text: 7ότι η παροχή ενίσχυσης από την Κοινότητα δεν πρέπει να έχει επιπτώσεις επί των όρων ανταγωνισμού οι οποίες να έρχονται σε αντίθεση προς τις σχετικές διατάξεις της συνθήκης 7ότι επειδή η συνθήκη δεν προβλέπει, για τη θέσπιση του παρόντος κανονισμού, άλλες εξουσίες εκτός από εκείνες του άρθρου 235,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:Άρθρο 1 Η Κοινότητα μπορεί, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται από τον παρόντα κανονισμό, να παρέχει χρηματοδοτική βοήθεια για προγράμματα που αφορούν την προώθηση της ενεργειακής τεχνολογίας (THERMIE 1995-1998) στους τομείς εφαρμογής που αναφέρονται στο άρθρο 3 και να αναλαμβάνει τις συνοδευτικές δράσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4.Άρθρο 2 1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού αυτού, με τον όρο «προγράμματα για την προώθηση ενεργειακής τεχνολογίας», το οποία θα αναφέρονται στο εξής ως «προγράμματα», εννοούμε τα προγράμματα που δεν έχουν επιλεγεί για το τέταρτο πρόγραμμα-πλαίσιο και τα οποία είναι σχεδιασμένα για να αναπτύξουν, να εφαρμόσουν ή/και να προωθήσουν καινοτόμες τεχνολογίες στον τομέα της ενέργειας, και η εφαρμογή των οποίων συνεπάγεται ένα μεγάλο ποσοστό οικονομικών κινδύνων, τέτοιων ώστε κατά πάσα πιθανότητα τα προγράμματα αυτά να μην εκτελεστούν χωρίς την κοινοτική χρηματοδοτική ενίσχυση.2. Η κοινιτκή οικονομική βοήθεια μπορεί να δωθεί σε προγράμματα που έχουν σχεδιαστεί για να προωθήσουν, με σκοπό την ευρύτερη χρησιμοποίησή τους, είτε υπό διαφορετικές οικονομικές και γεωγραφικές συνθήκες είτε με τεχνικές τροποποιήσεις, καινοτόμες τεχνικές, μεθόδους ή προϊόντα που έχουν ήδη εφαρμοστεί αλλά που λόγω των υφισταμένων κινδύνων δεν έχουν διεισδύσει στην αγορά.Άρθρο 3 Οι τομείς εφαρμογής του κανονισμού αυτού είναι οι ακόλουθοι:- ορθολογική χρήση της ενέργειας,- ανανεώσιμες πηγές ενέργειας,- στερεά καύσιμα,- υδρογονανθράκες.Το παράρτημα Ι απαριθμεί τους τομείς εφαρμογής που καλύπτονται από καθένα από τα παραπάνω πεδία. Τα περιεχόμενα του παραρτήματος αυτού μπορούν να τροποποιηθούν ώστε να συμβαδίζουν με τις τεχνολογικές εξελίξεις σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να ενημερωθούν.Άρθρο 4 Η Επιτροπή μπορεί να αναλάβει δράσεις προώθησης, όπως αυτές που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ, σχεδιασμένες με σκοπό να ενθαρρύνουν την εφαρμογή και τη διείσδυση στην αγορά των ενεργειακών τεχνολογιών. Για το σκοπό αυτό η Κοινότητα μπορεί να παρέχει τεχνική και οικονομική υποστήριξη σε οργανισμούς που προωθούν καινοτόμες τεχνολογίες σε κράτη μέλη. Ένας κατάλογος των μέτρων αυτών προυσιάζεται στο παράρτημα ΙΙ, το περιεχόμενο του οποίου μπορεί να τροποποιηθεί σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1.Οι δράσεις αυτές προώθησης μπορούν να εκτελεστούν και από τρίτες χώρες εφόσον μια τέτοια επέκταση ανταποκρίνεται στους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.Άρθρο 5 1. Οποιοδήποτε πρόγραμμα μέσα στα πλαίσια του άρθρου 2 πρέπει να πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσειες:α) πρέπει να χρησιμοποιεί, με σκοπό την εφαρμογή και τη διάδοσή τους, καινοτόμες τεχνικές, μεθόδους ή προϊόντα ή νέες εφαρμογές ήδη διαδεδομένων τεχνικών, μεθόδων ή προϊόντων 7β) πρέπει να προσφέρει από τεχνική και οικονομική άποψη βιώσιμες προοπτικές μετέπειτα εμπορικής εκμετάλλευσης της σχετικής τεχνολογίας 7γ) πρέπει να παρέχει κατάλληλες λύσεις που να πληρούν τις προϋποθέσεις ασφάλειας και προστασίας του περιβάλλοντος 7δ) πρέπει να παρουσιάζουν μεγάλο χρηματοδοτικό ρίσκο και ως εκ τούτου να είναι δύσκολη η χρηματοδότησή τους 7ε) πρέπει να προτείνονται από φυσικά ή


text: νομικά πρόσωπα αρμόδια, στην περίπτωση των τεχνικών, μεθόδων ή προϊόντων που αναφέρονται στο στοιχείο α), για την εφαρμογή τους και για τη συνεισφορά ή τη βοήθεια στη διάδοσή τους 7στ) στην περίπτωση οποιουδήποτε προγράμματος με συνολικό κόστος 2 εκατομμυρίων Ecu και άνω, πρέπει να υποβάλλεται από δύο τουλάχιστον ανεξάρτητους υποστηρικτές σε διαφορετικά κράτη μέλη.Ωστόσο, μπορεί να γίνουν εξαιρέσεις για προγράμματα που υποβάλλονται από ένα μοναδικό υποστηρικτή, αν η εφαρμογή τους παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Κοινότητα 7ζ) πρέπει να εκτελείται μέσα στην Κοινότητα εκτός αν έχει ιδιαίτερη σημασία για τα συμφέροντα της Κοινότητας η εκτέλεση ολόκληρου του προγράμματος ή μέρους αυτού σε περιοχή εκτός της Κοινότητας, ειδικά λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του.2. Πρόσθετοι όροι σχετικά με τους τομείς εφαρμογής δίνονται στα παραρτήμτα Ι και ΙΙ.3. Κατά την επιλογή προγραμμάτων, συμπληρωματικά με τα κριτήρια που ορίζονται στις παραγράφους 1 και 2, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι προτιμούνται προγράμματα με τα εξής χαρακτηριστικά:α) προγράμματα, εκτός από αυτά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο στ), που περιλαμβάνουν το συσχετισμό δύο τουλάχιστον ανεξάρτητων επιχειρήσεων σε διαφορετικά κράτη μέλη, με την προϋπόθεση ότι κάθε επιχείρηση μπορεί να συμβάλλει αποτελεσματικά και σημαντικά στην εκτέλεση του προγράμματος,β) προγράμματα που προτείνονται από μικρομεσαίες επιχειρήσεις ή από μια ένωση τέτοιων επιχειρήσεων,γ) προγράμματα που πρέπει να εφαρμοστούν σε περιοχές των οποίων η ανάπτυξη σημειώνει καθυστέρηση, όπως ορίζεται στο άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2052/88 (3).Άρθρο 6 1. Η στήριξη του προγράμματος παίρνει τη μορφή οικονομικής συνεισφοράς από την Κοινότητα του δίδεται σύμφωνα με τους όρους που ορίζονται από τις παρακάτω παραγράφους και από τα άρθρα 7, 11 και 14.2. Η χρηματοδοτική ενίσχυση μπορεί να δοθεί για ένα ολόκληρο πρόγραμμα ή για διαφορετικά στάδια ενός προγράμματος. Στην τελευταία περίπτωση, χωρίς προκατάληψη ως προς τις ευθύνες που έχει αναλάβει η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οικονομική ενίσχυση μπορεί να συνεχιστεί για τα τελευταία στάδια του ίδιου προγράμματος, με την προϋπόθεση ότι τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία έγινε η επιλογή συνεχίζουν να πληρούνται και εφόσον η Κοινότητα είναι ικανοποιημένη με την πρόοδο του προγράμματος.3. Η οικονομική ενίσχυση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 35 % του εγκρινόμενου κόστους των προγραμμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2.4. Το ποσό της οικονομικής ενίσχυσης καθορίζεται ξεχωριστά για κάθε πρόγραμμα. Κατά τον καθορισμό του ποσού, λαμβάνεται υπόψη το ποσοστό ή η αναλογία του ρίσκου που θα επιβαρυνθούν άμεσα οι υπεύθυνοι του προγράμματος καθώς και οποιαδήποτε άλλη ενίσχυση λαμβάνεται ή αναμένεται, έτσι ώστε το τελικό ποσό της δημόσιας ενίσχυσης να μην ξεπερνά το 49 % του συνολικού κόστους το προγράμματος. Για το σκοπό αυτό, το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για το πρόγραμμα υποχρεούται να ενημερώνει την Επιτροπή για οποιαδήποτε δημόσια ενίσχυση αναμένει ή λαμβάνει.5. Όποτε απαιτείται ρητώς, μπορεί να ληφθεί μια απόφαση για να ενεργοποιηθούν άλλοι κατάλληλοι οικονομικοί μηχανισμοί σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1.Άρθρο 7 1. Τα προγράμματα υποβάλλονται από φυσικά ή νομικά πρόσωπα με έδρα την Κοινότητα, είτε ατομικά είτε με τη μορφή ενώσεων, ύστερα από δημοσίευση πρόσκλησης υποβολής προγραμμάτων, σε ένα ή περισσότερα από τα πεδία

type: legislation

jurisdiction: EU


text: εφαρμογής που αναφέρονται στο άρθρο 3, στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. Πριν από την πρόσκληση αυτή μπορεί να προηγηθεί μια πρόσκληση από την Επιτροπή που να ενθαρρύνει ή να συντονίζει την έναρξη υλοποίησης εξειδικευμένων προγραμμάτων, τα οποία ονομάζονται «προγράμματα-στόχοι», όποτε εμφανίζεται ένα τεχνολογικό κενό σε ένα συγκεκριμένο τομέα ή όταν μπορεί να επιτευχθεί σημαντική πρόοδος μέσω της συνεργασίας μεταξύ ατόμων, εταιρειών ή άλλων οργανισμών με έδρα δύο τουλάχιστον διαφορετικά κράτη μέλη.2. Στις προσκλήσεις υποβολής προγραμμάτων, η Επιτροπή διευκρινίζει τους τομείς στους οποίους θα δοθεί προτεραιότητα κατά την επιλογή των προγραμμάτων. Ο κατάλογος αυτός των προτεραιοτήτων συντάσσεται σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται από το άρθρο 9 παράγραφος 1. Η Κοινότητα διευκρινίζει επίσης ποιες πληροφορίες ζητούνται από τους αιτούντες για τους σκοπούς της επιλογής προγραμμάτων.Άρθρο 8 1. Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την εφαρμογή του κανονισμού.2. Η διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 εφαρμόζεται:α) στην τροποποίηση του περιεχομένου των παραρτημάτων Ι και ΙΙ 7β) στον καθορισμό προτεραιοτήτων για τις προσκλήσεις υποβολής προγραμμάτων 7γ) στην επιλογή των προγραμμάτων, συμπεριλαμβανομένου του ποσοστού της οικονομικής ενίσχυσης, για κάθε πρόγραμμα ή δράση προώθησης συνολικού κόστους πάνω από 500 000 Ecu 7δ) σε οποιοδήποτε θεσμό ή οικονομικό μηχανισμό μέσα στα πλαίσια του άρθρο 6 παράγραφος 5.3. Η διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 εφαρμόζεται κατά την επιλογή των προγραμμάτων και των δράσεων προώθησης καθώς και στον καθορισμό του ποσού της χρηματοδοτικής ενίσχυσης για κάθε πρόγραμμα ή δράση προώθησης με συνολικό κόστος που υπερβαίνει τα 100 000 Ecu δεν ξεπερνά όμως τα 500 000 Ecu.Άρθρο 9 1. Κατά την εκτέλεση των διαδικασιών που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 2, η Επιτροπή υποστηρίζεται από μια επιτροπή την οποία απαρτίζουν εκπρόσωποι των κρατών μελών και της οποίας πρόεδρος είναι ο εκπρόσωπος της Επιτροπής.Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή ένα σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή γνωμοδοτεί επί του σχεδίου μέσα σε προθεσμία την οποία ορίζει ο πρόεδρος, ανάλογα με το πόσο επείγον είναι το θέμα. Η απόφαση λαμβάνεται από την πλειοψηφία που ορίζεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης στην περίπτωση αποφάσεων τις οποίες το Συμβούλιο καλείται να εγκρίνει μετά από πρόταση της Επιτροπής. Οι ψήφοι των εκπροσώπων των κρατών μελών στην επιτροπή βαρύνουν σύμφωνα με τα όσα ορίζει το ίδιο άρθρο. Ο πρόεδρος δεν ψηφίζει.Η Επιτροπή εγκρίνει μέτρα τα οποία εφαρμόζει αμέσως. Ωστόσο, αν τα μέτρα αυτά δεν συμφωνούν με τη γνώμη της επιτροπής, διαβιβάζονται πάραυτα από την Επιτροπή στο Συμβούλιο.Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή αναβάλλει την εφαρμογή των μέτρων που αποφάσισε για ένα μήνα από την ημερομηνία διαβιβάσεως.Το Συμβούλιο, ενεργώντας με περιορισμένη πλειοψηφία, μπορεί να λάβει διαφορετική απόφαση μέσα στην προθεσμία που αναφέρεται στην προηγούμενη παράγραφο.2. Κατά την εκτέλεση των διαδικασιών που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3, η Επιτροπή υποστηρίζεται από μια επιτροπή που απαρτίζεται από τους εκπροσώπους των κρατών μελών και της οποίας πρόεδρος είναι ο εκπρόσωπος της Επιτροπής.Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή γνωμοδοτεί επί του σχεδίου μέσα σε


text: προθεσμία την οποία ορίζει ο πρόεδρος ανάλογα με το πόσο επείγον είναι το θέμα, με ψηφοφορία αν είναι απαραίτητο.Η γνωμοδότηση καταγράφεται στα πρακτικά. Επιπλέον, κάθε κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει να καταγραφεί στα πρακτικά η τοποθέτησή του πάνω στο θέμα.Η Επιτροπή λαμβάνει πολύ σοβαρά υπόψιν τη γνωμοδότηση της επιτροπής και την ενημερώνει με ποιον τρόπο έλαβε υπόψιν τη γνωμοδότησή της.Άρθρο 10 1. Κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή εξασφαλίζει την εναρμόνιση των προγραμμάτων που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό με τα προγράμματα που εφαρμόζονται από την Κοινότητα στα πλαίσια άλλων εξειδικευμένων προγραμμάτων, τα οποία περιλαμβάνουν δραστηριότητες παρουσίασης της τεχνικής βιωσιμότητας των προγραμμάτων, προώθησης της συνεργασίας με τρίτες χώρες, διάδοσης και βελτιστοποίησης των αποτελεσμάτων των δραστηριοτήτων Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (RTD) στην Κοινότητα.2. Επιπλέον, εξασφαλίζει στενότερο συντονισμό με τα εθνικά σχέδια για να αποφευχθεί η επανάληψη παρόμοιων προγραμμάτων.Άρθρο 11 1. Ο ανάδοχος που είναι υπεύθυνος για την εκτέλεση ενός προγράμματος και λαμβάνει οικονομική ενίσχυση από την Κοινότητα αναλαμβάνει να χρησιμοποιήσει την επιτυχημένη τεχνική, μέθοδο ή προϊόν ή να διευκολύνει τη χρήση του και να επιτρέψει τη διάδοση των αποτελεσμάτων που θα προκύψουν.2. Η Επιτροπή, σε συνεργασία με τους αρμόδιους οργανισμούς στα κράτη μέλη, προσπαθεί να εξασφαλίσει τη διάδοση και την εφαρμογή των προγραμμάτων που στηρίζει σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 1971/83 (4), (ΕΟΚ) αριθ. 1972/83 (5), (ΕΟΚ) αριθ. 3639/85 (6), (ΕΟΚ) αριθ. 3640/85 (7) και (ΕΟΚ) αριθ. 2008/90 (8), και να προωθήσει την εκμετάλλευσή τους. Μπορεί να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για να επιτύχει το στόχο αυτό σε συνδυασμό με τις δράσεις προώθησης που αναφέρονται στο άρθρο 4.Άρθρο 12 Οι συμφωνίες υπογράφονται ανάμεσα στην Κοινότητα και στα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 14 σχετικά με την εφαρμογή των προγραμμάτων και τις δράσεις προώθησης που εγκρίνονται από τον παρόντα κανονισμό, και αναφέρουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις κάθε πλευράς, συμπεριλαμβανομένων των μεθόδων διάδοσης, προστασίας και εκμετάλλευσης των αποτελεσμάτων των προγραμμάτων και της δυνατότητας επιστροφής της οικονομικής ενίσχυσης σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμφωνία.Άρθρο 13 Στα πλαίσια του άρθρου 11, οι πληροφορίες που δίδονται στην Επιτροπή σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό είναι εμπιστευτικές.Άρθρο 14 Την ευθύνη για οποιοδήποτε πρόγραμμα φέρει το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που υπόκειται στους νόμους που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη ή η ένωση τέτοιων προσώπων, μέσα στα πλαίσια της οποίας φέρουν συνολικά την ευθύνη, στο ποσοστό που το επιτρέπει η νομοθεσία που εφαρμόζεται στο κράτος μέλος.Άρθρο 15 Η οικονομική ενίσχυση που παρέχεται από την Κοινότητα δεν πρέπει να επηρεάζει τις συνθήκες ανταγωνισμού κατά τέτοιο τρόπο ώστε να είναι ασύμβατη με τις σχετικές προβλέψεις της συνθήκης.Άρθρο 16 Δύο έτη μετά τη θέση σε ισχύ του παρόντος κανονισμού και μετά τη λήξη της προθεσμίας αυτής, η Επιτροπή θα υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ιδιαίτερα σχετικά με τη συμβατότητα ανάμεσα στην εθνική και την Κοινοτική δράση, για να εκτιμηθούν τα αποτελέσματα που προέκυψαν.Άρθρο 17 Τα απαραίτητα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού κονδύλια εντάσσονται κάθε χρόνο στο γενικό προϋπολογισμό των


text: Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Τα κονδύλια καλύπτουν την οικονομική ενίσχυση που δίδεται στα προγράμματα που αναφέρονται στο άρθρο 2, τη χρηματοδότηση των δράσεων που αναφέρονται στο άρθρο 4 και άλλες δαπάνες απαραίτητες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.Άρθρο 18 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2008/90 εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε προγράμματα και μέτρα για τα οποία έχει δοθεί ενίσχυση σύμφωνα με τους κανονισμούς αυτούς.Άρθρο 19 Ο κανονισμός θα αρχίσει να ισχυέι από 1ης Ιανουαρίου 1995.Θα ισχύει μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998.Ο κανονισμός είναι δεσμευτικός στο σύνολό του και εφαρμόζεται άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη.(1) ΕΕ αριθ. C 241 της 25. 9. 1986, σ. 1.(2) ΕΕ αριθ. L 185 της 17. 7. 1990, σ. 1.(3) ΕΕ αριθ. L 185 της 15. 7. 1988, σ. 9.(4) ΕΕ αριθ. L 195 της 19. 7. 1983, σ. 1.(5) ΕΕ αριθ. L 195 της 19. 7. 1983, σ. 6.(6) ΕΕ αριθ. L 350 της 27. 12. 1985, σ. 25.(7) ΕΕ αριθ. L 350 της 27. 12. 1985, σ. 29.(8) ΕΕ αριθ. L 185 της 17. 7. 1990, σ. 81.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ Τα πεδία εφαρμογής όσον αφορά το άρθρο 3 καλύπτουν τους πιο κάτω αναφερόμενους τομείς.1. Ορθολογική χρήση ενέργειαςΗ χρηματοδοτική υποστήριξη θα εστιάζεται στους ακόλουθους τομείς εφαρμογών:- μεταφορές,- κτίρια,- βιομηχανία,- βιομηχανία ενέργειας.1.1. ΜεταφορέςΤα προγράμματα πρέπει να επιφέρουν σημαντική βελτίωση στη συνολική αποδοτικότητα καθώς και μείωση στις εκπομπές CO2 και άλλων ατμοσφαιρικών ρύπων, μέσω τεχνικών βελτιώσεων στις συνθήκες μετακίνησης και στα οχήματα. Προτιμούνται οι στόλοι των μέσων μαζικής μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένων των αστικών οχημάτων μεταφοράς φορτίου.Ενδιαφέρουν δύο τομείς των προγραμμάτων:α) εφαρμογές της ορθολογικής χρήσης ενέργειας:- προγράμματα που έχουν σχέση με την προώθηση καινοτόμων στόλων οχημάτων (νέα σχέδια, νέα καύσιμα: CNG, LPG, βιοκαύσιμα, πετρελαιο-ντίζελ, ηλεκτρική ενέργεια . . .) 7β) εφαρμογές αντικατάστασης ενέργειας:- προγράμματα σχετικά με την προώθηση της υποδομής των νέων καυσίμων και των συστημάτων διανομής (μονάδες γρήγορης και αργής φόρτισης, ειδικές απαιτήσεις Ο + Μ),- προγράμματα σχετικά με την τεχνική προσαρμογή των οχημάτων στα νέα καύσιμα.1.2. ΚτίριαΤα προγράμματα πρέπει να επιφέρουν σημαντική μείωση στην κατανάλωση ενέργειας σύμφωνα με τις προδιαγραφές καθώς και σημαντική μείωση των εκπομπών και των ρύπων στις κτιριακές εγκαταστάσεις μέσω ολοκληρωμένων τεχνικών και οικονομικών βελτιώσεων. Προτιμούνται προγράμματα με ολοκληρωμένο σχεδιασμό, υλικά και εξοπλισμό για σωστό έλεγχο και διαχείριση των ενεργειακών φορτίων.Εφαρμογές ορθολογικής χρήσης της ενέργειας:- προγράμματα σχετικά με την προώθηση της αποκατάστασης κτιρίων,- προγράμματα σχετικά με την προώθηση νέων ολοκληρωμένων σχεδίων για νέα κτίρια,- προγράμματα σχετικά με την προώθηση νέων συστημάτων κλιματισμού (χωρίς CFC).1.3. Βιομηχανία- Ανάκτηση θερμότητας με τη χρησιμοποίηση νέων μορφών εναλλαγής θερμότητας για αέρια εξαγωγής με μεγάλο ποσοστό ρύπων ή νέα σχέδια κλιβάνων για καλύτερη χρήση της θερμότητας στους θαλάμους καύσεως. Η καύση των αερίων εξαγωγής με μετέπειτα χρήση της παραγόμενης θερμότητας μπορεί επίσης να μελετηθεί όπως και τα σχέδια συμπαραγωγής ηλεκτρισμού και θερμικής ενέργειας που βελτιώνουν την αξιοπιστία του εξοπλισμού ή ενσωματώνουν νέες προσεγγίσεις για τη χρήση καπναερίων καύσης.- Οι τεχνολογίες για την ανάκτηση ενέργειας δημιουργούν βιομηχανικά απόβλητα μέσω της παραγωγής υποπροϊόντων που χρησιμοποιούνται ως παράγωγο καύσιμο ή μέσω της άμεσης παραγωγής ενέργειας. Πρέπει να ενσωματωθούν λύσεις για τη μείωση της αρνητικής


text: επίδρασης στο περιβάλλον.- Βελτιώσεις στις βιομηχανικές μεθόδους που μειώνουν συγκεκριμένη κατανάλωση ενέργειας, όπου αυτό παίζει σημαντικό ρόλο για τα συνολικά πλεονεκτήματα του προγράμματος.- Τεχνικές λύσεις για καλύτερη χρήση του ηλεκτρικού ρεύματος, ιδιαίτερα στις περιόδους μεγάλης αιχμής. Η αυτοματοποίηση των μεθόδων θα μπορούσε να μελετηθεί, με τη χρησιμοποίηση μόνιμων και ποσοτικών λύσεων που μπορούν εύκολα να αντιγραφούν ή νέων προσεγγίσεων, όπως προβλέψιμα και προσαρμόσιμα συστήματα.1.4. Βιομηχανία ενέργειαςΠροηγμένοι καυστήρες, ολοκλήρωση λύσεων για την εξοικονόμηση ενέργειας και τη μείωση της επίδρασης στο περιβάλλον, αποδοτικά κλιματιστικά συστήματα με χαμηλότερο κόστος συντήρησης και μειωμένη επίδραση στο περιβάλλον. Οι λύσεις αυτές θα πρέπει να απευθύνονται κυρίως στην ανατροφοδότηση με ενέργεια των υπαρχουσών εγκαταστάσεων.Προηγμένα συστήματα για τη μεταφορά της θερμότητας που παράγεται στα σχέδια ομαδικής περιφερειακής θέρμανσης, είτε για να μειωθεί το κόστος εγκατάστασης είτε για να μειωθεί η απώλεια ενέργειας κατά τη διανομή ή μέσω των εναλλακτήρων θερμότητας.Τεχνικές λύσεις για τη μείωση της κατανάλωσης ηλεκτρισμού στα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, οι οποίες θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν για να επιτύχουν μια πιο ευέλικτη λειτουργία των σχεδίων υδροπίεσης/υδροστρόβιλων. Η μείωση της απώλειας και η αύξηση της ποιότητας στη μεταφορά και διανομή του ηλεκτρισμού πρέπει επίσης να μελετηθούν.2. Ανανεώσιμες πηγές ενέργειαςΧρηματοδοτική υποστήριξη θα εστιάζεται στους ακόλουθους τομείς εφαρμογών:- ενέργεια από βιομάζα και απόβλητα,- ηλιακή ενέργεια,- αιολική ενέργεια,- υδροηλεκτρική ενέργεια,- γεωθερμική ενέργεια.2.1. Ενέργεια από βιομάζα και απόβληταα) Δραστηριότητες που στοχεύουν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της βιομάζας ως καυσίμου:- δραστηριότητες που στοχεύουν στη βελτίωση της παραγωγικότητας των ενεργειακών καλλιεργειών, της συγκομιδής και των τεχνολογιών μετατροπής της ενέργειας σε άλλες μορφές,- δραστηριότητες που στοχεύουν στη βελτίωση και στην αναβάθμιση των τεχνολογιών μετατροπής βιομάζας για την παραγωγή και τη χρήση ενέργειας (παραγωγή και χρήση υγρών, στερεών και αερίων καυσίμων, παραγωγή θερμότητας ή/και ηλεκτρισμού),- δραστηριότητες που στοχεύουν στη μείωση του κόστους για την παροχή της παραγόμενης από βιομάζα ενέργειας (μείωση συγκεκριμένων δαπανών επένδυσης, ορθολογικές τεχνολογίες παραγωγής . . .) 7β) δραστηριότητες που στοχεύουν στην ενεργειακή χρήση φυτικών, ζωικών, αστικών και βιομηχανικών αποβλήτων:- δραστηριότητες διάδοσης που στοχεύουν στην αναβάθμιση των αποβλήτων, οι οποίες έχουν σημαντική επίδραση στην παραγωγή, στην αντικατάσταση μορφών ενέργειας ή στην εξοικονόμιση ενέργειας με στόχο τη μείωση του κόστους της παραγόμενης ενέργειας.Τα προγράμματα πρέπει να ακολουθούν τις κατευθυντήριες γραμμές της κοινοτικής περιβαλλοντικής και αγροτικής πολιτικής.2.2. Ηλιακή ενέργειαα) ΦωτοβολταϊκάΣτόχοι:Διάδοση των μεθόδων φωτοβολταϊκών για την προχή ηλεκτρισμού για:- συγκροτήματα κατοικιών, χωριά,- κτίρια με αρχιτεκτονική ενσωμάτωση μετρητών φωτοβολταϊκών στις στέγες ή/και προσόψεις,- τηλεπικοινωνιακά μέσα, σηματοδότες, άντληση νερού, καθαρισμός νερού, αφαλάτωση κ.λπ.,- διανομή από κεντρικούς σταθμούς ενέργειας φωτοβολταϊκών.β) Θερμικές εφαρμογέςΣτόχοι:Τεχνικές διάδοσης των προγραμμάτων που έχουν σχέση με τη βέλτιστη τεχνική και οικονομική ολοκλήρωση των ενεργών ηλιακών ενεργειακών συστημάτων με αποδοτικά συμβατικά συστήματα, με εγγυημένα αποτελέσματα για μια συνολική βελτιωμένη αξιοπιστία, τα οποία χρησιμοποιούνται για:- παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων ζεστού νερού (ή άλλων υγρών) για θέρμανση ή/και εφαρμογές κλιματισμού,- παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων ζεστού αέρα για κλιματισμό ή εφαρμογές στεγνώματος.2.3. Αιολική ενέργειαΣτόχοι:- Διάδοση των αποτελεσμάτων προηγούμενων προγραμμάτων Έρευνας και ανάπτυξης προκειμένου να βοηθηθεί η διείσδυση στην αγορά, να ενθαρρυνθεί η ευρωπαϊκή βιομηχανία και να προωθηθεί η μεταφορά και ευρύτερη χρήση των προηγμένων τεχνολογιών, ιδιαίτερα στις λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές


text: της Ευρώπης,- διάδοση και προσπάθεια προσέγγισης του μέσου πολίτη για τη χρήση συστημάτων μετατροπής της αιολικής ενέργειας στα μέτρα των συγκεκριμένων αγορών των διαφόρων κρατών μελών με αεροστροβίλους με ποικίλη ονομαστική απόδοση,- διάδοση των τεχνικών που έχουν ελάχιστη επίδραση στο περιβάλλον, δηλαδή μειωμένο θόρυβο, ελάχιστη χρήση εδάφους και βελτιωμένη αισθητική επίδραση στο περιβάλλον, η οποία θα οδηγήσει σε μια αυξημένη δημόσια αποδοχή.2.4. Υδροηλεκτρική ενέργειαΣτόχοι:Τεχνικές διάδοσης που στοχεύουν στην παραγωγή ηλεκτρισμού για ένα δημόσιο δίκτυο ή για ιδιωτική χρήση σε σταθμούς χαμηλής ενέργειας.Πεδία εφαρμογής:- Προγράμματα-στόχοι που στοχεύουν στη συνεργασία βιομηχανικών εταίρων για την παραγωγή εξοπλισμού υψηλής ποιότητας, αξιοπιστίας και ανταγωνιστικότητας προκειμένου να προωθηθεί η δημιουργία νέων αγορών ή η διείσδυση σε νέες αγορές,- προγράμματα-στόχοι που στοχεύουν στην τελειοποίηση απλών, αξιόπιστων και φτηνών τεχνικών ή τεχνολογιών, ιδιαίτερα όσων προσαρμόζονται στις αγορές και στις ανάγκες των χωρών των οποίων η ανάπτυξη παρουσιάζει καθυστέρηση,- αποκατάσταση ή εκσυγχρονισμός εγκαταλελειμμένων περιοχών, οι οποίες πλησιάζουν το τέλος της τεχνικής ή διοικητικής τους βιωσιμότητας, με τη χρήση προηγμένων καλλιτεχνικών τεχνολογιών (καλύτερη ποιότητα/τιμή).Όλα τα προγράμματα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα υπάρχοντα και προβλεπόμενα μέτρα περιβαλλοντικής προστασίας.2.5. Γεωθερμική ενέργειαΣτόχος:Η προώθηση, μέσω δράσεων διάδοσης, της χρησιμοποίησης ήδη εντοπισμένων σημαντικών γεωθερμικών πηγών, οι οποίες δεν έχουν ακόμα γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης, λαμβάνοντας υπόψη τις οικονομικές και περιβαλλοντικές πτυχές του θέματος καθώς και την ασφάλεια της παροχής.Πεδία εφαρμογής:- Τεχνικές στον τομέα των γεωτρήσεων, διάβρωση, αποφλοίωση, αυτοματοποίηση και συστήματα επεξεργασίας αλμυρού νερού,- εκμετάλλευση των γεωθερμικών εστιών όπου έχει αποδειχτεί πως υπάρχουν πηγές ενέργειας προκειμένου να μειωθεί το ρίσκο,- ανάπτυξη των γεωθερμικών εφαρμογών στη γεωργία, τις υδατοκαλλιέργειες και την αφαλάτωση νέρου, η οποία θα βοηθήσει τις περιοχές που επηρεάζονται από τις τροποποιήσεις της κοινής αγροτικής πολιτικής.3. Στερεά καύσιμαΗ κύρια περιοχή εφαρμογών είναι η καθαρή καύσηΌλες οι μορφές καύσης FBC θα πρέπει να διαδοθούν σε όλη τη Κοινότητα: οι μικρές και μεγάλες FBC έχουν φτάσει τώρα σε ένα στάδιο βιομηχανικής ωριμότητας και θα ήταν αποδοτικό να χρησιμοποιηθούν όλο και περισσότερο. Δεν περιορίζονται σε έναν τύπο καυσίμου. Αντιθέτως, η ικανότητά τους να χρησιμοποιούν ένα ευρύ φάσμα καυσίμων πρέπει να ληφθεί υπόψιν προκειμένου να διαδοθεί η τεχνολογία αυτή. Επομένως, η χρήση ασφαλτούχου άνθρακα, λιγνίτη, τύρφης, αποβλήτων, βιομάζας, RDF και όλων των τύπων ανθρακούχων υλών - σκέτων ή σε μείγμα - θα πρέπει να ενθαρρυνθεί στις καύσεις FBC.Οι καύσεις FBC θα πρέπει να προωθηθούν για την παραγωγή ηλεκτρισμού καθώς και για να χρησιμοποιηθούν στην συμπαραγωγή ηλεκτρισμού και θερμικής ενέργειας.4. ΥδρογονάνθρακεςΣτόχοι:Το πρόγραμμα θα πρέπει να ενισχύσει την δυνατότητα της βιομηχανίας να δίνει απάντηση στις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες απαιτήσεις για διαθεσιμότητα αποδοτικών τεχνολογιών στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η Κοινοτική προσπάθεια επομένως στοχεύει:- στη διάδοση των τεχνολογιών για να βοηθηθεί η διείσδυση στην αγορά. Ιδιαίτερη προσοχή (συμπεριλαμβανομένων των προγραμμάτων συνεργασίας) θα δοθεί στη διείσδυση στις αγορές της Κοινοπολιτείας των Ανεξάρτητων κρατών και της PECO.Αυτοί που θα ωφεληθούν θα είναι κυρίως οι εταιρείες που έχουν σχέση με το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, οι οποίες αναπτύσσουν και προωθούν καινοτόμες και αποδοτικές τεχνολογίες για τη βελτίωση της έρευνας, παραγωγής, μεταφοράς και χρήσης υδρογονανθράκων.Τα πεδία εφαρμογής θα αφορούν τη διάδοση:- εργαλείων και


text: μαθόδων αύξησης της δυνατότητας έρευνας, ιδιαίτερα όσον αφορά τους δύσκολους και σύνθετους στόχους όπως είναι η Βόρεια Θάλασσα καθώς και τη μεγιστοποίηση του ποσοστού ανάκτησης ενέργειας,- νέων τεχνολογιών για περιφερειακά πεδία εκμετάλλευσης, ιδιαίτερα για τις περιοχές όπου υπάρχει φυσικό αέριο, με αποτέλεσμα την αύξηση της παραγωγής από τις δεξαμενές που χαρακτηρίζονται από δύσκολες οικονομικές συνθήκες,- συστημάτων ασφάλειας και περιβαλλοντικής προστασίας στην εκμετάλλευση και την παραγωγή, ιδιαίτερη για τον τομέα off-shore,- νέων και αποδοτικών συστημάτων παραγωγής και μεταφοράς LNG με σκοπό τη διαφοροποίηση της παροχής.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ 1. ΣτόχοιΗ ενθάρρυνση της εφαρμογής και της διείσδυσης στην αγορά των ενεργειακών τεχνολογιών, όπως αναφέρεται στο άρθρο 4, απαιτεί την ανάληψη δράσεων από την Κοινότητα. Τέτοιες δράσεις πρέπει να αναλαμβάνονται μόνο εφόσον το απαιτούν οι συνθήκες της αγοράς και στο βαθμό που εξυπηρετούν τους σκοπούς του κανονισμού.Μπορεί, επομένως, να χορηγηθεί κοινοτική ενίσχυση για τις δράσεις αυτές προκειμένου να εξυπηρετηθεί η ενεργειακή πολιτική και άλλοι σχετικοί στόχοι που ορίζονται από τη συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδιαίτερα όσον αφορά:- την αυξημένη χρήση το βιομηχανικού δυναμικού της ανάπτυξης ενεργειακών τεχνολογιών και τη βελτίωση της τεχνολογικής βάσης της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, ιδιαίτερα για τις ΜΜΕ,- την ενθάρρυνση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας να γίνει πιο ανταγωνιστική εκμεταλλευόμενη την ανάπτυξη της τεχνολογίας και τις δυνατότητες της αγοράς στο έπακρο,- την προστασία και τη βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος μέσω της ορθολογικής χρήσης των ενεργειακών πηγών, τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και καθαρών ενεργειακών τεχνολογιών καθώς και τη μείωση των βλαβερών εκπομπών,- τη μεταφορά τεχνολογίας σε λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές της Ευρώπης και την εκμετάλλευση του τοπικού ενεργειακού δυναμικού,- τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και των ευκαιριών απασχόλησης με τη χρήση καινοτόμων και αποδοτικών ενεργειακών τεχνολογιών που αναπτύσσονται και παρέχονται από την Κοινότητα,- τη διεθνή συνεργασία που διευκολύνει την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη των αναπτυσσόμενων χωρών.2. Μόρφες δράσηςΟι δράσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 περιλαμβάνουν:2.1. Συντονισμό μεταξύ των εθνικών σχεδίων και των άλλων κοινοτικών προγραμμάτων που έχουν σχέση με την ενεργειακή τεχνολογία προκειμένου να αποφευχθεί η επανάληψη παρόμοιων δράσεων και να εξασφαλιστεί πλήρως η εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας για την κοινοτική δράση, και ιδιαίτερα μέσω:α) συστηματικής ανταλαγής πληροφοριών σχετικά με εθνικά σχέδια στήριξης 7β) δραστηριότητων συνεργασίας για την εκτίμηση των προγραμμάτων 7γ) προσδιορισμού των στόχων και εφαρμογή των στρατηγικών για την προώθηση των ενεργειακών τεχνολογιών 7δ) παρακολούθησης της επίτευξης των στόχων.2.2. Όργανα κοινοτικής δράσης, ιδιαίτερα μέσω:α) της ανάλυσης των χαρακτηριστικών και της εκτίμησης των δυνατοτήτων της αγοράς για την εφαρμογή των ενεργειακών τεχνολογιών και τη διείσδυσή τους στην αγορά (συμπεριλαμβανομένων των τεχνολογιών για τη διαχείριση από την πλευρά της ζήτησης, τη διάγνωση ανά τομείς και τις μελέτες της τεχνικής βιωσιμότητας) 7β) της διάδοσης πληροφοριών σχετικά με τις ευρωπαϊκές ενεργειακές τεχνολογίες, της περεταίρω προώθησής τους και της διάδοσης των αποτελεσμάτων των προγραμμάτων που λαμβάνουν δημόσια χρηματοδότηση μέσω της οργάνωσης δραστηριοτήτων (τεχνικά σεμινάρια, συνέδρια, επισκέψεις, εκθέσεις), της συμμετοχής σε εκθέσεις με τεχνικά θέματα, της παραγωγής οπτικοακουστικού υλικού κ.λπ., στο ποσοστό που οι υποχρεώσεις της επιχείρησης που προκύπτουν από τις συμφωνίες δεν προβλέπουν κάτι τέτοιο ή αν οι εν λόγω επιχειρήσεις δεν


text: μπορούν να τις υλοποιήσουν μόνες τους 7γ) της παροχής συμβουλών και μέσω δραστηριοτήτων προώθησης που καθοδηγούν τις αναλαμβανόμενες δράσεις, εξασφαλίζουν την ευρύτερη διείσδυση των αποδοτικών ενεργειακών τεχνολογιών και την υπερπήδηση εμποδίων στην αγορά 7δ) της εκπαίδευσης του προσωπικού που ασχολείται με τη διαχείριση των τεχνικών εφαρμογών καινοτόμων ενεργειακών τεχνολογιών 7ε) της ανάπτυξης κατάλληλων οικονομικών μηχανισμών.2.3. Προσφυγή σε δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς που συνεργάζονται στις παραπάνω δραστηριότητες για την Προώθηση Ενεργειακών Τεχνολογιών (OPET), ιδιαίτερα κάνοντας χρήση του δικτύου OPET.2.4. Προσφυγή στις παραπάνω δραστηριότητες με σκοπό τη βιομηχανική συνεργασία με τρίτες χώρες, την καθοδήγηση των κοινοτικών προγραμμάτων ενίσχυσης και την επίτευξη της βέλτιστης χρήσης των ενεργειακών τεχνολογιών εντός και εκτός της Κοινότητας.3. ΕφαρμογήΌπως αναφέρεται στο άρθρο 9 του κανονισμού, η εφαρμογή των μέτρων θα γίνεται σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη, από την Επιτροπή, η οποία θα βοηθά την Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ενώσης στον προσδιορισμό του προγράμματος, στη θέσπιση προτεραιοτήτων δράσης, στην απόφαση χορήγησης οικονομικής ενίσχυσης και στην αξιολόγηση των αποτελεσμάτων.


text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 24.8.2020
 COM(2020) 418 final
 2020/0193(NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σταθεροποίησης και Σύνδεσης που συγκροτήθηκε με τη συμφωνία σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αφετέρου, όσον αφορά την τροποποίηση του πρωτοκόλλου 4 της εν λόγω συμφωνίας, σχετικά με τον ορισμό της έννοιας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.Αντικείμενο της πρότασης
 Η παρούσα πρόταση αφορά την απόφαση για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης, στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σταθεροποίησης και Σύνδεσης της συμφωνίας σταθεροποίησης και σύνδεσης ΕΕ – Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, σε σχέση με την προβλεπόμενη έκδοση απόφασης για την τροποποίηση του πρωτοκόλλου 4 της συμφωνίας σταθεροποίησης και σύνδεσης ΕΕ – Βόρειας Μακεδονίας.
 2.Πλαίσιο της πρότασης
 2.1.Η συμφωνία σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αφετέρου
 Η συμφωνία σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αφετέρου
 1
 (στο εξής: η Συμφωνία), έχει στόχο να προωθηθούν οι αρμονικές οικονομικές σχέσεις και να αναπτυχθεί σταδιακά ζώνη ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ των μερών. Η συμφωνία τέθηκε σε ισχύ την 1η Απριλίου 2004.
 2.2.Το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης
 Το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης, το οποίο συγκροτήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 108 της συμφωνίας, μπορεί να αποφασίσει να τροποποιήσει τις διατάξεις του πρωτοκόλλου 4 για τον ορισμό της έννοιας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και για τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας (άρθρο 3 του πρωτοκόλλου 4). Το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης εκδίδει τις αποφάσεις και διατυπώνει τις συστάσεις του κατόπιν κοινής συμφωνίας μεταξύ των δύο μερών.
 2.3.Η προβλεπόμενη πράξη του Συμβουλίου Σταθεροποίησης και Σύνδεσης
 Κατά την επόμενη συνεδρίασή του ή μέσω ανταλλαγής επιστολών, το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης πρόκειται να εκδώσει απόφαση σχετικά με την τροποποίηση των διατάξεων του πρωτοκόλλου 4 για τον ορισμό της έννοιας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και για τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας (στο εξής: η προβλεπόμενη πράξη).
 Σκοπός της προβλεπόμενης πράξης είναι η τροποποίηση των διατάξεων του πρωτοκόλλου 4 για τον ορισμό της έννοιας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και για τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας.
 Η προβλεπόμενη πράξη θα καταστεί δεσμευτική για τα μέρη σύμφωνα με το άρθρο 110 της συμφωνίας σταθεροποίησης και σύνδεσης.
 3.Θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης
 Η περιφερειακή σύμβαση για πανευρωμεσογειακούς προτιμησιακούς κανόνες καταγωγής («η σύμβαση») θεσπίζει διατάξεις σχετικά με την καταγωγή των προϊόντων που αποτελούν αντικείμενο εμπορίου στο πλαίσιο συναφών συμφωνιών που έχουν συναφθεί μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών. Η ΕΕ και η Βόρεια Μακεδονία υπέγραψαν τη σύμβαση στις 15 Ιουνίου 2011.
 Η ΕΕ και η Βόρεια Μακεδονία κατέθεσαν τα έγγραφα αποδοχής τους στον θεματοφύλακα της σύμβασης στις 26 Μαρτίου 2012 και στις 14 Ιουνίου 2012, αντίστοιχα. Κατά συνέπεια, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10 παράγραφος 2 της σύμβασης, η σύμβαση


text:
τέθηκε σε ισχύ για την ΕΕ και για τη Βόρεια Μακεδονία την 1η Μαΐου 2012 και την 1η Αυγούστου 2012, αντίστοιχα.
 Το άρθρο 6 της σύμβασης προβλέπει ότι κάθε συμβαλλόμενο μέρος λαμβάνει τα απαιτούμενα μέτρα για να εξασφαλίσει την αποτελεσματική εφαρμογή της σύμβασης. Για τον σκοπό αυτόν, το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης, το οποίο συγκροτήθηκε με τη συμφωνία σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αφετέρου, θα πρέπει να εκδώσει απόφαση καθορισμού των κανόνων της σύμβασης βάσει του πρωτοκόλλου 4 για τον ορισμό της έννοιας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και για τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας. Αυτό επιτυγχάνεται με την εισαγωγή, στη σύμβαση, παραπομπής στο τροποποιημένο πρωτόκολλο, προκειμένου να καταστεί εφαρμοστέο.
 Παράλληλα, η διαδικασία τροποποίησης της σύμβασης, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, οδήγησε σε ένα νέο σύνολο εκσυγχρονισμένων και πιο ευέλικτων κανόνων καταγωγής. Για την επίσημη τροποποίηση της σύμβασης απαιτείται ομόφωνη ψήφος των συμβαλλόμενων μερών. Το γεγονός ότι ορισμένα συμβαλλόμενα μέρη εξακολουθούν να προβάλλουν αντιρρήσεις ως προς την τροποποίηση ενέχει κίνδυνο καθυστέρησης της έγκρισής της. Επιπλέον, δεδομένου του αριθμού των συμβαλλόμενων μερών και των αντίστοιχων εσωτερικών τους διαδικασιών που απαιτούνται ώστε να είναι σε θέση να ψηφίσουν επί της επίσημης έγκρισης και να προετοιμάσουν την έναρξη ισχύος των τροποποιημένων κανόνων, δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί σαφές χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή της τροποποιημένης σύμβασης.
 Σε αυτό το πλαίσιο, η Βόρεια Μακεδονία έχει ζητήσει να αρχίσει να εφαρμόζει το συντομότερο δυνατόν το τροποποιημένο σύνολο κανόνων εναλλακτικά προς τους ισχύοντες κανόνες της σύμβασης εν αναμονή της έκβασης της διαδικασίας τροποποίησης. Το αίτημα αυτό επεξηγείται κατωτέρω.
 Οι εν λόγω εναλλακτικοί κανόνες καταγωγής προορίζονται για προσωρινή εφαρμογή, σε προαιρετική και διμερή βάση, από την ΕΕ και τη Βόρεια Μακεδονία εν αναμονή της σύναψης και έναρξης ισχύος της τροποποιημένης σύμβασης. Σκοπός τους είναι να εφαρμοστούν εναλλακτικά προς τους κανόνες της σύμβασης, διότι οι κανόνες της σύμβασης έχουν καθοριστεί χωρίς να θίγουν τις αρχές που καθορίζονται στις συναφείς συμφωνίες και σε άλλες σχετικές διμερείς συμφωνίες μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών. Συνεπώς, αυτοί οι κανόνες δεν θα είναι υποχρεωτικοί αλλά θα εφαρμόζονται προαιρετικά από οικονομικούς φορείς που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν προτιμήσεις που βασίζονται σε αυτούς αντί για προτιμήσεις βάσει της σύμβασης. Δεν προορίζονται να τροποποιήσουν τη σύμβαση, η οποία θα συνεχίσει να εφαρμόζεται μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών, και δεν θα μεταβάλουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των συμβαλλόμενων μερών βάσει της σύμβασης.
 Η θέση που πρόκειται να λάβει η ΕΕ στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σταθεροποίησης και Σύνδεσης θα πρέπει να καθοριστεί από το Συμβούλιο.
 Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις, στο μέτρο που αφορούν την ισχύουσα σύμβαση, είναι τεχνικής φύσεως και δεν θίγουν την ουσία του ισχύοντος πρωτοκόλλου σχετικά με τους κανόνες καταγωγής. Ως εκ τούτου, δεν απαιτείται να διενεργηθεί εκτίμηση επιπτώσεων.
 3.1.Λεπτομέρειες για τους εναλλακτικούς κανόνες καταγωγής
 Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις, οι οποίες αφορούν τη θέσπιση του εναλλακτικού συνόλου κανόνων καταγωγής, προβλέπουν πρόσθετη ευελιξία και στοιχεία εκσυγχρονισμού, που έχουν ήδη συμφωνηθεί από την Ένωση στο πλαίσιο άλλων διμερών συμφωνιών (συνολική οικονομική και εμπορική συμφωνία μεταξύ της ΕΕ και του


text:
Καναδά, συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών ΕΕ-Βιετνάμ, συμφωνία οικονομικής εταιρικής σχέσης ΕΕ-Ιαπωνίας, συμφωνία οικονομικής εταιρικής σχέσης ΕΕ-Κοινότητας για την Ανάπτυξη της Μεσημβρινής Αφρικής) ή προτιμησιακών καθεστώτων (Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων). Τα κυριότερα στοιχεία είναι τα εξής:
 α)Εξ ολοκλήρου παραγόμενα προϊόντα - όροι σχετικά με τα πλοία
 Οι λεγόμενοι όροι σχετικά με τα πλοία που περιλαμβάνονται στο εναλλακτικό σύνολο κανόνων είναι απλούστεροι και παρέχουν μεγαλύτερη ευελιξία. Σε σύγκριση με το ισχύον κείμενο (άρθρο 5), ορισμένοι όροι διαγράφηκαν (π.χ. οι ειδικές απαιτήσεις για το πλήρωμα), ενώ άλλοι τροποποιήθηκαν προκειμένου να είναι ελαστικότεροι (κυριότητα).
 β)Επαρκείς επεξεργασίες ή μεταποιήσεις – Μέσος όρος
 Το προτεινόμενο εναλλακτικό σύνολο κανόνων (άρθρο 4) παρέχει στον εξαγωγέα την ευελιξία να ζητεί από τις τελωνειακές αρχές άδεια για τον κατά μέσο όρο υπολογισμό της τιμής εκ του εργοστασίου και της αξίας των μη καταγόμενων υλών προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι διακυμάνσεις του κόστους και των συναλλαγματικών ισοτιμιών. Με τον τρόπο αυτόν αναμένεται να αυξηθεί η προβλεψιμότητα για τους εξαγωγείς.
 γ)Όριο ανοχής
 Το ισχύον όριο ανοχής (άρθρο 6) ορίζεται στο 10 % της αξίας της τιμής εκ του εργοστασίου του προϊόντος.
 Το προτεινόμενο κείμενο (άρθρο 5) προβλέπει για τα γεωργικά προϊόντα όριο ανοχής της τάξης του 15 % του καθαρού βάρους του προϊόντος και, για τα βιομηχανικά προϊόντα, όριο ανοχής της τάξης του 15 % της αξίας της τιμής εκ του εργοστασίου του προϊόντος.
 Με το όριο ανοχής ως προς το βάρος εισάγεται ένα αντικειμενικότερο κριτήριο, ενώ με το κατώτατο όριο του 15 % αναμένεται να παρασχεθεί επαρκές επίπεδο επιείκειας. Διασφαλίζεται επίσης ότι οι διακυμάνσεις των διεθνών τιμών των βασικών προϊόντων δεν έχουν αντίκτυπο στην καταγωγή των γεωργικών προϊόντων.
 δ)Σώρευση
 Το προτεινόμενο κείμενο (άρθρο 7) διατηρεί τη διαγώνια σώρευση για όλα τα προϊόντα, υπό τον όρο ότι το ίδιο σύνολο εναλλακτικών κανόνων καταγωγής γίνεται αποδεκτό από τους εταίρους που συμμετέχουν στη σώρευση. Επίσης, προβλέπει μια γενικευμένη πλήρη σώρευση για όλα τα προϊόντα εκτός των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και των ειδών ένδυσης που περιλαμβάνονται στα κεφάλαια 50-63 του εναρμονισμένου συστήματος.
 Επιπλέον, για τα προϊόντα των κεφαλαίων 50-63 του εναρμονισμένου συστήματος προβλέπει διμερή πλήρη σώρευση. Τέλος, η Ένωση και η Βόρεια Μακεδονία θα έχουν τη δυνατότητα να συμφωνήσουν την επέκταση της γενικευμένης πλήρους σώρευσης και σε προϊόντα των κεφαλαίων 50-63 του ΕΣ.
 ε)Λογιστικός διαχωρισμός
 Σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες (άρθρο 20 της «σύμβασης»), οι τελωνειακές αρχές δύνανται να επιτρέπουν την εφαρμογή του λογιστικού διαχωρισμού όταν «η διατήρηση χωριστών αποθεμάτων [...] συνεπάγεται υψηλό κόστος ή σημαντικά προβλήματα». Ο τροποποιημένος κανόνας (άρθρο 12) ορίζει ότι οι τελωνειακές αρχές δύνανται να επιτρέπουν την εφαρμογή του λογιστικού διαχωρισμού «εάν χρησιμοποιούνται καταγόμενες και μη καταγόμενες ανταλλάξιμες ύλες».
 Ένας εξαγωγέας δεν θα χρειάζεται πλέον να αποδείξει, κατά την υποβολή αιτήματος χορήγησης άδειας για εφαρμογή του λογιστικού διαχωρισμού, ότι η διατήρηση χωριστών αποθεμάτων συνεπάγεται υψηλό κόστος ή σημαντικά προβλήματα· θα αρκεί να αναφέρει ότι χρησιμοποιούνται ανταλλάξιμες ύλες.
 Στην περίπτωση της ζάχαρης, είτε πρόκειται για ύλη είτε για τελικό προϊόν, δεν θα απαιτείται πλέον φυσικός διαχωρισμός μεταξύ καταγόμενων και μη καταγόμενων αποθεμάτων.
 στ)Αρχή της εδαφικότητας
 Οι ισχύοντες κανόνες (άρθρο 12) επιτρέπουν την πραγματοποίηση ορισμένων επεξεργασιών


text:
ή μεταποιήσεων εκτός του εδάφους υπό ορισμένους όρους, με εξαίρεση τα προϊόντα των κεφαλαίων 50 έως 63 του εναρμονισμένου συστήματος, όπως τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα. Οι προτεινόμενοι κανόνες (άρθρο 12) δεν περιλαμβάνουν πλέον την εξαίρεση των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων.
 ζ)Μη τροποποίηση
 Ο προτεινόμενος κανόνας της μη τροποποίησης (άρθρο 14) προβλέπει μεγαλύτερη επιείκεια για την κυκλοφορία καταγόμενων προϊόντων μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών. Αναμένεται να αποφευχθούν περιπτώσεις στις οποίες προϊόντα για τα οποία δεν υπάρχουν αμφιβολίες ως προς τον χαρακτήρα καταγωγής τους αποκλείονται από το ευεργέτημα του προτιμησιακού δασμού κατά την εισαγωγή διότι δεν πληρούνται οι τυπικές απαιτήσεις της διάταξης περί απευθείας μεταφοράς.
 η)Απαγόρευση επιστροφής δασμών ή απαλλαγής από δασμούς
 Σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες (άρθρο 15), η γενική αρχή της απαγόρευσης επιστροφής δασμών εφαρμόζεται σε ύλες που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή οποιουδήποτε προϊόντος. Βάσει των προτεινόμενων κανόνων (άρθρο 16), η απαγόρευση αίρεται για όλα τα προϊόντα, εξαιρούμενων των υλών που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή προϊόντων που υπάγονται στα κεφάλαια 50 έως 63 του εναρμονισμένου συστήματος. Ωστόσο, το κείμενο προβλέπει επίσης ορισμένες εξαιρέσεις στην απαγόρευση της επιστροφής δασμών για τα συγκεκριμένα προϊόντα.
 θ)Πιστοποιητικό καταγωγής
 Το κείμενο εισάγει ενιαίο τύπο πιστοποιητικού καταγωγής (EUR.1 ή δήλωση καταγωγής) αντί των δύο πιστοποιητικών EUR.1 και EUR.MED, με αποτέλεσμα τη σημαντική απλούστευση του συστήματος. Με τον τρόπο αυτόν αναμένεται να βελτιωθεί η συμμόρφωση των οικονομικών φορέων, καθώς θα αποφεύγονται σφάλματα που οφείλονται σε πολύπλοκους κανόνες, ενώ παράλληλα θα διευκολυνθεί η διαχείριση από τις τελωνειακές αρχές. Επιπλέον, δεν αναμένεται να επηρεαστεί η ικανότητα ελέγχου των πιστοποιητικών καταγωγής, η οποία παραμένει ως έχει.
 Οι τροποποιημένοι κανόνες (άρθρο 17) περιλαμβάνουν επίσης τη δυνατότητα συμφωνίας σχετικά με την εφαρμογή ενός συστήματος εγγεγραμμένων εξαγωγέων (REX). Οι εν λόγω εξαγωγείς, οι οποίοι θα είναι εγγεγραμμένοι σε κοινή βάση δεδομένων, θα είναι υπεύθυνοι για τη σύνταξη βεβαιώσεων καταγωγής χωρίς να εφαρμόζεται η διαδικασία του εγκεκριμένου εξαγωγέα. Η βεβαίωση καταγωγής θα έχει την ίδια νομική αξία με τη δήλωση καταγωγής ή το πιστοποιητικό κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1.
 Επιπλέον, οι τροποποιημένοι κανόνες προβλέπουν τη δυνατότητα συμφωνίας σχετικά με τη χρήση πιστοποιητικού καταγωγής που εκδίδεται και/ή υποβάλλεται ηλεκτρονικά.
 Προκειμένου να είναι δυνατή η διάκριση μεταξύ καταγόμενων προϊόντων βάσει του εναλλακτικού συνόλου κανόνων και καταγόμενων προϊόντων βάσει της σύμβασης, τα πιστοποιητικά καταγωγής ή οι δηλώσεις τιμολογίου που βασίζονται στο εναλλακτικό σύνολο κανόνων θα πρέπει να περιέχουν βεβαίωση περί των κανόνων που εφαρμόζονται.
 ι)Διάρκεια ισχύος των πιστοποιητικών καταγωγής
 Προτείνεται η παράταση της περιόδου ισχύος των πιστοποιητικών καταγωγής από 4 σε 10 μήνες. Και σε αυτήν την περίπτωση αναμένεται να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη επιείκεια για την κυκλοφορία καταγόμενων προϊόντων μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών.
 3.2.Κανόνες του πίνακα
 3.2.1.Γεωργικά προϊόντα
 α)Αξία και βάρος
 Το όριο των μη καταγόμενων υλών εκφραζόταν μόνο σε αξία. Τα νέα κατώτατα όρια εκφράζονται σε βάρος προκειμένου να αποφεύγονται οι διακυμάνσεις τιμών και συναλλάγματος (π.χ. ex κεφάλαια 19, 20, 2105, 2106), ενώ παράλληλα διαγράφεται ένα ορισμένο όριο για τη ζάχαρη (π.χ. κεφάλαιο 8 ή κλάση 2202).
 Το εναλλακτικό σύνολο κανόνων αύξησε το κατώτατο όριο του βάρους (από 20 % σε 40 %), ενώ για ορισμένες κλάσεις παρέχει τη δυνατότητα χρήσης εναλλακτικής επιλογής


text:
ως προς την αξία ή το βάρος. Τα κεφάλαια και οι κλάσεις του εναρμονισμένου συστήματος τα οποία αφορά η αλλαγή είναι κυρίως τα εξής: ex 1302, 1704 (εναλλακτικός κανόνας ως προς το βάρος ή την αξία), 18 (1806: εναλλακτικός κανόνας ως προς το βάρος ή την αξία), 1901.
 β)Προσαρμογή στους τρόπους προμήθειας πρώτων υλών
 Άλλα γεωργικά προϊόντα (π.χ. φυτικά έλαια, ξηροί καρποί, καπνός) περιλαμβάνουν πιο ευέλικτους κανόνες οι οποίοι είναι προσαρμοσμένοι στην οικονομική πραγματικότητα, κυρίως για τα κεφάλαια 14, 15, 20 (συμπεριλαμβανομένης της κλάσης 2008), 23 και 24 του εναρμονισμένου συστήματος. Το εναλλακτικό σύνολο κανόνων επιτυγχάνει ισορροπία μεταξύ προμήθειας πρώτων υλών σε περιφερειακό και σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως για τα κεφάλαια 9 και 12. Οι κανόνες απλουστεύτηκαν επίσης (μείωση των εξαιρέσεων) στα κεφάλαια 4, 5, 6, 8, 11 και ex 13.
 3.2.2.Βιομηχανικά προϊόντα (εξαιρουμένων των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων)
 Ο προτεινόμενος συμβιβασμός περιλαμβάνει σημαντικές αλλαγές σε σύγκριση με τους ισχύοντες κανόνες:
 - όσον αφορά τον αριθμό των προϊόντων, ο ισχύων κανόνας του κεφαλαίου περιλαμβάνει διπλή σωρευτική προϋπόθεση. Πλέον η προϋπόθεση είναι μία (κεφάλαια 74, 75, 76, 78 και 79 του εναρμονισμένου συστήματος)·
 - διαγράφηκε μεγάλος αριθμός ειδικών κανόνων οι οποίοι παρεκκλίνουν από τον κανόνα του κεφαλαίου (κεφάλαια 28, 35, 37, 38 και 83 του εναρμονισμένου συστήματος). Αυτή η πιο οριζόντια προσέγγιση διαμορφώνει μια απλούστερη εικόνα για τους οικονομικούς φορείς και τις τελωνειακές αρχές·
 στον ισχύοντα κανόνα του κεφαλαίου εισήχθη εναλλακτικός κανόνας, με αποτέλεσμα να παρέχονται στον εξαγωγέα περισσότερες επιλογές για την εκπλήρωση του κριτηρίου της καταγωγής (κεφάλαια 27, 40, 42, 44, 70 και 83, 84 και 85).
 Όλες οι ανωτέρω αλλαγές οδηγούν σε επικαιροποίηση και εκσυγχρονισμό των κανόνων του πίνακα, με αποτέλεσμα να καθίσταται εν γένει ευκολότερη η πλήρωση του κριτηρίου για την απόκτηση του χαρακτήρα καταγωγής για ένα προϊόν. Επιπλέον, η προαναφερόμενη δυνατότητα χρήσης του μέσου όρου επί μιας χρονικής περιόδου για τον υπολογισμό της τιμής εκ του εργοστασίου και της αξίας μιας μη καταγόμενης ύλης θα εξασφαλίσει περαιτέρω απλούστευση για τους εξαγωγείς.
 3.2.3.Υφαντικές ύλες
 Όσον αφορά τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα και τα είδη ένδυσης, εισήχθησαν νέες επιλογές σχετικά με την τελειοποίηση προς επανεισαγωγή και τα όρια ανοχής. Επιπλέον, εισήχθησαν νέες διαδικασίες πρόσδοσης του χαρακτήρα καταγωγής για τα προϊόντα αυτά, ιδίως για το ύφασμα, το οποίο θα καταστεί πιο εύκολα διαθέσιμο. Τέλος, σε αυτά τα προϊόντα θα εφαρμόζεται επίσης πλήρης διμερής σώρευση. Η σώρευση αυτή θα επιτρέψει να λαμβάνεται υπόψη στη διαδικασία παραγωγής στη ζώνη σώρευσης η επεξεργασία στην οποία υποβάλλονται υφαντικές ύλες (π.χ. ύφανση, νηματοποίηση κ.λπ.).
 4.Νομική βάση
 4.1.Διαδικαστική νομική βάση
 4.1.1.Αρχές
 Το άρθρο 218 παράγραφος 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει την έκδοση αποφάσεων για τον καθορισμό «των θέσεων που θα πρέπει να ληφθούν, εξ ονόματος της Ένωσης, σε όργανο που συνιστάται από δεδομένη συμφωνία, όταν το εν λόγω όργανο καλείται να θεσπίσει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα, με εξαίρεση τις πράξεις που συμπληρώνουν ή τροποποιούν το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας».
 Η έννοια των «πράξεων που παράγουν έννομα αποτελέσματα» περιλαμβάνει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα δυνάμει των κανόνων του διεθνούς δικαίου που διέπουν το εν


text:
λόγω όργανο. Περιλαμβάνει επίσης πράξεις που δεν έχουν δεσμευτική ισχύ βάσει του διεθνούς δικαίου, αλλά «επηρεάζουν με καθοριστικό τρόπο το περιεχόμενο των ρυθμίσεων που θεσπίζει ο νομοθέτης της Ένωσης»
 2
 .
 4.1.2.Εφαρμογή στην προκείμενη περίπτωση
 Το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης είναι όργανο που έχει συσταθεί με συμφωνία, συγκεκριμένα από τη συμφωνία σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αφετέρου.
 Η πράξη την οποία καλείται να εγκρίνει το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης συνιστά πράξη που παράγει έννομα αποτελέσματα. Η προβλεπόμενη πράξη θα είναι δεσμευτική δυνάμει του διεθνούς δικαίου σύμφωνα με το άρθρο 110 της συμφωνίας σταθεροποίησης και σύνδεσης.
 Η προβλεπόμενη πράξη δεν συμπληρώνει ούτε τροποποιεί το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας.
 Συνεπώς, η διαδικαστική νομική βάση για την προτεινόμενη απόφαση είναι το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
 4.2.Ουσιαστική νομική βάση
 4.2.1.Αρχές
 Η ουσιαστική νομική βάση για την έκδοση απόφασης βάσει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ εξαρτάται πρωτίστως από τον στόχο και το περιεχόμενο της προβλεπόμενης πράξης σε σχέση με την οποία λαμβάνεται θέση εξ ονόματος της Ένωσης.
 4.2.2.Εφαρμογή στην προκείμενη περίπτωση
 Ο κύριος στόχος και το περιεχόμενο της προβλεπόμενης πράξης αφορούν την κοινή εμπορική πολιτική.
 Ως εκ τούτου, η ουσιαστική νομική βάση για την προτεινόμενη απόφαση είναι το άρθρο 207 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο της ΣΛΕΕ.
 4.3.Συμπέρασμα
 Η νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης θα πρέπει να είναι το άρθρο 207 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
 5.Δημοσιονομικές επιπτώσεις
 Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις αφορούν τη θέσπιση του εναλλακτικού συνόλου κανόνων καταγωγής και βασίζονται στην αρχή του εκσυγχρονισμού των κανόνων καταγωγής ώστε να ευθυγραμμιστούν αυτοί οι κανόνες με τις νέες τάσεις που καθορίζουν οι πρόσφατες συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών. Οι τροποποιημένοι κανόνες της σύμβασης PEM περιλαμβάνουν κυρίως στοιχεία απλούστευσης των τελωνειακών καθεστώτων και στοιχεία εκσυγχρονισμού, όπως:
 Επαρκείς επεξεργασίες ή μεταποιήσεις – Μέσος όρος: με τον κατά μέσο όρο υπολογισμό της τιμής εκ του εργοστασίου και της αξίας των μη καταγόμενων υλών, λαμβανομένων υπόψη των διακυμάνσεων της αγοράς, αυξάνεται η προβλεψιμότητα για τους εξαγωγείς,
 Πιστοποιητικό καταγωγής: απλουστεύεται, δεδομένου ότι θα χρησιμοποιείται ένα μόνο είδος πιστοποιητικού καταγωγής — το EUR.1,
 Διάρκεια ισχύος των πιστοποιητικών καταγωγής: προβλέπεται μεγαλύτερη επιείκεια για την κυκλοφορία καταγόμενων προϊόντων, με παράταση της ισχύος από 4 σε 10 μήνες.
 Αυτές οι τροποποιήσεις της σύμβασης ΡΕΜ δεν έχουν μετρήσιμες επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της ΕΕ, δεδομένου ότι το πεδίο εφαρμογής τους αφορά κυρίως τη διευκόλυνση του εμπορίου και την παγίωση σύγχρονων πρακτικών από τις τελωνειακές αρχές. Προβλέπουν προαιρετική διευκόλυνση στους τομείς που παραμένουν υπό την αρμοδιότητα των αρχών, χωρίς να θίγουν την ουσία των κανόνων (λογιστικός διαχωρισμός, αποδεικτικά καταγωγής, υπολογισμός μέσου όρου). Ορισμένες πτυχές της απλούστευσης (όπως η μείωση των κριτηρίων για τα πλοία) εξασφαλίζουν μεγαλύτερη προβλεψιμότητα, εξαλείφοντας συνθήκες που είναι επί του παρόντος δύσκολο να ελεγχθούν από τις τελωνειακές αρχές, ενώ άλλες (μη τροποποίηση) αφορούν θέματα εφοδιαστικής, χωρίς να θίγουν την ουσία των κανόνων.
 Μολονότι τροποποιούνται οι διατάξεις για την επιστροφή δασμών, η απαγόρευση επιστροφής δασμών διατηρείται στον τομέα των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων


text:
και των ειδών ένδυσης, ο οποίος παραμένει ένας από τους κύριους τομείς εμπορίου στην περιοχή της σύμβασης ΡΕΜ. Οι τροποποιημένοι κανόνες κωδικοποιούν το status quo διατηρώντας την απαγόρευση που εφαρμόζεται επί του παρόντος σε ορισμένα συμβαλλόμενα μέρη. Η προτεινόμενη γενίκευση της πλήρους σώρευσης στην περιοχή της σύμβασης PEM αποσκοπεί στην ενίσχυση των υφιστάμενων εμπορικών ροών εντός της περιοχής και της συμπληρωματικότητάς τους, αλλά δεν αναμένεται να θίξει ουσιαστικά τους εισπραττόμενους τελωνειακούς δασμούς της ΕΕ, διότι τα προϊόντα που υπόκεινται σε σώρευση θα πρέπει να συμμορφώνονται με τη δική τους απαίτηση για προστιθέμενη αξία εντός της περιοχής ώστε να επωφελούνται από προτιμήσεις, όπως συμβαίνει επί του παρόντος.
 Οι τροποποιήσεις των κανόνων του πίνακα στον τομέα των γεωργικών και μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων συνίστανται κυρίως σε προσαρμογή της μεθοδολογίας χωρίς να θίγουν την ουσία των κανόνων. Τα υφιστάμενα όρια που επί του παρόντος εκφράζονται σε αξία θα εκφράζονται σε βάρος. Αυτό το κριτήριο είναι πιο αντικειμενικό και είναι ευκολότερο να ελεγχθεί από τις τελωνειακές αρχές. Η απλούστευση των ειδικών ανά προϊόν κανόνων για τα βιομηχανικά προϊόντα αναμένεται να έχει περιορισμένες επιπτώσεις στα έσοδα από δασμούς, δεδομένου ότι σε πολλές περιπτώσεις οι κανόνες αυτοί ενδέχεται να οδηγήσουν σε αλλαγές στους τρόπους προμήθειας παρά σε αυξήσεις προτιμησιακών εισαγωγών από χώρες της σύμβασης ΡΕΜ για την αντικατάσταση εισαγωγών στις οποίες επιβάλλονταν προηγουμένως εισαγωγικοί δασμοί. Όσον αφορά το εμπόριο και τις επιπτώσεις του στη χρήση προτιμήσεων, η ελαστικότητα που προβλέπεται στους νέους κανόνες δίνει έμφαση στην οικονομική ολοκλήρωση σε ολόκληρη την περιοχή, για παράδειγμα στον κλωστοϋφαντουργικό τομέα, όπου η χρήση προτιμήσεων είναι ήδη πολύ υψηλή. Οι βελτιωμένοι κανόνες για τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα και τη σώρευση αποσκοπούν κυρίως στην ενίσχυση της ήδη υφιστάμενης περιφερειακής ολοκλήρωσης και της διαθεσιμότητας υλών εντός της περιοχής, αντί να επιτρέπουν την εισαγωγή περισσότερων μη καταγόμενων υλών από χώρες εκτός της περιοχής.
 6.Δημοσίευση της προβλεπόμενης πράξης
 Δεδομένου ότι η πράξη του Συμβουλίου Σταθεροποίησης και Σύνδεσης θα τροποποιήσει τη συμφωνία σταθεροποίησης και σύνδεσης, κρίνεται σκόπιμο να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά την έκδοσή της.
 2020/0193 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σταθεροποίησης και Σύνδεσης που συγκροτήθηκε με τη συμφωνία σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αφετέρου, όσον αφορά την τροποποίηση του πρωτοκόλλου 4 της εν λόγω συμφωνίας, σχετικά με τον ορισμό της έννοιας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 207 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Η συμφωνία σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αφετέρου (στο εξής: η Συμφωνία), συνήφθη από την Ένωση με την απόφαση 2004/239/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου και της Επιτροπής
 3
 και άρχισε να ισχύει την


text:
1η Απριλίου 2004.
 (2)Η συμφωνία περιλαμβάνει το πρωτόκολλο 4 σχετικά με τον ορισμό της έννοιας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και με τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας. Δυνάμει του άρθρου 3 του εν λόγω πρωτοκόλλου, το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης, το οποίο συγκροτήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 108 της Συμφωνίας (στο εξής: Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης), μπορεί να αποφασίσει να τροποποιήσει τις διατάξεις του.
 (3)Το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης πρόκειται να εκδώσει απόφαση για τροποποίηση του πρωτοκόλλου 4 κατά την επόμενη συνεδρίασή του.
 (4)Είναι σκόπιμο να καθοριστεί η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σταθεροποίησης και Σύνδεσης, καθώς η απόφαση του Συμβουλίου Σταθεροποίησης και Σύνδεσης θα είναι δεσμευτική για την Ένωση.
 (5)Η περιφερειακή σύμβαση για πανευρωμεσογειακούς προτιμησιακούς κανόνες καταγωγής («η σύμβαση») συνήφθη από την Ένωση με την απόφαση 2013/93/ΕΕ του Συμβουλίου
 4
 και άρχισε να ισχύει όσον αφορά την Ένωση την 1η Μαΐου 2012. Η σύμβαση θεσπίζει διατάξεις σχετικά με την καταγωγή των εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο εμπορίου στο πλαίσιο συναφών συμφωνιών που έχουν συναφθεί μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών· οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται χωρίς να θίγουν τις αρχές που καθορίζονται στις εν λόγω συμφωνίες.
 (6)Το άρθρο 6 της σύμβασης προβλέπει ότι κάθε συμβαλλόμενο μέρος λαμβάνει τα απαιτούμενα μέτρα για να εξασφαλίσει την αποτελεσματική εφαρμογή της σύμβασης. Προς τον σκοπό αυτό, το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης θα πρέπει να εκδώσει απόφαση με την οποία θα εισάγεται στο πρωτόκολλο 4 παραπομπή στη σύμβαση.
 (7)Οι συζητήσεις για την τροποποίηση της σύμβασης οδήγησαν σε νέο σύνολο εκσυγχρονισμένων και πιο ευέλικτων κανόνων καταγωγής προς ενσωμάτωση στη σύμβαση. Η Ένωση και η Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να εφαρμόσουν διμερώς τους νέους κανόνες το συντομότερο δυνατό, σε εναλλακτική βάση παράλληλα με τους ισχύοντες κανόνες, εν αναμονή της τελικής έκβασης της διαδικασίας τροποποίησης.
 (8)Στη ζώνη σώρευσης που αποτελείται από τα κράτη της ΕΖΕΣ, τις Φερόες Νήσους, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Τουρκία, τους συμμετέχοντες στη διαδικασία σταθεροποίησης και σύνδεσης, τη Δημοκρατία της Μολδαβίας, τη Γεωργία και την Ουκρανία, θα πρέπει να διατηρηθεί η δυνατότητα χρήσης πιστοποιητικών κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1 ή δήλωσης καταγωγής αντί για πιστοποιητικά κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR-MED ή δήλωσης καταγωγής EUR-MED, κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις της σύμβασης σε περίπτωση διαγώνιας σώρευσης μεταξύ αυτών των εταίρων,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σταθεροποίησης και Σύνδεσης βασίζεται στο σχέδιο πράξης του Συμβουλίου Σταθεροποίησης και Σύνδεσης το οποίο επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.
 Άρθρο 2
 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Επιτροπή.
 Βρυξέλλες,
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 (1)
 ΕΕ L 84 της 20.3.2004, σ. 13.
 (2)
 Απόφαση του Δικαστηρίου, της 7ης Οκτωβρίου 2014, Γερμανία κατά Συμβουλίου, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, σκέψεις 61 έως 64.
 (3)
 Απόφαση του Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 2004, σχετικά με τη σύναψη συμφωνίας σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αφετέρου (ΕΕ L 84 της 20.3.2004, σ. 1).
 (4)
 Απόφαση 2013/93/ΕΕ του Συμβουλίου, της 14ης Απριλίου 2011, σχετικά


text:
με την υπογραφή εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης της περιφερειακής σύμβασης για πανευρωμεσογειακούς προτιμησιακούς κανόνες καταγωγής (ΕΕ L 54 της 26.2.2013, σ. 4).
 ---documentbreak---
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 24.8.2020
 COM(2020) 418 final
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 της
 πρότασης απόφασης του Συμβουλίου
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σταθεροποίησης και Σύνδεσης που συγκροτήθηκε με τη συμφωνία σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αφετέρου, όσον αφορά την τροποποίηση του πρωτοκόλλου 4 της εν λόγω συμφωνίας, σχετικά με τον ορισμό της έννοιας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας
 Σχέδιο
 ΑΠΟΦΑΣΗ αριθ ... ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ — ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
 για
 την τροποποίηση του πρωτοκόλλου 4 της συμφωνίας σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αφετέρου, σχετικά με τον ορισμό της έννοιας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας
 Το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αφετέρου
 1
 , και ιδίως το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου 4 σχετικά με τον ορισμό της έννοιας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Το άρθρο 40 της συμφωνίας σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αφετέρου (στο εξής: η Συμφωνία), παραπέμπει στο πρωτόκολλο 4 της συμφωνίας (στο εξής: πρωτόκολλο 4), το οποίο καθορίζει τους κανόνες καταγωγής.
 (2)Το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου 4 προβλέπει ότι το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης, το οποίο συγκροτήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 108 της συμφωνίας, μπορεί να αποφασίσει να τροποποιήσει τις διατάξεις του εν λόγω πρωτοκόλλου.
 (3)Σκοπός της περιφερειακής σύμβασης για πανευρωμεσογειακούς προτιμησιακούς κανόνες καταγωγής
 2
 («η σύμβαση») είναι η ενσωμάτωση των υφιστάμενων διμερών καθεστώτων για τους κανόνες καταγωγής σε πολυμερές πλαίσιο, χωρίς να θίγονται οι αρχές που καθορίζονται στις συναφείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών.
 (4)Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Βόρεια Μακεδονία υπέγραψαν τη σύμβαση στις 15 Ιουνίου 2011.
 (5)Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Βόρεια Μακεδονία κατέθεσαν τα έγγραφα αποδοχής τους στον θεματοφύλακα της σύμβασης στις 26 Μαρτίου 2012 και στις 14 Ιουνίου 2012, αντίστοιχα. Κατά συνέπεια, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10 παράγραφος 3 της σύμβασης, η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ για την Ευρωπαϊκή Ένωση και για τη Βόρεια Μακεδονία την 1η Μαΐου 2012 και την 1η Αυγούστου 2012, αντίστοιχα.
 (6)Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Βόρεια Μακεδονία συμφώνησαν να θεσπίσουν ένα τροποποιημένο σύνολο κανόνων οι οποίοι θα ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθούν διμερώς ως εναλλακτικοί κανόνες καταγωγής αντί των κανόνων που προβλέπονται στη σύμβαση, εν αναμονή της οριστικοποίησης και της έναρξης ισχύος της τροποποίησης της σύμβασης, που βρίσκεται επί του παρόντος σε εξέλιξη, επί της οποίας βασίζονται οι μεταβατικοί κανόνες.
 (7)Συνεπώς, το πρωτόκολλο 4 θα πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να συμπεριλάβει δυναμική παραπομπή


text:
στη σύμβαση, διότι αυτή ενδέχεται να τροποποιηθεί στη συνέχεια, και να προβλέψει ένα εναλλακτικό σύνολο κανόνων,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Το πρωτόκολλο 4 της συμφωνίας σταθεροποίησης και σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, αφετέρου, όσον αφορά τον ορισμό της έννοιας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας αντικαθίσταται από το κείμενο που παρατίθεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.
 Άρθρο 2
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία της έκδοσής της.
 Εφαρμόζεται από την ....
 (Τόπος)
 Για το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης
 Ο Πρόεδρος
 Παράρτημα
 «Πρωτόκολλο 4
 για τον ορισμό της έννοιας “καταγόμενα προϊόντα” ή “προϊόντα καταγωγής” και για τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας
 Άρθρο 1
 Εφαρμοστέοι κανόνες καταγωγής
 1.
 Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας συμφωνίας, εφαρμόζονται το προσάρτημα I και οι σχετικές διατάξεις του προσαρτήματος II της περιφερειακής σύμβασης για πανευρωμεσογειακούς προτιμησιακούς κανόνες καταγωγής
 3
 (“η σύμβαση”), όπως ενδέχεται να τροποποιηθεί στη συνέχεια και να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2.
 Όλες οι παραπομπές στη “συναφή συμφωνία” στο προσάρτημα I και στις σχετικές διατάξεις του προσαρτήματος II της περιφερειακής σύμβασης για πανευρωμεσογειακούς προτιμησιακούς κανόνες καταγωγής νοούνται ως παραπομπές στην παρούσα συμφωνία.
 3.
 Με την επιφύλαξη του άρθρου 16 παράγραφος 5 και του άρθρου 21 παράγραφος 3 του προσαρτήματος I της σύμβασης, σε περίπτωση που η σώρευση αφορά μόνο τα κράτη της ΕΖΕΣ, τις Φερόες Νήσους, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Τουρκία, τους συμμετέχοντες στη διαδικασία σταθεροποίησης και σύνδεσης, τη Δημοκρατία της Μολδαβίας, τη Γεωργία και την Ουκρανία, η απόδειξη της καταγωγής μπορεί να είναι το πιστοποιητικό κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1 ή μια δήλωση καταγωγής.
 Άρθρο 2
 Εναλλακτικοί εφαρμοστέοι κανόνες καταγωγής
 1.
 Με την επιφύλαξη του άρθρου 1, για τους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας συμφωνίας, προϊόντα τα οποία αποκτούν χαρακτήρα προτιμησιακής καταγωγής σύμφωνα με τις διατάξεις του προσαρτήματος Α του παρόντος πρωτοκόλλου θεωρούνται επίσης προϊόντα καταγωγής Ευρωπαϊκής Ένωσης ή Βόρειας Μακεδονίας.
 2.
 Οι εναλλακτικοί κανόνες ισχύουν έως ότου τεθεί σε ισχύ η τροποποίηση της σύμβασης επί της οποίας βασίζονται οι εναλλακτικοί κανόνες.
 Άρθρο 3
 Διευθέτηση διαφορών
 1.
 Όταν προκύπτουν διαφορές σε σχέση με τις διαδικασίες ελέγχου του άρθρου 32 του προσαρτήματος I της σύμβασης ή του άρθρου 34 του προσαρτήματος Α του παρόντος πρωτοκόλλου, οι οποίες δεν είναι δυνατό να διευθετηθούν μεταξύ των τελωνειακών αρχών που ζητούν τον έλεγχο και των τελωνειακών αρχών που είναι υπεύθυνες για τη διενέργειά του, υποβάλλονται στο Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης.
 2.
 Σε όλες τις περιπτώσεις, οι διαφορές μεταξύ του εισαγωγέα και των τελωνειακών αρχών της χώρας εισαγωγής διευθετούνται βάσει της νομοθεσίας της εν λόγω χώρας.
 Άρθρο 4
 Τροποποιήσεις του πρωτοκόλλου
 Το Συμβούλιο Σταθεροποίησης και Σύνδεσης μπορεί να αποφασίσει να τροποποιήσει τις διατάξεις του παρόντος πρωτοκόλλου.
 Άρθρο 5
 Αποχώρηση από τη σύμβαση
 1.
 Εάν είτε η Ευρωπαϊκή Ένωση είτε η Βόρεια Μακεδονία γνωστοποιήσει γραπτώς στον θεματοφύλακα της σύμβασης ότι προτίθεται να αποχωρήσει από τη σύμβαση σύμφωνα με το άρθρο 9 της σύμβασης, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Βόρεια Μακεδονία αρχίζουν αμέσως διαπραγματεύσεις όσον αφορά τους


text:
κανόνες καταγωγής για την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας.
 2.
 Μέχρι την έναρξη ισχύος των εν λόγω κανόνων καταγωγής που προέκυψαν από τις νέες διαπραγματεύσεις, οι κανόνες καταγωγής που περιλαμβάνονται στο προσάρτημα I και, κατά περίπτωση, οι συναφείς διατάξεις του προσαρτήματος II της σύμβασης που εφαρμόζονταν τη στιγμή της αποχώρησης, εξακολουθούν να διέπουν την παρούσα συμφωνία. Ωστόσο, από τη στιγμή της αποχώρησης, οι κανόνες καταγωγής που περιλαμβάνονται στο προσάρτημα I και, κατά περίπτωση, οι συναφείς διατάξεις του προσαρτήματος II της σύμβασης ερμηνεύονται κατά τρόπο που επιτρέπει τη διμερή σώρευση μόνο μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Βόρειας Μακεδονίας.
 ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ Α
 ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ
 Κανόνες προς προαιρετική εφαρμογή μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών της περιφερειακής σύμβασης για πανευρωμεσογειακούς προτιμησιακούς κανόνες καταγωγής, εν αναμονή της σύναψης και έναρξης ισχύος της τροποποιημένης σύμβασης
 (στο εξής: οι κανόνες ή οι μεταβατικοί κανόνες)
 Ορισμός της έννοιας “καταγόμενα προϊόντα” ή “προϊόντα καταγωγής” και μέθοδοι διοικητικής συνεργασίας
 ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
 ΣΤΟΧΟΙ
 ΤΙΤΛΟΣ I
 ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
 Άρθρο 1
 Ορισμοί
 ΤΙΤΛΟΣ II
 ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ “ΚΑΤΑΓΟΜΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ” Ή “ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ”
 Άρθρο 2
 Γενικές διατάξεις
 Άρθρο 3
 Εξ ολοκλήρου παραγόμενα προϊόντα
 Άρθρο 4
 Επαρκής επεξεργασία ή μεταποίηση
 Άρθρο 5
 Κανόνας ανοχής
 Άρθρο 6
 Ανεπαρκής επεξεργασία ή μεταποίηση
 Άρθρο 7
 Σώρευση καταγωγής
 Άρθρο 8
 Όροι για την εφαρμογή της σώρευσης καταγωγής
 Άρθρο 9
 Μονάδα χαρακτηρισμού
 Άρθρο 10
 Συνδυασμοί εμπορευμάτων
 Άρθρο 11
 Ουδέτερα στοιχεία
 Άρθρο 12
 Λογιστικός διαχωρισμός
 ΤΙΤΛΟΣ III
 ΕΔΑΦΙΚΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ
 Άρθρο 13
 Αρχή της εδαφικότητας
 Άρθρο 14
 Μη τροποποίηση
 Άρθρο 15
 Εκθέσεις
 ΤΙΤΛΟΣ IV
 ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ Ή ΑΠΑΛΛΑΓΗ
 Άρθρο 16
 Επιστροφή δασμών ή απαλλαγή από δασμούς
 ΤΙΤΛΟΣ V
 ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ
 Άρθρο 17
 Γενικές διατάξεις
 Άρθρο 18
 Όροι για τη σύνταξη δήλωσης καταγωγής
 Άρθρο 19
 Εγκεκριμένος εξαγωγέας
 Άρθρο 20
 Διαδικασία έκδοσης πιστοποιητικού κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1
 Άρθρο 21
 Πιστοποιητικά κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1 που εκδίδονται εκ των υστέρων
 Άρθρο 22
 Έκδοση αντιγράφου του πιστοποιητικού κυκλοφορίας εμπορευμάτων ΕUR.1
 Άρθρο 23
 Διάρκεια ισχύος των πιστοποιητικών καταγωγής
 Άρθρο 24
 Ελεύθερες ζώνες
 Άρθρο 25
 Απαιτήσεις εισαγωγής
 Άρθρο 26
 Εισαγωγή με τμηματικές αποστολές
 Άρθρο 27
 Απαλλαγή από την υποχρέωση προσκόμισης πιστοποιητικού καταγωγής
 Άρθρο 28
 Διαφορές και λάθη εκτύπωσης
 Άρθρο 29
 Δηλώσεις του προμηθευτή
 Άρθρο 30
 Ποσά εκφρασμένα σε ευρώ
 ΤΙΤΛΟΣ VI
 ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
 Άρθρο 31
 Έγγραφες αποδείξεις, φύλαξη των πιστοποιητικών καταγωγής και των δικαιολογητικών εγγράφων
 Άρθρο 32
 Διευθέτηση διαφορών
 ΤΙΤΛΟΣ VII
 ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
 Άρθρο 33
 Κοινοποίηση και συνεργασία
 Άρθρο 34
 Έλεγχος των πιστοποιητικών καταγωγής
 Άρθρο 35
 Έλεγχος των δηλώσεων προμηθευτή
 Άρθρο 36
 Κυρώσεις
 ΤΙΤΛΟΣ VIII
 ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑΤΟΣ Α
 Άρθρο 37
 Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος
 Άρθρο 38
 Λιχτενστάιν
 Άρθρο 39
 Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου
 Άρθρο 40
 Πριγκιπάτο της Ανδόρας
 Άρθρο 41
 Θέουτα και Μελίλια
 Κατάλογος παραρτημάτων
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
 Επεξηγηματικές σημειώσεις για τον πίνακα του παραρτήματος II
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
 Πίνακας των επεξεργασιών ή μεταποιήσεων που απαιτείται να διενεργούνται επί μη καταγόμενων υλών προκειμένου το παραγόμενο προϊόν να αποκτήσει χαρακτήρα καταγωγής
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III
 Κείμενο της δήλωσης καταγωγής
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV
 Υποδείγματα του πιστοποιητικού κυκλοφορίας EUR.1 και της αίτησης για το πιστοποιητικό κυκλοφορίας EUR.1
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V
 Ειδικοί όροι σχετικά με τα προϊόντα καταγωγής Θέουτας και Μελίλιας
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI
 Δήλωση προμηθευτή
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII


text:
Δήλωση τακτικού προμηθευτή
 ΣΤΟΧΟΙ
 Οι παρόντες κανόνες προορίζονται για προσωρινή εφαρμογή, σε προαιρετική και διμερή βάση, από τα συμβαλλόμενα μέρη της περιφερειακής σύμβασης για πανευρωμεσογειακούς προτιμησιακούς κανόνες καταγωγής (“σύμβαση PEM” ή “σύμβαση”), εν αναμονή της σύναψης και έναρξης ισχύος της τροποποιημένης σύμβασης. Θα εφαρμόζονται στις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών που λαμβάνουν σχετική απόφαση και παραπέμπουν σε αυτούς ή τους περιλαμβάνουν στις διμερείς τους προτιμησιακές εμπορικές συμφωνίες. Σκοπός των κανόνων είναι να εφαρμοστούν εναλλακτικά προς τους κανόνες της σύμβασης οι οποίοι, σύμφωνα με τη σύμβαση, δεν θίγουν τις διατάξεις που προβλέπονται στις συναφείς συμφωνίες και σε άλλες σχετικές διμερείς συμφωνίες μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών. Συνεπώς, οι κανόνες δεν θα είναι υποχρεωτικοί αλλά θα εφαρμόζονται προαιρετικά από τους οικονομικούς φορείς που επιθυμούν να ζητήσουν προτιμησιακό καθεστώς με βάση αυτούς τους κανόνες αντί για τους κανόνες της σύμβασης.
 Δεν προορίζονται να τροποποιήσουν τη σύμβαση, η οποία θα συνεχίσει να εφαρμόζεται πλήρως μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών της σύμβασης, και δεν θα μεταβάλουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των συμβαλλόμενων μερών βάσει της σύμβασης.
 ΤΙΤΛΟΣ I
 ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
 Άρθρο 1
 Ορισμοί
 Για τους σκοπούς των παρόντων κανόνων:
 α) ως “συμβαλλόμενο μέρος εφαρμογής” νοείται συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης PEM το οποίο ενσωματώνει τους παρόντες κανόνες στις διμερείς προτιμησιακές εμπορικές του συμφωνίες με άλλο συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης PEM. Ο όρος “συμβαλλόμενο μέρος εφαρμογής” περιλαμβάνει επίσης τα μέρη της παρούσας συμφωνίας·
 β) ως “κεφάλαια”, “κλάσεις” και “διακρίσεις” νοούνται τα κεφάλαια, οι κλάσεις και οι διακρίσεις (τετραψήφιοι ή εξαψήφιοι κωδικοί) που χρησιμοποιούνται στην ονοματολογία η οποία αποτελεί το εναρμονισμένο σύστημα περιγραφής και κωδικοποίησης εμπορευμάτων (στο εξής: εναρμονισμένο σύστημα), με τις τροποποιήσεις κατ’ εφαρμογή της σύστασης της 26ης Ιουνίου 2004 του Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας·
 γ) ο όρος “υπαγόμενο” σημαίνει την κατάταξη εμπορεύματος σε μια συγκεκριμένη κλάση ή διάκριση του εναρμονισμένου συστήματος·
 δ) ως “αποστολή εμπορευμάτων” νοούνται τα προϊόντα τα οποία:
 - i)
 είτε αποστέλλονται ταυτόχρονα από κάποιον εξαγωγέα σε κάποιον παραλήπτη· ή
 - ii)
 καλύπτονται από ενιαίο έγγραφο μεταφοράς, το οποίο καλύπτει τη μεταφορά τους από τον εξαγωγέα στον παραλήπτη, ή όταν δεν υπάρχει τέτοιο έγγραφο, από ενιαίο τιμολόγιο·
 ε) ως “τελωνειακή αρχή του μέρους ή του συμβαλλόμενου μέρους εφαρμογής” νοείται για την Ευρωπαϊκή Ένωση κάθε τελωνειακή αρχή των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
 στ) ως “δασμολογητέα αξία” νοείται η αξία που προσδιορίζεται βάσει της συμφωνίας του 1994 περί της εφαρμογής του άρθρου VII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (συμφωνία ΠΟΕ για τη δασμολογητέα αξία)·
 ζ) ως “τιμή εκ του εργοστασίου” νοείται η εργοστασιακή τιμή που καταβάλλεται για το προϊόν στον κατασκευαστή στο μέρος στην επιχείρηση του οποίου διενεργήθηκε η τελευταία επεξεργασία ή μεταποίηση, υπό τον όρο ότι η τιμή περιλαμβάνει την αξία όλων των υλών που χρησιμοποιήθηκαν και όλα τα άλλα στοιχεία κόστους που συνδέονται με την παραγωγή του, αφού αφαιρεθούν όλοι οι εσωτερικοί φόροι οι οποίοι επεστράφησαν ή είναι δυνατό να επιστραφούν κατά την εξαγωγή του παραχθέντος προϊόντος. Εάν η τελευταία επεξεργασία ή μεταποίηση έχει ανατεθεί με υπεργολαβία σε κατασκευαστή, ο όρος “κατασκευαστής” αναφέρεται στην επιχείρηση η οποία χρησιμοποίησε τον υπεργολάβο.
 Όταν η πράγματι καταβληθείσα


text:
τιμή δεν αντανακλά όλες τις δαπάνες κατασκευής του προϊόντος που πραγματοποιήθηκαν όντως στο μέρος, η τιμή εκ του εργοστασίου νοείται ως το σύνολο όλων αυτών των δαπανών, αφού αφαιρεθούν όλοι οι εσωτερικοί φόροι οι οποίοι επεστράφησαν ή είναι δυνατό να επιστραφούν κατά την εξαγωγή του παραχθέντος προϊόντος·
 η) ως “ανταλλάξιμες ύλες” ή ανταλλάξιμα προϊόντα νοούνται οι ύλες ή τα προϊόντα του ίδιου είδους και της ίδιας εμπορικής ποιότητας, που έχουν τα ίδια τεχνικά και φυσικά χαρακτηριστικά και τα οποία δεν είναι δυνατό να διακριθούν το ένα από το άλλο·
 θ) ως “εμπορεύματα” νοούνται τόσο οι ύλες όσο και τα προϊόντα·
 ι) ως “κατασκευή ή παρασκευή” νοείται κάθε μορφή επεξεργασίας ή μεταποίησης, συμπεριλαμβανομένης της συναρμολόγησης·
 ια) ως “ύλη” νοούνται όλες οι μορφές συστατικών, πρώτων υλών, συνθετικών στοιχείων, μερών κ.λπ., που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή του προϊόντος·
 ιβ) ως “μέγιστη περιεκτικότητα σε μη καταγόμενες ύλες” νοείται η επιτρεπόμενη μέγιστη περιεκτικότητα σε μη καταγόμενες ύλες προκειμένου να θεωρηθεί μια εργασία κατασκευής επαρκής επεξεργασία ή μεταποίηση, ώστε το προϊόν να αποκτήσει τον χαρακτήρα καταγόμενου προϊόντος. Μπορεί να εκφράζεται ως ποσοστό της τιμής εκ του εργοστασίου του προϊόντος ή του καθαρού βάρους των υλών που χρησιμοποιήθηκαν και υπάγονται σε καθορισμένη ομάδα κεφαλαίων, κεφάλαιο, κλάση ή διάκριση του δασμολογίου·
 ιγ) ως “προϊόν” νοείται το προϊόν που έχει κατασκευαστεί, ακόμη και αν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί αργότερα σε άλλη κατασκευαστική εργασία·
 ιδ) ο όρος “έδαφος” περιλαμβάνει το έδαφος, τα εσωτερικά ύδατα και τα χωρικά ύδατα ενός μέρους·
 ιε) ως “προστιθέμενη αξία” νοείται η τιμή εκ του εργοστασίου του προϊόντος αφού αφαιρεθεί η δασμολογητέα αξία εκάστης των ενσωματωθεισών υλών που κατάγονται από τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη εφαρμογής με τα οποία εφαρμόζεται σώρευση ή, αν η δασμολογητέα αξία δεν είναι γνωστή ή δεν είναι δυνατό να διαπιστωθεί, η πρώτη επαληθεύσιμη τιμή που καταβάλλεται για τις ύλες στο μέρος εξαγωγής·
 ιστ) ως “αξία υλών” νοείται η δασμολογητέα αξία κατά τη στιγμή εισαγωγής των μη καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν ή, εάν αυτή δεν είναι γνωστή και δεν είναι δυνατό να διαπιστωθεί, η πρώτη επαληθεύσιμη τιμή που καταβλήθηκε για τις ύλες στο μέρος εξαγωγής. Όταν πρέπει να καθοριστεί η αξία των καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν, οι διατάξεις του παρόντος στοιχείου εφαρμόζονται κατ’ αναλογία.
 ΤΙΤΛΟΣ II
 ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ “ΚΑΤΑΓΟΜΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ” Ή “ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ”
 Άρθρο 2
 Γενικές διατάξεις
 Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας συμφωνίας, τα ακόλουθα προϊόντα θεωρούνται ως καταγόμενα από ένα μέρος όταν εξάγονται στο άλλο μέρος:
 α)τα προϊόντα που παράγονται εξ ολοκλήρου σε ένα μέρος κατά την έννοια του άρθρου 3·
 β)τα προϊόντα που παράγονται σε ένα μέρος, αλλά περιέχουν και ύλες που δεν έχουν παραχθεί εξ ολοκλήρου σ’ αυτό, υπό την προϋπόθεση ότι οι ύλες αυτές έχουν υποστεί επαρκή επεξεργασία ή μεταποίηση στο εν λόγω μέρος κατά την έννοια του άρθρου 4.
 Άρθρο 3
 Εξ ολοκλήρου παραγόμενα προϊόντα
 1.Τα ακόλουθα προϊόντα θεωρούνται ως εξ ολοκλήρου παραγόμενα σε ένα μέρος όταν εξάγονται στο άλλο μέρος:
 α)τα ορυκτά προϊόντα και το φυσικό νερό που εξάγονται από το έδαφος ή τον θαλάσσιο πυθμένα του·
 β)τα φυτά, συμπεριλαμβανομένων των υδρόβιων φυτών, και τα


text:
φυτικά προϊόντα που καλλιεργούνται ή συγκομίζονται σε αυτό·
 γ)τα ζώντα ζώα που γεννιούνται και εκτρέφονται σε αυτό·
 δ)τα προϊόντα που προέρχονται από ζώντα ζώα τα οποία εκτρέφονται σε αυτό·
 ε)τα προϊόντα που λαμβάνονται με τη σφαγή ζώων τα οποία έχουν γεννηθεί και εκτραφεί σε αυτό·
 στ)τα προϊόντα που θηρεύονται ή αλιεύονται σε αυτό·
 ζ)τα προϊόντα της υδατοκαλλιέργειας, όταν οι ιχθύες, τα μαλακόστρακα, τα μαλάκια και άλλα ασπόνδυλα υδρόβια γεννιούνται και εκτρέφονται σε αυτό από αυγά ιχθύων, προνύμφες, γόνους ή ιχθύδια·
 η)τα προϊόντα της θαλάσσιας αλιείας και άλλα προϊόντα που λαμβάνονται από τη θάλασσα εκτός των χωρικών υδάτων του με τα πλοία του·
 θ)τα προϊόντα που παράγονται επί των πλοίων-εργοστασίων του αποκλειστικά από προϊόντα που αναφέρονται στο στοιχείο η)·
 ι)τα μεταχειρισμένα είδη που συγκεντρώνονται σε αυτό και τα οποία είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν μόνο για την ανάκτηση πρώτων υλών·
 ια)τα απόβλητα που προέρχονται από μεταποιητικές εργασίες που πραγματοποιούνται σε αυτό·
 ιβ)τα προϊόντα που εξάγονται από τον θαλάσσιο πυθμένα ή από τα υποκείμενα του θαλάσσιου πυθμένα στρώματα, που βρίσκονται εκτός των χωρικών υδάτων του, αλλά όπου το μέρος έχει δικαιώματα αποκλειστικής εκμετάλλευσης·
 ιγ)τα εμπορεύματα που παράγονται σε αυτό αποκλειστικά από τα προϊόντα που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ιβ).
 2.Οι όροι “πλοία του” και “πλοία-εργοστάσιά του” στην παράγραφο 1 στοιχεία η) και θ), αντίστοιχα, ισχύουν μόνο για τα πλοία και τα πλοία-εργοστάσια που πληρούν όλες τις ακόλουθες απαιτήσεις:
 α)είναι νηολογημένα στο μέρος εξαγωγής ή εισαγωγής·
 β)φέρουν τη σημαία του μέρους εξαγωγής ή εισαγωγής·
 γ)πληρούν έναν από τους ακόλουθους όρους:
 i)ανήκουν, κατά ποσοστό 50 % τουλάχιστον, σε υπηκόους του μέρους εξαγωγής ή εισαγωγής· ή
 ii)ανήκουν σε εταιρίες που:
 –έχουν την έδρα και τον κύριο τόπο δραστηριοτήτων τους στο μέρος εξαγωγής ή εισαγωγής· και
 –ανήκουν, κατά ποσοστό 50 % τουλάχιστον, στο μέρος εξαγωγής ή εισαγωγής ή σε δημόσιες οντότητες ή υπηκόους αυτών των μερών.
 3.Για τους σκοπούς της παραγράφου 2, όταν το μέρος εξαγωγής ή εισαγωγής είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό νοείται ως τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 4.Για τους σκοπούς της παραγράφου 2, τα κράτη της ΕΖΕΣ θεωρούνται ως ένα συμβαλλόμενο μέρος εφαρμογής.
 Άρθρο 4
 Επαρκής επεξεργασία ή μεταποίηση
 1.Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου και του άρθρου 6, προϊόντα τα οποία δεν έχουν παραχθεί εξ ολοκλήρου σε ένα μέρος θεωρείται ότι έχουν υποστεί επαρκή επεξεργασία ή μεταποίηση όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις του πίνακα που περιλαμβάνεται στο παράρτημα II για τα οικεία προϊόντα.
 2.Εάν ένα προϊόν, που έχει αποκτήσει τον χαρακτήρα καταγωγής από ένα μέρος σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, χρησιμοποιηθεί ως ύλη κατασκευής άλλου προϊόντος, δεν λαμβάνονται υπόψη οι μη καταγόμενες ύλες που ενδέχεται να χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του.
 3.Το κατά πόσον πληρούνται οι απαιτήσεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου κρίνεται για κάθε προϊόν.
 Ωστόσο, όταν ο σχετικός κανόνας βασίζεται στην τήρηση μέγιστης περιεκτικότητας σε μη καταγόμενες ύλες, οι τελωνειακές αρχές των μερών μπορούν να επιτρέπουν στους εξαγωγείς να υπολογίζουν την τιμή εκ του εργοστασίου του προϊόντος και την αξία των μη καταγόμενων υλών κατά μέσο όρο όπως ορίζει η παράγραφος 4 του


text:
παρόντος άρθρου, για να λαμβάνονται υπόψη οι διακυμάνσεις του κόστους και των συναλλαγματικών ισοτιμιών.
 4.Στις περιπτώσεις που εφαρμόζεται το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, υπολογίζεται μια μέση τιμή εκ του εργοστασίου του προϊόντος και μια μέση αξία των χρησιμοποιούμενων μη καταγόμενων υλών βάσει, αντίστοιχα, του αθροίσματος των τιμών εκ του εργοστασίου που εφαρμόζονται σε όλες τις πωλήσεις των ίδιων προϊόντων που πραγματοποιήθηκαν κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος και του αθροίσματος της αξίας όλων των μη καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των προϊόντων κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος, όπως ορίζεται στο μέρος εξαγωγής, ή όταν δεν υπάρχουν στοιχεία για ένα πλήρες οικονομικό έτος, κατά τη διάρκεια συντομότερης περιόδου η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη των τριών μηνών.
 5.Οι εξαγωγείς που επιλέγουν τη μέθοδο υπολογισμού κατά μέσο όρο εφαρμόζουν με συνέπεια τη μέθοδο αυτή κατά τη διάρκεια του έτους που έπεται του οικονομικού έτους αναφοράς ή, κατά περίπτωση, κατά τη διάρκεια του έτους που έπεται της συντομότερης περιόδου η οποία χρησιμοποιήθηκε ως περίοδος αναφοράς. Μπορούν να παύουν να εφαρμόζουν τη μέθοδο αυτή όταν, κατά τη διάρκεια ενός συγκεκριμένου οικονομικού έτους ή μιας μικρότερης αντιπροσωπευτικής περιόδου τουλάχιστον τριών μηνών, καταγράφουν παύση των διακυμάνσεων του κόστους ή των συναλλαγματικών ισοτιμιών οι οποίες δικαιολογούσαν τη χρήση αυτής της μεθόδου.
 6.Οι μέσες τιμές που αναφέρονται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου χρησιμοποιούνται ως τιμές εκ του εργοστασίου και αξία των μη καταγόμενων υλών, αντίστοιχα, για να διαπιστωθεί η τήρηση της μέγιστης περιεκτικότητας σε μη καταγόμενες ύλες.
 Άρθρο 5
 Κανόνας ανοχής
 1.Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 4 και με την επιφύλαξη των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου, επιτρέπεται η χρησιμοποίηση μη καταγόμενων υλών οι οποίες, σύμφωνα με τους όρους του πίνακα του παραρτήματος II, δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται για την κατασκευή συγκεκριμένου προϊόντος, υπό την προϋπόθεση ότι το συνολικό καθαρό βάρος ή η αξία τους που έχει υπολογιστεί για το προϊόν δεν υπερβαίνει:
 α)το 15 % του καθαρού βάρους του προϊόντος που υπάγεται στα κεφάλαια 2 και 4 έως 24, εκτός από τα μεταποιημένα προϊόντα αλιείας του κεφαλαίου 16·
 β)το 15 % της τιμής εκ του εργοστασίου του προϊόντος για προϊόντα εκτός αυτών που καλύπτονται από το στοιχείο α).
 Η παρούσα παράγραφος δεν εφαρμόζεται σε προϊόντα που υπάγονται στα κεφάλαια 50 έως 63 του εναρμονισμένου συστήματος, για τα οποία εφαρμόζονται τα όρια ανοχής που αναφέρονται στις σημειώσεις 6 και 7 του παραρτήματος I.
 2.Η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου δεν επιτρέπει την υπέρβαση κανενός από τα ποσοστά μέγιστης περιεκτικότητας σε μη καταγόμενες ύλες τα οποία καθορίζονται στους κανόνες του πίνακα του παραρτήματος II.
 3.Οι παράγραφοι 1 και 2 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα που παράγονται εξ ολοκλήρου σε ένα μέρος κατά την έννοια του άρθρου 3. Ωστόσο, με την επιφύλαξη του άρθρου 6 και του άρθρου 9 παράγραφος 1, το όριο ανοχής που προβλέπεται στις διατάξεις αυτές εφαρμόζεται σε προϊόν για το οποίο ο κανόνας που καθορίζεται στον κατάλογο του παραρτήματος II απαιτεί να έχουν παραχθεί εξ ολοκλήρου οι ύλες που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή του συγκεκριμένου


text:
προϊόντος.
 Άρθρο 6
 Ανεπαρκής επεξεργασία ή μεταποίηση
 1.Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, οι ακόλουθες επεξεργασίες ή μεταποιήσεις θεωρούνται ανεπαρκείς για την απόκτηση του χαρακτήρα ενός καταγόμενου προϊόντος, ανεξάρτητα από το αν πληρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 4:
 α)οι εργασίες που εξασφαλίζουν τη διατήρηση των εμπορευμάτων σε καλή κατάσταση κατά τη μεταφορά και αποθήκευσή τους·
 β)οι διαιρέσεις και συνενώσεις δεμάτων·
 γ)το πλύσιμο, το καθάρισμα· η αφαίρεση σκόνης, οξειδίων, ελαίων, χρωμάτων ή άλλων επικαλύψεων·
 δ)το σιδέρωμα ή πρεσάρισμα των υφασμάτων·
 ε)οι απλές εργασίες βαφής και στίλβωσης·
 στ)η αποφλοίωση και η μερική ή ολική άλεση ρυζιού· το γυάλισμα και η λείανση δημητριακών και ρυζιού·
 ζ)οι εργασίες που συνίστανται στην προσθήκη χρωστικών ή αρωματικών ουσιών στη ζάχαρη ή στην κατασκευή κύβων ζάχαρης· η μερική ή ολική άλεση κρυσταλλικής ζάχαρης·
 η)η αφαίρεση του φλοιού, των πυρήνων ή του κελύφους φρούτων, καρπών και λαχανικών·
 θ)το ακόνισμα, η απλή λείανση ή ο απλός τεμαχισμός·
 ι)το κοσκίνισμα, η διαλογή, η ταξινόμηση, η κατάταξη, η διαβάθμιση, ο συνδυασμός· (συμπεριλαμβανομένης της σύνθεσης συνόλων ειδών)·
 ια)η απλή τοποθέτηση σε φιάλες, κονσέρβες, φιαλίδια, σάκους, θήκες, κουτιά, η στερέωση σε χαρτόνια ή λεπτές σανίδες και κάθε άλλη απλή εργασία συσκευασίας·
 ιβ)η επίθεση ή εκτύπωση σημάτων, ετικετών, λογοτύπων και άλλων παρόμοιων διακριτικών σημείων στα προϊόντα ή τη συσκευασία τους·
 ιγ)η απλή ανάμειξη προϊόντων, έστω και διαφορετικού είδους·
 ιδ)η ανάμειξη της ζάχαρης με οποιαδήποτε άλλη ύλη·
 ιε)η απλή προσθήκη νερού ή αραίωση ή αφυδάτωση ή μετουσίωση προϊόντων·
 ιστ)η απλή συναρμολόγηση μερών ενός είδους για την κατασκευή ενός πλήρους είδους ή η αποσυναρμολόγηση προϊόντων στα μέρη τους·
 ιζ)η σφαγή ζώων·
 ιη)ο συνδυασμός δύο ή περισσότερων εργασιών που προβλέπονται στα στοιχεία α) έως ιζ).
 2.Όλες οι εργασίες που εκτελούνται στο μέρος εξαγωγής σε συγκεκριμένο προϊόν λαμβάνονται υπόψη όταν κρίνεται αν η πραγματοποιηθείσα επεξεργασία ή μεταποίηση του προϊόντος αυτού πρέπει να θεωρηθεί ανεπαρκής κατά την έννοια της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου.
 Άρθρο 7
 Σώρευση καταγωγής
 1.Με την επιφύλαξη του άρθρου 2, τα προϊόντα θεωρούνται προϊόντα καταγωγής του μέρους εξαγωγής όταν εξάγονται στο άλλο μέρος εάν παράγονται σε αυτό και ενσωματώνουν ύλες καταγωγής οποιουδήποτε συμβαλλόμενου μέρους εφαρμογής εκτός του μέρους εξαγωγής υπό τον όρο ότι η επεξεργασία ή η μεταποίηση που διενεργείται στο μέρος εξαγωγής υπερβαίνει τις εργασίες που αναφέρονται στο άρθρο 6. Αυτές οι ύλες δεν απαιτείται να έχουν υποστεί επαρκή επεξεργασία ή μεταποίηση.
 2.Όταν η επεξεργασία ή η μεταποίηση που διενεργείται στο μέρος εξαγωγής δεν υπερβαίνει τις εργασίες που αναφέρονται στο άρθρο 6, το προϊόν που παράγεται με την ενσωμάτωση υλών καταγωγής οποιουδήποτε άλλου συμβαλλόμενου μέρους εφαρμογής θεωρείται προϊόν καταγωγής του μέρους εξαγωγής μόνο εφόσον η προστιθέμενη αξία στο μέρος αυτό είναι υψηλότερη από την αξία των υλών που χρησιμοποιήθηκαν και είναι καταγωγής οποιουδήποτε από τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη εφαρμογής. Εάν αυτό δεν συμβαίνει, το παραγόμενο προϊόν θεωρείται καταγωγής του συμβαλλόμενου μέρους εφαρμογής το οποίο εισέφερε την υψηλότερη αξία των καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν κατά την κατασκευή στο μέρος εξαγωγής.
 3.Με την επιφύλαξη του άρθρου 2 και εξαιρουμένων προϊόντων που υπάγονται στα κεφάλαια 50 έως 63, η επεξεργασία ή η μεταποίηση που


text:
διενεργείται σε συμβαλλόμενο μέρος εφαρμογής εκτός του μέρους εξαγωγής θεωρείται ότι έχει διενεργηθεί στο μέρος εξαγωγής όταν τα προϊόντα που λαμβάνονται υποβάλλονται σε μεταγενέστερη επεξεργασία ή μεταποίηση στο συγκεκριμένο μέρος εξαγωγής.
 4.Με την επιφύλαξη του άρθρου 2, για προϊόντα που υπάγονται στα κεφάλαια 50 έως 63 και μόνο για τον σκοπό του διμερούς εμπορίου μεταξύ των μερών, η επεξεργασία ή η μεταποίηση που διενεργείται στο μέρος εισαγωγής θεωρείται ότι έχει διενεργηθεί στο μέρος εξαγωγής όταν τα προϊόντα υποβάλλονται σε μεταγενέστερη επεξεργασία ή μεταποίηση στο συγκεκριμένο μέρος εξαγωγής.
 Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, οι συμμετέχοντες στη διαδικασία σταθεροποίησης και σύνδεσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Δημοκρατία της Μολδαβίας θεωρούνται ως ένα συμβαλλόμενο μέρος εφαρμογής.
 5.Τα μέρη μπορούν να επιλέξουν να επεκτείνουν μονομερώς την εφαρμογή της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου στην εισαγωγή προϊόντων που υπάγονται στα κεφάλαια 50 έως 63. Το μέρος που επιλέγει αυτήν την επέκταση κοινοποιεί αυτήν την επιλογή του στο άλλο μέρος και ενημερώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2.
 6.Για τον σκοπό της σώρευσης με την έννοια των παραγράφων 3 έως 5 του παρόντος άρθρου, τα καταγόμενα προϊόντα θεωρείται ότι είναι προϊόντα καταγωγής του μέρους εξαγωγής μόνο εάν η επεξεργασία ή η μεταποίηση στην οποία έχουν υποβληθεί στο μέρος αυτό υπερβαίνει τις εργασίες που αναφέρονται στο άρθρο 6.
 7.Τα προϊόντα καταγωγής των συμβαλλόμενων μερών εφαρμογής που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 4 του παρόντος άρθρου, τα οποία δεν υφίστανται καμία επεξεργασία ή μεταποίηση στο μέρος εξαγωγής, διατηρούν την καταγωγή τους εφόσον εξάγονται σε ένα από τα υπόλοιπα συμβαλλόμενα μέρη εφαρμογής.
 Άρθρο 8 Όροι για την εφαρμογή της σώρευσης καταγωγής
 1.Η σώρευση που προβλέπει το άρθρο 7 εφαρμόζεται μόνο υπό τον όρο ότι:
 α)μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών εφαρμογής που ενέχονται στην απόκτηση του χαρακτήρα καταγωγής, αφενός, και του συμβαλλόμενου μέρους εφαρμογής και προορισμού, αφετέρου, εφαρμόζεται προτιμησιακή εμπορική συμφωνία σύμφωνα με το άρθρο XXIV της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994 (ΓΣΔΕ)· και
 β)τα προϊόντα έχουν αποκτήσει τον χαρακτήρα καταγωγής με την εφαρμογή κανόνων καταγωγής που είναι πανομοιότυποι με αυτούς που περιλαμβάνονται στους παρόντες κανόνες.
 2.Οι ανακοινώσεις που αναφέρουν την πλήρωση των απαιτούμενων προϋποθέσεων για την εφαρμογή της σώρευσης δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά C) και σε επίσημη δημοσίευση στη Βόρεια Μακεδονία, σύμφωνα με τις οικείες διαδικασίες.
 Η σώρευση που προβλέπεται στο άρθρο 7 εφαρμόζεται από την ημερομηνία που αναγράφεται στις εν λόγω ανακοινώσεις.
 Τα μέρη παρέχουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή λεπτομέρειες των συμφωνιών με άλλα συμβαλλόμενα μέρη εφαρμογής, συμπεριλαμβανομένων των ημερομηνιών έναρξης ισχύος αυτών των κανόνων.
 3.
 Το πιστοποιητικό καταγωγής θα πρέπει να περιλαμβάνει στα αγγλικά την ένδειξη “CUMULATION APPLIED WITH (όνομα του σχετικού συμβαλλόμενου μέρους / συμβαλλόμενων μερών εφαρμογής στα αγγλικά)” όταν τα προϊόντα έχουν αποκτήσει τον χαρακτήρα καταγωγής με εφαρμογή της σώρευσης καταγωγής σύμφωνα με το άρθρο 7.
 Σε περιπτώσεις χρησιμοποίησης πιστοποιητικού κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1 ως πιστοποιητικού καταγωγής, η ένδειξη αυτή αναγράφεται στη θέση 7 του πιστοποιητικού κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1.
 4. Τα μέρη μπορούν να αποφασίσουν, για προϊόντα που εξάγονται σε αυτά και τα οποία έχουν αποκτήσει τον