text:
εξουσίες άλλες
 από τις εξουσίες που προβλέπονται στο άρθρο 308,
 ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
 Άρθρο 1
 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1365/75 τροποποιείται ως εξής:
 (1) Στο άρθρο 3, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 “2. Το Ίδρυμα συνεργάζεται κατά το δυνατόν στενότερα με ειδικευμένα ινστιτούτα, ιδρύματα
 και οργανισμούς στα κράτη μέλη και σε διεθνές επίπεδο. Συγκεκριμένα, το Ίδρυμα
 εξασφαλίζει την κατάλληλη συνεργασία με τον ευρωπαϊκό οργανισμό για την ασφάλεια και
 την υγεία στην εργασία, με την επιφύλαξη των δικών του στόχων."
 (2) Το άρθρο 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
 "Άρθρο 5
 Το Ίδρυμα περιλαμβάνει:
 (α) ένα διοικητικό συμβούλιο ̇
 (β) ένα προεδρείο ̇
 (γ) έναν διευθυντή και έναν αναπληρωτή διευθυντή. "
 (3) Το άρθρο 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
 "Άρθρο 6
 1. Το διοικητικό συμβούλιο απαρτίζεται από:
 (α) ένα μέλος που εκπροσωπεί την κυβέρνηση κάθε κράτους μέλους ̇
 11
 ΕΕ L 214 της 6.8.1976, σ.24
 EL 13 EL
 ---pagebreak--- (β) ένα μέλος που εκπροσωπεί τις οργανώσεις των εργοδοτών από κάθε κράτος
 μέλος ̇
 (γ) ένα μέλος που εκπροσωπεί τις οργανώσεις των εργαζομένων από κάθε κράτος
 μέλος ̇
 (δ) τρία μέλη που εκπροσωπούν την Επιτροπή.
 2. Τα μέλη που αναφέρονται στα στοιχεία α, β και γ της παραγράφου 1 διορίζονται
 από το Συμβούλιο με βάση ένα μέλος για κάθε κράτος μέλος και για κάθε μία από
 τις προαναφερθείσες κατηγορίες. Το Συμβούλιο διορίζει, παράλληλα, υπό τους
 ίδιους όρους με τα μέλη ένα συμπληρωματικό μέλος που θα συμμετέχει στις
 συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου μόνον όταν απουσιάζει το μέλος.
 Η Επιτροπή διορίζει τα μέλη και τα συμπληρωματικά μέλη που την
 αντιπροσωπεύουν.
 Κατά την υποβολή των καταλόγων των υποψηφίων, τα κράτη μέλη, οι οργανώσεις
 των εργοδοτών και οι οργανώσεις των εργαζομένων μεριμνούν ώστε να
 εξασφαλισθεί η ισορροπημένη εκπροσώπηση ανδρών και γυναικών στη σύνθεση του
 διοικητικού συμβουλίου.
 Το Συμβούλιο δημοσιεύει τον κατάλογο των μελών του διοικητικού συμβουλίου
 στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3. Η διάρκεια της θητείας των μελών του διοικητικού συμβουλίου είναι τριετής. Η
 θητεία αυτή είναι ανανεώσιμη.
 Μετά τη λήξη της θητείας τους ή σε περίπτωση παραίτησής τους, τα μέλη
 εξακολουθούν να εκτελούν τα καθήκοντά τους μέχρι την ανανέωση της θητείας τους
 ή την αντικατάστασή τους.
 4. Το διοικητικό συμβούλιο εκλέγει τον πρόεδρό του και τρεις αντιπροέδρους, από
 τις τρεις ομάδες που αναφέρονται στην παράγραφο 7 και την Επιτροπή, για θητεία
 διάρκειας ενός έτους που είναι ανανεώσιμη.
 5. Ο πρόεδρος συγκαλεί το διοικητικό συμβούλιο μία φορά ετησίως. Ο πρόεδρος
 συγκαλεί συμπληρωματικές συνεδριάσεις έπειτα από αίτημα τουλάχιστον του ενός
 τρίτου των μελών του διοικητικού συμβουλίου.
 Οι αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου λαμβάνονται με απόλυτη πλειοψηφία των
 μελών του.
 7. Εντός του διοικητικού συμβουλίου, οι αντιπρόσωποι των κυβερνήσεων, των
 οργανώσεων των εργαζομένων και των οργανώσεων των εργοδοτών θα συγκροτούν
 από μία ομάδα. Κάθε ομάδα διορίζει ένα συντονιστή. Οι συντονιστές της ομάδας
 των εργαζομένων και της ομάδας των εργοδοτών είναι αντιπρόσωποι των
 αντίστοιχων οργανώσεών τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο και παρίστανται στις
 συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου χωρίς δικαίωμα ψήφου.
 8. Το διοικητικό συμβούλιο συγκροτεί προεδρείο. Το προεδρείο απαρτίζεται από τον
 πρόεδρο και τους τρεις αντιπροέδρους του


text:
διοικητικού συμβουλίου, ένα συντονιστή
 EL 14 EL
 ---pagebreak--- ανά ομάδα, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 7, και έναν ακόμα αντιπρόσωπο της
 Επιτροπής.
 9. Το διοικητικό συμβούλιο αποφασίζει τον ετήσιο προγραμματισμό των
 συνεδριάσεων του προεδρείου. Ο πρόεδρος συγκαλεί πρόσθετες συνεδριάσεις του
 προεδρείου έπειτα από αίτημα των μελών του.
 10. Οι αποφάσεις του προεδρείου λαμβάνονται συναινετικά. Σε περίπτωση που δεν
 καθίσταται δυνατή η λήψη συναινετικής απόφασης, το προεδρείο παραπέμπει το
 σχετικό θέμα στο διοικητικό συμβούλιο. ”
 (4) Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:
 (α) Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 "1. Το διοικητικό συμβούλιο διοικεί το Ίδρυμα, του οποίου καθορίζει τις
 κατευθύνσεις. Βάσει σχεδίου το οποίο υποβάλλεται από το διευθυντή, το διοικητικό
 συμβούλιο εκδίδει το πρόγραμμα εργασίας, σε συμφωνία με την Επιτροπή."
 (β) Η ακόλουθη παράγραφος 4 προστίθεται:
 “4. Με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων του διευθυντή, που ορίζονται στα άρθρα 8
 και 9, το προεδρείο λαμβάνει, κατ’εντολή του διοικητικού συμβουλίου, όλα τα
 αναγκαία μέτρα για τη διοίκηση του Ιδρύματος μεταξύ των συνεδριάσεων του
 διοικητικού συμβουλίου, εκτός από εκείνα που αναφέρονται στα άρθρα 12 και 15. "
 (5) Τα άρθρα 9 και 10 αντικαθίστανται από τα ακόλουθα:
 "Άρθρο 9
 1. Ο διευθυντής διευθύνει το Ίδρυμα και εκτελεί τις αποφάσεις που λαμβάνονται από
 το διοικητικό συμβούλιο και το προεδρείο. Εκπροσωπεί νομικά το Ίδρυμα.
 2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 8 παράγραφος 1, ο διευθυντής ασκεί τις εξουσίες
 που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 1.
 3. Ο διευθυντής προετοιμάζει τις εργασίες του διοικητικού συμβουλίου και του
 προεδρείου. Ο διευθυντής ή ο αναπληρωτής διευθυντής ή και οι δύο συμμετέχουν
 στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου και του προεδρείου.
 4. Ο διευθυντής υποβάλλει αναφορά στο διοικητικό συμβούλιο για την εκτέλεση της
 εντολής του.
 Άρθρο 10
 Το διοικητικό συμβούλιο έχει τη δυνατότητα να ζητήσει τη γνώμη ανεξάρτητων
 εμπειρογνωμόνων για ειδικά θέματα σε σχέση με το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας,
 έπειτα από πρόταση του διευθυντή."
 (6) Το άρθρο 11 διαγράφεται.
 EL 15 EL
 ---pagebreak--- (7) Στο άρθρο 12 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο
 κείμενο:
 "Κατά τον καθορισμό του προγράμματος, ο διευθυντής λαμβάνει υπόψη του τις
 γνώμες των κοινοτικών οργάνων και της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής
 Επιτροπής."
 (8) Το άρθρο 17 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
 "Άρθρο 17
 1. Το προσωπικό του Ιδρύματος που θα προσληφθεί μετά [την ημερομηνία έναρξης
 ισχύος του παρόντος κανονισμού] θα υπόκειται στον κανονισμό υπηρεσιακής
 κατάστασης που ισχύει για τους μόνιμους υπαλλήλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ή, κατά περίπτωση, για το λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Το
 Ίδρυμα ασκεί, όσον αφορά το προσωπικό του, τις εξουσίες που ανατίθενται, κατά
 περίπτωση, στην αρμόδια για τους διορισμούς ή για τις συμβάσεις αρχή.
 2. Το διοικητικό συμβούλιο θεσπίζει, σε συμφωνία με την Επιτροπή, τους
 κατάλληλους κανόνες εφαρμογής.
 (9) Κάθε φορά που ο όρος "Administrative Board" ή "Management Board" εμφανίζεται
 στα άρθρα, αντικαθίσταται με τον όρο "Governing Board". Η παρούσα διόρθωση
 δεν αφορά το ελληνικό κείμενο.
 Άρθρο 2
 Ο κανονισμός (ΕΚΑΧ,ΕΟΚ,Ευρατόμ) αριθ. 1860/76 θα εξακολουθήσει να ισχύει για τα μέλη
 του προσωπικού του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και
 εργασίας που προσλήφθηκαν δυνάμει του κανονισμού αυτού.

type: legislation

jurisdiction: EU


text:
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 Κ0Μ(94) 304 τβλικό
 Βρυξέλλες. 12.07.1994
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ
 ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ
 ΠΡΟΪΝΤΩΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
 (υποβληθείσα από την Επιτροπή)
 ---pagebreak--- ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1. Η συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Κυπριακής
 Δημοκρατίας, όπως συμπληρώθηκε από το πρωτόκολλο για τον καθορισμό των όρων
 και διαδικασιών εφαρμογής του δευτέρου σταδίου της εν λόγω συμφωνίας,
 προβλέπει το άνοιγμα δασμολογικής ποσόστωσης για τα νωπά επιτραπέζια
 σταφύλια καταγωγής Κύπρου (7.500 τ.) και την ετήσια αύξηση της εν λόγω
 ποσόστωσης, που θα ανέλθει σε 11.000 τ. κατά το 1997. Το χρονοδιάγραμμα που
 προβλέπεται για την εισαγωγή των εν λόγω προϊόντων απηλλαγμένων δασμών,
 ισχύει από τις 8 Ιουνίου έως τις 4 Αυγούστου.
 Λόγω της μη ωρίμανσης του προϊόντος κατά τις ανωτέρω αναφερόμενες
 ημερομηνίες, οι εξαγωγές στην Κοινότητα επι τραπεζίων σταφυλιών καταγωγής
 Κύπρου, καλύπτουν μόνο το 40-70% της ποσόστωσης που χορηγήθηκε κατά τα
 τελευταία έτη. Κατόπιν αιτήσεως των Κυπριακών αρχών, προτείνεται παράταση
 κατά μερικές ημέρες των εν λόγω χρονοδιαγράμματος, που λαμβάνει υπόψη την
 κλιμάκωση της κοινοτικής παραγωγής.
 2. Η συμφωνία και το πρωτόκολλο που αναφέρονται ανωτέρω, προβλέπουν επίσης
 δασμολογική ποσόστωση για τους συμπυκνωμένους χυμούς και μούστους
 σταφυλιών. Η εν λόγω ποσόστωση, 3.000 τ. αρχικά, θα ανέλθει στους 4.500 τ.
 κατά το 1997, συνεπεία ετήσιας αύξησης κατά 5%.
 Οι πραγματικές εξαγωγές στην Κοινότητα των εν λόγω προϊόντων καταγωγής
 Κύπρου, ανέρχονται κατά μέσο όρο, περίπου σε 5.500 τ. κατά τα τελευταία έτη
 και οι κυπριακές αρχές ζητούν προσαρμογή της εν λόγω ποσόστωσης σε 7.000 τ.
 Λόγω των ρευμάτων των παραδοσιακών συναλλαγών των εν λόγω προϊόντων και της
 ειδικής ευαισθησίας που παρουσιάζει ο τομέας μέσα στην Κοινότητα,
 προτείνεται για τα εν λόγω προϊόντα αύξηση της ποσόστωσης κατά 1.000 τ.
 3. Οι εισαγωγές σταφυλιών σε συσκευασία (σε κιβώτια) καταγωγής Κύπρου
 καλύπτουν, παραδοσιακά, το μεγαλύτερο μέρος των συνολικών εισαγωγών της
 Κοινότητας (άνω του 7 0%) που ανέρχονται περίπου σε 5.000-6.000 τ.
 Το εν λόγω προϊόν προορίζεται για δεύτερη μεταποίηση από την ευρωπαϊκή
 βιομηχανία (σαλάτα φρούτων) . Το ενδοκοινοτικό εμπόριο συσκευασμένων
 σταφυλιών αφορά περιορισμένη ποσότητα (300-400 τ. ετησίως) και οι εξαγωγές
 της Κοινότητας προς τις τρίτες χώρες δεν υπερβαίνουν 300 τ. ετησίως.
 Α
 ---pagebreak--- Η συμφωνία σύνδεσης Ευρωπαϊκής Κοινότητας /Κύπρου δεν προβλέπει παραχώρηση
 για τα συσκευασμένα σταφύλια. Για να διατηρηθούν τα εν λόγω ρεύματα
 παραδοσιακών συναλλαγών και για να μειωθεί το μεγάλο έλλειμμα της Κύπρου
 στις εμπορικές της συναλλαγές με την Κοινότητα, προτείνεται ως αυτόνομο
 μέτρο κοινοτική δασμολογική ποσόστωση 3.000 τ. με μηδενικό δασμό, που
 ανταποκρίνεται μερικώς στην αίτηση των κυπριακών αρχών.
 Αυτοί είναι οι στόχοι της επισυναπτόμενης πρότασης.
 ---pagebreak--- ΣΧΕΔΙΟ
 Κανονισμού (ΕΚ) αριθ /94 του Συμβουλίου
 της 1994
 γ ι α την τροποποίηση του καθεστώτος που ε φ α ρ μ ό ζ ε τ α ι
 κατά την εισαγωγή στην Κοινότητα
 ορισμένων γεωργικών προϊόντων καταγωγής Κύπρου.
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΟΣΗΣ,
 Έ χ ο ν τ α ς υπόψη s
 τη συνθήκη γ ι α την ίδρυση τ η ς Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ι δ ί ω ς τ ο άρθρο 1 1 3


text:
,
 την πρόταση τ η ς Ε π ι τ ρ ο π ή ς ,
 Εκτιμώντας 2
 ό τ ι η συμφωνία σ ύ ν δ ε σ η ς μ ε τ α ξ ύ τ η ς Ευρωπαϊκής Κ ο ι ν ό τ η τ α ς κχη τ η ς Κυπριακής
 Δημοκρατίας (καλούμενη στο εξής Κύπρος) ί 1 ) , όπως συμπληρώθηκε από το
 πρωτόκολλο γ ι α τ ο ν καθορισμό των όρων και δ ι α δ ι κ α σ ι ώ ν εφαρμογής τ ο υ δ ε υ τ έ ρ ο υ
 σ τ α δ ί ο υ τ η ς συμφωνίας σ ύ ν δ ε σ η ς μεταξύ τ η ς Ευρωπαϊκής Κ ο ι ν ό τ η τ α ς και τ η ς
 Κυπριακής Δημοκρατίας κ α ι γ ι α την προσαρμογή ορισμένων δ ι α τ ά ξ ε ω ν τ η ς συμφωνίας
 ( 2 ) , π ρ ο β λ έ π ε ι τ ο ά ν ο ι γ μ α και την ε τ ή σ ι α αύξηση κ ο ι ν ο τ ι κ ώ ν δασμολογικών
 προσοστώσεων ό σ ο ν αφορά ο ρ ι σ μ έ ν α γεωργικά π ρ ο ϊ ό ν τ α .
 ό τ ι π ρ έ π ε ι ν α β ε λ τ ι ω θ ο ύ ν ο ρ ι σ μ έ ν α από τα π ρ ο ν ό μ ι α που έ χ ο υ ν χ ο ρ η γ η θ ε ί στην
 Κύπρο- ό τ ι , π ρ ά γ μ α τ ι , ο ι εισαγωγές από την Κύπρο καλύπτουν μ ό ν ο μερικώς την
 δ α σ μ ο λ ο γ ι κ ή ποσόστωση που προβλέπεται γ ι α τα νωπά ε π ι τ ρ α π έ ζ ι α σ τ α φ ύ λ ι α , λόγω
 της μη ωρίμανσης του π ρ ο ϊ ό ν τ ο ς κατά τ ι ς η μ ε ρ ο μ η ν ί ε ς που κ α θ ο ρ ί ζ ο ν τ α ι στο
 πρωτόκολλο· ό τ ι ο κ α ν ο ν ι σ μ ό ς (ΕΚ) α ρ ι θ . 298/94 του Συμβουλίου τ η ς 7 . 2 . 1 9 9 4 γ ι α
 τ ο ά ν ο ι γ μ α κ α ι Τον τρόπο δ ι α χ ε ί ρ ι σ η ς κ ο ι ν ο τ ι κ ώ ν δασμολογικών ποσοστώσεων γ ι α
 ο ρ ι σ μ έ ν α γ ε ω ρ γ ι κ ά π ρ ο ϊ ό ν τ α καταγωγής Κύπρου (


text:
1 9 9 4 ) ί 3 ) , π ρ ο β λ έ π ε ι σ τ ο άρθρο 1
 ό τ ι τ α ε ν λόγω π ρ ο ϊ ό ν τ α ε ί ν α ι δυνατόν ν α ε ι σ ά γ ο ν τ α ι στην Κ ο ι ν ό τ η τ α απηλλαγμένα
 δασμών κ α τ ά τ η ν π ε ρ ί ο δ ο από 8 Ι ο υ ν ί ο υ έως 4 Αυγούστου- ά τ ι π ρ έ π ε ι ν α
 π ρ ο σ α ρ μ ο σ θ ε ί τ ο χρονοδιάγραμμα γ ι α ν α ε π ι τ ρ α π ε ί στην Κύπρο ν α επωφεληθεί
 πλήρως τ ο υ ε ν λόγω π ρ ο ν ο μ ί ο υ .
 ότι η ετήσια βελτίωση που προβλέπεται από τ ο πρωτόκολλο δασμολογικών
 ποσοστώσεων γ ι α τ ο υ ς συμπυκνωμένους χυμούς κ α ι μ ο ύ σ τ ο υ ς , έ χ ε ι αποδειχθεί
 ανεπαρκής γ ι α τ η ν κάλυψη τ η ς πραγματικής εισαγωγής στην κ ο ι ν ό τ η τ α των ε ν λόγω
 προϊόντων, εδώ κ α ι μ ε ρ ι κ ά έ τ η · ό τ ι ο κ α ν ο ν ι σ μ ό ς (ΕΚ) α ρ ι θ . 298/94 του
 Σ υ μ β ο υ λ ί ο υ τ η ς 7 . 2 . 1 9 9 4 π ρ ο β λ έ π ε ι στο άρθρο 1 ό τ ι ο ι δασμοί π ο υ ε π ι β ά λ λ ο ν τ α ι
 κατά τ η ν εισαγωγή στην Κοινότητα των ε ν λόγω π ρ ο ϊ ό ν τ ω ν , α ν α σ τ έ λ λ ο ν τ α ι μέσα στα
 ό ρ ι α δ α σ μ ο λ ο γ ι κ ή ς ποσόστωσης 4 . 0 5 0 τόννων· ό τ ι π ρ έ π ε ι , κατά σ υ ν έ π ε ι α , ν α
 α υ ξ η θ ε ί η ε ν λόγω ποσόστωση κατά 1.000 τ ό ν ν ο υ ς -
 ότι οι ε ι σ α γ ω γ έ ς συσκευασμένων σταφυλιών καταγωγής Κύπρου, δ ε ν απολαύουν
 π ρ ο τ ι μ η σ ι α κ ή ς μ ε τ α χ ε ί ρ ι σ η ς δυνάμει του πρωτοκόλλου π ο υ έ χ ε ι σ υ ν α φ θ ε ί με την ε ν
 λόγω χώρα· ό τ ι ο ι ε ι σ α γ ω γ έ ς σταφυλιών καταγωγής


text:
Κύπρου α ν τ ι π ρ ο σ ω π ε ύ ο υ ν άνω του
 70% των ο λ ι κ ώ ν εισαγωγών τ η ς Κοινότητας γ ι α τ ο ε ν λόγω π ρ ο ϊ ό ν · ό τ ι π ρ έ π ε ι , γ ι α
 τη δ ι α τ ή ρ η σ η των ε ν λόγω ρευμάτων παραδοσιακών συναλλαγών κ α ι γ ι α ν α μ ε ι ω θ ε ί
 τ ο έ λ λ ε ι μ μ α τ η ς Κύπρου σ τ ι ς εμπορικές τ η ς σ υ ν α λ λ α γ έ ς μ ε τ η ν κ ο ι ν ό τ η τ α , ν α
 α ν ο ι χ τ ε ί κ ο ι ν ο τ ι κ ή δασμολογική ποσόστωση με μ η δ ε ν ι κ ό δασμό γ ι α τ α σταφύλια
 καταγωγής τ η ς ε ν λόγω χώρας- ό τ ι γ ι α την δ ι α χ ε ί ρ ι σ η τ η ς ε ν λόγω ποσόστωσης
 π ρ έ π ε ι ν α ε φ α ρ μ ό ζ ο ν τ α ι ο ι δ ι α τ ά ξ ε ι ς που προβλέπεται από τ η ν κ ο ι ν ο τ ι κ ή ρύθμιση
 ό σ ο ν αφορά τ ι ς ά λ λ ε ς δ α σ μ ο λ ο γ ι κ έ ς ποσοστώσεις-
 ( 1 ) ΕΕ α ρ ι θ . L133 τ η ς 2 1 . 5 . 1 9 7 3 , σ . 2
 ( 2 ) ΕΕ α ρ ι θ . 1,393 τ η ς 3 1 . 1 2 - 1 9 8 7 , σ . 2
 ( 3 ) ΕΕ α ρ ι θ . 1,40 τ η ς 1 1 . 2 . 1 9 9 4 , σ . 10
 3
 ---pagebreak--- ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ :
 Άρθρο 1
 Η δασμολογική ποσόστωση για τα νωπά επιτραπέζια σταφύλια που εμπίπτουν στους
 κωδικούς ΣΟ 08061015 και ΣΟ 08061019 του κοινού δασμολογίου, που προβλέπεται
 στο άρθρο 18 παρ. 2 του πρωτοκόλλου για τον καθορισμό των όρων και διαδικασιών
 εφαρμογής του δευτέρου σταδίου της συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής
 Κοινότητας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, εφαρμόζεται από τις 8 Ιουνίου ες τις
 10 Αυγούστου.
 Άρθρο 2
 Η δασμολογική ποσόστωση για τους χυμούς και μούστους σταφυλιών που εμπίπτουν
 στους κωδικούς ΣΟ 20096051, ΣΟ 20096071, ex 20096090 και ex 220423091 του
 κοινού δασμολογίου, που προβλέπεται στο άρθρο 19 παρ. 5 του πρωτοκόλλου για τον
 καθορισμό των όρων και διαδικασιών εφαρμογής του δευτέρου σταδίου της συμφωνίας
 σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Κυπριακής Δημοκρατίας,
 αυξάνεται κατά 1.000 τόννους.
 Άρθρο 3
 1. Ανοίγεται ετήσια δασμολογική ποσόστωση συνολικού όγκου 3.000


text:
τόννων, για τα
 σταφύλια που εμπίπτουν στους κωδικούς ΣΟ 20089943 και 20089953 καταγωγής
 Κύπρου.
 2. Για το έτος 1994, η ετήσια ποσότητα που αναφέρεται στην προηγούμενη
 παράγραφο, προσαρμόζεται κατ'αναλογία.
 3. Εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 2,3 και 4 του καν. (ΕΚ) αριθ. 29 8/9 4
 του Συμβουλίου.
 Άρθρο 4
 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσης του στην
 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα
 σε κάθε κράτος μέλος.
 Βρυξέλλες, . . . 1994
 Για το Συμβούλιο
 ---pagebreak--- ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ
 ΚΟΝΔΥΑΙ 1.000 ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ : 1.023,4 εκ. ECU
 ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ : Σχέδιο Κανονισμού του Συμβουλίου για την τροποποίηση
 του καθεστώτος που εφαρμόζεται κατά την εισαγωγή στην Ένωση ορισμένων
 γεωργικών προϊόντων καταγωγής Κύπρου
 3. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ : Α ρ θ ρ . 113 της Συνθήκης
 ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ : Αύξηση κοινοτικών δασμολογικών ποσοστώσεων για
 ορισμένα γεωργικά προϊόντα
 ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΡΕΧΟΝ ΟΙΚΟΝΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΟΙΚΟΝΟ
 ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ 12 ΜΗΝΩΝ ΜΙΚΟ ΕΤΟΣ (94) ΜΙΚΟ ΕΤΟΣ (95)
 5.0 Δ Α Π Α Ν Ε Σ Π Ο Υ Β Α Ρ Υ Ν Ο Υ Ν (εκ. ECU) (εκ. ECU) (εκ. ECU)
 - ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΚ
 (ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ / ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ)
 - ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΎΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΎΣ
 - ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ
 5.1 ΕΣΟΔΑ
 - ΙΔΙΟΙ ΠΟΡΟΙ ΤΩΝ ΕΚ - 0,8
 (ΕΙΣΦΟΡΕΣ / ΔΑΣΜΟΙ)
 - ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
 1996 1997 1998 1999
 5.0.1 ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΔΑΠΑΝΩΝ
 5.1.1 ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΕΣΟΔΩΝ
 5.2 ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ : Απώλεια εσόδων
 - Επιτραπέζια σταφύλια : μηδενικός δασμός
 - Χυμοί και μούστοι : Ι.ΟΟΟτ Χ 590 ECU/τ Χ 28% Χ ΐ;207 (DT) 0,2
 - Σταφύλια χωρίς κουκούτσι : 3.000τ Χ 750 ECU/τ Χ 22% Χ 1,207 (DT) 0,6
 0,8εκ.Εΰυ(Β)
 6.0 ΔΥΝΑΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΔΙΑ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ
 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΝΑΙ/ΟΧΙ
 6.1 ΔΥΝΑΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΔΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΤΟΥ
 ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΝΑΙ/ΟΧΙ
 6.2 ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ •NAS/OXI
 6.3 Π Ι Σ Τ Ω Σ Ε Ι Σ Π Ο Υ Π Ρ Ε Π Ε Ι Ν Α Ε Γ Γ Ρ Α Φ Ο Υ Ν Σ Τ Ο Υ Σ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΥΣ
 ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΎΣ ΝΑΙ/ΟΧΙ
 ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
 ---pagebreak--- iufcoMIMBri < » I W » H * * W
 ISSN 0254-1483
 COM(94)304 τελικό
 ΕΓΓΡΑΦΑ
 GR 11 03 02
 Apifl. καταλόγου : CB-CO-94-318-GR-C
 ISBN 92-77-71524-3
 Υπηρεσία Επίσημων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 L-2985 Luxembourg


text:
 Avis juridique important
 |
 51995PC0371
 Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3730/87 που καθορίζει τους γενικούς κανόνες για την παροχή τροφίμων από τα αποθέματα παρέμβασης σε ορισμένους οργανισμούς με σκοπό τη διανομή τους στα πιο άπορα άτομα της Κοινότητας (υποβληθείσα από την Επιτροπή) /* COM/95/371 Τελικό - CNS 95/0198 */
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 260 της 05/10/1995 σ. 0018
 Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3730/87 που καθορίζει τους γενικούς κανόνες για την παροχή τροφίμων από τα αποθέματα παρέμβασης σε ορισμένους οργανισμούς με σκοπό τη διανομή τους στα πιο άπορα άτομα της Κοινότητας(95/C 260/08)COM(95) 371 τελικό - 95/0198(CNS)(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 24 Ιουλίου 1995)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Εκτιμώντας: ότι το καθεστώς που θεσπίστηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3730/87 του Συμβουλίου (1) για την παροχή τροφίμων στα πιο άπορα άτομα της Κοινότητας, στηρίζεται στην ύπαρξη διαθέσιμων δημοσίων αποθεμάτων κατόπιν μέτρων αγοράς από τους οργανισμούς παρέμβασης, κατ' εφαρμογή των μηχανισμών ορισμένων κοινών οργανώσεων αγοράς 7 ότι θεωρείται ότι η εκτέλεση του ετήσιου σχεδίου παροχής τροφίμων μπορεί να καταστεί δύσκολη επειδή δεν θα υπάρχουν προσωρινώς διαθέσιμα ορισμένα βασικά προϊόντα στα αποθέματα παρέμβασης κατά τη διάρκεια του έτους 7 ότι ο κίνδυνος αυτός ενδέχεται να αυξηθεί λαμβανομένων υπόψη των μέτρων που ελήφθησαν για να ενισχυθεί ο έλεγχος των αγορών και να προσαρμοσθεί καλύτερα η παραγωγή στις ανάγκες 7 ότι κρίνεται σκόπιμο, στο πλαίσιο του διάδοχου συστήματος σε παρόμοιες συνθήκες και για να μην απειληθεί η υλοποίηση των προγραμμάτων παροχής, να προβλεφθεί η δυνατότητα κινητοποίησης των σχετικών προϊόντων από την κοινοτική αγορά, με όρους ωστόσο που δεν θα θέτουν σε κίνδυνο την αρχή της παροχής προϊόντων που προέρχονται από τα αποθέματα παρέμβασης 7ότι προκειμένου να διασφαλισθεί η καλή διαχείριση του καθεστώτος, κρίνεται επίσης σκόπιμο να προβλεφθεί η ίδια δυνατότητα κινητοποίησης από την κοινοτική αγορά όταν η εκτέλεση του ετήσιου σχεδίου παροχών συνεπάγεται, λαμβανομένης υπόψη της γεωγραφικής θέσης των δημοσίων αποθεμάτων στην Κοινότητα, τη μεταφορά μικρών ποσοτήτων προϊόντων παρέμβασης μεταξύ διαφόρων κρατών μελών 7ότι πρέπει να προβλεφθεί η εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος κανονισμού από την έναρξη της περιόδου εκτέλεσης του ετήσιου σχεδίου παροχών, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3730/87 προστίθενται τα ακόλουθα εδάφια: «Σε περίπτωση που ένα προϊόν δεν είναι διαθέσιμο προσωρινά στα αποθέματα παρέμβασης στην Κοινότητα, κατά την εκτέλεση του ετήσιου σχεδίου που αναφέρεται στο προηγούμενο εδάφιο, και στο βαθμό που απαιτείται η υλοποίηση του σχεδίου αυτού σε ένα ή πολλά κράτη μέλη, το προϊόν αυτό δύναται να κινητοποιηθεί από την κοινοτική αγορά. Μπορεί επίσης να γίνει προσφυγή στην κινητοποίηση από την κοινοτική αγορά όταν η υλοποίηση του σχεδίου συνεπάγεται την προσφυγή σε ενδοκοινοτική μεταφορά, που αφορά μικρές ποσότητες, προϊόντων που προέρχονται από την παρέμβαση ενός κράτους άλλου από αυτό ή από αυτά όπου απαιτείται το προϊόν. Οι όροι κινητοποιήσης από την κοινοτική αγορά καθορίζονται σύμφωνα με


text:
 |
 52011PC0137
 [pic] | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |Βρυξέλλες, 21.3.2011COM(2011) 137 τελικό2008/0090 (COD)ΠρότασηΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 όσον αφορά την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της ΕπιτροπήςΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. Η Επιτροπή κατέθεσε πρόταση για την αναδιατύπωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 στις 30 Απριλίου 2008[1]. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε έκθεση με μεγάλο αριθμό τροπολογιών, αλλά αποφάσισε να μην θέσει σε ψήφο το συνοδευτικό νομοθετικό ψήφισμα. Ως εκ τούτου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έλαβε θέση σε πρώτη ανάγνωση.2. Μετά τις ευρωπαϊκές εκλογές του Ιουνίου 2009, το νεοεκλεγέν κοινοβούλιο συνέχισε τις εργασίες επί της νομοθετικής προτάσεως σύμφωνα με το άρθρο 214 του Κανονισμού του. Τον Μάιο του 2010 κυκλοφόρησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τροποποιημένο σχέδιο έκθεσης. Η Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων και η Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διατύπωσαν γνώμες για την πρόταση της Επιτροπής στις 30 Νοεμβρίου και την 1η Δεκεμβρίου 2010, αντίστοιχα. Η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών δεν έχει ακόμη εκδώσει σχέδιο έκθεσης. Δεν έχει τεθεί προθεσμία για την έγκριση της θέσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση.3. Η Συνθήκη της Λισαβόνας τέθηκε σε ισχύ την 1η Δεκεμβρίου 2009. Σήμερα, η νομική βάση για την πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα είναι το άρθρο 15 παράγραφος 3 της ενοποιημένης έκδοσης της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η νέα διάταξη επεκτείνει το δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα όλων των θεσμικών και λοιπών οργάνων και οργανισμών της Ένωσης. Το Δικαστήριο, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων υπόκεινται στην εν λόγω διάταξη μόνον κατά την άσκηση των διοικητικών τους καθηκόντων. Ο παρών κανονισμός ισχύει άμεσα μόνον για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Ωστόσο, η εφαρμογή του έχει επεκταθεί στους οργανισμούς με ειδική διάταξη που περιλαμβάνεται στις εκάστοτε ιδρυτικές πράξεις. Επιπλέον, διάφορα όργανα και οργανισμοί έχουν προβεί ιδία πρωτοβουλία στη θέσπιση κανόνων όσον αφορά την πρόσβαση στα έγγραφά τους, οι οποίοι είναι ταυτόσημοι ή παρόμοιοι με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1049/2001.4. Προκειμένου να λάβει υπόψη την εν λόγω επέκταση του θεσμικού πεδίου εφαρμογής του δικαιώματος πρόσβασης του κοινού, η Επιτροπή περιέλαβε την πρότασή της 30ής Απριλίου 2008 για την αναδιατύπωση του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1049/2001 στην ανακοίνωσή της σχετικά με τις συνέπειες της έναρξης ισχύος της συνθήκης της Λισαβόνας στις τρέχουσες διοργανικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων[2]. Ως εκ τούτου, οι συννομοθέτες δύνανται να ενσωματώσουν την προσαρμογή αυτή στη νέα συνθήκη στο πλαίσιο της τρέχουσας συνήθους νομοθετικής διαδικασίας.5. Περισσότερο από ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, εξακολουθεί να υπάρχει προοπτική έκδοσης νέου κανονισμού σχετικά με την πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα, σε αντικατάσταση του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1049/2001. Οι συζητήσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έχουν δείξει ότι υπάρχει μεγάλη απόκλιση απόψεων σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού.6. Ακόμη και αν στην πράξη, τα περισσότερα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφαρμόζουν τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1049/2001 ή ανάλογους κανόνες με δική τους πρωτοβουλία, υφίσταται νομική υποχρέωση επέκτασης του δικαιώματος πρόσβασης στα έγγραφα όλων αυτών, σύμφωνα με τις επιταγές της


text: Συνθήκης.7. Δεδομένου ότι στην πλειονότητά τους τα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφαρμόζουν τον κανονισμό ή παρόμοιους κανόνες, το θεσμικό πεδίο εφαρμογής του ισχύοντος κανονισμού δύναται να επεκταθεί στο σύνολο των φορέων αυτών, με την επιφύλαξη των ορίων που προβλέπει η συνθήκη όσον αφορά το Δικαστήριο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.8. Η Επιτροπή θεωρεί, συνεπώς, ότι ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 1049/2001 πρέπει να τροποποιηθεί, χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, με σκοπό την επέκταση του θεσμικού πεδίου εφαρμογής του σύμφωνα με την νέα νομική βάση όσον αφορά την πρόσβαση σε έγγραφα την οποία παρέχει το άρθρο 15 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η τροποποίηση αυτή δεν προδικάζει την τρέχουσα διαδικασία αναδιατύπωσης του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1049/2001 επί τη βάσει της πρότασης που υπέβαλε η Επιτροπή τον Απρίλιο του 2008.2008/0090 (COD)ΠρότασηΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚανονισμός για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 όσον αφορά την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της ΕπιτροπήςΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 3.Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:9. Οι γενικές αρχές και τα όρια για λόγους δημοσίου ή ιδιωτικού συμφέροντος, που διέπουν την πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα, έχουν θεσπιστεί με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής[3], ο οποίος εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 255 παράγραφος 2 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.10. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 1049/2001 διέπει αποκλειστικά την πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής.11. Μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, το άρθρο 255 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας αντικαταστάθηκε με το άρθρο 15 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.12. Η νέα διάταξη παρέχει σε κάθε πολίτη της Ένωσης και κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το οποίο κατοικεί ή έχει την καταστατική έδρα του σε κράτος μέλος, δικαίωμα πρόσβασης σε έγγραφα των θεσμικών και λοιπών οργάνων και οργανισμών της Ένωσης, ανεξαρτήτως υποθέματος, με την επιφύλαξη των αρχών και των προϋποθέσεων που καθορίζονται από τον νομοθέτη σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο. Ωστόσο, όσον αφορά το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το εν λόγω δικαίωμα πρόσβασης του κοινού ισχύει μόνον κατά την άσκηση των διοικητικών τους καθηκόντων.13. Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:Άρθρο 1Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 τροποποιείται ως ακολούθως:1. Στο άρθρο 1, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«α) να καθορίσει τις αρχές, τους όρους και τους περιορισμούς, για λόγους δημοσίου ή ιδιωτικού συμφέροντος, που διέπουν το δικαίωμα πρόσβασης σε έγγραφα των θεσμικών


text: οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 3 στοιχείο γ), το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά τρόπον ώστε να εξασφαλίζεται η ευρύτερη δυνατή πρόσβαση σε έγγραφα,»2. Το άρθρο 2 παράγραφος 3 αντικαθίσταται ως εξής:«3. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε όλα τα έγγραφα εις χείρας θεσμικού οργάνου, σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 3 στοιχείο γ), δηλαδή σε όσα συντάσσονται ή παραλαμβάνονται από αυτό και βρίσκονται στην κατοχή του, σε όλους τους τομείς δραστηριότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όσον αφορά το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το εν λόγω δικαίωμα πρόσβασης του κοινού ισχύει μόνον κατά την άσκηση των διοικητικών τους καθηκόντων.»3. Στο άρθρο 3 προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο γ):«γ) «θεσμικά όργανα»: τα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης.»Άρθρο 2Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.Βρυξέλλες,Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος Ο Πρόεδρος [1] COM(2008)229.[2] COM(2009)665.[3] ΕΕ L 145 της 31.5.2001, σ. 43.


text:
 4. 10. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 251/7
 Πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριΦ.
 727/70 περί κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα του ακατέργαστου καπνού
 COM(89) 424 τελικό
 (Υποβληθείσα από την Επιτροπή στις 18 Σεπτεμβρίου 1989)
 (89/C 251/05)
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΩΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
 Έχοντας υπόψη: Άρθρο 1
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. ΊΠΠΟ τροποποιείται ως εξής:
 Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43,
 Στο άρθρο 12α, η παράγραφος Ια αντικαθίσταται από το
 εξής κείμενο:
 την πρόταση της Επιτροπής,
 «Ια. Από την 1η Ιανουαρίου 1989, όταν μια επιχεί
 τη γνώμη του Ευρωπάίκκού Κοινοπβουλίου, ρηση πρώτης μεταποιήσεως και συσκευασίας προσφέρει
 στην παρέμβαση για μία περίοδο τριών συνεχών ετών
 τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, ποσότητες δεματοποιημένου καπνού που υπερβαίνουν
 κατά 15 °/ο ή περισσότερο το ισοδύναμο των ποσοτήτων
 Εκτιμώντας: του δεματοποιημένου καπνού σε φύλλα που επεξεργά
 ζεται η ίδια επιχείρηση, κάθε ποσότητα που προσφέρεται
 στην παρέμβαση κατά τη διάρκεια του επομένου έτους
 ότι δυνάμει του άρθρου 12α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
 από αυτή, αγοράζεται από τον οργανισμό παρεμβάσεως
 727/70(·), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανο
 σε παράγωγη τιμή παρεμβάσεως μειωμένου κατά 10 ο/ο.
 νισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1252/89 (2), για την επιχείρηση που προ
 Η τιμή αυτή προσαρμόζεται, ενδεχομένως, με την εφαρ
 σφέρει στην παρέμβαση για τρία συνεχή χρόνια ποσότητα
 μογή της κλίμακας προσαυξήσεων και μειώσεων που
 καπνού που ξεπερνά ένα δεδομένο ποσοστό της συνολικής
 προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 7».
 ποσότητας που επεξεργάζεται αυτή η ίδια η επιχείρηση, μει
 ώνεται η τιμή παρεμβάσεως- ότι μεριμνώντας για νομική
 ασφάλεια πρέπει να προσδιοριστεί ότι η περίοδος των τριών Άρθρο 2
 ετών αρχίζει να υπολογίζεται από την 1η Ιανουαρίου 1989
 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα
 και λαμβάνονται υπόψη μόνο οι συγκομιδές από το 1989"
 από τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημρίόα των
 ότι πρέπει επίσης να προσδιοριστεί ότι το ποσοστό αυτό
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 είναι σχετικό με το ισοδύναμο των ποσοστήτων του
 καπνού σε φύλλα- Εφαρμόζεται από τη συγκομιδή 1989.
 ότι πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΟΚ) Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα
 αριθ. 727/70, μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
 (') ΕΕ αριθ. L 94 της 28. 4. 1970, σ. 1.
 (2) ΕΕ αριθ. L 129 της 11. 5. 1989, σ. 16.


text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 52006PC0386
 [pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 13.7.2006COM(2006) 386 τελικό2006/0131 (AVC)Σχέδιο πρότασηςΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια τις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας για τη συνοχή {SEC(2006) 929}(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΠολιτική της συνοχής για την ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης: Στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας, 2007-2013“Η Ευρώπη πρέπει να ανανεώσει τη βάση της ανταγωνιστικότητάς της, να αυξήσει τις δυνατότητες ανάπτυξής της και την παραγωγικότητά της και να ενισχύσει την κοινωνική της συνοχή, δίνοντας έμφαση κυρίως στη γνώση, την καινοτομία και την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του ανθρώπινου κεφαλαίου.Για την επίτευξη αυτών των στόχων, η Ένωση πρέπει να κινητοποιήσει όλα τα κατάλληλα εθνικά και κοινοτικά μέσα – συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής της συνοχής – στους τρεις στρατηγικούς τομείς (οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό), ώστε να αξιοποιήσει καλύτερα τις συνέργειες σε ένα γενικό πλαίσιο αειφόρου ανάπτυξης”[1].1. ΕΙΣΑΓΩΓΗΗ τέταρτη έκθεση προόδου για τη συνοχή[2] επιβεβαίωσε ότι η διεύρυνση της Ένωσης σε 25 κράτη μέλη, και αργότερα σε 27 ή περισσότερα, αποτελεί μια πρόκληση χωρίς προηγούμενο όσον αφορά την ενίσχυση τόσο της οικονομικής ανταγωνιστικότητας όσο και της εσωτερικής συνοχής στην Ευρώπη. Μολονότι η διεύρυνση αντιπροσωπεύει ουσιαστική αύξηση των περιφερειακών διαφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η έκθεση σημείωσε ότι, παράλληλα, ορισμένα από τα φτωχότερα μέρη των νέων κρατών μελών παρουσιάζουν κάποια από τα υψηλότερα ποσοστά ανάπτυξης.Για την επίτευξη των στόχων της Συνθήκης[3]και ειδικότερα αυτού που αφορά την προώθηση της πραγματικής οικονομικής σύγκλισης, οι ενέργειες που υποστηρίζονται από τους περιορισμένους πόρους τους οποίους διαθέτει η πολιτική της συνοχής πρέπει να επικεντρωθούν στην προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης[4] της ανταγωνιστικότητας και της απασχόλησης, όπως προβλέπει η ανανεωμένη στρατηγική της Λισαβόνας.Είναι επίσης σαφές ότι η μακροοικονομική σταθερότητα και οι διαρθρωτικές αλλαγές αποτελούν προϋπόθεση για την επιτυχία της πολιτικής της συνοχής, παράλληλα με ένα φάσμα άλλων όρων οι οποίοι ευνοούν τις επενδύσεις (αποτελεσματική λειτουργία της ενιαίας αγοράς, πραγματοποίηση διοικητικών μεταρρυθμίσεων, καλή διακυβέρνηση, ευνοϊκό επιχειρηματικό κλίμα και εργατικό δυναμικό με υψηλές δεξιότητες)[5]Αυτές είναι επίσης οι ιδέες που προωθούν το νέο νομοθετικό πλαίσιο για τη μεταρρύθμιση της πολιτικής της συνοχής για την περίοδο 2007-2013.Πράγματι, το νέο πλαίσιο αποσκοπεί σε βελτιώσεις σε δύο κύριους τομείς. Πρώτον, η στρατηγική διάσταση της πολιτικής της συνοχής ενισχύεται προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι κοινοτικές προτεραιότητες θα ενσωματωθούν καλύτερα στα εθνικά, περιφερειακά και τοπικά αναπτυξιακά προγράμματα. Δεύτερον, καταβάλλονται προσπάθειες ώστε οι επιτόπιοι φορείς να εκλάβουν την πολιτική της συνοχής ως δική τους υπόθεση. Αυτό αντικατοπτρίζεται στις διατάξεις για έναν εν εξελίξει διάλογο στις εταιρικές σχέσεις όπου συμμετέχουν η Επιτροπή, τα κράτη μέλη, οι περιφέρειες και οι δήμοι, καθώς και στη σαφέστερη και πιο αποκεντρωμένη κατανομή αρμοδιοτήτων σε τομείς όπως η χρηματοοικονομική διαχείριση και ο έλεγχος.Οι κοινοτικές στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν τη βάση για την προετοιμασία των εθνικών στρατηγικών ή των εθνικών στρατηγικών πλαισίων αναφοράς και, σε δεύτερη φάση, των ατομικών επιχειρησιακών προγραμμάτων. Βασίζονται στους ακόλουθους στόχους και αρχές:- η πολιτική της συνοχής έχει καταστεί βασικό μέσο, σε κοινοτικό επίπεδο, για την υλοποίηση της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, όπως καθορίσθηκε με τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη και την απασχόληση.-


text: το νέο πλαίσιο για την πολιτικής της συνοχής 2007-2013 βασίζεται τόσο στη συγκέντρωση χρηματοοικονομικών πόρων στις λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές όσο και στην ισχυρή θεματική συγκέντρωση στο πλαίσιο των νέων προγραμμάτων για την ανανεωμένη ατζέντα για την ανάπτυξη και την απασχόληση·- τα χρηματοδοτικά μέσα που διατίθενται για την πολιτική της συνοχής είναι τα Διαρθρωτικά Ταμεία (το EΤΠΑ και το EΚΤ) καθώς και το Ταμείο Συνοχής. Πρέπει να σημειωθεί σ’αυτό το πλαίσιο ότι στις κατευθυντήριες γραμμές που ακολουθούν δεν γίνεται, εκουσίως, ανάλυση κατά ταμείο. Το πλέον κατάλληλο μέσο για κάθε τομέα είναι ένα θέμα που πρέπει να διευκρινιστεί κατά την περίοδο προγραμματισμού και εξαρτάται από τη φύση της προγραμματιζόμενης δαπάνης (υποδομή, παραγωγική επένδυση, ανάπτυξη των ανθρώπινων πόρων κ.λπ.)·- οι κατευθυντήριες γραμμές αφορούν μόνο το μέρος των εθνικών και περιφερειακών επενδύσεων που συγχρηματοδοτούνται από τα Διαρθρωτικά Ταμεία και το Ταμείο Συνοχής·- οι κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να εξετασθούν σε συνδυασμό με το νομοθετικό πλαίσιο. Αυτό προσδιορίζει τον στόχο και το εύρος της ενίσχυσης από κάθε ταμείο, ενώ οι στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας έχουν ως στόχο τον εντοπισμό εντός αυτού του πλαισίου των τομέων όπου η πολιτική της συνοχής μπορεί να συμβάλει κατά τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο στην πραγματοποίηση των κοινοτικών προτεραιοτήτων, ιδίως αυτών της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση·- στο πλαίσιο των κατευθυντήριων γραμμών, η διακυβέρνηση είναι ένα εγκάρσιο στοιχείο που υποστηρίζει όλες τις ενέργειες με σκοπό την καλύτερη και αποτελεσματικότερη διαχείριση των προγραμμάτων της πολιτικής της συνοχής και τη βελτίωση της ποιότητας της χάραξης δημόσιας πολιτικής·- εντός του νέου πλαισίου για την πολιτική της συνοχής το 2007-2013, η εδαφική διάσταση θεωρείται επίσης εγκάρσιο στοιχείο το οποίο απαιτεί να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στον αντίκτυπο των προγραμμάτων όσον αφορά την προώθηση της ισόρροπης αειφόρου ανάπτυξης και την αξιοποίηση των ευκαιριών στις πόλεις, τις αγροτικές περιοχές και τις περιοχές που παρουσιάζουν φυσικά μειονεκτήματα.2. ΣΥΝΟΧΗ, ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ2.1. Η ανανεωμένη ατζέντα της ΛισαβόναςΤο 2005 η Επιτροπή πρότεινε μία νέα εταιρική σχέση για την ανάπτυξη και την απασχόληση[6] στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου του 2005. Το Συμβούλιο επιβεβαίωσε τους στόχους του και επεσήμανε την ανάγκη να δοθεί μια νέα ώθηση στη στρατηγική της Λισαβόνας.Στο πλαίσιο αυτής της νέας προσπάθειας, «η Ένωση πρέπει να κινητοποιήσει όλα τα κατάλληλα εθνικά και κοινοτικά μέσα – συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής της συνοχής»[7]. Επιπλέον, επισημάνθηκε ότι οι περιφερειακοί και οι τοπικοί φορείς καθώς και οι κοινωνικοί εταίροι θα πρέπει να θεωρήσουν ότι οι στόχοι της Λισαβόνας είναι και δικοί τους στόχοι. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για τομείς όπου η γειτνίαση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, όπως είναι η καινοτομία και η γνώση, η απασχόληση, το ανθρώπινο κεφάλαιο, η επιχειρηματικότητα, η ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) ή η πρόσβαση στις πηγές επιχειρηματικών κεφαλαίων.Προκειμένου να προωθηθούν οι εργασίες, αναπτύχθηκαν κατευθυντήριες γραμμές για την ατζέντα για την ανάπτυξη και την απασχόληση έτσι ώστε να βοηθηθούν τα κράτη μέλη στην ανάπτυξη των εθνικών προγραμμάτων μεταρρυθμίσεων[8]. Στο πλαίσιο του νέου κύκλου διακυβέρνησης για τη στρατηγική ανάπτυξης και απασχόλησης, τα κράτη μέλη υπέβαλαν τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων το 2005 και ακολούθησε η αξιολόγηση εκ μέρους της


text: Επιτροπής των εθνικών αυτών στρατηγικών με τη μορφή της ετήσιας έκθεσης προόδου, η οποία εγκρίθηκε τον Ιανουάριο του 2006[9].Η πρώτη ετήσια έκθεση προόδου (ΕΕΠ) περιελάμβανε διάφορες συστάσεις σχετικά με την πολιτική της συνοχής. Κατ’ αρχάς, συνέστησε να εξασφαλίσουν τα κράτη μέλη ότι οι κοινοτικές δαπάνες για τη συνοχή και την αγροτική ανάπτυξη προορίζονται για την υποστήριξη της στρατηγικής της Λισαβόνας γενικά. Με άλλα λόγια, οι στόχοι της πολιτικής της συνοχής θα πρέπει να εξορθολογιστούν με βάση τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων. Ειδικότερα, η ΕΕΠ συνέστησε, στο πλαίσιο των νέων προγραμμάτων της πολιτικής της συνοχής, να ενθαρρύνονται τα νέα κράτη μέλη ώστε να θέτουν στόχους για διάθεση πόρων με συγκεκριμένο σκοπό όσον αφορά την πολιτική της συνοχής σύμφωνα με τους στόχους της Λισαβόνας, όπως είχε ήδη συμφωνηθεί από την ΕΕ-15 στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου του 2005.Δεύτερον, η ΕΕΠ υπογράμμισε την ανάγκη για μεγαλύτερες προσπάθειεις προκειμένου να αναπτυχθούν μηχανισμοί συντονισμού μεταξύ των υπευθύνων για τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων και εκείνων που καταρτίζουν τα προγράμματα για την πολιτική της συνοχής, 2007-2013. Οι δεσμοί αυτοί πρέπει να δημιουργηθούν γρήγορα καθώς εντείνεται η προετοιμασία των προγραμμάτων αυτών, αρχίζοντας με την έγκριση εθνικών στρατηγικών πλαισίων αναφοράς. Τρίτον, η ΕΕΠ υπογράμμισε ότι τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν υπόψη τους τον μακροοικονομικό αντίκτυπο των μεταβιβάσεων από τους πόρους της πολιτικής της συνοχής. Τέλος, η ΕΕΠ συνέστησε ότι η νέα γενιά των προγραμμάτων της πολιτικής της συνοχής εξετάζει τις τέσσερις ενέργειες προτεραιότητας: 1) μεγαλύτερη επένδυση στη γνώση και την καινοτομία, 2) αξιοποίηση του επιχειρηματικού δυναμικού, ιδίως των ΜΜΕ· 3) αντιμετώπιση της παγκοσμιοποίησης και της γήρανσης· και 4) πραγματοποίηση μιας αποτελεσματικής και ολοκληρωμένης ενεργειακής πολιτικής της ΕΕ. Το εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 2006 επιβεβαίωσε τις συστάσεις της ΕΕΠ και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις προτεραιότητες των εθνικών τους προγραμμάτων μεταρρυθμίσεων κατά την κατάρτιση των εθνικών στρατηγικών πλαισίων αναφοράς (ΕΣΠΑ). Επίσης, προσδιόρισε ειδικές αρμοδιότητες στο πλαίσιο των ολοκληρωμένων κατευθυντήριων γραμμών για την ανάπτυξη και την απασχόληση, οι οποίες αφορούν την επένδυση στη γνώση και την κανοντομία, το επιχειρηματικό δυναμικό και ιδίως των ΜΜΕ, την απασχόληση και την ενεργειακή πολιτική.2.2. Η συμβολή της πολιτικής της συνοχής στην ανάπτυξη και την απασχόλησηΗ πολιτική της συνοχής συμβάλλει ήδη στην υλοποίηση της στρατηγικής της Λισαβόνας. Ανεξάρτητες αξιολογήσεις δείχνουν ότι η πολιτική έχει σημαντικό μακροοικονομικό αντίκτυπο, ειδικά στις λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές, με πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα όσον αφορά το σύνολο της ΕΕ[10]. Αξιοποιώντας τις δυνατότητες ανάπτυξης που υπάρχουν σε όλες τις περιοχές, η πολιτική της συνοχής βελτιώνει τη γεωγραφική ισορροπία της οικονομικής ανάπτυξης και αυξάνει τους ρυθμούς ανάπτυξης στο σύνολο της ΕΕ. Για να επιτύχει η ΕΕ τους στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας, θα πρέπει όλες οι περιοχές – ιδίως αυτές με τις μεγαλύτερες δυνατότητες παραγωγικότητας και απασχόλησης –να κάνουν την ανάλογη προσπάθεια.Επιπλέον, η πολιτική της συνοχής συμβάλλει στην ενίσχυση της οικονομικής και πολιτικής ενοποίησης μέσω, π.χ., της ανάπτυξης δικτύων υποδομών και της πρόσβασης σε υπηρεσίες γενικού ενδιαφέροντος, της βελτίωσης των δεξιοτήτων των πολιτών της Κοινότητας, της βελτίωσης της πρόσβασης στις απομακρυσμένες περιοχές και της προώθησης της συνεργασίας.Η πολιτική της


text: συνοχής στο μέλλον μπορεί να εξακολουθήσει να συμβάλει σημαντικά στις προτεραιότητες της Λισαβόνας, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση:- στις επενδύσεις σε τομείς με μεγάλες δυνατότητες ανάπτυξης. Υψηλές αποδόσεις παρουσιάζουν οι επενδύσεις σε περιοχές που έχουν τη δυνατότητα να φθάσουν γρήγορα στο επίπεδο των υπόλοιπων χωρών της ΕΕ, αλλά η εγχώρια χρηματοδότηση ενδέχεται να είναι ανεπαρκής για την αξιοποίηση αυτών των ευκαιριών·- στις επενδύσεις στους μοχλούς της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Η πολιτική της συνοχής επιδιώκει κυρίως επενδύσεις στο ανθρώπινο και υλικό κεφάλαιο, που συμβάλλουν αποφασιστικά στην αύξηση των δυνατοτήτων ανάπτυξης και απασχόλησης και περιλαμβάνουν τις φυσικές υποδομές και τις υποδομές ΤΠΕ, την έρευνα και την καινοτομία, την εκπαίδευση και την κατάρτιση καθώς και την προσαρμοστικότητα του εργατικού δυναμικού·- στη στήριξη της εφαρμογής των στρατηγικών της συνοχής μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Η πολιτική της συνοχής είναι η μόνη πολιτική που παρέχει σταθερά επταετή πλαίσια επενδύσεων·- στην ανάπτυξη συνεργειών και συμπληρωματικότητας με τις άλλες κοινοτικές πολιτικές. Η πολιτική της συνοχής αποτελεί ένα σημαντικό μέσο για την εφαρμογή των άλλων κοινοτικών πολιτικών. Για παράδειγμα, τα προγράμματα διευρωπαϊκών δικτύων χρηματοδοτούνται άμεσα από το Ταμείο Συνοχής στις χώρες που καλύπτονται από αυτό, γεγονός που συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση της πρόσβασης στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η συμμόρφωση προς το περιβαλλοντικό κεκτημένο και προς τους ευρύτερους στόχους της αειφόρου ανάπτυξης ενισχύεται σημαντικά από την πολιτική της συνοχής. Η πολιτική για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη (ΕΤΑ) καθώς και οι στόχοι της, που αφορούν ειδικότερα τις υποδομές έρευνας και ανάπτυξης των ανθρώπινων πόρων στον τομέα της έρευνας, ενισχύονται επίσης από την πολιτική της συνοχής, όπως και οι κοινοτικές πολιτικές και ενέργειες για την καινοτομία και τις ΜΜΕ·- στην κινητοποίηση πρόσθετων πόρων. Οι δραστηριότητες που συγχρηματοδοτούνται από την πολιτική της συνοχής αυξάνουν σημαντικά τους πόρους της ΕΕ, καθώς μεταφέρονται πόροι για επενδύσεις σε τομείς όπου η δαπάνη μπορεί να έχει το μεγαλύτερο αντίκτυπο και τη μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία. Εξασφαλίζουν πρόσθετους εθνικούς πόρους, τόσο δημόσιους όσο και ιδιωτικούς, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο εναρμονισμένων εθνικών και περιφερειακών αναπτυξιακών στρατηγικών. Κάθε ευρώ που δαπανάται στο επίπεδο της ΕΕ στο πλαίσιο της πολιτικής της συνοχής προκαλεί και άλλες δαπάνες, ύψους 0,9 ευρώ κατά μέσο όρο στις λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές (σημερινός στόχος 1) και 3 ευρώ στις περιοχές που βρίσκονται σε φάση αναδιάρθρωσης (σημερινός στόχος 2)·- στη βελτίωση της διακυβέρνησης. Το ενιαίο σύστημα εφαρμογής για τα προγράμματα συνοχής ευνοεί τη βελτίωση των θεσμικών δυνατοτήτων όσον αφορά τη χάραξη και την εφαρμογή της πολιτικής· τη διάδοση ενός πνεύματος αξιολόγησης· τις ρυθμίσεις σχετικά με τις εταιρικές σχέσεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα· τη διαφάνεια· την περιφερειακή και διασυνοριακή συνεργασία· και την ανταλλαγή των βέλτιστων πρακτικών. Συμβάλλει επίσης στην καλύτερη διακυβέρνηση σε όλα τα επίπεδα, βελτιώνοντας την υπευθυνότητα και την οικειοποίηση της στρατηγικής της Λισαβόνας σε υποεθνικό επίπεδο και αξιοποιώντας τις συνέργειες μεταξύ διαφόρων επιπέδων διακυβέρνησης·- στην προώθηση μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης για την εδαφική συνοχή. Η πολιτική της συνοχής μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία βιώσιμων τοπικών κοινωνιών μέσω της αντιμετώπισης των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών προβλημάτων με ολοκληρωμένες στρατηγικές που θα έχουν ως στόχο την ανανέωση, την αναζωογόνηση και την ανάπτυξη τόσο


text: των αστικών όσο και των αγροτικών περιοχών·- στην καλύτερη προσέγγιση των πολιτών της ΕΕ στη στρατηγική της Λισαβόνας. Η πολιτική της συνοχής κατέστησε τη στρατηγική της ΕΕ πιο ορατή και κατανοητή στους πολίτες της. Η ευθυγράμμιση των προτεραιοτήτων της Λισαβόνας με την πολιτική της συνοχής θα αυξήσει τη νομιμότητα της στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση και θα εμπλέξει τους πολίτες στενότερα προς την κατεύθυνση της επίτευξη των στόχων της.Η πολιτική της συνοχής θα διατηρήσει μια ισόροπη προσέγγιση όσον αφορά την επιδίωξη της επίτευξης των στόχων «ανάπτυξης» και «απασχόλησης» και θα συμβάλει σε μια ισόρροπη, οικονομική, κοινωνική και αειφόρο ανάπτυξη. Το τμήμα που ακολουθεί παραθέτει τις βασικές αρχές του νέου πλαισίου για την πολιτική της συνοχής 2007-2013, ενόψει των διαφόρων τρόπων με τους οποίου μπορεί να συμβάλει στην ατζέντα της Λισαβόνας.3. TΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ 2007-20133.1. ΣυγκέντρωσηΣτο τμήμα αυτό το νέο πλαίσιο για την πολιτική της συνοχής εξετάζεται σε σχέση με την ανάγκη για θεματική και γεωγραφική συγκέντρωση. Δεδομένου ότι η συγκέντρωση πόρων αποτελεί και διαδικαστικό θέμα, εξετάζεται επίσης και η διάσταση της διακυβέρνησης.Η αύξηση της οικονομικής παραγωγής αποτελείται κυρίως από δύο στοιχεία: την αύξηση της απασχόλησης και την αύξηση της παραγωγικότητας. Τα στοιχεία αυτά είναι αλληλένδετα και θα πρέπει να ενισχυθούν ταυτόχρονα για να έχουν το μεγαλύτερο δυνατό αντίκτυπο. Για να προωθηθεί, στο πλαίσιο εθνικών και περιφερειακών αναπτυξιακών προγραμμάτων κατά την περίοδο 2007-2013, η αειφόρος ανάπτυξη και να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας που βασίζεται στη γνώση, θα πρέπει να διατεθούν πόροι κατά κύριο λόγο για βασικές υποδομές, για το ανθρώπινο κεφάλαιο και για την έρευνα και την καινοτομία καθώς και για την πρόσβαση και τη στρατηγική χρησιμοποίηση των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας (ΤΠΕ). Χρειάζονται τόσο υλικά όσο και άυλα μέσα.Οι πολιτικές που χρησιμοποιεί ένα κράτος μέλος ή μια περιφέρεια για την επίτευξη του κατάλληλου συνδυασμού επενδύσεων με στόχο την ανάπτυξη εξαρτάται από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του/της, από τη διάρθρωση των οικονομικών δραστηριοτήτων και από τη φύση και την έκταση των διαρθρωτικών του/της αδυναμιών καθώς και από τα συγκριτικά του/της πλεονεκτήματα. Οι χρησιμοποιούμενες πολιτικές είναι αναπόφευκτο να εξελίσσονται με το πέρασμα του χρόνου, με συνέπεια να αλλάζει το είδος των χρησιμοποιούμενων πολιτικών και μέσων. Κάθε κράτος μέλος και κάθε περιφέρεια πρέπει να βρει το σωστό συνδυασμό πολιτικών για την ανάπτυξή του/της με βάση την ιδιαίτερη οικονομική, κοινωνική, περιβαλλοντική, πολιτιστική και θεσμική κατάστασή του/της.Εντούτοις, μολονότι ο συνδυασμός πολιτικών ενδέχεται να διαφέρει ανάλογα με το πλαίσιο, η συγκέντρωση μπορεί να εξασφαλιστεί στο επίπεδο των προγραμμάτων και των έργων μέσω της επιλογής κυρίως μόνο των στοιχείων που μπορούν να συμβάλουν στη στρατηγική για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Αυτή είναι η αρχή την οποία θα εφαρμόσει η Επιτροπή κατά τη διαπραγμάτευση των διάφορων εθνικών και περιφερειακών προγραμμάτων.Στοχοθέτηση των δαπανών της ΛισαβόναςΚατά τη συμφωνία της δημοσιονομικής προοπτικής για το 2007-2013, τα κράτη μέλη αποφάσισαν επίσης ότι ένα ορισμένο ποσοστό των πόρων για τα προγράμματα της επόμενης γενιάς πρέπει να διατεθεί για επενδύσεις για τομείς που συνδέονται άμεσα με την ατζέντα για την ανάπτυξη και την απασχόληση, συμπεριλαμβανομένου


text: του ειδικού καταλόγου στοχοθετημένων κατηγοριών δαπανών. Η «στοχοθέτηση» κατ’ αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια στο σχέδιο κανονισμού. Το σχέδιο κανονισμού θέτει τους στόχους της στοχοθέτησης στο 60% των δαπανών για το στόχο της σύγκλισης και στο 75% των δαπανών για το στόχο της περιφερειακής ανταγωνιστικότητας και της απασχόλησης, με τη μορφή μέσου όρου για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού όλων των κρατών μελών της Ένωσης όπως ήταν πριν από την 1η Μαΐου 2004. Μολονότι οι στόχοι για κάθε κράτος μέλος θα λαμβάνουν υπόψη το σημείο εκκίνησης με βάση τα στοιχεία για το 2000-2006, επιδιώκεται όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να επιτύχουν το στόχο της στοχοθέτησης ως μέσο όρο κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου. Μολονότι τα νέα κράτη μέλη και οι προσχωρούσες χώρες δεν καλύπτονται από τη στοχοθέτηση, ενθαρρύνονται και αυτά να θέσουν στόχους και να αυξήσουν τις προσπάθειές τους σχετικά με τη βασική κατάσταση στο διάστημα 2000-2006. Οι στόχοι της στοχοθέτησης θα εφαρμοσθούν με ευέλικτο τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες εθνικές συνθήκες και τις προτεραιότοτητες που προσδιορίζονται στο εθνικό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα.Το χρονοδιάγραμμα αποτελεί επίσης ένα σημαντικό στοιχείο της πολιτικής της συνοχής στα κράτη μέλη όπου οι μεταφερόμενοι κοινοτικοί πόροι προσλαμβάνουν μακροοικονομική διάσταση. Βραχυπρόθεσμα, οι μεταφορές αυτές μπορεί να προκαλέσουν πληθωριστικές πιέσεις σε ορισμένους τομείς (π.χ. στον τομέα των κατασκευών) και ενδέχεται να επηρεάσουν τον τρέχοντα λογαριασμό (π.χ. ως αποτέλεσμα εισαγωγών κεφαλαιουχικού εξοπλισμού), ενώ θα πρέπει να προβλεφθούν σημαντικά ποσά στους εθνικούς δημόσιους προϋπολογισμούς προκειμένου να συγχρηματοδοτηθούν οι μεταφορές από την ΕΕ. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει τα κράτη μέλη και οι διάφορες περιοχές να καταρτίσουν τα επενδυτικά τους προγράμματα κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αντιμετωπιστούν οι στενότητες από την πλευρά της προσφοράς και να αυξηθεί η παραγωγικότητα προκειμένου να αντισταθμιστούν οι πιέσεις στην ονομαστική οικονομία από την πλευρά της ζήτησης.Θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη και οι άλλες προτεραιότητες της κοινοτικής πολιτικής, πρώτον λόγω των δυνατοτήτων που έχουν να συμβάλουν στην ανάπτυξη και την απασχόληση στο πλαίσιο των προγραμμάτων της πολιτικής της συνοχής και δεύτερον προκειμένου να δημιουργηθούν συνέργειες με άλλες πολιτικές της ΕΕ.3.2. ΣύγκλισηΓια τις περιφέρειες και τα κράτη μέλη που είναι επιλέξιμα για ενίσχυση μέσα από την πολιτική της συνοχής στο πλαίσιο του νέου στόχου για τη σύγκλιση, ο βασικός στόχος θα πρέπει να είναι η τόνωση των δυνατοτήτων ανάπτυξης, ώστε να διατηρηθούν και να αυξηθούν οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης. Ο στόχος αυτός πρέπει να εξεταστεί υπό το φως της άνευ προηγουμένου αύξησης των ανισοτήτων εντός της διευρυμένης Ένωσης, και των μακροπρόθεσμων προσπαθειών που θα χρειαστούν για τη μείωσή τους.Οι στρατηγικές για το 2007-2013 θα πρέπει να επικεντρωθούν στις επενδύσεις και στις ομαδικές υπηρεσίες που χρειάζονται για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας μακροπρόθεσμα, για τη δημιουργία απασχόλησης και για την αειφόρο ανάπτυξη. Θα πρέπει να δημιουργηθούν, να αναβαθμιστούν και να διευρυνθούν βασικές υποδομές και υπηρεσίες, ώστε να είναι διαθέσιμες στις περιφερειακές και στις τοπικές οικονομίες, καθώς και ένα κατάλληλο πλαίσιο ενίσχυσης των επιχειρήσεων και αξιοποίησης των δυνατοτήτων που παρέχει η ενιαία αγορά. Επιπλέον, απαιτούνται σημαντικές προσπάθειες προκειμένου να επεκταθούν οι επενδύσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο, να αυξηθεί


text: η πρόσβαση στην απασχόληση, να προωθηθεί η κοινωνική ένταξη και να εισαχθούν και να εφαρμοστούν μεταρρυθμίσεις στα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης.Μαζί με τις προσπάθειες που έχουν ως στόχο τις βασικές υποδομές, απαιτείται δράση για τον εκσυγχρονισμό και την αναδιάρθρωση της παραγωγής ικανότητας των περιφερειών, παρέχοντας υπηρεσίες στις επιχειρήσεις, ιδίως στις ΜΜΕ, βελτιώνοντας την πρόσβαση στη χρηματοδότηση, προωθώντας την ΕΤΑ και την καινοτομία, αναπτύσσοντας τους ανθρώπινους πόρους και προωθώντας την εισαγωγή, τη διάδοση και την ανάπτυξη των ΤΠΕ.Η ενίσχυση των θεσμικών δυνατοτήτων και της συνταγματικής τάξης αποτελούν επίσης σημαντικούς παράγοντες σχεδιασμού και εφαρμογής αποτελεσματικών πολιτικών.3.3. Περιφερειακή ανταγωνιστικότητα και απασχόλησηΗ ανάγκη συγκέντρωσης σε έναν περιορισμένο αριθμό βασικών προτεραιοτήτων, και ιδιαίτερα στην έρευνα, στην καινοτομία, στην προσβασιμότητα και στη δημιουργία απασχόλησης, είναι επιτακτική για την επίτευξη αυτού του στόχου, προκειμένου να εξασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή χρησιμοποίηση των περιορισμένων χρηματοοικονομικών πόρων. Οι επενδύσεις σε ανθρώπινους πόρους μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο για την ομαλή προσαρμογή ως συνέπεια των οικονομικών αλλαγών και αναδιαρθρώσεων.Σκοπός του νέου στόχου ανταγωνιστικότητας και απασχόλησης είναι η πρόβλεψη και η προώθηση οικονομικών αλλαγών με τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και της ελκυστικότητας των περιφερειών και των πόλεων της ΕΕ μέσω επενδύσεων στην οικονομία της γνώσης, στην επιχειρηματικότητα, στην έρευνα, στη συνεργασία πανεπιστημίων-επιχειρήσεων και στην καινοτομία· στην πρόσβαση σε υποδομές μεταφορών και τηλεπικοινωνιών, στην ενέργεια και στην υγεία· στο περιβάλλον και στην πρόληψη των κινδύνων· στη βελτίωση της ικανότητας προσαρμογής των εργαζομένων και των επιχειρήσεων· στην αύξηση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας και στην προώθηση της κοινωνικής ένταξης και των βιώσιμων κοινοτήτων.Πρέπει να ληφθούν υπόψη διάφορες ανάγκες. Οι βιομηχανικές περιφέρειες παρουσιάζουν διάφορες μορφές. Πολλές από αυτές χαρακτηρίζονται από την παρουσία μεγάλων παραγωγικών επιχειρήσεων, από την υψηλή πυκνότητα πληθυσμού και από τους υψηλούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης, ενώ σε άλλες παρατηρείται η συνύπαρξη σύγχρονων βιομηχανιών, ιδίως ΜΜΕ, και ενός τομέα υπηρεσιών που αναπτύσσεται σχετικά γρήγορα. Εντούτοις, και στα δύο αυτά είδη περιφερειών ενδέχεται να υπάρχουν τομείς με διαρκή παρακμή, φτώχεια, προβλήματα συμφόρησης, περιβαλλοντικές πιέσεις και προβλήματα δημόσιας υγείας, αντιμετωπίζοντας τις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης και την ανάγκη προσαρμογής στις ταχείες οικονομικές αλλαγές. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν πολλές βιομηχανικές περιφέρειες που αρχίζουν με δυσκολία να προσαρμόζονται στις αλλαγές και η κατάρρευση της παλιάς βιομηχανικής τους βάσης δεν έχει ακόμη αντισταθμιστεί από επαρκή αριθμό νέων δραστηριοτήτων.Εν τω μεταξύ, σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού η οικονομική ανάπτυξη είναι συχνά έργο μικρών επιχειρήσεων, αλλά οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν είναι παρόμοιες. Η χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού καθιστά δυσκολότερη την αντιμετώπιση των προκλήσεων με συνέπεια να μην έχει αλλάξει η οικονομική τους κατάσταση κατά την τελευταία δεκαετία.Είναι μεγάλη η ποικιλία που παρουσιάζει η οικονομική κατάσταση των αγροτικών περιοχών . Ορισμένες έχουν καλούς δεσμούς με τα αστικά κέντρα και, με τη γεωργία να εξακολουθεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, χαρακτηρίζονται από την αυξανόμενη οικονομική διαφοροποίηση και από την αύξηση των δραστηριοτήτων στον τομέα των υπηρεσιών, όπως π.χ. στον τουρισμό. Άλλες πιο απομακρυσμένες αγροτικές περιοχές χαρακτηρίζονται από το ότι είναι αραιοκατοικημένες, από τη γήρανση του πληθυσμού τους, από τις περιορισμένες τεχνικές και κοινωνικές υποδομές, από τις ανεπαρκείς υπηρεσίες και από τους περιορισμένους


text: δεσμούς με την υπόλοιπη οικονομία.Η αντιμετώπιση αυτής της ποικιλίας προβλημάτων και η ενίσχυση των προσπαθειών αυτών των περιφερειών για αναδιάρθρωση και δημιουργία νέων οικονομικών δραστηριοτήτων σύμφωνα με την ανανεωμένη ατζέντα της Λισαβόνας είναι η νέα πρόκληση για τη νέα γενιά προγραμμάτων υπέρ της περιφερειακής ανταγωνιστικότητας και της απασχόλησης.Όπου το εν λόγω έδαφος καλύπτεται επίσης από το Ταμείο Συνοχής, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιδιώξουν να εξασφαλίσουν κατά το δυνατόν ότι τα στηριζόμενα έργα θα συμβάλουν στην ατζέντα για την ανάπτυξη και την απασχόληση.3.4. Ευρωπαϊκή εδαφική συνεργασίαΟ νέος στόχος για τη συνεργασία αποσκοπεί στην προώθηση της περαιτέρω ενοποίησης της επικράτειας της Ένωσης σε όλες τις διαστάσεις της. Στο πλαίσιο αυτό, η πολιτική της συνοχής ενισχύει την ισόρροπη και αειφόρο ανάπτυξη της επικράτειας της Ένωσης στο επίπεδο των μεγάλων περιφερειών και μειώνει τις “επιπτώσεις των εμποδίων” μέσω της διασυνοριακής, διεθνικής και διαπεριφερειακής συνεργασίας και της ανταλλαγής των βέλτιστων πρακτικών.Αυτές οι ενέργειες βασίζονται σε κοινές αναπτυξιακές στρατηγικές των σχετικών εδαφών (εθνικών, περιφερειακών, τοπικών) και στη δικτύωση των κυριότερων παραγόντων. Κατ ́αυτόν τον τρόπο, είναι προφανές ότι αποκτούν ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία η οποία αυξάνεται ακόμη περισσότερο στη διευρυμένη και πιο ποικιλόμορφη Ένωση3.5. ΔιακυβέρνησηΚατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών το πλαίσιο για την πολιτική της συνοχής άλλαξε ενόψει των νέων προκλήσεων τις οποίες έθεσε η παγκοσμιοποίηση. Σήμερα είναι σαφές, σε μια ανοικτή και παγκοσμιοποιημένη οικονομία, ότι η αντιμετώπιση της ατζέντας για την ανάπτυξη και την απασχόληση πρέπει να βασίζεται σε στρατηγικές περιφερειακής και, ακόμη και, τοπικής ανάπτυξης. Αυτό είναι το επίπεδο στο οποίο δημιουργούνται τα περισσότερα επιχειρηματικά δίκτυα και καθιερώνονται δεσμοί με κέντρα εκμάθησης και τεχνολογίας και στο οποίο η τοπική γνώση και εμπειρογνωμοσύνη μπορούν να κινητοποιηθούν καλύτερα. Επίσης, οι τοπικές και περιφερειακές αρχές και οι λοιποί ενδιαφερόμενοι έχουν πολλές αρμοδιότητες, τόσο κανονιστικές όσο και με βάση τις δαπάνες, για την εφαρμογή των δημόσιων πολιτικών οι οποίες μπροούν να βοηθήσουν στην υλοποίηση της στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση.Στο πλαίσιο της πολιτικής της συνοχής, το θέμα της διακυβέρνησης προσλαμβάνει διαφορετικές διαστάσεις.Η πρώτη αφορά ένα σύνολο χαρακτηριστικών δημόσιων οργανισμών που έχουν σχέση με την απόδοση και την επιτυχία των δημόσιων πολιτικών . Για τις χώρες και τις περιφέρειες, ειδικά αυτές που είναι επιλέξιμες για το στόχο της σύγκλισης, η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα είναι σημαντικές για τη διασφάλιση των μεταρρυθμίσεων και της καλής διακυβέρνησης, ειδικά στον οικονομικό, εργασιακό, κοινωνικό, εκπαιδευτικό, περιβαλλοντικό και δικαστικό τομέα. Δεν θα διευκολύνει μόνο την υλοποίηση της πολιτικής της συνοχής της ΕΕ αλλά θα βελτιώσει και τις οικονομικές επιδόσεις γενικά.Η ενίσχυση των θεσμικών δυνατοτήτων και της διακυβέρνησης στις περιπτώσεις που θεωρούνται αδύναμες πρέπει να αποτελέσει βασική προτεραιότητα στις λιγότερο ανεπτυγμένες περιφέρειες. Η οικονομική ανταγωνιστικότητα και μια ισχυρότερη κοινωνία των πολιτών δεν εξαρτώνται μόνο από τα αποτελεσματικά δίκτυα υποδομής αλλά και από την εφαρμογή της νομοθεσίας χωρίς διακρίσεις, με προβλέψιμο και διαφανή τρόπο· από τον προσδιορισμό και την εφαρμογή των εμπορεύσιμων δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας· από ένα ανοικτό σύστημα δημόσιων συμβάσεων· και από μια διοίκηση η οποία ελαχιστοποιεί το διοικητικό φόρτο στους οικονομικούς παράγοντες.Κατά συνέπεια,


text: όταν αναπτύσσουν τις εθνικές τους στρατηγικές, τα κράτη μέλη πρέπει να εξετάζουν συστηματικά πόσο μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα παραγωγικότητας η δημόσια διοίκηση όταν είναι πιο αποτελεσματική, πιο υπεύθυνη και πιο διαφανής. Η βελτίωση των δυνατοτήτων των δημόσιων διοικήσεων σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, προκειμένου να βελτιωθεί το διοικητικό πλαίσιο της οικονομικής δραστηριότητας, η επεξεργασία και η εφαρμογή ικανοποιητικών πολιτικών, η βελτίωση της νομοθεσίας, η αξιολόγηση και η ανάλυση του αντικτύπου των πολιτικών προτάσεων και ο τακτικός έλεγχος των μηχανισμών υλοποίησης θα πρέπει, συνεπώς, να αποτελέσουν στόχους για ενίσχυση από τα Διαρθρωτικά Ταμεία.Η δεύτερη διάσταση αφορά τα μέτρα και τις ενέργειες που χρειάζονται ειδικά για τη βελτίωση της ικανότητας των κρατών μελών ώστε να διαχειριστούν και να υλοποιήσουν την πολιτική της συνοχής . Η σωστή και αποτελεσματική διαχείριση των ταμείων απαιτεί κατάλληλες, αποτελεσματικές και διαφανείς δομές στις κεντρικές και περιφερειακές διοικήσεις, οι οποίες είναι ικανές να ασκούν τα καθήκοντα που έχουν σχέση με την εφαρμογή των ταμείων, όπως είναι οι δημόσιες συμβάσεις, ο δημοσιονομικός έλεγχος, η παρακολούθηση, η αξιολόγηση και η πρόληψη ή η καταπολέμηση της απάτης και της διαφθοράς. Η αποτελεσματική χρησιμοποίηση των ταμείων εξαρτάται επίσης και από τις δυνατότητες των φορέων υλοποίησης των έργων να σχεδιάζουν και να υλοποιούν υψηλής ποιότητας έργα. Στις περιπτώσεις που οι πόροι χρησιμοποιούνται κατά τρόπο αποτελεσματικό και διαφανή, η επιτυχία και μόνο ενθαρρύνει τους ιδιώτες επιχειρηματίες και τους ωθεί να επενδύσουν. Κατά συνέπεια, και στον τομέα αυτό θα πρέπει να αναληφθεί κάποια δράση και να υποστηριχθεί με τη διάθεση τεχνικής βοήθειας.Ένας συναφής και πολύ σημαντικός παράγοντας που καθορίζει την αποτελεσματικότητα της πολιτικής της συνοχής είναι η ποιότητα της εταιρικής σχέσης όλων των ενδιαφερομένων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που βρίσκονται σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, για την προετοιμασία και την υλοποίηση των προγραμμάτων. Οι στρατηγικές που σχεδιάζονται σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο πρέπει επίσης να αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της προσπάθειας για την προώθηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Ο ρόλος των ΜΜΕ, η ανάγκη να καλυφθούν οι τοπικές ανάγκες σε δεξιότητες, η σπουδαιότητα της δημιουργίας ομίλων, η ανάγκη για τοπικά κέντρα καινοτομίας είναι πολύ σημαντικά θέματα και, για το λόγο αυτό, σε αρκετές περιπτώσεις οι στρατηγικές πρέπει να σχεδιάζονται σε περιφερειακό και σε τοπικό επίπεδο. Επιπλέον, αυτό ισχύει όχι μόνο για το οικονομικό πρόγραμμα δράσης αλλά και για τη γενικότερη προσπάθεια συμμετοχής των πολιτών, οι οποίοι, μέσω της εταιρικής σχέσης και των πολυεπίπεδων ρυθμίσεων της διακυβέρνησης στο πλαίσιο της οποίας γίνεται η διαχείριση της πολιτικής της συνοχής, μπορούν να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στη στρατηγική της Ένωσης για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Μια ισχυρή εταιρική σχέση μεταξύ της Επιτροπής και των αρχών των κρατών μελών αποτελεί τη βάση για τον καθορισμό μιας στρατηγικής της συνοχής η οποία θα αντιμετωπίζει τις προτεραιότητες της Κοινότητας σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, καθώς και την εφαρμογή της μέσω του επιχειρησιακού προγράμματος.Η ανάπτυξη καινοτόμων έργων μέσω της δημιουργίας εταιρικών σχέσεων, η προώθηση της συμμετοχής των πολιτών στη διαμόρφωση και την υλοποίηση των δημόσιων πολιτικών καθώς και η βελτίωση της συνεργασίας μέσα και ανάμεσα στις κοινότητες μπορούν να συμβάλουν στη δημιουργία


text: ανθρώπινου και κοινωνικού κεφαλαίου που θα έχει ως συνέπεια τη διαρκή απασχόληση, την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα και την κοινωνική συνοχή. Σ’ αυτό το πλαίσιο, οι κυριότεροι ενδιαφερόμενοι, τόσο σε εθνικό όσο και σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο θα πρέπει να υποστηρίξουν το πρόγραμμα μεταρρύθμισης, ούτως ώστε οι πόροι να χρησιμοποιηθούν πράγματι για την προώθηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης και να δημιουργηθούν τα απαραίτητα δίκτυα εταιρικών σχέσεων προς τον σκοπό αυτό. Οι εταιρικές σχέσεις, οι συμφωνίες και οι πρωτοβουλίες που βασίζονται στη δημιουργία δικτύων σχετικών ενδιαφερομένων, όπως οι κοινωνικοί εταίροι και οι ΜΚΟ, έχουν επίσης να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στον τομέα της απασχόλησης και της συμμετοχής στην αγορά εργασίας.Οι περιφέρειες ενθαρρύνονται να αναπτύσσουν στρατηγικές αειφόρου ανάπτυξης, οι οποίες επιτρέπουν την επίτευξη ομοφωνίας όσον αφορά τους επιδιωκόμενους στόχους χάρη στον τακτικό και συστηματικό διάλογο με τους βασικούς ενδιαφερομένους. Η εταιρική σχέση είναι απαραίτητη προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιτυχής διαχείριση της περιπλοκότητας και αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο για την επεξεργασία και την υλοποίηση των στρατηγικών ανάπτυξης. Βασίζεται στις διαβουλεύσεις και στη συμμετοχή των ενδιαφερομένων, όπως οι αρμόδιες αρχές, οι οικονομικοί και κοινωνικοί εταίροι και οι αντιπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των μη κυβερνητικών οργανώσεων. Η εταιρική σχέση παρέχει τη βάση για την ενεργοποίηση της καλύτερης τοπικής γνώσης και εμπειρογνωμοσύνης, για τον ανοικτό χαρακτήρα και τη διαφάνεια στην προετοιμασία και την υλοποίηση των προγραμμάτων. Έχει εν προκειμένω ιδιαίτερη σημασία για τη βελτίωση της γνώσης και της καινοτομίας και πρέπει να βασίζεται στις μεθόδους οι οποίες έχουν αναπτυχθεί κατά το παρελθόν με τις περιφερειακές στρατηγικές καινοτομίας και τα περιφερειακά προγράμματα καινοτόμων ενεργειών.Εταιρικές σχέσεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέαΗ εταιρική σχέση δημόσιου-ιδιωτικού τομέα (ΕΣΔΙΤ) μπορεί να αποτελέσει μία από τις κατάλληλες μεθόδους για τη χρηματοδότηση των επενδύσεων όπου δεν υπάρχουν σημαντικά περιθώρια συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα, ειδικά σε τομείς όπου δεν είναι εφικτό ή σκόπιμο να αποκλεισθεί ο δημόσιος τομέας ή να λειτουργήσει μόνο η αγορά. Εκτός από τους οικονομικούς πόρους που εξασφαλίζει η εταιρική σχέση δημόσιου-ιδιωτικού τομέα σε επίπεδο έργου, βελτιώνει επίσης την ποιότητα της υλοποίησης και τη μεταγενέστερη διαχείριση των έργων. Για το λόγο αυτό, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να επιδιώκουν τέτοιες εταιρικές σχέσεις στις περιπτώσεις που αυτό είναι εφικτό. Τα σημαντικότερα οφέλη των ΕΣΔΙΤ είναι τα ακόλουθα:- ο δημόσιος τομέας εξασφαλίζει την πρόσβασή του σε ένα φάσμα δεξιοτήτων του ιδιωτικού τομέα που του επιτρέπουν να παρέχει αποτελεσματικότερες και λιγότερο δαπανηρές υπηρεσίες∙- ο ιδιωτικός τομέας αναλαμβάνει μια σειρά από κινδύνους τους οποίους, στο πλαίσιο μιας παραδοσιακής δημόσιας σύμβασης, θα τους ανελάμβανε ο δημόσιος τομέας∙- μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα μπορεί να επιτευχθεί στις περιπτώσεις στις οποίες ένας και μόνο φορέας είναι υπεύθυνος για το σχεδιασμό, την κατασκευή, τη διαχείριση και τη χρηματοδότηση ενός έργου ως μέρους ενός ολοκληρωμένου πακέτου.Για να αποφασιστεί εάν κάποιο έργο θα εκτελεστεί στο πλαίσιο μιας ΕΣΔΙΤ, θα πρέπει να εξεταστεί εάν συντρέχουν ορισμένοι όροι πριν ανατεθεί η παροχή αγαθών και υπηρεσιών και ειδικά εάν υπάρχει το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο.Οι συμφωνίες ΕΣΔΙΤ λειτουργούν καλύτερα όταν υπάρχει ρητή πολιτική δέσμευση των εθνικών κυβερνήσεων να συμμετάσχει ο ιδιωτικός τομέας σε έργα του δημόσιου τομέα. Απαιτούνται σαφή και συγκεκριμένα


text: πλαίσια για τις ΕΣΔΙΤ σε διάφορους τομείς πολιτικής. Αυτά ποικίλλουν, π.χ. σύμφωνα με το πώς μπορούν να ανακτηθούν οι δαπάνες μέσω των χρεώσεων χρήσης, καθώς και με την έκταση των κοινωνικών στόχων. Υπάρχουν διάφορες επιλογές πολιτικής προκειμένου να εξασφαλιστεί ο ανταγωνισμός για τις ΕΣΔΙΤ χωρίς να περιορίζεται αδικαιολόγητα η ευελιξία που απαιτείται για το σχεδιασμό καινοτόμων και συχνά περίπλοκων σχεδίων[11].Η ΕΕ θα υποστηρίξει αυτές τις ΕΣΔΙΤ παρέχοντας χρηματοδότηση, μέσω των Διαρθρωτικών Ταμείων και του Ταμείου Συνοχής, στις περιπτώσεις που τα έργα πληρούν όλα τα απαραίτητα κριτήρια. Για τα μεγάλα έργα, η Επιτροπή θα ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να υποβάλουν και μια εκτίμηση σχετικά με την καταλληλότητα κάποιας ΕΣΔΙΤ. Προβλέπεται η παροχή κάποιας επιχειρησιακής καθοδήγησης όσον αφορά την προετοιμασία των ΕΣΔΙΤ στο πλαίσιο της τεχνικής βοήθειας που αναπτύσσεται σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ.) και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Αναδιάρθρωσης και Ανάπτυξης (ΕΤΑΑ) (το μέσο JASPERS). Η ΕΤΕπ. και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων θα μπορούσαν να παράσχουν πολύτιμη βοήθεια προς την κατεύθυνση αυτή.4. ΟΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ, 2007-2013Ενόψει των προαναφερομένων και της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, τα προγράμματα που συγχρηματοδοτούνται στο πλαίσιο της πολιτικής της συνοχής θα πρέπει να επιδιώκουν τη διάθεση πόρων για τις ακόλουθες τρεις προτεραιότητες[12]:- βελτίωση της ελκυστικότητας των κρατών μελών, των περιφερειών και των πόλεων μέσω της βελτίωσης της πρόσβασης, της εξασφάλισης επαρκών υπηρεσιών υψηλής ποιότητας και της διατήρησης του περιβάλλοντος∙- ενθάρρυνση της καινοτομίας, της επιχειρηματικότητας και της ανάπτυξης της οικονομίας της γνώσης μέσω των δυνατοτήτων έρευνας και καινοτομίας, συμπεριλαμβανομένων των νέων τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας· και- δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων εργασίας με την προσέλκυση περισσότερων ανθρώπων στην αγορά εργασίας ή την ενθάρρυνση για την ανάληψη επιχειρηματικών πρωτοβουλιών, τη βελτίωση της προσαρμοστικότητας των εργαζομένων και των επιχειρήσεων και την αύξηση των επενδύσεων σε ανθρώπινο κεφάλαιο.Στα τμήματα που ακολουθούν εξετάζονται βασικές πτυχές καθενός απ ́αυτούς τους μεγάλους τομείς με ειδικές κατευθυντήριες γραμμές κάτω από κάθε κεφάλαιο. Φυσικά, οι εν λόγω λεπτομερέστερες κατευθυντήριες γραμμές δεν αφορούν όλες τις περιφέρειες. Ο πλέον κατάλληλος συνδυασμός επενδύσεων εξαρτάται τελικά από την ανάλυση των δυνατών και αδύνατων σημείων κάθε κράτους μέλους και κάθε περιφέρειας και από τις ιδιαίτερες εθνικές και περιφερειακές συνθήκες. Οι κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν μάλλον ένα απλό πλαίσιο που καλούνται να χρησιμοποιήσουν τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες όταν καταρτίσουν τα εθνικά και περιφερειακά τους προγράμματα, ιδίως προκειμένου να εκτιμήσουν τη συνεισφορά τους στην επίτευξη των στόχων της Ένωσης όσον αφορά τη συνοχή, την ανάπτυξη και την απασχόληση. Οι κατευθυντήριες γραμμές είναι μία από τις απαραίτητες προϋποθέσεις, αλλά δεν είναι η μόνη, για την επίτευξη του κατάλληλου επιπέδου συγκέντρωσης σε βασικές προτεραιότητες σε κάθε κράτος μέλος και περιφέρεια, σύμφωνα με την ανανεωμένη στρατηγική της Λισαβόνας. Όσον αφορά τη συνεκτίμηση της στρατηγικής της Λισαβόνας στα νέα προγράμματα, εφιστάται η προσοχή στις ακόλουθες αρχές:Πρώτον, σύμφωνα με την ανανεωμένη στρατηγική της Λισαβόνας, η πολιτική της συνοχής θα πρέπει να επικεντρωθεί περισσότερο στη γνώση, την έρευνα και την καινοτομία καθώς και στο ανθρώπινο κεφάλαιο . Κατά συνέπεια, η συνολική χρηματοδοτική προσπάθεια για


text: την ενίσχυση αυτών των τομέων δράσης θα πρέπει να αυξηθεί σημαντικά, όπως απαιτείται από τις νέες διατάξεις περί στοχοθέτησης. Επιπλέον, τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν τις βέλτιστες πρακτικές στις περιπτώσεις που έχει αποδειχθεί ότι αποφέρουν θετικά αποτελέσματα όσον αφορά την ανάπτυξη και την απασχόληση.Δεύτερον, τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες θα πρέπει να επιτύχουν το στόχο της αειφόρου ανάπτυξης και να προωθήσουν τις συνέργειες μεταξύ της οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής διάστασης. Η ανανεωμένη στρατηγική της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση και τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων δίνουν έμφαση στο ρόλο του περιβάλλοντος στην ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση. Η προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να ληφθεί υπόψη στην προετοιμασία των προγραμμάτων και των έργων με σκοπό την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης.Τρίτον, τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες θα πρέπει να επιδιώκουν τον στόχο της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε όλα τα στάδια της προετοιμασίας και της υλοποίησης των προγραμμάτων και των έργων. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω ειδικών ενεργειών για την προώθηση της ισότητας καθώς και μέσω της προσεκτικής εξέτασης του τρόπου με τον οποίο τα άλλα έργα και η διαχείριση των ταμείων μπορούν να επηρεάσουν τους άνδρες και τις γυναίκες.Τέταρτον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβούν στις κατάλληλες ενέργειες προκειμένου να εμποδίσουν οποιαδήποτε διάκριση με βάση το φύλο, τη φυλή ή την εθνική καταγωγή, τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις, την αναπηρία, την ηλικία ή το σεξουαλικό προσανατολισμό κατά τη διάρκεια των διαφόρων φάσεων εφαρμογής των ταμείων. Ειδικότερα, η προσβασιμότητα για τα άτομα με αναπηρία είναι ένα από τα κριτήρια που πρέπει να τηρούνται κατά το σχεδιασμό των ενεργειών που συγχρηματοδοτούνται από τα ταμεία και να λαμβάνεται υπόψη κατά τη διάρκεια των διαφόρων φάσεων εφαρμογής.4.1. ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΑ ΓΡΑΜΜΗ: Να γίνουν η Ευρώπη και οι περιφέρειές της πιο ελκυστικοί τόποι για επενδύσεις και απασχόλησηΜία από τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη και την απασχόληση είναι η εξασφάλιση των απαραίτητων υποδομών (π.χ. μεταφορικών, περιβαλλοντικών, ενεργειακών) για τις επιχειρήσεις. Μια σύγχρονη και ασφαλής υποδομή αποτελεί σημαντικό παράγοντα όσον αφορά την επίδοση πολλών επιχειρήσεων και επηρεάζει την οικονομική και κοινωνική ελκυστικότητα των περιφερειών και των πόλεων. Οι επενδύσεις στις υποδομές σε καθυστερημένες περιοχές, ιδίως στα νέα κράτη μέλη, θα ενθαρρύνουν την ανάπτυξη και έτσι θα ενισχυθεί η σύγκλιση με τις υπόλοιπες χώρες της Ένωσης και θα βελτιωθεί η ποιότητα ζωής. Οι πόροι πρέπει να προέρχονται όχι μόνο από επιδοτήσεις αλλά, επίσης, όπου είναι δυνατόν, από τον ιδιωτικό τομέα και από δάνεια, για παράδειγμα από την ΕΤΕπ. Για την επόμενη περίοδο, οι αρχές προγραμματισμού των κρατών μελών θα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν μεγαλύτερη χρήση της εμπειρογνωμοσύνης που έχει η ΕΤΕπ. στην προετοιμασία κατάλληλων για ευρωπαϊκή χρηματοδότηση έργων στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας JASPERS.JASPERS: Μια νέα εταιρική σχέση παροχής τεχνικής βοήθειαςΤο JASPERS, «Joint Assistance in Supporting Projects in European Regions» - Κοινή βοήθεια για τη στήριξη έργων στις ευρωπαϊκές περιφέρειες», είναι μια νέα εταιρική σχέση παροχής τεχνικής βοήθειας μεταξύ της Επιτροπής, της ΕΤΕπ. και της ΕΤΑΑ. Πρόκειται για ένα μέσο στη διάθεση των κρατών μελών που έχει ως σκοπό να


text: βοηθήσει στην προετοιμασία μεγάλων έργων τα οποία θα υποστηριχθούν από το Ταμείο Συνοχής και το ΕΤΠΑ. Βασίζεται στην πείρα της ΕΤΕπ. και της ΕΤΑΑ όσον αφορά την προετοιμασία μεγάλων έργων και άλλους σημαντικούς τομείς, όπως η ανάπτυξη εταιρικών σχέσεων δημόσιου-ιδιωτικού τομέα. Οι συνδυασμένες προσπάθειες των τριών οργανισμών αποσκοπούν στη στήριξη της επιτυχημένης υλοποίησης της πολιτικής της συνοχής κατά την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013, αυξάνοντας κατά πολύ τους διαθέσιμους πόρους για την προετοιμασία των σχεδίων. Η τεχνική βοήθεια θα παρασχεθεί από τα αρχικά στάδια του κύκλου ανάπτυξης των έργων. Το JASPERS θα προσφέρει συνολική βοήθεια για όλα τα στάδια του κύκλου ενός έργου, από την αρχική σύλληψή του μέχρι την υποβολή του σχεδίου στην Επιτροπή για λήψη σχετικής απόφασης.4.1.1. Eπέκταση και βελτίωση των μεταφορικών υποδομώνΗ διάθεση αποτελεσματικών, ευέλικτων και ασφαλών μεταφορικών υποδομών μπορεί να θεωρηθεί μία από τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την οικονομική ανάπτυξη, καθώς βελτιώνει την παραγωγικότητα και, συνεπώς, τις προοπτικές ανάπτυξης των σχετικών περιοχών μέσω της διευκόλυνσης της μετακίνησης των προσώπων και των αγαθών. Τα μεταφορικά δίκτυα αυξάνουν τις δυνατότητες των εμπορικών συναλλαγών καθώς και την αποτελεσματικότητα. Παράλληλα, η ανάπτυξη διευρωπαϊκών μεταφορικών υποδομών (και συγκεκριμένα τα σχετικά μέρη των τριάντα έργων προτεραιότητας όσον αφορά τα διευρωπαϊκά μεταφορικά δίκτυα), με ιδιαίτερη έμφαση στα διασυνοριακά έργα, είναι σημαντική για την επίτευξη μεγαλύτερης ενοποίησης των εθνικών αγορών, ειδικά στο πλαίσιο της διευρυμένης Ένωσης.Οι επενδύσεις στις υποδομές πρέπει να είναι προσαρμοσμένες στις ειδικές ανάγκες και στο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης των σχετικών περιφερειών και χωρών. Οι ανάγκες αυτές είναι γενικώς μεγαλύτερες στις περιφέρειες που εμπίπτουν στον στόχο της σύγκλισης και στις χώρες που καλύπτονται από το Ταμείο Συνοχής. Έχει παρατηρηθεί ότι οι επενδύσεις στις υποδομές (καθώς και οι άλλες επενδύσεις) παρουσιάζουν φθίνοντα ποσοστά απόδοσης πάνω από ένα συγκεκριμένο επίπεδο χρηματοδότησης. Οι οικονομικές αποδόσεις τέτοιων επενδύσεων είναι υψηλές όταν οι υποδομές είναι ανεπαρκείς και δεν έχουν ολοκληρωθεί τα βασικά δίκτυα, αλλά είναι πιθανόν να αρχίσουν να μειώνονται μόλις θα έχουν φθάσει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο.Πρέπει, συνεπώς, να λαμβάνεται υπόψη το επίπεδο της περιφερειακής οικονομικής ανάπτυξης και το μέγεθος των υφιστάμενων υποδομών. Στις λιγότερο ανεπτυγμένες περιφέρειες και χώρες οι διεθνείς και διαπεριφερειακές συνδέσεις ενδέχεται να έχουν υψηλότερες αποδόσεις μακροπρόθεσμα υπό τη μορφή αυξημένης ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και ενδέχεται επίσης να διευκολύνουν την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού. Αντίθετα, στις περιφέρειες με διασκορπισμένη και μικρής κλίμακας οικονομική βάση και μεγάλο αριθμό μικρών πόλεων ενδέχεται να είναι καταλληλότερη η κατασκευή μιας περιφερειακής μεταφορικής υποδομής. Στις περιφέρειες με ανεπαρκή οδικά δίκτυα, οι πόροι θα πρέπει να διατίθενται για την κατασκευή οικονομικά βιώσιμων οδικών συνδέσεων. Οι προκλήσεις της κινητικότητας και της προσβασιμότητας στις αστικές περιοχές πρέπει να αντιμετωπιστούν επίσης, υποστηρίζοντας τα ολοκληρωμένα συστήματα διαχείρισης και τις καθαρές μεταφορικές λύσεις.Προκειμένου να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη από τις επενδύσεις στις μεταφορές, η βοήθεια που προέρχεται από τα ταμεία θα πρέπει να διέπεται από ορισμένες αρχές.Πρώτον, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν αντικειμενικά κριτήρια προκειμένου να προσδιοριστεί το επίπεδο και η φύση των επενδύσεων που θα πρέπει να γίνουν στις υποδομές. Για παράδειγμα, τα πιθανά ποσοστά απόδοσης θα πρέπει να μετρώνται με βάση το επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης και


text: τη φύση των οικονομικών δραστηριοτήτων στις σχετικές περιφέρειες, την πυκνότητα και την ποιότητα των υποδομών ή τον βαθμό της συμφόρησης. Στο πλαίσιο του προσδιορισμού του κοινωνικού οφέλους που προβλέπεται να προκύψει από τέτοιες επενδύσεις, θα πρέπει να ληφθούν επίσης υπόψη οι περιβαλλοντικές και οι κοινωνικές επιπτώσεις των προβλεπόμενων έργων υποδομής.Δεύτερον, η αρχή της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας θα πρέπει να γίνεται σεβαστή στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό σύμφωνα με τη Λευκή Βίβλο[13]. Πρέπει να επιδιωχθεί η στροφή προς τρόπους πιο φιλικούς προς το περιβάλλον. Εντούτοις, πρέπει να βελτιστοποιηθεί η περιβαλλοντική και η γενική απόδοση κάθε τρόπου μεταφορών, ιδίως όσον αφορά τη χρήση υποδομών εντός και μεταξύ των διαφόρων τρόπων[14].Tρίτον, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στις περιφέρειες που εμπίπτουν στον στόχο της σύγκλισης και στις χώρες που καλύπτονται από το Ταμείο Συνοχής, ώστε να εκσυγχρονιστεί το σιδηροδρομικό δίκτυο μέσω της προσεκτικής επιλογής των τομέων προτεραιότητας και της εξασφάλισης της διαλειτουργικότητάς τους στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συστήματος Διαχείρισης των Σιδηροδρομικών Μεταφορών (ERTMS).Τέταρτον, οι επενδύσεις στις μεταφορικές υποδομές θα πρέπει να συνοδεύονται και από την κατάλληλη διαχείριση της κυκλοφορίας, με ιδιαίτερη προσοχή στην ασφάλεια σύμφωνα με τα εθνικά και κοινοτικά πρότυπα. Οι εθνικές και περιφερειακές στρατηγικές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους την ανάγκη επίτευξης ισόρροπης (και φιλοπεριβαλλοντικής) κατανομής των τρόπων μεταφοράς που θα ικανοποιεί τόσο τις οικονομικές όσο και τις περιβαλλοντικές ανάγκες. Οι στρατηγικές θα πρέπει π.χ. να περιλαμβάνουν ευφυή συστήματα μεταφοράς, πολυτροπικές πλατφόρμες και ιδίως τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για το ERTMS, το οποίο προαναφέρθηκε, και για το Single European Sky ATM Research Programme (SESAR - για ένα ομοιόμορφo σύστημα διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας στην Ευρώπη).Με βάση τις ανωτέρω αρχές, οι κατευθυντήριες γραμμές για την ανάληψη δράσης είναι οι ακόλουθες:- τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες που είναι επιλέξιμα/ες για χρηματοδότηση στο πλαίσιο του στόχου της σύγκλισης[15] ή του Ταμείου Συνοχής θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα σε εκείνα από τα 30 έργα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος που αφορούν το έδαφός τους. Μέσα σ ́αυτό το σύνολο έργων θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις διασυνοριακές συνδέσεις. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν τους συντονιστές ως μέσο μείωσης του χρόνου που διαρρέει ανάμεσα στο σχεδιασμό του δικτύου και στην υλοποίησή του. Άλλα έργα TEN και στρατηγικές μεταφορικές συνδέσεις θα πρέπει να στηρίζονται όταν συμβάλλουν στην ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα.- οι συμπληρωματικές επενδύσεις στις δευτερεύουσες συνδέσεις είναι επίσης σημαντικές στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης περιφερειακής στρατηγικής μεταφορών και επικοινωνιών που θα καλύπτει τόσο αστικές όσο και αγροτικές περιοχές, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι περιφέρειες θα επωφελούνται από τις δυνατότητες που παρέχουν τα βασικά δίκτυα·- οι ενισχύσεις για τη δημιουργία σιδηροδρομικών υποδομών θα πρέπει να έχουν ως στόχο την βελτίωση της πρόσβασης. Το κόστος των σιδηροδρομικών μεταφορών θα πρέπει να διευκολύνει την πρόσβαση των ανεξάρτητων φορέων. Θα πρέπει επίσης να ενισχύσει τη δημιουργία ενός διατροπικού δικτύου που θα καλύπτει ολόκληρη την ΕΕ. Η συμμόρφωση και οι εφαρμογές της διατροπικότητας και η εφαρμογή του ERTMS θα πρέπει να αποτελούν μέρος όλων των χρηματοδοτούμενων έργων·- η προώθηση περιβαλλοντικά βιώσιμων δικτύων μεταφορών , ιδίως στις αστικές περιοχές. Αυτό συνεπάγεται εγκαταστάσεις δημόσιων μεταφορών (συμπεριλαμβανομένων


text: των υποδομών στάθμευσης και μετεπιβίβασης), σχέδια κινητικότητας, περιμετρικούς δακτυλίους, βελτίωση της ασφάλειας στους οδικούς κόμβους, ποδηλατόδρομους και πεζόδρομους. Συνεπάγεται επίσης ενέργειες για την πρόσβαση στις συνήθεις δημόσιες μεταφορικές υπηρεσίες ορισμένων κοινωνικών ομάδων (όπως οι ηλικιωμένοι και οι ανάπηροι) καθώς και τη δημιουργία δικτύων διανομής εναλλακτικών καυσίμων οχημάτων. Οι οδοί εσωτερικής ναυσιπλοΐας μπορούν επίσης να συμβάλουν στη βιωσιμότητα των δικτύων·- για την επίτευξη της καλύτερης δυνατής αποτελεσματικότητας των μεταφορικών υποδομών, ώστε να προωθηθεί κατ ́αυτό τον τρόπο η περιφερειακή ανάπτυξη, θα πρέπει να δοθεί προσοχή στη βελτίωση της δυνατότητας σύνδεσης των απομονωμένων, νησιωτικών ή πλέον απομακρυσμένων περιοχών με το διευρωπαϊκό μεταφορικό δίκτυο (ΤEN-Τ). Κατά συνέπεια, θα πρέπει να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη των δευτερευουσών συνδέσεων με ιδιαίτερη έμφαση στη διατροπικότητα και στις βιώσιμες μεταφορές. Ειδικότερα, τα λιμάνια και τα αεροδρόμια θα πρέπει να συνδεθούν με την ενδοχώρα τους·- περισσότερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην ανάπτυξη « θαλάσσιων αυτοκινητοδρόμων » και στις θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων, ως βιώσιμων εναλλακτικών λύσεων σε σχέση με τις οδικές και σιδηροδρομικές μεταφορές μεγάλων αποστάσεων.Στις περιπτώσεις που τα κράτη μέλη λαμβάνουν ενίσχυση τόσο από το Ταμείο Συνοχής όσο και από τα Διαρθρωτικά Ταμεία, θα πρέπει να γίνεται διάκριση στα προγράμματα μεταξύ των διάφορων ειδών ενεργειών που χρηματοδοτούνται από κάθε ταμείο, με το Ταμείο Συνοχής να διαδραματίζει τον βασικό ρόλο όσον αφορά την ενίσχυση των διευρωπαϊκών μεταφορικών δικτύων.Εξάλλου, τα Διαρθρωτικά Ταμεία θα πρέπει γενικά να επικεντρώνουν την προσοχή τους στην ανάπτυξη υποδομών που έχουν σχέση με μέτρα για την τόνωση της οικονομικής ανάπτυξης (όπως είναι η ανάπτυξη του τουρισμού, οι βελτιώσεις για την αύξηση της ελκυστικότητας των βιομηχανικών ζωνών κ.λπ.). Όσον αφορά τις οδικές υποδομές, οι επενδύσεις θα πρέπει επίσης να επιδιώκουν το γενικό στόχο της οδικής ασφάλειας.Η συγχρηματοδότηση από το Ταμείο Συνοχής και τα Διαρθρωτικά Ταμεία θα πρέπει να είναι συμπληρωματική των επιδοτήσεων που χορηγούνται από τον προϋπολογισμό των διευρωπαϊκών δικτύων, αποφεύγοντας τη διπλή χρηματοδότηση όσον αφορά την παροχή κοινοτικής βοήθειας. Τα κράτη μέλη θα χρειαστεί να προσδιορίσουν ατομικά εκ των προτέρων το πλέον κατάλληλο μέσο για τα προβλεπόμενα έργα. Η χρηματοδότηση της πολιτικής της συνοχής μπορεί να συνδυαστεί με την εγγύηση δανείων, που αποτελεί μέρος των μέσων χρηματοδότησης των διευρωπαϊκών δικτύων.4.1.2. Ενίσχυση των συνεργειών μεταξύ περιβαλλοντικής προστασίας και ανάπτυξηςΟι περιβαλλοντικές επενδύσεις μπορούν να βοηθήσουν την οικονομία κατά τρεις τρόπους: μπορούν να εξασφαλίσουν τη μακροχρόνια οικονομική ανάπτυξη, να μειώσουν το εξωτερικό περιβαλλοντικό κόστος για την οικονομία (π.χ. το κόστος για την υγεία, το κόστος καθαρισμού και το κόστος επανόρθωσης των ζημιών) και να τονώσουν την καινοτομία και τη δημιουργία απασχόλησης. Τα μελλοντικά προγράμματα για τη συνοχή θα πρέπει να έχουν ως στόχο την ενίσχυση των πιθανών συνεργειών μεταξύ της προστασίας του περιβάλλοντος και της ανάπτυξης. Η παροχή περιβαλλοντικών υπηρεσιών, όπως είναι η υδροδότηση, οι υποδομές επεξεργασίας αποβλήτων και λυμάτων, η διαχείριση των φυσικών πόρων και της βιοποικιλότητας, η απολύμανση της γης ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για νέες οικονομικές δραστηριότητες και η προστασία από ορισμένους περιβαλλοντικούς κινδύνους, θα πρέπει να λάβουν απόλυτη προτεραιότητα στο πλαίσιο αυτό.Προκειμένου να μεγιστοποιηθούν τα οικονομικά οφέλη και να ελαχιστοποιηθεί το κόστος, θα


text: πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής ρύπανσης στις πηγές της. Στον τομέα της διαχείρισης των αποβλήτων, αυτό συνεπάγεται την εστίαση στην πρόληψη, την ανακύκλωση και τη βιοαποικοδόμηση των αποβλήτων, οι οποίες έχουν καλή σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας και βοηθούν στη δημιουργία θέσεων εργασίας.Οι αναπτυξιακές στρατηγικές θα πρέπει να βασίζονται σε μια εκ των προτέρων αξιολόγηση των αναγκών και των ειδικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι περιφέρειες με τη χρησιμοποίηση, στο μέτρο του δυνατού, των κατάλληλων δεικτών. Θα πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες προκειμένου να ενθαρρυνθεί η διεθνοποίηση του εξωτερικού περιβαλλοντικού κόστους, ενώ, παράλληλα, θα πρέπει να ενισχύεται και η δημιουργία και η ανάπτυξη μέσων που θα βασίζονται στην αγορά (βλέπε, π.χ., τα μέσα που προτείνονται με το σχέδιο δράσης σχετικά με τις περιβαλλοντικές τεχνολογίες). Σ’αυτό το πλαίσιο, δίνεται προσοχή στην πρωτοβουλία «Παγκόσμια παρακολούθηση για την ασφάλεια και το περιβάλλον», η οποία από το 2008 θα παρέχει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο πληροφόρηση σχετικά με την κάλυψη/χρήση της γης και τις ιδιότητες των ωκεανών, καθώς και χάρτες γεγονότων σε περίπτωση καταστροφών και ατυχημάτων.Βάσει των προαναφερομένων, προτείνονται οι ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές για την ανάληψη δράσης:- κάλυψη των σημαντικών αναγκών για επενδύσεις στις υποδομές , ιδίως στις περιοχές που εμπίπτουν στο στόχο της σύγκλισης και κυρίως στα νέα κράτη μέλη, ώστε να υπάρξει συμμόρφωση προς την περιβαλλοντική νομοθεσία όσον αφορά τα ύδατα, τα απόβλητα, τον αέρα, τη φύση και την προστασία των ειδών καθώς και τη βιοποικιλότητα·- εξασφάλιση ελκυστικών συνθηκών για τις επιχειρήσεις και το προσωπικό τους με υψηλή ειδίκευση . Αυτό μπορεί να γίνει με την προώθηση ενός προγράμματος χρησιμοποίησης των γαιών που θα περιορίζει την άναρχη αστική επέκταση και με την αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης και της διαφύλαξη της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Οι επενδύσεις σ ́αυτό τον τομέα θα πρέπει να έχουν ως άμεσο στόχο την ανάπτυξη καινοτόμων επιχειρήσεων και τη δημιουργία απασχόλησης στις σχετικές περιοχές·- εκτός από τις επενδύσεις στη βιώσιμη ενέργεια και στις μεταφορές στο πλαίσιο άλλων στρατηγικών, θα πρέπει να ενθαρρυνθούν και οι επενδύσεις που συμβάλλουν στην τήρηση των δεσμεύσεων που ανέλαβε η ΕΕ στο Κιότο·- λήψη μέτρων για την πρόληψη των κινδύνων μέσω της καλύτερης διαχείρισης των φυσικών πόρων, της πιο στοχοθετημένης έρευνας και της καλύτερης χρήσης των ΤΠΕ, καθώς και μέσω πιο καινοτόμων δημόσιων πολιτικών διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένης, π.χ., της προληπτικής εποπτείας.Στις περιπτώσεις που τα κράτη μέλη λαμβάνουν ενίσχυση τόσο από το Ταμείο Συνοχής όσο και από τα Διαρθρωτικά Ταμεία θα πρέπει να γίνεται σαφής διάκριση στα προγράμματα των ενεργειών που χρηματοδοτούνται από κάθε ταμείο, αντίστοιχα.4.1.3. Aντιμετώπιση του θέματος της εντατικής χρησιμοποίησης παραδοσιακών πηγών ενέργειας στην ΕυρώπηΣυναφής προτεραιότητα είναι η ανάγκη μείωσης της εξάρτησης από τις παραδοσιακές πηγές ενέργειας μέσω της βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης και της χρησιμοποίησης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Οι επενδύσεις σ’ αυτούς τους τομείς συμβάλλουν στην εξασφάλιση του εφοδιασμού σε ενέργεια με στόχο την μακροπρόθεσμη ανάπτυξη ενώ, παράλληλα, δρουν ως πηγή καινοτομιών και παρέχουν δυνατότητες εξαγωγών και έχουν καλή σχέση κόστους/αποτελεσματικότητας, ιδίως εάν οι τιμές της ενέργειας παραμείνουν υψηλές.Χρειάζονται επίσης επενδύσεις σε παραδοσιακές πηγές ενέργειας ώστε να εξασφαλιστεί ο εφοδιασμός σε ενέργεια. Ειδικότερα, τα