text:
καταβληθεί σε 6 ετήσιες δόσεις μετά από
 υποβολή οτην Επιτροπή και έγκριση από αυτή την τελευταία του
 ετήσιου προγράμματος υλοποίησης της αναδιάρθρωσης και με την
 προϋπόθεση εκτέλεσης του προηγούμενου ετήσιου προγράμματος .
 3 . Το χρονοδιάγραμμα που προβλέπεται στο άρθρο 3 της Απόφασης δεν
 κατορθώθηκε να τηρηθεί και , όπως το προβλέπει η παράγραφος 2
 του ίδιου άρθρου , η ιταλική κυβέρνηση πρότεινε μια τροποποίηση
 αυτού του χρονοδιαγράμματος ζητώντας παράταση μέχρι το 1989 .
 Α . Αυτή η τροποποίηση δε συνοδεύεται από αύξηση της κοινοτικής
 συνεισφοράς . Το απομένον προς πληρωμή υπόλοιπο για το 1987
 ( 4.185.800 Εου ) θα καταβληθεί συνεπώς στην Ιταλία σε τρεις
 δόσεις ( 1987 , 1988 και 1989 ) αντί να καταβληθεί εφάπαξ το
 1 987 .
 5 . Η προτεινόμενη τροποποίηση σκοπό έχει την αναπροσαρμογή των
 ημερομηνιών που προβλέπονται στην απόφαση ( άρθρο 4 , παράγραφος
 1 ) καθώς και της διαδικασίας πληρωμής ( άρθρο 5 , παράγραφος 2 ),
 ήτοι την πληρωμή σε 8 ετήσιες δόσεις αντί των 6 .
 1
 ---pagebreak--- 3
 ΠΡΟΤΑΣΗ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 που τροποποιεί την απόφαση 81 / 518/ ΕΟΚ
 σχετικά με την αναδιάρθρωση του συστήματος γεωργικών ερευνών
 στην Ιταλία
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΝ ΕΥΡΟΠΑΙΚΟΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΝ
 Έχοντας υπόφη
 τηνιδίως
 Συνθηκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και
 το άρθρο 43 ,
 την πρόταση της Επιτροπής ,
 τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 Εκτιμώντας
 ότι οι ιταλικές αρχές ζήτησαν παράταση της διάρκειας των ενεργειών που
 προβλέπει το άρθρο 3 , παράγραφος 1 , έως το 1989 προκειμένου να
 επιτευχθούν οι στόχοι που πρίζει η απόφαση 81 / 518 / ΕΟΚ του Συμβουλίου
 ότι ενδείκνυται η τροποποίηση των ημερομηνιών υποβολής του
 προγράμματος καθώς και του αριθμού των χρηματικών καταβολών που
 προβλέπει το άρθρο 5 , παράγραφος 2 , χωρίς να τροποποιηθεί το συνολικό
 ποσό της κοινοτικής συνεισφοράς ,
 ΕΞΕΔΟΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ :
 Άρθρ ^ 1
 Η απόφαση 81 / 518 / ΕΟΚ τροποποιείται ως έξης :
 1. Στο άρθρο 4 , παράγραφος 1 , η χρονολογία 1986 αντικαθίσταται από τη
 χρονολογία 1988 .
 2. Η ποράγραφος 2 του άρθρου 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο :
 συνεισφορά αυτή χορηγε ί τα,ι στην ιταλική κυβέρνηση σε οκτώ
 ετήσιες καταβολές ύστερα από σχετική υποβολή και έγκριση του
 ετήσιου προγράμματος εφαρμογής που προβλέπει το άρθρο 4 και με την
 επιφύλαξη της εκτέλεσης του προηγούμενου ετήσιου προγράμματος ".
 Άρθρο 2
 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία
 Βρυξέλλες ,
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 1
 Ε.Ε . L 195 18.7.1981 , σ . 48 .
 ---pagebreak--- 4
 ΜΜΙΚΠ Μ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ : 7 ΜαΙ'ου' 1987
 1 . ΚΟΝΔΥΛΙ ) 3850 ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ 1)
 2. ΟΝΟΜΑΣΊΑ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ: Σχέδιο Απόφασης του Συμβουλίου που τροποποιεί την Απόφαση
 81 / 518/ΕΟΚ σχετικά με την αναδιάρθρωση του συστήματος γεωργικών
 ερευνών στην Ιταλία .
 3. ΜΙΜΙΚΉ ΘΑΣΗ : Απόφαση του Συμβουλίου της 6ης Ιουλίου 1981 αριΟ . 81 / 518 / ΕΟΚ
 Λ . ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ: Μετά την τροποποίηση του προβλεπομ£νου προγράμματος εργαρίας , που
 άα ααραταάεί για δυο χρόνια , Οα πρεπει να αναπροσαρμοστούν οι ημερο¬
 μηνίες και οι


text:
διαδικασίες της απόφασης αριθ . 81 / 518 / ΕΟΚ .
 S. ΔΗΜΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΟΣ g ΕΤΩΝ TPÇXON ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ
 5.0 ΔΑΠΑΝΑΙ ΠΟΥ ΒΑΡΥΝΟΥΝ ΕΤΟΣ ( 87 ) ΕΠΟΜΕΝΟ OII^gtjlKO
 - ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΚ
 ( ΕΠΙΣΤΡΟΦΑΙ / ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ) 15 εκατ . , ECU 1.395.250, 1.395.250
 - ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ
 - ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ
 30 εκατ . ECU 2.790. 5Ó0* 2.790.500
 5.1 ΕΣΟΔΑ
 - ΙΔΙΟΙΠΟΡΟΙ ΤΟΝ ΕΚ
 ( ΕΙΣΦΟΡΑΙ / ΔΑΣΜΟΙ )
 - ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ s
 1987 1988 1989 '
 J.01 ΠΡΟΟΔΕΥΕΙΣ ΔΑΠΑΝΩΝ 1 . 395.250 1.395.250 1.395.300 '
 ί. 11 ΠΡΟΟΔΕΥΕΙΣ ΕΣΟΔΩΝ
 V
 S. g ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ) Το , κόστος της αναδιάρθρωσης υπολογίστηκε σε 45 εκατ . ECU από
 την ·ιταλική κυβέρνηση . Από τα 15 εκατ . ECU κοινοτική ενίσχυση που προέβλεψε
 το Συμβούλιο καταβλήθηκαν 10.814.200 ECU . Το υπόλοιπο για το- 1987
 ( 4.185.800 ECU ) ϋα καταβληθεί , λαμβανρμένης υπόψη της διετούς- παράτασης ,, σε
 τρεις δόσεις ; 1987 : 1.395.250 ECU
 . · . 1988 : 1.395.250 ·'
 1989 ; Ί . 395 . 300 , "
 ι.Ο ΔΥΝΑΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΔΙΑ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ ΕΓΓΕΓΡΑΜΕΝΟΝ ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟ. ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
 ΝΑΙ
 ί . 1 ΔΥΝΑΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΔΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΜΕΤΑΕΥ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
 ΟΧΙ
 λ 2 ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ * ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
 ι.3 ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΓΓΡΑΦΟΥΝ ΕΤΟΥΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ
 ΝΑΙ_ ' , _
 ΠΑΡΑΤΗΡΉΣΕΙΣ : 1 1 Το συνολικό .ποσό της κοινοτικής ενίσχυσης που προβλέπεται στην
 Απόφαση 81 / 518 δεν μεταβάλλεται .
 4 .. *
 ---pagebreak--- ANNEXE II
 Fiche d' impact de certains actes législatifs sur les PME et L' emploi
 1. OBLIGATIONS ADMINISTRATIVES
 OBLIGATIONS ADMINISTRATIVES DECOULANT
 DECOULANT DE
 DE L'
 L' APPLICATION
 APPLICATION DE
 DE LA
 LA
 LEGISLATION POUR
 LEGISLATION POUR LES
 LES ENTREPRIS/ES
 ENTREPRISES
 2. AVANTAGES
 AVANTAGES POUR POUR L'
 L' ENTREPRIS
 ENTREPRIS ^
 - OUI
 OUI // NON
 NON /
 - LESQUELLES
 LESQUELLES / .
 3. INCONVENIENTS POUR l/1 ENTREPRISE
 INCONVENIENTS POUR 1/ ENTREPRISE
 ( coût supplémentai /es )
 - OUI
 OUI // NON
 NON /
 - CONSEQUENCES
 CONSEQUENCES /
 4. EFFETS SUR U EMPLOI
 EFFETS SUR EMPLOI
 j
 5. YY A- T- IL/EU CONCERTATION
 A-T-IL/EU CONCERTATION PREALABLE
 PREALABLE AVEC
 AVEC LES
 LES PARTENAIRES
 PARTENAIRES j
 SOCIAUX /?/?
 SOCIAUX j
 - OUIOUI WON
 WON j
 - AV/S
 AVIS DES DES PARTENAIRES
 PARTENAIRES SOCIAUX
 SOCIAUX j
 6. /A-T-IL
 A - T- IL UNE
 UNE APPROCHE
 APPROCHE ALTERNATIVE
 ALTERNATIVE MOINS
 MOINS CONTRAIGNANTE
 CONTRAIGNANTE ?? !
 / ;
 ._:__ _J

type: legislation

jurisdiction: EU


text:
ARCHIVES HISTORIQUES
 DE LA COMMISSION
 COLLECTION RELIEE DES
 DOCUMENTS "COM"
 COM (88) 70
 Vol. 1988/0015
 ---pagebreak--- Disclaimer
 Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 concernant
 l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique européenne et de
 la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, p. 1) modifié en dernier
 lieu par le règlement (UE) 2015/496 du Conseil du 17 mars 2015 (JO L79 du 25. 3.2015, p. 1), ce
 dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents classifiés présents dans ce dossier
 ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit règlement ou sont considérés déclassifiés
 conformément aux articles 26(3) et 59(2) de la décision (UE, Euratom) 2015/444 de la
 Commission du 13 mars 2015 concernant les règles de sécurité aux fins de la protection des
 informations classifiées de l'Union européenne.
 In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 concerning
 the opening to the public of the historical archives of the European Economic Community and the
 European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as last amended by Council
 Regulation (EU) 2015/496 of 17 March 2015 (OJ L 79, 27.3.2015, p. 1), this file is open to the
 public. Where necessary, classified documents in this file have been declassified in conformity
 with Article 5 of the aforementioned regulation or are considered declassified in conformity with
 Articles (26.3) and 59(2) of the Commission Decision (EU, Euratom) 2015/444 of 13 March 2015
 on the security rules for protecting EU classified information.
 In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1. Februar
 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und
 der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983, S. 1), zuletzt geändert durch die
 Verordnung (EU) Nr. 2015/496 vom 17. März 2015 (ABI. L 79 vom 25.3.2015, S. 1), ist dieser Akt
 der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit erforderlich, wurden die Verschlusssachen in diesem Akt in
 Übereinstimmung mit Artikel 5 der genannten Verordnung freigegeben; beziehungsweise werden
 sie auf Grundlage von Artikel 26(3) und 59(2) der Entscheidung der Kommission (EU, Euratom)
 2015/444 vom 13. März 2015 über die Sicherheitsvorschriften für den Schutz von EU-
 Verschlusssachen als herabgestuft angesehen.
 ---pagebreak--- ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 CΟΜ(88 ) 70 τελικό
 Βρυξέλλες , 1 Μαρτίου 1988
 ΠΡΟΤΑΣΗ
 ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για την έγκριση της σιωπηρής ανανέωσης ή της διατήρησης σε ισχύ ορισμένων
 διατάξεων , των οποίων τα θέματα υπάγονται στην κοινή εμπορική πολιτική και
 περιέχονται στις συνθήκες φιλίας , εμπορίου και ναυτιλίας και ομοειδών
 συμφωνιών , τις οποίες τα κράτη μέλη έχουν συνάψει με τις τρίτες χώρες
 ( υποβληθείσα από την Επιτροπή )
 ---pagebreak--- ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΟ
 1. Η Επιτροπή , κατ'εφαρμογή του άρθρου 3 της αποφάσεως του Συμβουλίου της
 16ης Δεκεμβρίου 1969(1 ) περί προοδευτικής διαμόρφωσης ομοιόμορφου τύπου
 συμφωνιών σχετικά με τις εμπορικές σχέσεις των Κρατών μελών με τις τρί ¬
 τες χώρες και την διαπραγμάτευση των Κοινοτικών συμφωνιών , προτείνει
 στο Συμβούλιο να επιτρέψει στα Κράτη μέλη να παρατείνουν ή να ανανεώσουν
 σιωπηρά τις


text:
διατάξεις των οποίων τα θέματα υπάγονται στην κοινή εμπορική
 πολιτικήκαι περιέχονται στις συνθήκες φιλίας , εμπορίου και ναυτιλίας και
 παρόμοιες συμφωνίες που επισυνάπτονται στη συνημμένη πρόταση αποφάσεως
 του Συμβουλίου .
 Η προγενέστερη διαβοόλευση που προβλέπει το άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής
 έγινε με γραπτή διαδικασία . Μετά τη λήξη αυτής , στις 17.12.1987, διαπι ¬
 στώθηκε ότι πληρούνται οι όροι για το ενδεχόμενο αυτής της παρατάσεως
 των συμφωνιών αυτών για περίοδο ενός έτους .
 2. Πρέπει να σημειωθεί ότι στον κατάλογο δεν περιλαμβάνεται πλέον η συμφω ¬
 νία που είχε συνάψει η Δανία με την Φινλανδία στις 03.08.1923 και η
 οποία έχει καταγγελθεί από την 1η Ιανουάριου 1988 . Η καταγγελία της
 συμφωνίας αυτής εντάσσεται στη διαδικασία αναθεώρησης όλων των συμφω¬
 νιών που έχουν συναφθεί μεταξύ των Κρατών μελών και των χωρών της ΕΖΕΣ .
 Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι δεν προτείνει την παράταση των συνθηκών
 των χωρών μελών με τις χώρες ΕΖΕΣ παρά μόνο κατ'εξαίρεση . Με βάση τα
 συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν οι υπηρεσίες της σε συνεργασία με τις
 υπηρεσίες των Κρατών μελών , η διαδικασία καταγγελίας ή αναθεώρησης των
 συμφωνιών αυτών θα έπρεπε να έχει ήδη ολοκληρωθεί . Κατά συνέπεια η Ε¬
 πιτροπή δεν θα προτείνει στο μέλλον παράταση των συνθηκών αυτών .
 3. Η Επιτροπή θεωρεί εξ άλλου ότι ορισμένες συνθήκες φιλίας, εμπορίου και
 ναυτιλίας σε ισχύ με τις χώρες ΕΖΕΣ, που δεν περιέχουν ρήτρες εμπορικού
 χαρακτήρα , δεν χρειάζονται εξουσιοδότηση παρατάσεως . Συνεπώς οι ακόλου ¬
 θες συνθήκες δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο :
 - raAX'iaç - «luAavôiaç THÇ 24.04.1931
 - TcXXiaç - NopPr.Yiaç THÇ 30.12.1881
 - Hv . BaoiXeiou - NopPnY'idÇ TT,Ç 18.03.1926 Kai 16.05.1913
 - Hv . BaoiXeiou Tnç 11.04.1654, 17.07.1656, 21.10.1661 , 05.02.176 KOI
 18.07.1812
 (1 ) EE op i 6 . L 326 THÇ 29.12.1969, 0 . 39 2
 ---pagebreak--- ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 γΐά ΤΓ|ν άγΚ(ΜΟΙ | 11)1, ΟΙΙιΙΙΙΐρΐ'ΐΙ, (ΚνυνύίιΚΧ |1, |'| Π|1, ύ I II I ΐ'μΐ |ΨΙ |ί, ΟΙ ΐοχο ιμΙιμένΐιΝ ό III I Α’.ι ΙΜ , ΗΛ/
 οποίων τα θέματα υπάγονται στην κοινή εμπορική πολιτική και περιέχονται στις συνθήκες φι ¬
 λίας, εμπορίου και ναυτιλίας και ομοειδών συμφωνιών, τις οποίες τα κράτη μέλη έχουν αυνά- ■
 ψει με τις τρίτες χώρες
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ , σχετικές τρίτες χώρες και τη μεταφορά των εμπορικών·
 θεμάτων, που συμπεριλαμβάνονται στις υφιστάμενες διμε¬
 Έχοντας υπόψη :
 ρείς συμφωνίες σε κοινοτικές συμφωνίες·
 τη συνθήκη για την Ιδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής ότι, κατόπιν των διαβουλεύσεων που προβλέπονται στο
 Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 113 , άρθρο 2 της αποφάσεως 69/494/ΕΟΚ, διαπιστώθηκε, όπως
 την απόφαση 69/494/ ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμ¬ το επιβεβαιώνουν οι προαναφερθείσες διακηρύξεις των
 βρίου 1969 περί της προοδευτικής ομοιομορφίας των συμφω¬ κρατών μελών, ότι οι διατάξεις των εν λόγω διμερών συνθη¬
 νιών που αφορούν τις εμπορικές σχέσεις των κρατών μελών κών και συμφωνιών δεν αποτελούν, κατά την περίοδο που
 με τις τρίτες χώρες και περί της διαπραγμάτευσης των εξετάζεται, εμπόδιο για εφαρμογή της κοινής εμπορικής
 κοινοτικών συμφωνιών ( ' ), και ιδίως το άρθρο 3 , πολιτικής ■
 την πρόταση


text:
της Επιτροπής, ότι, πάντως τα ενδιαφερόμενο κράτη μέλη δήλωσαν ότι
 δέχονται να προβούν στην προσαρμογή ή, αν χρειαστεί,
 Εκτιμώντας : . στην καταγγελία των συνθηκών και συμφωνιών αυτών, στο
 ότι, για τις συνθήκες φιλίας εμπορίου και ναυτιλίας και τις μέτρο που η σιωπηρή ανανέωση ή η διατήρηση σε ισχύ των
 ομοειδείς συμφωνίες των κρατών μελών της Κοινότητας η διατάξεων που έχουν σχέση με τα θέματα που υπάγονται
 σιωπηρή ανανέωση ή η διατήρηση σε ισχύ μετά το τέλος στο άρθρο 1 1 3 της συνθήκης θα παρουσιαζόταν, κατά την
 της μεταβατικής περιόδου εγκρίθηκε τελευταία με την περίοδο που εξετάζεται, ως εμπόδιο στην εφαρμογή της
 κοινής εμπορικής πολιτικής · ■
 απόφαση 87 / Ρ37 / Ε0Κ (?) ,
 ότι οι συνθήκες και συμφωνίες που εξετάζονται περιλαμβά-
 ότι τα ενδιαφερόμενο κράτη μέλη ζήτησαν την άδεια να
 νουν ρήτρες καταγγελίας με προθεσμία προειδοποιήσεως
 ανανεώσουν σιωπηρά ή να διατηρήσουν σε ισχύ τις διατά¬
 μεταξύ των τριών και δώδεκα μηνών ·
 ξεις των οποίων το αντικείμενο υπάγεται στην κοινή εμπο¬
 ρική πολιτική, κατά την έννοια του άρθρου 113 της ότι, υπό τις συνθήκες αυτές δεν υπάρχει αντίρρηση για την
 συνθήκης και οι οποίες περιλαμβάνονται στις συνθήκες σιωπηρή ανανέωση ή τη διατήρηση σε ισχύ των εν λόγω
 φιλίας εμπορίου και ναυτιλίας και στις ομοειδείς συμφω¬ διατάξεων μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1989 ■
 νίες που απαριθμούνται στο παράρτημα, προκειμένου να
 αποφύγουν διακοπή των συμβατικών εμπορικών σχέσεών ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ :
 τους με τις σχετικές τρίτες χώρες
 ApSpo 1
 ότι, όμως τα περισσότερα από τα θέματα που καλύπτονται Οι διατάξεις των οποίων τα θέματα υπάγονται στην κοινή
 απ’ αυτές τις διατάξεις των εθνικών συνθηκών και συμφω¬ εμπορική πολιτική, κατά την έννοια του άρθρου 113 της
 νιών αποτελούν πλέον αντικείμενο κοινοτικών συμφωνιών · συνθήκης και που περιλαμβάνονται στις συνθήκες φιλίας
 ότι, υπό τις συνθήκες αυτές πρόκειται να εγκριθεί η διατή¬ εμπορίου και ναυτιλίας και στις ομοειδείς συμφωνίες που
 ρηση των διατάξεων αυτών, μόνο για τα θέματα που δεν απαριθμούνται στο παράρτημα, μπορούν να ανανεωθούν
 καλύπτονται από κοινοτικές συμφωνίες · ότι η έγκριση αυτή σιωπηρά ή να διατηρηθούν σε ισχύ μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου
 δεν μπορεί, επομένως να παραβλάψει την υποχρέωση των 1 98 9 στους τομείς που δεν καλύπτονται από τις συμφωνίες
 κρατών μελών να αποφύγουν, και αν χρειαστεί να εξαλεί¬ μεταξύ της Κοινότητας και των οικείων τρίτων χωρών και
 ψουν, κάθε ασυμβίβαστο μεταξύ των συμφωνιών αυτών και εφόσον δεν αντιβαίνουν στις υφιστάμενες κοινές πολιτικές
 των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου ■
 ApSpo 2
 ότι, εξάλλου, οι διατάξεις των συνθηκών και συμφωνιών
 που θα ανανεωθούν σιωπηρά ή θα διατηρηθούν σε ισχύ δεν Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
 πρέπει να αποτελέσουν, κατά την εξεταζόμενη περίοδο,
 εμπόδιο για την εφαρμογή της κοινής εμπορικής πολιτικής · Βρυξέλλες
 ότι τα ενδιαφερόμενο κράτη μέλη διακήρυξαν ότι η Για το Συμβούλιο
 σιωπηρή ανανέωση ή η παράταση της ισχύος των συνθηκών Ο Πρόεδρος
 και συμφωνιών αυτών δεν θα μπορούσε να εμποδίσει την
 έναρξη κοινοτικών εμπορικών διαπραγματεύσεων με τις
 ( ' ) EE apiS. L 326 niç 29 . 12. 1969 . a. 39.
 (;) EE


text:
a?iS. L ■, 1 -] ? 8 - 4 . 1 987 , 3?
 ---pagebreak--- ANEXO – BILAG – ANHANG – T1APAPTHMA – ANNEX – ANNEXE – ALLEGATO – BIJLAGE – ANEXO
 Fecha del Acuerdo
 Esudo miembro Pais tercero Nacunlcx* del Acuerdo Ahalens dato
 Medlemsstat Tredfeland Aftalens art Zeitpunkt des
 Abkommens
 Miigliedsuat Dnttland AR des Abkommens
 Κράτος μέλος
 Ημερομηνία της
 Tpin» χώρα Φύση της συμφωνίας
 συμματνίας
 Member Stace Third country Type of Agreement
 État membre Nature de l'accord
 Date of the Agreement
 Pays liers Date de l'accord
 Stato membro Paese terso Natura dell'accordo
 Data dell'accordo
 Ud-Suat Derde Und Aard van de overeenkomst
 Datum van de
 Eiudo-membro Pais terceiro Natureza do acordo overeenkomst
 Data do acordo
 0) ( 2) U) («)
 BELGIQUE/ BELGIE EI Salvador Convention commerciale / Handelsovereenkomst 21 . 3 . 1906
 États-Unis / Verenigde Traité d'amitié, de commerce et de navigation / Vriend- 21 . 2. 1961 '
 *
 Staten schaps-, handels- en scheepvaartverdrag
 Éthiopie / Ethiopië Traité / Verdrag 6. 9 . 1906
 Honduras Traité d'amitié, de commerce et de navigation / Vriend- 25. 3 . 1909
 schaps-, handels- en scheepvaartverdrag
 Déclaration complémentaire / Aanvullende verklaring 30 . 8 . 1909
 Liberia / Liberia Traité d'amitié, de commerce et de navigation / Vríend· 1. 5. 1885
 schaps·, handels· en scheepvaartverdrag
 Maroc / Marokko Traité d'amitié, de commerce et de navigation / Vriend- 4. 1 . 1862
 schaps-, handels- en scheepvaartverdrag
 Norvège / Noorwegen Traité de commerce et de navigation / Handels- en 27. 6. 1910
 scheepvaartverdrag
 République Dominicaine / Traité d'amitié, de commerce et de navigation / Vriend- 21 . 8 . 1884
 Dominicaanse Republiek schaps-, handels- en scheepvaartverdrag
 Suède / Zweden Traité de commerce et de navigation / Handels- en 11 . 6.1895
 scheepvaartverdrag
 Venezuela Traité d'amitié, de commerce et de navigation / Vriend-
 schaps-, handels- en scheepvaartverdrag 1. 3. 1884
 BENELUX Paraguay Accord de commerce et de navigation / Handels- en 13 . 8 . 1963
 scheepvaartakkoord
 Union soviétique / USSR Traité de commerce / Handelsverdrag 14. 7. 1971
 DANMARK. Bolivia Handelstraktat 9. 11 . 1931
 Brasilien Midlertidig aftale om mestbegunstigelsesklausul 30 . 7. 1936
 Bulgarien Ordning vedrørende den gensidige anvendelse af mestbe¬ 27.7,/ 5. 8.1921
 gunstigelsesklausul (brevveksling)
 Burma Noteveksling vedrørende mestbegunstigelsesklausul 29. 4. 1948 og
 17. 4. 1950
 Chile Handels- og søfartstraktat 4. 2. 1899
 Columbia Handels- og søfartstraktat 21 . 6. 1923
 Costa Rica Handels- og søfartstraktat 26. . 9. 1956
 Den arabiske republik Midlertidig handelsaftale 7. 5. 1930
 Egypten
 Den dominikanske Venskabs-, handels- og søfartstraktat 26. 7. 1852
 Republik
 De forenede Stater Handels- og søfartstraktat 1 . 10 . 1951
 El Salvador Handels- og søfartstraktat 9. 7. 1958
 Guatemala Handels- og søfartstraktat 4. 3 . 1948
 Haiti Handelstraktat 21 . 10. 1937
 Iran Venskabs-, etablerings- og handelstraktat 20. Z 1934
 ---pagebreak--- <0 m (3) («)
 DANMARK Israel Foreløbig aitale (modus vivendi) om mestbegunstigelses- 14. Π . 1952
 (fortsat) klausul i alle sager om søfart og i alt vedrørende told, osv.
 Japan Handels- og søfartstraktat 12. 2. 1912
 Jugoslavien Handelsdeklaration 17730 . 3


text:
. 1909
 Liberia Venskabs-, handels- og søfartstraktat 21 . 5.1860
 Norge Handels- og søfartstraktat 2. 11 . 1926
 Paraguay Handels- og søfartstraktat 3. 5. 1967
 Peru Handels- og søfartstraktat 10 . 6. 1957
 Polen Handels- og søfartstraktat 22. 3 . 1924
 Rumænien Noteveksling om handel og søfart 28 . 8 . 1930
 Schweiz Venskabs-, handels- og etableringstraktat 10 . 2. 1875
 Sovjetunionen Handels- og søfartstraktat 17. 8 . 1946
 Sverige Handels- og søfartstraktat 2. 11 . 1826
 Thailand Venskabs-, handels- og søfartstraktat 5 . 11 . 1937
 Noteveksling 9. 3 . 1972
 Tjekkoslovakiet Noteveksling om handel og søfart 18 . 4 . 1925
 Noteveksling om varebehandling- 26 . 8 . 1929
 Tyrkiet Etablerings-, handels- og søfartstraktat 31 . 5. 1930
 Ungarn Handels- og søfartskonvention 14 . 3 . 1887
 '
 Uruguay Handels- og søfartstraktat . 4. 3 . 1953
 Zaire Handelskonvention 23 . 2 . 1885
 Østrig Handelstraktat 6. 4. 1928
 DEUTSCHLAND Arabische Republik Handelsabkommen (ratifiziert ) 21 . 4 . 1951
 Ägypten
 Argentinien Handelsvertrag 19 . 9 . 1857
 Chile Handelsvertrag 2. 2. 1951
 Dominikanische Freundschafts-. Handels- und Schiffahrtsvertrag 23 . 12. 1957
 Republik
 Ecuador Handelsvertrag 1. 8 . 1953
 El Salvador Abkommen über die Meistbegünstigung (ratifiziert) 31 . 10 . 1952
 Indien Handelsabkommen 19 . 3 . 1952 und
 31 . 3 . 1955
 Iran Handels-, Zoll - und Schiffahrtsvertrag 17. 2 . 1929
 Island Vorläufiger Handels- und Schiffahrtsvertrag 19 . 12. 1950
 Japan Handels- und Schiffahrtsvertrag 20. 7. 1927
 Pakistan Handelsabkommen (ratifiziert) 4. 3 . 1950
 Paraguay Abkommen über die Meistbegünstigung ' 30. 7. 1955 ^
 (ratifiziert)
 Peru Handelsabkommen (ratifiziert) 20 . 7. 1951
 Saudi-Arabien Freundschaftsvertrag, bestätigt und abgeändert durch 26. 4. 1929
 Briefwechsel 31.3./ 10 . 7 . 1952
 Türkei Handelsvertrag 27. 5 . 1930
 UdSSR Abkommen über allgemeine Fragen des Handels und der 25. 4. 1958
 Schiffahrt (ratifiziert)
 Uruguay Abkommen über die Meistbegünstigung '18 . 4. 1953
 (ratifiziert)
 Vereinigte Slaaten Freundschalls-. Handels- und Schiffahrtsvertrag 29 . 10 . 1954
 ΕΛΛΑΔΑ Βουλγαρία Συνθήκη εμπορίου 9. 7 . 1964
 Καμερούν Εμπορική συμφωνία 29 . 10 . 1962
 Κύπρος Εμπορική συμφωνία 23 . 8 . 1962
 Αίγυπτος Προσωρινή εμπορική συμφωνία 10 . 4 . 1926
 Ηνωμένες Πολιτείες Συνθήκη φιλίας, εμπορίου και ναυτιλίας 3. 8 . 1951
 Αμερικής
 Φινλανδία Σύμβαση εμπορίου και ναυτιλίας 18 . 12 . 1926
 Ινδία Συμφωνία εμπορίου 14. 2. 1958
 Ιράν Σύμβαση εγκαταστάσεως, εμπορίου και ναυτιλίας 9. 1 . 1931
 Ισλανδία Σύμβαση εμπορίου και ναυτιλίας 28 . 1 . 1930
 Ισραήλ Σύμβαση εμπορίου και ναυτιλίας 22. 7 . 1952
 Ιαπωνία Συνθήκη φιλίας, εμπορίου και ναυτιλίας 20 . 5 . 1899
 ---pagebreak--- (1) ( 2) (3) <<)
 ΕΛΛΑΔΑ Λίβανος Προξενική σύμβαση ναυτιλίας, εμπορικών και αστι- > 6. 10 . 1948
 (συνέχεια) κών δικαιωμάτων
 Λιβύη Εμπορική συμφωνία 16. 3 . 1957
 Νορβηγία Σύμβαση εμπορίου και ναυτιλίας 28 . 6. 1927
 Πακιστάν Εμπορική συμφωνία 17. 1 . 1963
 Σουηδία Εμπορική σύμβαση 10 . 9. 1926
 Γιουγκοσλαβία Οικονομική συνεργασία και εμπορικές συναλλαγές 1 . 10 . 1960
 Εμπορική συμφωνία 17. 12. 1974
 Συμφωνία εμπορίου και ναυτιλίας 2. 11 .


text:
1927
 Γκάνα Ανταλλαγή επιστολών 13 . 11 . 1926
 Νιγηρία Ανταλλαγή επιστολών 13 . 11 . 1926
 Σιέρα Λεόνε Ανταλλαγή επιστολών 13. 11 . 1926
 Νέα Ζηλανδία Ανταλλαγή επιστολών 13 . 11 . 1926
 Τζαμάικα Ανταλλαγή επιστολών 17. 11 . 1926
 Τρινιτάντ και Ανταλλαγή επιστολών 17. 11 . 1926
 Τομπάγκο
 . Σρι Λάνκα Ανταλλαγή επιστολών 26. 11 . 1926
 ΕΣΣΔ Σύμβαση εμπορίου και ναυτιλίας 11 . 6. 1929
 ESPAÑA Andorr» Canje de Notas 13. 7. 1867
 Brasil Canje de Notas que regula el intercambio comercial 16. 5. 1962
 Cosu Rica Convenio de cooperación económica 29 . 8 . 1972
 Ecuador Convenio de cooperación económica 9. 5. 1974
 Guatemala Convenio de cooperación económica 31 . 10. 1972
 Honduras Convenio de cooperación económica 17. 10. 1972
 Hungría Acuerdo a largo plazo sobre intercambios comerciales, 8. 4. 1976
 navegación , transporte y desarrollo de la cooperación
 económica, industrial y técnica
 Mexico Acuerdo de cooperación económica y comercial 14. 10 . 1977
 Panama Protocolo de cooperación económica 15. 6. 1964
 Perú Acuerdo comercial 23 . 5. 1953
 Uruguay Tratado comercial sobre la concesión de la cláusula de 24. 2. 1954
 nación más favorecida
 FRANCE Albanie Traité de commerce et de navigation 14. 12. 1963
 Canada .Convention d'éublissement et de navigation 12. 5. 1933 ,
 Colombie Convention relative à l'établissement des nationaux, au 30. 5. 1892
 commerce et à la navigation
 Cosu Rica Traité de commerce 30 . 4. 1953
 Cuba -Convention commerciale et protocole 6. 11 . 1929
 Équateur Accord commercial 20 . 3 . 1959
 El Salvador Traité de commerce 23 . 3 . 1953
 États-Unis Convention de navigation et de commerce modifiée par 17. 7. 1919
 accord
 Finlande sont
 Hongrie Convention commerciale 13 . 10. 1925
 Iran Convention d'établissement et de navigation 24. 6. 1964
 Islande Traité de commerce 23 . 8 . 1742
 V
 Convention additionnelle de commerce et de navigation 9. 2. 1842
 Articles additionnels à la convention 9. 2. 1910
 Échanges de lettres modifiant les trois actes précédents 28 . 2. 1930
 Libéria Traité de commerce et de navigation 17. 4. 1852
 Libye Convention de coopération économique 10. 8 . 1955
 Norvège Traité de commerce modifié par convention et échange de 30 . 12. 1881
 lettres 13. 1 . 1892
 4. 3. 1933
 Paraguay Accord commercial 11 . 9. 1956
 Pologne Traité de commerce et de navigation 22. 5. 1937
 République Dominicaine Accord commercial (') 20: 12. 1954
 0) Reconduction autorisée sous réserve d'une déclaration du gouvernement français concernant les articles 11 et 12 relatifs à l'obligation d'achat de tabac.
 ---pagebreak--- (1) (2) (3) («)
 FRANCE Roumanie Convention de commerce et de navigation 27. 8 . 1930
 (suite) Tchécoslovaquie Convention commerciale 2. 7 . 1928
 Turquie Convention de commerce et de navigation 29 . 8 . 1929
 Uruguay Convention de commerce et de navigation 4. 6. 1892
 Protocole additionnel 30 . 12. 1953
 Venezuela Accord de commerce et de navigation 26. 7. 1950
 Yougoslavie Convention de commerce et de navigation 30 . 1 . 1929
 IRELAND Arab Republic of


text:
Egypt Exchange of notes in regard to commercial relations 25/28 . 7 . 1930
 Exchange of notes prolonging the provisional Commercial 27. 2. 1951
 Agreement of 25/28. 7. 1930
 Brazil Exchange of notes in regard to commercial relations 16. 10 . 1931
 Costa Rica Exchange of notes in regard to commercial relations 2. 8 . 1933 and
 2. 4 ) 934
 Guatemala Exchange of notes in regard to commercial relations 8. 2. and
 10 . 4. 1930
 • United States Treaty of friendship, commerce and navigation 21 . 10 . 1950
 Vietnam Exchange of notes in regard to commercial relations 1 . 12. 1964
 ITALIA Africa del Sud Estensione del trattato con il Regno Unito alle province
 di :
 Natal 10 . 3 . 1884
 Transval 28 . 5. 1906
 Orange 13. 7. 1907
 Nota verbale 1. 5 . 1948
 Argentina Convenzione commerciale 1. 6 . 1894
 Protocollo 31 . 1 . 1895
 Protocollo addizionale 4. 3 . 1937
 Convenzione sui pagamenti 4. 3 . 1937
 Bulgaria Protocollo sostitutivo del trattato di commercio e di navi ¬ 19 . 12. 1950
 gazione (')
 Cile Trattato di commercio e di navigazione 12. 7 . 1898
 Cuba Trattato d'amicizia, di commercio e di navigazione
 Protocollo addizionale 29 . 12 . 1903
 Ecuador Trattato d'amicizia, di commercio e di navigazione 12. 8 . 1900
 Convenzione addizionale 26. 2 . 1911
 Finlandia Trattato di commercio c di navigazione e protocollo finale 22. 10 . 1924
 Haiti Convenzione di commercio e di navigazione e scambi di 14. 6 . 1954
 note *
 Iran Trattato di commercio, di stabilimento e di navigazione 26. 1 . 1955
 Scambio di note 9. 2. 1955
 Iugoslavia Convenzione di commercio e di navigazione 31 . 3 . 1955
 Libano Trattato d'amicizia, di commercio e di navigazione 15. 2. 1949
 Liberia Trattato d'amicizia, di commercio e di navigazione 23 . 10 . 1862
 Dichiarazione comune 24. 11 . 1951
 Nicaragua Trattato d'amicizia, di commercio e di navigazione 25. 1 . 1906
 Norvegia Trattato di commercio e di navigazione 14. 6. 1862
 Scambio di note 15. 12. 1967
 Nuova Zelanda Scambio di note 24 . 11 . 1967
 Panama Trattato d'amicizia, di commercio e di navigazione, proto* 7. 10 . 1965
 collo e scambio di note
 Perù Trattato di commercio e di navigazione e dichiarazione 23. 12. 1874
 Polonia Trattato di commercio 12. 5 . 1922
 Romania Protocollo doganale (') 25. 11 . 1950
 Stati Uniti Trattato d'amicizia, di commercio e di navigazione 2. 2 . 1948
 Accordo supplementare al trattato 26 . 9 . 1951
 Svezia Trattato di commercio e di navigazione . 14. 6 . 1862
 Scambio di note 15. 12. 1966 e
 15. 12. 1967
 (') Protocollo richiamaco e rie&aminato in occasione dcll'accordo commerciale quadro fra i due paesi.
 ---pagebreak--- (>) (2) ( 3) <«>
 ITALIA Svizzera Trattato di commercio 27. 1 . 1923
 (segue) Protocolli 28 . 11 . 1925 e
 30 . 12. 1933
 Turchia Trattato di commercio e di navigazione e scambio di note 29. 12.


text:
1936
 Ungheria Trattato di commercio e di navigazione 4. 7. 1928
 Protocollo doganale (') 28 . 3 . 1950
 URSS Trattalo di commercio e di navigazione 11 . 12. 1948
 Uruguay Trattato di commercio 26. 2. 1947
 Venezuela Trattato d'amicizia, di navigazione e di commercio 19. 6. 1861
 Modus vivendi 29 . 6. 1939
 Yemen Trattalo d'amicizia e di relazioni economiche 4. 9 . 1937
 LUXEMBOURG États-Unis Traité d'amitié, d'établissement et de navigation 23 . 1 1962
 NEDERLAND A/ghanistan Vricndschaps- en handelsverdrag 26. 7. 1939
 Arabische Republiek Voorlopige handelsovereenkomst 17. 3. 1930
 t
 Egypte
 Bolivia Handelsverdrag' 30 . 5. 1929
 Brazilië Voorlopig handelsakkoord 15. 3 . 1937
 Bulgarije Notawisseling 1 /9 . 3. 1922
 Canada Handelsovereenkomst · 11 . 7. 1924
 Colombia Vriendschaps-, handels- en scheepvaartverdrag 1. 5. 1829
 Costa Rica Handels* cn schcepvaartovcrccnkomst 3. 6 . 1957
 El Salvador Handelsverdrag cn briefwisseling 13 . 3 . 1956
 Ethiopie Overeenkomst nopens de meestbcgunstigingsclausule 30 . 9. 1926
 Guatemala Handelsverdrag 12. 5. 1926
 Haïti Handelsverdrag en notawisseling 7. 9 . 1926
 Hongarije Handclsove reenkomst 9 . 12. 1924
 Iran Voorlopig handelsverdrag en briefwisseling 20 . 6. 1928
 Japan Handels- en scheepvaartverdrag 6. 7. 1912
 Jemen Vriendschapsverdrag 12. 4. 1939
 Joegoslavië Handels- en scheepvaartverdrag 28 . 5. 1930
 Liberia Vriendschaps-, handels- cn scheepvaartverdrag 20 . 12. 1862
 Marokko Handels- en scheepvaartverdrag 18 . 5. 1858
 Maskate Handelsverdrag 27 . 8 . 1877
 Mexico Handelsverdrag 27. 1 . 1950
 Noorwegen Handels- en scheepvaartverdrag 20. 5. 1912
 Oostenrijk Handels- en scheepvaartverdrag 28 . 3. 1929
 Polen Handels- en scheepvaartverdrag 30 . 5. 1924
 Roemenie Handclsschikking 29 . 8 . 1930
 Tsjechoslowakije Overeenkomst 20 . 1 . 1923
 Turkije Notawisseling 21 . 11 . 1929
 Uruguay Handels- en scheepvaartverdrag 29 . 1 . 1934
 Protocol 12. 6. 1953
 Venezuela Verdrag betreffende de diplomatieke betrekkingen 11 . 5. 1920
 Verenigde Staten Vricndschaps-, handels- cn scheepvaartverdrag 27. 3. 1956
 Zaïre Overeenkomst met de internationale Vereniging van de 27 . 12. 1884
 Kongo
 Zuid-Afrika Voorlopig akkoord nopens de handelsbetrekkingen en de 20 . 2. 1935
 scheepvaart
 Zweden Handels- en scheepvaartverdrag 25. 9. 1847
 Zwitserland Vriendschaps- en handelsverdrag 19. 8 . 1875
 Aanvullend protocol 24 . 4. 1877
 PORTUGAL Bulgária Acordo de comércio a longo prazo 11 . 2. 1975
 Checoslovaquia Acordo de. comércio a longo prazo 1. 3. 1975
 Cuba Acordo de comércio a longo prazo 13 . 9 . 1976
 União das Repúblicas Acordo de comércio 19. 12. 1974
 Socialistas Soviéticas
 П РгоюсоНо гк1штл(о с псмттаю ш оссиюпе 4е1Гассог<1о соттегоа1е циа(1го 1га I <Ьс расм .
 ---pagebreak--- 0) (2) (3) <«>
 UEBL/BLEU Afrique du Sud / Zuid- Accord commercial provisoire / Voorlopig handelsakkoord 13. 7. 1937
 Afrika
 Albanie / Albanie Échange de lettres / Briefwisseling 19 . 2. 1929
 Argentine / Argentinië Accord provisoire / Voorlopig akkoord 16. 1 . 1934
 Bolivie / Bolivia Traité d'amitié et de commerce / Vriendschaps- en 18 . 4. 1912
 handelsverdrag
 Avenant au traité / Aanvullend protocol 10 . 12. 1963
 Brésil / Brazilië Accord commercial provisoire / Voorlopig handclsakkoord 14.


text:
1 . 1932
 Bulgarie / Bulgarije Échange de lettres / Briefwisseling 8. 2. 1926
 Canada Convention de commerce / Handelsovereenkomst 3. 7. 1924
 Chili Accord commercial provisoire / Voorlopig handelsakkoord 27. 8 . 1936
 Colombie / Colombia Échange de lettres portant application a fUEBL du traité 19 et/en
 conclu entre les Pays-Bas et la Colombie le I e* mai 1829 / 22. 8 . 1936
 Briefwisseling van toepassing in de BLEU voor het Verdrag
 afgesloten tussen Nederland en Colombia van 1 mei 1829
 •
 Équateur / Ecuador Traité d'amitié, de commerce et de navigation / Vriend¬ 5. 3 . 1887
 schaps-, handels- en scheepvaartverdrag
 Avenant au traité / Aanvullend protocol 19. 10 . 1937
 Guatemala Traité de commerce .et de navigation / Handels- en 7. 11 . 1924
 scheepvaartverdrag
 Haïti Accord commercial provisoire / Voorlopig handelsakkoord 9. 7.1936
 Hongrie ! Hongarije Échange de lettres / Briefwisseling 30 . 9 . 1924
 Iran Convention de commerce et de navigation / Handels- en 9. 5. 1929
 scheepvaartovereen komst
 Nouvelle-Zélande / Accord commercial proyisoire par échange de lettres / 5. 12 . 1933
 Nieuw-Zeeland Voorlopig handclsakkoord bij briefwisseling
 Pologne / Polen Traité de commerce / Handelsverdrag 30 . 12. 1922
 Roumanie / Roemenië Accord commercial provisoire / Voorlopig handelsakkoord 28 . 8 . 1930
 Suisse / Zwitserland Traité de commerce / Handelsverdrag 26 . 8 . 1929
 Tchécoslovaquie / Traité de commerce / Handelsverdrag 28 . 12. 192.5
 Tsjechoslowakije
 Union soviétique / USSR Convention commerciale provisoire / Voorlopige hnndcls- 5. 9 . 19.35
 overeenkomst
 Uruguay Accord commercial provisoire / Voorlopig handclsakkoord 22. 2. 1937
 Viêt-nam / Vietnam Échange de lettres portant sur le traitement de la nation la 16 et/en
 plus favorisée dans le domaine tarifaire / Briefwisseling 20 . 1 . 1956
 betreffende de toepassing van de meestbegunstigingsclau -
 sule op tarifair gebied '
 Yémen / Jemen Convention commerciale / Handelsovereenkomst 7. 12. 1936
 Yougoslavie / Joegoslavië Traité de commerce et de navigation / Handels- en 16. 12. 1926
 scheepvaartverdrag
 UNITED KINGDOM Afghanistan Treaty of friendship and commerce 22. 11 . 1921
 Trade convention 5. 6 . 1923
 Exchange of notes 6. 5 . 1930
 Argentina Treaty of amity, commerce and navigation 2. 2. 1825
 Bolivia Treaty of commerce 1. 8 . 191 1
 Burma Treaty regarding the recognition of Burmese indepen¬ 17 . 10 . 1947
 dence, and related matters, with exchange of notes
 Exchange of notes regulating commercial relations 24 . 12. 1949
 pending the conclusion of a new Treaty of commerce and
 navigation
 Colombia Treaty of friendship, commerce and navigation 16 . 2. 1866
 Protocol applying the Treaty of certain parts of the Domi ¬ 20 . 8 . 1912
 nions
 Exchange of notes 30 . 12. 1938
 Costa Rica Treaty of friendship, commerce and navigation 27. 11 . 1849
 Protocol respecting the application of the Treaty to certain 18 . 8 . 1913
 parts of the Dominions
 Czechoslovakia Treaty of commerce with declaration 14. 7. 1923
 ---pagebreak--- i
 –
 *
 \-
 (J) (2) (3) (4)
 UNITED KINGDOM Finland


text:
Treaty ol commerce and navigation 14. 12. 1923
 (cont'd) Hungary Treaty of commerce and navigation 23. 7. 1926
 Iran Treaty of peace and commerce 4. 3. 1857
 Commercial convention 9. 2. 1903
 Agreement modifying the commercial convention 21 . 3 . 1920
 Japan Treaty of commerce, establishment and navigation, with 14. 11 . 1962
 Protocols and exchanges of notes
 Exchange of notes on voluntary export control 14. 11 . 1962
 Liberia Treaty of friendship and commerce 21 . 11 . 1848
 Agreement modifying the Treaty of 21 . 11 . 1848 23. 7. 1908
 Morocco General treaty 9 . 12. 1856
 Convention of commerce and navigation 9. 12. 1856
 Exchange of notes, concerning the convention of 9. 12. 1. 3. 1957
 1856
 *
 Muscat and Oman Treaty of friendship, commerce and navigation with 20. 12. 1951
 exchange of letters
 Nepal Treaty- of peace and friendship 30 . 10 . 1950
 Nicaragua Treaty of friendship, commerce and navigation
 sss
 Peru Treaty of friendship, commerce and navigation 10 . 4. 1850
 Agreement relating to commerce and navigation (with 6. 10. 1936
 Protocols and exchanges of notes)
 Exchange of notes regarding the continuance in force of 28 . 1 . 1950
 Articles 4 and 5 of the Commercial Agreement of 6. 10.
 1936
 Poland Treaty of commerce and navigation 26. 11 . 1923
 Romania Treaty of commerce and navigation with Protocols and 6. 8 . 1930
 exchange of notes
 Soviet Union Temporary Commercial Agreement 16. 2. 1934
 s
 Switzerland Treaty of friendship» commerce and reciprocal establish¬ 6. 9. 1855
 ment
 Convention applying the Treaty of 1855 to the Dominions 30. 3 . 1914
 Exchange of notes applying to Liechtenstein Commercial 26. 4. 1924
 Agreements in force
 Turkey Treaty of commerce and navigation 1. 3. 1930
 Exchange of notes relating to certain commercial matters 28 . 2. 1957
 United States Convention of commerce 3. 7. 1815
 Convention 20. 10 . 1818
 Convention of commerce 6. 8 . 1827
 Venezuela Treaty of amity, commerce and navigation 18. 4. 1825
 Convention 29. 10. 1834
 Exchange of notes 3. 2. 1903
 Yugoslavia Treaty of commerce and navigation with exchanges of 12. 5. 1927
 notes
 Agreement on trade and payments 27. 11 . 1936
 L
 ---pagebreak--- I . Quelle est La justification principale de accords la mesure ? L' autorisation
 leurs anciens commerciaux conclus
 aux Etats membres de proroger domaines non couverts par des politiques
 avec des pays tiers / pour des communes .
 т т Caractéri st i ques des entreprises concernées
 En particulier :
 - Y a - t - il un grand nombre de PME ? NO
 - note t' on des concentrations dans des régions
 - éligibles aux aides régionales des E.M. ?
 - éligibles au Feder ?
 III . Quelles sont les obligations imposées directement au * entreprises 1
 AUCUNE , puisqu' il s' agit d' accords régissant les échanges commerciaux
 et les relations économiques entre Etats ■ membres .
 IV . Guelles sont les obligations susceptibles dëtre imposées indirectement
 aux entreprises via


text:
les autorités locales ?
 AUCUNE
 v - Y o - t - il des mesures spéciales pour les PME ? NO
 - Lesquelles ?
 VI . Quel est l' effet prévisible ?
 sur la compétitivité des entreprises ? Les entreprises peuvent bénéfi ¬
 cier des avantages découlant
 des relations économiques entre
 - sur l' emploi ? les pays concernés couverts par
 les accords en question .
 II . Les partenaires sociaux ont -ils été consultés ? NO
 - avis des partenaires sociaux


text:
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 ΚΟΜ(91)72 τελικό/ 2 - VOL. Ill
 Βρυξέλλες, 19 Μαρτίου 1991
 Διορθωτικό στις
 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
 σχετικά με τον καθορισμό της τιμής ορισμένων γεωργικών προϊόντων
 και ορισμένα σύναψη μέτρα (1991-92)
 (Com (91) 72 Vol. Ill)
 ---pagebreak--- ---pagebreak--- .;λ. 70 και 82
 Η 2η αιτιολογική σκέψη διαβάζεται ως εΕης :
 "ότι σε περίπτωση που το Συμβούλιο δεν λάβει τ ι ς εν λόγω αποφάσεις σε εύθετο
 χρόνο, θα πρέπει να καταστεί δυνατό να θεσπίσει η Επιτροπή τα αυστηρώς αναγκαία
 μεταβατικά μέτρα για να εξασφαλισθεί ένα αρμονικό πέρασμα από το παλαιό στο νέο
 καθεστώς, ιδίως έτσι ώστε να αποφευχθεί κάθε αβεβαιότητα και κάθε διατάραξη της
 αγοράς»"
 Σελ. 73 και 84
 Το άρθρο 4 διαβάζεται ως εΕης :
 AP0PQ Λ
 Σε περίπτωση που το Ευμβούλιο δεν λάβει απόφαση μέχρι την 31η Οκτωβρίου 1991. η
 Επιτροπή εξουσιοδοτεί τα., σύμφωνα με τη δ.αδ.κασία που προβλέπεται στο άρθρο Η
 του κανονισμού αριθ. 136/66/ΕΟΚ, να εγκρίνε, όλα τα αυστηρώς αναγκαία μεταβατικά
 μέτρα για να εξασφαλισθεί ένα αρμονικό πέρασμα από το παλαιό στο νέο καθεστώς."
 Σελ. 134 και 135
 Το παράρτημα αντικαθίσταται από το παράρτημα του παρόντος διορθωτικού.
 ---pagebreak--- 134 -
 Π Α Ρ Α Ρ Τ Η Μ Α
 ΠΕΡΙΟΔΟΙ 1892
 (ECU/100 kg βάρους σφαγίου
 Εβδομάδα που αρχίζει στις : Εβδομάδα Τιμή βάσης -.Κατευθυντήριο εππϊεό<
 6 Ιανουαρίου 1992 432,17 367,34
 13 Ιανουαρίου 1992 440,48 374,41
 20 Ιανουαρίου 1992 450,39 382,83
 27 ΙανουαρΙ ου 1992 456,99 388,44
 3 Φεβρουαρίου 1992 465,32 395,52
 10 Φεβρουαρίου 1992 471,82 401,05
 17 Φεβρουαρίου 1992 475,47 404,15
 24 Φεβρουαρίου 1992 478,08 406,37
 2 Μαρτίου 1992 9 480,94 408,80
 9 Μαρτίου 1992 10 483,34 410,84
 16 Μαρτίου 1992 11 484,81 412,09
 23 Μαρτίου 1992 12 484,81 412,09
 30 Μαρτίου 1992 13 483,89 411,31
 6 Απριλίου 1992 14 483,29 410,80
 13 Απριλίου 1992 15 482,78 410,36
 20 Απριλίου 1992 16 480,55 408,47
 27 Απριλίου 1992 17 480,17 408,14
 4 Μαΐου 1992 18 473,33 402,33
 11 Μαΐου 1992 19 469,39 398,98
 18 Μαΐου 1992 20 463,02 393,57
 25 Μαΐου 1992 21 456,66 388,16
 1 Ιουνίου 1992 22 444,39 377,73
 8 Ιουνίου 1992 23 433,00 368,05
 15 Ιουνίου 1992 24 421,83 358,56
 22 Ιουνίου 1992 25 410,55 348,97
 29 Ιουνίου 1992 26 399,27 339,38
 6 Ιουλίου 1992 27 389,70 331,25
 13 Ιουλίου 1992 28 380,45 323,38
 20 Ιουλίου 1992 29 376,63 320,14
 27 Ιουλίου 1992 30 374,79 318,57
 ---pagebreak--- 135 -
 Π Α Ρ Α Ρ Τ Η Μ Α (συνέχεια)
 ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1992
 (ECU/100 kg βάρους σφαγίου)
 Εβδομάδα που αρχίζει στις : Εβδομάδα Τιμή βάσης :Κατευθυντήριο επίπεδο
 3 Αυγούστου 1992 317,99
 10 Αυγούστου 1992 317,99
 17 Αυγούστου 1992 317,99
 24 Αυγούστου 1992 317,99
 31 Αυγούστου 1992 317,99
 7 Σεπτεμβρίου 1992 317,99
 14 Σεπτεμβρίου 1992 317,99
 21 Σεπτεμβρίου 1992 317,99
 28 Σεπτεμβρίου 1992 318,42
 5 Οκτωβρίου 1992 318,42
 12 Οκτωβρίου 1992 318,67
 19 Οκτωβρίου 1992 319,07
 26 Οκτωβρίου 1992 320,72
 2 Νοεμβρίου 1992 323,20
 9 Νοεμβρίου 1992 325,70
 16 Νοεμβρίου 1992 330,40
 23 Νοεμβρίου 1992 335,08
 30 Νοεμβρίου 1992 339,78
 7 Δεκεμβρίου 1992 345,18
 14 Δεκεμβρίου 1992 352,27
 21 Δεκεμβρίου 1992 359,34
 28 Δεκεμβρίου 1992


text:
 Avis juridique important
 |
 52002PC0525(02)
 Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που παρατείνει τη διάρκεια εφαρμογής της απόφασης 2000/185/ΕΚ με την οποία επιτρέπεται στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ σε ορισμένες υπηρεσίες υψηλής έντασης εργατικού δυναμικού, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 28, παράγραφος 6, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ /* COM/2002/0525 τελικό Τόμος ΙΙ */
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 020 E της 28/01/2003 σ. 0214 - 0215
 Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που παρατείνει τη διάρκεια εφαρμογής της απόφασης 2000/185/ΕΚ με την οποία επιτρέπεται στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ σε ορισμένες υπηρεσίες υψηλής έντασης εργατικού δυναμικού, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 28, παράγραφος 6, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΘέτοντας σε εφαρμογή τις συστάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 11ης και 12ης Δεκεμβρίου 1998, ιδιαίτερα την "Στρατηγική της Βιέννης για την Ευρώπη", το Συμβούλιο ενέκρινε, στις 22 Οκτωβρίου 1999, την οδηγία 1999/85/ΕΚ [1]. Η εν λόγω οδηγία τροποποιεί την οδηγία 77/388/ΕΟΚ [2] (έκτη οδηγία για τον ΦΠA) όσον αφορά τη δυνατότητα δοκιμαστικής εφαρμογής μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ στις υπηρεσίες υψηλής έντασης εργατικού δυναμικού. Έχει ως στόχο να επιτρέψει στα κράτη μέλη που το επιθυμούν να δοκιμάσουν τα αποτελέσματα μιας ελάφρυνσης του ΦΠΑ που στοχεύει σ'αυτές τις υπηρεσίες όσον αφορά τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και τον περιορισμό της παραοικονομίας.[1] ΕΕ L 277 της 28/10/1999, σ. 34.[2] ΕΕ L 145 της 13.06.1977, σ. 1 - Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2002/38/ΕΚ - ΕΕ L 128 της 15.05.2002, σ. 41.Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 28, παράγραφος 6 της έκτης οδηγίας για τον ΦΠΑ όπως τροποποιήθηκαν με την οδηγία 1999/85/ΕΚ, κάθε κράτος μέλος που θέλησε να εισαγάγει αυτό το μέτρο έπρεπε να ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή πριν από την 1η Νοεμβρίου 1999. Εννέα κράτη μέλη υπέβαλαν αίτηση που ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις αυτών των διατάξεων. Οι εν λόγω αιτήσεις αποτέλεσαν το αντικείμενο της απόφασης 2000/185/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Φεβρουαρίου 2000 [3].[3] ΕΕ L 59 της 04.03.2000, σ. 10.Με βάση τις εκθέσεις αξιολόγησης που θα συνταχθούν, πριν από την 1η Οκτωβρίου 2002, από τα κράτη μέλη που έθεσαν σε εφαρμογή αυτούς τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ, η Επιτροπή πρέπει να υποβάλει, πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2002, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση συνολικής αξιολόγησης, ενδεχομένως συνοδευόμενη από πρόταση που θα επιτρέψει να αποφασιστεί οριστικά ο συντελεστής ΦΠΑ που θα εφαρμόζεται στις υπηρεσίες υψηλής έντασης εργατικού δυναμικού.Αυτή η χρήση θα εγγραφεί στην ορθολογική οργάνωση των κανόνων και εξαιρέσεων που εφαρμόζονται στους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ που αναγγέλλονται με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τη στρατηγική που αποβλέπει στη βελτίωση της λειτουργίας τους συστήματος ΦΠΑ στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς [4] η οποία προβλέπει ιδίως έναν προβληματισμό σχετικά με το θέμα της χρησιμοποίησης των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στην επιδίωξη των διαφόρων κοινοτικών πολιτικών και, ιδίως, στην προώθηση της απασχόλησης.[4] COM(2000) 348 τελικό της 07.06.2000.Λαμβανομένων υπόψη των αναγκαίων προθεσμιών για να γίνει μια συνολική και εμπεριστατωμένη αξιολόγηση των εθνικών εκθέσεων, η Επιτροπή υποβάλλει πρόταση τροποποίησης του άρθρου 28, παράγραφος 6 της έκτης οδηγίας για τον ΦΠΑ για να παρατείνει κατά


text: ένα έτος την περίοδο εφαρμογής των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στις υπηρεσίες υψηλής έντασης εργατικού δυναμικού.Κατά συνέπεια, η απόφαση 2000/185/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Φεβρουαρίου 2000 με την οποία επιτρέπεται στα εννέα κράτη μέλη να εφαρμόζουν μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ στις υπηρεσίες υψηλής έντασης εργατικού δυναμικού πρέπει επίσης να τροποποιηθεί προς αυτήν την κατεύθυνση, για να επιτρέψει στα εν λόγω κράτη μέλη να συνεχίσουν να εφαρμόζουν αυτόν τον χαμηλό συντελεστή επί ένα έτος επιπλέον, με τις ίδιες προϋποθέσεις, χωρίς να τροποποιήσουν ούτε να διευρύνουν το πεδίο εφαρμογής της δοκιμής.Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που παρατείνει τη διάρκεια εφαρμογής της απόφασης 2000/185/ΕΚ με την οποία επιτρέπεται στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ σε ορισμένες υπηρεσίες υψηλής έντασης εργατικού δυναμικού, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 28, παράγραφος 6, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση [5], και ιδίως το άρθρο 28, παράγραφος 6,[5] ΕΕ L 145 της 13.06.1977, σ. 1. Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία [....] .την πρόταση της Επιτροπής [6],[6] ΕΕ C της , σ. .Εκτιμώντας τα εξής:(1) Δυνάμει της απόφασης 2000/185/ΕΚ του Συμβούλιο [7], το Βέλγιο, η Ελλάδα, η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες, η Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο μπορούν να εφαρμόσουν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002 μειωμένο συντελεστές ΦΠΑ στις υπηρεσίες υψηλής έντασης εργατικού δυναμικού για τις οποίες είχαν υποβάλει αίτηση.[7] ΕΕ L 59 της 04.03.2000, σ. 10.(2) Με βάση τις εκθέσεις που θα συντάξουν, πριν από την 1η Οκτωβρίου 2002, τα κράτη μέλη που έχουν θέση σε εφαρμογή αυτούς τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ, η Επιτροπή πρέπει να υποβάλει, πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2002, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση συνολικής αξιολόγησης, ενδεχομένως συνοδευόμενη από πρόταση που θα επιτρέπει να αποφασιστεί οριστικά ο συντελεστής που θα εφαρμόζεται στις υπηρεσίες υψηλής έντασης εργατικού δυναμικού.(3) Δεδομένου ότι μέχρι σήμερα, δεν έχει διαβιβαστεί ακόμη κανένα στοιχείο αξιολόγησης από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή και λαμβανομένων υπόψη των προθεσμιών που είναι αναγκαίες για να γίνει μια συνολική και εμπεριστατωμένη αξιολόγηση των εθνικών εκθέσεων, παρατάθηκε η ανώτατη περίοδος εφαρμογής που προβλέπεται για το εν λόγω μέτρο από την οδηγία 77/388/ΕΟΚ.(4) Είναι σκόπιμο να παραταθεί επίσης η διάρκεια εφαρμογής της απόφασης 2000/185/ΕΚ,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο πρώτοΗ απόφαση 2000/185/ΕΚ τροποποιείται ως εξής :1) Στο πρώτο άρθρο, πρώτο εδάφιο, οι όροι « τρία έτη από την 1η Ιανουαρίου 2000 έως την 31η Δεκεμβρίου 2002 » αντικαθίστανται από τους όρους « τέσσερα έτη από την 1η Ιανουαρίου 2000 έως την 31η Δεκεμβρίου 2003 ».2) Στο άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, η ημερομηνία « 31 Δεκεμβρίου 2002 » αντικαθίσταται από την ημερομηνία « 31 Δεκεμβρίου 2003 ».Άρθρο 2Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο του Βελγίου, στην Ελληνική Δημοκρατία, στο Βασίλειο της Ισπανίας, στη Γαλλική Δημοκρατία, στην Ιταλική Δημοκρατία, στο Μέγα Δουκάτο του Λουξεμβούργου, στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών, στην


text:
ARCHIVES HISTORIQUES
 DE LA COMMISSION
 COLLECTION RELIEE DES
 DOCUMENTS "COM"
 COM (88) 304
 Vol. 1988/0117
 ---pagebreak--- Disclaimer
 Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 concernant
 l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique européenne et de
 la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, p. 1) modifié en dernier
 lieu par le règlement (UE) 2015/496 du Conseil du 17 mars 2015 (JO L79 du 25. 3.2015, p. 1), ce
 dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents classifiés présents dans ce dossier
 ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit règlement ou sont considérés déclassifiés
 conformément aux articles 26(3) et 59(2) de la décision (UE, Euratom) 2015/444 de la
 Commission du 13 mars 2015 concernant les règles de sécurité aux fins de la protection des
 informations classifiées de l'Union européenne.
 In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 concerning
 the opening to the public of the historical archives of the European Economic Community and the
 European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as last amended by Council
 Regulation (EU) 2015/496 of 17 March 2015 (OJ L 79, 27.3.2015, p. 1), this file is open to the
 public. Where necessary, classified documents in this file have been declassified in conformity
 with Article 5 of the aforementioned regulation or are considered declassified in conformity with
 Articles (26.3) and 59(2) of the Commission Decision (EU, Euratom) 2015/444 of 13 March 2015
 on the security rules for protecting EU classified information.
 In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1. Februar
 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und
 der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983, S. 1), zuletzt geändert durch die
 Verordnung (EU) Nr. 2015/496 vom 17. März 2015 (ABI. L 79 vom 25.3.2015, S. 1), ist dieser Akt
 der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit erforderlich, wurden die Verschlusssachen in diesem Akt in
 Übereinstimmung mit Artikel 5 der genannten Verordnung freigegeben; beziehungsweise werden
 sie auf Grundlage von Artikel 26(3) und 59(2) der Entscheidung der Kommission (EU, Euratom)
 2015/444 vom 13. März 2015 über die Sicherheitsvorschriften für den Schutz von EU-
 Verschlusssachen als herabgestuft angesehen.
 ---pagebreak--- ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 CΟΜ(87 ) 304 τελικό
 Βρυξέλλες , 17 Οκτωβρίου 1987
 ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 περί της συνάψεως συμφωνιών , με τη μορφή ανταλλαγής επιστολών , μεταξύ
 της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και αφενός του Μπαρμπάντος , του
 Μπελίζε , της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κογκό , του Φίτζι , της Συνεργατικής
 Δημοκρατίας της Γουïάνας , της Τζαμάϊκα , της Δημοκρατίας της Ακτής του
 Ελεφαντοοτούν της Δημοκρατίας της Κένυα , της Λαϊκής Δημοκρατίας της
 Μαδαγασκάρης , της Δημοκρατίας του Μαλάουï , της νήσου Μαυρίκιου , της
 Δημοκρατίας της Ουγκάντα , της Δημοκρατίας του Σουρινάμ , του Αγίου Χρι ¬
 στόφόρου και Νέβις , του Βασιλείου της Σουαζιλάνδης
 της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας ,
 και Τομπάγκο , της Δημοκρατίας της
 Ζιμπάμπουε και αφετέρου της Δημορατίας της Ινδίας
 για τις εγγυημένες τιμές για


text:
τη ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο
 για την περίδο παραδόαεως 1988 / 89
 ( υποβληθείσα από την Επιτροπή )
 /C-NV 'O /\
 A 0/ , vf<s\
 / A.'' - v‘
 vf V'
 yV C'.
 v 12
 V
 rt B
 *£ >
 ^ujiTav,
 Si
 ---pagebreak--- -2-
 Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο για τις εγγυημένες τιμές
 που εφαρμόζονται για την περίοδο παραδόοεως 1988 /89 για τη ζάχαρη από
 ζαχαροκάλαμο που κατάγεται από τις χώρες ΑΚΕ που αναφέρονται στο
 πρωτόκολλο αριθ . 7 που είναι προσαρτημένο στην τρίτη Σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ
 και στην Ινδία
 1. Το πρωτόκολλο αριθ. 7 για τη ζάχαρη ΑΚΕ, το οποίο είναι προσαρτημένο στην τρίτη
 σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ και η Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας
 και της Δημοκρατίας της Ινδίας προβλέπει ότι η Κοινότητα αναλαμβάνει την υπο¬
 χρέωση να αγοράσει και να εισάγει με εγγυημένες τιμές τη ζάχαρη από ζαχαροκά¬
 λαμο, την οποία τα εν λόγω κράτη εξαγωγής δεν μπορούν να διαθέσουν στο εμπόριο
 μέσα στην Κοινότητα οε τιμές ισοδύναμες ή ανώτερες των εγγυημένων τιμών.
 2. Οι ισχύουσες εγγυημένες τιμές (1987/88) εφαρμόζονται μέχρι τις 30 Ιουνίου 1988.
 Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι πρέπει να γίνει διαπραγμάτευση των εγγυημένων
 τιμών για την περίοδο παραδόοεως 1988/ 89 κατά τέτοιο τρόπο , με ισχύ από 1ης Ιου¬
 λίου 1988 το νωρίτερο, ώστε τα εγγυημένα έσοδα των κρατών ΑΚΕ και της Ινδίας
 για τις παραδόσεις της οτης Κοινότητα ΟΙΡ " ΡΚΕΕ ΟϋΤ" λευκής ή ακατέργαστης ζά¬
 χαρης από ζαχαροκάλαμο να είναι ανάλογα με την εγγυημένη τιμή για τους παραγω¬
 γούς ακατέργαστης ζάχαρης στην Κοινότητα.
 3. Για το λόγο αυτό η Επιτροπή προτείνει ότι το Συμβούλιο θα έπρεπε :
 1 ) να συμφωνήσει για τη διεξαγωγή εκ μέρους της Επιτροπής των διαπραγματεύσεων
 με τις ενδιαφερόμενες χώρες σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που ανα-
 φέρονται στο παράρτημα I ,
 2 ) να αποδεχτεί μετά την έγκριση των συμπερασμάτων στα οποία κατέληξαν οι εν
 λόγω διαπραγματεύσεις την πρόταση κανονισμού για σύναψη συμφωνιών με τη μορφή
 ανταλλαγής επιστολών όπως αναφέρεται στο παράρτημα II ,
 4. Δημοσιονομικές επιπτώσεις ;
 Οι προτάσεις αυτές δεν συνεπάγονται άλλες δημοσιονομικές επιπτώσεις από αυτές
 που ήδη ελήφθηοαν υπόψη στο πλαίσιο των προτάσεων για τις αγροτικές τιμές για
 το 1938 /89 ( έγγρ. ς0Μ(37) 120 τελικό - τόμος II της 24ης Μαρτίου 1988 )
 П
 ---pagebreak--- -3-
 ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΠΕΡΙ ΔΙ ΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΟΝ
 Το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων συμφώνησε για τις ακόλουθες κατευθυντή¬
 ριες γραμμές περί διαπραγματεύσεων :
 "Η Επιτροπή, κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 7
 περί της ζάχαρης ΑΚΕ , το οποίο είναι προσαρτημένο στην τρίτη σύμβαση ΑΚΕ-
 ΕΟΚ της Λομέ ( 1 ) και του άρθρου 5 παράγραφος 4 της Συμφωνίας μεταξύ της Ευ¬
 ρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Ινδίας επί της ζά¬
 χαρης από ζαχαροκάλαμο ( 2), αρχίζει διαπραγματεύσεις με τα κράτη ΑΚΕ που ανα-
 φέρονται στο εν λόγω πρωτόκολλο, και τη Δημοκρατία της Ινδίας για τις εγγυη¬
 μένες τιμές που αναφέρονται σε αυτό και σ'αυτή τη Συμφωνία που πρέπει να εφαρ¬
 μοστούν κατά την περίοδο παραδόσεως 198'. / 8 ?. Διεξάγει τις διαπραγματεύσεις σε
 συνεννόηση


text:
με τους αντιπροσώπους των κρατών μελών. Για τις εγγυημένες τιμές
 01 Ρ " ΡΚΕΕ Ουτ", για τις παραδόσεις λευκής ζάχαρης και ακατέργαστης ζάχαρης των
 κρατών ΑΚΕ και της Δημοκρατίας της Ινδίας πρέπει να διεξάγονται διαπραγματεύ¬
 σεις κατά τρόπο ώστε οι εν λόγω εγγυημένες τιμές για τη λευκή ζάχαρη και την
 ακατέργαστη ζάχαρη να μην υπερβαίνουν τις αντίστοιχες τιμές παρέμβασης για το
 1988/ 89 Οι τιμές για τις οποίες γίνονται διαπραγματεύσεις κατ'αυτόν τον τρό¬
 πο εφαρμόζονται το νωρίτερο κατά την περίοδο παραδόσεως 1988 /89 που αρχίζει
 την 1η Ιουλίου 1988 ".
 ( 1 ) ΕΕ αριθ. I. 86 , της 31. 3. 1986,0. 164
 ( 2 ) ΕΕ αριθ. I. 190 της 22. 7. 1975,0.35
 ---pagebreak--- A
 -4-
 ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 περί της ουνάψεως συμφωνιών, με τη μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της
 Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και αφενός του Μπαρμπάντος , του Μπελίζε,
 της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κογκό, του Φίτζι , της Συνεργατικής Δημοκρατίας
 της Γουιάνας , της Τζαμάικα, της Δημοκρατίας της Ακτής του Ελεφαντοστού, της
 Δημοκρατίας της Κένυα, της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μαδαγασκάρης , της Δημο¬
 κρατίας του Μαλάουι , της νήσου Μαυρικίου, της Δημοκρατίας της Ουγκάντα, της
 Δημοκρατίας του Σουρινάμ, του Αγίου Χριοτο φόρου και Νέβις , του Βασιλείου της
 Σουαζιλάνδης , της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας , Τρινιδάδ και Τομπάγκο,
 της Δημοκρατίας της Ζιμπάμπουε και αφετέρου της Δημοκρατίας της Ινδίας για
 τις εγγυημένες τιμές για τη ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο για την περίοδο παραδόαεως
 1983 / 39
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
 Έχοντας υπόψη :
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και ιδίως το
 άρθρο 113,
 την πρόταση της Επιτροπής ,
 Εκτιμώντας :
 ότι η εφαρμογή του πρωτοκόλλου αριθ. 7 για τη ζάχαρη ΑΚΕ που είναι προσαρτημένο
 στην τρίτη σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ της Λομέ ( 1 ), και της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊ ¬
 κής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Ινδίας για τη ζάχαρη από
 ζαχαροκάλαμο ( 2 ), εξασφαλίζεται σύμφωνα με . το άρθρο 1 , παράγραφος 2, στα πλαί ¬
 σια της διαχειρίσεως της κοινής οργάνωσης της αγοράς ζάχαρης,
 ότι πρέπει να εγκριθούν αυτές οι συμφωνίες με τη μορφή ανταλλαγής επιστολών
 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και αφενός των κρατών που μνημο¬
 νεύονται οτο πρωτόκολλο και αφετέρου της Δημοκρατίας της Ινδίας επί των εγγυ¬
 ημένων τιμών για τη ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο για την περίοδο παραδόοεως 1983 /89,
 ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ :
 ( 1 ) ΕΕ αριθ. I. 86 της 31 . 3. 1986,0. 164
 ( 2 ) ΕΕ αριθ. I. 190 της 22. 7. 1975,0. 35
 ---pagebreak--- -5-
 'Αρθρο 1
 Εγκρίνονται εξ ονόματος της Κοινότητας οι συμφωνίες με τη μορφή ανταλλαγής
 * επιστολών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και , αφενός του Μπαρμπά¬
 ντος , τρυ Μπελίζε, της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κογκό, του Φίτζι , της Συνεργατι ¬
 κής Δημοκρατίας της Γουιάνας , της Δημοκρατίας της Ακτής του Ελεφαντοατού, της
 Τζαμάικα , της Δημοκρατίας της Κένυα, της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μαδαγασκάρης ,
 της Δημοκρατίας του Μαλάουι , της νήσου ΜαυρικΙου, της Δημοκρατίας της Ουγκάντα,
 της Δημοκρατίας του Σουρινάμ, του Αγ. Χριστόφορου και Νέβις , του


text:
Βασιλείου της
 Σουαζιλάνδης , της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας , του Τρινιδάδ και Τομπάγκο,
 της Δημοκρατίας της Ζιμπάμπουε και αφετέρου της Δημοκρατίας της Ινδίας για τις
 εγγυημένες τιμές για τη ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο για την περίοδο παραδόσεως
 1987 / 88.
 Το κείμενο των συμφωνιών προσαρτάται στην παρούσα απόφαση .
 'Αρθρο 2
 0 πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο που θα είναι
 αρμόδιο να υπογράψει τις συμφωνίες που α να φέρονται στο άρθρο 1 κατά τρόπον
 ώστε να δεσμεύεται η Κοινότητα
 Άρθρο 3 .
 Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται
 στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .
 Βρυξέλλες , Γ ια το Συμβούλ ι ο
 ---pagebreak--- - 6 -
 ΚΕΙΜΕΝΟ αριθ . I
 ΣΥΜΦΩΝΙΑ
 Με μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας
 και του Μπαρμπάντος , της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κογκό , του Φίτζι , της Συνερ¬
 γατικής Δημοκρατίας της Γουϊάνας , της Δημοκρατίας της Ακτής του Ελεφαντοστού ,
 της Τζαμάικα , της Δημοκρατίας του Μαλάουι , της Νήσου Μαυρίκιου , της Σουαζιλάν ¬
 δης , της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας , του Τρινιδάδ και Τομπάγκο , της
 Δημοκρατίας της Ζιμπάμπουε περί των εγγυημένων τιμών για τη ζάχαρη από ζαχα¬
 ροκάλαμο για την περίοδο παραδόσεως 1988 / 89 .
 Επιστολή αριθ . 1
 1. Οι αντιπρόσωποι των κρατών ΑΚΕ που αναφέρονται στο πρωτόκολλο αριθ . 7 πε¬
 ρί της ζάχαρης ΑΚΕ που προσαρτάται στην τρίτη Σύμβαση ΑΚΕ-ΕΟΚ της Λομέ ,
 και της Επιτροπής , εν ονόματι της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας , συ-
 νεφώνησαν , βάσει των διατάξεων του εν λόγω πρωτοκόλλου τα ακόλουθα :
 Για την περίοδο παραδόσεως από 1ης Ιουλίου 1988 μέχρι της 30ής Ιουνίου
 1989 οι εγγυημένες τιμές που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 του πρω¬
 τοκόλλου είναι , για τους σκοπούς της παρεμβάσεως που προβλέπεται στο άρθρο
 6 του πρωτοκόλλου , οι ακόλουθες :
 α) για την ακατέργαστη ζάχαρη : * ΕΟυ ανά 100 χιλιόγραμμα
 β) για την λευκή ζάχαρη : * ΕΟΙΙ ανά 100 χιλιόγραμμα
 2. Οι τιμές αυτές , αφορούν μη συσκευασμένη ζάχαρη , αντιπροσωπευτικού ποιοτικού
 τύπου όπως ορίζεται από την κοινοτική νομοθεσία , και νοούνται ΟΙ Ρ ελεύθερο
 σε ευρωπαϊκά λιμάνια της Κοινότητα . Η εισαγωγή των τιμών αυτών κατ'ουδένα
 τρόπο προδικάζει τις αντίστοιχες θέσεις των συμβαλλομένων μερών σε σχέση
 με τις αρχές για τον καθορισμό των εγγυημένων τιμών .
 3. Αν και δεν προβλέπεται αναδρομική ισχύς για την εφαρμογή των τιμών 1988 / 89,
 συμφωνήθηκε ότι η απόφαση αυτού του έτους δεν προδικάζει την θέση των κρα¬
 τών ΑΚΕ στο ζήτημα της αναδρομικότητας σε όλες τις μελλοντικές διαπραγμα¬
 τεύσεις σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 του προαναφερθέντος πρωτοκόλλου .
 * Τα ποσά θα καθοριστούν αφού ληφθούν υπόψη τα αποτελέσματα των διαπραγματεύ¬
 σεων με τα κράτη ΑΚΕ .
 C
 ---pagebreak--- 7
 Παρακαλώ να μου ανακοινώσετε τη λήψη της παρούσας επιστολής και να μου επι ¬
 βεβαιώσετε ότι αυτή , συνοδευομένη από την απάντησή σας , αποτελεί συμφωνία
 μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών ΑΚΕ που αναφέρονται ανωτέρω και της Κοινό ¬
 τητας .
 Παρακαλώ δεχθείτε , κύριε , την έκφραση της βαθύτατης εκτιμήσεώς


text:
μου .
 1 Εξ ονόματος του Συμβουλίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Επιστολή αριθ . 2
 Σας αναφέρω τη λήψη της επιστολής σας η οποία έχει τον εξής τίτλο :
 Il II
 Σας επιβεβαιώνω τη συμφωνία των κυβερνήσεων των κρατών ΑΚΕ που αναφέρονται
 στην εν λόγω επιστολή επί αυτού που προαναφέρεται .
 Παρακαλώ δεχθείτε , κύριε , την έκφραση της βαθύτατης εκτιμήσεώς μου .
 Εξ ονόματος των κυβερνήσεων
 ---pagebreak--- ΚΕΙΜΕΝΟ αριθ . II
 ΣΥΜΦΩΝΙΑ
 Με μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας
 και της Δημοκρατίας της Ινδίας περί των εγγυημένων τιμών για τη ζάχαρη από
 ζαχαροκάλαμο για την περίοδο παραδόσεως 1988 / 89 .
 Επιστολή αριθ . 1
 1. Οι αντιπρόσωποι της Ινδίας και της Επιτροπής , εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής
 Οικονομικής Κοινότητας , συνεφώνησαν , βάσει των διατάξεων της Συμφωνίας
 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Ιν ¬
 δίας για τη ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο , τα ακόλουθα :
 Για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 1988 μέχρι της 30ής Ιουνίου 1989 οι εγγυ¬
 ημένες τιμές που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 της Συμφωνίας για
 τους σκοπούς της παρεμβάσεως που προβλέπεται στο άρθρο 6 της Συμφωνίας
 είναι οι ακόλουθες :
 α) για την ακατέργαστη ζάχαρη : * ΕΟυ ανά 100 χιλιόγραμμα
 β) για την λευκή ζάχαρη : * ΕΟΙΙ ανά 100 χιλιόγραμμα
 2. Οι τιμές αυτές αφορούν μη συσκευασμένη ζάχαρη , αντιπροσωπευτικού ποιοτι ¬
 κού τύπου όπως ορίζεται από την κοινοτική νομοθεσία , και νοούνται 01 Ρ ελεύ
 θέρο σε ευρωπαϊκά λιμάνια της Κοινότητας . Η εισαγωγή αυτών των τιμών κατ'
 ουδένα τρόπο προδικάζει τις αντίστοιχες θέσεις των συμβαλλομένων μερών σε
 σχέση με τις αρχές για τον καθορισμό των εγγυημένων τιμών .
 3. Αν και δεν προβλέπεται αναδρομική ισχύς για την εφαρμογή των τιμών 1988/ 89
 συμφωνήθηκε ότι η απόφαση αυτού τους έτους δεν προδικάζει τη θέση της Ιν ¬
 δίας στο ζήτημα της αναδρομικότητας σε όλες τις μελλοντικές διαπραγματεύ¬
 σεις , σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 της Συμφωνίας .
 * Τα ποσά θα καθοριστούν αφού ληφθεί υπόψη η κατάληξη των διαπραγματεύσεων
 με την Ινδία .
 ---pagebreak--- - 9 -
 Παρακαλώ να μου ανακοινώσετε τη λήψη της παρούσας επιστολής και να μου επι ¬
 βεβαιώσετε ότι αυτή , συνοδευομένη από την απάντησή σας , αποτελεί συμφωνία
 μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών ΑΚΕ που αναφέρονται ανωτέρω και της Κοινό¬
 τητας .
 Παρακαλώ δεχθείτε , κύριε , την έκφραση της βαθύτατης εκτιμήσεώς μου .
 Εξ ονόματος του Συμβουλίου
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Επιστολή αριθ . 2
 Σας αναφέρω τη λήψη της επιστολής σας η οποία έχει τον εξής τίτλο :
 Il II
 Σας επιβεβαιώνω τη συμφωνία των κυβερνήσεων των κρατών ΑΚΕ που αναφέρονται
 στην εν λόγω επιστολή επί αυτού που προαναφέρεται .
 Παρακαλώ δεχθείτε , κύριε , την έκφραση της βαθύτατης εκτιμήσεώς μου .
 Εξ ονόματος της κυβέρνησης
 της Δημοκρατίας της Ινδίας
 ---pagebreak--- DATE : 6.10.1988
 1 . LIGNE BUDGETAIRE : 110
 1 . LIGNE BUDGETAIRE .: 110 CREDITS ::
 CREDITS 1 . 464 Mio
 1.464 Mio ECU
 ECU
 2. INTITULE OE LA MESURE : Conclusion des accords sous


text:
forme d' échange de lettres entre
 la CEE et les pays ACP , d' une part , et de la République de l' Inde , d' autre part
 3 . BASE JURIDIQUE : Traité CEE – Article 113
 4 . OBJECTIFS DE LA MESURE : Garantir les prix au stade CAF aux Etats ACP et à la
 République de l' Inde pour leurs livraisons de sucre de canne blanc ou brut à la
 Communauté afin qu' ils soient comparables aux prix garantis aux producteurs de
 sucre de la Communauté , pour la période de livraison 1988 / 89 ..
 5 . INCIDENCES FINANCIERES PERIODE DE 12 MOIS EXERCICE EN COURS (88 ) EXERCICE SUIVANT ( 8Ç
 5.0 DEPENSES A LA CHARGE
 - DU BUDGET DES CE
 c R £5i ï TUT ï OUSTJessye« KSa« 640,6 Mio ECU 649,6 Mio ECU ( 8 )
 (B)
 ¡..«fcktfcs·
 - RESSOURCES PROPRES DES CE
 ( PRELEVEMENTS / DROITS DE DOUANE )
 - SUR LE PLAN NATIONAL
 90 91
 5.0.1 PREVISIONS DES DEPENSES
 - ■
 -
 5.1.1 PREVISIONS DES RECETTES
 5.2 MODE DE CALCUL :
 1,3 Mio tonnes x 450 Ecu/ t = 585 Mio ECU ( A ) x 1,095 ( DT ) =
 640,6 Mio ECU ( B )
 6.0 FINANCEMENT POSSIBLE PAR CREDITS INSCRITS AU CHAPITRE CONCERNE DU BUDGET EN COURS D' EXECUTION OUI^Ü
 6.1 FINANCEMENT P0SSI3LE PAR VIREMENT ENTRE CHAPITRES DU BUDGET EN COURS D'-EXECUTION OUI / MCN
 6.2 NECESSITE D' UN BUDGET SUPPLEMENTAIRE OUi / NON
 6.3 CREDITS A INSCRIRE DANS LES BUDGETS FUTURS OUI / NON
 OBSERVATIONS : Il s' agit d' un règlement d' application dans le cadre de la convention
 de LOME III - Protocole N° 7 .
 De ce fait , elle ne crée pas d' incidences financières nouvelles par j
 raDport à la situation antérieure . 3
 ?
 Le cour de réexportation de quantités équivalentes de sucre ccmmunautai rtj
 nour te ruocec de la Communauté est estimée à environ ô*o,6 ECU «.û f
 IL est déjà tenu compte dans le P. B. 1989 . ;
 I
 ---pagebreak--- FICHE D' IMPACT SUR LA COMPETITIVITE ET L' EMPLOI
 Quelle est la justification principale de la mesure ?
 Obligation de négociation annuelle conformément à l' article 5 § 4 du
 Protocole n° 7 ACP / CEE sur .le sucre annexé à la Convention de Lomé . '
 i
 i I
 Caractéristiques des entreprises concernées . En particulier :
 6 raffineries portuaires : 1 au Royaume-Uni
 ( a ) Y a -t - il un grand nombre de PME ? 2 en France et 3 au Portugal
 Il nes'agit pas de PME mais de grandes entreprises
 ayant des capacités de raffinage entre 300.000 et 1.300.000 tonnes -.
 ( b ) Note - t - on des concentrations dans des régions
 i . éligibles aux aides régionales des Etats membres ?
 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
 ii . éligibles au Feder ?
 xxxxxxxxxxxxxxxxxxx
 Quelles sont les obligations imposées directement aux entreprises ?
 conformément audit Protocole d' acheter le sucre en cause au
 moins aux


text:
prix garantis fixés .
 Quelles sont les obligation susceptibles d' être imposées indirectement
 aux entreprises via les autorités locales ?
 xxxxxxxxxxxxxxxxxxx
 Y a - t - il des mesures spéciales pour les PME ? Lesquelles ?
 xxxxxxxxxxxxxxxxxxx
 Quel est l' effet prévisible
 à) sur la compétitivité des entreprises ?
 xxxxxxxxxxxxxxxxxxx
 b) sur l' emploi ?
 xxxxxxxxxxxxxxxxxxx
 Les partenaires sociaux ont -ils été consultés ? Quels sont leurs
 avis ?
 • La mesure proposée n' étant pas nouvelle ( ces prix sont négociés et fixés
 annuellement depuis 1975 ) et les prix^en cause étant étroitement liés aux
 prix agricoles de campagne la consultation s' effectue en fait dans . le cadre
 général des prix de campagne et au sein du- Comité Economique et Social,.'--; -;-


text:
 |
 52012PC0550
 Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί εξουσιοδοτήσεως των κρατών μελών που είναι συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης της Βιέννης, της 21ης Μαΐου 1963, σχετικά με την αστική ευθύνη ως προς τις πυρηνικές ζημίες («Σύμβαση της Βιέννης») να κυρώσουν το Πρωτόκολλο περί τροποποιήσεως της εν λόγω Σύμβασης ή να προσχωρήσουν σε αυτό, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης /* COM/2012/0550 final - 2012/0262 (NLE) */
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
 ΕΚΘΕΣΗ
 1. ΠΛΑΙΣΙΟ
 ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 1.1. Στόχος
 της πρότασης
 Το
 διεθνές
 καθεστώς
 πυρηνικής
 αστικής
 ευθύνης διέπεται
 επί του
 παρόντος από
 δύο βασικές
 πράξεις: τη
 «Σύμβαση της
 Βιέννης»», όπως
 αυτή
 τροποποιείται με
 το Πρωτόκολλο
 του 1997, και τη «Σύμβαση
 των Παρισίων»
 του 1960 για την
 αστική ευθύνη
 στον τομέα της
 πυρηνικής
 ενέργειας, η
 οποία τροποποιήθηκε
 με διάφορα
 πρωτόκολλα και
 συμπληρώθηκε
 με τη Σύμβαση
 των Βρυξελλών
 της 31ης
 Ιανουαρίου 1963
 (στο εξής η
 «Σύμβαση των
 Βρυξελλών»). Επί
 της ουσίας, αμφότερες
 οι εν λόγω
 συμβάσεις
 περιέχουν
 παρόμοιες
 βασικές αρχές.
 Ωστόσο,
 ορισμένα κράτη
 μέλη της ΕΕ
 είναι
 συμβαλλόμενα
 μέρη της
 Σύμβασης των
 Παρισίων και
 άλλα της
 Σύμβασης της
 Βιέννης.
 Τα άρθρα 12
 έως 14 του
 Πρωτοκόλλου
 του 1997
 περιλαμβάνουν
 διατάξεις για
 τη διεθνή
 δικαιοδοσία,
 την αναγνώριση
 και την εκτέλεσης
 αποφάσεων
 σχετικά με την
 εφαρμογή της
 Σύμβασης της
 Βιέννης. Οι
 διατάξεις
 αυτές έχουν
 επιπτώσεις
 στους κανόνες
 του δικαίου
 της Ευρωπαϊκής
 Ένωσης και, πιο
 συγκεκριμένα,
 του κανονισμού
 (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του
 Συμβουλίου,
 της 22ας
 Δεκεμβρίου 2000
 για τη διεθνή δικαιοδοσία,
 την αναγνώριση
 και την
 εκτέλεση αποφάσεων
 σε αστικές και
 εμπορικές
 υποθέσεις[1].
 Κατά συνέπεια,
 η Ένωση έχει
 την
 αποκλειστική
 δικαιοδοσία
 επί των
 συγκεκριμένων
 διατάξεων του
 Πρωτοκόλλου του
 1997 και, άρα, τα
 κράτη μέλη δεν
 μπορούν να
 καταστούν συμβαλλόμενα
 μέρη του
 Πρωτοκόλλου
 του 1997 σε ό,τι αφορά
 τις εν λόγω
 διατάξεις.
 Αντίστοιχα και
 ως προς το
 Πρωτόκολλο της
 12ης
 Φεβρουαρίου 2004
 για την τροποποίηση
 της Σύμβασης
 των Παρισίων,
 το Συμβούλιο
 εξέδωσε
 αποφάσεις με
 τις οποίες
 εξουσιοδοτούνται
 τα κράτη μέλη
 να υπογράψουν
 και να
 κυρώσουν το
 Πρωτόκολλο ή
 να
 προσχωρήσουν
 σε αυτό, προς το
 συμφέρον της
 Ένωσης.
 Παρόμοια είναι
 η λύση που
 προτείνεται
 και στην
 παρούσα
 περίπτωση.
 Η
 Επιτροπή
 προτείνει στο
 Συμβούλιο να
 εξουσιοδοτήσει
 τα κράτη μέλη
 που είναι
 συμβαλλόμενα
 μέρη της
 Σύμβασης, της
 21ης Μαΐου 1963,
 σχετικά με την
 αστική ευθύνη
 ως προς τις
 πυρηνικές
 ζημίες
 («Σύμβαση της
 Βιέννης») –
 δηλαδή τη
 Βουλγαρία, την
 Τσεχική
 Δημοκρατία,
 την Εσθονία,
 την Ουγγαρία,
 τη Λιθουανία,
 την Πολωνία (εκ
 των υστέρων)
 και τη
 Σλοβακία – να
 κυρώσουν ή να
 συνάψουν, προς
 το συμφέρον
 της Ευρωπαϊκής
 Ένωσης, το
 Πρωτόκολλο
 περί τροποποιήσεως
 της Σύμβασης το
 οποίο
 εγκρίθηκε στις
 12 Σεπτεμβρίου 1997
 υπό την αιγίδα
 του Διεθνούς
 Οργανισμού
 Ατομικής
 Ενέργειας.
 Τέλος, αν
 και θα ήταν
 προτιμότερο να
 εφαρμοστεί ενιαίο
 καθεστώς στον
 τομέα της
 πυρηνικής
 αστικής ευθύνης
 στην Ευρωπαϊκή
 Ένωση, υπάρχει
 περιθώριο ευελιξίας
 λόγω της
 συμβατότητας
 των καθεστώτων
 που
 καθιερώνουν οι
 συμβάσεις της
 Βιέννης και
 των Παρισίων.
 1.2. Πρωτόκολλο
 περί τροποποιήσεως
 της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 σχετικά με
 την αστική
 ευθύνη ως προς
 τις πυρηνικές
 ζημίες
 Η Σύμβαση της
 Βιέννης
 εγκρίθηκε για
 να εξυπηρετηθεί
 ο σκοπός της
 καταβολής
 επαρκούς και
 δίκαιης αποζημίωσης
 των θυμάτων
 των ζημιών που
 προκαλούνται
 από


text:
πυρηνικά
 ατυχήματα. Η
 σύμβαση αυτή
 καθορίζει
 ειδικό σύστημα
 αστικής
 ευθύνης στον
 τομέα της
 πυρηνικής
 ενέργειας
 σύμφωνα με τις
 ακόλουθες
 βασικές αρχές:
 α) την
 «αντικειμενική»
 ευθύνη, δηλαδή
 την ευθύνη
 άνευ πταίσματος··
 β) την
 αποκλειστική
 ευθύνη του
 φορέα εκμετάλλευσης
 της πυρηνικής
 εγκατάστασης·
 γ) τον ποσοτικό
 περιορισμό της
 ευθύνης και/ή
 τον περιορισμό
 κάλυψης της
 ευθύνης με τη
 σύναψη
 ασφάλισης ή με
 την παροχή
 κάποιας άλλης
 χρηματικής
 εγγύησης· δ) τον
 χρονικό
 περιορισμό της
 ευθύνης.
 Το
 Πρωτόκολλο του
 1997
 Η
 Σύμβαση της
 Βιέννης
 τροποποιήθηκε
 με το Πρωτόκολλο
 του 1997 (με
 ημερομηνία
 έναρξης ισχύος
 την 4η Οκτωβρίου
 2003) για να
 βελτιωθεί το
 καθεστώς
 αποζημίωσης
 των πυρηνικών
 ατυχημάτων.
 Μεταξύ
 άλλων, το
 Πρωτόκολλο του
 1997 περιλαμβάνει
 νέο ορισμό για
 τις πυρηνικές
 ζημίες
 (συνεκτιμώντας,
 πλέον, και τις
 έννοιες της
 περιβαλλοντικής
 ζημίας και των
 προληπτικών μέτρων),
 επεκτείνει το
 γεωγραφικό
 πεδίο
 εφαρμογής της
 Σύμβασης της
 Βιέννης,
 παρατείνει το
 χρονικό διάστημα
 εντός του
 οποίου μπορούν
 να ασκηθούν
 αγωγές αποζημίωσης
 για απώλεια
 ζωής και
 σωματική βλάβη
 και αυξάνει
 σημαντικά το
 ελάχιστο όριο
 αποζημίωσης.
 Παράλληλα,
 εμπεριέχει
 νέες περί
 διεθνούς
 δικαιοδοσίας
 διατάξεις που
 παράγουν
 συνέπειες σε
 περίπτωση
 πυρηνικού ατυχήματος
 κατά τη
 μεταφορά
 πυρηνικού
 υλικού προς ή από
 εγκατάσταση
 ευρισκόμενη
 στο έδαφος
 κράτους μέρους
 της Σύμβασης
 της Βιέννης.
 Βάσει
 του άρθρου 19
 παράγραφος 1
 του
 Πρωτοκόλλου του
 1997, το κράτος
 μέρος του
 Πρωτοκόλλου
 αλλά όχι και της
 Σύμβασης της
 Βιέννης του 1963
 δεσμεύεται από
 τις διατάξεις
 της, όπως τροποποιούνται
 με το
 Πρωτόκολλο,
 έναντι άλλων
 κρατών μερών
 του
 Πρωτοκόλλου
 και, εφόσον δεν
 εκφράσει διαφορετική
 πρόθεση κατά
 την κατάθεση
 της πράξης
 κύρωσης,
 αποδοχής,
 έγκρισης ή
 προσχώρησής
 του, θα δεσμεύεται
 από τη Σύμβαση
 της Βιέννης
 του 1963 έναντι των
 κρατών μερών
 της Σύμβασης
 αυτής και μόνο.
 Tο
 κοινό
 Πρωτόκολλο του
 1988
 Την 21η
 Σεπτεμβρίου 1988 η
 Διάσκεψη για
 τη σχέση μεταξύ
 της Σύμβασης
 των Παρισίων
 και της
 Σύμβασης της Βιέννης
 ενέκρινε το
 κοινό Πρωτόκολλο
 σχετικά με την
 εφαρμογή της
 Σύμβασης της Βιέννης
 και της
 Σύμβασης των
 Παρισίων («το
 κοινό Πρωτόκολλο
 του 1988»),
 δεδομένου ότι
 η Σύμβαση των
 Παρισίων, η
 Σύμβαση των
 Βρυξελλών και
 η Σύμβαση της
 Βιέννης
 διέπονται από
 τις ίδιες
 αρχές.
 Πρωταρχικός στόχος
 ήταν ο
 συντονισμός
 της εφαρμογής
 των εν λόγω συμβάσεων.
 Το κοινό
 Πρωτόκολλο του
 1988 συνδέει τις
 δύο συμβάσεις
 κατά δύο
 βασικούς
 τρόπους.
 Πρώτον,
 προβλέπει την
 αμοιβαία
 επέκταση της
 ευθύνης του
 φορέα
 εκμετάλλευσης
 που
 προβλέπεται
 από τα
 καθεστώτα των
 Παρισίων και
 της Βιέννης
 (άρθρο II). Κατά
 συνέπεια, σε περίπτωση
 πυρηνικού
 ατυχήματος υπ’
 ευθύνη φορέα εκμετάλλευσης
 βάσει και
 Σύμβασης της
 Βιέννης, καθώς
 και του κοινού
 Πρωτοκόλλου, ο
 φορέας
 εκμετάλλευσης
 θα ευθύνεται,
 σύμφωνα με τη
 Σύμβαση της
 Βιέννης, για
 τις πυρηνικές
 ζημίες όχι
 μόνο στο
 έδαφος των μερών
 αυτής, αλλά και
 στο έδαφος των
 μερών τόσο της
 Σύμβασης των
 Παρισίων όσο
 και του κοινού
 Πρωτοκόλλου.
 Αντίστροφα, σε
 περίπτωση
 πυρηνικού
 ατυχήματος υπ’
 ευθύνη φορέα
 εκμετάλλευσης
 βάσει τόσο της Σύμβασης
 των Παρισίων
 όσο και του
 κοινού
 Πρωτοκόλλου,
 θα ισχύει
 αμοιβαιότητα.
 Δεύτερον,
 το κοινό
 Πρωτόκολλο του
 1988 αποσκοπεί στην
 εξάλειψη των
 αλληλοσυγκρουόμενων
 διατάξεων που
 θα ανέκυπταν
 διαφορετικά,
 ειδικότερα σε
 περιπτώσεις
 μεταφοράς,
 λόγω της
 ταυτόχρονης
 εφαρμογής των
 δύο συμβάσεων
 (άρθρο III).
 Tο κοινό
 Πρωτόκολλο του
 1988 υπεγράφη από
 πέντε κράτη μέλη
 και


text:
ετέθη σε
 ισχύ σε άλλα 17
 μετά την από
 πλευράς τους
 κύρωση,
 προσχώρηση,
 έγκριση ή
 αποδοχή.
 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
 ΤΩΝ
 ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ
 ΜΕ ΤΑ
 ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ
 ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ
 ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ
 Στις
 τροποποιήσεις
 της Σύμβασης
 της Βιέννης
 περιλαμβάνονται
 στοιχεία υπέρ
 των δυνητικών
 θυμάτων ενός
 πυρηνικού
 ατυχήματος, π.χ.
 η ποσοτική
 αύξηση της
 ευθύνης και ο
 ευρύτερος
 ορισμός των
 πυρηνικών
 ζημιών. Κατά
 συνέπεια, και
 σύμφωνα με τα
 συμπεράσματα
 τόσο της
 μελέτης που
 δημοσιεύτηκε
 το 2009 όσο και του
 συνεδρίου
 εργασίας του
 Ιουνίου του 2010
 για την
 πυρηνική
 αστική ευθύνη[2],
 αναγνωρίζεται,
 μετά από
 διαβουλεύσεις
 με τα ενδιαφερόμενα
 μέρη, ότι
 οποιαδήποτε
 πρωτοβουλία στον
 τομέα της
 πυρηνικής
 αστικής
 ευθύνης δεν
 πρέπει να
 παρεμποδίζει την
 προσχώρηση των
 κρατών μελών
 σε οποιαδήποτε
 διεθνή σύμβαση
 που βελτιώνει
 την κατάσταση
 των δυνητικών
 θυμάτων στην
 Ευρωπαϊκή
 Ένωση. Συνεπώς,
 η προσχώρηση
 στο Πρωτόκολλο
 του 1997 θα
 συμβάλει θετικά
 στη βελτίωση
 της
 αποζημίωσης
 των θυμάτων
 ανά την
 Ευρωπαϊκή Ένωση.
 3. ΝΟΜΙΚΑ
 ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ
 ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 3.1. Tα ενδιαφερόμενα
 κράτη μέλη
 Tα
 ακόλουθα εννέα
 κράτη μέλη της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης είτε
 έχουν κυρώσει
 τη Σύμβαση της
 Βιέννης είτε έχουν
 προσχωρήσει σε
 αυτήν: Βουλγαρία,
 Τσεχική
 Δημοκρατία,
 Εσθονία,
 Ουγγαρία,
 Λετονία,
 Λιθουανία,
 Σλοβακία,
 Πολωνία και
 Ρουμανία. Το Ηνωμένο
 Βασίλειο και η
 Ισπανία
 υπέγραψαν τη
 σύμβαση χωρίς
 να την
 κυρώσουν (οι
 δύο αυτές
 χώρες κατέστησαν
 συμβαλλόμενα
 μέρη στη
 Σύμβαση των
 Παρισίων). Η
 σύμβαση δεν
 εφαρμόζεται
 πλέον στη
 Σλοβενία.
 Το
 Πρωτόκολλο του
 1997 υπεγράφη από
 την Τσεχική
 Δημοκρατία,
 την Ουγγαρία,
 τη Λιθουανία
 και την Ιταλία (η
 τελευταία
 είναι
 συμβαλλόμενο
 μέρος της
 Σύμβασης των
 Παρισίων). Το
 Πρωτόκολλο
 κυρώθηκε από
 τη Ρουμανία
 και τη Λετονία
 (πριν από την
 προσχώρησή
 τους στην ΕΕ)
 και από την
 Πολωνία (μετά
 την προσχώρηση
 στην ΕΕ).
 Κατά
 συνέπεια, η
 απόφαση του
 Συμβουλίου
 απευθύνεται σε
 εκείνα τα
 κράτη μέλη που
 είναι
 συμβαλλόμενα
 μέρη της
 Σύμβασης της
 Βιέννης,
 δηλαδή στη
 Βουλγαρία,
 στην Τσεχική
 Δημοκρατία,
 στην Εσθονία,
 στην Ουγγαρία,
 στη Λιθουανία,
 στην Πολωνία
 (εκ των υστέρων)
 και στη Σλοβακία.
 Δεδομένου ότι
 η Ιταλία, το
 Ηνωμένο
 Βασίλειο και η
 Ισπανία
 υπέγραψαν τη
 Σύμβαση της
 Βιέννης ενώ
 είναι και
 συμβαλλόμενα
 μέρη της
 Σύμβασης των
 Παρισίων, η
 οποία θεσπίζει
 ένα παρόμοιο
 καθεστώς
 πυρηνικής
 αστικής
 ευθύνης, οι εν
 λόγω χώρες δεν
 θα πρέπει να
 καλύπτονται
 από την
 απόφαση του
 Συμβουλίου.
 3.2. Ο κανονισμός
 (ΕΚ) του
 Συμβουλίου
 αριθ. 44/2001
 Ο κανονισμός
 (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του
 Συμβουλίου της
 22ας Δεκεμβρίου
 2000[3]
 καθορίζει
 κανόνες για τη
 διεθνή
 δικαιοδοσία,
 την αναγνώριση
 και την
 εκτέλεση των
 αποφάσεων σε
 αστικές και
 εμπορικές
 υποθέσεις. Ο
 κανονισμός
 είναι δεσμευτικός
 για όλα τα
 κράτη μέλη (για
 τη Δανία υπάρχουν
 ειδικές
 ρυθμίσεις).
 Οι
 κανόνες διεθνούς
 δικαιοδοσίας
 που
 θεσπίζονται με
 τον κανονισμό
 (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του
 Συμβουλίου
 εφαρμόζονται
 όταν ο εναγόμενος
 έχει την
 κατοικία του
 σε ένα από τα
 κράτη μέλη που
 δεσμεύονται
 από τον
 κανονισμό. Οι
 εναγόμενοι που
 δεν έχουν την
 κατοικία τους
 σε ένα κράτος μέλος
 μπορούν να
 εναχθούν
 ενώπιον των
 δικαστηρίων
 κάθε κράτους
 μέλους με βάση
 τους εθνικούς
 κανόνες
 δικαιοδοσίας
 του τελευταίου
 αυτού κράτους,
 υπό την
 επιφύλαξη των
 άρθρων 22
 (αποκλειστική
 διεθνής
 δικαιοδοσία)
 και 23 (ρήτρες
 συμφωνιών
 εκλογής δωσιδικίας).
 Η
 δικαιοδοσία
 βασίζεται,
 κατά πρώτο
 λόγο, στον τόπο
 κατοικίας του
 εναγομένου.
 Επιπλέον, όταν
 συντρέχει η
 περίπτωση
 αξιώσεων


text:
εξ
 αδικημάτων,
 ενοχών αδικοπραξίας
 ή οιονεί
 αδικοπραξίας,
 το πρόσωπο που
 έχει την
 κατοικία του
 στο έδαφος
 κράτους μέλους
 μπορεί να εναχθεί
 στο κράτος
 μέλος στο
 οποίο συνέβη ή
 ενδέχεται να
 συμβεί το
 ζημιογόνο
 γεγονός. Όπως
 εξυπακούεται,
 σύμφωνα με τη
 νομολογία του
 Δικαστηρίου, ο
 τόπος
 επέλευσης του
 ζημιογόνου
 γεγονότος
 είναι ο τόπος
 όπου έχει
 παραχθεί το
 ζημιογόνο
 γεγονός ή ο
 τόπος στον
 οποίο
 συντελέστηκε η
 ζημία. Σε
 διαφορές
 σχετικές με
 υποθέσεις
 ασφαλίσεων, ο
 ασφαλιστής που
 έχει την
 κατοικία του
 σε ένα κράτος
 μέλος μπορεί
 να εναχθεί α)
 ενώπιον των
 δικαστηρίων
 του κράτους
 μέλους όπου
 έχει την
 κατοικία του ή
 β) στο κράτος
 μέλος, στο οποίο
 ο ενάγων έχει
 την κατοικία
 του, εφόσον την
 αγωγή έχει
 ασκήσει ο
 αντισυμβαλλόμενος
 του ασφαλιστή, ο
 ασφαλισμένος ή
 ο δικαιούχος ή
 γ) εάν
 πρόκειται για
 συνασφαλιστή,
 ενώπιον του
 δικαστηρίου
 του κράτους
 μέλους στο
 οποίο έχει
 εναχθεί ο
 κύριος ασφαλιστής.
 Σε υποθέσεις
 ασφάλισης
 αστικής
 ευθύνης, ο
 ασφαλιστής
 μπορεί,
 επιπλέον, να
 εναχθεί
 ενώπιον των
 δικαστηρίων
 του τόπου όπου
 συνέβη το
 ζημιογόνο
 γεγονός και
 μπορεί επίσης
 να
 προσεπικληθεί
 ενώπιον του δικαστηρίου
 που έχει
 επιληφθεί της
 αγωγής του ζημιωθέντος
 κατά του
 ασφαλισμένου,
 εφόσον το
 δίκαιο του
 δικαστηρίου το
 επιτρέπει.
 Όπως
 ορίζεται στον
 κανονισμό (ΕΚ)
 αριθ. 44/2001, η
 απόφαση που
 εκδίδεται σε
 ένα κράτος
 μέλος πρέπει
 να αναγνωρίζεται
 και να
 εκτελείται στα
 υπόλοιπα κράτη
 χωρίς να
 χρειάζεται να
 τηρηθεί καμία ειδική
 διαδικασία.
 Επιτρέπεται,
 πάντως,
 περιορισμένος
 αριθμός λόγων
 μη αναγνώρισης
 για να ληφθούν
 υπόψη οι λόγοι
 δημοσίας
 τάξεως, ο
 σεβασμός των δικαιωμάτων
 της
 υπεράσπισης
 και η ύπαρξη
 ορισμένων
 ασυμβίβαστων
 αποφάσεων.
 3.3. Η
 αρμοδιότητα
 της Ευρωπαϊκής
 Ένωσης σε
 σχέση με το
 Πρωτόκολλο του
 1997
 Δεν
 υπάρχει
 ενωσιακή
 νομοθεσία που
 να διέπει την αστική
 ευθύνη στον
 τομέα της
 πυρηνικής
 ενέργειας. Ο
 κανονισμός (ΕΚ)
 αριθ. 864/2007 του
 Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου
 και του
 Συμβουλίου της
 11ης Ιουλίου 2007
 για το εφαρμοστέο
 δίκαιο στις
 εξωσυμβατικές
 ενοχές («Ρώμη II»)
 εξαιρεί την
 πυρηνική
 αστική ευθύνη
 από το πεδίο
 εφαρμογής του.
 Ωστόσο,
 το Πρωτόκολλο
 του 1997 περιέχει
 διατάξεις που
 επηρεάζουν τον
 κανονισμό (ΕΚ)
 αριθ. 44/2001 του
 Συμβουλίου.
 Αντίθετα προς
 τις
 πολυάριθμες
 βάσεις
 διεθνούς
 δικαιοδοσίας
 που
 προβλέπονται υπό
 τον εν λόγω
 κανονισμό, το
 άρθρο ΧΙ της
 Σύμβασης της
 Βιέννης, όπως
 αυτή
 τροποποιείται
 με το Πρωτόκολλο
 του 1997, προβλέπει
 καταρχήν την
 αποκλειστική
 δικαιοδοσία
 των
 δικαστηρίων
 του
 συμβαλλόμενου
 κράτους όπου
 συνέβη το
 πυρηνικό
 ατύχημα.
 Ειδικότερα,
 το άρθρο ΧΙ της
 Σύμβασης της
 Βιέννης προβλέπει
 αποκλειστική
 δικαιοδοσία
 των δικαστηρίων
 του
 συμβαλλόμενου
 κράτους όπου
 συνέβη το πυρηνικό
 ατύχημα
 αναφορικά με
 αγωγές
 αποζημίωσης
 για τις ζημίες
 που προκάλεσε
 το ατύχημα. Αν
 το ατύχημα
 συνέβη εκτός
 του εδάφους
 των συμβαλλομένων
 μερών ή αν ο
 τόπος του
 ατυχήματος δεν
 μπορεί να
 προσδιοριστεί
 με βεβαιότητα,
 αρμόδια είναι
 τα δικαστήρια
 του κράτους
 της πυρηνικής
 εγκατάστασης
 του υπεύθυνου
 φορέα
 εκμετάλλευσης.
 Το
 Πρωτόκολλο του
 1997 προβλέπει
 προσέτι την
 αποκλειστική
 δικαιοδοσία
 των
 δικαστηρίων
 του
 συμβαλλόμενου
 παράκτιου
 κράτους για
 πυρηνικά
 ατυχήματα
 εντός της αποκλειστικής
 οικονομικής
 ζώνης του. Η
 δικαιοδοσία
 αυτή
 αναγνωρίζεται
 υπό την προϋπόθεση
 ότι ο
 θεματοφύλακας
 της Σύμβασης
 έλαβε
 κοινοποίηση
 για την
 καθιέρωση μιας
 τέτοιας ζώνης
 πριν από την
 επέλευση του
 πυρηνικού ατυχήματος.
 Αναφορικά με
 τους κανόνες
 περί
 αναγνώρισης
 και εκτέλεσης
 υπό το άρθρο XII


text:
της Σύμβασης
 της Βιέννης, όπως
 αυτή
 τροποποιείται
 με το
 Πρωτόκολλο του
 1997, οιαδήποτε
 απόφαση του
 αρμόδιου
 δικαστηρίου δεν
 υπόκειται
 πλέον σε
 συνήθεις
 μορφές
 προσφυγής τυγχάνει
 των ειδικών
 διατάξεων
 σχετικά με την
 αναγνώριση και
 την εκτέλεση
 των αποφάσεων. Με
 ορισμένες
 εξαιρέσεις[4],
 το άρθρο XII
 προβλέπει ότι
 η απόφαση
 πρέπει να
 αναγνωρίζεται
 εντός του
 εδάφους όλων
 των συμβαλλομένων
 μερών και να
 είναι
 εκτελεστή σαν
 να επρόκειτο
 για απόφαση
 εθνικού
 δικαστηρίου.
 Επί της ουσίας
 αναθεώρηση της
 υπόθεσης δεν
 χωρεί για κανέναν
 λόγο.
 Η
 Ευρωπαϊκή
 Ένωση είναι
 αποκλειστικά
 αρμόδια για τα θέματα
 των διατάξεων
 της διεθνούς
 δικαιοδοσίας, της
 αναγνώρισης
 και της
 εκτέλεσης των
 αποφάσεων που
 περιλαμβάνει
 το Πρωτόκολλο
 του 1997, επειδή
 αυτά επηρεάζουν,
 κατά την
 έννοια της
 νομολογίας του
 Δικαστηρίου
 των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων[5],
 τους
 αντίστοιχους
 κανόνες του
 κανονισμού (ΕΚ)
 αριθ. 44/2001 του
 Συμβουλίου. Τα κράτη
 μέλη δεν
 δικαιούνται,
 συνεπώς, να
 παρεκκλίνουν
 πλέον μεταξύ
 τους από τους
 κανόνες αυτούς
 ούτε
 δικαιούνται να
 συνάπτουν
 διεθνείς
 συμβατικές σχέσεις
 με τρίτα κράτη,
 οι οποίες
 θίγουν τους εν
 λόγω κανόνες.
 3.4. Εξουσιοδότηση
 των κρατών
 μελών
 Η
 Σύμβαση της
 Βιέννης και το
 Πρωτόκολλο του
 1997 δεν περιλαμβάνουν
 ρήτρα
 περιφερειακών
 οικονομικών οργανισμών
 που να
 επιτρέπει στην
 Ευρωπαϊκή Ένωση
 να καταστεί
 συμβαλλόμενο
 μέρος του
 Πρωτοκόλλου.
 Εξαιτίας του
 γεγονότος
 αυτού, η
 Ευρωπαϊκή
 Ένωση δεν
 είναι σε θέση
 να καταστεί
 συμβαλλόμενο
 μέρος του
 Πρωτοκόλλου
 του 1997.
 Διασφαλίζοντας
 τη βελτιωμένη
 προστασία των
 θυμάτων στις
 περιπτώσεις
 πυρηνικών
 ατυχημάτων, το
 Πρωτόκολλο του
 1997 είναι
 ιδιαίτερα
 σημαντικό για
 την Ευρωπαϊκή
 Ένωση και τα
 κράτη μέλη της.
 Επομένως,
 δικαιολογείται,
 κατ’ εξαίρεση, η
 άσκηση, από την
 πλευρά της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης, των
 αρμοδιοτήτων
 της μέσω των
 κρατών μελών
 της που είναι
 συμβαλλόμενα
 μέρη στη
 Σύμβαση της
 Βιέννης.
 Πέραν
 των κρατών
 μελών που ήδη
 είναι
 συμβαλλόμενα
 μέρη στην
 τροποποιημένη
 Σύμβαση των
 Παρισίων,
 πέντε κράτη
 μέλη της Ευρωπαϊκής
 Ένωσης και,
 συγκεκριμένα,
 η Αυστρία, η
 Ιρλανδία, το
 Λουξεμβούργο,
 η Μάλτα και η
 Κύπρος δεν είναι
 μέρη ούτε της
 τροποποιημένης
 Σύμβασης των
 Παρισίων ούτε της
 Σύμβασης της
 Βιέννης του 1963. Κ ατά
 συνέπεια,
 θεωρείται
 αντικειμενικά
 δικαιολογημένο
 να επιτραπεί, κατ’
 εξαίρεση, στα
 προαναφερόμενα
 πέντε κράτη
 μέλη να μην
 καταστούν μέρη
 του
 Πρωτοκόλλου
 του 1997 και να
 εξακολουθήσουν
 να εφαρμόζουν
 τους κανόνες
 του κανονισμού
 (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του
 Συμβουλίου
 στον τομέα που
 καλύπτουν η
 Σύμβαση της
 Βιέννης και το
 Πρωτόκολλο του
 1997. Αυτή η
 διαφοροποιημένη
 εφαρμογή των
 κανόνων της
 διεθνούς
 δικαιοδοσίας
 εντός του
 πλαισίου της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης
 αιτιολογείται
 δεδομένου ότι:
 - το
 Πρωτόκολλο του
 1997 τροποποιεί
 μια σύμβαση
 στην οποία τα
 προαναφερόμενα
 πέντε κράτη
 μέλη δεν είναι
 συμβαλλόμενα
 μέρη,
 - ο
 κανονισμός (ΕΚ)
 αριθ. 44/2001 του
 Συμβουλίου δεν
 επηρεάζει τις
 συμβάσεις των
 οποίων
 συμβαλλόμενα
 μέρη είναι τα
 κράτη μέλη.
 Κατά
 συνέπεια, μόνο
 τα κράτη μέλη
 που τη στιγμή
 αυτή αποτελούν
 μέρη της
 Σύμβασης της
 Βιέννης θα
 πρέπει να
 κυρώσουν ή να
 προσχωρήσουν
 στο Πρωτόκολλο
 του 1997 προς το
 συμφέρον της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης. Η
 Πολωνία κύρωσε
 το Πρωτόκολλο
 του 1997 μετά την
 ένταξή της στην
 ΕΕ και,
 επομένως, θα
 πρέπει να
 καταστεί
 αποδέκτης της
 απόφασης εκ
 των υστέρων. Η
 Λετονία και η
 Ρουμανία είχαν
 ήδη υπογράψει
 και κυρώσει το
 Πρωτόκολλο του
 1997 πριν από την
 ένταξή τους
 στην


text:
Ευρωπαϊκή
 Ένωση.
 Για τους
 λόγους αυτούς
 η Επιτροπή
 συνιστά στο Ευρωπαϊκό
 Κοινοβούλιο
 και στο
 Συμβούλιο να
 εκδώσουν την
 απόφαση περί
 εξουσιοδοτήσεως
 των κρατών
 μελών που
 είναι
 συμβαλλόμενα
 μέρη στη
 Σύμβαση της
 Βιέννης
 προκειμένου να
 κυρώσουν, προς
 το συμφέρον
 της Ευρωπαϊκής
 Ένωσης, το
 Πρωτόκολλο του
 1997 ή να προσχωρήσουν
 σε αυτό.
 3.5. Επιφύλαξη
 ως προς τους
 κανόνες
 αναγνώρισης
 και εκτέλεσης
 των αποφάσεων
 Αναφορικά με
 τους κανόνες
 αναγνώρισης
 και εκτέλεσης
 των αποφάσεων
 του άρθρου ΧΙΙ
 όπως τροποποιείται
 με το άρθρο 14 του
 Πρωτοκόλλου
 του 1997, είναι
 αναγκαίο να
 διασφαλιστεί η
 συνέχιση της
 εφαρμογής των
 συναφών κανόνων
 του κανονισμού
 αριθ. 44/2001, όπως
 επεκτείνονται
 στη Δανία
 βάσει της
 Συμφωνίας
 μεταξύ
 Ευρωπαϊκής
 Κοινότητας και
 του Βασιλείου
 της Δανίας
 σχετικά με τη
 διεθνή
 δικαιοδοσία
 και την
 αναγνώριση και
 εκτέλεση αποφάσεων
 σε αστικές και
 εμπορικές
 υποθέσεις[6]
 ή της Σύμβασης
 του Λουγκάνο,
 της 30ης
 Οκτωβρίου 2007, για
 τη διεθνή
 δικαιοδοσία,
 την αναγνώριση
 και την εκτέλεση
 αποφάσεων σε
 αστικές και
 εμπορικές υποθέσεις[7].
 Ο περιορισμός
 της εφαρμογής
 του άρθρου XII της
 Σύμβασης της
 Βιέννης κατ’
 αυτόν τον
 τρόπο θα
 διασφάλιζε την
 ενότητα του
 ενωσιακού
 δικαστικού
 χώρου και την
 ελεύθερη
 κυκλοφορία των
 δικαστικών
 αποφάσεων εντός
 της ΕΕ, χωρίς
 επιπτώσεις για
 την αποτελεσματική
 εφαρμογή της
 Σύμβασης, όπως
 αυτή
 τροποποιείται
 με το Πρωτόκολλο,
 και χωρίς
 θεμελιώδεις
 συνέπειες για
 τα συμβαλλόμενα
 μέρη της που
 δεν είναι
 κράτη μέλη της ΕΕ.
 Το
 Πρωτόκολλο του
 1997 δεν αναφέρει
 αν χωρούν
 επιφυλάξεις.
 Βάσει του
 άρθρου 19 της
 Σύμβασης της
 Βιέννης του 1969
 περί του
 Δικαίου των
 Συνθηκών,
 επιφύλαξη
 χωρεί εφόσον
 αυτή συνάδει
 με «τον στόχο
 και τον σκοπό»
 της Σύμβασης,
 όπως στην
 παρούσα
 περίπτωση.
 Συμπερασματικά,
 κατά την
 προσχώρησή
 τους στο Πρωτόκολλο
 του 1997 τα κράτη
 μέλη πρέπει να
 διασφαλίσουν
 την εφαρμογή
 των
 αντίστοιχων
 ενωσιακών
 κανόνων σε ό,τι αφορά
 την αναγνώριση
 και την
 εκτέλεση
 δικαστικών
 αποφάσεων
 άλλου κράτους
 μέλους
 (συμπεριλαμβανομένης
 της Δανίας) ή
 κράτους εκτός
 ΕΕ που δεσμεύεται
 από τη σύμβαση
 του Λουγκάνο.
 2012/0262 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ
 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 περί
 εξουσιοδοτήσεως
 των κρατών μελών
 που είναι
 συμβαλλόμενα
 μέρη της
 Σύμβασης της
 Βιέννης, της 21ης
 Μαΐου 1963, σχετικά
 με την αστική
 ευθύνη ως προς
 τις πυρηνικές
 ζημίες
 («Σύμβαση της Βιέννης»)
 να κυρώσουν το
 Πρωτόκολλο
 περί
 τροποποιήσεως
 της εν λόγω
 Σύμβασης ή να
 προσχωρήσουν
 σε αυτό, προς το
 συμφέρον της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης
 ΤΟ
 ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
 ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας
 υπόψη τη
 Συνθήκη για τη
 λειτουργία της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης, και
 ιδίως το άρθρο 81
 παράγραφος 2, σε
 συνδυασμό με
 το άρθρο 218
 παράγραφος 6
 στοιχείο α),
 Έχοντας
 υπόψη την
 πρόταση της
 Ευρωπαϊκής
 Επιτροπής,
 Έχοντας
 υπόψη την
 έγκριση του
 Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου,
 Εκτιμώντας
 τα ακόλουθα:
 (1) Το
 Πρωτόκολλο της
 12ης
 Σεπτεμβρίου 1997
 για την τροποποίηση
 της Σύμβασης
 της Βιέννης
 της 21ης Μαΐου 1963
 σχετικά με την
 αστική ευθύνη
 ως προς τις
 πυρηνικές
 ζημίες (στο
 εξής «η Σύμβαση
 της Βιέννης») υπεβλήθη
 σε
 διαπραγματεύσεις
 με σκοπό να
 βελτιωθεί η
 αποζημίωση των
 θυμάτων ζημιών
 που προκαλούνται
 από πυρηνικά
 ατυχήματα.
 (2) Η
 Ευρωπαϊκή
 Ένωση έχει
 αποκλειστική
 δικαιοδοσία
 όσον αφορά τα
 ενοποιημένα άρθρα
 XI και XII της
 Σύμβασης της
 Βιέννης, στον
 βαθμό που οι εν
 λόγω διατάξεις
 επηρεάζουν
 τους κανόνες
 που θεσπίζει ο
 κανονισμός (ΕΚ)
 αριθ. 44/2001 του
 Συμβουλίου,


text:
της
 22ας Δεκεμβρίου
 2000, για τη διεθνή
 δικαιοδοσία,
 την αναγνώριση
 και την
 εκτέλεση των
 αποφάσεων σε
 αστικές και
 εμπορικές
 υποθέσεις[8].
 Τα κράτη μέλη
 διατηρούν τις
 αρμοδιότητές
 τους στα
 θέματα που
 καλύπτει το
 Πρωτόκολλο του
 1997 τα οποία δεν
 έχουν
 επιπτώσεις στο
 δίκαιο της
 Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Λόγω του
 αντικειμένου
 και του σκοπού
 του Πρωτοκόλλου
 του 1997, η αποδοχή
 των διατάξεων
 του
 Πρωτοκόλλου
 που εμπίπτουν
 στη
 δικαιοδοσία
 της Ευρωπαϊκής
 Ένωσης δεν
 είναι δυνατόν
 να διαχωρισθεί
 από τις
 διατάξεις που
 εμπίπτουν στη
 δικαιοδοσία
 των κρατών
 μελών.
 (3) Το
 Πρωτόκολλο του
 1997 έχει
 ιδιαίτερη
 σημασία προς το
 συμφέρον της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης και των
 κρατών μελών
 της, επειδή
 επιτρέπει τη
 βελτίωση των
 αποζημιώσεων
 για τις ζημίες
 που
 προκαλούνται
 από πυρηνικά
 ατυχήματα.
 (4) Στη
 Σύμβαση της
 Βιέννης και
 στο Πρωτόκολλό
 της του 1997 δεν
 μπορούν να
 συμμετάσχουν
 περιφερειακοί
 οργανισμοί.
 Εξαιτίας του
 γεγονότος
 αυτού, η
 Ευρωπαϊκή
 Ένωση δεν
 είναι σε θέση
 να υπογράψει ή να
 κυρώσει το
 Πρωτόκολλο.
 Υπό τις
 συνθήκες
 αυτές, δικαιολογείται
 κατ’ εξαίρεση
 τα κράτη μέλη
 να κυρώσουν το
 Πρωτόκολλο του
 1997 ή να
 προσχωρήσουν
 σε αυτό, προς το
 συμφέρον της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης.
 (5) Πέντε
 κράτη μέλη της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης, και
 συγκεκριμένα η
 Αυστρία, η
 Ιρλανδία, το
 Λουξεμβούργο,
 η Κύπρος και η
 Μάλτα δεν
 είναι, ωστόσο,
 μέρη της Σύμβασης
 της Βιέννης.
 Δεδομένου ότι
 το Πρωτόκολλο
 του 1997 τροποποιεί
 τη Σύμβαση της
 Βιέννης και
 ότι ο
 κανονισμός (ΕΚ)
 αριθ. 44/2001 του
 Συμβουλίου
 εξουσιοδοτεί
 τα κράτη μέλη
 που δεσμεύονται
 από την εν λόγω
 σύμβαση να
 εξακολουθήσουν
 να εφαρμόζουν
 τους κανόνες
 διεθνούς δικαιοδοσίας
 που
 προβλέπονται
 από την εν λόγω
 σύμβαση, δικαιολογείται
 αντικειμενικά
 να είναι
 αποδέκτες της
 παρούσας
 απόφασης μόνο
 τα κράτη μέλη
 που αποτελούν
 συμβαλλόμενα
 μέρη της
 Σύμβασης της
 Βιέννης και να
 επιτραπεί, κατ’
 εξαίρεση, στα
 προαναφερόμενα
 πέντε κράτη
 μέλη να μην
 καταστούν μέρη
 του
 Πρωτοκόλλου
 του 1997.
 (6) Κατά
 συνέπεια, τα
 κράτη μέλη που
 είναι μέρη της
 Σύμβασης της
 Βιέννης θα
 πρέπει να
 κυρώσουν το
 Πρωτόκολλο του
 1997 ή να
 προσχωρήσουν
 σε αυτό, προς το
 συμφέρον της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης και υπό
 τους όρους που
 καθορίζονται
 στην παρούσα
 απόφαση. Εκ των υστέρων
 αποδέκτης της
 παρούσας
 απόφασης είναι
 η Πολωνία,
 δεδομένου ότι
 κύρωσε το
 Πρωτόκολλο το 2010.
 (7) Κατά
 συνέπεια, όσον
 αφορά την
 Ευρωπαϊκή
 Ένωση, οι διατάξεις
 του
 Πρωτοκόλλου
 του 1997 θα
 εφαρμόζονται μόνο
 στα κράτη μέλη
 που είναι, επί
 του παρόντος, συμβαλλόμενα
 μέρη της
 Σύμβασης της
 Βιέννης.
 (8) Τα
 κράτη μέλη θα
 πρέπει να
 ολοκληρώσουν
 εντός εύλογου
 χρονικού
 διαστήματος
 τις σχετικές
 διαδικασίες
 για την κύρωση
 του
 Πρωτοκόλλου
 του 1997 ή την προσχώρησή
 τους σε αυτό,
 προς το
 συμφέρον της
 ΕΕ. Είναι
 σκόπιμη η
 ανταλλαγή
 πληροφοριών
 μεταξύ των
 κρατών μελών σχετικά
 με την πρόοδο
 των
 διαδικασιών
 κύρωσης ή προσχώρησης,
 ώστε να
 προετοιμαστεί
 η κατάθεση των αντίστοιχων
 εγγράφων
 κύρωσης του
 Πρωτοκόλλου του
 1997 ή προσχώρησης
 σε αυτό.
 (9) Οι
 κανόνες
 αναγνώρισης
 και εκτέλεσης
 των αποφάσεων
 που θεσπίζει
 το άρθρο ΧΙΙ της
 Σύμβασης της
 Βιέννης, όπως
 τροποποιείται
 με το άρθρο 14 του
 Πρωτοκόλλου
 του 1997, δεν
 υπερισχύουν των
 οικείων
 διατάξεων του
 κανονισμού (ΕΚ)
 αριθ. 44/2001, όπως
 επεκτείνονται
 στη Δανία
 βάσει της
 Συμφωνίας
 μεταξύ της
 Ευρωπαϊκής
 Κοινότητας και
 του Βασιλείου
 της Δανίας


text:
για
 τη διεθνή
 δικαιοδοσία,
 την αναγνώριση
 και την
 εκτέλεση των
 αποφάσεων σε
 αστικές και
 εμπορικές
 υποθέσεις,
 ούτε διατάξεων
 της Σύμβασης
 του Λουγκάνο
 της 30ης
 Οκτωβρίου 2007 για
 τη διεθνή
 δικαιοδοσία,
 την αναγνώριση
 και την
 εκτέλεση των
 αποφάσεων σε
 αστικές και
 εμπορικές
 υποθέσεις.
 Κατά την
 κύρωση του
 Πρωτοκόλλου
 του 1997 ή την
 προσχώρησή τους
 σε αυτό, τα
 κράτη μέλη
 πρέπει,
 συνεπώς, να
 προβούν σε
 δήλωση
 προκειμένου να
 διασφαλιστεί η
 συνέχιση της
 εφαρμογής των
 οικείων
 κανόνων της ΕΕ.
 (10) Δυνάμει
 των άρθρων 1 και 2
 του
 Πρωτοκόλλου
 σχετικά με τη
 θέση της
 Δανίας, το
 οποίο
 προσαρτάται
 στη Συνθήκη
 για την
 Ευρωπαϊκή
 Ένωση και στη
 Συνθήκη για τη
 λειτουργία της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης, η Δανία
 δεν συμμετέχει
 στην έκδοση
 της παρούσας
 απόφασης και
 δεν δεσμεύεται
 από αυτήν ούτε
 υπόκειται στην
 εφαρμογή της,
 ΕΞΕΔΩΣΕ
 ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
 ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 1.
 Με την
 επιφύλαξη των
 αρμοδιοτήτων
 της Ευρωπαϊκής
 Ένωσης, τα
 κράτη μέλη που,
 επί του
 παρόντος,
 είναι μέρη στη
 Σύμβαση της Βιέννης,
 της 21ης Μαΐου 1963,
 σχετικά με την
 αστική ευθύνη
 ως προς τις
 πυρηνικές
 ζημίες
 κυρώνουν το
 Πρωτόκολλο του
 1997 ή προσχωρούν
 σε αυτό, προς το
 συμφέρον της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης.
 2.
 Το
 κείμενο του
 Πρωτοκόλλου
 του 1997
 επισυνάπτεται
 στην παρούσα
 απόφαση.
 3.
 Στην
 παρούσα
 απόφαση, ως
 «κράτη μέλη»
 νοούνται όλα
 τα κράτη μέλη
 που, επί του
 παρόντος,
 είναι
 συμβαλλόμενα
 μέρη στη
 Σύμβαση της
 Βιέννης.
 Άρθρο 2
 1.
 Τα κράτη
 μέλη λαμβάνουν
 τα αναγκαία
 μέτρα για την
 ταυτόχρονη
 κατάθεση των
 εγγράφων
 κύρωσης του Πρωτοκόλλου
 του 1997 ή
 προσχώρησης σε
 αυτό στον
 Γενικό
 Διευθυντή του Διεθνούς
 Οργανισμού
 Ατομικής
 Ενέργειας,
 εντός εύλογης
 προθεσμίας
 και, εφόσον
 αυτό είναι
 εφικτό, πριν
 από την 31η
 Δεκεμβρίου 2014.
 2.
 Τα κράτη
 μέλη
 ενημερώνουν το
 Συμβούλιο και
 την Επιτροπή
 πριν από την [...], σχετικά
 με την
 προβλεπόμενη
 ημερομηνία για
 την ολοκλήρωση
 των
 διαδικασιών
 κύρωσης ή
 προσχώρησής τους.
 3.
 Τα κράτη
 μέλη μεριμνούν
 για την
 ανταλλαγή
 πληροφοριών
 σχετικά με την
 πρόοδο των
 αντίστοιχων
 διαδικασιών
 κύρωσης και
 προσχώρησης.
 Άρθρο 3
 Κατά την
 κύρωση του
 Πρωτοκόλλου
 του 1997 ή την
 προσχώρησή
 τους σε αυτό, τα
 κράτη μέλη
 προβαίνουν
 στην ακόλουθη
 δήλωση:
 «Οι
 δικαστικές
 αποφάσεις επί
 θεμάτων
 καλυπτόμενων
 από το
 Πρωτόκολλο του
 1997 οι οποίες
 εκδίδονται από
 το δικαστήριο
 κράτους μέλους
 της ΕΕ, το οποίο
 είναι συμβαλλόμενο
 μέρος του
 Πρωτοκόλλου,
 αναγνωρίζονται
 και
 εκτελούνται
 στα άλλα κράτη
 μέλη της ΕΕ που είναι
 συμβαλλόμενα
 μέρη του
 Πρωτοκόλλου,
 σύμφωνα με
 τους οικείους
 κανόνες της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης στον
 τομέα αυτό.
 Οι
 δικαστικές
 αποφάσεις επί
 θεμάτων
 καλυπτόμενων
 από το
 Πρωτόκολλο του
 1997 οι οποίες
 εκδίδονται από
 δικαστήριο του
 Βασιλείου της
 Δανίας,
 αναγνωρίζονται
 και
 εκτελούνται
 στα άλλα κράτη
 μέλη που είναι
 συμβαλλόμενα
 μέρη του
 Πρωτοκόλλου
 βάσει της Συμφωνίας
 μεταξύ της
 Ευρωπαϊκής
 Κοινότητας και
 του Βασιλείου
 της Δανίας για
 τη διεθνή
 δικαιοδοσία,
 την αναγνώριση
 και την
 εκτέλεση
 αποφάσεων σε
 αστικές και εμπορικές
 υποθέσεις.
 Οι
 δικαστικές
 αποφάσεις επί
 θεμάτων
 καλυπτόμενων
 από το
 Πρωτόκολλο των
 Αθηνών οι
 οποίες εκδίδονται
 από δικαστήριο
 κράτους εκτός
 ΕΕ που δεσμεύεται
 από τη Σύμβαση
 του Λουγκάνο,
 της 30ης Οκτωβρίου
 2007, για τη διεθνή
 δικαιοδοσία
 και την
 εκτέλεση των
 αποφάσεων σε
 αστικές και
 εμπορικές
 υποθέσεις,
 αναγνωρίζονται
 και
 εκτελούνται
 στα άλλα κράτη
 μέλη