text: ποσοστό των χρεών που έχει καθορίσει το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη το προσδοκώμενο εισόδημά του και τις βιοτικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειάς του. Το ποσοστό δεν μπορεί να είναι κατώτερο από το 10% των χρεών. Εάν ο οφειλέτης δεν τηρήσει τις υποχρεώσεις του, δεν επέρχεται απαλλαγή από τα χρέη. Σημειώνεται ότι σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ιδίως σε περιπτώσεις χρόνιας ανεργίας ή σημαντικών προβλημάτων υγείας, όπου το εισόδημα του οφειλέτη δεν επαρκεί για την κάλυψη στοιχειωδών βιοτικών αναγκών, είναι δυνατός ο προσδιορισμός χαμηλότερων ή και μηδενικών καταβολών. Αυτό ακόμα κι αν δεν προκύπτει η εξόφληση του ελάχιστου ποσοστού του 10% των συνολικών οφειλών. Το δικαστήριο μπορεί να επανεξετάζει κάθε οκτώ μήνες, ή και νωρίτερα αυτεπαγγέλτως ή μετά από αίτηση του οφειλέτη ή του πιστωτή, εάν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τις εξαιρετικές αυτές περιπτώσεις, επαναρυθμίζοντας τις οφειλόμενες καταβολές. Η κύρια κατοικία του οφειλέτη Η κύρια κατοικία του οφειλέτη, κατά την διαδικασία ρύθμισης και απαλλαγής από τα χρέη, προστατεύεται. Ο οφειλέτης μπορεί να ζητήσει την εξαίρεσή της από την περιουσία που ρευστοποιείται για την ικανοποίηση των πιστωτών, εφόσον δεν υπερβαίνει σε έκταση το προβλεπόμενο από τις ισχύουσες διατάξεις όριο αφορολόγητης απόκτησης πρώτης κατοικίας, προσαυξανόμενο κατά 30%. Σε αυτή την περίπτωση αναλαμβάνει την υποχρέωση να εξοφλήσει σε χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα είκοσι έτη με περίοδο χάριτος και σε ευνοϊκούς όρους ποσό οφειλών μέχρι το 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου, όπως αυτή αποτιμάται από το Δικαστήριο. Στην περίπτωση που το δικαστήριο κρίνει ότι δεν υφίσταται μόνιμη αδυναμία του οφειλέτη για αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεών του, τότε μπορεί η δικαστική διαδικασία να περιοριστεί με απλή ρύθμιση των οφειλών χωρίς απαλλαγή από τα χρέη. Συγκεκριμένα, η ρύθμιση μπορεί να προβλέπει την αναστολή της περιοδικής εξόφλησης της οφειλής μέχρι δύο έτη. Κατά τη διετία αυτή, θα καταβάλλονται είτε μόνο οι τόκοι είτε αυτοί θα κεφαλαιοποιούνται, χωρίς προηγούμενο ανατοκισμό κατά τη λήξη της αναστολής. Για να υπαχθεί ο οφειλέτης στις ευεργετικές ρυθμίσεις του νόμου, υποχρεούται στην ειλικρινή δήλωση των στοιχείων που αναφέρει. Εάν από δόλο δεν το πράξει, τότε εκπίπτει από τα ευεργετήματα της ρύθμισης και δεν μπορεί να υποβάλει νέα αίτηση για ρύθμιση χρεών για δύο έτη. Εάν τελικώς δεν ευδοκιμήσει η απαλλαγή από τα χρέη, στην περίπτωση αυτή, αναβιώνει η οφειλή ως είχε, δίχως όμως τους τόκους ανατοκισμού. Υπενθυμίζεται ότι κάθε οφειλέτης μπορεί να αξιοποιήσει μόνο μία φορά τις ρυθμίσεις για την απαλλαγή χρεών, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου. Η ρύθμιση χρεών στόχο έχει την προστασία των καταναλωτών, όχι την διακινδύνευση της φερεγγυότητάς τους. Για το σκοπό αυτό, η ρύθμιση χρεών και η απαλλαγή από χρέη δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο επεξεργασίας δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς από πιστωτικά ιδρύματα ή τρίτους για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών και πέντε ετών αντίστοιχα, από το χρονικό σημείο που λήγει η ρύθμιση ή επέρχεται η απαλλαγή. Η υπουργός στη συνέντευξη τύπου ανέφερε ότι ‘’οι ΗΠΑ (13ο κεφάλαιο της Bankruptcy Reform Act, 1978), διαθέτουν ήδη εδώ και 30 χρόνια ρυθμίσεις για την απαλλαγή των υπερχρεωμένων ιδιωτών από τα χρέη τους, όταν αυτοί αδυνατούν να ανταποκριθούν σε αυτά. Πολλές


text:
άλλες χώρες την τελευταία 15ετια έχουν υιοθετήσει αντίστοιχες ρυθμίσεις. Στον Καναδάς, την Ιαπωνία, τη Μεγάλη Βρετανία, και τη Δανία από το 1982, στη Νορβηγία, τη Σουηδία και την Αυστρία από το 1994, στην Ολλανδία από το 1998, στη Γερμανία και το Βέλγιο από το 1999, στη Γαλλία από το 2003, στη Πορτογαλία από το 2004, και στην Τσεχία από το 2008.’’ Και σχολίασε ότι ‘’τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει ασφαλώς να αναπτύξουν κριτήρια με βάση τα οποία θα αξιολογούν ορθολογικότερα την πιστοληπτική ικανότητα των υποψήφιων δανειοληπτών. Επιπλέον, θα πρέπει να δημιουργήσουν εσωτερικούς μηχανισμούς αξιολόγησης για την αποδοχή ή μη των σχεδίων απαλλαγής από τα χρέη. Ένα σημαντικό παράπλευρο όφελος της ρύθμισης είναι ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη μιας κουλτούρας διαβούλευσης, διαπραγμάτευσης και ρύθμισης των χρεών, που στη σημερινή πρακτική είναι ανύπαρκτη, καθώς δίνει τη δυνατότητα στους πιστωτές να πληροφορούνται τη συνολική οικονομική κατάσταση του οφειλέτη, τους κινδύνους και τις αδυναμίες εξυπηρέτησης χρεών, και να υιοθετήσουν ενόψει της πιθανής απαλλαγής από τα χρέη και ρεαλιστικότερες προσδοκίες’’. Σημειώνεται τέλος ότι προβλέπεται δε, επιπροσθέτως, η αναστολή των πλειστηριασμών της μοναδικής κατοικίας, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους οφειλέτες που βρίσκονται σε μόνιμη αδυναμία αποπληρωμής να αξιοποιήσουν την προστατευτική διάταξη της κυρίας κατοικίας, με την εξαίρεση αυτής από τη ρευστοποιήσιμη περιουσία, που εμπεριέχει το σχέδιο νόμου. [ΑΠΕ]
 Αυτοκτονεί ένας ιατρός;... (Μια αναδημοσίευση απο το press-gr)
 ''Στην μνήμη του γιατρού' Δεν το πιστεύω και δεν είμαι υποχρεωμένος να αποδεχτώ την θεωρία της «προδιάθεσης» εκ των υστέρων.Ο γιατρός είναι ένας «μικρός θεός».Έτσι πιστεύει κάθε ασθενής.Η έμμονη ιδέα κάθε γιατρού είναι η παράτασης του χρόνου ζωής του ασθενούς και η διατήρηση των ανθρώπων στη ζωή.Δεν αυτοκτονεί ένας γιατρός ,γιατί τότε δεν θα παραταθεί ούτε θα διατηρηθεί η ζωή των ανθρώπων.Ο Θεός προόρισε τους ιατρούς να θεραπεύουν, όπως προσδοκούσε από τους αγρότες να καλλιεργούν τη γη.Ο Θεός δεν είχε την πρόθεση να επιτρέψει να παραμείνει η γη ακαλλιέργητη, πολύ δε περισσότερο να αφήσει τη νόσο να εξελίσσεται αθεράπευτη.Ο Θεός εναντιώνεται στη νόσο, στο πόνο και τον θάνατο, ο ιατρός είναι το μέσο του θεού.Τι συνιστά τον ιατρό και ποιά είναι τα καθήκοντά απέναντι στους ασθενείς του?Ανθρωπιά, φιλικότητα και φιλανθρωπία, συνιστούν συγκεκριμένες υποχρεώσεις του ιατρού.Η ηθική, είναι συμφυής με την ιατρική και όχι ξένη προς αυτή.Όταν υπηρετούν την πολιτεία, οι ιατροί μπορεί να μάχονται, ως στρατιώτες, κατά των εχθρών της πολιτείας, αλλά υπό την ιδιότητα του ιατρού δεν πρέπει να βλάπτουν κανένα και οφείλουν να μην κάνουν διακρίσεις μεταξύ εχθρών και φίλων.Ο Ιπποκρατικός όρκος στόχευε πρωτίστως στη διασφάλιση του κύρους της ιατρικής και των λειτουργών της μάλλον, παρά στην προαγωγή του καλού του ασθενούς αυτό καθ ́ εαυτόΠροφανώς ο όρκος είναι περισσότερο ένας κώδικας εξωτερικών μάλλον παρά εσωτερικών προθέσεων.Η πεποίθησή μου είναι η ενότητα όλων των λογικών όντων και η θεμελιώδης ισότητα όλων των ανθρώπων.Η ιατρική, «είναι η γνώση του πώς θεραπεύεις και όχι του πώς βλάπτεις». Οι ιατροί, επιτελούν πλημμελώς τα καθήκοντά τους αν δεν...γνωρίζουν όλα όσα οφείλουν να γνωρίζουν, αν δεν χρησιμοποιούν τη γνώση αυτή για το καλό του πάσχοντος και, ιδιαίτερα, αν αποτυγχάνουν να εκπληρώσουν τις ηθικές

type: other


text:
τους υποχρεώσεις.Ο ιατρός στην ιδανικότερη των περιπτώσεων θα πρέπει να είναι φιλόσοφος και να ασκεί την ιατρική από αγάπη για την ανθρωπότητα.Η ηθική που οφείλει να διέπει τον ιατρό είναι συνυπάρχουσα, παρεπίπτουσα και όχι απαραίτητη. Αυτό το οποίο προσδοκάται από τον ιατρό είναι να ασκεί πολύ καλά την ιατρική.Ενημερώθηκα και πραγματικά τα πληρούσε όλα τα ανωτέρω ο συνάδελφος.Η υγεία και οι νόσοι του πληθυσμού των κοινωνιών είναι άμεσα συναρτημένα με τις κοινωνικές συνθήκες διαβίωσης των ατόμων.Έτσι το νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ» το κόσμημα της Δυτικής Αττικής με διάψευσε, ότι ήταν το νοσοκομείο των δυτικών προαστίων.Η αγάπη του χρήματος, η επιδίωξη της κοινωνικής διάκρισης και καταξίωσης , είναι ασυμβίβαστα με το λειτούργημα του ιατρού, όχι όμως για το «ΑΤΤΙΚΟΝ» νοσοκομείο.Ο ανταγωνισμός και το προσωπικό όφελος υιοθετήθηκε από ομάδα γιατρών στην άσκηση του επαγγέλματός τους στο «ΑΤΤΙΚΟΝ» νοσοκομείο.Το επιχειρηματικό μοντέλο της σύγχρονης ιατρικής πρακτικής δημιουργεί αναπόφευκτα μία ηθική των εξωτερικών εντυπώσεων.Έχουν τεθεί δυστυχώς ελαττωματικά θεμέλια σε αυτά τα «γωνιακά νοσοκομεία με τις μεγάλες βιτρίνες».Στελεχώθηκαν λάθος, από ανθρώπους ,φιλόδοξους, καιροσκόπους, καριερίστες.Συγκεντρώθηκε η εξουσία σε άτομα που σκοπός τους ήταν το βόλεμα των ημετέρων , δημιουργώντας την αυλή των κολάκων τους, για να γεύονται την καθημερινή ματαιοδοξία τους.Δεν σκοπεύω να γίνω γραφικός καταγγέλλοντας εκ νέου την ασυδοσία της πολιτείας ,που παρέδωσε ένα δημόσιο νοσοκομείο ΕΣΥ στα χέρια «επαγγελματιών της υγείας» και το μετέτρεψαν σε ιδιωτικό με την στελέχωση από ιδιώτες γιατρούς, που εφημερεύουν, χειρουργούν και προϊστανται ακόμη και σε δημόσιο κέντρο εξωσωματικής μέσα στο νοσοκομείο.Η διοίκηση έχει τις καταγγελίες, η δικαιοσύνη έχει τις μηνύσεις.Οι γιατροί δε του ΕΣΥ υπό διωγμό στο «Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο».Ο αριθμός των ολοένα και αυξάνει, η δυσαρέσκεια μεγαλώνει, η δυσοσμία της ανομίας και αυθαιρεσίας αναβλύζει με την ελπίδα να ερεθίσει κάποια ευαίσθητα και υπεύθυνα ρουθούνια.Δεν αυτοκτονεί ένας μάχιμος γιατρός και μάλιστα εν ώρα μάχης-εφημερίας.Τότε τι θα γίνει ο ασθενής;Αυτό που σκοτώνει καθημερινά ένα γιατρό, ένα επιστήμονα, ένα ευαίσθητο άνθρωπο, είναι το τσαλάκωμα της αξιοπρέπειάς του, η υποτίμησή του, η απαξίωσή του, η ειρωνεία, ο χλευασμός από ανωτέρους τους που στην αρχή τους πιστεύει, σέβεται, υποχωρεί, συμβιβάζεται και τέλος καταλαβαίνει , ότι δεν άξιζε τον κόπο θυσιών ,αλλά ούτε και ο τίτλος των,του δασκάλου του καθηγητή.Στις κρίσεις των εξελίξεων των γιατρών στο «ΑΤΤΙΚΟΝ» νοσοκομείο, συνάντησα ,για πρώτη φορά ένα ευγενή, σοβαρό συνάδελφο τον Ε.Κατσιμάνη.Ήταν ο εισηγητής μου.Σας γνωρίζω μου είπε, ήσασταν κάποτε επιμελητής στο νοσοκομείο «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ» ήμουν τότε ειδικευόμενος.Είσαι ένας από τους εισηγητές μου κ. Κατσιμάνη του είπα και του έσφιξα το χέρι.Ποτέ δεν φαντάστηκα, ότι ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που τον έβλεπα.Μου εξήγησε ότι του ασκούνται πιέσεις από το διευθυντικό περιβάλλον να μη προβεί στην εισήγηση.Του εξήγησα ότι ο νόμος αφορά γιατρούς του ΕΣΥ και όπως εμείς δεν συμμετέχουμε στις εξελίξεις των πανεπιστημιακών το ίδιο ισχύει και για αυτούς.Μου απολογήθηκε αμήχανα, ότι δεν μπορεί να παραβεί την εντολή του, γιατί προφανώς θα είχε την ίδια τύχη με εμένα που εξαναγκάστηκα σε απόσπαση.Τον προέτρεψα να μου κάνει αρνητική εισήγηση για να προχωρήσουν οι διαδικασίες.Μου είπε ότι δεν γίνεται γιατί είχε διαβάσει το βιογραφικό μου.Του απάντησα να πράξει κατά συνείδηση.O Οδυσσέας
 Καταιγισμός ρεπορτάζ


text: και σχολίων για την Ελλάδα στον σημερινό ευρωπαϊκό τύπο. Παραθέτουμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα. Η ισπανική εφημερίδα El Pais αναφέρεται στις ευθύνες των χρηματοπιστωτικών οίκων αξιολόγησης: «Η επέκταση της κρίσης δεν περιορίζεται μόνον στην Ελλάδα. Ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s υποβάθμισε την Ισπανία όσον αφορά τις χρηματοπιστωτικές της προοπτικές, χαρακτηρίζοντάς τις ‘αρνητικές’. Πρόκειται για μια προειδοποίηση που σημαίνει ότι προσεχώς ενδέχεται να υποβαθμιστεί και άλλο η αξιοπιστία της Ισπανίας. Η απόφαση αυτή είναι υπερβολική, καθώς το δημόσιο έλλειμμα της Ισπανίας είναι ένα από τα χαμηλότερα της ΕΕ. Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι πιο σοβαρή....μια χρεοκοπία της Ελλάδας θα ισοδυναμούσε με καταστροφή για το ευρώ και τους πιστωτές στη Γαλλία και τη Γερμανία. Αλλά οι πιθανότητες μιας τέτοιας εξέλιξης είναι ελάχιστες.» Η γερμανική Süddeutsche Zeitung υπογραμμίζει: «Με τα κράτη μπορεί να συμβεί ό,τι συνέβη και με τις τράπεζες: να χάσουν την αξιοπιστία τους και να καταρρεύσουν. Για να εμποδίσουν μια τέτοια εξέλιξη τα κράτη–μέλη της ΕΕ δεν τους μένει τίποτε άλλο από το να στηρίξουν την Ελλάδα. Άμεση οικονομική βοήθεια ή ανάληψη μέρους των χρεών της απαγορεύονται σαφέστατα από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, αλλά οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ συμφώνησαν πριν από μερικούς μήνες σε ένα απόρρητο σχέδιο διαχείρισης της κρίσης, ώστε σε περίπτωση ανάγκης να συνδράμουν τις χώρες-μέλη της ευρωζώνης που πλήττονται από την κρίση. Και όπως στην περίπτωση της Λετονίας και της Ουγγαρίας, που δεν ανήκουν καν στην ευρωζώνη, θα μπορούσαν να καλέσουν σε βοήθεια ακόμη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), εάν χρειαστεί.» Γιατί θέλουν την παραδειγματική τιμωρία της Ελλάδας; «Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας είναι υψηλό, αλλά όχι ασυνήθιστα υψηλό», παρατηρεί η γερμανική αριστερή εφημερίδα Junge Welt διατυπώνοντας μια ενδιαφέρουσα θεωρία: «Το έλλειμμα της Ελλάδας έχει υπερβεί το 10% του ΑΕΠ, αλλά υπάρχουν και άλλες χώρες –π.χ. οι ΗΠΑ- που στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης είδαν τα ελλείμματά τους να αυξάνονται. Στην περίπτωση της Ελλάδας ζητούμενο είναι η παραδειγματική τιμωρία. Κατ` αρχήν για να εξαναγκαστεί η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να αποστασιοποιηθεί από τις προεκλογικές της υποσχέσεις. Οι δραστικές περικοπές που αποφασίστηκαν δεν αρκούν. Στο πεδίο των μισθών, οι οποίοι σημείωσαν άνοδο τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, θα πρέπει να ισχύσουν γερμανικές συνθήκες. Κατά δεύτερο λόγο η υπόθεση αυτή είναι μια δοκιμασία για την ΟΝΕ. Πριν καν χρεοκοπήσει η Ελλάδα οι χώρες-μέλη της ευρωζώνης θα κανονίσουν ένα όμορφο και μεγάλο δάνειο, στα πρότυπα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), για το οποίο οι Έλληνες οφείλουν να αιμορραγήσουν», επισημαίνει χαρακτηριστικά η εφημερίδα. Οι χώρες που βρίσκονται στα πρόθυμα της χρεοκοπίας θέλουν τη βοήθεια και όχι το μαστίγιο του ΔΝΤ Η γαλλική Le Monde υπενθυμίζει: «Πριν από την εισαγωγή του ευρώ η Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Γερμανίας είχε προειδοποιήσει για τους κινδύνους που ελλοχεύουν, εάν ενταχθούν στην ευρωζώνη χώρες της Νότιας Ευρώπης, τις οποίες χαρακτήρισε ανενδοίαστα ‘κλαμπ μεντιτερανέ’. Οι προειδοποιήσεις αυτές δεν εισακούστηκαν. Οι πολιτικοί λόγοι ένταξης αυτών των χωρών στην ευρωζώνη υπερίσχυσαν....Στη θεωρία απαγορεύει η συνθήκη του Μάαστριχτ κάθε βοήθεια σε χρεοκοπημένη χώρα της ευρωζώνης, αλλά στην πράξη θα είναι δύσκολο για τους Βορειοευρωπαίους και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) να


text:
αφήσουν μια χώρα της ευρωζώνης να καταρρεύσει, καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε μια σοβαρή κρίση αξιοπιστίας προς το ευρώ.» Τέλος, η επίσης γαλλική Liberation διευκρινίζει ποιες είναι οι ευθύνες των πολιτικών και του ΔΝΤ: «Μπορούμε να κατηγορήσουμε την Ελλάδα για κακοδιαχείριση του δημόσιου ελλείμματος, αλλά εάν κάνουμε μια σύγκριση σε παγκόσμιο επίπεδο δεν είναι μόνον οι Έλληνες πολιτικοί υπεύθυνοι για αυτή την καταστροφή. Ένοχος είναι το χρηματοπιστωτικό κατεστημένο. Οι πολιτικοί μπορούν να λειτουργήσουν μόνον σαν πυροσβέστες, τη φωτιά όμως την έβαλαν οι τραπεζίτες. Με άλλα λόγια: δεν πρέπει να τιμωρηθούν οι χώρες που βρίσκονται στα πρόθυρα χρεοκοπίας σαν να ήταν αυτοί οι κακοί μαθητές, αλλά οι χρηματοπιστωτικές αγορές. Αντίθετα οι χώρες αυτές αξίζουν τη βοήθεια και όχι το μαστίγιο του ΔΝΤ, που μεσούσης της οικονομικής καταιγίδας έκανε πρώτο λόγο για ανάκαμψη της οικονομίας», παρατηρεί η γαλλική εφημερίδα.Deutche Welle
 Μια νέα έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο Βρετανικό Ιατρικό Περιοδικό (British Medical Journal), αμφισβητεί κατά πόσο είναι όντως αποτελεσματικό το αντι-ιικό φάρμακο "Ταμιφλού" στην πρόληψη των επιπλοκών της γρίπης, όπως η πνευμονία, παρόλο που οι υπηρεσίες υγείας πολλών κρατών ανά τον κόσμο έχουν δημιουργήσει μεγάλα αποθέματα και το χρησιμοποιούν ευρέως εναντίον της νέας γρίπης, θεωρώντας ότι βοηθά να μειωθούν οι εισαγωγές στα νοσοκομεία και οι θάνατοι λόγω επιπλοκών.Σύμφωνα με τους ερευνητές, υπό τον Κρις Ντελ Μαρ του πανεπιστημίου Μποντ της Αυστραλίας, οι οποίοι μελέτησαν τις μέχρι τώρα κλινικές δοκιμές του φαρμάκου, το φάρμακο συντομεύει πράγματι κατά μια μέρα περίπου τα συμπτώματα της γρίπης, αλλά υπάρχουν ελάχιστες ενδείξεις ότι το "Ταμιφλού" (εμπορική ονομασία του φαρμάκου oseltamivir) σταματά τις επικίνδυνες επιπλοκές του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος (π.χ. πνευμονία) στους υγιείς ανθρώπους που μολύνονται με τη γρίπη. Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, το φάρμακο "εμφανίζει μέτρια επίδραση στη μείωση των συμπτωμάτων της γρίπης, καθώς και αναποτελεσματικότητα σε, κατά τα άλλα, υγιείς ενήλικες", σύμφωνα με τα πρακτορεία Ρόιτερ και Γαλλικό και τους "Τάιμς του Λονδίνου".Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι υπάρχουν ανεπαρκή δημοσιευμένα δεδομένα που να αποδεικνύουν ότι το "Ταμιφλού" (η κατανάλωση του οποίου έχει αυξηθεί κατακόρυφα διεθνώς μετά το ξεκίνημα της πανδημίας) μειώνει τις επιπλοκές στους, κατά τα άλλα υγιείς, ασθενείς που κόλλησαν τη γρίπη.Λόγω της έλλειψης επαρκώς στοιχείων, οι επιστήμονες δηλώνουν ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στους ισχυρισμούς της κατασκευάστριας ελβετικής εταιρίας Ροσέ (Roche) ότι το φάρμακο μειώνει τον κίνδυνο επιπλοκών στους, κατά τα άλλα, υγιείς ενήλικους με γρίπη. Επίσης αναφέρουν ότι το "Ταμιφλού" δεν πρέπει να χρησιμοποιείται πλέον σε θεραπείες ρουτίνας της εποχικής γρίπης και, παράλληλα, καλούν τις κυβερνήσεις να κάνουν νέες μελέτες για να ελέγξουν την ασφάλεια φαρμάκων όπως το "Ταμιφλού", που αποκαλούνται "αναστολείς νευραμινιδάσης".
 ΞΕΚΙΝΕΙΣΤΕ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΤΑ golden boys Κ.ΤΡΙΣΕ ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΓΓΙΖΕΤΕ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΩΤΟΥΣ... ΑΡΚΕΤΑ ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙ...
 «Συνταγή Ιρλανδίας», με μείωση μισθών και δημοσίων δαπανών συστήνει για την Ελλάδα ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ. «Εδειξε τα δόντια του» στην Ελλάδα χθες ο πρόεδρος της ΕΚΤ Ζαν Κλοντ Τρισέ. Πρότεινε στην κυβέρνηση να ακολουθήσει τη συνταγή της Ιρλανδίας Ο κεντρικός τραπεζίτης υπέδειξε στην κυβέρνηση να λάβει «γενναίες αποφάσεις», αντίστοιχες των σκληρών μέτρων που αναγκάστηκε να υιοθετήσει η Ιρλανδία, προκειμένου να περιορίσει


text:
το εκρηκτικό της δημοσιονομικό έλλειμμα, που πλησιάζει το 12% του ΑΕΠ. Μιλώντας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο χαρακτήρισε «κρίσιμη» και «απαιτητική» την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Ελλάδα, προσθέτοντας ότι θα χρειαστούν «γενναίες αποφάσεις». Ηδη από χθες τα ελληνικά ομόλογα δέχονται ένα δεύτερο κύμα κερδοσκοπικής επίθεσης, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να εκτοξευτεί για μία ακόμη φορά το περιθώριο (spread) στο 1,92%, με αφορμή την προειδοποίηση της Standard & Poors για υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας. Οι χθεσινές εξελίξεις τόσο στην αγορά ομολόγων όσο και με τη θεραπεία-σοκ, ανάλογη αυτής που πρόκειται να εφαρμόσει και ο «ημιθανής κέλτικος τίγρης», σηματοδοτούν το πρόωρο τέλος της άτυπης «περιόδου χάριτος» που είχε λάβει η χώρα μας ύστερα από τον συντονισμό της κυβέρνησης με τον αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Λουκά Παπαδήμο. Ταυτοχρόνως, οι «παραινέσεις» Τρισέ διέλυσαν κάθε προσδοκία για «ήπια προσαρμογή» της οικονομίας. Είναι πλέον σαφές ότι τόσο η ΕΚΤ όσο και πιθανότατα η Κομισιόν, απαιτούν από τη χώρα μας, προκαταβολικώς μάλιστα, να καταβάλει «επώδυνο αντίτιμο», προκειμένου να παράσχουν τη στήριξή τους στην οικονομία, όταν και εφόσον απαιτηθεί. Ο κ. Τρισέ έδωσε χθες το στίγμα σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή, αναφέροντας ότι « σωστά η κυβέρνηση της Ιρλανδίας έλαβε σκληρές αποφάσεις», προσθέτοντας ότι «ανάλογα μέτρα και αποφάσεις θα πρέπει να λάβει και η Ελλάδα, τα οποία καθορίζονται από τις ίδιες συνθήκες (σ.σ. με αυτές που επικρατούν στην Ιρλανδία). Εξέφασε την ελπίδα του ότι «η ελληνική κυβέρνηση θα έχει τη δυνατότητα να λάβει τέτοιες αποφάσεις». Στο 1,92% το spread Την ίδία ώρα στην Αθήνα είχε στηθεί για μία ακόμη φορά ένα παιγνίδι κερδοσκοπίας με θύμα τα ελληνικά ομόλογα και το κόστος δανεισμού του Δημοσίου. Από το νωρίς χθες το πρωί το περιθώριο των ελληνικών ομολόγων είχε αρχίσει να διευρύνεται, με αποτέλεσμα να ξεπεράσει το απόγευμα το 1,92% από 1,8% που είχε κλείσει την Παρασκευή. Λύση στο «μυστήριο» δόθηκε νωρίς το απόγευμα, όταν ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Standard and Poor's προειδοποίησε για επικείμενη υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας, στην περίπτωση που θεωρήσει ότι το πρόγραμμα που θα υποβάλει η κυβέρνηση στις Βρυξέλλες δεν είναι ρεαλιστικό. Ηδη η χώρα βρίσκεται στο «τελευταίο σκαλοπάτι» (Α-) της ευρωζώνης. Ετσι, μία υποβάθμιση στο ΒΒΒ+ θα έχει ως αποτέλεσμα τα ελληνικά ομόλογα να μη θεωρούνται πλέον από τα πλέον αξιόπιστα παγκοσμίως. Είναι ενδεικτικό ότι η ΕΚΤ αποφάσισε να δέχεται ως ενέχυρο για χρηματοδοτήσεις ομολόγα αντίστοιχης διαβάθμισης μόνο μετά τη χαλάρωση των κριτηρίων στην οποία προχώρησε πιεζόμενη από τη διεθνή κρίση ρευστότητας. * Τις δυσοίωνες προοπτικές που διαγράφονται μετά ταύτα στο μέτωπο του δημοσίου δανεισμού εξέτασαν χθες ο υπουργός Οικονομίας Γ. Παπακωσταντίνου με τον καθ' ύλην αρμόδιο πρόεδρο του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους Σπ. Παπανικολάου. Σύμφωνα με πληροφορίες, το Ελληνικό Δημόσιο προς το παρόν δεν αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να προσφύγει για δανεισμό στις αγορές. Προσανατολίζεται, ωστόσο, να καλύψει τα όποια ανοίγματα εμφανιστούν με βραχυπρόθεσμο δανεισμό. Να συνάψει δηλαδή δάνεια με χρονική διάρκεια έως μίας εβδομάδας. Με τέτοια δάνεια το υπουργείο Οικονομικών άντλησε στις αρχές του έτους περί τα 43 δισ.ευρώenet
 Επιβεβαιώθηκε με την κατάθεση του νομοσχεδίου στη Βουλή,


text: το ότι πριν από τα Χριστούγεννα θα καταβληθεί σε 2,55 εκατομμύρια Έλληνες η πρώτη δόση του επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης. Η κύρια αλλαγή είναι ότι καταργούνται τα εισοδηματικά κριτήρια για τους ανέργους του ΟΑΕΔ που δικαιούνται πλέον το επίδομα καθώς επίσης και πως οι οικογενειάρχες που ανήκαν πέρυσι στα εισοδηματικά κριτήρια του επιδόματος και φέτος είναι άνεργοι θα εισπράξουν το επίδομα δύο φορές. Αναλυτικά όλα τα κριτήρια που θα πρέπει να πληρούν οι πολίτες για να εισπράξουν το βοήθημα έχουν ως εξής: Όπως προκύπτει από το σχέδιο νόμου, η πρώτη δόση θα πρέπει να καταβληθεί μέχρι το τέλος του 2009 ενώ η δεύτερη δόση μέχρι τον Ιούνιο του 2010. Το επίδομα θα είναι αφορολόγητο ενώ δεν θα συνυπολογίζεται ως εισόδημα για την χορήγηση άλλων επιδομάτων (ΕΚΑΣ κλπ). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο συνταξιούχος του ΕΚΑΣ, δεν κινδυνεύει να χάσει το Επιδόμα Κοινωνικής Αλληλεγγύης λόγω του βοηθήματος. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης, οι 2,55 εκατομμύρια δικαιούχοι ανήκουν στις ακόλουθες εννέα κατηγορίες: ►1.Οικογένειες με εισοδήματα τα οποία προέρχονται από μισθούς και αγροτικά επαγγέλματα ►2.Συνταξιούχοι που λαμβάνουν σύνταξη από τον ΟΓΑ ►3.Συνταξιούχοι δικαιούχοι του ΕΚΑΣ ►4.Χαμηλοσυνταξιούχοι που λαμβάνουν σύνταξη χηρείας, γήρατος, αναπηρίας κλπ και δεν λαμβάνουν ΕΚΑΣ ►5.Άτομα με ειδικές ανάγκες που λαμβάνουν προνοιακά επιδόματα ►6.Νεφροπαθείς που λαμβάνουν διατροφικό επίδομα ►7.Απροστάτευτα παιδιά του νόμου 4051/1960 και του ΠΔ 108/83 ►8.Οικονομικά αδύνατοι (άποροι) δικαιούχοι βιβλιαρίου ανασφάλιστου του ν.δ 57/1973 ►9.Άνεργοι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ Υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι ενδέχεται να πληρούν τα κριτήρια ένταξης σε δύο κατηγορίες. Ξεκαθαρίζεται ότι θα εισπράξουν το επίδομα μία φορά και πάντοτε το υψηλότερο ποσό. Αναλυτικά: ►Οικογένειες με εισοδήματα τα οποία προέρχονται από μισθούς και αγροτικά επαγγέλματα Σε αυτή την κατηγορία, ανήκουν 444.500 δικαιούχοι οι οποίοι θα εισπράξουν από 700 έως 1.300 ευρώ ανάλογα με την οικογενειακή τους κατάσταση. Σύμφωνα με τις τελευταίες αλλαγές, οι οικογενειάρχες που ανήκαν πέρυσι στις παρακάτω κατηγορίες και φέτος είναι άνεργοι, θα εισπράξουν το επίδομα δύο φορές. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν για να εισπράξουν το επίδομα, είναι: 1.να έχουν τουλάχιστον ένα παιδί. To παιδί θα πρέπει να θεωρείται προστατευόμενο μέλος με βάση τις φορολογικές διατάξεις. Αυτό σημαίνει ότι εξαιρούνται παιδιά τα οποία έχουν το δικό τους εισόδημα.Προστατευόμενα μέλη θεωρούνται τα παιδιά ηλικίας έως 18 ετών όπως επίσης και τα παιδιά έως 25 ετών υπό την προϋπόθεση ότι σπουδάζουν. 2.να πληρούν συγκεκριμένα εισοδηματικά κριτήρια και 3.το εισόδημά τους θα πρέπει να προέρχεται κυρίως από μισθούς ή αγροτικά εισοδήματα. Αυτό σημαίνει ότι εξαιρούνται όλοι όσοι δεν έχουν παιδιά, οι εισοδηματίες, και οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, το εισόδημα από μισθούς θα πρέπει να είναι τουλάχιστον το 50% του συνολικού εισοδήματος. Δηλαδή, ο μισθωτός των 400 ευρώ με ένα παιδί ο οποίος εισπράττει και ένα ενοίκιο 300 ευρώ τον μήνα, θα επιδοτηθεί καθώς το μισό του εισόδημα προέρχεται από μισθωτές υπηρεσίες, έχει ένα παιδί, και δεν υπερβαίνει το εισοδηματικό κριτήριο. Αναλυτικά τα εισοδηματικά κριτήρια που θα πρέπει να πληρούνται, φαίνονται στον ακόλουθο πίνακα: Ποιοι δικαιούνται το επίδομα οικογενειακής αλληλεγγύης A. Οικογένειες με συνολικό οικογενειακό εισόδημα που προέρχεται κατά κύριο λόγο από


text: μισθούς και αγροτικά εισοδήματα Αριθμός παιδιών Ανώτατο όριο συνολικού εισοδήματος Αρ. δικαιούχων Eνίσχυση (σε €) Συνολική δαπάνη (εκατ. €) 1 15.000 197.500 700 138,25 2 16.500 194.500 800 155,6 3 22.000 39.500 1.000 39,5 4 23.500 9.000 1.100 9,9 5 25.000 2.500 1.200 3 6 και άνω 26.500 1.500 1.300 1,95 Σύνολο 444.500 348,2 ΠΡΟΣΟΧΗ: Λαμβάνεται υπόψη το συνολικό οικογενειακό εισόδημα. Αυτό σημαίνει ότι θα προστεθούν τα εισοδήματα των δύο συζύγων αλλά και των παιδιών, εφόσον υπάρχουν. Ως βάση υπολογισμού θα χρησιμοποιηθούν τα εισοδήματα που εμφανίσαμε στις φετινές φορολογικές δηλώσεις και τα οποία αφορούν στα εισοδήματα του 2008. ►Συνταξιούχοι που λαμβάνουν σύνταξη από τον ΟΓΑ Ο αριθμός των δικαιούχων ανέρχονται σε 810.000 ενώ το ποσό που θα εισπράξουν, φτάνει στα 300 ευρώ. Οι συνταξιούχοι του ΟΓΑ, θα πρέπει να πληρούν τα τρία βασικά κριτήρια χορήγησης του ΕΚΑΣ (το οποίο δεν δικαιούνται ως συνταξιούχοι του ΟΓΑ). Τα τρία αυτά κριτήρια είναι τα εξής: 1.Εισόδημα αποκλειστικά από συντάξεις: 8.060,44 ευρώ 2.Ατομικό εισόδημα: 9.403,85 ευρώ 3.Οικογενειακό εισόδημα: 14.633,56 ευρώ ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα τρία κριτήρια πρέπει να πληρούνται ταυτόχρονα. Αυτό σημαίνει ότι αποκλείονται οι συνταξιούχοι που έχουν σύζυγο με εισοδήματα άνω των ορίων που προαναφέρθηκαν. ►Συνταξιούχοι δικαιούχοι του ΕΚΑΣ Είναι 380.000 δικαιούχοι οι οποίοι επίσης θα εισπράξουν από 300 ευρώ ο καθένας. Θα πρέπει να εισπράττουν το ΕΚΑΣ κατά την ημερομηνία ενεργοποίησης του νόμου, δηλαδή κατά την ημερομηνία δημοσίευσής του στο ΦΕΚ. ►Χαμηλοσυνταξιούχοι που λαμβάνουν σύνταξη χηρείας, γήρατος, αναπηρίας κλπ και δεν λαμβάνουν ΕΚΑΣ Για να πάρει κάποιος το ΕΚΑΣ, θα πρέπει να πληροί και συγκεκριμένο ηλικιακό κριτήριο. Έτσι, συνταξιούχοι γήρατος ή χηρείας δεν λαμβάνουν το ΕΚΑΣ αν δεν έχουν συμπληρώσει το 60ο έτος της ηλικίας τους. Αυτή την κατηγορία πολιτών, η κυβέρνηση θέλει να τη συμπεριλάβει στη λίστα αυτών που θα πάρουν το επίδομα. Πρόκειται για περίπου 170.000 άτομα τα οποία θα εισπράξουν 400 ευρώ ο καθένας. Απαραίτητη προϋπόθεση για τους δικαιούχους της κατηγορίας, είναι να μην υπερβαίνουν τα εισοδηματικά κριτήρια χορήγησης του ΕΚΑΣ. (ατομικό εισόδημα 9043 ευρώ και οικογενειακό 14.633 ευρώ). ►Άτομα με ειδικές ανάγκες που λαμβάνουν προνοιακά επιδόματα Είναι περίπου 185.000 άτομα τα οποία θα εισπράξουν από 400 ευρώ. ►Νεφροπαθείς που λαμβάνουν διατροφικό επίδομα Οι δικαιούχοι ανέρχονται σε 13.000 και θα εισπράξουν και αυτοί 400 ευρώ. Μοναδική προϋπόθεση είναι οι νεφροπαθείς να εισπράττουν το διατροφικό επίδομα. ►Απροστάτευτα παιδιά του νόμου 4051/1960 και του ΠΔ 108/83 Τα 25.000 παιδιά της κατηγορίας θα πάρουν επίδομα 400 ευρώ. Δικαιούχοι είναι όσοι: λαμβάνουν κατά την 3η Νοεμβρίου 2009 την ενίσχυση των απροστάτευτων παιδιών.πληρούν τα εισοδηματικά κριτήρια χορήγησης του ΕΚΑΣ (ατομικό εισόδημα 9403 ευρώ και οικογενειακό 14.633 ευρώ). ►Οικονομικά αδύνατοι (άποροι) δικαιούχοι βιβλιαρίου ανασφάλιστου του ν.δ 57/1973 Οι δικαιούχοι ανέρχονται σε 100.000 και θα πάρουν 400 ευρώ. Θα πρέπει να κατέχουν το βιβλιάριο ανασφάλιστου στις 3 Νοεμβρίου. ►Άνεργοι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ Υπολογίζονται σε περίπου 400.000 και επίσης θα εισπράξουν 400 ευρώ. Θα πρέπει όμως να ανήκουν σε μια από τις παρακάτω κατηγορίες κατά την 3η Νοεμβρίου του 2009: 1.Να είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ 2.Να επιδοτούνται λόγω ανεργίας από τον ΟΑΕΔ και το επίδομα


text:
να μην υπερβαίνει το ποσό του βασικού επιδόματος ανεργίας όπως καθορίζεται στο άρθρο 21 παρ 3 του ν.δ 2961/1954 προσαυξημένου λόγω οικογενειακών βαρών σύμφωνα με την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου 3.Να είναι άνεργοι και να δικαιούνται για το έτος 2009 το ειδικό βοήθημα του άρθρου 22 παρ. 6 του 1836/1989 4.Είναι εγγεγραμμένοι ως άνεργοι στους καταλόγους προσφερομένων προς εργασία του Γραφείου Ευρέσεως Ναυτικής Εργασίας και των παραρτημάτων του εφόσον δικαιούνται επιδότηση για το λόγο αυτό. enet
 Προσδιορίστηκαν τα πεδία αλλαγών στο Ασφαλιστικό Με άμεσους φόρους η χρηματοδότηση του «κουμπαρά» για το Ασφαλιστικό
 Εννέα τομείς στους οποίους απαιτούνται δομικές αλλαγές στο Ασφαλιστικό προσδιόρισε ο υπουργός Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος. Περιλαμβάνονται διαδοχική ασφάλιση, ενοποιήσεις ταμείων, βαρέα και ανθυγιεινά και ταμείο για την αλληλεγγύη των γενεών. Τον Ιούνιο θα είναι έτοιμο το ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Μεταξύ άλλων, υπογράμμισε την ανάγκη μηχανοργάνωσης για την αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής. Τόνισε δε, ότι το τελικό πόρισμα θα αξιολογηθεί από το υπουργείο Εργασίας.Τα εννέα επίπεδα που προτείνονται για μελέτη και συγκεκριμενοποίηση είναι τα ακόλουθα:1. Διαχωρισμός ανταποδοτικής - αναλογικής σύνταξης από την κοινωνική2. Θεσμοθέτηση βασικής σύνταξης ως κοινής αφετηρίας για όλες τις κύριες συντάξεις με παράλληλη εξάλειψη των κινήτρων πρόωρης εξόδου από την εργασία 3. Λείανση αδικιών στη διαδοχική ασφάλιση4. Σύσταση πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας5. Ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων σε τρία (μισθωτοί, αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες) σε μια δεκαετία 6. Ενίσχυση των κινήτρων εθελοντικής παραμονής στην εργασία μετά τη συνταξιοδότηση7. Θέσπιση ενιαίου καθεστώτος για βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα8. Καθιέρωση πάγιου συστήματος ρύθμισης των οφειλών των επιχειρήσεων προς τα ταμεία9. Ανασύσταση του Ταμείου Αλληλεγγύης των Γενεών που θα χρηματοδοτείται από την άμεση φορολογία Στην εισήγησή του ο κ. Λοβέρδος τόνισε ότι το ασφαλιστικό μας σύστημα, όπως είναι σήμερα, θέτει σε κίνδυνο όλα τα δικαιώματα των ασφαλισμένων, καθώς και την εθνική οικονομία. "Το έτος 2015 όπου θα έχει βγει μαζικά στη σύνταξη η γενιά όσων εισήλθαν στην αγορά εργασίας στο μέσον της δεκαετίας του 1970, θα είναι το έτος της έκρηξης του προβλήματος" είπε χαρακτηριστικά. Παράλληλα, ο υπουργός σημείωσε ότι απαιτείται μια συνολική αλλαγή του ασφαλιστικού συστήματος, "δίχως την καταφυγή στον δημαγωγικό κατακερματισμό". Όπως είπε, αρχές του νέου συστήματος το υπουργείο προτείνει να είναι ο δημόσιος και καθολικός χαρακτήρας, η βιωσιμότητα, ο εξορθολογισμός και η κοινωνική δικαιοσύνη. "Σταθερή πολιτική μας βούληση ήταν και παραμένει να μη θιγεί το σημερινό πλαίσιο παροχών προς τους ασφαλισμένους" υπογράμμισε. Από την πλευρά του ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος, τόνισε ότι στο διάλογο δεν τέθηκαν θέματα για αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και μείωσης των συντάξεων, αλλά θέματα που διασφαλίζουν ότι δεν θα υπάρχουν χαμένα ένσημα. "Σ' αυτό θα επιμείνουμε ιδιαίτερα" κατέληξε. enet
 Τα τσιγάρα που κυκλοφορούν ακόμη και στην Ελλάδα, βρέθηκαν γεμάτα μικρόβια, αρκετά από τα οποία μπορούν να αποτελέσουν πηγή μόλυνσης για τους ανθρώπους, προειδοποιούν Γάλλοι και Αμερικανοί ερευνητές. Στη μελέτη, μάλιστα, ελέγχθηκαν γνωστές μάρκες.Η έρευνα, που θεωρείται η πρώτη του είδους της διεθνώς, έγινε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ με επικεφαλής την καθηγήτρια της Σχολής Δημόσιας Υγείας Αμι Σάπκοτα και σε συνεργασία με ερευνητές της Σχολής Εκόλ Εντραλ της Λιόν.Οι


text:
ερευνητές χρησιμοποίησαν μεθόδους ανάλυσης του DNA για να προσδιορίσουν το συνολικό γενετικό υλικό των μικροοργανισμών που περιέχονται πάνω σε ένα τσιγάρο. Διαπίστωσαν ότι εκατοντάδες είδη βακτηρίων -μερικά των οποίων είναι γνωστό ότι προκαλούν μολύνσεις των πνευμόνων, του αίματος ή του εντέρου- βρίσκονται μέσα σε κάθε τσιγάρο, ενώ δεν απέκλεισαν ότι περαιτέρω έλεγχοι θα αυξήσουν στο μέλλον σημαντικά τον αριθμό των βακτηρίων που θα ανακαλυφθούν. Ανάμεσα στα βακτήρια που βρέθηκαν τα Acinetobacter, Bacillus, Burkholderia, Clostridium, Klebsiella, Pseudomonas aeruginosa, Serratia, Campylobacter, Proteus, Enterococcus, Staphylococcus κ.ά., μερικά από τα οποία ποτέ πριν δεν είχαν εντοπιστεί μέσα στα τσιγάρα. Οι ερευνητές σχεδιάζουν περαιτέρω έρευνες για να εξακριβώσουν κρίσιμα ερωτήματα, όπως κατά πόσο τα βακτήρια επιβιώνουν από τη διαδικασία της καύσης του καπνού και με την εισπνοή του καπνού αποικούν στο αναπνευστικό σύστημα των καπνιστών. Οι μέχρι τώρα ενδείξεις, πάντως, είναι ότι ορισμένα ανθεκτικά μικρόβια μπορούν όντως να μεταδοθούν στον άνθρωπο δια μέσω της αναπνευστικής οδού.Θεωρούν επίσης πιθανό ότι το κάπνισμα εξασθενεί το φυσικό ανοσοποιητικό σύστημα και ότι τα παθογόνα μικρόβια προέρχονται κυρίως από το περιβάλλον παρά από τα ίδια τα τσιγάρα. Για να ξεκαθαριστεί το ζήτημα, οι επιστήμονες συστήνουν πρόσθετες έρευνες. «Αν οι οργανισμοί αυτοί μπορούν να επιβιώσουν από τη διαδικασία του καπνίσματος -και πιστεύουμε ότι μπορούν- τότε μπορούν στη συνέχεια να συνεισφέρουν σε μολυσματικές και σε χρόνιες ασθένειες, τόσο στους καπνιστές όσο και σε όσους απλώς εκτίθενται στον καπνό», δήλωσε η υπεύθυνη της έρευνας Δρ Σάπκοτα. Πρόσθεσε ότι, με δεδομένο πως τα τσιγάρα χρησιμοποιούνται από περισσότερους του ενός δισεκατομμυρίου ανθρώπου παγκοσμίως, είναι κρίσιμο να μάθουμε όσο γίνεται πιο πολλά πράγματα για το βακτηριακό περιεχόμενο των τσιγάρων. Η μελέτη δημοσιεύεται στη επιστημονική επιθεώρηση Environmental Health Perspectives.πηγή: Τα Νέαonline Αναρτήθηκε από
 Στα σκαριά είναι μία μεγάλη προκήρυξη για την πρόσληψη 3.127 εργαζομένων σε νοσηλευτικά ιδρύματα. Το υπουργείο Υγείας και το ΑΣΕΠ βρίσκονται σε διαρκή συνεννόηση και η προκήρυξη αυτή θα είναι η πρώτη που θα προωθηθεί αμέσως μετά την ψήφιση του νέου νόμου για το σύστημα προσλήψεων. Οι 3.127 θέσεις προέκυψαν μετά την ενοποίηση δύο διαφορετικών προκηρύξεων, καθώς συμφωνήθηκε τελικά να εκδοθεί μία μεγάλη, ενιαία προκήρυξη για την κάλυψη όλων των αναγκών σε νοσηλευτικό προσωπικό για το τρέχον έτος. Η πρώτη προκήρυξη, που είχε σταλεί μάλιστα από το ΑΣΕΠ για δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως αλλά πάγωσε, προέβλεπε την κάλυψη 1.727 θέσεων νοσηλευτικού προσωπικού των κατηγοριών ΠΕ, ΤΕ και ΔΕ, η κατανομή των οποίων παρουσιάζεται αναλυτικά στους πίνακες που ακολουθούν. Η δεύτερη προκήρυξη αφορούσε 1.400 θέσεις νοσηλευτών όλων των κατηγοριών (ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ και ΥΕ). Ωστόσο, μετά την απόφαση να προχωρήσει σε μία ενιαία διαδικασία η πλήρωση των θέσεων για τα νοσηλευτικά ιδρύματα, στην ενιαία προκήρυξη δεν θα περιληφθούν οι 220 θέσεις που αφορούν την κατηγορία της Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης. Οι συγκεκριμένες θέσεις θα αντικατασταθούν από ισάριθμες θέσεις ΠΕ, ΤΕ και ΔΕ έπειτα από σχετικά αιτήματα που θα υποβάλουν οι φορείς (ήδη είναι σε εξέλιξη η συγκέντρωση των αιτημάτων). Η κατανομή που παρουσιάζουν σήμερα οι «Προσλήψεις στο Δημόσιο» αφορά τις υπόλοιπες 1.180 θέσεις, οι οποίες θα προχωρήσουν κανονικά. Ενδέχεται ωστόσο μετά την προσθήκη και των υπόλοιπων


text: 220 θέσεων, σε κάποια νοσοκομεία να αυξηθεί ο τελικός αριθμός των προκηρυσσόμενων θέσεων. Προσόντα διορισμού Με τη νέα ενιαία προκήρυξη θα ορίζονται τα προσόντα διορισμού για τις κατηγορίες ΠΕ, ΤΕ και ΔΕ. Ειδικότερα για τις προκηρυσσόμενες θέσεις οι υποψήφιοι θα πρέπει να κατέχουν τους απαιτούμενους τίτλους σπουδών και ειδικότερα για τις θέσεις τις Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης θα πρέπει να έχουν: πτυχίο ή δίπλωμα Νοσηλευτικής ΑΕΙ ή το ομώνυμο πτυχίο ή δίπλωμα Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου ΑΕΙ ή Προγραμμάτων Σπουδών Επιλογής ΑΕΙ της ημεδαπής ή ισότιμο τίτλο σχολών της ημεδαπής ή αλλοδαπής, αντίστοιχης ειδικότητας. Οι υποψήφιοι της Τεχνολογικής Εκπαίδευσης θα πρέπει να διαθέτουν πτυχίο ή δίπλωμα Επισκεπτών Υγείας, Μαιευτικής, Νοσηλευτικής, Ραδιολογίας και Ακτινολογίας, Φυσικοθεραπείας, Ιατρικών Εργαστηρίων, Εργοθεραπείας ή Λογοθεραπείας ΤΕΙ ή το ομώνυμο πτυχίο ή δίπλωμα ΠΣΕ (ΤΕΙ) ή αντίστοιχο κατά ειδικότητας πτυχίο ή δίπλωμα ΤΕΙ ή ΠΣΕ ΤΕΙ της ημεδαπής ή ισότιμος και αντίστοιχος τίτλος της ημεδαπής ή αλλοδαπής ή το ομώνυμο ή αντίστοιχο κατά ειδικότητα πτυχίο ΚΑΤΕΕ ή ισότιμος και αντίστοιχος τίτλος της ημεδαπής ή αλλοδαπής. Για τις θέσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης μεταξύ άλλων απαιτείται δίπλωμα επαγγελματικής κατάρτισης της ειδικότητας Πλήρωμα Ασθενοφόρου- Διασώστης του ΙΕΚ ΕΚΑΒ ή αντίστοιχης ειδικότητας σχολής της ημεδαπής ή αλλοδαπής, δίπλωμα επαγγελματικής κατάρτισης ΙΕΚ ειδικοτήτων α) τεχνικού αυτοκινήτων οχημάτων ή β) εκπαιδευτή υποψηφίων οδηγών αυτοκινήτων ή πτυχίο Α ́ ή Β ́ κύκλου σπουδών ΤΕΕ ειδικότητας Μηχανών και Συστημάτων Αυτοκινήτου ή απολυτήριο τίτλο ενιαίου πολυκλαδικού λυκείου τμήματος Μηχανικών Αυτοκινήτων ή τεχνικής επαγγελματικής σχολής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ειδικότητας Μηχανικών Αυτοκινήτου ή απολυτήριο τίτλο σχολής μαθητείας του ΟΑΕΔ ειδικότητας Μηχανοτεχνίτη Αυτοκινήτου ή συναφούς ειδικότητας κ.ά. Για όλες τις θέσεις των κατηγοριών ΠΕ και ΤΕ απαιτείται η γνώση χειρισμού Η/Υ στα αντικείμενα α) επεξεργασίας κειμένων, β) υπολογιστικών φύλλων, γ) υπηρεσιών Διαδικτύου, αλλά και πρόσθετα προσόντα, όπως π.χ. άδεια άσκησης επαγγέλματος κ.ά. Αναρτήθηκε από


text:
Εύβοια 24 Ώρες – Όλα τα νέα της Χαλκίδας: ΕΠΑΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ ΟΑΕΔ ΧΑΛΚΙΔΑΣ
 ΕΠΑΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ ΟΑΕΔ ΧΑΛΚΙΔΑΣ
 "Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 14 Μαΐου 2018 η εκδήλωση «Ημέρα Έκφρασης και Δημιουργίας» της ΕΠΑΣ Μαθητείας ΟΑΕΔ Χαλκίδας στο Βασιλικό, στην οποία έδωσαν παρών εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, φορέων αλλά και εργοδοτικών οργανώσεων της Χαλκίδας καθώς και της ευρύτερης περιοχής.
 Η εκδήλωση άνοιξε από τον Διευθυντή της ΕΠΑΣ ΟΑΕΔ κ. Λιάσκο Ιωάννη ο οποίος καλωσόρισε και ευχαρίστησε για την παρουσία τους όλους τους παρευρισκόμενους και στη συνέχεια παρουσιάστηκαν οι δημιουργίες του τμήματος της Κομμωτικής.
 Στη είσοδο της αίθουσας εκδηλώσεων υπήρχαν κατασκευές, δημιουργίες και εργασίες των μαθητών των ειδικοτήτων ΤΕΧΝΙΤΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΟΜΗΧΑΝΩΝ ,ΤΕΧΝΙΤΩΝ ΗΛ/ΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ, ΚΟΜΜΩΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ, ΤΕΧΝΙΤΩΝ ΜΗΧ. & ΣΥΣΤ. ΑΥΤ/ΤΟΥ,ΦΥΤΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΡΧ. ΤΟΠΙΟΥ, ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΤΕΧΝ. ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ Η/Υ, ΤΕΧΝΙΤΩΝ ΑΜΑΞΩΜΑΤΩΝ,ΤΕΧΝΙΤΩΝ ΘΕΡΜ. & ΥΔΡ. ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ.
 Εντυπωσιασμένοι από τα δείγματα δουλειάς που παρουσίασαν οι σπουδαστές του ΟΑΕΔ δήλωσαν εκπρόσωποι φορέων που παραβρέθηκαν στην εκδήλωση αυτή, ενώ τα συγχαρητήριά τους για το έργο που επιτελούν οι Σχολές Μαθητείας του ΟΑΕΔ εξέφρασαν εκπρόσωποι της περιφέρειας και των τοπικών αρχών.
 Να αναφέρουμε ότι η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο της Εβδομάδας Επίδειξης Δεξιοτήτων των μαθητών των Σχολών Μαθητείας που καθιέρωσε τα τελευταία χρόνια ο ΟΑΕΔ, καθώς και να επισημανθεί η συνεχής διαβούλευση που γίνεται με τους εργοδοτικούς φορείς της περιοχής, ώστε να γίνεται η κάλυψη των μαθητών της σχολής σε θέσεις εργασίας σε επιχειρήσεις της περιοχής, είτε πρόκειται για δημόσιο φορέα είτε ιδιωτικούς».
 Στη συνέχεια σας παρουσιάζουμε υλικό από την εκδήλωση(φωτογραφικό υλικό και βίντεο).
 Βίντεο παρουσίασης ειδικοτήτων ΕΠΑΣ Μαθητείας ΟΑΕΔ:
 https://www.youtube.com/watch?v=heWLOsg6BTI&t=42s
 Ετικέτες ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΥΒΟΙΑ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΧΑΛΚΙΔΑ, ΕΠΑΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ ΟΑΕΔ ΧΑΛΚΙΔΑΣ


text:
Επιχειρησιακό Σχέδιο: Πώς το Ιντερνετ σου προσφέρει το αποτελεσματικότερο υπόδειγμα επιχειρησιακού σχεδίου για την επιχείρησή σου
 Προγράμματα επιδοτήσεις ΟΑΕΔ Επιδοτήσεις ΟΑΕΔ Νέων ελευθέρων επαγγελματιών ΟΑΕΔ Επιχορήγηση Εποχικών 2015 ΟΑΕΔ Προγράμματα Ανέργων 2015 Επιδοτήσεις ΟΑΕΔ Γυναίκες Επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών Επιχείρηση Επιχειρηματικό σχέδιο Κερδοφόρες Δουλειές Ρωτήστε μας για νέες ευκαιρίες Έρευνα για κερδοφόρες ευκαιρίες Υπόδειγμα-Επιχειρησιακό σχέδιο Επιχειρηματική Κρίση Πλούσιος Μπαμπάς Κατάλογος Επιχειρήσεων Ιστοσελίδες του Site
 Βρίσκεστε στη espa.gr>Επιχείρηση>Υπόδειγμα-Επιχειρησιακό σχέδιο
 Πώς το Ιντερνετ σου δίνει
 το αποτελεσματικότερο
 υπόδειγμα επιχειρησιακού
 σχεδίου για την επιχείρησή σου!
 Πώς να αντιγράψεις ένα υπόδειγμα business plan από ένα επιτυχημένο πρότυπο Franchise
 ... συνέχεια από το 1ο μέρος «Επιχειρηματικό Πλάνο»
 Η απόκτηση της εμπειρίας σου στο Ιντερνετ θα αποδειχθεί χρυσάφι!
 Πιθανότατα να έχεις ακουστά για τις επιχειρήσεις που επεκτείνονται με το σύστημα Franchise , που στα Ελληνικά ονομάζεται Δικαιοπαροχή.
 Αυτό που προσφέρει η μαμά-εταιρία αντί ενός παχυλότατου συνήθως οικονομικού ανταλλάγματος, είναι (ή υποτίθεται ότι είναι) η τεχνογνωσία και το δικαίωμα της χρήσης αυτής της τεχνογνωσίας ενός συστήματος πωλήσεων. Οι πωλήσεις αυτές γίνονται σε προϊόντα ή/και υπηρεσίες.
 Ο Δικαιοπάροχος έκτισε ένα τέτοιο σύστημα πωλήσεων, το οποίο συμπεριλαμβάνει:
 - Τα προϊόντα ή/και τις υπηρεσίες που πωλούνται μαζί με τον τρόπο παραγωγής του όπου αυτό απαιτείται.
 - Τον τρόπο ενημέρωσης της αγοράς στόχου με διάφορες επικοινωνιακές μεθόδους.
 - Τον τρόπο διακόσμησης και πιθανόν την επιλογή του τόπου του καταστήματος αν πρόκειται για λιανικό εμπόριο.
 - Τον τρόπο κλεισίματος της πώλησης.
 - Νομική και φοροτεχνική βοήθεια όπου αυτή απαιτείται.
 Για να έχει αξία αυτό το σύστημα πωλήσεων, πρέπει να είναι πετυχημένο. Αν είναι, τότε τις περισσότερες φορές αξίζει τον κόπο να αγοράσει κάποιος αυτή την franchise τεχνογνωσία.
 Το σημαντικό πράγμα που θέλω να καταλάβεις είναι ότι η μαμά-εταιρία δεν κατέληξε στο επιτυχημένο σύστημα πωλήσεων σε μια μέρα.
 Είναι αποτέλεσμα αρκετών πειραματισμών σε προωθητικές ενέργειες, που συνήθως διαρκούν πολλά χρόνια. Αυτό που κάνει το προσωπικό του τμήματος μαρκετιν της μητρικής εταιρίας, είναι η ακριβής καταγραφή των αποτελεσμάτων που παράγονται από κάθε προωθητική ενέργεια της.
 Η συνεχής αυτή καταγραφή, έχει σαν αποτέλεσμα την παραγωγή του «πακέτου» που πουλάει η Δικαιοπάροχος εταιρία.
 Η αξία του βρίσκεται στο ότι η εταιρία-κάτοχος του πακέτου έχει παραλείψει τις αποδεδειγμένα ΜΗ κερδοφόρες ενέργειες και έχει κρατήσει τις κερδοφόρες.
 Τι αξία έχει το μοντέλο franchise για το δικό σου site ;
 ... έχει ... και μεγάλη μάλιστα.
 Διότι κι εσύ, πρέπει να κάνεις κάτι παρόμοιο με τις ιστοσελίδες σου.
 Όποιος λοιπόν κι αν είναι ο πρωταρχικός σκοπός της Διαδικτυακής σου παρουσίας, η απόκτηση εμπειρίας συμπεριλαμβάνεται έτσι και αλλιώς μέσα στους σκοπούς σου.
 Αυτή η εμπειρία, που πουλιέται από τις εταιρίες Franchise κάμποσα εκατομμύρια, θα αποκτηθεί ΜΟΝΟ από την καταγραφή των ενεργειών σου
 (στο βιβλίο "Χρυσωρυχείο του Ιντερνετ" σού δίνω ένα λεπτομερές πλάνο με 7 βήματα επιχειρηματικού σχεδίου και αναλυτικά σχεδιαγράμματα που σε καθοδηγούν στο πώς θα ολοκληρώσεις το πλάνο σου το συντομότερο).
 Το σύνολο των ενεργειών που πρέπει να καταγράψεις συμπεριλαμβάνουν:
 - Όλους τους τρόπους με τους οποίους οι επισκέπτες των ιστοσελίδων σου πληροφορήθηκαν για αυτές.
 - Πόσες ακριβώς επισκέψεις δημιούργησε η κάθε διαφημιστική σου ενέργεια.
 - Ποια κείμενα στις σελίδες


text:
σου παράγουν το αποτέλεσμα που θέλεις.
 - Ποια προϊόντα ή υπηρεσίες πωλούνται από τις ιστοσελίδες σου.
 - Ποιες ιστοσελίδες της τοποθεσίας σου δέχονται τις περισσότερες επισκέψεις.
 - Το σύνολο των ενεργειών για την προώθηση των ιστοσελίδων διαφέρει από επαγγελματία σε επαγγελματία, ανάλογα με το αντικείμενο και τους διαθέσιμους πόρους σου.
 - Η καταμέτρηση των ενεργειών όμως που είναι απαραίτητη για όλους είναι:
 - Ποιες διαφημιστικές ή άλλες ενημερωτικές ενέργειες παράγουν επισκέψεις.
 - Ο αριθμός των επισκέψεων που δέχεται η κάθε σου ιστοσελίδα από την στιγμή που ο επισκέπτης σου μπει στην αρχική σου σελίδα.
 Έτσι θα μάθεις το αν αξίζει τον κόπο η κάθε επιμέρους προωθητική σου ενέργεια και συνεπώς ποιες να συνεχίσεις και ποιες να διακόψεις.
 Αν οι ιστοσελίδες σου δέχονται επισκέψεις αλλά δεν έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα, όπως για παράδειγμα το κλείσιμο ενός ραντεβού με τον υποψήφιο πελάτη, τότε θα ξέρεις ότι τα κείμενα των συγκεκριμένων ιστοσελίδων δεν είναι αποτελεσματικά ... και πρέπει να τα γράψεις ξανά ... και ξανά, έως ότου δεις αποτέλεσμα.
 Προγράμματα επιδοτήσεις ΟΑΕΔ
 Επιδοτήσεις ΟΑΕΔ Νέων ελευθέρων επαγγελματιών
 ΟΑΕΔ Επιχορήγηση Εποχικών 2015
 ΟΑΕΔ Προγράμματα Ανέργων 2015
 Επιδοτήσεις ΟΑΕΔ Γυναίκες
 Κερδοφόρες Δουλειές
 Υπόδειγμα-Επιχειρησιακό σχέδιο
 Επιχειρηματική Κρίση
 Προγράμματα επιδοτήσεις ΟΑΕΔ Επιδοτήσεις ΟΑΕΔ Νέων ελευθέρων επαγγελματιών ΟΑΕΔ Επιχορήγηση Εποχικών 2015 ΟΑΕΔ Προγράμματα Ανέργων 2015 Επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών Επιχείρηση


text:
Κράτος δικαίου και κράτος δικαστών - Crime in Crisis
 ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΟΤΣΑΛΗΣ*
 Η έννοια «κράτος δικαστών» (Richterstaat)[1] προέρχεται από τη μεταπολεμική νομικοπολιτική συζήτηση που έγινε κατά κύριο λόγο στη Γερμανία, θα έλεγα στο γερμανόφωνο χώρο[2]. Και τούτο χωρίς αυτή η έννοια να έχει κάποια ιστορική πραγματικότητα που να τη στηρίζει[3]. Η οριστική της πολιτογράφηση ανήκει, όπως σημειώνεται[4] σε ένα “περίεργο” βιβλίο του αυστριακού συγγραφέα René Marcic με τίτλο «Από το κράτος του νόμου στο κράτος των δικαστών» που κυκλοφόρησε το 1957.
 Α. Κατά τον R. Marcic το σύγχρονο «κράτος του νόμου» τείνει να γίνει μια κοινοβουλευτική απολυταρχία χωρίς μέτρο και όριο. Η εκτελεστική εξουσία ταυτισμένη με την κοινοβουλευτική πλειοψηφία είναι, κατά τον αυστριακό συγγραφέα, ανίκανη να μετριάσει την παντοδυναμία της τελευταίας που εκφράζεται με αφόρητη και χαρακτηριστική πλειοψηφία. Γι’ αυτό η μόνη ελπίδα για τη διατήρηση της πολιτικής ελευθερίας που εκτίθεται έτσι σε σοβαρότατο κίνδυνο, είναι η δικαστική εξουσία, οι δικαστές. Μόνο ο έλεγχος της νομοθετικής λειτουργίας από τη Δικαιοσύνη μπορεί να μας εγγυηθεί ότι το Κοινοβούλιο δεν θα ξεπεράσει τα όρια της εξουσίας του. Με την έννοια αυτή, συνεχίζει ο ίδιος, στο δικαστικό λειτούργημα «ανήκει το πολιτικό μέλλον», εφόσον οι φορείς του ενστερνισθούν τη σημασία του έργου τους. Η μορφή της πολιτικής ζωής του μέλλοντος, καταλήγει ο R. Marcic, είναι το «δικαιοδοτικό κράτος» (Rechtsprechungsstaat) που συνδυάζει στοιχεία «δημοκρατικά» (Κοινοβούλιο και Κυβέρνηση που εκλέγονται από το Λαό) με στοιχεία “αριστοκρατικά” (έλεγχοι από τους δικαστές, που είναι η δημοσιοπολιτική ελίτ του παρόντος, η αριστοκρατία του αύριο). «Βρισκόμαστε καθ’ οδόν προς το κράτος των Δικαστών. Ήταν λάθος που δόθηκαν στην πολιτική τα πρωτεία απέναντι στο Δίκαιο. Είναι πια καιρός να αποκαταστήσουμε το τελευταίο στη θέση που του ανήκει: την πρώτη». Με τις φράσεις αυτές ολοκληρώνει τις σκέψεις του ο R. Marcic.
 Β. Στην κρίσιμη από πλευράς μεταρρυθμίσεων δεκαετία του 1970 το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο (BVerfG) κηρύσσει με μια σειρά αποφάσεών του αντισυνταγματικές βασικές πολιτικές επιλογές του γερμανικού Κοινοβουλίου (λ.χ. για το επιτρεπτό της άμβλωσης, μεταρρύθμιση στα ΑΕΙ). Όπως αναμενόταν, υπήρξαν – ενίοτε σφοδρές – αντιδράσεις από κόμματα και φορείς της δημόσιας ζωής της Γερμανίας, προκλήθηκαν αντιπαραθετικές συζητήσεις. Και είναι χαρακτηριστική του κλίματος της Γερμανίας η τοποθέτηση του τότε υπουργού δικαιοσύνης της Γερμανίας Hans Jochen Vogel, η οποία καταλήγει σε παραινετική αποστροφή: Videant judices.
 Γ. Ανάλογο κλίμα παρατηρείται στην Ελλάδα στη δεκαετία του 1980 (σποραδικά και μετά) ενόψει της συζήτησης στο Α.Ε.Δ. του νόμου – πλαισίου (ν. 1208/1982) για τα ΑΕΙ. Έχουμε μ.ά. δημόσιες τοποθετήσεις του τότε πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου (συνέντευξη), του τότε υπουργού Δικαιοσύνης Γ.-Α. Μαγκάκη, του συνταγματολόγου Δ. Τσάτσου, καθηγητή Πανεπιστημίου και του αείμνηστου Αντεισαγγελέως Αρείου Πάγου Δημ. Τσεβά. Συγκεφαλαίωση επιχειρείται από τον Νικ. Ανδρουλάκη[5] που καταλήγει στις σκέψεις του ως εξής: «Τεκμήριο συνταγματικότητας του οποιουδήποτε νόμου δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει και απόδειξη της αντισυνταγματικότητας. Τον τελικό λόγο έχει η συνείδηση του δικαστή. Έτσι η ένσταση του πρωθυπουργού για «άκρα προσοχή» έχει πραγματική αξία μόνο ως απλή έκκληση προς αυτή τη συνείδηση χωρίς να καθορίζεται από κάποιο αληθινό περιορισμό της ελεγκτικής εξουσίας των δικαστηρίων»[6]. Δώδεκα χρόνια αργότερα, συγκεκριμένα το 1997,


text:
καταγράφεται η τοποθέτηση του Α. Μπακόπουλου[7] (Αντιπροέδρου Αρείου Πάγου ε.τ.), με αναφορά στην ως άνω μελέτη του Ν. Ανδρουλάκη και εκφορά ιδίων σκέψεων στις οποίες θα επανέλθουμε στη συνέχεια.
 Κατά διαστήματα διατυπώνεται όντως η σκέψη για διολίσθηση προς το λεγόμενο “κράτος των δικαστών”[8]. Επικριτικές κρίσεις εκφράζονται όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και σε άλλες χώρες, ιδιαίτερα της Κεντρικής Ευρώπης, κατά του νομοθέτη που κατακλύζει στην κυριολεξία τον πολίτη με έναν ποταμό από νόμους. Η μομφή από ορισμένους ότι οι δικαστές δεν θέλουν να εκπληρώνουν το ρόλο που τους επιφυλάσσεται από το Σύνταγμα, δηλ. να είναι «φύλακες» του Συντάγματος (σύμφωνα με την παλαιά διατύπωση του Philipp Heck «υπηρέτες του νόμου»), είναι βαριά. Μάλιστα αυτή η μορφή είναι σχετικά εύκολη, ενόσω η μεταλλαχθείσα πραγματικότητα της νομοθεσίας σε μία σύγχρονη κοινωνία καθώς και η προελκύουσα εναρμόνιση των νομοθεσιών μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συνεξετάζονται και δεν συνεκτιμώνται.
 Η συζήτηση για το όριο ανάμεσα στο νομοθέτη και το δικαστή είναι τουλάχιστον τόσο παλαιά όσο και η διάκριση των εξουσιών. Σύμφωνα με τον Montesquieu το κράτος θα πρέπει να κρατηθεί σε μια ισορροπία που κάθε στιγμή βρίσκεται σε κίνδυνο, καθώς οι τρεις εξουσίες ελέγχονται και περιορίζονται μεταξύ τους. Βεβαίως κατά τον Montesquieu η δύναμη των δικαστών μεταξύ των τριών εξουσιών είναι «κατά κάποιο τρόπο μηδαμινή»[9], ο δικαστής επιτρέπεται να είναι μόνο το στόμα του νομοθέτη και τίποτε περισσότερο[10]. Και αυτή την περίφημη περικοπή θα πρέπει να θυμόμαστε, όταν ακούμε ή διαβάζουμε ότι οι δικαστές θα ξεφεύγουν ολοένα και πιο πολύ από την αυστηρή, σφικτή πρόσδεση του νόμου.
 Αντικείμενο κριτικής γίνεται η άνθιση του λεγόμενου “νομολογιακού δικαίου”[11], το οποίο – όπως γίνεται δεκτό από ορισμένους – είναι κατ’ ουσία «πράξη δικαιοπολιτική». Αναφέρεται επίσης ότι οι δικαστές τείνουν με βάση τις δικές τους αντιλήψεις περί δικαιοσύνης να αποκλίνουν από νομικές αξιολογήσεις, δηλ. να αρνούνται υπακοή στο νόμο. Εργαλείο της άρνησης υπακοής είναι η εφαρμοζόμενη από τα δικαστήρια αντικειμενική μέθοδος της ερμηνείας του νόμου, σύμφωνα με την οποία προσδίδεται στην υποκειμενική βούληση του νομοθέτη μόνο ένας υποδεέστερος ρόλος και αντ’ αυτού διανοίγονται «στις υποκειμενικές ρυθμιστικές αντιλήψεις των δικαστών –ενίοτε– σχεδόν απίστευτες δυνατότητες πραγμάτωσης», όπως χαρακτηριστικά γράφει ο γερμανός καθηγητής εργατικού δικαίου Rüthers.
 Ο Α. Μπακόπουλος[12] αναφερόμενος σε παλαιότερη παρατήρηση του Ν. Ανδρουλάκη[13] για το «κράτος των δικαστών» και τον τυχόν κίνδυνο που διατρέχει η δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος, θεωρεί ότι γενική είναι η διαπίστωση ότι η διατάραξη της ισορροπίας των τριών λειτουργιών εκπορεύεται και από την παντοδύναμη εκτελεστική εξουσία που έχει απορροφήσει και τη νομοθετική και την έχει μεταβάλει σε τακτικό διεκπεραιωτή των νομοσχεδίων, τα οποία η εκάστοτε κυβέρνηση κρίνει ότι πρέπει “να περάσει”[14].
 Στο πλαίσιο του ελληνικού συνταγματικού δικαίου[15] η σχέση της δικαστικής εξουσίας με το νόμο ρυθμίζεται:
 α) με τη διάταξη του άρθρ. 87 § 2 του Σ. 1975/1986/2001 («οι δικαστές κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα και τους νόμους και σε καμιά περίπτωση δεν υποχρεούνται να συμμορφώνονται με διατάξεις που έχουν τεθεί κατά κατάλυση του Συντάγματος») και
 β) με τη διάταξη της § 4 του άρθρ. 93, κατά την οποία


text:
προβλέπεται ότι «τα δικαστήρια υποχρεούνται να μην εφαρμόζουν νόμο που το περιεχόμενό του είναι αντίθετο προς το Σύνταγμα».
 Εξάλλου το άρθρ. 20 § 3 του γερμανικού Συντάγματος δεσμεύει τη δικαστική εξουσία από «το νόμο και το δίκαιο»[16]. Ανάλογη είναι η διατύπωση και του άρθρ. 97 § 1 σχετικά με την ανεξαρτησία των δικαστών. Η διατύπωση του άρθρ. 20 § 3 (η διάταξη αυτή ανήκει συστηματικά στους θεμελιώδεις κανόνες και αρχές που διέπουν την οργάνωση του Κράτους) δεν αποτελεί ταυτολογία. Η εν λόγω φόρμουλα διατηρεί, όπως το γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο επισημαίνει, ενεργό τη συνείδηση ότι ο «νόμος» και το «δίκαιο» όντως γενικά, όχι όμως κατ’ ανάγκην και πάντοτε αλληλοεπικαλύπτονται. Αυτός ο συνταγματικός κανόνας αποτελεί μια αντίδραση στις εμπειρίες με το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς, ότι δηλ. “ειδικοί νόμοι” μπορεί να υπάρχουν, «ότι η θετική έννομη τάξη και η ιδέα του δικαίου είναι δυνατόν να διαστέλλονται μεταξύ τους» (Roman Herzog). Το “κράτος δικαίου” είναι φυσικά, όπως γνωρίζουμε από τον Tacitus, κάτι διαφορετικό από το “κράτος των νόμων”[17].
 Σήμερα, η Γερμανία είναι ένα στέρεο κράτος δικαίου με ένα διαφοροποιημένο σύστημα δικαιϊκής προστασίας. Η νομοθεσία της είναι δημοκρατικά νομιμοποιημένη. Υπόκειται σε ιδιαίτερα αποτελεσματικούς συνταγματικούς ελέγχους από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο, ο οποίος οφείλει να εξετάζει τους νόμους προ της εκδόσεώς τους ως προς την συνταγματικότητά τους, από το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο καθώς και από 20.000 και πλέον δικαστές. Οι γερμανοί δικαστές οφείλουν, ένα νόμο, τον οποίο θεωρούν αντισυνταγματικό, ούτε να εφαρμόσουν ούτε να απορρίψουν αλλά να τον παραπέμψουν στο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο για απόφανση.
 Το πρόβλημα βρίσκεται μεν κάτωθεν της αρχής για τη μη απόλυτη δέσμευση του δικαστή από το νόμο, αντικατοπτρίζει όμως πλήρως την εν λόγω αρχή. Τίθεται ως εξής: Πότε και πόσο επιτρέπεται (ή πρέπει) ο δικαστής να αποκλίνει από τη σαφή διατύπωση του νόμου και της θέλησης του νομοθέτη στην τροχιά της ερμηνείας ή εξέλιξης του κανόνα, ποιες μεθόδους ο δικαστής θα πρέπει εδώ να χρησιμοποιήσει; Συνεπώς το ερώτημα έχει κατά βάση ως εξής: Στόχος της ερμηνείας είναι η διαπίστωση και ο σεβασμός της πραγματικής βούλησης του νομοθέτη ή το κανονιστικό νόημα του νόμου; Αυτή η διχοτόμηση της καλούμενης υποκειμενικής και αντικειμενικής θεωρίας χαρακτήρισε τη σχετική δικαιοφιλοσοφική και μεθοδολογική φιλολογία του 19ου και 20ού αιώνα[18].
 Α. Η ερμηνευτική μέθοδος μπορεί όντως να αποφασίσει για την έκβαση μιας νομικής διαμάχης. Ως εκ τούτου η επιλογή της δεν είναι ένα εσωτερικό, μη-δεσμευτικό εργαλείο της δικαστικής ανεύρεσης του δικαίου αλλά έχει αντίθετα δικαστική ποιότητα[19]. Στη νομολογία έχει επικρατήσει η «αντικειμενική μέθοδος». Σύμφωνα με αυτή, η βούληση του ιστορικού νομοθέτη είναι πράγματι μια ουσιαστική άποψη στην ερμηνεία που πρέπει βέβαια να ληφθεί υπόψη, που όμως θα πρέπει σε περίπτωση σύγκρουσης να υποχωρήσει δίνοντας το προβάδισμα σε αντικειμενικά-τελολογικά κριτήρια. Σε τελευταία ανάλυση αποφασιστική σημασία για την ερμηνεία ενός νόμου έχει η αντικειμενοποιημένη βούληση του νομοθέτη η εκφραζόμενη σε αυτόν (στο νόμο), η οποία σε κάθε περίπτωση καλύπτεται από το σκοπό του νομοθέτη. Ακόμη και σήμερα ισχύει ο κλασικός ορισμός του Savigny, ότι δηλ. «ερμηνεία είναι η ανακατασκευή της σκέψης που βρίσκεται μέσα στο νόμο». Για τον Savigny, το


text:
κύριο δεν ήταν οι καθαρά υποκειμενικές αντιλήψεις των συμμετόχων στη νομοθετική διαδικασία, αλλά αυτό που θα έπρεπε να ρυθμισθεί με το νόμο. Σε περίπτωση που ο νομοθέτης δεν κατόρθωσε να διατυπώσει επιτυχώς το ηθελημένο ή υπόκειται σε πλάνες ή σε πεπλανημένες αντιλήψεις ή η διαδικασία ωρίμανσης ενός νόμου οδήγησε σε αναντιστοιχία προς τις ενεργές αξιολογικές αντιλήψεις ή ανάγκες της δικαιϊκής πραγματικότητας, τότε στους δικαστές διανοίγεται η δυνατότητα με την αντικειμενική θεωρία να αποκλίνουν από την υποκειμενική θέληση του ιστορικού νομοθέτη. Εδώ ακριβώς ισχύει αυτό που –ενίοτε – αναφέρεται «ότι ο νόμος είναι ευφυέστερος από το νομοθέτη».
 Β. Τίθεται το ερώτημα, εάν η ως άνω αντίληψη που ουσιαστικά «καλύπτει» την αντικειμενική ερμηνευτική μέθοδο, ότι δηλ. ο νόμος μπορεί να είναι ευφυέστερος από τους δημιουργούς του δεν συνιστά μια προσχηματική δικαιολογία των δικαστών για το ότι οι ίδιοι θεωρούν τον εαυτό τους “ευφυέστερο” από το νομοθέτη. Είναι σωστό ότι ο δικαστής με την προσωπικότητά του, με όλη την υποκειμενικότητά του (με την “προαντίληψή” του) είναι εδώ για την «εύρεση του δικαίου». Ωστόσο, δεν επιτρέπεται να τοποθετήσει την αντίληψή του για ορθό ή μη-ορθό στη θέση των αντιλήψεων του νομοθέτη, με άλλα λόγια ο δικαστής δεν είναι ελεύθερος στην ερμηνεία του δικαίου. Ο δικαστής δηλ. θα πρέπει να διαγνώσει το “σκοπό” του νόμου, το ενυπάρχον σε αυτόν “τέλος”, θα πρέπει να ερωτήσει ποια είναι η επιδίωξη του νομοθέτη για τη συγκεκριμένη ρύθμιση ενόψει του συγκεκριμένου προβλήματος, θα πρέπει να προσανατολίσει την απόφασή του σε βασικές, στα θεμελιώδη δικαιώματα αναφερόμενες, αξιολογικές αποφάσεις.
 Γ. Αυτό το πλαίσιο της αξιολογούσας διάγνωσης αφήνει χώρο για “βουλητικά στοιχεία”[20]. Και τούτο συνδέεται αναπόσπαστα με τη συστηματική του εγχειρήματος, είναι δε από συνταγματικής πλευράς αναμφισβήτητο. Η ανεύρεση του δικαίου εκεί όπου δεν μπορούμε να αντλήσουμε από το νόμο καμιά απάντηση σε σχέση με το τιθέμενο δικαιϊκό ερώτημα («κενό στο νόμο»)[21], όπου η νομοθετική αξιολογική απόφαση θα πρέπει να ενεργοποιηθεί ή δεν έχει βρει στο νόμο καμιά επαρκή απήχηση, κανένα επαρκές αντίκρυσμα, αυτό είναι το πραγματικό βάρος και όχι η χαρά απλά της φυσικής ύπαρξης (καθεαυτής) του δικαστή. Μέσα στη θεωρία αμφισβητείται το εάν η δικαστική ερμηνεία μπορεί να προχωρήσει τόσο, ώστε να παραγνωρίσει μια σαφή και ηθελημένη νομική προσταγή. Ανεξαρτήτως του ότι αυτό δεν θα αποτελούσε πράξη ερμηνευτική του νόμου, αλλά απλώς άρνηση του νόμου, σε επίπεδο πρακτικής – σε αυτή τη σύγκρουση – δεν προσδίδεται κάποια σημασία. Ο νόμος στον οποίο ο δικαστής είναι προσδεδεμένος, περιλαμβάνει όχι μόνο το γραπτό κανόνα, αλλά και την αξιολογικά προσανατολισμένη ομοιογένεια και πληρότητα της εννόμου τάξεως. Όταν ο δικαστής απομακρύνεται από την αντίληψη του νομοθέτη, ο οποίος είναι «εγκλωβισμένος» πάντοτε σε έναν χρονικά και καταστασιακά οριοθετημένο διαγνωστικό ορίζοντα, για να αναδείξει το σκοπό του νόμου και τις αξίες τις οποίες ο νομοθέτης με αυτόν ήθελε να πραγματώσει, τότε ο δικαστής δεν πράττει contra legem αλλά πράττει extra legem[22].
 Οι κριτικοί της αντικειμενικής ερμηνευτικής μεθόδου αμφισβητούν ότι ακριβώς δικαστές καλούνται να δεχθούν την αντικειμενοποιημένη βούληση του νομοθέτη (ενώ στην πραγματικότητα είναι η δική τους βούληση) ως κριτήριο της ερμηνείας. Εντούτοις ποιος άλλος, εάν όχι


text:
ο δικαστής, θα πρέπει να κληθεί – στο πλαίσιο του κράτους δικαίου με τις διακρίσεις των εξουσιών – να βρει την απάντηση του δικαίου στη συγκεκριμένη περίπτωση ενόψει αξιακών συγκρούσεων και μάλιστα τότε όταν ο νόμος συνιστά ή όταν η απόφαση του νομοθέτη μέσω των εξελίξεων υπερφαλαγγίζεται; Γιατί προσκρούει στο Σύνταγμα, ερωτάται, όταν ο δικαστής στα προαναφερθέντα όρια δεν θέτει αυτό στη βάση της απόφανσης της δικαιϊκής διαμάχης που ο νομοθέτης ήθελε να ρυθμίσει με τον κανόνα αλλά σε – συνταγματικά σύμφωνη – «δημιουργική ανεύρεση του δικαίου» (έτσι το γερμανικό ομοσπονδιακό συνταγματικό δικαστήριο, Bundesverfassungsgericht) αυτό που αντιστοιχεί στη ratio legis που βεβαίως σε κάθε περίπτωση ταυτίζεται, εμπίπτει με τη ratio legislatoris;
 Α. Η έννοια “κράτος δικαστών” δεν αξίζει και δεν πρέπει να έχει αρνητική απόχρωση ή χροιά[23]. Αποτελεί τη συγκεκριμενοποίηση του “κράτους δικαίου”[24]. Ο κανόνας δικαίου βρίσκεται σταθερά σε συσχέτιση με τις κοινωνικές συνθήκες και τις πολιτικές-κοινωνικές θεωρήσεις, πάνω στις οποίες θα πρέπει να επιδράσει. Γι’ αυτό το περιεχόμενό του μπορεί και πρέπει κάτω από προϋποθέσεις να μεταλλαγεί με αυτές. (Παράδειγμα: η κεντρικής σημασίας έννοια της “δημόσιας τάξης”). Ποιος άλλος εκτός από το δικαστή καλείται από το Σύνταγμα να διαπιστώσει το μεταλλασσόμενο περιεχόμενο ενός νόμου με τη βοήθεια των δικαστικά αναγνωρισμένων μεθόδων της ανεύρεσης του δικαίου και να το αναδείξει στη νομική πραγματικότητα. Ακριβώς, η διασφαλισμένη από το Σύνταγμα ανεξαρτησία του και η αποκλειστική πρόσδεσή του στο νόμο και στο δίκαιο, τον “προκαθορίζουν” κατά κάποιο τρόπο να αναδείξει ως “χειρώναξ” της Δικαιοσύνης το αντικειμενικό περιεχόμενο του νόμου στην απόφασή του[25].
 Β. Κατά τα λοιπά το λεγόμενο “νομολογιακό δίκαιο” αφήνει το πρωτείο του νομοθέτη αλώβητο. Και τούτο γιατί σε αυτόν παραμένει το προνόμιο στο ακέραιο σε κάθε ερμηνεία και εξέλιξη του δικαίου μέσω των δικαστηρίων να αφαιρεθεί η βάση με την αλλαγή του νόμου. Στη νομική πραγματικότητα το “νομολογιακό δίκαιο” εξυπηρετεί συχνά ακριβώς ως δικαιολόγηση για το ότι ο νομοθέτης δεν πρέπει να πράξει, να ενεργήσει. Μάλιστα τα δικαστήρια βρίσκονται ενίοτε στη θέση να κάνουν έκκληση στο νομοθέτη να ανταποκριθεί στην υπευθυνότητά του και να απαντήσει δια της νομοθετικής οδού ερωτήματα που χρειάζονται ρύθμιση. Εξάλλου υπάρχουν πολλά στοιχεία που τεκμηριώνουν τη θέση ότι ο νομοθέτης ακριβώς σε δύσκολα και πολιτικά αμφισβητούμενα ερωτήματα υπολογίζει με το ότι τα δικαστήρια σε τελευταία ανάλυση θα δημιουργήσουν σαφήνεια και ενίοτε και σε δικαιϊκά προβληματικούς συμβιβασμούς σε νομοθετικό επίπεδο θα προσδώσουν δικαιοκρατικό περιεχόμενο.
 Γ. Ιδιαίτερη σημασία για τη σχέση του δικαστή προς το νομοθέτη έχει ωστόσο η άποψη που μέχρι σήμερα παρέμεινε σχεδόν εκτός οπτικού πεδίου: Σχετίζεται με τη μεθοδολογία του Δικαίου και την ερμηνεία του νόμου ενόψει της διαδικασίας εναρμόνισης των νομοθεσιών μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και των διατάξεων του Κοινοτικού Δικαίου. Ανήκει στο παρελθόν με άλλα λόγια η εποχή που οι δικαστές εντός ενός κλειστού εθνικού δικαιϊκού συστήματος έπρεπε να ερμηνεύουν κανόνες απλώς και μόνο του εσωτερικού νομοθέτη. Στο δικαιϊκό πεδίο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στηρίζεται στο μεταξύ ένα πλήθος νομικών πράξεων σε κατευθύνσεις κοινοτικού δικαίου. Ο σημαντικός γερμανός δημοσιολόγος Konrad Hesse έγραψε το 2001 για τη διδασκαλία του συνταγματικού δικαίου: «ζει από το


text:
δυναμικό σκέψης ενός κόσμου, ο οποίος δεν είναι πλέον ο δικός μας. Όπως όλο και πιο καθαρά βλέπουμε, έχει βρει στις βαθιές μεταλλαγές του 20ού αιώνα την αποδρομή του. Για τα θεμέλιά του που έως σήμερα εθεωρούντο ως διασφαλισμένο ισχύον τμήμα, ως κεκτημένο της πολιτειολογίας και του συνταγματικού, αυτά τα θεμέλια η ιστορία τα έχει υπερκεράσει. Τούτο ισχύει mutatis mutandis και για τη μεθοδολογία».
 Υποστηρίζεται ότι ειδικά στο Ποινικό Δίκαιο ισχύει, κατά απόκλιση από τις γενικές ερμηνευτικές αρχές, ο κανόνας in dubio pro mitiore[26] (Διευκρινίζεται ότι ο κανόνας αυτός δεν έχει σχέση με το ισχύον δικονομικό αξίωμα in dubio pro reo)[27]. Σχετικά με το πρόβλημα που ανακύπτει ο Νικ. Χωραφάς σημειώνει: «Τούτο σημαίνει, ότι οσάκις ευρισκόμεθα ενώπιον διατάξεως ως προς την έννοια της οποίας εξίσου ισχυρώς δύνανται να θεμελιωθούν δύο ερμηνευτικές αντιλήψεις, εν τοιαύτη περιπτώσει προτιμάται η ερμηνεία εκείνη, ήτις είναι ευμενεστέρα δια τον υπαίτιο του εγκλήματος». Και τούτο γιατί, συνεχίζει ο ίδιος συγγραφέας, αυτή «πάντως θα στηρίζεται εις τον νόμον, ενώ η αυστηροτέρα ουχί»[28].
 Α. Η ως άνω άποψη με την παρατιθέμενη επιχειρηματολογία δεν φαίνεται να είναι ορθή[29], είναι ήκιστα πειστική[30]. Και τούτο γιατί και η επιεικέστερη άποψη δεν στηρίζεται πράγματι στο νόμο περισσότερο από την αυστηρότερη·σε αντίθετη περίπτωση δεν θα υπήρχε καν αμφιβολία. Γι’ αυτό και κατά την μάλλον κρατούσα γνώμη αντικρούεται η εφαρμογή της εν λόγω αρχής. Επισημαίνεται ότι και στο π.δ. δεν πρέπει να παρεμβάλλεται κανένα κώλυμα στην ανεύρεση του ορθού νοήματος του κανόνα. Αποδοχή δηλ. της αρχής in dubio pro mitiore ισούται με απαγόρευση της διασταλτικής ερμηνείας που δεν προκύπτει όμως από πουθενά[31].
 Β. Εντούτοις μπορεί να υποστηριχθεί διευκρινιστικά η ακόλουθη θέση[32]: Εάν η αμφιβολία αναφέρεται στα όρια του γλωσσικού νοήματος, τότε ο ως άνω κανόνας οφείλει όντως να ισχύσει. Δηλ. εν αμφιβολία θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι η κατάφαση ή η επαύξηση του αξιοποίνου ενέχει υπέρβαση του γλωσσικού νοήματος και κατά συνέπεια “απαγορευμένη αναλογία”. Και τούτο γιατί εάν η αμφιβολία επιλυθεί υπέρ της αυστηρότερης εκδοχής, δύσκολα θα μπορούσε πράγματι να λεχθεί ότι η καταδίκη στηρίζεται, όπως αξιώνει η αρχή της νομιμότητας, σε “ρητή”[33] διάταξη του νόμου. Εάν αντίθετα η περί ης πρόκειται περίπτωση καλύπτεται από το γλωσσικό νόημα του κανόνα, η δε αμφιβολία αφορά μόνο στην ratio του τελευταίου (που δεν προκύπτει σαφώς ως βούληση του ιστορικού νομοθέτη), τότε ο δικαστής δεν εμποδίζεται να ταχθεί υπέρ μιας από τις υπό συζήτηση ερμηνείες, έστω και εάν αυτή είναι η αυστηρότερη[34].
 Γ. Ως ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα κρίνεται η απόφαση 760/1988 της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου (βλ. ΠοινΧρ ΛΗ ́ 877 επ., 888), που αφορά στο ζήτημα εάν αποτελεί «χρήση» του όπλου (συγκεκριμένα ενός πιστολιού) υπό την έννοια του άρθρ. 9 του ν. 495/1976 (άρθρ. 14 του ν. 2168/ 1993) όχι μόνο η χρησιμοποίησή του σύμφωνα με τον ειδικό προορισμό του (πυροβολισμός), αλλά και η απλή απειλή με αυτό ενός θύματος ληστείας[35]. Ο Α.Π. θέτει σχετικά τον ακόλουθο κανόνα: «Άλλωστε σε κάθε περίπτωση ερμηνείας ποινικής διάταξης, η οποία καθιερώνει και τιμωρεί κάποιο έγκλημα, θα πρέπει να στενεύονται (όχι να διευρύνονται) τα όρια αυτής της ερμηνείας». Από αυτό


text:
συνάγεται a fortiori και το ανεπίτρεπτο της λεγόμενης (κατά κανόνα in malam partem) “διορθωτικής” του (γλωσσικού νοήματος του κανόνα) ερμηνείας[36]. Το ζήτημα ανέκυψε με οξύτητα σχετικώς πρόσφατα με αφορμή τα προφανή λάθη, στα οποία ο νομοθέτης του ν. 1738/ 1987 υπέπεσε επιχειρώντας να διευρύνει την έκταση εφαρμογής του άρθρ. 1 του ν. 1608/1950 (καταχραστές του Δημοσίου): αναφορά στο άρθρ. 245 αντί του (ορθού) άρθρ. 242 ΠΚ, αναφορά στο άρθρ. 263 αντί του (ορθού) άρθρ. 263α ΠΚ[37]. Το ζήτημα που ανέκυψε, αντιμετωπίσθηκε επιτυχώς λ.χ. από την ΑΠ 405/1989 (βλ. ΠοινΧρ ΛΘ ́ [1989]. 958)[38], έκλεισε δε ύστερα από σωστή νομοθετική παρέμβαση (ν. 1877/1990)[39]. Από τα παραπάνω συνάγεται επίσης και το συνταγματικό ανεπίτρεπτο στο Ποινικό Δίκαιο της “οπισθενέργειας” των λεγόμενων “ερμηνευτικών νόμων” προς θεμελίωση ή επαύξηση του αξιοποίνου. Αυτοί οι νόμοι, όπως λ.χ. ο προαναφερθείς ν. 1877/1990, ισχύουν πάντοτε αποκλειστικά για το μέλλον όντας στην ουσία νέοι νόμοι[40]. Εάν ένας τέτοιος νόμος θελήσει να καλύψει ρητά και το παρελθόν, αποδεικνύεται “ψευδοερμηνευτικός” με την έννοια του άρθρ. 77 § 2 του Συντάγματος[41].
 * Oμότιμος Καθηγητής Ποινικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
 [1]. Βλ. Φ. Σπυρόπουλο, Η ερμηνεία του Συντάγματος, 1999, σ. 38 επ.
 [2]. Τον όρο «κράτος των δικαστών» διέπλασε, παρατηρεί ο Φ. Σπυρόπουλος (βλ. έ.α., σ. 39), ο γάλλος νομικός Eduard Lambert το 1931 (βλ. επίσης Μ. Σταθόπουλο, Εισήγηση, Εταιρία Δικαστικών Μελετών, Συμβολές ΙΙ, 1998, σ. 213 επ.). Χρησιμοποιείται κυρίως με αρνητική σημασία. Δεν έχει ωστόσο ακριβές εννοιολογικό περιεχόμενο. Σημαίνει γενικά τον μη νομιμοποιημένο ρόλο των δικαστών, που ενεργοποιείται με κατά τύπους μεν «νομική», κατ’ ουσία όμως με «πολιτική» ερμηνεία του δικαίου, βλ. Φ. Σπυρόπουλο, έ.α. Το «νομικό» και το «πολιτικό» διαπλέκονται, σημειώνει ο Σούρλας, Η διαπλοκή δικαίου και πολιτικής, 1989, σ. 13 επ., επίσης βλ. σχετικά Μαυριά, Η ερμηνεία του Συντάγματος μεταξύ πολιτικής αξιολόγησης και νομικού δόγματος, σε: Η ερμηνεία του Συντάγματος (επιμ. Δ. Τσάτσος), 1995, σ. 237 επ.
 [3]. Βλ. Ανδρουλάκη, Το «κράτος των δικαστών» – ένα ανύπαρκτο σκιάχτρο;, ΝοΒ 33 (1985). 1507. Ως «καταχρήσεις» στην περιοχή της δικαστικής εξουσίας δεν εννοούνται ενδεχόμενες – και πράγματι σπάνιες – υπαίτιες παρανομίες των οργάνων της, αλλά αυτό που στη σύγχρονη νομική βιβλιογραφία αποκαλείται «κράτος των δικαστών» (βλ. Bachof, Grundgesetz und Richtermacht, Marcic, Vom Gesetzesstaat zum Richterstaat), «δικαστικός ακτιβισμός», «καταλυτική εξουσία του δικαστή», άσκηση δηλ. πολιτικής από τα δικαστήρια, βλ. Bell, Policy Arguments in Judicial Decisions, σ. 1 επ., Griffith, The politics of the Juriciary, σ. 181 επ., 193 επ. (σχετικά βλ. Φ. Σπυρόπουλο, έ.α., σ. 39).
 [4]. Βλ. Ανδρουλάκη, έ.α., σ. 1057.
 [5]. Βλ. έ.α., 1985, σ. 1512 επ.
 [6]. Βλ. Ανδρουλάκη, έ.α., σ. 1515.
 Ο όρος «τεκμήριο της συνταγματικότητας του νόμου» αναφέρεται στη σύντομη μελέτη του Β. Οικονομίδη «Περί της σχέσεως της δικαστικής εξουσίας προς την νομοθετική» το 1876. Με σημερινές αντιλήψεις το τεκμήριο της συνταγματικότητας των νόμων είναι μαχητό, βλ. Φ. Σπυρόπουλο, έ.α., σ. 162 επ. Και ευλόγως, κατά τη διευκρίνιση του Σπυρόπουλου (έ.α.), ότι ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων είναι συνταγματικά επιβεβλημένος.
 [7]. Βλ. Η δικαιοπλαστική εξουσία του δικαστή, Συμβολές, 1997, σ. 3 επ.
 [8].


text:
Σχετική είναι και η εκδήλωση που έγινε στις 13.12.2007 στον Δ.Σ.Α. (βλ. «το βήμα του δικηγόρου», 2008, τεύχος 64, σ. 10 επ.). Περαιτέρω βλ. τις πρόσφατες δημοσιεύσεις αφενός του Σ. Χατζηγάκη, (τ. υπουργού Δικαιοσύνης) και αφετέρου των Σπ. Σπηλιωτόπουλου (Ακαδημαϊκού, επίτ. καθηγητή Νομικής Σχολής του Παν/μίου Αθηνών), Χρ. Πολίτη (Δικηγόρου Αθηνών) και Ν. Αλιβιζάτου (καθηγητή Νομικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών) σε: http://news.Kathimerini.gr από 3.2.2008, καθώς και την δημόσια και εύγλωττη τοποθέτηση του Φ. Σπυρόπουλου σε: http://news.kathimerini.gr από 10.2.2008. Ως έννοια που υποδηλώνει τη συνολική επικυριαρχία της δικαστικής εξουσίας στις άλλες εξουσίες το «κράτος των δικαστών» είναι πράγματι ανύπαρκτο, γράφει (και δικαίως) ο Φ. Σπυρόπουλος (βλ. έ.α., σ. 41). Γεγονός είναι ωστόσο, κατά τον ίδιο συγγραφέα, ότι υπάρχουν επιμέρους εκφάνσεις του κράτους των δικαστών, π.χ. δικαστικές αποφάσεις ανωτάτων κυρίως δικαστηρίων που επιδεικνύουν ένα ιδιαίτερο ακτιβισμό και εκφέρουν κρίση περισσότερο πολιτική παρά νομική. Ο δικαστικός ακτιβισμός, η «δικαστική ενεργητικότητα», όπως αποδίδεται ορθώς στη γλώσσα μας (βλ. Κ. Κεραμέα, Δικαστική ενεργητικότητα στην Ελλάδα, σε: Τιμή Γεωργίου Κ. Βλάχου, 1995, σ. 606), «υποδηλώνει την αντίληψη των δικαστών ότι η ουσιαστική λειτουργία τους δεν περιορίζεται στην «ορθή επίλυση της μεμονωμένης υποθέσεως που συμβαίνει να έχει φθάσει ενώπιόν τους... Οι «ενεργητικοί» δικαστές αυτοθεωρούνται εξουσιοδοτημένοι να αντιμετωπίζουν τα γενικότερα ζητήματα του καιρού τους... Προβάλλουν ως παράγοντες ισότιμοι προς τους πολιτικούς κλάδους της κρατικής εξουσίας (νομοθεσία και δημόσια διοίκηση)... Η απονομή της δικαιοσύνης από «ενεργητικούς» δικαστές σπάνια περιορίζεται σε απλή θεώρηση των αξιών στις κοινωνικές διεργασίες. Συνήθως ενυπάρχει και πρόθεση, περισσότερη ή λιγότερη έντονη, να επέλθουν και αλλαγές, μικρές ή μεγάλες, στην υφιστάμενη πραγματικότητα», βλ. Κ. Κεραμέα, έ.α.
 [9]. Βλ. Το πνεύμα των νόμων, μετάφρ. Κωστή Παπαγιώργη και Παν. Κονδύλη, τόμ. Α ́, 1994, σ. 303. Ο χαρακτηρισμός της δικαστικής εξουσίας από τον Montesquieu ως «μηδαμινής» υπονοεί προφανώς ότι η δικαστική εξουσία δεν είναι πολιτική εξουσία, βλ. Φ. Σπυρόπουλο, έ.α., σ. 38.
 [10]. Η γνωστή ρήση του Montesquieu ότι η εξουσία τείνει σε κατάχρηση δεν αποκλείεται να ισχύει και για τη δικαστική εξουσία, θεωρεί ο Φ. Σπυρόπουλος (βλ. έ.α., σ. 38), παρά το γεγονός ότι κατά τον Montesquieu είναι «τρόπον τινά μηδαμινή» και παρά το γεγονός ότι με τον όρο «κατάχρηση» συνδέεται πάντοτε μια σκοπιμότητα διάφορη από αυτή που επιβάλλει ο κανόνας δικαίου, σκοπιμότητα που δεν μπορεί να χαρακτηρίζει το δικαιοδοτικό λειτούργημα λόγω της υποταγής του δικαστή στο νόμο – και μόνο στο νόμο – και της συνακόλουθης ανεξαρτησίας και αμεροληψίας του, βλ. Φ. Σπυρόπουλο, έ.α., ο οποίος σχολιάζοντας παρατηρεί ότι αφού ο δικαστής υπόκειται μόνο στο νόμο, δεν υπόκειται πουθενά αλλού: ούτε στους διαδίκους, ούτε στους ανώτερους δικαστές, ούτε στον υπουργό δικαιοσύνης και στην κυβέρνηση.
 [11]. Σχετικά με το “νομολογιακό δίκαιο” βλ. Κοτσαλή, Γνώση του αδίκου, πλάνη περί το άδικο και νομολογιακό δίκαιο, ΝοΒ 51 (2003). 13 επ. (= Τιμ. Τόμο Κ. Μπέη, 2003, σ. 2895 επ.) και τον ίδιο, “Νομική πλάνη” και “νομολογιακό δίκαιο”, Ποιν. ΝΖ ́ (2007). 961 επ. Περαιτέρω βλ. J. Esser, Grundsatz und Norm, 1964, σ. 119 επ., 138 επ., 154, 277, 283, 287 επ., όπου εξετάζεται ιδιαίτερα και με διεισδυτικότητα ο ρόλος του


text:
νομολογιακού δικαίου ως πηγή του δικαίου.
 [12]. Βλ. έ.α.
 [13]. Βλ. έ.α., σ. 1505.
 [14]. Βλ. Α. Μπακόπουλο, έ.α., σ. 7.
 [15]. Σχετικά με τη λειτουργική ανεξαρτησία των δικαστών βλ. Καρρά, Ποινικό Δικονομικό Δίκαιο, 20073, σ. 219-220, βλ. επίσης Φ. Σπυρόπουλο, Συνταγματικό Δίκαιο, 2006, σ. 429 επ. Η λειτουργική ανεξαρτησία σημαίνει, διευκρινίζει ο Καρράς (βλ. έ.α.), απόλυτη ελευθερία από διαταγές, οδηγίες, παραγγελίες ή κάθε μορφής και φύσεως επεμβάσεις και γενικά επιδράσεις οποιουδήποτε άλλου κρατικού οργάνου, αλλά και έναντι διαφόρων κοινωνικών ή πολιτικών παραγόντων. Αυτή η ελευθερία παρέχεται από το Σύνταγμά μας, συνεχίζει ο ίδιος ο συγγραφέας, στους τακτικούς δικαστές τόσο θετικά βάσει της αναφερθείσας διάταξης της § 4 του άρθρ. 87 όσο και αρνητικά με την § 2 του ίδιου άρθρου που προβλέπει ότι οι δικαστές κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα και τους νόμους. Και καταλήγει ο Καρράς: Περαιτέρω όμως από την δεύτερη αυτή διάταξη συνάγεται και ότι η δικαστική λειτουργική ανεξαρτησία περιορίζεται από το Σύνταγμα και τους νόμους· η δέσμευση αυτή αποτελεί απόρροια της αρχής της διάκρισης των εξουσιών, γιατί διαφορετικά η δικαστική εξουσία θα υπερτερούσε της νομοθετικής. Πάντως με ρητή συνταγματική διάταξη επιβάλλεται στα δικαστήρια η υποχρέωση να μην εφαρμόζουν νόμο με περιεχόμενο αντίθετο προς το Σύνταγμα (§ 4 άρθρ. 93). Για το κράτος δικαίου ως οργανωτική βάση του πολιτεύματος και ειδικότερα για τα δομικά στοιχεία μιας δικαιοκρατικά οργανωμένης εξουσίας (διάκριση εξουσιών, αρχή της νομιμότητας, κατοχύρωση των ατομικών δικαιωμάτων, ασφαλές και δίκαιο σύστημα δικαστικής προστασίας τους) βλ. Μανιτάκη, Κράτος Δικαίου και Δικαστικός Έλεγχος της Συνταγματικότητας, Ι, 1994, σ. 121 επ.
 [16]. Βλ. σχετικά v. Mangoldt/Klein/Stark, GG-Bonner Grundgesetz, Bd. 2, Art. 20-78, 2000, σ. 124 επ.
 [17]. Βλ. επίσης Μανιτάκη, έ.α., σ. 81 επ., 85 επ., 108. Ο Αλέξανδρος Σβώλος (βλ. Συνταγματικόν Δίκαιον, Α ́, 1934, σ. 154) έχει επισημάνει τη βασική διαφορά του κράτους του νόμου από το κράτος δικαίου: «... το κράτος του νόμου δεν αποβλέπει εις την προστασίαν της νομικής θέσεως των ατόμων, όπως το κράτος δικαίου, αλλά μόνον εις την έξαρσιν της υπεροχής της νομοθετικής εξουσίας απέναντι της Διοικήσεως». «Εφόσον, επομένως, η έννοια του κράτους Δικαίου ανάγεται εις την νομικήν θέσιν των ατόμων έναντι του κράτους, η δε του κράτους του νόμου μόνον εις την υπερτέραν θέσιν της νομοθετικής εξουσίας, ως εκφραζούσης την θέλησιν του λαού, η μεν πρώτη αντιστοιχεί τυπικώς εις το ιδανικόν της ατομικής ελευθερίας, η δε δευτέρα εις την ιδέαν της δημοκρατίας και δη της παντοδυναμίας της θελήσεως του λαού δια των αντιπροσώπων του».
 [18]. Πρβλ. Π. Παπανικολάου, Μεθοδολογία του Ιδιωτικού Δικαίου, 2000, σ. 299 επ., Φ. Σπυρόπουλο, Η ερμηνεία του Συντάγματος, έ.α., σ. 7 επ.
 [19]. Πρβλ. Π. Παπανικολάου, έ.α., σ. 285 επ. σχετικά με τα όρια της δικαστικής ευρέσεως του δικαίου de lege lata. Διεξοδικά για την ερμηνεία του δικαίου ως αρμοδιότητα του δικαστή πρβλ. Φ. Σπυρόπουλο, Η ερμηνεία του Συντάγματος, έ.α., σ. 21 επ.
 [20]. Πρβλ. J. Esser, Grundsatz und Norm, 1964, σ. 245, 258 επ., 262, 283.
 [21]. Σχετικά με τα είδη των κενών (κενό του κανόνα δικαίου και ρυθμιστικό κενό κ.λπ.) βλ.


text:
Π. Παπανικολάου, έ.α., σ. 235 επ. “Κενό” υπάρχει στο δίκαιο, όταν μια περίπτωση δεν ρυθμίζεται από κανόνες δικαίου, ενώ η έννομη τάξη αξιώνει τη ρύθμισή της, διότι η περίπτωση αυτή παρουσιάζει αποχρώσα ομοιότητα προς άλλες περιπτώσεις ρυθμισμένες από κανόνες δικαίου (βλ. Ι. Αραβαντινό, Εισαγωγή στην επιστήμη του δικαίου, 19832, σ. 158 επ., Sauer, Juristische Methodenlehre, 1940, σ. 278 επ. Η πλήρωση του κενού προϋποθέτει, σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό, (α) ότι η αρρύθμιστη περίπτωση δεν ανήκει στον «ελεύθερο δικαίου χώρο» (Rechtsfreieraum), δηλ. ότι η έννομη τάξη αξιώνει την υπαγωγή της σε κάποιον κανόνα δικαίου και (β) ότι παρουσιάζει αποχρώσα ομοιότητα προς άλλες δικαιικά ρυθμισμένες περιπτώσεις, βλ. Φ. Σπυρόπουλο, Η ερμηνεία του Συντάγματος, έ.α., σ. 110.
 [22]. Όχι μόνο η διάκριση μεταξύ praeter legem και extra legem εφαρμογής του δικαίου είναι συχνά εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση – ενόψει κυρίως του γεγονότος ότι βασικώς η έννοια του κενού δεν γίνεται κατά μονοσήμαντο τρόπο δεκτή σε όλο τον νομικό κόσμο, σημειώνει ο Π. Παπανικολάου (βλ. έ.α., σ. 287), ενώ και το αξιολογικό κριτήριο με τη βοήθεια του οποίου επιτυγχάνεται τόσο η πλήρωση του κενού όσο και η δημιουργία ενός νέου νομικού μορφώματος είναι σε πολλές περιπτώσεις το ίδιο (συνήθως κάποια δικαιοηθική αρχή ή η φύση του πράγματος), αλλά διαπιστώνουμε περαιτέρω ότι υπάρχουν και περιπτώσεις όπου έχουμε αναμφισβήτητα με περαιτέρω διάπλαση του δικαίου καλυπτόμενη, ωστόσο, από το δυνατό λεκτικό νόημα μιας διατάξεως. Η πλήρωση των κενών του δικαίου είναι επιβεβλημένη από το αίτημα της πληρότητας της έννομης τάξης, σημειώνει ο Φ. Σπυρόπουλος (βλ. Συνταγματικό Δίκαιο, έ.α., σ. 137-138), η δε άρση των αντινομιών από το αίτημα της ενότητάς της.
 – Η θεραπεία των ασαφειών γίνεται με ερμηνεία «εντός του κανόνα δικαίου» (intra legem ή secundum legem).
 – Η άρση των αντινομιών επιτυγχάνεται με ερμηνεία «εκτός του κανόνα αλλ’ εντός του δικαίου» (extra legem sed intra ius).
 – Η πλήρωση των κενών διενεργείται με ερμηνεία «πέραν από τον κανόνα δικαίου» (praeter legem).
 Πρόκειται για είδη ερμηνείας του δικαίου που αντιστοιχούν σε είδη των ελαττωμάτων των κανόνων, βλ. Ι. Αραβαντινό, Στοιχεία Μεθοδολογίας του Δικαίου, Α ́, 1974, σ. 67 επ.
 [23]. Βλ. και Φ. Σπυρόπουλο (έ.α., σ. 41), ο οποίος σημειώνει ότι ως έννοια που υποδηλώνει τη συνολική επικυριαρχία της δικαστικής εξουσίας στις άλλες εξουσίες το «κράτος των δικαστών» είναι πράγματι ανύπαρκτο. Κατά τον ίδιο συγγραφέα είναι γεγονός ωστόσο ότι υπάρχουν επιμέρους εκφάνσεις του κράτους των δικαστών, π.χ. δικαστικές αποφάσεις ανωτέρων κυρίως δικαστηρίων που επιδεικνύουν ένα ιδιαίτερο ακτιβισμό και εκφέρουν κρίση περισσότερο πολιτική παρά νομική, αναφέροντας και σχετικά παραδείγματα (βλ. σ. 42). Ως τέτοιο παράδειγμα έχει αναφερθεί από τον Μ. Σταθόπουλο οι δικαστικές αποφάσεις για το μισθολόγιο των δικαστικών λειτουργών. Η αιτιολογία της βασίσθηκε μ.ά. στην ισοτιμία των εξουσιών, κυρίως της νομοθετικής και της δικαστικής, άποψη που κατά τον Σπυρόπουλο (βλ. έ.α., σ. 42) δεν είναι ορθή. Και τούτο γιατί η νομοθετική εξουσία όσο και αν η παντοδυναμία της σχετικοποιήθηκε στο συνταγματικό κράτος εξαιτίας της σταδιακής αναγνώρισης της κανονιστικής σημασίας του Συντάγματος και της ανάπτυξης του δικαστικού ελέγχου της αντισυνταγματικότητας του νόμου, εξακολουθεί «τότε πάλαι και νυν»


text:
να είναι «τα μάλα ισχυρά, ως τας λοιπάς υπερέχουσα» (Ν. Ι. Σαρίπολος), σχετικά βλ. Σπυρόπουλο, έ.α., σ. 42.
 [24]. Για Κράτος Δικαίου και Ποινικό Δίκαιο βλ. Κοτσαλή, ΝοΒ 56 (2008), σ. 285 επ. (= σε: Ανθρώπινα Δικαιώματα και Ποινικό Δίκαιο, επιμ. Λ. Κοτσαλής – Γ. Τριανταφύλλου, ΠΟΙΝΙΚΑ 75, 2007, σ. 1 επ.).
 [25]. Πρβλ. J. Esser, έ.α., σ. 107 επ.
 [26]. Σχετικά με αυτό το ζήτημα βλ. Ανδρουλάκη, Π.Δ., Ι, 20062, σ. 116, Κοτσαλή, Π.Δ., Ι, 2005, σ. 56, Χωραφά (επιμ. Κ. Σταμάτη), Π.Δ., 19789, σ. 64-65. Κατά τον Καρρά (βλ. Ποιν. Δικ. Δίκαιο, 20073, σ. 11) θα πρέπει, αντιθέτως προς την σχεδόν παγίως κρατούσα άποψη που αποδέχεται αδιακρίτως την αναδρομική εφαρμογή των ποινικών δικονομικών διατάξεων, να γίνει δεκτό ότι:
 α) απαγορεύεται η αναλογία σε βάρος του κατηγορουμένου ενώ επιτρέπεται προς το συμφέρον ή όφελος αυτού·
 β) απαγορεύεται η αναδρομική ισχύς νεώτερου ποινικού δικονομικού νόμου σε βάρος του κατηγορουμένου ενώ επιτρέπεται υπέρ αυτού·
 γ) εφόσον ως προς την ερμηνεία μιας διάταξης μπορούν να υποστηριχθούν βασίμως δύο ή περισσότερες απόψεις, ακολουθείται εκείνη που έχει ως αποτέλεσμα την επιεικέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου.
 [27]. Βλ. Χωραφά (επιμ. Κ. Σταμάτη), έ.α., σ. 65, επίσης βλ. Ανδρουλάκη, Π.Δ., έ.α., σ. 116 (υποσημ. 71), ο οποίος σημειώνει ότι ο κανόνας in dubio pro mitiore δεν έχει σχέση με το δικονομικό αξίωμα in dubio pro reo που αφορά σε αμφιβολίες σχετικά με την ενοχή του δράστη: σε περίπτωση αμφιβολίας ως προς αυτή ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται (βλ. Ανδρουλάκη, Θεμελιώδεις έννοιες της ποινικής δίκης 20073, σ. 226 επ.). Η αρχή δηλ. in dubio pro reo δεν είναι τίποτε άλλο παρά ακτινοβόληση της θεμελιώδους αρχής για ζήτηση της ουσιαστικής αλήθειας στην ποινική δίκη, βλ. Χωραφά (επιμ. Κ. Σταμάτη), έ.α., σ. 65.
 [28]. Βλ. Χωραφά (επιμ. Κ. Σταμάτη), έ.α., σ. 64-65. Γενικότερα σε πολλές περιπτώσεις τα νομικά ζητήματα δεν επιδέχονται μόνο μία αλλά περισσότερες ορθές λύσεις, βλ. Φ. Σπυρόπουλο, Η ερμηνεία του Συντάγματος, έ.α., σ. 184 επ., περαιτέρω βλ. Kelsen, Reine Rechtslehre, Nachdruck der 2. Aufl., 1976, σ. 348 επ., Σούρλα, Η διαπλοκή δικαίου και πολιτικής, έ.α., σ. 71 επ. (όπου και αναφορά στους Hart & Dworkin). Εξαρτάται από την αντίληψη του ερμηνευτή για τις αρχές που διέπουν το δίκαιο, καθώς και για τη σημασία που τους αποδίδει στο συγκεκριμένο νομικό ζήτημα (βλ. Φ. Σπυρόπουλο, έ.α., σ. 184).
 [29]. Και ο Χωραφάς (έ.α., σ. 64) σημειώνει ότι η παραδοχή της αρχής in dubio pro mitiore αμφισβητείται από πολλούς.
 [30]. Πρβλ. επίσης Ανδρουλάκη, Π.Δ., έ.α., σ. 116-117 (βλ. όμως τον ίδιο ΠοινΧρ ΚΑ ́ 720), Κατσαντώνη, Π.Δ., Ι, 1972, σ. 45 επ. (49), Μαγκάκη, ΣυστΕρΠοινΚ, 2005, άρθρ. 1, αρ. 64.
 [31]. Βλ. Jescheck/Weigend, ΑΤ, 19965, σ. 54.
 [32]. Πρβλ. και Μ. Μαργαρίτη, Π.Κ., 20092, σ. 12.
 [33]. Πρβλ. Χωραφά (επιμ. Κ. Σταμάτη), έ.α., σ. 64. Η ανάγκη “ρητής” διάταξης συμβάλλει πράγματι στη λειτουργική αποτύπωση της αρχής nullum crimen sine lege “certa”, βλ. Κοτσαλή, Π.Δ., έ.α., σ. 33 επ.
 [34]. Βλ. Ανδρουλάκη, Π.Δ., έ.α., σ. 117.
 [35]. Βλ. Ανδρουλάκη, έ.α.
 [36]. Πρβλ. και Μ. Μαργαρίτη, έ.α., σ. 11.
 [37]. Βλ. Μ. Μαργαρίτη, έ.α.


text:
[38]. Αντιθέτως εσφαλμένη είναι η αντιμετώπιση του θέματος από την ΑΠ 1608/1988, ΠοινΧρ ΛΘ ́ (1989). 477.
 [39]. Βλ. Ανδρουλάκη, Π.Δ., έ.α., σ. 117, υποσημ. 75, Μαγκάκη, ΣυστΕρΠοινΚ, 2005, άρθρ. 1, αρ. 75.
 [40]. Βλ. Ανδρουλάκη, Π.Δ., έ.α., σ. 117, υποσημ. 75.
 [41]. Βλ. επίσης Φ. Σπυρόπουλο, Συνταγματικό Δίκαιο, έ.α., σ. 100. Διεξοδικά βλ. Μαγκάκη, ΣυστΕρΠοινΚ, 2005, άρθρ. 1, αρ. 64-65. Ο ερμηνευτικός νόμος είναι, σημειώνει ο ως άνω συγγραφέας, νέος νόμος και ως τέτοιος λειτουργεί στο Π.Δ. Η ισχύς του ερμηνευτικού νόμου για τη θεμελίωση ή επαύξηση του αξιοποίνου καταλαμβάνει δηλ. μόνο περιπτώσεις που προέκυψαν μετά τη θέσπισή του. Προς την αντίστροφη κατεύθυνση της κατάλυσης ή μείωσης του αξιοποίνου ο ερμηνευτικός νόμος λειτουργεί ως τέτοιος και ενσωματώνεται στον ερμηνευόμενο. Και καταλήγει ο Μαγκάκης: «Αλλά και αν γίνει δεκτή η αντίθετη προς την εδώ υποστηριζόμενη άποψη, ότι δηλ. ο ερμηνευτικός νόμος ενσωματώνεται με αναδρομική ισχύ στον ερμηνευόμενο και πάλι ενδείκνυται μεγάλη προσοχή. Γιατί το ίδιο το Σύνταγμα αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να χρησιμοποιείται η αυθεντική ερμηνεία ως τέχνασμα για να παρακάμπτεται η συνταγματική απαγόρευση της αναδρομικότητας του αυστηρότερου ποινικού νόμου. Έτσι για την εξουδετέρωση του ψευδοερμηνευτικού νόμου το Σ. ορίζει με τη διάταξη της § 2 του άρθρ. 77 ότι: νόμος που δεν είναι πράγματι ερμηνευτικός, ισχύει μόνο από τη δημοσίευσή του». Επισημαίνεται (βλ. Φ. Σπυρόπουλο, Συνταγματικό Δίκαιο, έ.α., σ. 99) ότι το Σ. δεν περιέχει γενικό κανόνα για την αναδρομικότητα του νόμου. Την απαγορεύει μερικώς ή ολικώς σε τέσσερις συγκεκριμένες περιπτώσεις:
 α) στην περίπτωση των ποινικών νόμων,
 β) στην περίπτωση των ψευδοερμηνευτικών νόμων,
 γ) στην περίπτωση των φορολογικών νόμων και
 δ) στην περίπτωση του εκλογικού νόμου,
 πράγμα που σημαίνει ότι ως γενικός κανόνας η αναδρομικότητα του νόμου επιτρέπεται. Και συνεχίζει ο ίδιος συγγραφέας (βλ. σ. 100): Η αυθεντική ερμηνεία προϋποθέτει ότι ο ερμηνευόμενος νόμος περιέχει ασάφεια, κενό ή αντινομία, ότι δηλ. δεν μπορεί να κατανοηθεί ορθά. Εάν μπορεί να κατανοηθεί ορθά, τότε ο ερμηνευτικός νόμος δεν είναι πράγματι ερμηνευτικός αλλά ψευδοερμηνευτικός. Η ουσιαστική ισχύς του πράγματι ερμηνευτικού νόμου ανατρέχει στο χρόνο της ουσιαστικής ισχύος του ερμηνευόμενου. Ο ψευδοερμηνευτικός νόμος εντούτοις δεν επιτρέπεται να έχει αναδρομική ισχύ. Η ουσιαστική του ισχύς αρχίζει από τη δημοσίευσή του. Με τη ρύθμιση του άρθρ. 77 § 2 του Σ. αποτρέπεται η αναδρομικότητα υπό το πρόσχημα της ασάφειας κ.λπ. του ερμηνευόμενου νόμου. Ο νομοθέτης εξαναγκάζεται, εάν επιθυμεί την αναδρομική ισχύ των ρυθμίσεών του, να το πράττει ευθέως.
 Previous Previous post: Ταχεία απονομή δικαιοσύνης
 Next Next post: Τα ΜΜΕ ως φορέας κοινωνικού ελέγχου στην εποχή της κρίσης


text:
ΣΧΟΛΙΚΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΕΔΕΣΣΑΣ : Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΤΟ ΑΣΕΠ ΘΑ ΑΠΟΦΑΣIΣΕΙ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΜΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ
 Σύλλογος Φυλάκων Σχολικών Κτιρίων
 Δήμου Σπάρτης Λακωνίας
 Γκορτσολόγου 2
 Email: symsoum@yahoo.gr
 . symsoum@hotmail.gr .
 Σπάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2013
 6) Το έγγραφο του δήμου Σπάρτης προς το ΑΣΕΠ με αρ. πρ. 16420/14-12-2004 το οποίο διαβιβάζει την υπ’ αριθ. 43/2004 απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου Νομού Λακωνίας το οποίο αποφαίνεται, ότι οι σχολικοί φύλακες «καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες» του δήμου, γνωμοδοτώντας υπέρ της υπαγωγής στις ρυθμίσεις του άρθρου 11 του Π.Δ. 164/2004 και την μετατροπή των συμβάσεών των σε αορίστου χρόνου
 7) Τον πίνακα του δήμου Σπάρτης προς το ΑΣΕΠ με ημερομηνία 14/12/2004 με τα ονόματα των σχολικών φυλάκων για τους οποίους ΣΥΝΤΡΕΧΟΥΝ οι προϋποθέσεις υπαγωγής στις ρυθμίσεις του άρθρου 11 του Π.Δ. 164/2004
 9) Την απόφαση της ολομέλειας του ΑΣΕΠ αριθμός 6 κατά τη συνεδρίασή του την 20η Απριλίου 2005 αποφαίνεται ότι οι σχολικοί φύλακες παρείχαν εξαρτημένη εργασία και κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στους δήμους 9Α) τον συγκεντρωτικό πίνακα από την ιστοσελίδα του ΑΣΕΠ με ημερομηνία απόφασης 30/03/2005 που αφορά το δήμο Σπάρτης για όσους συμβασιούχους ΣΥΝΤΡΕΧΟΥΝ οι λόγοι μετατροπής των συμβάσεων σε ΙΔΑΧ
 10) Το έγγραφο του ΑΣΕΠ προς το δήμο Σπάρτης με αρ. πρ. 42543/09-05-2005 το οποίο αποστέλλει συνημμένως επίσημο αντίγραφο της υπ’ αριθ. 241/30-03-2005 αποφάσεως του Δ ́ Τμήματος του ΑΣΕΠ, περί υπαγωγής (σχολικών φυλάκων) στις ρυθμίσεις του Π.Δ. 164/2004
 13) Την ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Σπάρτης με αρ. 180/2006 η οποία εγκρίνει την 24ωρη φύλαξη των σχολικών κτιρίων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης διότι μετά την καθιέρωση εφαρμογής του προγράμματος φύλαξης έχουν ελαχιστοποιηθεί οι ζημιές στα κτίρια κι εκ του λόγου τούτου εξοικονομήθηκαν χρήματα από συντηρήσεις, δεν παρουσιάστηκε κανένα κρούσμα διακίνησης ναρκωτικών στα σχολεία κι επιπλέον προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και πέραν από τα προβλεπόμενα καθήκοντά τους συμβάλλοντας στην ομαλή λειτουργία της σχολικής κοινότητας. 13Α) την έγγραφη πρόταση του «συλλόγου των φυλάκων σχολικών κτιρίων δήμου Σπάρτης» με αρ. πρ. 2/19-01-2009 με θέμα: «Φύλαξη Σχολικών Κτιρίων Δήμου Σπαρτιατών, Διεύρυνση και Επέκταση αυτής» η οποία καταχωρήθηκε στο δήμο με αρ. πρ. 784/19-01-2009
 14) Το έγγραφο του ΥΠΕΣΔΔΑ με αρ. πρ. 31813/20-07-2006 προς το δήμο Σπάρτης με θέμα: «αναγνώριση προϋπηρεσίας σχολικών φυλάκων»
 15) Το έγγραφο του δήμου Σπάρτης προς το ΥΠΕΣΔΔΑ με αρ. πρ. 7873/22-06-2006 το οποίο διαβιβάζει την απόφαση του δημάρχου Σπάρτης με αρ. πρ. 7766/20-06-2006 με την οποία κατατάσσει τους σχολικούς φύλακες αναδρομικά από 12/02/2001
 16) Την διαπιστωτική πράξη του δήμου Σπάρτης με αρ. πρ. 54045/07-12-2011 με θέμα: κατάταξη των υπαλλήλων στα μισθολογικά κλιμάκια των βαθμών του ν. 4024/2011
 18) την εγκύκλιο του ΥΠ.Δ.Μ.Η.Δ. με αρ. πρ.: ΔΙΠΙΔΔ/Β.2/Δ/10/οικ.22738 στις 19 Αυγούστου 2013 με ΑΔΑ: ΒΛΩΦΧ-ΖΘΣ και με θέμα: «Πρόγραμμα Κινητικότητας ν.4172/2013» στη σελίδα 8 στο 3. ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΑΣΕΠ στη παράγραφο γ (σελίδα 9):
 Διεξαγωγή διαδικασίας πλήρωσης θέσεων ή πρόσληψης μονίμων υπαλλήλων ή υπαλλήλων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ή υπαλλήλων επί θητεία που διενεργείται από τους φορείς βάσει ειδικών διατάξεων και το


text:
Ανακλήθηκε το πρόγραμμα voucher ΟΑΕΔ 29 – 64 ετών
 Το υπουργείο Εργασίας αποφάσισε την ανάκληση του προγράμματος επιταγής εισόδου voucher 29 – 64 ετών του ΟΑΕΔ, για τρεις κλάδους επιχειρήσεων, που είχε ως στόχο να προσφέρει εργασία σε 16.620 συνολικά δικαιούχους. Το υπουργείο Εργασίας, δεσμεύεται να προχωρήσει στον επανασχεδιασμό του προγράμματος, έτσι ώστε να επαναπροκηρυχθεί με ευνοϊκότερους όρους για τους ανέργους, με κεντρική στόχευση τη δημιουργία της προοπτικής στην εύρεση μόνιμης θέσης εργασίας Διαβάστε περισσότερα εδώ.
 Δημιουργείται ηλεκτρονικό μητρώο Ελληνικών προϊόντων
 Δημιουργείται ηλεκτρονικό μητρώο Ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών στη Διεύθυνση Εμπορικής και Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου. Στο μητρώο θα καταχωρούνται τα στοιχεία των επιχειρήσεων στις οποίες έχει απονεμηθεί το δικαίωμα χρήσης του "Ελληνικού Σήματος" και το μητρώο θα είναι προσβάσιμο από όλους τους ενδιαφερόμενους μέσω διαδικτυακού portal.Διαβάστε περισσότερα εδώ.
 ΓΓΑΕ: Ελεύθερη κυκλοφορία των Ευρωπαίων αποδήμων στην ΕΕ
 Εισαγωγή των όρων «διασπορά» και όχι «μετανάστευση», σαφής διάκριση μεταξύ μετανάστη και Ευρωπαίου πολίτη, θέσπιση Ευρωπαϊκού Ταμείου Ελεύθερης Διακίνησης για τους ασθενέστερους, καθώς και προάσπιση των δικαιωμάτων των Ευρωπαίων πολιτών, που ζουν εκτός της χώρας καταγωγής τους στοιχειοθέτησαν, με τη συμβολή των Ελλήνων, τις βασικές προτάσεις προς τις κυβερνήσεις των κρατών μελών και προς τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, για τη διασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των Ευρωπαίων αποδήμων εντός ΕΕ.Παράλληλα διεκδίκησε και πέτυχε την αφαίρεση από τα κείμενα των πορισμάτων της συνδιάσκεψης του όρου ex patriot για τον ορισμό του μετακινούμενου εντός της ΕΕ Ευρωπαίου πολίτη, κρίνοντας ότι η χρήση του δεν συμβιβάζεται πολιτικά με τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ ενέχει τον κίνδυνο σταδιακής αποξένωσης του μετακινούμενου Ευρωπαίου από τη χώρα καταγωγής του.Δείτε όλο το άρθρο εδώ.
 Έκαναν το αβοκάντο dip και επιχειρηματική ευκαιρία
 Έχοντας ως οικογενειακή παρακαταθήκη μια από τις πρώτες φυτείες του φρούτου που στήθηκαν στο νησί το μακρινό 1971, ο επικεφαλής της εταιρείας, Μανώλης Λεράκης, αποφάσισε να προχωρήσει στη δημιουργία μιας καινοτόμας σειράς αλειμμάτων (dips) από φρέσκο πολτό αβοκάντο και τα οποία προορίζονται για μαγειρική χρήση ή ως συνοδευτικά γευμάτων. Το προϊόν έκανε ντεμπούτο το Νοέμβριο του 2014 στη SIAL από την οποία έφυγε με μια Παγκόσμια ∆ιάκριση Καινοτομίας ενώ τον ίδιο μήνα κλείστηκαν και οι πρώτες εμπορικές συμφωνίες. Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ.
 Παράταση έως την Τρίτη 2 Ιουνίου δόθηκε στην προθεσμία υποβολής των αιτήσεων ΟΣΔΕ για τις αγροτικές επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ από τους δικαιούχους αγρότες. Η παράταση κρίθηκε αναγκαία προκειμένου να διευκολυνθούν οι παραγωγοί να καταθέσουν τις αιτήσεις τους, καθώς φέτος είναι η πρώτη χρονιά εφαρμογής της νέας ΚΑΠΔείτε περισσότερα εδώ.
 Ενισχυμένα μέτρα ενέκρινε η Ε.Ε. προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εξάπλωση του βακτηρίου καραντίνας Xylella fastidiosa στους ελαιώνες της, κατόπιν πρότασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η επιτροπή ειδικών εμπειρογνωμόνων που εξετάζει εδώ και καιρό το ζήτημα της συγκεκριμένης ασθένειας και προσπαθεί να καταλήξει σε συγκεκριμένη λύση, μετά από συνεδρίασή της την Τρίτη 28 Απριλίου πρότεινε μεταξύ άλλων την εφαρμογή αυστηρών περιορισμών για τις εισαγωγές και μεταφορές εντός της Ε.Ε. των φυτών εκείνων που κρίνονται ύποπτα για μόλυνση από την Xylella καθώς και την απαγόρευση εισαγωγών φυτών καφέ από τις Ονδούρες και την Κόστα Ρίκα. Περισσότερες πληροφορίες