text:
της ΕΕ που
 είναι
 συμβαλλόμενα
 μέρη του Πρωτοκόλλου
 σύμφωνα με την
 προαναφερόμενη
 σύμβαση.»
 Άρθρο 4
 Η
 παρούσα
 απόφαση
 αρχίζει να
 ισχύει την
 επόμενη ημέρα
 από τη
 δημοσίευσή της
 στην Επίσημη
 Εφημερίδα της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης.
 Άρθρο 5
 Η
 παρούσα
 απόφαση
 απευθύνεται
 στα κράτη μέλη
 σύμφωνα με τις
 Συνθήκες.
 Βρυξέλλες,
 Για
 το Συμβούλιο
 Ο
 Πρόεδρος
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 Πρωτόκολλο
 περί
 τροποποιήσεως
 της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 σχετικά με
 την αστική
 ευθύνη ως προς τις
 πυρηνικές
 ζημίες
 ΤΑ ΚΡΑΤΗ
 ΜΕΡΗ ΤΟΥ
 ΠΑΡΟΝΤΟΣ
 ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ,
 ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ
 ότι είναι
 επιθυμητό να
 τροποποιηθεί η
 Σύμβαση της
 Βιέννης, της 21ης
 Μαΐου 1963, σχετικά
 με την αστική
 ευθύνη ως προς
 τις πυρηνικές
 ζημίες, ώστε να
 διευρυνθεί το
 πεδίο
 εφαρμογής της,
 να αυξηθεί το
 ποσό ευθύνης
 του φορέα
 εκμετάλλευσης
 μιας πυρηνικής
 εγκατάστασης
 και να
 βελτιωθούν τα
 μέσα διασφάλισης
 επαρκούς και
 δίκαιης
 αποζημίωσης,
 ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ
 τα ακόλουθα:
 Άρθρο 1
 Η
 σύμβαση που
 τροποποιείται
 από τις
 διατάξεις του
 παρόντος
 Πρωτοκόλλου
 είναι η
 Σύμβαση της
 Βιέννης, της 21ης
 Μαΐου 1963, σχετικά
 με την αστική
 ευθύνη ως προς
 τις πυρηνικές
 ζημίες, στο
 εξής «η Σύμβαση
 της Βιέννης
 του 1963».
 Άρθρο 2
 Το άρθρο I
 της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 τροποποιείται
 ως εξής:
 1. Η
 παράγραφος 1
 στοιχείο ι)
 τροποποιείται
 ως εξής:
 α) η λέξη
 «και»
 διαγράφεται
 στο τέλος του
 σημείου ii) και
 παρεμβάλλεται
 στο τέλος του σημείου
 iii)·
 β) προστίθεται
 νέο σημείο iv) ως
 εξής:
 iv)
 και οι
 υπόλοιπες
 εγκαταστάσεις
 αυτού του
 είδους στις
 οποίες
 υπάρχουν
 πυρηνικά
 καύσιμα ή
 ραδιενεργά
 προϊόντα ή
 απόβλητα, όπως
 προσδιορίζει
 κατά διαστήματα
 το Διοικητικό
 Συμβούλιο του
 Διεθνούς
 Οργανισμού
 Ατομικής
 Ενέργειας·
 2. Η
 παράγραφος 1
 στοιχείο ια)
 αντικαθίσταται
 από το ακόλουθο
 κείμενο:
 ια) ως
 «πυρηνική
 ζημία» νοείται:
 i) η
 απώλεια της
 ζωής ή η
 σωματική βλάβη
 ενός προσώπου·
 ii) η
 απώλεια ή η
 ζημία ενός
 περιουσιακού
 στοιχείου·
 και
 καθεμία από
 τις ακόλουθες
 περιπτώσεις,
 στον βαθμό που
 προσδιορίζεται
 από το δίκαιο
 του αρμόδιου
 δικαστηρίου·
 iii) η
 οικονομική
 απώλεια που
 απορρέει από
 την απώλεια ή
 τη ζημία που
 αναφέρονται
 στα σημεία i) ή ii),
 στο μέτρο που
 δεν
 συμπεριλαμβάνονται
 στα
 προαναφερόμενα
 σημεία, εάν
 πλήττει κάποιο
 πρόσωπο το
 οποίο δικαιούται
 να ζητήσει
 αποζημίωση
 αναφορικά με
 την εν λόγω
 απώλεια ή
 ζημία·
 iv) οι
 δαπάνες των
 μέτρων
 αποκατάστασης
 του περιβάλλοντος
 που έχει
 υποστεί
 βλάβες, εκτός
 εάν οι βλάβες
 αυτές είναι
 ασήμαντες, εάν
 τα μέτρα αυτά
 λαμβάνονται
 πράγματι ή
 πρέπει να
 ληφθούν και στον
 βαθμό που οι
 δαπάνες δεν
 συμπεριλαμβάνονται
 στο σημείο ii)·
 v) οι
 απώλειες
 εισοδήματος
 που είναι
 απόρροια οικονομικού
 συμφέροντος
 κάθε χρήσης ή
 απόλαυσης του
 περιβάλλοντος,
 οι οποίες
 αποτελούν
 συνέπεια των
 σημαντικών
 ζημιών που
 επιφέρονται
 στο εν λόγω
 περιβάλλον,
 και στο μέτρο
 που δεν
 συμπεριλαμβάνονται
 στο σημείο ii)·
 vi) οι
 δαπάνες των
 προληπτικών
 μέτρων
 αντιμετώπισης
 και οι
 περαιτέρω
 απώλειες ή
 ζημίες που
 προκαλούνται
 από τα μέτρα
 αυτά·
 vii) κάθε
 άλλη
 οικονομική
 απώλεια πλην
 της τυχόν
 προκληθείσας λόγω
 της βλάβης του
 περιβάλλοντος,
 εφόσον το επιτρέπει
 το γενικό
 δίκαιο περί
 αστικής
 ευθύνης του αρμόδιου
 δικαστηρίου·
 στην
 περίπτωση των
 προαναφερόμενων
 σημείων i) έως v)
 και vii), στον
 βαθμό που οι
 απώλειες ή οι
 ζημίες
 προκύπτουν ή
 είναι συνέπεια
 της ιοντίζουσας
 ακτινοβολίας η
 οποία
 εκπέμπεται από
 οποιαδήποτε
 πηγή


text:
ακτινοβολίας
 εντός
 πυρηνικής
 εγκατάστασης ή
 από πυρηνικά
 καύσιμα ή
 ραδιενεργά
 προϊόντα ή
 απόβλητα που
 βρίσκονται
 εντός
 πυρηνικής
 εγκατάστασης ή
 από πυρηνικά
 υλικά τα οποία
 προέρχονται
 από πυρηνική
 εγκατάσταση ή έχουν
 την αφετηρία
 τους ή
 αποστέλλονται
 σε πυρηνική
 εγκατάσταση,
 ανεξάρτητα από
 το εάν αυτό
 οφείλεται στις
 ραδιενεργές
 ιδιότητες των
 προαναφερόμενων
 υλών ή σε
 συνδυασμό των
 ραδιενεργών
 ιδιοτήτων τους
 που επενεργούν
 με τοξικές,
 εκρηκτικές ή
 άλλες επικίνδυνες
 ιδιότητές τους.
 3. Η
 παράγραφος 1
 στοιχείο ιβ)
 αντικαθίσταται
 από το ακόλουθο
 κείμενο:
 ιβ) ως
 «πυρηνικό
 ατύχημα»
 νοείται κάθε
 γεγονός ή σειρά
 γεγονότων της
 αυτής
 προέλευσης,
 που προκαλούν
 πυρηνική ζημία
 ή,
 αποκλειστικά
 όμως σε ό,τι
 αφορά
 προληπτικά
 μέτρα, σοβαρή
 και επικείμενη
 απειλή τέτοιας
 ζημίας.
 4. Μετά
 την παράγραφο 1
 στοιχείο ιβ),
 προστίθενται
 τέσσερα νέα
 στοιχεία ιγ), ιδ),
 ιε) και ιστ) ως
 εξής:
 ιγ) ως
 «μέτρα
 αποκατάστασης»
 νοούνται όλα
 τα εύλογα
 μέτρα τα οποία
 έχουν εγκριθεί
 από τις
 αρμόδιες αρχές
 του κράτους
 στο οποίο
 ελήφθησαν τα
 μέτρα αυτά και
 σκοπός των
 οποίων είναι η
 αποκατάσταση ή
 η επανόρθωση
 των στοιχείων
 του
 περιβάλλοντος
 που έχουν
 υποστεί ζημία
 ή έχουν
 καταστραφεί ή
 η ένταξη, όπου
 αυτό
 εμφανίζεται
 εύλογο, του
 ισοδύναμου
 αυτών των
 στοιχείων στο
 περιβάλλον. Η
 νομοθεσία του
 κράτους στο
 οποίο έχει
 συντελεσθεί η
 πυρηνική ζημία
 προσδιορίζει
 ποιος
 δικαιούται να
 λάβει τα μέτρα
 αυτά.
 ιδ) ως
 «προληπτικά
 μέτρα»
 νοούνται
 οποιαδήποτε
 εύλογα μέτρα
 που
 λαμβάνονται
 από
 οποιοδήποτε
 πρόσωπο έπειτα
 από την
 επέλευση ενός
 πυρηνικού
 ατυχήματος,
 προς αποτροπή
 ή
 ελαχιστοποίηση
 των ζημιών που αναφέρονται
 στο στοιχείο
 ια), σημεία i) έως v)
 ή vii), υπό τον όρο ότι
 θα δοθούν οι
 εγκρίσεις των
 αρμοδίων αρχών
 οι οποίες
 απαιτούνται
 βάσει της
 νομοθεσίας του
 κράτους στο
 οποίο
 ελήφθησαν τα
 μέτρα αυτά.
 ιε) ως «εύλογα
 μέτρα»
 νοούνται τα
 μέτρα εκείνα
 τα οποία, βάσει της
 νομοθεσίας του
 αρμόδιου
 δικαστηρίου,
 κρίνονται
 κατάλληλα και
 αναλογικά,
 λαμβανομένων
 υπόψη όλων των
 περιστάσεων,
 όπως για
 παράδειγμα:
 i) η φύση
 και η έκταση
 της ζημίας που
 έχει
 συντελεσθεί ή,
 στην περίπτωση
 των
 προληπτικών
 μέτρων
 αντιμετώπισης,
 η φύση και η
 έκταση του
 κινδύνου
 επέλευσης της
 ζημίας αυτής·
 ii) η έκταση
 στην οποία τα
 εν λόγω μέτρα
 αναμένεται να
 αποδειχθούν
 αποτελεσματικά
 κατά τη στιγμή
 της θέσπισής
 τους· και
 iii) οι
 συναφείς
 επιστημονικές
 και τεχνικές
 ειδικές γνώσεις.
 ιστ) ως
 «Ειδικά
 Τραβηκτικά
 Δικαιώματα»,
 στο εξής ΕΤΔ,
 νοείται η μονάδα
 υπολογισμού
 που όρισε και
 χρησιμοποιεί
 το Διεθνές
 Νομισματικό
 Ταμείο για τις
 δικές του πράξεις
 και
 συναλλαγές.
 5. Η
 παράγραφος 2
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο κείμενο:
 2. Εάν αυτό
 δικαιολογείται
 λόγω του
 περιορισμένης
 έκτασης
 ενεχόμενου
 κινδύνου, το
 κράτος της
 πυρηνικής
 εγκατάστασης
 μπορεί να
 εξαιρεί
 οποιαδήποτε
 πυρηνική
 εγκατάσταση ή
 μικρές
 ποσότητες
 πυρηνικού
 υλικού από την
 εφαρμογή της
 παρούσας
 Σύμβασης, υπό
 την προϋπόθεση
 ότι:
 α) όσον
 αφορά τις
 πυρηνικές
 εγκαταστάσεις,
 τα κριτήρια
 της εν λόγω
 εξαίρεσης
 έχουν
 θεσπιστεί από
 το Διοικητικό
 Συμβούλιο του
 Διεθνούς
 Οργανισμού
 Ατομικής
 Ενέργειας και
 η οποιαδήποτε
 εξαίρεση από
 την πλευρά του
 κράτους της
 πυρηνικής
 εγκατάστασης
 πληροί τα εν λόγω
 κριτήρια· και
 β) όσον
 αφορά μικρές
 ποσότητες
 πυρηνικού
 υλικού, τα μέγιστα
 όρια εξαίρεσης
 των εν λόγω
 ποσοτήτων έχουν
 θεσπιστεί από
 το Διοικητικό
 Συμβούλιο του
 Διεθνούς
 Οργανισμού
 Ατομικής
 Ενέργειας, και
 οποιαδήποτε
 εξαίρεση από
 την πλευρά του
 κράτους

type: legislation

jurisdiction: EU


text:
της
 πυρηνικής εγκατάστασης
 τηρεί τα
 προαναφερόμενα
 όρια.
 Το
 Διοικητικό
 Συμβούλιο
 επανεξετάζει
 κατά τακτά
 διαστήματα τα
 κριτήρια
 εξαίρεσης
 πυρηνικών εγκαταστάσεων
 και τα μέγιστα
 όρια εξαίρεσης
 μικρών
 ποσοτήτων
 πυρηνικού
 υλικού.
 Άρθρο 3
 Μετά το
 άρθρο I της
 Σύμβασης της
 Βιέννης του 1963
 προστίθενται
 δύο νέα άρθρα I A
 και I B ως εξής:
 Άρθρο I A
 1. Η
 παρούσα
 σύμβαση
 εφαρμόζεται
 στις πυρηνικές
 ζημίες
 οπουδήποτε και
 αν
 συντελούνται
 αυτές.
 2. Ωστόσο,
 η νομοθεσία
 του κράτους
 της πυρηνικής
 εγκατάστασης
 μπορεί να
 εξαιρεί από
 την εφαρμογή
 της παρούσας
 Σύμβασης
 ζημίες που
 συντελέστηκαν:
 α) στο
 έδαφος μη
 συμβαλλόμενου
 κράτους· ή
 β) σε
 οποιεσδήποτε
 θαλάσσιες
 ζώνες οι
 οποίες έχουν καθοριστεί
 από μη
 συμβαλλόμενο
 κράτος σύμφωνα
 με το διεθνές
 δίκαιο της
 θάλασσας.
 3. Εξαίρεση
 βάσει της
 παραγράφου 2
 του παρόντος
 άρθρου
 εφαρμόζεται
 μόνον έναντι
 μη
 συμβαλλόμενου
 κράτους το
 οποίο, τη
 στιγμή επέλευσης
 του
 ατυχήματος·
 α) διαθέτει
 πυρηνική
 εγκατάσταση
 στο έδαφός του
 ή σε τυχόν
 θαλάσσια ζώνη
 που έχει το
 ίδιο
 καθιερώσει
 σύμφωνα με το
 διεθνές δίκαιο
 της θάλασσας·
 και
 β) δεν
 παρέχει
 ισοδύναμα
 αμοιβαία
 οφέλη.
 4. Οποιαδήποτε
 εξαίρεση βάσει
 της παραγράφου
 2 του παρόντος
 άρθρου δεν
 θίγει τα
 δικαιώματα που
 αναφέρονται
 στο άρθρο ΙΧ
 παράγραφος 2
 στοιχείο α) και
 οποιαδήποτε
 εξαίρεση βάσει
 της παραγράφου
 2 στοιχείο β) του
 παρόντος
 άρθρου δεν
 επεκτείνεται
 σε ζημίες επί
 πλοίου ή
 αεροσκάφους.
 Άρθρο I B
 Η
 παρούσα
 σύμβαση δεν
 εφαρμόζεται σε
 πυρηνικές εγκαταστάσεις
 που
 χρησιμοποιούνται
 για μη ειρηνικούς
 σκοπούς.
 Άρθρο 4
 Το άρθρο II
 της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 τροποποιείται
 ως εξής:
 1. Στο
 τέλος της
 παραγράφου 3
 στοιχείο α)
 προστίθεται το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 2. Το
 κράτος της
 πυρηνικής
 εγκατάστασης
 μπορεί να περιορίσει
 το ποσό των ανά
 ατύχημα
 διατιθεμένων δημοσίων
 κονδυλίων στην
 τυχόν διαφορά
 μεταξύ των ποσών
 που καθορίζονται
 με τον τρόπο
 αυτό και του
 ποσού που
 καθορίζεται
 βάσει της του
 άρθρου V
 παράγραφος 1.
 3. Στο
 τέλος της
 παραγράφου 4
 προστίθεται το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 Το
 κράτος της
 πυρηνικής
 εγκατάστασης
 μπορεί να περιορίσει
 το ποσό των
 διατιθεμένων
 δημοσίων κονδυλίων
 όπως
 προβλέπεται
 στο παρόν
 άρθρο
 παράγραφος 3 στοιχείο
 α).
 4. Η
 παράγραφος 6
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο κείμενο:
 6. Κανένα
 πρόσωπο δεν
 ευθύνεται για
 απώλεια ή ζημία
 που δεν
 αποτελεί
 πυρηνική ζημία
 βάσει του
 άρθρου 1
 παράγραφος 1
 στοιχείου ια),
 αλλά που θα
 μπορούσε να
 έχει θεωρηθεί
 ως τέτοια
 βάσει των
 διατάξεων του
 εν λόγω
 στοιχείου.
 Άρθρο 5
 Μετά την
 πρώτη πρόταση
 του άρθρου III της
 Σύμβασης της
 Βιέννης του 1963
 προστίθεται το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 Ωστόσο,
 το κράτος της
 πυρηνικής
 εγκατάστασης
 μπορεί να προβεί
 στην εξαίρεση
 της εν λόγω
 υποχρέωσης σε
 περίπτωση
 μεταφοράς που
 πραγματοποιείται
 εξ ολοκλήρου
 εντός του
 εδάφους του.
 Άρθρο 6
 Το άρθρο IV
 της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 τροποποιείται
 ως εξής:
 1. Η
 παράγραφος 3
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο κείμενο:
 3.
 Βάσει της
 παρούσας
 Σύμβασης,
 καμία ευθύνη
 δεν αποδίδεται
 σε φορέα
 εκμετάλλευσης,
 εφόσον αυτός
 αποδείξει ότι
 οι πυρηνικές
 ζημίες είναι
 άμεση απόρροια
 πράξεων
 ένοπλης
 σύρραξης,
 εχθροπραξιών,
 εμφυλίου
 πολέμου ή
 εξέγερσης.
 2. Η
 παράγραφος 5
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 5. Ο φορέας
 εκμετάλλευσης
 δεν ευθύνεται,
 βάσει της παρούσας
 Σύμβασης, για
 πυρηνική ζημία
 που προκαλείται:
 α) στην
 ίδια


text:
την
 πυρηνική
 εγκατάσταση
 και σε οποιαδήποτε
 άλλη πυρηνική
 εγκατάσταση,
 συμπεριλαμβανομένης
 της υπό
 κατασκευή
 πυρηνικής
 εγκατάστασης,
 στην τοποθεσία
 στην οποία
 βρίσκεται η
 εγκατάσταση
 αυτή· και
 β) σε
 οποιοδήποτε
 περιουσιακό
 στοιχείο το
 οποίο βρίσκεται
 στην ίδια
 τοποθεσία, το
 οποίο
 χρησιμοποιείται
 ή πρέπει να
 χρησιμοποιηθεί
 σε συνδυασμό
 με οποιαδήποτε
 άλλη τέτοια εγκατάσταση.
 3. Η
 παράγραφος 6
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο κείμενο:
 6. Η
 αποζημίωση για
 τη ζημία που
 προκλήθηκε στο
 μέσο μεταφοράς
 στο οποίο
 βρισκόταν το
 εν λόγω πυρηνικό
 υλικό τη
 στιγμή της
 επέλευσης του
 πυρηνικού ατυχήματος
 δεν επιφέρει
 μείωση της ευθύνης
 του φορέα
 εκμετάλλευσης
 σε ό,τι αφορά
 τις άλλες
 ζημίες σε ποσό
 κατώτερο των 150
 εκατομμυρίων ΕΤΔ,
 ή σε
 μεγαλύτερο
 ποσό που
 καθορίζεται
 από τη νομοθεσία
 συμβαλλόμενου
 μέρους, ή σε
 ποσό που καθορίζεται
 βάσει του
 άρθρου V
 παράγραφος 1
 στοιχείο γ).
 4. Η
 παράγραφος 7
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο κείμενο:
 7. Καμία
 διάταξη της
 παρούσας
 Σύμβασης δεν
 επηρεάζει την
 ευθύνη
 οποιουδήποτε
 φυσικού
 προσώπου για
 τις πυρηνικές
 ζημίες για τις
 οποίες δεν
 ευθύνεται,
 βάσει της
 παρούσας
 σύμβασης, ο
 φορέας εκμετάλλευσης,
 δυνάμει της
 παραγράφου 3 ή 5
 του παρόντος
 άρθρου, και οι
 οποίες είναι
 το αποτέλεσμα
 πράξης ή
 παράλειψης του
 εν λόγω
 προσώπου, η
 οποία έγινε με
 την πρόθεση
 της πρόκλησης
 ζημίας.
 Άρθρο 7
 1. Το
 άρθρο V της
 Σύμβασης της
 Βιέννης του 1963 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 1. Η ευθύνη
 του φορέα
 εκμετάλλευσης
 μπορεί να περιοριστεί
 από το κράτος
 της πυρηνικής
 εγκατάστασης
 για
 οποιοδήποτε
 πυρηνικό
 ατύχημα είτε:
 α) σε
 ποσό όχι
 μικρότερο των 300
 εκατομμυρίων
 ΕΤΔ· ή
 β) σε
 ποσό όχι
 μικρότερο των 150
 εκατομμυρίων ΕΤΔ
 υπό την
 προϋπόθεση
 ότι, άνω του
 ποσού αυτού και
 έως το ποσό των 300
 εκατομμυρίων
 ΕΤΔ
 τουλάχιστον, το
 εν λόγω κράτος
 διαθέτει
 δημόσια
 κονδύλια για
 αποζημιώσεις
 λόγω των
 πυρηνικών
 ζημιών· ή
 γ) για
 ανώτατη
 περίοδο 15 ετών,
 από την
 ημερομηνία έναρξης
 ισχύος του
 παρόντος
 Πρωτοκόλλου,
 σε προσωρινό
 ποσό που
 ανέρχεται
 τουλάχιστον σε
 100 εκατομμύρια
 ΕΤΔ για οποιοδήποτε
 πυρηνικό
 ατύχημα το
 οποίο λαμβάνει
 χώρα κατά τη
 διάρκεια του
 διαστήματος
 αυτού. Μπορεί
 να καθοριστεί
 και ποσό
 μικρότερο των 100
 εκατομμυρίων
 ΕΤΔ υπό την
 προϋπόθεση ότι
 το εν λόγω
 κράτος
 διαθέτει
 δημόσια
 κονδύλια για
 αποζημιώσεις
 λόγω πυρηνικών
 ζημιών της
 τάξεως μεταξύ
 του εν λόγω
 μικρότερου
 ποσού και των 100
 εκατομμυρίων
 ΕΤΔ.
 2. Με
 την επιφύλαξη
 της παραγράφου
 1 του παρόντος
 άρθρου, το
 κράτος της πυρηνικής
 εγκατάστασης
 δύναται,
 λαμβάνοντας
 υπόψη τη φύση
 της ενεχόμενης
 πυρηνικής
 εγκατάστασης ή
 των ενεχόμενων
 πυρηνικών υλών
 και τις
 πιθανές
 συνέπειες
 ατυχήματος που
 προέρχεται από
 αυτές, να
 καθορίσει
 χαμηλότερο
 ποσό ευθύνης
 του φορέα
 εκμετάλλευσης,
 υπό τον όρο ότι
 οποιοδήποτε
 ποσό το οποίο
 καθορίζεται με
 τον τρόπο αυτό
 δεν θα είναι
 κατώτερο των 5
 εκατομμυρίων
 ΕΤΔ και υπό τον
 όρο ότι το
 κράτος της πυρηνικής
 εγκατάστασης
 διασφαλίζει τη
 διάθεση δημοσίων
 κονδυλίων που
 αντιστοιχούν
 στο ποσόν που καθορίζεται
 δυνάμει της
 παραγράφου 1.
 3. Τα
 ποσά που
 καθορίζει το
 κράτος της
 πυρηνικής εγκατάστασης
 για τον
 υπεύθυνο φορέα
 εκμετάλλευσης,
 σύμφωνα με τις
 παραγράφους 1
 και 2 του
 παρόντος άρθρου
 και σύμφωνα με
 την παράγραφο 6
 του άρθρου IV
 ισχύουν
 οπουδήποτε
 προκληθεί το
 πυρηνικό
 ατύχημα.
 2. Μετά το
 άρθρο V,
 προστίθενται


text:
τέσσερα νέα
 άρθρα V A, V B, V Γ και V Δ
 ως εξής:
 Άρθρο V A
 1. Οι
 τόκοι και τα
 έξοδα που
 επιδικάζονται
 από κάποιο
 δικαστήριο
 στις
 περιπτώσεις
 των αγωγών
 αποζημίωσης
 λόγω πυρηνικών
 ζημιών είναι
 καταβλητέα επιπλέον
 κάθε ποσού από
 τα αναφερόμενα
 στο άρθρο V.
 2. Τα
 ποσά του
 άρθρου V και του
 άρθρου IV
 παράγραφος 6 δύνανται
 να μετατραπούν
 σε εθνικό
 νόμισμα.
 Άρθρο V B
 Κάθε
 συμβαλλόμενο
 μέρος
 καταβάλλει
 μέριμνα ώστε
 τα πρόσωπα που
 έχουν υποστεί
 πυρηνική ζημία
 να έχουν τη
 δυνατότητα να
 διεκδικούν τα
 δικαιώματά τους
 για καταβολή
 αποζημίωσης,
 χωρίς να είναι
 υποχρεωμένα να
 κινούν
 χωριστές
 διαδικασίες
 ανάλογα με την
 προέλευση των
 κονδυλίων που
 προορίζονται για
 τις
 αντίστοιχες
 αποζημιώσεις.
 Άρθρο V Γ
 1. Εάν
 τα αρμόδια δικαστήρια
 είναι
 δικαστήρια
 συμβαλλόμενου
 μέρους πλην
 του κράτους
 της πυρηνικής
 εγκατάστασης,
 τα απαιτούμενα
 δημόσια
 κονδύλια βάσει
 του άρθρου V παράγραφος
 1 στοιχεία β) και
 γ) και του
 άρθρου VII παράγραφος
 1, καθώς και οι
 τόκοι και τα
 έξοδα που
 επιδικάζονται,
 μπορούν να
 διατεθούν από
 το
 συμβαλλόμενο
 μέρος που
 αναφέρεται
 πρώτο. Το
 κράτος της
 πυρηνικής εγκατάστασης
 επιστρέφει στα
 υπόλοιπα
 συμβαλλόμενα
 μέρη τυχόν
 καταβληθέντα
 ποσά. Τα εν λόγω
 δύο συμβαλλόμενα
 μέρη συμφωνούν
 επί της
 διαδικασίας επιστροφής.
 2. Εάν
 τα αρμόδια
 δικαστήρια
 είναι
 δικαστήρια
 συμβαλλόμενου
 μέρους
 διαφορετικού
 του κράτους
 της πυρηνικής
 εγκατάστασης,
 το
 συμβαλλόμενο
 μέρος του οποίου
 τα δικαστήρια
 είναι αρμόδια
 λαμβάνει όλα
 τα αναγκαία
 μέτρα ώστε το
 κράτος της
 πυρηνικής εγκατάστασης
 να μπορεί να
 παρέμβει στη
 διαδικασία και
 να συμμετάσχει
 σε
 οποιονδήποτε
 διακανονισμό
 αφορά
 αποζημιώσεις.
 Άρθρο V Δ
 1. Ο
 Γενικός
 Διευθυντής του
 Διεθνούς
 Οργανισμού Ατομικής
 Ενέργειας
 συγκαλεί τα
 συμβαλλόμενα
 μέρη με
 αντικείμενο
 την
 τροποποίηση
 των ορίων
 ευθύνης του
 άρθρου V, εφόσον
 εκφράσει
 σχετική
 επιθυμία το
 ένα τρίτο των
 συμβαλλομένων
 μερών.
 2. Οι
 τροποποιήσεις
 εγκρίνονται με
 πλειοψηφία δύο
 τρίτων των
 συμβαλλομένων
 μερών που
 είναι παρόντα
 και ψηφίζουν,
 υπό την
 προϋπόθεση ότι
 τουλάχιστον το
 ήμισυ των
 συμβαλλομένων
 μερών είναι
 παρόντα κατά
 την ψηφοφορία.
 3. Όταν
 καλούνται να
 αποφανθούν
 σχετικά με
 πρόταση τροποποίησης
 των ορίων, τα
 συμβαλλόμενα
 μέρη λαμβάνουν
 υπόψη, μεταξύ
 άλλων, τον
 κίνδυνο
 επέλευσης της
 ζημίας ως
 αποτέλεσμα
 πυρηνικού
 ατυχήματος, τις
 μεταβολές στην
 αξία των
 νομισμάτων και
 τις
 δυνατότητες
 της ασφαλιστικής
 αγοράς.
 4. α) Ο
 Γενικός
 Διευθυντής του
 ΔΟΑΕ
 κοινοποιεί σε
 όλα τα
 συμβαλλόμενα
 μέρη προς
 αποδοχή κάθε
 τροποποίηση
 που εγκρίνεται
 σύμφωνα με την
 παράγραφο 2 του
 παρόντος
 άρθρου. Η
 τροποποίηση
 θεωρείται ότι
 έχει γίνει
 αποδεκτή στο
 τέλος περιόδου
 18 μηνών από την
 ημερομηνία
 κοινοποίησης,
 υπό την προϋπόθεση
 ότι
 τουλάχιστον το
 ένα τρίτο των
 συμβαλλομένων
 μερών έχουν
 κοινοποιήσει
 στον Γενικό
 Διευθυντή του
 ΔΟΑΕ, τη στιγμή
 της έγκρισης
 της τροποποίησης
 κατά τη
 συνεδρίαση,
 ότι
 αποδέχονται
 την
 τροποποίηση.
 Τροποποίηση
 που έγινε
 δεκτή σύμφωνα
 με την παρούσα
 παράγραφο,
 τίθεται σε
 ισχύ 12 μήνες
 μετά την
 αποδοχή της
 από τα
 συμβαλλόμενα
 μέρη που την
 έκαναν αποδεκτή.
 β) Εάν
 κάποια
 τροποποίηση
 δεν έχει γίνει
 αποδεκτή σύμφωνα
 με το στοιχείο
 α) εντός
 περιόδου 18
 μηνών από την
 ημερομηνία
 κοινοποίησης
 προς αποδοχή,
 θεωρείται ότι
 η εν λόγω
 τροποποίηση
 έχει
 απορριφθεί.
 5. Για
 κάθε
 συμβαλλόμενο
 μέρος που
 αποδέχεται μία
 τροποποίηση,
 αφού αυτή έχει
 γίνει αποδεκτή
 αλλά πριν
 τεθεί σε ισχύ ή


text:
αφού τεθεί σε
 ισχύ σύμφωνα
 με την παράγραφο
 4 του παρόντος
 άρθρου, η εν
 λόγω
 τροποποίηση τίθεται
 σε ισχύ 12 μήνες
 μετά την
 αποδοχή της
 από το εν λόγω
 συμβαλλόμενο
 μέρος.
 6. Κάθε
 κράτος το
 οποίο
 καθίσταται
 μέρος της
 παρούσας
 Σύμβασης μετά
 την έναρξη
 ισχύος μίας
 τροποποίησης
 σύμφωνα με την
 παράγραφο 4 του
 παρόντος
 άρθρου, εφόσον
 δεν εκφράσει
 διαφορετική
 πρόθεση,
 θεωρείται:
 α) μέρος
 της παρούσας
 Σύμβασης έτσι
 όπως αυτή
 τροποποιείται·
 και
 β) μέρος
 της μη
 τροποποιηθείσας
 Σύμβασης
 έναντι οιουδήποτε
 κράτους μέρους
 που δεν
 δεσμεύεται από
 την τροποποίηση.
 Άρθρο 8
 Το άρθρο VI
 της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 τροποποιείται
 ως εξής:
 1. Η
 παράγραφος 1
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο κείμενο:
 α) Τα
 δικαιώματα
 αποζημίωσης
 βάσει των
 διατάξεων της
 παρούσας
 Σύμβασης
 αποσβέννυνται
 εάν η αγωγή
 αποζημιώσεως
 δεν ασκείται:
 i) σε
 περίπτωση
 απώλειας ζωής
 ή σωματικών
 βλαβών, εντός
 προθεσμίας
 τριάντα ετών
 από την
 ημερομηνία της
 επέλευσης του
 πυρηνικού
 ατυχήματος·
 ii) σε
 περίπτωση
 άλλων ζημιών,
 εντός
 προθεσμίας δέκα
 ετών από την
 ημερομηνία της
 επέλευσης του
 πυρηνικού
 ατυχήματος.
 β) Εάν,
 ωστόσο,
 σύμφωνα με το
 νόμο του
 κράτους της
 πυρηνικής
 εγκατάστασης,
 η ευθύνη του
 φορέα εκμετάλλευσης
 καλύπτεται από
 ασφάλεια ή
 άλλη χρηματική
 εγγύηση
 συμπεριλαμβανομένων
 των κρατικών
 κονδυλίων για
 μεγαλύτερη
 χρονική
 περίοδο, το
 δίκαιο του
 αρμόδιου
 δικαστηρίου
 μπορεί να
 προβλέπει ότι
 τα δικαιώματα
 αποζημίωσης σε
 βάρος του
 φορέα
 εκμετάλλευσης
 αποσβέννυνται
 μόνο μετά την
 παρέλευση της
 εν λόγω
 μεγαλύτερης
 χρονικής
 περιόδου που
 δεν υπερβαίνει
 εκείνη για την
 οποία υπάρχει
 κάλυψη ευθύνης
 του φορέα εκμετάλλευσης
 βάσει του
 δικαίου του
 κράτους της
 πυρηνικής
 εγκατάστασης.
 γ) Αγωγές
 αποζημίωσης σε
 περίπτωση
 απώλειας ζωής
 ή σωματικής
 βλάβης ή,
 δυνάμει
 παράτασης
 βάσει του στοιχείου
 β) της παρούσας
 παραγράφου σε περίπτωση
 άλλων ζημιών,
 οι οποίες
 ασκούνται μετά
 από διάστημα
 δέκα ετών από
 την ημερομηνία
 του πυρηνικού
 ατυχήματος,
 δεν θίγουν σε
 καμία
 περίπτωση το
 δικαίωμα
 αποζημιώσεως,
 βάσει της
 παρούσας Σύμβασης,
 οποιουδήποτε
 προσώπου που
 έχει καταθέσει
 σχετική αγωγή
 κατά του φορέα
 εκμετάλλευσης
 πριν από την
 παρέλευση του
 εν λόγω
 διαστήματος.
 2. Η
 παράγραφος 2
 διαγράφεται.
 3. Η
 παράγραφος 3
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο κείμενο:
 3. Τα
 δικαιώματα
 αποζημίωσης
 βάσει της
 παρούσας Σύμβασης
 υπόκεινται σε
 παραγραφή ή
 απόσβεση, όπως
 ορίζει το
 δίκαιο του
 αρμόδιου
 δικαστηρίου,
 εάν δεν
 ασκηθεί αγωγή
 εντός τριών
 ετών από την ημερομηνία
 κατά την οποία
 ο ζημιωθείς
 έλαβε γνώση ή
 όφειλε εύλογα
 να έχει λάβει
 γνώση τόσο για
 τη ζημία όσο
 και για τον
 υπεύθυνο φορέα
 εκμετάλλευσης,
 εφόσον δεν
 σημειώνεται
 υπέρβαση των
 προθεσμιών
 βάσει του
 παρόντος
 άρθρου
 παράγραφος 1
 στοιχεία α) και
 β).
 Άρθρο 9
 Το άρθρο
 VII
 τροποποιείται
 ως εξής:
 1. Στο
 τέλος της
 παραγράφου 1,
 προστίθενται
 οι ακόλουθες
 δύο προτάσεις
 και, μετά την
 τροποποίησή
 της, η εν λόγω παράγραφος
 γίνεται
 στοιχείο α) της
 ίδιας παραγράφου:
 Όταν η
 ευθύνη του
 φορέα
 εκμετάλλευσης
 είναι απεριόριστη,
 το κράτος της
 πυρηνικής
 εγκατάστασης
 μπορεί να
 προσδιορίσει
 το όριο της
 χρηματικής
 εγγύησης του
 υπεύθυνου
 φορέα
 εκμετάλλευσης,
 υπό την προϋπόθεση
 ότι το όριο
 αυτό δεν είναι
 μικρότερο των 300
 εκατομμυρίων
 ΕΤΔ. Το κράτος
 της πυρηνικής
 εγκατάστασης διασφαλίζει
 την εξόφληση
 των αξιώσεων
 αποζημίωσης
 για την
 πυρηνική ζημία
 οι οποίες
 έχουν εξακριβωθεί
 σε βάρος του
 φορέα
 εκμετάλλευσης
 στον βαθμό που
 η


text:
απόδοση της
 χρηματικής
 εγγύησης δεν
 επαρκεί για
 την ικανοποίηση
 των αξιώσεων
 αυτών, αλλά όχι
 πέραν του ποσού
 της χρηματικής
 εγγύησης που
 πρέπει να παρέχεται
 βάσει της
 παρούσας
 παραγράφου.
 2. Στην
 παράγραφο 1
 προστίθεται
 νέο στοιχείο β)
 ως εξής:
 β) Με την
 επιφύλαξη του
 στοιχείου α)
 της παρούσας
 παραγράφου, όταν
 η ευθύνη του
 φορέα
 εκμετάλλευσης
 είναι απεριόριστη,
 το κράτος της
 πυρηνικής
 εγκατάστασης
 δύναται,
 λαμβάνοντας
 υπόψη τη φύση
 της εν λόγω
 πυρηνικής
 εγκατάστασης ή
 των ενεχόμενων
 πυρηνικών υλών
 και τις πιθανές
 συνέπειες
 ατυχήματος που
 προέρχεται από
 αυτές, να
 καθορίσει
 χαμηλότερο
 ποσό
 χρηματικής
 εγγύησης του
 φορέα
 εκμετάλλευσης,
 υπό τον όρο ότι
 οποιοδήποτε
 ποσό το οποίο
 καθορίζεται με
 τον τρόπο αυτό
 δεν είναι
 κατώτερο των 5
 εκατομμυρίων
 ΕΤΔ και υπό τον
 όρο ότι το
 κράτος της
 πυρηνικής
 εγκατάστασης
 διασφαλίζει
 την εξόφληση
 των αξιώσεων
 αποζημίωσης
 για την
 πυρηνική ζημία
 οι οποίες
 έχουν
 εξακριβωθεί σε
 βάρος του
 φορέα
 εκμετάλλευσης,
 παρέχοντας τα
 αναγκαία
 κονδύλια στον
 βαθμό που η
 απόδοση της
 ασφάλισης ή
 οποιασδήποτε
 άλλης
 χρηματικής
 εγγύησης δεν
 επαρκεί για την
 ικανοποίηση
 των αξιώσεων
 αυτών και
 μέχρι του ορίου
 που
 προβλέπεται
 δυνάμει του
 στοιχείου α)
 της παρούσας
 παραγράφου.
 3. Στην
 παράγραφο 3, οι
 λέξεις «ή
 στοιχεία β) και
 γ) της παραγράφου
 1 του άρθρου V»
 παρεμβάλλονται
 μετά τις
 λέξεις «του
 παρόντος
 άρθρου».
 Άρθρο 10
 Το άρθρο
 VIII της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 τροποποιείται
 ως εξής:
 1. Το
 κείμενο του
 άρθρου VIII
 γίνεται
 παράγραφος 1
 του εν λόγω
 άρθρου.
 2. Προστίθεται
 νέα παράγραφος
 2 ως εξής:
 2. Με την
 επιφύλαξη της
 εφαρμογής του
 κανόνα του
 άρθρου VI παράγραφος
 1 στοιχείο γ),
 όταν στις
 ασκηθείσες εις
 βάρος του
 φορέα
 εκμετάλλευσης
 αγωγές η προς
 αποκατάσταση
 ζημία, βάσει
 της παρούσας
 Σύμβασης,
 υπερβαίνει ή
 ενδέχεται να
 υπερβαίνει το
 μέγιστο
 διατιθέμενο
 ποσό δυνάμει
 του άρθρου V
 παράγραφος 1,
 κατά την
 κατανομή της
 αποζημίωσης
 προτεραιότητα
 δίδεται στις
 αγωγές λόγω απώλειας
 ζωής ή
 σωματικής
 βλάβης.
 Άρθρο 11
 Στο
 άρθρο X της
 Σύμβασης της
 Βιέννης του 1963
 προστίθεται
 στο τέλος του
 άρθρου νέα
 πρόταση ως
 εξής:
 Το δικαίωμα
 προσφυγής που
 προβλέπεται
 στο παρόν
 άρθρο μπορεί
 επίσης να
 επεκταθεί υπέρ
 του κράτους
 της πυρηνικής
 εγκατάστασης
 στον βαθμό που
 αυτό παρέσχε
 δημόσια
 κονδύλια
 δυνάμει της
 παρούσας
 Σύμβασης.
 Άρθρο 12
 Το άρθρο XI
 της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 τροποποιείται
 ως εξής:
 1. Προστίθεται
 νέα παράγραφος
 1α ως εξής:
 1α. Όταν
 το πυρηνικό
 ατύχημα
 συμβαίνει
 εντός της αποκλειστικής
 οικονομικής
 ζώνης
 συμβαλλόμενου
 μέρους ή εάν η
 ζώνη αυτή δεν
 έχει
 καθορισθεί, σε
 περιοχή που
 δεν θα
 υπερέβαινε τα
 όρια της
 αποκλειστικής
 οικονομικής
 ζώνης εάν αυτή
 είχε
 καθορισθεί, αρμόδια
 δικαστήρια για
 την εκδίκαση
 των αγωγών αναφορικά
 με την
 πυρηνική ζημία
 που προκλήθηκε
 από το εν λόγω
 πυρηνικό
 ατύχημα είναι,
 για τους
 σκοπούς της
 παρούσας
 Σύμβασης,
 μόνον τα
 δικαστήρια του
 εν λόγω μέρους.
 Η προηγούμενη
 πρόταση
 εφαρμόζεται
 εφόσον το εν
 λόγω
 συμβαλλόμενο
 μέρος
 γνωστοποίησε
 στον θεματοφύλακα
 την περιοχή
 αυτή πριν από
 την επέλευση του
 πυρηνικού
 ατυχήματος.
 Καμία διάταξη
 της παρούσας
 παραγράφου δεν
 είναι δυνατόν
 να ερμηνευθεί κατά
 την έννοια ότι
 επιτρέπει την
 άσκηση της
 δικαιοδοσίας
 κατά τρόπο που
 αντίκειται στο
 διεθνές δίκαιο
 της θάλασσας,
 συμπεριλαμβανομένης
 της Σύμβασης
 των Ηνωμένων
 Εθνών σχετικά
 με


text:
το δίκαιο
 της θάλασσας.
 2. Η
 παράγραφος 2
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο κείμενο:
 2.
 Όταν το
 πυρηνικό
 ατύχημα δεν
 συμβαίνει
 εντός του εδάφους
 συμβαλλομένου
 μέρους ή εντός
 περιοχής γνωστοποιηθείσας
 δυνάμει της
 παραγράφου 1α ή
 στις περιπτώσεις
 που η
 τοποθεσία
 επέλευσης του
 πυρηνικού ατυχήματος
 δεν είναι
 δυνατόν να
 προσδιορισθεί
 με βεβαιότητα,
 αρμόδια
 δικαστήρια για
 την εκδίκαση
 των αγωγών
 αυτών είναι τα
 δικαστήρια του
 κράτους της
 πυρηνικής εγκατάστασης
 του υπεύθυνου
 φορέα
 εκμετάλλευσης.
 3. Στην
 παράγραφο 3,
 πρώτη σειρά,
 και στο
 στοιχείο β), μετά
 τον αριθμό «1»
 παρεμβάλλεται
 «1α».
 4. Προστίθεται
 νέα παράγραφος
 4 ως εξής:
 4.
 Το
 συμβαλλόμενο
 μέρος του
 οποίου τα
 δικαστήρια είναι
 αρμόδια
 μεριμνά ώστε
 μόνο ένα εκ των
 δικαστηρίων
 του να είναι
 αρμόδιο σε
 σχέση με ένα
 συγκεκριμένο
 πυρηνικό
 ατύχημα.
 Άρθρο 13
 Μετά το
 άρθρο XI
 προστίθεται
 νέο Άρθρο XI A ως εξής:
 Άρθρο XI A
 Το
 συμβαλλόμενο
 μέρος του
 οποίου τα
 δικαστήρια είναι
 αρμόδια
 μεριμνά ώστε,
 αναφορικά με
 αγωγές αποζημίωσης
 λόγω πυρηνικών
 ζημιών:
 α) κάθε
 κράτος να έχει
 τη δυνατότητα
 να ασκήσει την αγωγή
 για λογαριασμό
 των προσώπων
 που έχουν υποστεί
 την πυρηνική
 ζημία, τα οποία
 έχουν την
 υπηκοότητα του
 κράτους αυτού
 ή τα οποία
 έχουν τη
 μόνιμη
 κατοικία ή
 διαμονή τους
 στο έδαφός του
 και τα οποία
 έδωσαν τη
 συγκατάθεσή
 τους προς τον
 σκοπό αυτό· και
 β) κάθε
 πρόσωπο να
 έχει τη
 δυνατότητα να
 ασκήσει αγωγή
 διεκδικώντας
 βάσει της
 παρούσας
 Σύμβασης τα
 δικαιώματα που
 έχει αποκτήσει
 δυνάμει
 υποκατάστασης
 ή εκχώρησης.
 Άρθρο 14
 Το άρθρο
 XII της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 Άρθρο XII
 1. Οι
 αποφάσεις που
 εκδίδονται από
 αρμόδιο δικαστήριο
 συμβαλλόμενου
 μέρους και δεν
 υπόκεινται πλέον
 σε συνήθεις
 μορφές
 προσφυγής
 αναγνωρίζονται,
 εκτός εάν:
 α) η
 απόφαση ελήφθη
 με δόλιο τρόπο·
 β) στο
 μέρος εναντίον
 του οποίου
 εξεδόθη η
 δικαστική
 απόφαση δεν
 είχε
 παρασχεθεί η
 δέουσα
 δυνατότητα
 υπεράσπισης· ή
 γ) αν η
 απόφαση είναι
 αντίθετη προς
 τη δημόσια
 τάξη του
 συμβαλλόμενου
 μέρους στο
 έδαφος του
 οποίου αναγνωρίζεται
 η απόφαση αυτή
 ή αν δεν είναι
 σύμφωνη προς
 τους
 θεμελιώδεις
 κανόνες
 δικαιοσύνης.
 2. Κατά
 την υποβολή
 της προς
 εκτέλεση,
 σύμφωνα με τις
 απαιτούμενες
 από το νόμο του
 συμβαλλόμενου
 μέρους διατυπώσεις,
 μία απόφαση
 που
 αναγνωρίζεται
 βάσει του
 παρόντος
 άρθρου
 παράγραφος 1
 είναι
 εκτελεστή σαν
 να επρόκειτο
 για απόφαση
 δικαστηρίου
 του οικείου
 συμβαλλόμενου
 μέρους. Δεν
 επιτρέπεται η
 διεξαγωγή
 περαιτέρω έρευνας
 με αντικείμενο
 την ουσία της
 αγωγής για την
 οποία εξεδόθη
 η εν λόγω
 απόφαση.
 Άρθρο 15
 Το άρθρο
 XIII της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 τροποποιείται
 ως εξής:
 1. Το
 άρθρο XIII γίνεται
 παράγραφος 1
 του εν λόγω
 άρθρου.
 2. Προστίθεται
 νέα παράγραφος
 2 ως εξής:
 2.
 Με την
 επιφύλαξη της
 παραγράφου 1
 του παρόντος
 άρθρου, στον
 βαθμό που οι
 αποζημιώσεις
 για τις προκαλούμενες
 πυρηνικές
 ζημίες
 υπερβαίνουν το
 ποσό των 150
 εκατομμυρίων
 ΕΤΔ , η
 νομοθεσία του
 κράτους της
 πυρηνικής
 εγκατάστασης
 μπορεί να
 παρεκκλίνει από
 τις διατάξεις
 της παρούσας
 Σύμβασης για
 πυρηνικές
 ζημίες οι
 οποίες
 συντελούνται
 στο έδαφος ή σε
 οποιαδήποτε
 θαλάσσια ζώνη
 άλλου κράτους
 που έχει
 καθορισθεί
 σύμφωνα με το
 διεθνές δίκαιο
 της θάλασσας
 και το οποίο, τη
 στιγμή
 επέλευσης του
 ατυχήματος,
 διαθέτει
 πυρηνική
 εγκατάσταση


text:
στο έδαφός του
 και στον βαθμό
 που δεν
 παρέχει
 αμοιβαία οφέλη
 ισοδύναμου
 ποσού.
 Άρθρο 16
 Το άρθρο
 XVIII της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 Η
 παρούσα
 σύμβαση δεν
 επηρεάζει τα
 δικαιώματα και
 τις
 υποχρεώσεις
 ενός
 συμβαλλόμενου
 μέρους βάσει των
 γενικών
 κανόνων του
 δημόσιου
 διεθνούς
 δικαίου.
 Άρθρο 17
 Μετά το
 άρθρο XX της
 Σύμβασης της
 Βιέννης του 1963
 προστίθεται
 νέο Άρθρο XX A ως
 εξής:
 Άρθρο XX A
 1. Σε
 περίπτωση
 διαφοράς
 μεταξύ
 συμβαλλομένων
 μερών ως προς
 την ερμηνεία ή
 την εφαρμογή
 της παρούσας Σύμβασης,
 τα μέρη της
 διαφοράς
 προβαίνουν σε
 διαβουλεύσεις
 με σκοπό τη
 διευθέτηση της
 διαφοράς μέσω
 διαπραγματεύσεων
 ή μέσω κάθε
 άλλου από
 κοινού αποδεκτού
 ειρηνικού
 μέσου
 διευθέτησης
 διαφορών.
 2. Εάν η
 σχετική
 διαφορά που
 αναφέρεται
 στην παράγραφο
 1 του παρόντος
 άρθρου δεν
 είναι δυνατό
 να διευθετηθεί
 εντός έξι
 μηνών από το
 αίτημα
 διεξαγωγής των
 διαβουλεύσεων
 που
 προβλέπονται
 στην παράγραφο
 1 του παρόντος
 άρθρου,
 παραπέμπεται,
 κατ’ αίτηση
 οιουδήποτε εκ
 των μερών της
 διαφοράς, σε
 διαιτησία ή
 στο Διεθνές
 Δικαστήριο
 προς έκδοση
 απόφασης. Σε
 περίπτωση που
 τα μέρη
 διαφοράς
 παραπεμφθείσας
 σε διαιτησία
 δεν επιτύχουν,
 εντός έξι
 μηνών από την
 ημερομηνία
 υποβολής της
 αίτησης
 διαιτησίας, να
 συμφωνήσουν
 επί της
 οργάνωσης της
 διαιτησίας,
 οιοδήποτε εκ
 των μερών
 δύναται να
 ζητήσει από
 τον Πρόεδρο
 του Διεθνούς
 Δικαστηρίου ή
 από τον Γενικό
 Γραμματέα των
 Ηνωμένων Εθνών
 να ορίσει έναν
 ή
 περισσότερους
 διαιτητές. Σε
 περίπτωση
 αλληλοσυγκρουόμενων
 αιτήσεων από
 τα μέρη της
 διαφοράς, προτεραιότητα
 έχει η αίτηση
 προς τον
 Γενικό Γραμματέα
 των Ηνωμένων
 Εθνών.
 3. Κατά
 την κύρωση, την
 αποδοχή ή την
 έγκριση της
 παρούσας
 Σύμβασης ή
 προσχώρησης σ’
 αυτήν, ένα
 κράτος δύναται
 να δηλώσει ότι
 δεν θεωρεί ότι
 δεσμεύεται από
 τη μία ή την
 άλλη διαδικασία
 διευθέτησης
 των διαφορών
 που
 προβλέπονται
 στην παράγραφο
 2 του παρόντος
 άρθρου. Τα άλλα
 συμβαλλόμενα
 μέρη δεν
 δεσμεύονται
 από διαδικασία
 διευθέτησης
 διαφορών
 προβλεπόμενη
 στην παράγραφο
 2 του παρόντος
 άρθρου έναντι
 ενός συμβαλλόμενου
 μέρους για το
 οποίο ισχύει
 μια τέτοια
 δήλωση.
 4. Ένα
 συμβαλλόμενο
 μέρος το οποίο
 έχει κάνει
 δήλωση σύμφωνα
 με το παρόν
 άρθρο
 παράγραφος 3
 δύναται ανά
 πάσα στιγμή να
 την ανακαλέσει
 μέσω
 κοινοποίησης
 προς τον
 θεματοφύλακα.
 Άρθρο 18
 1. Διαγράφονται
 τα άρθρα XX έως XXV,
 οι παράγραφοι 2
 και 3, καθώς και η
 παράγραφος
 αριθ. «1.» του
 άρθρου XXVI, και τα
 άρθρα XXVII και XXIX της
 Σύμβασης της
 Βιέννης του 1963.
 2. Η
 Σύμβαση της
 Βιέννης του 1963
 και το παρόν
 Πρωτόκολλο
 ερμηνεύονται
 από κοινού από
 τα
 συμβαλλόμενα
 στο παρόν
 Πρωτόκολλο
 μέρη ως ενιαίο
 κείμενο στο
 οποίο δύνανται
 να αναφέρονται
 ως τη Σύμβαση
 της Βιέννης
 του 1997 σχετικά με
 την αστική
 ευθύνη ως προς
 τις πυρηνικές
 ζημίες.
 Άρθρο 19
 1. Κράτος
 το οποίο είναι
 μέρος στο
 παρόν
 Πρωτόκολλο αλλά
 όχι και στη
 Σύμβαση της
 Βιέννης του 1963
 δεσμεύεται από
 τις διατάξεις
 της εν λόγω
 Σύμβασης όπως
 τροποποιείται
 με το παρόν
 Πρωτόκολλο
 έναντι των
 λοιπών κρατών
 μερών του
 παρόντος
 Πρωτοκόλλου και,
 εφόσον δεν
 εκφράσει
 διαφορετική
 πρόθεση κατά
 την κατάθεση
 της
 αναφερόμενης
 στο άρθρο 20
 πράξης,
 δεσμεύεται από
 τις διατάξεις
 της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 έναντι των
 κρατών που
 είναι μέρη
 μόνο αυτής.
 2.


text:
Καμία
 διάταξη του
 παρόντος
 Πρωτοκόλλου
 δεν επηρεάζει
 τις
 υποχρεώσεις
 κράτους που
 είναι μέρος τόσο
 στη Σύμβαση
 της Βιέννης
 του 1963 όσο και
 στο παρόν Πρωτόκολλο
 έναντι κράτους
 που είναι
 μέρος στη
 Σύμβαση της
 Βιέννης του 1963
 αλλά όχι στο
 παρόν
 Πρωτόκολλο.
 Άρθρο 20
 1. Το
 παρόν
 Πρωτόκολλο
 είναι ανοικτό
 για υπογραφή από
 όλα τα κράτη
 στην έδρα του
 Διεθνούς
 Οργανισμού
 Ατομικής
 Ενέργειας στη
 Βιέννη από την
 29η Σεπτεμβρίου
 1997 έως ότου τεθεί
 σε ισχύ.
 2. Το
 παρόν
 Πρωτόκολλο
 υπόκειται σε
 κύρωση,
 αποδοχή ή
 έγκριση από τα
 κράτη που το
 υπέγραψαν.
 3. Αφού
 τεθεί σε ισχύ,
 στο παρόν
 Πρωτόκολλο
 μπορεί να
 προσχωρήσει
 οιοδήποτε
 κράτος δεν το
 έχει υπογράψει.
 4. Τα
 έγγραφα κύρωσης,
 αποδοχής,
 έγκρισης ή
 προσχώρησης
 κατατίθενται στον
 Γενικό
 Διευθυντή του
 Διεθνούς
 Οργανισμού Ατομικής
 Ενέργειας, ο
 οποίος είναι
 και ο
 θεματοφύλακας
 του παρόντος
 Πρωτοκόλλου.
 Άρθρο 21
 1. Το
 παρόν
 Πρωτόκολλο
 τίθεται σε
 ισχύ τρεις
 μήνες μετά την
 ημερομηνία κατάθεσης
 της πέμπτης
 πράξης
 κύρωσης,
 αποδοχής ή έγκρισης.
 2. Για
 κάθε κράτος το
 οποίο κυρώνει,
 αποδέχεται,
 εγκρίνει ή
 προσχωρεί στο
 παρόν
 Πρωτόκολλο
 μετά την κατάθεση
 της πέμπτης
 πράξης
 κύρωσης,
 αποδοχής ή έγκρισης,
 το παρόν
 Πρωτόκολλο
 τίθεται σε
 ισχύ τρεις
 μήνες μετά την
 ημερομηνία
 κατάθεσης από
 το εν λόγω
 κράτος της
 κατάλληλης
 πράξης.
 Άρθρο 22
 1. Κάθε
 συμβαλλόμενο
 μέρος μπορεί
 να καταγγείλει
 το παρόν
 Πρωτόκολλο με
 γραπτή
 κοινοποίησή
 του προς τον
 θεματοφύλακα.
 2. Η
 καταγγελία
 παράγει
 αποτελέσματα
 ένα έτος μετά
 την ημερομηνία
 παραλαβής της
 κοινοποίησης από
 τον
 θεματοφύλακα.
 3. Μεταξύ
 των μερών του
 παρόντος
 Πρωτοκόλλου, η
 καταγγελία από
 οιοδήποτε εξ
 αυτών της
 Σύμβασης της
 Βιέννης του 1963
 σύμφωνα με το
 άρθρο XXVI αυτής
 δεν ερμηνεύεται
 κατά κανέναν
 τρόπο ως καταγγελία
 της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 όπως τροποποιείται
 με το παρόν
 Πρωτόκολλο.
 4. Με
 την επιφύλαξη
 καταγγελίας
 του παρόντος
 Πρωτοκόλλου
 από
 συμβαλλόμενο
 μέρος δυνάμει
 του παρόντος
 άρθρου, οι
 διατάξεις του
 παρόντος
 Πρωτοκόλλου
 εξακολουθούν
 να εφαρμόζονται
 για
 οποιαδήποτε
 πυρηνική ζημία
 προκαλείται
 από πυρηνικό
 ατύχημα που
 επήλθε πριν
 αρχίσει να
 παράγει
 αποτελέσματα η
 εν λόγω
 καταγγελία.
 Άρθρο 23
 Ο
 θεματοφύλακας
 κοινοποιεί
 αμέσως στα
 κράτη μέρη και
 σε όλα τα άλλα
 κράτη:
 α) κάθε
 υπογραφή του
 παρόντος Πρωτοκόλλου·
 β) κάθε
 κατάθεση
 πράξης
 κύρωσης,
 αποδοχής,
 έγκρισης ή
 προσχώρησης·
 γ) την
 έναρξη ισχύος
 του παρόντος
 Πρωτοκόλλου·
 δ) οποιαδήποτε
 κοινοποίηση
 έχει τυχόν
 παραληφθεί δυνάμει
 της παραγράφου
 1α του άρθρου XI·
 ε) αιτήματα
 σύγκλησης
 διάσκεψης για
 σκοπούς
 αναθεώρησης
 δυνάμει του
 άρθρου XXVI της
 Σύμβασης της
 Βιέννης του 1963
 και συνάντησης
 των συμβαλλομένων
 μερών δυνάμει
 του άρθρου V Δ
 της Σύμβασης
 της Βιέννης
 του 1963 όπως
 τροποποιείται
 με το παρόν
 Πρωτόκολλο·
 στ) παραληφθείσες
 κοινοποιήσεις
 ή καταγγελίες
 δυνάμει του
 άρθρου 22 και
 κάθε άλλη
 σχετική προς το
 παρόν
 Πρωτόκολλο
 κοινοποίηση.
 Άρθρο 24
 1. Το
 πρωτότυπο της
 παρούσας
 Σύμβασης, του
 οποίου τα
 κείμενα στην
 αγγλική,
 αραβική,
 γαλλική,
 ισπανική, κινεζική
 και ρωσική
 γλώσσα
 θεωρούνται
 εξίσου αυθεντικά,
 κατατίθεται
 στον
 θεματοφύλακα.
 2. Ο
 Διεθνής
 Οργανισμός
 Ατομικής
 Ενέργειας
 καθορίζει το
 ενοποιημένο
 κείμενο της
 Σύμβασης της
 Βιέννης του 1963
 όπως αυτή
 τροποποιείται
 με το παρόν
 Πρωτόκολλο
 στην αγγλική,
 αραβική,
 γαλλική,
 ισπανική, κινεζική
 και ρωσική
 γλώσσα με βάση
 τα οριζόμενα
 στο παράρτημα
 του παρόντος
 Πρωτοκόλλου.
 3. Ο
 θεματοφύλακας
 κοινοποιεί
 προς


text:
όλα τα
 κράτη τα επικυρωμένα
 γνήσια
 αντίγραφα του
 παρόντος Πρωτοκόλλου
 μαζί με το
 ενοποιημένο
 κείμενο της
 Σύμβασης της
 Βιέννης του 1963
 όπως αυτή
 τροποποιείται
 με το παρόν
 Πρωτόκολλο.
 ΣΕ
 ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ
 ΑΝΩΤΕΡΩ, οι
 υπογράφοντες,
 δεόντως εξουσιοδοτημένοι
 προς τούτο,
 υπέγραψαν το
 παρόν Πρωτόκολλο.
 Βιέννη,
 δώδεκα
 Σεπτεμβρίου
 χίλια
 εννιακόσια ενενήντα
 επτά.
 [1] ΕΕ L 12
 της 16.1.2001, σ. 1.
 [2] http://ec.europa.eu/energy/nuclear/studies/nuclear_en.htm
 [3] ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ.
 1
 [4] Άρνηση
 αναγνώρισης
 χωρεί μόνον: α)
 αν η απόφαση εκδόθηκε
 με δόλιο τρόπο·
 β) αν στο μέρος
 εναντίον του οποίου
 εξεδόθη η
 δικαστική
 απόφαση δεν
 είχε παρασχεθεί
 η δέουσα
 δυνατότητα
 υπεράσπισης ή
 γ) αν η απόφαση
 είναι αντίθετη
 προς τη
 δημόσια τάξη («ordre
 public») του
 συμβαλλόμενου
 μέρους στο
 έδαφος του
 οποίου πρέπει
 να
 αναγνωριστεί ή
 δεν είναι
 σύμφωνη προς
 τους
 θεμελιώδεις
 κανόνες
 δικαιοσύνης.
 [5] ΔΕΚ,
 υπόθεση 22/70 («AETR»),
 Συλλογή 1971, σ. 263.
 [6] ΕΕ L 299 της 16.11.2005,
 σ. 62.
 [7] ΕΕ L 339 της 12.12.2007,
 σ. 3.
 [8] ΕΕ L 12 της 16.1.2001,
 σ.1.


text:
 |
 52010PC0681
 /* COM/2010/0681 τελικό - NLE 2010/0331 */ Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 7/2010 σχετικά με το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης αυτόνομων ενωσιακών δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα γεωργικά και βιομηχανικά προϊόντα
 [pic] | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |Βρυξέλλες, 19.11.2010COM(2010) 681 τελικό2010/0331 (NLE)ΠρότασηΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 7/2010 σχετικά με το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης αυτόνομων ενωσιακών δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα γεωργικά και βιομηχανικά προϊόνταΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣΓια προϊόντα των οποίων η παραγωγή στην Ένωση δεν επαρκεί για να καλυφθούν οι ανάγκες του ενωσιακού κλάδου χρήσης κατά την τρέχουσα περίοδο ποσοστώσεων, πρέπει να καθορίζονται αυτόνομες δασμολογικές ποσοστώσεις της Ένωσης. Η Επιτροπή, ανταποκρινόμενη σε αιτήματα αρκετών κρατών μελών, εξέτασε σε συνεργασία με τους αρμόδιους κυβερνητικούς εμπειρογνώμονες το ενδεχόμενο ανοίγματος αυτόνομων δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα γεωργικά και βιομηχανικά προϊόντα.Στις 22 Δεκεμβρίου 2009, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 7/2010 σχετικά με το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης αυτόνομων ενωσιακών δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα γεωργικά και βιομηχανικά προϊόντα και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2505/96, ώστε η ζήτηση της Ένωσης για τα εν λόγω προϊόντα να μπορεί να καλυφθεί υπό τους ευνοϊκότερους κατά το δυνατόν όρους.Οι δασμολογικές ποσοστώσεις της Ένωσης πρέπει να ανοιχθούν με μηδενικό ή μειωμένο συντελεστή του αυτόνομου δασμού του κοινού δασμολογίου για τις αναγκαίες ποσότητες, χωρίς να διαταραχθούν οι αγορές των εν λόγω προϊόντων. Από τις συζητήσεις στο πλαίσιο της Ομάδας «Δασμολογική Οικονομία» προέκυψε ότι τα κράτη μέλη ήταν διατεθειμένα να ανοίξουν ποσοστώσεις για τα προϊόντα που αφορά η πρόταση κανονισμού, χωρίς να διαταραχθούν οι αγορές των εν λόγω προϊόντων.Η πρόταση είναι σύμφωνη με τις πολιτικές στους τομείς της γεωργίας, του εμπορίου, των επιχειρήσεων, της ανάπτυξης και των εξωτερικών σχέσεων. Ειδικά, η παρούσα πρόταση δεν αποβαίνει σε βάρος χωρών που έχουν συνάψει προτιμησιακή εμπορική συμφωνία με την ΕΕ (π.χ. ΣΓΠ, καθεστώς ΑΚΕ, υποψήφιες και δυνάμει υποψήφιες χώρες των Δυτικών Βαλκανίων).ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝΖητήθηκε η γνώμη της ομάδας «Δασμολογική Οικονομία», η οποία αντιπροσωπεύει τον βιομηχανικό κλάδο κάθε κράτους μέλους. Όλες οι ποσοστώσεις που παρατίθενται αντανακλούν τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στο πλαίσιο της ομάδας.Δεν αναφέρθηκαν δυνητικά σοβαροί κίνδυνοι με μη αναστρέψιμες συνέπειες.Η παρούσα πρόταση θα υποβληθεί σε διαδικασία διυπηρεσιακής διαβούλευσης και θα δημοσιευθεί μετά την έκδοσή της από το Συμβούλιο.ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣΤροποποίηση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης αυτόνομων ενωσιακών δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα γεωργικά και βιομηχανικά προϊόντα με νομική βάση το άρθρο 31 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δυνάμει του άρθρου αυτού, οι αυτόνομες δασμολογικές ποσοστώσεις καθορίζονται από το Συμβούλιο, το οποίο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία με βάση πρόταση της Επιτροπής.Η παρούσα πρόταση εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης. Επομένως, δεν έχει εφαρμογή η αρχή της επικουρικότητας.Τα εν λόγω μέτρα ευθυγραμμίζονται με τις αρχές που αποσκοπούν στην απλούστευση των διαδικασιών για τους παράγοντες του εξωτερικού εμπορίου και είναι σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής του 1998 σχετικά με της αυτόνομες δασμολογικές αναστολές και ποσοστώσεις (ΕΕ C 128 της 25.04.1998, σ. 2).ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣΜη


text: είσπραξη δασμών συνολικού ύψους 9.422.228 ευρώ.2010/0331 (NLE)ΠρότασηΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 7/2010 σχετικά με το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης αυτόνομων ενωσιακών δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα γεωργικά και βιομηχανικά προϊόνταΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 31,Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής[1],Εκτιμώντας τα ακόλουθα:1. Προκειμένου να διασφαλιστεί επαρκής και αδιάκοπος εφοδιασμός σε ορισμένα προϊόντα των οποίων η παραγωγή στην Ένωση δεν επαρκεί και να αποφευχθεί κάθε διαταραχή της αγοράς, για ορισμένα γεωργικά και βιομηχανικά προϊόντα ανοίχθηκαν αυτόνομες δασμολογικές ποσοστώσεις με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 7/2010 του Συμβουλίου[2]. Στο πλαίσιο των εν λόγω δασμολογικών ποσοστώσεων τα προϊόντα μπορούν να εισαχθούν με μειωμένο ή μηδενικό δασμολογικό συντελεστή. Για τους ίδιους λόγους, πρέπει να ανοιχθούν, με ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2011, για ορισμένα προϊόντα, νέες δασμολογικές ποσοστώσεις με μηδενικό δασμολογικό συντελεστή για την αναγκαία ποσότητα.2. Ο όγκος της ποσόστωσης για τις αυτόνομες δασμολογικές ποσοστώσεις με αύξοντες αριθμούς 09.2977 και 09.2635 δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του κλάδου παραγωγής της Ένωσης κατά την τρέχουσα περίοδο ποσοστώσεων που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2010. Ως εκ τούτου, ο εν λόγω όγκος των ποσοστώσεων πρέπει να αυξηθεί με ισχύ από 1ης Ιουλίου 2010.3. Δεν είναι πλέον προς το συμφέρον της Ένωσης να συνεχίσει να παραχωρεί, το 2011, δασμολογικές ποσοστώσεις για ορισμένα προϊόντα τα οποία έτυχαν τέτοιων ποσοστώσεων το 2010. Οι ποσοστώσεις αυτές πρέπει, συνεπώς, να τερματισθούν από 1ης Ιανουαρίου 2011 και τα αντίστοιχα προϊόντα πρέπει να διαγραφούν από τον κατάλογο του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 7/2010.4. Λόγω του μεγάλου αριθμού των απαιτούμενων τροποποιήσεων, και για λόγους σαφήνειας, πρέπει να αντικατασταθεί εξ ολοκλήρου το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 7/2010.5. Επομένως, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 7/2010 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.6. Δεδομένου ότι οι δασμολογικές ποσοστώσεις πρέπει να αρχίσουν να ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου 2011, ο παρών κανονισμός πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή την ίδια ημερομηνία με άμεση ισχύ,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:Άρθρο 1Το παράρτημα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 7/2010 αντικαθίσταται από το κείμενο που περιλαμβάνεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.Άρθρο 2Με ισχύ από την 1η Ιουλίου 2010, στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 7/2010:- ο όγκος της δασμολογικής ποσόστωσης με αύξοντα αριθμό 09.2977 καθορίζεται σε 40.000 τόνους,- ο όγκος της δασμολογικής ποσόστωσης με αύξοντα αριθμό 09.2635 καθορίζεται σε 1.300.000 χλμ.Άρθρο 3Με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2011, στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 7/2010 παρεμβάλλονται οι σειρές για τις δασμολογικές ποσοστώσεις με αύξοντα αριθμό 09.2638, 09.2639, 09.2640, 09.2941, 09.2642 και 09.2643.Άρθρο 4Με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2011, στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 7/2010 διαγράφονται οι σειρές για τις δασμολογικές ποσοστώσεις με αύξοντα αριθμό 09.2002, 09.2604, 09.2611, 09.2807 και 09.2914.Άρθρο 5Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2011.Ωστόσο, το άρθρο 2 εφαρμόζεται από 1ης Ιουλίου 2010.Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.Βρυξέλλες, [...]Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΠΑΡΑΡΤΗΜΑ«ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΑύξων αριθμός |


text: Κωδικός ΣΟ | TARIC | Περιγραφή | Περίοδος ποσόστωσης | Ποσοστωτικός όγκος | Δασμός ποσόστωσης (%) |09.2849 | ex 0710 80 69 | 10 | Μανιτάρια του είδους Auricularia polytricha, μη βρασμένα ή βρασμένα σε νερό ή ατμό, κατεψυγμένα, που προορίζονται για την παρασκευή έτοιμων γευμάτων (1)(2) | 1.1.-31.12. | 700 τόνοι | 0 % |09.2913 | ex 2401 10 35 ex 2401 10 70 ex 2401 10 95 ex 2401 10 95 ex 2401 10 95 ex 2401 20 35 ex 2401 20 70 ex 2401 20 95 ex 2401 20 95 ex 2401 20 95 | 91 10 11 21 91 91 10 11 21 91 | Φυσικά καπνά ακατέργαστα ή που δεν έχουν βιομηχανοποιηθεί, ακόμη και κομμένα σε κανονική μορφή, με δασμολογική αξία όχι μικρότερη από 450 EUR/100 kg καθαρού βάρους, που προορίζονται για εξωτερικό περιτύλιγμα ή ενδιάμεσο περιτύλιγμα κατά την παραγωγή των προϊόντων της διάκρισης 2402 10 00 (1) | 1.1.-31.12. | 6.000 τόνοι | 0 % |09.2841 | ex 2712 90 99 | 10 | Μείγμα 1-αλκενίων, που περιέχει, κατά βάρος 80% ή περισσότερα 1-αλκένια με μήκος αλύσου 20 ή 22 άτομα άνθρακα | 1.1.-31.12. | 10.000 τόνοι | 0 % |09.2703 | ex 2825 30 00 | 10 | Οξείδια και υδροξείδια βαναδίου, που προορίζονται αποκλειστικά στην κατασκευή κραμάτων (1) | 1.1.-31.12. | 13.000 τόνοι | 0 % |09.2806 | ex 2825 90 40 | 30 | Τριοξείδιο του βολφραμίου, συμπεριλαμβανομένου κυανού οξειδίου του βολφραμίου | 1.1.-31.12. | 12.000 τόνοι | 0 % |09.2837 | ex 2903 49 80 | 10 | Βρωμοχλωρομεθάνιο | 1.1.-31.12. | 600 τόνοι | 0 % |09.2933 | ex 2903 69 90 | 30 | 1,3-Διχλωροβενζόλιο | 1.1.-31.12. | 2.600 τόνοι | 0 % |09.2950 | ex 2905 59 98 | 10 | 2-Χλωροαιθανόλη, που προορίζεται για την κατασκευή υγρών θειοπλαστικών της διάκρισης 4002 99 90 (1) | 1.1.-31.12. | 15.000 τόνοι | 0 % |09.2851 | ex 2907 12 00 | 10 | o-Κρεσόλη καθαρότητας 98,5% κατά βάρος ή περισσότερο | 1.1.-31.12. | 20.000 τόνοι | 0 % |09.2767 | ex 2910 90 00 | 80 | Αλλυλο-γλυκιδυλικός αιθέρας | 1.1.-31.12. | 2.500 τόνοι | 0 % |09.2624 | 2912 42 00 | Αιθυλοβανιλίνη (3-αιθοξύ-4-υδροξυβενζαλδεΐδη) | 1.1.-31.12. | 600 τόνοι | 0 % |*09.2638 | 2915 21 00 | 10 | Οξικό οξύ καθαρότητας 99 % και άνω κατά βάρος | 1.1.-31.12. | 500.000 τόνοι | 0 % |09.2972 | 2915 24 00 | Οξικός ανυδρίτης | 1.1.-31.12. | 20.000 τόνοι | 0 % |09.2769 | ex 2917 13 90 | 10 | Σεβακικό διμεθύλιο | 1.1.-31.12. | 1.300 τόνοι | 0 % |09.2634 | ex 2917 19 90 | 40 | Δωδεκανοδιοϊκό οξύ, με καθαρότητα, κατά βάρος, που υπερβαίνει 98,5% | 1.1.-31.12. | 4.600 τόνοι | 0 % |09.2808 | ex 2918 22 00 | 10 | ο-Ακετυλοσαλικυλικό οξύ | 1.1.-31.12. | 120 τόνοι | 0 % |09.2975 | ex 2918 30 00 | 10 | Βενζοφαινόνη-3,3’,4,4’-τετρακαρβοξυλικός διανιδρίτης | 1.1.-31.12. | 1.000 τόνοι | 0 % |09.2632


text: | ex 2921 22 00 | 10 | Εξαμεθυλενοδιαμίνη | 1.1.-31.12. | 35.000 τόνοι | 0 % |09.2602 | ex 2921 51 19 | 10 | o-φινελοδιαμίνη | 1.1.-31.12. | 1.800 τόνοι | 0 % |09.2977 | 2926 10 00 | Ακρυλο-νιτρίλιο | 1.1.-31.12. | 30.000 τόνοι | 0 % |09.2917 | ex 2930 90 13 | 90 | Κυστίνη | 1.1.-31.12. | 600 τόνοι | 0 % |09.2603 | ex 2930 90 99 | 79 | Δις(3-τριαιθοξυσιλυλοπροποπυλο)τετρασουλφίδιο | 1.1.-31.12. | 9.000 τόνοι | 0 % |09.2810 | 2932 11 00 | Τετραϋδροφουράνιο | 1.1.-31.12. | 20.000 τόνοι | 0 % |09.2955 | ex 2932 19 00 | 60 | Φλουρταμόνη/Flurtamone (ISO) | 1.1.-31.12. | 300 τόνοι | 0 % |09.2812 | ex 2932 29 85 | 77 | Εξαν-6-ολίδιο | 1.1.-31.12. | 4.000 τόνοι | 0 % |09.2615 | ex 2934 99 90 | 70 | Ριβονουκλεϊκό οξύ | 1.1.-31.12. | 110 τόνοι | 0 % |09.2945 | ex 2940 00 00 | 20 | Δ-Ξυλόζη | 1.1.-31.12. | 400 τόνοι | 0 % |09.2908 | ex 3804 00 00 | 10 | Λιγνοσουλφονικό νάτριο | 1.1.-31.12. | 40.000 τόνοι | 0 % |09.2889 | 3805 10 90 | Αιθέριο έλαιο που προκύπτει κατά την κατεργασία των ξύλων για την παρασκευή χαρτόμαζας με θειικό άλας | 1.1.-31.12. | 20.000 τόνοι | 0 % |09.2935 | ex 3806 10 00 | 10 | Κολοφώνια και ρητινικά οξέα από νωπές ελαιορρητίνες | 1.1.-31.12. | 280.000 τόνοι | 0 % |09.2814 | ex 3815 90 90 | 76 | Καταλύτης αποτελούμενος από διοξείδιο του τιτανίου και τριοξείδιο του βολφραμίου | 1.1.-31.12. | 2.200 τόνοι | 0 % |09.2829 | ex 3824 90 97 | 19 | Στερεό εκχύλισμα υπολείμματος αδιάλυτο σε αλυφατικούς διαλύτες, λαμβανόμενο κατά την εξαγωγή κολοφωνίου από το ξύλο, το οποίο παρουσιάζει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: — περιεκτικότητα κατά βάρος σε ρητινικά οξέα κατώτερη ή ίση του 30%, — βαθμό οξύτητας κατώτερο ή ίσο με 110, και — σημείο τήξεως ανώτερο των 100 °C | 1.1.-31.12. | 1.600 τόνοι | 0 % |09.2986 | ex 3824 90 97 | 76 | Μείγματα τριτοταγών αμινών, με κατά βάρος περιεκτικότητα: — 60% ή περισσότερο δοδεκυλοδιμεθυλαμίνης — 20% ή περισσότερο διμεθυλ(τετραδεκυλ)αμίνης — 0,5% ή περισσότερο δεκαεξιλοδιμεθυλαμύνης, που προορίζεται για την κατασκευή οξειδίων αμινών (1) | 1.1.-31.12. | 14.315 τόνοι | 0 % |09.2907 | ex 3824 90 97 | 86 | Μείγμα από φυτοστερόλες, υπό μορφή σκόνης, με περιεκτικότητα κατά βάρος: — σε στερόλες τουλάχιστον 75%, — όχι μεγαλύτερη από 25 % σε στανόλες, για χρήση στην παραγωγή στανολών/στερολών ή στανολεστέρων/στερολεστέρων (1) | 1.1.-31.12. | 2.500 τόνοι | 0 % |09.2140 | ex 3824 90 97 | 98 | Μείγμα τριτοταγών αμινών, με κατά βάρος περιεκτικότητα: — 2,0-4,0% της N,N-διμεθυλο-1-οκταναμίνης — κατ’ ελάχιστο όριο, 94% της N,N-διμεθυλο-1-δεκαναμίνης — κατ’ ανώτατο όριο, 2% της N,N-διμεθυλο-1-δωδεκαναμίνης | 1.1.-31.12. | 4.500 τόνοι | 0 % |09.2992 | ex 3902 30 00 | 93 | Συμπολυμερές προπυλενίου και βουτιλενίου, που περιέχει, κατά βάρος, όχι ολιγότερο από 60% αλλά


text: όχι περισσότερο από 68% προπυλένιο και όχι ολιγότερο από 32% αλλά όχι περισσότερο από 40% βουτιλένιο, ιξώδους συντήξεως που δεν υπερβαίνει 3.000 mPa στους 190° C, σύμφωνα με τη μέθοδο ASTM D 3236, που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί ως συγκολλητικό στην παραγωγή προϊόντων της διάκρισης 4818 40 (1) | 1.1.-31.12. | 1.000 τόνοι | 0 % |*09.2947 | ex 3904 69 80 | 95 | Πολύ(φθοριούχο βινιλιδένιο), σε μορφή σκόνης, που προορίζεται για την παρασκευή χρωμάτων ή βερνικιών για την επένδυση μετάλλων (1) | 1.1.-31.12. | 1.300 τόνοι | 0 % |*09.2639 | 3905 30 00 | Πολυ(βινυλική αλκοόλη) | 1.1.-31.12. | 18.000 τόνοι | 0 % |*09.2640 | ex 3905 99 90 | 91 | Πολυβινυλοβουτυράλη | 1.1.-31.12. | 8.000 τόνοι | 0 % |09.2616 | ex 3910 00 00 | 30 | Πολυδιμεθυλοσυλοξάνιο με βαθμό πολυμερισμού 2800 μονομερείς μονάδες (±100) | 1.1.-31.12. | 1.300 τόνοι | 0 % |*09.2816 | ex 3912 11 00 | 20 | Οξική κυτταρίνη σε μορφή νιφάδων | 1.1.-31.12. | 58.500 τόνοι | 0 % |*09.2641 | ex 3913 90 00 | 87 | Υαλουρονικό νάτριο, μη στείρο, με: — μέγιστο μέσο κατά βάρος μοριακό βάρος (Mw) 900 000, — μέγιστα επίπεδα ενδοτοξίνης 0,008 μονάδες ενδοτοξίνης (EU)/mg, — μέγιστη περιεκτικότητα σε αιθανόλη 1 % κατά βάρος, — μέγιστη περιεκτικότητα σε ισοπροπανόλη 0,5 % κατά βάρος | 1.1.-31.12. | 200 kg | 0 % |09.2813 | ex 3920 91 00 | 94 | Τριστρωματική μεμβράνη πολυβινυλοβουτυράλης συνεξώθησης με έγχρωμη ταινία χρωματικών διαβαθμίσεων, που περιέχει δις(2-αιθυλεξανικό) 2,2’-αιθυλενοδιοξυδιαιθύλιο ως πλαστικοποιητή σε κατά βάρος αναλογία 29% ή μεγαλύτερη, χωρίς όμως να υπερβαίνει το 31% | 1.1.-31.12. | 2 000 000 m2 | 0 % |09.2818 | ex 6902 90 00 | 10 | Τούβλα πυρίμαχα — μήκους ακμής μεγαλύτερου από 300mm και — περιεκτικότητας σε TiO2 όχι περισσότερο από 1% κατά βάρος και — περιεκτικότητας σε Al2O3 όχι περισσότερο από 0,4% κατά βάρος και — με μεταβολή όγκου λιγότερο από 9 % σε θερμοκρασία 1.700° C | 1.1.-31.12. | 75 τόνοι | 0 % |09.2815 | ex 6909 19 00 | 70 | Υποθέματα για καταλύτες ή φίλτρα, συνιστάμενα σε πορώδη κεραμικά υλικά, κυρίως από οξείδια αργιλίου και τιτανίου, με συνολικό όγκο που δεν υπερβαίνει τα 65 λίτρα και όπου υπάρχει τουλάχιστον ένας αυλός (ανοικτός σε ένα ή σε αμφότερα τα άκρα) ανά cm2 διατομής | 1.1.-31.12. | 380.000 μονάδες | 0 % |09.2628 | ex 7019 52 00 | 10 | Υαλοΰφασμα ενισχυμένο με ίνες ύαλου από πλαστική ύλη, βάρους 120 g/m2(±10 g/m2), που συνήθως χρησιμοποιείται για την κατασκευή οθονών κατά των εντόμων, πτυσσόμενες και σταθερού πλαισίου | 1.1.-31.12. | 350 000 m2 | 0 % |09.2799 | ex 7202 49 90 | 10 | Σιδηροχρώμιο που περιέχει κατά βάρος 1,5% αλλά όχι περισσότερο από 4% άνθρακα και όχι περισσότερο από 70% χρώμιο | 1.1.-31.12. | 50.000 τόνοι | 0 % |09.2629 | ex 7616 99 90 | 85 | Τηλεσκοπική λαβή αλουμινίου, που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή αποσκευών (1) | 1.1.-31.12. | 240.000 μονάδες |


text: 0 % |*09.2636 | ex 8411 82 80 | 20 | Βιομηχανικοί αεριοστρόβιλοι κινητήρες ισχύος 64 MW, προς ενσωμάτωση σε βιομηχανικά ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη φορτίου αιχμής/ περιόδου μεσαίου φορτίου που λειτουργούν λιγότερες από 5500 ώρες κατ’ έτος και με συντελεστή απόδοσης απλού κύκλου άνω του 40 % | 1.1.-31.12. | 10 μονάδες | 0 % |09.2763 | ex 8501 40 80 | 30 | Μονοφασικός ηλεκτροκινητήρας μεταγωγής, εναλλασσόμενου ρεύματος, ισχύος εξόδου που υπερβαίνει τα 750 W, ισχύος εισόδου άνω των 1 600 W, αλλά η οποία δεν υπερβαίνει τα 2 700 W, εξωτερικής διαμέτρου άνω των 120 mm (± 0,2 mm) αλλά η οποία δεν υπερβαίνει τα 135 mm (± 0,2 mm), ονομαστικής ταχύτητας περιστροφής άνω των 30 000 rpm, αλλά η οποία δεν υπερβαίνει τις 50 000 rpm, εφοδιασμένος με ανεμιστήρα επαγωγής αέρα, για χρήση στην κατασκευή ηλεκτρικών σκουπών (1) | 1.1.-31.12. | 2 000 000 μονάδες | 0 % |*09.2642 | ex 8501 40 80 | 40 | Συγκρότημα αποτελούμενο από — μονοφασικό ηλεκτροκινητήρα μεταγωγής, εναλλασσόμενου ρεύματος, ισχύος εξόδου 480 W και άνω, χωρίς όμως να υπερβαίνει τα 1400 W, ισχύος εισόδου άνω των 900 W, χωρίς όμως να υπερβαίνει τα 1600 W, εξωτερικής διαμέτρου άνω των 119,8 mm, χωρίς όμως να υπερβαίνει τα 135,2 mm και ονομαστικής ταχύτητας άνω των 30000 rpm, χωρίς όμως να υπερβαίνει τις 50000 rpm, και — ανεμιστήρα επαγωγής αέρα, για χρήση στην κατασκευή ηλεκτρικών σκουπών (1) | 1.1.-31.12. | 120.000 μονάδες | 0 % |*09.2633 | ex 8504 40 82 | 20 | Προσαρμογείς ηλεκτρικού ρεύματος, ισχύος έως 1 kVA, που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή συσκευών αποτρίχωσης (1) | 1.1.-31.12. | 4.500.000 μονάδες | 0 % |*09.2643 | ex 8504 40 82 | 30 | Πίνακες τροφοδοτικού ισχύος για χρήση στην κατασκευή εμπορευμάτων που υπάγονται στις κλάσεις 8521 και 8528 (1) | 1.1.-31.12. | 1.038.000 μονάδες | 0 % |09.2620 | ex 8526 91 20 | 20 | Διάταξη με λειτουργία προσδιορισμού θέσης για παγκόσμιο δορυφορικό σύστημα εντοπισμού (GPS) | 1.1.-31.12. | 3.000.000 μονάδες | 0 % |09.2003 | ex 8543 70 90 | 63 | Τασικατευθυνόμενη γεννήτρια συχνότητας αποτελούμενη από ενεργητικά και παθητικά στοιχεία συναρμολογημένα σε τυπωμένο κύκλωμα, περικλεισμένο σε κιβώτιο του οποίου οι δεν υπερβαίνουν τα 30 Χ 30 mm | 1.1.-31.12. | 1.400.000 μονάδες | 0 % |*09.2635 | ex 9001 10 90 | 20 | Οπτικές ίνες για την κατασκευή καλωδίων γυάλινων οπτικών ινών της κλάσης 8544 (1) | 1.1.-31.12. | 2 600 000 km | 0 % |09.2631 | ex 9001 90 00 | 80 | Γυάλινοι φακοί, πρίσματα και συγκολλημένα μεταξύ τους στοιχεία που δεν έχουν συναρμολογηθεί, για χρήση στην παραγωγή προϊόντων των κωδικών ΣΟ 9005, 9013 και 9015 (1) | 1.1.-31.12. | 5.000.000 μονάδες | 0 % |(1) | Η απαλλαγή από δασμούς ή η μείωση αυτών υπόκειται στους όρους που προβλέπονται στις σχετικές ενωσιακές διατάξεις εν όψει του τελωνειακού ελέγχου της χρήσης των εν λόγω εμπορευμάτων (βλέπε άρθρα 291 έως 300 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής (ΕΕ L 253 της 11. 10. 1993,


text: σ. 1)). |(2) | Ωστόσο, το μέτρο δεν χορηγείται όταν η επεξεργασία πραγματοποιείται από επιχειρήσεις λιανικής πώλησης ή επιχειρήσεις εστιάσεως. |* | Νέα, τροποποιημένη ή παρατεταμένης ισχύος δασμολογική κλάση |» ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΓΙΑ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΙΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΑ ΕΣΟΔΑ1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ:Κανονισμός του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 7/2010 σχετικά με το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης αυτόνομων ενωσιακών δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα γεωργικά και βιομηχανικά προϊόντα2. ΓΡΑΜΜΕΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΚεφάλαιο και άρθρο: Κεφάλαιο 12, άρθρο 120Ποσό εγγεγραμμένο στον προϋπολογισμό για το έτος 2010: 14.079.700.000 ευρώ Ποσό εγγεγραμμένο στον προϋπολογισμό για το έτος 2011: 14.079.700.000 ευρώ (ΣΠ 2011)3. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ( Η πρόταση δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσειςx( Πρόταση χωρίς δημοσιονομική επίπτωση στις δαπάνες, αλλά με δημοσιονομική επίπτωση στα έσοδα – η επίπτωση στα έσοδα είναι η ακόλουθη:(εκατ. ευρώ, μέχρι πρώτου δεκαδικού ψηφίου)Γραμμή προϋπολογισμού | Έσοδα[3] | Περίοδος 6 μηνών, από την 01/07/2010 | [2011] |Άρθρο 120 | Επιπτώσεις επί των ιδίων πόρων | - 0.2 | - 9.2 |ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΙσχύει από 1. 7.2010:Δασμολογικές ποσοστώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 2Περιγραφή του προϊόντος | Όγκος των ποσοστώσεων (μονάδα/τόνοι) | Εκτιμώμενη τιμή (ευρώ ανά τόνο, χλμ) | Δασμός (%) (ΚΔ 2011) | Ποσοστωτικός δασμός (%) | Αναμενόμενη απώλεια εσόδων (σε ευρώ) |Ακετονιτρίλιο (ACN) 09.2977 | + 10.000 τόνοι (αρχική ποσότητα: 30.000 τόνοι) | 900 | 2,9 | 0 | 261.000 |Οπτικές ίνες 09.2635 | + 150.000 χλμ (αρχική ποσότητα: 1.150.000 χλμ) | 6.66 | 2,9 | 0 | 28.971 |Συνολική απώλεια εσόδων: (289.971 ευρώ – 72.493 ευρώ) = 217.478 ευρώ καθαρά.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIΙσχύει από 1. 1.2011:Δασμολογικές ποσοστώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3Περιγραφή του προϊόντος | Διακύμανση του όγκου της ποσόστωσης (τόνοι/γρ.) | Εκτιμώμενη τιμή (ευρώ ανά τόνο/χλγ/μονάδα) | Δασμός (%) (ΚΔ 2011) | Ποσοστωτικός δασμός (%) | Αναμενόμενη διακύμανση της απώλειας εσόδων σε σχέση με την προηγούμενη ποσοστωτική περίοδο (σε ευρώ) |09.2638 Οξικό οξύ | + 500 τόνοι (αρχική ποσότητα: 0 τόνοι) | 260.000 ευρώ/τόνο | 5,5 | 0 | 7.150.000 |09.2639 Οινόπνευμα | + 18.000 τόνοι (αρχική ποσότητα: 0 τόνοι) | 1.825 ευρώ/τόνο | 6,5 | 0 | 2.135.250 |09.2640 Βουτυράλη | + 500 τόνοι (αρχική ποσότητα: 0 τόνοι) | 3.580 ευρώ/τόνο | 6,5 | 0 | 116.350 |09.2641 Ενώσεις του υαλουρονικού οξέος | + 200 χλγ (αρχική ποσότητα: 0 τόνοι) | 173.081 ευρώ/χλγ | 6,5 | 0 | 2.250.053 |09.2642 Συναρμολόγηση | + 120.000 μονάδες (αρχική ποσότητα: 0 μονάδες) | 6,76 ευρώ/μονάδα | 2,7 | 0 | 21.902 |09.2643 Πίνακας | + 1.038.000 μονάδες (αρχική ποσότητα: 0 μονάδες) | 17,50 ευρώ/μονάδα | 3,3 | 0 | 599.445 |Συνολική απώλεια εσόδων σε σχέση με την προηγούμενη ποσοστωτική περίοδο:(12.273.000 ευρώ – 3.068.250 ευρώ) = 9.204.750 ευρώ καθαρά.4. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣΟι διατάξεις για τη διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων προβλέπουν τα μέτρα που απαιτούνται για την πρόληψη και την προστασία από την απάτη και τις παρατυπίες.5. ΑΛΛΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ[1] ΕΕ C της σ. .[2] EE L 3 της 7.1.2010, σ. 1.[3] Όσον αφορά τους παραδοσιακούς ιδίους πόρους (γεωργικές εισφορές, εισφορές ζάχαρης, δασμούς), τα αναγραφόμενα ποσά πρέπει να είναι


text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 14.9.2015
 COM(2015) 447 final
 2015/0204(NLE)
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 609/2014 για τις μεθόδους και τη διαδικασία απόδοσης των παραδοσιακών ιδίων πόρων και των ιδίων πόρων που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ και για τα μέτρα αντιμετώπισης των ταμειακών αναγκών
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.
 ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 Το Συμβούλιο και η Επιτροπή συμφώνησαν σε μια κοινή δήλωση που επισυνάπτεται στα πρακτικά του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2014, κατόπιν έγκρισης της νομοθετικής δέσμης μέτρων για τους ιδίους πόρους, η οποία αποτελείται από την απόφαση αριθ. 335/2014 για το σύστημα των ιδίων πόρων της Ένωσης (η απόφαση περί ιδίων πόρων), τον κανονισμό αριθ. 608/2014 για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής και τον κανονισμό αριθ. 609/2014 για τις μεθόδους και τη διαδικασία απόδοσης των παραδοσιακών ιδίων πόρων και των ιδίων πόρων που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ και για τα μέτρα αντιμετώπισης των ταμειακών αναγκών.
 Η απόφαση περί ιδίων πόρων είναι το βασικό νομικό μέσο για τον καθορισμό των κυρίων στοιχείων του συστήματος, όπως ο κατάλογος των ιδίων πόρων και τα ανώτατα όρια για τις πιστώσεις αναλήψεως υποχρεώσεων και τις πιστώσεις πληρωμών (εξ ου και το μέγεθος του προϋπολογισμού της Ένωσης). Τα μέτρα εφαρμογής για το σύστημα ιδίων πόρων προκύπτουν από δύο άρθρα της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ):
 –Ο νέος κανονισμός αριθ. 608/2014 για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής βασίζεται στο άρθρο 311 τέταρτο εδάφιο της ΣΛΕΕ (που εισήγαγε η Συνθήκη της Λισαβόνας) και σήμερα περιλαμβάνει κανόνες σχετικά με τον υπολογισμό και την εγγραφή του ετήσιου υπολοίπου στον προϋπολογισμό, καθώς και για τα μέτρα ελέγχου και εποπτείας.
 –Ο κανονισμός αριθ. 609/2014, ο οποίος είναι αναδιατύπωση του κανονισμού αριθ. 1150/2000, βασίζεται στο άρθρο 322 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ και αφορά τους κανόνες για την απόδοση των ιδίων πόρων και τα μέτρα για την αντιμετώπιση των ταμειακών αναγκών. Περιέχει πρακτικές ρυθμίσεις όσον αφορά τη βεβαίωση των παραδοσιακών ιδίων πόρων, τη φύλαξη των δικαιολογητικών, τη διοικητική συνεργασία, τον εφαρμοστέο συντελεστή για τον ίδιο πόρο που βασίζεται στο ΑΕΕ, τους λογαριασμούς που πρέπει να τηρούνται για τους ιδίους πόρους, το χρονοδιάγραμμα για την απόδοσή τους και για την πραγματοποίηση προσαρμογών και τις διατάξεις για την ταμειακή διαχείριση και τα μη ανακτήσιμα ποσά.
 Αμφότεροι οι κανονισμοί θα τεθούν σε ισχύ την ίδια ημέρα με την απόφαση αριθ. 335/2014 κατόπιν έγκρισης της εν λόγω απόφασης από όλα τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς τους κανόνες. Η δέσμη μέτρων θα ισχύσει αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου 2014.
 Στην προαναφερόμενη κοινή δήλωση της 26ης Μαΐου 2014, η Επιτροπή δεσμεύτηκε να υποβάλει πρόταση για το άρθρο 12 του κανονισμού αριθ. 609/2014, προκειμένου να επιτραπεί η αναθεώρηση της διαδικασίας για τον υπολογισμό των τόκων επί των ποσών που αποδίδονται καθυστερημένα. Η δήλωση αναφέρει επίσης ότι το/τα επιτόκιο(-α) πρέπει να τηρούν την αρχή της αναλογικότητας, διασφαλίζοντας παράλληλα την ομαλή λειτουργία του συστήματος για την κάλυψη των ταμειακών αναγκών.
 Εκτός από τους κανόνες περί επιτοκίων, η παρούσα πρόταση, που βασίζεται στο άρθρο 322 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, εξετάζει, επίσης,


text:
τη διαδικασία για την ετήσια προσαρμογή των ιδίων πόρων που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ καθώς η πιο πρόσφατη τροποποίηση που εισήχθη στο πλαίσιο του πρωτοφανούς μεγέθους των προσαρμογών κατά το 2014 δεν θα ισχύει πλέον μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού αριθ. 609/2014.
 Επιπλέον, προτείνονται κάποιες άλλες διευκρινίσεις και βελτιώσεις στις ισχύουσες ρυθμίσεις, κυρίως τεχνικής φύσης. Αντικατοπτρίζουν την πιο πρόσφατη εμπειρία και τα διδάγματα που αντλήθηκαν όσον αφορά τους λογαριασμούς των ιδίων πόρων, τη διαχείριση των ταμειακών πόρων της Επιτροπής κατά το πρώτο εξάμηνο, την αξιολόγηση των στοιχείων του ΑΕΕ από την Επιτροπή (Eurostat), τον αντίκτυπο των ποινικών ερευνών σχετικά με τη βεβαίωση και τη απόδοση των παραδοσιακών ιδίων πόρων και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με μη ανακτήσιμα ποσά των παραδοσιακών ιδίων πόρων.
 Στη συνέχεια, παρουσιάζονται τα κίνητρα για τις τροποποιήσεις που προτείνει η Επιτροπή.
 2.
 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 (1) Λογαριασμοί της Επιτροπής για τους ιδίους πόρους (άρθρο 9 του κανονισμού αριθ. 609/2014)
 α) Καθορισμός των φορέων που ευθύνονται για το άνοιγμα και τη διατήρηση του λογαριασμού:
 Σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού αριθ. 609/2014 τα κράτη μέλη πρέπει να τηρούν λογαριασμό των ιδίων πόρων τους στο όνομα της Επιτροπής στα δημόσια ταμεία τους ή να ορίζουν έναν οργανισμό για τον σκοπό αυτό. Στην πράξη, όλα τα κράτη μέλη που δεν έχουν επιλέξει το δημόσιο ταμείο έχουν ορίσει την εθνική κεντρική τράπεζα. Το άρθρο 9 πρέπει να αντικατοπτρίζει την εν λόγω πρακτική διευκρινίζοντας ότι δύνανται να οριστούν μόνο οι κεντρικές τράπεζες. Επιπλέον, αυτό θα αποτρέψει την έκθεση του προϋπολογισμού της ΕΕ σε ενδεχόμενους χρηματοοικονομικούς κινδύνους που συνδέονται με την τήρηση των ιδίων πόρων της Επιτροπής σε λογαριασμούς που ανοίχτηκαν σε εμπορικές τράπεζες· μια τέτοια κατάσταση πρέπει να αποφεύγεται λόγω των περιορισμών που επιβάλλει ο εν λόγω κανονισμός σχετικά με τις δυνατότητες της Επιτροπής να αντλεί κεφάλαια από τους λογαριασμούς ιδίων πόρων. Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή, η εν λόγω τροποποίηση προστέθηκε στο άρθρο 6 του κανονισμού αριθ. 609/2014 όσον αφορά την καταχώριση στα λογιστικά βιβλία και τη γνωστοποίηση, και στο άρθρο 15 όσον αφορά την εκτέλεση εντολών πληρωμής.
 β) Διασφάλιση ότι οι λογαριασμοί ιδίων πόρων τηρούνται χωρίς επιβολή τελών και αρνητικών επιτοκίων:
 Οι εν λόγω λογαριασμοί που ανοίγονται από τα κράτη μέλη στο όνομα της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού αριθ. 609/2014 για τον σκοπό της κατάθεσης ιδίων πόρων της ΕΕ, μέχρι να χρειαστεί να χρησιμοποιηθούν από την Επιτροπή για την εκτέλεση πληρωμών, θα πρέπει να τηρούνται χωρίς την επιβολή τελών, αλλά και χωρίς την επιβολή επιτοκίων (θετικών ή αρνητικών). Σκοπός της διάταξης αυτής είναι να μην υπάρξουν απώλειες στον προϋπολογισμό της ΕΕ.
 Λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 14 παράγραφος 1 του κανονισμού αριθ. 609/2014, οι οποίες περιορίζουν τη δυνατότητα άντλησης κεφαλαίων από την Επιτροπή στον βαθμό που απαιτείται για την εκτέλεση του προϋπολογισμού, κάθε τέλος που εφαρμόζεται στους λογαριασμούς αυτούς θα ισοδυναμεί με μείωση των διαθέσιμων κεφαλαίων στον προϋπολογισμό της ΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει επίσης να αποφευχθεί η επιβολή αρνητικού επιτοκίου καθώς έχει την ίδια αρνητική συνέπεια με την επιβολή


text:
τελών. Η επιβολή τελών ή αρνητικού επιτοκίου σε ορισμένους από τους εν λόγω λογαριασμούς της Επιτροπής θα οδηγήσει επίσης σε άνιση μεταχείριση των κρατών μελών καθώς, σύμφωνα με τις αρχές της αλληλεγγύης και της κοινής χρηματοδότησης του προϋπολογισμού της ΕΕ, τα άλλα κράτη μέλη θα πρέπει να αντισταθμίσουν την εν λόγω απώλεια μέσω των πόρων που βασίζονται στο ΑΕΕ. Ως εκ τούτου, προτείνεται το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να παρέχει αντιστάθμιση στον προϋπολογισμό της ΕΕ για οποιαδήποτε τέλη ή αρνητικά επιτόκια που επιβάλλονται στον λογαριασμό ιδίων πόρων που έχει ανοιχθεί στο όνομα της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού αριθ. 609/2014.
 Η τροποποίηση αυτή διασφαλίζει περαιτέρω ότι ο προϋπολογισμός της ΕΕ δεν επηρεάζεται αρνητικά από την απόφαση 2014/337/ΕΕ (ΕΚΤ/2014/23) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 5ης Ιουνίου 2014
 1
 , όπου προβλέπεται αρνητικό επιτόκιο το οποίο συνεπάγεται την υποχρέωση καταβολής πληρωμής του κατόχου της κατάθεσης στην αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα (ΕθνΚΤ), συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος της εν λόγω ΕθνΚΤ να χρεώνει αναλόγως τον σχετικό κρατικό λογαριασμό καταθέσεων, ή από παρόμοιες αποφάσεις άλλων κεντρικών τραπεζών της ΕΕ στις οποίες πρέπει να τηρούνται οι λογαριασμοί ιδίων πόρων της ΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού αριθ. 609/2014. Η υποχρέωση παροχής αντιστάθμισης θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι το κόστος των τυχόν αρνητικών επιτοκίων που έχουν ήδη επιβληθεί σε λογαριασμούς ιδίων πόρων κατόπιν της εν λόγω απόφασης της ΕΚΤ δεν βαρύνει τον προϋπολογισμό της ΕΕ, δηλαδή όλα τα κράτη μέλη. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι, μέχρι στιγμής, η Επιτροπή δεν ζήτησε από τα κράτη μέλη να καταβάλουν αντιστάθμισμα στους λογαριασμούς ιδίων πόρων, σε περίπτωση θετικών καταθετικών επιτοκίων της ΕΚΤ.
 γ) Συμπληρωματικές διευκρινίσεις:
 Για λόγους ασφάλειας δικαίου, πρέπει να διευκρινισθεί ότι οι λογαριασμοί των ιδίων πόρων της Επιτροπής που αναφέρονται στο άρθρο 9 δύνανται να χρεωθούν μόνο κατόπιν εντολής της Επιτροπής, όταν το καθαρό ποσό των ιδίων πόρων που οφείλεται σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία είναι αρνητικό (δηλαδή, όταν ένα κράτος μέλος πρόκειται να λάβει κεφάλαια). Τυχόν εγγραφές στον εν λόγω λογαριασμό πραγματοποιούνται σύμφωνα με την ανωτέρω αρχή. Πρόκειται για μια ρητή διευκρίνιση των ήδη υφιστάμενων απαιτήσεων.
 (2) Επίσπευση των μηνιαίων δωδεκατημορίων των ιδίων πόρων που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ (άρθρο 10 παράγραφος 3 του κανονισμού αριθ. 609/2014)
 Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 του κανονισμού αριθ. 609/2014, σε συνάρτηση με την ταμειακή κατάσταση της Ένωσης, όσον αφορά τις ειδικές ανάγκες που σχετίζονται με την πληρωμή των δαπανών του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ), τα κράτη μέλη είναι δυνατόν να κληθούν να επισπεύσουν κατά έναν ή δύο μήνες, εντός του πρώτου τριμήνου του έτους, τα μηνιαία δωδεκατημόρια των ιδίων πόρων που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ.
 Κατά τα τελευταία έτη, λόγω των υψηλών μηνιαίων πληρωμών για το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία (ΕΔΕΤ) κατά τους πρώτους μήνες του έτους, η Επιτροπή έχει επανειλημμένα αντιμετωπίσει δυσκολίες στην έγκαιρη εκτέλεση όλων των πληρωμών, λόγω προσωρινών ελλείψεων ταμειακών πόρων ύψους έως και 6 δισεκατ. ευρώ κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους. Ως εκ τούτου, πρέπει να


text:
είναι δυνατή η επίσπευση ενός άλλου δωδεκατημορίου κατά τους πρώτους έξι μήνες του έτους, εάν είναι απαραίτητο, και αυτό να ισχύει επίσης για την πληρωμή των δαπανών των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων (ΕΔΕΤ). Αυτή η περιορισμένη πρόσθετη ευελιξία θα συνδράμει την Επιτροπή ώστε να συμμορφωθεί με τις κανονιστικές απαιτήσεις των πληρωμών.
 (3) Εξορθολογισμός των ετήσιων προσαρμογών των ιδίων πόρων που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ (άρθρο 10 παράγραφοι 4 έως 7 του κανονισμού αριθ. 609/2014)
 Σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού αριθ. 1150/2000, η προσαρμογή των ιδίων πόρων που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ πραγματοποιείται κάθε έτος την πρώτη εργάσιμη ημέρα του Δεκεμβρίου.
 Οι προσαρμογές αυτές διαφέρουν από έτος σε έτος και μπορεί να είναι θετικές (συμπληρωματικές πληρωμές που απαιτούνται από τα κράτη μέλη) ή αρνητικές (ποσά που πρέπει να επιστραφούν στα κράτη μέλη). Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, οι εν λόγω προσαρμογές δύνανται να έχουν ως αποτέλεσμα πολύ υψηλά ποσά. Για τα κράτη μέλη, η υποχρέωση απόδοσης τόσο υψηλών ποσών μπορεί να αντιπροσωπεύει ιδιαίτερα μεγάλη οικονομική επιβάρυνση, που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές δημοσιονομικές πιέσεις, ιδίως προς το τέλος του έτους. Ομοίως, η υποχρέωση της Επιτροπής να επιστρέψει μεγάλα ποσά, εάν το συνολικό ποσό των προσαρμογών είναι αρνητικό, ενδέχεται να οδηγήσει σε μια δύσκολη κατάσταση ταμειακών διαθεσίμων κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου του έτους.
 Όπως καταδεικνύουν τα στοιχεία που λήφθηκαν τον Σεπτέμβριο/Οκτώβριο του 2014, οι προσαρμογές ενδέχεται να είναι εξαιρετικά υψηλές για τον ίδιο πόρο που βασίζεται στο ΑΕΕ, λόγω των σημαντικών αναθεωρήσεων που έγιναν από τα κράτη μέλη στα στοιχεία του ΑΕΕ των προηγούμενων ετών.
 Ως εκ τούτου, μετά από πρόταση της Επιτροπής, το Συμβούλιο ενέκρινε στις 18 Δεκεμβρίου του 2014 τον κανονισμό αριθ. 1377/2014 για την τροποποίηση του κανονισμού αριθ. 1150/2000
 2
 , σύμφωνα με τον οποίο επιτρέπεται στα κράτη μέλη, με αναδρομική ισχύ από τις 30 Νοεμβρίου 2014, να αποδίδουν τις προσαρμογές μέχρι την πρώτη εργάσιμη ημέρα του Σεπτεμβρίου του επόμενου έτους σε εξαιρετικές περιπτώσεις.
 Ο κανονισμός αριθ. 1150/2000, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό αριθ. 1377/2014 θα καταργηθεί μόλις τεθεί σε ισχύ ο κανονισμός αριθ. 609/2014, δηλαδή την ίδια ημέρα με την απόφαση περί ιδίων πόρων αριθ. 335/2014 κατόπιν έγκρισης της εν λόγω απόφασης από όλα τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις αντίστοιχες συνταγματικές τους απαιτήσεις. Ως εκ τούτου, η παρούσα τροποποίηση θα πρέπει επίσης να εξετάσει το θέμα των προσαρμογών του ΦΠΑ και του ΑΕΕ.
 Ενώ η προτεινόμενη τροποποίηση διατηρεί τη μέθοδο υπολογισμού, ωστόσο, τροποποιεί το χρονοδιάγραμμα γνωστοποίησης και την ημερομηνία λήξης της προθεσμίας για την απόδοση των προσαρμογών. Επιπλέον, αντιμετωπίζει το ζήτημα των υψηλών αρνητικών προσαρμογών.
 Τα κράτη μέλη οφείλουν να διαβιβάζουν στην Επιτροπή κατά το έτος ν τα στοιχεία του ΦΠΑ και του ΑΕΕ για το έτος ν - 1 και τα προηγούμενα έτη, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού αριθ. 1553/89 και το άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 1287/2003. Σε αυτή τη βάση, η Επιτροπή θα υπολογίζει τις προσαρμογές και τα ακριβή οριστικά ποσά θα γνωστοποιούνται επισήμως στα κράτη μέλη τον Ιανουάριο του έτους ν+1.


text:
Ταυτόχρονα, η Επιτροπή θα παράσχει έναν υπολογισμό για την ανακατανομή του συνολικού ποσού των προσαρμογών μεταξύ των κρατών μελών, σύμφωνα με το αντίστοιχο μερίδιο στο ΑΕΕ όλων των κρατών μελών («η κλείδα ΑΕΕ») όσον αφορά τον προϋπολογισμό του έτους ν+1
 3
 . Δεν θα προβλέπεται πλέον διορθωτικός προϋπολογισμός για τον σκοπό αυτό καθώς οι προσαρμογές θα ανακατανέμονται αυτόματα και άμεσα. Πρόκειται για σημαντική απλοποίηση του ισχύοντος συστήματος.
 Η διαφορά μεταξύ του μεμονωμένου ποσού των προσαρμογών του ΦΠΑ και του ΑΕΕ για ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος και του αποτελέσματος της ανακατανομής για το εν λόγω κράτος μέλος θα πρέπει να εγγράφεται στους λογαριασμούς των ιδίων πόρων στο πλαίσιο του άρθρου 9 την πρώτη εργάσιμη ημέρα του Ιουνίου του έτους ν+1. Καθώς τα κράτη μέλη θα ενημερώνονται πολύ νωρίτερα δυνάμει της προτεινόμενης διαδικασίας, δεν θα υπάρχει πλέον ανάγκη για την επιβολή ειδικών κανόνων όσον αφορά ποσά που είναι εξαιρετικά υψηλά. Το νέο χρονοδιάγραμμα προσαρμογών του ΦΠΑ και του ΑΕΕ δεν θα συμπίπτει πλέον με την προσαρμογή σε περίπτωση μη συμμετοχής βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού αριθ. 609/2014 για τα κράτη μέλη που δεν συμμετέχουν στη χρηματοδότηση μιας ειδικής δράσης ή πολιτικής της Ένωσης. Όσον αφορά την προσαρμογή σε περίπτωση μη συμμετοχής, της οποίας ο δημοσιονομικός αντίκτυπος είναι περιορισμένος
 4
 , διατηρείται η τρέχουσα ημερομηνία λήξης της προθεσμίας, δηλαδή, η πρώτη εργάσιμη ημέρα του Δεκεμβρίου.
 Οι εθνικοί λογιστικοί κανόνες της ΕΕ ορίζονται στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Λογαριασμών (ΕΣΛ 2010). Οι εν λόγω κανόνες εφαρμόζουν τη μέθοδο λογιστικής σε δεδουλευμένη βάση στην καταγραφή των οικονομικών ροών – «όταν δημιουργείται, μετασχηματίζεται ή εξαφανίζεται η οικονομική αξία, ή όταν εμφανίζονται, μετασχηματίζονται ή διαγράφονται απαιτήσεις και υποχρεώσεις». Σύμφωνα με το ΕΣΛ 2010, οι δημοσιονομικές συνεισφορές των κρατών μελών που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ καταγράφονται στις δαπάνες της γενικής κυβέρνησης, ως μια άλλη τρέχουσα μεταφορά που υπάγεται την ειδική κατηγορία D.76 και έχει αντίκτυπο στο δημόσιο έλλειμμα. Οι συνεισφορές που επιστρέφονται στα κράτη μέλη της ΕΕ συμψηφίζονται με τις εν λόγω τρέχουσες μεταφορές. Οι επιπτώσεις των δημοσίων δαπανών όσον αφορά τις προσαρμογές των ιδίων πόρων που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ θα πρέπει να καταγράφονται όταν τα ποσά αυτά καθορίζονται αμετάκλητα και επομένως πρέπει να καταβληθούν. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι προτείνεται ο αμετάκλητος καθορισμός των ποσών και η λήξη της προθεσμίας καταβολής τους κατά το έτος ν+1, αυτό είναι το έτος το οποίο θα θεωρείται σημαντικό για τη στατιστική καταγραφή των προσαρμογών, καθώς και για τους σκοπούς του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
 (4) Μετάθεση της προθεσμίας παραγραφής των στοιχείων του ΑΕΕ κατά το τέταρτο έτος μετά από ένα συγκεκριμένο οικονομικό έτος (άρθρο 10 παράγραφος 7 του κανονισμού αριθ. 609/2014)
 Επί του παρόντος, τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στην Επιτροπή τα στοιχεία για το μακροοικονομικό μέγεθος ΑΕΕ και τις συνιστώσες του μέχρι τις 22 Σεπτεμβρίου κάθε έτους (άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 1287/2003), ενώ τυχόν τροποποιήσεις του ΑΕΕ μπορούν να ληφθούν υπόψη μόνο μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου του τέταρτου έτους έπειτα από ένα συγκεκριμένο οικονομικό έτος. Κατά συνέπεια, προβλέπεται πολύ σύντομο


text:
χρονικό διάστημα για την αξιολόγηση τυχόν τροποποιήσεων που διαβιβάζονται κατά το έτος ν+4 σε σχέση με το έτος ν. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα στοιχεία του ΑΕΕ για το έτος ν μπορούν ακόμη να επαληθευθούν και να επικυρωθούν από την επιτροπή ΑΕΕ, η προθεσμία παραγραφής που ορίζεται στο άρθρο 10 παράγραφος 7 του κανονισμού αριθ. 609/2014 πρέπει να παραταθεί από τις 30 Σεπτεμβρίου στις 30 Νοεμβρίου του έτους ν+4.
 Κατά συνέπεια, η ελάχιστη περίοδος σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού αριθ. 609/2014 για τη φύλαξη των δικαιολογητικών που αφορούν τις στατιστικές διαδικασίες και βάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3 του κανονισμού αριθ. 1287/2003 πρέπει επίσης να παραταθεί από τις 30 Σεπτεμβρίου στις 30 Νοεμβρίου του έτους ν+4.
 (5) Εξορθολογισμός της δομής του άρθρου 10 του κανονισμού αριθ. 609/2014
 Το άρθρο 10 του κανονισμού αριθ. 609/2014 περιλαμβάνει επί του παρόντος 9 παραγράφους και περισσότερα από 20 εδάφια. Προκειμένου να βελτιωθεί η αναγνωσιμότητα, θα πρέπει να διαιρεθεί σε 3 ξεχωριστά άρθρα, να προστεθούν τίτλοι σε καθένα από αυτά και να αριθμηθούν οι παράγραφοι, εφόσον κρίνεται σκόπιμο.
 (6) Επιτόκιο (άρθρο 12 του κανονισμού αριθ. 609/2014)
 Το επιτόκιο που ορίζεται στο άρθρο 12 αφορά επί του παρόντος ένα βασικό επιτόκιο (επιτόκιο κύριας αναχρηματοδότησης της ΕΚΤ – ή της εθνικής κεντρικής τράπεζας των κρατών μελών εκτός της ζώνης του ευρώ), μια σταθερή ετήσια αύξηση κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες και μια μεταβλητή αύξηση κατά 0,25 ποσοστιαίες μονάδες ανά μήνα καθυστέρησης. Το επιτόκιο εφαρμόζεται για όλη την περίοδο υπερημερίας.
 Δεδομένου ότι η Επιτροπή, κατά τη συνήθη πορεία της εκτέλεσης του προϋπολογισμού, δεν μπορεί να πραγματοποιήσει υπερανάληψη από τους λογαριασμούς της, καθίσταται απαραίτητη η έγκαιρη καταβολή των ιδίων πόρων. Το σημερινό σύστημα έχει συμβάλει στη διασφάλιση της έγκαιρης και στο ακέραιο απόδοσης των ιδίων πόρων που απαιτούνται για την εκτέλεση του προϋπολογισμού
 5
 . Οι αναθεωρημένοι κανόνες σχετικά με τους τόκους θα πρέπει να διατηρήσουν το κίνητρο αυτό. Επιπλέον, η ομοιομορφία των κανόνων θα πρέπει επίσης να διατηρηθεί για λόγους σαφήνειας και ασφάλειας δικαίου.
 Προκειμένου να ενισχυθεί η ομαλή λειτουργία του συστήματος, δηλαδή η έγκαιρη και στο ακέραιο καταβολή των ιδίων πόρων, η σταθερή αύξηση θα πρέπει να ανέλθει στις 3,5 ποσοστιαίες μονάδες (αυτό είναι, μεταξύ άλλων, το ποσοστό που ισχύει για τα ποσά που πρέπει να ανακτηθούν σύμφωνα με το άρθρο 83 παράγραφος 2 στοιχείο β των κανόνων εφαρμογής του δημοσιονομικού κανονισμού, εφόσον το δεσμευτικό γεγονός δεν είναι δημόσια σύμβαση προμηθειών ή υπηρεσιών). Αυτό θα εξασφαλίσει ότι δεν θα παρακρατείται η πληρωμή των ιδίων πόρων, όταν το κόστος αναχρηματοδότησης στις χρηματαγορές είναι χαμηλότερο από το καταβλητέο επιτόκιο. Η πρόταση θα πρέπει ιδίως να εμποδίζει τις (μικρές) καθυστερήσεις στην απόδοση των μηνιαίων δωδεκατημορίων των ιδίων πόρων που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ, που αποτελούν σήμερα πάνω από το 80% των εσόδων του προϋπολογισμού της ΕΕ.
 Από την άλλη πλευρά, καθώς οι ισχύοντες κανόνες δύνανται να επιφέρουν πολύ υψηλά επιτόκια για μακρές περιόδους καθυστέρησης, η μέγιστη ετήσια αύξηση του βασικού επιτοκίου θα πρέπει να περιορίζεται στις 20 ποσοστιαίες μονάδες και το αυξημένο επιτόκιο θα εφαρμόζεται για όλη


text:
την περίοδο υπερημερίας. Το εν λόγω ανώτατο όριο εξασφαλίζει την αναλογικότητα, καθώς έπειτα από 5,5 έτη καθυστέρησης δεν θα πραγματοποιείται περαιτέρω αύξηση του επιτοκίου. Η παρούσα τροποποίηση θα επιλύσει την κύρια ανησυχία ορισμένων κρατών μελών όσον αφορά μεμονωμένες περιπτώσεις πολύ υψηλών επιτοκίων λόγω μεγάλων καθυστερήσεων στον τομέα των παραδοσιακών ιδίων πόρων. Στην πραγματικότητα, με βάση τα στοιχεία για τα ποσά των τόκων που ανακτώνται κατά τα τελευταία 5 χρόνια, το ανώτατο όριο των 20 ποσοστιαίων μονάδων θα οδηγήσει σε μείωση των τόκων που οφείλονται από τα κράτη μέλη κατά περισσότερο από 30%.
 Οι νέοι κανόνες ισχύουν για τα ποσά των ιδίων πόρων που οφείλονται μετά την έναρξη ισχύος του προτεινόμενου κανονισμού. Ωστόσο, προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση, ο καθορισμός ανωτάτου ορίου του επιτοκίου θα εφαρμόζεται και στην περίπτωση γνωστοποίησης του ποσού των ιδίων πόρων στην Επιτροπή ή στα κράτη μέλη μόνο μετά την έναρξη ισχύος του προτεινόμενου κανονισμού. Για παράδειγμα, στην περίπτωση κατά την οποία ο ίδιος πόρος θα έπρεπε να έχει αποδοθεί το 2010, αλλά γνωστοποιήθηκε μόνο μετά την έναρξη ισχύος του προτεινόμενου κανονισμού (π.χ. το 2018), θα ισχύει το επιτόκιο που ορίζουν οι τρέχοντες κανόνες. Ωστόσο, η αύξηση του ετήσιου επιτοκίου θα υπόκειται στο ανώτατο όριο των 20 ποσοστιαίων μονάδων.
 Για να αποφευχθεί τυχόν σύγχυση, η Επιτροπή θα προσδιορίζει με σαφήνεια τους ισχύοντες κανόνες περί τόκων κατά την αποστολή επιστολών σχετικά με την επιβολή τόκων μετά την έναρξη ισχύος του προτεινόμενου κανονισμού.
 (7) Δυνατότητα απαλλαγής των κρατών μελών από την οικονομική ευθύνη σε περίπτωση αναβολής της εγγραφής στους λογαριασμούς ή της γνωστοποίησης της τελωνειακής οφειλής, προκειμένου να μην τεθούν σε κίνδυνο οι ποινικές έρευνες (άρθρο 13 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 609/2014)
 Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 609/2014, τα κράτη μέλη απαλλάσσονται της υποχρεώσεως να αποδίδουν στην Επιτροπή τα ποσά που αντιστοιχούν στα βεβαιωθέντα οφειλόμενα ποσά των παραδοσιακών ιδίων πόρων που χαρακτηρίσθηκαν ως μη ανακτήσιμα (i) για λόγους ανωτέρας βίας είτε (ii) για άλλους λόγους που δεν μπορούν να τους καταλογισθούν.
 Ο νέος ενωσιακός τελωνειακός κώδικας
 6
 (ΕΤΚ), ο οποίος θα τεθεί σε ισχύ την 1η Μαΐου 2016, επιτρέπει στα κράτη μέλη να αναβάλουν τη γνωστοποίηση και τον καταλογισμό της τελωνειακής οφειλής μέχρι να διαπιστωθεί ότι δεν θέτουν πλέον σε κίνδυνο τις ποινικές έρευνες
 7
 . Πράγματι, οι οφειλέτες που ενημερώνονται άμεσα για το γεγονός ότι είναι ύποπτοι για εγκληματικές δραστηριότητες δύνανται να παρεμποδίσουν την καταπολέμηση της απάτης και την εξάρθρωση των εγκληματικών δικτύων. Επιπλέον, το άρθρο 325 της ΣΛΕΕ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα ίδια μέτρα καταπολέμησης της απάτης κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης με εκείνα που λαμβάνουν για την καταπολέμηση της απάτης κατά των ιδίων οικονομικών συμφερόντων. Οι μυστικές έρευνες συνιστούν αποτελεσματικά και απαραίτητα μέτρα για την προστασία τόσο των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ όσο και των κρατών μελών.
 Ωστόσο, δεν υπάρχει ρητός κανόνας στη νομοθεσία όσον αφορά τους ιδίους πόρους για το αν είναι εφικτή η άρση της υποχρέωσης απόδοσης των παραδοσιακών ιδίων πόρων, που δεν μπορούν να ανακτηθούν λόγω αυτών των καθυστερημένων γνωστοποιήσεων. Ο ΕΤΚ


text:
ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ των εισαγωγέων και των εθνικών τελωνειακών αρχών, ενώ η νομοθεσία σχετικά με τους ιδίους πόρους αφορά τη σχέση μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής.
 Προκειμένου να προωθηθεί η αποτελεσματική προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης και να ληφθούν υπόψη οι νεοεισαχθείσες διατάξεις του ΕΤΚ, προτείνεται να εισαχθεί μια ρητή διάταξη που να προβλέπει την απαλλαγή –υπό ορισμένες προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται αυστηρά– των κρατών μελών από την οικονομική τους ευθύνη όσον αφορά τα ποσά των παραδοσιακών ιδίων πόρων που ενδεχομένως να μην μπορούν να ανακτηθούν λόγω αναβολής της γνωστοποίησης των τελωνειακών οφειλών, ώστε να μην τεθούν σε κίνδυνο οι ποινικές έρευνες και η καταπολέμηση της απάτης. Προκειμένου να καταστεί δεκτό ότι τα εν λόγω ποσά είναι μη ανακτήσιμα «για άλλους λόγους που δεν μπορούν να καταλογισθούν» στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος (το κατωτέρω σημείο αφορά το κατώτατο όριο για την υποβολή εκθέσεων), η Επιτροπή θα ελέγχει ειδικότερα αν:
 –οι ποινικές έρευνες ήταν αιτιολογημένες λόγω της ανάγκης προστασίας των οικονομικών συμφερόντων τόσο της ΕΕ όσο και των κρατών μελών της και εκτελέστηκαν επιμελώς·
 –η απώλεια των ιδίων πόρων οφειλόταν αποκλειστικά στην καθυστερημένη γνωστοποίηση ή καταχώριση στα λογιστικά βιβλία που απαιτήθηκε από τις ποινικές έρευνες και
 –οι εθνικοί δασμοί και φόροι δεν υπέκειντο σε ευνοϊκότερη μεταχείριση σε σύγκριση με τους παραδοσιακούς ίδιους πόρους.
 (8) Αύξηση του κατώτατου ορίου για τα μη ανακτήσιμα ποσά που πρέπει να αναφέρονται (άρθρο 13 παράγραφος 3 του κανονισμού αριθ. 609/2014)
 Το κατώτατο όριο βάσει του οποίου τα κράτη μέλη πρέπει να αναφέρουν στην Επιτροπή τις περιπτώσεις των παραδοσιακών ιδίων πόρων που δηλώνονται ή χαρακτηρίζονται ως μη ανακτήσιμοι δυνάμει του άρθρου 13 παράγραφος 3 του κανονισμού αριθ. 609/2014 πρέπει να αυξηθεί από 50 000 ευρώ σε 100 000 ευρώ προκειμένου να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος για τα κράτη μέλη και την Επιτροπή. Η τροποποίηση αυτή δεν επηρεάζει τον ορισμό της «περίπτωσης» που πρέπει να αναφερθεί, δηλαδή το γεγονός ότι η έκθεση καλύπτει όλα τα βεβαιωθέντα οφειλόμενα ποσά ως αποτέλεσμα των πορισμάτων του ίδιου ελέγχου εκτελωνισμού ή του ελέγχου μετά τον εκτελωνισμό στον ίδιο φορέα και όσον αφορά την ίδια παρατυπία ή το ίδιο είδος εμπορεύματος, εφόσον, ανεξάρτητα από το μεμονωμένο ποσό τους, το συνολικό ποσό των εν λόγω οφειλόμενων ποσών που έχουν δηλωθεί ή θεωρούνται μη ανακτήσιμα υπερβαίνει τα 100 000 ευρώ.
 Καθώς συνεχίζει να ισχύει η υποχρέωση των κρατών μελών να υποβάλλουν έκθεση, σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού αριθ. 608/2014, για τις περιπτώσεις απάτης και παρατυπιών άνω των 10 000 ευρώ στη βάση δεδομένων OWNRES, οι εν λόγω περιπτώσεις δύνανται ακόμη να επιθεωρούνται από την Επιτροπή και στη συνέχεια να οδηγούν σε καταβολή πληρωμών όσον αφορά τον προϋπολογισμό της ΕΕ.
 (9) Διευκρίνιση για την έκτακτη ταμειακή διαχείριση μόνο σε περίπτωση αδυναμίας εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του λήπτη δανείου (άρθρο 14 παράγραφος 3 του κανονισμού αριθ. 609/2014)
 Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3 του κανονισμού αριθ. 609/2014, μόνο στην περίπτωση αδυναμίας εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του λήπτη δανείου που έχει συναφθεί ή έχει τύχει εγγυήσεως βάσει των κανονισμών και αποφάσεων του Συμβουλίου,


text:
η Επιτροπή δύναται, εάν δεν υπάρχουν άλλα μέτρα που προβλέπονται από τις δημοσιονομικές διατάξεις τα οποία να εφαρμόζονται στα δάνεια αυτά, να προβαίνει σε αναλήψεις πέραν του συνόλου των διαθεσίμων, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα χρέη της Ένωσης, ανεξάρτητα από τους όρους της παραγράφου 2 του εν λόγω άρθρου.
 Μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, ανάλογα με την αρμοδιότητα βάσει της οποίας έχουν χορηγηθεί εγγυήσεις ή δάνεια, μερικοί από τους κανονισμούς και τις αποφάσεις που εγκρίνονταν προγενέστερα από το Συμβούλιο σήμερα εγκρίνονται τόσο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και από το Συμβούλιο. Αυτή η περίπτωση ισχύει παραδείγματος χάρη για τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) όσον αφορά τις χρηματοδοτικές δραστηριότητες της ΕΤΕπ που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο εξωτερικής εντολής με εγγύηση της ΕΕ ή για τη μακροοικονομική χρηματοδοτική συνδρομή σε τρίτες χώρες (οι οποίες καλύπτονται ωστόσο κατά κύριο λόγο από το Ταμείο Εξωτερικών Εγγυήσεων). Μολονότι το πεδίο εφαρμογής της διάταξης αυτής δεν πρόκειται να επεκταθεί, θα πρέπει απλώς να διευκρινισθεί ότι καλύπτει τις ίδιες νομικές πράξεις που καλύπτονταν αρχικά.
 2015/0204 (NLE)
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 609/2014 για τις μεθόδους και τη διαδικασία απόδοσης των παραδοσιακών ιδίων πόρων και των ιδίων πόρων που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ και για τα μέτρα αντιμετώπισης των ταμειακών αναγκών
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 322 παράγραφος 2,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 106α,
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 8
 ,
 Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου
 9
 ,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Ο κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000
 10
 αναδιατυπώθηκε από τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 609/2014 του Συμβουλίου
 11
 . Ο κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 609/2014 τίθεται σε ισχύ την ημέρα της έναρξης ισχύος της απόφασης 2014/335/ΕΕ, Ευρατόμ του Συμβουλίου
 12
 . Η εν λόγω απόφαση δεν έχει ακόμη τεθεί σε ισχύ, δεδομένου ότι πρέπει να εγκριθεί από όλα τα κράτη μέλη.
 (2)Προκειμένου να ληφθούν δεόντως υπόψη το χρονοδιάγραμμα της γνωμοδότησης της επιτροπής για το ακαθάριστο εθνικό εισόδημα (ΑΕΕ) όσον αφορά τα στοιχεία του ΑΕΕ και για να δοθεί επαρκής χρόνος για την αξιολόγηση των σχετικών στοιχείων από την Επιτροπή (Eurostat), τυχόν τροποποιήσεις στο ΑΕΕ των προηγούμενων οικονομικών ετών θα καθίστανται εφικτές μέχρι τις 30 Νοεμβρίου του τέταρτου έτους έπειτα από ένα συγκεκριμένο οικονομικό έτος. Κατά συνέπεια, η προθεσμία για τη φύλαξη των δικαιολογητικών που σχετίζονται με τους ίδιους πόρους οι οποίοι βασίζονται στον φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) και το ΑΕΕ θα πρέπει επίσης να παραταθεί από τις 30 Σεπτεμβρίου στις 30 Νοεμβρίου του τέταρτου έτους που ακολουθεί το οικονομικό έτος στο οποίο αναφέρονται.
 (3)Οι λογαριασμοί των ιδίων πόρων της Επιτροπής που πρέπει να ανοίξουν τα κράτη μέλη βάσει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 609/2014 θα πρέπει να τηρούνται στο δημόσιο ταμείο του κράτους μέλους ή στην κεντρική τράπεζα του κράτους μέλους και δεν θα


text:
επιβαρύνονται με οποιοδήποτε τέλος ή επιτόκιο. Τα εν λόγω τέλη ή αρνητικά επιτόκια θα μπορούσαν να μειώσουν τον προϋπολογισμό της Ένωσης και να οδηγήσουν σε άνιση μεταχείριση των κρατών μελών. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη που επιβάλλουν τα εν λόγω τέλη ή αρνητικά επιτόκια στους λογαριασμούς της Επιτροπής για τους ιδίους πόρους θα πρέπει να παρέχουν αντιστάθμιση στον προϋπολογισμό της Ένωσης.
 (4)Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι οι λογαριασμοί των ιδίων πόρων της Επιτροπής που ανοίγονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 609/2014 δύνανται να χρεωθούν μόνο κατόπιν εντολής της Επιτροπής.
 (5)Για λόγους σαφήνειας και εξορθολογισμού, το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 609/2014 θα πρέπει να διαιρεθεί σε περισσότερα άρθρα.
 (6)Πρέπει να διασφαλιστεί ότι η Επιτροπή διαθέτει ανά πάσα στιγμή επαρκή ταμειακά αποθέματα ώστε να συμμορφώνεται προς τις κανονιστικές απαιτήσεις για πληρωμές που απορρέουν από την εκτέλεση του προϋπολογισμού, οι οποίες είναι συγκεντρωμένες ιδίως στους πρώτους έξι μήνες του έτους, ειδικότερα για τις ειδικές ανάγκες που αφορούν την πληρωμή των δαπανών του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 13
 και των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 14
 . Προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος καθυστερήσεων πληρωμών που παρατηρήθηκε κατά τα τελευταία χρόνια λόγω των προσωρινών ελλείψεων των ταμειακών πόρων, θα πρέπει να επιτραπεί στην Επιτροπή να επισπεύσει τις πληρωμές κατά ένα δωδεκατημόριο περισσότερο, στον βαθμό που αυτό δικαιολογείται από τις ταμειακές ανάγκες.
 (7)Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000, η Επιτροπή θα υπολογίζει το υπόλοιπο και θα ενημερώνει εγκαίρως τα κράτη μέλη για τις προσαρμογές των ιδίων πόρων που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ προκειμένου να εγγράψουν τις προσαρμογές αυτές στον λογαριασμό της Επιτροπής κατά την πρώτη εργάσιμη ημέρα του Δεκεμβρίου.
 (8)Το ύψος των ποσών των προσαρμογών που έπρεπε να αποδοθούν κατά την πρώτη εργάσιμη ημέρα του Δεκεμβρίου του 2014 ήταν άνευ προηγουμένου. Για να αποφευχθούν οι αδικαιολόγητα επαχθείς δημοσιονομικοί περιορισμοί στα κράτη μέλη λίγο πριν από το τέλος του έτους, ο κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1377/2014 του Συμβουλίου
 15
 τροποποίησε τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000, επιτρέποντας την αναβολή, υπό ορισμένες εξαιρετικές περιστάσεις, της εγγραφής των προσαρμογών αυτών στον λογαριασμό της Επιτροπής.
 (9)Ο κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1377/2014, θα παύσει να ισχύει μόλις τεθεί σε ισχύ ο κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 609/2014.
 (10)Για λόγους απλούστευσης και προκειμένου να περιοριστεί η δημοσιονομική πίεση για τα κράτη μέλη και την Επιτροπή, ιδίως προς το τέλος του έτους, θα πρέπει να εξορθολογιστεί η διαδικασία για την προσαρμογή των ιδίων πόρων που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να μεσολαβεί μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μεταξύ της επίσημης γνωστοποίησης των ποσών στα κράτη μέλη και της ημερομηνίας εγγραφής στον λογαριασμό των ιδίων πόρων της Επιτροπής. Η γνωστοποίηση και η ημερομηνία λήξης για την εγγραφή στους λογαριασμούς θα πρέπει να λαμβάνουν χώρα το ίδιο έτος και το εν λόγω