text:
θερμοκρασίες, οι φιάλες πρέπει να υποβάλλονται σε υδροστατική πίεση μέχρι αποτυχίας σύμφωνα με τις απαιτήσεις της δοκιμής διάρρηξης με υδροστατική πίεση και να φθάνουν μια ελάχιστη πίεση διάρρηξης ίση με το 85 % της ελάχιστης πίεσης διάρρηξης σχεδιασμού. Για τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-4, πριν από τη δοκιμή διάρρηξης με υδροστατική πίεση, η φιάλη πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή διαρροής σύμφωνα με την παράγραφο Α.10.
 A.8. Δοκιμή σκληρότητας Brinell
 Οι δοκιμές σκληρότητας πρέπει να εκτελούνται επί του το παράλληλου τοιχώματος στο κέντρο και σε ένα θολωτό άκρο κάθε φιάλης ή χιτωνίου σύμφωνα με το ISO 6506. Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται μετά την τελική θερμική κατεργασία και οι τιμές σκληρότητας που προσδιορίζονται με αυτόν τον τρόπο, πρέπει να βρίσκονται μέσα στην περιοχή που προδιαγράφεται για το σχεδιασμό.
 A.9. Δοκιμές επένδυσης (υποχρεωτικές αν χρησιμοποιείται η παράγραφος 6.12 γ) του παραρτήματος 3)
 A.9.1. Δοκιμές επίδοσης της επένδυσης
 Οι επενδύσεις πρέπει να αποτιμούνται με τη χρήση των ακολούθων μεθόδων δοκιμής, ή με τη χρήση ισοδύναμων εθνικών προτύπων:
 i)
 δοκιμή πρόσφυσης σύμφωνα με το ISO 4624 χρησιμοποιώντας τη Μέθοδο Α ή Β, κατά περίπτωση. Η επένδυση πρέπει να παρουσιάζει βαθμό πρόσφυσης 4Α ή 4Β, κατά περίπτωση·
 ii)
 δοκιμή ευκαμψίας σύμφωνα με το πρότυπο ASTM D522 Δοκιμή Κάμψης γύρω από Μεταλλική Μπάρα-Πυρήνα (μαντρέλι) Προσαρτημένων Οργανικών Επενδύσεων, χρησιμοποιώντας τη Μέθοδο Δοκιμής Β με μαντρέλι 12,7 mm (0,5 ίντσες) στο προδιαγεγραμμένο πάχος και σε – 20 °C. Τα δοκίμια για τη δοκιμή ευκαμψίας πρέπει να προετοιμάζονται σύμφωνα με το πρότυπο ASTM D522. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά οπτικά εμφανής ρωγμή·
 iii)
 δοκιμή αντοχής σε κρούση σύμφωνα με το πρότυπο ASTM D2794 Μέθοδος Δοκιμής Αντοχής Οργανικών Επενδύσεων στις Επιδράσεις Ταχείας Παραμόρφωσης (Κρούση). Η επένδυση πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή εμπρόσθιας κρούσης 18 J (160 in-lbs) σε θερμοκρασία δωματίου·
 iv)
 δοκιμές αντοχής σε χημικές ουσίες σύμφωνα με το πρότυπο ASTM D1308 Επίδραση Χημικών Ουσιών Συνήθους Χρήσης σε Διαυγείς και Χρωματισμένες Οργανικές Επενδύσεις. Οι δοκιμές πρέπει να εκτελούνται με τη χρήση της μεθόδου δοκιμής Ανοιχτής Κηλίδας και με έκθεση επί 100 ώρες σε διάλυμα θειικού οξέος 30 % (οξύ μπαταρίας με ειδικό βάρος 1,219) και επί 24 ώρες σε πολυαλκαλική γλυκόλη (π.χ. υγρό φρένων). Δεν πρέπει να παρουσιάζεται ένδειξη άρσης, φουσκώματος ή μαλάκυνσης της επένδυσης. Ο βαθμός πρόσφυσης πρέπει να είναι ίσος με 3 όταν γίνεται δοκιμή σύμφωνα με το πρότυπο ASTM D3359·
 v)
 έκθεση για τουλάχιστον 1 000 ώρες σύμφωνα με το πρότυπο ASTM G53 Οδηγός για τη Χρήση Συσκευών για την Έκθεση σε Ακτινοβολίες Μη Μεταλλικών Υλικών. Δεν πρέπει να παρουσιάζεται ένδειξη φουσκώματος της επένδυσης και ο βαθμός πρόσφυσης πρέπει να είναι ίσος με 3 όταν γίνεται δοκιμή σύμφωνα με το πρότυπο ISO 4624. Η μέγιστη επιτρεπόμενη απώλεια στιλπνότητας είναι 20 %·
 vi)
 έκθεση για τουλάχιστον 500 ώρες σύμφωνα με το πρότυπο ASTM B117 Μέθοδος Δοκιμής με Αλατούχο Ψεκασμό (Ομίχλη). Τυχόν υποσκαφή δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 3 mm στο σημάδι, δεν πρέπει να υπάρχει ένδειξη φουσκώματος και ο βαθμός πρόσφυσης πρέπει να είναι ίσος με 3 όταν γίνεται δοκιμή σύμφωνα με το πρότυπο ASTM D3359·
 vii)
 δοκιμή αντοχής σε


text:
τεμαχισμό σε θερμοκρασία δωματίου σύμφωνα με το πρότυπο ASTM D3170 Αντοχή των Επενδύσεων σε Τεμαχισμό. Η επένδυση πρέπει να παρουσιάζει βαθμό 7Α ή καλύτερο, και δεν πρέπει να αποκαλύπτεται κανένα υπόστρωμα.
 A.9.2. Δοκιμές επένδυσης κατά παρτίδες
 i) Πάχος επένδυσης
 Το πάχος της επένδυσης πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις της σχεδίασης όταν υποβάλλεται σε δοκιμή σύμφωνα με το ISO 2808.
 ii) Πρόσφυση επένδυσης
 Η αντοχή πρόσφυσης της επένδυσης πρέπει να μετράται σύμφωνα με το ISO 4624 και να έχει ελάχιστο βαθμό ίσο με 4 όταν μετράται με τη χρήση είτε της μεθόδου Α είτε της Β, ανάλογα με την περίπτωση.
 A.10. Δοκιμή διαφυγής
 Οι τύποι σχεδίασης ΠΦΑ-4 πρέπει να υποβάλλονται σε δοκιμή για διαρροές με τη χρήση της ακόλουθης διαδικασίας (ή μιας αποδεκτής εναλλακτικής διαδικασίας):
 α)
 οι φιάλες πρέπει να ξηραίνονται σχολαστικά και να υποβάλλονται σε πίεση ίση με την πίεση εργασίας με ξηρό αέρα ή άζωτο που να περιέχει ανιχνεύσιμο αέριο όπως το ήλιο·
 β)
 οποιαδήποτε διαρροή, μετρούμενη σε οποιοδήποτε σημείο, η οποία υπερβαίνει τα 0,004 cm3/h υπό κανονικές συνθήκες, πρέπει να αποτελεί αιτία απόρριψης.
 A.11. Δοκιμή σε υδραυλική πίεση
 Πρέπει να χρησιμοποιείται μια από τις ακόλουθες δύο επιλογές:
 Επιλογή 1: Δοκιμή με μέτρηση της ογκομετρικής διαστολής (δοκιμή υδροθαλάμου)
 α)
 Η φιάλη πρέπει να δοκιμάζεται υδροστατικά σε πίεση τουλάχιστον 1,5 φορά την πίεση εργασίας. Σε καμιά περίπτωση η πίεση δοκιμής δεν πρέπει να υπερβαίνει την πίεση αυτοπερίσφιγξης.
 β)
 Η πίεση πρέπει να διατηρείται για αρκετό χρόνο (τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα) ώστε να εξασφαλίζεται πλήρης διαστολή. Οποιαδήποτε εσωτερική πίεση εφαρμόζεται μετά την αυτοπερίσφιγξη και πριν από την υδροστατική δοκιμή δεν πρέπει να υπερβαίνει το 90 % της πίεσης της υδροστατικής δοκιμής. Αν η πίεση δοκιμής δεν μπορεί να διατηρηθεί λόγω βλάβης των συσκευών δοκιμής, είναι επιτρεπτή η επανάληψη της δοκιμής σε πίεση αυξημένη κατά 700 kPa. Δεν επιτρέπονται περισσότερες από δύο τέτοιες επαναληπτικές δοκιμές.
 γ)
 Ο κατασκευαστής πρέπει να ορίζει το κατάλληλο όριο μόνιμης ογκομετρικής διαστολής για τη χρησιμοποιούμενη πίεση δοκιμής, αλλά σε καμιά περίπτωση η μόνιμη διαστολή δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5 % της συνολικής ογκομετρικής διαστολής που μετράται υπό την πίεση δοκιμής. Για τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-4, η ελαστική διαστολή πρέπει να αποδεικνύεται από τον κατασκευαστή. Κάθε φιάλη η οποία δεν ικανοποιεί το όριο απόρριψης που έχει οριστεί πρέπει να απορρίπτεται και στη συνέχεια είτε να καταστρέφεται είτε να χρησιμοποιείται για δοκιμές παρτίδων.
 Επιλογή 2: Δοκιμή στεγανότητας υπό πίεση
 Η υδροστατική πίεση μέσα στη φιάλη αυξάνεται βαθμιαία και κανονικά μέχρις ότου επιτευχθεί πίεση δοκιμής τουλάχιστον 1,5 φορά την πίεση εργασίας. Η πίεση δοκιμής της φιάλης πρέπει να διατηρηθεί επί αρκετό χρόνο (τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα) για να επιβεβαιωθεί ότι δεν υπάρχει τάση μείωσης της πίεσης και ότι εξασφαλίζεται η στεγανότητα.
 A.12. Δοκιμή διάρρηξης με υδροστατική πίεση
 α)
 Ο ρυθμός αύξησης της πίεσης δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1,4 MPa ανά δευτερόλεπτο (200 psi/sec) σε πιέσεις πέραν του 80 % της πίεσης διάρρηξης σχεδιασμού. Αν ο ρυθμός αύξησης της πίεσης σε πιέσεις πέραν του 80 % της πίεσης διάρρηξης σχεδιασμού υπερβαίνει τα 350 kPa ανά δευτερόλεπτο (50 psi/sec), τότε πρέπει είτε να

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
τοποθετηθεί η φιάλη σχηματικά μεταξύ της πηγής πίεσης και της διάταξης μέτρησης πίεσης, είτε να διατηρηθεί για 5 δευτερόλεπτα στην ελάχιστη πίεση διάρρηξης σχεδιασμού.
 β)
 Η ελάχιστη απαιτούμενη (υπολογισθείσα) πίεση διάρρηξης πρέπει να είναι τουλάχιστον 45 MPa και σε καμιά περίπτωση μικρότερη από την τιμή που είναι αναγκαία για την ικανοποίηση των απαιτήσεων του λόγου τάσεων. Η πραγματική πίεση διάρρηξης πρέπει να καταγράφεται. Ρήγμα μπορεί να εμφανιστεί είτε στο κυλινδρικό είτε στο θολωτό τμήμα της φιάλης.
 A.13. Κύκλος πίεσης σε θερμοκρασία περιβάλλοντος
 Ο κύκλος πίεσης πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με την ακόλουθη διαδικασία:
 α)
 η προς δοκιμή φιάλη πληρούται με μη διαβρωτικό ρευστό, όπως λάδι, νερό που περιέχει αναστολείς διάβρωσης ή γλυκόλη·
 β)
 εφαρμόζεται στη φιάλη κύκλος πίεσης από μια πίεση μικρότερη ή ίση με 2 MPa μέχρι μια πίεση μεγαλύτερη ή ίση με 26 MPa με ρυθμό που να μην υπερβαίνει τους 10 κύκλους ανά λεπτό.
 Καταγράφεται ο αριθμός κύκλων μέχρι την αποτυχία, μαζί με τη θέση και την περιγραφή της έναρξης της αποτυχίας.
 A.14. Δοκιμή σε όξινο περιβάλλον
 Θα πρέπει να εφαρμόζεται η κατωτέρω διαδικασία δοκιμής σε έτοιμη φιάλη:
 i)
 εκτίθεται μια ζώνη διαμέτρου 150 mm της επιφάνειας της φιάλης για 100 ώρες σε διάλυμα θειικού οξέος 30 % (οξύ μπαταρίας με ειδικό βάρος 1,219) ενώ η φιάλη βρίσκεται υπό πίεση 26 MPa·
 ii)
 τότε η φιάλη πρέπει να υποβληθεί σε διάρρηξη σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στην παράγραφο Α.12 και να επιτευχθεί πίεση διάρρηξης που να υπερβαίνει το 85 % της ελάχιστης πίεσης διάρρηξης σχεδιασμού.
 A.15. Δοκιμή πυρκαγιάς
 A.15.1. Γενικά
 Οι δοκιμές πυρκαγιάς είναι σχεδιασμένες για να καταδεικνύουν ότι οι έτοιμες φιάλες που είναι εξοπλισμένες με το σύστημα πυροπροστασίας που προδιαγράφεται στη σχεδίαση (βαλβίδα φιάλης, διατάξεις εκτόνωσης της πίεσης και/ή ενσωματωμένη θερμομόνωση) δεν θα υποστούν διάρρηξη όταν δοκιμαστούν με τις προδιαγεγραμμένες συνθήκες πυρκαγιάς. Πρέπει να λαμβάνονται αυστηρά μέτρα προφύλαξης κατά τις δοκιμές πυρκαγιάς στην περίπτωση που εμφανίζεται ρήγμα στη φιάλη.
 A.15.2. Διάταξη των φιαλών
 Οι φιάλες πρέπει να τοποθετούνται οριζόντια με τον πυθμένα τους περίπου 100 mm πάνω από την εστία της φλόγας.
 Πρέπει να χρησιμοποιείται μεταλλική θωράκιση για να εμποδίζεται η άμεση πρόσπτωση της φλόγας στις βαλβίδες, τα εξαρτήματα ή τις διατάξεις εκτόνωσης της πίεσης των φιαλών. Η μεταλλική θωράκιση δεν πρέπει να είναι σε άμεση επαφή με το προδιαγεγραμμένο σύστημα πυροπροστασίας (διατάξεις εκτόνωσης της πίεσης ή βαλβίδα φιάλης). Αν κατά τη διάρκεια της δοκιμής συμβεί οποιαδήποτε αποτυχία βαλβίδας, εξαρτήματος ή σωλήνωσης που δεν αποτελούν μέρος του σχεδιασμένου συστήματος προστασίας, ακυρώνεται το αποτέλεσμα.
 A.15.3. Πηγή φωτιάς
 Μια ομοιόμορφη πηγή φωτιάς μήκους 1,65 μ πρέπει να παρέχει άμεση πρόσπτωση φλόγας στην επιφάνεια της φιάλης καθ’ όλη τη διάμετρό της.
 Μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε καύσιμο για την πηγή της φωτιάς με την προϋπόθεση ότι θα παρέχει ομοιόμορφη θέρμανση για να διατηρεί τις προδιαγεγραμμένες θερμοκρασίες δοκιμής μέχρις ότου εκκενωθεί η φιάλη. Η επιλογή καυσίμου θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα ζητήματα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Η διάταξη της φωτιάς πρέπει να καταγράφεται με επαρκείς λεπτομέρειες για να εξασφαλίζεται ότι ο ρυθμός εισόδου θερμότητας στη φιάλη είναι αναπαραγώγιμος. Οποιαδήποτε αποτυχία


text:
ή ανακολουθία της πηγής της φωτιάς κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής ακυρώνει το αποτέλεσμα.
 A.15.4. Μετρήσεις θερμοκρασίας και πίεσης
 Οι επιφανειακές θερμοκρασίες πρέπει να παρακολουθούνται με τρία τουλάχιστον θερμοστοιχεία τοποθετημένα κατά μήκος του πυθμένα της φιάλης, σε απόσταση μεταξύ τους το πολύ 0,75 m. Πρέπει να χρησιμοποιείται μεταλλική θωράκιση για να εμποδίζεται η άμεση πρόσπτωση φλόγας στα θερμοστοιχεία. Εναλλακτικά, τα θερμοστοιχεία μπορούν να εισάγονται μέσα σε μεταλλικά τεμάχια μεγέθους μικρότερου των 25 τετραγωνικών mm.
 Η πίεση στο εσωτερικό της φιάλης πρέπει να μετράται με αισθητήρα πίεσης χωρίς να τροποποιείται η διάρθρωση του υπό δοκιμή συστήματος.
 Οι θερμοκρασίες των θερμοστοιχείων και η πίεση της φιάλης πρέπει να καταγράφονται κατά χρονικά διαστήματα μικρότερα των 30 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 A.15.5. Γενικές απαιτήσεις δοκιμής
 Οι φιάλες πρέπει να υποβάλλονται σε πίεση με φυσικό αέριο και να δοκιμάζονται στην οριζόντια θέση:
 α)
 σε πίεση εργασίας·
 β)
 σε 25 % της πίεσης εργασίας.
 Αμέσως μετά την ανάφλεξη, η φωτιά πρέπει να προκαλεί πρόσπτωση της φλόγας στην επιφάνεια της φιάλης καθ’ όλο το μήκος των 1,65 m της πηγής της φωτιάς και καθ’ όλη τη διάμετρο της φιάλης. Εντός 5 λεπτών από την ανάφλεξη, ένα τουλάχιστον θερμοστοιχείο πρέπει να δείχνει θερμοκρασία τουλάχιστον 590 °C. Η ελάχιστη αυτή θερμοκρασία πρέπει να διατηρηθεί για την υπόλοιπη διάρκεια της δοκιμής.
 A.15.6. Φιάλες μήκους μικρότερου ή ίσου των 1,65 m
 Το κέντρο της φιάλης πρέπει να είναι τοποθετημένο πάνω από το κέντρο της πηγής της φωτιάς.
 A.15.7. Φιάλες μήκους μεγαλύτερου από 1,65 m
 Αν η φιάλη είναι εφοδιασμένη με διάταξη εκτόνωσης της πίεσης στο ένα άκρο, η πηγή της φωτιάς πρέπει να αρχίζει από το άλλο άκρο της φιάλης. Αν η φιάλη είναι εφοδιασμένη με διατάξεις εκτόνωσης της πίεσης και στα δύο άκρα, ή σε περισσότερες της μιας θέσεις κατά μήκος της φιάλης, το κέντρο της πηγής της φωτιάς πρέπει να συμπίπτει με το μέσο της απόστασης μεταξύ των διατάξεων εκτόνωσης της πίεσης που διαχωρίζονται με τη μεγαλύτερη οριζόντια απόσταση.
 Αν η φιάλη προστατεύεται επιπρόσθετα και με θερμομόνωση, τότε πρέπει να εκτελούνται δύο δοκιμές πυρκαγιάς σε πίεση υπηρεσίας, η μία με την πηγή της φωτιάς ευθυγραμμισμένη με το μέσο του μήκους της φιάλης και η άλλη με την πηγή να αρχίζει από το ένα άκρο της φιάλης.
 A.15.8. Αποδεκτά αποτελέσματα
 Η φιάλη πρέπει να εκκενωθεί μέσω διάταξης εκτόνωσης της πίεσης.
 A.16. Δοκιμές διείσδυσης
 Μια φιάλη που έχει τεθεί υπό πίεση 20 MPa ± 1 MPa με πεπιεσμένο αέριο διαπερνάται από μια διατρητική σφαίρα διαμέτρου τουλάχιστον 7,62 mm. Η σφαίρα πρέπει να διαπεράσει πλήρως τουλάχιστον ένα από τα πλευρικά τοιχώματα της φιάλης. Για τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-2, ΠΦΑ-3 και ΠΦΑ-4, το βλήμα πρέπει να προσκρούσει στο πλευρικό τοίχωμα υπό γωνία κατά προσέγγιση 45°. Η φιάλη δεν πρέπει να παρουσιάσει ένδειξη αποτυχίας λόγω θρυμματισμού. Απώλεια μικρών τεμαχίων υλικού, βάρους καθενός όχι μεγαλύτερου από 45 γραμμάρια, δεν πρέπει να συνιστά αποτυχία της δοκιμής. Πρέπει να καταγραφούν τα κατά προσέγγιση μεγέθη των ανοιγμάτων εισόδου και εξόδου και οι θέσεις των.
 A.17. Δοκιμές ανοχής χαραγών στο συνθετικό τμήμα
 Για τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-2, ΠΦΑ-3 και


text:
ΠΦΑ-4 μόνο, δημιουργούνται χαραγές κατά τη διαμήκη κατεύθυνση στο συνθετικό τμήμα μιας έτοιμης φιάλης εξοπλισμένης με προστατευτική επένδυση. Οι χαραγές πρέπει να είναι μεγαλύτερες από τα όρια οπτικής επιθεώρησης όπως καθορίζονται από τον κατασκευαστή.
 Η χαραγμένη φιάλη υποβάλλεται στη συνέχεια σε κύκλο πίεσης από μικρότερη ή ίση με 2 MPa έως μεγαλύτερη ή ίση με 26 MPa για 3 000 κύκλους, ακολουθούμενους από 12 000 πρόσθετους κύκλους σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Η φιάλη δεν πρέπει να παρουσιάζει διαρροή ή ρήξη στους πρώτους 3 000 κύκλους, αλλά μπορεί να παρουσιάζει αποτυχία λόγω διαρροής κατά τους τελευταίους 12 000 κύκλους. Όλες οι φιάλες που υποβάλλονται στη δοκιμή αυτή πρέπει να καταστρέφονται.
 A.18. Δοκιμή ερπυσμού σε υψηλή θερμοκρασία
 Η δοκιμή αυτή απαιτείται για όλους τους τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-4, καθώς και για τους τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-2 και ΠΦΑ-3 στους οποίους η θερμοκρασία μετατροπής γυαλιού της ρητινούχου μήτρας δεν υπερβαίνει τη μέγιστη θερμοκρασία σχεδίασης του υλικού που δίδεται στην παράγραφο 4.4.2 του παραρτήματος 3 περισσότερο από 20 °C. Υποβάλλεται σε δοκιμή μια έτοιμη φιάλη ως ακολούθως:
 α)
 η φιάλη υποβάλλεται σε πίεση 26 ΜΡa και παραμένει σε θερμοκρασία 100 °C για τουλάχιστον 200 ώρες·
 β)
 μετά τη δοκιμή, η φιάλη πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις της δοκιμής υδροστατικής διαστολής Α.11, διαρροής Α.10 και διάρρηξης Α.12.
 A.19. Δοκιμή επιταχυνόμενης ρήξης
 Για τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-2, ΠΦΑ-3 και ΠΦΑ-4 μόνο, μια φιάλη χωρίς την προστατευτική της επένδυση υποβάλλεται σε υδροστατική πίεση 26 ΜΡa ενώ είναι εμβαπτισμένη σε νερό θερμοκρασίας 65 °C. Η φιάλη πρέπει να διατηρηθεί στην ανωτέρω πίεση και θερμοκρασία για 1 000 ώρες. Στη συνέχεια η φιάλη υποβάλλεται σε πίεση για να υποστεί διάρρηξη σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στην ανωτέρω παράγραφο Α.12 με τη διαφορά ότι η πίεση διάρρηξης πρέπει να υπερβαίνει το 85 % της ελάχιστης πίεσης διάρρηξης σχεδιασμού.
 A.20. Δοκιμή πρόκλησης ζημιάς λόγω πρόσκρουσης
 Μια ή περισσότερες έτοιμες φιάλες υποβάλλονται σε δοκιμή πτώσης σε θερμοκρασία περιβάλλοντος χωρίς εσωτερική συμπίεση ούτε προσαρτημένες βαλβίδες. Η επιφάνεια στην οποία προσπίπτουν οι φιάλες πρέπει να είναι λεία, οριζόντια πλάκα σκυροδέματος ή δάπεδο. Μια φιάλη πρέπει να ριφθεί σε οριζόντια θέση με τον πυθμένα 1,8 m πάνω από την επιφάνεια πρόσπτωσης. Μια φιάλη πρέπει να ριφθεί κατακόρυφα από κάθε άκρο από αρκετό ύψος πάνω από το δάπεδο ή την πλάκα έτσι ώστε η δυναμική ενέργεια να είναι 488 J, αλλά σε καμιά περίπτωση το ύψος του κατώτερου άκρου δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερο από 1,8 m. Μια φιάλη πρέπει να ριφθεί με γωνία 45° σε θόλο από ύψος τέτοιο ώστε το κέντρο βάρους να είναι στα 1,8 m· εντούτοις, αν το κατώτερο άκρο είναι σε απόσταση από το έδαφος μικρότερη από 0,6 m, η γωνία πρόσπτωσης πρέπει να μεταβληθεί για να διατηρείται ένα ελάχιστο ύψος 0,6 m και ύψος κέντρου βάρους 1,8 m.
 Μετά την πρόσκρουση από την πτώση, οι φιάλες υποβάλλονται σε κύκλο πίεσης που κυμαίνεται από μικρότερη ή ίση με 2 ΜΡa μέχρι μεγαλύτερη ή ίση με 26 ΜΡa για 1 000 κύκλους επί την καθορισμένη διάρκεια χρήσης σε έτη. Οι φιάλες μπορούν να παρουσιάζουν διαρροή


text:
αλλά όχι ρήγμα, κατά τη διάρκεια του κύκλου. Οι φιάλες που ολοκληρώνουν τη δοκιμή του κύκλου πρέπει να καταστρέφονται.
 A.21. Δοκιμή διαπέρασης
 Η δοκιμή αυτή απαιτείται μόνο σε τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-4. Μια έτοιμη φιάλη τοποθετημένη σε κλειστό σφραγισμένο θάλαμο σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, πληρούται με πεπιεσμένο φυσικό αέριο ή με μείγμα 90 % αζώτου και 10 % ηλίου σε πίεση εργασίας και παρακολουθείται για διαρροή επί αρκετό χρονικό διάστημα ώστε να αποκατασταθεί σταθερός ρυθμός διαπέρασης. Ο ρυθμός διαπέρασης πρέπει να είναι μικρότερος από 0,25 ml φυσικού αερίου ή ηλίου ανά ώρα και ανά λίτρο χωρητικότητας της φιάλης σε ύδωρ.
 A.22. Ιδιότητες εφελκυσμού των πλαστικών υλικών
 Το όριο ελαστικότητας και η τελική επιμήκυνση του πλαστικού υλικού των χιτωνίων πρέπει να προσδιορίζονται στους – 50 °C με το πρότυπο ISO 3628 και να πληρούν τις απαιτήσεις της παραγράφου 6.3.6 του παραρτήματος 3.
 A.23. Θερμοκρασία τήξης των πλαστικών υλικών
 Τα πολυμερή υλικά από έτοιμες φιάλες πρέπει να υποβάλλονται σε δοκιμή σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 306 και να πληρούν τις απαιτήσεις της παραγράφου 6.3.6. του παραρτήματος 3.
 A.24. Απαιτήσεις της διάταξης εκτόνωσης της πίεσης
 Οι διατάξεις εκτόνωσης της πίεσης που προδιαγράφονται από τον κατασκευαστή πρέπει να καταδεικνύεται ότι είναι συμβατές με τις συνθήκες χρήσης που παρατίθενται στην παράγραφο 4 του παραρτήματος 3 μέσω των ακολούθων δοκιμών πιστοποίησης:
 α)
 ένα δοκίμιο πρέπει να διατηρείται για 24 ώρες σε ελεγχόμενη θερμοκρασία όχι μικρότερη από 95 °C και πίεση όχι μικρότερη από την πίεση δοκιμής (30 ΜΡa). Στο τέλος της δοκιμής αυτής δεν πρέπει να εμφανίζεται διαρροή ή ορατή ένδειξη εξώθησης οποιουδήποτε εύτηκτου μετάλλου που χρησιμοποιείται στη σχεδίαση·
 β)
 ένα δοκίμιο πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή κόπωσης με ρυθμό κύκλου πίεσης που να μην υπερβαίνει τους 4 κύκλους ανά λεπτό ως ακολούθως:
 i)
 διατήρηση στους 82 °C ενώ υποβάλλεται σε κύκλο πίεσης μεταξύ 2 ΜΡa και 26 ΜΡa για 10 000 κύκλους·
 ii)
 διατήρηση στους – 40 °C ενώ υποβάλλεται σε κύκλο πίεσης μεταξύ 2 ΜΡa και 20 ΜΡa για 10 000 κύκλους.
 Στο τέλος της δοκιμής αυτής δεν πρέπει να εμφανίζεται διαρροή ή ορατή ένδειξη εξώθησης οποιουδήποτε εύτηκτου μετάλλου που χρησιμοποιείται στη σχεδίαση·
 γ)
 τα εκτιθέμενα ορειχάλκινα στοιχεία των διατάξεων εκτόνωσης της πίεσης που προορίζονται να διατηρούν την πίεση, πρέπει να ανθίστανται, χωρίς εμφάνιση ρωγμών λόγω διαβρωτικών τάσεων, σε δοκιμή με νιτρικό υδράργυρο όπως περιγράφεται στο ASTM Β154. Η διάταξη εκτόνωσης της πίεσης πρέπει να εμβαπτίζεται για 30 λεπτά σε υδάτινο διάλυμα νιτρικού υδραργύρου περιεκτικότητας 10 g νιτρικού υδραργύρου και 10 ml νιτρικού οξέος ανά λίτρο διαλύματος. Μετά την εμβάπτιση, η ανακουφιστική διάταξη πίεσης υποβάλλεται σε δοκιμή διαρροής με εφαρμογή αεροστατικής πίεσης 26 ΜΡa για ένα λεπτό κατά τη διάρκεια του οποίου το στοιχείο ελέγχεται για εξωτερική διαρροή. Οποιαδήποτε διαρροή δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 200 cm3/h·
 δ)
 τα εκτιθέμενα στοιχεία από ανοξείδωτο χάλυβα των διατάξεων εκτόνωσης της πίεσης που προορίζονται να διατηρούν την πίεση, πρέπει να κατασκευάζονται από τύπο κράματος που να είναι ανθεκτικός σε ρωγμές λόγω διαβρωτικών τάσεων που προκαλούνται από χλωριούχα άλατα.
 A.25. Δοκιμή ροπής στρέψης της κεφαλής στήριξης


text:
Το σώμα της φιάλης πρέπει να συγκρατείται έναντι περιστροφής όταν εφαρμόζεται ροπή στρέψης 500 Nm σε κάθε κεφαλή στήριξής της, πρώτα προς την κατεύθυνση σύσφιγξης της κοχλιωτής σύνδεσης, στη συνέχεια στην κατεύθυνση αποσύσφιγξης και τέλος πάλι στην κατεύθυνση σύσφιγξης.
 A.26. Αντοχή διάτμησης ρητίνης
 Οι ρητίνες πρέπει να υποβάλλονται σε δοκιμή με αντιπροσωπευτικό δείγμα της συνθετικής περιέλιξης σύμφωνα με το ASTM D2344 ή κάποιο ισοδύναμο εθνικό πρότυπο. Ύστερα από βρασμό σε ύδωρ επί 24 ώρες, το συνθετικό υλικό πρέπει να παρουσιάζει ελάχιστη αντοχή σε διάτμηση 13,8 MPa.
 A.27. Δοκιμή κύκλου με φυσικό αέριο
 Μια έτοιμη φιάλη υποβάλλεται σε κύκλο πίεσης, με χρήση πεπιεσμένου φυσικού αερίου, η οποία είναι μικρότερη από 2 ΜΡa μέχρι την πίεση εργασίας για 300 κύκλους. Κάθε κύκλος, που συνίσταται σε πλήρωση και εκκένωση της φιάλης, δεν πρέπει να υπερβαίνει τη μία ώρα. Η φιάλη ελέγχεται για διαρροές σύμφωνα με την παράγραφο Α.10 οπότε πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις που καθορίζονται εκεί. Μετά την ολοκλήρωση του κύκλου με το φυσικό αέριο, τέμνεται η φιάλη και ελέγχεται η διασύνδεση χιτωνίου/κεφαλής στήριξης για τυχόν φθορές, όπως ρωγμές λόγω κόπωσης ή ηλεκτροστατικής εκκένωσης.
 ΣΗΜΕΙΩΣΗ — Πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στα μέτρα ασφαλείας όταν εκτελείται η δοκιμή αυτή. Πριν από τη διεξαγωγή της δοκιμής, οι φιάλες του συγκεκριμένου τύπου σχεδίασης πρέπει να έχουν περάσει επιτυχώς τις δοκιμές της παραπάνω παραγράφου Α.12 (δοκιμή διάρρηξης με υδροστατική πίεση), της παραγράφου 8.6.3 του παραρτήματος 3 (δοκιμή κύκλου πίεσης σε θερμοκρασία περιβάλλοντος) και της παραπάνω παραγράφου Α.21 (δοκιμή διαπέρασης). Πριν από τη διεξαγωγή της δοκιμής αυτής, οι συγκεκριμένες φιάλες που πρόκειται να υποστούν τη δοκιμή πρέπει να περάσουν τη δοκιμή της παραπάνω παραγράφου Α.10 (δοκιμή διαρροής).
 A. 28. Δοκιμή κάμψης, χιτώνια από συγκολλημένο ανοξείδωτο χάλυβα
 Οι δοκιμές κάμψης πρέπει να διενεργούνται σε υλικό που λαμβάνεται από το κυλινδρικό μέρος του χιτωνίου από συγκολλημένο ανοξείδωτο χάλυβα και να εκτελούνται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στην παράγραφο 8.5. του EN 13322-2. Το δοκίμιο δεν πρέπει να υποστεί ρωγμή όταν κάμπτεται προς τα μέσα γύρω από μήτρα καμπυλώσεως έως ότου οι εσωτερικές ακμές να μην απέχουν από τη διάμετρο της μήτρας.
 Προσάρτημα Β
 (κενό)
 Προσάρτημα Γ
 (κενό)
 Προσάρτημα Δ
 ΕΝΤΥΠΑ ΕΚΘΕΣΕΩΝ
 ΣΗΜΕΙΩΣΗ - Το προσάρτημα αυτό δεν αποτελεί υποχρεωτικό τμήμα του παρόντος παραρτήματος.
 Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα έντυπα:
 1.
 Έκθεση Κατασκευής και Πιστοποίηση Συμμόρφωσης - Απαιτείται να είναι σαφή, ευανάγνωστα και στο μορφότυπο του Εντύπου 1.
 2.
 Έκθεση (1) Χημικής Ανάλυσης Υλικού για Μεταλλικές Φιάλες, Χιτώνια, ή Κεφαλές Στήριξης — Απαιτούνται βασικά στοιχεία, αναγνωριστικά ταυτότητας κ.λπ.
 3.
 Έκθεση (1) Μηχανικών Ιδιοτήτων Υλικού για Μεταλλικές Φιάλες και Χιτώνια — Απαιτείται να εκτίθενται όλες οι δοκιμές που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό.
 4.
 Έκθεση (1) Φυσικών και Μηχανικών Ιδιοτήτων Υλικών για μη Μεταλλικά Χιτώνια — Απαιτείται να εκτίθενται όλες οι δοκιμές και πληροφορίες που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό.
 5.
 Έκθεση (1) Ανάλυσης του Συνθετικού Υλικού — Απαιτείται να εκτίθενται όλες οι δοκιμές και τα στοιχεία που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό.
 6.
 Έκθεση Υδροστατικών Δοκιμών, Δοκιμών Κύκλου Περιοδικά Εφαρμοζόμενης Πίεσης και Διάρρηξης — Απαιτείται να εκτίθενται


text:
οι δοκιμές και τα στοιχεία που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό.
 Έντυπο 1: Έκθεση Κατασκευαστή και Πιστοποίηση Συμμόρφωσης
 Κατασκευάστηκε από:
 Τόπος:
 Αριθμός κανονιστικής καταχώρισης:
 Σήμα και Αριθμός Κατασκευαστή:
 Αριθμός σειράς: από ... έως ... συμπεριλαμβανομένου
 Περιγραφή φιάλης:
 ΜΕΓΕΘΟΣ: Εξωτερική διάμετρος: ... mm Μήκος: ... mm
 Σημάνσεις τυπωμένες στο σώμα ή σε πινακίδες της φιάλης:
 α)
 «ΜΟΝΟ ΠΦΑ»: ...
 β)
 «ΝΑ ΜΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΜΕΤΑ»: ...
 γ)
 Σήμα κατασκευαστή: ...
 δ)
 Αριθμός σειράς και αριθμός αναφοράς: ...
 ε)
 Πίεση εργασίας σε ΜΡa: ...
 στ)
 κανονισμός ΟΕΕ: ...
 ζ)
 Είδος πυροπροστασίας: ...
 η)
 Ημερομηνία αρχικής δοκιμής (μήνας & έτος): ...
 θ)
 Μάζα κενής φιάλης (σε kg): ...
 ι)
 Σήμα Εξουσιοδοτημένου Οργάνου ή Επιθεωρητών: ...
 ια)
 Χωρητικότητα σε νερό (λίτρα): ...
 ιβ)
 Πίεση δοκιμής σε ΜΡa: ...
 ιγ)
 Τυχόν ειδικές οδηγίες: ...
 Κάθε φιάλη έχει κατασκευαστεί τηρώντας όλες τις απαιτήσεις του κανονισμού αριθ. ... της ΟΕΕ σύμφωνα με την ανωτέρω περιγραφή φιάλης. Επισυνάπτονται οι απαιτούμενες εκθέσεις δοκιμών.
 Με το παρόν πιστοποιώ ότι τα αποτελέσματα όλων των ανωτέρω δοκιμών κρίνονται από κάθε άποψη ικανοποιητικά και είναι σύμφωνα με τις απαιτήσεις που αντιστοιχούν στον ανωτέρω αναφερόμενο τύπο.
 Σχόλια:
 Αρμόδια Αρχή:
 Υπογραφή Επιθεωρητή:
 Υπογραφή Κατασκευαστή:
 Τόπος, Ημερομηνία:
 (1) Τα έντυπα εκθέσεων 2 έως 6 πρέπει να εκπονούνται από τον κατασκευαστή και να προσδιορίζουν πλήρως τις φιάλες και τις απαιτήσεις. Κάθε έκθεση πρέπει να υπογράφεται από την αρμόδια αρχή και τον κατασκευαστή.
 Προσάρτημα Ε
 ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ ΛΟΓΩΝ ΤΑΣΕΩΝ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΜΕΤΡΗΤΩΝ ΤΑΝΥΣΗΣ
 1. Η σχέση τάσης-καταπόνησης για τις ίνες είναι πάντοτε στην περιοχή ελαστικότητας. Επομένως, οι λόγοι τάσεων και οι λόγοι καταπονήσεων είναι ίσοι.
 2. Απαιτούνται μετρητές τάνυσης μεγάλης επιμήκυνσης.
 3. Οι μετρητές τάνυσης θα πρέπει να είναι προσανατολισμένοι προς την κατεύθυνση των ινών με τις οποίες συνδέονται (π.χ. για τις ίνες που είναι περιελιγμένες δακτυλιοειδώς στην εξωτερική πλευρά της φιάλης, οι μετρητές πρέπει να συνδέονται προσανατολισμένοι στην κατεύθυνση του δακτυλίου).
 4. Μέθοδος 1 (εφαρμόζεται σε φιάλες που δεν χρησιμοποιούν περιέλιξη υψηλής τάσης)
 α)
 Εφαρμογή και βαθμονόμηση των μετρητών πριν από την αυτοπερίσφιγξη.
 β)
 Μέτρηση των επιμηκύνσεων κατά τη διαδικασία αυτοπερίσφιγξης, με μηδενική πίεση μετά τη διαδικασία αυτοπερίσφιγξης, με την πίεση εργασίας και την ελάχιστη πίεση διάρρηξης, για να διαπιστωθεί ότι έχουν τηρηθεί τα όρια.
 γ)
 Επιβεβαίωση ότι η επιμήκυνση στην πίεση διάρρηξης διαιρούμενη διά της επιμήκυνσης στην πίεση εργασίας ικανοποιεί τις απαιτήσεις του λόγου τάσεων. Για υβριδική κατασκευή, η επιμήκυνση στην πίεση εργασίας συγκρίνεται με την επιμήκυνση κατά τη θραύση φιαλών ενισχυμένων με έναν τύπο ίνας.
 5. Μέθοδος 2 (εφαρμόζεται σε όλες τις φιάλες)
 α)
 Εφαρμογή και βαθμονόμηση των μετρητών σε μηδενική πίεση μετά τη διαδικασία περιέλιξης και αυτοπερίσφιγξης.
 β)
 Μέτρηση των επιμηκύνσεων σε μηδενική πίεση, πίεση εργασίας και ελάχιστη πίεση διάρρηξης.
 γ)
 Σε μηδενική πίεση, αφού ληφθούν οι μετρήσεις επιμήκυνσης στην πίεση εργασίας και την ελάχιστη πίεση διάρρηξης, τομή της φιάλης και διαχωρισμός των τμημάτων έτσι ώστε το μέρος που περιέχει το μετρητή τάνυσης να έχει μήκος περίπου 5 ίντσες. Αφαίρεση του χιτωνίου χωρίς να υποστεί ζημιά η συνθετική περιέλιξη. Μέτρηση των επιμηκύνσεων μετά την αφαίρεση του χιτωνίου.
 δ)
 Προσαρμογή των μετρήσεων επιμήκυνσης σε μηδενική πίεση, πίεση


text:
εργασίας και ελάχιστη πίεση διάρρηξης προς το ποσοστό επιμήκυνσης σε μηδενική πίεση με και χωρίς το χιτώνιο.
 ε)
 Επιβεβαίωση ότι η επιμήκυνση στην πίεση διάρρηξης διαιρούμενη διά της επιμήκυνσης στην πίεση εργασίας ικανοποιεί τις απαιτήσεις του λόγου τάσεων. Για υβριδική κατασκευή, η επιμήκυνση στην πίεση εργασίας συγκρίνεται με την επιμήκυνση κατά τη θραύση φιαλών ενισχυμένων με έναν τύπο ίνας.
 Προσάρτημα ΣΤ
 ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΣΕ ΘΡΑΥΣΗ
 ΣΤ.1. Προσδιορισμός των θέσεων που είναι ευαίσθητες στην κόπωση
 Η θέση και ο προσανατολισμός ρηγμάτων κόπωσης σε φιάλες πρέπει να προσδιορίζονται με κατάλληλη ανάλυση τάσεων ή με δοκιμές κόπωσης πλήρους κλίμακας σε έτοιμες φιάλες όπως απαιτείται σύμφωνα με τις δοκιμές πιστοποίησης σχεδίασης για κάθε τύπο σχεδίασης. Αν χρησιμοποιείται η ανάλυση τάσεων πεπερασμένου στοιχείου, η θέση που είναι ευαίσθητη σε κόπωση πρέπει να προσδιορίζεται με βάση τη θέση και τον προσανατολισμό της μεγαλύτερης συγκέντρωσης κύριας τάσης εφελκυσμού μέσα στο τοίχωμα της φιάλης ή του χιτωνίου στην πίεση εργασίας.
 ΣΤ.2. Διαρροή πριν από θραύση (LBB/ΔΠΘ)
 ΣΤ.2.1. Προσδιορισμός του κρίσιμου μεγέθους με ανάλυση
 Η ανάλυση αυτή μπορεί να πραγματοποιηθεί για να αποδειχθεί ότι η έτοιμη φιάλη θα παρουσιάσει διαρροή στην περίπτωση που ένα ελάττωμα στη φιάλη ή στο χιτώνιο μετασχηματιστεί σε ρωγμή διά μέσου του τοιχώματος. Ανάλυση της διαρροής πριν από θραύση πρέπει να γίνεται στο πλευρικό τοίχωμα της φιάλης. Αν η θέση που είναι ευαίσθητη σε κόπωση βρίσκεται έξω από το πλευρικό τοίχωμα, πρέπει να εκτελείται ανάλυση διαρροής πριν από θραύση και σ’ αυτή τη θέση χρησιμοποιώντας την προσέγγιση Στάθμης ΙΙ όπως περιγράφεται στο BS PD6403. Η ανάλυση πρέπει να περιλαμβάνει τα ακόλουθα βήματα:
 α)
 μέτρηση του μέγιστου μήκους (δηλαδή του κύριου άξονα) της ρωγμής που είναι επιφανειακά ορατή διά μέσου του τοιχώματος (εν γένει ελλειπτικής μορφής) το οποίο προκύπτει από την υποβολή τριών φιαλών σε δοκιμή κύκλου στα πλαίσια των δοκιμών πιστοποίησης σχεδίασης (σύμφωνα με τις παραγράφους Α.13 και Α.14 του προσαρτήματος Α) για κάθε τύπο σχεδίασης. Χρήση του μέγιστου μήκους ρωγμής από τις τρεις φιάλες για την ανάλυση. Διαμόρφωση μιας ημιελλειπτικής ρωγμής διά μέσου του τοιχώματος με κύριο άξονα ίσο με το διπλάσιο του μετρηθέντος κύριου άξονα με το μεγαλύτερο μήκος και με μικρό άξονα ίσο προς το 0,9 του πάχους του τοιχώματος. Η ημιελλειπτική ρωγμή πρέπει να διαμορφωθεί στις θέσεις που καθορίζονται στην παράγραφο ΣΤ.1. του παρόντος προσαρτήματος. Η ρωγμή πρέπει να είναι έτσι προσανατολισμένη, ώστε η μέγιστη κύρια τάση εφελκυσμού να προκαλεί την πρόοδο της ρωγμής·
 β)
 πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την ανάλυση οι στάθμες τάσεων στο τοίχωμα/χιτώνιο στα 26 ΜΡa που λαμβάνονται από την ανάλυση τάσεων όπως περιγράφεται στην παράγραφο 6.6 του παραρτήματος 3. Οι κατάλληλες δυνάμεις που προκαλούν την πρόοδο της ρωγμής πρέπει να υπολογίζονται χρησιμοποιώντας το τμήμα 9.2 ή 9.3 του BS PD6493·
 γ)
 η ανθεκτικότητα σε θραύση της έτοιμης φιάλης ή του χιτωνίου έτοιμης φιάλης, όπως προσδιορίζεται σε θερμοκρασία δωματίου για αλουμίνιο και στους – 40 °C για χάλυβα, πρέπει να αποδεικνύεται χρησιμοποιώντας μια πρότυπη τεχνική δοκιμής (είτε το ISO/DIS 12737 είτε το ASTM 813-89 είτε το BS 7448) σύμφωνα με τις παραγράφους 8.4 και 8.5 του


text:
BS PD6493·
 δ)
 ο συντελεστής πλαστικής υποχώρησης πρέπει να υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 9.4 του BS PD6493-91·
 ε)
 η διαμορφωμένη ρωγμή πρέπει να γίνεται αποδεκτή σύμφωνα με την παράγραφο 11.2 του BS PD6493-91.
 ΣΤ.2.2. Δοκιμή ΔΠΘ με διάρρηξη χαραγμένης φιάλης
 Εκτελείται μια δοκιμή θραύσης στο πλευρικό τοίχωμα της φιάλης. Αν η θέση που είναι ευαίσθητη σε κόπωση όπως προσδιορίστηκε στην παράγραφο ΣΤ.1. του παρόντος προσαρτήματος, βρίσκεται έξω από το πλευρικό τοίχωμα, η δοκιμή θραύσης πρέπει να εκτελείται και σ’ αυτή τη θέση. Η διαδικασία δοκιμής είναι η ακόλουθη:
 α) Προσδιορισμός του μήκους της χαραγής της ΔΠΘ
 Το μήκος της χαραγής της ΔΠΘ στη θέση που είναι ευαίσθητη στην κόπωση, πρέπει να είναι το διπλάσιο του μέγιστου μήκους της ρωγμής διά μέσου του τοιχώματος, που μετρήθηκε κατά την υποβολή τριών φιαλών σε δοκιμή κύκλου πίεσης μέχρι αποτυχίας, στα πλαίσια των δοκιμών πιστοποίησης σχεδίασης για κάθε τύπο σχεδίασης.
 β) Χαραγές φιαλών
 Για τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-1 που έχουν την ευαίσθητη στην κόπωση θέση στο κυλινδρικό μέρος και στην αξονική κατεύθυνση, οι εξωτερικές χαραγές πρέπει να γίνουν κατά τη διαμήκη κατεύθυνση, κατά προσέγγιση στο μέσο του μήκους του κυλινδρικού τμήματος της φιάλης. Οι χαραγές πρέπει να βρίσκονται στο ελάχιστο πάχος τοιχώματος της μεσαίας τομής που προσδιορίζεται βάσει μετρήσεων πάχους που έχουν γίνει σε τέσσερα σημεία γύρω από τη φιάλη. Για τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-1 που έχουν την ευαίσθητη στην κόπωση θέση έξω από το κυλινδρικό μέρος, η χαραγή της ΔΠΘ πρέπει να εισάγεται στην εσωτερική επιφάνεια της φιάλης με τον προσανατολισμό που είναι ευαίσθητος στην κόπωση. Για τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-2 και ΠΦΑ-3 η χαραγή της ΔΠΘ πρέπει να εισάγεται στο μεταλλικό χιτώνιο.
 Για χαραγές που πρόκειται να υποβληθούν σε δοκιμή με μονότονη πίεση, το εργαλείο χάραξης πρέπει να έχει πάχος περίπου 12,5 mm με γωνία 45 °C και ακτίνα ακμής 0,25 mm το πολύ. Η διάμετρος του κοπιδιού πρέπει να είναι 50 mm για φιάλη με εξωτερική διάμετρο μικρότερη από 140 mm και 65 έως 80 mm για φιάλες με εξωτερική διάμετρο μεγαλύτερη από 140 mm (συνιστάται η χρήση πρότυπου κοπιδιού CVN).
 ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το κοπίδι πρέπει να ακονίζεται κατά κανονικά διαστήματα για να εξασφαλίζεται ότι η ακτίνα της ακμής ικανοποιεί την προδιαγραφή.
 Το βάθος της χαραγής μπορεί να ρυθμιστεί για να ληφθεί διαρροή με την εφαρμογή μονότονης υδραυλικής πίεσης. Η ρωγμή δεν πρέπει να προχωρεί περισσότερο από 10 % σε σχέση με την κατεργασμένη χαραγή στην εξωτερική επιφάνεια.
 γ) Διαδικασία δοκιμής
 Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται με υποβολή σε μονότονη πίεση ή σε κυκλική πίεση όπως περιγράφεται κατωτέρω:
 i)
 Μονότονη πίεση μέχρι διάρρηξης
 Η φιάλη πρέπει να τεθεί υπό υδροστατική πίεση μέχρις ότου η πίεση απελευθερωθεί από τη φιάλη στη θέση της χαραγής. Η εφαρμογή της πίεσης πρέπει να πραγματοποιηθεί όπως περιγράφεται στην παράγραφο Α.12. του προσαρτήματος Α.
 ii)
 Κυκλική πίεση
 Η διαδικασία δοκιμής πρέπει να είναι σύμφωνη με τις απαιτήσεις της παραγράφου Α.13. του προσαρτήματος Α.
 δ) Κριτήρια αποδοχής της δοκιμής χαραγμένης φιάλης
 Η φιάλη περνά επιτυχώς τη δοκιμή αν ικανοποιούνται τα ακόλουθα κριτήρια:
 i)
 Για δοκιμή διάρρηξης με εφαρμογή μονότονης πίεσης, η


text:
πίεση αποτυχίας πρέπει να είναι ίση ή μεγαλύτερη από 26 ΜΡa.
 Για δοκιμή διάρρηξης με εφαρμογή μονότονης πίεσης, επιτρέπεται συνολικό μήκος ρωγμής ίσο με 1,1 φορά το αρχικό μήκος, μετρούμενο στην εξωτερική επιφάνεια.
 ii)
 Για φιάλες δοκιμασμένες με κυκλική πίεση, επιτρέπεται η αύξηση της ρωγμής λόγω κόπωσης πέρα από το αρχικό μήκος. Εν τούτοις, ο τρόπος αποτυχίας πρέπει να είναι «διαρροή». Η εξάπλωση της ρωγμής λόγω κόπωσης θα πρέπει να παρατηρείται τουλάχιστον στο 90 % του μήκους της αρχικής χαραγής.
 ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αν δεν ικανοποιούνται οι απαιτήσεις αυτές (η αποτυχία συμβαίνει κάτω από τα 36 ΜΡa, ακόμη και αν και ο τρόπος αποτυχίας είναι διαρροή), μπορεί να εκτελεστεί νέα δοκιμή με λιγότερο βαθιά χαραγή. Επιπλέον, αν συμβαίνει αποτυχία τύπου ρήξης σε πίεση μεγαλύτερη των 26 ΜΡa και το βάθος της χαραγής είναι μικρό, μπορεί να εκτελεστεί νέα δοκιμή με μεγαλύτερο βάθος.
 ΣΤ.3. Μέγεθος ελαττώματος για μη καταστροφικό έλεγχο (ΜΚΕ)
 ΣΤ.3.1. Μέγεθος ελαττώματος ΜΚΕ με ανάλυση του κρίσιμου μεγέθους
 Οι υπολογισμοί πρέπει να εκτελούνται σύμφωνα με το Βρετανικό Πρότυπο BS PD 6493, τμήμα 3, ακολουθώντας τα ακόλουθα βήματα:
 α)
 Οι ρωγμές λόγω κόπωσης πρέπει να διαμορφώνονται στη θέση που βρίσκεται υπό ισχυρή τάση στο τοίχωμα/χιτώνιο ως επίπεδες ρωγμές.
 β)
 Η μεταβολή της εφαρμοζόμενης τάσης στην ευαίσθητη σε κόπωση θέση, λόγω μεταβολής της πίεσης μεταξύ 2 ΜΡa και 20 ΜΡa, πρέπει να προσδιορίζεται από την ανάλυση των τάσεων όπως περιγράφεται στην παράγραφο ΣΤ.1. του παρόντος προσαρτήματος.
 γ)
 Η καμπτική και η μεμβρανική συνιστώσα της τάσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν χωριστά.
 δ)
 Ο ελάχιστος αριθμός κύκλων πίεσης είναι 15 000.
 ε)
 Τα στοιχεία εξάπλωσης της ρωγμής κόπωσης πρέπει να προσδιορίζονται σε αέρα σύμφωνα με το ASTM E647. Ο προσανατολισμός του επιπέδου της ρωγμής πρέπει να είναι στην κατεύθυνση C-L (δηλαδή, το επίπεδο της ρωγμής να είναι κάθετο στις περιφέρειες και παράλληλο στον άξονα της φιάλης), όπως απεικονίζεται στο ASTM E399. Η ταχύτητα εξάπλωσης πρέπει να προσδιορίζεται ως η μέση τιμή 3 δοκιμών σε δείγματα. Αν διατίθενται ειδικά στοιχεία σχετικά με την ταχύτητα εξάπλωσης της ρωγμής κόπωσης για το υλικό και τις συνθήκες χρήσης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην ανάλυση.
 στ)
 Το μέγεθος εξάπλωσης της ρωγμής στην κατεύθυνση του πάχους και στην κατεύθυνση του μήκους ανά κύκλο πιέσεων πρέπει να προσδιορίζεται σύμφωνα με τα βήματα που περιγράφονται στο τμήμα 14.2 του BS PD 6493-91 με ενσωμάτωση της σχέσης μεταξύ της ταχύτητας εξάπλωσης της ρωγμής λόγω κόπωσης, όπως προσδιορίστηκε στο ε) ανωτέρω, και της μεταβολής της δύναμης που προκαλεί την εξάπλωση της ρωγμής και η οποία αντιστοιχεί στον εφαρμοζόμενο κύκλο πίεσης.
 ζ)
 Χρησιμοποιώντας τα ανωτέρω βήματα, υπολογίζεται το μέγιστο επιτρεπόμενο βάθος και μήκος ελαττώματος που δεν οδηγεί σε αποτυχία της φιάλης κατά την προδιαγεγραμμένη διάρκεια ζωής της, λόγω κόπωσης ή θραύσης. Το μέγεθος ελαττώματος για ΜΚΕ πρέπει να είναι ίσο ή μικρότερο από το υπολογισθέν μέγιστο επιτρεπόμενο μέγεθος ελαττώματος της σχεδίασης.
 ΣΤ.3.2. Μέγεθος ελαττώματος ΜΚΕ με δοκιμή κύκλου χαραγμένης φιάλης
 Για τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-1, ΠΦΑ-2 και ΠΦΑ-3, υποβάλλονται σε κύκλο πίεσης μέχρι αποτυχίας σύμφωνα με την παράγραφο Α.13 του προσαρτήματος Α τρεις φιάλες που περιέχουν τεχνητά ελαττώματα που


text:
υπερβαίνουν την ικανότητα ανίχνευσης μήκους και βάθους ελαττώματος της μεθόδου επιθεώρησης ΜΚΕ που απαιτείται στην παράγραφο 6.15 του παραρτήματος 3. Για τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-1 στους οποίους η ευαίσθητη σε κόπωση θέση βρίσκεται στο κυλινδρικό μέρος, οι εξωτερικές χαραγές πρέπει να εισάγονται στο πλευρικό τοίχωμα. Για τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-1 στους οποίους η ευαίσθητη σε κόπωση θέση βρίσκεται έξω από το πλευρικό τοίχωμα, και για τύπους σχεδίασης ΠΦΑ-2 και ΠΦΑ-3, πρέπει να εισάγονται εσωτερικές χαραγές. Οι εσωτερικές χαραγές μπορούν να δημιουργούνται πριν από τη θερμική κατεργασία και το κλείσιμο των άκρων της φιάλης.
 Οι φιάλες δεν πρέπει να παρουσιάζουν διαρροή ή ρήγμα σε λιγότερους από 15 000 κύκλους. Το επιτρεπόμενο μέγεθος ελαττώματος για ΜΚΕ πρέπει να είναι ίσο ή μικρότερο από το μέγεθος της τεχνητής χαραγής στην ίδια θέση.
 Προσάρτημα Ζ
 Οδηγίες του κατασκευαστή δεξαμενών για τη διακίνηση, χρήση και επιθεώρηση φιαλών
 Ζ.1. Γενικά
 Η κύρια αποστολή του προσαρτήματος αυτού είναι η παροχή καθοδήγησης στον αγοραστή, το διανομέα, τον εγκαταστάτη και το χρήστη φιαλών για την ασφαλή χρήση της φιάλης καθ’ όλη την προβλεπόμενη διάρκεια χρήσης της.
 Ζ.2. Διανομή
 Ο κατασκευαστής πρέπει να ενημερώνει τον αγοραστή ότι οι οδηγίες παρέχονται σε όλους όσοι εμπλέκονται στη διανομή, διακίνηση, εγκατάσταση και χρήση των φιαλών. Το έντυπο οδηγιών μπορεί να αναπαράγεται σε επαρκή αριθμό αντιγράφων για το σκοπό αυτό. Εντούτοις, πρέπει να φέρει σήμανση με αναφορά στις φιάλες που παραδίδονται.
 Ζ.3. Αναφορά σε υφιστάμενους κωδικούς, πρότυπα και κανονισμούς
 Μπορούν να αναφέρονται συγκεκριμένες οδηγίες με παραπομπή σε εθνικούς ή αναγνωρισμένους κωδικούς, πρότυπα και κανονισμούς.
 Ζ.4. Διακίνηση φιαλών
 Πρέπει να προβλέπονται διαδικασίες διακίνησης για να εξασφαλίζεται ότι οι φιάλες δεν θα υφίστανται απαράδεκτη ζημιά ή μόλυνση κατά τη διακίνηση.
 Ζ.5. Εγκατάσταση
 Πρέπει να παρέχονται οδηγίες εγκατάστασης για να εξασφαλίζεται ότι οι φιάλες δεν θα υφίστανται απαράδεκτη ζημιά κατά την εγκατάσταση και κατά την κανονική λειτουργία καθ’ όλη την προβλεπόμενη διάρκεια χρήσης τους.
 Όταν η τοποθέτηση προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή, οι οδηγίες πρέπει να περιέχουν, όπου χρειάζεται, λεπτομερείς πληροφορίες όπως σχέδιο εγκατάστασης, τη χρήση ελαστικών υλικών σύνδεσης, τις σωστές ροπές σύσφιγξης και την αποφυγή άμεσης έκθεσης της φιάλης σε περιβάλλον με χημικές και μηχανικές επαφές.
 Όταν η τοποθέτηση δεν προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή, ο κατασκευαστής πρέπει να εφιστά την προσοχή του αγοραστή σε ενδεχόμενες μακροχρόνιες επιδράσεις του συστήματος τοποθέτησης του οχήματος, για παράδειγμα: κινήσεις του αμαξώματος του οχήματος και διαστολή/συστολή της φιάλης στις συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας χρήσης.
 Όπου είναι δυνατό, πρέπει να εφιστάται η προσοχή του αγοραστή στην ανάγκη να εξασφαλίζει τέτοιες εγκαταστάσεις ώστε να μην συσσωρεύονται υγρά ή στερεά τα οποία προκαλούν ζημιά στο υλικό της φιάλης.
 Πρέπει να ορίζεται η σωστή διάταξη εκτόνωσης της πίεσης που θα τοποθετηθεί.
 Ζ.6. Χρήση φιαλών
 Ο κατασκευαστής πρέπει να εφιστά την προσοχή του αγοραστή στις προβλεπόμενες συνθήκες χρήσης που προδιαγράφονται από τον παρόντα κανονισμό και ειδικότερα τον επιτρεπόμενο αριθμό κύκλων πίεσης της φιάλης, τη διάρκεια ζωής της σε έτη, τα όρια της ποιότητας του αερίου και τις μέγιστες επιτρεπόμενες πιέσεις.
 Ζ.7. Επιθεώρηση εν χρήσει
 Ο κατασκευαστής πρέπει να ορίζει σαφώς την υποχρέωση του χρήστη στην τήρηση των απαιτήσεων επιθεώρησης


text:
της φιάλης (π.χ. διαστήματα εκ νέου επιθεώρησης από εξουσιοδοτημένα πρόσωπα). Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να είναι σύμφωνες με τις απαιτήσεις έγκρισης της σχεδίασης.
 Προσάρτημα Η
 ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΔΟΚΙΜΗ
 H.1. Πεδίο εφαρμογής
 Η περιβαλλοντική δοκιμή έχει ως στόχο να καταδείξει ότι οι φιάλες φυσικού αερίου οχημάτων (ΦΑΟ) μπορούν να αντέξουν στην έκθεση στο περιβάλλον κάτω από το αμάξωμα του οχήματος και στην τυχαία έκθεση σε άλλα ρευστά. Η δοκιμή αυτή αναπτύχθηκε από την αυτοκινητοβιομηχανία των ΗΠΑ με αφορμή αποτυχίες που οφείλονταν σε ρωγμές της συνθετικής περιέλιξης λόγω διάβρωσης.
 H.2. Σύνοψη της μεθόδου δοκιμής
 Μια φιάλη υποβάλλεται πρώτα σε προετοιμασία με συνδυασμό προσκρούσεων από εκκρεμές και χαλίκια για την προσομοίωση των δυνατών συνθηκών που μπορεί να επικρατούν κάτω από το αμάξωμα του οχήματος. Η φιάλη στη συνέχεια υποβάλλεται διαδοχικά σε εμβάπτιση σε προσομοίωμα άλατος οδού/όξινης βροχής, έκθεση σε άλλα ρευστά, κύκλους πίεσης και έκθεση σε υψηλές και χαμηλές θερμοκρασίες. Στο πέρας αυτής της ακολουθίας δοκιμών, εφαρμόζεται στη φιάλη υδραυλική πίεση μέχρι καταστροφής. Η παραμένουσα αντοχή σε διάρρηξη της φιάλης δεν πρέπει να είναι μικρότερη από το 85 % της ελάχιστης αντοχής διάρρηξης σχεδιασμού.
 H.3. Εγκατάσταση και προετοιμασία της φιάλης
 Η φιάλη πρέπει να δοκιμάζεται σε συνθήκη αντιπροσωπευτική της εγκατεστημένης γεωμετρίας περιλαμβανομένης της επένδυσης (αν υπάρχει), των βραχιόνων στήριξης, των φλαντζών και των συνδέσμων που έχουν την ίδια διάρθρωση στεγανότητας (π.χ. σπειρωτές ενώσεις) με εκείνη που χρησιμοποιείται κατά τη λειτουργία της φιάλης. Οι βραχίονες στήριξης μπορούν να βαφούν ή να επενδυθούν πριν εγκατασταθούν για τη δοκιμή εμβάπτισης εφόσον είναι βαμμένοι ή επενδυμένοι πριν εγκατασταθούν στο όχημα.
 Οι φιάλες θα δοκιμάζονται σε οριζόντια θέση και θα διαχωρίζονται από τον μεσαίο οριζόντιο άξονά τους σε ανώτερο και κατώτερο τμήμα. Το κατώτερο τμήμα της φιάλης θα εμβαπτίζεται εναλλάξ σε περιβάλλον άλατος οδού/όξινης βροχής και θερμαινόμενο ή ψυχόμενο αέρα.
 Το ανώτερο τμήμα θα διαιρείται σε 5 διακεκριμένες ζώνες σημαδεμένες για την προετοιμασία και την έκθεση στα ρευστά. Οι ζώνες θα έχουν ονομαστική διάμετρο 100 χιλιοστά. Οι ζώνες δεν πρέπει να αλληλεπικαλύπτονται στην επιφάνεια της φιάλης. Για να είναι κατάλληλες για δοκιμές, οι ζώνες δεν χρειάζεται να προσανατολίζονται κατά μήκος μιας μόνο γραμμής, αλλά δεν πρέπει να υπερκαλύπτουν το εμβαπτισμένο τμήμα της φιάλης.
 Αν και η προετοιμασία και η έκθεση σε ρευστά εκτελείται στο κυλινδρικό τμήμα της φιάλης, ολόκληρη η φιάλη, περιλαμβανομένων των θολωτών μερών, θα πρέπει να είναι εξίσου ανθεκτική στα περιβάλλοντα έκθεσης με τις εκτιθέμενες περιοχές.
 Σχήμα Η.1
 Προσανατολισμός της φιάλης και διάταξη των ζωνών έκθεσης
 H.4. Συσκευές προετοιμασίας
 Για την προετοιμασία της υπό δοκιμή φιάλης με προσβολή από εκκρεμές και χαλίκι, απαιτούνται οι ακόλουθες συσκευές:
 α) Προσβολή από εκκρεμές
 Το προσκρούον σώμα πρέπει να είναι από χάλυβα και να έχει το σχήμα πυραμίδας της οποίας οι όψεις είναι ισόπλευρα τρίγωνα, η βάση τετράγωνο και η κορυφή και οι ακμές στρογγυλεμένες με ακτίνα 3 mm. Το κέντρο πρόσκρουσης του εκκρεμούς πρέπει να συμπίπτει με το κέντρο βάρους της πυραμίδας. Η απόστασή της από τον άξονα περιστροφής του εκκρεμούς πρέπει να είναι 1 μέτρο. Η συνολική μάζα του εκκρεμούς στο κέντρο πρόσκρουσης πρέπει να είναι 15 kg. Η


text:
ενέργεια του εκκρεμούς τη στιγμή της πρόσκρουσης δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 30 Nm και όσο το δυνατό πλησιέστερη στην τιμή αυτή.
 Κατά την πρόσκρουση του εκκρεμούς, η φιάλη πρέπει να συγκρατείται στη θέση της με τις κεφαλές στήριξης ή με τους προβλεπόμενους βραχίονες τοποθέτησης.
 β) Προσβολή από χαλίκι
 Μηχανή κατασκευασμένη σύμφωνα με τις προδιαγραφές σχεδιασμού που απεικονίζονται στο σχήμα Η.2. Η διαδικασία λειτουργίας του εξοπλισμού πρέπει να ακολουθεί εκείνη που περιγράφεται στο πρότυπο ASTM D3170, Πρότυπη Μέθοδος Δοκιμής για την Αντοχή σε Ρίνισμα Επενδύσεων με την εξαίρεση ότι η φιάλη μπορεί να βρίσκεται σε θερμοκρασία περιβάλλοντος κατά την προσβολή από χαλίκι.
 γ) Χαλίκι
 Αλλουβιακό χαλίκι οδοστρωμάτων που διέρχεται από κόσκινο με ανοίγματα των 16 mm αλλά συγκρατείται από κόσκινο με ανοίγματα των 9,5 mm. Κάθε εφαρμογή συνίσταται στην προσβολή με 550 ml κοσκινισμένου χαλικιού (περίπου 250 έως 300 χαλίκια).
 Σχήμα Η.2
 Δοκιμή προσβολής με χαλίκι
 H.5. Περιβάλλοντα έκθεσης
 α) Περιβάλλον εμβάπτισης
 Στο συγκεκριμένο στάδιο της ακολουθίας δοκιμών (πίνακας 1) η φιάλη προσανατολίζεται οριζόντια με το κατώτερο τρίτο της διαμέτρου της εμβαπτισμένο σε υδατικό διάλυμα προσομοίωσης όξινης βροχής/άλατος οδού. Το διάλυμα θα περιέχει τα ακόλουθα συστατικά:
 Απιονισμένο νερό.
 Χλωριούχο νάτριο
 :
 2,5 % κατά βάρος ± 0,1 %.
 Χλωριούχο ασβέστιο
 :
 2,5 % κατά βάρος ± 0,1 %.
 Θειικό οξύ
 :
 Επαρκούς περιεκτικότητας για την επίτευξη διαλύματος με pH 4,0 ± 0,2.
 Η στάθμη του διαλύματος και το pH πρέπει να ρυθμίζονται πριν από κάθε βήμα δοκιμής που χρησιμοποιεί αυτό το υγρό.
 Η θερμοκρασία του λουτρού πρέπει να είναι 21 ± 5 °C. Κατά την εμβάπτιση το μη βυθισμένο τμήμα της φιάλης πρέπει να βρίσκεται στον περιβάλλοντα αέρα.
 β) Έκθεση σε άλλα ρευστά
 Στο κατάλληλο στάδιο της ακολουθίας δοκιμών (πίνακας 1) κάθε σημαδεμένη ζώνη πρέπει να εκτίθεται σε ένα από πέντε διαλύματα για 30 λεπτά. Πρέπει να χρησιμοποιείται το ίδιο περιβάλλον για κάθε θέση καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής. Τα διαλύματα είναι:
 Θειικό οξύ:
 διάλυμα 19 % κατ’ όγκο σε νερό.
 Υδροξείδιο νατρίου:
 διάλυμα 25 % κατά βάρος σε νερό.
 Μεθανόλη/βενζίνη:
 συγκεντρώσεις 30-70 %.
 Νιτρικό αμμώνιο:
 διάλυμα 28 % κατά βάρος σε νερό.
 Ρευστό υαλοκαθαριστήρων.
 Όταν εκτίθεται το δοκίμιο, είναι προσανατολισμένο με την εκτιθέμενη περιοχή από πάνω. Πάνω στην εκτιθέμενη περιοχή τοποθετείται μια μονή στρώση υαλοβάμβακα (πάχους περίπου 0,5 mm) κομμένη στις κατάλληλες διαστάσεις (γάζα). Με τη βοήθεια ενός σταγονόμετρου ρίξτε στην εκτιθέμενη περιοχή 5 ml ρευστού δοκιμής. Αφαιρέστε τη γάζα αφού τεθεί η φιάλη υπό πίεση για 30 λεπτά.
 H.6. Συνθήκες δοκιμής
 α) Κύκλος πίεσης
 Όπως ορίζεται στην ακολουθία δοκιμής, η φιάλη πρέπει να υποβάλλεται υδραυλικά σε κύκλο πίεσης μεταξύ 2 MPa ή λιγότερο και 26 MPa ή περισσότερο. Ο συνολικός κύκλος δεν πρέπει να είναι μικρότερος από 66 δευτερόλεπτα και θα περιλαμβάνει διατήρηση τουλάχιστον για 60 δευτερόλεπτα στα 26 MPa. Η ονομαστική διεργασία του κύκλου θα είναι:
 Αύξηση από ≤ 20 MPa έως ≥ 26 MPa·
 Διατήρηση σε ≥ 26 MPa για 60 δευτερόλεπτα τουλάχιστον·
 Μείωση από ≥ 26 MPa έως ≤ 2 MPa·
 Συνολικός ελάχιστος χρόνος κύκλου: 66 δευτερόλεπτα.
 β) Πίεση κατά την έκθεση σε


text:
άλλα ρευστά
 Μετά την εφαρμογή των άλλων ρευστών, η φιάλη πρέπει να υποβάλλεται σε πίεση μέχρι τουλάχιστον 26 MPa για τουλάχιστον 30 λεπτά.
 γ) Έκθεση σε υψηλή και χαμηλή θερμοκρασία
 Όπως ορίζεται στην ακολουθία δοκιμής, ολόκληρη η φιάλη πρέπει να εκτίθεται σε αέρα υψηλής ή χαμηλής θερμοκρασίας σε επαφή με την εξωτερική επιφάνεια. Ο ψυχρός αέρας πρέπει να είναι – 40 °C ή λιγότερο και ο θερμός αέρας 82 °C ± 5 °C. Για την έκθεση στη χαμηλή θερμοκρασία, η θερμοκρασία του ρευστού φιαλών τύπου ΠΦΑ-1 πρέπει να παρακολουθείται με τη χρήση θερμοστοιχείου εγκατεστημένου μέσα στη φιάλη για να εξασφαλίζεται ότι η θερμοκρασία αυτή παραμένει στους – 40 °C ή χαμηλότερα.
 H.7. Διαδικασία δοκιμής
 α) Προετοιμασία της φιάλης
 Κάθε μία από τις πέντε ζώνες που έχουν σημειωθεί για έκθεση σε άλλα ρευστά και το ανώτερο τμήμα της φιάλης πρέπει να υποβληθούν σε προετοιμασία με μια μόνο πρόσκρουση της κορυφής του σώματος του εκκρεμούς στο γεωμετρικό τους κέντρο. Μετά την πρόσκρουση, οι πέντε ζώνες πρέπει να υποστούν περαιτέρω προετοιμασία με προσβολή από χαλίκι.
 Το κεντρικό τμήμα του πυθμένα της φιάλης που θα εμβαπτιστεί πρέπει να υποβληθεί σε προετοιμασία με πρόσκρουση της κορυφής του σώματος του εκκρεμούς σε τρεις θέσεις που απέχουν μεταξύ τους περίπου 150 mm.
 Μετά την πρόσκρουση, το ίδιο κεντρικό τμήμα που προσβλήθηκε, πρέπει να υποστεί περαιτέρω προσβολή από χαλίκι.
 Κατά την προετοιμασία, η φιάλη δεν πρέπει να βρίσκεται υπό πίεση.
 β) Ακολουθία δοκιμής και κύκλοι
 Η ακολουθία της περιβαλλοντικής έκθεσης, οι κύκλοι πίεσης και η θερμοκρασία που πρέπει να χρησιμοποιείται ορίζονται στον πίνακα 1.
 Η επιφάνεια της φιάλης δεν πρέπει να πλένεται ή να σκουπίζεται μεταξύ των διαφόρων βημάτων δοκιμής.
 H.8. Αποδεκτά αποτελέσματα
 Μετά την ανωτέρω ακολουθία δοκιμής, η φιάλη πρέπει να υποβληθεί σε υδραυλική δοκιμασία μέχρι καταστροφής σύμφωνα με τη διαδικασία της παραγράφου Α.12. Η πίεση διάρρηξης της φιάλης δεν πρέπει να είναι μικρότερη από το 85 % της ελάχιστης πίεσης διάρρηξης σχεδιασμού.
 Πίνακας Η.1
 Συνθήκες και ακολουθία δοκιμής
 Βήματα δοκιμής
 Περιβάλλοντα έκθεσης
 Αριθμός κύκλων πίεσης
 Θερμοκρασία
 1
 Άλλα ρευστά
 —
 Περιβάλλοντος
 2
 Εμβάπτιση
 1 875
 Περιβάλλοντος
 3
 Αέρας
 1 875
 Υψηλή
 4
 Άλλα ρευστά
 —
 Περιβάλλοντος
 5
 Εμβάπτιση
 1 875
 Περιβάλλοντος
 6
 Αέρας
 3 750
 Χαμηλή
 7
 Άλλα ρευστά
 —
 Περιβάλλοντος
 8
 Εμβάπτιση
 1 875
 Περιβάλλοντος
 9
 Αέρας
 1 875
 Υψηλή
 10
 Άλλα ρευστά
 —
 Περιβάλλοντος
 11
 Εμβάπτιση
 1 875
 Περιβάλλοντος
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4A
 Διατάξεις σχετικές με την έγκριση της αυτόματης βαλβίδας, της βαλβίδας αντεπιστροφής, της βαλβίδας εκτόνωσης της πίεσης, της διάταξης εκτόνωσης της πίεσης (ενεργοποιούμενης από τη θερμοκρασία), της βαλβίδας υπερχείλισης, της χειροκίνητης βαλβίδας και της διάταξης εκτόνωσης της πίεσης (ενεργοποιούμενης από την πίεση)
 1. Ο σκοπός του παρόντος παραρτήματος είναι ο καθορισμός των διατάξεων που αφορούν την έγκριση της αυτόματης βαλβίδας, της βαλβίδας αντεπιστροφής, της βαλβίδας εκτόνωσης της πίεσης, της διάταξης εκτόνωσης της πίεσης και της βαλβίδας υπερχείλισης.
 2. Η αυτόματη βαλβίδα
 2.1. Τα υλικά που συνθέτουν την αυτόματη βαλβίδα και βρίσκονται σε επαφή με το ΠΦΑ κατά τη λειτουργία, πρέπει να είναι συμβατά με το ΠΦΑ δοκιμής. Για να επαληθευτεί η συμβατότητα αυτή, πρέπει


text:
να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο παράρτημα 5Δ.
 2.2. Προδιαγραφές λειτουργίας
 2.2.1. Η αυτόματη βαλβίδα πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να αντέχει πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) χωρίς διαρροή ή παραμόρφωση.
 2.2.2. Η αυτόματη βαλβίδα πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να είναι στεγανή σε πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) (βλέπε παράρτημα 5Β).
 2.2.3. Η αυτόματη βαλβίδα, όταν είναι στην κανονική θέση χρήσης που προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή, υποβάλλεται σε 20 000 κύκλους λειτουργίας· στη συνέχεια απενεργοποιείται. Η αυτόματη βαλβίδα πρέπει να παραμένει στεγανή σε πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) (βλέπε παράρτημα 5Β).
 2.2.4. Η αυτόματη βαλβίδα πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 2.3. Το ηλεκτρικό σύστημα, αν υπάρχει, πρέπει να είναι μονωμένο από το σώμα της αυτόματης βαλβίδας. Η αντίσταση μόνωσης πρέπει να είναι > 10 ΜΩ.
 2.4. Η αυτόματη βαλβίδα που ενεργοποιείται με ηλεκτρικό ρεύμα πρέπει να είναι στην «κλειστή» θέση όταν διακόπτεται το ηλεκτρικό ρεύμα.
 2.5. Η αυτόματη βαλβίδα πρέπει να συμμορφώνεται με τις διαδικασίες δοκιμής για την κατηγορία εξαρτήματος που προσδιορίζεται σύμφωνα με το σχήμα 1-1 της παραγράφου 2 του παρόντος κανονισμού.
 3. Η βαλβίδα αντεπιστροφής
 3.1. Τα υλικά που συνθέτουν τη βαλβίδα αντεπιστροφής και βρίσκονται σε επαφή με το ΠΦΑ κατά τη λειτουργία, πρέπει να είναι συμβατά με το ΠΦΑ δοκιμής. Για να επαληθευτεί η συμβατότητα αυτή, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο παράρτημα 5Δ.
 3.2. Προδιαγραφές λειτουργίας
 3.2.1. Η βαλβίδα αντεπιστροφής πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να αντέχει πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) χωρίς διαρροή ή παραμόρφωση.
 3.2.2. Η βαλβίδα αντεπιστροφής πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να είναι στεγανή (προς το εξωτερικό περιβάλλον) σε πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) (βλέπε παράρτημα 5Β).
 3.2.3. Η βαλβίδα αντεπιστροφής, όταν είναι στην κανονική θέση χρήσης που προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή, υποβάλλεται σε 20 000 κύκλους λειτουργίας· στη συνέχεια απενεργοποιείται. Η βαλβίδα αντεπιστροφής πρέπει να παραμένει στεγανή σε πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) (βλέπε παράρτημα 5Β).
 3.2.4. Η βαλβίδα αντεπιστροφής πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 3.3. Η βαλβίδα αντεπιστροφής πρέπει να συμμορφώνεται με τις διαδικασίες δοκιμής για την κατηγορία εξαρτήματος που προσδιορίζεται σύμφωνα με το σχήμα 1-1 της παραγράφου 2 του παρόντος κανονισμού.
 4. Βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης και διάταξη εκτόνωσης της πίεσης
 4.1. Τα υλικά που συνθέτουν τη βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης και τη διάταξη εκτόνωσης της πίεσης και βρίσκονται σε επαφή με το ΠΦΑ κατά τη λειτουργία, πρέπει να είναι συμβατά με το ΠΦΑ δοκιμής. Για να επαληθευτεί η συμβατότητα αυτή, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο παράρτημα 5Δ.
 4.2. Προδιαγραφές λειτουργίας
 4.2.1. Η βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης και η διάταξη εκτόνωσης της πίεσης της κατηγορίας 0 πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένες ώστε να αντέχουν πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa).
 4.2.2. Η βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης και η διάταξη εκτόνωσης της πίεσης της κατηγορίας 1 πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένες ώστε να είναι στεγανές σε


text:
πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) με την έξοδο κλειστή (βλέπε παράρτημα 5Β).
 4.2.3. Η βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης της κατηγορίας 1 και της κατηγορίας 2 πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να είναι στεγανή σε πίεση διπλάσια της πίεσης εργασίας με τις εξόδους κλειστές.
 4.2.4. Η διάταξη εκτόνωσης της πίεσης πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να ανοίγει η ασφάλεια σε θερμοκρασία 110 ± 10 °C.
 4.2.5. Η βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης της κατηγορίας 0 πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασίες από - 40 °C έως 85 °C.
 4.3. Η βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης και η διάταξη εκτόνωσης της πίεσης πρέπει να συμμορφώνονται με τις διαδικασίες δοκιμής για την κατηγορία εξαρτήματος που καθορίζεται σύμφωνα με το σχήμα 1-1 της παραγράφου 2 του παρόντος κανονισμού.
 5. Η βαλβίδα υπερχείλισης
 5.1. Τα υλικά που συνθέτουν τη βαλβίδα υπερχείλισης και βρίσκονται σε επαφή με το ΠΦΑ κατά τη λειτουργία, πρέπει να είναι συμβατά με το ΠΦΑ δοκιμής. Για να επαληθευτεί η συμβατότητα αυτή, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο παράρτημα 5Δ.
 5.2. Προδιαγραφές λειτουργίας
 5.2.1. Η βαλβίδα υπερχείλισης, όταν δεν είναι ενσωματωμένη στη φιάλη, πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να αντέχει πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa).
 5.2.2. Η βαλβίδα υπερχείλισης πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να είναι στεγανή σε πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa).
 5.2.3. Η βαλβίδα υπερχείλισης πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 5.3. Η βαλβίδα υπερχείλισης πρέπει να εγκαθίσταται μέσα στη δεξαμενή καυσίμου.
 5.4. Η βαλβίδα υπερχείλισης πρέπει να είναι σχεδιασμένη με παρακαμπτήριο αγωγό για να καθίσταται δυνατή η εξίσωση των πιέσεων.
 5.5. Η βαλβίδα υπερχείλισης πρέπει να διακόπτει τη ροή σε διαφορά πίεσης διά μέσου της βαλβίδας 650 kPa.
 5.6. Όταν η βαλβίδα υπερχείλισης είναι στη θέση διακοπής, η ροή μέσω του παρακαμπτηρίου αγωγού δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,05 m3/min σε διαφορική πίεση 10 000 kPa.
 5.7. Η διάταξη πρέπει να συμμορφώνεται με τις διαδικασίες δοκιμής για την κατηγορία εξαρτημάτων που ορίζεται στο σχήμα 1-1 της παραγράφου 2 του παρόντος κανονισμού, εκτός των δοκιμών υπερπίεσης, εξωτερικής διαρροής, αντοχής σε ξηρή θέρμανση και γήρανσης στο όζον.
 6. Η χειροκίνητη βαλβίδα
 6.1. Η διάταξη χειροκίνητης βαλβίδας της κατηγορίας 0 πρέπει να είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να αντέχει πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας.
 6.2. Η διάταξη χειροκίνητης βαλβίδας της κατηγορίας 0 πρέπει να είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασία από μείον 40 °C έως 85 °C.
 6.3. Απαιτήσεις της διάταξης χειροκίνητης βαλβίδας
 Ένα δοκίμιο πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή κόπωσης με ρυθμό κύκλου πίεσης που να μην υπερβαίνει τους 4 κύκλους ανά λεπτό ως ακολούθως:
 i)
 διατήρηση στους 20 °C, ενώ υποβάλλεται σε κύκλο πίεσης μεταξύ 2 ΜΡa και 26 ΜΡa για 2 000 κύκλους.
 7. Διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (ενεργοποιούμενη από την πίεση)
 7.1. Τα υλικά που συνθέτουν τη διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (PRD) (ενεργοποιούμενη από την πίεση) και βρίσκονται σε επαφή με το ΠΦΑ κατά τη λειτουργία, πρέπει να είναι συμβατά με το ΠΦΑ


text:
δοκιμής. Για να επαληθευτεί η συμβατότητα αυτή, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο παράρτημα 5Δ.
 7.2. Προδιαγραφές λειτουργίας
 7.2.1. Η διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (ενεργοποιούμενη από την πίεση) της κατηγορίας 0 πρέπει να είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασίες όπως ορίζονται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 7.2.2. Η πίεση διάρρηξης πρέπει να είναι 34 MPa ± 10 τοις εκατό σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και στη μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 7.3. Η διάταξη πρέπει να συμμορφώνεται με τις διαδικασίες δοκιμής για τα εξαρτήματα της κατηγορίας που ορίζεται στο σχήμα της εικόνας 1-1 της παραγράφου 2 του παρόντος κανονισμού, εκτός των δοκιμών υπερπίεσης, εσωτερικής διαρροής και εξωτερικής διαρροής.
 7.4. Απαιτήσεις για τη διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (PRD) (ενεργοποιούμενη από την πίεση)
 7.4.1. Συνεχής λειτουργία
 7.4.1.1. Διαδικασία δοκιμής
 Εφαρμόζεται στη διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (PRD) (ενεργοποιούμενη από την πίεση), σύμφωνα με τον πίνακα 3, κύκλος πίεσης με νερό μεταξύ 10 τοις εκατό και 100 τοις εκατό της πίεσης εργασίας, με κυκλικό ρυθμό 10 κύκλων ανά λεπτό κατ’ ανώτατο όριο και θερμοκρασία 82 °C ± 2 °C ή 57 °C ± 2 °C.
 Πίνακας 3
 Θερμοκρασίες και κύκλοι δοκιμής
 Θερμοκρασία [°C]
 Κύκλοι
 82
 2 000
 57
 18 000
 7.4.1.2. Απαιτήσεις
 7.4.1.2.1.
 Κατά την ολοκλήρωση της δοκιμής, το εξάρτημα δεν πρέπει να παρουσιάζει διαρροή περισσότερο από 15 cm3/ώρα όταν υποβάλλεται σε πίεση αερίου ίση με τη μέγιστη πίεση εργασίας σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και στη μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 7.4.1.2.2.
 Κατά την ολοκλήρωση της δοκιμής, η πίεση διάρρηξης στη διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (PRD) (ενεργοποιούμενη από την πίεση) πρέπει να είναι 34 MPa ± 10 τοις εκατό σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και στη μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 7.4.2. Δοκιμή αντοχής στη διάβρωση
 7.4.2.1. Διαδικασία δοκιμής
 Η διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (PRD) (ενεργοποιούμενη από την πίεση) υποβάλλεται στη διαδικασία δοκιμής που περιγράφεται στο παράρτημα 5Ε, εκτός από τη δοκιμή διαρροής.
 7.4.2.2. Απαιτήσεις
 7.4.2.2.1.
 Κατά την ολοκλήρωση της δοκιμής, το εξάρτημα δεν πρέπει να παρουσιάζει διαρροή περισσότερο από 15 cm3/ώρα όταν υποβάλλεται σε πίεση αερίου ίση με τη μέγιστη πίεση εργασίας σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και στη μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 7.4.2.2.2.
 Κατά την ολοκλήρωση της δοκιμής, η πίεση διάρρηξης στη διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (PRD) (ενεργοποιούμενη από την πίεση) πρέπει να είναι 34 MPa ± 10 τοις εκατό σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και στη μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4B
 ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΕΥΚΑΜΠΤΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΚΑΥΣΙΜΟΥ H ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ ΣΩΛΗΝΩΝ
 Πεδίο εφαρμογής
 Αντικείμενο του παρόντος παραρτήματος είναι ο καθορισμός των διατάξεων που αφορούν την έγκριση εύκαμπτων ελαστικών σωλήνων που προορίζονται για χρήση με το ΠΦΑ.
 Το παρόν παράρτημα καλύπτει τρεις τύπους εύκαμπτων ελαστικών σωλήνων:
 i)
 Ελαστικοί σωλήνες υψηλής πίεσης (κατηγορία 0),
 ii)
 Ελαστικοί σωλήνες μέσης πίεσης (κατηγορία 1),
 iii)
 Ελαστικοί σωλήνες χαμηλής πίεσης (κατηγορία 2)
 1. ΕΛΑΣΤΙΚΟΙ ΣΩΛΗΝΕΣ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ, ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 0
 1.1. Γενικές προδιαγραφές
 1.1.1. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε μέγιστη πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa).
 1.1.2. Ο


text:
ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 1.1.3. Η εσωτερική διάμετρος πρέπει να είναι σύμφωνη με τον πίνακα 1 του προτύπου ISO 1307.
 1.2. Κατασκευή ελαστικού σωλήνα
 1.2.1. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να φέρει ενσωματωμένο λείο αγωγό και κάλυμμα από κατάλληλο συνθετικό υλικό, ενισχυμένο με ένα ή περισσότερα ενδιάμεσα στρώματα.
 1.2.2. Τα ενδιάμεσα στρώματα ενίσχυσης πρέπει να προστατεύονται από διάβρωση με κάλυμμα.
 Αν χρησιμοποιείται ως ενδιάμεσο στρώμα ενίσχυσης υλικό ανθεκτικό στη διάβρωση (π.χ. ανοξείδωτος χάλυβας) δεν χρειάζεται κάλυμμα.
 1.2.3. Η εσωτερική επένδυση και το κάλυμμα πρέπει να είναι λεία και ελεύθερα από πόρους, οπές και ξένα στοιχεία.
 Διάτρηση που υπάρχει σκόπιμα στο κάλυμμα δεν πρέπει να θεωρείται ως ατέλεια.
 1.2.4. Το κάλυμμα πρέπει να είναι σκόπιμα διάτρητο για την αποφυγή σχηματισμού φυσαλίδων.
 1.2.5. Όταν το κάλυμμα είναι διάτρητο και το ενδιάμεσο στρώμα είναι κατασκευασμένο από υλικό μη ανθεκτικό στη διάβρωση, το ενδιάμεσο στρώμα πρέπει να προστατεύεται από διάβρωση.
 1.3. Προδιαγραφές και δοκιμές της εσωτερικής επένδυσης
 1.3.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 1.3.1.1.
 Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 37. Η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 20 MPa και η επιμήκυνση κατά τη θραύση όχι μικρότερη από 250 %.
 1.3.1.2.
 Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 μέσο: n-πεντάνιο
 ii)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)
 iii)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 20 %
 ii)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 25 %
 iii)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 30 %
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 1.3.1.3.
 Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C).
 ii)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με την παράγραφο 1.3.1.1.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 35 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την αντοχή σε εφελκυσμό υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 1.3.2. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση ειδικά για το θερμοπλαστικό υλικό.
 1.3.2.1.
 Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 527-2 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 τύπος δοκιμίου: τύπος 1 BA.
 ii)
 ταχύτητα εφελκυσμού: 20 mm/min.
 Το υλικό πρέπει να εκτίθεται επί 21 τουλάχιστον ημέρες σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % πριν από την υποβολή στη δοκιμή.
 Απαιτήσεις:
 i)
 η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει


text:
να είναι μικρότερη από 20 MPa·
 ii)
 η επιμήκυνση κατά τη θραύση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 100 %.
 1.3.2.2.
 Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 μέσο: n-πεντάνιο.
 ii)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817).
 iii)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 2 %·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 10 %·
 iii)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 10 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 1.3.2.3.
 Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 ii)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με την παράγραφο 1.3.2.1.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 35 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την αντοχή σε εφελκυσμό υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 1.4. Προδιαγραφές και μέθοδος δοκιμής του καλύμματος
 1.4.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 1.4.1.1.
 Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 37. Η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 10 MPa και η επιμήκυνση κατά τη θραύση όχι μικρότερη από 250 %.
 1.4.1.2.
 Αντοχή σε n-εξάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 μέσο: n-εξάνιο
 ii)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)
 iii)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 30 %
 ii)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό 35 %
 iii)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση 35 %
 1.4.1.3.
 Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C).
 ii)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με την παράγραφο 1.4.1.1.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 35 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την αντοχή σε εφελκυσμό υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 1.4.2. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση ειδικά για το θερμοπλαστικό υλικό.
 1.4.2.1.
 Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 527-2 με τις ακόλουθες


text:
συνθήκες:
 i)
 τύπος δοκιμίου: τύπος 1 BA.
 ii)
 ταχύτητα εφελκυσμού: 20 mm/min.
 Το υλικό πρέπει να εκτίθεται επί 21 τουλάχιστον ημέρες σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % πριν από την υποβολή στη δοκιμή.
 Απαιτήσεις:
 i)
 η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 20 MPa·
 ii)
 η επιμήκυνση κατά τη θραύση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 100 %.
 1.4.2.2.
 Αντοχή σε n-εξάνιο κατά ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 μέσο: n-εξάνιο.
 ii)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817).
 iii)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 2 %·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 10 %·
 iii)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 10 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 1.4.2.3.
 Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 ii)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με την παράγραφο 1.4.2.1.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 20 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την αντοχή σε εφελκυσμό υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 50 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 1.4.3. Αντοχή στο όζον
 1.4.3.1.
 Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1431/1.
 1.4.3.2.
 Τα δοκίμια, τα οποία πρόκειται να υποστούν επιμήκυνση 20 %, πρέπει να εκτεθούν σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C με συγκέντρωση όζοντος 50 μέρη στα 100 000 000 για 120 ώρες.
 1.4.3.3.
 Δεν επιτρέπεται καμιά ρωγμή στα δοκίμια.
 1.5. Προδιαγραφές για μη συζευγμένους ελαστικούς σωλήνες
 1.5.1. Αεροστεγανότητα (διαπερατότητα)
 1.5.1.1.
 Ελαστικός σωλήνας με ελεύθερο μήκος 1 m συνδέεται σε δεξαμενή καυσίμου που περιέχει υγρό προπάνιο σε θερμοκρασία 23° ± 2 °C.
 1.5.1.2.
 Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 4080.
 1.5.1.3.
 Η διαρροή διά μέσου του τοιχώματος του ελαστικού σωλήνα δεν πρέπει να ξεπερνά τα 95 cm3 ανά μέτρο σωλήνα ανά 24ωρο.
 1.5.2. Αντοχή σε χαμηλή θερμοκρασία
 1.5.2.1.
 Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 4672/1978, μέθοδος Β.
 1.5.2.2.
 Θερμοκρασία δοκιμής: – 40 °C ± 3 °C ή – 20 °C ± 3 °C, κατά περίπτωση.
 1.5.2.3.
 Δεν επιτρέπεται ρωγμή ή θραύση του σωλήνα.
 1.5.3. Δοκιμή κάμψης
 1.5.3.1.
 Ένας άδειος σωλήνας μήκους περίπου 3,5 m πρέπει να μπορεί να αντέχει την κατωτέρω περιγραφόμενη δοκιμή εναλλασσόμενης κάμψης, όταν εκτελείται 3 000 φορές, χωρίς θραύση. Μετά τη δοκιμή ο σωλήνας πρέπει να είναι σε θέση να αντέχει την πίεση δοκιμής όπως ορίζεται στην παράγραφο 1.5.4.2. Η δοκιμή πρέπει


text:
να διενεργείται τόσο σε καινούριο σωλήνα όσο και σε σωλήνα που έχει υποστεί γήρανση, σύμφωνα με το ISO 188 όπως περιγράφεται στην παράγραφο 1.4.2.3 και στη συνέχεια σύμφωνα με το ISO 1817 όπως περιγράφεται στην παράγραφο 1.4.2.2.
 1.5.3.2.
 Σχήμα 1 (παράδειγμα)
 Εσωτερική διάμετρος ελαστικού σωλήνα
 [mm]
 Ακτίνα κάμψης
 [mm]
 (Σχήμα 1)
 Απόσταση μεταξύ κέντρων
 [mm]
 (Σχήμα 1)
 Κατακόρυφη
 b
 Οριζόντια
 a
 μέχρι 13
 102
 241
 102
 13 έως 16
 153
 356
 153
 από 16 έως 20
 178
 419
 178
 1.5.3.3.
 Η μηχανή δοκιμής (Σχήμα 1) πρέπει να αποτελείται από χαλύβδινο πλαίσιο εφοδιασμένο με δύο ξύλινους τροχούς, με πλάτος ζάντας περίπου 130 mm.
 Η περιφέρεια των τροχών πρέπει να είναι αυλακωτή για την οδήγηση του ελαστικού σωλήνα.
 Η ακτίνα των τροχών, μετρούμενη μέχρι τον πυθμένα της αυλάκωσης, πρέπει να είναι όπως ορίζεται στην παράγραφο 1.5.3.2.
 Τα διαμήκη μεσαία επίπεδα και των δύο τροχών πρέπει να είναι στο ίδιο κατακόρυφο επίπεδο και η απόσταση μεταξύ των κέντρων των τροχών να είναι όπως ορίζεται στην παράγραφο 1.5.3.2.
 Κάθε τροχός πρέπει να μπορεί να περιστρέφεται ελεύθερα γύρω από το κέντρο του.
 Ένας μηχανισμός προώθησης έλκει τον ελαστικό σωλήνα πάνω στους τροχούς με ταχύτητα τεσσάρων πλήρων κινήσεων ανά λεπτό.
 1.5.3.4.
 Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να εγκατασταθεί σε σχήμα S γύρω από τους τροχούς (βλέπε σχήμα 1).
 Το άκρο που κινείται πάνω από τον ανώτερο τροχό πρέπει να είναι εφοδιασμένο με επαρκή μάζα ώστε να επιτυγχάνεται πλήρης σύσφιγξη του σωλήνα γύρω από τους τροχούς. Το τμήμα που κινείται κάτω από τον κατώτερο τροχό συνδέεται στο μηχανισμό κίνησης.
 Ο μηχανισμός πρέπει να είναι ρυθμισμένος έτσι ώστε ο ελαστικός σωλήνας να διανύει συνολική διαδρομή 1,2 m και στις δύο κατευθύνσεις.
 1.5.4. Πίεση υδραυλικής δοκιμής και καθορισμός της ελάχιστης πίεσης διάρρηξης
 1.5.4.1.
 Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 1402.
 1.5.4.2.
 Η πίεση δοκιμής ίση με 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) πρέπει να εφαρμόζεται για 10 λεπτά, χωρίς καμιά διαρροή.
 1.5.4.3.
 Η πίεση διάρρηξης δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 45 MPa.
 1.6. Σύνδεσμοι
 1.6.1. Οι σύνδεσμοι πρέπει να κατασκευάζονται από χάλυβα ή ορείχαλκο και η επιφάνειά τους να είναι ανθεκτική σε διάβρωση.
 1.6.2. Οι σύνδεσμοι πρέπει να είναι τύπου ασφαλείας (δηλαδή να μην αποσυνδέονται εύκολα).
 1.6.2.1.
 Το κινητό περικόχλιο πρέπει να έχει σπείρωμα U.N.F.
 1.6.2.2.
 Ο κώνος στεγάνωσης τύπου κινητού περικοχλίου πρέπει να είναι τύπου ημίσειας κατακόρυφης γωνίας 45°.
 1.6.2.3.
 Οι σύνδεσμοι μπορεί να είναι τύπου κινητού περικοχλίου ή τύπου ταχυσυνδετήρα.
 1.6.2.4.
 Είναι αδύνατον να αποσυνδεθεί ο τύπος ταχυσυνδετήρα χωρίς τη λήψη ειδικών μέτρων ή τη χρήση ειδικών εργαλείων.
 1.7. Συγκρότημα ελαστικού σωλήνα και συνδέσμων
 1.7.1. Η κατασκευή των συνδέσμων πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην είναι αναγκαίο να αφαιρείται το προστατευτικό κάλυμμα εκτός αν η επένδυση του ελαστικού σωλήνα αποτελείται από υλικό ανθεκτικό στη διάβρωση.
 1.7.2. Το συγκρότημα του ελαστικού σωλήνα πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή κρουστικής πίεσης σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1436.
 1.7.2.1.
 Η δοκιμή πρέπει να συμπληρώνεται με κυκλοφορία λαδιού θερμοκρασίας 93 °C και ελάχιστης πίεσης 26 MPa.
 1.7.2.2.
 Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να υποβάλλεται


text:
σε κρουστική πίεση 150 000 φορές.
 1.7.2.3.
 Μετά τη δοκιμή κρουστικής πίεσης, ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να αντέχει την πίεση δοκιμής όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1.5.4.2.
 1.7.3. Αεροστεγανότητα
 1.7.3.1.
 Το συγκρότημα του ελαστικού σωλήνα (ελαστικός σωλήνας με συνδέσμους) πρέπει να αντέχει για πέντε λεπτά πίεση αερίου 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) χωρίς καμιά διαρροή.
 1.8. Σημάνσεις
 1.8.1. Κάθε ελαστικός σωλήνας πρέπει να φέρει, σε διαστήματα όχι μεγαλύτερα των 0,5 m, τις ακόλουθες ευανάγνωστες και ανεξίτηλες αναγνωριστικές σημάνσεις που αποτελούνται από χαρακτήρες, αριθμούς ή σύμβολα.
 1.8.1.1.
 Την εμπορική ονομασία ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή.
 1.8.1.2.
 Το έτος και το μήνα κατασκευής.
 1.8.1.3.
 Τη σήμανση του μεγέθους και του τύπου
 1.8.1.4.
 Το αναγνωριστικό σήμα «ΠΦΑ κατηγορία 0»
 1.8.2. Κάθε σύνδεσμος πρέπει να φέρει την εμπορική ονομασία ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή της συναρμολόγησης.
 2. ΕΛΑΣΤΙΚΟΙ ΣΩΛΗΝΕΣ ΜΕΣΗΣ ΠΙΕΣΗΣ, ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 1
 2.1. Γενικές προδιαγραφές
 2.1.1. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε μέγιστη πίεση εργασίας 3 MPa.
 2.1.2. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 2.1.3. Η εσωτερική διάμετρος πρέπει να είναι σύμφωνη με τον πίνακα 1 του προτύπου ISO 1307.
 2.2. Κατασκευή ελαστικού σωλήνα
 2.2.1. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να φέρει ενσωματωμένο λείο αγωγό και κάλυμμα από κατάλληλο συνθετικό υλικό, ενισχυμένο με ένα ή περισσότερα ενδιάμεσα στρώματα.
 2.2.2. Τα ενδιάμεσα στρώματα ενίσχυσης πρέπει να προστατεύονται από διάβρωση με κάλυμμα.
 Αν χρησιμοποιείται ως ενδιάμεσο στρώμα ενίσχυσης υλικό ανθεκτικό στη διάβρωση (π.χ. ανοξείδωτος χάλυβας) δεν χρειάζεται κάλυμμα.
 2.2.3. Η εσωτερική επένδυση και το κάλυμμα πρέπει να είναι λεία και ελεύθερα από πόρους, οπές και ξένα στοιχεία.
 Διάτρηση που υπάρχει σκόπιμα στο κάλυμμα δεν πρέπει να θεωρείται ως ατέλεια.
 2.3. Προδιαγραφές και δοκιμές της εσωτερικής επένδυσης
 2.3.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 2.3.1.1.
 Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 37. Η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 10 MPa και η επιμήκυνση κατά τη θραύση όχι μικρότερη από 250 %.
 2.3.1.2.
 Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 μέσο: n-πεντάνιο
 ii)
 θερμοκρασία: 23 °23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)
 iii)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 20 %
 ii)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 25 %
 iii)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 30 %
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 2.3.1.3.
 Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C).
 ii)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με την παράγραφο 2.3.1.1.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής


text:
σε εφελκυσμό: 35 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την αντοχή σε εφελκυσμό υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 2.3.2. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση ειδικά για το θερμοπλαστικό υλικό.
 2.3.2.1.
 Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 527-2 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 τύπος δοκιμίου: τύπος 1 BA.
 ii)
 ταχύτητα εφελκυσμού: 20 mm/min.
 Το υλικό πρέπει να εκτίθεται επί 21 τουλάχιστον ημέρες σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % πριν από την υποβολή στη δοκιμή.
 Απαίτηση:
 i)
 η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 20 MPa·
 ii)
 η επιμήκυνση κατά τη θραύση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 100 %.
 2.3.2.2.
 Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 μέσο: n-πεντάνιο.
 ii)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817).
 iii)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 2 %·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 10 %·
 iii)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 10 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 2.3.2.3.
 Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 ii)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με την παράγραφο 2.3.2.1.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 35 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την αντοχή σε εφελκυσμό υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 2.4. Προδιαγραφές και μέθοδος δοκιμής του καλύμματος
 2.4.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 2.4.1.1.
 Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 37. Η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 10 MPa και η επιμήκυνση κατά τη θραύση όχι μικρότερη από 250 %.
 2.4.1.2.
 Αντοχή σε n-εξάνιο κατά ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 μέσο: n-εξάνιο
 ii)
 θερμοκρασία: 23 °23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)
 iii)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 30 %
 ii)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 35 %
 iii)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση 35 %
 2.4.1.3.
 Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 ii)
 περίοδος έκθεσης:


text:
24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με την παράγραφο 2.4.1.1.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 35 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την αντοχή σε εφελκυσμό υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 2.4.2. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση ειδικά για το θερμοπλαστικό υλικό.
 2.4.2.1.
 Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 527-2 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 τύπος δοκιμίου: τύπος 1 BA.
 ii)
 ταχύτητα εφελκυσμού: 20 mm/min.
 Το υλικό πρέπει να εκτίθεται επί 21 τουλάχιστον ημέρες σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % πριν από την υποβολή στη δοκιμή.
 Απαιτήσεις:
 i)
 η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 20 MPa·
 ii)
 η επιμήκυνση κατά τη θραύση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 100 %.
 2.4.2.2.
 Αντοχή σε n-εξάνιο κατά ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 μέσο: n-εξάνιο.
 ii)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817).
 iii)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 2 %·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 10 %·
 iii)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 10 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 2.4.2.3.
 Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C).
 ii)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με την παράγραφο 2.4.2.1.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 20 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την αντοχή σε εφελκυσμό υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 50 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 2.4.3. Αντοχή στο όζον
 2.4.3.1.
 Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1431/1.
 2.4.3.2.
 Τα δοκίμια, τα οποία πρόκειται να υποστούν επιμήκυνση 20 %, πρέπει να εκτεθούν σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C με συγκέντρωση όζοντος 50 μέρη στα 100 000 000 για 120 ώρες.
 2.4.3.3.
 Δεν επιτρέπεται καμιά ρωγμή στα δοκίμια.
 2.5. Προδιαγραφές για μη συζευγμένους ελαστικούς σωλήνες
 2.5.1. Αεροστεγανότητα (διαπερατότητα)
 2.5.1.1.
 Ελαστικός σωλήνας με ελεύθερο μήκος 1 m συνδέεται σε δεξαμενή καυσίμου που περιέχει υγρό προπάνιο σε θερμοκρασία 23° ± 2 °C.
 2.5.1.2.
 Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο


text:
ISO 4080.
 2.5.1.3.
 Η διαρροή διά μέσου του τοιχώματος του ελαστικού σωλήνα δεν πρέπει να ξεπερνά τα 95 cm3 ανά μέτρο σωλήνα ανά 24ωρο.
 2.5.2. Αντοχή σε χαμηλή θερμοκρασία
 2.5.2.1.
 Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 4672/1978, μέθοδος Β.
 2.5.2.2.
 Θερμοκρασία δοκιμής: – 40 °C ± 3 °C ή – 20 °C ± 3 °C, κατά περίπτωση.
 2.5.2.3.
 Δεν επιτρέπεται ρωγμή ή θραύση του σωλήνα.
 2.5.3. Δοκιμή κάμψης
 2.5.3.1.
 Ένας άδειος σωλήνας μήκους περίπου 3,5 m πρέπει να μπορεί να αντέχει την κατωτέρω περιγραφόμενη δοκιμή εναλλασσόμενης κάμψης, όταν εκτελείται 3 000 φορές, χωρίς θραύση. Μετά τη δοκιμή ο σωλήνας πρέπει να είναι σε θέση να αντέχει την πίεση δοκιμής όπως ορίζεται στην παράγραφο 2.5.4.2. Η δοκιμή πρέπει να διενεργείται τόσο σε καινούριο σωλήνα όσο και σε σωλήνα που έχει υποστεί γήρανση, σύμφωνα με το ISO 188 όπως περιγράφεται στην παράγραφο 2.4.2.3 και στη συνέχεια σύμφωνα με το ISO 1817 όπως περιγράφεται στην παράγραφο 2.4.2.2.
 2.5.3.2.
 Σχήμα 2 (παράδειγμα)
 Εσωτερική διάμετρος ελαστικού σωλήνα
 [mm]
 Ακτίνα κάμψης
 [mm]
 (Σχήμα 2)
 Απόσταση μεταξύ κέντρων
 [mm]
 (Σχήμα 2)
 Κατακόρυφη
 b
 Οριζόντια
 a
 μέχρι 13
 102
 241
 102
 13 έως 16
 153
 356
 153
 από 16 έως 20
 178
 419
 178
 2.5.3.3.
 Η μηχανή δοκιμής (Σχήμα 2) πρέπει να αποτελείται από χαλύβδινο πλαίσιο εφοδιασμένο με δύο ξύλινους τροχούς, με πλάτος ζάντας περίπου 130 mm.
 Η περιφέρεια των τροχών πρέπει να είναι αυλακωτή για την οδήγηση του ελαστικού σωλήνα.
 Η ακτίνα των τροχών, μετρούμενη μέχρι τον πυθμένα της αυλάκωσης, πρέπει να είναι όπως ορίζεται στην παράγραφο 2.5.3.2.
 Τα διαμήκη μεσαία επίπεδα και των δύο τροχών πρέπει να είναι στο ίδιο κατακόρυφο επίπεδο και η απόσταση μεταξύ των κέντρων των τροχών να είναι όπως ορίζεται στην παράγραφο 2.5.3.2.
 Κάθε τροχός πρέπει να μπορεί να περιστρέφεται ελεύθερα γύρω από το κέντρο του.
 Ένας μηχανισμός προώθησης έλκει τον ελαστικό σωλήνα πάνω στους τροχούς με ταχύτητα τεσσάρων πλήρων κινήσεων ανά λεπτό.
 2.5.3.4.
 Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να εγκατασταθεί σε σχήμα S γύρω από τους τροχούς (βλέπε σχήμα 2).
 Το άκρο που κινείται πάνω από τον ανώτερο τροχό πρέπει να είναι εφοδιασμένο με επαρκή μάζα ώστε να επιτυγχάνεται πλήρης σύσφιγξη του σωλήνα γύρω από τους τροχούς. Το τμήμα που κινείται κάτω από τον κατώτερο τροχό συνδέεται στο μηχανισμό κίνησης.
 Ο μηχανισμός πρέπει να είναι ρυθμισμένος έτσι ώστε ο ελαστικός σωλήνας να διανύει συνολική διαδρομή 1,2 m και στις δύο κατευθύνσεις.
 2.5.4. Πίεση υδραυλικής δοκιμής
 2.5.4.1.
 Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 1402.
 2.5.4.2.
 Η πίεση δοκιμής των 3 MPa πρέπει να ασκείται για 10 λεπτά, χωρίς καμιά διαρροή.
 2.6. Σύνδεσμοι
 2.6.1. Αν συνδέεται στον ελαστικό σωλήνα σύνδεσμος, πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθες συνθήκες:
 2.6.2. Οι σύνδεσμοι πρέπει να κατασκευάζονται από χάλυβα ή ορείχαλκο και η επιφάνειά τους να είναι ανθεκτική σε διάβρωση.
 2.6.3. Οι σύνδεσμοι πρέπει να είναι τύπου ασφαλείας (δηλαδή να μην αποσυνδέονται εύκολα).
 2.6.4. Οι σύνδεσμοι μπορεί να είναι τύπου κινητού περικοχλίου ή τύπου ταχυσυνδετήρα.
 2.6.5. Είναι αδύνατον να αποσυνδεθεί ο τύπος ταχυσυνδετήρα


text:
χωρίς τη λήψη ειδικών μέτρων ή τη χρήση ειδικών εργαλείων.
 2.7. Συγκρότημα ελαστικού σωλήνα και συνδέσμων
 2.7.1. Η κατασκευή των συνδέσμων πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην είναι αναγκαίο να αφαιρείται το προστατευτικό κάλυμμα εκτός αν η επένδυση του ελαστικού σωλήνα αποτελείται από υλικό ανθεκτικό στη διάβρωση.
 2.7.2. Το συγκρότημα του ελαστικού σωλήνα πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή κρουστικής πίεσης σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1436.
 2.7.2.1.
 Η δοκιμή πρέπει να συμπληρώνεται με κυκλοφορία λαδιού θερμοκρασίας 93 °C και ελάχιστη πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας.
 2.7.2.2.
 Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να υποβάλλεται σε κρουστική πίεση 150 000 φορές.
 2.7.2.3.
 Μετά τη δοκιμή κρουστικής πίεσης, ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να αντέχει την πίεση δοκιμής όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2.5.4.2.
 2.7.3. Αεροστεγανότητα
 2.7.3.1.
 Το συγκρότημα του ελαστικού σωλήνα (ελαστικός σωλήνας με συνδέσμους) πρέπει να αντέχει για πέντε λεπτά πίεση αερίου 3 MPa χωρίς καμιά διαρροή.
 2.8. Σημάνσεις
 2.8.1. Κάθε ελαστικός σωλήνας πρέπει να φέρει, σε διαστήματα όχι μεγαλύτερα των 0,5 m, τις ακόλουθες ευανάγνωστες και ανεξίτηλες αναγνωριστικές σημάνσεις που αποτελούνται από χαρακτήρες, αριθμούς ή σύμβολα.
 2.8.1.1.
 Την εμπορική ονομασία ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή.
 2.8.1.2.
 Το έτος και το μήνα κατασκευής.
 2.8.1.3.
 Τη σήμανση του μεγέθους και του τύπου.
 2.8.1.4.
 Το αναγνωριστικό σήμα «ΠΦΑ κατηγορία 1»
 2.8.2. Κάθε σύνδεσμος πρέπει να φέρει την εμπορική ονομασία ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή της συναρμολόγησης.
 3. ΕΛΑΣΤΙΚΟΙ ΣΩΛΗΝΕΣ ΧΑΜΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ, ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 2
 3.1. Γενικές προδιαγραφές
 3.1.1. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε μέγιστη πίεση εργασίας 450 kPa.
 3.1.2. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 3.1.3. Η εσωτερική διάμετρος πρέπει να είναι σύμφωνη με τον πίνακα 1 του προτύπου ISO 1307.
 3.2. (κενό)
 3.3. Προδιαγραφές και δοκιμές της εσωτερικής επένδυσης
 3.3.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 3.3.1.1.
 Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 37
 Η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 10 MPa και η επιμήκυνση κατά τη θραύση όχι μικρότερη από 250 %.
 3.3.1.2.
 Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 μέσο: n-πεντάνιο
 ii)
 θερμοκρασία: 23 °23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)
 iii)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 20 %
 ii)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 25 %
 iii)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 30 %
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 3.3.1.3.
 Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 ii)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με την παράγραφο 3.3.1.1.


text:
Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 35 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την αντοχή σε εφελκυσμό υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 3.3.2. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση ειδικά για το θερμοπλαστικό υλικό.
 3.3.2.1.
 Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 527-2 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 τύπος δοκιμίου: τύπος 1 BA.
 ii)
 ταχύτητα εφελκυσμού: 20 mm/min.
 Το υλικό πρέπει να εκτίθεται επί 21 τουλάχιστον ημέρες σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % πριν από την υποβολή στη δοκιμή.
 Απαίτηση:
 i)
 η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 20 MPa·
 ii)
 η επιμήκυνση κατά τη θραύση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 100 %.
 3.3.2.2.
 Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 μέσο: n-πεντάνιο.
 ii)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817).
 iii)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 2 %·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 10 %·
 iii)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 10 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 3.3.2.3.
 Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 ii)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με την παράγραφο 3.3.2.1.
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 35 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την αντοχή σε εφελκυσμό υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών·
 ii)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 3.4. Προδιαγραφές και μέθοδος δοκιμής του καλύμματος
 3.4.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 3.4.1.1.
 Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 37
 Η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 10 MPa και η επιμήκυνση κατά τη θραύση όχι μικρότερη από 250 %.
 3.4.1.2.
 Αντοχή σε n-εξάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 μέσο: n-εξάνιο
 ii)
 θερμοκρασία: 23 °23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)
 iii)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες
 Απαιτήσεις:
 i)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 30 %
 ii)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 35 %
 iii)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση 35 %
 3.4.1.3.
 Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 i)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη