text:
για το NO2 δεν πρέπει τότε να είναι περισσότερο από 5 % πάνω από την τιμή που καθορίζεται στην παράγραφο 2.4.1 του παρόντος προσαρτήματος.
 2.4.7. Η απόδοση του μετατροπέα NOx υπολογίζεται ως εξής:
 2.4.8. Η απόδοση του μετατροπέα δεν είναι μικρότερη από 95 %.
 2.4.9. Η απόδοση του μετατροπέα ελέγχεται τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.
 3. ΑΕΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ
 3.1. Καθαρά αέρια
 Για τη βαθμονόμηση και τη διενέργεια της δοκιμής είναι διαθέσιμα, εάν χρειαστεί, τα ακόλουθα καθαρά αέρια:
 Καθαρό άζωτο: (καθαρότητα: ≤ 1 ppm C, ≤ 1 ppm CO, ≤ 400 ppm CO2, ≤ 0.1 ppm NO)·
 Καθαρός συνθετικός αέρας: (καθαρότητα: ≤ 1 ppm C, ≤ 1 ppm CO, ≤ 400 ppm CO2, ≤ 0.1 ppm NO)· περιεκτικότητα σε οξυγόνο από 18 % έως 21 % κατ' όγκο·
 Καθαρό οξυγόνο: (καθαρότητα > 99,5 κατ' όγκο O2)·
 Καθαρό υδρογόνο (και μείγμα που περιέχει ήλιο): (καθαρότητα ≤ 1 ppm C, ≤400 ppm CO2)·
 Μονοξείδιο του άνθρακα: (ελάχιστη καθαρότητα 99,5 %)·
 Προπάνιο: (ελάχιστη καθαρότητα 99,5 %)·
 Προπυλένιο: (ελάχιστη καθαρότητα 99,5 %).
 3.2. Αέρια βαθμονόμησης και ρύθμισης εύρους κλίμακας
 Είναι διαθέσιμα μείγματα αερίων με τις ακόλουθες χημικές συνθέσεις:
 α)
 C3 H8 και καθαρός συνθετικός αέρας (βλ. παράγραφο 3.1 ανωτέρω)·
 β)
 CO και καθαρό άζωτο·
 γ)
 CO2 και καθαρό άζωτο.
 NO και καθαρό άζωτο (η αναλογία NO2 σε αυτό το αέριο βαθμονόμησης δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5 % της περιεκτικότητας σε NO).
 Η αληθής συγκέντρωση ενός αερίου βαθμονόμησης είναι στο ± 2 % της δηλούμενης τιμής.
 Προσάρτημα 4
 Εξοπλισμός μέτρησης των εκπομπών μάζας σωματιδίων
 1. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
 1.1. Επισκόπηση συστήματος
 1.1.1. Η μονάδα δειγματοληψίας σωματιδίων αποτελείται από σήραγγα αραίωσης, δειγματοληπτικό ανιχνευτή, μονάδα φίλτρων, αντλία μερικής ροής και μονάδες ρύθμισης και μέτρησης της ροής.
 1.1.2. Συνιστάται η τοποθέτηση προβαθμονομητή του οποίου η λειτουργία βασίζεται στο μέγεθος των σωματιδίων (π.χ. φυγοκεντρικού συλλέκτη, κρούστη κ.λπ.) πριν από τον υποδοχέα του φίλτρου. Ωστόσο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας δειγματοληπτικός ανιχνευτής που λειτουργεί ως κατάλληλη συσκευή βαθμονόμησης με βάση το μέγεθος, όπως αυτός που παρουσιάζεται στο σχήμα 13 του προσαρτήματος 4 του παραρτήματος 4α.
 1.2. Γενικές απαιτήσεις
 1.2.1. Για τη ροή αερίων στο πλαίσιο της δοκιμής με σκοπό την ανίχνευση σωματιδίων, ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής είναι έτσι διατεταγμένος στη δίοδο αραίωσης, ώστε να λαμβάνεται αντιπροσωπευτικό δείγμα ροής αερίων από το ομοιογενές μείγμα αέρα/καυσαερίου.
 1.2.2. Ο ρυθμός ροής του δείγματος σωματιδίων είναι ανάλογος προς τη συνολική ροή των αραιωμένων καυσαερίων στη σήραγγα αραίωσης εντός μιας αντοχής ± 5 % του ρυθμού ροής του δείγματος σωματιδίων.
 1.2.3. Το δείγμα αραιωμένων καυσαερίων διατηρείται σε θερμοκρασία κάτω των 325 K (52 °C) σε απόσταση 20 cm πριν ή μετά το φίλτρο σωματιδίων, εκτός από την περίπτωση δοκιμής αναγέννησης, όπου η θερμοκρασία είναι κάτω από 192 °C.
 1.2.4. Το δείγμα σωματιδίων συλλέγεται σε ένα μόνο φίλτρο τοποθετημένο εντός στηρίγματος στο δείγμα ροής αραιωμένων καυσαερίων.
 1.2.5. Όλα τα μέρη του συστήματος αραίωσης και του συστήματος δειγματοληψίας, από τον σωλήνα της εξάτμισης μέχρι τον υποδοχέα των φίλτρων, που ευρίσκονται σε επαφή με πρωτογενή και αραιωμένα καυσαέρια, είναι κατασκευασμένα με τρόπο ώστε να ελαχιστοποιείται η απόθεση ή η αλλοίωση των σωματιδίων.


text:
Όλα τα μέρη είναι κατασκευασμένα από ηλεκτρικά αγώγιμα υλικά που δεν αντιδρούν με τα συστατικά του καυσαερίου και είναι γειωμένα για την παρεμπόδιση τυχόν ηλεκτροστατικών επιδράσεων.
 1.2.6. Εάν δεν είναι δυνατή η αντιστάθμιση των διακυμάνσεων της ροής, απαιτείται η τοποθέτηση εναλλάκτη θερμότητας και ρυθμιστή θερμοκρασίας σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παράγραφο 1.3.5 του προσαρτήματος 2 του παρόντος παραρτήματος, ώστε να εξασφαλίζεται σταθερή ροή στο σύστημα και σταθερή αναλογία μεταξύ της ροής του δείγματος και της συνολικής ροής.
 1.3. Ειδικές απαιτήσεις
 1.3.1. Δειγματοληπτικός ανιχνευτής μάζας σωματιδίων
 1.3.1.1. Ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής παρέχει τις επιδόσεις ταξινόμησης του μεγέθους των σωματιδίων που περιγράφονται στην παράγραφο 1.3.1.4 του παρόντος παραρτήματος. Συνιστάται οι επιδόσεις αυτές να επιτυγχάνονται με τη χρήση ανοικτού ανιχνευτή με αιχμηρά άκρα ο οποίος θα κοιτάζει κατευθείαν προς την κατεύθυνση της ροής συν έναν προβαθμονομητή (φυγοκεντρικό συλλέκτη κ.λπ.). Ένας κατάλληλος δειγματοληπτικός ανιχνευτής, όπως αυτός που παρουσιάζεται στο σχήμα 13 του προσαρτήματος 4 του παραρτήματος 4α, μπορεί εναλλακτικά να χρησιμοποιηθεί εφόσον επιτυγχάνει τις επιδόσεις προ-ταξινόμησης που περιγράφονται στην παράγραφο 1.3.1.4 του παρόντος προσαρτήματος.
 1.3.1.2. Ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής βρίσκεται κοντά στον άξονα της σήραγγας, μεταξύ 10 και 20 διαμέτρων της σήραγγας μετά την είσοδο των καυσαερίων στη σήραγγα και έχει εσωτερική διάμετρο τουλάχιστον 12 mm.
 Αν ληφθούν περισσότερα από ένα ταυτόχρονα δείγματα από έναν μόνο ανιχνευτή, η ροή που θα ληφθεί από τον ανιχνευτή θα διαιρεθεί σε όμοιες υπο-ροές για την αποφυγή σφαλμάτων κατά τη δειγματοληψία.
 Εάν χρησιμοποιούνται πολλαπλοί ανιχνευτές, κάθε ανιχνευτής έχει αιχμηρά άκρα, είναι ανοικτού τύπου και είναι στραμμένος κατευθείαν προς την κατεύθυνση της ροής. Οι ανιχνευτές βρίσκονται σε ίση απόσταση γύρω από τον κεντρικό διαμήκη άξονα της σήραγγας αραίωσης, ενώ η μεταξύ τους απόσταση πρέπει να είναι τουλάχιστον 5 cm.
 1.3.1.3. Η απόσταση από το ακροστόμιο δειγματοληψίας έως το στήριγμα του φίλτρου είναι τουλάχιστον πενταπλάσια από τη διάμετρο του ανιχνευτή, αλλά δεν υπερβαίνει τα 1 020 mm.
 1.3.1.4. Ο προβαθμονομητής σωματιδίων (π.χ. φυγοκεντρικός συλλέκτης κ.λπ.) τοποθετείται πριν από τη διάταξη υποδοχέα φίλτρων. Η διάμετρος σωματιδίων του προβαθμονομητή με σημείο διακοπής 50 % είναι από 2,5 μm έως 10 μm στον ογκομετρικό ρυθμό ροής που επιλέγεται για τη δειγματοληψία εκπεμπόμενης μάζας σωματιδίων. Ο προβαθμονομητής επιτρέπει τουλάχιστον 99 % της συγκέντρωσης της μάζας των σωματιδίων 1 μm που εισέρχονται στον προβαθμονομητή να διέλθουν από την έξοδο του προβαθμονομητή με τον ογκομετρικό ρυθμό ροής που επιλέγεται για τη δειγματοληψία εκπεμπόμενης μάζας σωματιδίων. Ωστόσο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί δειγματοληπτικός ανιχνευτής που λειτουργεί ως κατάλληλη συσκευή βαθμονόμησης με βάση το μέγεθος, όπως αυτός που παρουσιάζεται στο σχήμα 13 του προσαρτήματος 3 του παραρτήματος 4α, αντί για ξεχωριστό προβαθμονομητή.
 1.3.2. Αντλία και ροόμετρο δειγματοληψίας
 1.3.2.1. Η μονάδα μέτρησης του δείγματος ροής αερίων αποτελείται από αντλίες, ρυθμιστές και μετρητές της ροής των αερίων.
 1.3.2.2. Η θερμοκρασία της ροής αερίου στον μετρητή ροής δεν παρουσιάζει διακυμάνσεις μεγαλύτερες από ± 3 K, εκτός κατά τη διάρκεια των δοκιμών αναγέννησης σε οχήματα εξοπλισμένα με σύστημα περιοδικής αναγέννησης μετά τα συστήματα επεξεργασίας. Επιπλέον, ο ρυθμός ροής της μάζας του δείγματος παραμένει ανάλογος προς τη συνολική ροή των αραιωμένων καυσαερίων με ανοχή ± 5 %

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
του ρυθμού ροής της μάζας του δείγματος σωματιδίων. Εάν ο όγκος της ροής μεταβληθεί σε απαράδεκτο βαθμό λόγω κορεσμού των φίλτρων, η δοκιμή διακόπτεται. Κατά την επανάληψή της, ο ρυθμός της ροής μειώνεται.
 1.3.3. Φίλτρο και υποδοχέας φίλτρου
 1.3.3.1. Τοποθετείται βαλβίδα μετά το φίλτρο κατά τη διεύθυνση της ροής. Η βαλβίδα είναι ταχείας ενέργειας ώστε να ανοίγει και να κλείνει μέσα σε 1 δευτερόλεπτο από την αρχή και το τέλος της δοκιμής.
 1.3.3.2. Συνιστάται η μάζα που συλλέγεται στο φίλτρο διαμέτρου 47 mm (Pe) να είναι ≥ 20 μg και η φόρτιση φίλτρου να μεγιστοποιείται σύμφωνα με τις απαιτήσεις των παραγράφων 1.2.3, 1.3.2 και 1.3.3 του παρόντος προσαρτήματος.
 1.3.3.3. Σε κάθε δοκιμή, η μετωπική ταχύτητα στο φίλτρο αερίων ρυθμίζεται σε μια ενιαία τιμή μεταξύ 20 cm/s και 80 cm/s, εκτός εάν το σύστημα αραίωσης λειτουργεί με ροή δειγματοληψίας ανάλογη με τον ρυθμό ροής CVS.
 1.3.3.4. Απαιτούνται φίλτρα ινών υάλου με επίστρωση φθοράνθρακα ή φίλτρα μεμβράνης με επίστρωση φθοράνθρακα. Όλα τα είδη φίλτρων έχουν απόδοση συλλογής 0,3 μm DOP (φθαλικός διοκτυλεστέρας) ή PAO (πολιαλφα-ολεφίνη) CS 68649-12-7 ή CS 68037-01-4 τουλάχιστον 99 % με μετωπική ταχύτητα στο φίλτρο αερίων 5,33 cm/s η οποία υπολογίζεται σύμφωνα με ένα από τα ακόλουθα πρότυπα:
 α)
 Η.Π.Α. Τυποποιημένη μέθοδος δοκιμής του Υπουργείου Άμυνας, MIL-STD-282 μέθοδος 102.8: DOP-απορρόφηση καπνού από στοιχείο φίλτρου αερολυμάτων
 β)
 Η.Π.Α. Τυποποιημένη μέθοδος δοκιμής του Υπουργείου Άμυνας, MIL-STD-282 μέθοδος 502.1.1: DOP-απορρόφηση καπνού από προσωπίδες αερίων
 γ)
 Ινστιτούτο Περιβαλλοντικών Επιστημών και Τεχνολογίας, IEST-RP-CC021: Δοκιμή μέσων φιλτραρίσματος HEPA και ULPA.
 1.3.3.5. Η διάταξη υποδοχέα φίλτρου έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να παρέχει ομαλή κατανομή της ροής σε όλη την επιφάνεια χρώσης του φίλτρου. Η επιφάνεια χρώσης του φίλτρου είναι τουλάχιστον 1 075 mm2.
 1.3.4. Θάλαμος ζύγισης και ζυγός φίλτρου
 1.3.4.1. Ο ζυγός μικρογραμμαρίων που χρησιμοποιείται για την εύρεση του βάρους όλων των φίλτρων έχει ακρίβεια 2 μg (τυπική απόκλιση) και ανάλυση 1 μg ή ανώτερη.
 Συνιστάται ο ζυγός μικρογραμμαρίων να ελέγχεται κατά την έναρξη κάθε ζύγισης ζυγίζοντας ένα βάρος αναφοράς των 50 mg. Αυτό το βάρος, ζυγίζεται τρεις φορές και ο μέσος όρος των αποτελεσμάτων καταγράφεται. Αν ο μέσος όρος των αποτελεσμάτων της ζύγισης είναι ± 5 μg του αποτελέσματος της προηγούμενης ζύγισης, η ζύγιση και ο ζυγός θεωρούνται έγκυρα.
 Ο θάλαμος (ή η αίθουσα) ζύγισης πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις κατά τη διάρκεια όλων των εργασιών προετοιμασίας του φίλτρου και ζύγισης:
 Σταθερή θερμοκρασία στους 295 K ± 3 K (22 °C ± 3 °C)·
 Σταθερή σχετική υγρασία στο 45 % ± 8 %·
 Σταθερό σημείο δρόσου στους 9,5 °C ± 3 °C.
 Συνιστάται οι συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας να καταγράφονται μαζί με τις ζυγίσεις του δείγματος και του φίλτρου αναφοράς.
 1.3.4.2. Διόρθωση άνωσης
 Όλες οι ζυγίσεις των φίλτρων διορθώνονται ως προς την άνωση των φίλτρων στον αέρα.
 Η διόρθωση άνωσης εξαρτάται από την πυκνότητα του φίλτρου δειγματοληψίας, την πυκνότητα του αέρα και την πυκνότητα του βάρους βαθμονόμησης του ζυγού. Η πυκνότητα του αέρα εξαρτάται από την πίεση, τη θερμοκρασία και την υγρασία.
 Συνιστάται η θερμοκρασία και το σημείο δρόσου του περιβάλλοντος ζύγισης να ελέγχονται στους 22


text:
°C ± 1 °C και το σημείο δρόσου στους 9,5 °C ± 1 °C αντίστοιχα. Ωστόσο, οι ελάχιστες απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1.3.4.1 οδηγούν επίσης σε αποδεκτή διόρθωση των επιπτώσεων της άνωσης. Η διόρθωση ως προς την άνωση εφαρμόζεται ως εξής:
 Όπου:
 mcorr
 =
 μάζα σωματιδίων διορθωμένη ως προς την άνωση
 muncorr
 =
 μάζα σωματιδίων μη διορθωμένη ως προς την άνωση
 ρair
 =
 πυκνότητα του αέρα στο περιβάλλον του ζυγού
 ρweight
 =
 πυκνότητα του βάρους βαθμονόμησης που χρησιμοποιείται για την κάλυψη του ζυγού
 ρmedia
 =
 πυκνότητα του μέσου δείγματος μάζας σωματιδίων (φίλτρο) σύμφωνα με τον παρακάτω πίνακα:
 Μέσο φίλτρου
 ρmedia
 Φίλτρα υαλοϊνών επιστρωμένα με τεφλόν (π.χ. TX40)
 2 300 kg/m3
 Το ρair μπορεί να υπολογιστεί ως εξής:
 Όπου:
 Pabs
 =
 απόλυτη πίεση στο περιβάλλον του ζυγού,
 Mmix
 =
 γραμμομοριακή μάζα του αέρα στο περιβάλλον του ζυγού (28,836 gmol– 1),
 R
 =
 γραμμομοριακή σταθερά του αερίου (8,314 Jmol– 1K– 1),
 Tamb
 =
 απόλυτη θερμοκρασία περιβάλλοντος στο περιβάλλον του ζυγού.
 Το περιβάλλον του θαλάμου (ή της αίθουσας) είναι απαλλαγμένο από τυχόν ξένες ουσίες του περιβάλλοντος (όπως η σκόνη), που θα μπορούσαν να επικαθίσουν στα φίλτρα σωματιδίων κατά τη σταθεροποίησή τους.
 Επιτρέπονται περιορισμένες αποκλίσεις από τις προδιαγραφές θερμοκρασίας και υγρασίας της αίθουσας ζύγισης, εφόσον η συνολική διάρκειά τους δεν υπερβαίνει τα 30 λεπτά σε κάθε περίοδο προετοιμασίας του φίλτρου. Η αίθουσα ζύγισης ανταποκρίνεται στις απαιτούμενες προδιαγραφές πριν από την είσοδο ατόμων του προσωπικού σ' αυτή. Κατά τη διάρκεια της ζύγισης, δεν επιτρέπονται αποκλίσεις από τις καθορισμένες συνθήκες.
 1.3.4.3. Οι συνέπειες του στατικού ηλεκτρισμού είναι μηδενικές. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη γείωση του ζυγού τοποθετώντας τον εντός αντιστατικού στρώματος και εξουδετερώνοντας τα φίλτρα σωματιδίων πριν από τη ζύγιση χρησιμοποιώντας εξουδετερωτή πολωνίου ή κάποια διάταξη παρόμοιας δράσης. Εναλλακτικά, η εξάλειψη των συνεπειών του στατικού ηλεκτρισμού μπορεί να επιτευχθεί μέσω της εξισορρόπησης του στατικού φορτίου.
 1.3.4.4. Ένα φίλτρο δοκιμής αφαιρείται από τον θάλαμο το νωρίτερο μία ώρα πριν από την έναρξη της δοκιμής
 1.4. Περιγραφή συνιστώμενου συστήματος
 Στο σχήμα 12 του προσαρτήματος 4 του παραρτήματος 4α απεικονίζεται το διάγραμμα του προτεινόμενου συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων. Επειδή διάφορες διατάξεις μπορούν να παραγάγουν ισοδύναμα αποτελέσματα, δεν απαιτείται ακριβής τήρηση του σχήματος αυτού. Μπορούν να χρησιμοποιούνται πρόσθετα στοιχεία, όπως όργανα, βαλβίδες, σωληνοειδή, αντλίες και διακόπτες, για την παροχή επιπλέον πληροφοριών και για τον συντονισμό των λειτουργιών των επιμέρους συστημάτων. Άλλα στοιχεία, που δεν είναι αναγκαία για τη διατήρηση της ακρίβειας ορισμένων συστημάτων, μπορούν να αποκλείονται, εάν αυτός ο αποκλεισμός βασίζεται σε ορθή τεχνική κρίση.
 Σχήμα 12 (προσάρτημα 4 του παραρτήματος 4α)
 Σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων
 Λαμβάνεται δείγμα αραιωμένου καυσαερίου από τη σήραγγα αραίωσης DT ενός συστήματος αραίωσης μερικής ή πλήρους ροής μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας σωματιδίων και του σωλήνα μεταφοράς σωματιδίων ΡΤΤ με τη βοήθεια της αντλίας δειγματοληψίας Ρ. Το δείγμα φέρεται στον ή στους υποδοχείς φίλτρων FH που συγκρατούν τα φίλτρα δειγματοληψίας σωματιδίων. Ο ρυθμός ροής του δείγματος ελέγχεται από τη διάταξη ελέγχου ροής FC.
 2. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΗΣ
 2.1. Βαθμονόμηση ροόμετρου
 Η τεχνική υπηρεσία μεριμνά για την έκδοση πιστοποιητικού βαθμονόμησης για το ροόμετρο που αποδεικνύει τη


text:
συμμόρφωση με ένα ανιχνεύσιμο πρότυπο εντός 12 μηνών πριν από τη δοκιμή ή από οποιαδήποτε επισκευή ή αλλαγή η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει τη βαθμονόμηση.
 2.2. Βαθμονόμηση μικροζυγού
 Η τεχνική υπηρεσία μεριμνά για την έκδοση πιστοποιητικού βαθμονόμησης για τον ζυγό μικρογραμμαρίων που αποδεικνύει τη συμμόρφωση με ένα ανιχνεύσιμο πρότυπο εντός 12 μηνών πριν από τη δοκιμή.
 2.3. Ζύγιση φίλτρου αναφοράς
 Για τον προσδιορισμό του ειδικού βάρους του φίλτρου αναφοράς, δύο τουλάχιστον αχρησιμοποίητα φίλτρα αναφοράς ζυγίζονται εντός 8 ωρών από τη ζύγιση του φίλτρου δείγματος, αλλά κατά προτίμηση ταυτόχρονα με αυτήν. Τα εν λόγω φίλτρα είναι του ιδίου μεγέθους και από το ίδιο υλικό με το φίλτρο δείγματος.
 Εάν το ειδικό βάρος οποιουδήποτε φίλτρου αναφοράς μεταβάλλεται μεταξύ των ζυγίσεων των φίλτρων δείγματος κατά περισσότερο από ± 5 μg, τότε το φίλτρο δείγματος και τα φίλτρα αναφοράς προετοιμάζονται εκ νέου στην αίθουσα ζύγισης και η ζύγιση επαναλαμβάνεται.
 Η σύγκριση των ζυγίσεων του φίλτρου αναφοράς γίνεται μεταξύ των ειδικών βαρών και του κυλιόμενου μέσου όρου των ειδικών βαρών του εν λόγω φίλτρου αναφοράς.
 Ο κυλιόμενος μέσος όρος υπολογίζεται από τα ειδικά βάρη που καταγράφηκαν από τον χρόνο που τα φίλτρα αναφοράς τοποθετήθηκαν στην αίθουσα ζύγισης. Η περίοδος υπολογισμού του μέσου όρου είναι τουλάχιστον 1 ημέρα, αλλά δεν υπερβαίνει τις 30 ημέρες.
 Επιτρέπεται η επανάληψη της προετοιμασίας και της ζύγισης του δείγματος και των φίλτρων αναφοράς μέχρι να παρέλθει διάστημα 80 ωρών από τη μέτρηση των αερίων της δοκιμής εκπομπών.
 Εάν, πριν από ή στο σημείο των 80 ωρών, πάνω από τα μισά φίλτρα αναφοράς πληρούν το κριτήριο των ± 5 μg, η ζύγιση του φίλτρου των δειγμάτων μπορεί να θεωρηθεί έγκυρη.
 Εάν, μετά το σημείο των 80 ωρών, χρησιμοποιούνται δύο φίλτρα αναφοράς και το ένα από αυτά δεν πληροί το κριτήριο των ± 5 μg, η ζύγιση του φίλτρου των δειγμάτων μπορεί να θεωρηθεί έγκυρη υπό την προϋπόθεση ότι το άθροισμα των απόλυτων διαφορών μεταξύ των ειδικών και κυλιόμενων μέσων όρων από τα δύο φίλτρα αναφοράς είναι μικρότερο ή ίσο με 10 μg.
 Σε περίπτωση που λιγότερα από τα μισά φίλτρα αναφοράς πληρούν το κριτήριο των ± 5 μg, το φίλτρο των δειγμάτων απορρίπτεται και η δοκιμή εκπομπών επαναλαμβάνεται. Όλα τα φίλτρα αναφοράς απορρίπτονται και αντικαθίστανται μέσα σε 48 ώρες.
 Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, τα φίλτρα αναφοράς αντικαθίστανται τουλάχιστον κάθε 30 ημέρες και με τέτοιο τρόπο ώστε κανένα φίλτρο δείγματος να μην ζυγίζεται χωρίς σύγκριση με ένα φίλτρο αναφοράς το οποίο βρισκόταν στην αίθουσα ζύγισης για τουλάχιστον 1 ημέρα.
 Εάν δεν πληρούνται τα κριτήρια σταθερότητας του χώρου ζύγισης που αναφέρονται στην παράγραφο 1.3.4 του παρόντος προσαρτήματος, οι ζυγίσεις όμως του φίλτρου αναφοράς πληρούν τα ανωτέρω κριτήρια, ο κατασκευαστής του οχήματος έχει την επιλογή να αποδεχθεί τα βάρη των φίλτρων δειγματοληψίας ή να ακυρώσει τις δοκιμές, προσαρμόζοντας το σύστημα ελέγχου του χώρου ζύγισης και επαναλαμβάνοντας τη δοκιμή.
 Σχήμα 13 (προσάρτημα 4 του παραρτήματος 4α)
 Διάταξη δειγματοληπτικού ανιχνευτή σωματιδίων
 Προσάρτημα 5
 Εξοπλισμός μέτρησης των εκπομπών αριθμού σωματιδίων
 1. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
 1.1. Επισκόπηση συστήματος
 1.1.1. Το σύστημα δειγματοληψίας των σωματιδίων αποτελείται από τη σήραγγα αραίωσης,


text:
τον δειγματοληπτικό ανιχνευτή και μια διάταξη απομάκρυνσης των πτητικών σωματιδίων (VPR) πριν από έναν απαριθμητή σωματιδίων (PNC) και κατάλληλες σωληνώσεις μεταφοράς.
 1.1.2. Συνιστάται η τοποθέτηση προβαθμονομητή του οποίου η λειτουργία βασίζεται στο μέγεθος των σωματιδίων (π.χ. φυγοκεντρικού συλλέκτη, κρούστη κ.λπ.) πριν από το ακροστόμιο της VPR. Ωστόσο, ένας δειγματοληπτικός ανιχνευτής που λειτουργεί ως κατάλληλη συσκευή βαθμονόμησης με βάση το μέγεθος, όπως αυτός που παρουσιάζεται στο σχήμα 13 του προσαρτήματος 4 του παραρτήματος 4α, συνιστά αποδεκτή εναλλακτική έναντι της χρήσης προβαθμονομητή του οποίου η λειτουργία βασίζεται στο μέγεθος των σωματιδίων.
 1.2. Γενικές απαιτήσεις
 1.2.1. Το σημείο δειγματοληψίας σωματιδίων βρίσκεται εντός μιας σήραγγας αραίωσης.
 Το ακροστόμιο του καθετήρα δειγματοληψίας ή σημείο δειγματοληψίας σωματιδίων (PSP) και ο σωλήνας μεταφοράς σωματιδίων (PTT) συναποτελούν το σύστημα μεταφοράς σωματιδίων (PTS). Το PTS οδηγεί το δείγμα από τη σήραγγα αραίωσης στην είσοδο της VPR. Το PTS πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
 Εγκαθίσταται κοντά στον κεντρικό άξονα της σήραγγας, σε απόσταση δεκαπλάσια έως εικοσαπλάσια της διαμέτρου της σήραγγας κατάντη του σημείου εισόδου των καυσαερίων, στραμμένος προς τα ανάντη της ροής καυσαερίων της σήραγγας με τον άξονά του στο ακροστόμιο παράλληλο με αυτόν της σήραγγας αραίωσης.
 Έχει εσωτερική διάμετρο ≥ 8 mm.
 Το δείγμα των καυσαερίων που αντλείται μέσω του PTS πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
 Έχει αριθμό Reynolds (Re) < 1 700·
 Έχει χρόνο παραμονής στο PTS ≤ 3 δευτερολέπτων.
 Οποιαδήποτε άλλη διάταξη δειγματοληψίας για το PTS για την οποία μπορεί να αποδειχθεί ισοδύναμη διείσδυση σωματιδίων στα 30 nm θεωρείται αποδεκτή.
 Ο σωλήνας εξαγωγής (OT) που οδηγεί το αραιωμένο δείγμα από τη VPR στο στόμιο εισόδου του απαριθμητή σωματιδίων (PNC) έχει τις ακόλουθες ιδιότητες:
 Έχει εσωτερική διάμετρο ≥ 4 mm.
 Η ροή του δείγματος καυσαερίων εντός του σωλήνα εξαγωγής (OT) έχει χρόνο παραμονής ≤ 0,8 δευτερόλεπτα.
 Οποιαδήποτε άλλη διάταξη δειγματοληψίας για τον OT για την οποία μπορεί να αποδειχθεί ισοδύναμη διείσδυση σωματιδίων στα 30 nm θεωρείται αποδεκτή.
 1.2.2. Η VPR περιλαμβάνει συσκευές για αραίωση δείγματος και για απομάκρυνση πτητικών σωματιδίων. Ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής για τη ροή καυσαερίων δοκιμής τοποθετείται εντός του σωλήνα αραίωσης κατά τρόπο ώστε να λαμβάνεται αντιπροσωπευτικό δείγμα ροής καυσαερίων από ομοιογενές μείγμα αραιωτικού/καυσαερίων.
 1.2.3. Όλα τα μέρη του συστήματος αραίωσης και του συστήματος δειγματοληψίας, από τον σωλήνα της εξατμίσεως μέχρι τον απαριθμητή σωματιδίων (PNC), που βρίσκονται σε επαφή με πρωτογενή και αραιωμένα καυσαέρια, είναι κατασκευασμένα με τρόπο ώστε να ελαχιστοποιείται η απόθεση των σωματιδίων. Όλα τα μέρη είναι κατασκευασμένα από ηλεκτρικά αγώγιμα υλικά που δεν αντιδρούν με τα συστατικά του καυσαερίου και είναι γειωμένα για την παρεμπόδιση τυχόν ηλεκτροστατικών επιδράσεων.
 1.2.4. Το σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων διαθέτει ορθή πρακτική δειγματοληψίας αεροζόλ η οποία περιλαμβάνει την αποφυγή των σημείων καμπής και των αιφνίδιων αλλαγών κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, τη χρήση λείων εσωτερικών επιφανειών και την ελαχιστοποίηση του μήκους της γραμμής δειγματοληψίας. Επιτρέπονται οι βαθμιαίες μεταβολές της διατομής.
 1.3. Ειδικές απαιτήσεις
 1.3.1. Το δείγμα σωματιδίων δεν διέρχεται από αντλία προτού διέλθει από τον PNC.
 1.3.2. Συνιστάται η χρήση προβαθμονομητή δείγματος.
 1.3.3. Η μονάδα προετοιμασίας δείγματος:
 1.3.3.1.
 Μπορεί να αραιώνει το δείγμα σε ένα ή περισσότερα στάδια ώστε να επιτυγχάνεται


text:
συγκέντρωση σωματιδίων μικρότερη από την οριακή τιμή της απλής λειτουργίας μέτρησης σωματιδίων του PNC και θερμοκρασία καυσαερίων μικρότερη από 35 °C στο στόμιο εισόδου του PNC·
 1.3.3.2.
 Περιλαμβάνει ένα αρχικό στάδιο θερμαινόμενης αραίωσης κατά το οποίο παράγεται δείγμα με θερμοκρασία ≥150 °C και ≤ 400 °C και πραγματοποιείται αραίωση με συντελεστή τουλάχιστον 10·
 1.3.3.3.
 Ελέγχει τα θερμαινόμενα στάδια με σταθερές ονομαστικές θερμοκρασίες λειτουργίας, εντός του φάσματος που ορίζεται στο σημείο 1.3.3.2 του παρόντος προσαρτήματος, με ανοχή ± 10 oC. Παρέχει ένδειξη σχετικά με το αν τα θερμαινόμενα στάδια βρίσκονται ή όχι στη σωστή θερμοκρασία λειτουργίας.
 1.3.3.4.
 Επιτυγχάνει συντελεστή μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων [fr(di)], όπως ορίζεται στην παράγραφο 2.2.2 του παρόντος προσαρτήματος, για σωματίδια με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm και 50 nm, ο οποίος είναι το πολύ 30 % και 20 % υψηλότερος αντίστοιχα, και το πολύ 5 % χαμηλότερος από τον συντελεστή των σωματιδίων με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 100 nm για το σύνολο της VPR·
 1.3.3.5.
 Επίσης, επιτυγχάνει ατμοποίηση σε ποσοστό > 99,0 % των σωματιδίων του tetracontane [CH3(CH2)38CH3] 30 nm, με συγκέντρωση στο στόμιο εισόδου ≥ 10 000 cm– 3, με θέρμανση και μείωση των μερικών πιέσεων του tetracontane.
 1.3.4. Ο PNC:
 1.3.4.1.
 Λειτουργεί σε συνθήκες λειτουργίας πλήρους ροής·
 1.3.4.2.
 Έχει ακρίβεια μέτρησης ± 10 % στο φάσμα συγκεντρώσεων 1 cm– 3 ως την οριακή τιμή της απλής λειτουργίας μέτρησης σωματιδίων του PNC με αναφορά σε συγκεκριμένο πρότυπο. Σε συγκεντρώσεις κάτω των 100 cm– 3, ίσως χρειαστεί να γίνουν μετρήσεις για μεγάλα διαστήματα δειγματοληψίας και να ληφθεί ο μέσος όρων των αποτελεσμάτων τους προκειμένου να αποδειχθεί η ακρίβεια του PNC με υψηλό βαθμό στατιστικής εμπιστοσύνης·
 1.3.4.3.
 Έχει ακρίβεια ανάγνωσης τουλάχιστον 0,1 σωματίδια cm– 3 σε συγκεντρώσεις κάτω των 100 cm– 3·
 1.3.4.4.
 Έχει γραμμική απόκριση σε συγκεντρώσεις σωματιδίων καθ' όλη την κλίμακα μέτρησης στην απλή λειτουργία μέτρησης σωματιδίων·
 1.3.4.5.
 Έχει συχνότητα αναφοράς δεδομένων ίση με ή μεγαλύτερη από 0,5 Hz·
 1.3.4.6.
 Έχει χρόνο απόκρισης T90 σε ολόκληρο το φάσμα των μετρώμενων συγκεντρώσεων μικρότερο των 5 δευτερολέπτων·
 1.3.4.7.
 Διαθέτει λειτουργία διόρθωσης ως προς τη σύμπτωση με μέγιστη διόρθωση ως 10 % και μπορεί να κάνει χρήση συντελεστή εσωτερικής βαθμονόμησης όπως ορίζεται στην παράγραφο 2.1.3 του παρόντος προσαρτήματος, ενώ δεν μπορεί να κάνει χρήση οποιουδήποτε άλλου αλγόριθμου για τη διόρθωση ή τον προσδιορισμό της απόδοσης της μέτρησης·
 1.3.4.8.
 Έχει απόδοση μέτρησης 50 % (± 12 %) και > 90 % για σωματίδια με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 23 nm (± 1 nm) και 41 nm (± 1 nm) αντίστοιχα. Αυτή η απόδοση μέτρησης μπορεί να επιτευχθεί με εσωτερικά (π.χ. έλεγχος σχεδίασης οργάνων) ή εξωτερικά (π.χ. προβαθμονόμηση με βάση το μέγεθος) μέσα·
 1.3.4.9.
 Αν ο PNC χρησιμοποιεί υγρό λειτουργίας, αυτό αντικαθίσταται όσο συχνά ορίζει ο κατασκευαστής του οργάνου.
 1.3.5. Αν δεν διατηρούνται σε κάποιο γνωστό σταθερό επίπεδο στο σημείο όπου ελέγχεται ο ρυθμός ροής του PNC, η πίεση και/ή η θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου του PNC μετρώνται και να αναφέρονται προκειμένου να διορθωθούν οι μετρήσεις της συγκέντρωσης των σωματιδίων ώστε να ανταποκρίνονται στις κανονικές συνθήκες.
 1.3.6. Το άθροισμα του χρόνου παραμονής του συστήματος


text:
μεταφοράς σωματιδίων (PTS), της διάταξης απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) και του σωλήνα εξαγωγής (OT) συν τον χρόνο απόκρισης T90 του απαριθμητή σωματιδίων (PNC) δεν υπερβαίνει τα 20 δευτερόλεπτα.
 1.4. Περιγραφή συνιστώμενου συστήματος
 Στην παρακάτω παράγραφο παρουσιάζεται η συνιστώμενη πρακτική για τη μέτρηση του αριθμού σωματιδίων. Ωστόσο, οποιοδήποτε σύστημα το οποίο πληροί τις προδιαγραφές απόδοσης των σημείων 1.2 και 1.3 του παρόντος προσαρτήματος είναι αποδεκτό.
 Στο σχήμα 14 του προσαρτήματος 5 του παραρτήματος 4α απεικονίζεται το διάγραμμα του προτεινόμενου συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων.
 Σχήμα 14 (προσάρτημα 5 του παραρτήματος 4α)
 Σχήμα συνιστώμενου συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων
 1.4.1. Περιγραφή συστήματος δειγματοληψίας
 Το σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων αποτελείται από ένα ακροστόμιο δειγματοληπτικού ανιχνευτή στη σήραγγα αραίωσης (PSP), έναν σωλήνα μεταφοράς σωματιδίων (PTT), έναν προβαθμονομητή σωματιδίων (PCF) και μια διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) ανάντη της μονάδας μέτρησης συγκέντρωσης σωματιδίων (PNC). Η VPR περιλαμβάνει συσκευές για αραίωση δείγματος (αραιωτές αριθμού σωματιδίων: PND1 και PND2) και εξαέρωση σωματιδίων (σωλήνας εξαέρωσης, ET). Ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής για τη ροή καυσαερίων δοκιμής τοποθετείται εντός του σωλήνα αραίωσης κατά τρόπο ώστε να λαμβάνεται αντιπροσωπευτικό δείγμα ροής καυσαερίων από ομοιογενές μείγμα αραιωτικού/καυσαερίων. Το άθροισμα του χρόνου παραμονής του συστήματος και του χρόνου απόκρισης T90 του PNC δεν υπερβαίνει τα 20 δευτερόλεπτα.
 1.4.2. Σύστημα μεταφοράς σωματιδίων
 Το σημείο δειγματοληψίας σωματιδίων (PSP) και ο σωλήνας μεταφοράς σωματιδίων (PTT) συναποτελούν το σύστημα μεταφοράς σωματιδίων (PTS). Το PTS οδηγεί το δείγμα από τη σήραγγα αραίωσης στην είσοδο του πρώτου αραιωτή αριθμού σωματιδίων. Το PTS πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
 Εγκαθίσταται κοντά στον κεντρικό άξονα της σήραγγας, σε απόσταση δεκαπλάσια έως εικοσαπλάσια της διαμέτρου της σήραγγας κατάντη του σημείου εισόδου των καυσαερίων, στραμμένος προς τα ανάντη της ροής καυσαερίων της σήραγγας με τον άξονά του στο ακροστόμιο παράλληλο με αυτόν της σήραγγας αραίωσης.
 Έχει εσωτερική διάμετρο ≥ 8 mm.
 Το δείγμα των καυσαερίων που αντλείται μέσω του PTS πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
 Έχει αριθμό Reynolds (Re) < 1 700.
 Έχει χρόνο παραμονής στο PTS ≤ 3 δευτερολέπτων.
 Οποιαδήποτε άλλη διάταξη δειγματοληψίας για το PTS για την οποία μπορεί να αποδειχθεί ισοδύναμη διείσδυση σωματιδίων με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm θεωρείται αποδεκτή.
 Ο σωλήνας εξαγωγής (OT) που οδηγεί το αραιωμένο δείγμα από τη VPR στο στόμιο εισόδου του απαριθμητή σωματιδίων (PNC) έχει τις ακόλουθες ιδιότητες:
 Έχει εσωτερική διάμετρο ≥ 4mm.
 Η ροή του δείγματος καυσαερίων εντός του σωλήνα εξαγωγής (OT) έχει χρόνο παραμονής ≤ 0,8 δευτερόλεπτα.
 Οποιαδήποτε άλλη διάταξη δειγματοληψίας για το OT για την οποία μπορεί να αποδειχθεί ισοδύναμη διείσδυση σωματιδίων με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm θεωρείται αποδεκτή.
 1.4.3. Προβαθμονομητής σωματιδίων
 Ο συνιστώμενος προβαθμονομητής σωματιδίων τοποθετείται ανάντη της VPR. Η διάμετρος σωματιδίων του προβαθμονομητή με σημείο διακοπής 50 % είναι από 2,5 μm έως 10 μm στον ογκομετρικό ρυθμό ροής που επιλέγεται για τη δειγματοληψία εκπεμπόμενων σωματιδίων. Ο προβαθμονομητής επιτρέπει τουλάχιστον 99 % της συγκέντρωσης της μάζας των σωματιδίων 1 μm που εισέρχονται στον προβαθμονομητή να διέλθουν από την έξοδο του προβαθμονομητή με τον ογκομετρικό ρυθμό ροής που επιλέγεται για τη δειγματοληψία εκπεμπόμενων σωματιδίων.
 1.4.4. Διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR)
 Η διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) περιλαμβάνει έναν


text:
αραιωτή αριθμού σωματιδίων (PND1), έναν σωλήνα εξαέρωσης και έναν δεύτερο αραιωτή (PND2) σε σειρά. Αυτή η λειτουργία αραίωσης συνίσταται στη μείωση της συγκέντρωσης των σωματιδίων του δείγματος που εισέρχεται στη μονάδα μέτρησης συγκέντρωσης σωματιδίων κάτω από την οριακή τιμή της απλής λειτουργίας μέτρησης σωματιδίων του απαριθμητή σωματιδίων (PNC) και στον περιορισμό της πυρήνωσης εντός του δείγματος. Η VPR δείχνει αν ο PND1 και ο σωλήνας εξαέρωσης είναι στη σωστή για τη λειτουργία τους θερμοκρασία.
 Η VPR επιτυγχάνει ατμοποίηση σε ποσοστό > 99,0 % των σωματιδίων του tetracontane (CH3(CH2)38CH3), με συγκέντρωση στο στόμιο εισόδου ≥ 10 000 cm-3, με θέρμανση και μείωση των μερικών πιέσεων του tetracontane. Επιτυγχάνει επίσης συντελεστή μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων (fr) για σωματίδια με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm και 50 nm, ο οποίος είναι το πολύ 30 % και 20 % υψηλότερος αντίστοιχα, και το πολύ 5 % χαμηλότερος από τον συντελεστή των σωματιδίων με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 100 nm για το σύνολο της VPR.
 1.4.4.1. Πρώτη συσκευή αραίωσης αριθμού σωματιδίων (PND1)
 Η πρώτη συσκευή αραίωσης αριθμού σωματιδίων είναι ειδικά σχεδιασμένη για την αραίωση της συγκέντρωσης των σωματιδίων και λειτουργεί σε θερμοκρασία (τοιχωμάτων) από 150 °C έως 400 °C. Η θερμοκρασία των τοιχωμάτων διατηρείται σε σταθερή ονομαστική θερμοκρασία λειτουργίας, εντός αυτού του φάσματος, με ανοχή ± 10 °C, και δεν υπερβαίνει τη θερμοκρασία των τοιχωμάτων του σωλήνα εξαέρωσης (ET) (παράγραφος 1.4.4.2 του παρόντος προσαρτήματος). Ο αραιωτής παρέχεται με αέρα αραίωσης φιλτραρισμένο με φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) και διαθέτει συντελεστή αραίωσης 10 έως 200 φορές.
 1.4.4.2. Σωλήνας εξαέρωσης
 Το σύνολο του σωλήνα εξαέρωσης (ET) ελέγχεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων υψηλότερη από ή ίση με αυτήν της πρώτης συσκευής αραίωσης αριθμού σωματιδίων και η θερμοκρασία των τοιχωμάτων διατηρείται σε σταθερή ονομαστική θερμοκρασία λειτουργίας μεταξύ 300 °C και 400 °C, με ανοχή ± 10 °C.
 1.4.4.3. Δεύτερη συσκευή αραίωσης αριθμού σωματιδίων (PND2)
 Η PND2 είναι ειδικά σχεδιασμένη για την αραίωση της συγκέντρωσης των σωματιδίων. Ο αραιωτής παρέχεται με αέρα αραίωσης φιλτραρισμένο με φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) και διαθέτει συντελεστή αραίωσης 10 έως 30 φορές. Ο συντελεστής αραίωσης του PND2 επιλέγεται να είναι από 10 έως 15, ώστε η συγκέντρωση των σωματιδίων κατάντη του δεύτερου αραιωτή να είναι χαμηλότερη από την οριακή τιμή της απλής λειτουργίας μέτρησης σωματιδίων του απαριθμητή σωματιδίων (PNC) και η θερμοκρασία των καυσαερίων πριν από την είσοδο στον απαριθμητή σωματιδίων (PNC) να είναι < 35 °C.
 1.4.5. Απαριθμητής σωματιδίων (PNC)
 Ο απαριθμητής σωματιδίων (PNC) πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 1.3.4 του παρόντος προσαρτήματος.
 2. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ/ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ ΣΩΜΑΤΙΔΙΩΝ (1)
 2.1. Βαθμονόμηση του μετρητή αριθμού σωματιδίων
 2.1.1. Η τεχνική υπηρεσία διασφαλίζει την ύπαρξη πιστοποιητικού βαθμονόμησης για τον απαριθμητή σωματιδίων που βεβαιώνει τη συμμόρφωση με συγκεκριμένο πρότυπο εντός 12 μηνών πριν από τη δοκιμή εκπομπών.
 2.1.2. Επίσης, ο PNC βαθμονομείται εκ νέου και εκδίδεται νέο πιστοποιητικό βαθμονόμησης έπειτα από κάθε μεγάλη συντήρηση.
 2.1.3. Η βαθμονόμηση γίνεται με βάση πρότυπη μέθοδο βαθμονόμησης:
 α)
 Με σύγκριση της απόκρισης του υπό βαθμονόμηση απαριθμητή σωματιδίων (PNC) με την απόκριση βαθμονομημένου ηλεκτρόμετρου αεροζόλ όταν γίνεται ταυτόχρονη δειγματοληψία ηλεκτροστατικά ταξινομημένων σωματιδίων βαθμονόμησης ή
 β)
 με


text:
σύγκριση της απόκρισης του υπό βαθμονόμηση απαριθμητή σωματιδίων (PNC) με την απόκριση δεύτερου απαριθμητή σωματιδίων (PNC) απευθείας βαθμονομημένου με την ανωτέρω μέθοδο.
 Στην περίπτωση του ηλεκτρομέτρου, η βαθμονόμηση πραγματοποιείται με τη χρήση τουλάχιστον έξι τυπικών συγκεντρώσεων κατανεμημένων όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφα σε ολόκληρη την κλίμακα μέτρησης του απαριθμητή σωματιδίων (PNC). Τα σημεία αυτά περιλαμβάνουν ένα μηδενικό σημείο ονομαστικής συγκέντρωσης, το οποίο επιτυγχάνεται συνδέοντας φίλτρα ιδανικής απόδοσης (HEPA) κατηγορίας φίλτρου H13 τουλάχιστον σύμφωνα με το πρότυπο EN 1822:2008, ή ισοδύναμης απόδοσης, στο στόμιο εισόδου κάθε οργάνου. Χωρίς τη χρήση συντελεστή βαθμονόμησης στον υπό βαθμονόμηση απαριθμητή σωματιδίων (PNC), οι μετρώμενες συγκεντρώσεις είναι ± 10 % της τυπικής συγκέντρωσης για κάθε συγκέντρωση που χρησιμοποιείται, εξαιρουμένου του σημείου μηδέν, διαφορετικά ο υπό βαθμονόμηση απαριθμητής σωματιδίων (PNC) απορρίπτεται. Η διαφορά από τη γραμμική παλινδρόμηση των δύο συνόλων δεδομένων υπολογίζεται και καταγράφεται. Στον υπό βαθμονόμηση απαριθμητή σωματιδίων (PNC) εφαρμόζεται συντελεστής βαθμονόμησης ίσος με το αντίστροφο της διαφοράς. Η γραμμικότητα απόκρισης υπολογίζεται ως το τετράγωνο του συντελεστή συσχέτισης R του Pearson (R2) των δύο συνόλων δεδομένων και είναι ίση με ή μεγαλύτερη από 0,97. Κατά τον υπολογισμό τόσο της διαφοράς όσο και του συντελεστή R2, η γραμμική παλινδρόμηση ωθείται στο σημείο μηδέν (μηδέν συγκέντρωση και στα δύο όργανα).
 Στην περίπτωση του PNC αναφοράς, η βαθμονόμηση πραγματοποιείται με τη χρήση τουλάχιστον έξι τυπικών συγκεντρώσεων σε ολόκληρη την κλίμακα μέτρησης του PNC. Τουλάχιστον 3 σημεία είναι σε συγκεντρώσεις κάτω των 1 000 cm– 3, οι υπόλοιπες συγκεντρώσεις είναι γραμμικά κατανεμημένες μεταξύ των 1 000 cm– 3 και του μέγιστου της κλίμακας μέτρησης του PNC στην απλή λειτουργία απαρίθμησης σωματιδίων. Τα σημεία αυτά περιλαμβάνουν ένα μηδενικό σημείο ονομαστικής συγκέντρωσης, το οποίο επιτυγχάνεται συνδέοντας φίλτρα ιδανικής απόδοσης (HEPA) κατηγορίας φίλτρου H13 τουλάχιστον σύμφωνα με το πρότυπο EN 1822:2008, ή ισοδύναμης απόδοσης, στο στόμιο εισόδου κάθε οργάνου. Χωρίς τη χρήση συντελεστή βαθμονόμησης στον υπό βαθμονόμηση απαριθμητή σωματιδίων (PNC), οι μετρώμενες συγκεντρώσεις είναι ± 10 % της τυπικής συγκέντρωσης για κάθε συγκέντρωση, εξαιρουμένου του σημείου μηδέν, διαφορετικά ο υπό βαθμονόμηση μετρητής αριθμού σωματιδίων (PNC) απορρίπτεται. Η διαφορά από τη γραμμική παλινδρόμηση των δύο συνόλων δεδομένων υπολογίζεται και καταγράφεται. Στον υπό βαθμονόμηση απαριθμητή σωματιδίων (PNC) εφαρμόζεται συντελεστής βαθμονόμησης ίσος με το αντίστροφο της διαφοράς. Η γραμμικότητα απόκρισης υπολογίζεται ως το τετράγωνο του συντελεστή συσχέτισης R του Pearson (R2) των δύο συνόλων δεδομένων και είναι ίση με ή μεγαλύτερη από 0,97. Κατά τον υπολογισμό τόσο της διαφοράς όσο και του συντελεστή R2, η γραμμική παλινδρόμηση ωθείται στο σημείο μηδέν (μηδέν συγκέντρωση και στα δύο όργανα).
 2.1.4. Η βαθμονόμηση περιλαμβάνει επίσης έλεγχο, βάσει των απαιτήσεων της παραγράφου 1.3.4.8 του παρόντος προσαρτήματος, της απόδοσης εντοπισμού του απαριθμητή σωματιδίων (PNC) με σωματίδια διαμέτρου ηλεκτρικής κινητικότητας 23 nm. Δεν απαιτείται έλεγχος της απόδοσης απαρίθμησης με σωματίδια των 41 nm.
 2.2. Βαθμονόμηση/επικύρωση της διάταξης απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων
 2.2.1. Η βαθμονόμηση των συντελεστών μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων της διάταξης απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) σε ολόκληρη την κλίμακα των ρυθμίσεων αραίωσης, στις σταθερές ονομαστικές θερμοκρασίες λειτουργίας του οργάνου, απαιτείται όταν η μονάδα είναι καινούργια και έπειτα από οποιαδήποτε μεγάλη συντήρηση. Η απαίτηση


text:
περιοδικής επικύρωσης για τον συντελεστή μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων της VPR περιορίζεται σε έλεγχο μίας ρύθμισης, τυπικό των μετρήσεων σε οχήματα εξοπλισμένα με φίλτρο σωματιδίων ντίζελ. Η τεχνική υπηρεσία διασφαλίζει την ύπαρξη πιστοποιητικού βαθμονόμησης για τη διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) εντός 6 μηνών πριν από τη δοκιμή εκπομπών. Αν η διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων διαθέτει συναγερμούς παρακολούθησης της θερμοκρασίας, επιτρέπεται ενδιάμεσο διάστημα επικύρωσης 12 μηνών.
 Η διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) χαρακτηρίζεται για συντελεστή μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων με στερεά σωματίδια διαμέτρου ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm, 50 nm και 100 nm. Ο συντελεστής μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων [fr(d)] για σωματίδια με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm και 50 nm είναι το πολύ 30 % και 20 % υψηλότερος αντίστοιχα, και το πολύ 5 % χαμηλότερος από τον συντελεστή για σωματίδια με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 100 nm. Για τους σκοπούς της επικύρωσης, ο μέσος συντελεστής μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων είναι ± 10 % του μέσου συντελεστή μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων ο οποίος προσδιορίζεται κατά τη διάρκεια της πρωτογενούς βαθμονόμησης της διάταξης απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR).
 2.2.2. Τα αεροζόλ δοκιμής για τις μετρήσεις αυτές είναι στερεά σωματίδια με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 30, 50 και 100 nm και ελάχιστη συγκέντρωση 5 000 σωματίδια cm– 3 στο στόμιο εισόδου της VPR. Οι συγκεντρώσεις των σωματιδίων μετρώνται ανάντη και κατάντη των εξαρτημάτων.
 Ο συντελεστής μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων σε κάθε μέγεθος σωματιδίου [fr(di)] υπολογίζεται ως εξής:
 Όπου:
 Nin(di)
 =
 συγκέντρωση σωματιδίων στα ανάντη για σωματίδια διαμέτρου d
 i
 ·
 Nout(di)
 =
 συγκέντρωση σωματιδίων στα κατάντη για σωματίδια διαμέτρου di· και
 di
 =
 διάμετρος ηλεκτρικής κινητικότητας σωματιδίων (30, 50 ή 100 nm).
 Nin(di) και Nout(di) διορθώνονται ώστε να ανταποκρίνονται στις ίδιες συνθήκες.
 Η μέση μείωση συγκέντρωσης σωματιδίων σε δεδομένη ρύθμιση αραίωσης υπολογίζεται ως εξής:
 Συνιστάται η βαθμονόμηση και η επικύρωση της VPR ως ολοκληρωμένης μονάδας.
 2.2.3. Η τεχνική υπηρεσία διασφαλίζει την ύπαρξη πιστοποιητικού βαθμονόμησης για τη VPR που βεβαιώνει την απόδοση της αποτελεσματικής απομάκρυνσης των πτητικών σωματιδίων εντός 6 μηνών πριν από τη δοκιμή εκπομπών. Αν η διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων διαθέτει συναγερμούς παρακολούθησης της θερμοκρασίας, επιτρέπεται ενδιάμεσο διάστημα επικύρωσης 12 μηνών. Η διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) δείχνει απομάκρυνση των σωματιδίων του tetracontane (CH3(CH2)38CH3) ελάχιστης διαμέτρου ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm μεγαλύτερη από 99,0 % με συγκέντρωση στο στόμιο εισόδου ≥ 10 000 cm– 3 όταν λειτουργεί στην ελάχιστη ρύθμιση αραίωσης και στη συνιστώμενη από τους κατασκευαστές θερμοκρασία λειτουργίας.
 2.3. Διαδικασίες ελέγχου συστήματος αριθμού σωματιδίων
 2.3.1. Πριν από κάθε δοκιμή, ο απαριθμητής σωματιδίων αναφέρει μετρώμενη συγκέντρωση μικρότερη από 0,5 σωματίδια cm– 3 όταν συνδέεται φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) κατηγορίας φίλτρου H13 τουλάχιστον σύμφωνα με το πρότυπο EN 1822:2008, ή ισοδύναμης απόδοσης, στο στόμιο εισόδου ολόκληρου του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων (VPR και PNC).
 2.3.2. Σε μηνιαία βάση, η ροή προς τον απαριθμητή σωματιδίων αναφέρει μετρώμενη τιμή έως 5 % του ονομαστικού ρυθμού ροής απαριθμητή σωματιδίων όταν ελέγχεται με βαθμονομημένο ροόμετρο.
 2.3.3. Κάθε μέρα, μετά την εφαρμογή φίλτρου ιδανικής απόδοσης (HEPA) κατηγορίας φίλτρου H13 τουλάχιστον σύμφωνα με το πρότυπο EN 1822:2008, ή ισοδύναμης απόδοσης, στο στόμιο εισόδου του απαριθμητή σωματιδίων, ο απαριθμητής σωματιδίων


text:
αναφέρει συγκέντρωση ≤ 0,2 cm– 3. Μετά την αφαίρεση του φίλτρου αυτού, ο απαριθμητής σωματιδίων δείχνει αύξηση της μετρώμενης συγκέντρωσης σε τουλάχιστον 100 σωματίδια cm– 3 λόγω του αέρα του περιβάλλοντος και επανέρχεται σε τιμή ≤ 0,2 cm– 3 μόλις αντικατασταθεί το φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA).
 2.3.4. Πριν από την έναρξη κάθε δοκιμής επιβεβαιώνεται ότι το σύστημα μέτρησης δείχνει ότι ο σωλήνας εξαέρωσης, όταν υπάρχει στο σύστημα, έχει φτάσει στη σωστή θερμοκρασία για τη λειτουργία του.
 2.3.5. Πριν από την έναρξη κάθε δοκιμής επιβεβαιώνεται ότι το σύστημα μέτρησης δείχνει ότι ο αραιωτής PND1 έχει φτάσει στη σωστή θερμοκρασία για τη λειτουργία του.
 (1) Για παραδείγματα μεθόδων βαθμονόμησης/επικύρωσης ανατρέξτε στη διεύθυνση http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29grpe/pmpFCP.html
 Προσάρτημα 6
 Εξακρίβωση της προσομοιούμενης αδράνειας
 1. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ
 Η μέθοδος που περιγράφεται στο παρόν προσάρτημα επιτρέπει να ελέγχεται αν η ολική αδράνεια της εξέδρας αποτελεί ικανοποιητική προσομοίωση των πραγματικών τιμών που παρατηρούνται κατά τη διάρκεια των διαφόρων σταδίων του κύκλου λειτουργίας. Ο κατασκευαστής της εξέδρας υποδεικνύει μέθοδο για την επαλήθευση των προδιαγραφών σύμφωνα με την κατωτέρω παράγραφο 3.
 2. ΑΡΧΗ
 2.1. Κατάρτιση εξισώσεων εργασίας
 Δεδομένου ότι η εξέδρα παρουσιάζει διακυμάνσεις στην ταχύτητα περιστροφής τού ή των κυλίνδρων, η δύναμη που ασκείται στην επιφάνεια τού ή των κυλίνδρων μπορεί να εκφραστεί με τον εξής τύπο:
 F = I · γ = IM· γ + F1
 Όπου:
 F
 =
 δύναμη στην επιφάνεια τού ή των κυλίνδρων,
 I
 =
 ολική αδράνεια της εξέδρας (ισοδύναμη αδράνεια του οχήματος, βλ. τον πίνακα 3 του παρόντος παραρτήματος),
 IM
 =
 αδράνεια των μηχανικών μαζών της εξέδρας,
 γ
 =
 εφαπτομενική επιτάχυνση στην επιφάνεια του κυλίνδρου,
 F1
 =
 δύναμη αδράνειας.
 Σημείωση: επισυνάπτεται επεξήγηση αυτού του τύπου όσον αφορά τις εξέδρες με μηχανική προσομοίωση των αδρανειών.
 Έτσι, η ολική αδράνεια εκφράζεται ως εξής:
 I = Im + F1/γ
 Όπου:
 το Im
 μπορεί να υπολογιστεί ή να μετρηθεί με παραδοσιακές μεθόδους,
 το F1
 μπορεί να μετρηθεί στην εξέδρα,
 γ
 μπορεί να υπολογιστεί από την περιφερειακή ταχύτητα των κυλίνδρων.
 Η ολική αδράνεια (I) προσδιορίζεται κατά τη διάρκεια της δοκιμής επιτάχυνσης ή επιβράδυνσης με τιμές μεγαλύτερες ή ίσες με εκείνες που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια ενός κύκλου λειτουργίας.
 2.2. Προδιαγραφή για τον υπολογισμό της ολικής αδράνειας
 Οι μέθοδοι δοκιμής και υπολογισμού επιτρέπουν τον προσδιορισμό της ολικής αδράνειας I με σχετικό σφάλμα (ΔI/I) μικρότερο από ± 2 %.
 3. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
 3.1. Η μάζα της προσομοιούμενης ολικής αδράνειας I παραμένει ίση με τη θεωρητική τιμή της ισοδύναμης αδράνειας (βλέπε πίνακα 3 του παραρτήματος 4α) εντός των ακόλουθων ορίων:
 3.1.1.
 ± 5 % της θεωρητικής τιμής για κάθε στιγμιαία τιμή,
 3.1.2.
 ± 2 % της θεωρητικής τιμής για τη μέση τιμή που υπολογίζεται για κάθε ακολουθία του κύκλου.
 Το όριο που καθορίζεται στην παράγραφο 3.1.1 του παρόντος προσαρτήματος μεταβάλλεται κατά ± 50 % για ένα δευτερόλεπτο κατά την εκκίνηση και, για τα οχήματα με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων, για δύο δευτερόλεπτα κατά τις αλλαγές των σχέσεων μετάδοσης.
 4. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΗΣ
 4.1. Διενεργείται εξακρίβωση σε κάθε δοκιμή ολόκληρου του κύκλου που ορίζεται στην παράγραφο 6.1 του παρόντος παραρτήματος του παρόντος κανονισμού.
 4.2. Ωστόσο, εάν πληρούνται οι απαιτήσεις


text:
της ανωτέρω παραγράφου 3, με στιγμιαίες επιταχύνσεις τουλάχιστον κατά τρεις φορές μεγαλύτερες ή μικρότερες από τις τιμές που λαμβάνονται κατά τις ακολουθίες του θεωρητικού κύκλου, η ανωτέρω περιγραφόμενη εξακρίβωση δεν είναι αναγκαία.
 Προσάρτημα 7
 Μέτρηση της αντίστασης κατά την πορεία επί οδού του οχήματος
 Αντίσταση οχήματος στην κίνηση — μέθοδος μέτρησης επί οδού — προσομοίωση σε δυναμομετρική εξέδρα
 1. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ
 Αντικείμενο των μεθόδων που ορίζονται κατωτέρω είναι η μέτρηση της αντίστασης στην κίνηση του οχήματος επί οδού με σταθεροποιημένες ταχύτητες και η προσομοίωση της αντίστασης αυτής σε δυναμομετρική εξέδρα, σύμφωνα με τις συνθήκες που καθορίζονται στην παράγραφο 6.2.1 του παρόντος παραρτήματος του παρόντος κανονισμού.
 2. ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ
 Η οδός έχει επίπεδη επιφάνεια και επαρκές μήκος, ώστε να είναι δυνατή η εκτέλεση των μετρήσεων που προβλέπονται κατωτέρω. Η κλίση είναι σταθερή με διακύμανση ± 0,1 % και δεν υπερβαίνει το 1,5 %.
 3. ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
 3.1. Άνεμος
 Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, η μέση ταχύτητα του ανέμου δεν υπερβαίνει τα 3 m/s, με μέγιστες τιμές ταχύτητας μικρότερες των 5 m/s. Επιπλέον, η διανυσματική συνιστώσα της ταχύτητας του ανέμου κατά μήκος της οδού δοκιμής είναι μικρότερη από 2 m/s. Η ταχύτητα του ανέμου μετράται σε απόσταση 0,7 m πάνω από την επιφάνεια του οδοστρώματος.
 3.2. Αντοχή στην υγρασία
 Η οδός είναι στεγνή.
 3.3. Πίεση και θερμοκρασία
 Η πυκνότητα του αέρα κατά το χρονικό διάστημα της δοκιμής δεν αποκλίνει περισσότερο από ± 7,5 % από τις συνθήκες αναφοράς, ήτοι Π = 100 kPa και Θ = 293,2 K
 4. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΟΧΗΜΑΤΟΣ (1)
 4.1. Επιλογή του οχήματος που υποβάλλεται σε δοκιμή
 Εάν δεν εκτελούνται μετρήσεις σε όλες τις παραλλαγές ενός τύπου οχήματος, χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα κριτήρια για την επιλογή του οχήματος δοκιμής.
 4.1.1. Αμάξωμα
 Εάν υπάρχουν διάφοροι τύποι αμαξώματος, η δοκιμή εκτελείται με το λιγότερο αεροδυναμικό αμάξωμα. Ο κατασκευαστής παρέχει τα αναγκαία δεδομένα για την επιλογή.
 4.1.2 Ελαστικά
 Η επιλογή των ελαστικών βασίζεται στην αντίσταση κύλισης. Επιλέγονται τα ελαστικά με την υψηλότερη αντίσταση κύλισης, η οποία μετράται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 28580.
 Αν υπάρχουν περισσότερες από τρεις αντιστάσεις κύλισης ελαστικών, επιλέγεται το ελαστικό με τη δεύτερη μεγαλύτερη αντίσταση κύλισης.
 Τα χαρακτηριστικά ως προς την αντίσταση κύλισης των ελαστικών που τοποθετούνται σε οχήματα παραγωγής αντιστοιχούν σε εκείνα των ελαστικών που χρησιμοποιούνται για την έγκριση τύπου.
 4.1.3. Μάζα δοκιμής
 Η μάζα δοκιμής είναι η μάζα αναφοράς του οχήματος με το μεγαλύτερο εύρος αδράνειας.
 4.1.4. Κινητήρας
 Το υποβαλλόμενο σε δοκιμή όχημα έχει τον/τους μεγαλύτερο/-ους εναλλάκτη/-ες θερμότητας.
 4.1.5. Μετάδοση της κίνησης
 Εκτελείται δοκιμή με καθέναν από τους ακόλουθους τύπους μετάδοσης της κίνησης:
 κίνηση στους εμπρόσθιους τροχούς,
 κίνηση στους οπίσθιους τροχούς,
 κίνηση συνεχώς και στους 4 τροχούς (4 × 4),
 κίνηση κατά διαστήματα και στους 4 τροχούς (4 × 4),
 αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων,
 χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων.
 4.2. Στρώσιμο του κινητήρα (ροντάρισμα)
 Το όχημα είναι έτοιμο για κανονική χρήση και ρυθμισμένο έπειτα από στρώσιμο του κινητήρα (ροντάρισμα) επί 3 000 km τουλάχιστον. Τα ελαστικά έχουν ρονταριστεί συγχρόνως με το όχημα ή έχουν το 90 % έως 50 % του αρχικού βάθους των αυλακώσεων του πέλματος.
 4.3.


text:
Επιθεώρηση
 Διενεργούνται οι ακόλουθοι έλεγχοι σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή για την εξεταζόμενη χρήση:
 τροχοί, καλύμματα (τάσια), ελαστικά (μάρκα, τύπος, πίεση), γεωμετρία του εμπρόσθιου άξονα, ρύθμιση της πέδης (εξάλειψη της παθητικής οπισθέλκουσας), λίπανση του εμπρόσθιου και του οπίσθιου άξονα, ρύθμιση της ανάρτησης και της απόστασης του οχήματος από το έδαφος κ.λπ.
 4.4. Προετοιμασία για τη δοκιμή
 4.4.1. Το όχημα φέρει φορτίο ίσο με τη μάζα αναφοράς του. Η απόσταση του οχήματος από το έδαφος είναι αυτή που λαμβάνεται όταν το κέντρο βάρους του φορτίου βρίσκεται στο μέσον της νοητής ευθείας που ενώνει τα σημεία «R» των εμπρόσθιων εξωτερικών καθισμάτων.
 4.4.2. Για τις δοκιμές επί οδού, τα παράθυρα του οχήματος παραμένουν κλειστά. Τυχόν καλύμματα του συστήματος κλιματισμού, των φανών κ.λπ. βρίσκονται στη θέση εκτός λειτουργίας.
 4.4.3. Το όχημα είναι καθαρό.
 4.4.4. Ακριβώς πριν από τη δοκιμή, το όχημα έχει αποκτήσει κανονική θερμοκρασία λειτουργίας με κατάλληλο τρόπο.
 5. ΜΕΘΟΔΟΙ
 5.1. Μέθοδος μεταβολής ενέργειας κατά την κατωφερή πορεία με το κιβώτιο ταχυτήτων στη νεκρά θέση
 5.1.1. Επί της οδού
 5.1.1.1. Εξοπλισμός και σφάλμα δοκιμής
 Ο χρόνος μετράται με σφάλμα μικρότερο του ± 0,1 s.
 Η ταχύτητα μετράται με σφάλμα μικρότερο του ± 2 %.
 5.1.1.2. Διαδικασία δοκιμής
 5.1.1.2.1. Το όχημα επιταχύνεται έως ότου επιτευχθεί ταχύτητα μεγαλύτερη κατά 10 km/h από την επιλεχθείσα ταχύτητα δοκιμής V.
 5.1.1.2.2. Ο μοχλός του κιβωτίου ταχυτήτων τοποθετείται στη νεκρά θέση.
 5.1.1.2.3. Μετράται ο χρόνος (t1) που χρειάζεται το όχημα για να επιβραδύνει ως εξής:
 V2 = V + ΔV km/h σε V1 = V – ΔV km/h
 5.1.1.2.4. Εκτελείται η ίδια δοκιμή κατά την αντίθετη κατεύθυνση: t2.
 5.1.1.2.5. Εξάγεται ο μέσος όρος T των δύο χρόνων t1 και t2.
 5.1.1.2.6. Οι δοκιμές αυτές επαναλαμβάνονται όσες φορές χρειάζεται ώστε η στατιστική ακρίβεια (p) του μέσου όρου
 να είναι ίση ή μικρότερη από 2 % (p ≤ ± 2 %)
 Η στατιστική ακρίβεια (p) ορίζεται με τον τύπο:
 Όπου:
 t
 =
 συντελεστής που δίνεται στον κατωτέρω πίνακα,
 n
 =
 αριθμός δοκιμών,
 s
 =
 τυπική απόκλιση,
 n
 4
 5
 6
 7
 8
 9
 10
 11
 12
 13
 14
 15
 t
 3,2
 2,8
 2,6
 2,5
 2,4
 2,3
 2,3
 2,2
 2,2
 2,2
 2,2
 2,2
 1,6
 1,25
 1,06
 0,94
 0,85
 0,77
 0,73
 0,66
 0,64
 0,61
 0,59
 0,57
 5.1.1.2.7. Υπολογίζεται η ισχύς βάσει του τύπου:
 Όπου:
 P
 =
 εκφράζεται σε kW,
 V
 =
 ταχύτητα της δοκιμής σε m/s,
 ΔV
 =
 ταχύτητα της δοκιμής σε m/s, όπως ορίζεται στην παράγραφο 5.1.1.2.3 του παρόντος προσαρτήματος,
 M
 =
 μάζα αναφοράς σε kg,
 T
 =
 χρόνος σε δευτερόλεπτα (s).
 5.1.1.2.8. Η προσδιοριζόμενη επί του στίβου δοκιμών ισχύς (P) ανάγεται στις συνθήκες περιβάλλοντος αναφοράς ως εξής:
 PΑνηγμένη = K · PΜετρηθείσα
 Όπου:
 RR
 =
 αντίσταση κύλισης στην ταχύτητα V,
 RAERO
 =
 αεροδυναμική οπισθέλκουσα σε ταχύτητα V,
 RT
 =
 συνολική αντίσταση κατά την οδήγηση = RR + RAERO,
 KR
 =
 συντελεστής διόρθωσης της αντίστασης κύλισης σε συνάρτηση με τη θερμοκρασία, θεωρούμενος ίσος με 8,64 × 10– 3/°C, ή συντελεστής διόρθωσης που καθόρισε ο κατασκευαστής και ενέκρινε η αρμόδια αρχή,
 t
 =
 θερμοκρασία περιβάλλοντος κατά τη δοκιμή επί της οδού σε


text:
°C,
 t0
 =
 θερμοκρασία περιβάλλοντος αναφοράς = 20 °C,
 ρ
 =
 πυκνότητα αέρα στις συνθήκες δοκιμής,
 ρ0
 =
 πυκνότητα αέρα στις συνθήκες αναφοράς (20 °C, 100 kPa).
 Οι λόγοι RR/RT και RAERO/RT δίνονται από τον κατασκευαστή του οχήματος με βάση τα δεδομένα που κανονικά διαθέτει η εταιρεία.
 Εάν οι τιμές αυτές δεν είναι διαθέσιμες, και εφόσον συμφωνήσουν ο κατασκευαστής με την οικεία τεχνική υπηρεσία, μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι τιμές του λόγου αντίσταση κύλισης/ολική αντίσταση, οι οποίες υπολογίζονται βάσει του ακόλουθου τύπου:
 Όπου:
 M
 =
 μάζα του οχήματος σε kg και οι συντελεστές a και b συναρτήσει της ταχύτητας δίνονται στον εξής πίνακα:
 V (km/h)
 a
 b
 20
 7,24 · 10-5
 0,82
 40
 1,59 ·10-4
 0,54
 60
 1,96 · 10-4
 0,33
 80
 1,85 · 10-4
 0,23
 100
 1,63 · 10-4
 0,18
 120
 1,57 · 10-4
 0,14
 5.1.2. Επί της εξέδρας
 5.1.2.1. Εξοπλισμός και ακρίβεια μέτρησης
 Ο εξοπλισμός είναι ίδιος με εκείνον που χρησιμοποιείται για τη δοκιμή επί οδού.
 5.1.2.2. Διαδικασία δοκιμής
 5.1.2.2.1. Το όχημα τοποθετείται στην εξέδρα δοκιμών.
 5.1.2.2.2. Ρυθμίζεται η πίεση των ελαστικών (εν ψυχρώ) των κινητήριων τροχών στην τιμή που απαιτείται για τη δοκιμή στην εξέδρα.
 5.1.2.2.3. Ρυθμίζεται η ισοδύναμη αδράνεια της εξέδρας.
 5.1.2.2.4. Με κατάλληλη μέθοδο, το όχημα και η εξέδρα αποκτούν τη θερμοκρασία λειτουργίας τους.
 5.1.2.2.5. Εκτελούνται οι εργασίες που περιγράφονται στην ανωτέρω παράγραφο 5.1.1.2 του παρόντος προσαρτήματος (εκτός των εργασιών των παραγράφων 5.1.1.2.4 και 5.1.1.2.5 του παρόντος προσαρτήματος), με αντικατάσταση του M από το I στον τύπο που δίνεται στην παράγραφο 5.1.1.2.7 του παρόντος προσαρτήματος.
 5.1.2.2.6. Ρυθμίζεται η πέδη ώστε να αναπαράγεται η ανηγμένη ισχύς (παράγραφος 5.1.1.2.8 του παρόντος προσαρτήματος) και να λαμβάνεται υπόψη η διαφορά μεταξύ της μάζας του οχήματος (Μ) στον στίβο δοκιμών και της χρησιμοποιούμενης στη δοκιμή μάζας ισοδύναμης αδράνειας (Ι). Η ρύθμιση αυτή μπορεί να γίνει με τον υπολογισμό του μέσου ανηγμένου χρόνου μείωσης της ταχύτητας, σε κατωφερή πορεία επί οδού με το κιβώτιο ταχυτήτων στη νεκρά θέση, από V2 σε V1, και την αναπαραγωγή του ίδιου χρόνου στην εξέδρα με την ακόλουθη σχέση:
 K
 =
 η τιμή του ορίζεται στην ανωτέρω παράγραφο 5.1.1.2.8
 5.1.2.2.7. Προσδιορίζεται η απορροφώμενη από την εξέδρα ισχύς Pa ώστε να καταστεί δυνατή η αναπαραγωγή της ίδιας ισχύος (παράγραφος 5.1.1.2.8 του παρόντος προσαρτήματος) για το ίδιο όχημα σε διαφορετικές ημέρες.
 5.2. Μέθοδος μέτρησης της ροπής στρέψης σε σταθερή ταχύτητα
 5.2.1. Επί της οδού
 5.2.1.1. Εξοπλισμός και σφάλμα μέτρησης
 Η μέτρηση της ροπής στρέψης εκτελείται με κατάλληλη συσκευή μέτρησης και με ακρίβεια ± 2 %.
 Η μέτρηση της ταχύτητας εκτελείται με ακρίβεια ± 2 %.
 5.2.1.2. Διαδικασία δοκιμής
 5.2.1.2.1. Η κίνηση του οχήματος ρυθμίζεται ώστε να αποκτήσει την επιλεγμένη σταθερή ταχύτητα V.
 5.2.1.2.2. Καταγράφεται η ροπή στρέψης Ct και η ταχύτητα επί χρονικό διάστημα τουλάχιστον 20 δευτερολέπτων. Η ακρίβεια του συστήματος καταγραφής δεδομένων θα είναι τουλάχιστον ± 1 Nm για τη ροπή στρέψης και ± 0,2 km/h για την ταχύτητα.
 5.2.1.2.3. Οι διακυμάνσεις της ροπής στρέψης Ct και της ταχύτητας σε συνάρτηση με τον χρόνο δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 5 % για κάθε δευτερόλεπτο της περιόδου μέτρησης.
 5.2.1.2.4.


text:
Η ροπή στρέψης Ct1 είναι η μέση ροπή στρέψης που εξάγεται βάσει του ακόλουθου τύπου:
 5.2.1.2.5. Η δοκιμή διεξάγεται τρεις φορές για κάθε κατεύθυνση. Προσδιορίζεται η μέση ροπή από τις ανωτέρω έξι μετρήσεις για την ταχύτητα αναφοράς. Εάν η μέση ταχύτητα αποκλίνει περισσότερο από 1 km/h από την ταχύτητα αναφοράς, για τον υπολογισμό της μέσης ροπής γίνεται γραμμική παλινδρόμηση.
 5.2.1.2.6. Προσδιορίζεται ο μέσος όρος Ct των δύο τιμών Ct1 και Ct2 της ροπής στρέψης.
 5.2.1.2.7. Η προσδιοριζόμενη επί του στίβου δοκιμών μέση ροπή CT ανάγεται στις συνθήκες περιβάλλοντος αναφοράς, ως εξής:
 CTανηγμένη = K · CTμετρηθείσα
 όπου το K έχει την τιμή που ορίζεται στην παράγραφο 5.1.1.2.8 του παρόντος προσαρτήματος.
 5.2.2. Επί της εξέδρας
 5.2.2.1. Εξοπλισμός και σφάλμα μέτρησης
 Ο εξοπλισμός είναι ίδιος με εκείνον που χρησιμοποιείται για τη δοκιμή επί οδού.
 5.2.2.2. Διαδικασία δοκιμής
 5.2.2.2.1. Εκτελούνται οι εργασίες που περιγράφονται στις παραγράφους 5.1.2.2.1 έως 5.1.2.2.4 του παρόντος προσαρτήματος.
 5.2.2.2.2. Εκτελούνται οι εργασίες που περιγράφονται στις ανωτέρω παραγράφους 5.2.1.2.1 έως 5.2.1.2.4 του παρόντος προσαρτήματος.
 5.2.2.2.3. Ρυθμίζεται η μονάδα απορρόφησης ισχύος ώστε να αναπαράγεται η ανηγμένη συνολική ροπή στρέψης επί του στίβου δοκιμών που αναφέρεται στην παράγραφο 5.2.1.2.7 του παρόντος προσαρτήματος.
 5.2.2.2.4. Εκτελούνται οι ίδιες εργασίες που περιγράφονται και στην παράγραφο 5.1.2.2.7 του παρόντος παραρτήματος, για τον ίδιο σκοπό.
 (1) Για τα ΥΗΟ, και έως ότου θεσπιστούν ενιαίες τεχνικές διατάξεις, ο κατασκευαστής θα έρχεται σε συμφωνία με την τεχνική υπηρεσία όσον αφορά την κατάσταση του οχήματος κατά την εκτέλεση της δοκιμής όπως ορίζεται στο παρόν προσάρτημα.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 5
 ΔΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ II
 [Δοκιμή εκπομπής μονοξειδίου του άνθρακα σε λειτουργία χωρίς φορτίο (ρελαντί)]
 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
 Στο παρόν παράρτημα περιγράφεται η διαδικασία της δοκιμής τύπου II που ορίζεται στην παράγραφο 5.3.2 του παρόντος κανονισμού.
 2. ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ
 2.1. Ως καύσιμο χρησιμοποιείται το καύσιμο αναφοράς, του οποίου οι προδιαγραφές δίνονται στα παραρτήματα 10 και 10α του παρόντος κανονισμού.
 2.2. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, η θερμοκρασία του περιβάλλοντος κυμαίνεται μεταξύ 293 και 303 K (20 και 30 °C). Ο κινητήρας προθερμαίνεται μέχρις ότου οι θερμοκρασίες των ψυκτικών και λιπαντικών μέσων καθώς και η πίεση του λιπαντικού φθάσουν σε επίπεδο ισορροπίας.
 2.2.1. Τα οχήματα που κινούνται με βενζίνη ή με υγραέριο ή φυσικό αέριο/βιομεθάνιο δοκιμάζονται με το καύσιμο ή τα καύσιμα αναφοράς που χρησιμοποιούνται για τη δοκιμή τύπου I.
 2.3. Στην περίπτωση οχημάτων με χειροκίνητο ή ημιαυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, η δοκιμή εκτελείται με τον μοχλό αλλαγών των σχέσεων μετάδοσης στη νεκρά θέση και τον κινητήρα σε σύμπλεξη.
 2.4. Στην περίπτωση οχημάτων με αυτόματη μετάδοση, η δοκιμή πραγματοποιείται με τον μοχλό επιλογής στη νεκρά θέση ή στη θέση «στάση».
 2.5. Όργανα ρύθμισης των στροφών του ρελαντί
 2.5.1. Ορισμός
 Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως «όργανα ρύθμισης των στροφών του ρελαντί» νοούνται τα όργανα που επιτρέπουν την αλλαγή των συνθηκών λειτουργίας του κινητήρα χωρίς φορτίο (στο ρελαντί) και τα οποία μπορεί εύκολα να χειριστεί ένας μηχανικός οχημάτων, χρησιμοποιώντας μόνον τα εργαλεία που αναφέρονται στην παράγραφο 2.5.1.1 του παρόντος παραρτήματος. Ειδικότερα, οι διατάξεις ρύθμισης της παροχής καυσίμου και αέρα δεν θεωρούνται όργανα ρύθμισης στην περίπτωση που η δική


text:
τους ρύθμιση απαιτεί την αφαίρεση των πωμάτων ασφαλείας, μια εργασία που συνήθως εκτελείται μόνον από επαγγελματία μηχανικό.
 2.5.1.1. Εργαλεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον χειρισμό των οργάνων ρύθμισης των στροφών του ρελαντί: κατσαβίδια (συνήθη ή σταυροκατσάβιδα), κλειδιά περικοχλίων (δακτυλιοειδούς ανοίγματος, ανοικτού άκρου ή ρυθμιζόμενου ανοίγματος), πένσες, κλειδιά Allen.
 2.5.2. Προσδιορισμός των σημείων μέτρησης
 2.5.2.1. Αρχικά διεξάγεται μια μέτρηση υπό τις συνθήκες ρύθμισης που καθορίζει ο κατασκευαστής·
 2.5.2.2. Για κάθε όργανο ρύθμισης που παρουσιάζει διαρκή μεταβολή θέσεων, καθορίζεται επαρκής αριθμός χαρακτηριστικών θέσεων.
 2.5.2.3. Η μέτρηση της περιεκτικότητας των καυσαερίων σε μονοξείδιο του άνθρακα πραγματοποιείται για όλες τις δυνατές θέσεις των οργάνων ρύθμισης, αλλά για τα όργανα με διαρκή μεταβολή θέσεων χρησιμοποιούνται μόνον οι θέσεις που ορίζονται στην παράγραφο 2.5.2.2 του παρόντος παραρτήματος.
 2.5.2.4. Η δοκιμή τύπου ΙΙ θεωρείται ικανοποιητική εάν τηρείται μία τουλάχιστον από τις ακόλουθες δύο συνθήκες:
 2.5.2.4.1. καμία από τις τιμές που μετρώνται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2.5.2.3 του παρόντος παραρτήματος δεν υπερβαίνει την οριακή τιμή·
 2.5.2.4.2. η ανώτατη περιεκτικότητα που λαμβάνεται όταν μεταβάλλεται διαρκώς η θέση ενός οποιουδήποτε οργάνου ρύθμισης ενώ τα άλλα όργανα διατηρούνται σταθερά, δεν υπερβαίνει την οριακή τιμή. Η συνθήκη αυτή πρέπει να τηρείται για όλους τους συνδυασμούς των οργάνων ρύθμισης εκτός του οργάνου εκείνου που υποβλήθηκε σε διαρκή μεταβολή.
 2.5.2.5. Οι δυνατές θέσεις των οργάνων ρύθμισης περιορίζονται:
 2.5.2.5.1. αφενός, από τη μεγαλύτερη από τις ακόλουθες δύο τιμές: τον κατώτατο δυνατό αριθμό στροφών ρελαντί του κινητήρα, τον αριθμό στροφών που προτείνει ο κατασκευαστής μείον 100 στρ./min·
 2.5.2.5.2. αφετέρου, από τη μικρότερη από τις ακόλουθες τρεις τιμές:
 την ανώτατη ταχύτητα του κινητήρα που μπορεί να επιτευχθεί με την ενεργοποίηση των οργάνων ρύθμισης του ρελαντί·
 τον αριθμό στροφών που προτείνει ο κατασκευαστής συν 250 στρ./min·
 την ταχύτητα ζεύξης των αυτόματων συμπλεκτών.
 2.5.2.6. Επιπλέον, οι ρυθμίσεις που είναι ασύμβατες με τη σωστή λειτουργία του κινητήρα δεν χρησιμοποιούνται ως ρυθμίσεις μέτρησης. Ειδικότερα, όταν ο κινητήρας είναι εφοδιασμένος με πολλούς εξαερωτήρες, όλοι οι εξαερωτήρες είναι στην ίδια θέση ρύθμισης.
 3. ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑ ΑΕΡΙΩΝ
 3.1. Ο ανιχνευτής δειγματοληψίας τοποθετείται μέσα στον σωλήνα εξαγωγής, σε μήκος τουλάχιστον 300 mm εντός του σωλήνα που ενώνει τον σωλήνα εξαγωγής με τον σάκο δειγματοληψίας και όσο το δυνατόν πλησιέστερα στον σωλήνα εξαγωγής.
 3.2. Η συγκέντρωση του μονοξειδίου του άνθρακα (CCO) και του διοξειδίου του άνθρακα (CCO2) προσδιορίζεται βάσει των τιμών που εμφανίζονται ή καταγράφονται στη συσκευή μέτρησης, με τη χρήση των κατάλληλων καμπυλών βαθμονόμησης.
 3.3. Η διορθωμένη συγκέντρωση μονοξειδίου του άνθρακα στην περίπτωση τετράχρονου κινητήρα προσδιορίζεται με τον τύπο:
 ( % κατ' όγκο)
 3.4. Η συγκέντρωση CCO (βλ. παράγραφο 3.2 του παρόντος παραρτήματος) που μετράται σύμφωνα με τον τύπο της παραγράφου 3.3 του παρόντος παραρτήματος δεν χρειάζεται να διορθωθεί, εάν η ολική τιμή των μετρώμενων συγκεντρώσεων (CCO + CCO2) είναι για τους τετράχρονους κινητήρες τουλάχιστον:
 α)
 για τη βενζίνη
 15 %
 β)
 για το υγραέριο
 13,5 %
 γ)
 για το φυσικό αέριο/βιομεθάνιο
 11,5 %
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 6
 ΔΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ III
 (Εξακρίβωση των εκπομπών αερίων στροφαλοθαλάμου)
 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
 Στο παρόν παράρτημα περιγράφεται η διαδικασία για τη διεξαγωγή της δοκιμής τύπου III που ορίζεται στην παράγραφο


text:
5.3.3 του παρόντος κανονισμού.
 2. ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
 2.1. Η δοκιμή τύπου ΙΙΙ εκτελείται σε όχημα με κινητήρα επιβαλλόμενης ανάφλεξης που έχει υποβληθεί στις δοκιμές τύπου Ι και τύπου II, ανάλογα με την περίπτωση.
 2.2. Οι κινητήρες που υποβάλλονται στη δοκιμή περιλαμβάνουν και τους στεγανούς κινητήρες εκτός των κινητήρων που είναι σχεδιασμένοι κατά τέτοιο τρόπο ώστε ακόμη και μια ελάχιστη διαρροή ενδέχεται να διαταράξει απαράδεκτα τη λειτουργία (π.χ. δικύλινδροι επίπεδοι κινητήρες).
 3. ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 3.1. Το ρελαντί ρυθμίζεται σύμφωνα με τις συστάσεις του κατασκευαστή.
 3.2. Το ρελαντί ρυθμίζεται σύμφωνα με τις συστάσεις του κατασκευαστή:
 Συνθήκη
 Ταχύτητα οχήματος (km/h)
 1
 Χωρίς φορτίο (ρελαντί)
 2
 50 ± 2 (στην 3η σχέση μετάδοσης ή στη θέση «πορεία»)
 3
 50 ± 2 (στην 3η σχέση μετάδοσης ή στη θέση «πορεία»)
 Συνθήκη
 Ισχύς απορροφούμενη από την πέδη
 1
 Μηδέν
 2
 Εκείνη που αντιστοιχεί στη ρύθμιση για δοκιμή τύπου I στα 50
 3
 Εκείνη της συνθήκης 2, πολλαπλασιασμένη επί συντελεστή 1,7
 4. ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 4.1. Για τις συνθήκες λειτουργίας που ορίζονται στην παράγραφο 3.2 του παρόντος παραρτήματος, ελέγχεται αν το σύστημα εξαερισμού του στροφαλοθαλάμου λειτουργεί αξιόπιστα.
 5. ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΞΑΕΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΤΡΟΦΑΛΟΘΑΛΑΜΟΥ
 5.1. Τα ανοίγματα του κινητήρα παραμένουν στη θέση που βρίσκονται.
 5.2. Η πίεση στον στροφαλοθάλαμο μετράται σε ένα κατάλληλο σημείο. Η μέτρηση πραγματοποιείται από την οπή του δείκτη στάθμης λαδιού με ένα μανόμετρο κεκλιμένου σωλήνα.
 5.3. Το όχημα κρίνεται ικανοποιητικό εάν, υπό όλες τις συνθήκες μέτρησης που ορίζονται στην παράγραφο 3.2 του παρόντος παραρτήματος, η πίεση που μετράται στον στροφαλοθάλαμο δεν υπερβαίνει την επικρατούσα ατμοσφαιρική πίεση κατά τη στιγμή της μέτρησης.
 5.4. Στη δοκιμή που εκτελείται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται ανωτέρω, η πίεση στην πολλαπλή εισαγωγής μετράται με προσέγγιση ± 1 kPa.
 5.5. Η ταχύτητα του οχήματος, μετρώμενη στη δυναμομετρική εξέδρα, πρέπει να προσδιορίζεται με προσέγγιση ± 2 km/h.
 5.6. Η μετρώμενη πίεση στον στροφαλοθάλαμο προσδιορίζεται με προσέγγιση ± 0,01 kPa.
 5.7. Εάν για μία από τις συνθήκες μέτρησης που ορίζονται στην παράγραφο 3.2 του παρόντος παραρτήματος η μετρώμενη πίεση στον στροφαλοθάλαμο υπερβαίνει την ατμοσφαιρική πίεση, πραγματοποιείται, εφόσον το ζητήσει ο κατασκευαστής, η συμπληρωματική δοκιμή που καθορίζεται στην παράγραφο 6 του παρόντος παραρτήματος.
 6. ΜΕΘΟΔΟΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 6.1. Τα ανοίγματα του κινητήρα παραμένουν στη θέση που βρίσκονται.
 6.2. Ένας εύκαμπτος σάκος, μη διαπερατός από τα αέρια του στροφαλοθαλάμου, με χωρητικότητα περίπου 5 λίτρα, συνδέεται με την οπή του δείκτη στάθμης λαδιού. Ο σάκος αυτός είναι κενός πριν από κάθε μέτρηση.
 6.3. Πριν από κάθε μέτρηση ο σάκος φράσσεται. Ο σάκος τίθεται σε επικοινωνία με τον στροφαλοθάλαμο επί 5 λεπτά για κάθε συνθήκη μέτρησης που ορίζεται στην παράγραφο 3.2 του παρόντος παραρτήματος.
 6.4. Το όχημα κρίνεται ικανοποιητικό εάν, υπό όλες τις συνθήκες μέτρησης που ορίζονται στην παράγραφο 3.2 του παρόντος παραρτήματος, δεν παρατηρείται καμία ορατή διόγκωση του σάκου.
 6.5. Παρατήρηση
 6.5.1. Εάν η κατασκευαστική διάταξη του κινητήρα δεν επιτρέπει την εκτέλεση της δοκιμής σύμφωνα με τις μεθόδους που περιγράφονται στις παραγράφους 6.1 έως 6.4 του παρόντος παραρτήματος, οι μετρήσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με την ίδια μέθοδο, αλλά με τις ακόλουθες τροποποιήσεις:
 6.5.2. πριν


text:
από τη δοκιμή, κλείνονται όλα τα ανοίγματα εκτός από εκείνο που είναι αναγκαίο για την ανάκτηση των αερίων·
 6.5.3. Ο σάκος συνδέεται σε ένα κατάλληλο σημείο δειγματοληψίας, το οποίο δεν προκαλεί πρόσθετη απώλεια πίεσης και βρίσκεται στο κύκλωμα ανακύκλωσης της διάταξης, ακριβώς επάνω στον αγωγό διακλάδωσης που συνδέει το άνοιγμα του κινητήρα με τη βαλβίδα ελέγχου (βλέπε διάγραμμα κατωτέρω).
 Δοκιμή τύπου III
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 7
 ΔΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ IV
 (Προσδιορισμός των εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων από οχήματα με κινητήρα επιβαλλόμενης ανάφλεξης)
 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
 Στο παρόν παράρτημα περιγράφεται η διαδικασία της δοκιμής τύπου IV σύμφωνα με την παράγραφο 5.3.4 του παρόντος κανονισμού.
 Η διαδικασία αυτή συνίσταται σε μια μέθοδο για τον καθορισμό της απώλειας υδρογονανθράκων λόγω εξάτμισης από τα συστήματα καυσίμου των οχημάτων με κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης.
 2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 Η δοκιμή εκπομπών εξαερούμενων καυσίμων (βλέπε σχήμα A7/1) αποσκοπεί στον προσδιορισμό των εξαερούμενων υδρογονανθράκων λόγω διακύμανσης των ημερήσιων θερμοκρασιών, θερμού διαποτισμού κατά τη διάρκεια της στάθμευσης και οδήγησης μέσα στην πόλη. Η δοκιμή αποτελείται από τις ακόλουθες φάσεις:
 2.1.
 προετοιμασία της δοκιμής, στην οποία περιλαμβάνεται και κύκλος οδήγησης εντός πόλης (μέρος 1) και εκτός πόλης (μέρος 2),
 2.2.
 προσδιορισμός των απωλειών λόγω θερμού εμποτισμού,
 2.3.
 προσδιορισμός ημερήσιων απωλειών.
 Το συνολικό αποτέλεσμα της δοκιμής προκύπτει από το άθροισμα των μαζών υδρογονανθράκων που εκπέμπονται κατά τις φάσεις του θερμού εμποτισμού και των ημερήσιων απωλειών.
 3. ΟΧΗΜΑ ΚΑΙ ΚΑΥΣΙΜΟ
 3.1. Όχημα
 3.1.1. Το όχημα είναι σε καλή μηχανική κατάσταση. Έχει υποβληθεί σε στρώσιμο του κινητήρα και έχει διανύσει τουλάχιστον 3 000 km πριν από τη δοκιμή. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρήσης, το σύστημα ελέγχου των εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων είναι συνδεδεμένο και λειτουργεί σωστά. Επίσης, το κάνιστρο (ή τα κάνιστρα) άνθρακα έχει χρησιμοποιηθεί κανονικά, χωρίς να έχει υποβληθεί σε αντικανονικό καθαρισμό ή σε ανώμαλη φόρτιση.
 3.2. Καύσιμο
 3.2.1. Χρησιμοποιείται το κατάλληλο καύσιμο αναφοράς, όπως ορίζεται στο παράρτημα 10 ή στο παράρτημα 10α του παρόντος κανονισμού.
 4. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΔΟΚΙΜΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΚΙΜΗ ΕΚΠΕΜΠΟΜΕΝΩΝ ΑΝΑΘΥΜΙΑΣΕΩΝ
 4.1. Δυναμομετρική εξέδρα
 Η δυναμομετρική εξέδρα πληροί τις απαιτήσεις του προσαρτήματος 1 του παραρτήματος 4α του παρόντος κανονισμού.
 4.2. Κλειστός χώρος μέτρησης εξαερούμενων καυσίμων
 Ο κλειστός χώρος μέτρησης των εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων είναι ένας αεροστεγής ορθογώνιος θάλαμος μέτρησης, στον οποίο να χωρά το υπό δοκιμή όχημα. Το όχημα είναι προσπελάσιμο από όλες τις πλευρές και ο θάλαμος, μετά τη σφράγισή του, είναι αεροστεγής σύμφωνα με το προσάρτημα 1 του παρόντος παραρτήματος. Η εσωτερική επιφάνεια του θαλάμου είναι αδιαπέραστη και δεν αντιδρά με υδρογονάνθρακες. Το σύστημα ρύθμισης της θερμοκρασίας μπορεί να ελέγχει τη θερμοκρασία του αέρα στο εσωτερικό του θαλάμου, ώστε να τηρείται η προδιαγεγραμμένη καμπύλη θερμοκρασίας συναρτήσει του χρόνου καθ' όλη τη διάρκεια τη δοκιμής, με μέση ανοχή 1 K κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 Το σύστημα ελέγχου είναι ρυθμισμένο ώστε να επιτυγχάνεται ομαλή καμπύλη θερμοκρασίας που να εμφανίζει τις ελάχιστες δυνατές υπερβάσεις, ταλαντεύσεις και αστάθεια ως προς την επιθυμητή μακροχρόνια καμπύλη θερμοκρασιών του περιβάλλοντος χώρου. Η θερμοκρασία της εσωτερικής επιφάνειας είναι μεταξύ 278 K (5 °C) και 328 K (55 °C) οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της δοκιμής ημερήσιων εκπομπών.
 Το τοίχωμα σχεδιάζεται έτσι ώστε


text:
να ευνοεί την ομοιόμορφη διάδοση της θερμότητας. Η θερμοκρασία της εσωτερικής επιφάνειας είναι μεταξύ 293 K (20 °C) και 325 K (52 °C) καθ' όλη τη διάρκεια της δοκιμής απωλειών λόγω θερμού εμποτισμού.
 Για να αντιμετωπίζονται οι αλλαγές όγκου λόγω μεταβολών της θερμοκρασίας του θαλάμου, επιτρέπεται η χρήση θαλάμου μεταβλητού ή σταθερού όγκου.
 4.2.1. Θάλαμος μεταβλητού όγκου
 Ο θάλαμος μεταβλητού όγκου διαστέλλεται και συστέλλεται συναρτήσει της μεταβολής της θερμοκρασίας του αέρα στο θάλαμο. Δύο πιθανοί τρόποι αντιμετώπισης των μεταβολών του εσωτερικού όγκου είναι η πρόβλεψη ενός ή περισσότερων κινητών πάνελ ή φυσούνας, όπου ένας ή περισσότεροι αδιαπέραστοι σάκοι μέσα στον θάλαμο διαστέλλονται και συστέλλονται συναρτήσει των μεταβολών της εσωτερικής πίεσης ανταλλάσσοντας αέρα από το εξωτερικό του θαλάμου. Ανεξαρτήτως του σχεδιασμού για την αντιμετώπιση των μεταβολών του όγκου, διατηρείται η ακεραιότητα του θαλάμου, όπως καθορίζεται στο προσάρτημα 1 του παρόντος παραρτήματος, σε όλο το εύρος της προδιαγεγραμμένης θερμοκρασιακής καμπύλης.
 Οποιαδήποτε τεχνική λύση για την αντιμετώπιση των μεταβολών του όγκου περιορίζει το πολύ στα ± 5 ΚPa τη διαφορά μεταξύ της εσωτερικής πίεσης του θαλάμου και της βαρομετρικής πίεσης.
 Είναι δυνατή η μανδάλωση του θαλάμου σε καθορισμένο όγκο. Οι θάλαμοι μεταβλητού όγκου αντιμετωπίζουν μεταβολή του ονομαστικού όγκου κατά +7 % (βλέπε παράγραφος 2.1.1 του προσαρτήματος 1 του παρόντος παραρτήματος), λαμβάνοντας υπόψη τις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας και της βαρομετρικής πίεσης κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 4.2.2. Θάλαμος σταθερού όγκου
 Οι θάλαμοι σταθερού όγκου είναι κατασκευασμένοι από άκαμπτα πάνελ, τα οποία μπορούν να διατηρούν τον θάλαμο σε καθορισμένο όγκο και να πληρούν τις κατωτέρω απαιτήσεις.
 4.2.2.1. Ο θάλαμος είναι εφοδιασμένος με αγωγό εξόδου που αναρροφά αέρα από τον θάλαμο σε αργό, σταθερό ρυθμό καθ' όλη τη διάρκεια της δοκιμής. Η αναπλήρωση του αναρροφώμενου αέρα μπορεί να γίνεται από αεραγωγό εισόδου, ο οποίος φέρνει στον θάλαμο αέρα από το περιβάλλον. Ο εισερχόμενος αέρας φιλτράρεται με ενεργό άνθρακα ώστε να παραμένει σχετικώς σταθερό το ποσοστό των υδρογονανθράκων. Οποιαδήποτε τεχνική λύση για τη διατήρηση σταθερού όγκου διατηρεί μεταξύ 0 και — 5 kPa τη διαφορά μεταξύ της εσωτερικής πίεσης του θαλάμου και της βαρομετρικής πίεσης.
 4.2.2.2. Τα όργανα μπορούν να μετρούν τη μάζα υδρογονανθράκων του εισερχόμενου και εξερχόμενου ρεύματος αέρα με διαχωριστική ικανότητα 0,01 g. Για τη λήψη αναλογικού δείγματος του εισερχόμενου και του εξερχόμενου αέρα από τον θάλαμο επιτρέπεται η χρήση συστήματος δειγματοληψίας με σάκους. Βάσει άλλης εναλλακτικής επιλογής, τα ρεύματα εισόδου και εξόδου μπορούν να αναλύονται συνεχώς με τη χρήση αναλυτή FID τοποθετημένου σε σειρά και τα αποτελέσματα να ενσωματώνονται στις μετρήσεις ροής, για να είναι συνεχής η καταγραφή της απομακρυνόμενης μάζας υδρογονανθράκων.
 Σχήμα 1 (παράρτημα 7)
 Προσδιορισμός των εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων
 Όχημα που έχει υποβληθεί σε στρώσιμο κινητήρα διανύοντας 3 000 km (χωρίς υπερβολικό καθαρισμό/φορτίο)
 Η γήρανση του κανίστρου (ή των κανίστρων) ελέγχθηκε
 Καθαρισμός του οχήματος με ατμό (εάν χρειάζεται)
 Σημειώσεις:
 1.
 Έχουν αποσαφηνιστεί οι λεπτομέρειες των συστημάτων ελέγχου των εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων.
 2.
 Οι εκπομπές καυσαερίων επιτρέπεται να μετρώνται κατά την οδήγηση για τη δοκιμή τύπου I, αλλά τα αποτελέσματα δεν χρησιμοποιούνται για νομικούς σκοπούς. Το νομοθετικό κείμενο για τις εκπομπές καυσαερίων παραμένει χωριστό.
 4.3.


text:
Αναλυτικά συστήματα
 4.3.1. Αναλυτής υδρογονανθράκων
 4.3.1.1. Η ατμόσφαιρα του θαλάμου παρακολουθείται χρησιμοποιώντας ανιχνευτή υδρογονανθράκων τύπου FID. Το δείγμα αερίου λαμβάνεται από σημείο που είναι στο μέσον ενός πλευρικού τοιχώματος ή της οροφής του θαλάμου, ενώ οποιαδήποτε παρακαμπτήριος ροή επιστρέφει στον θάλαμο, κατά προτίμηση σε σημείο που να βρίσκεται αμέσως μετά τον ανεμιστήρα ανάμειξης.
 4.3.1.2. Ο αναλυτής υδρογονανθράκων έχει χρόνο απόκρισης για το 90 % της τελικής ένδειξης μικρότερο από 1,5 δευτερόλεπτα. Η σταθερότητά του είναι ανώτερη από 2 % της πλήρους κλίμακας στο μηδέν και στο 80 ± 20 % της πλήρους κλίμακας επί 15 λεπτά για όλες τις περιοχές λειτουργίας.
 4.3.1.3. Η επαναληπτικότητα του αναλυτή εκφραζόμενη ως τυπική απόκλιση πρέπει να είναι ανώτερη από ± 1 % της απόκλισης πλήρους κλίμακας στο μηδέν και στο 80 ± 20 % της πλήρους κλίμακας για όλες τις χρησιμοποιούμενες περιοχές.
 4.3.1.4. Οι περιοχές λειτουργίας του αναλυτή επιλέγονται ώστε να δίνουν την καλύτερη δυνατή διαχωριστική ικανότητα κατά τις διαδικασίες μέτρησης, βαθμονόμησης και ελέγχου διαρροών.
 4.3.2. Σύστημα καταγραφής δεδομένων του αναλυτή υδρογονανθράκων
 4.3.2.1. Για την καταγραφή των εξερχόμενων ηλεκτρικών σημάτων, ο αναλυτής υδρογονανθράκων είναι εφοδιασμένος με καταγραφέα χάρτου ή με άλλο σύστημα επεξεργασίας δεδομένων με συχνότητα τουλάχιστον μίας φοράς ανά λεπτό. Το σύστημα καταγραφής έχει λειτουργικά χαρακτηριστικά τουλάχιστον ισοδύναμα με το σήμα που καταγράφεται και επιτρέπει τη συνεχή καταγραφή των αποτελεσμάτων. Στην καταγραφή εμφαίνεται σαφώς η αρχή και το τέλος της δοκιμής θερμού εμποτισμού ή της δοκιμής ημερήσιων εκπομπών (όπως και η αρχή και το τέλος των περιόδων δειγματοληψίας, καθώς και ο χρόνος που διέρρευσε από την έναρξη έως την περάτωση κάθε δοκιμής).
 4.4. Θέρμανση της δεξαμενής καυσίμου (εφαρμόζεται μόνο στην περίπτωση των κανίστρων βενζίνης)
 4.4.1. Το καύσιμο στη/στις δεξαμενή/-ές του οχήματος θερμαίνεται με ελεγχόμενη πηγή θερμότητας, π.χ. με θερμαντικό περίβλημα ισχύος 2 000 W. Το σύστημα θέρμανσης θερμαίνει ομοιόμορφα τα τοιχώματα της δεξαμενής κάτω από τη στάθμη του καυσίμου ώστε να μην προκαλείται τοπική υπερθέρμανση του καυσίμου, ενώ δεν θερμαίνονται οι ατμοί που είναι μέσα στη δεξαμενή πάνω από τη στάθμη του καυσίμου.
 4.4.2. Η συσκευή θέρμανσης της δεξαμενής μπορεί εντός 60 λεπτών να θερμάνει ομοιόμορφα το καύσιμο στη δεξαμενή κατά 14 K από τους 289 K (16 °C) με τον αισθητήρα θερμοκρασίας στη θέση που προβλέπεται στην παράγραφο 5.1.1 του παρόντος παραρτήματος. Το σύστημα θέρμανσης μπορεί να διατηρεί τη θερμοκρασία του καυσίμου κατά τη διάρκεια της διαδικασίας θέρμανσης της δεξαμενής στα επίπεδα της απαιτούμενης θερμοκρασίας με ανοχή ± 1,5 Κ.
 4.5. Καταγραφή θερμοκρασίας
 4.5.1. Η θερμοκρασία στον θάλαμο καταγράφεται σε δύο σημεία από αισθητήρες θερμοκρασίας οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι έτσι ώστε να δείχνουν μέση τιμή. Τα σημεία μέτρησης εντός του θαλάμου απέχουν περίπου 0,1 m από την κατακόρυφη διάμεσο κάθε πλευρικού τοιχώματος σε ύψος 0,9 ± 0,2 m.
 4.5.2. Η θερμοκρασία της/των δεξαμενής/-ών καυσίμου καταγράφεται με τη βοήθεια αισθητήρα τοποθετημένου μέσα στη δεξαμενή όπως προβλέπεται στην παράγραφο 5.1.1 του παρόντος παραρτήματος για την περίπτωση κάνιστρου βενζίνης (παράγραφος 5.1.5 του παρόντος παραρτήματος).
 4.5.3. Οι θερμοκρασίες, καθ' όλη τη διάρκεια των μετρήσεων των εκπομπών αναθυμιάσεων, καταγράφονται ή εισάγονται σε σύστημα επεξεργασίας δεδομένων με συχνότητα


text:
τουλάχιστον μία φορά ανά λεπτό.
 4.5.4. Η ακρίβεια του συστήματος καταγραφής της θερμοκρασίας είναι ± 1,0 K, ενώ η αναλυτική του ικανότητα ως προς τη θερμοκρασία διακρίνει διαφορές της τάξης του ± 0,4 K.
 4.5.5. Η αναλυτική ικανότητα του συστήματος καταγραφής ή επεξεργασίας δεδομένων ως προς τον χρόνο διακρίνει διαστήματα της τάξης των ± 15 δευτερολέπτων.
 4.6. Καταγραφή πίεσης
 4.6.1. Καθ' όλη τη διάρκεια των μετρήσεων των εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων, η διαφορά Δp μεταξύ βαρομετρικής πίεσης στον χώρο της δοκιμής και εσωτερικής πίεσης του θαλάμου καταγράφεται ή εισάγεται σε σύστημα επεξεργασίας δεδομένων με συχνότητα τουλάχιστον μία φορά ανά λεπτό.
 4.6.2. Η ακρίβεια του συστήματος καταγραφής της πίεσης είναι της τάξης των ± 2 kPa, ενώ η αναλυτική ικανότητα ως προς την πίεση διακρίνει διαφορές της τάξης των ± 0,2 kPa.
 4.6.3. Η αναλυτική ικανότητα του συστήματος καταγραφής ή επεξεργασίας δεδομένων ως προς τον χρόνο διακρίνει διαστήματα της τάξης των ± 15 δευτερολέπτων.
 4.7. Ανεμιστήρες
 4.7.1. Η συγκέντρωση των υδρογονανθράκων στον θάλαμο είναι δυνατόν να μειώνεται μέχρι το επίπεδο συγκέντρωσης υδρογονανθράκων στο περιβάλλον με τη χρήση ενός ή περισσότερων ανεμιστήρων ή φυσητήρων και με ανοικτή/-ές την/τις πόρτα/-ες του σφραγισμένου περιβλήματος για τον προσδιορισμό της εξάτμισης (SHED).
 4.7.2. Ο θάλαμος διαθέτει έναν ή περισσότερους ανεμιστήρες ή φυσητήρες με παρόμοια δυνατότητα παροχής 0,1 έως 0,5 m3/min, με τους οποίους επιτυγχάνεται σωστή ανάμειξη του αέρα μέσα στον θάλαμο. Κατά τη διάρκεια των μετρήσεων υπάρχει η δυνατότητα να επιτυγχάνεται ομοιόμορφη θερμοκρασία και συγκέντρωση υδρογονανθράκων στον θάλαμο. Το όχημα που βρίσκεται στον θάλαμο δεν υφίσταται την επίδραση άμεσου ρεύματος αέρα προερχόμενου από τους ανεμιστήρες ή τους φυσητήρες.
 4.8. Αέρια
 4.8.1. Τα ακόλουθα καθαρά αέρια είναι διαθέσιμα για βαθμονόμηση και τη διενέργεια της δοκιμής:
 Καθαρός συνθετικός αέρας: (καθαρότητα < 1 ppm ισοδυνάμου C1,
 ≤1 ppm CO,≤ 400 ppm CO2,≤ 0,1 ppm NO)·
 περιεκτικότητα σε οξυγόνο μεταξύ 18 και 21 % κατ' όγκο.
 καύσιμο αέριο αναλυτή υδρογονανθράκων: (40 ± 2 % υδρογόνο και το υπόλοιπο ήλιο με λιγότερο από 1 ppm υδρογονανθράκων ισοδυνάμου C1, λιγότερο από 400 ppm CO2),
 προπάνιο (C3H8): με καθαρότητα τουλάχιστον 99,5 %,
 βουτάνιο (C4H10): με καθαρότητα τουλάχιστον 98 %.
 άζωτο (N2): με καθαρότητα τουλάχιστον 98 %.
 4.8.2. Υπάρχουν αέρια βαθμονόμησης και εύρους κλίμακας που περιέχουν μείγματα προπανίου (C3H8) και καθαρού συνθετικού αέρα. Οι αληθείς συγκεντρώσεις ενός αερίου βαθμονόμησης είναι στο ± 2 % της δηλούμενης τιμής. Όταν χρησιμοποιείται διαχωριστής αερίων, η ακρίβεια των λαμβανομένων αραιωμένων αερίων είναι στο ± 2 % της αληθούς τιμής. Οι συγκεντρώσεις που καθορίζονται στο προσάρτημα 1 του παρόντος παραρτήματος επιτρέπεται να λαμβάνονται και με τη χρήση διαχωριστή αερίων που λειτουργεί με αέριο αραίωσης τον συνθετικό αέρα.
 4.9. Πρόσθετος εξοπλισμός
 4.9.1. Η απόλυτη υγρασία του χώρου δοκιμών είναι μετρήσιμη με ακρίβεια της τάξης του ± 5 %.
 5. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗΣ
 5.1. Προετοιμασία της δοκιμής
 5.1.1. Πριν από τη δοκιμή διενεργείται η ακόλουθη μηχανική προετοιμασία του οχήματος:
 α)
 το σύστημα εξαγωγής καυσαερίων του οχήματος δεν παρουσιάζει διαρροές,
 β)
 πριν από τη δοκιμή, το όχημα μπορεί να καθαριστεί με ατμό,
 γ)
 στην περίπτωση που χρησιμοποιείται η δυνατότητα κανίστρου βενζίνης (παράγραφος 5.1.5 του παρόντος


text:
παραρτήματος), η δεξαμενή καυσίμων του οχήματος διαθέτει αισθητήρα θερμοκρασίας για να είναι δυνατή η μέτρηση της θερμοκρασίας στο κέντρο του καυσίμου εντός της δεξαμενής, όταν αυτή είναι γεμάτη στο 40 % της χωρητικότητάς της,
 δ)
 πρόσθετα εξαρτήματα συγκράτησης διατάξεων μπορούν να τοποθετηθούν στο σύστημα καυσίμων, ώστε να είναι δυνατή η πλήρης στράγγιση της δεξαμενής καυσίμου. Για τον σκοπό αυτό δεν απαιτείται τροποποίηση του περιβλήματος της δεξαμενής καυσίμου,
 ε)
 ο κατασκευαστής μπορεί να προτείνει μια μέθοδο δοκιμής που θα λαμβάνει υπόψη την απώλεια υδρογονανθράκων λόγω εξάτμισης η οποία προέρχεται μόνον από το σύστημα καυσίμου του οχήματος.
 5.1.2. Το όχημα μεταφέρεται στον χώρο δοκιμής όπου η θερμοκρασία του περιβάλλοντος είναι μεταξύ 293 και 303 K (20 και 30 °C).
 5.1.3. Επαληθεύεται η γήρανση τού ή των κανίστρων. Η επαλήθευση μπορεί να γίνει με το να αποδειχθεί ότι το όχημα έχει διανύσει τουλάχιστον 3 000 km Εάν αυτό δεν αποδεικνύεται, χρησιμοποιείται η ακόλουθη διαδικασία. Στην περίπτωση συστήματος πολλών κανίστρων, η διαδικασία αυτή ακολουθείται ξεχωριστά για κάθε κάνιστρο.
 5.1.3.1. Το κάνιστρο αφαιρείται από το όχημα. Η αφαίρεση του κανίστρου γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να αποφευχθεί βλάβη στα διάφορα κατασκευαστικά στοιχεία και στην ακεραιότητα του συστήματος καυσίμων.
 5.1.3.2. Μετράται το βάρος του κανίστρου.
 5.1.3.3. Το (κάθε) κάνιστρο συνδέεται με δεξαμενή καυσίμου, ενδεχομένως με εξωτερική δεξαμενή, η οποία περιέχει καύσιμο αναφοράς στο 40 % του όγκου της.
 5.1.3.4. Η θερμοκρασία του καυσίμου στη δεξαμενή είναι μεταξύ 283 K και 287 K (10 και 14 °C).
 5.1.3.5. Η (εξωτερική) δεξαμενή καυσίμου θερμαίνεται από τους 288 στους 318 K (15 σε 45 °C) (αύξηση κατά 1 °C κάθε 9 λεπτά).
 5.1.3.6. Εάν το κάνιστρο φθάσει στο σημείο διάβασης πριν η θερμοκρασία φθάσει τους 318 K (45 °C), τότε διακόπτεται η λειτουργία της πηγής θερμότητας και στη συνέχεια το κάνιστρο ζυγίζεται. Εάν το κάνιστρο δεν φθάσει στο σημείο διάβασης κατά τη διάρκεια της θέρμανσης έως τους 318 K (45 °C), η διαδικασία επαναλαμβάνεται αρχίζοντας από την παράγραφο 5.1.3.3 του παρόντος παραρτήματος έως ότου σημειωθεί διάβαση.
 5.1.3.7. Η διάβαση μπορεί να ελεγχθεί όπως περιγράφεται στις παραγράφους 5.1.5 και 5.1.6 του παρόντος παραρτήματος, ή χρησιμοποιώντας άλλο τρόπο δειγματοληψίας και ανάλυσης με τον οποίο να είναι δυνατή η ανίχνευση της εκπομπής υδρογονανθράκων από το κάνιστρο κατά τη διάβαση.
 5.1.3.8. Το κάνιστρο καθαρίζεται με ποσότητα 25 ± 5 λίτρων/λεπτό του αέρα του εργαστηρίου, έως ότου επιτευχθούν 300 εναλλαγές κατ' όγκο.
 5.1.3.9. Μετράται το βάρος του κανίστρου.
 5.1.3.10. Τα στάδια της διαδικασίας που περιγράφονται στις παραγράφους 5.1.3.4 έως 5.1.3.9 του παρόντος παραρτήματος επαναλαμβάνονται εννέα φορές. Η δοκιμή επιτρέπεται να τερματιστεί και νωρίτερα, αλλά αφού έχουν πραγματοποιηθεί τουλάχιστον τρεις κύκλοι γήρανσης, εάν το βάρος του κανίστρου έχει σταθεροποιηθεί μετά τους τελευταίους κύκλους δοκιμής.
 5.1.3.11. Επανασυνδέεται το κάνιστρο παγίδευσης των εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων και αποκαθίστανται οι κανονικές συνθήκες λειτουργίας του οχήματος.
 5.1.4. Για την προετοιμασία του κανίστρου αναθυμιάσεων χρησιμοποιείται μία από τις μεθόδους που περιγράφονται στις παραγράφους 5.1.5 και 5.1.6 του παρόντος παραρτήματος. Στην περίπτωση οχημάτων με πολλά κάνιστρα, κάθε κάνιστρο προετοιμάζεται ξεχωριστά.
 5.1.4.1. Μετρώνται οι εκπομπές του κανίστρου για να προσδιοριστεί η διάβαση.
 Ως διάβαση


text:
ορίζεται εν προκειμένω το σημείο στο οποίο η σωρευτική ποσότητα των εκπεμπόμενων υδρογονανθράκων είναι ίση με 2 γραμμάρια.
 5.1.4.2. Η διάβαση μπορεί να διαπιστωθεί με τη χρήση του θαλάμου μέτρησης εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων, όπως περιγράφεται στις παραγράφους 5.1.5 και 5.1.6 του παρόντος παραρτήματος. Εναλλακτικά, η διάβαση μπορεί να προσδιοριστεί με τη χρήση βοηθητικού κανίστρου αναθυμιάσεων συνδεδεμένου σε σημείο μετά το κάνιστρο του οχήματος. Το βοηθητικό κάνιστρο, πριν γεμιστεί, καθαρίζεται καλά με ξηρό αέρα.
 5.1.4.3. Ο θάλαμος μετρήσεων καθαρίζεται για αρκετά λεπτά αμέσως πριν από τη δοκιμή μέχρι να επιτευχθεί ένα σταθερό περιβάλλον, οπότε τίθεται/-νται σε λειτουργία και ο/οι ανεμιστήρας/-ες ανάμειξης του αέρα του θαλάμου.
 Ο αναλυτής υδρογονανθράκων μηδενίζεται και το εύρος της κλίμακάς του προσδιορίζεται αμέσως πριν από τη δοκιμή.
 5.1.5. Φόρτιση του κανίστρου με επανειλημμένες θερμάνσεις έως το σημείο διάβασης
 5.1.5.1. Η/οι δεξαμενή/-ές καυσίμου του/των οχήματος/-ων αδειάζεται/-ονται χρησιμοποιώντας την/τις διάταξη/-εις αποστράγγισης της/των δεξαμενής/-ών. Αυτό γίνεται κατά τρόπο ώστε να μην σημειωθεί αντικανονικός καθαρισμός ή φόρτιση των διατάξεων ελέγχου αναθυμιάσεων που υπάρχουν στο όχημα. Για να γίνει αυτό, αρκεί συνήθως να αφαιρεθεί το πώμα καυσίμου.
 5.1.5.2. Η/οι δεξαμενή/-ές καυσίμου πληρούται/-νται εκ νέου με καύσιμο δοκιμής σε θερμοκρασία μεταξύ 283 Κ και 287 K (10 και 14 °C) μέχρι το 40 ± 2 % της κανονικής χωρητικότητας της δεξαμενής. Στο σημείο αυτό τοποθετείται/-ούνται το/τα πώμα/-τα της/των δεξαμενής/-ών του οχήματος.
 5.1.5.3. Εντός μίας ώρας από την επαναπλήρωση με καύσιμα, το όχημα τοποθετείται, με σβησμένο κινητήρα, στον θάλαμο εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων, ενώ ο θερμοκρασιακός αισθητήρας της δεξαμενής καυσίμου συνδέεται με το σύστημα καταγραφής θερμοκρασιών. Πηγή θερμότητας τοποθετείται στην κατάλληλη θέση σε σχέση με τη/τις δεξαμενή/-ές και συνδέεται με τη διάταξη ελέγχου θερμοκρασίας. Οι προδιαγραφές για την πηγή θερμότητας αναφέρονται στην παράγραφο 4.4 του παρόντος παραρτήματος. Στην περίπτωση οχημάτων με περισσότερες από μία δεξαμενές καυσίμου, όλες οι δεξαμενές θερμαίνονται με τον ίδιο τρόπο, όπως περιγράφεται κατωτέρω. Οι θερμοκρασίες των δεξαμενών είναι ίσες με ανοχή ± 1,5 K.
 5.1.5.4. Το καύσιμο επιτρέπεται να θερμαίνεται τεχνητά μέχρι την ημερήσια θερμοκρασία εκκίνησης των 293 K (20 °C) ± 1 K.
 5.1.5.5. Όταν η θερμοκρασία του καυσίμου φθάσει τουλάχιστον τους 292 K (19 °C), τότε εκτελούνται αμέσως οι ακόλουθες ενέργειες: διακόπτεται η λειτουργία του φυσητήρα καθαρισμού, κλείνονται και σφραγίζονται οι πόρτες του θαλάμου και αρχίζει η μέτρηση του επιπέδου των υδρογονανθράκων εντός του θαλάμου.
 5.1.5.6. Όταν η θερμοκρασία του καυσίμου της δεξαμενής φθάσει τους 293 K (20 °C), αρχίζει μία γραμμική παροχή θερμότητας 15 K (15 °C). Το καύσιμο θερμαίνεται κατά τρόπο ώστε η θερμοκρασία του κατά τη διάρκεια της θέρμανσης να ακολουθεί τη συνάρτηση που παρατίθεται κατωτέρω με ανοχή ± 1,5 K, ενώ καταγράφεται ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ παροχής θερμότητας και αύξησης της θερμοκρασίας.
 Tr = To + 0,2333 · t
 Όπου:
 Tr
 =
 απαιτούμενη θερμοκρασία (K),
 To
 =
 αρχική θερμοκρασία (K),
 t
 =
 χρόνος από την έναρξη της θέρμανσης της δεξαμενής, σε λεπτά.
 5.1.5.7. Μόλις επέλθει διάβαση ή όταν η θερμοκρασία του καυσίμου φθάσει τους 308 K (35 °C), όποιο από τα δύο συμβεί πρώτο, διακόπτεται η λειτουργία της πηγής θερμότητας, αποσφραγίζονται και ανοίγονται οι πόρτες του


text:
θαλάμου και αφαιρείται/-ούνται το/τα πώμα/-τα της/των δεξαμενής/-ών του οχήματος. Εάν μέχρι τη στιγμή που η θερμοκρασία του καυσίμου φθάσει τους 308 K (35 °C) δεν έχει σημειωθεί διάβαση, η πηγή θερμότητας απομακρύνεται από το όχημα, το όχημα απομακρύνεται από τον θάλαμο εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων και ολόκληρη η διαδικασία που αναφέρεται στην παράγραφο 5.1.7 επαναλαμβάνεται εξαρχής μέχρι να σημειωθεί διάβαση.
 5.1.6. Φόρτιση με βουτάνιο έως το σημείο διάβασης
 5.1.6.1. Εάν ο θάλαμος χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της διάβασης (βλ. παράγραφο 5.1.4.2 του παρόντος παραρτήματος), τότε το όχημα τοποθετείται, με σβησμένο κινητήρα, στον θάλαμο εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων.
 5.1.6.2. Το κάνιστρο παγίδευσης εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων ετοιμάζεται για τη φάση φόρτισης. Το κάνιστρο δεν αφαιρείται από το όχημα, εκτός εάν η πρόσβαση στο κάνιστρο όταν αυτό είναι στην κανονική του θέση είναι τόσο δύσκολη ώστε η φόρτιση να μπορεί ουσιαστικά να πραγματοποιηθεί μόνο με την αφαίρεση του κανίστρου από τη θέση του στο όχημα. Κατά τη διάρκεια του σταδίου αυτού δίνεται ιδιαίτερη προσοχή για να αποφευχθούν τυχόν ζημιές στα κατασκευαστικά στοιχεία και στην ακεραιότητα του συστήματος καυσίμων.
 5.1.6.3. Στο κάνιστρο διοχετεύεται μείγμα 50 % βουτανίου και 50 % αζώτου κατ' όγκο με ρυθμό 40 γραμμάρια βουτάνιο ανά ώρα.
 5.1.6.4. Μόλις το κάνιστρο φθάσει στο σημείο διάβασης, διακόπτεται η λειτουργία της πηγής ατμών.
 5.1.6.5. Στη συνέχεια επανασυνδέεται το κάνιστρο εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων και αποκαθίστανται οι κανονικές συνθήκες λειτουργίας του οχήματος.
 5.1.7. Αποστράγγιση και επαναπλήρωση με καύσιμο
 5.1.7.1. Η/οι δεξαμενή/-ές καυσίμου του/των οχήματος/-ων αδειάζεται/-ονται χρησιμοποιώντας την/τις διάταξη/-εις αποστράγγισης της/των δεξαμενής/-ών. Αυτό γίνεται κατά τρόπο ώστε να μην σημειωθεί αντικανονικός καθαρισμός ή φόρτιση των διατάξεων ελέγχου αναθυμιάσεων που υπάρχουν στο όχημα. Για να γίνει αυτό, αρκεί συνήθως να αφαιρεθεί το πώμα καυσίμου.
 5.1.7.2. Η/οι δεξαμενή/-ές καυσίμου πληρούται/-νται εκ νέου με καύσιμο δοκιμής σε θερμοκρασία μεταξύ 291 ± 8 K (18 ± 8 °C) μέχρι το 40 ± 2 % της κανονικής χωρητικότητας της δεξαμενής. Στο σημείο αυτό τοποθετείται/-ούνται το/τα πώμα/-τα της/των δεξαμενής/-ών του οχήματος.
 5.2. Οδήγηση προετοιμασίας
 5.2.1. Εντός μίας ώρας από την ολοκλήρωση της φόρτισης του κανίστρου σύμφωνα με την παράγραφο 5.1.5 ή 5.1.6 του παρόντος παραρτήματος, το όχημα τοποθετείται στη δυναμομετρική εξέδρα και υποβάλλεται σε έναν κύκλο οδήγησης σύμφωνα με το μέρος 1 και σε δύο κύκλους σύμφωνα με το μέρος 2 της δοκιμής τύπου I, όπως καθορίζεται στο παράρτημα 4α του παρόντος παραρτήματος. Κατά τη διάρκεια αυτών των φάσεων, δεν πραγματοποιείται δειγματοληψία στα καυσαέρια.
 5.3. Εμποτισμός
 5.3.1. Εντός 5 λεπτών από την ολοκλήρωση των ενεργειών προετοιμασίας που προβλέπονται στην παράγραφο 5.2.1 του παρόντος παραρτήματος, κλείνεται ερμητικά το κάλυμμα (καπό) του κινητήρα, απομακρύνεται το όχημα από τη δυναμομετρική εξέδρα και παραμένει σταθμευμένο στον χώρο εμποτισμού. Η στάθμευση του οχήματος διαρκεί τουλάχιστον 12 ώρες και το πολύ 36 ώρες. Στο τέλος της περιόδου αυτής, οι θερμοκρασίες του λιπαντικού και του ψυκτικού υγρού του κινητήρα έχουν φθάσει στη θερμοκρασία περιβάλλοντος ή διαφέρουν το πολύ κατά ± 3 K από αυτή.
 5.4. Δυναμομετρική δοκιμή
 5.4.1. Μετά το πέρας της περιόδου εμποτισμού, το όχημα υποβάλλεται σε πλήρη κύκλο οδήγησης της δοκιμής τύπου I, όπως περιγράφεται στο παράρτημα 4α του παρόντος κανονισμού (εκκίνηση με


text:
ψυχρό κινητήρα, οδήγηση εντός και εκτός πόλης). Κατόπιν διακόπτεται η λειτουργία του κινητήρα. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αυτής μπορεί να γίνει δειγματοληψία των καυσαερίων, αλλά τα αποτελέσματα δεν χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς της έγκρισης τύπου όσον αφορά τα καυσαέρια.
 5.4.2. Εντός 2 λεπτών από την ολοκλήρωση του κύκλου οδήγησης της δοκιμής τύπου I που προβλέπεται στην παράγραφο 5.4.1 του παρόντος παραρτήματος, το όχημα υποβάλλεται εκ νέου σε οδήγηση προετοιμασίας αποτελούμενη από έναν κύκλο οδήγησης εντός πόλης (εκκίνηση με θερμό κινητήρα) της δοκιμής τύπου I. Κατόπιν, διακόπτεται πάλι η λειτουργία του κινητήρα. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, δεν χρειάζεται να γίνει δειγματοληψία καυσαερίων.
 5.5. Δοκιμή εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων λόγω θερμού εμποτισμού
 5.5.1. Πριν από την ολοκλήρωση της εκτέλεσης της δοκιμής, ο θάλαμος μετρήσεων καθαρίζεται για αρκετά λεπτά, μέχρι να επιτευχθεί σταθερό επίπεδο υδρογονανθράκων στο περιβάλλον. Παράλληλα, έχει/-ουν τεθεί σε λειτουργία και ο/οι ανεμιστήρας/-ες ανάμειξης του αέρα του θαλάμου.
 5.5.2. Ο αναλυτής υδρογονανθράκων μηδενίζεται και το εύρος της κλίμακάς του προσδιορίζεται αμέσως πριν από τη δοκιμή.
 5.5.3. Στο τέλος του κύκλου οδήγησης, το κάλυμμα (καπό) του κινητήρα κλείνεται ερμητικά και αποσυνδέονται όλες οι συνδέσεις μεταξύ οχήματος και εξέδρας δοκιμής. Το όχημα οδηγείται κατόπιν στον θάλαμο μετρήσεων με την ελάχιστη δυνατή χρήση του ποδωστηρίου επιτάχυνσης (γκαζιού). Πριν κάποιο μέρος του οχήματος εισέλθει στον θάλαμο μετρήσεων, έχει διακοπεί η λειτουργία του κινητήρα. Η χρονική στιγμή διακοπής της λειτουργίας του κινητήρα καταγράφεται στο σύστημα καταγραφής δεδομένων της μέτρησης εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων και αρχίζει η καταγραφή της θερμοκρασίας. Κατά το στάδιο αυτό, τα παράθυρα και ο χώρος αποσκευών του οχήματος ανοίγονται, εφόσον δεν είναι ήδη ανοικτά.
 5.5.4. Το όχημα, με σβηστό κινητήρα, ωθείται ή μετακινείται με άλλο τρόπο στον θάλαμο μετρήσεων.
 5.5.5. Οι πόρτες του θαλάμου κλείνονται και σφραγίζονται αεροστεγώς εντός 2 λεπτών από το σβήσιμο του κινητήρα και εντός 7 λεπτών από το πέρας της οδήγησης προετοιμασίας.
 5.5.6. Μόλις σφραγιστεί ο θάλαμος, αρχίζει φάση θερμού εμποτισμού διαρκείας 60 ± 0,5 λεπτών. Μετρώνται η συγκέντρωση υδρογονανθράκων, η θερμοκρασία και η βαρομετρική πίεση για να ληφθούν οι αρχικές τιμές CHCi, Pi και Ti για τη δοκιμή θερμού εμποτισμού. Οι τιμές αυτές χρησιμοποιούνται στον υπολογισμό των εκπεμπόμενων αναθυμιάσεων, παράγραφος 6. Η θερμοκρασία περιβάλλοντος (Τ) του θαλάμου δεν είναι μικρότερη από 296 K ούτε μεγαλύτερη από 304 K κατά τη διάρκεια των 60 λεπτών θερμού εμποτισμού.
 5.5.7. Ο αναλυτής υδρογονανθράκων μηδενίζεται και το εύρος της κλίμακάς του προσδιορίζεται αμέσως πριν από το πέρας της περιόδου των 60 ± 0,5 λεπτών της δοκιμής.
 5.5.8. Μετά το πέρας της περιόδου δοκιμής των 60 ± 0,5 λεπτών, μετράται η συγκέντρωση υδρογονανθράκων στον θάλαμο. Μετρώνται επίσης η θερμοκρασία και η βαρομετρική πίεση. Οι λαμβανόμενες τιμές είναι οι τελικές τιμές CHCf, Pf και Tf για τη δοκιμή θερμού εμποτισμού, οι οποίες χρησιμοποιούνται για τους υπολογισμούς της παραγράφου 6.
 5.6. Εμποτισμός
 5.6.1. Το υπό δοκιμή όχημα, με σβηστό κινητήρα, ωθείται ή μετακινείται με άλλο τρόπο προς τον χώρο εμποτισμού και υποβάλλεται σε εμποτισμό για διάστημα τουλάχιστον 6 ωρών και το πολύ 36 ωρών μεταξύ της λήξης της δοκιμής θερμού εμποτισμού και της έναρξης της δοκιμής