text:
του άνθρακα (CO)
 Ο αναλυτής του μονοξειδίου του άνθρακα πρέπει να είναι του τύπου με απορρόφηση μη σκεδαζόμενης υπέρυθρης ακτινοβολίας (NDIR).
 1.4.3.2. Ανάλυση διοξειδίου του άνθρακα (CO2)
 Ο αναλυτής του διοξειδίου του άνθρακα πρέπει να είναι του τύπου με απορρόφηση μη διασκεδαζόμενης υπέρυθρης ακτινοβολίας (NDIR).
 1.4.3.3. Ανάλυση υδρογονανθράκων (HC)
 Ο αναλυτής υδρογονανθράκων πρέπει να είναι θερμαινόμενος ανιχνευτής ιονισμού φλόγας (HFID) με θερμαινόμενο ανιχνευτή, βαλβίδες, σωληνώσεις, κ.λπ., για να διατηρείται η θερμοκρασία του αερίου στους 463 K (190 °C) ± 10 K.
 1.4.3.4. Ανάλυση οξειδίων του αζώτου (NOx)
 Ο αναλυτής των οξειδίων του αζώτου πρέπει να είναι ανιχνευτής χημιφωταύγειας (CLD) ή θερμαινόμενος ανιχνευτής χημιφωταύγειας (HCLD) με μετατροπέα NO2/NO, εφόσον η μέτρηση γίνεται σε ξηρή βάση. Εάν η μέτρηση γίνεται σε υγρή βάση, πρέπει να χρησιμοποιείται HCLD με μετατροπέα διατηρούμενο πάνω από τους 328 K (55 °C), υπό την προϋπόθεση ελέγχου σβέσεως ύδατος (παράρτημα 4α, προσάρτημα 2, παράγραφος 1.9.2.2.).
 Και στις δύο περιπτώσεις, CLD και HCLD, η διαδρομή δειγματοληψίας πρέπει να διατηρείται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 328 K έως 473 K (55 °C έως 200 °C) μέχρι τον μετατροπέα για ξηρή μέτρηση και μέχρι τον αναλυτή για υγρή μέτρηση.
 1.4.4. Μέτρηση του λόγου αέρα προς καύσιμο
 Ο εξοπλισμός μέτρησης του λόγου αέρα προς καύσιμο που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της ροής καυσαερίου, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1.2.5., πρέπει να είναι αισθητήρας λόγου αέρα προς καύσιμο ευρέος φάσματος ή αισθητήρας λάμδα τύπου διοξειδίου του ζιρκονίου.
 Ο αισθητήρας προσαρμόζεται απευθείας στον σωλήνα εξάτμισης, όπου η θερμοκρασία του καυσαερίου είναι αρκετά υψηλή για την εξάλειψη της συμπύκνωσης νερού.
 Η ακρίβεια του αισθητήρα με ενσωματωμένα ηλεκτρονικά όργανα είναι εντός των ακόλουθων ορίων:
 ± 3 % της ένδειξης λ < 2
 ± 5 % της ένδειξης 2 ≤ λ < 5
 ± 10 % της ένδειξης 5 ≤ λ
 Για την επίτευξη της ακρίβειας που ορίζεται παραπάνω, ο αισθητήρας πρέπει να βαθμονομηθεί όπως ορίζεται από τον κατασκευαστή του οργάνου.
 1.4.5. Δειγματοληψία για αέριες εκπομπές
 Οι καθετήρες δειγματοληψίας για εκπομπές αερίων πρέπει να προσαρμόζονται σε απόσταση τουλάχιστον 0,5 m ή τρεις φορές τη διάμετρο του σωλήνα της εξάτμισης -όποιο είναι μεγαλύτερο- πιο πάνω από την έξοδο του συστήματος απαγωγής των καυσαερίων όσο αυτό είναι δυνατόν και αρκετά κοντά στον κινητήρα ώστε να διασφαλίζεται θερμοκρασία καυσαερίων τουλάχιστον 343 K (70 °C) στον καθετήρα.
 Σε περίπτωση πολυκύλινδρου κινητήρα με διακλαδούμενη πολλαπλή εξαγωγή, το στόμιο εισόδου του καθετήρα τοποθετείται σε αρκετή απόσταση κατάντη, έτσι ώστε να διασφαλίζεται αντιπροσωπευτικό δείγμα των μέσων εκπομπών καυσαερίων από το σύνολο των κυλίνδρων. Σε πολυκύλινδρους κινητήρες με διακεκριμένες ομάδες πολλαπλών, όπως σε διάταξη κινητήρα σχήματος «V», επιτρέπεται η λήψη δείγματος από κάθε ομάδα χωριστά και στη συνέχεια ο υπολογισμός των μέσων εκπομπών της εξάτμισης. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλες μέθοδοι, που αποδεδειγμένα συσχετίζονται με τις ανωτέρω. Για τον υπολογισμό των εκπομπών, πρέπει να χρησιμοποιείται η ολική ροή της μάζας των καυσαερίων του κινητήρα.
 Όταν για τον προσδιορισμό των σωματιδίων χρησιμοποιείται σύστημα αραίωσης πλήρους ροής, στα αραιωμένα καυσαέρια μπορούν να προσδιοριστούν και οι εκπομπές αερίων. Οι καθετήρες δειγματοληψίας πρέπει να είναι κοντά στον καθετήρα δειγματοληψίας σωματιδίων στη σήραγγα


text:
αραίωσης (παράρτημα 4A, προσάρτημα 4, παράγραφος 1.2.1.2., DT και παράγραφος 1.2.2., PSP). Μπορούν προαιρετικά να προσδιοριστούν και το CO και CO2 παίρνοντας δείγμα σε ένα σάκο και μετρώντας κατόπιν την συγκέντρωση στον σάκο δειγματοληψίας.
 1.5. Προσδιορισμός των σωματιδίων
 Για τον προσδιορισμό των σωματιδίων απαιτείται σύστημα αραίωσης. Η αραίωση μπορεί να γίνεται ή με σύστημα αραίωσης μερικής ροής ή με σύστημα αραίωσης πλήρους ροής. Η ικανότητα ροής του συστήματος αραίωσης πρέπει να είναι αρκετά μεγάλη ώστε να εξαλείφεται κάθε συμπύκνωση νερού στα συστήματα αραίωσης και δειγματοληψίας και να διατηρείται η θερμοκρασία των αραιωμένων καυσαερίων μεταξύ 315 Κ (42 °C) και 325 K (52 °C) αμέσως πριν (σε αντίθετη προς τη ροή κατεύθυνση) από τους υποδοχείς των φίλτρων. Εάν η υγρασία του αέρα είναι υψηλή, επιτρέπεται η αφύγρανση του αέρα αραίωσης πριν εισέλθει στο σύστημα αραίωσης. Εάν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος είναι κάτω από τους 293 K (20 °C), συνιστάται η προθέρμανση του αέρα αραίωσης πάνω από το θερμοκρασιακό όριο των 303 K (30 °C). Εντούτοις, η θερμοκρασία του αραιωμένου αέρα δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 325 K (52 °C) πριν από την εισαγωγή των καυσαερίων στη σήραγγα αραίωσης.
 Σημείωση: Για τις ζώνες ισχύος έως και την Κ, με τη χρήση κύκλων διακριτής φάσης, η θερμοκρασία του φίλτρου μπορεί να διατηρείται στο επίπεδο ή και κάτω της μέγιστης θερμοκρασίας των 325 K (52 °C) αντί να τηρείται το φάσμα θερμοκρασίας 42 °C έως 52 °C.
 Στα συστήματα αραίωσης μερικής ροής, ο καθετήρας δειγματοληψίας σωματιδίων να προσαρμόζεται κοντά και ανάντη του καθετήρα αερίων όπως ορίζεται στην παράγραφο 4.4 και σύμφωνα με το παράρτημα 4Α, προσάρτημα 4, παράγραφο 1.2.1.1., σχήμα 4-12 EP και SP.
 Το σύστημα αραίωσης μερικής ροής σχεδιάζεται με τρόπο ώστε το ρεύμα των καυσαερίων να χωρίζεται σε δύο μέρη, το μικρότερο από τα οποία αραιώνεται με αέρα και στη συνέχεια χρησιμοποιείται για τη μέτρηση των σωματιδίων. Αποτελεί λοιπόν βασικό παράγοντα η σχέση αραίωσης να προσδιορίζεται επακριβέστατα. Μπορούν να εφαρμόζονται διαφορετικές μέθοδοι χωρισμού, οπότε ο τύπος χωρισμού που χρησιμοποιείται υπαγορεύει σε μεγάλο βαθμό τον υλικό εξοπλισμό και τις διαδικασίες δειγματοληψίας που θα χρησιμοποιηθούν (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 4, παράγραφος 1.2.1.1.)
 Για να προσδιοριστεί η μάζα των σωματιδίων, απαιτείται σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων, φίλτρα δειγματοληψίας σωματιδίων, ζυγός ακρίβειας μικρογραμμαρίου και θάλαμος ζύγισηςελεγχόμενης θερμοκρασίας και υγρασίας.
 Για τη δειγματοληψία των σωματιδίων μπορούν να χρησιμοποιηθούν δύο μέθοδοι:
 α)
 Η μέθοδος του μονού φίλτρου στην οποία χρησιμοποιείται ένα ζεύγος φίλτρων (παράγραφος 1.5.1.3 του προσαρτήματος αυτού) για όλες τις φάσεις του κύκλου δοκιμής. Κατά τη φάση της δειγματοληψίας της δοκιμής σημαντική προσοχή δίδεται στον χρόνο δειγματοληψίας και στη ροή. Εντούτοις, για τον κύκλο της δοκιμής απαιτείται ένα μόνο ζεύγος φίλτρων.
 β)
 Η μέθοδος πολλαπλών φίλτρων επιτάσσει τη χρήση ενός ζεύγους φίλτρων (παράγραφος 1.5.1.3 του προσαρτήματος αυτού) για καθεμία από τις φάσεις του κύκλου δοκιμής. Η μέθοδος αυτή δίνει τη δυνατότητα εφαρμογής ηπιότερων διαδικασιών δειγματοληψίας, χρησιμοποιεί όμως περισσότερα φίλτρα.
 1.5.1. Φίλτρα δειγματοληψίας σωματιδίων
 1.5.1.1. Προδιαγραφές φίλτρων
 Για τις δοκιμές πιστοποίησης απαιτούνται φίλτρα υαλοϊνών επιστρωμένα με φθοράνθρακες ή φίλτρα μεμβρανών που έχουν ως βάση φθοράνθρακες. Για ειδικές εφαρμογές μπορούν να χρησιμοποιηθούν

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
διαφορετικά υλικά φίλτρου. Όλοι οι τύποι φίλτρων πρέπει να έχουν τουλάχιστον 99 % ικανότητα συλλογής 0,3 μm DOP (φθαλικού διοκτυλεστέρα) με ταχύτητα μετώπου αερίου μεταξύ 35 και 100 cm/s. Όταν διενεργούνται δοκιμές συσχετισμού μεταξύ εργαστηρίων ή μεταξύ κατασκευαστή και εγκρίνουσας αρχής, τα χρησιμοποιούμενα φίλτρα πρέπει να είναι ταυτόσημης ποιότητας.
 1.5.1.2. Μέγεθος φίλτρου
 Τα φίλτρα σωματιδίων έχουν ελάχιστη διάμετρο 47 mm (διάμετρος χρώσης 37 mm). Μπορούν να γίνουν δεκτά και φίλτρα μεγαλυτέρων διαμέτρων (παράγραφος 1.5.1.5).
 1.5.1.3. Βασικά και συμπληρωματικά φίλτρα
 Η δειγματοληψία των αραιωμένων καυσαερίων διενεργείται με ζεύγος φίλτρων τοποθετημένων εν σειρά (ένα βασικό και ένα συμπληρωματικό φίλτρο) στη διάρκεια της αλληλουχίας των φάσεων της δοκιμής. Το συμπληρωματικό φίλτρο τοποθετείται σε απόσταση όχι μεγαλύτερη των 100 mm κατάντη του βασικού φίλτρου, χωρίς να βρίσκεται σε επαφή με αυτό. Τα φίλτρα μπορούν να ζυγίζονται χωριστά ή ως ζεύγος με τις πλευρές της χρώσης να εφάπτονται.
 1.5.1.4. Μετωπική ταχύτητα στο φίλτρο
 Θα εξασφαλίζεται ταχύτητα διέλευσης του μετώπου του αερίου μέσω του φίλτρου μεταξύ 35 και 100 cm/s. Η αύξηση της πτώσης της πίεσης μεταξύ της έναρξης και της λήξης της δοκιμής δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 25 kPa.
 1.5.1.5. Φόρτιση φίλτρου
 Η συνιστώμενη ελάχιστη φόρτιση φίλτρου για τα πλέον διαδεδομένα μεγέθη φίλτρου παρουσιάζεται στον ακόλουθο πίνακα. Για μεγαλύτερα μεγέθη φίλτρου, η ελάχιστη φόρτιση φίλτρου πρέπει να είναι 0,065 mg/1 000 mm2 της επιφάνειας του φίλτρου.
 Διάμετρος φίλτρου
 (mm)
 Συνιστώμενη διάμετρος ενεργού περιοχής
 (mm)
 Συνιστώμενη ελάχιστη φόρτιση
 (mg)
 47
 37
 0,11
 70
 60
 0,25
 90
 80
 0,41
 110
 100
 0,62
 Για τη μέθοδο των πολλαπλών φίλτρων, η συνιστώμενη ελάχιστη φόρτιση φίλτρου για το σύνολο των φίλτρων είναι το γινόμενο της ενδεικνυομένης ανωτέρω τιμής και της τετραγωνικής ρίζας του συνολικού αριθμού των φάσεων.
 1.5.2. Θάλαμος ζύγισηςκαι προδιαγραφές αναλυτικού ζυγού
 1.5.2.1. Συνθήκες θαλάμου ζυγίσεως
 Η θερμοκρασία του θαλάμου (ή χώρου) στον οποίο εγκλιματίζονται (σταθεροποιούνται) και ζυγίζονται τα φίλτρα σωματιδίων διατηρείται στους 295 Κ (22 °C) ± 3 Κ καθ’ όλη τη διάρκεια του εγκλιματισμού και της ζύγισηςτων φίλτρων. Η υγρασία διατηρείται σε σημείο δρόσου 282,5 Κ (9,5 °C) ± 3 Κ και η σχετική υγρασία στο 45 Κ ± 8 %.
 1.5.2.2. Ζύγιση φίλτρου αναφοράς
 Το περιβάλλον του θαλάμου (ή της αίθουσας) πρέπει να είναι απαλλαγμένο από τυχόν ξένες ουσίες του περιβάλλοντος (όπως η σκόνη), που θα μπορούσαν να επικαθίσουν στα φίλτρα σωματιδίων κατά τη σταθεροποίησή τους. Διαταραχές των προδιαγραφών της αίθουσας ζύγισης, που περιγράφονται συνοπτικά στην παράγραφο 1.5.2.1., θα επιτρέπονται με την προϋπόθεση ότι η διάρκεια των εν λόγω διαταραχών δεν θα υπερβαίνει τα 30 λεπτά. Οι προδιαγεγραμμένες συνθήκες του χώρου ζύγισηςθα πρέπει να υφίστανται ήδη πριν από την είσοδο του προσωπικού στο χώρο ζυγίσεως. Μέσα σε τέσσερις ώρες, κατά προτίμηση όμως την ίδια χρονική περίοδο με τη ζύγιση των φίλτρων (ζεύγους) δειγματοληψίας, πρέπει να ζυγίζονται τουλάχιστον δύο αχρησιμοποίητα φίλτρα αναφοράς ή ζεύγη φίλτρων αναφοράς. Τα εν λόγω φίλτρα πρέπει να είναι του ιδίου μεγέθους και από το ίδιο υλικό με τα φίλτρα δείγματος.
 Εάν το μέσο βάρος των φίλτρων αναφοράς (ζεύγη φίλτρων αναφοράς) μεταβάλλεται μεταξύ των ζυγίσεων των φίλτρων δείγματος κατά περισσότερο από 10


text:
μg, τότε απορρίπτονται όλα τα φίλτρα δείγματος και η δοκιμή εκπομπών επαναλαμβάνεται.
 Εάν δεν πληρούνται τα κριτήρια σταθερότητας του χώρου ζύγισηςπου αναφέρονται στην παράγραφο 1.5.2.1, η ζύγιση όμως του φίλτρου (ζεύγους) αναφοράς πληροί τα ανωτέρω κριτήρια, ο κατασκευαστής του κινητήρα έχει την επιλογή να αποδεχθεί τα βάρη των φίλτρων δειγματοληψίας ή να ακυρώσει τις δοκιμές, προσαρμόζοντας το σύστημα ελέγχου του χώρου ζύγισηςκαι επαναλαμβάνοντας τη δοκιμή.
 1.5.2.3. Αναλυτικός ζυγός
 Ο αναλυτικός ζυγός που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό των βαρών όλων των φίλτρων πρέπει να έχει ακρίβεια (τυπική απόκλιση) 2 μg και αναλυτική ικανότητα 1 μg (1 ψηφίο = 1 μg), που προσδιορίζεται από τον κατασκευαστή του ζυγού.
 1.5.2.4. Εξάλειψη συνεπειών στατικού ηλεκτρισμού
 Για την εξάλειψη των συνεπειών του στατικού ηλεκτρισμού, τα φίλτρα πριν από τη ζύγιση καθίστανται ουδέτερα π.χ. με ένα εξουδετερωτή πολωνίου ή με κάποια διάταξη παρόμοιας δράσης.
 1.5.3. Πρόσθετες προδιαγραφές για τη μέτρηση σωματιδίων
 Όλα τα μέρη του συστήματος αραίωσης και του συστήματος δειγματοληψίας, από τον σωλήνα της εξάτμισης μέχρι τον υποδοχέα των φίλτρων, που βρίσκονται σε επαφή με πρωτογενή και αραιωμένα καυσαέρια, πρέπει να είναι κατασκευασμένα με τρόπο ώστε να ελαχιστοποιείται η απόθεση ή η αλλοίωση των σωματιδίων. Όλα τα μέρη πρέπει να είναι κατασκευασμένα από ηλεκτρικά αγώγιμα υλικά που να μην αντιδρούν με τα συστατικά του καυσαερίου και να είναι γειωμένα για την παρεμπόδιση τυχόν ηλεκτροστατικών επιδράσεων.
 2. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ (ΔΟΚΙΜΗ NRTC)
 2.1. Εισαγωγή
 Τα αέρια και σωματιδιακά συστατικά που εκπέμπονται από τον κινητήρα που υποβάλλεται σε δοκιμή πρέπει να μετρούνται με τις μεθόδους που περιγράφονται στο προσάρτημα 4 του παραρτήματος 4Α. Οι μέθοδοι του προσαρτήματος 4 του παραρτήματος 4Α περιγράφουν τα συνιστώμενα συστήματα ανάλυσης για τις αέριες εκπομπές (παράγραφος 1.1) και τα συνιστώμενα συστήματα αραίωσης και δειγματοληψίας σωματιδίων (παράγραφος 1.2).
 2.2. Δυναμόμετρο και εξοπλισμός του θαλάμου δοκιμών
 Για τις δοκιμές εκπομπών των κινητήρων με δυναμόμετρο κινητήρων χρησιμοποιείται ο ακόλουθος εξοπλισμός:
 2.2.1. Δυναμόμετρο κινητήρα
 Χρησιμοποιείται δυναμόμετρο κινητήρα με χαρακτηριστικά επαρκή για την εκτέλεση των κύκλων δοκιμών που περιγράφονται στο προσάρτημα 4 του παρόντος παραρτήματος. Τα όργανα για τη μέτρηση της ροπής και των στροφών πρέπει να επιτρέπουν τη μέτρηση της ισχύος μέσα στα δεδομένα όρια. Μπορεί επίσης να είναι αναγκαίοι και ορισμένοι πρόσθετοι υπολογισμοί. Η ακρίβεια του εξοπλισμού μέτρησης είναι τέτοια ώστε να μη υπερβαίνονται οι μέγιστες ανοχές των τιμών του πίνακα 4.
 2.2.2. Λοιπά όργανα
 Χρησιμοποιούνται όργανα για τη μέτρηση της κατανάλωσης καυσίμου, της κατανάλωσης αέρα, της θερμοκρασίας ψυκτικού μέσου και λιπαντικού, της πίεσης των καυσαερίων και αντίθλιψης της πολλαπλής εισαγωγής, της θερμοκρασίας των καυσαερίων, της θερμοκρασίας του αέρα εισαγωγής, της ατμοσφαιρικής πίεσης, της υγρασίας και της θερμοκρασίας καυσίμου ανάλογα με τις απαιτήσεις. Τα όργανα αυτά πρέπει να ικανοποιούν τις απαιτήσεις που απαριθμούνται στον πίνακα 4:
 Πίνακας 4
 Ορθότητα των οργάνων μέτρησης
 Αριθ.
 Όργανο μέτρησης
 Ορθότητα
 1
 Στροφές κινητήρα
 ± 2 % της ένδειξης ή ± 1 % της μέγιστης τιμής του κινητήρα, όποια είναι μεγαλύτερη
 2
 Ροπή
 ± 2 % της ένδειξης ή ± 1 % της μέγιστης τιμής του κινητήρα, όποια είναι μεγαλύτερη
 3
 Κατανάλωση καυσίμων
 ± 2 % της μέγιστης τιμής


text:
του κινητήρα
 4
 Κατανάλωση αέρα
 ± 2 % της ένδειξης ή ± 1 % της μέγιστης τιμής του κινητήρα, όποια είναι μεγαλύτερη
 5
 Ροή καυσαερίων
 ± 2,5 % της ένδειξης ή ± 1,5 % της μέγιστης τιμής του κινητήρα, όποια είναι μεγαλύτερη
 6
 Θερμοκρασίες ≤ 600 K
 ± 2 K απόλυτη
 7
 Θερμοκρασίες > 600 K
 ± 1 % της ένδειξης
 8
 Πίεση καυσαερίων
 ± 0,2 kPa απόλυτη
 9
 Υγρασία αέρα εισαγωγής
 ± 0,05 kPa απόλυτη
 10
 Ατμοσφαιρική πίεση
 ± 0,1 kPa απόλυτη
 11
 Λοιπές πιέσεις
 ± 0,1 kPa απόλυτη
 12
 Απόλυτη υγρασία
 ± 5 % της ένδειξης
 13
 Ροή αέρα αραίωσης
 ± 2 % της ένδειξης
 14
 Ροή αραιωμένων καυσαερίων
 ± 2 % της ένδειξης
 2.2.3. Ροή πρωτογενών καυσαερίων
 Για τον υπολογισμό των εκπομπών πρωτογενών καυσαερίων και για τον έλεγχο ενός συστήματος αραίωσης μερικής ροής πρέπει να είναι γνωστή η παροχή μάζας καυσαερίων. Για τον προσδιορισμό του ρυθμού ροής της μάζας των καυσαερίων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιαδήποτε από τις μεθόδους που περιγράφονται κατωτέρω.
 Για τον υπολογισμό των εκπομπών, ο χρόνος απόκρισης οποιασδήποτε από τις μεθόδους που περιγράφονται παρακάτω πρέπει να είναι ίσος προς ή μικρότερος από την απαίτηση για το χρόνο απόκρισης του αναλυτή, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1.11.1 του προσαρτήματος 2.
 Για τον έλεγχο συστήματος αραίωσης μερικής ροής απαιτείται ταχύτερη απόκριση. Για συστήματα αραίωσης μερικής ροής με επιγραμμικό έλεγχο απαιτείται χρόνος απόκρισης ≤ 0,3 δευτερολέπτων. Για συστήματα αραίωσης μερικής ροής με έλεγχο πρόβλεψης που βασίζεται σε προεγγεγραμμένη εκτέλεση δοκιμής, απαιτείται χρόνος απόκρισης του συστήματος μέτρησης της ροής καυσαερίων ≤ 5 δευτερολέπτων με χρόνο ανόδου ≤ 1 δευτερολέπτου. Ο χρόνος απόκρισης του συστήματος καθορίζεται από τον κατασκευαστή του οργάνου. Οι απαιτήσεις για τον συνδυασμένο χρόνο για το σύστημα ροής καυσαερίων και το σύστημα αραίωσης μερικής ροής αναφέρονται στην παράγραφο 2.4.
 Μέθοδος άμεσης μέτρησης
 Η άμεση μέτρηση της στιγμιαίας ροής καυσαερίων μπορεί να γίνει με συστήματα όπως:
 α)
 διαφορικές διατάξεις πίεσης, όπως το ακροφύσιο ροής (για λεπτομέρειες βλέπε ISO 5167: 2000)·
 β)
 ροόμετρο υπερηχητικής ροής·
 γ)
 ροόμετρο δίνης.
 Πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις για να αποφεύγονται λάθη μέτρησης που μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα σφάλματα στις τιμές εκπομπών. Οι προφυλάξεις αυτές περιλαμβάνουν την προσεκτική εγκατάσταση της διάταξης στο σύστημα εξάτμισης του κινητήρα σύμφωνα με τις συστάσεις του κατασκευαστή του οργάνου και με την ορθή τεχνική πρακτική. Ειδικότερα, η απόδοση του κινητήρα και οι εκπομπές δεν επηρεάζονται από την εγκατάσταση της διάταξης.
 Οι μετρητές ροής πρέπει να τηρούν τις προδιαγραφές ορθότητας του πίνακα 3.
 Μέθοδος μέτρησης αέρα και καυσίμου
 Η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει τη μέτρηση της ροής αέρα και της ροής καυσίμου με κατάλληλους ροομετρητές. Ο υπολογισμός της στιγμιαίας ροής καυσαερίου γίνεται με την ακόλουθη εξίσωση: (για τη μάζα υγρών καυσαερίων).
 Τα ροόμετρα πρέπει να τηρούν τις προδιαγραφές ορθότητας του πίνακα 3 και να έχουν επαρκή ορθότητα ώστε να τηρούν τις προδιαγραφές ορθότητας για τη ροή καυσαερίων.
 Μέθοδος μέτρησης ιχνηθέτη
 Η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει τη μέτρηση της συγκέντρωσης αερίου ιχνηθέτη στο καυσαέριο.
 Στο καυσαέριο προστίθεται ως ιχνηθέτης μια γνωστή ποσότητα αδρανούς αερίου (π.χ. καθαρού ήλιου). Το αέριο αναμειγνύεται και αραιώνεται με το


text:
καυσαέριο αλλά δεν αντιδρά στον σωλήνα εξάτμισης. Η μέτρηση της συγκέντρωσης του αερίου γίνεται στη συνέχεια στο δείγμα καυσαερίου.
 Για την εξασφάλιση πλήρους ανάμειξης του αερίου-ιχνηθέτη, ο καθετήρας δειγματοληψίας του καυσαερίου πρέπει να τοποθετείται τουλάχιστον 1 μέτρο ή 30 φορές τη διάμετρο του σωλήνα εξάτμισης, ανάλογα με το ποια διάσταση είναι μεγαλύτερη, κατάντη του σημείου έγχυσης του αερίου-ιχνηθέτη. Ο καθετήρας δειγματοληψίας μπορεί να βρίσκεται πιο κοντά στο σημείο έγχυσης εάν πιστοποιείται η πλήρης μείξη, με τη σύγκριση της συγκέντρωσης του αερίου-ιχνηθέτη έναντι της συγκέντρωσης αναφοράς όταν το αέριο ιχνηθέτης χύνεται ανάντη του κινητήρα.
 Ο ρυθμός ροής του αερίου-ιχνηθέτη ρυθμίζεται έτσι ώστε η συγκέντρωση του αερίου-ιχνηθέτη, όταν οι στροφές του κινητήρα βρίσκονται σε βραδυπορία, μετά την ανάμειξη να καθίσταται χαμηλότερη από την πλήρη κλίμακα του αναλυτή του αερίου-ιχνηθέτη.
 Ο υπολογισμός της ροής των καυσαερίων γίνεται με τον ακόλουθο τύπο:
 με
 όπου:
 A/F
 st
 =
 στοιχειομετρική αναλογία αέρα/καυσίμου, (kg/kg)
 λ
 =
 σχετική αναλογία αέρα / καυσίμου
 conc
 CO2
 =
 συγκέντρωση ξηρού CO2 ( %)
 conc
 CO
 =
 συγκέντρωση ξηρού CO (ppm)
 conc
 HC
 =
 συγκέντρωση HC (ppm)
 Σημείωση: Ο υπολογισμός αφορά καύσιμο ντίζελ με λόγο H/C ίσο με 1,8.
 Το ροόμετρο αέρα πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές ορθότητας που παρουσιάζονται στον πίνακα 3, ο χρησιμοποιούμενος αναλυτής CO2 πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές που αναφέρονται στην παράγραφο 2.3.1 και το συνολικό σύστημα πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές ορθότητας για τη ροή καυσαερίων.
 Προαιρετικά, για τη μέτρηση του λόγου περίσσειας αέρα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί εξοπλισμός μέτρησης του λόγου του αέρα προς το καύσιμο όπως ο αισθητήρας από διοξείδιο του ζιρκονίου σύμφωνα με τις προδιαγραφές της παραγράφου 2.3.4.
 2.2.4. Ροή αραιωμένων καυσαερίων
 Για τον υπολογισμό των εκπομπών στα αραιωμένα καυσαέρια, είναι απαραίτητο να είναι γνωστός ο ρυθμός ροής μάζας των αραιωμένων καυσαερίων. Η ολική ροή αραιωμένων καυσίμων στο σύνολο του κύκλου (kg/δοκιμή) υπολογίζεται από τις τιμές των μετρήσεων στο σύνολο του κύκλου και από τα αντίστοιχα δεδομένα βαθμονόμησης της διάταξης μέτρησης ροής (V
 0 για PDV, K
 V για CFV, C
 d για SSV) με οποιαδήποτε εκ των μεθόδων που περιγράφονται στο προσάρτημα 3 παράγραφο 2.2.1. Εάν η ολική μάζα του δείγματος σωματιδίων και αέριων ρύπων υπερβαίνει το 0,5 % της ολικής ροής CVS, η ροή CVS διορθώνεται ή η ροή δείγματος σωματιδίων πρέπει να επαναφέρεται σε CVS πριν από τη διάταξη μέτρησης της ροής.
 2.3. Προσδιορισμός των αέριων συστατικών
 2.3.1. Γενικές προδιαγραφές του αναλυτή
 Οι αναλυτές πρέπει να είναι σχεδιασμένοι για περιοχή μετρήσεων κατάλληλη για την ορθότητα (accuracy) που απαιτείται για τη μέτρηση των συγκεντρώσεων των συστατικών των καυσαερίων (παράγραφος 1.4.1.1). Συνιστάται η χρήση των αναλυτών να γίνεται κατά τρόπο ώστε η μετρούμενη συγκέντρωση να εμπίπτει μεταξύ του 15 % και 100 % της πλήρους κλίμακας.
 Εάν η τιμή της πλήρους κλίμακας είναι 155 ppm (ή ppm C) ή λιγότερο ή αν χρησιμοποιούνται συστήματα ανάγνωσης με επαρκή ορθότητα και αναλυτική ικανότητα σε περιοχές κάτω του 15 % της πλήρους κλίμακας, γίνονται αποδεκτές και συγκεντρώσεις κάτω του 15 % της πλήρους κλίμακας. Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να γίνονται πρόσθετες βαθμονομήσεις για να διασφαλίζεται η ορθότητα


text:
των καμπυλών βαθμονόμησης - παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, παράγραφος 1.5.5.2.
 Η ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα (EMC) του εξοπλισμού πρέπει να είναι σε τέτοια επίπεδα ώστε να ελαχιστοποιείται η περίπτωση πρόσθετων σφαλμάτων.
 2.3.1.1. Σφάλμα μέτρησης
 Ο αναλυτής δεν πρέπει να αποκλίνει από το ονομαστικό σημείο βαθμονόμησης περισσότερο από ± 2 % της ένδειξης ή ± 0,3 % της πλήρους κλίμακας, όποιο είναι μεγαλύτερο.
 Σημείωση: Στον παρόντα κανονισμό, η ορθότητα ορίζεται ως η απόκλιση της ένδειξης του αναλυτή από τις ονομαστικές τιμές βαθμονόμησης με τη χρήση αερίου βαθμονόμησης (=πραγματική τιμή).
 2.3.1.2. Επαναληψιμότητα
 Η επαναληψιμότητα, οριζόμενη ως 2,5 φορές η τυπική απόκλιση 10 επαναληπτικών αποκρίσεων σε δεδομένο αέριο βαθμονόμησης ή προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας, δεν πρέπει να υπερβαίνει το ±1 % της συγκέντρωσης πλήρους κλίμακας για κάθε χρησιμοποιούμενη περιοχή άνω των 155 ppm (ή ppm C) ή 155 ppm κάθε χρησιμοποιούμενης περιοχής κάτω των ±2 ppm (ή ppm C).
 2.3.1.3. Θόρυβος
 Η από κορυφή σε κορυφή απόκριση του αναλυτή σε αέρια ρύθμισης του μηδενός και βαθμονόμησης και προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας σε οποιαδήποτε περίοδο δέκα δευτερολέπτων δεν πρέπει να υπερβαίνει το 2 % της πλήρους κλίμακας σε κάθε χρησιμοποιούμενη περιοχή.
 2.3.1.4. Μετατόπιση μηδενός
 Η μετατόπιση του μηδενός σε χρονικό διάστημα μιας ώρας πρέπει να είναι μικρότερη από το 2 % της πλήρους κλίμακας στη χαμηλότερη χρησιμοποιούμενη περιοχή. Ως μηδενική απόκριση νοείται η μέση απόκριση, συμπεριλαμβανομένου του θορύβου, σε αέριο μηδενισμού της κλίμακας στη διάρκεια μεσοδιαστήματος 30 δευτερολέπτων.
 2.3.1.5. Μετατόπιση εύρους κλίμακας (βαθμονόμησης)
 Η μετατόπιση του μεγίστου της κλίμακας κατά τη διάρκεια περιόδου μιας ώρας είναι μικρότερη από το 2 % της πλήρους κλίμακας στη χαμηλότερη χρησιμοποιούμενη περιοχή. Το εύρος μεγίστου ορίζεται ως η διαφορά μεταξύ της απόκρισης μεγίστου και της μηδενικής απόκρισης. Ως απόκριση μεγίστου νοείται η μέση απόκριση, συμπεριλαμβανομένου του θορύβου, σε αέριο προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας στη διάρκεια μεσοδιαστήματος 30 δευτερολέπτων.
 2.3.1.6. Χρόνος ανόδου
 Για την ανάλυση των πρωτογενών καυσαερίων, ο χρόνος ανόδου του αναλυτή που είναι εγκατεστημένος στο σύστημα μέτρησης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 2,5 δευτερόλεπτα.
 Σημείωση: Η αξιολόγηση του χρόνου απόκρισης του αναλυτή δεν επαρκεί για τον σαφή προσδιορισμό της καταλληλότητας του συνολικού συστήματος υπό μεταβατικές συνθήκες. Οι όγκοι, και ειδικά οι νεκροί όγκοι σε όλο το σύστημα επηρεάζουν τόσο το χρόνο μεταφοράς από τον καθετήρα στον αναλυτή όσο και το χρόνο ανόδου. Επίσης, και οι χρόνοι μεταφοράς εντός ενός αναλυτή ορίζονται ως χρόνος απόκρισης του αναλυτή, όπως ο μετατροπέας ή οι παγίδες νερού εντός αναλυτών NOx. Ο προσδιορισμός του χρόνου απόκρισης του συνολικού συστήματος περιγράφεται στο προσάρτημα 2, παράγραφος 1.11.1.
 2.3.2. Ξήρανση αερίων
 Ισχύουν οι ίδιες προδιαγραφές με εκείνες για τον κύκλο δοκιμής NRSC (βλέπε ανωτέρω παράγραφο 1.4.2), όπως περιγράφονται κάτωθι.
 Η προαιρετική συσκευή ξήρανσης των αερίων πρέπει να έχει την ελάχιστη δυνατή επίδραση στη συγκέντρωση των μετρουμένων αερίων. Οι χημικοί ξηραντές δεν αποτελούν αποδεκτή μέθοδο για την απομάκρυνση του ύδατος από το δείγμα.
 2.3.3. Αναλυτές
 Ισχύουν οι ίδιες προδιαγραφές με εκείνες για τον κύκλο δοκιμής NRSC (βλέπε ανωτέρω παράγραφο 1.4.3), όπως περιγράφονται κάτωθι.
 Η ανάλυση των προς μέτρηση αερίων πραγματοποιείται με τα ακόλουθα όργανα. Για


text:
μη γραμμικούς αναλυτές, επιτρέπεται η χρήση κυκλωμάτων γραμμικής μορφοποίησης.
 2.3.3.1. Ανάλυση μονοξειδίου του άνθρακα (CO)
 Ο αναλυτής του μονοξειδίου του άνθρακα πρέπει να είναι του τύπου με αππορρόφηση μη σκεδαζόμενης υπέρυθρης ακτινοβολίας (NDIR).
 2.3.3.2. Ανάλυση διοξειδίου του άνθρακα (CO2)
 Ο αναλυτής του διοξειδίου του άνθρακα πρέπει να είναι του τύπου με απορρόφηση μη σκεδαζόμενης υπέρυθρης ακτινοβολίας (NDIR).
 2.3.3.3. Ανάλυση υδρογονανθράκων (HC)
 Ο αναλυτής υδρογονανθράκων πρέπει να είναι θερμαινόμενος ανιχνευτής ιονισμού φλόγας (HFID) με θερμαινόμενο ανιχνευτή, βαλβίδες, σωληνώσεις, κ.λπ., για να διατηρείται η θερμοκρασία του αερίου στους 463 K (190 °C) ± 10 K.
 2.3.3.4. Ανάλυση οξειδίων του αζώτου (NOx)
 Ο αναλυτής των οξειδίων του αζώτου πρέπει να είναι ανιχνευτής χημειοφωτοβολίας (CLD) ή θερμαινόμενος ανιχνευτής χημειοφωτοβολίας (HCLD) με μετατροπέα NO2/NO, εφόσον η μέτρηση γίνεται σε ξηρή βάση. Εάν η μέτρηση γίνεται σε υγρή βάση, πρέπει να χρησιμοποιείται HCLD με μετατροπέα διατηρούμενο πάνω από τους 328 K (55 °C), υπό την προϋπόθεση ελέγχου σβέσεως ύδατος (παράρτημα 4α, προσάρτημα 2, παράγραφος 1.9.2.2.).
 Και στις δύο περιπτώσεις, CLD και HCLD, η διαδρομή δειγματοληψίας πρέπει να διατηρείται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 328 K έως 473 K (55 °C έως 200 °C) μέχρι τον μετατροπέα για ξηρή μέτρηση και μέχρι τον αναλυτή για υγρή μέτρηση.
 2.3.4. Μέτρηση του λόγου αέρα προς καύσιμο
 Ο εξοπλισμός μέτρησης του λόγου αέρα προς καύσιμο που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της ροής καυσαερίου, όπως ορίζεται στην παράγραφο 2.2.3., πρέπει να είναι αισθητήρας λόγου αέρα προς καύσιμο ευρέος φάσματος ή αισθητήρας λάμδα τύπου διοξειδίου του ζιρκονίου.
 Ο αισθητήρας προσαρμόζεται απευθείας στον σωλήνα εξάτμισης, όπου η θερμοκρασία του καυσαερίου είναι αρκετά υψηλή για την εξάλειψη της συμπύκνωσης νερού.
 Η ακρίβεια του αισθητήρα με ενσωματωμένα ηλεκτρονικά όργανα είναι εντός των ακόλουθων ορίων:
 ± 3 % της ένδειξης λ < 2
 ± 5 % της ένδειξης 2 ≤ λ < 5
 ± 10 % της ένδειξης 5 ≤ λ
 Για την επίτευξη της ακρίβειας που ορίζεται παραπάνω, ο αισθητήρας πρέπει να βαθμονομηθεί όπως ορίζεται από τον κατασκευαστή του οργάνου.
 2.3.5. Δειγματοληψία για αέριες εκπομπές
 2.3.5.1. Ροή πρωτογενών καυσαερίων
 Για τον υπολογισμό των εκπομπών στα πρωτογενή καυσαέρια ισχύουν οι ίδιες προδιαγραφές με εκείνες για τον κύκλο δοκιμής NRSC (βλέπε ανωτέρω παράγραφο 1.4.4), όπως περιγράφεται κάτωθι.
 Οι καθετήρες δειγματοληψίας για εκπομπές αερίων πρέπει να προσαρμόζονται σε απόσταση τουλάχιστον 0,5 m ή τρεις φορές τη διάμετρο του σωλήνα της εξάτμισης -όποιο είναι μεγαλύτερο- πιο πάνω από την έξοδο του συστήματος απαγωγής των καυσαερίων όσο αυτό είναι δυνατόν και αρκετά κοντά στον κινητήρα ώστε να διασφαλίζεται θερμοκρασία καυσαερίων τουλάχιστον 343 K (70 °C) στον καθετήρα.
 Στην περίπτωση πολυκύλινδρου κινητήρα με διακλαδωμένη πολλαπλή καυσαερίων, το άκρο της εισόδου του καθετήρα πρέπει να τοποθετείται αρκετά προς τα κάτω ώστε να εξασφαλίζεται ότι το δείγμα είναι αντιπροσωπευτικό των μέσων τιμών εκπομπών από όλους τους κυλίνδρους. Σε πολυκύλινδρους κινητήρες με διακριτές ομάδες πολλαπλών, όπως στην περίπτωση των κινητήρων διατάξεως V, μπορεί να λαμβάνεται ξεχωριστό δείγμα από κάθε ομάδα και να υπολογίζεται μία μέση τιμή εκπομπής. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλες μέθοδοι, που αποδεδειγμένα συσχετίζονται με τις ανωτέρω. Για τον υπολογισμό των εκπομπών, πρέπει να


text:
χρησιμοποιείται η ολική ροή της μάζας των καυσαερίων του κινητήρα.
 2.3.5.2. Ροή αραιωμένων καυσαερίων
 Εάν χρησιμοποιείται σύστημα αραίωσης πλήρους ροής, ισχύουν οι ακόλουθες προδιαγραφές.
 Ο σωλήνας εξάτμισης που βρίσκεται μεταξύ του κινητήρα και του συστήματος αραίωσης πλήρους ροής πρέπει να είναι σύμφωνος προς τις απαιτήσεις του παραρτήματος 4Α, προσάρτημα 4.
 Ο(οι) καθετήρας(-ες) δειγματοληψίας των αέριων εκπομπών τοποθετείται(-ούνται) στη σήραγγα αραίωσης σε σημείο όπου ο αέρας αραίωσης και τα καυσαέρια αναμειγνύονται καλά και σε άμεση γειτνίαση με τον καθετήρα δειγματοληψίας σωματιδίων.
 Η δειγματοληψία μπορεί γενικά να γίνει με δύο τρόπους:
 α)
 λαμβάνονται δείγματα των ρύπων σε όλη τη διάρκεια του κύκλου, συλλέγονται σε σάκο δειγματοληψίας και μετρούνται μετά την ολοκλήρωση της δοκιμής,
 β)
 λαμβάνονται συνεχώς δείγματα των ρύπων και εξάγεται το ολοκλήρωμα για το σύνολο του κύκλου· η μέθοδος αυτή είναι υποχρεωτική για το HC και τα NOx.
 Λαμβάνονται δείγματα από τις συγκεντρώσεις εκ του περιβάλλοντος πριν από τη σήραγγα αραίωσης σε σάκο δειγματοληψίας και οι συγκεντρώσεις αυτές αφαιρούνται από τη συγκέντρωση των εκπομπών σύμφωνα με το προσάρτημα 3, παράγραφος 2.2.3.
 2.4 Προσδιορισμός των σωματιδίων
 Για τον προσδιορισμό των σωματιδίων απαιτείται σύστημα αραίωσης. Η αραίωση μπορεί να γίνεται ή με σύστημα αραίωσης μερικής ροής ή με σύστημα αραίωσης πλήρους ροής. Η ικανότητα ροής του συστήματος αραίωσης πρέπει να είναι αρκετά μεγάλη ώστε να εξαλείφεται κάθε συμπύκνωση νερού στα συστήματα αραίωσης και δειγματοληψίας και να διατηρείται η θερμοκρασία των αραιωμένων καυσαερίων μεταξύ 315 Κ (42 °C) και 325 K (52 °C) αμέσως πριν (σε αντίθετη προς τη ροή κατεύθυνση) από τους υποδοχείς των φίλτρων. Εάν η υγρασία του αέρα είναι υψηλή, επιτρέπεται η αφύγρανση του αέρα αραίωσης πριν εισέλθει στο σύστημα αραίωσης. Εάν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος είναι κάτω από τους 293 K (20 °C), συνιστάται η προθέρμανση του αέρα αραίωσης πάνω από το θερμοκρασιακό όριο των 303 K (30 °C). Εντούτοις, η θερμοκρασία του αραιωμένου αέρα δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 325 K (52 °C) πριν από την εισαγωγή των καυσαερίων στη σήραγγα αραίωσης.
 Ο καθετήρας δειγματοληψίας σωματιδίων τοποθετείται σε άμεση γειτνίαση με τον καθετήρα δειγματοληψίας των αερίων εκπομπών, ενώ η εγκατάσταση πρέπει να είναι σύμφωνη με τις διατάξεις της παραγράφου 2.3.5.
 Για να προσδιοριστεί η μάζα των σωματιδίων, απαιτείται σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων, φίλτρα δειγματοληψίας σωματιδίων, ζυγός ακρίβειας μικρογραμμαρίου και θάλαμος ζύγισηςελεγχόμενης θερμοκρασίας και υγρασίας.
 Προδιαγραφές συστήματος αραίωσης μερικής ροής
 Το σύστημα αραίωσης μερικής ροής σχεδιάζεται με τρόπο ώστε το ρεύμα των καυσαερίων να χωρίζεται σε δύο μέρη, το μικρότερο από τα οποία αραιώνεται με αέρα και στη συνέχεια χρησιμοποιείται για τη μέτρηση των σωματιδίων. Για τον λόγο αυτό, είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται ο δείκτης αραίωσης με μεγάλη ακρίβεια. Μπορούν να εφαρμόζονται διαφορετικές μέθοδοι χωρισμού, οπότε ο τύπος χωρισμού που χρησιμοποιείται υπαγορεύει σε μεγάλο βαθμό τον υλικό εξοπλισμό και τις διαδικασίες δειγματοληψίας που θα χρησιμοποιηθούν (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 4, παράγραφος 1.2.1.1.)
 Για τον έλεγχο ενός συστήματος αραίωσης μερικής ροής, απαιτείται ταχεία απόκριση του συστήματος. Ο χρόνος μετατροπής για το σύστημα καθορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που περιγράφεται στο προσάρτημα 2, παράγραφος 1.11.1.
 Εάν ο συνδυασμένος χρόνος μετατροπής της μέτρησης της ροής


text:
καυσαερίων (βλέπε προηγούμενο σημείο) και του συστήματος μερικής ροής είναι μικρότερος από 0,3 s, μπορεί να χρησιμοποιηθεί έλεγχος σε άμεση επικοινωνία. Εάν ο χρόνος υπερβαίνει τα 0,3 δευτερόλεπτα, πρέπει να χρησιμοποιείται ο έλεγχος πρόβλεψης με βάση δοκιμή που έχει καταγραφεί. Στην περίπτωση αυτή, ο χρόνος ανόδου πρέπει να είναι ≤ 1 s και ο χρόνος καθυστέρησης του συνδυασμού ≤ 10 s.
 Ο χρόνος απόκρισης του συνολικού συστήματος σχεδιάζεται προκειμένου να διασφαλιστεί ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα των σωματιδίων, GSE, αναλογικό προς τη ροή των καυσαερίων. Για τον προσδιορισμό της αναλογικότητας, πρέπει να διενεργείται ανάλυση παλινδρόμησης της GSE έναντι της GEXHW με ελάχιστο ρυθμό απόκτησης δεδομένων 5 Hz και να τηρούνται τα ακόλουθα κριτήρια:
 α)
 Ο συντελεστής συσχετισμού r της γραμμικής παλινδρόμησης μεταξύ GSE και G
 EXHW
 δεν είναι μικρότερος από 0,95.
 β)
 Το τυπικό σφάλμα της εκτίμησης της GSE στην GEXHW δεν υπερβαίνει το 5 % της GSE κατά μέγιστο.
 γ)
 Το σημείο τομής της G
 SE με την καμπύλη παλινδρόμησης δεν υπερβαίνει το ± 2 % της μέγιστης G
 SE.
 Προαιρετικά, μπορεί να διεξαχθεί μια προκαταρκτική δοκιμή και το σήμα της ροής μάζας καυσαερίων της δοκιμής αυτής μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο ροής του δείγματος στο σύστημα σωματιδίων (έλεγχος πρόβλεψης). Αυτή η διαδικασία απαιτείται εάν ο χρόνος μετατροπής του συστήματος σωματιδίων, t
 50,P, και/ή ο χρόνος μετατροπής του σήματος της ροής μάζας των καυσαερίων, t50,F είναι > 0,3 s. Αποκτάται έτσι ορθός έλεγχος του συστήματος μερικής αραίωσης, εάν το ίχνος χρόνου του G
 EXHW,pre της προκαταρκτικής δοκιμής, που ελέγχει το GSE, μετατεθεί κατά ένα χρόνο «πρόβλεψης»t
 50,P + t50,F.
 Για την κατάρτιση συσχετισμού μεταξύ της G
 SE και της G
 EXHW χρησιμοποιούνται τα δεδομένα που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της πραγματικής δοκιμής, με τη G
 EXHW χρονικά ευθυγραμμισμένη κατά t50,F σε σχέση με τη G
 SE (ο t50,P δεν συμβάλλει στην ευθυγράμμιση του χρόνου). Με άλλα λόγια, η μετατροπή χρόνου μεταξύ της G
 EXHW και της G
 SE είναι η διαφορά των χρόνων μετατροπής τους που προσδιορίζονται στο προσάρτημα 2 παράγραφος 2.6.
 Για συστήματα αραίωσης μερικής ροής, η ορθότητα της ροής δείγματος G
 SE έχει ιδιαίτερη σημασία, εάν δεν μετριέται απευθείας αλλά προσδιορίζεται με μέτρηση διαφορικής ροής:
 Σε αυτήν την περίπτωση, μια ορθότητα της τάξεως του ± 2 % για τα μεγέθη G
 TOTW και της G
 DILW δεν αρκεί για να εγγυάται αποδεκτές ορθότητες του G
 SE. Εάν η ροή του αερίου προσδιορίζεται με μέτρηση διαφορικής ροής, το μέγιστο σφάλμα της διαφοράς πρέπει να είναι τέτοιο ώστε η ορθότητα της G
 SE να είναι ± 5 % όταν ο λόγος της αραίωσης είναι κάτω του 15. Μπορεί να υπολογιστεί λαμβάνοντας τη μέση τετραγωνική ρίζα των σφαλμάτων κάθε οργάνου.
 Αποδεκτοί βαθμοί ορθότητας της G
 SE μπορούν να αποκτηθούν με οποιαδήποτε από τις ακόλουθες μεθόδους:
 α)
 Οι απόλυτοι βαθμοί ορθότητας της G
 TOTW και της G
 DILW είναι ± 0,2 %, γεγονός που εξασφαλίζει ορθότητα ≤ 5 % για τη G
 SE με λόγο αραίωσης 15. Ωστόσο, προκύπτουν μεγαλύτερα σφάλματα με υψηλότερους λόγους αραίωσης.
 β)
 Η βαθμονόμηση της G
 DILW σε


text:
σχέση με τη G
 TOTW εκτελείται με τρόπο ώστε να αποκτώνται οι ίδιοι βαθμοί ορθότητας για τη G
 SE με το α). Για λεπτομέρειες σχετικά με αυτού του είδους τη βαθμονόμηση βλέπε προσάρτημα 2 παράγραφος 2.6.
 γ)
 Η ορθότητα της G
 SE προσδιορίζεται έμμεσα από την ορθότητα του λόγου αραίωσης όπως ορίζεται από αέριο ιχνηθέτη, π.χ. CO2. Και στην περίπτωση αυτή, απαιτούνται βαθμοί ορθότητας για τη G
 SE ισοδύναμοι με αυτούς της μεθόδου α).
 δ)
 Η απόλυτη ορθότητα της G
 TOTW και της G
 DILW είναι εντός του πεδίου ± 2 % της πλήρους κλίμακας, το μέγιστο σφάλμα της διαφοράς μεταξύ της G
 TOTW και της G
 DILW είναι εντός του πεδίου 0,2 %, και το σφάλμα γραμμικότητας είναι εντός ενός πεδίου ± 0,2 % της μέγιστης G
 TOTW που παρατηρείται κατά τη δοκιμή.
 2.4.1. Φίλτρα δειγματοληψίας σωματιδίων
 2.4.1.1. Προδιαγραφές φίλτρων
 Για τις δοκιμές πιστοποίησης απαιτούνται φίλτρα υαλοϊνών επιστρωμένα με φθοράνθρακες ή φίλτρα μεμβρανών που έχουν ως βάση φθοράνθρακες. Για ειδικές εφαρμογές μπορούν να χρησιμοποιηθούν διαφορετικά υλικά φίλτρου. Όλοι οι τύπου φίλτρων πρέπει να έχουν τουλάχιστον 99 % ικανότητα συλλογής 0,3 μm DOP (φθαλικού διοκτυλεστέρα) με ταχύτητα μετώπου αερίου μεταξύ 35 και 100 cm/s. Όταν διενεργούνται δοκιμές συσχετισμού μεταξύ εργαστηρίων ή μεταξύ κατασκευαστή και εγκρίνουσας αρχής, τα χρησιμοποιούμενα φίλτρα πρέπει να είναι ταυτόσημης ποιότητας.
 2.4.1.2. Μέγεθος φίλτρου
 Τα φίλτρα σωματιδίων έχουν ελάχιστη διάμετρο 47 mm (διάμετρος χρώσης 37 mm). Μπορούν να γίνουν δεκτά και φίλτρα μεγαλύτερων διαμέτρων (παράγραφος 2.4.1.5).
 2.4.1.3. Βασικά και συμπληρωματικά φίλτρα
 Η δειγματοληψία των αραιωμένων καυσαερίων διενεργείται με ζεύγος φίλτρων τοποθετημένων εν σειρά (ένα βασικό και ένα συμπληρωματικό φίλτρο) στη διάρκεια της αλληλουχίας των φάσεων της δοκιμής. Το συμπληρωματικό φίλτρο τοποθετείται σε απόσταση όχι μεγαλύτερη των 100 mm κατάντη του βασικού φίλτρου, χωρίς να βρίσκεται σε επαφή με αυτό. Τα φίλτρα μπορούν να ζυγίζονται χωριστά ή ως ζεύγος με τις πλευρές της χρώσης να εφάπτονται.
 2.4.1.4. Μετωπική ταχύτητα στο φίλτρο
 Θα εξασφαλίζεται ταχύτητα διέλευσης του μετώπου του αερίου μέσω του φίλτρου μεταξύ 35 και 100 cm/s. Η αύξηση της πτώσης της πίεσης μεταξύ της έναρξης και της λήξης της δοκιμής δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 25 kPa.
 2.4.1.5. Φόρτιση φίλτρου
 Η συνιστώμενη ελάχιστη φόρτιση φίλτρου για τα πλέον διαδεδομένα μεγέθη φίλτρου παρουσιάζεται στον ακόλουθο πίνακα. Για μεγαλύτερα μεγέθη φίλτρου, η ελάχιστη φόρτιση φίλτρου πρέπει να είναι 0,065 mg/1 000 mm2 της επιφάνειας του φίλτρου.
 Διάμετρος φίλτρου
 (mm)
 Συνιστώμενη διάμετρος ενεργού περιοχής
 (mm)
 Συνιστώμενη ελάχιστη φόρτιση
 (mg)
 47
 37
 0,11
 70
 60
 0,25
 90
 80
 0,41
 110
 100
 0,62
 2.4.2. Θάλαμος ζύγισηςκαι προδιαγραφές αναλυτικού ζυγού
 2.4.2.1. Συνθήκες θαλάμου ζύγισης
 Η θερμοκρασία του θαλάμου (ή χώρου) στον οποίο εγκλιματίζονται (σταθεροποιούνται) και ζυγίζονται τα φίλτρα σωματιδίων διατηρείται στους 295 Κ (22 °C) ± 3 Κ καθ' όλη τη διάρκεια του εγκλιματισμού και ζύγισηςτων φίλτρων. Η υγρασία διατηρείται σε σημείο δρόσου 282,5 Κ (9,5 °C) ± 3 Κ και η σχετική υγρασία στο 45 Κ ± 8 %.
 2.4.2.2. Ζύγιση φίλτρου αναφοράς
 Το περιβάλλον του θαλάμου (ή της αίθουσας) πρέπει να είναι απαλλαγμένο από τυχόν ξένες ουσίες του περιβάλλοντος (όπως η


text:
σκόνη), που θα μπορούσαν να επικαθίσουν στα φίλτρα σωματιδίων κατά τη σταθεροποίησή τους. Διαταραχές των προδιαγραφών της αίθουσας ζύγισης, που περιγράφονται συνοπτικά στην παράγραφο 2.4.2.1., θα επιτρέπονται με την προϋπόθεση ότι η διάρκεια των εν λόγω διαταραχών δεν θα υπερβαίνει τα 30 λεπτά. Οι προδιαγεγραμμένες συνθήκες του χώρου ζύγισηςθα πρέπει να υφίστανται ήδη πριν από την είσοδο του προσωπικού στο χώρο ζυγίσεως. Μέσα σε τέσσερις ώρες, κατά προτίμηση όμως την ίδια χρονική περίοδο με τη ζύγιση των φίλτρων (ζεύγους) δειγματοληψίας, πρέπει να ζυγίζονται τουλάχιστον δύο αχρησιμοποίητα φίλτρα αναφοράς ή ζεύγη φίλτρων αναφοράς. Τα εν λόγω φίλτρα πρέπει να είναι του ιδίου μεγέθους και από το ίδιο υλικό με τα φίλτρα δείγματος.
 Εάν το μέσο βάρος των φίλτρων αναφοράς (ζεύγη φίλτρων αναφοράς) μεταβάλλεται μεταξύ των ζυγίσεων των φίλτρων δείγματος κατά περισσότερο από 10 μg, τότε απορρίπτονται όλα τα φίλτρα δείγματος και η δοκιμή εκπομπών επαναλαμβάνεται.
 Εάν δεν πληρούνται τα κριτήρια σταθερότητας του χώρου ζύγισηςπου αναφέρονται στην παράγραφο 2.4.2.1, η ζύγιση όμως του φίλτρου (ζεύγους) αναφοράς πληροί τα ανωτέρω κριτήρια, ο κατασκευαστής του κινητήρα έχει την επιλογή να αποδεχθεί τα βάρη των φίλτρων δειγματοληψίας ή να ακυρώσει τις δοκιμές, προσαρμόζοντας το σύστημα ελέγχου του χώρου ζύγισης και επαναλαμβάνοντας τη δοκιμή.
 2.4.2.3. Αναλυτικός ζυγός
 Ο αναλυτικός ζυγός που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό των βαρών όλων των φίλτρων πρέπει να έχει ακρίβεια (τυπική απόκλιση) 2 μg και αναλυτική ικανότητα 1 μg (1 ψηφίο = 1 μg), που προσδιορίζεται από τον κατασκευαστή του ζυγού.
 2.4.2.4. Εξάλειψη συνεπειών στατικού ηλεκτρισμού
 Για την εξάλειψη των συνεπειών του στατικού ηλεκτρισμού, τα φίλτρα πριν από τη ζύγιση καθίστανται ουδέτερα π.χ. με ένα εξουδετερωτή πολωνίου ή με κάποια διάταξη παρόμοιας δράσης.
 2.4.3. Πρόσθετες προδιαγραφές για τη μέτρηση σωματιδίων
 Όλα τα μέρη του συστήματος αραίωσης και του συστήματος δειγματοληψίας, από τον σωλήνα της εξάτμισης μέχρι τον υποδοχέα των φίλτρων, που βρίσκονται σε επαφή με πρωτογενή και αραιωμένα καυσαέρια, πρέπει να είναι κατασκευασμένα με τρόπο ώστε να ελαχιστοποιείται η απόθεση ή η αλλοίωση των σωματιδίων. Όλα τα μέρη πρέπει να είναι κατασκευασμένα από ηλεκτρικά αγώγιμα υλικά που να μην αντιδρούν με τα συστατικά του καυσαερίου και να είναι γειωμένα για την παρεμπόδιση τυχόν ηλεκτροστατικών επιδράσεων.
 Προσάρτημα 2
 Διαδικασία βαθμονόμησης (NRSC, NRTC
 (1)
 )
 1. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΛΥΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ
 1.1. Εισαγωγή
 Κάθε αναλυτής βαθμονομείται με τη συχνότητα που απαιτείται, ώστε να πληροί τις σχετικές με την ορθότητα απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού. Στην παράγραφο αυτή περιγράφεται η μέθοδος βαθμονόμησης που πρέπει να χρησιμοποιείται για τις συσκευές ανάλυσης που αναφέρονται στο προσάρτημα 1 παράγραφος 1.4.3.
 Κατόπιν αιτήματος του κατασκευαστή και με τη σύμφωνη γνώμη της αρχής έγκρισης, οι μέθοδοι που περιγράφονται στις παραγράφους 8.1. και 8.2. του παραρτήματος 4Β ενδέχεται να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά των μεθόδων της παραγράφου 1. του παρόντος προσαρτήματος.
 1.2. Αέρια βαθμονόμησης
 Πρέπει να τηρείται ο χρόνος ζωής όλων των αερίων βαθμονόμησης.
 Πρέπει να καταγράφεται η ημερομηνία λήξεως των αερίων βαθμονόμησης που δηλώνεται από τον κατασκευαστή.
 1.2.1 Καθαρά αέρια
 Η απαιτούμενη καθαρότητα των αερίων ορίζεται από τα όρια προσμείξεων που αναφέρονται κατωτέρω. Διαθέσιμα για χρήση πρέπει να είναι τα ακόλουθα αέρια:
 α)
 Καθαρό


text:
άζωτο
 (Πρόσμειξη ≤ 1 ppm C1, ≤ 1 ppm CO, ≤ 400 ppm CO2, ≤ 0,1 ppm NO)
 β)
 Καθαρό οξυγόνο
 (Καθαρότητα > 99,5 % κατ’ όγκο O2)
 γ)
 Μείγμα υδρογόνου-ηλίου
 (40 ± 2 % υδρογόνο, το υπόλοιπο ήλιο)
 (Προσμείξεις ≤ 1 ppm C1, ≤ 400 ppm CO2)
 δ)
 Καθαρός συνθετικός αέρας
 (Πρόσμειξη ≤ 1 ppm C1, ≤ 1 ppm CO, ≤ 400 ppm CO2, ≤ 0,1 ppm NO)
 (Περιεκτικότητα σε οξυγόνο 18-21 % κατ’ όγκο)
 1.2.2. Αέρια βαθμονόμησης και προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας
 Πρέπει να είναι διαθέσιμα μείγματα αερίων με τις ακόλουθες χημικές συνθέσεις:
 α)
 C3H8 και καθαρός συνθετικός αέρας (βλ. παράγραφο 1.2.1)·
 β)
 CO και καθαρό άζωτο·
 γ)
 ΝΟ και καθαρό άζωτο (η ποσότητα ΝΟ2 που θα περιέχεται σ’ αυτό το αέριο βαθμονόμησης δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5 % της περιεκτικότητας σε ΝΟ)·
 δ)
 Ο2 και καθαρό άζωτο·
 ε)
 CO2 και καθαρό άζωτο·
 στ)
 CH4 και καθαρός συνθετικός αέρας·
 ζ)
 C2H6 και καθαρός συνθετικός αέρας.
 Σημείωση: επιτρέπονται και άλλοι συνδυασμοί αερίων, αρκεί αυτά να μην αντιδρούν μεταξύ τους.
 Η πραγματική συγκέντρωση ενός αερίου βαθμονόμησης και προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας πρέπει να περικλείεται μεταξύ των ορίων ± 2 % της ονομαστικής τιμής. Όλες οι συγκεντρώσεις αερίων βαθμονόμησης δίνονται κατ’ όγκο (επί τοις εκατό κατ’ όγκο ή ppm όγκου).
 Τα αέρια που χρησιμοποιούνται για τη βαθμονόμηση και για τον προσδιορισμό του μεγίστου της κλίμακας μπορούν να ληφθούν επίσης και με την βοήθεια διαχωριστή αερίων, αραιώνοντας με καθαρό N2 ή με καθαρό συνθετικό αέρα. Η ακρίβεια της συσκευής ανάμειξης πρέπει να είναι τέτοια ώστε η συγκέντρωση των αραιωμένων αερίων βαθμονόμησης να μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια ± 2%.
 Η ορθότητα αυτή προϋποθέτει ότι τα πρωτογενή αέρια που χρησιμοποιούνται για την ανάμειξη πρέπει να είναι γνωστά με ορθότητα τουλάχιστον ± 1 %, σε σχέση με τα εθνικά ή διεθνή πρότυπα αέρια. Ο έλεγχος διενεργείται από το 15% έως το 50% της πλήρους κλίμακας για κάθε βαθμονόμηση που περιλαμβάνει διάταξη ανάμειξης. Σε περίπτωση αποτυχίας του πρώτου ελέγχου, μπορεί να πραγματοποιηθεί πρόσθετος έλεγχος με τη χρήση άλλου αερίου βαθμονόμησης.
 Προαιρετικά, η διάταξη ανάμειξης μπορεί να ελέγχεται με όργανο που εκ φύσεως είναι γραμμικό, δηλαδή με τη χρήση NO με CLD. Η τιμή προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας ενός οργάνου προσαρμόζεται με το αέριο προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας που συνδέεται απευθείας με το όργανο. Η διάταξη ανάμειξης ελέγχεται στις συνήθεις ρυθμίσεις και η ονομαστική τιμή συγκρίνεται με τη μετρηθείσα συγκέντρωση του οργάνου. Η διαφορά αυτή πρέπει να είναι σε κάθε σημείο στο ± 1% της ονομαστικής τιμής.
 Μπορεί να χρησιμοποιούνται και άλλες μέθοδοι βασισμένες στους κανόνες της ορθής τεχνικής πρακτικής και με την πρωτύτερη συμφωνία των εμπλεκόμενων μερών.
 Σημείωση: Για τη χάραξη της ακριβούς καμπύλης βαθμονόμησης του αναλυτή συνιστάται η χρήση ενός διαχωριστή αερίων ακριβείας, ορθότητας ± 1 %. Ο διαχωριστής αερίων πρέπει να βαθμονομείται από τον κατασκευαστή του οργάνου.
 1.3. Διαδικασία λειτουργίας των συσκευών ανάλυσης και του συστήματος δειγματοληψίας
 Η διαδικασία λειτουργίας των αναλυτών ακολουθεί τις οδηγίες του κατασκευαστή του οργάνου για την εκκίνηση και τη λειτουργία. Συμπεριλαμβάνονται οι ελάχιστες


text:
απαιτήσεις που ορίζονται στις παραγράφους 1.4 έως 1.9.
 1.4. Δοκιμή διαρροής
 Διενεργείται έλεγχος διαρροής του συστήματος. Ο καθετήρας αποσυνδέεται από το σύστημα της εξάτμισης και φράσσεται το άκρο του. Τίθεται σε λειτουργία η αντλία του αναλυτή. Μετά από μια αρχική περίοδο σταθεροποιήσεως, όλοι οι μετρητές ροής πρέπει να δείχνουν μηδέν. Σε αντίθετη περίπτωση, ελέγχονται οι γραμμές δειγματοληψίας και διορθώνεται το ελάττωμα. Η μέγιστη ανοχή διαρροής στην πλευρά του κενού είναι 0,5% της εν χρήσει παροχής για το σημείο του συστήματος που υποβάλλεται σε έλεγχο. Για τον υπολογισμό των εν χρήσει παροχών μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι ροές του αναλυτή και οι παρακαμπτήριες ροές.
 Μια άλλη μέθοδος είναι η εισαγωγή βαθμιδωτής αλλαγής της συγκέντρωσης στην αρχή της γραμμής δειγματοληψίας με μεταγωγή από το αέριο μηδενικής περιεκτικότητας στο αέριο ρύθμισης της κλίμακας.
 Αν, μετά από εύλογο χρονικό διάστημα, η ένδειξη εμφανίζει συγκέντρωση χαμηλότερη από εκείνη που έχει εισαχθεί σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα βαθμονόμησης ή διαρροής.
 1.5. Διαδικασία βαθμονόμησης
 1.5.1. Συνδεσμολογία του οργάνου
 Η συνδεσμολογία του οργάνου βαθμονομείται και ελέγχονται οι καμπύλες βαθμονόμησης έναντι προτύπων αερίων. Χρησιμοποιούνται οι ίδιες ροές αερίων όπως και κατά τη δειγματοληψία των καυσαερίων.
 1.5.2. Χρόνος προθέρμανσης
 Ο χρόνος προθέρμανσης πρέπει να είναι σύμφωνος με τις συστάσεις του κατασκευαστή. Εάν δεν καθορίζεται, για την προθέρμανση των συσκευών ανάλυσης συνιστάται ένας ελάχιστος χρόνος προθερμάνσεως δύο ωρών.
 1.5.3. Συσκευές ανάλυσης NDIR και HFID
 Η συσκευή ανάλυσης τύπου NDIR ρυθμίζεται όπως απαιτείται και η φλόγα καύσης του αναλυτή HFID βελτιστοποιείται (παράγραφος 1.8.1).
 1.5.4. Βαθμονόμηση
 Βαθμονομείται κάθε κλίμακα λειτουργίας που χρησιμοποιείται συνήθως.
 Ο μηδενισμός των συσκευών ανάλυσης CO, CO2, NOx, HC και Ο2 πρέπει πραγματοποιείται με καθαρό συνθετικό αέρα (ή άζωτο).
 Εισάγονται στις συσκευές τα κατάλληλα αέρια βαθμονόμησης, καταγράφονται οι τιμές και χαράσσεται η καμπύλη βαθμονόμησης σύμφωνα με την παράγραφο 1.5.6.
 Αν είναι ανάγκη, ελέγχεται εκ νέου η ρύθμιση του μηδενός και επαναλαμβάνεται η διαδικασία βαθμονόμησης.
 1.5.5. Χάραξη των καμπυλών βαθμονόμησης
 1.5.5.1. Γενικές οδηγίες
 Η καμπύλη βαθμονόμησης της συσκευής χαράσσεται βάσει έξι τουλάχιστον σημείων βαθμονόμησης (εξαιρουμένου του μηδενός) με όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφες μεταξύ τους αποστάσεις. Η υψηλότερη ονομαστική συγκέντρωση πρέπει να είναι ίση ή μεγαλύτερη από το 90% της πλήρους κλίμακας.
 Η καμπύλη βαθμονόμησης υπολογίζεται με τη μέθοδο των ελάχιστων τετραγώνων. Εάν το προκύπτον πολυώνυμο είναι βαθμού ανώτερου του 3, ο αριθμός των σημείων βαθμονόμησης (συμπεριλαμβανομένου και του μηδενός) πρέπει να είναι τουλάχιστον ίσος με τον βαθμό του πολυωνύμου συν δύο.
 Η καμπύλη βαθμονόμησης δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από ± 2 % από την ονομαστική τιμή κάθε σημείου βαθμονόμησης και περισσότερο από ± 0,3 % της πλήρους κλίμακας στο μηδέν.
 Από την καμπύλη και τα σημεία βαθμονόμησης, είναι δυνατόν να επαληθευθεί αν η βαθμονόμηση έγινε σωστά. Πρέπει να αναφέρονται οι διάφορες χαρακτηριστικές παράμετροι του αναλυτή, και ιδίως:
 α)
 η περιοχή μέτρησης·
 β)
 η ευαισθησία·
 γ)
 η ημερομηνία διεξαγωγής της βαθμονόμησης.
 1.5.5.2. Βαθμονόμηση στην περιοχή κάτω του 15 % της πλήρους κλίμακας
 Η καμπύλη βαθμονόμησης της συσκευής χαράσσεται βάσει τουλάχιστον 10 σημείων βαθμονόμησης (εξαιρουμένου του μηδενός) διατεταγμένων έτσι ώστε το 50 % των σημείων βαθμονόμησης να είναι κάτω του 10 % της


text:
πλήρους κλίμακας.
 Η καμπύλη βαθμονόμησης υπολογίζεται με τη μέθοδο των ελάχιστων τετραγώνων.
 Η καμπύλη βαθμονόμησης δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από ± 4 % από την ονομαστική τιμή κάθε σημείου βαθμονόμησης και περισσότερο από ± 0,3 % της πλήρους κλίμακας στο μηδέν.
 1.5.5.3. Εναλλακτικές μέθοδοι
 Αν μπορεί να αποδειχθεί ότι υπάρχει εναλλακτική τεχνολογία (π.χ. ηλεκτρονικοί υπολογιστές, ηλεκτρονικά ελεγχόμενοι διακόπτες κλίμακας κ.λπ.) που παρέχει ισοδύναμη ακρίβεια, τότε μπορούν να χρησιμοποιηθούν και αυτές οι εναλλακτικές λύσεις.
 1.6. Επαλήθευση της βαθμονόμησης
 Πριν από κάθε ανάλυση, κάθε κανονικά χρησιμοποιούμενη περιοχή λειτουργίας πρέπει να ελέγχεται σύμφωνα με την ακόλουθη διαδικασία.
 Η βαθμονόμηση ελέγχεται χρησιμοποιώντας αέριο μηδενισμού και αέριο προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας των οποίων η ονομαστική τιμή είναι μεγαλύτερη από το 80 % της πλήρους κλίμακας της περιοχής μέτρησης.
 Αν, για τα δύο υπό εξέταση σημεία, η τιμή που προκύπτει δεν διαφέρει περισσότερο από ± 4 % της πλήρους κλίμακας από τη δηλούμενη τιμή αναφοράς, οι παράμετροι ρύθμισης μπορούν να τροποποιηθούν. Στην αντίθετη περίπτωση, χαράσσεται νέα καμπύλη βαθμονόμησης σύμφωνα με την παράγραφο 1.5.4.
 1.7. Δοκιμή απόδοσης του μετατροπέα ΝΟx
 Η απόδοση του μετατροπέα που χρησιμοποιείται για την μετατροπή του NO2 σε NO ελέγχεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1.7.1 έως 1.7.8 (σχήμα 1).
 1.7.1. Διάταξη δοκιμής
 Η απόδοση των μετατροπέων μπορεί να ελεγχθεί με τη βοήθεια οζονιστήρα, χρησιμοποιώντας τη διάταξη δοκιμής που εμφαίνεται στο σχήμα 1 (βλ. επίσης και προσάρτημα 1 παράγραφος 1.4.3.5) και την παρακάτω διαδικασία.
 Σχήμα 1
 Σχηματική διάταξη ελέγχου απόδοσης μετατροπέα NO2
 1.7.2. Βαθμονόμηση
 Οι CLD και HCLD πρέπει να βαθμονομούνται για τις συνηθέστερες περιοχές λειτουργίας σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή και με χρήση αερίου ρύθμισης του μηδενός και αερίου προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας (η περιεκτικότητα των οποίων σε NO πρέπει να ανέρχεται στο 80% περίπου της περιοχής λειτουργίας και η συγκέντρωση του NO2 στο αέριο μείγμα σε λιγότερο από το 5% της συγκέντρωσης του NO). Ο αναλυτής NOx ρυθμίζεται για λειτουργία με NO, έτσι ώστε το αέριο προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας να μην διέρχεται μέσα από τον μετατροπέα. Η ένδειξη της συγκέντρωσης πρέπει να καταγράφεται.
 1.7.3. Υπολογισμός
 Η απόδοση του μετατροπέα NOx υπολογίζεται ως εξής:
 όπου:
 a
 =
 Συγκέντρωση NOx σύμφωνα με την παράγραφο 1.7.6
 b
 =
 Συγκέντρωση NOx σύμφωνα με την παράγραφο 1.7.7
 c
 =
 Συγκέντρωση NO σύμφωνα με την παράγραφο 1.7.4
 d
 =
 Συγκέντρωση NO σύμφωνα με την παράγραφο 1.7.5.
 1.7.4. Προσθήκη οξυγόνου
 Μέσω σωλήνωσης σχήματος Τ, προστίθενται συνεχώς οξυγόνο ή αέρας μηδενικής περιεκτικότητας στη ροή αερίου, μέχρις ότου η ένδειξη συγκέντρωσης να είναι περίπου κατά 20% χαμηλότερη από την ένδειξη της συγκέντρωσης βαθμονόμησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1.7.2. (ο αναλυτής βρίσκεται σε λειτουργία ΝΟ).
 Η δεικνυόμενη συγκέντρωση c καταγράφεται. Ο οζονιστήρας, καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, διατηρείται ανενεργός.
 1.7.5. Ενεργοποίηση του οζονιστήρα
 Ο οζονιστήρας ενεργοποιείται τώρα για να παράγει αρκετό όζον, ώστε η συγκέντρωση ΝΟ να μειωθεί μέχρι περίπου το 20% (ελάχιστο 10%) της συγκέντρωσης βαθμονόμησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1.7.2. Καταγράφεται η ένδειξη συγκέντρωσης d (ο αναλυτής βρίσκεται στη θέση λειτουργίας ΝΟ).
 1.7.6. Θέση λειτουργίας ΝΟx
 Ο αναλυτής ΝΟ ρυθμίζεται κατόπιν στη θέση


text:
λειτουργίας ΝΟx, ώστε το μίγμα αερίων (που αποτελείται από ΝΟ, ΝΟ2, Ο2 και Ν2) να διέρχεται από το μετατροπέα. Καταγράφεται η ένδειξη συγκέντρωσης a (ο αναλυτής βρίσκεται στη θέση λειτουργίας ΝΟx).
 1.7.7. Απενεργοποίηση του οζονιστήρα
 Ο οζονιστήρας τώρα απενεργοποιείται. Το μείγμα αερίων που περιγράφεται στο σημείο 1.7.6. διοχετεύεται μέσω του μετατροπέα στον ανιχνευτή. Καταγράφεται η ένδειξη συγκέντρωσης b (ο αναλυτής βρίσκεται στη θέση λειτουργίας ΝΟx).
 1.7.8. Θέση λειτουργίας ΝΟ
 Στη θέση λειτουργίας ΝΟ με απενεργοποιημένο τον οζονιστήρα, διακόπτεται επίσης και η ροή οξυγόνου ή συνθετικού αέρα. Η ένδειξη NOx του αναλυτή δεν πρέπει να αποκλίνει περισσότερο από ± 5 % από την τιμή που μετράται σύμφωνα με την παράγραφο 1.7.2. (ο αναλυτής βρίσκεται σε λειτουργία ΝΟ).
 1.7.9. Περιοδικότητα των δοκιμών
 Πριν από κάθε βαθμονόμηση του αναλυτή NOx πρέπει να ελέγχεται η απόδοση του μετατροπέα.
 1.7.10. Απαιτήσεις ως προς την απόδοση
 Η απόδοση του μετατροπέα δεν πρέπει να είναι μικρότερη του 90%, συνιστάται θερμά όμως ακόμη υψηλότερη απόδοση της τάξης του 95%.
 Σημείωση: Αν, με τον αναλυτή στη συνηθέστερα χρησιμοποιούμενη κλίμακα, ο οζονιστήρας δεν μπορεί να εξασφαλίσει μείωση από το 80% στο 20% σύμφωνα με την παράγραφο 1.7.5, τότε χρησιμοποιείται η ανώτατη κλίμακα που μπορεί να εξασφαλίσει τη μείωση.
 1.8. Ρύθμιση του FID
 1.8.1. Βελτιστοποίηση της απόκρισης του ανιχνευτή
 Ο ανιχνευτής ιονισμού φλόγας (HFID) πρέπει να ρυθμίζεται όπως προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή του οργάνου. Για τη βελτιστοποίηση της απόκρισης στη συνηθέστερη περιοχή εργασίας, ως αέριο προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας θα πρέπει να χρησιμοποιείται προπάνιο σε αέρα.
 Διατηρώντας τον ρυθμό ροής του καυσίμου και του αέρα στις τιμές που προβλέπονται από τον κατασκευαστή, εισάγεται στη συσκευή ανάλυσης ένα 350 ± 75 ppm C αέριο προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας. Η απόκριση σε μια δεδομένη ροή καυσίμου προσδιορίζεται από τη διαφορά μεταξύ της απόκρισης του αερίου προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας και της απόκρισης του αερίου μηδενισμού. Η ροή καυσίμου ρυθμίζεται επαυξητικά επάνω και κάτω από τις προδιαγραφές του κατασκευαστή. Καταγράφεται η απόκριση της ρύθμισης της κλίμακας και εκείνη του μηδενισμού στις ως άνω ροές καυσίμου. Σχεδιάζεται η καμπύλη της διαφοράς μεταξύ των αποκρίσεων της ρύθμισης της κλίμακας και εκείνη του μηδενισμού και η ροή καυσίμου ρυθμίζεται στην υψηλή πλευρά της καμπύλης.
 1.8.2. Συντελεστές απόκρισης υδρογονανθράκων
 Ο αναλυτής βαθμονομείται με χρήση μείγματος προπανίου σε αέρα και σε καθαρό συνθετικό αέρα, σύμφωνα με το σημείο 1.5.
 Οι συντελεστές απόκρισης προσδιορίζονται όταν τίθεται σε λειτουργία ένας νέος αναλυτής και μετά από μεγάλα διαστήματα λειτουργίας. Ο συντελεστής απόκρισης (Rf) για ένα συγκεκριμένο σώμα υδρογονάνθρακα είναι ο λόγος της ένδειξης C1 του FID προς τη συγκέντρωση του αερίου στον κύλινδρο εκφρασμένη σε ppm C1.
 Η συγκέντρωση του αερίου δοκιμής πρέπει να είναι σε επίπεδο που να συνεπάγεται απόκριση της τάξης του 80 % της πλήρους κλίμακας. Η συγκέντρωση πρέπει να είναι γνωστή με ακρίβεια ± 2 % σε σχέση με σταθμικό πρότυπο εκφρασμένο σε όγκο. Επιπλέον, ο κύλινδρος αερίου πρέπει να σταθεροποιείται προηγουμένως για 24 ώρες σε θερμοκρασία 298 K (25 °C) ± 5 K.
 Τα αέρια δοκιμής και οι συνιστώμενες περιοχές συντελεστών απόκρισης είναι οι


text:
εξής:
 Μεθάνιο και καθαρισμένος συνθετικός αέρας
 :
 1,00 ≤ R
 f ≤ 1,15
 Προπυλένιο και καθαρισμένος συνθετικός αέρας
 :
 0,90 ≤ R
 f ≤ 1,1
 Toλουόλιο και καθαρισμένος συνθετικός αέρας
 :
 0,90 ≤ R
 f ≤ 1,10
 Οι τιμές αυτές είναι σχετικές προς τον συντελεστή απόκρισης (Rf) για προπάνιο και καθαρό συνθετικό αέρα, στον οποίο δίνεται η τιμή 1,00.
 1.8.3. Έλεγχος παρεμποδιστικής δράσης του οξυγόνου
 Η παρεμποδιστική δράση του οξυγόνου εξακριβώνεται όταν τίθεται σε λειτουργία ένας νέος αναλυτής και μετά από μεγάλα διαστήματα λειτουργίας.
 Πρέπει να επιλέγεται περιοχή στην οποία τα αέρια ελέγχου της παρεμποδιστικής δράσης του οξυγόνου να εμπίπτουν στην άνω του 50 % περιοχή. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται με την απαιτούμενη θερμοκρασία κλιβάνου.
 1.8.3.1. Αέρια παρεμποδιστικής δράσης του οξυγόνου
 Τα αέρια ελέγχου της παρεμποδιστικής δράσης του οξυγόνου πρέπει να περιέχουν προπάνιο με συγκέντρωση υδρογονάνθρακα 350 ppmC ± 75 ppmC. Η τιμή συγκέντρωσης πρέπει να προσδιορίζεται ως προς τις ανοχές αερίου βαθμονόμησης με χρωματογραφική ανάλυση του συνόλου των υδρογονανθράκων συν τις προσμίξεις ή με δυναμική ανάμειξη. Το προεξάρχον αραιωτικό πρέπει να είναι άζωτο με το υπόλοιπο οξυγόνο. Το μείγμα που απαιτείται για δοκιμές κινητήρων ντίζελ είναι το ακόλουθο:
 Συγκέντρωση O2
 Υπόλοιπο
 21 (20 έως 22)
 Άζωτο
 10 (9 έως 11)
 Άζωτο
 5 (4 έως 6)
 Άζωτο
 1.8.3.2. Διαδικασία
 α)
 Ο αναλυτής μηδενίζεται.
 β)
 Προσδιορίζεται το μέγιστο της κλίμακας του αναλυτή με το μείγμα οξυγόνου 21%.
 γ)
 Επανελέγχεται η μηδενική απόκριση. Εάν έχει μεταβληθεί σε ποσοστό άνω του 0,5 % της πλήρους κλίμακας, επαναλαμβάνεται η διαδικασία των στοιχείων α) και β) του παρόντος.
 δ)
 Εισάγονται τα αέρια ελέγχου της παρεμποδιστικής δράσης του οξυγόνου 5 % και 10 %.
 ε)
 Επανελέγχεται η μηδενική απόκριση. Εάν έχει μεταβληθεί σε ποσοστό άνω του ±1 της πλήρους κλίμακας, επαναλαμβάνεται η διαδικασία.
 στ)
 Η παρεμβολή οξυγόνου (% O2I) υπολογίζεται για κάθε μείγμα στο στάδιο δ) ως εξής:
 A
 =
 συγκέντρωση υδρογονανθράκων (ppm C) του αερίου προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας που χρησιμοποιείται στο στοιχείο β)
 B
 =
 συγκέντρωση υδρογονανθράκων (ppm C) των αερίων ελέγχου της παρεμποδιστικής δράσης του οξυγόνου που χρησιμοποιούνται στο στοιχείο δ)
 C
 =
 απόκριση αναλυτή
 D
 =
 % της πλήρους κλίμακας απόκριση του αναλυτή που οφείλεται στο A.
 ζ)
 Η % παρεμποδιστική δράση του οξυγόνου (%O2I) πρέπει να είναι μικρότερη του ± 3,0 % για όλα τα απαιτούμενα αέρια ελέγχου της παρεμποδιστικής δράσης του οξυγόνου πριν από τη δοκιμή.
 η)
 Εάν η παρεμβολή οξυγόνου είναι μεγαλύτερη από ± 3,0 %, η ροή του αέρα πρέπει να ρυθμίζεται κλιμακωτά άνω και κάτω των προδιαγραφών του κατασκευαστή, επαναλαμβάνοντας τη διαδικασία της παραγράφου 1.8.1 για κάθε ροή.
 θ)
 Εάν η παρεμβολή οξυγόνου είναι μεγαλύτερη του ± 3,0 % μετά τη ρύθμιση της ροής του αέρα, πρέπει να μεταβάλλεται η ροή του καυσίμου και στη συνέχεια η ροή του δείγματος, επαναλαμβάνοντας τη διαδικασία της παραγράφου 1.8.1 για κάθε νέα ρύθμιση.
 ι)
 Εάν η παρεμβολή οξυγόνου παραμένει μεγαλύτερη του ± 3,0 %, τότε πριν από τη δοκιμασία πρέπει ο αναλυτής, το καύσιμο FID ή ο αέρας καύσης να διορθωθούν ή να αντικατασταθούν. Στη συνέχεια πρέπει να


text:
επαναληφθεί η διαδικασία του παρόντος με τον επισκευασθέντα ή αντικατασταθέντα εξοπλισμό ή αέρια.
 1.9. Παρεμβολές στις συσκευές NDIR και CLD
 Στην ένδειξη μπορεί να παρεμβαίνουν με διάφορους τρόπους άλλα αέρια που συνυπάρχουν στο καυσαέριο με εκείνο που υποβάλλεται σε ανάλυση. Θετικές παρεμβολές συναντώνται σε όργανα NDIR όπου το παρεμβαλλόμενο αέριο παρέχει το ίδιο αποτέλεσμα με το μετρούμενο αέριο, αλλά σε μικρότερο βαθμό. Αρνητικές παρεμβολές συναντώνται σε NDIR από παρεμβαλλόμενο αέριο που διευρύνει τη ζώνη απορρόφησης του μετρούμενου αερίου και σε CLD από αέριο που αποσβένει την ακτινοβολία και προκαλεί παρεμβολή. Οι έλεγχοι των παρεμβολών που αναφέρονται στις παραγράφους 1.9.1 και 1.9.2 διενεργούνται πριν από την αρχική χρήση ενός αναλυτή και ύστερα από μεγάλα διαστήματα λειτουργίας.
 1.9.1. Έλεγχος παρεμβολής σε αναλυτές CO
 Στην επίδοση του αναλυτή CO μπορεί να παρεμβαίνει το νερό και το CO2. Συνεπώς, πρέπει να διοχετεύεται, υπό μορφή φυσαλίδων μέσω νερού σε θερμοκρασία δωματίου, CO2 ρύθμισης της κλίμακας με συγκέντρωση 80 % έως 100 % της πλήρους κλίμακας στη μέγιστη περιοχή σε λειτουργία που χρησιμοποιείται στη διάρκεια του ελέγχου και να καταγράφεται η απόκριση του αναλυτή. Η απόκριση του αναλυτή δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από το 1% της πλήρους κλίμακας για περιοχές 300 ppm και άνω, ή μεγαλύτερη από 3 ppm για περιοχές κάτω των 300 ppm.
 1.9.2. Έλεγχοι απόσβεσης αναλυτή NOx
 Τα δύο αέρια που έχουν σημασία για τους αναλυτές με CLD (και HCLD) είναι το CO2 και οι υδρατμοί. Οι αποσβεστικές αποκρίσεις των αερίων αυτών είναι ανάλογες προς τις συγκεντρώσεις τους και κατά συνέπεια απαιτούνται τεχνικές δοκιμής για τον προσδιορισμό της απόσβεσης στις πιο υψηλές συγκεντρώσεις που αναμένεται να ανακύψουν κατά τη δοκιμασία.
 1.9.2.1. Έλεγχος απόσβεσης CO2
 Αέριο προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας με CO2 με συγκέντρωση 80 έως 100 % της πλήρους κλίμακας της μέγιστης κλίμακας εργασίας διοχετεύεται διαμέσου της συσκευής NDIR και καταγράφεται ως Α η τιμή του CO2. Κατόπιν αραιώνεται περίπου στο 50 % με αέριο προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας με NO και διοχετεύεται διαμέσου του NDIR και (H)CLD, ενώ οι τιμές του CO2 και ΝΟ καταγράφονται ως Β και C αντίστοιχα. Διακόπτεται το CO2 και αφήνεται να διέρχεται μόνο το ΝΟ διαμέσου του (H)CLD, η δε τιμή του ΝΟ καταγράφεται ως D.
 Η απόσβεση υπολογίζεται ως εξής:
 και δεν πρέπει να υπερβαίνει το 3 τοις εκατό της πλήρους κλίμακας.
 όπου:
 A
 =
 Συγκέντρωση μη αραιωμένου CO2 μετρούμενη με NDIR %
 B
 =
 Συγκέντρωση αραιωμένου CO2 μετρούμενη με NDIR %
 C
 =
 Συγκέντρωση αραιωμένου ΝΟ μετρούμενη με CLD ppm
 D
 =
 Συγκέντρωση μη αραιωμένου ΝΟ μετρούμενη με CLD ppm.
 1.9.2.2. Έλεγχος απόσβεσης νερού
 Ο έλεγχος αυτός εφαρμόζεται μόνο σε μετρήσεις συγκέντρωσης αερίων σε υγρή βάση. Για τον υπολογισμό της απόσβεσης νερού λαμβάνεται υπόψη η αραίωση του ΝΟ ρύθμισης της κλίμακας με υδρατμούς και η αναλογία της συγκέντρωσης υδρατμών του μείγματος προς την αναμενόμενη κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Διοχετεύεται ως αέριο ρύθμισης της κλίμακας ΝΟ με συγκέντρωση 80 % έως 100 % πλήρους κλίμακας στη συνήθη περιοχή λειτουργίας μέσω του (Η)CLD και καταγράφεται η τιμή του ΝΟ ως D. Στη συνέχεια,


text:
το αέριο ρύθμισης της κλίμακας NO διοχετεύεται υπό μορφή φυσαλίδων μέσω νερού σε θερμοκρασία δωματίου και κατόπιν μέσω του (Η)CLD καταγράφεται η τιμή του ΝΟ ως C. Προσδιορίζεται η θερμοκρασία του νερού και καταγράφεται ως F. Προσδιορίζεται η τάση κορεσμένων ατμών του μείγματος που αντιστοιχεί στη θερμοκρασία F του νερού με τις φυσαλίδες και καταγράφεται ως G. Η συγκέντρωση υδρατμών (%) του μίγματος υπολογίζεται ως εξής:
 και καταγράφεται ως H. Η αναμενόμενη συγκέντρωση αραιωμένου αερίου ρύθμισης της κλίμακας ΝΟ (σε υδρατμούς) υπολογίζεται ως εξής:
 και καταγράφεται ως De. Για το καυσαέριο κινητήρων ντίζελ, υπολογίζεται κατά προσέγγιση η μέγιστη συγκέντρωση υδρατμών στο καυσαέριο (%) που αναμένεται κατά τη διάρκεια της δοκιμής, με την παραδοχή ότι ο λόγος των ατόμων H/C στο καύσιμο είναι ίσος με 1,8 προς 1,0, από τη μέγιστη συγκέντρωση CO2 στα καυσαέρια ή από τη συγκέντρωση μη αραιωμένου αερίου προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας CO2 (Α, όπως μετράται στην παράγραφο 1.9.2.1.) ως εξής:
 και καταγράφεται ως Hm.
 Η απόσβεση νερού υπολογίζεται από τον τύπο:
 και δεν πρέπει να υπερβαίνει το 3 τοις εκατό της πλήρους κλίμακας.
 De
 =
 Αναμενόμενη συγκέντρωση αραιωμένου NO (ppm)
 C
 =
 Συγκέντρωση αραιωμένου NO (ppm)
 Hm
 =
 Μέγιστη συγκέντρωση υδρατμών (%)
 H
 =
 Πραγματική συγκέντρωση υδρατμών (%)
 Σημείωση: Σημαντικό για τον έλεγχο αυτό είναι να περιέχει το αέριο ρύθμισης της κλίμακας ΝΟ όσο το δυνατόν μικρότερη ποσότητα ΝΟ2, αφού η απορρόφηση του ΝΟ2 στο νερό δεν έχει ληφθεί υπόψη στους υπολογισμούς απόσβεσης.
 1.10. Διαστήματα μεταξύ βαθμονομήσεων
 Οι συσκευές ανάλυσης βαθμονομούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1.5 κάθε τρεις τουλάχιστον μήνες ή οποτεδήποτε γίνεται κάποια επισκευή ή μεταβολή στο σύστημα που μπορεί να επηρεάσει τη βαθμονόμηση.
 1.11. Πρόσθετες απαιτήσεις βαθμονόμησης για μετρήσεις πρωτογενών καυσαερίων στη δοκιμή NRTC
 1.11.1. Έλεγχος του χρόνου απόκρισης του αναλυτικού συστήματος
 Οι ρυθμίσεις του συστήματος για την αξιολόγηση του χρόνου απόκρισης είναι ακριβώς ίδιες με αυτές κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής της δοκιμής (δηλαδή πίεση, ρυθμοί ροής, ρυθμίσεις φίλτρου στους αναλυτές και όλες οι άλλες επιδράσεις στον χρόνο απόκρισης). Ο προσδιορισμός του χρόνου απόκρισης γίνεται με μεταγωγή αερίου απευθείας στο στόμιο εισόδου του καθετήρα δειγματοληψίας. Η διακοπή του αερίου πρέπει να πραγματοποιείται σε λιγότερο από 0,1 δευτερόλεπτο. Τα αέρια που χρησιμοποιούνται για τη δοκιμή πρέπει να προκαλούν αλλαγή της συγκέντρωσης σε ποσοστό τουλάχιστον 60% FS.
 Καταγράφεται η καμπύλη συγκέντρωσης κάθε επιμέρους συστατικού αερίου. Ο χρόνος απόκρισης ορίζεται ως η χρονική διαφορά ανάμεσα στη μεταγωγή του αερίου και στην κατάλληλη μεταβολή της καταγραφείσας συγκέντρωσης. Ο χρόνος απόκρισης του συστήματος (t90) έγκειται στον χρόνο καθυστέρησης στον ανιχνευτή μέτρησης και στον χρόνο ανόδου του ανιχνευτή. Ως χρόνος καθυστέρησης ορίζεται ο χρόνος που μεσολαβεί από την αλλαγή (t
 0) έως ότου η απόκριση φτάσει το 10 % της τελικής ένδειξης(t
 10). Ο χρόνος ανόδου ορίζεται ως ο χρόνος ανάμεσα στο 10 % και 90 % απόκρισης της τελικής ένδειξης (t
 90 – t
 10).
 Για τη χρονική ευθυγράμμιση του αναλυτή και των σημάτων ροής καυσαερίων στην περίπτωση πρωτογενούς μέτρησης, ο χρόνος μετατροπής ορίζεται ως ο χρόνος από τη μεταβολή (t
 0) έως ότου η απόκριση φθάσει


text:
το 50% της τελικής ένδειξης (t
 50).
 Ο χρόνος απόκρισης του συστήματος είναι ≤ 10 δευτερόλεπτα με χρόνο ανόδου ≤ 2,5 δευτερόλεπτα για όλα τα περιορισμένα συστατικά (CO, NOx, HC) και όλες τις κλίμακες που χρησιμοποιούνται.
 1.11.2. Βαθμονόμηση αναλυτών αερίων ιχνηθετών για μετρήσεις ροής καυσαερίων
 Ο αναλυτής για μετρήσεις συγκέντρωσης αερίων ιχνηθετών, εάν χρησιμοποιούνται, βαθμονομείται με χρήση του πρότυπου αερίου.
 Η καμπύλη βαθμονόμησης χαράσσεται βάσει 10 τουλάχιστον σημείων βαθμονόμησης (εξαιρουμένου του μηδενός) διατεταγμένων έτσι ώστε το ήμισυ των σημείων να βρίσκεται στο διάστημα μεταξύ 4% και 20% της πλήρους κλίμακας του αναλυτή και τα υπόλοιπα να είναι μεταξύ 20% και 100% της πλήρους κλίμακας. Η καμπύλη βαθμονόμησης υπολογίζεται με τη μέθοδο των ελάχιστων τετραγώνων.
 Η καμπύλη βαθμονόμησης δεν πρέπει να διαφέρει σε ποσοστό άνω του ± 1% της πλήρους κλίμακας από την ονομαστική τιμή κάθε σημείου βαθμονόμησης, στην περιοχή από 20% έως 100% της πλήρους κλίμακας. Δεν πρέπει επίσης να διαφέρει σε ποσοστό άνω του ± 2% της ένδειξης από την ονομαστική τιμή στην περιοχή από 4% έως 20% της πλήρους κλίμακας.
 Ο αναλυτής μηδενίζεται και προσδιορίζεται το μέγιστο της κλίμακάς του πριν από την εκτέλεση της δοκιμής χρησιμοποιώντας αέριο μηδενισμού και αέριο προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας των οποίων η ονομαστική τιμή είναι μεγαλύτερη του 80% της πλήρους κλίμακας του αναλυτή.
 2. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΣΩΜΑΤΙΔΙΩΝ
 2.1. Εισαγωγή
 Κάθε κατασκευαστικό στοιχείο βαθμονομείται όσο συχνά είναι απαραίτητο ώστε να πληροί τις σχετικές με την ακρίβεια απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού. Στην παράγραφο αυτή περιγράφεται η μέθοδος που χρησιμοποιείται για τα εξαρτήματα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα 4Α προσάρτημα 1 παράγραφος 1.5 και προσάρτημα 4.
 Κατόπιν αιτήματος του κατασκευαστή και με τη σύμφωνη γνώμη της αρχής έγκρισης, οι μέθοδοι που περιγράφονται στις παραγράφους 8.1. και 8.2. του παραρτήματος 4Β ενδέχεται να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά των μεθόδων της παραγράφου 2. του παρόντος προσαρτήματος.
 2.2. Μέτρηση ροής
 Η βαθμονόμηση μετρητών ροής αερίων ή οργάνων μέτρησης της ροής γίνεται σύμφωνα με εθνικά και/ή διεθνή πρότυπα.
 Το μέγιστο σφάλμα της μετρηθείσας τιμής πρέπει να περικλείεται στα όρια ± 2 τοις εκατό της ένδειξης.
 Για συστήματα αραίωσης μερικής ροής, η ακρίβεια της ροής δείγματος G
 SE έχει ιδιαίτερη σημασία, εάν δεν μετράται απευθείας αλλά προσδιορίζεται με μέτρηση διαφορικής ροής:
 Σε αυτήν την περίπτωση, μια ορθότητα της τάξεως του ± 2 % για τα μεγέθη GTOTW και της GDILW δεν αρκεί για να εγγυάται αποδεκτές ορθότητες του GSE. Εάν η ροή του αερίου προσδιορίζεται με μέτρηση διαφορικής ροής, το μέγιστο σφάλμα της διαφοράς πρέπει να είναι τέτοιο ώστε η ορθότητα της GSE να είναι ± 5 % όταν ο λόγος της αραίωσης είναι κάτω του 15. Μπορεί να υπολογιστεί λαμβάνοντας τη μέση τετραγωνική ρίζα των σφαλμάτων κάθε οργάνου.
 2.3. Έλεγχος της σχέσης αραίωσης
 Όταν χρησιμοποιούνται συστήματα δειγματοληψίας σωματιδίων χωρίς EGA (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 4, παράγραφος 1.2.1.1.), ο λόγος αραίωσης ελέγχεται για κάθε νέα εγκατάσταση κινητήρα με τον κινητήρα σε λειτουργία και χρησιμοποιώντας τις μετρήσεις των συγκεντρώσεων του CO2 ή NO2 στα πρωτογενή και στα αραιωμένα καυσαέρια.
 Ο μετρούμενος λόγος αραίωσης πρέπει να είναι στο ± 10 % του υπολογιζόμενου


text:
λόγου αραίωσης από τη μέτρηση της συγκέντρωσης CO2 ή NOx.
 2.4 Έλεγχος των συνθηκών μερικής ροής
 Η περιοχή της ταχύτητας των καυσαερίων και οι διακυμάνσεις της πίεσης πρέπει να ελέγχονται και να προσαρμόζονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος 4Α, προσαρτήματος 4, παράγραφος 1.2.1.1., EP, εάν γίνεται.
 2.5 Διαστήματα μεταξύ βαθμονομήσεων
 Τα όργανα μέτρησης ροής πρέπει να βαθμονομούνται τουλάχιστον κάθε τρεις μήνες ή οποτεδήποτε γίνεται κάποια αλλαγή στο σύστημα που θα μπορούσε να επηρεάσει τη βαθμονόμηση.
 2.6. Πρόσθετες απαιτήσεις βαθμονόμησης για συστήματα αραίωσης μερικής ροής
 2.6.1. Περιοδική βαθμονόμηση
 Αν η ροή αερίου προσδιορίζεται με μέτρηση διαφορικής ροής, το ροόμετρο ή τα όργανα μέτρησης της ροής βαθμονομούνται με μια από τις ακόλουθες διαδικασίες, έτσι ώστε η ροή καθετήρα GSE στη σήραγγα να ικανοποιεί τις απαιτήσεις ακριβείας του παραρτήματος 4Α, προσάρτημα 1, παράγραφος 2.4.:
 Το ροόμετρο για το GDILW συνδέεται εν σειρά με το ροόμετρο για το GTOTW, η διαφορά ανάμεσα στους δύο μετρητές ροής βαθμονομείται για τουλάχιστον πέντε σημεία με τιμές ροής ομοιόμορφα κατανεμημένες ανάμεσα στη χαμηλότερη τιμή GDILW που χρησιμοποιήθηκε κατά τη δοκιμή και την τιμή GTOTW που χρησιμοποιήθηκε κατά τη δοκιμή. Η σήραγγα αραίωσης μπορεί να παρακαμφθεί.
 Στο ροόμετρο για το GTOTW συνδέεται εν σειρά βαθμονομημένη διάταξη ροής μάζας και η ακρίβεια ελέγχεται για την τιμή που χρησιμοποιείται στη δοκιμή. Στη συνέχεια, η βαθμονομημένη διάταξη ροής μάζας συνδέεται εν σειρά με το ροόμετρο για το GDILW, και η ακρίβεια ελέγχεται για τουλάχιστον πέντε σημεία που αντιστοιχούν σε λόγο αραίωσης από 3 έως 50 σε σχέση με το GTOTW που χρησιμοποιήθηκε στη δοκιμή.
 Ο σωλήνας μεταφοράς ΤΤ αποσυνδέεται από την εξάτμιση και μια βαθμονομημένη διάταξη μέτρησης της ροής με κατάλληλη κλίμακα για τη μέτρηση του GSE συνδέεται με το σωλήνα μεταφοράς. Στη συνέχεια, η GTOTW ρυθμίζεται στην τιμή που χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής και η GDILW ρυθμίζεται επακόλουθα σε τουλάχιστον πέντε τιμές οι οποίες αντιστοιχούν στους λόγους αραίωσης q από το 3 έως το 50. Εναλλακτικά, μπορεί να παρέχεται μια ειδική διαδρομή βαθμονόμησης της ροής, στην οποία η σήραγγα παρακάμπτεται, αλλά η συνολική ροή του αέρα και η ροή του αέρα αραίωσης διατηρούνται μέσα από τους αντίστοιχους μετρητές, όπως στη συγκεκριμένη δοκιμή.
 Ένα αέριο ιχνηθέτης τροφοδοτείται στον σωλήνα μεταφοράς TT. Το αέριο ιχνηθέτης μπορεί να είναι συστατικό του καυσαερίου, όπως το CO2 ή το NOx. Μετά την αραίωση στη σήραγγα μετράται το συστατικό του αερίου-ιχνηθέτη. Η διαδικασία αυτή διεξάγεται για 5 λόγους αραίωσης από το 3 έως το 50. Η ορθότητα της ροής του δείγματος προσδιορίζεται συναρτήσει του λόγου αραίωσης q:
 Οι τιμές ακριβείας για τους αναλυτές αερίου λαμβάνονται υπόψη για την εξασφάλιση ακριβείας για το G
 SE.
 2.6.2. Έλεγχος ροής άνθρακα
 Συνιστάται ιδιαίτερα ο έλεγχος ροής άνθρακα με πραγματική εξάτμιση για τον εντοπισμό προβλημάτων μέτρησης και ελέγχου και για την πιστοποίηση της ορθής λειτουργίας του συστήματος αραίωσης μερικής ροής. Ο έλεγχος ροής άνθρακα πρέπει να γίνεται τουλάχιστον κάθε φορά που τοποθετείται νέος κινητήρας ή μεταβάλλεται κάτι σημαντικό στη διάταξη του θαλάμου δοκιμής.
 Ο κινητήρας πρέπει να λειτουργεί σε μέγιστη ροπή και στροφές ή σε φάση σταθερών συνθηκών


text:
που παράγουν 5 % ή περισσότερο CO2. Το σύστημα δειγματοληψίας μερικής ροής λειτουργεί με συντελεστή αραίωσης περίπου 15 προς 1.
 2.6.3. Έλεγχος πριν τη δοκιμή
 Διενεργείται έλεγχος πριν τη δοκιμή εντός δύο ωρών πριν ξεκινήσει η δοκιμή, με τον ακόλουθο τρόπο:
 Ελέγχεται η ορθότητα των μετρητών ροής με την ίδια μέθοδο που χρησιμοποιείται για τη βαθμονόμηση για τουλάχιστον δύο σημεία, συμπεριλαμβανομένων τιμών ροής GDILW που αντιστοιχούν σε λόγους αραίωσης από πέντε έως 15 για την τιμή GTOTW που χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 Εάν μπορεί να αποδειχθεί από την καταγραφή της διαδικασίας βαθμονόμησης που περιγράφεται ανωτέρω ότι η βαθμονόμηση του ροόμετρου είναι σταθερή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, μπορεί να παραλειφθεί ο έλεγχος πριν τη δοκιμή.
 2.6.4. Προσδιορισμός του χρόνου μετατροπής
 Οι ρυθμίσεις του συστήματος για την αξιολόγηση του χρόνου μετατροπής είναι ακριβώς ίδιες με αυτές κατά τη διάρκεια της μέτρησης της δοκιμής. Ο χρόνος μετατροπής προσδιορίζεται με την ακόλουθη μέθοδο:
 Ένας ανεξάρτητο ροόμετρο αναφοράς με κλίμακα μέτρησης κατάλληλη για τη ροή καθετήρα τοποθετείται εν σειρά και συνδέεται με τον καθετήρα. Το ροόμετρο πρέπει να έχει χρόνο μετατροπής μικρότερο από 100 ms για το μέγεθος βαθμίδας ροής που χρησιμοποιείται σε αυτή τη μέτρηση του χρόνου απόκρισης, με χρόνο στραγγαλισμού της ροής αρκετά μικρό, ώστε να μην επηρεάζει τη δυναμική απόδοση του συστήματος αραίωσης μερικής ροής, και σύμφωνο με την ορθή τεχνική πρακτική.
 Εφαρμόζεται βαθμιδωτή αλλαγή στην είσοδο ροής των καυσαερίων (ή της ροής του αέρα αν υπολογίζεται η ροή καυσαερίων) του συστήματος αραίωσης μερικής ροής, από μια χαμηλή ροή στο 90 % τουλάχιστον της πλήρους κλίμακας. Η διάταξη που χρησιμοποιείται για την βαθμιδωτή αλλαγή πρέπει να είναι η ίδια με εκείνη που χρησιμοποιήθηκε για την έναρξη του ελέγχου πρόβλεψης στην πραγματική δοκιμή. Καταγράφονται το ερέθισμα της βαθμίδας της ροής των καυσαερίων και η απόκριση του ροόμετρου με ρυθμό λήψης δείγματος τουλάχιστον 10 Hz.
 Από το δεδομένο αυτό προσδιορίζεται ο χρόνος μετατροπής για το σύστημα αραίωσης μερικής ροής, ο οποίος είναι ο χρόνος από την έναρξη του ερεθίσματος της βαθμίδας έως το 50 % της απόκρισης του ροόμετρου. Κατά παρόμοιο τρόπο προσδιορίζονται οι χρόνοι μετατροπής του σήματος GSE του συστήματος αραίωσης μερικής ροής και του σήματος GEXHW του ροόμετρου καυσαερίου. Τα σήματα αυτά χρησιμοποιούνται στους ελέγχους παλινδρόμησης που εκτελούνται μετά από κάθε δοκιμή (βλ. παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, παράγραφος 2.4.).
 Ο υπολογισμός επαναλαμβάνεται για τουλάχιστον πέντε ερεθίσματα ανόδου και πτώσης και λαμβάνεται ο μέσος όρος των αποτελεσμάτων. Ο εσωτερικός χρόνος μετατροπής (<100 ms) του ροόμετρου αναφοράς αφαιρείται από την τιμή αυτή. Αυτή είναι η τιμή πρόβλεψης του συστήματος αραίωσης μερικής ροής, η οποία εφαρμόζεται σύμφωνα με το παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, παράγραφος 2.4.
 3. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ CVS
 3.1. Γενικά
 Το σύστημα CVS βαθμονομείται με τη χρήση ενός ροομέτρου ακριβείας και αποσκοπεί στην αλλαγή των συνθηκών λειτουργίας.
 Η ροή μέσα από το σύστημα μετράται σε διαφορετικές ρυθμίσεις λειτουργίας της ροής και οι παράμετροι ελέγχου του συστήματος μετρώνται και συσχετίζονται με τη ροή.
 Μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφοροι τύποι ροόμετρων, π.χ. βαθμονομημένο βεντουρίμετρο, βαθμονομημένος μετρητής παροχής στρωτής ροής, βαθμονομημένος στροβιλομετρητής παροχής.
 Κατόπιν αιτήματος


text:
του κατασκευαστή και με τη σύμφωνη γνώμη της αρχής έγκρισης, οι μέθοδοι που περιγράφονται στις παραγράφους 8.1. και 8.2. του παραρτήματος 4Β ενδέχεται να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά των μεθόδων της παραγράφου 3. του παρόντος προσαρτήματος.
 3.2. Βαθμονόμηση της αντλίας θετικής εκτόπισης (PDP)
 Όλες οι παράμετροι που σχετίζονται με την αντλία μετρώνται ταυτόχρονα μαζί με τις παραμέτρους που σχετίζονται με το Venturi βαθμονόμησης το οποίο είναι συνδεδεμένο σε σειρά με την αντλία. Χαράσσεται η καμπύλη της υπολογιζόμενης παροχής (σε m3/min στο στόμιο εισόδου της αντλίας, σε απόλυτη πίεση και θερμοκρασία) έναντι συνάρτησης συσχετισμού που αποτελεί την τιμή ενός ειδικού συνδυασμού των παραμέτρων της αντλίας. Προσδιορίζεται η γραμμική εξίσωση η οποία συσχετίζει τη ροή στην αντλία με τη συνάρτηση συσχετισμού. Αν ένα CVS έχει μετάδοση κίνησης πολλαπλού αριθμού στροφών, η βαθμονόμηση εκτελείται για κάθε χρησιμοποιούμενη περιοχή.
 Κατά τη διάρκεια της βαθμονόμησης, η θερμοκρασία διατηρείται σταθερή.
 Τυχόν διαρροές σε όλες τις συνδέσεις και τους αγωγούς ανάμεσα στο Venturi βαθμονόμησης και στην αντλία CVS διατηρούνται σε επίπεδο κάτω του 0,3% του χαμηλότερου σημείου ροής (υψηλότερο σημείο στραγγαλισμού και χαμηλότερο σημείο στροφών PDP της αντλίας).
 3.2.1. Ανάλυση δεδομένων
 Η παροχή αέρα (Q
 s) σε κάθε ρύθμιση περιορισμού (6 θέσεις κατ’ελάχιστο) υπολογίζεται σε πρότυπες μονάδες m3/min από τα δεδομένα του μετρητή παροχής, βάσει της μεθόδου που υποδεικνύει ο κατασκευαστής. Στη συνέχεια, η παροχή αέρα μετατρέπεται σε ροή αντλίας (V0) σε m3/rev σε απόλυτη θερμοκρασία και πίεση στο στόμιο εισόδου της αντλίας, ως εξής:
 όπου:
 Q
 s
 =
 ρυθμός ροής αέρα υπό κανονικές συνθήκες (101,3 kPa, 273 K) (m3/s)
 T
 =
 θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου της αντλίας (K)
 p
 A
 =
 απόλυτη πίεση στο στόμιο εισόδου της αντλίας (p
 B – p
 1) (kPa)
 n
 =
 αριθμός στροφών της αντλίας (rev/s)
 Για να ληφθεί υπόψη η αλληλεπίδραση μεταξύ των διακυμάνσεων της πίεσης στην αντλία και του ποσοστού ολίσθησης της αντλίας, υπολογίζεται η συνάρτηση συσχετισμού (X0) του αριθμού στροφών της αντλίας με τη διαφορά πίεσης στα στόμια εισόδου και εξόδου της και με την απόλυτη πίεση στο στόμιο εξόδου ως εξής:
 όπου:
 Δpp
 =
 διαφορά πίεσης ανάμεσα στην είσοδο της αντλίας και στην έξοδο της αντλίας (kPa)
 p
 A
 =
 απόλυτη πίεση εξόδου στο στόμιο εξόδου της αντλίας (kPa)
 Χαράσσεται η ευθεία με τη γραμμική προσαρμογή ελάχιστων τετραγώνων για να εξαχθεί η εξίσωση βαθμονόμησης ως εξής:
 όπου D0 και m είναι οι σταθερές τομής και κλίσης, αντίστοιχα, οι οποίες περιγράφουν τις καμπύλες παλινδρόμησης.
 Για σύστημα CVS με πολλαπλό αριθμό στροφών, οι καμπύλες βαθμονόμησης που σχεδιάζονται για τις διάφορες κλίμακες ροής της αντλίας πρέπει να είναι σχεδόν παράλληλες, και οι τιμές τομής (D
 0) να αυξάνονται όσο μειώνεται η κλίμακα ροής της αντλίας.
 Οι τιμές που υπολογίζονται βάσει της εξίσωσης πρέπει να περικλείονται μεταξύ των ορίων ± 0,5 % της μετρούμενης τιμής του V
 0. Οι τιμές του m ποικίλλουν από τη μία αντλία στην άλλη. Τυχόν εισροή σωματιδίων κατά την πάροδο του χρόνου θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του ποσοστού ολισθήσεων της αντλίας, όπως αντικατοπτρίζεται στις χαμηλότερες τιμές για τη σταθερά m. Επομένως, η βαθμονόμηση θα πρέπει να


text:
πραγματοποιείται κατά την εκκίνηση της αντλίας, ύστερα από εκτεταμένη συντήρηση, και εάν η συνολική επαλήθευση του συστήματος (παράγραφος 3.5) υποδεικνύει αλλαγή στο ποσοστό ολισθήσεων.
 3.3. Βαθμονόμηση του βεντουρίμετρου κρίσιμης ροής (CFV)
 Η βαθμονόμηση του CFV βασίζεται στην εξίσωση ροής για σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής. Όπως φαίνεται από τον τύπο που ακολουθεί, η ροή αερίων αποτελεί συνάρτηση της πίεσης και της θερμοκρασίας στο στόμιο εισόδου:
 όπου:
 K
 v
 =
 συντελεστής βαθμονόμησης
 p
 A
 =
 απόλυτη πίεση στο στόμιο εισόδου του σωλήνα Venturi (kPa)
 T
 =
 θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου του σωλήνα Venturi (K)
 3.3.1. Ανάλυση δεδομένων
 Η παροχή αέρα (Q
 s) σε κάθε ρύθμιση περιορισμού (8 θέσεις κατ’ ελάχιστο) υπολογίζεται σε πρότυπες μονάδες m3/min από τα δεδομένα του μετρητή παροχής, βάσει της μεθόδου που υποδεικνύει ο κατασκευαστής. Ο συντελεστής βαθμονόμησης υπολογίζεται βάσει των δεδομένων βαθμονόμησης για κάθε ρύθμιση ως εξής:
 όπου:
 Q
 s
 =
 ρυθμός ροής αέρα υπό κανονικές συνθήκες (101,3 kPa, 273 K) (m3/s)
 T
 =
 θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου του σωλήνα Venturi (K)
 p
 A
 =
 απόλυτη πίεση στο στόμιο εισόδου του σωλήνα Venturi (kPa)
 Για τον προσδιορισμό της κλίμακας κρίσιμης ροής, χαράσσεται η καμπύλη του K
 v συναρτήσει της πίεσης στο στόμιο εισαγωγής του σωλήνα Venturi. Για την κρίσιμη ροή (στραγγαλισμού), ο Kv θα έχει σχετικά σταθερή τιμή. Καθώς μειώνεται η πίεση (αυξάνεται το κενό), αποστραγγαλίζεται η ροή του στον σωλήνα Venturi και μειώνεται ο K
 v, πράγμα που υποδηλώνει ότι το CFV λειτουργεί εκτός της επιτρεπόμενης κλίμακας.
 Υπολογίζονται η μέση Kv και η τυπική απόκλιση για ένα ελάχιστο οκτώ σημείων στην περιοχή κρίσιμης ροής. Η τυπική απόκλιση δεν πρέπει να υπερβαίνει το ± 0,3 % του μέσου Kv.
 3.4. Βαθμονόμηση του σωλήνα venturi υποηχητικής ροής (SSV)
 Η βαθμονόμηση του SSV βασίζεται στην εξίσωση ροής για σωλήνα venturi υποηχητικής ροής. Η ροή αερίου αποτελεί συνάρτηση της πίεσης και της θερμοκρασίας στο στόμιο εισόδου, πτώση της πίεσης ανάμεσα στο στόμιο εισόδου και τη στεφάνη του SSV, όπως φαίνεται ακολούθως:
 όπου:
 A
 0= συλλογή σταθερών και μετατροπές μονάδων =
 0,006111 σε μονάδες SI
 d= διάμετρος της στεφάνης SSV (m)
 C
 d= συντελεστής παροχής του SSV
 p
 A= απόλυτη πίεση στο στόμιο εισόδου του σωλήνα Venturi (kPa)
 T= θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου του σωλήνα Venturi (K)
 r= λόγος της στεφάνης SSV προς απόλυτη στατική πίεση
 ß= λόγος της διαμέτρου της στεφάνης του SSV, d, προς την εσωτερική
 3.4.1. Ανάλυση δεδομένων
 Ο ρυθμός ροής του αέρα (QSSV) σε κάθε ρύθμιση ροής (τουλάχιστον 16 ρυθμίσεις) υπολογίζεται σε m3/min σε κανονικές συνθήκες από τα δεδομένα του ροομέτρου βάσει της μεθόδου που ορίζει στις προδιαγραφές του ο κατασκευαστής. Ο συντελεστής παροχής υπολογίζεται βάσει των δεδομένων βαθμονόμησης για κάθε ρύθμιση ως εξής:
 όπου:
 Q
 SSV
 =
 ρυθμός ροής αέρα υπό κανονικές συνθήκες (101,3 kPa, 273 K) (m3/s)
 T
 =
 θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου του σωλήνα Venturi (K)
 d
 =
 διάμετρος της στεφάνης SSV (m)
 r
 =
 λόγος της στεφάνης SSV προς απόλυτη στατική πίεση στο
 ß
 =
 λόγος της διαμέτρου της στεφάνης του SSV, d, προς την εσωτερική
 Για τον προσδιορισμό της περιοχής υποηχητικής ροής, το


text:
Cd χαράσσεται ως συνάρτηση του αριθμού Reynolds στη στεφάνη του SSV. Ο Re στη στεφάνη SSV υπολογίζεται με τον ακόλουθο τύπο:
 όπου:
 A
 1
 =
 συλλογή σταθερών και μετατροπές μονάδων
 Q
 SSV
 =
 ρυθμός ροής αέρα υπό κανονικές συνθήκες (101,3 kPa, 273 K) (m
 3/s)
 d
 =
 διάμετρος της στεφάνης SSV (m)
 μ
 =
 απόλυτο ή δυναμικό ιξώδες του αερίου, υπολογισμένο με τον ακόλουθο τύπο:
 όπου:
 b
 =
 S
 =
 εμπειρική σταθερά = 104,4 K
 Επειδή το QSSV αποτελεί όρο της εξίσωσης Re, οι υπολογισμοί πρέπει να ξεκινήσουν με την αρχική υπόθεση για το QSSV ή Cd της βαθμονόμησης Venturi, και να επαναληφθούν έως ότου συγκλίνει το QSSV. Η μέθοδος σύγκλισης πρέπει να είναι ακριβείας 0,1 % ή μεγαλύτερης ακρίβειας.
 Για δεκαέξι τουλάχιστον σημεία στην περιοχή υποηχητικής ροής, οι υπολογιζόμενες τιμές του Cd από την προκύπτουσα εξίσωση της καμπύλης βαθμονόμησης πρέπει να είναι ±0,5 % του μετρούμενου Cd για κάθε σημείο βαθμονόμησης.
 3.5. Επαλήθευση του συνόλου του συστήματος
 Προσδιορίζεται η συνολική ορθότητα του συστήματος δειγματοληψίας και του αναλυτικού συστήματος CVS με την εισαγωγή δεδομένης μάζας αερίου ρύπου στο σύστημα, ενώ αυτό λειτουργεί κανονικά. Ο ρύπος αναλύεται και υπολογίζεται η μάζα σύμφωνα με το παράρτημα 4Α, προσάρτημα 3, παράγραφος 2.4.1., εκτός από την περίπτωση του προπανίου όπου χρησιμοποιείται για τους HC ο συντελεστής 0,000472 αντί του 0,000479. Χρησιμοποιείται μια από τις ακόλουθες δύο τεχνικές:
 3.5.1. Μέτρηση με ακροφύσιο κρίσιμης ροής
 Το σύστημα CVS τροφοδοτείται με γνωστή ποσότητα καθαρού αερίου (προπάνιο) μέσω βαθμονομημένου στομίου κρίσιμης ροής. Εάν η πίεση στην είσοδο είναι αρκετά υψηλή, ο ρυθμός ροής, ο οποίος προσαρμόζεται μέσω του στομίου κρίσιμης ροής, είναι ανεξάρτητος της πίεσης στην έξοδο του στομίου (κρίσιμη ροή). Το σύστημα CVS λειτουργεί όπως και σε μια κανονική δοκιμή εκπομπών καυσαερίων για περίπου πέντε έως 10 λεπτά. Ένα δείγμα αερίου πρέπει να αναλύεται με τον συνήθη εξοπλισμό (σάκος δειγματοληψίας ή μέθοδος ολοκλήρωσης) και να υπολογίζεται η μάζα του αερίου. Η μάζα αυτή πρέπει να περικλείεται στα όρια ± 3% της γνωστής μάζας του αερίου τροφοδότησης.
 3.5.2. Μέτρηση με σταθμική τεχνική
 Προσδιορίζεται το βάρος ενός μικρού κυλίνδρου γεμάτου προπάνιο με ακρίβεια ± 0,01 g. Για περίπου 5 έως 10 λεπτά, το σύστημα CVS λειτουργεί όπως και στην κανονική δοκιμή εκπομπής καυσαερίων, ενώ στο σύστημα ψεκάζεται μονοξείδιο του άνθρακα ή προπάνιο. Η ποσότητα του καθαρού αερίου που εκλύεται πρέπει να υπολογίζεται μέσω της διαφοράς του βάρους. Ένα δείγμα αερίου πρέπει να αναλύεται με τον συνήθη εξοπλισμό (σάκος δειγματοληψίας ή μέθοδος ολοκλήρωσης) και να υπολογίζεται η μάζα του αερίου. Η μάζα αυτή πρέπει να περικλείεται στα όρια ± 3 % της γνωστής μάζας του αερίου τροφοδότησης.
 (1) Η διαδικασία βαθμονόμησης είναι κοινή για αμφότερες τις δοκιμές NRSC και NRTC, εξαιρουμένων των απαιτήσεων που ορίζονται στις παραγράφους 1.11. και 2.6.
 Προσάρτημα 3
 Αξιολόγηση δεδομένων και υπολογισμοί
 1. ΑΞΙΟΛΌΓΗΣΗ ΔΕΔΟΜΈΝΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΊ - ΔΟΚΙΜΉ NRSC
 1.1. Αξιολόγηση δεδομένων αέριων εκπομπών
 Για την αξιολόγηση των αέριων εκπομπών, λαμβάνεται ο μέσος όρος των ενδείξεων των τελευταίων 60 δευτερολέπτων κάθε τρόπου λειτουργίας και προσδιορίζονται οι μέσες συγκεντρώσεις (conc) HC, CO, NOx και CO2, εάν


text:
χρησιμοποιείται η μέθοδος του ισοζυγίου άνθρακα, κατά την διάρκεια κάθε τρόπου λειτουργίας, από τους μέσους όρους των ενδείξεων και τα αντίστοιχα δεδομένα βαθμονόμησης. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και διαφορετικός τρόπος καταγραφής, αν αυτός διασφαλίζει ισοδύναμη συλλογή δεδομένων.
 Οι μέσες συγκεντρώσεις του περιβάλλοντος (conc
 d) μπορούν να προσδιοριστούν από τις ενδείξεις για τους σάκους του αέρα αραίωσης ή από τη συνεχή ένδειξη (όχι από σάκο) του περιβάλλοντος και τα αντίστοιχα δεδομένα βαθμονόμησης.
 Όταν χρησιμοποιούνται οι κύκλοι κατά βαθμίδες του παραρτήματος 5, στοιχεία (α) ή (β) της παραγράφου 1.2., αντιστοίχως, εφαρμόζονται οι διαδικασίες αξιολόγησης και υπολογισμού δεδομένων του παραρτήματος 4B, παράγραφος 7.8.2.2., και τα σχετικά τμήματα των παραγράφων A.8.2., Α.8.3. και A.8.4. Τα τελικά αποτελέσματα δοκιμής υπολογίζονται σύμφωνα με τις εξισώσεις A.8-60 και Α.8-61 ή Α.7-49 και Α.7-50, αντιστοίχως.
 1.2. Εκπομπές σωματιδίων
 Για την αξιολόγηση των σωματιδίων, καταγράφονται για κάθε φάση οι συνολικές μάζες δειγμάτων (M
 SAM,i) που διέρχονται διαμέσου των φίλτρων. Τα φίλτρα επανατοποθετούνται στον θάλαμο ζύγισης, υποβάλλονται σε προετοιμασία τουλάχιστον επί μία ώρα, και όχι περισσότερο από 80 ώρες, και στη συνέχεια ζυγίζονται. Καταγράφεται το μεικτό βάρος των φίλτρων και αφαιρείται το απόβαρο (βλ. παράγραφο 3.1 του παραρτήματος 4Α). Η μάζα των σωματιδίων (M
 f για τη μέθοδο του μονού φίλτρου και M
 f,i για τη μέθοδο των πολλαπλών φίλτρων) ισούται με το άθροισμα των μαζών των σωματιδίων που συλλέγονται στο βασικό και στο συμπληρωματικό φίλτρο. Αν πρόκειται να εφαρμοστεί διόρθωση υποβάθρου, καταγράφονται η μάζα του αέρα αραίωσης (M
 DIL) που διέρχεται διαμέσου των φίλτρων, καθώς και η μάζα σωματιδίων (M
 d). Στην περίπτωση περισσότερων της μίας μετρήσεων, για κάθε μέτρηση υπολογίζεται το πηλίκο M
 d/M
 DIL και εξάγεται ο μέσος όρος των τιμών.
 Όταν χρησιμοποιούνται οι κύκλοι κατά βαθμίδες του παραρτήματος 5, στοιχεία (α) ή (β) της παραγράφου 1.2., αντιστοίχως, εφαρμόζονται οι διαδικασίες αξιολόγησης και υπολογισμού δεδομένων του παραρτήματος 4B, παράγραφος 7.8.2.2., και τα σχετικά τμήματα των παραγράφων A.8.2., Α.8.3. και A.8.4. Τα τελικά αποτελέσματα δοκιμής υπολογίζονται σύμφωνα με την εξίσωση A.8-64 ή Α.7-53, αντιστοίχως.
 1.3. Υπολογισμός των αέριων εκπομπών
 Τα τελικά αποτελέσματα των δοκιμών προκύπτουν με την εκτέλεση των εξής βημάτων:
 1.3.1. Προσδιορισμός της ροής των καυσαερίων
 Προσδιορίζεται για κάθε φάση λειτουργίας σύμφωνα με το παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, παράγραφοι 1.2.1. έως 1.2.3, ο ρυθμός ροής των καυσαερίων (G
 EXHW,i).
 Όταν χρησιμοποιείται σύστημα αραίωσης πλήρους ροής, για κάθε φάση λειτουργίας προσδιορίζεται σύμφωνα με το παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, παράγραφος 1.2.4., ο ρυθμός ολικής ροής των αραιωμένων καυσαερίων (G
 TOTW,i).
 1.3.2. Διόρθωση για ξηρά/υγρή βάση
 Η διόρθωση για ξηρή/υγρή βάση (G
 EXHW,i) καθορίζεται για κάθε φάση λειτουργίας σύμφωνα με το παράρτημα 4Α προσάρτημα 1 παράγραφοι 1.2.1 έως 1.2.3.
 Όταν εφαρμόζεται G
 EXHW, η μετρούμενη συγκέντρωση μετατρέπεται σε υγρή βάση σύμφωνα με τους ακόλουθους τύπους, αν δεν έχει ήδη μετρηθεί σε υγρή κατάσταση:
 Για το πρωτογενές καυσαέριο:
 Για τα αραιωμένα καυσαέρια:
 ή:
 Για τον αέρα αραίωσης:
 Για τον αέρα εισαγωγής (εάν διαφέρει από τον αέρα αραίωσης):
 όπου:
 Ha
 =
 απόλυτη υγρασία του αέρα εισαγωγής (g νερού ανά kg ξηρού αέρα)
 Hd
 =
 απόλυτη υγρασία του αέρα αραίωσης (g νερού ανά kg


text:
ξηρού αέρα)
 Rd
 =
 σχετική υγρασία του αέρα αραίωσης (%)
 Ra
 =
 σχετική υγρασία του αέρα εισαγωγής (%)
 pd
 =
 τάση κορεσμένων ατμών του αέρα αραίωσης (kPa)
 pa
 =
 τάση κορεσμένων ατμών του αέρα εισαγωγής (kPa)
 pB
 =
 ολική βαρομετρική πίεση (kPa).
 Σημείωση: Η Ha
 και η Hd
 μπορούν να προκύψουν από μέτρηση της σχετικής υγρασίας, όπως περιγράφεται ανωτέρω, ή από μέτρηση του σημείου δρόσου, μέτρηση της τάσης ατμών ή μέτρηση με ξηρό/υγρό θερμόμετρο με βάση τους γενικά αποδεκτούς τύπους.
 1.3.3. Διόρθωση υγρασίας για το NOx
 Δεδομένου ότι οι εκπομπές NOx εξαρτώνται από τις συνθήκες του αέρα περιβάλλοντος, η συγκέντρωση NOx πρέπει να διορθώνεται για τη θερμοκρασία και την υγρασία του αέρα περιβάλλοντος με τους συντελεστές K
 H που παρέχονται από τον ακόλουθο τύπο:
 όπου:
 (dry air basis)
 T
 a
 =
 θερμοκρασία του αέρα (K)
 H
 a
 =
 υγρασία του αέρα εισαγωγής (g νερού ανά kg ξηρού αέρα):
 όπου:
 R
 a
 =
 σχετική υγρασία του αέρα εισαγωγής (%)
 p
 a
 =
 τάση κορεσμένων ατμών του αέρα εισαγωγής (kPa)
 p
 B
 =
 ολική βαρομετρική πίεση (kPa).
 Σημείωση: Η H
 a μπορεί να προκύψει από μέτρηση της σχετικής υγρασίας, όπως περιγράφεται ανωτέρω, ή από μέτρηση του σημείου δρόσου, μέτρηση της τάσης ατμών ή μέτρηση με ξηρό/υγρό θερμόμετρο με βάση τους γενικά αποδεκτούς τύπους.
 1.3.4. Υπολογισμός ρυθμών ροής της μάζας εκπομπών
 Οι ρυθμοί ροής της μάζας εκπομπών για κάθε τρόπο λειτουργίας υπολογίζονται ως εξής:
 α)
 Για το πρωτογενές καυσαέριο (1):
 β)
 Για το αραιωμένο καυσαέριο (2):
 όπου:
 concc
 είναι η διορθωμένη για το περιβάλλον συγκέντρωση
 ή:
 Οι συντελεστές u - υγρό λαμβάνονται από τον ακόλουθο πίνακα 5:
 Πίνακας 5
 Τιμές των συντελεστών u - υγρό για διάφορα συστατικά των καυσαερίων
 Αέριο
 u
 conc
 NOx
 0,001587
 ppm
 CO
 0,000966
 ppm
 HC
 0,000479
 ppm
 CO2
 15,19
 τοις εκατό
 Η πυκνότητα των HC βασίζεται σε μέσο λόγο άνθρακα προς υδρογόνο ίσο με 1:1.85.
 1.3.5. Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών
 Οι ειδικές εκπομπές (g/kWh) υπολογίζονται για κάθε μεμονωμένο συστατικό με τον παρακάτω τρόπο:
 όπου .
 Οι συντελεστές στάθμισης και ο αριθμός των φάσεων ρύθμισης (n) που χρησιμοποιούνται στον παραπάνω υπολογισμό είναι σύμφωνοι με το παράρτημα 4Α, παράγραφοι 3.7.1.
 1.4. Υπολογισμός της εκπομπής σωματιδίων
 Οι εκπομπές σωματιδίων υπολογίζονται με τον ακόλουθο τρόπο:
 1.4.1. Συντελεστής διόρθωσης υγρασίας για σωματίδια
 Λόγω του ότι η εκπομπή των σωματιδίων στις πετρελαιομηχανές εξαρτάται από τις συνθήκες του αέρα περιβάλλοντος, ο ρυθμός ροής της μάζας των σωματιδίων διορθώνεται ως προς την υγρασία του αέρα περιβάλλοντος με τον συντελεστή Kp που δίδεται από τον ακόλουθο τύπο:
 όπου:
 H
 a= υγρασία του αέρα εισαγωγής, γραμμάρια νερού ανά kg ξηρού αέρα
 όπου:
 R
 a= σχετική υγρασία του αέρα εισαγωγής (%)
 p
 a= τάση κορεσμένων ατμών του αέρα εισαγωγής (kPa)
 p
 B= ολική βαρομετρική πίεση (kPa).
 Σημείωση: Η H
 a μπορεί να προκύψει από μέτρηση της σχετικής υγρασίας, όπως περιγράφεται ανωτέρω, ή από μέτρηση του σημείου δρόσου, μέτρηση της τάσης ατμών ή μέτρηση με ξηρό/υγρό θερμόμετρο με βάση τους γενικά αποδεκτούς τύπους.
 1.4.2. Σύστημα αραίωσης μερικής ροής
 Τα τελικώς εκδιδόμενα αποτελέσματα της δοκιμής για τις εκπομπές σωματιδίων προκύπτουν μετά