text:
σαφές, ωστόσο, ότι το σύστημα του Δουβλίνου πρέπει να μεταρρυθμιστεί, προκειμένου, αφενός, να απλοποιηθεί και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητά του στην πράξη, και, αφετέρου, να είναι ικανό να ανταποκρίνεται στο καθήκον διαχείρισης καταστάσεων στις οποίες τα συστήματα ασύλου των κρατών μελών είναι αντιμέτωπα με δυσανάλογη πίεση.
 Η παρούσα πρόταση αποτελεί αναδιατύπωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα (κανονισμός «Δουβλίνο ΙΙΙ»).
 Ειδικότερα, η παρούσα πρόταση έχει ως στόχο:
 να ενισχύσει την ικανότητα του συστήματος να προσδιορίζει με αποδοτικό και αποτελεσματικό τρόπο ένα μόνο υπεύθυνο κράτος μέλος για την εξέταση της αίτησης διεθνούς προστασίας. Ειδικότερα, θα καταργήσει τις ρήτρες παύσης της ευθύνης και θα μειώσει σημαντικά τις προθεσμίες για τη διαβίβαση των αιτήσεων, την παραλαβή των απαντήσεων και την εκτέλεση των μεταφορών μεταξύ των κρατών μελών·
 να διασφαλίσει τον δίκαιο επιμερισμό των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών, μέσω της συμπλήρωσης του ισχύοντος συστήματος με έναν διορθωτικό μηχανισμό κατανομής. Ο εν λόγω μηχανισμός θα ενεργοποιείται αυτόματα στις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα κράτη μέλη αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν δυσανάλογα μεγάλο αριθμό αιτούντων άσυλο·
 να αποθαρρύνει τις καταχρήσεις και να αποτρέψει τις δευτερογενείς μετακινήσεις των αιτούντων εντός της ΕΕ, περιλαμβάνοντας, ιδίως, σαφείς υποχρεώσεις των αιτούντων να υποβάλουν αίτηση στο κράτος μέλος πρώτης εισόδου και να παραμένουν στο κράτος μέλος που έχει προσδιοριστεί ως υπεύθυνο. Τούτο προϋποθέτει επίσης υποχρεωτικές αναλογικές διαδικαστικές και ουσιαστικές συνέπειες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις τους.
 Οι στοχοθετημένες διαβουλεύσεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων με βάση την ανακοίνωση της 6ης Απριλίου, καθώς και με την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και την κοινωνία των πολιτών επιβεβαίωσαν τις αποκλίνουσες απόψεις σχετικά με τον χαρακτήρα και την έκταση της μεταρρύθμισης στην οποία πρέπει να υποβληθεί ο κανονισμός του Δουβλίνου
 4
 . Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή εξέτασε προσεκτικά τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν. Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ισχύοντα κριτήρια για το σύστημα του Δουβλίνου πρέπει να διατηρηθούν και παράλληλα να συμπληρωθούν με έναν διορθωτικό μηχανισμό κατανομής, ώστε να ανακουφίζονται τα κράτη μέλη που υφίστανται δυσανάλογη πίεση. Ταυτόχρονα, το νέο σύστημα του Δουβλίνου θα βασίζεται σε ένα ευρωπαϊκό σύστημα αναφοράς από την έναρξη της εφαρμογής του με έναν διορθωτικό μηχανισμό αλληλεγγύης που θα ενεργοποιείται αυτόματα, μόλις ένα κράτος μέλος αναλαμβάνει δυσανάλογο βάρος.
 Ταυτόχρονα, θεσπίζονται άλλες θεμελιώδεις αλλαγές με σκοπό την αποθάρρυνση των καταχρήσεων και την αποτροπή των δευτερογενών μετακινήσεων των αιτούντων στο εσωτερικό της ΕΕ.
 Συνεκτικότητα με ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής
 Το σύστημα του Δουβλίνου αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου και αφορά τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την αίτηση ασύλου. Λειτουργεί μέσω νομικών μέσων και μέσων άσκησης πολιτικής στον τομέα του ασύλου, ιδίως όσον αφορά τις διαδικασίες ασύλου, τις απαιτήσεις για την αναγνώριση ατόμων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας και τις


text:
συνθήκες υποδοχής, καθώς και τη μετεγκατάσταση και την επανεγκατάσταση.
 Δεν σημειώνεται πρόοδος διότι η πορεία εφαρμογής της ενωσιακής νομοθεσίας στον τομέα του ασύλου δεν είναι ικανοποιητική. Η διασφάλιση της πλήρους και ταχείας εφαρμογής του δικαίου της ΕΕ από τα κράτη μέλη συνιστά προτεραιότητα. Ειδικότερα, η Επιτροπή συνεργάζεται τα τελευταία χρόνια με τις ελληνικές αρχές, προκειμένου να δοθεί προτεραιότητα στην εξομάλυνση της κατάστασης μετά την αναστολή των μεταφορών δυνάμει του κανονισμού του Δουβλίνου το 2010. Για τον σκοπό αυτόν, στις 10 Φεβρουαρίου 2016
 5
 η Επιτροπή απηύθυνε σύσταση στην Ελλάδα σχετικά με τα επείγοντα μέτρα που πρέπει να ληφθούν από την Ελλάδα ενόψει της επανέναρξης των μεταφορών δυνάμει του κανονισμού του Δουβλίνου.
 Η παρούσα πρόταση αποτελεί μέρος της δέσμης προτάσεων στις οποίες περιλαμβάνονται προτάσεις για τη μεταρρύθμιση άλλων στοιχείων του συστήματος του Δουβλίνου, που θα εξασφαλίσουν τη συνοχή των διατάξεων στον εν λόγω τομέα πολιτικής. Η πρόταση μεταρρύθμισης του κανονισμού Eurodac περιλαμβάνει τις απαραίτητες αλλαγές προκειμένου να αποτυπώσει τις προτεινόμενες αλλαγές στον κανονισμό του Δουβλίνου και να συμβάλει στον καλύτερο έλεγχο της παράτυπης μετανάστευσης. Η Επιτροπή προτείνει επίσης τη δημιουργία Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο, προκειμένου να υποστηρίζει τη λειτουργία του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου, συμπεριλαμβανομένου του αναθεωρημένου μηχανισμού του Δουβλίνου.
 Τον Σεπτέμβριο του 2015, το Συμβούλιο, ως απάντηση στην κατάσταση κρίσης που επικρατούσε στην Ελλάδα και στην Ιταλία, εξέδωσε δύο αποφάσεις μετεγκατάστασης
 6
 , που θα εφαρμοστούν έως τον Σεπτέμβριο του 2017. Ήταν μια προσωρινή, ad hoc και επείγουσα απάντηση στην κατάσταση που επικρατούσε στα δύο αυτά κράτη μέλη τα οποία βρέθηκαν αντιμέτωπα με πρωτοφανείς ροές μεταναστών και τα οποία έπρεπε να απαλλαγούν από ένα τμήμα του βάρους με τη μετάθεση της ευθύνης για ορισμένους αιτούντες άσυλο από την Ιταλία και την Ελλάδα σε άλλα κράτη μέλη. Η Επιτροπή υπέβαλε δύο φορές έκθεση σχετικά με την εφαρμογή των εν λόγω αποφάσεων
 7
 .
 Τον Σεπτέμβριο του 2015, η Επιτροπή πρότεινε έναν μηχανισμό μετεγκατάστασης λόγω κρίσης
 8
 , προκειμένου να καταρτιστεί διαρθρωτική λύση για την αντιμετώπιση παρόμοιων καταστάσεων κρίσης. Προτάθηκε η μετεγκατάσταση να ενεργοποιείται με κατ ́ εξουσιοδότηση πράξη, η οποία θα καθορίζει και τον αριθμό των ατόμων προς μετεγκατάσταση. Η παρούσα πρόταση θεσπίζει διορθωτικό μηχανισμό κατανομής ο οποίος θα ενεργοποιείται αυτόματα. Ως εκ τούτου, έχει παρόμοιο σκοπό με την πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή τον Σεπτέμβριο του 2015 και, ανάλογα με τα αποτελέσματα των συζητήσεων σχετικά με την παρούσα πρόταση, η Επιτροπή θα μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο ανάκλησης της πρότασης του Σεπτεμβρίου.
 Η πρόταση προβλέπει επίσης νέους κανόνες για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης που υπέβαλε ασυνόδευτος ανήλικος, δηλαδή ότι – αν δεν υπάρχουν οικογενειακοί δεσμοί – υπεύθυνο είναι το κράτος μέλος υποβολής της πρώτης αίτησης, εκτός αν αυτό δεν είναι προς το μείζον συμφέρον του ανηλίκου. Ο εν λόγω κανόνας θα επιτρέπει τον ταχύ προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο και, ως εκ τούτου, θα καθιστά δυνατή την άμεση πρόσβαση στη διαδικασία για την ευάλωτη αυτή πληθυσμιακή ομάδα αιτούντων, λαμβανομένων επίσης υπόψη των προτεινόμενων συντετμημένων προθεσμιών. Δεδομένου ότι

type: legislation

jurisdiction: EU


text:
ο κανόνας αυτός διαφέρει από την πρόταση της Επιτροπής του Ιουνίου 2014
 9
 , η Επιτροπή προτίθεται να αποσύρει την εν λόγω πρόταση, επί της οποίας δεν κατέστη δυνατή μέχρι σήμερα η επίτευξη συμφωνίας.
 Συνεκτικότητα με άλλες πολιτικές της Ένωσης
 Η παρούσα πρόταση είναι σύμφωνη με τη συνολική μακροπρόθεσμη πολιτική για καλύτερη διαχείριση της μετανάστευσης, όπως έχει καθοριστεί από την Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για τη μετανάστευση
 10
 , στο οποίο οι πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές του Προέδρου Juncker αναπτύχθηκαν ως σειρά συνεκτικών και αλληλοενισχυόμενων πρωτοβουλιών με βάση τέσσερις πυλώνες. Οι πυλώνες αυτοί συνίστανται στη μείωση των κινήτρων για παράτυπη μετανάστευση, στη διασφάλιση των εξωτερικών συνόρων και τη διάσωση ανθρώπινων ζωών, σε μια ισχυρή πολιτική χορήγησης ασύλου, καθώς και σε μια νέα πολιτική για τη νόμιμη μετανάστευση. Η παρούσα πρόταση, η οποία υλοποιεί περαιτέρω το Ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για τη μετανάστευση, όσον αφορά τον στόχο της ενίσχυσης της ενωσιακής πολιτικής για το άσυλο πρέπει να θεωρηθεί ως μέρος της ευρύτερης πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ προς την κατεύθυνση της οικοδόμησης ισχυρού και αποτελεσματικού συστήματος για τη βιώσιμη διαχείριση της μετανάστευσης στο μέλλον, το οποίο θα είναι δίκαιο για τις κοινωνίες υποδοχής και τους πολίτες της ΕΕ, καθώς και για τους υπηκόους τρίτων χωρών και τις χώρες καταγωγής και διέλευσης.
 2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ
 Νομική βάση
 Η παρούσα πρόταση αναδιατυπώνει τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 604/2013 και συνεπώς θα πρέπει να εγκριθεί με την ίδια νομική βάση, δηλαδή το άρθρο 78 παράγραφος 2 στοιχείο ε) της ΣΛΕΕ, σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία.
 Μεταβλητή γεωμετρία
 Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεσμεύονται από τον κανονισμό αριθ. 604/2013, μετά τη γνωστοποίηση της βούλησής τους να συμμετάσχουν στην έκδοση και εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού βάσει του πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, το οποίο προσαρτάται στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ.
 Σύμφωνα με το προαναφερθέν πρωτόκολλο, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία ενδέχεται να αποφασίσουν να συμμετάσχουν στην έγκριση της παρούσας πρότασης. Επίσης, διατηρούν αυτή τη δυνατότητα επιλογής μετά την έκδοση της πρότασης.
 Σύμφωνα με το πρωτόκολλο για τη θέση της Δανίας, που έχει προσαρτηθεί στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση από το Συμβούλιο μέτρων σύμφωνα με τον Τίτλο V της ΣΛΕΕ (εξαιρουμένων των «μέτρων περί καθορισμού των τρίτων χωρών των οποίων οι υπήκοοι πρέπει να διαθέτουν θεώρηση για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών ή μέτρων που αφορούν τη θεώρηση ενιαίου τύπου»). Ωστόσο, η Δανία, δεδομένου ότι εφαρμόζει τον ισχύοντα κανονισμό του Δουβλίνου, βάσει της διεθνούς συμφωνίας που συνήψε με την ΕΚ το 2006
 11
 , κοινοποιεί στην Επιτροπή την απόφασή της εάν θα εφαρμόσει ή όχι το περιεχόμενο του τροποποιημένου κανονισμού, δυνάμει του άρθρου 3 της εν λόγω συμφωνίας.
 Η συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιρλανδίας και της Δανίας στις ρυθμίσεις που προβλέπονται στην παρούσα πρόταση για την αναδιατύπωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 604/2013 θα καθοριστεί κατά τις διαπραγματεύσεις σύμφωνα με τα εν λόγω πρωτόκολλα. Τα πρωτόκολλα αυτά ιδίως επιτρέπουν, αλλά δεν επιβάλλουν,


text:
στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία να συμμετέχουν σε πρωτοβουλίες στον τομέα πολιτικής της ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη λειτουργικότητά τους.
 Συνέπειες της πρότασης στις τρίτες χώρες που συνδέονται με το σύστημα του Δουβλίνου
 Παράλληλα με τη σύνδεση διαφόρων χωρών που δεν αποτελούν μέλη της ΕΕ με το κεκτημένο Σένγκεν, η Ένωση συνήψε ορισμένες συμφωνίες για τη σύνδεση των χωρών αυτών και με το κεκτημένο του Δουβλίνου/Eurodac:
 – τη συμφωνία για τη σύνδεση της Ισλανδίας και της Νορβηγίας, η οποία συνήφθη το 2001·
 – τη συμφωνία για τη σύνδεση της Ελβετίας, που συνήφθη στις 28 Φεβρουαρίου 2008·
 – το πρωτόκολλο για τη σύνδεση του Λιχτενστάιν, που συνήφθη στις 7 Μαρτίου 2011.
 Με σκοπό τη θέσπιση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων μεταξύ της Δανίας – η οποία, όπως εξηγείται παραπάνω, έχει συνδεθεί με το κεκτημένο του Δουβλίνου/Eurodac μέσω διεθνούς συμφωνίας – και των προαναφερθεισών συνδεδεμένων χωρών, έχουν επίσης συναφθεί δύο άλλες πράξεις μεταξύ της Ένωσης και των συνδεδεμένων χωρών
 12
 .
 Σύμφωνα με τις τρεις προαναφερθείσες συμφωνίες, οι συνδεδεμένες χώρες αποδέχονται το κεκτημένο του Δουβλίνου/Eurodac και την ανάπτυξή του χωρίς καμία εξαίρεση. Παρότι δεν συμμετέχουν στην έκδοση πράξεων που τροποποιούν το κεκτημένο του Δουβλίνου ή βασίζονται σε αυτό (επομένως ούτε και της παρούσας πρότασης), οφείλουν να κοινοποιούν στην Επιτροπή εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος την απόφασή τους εάν θα αποδεχθούν ή όχι το περιεχόμενο της εν λόγω πράξης, μόλις αυτή εγκριθεί από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σε περίπτωση που η Νορβηγία, η Ισλανδία, η Ελβετία ή το Λιχτενστάιν δεν δεχτούν πράξη που τροποποιεί το κεκτημένο του Δουβλίνου/Eurodac ή βασίζεται σε αυτό, οι οικείες συμφωνίες θα πάψουν να ισχύουν, εκτός αν ληφθεί διαφορετική ομόφωνη απόφαση από την κοινή/μεικτή επιτροπή της οποίας τη σύσταση προβλέπουν οι συμφωνίες.
 Επικουρικότητα
 Ο τίτλος V της ΣΛΕΕ για τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης αναθέτει ορισμένες αρμοδιότητες σχετικά με τα θέματα αυτά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι αρμοδιότητες αυτές πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με το άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ήτοι εάν και στον βαθμό που οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν, συνεπώς, λόγω της κλίμακας ή των αποτελεσμάτων της προτεινόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
 Η πρόταση εξορθολογίζει τους ισχύοντες κανόνες του Δουβλίνου και τους συμπληρώνει με έναν νέο διορθωτικό μηχανισμό κατανομής, προκειμένου να δημιουργηθεί σύστημα αντιμετώπισης των καταστάσεων στις οποίες τα συστήματα ασύλου των κρατών μελών υφίστανται δυσανάλογη πίεση.
 Στόχος είναι να επιτευχθεί δίκαιος επιμερισμός των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών μέσω της απαλλαγής του κράτους μέλους από το δυσανάλογο βάρος και του επιμερισμού του εν λόγω βάρους στα υπόλοιπα κράτη μέλη. Εξ ορισμού, τούτο απαιτεί την ανάληψη δράσης σε επίπεδο ΕΕ. Επιπλέον, η πρόταση έχει σκοπό να διασφαλίσει την ορθή εφαρμογή του συστήματος του Δουβλίνου σε περιόδους κρίσης και να αντιμετωπίσει τις δευτερογενείς μετακινήσεις υπηκόων τρίτων χωρών μεταξύ των κρατών μελών, ζητήματα τα οποία είναι διασυνοριακά από τη φύση τους. Είναι σαφές ότι τα μέτρα που λαμβάνουν μεμονωμένα κράτη μέλη δεν μπορούν να δώσουν ικανοποιητική απάντηση στην ανάγκη


text:
για κοινή ενωσιακή προσέγγιση ενός κοινού προβλήματος.
 Αναλογικότητα
 Όσον αφορά τον εξορθολογισμό των κανόνων του Δουβλίνου, οι προτεινόμενες τροποποιήσεις περιορίζονται σε ό,τι είναι αναγκαίο για να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική λειτουργία του συστήματος, όσον αφορά τόσο την ταχύτερη πρόσβαση των αιτούντων στη διαδικασία για τη χορήγηση διεθνούς προστασίας όσο και την ικανότητα των διοικήσεων των κρατών μελών να εφαρμόζουν το σύστημα.
 Όσον αφορά τη θέσπιση του νέου διορθωτικού μηχανισμού κατανομής, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 604/2013 δεν προβλέπει, υπό τη σημερινή του μορφή, εργαλεία που να καθιστούν δυνατή την επαρκή αντιμετώπιση καταστάσεων κατά τις οποίες ασκείται δυσανάλογη πίεση στα συστήματα ασύλου των κρατών μελών. Οι διατάξεις σχετικά με τον διορθωτικό μηχανισμό κατανομής που θεσπίζει η πρόταση έχουν ως στόχο να καλυφθεί αυτό το κενό. Οι εν λόγω διατάξεις δεν υπερβαίνουν τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου της αποτελεσματικής αντιμετώπισης της κατάστασης.
 Επιλογή του νομικού μέσου
 Δεδομένου ότι ο ισχύων μηχανισμός του Δουβλίνου δημιουργήθηκε με κανονισμό, χρησιμοποιείται το ίδιο νομικό μέσο για τον εξορθολογισμό του και τη συμπλήρωσή του με έναν διορθωτικό μηχανισμό κατανομής.
 3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
 Εκ των υστέρων αξιολογήσεις / έλεγχοι καταλληλότητας ισχύουσας νομοθεσίας
 Στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για τη μετανάστευση, η Επιτροπή, παρότρυνε τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν πλήρως τον κανονισμό Δουβλίνο ΙΙΙ και το ισχύον κεκτημένο της ΕΕ για το άσυλο, ενώ ανακοίνωσε επίσης την αξιολόγηση και την ενδεχόμενη αναθεώρηση του κανονισμού το 2016. Σύμφωνα με τη δέσμευση αυτή, η Επιτροπή ανέθεσε τη διενέργεια εξωτερικών μελετών για την αξιολόγηση του συστήματος του Δουβλίνου
 13
 . Κατά την αξιολόγηση αξιολογήθηκαν η αποτελεσματικότητα, η αποδοτικότητα, η συνάφεια, η συνεκτικότητα και η προστιθέμενη αξία για την ΕΕ του κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙΙ». Εξετάστηκε κατά πόσο ο κανονισμός ανταποκρίνεται στους στόχους του, τις ευρύτερες ανάγκες πολιτικής της ΕΕ και τις ανάγκες των ενδιαφερόμενων φορέων
 14
 . Η αξιολόγηση περιελάμβανε εμπεριστατωμένη μελέτη σχετικά με την εφαρμογή στην πράξη του κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙΙ» στα κράτη μέλη
 15
 . Τα κυριότερα συμπεράσματα παρατίθενται στη συνέχεια.
 3.1. Η σημασία του κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙΙ»
 Το σύστημα του Δουβλίνου αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του κοινοτικού κεκτημένου στον τομέα του ασύλου και οι στόχοι του εξακολουθούν να ισχύουν. Ένα ενωσιακό μέσο για τη θέσπιση των κριτηρίων και του μηχανισμού για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησης είναι ουσιώδους σημασίας όσο υφίστανται χωριστά εθνικά συστήματα ασύλου εντός της Ένωσης. Χωρίς το εν λόγω μέσο, τα κράτη μέλη θα έπρεπε να βασίζονται σε ad hoc συμφωνίες όπως στην προ Δουβλίνου εποχή, το οποίο θα καθιστούσε τον προσδιορισμό της ευθύνης μεταξύ των κρατών μελών εξαιρετικά δυσχερή. Η αξιολόγηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κανένα εθνικό ή διμερές μέσο δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει το ίδιο αποτέλεσμα συνολικά, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αδυναμία διεκπεραίωσης αιτήσεων χορήγησης διεθνούς προστασίας που δεν υπάγονται στη δικαιοδοσία ενός συγκεκριμένου κράτους μέλους. Εκφράστηκαν διιστάμενες απόψεις όσον αφορά τον πραγματικό αντίκτυπο του κανονισμού, ο οποίος θα πρέπει να διασφαλίζει την ταχεία πρόσβαση στις διαδικασίες ασύλου για τον αιτούντα και


text:
να οδηγεί σε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική που αποθαρρύνει την υποβολή πολλαπλών αιτήσεων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο το σύστημα ασύλου θα αποκτήσει περαιτέρω αποτελεσματικότητα με την πρόληψη της κατάχρησης και θα μειωθεί το συνολικό κόστος.
 3.2. Εφαρμογή του κανονισμού
 Γενικά
 Το σημαντικότερο πρόβλημα που επισημάνθηκε στην αξιολόγηση ήταν η έλλειψη συνεκτικής και ορθής εφαρμογής στα κράτη μέλη. Επιπλέον, η αξιολόγηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο σχεδιασμός του κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙΙ» παρουσιάζει ορισμένες ελλείψεις που καθιστούν δυσχερέστερη την επίτευξη των βασικών στόχων του. Η ιεράρχηση των κριτηρίων που προβλέπεται στον κανονισμό «Δουβλίνο III» δεν λαμβάνει υπόψη την ικανότητα των κρατών μελών, ούτε έχει ως στόχο τη δίκαιη κατανομή των βαρών. Η μέθοδος κατανομής της ευθύνης καθυστερεί την πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου. Σύμφωνα με το ισχύον σύστημα, οι αιτούντες μπορεί να περιμένουν έως και 10 μήνες (για τα αιτήματα «εκ νέου ανάληψης») ή 11 μήνες (στην περίπτωση αιτημάτων «αναδοχής»), μέχρι να ξεκινήσει η διαδικασία για την εξέταση της αίτησης διεθνούς προστασίας. Τούτο υπονομεύει τον στόχο του Δουβλίνου για διασφάλιση ταχείας πρόσβασης του αιτούντος στη διαδικασία ασύλου.
 Κατέστη επίσης σαφές ότι ο κανονισμός «Δουβλίνο ΙΙΙ» δεν σχεδιάστηκε για την αντιμετώπιση καταστάσεων δυσανάλογης πίεσης. Δεν στοχεύει στον δίκαιο επιμερισμό των ευθυνών ή στην αντιμετώπιση της δυσανάλογης κατανομής των αιτούντων μεταξύ των κρατών μελών. Οι εν λόγω παράγοντες έχουν καταστεί ιδιαίτερα εμφανείς σε ορισμένα κράτη μέλη τα οποία αντιμετωπίζουν δυσκολίες κατά την εφαρμογή του κανονισμού στο πλαίσιο αυτό, καθώς οι αιτούντες άσυλο δεν καταγράφονται πάντα, οι διαδικασίες καθυστερούν και η ικανότητα στο εσωτερικό δεν επαρκεί για την έγκαιρη εξέταση των υποθέσεων.
 Διαδικαστικές εγγυήσεις και διασφαλίσεις
 Η ενημέρωση του αιτούντος σχετικά με τη διαδικασία του Δουβλίνου διαφέρει σημαντικά. Περίπου τα μισά από τα κράτη μέλη που συμμετείχαν ανέφεραν ότι η ενημέρωση που παρέχεται συνίσταται σε «γενικές πληροφορίες», που μπορεί να μην ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1. Επιπλέον, από τα πορίσματα προκύπτει ότι σε μικρό αριθμό κρατών μελών ενδέχεται να μην παρέχεται καθόλου ενημέρωση και, αν παρέχεται, φαίνεται ότι δεν είναι επικαιροποιημένη.
 Η προσωπική συνέντευξη αποτελεί συνήθη πρακτική κατά τον προσδιορισμό της ευθύνης σε όλα σχεδόν τα κράτη μέλη, αλλά η έλλειψη ικανοτήτων σε ορισμένες από τις χώρες που επωμίζονται υπερβολικό βάρος αποτρέπει τη συστηματική διεξαγωγή συνεντεύξεων από τις αρχές. Όταν παραλείπονται οι συνεντεύξεις, γενικά δίνεται στον αιτούντα η δυνατότητα να υποβάλει πληροφορίες με άλλη μορφή. Πολλά κράτη μέλη ανέφεραν ότι οι συνεντεύξεις καθυστερούν σημαντικά λόγω της τρέχουσας μεγάλης εισροής.
 Η ερμηνεία του μείζονος συμφέροντος του παιδιού διαφέρει. Σε ορισμένες περιπτώσεις το γεγονός αυτό οδήγησε σε προβλήματα επικοινωνίας και δυσπιστία μεταξύ των κρατών μελών. Επιπλέον, διαπιστώθηκαν πρακτικά προβλήματα κατά τη διαδικασία ορισμού εκπροσώπου για τον ανήλικο, ιδίως ως συνέπεια της τρέχουσας μεγάλης εισροής. Ωστόσο, αυτό συνιστά ευρύτερο πρόβλημα για τη διαδικασία ασύλου.
 Κριτήρια για τον προσδιορισμό του υπεύθυνου κράτους μέλους και αποδεικτικά στοιχεία
 Τα κριτήρια που εφαρμόστηκαν συχνότερα ως λόγοι μεταφοράς ήταν εκείνα που συνδέονται με τους τίτλους και την είσοδο (άρθρα 12 και 13), με αποτέλεσμα τα κράτη μέλη στα εξωτερικά σύνορα να επωμίζονται σημαντικό μερίδιο της ευθύνης. Τούτο είχε ως συνέπεια


text:
οι αιτούντες να αποφεύγουν τη λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων, αυξάνοντας τις δευτερογενείς μετακινήσεις.
 Αρκετά κράτη μέλη ανέφεραν ότι οι ερμηνείες για το ποια θεωρούνται αποδεκτά αποδεικτικά στοιχεία από τις αρχές της χώρας υποδοχής επιβάλλουν αδικαιολόγητο βάρος απόδειξης στη χώρα αποστολής. Τα στοιχεία του Eurodac και του Συστήματος Πληροφοριών για τις Θεωρήσεις (VIS) γίνονται δεκτά ως αποδείξεις από σχεδόν όλα τα κράτη μέλη και αποτελούν τα αποδεικτικά στοιχεία στα οποία βασίζονται τις περισσότερες φορές κατά τον προσδιορισμό της ευθύνης. Τα στοιχεία που αντλούνται μέσω συνεντεύξεων κατά κανόνα δεν θεωρούνται επαρκή αποδεικτικά στοιχεία. Σπανίως γίνεται χρήση της διακριτικής ευχέρειας και των διατάξεων για τα εξαρτώμενα πρόσωπα (άρθρα 16 και 17), οι οποίες αφορούν ανθρωπιστικές περιπτώσεις, με εξαίρεση μικρό μόνο αριθμό κρατών μελών.
 Τα κριτήρια σχετικά με τους οικογενειακούς δεσμούς χρησιμοποιούνται λιγότερο συχνά, κυρίως λόγω της δυσκολίας να εντοπιστούν τα μέλη της οικογένειας ή να συγκεντρωθούν αποδεικτικά στοιχεία για τους οικογενειακούς δεσμούς. Η κατάσταση στα κράτη μέλη διαφέρει σημαντικά όσον αφορά τα αποδεικτικά στοιχεία που γίνονται δεκτά για τα κριτήρια αυτά, αλλά η κύρια υποχρέωση αφορά συνήθως αποδεικτικά έγγραφα (π.χ. πιστοποιητικό γέννησης ή γάμου), τα οποία είναι συχνά δύσκολο να προσκομίσει ο αιτών άσυλο. Η σημαντική απόκλιση ως προς το τι αποτελεί αποδεκτή απόδειξη οικογενειακών δεσμών καθιστά δύσκολο τον προσδιορισμό της ευθύνης, γεγονός που οδηγεί σε χρονοβόρες διαδικασίες. Αυτό θα μπορούσε να συνιστά παράγοντα που ευνοεί τις δευτερογενείς μετακινήσεις, καθώς οι αιτούντες επιχειρούν να συνεχίσουν το ταξίδι τους.
 Διαδικασίες αναδοχής και εκ νέου ανάληψης
 Ο αριθμός των αιτημάτων «εκ νέου ανάληψης» ήταν κατά πολύ μεγαλύτερος από τον αριθμό των αιτημάτων «αναδοχής». Κατά την περίοδο μεταξύ 2008 και 2014 ποσοστό 72 % των εξερχόμενων αιτημάτων δυνάμει του κανονισμού του Δουβλίνου ήταν αιτήματα εκ νέου ανάληψης έναντι 28 % εξερχόμενων αιτημάτων αναδοχής. Ομοίως, ποσοστό 74 % των εισερχόμενων αιτημάτων δυνάμει του κανονισμού του Δουβλίνου ήταν αιτήματα εκ νέου ανάληψης σε σύγκριση με το 26 % των εισερχόμενων αιτημάτων αναδοχής. Τα χρονικά περιθώρια που ορίζονται για την υποβολή και την απάντηση στα εν λόγω αιτήματα τηρήθηκαν ως επί το πλείστον από όλα τα κράτη μέλη, αλλά λόγω της μεγάλης εισροής μεταναστών ασκήθηκε αυξημένη πίεση στις υπηρεσίες ασύλου και ο χρόνος απάντησης σε ορισμένα κράτη μέλη επιμηκύνθηκε. Το γεγονός αυτό είχε επίσης ως αποτέλεσμα την αύξηση των ελλιπών αιτημάτων, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε απορρίψεις και διαφορές. Αυτό επηρέασε και την πρακτική της «αυτόματης αποδοχής» και ορισμένες χώρες σκοπίμως παρέλειψαν να απαντήσουν στα αιτήματα εντός της προθεσμίας ως τρόπο για να αντιμετωπίσουν τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων.
 Το 2014, ο συνολικός αριθμός των αιτημάτων αναδοχής ή εκ νέου ανάληψης ανήλθε σε 84.586, αριθμός που αντιστοιχεί στο 13 % του συνόλου των αιτήσεων ασύλου που υποβλήθηκαν στην ΕΕ. Πρόκειται για μείωση σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη. Ποσοστό 33 % του συνόλου των αιτημάτων απορρίφθηκαν από το κράτος μέλος υποδοχής, γεγονός που θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι η έναρξη ισχύος του κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙΙ» το 2014 κατέστησε δυσχερέστερη την επίτευξη συναίνεσης σχετικά με την ευθύνη από τα κράτη μέλη. Το 2014, μόνο το ένα τέταρτο του συνολικού αριθμού


text:
των αιτημάτων αναδοχής και εκ νέου ανάληψης που έγιναν δεκτά οδήγησε σε φυσική μεταφορά. Οι εν λόγω μικροί αριθμοί δείχνουν ότι υπάρχουν προβλήματα όσον αφορά την εφαρμογή του κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙΙ» στην πράξη. Ωστόσο, το γεγονός αυτό θα μπορούσε επίσης να αποδοθεί εν μέρει στις καθυστερήσεις των μεταφορών, στοιχείο που δεν αποτυπώνεται στα ετήσια δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν στην αξιολόγηση. Ένας άλλος σημαντικός λόγος για το χαμηλό ποσοστό μεταφορών, όπως επιβεβαιώνεται από πολλά κράτη μέλη, είναι το υψηλό ποσοστό διαφυγής κατά τη διάρκεια των διαδικασιών του Δουβλίνου, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα τη μετάθεση της ευθύνης μεταξύ των κρατών μελών.
 Εκτέλεση των μεταφορών
 Το χρονοδιάγραμμα για την εκτέλεση των μεταφορών διαφέρει σημαντικά. Η αποτελεσματικότητα εξαρτάται από την ικανότητα και τους πόρους των μονάδων που είναι επιφορτισμένες με την εκτέλεση των μεταφορών, από το γεγονός ότι υπεύθυνη για τις λεπτομέρειες ήταν χωριστή αρχή, από τον αριθμό των υποθέσεων, από τον βαθμό συνεργασίας του αιτούντος και από το εάν είναι γνωστός ο τόπος που βρίσκεται. Ένας λόγος που αναφέρθηκε για τις καθυστερήσεις ήταν η παράταση των προθεσμιών σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 2. Είκοσι κράτη μέλη δήλωσαν ότι, δεδομένου ότι η μεταφορά μπορεί να γίνει εντός συνολικά 18 μηνών, η διαφυγή του αιτούντος ήταν η κύρια εξήγηση για τις καθυστερήσεις. Η πρακτική της κράτησης, που αναφέρθηκε ότι χρησιμοποιείται συχνά από 21 από τις 31 χώρες, διαφέρει σημαντικά όσον αφορά το στάδιο της διαδικασίας: ορισμένες αρχές καταφεύγουν στην κράτηση από την έναρξη της διαδικασίας του Δουβλίνου, άλλες μόνον όταν το αίτημα μεταφοράς γίνει δεκτό από το υπεύθυνο κράτος μέλος. Αυτές οι αποκλίνουσες πρακτικές δημιουργούν νομική αβεβαιότητα, καθώς και πρακτικά προβλήματα. Επιπλέον, 13 κράτη μέλη τόνισαν ότι οι μεταφορές εν γένει στερούνται αποτελεσματικότητας, αναφέροντας ότι παρατηρούνται «συχνά» δευτερογενείς μετακινήσεις μετά την ολοκλήρωση μεταφοράς.
 Προσφυγές
 Υπάρχουν διαθέσιμα ένδικα μέσα κατά της απόφασης μεταφοράς σε όλα τα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη ευνοούν τα ένδικα μέσα, τις περισσότερες φορές ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων. Στο πλαίσιο της διαδικασίας προσφυγής, όλα τα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει προθεσμίες για την άσκηση του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής του αιτούντος, μολονότι η ερμηνεία του τι συνιστά «εύλογο χρονικό διάστημα» διαφέρει σε μεγάλο βαθμό, από τρεις έως 60 ημέρες. Αν σε μια υπόθεση ασκηθεί προσφυγή, ορισμένα κράτη μέλη αναστέλλουν αυτόματα τη μεταφορά, ενώ άλλα εφαρμόζουν το άρθρο 27 παράγραφος 3 στοιχείο γ), σύμφωνα με το οποίο πρέπει αυτό να ζητηθεί από τον αιτούντα.
 Διοικητική συνεργασία
 Όλα τα κράτη μέλη ανέφεραν τη συχνή χρήση του ασφαλούς ηλεκτρονικού δικτύου DubliNet για την ανταλλαγή πληροφοριών, ενώ οι άτυποι δίαυλοι ενημέρωσης εφαρμόζονται μόνον σε εξαιρετικές περιστάσεις. Για να διευκολυνθεί περαιτέρω η αποτελεσματική εφαρμογή του κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙΙ», πολλά κράτη μέλη έχουν συνάψει διοικητικούς διακανονισμούς, όπως αναφέρεται στο άρθρο 36. Ωστόσο, μέχρι σήμερα, κανένα κράτος μέλος δεν έχει κάνει χρήση της διαδικασίας συνδιαλλαγής, όπως περιγράφεται στο άρθρο 37, και οι τυχόν διαφορές επιλύονται ανεπίσημα.
 Μηχανισμός έγκαιρης προειδοποίησης και ετοιμότητας
 Ο μηχανισμός έγκαιρης προειδοποίησης και ετοιμότητας δεν έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα. Ενώ ορισμένα κράτη μέλη ισχυρίστηκαν ότι οι όροι για την ενεργοποίηση του μηχανισμού δεν έχουν συντρέξει ποτέ, άλλα


text:
υποστήριξαν ότι είναι δύσκολο να επιτευχθεί πολιτική συμφωνία για την ενεργοποίηση του μηχανισμού ελλείψει σαφών κριτηρίων και δεικτών για τη μέτρηση της πίεσης. Η εν λόγω διαδικασία θεωρήθηκε επίσης χρονοβόρα και περίπλοκη. Τα εναλλακτικά μέτρα στήριξης συνέβαλαν επίσης στον μετριασμό της πίεσης και παραμέρισαν ενδεχομένως την ανάγκη για ενεργοποίηση του μηχανισμού. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο χρησιμοποιήθηκε ως παράδειγμα στήριξης που κατέστησε περιττή την ενεργοποίηση του μηχανισμού, συμβάλλοντας στην πρόληψη ή τη διαχείριση των κρίσεων στον τομέα της διεθνούς προστασίας.
 3.3. Επίτευξη των στόχων του κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙΙ»
 Τα κύρια πορίσματα της εξωτερικής μελέτης σχετικά με την αξιολόγηση του κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙΙ» είχαν ως εξής:
 Πρόληψη υποβολής πολλαπλών αιτήσεων από τους αιτούντες και, ως εκ τούτου, μείωση των δευτερογενών μετακινήσεων
 Παρά τον στόχο να μειωθούν οι δευτερογενείς μετακινήσεις, οι πολλαπλές αιτήσεις ασύλου εξακολουθούν να συνιστούν κοινό πρόβλημα στην ΕΕ. Ποσοστό 24% των αιτούντων το 2014 είχε ήδη υποβάλει προηγουμένως αιτήσεις σε άλλα κράτη μέλη, από το οποίο προκύπτει ότι ο κανονισμός είχε ελάχιστο ή μηδενικό αντίκτυπο σε αυτόν τον στόχο. Επιπλέον, υποστηρίχθηκε ότι ενδέχεται να οδήγησε ακούσια σε αύξηση της συχνότητας των δευτερογενών μετακινήσεων άλλου τύπου, διότι οι εθνικές διαφορές στην ποιότητα των συστημάτων υποδοχής και ασύλου εξακολουθούν να υφίστανται και εξακολουθούν να ενθαρρύνουν τις δευτερογενείς μετακινήσεις.
 Διασφάλιση δίκαιης κατανομής των αιτούντων και των δικαιούχων διεθνούς προστασίας μεταξύ των κρατών μελών
 Ο κανονισμός «Δουβλίνο ΙΙΙ» έχει περιορισμένο αντίκτυπο στην κατανομή των αιτούντων στο εσωτερικό της ΕΕ, δεδομένου ότι οι καθαρές μεταφορές στο πλαίσιο των διαδικασιών του Δουβλίνου είναι κοντά στο μηδέν. Όταν τα κράτη μέλη λαμβάνουν και μεταφέρουν αντίστοιχους αριθμούς αιτούντων, τα εισερχόμενα και τα εξερχόμενα αιτήματά τους αλληλοεξουδετερώνονται, με αποτέλεσμα να φαίνεται ότι δεν υπάρχει κανένας ή πολύς μικρός αναδιανεμητικός αντίκτυπος από τον κανονισμό «Δουβλίνο ΙΙΙ». Αυτό φαίνεται να οφείλεται στους εξής λόγους: στην ιεράρχηση των κριτηρίων, η οποία δεν λαμβάνει υπόψη την ικανότητα των κρατών μελών, στη δυσανάλογη ευθύνη την οποία αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη στα εξωτερικά σύνορα, κυρίως μέσω της εφαρμογής των κριτηρίων της πρώτης χώρας εισόδου, και στο χαμηλό ποσοστό μεταφορών στην πράξη, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι αιτούντες έχουν τη δυνατότητα να υποβάλλουν αιτήσεις όπου αυτοί επιλέγουν και που συνεπάγεται μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τους πιο επιθυμητούς προορισμούς. Αυτό καθίσταται εμφανές από τα αριθμητικά στοιχεία του 2014, έτος κατά το οποίο το 70 % όλων των αιτήσεων ασύλου που υποβλήθηκαν για πρώτη φορά υποβλήθηκαν σε πέντε μόνο κράτη μέλη.
 Το εύλογο κόστος από την άποψη των οικονομικών και ανθρώπινων πόρων που διατίθενται για την εφαρμογή του κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙΙ»
 Το 2014, το άμεσο και έμμεσο κόστος των εργασιών που συνδέονται με το Δουβλίνο στην Ευρώπη ανήλθε σε 1 δισ. EUR περίπου. Η έλλειψη ενός παρόμοιου μηχανισμού θα συνεπαγόταν ακόμη μεγαλύτερο κόστος για τις χώρες της ΕΕ και του ΕΟΧ, αλλά, σύμφωνα με την αξιολόγηση, ο κανονισμός «Δουβλίνο ΙΙΙ» στερείται αποδοτικότητας εν γένει. Η νόμιμα προβλεπόμενη προθεσμία μεταφοράς του αιτούντος είναι μεγάλη και το ποσοστό των μεταφορών στην πράξη μικρό: και τα δύο έχουν σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις για το έμμεσο κόστος και τη συνολική


text:
αποτελεσματικότητα του συστήματος. Σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η διαφυγή, το κόστος της κράτησης σε ορισμένα κράτη μέλη είναι πολύ υψηλό. Η διαφυγή προκαλεί άλλες έμμεσες δαπάνες και μειώνει την αποτελεσματικότητα του συστήματος. Η απουσία μεταφορών και επιστροφών στην πράξη των αιτούντων των οποίων η αίτηση απορρίπτεται συνεπάγεται υψηλό κοινωνικό κόστος που συνδέεται με την παράτυπη μετανάστευση. Εκτιμάται ότι έως και 42% των αιτούντων στο πλαίσιο της διαδικασίας του Δουβλίνου που δεν μεταφέρθηκαν στην πράξη εξακολουθούν ενδεχομένως να διαμένουν ως παράτυποι μετανάστες στο εσωτερικό της ΕΕ.
 Είναι πολύ πιθανό το ισχύον σύστημα να εξακολουθήσει να είναι μη βιώσιμο στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης μεταναστευτικής πίεσης. Η αναστολή στην πράξη των μεταφορών βάσει του κανονισμού του Δουβλίνου προς την Ελλάδα από το 2011 αποδείχθηκε ιδιαίτερα κρίσιμη αδυναμία του συστήματος, ιδίως λόγω του μεγάλου αριθμού μεταναστών που φθάνουν στην Ελλάδα κατά τους τελευταίους μήνες.
 3.4Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη
 Εκτός από την εξωτερική αξιολόγηση, η Επιτροπή ολοκλήρωσε στοχευμένες διαβουλεύσεις με τους συντονιστές των πολιτικών ομάδων της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με τα κράτη μέλη και άλλους ενδιαφερομένους.
 Ζητήθηκε η γνώμη των συντονιστών των πολιτικών ομάδων της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με βάση έγγραφο συζήτησης και τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της εξωτερικής αξιολόγησης του κανονισμού του Δουβλίνου. Υπήρξε γενικά ευρεία υποστήριξη για ριζική μεταρρύθμιση του συστήματος του Δουβλίνου και αναγνώριση του γεγονότος ότι η υφιστάμενη κατάσταση δεν είναι βιώσιμη. Ενώ ορισμένοι τάχθηκαν υπέρ της ύπαρξης αντικειμενικών κριτηρίων για τον προσδιορισμό της ευθύνης, μεταξύ άλλων με τη μορφή κλείδας κατανομής, άλλοι επισήμαναν ότι είναι σημαντικό να λαμβάνονται υπόψη οι προτιμήσεις/τα χαρακτηριστικά του αιτούντος, παρά τη δυσκολία να γίνει αυτό με αντικειμενικό, δίκαιο και λειτουργικό τρόπο.
 Ζητήθηκε η γνώμη των κρατών μελών με βάση τα ίδια έγγραφα. Υπήρξε συμφωνία ότι ο ισχύων κανονισμός είναι υπερβολικά περίπλοκος και περιλαμβάνει υπερβολικές ρυθμίσεις και, συνεπώς, η εφαρμογή του από τις διοικητικές υπηρεσίες είναι πολύ δύσκολη. Οι αλλαγές που προστέθηκαν στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης του Δουβλίνου ΙΙΙ το 2013 είχαν ως αποτέλεσμα αυξημένα δικαιώματα για τους αιτούντες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο κατάχρησης με στόχο να υπονομεύσουν ολόκληρο το σύστημα. Οι δευτερογενείς μετακινήσεις αναφέρθηκαν ως το πλέον πιεστικό πρόβλημα εφαρμογής. Η συζήτηση σχετικά με την ανάγκη ή όχι να μετατραπεί ο κανονισμός Δουβλίνου ΙΙΙ σε μέσο κατανομής των ευθυνών, μέσω της αλλαγής του αμιγούς χαρακτήρα κατανομής των ευθυνών που έχει επί του παρόντος, επιβεβαίωσε ότι υπάρχουν δύο κύριες απόψεις: ορισμένα κράτη μέλη ζήτησαν να θεσπιστεί μόνιμο σύστημα κατανομής των ευθυνών μέσω κλείδας κατανομής, ενώ άλλα τάχθηκαν υπέρ της διατήρησης και του εκσυγχρονισμού του ισχύοντος συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του κριτηρίου της παράτυπης εισόδου.
 Εκφράστηκαν αποκλίνουσες απόψεις σχετικά με το ερώτημα αν οι προτιμήσεις των αιτούντων πρέπει να λαμβάνονται υπόψη: ενώ ορισμένα κράτη μέλη δήλωσαν ότι οι προτιμήσεις δεν μπορούν να αγνοηθούν τελείως, διότι τούτο θα οδηγήσει σχεδόν αναπόφευκτα σε δευτερογενείς μετακινήσεις, άλλα εξέφρασαν την έντονη αντίθεσή τους, διότι χρειάζονται σαφή, αντικειμενικά κριτήρια και η προσθήκη των προτιμήσεων θα οδηγούσε σε περίπλοκες αξιολογήσεις κατά περίπτωση. Επίσης, τα κράτη μέλη υπενθύμισαν ότι


text:
οι αιτούντες ζητούν διεθνή προστασία/εγκαταλείπουν τη χώρα τους προς αποφυγή των διώξεων και ότι, ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να τους παρέχεται υπερβολικό περιθώριο επιλογής της τελικής χώρας ασύλου, δεδομένου ότι η λογική στην οποία βασίζεται το σύστημα του Δουβλίνου δεν είναι η λογική του καθεστώτος (οικονομικής) μετανάστευσης.
 Ζητήθηκε η γνώμη και άλλων ενδιαφερόμενων μερών, όπως της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και μη κυβερνητικών οργανώσεων που αναπτύσσουν δράση στον τομέα του ασύλου. Συμφώνησαν ότι ο ισχύων κανονισμός του Δουβλίνου III παρουσιάζει σημαντικές ελλείψεις όσον αφορά τη λογική στην οποία βασίζεται – το κριτήριο της παράτυπης εισόδου ως εξ ορισμού κριτήριο καταρχάς – και ότι η εν λόγω πρακτική έδειξε κατά τους τελευταίους μήνες ότι είναι αναγκαία μια ριζική μεταρρύθμιση. Η γενική άποψη ήταν ότι οι προτιμήσεις ή τα χαρακτηριστικά του αιτούντος πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο με βάση τις προοπτικές ένταξης και με στόχο να μειωθούν οι δευτερογενείς μετακινήσεις. Για τον ίδιο σκοπό, το κριτήριο της οικογένειας πρέπει να διευρυνθεί. Πολλά ενδιαφερόμενα μέρη υπογράμμισαν την ανάγκη να σημειωθεί πρόοδος προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ισότιμων όρων σε όλα τα κράτη μέλη, ιδίως όσον αφορά τις συνθήκες και τις διαδικασίες υποδοχής.
 3.5Θεμελιώδη δικαιώματα
 Η παρούσα πρόταση είναι απολύτως σύμφωνη με τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις γενικές αρχές του κοινοτικού, όσο και του διεθνούς, δικαίου.
 Ειδικότερα, η καλύτερη ενημέρωση των αιτούντων άσυλο σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους δυνάμει αυτού θα τους δώσει, αφενός, τη δυνατότητα να υπερασπίζονται καλύτερα τα δικαιώματά τους και θα συμβάλει, αφετέρου, στη μείωση του επιπέδου των δευτερογενών μετακινήσεων των αιτούντων άσυλο, διότι οι αιτούντες άσυλο θα είναι περισσότερο διατεθειμένοι να συμμορφωθούν με το σύστημα. Η αποτελεσματικότητα του δικαιώματος δικαστικής προσφυγής θα αυξηθεί με την αποσαφήνιση του πεδίου εφαρμογής της προσφυγής και τον ορισμό εναρμονισμένης προθεσμίας για την έκδοση των αποφάσεων. Η προσφυγή θα έχει επίσης αυτόματο ανασταλτικό αποτέλεσμα.
 Το δικαίωμα στην ελευθερία και στην ελεύθερη κυκλοφορία θα ενισχυθεί με τη σύντμηση των χρονικών ορίων κατά τα οποία ένα πρόσωπο μπορεί να κρατηθεί σε εξαιρετικές περιπτώσεις που ορίζονται στον κανονισμό και μόνο εάν αυτό συνάδει με τις αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας.
 Το δικαίωμα στην επανένωση της οικογένειας θα ενισχυθεί, ιδίως με τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού ώστε να συμπεριλάβει τα αδέλφια, καθώς και τις οικογένειες που σχηματίσθηκαν στις χώρες διέλευσης.
 Τα δικαιώματα των ασυνόδευτων ανηλίκων έχουν επίσης ενισχυθεί με τον καλύτερο καθορισμό της αρχής του μείζονος συμφέροντος του παιδιού και με τη θέσπιση μηχανισμού για να λαμβάνεται απόφαση βάσει του μείζονος συμφέροντος του παιδιού σε όλες τις περιπτώσεις που συνεπάγονται τη μεταφορά ανηλίκου.
 4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
 Το συνολικό ποσό των χρηματοδοτικών πόρων που απαιτούνται για να στηριχθεί η εφαρμογή της παρούσας πρότασης ανέρχεται σε 1828,6 εκατ. EUR, το οποίο προβλέπεται για την περίοδο 2017-2020. Με το εν λόγω ποσό θα καλυφθούν οι δαπάνες μεταφοράς όταν ενεργοποιείται ο διορθωτικός μηχανισμός κατανομής προς όφελος ενός κράτους μέλους, η εγκατάσταση και η λειτουργία του πληροφοριακού συστήματος για την


text:
καταχώριση και την αυτόματη κατανομή των αιτούντων άσυλο, αλλά και η στήριξη για την ανάπτυξη της απαραίτητης ικανότητας υποδοχής, τόσο όσον αφορά τις υποδομές όσο και τα λειτουργικά έξοδα, ιδίως σε όσα κράτη μέλη χρειάστηκε να εξετάσουν μικρό αριθμό αιτούντων άσυλο έως σήμερα.
 Οι χρηματοοικονομικές ανάγκες είναι συμβατές με το ισχύον πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο και ενδέχεται να συνεπάγονται τη χρήση ειδικών μέσων, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013
 16
 του Συμβουλίου.
 5.ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 Η πρόταση διατηρεί τη σύνδεση μεταξύ ευθύνης στον τομέα του ασύλου και τήρησης από τα κράτη μέλη των υποχρεώσεών τους όσον αφορά την προστασία των εξωτερικών συνόρων, με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που έχουν σχεδιαστεί για την προστασία της ενότητας της οικογένειας και του μείζονος συμφέροντος του παιδιού. Τα ισχύοντα κριτήρια για την κατανομή των ευθυνών ουσιαστικά διατηρούνται, αλλά προτείνονται στοχευμένες αλλαγές, ιδίως για την ενίσχυση της ενότητας της οικογένειας βάσει των κανόνων του Δουβλίνου με την επέκταση του ορισμού της οικογένειας.
 Οι κυριότερες τροποποιήσεις που επέρχονται έχουν ως στόχο, αφενός, να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα του συστήματος, ιδίως με τη διατήρηση σταθερής ευθύνης ενός συγκεκριμένου κράτους μέλους για την εξέταση της αίτησης, αφού προσδιοριστεί η εν λόγω ευθύνη. Οι τροποποιήσεις έχουν ως στόχο, αφετέρου, να περιοριστούν οι δευτερογενείς μετακινήσεις, ιδίως με την κατάργηση των κανόνων για τη μετάθεση της ευθύνης μεταξύ των κρατών μελών.
 Το σύστημα συμπληρώνεται με έναν νέο διορθωτικό μηχανισμό κατανομής, βάσει κλείδας αναφοράς, που παρέχει τη δυνατότητα προσαρμογών στην κατανομή των αιτούντων σε ορισμένες περιστάσεις. Ως εκ τούτου, τούτο σημαίνει ότι το σύστημα μπορεί να αντιμετωπίζει καταστάσεις κατά τις οποίες τα συστήματα ασύλου των κρατών μελών υφίστανται δυσανάλογη πίεση, μέσω της εξασφάλισης κατάλληλου συστήματος κατανομής των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών.
 I. Εξορθολογισμός του κανονισμού του Δουβλίνου και βελτίωση της αποτελεσματικότητάς του
 Με σκοπό να διασφαλιστεί ότι η διαδικασία του Δουβλίνου διεξάγεται με ομαλό και βιώσιμο τρόπο, ότι πληροί τον στόχο της ταχείας πρόσβασης στη διαδικασία εξέτασης και στην παροχή προστασίας για όσους χρήζουν προστασίας, και ότι αποθαρρύνονται οι δευτερογενείς μετακινήσεις, προτείνονται διάφορες τροποποιήσεις, και ειδικότερα:
 Θεσπίζεται νέα υποχρέωση που προβλέπει ότι ο αιτών πρέπει να υποβάλει αίτηση στο κράτος μέλος πρώτης παράτυπης εισόδου ή, σε περίπτωση νόμιμης διαμονής, στο οικείο κράτος μέλος. Στόχος είναι να διασφαλιστεί η εύρυθμη διαχείριση των ροών, να διευκολυνθεί ο προσδιορισμός του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο και να αποτραπούν οι δευτερογενείς μετακινήσεις. Με την εν λόγω τροποποίηση διευκρινίζεται ότι ο αιτών δεν έχει το δικαίωμα να επιλέγει το κράτος μέλος στο οποίο θα υποβληθεί η αίτηση και το κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησης. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του αιτούντος με αυτή τη νέα υποχρέωση το κράτος μέλος υποχρεούται να εξετάσει την αίτηση με ταχεία διαδικασία. Επιπλέον, ο αιτών θα δικαιούται παροχή υλικών συνθηκών υποδοχής μόνον στον τόπο στον οποίο υποχρεούται να βρίσκεται.
 Ο κανονισμός θεσπίζει υποχρέωση για το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση, πριν από την έναρξη της διαδικασίας για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο, να ελέγχει αν η αίτηση είναι


text:
απαράδεκτη, σε περίπτωση που ο αιτών προέρχεται από πρώτη χώρα ασύλου ή από ασφαλή τρίτη χώρα. Στην περίπτωση αυτή, ο αιτών θα επιστρέφει στην εν λόγω πρώτη χώρα ή στην ασφαλή τρίτη χώρα και το κράτος μέλος που διενήργησε τον έλεγχο του μη παραδεκτού θα θεωρείται υπεύθυνο για την εν λόγω αίτηση. Το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση πρέπει επίσης να ελέγχει εάν ο αιτών προέρχεται από ασφαλή χώρα καταγωγής ή αποτελεί κίνδυνο για την ασφάλεια και, στην περίπτωση αυτή, υπεύθυνο θα είναι το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση, το οποίο υποχρεούται να εξετάσει την αίτηση με ταχεία διαδικασία.
 Ο κανονισμός θεσπίζει τον κανόνα ότι, από τη στιγμή που κράτος μέλος εξετάσει την αίτηση ως υπεύθυνο κράτος μέλος, παραμένει υπεύθυνο και για την εξέταση των μελλοντικών διαβημάτων και αιτήσεων του συγκεκριμένου αιτούντος. Τούτο ενισχύει τον νέο κανόνα ότι μόνον ένα κράτος μέλος είναι και παραμένει υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησης και ότι τα κριτήρια για την ευθύνη εφαρμόζονται μόνον μία φορά.
 Η υποχρέωση συνεργασίας των αιτούντων ενισχύεται, προκειμένου να διασφαλισθούν η ταχεία πρόσβαση στις διαδικασίες καθορισμού του καθεστώτος του πρόσφυγα, η ορθή λειτουργία του συστήματος και η πρόληψη της καταστρατήγησης των κανόνων, ιδίως η διαφυγή. Ο κανονισμός καθορίζει αναλογικές υποχρεώσεις του αιτούντος σχετικά με την έγκαιρη παροχή όλων των στοιχείων και πληροφοριών σχετικά με τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο, καθώς και όσον αφορά τη συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. Αναφέρεται επίσης ρητά ότι οι αιτούντες έχουν υποχρέωση να είναι παρόντες και διαθέσιμοι για τις αρχές του οικείου κράτους μέλους και να τηρούν την απόφαση μεταφοράς. Η μη τήρηση των νομικών υποχρεώσεων που προβλέπονται στον κανονισμό θα έχει αναλογικές διαδικαστικές συνέπειες για τον αιτούντα, όπως για παράδειγμα άρνηση να γίνουν δεκτά στοιχεία που αδικαιολόγητα υποβλήθηκαν εκπρόθεσμα.
 Ο κανονισμός διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της ενημέρωσης που πρέπει να παρέχεται στους αιτούντες. Η προσωπική συνέντευξη έχει ως στόχο να διευκολύνει τη διαδικασία προσδιορισμού του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο, συμβάλλοντας στη συγκέντρωση όλων των αναγκαίων πληροφοριών. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να οδηγεί σε καθυστέρηση της διαδικασίας στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο αιτών έχει διαφύγει ή έχουν ήδη παρασχεθεί επαρκή στοιχεία.
 Ο κανόνας για την ιεράρχηση των κριτηρίων σχετικά με τον προσδιορισμό της ευθύνης αναφέρει ρητά ότι τα κριτήρια εφαρμόζονται μόνο μία φορά. Αυτό σημαίνει ότι από τη δεύτερη αίτηση οι κανόνες επανεισδοχής (εκ νέου ανάληψη) θα εφαρμόζονται χωρίς εξαιρέσεις. Ο κανόνας σύμφωνα με τον οποίο η εφαρμογή των κριτηρίων πραγματοποιείται βάσει της κατάστασης που υπήρχε τη στιγμή κατά την οποία ο αιτών υπέβαλε την αίτησή του για πρώτη φορά σε ένα κράτος μέλος, εφαρμόζεται πλέον σε όλα τα κριτήρια, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τα μέλη της οικογένειας και τους ανηλίκους. Μια σαφής καταληκτική προθεσμία για την παροχή των σχετικών στοιχείων θα καταστήσει δυνατή την ταχεία αξιολόγηση και λήψη απόφασης.
 Ο ορισμός των μελών της οικογένειας διευρύνεται με δύο τρόπους: με (1) τη συμπερίληψη του αδελφού ή των αδελφών του αιτούντος και με (2) τη συμπερίληψη των οικογενειακών σχέσεων που δημιουργήθηκαν μετά


text:
την αναχώρηση από τη χώρα καταγωγής αλλά πριν από την άφιξη στο έδαφος του κράτους μέλους. Τα αδέλφια συνιστούν μια μάλλον στοχευμένη αλλά σημαντική κατηγορία, για την οποία είναι σχετικά εύκολα δυνατό να αποδειχθεί και να ελεγχθεί η οικογενειακή σχέση και, ως εκ τούτου, η πιθανότητα κατάχρησης είναι χαμηλή. Η επέκταση της οδηγίας προκειμένου να καλυφθούν οι οικογένειες που σχηματίσθηκαν κατά τη διάρκεια της διέλευσης αντικατοπτρίζει τα πρόσφατα μεταναστευτικά φαινόμενα, όπως είναι οι περιπτώσεις μακράς διαμονής εκτός της χώρας καταγωγής πριν από την άφιξη στην ΕΕ, για παράδειγμα στα στρατόπεδα προσφύγων. Οι εν λόγω στοχευμένες διευρύνσεις του ορισμού της οικογένειας αναμένεται να μειώσουν τον κίνδυνο παράτυπων μετακινήσεων ή διαφυγής για τα άτομα που καλύπτονται από τους εν λόγω διευρυμένους κανόνες.
 Προτείνονται ορισμένες τροποποιήσεις για τον εξορθολογισμό των κριτηρίων ευθύνης που ορίζονται στα άρθρα 14, 15 και 16. Στο άρθρο 14 αποσαφηνίστηκαν τα κριτήρια ευθύνης όσον αφορά τις θεωρήσεις και τους τίτλους διαμονής. Στο άρθρο 15 σχετικά με την παράτυπη είσοδο, η ρήτρα παύσης της ευθύνης μετά την παρέλευση 12 μηνών από την παράτυπη είσοδο, καθώς και η πολύπλοκη και δυσαπόδεικτη ρήτρα σχετικά με την παράτυπη διαμονή, διαγράφηκαν. Όσον αφορά το κριτήριο της εισόδου χωρίς υποχρέωση θεώρησης, η εξαίρεση για τις μεταγενέστερες εισόδους σε κράτος μέλος στο οποίο δεν υφίσταται η ανάγκη θεώρησης για την είσοδο καταργείται επίσης, σύμφωνα με την προσέγγιση ότι το κράτος μέλος πρώτης εισόδου πρέπει, κατά κανόνα, να είναι υπεύθυνο και για την αποτροπή αδικαιολόγητων δευτερογενών μετακινήσεων μετά την είσοδο. Η ρήτρα διακριτικής ευχέρειας καθίσταται λιγότερο ευρεία, ώστε να διασφαλιστεί ότι χρησιμοποιείται μόνο για ανθρωπιστικούς λόγους όσον αφορά την ευρύτερη οικογένεια.
 Ο τροποποιημένος κανονισμός θεσπίζει συντομότερες προθεσμίες για τα διάφορα στάδια της διαδικασίας του Δουβλίνου, προκειμένου να επιταχυνθεί η διαδικασία καθορισμού του καθεστώτος του πρόσφυγα και να παρασχεθεί ταχύτερη πρόσβαση του αιτούντος στη διαδικασία ασύλου. Αυτό αφορά τις προθεσμίες για την υποβολή αιτήματος αναδοχής και την απάντηση σε αυτό, την κοινοποίηση εκ νέου ανάληψης και τη λήψη απόφασης μεταφοράς. Ως αποτέλεσμα της σύντμησης των προθεσμιών, η επείγουσα διαδικασία απαλείφθηκε.
 Η εκπνοή των προθεσμιών δεν θα έχει πλέον ως αποτέλεσμα τη μετάθεση της ευθύνης μεταξύ των κρατών μελών (με την εξαίρεση της προθεσμίας για την απάντηση στα αιτήματα αναδοχής). Οι εν λόγω μεταθέσεις φαίνεται ότι ενθάρρυναν την καταστρατήγηση των κανόνων και την παρεμπόδιση της διαδικασίας. Αντιθέτως, ο νέος κανόνας θα πρέπει να είναι ότι, από τη στιγμή που ένα κράτος μέλος προσδιοριστεί ως υπεύθυνο, το εν λόγω κράτος μέλος παραμένει υπεύθυνο.
 Τα αιτήματα εκ νέου ανάληψης μετατράπηκαν σε απλές κοινοποιήσεις εκ νέου ανάληψης, δεδομένου ότι είναι σαφές ποιο είναι το υπεύθυνο κράτος μέλος και δεν θα υπάρχει πλέον περιθώριο για μετάθεση της ευθύνης. Δεν απαιτείται απάντηση στις εν λόγω κοινοποιήσεις, αλλά, αντιθέτως, άμεση επιβεβαίωση παραλαβής. Αυτό θα αποτελέσει σημαντικό εργαλείο για την αντιμετώπιση δευτερογενών μετακινήσεων, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι επί του παρόντος τα αιτήματα εκ νέου ανάληψης υπερισχύουν αριθμητικά των αιτημάτων αναδοχής.
 Συναφείς είναι εν προκειμένω διαδικαστικές συνέπειες για την εξέταση της αίτησης μετά από μεταφορά στο πλαίσιο εκ νέου ανάληψης. Οι κανόνες τροποποιήθηκαν όσον αφορά τον


text:
τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη που είναι υπεύθυνα πρέπει να εξετάζουν την αίτηση αφού δεχτούν την επιστροφή του ατόμου, με σκοπό την αποτροπή δευτερογενών μετακινήσεων και την επιβολή κυρώσεων.
 Προστέθηκε υποχρέωση του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο να δέχεται την επιστροφή δικαιούχου διεθνούς προστασίας, ο οποίος υπέβαλε αίτηση ή βρίσκεται παράτυπα σε άλλο κράτος μέλος. Η υποχρέωση αυτή θα παράσχει στα κράτη μέλη το αναγκαίο νομικό μέσο για την εκτέλεση των μεταφορών επιστροφής, το οποίο είναι σημαντικό για να περιοριστούν οι δευτερογενείς μετακινήσεις.
 Οι κανόνες για τα ένδικα μέσα έχουν προσαρμοστεί προκειμένου να επιταχυνθεί σημαντικά και να εναρμονιστεί η διαδικασία προσφυγής. Εκτός από τη θέσπιση ειδικών, σύντομων προθεσμιών η χρήση ένδικου μέσου αναστέλλει αυτομάτως τη μεταφορά. Θεσπίζεται νέο ένδικο μέσο για τις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν έχει ληφθεί απόφαση μεταφοράς και ο αιτών ισχυρίζεται ότι μέλος της οικογένειας ή, στην περίπτωση ανηλίκων, και συγγενής βρίσκεται νόμιμα σε άλλο κράτος μέλος.
 Η διαδικασία συνδιαλλαγής ως μηχανισμός επίλυσης διαφορών δεν έχει χρησιμοποιηθεί επίσημα από τότε που προβλέφθηκε στη σύμβαση του Δουβλίνου του 1990 (αν και σε ελαφρώς διαφορετική μορφή) και, συνεπώς, φαίνεται ότι περιττεύει και πρέπει να καταργηθεί.
 Οι στόχοι του υφιστάμενου μηχανισμού έγκαιρης προειδοποίησης και ετοιμότητας προτείνεται να αναληφθούν από τον νέο Οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο, όπως ορίζεται ιδίως στο κεφάλαιο 5 σχετικά με την παρακολούθηση και την αξιολόγηση και το κεφάλαιο 6 για την επιχειρησιακή και τεχνική βοήθεια στην πρόταση για έναν Οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο. Ως εκ τούτου, ο εν λόγω μηχανισμός απαλείφθηκε από τον κανονισμό του Δουβλίνου.
 Δημιουργείται δίκτυο μονάδων του Δουβλίνου, το οποίο διευκολύνεται από τον Οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο, με στόχο να ενισχυθούν η πρακτική συνεργασία και η ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με όλα τα θέματα που συνδέονται με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης πρακτικών εργαλείων και καθοδήγησης.
  Όσον αφορά τους ασυνόδευτους ανηλίκους, η πρόταση διευκρινίζει ότι υπεύθυνο θα είναι το πρώτο κράτος μέλος στο οποίο ο ανήλικος υπέβαλε την αίτηση διεθνούς προστασίας, εκτός αν αποδειχθεί ότι αυτό δεν είναι προς το μείζον συμφέρον του ανηλίκου. Ο εν λόγω κανόνας θα καταστήσει δυνατό τον ταχύ προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο και, ως εκ τούτου, την άμεση πρόσβαση στη διαδικασία για την ευάλωτη αυτή πληθυσμιακή ομάδα αιτούντων, λαμβανομένων επίσης υπόψη των προτεινόμενων συντετμημένων προθεσμιών.
 Η διάταξη σχετικά με τις εγγυήσεις για τους ασυνόδευτους ανήλικους προσαρμόστηκε προκειμένου να καταστεί πιο λειτουργική η αξιολόγηση του μείζονος συμφέροντος του παιδιού. Ως εκ τούτου, πριν από τη μεταφορά του ασυνόδευτου ανηλίκου σε άλλο κράτος μέλος, το κράτος μέλος που προβαίνει στη μεταφορά διασφαλίζει ότι το εν λόγω κράτος μέλος λαμβάνει χωρίς καθυστέρηση τα απαραίτητα μέτρα δυνάμει των οδηγιών για τις διαδικασίες ασύλου και τις συνθήκες υποδοχής. Προβλέπεται επίσης ότι πριν από οποιαδήποτε απόφαση μεταφοράς ασυνόδευτου ανηλίκου πρέπει να προηγείται εκτίμηση για το μείζον συμφέρον του, στην οποία πρέπει να προβαίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα ειδικευμένο προσωπικό.
 ΙΙ. Διορθωτικός μηχανισμός κατανομής
 Ο αναδιατυπωμένος κανονισμός θεσπίζει διορθωτικό μηχανισμό προκειμένου να διασφαλιστεί ο δίκαιος επιμερισμός των ευθυνών


text:
μεταξύ των κρατών μελών και η ταχεία πρόσβαση των αιτούντων στις διαδικασίες για τη χορήγηση διεθνούς προστασίας, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ένα κράτος μέλος βρίσκεται αντιμέτωπο με δυσανάλογο αριθμό αιτήσεων διεθνούς προστασίας για τις οποίες είναι το υπεύθυνο κράτος μέλος δυνάμει του κανονισμού. Ο εν λόγω μηχανισμός θα μετριάζει οποιαδήποτε σημαντική δυσαναλογία στο ποσοστό αιτήσεων ασύλου που αναλογεί στα κράτη μέλη, η οποία απορρέει από την εφαρμογή των κριτηρίων ευθύνης.
 Σύστημα καταχώρισης και παρακολούθησης
 Θεσπίζεται αυτοματοποιημένο σύστημα που θα καταστήσει δυνατή την καταχώριση όλων των αιτήσεων και την παρακολούθηση του ποσοστού κάθε κράτους μέλους επί του συνόλου των αιτήσεων. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Λειτουργική Διαχείριση Συστημάτων ΤΠ Μεγάλης Κλίμακας στον Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης (eu-LISA) θα είναι υπεύθυνος για την ανάπτυξη και την τεχνική λειτουργία του συστήματος. Μόλις υποβληθεί μια αίτηση, το κράτος μέλος καταχωρίζει την εν λόγω αίτηση στο αυτοματοποιημένο σύστημα, το οποίο θα καταγράφει κάθε αίτηση με έναν μοναδικό αριθμό αίτησης. Μόλις προσδιοριστεί το κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο, θα περιλαμβάνεται και αυτό στο σύστημα. Στο αυτοματοποιημένο σύστημα θα αναφέρεται επίσης, σε πραγματικό χρόνο, ο συνολικός αριθμός των αιτήσεων που έχουν υποβληθεί στην ΕΕ και ο αριθμός ανά κράτος μέλος, καθώς και – μετά τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο – ο αριθμός των αιτήσεων που κάθε κράτος μέλος υποχρεούται να εξετάσει ως υπεύθυνο κράτος μέλος και το ποσοστό που αντιπροσωπεύει αυτός ο αριθμός, σε σύγκριση με τα υπόλοιπα κράτη μέλη. Στο σύστημα θα αναφέρεται επίσης ο αριθμός των ατόμων που έχουν πράγματι επανεγκατασταθεί από κάθε κράτος μέλος.
 Ενεργοποίηση του διορθωτικού μηχανισμού κατανομής
 Ο αριθμός των αιτήσεων για τις οποίες ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος είναι υπεύθυνο και ο αριθμός των ατόμων που έχουν πράγματι επανεγκατασταθεί αποτελούν τη βάση για τον υπολογισμό των αντίστοιχων ποσοστών. Περιλαμβάνονται οι αιτήσεις για τις οποίες ένα κράτος μέλος θα είναι υπεύθυνο λαμβανομένων υπόψη του ελέγχου περί παραδεκτού, της ασφαλούς χώρας καταγωγής και λόγων ασφάλειας. Οι υπολογισμοί πραγματοποιούνται σε κυλιόμενη βάση για περίοδο ενός έτους, δηλαδή ανά πάσα στιγμή, με βάση τον αριθμό νέων αιτήσεων για τις οποίες έχει οριστεί ως υπεύθυνο ένα κράτος μέλος στο σύστημα κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους, καθώς και τον αριθμό των προσώπων που έχουν πράγματι επανεγκατασταθεί. Το σύστημα υπολογίζει συνεχώς το ποσοστό των αιτήσεων για τις οποίες κάθε κράτος μέλος έχει οριστεί ως υπεύθυνο και συγκρίνει με το ποσοστό αναφοράς βάσει κλείδας. Η εν λόγω κλείδα αναφοράς βασίζεται σε δύο κριτήρια με ίσο συντελεστή βαρύτητας 50 %, το μέγεθος του πληθυσμού και το συνολικό ΑΕγχΠ του κράτους μέλους.
 Η εφαρμογή της διορθωτικής κατανομής υπέρ κράτους μέλους ενεργοποιείται αυτόματα στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο αριθμός των αιτήσεων διεθνούς προστασίας για τις οποίες ένα κράτος μέλος είναι υπεύθυνο υπερβαίνει το 150% του αριθμού που προσδιορίζεται στην κλείδα αναφοράς.
 Κατανομή των αιτήσεων μέσω κλείδας αναφοράς και παύση
 Από την ενεργοποίηση του μηχανισμού, όλες οι νέες αιτήσεις που υποβάλλονται στο κράτος μέλος που αντιμετωπίζει τις δυσανάλογες πιέσεις, μετά τον έλεγχο παραδεκτού, αλλά πριν από τον έλεγχο του Δουβλίνου, κατανέμονται στα κράτη μέλη με αριθμό αιτήσεων,


text:
για τις οποίες είναι τα υπεύθυνα κράτη μέλη, που είναι μικρότερος από τον αριθμό που έχει καθοριστεί στην κλείδα αναφοράς. Οι κατανομές επιμερίζονται αναλογικά μεταξύ αυτών των κρατών μελών, βάσει της κλείδας αναφοράς. Δεν θα πραγματοποιούνται τέτοιες πρόσθετες κατανομές προς ένα κράτος μέλος, εφόσον ο αριθμός των αιτήσεων για τις οποίες αυτό είναι υπεύθυνο υπερβαίνει τον αριθμό που καθορίζεται στην κλείδα αναφοράς.
 Η κατανομή συνεχίζεται για όσο χρονικό διάστημα το κράτος μέλος που αντιμετωπίζει τις δυσανάλογες πιέσεις εξακολουθεί να υπερβαίνει το 150 % του αριθμού αναφοράς του.
 Τα μέλη της οικογένειας στα οποία εφαρμόζεται η διαδικασία κατανομής θα κατανέμονται στο ίδιο κράτος μέλος. Ο διορθωτικός μηχανισμός κατανομής δεν πρέπει να οδηγεί στον χωρισμό των μελών οικογένειας.
 Οικονομική αλληλεγγύη
 Ένα κράτος μέλος κατανομής δύναται να αποφασίσει να μην συμμετάσχει προσωρινά στα φόρουμ του διορθωτικού μηχανισμού για χρονική περίοδο δώδεκα μηνών. Το κράτος μέλος θα εισάγει τα στοιχεία αυτά στο αυτοματοποιημένο σύστημα και θα ενημερώνει τα υπόλοιπα κράτη μέλη, την Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για το Άσυλο. Στη συνέχεια, οι αιτούντες που θα είχαν κατανεμηθεί στο εν λόγω κράτος μέλος κατανέμονται στα υπόλοιπα κράτη μέλη. Το κράτος μέλος που δεν συμμετέχει προσωρινά στη διορθωτική κατανομή υποχρεούται να προβεί σε εισφορά αλληλεγγύης ύψους 250.000 EUR ανά αιτούντα προς τα κράτη μέλη που προσδιορίστηκαν ως υπεύθυνα για την εξέταση των σχετικών αιτήσεων. Η Επιτροπή θα εκδώσει εκτελεστική πράξη, στην οποία θα προσδιορίζονται οι πρακτικές λεπτομέρειες για την εφαρμογή του μηχανισμού εισφοράς αλληλεγγύης. Ο Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο θα παρακολουθεί και θα υποβάλλει έκθεση στην Επιτροπή σε ετήσια βάση σχετικά με την εφαρμογή του μηχανισμού οικονομικής αλληλεγγύης.
 Διαδικασία στο κράτος μέλος που προβαίνει στη μεταφορά και στο κράτος μέλος κατανομής
 Το κράτος μέλος που επωφελείται από τον διορθωτικό μηχανισμό μεταφέρει τον αιτούντα στο κράτος μέλος κατανομής και επίσης διαβιβάζει τα δακτυλικά αποτυπώματα του αιτούντος, προκειμένου να καταστεί δυνατή η διενέργεια ελέγχου ασφάλειας στο κράτος μέλος κατανομής. Με τον τρόπο αυτό προλαμβάνονται τυχόν εμπόδια στην κατανομή, όπως συνέβη κατά την εκτέλεση των αποφάσεων μετεγκατάστασης. Μετά τη μεταφορά, το κράτος μέλος κατανομής θα διενεργήσει τον έλεγχο του Δουβλίνου προκειμένου να εξακριβώσει κατά πόσον υπάρχουν βασικά κριτήρια, όπως η οικογένεια σε άλλο κράτος μέλος, τα οποία εφαρμόζονται στην περίπτωση του αιτούντος. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ισχύει κάτι τέτοιο, ο αιτών θα μεταφέρεται στο εν λόγω κράτος μέλος το οποίο θα είναι, ως εκ τούτου, υπεύθυνο.
 Ρήτρα επανεξέτασης
 Προβλέπεται ότι η Επιτροπή θα επανεξετάσει τη λειτουργία του διορθωτικού μηχανισμού κατανομής 18 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού και, στη συνέχεια, ετησίως, προκειμένου να αξιολογηθεί αν ο μηχανισμός διορθωτικής κατανομής επιτυγχάνει τον στόχο του να διασφαλίζεται ο δίκαιος επιμερισμός των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών και να μειώνεται η δυσανάλογη πίεση που ασκείται σε ορισμένα κράτη μέλη.
 Ειδικότερα, η Επιτροπή θα ελέγξει ότι το όριο για την ενεργοποίηση και την παύση της διορθωτικής κατανομής εξασφαλίζει αποτελεσματικά τον δίκαιο επιμερισμό των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών και την ταχεία πρόσβαση των αιτούντων στις διαδικασίες χορήγησης διεθνούς προστασίας, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ένα κράτος


text:
μέλος βρίσκεται αντιμέτωπο με δυσανάλογο αριθμό αιτήσεων διεθνούς προστασίας για τις οποίες είναι υπεύθυνο δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
 ê 604/2013
 2016/0133 (COD)
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα (αναδιατύπωση)
 ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 78 παράγραφος 2 στοιχείο ε),
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
 Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,
 Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
 Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 ê604/2013 αιτιολογική σκέψη 1 (προσαρμοσμένο)
 (1)Στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 343/2003 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2003, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας
 17
 Ö Στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 18
 Õ πρέπει να επέλθουν ορισμένες ουσιαστικές αλλαγές. Για λόγους σαφήνειας, ο εν λόγω κανονισμός θα πρέπει να αναδιατυπωθεί.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 2
 (2)Η κοινή πολιτική στον τομέα του ασύλου, που περιλαμβάνει ένα κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου (ΚΕΣΑ), αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του στόχου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προοδευτική εγκαθίδρυση ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης ανοικτού σε εκείνους οι οποίοι, αναγκασμένοι από τις περιστάσεις, αναζητούν νομίμως προστασία στην Ένωση.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 3
 (3)Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κατά την ειδική σύνοδο που πραγματοποίησε στο Τάμπερε στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999, συμφώνησε να αρχίσουν οι εργασίες για την εγκαθίδρυση του ΚΕΣΑ, που θα βασίζεται στην πλήρη και συμπεριληπτική εφαρμογή της σύμβασης της Γενεύης για το καθεστώς των προσφύγων, της 28ης Ιουλίου 1951, η οποία συμπληρώθηκε από το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης, της 31ης Ιανουαρίου 1967 (καλούμενης εφεξής «σύμβαση της Γενεύης»), ώστε να εξασφαλίζεται ότι κανείς δεν θα αποστέλλεται πίσω εκεί όπου θα υποστεί διώξεις, δηλαδή να διατηρηθεί η αρχή της μη επαναπροώθησης. Από την άποψη αυτή, και χωρίς να θίγονται τα κριτήρια ευθύνης που ορίζει ο παρών κανονισμός, τα κράτη μέλη, όλα εκ των οποίων σέβονται την αρχή της μη επαναπροώθησης, θεωρούνται ασφαλείς χώρες για τους υπηκόους τρίτων χωρών.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 4
 (4)Τα συμπεράσματα του Τάμπερε προσδιόρισαν επίσης ότι το ΚΕΣΑ θα πρέπει να περιλαμβάνει, σε μία βραχυχρόνια προοπτική, ένα σαφή και λειτουργικό καθορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεων ασύλου.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 5
 (5)Μια τέτοια μέθοδος θα πρέπει να θεμελιώνεται σε αντικειμενικά και δίκαια κριτήρια τόσο για τα κράτη μέλη όσο και για τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Θα πρέπει, ιδίως, να επιτρέπει τον ταχύ προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο, προκειμένου να κατοχυρώνεται η πραγματική πρόσβαση στις διαδικασίες χορήγησης διεθνούς προστασίας και να μην διακυβεύεται ο στόχος της ταχύτητας κατά την εξέταση των


text:
αιτήσεων διεθνούς προστασίας.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 6
 (6)Η πρώτη φάση της δημιουργίας του ΚΕΣΑ που θα πρέπει να οδηγήσει, μακροπρόθεσμα, σε κοινή διαδικασία και ομοιόμορφο καθεστώς, που θα ισχύουν σε όλη την Ένωση, για εκείνους στους οποίους χορηγείται διεθνής προστασία, έχει επί του παρόντος ολοκληρωθεί. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στις 4 Νοεμβρίου 2004, ενέκρινε το πρόγραμμα της Χάγης, το οποίο καθορίζει τους στόχους προς υλοποίηση στον τομέα της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης κατά την περίοδο 2005-2010. Από την άποψη αυτή, με το πρόγραμμα της Χάγης κλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ολοκληρώσει την αξιολόγηση των νομικών μέσων της πρώτης φάσης και να υποβάλει τα μέσα και τα μέτρα της δεύτερης φάσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο προκειμένου να εκδοθούν πριν από το 2010.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 7
 ð νέο
 (7)Με το πρόγραμμα της Στοκχόλμης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε την προσήλωσή του στον στόχο της δημιουργίας κοινού χώρου προστασίας και αλληλεγγύης σύμφωνα με το άρθρο 78 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), για τα πρόσωπα στα οποία χορηγείται διεθνής προστασία, έως το 2012 το αργότερο. Επίσης, τόνισε ότι το σύστημα του Δουβλίνου εξακολουθεί να αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο στην οικοδόμηση του ΚΕΣΑ, διότι σαφώς κατανέμει μεταξύ των κρατών μελών την ευθύνη για την εξέταση αιτήσεων διεθνούς προστασίας. ð Τον Μάιο του 2015, η Επιτροπή ανέφερε στην ανακοίνωσή της σχετικά με το ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για τη μετανάστευση ότι ο κανονισμός του Δουβλίνου θα αξιολογηθεί και, εφόσον είναι αναγκαίο, θα υποβληθεί πρόταση για την αναθεώρησή του, ιδίως για να επιτευχθεί δικαιότερη κατανομή των αιτούντων άσυλο στην Ευρώπη ï .
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 8
 (8)Οι πόροι της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (ΕΥΥΑ), που έχει συσταθεί με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 439/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 19
 , θα πρέπει να διατίθενται για την κατάλληλη υποστήριξη των αρμόδιων υπηρεσιών των κρατών μελών που είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να προβλεφθούν από την ΕΥΥΑ μέτρα αλληλεγγύης, όπως η Δύναμη Επέμβασης για το Άσυλο με ομάδες υποστήριξης για το άσυλο, ώστε να βοηθούνται τα κράτη μέλη τα οποία αντιμετωπίζουν ιδιαίτερη πίεση και στα οποία οι αιτούντες διεθνή προστασία (καλούμενοι εφεξής «αιτούντες») δεν μπορούν να επωφελούνται από τους κατάλληλους κανόνες, ιδίως όσον αφορά την υποδοχή και την προστασία.
 ò νέο
 (9)Ο Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο θα πρέπει να παρέχει κατάλληλη στήριξη για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ιδίως με την κατάρτιση της κλείδας αναφοράς για την κατανομή των αιτούντων άσυλο στο πλαίσιο του διορθωτικού μηχανισμού κατανομής, και με την προσαρμογή των αριθμητικών στοιχείων στα οποία βασίζεται η κλείδα αναφοράς σε ετήσια βάση, καθώς και της κλείδας αναφοράς με βάση τα στοιχεία της Eurostat.
 ê604/2013 αιτιολογική σκέψη 9 (προσαρμοσμένο)
 ð νέο
 (10)Ενόψει των αποτελεσμάτων των αξιολογήσεων που διενεργήθηκαν όσον αφορά την εφαρμογή του Ö κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 604/2013 Õ των μέσων της πρώτης φάσης, ενδείκνυται, στο παρόν στάδιο, να επιβεβαιωθούν οι αρχές στις οποίες βασίζεται ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 343/2003 (ΕΕ) αριθ. 604/2013, καθώς επίσης και να επέλθουν οι


text:
αναγκαίες βελτιώσεις, βάσει της εμπειρίας, στην αποτελεσματικότητα του συστήματος του Δουβλίνου και στην προστασία που χορηγείται στους αιτούντες στο πλαίσιο του εν λόγω συστήματος. Δεδομένου ότι η καλή λειτουργία του συστήματος του Δουβλίνου έχει ουσιαστική σημασία για το ΚΕΣΑ, θα πρέπει να επανεξετασθούν οι αρχές και η λειτουργία του καθώς δημιουργούνται άλλα στοιχεία του ΚΕΣΑ και μέσα αλληλεγγύης της Ένωσης. Θα πρέπει να προβλεφθεί ένας ολοκληρωμένος «έλεγχος καταλληλότητας» με τη διενέργεια επανεξέτασης βάσει αποδεικτικών στοιχείων η οποία θα καλύπτει τα νομικά, οικονομικά και κοινωνικά αποτελέσματα του συστήματος του Δουβλίνου, συμπεριλαμβανομένων των αποτελεσμάτων του στα θεμελιώδη δικαιώματα. ðΜε βάση την εν λόγω αξιολόγηση και τις διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς, θεωρείται επίσης σκόπιμο να καθοριστούν στον παρόντα κανονισμό μέτρα που απαιτούνται για τη δίκαιη κατανομή των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τις αιτήσεις διεθνούς προστασίας, ιδίως προκειμένου να διασφαλίζεται ορισμένα κράτη μέλη δεν επωμίζονται δυσανάλογο βάρος. ï
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 10
 (11)Για να εξασφαλιστεί η ίση μεταχείριση όλων των αιτούντων και δικαιούχων διεθνούς προστασίας, καθώς και η συνοχή με το ισχύον κεκτημένο της Ένωσης για το άσυλο, ιδίως με την οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται για επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας
 20
 , το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού περιλαμβάνει τους αιτούντες επικουρική προστασία και τα πρόσωπα που δικαιούνται επικουρικής προστασίας.
 ò νέο
 (12)Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας που έχουν εισέλθει στο έδαφος κράτους μέλους άλλου από το κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο, χωρίς να πληρούν τις προϋποθέσεις διαμονής στο εν λόγω άλλο κράτος μέλος, επιστρέφουν στο κράτος μέλος το οποίο είναι υπεύθυνο, θα πρέπει να περιληφθούν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 11
 (13)Η οδηγία 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία
 21
 θα πρέπει να εφαρμόζεται στη διαδικασία για τον προσδιορισμό του υπεύθυνου κράτους μέλους, όπως ρυθμίζεται στον παρόντα κανονισμό, με τους περιορισμούς της εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 12
 (14)Η οδηγία 2013/32/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας
 22
 θα πρέπει να εφαρμόζεται επιπλέον και με την επιφύλαξη των διατάξεων σχετικά με τις διαδικαστικές εγγυήσεις που διέπονται βάσει του παρόντος κανονισμού, με τους περιορισμούς της εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 13
 (15)Σύμφωνα με τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1989 για τα δικαιώματα του παιδιού και τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού να λαμβάνουν πρωτίστως υπόψη το μείζον συμφέρον του παιδιού. Κατά την αξιολόγηση του μείζονος συμφέροντος του παιδιού, τα κράτη μέλη


text:
θα πρέπει, ιδιαίτερα, να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη την καλή διαβίωση και την κοινωνική ανάπτυξη του ανηλίκου, ζητήματα ασφάλειας και προστασίας και τις απόψεις του ανηλίκου ανάλογα με την ηλικία του και την ωριμότητά του, συμπεριλαμβανομένων των καταβολών του. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να θεσπιστούν ειδικές διαδικαστικές εγγυήσεις για ασυνόδευτους ανηλίκους λόγω της ιδιαίτερα ευάλωτης κατάστασής τους.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 14
 (16)Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κράτη μέλη κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να λαμβάνουν πρωτίστως υπόψη τον σεβασμό της προσωπικής και οικογενειακής ζωής.
 ò νέο
 (17)Για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο οι αιτούντες που υποβάλλουν μη παραδεκτά αιτήματα ή που είναι πιθανό να μην χρήζουν διεθνούς προστασίας ή που αποτελούν κίνδυνο για την ασφάλεια να μεταφέρονται μεταξύ των κρατών μελών, είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί ότι το κράτος μέλος στο οποίο η αίτηση υποβάλλεται για πρώτη φορά ελέγχει το παραδεκτό του αιτήματος σε σχέση με την πρώτη χώρα ασύλου και την ασφαλή τρίτη χώρα, εξετάζει με ταχείες διαδικασίες τις αιτήσεις που υποβάλλονται από αιτούντες που προέρχονται από ασφαλή χώρα καταγωγής η οποία αναφέρεται στον κατάλογο της ΕΕ, καθώς και από αιτούντες που εγείρουν ανησυχίες όσον αφορά την ασφάλεια.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 15
 (18)Η κοινή εξέταση των αιτήσεων διεθνούς προστασίας των μελών μιας οικογένειας από το ίδιο κράτος μέλος αποτελεί μέτρο που επιτρέπει να εξασφαλισθεί η εις βάθος εξέταση των αιτήσεων και η συνοχή των αποφάσεων που λαμβάνονται σε σχέση με αυτές, καθώς και να αποφευχθεί ο χωρισμός των μελών μιας οικογένειας.
 ò νέο
 (19)Ο ορισμός του μέλους της οικογένειας στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να περιλαμβάνει τον/την αδελφό/-ή ή τα αδέλφια του αιτούντος. Η επανένωση των αδελφών είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη βελτίωση των δυνατοτήτων ένταξης των αιτούντων και, ως εκ τούτου, για τη μείωση των δευτερογενών μετακινήσεων. Το πεδίο εφαρμογής του ορισμού του μέλους της οικογένειας θα πρέπει επίσης να αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα των σημερινών μεταναστευτικών τάσεων, σύμφωνα με την οποία οι αιτούντες συχνά φθάνουν στο έδαφος των κρατών μελών μετά από παρατεταμένο χρονικό διάστημα διέλευσης. Ως εκ τούτου, ο ορισμός θα πρέπει να περιλαμβάνει τις οικογένειες που σχηματίστηκαν εκτός της χώρας καταγωγής, αλλά πριν από την άφιξή τους στο έδαφος του κράτους μέλους. Αυτή η περιορισμένη και στοχευμένη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής του ορισμού αναμένεται να μειώσει τα κίνητρα για ορισμένες δευτερογενείς μετακινήσεις των αιτούντων άσυλο εντός της ΕΕ.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 16
 ð νέο
 (20)Για να εξασφαλιστεί η πλήρης τήρηση της αρχής της ενότητας της οικογένειας και του μείζονος συμφέροντος του παιδιού, η ύπαρξη σχέσης εξάρτησης μεταξύ αιτούντος και του τέκνου, αδελφού ή γονιού του λόγω εγκυμοσύνης ή μητρότητας, κατάστασης υγείας ή προχωρημένης ηλικίας του αιτούντος θα πρέπει να αποτελεί δεσμευτικό κριτήριο ευθύνης. Όταν ο αιτών είναι ασυνόδευτος ανήλικος, η παρουσία μέλους της οικογένειας ή συγγενούς στο έδαφος άλλου κράτους μέλους που μπορεί να μεριμνήσει για αυτόν θα πρέπει επίσης να αποτελεί δεσμευτικό κριτήριο ευθύνης. ð Προκειμένου να αποθαρρύνονται οι δευτερογενείς μετακινήσεις των


text:
ασυνόδευτων ανηλίκων, οι οποίες δεν είναι προς το μείζον συμφέρον τους, εάν δεν υπάρχει μέλος της οικογένειας ή συγγενής, υπεύθυνο κράτος μέλος θα πρέπει να είναι εκείνο στο οποίο ο ασυνόδευτος ανήλικος υπέβαλε για πρώτη φορά την αίτησή του διεθνούς προστασίας, εκτός εάν αποδειχθεί ότι αυτό δεν θα ήταν προς το μείζον συμφέρον του παιδιού. Πριν ο ασυνόδευτος ανήλικος μεταφερθεί σε άλλο κράτος μέλος, το κράτος μέλος που προβαίνει στη μεταφορά πρέπει να διασφαλίσει ότι το εν λόγω κράτος μέλος θα λάβει όλα τα αναγκαία και κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλιστεί η επαρκής προστασία του παιδιού, και ιδίως τον άμεσο διορισμό αντιπροσώπου ή αντιπροσώπων επιφορτισμένων με το καθήκον να εγγυηθούν τον σεβασμό όλων των δικαιωμάτων τα οποία δικαιούνται οι ανήλικοι. Πριν από κάθε απόφαση μεταφοράς ασυνόδευτου ανήλικου θα πρέπει να προηγείται αξιολόγηση του μείζονος συμφέροντός του από προσωπικό που διαθέτει τα αναγκαία προσόντα και την απαραίτητη εμπειρογνωσία. ï
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 17 (προσαρμοσμένο)
 ð νέο
 (21)ð Η ανάληψη της ευθύνης από κράτος μέλος για την εξέταση αίτησης που υποβάλλεται σε αυτό στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν είναι υπεύθυνο για την εν λόγω εξέταση δυνάμει των κριτηρίων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό μπορεί να υπονομεύσει την αποτελεσματικότητα και βιωσιμότητα του συστήματος και πρέπει να αποτελεί εξαίρεση. ï Ö Ως εκ τούτου, το Õ κράτος μέλος θα πρέπει να μπορεί να παρεκκλίνει από τα κριτήρια ευθύνης, ιδίως ð μόνο ï για ανθρωπιστικούς λόγους ή λόγους ευσπλαχνίας, ð ιδίως για οικογενειακούς λόγους, πριν προσδιοριστεί το κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο ï ώστε να καθίσταται δυνατή η επανένωση μελών της οικογένειας, συγγενών ή οποιωνδήποτε άλλων προσώπων έχουν σχέση μεταξύ τους, και να εξετάζει αίτηση διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε αυτό ή σε άλλο κράτος μέλος, ακόμα και εάν η εξέταση αυτή δεν εμπίπτει στην ευθύνη του σύμφωνα με τα δεσμευτικά κριτήρια που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό.
 ò νέο
 (22)Προκειμένου να διασφαλιστούν η επίτευξη των στόχων του παρόντος κανονισμού και η πρόληψη των εμποδίων στην εφαρμογή του, προκειμένου ιδίως να αποφευχθούν η διαφυγή και οι δευτερογενείς μετακινήσεις μεταξύ κρατών μελών, είναι απαραίτητο να θεσπιστούν σαφείς υποχρεώσεις τις οποίες πρέπει να τηρεί ο αιτών στο πλαίσιο της διαδικασίας και για τις οποίες το εν λόγω άτομο θα πρέπει να ενημερώνεται δεόντως και εγκαίρως. Η παραβίαση των εν λόγω νομικών υποχρεώσεων θα πρέπει να επισύρει κατάλληλες και αναλογικές διαδικαστικές συνέπειες για τον αιτούντα, καθώς και κατάλληλες και αναλογικές συνέπειες όσον αφορά τις συνθήκες υποδοχής του. Σύμφωνα με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται ο εν λόγω αιτών θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να εξασφαλίζει ότι καλύπτονται οι άμεσες υλικές ανάγκες του ατόμου αυτού.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 18 (προσαρμοσμένο)
 ð νέο
 (23)Θα πρέπει να οργανώνεται προσωπική συνέντευξη με τον αιτούντα προκειμένου να διευκολύνεται ο προσδιορισμός του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας ð εκτός αν ο αιτών έχει διαφύγει ή οι πληροφορίες που παρέχει ο αιτών επαρκούν για να προσδιοριστεί το κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο ï . Αμέσως μόλις υποβάλλεται η


text:
αίτηση διεθνούς προστασίας, ο αιτών θα πρέπει να ενημερώνεται Ö ιδίως Õ σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ð για την έλλειψη επιλογής όσον αφορά το κράτος μέλος το οποίο θα εξετάσει την αίτηση ασύλου του, τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του παρόντος κανονισμού και τις συνέπειες που έχει η μη συμμόρφωσή του με αυτές ï και τη δυνατότητα, κατά τη συνέντευξη προκειμένου να διευκολυνθεί η διαδικασία προσδιορισμού του υπεύθυνου κράτους μέλους, παροχής πληροφοριών όσον αφορά την παρουσία μελών της οικογένειας, συγγενών ή οποιωνδήποτε άλλων προσώπων με τα οποία έχει σχέση στα κράτη μέλη, προκειμένου να διευκολυνθεί η διαδικασία καθορισμού του υπεύθυνου κράτους μέλους.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 19
 ð νέο
 (24)Για την εγγύηση της αποτελεσματικής προστασίας των δικαιωμάτων των ενδιαφερόμενων προσώπων, θα πρέπει να θεσπιστούν νομικές εγγυήσεις και το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής όσον αφορά αποφάσεις για μεταφορές στο υπεύθυνο κράτος μέλος, σύμφωνα, ιδίως, με τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. ð Θα πρέπει επίσης να παρέχεται η δυνατότητα πραγματικής προσφυγής στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν λαμβάνεται απόφαση μεταφοράς, αλλά ο αιτών ισχυρίζεται ότι άλλο κράτος μέλος είναι υπεύθυνο βάσει του γεγονότος ότι έχει μέλος της οικογένειάς του ή, για ασυνόδευτο ανήλικο, συγγενή σε άλλο κράτος μέλος. ï Προκειμένου να τηρείται το διεθνές δίκαιο, η πραγματική προσφυγή κατά των ανωτέρω αποφάσεων θα πρέπει να καλύπτει την εξέταση της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και της νομικής και της πραγματικής κατάστασης στο κράτος μέλος στο οποίο μεταφέρεται ο αιτών. ðΤο πεδίο εφαρμογής της πραγματικής προσφυγής θα πρέπει να περιορίζεται στην αξιολόγηση του κινδύνου να παραβιαστούν τα θεμελιώδη δικαιώματα των αιτούντων για σεβασμό της οικογενειακής ζωής, τα δικαιώματα του παιδιού ή η απαγόρευση απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης. ï
 ò νέο
 (25)Το κράτος μέλος το οποίο προσδιορίζεται ως υπεύθυνο βάσει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να παραμένει υπεύθυνο για την εξέταση κάθε αίτησης του εν λόγω αιτούντος, συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε μεταγενέστερης αίτησης, σύμφωνα με το άρθρο 40, το άρθρο 41 και το άρθρο 42 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ, ανεξάρτητα από το αν ο αιτών εγκατέλειψε το έδαφος των κρατών μελών ή απομακρύνθηκε από αυτό. Οι διατάξεις στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 604/2013, που προέβλεπαν την παύση ευθύνης σε ορισμένες περιστάσεις, ιδίως όταν οι προθεσμίες για την εκτέλεση των μεταφορών είχαν παρέλθει για ορισμένη χρονική περίοδο, είχαν δημιουργήσει κίνητρο διαφυγής, και θα πρέπει, συνεπώς, να απαλειφθούν.
 (26)Προκειμένου να εξασφαλιστούν ο ταχύς προσδιορισμός της ευθύνης και η κατανομή των αιτούντων διεθνή προστασία μεταξύ των κρατών μελών, οι προθεσμίες για την υποβολή αιτημάτων αναδοχής και την απάντηση σε αυτά, για κοινοποιήσεις εκ νέου ανάληψης και την εκτέλεση μεταφορών, καθώς και για την άσκηση προσφυγών και τη λήψη απόφασης επί αυτών, θα πρέπει να εξορθολογιστούν και να συντμηθούν στον μέγιστο δυνατό βαθμό.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 20
 (27)(27)Η κράτηση των αιτούντων θα πρέπει να εφαρμόζεται σύμφωνα με τη βασική αρχή ότι ένα πρόσωπο δεν θα πρέπει να κρατείται απλώς και μόνο επειδή επιζητεί διεθνή προστασία. Η κράτηση θα πρέπει να είναι όσο το δυνατό πιο σύντομη και να υπόκειται στις


text:
αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας. Ειδικότερα, η κράτηση των αιτούντων πρέπει να είναι σύμφωνη με το άρθρο 31 της σύμβασης της Γενεύης. Οι διαδικασίες που προβλέπονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό όσον αφορά τους κρατουμένους θα πρέπει να εκτελούνται κατά προτεραιότητα, εντός των ελάχιστων δυνατών προθεσμιών. Όσον αφορά τις γενικές εγγυήσεις που διέπουν την κράτηση, καθώς και τις συνθήκες κράτησης, όπου ενδείκνυται, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν τις διατάξεις της οδηγίας 2013/33/ΕΕ και στα πρόσωπα που κρατούνται βάσει του παρόντος κανονισμού.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 21
 (28)Η ανεπάρκεια ή η κατάρρευση των συστημάτων ασύλου, τα οποία συχνά επιδεινώνονται λόγω άσκησης πίεσης, μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ορθή λειτουργία του συστήματος που δημιουργήθηκε με τον παρόντα κανονισμό, πράγμα που θα μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο παραβίασης των δικαιωμάτων των αιτούντων, όπως καθορίζονται στο ενωσιακό κεκτημένο για το άσυλο και τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άλλων διεθνών ανθρώπινων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των προσφύγων.
 ò νέο
 (29)Η ορθή καταχώριση όλων των αιτήσεων ασύλου στην ΕΕ με έναν μοναδικό αριθμό αίτησης θα συμβάλλει στον εντοπισμό των πολλαπλών αιτήσεων και θα αποτρέπει τις παράτυπες δευτερογενείς μετακινήσεις και την αναζήτηση του ευνοϊκότερου κράτους υποδοχής από τους αιτούντες άσυλο. Θα πρέπει να δημιουργηθεί αυτοματοποιημένο σύστημα προκειμένου να διευκολύνει την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Το εν λόγω σύστημα θα πρέπει να καθιστά δυνατή την καταχώριση των αιτήσεων ασύλου που υποβάλλονται στην ΕΕ, την αποτελεσματική παρακολούθηση του ποσοστού αιτήσεων κάθε κράτους μέλους και την ορθή εφαρμογή του διορθωτικού μηχανισμού κατανομής.
 (30)Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Λειτουργική Διαχείριση Συστημάτων ΤΠ Μεγάλης Κλίμακας στον Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης, που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1077/2011
 23
 , θα πρέπει να είναι υπεύθυνος για την προετοιμασία, την ανάπτυξη και τη λειτουργική διαχείριση του κεντρικού συστήματος και της υποδομής επικοινωνίας μεταξύ του κεντρικού συστήματος και των εθνικών υποδομών.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 22
 ð νέο
 (31)Θα πρέπει να δημιουργηθεί διαδικασία έγκαιρης προειδοποίησης, ετοιμότητας και διαχείρισης κρίσεων σχετικά με το άσυλο για την αποτροπή της επιδείνωσης ή της κατάρρευσης των συστημάτων ασύλου, όπου η ΕΥΥΑ θα συμβάλλει σημαντικά χρησιμοποιώντας τις εξουσίες της βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 439/2010, προκειμένου να εξασφαλισθεί σταθερή συνεργασία στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού και να αναπτυχθεί αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την πολιτική περί ασύλου. Η διαδικασία αυτή θα πρέπει να εξασφαλίσει ότι η Ένωση ενημερώνεται το ταχύτερο δυνατό όταν ελλοχεύει κίνδυνος για την ομαλή λειτουργία του συστήματος που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό επειδή τα συστήματα ασύλου ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών υπόκεινται σε ιδιαίτερη πίεση και/ή λόγω ανεπαρκειών των συστημάτων ασύλου ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών. Η διαδικασία αυτή θα επιτρέψει στην Ένωση να προωθήσει εγκαίρως προληπτικά μέτρα και να αφιερώσει την ενδεδειγμένη πολιτική προσοχή στις εν λόγω καταστάσεις. Η αλληλεγγύη, η οποία αποτελεί ουσιώδες στοιχείο του ΚΕΣΑ, συμβαδίζει με την αμοιβαία εμπιστοσύνη. Ενισχύοντας αυτήν την εμπιστοσύνη, η διαδικασία έγκαιρης προειδοποίησης, ετοιμότητας και διαχείρισης κρίσεων σχετικά με το άσυλο θα μπορούσε να βελτιώσει τον προσανατολισμό συγκεκριμένων μέτρων ειλικρινούς και έμπρακτης αλληλεγγύης προς τα κράτη μέλη,


text:
ώστε να βοηθηθούν τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν πρόβλημα γενικά και οι αιτούντες ειδικά. Σύμφωνα με το άρθρο 80 ΣΛΕΕ της Συνθήκης, οι πράξεις της Ένωσης, όταν απαιτείται, περιέχουν τα κατάλληλα μέτρα για την τήρηση της αρχής της αλληλεγγύης. ð Θα πρέπει να θεσπιστεί διορθωτικός μηχανισμός κατανομής προκειμένου να εξασφαλιστούν ο δίκαιος επιμερισμός των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών και η ταχεία πρόσβαση των αιτούντων στις διαδικασίες χορήγησης διεθνούς προστασίας, όταν ένα κράτος μέλος βρίσκεται αντιμέτωπο με δυσανάλογο αριθμό αιτήσεων διεθνούς προστασίας για τις οποίες είναι υπεύθυνο δυνάμει του παρόντος κανονισμού. ï ως εκ τούτου, η διαδικασία θα πρέπει να συνοδεύεται από τέτοια μέτρα. Τα συμπεράσματα σχετικά με κοινό πλαίσιο για ειλικρινή και έμπρακτη αλληλεγγύη προς τα κράτη μέλη των οποίων τα συστήματα ασύλου αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες πιέσεις, μεταξύ άλλων, μέσω μεικτών μεταναστευτικών ροών, που εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο στις 8 Μαρτίου 2012, προβλέπουν μια «εργαλειοθήκη» η οποία περιλαμβάνει ισχύοντα και πιθανά νέα μέτρα, η οποία θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο του μηχανισμού έγκαιρης προειδοποίησης, ετοιμότητας και διαχείρισης κρίσεων.
 ò νέο
 (32)Στο πλαίσιο της λειτουργίας του διορθωτικού μηχανισμού κατανομής θα πρέπει να εφαρμοστεί κλείδα, ως σημείο αναφοράς, με βάση το μέγεθος του πληθυσμού και της οικονομίας των κρατών μελών σε συνδυασμό με ένα κατώτατο όριο, ώστε να καταστεί δυνατό ο μηχανισμός να λειτουργεί ως μέσο συνδρομής των κρατών μελών που υφίστανται δυσανάλογες πιέσεις. Η εφαρμογή της διορθωτικής κατανομής υπέρ κράτους μέλους θα πρέπει να ενεργοποιείται αυτόματα στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο αριθμός των αιτήσεων διεθνούς προστασίας για τις οποίες ένα κράτος μέλος είναι υπεύθυνο υπερβαίνει το 150 % του αριθμού που καθορίζεται στην κλείδα αναφοράς. Προκειμένου να αποτυπώνονται συνολικά οι προσπάθειες που καταβάλλει κάθε κράτος μέλος, ο αριθμός των ατόμων που πράγματι επανεγκαθίστανται στο εν λόγω κράτος μέλος θα πρέπει να προστίθεται στον αριθμό των αιτήσεων διεθνούς προστασίας για τους σκοπούς του εν λόγω υπολογισμού.
 (33)Όταν εφαρμόζεται ο μηχανισμός κατανομής, οι αιτούντες που υπέβαλαν τις αιτήσεις τους στο επωφελούμενο κράτος μέλος θα πρέπει να κατανέμονται στα κράτη μέλη που υπολείπονται του δικού τους ποσοστού αιτήσεων με βάση την κλείδα αναφοράς όπως εφαρμόζεται στα εν λόγω κράτη μέλη. Θα πρέπει να προβλεφθούν κατάλληλοι κανόνες για τις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο αιτών ενδέχεται, εξαιτίας σοβαρών λόγων, να θεωρείται ότι συνιστά κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη, ιδίως όσον αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων για το άσυλο αρχών των κρατών μελών. Μετά τη μεταφορά, το κράτος μέλος κατανομής θα πρέπει να προσδιορίζει το κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο και να καθίσταται υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησης, εκτός εάν τα πρωταρχικά κριτήρια ευθύνης, ιδίως όσον αφορά την παρουσία μελών της οικογένειας, ορίζουν ότι θα πρέπει να είναι υπεύθυνο άλλο κράτος μέλος.
 (34)Στο πλαίσιο του μηχανισμού κατανομής, τα έξοδα μεταφοράς του αιτούντος στο κράτος μέλος κατανομής θα πρέπει να επιστρέφονται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ.
 (35)Το κράτος μέλος κατανομής δύναται να αποφασίσει να μη δεχθεί για χρονική περίοδο δώδεκα μηνών τους αιτούντες που του αναλογούν από την κατανομή. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να καταχωρίσει


text:
τις εν λόγω πληροφορίες στο αυτοματοποιημένο σύστημα και να το γνωστοποιήσει στα υπόλοιπα κράτη μέλη, την Επιτροπή και τον Οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο. Στη συνέχεια, οι αιτούντες που προβλεπόταν να κατανεμηθούν στο εν λόγω κράτος μέλος κατανέμονται στα υπόλοιπα κράτη μέλη. Το κράτος μέλος που δεν συμμετέχει προσωρινά στον διορθωτικό μηχανισμό κατανομής θα πρέπει να καταβάλει εισφορά αλληλεγγύης ύψους 250.000 EUR ανά αιτούντα που δεν γίνεται δεκτός, στο κράτος μέλος που προσδιορίστηκε ως υπεύθυνο για την εξέταση των σχετικών αιτήσεων. Η Επιτροπή θα πρέπει να καθορίσει τις πρακτικές λεπτομέρειες για την εφαρμογή του μηχανισμού εισφοράς αλληλεγγύης σε εκτελεστική πράξη. Ο Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο θα παρακολουθεί και θα υποβάλλει σε ετήσια βάση έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή του μηχανισμού οικονομικής αλληλεγγύης.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 22
 Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεργάζονται με την ΕΥΥΑ για τη συλλογή πληροφοριών όσον αφορά την ικανότητά τους να διαχειρίζονται την ιδιαίτερη πίεση που ασκείται στα οικεία συστήματα ασύλου και υποδοχής, ειδικά στο πλαίσιο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Η ΕΥΥΑ θα πρέπει να υποβάλλει τακτικές εκθέσεις σχετικά με τις πληροφορίες που συλλέγονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 439/2010.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 24
 (36)Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1560/2003 της Επιτροπής
 24
 , οι μεταφορές στο υπεύθυνο προς εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας κράτος μέλος μπορούν να γίνονται εθελοντικά, με ελεγχόμενη αναχώρηση ή με συνοδεία. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προάγουν τις εθελοντικές μεταφορές, παρέχοντας επαρκείς πληροφορίες στον αιτούντα, και να εξασφαλίζουν ότι οι ελεγχόμενες ή με συνοδεία μεταφορές πραγματοποιούνται λαμβάνοντας υπόψη τον ανθρωπιστικό παράγοντα, με πλήρη τήρηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, καθώς και του μείζονος συμφέροντος του παιδιού και λαμβάνοντας υπόψη πρωτίστως τις εξελίξεις της συναφούς νομολογίας, ιδίως όσον αφορά τις μεταφορές για ανθρωπιστικούς λόγους.
 ê 604/2013 αιτιολογική σκέψη 25
 (37)Η προοδευτική υλοποίηση ενός χώρου χωρίς εσωτερικά σύνορα στο εσωτερικό του οποίου κατοχυρώνεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων σύμφωνα με τις διατάξεις της ΣΛΕΕ και η θέσπιση ενωσιακών πολιτικών όσον αφορά τους όρους εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων των κοινών προσπαθειών για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, καθιστά αναγκαία την ισορροπία των κριτηρίων αρμοδιότητας με πνεύμα αλληλεγγύης.
 ò νέο
 (38)Ο [γενικός κανονισμός για την προστασία δεδομένων (ΕΕ).../2016] εφαρμόζεται στην επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού από την ημερομηνία που προβλέπεται στον εν λόγω κανονισμό· έως την ημερομηνία αυτή εφαρμόζεται η οδηγία 95/46/ΕΚ. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν κατάλληλα τεχνικά και οργανωτικά μέτρα ώστε να διασφαλίζουν και να μπορούν να αποδείξουν ότι η επεξεργασία πραγματοποιείται σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό και με τις διατάξεις που εξειδικεύουν τις απαιτήσεις στον παρόντα κανονισμό. Ειδικότερα, τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να εγγυώνται την ασφάλεια των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που υποβάλλονται σε επεξεργασία δυνάμει του παρόντος κανονισμού και ιδίως την αποφυγή παράνομης ή άνευ αδείας πρόσβασης ή κοινολόγησης, αλλοίωσης ή απώλειας προσωπικών δεδομένων που αποτελούν αντικείμενο επεξεργασίας. Η αρμόδια εποπτική αρχή ή αρχές κάθε κράτους μέλους θα πρέπει να ελέγχουν