων Αυτοκινήτου ή Ηλεκτρομηχανικών Συστημάτων και Αυτοματισμού Αυτοκινήτου ή Τεχνίτης Ηλεκτρολόγος Αυτοκινήτων Οχημάτων ή Ηλεκτρικού Συστήματος Αυτοκινήτου ή Ηλεκτροτεχνίτη Αυτοκινήτου ή Τεχνιτών Ηλεκτρολογικών Συστημάτων Αυτοκινήτων ή Τεχνιτών Μηχανών και Συστημάτων Αυτοκινήτου ή Ηλεκτρολόγου Αυτοκινήτων Οχημάτων ή Τεχνικού Μηχανοτρονικής ή αντίστοιχο πτυχίο ή δίπλωμα ή απολυτήριος τίτλος ΙΕΚ ή Επαγγελματικού Λυκείου ή Τεχνικού Επαγγελματικού Εκπαιδευτηρίου Α ́ ή Β ́ κύκλου σπουδών ή Ενιαίου Πολυκλαδικού Λυκείου ή Τεχνικού Επαγγελματικού Λυκείου ή Επαγγελματικής Σχολής ή Τεχνικής Επαγγελματικής Σχολής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ή Σχολής Μαθητείας του ΟΑΕΔ του ν. 1346/1983 ή ν. 3475/2006 ή άλλος ισότιμος τίτλος σχολικής μονάδας της ημεδαπής ή αλλοδαπής, αντίστοιχης ειδικότητας. β) Ισχύουσα επαγγελματική άδεια οδήγησης αυτοκινήτου Γ ́ ή (C) κατηγορίας (Π.Δ. 51/2012 όπως ισχύει). γ) Πιστοποιητικό Επαγγελματικής Ικανότητας (ΠΕΙ).
 β) Ισχύουσα επαγγελματική άδεια οδήγησης αυτοκινήτου Γ ́ ή (C) κατηγορίας (Π.Δ. 51/2012 όπως ισχύει).
 § η προσκόμιση Υπεύθυνης Δήλωσης κατά το άρθρο 8 του ν.1599/1986 του υποψηφίου στην οποία να δηλώνει την ακριβή ημερομηνία αρχικής κτήσης της κατηγορίας επαγγελματικής άδειας οδήγησης που ζητείται από την ανακοίνωση.
 Ισχύουσα άδεια οδήγησης που έχει εκδοθεί από κράτος − μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή από τη Νορβηγία, ή από την Ισλανδία ή από το Λιχτενστάιν, εξακολουθεί να ισχύει στο ελληνικό έδαφος, ως έχει, εφόσον τηρούνται οι όροι και οι προϋποθέσεις χορήγησης της αντίστοιχης κατηγορίας άδειας οδήγησης του π.δ. 51/2012, όπως ισχύει (παρ. 6, άρθρο τρίτο, Ν. 4383/2016_ ΦΕΚ 72/20.4.2016/τ.Α ́). Στην περίπτωση που οι υποψήφιοι είναι κάτοχοι επαγγελματικής άδειας οδήγησης αλλοδαπής (εκτός κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης), για να γίνουν δεκτοί πρέπει να προσκομίσουν αντιστοιχία της άδειας οδήγησης αλλοδαπής με τις επαγγελματικές άδειες οδήγησης ημεδαπής.
 ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ
 Ανάρτηση ολόκληρης της ανακοίνωσης [μαζί με το «Παράρτημα ανακοινώσεων Συμβάσεων εργασίας Ορισμένου Χρόνου (ΣΟΧ)» με σήμανση έκδοσης «12-02-2019, και τα Ειδικά Παραρτήματα (Α1) Απόδειξης Χειρισμού Η/Υ με σήμανση έκδοσης «27.09.2019» και (Α2) Απόδειξης Γλωσσομάθειας με σήμανση έκδοσης «19.11.2019»], έχει γίνει α) στο κατάστημα της υπηρεσίας μας που βρίσκεται στην διεύθυνση: Μεγίστης Λαύρας 15 και Αρπακουλάκηδων, Μουρνιές, Χανιά Κρήτης, β) στο χώρο των ανακοινώσεων του δημοτικού καταστήματος του Δήμου Χανίων, στον οποίο εδρεύει η υπηρεσία και γ) στην ιστοσελίδα της Δ.Ε.Υ.Α.Χ.: www.deyax.org.gr.
 ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να συμπληρώσουν την αίτηση με


text:
κωδικό εντυπο ασεπ ΣΟΧ.6 και να την υποβάλουν, είτε αυτοπροσώπως, είτε με άλλο εξουσιοδοτημένο από αυτούς πρόσωπο, εφόσον η εξουσιοδότηση φέρει την υπογραφή τους θεωρημένη από δημόσια αρχή, είτε ταχυδρομικά με συστημένη επιστολή, στα γραφεία της υπηρεσίας μας στην ακόλουθη διεύθυνση: Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Χανίων, Μεγίστης Λαύρας 15, Τ.Κ. 73300 Μουρνιές Χανίων, απευθύνοντάς την στο Τμήμα Διοίκησης – Προσωπικού, υπ’ όψιν κυρίου Μιχάλη Ζουμαδάκη (τηλέφωνο επικοινωνίας: 28210-36279). Στην περίπτωση αποστολής των αιτήσεων ταχυδρομικώς το εμπρόθεσμο των αιτήσεων κρίνεται με βάση την ημερομηνία που φέρει ο φάκελος αποστολής, ο οποίος μετά την αποσφράγισή του επισυνάπτεται στην αίτηση των υποψηφίων. Κάθε υποψήφιος δικαιούται να υποβάλει μία μόνο αίτηση και για θέσεις μίας μόνο κατηγορίας προσωπικού (TΕ ή ΔΕ ή ΥΕ). Η σώρευση θέσεων διαφορετικών κατηγοριών προσωπικού σε μία ή περισσότερες αιτήσεις συνεπάγεται αυτοδικαίως σε κάθε περίπτωση ακύρωση όλων των αιτήσεων και αποκλεισμό του υποψηφίου από την περαιτέρω διαδικασία. Κατ’ εξαίρεση, σώρευση θέσεων δύο κατηγοριών και συγκεκριμένα κατηγοριών ΔΕ και ΥΕ επιτρέπεται μόνο όταν στην ανακοίνωση προβλέπονται τόσο θέσεις κατηγορίας ΔΕ που μπορεί να καλυφθούν επικουρικώς με εμπειρία και τίτλο υποχρεωτικής εκπαίδευσης όσο και θέσεις κατηγορίας ΥΕ σύμφωνα με τα αναφερόμενα στον ΠΙΝΑΚΑ Β: ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ (ανά κωδικό θέσης). Στην περίπτωση αυτή ο υποψήφιος της ΥΕ κατηγορίας θα χρησιμοποιήσει μία μόνο αίτηση στην οποία θα αναγράψει κατά σειρά προτίμησης το σύνολο των θέσεων (κατηγοριών ΔΕ και ΥΕ) που επιδιώκει. Η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων είναι δέκα (10) ημέρες (υπολογιζόμενες ημερολογιακά) και αρχίζει από την επόμενη ημέρα της τελευταίας δημοσίευσης της παρούσας σε τοπικές εφημερίδες ή της ανάρτησής της στο κατάστημα της υπηρεσίας μας, και στο χώρο ανακοινώσεων του δημοτικού καταστήματος του Δήμου Χανίων, εφόσον η ανάρτηση είναι τυχόν μεταγενέστερη της δημοσίευσης στις εφημερίδες. Η ανωτέρω προθεσμία λήγει με την παρέλευση ολόκληρης της τελευταίας ημέρας και εάν αυτή είναι, κατά νόμο, εξαιρετέα (δημόσια αργία) ή μη εργάσιμη, τότε η λήξη της προθεσμίας μετατίθεται την επόμενη εργάσιμη ημέρα. Οι υποψήφιοι μπορούν να αναζητήσουν τα έντυπα των αιτήσεων: α) στην υπηρεσία μας στην ανωτέρω διεύθυνση· β) στο δικτυακό τόπο του ΑΣΕΠ (www.asep.gr) και συγκεκριμένα ακολουθώντας από την κεντρική σελίδα τη διαδρομή: Πολίτες -> Έντυπα – Διαδικασίες -> Διαγωνισμών Φορέων -> Ορ. Χρόνου ΣΟΧ γ) στα κατά τόπους Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) αλλά και στην ηλεκτρονική τους διεύθυνση (www.kep.gov.gr), απ' όπου μέσω της διαδρομής: Σύνδεσμοι -> Ανεξάρτητες και άλλες αρχές -> ΑΣΕΠ θα οδηγηθούν στην κεντρική σελίδα του δικτυακού τόπου του ΑΣΕΠ και από εκεί θα έχουν πρόσβαση στα έντυπα μέσω της διαδρομής: Πολίτες -> Έντυπα – Διαδικασίες -> Διαγωνισμών Φορέων -> Ορ. Χρόνου ΣΟΧ.
 ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΤΜΗΜΑ της παρούσας ανακοίνωσης αποτελεί και το «Παράρτημα ανακοινώσεων Συμβάσεων εργασίας Ορισμένου Χρόνου (ΣΟΧ)» με σήμανση έκδοσης «12-02-2019», το οποίο περιλαμβάνει: i) οδηγίες για τη συμπλήρωση της αίτησης – υπεύθυνης δήλωσης με κωδικό εντυπο ασεπ ΣΟΧ.6, σε συνδυασμό με επισημάνσεις σχετικά με τα προσόντα και τα βαθμολογούμενα κριτήρια κατάταξης των υποψηφίων σύμφωνα με τις ισχύουσες κανονιστικές ρυθμίσεις· και ii) τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για την έγκυρη συμμετοχή τους στη διαδικασία επιλογής. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να έχουν πρόσβαση στο Παράρτημα αυτό,

type: other


text:
ΦΩΝΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ STAGE: Ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ για τους εργαζομένους STAGE του ΟΑΕΔ Καστοριάς
 Ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ για τους εργαζομένους STAGE του ΟΑΕΔ Καστοριάς
 Θέμα: « Σχετικά με τους εργαζόμενους του ΟΑΕΔ Καστοριάς, οι οποίοι δικαιώθηκαν με την υπ’ αριθμ. 2386/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (διαδικασία εργατικών διαφορών)»
 Με την υπ’ αριθμ. 2386/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (διαδικασία εργατικών διαφορών), η οποία εκδόθηκε στις 23/12/2011 δικαιώθηκαν πενήντα εργαζόμενοι που προσέφεραν τις υπηρεσίες τους σε προγράμματα stage στον φορέα Ο.Α.Ε.Δ.
 Συγκεκριμένα, με την ανωτέρω απόφαση αναγνωρίστηκε ότι οι πενήντα(50)εργαζόμενοι, μεταξύ των οποίων είναι και οι εργαζόμενοι που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον ΟΑΕΔ Καστοριάς, συνδέονται από την αρχική τους πρόσληψη με τον εναγόμενο φορέα με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου. Παράλληλα υποχρέωσε τον Ο.Α.Ε.Δ. να τους επαναπροσλάβει, να αποδέχεται τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες τους και να τους καταβάλλει μισθούς υπερημερίας ίσους με τις νόμιμες μηνιαίες αποδοχές τους για το χρόνο μετά την άκυρη καταγγελία της σύμβασης εργασίας τους και εφεξής. Παράλληλα, απήγγειλε σε βάρος του εναγομένου φορέα (ΟΑΕΔ) χρηματική ποινή 300 ευρώ για κάθε μέρα άρνησης αποδοχής των υπηρεσιών των εργαζόμενων και καταβολής των νομίμων αποδοχών τους.
 Η δικαστική δικαίωση των δεκάδων εργαζομένων που για χρόνια προσφέρουν προσηκόντως, συνεχώς και αδιαλείπτως τις υπηρεσίες τους στον ΟΑΕΔ, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αποτελεί μια νίκη των εργαζομένων στον αυτονόητο αγώνα που δίνουν ενάντια στην εργασιακή ομηρία που τους επιφυλάσσουν τα προγράμματα stage.
 Δυστυχώς, και παρά το μακρύ και νικηφόρο δικαστικό τους αγώνα, οι εργαζόμενοι που έχουν επιστρέψει στις υπηρεσίες του ΟΑΕΔ, παραμένουν μέχρι σήμερα ανασφάλιστοι και απλήρωτοι.
 Επειδή επί πολλά έτη οι εργαζόμενοι καλύπτουν πάγιες, διαρκείς και μόνιμες ανάγκες του ΟΑΕΔ, το οποίο και αναγνωρίστηκε από την ανωτέρω απόφαση που διέταξε την επαναπρόσληψη τους.
 Επειδή το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών αναγνώρισε ότι οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι συνδέονται με τον ΟΑΕΔ με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, επιβάλλοντας του χρηματική ποινή 300 ευρώ για κάθε μέρα άρνησης αποδοχής των υπηρεσιών των εργαζόμενων και καταβολής των νομίμων αποδοχών τους.
 Επειδή οι ανωτέρω εργαζόμενοι είναι απολύτως απαραίτητοι για την απρόσκοπτη και ομαλή λειτουργία του ΟΑΕΔ Καστοριάς.
 Γι’ αυτούς τους λόγους ερωτάται ο κ. Υπουργός:
 -Σκοπεύετε να προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες αναφορικά με την πληρωμή των μισθώνκαι την καταβολή της ασφάλισης των συγκεκριμένων εργαζομένων, και με ποιο χρονοδιάγραμμα ;
 Αναρτήθηκε από stage dhmosio στις 7:51 π.μ.


text:
“Άνοιξαν” οι 8 θέσεις στον ΟΑΕΔ -
 Αρχική Στήλες Εργασία “Άνοιξαν” οι 8 θέσεις στον ΟΑΕΔ
 “Άνοιξαν” οι 8 θέσεις στον ΟΑΕΔ
 Ξεκινά από σήμερα η 10ήμερη προθεσμία υποβολής αιτήσεων για τις 500 θέσεις εργασίας στον ΟΑΕΔ για 2 χρόνια, μετά από την δημοσίευση της προκήρυξης από την Διοικήτρια του Οργανισμού, Μαρία Καραμεσίνη. Πρόκειται για προσωπικό καθαριότητας, με 4ωρη απασχόληση, σε διάφορες Περιφέρειες της χώρας, μεταξύ των οποίων και στα νησιά μας.
 Πιο συγκεκριμένα, θα προσληφθούν:
 – 3 υπάλληλοι στο ΚΕΤΕΚ – Επαγγελματική Σχολή Μαθητείας του ΟΑΕΔ στην Παναγιούδα Μυτιλήνης
 – 2 υπάλληλοι στο ΚΕΤΕΚ – Επαγγελματική Σχολή Μαθητείας του ΟΑΕΔ στη Χίο
 – 1 υπάλληλος στο ΚΠΑ Χίου
 – 1 υπάλληλος στο ΚΠΑ Σάμου
 – 1 υπάλληλος στο ΚΠΑ Αγίου Κήρυκα Ικαρίας.
 Οι διαδικασίες των προσλήψεων θα γίνουν μέσω ΑΣΕΠ και οι ενδιαφερόμενοι θα κληθούν να συμπληρώσουν και να υποβάλουν αποκλειστικά ηλεκτρονικά την αίτηση – υπεύθυνη δήλωση μέσω των Ηλεκτρονικών Υπηρεσιών της Διαδικτυακής Πύλης του ΟΑΕΔ ( www.oaed.gr).
 Η σειρά κατάταξης μεταξύ των υποψηφίων θα καθοριστεί με βάση τα ακόλουθα κριτήρια:
 – Χρόνο ανεργίας (από 4 έως 6 μήνες)
 – Πολύτεκνος ή τέκνο πολύτεκνης οικογένειας
 – Τρίτεκνος ή μέλος τρίτεκνης οικογένειας
 – Ανήλικα τέκνα (από 1 έως 3)
 – Γονέας ή τέκνο μονογονεϊκής οικογένειας
 – Απολυτήριο Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης
 – Εμπειρία (συνολικός χρόνος απασχόλησης έως 240 μήνες)
 – Αναπηρία υποψηφίου με ποσοστό τουλάχιστον 50%
 – Αναπηρία γονέα, τέκνου, αδελφού ή συζύγου
 Επίσης θα ισχύσει το κριτήριο της εντοπιότητας.
 Υπαλλήλους προσλαμβάνει η Βουλή
 Τρεις θέσεις στην Περιφέρεια
 Δύο θέσεις στο Κέντρο Κοινότητας


text:
Επίδομα παιδιού ΟΑΕΔ αιτήσεις για ένα παιδί
 30/09/2013 - 08:34 5
 Αξιολόγηση:4.4
 Επίδομα παιδιού ΟΑΕΔ
 Από την Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2013 ξεκινούν οι αιτήσεις για το επίδομα παιδιού του ΟΑΕΔ για δικαιούχους με ένα παιδί . Το επίδομα παιδιού του ΟΑΕΔ είναι επιπλεόν επίδομα από αύτο του ΟΓΑ αλλά με διαφορετικά κριτήρια.Το επίδομα παιδιού ΟΑΕΔ χορηγείται στις κάτωθι περιπτώσεις :
 Ημερομηνίες για τις αιτήσεις στον ΟΑΕΔ για το επίδομα παιδιού
 Ως ημερομηνία έναρξης καταβολής του επιδόματος παιδιού του ΟΑΕΔ είναι:
 Οι αιτήσεις και τα δικαιολογητικά δικαιούχων επιδόματος παιδιού που κατατίθενται μέσω εργοδότη, ΚΕΠ ή ταχυδρομείου θα παραλαμβάνονται από τις Υπηρεσίες ανεξάρτητα από των αριθμό παιδιών.
 Ως ημερομηνία Λήξης της προθεσμίας κατάθεσης αίτησης για το επίδομα παιδιού ορίζεται η 31-01-2014. (Στο σημείο αυτό υπενθυμίζεται στις αρμόδιες Υπηρεσίες του Οργανισμού το με αριθμ. πρωτ. Β126860/08.07.2011 γεν. έγγραφο της Δ/νσης Ασφάλισης με θέμα: «Απόρριψη αιτήσεων Οικογενειακού Επιδόματος λόγω μη προσκόμισης δικαιολογητικών»).
 Προυποθέσεις για το επίδομα τέκνων του ΟΑΕΔ
 Στο σημείο αυτό στην απόφαση που παρουσιάζει το dikaiologitika.gr , τονίζεται ότι ως πλασματικός χρόνος ασφάλισης δεν μπορεί να θεωρηθεί ο χρόνος χορηγηθείσας από τον ΟΑΕΔ Ειδικής Παροχής Προστασίας της Μητρότητας, διότι δεν υπάρχει σχετική νομοθετική πρόβλεψη. Σημειώνεται ότι για τους ασφαλισμένους που ασκούν το δικαίωμα επίσχεσης εργασίας ισχύουν οι οδηγίες που περιέχονται στα με αριθμ. πρωτ. Β117233/5-6-2006 και Β127990/3-8-2012 γεν. έγγραφα της Δ/νσης Ασφάλισης.
 Τα παιδιά για τα οποία καταβάλλεται επίδομα παιδιού, πρέπει:α) να έχουν ηλικία μέχρι 18 ετών ή μέχρι 22 ετών αν σπουδάζουνβ) αν είναι ανίκανα για εργασία, για όσο χρόνο διαρκεί η ανικανότηταγ) να είναι άγαμαδ) να διαμένουν στην Ελλάδα ή σε χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Τα δικαιολογητικά για το επίδομα παιδιού του ΟΑΕΔ 2013
 2. Πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης, (και αυτεπάγγελτη αναζήτηση) για την χορήγηση του επιδόματος τρίτου παιδιού (άρθρο 18 ν. 1346/1983). (μόνο από νέους δικαιούχους)
 Σύμφωνα με τις παρ. 4 του άρθρου 2 της με αριθμ. 6/28.02.2012 Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (ΦΕΚ 38/Α 728.02.2012), η οποία εκδόθηκε με εξουσιοδότηση του άρθρου 1 παρ. 6 του ν. 4046/2012 (ΦΕΚ 28/Α'/14.02.2012) ορίζεται ότι:
 «4. Οι κανονιστικοί όροι Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που θα λήξει ή θα καταγγελθεί, εξακολουθούν να ισχύουν επί ένα τρίμηνο από τη λήξη ή την καταγγελία τους. Κανονιστικοί όροι Συλλογικής Σύμβασης που έχει ήδη λήξει ή καταγγελθεί ισχύουν για ένα τρίμηνο από την ισχύ του ν. 4046/2012. Με την πάροδο του τριμήνου και εφόσον εν τω μεταξύ δεν έχει συναφθεί νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, εξακολουθούν να ισχύουν από τους κανονιστικούς αυτούς όρους αποκλειστικώς οι όροι εκείνοι που αφορούν α) τον βασικό μισθό ή το βασικό ημερομίσθιο και β) τα επιδόματα ωρίμανσης, τέκνων, σπουδών και επικινδύνου εργασίας, εφόσον τα επιδόματα αυτό προβλέπονταν στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που έληξαν ή καταγγέλθηκαν, ενώ παύει αμέσως να ισχύει κάθε άλλο προβλεπόμενο σε αυτές επίδομα. Η προσαρμογή των συμβάσεων στις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου γίνεται χωρίς να απαιτείται προηγούμενη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων. Οι όροι του τρίτου εδαφίου που διατηρούνται, εξακολουθούν να ισχύουν μέχρις ότου αντικατασταθούν από εκείνους της νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ή της νέας ή της τροποποιημένης ατομικής σύμβασης. [...]»
 Επαναλαμβάνεται ότι


text:
δεν δικαιούνται επίδομα παιδιών οι αμειβόμενοι με μηνιαίο μισθό, που βάσει Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, Νόμου, Κανονισμού Επιχείρησης ή άλλων διατάξεων, δικαιούνται από τον εργοδότη τους μεγαλύτερο ποσό επιδόματος από εκείνο που χορηγεί ο ΔΛΟΕΜ για τον ίδιο αριθμό παιδιών (άρθρο 18 παρ. 4 ν. 1346/1983).
 Επίσης υπενθυμίζεται ότι οι Υπηρεσίες μπορούν να ενημερώνονται σχετικά με τις αλλαγές στις ΣΣΕ (Κλαδικές, Ομοιοεπαγγελματικές, Επιχειρησιακές κτλ) μέσω της ιστοσελίδας του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας: http://www.ypakp.gr (αριστερά της οθόνης: ΘΕΜΑΤΑ Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας - Δ.Α. - Κ.Υ.Α.). και επικουρικά μέσω της ιστοσελίδας του ΟΜΕΔ: http://www.omed.gr.
 1. Ο Α.Μ.ΙΚΑ του δικαιούχου, με βάση τον οποίο αναζητούνται οι ημέρες ασφάλισής του εντός του έτους 2012, κατ' εφαρμογή των οδηγιών που έχουν δοθεί με το με αριθμ. πρωτ. 690/06-06-2011 γενικό έγγραφο των Δ/σεων Ασφάλισης και Απασχόλησης του ΟΑΕΔ. Τονίζεται ότι η ως άνω διαδικασία αφορά και στους ασφαλισμένους που καταθέτουν αίτηση για τη λήψη του οικογενειακού επιδόματος μέσω των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ).
 ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΕΤΑΙ:
 • Απόφαση δικαστικής επιμέλειας των παιδιών ή• Ιδιωτικό συμφωνητικό για την επιμέλεια των παιδιών ή• Υπεύθυνη Δήλωση του ν. 1599/86 ότι βρίσκεται σε διάσταση ή διάζευξη και ότι η σύζυγος έχει την επιμέλεια των παιδιών και αδυνατεί να προσκομίσει Υ.Δ. του συζύγου που πληροί τις προϋποθέσεις.
 ΠΡΟΣΟΧΗ: Για τις περιπτώσεις διάστασης ή διάζευξης στις οποίες ως αιτών παρουσιάζεται ο σύζυγος, παραπέμπουμε στο με αριθμ. πρωτ. Β129165/10-8-2012 γεν. έγγραφο της Δ/νσης Ασφάλισης. Β2. ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΧΗΡΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΟΝΤΑΙ:
 1. Απόκομμα σύνταξης μηνός Απριλίου του έτους της επιδότησης2. Ληξιαρχική Πράξη θανάτου (και αυτεπάγγελτη αναζήτηση) του/της συζύγου. (Προσκομίζεται μόνο κατά την αρχική αίτηση).
 Β3. ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΜΕ ΠΑΙΔΙΑ ΕΚΤΟΣ ΓΑΜΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΟΝΤΑΙ:
 1. Υπεύθυνη Δήλωση του ν. 1599/1986 για την αναγνώριση ή μη των παιδιών και ότι δεν έχει τελέσει γάμο.2. Για τα αναγνωρισμένα παιδιά: Σε κάθε περίπτωση δικαιούχος είναι η μητέρα, ως έχουσα εκ του νόμου τη γονική μέριμνα.
 Όταν η μητέρα αδυνατεί να ασκήσει τη γονική μέριμνα, τότε μπορεί να είναι δικαιούχος ο πατέρας. Σε αυτή την περίπτωση απαιτείται Απόφαση Δικαστηρίου, που να του αναθέτει τη γονική μέριμνα. (Προσκομίζεται μόνο κατά την αρχική αίτηση) .
 Β4. ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΟ ΣΥΖΥΓΟ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΟΝΤΑΙ:
 1. Βεβαίωση του αρμόδιου δημόσιου φορέα για το ποσοστό αναπηρίας και το χρόνο αναπηρίας (50% και άνω - ν.1902/90).2. Αν ο/η ανάπηρος/η σύζυγος λαμβάνει σύνταξη, βεβαίωση του Ασφαλιστικού Φορέα για το ποσό της σύνταξης κατά το μήνα Απρίλιο του έτους επιδότησης.
 Β5. ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΟΝΤΑΙ:
 1. Για παιδιά κάτω των 18 ετών: Βεβαίωση του αρμόδιου δημόσιου φορέα ότι τα παιδιά είναι ανάπηρα, εκτός αν τα ανωτέρω στοιχεία διαπιστώνονται από το βιβλιάριο ασθενείας. (Επικυρωμένη φωτοτυπία διατηρείται στο φάκελο).2. Για παιδιά άνω των 18 ετών: Βεβαίωση του αρμόδιου δημόσιου φορέα ότι τα παιδιά είναι ανάπηρα και έχουν συγκεκριμένο ποσοστό αναπηρίας (67% και άνω), εκτός αν τα ανωτέρω στοιχεία διαπιστώνονται από το βιβλιάριο ασθενείας. (Επικυρωμένη φωτοτυπία διατηρείται στο φάκελο).
 Β6. ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΜΕ ΠΑΙΔΙΑ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ (18 ΜΕΧΡΙ 22 ΕΤΩΝ) ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΕΤΑΙ:
 Βεβαίωση Σπουδών (αυτεπάγγελτη αναζήτηση μόνο στις περιπτώσεις δημόσιων εκπαιδευτικών μονάδων), από την οποία να


text:
προκύπτει ότι η σχολή είναι ενταγμένη σε βαθμίδα εκπαίδευσης ή ότι ανήκει στο Δημόσιο, εκδοθείσα από 1π Απριλίου και μετά του έτους επιδότησης. Τονίζεται ότι τα Κέντρα Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης (Κολλέγια) που λειτουργούν στην ελληνική επικράτεια ΔΕΝ είναι ενταγμένα σε βαθμίδα του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος. Συνεπώς, δεν είναι δυνατή η αναγνώριση λήψης οικογενειακού επιδόματος από τον ΟΑΕΔ για τέκνα ηλικίας άνω των 18 και μέχρι 22 ετών, τα οποία σπουδάζουν στις εν λόγω ιδιωτικές σχολές (σχετ. το με αριθμ. πρωτ. Β101827/17.01.2012 γεν. έγγραφο της Δ/νσης Ασφάλισης).
 Β7. ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΠΟΥ ΣΥΝΤΗΡΟΥΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΕΤΑΙ:
 Υπεύθυνη Δήλωση του ν. 1599/1986 ότι:• έχει εγκαταλειφθεί η οικογένεια από τον ένα γονέα• ο άλλος γονέας δεν έχει προϋποθέσεις επιδότησης• συντηρούνται τα αδέλφια από τον /την αδελφό /αδελφή
 Β8. ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΠΟΥ ΣΥΝΤΗΡΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ ΟΡΦΑΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΑ ΓΟΝΕΑ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΟΝΤΑΙ:
 1. Ληξιαρχική Πράξη θανάτου του γονέα, (αυτεπάγγελτη αναζήτηση) (Προσκοσμίζεται μόνο κατά την αρχική αίτηση).2. Απόδειξη ότι δεν εργάζεται ο επιζών γονέας ή ότι δεν δικαιούται επίδομα παιδιών από τον Ο.Α.Ε.Δ. ή δήλωση του ν. 1599/1986 ότι:• συγκατοικεί με τα παιδιά και επιβαρύνεται με την συντήρησή τους• ο γονέας που επιζεί δεν έχει προϋποθέσεις επιδότησης
 Β9. ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΤΡΙΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ ΟΡΦΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΔΥΟ ΓΟΝΕΙΣ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΕΤΑΙ:
 Β11. ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 2ΜΗΝΗ ΣΥΝΕΧΗ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ:
 Β12. ΜΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ΜΕ ΣΥΖΥΓΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΕΤΑΙ:
 Β13. ΜΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ΜΕ ΣΥΖΥΓΟ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΕΤΑΙ:
 ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΥΤΕΠΑΓΓΕΛΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ: Επισημαίνουμε την υποχρέωση των Υπηρεσιών μας σύμφωνα και με τις εγκυκλίους της Διεύθυνσης Διοικητικού, να αναζητούν αυτεπαγγέλτως από τις αρμόδιες Υπηρεσίες τα αναφερόμενα στις παραγράφους ΑΙ.2, Β2.2, Β6, Β8.1 δικαιολογητικά της παρούσας εγκυκλίου, εάν δεν έχουν κατατεθεί από τους δικαιούχους.
 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5ο : ΥΨΟΣ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ
 πινακας (1ος) οικογενειακων επιδοματων ετους 2013
 δικαιουμενων παιδιων
 μηνιαίο επιδομα στο συνολο των παιδιων (σε ευρώ)
 ετησιο επιδομα στο συνολο των παιδιων (σε ευρώ)
 ετησιο ποσό με το επίδομα 3ου παιδιού (σε ευρω)
 ΌΛΗ Η ΑΠΌΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΟΑΕΔ 2013 ΣΤΟ ΕΠΙΣΥΝΑΠΤΟΜΕΝΟ ΑΡΧΕΙΟ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ Share
 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ «Κακά μαντάτα» από Ντράγκι για την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη το 2017
 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Τσακαλώτος: Μετάλλια στην αύξηση εσόδων ΦΠΑ σε Μύκονο, Ρόδο και Σαντορίνη
 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Έως 7 Οκτωβρίου οι υποψηφιότητες για τους νέους προϊστάμενους σε ΚΕΦΟΜΕΠ και ΚΕΜΕΕΠ
 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Με σημαντική πτώση 1,82% έκλεισε το Χρηματιστήριο
 ΠΑΙΔΕΙΑ Νέο «άνοιγμα» Φίλη στην Εκκλησία
 ΠΑΙΔΕΙΑ Αιτήσεις απόσπασης μόνιμων εκπαιδευτικών για συντονιστές εκπαίδευσης
 ΠΑΙΔΕΙΑ Αποφάσεις για τα Ειδικά Επαγγελματικά Γυμνάσια και Λύκεια
 ΠΑΙΔΕΙΑ Διαμερίσματα και βοήθημα έως 520 ευρώ σε φοιτητές από το υπουργείο Παιδείας
 Εργασιακά Θέματα ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ Η απόφαση για το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης και την πληρωμή του
 ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ Στους δρόμους η ΓΕΝΟΠ για την μεταφορά της ΔΕΗ στο υπερ-Ταμείο
 ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ Συλλαλητήριο της ΑΔΕΔΥ αύριο ενάντια στο «ξεπούλημα» των ΔΕΚΟ
 ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ Στοιχεία ζητά το ΥΠΕΣ από τους ΟΤΑ για παράταση συμβάσεων καθαριότητας
 ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Προσλήψεις 6 ατόμων στο Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης
 ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Σε διαβούλευση η προκήρυξη του προγράμματος για 23.000 ανέργους 29 - 64
 ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Υπουργείο Υγείας: Προσλήψεις σε Διεθνείς Οργανισμούς - worldwide vacancies announcements
 ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Πρόσληψη


text:
ΠΕ πολιτικού μηχανικού στη ΔΕΗ
 ΑΣΦΑΛΙΣΗ Αλεξανδρής για προαπαιτούμενα: Διπλό χτύπημα σε νέους και οικονομικά αδύναμους δικηγόρους
 ΑΣΦΑΛΙΣΗ Πετρόπουλος: Έως 30 ευρώ η αύξηση στις εισφορές για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη
 ΑΣΦΑΛΙΣΗ Πληρωμή για τις συντάξεις Οκτωβρίου 2016 σε ΙΚΑ και δημόσιο
 ΑΣΦΑΛΙΣΗ Ποιοι βουλευτές και νομάρχες δικαιούνται και δεύτερη σύνταξη από το ΙΚΑ
 ΥΓΕΙΑ Κινητοποίηση έξω απο το υπουργείο Υγείας την Τετάρτη
 ΥΓΕΙΑ Τι περιλαμβάνει το σχέδιο για τη Λίστα Χειρουργείου στα δημόσια νοσοκομεία
 ΥΓΕΙΑ Η αιθαλομίχλη επιστρέφει - Περί τα 9.000 άτομα πεθαίνουν από τη ρύπανση στην Αττική
 ΥΓΕΙΑ ΕΛΙΚΑΡ: Δωρεάν εκτίμηση καρδιαγγειακού κινδύνου
 ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ Πρωθυπουργικό Γραφείο: Η ΝΔ έχει υπερβεί τον εαυτό της στο ρόλο της «Φωνής των Καναλαρχών»
 ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ Η εκπρόσωπος των ΑνΕλ παραλληλίζει το πνεύμα του Μπακογιάννη με την συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ - ΑνΕλ
 ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ Τσίπρας: Τελευταία ευκαιρία για να μην διαλυθεί η Ευρώπη
 ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ Η Κομισιόν συνεργάζεται με Έλληνες ευρωβουλευτές για την υπόθεση των καναλιών
 Συντάξεις Οκτωβρίου 2016: Οι ημερομηνίες πληρωμής ΙΚΑ, ΟΓΑ, Δημόσιο και ΟΑΕΕ
 ΟΑΕΔ Κοινωφελής Εργασία: Μέσα στην βδομάδα η νέα πρόσκληση για τους 34 δήμους
 Αυτές είναι οι αλλαγές στα τέλη κυκλοφορίας 2017
 Διαμερίσματα και βοήθημα έως 520 ευρώ σε φοιτητές από το υπουργείο Παιδείας
 Θεσσαλονίκη: Για 10η μέρα χωρίς λεωφορεία του ΟΑΣΘ
 Σύνταξη στα 58 με 20 ως 30 χρόνια εργασίας


text:
Δωρεάν τα μέσα μεταφοράς για τους ανέργους του ΟΑΕΔ για πάντα Free songs
 /Δωρεάν τα μέσα μεταφοράς για τους ανέργους του ΟΑΕΔ για πάντα
 Δωρεάν τα μέσα μεταφοράς για τους ανέργους του ΟΑΕΔ για πάντα
 Δωρεάν τα μέσα μεταφοράς για τους ανέργους του ΟΑΕΔ για πάντα.
 Υπογράφηκε η απόφαση του Υπουργείου Μεταφορών για την δωρεάν μετακίνηση όλων των ανέργων εγγεγραμμένων του ΟΑΕΔ με τα μέσα μεταφοράς αλλά και η διαγραφή όλων των προστίμων που τους έχουν επιβληθεί για λαθρεπιβίβαση.
 Η απόφαση υπογράφηκε και έχει ήδη εκδοθεί σε ΦΕΚ και οι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ απαλλάσσονται της καταβολής κομίστρου στα δημόσια μέσα μαζικής μεταφοράς.
 Αυτό θα ισχύει και μετά τα έκτακτα μέτρα που έχει ανακοινώσει η κυβέρνηση για τις ημέρες πριν από το Δημοψήφισμα Επίσης διαγράφονται τα διοικητικά πρόστιμα που έχουν επιβληθεί έως και σήμερα στους ως άνω εγγεγραμμένους του ΟΑΕΔ για μη καταβολή κομίστρου, ακόμη και αν έχει εκκινήσει η διαδικασία βεβαίωσης και είσπραξής τους κατά ΚΕΔΕ.
 Αρχείο Επιλέξτε μήνα Νοέμβριος 2017 (61) Οκτώβριος 2017 (53) Σεπτέμβριος 2017 (58) Αύγουστος 2017 (22) Ιούλιος 2017 (19) Ιούνιος 2017 (44) Μάιος 2017 (78) Απρίλιος 2017 (63) Μάρτιος 2017 (85) Φεβρουάριος 2017 (91) Ιανουάριος 2017 (114) Δεκέμβριος 2016 (64) Νοέμβριος 2016 (68) Οκτώβριος 2016 (50) Σεπτέμβριος 2016 (60) Αύγουστος 2016 (33) Ιούλιος 2016 (57) Ιούνιος 2016 (75) Μάιος 2016 (89) Απρίλιος 2016 (102) Μάρτιος 2016 (123) Φεβρουάριος 2016 (92) Ιανουάριος 2016 (67) Δεκέμβριος 2015 (104) Νοέμβριος 2015 (102) Οκτώβριος 2015 (127) Σεπτέμβριος 2015 (122) Αύγουστος 2015 (116) Ιούλιος 2015 (197) Ιούνιος 2015 (109) Μάιος 2015 (150) Απρίλιος 2015 (141) Μάρτιος 2015 (151) Φεβρουάριος 2015 (166) Ιανουάριος 2015 (123) Δεκέμβριος 2014 (134) Νοέμβριος 2014 (118) Οκτώβριος 2014 (109) Σεπτέμβριος 2014 (120) Αύγουστος 2014 (116) Ιούλιος 2014 (129) Ιούνιος 2014 (98) Μάιος 2014 (74) Απρίλιος 2014 (97) Μάρτιος 2014 (87) Φεβρουάριος 2014 (72) Ιανουάριος 2014 (66) Δεκέμβριος 2013 (44) Νοέμβριος 2013 (50) Οκτώβριος 2013 (63) Σεπτέμβριος 2013 (97) Αύγουστος 2013 (43) Ιούλιος 2013 (49) Ιούνιος 2013 (77) Μάιος 2013 (73) Απρίλιος 2013 (86) Μάρτιος 2013 (71) Φεβρουάριος 2013 (80) Ιανουάριος 2013 (51) Δεκέμβριος 2012 (5) Νοέμβριος 2012 (11) Οκτώβριος 2012 (7) Σεπτέμβριος 2012 (8) Ιούνιος 2012 (2) Μάιος 2012 (3) Απρίλιος 2012 (1) Μάρτιος 2012 (4) Φεβρουάριος 2012 (6) Ιανουάριος 2012 (3) Δεκέμβριος 2011 (4) Νοέμβριος 2011 (6) Οκτώβριος 2011 (6) Σεπτέμβριος 2011 (11) Ιούλιος 2011 (1) Ιούνιος 2011 (6) Μάιος 2011 (9) Απρίλιος 2011 (1) Μάρτιος 2011 (7) Φεβρουάριος 2011 (4) Ιανουάριος 2011 (8) Δεκέμβριος 2010 (7) Νοέμβριος 2010 (5) Οκτώβριος 2010 (7) Σεπτέμβριος 2010 (7) Ιούνιος 2010 (7) Μάιος 2010 (7) Απρίλιος 2010 (6) Μάρτιος 2010 (11) Φεβρουάριος 2010 (3) Ιανουάριος 2010 (7) Δεκέμβριος 2009 (7) Νοέμβριος 2009 (3) Οκτώβριος 2009 (4) Σεπτέμβριος 2009 (6) Ιούνιος 2009 (3) Μάιος 2009 (6) Απρίλιος 2009 (2) Μάρτιος 2009 (6) Φεβρουάριος 2009 (4) Ιανουάριος 2009 (6) Δεκέμβριος 2008 (6) Νοέμβριος 2008 (1) Οκτώβριος 2008 (3) Σεπτέμβριος 2008 (6) Ιούνιος 2008 (4) Μάιος 2008 (6) Απρίλιος 2008 (1) Μάρτιος 2008 (5) Φεβρουάριος 2008 (4) Ιανουάριος 2008 (4) Δεκέμβριος 2007 (4) Νοέμβριος 2007 (2) Οκτώβριος 2007 (4)


text:
Η δυνατότητα δέσμευσης της Αναθεωρητικής Βουλής από τις ουσιαστικές κατευθύνσεις της προτείνουσας Βουλής – constitutionalism.gr
 Λέξεις-Κλειδιά: δεσμεύση αναθεωρητικής βουλής • αναθεωρητική διαδικασία • Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος
 Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000, σημαντικό τμήμα της θεωρίας είχε υποστηρίξει την άποψη υπέρ της δεσμευτικότητας, απέναντι στην Αναθεωρητική Βουλή, των ουσιαστικών κατευθύνσεων με τις οποίες η προηγούμενη Βουλή μπορεί να συνοδεύσει την πρόταση αναθεώρησης ορισμένων συνταγματικών διατάξεων, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 110 του Συντάγματος του 1975. Μια σειρά μελετών[1] είχαν κλονίσει την πειστικότητα της παραδοσιακής αντίληψης η οποία είχε διαμορφωθεί πριν τη ψήφιση του Συντάγματος αυτού και σύμφωνα με την οποία η κατεύθυνση και το περιεχόμενο της τελικής ρύθμισης των προτεινόμενων προς αναθεώρηση διατάξεων καθορίζονται, κατά τρόπο αποκλειστικό και αδέσμευτο, από την Αναθεωρητική Βουλή, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου[2]. Συναφώς, ήταν «αμφίβολο πλέον αν η εν λόγω» αντίληψη «αποτελ[ούσε] πλέον την κρατούσα γνώμη στη θεωρία», καθόσον ο αντίλογος, «ο οποίος [φαινόταν] να κερδίζει συνεχώς έδαφος», ήταν «μάλλον πειστικότερος, τόσο από την άποψη της δημοκρατικής νομιμοποίησης του Συντάγματος όσο και από την άποψη τα συγκεκριμένης οριοθέτησης της απαιτούμενης συναίνεσης, η οποία αναδεικνύεται, ορθά, σε επίκεντρο της σχετικής επιχειρηματολογίας»[3]. Άλλωστε, το 2001, στο πλαίσιο της αναθεώρησης του άρθρου 57 του Συντάγματος αναφορικά με τα ασυμβίβαστα των βουλευτών, έγινε αντιληπτό, στην πράξη, ότι η υπέρβαση της κατεύθυνσης της αναθεωρητικής εντολής της προτείνουσας Βουλής δεν συνάδει με το πνεύμα του άρθρου 110 του Συντάγματος[4].
 Το ερμηνευτικό ζήτημα έταμε η σκέψη 6 της απόφασης 11/2003 του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου (ΑΕΔ), στην οποία κρίθηκε, κατά τρόπο ρητό, σαφή και ομόφωνο, ότι η προτείνουσα Βουλή μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να δεσμεύσει την Αναθεωρητική Βουλή ως προς το περιεχόμενο της τελικής ρύθμισης των διατάξεων που προτάθηκαν προς αναθεώρηση. Ειδικότερα, κρίθηκε ότι η αναθεωρητική διαδικασία υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο ο οποίος, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει τον έλεγχο τυχόν υπέρβασης της εντολής που η προτείνουσα Βουλή έχει δώσει στην Αναθεωρητική Βουλή. Προκειμένου δε η εντολή αυτή να είναι δεσμευτική και η τήρησή της να είναι δικαστικώς ελέγξιμη, το ΑΕΔ διευκρίνισε ότι η ουσιαστική κατεύθυνση της αναθεώρησης μιας συνταγματικής διάταξης πρέπει να προκύπτει από ρητό λεκτικό περιορισμό ο οποίος δεν αρκεί να περιλαμβάνεται στην εισήγηση της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος προς την Ολομέλεια της Βουλής που πρότεινε την αναθεώρηση, αλλά πρέπει να περιλαμβάνεται στην τελική απόφαση της Βουλής αυτής μετά τη διενέργεια των δύο ψηφοφοριών που προβλέπονται από την παράγραφο 2 του άρθρου 110 του Συντάγματος[5].
 Η παραπάνω δικαστική κρίση του ΑΕΔ χαρακτηρίστηκε «σημαντική για το συνταγματικό μας δίκαιο, γιατί είναι η πρώτη που δέχεται ευθέως ότι η διαδικασία με την οποία αναθεωρείται το Σύνταγμα δεν εμπίπτει στα interna corporis της Βουλής και ότι, ως εκ τούτου, μπορεί να ελεγχθεί δικαστικώς»[6]. Στο ίδιο πνεύμα, η θεωρία επικαλείται την εν λόγω δικαστική κρίση, ως νομολογία, προκειμένου να θεμελιώσει τη δυνατότητα της προηγούμενης Βουλής να δεσμεύσει, με λεκτικό περιορισμό, την αρμοδιότητα της Αναθεωρητικής Βουλής[7]. Μάλιστα, η νομολογία αυτή αντιμετωπίζεται πλέον δικαιολογημένα ως η κρατούσα λογικο-συστηματική και τελεολογική συνταγματική ερμηνεία, η οποία συνάδει με το πνεύμα της κατάστρωσης της αναθεωρητικής


text:
διαδικασίας ως εγγύησης συναίνεσης που θα παραμείνει σταθερή σε δύο διαδοχικές, ισοδύναμες Βουλές, τόσο ως προς την ανάγκη όσο και ως προς την κατεύθυνση της αναθεώρησης[8]. Οι διάφορες αμφισβητήσεις της ορθότητας αυτής της αντιμετώπισης δεν είναι πειστικές. Οι παρακάτω σύντομες παρατηρήσεις επιχειρούν να συνοψίσουν τις σημαντικότερες αδυναμίες αυτών των αμφισβητήσεων.
 Πέραν της κριτικής που έχει ήδη ασκηθεί στην παραδοσιακή αντίληψη σύμφωνα με την οποία η κατεύθυνση και το περιεχόμενο των αναθεωρητέων διατάξεων καθορίζεται, κατά τρόπο αποκλειστικό και αδέσμευτο, από την Αναθεωρητική Βουλή, αξίζει να σημειωθεί ότι η προσπάθεια να εκληφθεί η αντίληψη αυτή ως κρατούσα υπό το καθεστώς ισχύος του Συντάγματος του 1975 εμφανίζεται, σε κάθε περίπτωση, ως μια τάση αντίρροπη προς τα δεδομένα ψήφισης και εφαρμογής του εν λόγω Συντάγματος. Αφενός, ενώ η παραπάνω αντίληψη εκκινεί «[ε]κ της αρχής της ελευθερίας, της οποίας απολαύει η Αναθεωρητική Βουλή εν τη διατυπώσει του νέου κειμένου»[9], η παράγραφος 2 του άρθρου 110 του Συντάγματος του 1975 ψηφίστηκε υπό το γενικό πνεύμα ότι η Αναθεωρητική Βουλή δεσμεύεται από τα όρια που θέτει η προηγούμενη Βουλή. Ο συντακτικός νομοθέτης, καίτοι γνώριζε την παραδοσιακή αντίληψη, δεν την εξέλαβε ως κρατούσα[10] και, πάντως, δεν την αποδέχτηκε ως δική του αφετηρία[11]. Αφετέρου, η παραδοσιακή αντίληψη διαμορφώθηκε σε ένα στάδιο εξέλιξης του συνταγματισμού στο οποίο ο κοινός και a fortiori ο αναθεωρητικός νομοθέτης θεωρούνταν φορείς μιας πολιτικώς ελεύθερης εξουσίας, με αποτέλεσμα τη διάχυτη δυσπιστία απέναντι σε κάθε ερμηνευτική διεύρυνση των περιορισμών της εξουσίας αυτής, ενίοτε δε και απέναντι στον δικαστικό έλεγχο της άσκησής της[12]. Στο πλαίσιο αυτής της εκδοχής συνταγματισμού, τα επιμέρους διαδικαστικά όρια που θέτει το Σύνταγμα στην αναθεωρητική λειτουργία υπερ-καθορίζονται από το πρόταγμα περί ελευθερίας της Αναθεωρητικής Βουλής[13], η δυνατότητα δε δικαστικού ελέγχου της τήρησης των ορίων αυτών δεν γίνεται καθολικά αποδεκτή[14]. Ωστόσο, υπό το καθεστώς του Συντάγματος του 1975, ενόψει και του επικαθορισμού του τελευταίου από το ευρωπαϊκό δίκαιο[15], επικράτησε σταδιακώς μια αντίρροπη εκδοχή συνταγματισμού η οποία θεωρεί τόσο τον κοινό όσο και τον αναθεωρητικό νομοθέτη ως φορείς μιας νομικώς περιορισμένης αρμοδιότητας την τήρηση των ορίων της οποίας εγγυάται αυτονόητα ο δικαστικός έλεγχος συνταγματικότητας τόσο των νόμων όσο και της συνταγματικής αναθεώρησης[16]. Στο πλαίσιο αυτό, η Αναθεωρητική Βουλή δεν είναι παρά φορέας συντεταγμένης αρμοδιότητας η οποία προσδιορίζεται τελικώς από τον δικαστή βάσει της λογικο-συστηματικής και τελολογικής ερμηνείας των επιμέρους ουσιαστικών και διαδικαστικών ορίων που θέτει το Σύνταγμα στην αναθεωρητική λειτουργία[17]. Κατά τούτο, η προδιάθεση υποτίμησης της αξίας και του περιεχομένου της δικαστικής κρίσης που περιλαμβάνεται στη σκέψη 6 της απόφασης ΑΕΔ 11/2003, δεν φαίνεται να συμβαδίζει με το παρόν στάδιο εξέλιξης του ελληνικού συνταγματισμού.
 Καταρχάς, δεν είναι πειστικό το επιχείρημα ότι η παραπάνω δικαστική κρίση αποτελεί απλώς μια «παρεμπίπτουσα σκέψη» που «δεν συνιστά νομική εγγύηση»[18]. Η δικαστική κρίση στη σκέψη 6 της απόφασης ΑΕΔ 11/2003 δεν είναι μια περιστασιακή σκέψη (obiter dictum) που έλαβε χώρα, για παιδαγωγικούς ή άλλους σκοπούς, χωρίς να είναι χρήσιμη για την επίλυση της υπόθεσης που εκκρεμούσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντιθέτως, αποτελεί κρίσιμο στοιχείο του σκεπτικού της παραπάνω δικαστικής απόφασης, στο οποίο στηρίχθηκε η απόρριψη, ως αβάσιμου, ενός ισχυρισμού του καθ’ού


text:
η αίτηση έκπτωσης βουλευτή, καίτοι η προβολή του ίδιου ισχυρισμού χαρακτηρίστηκε, ρητώς, από το ΑΕΔ, ως παραδεκτή από την άποψη των ορίων του δικαστικού ελέγχου της διαδικασίας συνταγματικής αναθεώρησης[19]. Για τον λόγο αυτόν, άλλωστε, η ίδια η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει επικαλεστεί την παραπάνω απόφαση του ΑΕΔ, προκειμένου να θεμελιώσει το παραδεκτό διαφορετικού λόγου που αφορούσε, πάντως, τον έλεγχο της αναθεωρητικής διαδικασίας[20]. Σε κάθε περίπτωση, η επίκληση αυτή, εκ μέρους του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου, διασκεδάζει κάθε -ούτως ή άλλως αδικαιολόγητη- αμφιβολία ως προς τη νομική σπουδαιότητα της επίμαχης δικαστικής κρίσης του ΑΕΔ και καθιστά αλυσιτελή ενδεχόμενη γενικότερη αμφισβήτηση της αξιοπιστίας των νομολογιακών κατασκευών του τελευταίου.
 Εξάλλου, τόσο ο απλουστευτικός αφορισμός της απόφασης ΑΕΔ 11/2003 ως δήθεν «αιρετικής»[21] όσο και η άποψη ότι η αποδοχή της δεσμευτικότητας των κατευθύνσεων της προτείνουσας Βουλής προϋποθέτει τάχα αναθεώρηση του άρθρου 110 του Συντάγματος[22] συνιστούν πλέον μεμονωμένες ερμηνευτικές επιλογές που, έχοντας εγκλωβιστεί σε μια αμήχανη προσέγγιση της διατύπωσης των διατάξεων των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 110 του Συντάγματος, αναπαράγουν μια ανορθολογική αντίληψη της αναθεωρητικής διαδικασίας ως πολιτικού στοιχήματος. Διότι, υπό το πρίσμα τέτοιων ερμηνευτικών επιλογών, πράγματι «ένα ορθολογικό πολιτικό υποκείμενο δεν έχει κανέναν λόγο να καταθέσει και να ψηφίσει στην πρώτη Βουλή μια αναθεωρητική πρόταση, είτε με 151 είτε με 180 βουλευτές, αν δεν είναι βέβαιο ότι στη δεύτερη ‘Αναθεωρητική Βουλή’ θα έχει την κοινοβουλευτική δύναμη να συγκαθορίσει το περιεχόμενο της αναθεώρησης ή να εμποδίσει μια ανεπιθύμητη τροπή της»[23]. Αντιστρόφως, υπό το ίδιο πρίσμα, ένα πολιτικό υποκείμενο που υπολογίζει ότι θα αποκτήσει τη σχετική κοινοβουλευτική δύναμη, έχει κίνητρο να επιχειρήσει, μέσω μιας ανειλικρινούς συμπεριφοράς, να υφαρπάξει τη συναίνεση των άλλων πολιτικών υποκειμένων στο πλαίσιο της προτείνουσας Βουλής, στοχεύοντας να καθορίσει μόνο του το τελικό περιεχόμενο της αναθεώρησης στην επόμενη Αναθεωρητική Βουλή. Τέτοιες, όμως, ερμηνευτικές επιλογές, οι οποίες δρομολογούν τις παραπάνω θεσμικές συμπεριφορές, ουδόλως συνάδουν με το πνεύμα των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 110 του Συντάγματος το οποίο αναμφιβόλως επιβάλλει την εξασφάλιση ειλικρινούς συναίνεσης που θα παραμείνει σταθερή σε δύο διαδοχικές, ισοδύναμες Βουλές, τόσο ως προς την ανάγκη όσο και ως προς την κατεύθυνση της αναθεώρησης[24].
 Με το πνεύμα δε αυτό όχι μόνο δεν αντιβαίνει, αλλά σαφώς συνάδει το γράμμα των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 110 του Συντάγματος. Η αρμοδιότητα της προτείνουσας Βουλής να διαπιστώνει την «ανάγκη»[25] και να καθορίζει «ειδικά» τις διατάξεις που πρέπει να αναθεωρηθούν, περιλαμβάνει και τη δυνατότητα ευρύτερου ή στενότερου προσδιορισμού της κατεύθυνσης της δέουσας αναθεώρησης των εν λόγω διατάξεων[26]. Αντίθετη ερμηνεία θα οδηγούσε στην παράδοξη παραδοχή ότι η παράγραφος 2 του άρθρου 110 προβλέπει η κρίσιμη αρμοδιότητα της προτείνουσας Βουλής να ασκείται με ατελή αιτιολογία. Εξάλλου, η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου, ορίζοντας ότι, «αφού η αναθεώρηση αποφασιστεί από τη Βουλή», η Αναθεωρητική Βουλή αποφασίζει «σχετικά με τις αναθεωρητέες διατάξεις», ευλόγως πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η Αναθεωρητική Βουλή αποφασίζει εντός του εύρους των ουσιαστικών κατευθύνσεων που έχει αποφασίσει η προτείνουσα Βουλή[27]. Αντίθετη γραμματική ερμηνεία που, κατά τα προαναφερθέντα, θα οδηγούσε στην παραδοχή ότι, σε αντιδιαστολή προς το πνεύμα τους, το


text:
γράμμα των σχετικών διατάξεων του Συντάγματος επιβάλλει μια ανορθολογική αναθεωρητική διαδικασία, στερείται πειστικότητας και, πάντως, δεν συνάδει με τις συνήθεις μεθόδους συνταγματικής ερμηνείας. Συναφώς, σε κάθε περίπτωση, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί θεμιτή η επιλογή μιας γραμματικής ερμηνείας που καταλήγει να εκθέτει τον επίμαχο συνταγματικό κανόνα ως ανορθολογικό, καίτοι δεν αμφισβητείται ότι υφίσταται άλλη υποστηρίξιμη ερμηνεία που δεν έχει την ίδια κατάληξη[28].
 Στον χαρακτηρισμό ως καθόλα θεμιτής και επιβεβλημένης της εναρμόνισης του γράμματος και του πνεύματος των επίμαχων συνταγματικών διατάξεων, μέσω της λογικο-συστηματικής και τελολογικής ερμηνείας που υιοθέτησε η απόφαση ΑΕΔ 11/2003, συνηγορούν και οι προφανείς ατέλειες της παραδοσιακής αντίληψης που διαμορφώθηκε πριν την ψήφιση του Συντάγματος του 1975. Στο πλαίσιο της αντίληψη αυτής, δεν ευτύχησαν οι εκλεπτυσμένες προσπάθειες να καταδειχθεί ότι ο «ειδικός» ορισμός των αναθεωρητέων διατάξεων δεν περιλαμβάνει την κατεύθυνση της αναθεώρησής τους και ότι η αιτιολογία της πρότασης αναθεώρησης μπορεί να μην περιλαμβάνει το κείμενο ή την κατεύθυνση των νέων διατάξεων. Ως εκ τούτου, η παραπάνω αντίληψη αναγκάστηκε να περιοριστεί σε μια ερμηνευτικώς ρηχή επανάληψη του παρωχημένου πλέον προτάγματος περί της ελευθερίας της Αναθεωρητικής Βουλής[29]. Στον κίνδυνο παρόμοιας μεθοδολογικής αδυναμίας εκτίθεται, σήμερα, η προβολή -και, μάλιστα, κατά τρόπο απόλυτο- του επιχειρήματος ότι η ερμηνεία που υιοθέτησε η απόφαση ΑΕΔ 11/2003 δήθεν αντιβαίνει στο γράμμα του Συντάγματος που φέρεται να επιβεβαιώνει τάχα προδήλως το παραπάνω πρόταγμα[30].
 Περαιτέρω, στερούνται πειστικότητας και οι ερμηνευτικές προτάσεις που, αναγνωρίζοντας τις αδυναμίες της παραδοσιακής αντίληψης ήδη πριν τη δημοσίευση της απόφασης ΑΕΔ 11/2003, διερεύνησαν τρόπους διάσωσής της. Ειδικότερα, δεν είναι πειστική η επιχειρηματολογία ότι η Αναθεωρητική Βουλή, καίτοι δεσμεύεται καταρχήν «ηθικοπολιτικά» από τυχόν ουσιαστικές κατευθύνσεις που προσδιόρισε η προτείνουσα Βουλή[31], εκφεύγει της δέσμευσης αυτής και μπορεί να ενεργήσει αντίθετα ή διαφορετικά, εάν από τις εκλογές που παρεμβάλλονται «προέλθουν διευρυμένες αναθεωρητικές πλειοψηφίες, που να επιτρέπουν τη διαμόρφωση νέων συναινέσεων ως προς το διαφορετικό περιεχόμενο της αναθεώρησης»[32]. H παρεμβολή των εκλογών δεν μπορεί να αποτελέσει την μόνη κρίσιμη παράμετρο προσδιορισμού των όρων συναίνεσης στο πλαίσιο της αναθεώρησης του Συντάγματος. Όπως έχει ήδη τονισθεί, η σύνθεση της Αναθεωρητικής Βουλής δεν αποτυπώνει το περιεχόμενο κάποιας ιδιαίτερης λαϊκής εντολής ως προς την αναθεώρηση, αφού οι εκλογείς δεν ψηφίζουν στην πραγματικότητα με βασικό κριτήριο το αναθεωρητικό εγχείρημα, αλλά λαμβάνουν υπόψη το συνολικό πολιτικό πρόγραμμα των κομμάτων και των υποψηφίων[33]. Κατά τούτο, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ούτε ότι η υπερψήφιση ενός κόμματος από τους εκλογείς σημαίνει πως αυτοί περιβάλλουν με την ίδια εμπιστοσύνη όλους τους επιμέρους πολιτικούς σκοπούς που αυτό επιδιώκει ούτε ότι η παρεμβολή των εκλογών ισοδυναμεί με «οιονεί συνταγματικό δημοψήφισμα»[34]. Εξάλλου, κατά την έννοια των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 110 του Συντάγματος, μία μόνο πρόταση αναθεώρησης τίθεται στην κρίση των εκλογέων∙ αυτή που αποφάσισε η προτείνουσα Βουλή[35]. Επομένως, ακόμη κι αν ήθελε θεωρηθεί ότι η παρεμβολή των εκλογών ισοδυναμεί με «οιονεί συνταγματικό δημοψήφισμα», το τελευταίο θα μπορούσε το πολύ να οδηγήσει μόνον στην αποδοχή ή στην απόρριψη της εν λόγω πρότασης, όχι όμως και σε τροποποίησή της μέσω της υπερψήφισης του συνολικού προγράμματος ενός πολιτικού κόμματος. Σε τελική ανάλυση, η όποια επίκληση ως μόνης κρίσιμης, αναφορικά


text:
με την κατεύθυνση της αναθεώρησης, της -ούτως ή άλλως δυσδιάκριτης ως προς το περιεχόμενό της και, πάντως, όχι επιτακτικής- εντολής του εκλογικού σώματος που παρεμβάλλεται μεταξύ των δύο Βουλών, κατ’ουσίαν αναπαράγει την προαναφερθείσα ανορθολογική αντίληψη της αναθεωρητικής διαδικασίας ως πολιτικού στοιχήματος που διενεργείται εκτός πυκνής κανονιστικής πλαισίωσης και αποτελεσματικού δικαστικού ελέγχου. Αντιθέτως, η πρακτική εναρμόνιση των αρχών της λαϊκής κυριαρχίας και της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας με τη διαχρονική συναίνεση που απαιτεί το άρθρο 110, παρ. 2 και 3, του Συντάγματος, τόσο ως προς την ανάγκη όσο και ως προς την κατεύθυνση της αναθεώρησης, επιβάλλουν να θεωρηθούν εξίσου κρίσιμες, δηλαδή ισότιμες, η νομιμοποίηση των απόφασης της προτείνουσας Βουλής από την ελεύθερη εντολή που προήλθε από τις εκλογές που προηγήθηκαν της ανάδειξής της[36] και η νομιμοποίηση της απόφασης της Αναθεωρητικής Βουλής από την ελεύθερη εντολή που προήλθε από τις εκλογές που προηγήθηκαν της δικής της ανάδειξης.
 Για παρόμοιους λόγους, δεν θα μπορούσε να γίνει δεκτό ούτε το επιχείρημα ότι η δεσμευτικότητα των ουσιαστικών κατευθύνσεων της προτείνουσας Βουλής εξαρτάται από την επιτευχθείσα πλειοψηφία, υπό την έννοια ότι η δεσμευτικότητα αυτή υφίσταται εάν η απόφαση της προτείνουσας Βουλής έχει ληφθεί με 180 ψήφους και δεν υφίσταται εάν έχει ληφθεί με 151 ψήφους. Το εν λόγω επιχείρημα αποτελεί μια προσπάθεια αντίδρασης -με αμιγώς πολιτικούς όρους- στη διάψευση της παραδοσιακής αντίληψης, οι αδυναμίες της οποίας έχει θεωρηθεί ότι αναδεικνύονται, στην πράξη, εντονότερα σε περίπτωση που με 151 ψήφους η Αναθεωρητική Βουλή θα απέκλινε από ουσιαστικές κατευθύνσεις που η προτείνουσα Βουλή θα είχε καθορίσει με 180 ψήφους[37]. Πλην όμως, το παραπάνω επιχείρημα δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στο γράμμα ούτε στο πνεύμα του Συντάγματος. Εξάλλου, όπως έχει ήδη αναλυτικώς καταδειχθεί, είναι αδιάφορο σε ποια από τις δύο Βουλές θα συγκεντρωθεί η πλειοψηφία των τριών πέμπτων του αριθμού των βουλευτών, απουσιάζουν δε ρυθμίσεις που θα μπορούσαν να προσδώσουν, από κανονιστική άποψη, κάποια ιδιαίτερη βαρύτητα στην πλειοψηφία αυτή[38]. Άλλωστε, δύσκολα είναι πειστικές διασταλτικές ερμηνείες ως προς το πεδίο εφαρμογής τεχνικών συνταγματικών διατάξεων που αφορούν κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Επιπλέον, το παραπάνω επιχείρημα, το οποίο υπονοεί ότι οι διαφορετικές πλειοψηφίες απηχούν διαφορετικού εύρους νομιμοποίηση της απόφασης της Βουλής, κατά βάθος επαναφέρει το ανορθολογικό στοιχείο του πολιτικού στοιχήματος ανεβάζοντας απλώς το ύψος του αρχικού πονταρίσματος. Διότι, εάν γίνει δεκτό ότι οι ουσιαστικές κατευθύνσεις της προτείνουσας Βουλής είναι δεσμευτικές μόνον σε περίπτωση που η απόφασή της ληφθεί με πλειοψηφία των τριών πέμπτων των βουλευτών, πολύ δύσκολα θα μπορούσε να μη γίνει δεκτό ότι η Αναθεωρητική Βουλή θα μπορεί να εκφύγει της εν λόγω δέσμευσης εάν λάβει απόφαση με πλειοψηφία μεγαλύτερη των τριών πέμπτων των βουλευτών. Τέλος, σε κάθε περίπτωση, κατά την απόφαση ΑΕΔ 11/2003, η πλειοψηφία με την οποία ελήφθη η απόφαση της προτείνουσας Βουλής δεν επηρεάζει τη δυνατότητα δέσμευσης της Αναθεωρητικής Βουλής μέσω κατάλληλου λεκτικού περιορισμού.
 Ενόψει λοιπόν και της απόφασης αυτής του ΑΕΔ, η οποία αποτυπώνει το πνεύμα των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 110 του Συντάγματος, πρέπει να γίνει δεκτό ότι είναι δυνατόν η προτείνουσα Βουλή να μην περιορίζεται μόνο σε αριθμητική αναφορά των προς αναθεώρηση συνταγματικών διατάξεων, αλλά να προσδιορίζει, αν


text:
όχι την τελική διατύπωση της νέας ρύθμισής τους, τουλάχιστον τις ουσιαστικές κατευθύνσεις του περιεχομένου της. Ο δε προσδιορισμός αυτός, προκειμένου να είναι δεσμευτικός για την επόμενη Αναθεωρητική Βουλή, πρέπει να περιληφθεί, κατά τρόπο ρητό και σαφή, όχι μόνον στο λεκτικό των αρχικών προτάσεων για την αναθεώρηση του Συντάγματος (άρθρο 119, παρ. 1 και 2, του Κανονισμού της Βουλής) και της μεταγενέστερης εισήγησης της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος που θα προτείνει την αναθεώρηση του τελευταίου προς την Ολομέλεια της Βουλής (άρθρο 119, παρ. 4 και 5, του Κανονισμού της Βουλής), αλλά και στο λεκτικό της τελικής απόφασης της Βουλής αυτής μετά τη διενέργεια των δύο ονομαστικών ψηφοφοριών που προβλέπονται από την παράγραφο 2 του άρθρου 110 του Συντάγματος και το άρθρο 119, παρ. 6, του Κανονισμού της Βουλής. Προς τούτο δε, σκόπιμο επίσης θα ήταν ο ίδιος προσδιορισμός να μνημονεύεται και κατά τη διαδικασία των εν λόγω ψηφοφοριών (άρθρο 119, παρ. 6 και 7, του Κανονισμού της Βουλής).
 Αν τηρηθούν οι παραπάνω διαδικαστικές προϋποθέσεις, η Αναθεωρητική Βουλή θα δεσμεύεται από τις ουσιαστικές κατευθύνσεις της προηγούμενης προτείνουσας Βουλής, υπό την έννοια ότι, η Αναθεωρητική Βουλή, εάν αποφασίσει να προβεί στην αναθεώρηση των προτεινόμενων διατάξεων[39], δεν θα μπορεί να αποκλίνει από τις παραπάνω κατευθύνσεις. Σε περίπτωση που, για τον οποιοδήποτε λόγο, η Αναθεωρητική Βουλή δεν σεβαστεί τις εν λόγω κατευθύνσεις, η τελική απόφασή της για την αναθεώρηση των σχετικών διατάξεων θα παραβιάσει το άρθρο 110 του Συντάγματος, όπως αυτό ερμηνεύτηκε, κατά τα προαναφερθέντα, με την απόφαση 11/2003 του ΑΕΔ. Η παραβίαση αυτή θα μπορεί να ελεγχθεί και δικαστικώς. Άλλωστε, ως προς το επίμαχο διαδικαστικό ζήτημα, δεν αμφισβητείται πλέον η δυνατότητα δικαστικού ελέγχου διενεργηθείσας συνταγματικής αναθεώρησης ούτε από εκείνους που είχαν εκφράσει επιφυλάξεις ως προς τη γενική δυνατότητα ενός τέτοιου ελέγχου[40].
 [1] Βλ. Π. Παραρά, Οι περιορισμένες εξουσίες της αναθεωρητικής Βουλής, ΤοΣ 1993, σ. 311 επ.· Κ. Μπακογιάννη, Η αναθεώρηση του Συντάγματος: αποτέλεσμα σταθερού προσανατολισμού δύο διαδοχικών βουλών; Με αφορμή την κατάθεση μιας νέας ερμηνείας, ΤοΣ 1995, σ. 3 επ.· Ξ. Κοντιάδη, Δεσμεύσεις και αυτοπεριορισμός της δεύτερης αναθεωρητικής Βουλής. Οριοθέτηση και διαδικαστικές εγγυήσεις της αναθεωρητικές λειτουργίας, ΤοΣ 1999, σ. 1064 επ.∙ του ιδίου, Η αρχή της συναίνεσης ως θεμέλιο της αναθεωρητικής λειτουργίας, in Γ. Παπαδημητρίου (επ.), Αναθεώρηση του Συντάγματος και εκσυγχρονισμός των θεσμών, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή 2000, σ. 35 επ.∙ Φ. Βασιλόγιαννη – Β. Βουτσάκη, Προκαταρκτικά ζητήματα της αναθεώρησης του Συντάγματος, in Γ. Παπαδημητρίου (επ.), Αναθεώρηση του Συντάγματος και εκσυγχρονισμός των θεσμών, ό.π., σ. 3 επ.∙ Γ. Κατρούγκαλου, Η αναθεώρηση της αναθεώρησης. Μερικές σκέψεις για τα ουσιαστικά και διαδικαστικά όρια της αναθεωρητικής λειτουργίας, in Γ. Παπαδημητρίου (επ.), Αναθεώρηση του Συντάγματος και εκσυγχρονισμός των θεσμών, ό.π., σ. 23 επ., ιδίως σ. 32∙ Χ. Χατζή, Κωλύματα, ασυμβίβαστα και εκσυγχρονιστικά διλήμματα, ΝοΒ 2002, σ. 58 επ., ιδίως σ. 64 επ..
 [2] Βλ. Ν.Ν. Σαρίπολου, Ελληνικόν Συνταγματικόν Δίκαιον, τ. Α ́, Εν Αθήναις, 1915, σ. 117∙ Η. Κυριακόπουλου, Η αναθεώρησις του Συντάγματος (ερμηνεία του άρθρου 108), Αρμ 1962, σ. 37 επ., ιδίως σ. 77-78∙ Κ. Γεωργόπουλου, Η πράξις περί αναθεωρήσεως κατά το άρθρ. 108


text:
παρ. 2 του Συντάγματος (Περιεχόμενον και διαδικασία ψηφίσεως), Εφημερίδα Ελλήνων Νομικών, Τόμ. 30, 1963, σ. 209 επ.∙ in του ιδίου, Μελέται Συνταγματικού Δικαίου, Αθήναι, 1965, σ. 215 επ., ιδίως σ. 229∙ Χ. Σγουρίτσα, Συνταγματικόν Δίκαιον, τ. Β ́, Αθήναι 1964, σ. 171∙ Α. Μάνεση, Αι εγγυήσεις τηρήσεως του Συντάγματος ΙΙ, Εκδοτικός Οίκος Αφοι Π. Σάκκουλα Θεσσαλονίκη-Αθήνα, 1965, σ. 320 επ.∙ του ιδίου, Η αναθεώρησις του Συντάγματος [Συμβολή εις την ερμηνείαν του άρθρου 108], Θεσσαλονίκη-Αθήναι, 1966, in του ιδίου, Συνταγματική Θεωρία και Πράξη 1954-1979, Ι, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 1980, σ. 118 επ., ιδίως σ. 147· Ε. Βενιζέλου, Τα όρια της συνταγματικής αναθεώρησης του Συντάγματος 1975, Εκδόσεις Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη, 1984, σ. 217 επ.∙ του ιδίου, Μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου. Αναθεωρημένη έκδοση, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή, 2008, σ. 85∙ Δ. Τσάτσου, Συνταγματικό Δίκαιο, τ. Α ́, Θεωρητικό Θεμέλιο, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή 1994, σ. 232 επ.∙ Γ. Κασιμάτη, Η αναθεώρηση του Συντάγματος. Σκέψεις και παρατηρήσεις, ΤοΣ 6/2000, σ. 996 επ., ιδίως σ. 999-1000∙ Ν. Κ. Αλιβιζάτου, Ο αβέβαιος εκσυγχρονισμός και η θολή συνταγματική αναθεώρηση, Εκδόσεις ΠΟΛΙΣ, 2001, σ. 163.
 [3] Βλ. Γ. Σωτηρέλη, Κωλύματα εκλογιμότητας και ασυμβίβαστα βουλευτών, στο μεταίχμιο δύο συνταγματικών αναθεωρήσεων, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2006, σ. 174.
 [4] Βλ. τη συζήτηση στη συνεδρίαση ΡΚΕ ́ της Ολομέλειας της Βουλής, την Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 2001 (απόγευμα). Βλ. και Ν.Κ. Αλιβιζάτου, Πατερναλισμός ή αυτοέλεγχος;, Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, 3-4.3.2001, σ. 11: «Στο αμιγώς συνταγματικό επίπεδο, είναι αμφίβολο αν η σκοπούμενη επέκταση των βουλευτικών ασυμβιβάστων είναι σύμφωνη με το άρθρο 110 του Συντάγματος. Πράγματι, η τελευταία δεν αποφάσισε τον εν λευκώ ‘επανακαθορισμό’ των ασυμβιβάστων, αλλά μόνον την αναδιατύπωσή τους εν όψει των νέων οικονομικών λειτουργιών του κράτους.».
 [5] Πιο συγκεκριμένα, στη σκέψη 6 της απόφασης 11/2003 του ΑΕΔ αναφέρονται τα εξής: «Επειδή, με τα από 21.4.2003 και 14.5.2003 υπομνήματά του ο καθ’ ου στρέφεται η κρινόμενη αίτηση προβάλλει ότι η καθιέρωση με το άρθρο 57 του αναθεωρημένου Συντάγματος για πρώτη φορά του ασυμβιβάστου της ιδιότητας του βουλευτή με την άσκηση οποιουδήποτε επαγγέλματος δεν είναι νόμιμη, διότι, υπερβαίνει, κατά παράβαση του άρθρου 110 του Συντάγματος, το εύρος, δεδομένου ότι η Βουλή εκείνη πρότεινε την αναθεώρηση του άρθρου 57 του Συντάγματος, αφού διαπίστωσε την ανάγκη να “επανακαθορισθούν” τα ασυμβίβαστα των βουλευτών, προκειμένου, όπως όριζε η σχετική απόφασή της, να ληφθούν υπόψη “τα σύγχρονα δεδομένα ως προς τις οικονομικές λειτουργίες του κράτους”, εκ τούτου δε συνάγεται ότι η αναθεωρητική Βουλή δεν μπορούσε να καθιερώσει ασυμβίβαστα πέραν εκείνων που είτε άμεσα είτε έμμεσα σχετίζονται με το κράτος και τις “οικονομικές λειτουργίες του”. Ο ισχυρισμός αυτός, που παραδεκτώς προβάλλεται από την άποψη των ορίων του δικαστικού ελέγχου της αναθεωρητικής διαδικασίας, είναι απορριπτέος, προεχόντως ως ερειδόμενος επί ανακριβούς προϋποθέσεως, διότι η ανάγκη αναθεωρήσεως του άρθρου 57 προς το σκοπό της λήψεως υπόψη των συγχρόνων δεδομένων, ως προς τις οικονομικές λειτουργίες του Κράτους, διατυπώθηκε μόνον στην εισήγηση της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος προς την Ολομέλεια της Βουλής που πρότεινε την αναθεώρηση του Συντάγματος και δεν επαναλήφθηκε στην τελική απόφαση της Βουλής αυτής μετά τη διενέργεια των προβλεπομένων από την


text:
παράγραφο 2 του άρθρου 110 του Συντάγματος δύο ψηφοφοριών (βλ. Πρακτικά Ολομελείας Βουλής, Θ ́ περιόδου, Συνεδριάσεις ΡΛΕ ́ της 20 Μαΐου 1998 και ΡΞ ́ της 24 Ιουνίου 1998). Στην απόφαση αυτή της Ολομελείας της Βουλής προσδιορίζονται μόνον αριθμητικά χωρίς οποιοδήποτε λεκτικό περιορισμό οι προς αναθεώρηση συνταγματικές διατάξεις, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και εκείνες του επιμάχου άρθρου 57.».
 [6] Βλ. Ν. Κ. Αλιβιζάτου, Το Σύνταγμα και οι εχθροί του στη νεοελληνική ιστορία 1800-2010, Εκδόσεις Πόλις, 2011, σ. 563-564. Ως προς την επίκληση της εν λόγω δικαστικής απόφασης στο πλαίσιο θεμελίωσης της δυνατότητας άσκησης δικαστικού ελέγχου της τυπικής αντισυνταγματικότητας της αναθεωρητικής διαδικασίας, βλ. και Φ. Σπυρόπουλου, Συνταγματικό δίκαιο, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2η έκδοση, 2018, σ. 158, αρ. 59, όπου τονίζεται επίσης ότι «Τα interna corporis πρέπει επίσης να θεωρούνται δικαστικώς ελεγκτέα, δοθέντος ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος τελειώνεται από τη Βουλή και μόνο». Βλ., επίσης, Α. Παντελή, Εγχειρίδιο Συνταγματικού Δικαίου. Βασικές έννοιες. Ελληνική Συνταγματική Ιστορία. Οργάνωση του Κράτους. Δικαιώματα του Ανθρώπου, 4η έκδοση επαυξημένη, Εκδοτικός Οίκος Α.Α.Λιβάνη, 2018, αρ. 413. Βλ. επίσης, Γ. Γεραπετρίτη, Σύνταγμα και Βουλή. Αυτονομία και ανέλεγκτο των εσωτερικών του σώματος, Εκδόσεις Νομική Βιβλιοθήκη, 2012, σ. 136-137.
 [7] Βλ. Α. Παντελή, Εγχειρίδιο Συνταγματικού Δικαίου. Βασικές έννοιες. Ελληνική Συνταγματική Ιστορία. Οργάνωση του Κράτους. Δικαιώματα του Ανθρώπου, ό.π., αρ. 410: «...με λεκτικό περιορισμό των αναθεωρητέων διατάξεων μπορεί η προτείνουσα βουλή να περιορίσει την αρμοδιότητα της αναθεηρητικής.»· Κ. Χρυσόγονου, Συνταγματικό Δίκαιο, β ́ έκδοση, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2014, σ. 108.
 [8] Η Λ. Παπαδοπούλου, έχοντας προηγουμένως επικαλεστεί την απόφαση ΑΕΔ 11/2003, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Αν δεχθούμε, πάντως, όπως υποστηριζόταν στο παρελθόν, ότι η αναθεωρητική Βουλή δεν δεσμεύεται καθόλου ως προς την ουσία της αναθεώρησης και ότι δεσμεύεται μόνον ως προς το ποιες διατάξεις μπορεί να ‘αγγίξει’ (εκείνες για την αναθεώρηση των οποίων έχει συγκεντρωθεί πλειοψηφία τριών πέμπτων ή έστω η απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών), εφόσον αυτό μόνον έχει καταγραφεί στην απόφαση της Ολομέλειας της προτείνουσας Βουλής, τότε θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε, θεωρητικά, σε μία αναθεώρηση των ίδιων μεν διατάξεων, αλλά προς την αντίθετη κατεύθυνση από εκείνη που η πρώτη Βουλή πρότεινε και αποφάσισε. Γι αυτό και πειστικά προτείνεται -η μάλλον κρατούσα πλέον- ερμηνεία του άρθρου 110 §§2-3 Σ, με βάση την οποία η δεύτερη, αναθεωρητική, Βουλή δεν είναι απολύτως αδέσμευτη ως προς την ουσία, αλλά οφείλει να ακολουθήσει την κατεύθυνση που η πρώτη Βουλή έχει προτείνει και αποφασίσει κατά τη συζήτηση και την ψηφοφορία για τις προταθείσες διατάξεις. Με τη λογικο-συστηματική και τελεολογική αυτή ερμηνεία περιφρουρείται η ratio της κατάστρωσης της αναθεωρητικής διαδικασίας σε τρεις φάσεις, που είναι η εγγύηση ότι η πολιτική βούληση για αλλαγή συγκεκριμένων συνταγματικών διατάξεων υφίσταται σε διαφορετικά χρονικά σημεία και επικροτείται από τον λαό σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, και άρα εξ ορισμού είναι προϊόν ευρύτερων συναινέσεων, όχι μόνον ως προς το ποιες διατάξεις αλλά και ως το γιατί και το πώς πρέπει αυτές να αναθεωρηθούν.». Βλ. Τ. Παπαδοπούλου, 2015. Αναθεώρηση, τροποποίηση και εγγυήσεις τήρησης και προστασίας του Συντάγματος. [Κεφάλαιο Συγγράμματος], in Παπαδοπούλου, Τ. 2015. Συνταγματικό δίκαιο. [ηλεκτρ. βιβλ.] Αθήνα:Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών. κεφ


text:
8., σ. 6 επ., ιδίως σ. 7, Διαθέσιμο στο: http://hdl.handle.net/11419/4282.
 [9] Βλ. Κ. Γεωργόπουλου, Η πράξις περί αναθεωρήσεως κατά το άρθρ. 108 παρ. 2 του Συντάγματος (Περιεχόμενον και διαδικασία ψηφίσεως), ό.π., σ. 229.
 [10] Ως προς την ύπαρξη αποκλίσεων από την παραδοσιακή αντίληψη περί ερμηνείας του άρθρου 108 του Συντάγματος του 1952, βλ. Θ. Τσάτσου, Συμβολή εις την διαμόρφωσιν του Συντάγματος του 1952, Εμπρός, Νοέμβριος 1947, in του ιδίου, Μελέται Συνταγματικού Δικαίου, Εκδοτικός Οίκος «Το Νομικόν», Νικ. Α. Σάκκουλα, 1958, σ. 77 επ., ιδίως σ. 159, με αναφορές στο συγκριτικό δίκαιο: «Ο πέμπτος ειδικός κανών εν σχέσει προς την διαδικασίαν της αναθεωρήσεως είναι, εις ας περιπτώσεις διαχωρίζεται αύτη εις δύο στάδια, ο του περιορισμού του αναθεωρητικού έργου κατά το δεύτερον στάδιον αυτού από την απόφασιν την λαμβανομένην κατά το πρώτο στάδιον.». Εξάλλου, είχε εντοπιστεί ότι, στο άρθρο 112 του νορβηγικού Συντάγματος, όπως αναθεωρήθηκε το 1907, και στο άρθρο 88 του δανικού Συντάγματος, προβλεπόταν ότι η δεύτερη Βουλή δεσμευόταν από τις κατευθύνσεις της αναθεώρησης που μπορεί να είχε καθορίσει η πρώτη Βουλή (βλ. Α. Μάνεση, Αι εγγυήσεις τηρήσεως του Συντάγματος ΙΙ, ό.π., σ. 326, υποσ. 29). Συναφώς, αντίθετα με ό,τι υποστηρίζεται (βλ. Ν. Κ. Αλιβιζάτου, Ο αβέβαιος εκσυγχρονισμός και η θολή συνταγματική αναθεώρηση, ό.π., σ. 163), η παραδοσιακή αντίληψη περί ελεύθερου καθορισμού του περιεχομένου των αναθεωρητέων διατάξεων από την Αναθεωρητική Βουλή, δεν φαίνεται να θεμελιώνεται στον κανόνα των «δύο Βουλών».
 Εξάλλου, αξίζει να σημειωθεί ότι η παραδοσιακή αντίληψη εμφανίζει και κάποιες αντιφάσεις. Ο Η. Κυριακόπουλος αναφέρει ότι η παρ. 4 του άρθρου 108 του Συντάγματος του 1958 διατυπώθηκε ενόψει του άρθρου 112 παρ. 1 του Συντάγματος της Νορβηγίας, όπως αυτό αναθεωρήθηκε το 1907 (βλ. Η. Κυριακόπουλου, Η αναθεώρησις του Συντάγματος..., ό.π., σ. 55). Ωστόσο, το εν λόγω άρθρο του νορβηγικού Συντάγματος (σε γαλλική μετάφραση: «S’il résulte de l’expérience qu’une partie quelconque de la présente Constitution du royaume de Norvège doit être révisée, toute proposition à cet effet devra être soumise à la première, deuxième ou troisième session ordinaire du Storting après de nouvelles élections législatives et être publiée par voie d’impression. Mais c’est seulement à la première, la deuxième ou la troisième session ordinaire du Storting réuni après les élections suivantes qu’il incombera de décider si la révision proposée sera ou non adoptée.»), μνημονεύεται από τον Α. Μάνεση ως παράδειγμα καθορισμού του περιεχομένου των αναθεωρητέων διατάξεων από την προτείνουσα Βουλή (βλ. Α. Μάνεση, Αι εγγυήσεις τηρήσεως του Συντάγματος ΙΙ, ό.π., σ. 326, υποσ. 29).
 [11] Κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής επί του Συντάγματος 1975, ο ειδικός εισηγητής της πλειοψηφίας επί του άρθρου 110, Κ. Τρικούπης, αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Τέλος, το τελευταίον εδάφιον της παρ. 2 προβλέπει ότι ‘καθορίζονται ειδικώς αι αναθεωρητέαι διατάξεις’, όπως εξάλλου συνέβαινε και με όλα τα προηγούμενα Συντάγματα. Εν προκειμένω, πολλοί υποστηρίζουν ότι δεν είναι ορθόν να δεσμεύεται απολύτως η Δευτέρα Βουλή, η κληθησομένη να επιτελέση το αναθεωρητικόν έργον, από τας αποφάσεις της προηγουμένης, στενώς περιοριζούσης την καθ’ύλην αρμοδιότητά της, δια του καθορισμού ειδικώς των αναθεωρητέων διατάξεων. Όμως, παρ’ημίν τούτο πάντοτε ίσχυσεν, ετονίσθη δε


text:
και από τον Ελευθ. Βενιζέλον, ειπόντα επί του προκειμένου: ‘Σαφής είναι η έννοια του άρθρου, καθ’ήν [η] προς αναθεώρησιν συγκαλουμένη Βουλή, ανεξαρτήτως των άλλων αυτής καθηκόντων, δεν δύναται εν τη ασκήσησει του αναθεωρητικού αυτής έργου να εξέλθη των ορίων τα οποία έταξον η την αναθεώρησιν αποφασίσασα Βουλή’». (βλ. Πρακτικά των συνεδριάσεων της της Ολομέλειας της Βουλής των συζητήσεων επί του Συντάγματος 1975, σ. 875-876). Ως προς την εν λόγω δήλωση του Ελ. Βενιζέλου, βλ. και Π. Παραρά, Οι περιορισμένες εξουσίες της αναθεωρητικής Βουλής, ό.π., σ. 324. Την ίδια δήλωση του Ελ. Βενιζέλου επικαλείται και ο Ν. Ν. Σαρίπολος, προκειμένου να δείξει ότι δέσμευση της Αναθεωρητικής Βουλής υφίσταται μόνον ως προς την ταυτότητα των ειδικώς ορισμένων διατάξεων από την προτείνουσα Βουλή και όχι και ως προς την κατεύθυνση της αναθεώρησής τους (βλ. Ν.Ν. Σαρίπολου, Ελληνικόν Συνταγματικόν Δίκαιον, ό.π., σ. 118). Πλην όμως, δεν προκύπτει ότι αυτή είναι η έννοια της παραπάνω δήλωσης και, πάντως, δεν φαίνεται να είναι αυτή που αποδέχεται ο Κ. Τρικούπης, κατά τη συζήτηση του Συντάγματος του 1975.
 [12] Ως προς την εν λόγω εκδοχή συνταγματισμού, βλ. Κ. Γιαννακόπουλου, Η επίδραση του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2013, ιδίως αρ. 127-132.
 [13] Βλ. Κ. Γεωργόπουλου, Η πράξις περί αναθεωρήσεως κατά το άρθρ. 108 παρ. 2 του Συντάγματος, ό.π., σ. 229∙ του ιδίου, Επίτομο Συνταγματικό Δίκαιο, 9η έκδοση. Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή 1998, σ. 434-435.
 [14] Ως προς την άρνηση αποδοχής του δικαστικού ελέγχου τυπικής αντισυνταγματικότητας της συνταγματικής αναθεώρησης, βλ., αντί άλλων, Ε. Βενιζέλου, Τα όρια της συνταγματικής αναθεώρησης του Συντάγματος 1975, ό.π., σ. 251 επ., ιδίως σ. 255: «δεν φαίνεται να υπάρχει δυνατότητα δικαστικού ελέγχου των διαδικαστικών ορίων της αναθεώρησης». Ως προς την αντίθετη άποψη, βλ., αντί άλλων, Α. Μάνεση, Αι εγγυήσεις τηρήσεως του Συντάγματος ΙΙ, ό.π., σ. 347-348.
 [15] Βλ., αντί άλλων, την απόφαση ΔΕΚ, 2.4.2009, C-378-380/07, Αγγελιδάκη, σκέψη 207: «όλες οι αρχές των κρατών μελών έχουν την υποχρέωση να εξασφαλίζουν την πλήρη αποτελεσματικότητα των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου (...), ακόμη και όταν οι αρχές αυτές προβαίνουν σε αναθεώρηση του Συντάγματος».
 [16] Ως προς την εν λόγω εκδοχή συνταγματισμού, βλ. Κ. Γιαννακόπουλου, Η επίδραση του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων, ό.π., ιδίως αρ. 133-141, 201 επ. και 264.
 [17] Ως προς τον δικαστικό έλεγχο της συνταγματικής αναθεώρησης, βλ., αντί άλλων, Φ. Σπυρόπουλου, Συνταγματικό δίκαιο, ό.π., σ. 158, αρ. 59, όπου επισημαίνεται ότι «η αναθεώρηση του Συντάγματος, όντας συντεταγμένη λειτουργία, υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο ως προς την αντισυνταγματικότητά της». Ως προς τη σταδιακή διεύρυνση της αποδοχής αυτού του δικαστικού ελέγχου ακόμη και από εκπροσώπους της θεωρίας που είχαν εκφράσει αρχικώς επιφυλάξεις, βλ. Κ. Χρυσόγονου, Συνταγματικό Δίκαιο, ό.π., σ. 111, σε σύγκριση με, του ιδίου, Σκέψεις για τη δικαστική αντιμετώπιση της αναθεώρησης του Συντάγματος, ΤοΣ 1997, σ. 229 επ.∙ Ξ. Κοντιάδη, «Άρθρο 110», in Φ. Σπυρόπουλου, Ξ. Κοντιάδη, Χ. Ανθόπουλου και Γ. Γεραπετρίτη (επιστ. διεύθυνση), Σύνταγμα. Κατ’ άρθρο ερμηνεία, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2017, σ. 1776, αρ. 41, σε σύγκριση με, του ιδίου, Η


text:
Αναθεώρηση του Συντάγματος, Ι. Μεθοδολογικά θεμέλια. Συμβολή στη συνταγματική θεωρία της πλουραλιστικής δημοκρατίας, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή 2000, σ. 363 επ., ιδίως σ. 379.
 [18] Βλ. Ε. Βενιζέλου, Τα διαδικαστικά όρια της αναθεώρησης είναι η ουσία του Συντάγματος, Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, 9.11.2018.
 [19] Ειδικότερα, το ΑΕΔ, αναφέροντας ότι ο επίμαχος ισχυρισμός «παραδεκτώς προβάλλεται από την άποψη των ορίων του δικαστικού ελέγχου της αναθεωρητικής διαδικασίας», δέχτηκε τη νομική βασιμότητα του εν λόγω ισχυρισμού, πλην όμως απέρριψε την ουσιαστική βασιμότητά του, «προεχόντως» διότι η κατεύθυνση της αναθεώρησης του άρθρου 57 δεν είχε αναφερθεί στην τελική απόφαση της προτείνουσας Βουλής. Κατά τούτο, το Δικαστήριο δεν χρειάστηκε να ελέγξει εάν η απόφαση της Αναθεωρητικής Βουλής απέκλινε ή όχι της συγκεκριμένης κατεύθυνσης. Ας σημειωθεί ότι η απόφαση θεωρήθηκε ορθή ως προς την καταρχήν αποδοχή του επίμαχου ισχυρισμού ως παραδεκτού, ακόμη και στο πλαίσιο αναλύσεων στις οποίες προβλήθηκαν ενστάσεις ως προς τη διαχείριση του ζητήματος του βασίμου του ίδιου ισχυρισμού και οι οποίες δυσπιστούν ως προς τον τυπικό έλεγχο συνταγματικότητας της αναθεωρητικής λειτουργίας (βλ. Αθ. Ράικου, Ο έλεγχος του κύρους των βουλευτικών εκλογών της 9ης Απριλίου 2000. Ζ ́ Συμπλήρωμα του δικονομικού εκλογικού δικαίου, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή, 2003, σ. 255 επ.).
 [20] Βλ. την απόφαση ΣτΕ Ολ. 2512/2016, σκέψη 9.
 [21] Βλ. Χ. Ανθόπουλου, Οι πολιτικές προϋποθέσεις της αναθεώρησης, Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ, 12.10.2016.
 [22] Βλ. Ξ. Κοντιάδη, Η αναθεωρητική λειτουργία σήμερα και η αναθεώρηση της διαδικασίας αναθεώρησης, Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου 2011, σ. 1 επ., ιδίως σ. 4 επ..
 [23] Βλ. Χ. Ανθόπουλου, Οι πολιτικές προϋποθέσεις της αναθεώρησης, ό.π..
 [24] Βλ. Ξ. Κοντιάδη, «Άρθρο 110», in Φ. Σπυρόπουλου, Ξ. Κοντιάδη, Χ. Ανθόπουλου και Γ. Γεραπετρίτη (επιστ. διεύθυνση), Σύνταγμα. Κατ’ άρθρο ερμηνεία, ό.π., σ. 1771, αρ. 24. Βλ. και Κ. Χρυσόγονου, Συνταγματικό Δίκαιο, ό.π., σ. 109.
 [25] Ως προς τη σημασία της πρόβλεψης στην παρ. 2 του άρθρου 110 περί διαπίστωσης της «ανάγκης» της αναθεώρησης που διαφοροποιεί το Σύνταγμα του 1975 από τα προηγούμενα ελληνικά Συντάγματα (πλην του άρθρου 107 παρ. 2 του Συντάγματος 1964 που μνημονεύει την «ανάγκη» αναθεώρησης), βλ. Γ. Σωτηρέλη, Κωλύματα εκλογιμότητας και ασυμβίβαστα βουλευτών, στο μεταίχμιο δύο συνταγματικών αναθεωρήσεων, ό.π., σ. 174, υποσ. 413.
 [26] Βλ. και Π. Παραρά, Οι περιορισμένες εξουσίες της αναθεωρητικής Βουλής, ό.π., σ. 315.
 [27] Βλ. και Ξ. Κοντιάδη, Η αρχή της συναίνεσης ως θεμέλιο της αναθεωρητικής λειτουργίας, ό.π., σ. 41: «Από τις δύο προηγούμενες αντιλήψεις, δηλαδή αφ’ενός την άποψη που με γνώμονα τη δημοκρατική αρχή υποστηρίζει την αυξημένη νομιμοποίηση της δεύτερης Βουλής, άρα την καθιστά και αποκλειστικά αρμόδια για τη ρύθμιση του περιεχομένου των αναθεωρητέων διατάξεων, και αφ’ετέρου την άποψη που δέχεται την ισοδυναμία των δύο Βουλών, με γνώμονα την επίτευξη της ευρύτερης δυνατής συναίνεσης γύρω από το περιεχόμενο του Συντάγματος, καταλήγοντας στη δέσμευση της δεύτερης Βουλής από τις κατευθύνσεις της πρώτης, η δεύτερη άποψη εμφανίζεται να βρίσκεται εγγύτερα στη ratio του άρθρου 110 Συντ. ...».
 [28] Δεν είναι δε πειστικό ούτε το επιχείρημα ότι υφίσταται ευρεία αρμοδιότητα της αναθεωρητικής Βουλής που οφείλεται στην αρμοδιότητα που έχει να «αποφασίζει» οριστικά, σύμφωνα με τη διατύπωση της παρ. 3


text:
του άρθρου 110, και στην καθιερωμένη συνθήκη να ονομάζεται μόνον η δεύτερη Βουλή ως αναθεωρητική (ως προς το επιχείρημα αυτό, βλ. Γ. Κασιμάτη, Η αναθεώρηση του Συντάγματος. Σκέψεις και παρατηρήσεις, ό.π., σ. 999-1000).
 [29] Βλ. Κ. Γεωργόπουλου, Η πράξις περί αναθεωρήσεως κατά το άρθρ. 108 παρ. 2 του Συντάγματος (Περιεχόμενον και διαδικασία ψηφίσεως), ό.π., σ. 229-231. Ο συγγραφέας εκκινεί τις παραπάνω προσπάθειες ερμηνευτικής εκλέπτυνσης του άρθρο 108 παρ. 3 του Συντάγματος του 1952 με τη θέση ότι «Εκ της αρχής της ελευθερίας, της οποίας απολαύει η Αναθεωρητική Βουλή εν τη διατυπώσει του νέου κειμένου» έπεται ότι η πράξη περί αναθεωρήσεως δεν δύναται να προσδιορίζει την κατεύθυνση την οποίαν θα πρέπει να προσλάβουν οι διατάξεις που πρέπει να αναθεωρηθούν (ό.π., σ. 229), για να καταλήξει ότι «Εν κατακλείδι δύναται να λεχθή ότι τα όρια μεταξύ ειδικεύσεως των προς αναθεώρησιν διατάξεων και καθορισμού του μελλοντικού περιεχομένου αυτών καθίστανται ενίοτε τόσον δυσδιάκριτα, ώστε να μην είναι δυνατόν να καθορισθούν απολύτως. Γεγονός όμως είναι ότι η πράξις περί αναθεωρήσεως, ακόμη και όταν υπερβαίνει τα όρια της ειδικεύσεως, προσδιορίζουσα κατά τινα τρόπον το μελλοντικόν κείμενον, δεν είναι δυνατόν να δεσμεύση την Αναθεωρητικήν Βουλήν, η οποία διατηρεί απόλυτον την ελευθερίαν της εν τη διατυπώσει του κειμένου των νέων διατάξεων» (ό.π., σ. 231).
 [30] Βλ. Θ. Διαμαντόπουλου, Συνταγματικός αναλφαβητισμός;, Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 25.11.2018, σ. 4.24: «De lege ferenda θα ήταν, πράγματι, προτιμότερο η Βουλή αυτή [ενν. η πρώτη Βουλή] να καθορίζει και το περιεχόμενο, ενώ η δεύτερη, αντί να έχει εν λευκώ εξουσιοδότηση, να μπορεί μόνο να υιοθετεί ή όχι την πρόταση. Ωστόσο, το 110 δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας.». Βλ. και Γ. Δελλή, Οι συνταγματικές αλλαγές και η επόμενη Βουλή, Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, 23.11.2018. Βλ., επίσης, Χ. Ανθόπουλου, Mission impossible η αναθεώρηση του Συντάγματος, Εφημερίδα ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ 5.4.2018: «Ωστόσο, η πρώτη Βουλή προτείνει απλώς άρθρα προς αναθεώρηση, ενώ η δεύτερη, που είναι η κατά κυριολεξία αναθεωρητική Βουλή, μπορεί να αποφασίσει αδέσμευτα το περιεχόμενο των νέων συνταγματικών ρυθμίσεων. Αυτό λέει καλώς ή κακώς το άρθρο 110 (πρβλ. και το άρθρο 195 του βελγικού Συντάγματος), έστω και αν το ΑΕΔ έχει άλλη γνώμη (απόφ. 11/2003).».
 Στο σημείο αυτό, αξίζει να τονισθεί ότι η επίκληση του Συντάγματος του Βελγίου του 1831 προς υποστήριξη της παραδοσιακής αντίληψης (βλ. και Χ. Ανθόπουλου, Οι δυσκολίες της συνταγματικής αναθεώρησης, Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 18.10.2018) δεν είναι ιδιαίτερα πειστική. Συναφώς, το άρθρο 195 του βελγικού Συντάγματος ερμηνεύεται μεν υπό την έννοια ότι η πρόταση αναθεώρησης δεν δεσμεύει την κατεύθυνση της αναθεώρησης. Πλην όμως, η αναθεωρητική διαδικασία κατά το βελγικό Σύνταγμα διαφέρει ουσιωδώς από τα οριζόμενα στο ελληνικό Σύνταγμα, καθώς προβλέπεται σύμπραξη της Βουλής των αντιπροσώπων, της Γερουσίας και του Βασιλιά για την πρόταση αναθεώρησης, διάλυση των δύο πρώτων σωμάτων μετά τη δημοσίευση της πρότασης αναθεώρησης, καθώς και εκ νέου σύμπραξη των εν λόγω σωμάτων και του Βασιλιά, με πρόβλεψη απόφασης περί αναθεώρησης επί τη βάσει ιδιαίτερα αυστηρών πλειοψηφιών (2/3) τόσο για την απαρτία όσο και για τη λήψη απόφασης ενώπιον των δύο παραπάνω σωμάτων (βλ. D. Batselé, T. Mortier, M. Scarcez, Initiation au droit


text:
constitutionnel, 2η έκδοση, Collection Initiation, Bruxelles, Larcier et Bruylant, 2014, σ. 35 επ.).
 [31] Πρβλ. Γ. Κασιμάτη, Η αναθεώρηση του Συντάγματος. Σκέψεις και παρατηρήσεις, ό.π., σ. 1000, όπου γίνεται λόγος για την περίπτωση μεταβολής της αναθεωρητικής πολιτικής «που υπερβαίνει τα όρια του πολιτικού ήθους και της πολιτικής αξιοπιστίας -που αποτελούν και όρια κατάχρησης εξουσίας».
 [32] Βλ. Α. Μανιτάκη, Ελληνικό Συνταγματικό Δίκαιο, τ. 1, 1η έκδοση, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2004, σ. 319.
 [33] Βλ. Ξ. Κοντιάδη, Η αρχή της συναίνεσης ως θεμέλιο της αναθεωρητικής λειτουργίας, ό.π., σ. 42. Ως προς τον περιορισμένο ρόλο της άμεσης παρέμβασης του λαού στη διαδικασία της αναθεώρησης, βλ. Π. Παραρά, Οι περιορισμένες εξουσίες της αναθεωρητικής Βουλής, ό.π., σ. 321 επ. ∙ Κ. Μπακογιάννη, Η αναθεώρηση του Συντάγματος: αποτέλεσμα σταθερού προσανατολισμού δύο διαδοχικών βουλών; Με αφορμή την κατάθεση μιας νέας ερμηνείας, ό.π., σ. 13 επ..
 [34] Ως προς τα επιχειρήματα αυτά, βλ. Α. Μάνεση, Η αναθεώρησις του Συντάγματος, ό.π., σ. 150-151. Ως προς τον τονισμό της σημασίας της συμμετοχής του εκλογικού σώματος στην αναθεωρητική λειτουργία, βλ. και Γ. Κασιμάτη, Η αναθεώρηση του Συντάγματος. Σκέψεις και παρατηρήσεις, ό.π., σ. 1000, όπου τονίζονται «οι αρχές της λαϊκής κυριαρχίας και της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας που επιβάλλουν προς το αντιπροσωπευτικό σώμα πάντοτε λευκή (ελεύθερη) εντολή -κατά μείζονα λόγο προς το αναθεωρητικό σώμα», και Φ. Σπυρόπουλου, Συνταγματικό δίκαιο, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2η έκδοση, 2018, σ. 95, όπου επισημαίνεται ότι «η λαϊκή ψήφος νομιμοποιεί εκ των προτέρων την πλειοψηφία, την οποία εμπιστεύεται, για να προβεί στην αναθεώρηση του Συντάγματος».
 [35] Βλ., ως προς την ανυπαρξία πρότασης της μειοψηφίας, Π. Παραρά, Οι περιορισμένες εξουσίες της αναθεωρητικής Βουλής, ό.π., σ. 322. Συναφώς, δεν μπορεί να θεωρηθεί κρίσιμο εάν τα υποψήφια κόμματα έχουν εκθέσει στον λαό με σαφήνεια την αναθεωρητική τους πρόταση (ως προς το αντίθετο επιχείρημα, βλ. Ν. Κ. Αλιβιζάτου, Ο αβέβαιος εκσυγχρονισμός και η θολή συνταγματική αναθεώρηση, ό.π., σ. 198).
 [36] Συναφώς, και στην περίπτωση αυτή, ενόψει της δυσδιάκριτης ως προς το περιεχόμενό της και, πάντως, όχι επιτακτικής εντολής, δεν μπορεί να θεωρηθεί κρίσιμο εάν τα υποψήφια κόμματα έχουν εκθέσει στον λαό με σαφήνεια την πρόθεσή τους να ενεργοποιήσουν την αναθεωρητική διαδικασία (ως προς το αντίθετο επιχείρημα, βλ. Γ. Δελλή, Οι συνταγματικές αλλαγές και η επόμενη Βουλή, ό.π.).
 [37] Βλ. και Ξ. Κοντιάδη, Η αρχή της συναίνεσης ως θεμέλιο της αναθεωρητικής λειτουργίας, ό.π., σ. 41-42.
 [38] Βλ. Κ. Μπακογιάννη, Η αναθεώρηση του Συντάγματος: αποτέλεσμα σταθερού προσανατολισμού δύο διαδοχικών βουλών; Με αφορμή την κατάθεση μιας νέας ερμηνείας, ό.π., σ. 10-13. Βλ. και Ξ. Κοντιάδη, Η αρχή της συναίνεσης ως θεμέλιο της αναθεωρητικής λειτουργίας, ό.π., σ. 42.
 [39] Η Αναθεωρητική Βουλή δεν έχει υποχρέωση να αναθεωρήσει τις προτεινόμενες διατάξεις (Βλ. ΣτΕ Ολ. 2512/2016, σκέψη 9. Βλ. και Α. Παντελή, Εγχειρίδιο Συνταγματικού Δικαίου. Βασικές έννοιες. Ελληνική Συνταγματική Ιστορία. Οργάνωση του Κράτους. Δικαιώματα του Ανθρώπου, ό.π., αρ. 410.). Συναφώς, ας σημειωθεί ότι δεν είναι πειστικό το επιχείρημα ότι, αφού μπορεί να απορρίψει τις προτάσεις αναθεώρησης, η Αναθεωρητική Βουλή μπορεί a fortiori να αλλάξει την κατεύθυνσή τους, λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα των εκλογών που παρεμβάλλονται (ως προς το επιχείρημα αυτό,


text:
βλ. Α. Μανιτάκη, Ελληνικό Συνταγματικό Δίκαιο, ό.π., σ. 318). Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η επίκληση αυτού του αποτελέσματος δεν είναι διόλου ασφαλής (βλ. παραπάνω, αρ. 7), είναι προφανές ότι, για παράδειγμα, η απόρριψη μιας πρότασης τροποποίησης συγκεκριμένων αρμοδιοτήτων μιας ανεξάρτητης αρχής που κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα και η απόφαση κατάργησης αυτής της αρχής δεν βρίσκονται σε σχέση μείζονος (η άρνηση τροποποίησης των αρμοδιοτήτων της αρχής) προς έλασσον (η κατάργηση της αρχής).
 [40] Βλ. Κ. Χρυσόγονου, Συνταγματικό Δίκαιο, ό.π., σ. 111· Ξ. Κοντιάδη, «Άρθρο 110», ό.π., σ. 1776, αρ. 41.
 Τα όρια της Αναθεωρητικής Βουλής - Η επικίνδυνη πολιτική «εργαλειοποίηση» μιας ενδιαφέρουσας θεωρητικής συζήτησης
 Καταχώρηση: 27-11-2018 Κατηγορία: Αναθεωρητική Διαδικασία Αναθεωρητική πρωτοβουλία 2018 ΑΡΧΙΚΗ Λέξεις-Κλειδιά: δεσμεύση αναθεωρητικής βουλής • αναθεωρητική διαδικασία • Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος
 ← Ευκαιρία για την αποκατάσταση των εγγυήσεων του Συντάγματος Δεσμεύεται η δεύτερη Βουλή από τις κατευθύνσεις της πρώτης στη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος; →


text:
Προγράμματα Απασχόλησης για Επιχειρήσεις – Εργοδότες (Δικαιούχοι) και για Άνεργους / Εργαζόμενους (Ωφελούμενοι) Έναρξη υλοποίησης προγράμματος επιχορήγησης επιχειρήσεων για την απασχόληση 15.000 ανέργων ηλικίας άνω των 50 ετών που βρίσκονται σε ιδιαίτερα μειονεκτική θέση
 Πρόγραμμα Κοινωφελούς Χαρακτήρα 2016 σε Επιβλέποντες Φορείς (413 Θέσεις Πλήρους Απασχόλησης)
 Ανοικτό ως προς την υποβολή αιτήσεων από 08/04/2016 και ώρα 10η Πρωινή έως και την 18/04/2016 και ώρα 12η Μεσημβρινή.
 Κλειστό ως προς την υποβολή αιτήσεων.
 Πρόγραμμα Κοινωφελούς Χαρακτήρα 2015 (32433 Ανέργων σε Δήμους)
 Πρόγραμμα Κοινωφελούς Χαρακτήρα 2015 (19.101 Ανέργων)
 Προγράμματα Κοινωφελούς Χαρακτήρα 2014
 Πρόγραμμα επιχορήγησης εποχικών ξενοδοχειακών επιχειρήσεων για τη διατήρηση θέσεων εργασίας κατά τη χειμερινή περίοδο 2015-2016 Kλειστό ως προς την υποβολή αιτήσεων. Σε εξέλιξη.
 ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ Νο 9/2015 ΠΡΟΣ ΕΠΟΧΙΚΕΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΣΤΟ «Πρόγραμμα επιχορήγησης εποχικών ξενοδοχειακών επιχειρήσεων για τη διατήρηση θέσεων εργασίας κατά τη χειμερινή περίοδο 2015- 2016».
 Πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων για την πρόσληψη 10.000 ωφελούμενων των δράσεων ΤοπΣΑ - ΤοπΕΚΟ» Κλειστό ως προς την υποβολή αιτήσεων. Σε εξέλιξη.
 29-05-2015 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ- Λήξη προθεσμίας για το πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων για την πρόσληψη 10.000 ωφελούμενων
 2-2-2015 3689/Β/31-12-2014 ΦΕΚ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΠΣΑ ΤΟΠΕΚΟ
 2-2-2015 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΠΣΑ ΤΟΠΕΚΟ
 23-07-2014 Δελτίο Τύπου
 23-07-2014 ΦΕΚ
 23-07-2014 No 7 Δημόσια Πρόσκληση
 23-07-2014 ΚΥΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ - ΤΟΠΣΑ_ΤΟΠΕΚΟ
 ΩΣ ΚΑΤΑΛΗΚΤΙΚΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΥΠΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΧΕΙ ΟΡΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΟΑΕΔ Η 30/06/2015.
 23-07-2014. Οι ενδιαφερόμενοι οι οποίοι επιθυμούν να ενταχθούν στο πρόγραμμα υποβάλλουν  ηλεκτρονική
 23-07-2014 Για την Αναγγελία Πρόσληψης Επιχορηγούμενου από το Πρόγραμμα, επιλέξτε εδώ.
 23-07-2014 Για την Αντικατάσταση Επιχορηγούμενου (Πρόγραμμα ΝΘΕ), επιλέξτε εδώ.
 Κλειστό ως προς την υποβολή αιτήσεων. Σε εξέλιξη.
 Οι Επιχειρήσεις - Εργοδότες (Δικαιούχοι) υποβάλλουν την αίτηση ηλεκτρονικά εδώ (κλειστό ως προς την υποβολή αιτήσεων. Σε εξέλιξη).
 Για την Υπεύθυνη Δήλωση 1998/2006, επιλέξτε εδώ.
 Για την Υπεύθυνη Δήλωση 304/2009, επιλέξτε εδώ.
 Φ.Ε.Κ Τροποποίησης
 Φ.Ε.Κ. τροποποίησης όσον αφορά τη βάση για τον ποσοστιαίο υπολογισμό των ποσών επιχορήγησης
 Ανοιχτό για υποβολή αιτήσεων.
 Πρόγραμμα Επιχορήγησης 800 νέων ελευθέρων επαγγελματιών Ατόμων με Αναπηρίες (A.με.Α), Απεξαρτημένων από εξαρτησιογόνες ουσίες και Αποφυλακισμένων ηλικίας 18-64 ετών και Πρόγραμμα Επιχορήγησης 50 θέσεων Εργονομικής Διευθέτησης του χώρου εργασίας για Άτομα με Αναπηρίες (A.με.Α) Kλειστό ως προς την υποβολή αιτήσεων.
 Αίτηση Εκδήλωσης ενδιαφέροντος (Η υποβολή αιτήσεων έληξε στις 31/07/2015)
 Ως ημερομηνία λήξης υποβολής αιτήσεων εκδήλωσης ενδιαφέροντος για υπαγωγή στο πρόγραμμα ΝΕΕ ΑμεΑ, Απεξαρτημένων από εξαρτησιογόνες ουσίες και Αποφυλακισμένων, ηλικίας 18-64 ετών και στο πρόγραμμα εργονομικής διευθέτησης του χώρου εργασίας για ΑμεΑ ορίζεται η 31/07/2015.
 Πρόγραμμα Επιχορήγησης Ιδιωτικών Επιχειρήσεων για Απασχόληση Σπουδαστών A.Τ.Ε.Ι. – AΣΠΑΙΤΕ (πρώην ΣΕΛΕΤΕ) Συνεχώς ανοιχτό για υποβολή αιτήσεων.
 Τα δικαιολογητικά που πρέπει να προσκομίσουν οι δικαιούχοι (εργοδότες) στα ΚΠΑ2 του ΟΑΕΔ όπου ανήκει η επιχείρηση ή το υποκατάστημα της επιχείρησης στο οποίο θα ασκηθεί ο σπουδαστής προκειμένου να επιχορηγηθούν είναι τα εξής: Η πρωτότυπη Βεβαίωση Σπουδών του ΑΤΕΙ ή ΑΣΠΑΙΤΕ - όπου αναφέρεται ότι ο σπουδαστής βρίσκεται στο τέλος του θεωρητικού μέρους των σπουδών και έχει τις προϋποθέσεις να πραγματοποιήσει την εξάμηνη πρακτική άσκηση για την απόκτηση του πτυχίου του.
 Η Eιδική σύμβαση που έχει υπογραφεί και από τα τρία μέρη (ΑΤΕΙ


text:
ή ΑΣΠΑΙΤΕ - ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ – ΣΠΟΥΔΑΣΤΗΣ) η οποία χορηγείται από το ΑΤΕΙ ή ΑΣΠΑΙΤΕ. Υπεύθυνη Δήλωση Εργοδότη για Πρακτική ́Ασκηση Σπουδαστών ΑΤΕΙ ή ΑΣΠΑΙΤΕ (υποβάλλεται εις διπλούν) η οποία χορηγείται από την αρμόδια Υπηρεσία ΚΠΑ2 του ΟΑΕΔ και συμπληρώνεται με τα στοιχεία των δικαιούχων (επιχειρήσεων κλπ) και του σπουδαστή (μετά την λήξη της πρακτικής άσκησης). Η ανωτέρω Υπεύθυνη Δήλωση είναι αναρτημένη στην ιστοσελίδα του Οργανισμού, www.oaed.gr, Ενεργητικές Πολιτικές, Προγράμματα Απασχόλησης, Πρόγραμμα Επιχορήγησης Ιδιωτικών Επιχειρήσεων για Απασχόληση Σπουδαστών ΑΤΕΙ - ΑΣΠΑΙΤΕ (πρώην ΣΕΛΕΤΕ), Σχετικά Αρχεία Προγράμματος. Ατομικό Λογαριασμό Ασφάλισης του σπουδαστή με οριστικοποιημένες εγγραφές ή Α.Π.Δ. (Αναλυτική Περιοδική Δήλωση) του εξαμήνου της πρακτικής με αποδεικτικό κατάθεσης στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και πληρωμές αντίστοιχων ασφαλιστικών εισφορών. Ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να ασφαλίσει τον πρακτικά ασκούμενο κατά επαγγελματικού κινδύνου στην 12 ασφαλιστική κλάση για 1% και με πακέτο κάλυψης ΙΚΑ 210. Οι ΕΠΕ, ΙΚΕ & Α.Ε χρειάζεται να προσκομίζουν πρόσφατη φωτοτυπία του ΦΕΚ που αφορά στην εκπροσώπήση και τη διάρκειά τους. Οι Ο.Ε. χρειάζεται να προσκομίζουν φωτοτυπία του καταστατικού τους. Επίσης οι Α.Ε. απαιτείται να προσκομίζουν και φωτοτυπία του καταστατικού τους και απόφαση του Δ.Σ. για ορισμό του νόμιμου εκπροσώπου.
 Ο ΟΑΕΔ δεν επιχορηγεί επιχειρήσεις ή εργοδότες του Ιδιωτικού Τομέα, Τράπεζες και Φορείς, Οργανισμούς οι οποίοι έχουν δεχθεί ασκούμενους που επιχορηγούνται από οποιοδήποτε συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή εθνικό. Ο ΟΑΕΔ δεν επιχορηγεί επιχειρήσεις ή εργοδότες του Ιδιωτικού Τομέα, κλπ για ασκούμενους οι όποιοι έχουν απασχοληθεί σε αυτές κατά το παρελθόν.
 Δεν επιχορηγεί Φορείς και Οργανισμούς που εντάσσονται στο Δημόσιο Τομέα. Στην περίπτωση αυτή οι σπουδαστές που ασκούνται πρακτικά σε Υπηρεσίες του Δημοσίου αμείβονται με το ποσό των 176,08 Ευρώ από τον προϋπολογισμό του εκάστοτε Φορέα. Νομοθετικό πλαίσιο α) Ν. 1351/83.
 β) Η 30317/14.2.86 ΚΥΑ Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΦΕΚ 116Β/19.2.86) η Απόφαση 31324/5.6.86 (ΦΕΚ 431Β/30.6.86). γ) Η Ε5/1797/20.3.86 ΚΥΑ Υπουργών Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων και Εργασίας & Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΦΕΚ 183/τ.β’/14.4.86)
 δ) Η Απόφαση με αριθμ. Ε5/4825/16.6.86 (ΦΕΚ 53τ.β’/16.7.86) ΚΥΑ ε) Τα Π.Δ. 483/84 και 174/85
 Σχετικά αρχεία προγράμματος
 Kλειστό ως προς την υποβολή αιτήσεων.
 Με τη με αριθμό 2507/13-01-2016 απόφαση της Διοικήτριας ορίστηκε η 22-01-2016 ως ημερομηνία λήξης της προθεσμίας για την υποβολή των αιτήσεων εκδήλωσης ενδιαφέροντος για υπαγωγή στο «Πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων για την απασχόληση ανέργων που βρίσκονται στο στάδιο πλησίον της σύνταξης (ΛΑΕΚ 1)
 Πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων για την πρόσληψη 5.000 ανέργων ηλικίας 25-66 ετών Κλειστό ως προς την υποβολή αιτήσεων λόγω πλήρωσης θέσεων.
 "Δελτίο Τύπου Έναρξης Προγράμματος επιχορήγησης επιχειρήσεων για την πρόσληψη 5.000 ανέργων ηλικίας 25-66 ετών".
 ΦΕΚ (Τροποποίηση)
 Δημόσια Πρόσκληση 11/2014
 Οδηγίες για την αντικατάσταση επιχορηγουμένου στο πρόγραμμα
 Η διαδικασία για την ηλεκτρονική αίτηση αντικατάστασης του επιχορηγούμενου στο ανωτέρω πρόγραμμα θα πρέπει να γίνεται από τον εργοδότη ως εξής:
 α) Κάνοντας login στο σύστημα eservices του ΟΑΕΔ με τους κωδικούς πρόσβασης (Ονομασία Χρήστη και Συνθηματικό) της έδρας στην περίπτωση που ο αντικαταστάτης του επιχορηγούμενου θα απασχοληθεί στην έδρα.
 β) Κάνοντας login στο σύστημα eservices του ΟΑΕΔ με τους κωδικούς πρόσβασης (Ονομασία Χρήστη και Συνθηματικό) του υποκαταστήματος στην περίπτωση που ο αντικαταστάτης του επιχορηγούμενου θα απασχοληθεί στο υποκατάστημα.


text:
Τα ανωτέρω ισχύουν ανεξάρτητα από το που απασχολούνταν ο επιχορηγούμενος που θα αντικατασταθεί.
 Συνοδευτικά Έντυπα Δημόσιας Πρόσκλησης - Χρήσιμα Αρχεία
 Έντυπο - Υπόδειγμα Β
 Αίτηση Επιμήκυνσης Καταβολής
 Αίτηση Επιμήκυνσης Αντικατάστασης Εργαζόμενου
 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ, 2.000 ΑΝΕΡΓΩΝ ΝΕΩΝ ΗΛΙΚΙΑΣ ΕΩΣ 35 ΕΤΩΝ, ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟ ΤΙΤΛΟ «ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΝΕΩΝ ΜΕ ΕΜΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ» Κλειστό ως προς την υποβολή αιτήσεων. Σε εξέλιξη.
 27-12-2013 No 9/2013 Δημόσια Πρόσκληση
 27-12-2013 ΦΕΚ 3194/B/16-12-2013
 30-12-2013 Δελτίο Τύπου
 11-06-2014 Δελτίο Τύπου - Αποτελέσματα Αξιολόγησης
 18-07-2014 Δελτίο Τύπου - Συνέχιση Διαδικασίας Υποβολής Αιτήσεων 18-07-2014 Συμπληρωματική Δημόσια Πρόσκληση (Νο 6/2014) (Αρχείο PDF)Η προθεσμία υποβολής ηλεκτρονικών αιτήσεων για υπαγωγή στο πρόγραμμα έληξε αυτόματα λόγω κάλυψης των κατανεμηθεισών θέσεων. Για τα αποτελέσματα της αξιολόγησης των επιχειρηματικών σχεδίων που υπεβλήθησαν από 21-07-2014 και μετά, οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να απευθύνονται στην αρμόδια Υπηρεσία Απασχόλησης του ΟΑΕΔ (ΚΠΑ2) που είχαν απευθύνει την αίτησή τους. Συμπληρωματική Αίτηση υποβάλλουν μόνο οι υποψήφιοι ΝΕΕ που έχουν ενημερωθεί εγγράφως από την αρμόδια Υπηρεσία Απασχόλησης του ΟΑΕΔ (ΚΠΑ2).
 11-06-2014 Συμπληρωματική Αίτηση Υπαγωγής στο πρόγραμμα Υποψηφίου ΝΕΕ 11-06-2014 Email Υπηρεσιών Απασχόλησης ΟΑΕΔ (ΚΠΑ2)
 Πρόγραμμα επιχορήγησης για την ενίσχυση της οργανωτικής ικανότητας της Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε., της Ε.Σ.Ε.Ε. και των Οργανώσεων μελών αυτών, του Σ.Ε.Β., του Σ.Ε.Τ.Ε. καθώς και των Πανελληνίων Οργανώσεων μελών του Σ.Ε.Τ.Ε. Ανοιχτό για υποβολή αιτήσεων.
 ΦΕΚ Τροποποίησης Απόφασης
 Για την Αναγγελία Πρόσληψης Επιχορηγούμενου επιλέξτε εδώ
 Πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων για την πρόσληψη ανέργων νέων που είχαν ενταχθεί σε πρόγραμμα «Επιταγή εισόδου στην αγορά εργασίας για ανέργους νέους έως 29 ετών» ή «Επιταγή εισόδου στην αγορά εργασίας για ανέργους νέους έως 29 ετών στον κλάδο του τουρισμού» Κλειστό ως προς την υποβολή αιτήσεων.
 19-03-2015 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΛΗΞΗΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΝ.
 18-03-2014 ΦΕΚ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ
 27-12-2013 Δελτίο Τύπου
 27-12-2013 No 8 Δημόσια Πρόσκληση
 27-12-2013 ΦΕΚ
 27-12-2013 Αναγγελία Πρόσληψης
 27-12-2013 Υπόδειγμα Ενημέρωσης Ωφελούμενου 27-12-2013 Αίτηση Χορήγησης Επιχορήγησης 27-12-2013 Έντυπο Β 27-12-2013 Αίτηση Επιμήκυνσης Καταβολής 27-12-2013 Αίτηση Επιμήκυνσης Χρόνου Επιχορήγησης Προσοχή! Ανακοίνωση για το «Πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων για την πρόσληψη ανέργων νέων που είχαν ενταχθεί σε πρόγραμμα «Επιταγή εισόδου στην αγορά εργασίας για ανέργους νέους έως 29 ετών» ή «Επιταγή Εισόδου στην αγορά εργασίας για ανέργους νέους ηλ
 Οι δικαιούχες επιχειρήσεις που είχαν ενταχθεί και ολοκληρώσει το “Πρόγραμμα «Επιταγή εισόδου στην αγορά εργασίας για ανέργους νέους έως 29 ετών» ή «Επιταγή Εισόδου στην αγορά εργασίας για ανέργους νέους ηλικίας έως 29 ετών στον κλάδο του τουρισμού»” και δεν έχουν προβεί σε αναγγελία πρόσληψης του ωφελούμενου νέου που είχε πραγματοποιήσει σε αυτές την πρακτική του άσκηση μπορούν, μετά τη δημοσίευση της τροποποιητικής ΚΥΑ (ΦΕΚ 617/11.3.2014), να ενταχθούν στο “«Πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων για την πρόσληψη ανέργων νέων που είχαν ενταχθεί σε πρόγραμμα «Επιταγή εισόδου στην αγορά εργασίας για ανέργους νέους έως 29 ετών» ή «Επιταγή Εισόδου στην αγορά εργασίας για ανέργους νέους ηλικίας έως 29 ετών στον κλάδο του τουρισμού»” που υλοποιεί ο ΟΑΕΔ, εφόσον προβούν σε αναγγελία πρόσληψης του ωφελουμένου και υποβάλλουν ηλεκτρονική αίτηση μέχρι τις 26-3-2014 στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.oaed.gr.
 Ως καταληκτική ημερομηνία προθεσμίας υποβολής των ηλεκτρονικών αιτήσεων για υπαγωγή στο Πρόγραμμα έχει οριστεί από το Δ.Σ. του ΟΑΕΔ


text:
η 30/03/2015
 Δημόσια Πρόσκληση Νο 1/2015 ΠΡΟΣ ΕΠΟΧΙΚΕΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΣΤΟ «Πρόγραμμα επιχορήγησης εποχικών ξενοδοχειακών επιχειρήσεων για τη διατήρηση θέσεων εργασίας κατά τη χειμερινή περίοδο 2014-2015
 Για είσοδο στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες του ΟΑΕΔ πατήστε εδώ
 Η ημερομηνια έναρξης υποβολής αιτησεων είναι η 29-1-2015 και ωρα 10η πρωϊνή και λήξη η 28-3-2015 και ωρα 12η μεσημβρινη.
 Σκοπός του προγράμματος είναι η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με την επιχορήγηση μέρους του μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους, που αντιστοιχεί στο ύψος των ασφαλιστικών εισφορών, που ως βάση υπολογισμού λαμβάνονται οι αποδοχές που αντιστοιχούν μέχρι του ύψους του κατώτατου βασικού μισθού, όπως ορίζεται κάθε φορά από την ΕΓΣΣΕ, σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, ως κίνητρο για την πρόσληψη 25.000 άνεργων, για πλήρη απασχόληση ή μερική απασχόληση.
 από 9/4/2010 έως εξαντλήσεως προϋπολογισμού. (Η ημερομηνία λήξης υποβολής αιτήσεων ενδιαφέροντος θα καθοριστεί με απόφαση του Διοικητή του ΟΑΕΔ)
 Mε την με αριθμ. 96161/02-12-2015 απόφαση της Διοικήτριας του ΟΑΕΔ, ορίσθηκε η 28-12-2015 ως ημερομηνία λήξης της προθεσμίας ηλεκτρονικής υποβολής των αιτήσεων εκδήλωσης ενδιαφέροντος για υπαγωγή στο «Ειδικό διετές Πρόγραμμα προώθησης της απασχόλησης με επιχορήγηση των ασφαλιστικών εισφορών, για την πρόσληψη 25.000 ανέργων» για τα ΚΠΑ2 που ανήκουν στις Διοικητικές Περιφέρειες Στερεάς Ελλάδας και Νοτίου Αιγαίου.
 Mε την με αριθμ. 81791/03-10-2013 απόφαση του Διοικητή του ΟΑΕΔ, ορίσθηκε η 18-10-2013 ως ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων εκδήλωσης ενδιαφέροντος για υπαγωγή στο «Ειδικό διετές Πρόγραμμα προώθησης της απασχόλησης με επιχορήγηση των ασφαλιστικών εισφορών, για την πρόσληψη 25.000 ανέργων» για τα ΚΠΑ2 που ανήκουν στις Διοικητικές Περιφέρειες των Αξόνων Προτεραιότητας 7 και 8 (Διοικητικές Περιφέρειες Κρήτης, Ιονίων Νήσων, Β. Αιγαίου, Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Ηπείρου, Θεσσαλίας, Δυτικής Ελλάδας, Πελοποννήσου, Αττικής, Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας).
 09.04.2010 Για την Υπεύθυνη Δήλωση τήρησης όρων του προγράμματος, επιλέξτε εδώ.
 09.04.2010 Για την Αναγγελία Πρόσληψης Επιχορηγούμενου από το Πρόγραμμα, επιλέξτε εδώ.
 09.04.2010 Για την Αντικατάσταση Επιχορηγούμενου (Πρόγραμμα ΝΘΕ), επιλέξτε εδώ.
 08.10.2013 Δελτίο Τύπου λήξης υποβολής αιτήσεων
 09.04.2010 Φ.Ε.Κ.
 25.11.2010 Φ.Ε.Κ. (Τροποποίηση)
 25.11.2010 Α Ενημερωτική Εγκύκλιος σχετικά με Τροποποίηση διατάξεων του Προγράμματος
 16.03.2011 Φ.Ε.Κ. (2η Τροποποίηση)
 16.03.2011 B Ενημερωτική Εγκύκλιος σχετικά με Τροποποίηση διατάξεων του Προγράμματος
 09.04.2010 Πρόσκληση Προγράμματος
 30.11.2010 Διευκρινιστικό Έγγραφο
 14.05.2012 Φ.Ε.Κ. τροποποίησης όσον αφορά τη βάση για τον ποσοστιαίο υπολογισμό των ποσών επιχορήγησης 14.05.2012 Γ Ενημερωτική Εγκύκλιος σχετικά με Τροποποίηση διατάξεων του Προγράμματος 14.05.2012 Συχνές Ερωτήσεις
 25.05.2013 Υπόδειγμα Ενημέρωσης Ωφελούμενου 25.05.2013 Αίτηση Χορήγησης Επιχορήγησης Ασφαλιστικών Εισφορών
 25.05.2013 Αίτηση Καταβολής Επιχορήγησης
 25.05.2013 Έντυπο Β
 25.05.2013 Αίτηση Επιμήκυνσης Αντικατάστασης Εργαζομένου
 25.05.2013 Αίτηση Επιμήκυνσης Καταβολής 25.05.2013 Αίτηση Επιμήκυνσης Χρόνου Επιχορήγησης
 25.05.2013 Υποβολή Δικαιολογητικών για την περίοδο της Δέσμευσης του Προγράμματος
 29.10.2010 Σκοπός:
 από 29/10/2010 έως εξαντλήσεως προϋπολογισμού (Η ημερομηνία λήξης υποβολής αιτήσεων ενδιαφέροντος θα καθοριστεί με απόφαση του Διοικητή του ΟΑΕΔ)
 Mε απόφαση του Διοικητή του ΟΑΕΔ ορίστηκε η 31-10-2014 ως ημερομηνία λήξης υποβολής των αιτήσεων για υπαγωγή στη α' φάση του "Προγράμματος επιχορήγησης για την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας, 5.000 ανέργων ηλικίας 16 έως 24 ετών νεοεισερχόμενων στην αγορά εργασίας, σε ιδιωτικές επιχειρήσεις και γενικά εργοδότες του ιδιωτικού τομέα με επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών, με τη δυνατότητα συνέχισης της επιχορήγησης για επιπλέον δώδεκα (12) μήνες,


text:
εφόσον η σύμβαση απόκτησης εργασιακής εμπειρίας μετατραπεί σε σύμβαση εργασίας".
 Mε απόφαση του Διοικητή του ΟΑΕΔ ορίστηκε η 16-12-2013 ως ημερομηνία λήξης υποβολής των αιτήσεων για υπαγωγή στη β' φάση του "Προγράμματος επιχορήγησης για την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας, 5.000 ανέργων ηλικίας 16 έως 24 ετών νεοεισερχόμενων στην αγορά εργασίας, σε ιδιωτικές επιχειρήσεις και γενικά εργοδότες του ιδιωτικού τομέα με επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών, με τη δυνατότητα συνέχισης της επιχορήγησης για επιπλέον δώδεκα (12) μήνες, εφόσον η σύμβαση απόκτησης εργασιακής εμπειρίας μετατραπεί σε σύμβαση εργασίας". Επιχειρήσεις που είχαν ενταχθεί στην α' φάση του προγράμματος πριν την ανωτέρω ημερομηνία μπορούν να ενταχθούν στη β' φάση ενώ οι επιχειρήσεις οι οποίες υποβάλλουν αίτηση για υπαγωγή στο α' στάδιο του προγράμματος από την 16-12-2013 και μετά δεν δύναται να ενταχθούν στο β' στάδιο του προγράμματος. Σχετικοί Σύνδεσμοι:
 22.11.2010 Συμφωνητικό Συνεργασίας
 22.11.2010 Αναγγελία Πρόσληψης Επιχορηγούμενου (Πρόγραμμα ΝΘΕ) (Β' Στάδιο)
 22.11.2010 Αντικατάσταση Συμφωνητικού Συνεργασίας
 22.11.2010 Αντικατάσταση Επιχορηγούμενου (Πρόγραμμα ΝΘΕ) (Β' Στάδιο)
 29.10.2010 Φ.Ε.Κ.
 01.04.2011 ΦΕΚ (Τροποποίηση)
 29.10.2010 Πρόσκληση
 14.05.2012 Φ.Ε.Κ. τροποποίησης όσον αφορά τη βάση για τον ποσοστιαίο υπολογισμό των ποσών επιχορήγησης Συνοδευτικά Έντυπα Δημόσιας Πρόσκλησης - Χρήσιμα Αρχεία
 23.03.2013 Υπόδειγμα Ενημέρωσης Ωφελούμενου (για το α' στάδιο)
 23.03.2013 Υπόδειγμα Ενημέρωσης Ωφελούμενου (για το β' στάδιο)
 23.03.2013 Αίτηση Χορήγησης Επιχορήγησης Ασφαλιστικών Εισφορών 23.03.2013 Αίτηση Καταβολής Επιχορήγησης
 23.03.2013 Έντυπο Β
 2.5.2013 Αίτηση Επιμήκυνσης Αντικατάστασης Εργαζομένου
 2.5.2013 Αίτηση Επιμήκυνσης Καταβολής
 2.5.2013 Αίτηση Επιμήκυνσης Χρόνου Επιχορήγησης (μόνο για το β ́ στάδιο)
 14.5.2013 Υποβολή Δικαιολογητικών για την Περίοδο της Δέσμευσης του Προγράμματος (μόνο για το β ́ στάδιο)
 Προγράμματα Κοινωφελούς Χαρακτήρα Κλειστό ως προς την υποβολή αιτησεων. Σε εξέλιξη Πρόγραμμα διατήρησης θέσεων εργασίας με επιδότηση των εργοδοτικών εισφορών επιχειρήσεων που, λόγω της θέσης τους, επηρεάζεται η λειτουργία τους από τα έργα κατασκευής του ΜΕΤΡΟ στη Θεσ/νίκη.
 Kλειστό ως προς την υποβολή αιτήσεων. Σε εξέλιξη
 Οι ενδιαφερόμενοι οι οποίοι επιθυμούν να ενταχθούν στο πρόγραμμα υποβάλλουν ηλεκτρονική αίτηση υπαγωγής από τις 16-7-2014 και ώρα 10:00 π.μ.πατώντας εδώ (Φόρμα Ηλεκτρονικης Αίτησης) Δημόσια πρόσκληση για συμμετοχή στο πρόγραμμα επιχορήγησης των ασφαλιστικών εισφορών των ανέργων για την πρόσληψη σε θέσεις απασχόλησης που δημιουργήθηκαν μέσω προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα, φορέων που έχουν ενταχθεί στο “Πρόγραμμα «Δημιουργίας θέσεων απασχόλησης σε τοπικό επίπεδο μέσω προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα»”.
 Κλειστό ως προς την υποβολή αιτησεων. Ολοκληρώθηκε Σκοπός:
 Σκοπός του προγράμματος είναι η άμεση αντιμετώπιση της ανεργίας σε ειδικές ομάδες ανέργων που δημιουργείται ή επιτείνεται λόγω της οικονομικής κρίσης και ειδικότερα λόγω της οικονομικής ύφεσης που οδηγεί σε απολύσεις και μείωση της απασχόλησης και την προώθηση τους ή την επαναπροώθηση τους στην απασχόληση μέσα από τη συμμετοχή σε στοχευμένες δράσεις κοινωφελούς χαρακτήρα.
 από 7/3/2012 (Η ημερομηνία λήξης υποβολής αιτήσεων ενδιαφέροντος θα καθοριστεί με απόφαση του Διοικητή του ΟΑΕΔ).
 Οι Επιχειρήσεις - Εργοδότες (Δικαιούχοι) υποβάλλουν την αίτηση ηλεκτρονικά εδώ.
 Για την Υπεύθυνη Δήλωση Ν.1599/1986, επιλέξτε εδώ.
 Κλειστό ως προς την υποβολή αιτησεων. Σε εξέλιξη 17.03.2014 Δελτίο Τύπου Έναρξης Προγράμματος επιχορήγησης επιχειρήσεων για την πρόσληψη 10.000 ανέργων ηλικίας 30-66 ετών
 17.03.2014 ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ Νο 1/2014 ΠΡΟΣ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΣΤΟ «Πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων για την πρόσληψη 10.000 ανέργων ηλικίας 30-66 ετών»
 17.11.2014