text:
δεύτερο εδάφιο απαλείφεται.
 20.Στο άρθρο 55 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο, η φράση «Κατόπιν αιτήσεως του αρμόδιου φορέα,» διαγράφεται.
 21.Στο άρθρο 55 παράγραφος 7, η φράση «άρθρο 65α παράγραφος 3» αντικαθίσταται με τη φράση «άρθρο 64α και το άρθρο 65α παράγραφος 3».
 22.Μετά το άρθρο 55 προστίθεται το ακόλουθο άρθρο 55α:
 «Άρθρο 55a
 Υποχρεώσεις των υπηρεσιών απασχόλησης του κράτους μέλους της πλέον πρόσφατης ασφάλισης
 Στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 61 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού, ο φορέας του κράτους μέλους της πλέον πρόσφατης ασφάλισης αποστέλλει αμέσως στον αρμόδιο φορέα του κράτος μέλος της προηγούμενης ασφάλισης έγγραφο το οποίο περιέχει: την ημερομηνία κατά την οποία ο ενδιαφερόμενος κατέστη άνεργος, την περίοδο ασφάλισης, μισθωτής δραστηριότητας ή μη μισθωτής δραστηριότητας που πραγματοποιήθηκε δυνάμει της νομοθεσίας του, τις σχετικές συνθήκες ανεργίας που είναι πιθανό να επηρεάσουν το δικαίωμα σε παροχές, την ημερομηνία εγγραφής του ενδιαφερομένου ως ανέργου και τη διεύθυνσή του.»
 23.Το άρθρο 56 τροποποιείται ως εξής:
 α)στην παράγραφο 1, η φράση «άρθρο 65 παράγραφος 2» αντικαθίσταται με τη φράση «άρθρο 65 παράγραφος 4»·
 β)η παράγραφος 3 απαλείφεται.
 24.Στον τίτλο IV ο τίτλος του κεφαλαίου 1 τροποποιείται ως εξής:
 «ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
 Απόδοση του κόστους των παροχών σύμφωνα με τα άρθρα 35, 35γ και 41 του βασικού κανονισμού».
 25.Στο άρθρο 64 παράγραφος 1, η πρώτη περίπτωση αντικαθίσταται ως εξής:
 «— ο δείκτης i (i = 1, 2, 3 και 4) αντιστοιχεί στις τέσσερις ηλικιακές ομάδες που χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό των κατ’ αποκοπή ποσών:
 i = 1: άτομα ηλικίας κάτω των 65 ετών,
 i = 2: άτομα ηλικίας από 65 έως 74 ετών,
 i = 3: άτομα ηλικίας από 75 έως 84 ετών,
 i = 4: άτομα ηλικίας 85 ετών και άνω,»
 26.Το άρθρο 65 αντικαθίσταται ως εξής:
 «Άρθρο 65
 Κοινοποίηση του μέσου ετήσιου κόστους
 1. Το μέσο ετήσιο κόστος ανά άτομο σε κάθε ηλικιακή ομάδα για συγκεκριμένο έτος κοινοποιείται στην Επιτροπή Λογαριασμών το αργότερο έως το τέλος του δεύτερου έτους που έπεται του υπό εξέταση έτους.
 2. Το μέσο ετήσιο κόστος που κοινοποιείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 δημοσιεύεται κατ’ έτος στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά την έγκρισή του από τη Διοικητική Επιτροπή.
 3. Αν ένα κράτος μέλος δεν είναι σε θέση να κοινοποιήσει το μέσο κόστος για ένα συγκεκριμένο έτος έως την προθεσμία που ορίζεται στην παράγραφο 1, ζητεί, εντός της ίδιας προθεσμίας, από τη Διοικητική Επιτροπή και την Επιτροπή Λογαριασμών την άδεια να χρησιμοποιήσει το μέσο ετήσιο κόστος που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα για το εν λόγω κράτος μέλος για το έτος που προηγείται του έτους για το οποίο εκκρεμεί η κοινοποίηση. Το κράτος μέλος, όταν ζητεί την εν λόγω άδεια, καλείται να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους δεν είναι σε θέση να κοινοποιήσει το μέσο ετήσιο κόστος για το υπό εξέταση έτος. Εάν η Διοικητική Επιτροπή, αφού συνεκτιμήσει τη γνώμη της Επιτροπής Λογαριασμών, εγκρίνει το αίτημα του κράτους μέλους, το ανωτέρω μέσο ετήσιο κόστος δημοσιεύεται εκ νέου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 4. Η παρέκκλιση που αναφέρεται στην παράγραφο 3 δεν χορηγείται για συναπτά έτη.»
 27.Το άρθρο


text:
70 απαλείφεται.
 28.Το άρθρο 73 αντικαθίσταται ως εξής:
 «Άρθρο 73
 Ρύθμιση παροχών και εισφορών που έχουν χορηγηθεί ή καταβληθεί αχρεωστήτως σε περίπτωση προσωρινής χορήγησης παροχών ή αναδρομικής αλλαγής της εφαρμοστέας νομοθεσίας
 1. Σε περίπτωση αναδρομικής αλλαγής της εφαρμοστέας νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφοι 4 και 5 του κανονισμού εφαρμογής, το αργότερο τρεις μήνες μετά τον προσδιορισμό της εφαρμοστέας νομοθεσίας ή τον καθορισμό του φορέα που είναι αρμόδιος για την καταβολή των παροχών, ο φορέας ο οποίος κατέβαλε αχρεωστήτως παροχές σε χρήμα καταρτίζει δήλωση σχετικά με το καταβληθέν ποσό, την οποία αποστέλλει στον φορέα που έχει καθοριστεί ως αρμόδιος για τους σκοπούς απόδοσης του κόστους των παροχών.
 Το ίδιο ισχύει όσον αφορά τις παροχές σε είδος, οι οποίες αποδίδονται από τον φορέα που έχει καθοριστεί ως αρμόδιος σύμφωνα με τον τίτλο IV του κανονισμού εφαρμογής.
 2. Ο φορέας που έχει καθοριστεί ως αρμόδιος να καταβάλει τις παροχές σε χρήμα παρακρατεί το ποσό που πρέπει να αποδοθεί στον φορέα που δεν ήταν αρμόδιος ή ήταν μόνο προσωρινά αρμόδιος από τις καθυστερούμενες αντίστοιχες παροχές που οφείλει στον ενδιαφερόμενο και μεταβιβάζει αμελλητί το παρακρατηθέν ποσό στον τελευταίο φορέα.
 Εάν το ποσό των αχρεωστήτως καταβληθεισών παροχών υπερβαίνει το ποσό των καθυστερούμενων παροχών που είναι πληρωτέες από τον φορέα που έχει καθοριστεί ως αρμόδιος, ή εάν δεν υπάρχουν καθυστερούμενες παροχές, ο φορέας που έχει καθοριστεί ως αρμόδιος παρακρατεί αυτό το ποσό από τις τρέχουσες πληρωμές, υπό τις προϋποθέσεις και τους περιορισμούς που εφαρμόζονται σε τέτοιου είδους διαδικασία συμψηφισμού σύμφωνα με τη νομοθεσία που εφαρμόζει, και μεταβιβάζει αμελλητί το παρακρατηθέν ποσό στον φορέα που κατέβαλε αχρεωστήτως τις παροχές σε χρήμα για τον σκοπό της απόδοσής τους.
 3. Ο φορέας που εισέπραξε αχρεωστήτως εισφορές από ένα νομικό και/ή φυσικό πρόσωπο δεν αποδίδει τα εν λόγω ποσά στο πρόσωπο που τα κατέβαλε αν δεν βεβαιωθεί από τον φορέα που έχει καθοριστεί ως αρμόδιος σχετικά με τα ποσά που του οφείλονται από τον ενδιαφερόμενο.
 Έπειτα από αίτηση του φορέα που έχει καθοριστεί ως αρμόδιος, η οποία υποβάλλεται το αργότερο εντός τριών μηνών από τον προσδιορισμό της εφαρμοστέας νομοθεσίας, ο φορέας που εισέπραξε εισφορές αχρεωστήτως τις μεταβιβάζει στον φορέα που έχει καθοριστεί ως αρμόδιος για την εν λόγω περίοδο, προκειμένου να διευθετηθεί το θέμα των εισφορών που του οφείλονται από το νομικό και/ή φυσικό πρόσωπο. Οι μεταβιβαζόμενες εισφορές θεωρούνται ότι καταβλήθηκαν αναδρομικά στον φορέα που έχει καθοριστεί ως αρμόδιος.
 Εάν το ποσό των εισφορών που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως υπερβαίνει το ποσό που οφείλει το νομικό και/ή φυσικό πρόσωπο στον φορέα που έχει καθοριστεί ως αρμόδιος, ο φορέας που εισέπραξε τις εισφορές αχρεωστήτως αποδίδει το επιπλέον καταβληθέν ποσό στο οικείο νομικό και/ή φυσικό πρόσωπο.
 4. Η ύπαρξη προθεσμιών στην εθνική νομοθεσία δεν αποτελεί βάσιμο λόγο για την άρνηση της ρύθμισης των απαιτήσεων μεταξύ των φορέων σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
 5. Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται στις αιτήσεις που αφορούν περιόδους που υπερέβαιναν τους 60 μήνες κατά την ημερομηνία κατά την οποία ξεκίνησε διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 ή το άρθρο 6 παράγραφος 3 του

type: legislation

jurisdiction: EU


text:
παρόντος κανονισμού.»
 29.Μετά το άρθρο 75 παράγραφος 3 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 4:
 55
 «4. Οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται σύμφωνα με το παρόν τμήμα μπορούν να χρησιμοποιούνται με σκοπό την εκτίμηση και την επιβολή, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής συντηρητικών μέτρων σχετικά με μια απαίτηση και, επιπλέον, μπορούν να χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση και την επιβολή φόρων και δασμών που καλύπτονται από το άρθρο 2 της οδηγίας 2010/24/ΕΕ περί αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με φόρους, δασμούς και άλλα μέτρα. Όταν η απόδοση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης αφορά πρόσωπο το οποίο κατοικεί ή διαμένει σε άλλο κράτος μέλος, το κράτος μέλος που πρέπει να πραγματοποιήσει την απόδοση μπορεί να ενημερώνει το κράτος μέλος κατοικίας ή διαμονής για την προσεχή απόδοση, χωρίς προηγούμενη σχετική αίτηση».
 30.Στο άρθρο 76, μετά την παράγραφο 3 προστίθεται η εξής παράγραφος 3α:
 «3α. Η παράγραφος 3 δεν θεωρείται, σε καμία περίπτωση, ότι επιτρέπει στην αρχή ενός κράτους μέλους στην οποία υποβάλλεται η αίτηση να αρνηθεί την παροχή πληροφοριών αποκλειστικά και μόνο επειδή κάτοχος των πληροφοριών αυτών είναι τράπεζα, άλλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος ή πρόσωπο που ενεργεί υπό την ιδιότητα του πράκτορα ή του διαχειριστή ή επειδή οι πληροφορίες αφορούν ιδιοκτησιακά συμφέροντα προσώπου.»
 31.Το άρθρο 77 τροποποιείται ως εξής:
 α) Η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «2. Η αίτηση κοινοποίησης συνοδεύεται από τυποποιημένο έντυπο το οποίο περιέχει τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες:
 α) το όνομα, τη διεύθυνση και άλλα στοιχεία σχετικά με τον προσδιορισμό της ταυτότητας του παραλήπτη·
 β) τον σκοπό της κοινοποίησης και το χρονικό διάστημα εντός του οποίου θα πρέπει να πραγματοποιηθεί η κοινοποίηση·
 γ) περιγραφή του συνημμένου εγγράφου, καθώς και μνεία της φύσης και του ποσού της σχετικής απαίτησης·
 δ) το όνομα, τη διεύθυνση και άλλα στοιχεία επικοινωνίας όσον αφορά:
 i) την υπηρεσία που είναι αρμόδια για το συνημμένο έγγραφο και, εφόσον διαφέρει,
 ii) την υπηρεσία παροχής περαιτέρω πληροφοριών σχετικά με το κοινοποιούμενο έγγραφο ή σχετικά με τις δυνατότητες αμφισβήτησης της υποχρέωσης καταβολής.»
 β) Μετά την παράγραφο 3, προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι 4, 5 και 6:
 «4. Η αιτούσα αρχή υποβάλλει αίτηση κοινοποίησης δυνάμει του παρόντος άρθρου μόνο αν δεν είναι σε θέση να κοινοποιήσει το σχετικό έγγραφο σύμφωνα με τους κανόνες που διέπουν την κοινοποίησή του στο κράτος μέλος της ή αν η εν λόγω κοινοποίηση θα δημιουργούσε δυσανάλογες δυσκολίες.
 5. Η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση εξασφαλίζει ότι η κοινοποίηση στο κράτος μέλος της εν λόγω αρχής πραγματοποιείται σύμφωνα με τις εθνικές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και τις διοικητικές πρακτικές που ισχύουν στο κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση.
 6. Η παράγραφος 5 ισχύει με την επιφύλαξη κάθε άλλης μορφής κοινοποίησης στην οποία προβαίνει υπηρεσία του κράτους μέλους της αιτούσας αρχής σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν στο εν λόγω κράτος μέλος.
 Η υπηρεσία του κράτους μέλους της αιτούσας αρχής μπορεί να κοινοποιεί άμεσα κάθε έγγραφο με συστημένη επιστολή ή ηλεκτρονικά σε πρόσωπο που βρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους.»
 32.Το άρθρο 78 τροποποιείται ως εξής:
 α) Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται με το ακόλουθο κείμενο:
 «1.


text:
Έπειτα από αίτηση της αιτούσας αρχής, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση εισπράττει απαιτήσεις οι οποίες αποτελούν αντικείμενο τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής. Κάθε αίτηση είσπραξης συνοδεύεται από ενιαίο τίτλο που επιτρέπει την εκτέλεση από το κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση.»
 β) Στην παράγραφο 2, το στοιχείο β) απαλείφεται.
 γ) Η παράγραφος 3 αντικαθίσταται ως εξής:
 «3. Προτού η αιτούσα αρχή υποβάλει αίτηση είσπραξης, κινούνται οι δέουσες διαδικασίες είσπραξης που προβλέπονται στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής, εκτός από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
 α) αν είναι πρόδηλο ότι δεν υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία προς είσπραξη στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής ή ότι οι εν λόγω διαδικασίες δεν θα καταλήξουν στην εξόφληση της απαίτησης, και η αιτούσα αρχή έχει συγκεκριμένες πληροφορίες που καταδεικνύουν ότι ο ενδιαφερόμενος διαθέτει περιουσιακά στοιχεία στο κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση·
 β) αν η προσφυγή στις διαδικασίες αυτές στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής θα δημιουργούσε δυσανάλογες δυσκολίες.»
 δ) Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 6:
 «6. Η αίτηση είσπραξης απαίτησης μπορεί να συνοδεύεται από άλλα έγγραφα σχετικά με την απαίτηση, τα οποία έχουν εκδοθεί στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής.»
 33.Το άρθρο 79 αντικαθίσταται ως εξής:
 «Άρθρο 79
 Εκτελεστός τίτλος που επιτρέπει την αναγκαστική είσπραξη της απαίτησης
 «1. Ο ενιαίος τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση στο κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση απηχεί το κύριο περιεχόμενο του αρχικού τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση και αποτελεί τη μοναδική βάση των μέτρων είσπραξης και των συντηρητικών μέτρων που λαμβάνονται στο κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση. Δεν υπόκειται σε αναγνώριση, συμπλήρωση ή αντικατάσταση στο εν λόγω κράτος μέλος.
 2. Ο ενιαίος τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση περιλαμβάνει:
 α) το όνομα, τη διεύθυνση και κάθε άλλη σχετική πληροφορία χρήσιμη για τον προσδιορισμό της ταυτότητας του φυσικού ή νομικού προσώπου που αφορά και/ή του τρίτου κατόχου των περιουσιακών στοιχείων του·
 β) το όνομα, τη διεύθυνση και κάθε άλλη σχετική πληροφορία σχετικά με την υπηρεσία που είναι αρμόδια για την αξιολόγηση της απαίτησης και, εάν διαφέρει, την υπηρεσία παροχής περαιτέρω πληροφοριών σχετικά με την απαίτηση ή σχετικά με τις δυνατότητες αμφισβήτησης των υποχρεώσεων πληρωμής·
 γ) πληροφορίες σχετικά με την ταυτοποίηση του τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση της απαίτησης και ο οποίος έχει εκδοθεί στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής·
 δ) περιγραφή της απαίτησης, συμπεριλαμβανομένων της φύσης της, της περιόδου που καλύπτει η απαίτηση, τυχόν σημαντικών ημερομηνιών για τη διαδικασία είσπραξης και του ποσού της απαίτησης, συμπεριλαμβανομένων του κεφαλαίου, των τόκων, των προστίμων, των διοικητικών κυρώσεων και όλων των άλλων οφειλομένων επιβαρύνσεων και εξόδων, εκφρασμένων στα νομίσματα των κρατών μελών της αιτούσας αρχής και της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση·
 ε) την ημερομηνία κοινοποίησης του τίτλου στον παραλήπτη από την αιτούσα αρχή και/ή από την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση·
 στ) την ημερομηνία από την οποία και την περίοδο κατά την οποία είναι εφικτή η εκτέλεση δυνάμει της νομοθεσίας που ισχύει στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής·
 ζ) κάθε άλλη σχετική πληροφορία.»


text:
34.Το άρθρο 80 τροποποιείται ως εξής:
 α) Στην παράγραφο 1 η δεύτερη περίοδος αντικαθίσταται ως εξής:
 «Με την επιφύλαξη του άρθρου 85 παράγραφος 1α, το πλήρες ποσό της απαίτησης που εισπράττεται από την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση μεταβιβάζεται από την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση προς την αιτούσα αρχή.»
 β) Στην παράγραφο 2, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται ως εξής:
 «Από την ημερομηνία κατά την οποία παραλαμβάνεται η αίτηση είσπραξης, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση επιβάλλει τόκους υπερημερίας σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ισχύουν στο κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση.»
 35.Το άρθρο 81 τροποποιείται ως εξής:
 α) Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται ως εξής:
 «1. Εάν, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας είσπραξης, η απαίτηση, ο αρχικός τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής ή ο ενιαίος τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση στο κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, ή η εγκυρότητα της κοινοποίησης που πραγματοποιήθηκε από υπηρεσία του κράτους μέλους της αιτούσας αρχής αμφισβητηθούν από τον ενδιαφερόμενο, η σχετική αγωγή ασκείται από τον εν λόγω ενδιαφερόμενο ενώπιον των αρμόδιων υπηρεσιών του κράτους μέλους της αιτούσας αρχής, σύμφωνα με τη νομοθεσία που ισχύει σε αυτό το κράτος μέλος. Η αιτούσα αρχή κοινοποιεί αμελλητί την αγωγή στην αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση. O ενδιαφερόμενος μπορεί επίσης να ενημερώσει την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση σχετικά με την αγωγή.»
 β) Η παράγραφος 3 αντικαθίσταται ως εξής:
 «Όταν η αμφισβήτηση αφορά εκτελεστικά μέτρα που ελήφθησαν στο κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ή την εγκυρότητα της κοινοποίησης που πραγματοποιήθηκε από υπηρεσία της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, η αγωγή ασκείται ενώπιον της αρμόδιας υπηρεσίας του εν λόγω κράτους μέλους σύμφωνα με τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις που ισχύουν σ’ αυτό.»
 γ) Η παράγραφος 4 αντικαθίσταται ως εξής:
 «4. Η αιτούσα αρχή ενημερώνει αμέσως την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση σχετικά με κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση της αίτησης είσπραξης που έχει υποβάλει ή για την ανάκληση της αίτησής της, αναφέροντας τους λόγους της τροποποίησης ή της ανάκλησης.»
 δ) Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 5:
 «5. Εάν η τροποποίηση της αίτησης οφείλεται σε απόφαση της αρμόδιας αρχής που αναφέρεται στο άρθρο 81 παράγραφος 1, η αιτούσα αρχή κοινοποιεί την απόφαση αυτή συνοδευόμενη από αναθεωρημένο ενιαίο τίτλο που επιτρέπει την εκτέλεση στο κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση. Στη συνέχεια, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση προβαίνει σε λήψη περαιτέρω μέτρων είσπραξης βάσει του αναθεωρημένου τίτλου.
 Η εφαρμογή των μέτρων είσπραξης ή των συντηρητικών μέτρων που έχουν ληφθεί ήδη βάσει του αρχικού ενιαίου τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση στο κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση μπορεί να συνεχιστεί βάσει του αναθεωρημένου τίτλου, εκτός εάν η τροποποίηση της αίτησης οφείλεται στην ακυρότητα του αρχικού τίτλου που επέτρεπε την εκτέλεση στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής ή του αρχικού ενιαίου τίτλου που επέτρεπε την εκτέλεση στο κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση.
 Όσον αφορά τον αναθεωρημένο


text:
τίτλο, εφαρμόζονται τα άρθρα 79 και 81.»
 36.Το άρθρο 82 παράγραφος 1 στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «β) να παρέχει τη συνδρομή που προβλέπεται στα άρθρα 76 έως 81 του κανονισμού εφαρμογής, εάν η αρχική αίτηση σύμφωνα με τα άρθρα 76 έως 78 του κανονισμού εφαρμογής αφορά απαιτήσεις που χρονολογούνται άνω των πέντε ετών από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη ληξιπρόθεσμη η απαίτηση στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής έως την ημερομηνία της αρχικής αίτησης συνδρομής. Ωστόσο, εάν η απαίτηση ή ο αρχικός τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής αμφισβητείται, η πενταετής προθεσμία θεωρείται ότι αρχίζει να τρέχει από τη στιγμή που διαπιστώνεται ότι η απαίτηση ή ο τίτλος που επιτρέπει την είσπραξη δεν μπορούν πλέον να αμφισβητηθούν.
 Επιπλέον, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες οι υπηρεσίες του κράτους μέλους της αιτούσας αρχής αναβάλλουν την πληρωμή ή καταρτίζουν πρόγραμμα πληρωμών σε δόσεις, η πενταετής προθεσμία θεωρείται ότι αρχίζει να τρέχει από τη στιγμή που εκπνέει η συνολική προθεσμία πληρωμής.
 Ωστόσο, στις περιπτώσεις αυτές, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση δεν υποχρεώνεται να παρέχει συνδρομή για απαιτήσεις που είναι παλαιότερες των 10 ετών, χρονολογούμενες από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη ληξιπρόθεσμη η απαίτηση στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής.»
 37.Το άρθρο 84 αντικαθίσταται ως εξής:
 «Άρθρο 84
 Συντηρητικά μέτρα
 1. Κατόπιν αιτιολογημένης αίτησης της αιτούσας αρχής, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση λαμβάνει συντηρητικά μέτρα, αν αυτό προβλέπεται από το εθνικό της δίκαιο και σύμφωνα με τις διοικητικές της πρακτικές, για να εξασφαλιστεί η είσπραξη όταν η απαίτηση ή ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής αμφισβητείται κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης, ή αν η απαίτηση δεν αποτελεί ακόμη αντικείμενο τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής, στον βαθμό που η λήψη συντηρητικών μέτρων είναι επίσης εφικτή, σε παρεμφερείς καταστάσεις, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και τις διοικητικές πρακτικές του κράτους μέλους της αιτούσας αρχής.
 Το έγγραφο το οποίο έχει καταρτιστεί για να επιτρέπει τη λήψη συντηρητικών μέτρων στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής και αφορά την απαίτηση για την είσπραξη της οποίας ζητείται αμοιβαία συνδρομή επισυνάπτεται, εφόσον υπάρχει, στην αίτηση συντηρητικών μέτρων στο κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση. Το έγγραφο αυτό δεν υπόκειται σε αναγνώριση, συμπλήρωση ή αντικατάσταση στο κράτος μέλος της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση.
 2. Η αίτηση συντηρητικών μέτρων μπορεί να συνοδεύεται από άλλα έγγραφα σχετικά με την απαίτηση, τα οποία έχουν εκδοθεί στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής.
 3. Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 1, εφαρμόζονται, mutatis mutandis, οι διατάξεις και οι διαδικασίες που προβλέπονται στα άρθρα 78, 79, 81 και 82 του κανονισμού εφαρμογής.»
 38.Στο άρθρο 85, μετά την παράγραφο 1 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 1α:
 «1α. Όταν οι δαπάνες που συνδέονται με την είσπραξη δεν μπορούν να εισπραχθούν από τον οφειλέτη επιπλέον του ποσού της απαίτησης, πρέπει είτε να παρακρατηθούν από οποιοδήποτε ποσό θα μπορούσε να εισπραχθεί ή, όταν αυτό δεν είναι δυνατόν, να αποδοθούν από την


text:
αιτούσα αρχή. Η αιτούσα αρχή και η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση μπορούν να καταλήξουν από κοινού σε συμφωνία για την απόδοση δαπανών που αφορούν ειδικά την υπόθεση ή να συμφωνήσουν την παραίτηση από την απόδοση των εν λόγω δαπανών.»
 39.Μετά το άρθρο 85 προστίθεται το άρθρο 85α ως εξής:
 «Άρθρο 85a
 Παρουσία στις διοικητικές υπηρεσίες και συμμετοχή στις διοικητικές έρευνες
 1. Κατόπιν συμφωνίας μεταξύ της αιτούσας αρχής και της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, και σύμφωνα με τις ρυθμίσεις που έχει θεσπίσει η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, υπάλληλοι εξουσιοδοτημένοι από την αιτούσα αρχή μπορούν, για τους σκοπούς της προαγωγής της αμοιβαίας συνδρομής που προβλέπονται στο παρόν τμήμα:
 α) να είναι παρόντες στις υπηρεσίες στις οποίες εκτελούν τα καθήκοντά τους οι διοικητικές αρχές του κράτους μέλους της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση·
 β) να είναι παρόντες κατά τις διοικητικές έρευνες οι οποίες διεξάγονται στο έδαφος του κράτους μέλους της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση·
 γ) να παρέχουν συνδρομή στους αρμόδιους υπαλλήλους του κράτους μέλους της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση κατά τις δικαστικές διαδικασίες στο εν λόγω κράτος μέλος.
 2. Στον βαθμό που επιτρέπεται δυνάμει της ισχύουσας νομοθεσίας του κράτους μέλους της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, η συμφωνία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) μπορεί να προβλέπει ότι υπάλληλοι του κράτους μέλους της αιτούσας αρχής δύνανται να προβαίνουν σε εξέταση προσώπων και έλεγχο φακέλων.
 3. Οι εξουσιοδοτημένοι από την αιτούσα αρχή υπάλληλοι που αξιοποιούν τις δυνατότητες που τους παρέχουν οι παράγραφοι 1 και 2 είναι, ανά πάσα στιγμή, σε θέση να επιδείξουν γραπτή εξουσιοδότηση, στην οποία να αναφέρονται η ταυτότητά τους και η επίσημη ιδιότητά τους.»
 40.Το άρθρο 87 τροποποιείται ως εξής:
 α) στην παράγραφο 4, η φράση «άρθρου 34» διαγράφεται και αντικαθίσταται με τη φράση «άρθρου 1 στοιχείο κββ)»·
 β) στο τέλος της παραγράφου 6 προστίθεται η ακόλουθη περίοδος:
 «Ωστόσο, εάν ο φορέας που κλήθηκε να προβεί στον έλεγχο χρησιμοποιεί επίσης τα πορίσματα για τη χορήγηση των παροχών στον ενδιαφερόμενο σύμφωνα με τη νομοθεσία που εφαρμόζει, δεν απαιτεί απόδοση των δαπανών για τις οποίες γινεται λόγος στην προηγούμενη περίοδο.»
 41.Στο άρθρο 89, η παράγραφος 3 απαλείφεται.
 42.Το άρθρο 92 απαλείφεται.
 43.Στο άρθρο 93, η φράση «του άρθρου 87» αντικαθίσταται με τη φράση «των άρθρων 87 έως 87β».
 44.Προστίθεται το ακόλουθο άρθρο 94α:
 «Άρθρο 94a
 Μεταβατική διάταξη για τις παροχές ανεργίας
 Έως την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΕ) XXX, τα άρθρα 56 και 70 του κανονισμού εφαρμογής ως ίσχυε πριν από [ημερομηνία έναρξης ισχύος του κανονισμού (ΕΕ) xxxx] εξακολουθούν να ισχύουν για τις παροχές ανεργίας που χορηγούνται σε πρόσωπα που κατέστησαν άνεργα πριν από την εν λόγω ημερομηνία.»
 45.Το άρθρο 96 τροποποιείται ως εξής:
 α) Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 τροποποιείται ως εξής:
 «Ωστόσο, με εξαίρεση το άρθρο 107, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 παραμένει σε ισχύ και εξακολουθεί να παράγει έννομα αποτελέσματα για τους σκοπούς:».
 β) Μετά την παράγραφο 1 προστίθεται η εξής νέα παράγραφος 1α:
 «1α. Για τους σκοπούς της νομοθεσίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1, οι


text:
κανόνες σχετικά με τη μετατροπή νομισμάτων διέπονται από το άρθρο 90 του παρόντος κανονισμού.»
 Άρθρο 3
 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
 Στρασβούργο,
 Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 Ο Πρόεδρος
 (1)
 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ L 166 της 30.4.2004, σ. 1· διορθωτικό στην ΕΕ L 200 της 7.6.2004).
 (2)
 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας.
 (3)
 Έρευνα εργατικού δυναμικού, 2014.
 (4)
 Pacolet J and De Wispelaere F Aggregation of periods or salaries for unemployment benefits: Report on U1 portable documents for migrant workers (Network Statistics FMSSFE: 2015), πίνακας 1 (παράρτημα XII της έκθεσης εκτίμησης επιπτώσεων).
 (5)
 Pacolet, J. and De Wispelaere, F., Export of unemployment benefits – PD U2 Questionnaire, Network Statistics FMSSFE, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ιούνιος 2014.
 (6)
 Πρόκειται για κατ’ εκτίμηση αριθμό που βασίζεται στην ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού (2015), αφού δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των μεθοριακών εργαζομένων κατά την έννοια του νομικού ορισμού που περιέχεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 883/2004.
 (7)
 De Coninck J.: Reply to an ad hoc request for comparative analysis: salary-related child raising benefits, FreSsco — Free movement of workers and Social security coordination, Ευρωπαϊκή Επιτροπή 2015, σ. 9 (παράρτημα XXV της έκθεσης εκτίμησης επιπτώσεων).
 (8)
 ΕΕ L 18 της 21.1.1997, σ. 1.
 (9)
 ΕΕ L 84 της 31.3.2010, σ. 1.
 (10)
 http://ec.europa.eu/priorities/publications/president-junckers-political-guidelines_el
 (11)
 http://ec.europa.eu/priorities/internal-market_en
 (12)
 http://ec.europa.eu/info/strategy/better-regulation-why-and-how_en
 (13)
 Η Διοικητική Επιτροπή αποτελείται από εκπροσώπους των κρατών μελών. Η Νορβηγία, η Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και η Ελβετία συμμετέχουν ως παρατηρητές. Η Διοικητική Επιτροπή είναι αρμόδια για τη ρύθμιση διοικητικών θεμάτων και ζητημάτων ερμηνείας που ανακύπτουν από τις διατάξεις κανονισμών σχετικά με τον συντονισμό της κοινωνικής ασφάλειας, καθώς και για την προώθηση και την ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμμετέχει επίσης στις συναντήσεις και παρέχει υπηρεσίες γραμματείας.
 (14)
 Βλ. τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 883/2004, άρθρο 87 παράγραφος 10β και άρθρο 87α παράγραφος 2, καθώς και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 987/2009, άρθρο 86 παράγραφοι 1, 2 και 3.
 (15)
 Τον Δεκέμβριο του 2011 το Συμβούλιο αποφάσισε να εξετάσει τον αντίκτυπο που θα είχε η προσθήκη νέας διάταξης σχετικά με τις παροχές ανεργίας για μη μισθωτούς μεθοριακούς εργαζομένους εντός δύο ετών μετά την εφαρμογή της. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης αυτής και κατόπιν αιτήματος των περισσότερων κρατών μελών, η Επιτροπή προέβη σε δήλωση, σύμφωνα με την οποία η επανεξέταση θα αποτελέσει ευκαιρία να ανοίξει μια ευρύτερη συζήτηση σχετικά με τις τρέχουσες διατάξεις περί συντονισμού στον τομέα των παροχών ανεργίας και να αξιολογηθεί η ανάγκη αναθεώρησης των αρχών που τη διέπουν.
 (16)
 http://ec.europa.eu/yourvoice/consultations/index_el.htm
 (17)
 trESS


text:
Think Tank Report 2010, Analysis of selected concepts of the regulatory framework and practical consequences on the social security coordination trESS Think Tank Report 2011, Coordination of long-term care benefits-current situation and future prospects· Legal impact assessment for the revision of Regulation 883/2004 with regard to the coordination of long-term care benefits, Analytical Study 2012· και trESS Think Tank Report 2012, Coordination of unemployment benefits. (Όλες οι εκθέσεις είναι διαθέσιμες στη διεύθυνση www.tress-network.org).
 (18)
 SWD(2016) 460.
 (19)
 Συμμετείχαν οι ακόλουθες υπηρεσίες: η ΓΔ CNECT, η ΓΔ ECFIN, η ΓΔ ENER, η ΓΔ ESTAT, η ΓΔ FISMA, η ΓΔ GROW, η ΓΔ HOME, η ΓΔ JUST, η Νομική Υπηρεσία, η ΓΔ MOVE, η ΓΔ NEAR, η ΓΔ REGIO, η ΓΔ RTD, η ΓΔ SANTE, η Γενική Γραμματεία, η ΓΔ TAXUD και η ΓΔ Εμπορίου.
 (20)
 ΕΕ L 158 της 30.4.2004, σ. 77.
 (21)
 trESS Think Tank Report 2011, Coordination of long-term care benefits-current situation and future prospects (
 http://www.tress-network.org/tress2012/EUROPEAN%20RESOURCES/EUROPEANREPORT/trESSIII_ThinkTankReport-LTC_20111026FINAL_amendmentsEC-FINAL.pdf
 ).
 (22)
 Υπόθεση C-160/96, Molenaar, EU:C:1998:84· υπόθεση C-215/99, Jauch, EU:C:2001:139· υποθέσεις C-502/01 και C-31/02, Gaumain-Cerri και Barth, EU:C:2004:413.
 (23)
 Υπόθεση C-282/89, Antonissen, EU:C:1991:80. Βλ. επίσης υπόθεση C-67/14, Alimanovic, EU:C:2015:597, σκέψη 57.
 (24)
 ΕΕ L 28 της 31.1.2014, σ. 17.
 (25)
 Σύσταση αριθ. U1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τη νομοθεσία που είναι εφαρμοστέα σε ανέργους οι οποίοι ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα μερικής απασχόλησης σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος στο οποίο κατοικούν (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 49).
 (26)
 COM(2015) 216 final.
 (27)
 ΕΕ L 84 της 31.3.2010.
 (28)
 COM(2013) 837 final.
 (29)
 Για παράδειγμα, υπόθεση C-202/97, FTS, σκέψη 51, EU:C:2000:75· υπόθεση C-2/05, Herbosch Kiere, σκέψη 22, EU:C:2006:69.
 (30)
 Pacolet J. and De Wispelaere F., Recovery Procedures Report (Network Statistics FMSSFE: 2015)· εκδόθηκε σύμφωνα με τις υποχρεώσεις αναθεώρησης που προβλέπονται στο άρθρο 86 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009.
 (31)
 ΕΕ L 74 της 27.3.1972, σ. 1–83 (Ειδική έκδοση στην ελληνική γλώσσα: Κεφάλαιο 05 τόμος 001, σ. 138 - 211).
 (32)
 ΕΕ C της , σ. .
 (33)
 ΕΕ L 158 της 30.4.2004, σ. 77.
 (34)
 ΕΕ L 18 της 21.1.1997, σ. 1.
 (35)
 COM(2013) 269 final.
 (36)
 ΕΕ L 123 της 12.5.2016, σ. 1–14 .
 (37)
 ΕΕ L 55 της 28.2.2011, σ. 13.
 (38)
 ΕΕ L 150 της 10.6.2008, σ. 28.
 (39)
 ΕΕ L 84 της 31.3.2010, σ. 1.
 (40)
 EE L 158 της 30.4.2004, σ. 77.
 (41)
 ΕΕ L 28 της 31.1.2014, σ. 17.
 (42)
 ΕΕ L 119 της 4.5.2016, σ. 1–88.
 (43)
 COM(2015) 216 final.
 (44)
 ΕΕ L 158 της 30.4.2004, σ. 77.
 (45)
 ΕΕ L 28 της 31.1.2014, σ. 17.
 (46)
 ΕΕ L 18 της 21.1.1997, σ. 1.
 (47)
 ΕΕ L 55 της 28.2.2011, σ. 13–18.
 (48)
 [Θα συμπληρωθεί].
 (49)
 ΕΕ L 84 της 31.3.2010, σ. 1.
 (50)
 ΕΕ C 149 της 8.6.2010, σ. 5.
 (51)
 [Θα συμπληρωθεί].
 (52)
 ΕΕ L 18 της 21.1.1997, σ. 1.
 (53)
 [Θα συμπληρωθεί].
 (54)
 ΕΕ L 55 της 28.2.2011, σ. 13–18.
 (55)
 ΕΕ L 84 της 31.3.2010, σ. 4.
 ---documentbreak---
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Στρασβούργο, 13.12.2016
 COM(2016) 815 final
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 Πρόταση


text:
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 για καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ και την Ελβετία)
 {SWD(2016) 460 final}{SWD(2016) 461 final}
 1.Το παράρτημα Ι τροποποιείται ως εξής:
 α) Το μέρος I τροποποιείται ως εξής:
 I.Το τμήμα «ΣΛΟΒΑΚΙΑ» αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «ΣΛΟΒΑΚΙΑ
 Η υποκατάστατη παροχή διατροφής τέκνων (επίδομα διατροφής τέκνων) σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 452/2004 περί υποκατάστατης παροχής διατροφής τέκνων, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε στον νόμο περί οικογενείας αριθ. 36/2005, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε από μετέπειτα κανονισμούς»·
 II.Το τμήμα «ΣΟΥΗΔΙΑ» αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «ΣΟΥΗΔΙΑ
 Υποστήριξη διατροφής (κεφάλαια 17-19 του κώδικα κοινωνικής ασφάλισης)».
 β)Το μέρος II τροποποιείται ως εξής:
 I.το τμήμα «ΟΥΓΓΑΡΙΑ» απαλείφεται·
 II.το τμήμα «ΡΟΥΜΑΝΙΑ» απαλείφεται·
 III.μετά το τμήμα «ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ», προστίθεται νέο τμήμα με το ακόλουθο περιεχόμενο:
 «ΣΟΥΗΔΙΑ
 Επίδομα υιοθεσίας [Κεφάλαιο 21 του κώδικα κοινωνικής ασφάλισης (2001:110)]»
 2.Στο παράρτημα ΙΙ, το τμήμα «ΙΣΠΑΝΙΑ-ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ» απαλείφεται.
 3.Στο παράρτημα III, τα τμήματα «ΕΣΘΟΝΙΑ», «ΙΣΠΑΝΙΑ», «ΚΡΟΑΤΙΑ», «ΙΤΑΛΙΑ», «ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ», «ΟΥΓΓΑΡΙΑ», «ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ», «ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ» και «ΣΟΥΗΔΙΑ» απαλείφονται.
 4.Το παράρτημα IV τροποποιείται ως εξής:
 α)
 μετά το τμήμα «ΓΕΡΜΑΝΙΑ» παρεμβάλλεται το τμήμα «ΕΣΘΟΝΙΑ»·
 β)
 μετά το τμήμα «ΚΥΠΡΟΣ» παρεμβάλλεται το τμήμα «ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ»·
 γ)
 μετά το τμήμα «ΟΥΓΓΑΡΙΑ» παρεμβάλλεται το τμήμα «ΜΑΛΤΑ»·
 δ)
 μετά το τμήμα «ΠΟΛΩΝΙΑ» παρεμβάλλεται το τμήμα «ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ»·
 ε)
 μετά το τμήμα «ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ» παρεμβάλλεται το τμήμα «ΡΟΥΜΑΝΙΑ»·
 στ)
 μετά το τμήμα «ΣΛΟΒΕΝΙΑ» παρεμβάλλεται το τμήμα «ΣΛΟΒΑΚΙΑ»·
 ζ)
 μετά το τμήμα «ΣΛΟΒΑΚΙΑ» παρεμβάλλεται το τμήμα «ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ»·
 η)
 μετά το τμήμα «ΣΟΥΗΔΙΑ» παρεμβάλλεται το τμήμα «ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ».
 5.Το παράρτημα X τροποποιείται ως εξής:
 α) το τμήμα «ΤΣΕΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» απαλείφεται·
 β) στο τμήμα «ΓΕΡΜΑΝΙΑ», το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «β) Παροχές για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσης στο πλαίσιο της βασικής διάταξης για άτομα που αναζητούν εργασία σύμφωνα με τον τόμο II του κοινωνικού κώδικα.»·
 γ) στο τμήμα «ΕΣΘΟΝΙΑ»:
 I.το στοιχείο α) απαλείφεται·
 II.στο στοιχείο β), η τελεία (.) αντικαθίσταται από άνω τελεία (·) και προστίθεται νέο στοιχείο:
 «γ) Επίδομα κηδείας (νόμος περί κρατικών παροχών κηδείας της 8ης Νοεμβρίου 2000).»·
 δ) στο τμήμα «ΟΥΓΓΑΡΙΑ», στο στοιχείο β) η άνω τελεία (·) αντικαθίσταται από τελεία (.) και το στοιχείο γ) απαλείφεται·
 ε) Μετά το τμήμα «ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ» παρεμβάλλεται το ακόλουθο τμήμα «ΡΟΥΜΑΝΙΑ»:
 «ΡΟΥΜΑΝΙΑ
 Κοινωνικό επίδομα για τους συνταξιούχους (επείγον κυβερνητικό διάταγμα αριθ. 6/2009 περί θεσπίσεως ελάχιστης εγγυημένης κοινωνικής σύνταξης, που εγκρίθηκε με τον νόμο αριθ. 196/2009).»·
 στ) το τμήμα «ΣΛΟΒΕΝΙΑ» απαλείφεται·
 ζ) το τμήμα «ΣΟΥΗΔΙΑ» αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «ΣΟΥΗΔΙΑ
 α) Συμπληρώματα στέγασης για άτομα που λαμβάνουν σύνταξη (κεφάλαια 99-103 του κώδικα κοινωνικής ασφάλισης)·
 β) Υποστήριξη διατροφής για τους ηλικιωμένους (κεφάλαιο 74 του κώδικα κοινωνικής ασφάλισης).»·
 η) στο τμήμα «ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ», η τελεία (.) στο τέλος του στοιχείου ε) αντικαθίσταται από άνω τελεία (·) και προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο:
 «στ) Επίδομα προσωπικής ανεξαρτησίας, σκέλος που αφορά την κινητικότητα (στη νομοθεσία της Μεγάλης Βρετανίας, μέρος 4 του Welfare Reform Act 2012 και στη νομοθεσία της Βόρειας Ιρλανδίας, μέρος 5 του Welfare


text:
Reform (Northern Ireland) Order 2015 [(S.I. 2015/2006 (N.I. 1)].».
 6.Το παράρτημα XI τροποποιείται ως εξής:
 α)
 Στο τμήμα «ΤΣΕΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», το υπάρχον εδάφιο αριθμείται ως παράγραφος «1.» και προστίθεται νέα παράγραφος έπειτα από αυτήν με το ακόλουθο περιεχόμενο:
 «2. Κατά παρέκκλιση από τα άρθρα 5 και 6 του παρόντος κανονισμού, για τη χορήγηση της συμπληρωματικής παροχής για τις περιόδους ασφάλισης που ολοκληρώθηκαν σύμφωνα με τη νομοθεσία της πρώην Τσεχικής και Σλοβακικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, μόνο οι περίοδοι ασφάλισης που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με την τσεχική νομοθεσία μπορούν να ληφθούν υπόψη προκειμένου να εκπληρωθεί η προϋπόθεση για τουλάχιστον ένα έτος τσεχικής συνταξιοδοτικής ασφάλισης εντός του καθορισμένου διαστήματος μετά την ημερομηνία διάλυσης της Ομοσπονδίας [άρθρο 106α παράγραφος 1 στοιχείο β) του νόμου αριθ. 155/1995, περί συνταξιοδοτικής ασφάλισης).»·
 β)
 Στο τμήμα «ΓΕΡΜΑΝΙΑ», η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «3.Για τη χορήγηση παροχών σε χρήμα, σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 1 του τόμου V του κοινωνικού κώδικα, το άρθρο 47 παράγραφος 1 του τόμου VII του κοινωνικού κώδικα, καθώς και το άρθρο 24i του τόμου V του κοινωνικού κώδικα, σε ασφαλισμένους που ζουν σε άλλο κράτος μέλος, τα γερμανικά ασφαλιστικά συστήματα υπολογίζουν τις καθαρές αποδοχές, οι οποίες χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των παροχών, ως αν ο ασφαλισμένος ζούσε στη Γερμανία, εκτός εάν ο ασφαλισμένος ζητήσει υπολογισμό βάσει των πραγματικών καθαρών αποδοχών που εισπράττει. Για τους σκοπούς της χορήγησης παροχής γονικής άδειας δυνάμει του ομοσπονδιακού νόμου περί γονικού επιδόματος και γονικής αδείας (BEEG) σε πρόσωπα τα οποία κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος, ο αρμόδιος φορέας για τη γερμανική παροχή γονικής άδειας υπολογίζει το μέσο μηνιαίο εισόδημα σύμφωνα με τα άρθρα 2γ έως 2στ του νόμου, το οποίο χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των παροχών, ως αν το πρόσωπο κατοικούσε στη Γερμανία. Στο πλαίσιο αυτό, αν εφαρμόζεται το φορολογικό κλιμάκιο IV σύμφωνα με τη δεύτερη περίοδο του άρθρου 2ε παράγραφος 3 του BEEG, επειδή ο δικαιούχος δεν υπαγόταν σε κανένα γερμανικό φορολογικό κλιμάκιο κατά τη διάρκεια της περιόδου υπολογισμού, ο δικαιούχος δύναται να ζητήσει τον υπολογισμό της παροχής γονικής άδειας με βάση το πραγματικό του καθαρό εισόδημα που φορολογείται στο κράτος μέλος κατοικίας.»·
 γ)
 Στο τμήμα «ΕΣΘΟΝΙΑ», το υπάρχον εδάφιο αριθμείται ως παράγραφος 1 και προστίθεται νέα παράγραφος 2:
 «2. Για τον υπολογισμό του αναλογικού επιδόματος ικανότητας για εργασία, σύμφωνα με το άρθρο 52 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, οι περίοδοι κατοικίας που πραγματοποιήθηκαν στην Εσθονία θα ληφθούν υπόψη ξεκινώντας από την ηλικία των 16 ετών μέχρι τον χρόνο επέλευσης του γεγονότος.»·
 δ)
 Στο τμήμα «ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ», παρεμβάλλεται το εξής στοιχείο μετά την παράγραφο 1 στοιχείο στ):
 «στ α). Τα άτομα που αναφέρονται στο άρθρο 69 παράγραφος 1 του Zorgverzekeringswet (νόμος για την ασφάλιση υγείας) τα οποία, την τελευταία ημέρα του μήνα που προηγείται εκείνου κατά τη διάρκεια του οποίου συμπληρώνουν την ηλικία των 65 ετών, λαμβάνουν σύνταξη ή παροχή η οποία, σύμφωνα με το στοιχείο στ) του παρόντος τμήματος, εξομοιώνεται με σύνταξη που καταβάλλεται στο πλαίσιο της νομοθεσίας των Κάτω Χωρών, θεωρούνται αιτούντες σύνταξη για τους σκοπούς του άρθρου 22 του παρόντος κανονισμού


text:
έως ότου συμπληρώσουν την ηλικία συνταξιοδότησης που αναφέρεται στο άρθρο 7α του Algemene Ouderdomswet (γενικός νόμος για την ασφάλιση γήρατος).»·
 ε)
 Μετά το τμήμα «ΑΥΣΤΡΙΑ» παρεμβάλλεται το ακόλουθο τμήμα «ΣΛΟΒΑΚΙΑ»:
 «ΣΛΟΒΑΚΙΑ
 Κατά παρέκκλιση από τα άρθρα 5 και 6 του παρόντος κανονισμού, για τη χορήγηση της συμπληρωματικής παροχής για τις περιόδους ασφάλισης που ολοκληρώθηκαν σύμφωνα με τη νομοθεσία της πρώην Τσεχικής και Σλοβακικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, μόνο οι περίοδοι ασφάλισης που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τη σλοβακική νομοθεσία μπορούν να ληφθούν υπόψη προκειμένου να εκπληρωθεί η προϋπόθεση για τουλάχιστον ένα έτος σλοβακικής συνταξιοδοτικής ασφάλισης εντός του καθορισμένου διαστήματος μετά την ημερομηνία διάλυσης της Ομοσπονδίας (άρθρο 69β παράγραφος 1 στοιχείο β) του νόμου αριθ. 461/2003, περί κοινωνικής ασφάλισης).»·
 στ)
 Στο τμήμα «ΣΟΥΗΔΙΑ»:
 I.απαλείφονται οι παράγραφοι 1 και 2·
 II.στην παράγραφο 3, η φράση «(νόμος 2000:798)» αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «(κεφάλαιο 6 του νόμου για την εφαρμογή του κώδικα κοινωνικής ασφάλισης όσον αφορά τα κεφάλαια 53-74)»·
 III.στην παράγραφο 4:
 –στην εισαγωγική φράση, η αναφορά στο «κεφάλαιο 8 του Lag (1962:381) om allmän forsäkring (εθνικού νόμου περί ασφαλίσεων)» αντικαθίσταται από την αναφορά στο «κεφάλαιο 34 του κώδικα κοινωνικής ασφάλισης»·
 –στο στοιχείο β), η αναφορά στο «κεφάλαιο 8 παράγραφοι 2 και 8 του προαναφερθέντος νόμου» αντικαθίσταται από την αναφορά στο «κεφάλαιο 34 τμήματα 3, 10 και 11 του προαναφερθέντος νόμου» και η αναφορά στον «νόμο περί των συντάξεων γήρατος που συνδέονται με το εισόδημα (1998:674)» αντικαθίσταται από την αναφορά στο «κεφάλαιο 59 του κώδικα κοινωνικής ασφάλισης»·
 IV.στην παράγραφο 5 στοιχείο α), η φράση «(νόμος 2000:461)» αντικαθίσταται από τη φράση «(κεφάλαιο 82 του κώδικα κοινωνικής ασφάλισης)».
 ζ)
 Στο τμήμα «ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ»:
 I.οι παράγραφοι 1 και 2 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
 «1. Εφόσον, σύμφωνα με τη νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου, ένα πρόσωπο που έφτασε σε ηλικία συνταξιοδότησης πριν από τις 6 Απριλίου 2016 δικαιούται σύνταξη γήρατος εάν:
 α) ληφθούν υπόψη οι εισφορές πρώην συζύγου ή καταχωρημένου/-ης συντρόφου ως να επρόκειτο για εισφορές του προσώπου αυτού· ή
 β) οι σχετικοί όροι όσον αφορά τις εισφορές πληρούνται από τον/τη σύζυγο, τον/την καταχωρημένο/-η σύντροφο, τον/την πρώην σύζυγο ή τον/την πρώην καταχωρημένο/-η σύντροφο του προσώπου αυτού, τότε, υπό την προϋπόθεση ότι, σε κάθε περίπτωση, ο/η σύζυγος ή καταχωρημένος/-η σύντροφος ή πρώην σύζυγος ή πρώην καταχωρημένος/-η σύντροφος ασκεί ή ασκούσε δραστηριότητα μισθωτή ή μη μισθωτή και υπαγόταν στη νομοθεσία δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών, εφαρμόζονται οι διατάξεις του κεφαλαίου 5 του τίτλου III του παρόντος κανονισμού για τον καθορισμό της θεμελίωσης δικαιώματος βάσει της νομοθεσίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Στην περίπτωση αυτή, κάθε αναφορά του κεφαλαίου 5 σε «περιόδους ασφάλισης» νοείται ως αναφορά σε περιόδους ασφάλισης που πραγματοποιήθηκαν από:
 i) σύζυγο, καταχωρημένο/-η σύντροφο, πρώην σύζυγο ή πρώην καταχωρημένο/-η σύντροφο όταν το αίτημα υποβάλλεται από:
 – έγγαμο πρόσωπο ή καταχωρημένο/-η σύντροφο ή
 – πρόσωπο του οποίου ο γάμος ή το σύμφωνο συμβίωσης λύθηκε με άλλο τρόπο εκτός του θανάτου του/της συζύγου ή του/της καταχωρημένου/-ης συντρόφου· ή
 ii) πρώην σύζυγο ή καταχωρημένο/-η σύντροφο, όταν το αίτημα υποβάλλεται από:
 –χήρο/-α ή καταχωρημένο/-η σύντροφο ο/η οποίος/-α, αμέσως πριν από τη συντάξιμη ηλικία, δεν είχε δικαίωμα για


text:
επίδομα χηρευσάντων γονέων ή
 –χήρα της οποίας ο σύζυγος αποβίωσε πριν από τις 9 Απριλίου 2001 και η οποία, αμέσως πριν από τη συντάξιμη ηλικία, δεν είχε δικαίωμα για επίδομα χήρας μητέρας, επίδομα χηρευσάντων γονέων ή σύνταξη χηρείας ή η οποία έχει δικαίωμα μόνο για σύνταξη χηρείας με βάση την ηλικία η οποία (σύνταξη) υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 52 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, νοουμένου ότι, για τον σκοπό αυτό, η «σύνταξη χηρείας λόγω ηλικίας» σημαίνει σύνταξη χηρείας που καταβάλλεται σε μειωμένο ποσοστό σύμφωνα με το άρθρο 39 παράγραφος 4 του νόμου περί εισφορών και παροχών κοινωνικής ασφάλισης (Social Security Contributions and Benefits Act 1992).
 Το παρόν σημείο δεν ισχύει για πρόσωπα που έχουν συμπληρώσει την ηλικία συνταξιοδότησης στις 6 Απριλίου 2016 ή μετά την ημερομηνία αυτή.
 2. Για την εφαρμογή του άρθρου 6 του παρόντος κανονισμού στις διατάξεις που διέπουν το δικαίωμα σε επίδομα για βοήθεια από τρίτο πρόσωπο, επίδομα περίθαλψης αναπήρου, καθώς και επίδομα διαβίωσης σε περίπτωση ανικανότητας και επίδομα προσωπικής ανεξαρτησίας, λαμβάνεται υπόψη περίοδος μισθωτής δραστηριότητας, μη μισθωτής δραστηριότητας ή κατοικίας που πραγματοποιήθηκε στο έδαφος άλλου κράτους μέλους εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου στον βαθμό που αυτό απαιτείται για την πλήρωση των όρων σχετικά με τις απαιτούμενες περιόδους παρουσίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, πριν από την ημερομηνία γένεσης του δικαιώματος για το εν λόγω επίδομα.»
 II.η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «4.Όπου εφαρμόζεται το άρθρο 46 του παρόντος κανονισμού, εάν ο ενδιαφερόμενος έχει ανικανότητα προς εργασία που οδηγεί σε αναπηρία ενώ υπόκειται στη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους, το Ηνωμένο Βασίλειο, για τους σκοπούς του άρθρου 30A παράγραφος 5 του νόμου περί εισφορών και παροχών κοινωνικής ασφάλισης του 1992 του Μέρους 1 του Welfare Reform Act 2007 ή των αντίστοιχων διατάξεων της Βόρειας Ιρλανδίας, λαμβάνει υπόψη τυχόν περιόδους κατά τις οποίες το εν λόγω πρόσωπο έλαβε, λόγω της ανικανότητας προς εργασία:
 i)παροχές ασθένειας σε χρήμα ή μισθό αντί γι’ αυτές ή
 ii)παροχές κατά την έννοια των κεφαλαίων 4 και 5 του τίτλου ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού, που χορηγήθηκαν για την αναπηρία στην οποία οδήγησε η ανικανότητα προς εργασία, βάσει της νομοθεσίας του άλλου κράτους μέλους,
 ως να ήταν περίοδοι καταβολής, κατά περίπτωση, παροχής ανικανότητας μικρής διάρκειας, που καταβάλλεται σύμφωνα με τα άρθρα 30A (1)-(4) του νόμου περί εισφορών και παροχών κοινωνικής ασφάλισης του 1992, επιδόματος απασχόλησης και στήριξης (φάση υπολογισμού) που καταβάλλεται σύμφωνα με το μέρος 1 του Welfare Reform Act 2007 ή τις αντίστοιχες διατάξεις της Βόρειας Ιρλανδίας.
 Κατά την εφαρμογή της παρούσας διάταξης λαμβάνονται υπόψη μόνον οι περίοδοι κατά τις οποίες το πρόσωπο θα ήταν ανίκανο προς εργασία κατά την έννοια της νομοθεσίας του Ηνωμένου Βασιλείου.».
 7.Μετά το παράρτημα XI, προστίθενται τα ακόλουθα παραρτήματα:
 «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XII
 ΠΑΡΟΧΕΣ ΣΕ ΧΡΗΜΑ ΓΙΑ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΚΑΤΑ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 35Α ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ 1Α
 (άρθρο 35α παράγραφος 3)»·
 «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XIII
 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ ΣΕ ΧΡΗΜΑ ΠΟΥ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΕΡΙΟΔΩΝ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ ΤΕΚΝΩΝ
 (άρθρο 68β)».
 Μέρος I Οικογενειακές παροχές σε χρήμα που προορίζονται να αντικαταστήσουν εισόδημα κατά τις περιόδους ανατροφής τέκνων
 (άρθρο


text:
 Avis juridique important
 |
 52004PC0143
 Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιβατών διεθνών σιδηροδρομικών γραμμών /* COM/2004/0143 τελικό - COD 2004/0049 */
 Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιβατών διεθνών σιδηροδρομικών γραμμών(υποβάλλεται από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΗ παρούσα πρόταση περιλαμβάνει ένα σύνολο κανόνων για την ενίσχυση και βελτίωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των επιβατών στις διεθνείς σιδηροδρομικές μεταφορές. Αποτελεί συνέχεια της Λευκής Βίβλου «Η ευρωπαϊκή πολιτική μεταφορών με ορίζοντα το έτος 2010: η ώρα των επιλογών» [1], στην οποία η Επιτροπή ανακοίνωσε σαφώς ότι οι χρήστες του συστήματος μεταφορών πρέπει να επανατοποθετηθούν στο επίκεντρο της πολιτικής μεταφορών, ανεξάρτητα από τον τρόπο μεταφοράς. Την ανάγκη για κοινοτική δράση από την άποψη αυτή κατέδειξε περαιτέρω η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της «Για έναν ολοκληρωμένο ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό χώρο» [2] στην οποία, και με βάση μια μελέτη [3] που παρήγγειλε η Επιτροπή για να εκτιμηθεί η τρέχουσα και δυνητική μελλοντική αγορά για υπηρεσίες διεθνών σιδηροδρομικών μεταφορών, επισημάνθηκαν πολλές ανεπάρκειες επιπέδου παρεχομένων υπηρεσιών στις διεθνείς επιβατικές σιδηροδρομικές μεταφορές.[1] COM(2001) 370, 12/9/2001. Πλήρες κείμενο στην ιστοσελίδα:[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, COM(2002)18 τελικό, 23/1/2002. Πλήρες κείμενο: http://europa.eu.int/comm/transport/rail/newpack/np_en.htm. Παρακαλείσθε να σημειώσετε ότι το κείμενο αυτού του εγγράφου αναφοράς, καθώς και οι σύνδεσμοι που οδηγούν στις ευρωπαϊκές νομικές διατάξεις οι οποίες αναφέρονται στο έγγραφο αυτό, βρίσκονται στην ιστοθέση της μονάδας σιδηροδρομικών μεταφορών και διαλειτουργικότητας: http://europa.eu.int/comm/transport/rail/index/index_en.html.[3] Η ανάπτυξη της (διεθνούς) σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών στην ΕΕ: Εκτίμηση της σημερινής και της δυνητικής αγοράς υπηρεσιών διεθνούς σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών, που εκπονήθηκε από τον OGM, Βρυξέλλες, Φεβρουάριος του 2002. Η έκθεση αυτή περιλαμβάνει εκτεταμένη επισκόπηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν και οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τους οι επιβάτες στα διεθνή σιδηροδρομικά ταξίδια τους. Πλήρες κείμενο:Η ανάγκη για βελτιωμένη προστασία των επιβατών στις διεθνείς σιδηροδρομικές μεταφορές τονίζεται επίσης στα παράπονα που καταθέτουν στην Επιτροπή ευρωπαίοι πολίτες που καταγγέλλουν την ανεπαρκή ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχουν οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις στις διεθνείς επιβατικές σιδηροδρομικές υπηρεσίες. Οι ανεπάρκειες αυτές αναφέρονται σε πολλά και διάφορα πεδία, όπως ελλιπής παροχή πληροφοριών στους πίνακες δρομολογίων και κομίστρων, καθυστερήσεις και διακοπές στην παροχή υπηρεσιών. καθαριότητα των συρμών και αδυναμία προσπέλασης σε άμαξες και αποβάθρες των προσώπων με μειωμένη κινητικότητα (ΠΝΚ).Ακόμη, με την πρόταση αυτή καταβάλλεται επίσης προσπάθεια να αντιμετωπιστούν με ένα γενικότερο τρόπο οι ανησυχίες σχετικά με την ποιότητα και την ποσότητα των διεθνών σιδηροδρομικών υπηρεσιών, όπως αυτές διατυπώνονται στις γραπτές και προφορικές ερωτήσεις των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [4].[4] Διεξοδικός κατάλογος των ερωτήσεων αυτών και των απαντήσεων που δόθηκαν από την Επιτροπή δεν μπορεί να δοθεί στα πλαίσια αυτού του εγγράφου αναφοράς. Σχετικό όμως παράδειγμα υπάρχει στην ΕΕ C 172E της 18ης Ιουλίου 2002, σ. 80: http://europa.eu.int/eur-lex/en/oj/2002/ce17220020718en.html.Η στρατηγική για την πολιτική υπέρ των καταναλωτών 2002-2006 [5] αναγνώρισε την ανάγκη για βελτίωση της προστασίας των καταναλωτών στις διεθνείς σιδηροδρομικές μεταφορές επιβατών, στο μέτρο ιδίως που οι σιδηροδρομικές μεταφορές επιβατών συχνά εξαιρούνται του πεδίου εφαρμογής της νομοθεσίας της ΕΕ για την προστασία των καταναλωτών.[5] COM(2002)208 τελικό, 7.05.2002, βλέπε:Η νυν ισχύουσα


text: σύμβαση για τις διεθνείς σιδηροδρομικές μεταφορές (COTIF) της 9ης Μαΐου 1980 περιλαμβάνει ενιαίους νομικούς κανόνες σχετικά με το συμβόλαιο της διεθνούς μεταφοράς επιβατών και αποσκευών με σιδηρόδρομο, το προσάρτημα CIV. Οι διατάξεις αυτές συμφωνήθηκαν από τα κράτη που είναι μέλη του διακρατικού οργανισμού για τις διεθνείς σιδηροδρομικές μεταφορές (OTIF). Σήμερα, 41 κράτη είναι μέλη της OTIF. Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ συμμετέχουν στην OTIF όπως και οι χώρες προσχώρησης που διαθέτουν σιδηρόδρομους, με μόνη εξαίρεση την Εσθονία. Ο OTIF έχει αναπτύξει ένα ομοιόμορφο σύστημα νομοθεσίας που εφαρμόζεται στις μεταφορές επιβατών, αποσκευών και εμπορευμάτων στις διεθνείς σιδηροδρομικές γραμμές. Η σύμβαση COTIF έχει τροποποιηθεί από το πρωτόκολλο του Βίλνιους της 3ης Ιουνίου 1999. Υπάρχει πρόταση συμφωνίας για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στην COTIF [6]. Η προσχώρηση της Κοινότητας θα καταστεί δυνατή με την έναρξη ισχύος του πρωτοκόλλου του Βίλνιους. Το πρωτόκολλο αυτό θα αρχίσει να ισχύει όταν θα έχει επικυρωθεί από τα δύο τρίτα τουλάχιστον των χωρών που υπέγραψαν τη σύμβαση, κατά πάσα πιθανότητα το 2005.[6] COM(2003) 696 τελικό, 17.11.2003Η υποχρέωση για μεταφορά έχει καταργηθεί στα πλαίσια της νέας COTIF. Η ενιαία σύμβαση θα μπορεί να θεωρείται ως η βάση των δικαιωμάτων του επιβάτη. Ως ένα ορισμένο βαθμό, αυτό θα βασίζεται στην εθελούσια συνεργασία μεταξύ των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων. Όταν έγινε εκτίμηση των δικαιωμάτων που απορρέουν από την COTIF, μελετήθηκε το αναθεωρημένο κείμενό της. Η σημερινή πρόταση κανονισμού αφορά, σε μεγάλο μέρος, δικαιώματα επιβατών μη καλυπτόμενα από την COTIF. Αυτό ισχύει στην περίπτωση των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται στον επιβάτη, της διαθεσιμότητας εισιτηρίων, της αντιστάθμισης των επακόλουθων ζημιών, των δικαιωμάτων των προσώπων μειωμένης κινητικότητας, των μέτρων ασφάλειας και της διαχείρισης παραπόνων. Όσον αφορά τα θέματα ευθύνης σε περίπτωση θανάτου ή τραυματισμού επιβάτη, η πρόταση αυτή εκτείνεται πέραν των προβλεπομένων από την COTIF, αποσκοπώντας στην ευθυγράμμιση της σιδηροδρομικής μεταφοράς με τον τομέα αεροπορικών μεταφορών. Η πρόταση αυτή υπερακοντίζει επίσης την COTIF σε θέματα ευθύνης και αποζημίωσης για καθυστερήσεις όπως και για ακύρωση υπηρεσιών (δρομολογίων). Ενώ η CIV προβλέπει, από την άποψη αυτή, την παροχή καταλύματος και αποζημίωσης στα πρόσωπα που προβαίνουν στη σχετική ειδοποίηση, ο κανονισμός θα παρέχει επίσης στους επιβάτες το δικαίωμα αποζημίωσης. Η πρόταση κανονισμού παράγει υποχρέωση των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων να συνεργάζονται ώστε να εξασφαλίζουν ότι θα εκδίδονται ενιαία εισιτήρια και θα παρέχονται πληροφορίες σχετικά με τις υπηρεσίες γραμμής.Προκειμένου να επιτυγχάνεται η παροχή εκτελεστών και ισοδυνάμων δικαιωμάτων στους επιβάτες διεθνών σιδηροδρομικών μεταφορών κρίθηκε ότι η έκδοση κανονισμού αποτελεί το πλέον ενδεδειγμένο μέσο.Η βελτίωση των δικαιωμάτων των ταξιδιωτών θα είναι ουσιώδους σημασίας για την προαγωγή των σιδηροδρομικών μεταφορών και για την κατ'αυτόν τον τρόπο συμβολή στην επίτευξη ενός των κυριοτέρων στόχων της κοινής πολιτικής μεταφορών: σταθεροποίηση και, εφόσον είναι δυνατόν, ενίσχυση του μεριδίου που κατέχουν οι σιδηροδρομικές μεταφορές (6,2% [7]) στα επίπεδα του 1998 μέχρι το 2010. Ο στόχος αυτός σημαίνει ότι η σιδηροδρομική μεταφορά ταξιδιωτών θα πρέπει να αυξηθεί σημαντικά σε απόλυτους όρους: από 287 δισεκατ. επιβατοχιλιομέτρων (εχλμ.) το 1998 προς το στόχο των 327 δισεκατ. εχλμ. που προβλέπεται από την προεξοφλούμενη τάση, μέχρι και τα 400 δισεκατ. εχλμ.


text: στα πλαίσια μιας αισιόδοξης εκδοχής για τις σιδηροδρομικές μεταφορές. Το τελευταίο αυτό σημαίνει αύξηση κατά σχεδόν 40% των σιδηροδρομικών επιβατικών μεταφορών, ακόμη και αν το μερίδιο αυτού του τρόπου μεταφοράς θα αντιπροσωπεύει απλώς ένα χαμηλό ποσοστό ύψους 6,7%. Η προαναφερόμενη μελέτη διατυπώνει την εκτίμηση ότι οι διεθνείς σιδηροδρομικές μεταφορές αντιπροσωπεύουν περίπου το 10% έως 15% του κύκλου εργασιών των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων. Η μελέτη αυτή αναφέρει επίσης το τεράστιο δυναμικό των διεθνών σιδηροδρομικών επιβατικών μεταφορών, στο μέτρο που ο αριθμός των ταξιδιών στην αλλοδαπή αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά σαν αποτέλεσμα της μεταβαλλόμενης δημογραφικής δομής του ευρωπαϊκού πληθυσμού: οι πλέον ηλικιωμένοι θα είναι πιθανότερο να ταξιδεύουν με τρένο καθώς το μέσο αυτό παρέχει περισσότερες ανέσεις και ευκολίες απ'ό,τι το ταξίδι με Ι.Χ., λεωφορεία ή αεροπλάνα.[7] U Energy and Transport in figures, έκδοση 2003, πίνακας 3.5.2, βλέπεΔιαβουλεύσειςΤον Οκτώβριο του 2002, οι υπηρεσίες της Επιτροπής δημοσίευσαν ένα συμβουλευτικό έγγραφο [8], στο οποίο γινόταν επισκόπηση των κυριότερων προβλημάτων και των ζητημάτων που πρέπει να αντιμετωπισθούν σε κοινοτικό επίπεδο. Τα θέματα που επισημάνθηκαν στο έγγραφο αυτό είχαν σχέση με τις γενικές διατάξεις και τους όρους μεταφοράς όσον αφορά τα διεθνή σιδηροδρομικά ταξίδια επιβατών. τα δικαιώματα των επιβατών πριν, στη διάρκεια και μετά το ταξίδι, καθώς και τις υποχρεώσεις προς τις οποίες οφείλουν να συμμορφώνονται οι επιβάτες καθόσο ταξιδεύουν στα πλαίσια παροχής διεθνούς σιδηροδρομικής υπηρεσίας. Το έγγραφο αυτό συζητήθηκε στη διάρκεια ακροάσεως [9] που διοργανώθηκε το Νοέμβριο του 2002, στην οποία συμμετείχαν οι κυριότεροι ενδιαφερόμενοι φορείς, όπως οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, οι διαχειριστές υποδομής, οι οργανώσεις επιβατών και καταναλωτών και αντιπρόσωποι των κρατών μελών. Τα ενδιαφερόμενα μέρη απήντησαν στα ερωτήματα που θέτει το συμβουλευτικό έγγραφο, οι δε απαντήσεις τους ελήφθησαν υπόψη κατά την επεξεργασία της παρούσας πρότασης.[8] Συμβουλευτικό έγγραφο για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις επιβατών διεθνών σιδηροδρομικών μεταφορών, βλέπε: http://europa.eu.int/comm/transport/rail/passenger/initiative_en.htm. Οι απαντήσεις και αντιδράσεις σχετικά με το έγγραφο αυτό βρίσκονται επίσης στην ίδια ιστοσελίδα.[9] Έκθεση για την ακρόαση της 15ης Νοεμβρίου 2002, κείμενο διαθέσιμο στην αγγλική, γαλλική και γερμανική γλώσσα, βλέπε: http://europa.eu.int/comm/transport/rail/passenger/initiative_en.htm. Μια πρώτη, διερευνητική ακρόαση διοργανώθηκε τον Οκτώβριο του 2001. Η έκθεση για την ακρόαση αυτή βρίσκεται στην ίδια ιστοσελίδα.Οι οργανώσεις καταναλωτών, οι αντιπρόσωποι των ευρωπαϊκών οργανώσεων επιβατών καθώς και η πλειοψηφία των κρατών μελών εξέφρασαν την υποστήριξή τους σε μια κανονιστική προσέγγιση του θέματος σε κοινοτικό επίπεδο, ενώ οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και, σε μικρότερο βαθμό, οι διαχειριστές υποδομής απέρριψαν αυτή τη νομικής φύσεως προσέγγιση. Οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, εκπροσωπούμενες από τον Ευρωπαϊκό σύνδεσμο σιδηροδρόμων (Community of European Railways - CER) αναφέρθηκαν στις πρωτοβουλίες που είχαν αναλάβει για την κατάρτιση ενός Χάρτη επιβατών ώστε να βελτιώνονται τα δικαιώματα των επιβατών σε εθελούσια βάση.Η Επιτροπή καλωσόρισε τις προσπάθειες που είχε καταβάλει ο CER ώστε να επιτευχθεί ουσιαστική βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων σιδηροδρομικών υπηρεσιών, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, και αναγνωρίζει πλήρως ότι η δυνητική εμβέλεια του Χάρτη επιβατών είναι ευρύτερη από την αντίστοιχη κοινοτική προσέγγιση, η οποία περιορίζεται στο πεδίο της διεθνούς μεταφοράς ταξιδιωτών. Ωστόσο, ζητήματα που εγείρονται στο πλαίσιο του συμβουλευτικού εγγράφου, όπως η ευθύνη της σιδηροδρομικής επιχείρησης, η αποζημίωση σε περιπτώσεις καθυστερήσεων


text: και ακυρώσεων υπηρεσιών και η πρόσβαση στα ηλεκτρονικά συστήματα κράτησης, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν μάλλον βάσει μιας κανονιστικής προσέγγισης παρά με κάποια συμφωνία εθελούσιας προσχώρησης μεταξύ σιδηροδρομικών επιχειρήσεων, και τούτο για να εξασφαλίζεται η παροχή εκτελεστών δικαιωμάτων στους επιβάτες.Έχει εκπονηθεί μια μελέτη κυρίως σχετικά με την αποζημίωση για καθυστερήσεις [10]. Η μελέτη αυτή τέθηκε υπόψη των ενδιαφερομένων μερών τον Ιούνιο του 2003, και δείχνει σαφώς ότι η καθιέρωση συστημάτων αποζημίωσης θα προκαλούσε ελαφρά μόνον αύξηση του κόστους που φέρουν οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις: βάσει μιας χονδρικής εκτίμησης, η αύξηση αυτή αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 1% του κύκλου εργασιών των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων διεθνών μεταφορών. Τα οφέλη από την καθιέρωση συστημάτων αποζημίωσης είναι δύσκολο να αναλυθούν ποσοτικά, εξαιτίας της συνεχιζόμενης απουσίας αξιόπιστων δεδομένων και εξαιτίας των προβλημάτων που συνδέονται με την ποσοτικοποίηση των αποτελεσμάτων που έχει μια βελτίωση της ποιότητας. Τα στοιχεία κόστους που είναι συναφή με καθυστερήσεις και ακυρώσεις κατά πάσα πιθανότητα είναι ίσα ή και υπερβαίνουν ακόμη το κόστος από την καθιέρωση συστημάτων αποζημίωσης, στο μέτρο που θα πρέπει να ληφθεί επίσης υπόψη το κόστος για επιπλέον προσωπικό, υπερωρίες και τροχαίο υλικό. Η καθιέρωση ενός συστήματος αποζημιώσεων θα πρέπει συνεπώς να αποτελεί πρόσθετο κίνητρο για τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις να βελτιώνουν τα ποιοτικά πρότυπά τους.[10] Έκθεση Landwell. Etude sur les systθmes de pιnalitιs dans le domaine ferroviaire, 14 Φεβρουαρίου 2003.Νομική βάσηΗ νομική βάση της πρότασης κανονισμού παρατίθεται ρητά στο άρθρο 71 της συνθήκης ΕΚ, στα πλαίσια του οποίου εφαρμόζεται η διαδικασία της συναπόφασης.Στόχοι και πεδίο εφαρμογήςΗ πρόταση αυτή αποσκοπεί στην εγκαθίδρυση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων για τους επιβάτες διεθνών σιδηροδρομικών μεταφορών προκειμένου να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα και η ελκυστικότητα των διεθνών σιδηροδρομικών επιβατικών μεταφορών. Με την πρόταση αυτή θα θεσπιστούν διατάξεις για τις ελάχιστες απαιτήσεις παροχής πληροφοριών στους επιβάτες πριν, στη διάρκεια, και μετά το ταξίδι τους. διατάξεις σχετικά με τους συμβατικούς όρους. με την ευθύνη των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων σε περιπτώσεις ατυχημάτων, τις καθυστερήσεις ή ακυρώσεις υπηρεσιών. τους όρους παροχής συνδρομής στα πρόσωπα μειωμένης κινητικότητας και, τέλος, σχετικά με τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις θα συνεργάζονται ώστε να επιτυγχάνουν τους στόχους του κανονισμού.Περαιτέρω, η πρόταση αυτή αποσκοπεί στον προσδιορισμό των υποχρεώσεων προς τις οποίες οφείλουν να συμμορφώνονται οι επιβάτες, όπως την υποχρέωση αγοράς εισιτηρίου και την αποφυγή κάθε συμπεριφοράς που ενδεχομένως προκαλεί ενόχληση στο προσωπικό του συρμού ή σε άλλους επιβάτες.Οι επιμέρους διατάξεις:Κεφάλαιο 1 Γενικές διατάξειςΆρθρο 1Το άρθρο αυτό εκθέτει το θέμα και ορίζει το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού.Άρθρο 2Το άρθρο αυτό παρέχει ορισμούς.Κεφάλαιο 2 Πληροφορίες και εισιτήριαΆρθρο 3Με το άρθρο αυτό καθιερώνεται το δικαίωμα του επιβάτη να λαμβάνει πληροφορίες. Σύμφωνα με το παράρτημα, οι πληροφορίες υποδιαιρούνται σε πληροφορίες πριν το ταξίδι, στη διάρκειά του και μετά απ'αυτό. Το άρθρο αυτό διαλαμβάνει τόσο το περιεχόμενο όσο και το μορφότυπο παρουσίασης των πληροφοριών.Άρθρο 4Το άρθρο 4 παράγραφος 1 αναφέρεται στη σύμβαση μεταφοράς όπως και στην αποδεικτική της αξία. Στο άρθρο 4 παράγραφος 2 γίνεται αναφορά τόσο στην έκδοση των εισιτηρίων όσο και στις πληροφορίες που πρέπει να αναγράφονται στο εισιτήριο. Με το άρθρο 4 παράγραφος 3 δημιουργείται δικαίωμα υπέρ του επιβάτη


text: να μεταβιβάζει εισιτήριο που εκδόθηκε στο όνομά του. Το άρθρο 4 παράγραφος 4 περιέχει πρόβλεψη για τις εξελίξεις στον τομέα των εισιτηρίων, π.χ. τα ηλεκτρονικά εισιτήρια.Άρθρο 5Το άρθρο αυτό αντιστοιχεί προς το άρθρο 3 του κανονισμού 2299/89 για τη θέσπιση κώδικα συμπεριφοράς για τα ηλεκτρονικά συστήματα κράτησης θέσεων. Έχει σπουδαία σημασία να διασφαλίζεται η πρόσβαση στα συστήματα αυτά, προκειμένου να εξασφαλίζονται τόσο η άνευ διακρίσεων πρόσβαση όσο και τα συμφέροντα του πελάτη.Άρθρο 6Με το άρθρο αυτό θεσπίζεται το δικαίωμα του επιβάτη να αγοράζει, για τα διεθνή ταξίδια, ολοκληρωμένα εισιτήρια «κατευθείαν μεταφοράς». Το δικαίωμα αυτό διασφαλίζεται μόνον όταν επιβάλλεται στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις η υποχρέωση της μεταξύ τους συνεργασίας. Η συνεργασία σημαίνει, για μια σιδηροδρομική επιχείρηση, απλούστευση της διεθνούς σιδηροδρομικής μεταφοράς. Το άρθρο 6 παράγραφος 3 αναφέρεται στους διαύλους διανομής των διεθνών σιδηροδρομικών εισιτηρίων. Το άρθρο αυτό προσδιορίζει επίσης τους όρους υπό τους οποίους ο επιβάτης δύναται να αγοράζει εισιτήριο επί της αμαξοστοιχίας.Κεφάλαιο 3 Ευθύνη της σιδηροδρομικής επιχείρησηςΆρθρο 7Το άρθρο αυτό διαλαμβάνει τα θέματα ευθύνης σε περίπτωση θανάτου ή τραυματισμού επιβάτη. Η σιδηροδρομική επιχείρηση ευθύνεται εάν το ατύχημα έλαβε χώρα όταν ο επιβάτης έχει ήδη επιβιβασθεί, κατά την επιβίβαση ή την αποβίβασή του. Η σιδηροδρομική επιχείρηση είναι, από την άποψη αυτή, επίσης υπεύθυνη για τον διαχειριστή υποδομής.Το άρθρο 7 παράγραφος 2 προβλέπει την υποχρέωση ασφαλιστικής κάλυψης για ορισμένο ποσό. Ανάλογοι κανόνες έχουν θεσπιστεί, στον αεροπορικό τομέα, με το άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού 889/2002. [11][11] Κανονισμός 889/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 2002, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2027/97 του Συμβουλίου για την ευθύνη του αερομεταφορέα.Άρθρο 8Το άρθρο αυτό αναφέρεται στην ευθύνη όσον αφορά τις χειραποσκευές, τόσο στην περίπτωση τραυματισμού του επιβάτη μετά από ατύχημα όσο και χωρίς τραυματισμό του. Στην πρώτη περίπτωση, η σιδηροδρομική επιχείρηση ευθύνεται μόνον εφόσον βαρύνεται με πταίσμα.Άρθρο 9Το άρθρο αυτό αναφέρεται στην ευθύνη για τις αποσκευές. Η σιδηροδρομική επιχείρηση ευθύνεται εφόσον η ζημιά στις αποσκευές επήλθε όταν αυτές τελούσαν υπό την ευθύνη της.Άρθρο 10Με το άρθρο αυτό καθιερώνεται το δικαίωμα του επιβάτη να αποζημιωθεί για καθυστέρηση. Η σιδηροδρομική επιχείρηση ευθύνεται για τις καθυστερήσεις, συμπεριλαμβανομένης αυτής που οδηγεί στην απώλεια ανταπόκρισης, ή για την ακύρωση (δρομολογίου) εκτός εάν γίνεται ως απόρροια εξαιρετικών συνθηκών.Άρθρο 11Το άρθρο αυτό παρέχει στον επιβάτη δικαίωμα να αποζημιωθεί για επακόλουθες ζημιές οφειλόμενες στην καθυστέρηση, στην απώλεια ανταπόκρισης ή στην ακύρωση.Κεφάλαιο 4 ΑποζημιώσειςΆρθρο 12Με το άρθρο αυτό ευθυγραμμίζεται ο σιδηροδρομικός τομέας προς τον αεροπορικό, με την έννοια ότι καθιερώνεται άμεση και απεριόριστη ευθύνη στην περίπτωση θανάτου ή τραυματισμού επιβάτη.Μέχρι ποσού 220.000 ευρώ, το οποίο ανέρχεται κατά προσέγγιση στα 175.000 ειδικά τραβηκτικά δικαιώματα (ΕΤΔ), η σιδηροδρομική επιχείρηση δεν δύναται να αμφισβητήσει την απαίτηση αποζημίωσης, εκτός εάν ο ίδιος ο επιβάτης προκάλεσε τη ζημιά. Δύναται να αμφισβητήσει το υπερβάλλον ποσό, αλλά φέρει το βάρος της αποδείξεως της έλλειψης υπαιτιότητάς της. Η ευθύνη για το θάνατο ή τραυματισμό επιβάτη είναι επίσης αντικειμενική στα πλαίσια της CIV, εφαρμόζεται δηλαδή και απουσία πταίσματος, αλλά, υπό ορισμένες συνθήκες, μπορεί να αμφισβητηθεί. Έτσι, η ευθύνη που καθιερώνεται εδώ, είναι αμεσότερη. Τα ΕΤΔ αποτελούν διεθνές αποθεματικό


text: που δημιουργήθηκε από το ΔΝΤ το 1969. Τα ΕΤΔ ορίζονται ως ένα καλάθι νομισμάτων, που σήμερα συντίθεται από ευρώ, ιαπωνικά γιεν, λίρες στερλίνες και δολάρια ΗΠΑ. Χρησιμοποιούνται στους τομείς των αεροπορικών και των θαλάσσιων μεταφορών, όπως και στα πλαίσια της COTIF. Από την άποψη του επιβάτη έχει κριθεί ως πλέον ενδεδειγμένη η χρήση του ευρώ ως νομίσματος, στα πλαίσια του κανονισμού αυτού. Όμως, τα ΕΤΔ χρησιμοποιούνται ως βάση για τα σχετικά ποσά, πράγμα που εξηγεί τους λόγους που αυτά δεν είναι στρογγυλά.Το άρθρο 12 παράγραφος 3 θεσπίζει τα δικαιώματα κατιόντων (συντηρούμενων προσώπων).Άρθρο 13Το άρθρο αυτό παρέχει στον επιβάτη το δικαίωμα να λαμβάνει προκαταβολές για την κάλυψη των άμεσων αναγκών του μετά την επέλευση ατυχήματος. Αντιστοιχεί προς τα αναλόγως εφαρμοζόμενα στις αεροπορικές μεταφορές.Άρθρο 14Το άρθρο αυτό ορίζει το οφειλόμενο ποσό σε περίπτωση ζημιάς ή καταστροφής των αποσκευών. Το ποσό για τις χειραποσκευές ισοδυναμεί προς αυτό της CIV (άρθρο 34), ενώ το ποσό για τις λοιπές αποσκευές ισοδυναμεί προς αυτό του αεροπορικού τομέα (άρθρο 22 παράγραφος 2 της απόφασης του Συμβουλίου 2001/539 [12]).[12] Απόφαση του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 2001, για τη σύναψη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα της σύμβασης για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές (Σύμβαση του Μόντρεαλ).Άρθρο 15Με το άρθρο αυτό θεσπίζεται το δικαίωμα αποζημίωσης για καθυστερήσεις. Τα σχετικά ποσά παρατίθενται στο παράρτημα και διαμορφώνονται σε σχέση με το είδος και τη διάρκεια της παρεχόμενης υπηρεσίας διεθνούς γραμμής. Περαιτέρω, με το άρθρο αυτό καθορίζεται προθεσμία για την καταβολή της αποζημίωσης και τον τρόπο καταβολής της. Δεν προβλέπεται αποζημίωση για ποσά που δεν υπερβαίνουν τα τέσσερα ευρώ.Άρθρο 16Με το άρθρο αυτό δημιουργείται υπέρ του επιβάτη δικαίωμα επιστροφής του κομίστρου ή μεταφοράς του με άλλο δρομολόγιο στις περιπτώσεις που χάνει ορισμένη ανταπόκριση εξαιτίας καθυστέρησης ή ακύρωσης ορισμένου δρομολογίου. Η ίδια ρύθμιση προτείνεται επίσης στις αεροπορικές μεταφορές για τις περιπτώσεις άρνησης επιβίβασης και ακύρωσης ή μακράς καθυστέρησης των πτήσεων.Άρθρο 17Με το άρθρο αυτό παρέχεται στον επιβάτη δικαίωμα συνδρομής του σε περίπτωση καθυστέρησης, απώλειας ανταπόκρισης ή ακύρωσης. Στη συνδρομή αυτή συμπεριλαμβάνεται η εστίαση, η παροχή καταλύματος, η μεταφορά και η ειδοποίηση προσώπων. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό η σιδηροδρομική επιχείρηση οφείλει, εφόσον της ζητηθεί, να πιστοποιήσει πάνω στο εισιτήριο ότι η υπηρεσία δρομολογίου καθυστέρησε ή ακυρώθηκε. Με τον τρόπο αυτό διευκολύνεται ο επιβάτης στην άσκηση των δικαιωμάτων του.Άρθρο 18Με το άρθρο αυτό διευκρινίζεται ότι οι κανόνες ευθύνης που προβλέπονται από τον κανονισμό εφαρμόζονται ακόμη και εάν ένα μέρος της σιδηροδρομικής μεταφοράς πραγματοποιείται με πορθμείο, φορτώνονται δηλαδή οχήματα σιδηροδρόμων στο πορθμείο, εκτός εάν το ισχύον επί του πορθμείου νομικό καθεστώς είναι ευνοϊκότερο για τον επιβάτη.Ο κανονισμός εφαρμόζεται σε περίπτωση πρόσκαιρης αναστολής της σιδηροδρομικής μεταφοράς και μεταφοράς των επιβατών με χρήση άλλου τρόπου μεταφοράς.Άρθρο 19Σκοπός του άρθρου αυτού είναι να ορίσει ρητά ότι όταν ένα διεθνές ταξίδι πραγματοποιείται από περισσότερες διάδοχες μεταξύ τους σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, τότε ο επιβάτης έχει το δικαίωμα να επιλέξει σε ποια θα απευθύνει την απαίτησή του, ενώ οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις ευθύνονται σύμφωνα με την αρχή της αλληλέγγυας και εις ολόκληρο ευθύνης (all for one and one for all).Άρθρο 20Με το


text: άρθρο αυτό αποσκοπείται η διασφάλιση των δικαιωμάτων του επιβάτη όταν η σιδηροδρομική επιχείρηση με την οποία ο τελευταίος έχει σύμβαση, έχει εμπιστευθεί τη διενέργεια της μεταφοράς σε άλλη σιδηροδρομική επιχείρηση.Άρθρο 21Με το άρθρο αυτό καθορίζονται τα πρόσωπα έναντι των οποίων η σιδηροδρομική επιχείρηση υπέχει ευθύνη. Πέραν του ότι είναι υπεύθυνη για το προσωπικό της και για τα λοιπά πρόσωπα στις υπηρεσίες των οποίων καταφεύγει, η σιδηροδρομική επιχείρηση είναι επίσης υπεύθυνη για το προσωπικό του διαχειριστή υποδομής.Άρθρο 22Το άρθρο αυτό ορίζει ότι η επίκληση, με βάση τον κανονισμό, της ευθύνης της σιδηροδρομικής επιχείρησης μπορεί να γίνει μόνον υπό τους όρους και τους περιορισμούς που θεσπίζονται με τον κανονισμό αυτόν. Το ίδιο ισχύει όσον αφορά τις περιπτώσεις αναζήτησης της ευθύνης προσώπων για τα οποία ευθύνεται η σιδηροδρομική επιχείρηση.Άρθρο 23Το άρθρο αυτό αναφέρεται στα θέματα χρονικού περιορισμού έγερσης των αξιώσεων. Το άρθρο 23 παράγραφος 1 αντιστοιχεί προς το άρθρο 60 της CIV ενώ το άρθρο 23 παράγραφος 2 αντιστοιχεί προς τα ισχύοντα στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών, επεκτείνοντας έτσι κατά 1 έτος το προβλεπόμενο από τη CIV χρονικό όριο.Άρθρο 24Το άρθρο 24 προβλέπει το δικαίωμα αναγωγής.Άρθρο 25Με το άρθρο 25 παράγραφος 1 διασφαλίζεται για τον επιβάτη το γεγονός ότι παρέκκλιση από τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τον κανονισμό είναι άκυρη. Η παράγραφος 2 του άρθρου 25 διευκρινίζει ότι οι θεσπιζόμενοι κανόνες είναι οι ελάχιστοι και ότι μπορούν να προσφέρονται ευνοϊκότεροι όροι.Άρθρο 26Στο άρθρο αυτό ορίζονται θέματα απαλλαγής από τους κανόνες ευθύνης. Αν η σιδηροδρομική επιχείρηση αποδεικνύει ότι η ζημία προκλήθηκε από τον ίδιο τον επιβάτη, τότε δεν θα ευθύνεται. Αυτό ισχύει επίσης στην περίπτωση θανάτου ή τραυματισμού του επιβάτη.Άρθρο 27Με το άρθρο αυτό δημιουργείται υπέρ των προσώπων με μειωμένη κινητικότητα το δικαίωμα να αγοράζουν εισιτήρια και να κάνουν κρατήσεις για διεθνή ταξίδια.Άρθρο 28Το άρθρο 28 παρέχει στα πρόσωπα μειωμένης κινητικότητας το δικαίωμα συνδρομής τους, υπό τον όρο ότι κοινοποιούν εκ των προτέρων τις ανάγκες τους στη σιδηροδρομική επιχείρηση. Η παρεχόμενη συνδρομή περιλαμβάνει την επιβίβασή τους, την μετεπιβίβαση σε υπηρεσία ανταπόκρισης καθώς και την αποβίβασή τους. Με το άρθρο αυτό εισάγεται η έννοια του υπεύθυνου σταθμού, που είναι το πρόσωπο το οποίο οφείλει να παρέχει τη συνδρομή στα πρόσωπα με μειωμένη κινητικότητα στο σιδηροδρομικό σταθμό.Άρθρο 29Το άρθρο αυτό ορίζει το πρόσωπο εκείνο που είναι υπεύθυνο για την παροχή συνδρομής. Προβλέπει επίσης σχετικούς κανόνες χρέωσης.Άρθρο 30Με το άρθρο αυτό τα ΠΜΚ αποκτούν το δικαίωμα να ζητούν τη συνδρομή της σιδηροδρομικής επιχείρησης ή του ταξιδιωτικού πράκτορα επί της αμαξοστοιχίας, ή κατά την επιβίβαση ή αποβίβασή τους, υπό τον όρο ότι έχουν ειδοποιήσει εκ των προτέρων για τις ανάγκες τους.Άρθρο 31Το άρθρο 31 αναφέρεται στην παραλαβή των ειδοποιήσεων όπως και στην επικοινωνία μεταξύ της σιδηροδρομικής επιχείρησης ή του ταξιδιωτικού πράκτορα αφενός και του διαχειριστικού φορέα στο σιδηροδρομικό σταθμό αφετέρου.Κεφάλαιο 7 Ποιότητα της παρεχόμενης υπηρεσίαςΆρθρο 32Το άρθρο αυτό διαλαμβάνει θέματα ασφάλειας στους σιδηροδρομικούς σταθμούς και στις αμαξοστοιχίες. Οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις θα οφείλουν να συνεργάζονται ώστε να εγγυώνται την ασφάλεια των επιβατών.Άρθρο 33Σκοπός του άρθρου αυτού είναι να εξασφαλίζει την παροχή υπηρεσίας ορισμένου ποιοτικού επιπέδου. Θα υπάρξει καθορισμός των


text: ποιοτικών επιπέδων της παρεχόμενης υπηρεσίας σε διεθνείς γραμμές, ενώ η σιδηροδρομική επιχείρηση παροχής της υπηρεσίας θα παρακολουθεί και θα δημοσιοποιεί τις σχετικές επιδόσεις.Άρθρο 34Με το άρθρο 34 καθιερώνεται, προς όφελος του επιβάτη, ένας μηχανισμός διεκπεραίωσης των παραπόνων. Το άρθρο αναφέρεται σε θέματα όπως: σε ποιον μπορούν να υποβάλλονται τα παράπονα, σε ποια γλώσσα μπορούν να διατυπώνονται, ποιος οφείλει να απαντήσει και μέσα σε ποια προθεσμία πρέπει να δοθεί απάντηση. Αναφέρει επίσης ότι οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις οφείλουν να δημοσιεύουν τον αριθμό των καταγγελιών-παραπόνων που έλαβαν.Άρθρο 35Το άρθρο αυτό αναφέρει το πρόσωπο προς το οποίο πρέπει να απευθύνονται τα παράπονα/καταγγελίες για ευθύνη της σιδηροδρομικής επιχείρησης.Άρθρο 36Στο άρθρο αυτό ορίζονται οι υποχρεώσεις στις οποίες οφείλει να υποβάλλεται ο ταξιδιώτης. Αυτές είναι να είναι κάτοχος ισχύοντος εισιτηρίου και να έχει την αρμόζουσα συμπεριφορά.Κεφάλαιο 8 Επιθεώρηση και έλεγχοςΆρθρο 37Το άρθρο αυτό ορίζει ότι η σιδηροδρομική επιχείρηση οφείλει να ενημερώνει το κοινό σχετικά με τις υπηρεσίες (γραμμές) που θα καταργηθούν.Άρθρο 38Με το άρθρο αυτό θεσπίζεται η υποχρέωση των κρατών μελών να ορίζουν ένα φορέα, υπεύθυνο για την εφαρμογή και τον έλεγχο της τήρησης του κανονισμού.Άρθρο 39Το άρθρο αυτό ορίζει ότι οι κατ'αυτόν τον τρόπο ορισθέντες φορείς οφείλουν να συνεργάζονται μεταξύ τους και να ανταλλάσσουν πληροφορίες.Κεφάλαιο 9 Τελικές διατάξειςΆρθρο 40Με το άρθρο αυτό προσδιορίζονται οι κυρώσεις που εφαρμόζονται στην περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τις διατάξεις του κανονισμού.Άρθρο 41Το άρθρο 41 αναφέρεται στην τροποποίηση των παραρτημάτων.Άρθρο 42Το άρθρο αυτό προβλέπει τα σχετικά με την τροποποίηση των διατάξεων του κανονισμού που αναφέρονται σε ποσά.Άρθρο 43Το άρθρο 43 ορίζει τις διαδικασίες επιτροπής του κανονισμού.Άρθρο 44Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, η Επιτροπή υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με τη θέση σε εφαρμογή του κανονισμού αυτού και τα αποτελέσματά της, τρία έτη μετά την έναρξη ισχύος του.Άρθρο 45Το άρθρο αυτό ορίζει την ημερομηνία έναρξης ισχύος του κανονισμού.2004/0049 (COD)Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιβατών διεθνών σιδηροδρομικών γραμμώνΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 71 παράγραφος 1,την πρόταση της Επιτροπής [13],[13] ΕΕ C , , σ. .τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [14],[14] ΕΕ C , , σ. .τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [15],[15] ΕΕ C , , σ. .Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης [16],[16] ΕΕ C , , σ. .Εκτιμώντας τα εξής:(1) Στο πλαίσιο της κοινής πολιτικής μεταφορών, είναι σημαντικό να διασφαλίζεται η ποιότητα των σιδηροδρομικών υπηρεσιών καθώς και τα δικαιώματα των επιβατών στις διεθνείς σιδηροδρομικές μεταφορές, όπως και να βελτιωθεί η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα των παρεχομένων υπηρεσιών στις διεθνείς σιδηροδρομικές μεταφορές επιβατών ώστε να βοηθηθεί η αύξηση του μεριδίου των σιδηροδρομικών μεταφορών σε σχέση με τους άλλους τρόπους μεταφοράς.(2) Στη στρατηγική για την πολιτική υπέρ των καταναλωτών 2002-2006 [17] τίθεται ο στόχος να επιτευχθεί υψηλό επίπεδο προστασίας του καταναλωτή στο πεδίο των μεταφορών, και να εφαρμοστεί η προστασία του καταναλωτή στο πεδίο αυτό, όπως το επιτάσσει το άρθρο 153 παράγραφος 2 της συνθήκης.[17] COM(2002)208 τελικό,


text: ΕΕ C 137, 8.6.2002, σ. 2(3) Μεταξύ των δικαιωμάτων των χρηστών σιδηροδρομικών υπηρεσιών συμπεριλαμβάνεται η λήψη πληροφοριών σχετικά με την παρεχόμενη υπηρεσία, πριν, στη διάρκεια και μετά το ταξίδι.(4) Ο επιβάτης σιδηροδρόμου είναι το ασθενέστερο μέρος της συμβάσεως μεταφοράς, και τα δικαιώματα του επιβάτη πρέπει, από την άποψη αυτή, να διασφαλίζονται.(5) Τα χρησιμοποιούμενα για την έκδοση σιδηροδρομικών εισιτηρίων ηλεκτρονικά συστήματα μπορούν, εάν χρησιμοποιούνται σωστά, να παρέχουν μια σημαντική και χρήσιμη υπηρεσία στους επιβάτες σιδηροδρόμων. Είναι συνεπώς αναγκαίο να διευκολύνεται η άνευ διακρίσεων πρόσβαση σε τέτοια συστήματα.(6) Οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις οφείλουν να συνεργάζονται με σκοπό να διευκολύνουν τη μετάβαση από ένα σιδηροδρομικό δίκτυο σε άλλο καθώς και από έναν φορέα εκμετάλλευσης σε άλλον, και να εξασφαλίζουν έτσι την έκδοση ενιαίων εισιτηρίων στους επιβάτες.(7) Με σκοπό να εξασφαλίζεται η προς όφελος των επιβατών διεθνών σιδηροδρομικών γραμμών εφαρμογή των κανόνων του παρόντος κανονισμού, οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις που προσφέρουν επιβατικές υπηρεσίες οφείλουν να συνεργάζονται. Η συνεργασία αυτή θα πρέπει να είναι ανοικτή, και να παρέχεται υπό όρους που να μην συνιστούν διακρίσεις, σε κάθε σιδηροδρομική επιχείρηση που προσφέρει υπηρεσία μεταφοράς επιβατών.(8) Οι διεθνείς υπηρεσίες σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών πρέπει να προσφέρονται προς όφελος των πολιτών εν γένει. Κατά συνέπεια, τα πρόσωπα που έχουν το μειονέκτημα της μειωμένης κινητικότητας, είτε αυτό οφείλεται σε αναπηρία, στην ηλικία τους, είτε σε οποιονδήποτε άλλο παράγοντα, θα πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες πρόσβασης στα σιδηροδρομικά ταξίδια.(9) Στο πλαίσιο ενός ασφαλούς και σύγχρονου συστήματος σιδηροδρομικών μεταφορών είναι ενδεδειγμένο να υπάρχει ένα σύστημα μη περιορισμένης ευθύνης σε περίπτωση θανάτου ή τραυματισμού των επιβατών.(10) Η καθιέρωση ορίων ευθύνης για την απώλεια ή φθορά των αποσκευών και για τη ζημία που προξενείται από καθυστερήσεις, απώλεια ανταπόκρισης ή ακύρωση ταξιδιού, θα πρέπει να οδηγήσει σε περισσότερη σαφήνεια και να παράσχει κίνητρα στα πλαίσια της αγοράς διεθνούς σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών, προς όφελος των τελευταίων.(11) Είναι σκόπιμο να ανακουφίζονται τα θύματα ατυχήματος και τα συντηρούμενα από αυτά άτομα, από τις άμεσες (βραχυπρόθεσμες) οικονομικές μέριμνες στο αμέσως μετά το ατύχημα χρονικό διάστημα.(12) Είναι σημαντικό, οι κανόνες του παρόντος κανονισμού να εφαρμόζονται ακόμη και όταν η μεταφορά επιβατών διενεργείται και με άλλους τρόπους μεταφοράς, ιδίως με θαλάσσια ή εσωτερική ναυσιπλοΐα, ως τμήμα ενός σιδηροδρομικού ταξιδιού ή λόγω πρόσκαιρων μεταβολών. Η υπεροχή αυτή της ευθύνης του φορέα εκμετάλλευσης σιδηροδρόμων ευθυγραμμίζεται με τις διεθνείς συμβάσεις, και ιδίως με το άρθρο 1 παράγραφος 3 των κοινών κανόνων ΕΚ σχετικά με τη σύμβαση για τη διεθνή σιδηροδρομική μεταφορά επιβατών και αποσκευών (CIV - Παράρτημα A της Σύμβασης), του «Πρωτοκόλλου του Βίλνιους του 1999», και του άρθρου 2 παράγραφος 2 της Σύμβασης της Αθήνας σχετικά με τη διά θαλάσσης μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, του 2002.(13) Στην περίπτωση ταξιδιού που εξασφαλίζεται από συνεχόμενες μεταξύ τους σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, ο επιβάτης θα πρέπει να είναι σε θέση να διατυπώνει τα παράπονα και καταγγελίες του στρεφόμενος εναντίον κάθε σιδηροδρομικής επιχείρησης που συμμετέχει στη μεταφορά.(14) Το να διατηρείται υψηλό επίπεδο ασφάλειας στους σιδηροδρομικούς σταθμούς, αλλά και επί του συρμού, είναι προς το συμφέρον της αγοράς σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών.(15) Οι επιβάτες οφείλουν να συμμορφώνονται προς ορισμένους κανόνες συμπεριφοράς,


text: και τούτο προς το συμφέρον των άλλων επιβατών και της σιδηροδρομικής επιχείρησης.(16) Πρέπει να γίνει επισκόπηση των αποτελεσμάτων του παρόντος κανονισμού, και ιδίως σε ό,τι αφορά τα θέματα του πληθωρισμού και της σημειούμενης εξέλιξης του επιπέδου ανταγωνισμού στα πλαίσια των σχετικών αγορών σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών.(17) Ο παρών κανονισμός πρέπει να εφαρμόζεται τηρουμένης της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών [18].[18] ΕΕ L 281, 23.11,1995, σ. 31(18) Τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν κυρώσεις σχετικές με τις παραβιάσεις των διατάξεων του παρόντος κανονισμού.(19) Στο μέτρο που οι στόχοι της αναλαμβανόμενης δράσης, δηλαδή η ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων και η καθιέρωση δικαιωμάτων των επιβατών στη διεθνή σιδηροδρομική κίνηση, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από μόνα τα κράτη μέλη, ενόψει της σημαντικής διεθνούς πτυχής και της ανάγκης για διεθνή συντονισμό στα πλαίσια των διεθνών επιβατικών ταξιδίων, και, συνεπώς, μπορούν καλύτερα να επιτευχθούν σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα δύναται να εκδίδει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που εκτίθεται στο ίδιο άρθρο, ο κανονισμός αυτός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των πιο πάνω στόχων.(20) Τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να εκδοθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [19],[19] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣΆρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής1. Με τον παρόντα κανονισμό καθιερώνονται δικαιώματα και υποχρεώσεις για τους επιβάτες διεθνών σιδηροδρομικών μεταφορών.2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στα διεθνή ταξίδια που πραγματοποιούνται εντός της Κοινότητας στις περιπτώσεις που την εκμετάλλευση της διεθνούς υπηρεσίας (γραμμής) αναλαμβάνει σιδηροδρομική επιχείρηση στην οποία έχει χορηγηθεί άδεια σύμφωνα με την οδηγία 95/18/ΕΚ [20].[20] ΕΕ L 143, 27.6.1995. σ. 70Στις περιπτώσεις που η Κοινότητα έχει συνάψει συμφωνία σιδηροδρομικών μεταφορών με τρίτη χώρα, ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται επίσης στα διεθνή ταξίδια με προέλευση ή προορισμό τη χώρα αυτή ή με διέλευση από το έδαφός της.3. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στα ηλεκτρονικά συστήματα κρατήσεων και πληροφόρησης για τις σιδηροδρομικές μεταφορές όταν αυτά προσφέρονται προς χρήση και/ή χρησιμοποιούνται εντός της Κοινότητας για την παροχή πληροφοριών σχετικά με διεθνή σιδηροδρομικά ταξίδια, για την έκδοση και πώληση εισιτηρίων και/ή για κρατήσεις στο πλαίσιο των εν λόγω διεθνών ταξιδίων.Άρθρο 2 ΟρισμοίΓια τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται οι εξής ορισμοί:1) ως "σιδηροδρομική επιχείρηση" νοείται κάθε δημόσια ή ιδιωτική επιχείρηση, η οποία έχει λάβει άδεια σύμφωνα με την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία, κύρια δραστηριότητα της οποίας είναι η παροχή υπηρεσιών σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών και η συνακόλουθη εξασφάλιση της έλξης.2) ως "διαχειριστής υποδομής" νοείται κάθε φορέας ή επιχείρηση που είναι ειδικότερα υπεύθυνη για τη δημιουργία και διατήρηση σιδηροδρομικής υποδομής, ή μέρους αυτής, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ, όπου μπορεί επίσης να συμπεριλαμβάνεται η διαχείριση του ελέγχου υποδομής και των συστημάτων ασφάλειας. Οι αρμοδιότητες


text: διαχειριστή υποδομής σε δίκτυο ή μέρος δικτύου μπορεί επίσης να ανατίθενται σε πλείονες φορείς ή επιχειρήσεις.3) ως "φορέας κατανομής" νοείται ο οργανισμός που είναι αρμόδιος για την κατανομή της χωρητικότητας σιδηροδρομικής υποδομής.4) ως "φορέας χρέωσης" νοείται ο αρμόδιος οργανισμός τιμολόγησης της χρήσης του δυναμικού σιδηροδρομικής υποδομής.5) ως "ταξιδιωτικός πράκτορας" νοείται ο διοργανωτής ή πωλητής ταξιδίων, πλην των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημεία 2 και 3 της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ [21] του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1990 για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις.[21] ΕΕ L 158 of 23.6. 1990, σ. 59.6) ως "κύριος σιδηροδρομικός σταθμός" νοείται ο σιδηροδρομικός σταθμός που χρησιμοποιείται από διεθνείς γραμμές και/ή εθνικές γραμμές μεγάλων αποστάσεων, άνω των 100 χιλιομέτρων.7) ως "υπεύθυνος σταθμού" νοείται ο οργανωτικός φορέας στον οποίο έχει ανατεθεί, σε ένα κράτος μέλος, η ευθύνη για τη διαχείριση και/ή συντήρηση των σιδηροδρομικών σταθμών.8) ως "σύμβαση μεταφοράς" νοείται η σύμβαση μεταξύ σιδηροδρομικής επιχείρησης και/ή ταξιδιωτικού πράκτορα αφενός και του επιβάτη αφετέρου, για την παροχή ενός ή περισσοτέρων διεθνών ταξιδίων και, κατά περίπτωση, μιας ή περισσοτέρων κρατήσεων, οποιαδήποτε και αν είναι η σιδηροδρομική ή άλλη επιχείρηση μεταφοράς που πραγματοποιεί και/ή αναλαμβάνει υπεργολαβικά τη μεταφορά από τη σιδηροδρομική επιχείρηση και/ή ταξιδιωτικό πράκτορα που συνάπτει τη σύμβαση.9) ως "εισιτήριο" νοείται ένα έγκυρο έγγραφο που χρησιμεύει ως απόδειξη σύναψης της συμβάσεως μεταφοράς και που δίνει δικαίωμα για μεταφορά, ή το ισοδύναμό του υπό άλλη μορφή πέραν του χαρτιού, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρονικής, το οποίο έχει εκδοθεί ή εγκριθεί από τη σιδηροδρομική επιχείρηση.10) ως "κράτηση" νοείται η απόδειξη ότι ο επιβάτης διαθέτει εισιτήριο ή άλλο τεκμήριο που αποδεικνύει ότι η κράτηση έχει γίνει δεκτή και έχει καταχωρηθεί από τη σιδηροδρομική επιχείρηση ή από τον ταξιδιωτικό πράκτορα.11) ως "εισιτήριο κατευθείαν μεταφοράς" νοείται το ή τα εισιτήρια που απεικονίζουν σύμβαση μεταφοράς η οποία είναι αναγκαία για την πραγματοποίηση διεθνούς ταξιδίου από την αφετηρία μέχρι τον προορισμό με τη χρησιμοποίηση πλειόνων υπηρεσιών (γραμμών) και/ή σιδηροδρομικών επιχειρήσεων.12) ως "διεθνές ταξίδι" νοείται το σιδηροδρομικό ταξίδι μεταφοράς επιβατών στα πλαίσια του οποίου γίνεται διέλευση ενός τουλάχιστον εσωτερικού κοινοτικού συνόρου, και το οποίο μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω διεθνούς γραμμής και/ή εθνικής γραμμής για το εγχώριο μέρος του ταξιδιού.13) ως "διεθνής γραμμή" νοείται η παροχή σιδηροδρομικής επιβατικής υπηρεσίας, στην οποία ο συρμός διέρχεται ένα τουλάχιστον εσωτερικό κοινοτικό σύνορο. ο συρμός δυνατόν να αποτελείται από συνδεδεμένα και/ή χωριστά μεταξύ τους τμήματα, τα δε διάφορα τμήματα δυνατόν να έχουν διαφορετικές αφετηρίες και προορισμούς, υπό τον όρο ότι κάθε άμαξα που απαρτίζει το συρμό διέρχεται ένα τουλάχιστον σύνορο.14) ως "διεθνής γραμμή μεγάλης ταχύτητας" νοείται η παροχή διεθνούς σιδηροδρομικής υπηρεσίας στην οποία ένα τουλάχιστον μέρος της γραμμής διέρχεται από ειδική υποδομή σιδηροδρομικού συστήματος μεγάλης ταχύτητας, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος α) της οδηγίας 1996/48/ΕΚ [22] του Συμβουλίου.[22] ΕΕ L 235 of 17.9. 1996, σ. 6.15) ως "καθυστέρηση" νοείται το χρονικό διάστημα μεταξύ των ωρών αναχώρησης και/ή άφιξης που προβλέπονται στον υπηρεσιακό ή δημοσιευθέντα πίνακα δρομολογίων, συμπεριλαμβανομένων των φυλλαδίων που διανέμονται στους επιβάτες, στο σιδηροδρομικό σταθμό αναχώρησης και/ή άφιξης αφενός, και του πραγματικού χρόνου αναχώρησης και/ή άφιξης


text: της διεθνούς γραμμής ή της διεθνούς γραμμής μεγάλης ταχύτητας αφετέρου.16) ως "ακύρωση" νοείται η αναστολή εκτέλεσης ενός τακτικού δρομολογίου διεθνούς γραμμής ή διεθνούς γραμμής μεγάλης ταχύτητας.17) ως "επακόλουθη ζημία" νοείται κάθε ζημία που προκύπτει ως αποτέλεσμα καθυστέρησης, η οποία καθυστέρηση να οδηγεί σε απώλεια ανταπόκρισης ή σε ακύρωση.18) ως "υπηρεσιακός πίνακας δρομολογίων" νοούνται τα δεδομένα βάσει των οποίων ορίζονται όλες οι προγραμματισμένες κινήσεις συρμών και τροχαίου υλικού οι οποίες θα πραγματοποιηθούν, πάνω στη σχετική υποδομή, στη διάρκεια του διαστήματος ισχύος του εν λόγω πίνακα.19) ως "ηλεκτρονικό σύστημα κρατήσεων και πληροφόρησης στις σιδηροδρομικές μεταφορές" νοείται ένα ηλεκτρονικό σύστημα που περιέχει πληροφορίες σχετικά με όλες τις υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών που προσφέρουν οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις. οι αποθηκευόμενες στα συστήματα αυτά πληροφορίες είναι κυρίως οι εξής:(a) πίνακες δρομολογίων και ωραρίων των επιβατικών υπηρεσιών.(β) διαθεσιμότητα θέσεων στις επιβατικές υπηρεσίες.(γ) τιμές (κόμιστρα) και ειδικοί όροι.(δ) δυνατότητα προσπέλασης στους συρμούς των προσώπων μειωμένης κινητικότητας.(ε) εγκαταστάσεις μέσω των οποίων μπορούν να γίνουν κρατήσεις ή να εκδοθούν εισιτήρια, στο μέτρο που μερικές από αυτές ή όλες οι εγκαταστάσεις τίθενται στη διάθεση συνδρομητών.20) ως "πωλητής συστημάτων" νοείται κάθε οντότητα, και οι συνδεδεμένες με αυτήν οντότητες, που είναι υπεύθυνη ή υπεύθυνες για τη λειτουργία ή την εμπορία ηλεκτρονικών συστημάτων κρατήσεων και πληροφόρησης στις σιδηροδρομικές μεταφορές.21) ως "πρόσωπο μειωμένης κινητικότητας" νοείται κάθε πρόσωπο του οποίου η δυνατότητα κίνησης είναι μειωμένη, εξαιτίας φυσικής αισθητηριακής ή κινητικής ανικανότητας, λόγω μειωμένης αντιλήψεως, ηλικίας, ασθένειας, ή εξαιτίας οποιουδήποτε άλλου αιτίου αναπηρίας, κατά τη χρήση μεταφορικών μέσων και το οποίο χρήζει, λόγω της κατάστασής του, ειδικής προσοχής καθώς και προσαρμογής στις προσωπικές του ανάγκες της παρεχόμενης σε κάθε επιβάτη υπηρεσίας.22) ως "συνεχόμενη σιδηροδρομική επιχείρηση" νοείται η σιδηροδρομική επιχείρηση που εκτελεί ένα μέρος της διεθνούς γραμμής.23) ως "σιδηροδρομική επιχείρηση υποκατάστασης" νοείται η σιδηροδρομική επιχείρηση η οποία δεν έχει συνάψει σύμβαση μεταφοράς με τον επιβάτη, αλλά στην οποία έχει ανατεθεί από τη σιδηροδρομική επιχείρηση, εν όλω ή εν μέρει, η εκτέλεση της μεταφοράς.ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑΆρθρο 3 Πληροφορίες ταξιδίουΟι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και/ή οι ταξιδιωτικοί πράκτορες παρέχουν στους επιβάτες τουλάχιστον τις οριζόμενες στο παράρτημα Ι πληροφορίες.Οι προ του ταξιδίου πληροφορίες, που παρατίθενται στο παράρτημα Ι, παρέχονται επίσης σχετικά με υπηρεσίες που προσφέρουν άλλες σιδηροδρομικές επιχειρήσεις.Οι πληροφορίες παρέχονται υπό την πλέον ενδεδειγμένη μορφή.Άρθρο 4 Σύμβαση μεταφοράς και εισιτήρια1. Με τη σύμβαση μεταφοράς, η σιδηροδρομική επιχείρηση ή οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις αναλαμβάνουν την υποχρέωση μεταφοράς του επιβάτη όπως και των χειραποσκευών και αποσκευών του στον τόπο προορισμού. Η σύναψη της συμβάσεως πρέπει να πιστοποιείται με την έκδοση στον επιβάτη ενός ή περισσοτέρων εισιτηρίων. Τα εισιτήρια θεωρούνται ως αρχή αποδείξεως της συνάψεως της συμβάσεως.2. Οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις εκδίδουν εισιτήρια τα οποία περιέχουν κατ'ελάχιστο τις πληροφορίες που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ.3. Εάν τα εισιτήρια εκδόθηκαν και οι κρατήσεις έγιναν στο όνομα του επιβάτη, είναι μεταβιβάσιμα σε άλλο πρόσωπο υπό τους εξειδικευόμενους κατά την αγορά των εισιτηρίων όρους.4. Τα εισιτήρια μπορούν να εκδοθούν και οι κρατήσεις μπορούν να γίνουν υπό τη μορφή καταχώρησης ηλεκτρονικών δεδομένων, τα οποία να μπορούν να μετατραπούν σε αναγνώσιμα γραπτά σύμβολα.Άρθρο 5 Πρόσβαση στα πληροφορικά συστήματα για ταξίδια1. Τηρουμένων των διατάξεων


text: του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2299/89 του Συμβουλίου, της 24 Ιουλίου 1989 [23] για τη θέσπιση κώδικα συμπεριφοράς για τα ηλεκτρονικά συστήματα κράτησης θέσεων, και ιδίως το άρθρο 21 β, εφαρμόζονται οι παρακάτω παράγραφοι 2 έως 7.[23] ΕΕ L 220, 29.07.1989, σ. 1.2. Ο πωλητής συστημάτων που προσφέρει εκδοτήρια μέσα σχετικά με τις υπηρεσίες τακτικών επιβατικών δρομολογίων παρέχει τη δυνατότητα σε κάθε σιδηροδρομική επιχείρηση που υποβάλλει σχετικό αίτημα, να χρησιμοποιεί τα μέσα αυτά, σε ισότιμη βάση και άνευ διακρίσεων, εντός των ορίων διαθέσιμης χωρητικότητας του εν λόγω συστήματος, με την επιφύλαξη των όποιων τεχνικών περιορισμών που είναι πέραν του ελέγχου του πωλητή συστημάτων.3. Ο πωλητής συστημάτων:(α) δεν συναρτά μη εύλογους όρους στις συμβάσεις του με συμμετέχουσα σιδηροδρομική επιχείρηση.(β) δεν επιβάλλει την αποδοχή συμπληρωματικών όρων οι οποίοι, από την ίδια τη φύση τους ή σύμφωνα με τα συναλλακτικά έθιμα, δεν έχουν καμία σχέση με τη συμμετοχή στο πληροφορικό σύστημά του και εφαρμόζει τους ίδιους όρους για ίδια επίπεδα παρεχόμενης υπηρεσίας.4. Ο πωλητής συστημάτων δεν εξαρτά τη συμμετοχή στο δικό του πληροφορικό σύστημα από τον όρο να μη συμμετέχει η σιδηροδρομική επιχείρηση ταυτόχρονα σε άλλο σύστημα.5. Η συμμετέχουσα σιδηροδρομική επιχείρηση έχει το δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβασή της με πωλητή συστήματος χωρίς καμιά συνέπεια, με εξάμηνη προειδοποίηση που να λήγει το ενωρίτερο στο τέλος του πρώτου έτους.6. Τα μέσα καταχώρισης και επεξεργασίας των δεδομένων που παρέχονται από τον πωλητή συστημάτων προσφέρονται σε όλες τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις χωρίς την εφαρμογή διακρίσεων.7. Εάν πωλητής συστημάτων προσθέσει κάποια βελτίωση στις διατιθέμενες εγκαταστάσεις εκδοτηρίου ή στον εξοπλισμό που χρησιμοποιείται για την παροχή των υπηρεσιών εκδοτηρίου, προσφέρει τις βελτιώσεις αυτές σε όλες τις συμμετέχουσες σιδηροδρομικές επιχειρήσεις υπό τους ίδιους όρους και συνθήκες, με την επιφύλαξη των τρεχόντων τεχνικών περιορισμών.Άρθρο 6 Διαθεσιμότητα των εισιτηρίων, εισιτήρια κατευθείαν μεταφοράς και κρατήσεις1. Οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και/ή οι ταξιδιωτικοί πράκτορες προσφέρουν εισιτήρια και/ή εισιτήρια κατευθείαν μεταφοράς για διεθνή ταξίδια μεταξύ τουλάχιστον των κύριων σιδηροδρομικών σταθμών καθώς και σιδηροδρομικών σταθμών προορισμού ευρισκομένων σε γεωγραφική ζώνη της οποίας το επίκεντρο να είναι ο εγγύτερος σιδηροδρομικός σταθμός.2. Οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις συνεργάζονται, τηρουμένων των διατάξεων των άρθρων 81, 82 και 86 της Συνθήκης, με σκοπό να προσφέρουν στους επιβάτες εισιτήρια κατευθείαν μεταφοράς για διεθνή ταξίδια. Η συνεργασία είναι ανοικτή σε κάθε σιδηροδρομική επιχείρηση χωρίς εφαρμογή διακρίσεων. Οι παρεχόμενες για την έκδοση εισιτηρίων υπηρεσίες χρεώνονται με βάση το κόστος τους. Οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις κοινοποιούν την ή τις συμφωνίες συνεργασίας στην Επιτροπή ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.3. Τα εισιτήρια διεθνών ταξιδίων πρέπει να εκδίδονται για τους επιβάτες από τα παρακάτω τουλάχιστον σημεία πώλησης:(α) θυρίδες εκδοτηρίων και, κατά περίπτωση, αυτόματα εκδοτήρια σε όλους τους κύριους σιδηροδρομικούς σταθμούς, ή(β) τηλεφωνικώς, μέσω του Διαδικτύου, ή οποιουδήποτε ευρύτερα διαθέσιμου ηλεκτρονικού συστήματος χωρίς πρόσθετη επιβάρυνση για τη χρήση αυτού του διαύλου διανομής.4. Πάντως, οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις προσφέρουν τη δυνατότητα αγοράς εισιτηρίων για διεθνή ταξίδια επί της αμαξοστοιχίας, υπό τους οριζόμενους στο άρθρο 36 όρους.ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣΆρθρο 7 Θάνατος ή τραυματισμός επιβάτη1. Η σιδηροδρομική επιχείρηση ευθύνεται στην περίπτωση θανάτου ή τραυματισμού - σωματικής ή διανοητικής βλάβης - επιβάτη,