text: α)·γ) δεν αντιβαίνουν στους ισχύοντες κοινοτικούς και εθνικούς κανόνες.5. Οι κανόνες δεν μπορούν να είναι δεσμευτικοί για τους παραγωγούς βιολογικών προϊόντων που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 834/2007 εκτός εάν το συγκεκριμένο μέτρο έχει γίνει δεκτό από το 50% τουλάχιστον των παραγωγών αυτών στην οικονομική περιφέρεια στην οποία αναπτύσσει δραστηριότητες η οργάνωση παραγωγών και η εν λόγω οργάνωση καλύπτει τουλάχιστον το 60% της παραγωγής αυτής στη συγκεκριμένη περιφέρεια.Άρθρο 125ζ ΚοινοποίησηΤα κράτη μέλη κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή τους κανόνες που καθιστούν δεσμευτικούς για το σύνολο των παραγωγών μιας συγκεκριμένης οικονομικής περιφέρειας κατ’ εφαρμογή του άρθρου 125στ παράγραφος 1. Η Επιτροπή μεριμνά για τη δημοσιοποίηση των εν λόγω κανόνων με τον τρόπο που κρίνει ως τον πλέον κατάλληλο.Άρθρο 125η Ανάκληση της επέκτασης των κανόνωνΗ Επιτροπή αποφασίζει ότι ένα κράτος μέλος πρέπει να ανακαλέσει την επέκταση των κανόνων που έχει αποφασίσει το εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 125στ παράγραφος 1:α) όταν διαπιστώνει ότι με την εν λόγω επέκταση στους άλλους παραγωγούς αποκλείεται ο ανταγωνισμός σε σημαντικό τμήμα της εσωτερικής αγοράς ή θίγεται η ελευθερία των συναλλαγών ή διακινδυνεύουν οι στόχοι του άρθρου 33 της συνθήκης·β) όταν διαπιστώνει ότι το άρθρο 81 παράγραφος 1 της συνθήκης εφαρμόζεται στους κανόνες που επεκτείνονται σε άλλους παραγωγούς. Η απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τους κανόνες αυτούς εφαρμόζεται μόνο από την ημερομηνία της σχετικής διαπίστωσης·γ) όταν διαπιστώνει, έπειτα από έλεγχο, ότι δεν έχουν τηρηθεί οι διατάξεις του παρόντος υποτμήματος.Άρθρο 125θ Χρηματικές εισφορές των παραγωγών που δεν είναι μέλη οργάνωσηςΌταν εφαρμόζεται το άρθρο 125στ παράγραφος 1, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να αποφασίζει, βάσει υποβαλλόμενων δικαιολογητικών, ότι οι παραγωγοί που δεν είναι μέλη οφείλουν στην οργάνωση παραγωγών μέρος των χρηματικών εισφορών που καταβάλλουν οι παραγωγοί μέλη, εφόσον τα ποσά αυτά προορίζονται να καλύψουν:α) τις διοικητικές δαπάνες εφαρμογής των κανόνων που αναφέρονται στο άρθρο 125στ παράγραφος 1·β) τις δαπάνες για τις εργασίες έρευνας, μελέτης της αγοράς και προώθησης των πωλήσεων, τις οποίες αναλαμβάνει η οργάνωση ή η ένωση προς όφελος του συνόλου των παραγωγών της περιφέρειας.Άρθρο 125ι Επέκταση των κανόνων των ενώσεων οργανώσεων παραγωγώνΓια τους σκοπούς του παρόντος υποτμήματος, κάθε αναφορά στις οργανώσεις παραγωγών νοείται επίσης ως αναφορά στις αναγνωρισμένες ενώσεις οργανώσεων παραγωγών.Υποτμήμα IV Διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα των οπωροκηπευτικώνΆρθρο 125ια Αναγνώριση και ανάκληση αναγνώρισης1. Εάν το επιτρέπουν οι δομές του κράτους μέλους, τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίζουν ως διεπαγγελματικές οργανώσεις όλες τις οργανώσεις που είναι εγκατεστημένες στην επικράτειά τους και υποβάλλουν σχετική αίτηση, υπό τον όρο ότι:α) ασκούν τις δραστηριότητές τους σε μία ή περισσότερες περιφέρειες του οικείου κράτους μέλους·β) αντιπροσωπεύουν σημαντικό μερίδιο της παραγωγής, της εμπορίας ή/και της μεταποίησης οπωροκηπευτικών και μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά στην ή στις εν λόγω περιφέρειες και, στην περίπτωση που αφορούν περισσότερες της μίας περιφέρειες, αποδεικνύουν μια στοιχειώδη αντιπροσωπευτικότητα για καθέναν από τους κλάδους που συγκεντρώνουν σε καθεμία από τις καλυπτόμενες περιφέρειες·γ) ασκούν δύο ή περισσότερες από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 123 παράγραφος 3 στοιχείο γ)·δ) δεν δραστηριοποιούνται οι ίδιες στην παραγωγή, μεταποίηση ή εμπορία οπωροκηπευτικών ή μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά·ε) δεν


text: συμμετέχουν σε καμία από τις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που αναφέρονται στο άρθρο 176α παράγραφος 4.2. Πριν από τη χορήγηση της αναγνώρισης, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διεπαγγελματικές οργανώσεις που έχουν υποβάλει αίτηση αναγνώρισης μαζί με κάθε χρήσιμη πληροφορία σχετικά με την αντιπροσωπευτικότητα και τις διάφορες δραστηριότητές τους, καθώς και όλα τα άλλα αναγκαία για την αξιολόγηση στοιχεία.Η Επιτροπή μπορεί να αντιταχθεί στην αναγνώριση εντός δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης.3. Τα κράτη μέλη:α) αποφασίζουν σχετικά με τη χορήγηση αναγνώρισης εντός τριών μηνών από την υποβολή της αίτησης, η οποία πρέπει να συνοδεύεται από όλα τα σχετικά δικαιολογητικά·β) ελέγχουν τακτικά την τήρηση, εκ μέρους των διεπαγγελματικών οργανώσεων, των όρων και προϋποθέσεων αναγνώρισης, επιβάλλουν κυρώσεις στις οργανώσεις αυτές σε περίπτωση μη τήρησης ή παρατυπιών όσον αφορά τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και αποφασίζουν, εφόσον είναι αναγκαίο, την ανάκληση της αναγνώρισης·γ) ανακαλούν την αναγνώριση εάν:i) δεν πληρούνται πλέον οι απαιτήσεις και οι όροι αναγνώρισης που προβλέπονται στο παρόν υποτμήμα·ii) η διεπαγγελματική οργάνωση συμμετέχει σε οποιαδήποτε από τις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που προβλέπονται στο άρθρο 176α παράγραφος 3, ανεξάρτητα από τις τυχόν άλλες κυρώσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία·iii) η διεπαγγελματική οργάνωση δεν τηρεί την υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 176α παράγραφος 2·δ) κοινοποιούν στην Επιτροπή εντός δύο μηνών κάθε απόφαση χορήγησης, απόρριψης ή ανάκλησης αναγνώρισης.4. Η Επιτροπή θεσπίζει τους όρους και τη συχνότητα με την οποία τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με τις δραστηριότητες των διεπαγγελματικών οργανώσεων.Η Επιτροπή μπορεί, μετά τη διενέργεια ελέγχων, να ζητήσει από κράτος μέλος την ανάκληση αναγνώρισης.5. Η αναγνώριση ισοδυναμεί με άδεια άσκησης των δραστηριοτήτων που απαριθμούνται στο άρθρο 123 παράγραφος 3 στοιχείο γ), με την επιφύλαξη άλλων διατάξεων του παρόντος κανονισμού.6. Η Επιτροπή μεριμνά για τη δημοσιοποίηση, με τον τρόπο που κρίνει ως τον πλέον κατάλληλο, καταλόγου αναγνωρισμένων διεπαγγελματικών οργανώσεων, αναφέροντας τον οικονομικό τομέα ή την περιοχή των δραστηριοτήτων τους και τις δραστηριότητες που ασκούν κατά την έννοια του άρθρου 125 ιβ. Δημοσιοποιούνται επίσης οι ανακλήσεις αναγνώρισης.Άρθρο 125ιβ Επέκταση κανόνων1. Όταν μια διεπαγγελματική οργάνωση που αναπτύσσει δραστηριότητες σε συγκεκριμένη περιφέρεια ή περιφέρειες κράτους μέλους θεωρείται αντιπροσωπευτική της παραγωγής, της εμπορίας ή της μεταποίησης ενός συγκεκριμένου προϊόντος, το οικείο κράτος μέλος μπορεί, ύστερα από αίτηση της εν λόγω διεπαγγελματικής οργάνωσης, να καταστήσει δεσμευτικές, για περιορισμένη χρονική περίοδο και για άλλους μεμονωμένους ή μη οικονομικούς φορείς που αναπτύσσουν δραστηριότητες στη σχετική περιφέρεια ή περιφέρειες και δεν ανήκουν στην οργάνωση αυτή, ορισμένες συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές που συνάπτονται στο πλαίσιο της οργάνωσης αυτής.2. Μια διεπαγγελματική οργάνωση θεωρείται αντιπροσωπευτική κατά την έννοια της παραγράφου 1 όταν συγκεντρώνει τουλάχιστον τα δύο τρίτα της παραγωγής ή της εμπορίας ή της μεταποίησης του ή των συγκεκριμένων προϊόντων στην ή στις οικείες περιφέρειες ενός κράτους μέλους. Όταν η αίτηση επέκτασης των κανόνων της σε άλλους οικονομικούς φορείς καλύπτει περισσότερες από μία περιφέρειες, η διεπαγγελματική οργάνωση πρέπει να αποδεικνύει στοιχειώδη αντιπροσωπευτικότητα για καθέναν από τους κλάδους που συγκεντρώνει, σε καθεμία από τις καλυπτόμενες περιφέρειες.3. Οι κανόνες για τους οποίους μπορεί να ζητηθεί επέκταση σε

type: legislation

jurisdiction: EU


text: άλλους οικονομικούς φορείς:α) αφορούν ένα από τα ακόλουθα θέματα:i) παροχή πληροφοριών όσον αφορά την παραγωγή και την αγορά,ii) εφαρμογή αυστηρότερων κανόνων όσον αφορά την παραγωγή σε σχέση με εκείνους που προβλέπει η κοινοτική ή η εθνική νομοθεσία,iii) κατάρτιση τυποποιημένων συμβάσεων σύμφωνων με τους κοινοτικούς κανόνες,iv) κανόνες εμπορίας,v) κανόνες για την προστασία του περιβάλλοντος,vi) μέτρα για την προώθηση και την αξιοποίηση του δυναμικού των προϊόντων,vii) μέτρα προστασίας της βιολογικής γεωργίας και των ονομασιών προέλευσης, των σημάτων ποιότητας και των γεωγραφικών ενδείξεων·β) εφαρμόζονται επί μία τουλάχιστον περίοδο εμπορίας·γ) μπορούν να καταστούν δεσμευτικοί για τρεις περιόδους εμπορίας κατ’ ανώτατο όριο·δ) δεν ζημιώνουν άλλους οικονομικούς φορείς του συγκεκριμένου κράτους μέλους ή της Κοινότητας.Ωστόσο, η προϋπόθεση που αναφέρεται στο στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου δεν εφαρμόζεται εάν οι σχετικοί κανόνες είναι αυτοί που παρατίθενται στα σημεία 1, 3 και 5 του παραρτήματος XVIα. Σε αυτή την περίπτωση, η επέκταση των κανόνων δεν επιτρέπεται να εφαρμόζεται για διάστημα μεγαλύτερο της μίας περιόδου εμπορίας.4. Οι κανόνες που προβλέπονται στην παράγραφο 3 στοιχείο α) σημεία ii), iv) και v) δεν πρέπει να διαφέρουν από αυτούς του παραρτήματος XVIα. Οι κανόνες που προβλέπονται στην παράγραφο 3 στοιχείο α) σημείο ii) δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα που παράγονται εκτός της ή των συγκεκριμένων περιφερειών που προβλέπονται στην παράγραφο 1.Άρθρο 125ιγ Κοινοποίηση και ανάκληση της επέκτασης κανόνων1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν πάραυτα στην Επιτροπή τους κανόνες που κατέστησαν δεσμευτικούς για όλους τους οικονομικούς φορείς συγκεκριμένης περιφέρειας ή συγκεκριμένων περιφερειών σύμφωνα με το άρθρο 125ιβ παράγραφος 1. Η Επιτροπή μεριμνά για τη δημοσιοποίηση των εν λόγω κανόνων με τον τρόπο που κρίνει ως τον πλέον κατάλληλο.2. Πριν από τη δημοσιοποίηση των κανόνων, η Επιτροπή ενημερώνει την επιτροπή που συστάθηκε δυνάμει του άρθρου 195 για κάθε κοινοποίηση επέκτασης διεπαγγελματικών συμφωνιών.3. Η Επιτροπή αποφασίζει ότι ένα κράτος μέλος οφείλει να ανακαλέσει την επέκταση κανόνων που έχει αποφασίσει το εν λόγω κράτος μέλος, στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 125η.Άρθρο 125ιδ Χρηματικές εισφορές από μη μέληΣε περίπτωση επέκτασης των κανόνων για ένα ή περισσότερα προϊόντα και όταν μία ή περισσότερες από τις δραστηριότητες που προβλέπονται στο άρθρο 125ιβ παράγραφος 3 στοιχείο α) ασκούνται από αναγνωρισμένη διεπαγγελματική οργάνωση και παρουσιάζουν γενικό οικονομικό ενδιαφέρον για τα πρόσωπα των οποίων οι δραστηριότητες είναι συναφείς προς το ή τα εν λόγω προϊόντα, το κράτος μέλος το οποίο χορήγησε την αναγνώριση μπορεί να αποφασίζει ότι τα μεμονωμένα πρόσωπα ή οι ομάδες που δεν είναι μέλη της διεπαγγελματικής οργάνωσης αλλά επωφελούνται από τις εν λόγω δραστηριότητες, καταβάλλουν στην οργάνωση ένα ποσό ίσο προς το σύνολο ή μέρος των χρηματικών εισφορών που καταβάλλουν τα μέλη της, εφόσον οι εισφορές αυτές προορίζονται να καλύψουν δαπάνες που απορρέουν άμεσα από την άσκηση των εν λόγω δραστηριοτήτων."(28) Το άρθρο 127 στοιχείο ε) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:“ε) ενδεχομένως, τους κανόνες για τις διεθνικές οργανώσεις παραγωγών και τις διεθνικές ενώσεις οργανώσεων παραγωγών, συμπεριλαμβανομένης της διοικητικής αρωγής που παρέχουν οι σχετικές αρμόδιες αρχές στην περίπτωση διεθνικής συνεργασίας·στ) ενδεχομένως, τα αποτελέσματα που απορρέουν από την αναγνώριση ως διεπαγγελματικής οργάνωσης."(29) Στο άρθρο 130, τα στοιχεία ζ) έως ιε) αντικαθίστανται από


text: το ακόλουθο κείμενο:"ζ) των οπωροκηπευτικών·η) των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών·θ) της μπανάνας·ι) των ζώντων φυτών·ια) του βοείου κρέατος·ιβ) του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων·ιγ) του χοίρειου κρέατος·ιδ) του αιγοπρόβειου κρέατος·ιε) των αυγών·ιστ) του κρέατος πουλερικών·ιζ) της γεωργικής αιθυλικής αλκοόλης."(30) Μετά το το άρθρο 140 παρεμβάλλεται ακόλουθο άρθρο 140α:" Άρθρο 140α Σύστημα τιμής εισόδου για τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών1. Εάν η εφαρμογή του δασμολογικού συντελεστή του κοινού δασμολογίου εξαρτάται από την τιμή εισόδου της εισαγόμενης παρτίδας, το αληθές της τιμής αυτής ελέγχεται με τη βοήθεια μιας κατ’ αποκοπή αξίας κατά την εισαγωγή, η οποία υπολογίζεται από την Επιτροπή, ανά προϊόν και καταγωγή, βάσει του σταθμισμένου μέσου όρου των τιμών του προϊόντος στις αντιπροσωπευτικές αγορές εισαγωγής των κρατών μελών ή, κατά περίπτωση, σε άλλες αγορές.Ωστόσο, η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει ειδικές διατάξεις για την επαλήθευση της τιμής εισόδου των εισαγόμενων προϊόντων που προορίζονται πρωτίστως για μεταποίηση.2. Εάν η δηλωθείσα τιμή εισόδου της σχετικής παρτίδας είναι υψηλότερη από την κατ' αποκοπή αξία κατά την εισαγωγή, προσαυξημένη κατά ένα όριο καθοριζόμενο από την Επιτροπή το οποίο δεν μπορεί να υπερβαίνει την κατ' αποκοπήν αξία κατά περισσότερο από 10%, απαιτείται η σύσταση εγγύησης ίσης προς τους εισαγωγικούς δασμούς, η οποία προσδιορίζεται βάσει της κατ' αποκοπήν αξίας κατά την εισαγωγή.3. Εάν η τιμή εισόδου της σχετικής παρτίδας δεν έχει δηλωθεί κατά τον εκτελωνισμό, η εφαρμογή του δασμολογικού συντελεστή του κοινού δασμολογίου εξαρτάται από την κατ' αποκοπήν αξία κατά την εισαγωγή ή από την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων της τελωνειακής νομοθεσίας, υπό όρους που καθορίζονται από την Επιτροπή.”(31) Στο άρθρο 141 παράγραφος 1, η εισαγωγική πρόταση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:“Επιβάλλεται πρόσθετος εισαγωγικός δασμός στις εισαγωγές που πραγματοποιούνται με τον δασμολογικό συντελεστή που προβλέπεται στα άρθρα 135 έως 140, ενός ή περισσοτέρων προϊόντων των τομέων των σιτηρών, του ρυζιού, της ζάχαρης, των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών, του βοείου κρέατος, του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, του χοίρειου κρέατος, του αιγοπρόβειου κρέατος, των αυγών, των πουλερικών και της μπανάνας, με στόχο την πρόληψη ή την εξουδετέρωση των δυσμενών επιπτώσεων στην κοινοτική αγορά, οι οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν από τις εισαγωγές αυτές, εάν:”(32) Στο άρθρο 153, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"1. Καθορίζεται για την Κοινότητα παραδοσιακή ανάγκη εφοδιασμού ζάχαρης για ραφινάρισμα 2.324.735 τόνων ανά περίοδο εμπορίας, εκφραζόμενη ως λευκή ζάχαρη."(33) Στο άρθρο 161 παράγραφος 1, μετά το στοιχείο δ) παρεμβάλλονται τα ακόλουθα στοιχεία:"ε) των οπωροκηπευτικών·στ) των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών·ζ) του βοείου κρέατος·η) του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων·θ) του χοίρειου κρέατος·ι) του αιγοπρόβειου κρέατος·ια) των αυγών·ιβ) του κρέατος πουλερικών·ιγ) της γεωργικής αιθυλικής αλκοόλης."(34) Μετά το άρθρο 176 παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:"Άρθρο 176α Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές στον τομέα των οπωροκηπευτικών1. Το άρθρο 81 παράγραφος 1 της συνθήκης δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές των αναγνωρισμένων διεπαγγελματικών οργανώσεων, οι οποίες αποβλέπουν στην άσκηση των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 123 παράγραφος 3 στοιχείο γ) του παρόντος κανονισμού.2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται μόνον εφόσον:α) οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή·β) εντός δύο μηνών από την παραλαβή όλων των απαιτούμενων στοιχείων,


text: η Επιτροπή δεν έχει κηρύξει τις εν λόγω συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές ασυμβίβαστες προς τους κοινοτικούς κανόνες.3. Οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές δεν επιτρέπεται να τίθενται σε ισχύ πριν από την παρέλευση της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο β).4. Σε κάθε περίπτωση, κηρύσσονται ασυμβίβαστες προς τους κοινοτικούς κανόνες οι ακόλουθες συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές:α) οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που ενδέχεται να οδηγήσουν σε οποιασδήποτε μορφής κατακερματισμό της κοινοτικής αγοράς·β) οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που ενδέχεται να επηρεάσουν την εύρυθμη λειτουργία της οργάνωσης αγοράς·γ) οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που ενδέχεται να προκαλέσουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού οι οποίες δεν είναι απαραίτητες για την επίτευξη των στόχων της κοινής γεωργικής πολιτικής που επιδιώκονται μέσω των δραστηριοτήτων της διεπαγγελματικής οργάνωσης·δ) οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που συνεπάγονται τον καθορισμό τιμών, με την επιφύλαξη των δραστηριοτήτων που ασκούνται από τις διεπαγγελματικές οργανώσεις στο πλαίσιο της εφαρμογής ειδικών κοινοτικών κανόνων·ε) οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που ενδέχεται να οδηγήσουν στην εισαγωγή διακρίσεων ή να καταργήσουν τον ανταγωνισμό για σημαντικό μέρος των εν λόγω προϊόντων.5. Εάν, μετά την παρέλευση της δίμηνης προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο β), η Επιτροπή διαπιστώσει ότι δεν τηρούνται οι όροι εφαρμογής της παραγράφου 1, λαμβάνει απόφαση στην οποία αναφέρεται ότι για τη συγκεκριμένη συμφωνία, απόφαση ή εναρμονισμένη πρακτική εφαρμόζεται το άρθρο 81 παράγραφος 1 της συνθήκης.Η εν λόγω απόφαση της Επιτροπής δεν εφαρμόζεται πριν από την ημερομηνία κοινοποίησής της στη σχετική διεπαγγελματική οργάνωση, εκτός εάν η εν λόγω διεπαγγελματική οργάνωση έχει δώσει ανακριβείς πληροφορίες ή έχει κάνει κατάχρηση της εξαίρεσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1.6. Στην περίπτωση πολυετών συμφωνιών, η κοινοποίηση για το πρώτο έτος ισχύει και για τα επόμενα έτη της συμφωνίας. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή μπορεί, με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους, να προβεί σε διαπίστωση του ασυμβίβαστου χαρακτήρα της ανά πάσα στιγμή."(35) Το άρθρο 179 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"Άρθρο 179 Εκτελεστικοί κανόνες για τις συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές στους τομείς των οπωροκηπευτικών και του καπνούΗ Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής των άρθρων 176α, 177 και 178, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για την κοινοποίηση και τη δημοσίευση."(36) Το άρθρο 182 τροποποιείται ως εξής:α) Η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:“2. Η Φινλανδία μπορεί, εφόσον προηγηθεί σχετική άδεια εκ μέρους της Επιτροπής, να χορηγεί ενισχύσεις για ορισμένες ποσότητες σπόρων προς σπορά, με εξαίρεση τους σπόρους προς σπορά φλέοντος του λειμώνιου ( Phleum pratense L.), και για ορισμένες ποσότητες σπόρων σιτηρών προς σπορά, οι οποίες παράγονται αποκλειστικά στη Φινλανδία, μέχρι και το έτος συγκομιδής 2010.Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2008 το αργότερο, η Φινλανδία διαβιβάζει στην Επιτροπή αναλυτική έκθεση σχετικά με τα αποτελέσματα των ενισχύσεων που έχουν εγκριθεί."β) Προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:"5. Επιτρέπεται στα κράτη μέλη να εξακολουθούν να καταβάλλουν κρατικές ενισχύσεις δυνάμει ισχυόντων καθεστώτων για την παραγωγή και την εμπορία πατατών, νωπών ή διατηρημένων με απλή ψύξη, που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 0701, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011·6. Όσον αφορά τον τομέα των οπωροκηπευτικών, επιτρέπεται στα κράτη μέλη


text: να καταβάλλουν κρατικές ενισχύσεις έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010, υπό τους ακόλουθους όρους:α) οι κρατικές ενισχύσεις καταβάλλονται μόνο σε παραγωγούς οπωροκηπευτικών οι οποίοι δεν είναι μέλη αναγνωρισμένης οργάνωσης παραγωγών και οι οποίοι υπογράφουν με αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών σύμβαση με την οποία αποδέχονται να εφαρμόσουν τα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων της εν λόγω οργάνωσης παραγωγών·β) το ποσό της ενίσχυσης που καταβάλλεται στους παραγωγούς αυτούς δεν υπερβαίνει το 75% της κοινοτικής στήριξης που λαμβάνουν τα μέλη της συγκεκριμένης οργάνωσης παραγωγών· καιγ) το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010 το αργότερο, έκθεση σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα των κρατικών ενισχύσεων, στην οποία αναφέρεται ιδίως αναλυτικά ο βαθμός στον οποίο η ενίσχυση έχει στηρίξει την οργάνωση του τομέα. Η Επιτροπή εξετάζει την έκθεση και αποφασίζει εάν θα υποβάλλει κατάλληλες προτάσεις."(37) Στο άρθρο 184 προστίθεται το ακόλουθο σημείο:"(4) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013, προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων που προβλέπονται στο μέρος II τίτλος I κεφάλαιο IV τμήμα IVα και στο μέρος II τίτλος II κεφάλαιο II όσον αφορά τις οργανώσεις παραγωγών, τα επιχειρησιακά ταμεία και τα επιχειρησιακά προγράμματα στον τομέα των οπωροκηπευτικών."(38) Μετά το άρθρο 203 παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:Άρθρο 203α Μεταβατικοί κανόνες στους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών1. Τα καθεστώτα ενίσχυσης που προβλέπονται στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 2201/96 και (ΕΚ) αριθ. 2202/96 και καταργήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 εξακολουθούν να ισχύουν για καθένα από τα σχετικά προϊόντα για την περίοδο εμπορίας του η οποία λήγει το 2008.2. Οι οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών, οι οποίες έχουν ήδη αναγνωρισθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού εξακολουθούν να αναγνωρίζονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Εφόσον απαιτείται, προσαρμόζονται στις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010.Οι οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών, οι οποίες έχουν ήδη αναγνωρισθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1182/2007, εξακολουθούν να αναγνωρίζονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού.3. Κατόπιν σχετικής αίτησης οργάνωσης παραγωγών, επιχειρησιακό πρόγραμμα που είχε εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 πριν από την ημερομηνία εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1182/2007:α) μπορεί να εξακολουθεί να εφαρμόζεται έως τη λήξη του, ήβ) τροποποιείται για να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, ήγ) αντικαθίσταται από νέο επιχειρησιακό πρόγραμμα που εγκρίνεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού.Τα στοιχεία ε) και στ) του άρθρου 103δ παράγραφος 3 εφαρμόζονται στα επιχειρησιακά προγράμματα τα οποία υποβάλλονται κατά τη διάρκεια του 2007 αλλά δεν έχουν ακόμη εγκριθεί κατά την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και τα οποία πληρούν κατά τα άλλα τα κριτήρια των εν λόγω στοιχείων.4. Οι ομάδες παραγωγών στις οποίες είχε χορηγηθεί προαναγνώριση δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 εξακολουθούν να επωφελούνται από την εν λόγω προαναγνώριση δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Τα σχέδια αναγνώρισης που είχαν εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 εξακολουθούν να επωφελούνται από την εν λόγω έγκριση δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Ωστόσο, τα σχέδια τροποποιούνται, εφόσον απαιτείται, ώστε η ομάδα παραγωγών να είναι σε θέση να ανταποκρίνεται στα κριτήρια αναγνώρισης οργανώσεων παραγωγών


text: που καθορίζονται στο άρθρο 125β του παρόντος κανονισμού. Όσον αφορά αυτές τις ομάδες παραγωγών των κρατών μελών που προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004 ή αργότερα, τα ποσοστά ενίσχυσης που καθορίζονται στο άρθρο 103α παράγραφος 3 στοιχείο α) εφαρμόζονται στα σχέδια αναγνώρισης από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.5. Οι συμβάσεις οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2202/96 και καλύπτουν περισσότερες της μίας περιόδους εμπορίας του καθεστώτος ενίσχυσης για τη μεταποίηση εσπεριδοειδών και οι οποίες αφορούν την περίοδο εμπορίας που αρχίζει την 1η Οκτωβρίου 2008 ή μεταγενέστερες περιόδους εμπορίας μπορούν, εφόσον συμφωνούν και τα δύο μέρη της σύμβασης, να τροποποιούνται ή να τερματίζονται για να ληφθούν υπόψη η κατάργηση του εν λόγω κανονισμού από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 και η συνακόλουθη κατάργηση της ενίσχυσης. Στα ενδιαφερόμενα μέρη δεν επιβάλλονται κυρώσεις δυνάμει του εν λόγω κανονισμού ή των εκτελεστικών κανόνων του λόγω αυτής της τροποποίησης ή αυτού του τερματισμού.6. Όταν ένα κράτος μέλος χρησιμοποιεί τη μεταβατική ρύθμιση του άρθρου 68β ή του άρθρου 143βγ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003, οι κανόνες που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/96 ή το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2202/96 για τα στοιχειώδη χαρακτηριστικά των πρώτων υλών που παραδίδονται για μεταποίηση και τις στοιχειώδεις ποιοτικές απαιτήσεις για τα τελικά προϊόντα εξακολουθούν να ισχύουν για τις πρώτες ύλες που συγκομίζονται στην επικράτεια αυτού του κράτους μέλους.7. Έως ότου εγκριθούν νέα πρότυπα εμπορίας για τα οπωροκηπευτικά και τα μεταποιημένα οπωροκηπευτικά σύμφωνα με τα άρθρα 113 και 113α, εξακολουθούν να εφαρμόζονται τα πρότυπα εμπορίας που εκπονήθηκαν κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/96.8. Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει τα μέτρα που απαιτούνται για τη διευκόλυνση της μετάβασης από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96, (ΕΚ) αριθ. 2202/96 και (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 στις ρυθμίσεις που θεσπίζονται με τον παρόντα κανονισμό, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προβλέπονται στις παραγράφους 1 έως 7 του παρόντος άρθρου."(39) Τα παραρτήματα τροποποιούνται ως εξής:α) Μετά το παράρτημα VII, παρεμβάλλονται τα παραρτήματα VIIα, VIIβ και VIIγ, το κείμενο των οποίων παρατίθεται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού·β) Στο παράρτημα VIII, το σημείο VI αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"VI.Όταν εφαρμόζεται το άρθρο 59 παράγραφος 2, τα κράτη μέλη χορηγούν τις αναπροσαρμοσμένες ποσοστώσεις το αργότερο έως τα τέλη Φεβρουαρίου, προκειμένου να εφαρμοστούν κατά την επόμενη περίοδο εμπορίας.”γ) Μετά το παράρτημα XI παρεμβάλλεται το παράρτημα XIα, το κείμενο του οποίου παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού.δ) Στο παράρτημα XIII σημείο III παράγραφος 1 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:"Το θερμικά επεξεργασμένο γάλα που δεν πληροί τις απαιτήσεις ως προς την περιεκτικότητα σε λιπαρές ουσίες που προβλέπονται στα στοιχεία β), γ) και δ) του πρώτου εδαφίου θεωρείται γάλα κατανάλωσης, υπό τον όρο ότι η περιεκτικότητα σε λιπαρές ουσίες αναγράφεται στη συσκευασία σαφώς με ένα δεκαδικό ψηφίο και ευανάγνωστα με τη μορφή “λιπαρές ουσίες ...%”. Το εν λόγω γάλα δεν περιγράφεται ως πλήρες γάλα, ημιαποκορυφωμένο γάλα ή αποκορυφωμένο γάλα."ε) Μετά το παράρτημα XVI παρεμβάλλεται το παράρτημα


text: XVIα, το κείμενο του οποίου παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού.στ) Το παράρτημα XXΙΙ τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα IV του παρόντος κανονισμού.Άρθρο 2 Καταργούμενες διατάξειςΟι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96, (ΕΚ) αριθ. 700/2007 και (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 καταργούνται.Οι παραπομπές στους καταργούμενους κανονισμούς νοούνται ως παραπομπές στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και διαβάζονται σύμφωνα με τους σχετικούς πίνακες αντιστοιχίας που παρατίθενται στο παράρτημα XXΙΙ του εν λόγω κανονισμού.Άρθρο 3Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .Εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2008. Ωστόσο :α) τα σημεία 3, 4, 5, 7, 11 και 12 του άρθρου 1 εφαρμόζονται από την 1η Σεπτεμβρίου 2008·β) τα σημεία 8, 13 έως 17 και 30 του άρθρου 1 εφαρμόζονται από την 1η Οκτωβρίου 2008.Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I" ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VΙΙαΥπολογισμός του ποσοστού που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο1. Για τους σκοπούς του υπολογισμού που αναφέρεται στο σημείο 2, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:α) "ποσοστό σε επίπεδο κράτους μέλους": το ποσοστό που καθορίζεται σύμφωνα με το σημείο 2 με σκοπό τον προσδιορισμό της συνολικής ποσότητας που πρέπει να μειωθεί στο επίπεδο του εκάστοτε κράτους μέλους·β) "κοινό ποσοστό": το κοινό ποσοστό που έχει καθορίσει η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο·γ) "μείωση": ο αριθμός που προκύπτει από τη διαίρεση των συνολικών ποσοστώσεων που αποτέλεσαν αντικείμενο αποποίησης στο κράτος μέλος δια των εθνικών ποσοστώσεων που καθορίζονται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 318/2006 στην έκδοση που ίσχυε την 1η Ιουλίου 2006. Για τα κράτη μέλη που δεν ήταν μέλη της Κοινότητας την 1η Ιουλίου 2006, η αναφορά στο παράρτημα III αφορά την έκδοση που ίσχυε κατά την ημερομηνία της προσχώρησής τους στην Κοινότητα.2. Το ποσοστό σε επίπεδο κράτους μέλους ισούται με το κοινό ποσοστό πολλαπλασιαζόμενο επί 1 – [(1/0,6) x τη μείωση].Όταν το αποτέλεσμα είναι μικρότερο από μηδέν, το εφαρμοστέο ποσοστό ισούται με μηδέν.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIIβΥπολογισμός του ποσοστού που εφαρμόζεται στις επιχειρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο1. Για τους σκοπούς του υπολογισμού που αναφέρεται στο σημείο 2, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:α) "εφαρμοστέο ποσοστό": το ποσοστό που καθορίζεται σύμφωνα με το σημείο 2 και εφαρμόζεται στην ποσόστωση που χορηγείται στην εκάστοτε επιχείρηση·β) "κοινό ποσοστό σε επίπεδο κράτους μέλους": το ποσοστό το οποίο υπολογίζεται για το εκάστοτε κράτος μέλος με βάση τον τύπο:Qty / Σ [ (1- R/K ) x Q]όπουQty = η ποσότητα που πρέπει να μειωθεί στο επίπεδο του κράτους μέλους που αναφέρεται στο παράρτημα VIIα σημείο 1 στοιχείο α),R = η αποποίηση που αναφέρεται στο στοιχείο γ) και αφορά συγκεκριμένη επιχείρηση,Q = η ποσόστωση της ίδιας συγκεκριμένης επιχείρησης που θα διατίθεται στα τέλη Φεβρουαρίου 2010,K = ο αριθμός που υπολογίζεται σύμφωνα με το στοιχείο δ),Σ αναφέρεται στο άθροισμα του γινομένου (1-R/K) x Q υπολογιζόμενου για κάθε επιχείρηση που διαθέτει ποσόστωση στην επικράτεια του κράτους μέλους· όταν το γινόμενο είναι μικρότερο από μηδέν, το άθροισμα


text: ισούται με μηδέν·γ) "αποποίηση": ο αριθμός που προκύπτει από τη διαίρεση της ποσότητας των ποσοστώσεων τις οποίες η ενδιαφερόμενη επιχείρηση έχει αποποιηθεί, διά της ποσόστωσης που της έχει χορηγηθεί σύμφωνα με τα άρθρα 56 και 60·δ) "K": υπολογίζεται σε κάθε κράτος μέλος διαιρώντας τη συνολική μείωση της ποσόστωσης στο εν λόγω κράτος μέλος (εθελοντικές αποποιήσεις συν η ποσότητα που πρέπει να μειωθεί στο επίπεδο του κράτους μέλους, που αναφέρεται στο παράρτημα VIIα σημείο 1 στοιχείο α) δια της αρχικής του ποσόστωσης που καθορίζεται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 318/2006 στην έκδοση που ίσχυε την 1η Ιουλίου 2006. Για τα κράτη μέλη που δεν ήταν μέλη της Κοινότητας την 1η Ιουλίου 2006, η αναφορά στο παράρτημα III αφορά την έκδοση που ίσχυε κατά την ημερομηνία της προσχώρησής τους στην Κοινότητα.2. Το εφαρμοστέο ποσοστό ισούται με το κοινό ποσοστό σε επίπεδο κράτους μέλους πολλαπλασιαζόμενο επί 1 – [(1/0,6) x την αποποίηση].Όταν το αποτέλεσμα είναι μικρότερο από μηδέν, το εφαρμοστέο ποσοστό ισούται με μηδέν.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIIγΥπολογισμός του συντελεστή που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 52α παράγραφος 11. Για τους σκοπούς των υπολογισμών που αναφέρονται στα σημεία 2 και 3, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:α) "συντελεστής σε επίπεδο κράτους μέλους": ο συντελεστής που καθορίζεται σύμφωνα με το σημείο 2·β) "μείωση": ο αριθμός που προκύπτει από τη διαίρεση των συνολικών ποσοστώσεων ζάχαρης που αποτέλεσαν αντικείμενο αποποίησης στο κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτήτων που αποτέλεσαν αντικείμενο αποποίησης κατά την περίοδο εμπορίας για την οποία ισχύει η απόσυρση, δια των εθνικών ποσοστώσεων ζάχαρης που καθορίζονται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 318/2006, στην έκδοση που ίσχυε την 1η Ιουλίου 2006. Για τα κράτη μέλη που δεν ήταν μέλη της Κοινότητας την 1η Ιουλίου 2006, η αναφορά στο παράρτημα III αφορά την έκδοση που ίσχυε κατά την ημερομηνία της προσχώρησής τους στην Κοινότητα·γ) "συντελεστής": ο συντελεστής που καθορίζεται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 52 παράγραφος 2.2. Για τις περιόδους εμπορίας 2008/2009 και 2009/2010, ο συντελεστής σε επίπεδο κράτους μέλους είναι ίσος με τον συντελεστή προσαυξημένο κατά [(1/0,6) x τη μείωση] x (1 – τον συντελεστή).Όταν το αποτέλεσμα είναι μεγαλύτερο από 1, ο εφαρμοστέος συντελεστής ισούται με 1."ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ" Παράρτημα XIα Εμπορία κρέατος βοοειδών ηλικίας το πολύ δώδεκα μηνών σύμφωνα με το άρθρο 113βI. ΟρισμόςΓια τους σκοπούς του παρόντος παραρτήματος, ως "κρέας" νοείται το σύνολο των σφαγίων, του κρέατος με ή χωρίς κόκαλο και των παραπροϊόντων σφαγίων, τεμαχισμένων ή μη, προοριζόμενων για ανθρώπινη κατανάλωση, που προέρχονται από βοοειδή ηλικίας το πολύ δώδεκα μηνών, τα οποία παρουσιάζονται σε νωπή κατάσταση, κατεψυγμένα ή υπερκατεψυγμένα, είτε είναι περιτυλιγμένα ή συσκευασμένα είτε όχι.II. Ταξινόμηση των βοοειδών ηλικίας το πολύ δώδεκα μηνών στο σφαγείοΚατά τη σφαγή τους, όλα τα βοοειδή ηλικίας το πολύ δώδεκα μηνών ταξινομούνται από τις επιχειρήσεις, υπό την εποπτεία της αρμόδιας αρχής που αναφέρεται στο σημείο VII παράγραφος 1 του παρόντος παραρτήματος, σε μία από τις ακόλουθες δύο κατηγορίες:(A) Κατηγορία V: βοοειδή ηλικίας το πολύ οκτώ μηνώνΓράμμα αναγνώρισης της κατηγορίας: V·(B) Κατηγορία Z: βοοειδή ηλικίας άνω των 8 μηνών, αλλά το πολύ δώδεκα μηνώνΓράμμα αναγνώρισης της κατηγορίας: Z.Η


text: παρούσα ταξινόμηση διενεργείται με βάση τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στο διαβατήριο που συνοδεύει τα βοοειδή ή, ελλείψει αυτού, με βάση τα δεδομένα που περιλαμβάνονται στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων που προβλέπεται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 2000, για τη θέσπιση συστήματος αναγνώρισης και καταγραφής των βοοειδών και την επισήμανση του βοείου κρέατος και των προϊόντων με βάση το βόειο κρέας, καθώς και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 820/97 του Συμβουλίου*.* ΕΕ L 204 της 11.8.2000, σ. 1.III. Ονομασίες πώλησης1. Η ονομασία πώλησης είναι η ονομασία με την οποία πωλείται ένα τρόφιμο, κατά την έννοια του άρθρου 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων*.2. Το κρέας βοοειδών ηλικίας το πολύ δώδεκα μηνών διατίθεται στο εμπόριο στα κράτη μέλη μόνο με την(τις) ακόλουθη(-ες) ονομασία(-ες) πώλησης:(A) Κρέας βοοειδών της κατηγορίας V:Χώρα εμπορίας | Ονομασίες πώλησης που πρέπει να χρησιμοποιούνται |Βέλγιο | veau, viande de veau / kalfsvlees / Kalbfleisch |Βουλγαρία | месо от малки телета |Τσεχική Δημοκρατία | Telecí |Δανία | lyst kalvekød |Γερμανία | Kalbfleisch |Εσθονία | Vasikaliha |Ελλάδα | μοσχάρι γάλακτος |Ισπανία | ternera blanca, carne de ternera blanca |Γαλλία | veau, viande de veau |Ιρλανδία | Veal |Ιταλία | vitello, carne di vitello |Κύπρος | μοσχάρι γάλακτος |Λετονία | teļa gaļa |Λιθουανία | veršiena |Λουξεμβούργο | veau, viande de veau / Kalbfleisch |Ουγγαρία | Borjúhús |Μάλτα | Vitella |Κάτω Χώρες | Kalfsvlees |Αυστρία | Kalbfleisch |Πολωνία | Cielęcina |Πορτογαλία | Vitela |Ρουμανία | carne de vițel |Σλοβενία | Teletina |Σλοβακία | teľacie mäso |Φινλανδία | vaalea vasikanliha / ljust kalvkött |Σουηδία | ljust kalvkött |Ηνωμένο Βασίλειο | Veal |(B) Κρέας βοοειδών της κατηγορίας Z:Χώρα εμπορίας | Ονομασίες πώλησης που πρέπει να χρησιμοποιούνται |Βέλγιο | jeune bovin, viande de jeune bovin / jongrundvlees / Jungrindfleisch |Βουλγαρία | телешко месо |Τσεχική Δημοκρατία | hovězí maso z mladého skotu |Δανία | Kalvekød |Γερμανία | Jungrindfleisch |Εσθονία | Noorloomaliha |Ελλάδα | νεαρό μοσχάρι |Ισπανία | ternera, carne de ternera |Γαλλία | jeune bovin, viande de jeune bovin |Ιρλανδία | rosé Veal |Ιταλία | vitellone, carne di vitellone |Κύπρος | νεαρό μοσχάρι |Λετονία | jaunlopa gaļa |Λιθουανία | Jautiena |Λουξεμβούργο | jeune bovin, viande de jeune bovin / Jungrindfleisch |Ουγγαρία | növendék marha húsa |Μάλτα | Vitellun |Κάτω Χώρες | rosé kalfsvlees |Αυστρία | Jungrindfleisch |Πολωνία | młoda wołowina |Πορτογαλία | Vitelão |Ρουμανία | carne de tineret bovin |Σλοβενία | meso težjih telet |Σλοβακία | mäso z mladého dobytka |Φινλανδία | vasikanliha / kalvkött |Σουηδία | Kalvkött |Ηνωμένο Βασίλειο | Beef |3. Οι oνομασίες πώλησης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 επιτρέπεται να συμπληρώνονται από την ένδειξη του ονόματος ή τον χαρακτηρισμό των τεμαχίων του κρέατος ή των παραπροϊόντων σφαγίου που αφορούν.4. Οι oνομασίες πώλησης που παρατίθενται για την κατηγορία V στον πίνακα της παραγράφου 2 στοιχείο A και οποιαδήποτε νέα ονομασία που απορρέει από


text: τις εν λόγω oνομασίες πώλησης χρησιμοποιούνται μόνο εφόσον πληρούνται όλες οι απαιτήσεις του παρόντος παραρτήματος.Ειδικότερα, οι όροι "veau", "telecí", "Kalb", "μοσχάρι", "ternera", "kalv", "veal", "vitello", "vitella", "kalf", "vitela" και "teletina" δεν χρησιμοποιούνται σε oνομασία πώλησης ούτε αναφέρονται στην επισήμανση κρέατος βοοειδών ηλικίας άνω των δώδεκα μηνών.* ΕΕ L 109 της 6.5.2000, σ. 29.IV. Υποχρεωτικές πληροφορίες στην ετικέτα1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ και των άρθρων 13, 14 και 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1760/2000, σε κάθε στάδιο της παραγωγής και της εμπορίας, οι επιχειρήσεις επισημαίνουν το κρέας που προέρχεται από βοοειδή ηλικίας το πολύ δώδεκα μηνών με τις ακόλουθες πληροφορίες:α) την ηλικία των ζώων κατά τη σφαγή, η οποία αναγράφεται, κατά περίπτωση, υπό τη μορφή «ηλικία κατά τη σφαγή: έως οκτώ μηνών» για τα ζώα ηλικίας το πολύ οκτώ μηνών, ή «ηλικία κατά τη σφαγή: από οκτώ έως δώδεκα μηνών» για τα ζώα ηλικίας άνω των οκτώ μηνών αλλά το πολύ δώδεκα μηνών·β) την ονομασία πώλησης, σύμφωνα με το σημείο III του παρόντος παραρτήματος.Ωστόσο, κατά παρέκκλιση του στοιχείου α), σε κάθε στάδιο της παραγωγής και της εμπορίας, πλην της διάθεσης στον τελικό καταναλωτή, οι επιχειρήσεις μπορούν να αντικαθιστούν την ηλικία κατά τη σφαγή με το γράμμα αναγνώρισης της κατηγορίας, όπως ορίζεται στο σημείο ΙΙ του παρόντος παραρτήματος.2. Για το κρέας βοοειδών ηλικίας το πολύ δώδεκα μηνών το οποίο παρουσιάζεται προς πώληση στον τελικό καταναλωτή μη προσυσκευασμένο στα σημεία λιανικής πώλησης, τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες βάσει των οποίων θα πρέπει να αναγράφονται οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1.V. Προαιρετικές πληροφορίες στην ετικέταΟι επιχειρήσεις επιτρέπεται να συμπληρώνουν τις υποχρεωτικές πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο IV με προαιρετικές πληροφορίες οι οποίες εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στα άρθρα 16 ή 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1760/2000.VI. ΚαταγραφήΣε κάθε στάδιο της παραγωγής και της εμπορίας κρέατος βοοειδών ηλικίας το πολύ δώδεκα μηνών, οι επιχειρήσεις, προκειμένου να διασφαλίζουν την ακρίβεια των πληροφοριών της ετικέτας οι οποίες αναφέρονται στα σημεία IV και V, καταγράφουν ιδίως τις ακόλουθες πληροφορίες:α) ένδειξη του αριθμού αναγνώρισης και της ημερομηνίας γέννησης των ζώων, μόνο σε επίπεδο σφαγείου·β) ένδειξη του αριθμού αναφοράς ο οποίος επιτρέπει να προσδιορίζεται η σχέση μεταξύ, αφενός, της αναγνώρισης των ζώων από τα οποία προέρχεται το κρέας και, αφετέρου, της ονομασίας πώλησης, της ηλικίας κατά τη σφαγή και του γράμματος αναγνώρισης της κατηγορίας που αναγράφονται στην ετικέτα του κρέατος·γ) ένδειξη της ημερομηνίας άφιξης και αναχώρησης των ζώων και του κρέατος στη μονάδα, για να διασφαλίζεται η αντιστοιχία αφίξεων και αναχωρήσεων.VII. Επίσημοι έλεγχοι1. Πριν από την 1η Ιουλίου 2008 τα κράτη μέλη ορίζουν την ή τις αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για τους επίσημους ελέγχους που διεξάγονται προκειμένου να εξακριβωθεί η εφαρμογή του άρθρου 113α και του παρόντος παραρτήματος, και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.2. Οι επίσημοι έλεγχοι διεξάγονται από την ή τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με τις γενικές αρχές του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και


text: προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων*.3. Η Επιτροπή, από κοινού με τις αρμόδιες αρχές, μεριμνά ώστε τα κράτη μέλη να συμμορφώνονται προς τις διατάξεις του άρθρου 113α και του παρόντος παραρτήματος.4. Οι εμπειρογνώμονες της Επιτροπής διεξάγουν, εφόσον απαιτείται, από κοινού με τις οικείες αρμόδιες αρχές και, ενδεχομένως, με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, επιτόπιους ελέγχους για να διασφαλίζουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 113α και του παρόντος παραρτήματος.5. Κάθε κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου διεξάγονται έλεγχοι παρέχει στην Επιτροπή κάθε αναγκαία συνδρομή που ενδεχομένως χρειάζεται για την εκτέλεση των καθηκόντων της.* ΕΕ L 165 της 30.4.2004, σ. 1.VIII. Κρέατα εισαγόμενα από τρίτες χώρες1. Το κρέας βοοειδών ηλικίας το πολύ δώδεκα μηνών το οποίο εισάγεται από τρίτες χώρες διατίθεται στο εμπόριο στην Κοινότητα σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος παραρτήματος.2. Οι επιχειρήσεις τρίτης χώρας οι οποίες επιθυμούν να διαθέσουν στην κοινοτική αγορά το κρέας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 υποβάλλουν τις δραστηριότητές τους στον έλεγχο της αρμόδιας αρχής η οποία ορίζεται από την εν λόγω τρίτη χώρα ή, ελλείψει αυτής, στον έλεγχο ανεξάρτητου τρίτου φορέα. Ο ανεξάρτητος φορέας οφείλει να παρέχει όλα τα εχέγγυα της συμμόρφωσης προς τους όρους που καθορίζονται στο ευρωπαϊκό πρότυπο EN 45011 ή στον οδηγό ISO/IEC 65 («Γενικές απαιτήσεις για φορείς που λειτουργούν ως συστήματα πιστοποίησης προϊόντων»).3. Η καθοριζόμενη αρμόδια αρχή ή, ενδεχομένως, ο ανεξάρτητος τρίτος φορέας εξασφαλίζουν την τήρηση των απαιτήσεων του παρόντος παραρτήματος.IX. ΚυρώσειςΜε την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων τις οποίες ενδεχομένως θεσπίσει η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 194 του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη θεσπίζουν τους κανόνες για τις κυρώσεις που επιβάλλονται για τις παραβάσεις των διατάξεων του παρόντος παραρτήματος και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίζουν την εφαρμογή τους. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διατάξεις που αφορούν τις κυρώσεις έως την 1η Ιουλίου 2009 το αργότερο και της κοινοποιούν κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση το συντομότερο δυνατόν.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III" Παράρτημα XVIα Διεξοδικός κατάλογος των κανόνων οι οποίοι μπορούν να επεκτείνονται σε παραγωγούς μη μέλη οργανώσεων κατ’ εφαρμογή του άρθρου 125στ και του άρθρου 125ιβ1. Κανόνες παροχής πληροφοριών σχετικά με την παραγωγήα) κοινοποίηση των προθέσεων καλλιέργειας, ανά προϊόν και, ενδεχομένως, ανά ποικιλία·β) κοινοποίηση της θέσης σε καλλιέργεια·γ) κοινοποίηση των συνολικών καλλιεργουμένων εκτάσεων ανά προϊόν και, εφόσον είναι δυνατόν, ανά ποικιλία·δ) κοινοποίηση των προβλεπόμενων ποσοτήτων σε τόνους και των πιθανών ημερομηνιών συγκομιδής ανά προϊόν και, εφόσον είναι δυνατόν, ανά ποικιλία·ε) περιοδική κοινοποίηση των συγκομιζόμενων ποσοτήτων και των διαθέσιμων αποθεμάτων, ανά ποικιλία·στ) πληροφορίες σχετικά με τις δυνατότητες αποθήκευσης.2. Κανόνες παραγωγήςα) επιλογή των σπόρων προς σπορά που πρέπει να χρησιμοποιηθούν ανάλογα με τον προβλεπόμενο προορισμό του προϊόντος (αγορά νωπών προϊόντων ή βιομηχανική μεταποίηση)·β) αραίωμα των οπωρώνων.3. Κανόνες εμπορίαςα) καθορισμένες ημερομηνίες για την έναρξη της συγκομιδής, κλιμάκωση της διάθεσης στην αγορά·β) ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά την ποιότητα και το μέγεθος·γ) προετοιμασία, παρουσίαση, συσκευασία και επισήμανση στο πρώτο στάδιο της διάθεσης στην αγορά·δ) ένδειξη της καταγωγής του προϊόντος.4. Κανόνες σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντοςα) χρησιμοποίηση λιπασμάτων και κοπριάς·β)


text: χρησιμοποίηση προϊόντων φυτοπροστασίας και άλλων μεθόδων προστασίας των καλλιεργειών·γ) μέγιστη περιεκτικότητα των οπωροκηπευτικών σε υπολείμματα προϊόντων φυτοπροστασίας και λιπασμάτων·δ) κανόνες σχετικά με τη διάθεση των υποπροϊόντων και των αποβλήτων·ε) κανόνες σχετικά με την απόσυρση των προϊόντων από την αγορά.5. Κανόνες για την προώθηση και επικοινωνία στο πλαίσιο της πρόληψης και της διαχείρισης κρίσεων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 103γ παράγραφος 2 στοιχείο γ).ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV Τροποποίηση του παραρτήματος XXII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007(1) Στον πίνακα που παρατίθεται στο σημείο 4 όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2759/75, η γραμμή που καταδεικνύει την αντιστοιχία μεταξύ του άρθρου 3 πρώτη παράγραφος πρώτη περίπτωση του εν λόγω κανονισμού και της αντίστοιχης διάταξης του ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"Άρθρο 3 πρώτη παράγραφος πρώτη περίπτωση | Άρθρο 31 παράγραφος 1 στοιχείο ε)" |(2) Στον πίνακα που παρατίθεται στο σημείο 26 όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1255/1999, οι γραμμές που καταδεικνύουν την αντιστοιχία μεταξύ των άρθρων 6 έως 9 του εν λόγω κανονισμού και των αντίστοιχων διατάξεων του ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:"Άρθρο 6 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο | Άρθρ 15 παράγραφος 1 και άρθρο 22 |Άρθρο 6 παράγραφος 1 δεύτερο και τρίτο εδάφιο | Άρθρο 15 παράγραφος 2 |Άρθρο 6 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) πρώτη περίπτωση | Άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο ε) |Άρθρο 6 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) δεύτερη και τρίτη περίπτωση και στοιχείο β) | Άρθρο 10 σε συνδυασμό με το άρθρο 43 στοιχείο α) |Άρθρο 6 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο | Άρθρο 10 σε συνδυασμό με το άρθρο 43 στοιχείο α) |Άρθρο 6 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 28 στοιχείο α) |Άρθρο 6 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο | Άρθρο 29 |Άρθρο 6 παράγραφος 3 τρίτο εδάφιο | Άρθρο 43 στοιχείο δ) σημείο i) |Άρθρο 6 παράγραφος 3 τέταρτο εδάφιο | Άρθρο 43 στοιχείο δ) σημείο iii) |Άρθρο 6 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο και δεύτερο εδάφιο πρώτη φράση | Άρθρο 25 και άρθρο 43 στοιχείο στ) |Άρθρο 6 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο δεύτερη φράση | Άρθρο 43 στοιχείο δ) σημείο iii) |Άρθρο 6 παράγραφος 5 | – |Άρθρο 6 παράγραφος 6 | Άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ) |Άρθρο 7 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο στ), άρθρο 16 πρώτη παράγραφος και άρθρο 43 στοιχείο α) |Άρθρο 7 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο | Άρθρο 23 και άρθρο 43 στοιχείο α) |Άρθρο 7 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο | Άρθρο 43 παράγραφος 1 |Άρθρο 7 παράγραφος 2 | Άρθρο 16 δεύτερη παράγραφος |Άρθρο 7 παράγραφος 4 | Άρθρο 25 και άρθρο 43 στοιχείο ε) |Άρθρο 8 παράγραφος 1 | Άρθρο 28 στοιχείο β) |Άρθρο 8 παράγραφοι 2 και 3 | Άρθρα 30 και άρθρο 43 στοιχείο δ) σημεία i) και iii) |Άρθρο 9 παράγραφος 1 | Άρθρο 31 παράγραφος 1 στοιχείο δ) και άρθρο 36 παράγραφος 1 |Άρθρο 9 παράγραφος 2 | Άρθρο 31 παράγραφος 2 |Άρθρο 9 παράγραφος 3 | Άρθρο 43 στοιχείο δ) σημείο iii) |Άρθρο 9 παράγραφος 4 | Άρθρο 36 παράγραφος 2" |(3) Στον


text: πίνακα που παρατίθεται στο σημείο 30 όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2529/2001, η γραμμή που καταδεικνύει την αντιστοιχία μεταξύ του άρθρου 12 του εν λόγω κανονισμού και της αντίστοιχης διάταξης του ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:"Άρθρο 12 | Άρθρο 31 παράγραφος 1 στοιχείο στ) και άρθρο 38" |(4) Στον πίνακα που παρατίθεται στο σημείο 40 όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 318/2006, μετά τη γραμμή που αφορά το άρθρο 19 του εν λόγω κανονισμού παρεμβάλλεται η ακόλουθη:"Άρθρο 19α | Άρθρο 52α" |(5) Προστίθενται οι ακόλουθοι πίνακες.“45. Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 700/2007Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 700/2007 | Παρών κανονισμός |Άρθρο 1 παράγραφοι 1 και 2 | Άρθρο 113β παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο |Άρθρο 1 παράγραφος 3 | Άρθρο 113β παράγραφος 2 |Άρθρο 2 | Σημείο I. του παραρτήματος XΙα |Άρθρο 3 | Σημείο II. του παραρτήματος XΙα |Άρθρο 4 | Σημείο III. του παραρτήματος XΙα |Άρθρο 5 | Σημείο IV. του παραρτήματος XΙα |Άρθρο 6 | Σημείο V. του παραρτήματος XΙα |Άρθρο 7 | Σημείο VI. του παραρτήματος XΙα |Άρθρο 8 | Σημείο VII. του παραρτήματος XΙα |Άρθρο 9 | Σημείο VIII. του παραρτήματος XΙα |Άρθρο 10 | Σημείο IX. του παραρτήματος XΙα |Άρθρο 11 παράγραφος 1 | Άρθρο 121 πρώτη παράγραφος στοιχείο ι) |Άρθρο 11 παράγραφος 2 | Άρθρο 121 δεύτερη παράγραφος |Άρθρο 12 | Άρθρο 195 |Άρθρο 13 | Άρθρο 113β παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο |46. Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1182/2007Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 | Παρών κανονισμός |Άρθρο 1 παράγραφος 1 | Άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχεία θ) και ι) |Άρθρο 1 παράγραφος 2 | Άρθρο 1 παράγραφος 4 |Άρθρο 2 παράγραφος 1 | Άρθρο 113α παράγραφος 1 |Άρθρο 2 παράγραφος 2 | Άρθρο 113 παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) |Άρθρο 2 παράγραφος 3 | Άρθρο 113 παράγραφος 2 στοιχείο α) σημείο ii) |Άρθρο 2 παράγραφος 4 στοιχείο α) | Άρθρο 121 στοιχείο α) |Άρθρο 2 παράγραφος 4 στοιχείο β) | Άρθρο 113 παράγραφος 2 στοιχείο α) |Άρθρο 2 παράγραφος 4 στοιχείο γ) | Άρθρο 113 παράγραφος 2 στοιχείο β) |Άρθρο 2 παράγραφος 5 | Άρθρο 113α παράγραφος 2 |Άρθρο 2 παράγραφος 6 | Άρθρο 113α παράγραφος 3 |Άρθρο 2 παράγραφος 7 | Άρθρο 203α παράγραφος 7 |Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) | Άρθρο 122 στοιχεία α) και β) |Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) | Άρθρο 125β παράγραφος 1 στοιχείο α) |Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο i) | Άρθρο 122 στοιχείο γ) σημείο ii) |Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο ii) | Άρθρο 122 στοιχείο γ) σημείο i) |Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ) iii) | Άρθρο 122 στοιχείο γ) σημείο iii) |Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) | Άρθρο 125α παράγραφος 1 εισαγωγικές λέξεις |Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο ε) | Άρθρο 122 |Άρθρο 3 παράγραφοι 2 έως 5 | Άρθρο 125α |Άρθρο 4 | Άρθρο 125β |Άρθρο 5 | Άρθρο 125γ |Άρθρο 6 | Άρθρο 125δ |Article 7 παράγραφοι 1 και 2 | Άρθρο 125ε |Article 7 παράγραφοι 3 έως 5 | Άρθρο 103α |Άρθρο 8 | Άρθρο 103β |Άρθρο


text: 9 | Άρθρο 103γ |Άρθρο 10 | Άρθρο 103δ |Άρθρο 11 | Άρθρο 103ε |Άρθρο 12 | Άρθρο 103στ |Άρθρο 13 | Άρθρο 103ζ |Άρθρο 14 | Άρθρο 125στ |Άρθρο 15 | Άρθρο 125ζ |Άρθρο 16 | Άρθρο 125η |Άρθρο 17 | Άρθρο 125θ |Άρθρο 18 | Article 125ι |Άρθρο 19 | Άρθρο 184 παράγραφος 4 |Άρθρο 20 | Άρθρο 123 παράγραφος 3 |Άρθρο 21 | Άρθρο 125ια |Άρθρο 22 | Άρθρο 176α |Άρθρο 23 | Άρθρο 125ιβ |Άρθρο 24 | Άρθρο 125ιγ |Άρθρο 25 | Άρθρο 125ιδ |Άρθρο 26 | Άρθρο 128 |Άρθρο 27 | Άρθρο 129 |Άρθρο 28 | Άρθρο 130 παράγραφος 1 στοιχεία ζ) και η) |Άρθρο 29 | Άρθρο 131 |Άρθρο 30 | Άρθρο 132 |Άρθρο 31 | Άρθρο 133 |Άρθρο 32 | Άρθρο 134 |Άρθρο 33 | Άρθρο 135 |Άρθρο 34 | Άρθρο 140α |Άρθρο 35 παράγραφοι 1 έως 3 | Άρθρο 141 |Άρθρο 35 παράγραφος 4 | Άρθρο 143 |Άρθρο 36 | Άρθρο 144 |Άρθρο 37 πρώτη παράγραφος | Άρθρο 145 |Άρθρο 37 δεύτερη παράγραφος στοιχεία α), β) και γ) | Άρθρο 148 |Άρθρο 38 | Άρθρο 159 |Άρθρο 39 | Άρθρο 160 |Άρθρο 40 | Άρθρο 161 παράγραφος 1 στοιχείο ε) και στ) |Άρθρο 41 | Άρθρο 174 |Άρθρο 42 στοιχείο α) σημείο i) | Άρθρο 121 στοιχείο α) |Άρθρο 42 στοιχείο α) σημείο ii) | Άρθρο 113α παράγραφος 3 |Άρθρο 42 στοιχείο α) σημείο iii) | Άρθρο 121 στοιχείο α) σημείο i) |Άρθρο 42 στοιχείο α) σημείο iv) | Άρθρο 121 στοιχείο α) σημείο ii) |Άρθρο 42 στοιχείο α) σημείο v) | Άρθρο 121 στοιχείο α) σημείο iii) |Άρθρο 42 στοιχείο β) σημείο i) | Άρθρο 127 στοιχείο ε) |Άρθρο 42 στοιχείο β) σημείο ii) | Άρθρο 103η στοιχείο α) |Άρθρο 42 στοιχείο β) σημείο iii) | Άρθρο 103η στοιχείο β) |Άρθρο 42 στοιχείο β), σημείο iv) | Άρθρο 103η στοιχείο γ) |Άρθρο 42 στοιχείο β) σημείο v) | Άρθρο 103η στοιχείο δ) |Άρθρο 42 στοιχείο β) σημείο vi) | Άρθρο 103η στοιχείο ε) |Άρθρο 42 στοιχείο γ) | Άρθρα 127 και 179 |Άρθρο 42 στοιχεία δ) έως ζ) | Άρθρο 194 |Άρθρο 42 στοιχείο η | Άρθρο 134, άρθρο 143 στοιχείο β), και άρθρο 148 |Άρθρο 42 στοιχείο θ | Άρθρο 192 |Άρθρο 42 στοιχείο ι) | Άρθρο 203α παράγραφος 8 |Άρθρο 43 πρώτη παράγραφος | Άρθρο 1 παράγραφος 4 και άρθρο 180 |Άρθρο 43 δεύτερη παράγραφος στοιχείο α) | Άρθρο 182 παράγραφος 5 |Άρθρο 43 δεύτερη παράγραφος στοιχείο β) | - |Άρθρο 43 δεύτερη παράγραφος στοιχείο γ) | Άρθρο 182 παράγραφος 6 |Άρθρο 44 | Άρθρο 192 |Άρθρο 45 | Άρθρο 190 |Άρθρα 46 έως 54 | - |Άρθρο 55 | Άρθρο 203α παράγραφοι 1 έως 6 |[1] COM(2005) 509 τελικό.[2] COM(2005) 535 τελικό.[3] ΕΕ C 321 της 31.12.2003, σ. 1.[4] ΕΕ L 273 της 17.10.2007, σ. 1.[5] ΕΕ L 161 της 22.6.2007, σ. 1.[6] ΕΕ C ..., ..., σ. ....[7] ΕΕ C ..., ..., σ. ....[8] ΕΕ L 299 της 16.11.2007, σ. 1.[9] ΕΕ L 58 της 28.2.2006, σ.


text: 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/2007 (ΕΕ L 283 της 27.10.2007, σ. 1).[10] ΕΕ L 312 της 29.11.2005, σ. 3. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1247/2007 (ΕΕ L 282 της 26.10.2007, σ. 1).[11] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 48. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1152/2007 (ΕΕ L 258 της 4.10.2007, σ. 3).[12] ΕΕ L 351 της 23.12.1997, σ. 13. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1153/2007 (ΕΕ L 258 της 4.10.2007, σ. 6).[13] ΕΕ L 273 της 17.10.2007, σ. 1.[14] ΕΕ L 161 της 22.6.2007, σ. 1.


text:
 |
 52012PC0035
 Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για το θεσμικό πλαίσιο του ευρωπαϊκού ιδρύματος (FE) /* COM/2012/035 final - 2012/0022 (APP) */
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
 ΕΚΘΕΣΗ
 1.
 ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ
 ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 1.1. Γενικό
 πλαίσιο
 Τα
 ιδρύματα
 διαδραματίζουν
 σημαντικό ρόλο
 στην ΕΕ, ιδίως
 στην κοινωνία
 των πολιτών.
 Μέσω των διαφόρων
 δραστηριοτήτων
 τους σε
 πολυάριθμους
 τομείς,
 συμβάλλουν
 στις
 θεμελιώδεις
 αξίες και
 στόχους της
 Ένωσης, όπως ο
 σεβασμός των
 ανθρωπίνων
 δικαιωμάτων, η
 προστασία των
 μειονοτήτων, η
 απασχόληση και
 η κοινωνική
 πρόοδος, η
 προστασία και
 η βελτίωση του
 περιβάλλοντος
 ή η προώθηση
 των
 επιστημονικών
 και
 τεχνολογικών
 εξελίξεων. Στο
 πλαίσιο αυτό, συμβάλλουν
 σημαντικά στην
 επίτευξη των
 φιλόδοξων
 στόχων για έξυπνη,
 βιώσιμη και
 χωρίς
 αποκλεισμούς
 ανάπτυξη που
 καθορίζει η
 στρατηγική
 Ευρώπη 2020[1]. Επίσης,
 προωθούν και
 διευκολύνουν
 την πιο ενεργή
 συμμετοχή των
 πολιτών και
 της κοινωνίας
 των πολιτών
 στο ευρωπαϊκό
 σχέδιο.
 Εντούτοις,
 κατά την
 άσκηση των
 δραστηριοτήτων
 τους συναντούν
 διάφορα
 εμπόδια σε
 ολόκληρη την ΕΕ.
 Η
 ανακοίνωση με
 τίτλο «Πράξη
 για την Ενιαία
 Αγορά»[2],
 η οποία
 εγκρίθηκε τον
 Απρίλιο του 2011,
 επεσήμανε την
 ανάγκη
 τερματισμού
 του
 κατακερματισμού
 της αγοράς και
 άρσης των
 φραγμών και
 των εμποδίων
 στη διακίνηση
 υπηρεσιών,
 καινοτομίας
 και
 δημιουργικότητας,
 προκειμένου να
 διασφαλιστεί η
 ανάπτυξη και η
 απασχόληση,
 καθώς και η
 προώθηση της
 ανταγωνιστικότητας.
 Επιπλέον,
 τόνισε τη
 σημασία της
 ενίσχυσης της
 εμπιστοσύνης
 των πολιτών
 στην ενιαία
 αγορά και της
 διασφάλισης
 της
 μεταβίβασης
 των ωφελειών
 της στους πολίτες.
 Στο πλαίσιο
 της
 συνεισφοράς
 των ιδρυμάτων
 στην κοινωνική
 οικονομία και
 τη
 χρηματοδότηση
 καινοτόμων
 κοινωφελών
 πρωτοβουλιών,
 η Πράξη για την
 Ενιαία Αγορά εισηγήθηκε
 δράση για την
 άρση των
 εμποδίων που
 αντιμετωπίζουν
 τα ιδρύματα
 κατά την
 άσκηση των δραστηριοτήτων
 τους σε
 διασυνοριακή
 βάση. Η ίδια εισήγηση
 υπάρχει στην
 Έκθεση 2010 για την
 Ιθαγένεια της ΕΕ
 με τίτλο «Άρση
 των εμποδίων
 στα δικαιώματα
 των πολιτών
 της ΕΕ»[3],
 η οποία τόνισε
 τη σημασία της
 ενίσχυσης της
 ευρωπαϊκής
 διάστασης των
 δραστηριοτήτων
 των κοινωφελών
 ιδρυμάτων με
 σκοπό την
 προώθηση της
 δράσης των
 πολιτών σε
 επίπεδο ΕΕ.
 Η
 Επιτροπή
 υπογράμμισε
 επίσης τη
 σημασία της
 ανάπτυξης
 ευρωπαϊκών
 νομικών μορφών
 για τους
 φορείς του
 τομέα
 κοινωνικής
 οικονομίας (π.χ.
 ιδρύματα,
 συνεταιρισμοί
 και ταμεία αλληλασφάλισης)
 στην
 ανακοίνωσή της
 με τίτλο
 «Πρωτοβουλία
 για την
 κοινωνική
 επιχειρηματικότητα»
 (ΠΚΕ) της 25ης
 Οκτωβρίου 2011[4].
 Στόχος της
 πρωτοβουλίας
 για την κοινωνική
 επιχειρηματικότητα
 είναι η
 ανάπτυξη των
 επιχειρήσεων,
 οι οποίες
 εστιάζουν
 πρωτίστως στην
 πρόκληση
 κοινωνικού
 αντίκτυπου
 μέσω των δραστηριοτήτων
 τους, ενώ οι
 δράσεις της
 απευθύνονται
 στους φορείς
 της κοινωνικής
 οικονομίας
 (συμπεριλαμβανομένων
 των ιδρυμάτων)
 που πληρούν τα
 γενικά
 κριτήρια για
 «κοινωνική
 επιχειρηματικότητα»,
 όπως
 καθορίζονται στην
 ανακοίνωση,
 και τους
 ωφελούν.
 Το
 Ευρωπαϊκό
 Κοινοβούλιο
 εισηγήθηκε τη
 θέσπιση κατάλληλου
 νομικού
 πλαισίου για
 τα ιδρύματα
 (καθώς και για
 τους φορείς
 αλληλασφάλισης
 και τα
 σωματεία) στο
 ψήφισμά του σε
 απάντηση της
 Πράξης της
 Επιτροπής για
 την Ενιαία
 Αγορά και
 τοποθετήθηκε
 υπέρ της
 κατάρτισης
 θεσμικού πλαισίου
 (καταστατικού)
 για τα εν λόγω
 νομικά πρόσωπα
 στη γραπτή
 δήλωσή του 84/2010
 του Μαρτίου 2011,
 ενώ παρότρυνε
 την Επιτροπή
 να εργαστεί
 για την
 επίτευξη αυτού
 του στόχου σε
 προγενέστερα
 ψηφίσματά του,
 το 2009 και το 2006[5]. Η
 Ευρωπαϊκή
 Οικονομική και
 Κοινωνική
 Επιτροπή συνηγόρησε
 υπέρ της
 κατάρτισης
 θεσμικού
 πλαισίου στη
 δική της
 γνωμοδότηση
 πρωτοβουλίας
 του 2010[6],
 στην οποία
 εξέθετε τις


text:
σκέψεις της
 σχετικά με τον
 τρόπο
 κατάρτισης του
 εν λόγω
 θεσμικού
 πλαισίου, ενώ η
 Επιτροπή των
 Περιφερειών
 υποστήριξε την
 εξαγγελία της
 Επιτροπής για
 την
 πρωτοβουλία
 σχετικά με τα
 ιδρύματα στην
 Πράξη για την
 Ενιαία Αγορά[7].
 1.2. Αιτιολόγηση
 και στόχοι της
 πρότασης
 Τα
 ιδρύματα δεν
 μπορούν να
 διακινούν
 αποτελεσματικά
 τα κεφάλαια σε
 διασυνοριακή
 βάση στην ΕΕ. Όταν
 αποφασίζουν να
 ασκήσουν
 δραστηριότητες
 εκτός συνόρων,
 πρέπει να
 ξοδεύουν μέρος
 των πόρων που συγκεντρώνουν
 σε νομικές συμβουλές
 και στην
 εκπλήρωση των
 νομικών και
 διοικητικών
 απαιτήσεων που
 ορίζονται από
 τις διάφορες εθνικές
 νομοθεσίες.
 Η
 παρούσα
 πρωτοβουλία
 δημιουργεί μια
 νέα ευρωπαϊκή
 νομική μορφή
 που αποσκοπεί
 στη
 διευκόλυνση της
 σύστασης
 ιδρυμάτων και
 της άσκησης
 των δραστηριοτήτων
 τους στην
 ενιαία αγορά.
 Επίσης, θα επιτρέπει
 στα ιδρύματα
 να διακινούν
 πιο αποτελεσματικά
 τα ιδιωτικά
 κεφάλαια για
 κοινωφελείς
 σκοπούς σε
 διασυνοριακή
 βάση στην ΕΕ.
 Αυτό, με τη
 σειρά του,
 αναμένεται να
 οδηγήσει – π.χ.,
 λόγω των
 χαμηλότερων
 δαπανών για τα
 ιδρύματα – στη
 διάθεση
 μεγαλύτερης
 χρηματοδότησης
 για
 κοινωφελείς
 δραστηριότητες
 και, κατά
 συνέπεια, να
 έχει θετικό
 αντίκτυπο στο
 δημόσιο όφελος
 των Ευρωπαίων
 πολιτών και
 της οικονομίας
 της ΕΕ
 συνολικά.
 Η
 παρούσα
 πρόταση δεν
 έχει σκοπό να
 ασχοληθεί με
 την ιδιαίτερη
 κατάσταση των
 πολιτικών ιδρυμάτων
 που είναι
 συνδεδεμένα με
 πολιτικά κόμματα
 σε ευρωπαϊκό
 επίπεδο. Τα
 ιδρύματα αυτά
 υπόκεινται σε
 ειδικούς
 κανόνες βάσει
 του ενωσιακού
 δικαίου από το
 2007, ιδίως όσον
 αφορά την
 πρόσβασή τους
 σε ενωσιακή χρηματοδότηση
 (από κοινού με
 τα πολιτικά
 κόμματα σε
 ευρωπαϊκό
 επίπεδο)[8]. Η
 Επιτροπή
 επανεξετάζει
 επί του
 παρόντος τους
 κανόνες αυτούς
 και θα εκδώσει
 νομοθετική
 πρόταση για
 την
 τροποποίησή
 τους στη
 διάρκεια του 2012[9].
 2.
 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
 ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ
 ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ
 ΜΕΡΗ ΚΑΙ
 ΕΚΤΙΜΗΣΗ
 ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
 Κατά την
 προετοιμασία
 της παρούσας
 πρότασης, η Επιτροπή
 βασίστηκε σε
 μεγάλο βαθμό
 σε εξωτερική
 εμπειρογνωμοσύνη
 και συζήτησε
 διεξοδικά το
 θέμα με
 διάφορους
 φορείς.
 Πρώτον,
 το 2008 εκπονήθηκε
 και
 δημοσιεύθηκε
 μελέτη σκοπιμότητας
 — από μια
 κοινοπραξία
 που
 αποτελείται από
 το Ινστιτούτο Max
 Planck συγκριτικού
 και ιδιωτικού
 διεθνούς
 δικαίου του
 Αμβούργου και
 το Πανεπιστήμιο
 της
 Χαϊδελβέργης
 (Κέντρο
 Κοινωνικών
 Επενδύσεων)[10] — η
 οποία
 κατέδειξε ότι
 το θεσμικό
 πλαίσιο ευρωπαϊκού
 ιδρύματος (το
 οποίο είτε
 θίγει είτε όχι
 φορολογικά
 θέματα) είναι η
 προτιμότερη
 επιλογή
 πολιτικής για
 την
 αντιμετώπιση
 των
 προβλημάτων
 που εντοπίστηκαν.
 Δεύτερον,
 η Επιτροπή
 πραγματοποίησε,
 μεταξύ Φεβρουαρίου
 και Μαΐου 2009,
 δημόσια
 διαβούλευση
 σχετικά με τις
 συστάσεις της
 μελέτης
 σκοπιμότητας.
 Ενώ τα ιδρύματα
 εξέφραζαν
 ισχυρή
 υποστήριξη στο
 θεσμικό πλαίσιο,
 οι εθνικές
 αρχές και, ως
 ένα βαθμό, οι
 ενώσεις
 επιχειρήσεων
 ήταν πιο
 δύσπιστες ως
 προς την ανάγκη
 και τη
 σκοπιμότητα
 μιας τέτοιας
 νομικής μορφής.
 Μια πιο γενική
 διαβούλευση
 σχετικά με την
 ανακοίνωση με
 τίτλο «Προς μια
 Πράξη για την
 Ενιαία Αγορά»
 που πραγματοποιήθηκε
 την περίοδο 2010-2011
 κατέδειξε
 επίσης ισχυρό
 ενδιαφέρον για
 το θεσμικό
 πλαίσιο από το μη
 κερδοσκοπικό
 τομέα.
 Επιπροσθέτως,
 η Επιτροπή
 συγκέντρωσε
 περισσότερες
 πληροφορίες
 σχετικά με συγκεκριμένα
 προβλήματα που
 συνάντησε μέσω
 διμερών
 συζητήσεων με
 ιδρύματα,
 ιδίως κατά τη
 διάρκεια της
 «Ευρωπαϊκής
 Εβδομάδας
 Ιδρυμάτων» τον
 Ιούνιο του 2010 και
 μέσω επαφών με
 το Ευρωπαϊκό
 Κέντρο Ιδρυμάτων
 (EFC).
 Επίσης, η
 Επιτροπή
 συγκέντρωσε
 πληροφορίες
 για τη σχετική
 εθνική
 νομοθεσία από
 τις εθνικές
 αρχές μέσω
 ενός
 ερωτηματολογίου
 και
 μεταγενέστερων
 συζητήσεων
 στην ομάδα
 εμπειρογνωμόνων
 εταιρικού


text:
δικαίου
 (CLEG)[11]
 το 2009, το 2010 και το 2011.
 Πολλά κράτη
 μέλη εξέφρασαν
 επιφυλάξεις ως
 προς την
 ανάγκη για
 νέες ευρωπαϊκές
 νομικές
 μορφές,
 συμπεριλαμβανομένων
 των ιδρυμάτων.
 Η
 Επιτροπή έλαβε
 υπόψη τα
 ανωτέρω σχόλια
 και ανησυχίες
 κατά την
 εκπόνηση του
 σχεδίου
 πρότασης βασιζόμενη
 σε μια ανάλυση
 των αναγκών
 των ιδρυμάτων και
 των εθνικών
 νομικών
 συστημάτων και
 επιλέγοντας
 λύσεις (π.χ. σε
 ό,τι αφορά το
 πεδίο
 εφαρμογής της
 πρωτοβουλίας)
 με τις οποίες
 ενδέχεται να
 επιτευχθεί πιο
 εύκολα
 συμβιβασμός,
 δεδομένης της
 ποικιλομορφίας
 των εθνικών
 νομοθεσιών.
 Η
 εκτίμηση
 επιπτώσεων
 έχει στηριχθεί
 στα δεδομένα
 που
 συγκεντρώθηκαν,
 όπως αναφέρεται
 παραπάνω. Το
 συνολικό
 πρόβλημα που
 εντοπίστηκε
 ήταν το
 γεγονός ότι η
 ποικιλία
 εθνικών αστικών
 και
 φορολογικών
 κανόνων
 κατέστησε τις
 διασυνοριακές
 δραστηριότητες
 των ιδρυμάτων
 δαπανηρές και
 δυσκίνητες και
 ότι, ως
 αποτέλεσμα, η
 διασυνοριακή
 διακίνηση
 κεφαλαίων για
 κοινωφελείς
 σκοπούς μέσω
 ιδρυμάτων
 έτυχε σε
 μεγάλο βαθμό
 ανεπαρκούς
 εκμετάλλευσης.
 Στα ειδικότερα
 προβλήματα που
 εντοπίστηκαν περιλαμβανόταν
 η αβεβαιότητα
 σχετικά με την
 αναγνώριση
 ιδρύματος ως
 κοινωφελούς σε
 άλλα κράτη
 μέλη, οι
 δαπάνες για τη
 συγκέντρωση
 και διανομή
 κεφαλαίων σε
 διασυνοριακή
 βάση και οι
 περιορισμένες
 διασυνοριακές
 δωρεές.
 Έχουν
 εξεταστεί οι
 ακόλουθες
 επιλογές: (1)
 καμία νέα
 δράση
 πολιτικής σε
 επίπεδο ΕΕ, (2)
 ενημερωτική
 εκστρατεία και
 εθελοντικός
 χάρτης
 ποιότητας, (3)
 θεσμικό
 πλαίσιο
 (καταστατικό)
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος (το οποίο
 είτε θίγει
 είτε όχι
 φορολογικά
 θέματα) και (4) περιορισμένη
 εναρμόνιση των
 νόμων για τα
 ιδρύματα.
 Η
 επιλογή καμία
 νέα δράση
 βασίζεται σε
 πρωτοβουλίες που
 βρίσκονται σε
 εξέλιξη,
 συμπεριλαμβανομένων
 των υποθέσεων
 παράβασης και
 των εργασιών
 στον φορολογικό
 τομέα που
 διασφαλίζουν
 την ολοκλήρωση
 της εφαρμογής
 της οδηγίας
 περί
 υπηρεσιών, των
 μη νομοθετικών
 πρωτοβουλιών
 στον τομέα της
 έρευνας και
 των πρωτοβουλιών
 στον τομέα των
 ιδρυμάτων για
 την υποστήριξη
 των
 διασυνοριακών
 δωρεών.
 Η
 επιλογή της ενημερωτικής
 εκστρατείας
 επιδιώκει τη
 βελτίωση της
 γνώσης των
 ιδρυμάτων για
 τα δικαιώματα
 και τις
 υποχρεώσεις
 τους στο πλαίσιο
 των εθνικών
 νομοθεσιών
 κατά την
 άσκηση των
 δραστηριοτήτων
 τους σε
 διασυνοριακή
 βάση. Επιπροσθέτως,
 ο χάρτης
 ποιότητας, που
 θα καταρτιστεί
 από ιδρύματα
 σε εθελοντική
 βάση και ένα
 συνδεδεμένο
 «ευρωπαϊκό
 σήμα ποιότητας»
 που θα
 μπορούσε να
 απονέμεται σε
 ιδρύματα που συμμορφώνονται
 με το χάρτη
 στοχεύουν στη
 διασφάλιση της
 ποιότητας και
 της αξιοπιστίας
 των
 δραστηριοτήτων
 των ιδρυμάτων.
 Η
 επιλογή του
 θεσμικού
 πλαισίου
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος, το οποίο
 δεν θίγει
 φορολογικά
 θέματα προτείνει
 μια
 εναλλακτική
 νομική μορφή
 για τα ιδρύματα,
 δεν προβλέπει
 αλλαγές στις
 υπάρχουσες
 μορφές των
 εθνικών
 ιδρυμάτων και η
 χρήση του
 γίνεται σε
 εθελοντική
 βάση. Το θεσμικό
 πλαίσιο θέτει
 ορισμένες
 απαιτήσεις (π.χ.
 ελάχιστα
 περιουσιακά
 στοιχεία,
 κοινωφελείς
 σκοποί όπως
 εγκρίνονται
 από τα
 περισσότερα
 κράτη μέλη)
 προκειμένου να
 καταστεί
 ευρωπαϊκό
 ίδρυμα.
 Η
 επιλογή του
 θεσμικού
 πλαισίου
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος, το οποίο
 θίγει
 φορολογικά
 θέματα
 απαιτεί,
 επιπροσθέτως,
 τα κράτη μέλη
 να θεωρούν ένα
 ευρωπαϊκό
 ίδρυμα
 ισοδύναμο με
 τα εγχώρια
 κοινωφελή
 ιδρύματα και,
 κατά συνέπεια,
 να του παραχωρούν
 τις ίδιες
 φορολογικές
 απαλλαγές που
 παρέχονται στα
 εν λόγω
 εγχώρια
 ιδρύματα. Η
 ίδια λύση εφαρμόζεται
 σε σχέση με
 τους δωρητές
 και τους δικαιούχους
 του ευρωπαϊκού
 ιδρύματος.
 Ως περιορισμένη
 εναρμόνιση των
 νόμων για τα
 ιδρύματα
 νοείται η
 εναρμόνιση των
 προϋποθέσεων
 εκείνων που
 χρειάζεται να
 πληρούν τα
 ιδρύματα για
 να είναι
 δυνατή η
 εγγραφή τους σε
 μητρώα και η
 άσκηση των
 δραστηριοτήτων
 τους


text:
στο
 εξωτερικό,
 δηλαδή
 αποδεκτοί
 σκοποί ενός
 κοινωφελούς
 ιδρύματος,
 ελάχιστα
 περιουσιακά
 στοιχεία, απαιτήσεις
 εγγραφής σε
 μητρώο και
 ορισμένες
 πτυχές της
 εσωτερικής
 διακυβέρνησης.
 Τα κράτη μέλη
 θα
 υποχρεούνται να
 επιτρέπουν στα
 ιδρύματα που
 πληρούν τα
 εναρμονισμένα
 κριτήρια να
 ασκούν τις
 δραστηριότητές
 τους στη χώρα
 τους χωρίς την
 επιβολή
 πρόσθετων απαιτήσεων.
 Εξετάστηκαν
 επίσης οι
 επιλογές πιο
 εκτεταμένης
 εναρμόνισης
 των εθνικών
 νομοθεσιών για
 τα ιδρύματα
 και η
 εναρμόνιση της
 φορολογικής
 μεταχείρισης
 των ιδρυμάτων
 και των
 δωρητών τους.
 Η
 ανάλυση των
 επιπτώσεων των
 προτεινόμενων
 επιλογών
 κατέδειξε ότι
 το θεσμικό
 πλαίσιο
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος με
 αυτόματη
 εφαρμογή φορολογικής
 μεταχείρισης
 χωρίς
 διακρίσεις
 είναι η καταλληλότερη
 επιλογή,
 αίροντας τα
 διασυνοριακά
 εμπόδια για
 ιδρύματα και
 δωρητές και
 διευκολύνοντας
 την αποδοτική
 διακίνηση
 κεφαλαίων για
 κοινωφελείς
 σκοπούς.
 3.
 ΝΟΜΙΚΑ
 ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ
 ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 3.1.
 Νομική
 βάση
 Η
 νομική βάση
 του
 προτεινόμενου
 κανονισμού
 σχετικά με το
 θεσμικό
 πλαίσιο
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος είναι
 το άρθρο 352 ΣΛΕΕ,
 το οποίο
 προσφέρει την
 κατάλληλη
 νομική βάση, σε
 περίπτωση που
 καμία άλλη
 διάταξη της
 Συνθήκης δεν
 παρέχει τις
 απαραίτητες
 αρμοδιότητες
 στα όργανα της
 ΕΕ για την
 έγκριση ενός
 μέτρου.
 Το άρθρο
 352 είναι η νομική
 βάση που έχει
 επιλεγεί για
 τις
 υφιστάμενες
 ευρωπαϊκές
 νομικές μορφές
 στο πεδίο του
 εταιρικού
 δικαίου,
 δηλαδή την
 Ευρωπαϊκή
 Εταιρεία, τον
 Ευρωπαϊκό
 Όμιλο
 Οικονομικού
 Σκοπού και τον
 Ευρωπαϊκό Συνεταιρισμό.
 Το Ευρωπαϊκό
 Δικαστήριο
 επιβεβαίωσε
 στην
 ετυμηγορία του[12]
 σχετικά με τον
 Ευρωπαϊκό
 Συνεταιρισμό
 ότι το άρθρο 352
 ήταν η σωστή
 νομική βάση.
 3.2.
 Επικουρικότητα
 και
 αναλογικότητα
 Η
 προτεινόμενη
 δράση συμμορφώνεται
 πλήρως με την
 αρχή της επικουρικότητας.
 Η δράση της ΕΕ
 είναι αναγκαία
 για την άρση
 των υφιστάμενων
 εθνικών
 φραγμών και
 περιορισμών
 που συναντούν
 τα ιδρύματα
 κατά την
 άσκηση των
 δραστηριοτήτων
 τους σε
 ολόκληρη την
 ΕΕ. Η
 υφιστάμενη
 κατάσταση καταδεικνύει
 ότι το
 πρόβλημα δεν
 αντιμετωπίζεται
 κατάλληλα σε
 εθνικό επίπεδο
 και ότι ο
 διασυνοριακός
 χαρακτήρας του
 απαιτεί κοινό
 πλαίσιο για
 την ενίσχυση
 της
 κινητικότητας
 των ιδρυμάτων.
 Η δράση από τα
 κράτη μέλη και
 μόνο δεν θα
 επέτρεπε την
 επίτευξη
 βέλτιστων
 αποτελεσμάτων
 για τους
 πολίτες της ΕΕ
 από την ενιαία
 αγορά. Η
 πρωτοβουλία
 αυτή δίνει στα
 ιδρύματα τη
 δυνατότητα να
 επιλέξουν την
 προτεινόμενη ευρωπαϊκή
 νομική μορφή
 και
 διευκολύνει
 τις διασυνοριακές
 δραστηριότητές
 τους.
 Η
 προτεινόμενη
 δράση είναι
 κατάλληλη και
 δεν υπερβαίνει
 τα αναγκαία
 μέτρα για την
 ικανοποιητική
 επίτευξη των
 στόχων που
 έχουν καθοριστεί
 και, συνεπώς,
 συμμορφώνεται
 με την αρχή της αναλογικότητας.
 Στόχος είναι η
 δημιουργία
 νέας νομικής
 μορφής εκτός
 των εθνικών
 μορφών,
 αφήνοντας
 αμετάβλητες
 τις διάφορες
 εθνικές
 νομοθεσίες που
 ήδη υπάρχουν.
 Αφήνει στα
 κράτη μέλη την
 επιλογή και το
 πεδίο
 εφαρμογής της
 υποστήριξης
 και ανάπτυξης
 των εθνικών
 νομικών μορφών
 τους. Επιπλέον,
 όσον αφορά τη
 φορολογία, δεν
 αντικαθιστά
 τους νόμους
 των κρατών
 μελών σχετικά
 με τη
 φορολογική
 μεταχείριση
 των κοινωφελών
 ιδρυμάτων (και
 των δωρητών
 τους) με ένα νέο
 σύνολο
 εναρμονισμένων
 κανόνων, αλλά
 απλώς καθιστά
 τους
 υφιστάμενους
 κανόνες
 αυτομάτως
 εφαρμοστέους στο
 ευρωπαϊκό
 ίδρυμα (και
 τους δωρητές
 του). Η προτεινόμενη
 δράση
 αντιμετωπίζει
 τα πιο
 σημαντικά
 εμπόδια που
 συναντούν τα
 ιδρύματα κατά
 την άσκηση των
 δραστηριοτήτων
 τους εκτός
 συνόρων, χωρίς
 αναλυτική
 θέσπιση όλων
 των κανόνων
 που
 εφαρμόζονται
 στο ευρωπαϊκό
 ίδρυμα και
 χωρίς εισαγωγή
 νέου συνόλου
 φορολογικών
 κανόνων.
 3.3.
 Επιλογή
 νομικού μέσου
 Ο
 κανονισμός
 είναι το


text:
καταλληλότερο
 μέσο για τη διασφάλιση
 της
 ομοιομορφίας
 του θεσμικού
 πλαισίου σε
 όλα τα κράτη
 μέλη, καθώς μια
 ευρωπαϊκή
 νομική μορφή
 απαιτεί την
 ομοιόμορφη και
 άμεση εφαρμογή
 των κανόνων σε
 ολόκληρη την
 ΕΕ.
 4.
 ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ
 ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΗΣ
 ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 Το
 κεφάλαιο I
 (Γενικές
 διατάξεις) περιέχει το αντικείμενο,
 τους κανόνες
 που
 εφαρμόζονται
 στο ευρωπαϊκό
 ίδρυμα και ένα
 σύνολο ορισμών
 για τη
 διασφάλιση της
 σαφήνειας των
 όρων που χρησιμοποιούνται
 για το σκοπό
 του
 κανονισμού.
 Ορίζει τα
 κύρια
 χαρακτηριστικά
 του ευρωπαϊκού
 ιδρύματος: το
 ευρωπαϊκό
 ίδρυμα είναι
 ένας
 κοινωφελής
 φορέας με
 νομική
 προσωπικότητα
 και πλήρη
 δικαιοπρακτική
 ικανότητα σε
 όλα τα κράτη
 μέλη της ΕΕ,
 έχει
 διασυνοριακή
 διάσταση όσον
 αφορά τις
 δραστηριότητες
 ή καταστατικό
 στόχο
 διεξαγωγής
 δραστηριοτήτων
 σε τουλάχιστον
 δύο κράτη μέλη
 και τα
 ιδρυτικά
 περιουσιακά
 στοιχεία του
 ισοδυναμούν με
 τουλάχιστον 25.000
 ευρώ. Το ευρωπαϊκό
 ίδρυμα
 επιτρέπεται να
 συμμετέχει σε
 οικονομικές
 δραστηριότητες,
 εφόσον το
 κέρδος χρησιμοποιείται
 για την
 εκπλήρωση του
 (των)
 κοινωφελούς(-ών)
 σκοπού(-ών) του,
 κατ’ εφαρμογή
 του
 κανονισμού.
 Για λόγους ασφάλειας
 δικαίου,
 παρέχεται
 εξαντλητικός
 κατάλογος των
 κοινωφελών
 σκοπών που
 γίνονται
 δεκτοί στο πλαίσιο
 του αστικού
 και του
 φορολογικού
 δικαίου στα
 περισσότερα
 κράτη μέλη.
 Το
 κεφάλαιο II
 (Σύσταση)
 θεσπίζει τις μεθόδους
 σύστασης του
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος, το
 ελάχιστο
 περιεχόμενο
 του οργανισμού
 του και τις
 απαιτήσεις
 εγγραφής σε
 μητρώο.
 Όσον
 αφορά τη σύστασή
 του, το
 ευρωπαϊκό
 ίδρυμα δύναται
 να συσταθεί εκ
 του μηδενός (με
 διάταξη
 τελευταίας
 βούλησης, με
 συμβολαιογραφική
 πράξη ή μέσω
 γραπτής
 δήλωσης
 οποιουδήποτε
 (οποιωνδήποτε)
 φυσικού(-ών)
 ή/και
 νομικού(-ών)
 προσώπου(-ων) ή
 δημόσιου(-ων)
 φορέα(-ων)
 σύμφωνα με την
 ισχύουσα
 εθνική
 νομοθεσία), με συγχώνευση
 κοινωφελών
 φορέων νομίμως
 εγκατεστημένων
 σε ένα ή περισσότερα
 κράτη μέλη ή με
 την μετατροπή
 ενός εθνικού
 κοινωφελούς
 φορέα νομίμως
 εγκατεστημένου
 σε ένα κράτος
 μέλος σε
 ευρωπαϊκό
 ίδρυμα.
 Το
 κεφάλαιο
 προβλέπει
 κατάλογο
 εγγράφων και
 λεπτομερειών
 που πρέπει να
 συνοδεύουν τις
 αιτήσεις για εγγραφή
 στο μητρώο και
 πρέπει να
 δημοσιοποιούνται.
 Επιπλέον,
 προκειμένου να
 διευκολυνθεί η
 διαδικασία της
 καταχώρισης,
 τα μητρώα
 απαιτείται να
 συνεργάζονται
 μεταξύ τους
 όσον αφορά τα
 έγγραφα και
 τις
 λεπτομέρειες
 του ευρωπαϊκού
 ιδρύματος.
 Το
 κεφάλαιο III
 (Οργάνωση του
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος) θεσπίζει
 κανόνες
 σχετικά με το
 διοικητικό
 συμβούλιο,
 τους
 διευθύνοντες
 συμβούλους και
 το εποπτικό
 συμβούλιο,
 συμπεριλαμβανομένων
 κανόνων σχετικά
 με τη
 σύγκρουση
 συμφερόντων.
 Προκειμένου να
 διασφαλίσει
 την
 εμπιστοσύνη
 και την
 αξιοπιστία
 του, το ευρωπαϊκό
 ίδρυμα πρέπει
 να εφαρμόζει
 υψηλά πρότυπα
 διαφάνειας και
 υπευθυνότητας.
 Κεφάλαιο
 IV (Έδρα και
 μεταφορά της). Το ευρωπαϊκό
 ίδρυμα μπορεί
 να μεταφέρει
 την έδρα του σε
 άλλο κράτος
 μέλος,
 διατηρώντας τη
 νομική
 προσωπικότητά
 του και χωρίς
 να χρειάζεται
 να υποβληθεί
 σε εκκαθάριση.
 Το
 κεφάλαιο V
 (Συμμετοχή
 εργαζομένων
 και εθελοντών) περιέχει
 κανόνες που
 αφορούν την
 ενημέρωση και
 διαβούλευση
 εργαζομένων
 και εθελοντών,
 κατ’ εφαρμογή
 της σχετικής
 νομοθεσίας της
 ΕΕ. Η πρόταση
 δεν περιέχει
 κανόνες για τη
 συμμετοχή των
 εργαζομένων
 στο συμβούλιο,
 καθώς η συμμετοχή
 σε επίπεδο
 συμβουλίου σε
 κοινωφελείς
 φορείς υφίσταται
 σε πολύ λίγα
 κράτη μέλη.
 Κεφάλαιο
 VI (Διάλυση του
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος). Ο κανονισμός
 επιτρέπει τη μετατροπή
 του ευρωπαϊκού
 ιδρύματος σε
 κοινωφελή
 φορέα που διέπεται
 από τη
 νομοθεσία του
 κράτους μέλους
 στο οποίο έχει
 την έδρα του,
 υπό την
 προϋπόθεση ότι
 η μετατροπή
 επιτρέπεται
 βάσει του
 οργανισμού του
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος.
 Επίσης,
 περιέχει
 κανόνες για την
 εκκαθάριση,
 σε περιπτώσεις
 που ο


text:
σκοπός
 του ευρωπαϊκού
 ιδρύματος έχει
 εκπληρωθεί ή
 δεν είναι
 δυνατό να
 εκπληρωθεί, ο
 χρόνος για τον
 οποίο
 συστάθηκε έχει
 λήξει ή έχει
 χάσει όλα τα
 περιουσιακά
 στοιχεία του.
 Το
 κεφάλαιο VII
 (Εποπτεία
 κράτους
 μέλους)
 παρέχει
 ισχυρές
 εξουσίες στις
 αρμόδιες
 εθνικές εποπτικές
 αρχές,
 προκειμένου να
 τους επιτρέπει
 την αποτελεσματική
 επίβλεψη των
 δραστηριοτήτων
 των κοινωφελών
 φορέων για
 τους οποίους
 είναι
 υπεύθυνες. Διαθέτουν,
 π.χ. την
 αρμοδιότητα
 έγκρισης μιας
 αλλαγής στο
 σκοπό του
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος,
 εξέτασης των
 υποθέσεων του
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος,
 έκδοσης
 προειδοποιήσεων
 για το
 διοικητικό
 συμβούλιο και
 εντολής στο διοικητικό
 συμβούλιο για
 συμμόρφωση με
 τον οργανισμό
 του ευρωπαϊκού
 ιδρύματος, τον
 κανονισμό και την
 ισχύουσα εθνική
 νομοθεσία,
 απόλυσης ή
 πρότασης σε
 δικαστήριο για
 απόλυση ενός
 μέλους του
 συμβουλίου ή
 εκκαθάρισης ή
 πρότασης σε
 δικαστήριο για
 εκκαθάριση του
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος. Οι
 εποπτικές
 αρχές απαιτείται
 επίσης να
 συνεργάζονται
 και να
 ανταλλάσσουν πληροφορίες
 μεταξύ τους,
 ενώ
 περιλαμβάνονται
 κανόνες όσον
 αφορά τη
 συνεργασία
 μητρώων και
 εποπτικών
 αρχών με τις φορολογικές
 αρχές.
 Κεφάλαιο
 VIII (Φορολογική
 μεταχείριση). Ο κανονισμός
 προβλέπει την
 αυτόματη
 εφαρμογή στο
 ευρωπαϊκό
 ίδρυμα και
 τους δωρητές
 του των ίδιων φορολογικών
 απαλλαγών που
 χορηγούνται
 στους εγχώριους
 κοινωφελείς
 φορείς. Και
 τούτο διότι τα
 κράτη μέλη
 απαιτείται να
 θεωρούν το
 ευρωπαϊκό
 ίδρυμα
 ισοδύναμο με
 τους
 κοινωφελείς
 φορείς που
 συστήνονται
 βάσει της
 νομοθεσίας του
 σχετικών
 κρατών μελών. Η
 μεταχείριση
 των δωρητών
 και των
 δικαιούχων του
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος
 πρέπει να
 βασίζεται στην
 ίδια αρχή.
 Το
 κεφάλαιο IX
 (Τελικές
 διατάξεις) απαιτεί τα
 κράτη μέλη να
 θεσπίζουν
 κανόνες σχετικά
 με τις
 κυρώσεις που
 ισχύουν για
 τις παραβιάσεις
 των διατάξεων
 του παρόντος
 κανονισμού και
 να λαμβάνουν
 όλα τα μέτρα
 που είναι
 απαραίτητα για
 τη διασφάλιση
 της επιβολής
 τους. Η πρόταση
 ενσωματώνει
 ρήτρα
 αναθεώρησης.
 5.
 ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ
 ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
 Η
 πρόταση δεν
 έχει
 επιπτώσεις
 στον
 προϋπολογισμό
 της Ευρωπαϊκής
 Ένωσης.
 6.
 ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ
 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
 Ο
 προτεινόμενος
 κανονισμός
 παρουσιάζει
 ενδιαφέρον για
 τον Ευρωπαϊκό
 Οικονομικό
 Χώρο.
 2012/0022 (APP)
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ
 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για το
 θεσμικό
 πλαίσιο του
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος (FE)
 (Κείμενο
 που
 παρουσιάζει
 ενδιαφέρον για
 τον ΕΟΧ)
 ΤΟ
 ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
 ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας
 υπόψη τη
 συνθήκη για τη
 λειτουργία της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης, και
 ιδίως το άρθρο 352,
 Έχοντας
 υπόψη την
 πρόταση της
 Ευρωπαϊκής
 Επιτροπής,
 Κατόπιν
 διαβίβασης του
 σχεδίου
 νομοθετικής
 πράξης στα
 εθνικά
 κοινοβούλια,
 Έχοντας
 υπόψη την
 έγκριση του
 Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου[13],
 Έχοντας
 υπόψη τη γνώμη
 της Ευρωπαϊκής
 Οικονομικής
 και Κοινωνικής
 Επιτροπής[14],
 Έχοντας
 υπόψη τη γνώμη
 της Επιτροπής
 των Περιφερειών[15],
 Αποφασίζοντας
 σύμφωνα με
 ειδική
 νομοθετική διαδικασία,
 Εκτιμώντας
 τα ακόλουθα:
 (1)
 Οι
 κοινωφελείς
 φορείς, μέσω
 των
 δραστηριοτήτων
 τους σε
 πολυάριθμους
 τομείς,
 συμβάλλουν
 στις θεμελιώδεις
 αξίες και
 στόχους της
 Ένωσης, όπως ο
 σεβασμός των
 ανθρωπίνων
 δικαιωμάτων, η
 προστασία των
 μειονοτήτων, η
 απασχόληση και
 η κοινωνική
 πρόοδος, η
 προστασία,
 διατήρηση και
 βελτίωση του
 περιβάλλοντος
 ή η προώθηση
 των
 επιστημονικών
 και
 τεχνολογικών
 εξελίξεων.
 (2)
 Το νομικό
 πλαίσιο στο
 οποίο οι
 κοινωφελείς
 φορείς
 διεξάγουν τις
 δραστηριότητές
 τους στην
 Ένωση βασίζεται
 στις εθνικές
 νομοθεσίες,
 χωρίς εναρμόνιση
 σε επίπεδο
 Ένωσης.
 Επιπροσθέτως,
 υπάρχουν
 ουσιαστικές διαφορές
 μεταξύ αστικών
 και
 φορολογικών
 δικαίων σε όλα
 τα κράτη μέλη.
 Τέτοιες
 διαφορές
 καθιστούν τις
 διασυνοριακές
 δραστηριότητες
 κοινωφελών φορέων
 δαπανηρές και
 δυσκίνητες. Ως
 αποτέλεσμα, η διασυνοριακή
 διακίνηση
 κεφαλαίων για
 κοινωφελείς
 σκοπούς
 εξακολουθεί να
 τυγχάνει
 ανεπαρκούς
 εκμετάλλευσης
 σε μεγάλο


text:
βαθμό.
 (3)
 Ενόψει
 των
 προβλημάτων
 που
 αντιμετωπίζουν
 οι κοινωφελείς
 φορείς και του
 γεγονότος ότι
 δεν υπάρχει
 άλλη ευρωπαϊκή
 νομική μορφή
 που να μπορούν
 να χρησιμοποιούν
 για τις
 δραστηριότητές
 τους, πρέπει να
 προβλεφθεί μια
 ευρωπαϊκή
 μορφή ειδικά
 σχεδιασμένη
 για τέτοιους
 φορείς, της
 οποίας να
 είναι δυνατή η
 σύσταση σε
 ολόκληρη την
 Ένωση. Η
 συγκεκριμένη νομική
 μορφή πρέπει
 να είναι όσο το
 δυνατόν πιο ομοιόμορφη
 σε ολόκληρη
 την Ένωση για
 να προωθεί
 καλύτερα τις
 διασυνοριακές
 κοινωφελείς
 δραστηριότητες.
 (4)
 Το
 Ευρωπαϊκό
 Κοινοβούλιο
 ενέκρινε τα
 ψηφίσματα της
 6ης Απριλίου 2011
 σχετικά με μια
 ενιαία αγορά
 για τους
 Ευρωπαίους[16],
 της 19ης
 Φεβρουαρίου 2009
 σχετικά με την
 κοινωνική
 οικονομία[17]
 και της 4ης
 Ιουλίου 2006
 σχετικά με τις
 πρόσφατες εξελίξεις
 και προοπτικές
 σε σχέση με το
 εταιρικό δίκαιο[18],
 ενώ εξέδωσε
 γραπτή δήλωση
 την 10η Μαρτίου 2011
 σχετικά με τη
 θέσπιση
 ευρωπαϊκών
 καταστατικών
 (θεσμικών
 πλαισίων) για
 φορείς
 αλληλασφάλισης,
 σωματεία και
 ιδρύματα[19],
 με την οποία
 εισηγήθηκε την
 κατάρτιση
 θεσμικού πλαισίου
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος.
 (5)
 Η
 Ευρωπαϊκή
 Οικονομική και
 Κοινωνική
 Επιτροπή εξέδωσε
 γνωμοδότηση
 την 28η Απριλίου
 2010 σχετικά με το
 καταστατικό
 (θεσμικό
 πλαίσιο)
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος[20]. Η
 Επιτροπή των
 Περιφερειών
 εξέδωσε
 γνωμοδότηση την
 1η Απριλίου 2011
 σχετικά με την
 Πράξη για την
 Ενιαία Αγορά[21].
 Και οι δύο
 γνωμοδοτήσεις
 υποστήριξαν
 την πρωτοβουλία
 της Επιτροπής
 για την
 κατάρτιση
 θεσμικού πλαισίου
 ευρωπαϊκού
 ιδρύματος.
 (6)
 Το
 Ευρωπαϊκό
 ίδρυμα (εφεξής
 «FE») πρέπει να
 διέπεται από
 τους ουσιαστικούς
 κανόνες που
 θεσπίζονται
 στον παρόντα κανονισμό
 και από τον
 οργανισμό του
 ευρωπαϊκού ιδρύματος.
 Οι διατάξεις
 της εθνικής
 νομοθεσίας που
 εφαρμόζεται
 στους
 κοινωφελείς
 φορείς πρέπει
 να εφαρμόζονται
 σε θέματα που
 δεν
 ρυθμίζονται
 από τον
 κανονισμό ή
 τον οργανισμό
 του FE ή
 ρυθμίζονται
 μόνο εν μέρει από
 αυτούς.
 (7)
 Το FE
 πρέπει να
 προωθεί μόνο
 κοινωφελείς
 σκοπούς, ήτοι
 σκοπούς που
 ωφελούν μια
 ευρέως
 καθορισμένη ομάδα
 δικαιούχων.
 Δεδομένου ότι
 οι δραστηριότητες
 των κοινωφελών
 φορέων
 εστιάζουν σε
 τομείς που
 είναι
 σημαντικοί για
 τους
 Ευρωπαίους
 πολίτες και
 την ευρωπαϊκή
 οικονομία, το
 αντίστοιχο πεδίο
 εφαρμογής θα
 απέφερε τα
 μεγαλύτερα
 κοινωνικά, οικονομικά
 και
 περιβαλλοντικά
 οφέλη.
 Προκειμένου να
 διασφαλιστεί η
 ασφάλεια
 δικαίου,
 πρέπει να
 οριστεί ο
 κοινωφελής
 σκοπός μέσω
 αναλυτικού
 καταλόγου
 σκοπών.
 (8)
 Κύριος
 σκοπός του
 θεσμικού
 πλαισίου είναι
 η άρση των
 εμποδίων που
 αντιμετωπίζουν
 τα ιδρύματα
 κατά τη
 διασυνοριακή
 άσκηση των
 δραστηριοτήτων
 τους στην
 Ένωση. Κατά
 συνέπεια, η
 δράση της
 Ένωσης πρέπει
 να εστιάζει σε
 εκείνους τους
 κοινωφελείς
 φορείς που
 διεξάγουν ήδη
 δραστηριότητες
 σε άλλα κράτη
 μέλη ή έχουν την
 πρόθεση, όπως
 δηλώνεται στον
 οργανισμό
 τους, να το
 πράξουν.
 (9)
 Το FE
 πρέπει να
 διαθέτει
 περιουσιακά
 στοιχεία ορισμένης
 ελάχιστης
 αξίας
 προκειμένου να
 καταστεί
 αξιόπιστο για
 τους δωρητές
 και τις
 δημόσιες αρχές,
 να αποδείξει
 τη σοβαρότητα
 του σκοπού του
 και να
 αποφύγει κακή
 χρήση της
 νομικής
 μορφής. Ωστόσο,
 η απαίτηση
 ελάχιστης
 αξίας
 περιουσιακών
 στοιχείων δεν
 πρέπει να
 καθιστά
 υπερβολικά
 δαπανηρή τη
 σύσταση του ευρωπαϊκού
 ιδρύματος και,
 επομένως, να
 καθιστά δυσκολότερη
 τη χρήση αυτής
 της νομικής
 μορφής.
 (10)
 Προκειμένου
 να είναι
 πλήρως
 λειτουργικό,
 το FE πρέπει να
 διαθέτει
 νομική
 προσωπικότητα
 και πλήρη δικαιοπρακτική
 ικανότητα σε
 όλα τα κράτη
 μέλη και
 πρέπει να
 μπορεί να
 αναλάβει
 οποιαδήποτε
 αναγκαία για
 την εκπλήρωση
 του
 κοινωφελούς
 σκοπού του
 δραστηριότητα,
 εφόσον είναι
 σύμφωνη με


text:
τον
 οργανισμό του
 και τον παρόντα
 κανονισμό.
 (11)
 Η
 ικανότητα
 άσκησης
 οικονομικών
 δραστηριοτήτων,
 τόσο σχετικών
 με τον
 κοινωφελή
 σκοπό του, όσο
 και μη συναφών
 με αυτόν,
 παρέχει στο FE
 μια σημαντική
 πηγή χρημάτων
 και μέσων
 αύξησης των
 διαθέσιμων για
 κοινωφελείς
 σκοπούς
 κεφαλαίων και
 πρέπει να
 επιτρέπεται.
 Εντούτοις, για
 λόγους
 διασφάλισης της
 κατάλληλης
 χρήσης των
 περιουσιακών
 στοιχείων και
 προστασίας των
 πιστωτών,
 πρέπει να
 καθοριστεί
 κατώτατο όριο
 για
 επιτρεπόμενες
 μη συναφείς
 οικονομικές
 δραστηριότητες.
 (12)
 Για να
 δοθεί η
 δυνατότητα στο
 FE να ασκεί τις
 διασυνοριακές
 δραστηριότητές
 του, πρέπει
 αυτό να
 απολαύει,
 εφόσον
 χρειάζεται,
 δικαιώματος
 εγκατάστασης
 κατά την
 έννοια του
 άρθρου 49 της
 Συνθήκης για
 τη λειτουργία
 της Ευρωπαϊκής
 Ένωσης.
 (13)
 Για να
 καταστεί το FE
 ευρέως προσιτό
 σε ιδρυτές και ιδρύματα,
 πρέπει να
 είναι δυνατή η
 σύσταση του FE εκ του
 μηδενός, διά
 συγχώνευσης
 μεταξύ εθνικών
 κοινωφελών φορέων
 ή διά
 μετατροπής
 εθνικών
 κοινωφελών
 φορέων σε FE.
 Προκειμένου να
 διευκολυνθεί η
 σύσταση του FE διά
 μετατροπής ή
 διασυνοριακής
 συγχώνευσης, ο
 κανονισμός
 πρέπει να
 θεσπίσει
 κανόνες
 σχετικά με τις αντίστοιχες
 διαδικασίες.
 Οι
 συγχωνεύσεις
 μεταξύ
 κοινωφελών
 φορέων που
 έχουν την έδρα
 τους στο ίδιο
 κράτος μέλος
 πρέπει να
 διέπονται από
 τη νομοθεσία
 του εν λόγω
 κράτους
 μέλους.
 (14)
 Για να μην
 επιβληθούν
 περιττές
 επιβαρύνσεις
 στους
 κοινωφελείς
 φορείς, οι
 διατυπώσεις
 για την
 καταχώριση του
 FE πρέπει να
 περιορίζονται
 στις
 απαιτήσεις που
 είναι
 απαραίτητες
 για την ασφάλεια
 δικαίου. Τα
 εθνικά μητρώα
 πρέπει να
 γνωστοποιούν
 στην Επιτροπή
 τα FE που έχουν
 εγγραφεί σε
 αυτά.
 (15)
 Για να
 έχει τη
 δυνατότητα το FE
 να διαθέτει
 νομικές δομές
 που να μπορούν
 να
 προσαρμόζονται
 στις ανάγκες και
 το μέγεθός του
 και να
 εξελίσσονται
 παράλληλα με
 τη
 δραστηριότητά
 του, το FE πρέπει
 να είναι
 ελεύθερο να
 αποφασίζει με
 τον οργανισμό
 του την
 καταλληλότερη
 για αυτό
 εσωτερική
 οργάνωση .
 Ωστόσο, πρέπει
 να προβλεφθούν
 στον κανονισμό
 ορισμένοι
 υποχρεωτικοί
 κανόνες για τη
 διακυβέρνηση,
 καθώς και,
 ειδικότερα,
 για το ρόλο και
 τα καθήκοντα
 του διοικητικού
 συμβουλίου και
 για τον
 ελάχιστο
 αριθμό των
 μελών του. Το FE
 πρέπει να
 μπορεί να
 συνιστά
 εποπτικό συμβούλιο
 ή άλλα όργανα.
 Προκειμένου να
 διευκολύνονται
 η ανεξαρτησία
 των απόψεων
 και οι
 κριτικές
 αντιπαραθέσεις,
 το διοικητικό
 συμβούλιο και
 το εποπτικό
 συμβούλιο του FE
 πρέπει να
 διαθέτουν
 επαρκή
 ποικιλομορφία
 όσον αφορά την
 ηλικία, το φύλο,
 το εκπαιδευτικό
 και επαγγελματικό
 υπόβαθρο. Η
 ισόρροπη
 συμμετοχή των
 δύο φύλων
 είναι
 ιδιαίτερα
 σημαντική,
 ώστε να
 υπάρχει επαρκής
 εκπροσώπηση
 του πληθυσμού.
 Λόγω διαφορών
 στα εθνικά
 συστήματα, η
 ευθύνη των
 διευθυντών
 πρέπει να
 διέπεται από
 την ισχύουσα
 εθνική
 νομοθεσία.
 (16)
 Είναι
 σημαντικό τα
 περιουσιακά
 στοιχεία του FE
 να χρησιμοποιούνται
 για την
 προαγωγή του
 κοινωφελούς
 σκοπού του.
 Πρέπει να
 προβλέπονται
 σαφείς
 κανόνες,
 προκειμένου να
 αποφευχθεί
 οποιαδήποτε
 σύγκρουση συμφερόντων
 που θα
 διακινδυνεύσει
 τη
 συγκεκριμένη αρχή.
 Στο πλαίσιο αυτό,
 πρέπει να
 σημειωθεί ότι
 όχι μόνο μια
 πραγματική
 σύγκρουση
 συμφερόντων,
 αλλά και απλώς
 η φαινομενική
 σύγκρουση
 συμφερόντων
 μπορεί να έχει
 αντίκτυπο στη
 φήμη και την
 εικόνα του FE.
 (17)
 Χάριν της
 εμπιστοσύνης
 και της
 αξιοπιστίας,
 το FE πρέπει να
 εφαρμόζει υψηλά
 πρότυπα
 διαφάνειας και
 λογοδοσίας. Το FE
 πρέπει να
 τηρεί αρχεία
 των
 χρηματοοικονομικών
 συναλλαγών και
 των ετήσιων
 λογαριασμών
 του. Οι εν λόγω
 λογαριασμοί
 πρέπει


text:
να
 ελέγχονται
 σύμφωνα με τις
 απαιτήσεις της
 οδηγίας 2006/43/ΕΚ
 του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου
 και του
 Συμβουλίου,
 της 17ης Μαΐου 2006,
 για τους υποχρεωτικούς
 ελέγχους των
 ετήσιων και
 των ενοποιημένων
 λογαριασμών,
 για την
 τροποποίηση
 των οδηγιών 78/660/ΕΟΚ
 και 83/349/ΕΟΚ του
 Συμβουλίου και
 για την
 κατάργηση της
 οδηγίας 84/253/ΕΟΚ
 του Συμβουλίου[22] και
 να
 δημοσιοποιούνται.
 (18)
 Προκειμένου
 να δοθεί η
 δυνατότητα στο
 FE να δρέπει όλα
 τα οφέλη της
 ενιαίας
 αγοράς, πρέπει
 να μπορεί να
 μεταφέρει την
 έδρα του από
 ένα κράτος
 μέλος σε άλλο.
 (19)
 Δεδομένων
 των ειδικών
 χαρακτηριστικών
 του, το FE πρέπει
 να εποπτεύεται
 από κρατική
 εποπτική αρχή.
 Αυτό ισχύει
 επί του παρόντος
 σε όλα τα κράτη
 μέλη για
 εθνικούς
 κοινωφελείς
 φορείς.
 Προκειμένου να
 επωφεληθεί από
 τις διαδικασίες
 που έχουν ήδη
 αναπτυχθεί από
 τις εθνικές αρχές,
 η εποπτεία
 πρέπει να
 πραγματοποιείται
 σε εθνικό
 επίπεδο. Ο
 κανονισμός
 πρέπει να
 καθορίζει
 ελάχιστες αλλά
 ισχυρές
 εποπτικές
 αρμοδιότητες
 για την διασφάλιση
 κατάλληλων και
 επαρκώς
 ομοιόμορφων
 εξουσιών για
 τις εποπτικές
 αρχές σε
 ολόκληρη την
 Ένωση. Χάριν
 της
 αποτελεσματικής
 εποπτείας,
 πρέπει να εξασφαλίζεται
 η συνεργασία
 μεταξύ των
 εποπτικών
 αρχών των
 κρατών μελών.
 (20)
 Τα κράτη
 μέλη χαίρουν
 ευρείας
 ελευθερίας ως
 προς τον
 καθορισμό της
 φορολογικής
 μεταχείρισης
 που εφαρμόζεται
 στους
 κοινωφελείς
 φορείς και
 τους δωρητές
 τους σε σχέση
 με τους φόρους
 εισοδήματος και
 τους φόρους
 υπεραξίας,
 τους φόρους
 δωρεών και
 τους φόρους
 κληρονομιάς,
 τους φόρους
 ακίνητης
 περιουσίας και
 τους έγγειους
 φόρους, τους
 φόρους
 μεταβίβασης,
 τους φόρους
 ταξινόμησης,
 τα τέλη
 χαρτοσήμου και
 παρόμοιους
 φόρους.
 Ταυτόχρονα,
 είναι απαραίτητη
 η διασφάλιση
 της χωρίς
 διακρίσεις
 μεταχείρισης
 από τα κράτη μέλη
 των αλλοδαπών
 κοινωφελών
 φορέων και των
 δωρητών τους.
 (21)
 Πολλά
 κράτη μέλη
 προβλέπουν
 ευνοϊκή
 φορολογική μεταχείριση
 για τους
 κοινωφελείς
 φορείς και τους
 δωρητές τους.
 Κατά συνέπεια,
 το FE,
 προκειμένου να
 αποφέρει την
 υψηλότερη
 δυνατή
 προστιθέμενη
 αξία στους
 κοινωφελείς
 φορείς στην
 Ένωση, πρέπει
 να μπορεί να
 επωφελείται
 από τα ίδια
 φορολογικά πλεονεκτήματα
 που παρέχει
 στους
 εγχώριους
 κοινωφελείς
 φορείς το
 κράτος μέλος
 στο οποίο το FE
 έχει την έδρα
 του. Η χωρίς
 διακρίσεις
 μεταχείριση
 πρέπει να
 εφαρμόζεται
 επίσης στους
 δωρητές του FE
 και στους
 δικαιούχους
 του FE εντός ή
 εκτός συνόρων.
 Σε κάθε
 περίπτωση, η εν
 λόγω
 μεταχείριση
 πρέπει να
 εφαρμόζεται
 χωρίς καμία
 ανάγκη το FE ή οι
 δωρητές ή οι
 δικαιούχοι του
 να αποδείξουν
 ότι το FE είναι
 ισοδύναμο με
 τους εγχώριους
 κοινωφελείς
 φορείς.
 (22)
 Τα κράτη
 μέλη θα πρέπει
 να παρέχουν
 στα FE την ίδια φορολογική
 μεταχείριση
 για τις
 οικονομικές
 τους δραστηριότητες,
 συμπεριλαμβανομένων
 των επιτρεπόμενων
 μη συναφών
 οικονομικών
 δραστηριοτήτων,
 που παρέχουν
 στους
 εγχώριους
 κοινωφελείς
 φορείς. Κάθε
 προτιμησιακή
 φορολογική
 μεταχείριση
 για
 οικονομικές
 δραστηριότητες,
 συμπεριλαμβανομένων
 των
 επιτρεπόμενων
 μη συναφών
 οικονομικών
 δραστηριοτήτων,
 θα πρέπει να
 τηρεί τις διατάξεις
 της Συνθήκης
 σχετικά με τον
 ανταγωνισμό,
 συμπεριλαμβανομένων
 των κανόνων
 περί κρατικών
 ενισχύσεων.
 (23)
 Πρέπει να
 θεσπιστούν
 διατάξεις που
 να εγγυώνται το
 δικαίωμα των
 εργαζομένων
 του FE να
 ενημερώνονται
 και να
 ζητείται η
 γνώμη τους στο
 κατάλληλο διεθνικό
 επίπεδο σε
 περιπτώσεις
 όπου το FE
 διαθέτει
 σημαντικό
 αριθμό
 εργαζομένων σε
 διαφορετικά
 κράτη μέλη.
 Προκειμένου να
 διασφαλιστεί
 ότι αρμόζουν
 στη
 συγκεκριμένη
 κατάσταση κάθε
 FE, οι πρακτικές
 ρυθμίσεις για
 τη διεθνική ενημέρωση
 και
 διαβούλευση
 των
 εργαζομένων
 πρέπει να
 διαμορφώνονται
 πρωτίστως μέσω
 συμφωνίας


text:
μεταξύ των
 μερών στο FE ή,
 ελλείψει
 αυτής, μέσω της
 εφαρμογής ενός
 συνόλου
 επικουρικών
 απαιτήσεων που
 περιέχονται στην
 οδηγία 2009/38/ΕΚ του
 Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου
 και του
 Συμβουλίου,
 της 6ης Μαΐου 2009,
 για τη θέσπιση
 ευρωπαϊκού
 συμβουλίου
 εργαζομένων ή
 διαδικασίας σε
 επιχειρήσεις
 και ομίλους
 επιχειρήσεων
 κοινοτικής
 κλίμακας με
 σκοπό να
 ενημερώνονται
 οι εργαζόμενοι
 και να
 ζητείται η
 γνώμη τους[23].
 Ενόψει της
 σημασίας της
 εθελοντικής
 εργασίας σε
 ιδρύματα, οι
 μακροχρόνια
 εθελοντές
 πρέπει να
 συμμετέχουν
 στη διαδικασία
 ενημέρωσης και
 διαβούλευσης
 στο FE.
 (24)
 Για την
 αποτελεσματική
 εφαρμογή του
 παρόντος κανονισμού,
 τα κράτη μέλη
 πρέπει να
 διασφαλίζουν
 ότι οι
 διατάξεις που
 θεσπίζουν σε
 σχέση με τον
 παρόντα
 κανονισμό δεν
 οδηγούν σε
 δυσανάλογους
 κανονιστικούς
 περιορισμούς
 όσον αφορά το FE ή
 σε διακριτική
 μεταχείριση
 του FE, σε
 σύγκριση με
 τους
 κοινωφελείς
 φορείς που
 διέπονται από
 την εθνική
 νομοθεσία.
 (25)
 Τα κράτη
 μέλη πρέπει να
 θεσπίζουν
 κανόνες σχετικά
 με τις
 κυρώσεις που
 εφαρμόζονται
 για τις
 παραβιάσεις
 των διατάξεων
 του παρόντος
 κανονισμού,
 συμπεριλαμβανομένης
 της παραβίασης
 της υποχρέωσης
 ρύθμισης στον
 οργανισμό του FE
 των θεμάτων
 που
 προβλέπονται
 στον παρόντα
 κανονισμό και πρέπει
 να
 διασφαλίζουν
 την επιβολή
 τους. Οι εν λόγω
 κυρώσεις πρέπει
 να είναι
 αποτελεσματικές,
 αναλογικές και
 αποτρεπτικές.
 (26)
 Η Συνθήκη
 για τη
 λειτουργία της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης δεν
 προβλέπει, για
 την θέσπιση
 του παρόντος
 κανονισμού,
 άλλες εξουσίες
 πλην εκείνων
 που ορίζονται
 στο άρθρο 352.
 (27)
 Επειδή οι
 στόχοι της
 προτεινόμενης
 δράσης για τη
 διευκόλυνση
 των
 διασυνοριακών
 δραστηριοτήτων
 κοινωφελών
 ιδρυμάτων δεν
 είναι δυνατό
 να επιτευχθούν
 επαρκώς από τα
 κράτη μέλη, εφόσον
 αφορούν τη
 δημιουργία
 μιας μορφής
 κοινωφελούς
 ιδρύματος με
 κοινά
 χαρακτηριστικά
 σε ολόκληρη
 την Ένωση, και
 είναι δυνατό,
 συνεπώς, να
 επιτευχθούν
 καλύτερα, λόγω
 της κλίμακας
 της δράσης, σε
 επίπεδο
 Ένωσης, η Ένωση
 μπορεί να
 εκδώσει μέτρα,
 σύμφωνα με την
 αρχή της
 επικουρικότητας,
 όπως
 προβλέπεται
 στο άρθρο 5 της
 Συνθήκης για
 την Ευρωπαϊκή
 Ένωση. Σύμφωνα
 με την αρχή της
 αναλογικότητας,
 όπως ορίζεται
 στο ίδιο άρθρο,
 ο παρών
 κανονισμός δεν
 υπερβαίνει τα
 αναγκαία μέτρα
 για την
 επίτευξη των
 εν λόγω στόχων.
 (28)
 Ο παρών
 κανονισμός δεν
 θίγει τους
 κανόνες σχετικά
 με τα πολιτικά
 ιδρύματα σε
 ευρωπαϊκό
 επίπεδο που
 θεσπίστηκαν με
 τον κανονισμό
 (ΕΚ) αριθ. 2004/2003 του
 Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου
 και του
 Συμβουλίου,
 της 4ης
 Νοεμβρίου 2003,
 σχετικά με το
 καθεστώς και
 τη
 χρηματοδότηση
 των πολιτικών κομμάτων
 σε ευρωπαϊκό
 επίπεδο[24].
 ΕΞΕΔΩΣΕ
 ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
 Κεφάλαιο
 1
 Γενικές
 διατάξεις
 Τμήμα 1
 Αντικείμενο,
 εφαρμοστέοι
 κανόνες και
 ορισμοί
 Άρθρο 1
 Αντικείμενο
 Ο παρών
 κανονισμός
 θεσπίζει τις
 προϋποθέσεις
 που διέπουν τη
 σύσταση και
 λειτουργία
 ενός ευρωπαϊκού
 ιδρύματος (Fundatio Europaea,
 εφεξής «FE»).
 Άρθρο 2
 Ορισμοί
 Για την
 εφαρμογή του παρόντος
 κανονισμού
 νοούνται ως:
 (1) «περιουσιακά
 στοιχεία», οι
 υλικοί και
 άυλοι πόροι που
 είναι δυνατό
 να κατέχονται
 ή να
 ελέγχονται για
 να παράγουν
 αξία,
 (2) «μη
 συναφής
 οικονομική
 δραστηριότητα»,
 η οικονομική
 δραστηριότητα
 του FE που δεν
 εξυπηρετεί
 άμεσα τον
 κοινωφελή
 σκοπό του
 κοινωφελούς
 φορέα,
 (3) «διάταξη
 τελευταίας
 βούλησης», κάθε
 νομικό έγγραφο,
 σύμφωνα με την
 εθνική
 νομοθεσία του
 κράτους μέλους
 του οποίου
 είναι κάτοικος
 ο διαθέτης, το
 οποίο
 περιγράφει τον
 τρόπο με τον
 οποίο πρέπει
 να πραγματοποιείται
 η διαχείριση
 και διανομή
 της περιουσίας
 του διαθέτη
 μετά το θάνατό
 του,
 (4) «δημόσιος
 φορέας»,