text:
διενεργούνται με την ίδια διαδικασία (βλ. παράρτημα 5 του παρόντος κανονισμού) που ακολουθήθηκε για την αρχική έγκριση και η αρμόδια για την έγκριση τύπου αρχή πρέπει να βεβαιώνεται ότι όλα τα ελαστικά που ταξινομούνται σε έναν εγκεκριμένο τύπο συμμορφώνονται προς την απαίτηση έγκρισης. Η αξιολόγηση πρέπει να πραγματοποιείται βάσει του όγκου παραγωγής του τύπου του ελαστικού σε κάθε κατασκευαστική μονάδα, λαμβανομένου(-ων) υπόψη του (των) συστήματος(-ων) διαχείρισης ποιότητας του κατασκευαστή. Σε περίπτωση που η διαδικασία δοκιμής περιλαμβάνει την ταυτόχρονη δοκιμή περισσοτέρων του ενός ελαστικών, για παράδειγμα μιας σειράς τεσσάρων ελαστικών για τη δοκιμή της πρόσφυσης σε υγρό οδόστρωμα σύμφωνα με τη διαδικασία για τυποποιημένα οχήματα που παρατίθεται στο παράρτημα 5 του παρόντος κανονισμού, τότε, για τους σκοπούς του υπολογισμού του αριθμού των ελαστικών που πρέπει να υποβάλλονται σε δοκιμή, η σειρά αυτή λογίζεται ως ενιαία μονάδα.
 8.3.
 Η παραγωγή θεωρείται πως συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού εφόσον οι μετρούμενες στάθμες συμμορφώνονται προς τα όρια που καθορίζονται στο ανωτέρω σημείο 6.1, με μια πρόσθετη ανοχή + 1 dB(A) για ενδεχόμενες παραλλαγές στη μαζική παραγωγή.
 8.4.
 Η παραγωγή θεωρείται πως συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού εφόσον οι μετρούμενες στάθμες συμμορφώνονται προς τα όρια που καθορίζονται στο ανωτέρω σημείο 6.3, με μια πρόσθετη ανοχή + 0,3 N/kN για ενδεχόμενες παραλλαγές στη μαζική παραγωγή.
 9. ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
 9.1.
 Η έγκριση που χορηγείται για έναν τύπο ελαστικού επισώτρου σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό μπορεί να ανακληθεί εάν δεν πληρούνται οι απαιτήσεις του σημείου 8 ανωτέρω ή σε περίπτωση που κάποιο από τα ελαστικά του τύπου υπερβαίνει τα όρια που καθορίζονται στο σημείο 8.3 ή 8.4 ανωτέρω.
 9.2.
 Εάν συμβαλλόμενο μέρος στη συμφωνία το οποίο εφαρμόζει τον παρόντα κανονισμό ανακαλέσει έγκριση που έχει χορηγήσει προηγουμένως, ενημερώνει αμέσως τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό με τη διαβίβαση αντιγράφου του εντύπου της έγκρισης σύμφωνα με το υπόδειγμα στο παράρτημα 1 του παρόντος κανονισμού.
 10. ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΠΑΥΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
 Αν ο κάτοχος της έγκρισης διακόψει οριστικά την παραγωγή ενός τύπου πνευματικού ελαστικού επισώτρου εγκεκριμένου σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, ενημερώνει σχετικά την αρχή που χορήγησε την έγκριση. Αφού λάβει τη σχετική κοινοποίηση, η αρχή ενημερώνει τα άλλα συμβαλλόμενα στη συμφωνία του 1958 μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό με τη διαβίβαση δελτίου κοινοποίησης σύμφωνα με το υπόδειγμα στο παράρτημα 1 του παρόντος κανονισμού.
 11. ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΔΟΚΙΜΩΝ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΜΟΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΥΠΟΥ ΑΡΧΗΣ
 Τα συμβαλλόμενα στη συμφωνία του 1958 μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό οφείλουν να κοινοποιούν στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών τις ονομασίες και τις διευθύνσεις των τεχνικών υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για τη διενέργεια των δοκιμών έγκρισης και της αρμόδιας για την έγκριση τύπου αρχής που χορηγεί εγκρίσεις, προς τις οποίες πρέπει να αποστέλλονται τα έντυπα πιστοποίησης της έγκρισης ή της επέκτασης ή της απόρριψης ή της ανάκλησης της έγκρισης που εκδίδεται σε άλλες χώρες.
 12. ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
 12.1.
 Από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της σειράς τροπολογιών 02 του παρόντος κανονισμού, τα συμβαλλόμενα


text:
μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό δεν θα αρνούνται τη χορήγηση έγκρισης ΟΕΕ δυνάμει του παρόντος κανονισμού για έναν τύπο ελαστικού εάν το ελαστικό αυτό πληροί τις απαιτήσεις της σειράς τροπολογιών 02, περιλαμβανομένων των απαιτήσεων περί ήχου κύλισης για το στάδιο 1 ή το στάδιο 2 που ορίζονται στα σημεία 6.1.1 έως 6.1.3, τις απαιτήσεις περί επιδόσεων πρόσφυσης σε υγρό οδόστρωμα που ορίζονται στο σημείο 6.2.1 και τις απαιτήσεις περί αντίστασης κύλισης για το στάδιο 1 ή το στάδιο 2 που ορίζονται στο σημείο 6.3.1 ή 6.3.2.
 12.2.
 Από την 1η Νοεμβρίου 2012, τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό θα αρνούνται τη χορήγηση έγκρισης ΟΕΕ εάν ο προς έγκριση τύπος ελαστικού δεν πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, όπως τροποποιήθηκαν με τη σειρά τροπολογιών 02, και επιπρόσθετα θα αρνούνται τη χορήγηση έγκρισης ΟΕΕ εάν δεν πληρούνται οι απαιτήσεις περί ήχου κύλισης για το στάδιο 2 που ορίζονται στα σημεία 6.1.1 έως 6.1.3, οι απαιτήσεις περί επιδόσεων πρόσφυσης σε υγρό οδόστρωμα που ορίζονται στο σημείο 6.2.1 και οι απαιτήσεις περί αντίστασης κύλισης για το στάδιο 1 που ορίζονται στο σημείο 6.3.1.
 12.3.
 Από την 1η Νοεμβρίου 2014, τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό δύνανται να απαγορεύσουν την πώληση ή την τοποθέτηση ελαστικού το οποίο δεν πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, όπως τροποποιήθηκαν με τη σειρά τροποποιήσεων 02, και το οποίο δεν πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, όπως τροποποιήθηκαν με τη σειρά τροποποιήσεων 02, περιλαμβανομένων και των απαιτήσεων περί επιδόσεων πρόσφυσης σε υγρό οδόστρωμα που ορίζονται στο σημείο 6.2.
 12.4.
 Από την 1η Νοεμβρίου 2016, τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό θα αρνούνται τη χορήγηση έγκρισης ΟΕΕ εάν ο προς έγκριση τύπος ελαστικού δεν πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, όπως τροποποιήθηκαν με τη σειρά τροποποιήσεων 02, περιλαμβανομένων και των απαιτήσεων περί αντίστασης κύλισης για το στάδιο 2 που ορίζονται στο σημείο 6.3.2.
 12.5.
 Από την 1η Νοεμβρίου 2016, τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό δύνανται να απαγορεύσουν την πώληση ή την τοποθέτηση ελαστικού το οποίο δεν πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, όπως τροποποιήθηκαν με τη σειρά τροποποιήσεων 02, και το οποίο δεν πληροί τις απαιτήσεις περί ήχου κύλισης για το στάδιο 2 που ορίζονται στις παραγράφους 6.1.1. έως 6.1.3.
 12.6.
 Από τις ημερομηνίες που αναφέρονται κατωτέρω, τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό δύνανται να απαγορεύσουν την πώληση ή την τοποθέτηση ελαστικού το οποίο δεν πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, όπως τροποποιήθηκαν με τη σειρά τροποποιήσεων 02, και το οποίο δεν πληροί τις απαιτήσεις περί αντίστασης κύλισης για το στάδιο 1 που ορίζονται στο σημείο 6.3.1.
 Κατηγορία ελαστικού
 Ημερομηνία
 C1, C2
 1η Νοεμβρίου 2014
 C3
 1η Νοεμβρίου 2016
 12.7.
 Από τις ημερομηνίες που αναφέρονται κατωτέρω, τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό δύνανται να απαγορεύσουν την πώληση ή την τοποθέτηση ελαστικού το οποίο δεν πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, όπως τροποποιήθηκαν με τη σειρά τροποποιήσεων 02, και το οποίο δεν πληροί τις απαιτήσεις περί αντίστασης κύλισης για το στάδιο 2 που ορίζονται στο σημείο 6.3.2.
 Κατηγορία

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
ελαστικού
 Ημερομηνία
 C1, C2
 1η Νοεμβρίου 2018
 C3
 1η Νοεμβρίου 2020
 (1) Όπως ορίζεται στο ενοποιημένο ψήφισμα για την κατασκευή οχημάτων (R.E.3), έγγραφο TRANS/WP.29/78/Αναθ. 2 παράγραφος 2.
 (2) Τα ελαστικά κατηγορίας C1 αντιστοιχούν σε «ελαστικά επιβατηγών αυτοκινήτων» στο πρότυπο ISO 4000-1:2010.
 (3) Η μονάδα του Διεθνούς Συστήματος Μονάδων (SI) που χρησιμοποιείται κατά κανόνα για την αντίσταση κύλισης είναι το newton-μέτρο ανά μέτρο, η οποία αντιστοιχεί σε δύναμη επιβράδυνσης σε newton.
 (4) Η αντίσταση κύλισης εκφράζεται σε newton και το φορτίο εκφράζεται σε kilo-newton. Ο συντελεστής αντίστασης κύλισης είναι αδιάστατος.
 (5) Απαιτείται νέος ορισμός ελαστικού δοκιμής για τη μείωση της δυνητικής διακύμανσης και διασποράς δεδομένων λόγω των επιπτώσεων της γήρανσης του ελαστικού.
 (6) Επιτρέπεται η επανάληψη μιας αποδεκτής διαδικασίας δοκιμής.
 (7) Ένα παράδειγμα μηχανικής συμπεριφοράς είναι η μετατόπιση.
 (8) Το περιστρεφόμενο σώμα μπορεί να είναι, λόγου χάρη, ένα συγκρότημα ελαστικού ή ένα τύμπανο μηχανής.
 (9) Η επαναληψιμότητα της μέτρησης σm υπολογίζεται μετρώντας n φορές (όπου n ≥ 3), σε ένα μόνο ελαστικό, ολόκληρη τη διαδικασία που περιγράφεται στο σημείο 4 του παραρτήματος 6, ως εξής:
 Όπου:
 j
 =
 είναι ο αριθμός από το 1 έως το n για τον αριθμό επαναλήψεων της κάθε μέτρησης για έναν δεδομένο τύπο ελαστικού.
 n
 =
 αριθμός επαναλήψεων των μετρήσεων των ελαστικών (n ≥ 3).
 (10) Ορισμένες από αυτές τις απαιτήσεις δύνανται να ορίζονται ξεχωριστά στον κανονισμό αριθ. 30 ή αριθ. 54.
 (11) Ελάχιστο ύψος σήμανσης: βλ. διάσταση C στο παράρτημα 3 του κανονισμού αριθ. 54.
 (12) Οι χαρακτηριστικοί αριθμοί των συμβαλλόμενων μερών στη συμφωνία του 1958 παρατίθενται στο παράρτημα 3 του ενοποιημένου ψηφίσματος για την κατασκευή οχημάτων (R.E.3), έγγραφο TRANS/WP.29/78/Αναθ. 2.
 (13) Η οριακή τιμή ισχύει μόνο για ελαστικά με την ένδειξη M+S.
 (14) Το όριο ισχύει μόνο για ελαστικά με την ένδειξη M+S.
 (15) Αυτή η διαδικασία δοκιμής είναι προς το παρόν υπό ανάπτυξη.
 (16) Βλ. σημείο 3 του παραρτήματος 7 του παρόντος κανονισμού.
 (17) Βλ. σημείο 2 του παραρτήματος 7 του παρόντος κανονισμού.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1
 ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
 [Μέγιστες διαστάσεις: A4 (210 × 297 mm)]
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2
 ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΣΗΜΑΤΩΝ ΕΓΚΡΙΣΗΣ
 Προσάρτημα 1
 ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΗΜΑΤΑ ΕΓΚΡΙΣΗΣ
 (Βλ. σημείο 5.4 του παρόντος κανονισμού)
 Έγκριση σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117
 Υπόδειγμα 1
 Το ανωτέρω σήμα έγκρισης τοποθετημένο επί ενός πνευματικού ελαστικού επισώτρου υποδεικνύει ότι ο τύπος του σχετικού ελαστικού έχει εγκριθεί στις Κάτω Χώρες (E4) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 [φέρει μόνο τη σήμανση S2 (ήχος κύλισης στο στάδιο 2)], με αριθμό έγκρισης 0212345. Τα δύο πρώτα ψηφία του αριθμού έγκρισης (02) υποδηλώνουν ότι η έγκριση χορηγήθηκε σύμφωνα με τις απαιτήσεις της σειράς τροποποιήσεων 02 του παρόντος κανονισμού στην αρχική του μορφή.
 Υπόδειγμα 2
 Το ανωτέρω σήμα έγκρισης υποδεικνύει ότι ο τύπος του σχετικού ελαστικού έχει εγκριθεί στις Κάτω Χώρες (E4) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 [φέρει τις σημάνσεις S1 (ήχος κύλισης στο στάδιο 1), W (πρόσφυση σε υγρό οδόστρωμα) και R1 (αντίσταση κύλισης στο στάδιο 1)], με αριθμό έγκρισης 0212345. Αυτό υποδεικνύει ότι η έγκριση αφορά τη σήμανση S1WR1. Τα δύο πρώτα ψηφία του αριθμού έγκρισης (02) υποδεικνύουν ότι η έγκριση χορηγήθηκε


text:
σύμφωνα με τις απαιτήσεις της σειράς τροποποιήσεων 02 του παρόντος κανονισμού.
 Προσάρτημα 2
 ΕΓΚΡΙΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ αριθ. 117, Η ΟΠΟΙΑ ΣΥΜΠΙΠΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ αριθ. 30 Ή αριθ. 54
 (1)
 Υπόδειγμα 1
 Το ανωτέρω σήμα έγκρισης υποδεικνύει ότι ο τύπος του σχετικού ελαστικού έχει εγκριθεί στις Κάτω Χώρες (E4) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 [φέρει τη σήμανση S2 (ήχος κύλισης στο στάδιο 2)], με αριθμό έγκρισης 0212345 και σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 30, με αριθμό έγκρισης 0236378. Τα δύο πρώτα ψηφία του αριθμού έγκρισης (02) υποδηλώνουν ότι η έγκριση χορηγήθηκε σύμφωνα με τη σειρά τροποποιήσεων 02 και ο κανονισμός αριθ. 30 περιελάμβανε τη σειρά τροποποιήσεων 02.
 Υπόδειγμα 2
 Το ανωτέρω σήμα έγκρισης υποδεικνύει ότι ο τύπος του σχετικού ελαστικού έχει εγκριθεί στις Κάτω Χώρες (E4) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 [φέρει τη σήμανση S2 (ήχος κύλισης στο στάδιο 2, πρόσφυση σε υγρό οδόστρωμα και αντίσταση κύλισης στο στάδιο 2)], με αριθμό έγκρισης 0212345 και σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 30, με αριθμό έγκρισης 0236378. Τα δύο πρώτα ψηφία του αριθμού έγκρισης (02) υποδηλώνουν ότι η έγκριση χορηγήθηκε σύμφωνα με τη σειρά τροποποιήσεων 02 και ο κανονισμός αριθ. 30 περιελάμβανε τη σειρά τροποποιήσεων 02.
 Υπόδειγμα 3
 Το ανωτέρω σήμα έγκρισης υποδεικνύει ότι ο τύπος του σχετικού ελαστικού εγκρίθηκε αρχικά στις Κάτω Χώρες (E4) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 και τη σειρά τροποποιήσεων 02 με αριθμό έγκρισης 0212345 (με τη σήμανση S2), και σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 54. Αυτό υποδηλώνει ότι η έγκριση αφορά τη στάθμη ήχου κύλισης στο στάδιο 2 (S2). Τα δύο πρώτα ψηφία του αριθμού έγκρισης (02) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117, σε συνδυασμό με τη σήμανση «S2», υποδεικνύουν ότι η πρώτη έγκριση χορηγήθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 ο οποίος περιελάμβανε τη σειρά τροποποιήσεων 02. Τα δύο πρώτα ψηφία του κανονισμού αριθ. 54 (00) υποδεικνύουν ότι ο κανονισμός ήταν στην αρχική του μορφή.
 Υπόδειγμα 4
 Το ανωτέρω σήμα έγκρισης υποδεικνύει ότι ο τύπος του σχετικού ελαστικού έχει εγκριθεί στις Κάτω Χώρες (E4) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 και τη σειρά τροποποιήσεων 02 (με τη σήμανση S2 R2) και σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 54, με αριθμό έγκρισης 0212345. Αυτό υποδηλώνει ότι η έγκριση χορηγήθηκε για τον ήχο κύλισης στο στάδιο 2 (S2) και την αντίσταση κύλισης στο στάδιο 2. Τα πρώτα δύο ψηφία του αριθμού έγκρισης (02) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 σε συνδυασμό με την ένδειξη «S2R2» υποδηλώνουν ότι η πρώτη έγκριση χορηγήθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 ο οποίος περιελάμβανε τη σειρά τροποποιήσεων 02. Τα δύο πρώτα ψηφία του κανονισμού αριθ. 54 (00) υποδεικνύουν ότι ο κανονισμός ήταν στην αρχική του μορφή.
 Προσάρτημα 3
 ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΕΓΚΡΙΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΑΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ αριθ. 117, αριθ. 30 ή αριθ. 54
 (2)
 Υπόδειγμα 1
 Το ανωτέρω σήμα έγκρισης υποδεικνύει ότι ο τύπος του σχετικού ελαστικού εγκρίθηκε αρχικά στις Κάτω Χώρες (E4) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 30 και τη σειρά τροποποιήσεων 02 με αριθμό έγκρισης 0236378. Έφερε επίσης τη


text:
σήμανση + 02S1 (ήχος κύλισης στο στάδιο 1) η οποία υποδηλώνει ότι η έγκριση επεκτάθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 (σειρά τροποποιήσεων 02). Τα δύο πρώτα ψηφία του αριθμού έγκρισης (02) υποδεικνύουν ότι η έγκριση χορηγήθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 30 (σειρά τροποποιήσεων 02). Το σύμβολο συν (+) υποδεικνύει ότι η πρώτη έγκριση χορηγήθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 30 και ότι επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει την (τις) έγκριση(-εις) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 (σειρά τροποποιήσεων 02) για τον ήχο κύλισης στο στάδιο 1.
 Υπόδειγμα 2
 Το ανωτέρω σήμα έγκρισης υποδεικνύει ότι ο τύπος του σχετικού ελαστικού εγκρίθηκε αρχικά στις Κάτω Χώρες (E4) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 30 και τη σειρά τροποποιήσεων 02 με αριθμό έγκρισης 0236378. Αυτό υποδηλώνει ότι η έγκριση αφορά τη σήμανση S1 (ήχος κύλισης στο στάδιο 1), W (πρόσφυση σε υγρό οδόστρωμα) και R2 (αντίσταση κύλισης στο στάδιο 2). Η σήμανση S1WR2 ακολουθούμενη από τα ψηφία (02) υποδεικνύει την επέκταση της έγκρισης του ελαστικού σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 ο οποίος συμπεριέλαβε τη σειρά τροποποιήσεων 02. Τα δύο πρώτα ψηφία του αριθμού έγκρισης (02) υποδεικνύουν ότι η έγκριση χορηγήθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 30 (σειρά τροποποιήσεων 02). Το σύμβολο συν (+) υποδεικνύει ότι η πρώτη έγκριση χορηγήθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 30 και ότι επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει την (τις) έγκριση(-εις) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 (σειρά τροποποιήσεων 02).
 Προσάρτημα 4
 ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΕΓΚΡΙΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΑΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ αριθ. 117
 (3)
 Υπόδειγμα 1
 Το ανωτέρω σήμα έγκρισης υποδεικνύει ότι ο τύπος του σχετικού ελαστικού εγκρίθηκε αρχικά στις Κάτω Χώρες (E4) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 και τη σειρά τροποποιήσεων 02 με αριθμό έγκρισης 0212345. Αυτό υποδηλώνει ότι η έγκριση αφορά την W (πρόσφυση σε υγρό οδόστρωμα). Η ένδειξη S2R2 ακολουθούμενη από το σύμβολο + υποδηλώνει ότι η έγκρισή του επεκτάθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 για τον ήχο κύλισης στο στάδιο 2 και την αντίσταση κύλισης στο στάδιο 2 με βάση ξεχωριστό(-ά) πιστοποιητικό(-ά).
 Υπόδειγμα 2
 Το ανωτέρω σήμα έγκρισης υποδεικνύει ότι ο τύπος του σχετικού ελαστικού εγκρίθηκε αρχικά στις Κάτω Χώρες (E4) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 και τη σειρά τροποποιήσεων 02 με αριθμό έγκρισης 0212345. Αυτό υποδηλώνει ότι η έγκριση αφορά την S1 (ήχος κύλισης στο στάδιο 1) και την W (πρόσφυση σε υγρό οδόστρωμα). Η ένδειξη R1 ακολουθούμενη από το σύμβολο + υποδηλώνει ότι η έγκρισή του επεκτάθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 για την αντίσταση κύλισης στο στάδιο 1 με βάση ξεχωριστό(-ά) πιστοποιητικό(-ά).
 Υπόδειγμα 3
 Το ανωτέρω σήμα έγκρισης υποδεικνύει ότι ο τύπος του σχετικού ελαστικού εγκρίθηκε αρχικά στις Κάτω Χώρες (E4) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 και τη σειρά τροποποιήσεων 01 με αριθμό έγκρισης 0167890. Αυτό υποδηλώνει ότι η έγκριση αφορά την S (ήχος κύλισης στο στάδιο 1) και την W (πρόσφυση σε υγρό οδόστρωμα). Η ένδειξη 02R1 ακολουθούμενη από το σύμβολο + υποδηλώνει ότι η έγκρισή του επεκτάθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 και τη σειρά τροποποιήσεων 02 για την αντίσταση κύλισης στο


text:
στάδιο 1 με βάση ξεχωριστό(-ά) πιστοποιητικό(-ά).
 (1) Οι εγκρίσεις σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 ελαστικών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αριθ. 54 δεν περιλαμβάνουν επί του παρόντος απαιτήσεις σχετικά με την πρόσφυση σε υγρό οδόστρωμα.
 (2) Οι εγκρίσεις σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 ελαστικών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αριθ. 54 δεν περιλαμβάνουν επί του παρόντος απαιτήσεις σχετικά με την πρόσφυση σε υγρό οδόστρωμα.
 (3) Οι εγκρίσεις σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 117 ελαστικών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αριθ. 54 δεν περιλαμβάνουν επί του παρόντος απαιτήσεις σχετικά με την πρόσφυση σε υγρό οδόστρωμα.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 3
 ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΟΚΙΜΗΣ ΣΒΗΣΤΟΥ ΚΙΝΗΤΗΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ ΗΧΟΥ ΚΥΛΙΣΗΣ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ
 0. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
 Η μέθοδος αυτή περιλαμβάνει προδιαγραφές για τα όργανα μέτρησης, τους όρους μέτρησης και τη μέθοδο μέτρησης της ηχοστάθμης ενός συνόλου ελαστικών τοποθετημένων σε όχημα δοκιμής που κινείται με σβησμένο κινητήρα επί συγκεκριμένου οδοστρώματος. Η μέγιστη στάθμη ηχητικής πίεσης καταγράφεται, ενόσω το όχημα κινείται με σβησμένο κινητήρα, με μικρόφωνα τοποθετημένα σε απόσταση. Το τελικό αποτέλεσμα για μια ταχύτητα αναφοράς λαμβάνεται με ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης. Τα αποτελέσματα των δοκιμών δεν μπορούν να συσχετισθούν με τον ήχο κύλισης των ελαστικών που μετράται κατά την επιτάχυνση όταν ο κινητήρας λειτουργεί ή επιβραδύνει κατόπιν φρεναρίσματος.
 1. ΟΡΓΑΝΑ ΜΕΤΡΗΣΗΣ
 1.1. Ακουστικές μετρήσεις
 Ο μετρητής ηχοστάθμης ή ισοδύναμο σύστημα μέτρησης, περιλαμβανομένου του αλεξηνέμου που συνιστά ο κατασκευαστής, πρέπει να ανταποκρίνεται τουλάχιστον προς τις προδιαγραφές για τα όργανα Τύπου 1 σύμφωνα με το πρότυπο IEC 60651:1979/A1:1993, δεύτερη έκδοση.
 Οι μετρήσεις διενεργούνται με στάθμιση Α της συχνότητας και με στάθμιση F του χρόνου.
 Όταν χρησιμοποιείται σύστημα που περιλαμβάνει περιοδικό προσδιορισμό της Α-σταθμισμένης ηχοστάθμης, οι μετρήσεις πρέπει να πραγματοποιούνται σε διαστήματα όχι μεγαλύτερα των 30 ms.
 1.1.1. Βαθμονόμηση
 Στην αρχή και στο τέλος κάθε δέσμης μετρήσεων, ολόκληρο το σύστημα μέτρησης πρέπει να ελέγχεται με βαθμονομητή ήχου που ανταποκρίνεται προς τις απαιτήσεις για βαθμονομητές ήχου με ακρίβεια τουλάχιστον κατηγορίας 1 σύμφωνα με το πρότυπο IEC 60942:1988. Χωρίς περαιτέρω προσαρμογές, η διαφορά μεταξύ των ενδείξεων δύο διαδοχικών ελέγχων δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,5 dB. Εάν η διαφορά είναι μεγαλύτερη, δεν λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα των μετρήσεων που προκύπτουν μετά τον προηγούμενο έλεγχο που απέδωσε ικανοποιητικό αποτέλεσμα.
 1.1.2. Τήρηση απαιτήσεων
 Η συμμόρφωση του οργάνου βαθμονόμησης ήχου προς τις απαιτήσεις του προτύπου IEC 60942:1988 ελέγχεται μία φορά τον χρόνο, η δε συμμόρφωση του συστήματος οργάνων προς τις απαιτήσεις του προτύπου IEC 60651:1979/A1:1993, δεύτερη έκδοση, ελέγχεται τουλάχιστον κάθε διετία, από εργαστήριο που έχει λάβει άδεια να διενεργεί βαθμονομήσεις σύμφωνα με τα σχετικά πρότυπα.
 1.1.3. Θέση μικροφώνου
 Το ή τα μικρόφωνα τοποθετούνται σε απόσταση 7,5 ± 0,05 m από τον άξονα αναφοράς CC' της τροχιάς (σχήμα 1) και σε απόσταση 1,2 ± 0,02 m επάνω από το έδαφος. Ο άξονας μέγιστης ευαισθησίας του μικροφώνου πρέπει να είναι οριζόντιος και κάθετος προς την τροχιά του οχήματος (γραμμή CC').
 1.2. Μετρήσεις ταχύτητας
 Η ταχύτητα του οχήματος μετράται με όργανα ακρίβειας τουλάχιστον ± 1 km/h όταν το εμπρόσθιο άκρο του οχήματος φθάνει στη γραμμή PP (σχήμα 1).
 1.3. Μετρήσεις θερμοκρασίας


text:
Η μέτρηση της θερμοκρασίας του αέρα και της επιφάνειας δοκιμής είναι υποχρεωτική.
 Τα όργανα μέτρησης της θερμοκρασίας πρέπει να έχουν ακρίβεια ± 1 °C.
 1.3.1. Θερμοκρασία αέρα
 Ο αισθητήρας θερμοκρασίας τοποθετείται σε ελεύθερο σημείο κοντά στο μικρόφωνο ώστε να είναι εκτεθειμένος στη ροή/ρεύμα αέρα και να προστατεύεται από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία. Η προστασία μπορεί να επιτυγχάνεται με οποιοδήποτε αλεξήλιο πέτασμα ή παρόμοια διάταξη. Ο αισθητήρας τοποθετείται σε ύψος 1,2 m ± 0,1 m επάνω από το επίπεδο της επιφάνειας δοκιμής, ώστε να ελαχιστοποιείται η επίδραση της θερμικής ακτινοβολίας της επιφάνειας δοκιμής όταν η ροή αέρα είναι περιορισμένη/το ρεύμα του αέρα είναι μικρό.
 1.3.2. Θερμοκρασία επιφάνειας δοκιμών
 Ο αισθητήρας θερμοκρασίας τοποθετείται σε σημείο όπου η μετρούμενη θερμοκρασία είναι αντιπροσωπευτική της θερμοκρασίας της τροχιάς των τροχών, χωρίς όμως να παρεμποδίζεται η μέτρηση του ήχου.
 Εάν χρησιμοποιείται όργανο που μετρά τη θερμοκρασία εξ επαφής, μεταξύ της επιφάνειας και του αισθητήρα εφαρμόζεται ευθερμαγωγός αλοιφή προκειμένου να εξασφαλίζεται κατάλληλη θερμική επαφή.
 Εάν χρησιμοποιείται θερμόμετρο ακτινοβολίας (πυρόμετρο), πρέπει να τοποθετείται σε κατάλληλο ύψος ώστε η επιφάνεια της οποίας μετράται η θερμοκρασία να έχει διάμετρο ≥ 0,1 m.
 1.4. Μέτρηση της ταχύτητας του ανέμου
 Το όργανο πρέπει να μπορεί να μετρά την ταχύτητα του ανέμου με ανοχή ± 1 m/s. Η ταχύτητα του ανέμου μετράται στο ύψος του μικροφώνου. Καταγράφεται η διεύθυνση του ανέμου σε σχέση με την κατεύθυνση κίνησης του οχήματος.
 2. ΟΡΟΙ ΜΕΤΡΗΣΗΣ
 2.1. Χώρος δοκιμών
 Ο χώρος δοκιμών απαρτίζεται από ένα κεντρικό τμήμα που περιβάλλεται από μια ουσιαστικά επίπεδη ζώνη δοκιμής. Το τμήμα μετρήσεων πρέπει να είναι οριζόντιο και η επιφάνεια δοκιμών πρέπει να είναι στεγνή και καθαρή για όλες τις μετρήσεις. Η επιφάνεια δοκιμών δεν πρέπει να ψύχεται τεχνητά κατά τη διάρκεια της δοκιμής ή μετά από αυτήν.
 Ο στίβος δοκιμών πρέπει να είναι διαμορφωμένος κατά τρόπον ώστε μεταξύ της ηχητικής πηγής και του μικροφώνου να επιτυγχάνεται ελεύθερο ηχητικό πεδίο κατά προσέγγιση 1 dB(A). Οι συνθήκες αυτές θεωρείται ότι πληρούνται όταν, σε απόσταση 50 m από το κέντρο του τμήματος μετρήσεων, δεν υπάρχουν μεγάλα ηχοανακλαστικά αντικείμενα, όπως φράχτες, βράχοι, γέφυρες ή κτήρια. Η επιφάνεια του στίβου δοκιμών και οι διαστάσεις του χώρου δοκιμών πρέπει να είναι σύμφωνες προς τα οριζόμενα στο παράρτημα 4 του παρόντος κανονισμού.
 Σε ένα κεντρικό τμήμα ακτίνας τουλάχιστον 10 m δεν πρέπει να υπάρχει φρέσκο χιόνι, υψηλή χλόη, ασυμπαγές έδαφος, τέφρα κ.λπ. Πλησίον του μικροφώνου δεν πρέπει να ευρίσκεται κανένα εμπόδιο δυνάμενο να επηρεάσει το ηχητικό πεδίο και κανείς να μην παρεμβάλλεται μεταξύ μικροφώνου και ηχητικής πηγής. Η θέση του ατόμου που εκτελεί τις μετρήσεις και των τυχόν παρατηρητών που παρίστανται στις μετρήσεις δεν πρέπει να επηρεάζει τις ενδείξεις των οργάνων μέτρησης.
 2.2. Μετεωρολογικές συνθήκες
 Οι μετρήσεις δεν πρέπει να διεξάγονται υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Πρέπει να διασφαλίζεται ότι τα αποτελέσματα δεν επηρεάζονται από ριπές ανέμου. Δεν διεξάγονται δοκιμές όταν η ταχύτητα του ανέμου στο ύψος του μικροφώνου υπερβαίνει τα 5 m/s.
 Δεν διεξάγονται δοκιμές όταν η θερμοκρασία του αέρα είναι κάτω των 5 °C ή άνω των 40 °C ή όταν η θερμοκρασία της επιφάνειας δοκιμών είναι


text:
κάτω των 5 °C ή άνω των 50 °C.
 2.3. Θόρυβος περιβάλλοντος
 2.3.1. Η ηχοστάθμη περιβάλλοντος (περιλαμβανομένου τυχόν θορύβου που προκαλεί ο άνεμος) πρέπει να είναι κατά 10 dB(Α) τουλάχιστον κατώτερη από τη μετρώμενη εκπομπή ήχου κύλισης ελαστικού. Επιτρέπεται να τοποθετείται στο μικρόφωνο κατάλληλο αλεξήνεμο, εφόσον λαμβάνονται υπόψη οι επιπτώσεις του στην ευαισθησία και τα κατευθυντικά χαρακτηριστικά του μικροφώνου.
 2.3.2. Δεν λαμβάνονται υπόψη μετρήσεις οι οποίες παρουσιάζουν μεγίστη ηχοστάθμη που φαίνεται να μην έχει σχέση με τα γενικά χαρακτηριστικά της ηχοστάθμης των ελαστικών.
 2.4. Απαιτήσεις σχετικά με το όχημα δοκιμής
 2.4.1. Γενικά
 Το όχημα δοκιμής πρέπει να είναι μηχανοκίνητο όχημα με κινητήρα στο οποίο τοποθετούνται τέσσερα μονά ελαστικά σε δύο μόνο άξονες.
 2.4.2. Φορτίο του οχήματος
 Το φορτίο του οχήματος πρέπει να συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις του κατωτέρω σημείου 2.5.2 όσον αφορά το φορτίο των ελαστικών δοκιμής.
 2.4.3. Μεταξόνιο
 Η απόσταση (μεταξόνιο) μεταξύ των δύο αξόνων στους οποίους τοποθετούνται τα ελαστικά δοκιμής δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 3,50 m για ελαστικά κατηγορίας C1 και τα 5 m για ελαστικά κατηγορίας C2 και κατηγορίας C3.
 2.4.4. Μέτρα για την ελαχιστοποίηση της επίδρασης του οχήματος στις μετρήσεις της ηχοστάθμης
 Για να διασφαλίζεται ότι ο ήχος κύλισης των ελαστικών δεν επηρεάζεται σημαντικά από τον σχεδιασμό του οχήματος δοκιμών, ισχύουν οι ακόλουθες απαιτήσεις και συστάσεις.
 2.4.4.1.
 Απαιτήσεις:
 α)
 Δεν πρέπει να τοποθετούνται λασπωτήρες ή άλλα παρόμοια πρόσθετα εξαρτήματα·
 β)
 Δεν επιτρέπεται να τοποθετούνται ή να παραμένουν πολύ κοντά στα σώτρα και στα ελαστικά στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν τον ήχο που εκπέμπουν τα ελαστικά·
 γ)
 Η ευθυγράμμιση των τροχών (σύγκλιση, γωνία κάμπερ και γωνία κάστερ) πρέπει να ανταποκρίνεται πλήρως προς τις συστάσεις του κατασκευαστή·
 δ)
 Δεν πρέπει να τοποθετείται πρόσθετο ηχοαπορροφητικό υλικό στα κοιλώματα περιστροφής των τροχών ή κάτω από το αμάξωμα·
 ε)
 Η ανάρτηση πρέπει να είναι σε κατάσταση η οποία δεν προκαλεί αφύσικη μείωση της απόστασης του αμαξώματος από το έδαφος όταν το όχημα φορτώνεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις δοκιμής. Εάν υπάρχουν, τα συστήματα ρύθμισης του επιπέδου του αμαξώματος πρέπει να ρυθμίζονται έτσι ώστε, κατά τη δοκιμή, η απόσταση του αμαξώματος από το έδαφος να είναι φυσιολογική για το κενό όχημα.
 2.4.4.2.
 Συστάσεις για την αποφυγή παρασιτικού θορύβου:
 α)
 Συνιστάται να αφαιρούνται ή να τροποποιούνται τα στοιχεία του οχήματος που ενδέχεται να συμβάλλουν στον θόρυβο περιβάλλοντος του οχήματος. Οι τυχόν αφαιρέσεις ή τροποποιήσεις πρέπει να καταγράφονται στην έκθεση δοκιμής·
 β)
 Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, πρέπει να διασφαλίζεται ότι τα φρένα δεν έχουν απελευθερωθεί μερικώς, προκαλώντας θόρυβο·
 γ)
 Πρέπει να διασφαλίζεται ότι οι ηλεκτρικοί ψυκτικοί ανεμιστήρες δεν λειτουργούν·
 δ)
 Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, τα παράθυρα και η ολισθαίνουσα οροφή του οχήματος πρέπει να είναι κλειστά.
 2.5. Ελαστικά
 2.5.1. Γενικά
 Στο όχημα δοκιμής τοποθετούνται τέσσερα πανομοιότυπα ελαστικά. Στην περίπτωση ελαστικών με δείκτη ικανότητας φόρτισης άνω του 121 και χωρίς ενδείξεις διπλής τοποθέτησης, δύο τέτοια ελαστικά ίδιου τύπου και σειράς τοποθετούνται στον οπίσθιο άξονα του οχήματος δοκιμής, ενώ στον πρόσθιο άξονα τοποθετούνται ελαστικά μεγέθους κατάλληλου για το φορτίο του άξονα και πλανισμένα στο ελάχιστο βάθος ώστε να ελαχιστοποιείται η επίδραση του


text:
θορύβου από την επαφή τους με το οδόστρωμα, διατηρώντας ένα επαρκές επίπεδο ασφάλειας. Τα χειμερινά ελαστικά, τα οποία, σε ορισμένα κράτη μέλη, ενδέχεται να φέρουν καρφιά για να βελτιώνεται η πρόσφυση, δοκιμάζονται χωρίς τον εξοπλισμό αυτόν. Η δοκιμή των ελαστικών, για τα οποία ισχύουν ειδικές απαιτήσεις τοποθέτησης, διενεργείται σύμφωνα με τις απαιτήσεις αυτές (π.χ. φορά περιστροφής). Τα ελαστικά πρέπει να έχουν πλήρες βάθος πέλματος, πριν από το «ροντάρισμα».
 Η δοκιμή των ελαστικών διενεργείται με τα σώτρα που συνιστά ο κατασκευαστής των ελαστικών.
 2.5.2. Φορτία ελαστικών
 Το φορτίο δοκιμής Qt κάθε ελαστικού του οχήματος δοκιμής πρέπει να αντιστοιχεί στο 50 έως 90 τοις εκατό του φορτίου αναφοράς Qr, αλλά το μέσο φορτίο δοκιμής Qt,avr όλων των ελαστικών πρέπει να ισούται με το 75 ± 5 τοις εκατό του φορτίου αναφοράς Qr.
 Για όλα τα ελαστικά, το φορτίο αναφοράς Qr αντιστοιχεί στη μέγιστη μάζα που αντιστοιχεί στον δείκτη ικανότητας φόρτισης του ελαστικού. Εάν ο δείκτης ικανότητας φόρτισης αποτελείται από δυο αριθμούς που χωρίζονται από κάθετο (/), χρησιμοποιείται ο πρώτος αριθμός.
 2.5.3. Πίεση πλήρωσης (φουσκώματος)
 Κάθε ελαστικό του οχήματος δοκιμής πρέπει να έχει πίεση δοκιμής Pt η οποία δεν υπερβαίνει την πίεση αναφοράς Pr και εμπίπτει εντός του διαστήματος τιμών:
 Για ελαστικά κατηγορίας C2 και C3, η πίεση αναφοράς Pr είναι η πίεση που αντιστοιχεί στον δείκτη πίεσης που αναγράφεται στην παρειά.
 Για ελαστικά κατηγορίας C1, η πίεση αναφοράς είναι Pr = 250 kPa για «συνήθη» ελαστικά και 290 kPa για «ενισχυμένα» ελαστικά ή ελαστικά «βαρέος φορτίου»· η ελάχιστη πίεση δοκιμής είναι Pt = 150 kPa.
 2.5.4. Προετοιμασία δοκιμής
 Τα ελαστικά πρέπει να «ροντάρονται» πριν από τη διεξαγωγή της δοκιμής ώστε να απομακρύνονται τυχόν υπολείμματα ή άλλα χαρακτηριστικά του πέλματος που οφείλονται στη διαδικασία μορφοποίησης του ελαστικού. Για τον σκοπό αυτό απαιτείται συνήθως το ισοδύναμο 100 km κανονικής χρήσης επί οδοστρώματος.
 Τα ελαστικά που τοποθετούνται στο όχημα δοκιμής πρέπει να περιστρέφονται με την ίδια φορά όπως και κατά το ροντάρισμα.
 Πριν από τη διεξαγωγή της δοκιμής, τα ελαστικά πρέπει να προθερμαίνονται με κίνηση υπό τις συνθήκες δοκιμής.
 3. ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 3.1. Γενικοί όροι
 Για όλες τις μετρήσεις το όχημα οδηγείται επί ευθείας γραμμής στη διαδρομή μέτρησης (από AA' έως BB') κατά τρόπον ώστε το μέσο διάμηκες επίπεδο του οχήματος να βρίσκεται όσο το δυνατόν πλησιέστερα προς τον άξονα CC'.
 Μόλις το εμπρόσθιο άκρο του οχήματος δοκιμής φθάσει στη γραμμή AA', ο οδηγός του οχήματος βάζει την ταχύτητα στο νεκρό σημείο και σβήνει τον κινητήρα. Εάν το όχημα δοκιμής εκπέμπει κάποιον ασυνήθιστο θόρυβο (π.χ. ανεμιστήρας, αυτοανάφλεξη) κατά τη μέτρηση, η δοκιμή δεν λαμβάνεται υπόψη.
 3.2. Φύση και αριθμός των μετρήσεων
 Η ανώτατη ηχοστάθμη, εκφραζόμενη σε Α-σταθμισμένα decibel dB(Α), μετράται με προσέγγιση ενός δεκαδικού ψηφίου όταν το όχημα διέρχεται μεταξύ των γραμμών AA' και BB' (σχήμα 1 — το εμπρόσθιο άκρο του οχήματος στη γραμμή AA', το οπίσθιο άκρο του οχήματος στη γραμμή BB'). Η τιμή αυτή συνιστά το αποτέλεσμα της μέτρησης.
 Πραγματοποιούνται τουλάχιστον τέσσερις μετρήσεις από κάθε πλευρά του οχήματος σε ταχύτητες δοκιμής χαμηλότερες από την ταχύτητα αναφοράς που ορίζεται στο σημείο 4.1, και


text:
τουλάχιστον τέσσερις μετρήσεις σε ταχύτητες δοκιμής ανώτερες από την ταχύτητα αναφοράς. Οι ταχύτητες πρέπει να είναι κατά προσέγγιση ισοκατανεμημένες στο εύρος τιμών ταχυτήτων που ορίζεται στο σημείο 3.3.
 3.3. Εύρος τιμών δοκιμής
 Οι ταχύτητες του οχήματος δοκιμής εμπίπτουν εντός του εξής εύρους τιμών:
 α)
 για ελαστικά κατηγορίας C1 και κατηγορίας C2, από 70 έως 90 km/h·
 β)
 για ελαστικά κατηγορίας C3, από 60 έως 80 km/h.
 4. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ
 Η μέτρηση είναι άκυρη σε περίπτωση που προκύψει αφύσικη διαφορά μεταξύ των τιμών (βλ. σημείο 2.3.2).
 4.1. Προσδιορισμός του αποτελέσματος της δοκιμής
 Η ταχύτητα αναφοράς Vref που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του τελικού αποτελέσματος είναι:
 α)
 80 km/h για ελαστικά κατηγορίας C1 και κατηγορίας C2·
 β)
 70 km/h για ελαστικά κατηγορίας C3.
 4.2. Παλινδρομική ανάλυση των μετρήσεων ήχου κύλισης
 Η στάθμη ήχου κύλισης ελαστικού/οδοστρώματος LR εκφραζόμενη σε dB(A) καθορίζεται με παλινδρομική ανάλυση σύμφωνα με τον ακόλουθο τύπο:
 όπου:
 είναι η μέση τιμή των τιμών στάθμης ήχου κύλισης ελαστικού Li, μετρούμενη σε db(A):
 n είναι το πλήθος των μετρήσεων (n ≥ 16),
 είναι η μέση τιμή των λογαρίθμων των ταχυτήτων Vi:
 με νi = lg(Vi / Vref)
 a
 a είναι η κλίση της γραμμής παλινδρόμησης σε dB(A):
 4.3. Θερμοκρασιακή διόρθωση
 Για ελαστικά κατηγορίας C1 και κατηγορίας C2, το τελικό αποτέλεσμα ανάγεται στη θερμοκρασία αναφοράς θref της επιφάνειας δοκιμής με εφαρμογή θερμοκρασιακής διόρθωσης σύμφωνα με τον ακόλουθο τύπο:
 LR(θref) = LR(θ) + K(θref – θ)
 όπου:
 θ
 =
 η μετρώμενη θερμοκρασία της επιφάνειας δοκιμής,
 θref
 =
 20 °C,
 Για ελαστικά κατηγορίας C1, ο συντελεστής K ισούται με: – 0,03 db(A)/°C, όταν θ < θref
 και: – 0,06 dB(A)/°C όταν θ < θref.
 Για ελαστικά κατηγορίας C2, ο συντελεστής K είναι – 0,02 dB(A)/°C
 Εάν η μετρώμενη θερμοκρασία της επιφάνειας δοκιμής δεν μεταβάλλεται κατά περισσότερο από 5 °C κατά τη διάρκεια όλων των μετρήσεων που απαιτούνται για τον καθορισμό της ηχοστάθμης ενός συνόλου ελαστικών, η θερμοκρασιακή διόρθωση μπορεί να γίνεται μόνον για την τελική αναφερόμενη στάθμη ήχου κύλισης ελαστικού/οδοστρώματος, με τον ανωτέρω μαθηματικό τύπο, με βάση τον αριθμητικό μέσο όρο των μετρώμενων θερμοκρασιών. Στις άλλες περιπτώσεις, κάθε μετρώμενη ηχοστάθμη Li διορθώνεται με βάση τη θερμοκρασία κατά τη στιγμή καταγραφής της ηχοστάθμης.
 Για ελαστικά κατηγορίας C3 δεν γίνεται θερμοκρασιακή διόρθωση.
 4.4. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τυχόν ανακρίβειες των οργάνων μέτρησης, τα αποτελέσματα που λαμβάνονται σύμφωνα με το σημείο 4.3 μειώνονται κατά 1 dB(A).
 4.5. Το τελικό αποτέλεσμα, δηλαδή η στάθμη ήχου κύλισης του ελαστικού μετά τη θερμοκρασιακή διόρθωση LR(θref), εκφρασμένη σε dB(A), στρογγυλοποιείται στην πλησιέστερη κατώτερη ακέραια τιμή.
 Σχήμα 1
 Θέσεις μικροφώνων για τη μέτρηση
 Προσάρτημα 1
 ΕΚΘΕΣΗ ΔΟΚΙΜΗΣ
 Μέρος 1 — Έκθεση
 1. Αρμόδια για την έγκριση τύπου αρχή ή τεχνική υπηρεσία: ...
 2. Ονοματεπώνυμο και διεύθυνση του αιτούντος: ...
 3. Αριθ. έκθεσης δοκιμών: ...
 4. Κατασκευαστής και εμπορική ονομασία ή εμπορική περιγραφή: ...
 5. Κατηγορία ελαστικού (C1, C2 ή C3): ...
 6. Κατηγορία χρήσης: ...
 7. Ηχοστάθμη σύμφωνα τα σημεία 4.4 και 4.5 του παραρτήματος 3 ...dB(A)
 στην ταχύτητα αναφοράς 70/80 km/h (1) ...
 8. Παρατηρήσεις (εφόσον υπάρχουν): ...
 9. Ημερομηνία: ...


text:
10. Υπογραφή: ...
 Μέρος 2 — Στοιχεία δοκιμής
 1. Ημερομηνία δοκιμής: ...
 2. Όχημα δοκιμής (μάρκα, μοντέλο, έτος, τροποποιήσεις, κ.λπ.): ...
 2.1. Μεταξόνιο οχήματος δοκιμής: mm ...
 3. Τοποθεσία του στίβου δοκιμών: ...
 3.1. Ημερομηνία πιστοποίησης στίβου κατά το πρότυπο ISO 10844:1994: ...
 3.2. Εκδούσα αρχή: ...
 3.3. Μέθοδος πιστοποίησης: ...
 4. Λεπτομέρειες δοκιμής ελαστικού: ...
 4.1. Χαρακτηρισμός μεγέθους ελαστικού: ...
 4.2. Χαρακτηριστικό χρήσης ελαστικού: ...
 4.3. Πίεση πλήρωσης (φουσκώματος) αναφοράς: kPa ...
 4.4. Στοιχεία δοκιμής: ...
 Αριστερό εμπρόσθιο
 Αριστερό δεξιό
 Οπίσθιο αριστερό
 Οπίσθιο δεξιό
 Μάζα δοκιμής (kg)
 Δείκτης φόρτισης ελαστικού (%)
 Πίεση (φουσκώματος (εν ψυχρώ) (kPa)
 4.5. Κωδικός πλάτος σώτρου δοκιμής: ...
 4.6. Τύπος αισθητήρα μέτρησης θερμοκρασίας: ...
 5. Έγκυρα αποτελέσματα δοκιμής: ...
 Αριθ. δοκιμής
 Ταχύτητα δοκιμής
 km/h
 Κατεύθυνση οδήγησης
 Ηχοστάθμη μετρώμενη (2) αριστερά
 dB(A)
 Ηχοστάθμη μετρώμενη (2) δεξιά
 dB(A)
 Θερμοκρασία αέρα
 °C
 Θερμοκρασία στίβου
 °C
 Θερμοκρασιακά διορθωμένη ηχοστάθμη (2) αριστερά
 dB(A)
 Θερμοκρασιακά διορθωμένη ηχοστάθμη (2) δεξιά
 dB(A)
 Παρατηρήσεις
 1
 2
 3
 4
 5
 6
 7
 8
 5.1. Κλίση της γραμμής παλινδρόμησης: ...
 5.2. Ηχοστάθμη μετά τη θερμοκρασιακή διόρθωση σύμφωνα με το σημείο 4.3 του παραρτήματος 3: ...
 ... dB(A)
 (1) Διαγράφεται ό,τι δεν ισχύει.
 (2) Που αφορά το όχημα.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4
 ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΔΟΚΙΜΩΝ
 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
 Το παρόν παράρτημα περιγράφει τις προδιαγραφές που αφορούν τα φυσικά χαρακτηριστικά και τη διάστρωση του στίβου δοκιμών. Οι προδιαγραφές αυτές, οι οποίες βασίζονται σε συγκεκριμένο πρότυπο (1), περιγράφουν τα απαιτούμενα φυσικά χαρακτηριστικά καθώς και τις μεθόδους δοκιμών για τα χαρακτηριστικά αυτά..
 2. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ
 Μια επιφάνεια θεωρείται ότι συμμορφώνεται προς το συγκεκριμένο πρότυπο εφόσον η υφή της και τα περιεχόμενα κενά ή ο συντελεστής ηχοαπορρόφησης έχουν μετρηθεί και βρεθεί ότι πληρούν όλες τις απαιτήσεις των σημείων 2.1 έως 2.4 παρακάτω και ότι πληρούνται οι απαιτήσεις σχεδιασμού (σημείο 3.2). Περιεκτικότητα σε εναπομένοντα κενά
 2.1. Περιεκτικότητα σε εναπομένοντα κενά
 Η περιεκτικότητα σε εναπομένοντα κενά (VC) του μείγματος διάστρωσης του στίβου δοκιμών δεν πρέπει να υπερβαίνει το 8 τοις εκατό. Για τη διαδικασία μέτρησης, βλ. σημείο 4.1.
 2.2. Συντελεστής ηχοαπορρόφησης
 Αν η επιφάνεια δεν πληροί την απαίτηση για την περιεκτικότητα σε εναπομένοντα κενά, η επιφάνεια μπορεί να γίνει δεκτή μόνο εάν ο συντελεστής ηχοαπορρόφησης είναι α ≤ 0,10. Για τη διαδικασία μέτρησης, βλ. σημείο 4.2. Η απαίτηση των σημείων 2.1 και 2.2 ικανοποιείται εφόσον έχει μετρηθεί μόνο η ηχοαπορρόφηση και είναι α ≤ 0,10.
 Σημείωση:
 Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό είναι η ηχοαπορρόφηση αν και οι κατασκευαστές οδών είναι πιo εξοικειωμένοι με την περιεκτικότητα σε εναπομένοντα κενά. Ωστόσο, η ηχοαπορρόφηση πρέπει να μετράται μόνον όταν η επιφάνεια δεν συμμορφώνεται με την απαίτηση όσον αφορά την περιεκτικότητα σε εναπομένοντα κενά. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι η περιεκτικότητα συνδέεται με σχετικά μεγάλες αβεβαιότητες όσον αφορά τόσο τις μετρήσεις όσο και τη σημασία τους και, συνεπώς, ενδέχεται ορισμένες επιφάνειες να απορριφθούν λανθασμένα όταν μετρώνται μόνον τα κενά.
 2.3. Βάθος υφής
 Το βάθος υφής (TD) μετρούμενο σύμφωνα με την ογκομετρική μέθοδο (βλ. σημείο 4.3 παρακάτω) πρέπει να είναι:
 TD ≥ 0,4 mm
 2.4. Ομοιογένεια της επιφάνειας
 Πρέπει να καταβάλλεται στην πράξη κάθε δυνατή προσπάθεια ούτως ώστε να


text:
διασφαλίζεται η μέγιστη δυνατή ομοιογένεια της επιφάνειας εντός της ζώνης δοκιμής. Η απαίτηση αυτή περιλαμβάνει την υφή και την περιεκτικότητα σε κενά, αλλά πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι, αν η διαδικασία συμπίεσης με οδοστρωτήρα συνεπάγεται αποτελεσματικότερη συμπίεση σε ορισμένα μέρη παρά σε άλλα, η υφή ενδέχεται να παρουσιάζει διαφορές και μπορεί επίσης να προκύψουν ανομοιομορφίες που δημιουργούν εξογκώματα.
 2.5. Περίοδος δοκιμής
 Προκειμένου να εξακριβώνεται αν η επιφάνεια εξακολουθεί να πληροί τις απαιτήσεις που αφορούν την υφή και την περιεκτικότητα σε κενά ή την ηχοαπορρόφηση, οι οποίες προβλέπονται στο συγκεκριμένο πρότυπο, πρέπει να διεξάγονται περιοδικές δοκιμές στην επιφάνεια κατά τα ακόλουθα διαστήματα:
 α)
 Όσον αφορά την περιεκτικότητα σε εναπομένοντα κενά (VC) ή την ηχοαπορρόφηση (α):
 όταν η επιφάνεια είναι καινούργια:
 αν η επιφάνεια πληροί τις απαιτήσεις όταν είναι καινούργια, δεν απαιτείται περαιτέρω περιοδική δοκιμή. Αν δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις όταν είναι καινούργια, αυτό μπορεί να συμβεί αργότερα δεδομένου ότι, με την πάροδο του χρόνου, οι επιφάνειες τείνουν προς την πλήρωση των κενών και κατά συνέπεια γίνονται συμπαγείς·
 β)
 όσον αφορά το βάθος της υφής (TD):
 όταν η επιφάνεια είναι καινούργια:
 όταν αρχίζει η δοκιμή θορύβου (Σημείωση: όχι νωρίτερα από τέσσερις εβδομάδες μετά τη διάστρωση)·
 Στη συνέχεια κάθε δώδεκα μήνες.
 3. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 3.1. Ζώνη δοκιμής
 Κατά τον σχεδιασμό της διάταξης του στίβου δοκιμής είναι σημαντικό να διασφαλίζεται ότι, ως ελάχιστη απαίτηση, η περιοχή την οποία διασχίζουν τα οχήματα που κινούνται επί της λωρίδας δοκιμών καλύπτεται με το οριζόμενο υλικό δοκιμής με κατάλληλα περιθώρια για ασφαλή και ευχερή οδήγηση. Αυτό απαιτεί το πλάτος του στίβου να είναι τουλάχιστον 3 m και το μήκος του να υπερβαίνει τις γραμμές ΑΑ και ΒΒ τουλάχιστον κατά 10 m και στα δύο άκρα. Στο σχήμα 1 παρατίθεται σχέδιο κατάλληλου χώρου δοκιμών και υποδεικνύεται η ελάχιστη περιοχή που πρέπει να διαστρώνεται και να συμπιέζεται μηχανικά με το οριζόμενο υλικό επιφάνειας δοκιμής. Σύμφωνα με το παράρτημα 3 σημείο 3.2, οι δοκιμές διεξάγονται και από τις δύο πλευρές του οχήματος. Αυτό μπορεί να γίνεται είτε με μέτρηση με δύο θέσεις μικροφώνων (ένα σε κάθε πλευρά του στίβου) και με οδήγηση προς μία κατεύθυνση, είτε με μέτρηση με ένα μόνο μικρόφωνο από τη μία πλευρά του στίβου αλλά με οδήγηση του οχήματος προς τις δύο κατευθύνσεις. Αν χρησιμοποιείται η δεύτερη μέθοδος, τότε δεν υπάρχουν απαιτήσεις για την επιφάνεια της πλευράς του στίβου όπου δεν υπάρχει μικρόφωνο.
 Σχήμα 1
 Ελάχιστες απαιτήσεις για τον χώρο της επιφάνειας δοκιμής. Το σκιασμένο μέρος καλείται «ζώνη δοκιμής»
 ΣΗΜΕΙΩΣΗ —
 Δεν πρέπει να υπάρχουν μεγάλα ηχοανακλαστικά αντικείμενα εντός αυτής της ακτίνας.
 3.2. Σχεδιασμός και προετοιμασία της επιφάνειας
 3.2.1. Βασικές απαιτήσεις σχεδιασμού
 Η επιφάνεια δοκιμής πρέπει να πληροί τέσσερις απαιτήσεις σχεδιασμού:
 3.2.1.1.
 Πρέπει να κατασκευάζεται από πυκνό ασφαλτικό σκυρόδεμα.
 3.2.1.2.
 Η μέγιστη διάσταση των σκύρων πρέπει να είναι 8 mm (ανοχή από 6,3 mm έως 10 mm).
 3.2.1.3.
 Το πάχος της στρώσης κυκλοφορίας πρέπει να είναι ≥ 30 mm.
 3.2.1.4.
 Το συνδετικό υλικό πρέπει να είναι άσφαλτος καλής ποιότητας και ευθείας εισχώρησης/διείσδυσης χωρίς τροποποίηση.
 3.2.2. Κατευθυντήριες γραμμές σχεδιασμού
 Ως οδηγίες για τον κατασκευαστή της επιφάνειας,


text:
στο σχήμα 2 παρατίθεται κοκκομετρική καμπύλη αδρανών η οποία υποδεικνύει τα κατάλληλα χαρακτηριστικά. Επιπλέον, στον πίνακα 1 παρέχονται ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές για την επίτευξη της απαιτούμενης υφής και αντοχής στον χρόνο. Η κοκκομετρική καμπύλη λαμβάνεται από τον ακόλουθο τύπο:
 P (% κόκκων που περνούν) = 100 · (d/dmax) 1/2
 όπου:
 d
 = μέγεθος τετραγωνικής οπής του κοσκίνου, σε mm
 dmax
 = 8 mm για την καμπύλη μέσης ανοχής
 = 10 mm για την κατώτερη καμπύλη ανοχής
 = 6,3 mm για την ανώτερη καμπύλη ανοχής
 Σχήμα 2
 Κοκκομετρική καμπύλη του όλου ασφαλτούχου μείγματος, με εκατέρωθεν ανοχές
 Πέραν των ανωτέρω, δίνονται και οι ακόλουθες συστάσεις:
 α)
 Το κλάσμα της άμμου (0,063 mm < μέγεθος τετραγωνικής οπής του κοσκίνου < 2 mm) δεν πρέπει να περιλαμβάνει περισσότερο από 55 τοις εκατό φυσική άμμο και τουλάχιστον 45 τοις εκατό θραυστή άμμο·
 β)
 Η βάση και το υπόστρωμα πρέπει να διασφαλίζουν καλή σταθερότητα και ομαλότητα σύμφωνα με τη βέλτιστη πρακτική οδοποιίας·
 γ)
 Τα σκύρα πρέπει να είναι θραυστά (100 % θραυστές επιφάνειες) και να αποτελούνται από υλικό υψηλής αντοχής στη θραύση·
 δ)
 Τα σκύρα που χρησιμοποιούνται στο μείγμα πρέπει να πλένονται·
 ε)
 Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται πρόσθετα σκύρα για την επιφάνεια·
 στ)
 Η σκληρότητα του συνδετικού υλικού, εκφραζόμενη ως τιμή ΡΕΝ, πρέπει να είναι 40-60, 60-80 ή και 80-100 ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες της χώρας. Ο κανόνας είναι ότι πρέπει να χρησιμοποιείται όσο το δυνατόν σκληρότερο συνδετικό υλικό, σύμφωνα πάντοτε με τη συνήθη πρακτική·
 ζ)
 Η θερμοκρασία του μείγματος πριν από την κυλίνδρωση πρέπει να επιλέγεται κατά τρόπο ώστε με περαιτέρω κυλίνδρωση να επιτυγχάνεται η απαιτούμενη περιεκτικότητα σε εναπομένοντα κενά. Προκειμένου να αυξάνεται η πιθανότητα ικανοποίησης των προδιαγραφών των παραπάνω σημείων 2.1 έως 2.4, πρέπει να μελετάται η συμπύκνωση όχι μόνο με την κατάλληλη επιλογή της θερμοκρασίας ανάμιξης αλλά και με τον κατάλληλο αριθμό διελεύσεων του οδοστρωτήρα και την επιλογή του τύπου του.
 Πίνακας 1
 Κατευθυντήριες γραμμές σχεδιασμού
 Τιμές
 Ανοχές
 Ως προς τη συνολική μάζα του μείγματος
 Ως προς τη μάζα του αδρανούς
 Μάζα σκύρων, τετραγωνική οπή κοσκίνου (SM) > 2 mm
 47,6 %
 50,5 %
 ± 5 %
 Μάζα άμμου 0,063 < SM < 2 mm
 38,0 %
 40,2 %
 ± 5 %
 Μάζα κονιάματος SM < 0,063 mm
 8,8 %
 9,3 %
 ± 5 %
 Μάζα συνδετικού υλικού (ασφάλτου)
 5,8 %
 Δ.Υ.
 ± 0,5 %
 Μέγιστο μέγεθος σκύρων
 8 mm
 6,3 – 10 mm
 Σκληρότητα συνδετικού υλικού
 [βλ. σημείο 3.2.2 στ)]
 Δείκτης αντοχής στη στίλβωση (PSV)
 > 50
 Συμπύκνωση ως προς τη συμπύκνωση κατά Marshall
 98 %
 4. ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 4.1. Μέτρηση περιεκτικότητας σε εναπομένοντα κενά
 Για τις μετρήσεις αυτές, πρέπει να λαμβάνονται δοκίμια (καρότα) από το στίβο σε τουλάχιστον τέσσερις διαφορετικές θέσεις, ισομερώς κατανεμημένες στη ζώνη δοκιμής μεταξύ των γραμμών ΑΑ και ΒΒ (βλ. σχήμα 1). Προκειμένου να αποφεύγεται τυχόν ανομοιογένεια και ανωμαλίες στα ίχνη των τροχών, τα δοκίμια δεν πρέπει να λαμβάνονται επί των ιχνών των τροχών αλλά κοντά σε αυτά. Δύο δοκίμια (τουλάχιστον) πρέπει να λαμβάνονται κοντά στα ίχνη των τροχών και ένα δοκίμιο (τουλάχιστον) πρέπει να λαμβάνεται περίπου


text:
στο ήμισυ της απόστασης μεταξύ των ιχνών των τροχών και κάθε θέσης μικροφώνου.
 Αν υπάρχουν υπόνοιες ανομοιογένειας (βλ. σημείο 2.4), τα δοκίμια λαμβάνονται από περισσότερες θέσεις εντός της ζώνης δοκιμής.
 Για κάθε δοκίμιο πρέπει να καθορίζεται η περιεκτικότητα σε εναπομένοντα κενά, να υπολογίζεται η μέση τιμή από όλα τα δοκίμια και να συγκρίνεται με τις απαιτήσεις του σημείου 2.1. Επιπροσθέτως, κανένα δοκίμιο δεν πρέπει να έχει άνω του 10 % κενά.
 Υπενθυμίζεται στον κατασκευαστή της επιφάνειας δοκιμής το πρόβλημα το οποίο μπορεί να προκύψει όταν η ζώνη δοκιμής θερμαίνεται από σωληνώσεις ή ηλεκτρικά καλώδια και πρέπει να λαμβάνονται δοκίμια από τον χώρο αυτό. Οι εγκαταστάσεις αυτές πρέπει να σχεδιάζονται προσεκτικά λαμβανομένων υπόψη των θέσεων των μελλοντικών διατρήσεων για τη λήψη δειγμάτων. Συνιστάται να αφήνονται ορισμένες θέσεις διαστάσεων περίπου 200 × 300 mm σε μέρη όπου δεν υπάρχουν σύρματα ή σωλήνες ή όπου τα τελευταία είναι τοποθετημένα αρκετά βαθιά ώστε να μην υφίστανται ζημιές από τη λήψη δειγμάτων από το επιφανειακό στρώμα.
 4.2. Συντελεστής ηχοαπορρόφησης
 Ο συντελεστής ηχοαπορρόφησης (κανονική πρόσπτωση) μετράται με τη μέθοδο του σωλήνα αντίστασης βάσει της διαδικασίας που προδιαγράφεται στο πρότυπο: ISO 10534-1:1996 ή ISO 10534-2:1998.
 Όσον αφορά τα δοκίμια, πρέπει να τηρούνται οι ίδιες απαιτήσεις που ισχύουν για την περιεκτικότητα σε εναπομένοντα κενά (βλ. σημείο 4.1). Η ηχοαπορρόφηση πρέπει να μετράται στο εύρος μεταξύ 400 Hz και 800 Hz και στο εύρος μεταξύ 800 Hz και 1 600 Hz (τουλάχιστον στις κεντρικές συχνότητες των ζωνών της τρίτης οκτάβας) και πρέπει να προσδιορίζονται οι μέγιστες τιμές και για τις δύο αυτές περιοχές συχνοτήτων. Στη συνέχεια, υπολογίζεται ο μέσος όρος όλων των τιμών και όλων των δοκιμίων, ο οποίος συνιστά το τελικό αποτέλεσμα.
 4.3. Ογκομέτρηση της μακροϋφής
 Για τους σκοπούς του συγκεκριμένου προτύπου, οι μετρήσεις του βάθους της υφής, πραγματοποιούνται σε τουλάχιστον δέκα θέσεις ισομερώς κατανεμημένες κατά μήκος των ιχνών των τροχών της λωρίδας δοκιμών και η μέση τιμή που λαμβάνεται συγκρίνεται με το προδιαγραφόμενο ελάχιστο βάθος υφής. Για την περιγραφή της διαδικασίας, βλ. πρότυπο ISO 10844:1994.
 5. ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ
 5.1. Επίδραση της γήρανσης
 Όπως συμβαίνει με όλες τις άλλες επιφάνειες, αναμένεται ότι η στάθμη ήχου κύλισης ελαστικού που μετράται στην επιφάνεια δοκιμής ενδέχεται να αυξηθεί ελαφρώς κατά τη διάρκεια των πρώτων 6-12 μηνών μετά την κατασκευή.
 Η επιφάνεια θα αποκτήσει τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά της τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες μετά την κατασκευή της. Η επίδραση της γήρανσης στον θόρυβο των φορτηγών είναι κατά κανόνα μικρότερη από την επίδραση στον θόρυβο των επιβατικών οχημάτων.
 Η σταθερότητα στον χρόνο εξαρτάται κυρίως από τη λείανση και τη συμπίεση που προκαλείται από τα οχήματα που κινούνται επί της επιφάνειας. Πρέπει να ελέγχεται περιοδικά όπως προβλέπεται στο σημείο 2.5.
 5.2. Συντήρηση της επιφάνειας
 Ελεύθερα συντρίμματα ή σκόνες που μπορούν να μειώσουν σημαντικά το πραγματικό βάθος υφής πρέπει να αφαιρούνται από την επιφάνεια. Σε χώρες με ψυχρά κλίματα, για τον εκχιονισμό χρησιμοποιείται συχνά αλάτι. Το αλάτι, το οποίο μπορεί να επιφέρει πρόσκαιρες ή και μόνιμες αλλοιώσεις στην επιφάνεια, αυξάνοντας έτσι τον θόρυβο και, ως εκ τούτου, δεν συνιστάται.
 5.3. Νέα ασφαλτόστρωση της ζώνης


text:
δοκιμής
 Εάν είναι απαραίτητο να ασφαλτοστρωθεί εκ νέου ο στίβος δοκιμών, συνήθως δεν είναι απαραίτητο να ασφαλτοστρωθεί επιφάνεια μεγαλύτερη από τη λωρίδα δοκιμών (πλάτους 3 m στο σχήμα 1) επί της οποίας κινούνται τα οχήματα, υπό την προϋπόθεση ότι η ζώνη δοκιμής εκτός της λωρίδας ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις περιεκτικότητας σε εναπομένοντα κενά ή ηχοαπορρόφησης όταν μετρήθηκε.
 6. ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΔΟΚΙΜΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ ΠΟΥ ΔΙΕΝΕΡΓΟΥΝΤΑΙ ΕΠΙ ΑΥΤΗΣ
 6.1. Τεκμηρίωση της επιφάνειας δοκιμών
 Σε έγγραφο με την περιγραφή της επιφάνειας δοκιμής πρέπει να περιέχονται τα ακόλουθα στοιχεία:
 6.1.1.
 Τοποθεσία του στίβου δοκιμών·
 6.1.2.
 Τύπος συνδετικού υλικού, σκληρότητα συνδετικού υλικού, τύπος αδρανών, μέγιστη θεωρητική πυκνότητα σκυροδέματος (DR), πάχος στρώσης κυκλοφορίας και κοκκομετρική καμπύλη που καθορίζεται από δοκίμια που λαμβάνονται από τον στίβο δοκιμών·
 6.1.3.
 Μέθοδος συμπίεσης (π.χ., τύπος οδοστρωτήρα, μάζα οδοστρωτήρα, αριθμός διελεύσεων οδοστρωτήρα)·
 6.1.4.
 Θερμοκρασία μείγματος, θερμοκρασία περιβάλλοντος αέρα και ταχύτητα ανέμου κατά τη διάστρωση της επιφάνειας·
 6.1.5.
 Ημερομηνία διάστρωσης της επιφάνειας και εργολάβος·
 6.1.6.
 Όλα ή τουλάχιστον ένα από τα τελευταία αποτελέσματα δοκιμών όπου περιλαμβάνονται τα εξής:
 6.1.6.1.
 Περιεκτικότητα κάθε δοκιμίου σε εναπομένοντα κενά·
 6.1.6.2.
 Οι θέσεις στη ζώνη δοκιμής από τις οποίες έχουν ληφθεί τα δοκίμια για τη μέτρηση των κενών·
 6.1.6.3.
 Ο συντελεστής ηχοαπορρόφησης για κάθε δοκίμιο (εφόσον έχει μετρηθεί). Πρέπει να αναφέρονται τα αποτελέσματα τόσο για κάθε δοκίμιο και κάθε περιοχή συχνοτήτων όσο και ο συνολικός μέσος όρος·
 6.1.6.4.
 Οι θέσεις στη ζώνη δοκιμής από τις οποίες έχουν ληφθεί τα δοκίμια για τη μέτρηση της απορρόφησης·
 6.1.6.5.
 Το βάθος υφής, περιλαμβανομένου του αριθμού δοκιμών και της τυπικής απόκλισης·
 6.1.6.6.
 Ο αρμόδιος για τις δοκιμές οργανισμός σύμφωνα με τα σημεία 6.1.6.1 και 6.1.6.2 και ο τύπος του χρησιμοποιούμενου εξοπλισμού·
 6.1.6.7.
 Η ημερομηνία της (των) δοκιμής(-ών) και η ημερομηνία λήψης των δοκιμίων από τον στίβο δοκιμών.
 6.2. Τεκμηρίωση των δοκιμών θορύβου του οχήματος που διενεργούνται στην επιφάνεια δοκιμών
 Στο έγγραφο όπου περιγράφεται(-ονται) η (οι) δοκιμή(-ές) θορύβου του οχήματος αναφέρεται αν ικανοποιούνται ή όχι όλες οι απαιτήσεις του προαναφερθέντος προτύπου. Πρέπει να γίνεται παραπομπή σε έγγραφο σύμφωνα με το σημείο 6.1, στο οποίο περιγράφονται τα αποτελέσματα που αποδεικνύουν την τήρηση των εν λόγω απαιτήσεων.
 (1) ISO 10844:1994.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 5
 ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΣΗΣ ΣΕ ΥΓΡΟ ΟΔΟΣΤΡΩΜΑ
 1. ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 1.1. Χαρακτηριστικά στίβου
 Ο στίβος πρέπει να έχει πυκνή ασφαλτική επιφάνεια με κλίση η οποία δεν υπερβαίνει το 2 τοις εκατό προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Πρέπει να είναι σε ολόκληρη την επιφάνειά του ίδιας ηλικίας και σύνθεσης και να παρουσιάζει ομοιόμορφη φθορά, καθώς και να είναι απαλλαγμένος από χύδην υλικά ή αποθέσεις ξένων υλικών. Το μέγιστο μέγεθος σκύρων είναι 10 mm (επιτρέπονται ανοχές από 8 mm έως 13 mm) και το βάθος της άμμου, μετρούμενο όπως προδιαγράφεται στο πρότυπο ASTM 965-96 (2006), πρέπει να είναι 0,7 ± 0,3 mm.
 Η τιμή της επιφανειακής τριβής για βρεγμένο στίβο προσδιορίζεται σύμφωνα με μία εκ των ακόλουθων μεθόδων:
 1.1.1. Μέγεθος τυποποιημένου ελαστικού δοκιμής αναφοράς (SRTT)
 Κατά τη δοκιμή με το SRTT και τη μέθοδο του σημείου 2.1, ο συντελεστής μέσης δύναμης πέδησης κορυφής (pbfc) πρέπει να είναι μεταξύ 0,6 και


text:
0,8. Οι μετρούμενες τιμές πρέπει να υποβάλλονται σε θερμοκρασιακή διόρθωση ως εξής:
 pbfc = pbfc (μετρώμενη) + 0,0035 (t – 20)
 όπου «t» είναι η θερμοκρασία της επιφάνειας του βρεγμένου στίβου σε βαθμούς Κελσίου.
 Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται στις λωρίδες και στο μήκος του στίβου που χρησιμοποιείται για τη δοκιμή πρόσφυσης σε υγρό οδόστρωμα·
 1.1.2. Μέτρηση ολισθηρότητας με τη μέθοδο του βρετανικού εκκρεμούς (BPN)
 Η μέση τιμή ολισθηρότητας (BPN) του βρεγμένου στίβου, μετρούμενη σύμφωνα με τη διαδικασία που παρατίθεται στο πρότυπο ASTM 303-93 (2008) επί της επιφάνειας που προδιαγράφεται στο πρότυπο ASTM E 501-08, πρέπει να είναι μεταξύ 40 και 60 μετά τη θερμοκρασιακή διόρθωση. Μπορεί να χρησιμοποιείται ο παρακάτω τύπος, εκτός εάν υπάρχουν συστάσεις σχετικά με τη θερμοκρασιακή διόρθωση από τον κατασκευαστή του εκκρεμούς:
 BPN = BPN (μετρώμενη τιμή) + 0,34 · t – 0,0018 · t2 – 6,1
 όπου «t» είναι η θερμοκρασία της επιφάνειας του βρεγμένου στίβου σε βαθμούς Κελσίου.
 Η τιμή BPN μετράται σε διαστήματα των 10 m κατά μήκος των λωρίδων του στίβου που χρησιμοποιείται για τις δοκιμές πρόσφυσης σε υγρό οδόστρωμα. Η τιμή BPN μετράται 5 φορές σε κάθε σημείο και ο συντελεστής μεταβολής των μέσων τιμών BPN δεν πρέπει να υπερβαίνει το 10 τοις εκατό.
 1.1.3. Η αρμόδια για την έγκριση τύπου αρχή πρέπει να επιβεβαιώνει τα χαρακτηριστικά του στίβου βάσει της τεκμηρίωσης στις εκθέσεις δοκιμής.
 1.2. Συνθήκες διαβροχής
 Η επιφάνεια μπορεί να διαβρέχεται είτε με σύστημα τοποθετημένο στον στίβο είτε με σύστημα διαβροχής ενσωματωμένο στο όχημα δοκιμής ή στο ρυμουλκούμενο.
 Εάν χρησιμοποιείται σύστημα ύγρανσης τοποθετημένο στον στίβο, η επιφάνεια δοκιμής πρέπει να διαβρέχεται επί τουλάχιστον μισή ώρα πριν από την έναρξη της δοκιμής προκειμένου να εξισώνεται η θερμοκρασία της με τη θερμοκρασία του νερού. Συνιστάται η συνεχής διαβροχή του στίβου καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής.
 Το ύψος του νερού πρέπει να είναι μεταξύ 0,5 και 1,5 mm.
 1.3. Οι συνθήκες ανέμου δεν πρέπει να επηρεάζουν τη διαβροχή της επιφάνειας (επιτρέπεται η χρήση αλεξήνεμων).
 Η θερμοκρασία της βρεγμένης επιφάνειας πρέπει να είναι μεταξύ 5 °C και 35 °C και οι μεταβολές της κατά τη διάρκεια της δοκιμής δεν πρέπει να υπερβαίνουν τους 10 °C.
 2. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗΣ
 Οι συγκριτικές επιδόσεις πρόσφυσης σε υγρό οδόστρωμα προσδιορίζονται είτε:
 α)
 με τη χρήση ρυμουλκούμενου ή ειδικού οχήματος δοκιμής ελαστικών· είτε
 β)
 με τη χρήση τυποποιημένου επιβατικού οχήματος (κατηγορίας M1 όπως ορίζεται στο ενοποιημένο ψήφισμα για την κατασκευή οχημάτων (R.E.3.) που περιέχεται στο έγγραφο ECE/TRANS/WP.29/78/Αναθ. 2.
 2.1. Διαδικασία ρυμουλκούμενου ή ειδικού οχήματος δοκιμής ελαστικών
 2.1.1. Το ρυμουλκούμενο, μαζί με το ρυμουλκό όχημα, ή το όχημα δοκιμής ελαστικών πρέπει να συμμορφώνονται προς τις ακόλουθες απαιτήσεις:
 2.1.1.1.
 Πρέπει να μπορούν να υπερβαίνουν το ανώτατο όριο της ταχύτητας δοκιμής των 67 km/h και να πληρούν την απαίτηση σχετικά με την ταχύτητα δοκιμής των 65 ± 2 km/h στο μέγιστο επίπεδο εφαρμογής των δυνάμεων πέδησης·
 2.1.1.2.
 Πρέπει να είναι εξοπλισμένα με άξονα ο οποίος παρέχει μία θέση δοκιμής με υδραυλική πέδη και σύστημα ενεργοποίησης χειριζόμενο από ρυμουλκό όχημα, εφόσον υπάρχει. Το σύστημα πέδησης πρέπει να μπορεί να διασφαλίζει επαρκή


text:
ροπή πέδησης ούτως ώστε να επιτυγχάνεται ο συντελεστής δύναμης πέδησης κορυφής σε ολόκληρο το εύρος μεγεθών και φορτίων των προς δοκιμή ελαστικών·
 2.1.1.3.
 Πρέπει να μπορούν να διατηρούν τη διαμήκη ευθυγράμμιση (σύγκλιση/απόκλιση) και τη γωνία κάμπερ του τροχού δοκιμής και του συγκροτήματος του ελαστικού καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής εντός εύρους ± 0,5° των στατικών τιμών που επιτυγχάνονται όταν το ελαστικό δοκιμής φέρει φορτίο·
 2.1.1.4.
 Στην περίπτωση ρυμουλκούμενου, η διάταξη μηχανικής ζεύξης μεταξύ του ρυμουλκού οχήματος και του ρυμουλκούμενου πρέπει να είναι τέτοια ώστε, όταν το ρυμουλκό και το ρυμουλκούμενο είναι συζευγμένα, η ράβδος έλξης, ή μέρος της, ενός ρυμουλκούμενου με ενσωματωμένο αισθητήρα μέτρησης της δύναμης πέδησης είναι οριζόντια ή έχει φορά προς τα κάτω με κατεύθυνση από πίσω προς τα εμπρός υπό μέγιστη γωνία 5°. Η διαμήκης απόσταση από τον κεντρικό άξονα του σημείου σύνδεσης της ζεύξης (ράβδος έλξης) μέχρι την εγκάρσια κεντρική γραμμή του άξονα του ρυμουλκούμενου πρέπει να είναι τουλάχιστον δεκαπλάσια του ύψους της ζεύξης (ράβδου έλξης)·
 2.1.1.5.
 Στην περίπτωση οχημάτων με ενσωματωμένο σύστημα διαβροχής στίβου, το (τα) ακούσιο(-α) διανομής νερού πρέπει να είναι τέτοιο(-α) ώστε η προκύπτουσα στρώση νερού να είναι ομοιόμορφη και να εκτείνεται τουλάχιστον 25 mm πέραν του πλάτους της επιφάνειας επαφής του ελαστικού. Το(-α) ακούσιο(-α) πρέπει να είναι στραμμένο(-α) προς τα κάτω υπό γωνία 20° έως 30° και να εφάπτονται με την επιφάνεια του στίβου μεταξύ 250 mm και 450 mm μπροστά από το κέντρο της επιφάνειας επαφής του ελαστικού. Το ύψος του (των) ακροφυσίου(-ων) πρέπει να είναι 25 mm ή το ελάχιστο ύψος που απαιτείται για την αποφυγή εμποδίων στην επιφάνεια του στίβου, χωρίς να υπερβαίνει το ανώτατο όριο των 100 mm. Η παροχή νερού πρέπει να διασφαλίζει ύψος νερού 0,5 mm έως 1,5 mm και να είναι σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής με μεταβολή ± 10 τοις εκατό. Επισημαίνεται ότι μια συνήθης συχνότητα δοκιμής στα 65 km/h είναι 18 ls–1 ανά μέτρο πλάτους διαβρεχόμενης επιφάνειας στίβου.
 Το σύστημα πρέπει να μπορεί να διανέμει το νερό κατά τρόπο ώστε το ελαστικό και η επιφάνεια του στίβου μπροστά από αυτό να υγραίνονται πριν από την έναρξη της δοκιμής και καθ’ όλη τη διάρκειά της.
 2.1.2. Διαδικασία δοκιμής
 2.1.2.1.
 Το ελαστικό δοκιμής ξακρίζεται ούτως ώστε να απομακρύνονται τυχόν εξάρσεις λόγω διαμόρφωσης που ενδέχεται να επηρεάσουν τη δοκιμή.
 2.1.2.2.
 Το ελαστικό δοκιμής τοποθετείται επί του σώτρου δοκιμής που δηλώνεται από τον κατασκευαστή του ελαστικού στην αίτηση για έγκριση και φουσκώνεται σε πίεση 180 kPa στην περίπτωση τυποποιημένων ελαστικών δοκιμής αναφοράς (SRTT) και ελαστικών τυποποιημένου φορτίου ή, στην περίπτωση ενισχυμένων ελαστικών ή ελαστικών βαρέος φορτίου, σε πίεση 220 kPa.
 2.1.2.3.
 Το ελαστικό εγκλιματίζεται για τουλάχιστον δύο ώρες πλησίον του στίβου δοκιμής ούτως ώστε να σταθεροποιείται στη θερμοκρασία περιβάλλοντος της ζώνης δοκιμής του στίβου. Κατά τη διάρκεια του εγκλιματισμού, το (τα) ελαστικό(-ά) δεν πρέπει να εκτίθεται(-νται) στο άμεσο ηλιακό φως.
 2.1.2.4.
 Το ελαστικό πρέπει να φέρει φορτίο:
 α)
 μεταξύ 445 kg και 508 kg στην περίπτωση τυποποιημένων ελαστικών δοκιμής αναφοράς (SRTT)· και
 β)
 μεταξύ 70 και 80 τοις εκατό του φορτίου που αντιστοιχεί στον


text:
δείκτη φόρτισης του ελαστικού σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση.
 2.1.2.5.
 Λίγο πριν από την έναρξη της δοκιμής, ο στίβος υποβάλλεται σε προετοιμασία με τη διεξαγωγή τουλάχιστον δέκα δοκιμών πέδησης στο τμήμα του στίβου όπου πρόκειται να διεξαχθεί το πρόγραμμα δοκιμής επιδόσεων, χωρίς όμως να χρησιμοποιούνται τα ελαστικά που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν στο συγκεκριμένο πρόγραμμα.
 2.1.2.6.
 Αμέσως πριν από τη έναρξη της δοκιμής, πρέπει να ελέγχεται η πίεση των ελαστικών και, εφόσον χρειάζεται, να ρυθμίζεται εκ νέου στις τιμές που υποδεικνύονται στο σημείο 2.1.2.2.
 2.1.2.7.
 Η ταχύτητα δοκιμής πρέπει να είναι μεταξύ 63 km/h και 67 km/h και να διατηρείται μεταξύ αυτών των ορίων καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής.
 2.1.2.8.
 Για κάθε δέσμη δοκιμών η κατεύθυνση οδήγησης πρέπει να είναι η ίδια. Επίσης, πρέπει να είναι η ίδια για το ελαστικό δοκιμής και το τυποποιοιημένο ελαστικό δοκιμής αναφοράς (SRTT) με το οποίο συγκρίνονται οι επιδόσεις του ελαστικού δοκιμής.
 2.1.2.9.
 Οι πέδες του συγκροτήματος του τροχού δοκιμής πρέπει να ενεργοποιούνται κατά τρόπο ώστε να επιτυγχάνεται η δύναμη πέδησης κορυφής εντός 0,2 s και 0,5 s από την ενεργοποίησή τους.
 2.1.2.10.
 Στην περίπτωση καινούργιων ελαστικών, διενεργούνται δύο δοκιμές για την προετοιμασία του ελαστικού. Οι δοκιμές αυτές μπορούν να χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της λειτουργίας του εξοπλισμού καταγραφής, όμως τα αποτελέσματα δεν λαμβάνονται υπόψη στην αξιολόγηση επιδόσεων.
 2.1.2.11.
 Για την αξιολόγηση των επιδόσεων οποιουδήποτε ελαστικού που συγκρίνεται με το τυποποιοιημένο ελαστικό δοκιμής αναφοράς (SRTT), η δοκιμή πέδησης πρέπει να διεξάγεται στο ίδιο σημείο και στην ίδια λωρίδα του στίβου δοκιμών.
 2.1.2.12.
 Η σειρά των δοκιμών είναι η εξής:
 R1 – T – R2
 όπου:
 R1 είναι η αρχική δοκιμή του SRTT, R2 είναι η επαναληπτική δοκιμή του SRTT και T είναι η δοκιμή του προς αξιολόγηση υποψήφιου ελαστικού.
 Πριν από την επανάληψη της δοκιμής του SRTT, σε δοκιμή μπορούν να υποβάλλονται τρία, κατά το μέγιστο, υποψήφια ελαστικά, για παράδειγμα:
 R1 – T1 – T2 – T3 – R2
 2.1.2.13.
 Η μέση τιμή του συντελεστή δύναμης πέδησης κορυφής (pbfc) υπολογίζεται στο πλαίσιο έξι τουλάχιστον έγκυρων αποτελεσμάτων.
 Για να θεωρούνται τα αποτελέσματα έγκυρα, ο συντελεστής μεταβολής, όπως καθορίζεται από τον λόγο της τυπικής απόκλισης προς τον μέσο όρο των αποτελεσμάτων, εκφράζεται ως ποσοστό της τάξης του 5 τοις εκατό κατά προσέγγιση. Εάν η τιμή αυτή δεν επιτυγχάνεται με την επαναληπτική δοκιμή του SRTT, η αξιολόγηση του (των) υποψήφιου(-ων) ελαστικού(-ών) δεν λαμβάνεται υπόψη και επαναλαμβάνεται ολόκληρη η σειρά δοκιμών.
 2.1.2.14.
 Χρήση της μέσης τιμής του pbfc για κάθε δέσμη δοκιμών:
 Για τη σειρά δοκιμών R1 – T – R2, ο pbfc του SRTT ως προς το οποίο συγκρίνονται οι επιδόσεις του υποψήφιου ελαστικού λαμβάνεται από τη σχέση:
 (R1 + R2)/2
 όπου:
 R1 είναι η μέση τιμή του pbfc για την πρώτη δέσμη δοκιμών του SRTT και R2 είναι η μέση τιμή του pbfc για τη δεύτερη δέσμη δοκιμών του SRTT
 Για τη σειρά δοκιμών R1 – T1 – T2 – R2, ο pbfc του SRTT λαμβάνεται από τη σχέση:
 2/3 R1 + 1/3 R2 για τη σύγκριση με το υποψήφιο ελαστικό T1 και
 1/3 R1 + 2/3


text:
R2 για τη σύγκριση με το υποψήφιο ελαστικό T2.
 Για τη σειρά δοκιμών R1 – T1 – T2 – T3 – R2, ο pbfc του SRTT λαμβάνεται από τη σχέση:
 3/4 R1 + 1/4 R2 για τη σύγκριση με το υποψήφιο ελαστικό T1
 (R1 + R2)/2 για τη σύγκριση με το υποψήφιο ελαστικό T2 και
 1/4 R1 + 3/4 R2 για τη σύγκριση με το υποψήφιο ελαστικό T3.
 2.1.2.15.
 Ο δείκτης πρόσφυσης σε υγρό οδόστρωμα (G) υπολογίζεται ως εξής:
 2.2. Διαδικασία σε τυποποιημένο όχημα
 2.2.1. Το όχημα είναι τυποποιημένο όχημα της κατηγορίας M1, ικανό να αναπτύσσει ελάχιστη ταχύτητα 90 km/h και εξοπλισμένο με σύστημα αντι-εμπλοκής των τροχών κατά την πέδηση (ABS).
 2.2.1.1.
 Απαγορεύεται η τροποποίηση του οχήματος πλην των ακολούθων περιπτώσεων:
 α)
 Προκειμένου να είναι εφικτή η τοποθέτηση μεγαλύτερου φάσματος μεγεθών τροχών και ελαστικών·
 β)
 Προκειμένου να είναι εφικτή η μηχανική (περιλαμβανομένης της υδραυλικής, ηλεκτρικής ή με πεπιεσμένο αέρα) λειτουργία του κυρίως συστήματος πέδησης. Είναι επίσης εφικτός ο αυτόματος χειρισμός του συστήματος μέσω σημάτων από διατάξεις ενσωματωμένες εντός ή πλησίον του στίβου.
 2.2.2. Διαδικασία δοκιμής
 2.2.2.1.
 Τα ελαστικά δοκιμής ξακρίζονται ούτως ώστε να απομακρύνονται τυχόν εξάρσεις λόγω διαμόρφωσης που ενδέχεται να επηρεάσουν τη δοκιμή.
 2.2.2.2.
 Το ελαστικό δοκιμής τοποθετείται επί του σώτρου δοκιμής που δηλώνεται από τον κατασκευαστή του ελαστικού στην αίτηση για έγκριση και φουσκώνεται σε πίεση 220 kPa σε όλες τις περιπτώσεις.
 2.2.2.3.
 Το ελαστικό εγκλιματίζεται για τουλάχιστον δύο ώρες πλησίον του στίβου δοκιμής ούτως ώστε να σταθεροποιείται στη θερμοκρασία περιβάλλοντος της ζώνης δοκιμής του στίβου. Κατά τη διάρκεια του εγκλιματισμού, το (τα) ελαστικό(-ά) δεν πρέπει να εκτίθεται(-νται) στο άμεσο ηλιακό φως.
 2.2.2.4.
 Το στατικό φορτίο του ελαστικού πρέπει να είναι:
 α)
 μεταξύ 381 kg και 572 kg στην περίπτωση τυποποιημένων ελαστικών δοκιμής αναφοράς (SRTT)· και
 β)
 μεταξύ 60 και 90 τοις εκατό του φορτίου που αντιστοιχεί στον δείκτη φόρτισης του ελαστικού σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση.
 Η μεταβολή του φορτίου των ελαστικών επί του ίδιου άξονα πρέπει να είναι τέτοια ώστε το φορτίο του ελαστικού που φέρει το ελαφρύτερο φορτίο να αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 90 τοις εκατό του φορτίου του ελαστικού που φέρει το βαρύτερο φορτίο.
 2.2.2.5.
 Λίγο πριν από την έναρξη της δοκιμής, ο στίβος υποβάλλεται σε προετοιμασία με τη διεξαγωγή τουλάχιστον δέκα δοκιμών πέδησης με εύρος ταχυτήτων από 90 km/h έως 20 km/h, στο τμήμα του στίβου όπου πρόκειται να διεξαχθεί το πρόγραμμα δοκιμής επιδόσεων, χωρίς όμως να χρησιμοποιούνται τα ελαστικά που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν στο συγκεκριμένο πρόγραμμα.
 2.2.2.6.
 Αμέσως πριν από την έναρξη της δοκιμής, πρέπει να ελέγχεται η πίεση των ελαστικών και, εφόσον χρειάζεται, να ρυθμίζεται εκ νέου στις τιμές που υποδεικνύονται στο σημείο 2.2.2.2.
 2.2.2.7.
 Με αρχική ταχύτητα μεταξύ 87 km/h και 83 km/h, στο κυρίως σύστημα πέδησης ασκείται σταθερή δύναμη η οποία επαρκεί για την ενεργοποίηση του συστήματος ABS σε όλους τους τροχούς του οχήματος και για τη σταθερή επιβράδυνση του οχήματος πριν από τη μείωση της ταχύτητας στα 80 km/h, η οποία δύναμη διατηρείται έως ότου ακινητοποιηθεί το όχημα.
 Η δοκιμή πέδησης διεξάγεται με τον συμπλέκτη χειροκίνητου κιβωτίου ταχυτήτων αποσυμπλεγμένο ή


text:
με τον μοχλό ταχυτήτων αυτόματου κιβωτίου ταχυτήτων στο νεκρό σημείο.
 2.2.2.8.
 Για κάθε δέσμη δοκιμών, η κατεύθυνση οδήγησης πρέπει να είναι η ίδια. Επίσης, πρέπει να είναι η ίδια για το υποψήφιο ελαστικό δοκιμής και το τυποποιοιημένο ελαστικό δοκιμής αναφοράς (SRTT) με το οποίο συγκρίνονται οι επιδόσεις του υποψήφιου ελαστικού δοκιμής.
 2.2.2.9.
 Στην περίπτωση καινούργιων ελαστικών, διενεργούνται δύο δοκιμές για την προετοιμασία του ελαστικού. Οι δοκιμές αυτές μπορούν να χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της λειτουργίας του εξοπλισμού καταγραφής, όμως τα αποτελέσματα δεν λαμβάνονται υπόψη στην αξιολόγηση επιδόσεων.
 2.2.2.10.
 Για την αξιολόγηση των επιδόσεων οποιουδήποτε ελαστικού που συγκρίνεται με το τυποποιοιημένο ελαστικό δοκιμής αναφοράς (SRTT), η δοκιμή πέδησης πρέπει να διεξάγεται στο ίδιο σημείο και στην ίδια λωρίδα του στίβου δοκιμών.
 2.2.2.11.
 Η σειρά των δοκιμών είναι η εξής:
 R1 – T – R2
 όπου:
 R1 είναι η αρχική δοκιμή του SRTT, R2 είναι η επαναληπτική δοκιμή του SRTT και T είναι η δοκιμή του προς αξιολόγηση υποψήφιου ελαστικού.
 Πριν από την επανάληψη της δοκιμής του SRTT, σε δοκιμή μπορούν να υποβάλλονται τρία, κατά το μέγιστο, υποψήφια ελαστικά, για παράδειγμα:
 R1 – T1 – T2 – T3 – R2
 2.2.2.12.
 Η μέση πλήρως αναπτυγμένη επιβράδυνση (mfdd) μεταξύ των 80 km/h και των 20 km/h υπολογίζεται στο πλαίσιο τριών τουλάχιστον έγκυρων αποτελεσμάτων στην περίπτωση του SRTT και 6 έγκυρων αποτελεσμάτων στην περίπτωση των υποψήφιων ελαστικών.
 Η μέση πλήρως αναπτυγμένη επιβράδυνση (mfdd) προκύπτει από τον τύπο:
 mfdd = 231,48/S
 όπου:
 S είναι η μετρούμενη απόσταση ακινητοποίησης σε μέτρα μεταξύ των 80 km/h και των 20 km/h.
 Για να θεωρούνται τα αποτελέσματα έγκυρα, ο συντελεστής μεταβολής, όπως καθορίζεται από τον λόγο της τυπικής απόκλισης προς τον μέσο όρο των αποτελεσμάτων, εκφράζεται ως ποσοστό της τάξης του 3 τοις εκατό κατά προσέγγιση. Εάν η τιμή αυτή δεν επιτυγχάνεται με την επαναληπτική δοκιμή του SRTT, η αξιολόγηση του (των) υποψήφιου(-ων) ελαστικού(-ών) δεν λαμβάνεται υπόψη και επαναλαμβάνεται ολόκληρη η σειρά δοκιμών.
 Ο μέσος όρος των υπολογιζόμενων τιμών της mfdd καθορίζεται για δέσμη δοκιμών.
 2.2.2.13.
 Χρήση της μέσης τιμής της mfdd για κάθε δέσμη δοκιμών:
 Για τη σειρά δοκιμών R1 – T – R2, η mfdd του SRTT ως προς το οποίο συγκρίνονται οι επιδόσεις του υποψήφιου ελαστικού λαμβάνεται από τη σχέση:
 (R1 + R2)/2
 όπου:
 R1 είναι η μέση τιμή της mfdd για την πρώτη δέσμη δοκιμών του SRTT και R2 η μέση τιμή της mfdd για τη δεύτερη δέσμη δοκιμών του SRTT.
 Για τη σειρά δοκιμών R1 – T1 – T2 – R2, η mfdd του SRTT λαμβάνεται από τη σχέση:
 2/3 R1 + 1/3 R2 για τη σύγκριση με το υποψήφιο ελαστικό T1 και
 1/3 R1 + 2/3 R2 για τη σύγκριση με το υποψήφιο ελαστικό T2.
 Για τη σειρά δοκιμών R1 – T1 – T2 – T3 – R2, η mfdd του SRTT λαμβάνεται από τη σχέση:
 3/4 R1 + 1/4 R2 για τη σύγκριση με το υποψήφιο ελαστικό T1
 (R1 + R2)/2 για τη σύγκριση με το υποψήφιο ελαστικό T2 και
 1/4 R1 + 3/4 R2 για τη σύγκριση με το υποψήφιο ελαστικό


text:
T3.
 2.2.2.14.
 Ο δείκτης πρόσφυσης σε υγρό οδόστρωμα (G) υπολογίζεται ως εξής:
 2.2.2.15.
 Σε περίπτωση που δεν είναι εφικτή η τοποθέτηση των υποψήφιων ελαστικών στο ίδιο όχημα με το SRTT, λόγω, παραδείγματος χάριν, του μεγέθους των ελαστικών, αδυναμίας επίτευξης της απαιτούμενης φόρτισης κ.ο.κ., η σύγκριση πραγματοποιείται με ενδιάμεσα ελαστικά, εφεξής καλούμενα «ελαστικά ελέγχου», σε δύο διαφορετικά οχήματα. Το ένα όχημα πρέπει να είναι κατάλληλο για την τοποθέτηση του SRTT και του ελαστικού ελέγχου και το άλλο για την τοποθέτηση του ελαστικού ελέγχου και του υποψήφιου ελαστικού.
 2.2.2.15.1.
 Ο δείκτης πρόσφυσης (G1) του ελαστικού ελέγχου σε σχέση με το SRTT σε υγρό οδόστρωμα και ο δείκτης πρόσφυσης (G2) του υποψήφιου ελαστικού σε σχέση με το ελαστικό ελέγχου σε υγρό οδόστρωμα καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία των σημείων 2.2.2.1 έως 2.2.2.15.
 Ο δείκτης πρόσφυσης του υποψήφιου ελαστικού σε σχέση με το SRTT σε υγρό οδόστρωμα είναι το γινόμενο των δύο δεικτών πρόσφυσης σε υγρό οδόστρωμα, δηλαδή G1 × G2.
 2.2.2.15.2.
 Ο στίβος και το σχετικό τμήμα του πρέπει να παραμένουν τα ίδια για όλες τις δοκιμές και οι συνθήκες περιβάλλοντος πρέπει να είναι συγκρίσιμες, για παράδειγμα η θερμοκρασία της επιφάνειας του βρεγμένου στίβου πρέπει να είναι κατά προσέγγιση ± 5 °C. Όλες οι δοκιμές πρέπει να ολοκληρώνονται εντός της ίδιας ημέρας.
 2.2.2.15.3.
 Για τη σύγκριση με το SRTT και το υποψήφιο ελαστικό πρέπει να χρησιμοποιείται η ίδια σειρά ελαστικών ελέγχου και να τοποθετείται στις ίδιες θέσεις τροχών.
 2.2.2.15.4.
 Τα ελαστικά ελέγχου που χρησιμοποιούνται για τις δοκιμές αποθηκεύονται στη συνέχεια υπό τις ίδιες συνθήκες που απαιτούνται για το SRTT.
 2.2.2.15.5.
 Το SRTT και τα ελαστικά ελέγχου δεν λαμβάνονται υπόψη σε περίπτωση αντικανονικής φθοράς ή βλάβης τους ή υποβάθμισης των επιδόσεών τους.
 Προσάρτημα 1
 ΕΚΘΕΣΗ ΔΟΚΙΜΗΣ (ΠΡΟΣΦΥΣΗ ΣΕ ΥΓΡΟ ΟΔΟΣΤΡΩΜΑ)
 Μέρος 1 — Έκθεση
 1. Αρμόδια για την έγκριση τύπου αρχή ή τεχνική υπηρεσία: ...
 2. Ονοματεπώνυμο και διεύθυνση του αιτούντος: ...
 3. Αριθ. έκθεσης δοκιμών: ...
 4. Κατασκευαστής και εμπορική ονομασία ή εμπορική περιγραφή: ...
 5. Κατηγορία ελαστικού (C1, C2 ή C3): ...
 6. Κατηγορία χρήσης: ...
 7. Συντελεστής πρόσφυσης για το SRTT σε υγρό οδόστρωμα σύμφωνα με τα σημεία 2.1.2.15 ή 2.2.2.15 ...
 8. Παρατηρήσεις (εφόσον υπάρχουν): ...
 9. Ημερομηνία:
 10. Υπογραφή:
 Μέρος 2 — Στοιχεία δοκιμής
 1. Ημερομηνία δοκιμής: ...
 2. Όχημα δοκιμής (μάρκα, μοντέλο, έτος, τροποποίηση κ.λπ. ή αναγνωριστικό ρυμουλκούμενου): ...
 3. Τοποθεσία του στίβου δοκιμών: ...
 3.1. Χαρακτηριστικά του στίβου δοκιμών: ...
 3.2. Εκδούσα αρχή:
 3.3. Μέθοδος πιστοποίησης: ...
 4. Λεπτομέρειες του ελαστικού δοκιμής: ...
 4.1. Χαρακτηρισμός μεγέθους και χαρακτηριστικό χρήσης ελαστικού: ...
 4.2. Εμπορική ονομασία ελαστικού και εμπορική περιγραφή: ...
 4.3. Πίεση πλήρωσης (φουσκώματος) αναφοράς: kPa ...
 4.4. Στοιχεία δοκιμής:
 Ελαστικό
 SRTT
 Υποψήφιο ελαστικό
 Ελαστικό ελέγχου
 Φορτίο ελαστικού δοκιμής (kg)
 Ύψος νερού (mm)
 (από 0,5 έως 1,5 mm)
 Μέση θερμοκρασία βρεγμένου στίβου (°C)
 (από 5 έως 35 °C)
 4.5. Κωδικός πλάτος σώτρου δοκιμής: ...
 4.6. Τύπος αισθητήρα μέτρησης θερμοκρασίας: ...
 4.7. Αναγνωριστικό του SRTT: ...
 5. Έγκυρα αποτελέσματα δοκιμής: ...
 Αριθ. Δοκιμής
 Ταχύτητα δοκιμής
 (Km/h)
 Κατεύθυνση οδήγησης
 SRTT
 Υποψήφιο ελαστικό
 Ελαστικό ελέγχου
 Συντελεστής δύναμης πέδησης κορυφής
 (pbfc)
 Μέση


text:
πλήρως αναπτυγμένη επιβράδυνση
 (mfdd)
 Δείκτης πρόσφυσης σε υγρό οδόστρωμα
 (G)
 Παρατηρήσεις
 1
 2
 3
 4
 5
 6
 7
 8
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 6
 ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΥΛΙΣΗΣ
 1. ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΟΚΙΜΩΝ
 Οι εναλλακτικές μέθοδοι μέτρησης που αναφέρονται παρακάτω δίνονται στον παρόντα κανονισμό. Ο υπεύθυνος δοκιμής μπορεί να επιλέξει ποια συγκεκριμένη μέθοδο θα χρησιμοποιήσει. Για κάθε μέθοδο, οι μετρήσεις δοκιμών μετατρέπονται σε δύναμη που επενεργεί στη διεπαφή ελαστικού/τύμπανου. Οι μετρούμενες παράμετροι είναι:
 α)
 με τη μέθοδο δύναμης: η δύναμη αντίδρασης που μετράται ή μετατρέπεται στον στροφέα του ελαστικού (1)·
 β)
 με τη μέθοδο ροπής: η ροπή εισόδου που μετράται στο τύμπανο δοκιμής (2)·
 γ)
 με τη μέθοδο επιβράδυνσης: η μέτρηση της επιβράδυνσης του συγκροτήματος του τυμπάνου δοκιμής και του ελαστικού (2)·
 δ)
 με τη μέθοδο ισχύος: η μέτρηση της ισχύος εισόδου στο τύμπανο δοκιμής (2).
 2. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΔΟΚΙΜΩΝ
 2.1. Προδιαγραφές τυμπάνου
 2.1.1. Διάμετρος
 Το δυναμόμετρο της δοκιμής πρέπει να έχει έναν κυλινδρικό σφόνδυλο (τύμπανο) διαμέτρου τουλάχιστον 1,7 m.
 Οι τιμές Fr και Cr εκφράζονται σε σχέση με διάμετρο του τυμπάνου 2,0 m. Εάν χρησιμοποιείται τύμπανο διαμέτρου άλλης εκτός των 2,0 m, πρέπει να γίνεται η σχετική προσαρμογή με τη χρήση της μεθόδου που περιγράφεται στο σημείο 6.3.
 2.1.2. Επιφάνεια
 Η επιφάνεια του τυμπάνου πρέπει να είναι από λείο χάλυβα. Εναλλακτικά, για να βελτιωθεί η ακρίβεια της ένδειξης της δοκιμής επένδυσης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και επιφάνεια με ανάγλυφη υφή, η οποία πρέπει να διατηρείται καθαρή.
 Οι τιμές Fr και Cr εκφράζονται σε σχέση με τη «λεία» επιφάνεια του τυμπάνου. Εάν χρησιμοποιείται επιφάνεια με ανάγλυφη υφή τυμπάνου, βλέπε το προσάρτημα 1, σημείο 7.
 2.1.3. Πλάτος
 Το πλάτος της επιφάνειας του τυμπάνου δοκιμής δεν πρέπει να υπερβαίνει το πλάτος της επιφάνειας επαφής του ελαστικού δοκιμής.
 2.2. Σώτρο μέτρησης
 Το ελαστικό επίσωτρο πρέπει να τοποθετείται σε σώτρο μέτρησης κατασκευασμένο από χάλυβα ή ελαφρύ κράμα, ως εξής:
 α)
 για ελαστικά των κατηγοριών C1 και C2, το πλάτος του σώτρου είναι αυτό που ορίζεται στο πρότυπο ISO 4000-1:2010·
 β)
 για ελαστικά της κατηγορίας C3, το πλάτος του σώτρου είναι αυτό που ορίζεται στο πρότυπο ISO 42091:2001. Δεν επιτρέπεται η χρήση κανενός άλλου σώτρου. Βλέπε προσάρτημα 2.
 2.3. Ακρίβεια φόρτισης, ευθυγράμμισης, ελέγχου και οργάνων
 Η μέτρηση αυτών των παραμέτρων πρέπει να είναι επαρκώς ακριβής και ορθή για να προκύψουν τα απαραίτητα στοιχεία δοκιμής. Οι συγκεκριμένες και αντίστοιχες τιμές αναφέρονται στο προσάρτημα 1.
 2.4. Θερμικό περιβάλλον
 2.4.1. Συνθήκες αναφοράς
 Η θερμοκρασία περιβάλλοντος αναφοράς, μετρούμενη σε απόσταση όχι μικρότερη των 0,15 m και όχι μεγαλύτερη του 1 m από το πλευρικό τοίχωμα του ελαστικού πρέπει να είναι 25 °C.
 2.4.2. Εναλλακτικές συνθήκες
 Εάν η θερμοκρασία περιβάλλοντος της δοκιμής διαφέρει από τη θερμοκρασία περιβάλλοντος αναφοράς, η μέτρηση της αντίστασης κύλισης πρέπει να διορθωθεί ανάλογα με τη θερμοκρασία περιβάλλοντος αναφοράς σύμφωνα με το σημείο 6.2 του παρόντος παραρτήματος.
 2.4.3. Θερμοκρασία επιφάνειας τυμπάνου.
 Εφιστάται προσοχή ώστε να εξασφαλιστεί ότι η θερμοκρασία της επιφάνειας του τυμπάνου δοκιμής είναι ίδια με τη θερμοκρασία περιβάλλοντος κατά την έναρξη της δοκιμής.
 3. ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 3.1. Γενικά
 Η δοκιμή περιλαμβάνει μέτρηση της αντίστασης κύλισης κατά την οποία


text:
το ελαστικό φουσκώνεται και στη συνέχεια αφήνεται να αυξηθεί η πίεση πλήρωσης (φουσκώματος), δηλαδή «αυξανόμενος αέρας».
 3.2. Ταχύτητες δοκιμών
 Η τιμή λαμβάνεται με την κατάλληλη ταχύτητα τυμπάνου που ορίζεται στον πίνακα 1.
 Πίνακας 1
 Ταχύτητες δοκιμής
 (σε km/h)
 Κατηγορία ελαστικού
 C1
 C2 και C3
 C3
 Δείκτης φόρτισης
 Όλοι
 LI ≤ 121
 LI > 121
 Σύμβολο ταχύτητας
 Όλα
 Όλα
 J 100 km/h και μικρότερη ή ελαστικά που δεν φέρουν σύμβολο ταχύτητας
 K 110 km/h και μεγαλύτερη
 Ταχύτητα
 80
 80
 60
 80
 3.3. Φορτίο δοκιμής
 Το πρότυπο φορτίο δοκιμής υπολογίζεται από τις τιμές που αναφέρονται στον πίνακα 2 και πρέπει να παραμένει εντός των ανοχών που ορίζονται στο προσάρτημα 1.
 3.4. Πίεση πλήρωσης (φουσκώματος) δοκιμής
 Η πίεση πλήρωσης πρέπει να συμφωνεί με εκείνη που αναφέρεται στον πίνακα 2 και πρέπει να αυξάνεται με την ακρίβεια που ορίζεται στο σημείο 4 του προσαρτήματος 1 του παρόντος παραρτήματος.
 Πίνακας 2
 Φορτία δοκιμής και πιέσεις πλήρωσης
 Κατηγορία ελαστικού
 C1 (3)
 C2, C3
 Πρότυπο φορτίο
 Ενισχυμένο ή βαρύ φορτίο
 Φορτίο- % της μέγιστης ικανότητας φόρτισης
 80
 80
 85 (4)
 (% μονού φορτίου)
 Πίεση πλήρωσης kPa
 210
 250
 Αντιστοιχεί στη μέγιστη ικανότητα φόρτισης για μία εφαρμογή (5)
 Σημείωση: Η πίεση πλήρωσης πρέπει να αυξάνεται με την ακρίβεια που ορίζεται στο σημείο 4 του προσαρτήματος 1 του παρόντος παραρτήματος.
 3.5. Διάρκεια και ταχύτητα
 Όταν επιλέγεται η μέθοδος επιβράδυνσης, ισχύουν οι εξής απαιτήσεις:
 α)
 για διάρκεια Δt, τα επιμέρους χρονικά διαστήματα δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα 0,5 s·
 β)
 οποιαδήποτε απόκλιση στην ταχύτητα του τυμπάνου δοκιμής δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1 km/h εντός ενός επιμέρους χρονικού διαστήματος.
 4. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗΣ
 4.1. Γενικά
 Τα βήματα της διαδικασίας δοκιμής που περιγράφονται κατωτέρω πρέπει να ακολουθούνται με την αναφερόμενη σειρά.
 4.2. Θερμική προετοιμασία
 Το φουσκωμένο ελαστικό τοποθετείται στο θερμικό περιβάλλον της τοποθεσίας δοκιμής τουλάχιστον επί:
 α)
 3 ώρες για ελαστικά κατηγορίας C1·
 β)
 6 ώρες για ελαστικά των κατηγοριών C2 και C3.
 4.3. Ρύθμιση πίεσης
 Μετά τη θερμική προετοιμασία, η πίεση πλήρωσης ρυθμίζεται ώστε να συμφωνεί με την πίεση δοκιμής, και διενεργείται σχετική επαλήθευση 10 λεπτά μετά τη ρύθμιση.
 4.4. Προθέρμανση
 Οι χρόνοι προθέρμανσης είναι αυτοί που ορίζονται στον πίνακα 3.
 Πίνακας 3
 Χρόνοι προθέρμανσης
 Κατηγορία ελαστικού
 C1
 C2 και C3
 LI ≤ 121
 C3
 LI > 121
 Ονομαστική διάμετρος σώτρου
 Όλες
 Όλες
 < 22,5
 ≥ 22,5
 Χρόνος προθέρμανσης
 30 λεπτά
 50 λεπτά
 150 λεπτά
 180 λεπτά
 4.5. Μέτρηση και καταγραφή
 Μετρούνται και καταγράφονται τα εξής (βλ. σχήμα 1):
 α)
 Η ταχύτητα δοκιμής Un.
 β)
 Το φορτίο επί του ελαστικού που είναι κανονικό για την επιφάνεια του τυμπάνου Lm.
 γ)
 Η αρχική πίεση πλήρωσης δοκιμής όπως ορίζεται στο σημείο 3.3.
 δ)
 Ο μετρούμενος συντελεστής αντίστασης κύλισης Cr, και η διορθωμένη τιμή του, Crc, στους 25 °C και για διάμετρο τυμπάνου 2 m.
 ε)
 Η απόσταση από τον άξονα του ελαστικού έως την εξωτερική επιφάνεια του τυμπάνου σε σταθερή κατάσταση rL,.
 στ)
 Η θερμοκρασία περιβάλλοντος tamb.
 ζ)
 Η ακτίνα του τυμπάνου δοκιμής R.
 η)
 Η επιλεγμένη μέθοδος δοκιμής.
 θ)
 Το σώτρο δοκιμής (μέγεθος και υλικό).
 ι)
 Το μέγεθος, ο κατασκευαστής, ο τύπος,


text:
ο αριθμός ταυτοποίησης (εάν υπάρχει), το σύμβολο ταχύτητας, ο δείκτης φόρτισης και ο αριθμός DOT (Υπουργείου Συγκοινωνιών) του ελαστικού.
 Σχήμα 1
 Όλα τα μηχανικά μεγέθη (δυνάμεις, ροπές) πρέπει να είναι προσανατολισμένα σύμφωνα με τα συστήματα του άξονα
 Τα κατευθυντικά ελαστικά πρέπει να λειτουργούν σύμφωνα με την οριζόμενη κατεύθυνση περιστροφής.
 4.6. Μέτρηση παρασιτικών απωλειών
 Οι παρασιτικές απώλειες προσδιορίζονται με τη χρήση μιας από τις ακόλουθες διαδικασίες που ορίζονται στα σημεία 4.6.1 ή 4.6.2.
 4.6.1. Ένδειξη δοκιμής επένδυσης
 Για τη λήψη ενδείξεων με τη δοκιμή επένδυσης ακολουθείται η εξής διαδικασία:
 α)
 Μειώνουμε το φορτίο ώστε να διατηρήσουμε το ελαστικό στην ταχύτητα δοκιμής χωρίς πατινάρισμα (6).
 Οι τιμές φόρτισης πρέπει να είναι οι εξής:
 i)
 Για ελαστικά κατηγορίας C1: προτεινόμενη τιμή 100 N, αλλά όχι μεγαλύτερη από 200 N.
 ii)
 Για ελαστικά κατηγορίας C2: προτεινόμενη τιμή 150 N, αλλά όχι μεγαλύτερη από 200 N για μηχανές σχεδιασμένες για μέτρηση ελαστικών κατηγορίας C1 ή 500 N για μηχανές σχεδιασμένες για μέτρηση ελαστικών των κατηγοριών C2 και C3.
 iii)
 Για ελαστικά κατηγορίας C3: προτεινόμενη τιμή 400 N, αλλά όχι μεγαλύτερη από 500 N.
 β)
 Καταγράφεται η δύναμη στροφέα Ft,, η ροπή εισόδου Tt, ή η ισχύς, κατά περίπτωση (6)
 γ)
 Καταγράφεται το φορτίο επί του ελαστικού που είναι κανονικό για την επιφάνεια του τυμπάνου Lm
 (6).
 4.6.2. Μέθοδος επιβράδυνσης
 Για τη μέθοδο επιβράδυνσης ακολουθείται η εξής διαδικασία:
 α)
 Αφαιρείται το ελαστικό από την επιφάνεια δοκιμής.
 β)
 Καταγράφεται η επιβράδυνση του τυμπάνου δοκιμής ΔωDo/ Δt και η επιβράδυνση του μη φορτισμένου ελαστικού ΔωT0/ Δt (6).
 4.7. Ανοχές για μηχανές που υπερβαίνουν το κριτήριο σm
 Τα βήματα που περιγράφονται στα σημεία 4.3 έως 4.5 πρέπει να εκτελούνται μόνο μία φορά, εάν η τυπική απόκλιση από τη μέτρηση που προσδιορίζεται σύμφωνα με το σημείο 6.5:
 α)
 δεν υπερβαίνει τα 0,075 N/kN για ελαστικά των κατηγοριών C1 και C2·
 β)
 δεν υπερβαίνει τα 0,06 N/kN για ελαστικά κατηγορίας C3.
 Εάν η τυπική απόκλιση της μέτρησης υπερβαίνει αυτό το κριτήριο, τότε η διαδικασία μέτρησης πρέπει να επαναλαμβάνεται n φορές, όπως περιγράφεται στο σημείο 6.5. Η τιμή της αντίστασης κύλισης που θα αναγραφεί στη σχετική έκθεση θα είναι ο μέσος όρος των n μετρήσεων.
 5. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ
 5.1. Καθορισμός παρασιτικών απωλειών
 5.1.1. Γενικά
 Το εργαστήριο πρέπει να εκτελεί τις μετρήσεις που περιγράφονται στο σημείο 4.6.1 για τις μεθόδους δύναμης, ροπής και ισχύος ή εκείνες που περιγράφονται στο σημείο 4.6.2 για τη μέθοδο επιβράδυνσης, προκειμένου να καθοριστούν επακριβώς υπό τις συνθήκες δοκιμής (φορτίο, ταχύτητα, θερμοκρασία) η τριβή του στροφέα του ελαστικού, οι αεροδυναμικές απώλειες του ελαστικού και του τροχού, η τριβή έδρασης του τυμπάνου (και κατά περίπτωση, της μηχανής και/ή του συμπλέκτη) και οι αεροδυναμικές απώλειες του τυμπάνου.
 Οι παρασιτικές απώλειες που σχετίζονται με τη διεπαφή ελαστικού/τυμπάνου Fpl και εκφράζονται σε newton υπολογίζονται με βάση τη ροπή της δύναμης Ft, την ισχύ ή την επιβράδυνση, όπως φαίνεται στα σημεία 5.1.2 έως 5.1.5 κατωτέρω.
 5.1.2. Μέθοδος δύναμης στον στροφέα του ελαστικού
 Υπολογίζουμε:
 Fpl = Ft (1 + rL/R)
 όπου:
 Ft
 είναι η δύναμη του στροφέα του ελαστικού σε newton (βλ. σημείο 4.6.1)·
 rL


text:
είναι η απόσταση από τον άξονα του ελαστικού έως την εξωτερική επιφάνεια του τυμπάνου υπό συνθήκες σταθερής κατάστασης, σε μέτρα·
 R
 είναι η ακτίνα του τυμπάνου δοκιμής, σε μέτρα.
 5.1.3. Μέθοδος ροπής στον άξονα του τυμπάνου
 Υπολογίζουμε:
 Fpl = Tt/R
 όπου:
 Tt
 είναι η ροπή εισόδου σε newton μέτρα, όπως ορίζεται στο σημείο 4.6.1·
 R
 είναι η ακτίνα του τυμπάνου δοκιμής, σε μέτρα.
 5.1.4. Μέθοδος ισχύος στον άξονα του τυμπάνου
 Υπολογίζουμε:
 όπου:
 V
 είναι το ηλεκτρικό δυναμικό που εφαρμόζεται στο κινητήριο σύστημα της μηχανής, σε volt·
 A
 είναι η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος που καταναλώνει το κινητήριο σύστημα της μηχανής, σε ampere·
 Un
 είναι η ταχύτητα του τυμπάνου δοκιμής, σε χιλιόμετρα ανά ώρα.
 5.1.5. Μέθοδος επιβράδυνσης
 Υπολογίζουμε τις παρασιτικές απώλειες Fpl, σε newton
 όπου:
 ID
 είναι η αδράνεια του τυμπάνου δοκιμής σε περιστροφή, σε χιλιόγραμμα επί μέτρα στο τετράγωνο·
 R
 είναι η ακτίνα της επιφάνειας του τυμπάνου δοκιμής, σε μέτρα·
 ωD0
 είναι η γωνιακή ταχύτητα του τυμπάνου δοκιμής, χωρίς ελαστικό, σε ακτίνια ανά δευτερόλεπτο·
 Δ0
 είναι το επιμέρους χρονικό διάστημα που επιλέγουμε για τη μέτρηση των παρασιτικών απωλειών χωρίς ελαστικό, σε δευτερόλεπτα·
 IT
 είναι η αδράνεια του στροφέα, του ελαστικού και του τροχού σε κίνηση, σε χιλιόγραμμα επί μέτρα στο τετράγωνο·
 Rr
 είναι η ακτίνα κύλισης του ελαστικού, σε μέτρα·
 ωT0
 είναι η γωνιακή ταχύτητα του μη φορτισμένου ελαστικού, σε ακτίνια ανά δευτερόλεπτο.
 5.2. Υπολογισμός της αντίστασης κύλισης
 5.2.1. Γενικά
 Η αντίσταση κύλισης Fr, εκφραζόμενη σε newton, υπολογίζεται με τη χρήση των τιμών που λαμβάνονται από τις δοκιμές του ελαστικού υπό τις συνθήκες που ορίζονται σε αυτό το διεθνές πρότυπο και αφαιρώντας τις σχετικές παρασιτικές απώλειες Fpl, οι οποίες λαμβάνονται σύμφωνα με το σημείο 5.1.
 5.2.2. Μέθοδος δύναμης στον στροφέα του ελαστικού
 Η αντίσταση κύλισης Fr, σε newton, υπολογίζεται με την εξίσωση:
 Fr = Ft[1 +(rL/R)] – Fpl
 όπου:
 Ft
 είναι η δύναμη του άξονα του ελαστικού σε newton·
 Fpl
 είναι οι παρασιτικές απώλειες όπως υπολογίζονται σύμφωνα με το σημείο 5.1.2·
 rL
 είναι η απόσταση από τον άξονα του ελαστικού έως την εξωτερική επιφάνεια του τυμπάνου υπό συνθήκες σταθερής κατάστασης, σε μέτρα·
 R
 είναι η ακτίνα του τυμπάνου δοκιμής, σε μέτρα.
 5.2.3. Μέθοδος ροπής στον άξονα του τυμπάνου
 Η αντίσταση κύλισης Fr, σε newton, υπολογίζεται με την εξίσωση:
 όπου:
 Tt
 είναι η ροπή εισόδου, σε newton μέτρα·
 Fpl
 είναι οι παρασιτικές απώλειες όπως υπολογίζονται σύμφωνα με το σημείο 5.1.3·
 R
 είναι η ακτίνα του τυμπάνου δοκιμής, σε μέτρα.
 5.2.4. Μέθοδος ισχύος στον άξονα του τυμπάνου
 Η αντίσταση κύλισης Fr, σε newton, υπολογίζεται με την εξίσωση:
 όπου:
 V
 είναι το ηλεκτρικό δυναμικό που εφαρμόζεται στο κινητήριο σύστημα της μηχανής, σε volt·
 A
 είναι η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος που καταναλώνει το κινητήριο σύστημα της μηχανής, σε ampere·
 Un
 είναι η ταχύτητα του τυμπάνου δοκιμής, σε χιλιόμετρα ανά ώρα·
 Fpl
 είναι οι παρασιτικές απώλειες όπως υπολογίζονται σύμφωνα με το σημείο 5.1.4.
 5.2.5. Μέθοδος επιβράδυνσης
 Η αντίσταση κύλισης Fr, σε newton, υπολογίζεται με την εξίσωση:
 όπου:
 ID
 είναι η αδράνεια του τυμπάνου δοκιμής σε περιστροφή, σε χιλιόγραμμα επί μέτρα στο τετράγωνο·
 R
 είναι


text:
η ακτίνα της επιφάνειας του τυμπάνου δοκιμής, σε μέτρα·
 Fpl
 είναι οι παρασιτικές απώλειες όπως υπολογίζονται σύμφωνα με το σημείο 5.1.5·
 Δtv
 είναι το επιμέρους χρονικό διάστημα της μέτρησης, σε δευτερόλεπτα·
 Δωv
 είναι το βήμα αύξησης της γωνιακής ταχύτητας του τυμπάνου δοκιμής, χωρίς ελαστικό, σε ακτίνια ανά δευτερόλεπτο·
 IT
 είναι η αδράνεια του στροφέα, του ελαστικού και του τροχού σε κίνηση, σε χιλιόγραμμα επί μέτρα στο τετράγωνο·
 Rr
 είναι η ακτίνα κύλισης του ελαστικού, σε μέτρα·
 Fr
 είναι η αντίσταση κύλισης, σε newton.
 6. ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ
 6.1. Συντελεστής αντίστασης κύλισης
 Ο συντελεστής αντίστασης κύλισης Cr υπολογίζεται διαιρώντας την αντίσταση κύλισης δια του φορτίου που εφαρμόζεται στο ελαστικό:
 όπου:
 Fr
 είναι η αντίσταση κύλισης, σε newton·
 Lm
 είναι το φορτίο δοκιμής, σε kN.
 6.2. Θερμοκρασιακή διόρθωση
 Εάν οι μετρήσεις μπορούν να γίνουν μόνο σε θερμοκρασία 25 °C (μόνο θερμοκρασίες μικρότερες των 20 °C ή μεγαλύτερες των 30 °C είναι αποδεκτές), τότε πρέπει να εφαρμόζεται θερμοκρασιακή διόρθωση με τη χρήση της παρακάτω εξίσωσης, όπου:
 F
 r25
 είναι η αντίσταση κύλισης στους 25 °C, σε newton:
 F
 r25 = Fr
 [1 + K (tamb
 – 25)]
 όπου:
 Fr
 είναι η αντίσταση κύλισης, σε newton·
 tamb
 είναι η θερμοκρασία περιβάλλοντος, σε βαθμούς Κελσίου·
 K
 ισούται με:
 0,008 για ελαστικά κατηγορίας C1
 0,01 για ελαστικά κατηγορίας C2
 0,006 για ελαστικά κατηγορίας C3
 6.3. Διόρθωση διαμέτρου τυμπάνου
 Πρέπει να γίνεται σύγκριση των αποτελεσμάτων δοκιμής που λαμβάνονται με τύμπανα διαφορετικών διαμέτρων με τη χρήση του εξής θεωρητικού τύπου:
 F
 r02
 KF
 r01
 όπου:
 όπου:
 R
 1
 είναι η ακτίνα του τυμπάνου 1, σε μέτρα·
 R
 2
 είναι η ακτίνα του τυμπάνου 2, σε μέτρα·
 r
 T
 είναι το ήμισυ της ονομαστικής διαμέτρου μελέτης του ελαστικού, σε μέτρα·
 F
 r01
 είναι η τιμή της αντίστασης κύλισης που μετράται στο τύμπανο 1, σε newton·
 F
 r02
 είναι η τιμή της αντίστασης κύλισης που μετράται στο τύμπανο 2, σε newton.
 6.4. Αποτέλεσμα μέτρησης
 Όταν οι n μετρήσεις είναι περισσότερες από 1, εάν αυτό απαιτείται από το σημείο 4.6, το αποτέλεσμα της μέτρησης θα είναι ο μέσος όρος των τιμών της Cr που λαμβάνονται για n μετρήσεις, αφού πρώτα γίνουν οι διορθώσεις που απαιτούνται από τα σημεία 6.2 και 6.3.
 6.5. Το εργαστήριο πρέπει να διασφαλίσει ότι, με βάση τουλάχιστον τρεις μετρήσεις, η μηχανή διατηρεί τις παρακάτω τιμές της σm, μετρούμενες σε ένα μόνο ελαστικό:
 σm ≤ 0,075 N/kN για ελαστικά των κατηγοριών C1 και C2
 σm ≤ 0,06 N/kN για ελαστικά κατηγορίας C3
 Εάν δεν ικανοποιείται η παραπάνω απαίτηση για την σm, πρέπει να εφαρμοστεί ο παρακάτω τύπος για να καθοριστεί ο ελάχιστος αριθμός μετρήσεων n (στρογγυλοποιημένος στην αμέσως μεγαλύτερη ακέραια τιμή) που είναι απαραίτητος για να θεωρηθεί ότι η μηχανή συμμορφώνεται με τον παρόντα κανονισμό.
 n = (σm / x)2
 όπου:
 x
 =
 0,075 N/kN για ελαστικά των κατηγοριών C1 και C2
 x
 =
 0,06 N/kN για ελαστικά κατηγορίας C3
 Εάν ένα ελαστικό πρέπει να μετρηθεί αρκετές φορές, τότε το συγκρότημα ελαστικού/τροχού πρέπει να αφαιρείται από τη μηχανή ανάμεσα στις διαδοχικές μετρήσεις.
 Εάν η εργασία αφαίρεσης/επανατοποθέτησης διαρκεί λιγότερο από


text:
10 λεπτά, τότε οι χρόνοι προθέρμανσης που αναφέρονται στο σημείο 4.3 μπορούν να μειωθούν σε:
 α)
 10 λεπτά για ελαστικά κατηγορίας C1
 β)
 20 λεπτά για ελαστικά κατηγορίας C2
 γ)
 30 λεπτά για ελαστικά κατηγορίας C3
 6.6. Η παρακολούθηση του ελαστικού εργαστηριακού ελέγχου πρέπει να εκτελείται ανά μήνα τουλάχιστον. Η παρακολούθηση πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον 3 ξεχωριστές μετρήσεις οι οποίες λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της εν λόγω μηνιαίας περιόδου. Ο μέσος όρος των τριών μετρήσεων που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια μιας δεδομένης μηνιαίας περιόδου πρέπει να αξιολογούνται προκειμένου να εντοπίζονται πιθανές παρεκκλίσεις μεταξύ της μιας μηνιαίας αξιολόγησης και της άλλης.
 (1) Αυτή η μετρούμενη τιμή περιλαμβάνει επίσης τις απώλειες έδρασης και αεροδυναμικές απώλειες του τροχού και του ελαστικού, οι οποίες πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη για την περαιτέρω ερμηνεία των στοιχείων.
 (2) Η μετρούμενη τιμή με τη μέθοδο ροπής, επιβράδυνσης και ισχύος περιλαμβάνει επίσης τις απώλειες έδρασης και αεροδυναμικές απώλειες του τροχού, του ελαστικού και του τυμπάνου, οι οποίες πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη για την περαιτέρω ερμηνεία των στοιχείων.
 (3) Για τα επιβατηγά οχήματα που ανήκουν στις κατηγορίες που δεν αναφέρονται στο πρότυπο ISO 4000-1:2010, η πίεση πλήρωσης πρέπει να είναι εκείνη που προτείνει ο κατασκευαστής του ελαστικού και η οποία αντιστοιχεί στη μέγιστη ικανότητα φόρτισης του ελαστικού, μειωμένη κατά 30 kPa.
 (4) Ως ποσοστό μονού φορτίου, ή 85 τοις εκατό της μέγιστης ικανότητας φόρτισης για μία εφαρμογή όπως ορίζεται στα εγχειρίδια με τα εφαρμοστέα πρότυπα του ελαστικού εάν δεν υπάρχει σχετική σήμανση πάνω στο ελαστικό.
 (5) Η πίεση πλήρωσης που επισημαίνεται στο πλευρικό τοίχωμα, ή εάν δεν υπάρχει τέτοια σήμανση στο πλευρικό τοίχωμα, όπως αυτή ορίζεται στα εγχειρίδια με τα εφαρμοστέα πρότυπα του ελαστικού και αντιστοιχεί στη μέγιστη ικανότητα φόρτισης για μία εφαρμογή.
 (6) Με εξαίρεση τη μέθοδο δύναμης, η μετρούμενη τιμή περιλαμβάνει τις απώλειες έδρασης και της αεροδυναμικές απώλειες του τροχού και του ελαστικού, καθώς και τις απώλειες του τυμπάνου οι οποίες πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη.
 Είναι γνωστό ότι οι τριβές έδρασης του άξονα και του τυμπάνου εξαρτώνται από το εφαρμοζόμενο φορτίο. Συνεπώς, είναι διαφορετικές για τη μέτρηση του συστήματος υπό φόρτιση και για την ένδειξη της δοκιμής επένδυσης. Για πρακτικούς λόγους, ωστόσο, αυτή η διαφορά μπορεί να παραβλεφθεί.
 Προσάρτημα 1
 ΑΝΟΧΕΣ ΤΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΔΟΚΙΜΩΝ
 1. ΣΚΟΠΟΣ
 Τα όρια που ορίζονται στο παρόν παράρτημα είναι απαραίτητα προκειμένου να επιτυγχάνονται κατάλληλα επίπεδα επαναλήψιμων αποτελεσμάτων δοκιμών, που να μπορούν επίσης να συσχετιστούν ανάμεσα σε διαφορετικά εργαστήρια δοκιμών. Αυτές οι ανοχές δεν προορίζονται να αποτελέσουν ένα ολοκληρωμένο σύνολο τεχνικών προδιαγραφών για τον εξοπλισμό δοκιμών. Αντιθέτως, πρέπει να χρησιμεύουν ως κατευθυντήριες γραμμές για την επίτευξη αξιόπιστων αποτελεσμάτων δοκιμών.
 2. ΣΩΤΡΑ ΔΟΚΙΜΗΣ
 2.1. Πλάτος
 Για σώτρα ελαστικών επιβατηγών οχημάτων (ελαστικά C1), το πλάτος του σώτρου δοκιμής πρέπει να είναι ίδιο με το πλάτος του σώτρου μέτρησης που ορίζεται στο πρότυπο ISO 4000-1: 2010 όρος 6.2.2.
 Για σώτρα φορτηγών και λεωφορείων (ελαστικά C2 και C3), το πλάτος του σώτρου δοκιμής πρέπει να είναι ίδιο με το πλάτος του σώτρου μέτρησης που ορίζεται στο πρότυπο ISO 4209-1:2001 όρος 5.1.3.
 2.2. Μετατόπιση
 Η μετατόπιση


text:
πρέπει να πληροί τα εξής κριτήρια:
 α)
 μέγιστη ακτινική μετατόπιση: 0,5 mm
 β)
 μέγιστη πλευρική μετατόπιση: 0,5 mm
 3. ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΤΥΜΠΑΝΟΥ/ΕΛΑΣΤΙΚΟΥ
 Γενικά:
 Οι γωνιακές αποκλίσεις είναι ζωτικής σημασίας για τα αποτελέσματα των δοκιμών.
 3.1. Εφαρμογή φορτίου
 Η κατεύθυνση κατά την οποία εφαρμόζεται το φορτίο στο ελαστικό πρέπει να είναι κανονική για την επιφάνεια δοκιμής και πρέπει να πρέπει να περνάει από το κέντρο του τροχού με ακρίβεια
 α)
 1 mrad όταν χρησιμοποιούνται οι μέθοδοι δύναμης και επιβράδυνσης·
 β)
 5 mrad όταν χρησιμοποιούνται οι μέθοδοι ροπής και ισχύος.
 3.2. Ευθυγράμμιση ελαστικού
 3.2.1. Γωνία κάμπερ
 Το επίπεδο του τροχού πρέπει να είναι οριζόντιο προς την επιφάνεια δοκιμής με ακρίβεια 2 mrad ανεξαρτήτως της χρησιμοποιούμενης μεθόδου.
 3.2.2. Γωνία πλαγιολίσθησης
 Το επίπεδο του τροχού πρέπει να είναι παράλληλο προς την κατεύθυνση κίνησης της επιφάνειας δοκιμής με ακρίβεια 1 mrad ανεξαρτήτως της χρησιμοποιούμενης μεθόδου.
 4. ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ
 Πρέπει να τηρούνται οι προδιαγραφόμενες τιμές για τις συνθήκες δοκιμής άσχετα με τις διαταραχές που προκαλεί η ανομοιομορφία μεταξύ ελαστικού επισώτρου και σώτρου, έτσι ώστε να ελαχιστοποιείται η συνολική απόκλιση της μέτρησης της αντίστασης κύλισης. Για να ικανοποιείται αυτή η απαίτηση, η μέση τιμή των μετρήσεων που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια συλλογής στοιχείων για την αντίσταση κύλισης πρέπει να παραμένει εντός των κατωτέρω επιπέδων ακρίβειας:
 α)
 φόρτιση ελαστικού:
 i)
 για LI ≤ 121) +/– 20 N ή +/– 0,5 τοις εκατό, όποια τιμή είναι μεγαλύτερη
 ii)
 για LI > 121) +/– 45 N ή +/– 0,5 τοις εκατό, όποια τιμή είναι μεγαλύτερη
 β)
 πίεση πλήρωσης (φουσκώματος) εν ψυχρώ: +/– 3 kPa
 γ)
 επιφανειακή ταχύτητα:
 i)
 +/– 0,2 km/h για τις μεθόδους ισχύος, ροπής και επιβράδυνσης
 ii)
 +/– 0,5 km/h για τη μέθοδο δύναμης
 δ)
 χρόνος: +/– 0,02 s
 5. ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΟΡΓΑΝΩΝ
 Τα όργανα που χρησιμοποιούνται για τη λήψη ενδείξεων και την καταγραφή δεδομένων δοκιμής πρέπει να είναι ακριβή στα πλαίσια των κατωτέρω ανοχών:
 Παράμετρος
 Δείκτης φόρτισης ≤ 121
 Δείκτης φόρτισης > 121
 φορτίο ελαστικού
 +/– 10 N ή +/– 0,5 % (1)
 +/– 30 N ή +/– 0,5 % (1)
 πίεση πλήρωσης
 +/– 1 kPa
 +/– 1,5 kPa
 δύναμη στροφέα
 +/– 0,5 N ή + 0,5 % (1)
 +/– 1,0 N ή + 0,5 % (1)
 ροπή εισόδου
 +/– 0,5 Nm ή + 0,5 % (1)
 +/– 1,0 Nm ή + 0,5 % (1)
 απόσταση
 +/– 1 mm
 +/– 1 mm
 ηλεκτρική ισχύς
 +/– 10 W
 +/– 20 W
 θερμοκρασία
 +/– 0,2 °C
 επιφανειακή ταχύτητα
 +/– 0,1 km/h
 χρόνος
 +/– 0,01 s
 γωνιακή ταχύτητα
 +/– 0,1 %
 6. ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗ ΦΟΡΤΙΟΥ/ΔΥΝΑΜΗΣ ΣΤΡΟΦΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΦΟΡΤΙΟΥ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΥΝΑΜΗΣ
 Η αντιστάθμιση για την αλληλεπίδραση φορτίου/δύναμης στροφέα («παρεμβολής») και την εσφαλμένη ευθυγράμμιση φορτίου μπορεί να επιτευχθεί μέσω καταγραφής της δύναμης του στροφέα και την πρόσθια και την οπίσθια κίνηση του ελαστικού ή μέσω δυναμικής βαθμονόμησης της μηχανής. Εάν καταγράφεται η δύναμη του στροφέα και για την πρόσθια και για την οπίσθια κατεύθυνση (σε κάθε συνθήκη δοκιμής), η αντιστάθμιση επιτυγχάνεται αφαιρώντας την «οπίσθια» τιμή από «πρόσθια» τιμή και διαιρώντας το αποτέλεσμα δια δύο. Εάν