text:
την επιτέλεση των εξής βημάτων. Επειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφοροι τύποι ελέγχου του ρυθμού αραίωσης, ισχύουν διαφορετικές μέθοδοι υπολογισμού των ισοδυνάμων παροχής μάζας αραιωμένων καυσαερίων G
 EDF. Όλοι οι υπολογισμοί βασίζονται στις μέσες τιμές των επιμέρους φάσεων λειτουργίας (i) κατά το διάστημα της δειγματοληψίας.
 1.4.2.1. Ισοκινητικά συστήματα
 όπου r αντιστοιχεί στον λόγο των εμβαδών των εγκαρσίων διατομών του ισοκινητικού καθετήρα A
 p προς τον σωλήνα της εξάτμισης A
 T:
 1.4.2.2. Συστήματα με μέτρηση της συγκέντρωσης του CO2 ή και NOx
 όπου:
 Conc
 E
 =
 υγρή συγκέντρωση του αερίου-ιχνηθέτη στα πρωτογενή καυσαέρια
 Conc
 D
 =
 συγκέντρωση σε υγρή βάση του αερίου-ιχνηθέτη στα αραιωμένα καυσαέρια
 Conc
 A
 =
 συγκέντρωση σε υγρή βάση του αερίου-ιχνηθέτη στον αέρα αραίωσης
 Οι συγκεντρώσεις που μετριούνται σε ξηρά βάση πρέπει να μετατρέπονται σε υγρή βάση σύμφωνα με την παράγραφο 1.3.2.
 1.4.2.3. Συστήματα με μέτρηση CO2 και μέθοδο ισοζυγίου άνθρακα
 όπου:
 CO
 2D
 =
 συγκέντρωση CO2 στα αραιωμένα καυσαέρια
 CO
 2A
 =
 συγκέντρωση CO2 στον αέρα αραίωσης
 (συγκεντρώσεις σε % κατ’ όγκο σε υγρή βάση)
 Η εξίσωση αυτή βασίζεται στην παραδοχή ισοζυγίου άνθρακα (τα άτομα άνθρακα που προσάγονται στον κινητήρα εκπέμπονται ως CO2) και προκύπτει από την επιτέλεση των εξής βημάτων:
 και:
 1.4.2.4. Συστήματα με μέτρηση ροής
 1.4.3. Σύστημα αραίωσης πλήρους ροής
 Τα τελικώς εκδιδόμενα αποτελέσματα της δοκιμής για τις εκπομπές σωματιδίων προκύπτουν μετά την επιτέλεση των εξής βημάτων.
 Όλοι οι υπολογισμοί βασίζονται στις μέσες τιμές των επιμέρους φάσεων λειτουργίας (i) κατά το διάστημα δειγματοληψίας.
 G
 EDFW,i
 = G
 TOTW,i
 1.4.4. Υπολογισμός του ρυθμού ροής της μάζας των σωματιδίων
 Η παροχή μάζας σωματιδίων υπολογίζεται ως εξής:
 Στη μέθοδο του μονού φίλτρου:
 όπου:
 η (G
 EDFW)aver για ολόκληρο τον κύκλο δοκιμής υπολογίζεται με σύνολο των μέσων τιμών των ανεξάρτητων φάσεων κατά τη διάρκεια της περιόδου δειγματοληψίας:
 όπου i = 1, ... n
 Στη μέθοδο των πολλαπλών φίλτρων:
 όπου i = 1, ... n
 Ο ρυθμός ροής της μάζας των σωματιδίων μπορεί να υποβληθεί σε διόρθωση υποβάθρου ως εξής:
 Στη μέθοδο του μονού φίλτρου:
 Στην περίπτωση που οι μετρήσεις υπερβαίνουν τη μία, ο λόγος (Md/MDIL) αντικαθίσταται από τον λόγο (M
 d/M
 DIL)aver
 ή:
 Στη μέθοδο των πολλαπλών φίλτρων:
 Στην περίπτωση που οι μετρήσεις υπερβαίνουν τη μία, ο λόγος (M
 d/M
 DIL) αντικαθίσταται από τον λόγο (M
 d/M
 DIL)aver
 ή:
 1.4.5. Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών
 Οι ειδικές εκπομπές σωματιδίων PT (g/kWh) υπολογίζονται με τον ακόλουθο τρόπο (3):
 Στη μέθοδο του μονού φίλτρου:
 Στη μέθοδο των πολλαπλών φίλτρων:
 1.4.6. Πραγματικός συντελεστής στάθμισης
 Για τη μέθοδο του μονού φίλτρου, ο πραγματικός συντελεστής στάθμισης WF
 E, i
 για κάθε τρόπο λειτουργίας υπολογίζεται με τον ακόλουθο τρόπο:
 όπου i = l, ... n
 Η τιμή των πραγματικών συντελεστών στάθμισης κινείται στα όρια του ± 0,005 (απόλυτη τιμή) των συντελεστών στάθμισης που περιλαμβάνονται στο παράρτημα 4Α, παράγραφος 3.7.1.
 2. ΑΞΙΟΛΌΓΗΣΗ ΔΕΔΟΜΈΝΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΊ (ΔΟΚΙΜΉ NRTC)
 Στην παρούσα παράγραφο περιγράφονται οι δύο ακόλουθες αρχές μέτρησης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αξιολόγηση των εκπομπών ρύπων κατά τον κύκλο NRTC:
 α)
 τα αέρια συστατικά μετρούνται στα πρωτογενή καυσαέρια σε πραγματικό χρόνο και τα σωματίδια υπολογίζονται με τη χρήση


text:
συστήματος αραίωσης μερικής ροής·
 β)
 τα αέρια συστατικά και τα σωματίδια υπολογίζονται με τη χρήση συστήματος αραίωσης πλήρους ροής (σύστημα CVS)·
 2.1. Υπολογισμός αέριων εκπομπών στα πρωτογενή καυσαέρια και σωματιδιακών εκπομπών με σύστημα αραίωσης μερικής ροής
 2.1.1. Εισαγωγή
 Ο υπολογισμός των εκπομπών μάζας προκύπτει από πολλαπλασιασμό των σημάτων στιγμιαίας συγκέντρωσης των αέριων συστατικών με τη στιγμιαία παροχή μάζας καυσαερίων. Ο ρυθμός ροής μάζας των καυσαερίων μπορεί να μετρηθεί άμεσα ή να υπολογιστεί με τις μεθόδους που περιγράφονται στο παράρτημα 4Α προσάρτημα 1 παράγραφος 2.2.3 (μέτρηση ροής αέρα εισαγωγής και ροής του καυσίμου, μέθοδος ιχνηθέτη, μέτρηση της ροής αέρα εισαγωγής και του λόγου του αέρα προς το καύσιμο). Πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στους χρόνους απόκρισης των διαφόρων οργάνων. Οι διαφορές αυτές λαμβάνονται υπόψη με τη χρονική ευθυγράμμιση των σημάτων.
 Για τα σωματίδια, χρησιμοποιούνται τα σήματα της ροής μάζας καυσαερίων για τον έλεγχο του συστήματος αραίωσης μερικής ροής, ώστε να λαμβάνεται δείγμα αναλογικό προς τον ρυθμό ροής μάζας των καυσαερίων. Η ποιότητα της αναλογικότητας ελέγχεται με τη διεξαγωγή ανάλυσης παλινδρόμησης μεταξύ δείγματος και ροής καυσαερίων όπως περιγράφεται στο παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, παράγραφος 2.4.
 2.1.2. Προσδιορισμός των αέριων συστατικών
 2.1.2.1. Υπολογισμός της μάζας εκπομπών
 Η μάζα των ρύπων M
 gas(g/δοκιμή) προσδιορίζεται μέσω του υπολογισμού των στιγμιαίων εκπομπών μάζας από τις πρωτογενείς συγκεντρώσεις των ρύπων, τις τιμές u του πίνακα 6 (βλ. επίσης παράγραφο 1.3.4.) και την ακριβή ροής μάζας των καυσαερίων, με ευθυγράμμιση ως προς το χρόνο με το χρόνο μετατροπής και με ολοκλήρωση των στιγμιαίων τιμών στο σύνολο του κύκλου. Κατά προτίμηση, οι συγκεντρώσεις μετρούνται σε υγρή βάση. Εάν μετρούνται σε ξηρά βάση, εφαρμόζεται η διόρθωση για ξηρά/υγρή βάση, όπως περιγράφεται στο παρόν, στις τιμές στιγμιαίας συγκέντρωσης πριν γίνει οποιοσδήποτε περαιτέρω υπολογισμός.
 Πίνακας 6
 Τιμές των συντελεστών u - υγρό για διάφορα συστατικά των καυσαερίων
 Αέριο
 u
 conc
 NOx
 0,001587
 ppm
 CO
 0,000966
 ppm
 HC
 0,000479
 ppm
 CO2
 15,19
 τοις εκατό
 Η πυκνότητα των HC βασίζεται σε μέσο λόγο άνθρακα προς υδρογόνο ίσο με 1:1.85.
 Χρησιμοποιείται ο ακόλουθος τύπος:
 (σε g/δοκιμή)
 όπου:
 u
 =
 λόγος πυκνότητας συστατικού καυσαερίων προς την πυκνότητα καυσαερίου
 conc
 i
 =
 στιγμιαία συγκέντρωση του αντίστοιχου συστατικού στο πρωτογενές καυσαέριο (ppm)
 G
 EXHW, i
 =
 στιγμιαία ροή της μάζας καυσαερίων (kg/s)
 f
 =
 ρυθμός δειγματοληψίας των δεδομένων (Hz)
 n
 =
 αριθμός μετρήσεων
 Για τον υπολογισμό των NOx, χρησιμοποιείται ο συντελεστής διόρθωσης υγρασίας kH, όπως περιγράφεται κάτωθι.
 Η στιγμιαία μετρούμενη συγκέντρωση, εφόσον δεν έχει ήδη μετρηθεί σε υγρή βάση, μετατρέπεται σε υγρή βάση, όπως περιγράφεται ακολούθως:
 2.1.2.2. Διόρθωση για ξηρά/υγρή βάση
 Εάν η στιγμιαία μετρούμενη συγκέντρωση μετράται σε ξηρή βάση, πρέπει να μετατρέπεται σε υγρή βάση σύμφωνα με τους ακόλουθους τύπους.
 όπου:
 όπου:
 όπου:
 conc
 CO2
 =
 συγκέντρωση ξηρού CO2 (%)
 conc
 CO
 =
 συγκέντρωση ξηρού CO (%)
 H
 a
 =
 υγρασία του αέρα εισαγωγής (g νερού ανά kg ξηρού αέρα)
 όπου:
 R
 a
 =
 σχετική υγρασία του αέρα εισαγωγής (%)
 p
 a
 =
 τάση κορεσμένων ατμών του αέρα εισαγωγής (kPa)
 p
 B
 =
 ολική βαρομετρική πίεση (kPa).
 Σημείωση: Η H
 a μπορεί να προκύψει από μέτρηση της

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
σχετικής υγρασίας, όπως περιγράφεται ανωτέρω, ή από μέτρηση του σημείου δρόσου, μέτρηση της τάσης ατμών ή μέτρηση με ξηρό/υγρό θερμόμετρο με βάση τους γενικά αποδεκτούς τύπους.
 2.1.2.3. Διόρθωση των NOx για υγρασία και θερμοκρασία
 Δεδομένου ότι οι εκπομπές των NOx εξαρτώνται από τις συνθήκες του αέρα περιβάλλοντος, οι συγκεντρώσεις των NOx διορθώνονται ως προς την υγρασία και τη θερμοκρασία του αέρα περιβάλλοντος με τους συντελεστές που δίδονται από τον ακόλουθο τύπο.
 όπου:
 Ta
 =
 θερμοκρασία του αέρα εισαγωγής, K
 H
 a
 =
 υγρασία του αέρα εισαγωγής σε g νερού ανά kg ξηρού αέρα
 όπου:
 R
 a
 =
 σχετική υγρασία του αέρα εισαγωγής (%)
 p
 a
 =
 τάση κορεσμένων ατμών του αέρα εισαγωγής (kPa)
 p
 B
 =
 ολική βαρομετρική πίεση (kPa).
 Σημείωση: Η H
 a μπορεί να προκύψει από μέτρηση της σχετικής υγρασίας, όπως περιγράφεται ανωτέρω, ή από μέτρηση του σημείου δρόσου, μέτρηση της τάσης ατμών ή μέτρηση με ξηρό/υγρό θερμόμετρο με βάση τους γενικά αποδεκτούς τύπους.
 2.1.2.4. Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών
 Οι ειδικές εκπομπές (g/kWh) υπολογίζονται για κάθε μεμονωμένο συστατικό με τον παρακάτω τρόπο:
 όπου:
 M
 gas,cold
 =
 ολική μάζα αέριου ρύπου στο σύνολο του κύκλου ψυχρής εκκίνησης (g)
 M
 gas,hot
 =
 ολική μάζα αέριου ρύπου στο σύνολο του κύκλου θερμής εκκίνησης (g)
 W
 act,cold
 =
 πραγματικό έργο κύκλου στο σύνολο του κύκλου ψυχρής εκκίνησης όπως προσδιορίζεται στο παράρτημα 4Α παράγραφος 4.6.2. (kWh)
 W
 act,hot
 =
 πραγματικό έργο κύκλου στο σύνολο του κύκλου θερμής εκκίνησης όπως προσδιορίζεται στο παράρτημα 4Α παράγραφος 4.6.2. (kWh)
 2.1.3. Προσδιορισμός σωματιδίων
 2.1.3.1. Υπολογισμός της μάζας εκπομπών
 Οι μάζες σωματιδίων M
 PT,cold και M
 PT,hot (g/δοκιμή) υπολογίζονται με οποιαδήποτε από τις ακόλουθες μεθόδους:
 α)
 όπου:
 M
 PT
 =
 M
 PT,cold για τον κύκλο ψυχρής εκκίνησης
 M
 PT
 =
 M
 PT,hot για τον κύκλο θερμής εκκίνησης
 M
 f
 =
 μάζα σωματιδίων που έχει ληφθεί ως δείγμα σε ολόκληρο τον κύκλο (mg)
 M
 EDFW
 =
 μάζα ισοδύναμου αραιωμένου καυσαερίου σε ολόκληρο τον κύκλο (kg)
 M
 SAM
 =
 μάζα αραιωμένου καυσαερίου που διέρχεται από τα φίλτρα συλλογής σωματιδίων (kg)
 Η συνολική μάζα ισοδύναμου αραιωμένου καυσαερίου σε όλο τον κύκλο δοκιμής καθορίζεται ως εξής:
 όπου:
 G
 EDFW,i
 =
 στιγμιαίος ισοδύναμος ρυθμός ροής της μάζας αραιωμένων καυσαερίων (kg/s)
 G
 EXHW,i
 =
 στιγμιαίος ρυθμός ροής της μάζας καυσαερίων (kg/s)
 q
 i
 =
 στιγμιαίος λόγος αραίωσης
 G
 TOTW,i
 =
 στιγμιαίος ρυθμός ροής μάζας των αραιωμένων καυσίμων μέσω της σήραγγας αραίωσης (kg/s)
 G
 DILW,i
 =
 στιγμιαίος ρυθμός ροής της μάζας αέρα αραίωσης (kg/s)
 f
 =
 ρυθμός δειγματοληψίας των δεδομένων (Hz)
 n
 =
 αριθμός μετρήσεων
 β)
 όπου:
 M
 PT
 =
 M
 PT,cold για τον κύκλο ψυχρής εκκίνησης
 M
 PT
 =
 M
 PT,hot για τον κύκλο θερμής εκκίνησης
 M
 f
 =
 μάζα σωματιδίων που έχει ληφθεί ως δείγμα σε ολόκληρο τον κύκλο (mg)
 r
 s
 =
 μέσος λόγος δείγματος σε ολόκληρο τον κύκλο
 δοκιμής όπου:
 M
 SE
 =
 μάζα καυσαερίων που έχει ληφθεί ως δείγμα στο σύνολο του κύκλου (kg)
 M
 EXHW
 =
 ολική ροή μάζας καυσαερίων σε ολόκληρο τον κύκλο (kg)
 M
 SAM
 =
 μάζα αραιωμένου καυσαερίου που διέρχεται από τα φίλτρα συλλογής σωματιδίων (kg)


text:
M
 TOTW
 =
 μάζα των αραιωμένων καυσαερίων που διέρχεται από τη σήραγγα αραίωσης (kg)
 Σημείωση: Για σύστημα ολικής δειγματοληψίας, τα M
 SAM και M
 TOTW είναι ταυτόσημα.
 2.1.3.2. Συντελεστής διόρθωσης σωματιδίων ως προς την υγρασία
 Λόγω του ότι η εκπομπή των σωματιδίων στις πετρελαιομηχανές εξαρτάται από τις συνθήκες του αέρα περιβάλλοντος, η συγκέντρωση σωματιδίων διορθώνεται ως προς την υγρασία του αέρα περιβάλλοντος με τον συντελεστή kp που δίδεται από τον ακόλουθο τύπο.
 όπου:
 H
 a= υγρασία του αέρα εισαγωγής σε g νερού ανά kg ξηρού αέρα
 όπου:
 R
 a= σχετική υγρασία του αέρα εισαγωγής (%)
 p
 a= τάση κορεσμένων ατμών του αέρα εισαγωγής (kPa)
 p
 B= ολική βαρομετρική πίεση (kPa).
 Σημείωση: Η H
 a μπορεί να προκύψει από μέτρηση της σχετικής υγρασίας, όπως περιγράφεται ανωτέρω, ή από μέτρηση του σημείου δρόσου, μέτρηση της τάσης ατμών ή μέτρηση με ξηρό/υγρό θερμόμετρο με βάση τους γενικά αποδεκτούς τύπους.
 2.1.3.3. Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών
 Οι ειδικές εκπομπές (g/kWh) υπολογίζονται με τον παρακάτω τρόπο:
 όπου:
 M
 PT,cold
 =
 μάζα σωματιδίων στο σύνολο του κύκλου ψυχρής εκκίνησης (g/δοκιμή)
 MPT,hot
 =
 μάζα σωματιδίων στο σύνολο του κύκλου θερμής εκκίνησης (g/δοκιμή)
 K
 p, cold
 =
 συντελεστής διόρθωσης υγρασίας για σωματίδια στο σύνολο του κύκλου ψυχρής εκκίνησης
 K
 p, hot
 =
 συντελεστής διόρθωσης υγρασίας για σωματίδια στο σύνολο του κύκλου θερμής εκκίνησης
 W
 act, cold
 =
 πραγματικό έργο κύκλου στο σύνολο του κύκλου ψυχρής εκκίνησης όπως προσδιορίζεται στο παράρτημα 4Α παράγραφος 4.6.2 (kWh)
 W
 act, hot
 =
 πραγματικό έργο κύκλου στο σύνολο του κύκλου θερμής εκκίνησης όπως προσδιορίζεται στο παράρτημα 4Α παράγραφος 4.6.2 (kWh)
 2.2. Υπολογισμός αέριων και σωματιδιακών συστατικών με σύστημα αραίωσης πλήρους ροής
 Για τον υπολογισμό των εκπομπών στα αραιωμένα καυσαέρια, είναι απαραίτητο να είναι γνωστός ο ρυθμός ροής μάζας των αραιωμένων καυσαερίων. Η ολική ροή αραιωμένων καυσίμων στο σύνολο του κύκλου M
 TOTW (kg/δοκιμή) υπολογίζεται από τις τιμές των μετρήσεων στο σύνολο του κύκλου και από τα αντίστοιχα δεδομένα βαθμονόμησης της διάταξης μέτρησης ροής (V
 0 για PDP, K
 V για CFV, C
 d για SSV) με οποιαδήποτε εκ των μεθόδων που περιγράφονται στην παράγραφο 2.2.1. Αν η συνολική μάζα δείγματος σωματιδίων (M
 SAM) και αέριων ρύπων υπερβαίνει το 0,5 τοις εκατό της συνολικής ροής CVS (M
 TOTW), η ροή CVS διορθώνεται για τα M
 SAM ή η ροή δείγματος σωματιδίων επαναφέρεται σε CVS πριν από τη συσκευή μέτρησης της ροής.
 2.2.1. Προσδιορισμός της ροής των αραιωμένων καυσαερίων
 Σύστημα PDP-CVS
 Ο υπολογισμός της ροής μάζας στο σύνολο του κύκλου, εάν η θερμοκρασία των αραιωμένων καυσαερίων διατηρείται εντός ενός πεδίου ± 6 K στο σύνολο του κύκλου με τη χρήση εναλλάκτη θερμότητας, γίνεται ως εξής:
 όπου:
 M
 TOTW
 =
 μάζα των αραιωμένων καυσαερίων σε υγρή βάση καθ' όλο τον κύκλο
 V
 0
 =
 όγκος των αντλούμενων αερίων ανά περιστροφή υπό συνθήκες της δοκιμής (m3/περιστροφή)
 N
 P
 =
 σύνολο περιστροφών αντλίας ανά δοκιμή
 p
 B
 =
 ατμοσφαιρική πίεση στον θάλαμο δοκιμής (kPa)
 p
 1
 =
 πίεση αντίθλιψης κάτω της ατμοσφαιρικής στο στόμιο εισόδου της αντλίας (kPa)
 T
 =
 μέση θερμοκρασία του αραιωμένου καυσαερίου στο στόμιο εισόδου της


text:
αντλίας καθ’ όλο τον κύκλο (Κ)
 Αν εφαρμόζεται σύστημα αντιστάθμισης ροής (δηλ. χωρίς εναλλάκτη θερμότητας), οι στιγμιαίες εκπομπές μάζας υπολογίζονται και το ολοκλήρωμά τους εξάγεται για ολόκληρο τον κύκλο. Στην περίπτωση αυτή, η στιγμιαία μάζα των αραιωμένων καυσαερίων υπολογίζεται ως εξής:
 όπου:
 N
 P, i= συνολικές περιστροφές της αντλίας ανά μεσοδιάστημα
 Σύστημα CFV-CVS
 Ο υπολογισμός της ροής μάζας στο σύνολο του κύκλου, εάν η θερμοκρασία των αραιωμένων καυσαερίων διατηρείται εντός ενός πεδίου ± 11 K στο σύνολο του κύκλου με τη χρήση εναλλάκτη θερμότητας, γίνεται ως εξής:
 όπου:
 M
 TOTW
 =
 μάζα των αραιωμένων καυσαερίων σε υγρή βάση καθ' όλο τον κύκλο
 t
 =
 χρόνος κύκλου (s)
 K
 V
 =
 συντελεστής βαθμονόμησης του σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής υπό κανονικές συνθήκες,
 p
 A
 =
 απόλυτη πίεση στο στόμιο εισόδου του σωλήνα Venturi (kPa)
 T
 =
 απόλυτη θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου του σωλήνα Venturi (K)
 Αν εφαρμόζεται σύστημα αντιστάθμισης ροής (δηλ. χωρίς εναλλάκτη θερμότητας), οι στιγμιαίες εκπομπές μάζας υπολογίζονται και το ολοκλήρωμά τους εξάγεται για ολόκληρο τον κύκλο. Στην περίπτωση αυτή, η στιγμιαία μάζα των αραιωμένων καυσαερίων υπολογίζεται ως εξής:
 όπου:
 Δti
 = χρονικό(-ά) διάστημα(διαστήματα)
 Σύστημα SSV-CVS
 Ο υπολογισμός της ροής μάζας στο σύνολο του κύκλου γίνεται ως εξής, εάν η θερμοκρασία των αραιωμένων καυσαερίων διατηρείται εντός ενός πεδίου ± 11 K στο σύνολο του κύκλου με τη χρήση εναλλάκτη θερμότητας:
 όπου:
 A
 0
 =
 συλλογή σταθερών και μετατροπές μονάδων
 = 0,006111 σε μονάδες SI
 d
 =
 διάμετρος της στεφάνης SSV (m)
 C
 d
 =
 συντελεστής παροχής του SSV
 p
 A
 =
 απόλυτη πίεση στο στόμιο εισόδου του σωλήνα Venturi (kPa)
 T
 =
 θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου του σωλήνα Venturi (K)
 r
 =
 λόγος της στεφάνης SSV προς απόλυτη
 ß
 =
 λόγος της διαμέτρου της στεφάνης του SSV, d, προς την
 Αν εφαρμόζεται σύστημα αντιστάθμισης ροής (δηλ. χωρίς εναλλάκτη θερμότητας), οι στιγμιαίες εκπομπές μάζας υπολογίζονται και το ολοκλήρωμά τους εξάγεται για ολόκληρο τον κύκλο. Στην περίπτωση αυτή, η στιγμιαία μάζα των αραιωμένων καυσαερίων υπολογίζεται ως εξής:
 όπου:
 Δti
 = Χρονικό διάστημα (s)
 Ο υπολογισμός πραγματικού χρόνου διενεργείται είτε με μια εύλογη τιμή για το C
 d, όπως 0,98, είτε με μια εύλογη τιμή για το Q
 ssv. Εάν ο υπολογισμός διενεργείται με Q
 ssv, πρέπει να χρησιμοποιείται η αρχική τιμή του Q
 ssv για την αξιολόγηση Re.
 Κατά τη διάρκεια όλων των δοκιμών εκπομπών, ο αριθμός Reynolds στη στεφάνη SSV πρέπει να είναι εντός του φάσματος αριθμών Reynolds που χρησιμοποιούνται για την εξαγωγή της καμπύλης βαθμονόμησης που αναπτύσσεται στο παράρτημα 2, παράγραφος 3.2.
 2.2.2. Διόρθωση υγρασίας για τα NOx
 Καθώς οι εκπομπές των NOx εξαρτώνται από τις συνθήκες του αέρα περιβάλλοντος, η συγκέντρωση των NOx διορθώνεται για την υγρασία του αέρα περιβάλλοντος με βάση τους συντελεστές που δίνονται από τους ακόλουθους τύπους.
 όπου:
 T
 a
 =
 θερμοκρασία του αέρα (K)
 H
 a
 =
 υγρασία του αέρα εισαγωγής (g νερού ανά kg ξηρού αέρα)
 όπου:
 R
 a
 =
 σχετική υγρασία του αέρα εισαγωγής (%)
 p
 a
 =
 τάση κορεσμένων ατμών του αέρα εισαγωγής (kPa)
 p
 B
 =
 ολική βαρομετρική πίεση (kPa).
 Σημείωση: Η


text:
H
 a μπορεί να προκύψει από μέτρηση της σχετικής υγρασίας, όπως περιγράφεται ανωτέρω, ή από μέτρηση του σημείου δρόσου, μέτρηση της τάσης ατμών ή μέτρηση με ξηρό/υγρό θερμόμετρο με βάση τους γενικά αποδεκτούς τύπους.
 2.2.3. Υπολογισμός της ροής μάζας εκπομπής
 2.2.3.1. Συστήματα με σταθερή ροή μάζας
 Για συστήματα με εναλλάκτη θερμότητας, η μάζα των ρύπων MGAS (g/δοκιμή) προσδιορίζεται από την ακόλουθη εξίσωση:
 όπου:
 u
 =
 λόγος μεταξύ της πυκνότητας του συστατικού καυσαερίου και της πυκνότητας του αραιωμένου καυσαερίου, όπως αναφέρεται στον πίνακα 6, στην παράγραφο 2.1.2.1
 conc
 =
 μέσες συγκεντρώσεις με διόρθωση για το περιβάλλον σε ολόκληρο τον κύκλο από ολοκλήρωση (υποχρεωτική για NOx και HC) ή μέτρηση σάκων (ppm)
 M
 TOTW
 =
 συνολική μάζα αραιωμένων καυσαερίων καθ’ όλο τον κύκλο, όπως ορίζεται στην παράγραφο 2.2.1. (kg)
 Καθώς οι εκπομπές των NOx εξαρτώνται από τις συνθήκες του αέρα περιβάλλοντος, η συγκέντρωση των NOx διορθώνεται για την υγρασία του αέρα περιβάλλοντος με βάση τον συντελεστή kH, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 2.2.2.
 Οι συγκεντρώσεις που μετρούνται σε ξηρή βάση μετατρέπονται σε υγρή βάση σύμφωνα με την παράγραφο 1.3.2.
 2.2.3.1.1. Προσδιορισμός των συγκεντρώσεων με διόρθωση περιβάλλοντος
 Η μέση συγκέντρωση αέριων ρύπων εκ του περιβάλλοντος στον αέρα αραίωσης αφαιρείται από τις μετρούμενες συγκεντρώσεις, ώστε να προκύψουν οι καθαρές συγκεντρώσεις των ρύπων. Οι μέσες τιμές των συγκεντρώσεων περιβάλλοντος μπορούν να προσδιοριστούν με τη μέθοδο των σάκων δείγματος ή με συνεχείς μετρήσεις με ολοκλήρωση. Χρησιμοποιείται ο ακόλουθος τύπος:
 όπου:
 conc
 =
 συγκέντρωση του εκάστοτε ρύπου στα αραιωμένα καυσαέρια, διορθωμένη κατά την ποσότητα του ρύπου αυτού που περιέχεται στον αέρα αραίωσης (ppm)
 conc
 e
 =
 συγκέντρωση του αντίστοιχου ρύπου μετρημένη στο αραιωμένο καυσαέριο (ppm)
 conc
 d
 =
 συγκέντρωση του αντίστοιχου ρύπου μετρημένη στον αέρα αραίωσης (ppm)
 DF
 =
 συντελεστής αραίωσης
 Ο συντελεστής αραίωσης υπολογίζεται ως εξής:
 2.2.3.2. Συστήματα με αντιστάθμιση ροής
 Για συστήματα χωρίς εναλλάκτη θερμότητας, η μάζα των ρύπων MGAS (g/δοκιμή) προσδιορίζεται με υπολογισμό των στιγμιαίων εκπομπών μάζας και ολοκλήρωση των στιγμιαίων τιμών σε ολόκληρο τον κύκλο. Επίσης η διόρθωση περιβάλλοντος εφαρμόζεται απευθείας στην τιμή της στιγμιαίας συγκέντρωσης. Εφαρμόζονται οι ακόλουθοι τύποι:
 όπου:
 conc
 e, i
 =
 στιγμιαία συγκέντρωση του αντίστοιχου ρύπου μετρημένη στο αραιωμένο καυσαέριο (ppm)
 conc
 d
 =
 συγκέντρωση του αντίστοιχου ρύπου μετρημένη στον αέρα αραίωσης (ppm)
 u
 =
 λόγος μεταξύ της πυκνότητας του συστατικού καυσαερίου και της πυκνότητας του αραιωμένου καυσαερίου, όπως αναφέρεται στον πίνακα 6, στην παράγραφο 2.1.2.1
 M
 TOTW, i
 =
 στιγμιαία μάζα των αραιωμένων καυσαερίων (παράγραφος 2.2.1) (kg)
 M
 TOTW
 =
 συνολική μάζα του αραιωμένου καυσαερίου σε ολόκληρο τον κύκλο (παράγραφος 2.2.1.) (kg)
 DF
 =
 συντελεστής αραίωσης, όπως προσδιορίζεται στην παράγραφο 2.2.3.1.1.
 Καθώς οι εκπομπές των NOx εξαρτώνται από τις συνθήκες του αέρα περιβάλλοντος, η συγκέντρωση των NOx διορθώνεται για την υγρασία του αέρα περιβάλλοντος με βάση τον συντελεστή kH, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 2.2.2.
 2.2.4. Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών
 Οι ειδικές εκπομπές (g/kWh) υπολογίζονται για κάθε μεμονωμένο συστατικό με τον παρακάτω τρόπο:
 όπου:
 M
 gas,cold
 =
 ολική μάζα αέριου ρύπου στο σύνολο του κύκλου ψυχρής εκκίνησης (g)
 M
 gas,hot
 =
 ολική μάζα αέριου ρύπου στο σύνολο του κύκλου θερμής


text:
εκκίνησης (g)
 W
 act,cold
 =
 πραγματικό έργο κύκλου στο σύνολο του κύκλου ψυχρής εκκίνησης όπως προσδιορίζεται στην παράγραφο 4.6.2. του παραρτήματος 4Α (kWh)
 W
 act,hot
 =
 πραγματικό έργο κύκλου στο σύνολο του κύκλου θερμής εκκίνησης όπως προσδιορίζεται στην παράγραφο 4.6.2. του παραρτήματος 4Α. (KWh)
 2.2.5. Υπολογισμός της εκπομπής σωματιδίων
 2.2.5.1. Υπολογισμός της ροής μάζας
 Οι μάζες σωματιδίων M
 PT,cold και M
 PT,hot (g/δοκιμή) υπολογίζονται ως εξής:
 όπου:
 M
 PT
 =
 M
 PT,cold για τον κύκλο ψυχρής εκκίνησης
 M
 PT
 =
 M
 PT,hot για τον κύκλο θερμής εκκίνησης
 M
 f
 =
 μάζα σωματιδίων που έχει ληφθεί ως δείγμα σε ολόκληρο τον κύκλο (mg)
 M
 TOTW
 =
 συνολική μάζα αραιωμένων καυσαερίων καθ' όλο τον κύκλο, όπως ορίζεται στην παράγραφο 2.2.1. (kg)
 M
 SAM
 =
 μάζα αραιωμένων αερίων εξάτμισης που έχει ληφθεί από τη σήραγγα αραίωσης για τη συλλογή σωματιδίων (kg)
 και
 , αν ζυγίζονται χωριστά (mg)
 M
 f,p
 =
 μάζα σωματιδίων που συλλέγεται στο βασικό φίλτρο (mg)
 M
 f,b
 =
 μάζα σωματιδίων που συλλέγεται στο συμπληρωματικό φίλτρο (mg)
 Αν χρησιμοποιείται σύστημα διπλής αραίωσης, η μάζα του αέρα βοηθητικής αραίωσης αφαιρείται από τη συνολική μάζα των καυσαερίων διπλής αραίωσης, από τα οποία λαμβάνεται δείγμα μέσω των φίλτρων σωματιδίων.
 όπου:
 M
 TOT
 =
 μάζα καυσαερίου διπλής αραίωσης που διέρχεται μέσω του φίλτρου σωματιδίων (kg)
 M
 SEC
 =
 μάζα αέρα βοηθητικής αραίωσης (kg)
 Αν τo επίπεδo σωματιδίων περιβάλλοντος στον αέρα αραίωσης προσδιορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 4.4.4 του παραρτήματος 4Α, η μάζα σωματιδίων μπορεί να υποβάλλεται σε διόρθωση περιβάλλοντος. Στην περίπτωση αυτή, οι μάζες σωματιδίων M
 PT,cold και M
 PT,hot (g/δοκιμή) υπολογίζονται ως εξής:
 όπου:
 M
 PT
 =
 M
 PT,cold για τον κύκλο ψυχρής εκκίνησης
 M
 PT
 =
 M
 PT,hot για τον κύκλο θερμής εκκίνησης
 M
 f, M
 SAM, M
 TOTW
 =
 βλ. ανωτέρω
 M
 DIL
 =
 μάζα αέρα βασικής αραίωσης από τον οποίο λαμβάνονται δείγματα με δειγματολήπτη σωματιδίων υποβάθρου (kg)
 M
 d
 =
 μάζα συλλεγόμενων σωματιδίων υποβάθρου του αέρα βασικής αραίωσης (mg)
 DF
 =
 συντελεστής αραίωσης, όπως προσδιορίζεται στην παράγραφο 2.2.3.1.1.
 2.2.5.2. Συντελεστής διόρθωσης σωματιδίων ως προς την υγρασία
 Λόγω του ότι η εκπομπή των σωματιδίων στις πετρελαιομηχανές εξαρτάται από τις συνθήκες του αέρα περιβάλλοντος, η συγκέντρωση σωματιδίων διορθώνεται ως προς την υγρασία του αέρα περιβάλλοντος με τον συντελεστή kp που δίδεται από τον ακόλουθο τύπο.
 όπου:
 H
 a= υγρασία του αέρα εισαγωγής (g νερού ανά kg ξηρού αέρα)
 όπου:
 R
 a= σχετική υγρασία του αέρα εισαγωγής (%)
 p
 a= τάση κορεσμένων ατμών του αέρα εισαγωγής (kPa)
 p
 B= ολική βαρομετρική πίεση (kPa).
 Σημείωση: Η H
 a μπορεί να προκύψει από μέτρηση της σχετικής υγρασίας, όπως περιγράφεται ανωτέρω, ή από μέτρηση του σημείου δρόσου, μέτρηση της τάσης ατμών ή μέτρηση με ξηρό/υγρό θερμόμετρο με βάση τους γενικά αποδεκτούς τύπους.
 2.2.5.3. Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών
 Οι ειδικές εκπομπές (g/kWh) υπολογίζονται με τον παρακάτω τρόπο:
 όπου:
 M
 PT,cold
 =
 μάζα σωματιδίων στο σύνολο του κύκλου ψυχρής εκκίνησης NRTC (g/δοκιμή)
 MPT,hot
 =
 μάζα σωματιδίων στο σύνολο του κύκλου θερμής εκκίνησης NRTC (g/δοκιμή)
 K
 p, cold
 =
 συντελεστής διόρθωσης υγρασίας για σωματίδια στο σύνολο του κύκλου ψυχρής εκκίνησης


text:
K
 p, hot
 =
 συντελεστής διόρθωσης υγρασίας για σωματίδια στο σύνολο του κύκλου θερμής εκκίνησης
 W
 act, cold
 =
 πραγματικό έργο κύκλου στο σύνολο του κύκλου ψυχρής εκκίνησης όπως προσδιορίζεται στο παράρτημα 4Α παράγραφος 4.6.2 (kWh)
 W
 act, hot
 =
 πραγματικό έργο κύκλου στο σύνολο του κύκλου θερμής εκκίνησης όπως προσδιορίζεται στην παράγραφο 4.6.2. του παραρτήματος 4Α. (KWh)
 (1) Στην περίπτωση NOx, η συγκέντρωση NOx (NOx
 conc ή NOx
 conc
 c) πρέπει να πολλαπλασιάζεται με το KHNOx (συντελεστής διόρθωσης υγρασίας για τα NOx που αναφέρεται στην παράγραφο 1.3.3) ως εξής: K
 HNOx · conc ή K
 HNOx · conc
 c
 (2) Στην περίπτωση ΝΟx, η συγκέντρωση NOx (NOx
 conc ή NOx
 conc
 c) πρέπει να πολλαπλασιάζεται με το KHNOx (συντελεστής διόρθωσης υγρασίας για τα NOx που αναφέρεται στην παράγραφο 1.3.3) ως εξής: K
 HNOx · conc ή K
 HNOx · conc
 c
 (3) Ο ρυθμός ροής μάζας σωματιδίων PT
 mass πρέπει να πολλαπλασιάζεται με το Kp (συντελεστής διόρθωσης υγρασίας σωματιδίων που αναφέρεται στην παράγραφο 1.4.1).
 Προσάρτημα 4
 Σύστημα ανάλυσης και δειγματοληψίας
 1. ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ ΑΕΡΙΩΝ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΔΙΩΝ
 Αριθμός εικόνας
 Περιγραφή
 2
 Σύστημα ανάλυσης πρωτογενών καυσαερίων
 3
 Σύστημα ανάλυσης αραιωμένων καυσαερίων
 4
 Μερική ροή, ισοκινητική ροή, έλεγχος φυσητήρα αναρροφήσεως, κλασματική δειγματοληψία
 5
 Μερική ροή, ισοκινητική ροή, έλεγχος φυσητήρα πίεσης, κλασματική δειγματοληψία
 6
 Μερική ροή, έλεγχος CO2 ή NOx, κλασματική δειγματοληψία
 7
 Μερική ροή, ισοζύγιο CO2 και άνθρακα, ολική δειγματοληψία
 8
 Μερική ροή, μέτρηση συγκέντρωσης και απλό Venturi, κλασματική δειγματοληψία
 9
 Μερική ροή, δίδυμο Venturi ή στόμιο και μέτρηση συγκέντρωσης, κλασματική δειγματοληψία
 10
 Μερική ροή, διαχωρισμός με πολλαπλούς σωλήνες και μέτρηση συγκέντρωσης, κλασματική δειγματοληψία
 11
 Μερική ροή, έλεγχος ροής, ολική δειγματοληψία
 12
 Μερική ροή, έλεγχος ροής, κλασματική δειγματοληψία
 13
 Πλήρης ροή, αντλία θετικού εκτοπίσματος ή Venturi κρίσιμης ροής, κλασματική δειγματοληψία
 14
 Σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων
 15
 Σύστημα αραίωσης για σύστημα πλήρους ροής
 1.1. Προσδιορισμός των αέριων εκπομπών
 Η παράγραφος 1.1.1 και οι εικόνες 2 και 3 περιέχουν λεπτομερείς περιγραφές των συνιστώμενων συστημάτων δειγματοληψίας και ανάλυσης. Επειδή διάφορες διατάξεις μπορούν να παραγάγουν ισοδύναμα αποτελέσματα, δεν απαιτείται η πλήρης συμμόρφωση προς τα ανωτέρω σχήματα. Μπορούν να χρησιμοποιούνται πρόσθετα εξαρτήματα όπως όργανα, βαλβίδες, πηνία, αντλίες και διακόπτες για την παροχή πρόσθετων πληροφοριών και τον συντονισμό των λειτουργιών των συστατικών συστημάτων. Άλλα στοιχεία, που δεν είναι αναγκαία για τη διατήρηση της ορθότητας ορισμένων συστημάτων, μπορούν να αποκλείονται, εάν αυτός ο αποκλεισμός βασίζεται σε ορθή τεχνική κρίση.
 1.1.1. Αέρια συστατικά των καυσαερίων CO, CO2, HC, NOx
 Περιγράφεται αναλυτικό σύστημα για τον προσδιορισμό των αέριων εκπομπών στα πρωτογενή ή αραιωμένα καυσαέρια που βασίζεται στη χρήση των εξής:
 —
 αναλυτή HFID για τη μέτρηση των υδρογονανθράκων,
 —
 αναλυτών NDIR για τη μέτρηση του μονοξειδίου και του διοξειδίου του άνθρακος,
 —
 HCLD ή ισοδύναμος αναλυτής για τη μέτρηση του οξειδίου του αζώτου.
 Για τα πρωτογενή καυσαέρια (βλ. σχήμα 2), το δείγμα για όλα τα συστατικά μπορεί να λαμβάνεται με ένα καθετήρα δειγματοληψίας ή με δύο καθετήρες δειγματοληψίας που να είναι σε άμεση γειτνίαση και που χωρίζονται εσωτερικώς κατευθυνόμενοι στους διάφορους αναλυτές. Πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα ώστε να μη γίνεται συμπύκνωση των


text:
συστατικών των καυσαερίων (συμπεριλαμβανομένων του νερού και του θειικού οξέος) σε κανένα σημείο του αναλυτικού συστήματος.
 Για τα αραιωμένα καυσαέρια (βλ. σχήμα 3), το δείγμα για τους υδρογονάνθρακες πρέπει να λαμβάνεται με καθετήρα δειγματοληψίας διαφορετικό από εκείνον για το δείγμα των άλλων συστατικών. Πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα ώστε να μη γίνεται συμπύκνωση των συστατικών των καυσαερίων (συμπεριλαμβανομένων του νερού και του θειικού οξέος) σε κανένα σημείο του αναλυτικού συστήματος.
 Σχήμα 2
 Διάγραμμα ροής συστήματος ανάλυσης καυσαερίων για CO, NOx και HC
 Σχήμα 3
 Διάγραμμα ροής συστήματος ανάλυσης αραιωμένων καυσαερίων για CO, CO2, NOx και HC
 Περιγραφές - Εικόνες 2 και 3
 Γενική δήλωση:
 Όλα τα συστατικά μέρη του συστήματος δειγματοληψίας διατηρούνται στη θερμοκρασία που καθορίζεται για τα αντίστοιχα συστήματα.
 — SP1 Καθετήρας δειγματοληψίας πρωτογενών καυσαερίων (μόνο σχήμα 2)
 Συνιστάται να χρησιμοποιείται ευθύς καθετήρας από ανοξείδωτο χάλυβα με κλειστό άκρο και με πολλές οπές. Η εσωτερική διάμετρος δεν θα είναι μεγαλύτερη από την εσωτερική διάμετρο της δειγματοληπτικής γραμμής. Το πάχος του τοιχώματος του καθετήρα δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερο από 1 mm. Πρέπει να υπάρχουν κατ’ ελάχιστον τρεις οπές σε τρία διαφορετικά ακτινικά επίπεδα μεγέθους τέτοιου ώστε να δειγματίζουν περίπου την ίδια ροή. Ο καθετήρας πρέπει να καλύπτει τουλάχιστον το 80% της διαμέτρου του σωλήνα εξαγωγής.
 — SP2 Καθετήρας δειγματοληψίας HC αραιωμένων καυσαερίων (μόνο σχήμα 3)
 Ο καθετήρας πρέπει:
 —
 Να αντιστοιχεί στα πρώτα 254 mm έως 762 mm της γραμμής δειγματοληψίας υδρογονανθράκων (HSL3)·
 —
 Να έχει ελάχιστη εσωτερική διάμετρο 5 mm·
 —
 Να τοποθετείται στη σήραγγα αραίωσης DT (παράγραφος 1.2.1.2) σε σημείο όπου αναμειγνύονται καλά ο αέρας αραίωσης και τα καυσαέρια (δηλ. σε σημείο ευρισκόμενο σε απόσταση δεκαπλάσια της διαμέτρου της σήραγγας μετά το σημείο όπου τα καυσαέρια εισέρχονται στη σήραγγα αραίωσης)·
 —
 Να βρίσκεται σε αρκετή απόσταση (κάθετη προς τον άξονα) από άλλους καθετήρες και από τα τοιχώματα της σήραγγας ώστε να μην υφίσταται την επίδραση τυχόν κυματισμών ή δινών·
 —
 Να θερμαίνεται έτσι ώστε να αυξάνεται η θερμοκρασία του ρεύματος του αέρα στους 463 K (190 °C) ± 10 K στην έξοδο του καθετήρα.
 — SP3 Καθετήρας δειγματοληψίας CO, CO2, NOx αραιωμένων καυσαερίων (μόνο σχήμα 3)
 Ο καθετήρας πρέπει:
 —
 Να είναι στο ίδιο επίπεδο με τον SP2·
 —
 Να βρίσκεται σε αρκετή απόσταση (κάθετη προς τον άξονα) από άλλους καθετήρες και από τα τοιχώματα της σήραγγας ώστε να μην υφίσταται την επίδραση τυχόν κυματισμών ή δινών·
 —
 Να θερμαίνεται και να μονώνεται καθ’ όλο το μήκος του μέχρι μία ελάχιστη θερμοκρασία 328 K (55 °C) για να παρεμποδίζεται η συμπύκνωση του νερού.
 — HSL1: Θερμαινόμενη γραμμή δειγματοληψίας
 Η γραμμή δειγματοληψίας παρέχει δείγμα αερίου από ένα μόνο καθετήρα στο ή στα σημεία διαχωρισμού και στον αναλυτή HC.
 Η δειγματοληπτική γραμμή:
 —
 έχει ελάχιστη εσωτερική διάμετρο 5 mm και μέγιστη 13,5 mm·
 —
 είναι κατασκευασμένη από ανοξείδωτο χάλυβα ή από PTFE·
 —
 διατηρεί θερμοκρασία τοιχώματος 463 K (190 °C) ± 10 K μετρούμενη σε κάθε ξεχωριστά ελεγχόμενο θερμαινόμενο τμήμα, εάν η θερμοκρασία των καυσαερίων στον καθετήρα δειγματοληψίας είναι ίση ή κατώτερη των 463 K (190 °C)·
 —
 διατηρεί τη


text:
θερμοκρασία τοιχωμάτων άνω των 453 Κ (180 °C), εάν η θερμοκρασία του καυσαερίου στον δειγματοληπτικό καθετήρα είναι μεγαλύτερη από 463 Κ (190 °C)·
 —
 διατηρεί θερμοκρασία αερίων 463 K (190 °C) ± 10 K πριν από το θερμαινόμενο φίλτρο (F2) και τον HFID.
 — HSL2: Θερμαινόμενη γραμμή δειγματοληψίας NOx
 Η δειγματοληπτική γραμμή:
 —
 διατηρεί θερμοκρασία τοιχώματος 328 έως 473 K (55 έως 200 °C) μέχρι τον μετατροπέα όταν χρησιμοποιείται λουτρό ψύξης και μέχρι τον αναλυτή όταν δεν χρησιμοποιείται λουτρό ψύξης·
 —
 είναι κατασκευασμένη από ανοξείδωτο χάλυβα ή από PTFE.
 Δεδομένου ότι η γραμμή δειγματοληψίας χρειάζεται να θερμαίνεται μόνον για την παρεμπόδιση συμπύκνωσης του νερού και θειικού οξέος, η θερμοκρασία της γραμμής δειγματοληψίας εξαρτάται από την περιεκτικότητα του καυσίμου σε θείο.
 — SL: γραμμή δειγματοληψίας για CO (CO2)
 Η γραμμή είναι κατασκευασμένη από PTFE ή από ανοξείδωτο χάλυβα. Μπορεί να θερμαίνεται ή όχι.
 — BK: σάκος περιβάλλοντος (προαιρετικός, μόνο σχήμα 3)
 Για τη μέτρηση των συγκεντρώσεων του περιβάλλοντος.
 — BG: σάκος δείγματος (προαιρετικός, σχήμα 3, μόνο για CO και CO2)
 Για τη μέτρηση των συγκεντρώσεων δείγματος.
 — F1: Θερμαινόμενο προφίλτρο (προαιρετικό)
 Η θερμοκρασία είναι η ίδια όπως στην HSL1.
 — F2: Θερμαινόμενο φίλτρο
 Το φίλτρο αφαιρεί όλα τα στερεά σωματίδια από το δείγμα αερίου πριν από τον αναλυτή. Η θερμοκρασία είναι η ίδια όπως στην HSL1. Το φίλτρο αντικαθίσταται όποτε είναι ανάγκη.
 — θερμαινόμενη αντλία δειγματοληψίας P
 Η αντλία θερμαίνεται στη θερμοκρασία της HSL1.
 — HC
 Θερμαινόμενος ανιχνευτής ιονισμού φλόγας (HFID) για τον προσδιορισμό των υδρογονανθράκων. Η θερμοκρασία πρέπει να διατηρείται στους 453 έως 473 Κ (180 έως 200 °C).
 — CO, CO2
 Αναλυτές NDIR για τον προσδιορισμό του μονοξειδίου και διοξειδίου του άνθρακα.
 — NO2
 (H)CLD αναλυτής για τον προσδιορισμό των οξειδίων του αζώτου. Εάν χρησιμοποιείται HCLD, αυτός πρέπει να διατηρείται σε θερμοκρασία 328 έως 473 Κ (55 έως 200 °C).
 — Μετατροπέας C
 Χρησιμοποιείται μετατροπέας για την καταλυτική αναγωγή του ΝΟ2 σε ΝΟ πριν την ανάλυση στον CLD ή HCLD.
 — Λουτρό ψύξης Β
 Για την ψύξη και συμπύκνωση του νερού από το δείγμα του καυσαερίου. Το λουτρό πρέπει να διατηρείται σε θερμοκρασία 273 έως 277 Κ (0 έως 4 °C) με πάγο ή ψύξη. Είναι προαιρετικό, εάν ο αναλυτής δεν υφίσταται παρεμποδιστική δράση υδρατμών, όπως αυτή ορίζεται στο παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, παράγραφοι 1.9.1. και 1.9.2.
 Χημικοί ξηραντές δεν επιτρέπονται για την απομάκρυνση του νερού από το δείγμα.
 — Τ1, Τ2, Τ3: αισθητήρας θερμοκρασίας
 Για την παρακολούθηση της θερμοκρασίας του ρεύματος των αερίων.
 — Τ4: αισθητήρας θερμοκρασίας
 Θερμοκρασία του μετατροπέα NO2-NO.
 — Τ5: αισθητήρας θερμοκρασίας
 Για την παρακολούθηση της θερμοκρασίας του ψυκτικού λουτρού.
 — G1, G2, G3: μανόμετρο
 Για τη μέτρηση της πίεσης στις γραμμές δειγματοληψίας.
 — R1, R2: ρυθμιστής πίεσης
 Για τον έλεγχο της πίεσης του αέρα και του καυσίμου, αντίστοιχα, για τον HFID.
 — R3, R4, R5: ρυθμιστής πίεσης
 Για τον έλεγχο της πίεσης στις δειγματοληπτικές γραμμές και της ροής προς τους αναλυτές.
 — FL1, FL2, FL3: Ροόμετρο
 Για την παρακολούθηση της ροής του δείγματος στην παράκαμψη.
 — FL4 έως FL7: Ροόμετρο (προαιρετικό)
 Για την παρακολούθηση


text:
του ρυθμού ροής μέσω των αναλυτών.
 — V1 έως V6: Βαλβίδα επιλογής
 Κατάλληλη δικλείδα για την επιλογή ροής δείγματος, αερίου προσδιορισμού του μεγίστου της κλίμακας ή αερίου μηδενισμού προς τον αναλυτή.
 — V7, V8: Ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα
 Για την παράκαμψη του μετατροπέα NO2-NO.
 — V9: Βελονωτή βαλβίδα
 Για την εξισορρόπηση της ροής διαμέσου του μετατροπέα NO2-NO και της παρακάμψεως.
 — V10, V11: Βελονωτή βαλβίδα
 Για τη ρύθμιση των ροών προς τους αναλυτές.
 — V12, V13: Ειδική βαλβίδα (toggle valve)
 Για την αποστράγγιση του συμπυκνώματος από το λουτρό Β.
 — V14: Βαλβίδα επιλογής
 Επιλογή του σάκου δείγματος ή περιβάλλοντος.
 1.2. Προσδιορισμός των σωματιδίων
 Στις παραγράφους 1.2.1 και 1.2.2 και στις εικόνες 4 έως 15 περιέχονται λεπτομερείς περιγραφές των συνιστώμενων συστημάτων δειγματοληψίας και αραίωσης. Επειδή διάφορες διατάξεις μπορούν να παραγάγουν ισοδύναμα αποτελέσματα, δεν απαιτείται η πλήρης συμμόρφωση προς τα ανωτέρω σχήματα. Μπορούν να χρησιμοποιούνται πρόσθετα εξαρτήματα όπως όργανα, βαλβίδες, πηνία, αντλίες και διακόπτες για την παροχή πρόσθετων πληροφοριών και τον συντονισμό των λειτουργιών των συστατικών συστημάτων. Τυχόν εξαρτήματα που δεν χρειάζονται για τη διατήρηση της ορθότητας σε μερικά συστήματα, μπορούν να αποκλείονται εάν ο αποκλεισμός τους βασίζεται σε ορθή τεχνική κρίση.
 1.2.1 Σύστημα αραίωσης
 1.2.1.1. Σύστημα αραίωσης μερικής ροής (εικόνες 4 έως 12) (1)
 Περιγράφεται σύστημα αραίωσης που βασίζεται στην αραίωση μέρους του ρεύματος των καυσαερίων. Η διαίρεση του ρεύματος καυσαερίου και η επακόλουθη διαδικασία αραίωσης μπορεί να γίνει με διαφόρων τύπων συστήματα αραίωσης. Για τη μετέπειτα συλλογή των σωματιδίων, στο σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων (παράγραφος 1.2.2, σχήμα 14) μπορεί να περάσει το σύνολο ή μέρος μόνον των αραιωμένων καυσαερίων. Η πρώτη μέθοδος αναφέρεται ως τύπος ολικής δειγματοληψίας και η δεύτερη ως τύπος κλασματικής δειγματοληψίας.
 Ο υπολογισμός του λόγου αραίωσης εξαρτάται από τον τύπο του χρησιμοποιουμένου συστήματος.
 Συνιστώνται οι ακόλουθοι τύποι:
 —
 Ισοκινητικά συστήματα (εικόνες 4 και 5)
 Με τα συστήματα αυτά, η ροή στον σωλήνα μεταφοράς εναρμονίζεται με τη ροή του πρωτογενούς καυσαερίου από πλευράς ταχύτητας αερίου και/ή πίεσης, επιβάλλοντας έτσι την αδιατάρακτη και ομοιόμορφη ροή καυσαερίου στον καθετήρα δειγματοληψίας. Αυτό επιτυγχάνεται συνήθως με τη χρήση συντονιστή και ενός σωλήνα κατ’ ευθείαν προσέγγισης στα ανάντη του σημείου δειγματοληψίας. Ο λόγος διαίρεσης υπολογίζεται κατόπιν από εύκολα μετρούμενα μεγέθη όπως οι διάμετροι των σωλήνων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ισοκίνηση χρησιμοποιείται μόνον για την εναρμόνιση των συνθηκών ροής και όχι για την εναρμόνιση της κατανομής μεγεθών. Η τελευταία δεν είναι συνήθως αναγκαία, καθώς τα σωματίδια είναι αρκετά μικρά για να ακολουθούν τις γραμμές ροής του ρευστού.
 —
 Συστήματα ελεγχόμενης ροής με μέτρηση της συγκέντρωσης (εικόνες 6 έως 10)
 Με τα συστήματα αυτά, λαμβάνεται δείγμα από τον όγκο των καυσαερίων με ρύθμση της ροής του αέρα αραίωσης και της ολικής ροής των αραιωμένων καυσαερίων. Ο λόγος αραίωσης προσδιορίζεται από τις συγκεντρώσεις των αερίων ιχνηθετών, όπως το CO2 ή το NOx, που ενυπάρχουν κανονικά στα καυσαέρια του κινητήρα. Μετρούνται οι συγκεντρώσεις στα καυσαέρια αραίωσης και στον αέρα αραίωσης, ενώ η συγκέντρωση στα πρωτογενή καυσαέρια μπορεί να μετρηθεί είτε απευθείας ή να προσδιοριστεί από τη ροή του καυσίμου και από την εξίσωση ισοζυγίου άνθρακα, εάν είναι γνωστή


text:
η σύσταση του καυσίμου. Τα συστήματα μπορούν να ελέγχονται από τον υπολογισμένο λόγο αραίωσης (σχήματα 6 και 7) ή από την ροή στον σωλήνα μεταφοράς (σχήματα 8, 9 και 10).
 —
 Συστήματα ελεγχόμενης ροής με μέτρηση της ροής (εικόνες 11 και 12)
 Με τα συστήματα αυτά, λαμβάνεται δείγμα από τον όγκο των καυσαερίων με ρύθμση της ροής του αέρα αραίωσης και της ολικής ροής των αραιωμένων καυσαερίων. Ο λόγος αραίωσης προσδιορίζεται από τη διαφορά των δύο ρυθμών ροής. Απαιτείται ορθή βαθμονόμηση των ροομέτρων του ενός ως προς το άλλο, αφού το σχετικό μέγεθος των δύο ρυθμών ροής μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά σφάλματα σε μεγάλους λόγους αραίωσης. Ο έλεγχος της ροής είναι πολύ ευθύς διατηρώντας σταθερό τον ρυθμό ροής των αραιωμένων καυσαερίων και μεταβάλλοντας τον ρυθμό ροής του αέρα αραίωσης, εφόσον χρειάζεται.
 Για να εκδηλωθούν στην πράξη τα πλεονεκτήματα των συστημάτων αραίωσης μερικής ροής, πρέπει να δίδεται προσοχή στο να αποφεύγονται τα πιθανά προβλήματα απώλειας σωματιδίων στον σωλήνα μεταφοράς, ώστε να διασφαλίζεται λήψη αντιπροσωπευτικού δείγματος καυσαερίων και ο προσδιορισμός του λόγου διαχωρισμού.
 Τα περιγραφόμενα συστήματα χρειάζονται προσοχή στις κρίσιμες αυτές περιοχές.
 Σχήμα 4
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με ισοκινητικό καθετήρα και κλασματική δειγματοληψία (έλεγχος με SB)
 Τα πρωτογενή καυσαέρια μεταφέρονται από τον σωλήνα της εξάτμισης EP στη σήραγγα αραίωσης DT διαμέσου του σωλήνα μεταφοράς TT με τον ισοκινητικό καθετήρα δειγματοληψίας ISP. Με τον μετατροπέα πίεσης DPT μετράται η διαφορική πίεση των καυσαερίων μεταξύ σωλήνα εξατμίσεως και εισόδου του καθετήρα. Το σήμα αυτό διαβιβάζεται στη διάταξη ελέγχου ροής FC1 που ελέγχει τον φυσητήρα αναρρόφησης SB για τη διατήρηση της διαφορικής πίεσης μηδέν στο άκρο του καθετήρα. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι ταχύτητες του καυσαερίου στον EP και στον ISP είναι ίσες, ενώ η ροή μέσω των ISP και TT είναι σταθερό κλάσμα (διαίρεση) της ροής καυσαερίου. Ο λόγος διαίρεσης προσδιορίζεται βάσει των εμβαδών των διατομών των EP και ISP. Ο ρυθμός ροής του αέρα αραίωσης μετράται με τη διάταξη μέτρησης ροής FM1. Το ποσοστό αραίωσης υπολογίζεται βάσει της ροής του αέρα αραίωσης και του λόγου διαίρεσης.
 Σχήμα 5
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με ισοκινητικό καθετήρα και κλασματική δειγματοληψία (έλεγχος με PB)
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από τον σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του σωλήνα μεταφοράς TT με τη βοήθεια του ισοκινητικού καθετήρα δειγματοληψίας ISP. Με τον μετατροπέα πίεσης DPT μετράται η διαφορική πίεση των καυσαερίων μεταξύ σωλήνα εξάτμισης και εισόδου του καθετήρα. Το σήμα αυτό διαβιβάζεται στη διάταξη ελέγχου ροής FC1 που ελέγχει τον φυσητήρα πίεσης PB για τη διατήρηση της διαφορικής πίεσης μηδέν στο άκρο του καθετήρα. Αυτό γίνεται με τη λήψη μικρού κλάσματος του αέρα αραίωσης του οποίου ο ρυθμός ροής έχει ήδη μετρηθεί με τη διάταξη μέτρησης ροής FM1 και την εισαγωγή του στο TT μέσω πνευματικού στομίου. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι ταχύτητες του καυσαερίου στον EP και στον ISP είναι ίσες, ενώ η ροή μέσω των ISP και TT είναι σταθερό κλάσμα (διαίρεση) της ροής καυσαερίου. Ο λόγος διαίρεσης προσδιορίζεται βάσει των εμβαδών των διατομών των EP και ISP. Ο αέρας αραίωσης αναρροφάται διαμέσου


text:
της DT από τον φυσητήρα αναρρόφησης SB και ο ρυθμός ροής μετράται με την FM1 στην είσοδο της DT. Το ποσοστό αραίωσης υπολογίζεται βάσει της ροής του αέρα αραίωσης και του λόγου διαίρεσης.
 Σχήμα 6
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με μέτρηση της συγκέντρωσης CO2 ή NOx και με κλασματική δειγματοληψία
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από τον σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας SP και του σωλήνα μεταφοράς TT. Μετρούνται οι συγκεντρώσεις ενός αερίου-ιχνηθέτη (CO2 ή NOx) στα πρωτογενή και στα αραιωμένα καυσαέρια, όπως και στον αέρα αραίωσης με τον(τους) αναλυτή(ές) καυσαερίων EGA. Τα σήματα αυτά διαβιβάζονται στη διάταξη ελέγχου ροής FC2 που ελέγχει είτε το φυσητήρα πίεσης ΡΒ ή το φυσητήρα αναρρόφησης SB για τη διατήρηση της επιθυμητής διαίρεσης καυσαερίου και του επιθυμητού λόγου αραίωσης στην DT. Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται από τις συγκεντρώσεις του αερίου-ιχνηθέτη στο πρωτογενές καυσαέριο, στο αραιωμένο καυσαέριο και στον αέρα αραίωσης.
 Σχήμα 7
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με μέτρηση συγκέντρωσης CO2, με ισοζύγιο άνθρακα και ολική δειγματοληψία
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από τον σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας SP και του σωλήνα μεταφοράς TT. Οι συγκεντρώσεις του CO2 μετρούνται στα αραιωμένα καυσαέρια και στον αέρα αραίωσης με τον(τους) αναλυτή(ές) καυσαερίων EGA. Τα σήματα του CO2 και της ροής καυσίμου G
 FUEL διαβιβάζονται είτε στον ελεγκτή ροής FC2 ή στον ελεγκτή ροής FC3 του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων (σχήμα 14). Η FC2 ελέγχει τον φυσητήρα πίεσης PB ενώ η FC3 ελέγχει το σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων (σχήμα 14), ρυθμιζόμενων τοιουτοτρόπως των ροών προς και από το σύστημα ώστε να διατηρείται ο επιθυμητός λόγος διαχωρισμού και αραίωσης καυσαερίων στην DT. Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται βάσει των συγκεντρώσεων του CO2 και της G
 FUEL χρησιμοποιώντας την παραδοχή του ισοζυγίου του άνθρακα.
 Σχήμα 8
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με ένα σωλήνα Venturi, μέτρηση συγκέντρωσης και κλασματική δειγματοληψία
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από τον σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας SP και του σωλήνα μεταφοράς TT λόγω της αρνητικής πίεσης που δημιουργείται από τον σωλήνα Venturi VN στην DT. Ο ρυθμός ροής του αερίου μέσω του ΤΤ εξαρτάται από την ανταλλαγή ορμής στη ζώνη του σωλήνα Venturi, άρα επηρεάζεται από την απόλυτη θερμοκρασία του αερίου στην έξοδο του ΤΤ. Κατά συνέπεια, η διαίρεση καυσαερίου για ένα δεδομένο ρυθμό ροής στη σήραγγα δεν είναι σταθερή και ο λόγος αραίωσης σε χαμηλό φορτίο είναι ελαφρώς μικρότερος από εκείνον σε υψηλό φορτίο. Οι συγκεντρώσεις του αερίου-ιχνηθέτη (CO2 ή NOx) μετρούνται στα πρωτογενή καυσαέρια, στα αραιωμένα καυσαέρια και στον αέρα αραίωσης με τον(τους) αναλυτή(ές) καυσαερίων EGA, η δε αναλογία αραίωσης υπολογίζεται βάσει των τιμών που μετρούνται ως άνω.
 Σχήμα 9
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με διπλό σωλήνα Venturi ή διπλό ακροφύσιο, με μέτρηση συγκέντρωσης και με κλασματική δειγματοληψία
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από τον σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας SP και του σωλήνα μεταφοράς TT με τη βοήθεια διαχωριστή ροής που περιλαμβάνει σειρά στομίων ή σωλήνων Venturi. Ο πρώτος διαχωριστής (FD1) τοποθετείται στον ΕΡ, ενώ ο δεύτερος (FD2)


text:
στον ΤΤ. Επιπλέον, είναι αναγκαίες δύο βαλβίδες ελέγχου πίεσης (PCV1 και PCV2) για να διατηρείται σταθερή η διαίρεση των καυσαερίων, με έλεγχο της αντίθλιψης στον ΕΡ και της πίεσης στη DT. Η PCV1 τοποθετείται κατάντη του SP στον ΕΡ, η PCV2 μεταξύ του φυσητήρα πίεσης ΡΒ και της DT. Οι συγκεντρώσεις του αερίου-ιχνηθέτη (CO2 ή NOx) μετρούνται στα πρωτογενή καυσαέρια, στα αραιωμένα καυσαέρια και στον αέρα αραίωσης με τον(τους) αναλυτή(ές) καυσαερίων EGA. Οι συγκεντρώσεις αυτές είναι αναγκαίες για τον έλεγχο της διαίρεσης καυσαερίου και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη ρύθμιση των PCV1 και PCV2 για επακριβή έλεγχο της διαίρεσης. Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται από τις συγκεντρώσεις των αερίων δεικτών.
 Σχήμα 10
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με διαίρεση πολλαπλού σωλήνα, μέτρηση συγκέντρωσης και κλασματική δειγματοληψία
 Τα πρωτογενή καυσαέρια μεταφέρονται από τον σωλήνα της εξάτμισης EP στη σήραγγα αραίωσης DT διαμέσου του σωλήνα μεταφοράς ΤΤ με τον διαχωριστήρα ροής FD3 που συνίσταται από πλήθος σωλήνων με ίδιες διαστάσεις (ίδια διάμετρος, μήκος και ακτίνα καμπυλώσεως) τοποθετημένων στον EP. Το καυσαέριο διαμέσου ενός από τους σωλήνες αυτούς οδηγείται στην DT, το δε καυσαέριο διαμέσου των υπολοίπων σωλήνων διέρχεται μέσα από τον θάλαμο απόσβεσης DC. Έτσι, η διαίρεση καυσαερίου εξαρτάται από τον ολικό αριθμό των σωλήνων. Για τον σταθερό έλεγχο της διαίρεσης απαιτείται μηδενική διαφορά πίεσης μεταξύ του DC και της εξόδου του ΤΤ, η οποία μετράται με τον μεταδότη διαφορικής πίεσης DPT. Μηδενική διαφορά πίεσης επιτυγχάνεται με την έγχυση καθαρού αέρα στη DΤ στην έξοδο του ΤΤ. Οι συγκεντρώσεις του αερίου-ιχνηθέτη (CO2 ή NOx) μετρούνται στα πρωτογενή καυσαέρια, στα αραιωμένα καυσαέρια και στον αέρα αραίωσης με τον(τους) αναλυτή(ές) καυσαερίων EGA. Είναι αναγκαίες για την επαλήθευση της διαίρεσης καυσαερίου και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη ρύθμιση του ρυθμού ροής αέρα έγχυσης για τον ακριβή έλεγχο της διαίρεσης. Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται από τις συγκεντρώσεις των αερίων δεικτών.
 Σχήμα 11
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με έλεγχο ροής και ολική δειγματοληψία
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από τον σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας SP και του σωλήνα μεταφοράς TT. Η συνολική ροή μέσω της σήραγγας ρυθμίζεται με τον ελεγκτή ροής FC3 και την αντλία δειγματοληψίας Ρ του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων (σχήμα 13).
 Η ροή του αέρα αραίωσης ελέγχεται από τη διάταξη ελέγχου ροής FC2, που μπορεί να χρησιμοποιεί τα G
 EXH, G
 AIR ή G
 FUEL ως σήματα εντολής, για τον επιθυμητό διαχωρισμό των καυσαερίων. Η ροή του δείγματος στη DT είναι η διαφορά μεταξύ της ολικής ροής και της ροής του αέρα αραίωσης. Ο ρυθμός ροής του αέρα αραίωσης μετράται με τη συσκευή μέτρησης ροής FM1, ο δε ρυθμός ολικής ροής με τη συσκευή μέτρησης ροής FM3 του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων (σχήμα 14). Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται βάσει των δύο αυτών ρυθμών ροής.
 Σχήμα 12
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με έλεγχο ροής και κλασματική δειγματοληψία
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από τον σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας SP και του σωλήνα μεταφοράς TT. Η διαίρεση καυσαερίου και η ροή στην DT ελέγχονται με τη διάταξη ελέγχου ροής FC2


text:
που ρυθμίζει τις ροές (ή ταχύτητες) του φυσητήρα πίεσης PB και του φυσητήρα αναρρόφησης SB, αντίστοιχα. Αυτό είναι δυνατόν αφού το δείγμα που λαμβάνεται με το σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων επιστρέφει στην DT. Τα G
 EXH, G
 AIR ή G
 FUEL μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως σήματα εντολών για την FC2. Ο ρυθμός ροής του αέρα αραίωσης μετράται με τη διάταξη μέτρησης ροής FM1, ενώ η ολική ροή με τη διάταξη μέτρησης ροής FM2. Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται βάσει των δύο αυτών ρυθμών ροής.
 Περιγραφή - Εικόνες 4 έως 12
 — Σωλήνας εξάτμισης EP
 Ο σωλήνας εξάτμισης μπορεί να είναι μονωμένος. Για τη μείωση της θερμικής αδράνειας του σωλήνα εξαγωγής συνιστάται μέγιστος λόγος πάχους προς διάμετρο ίσος προς 0,015. Η χρήση εύκαμπτων τεμαχίων περιορίζεται σε λόγο μήκους προς διάμετρο ίσο με 12 ή μικρότερο. Οι καμπύλες πρέπει να είναι οι ελάχιστες δυνατές για τη μείωση των εναποθέσεων λόγω αδρανείας. Εάν το σύστημα περιλαμβάνει σιγαστήρα κλίνης δοκιμής, ο σιγαστήρας μπορεί επίσης να είναι μονωμένος.
 Σε ισοκινητικό σύστημα, ο σωλήνας εξάτμισης πρέπει να μην περιλαμβάνει γωνίες, καμπύλες και απότομες μεταβολές διαμέτρου, επί μήκος τουλάχιστον ίσο αφενός μεν προς το εξαπλάσιο της διαμέτρου του σωλήνα στα ανάντη της ροής, αφετέρου δε προς το τριπλάσιο στα κατάντη, με αφετηρία το άκρο του καθετήρα. Η ταχύτητα των αερίων στη ζώνη δειγματοληψίας πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 10 m/s εκτός από την κατάσταση βραδυπορίας. Οι διακυμάνσεις της πίεσης των καυσαερίων δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα ± 500 Pa κατά μέσον όρο. Οποιαδήποτε μέτρα λαμβάνονται για τη μείωση των διακυμάνσεων της πίεσης πέραν της χρήσεως συστήματος καυσαερίων τύπου πλαισίου (όπου περιλαμβάνονται σιγαστήρας και συσκευή μετεπεξεργασίας) δεν πρέπει να αλλοιώνουν την απόδοση του κινητήρα ούτε να προκαλούν την εναπόθεση σωματιδίων.
 Σε συστήματα χωρίς ισοκινητικούς καθετήρες, συνιστάται να υπάρχει ευθύς σωλήνας επί μήκος ίσο αφενός μεν προς το εξαπλάσιο της διαμέτρου του σωλήνα στα ανάντη της ροής, αφετέρου δε προς το τριπλάσιο στα κατάντη, με αφετηρία το άκρο του καθετήρα.
 — SP: Καθετήρας δειγματοληψίας (εικόνες 6 έως 12)
 Η εσωτερική διάμετρος πρέπει κατ’ ελάχιστον να είναι 4 mm. Ο λόγος των διαμέτρων μεταξύ σωλήνα εξάτμισης και καθετήρα πρέπει να είναι κατ’ ελάχιστον 4. Ο καθετήρας είναι ένας ανοικτός σωλήνας στραμμένος προς τα ανάντη κατά τoν κεντρικό άξονα του σωλήνα εξαγωγής, ή ένας καθετήρας πολλαπλών οπών όπως περιγράφεται στο SP1 στην παράγραφο 1.1.1.
 — ISP: ισοκινητικός καθετήρας δειγματοληψίας (εικόνες 4 και 5)
 Ο ισοκινητικός καθετήρας δειγματοληψίας πρέπει να τοποθετείται στραμμένος προς τα ανάντη κατά τον κεντρικό άξονα του σωλήνα εξαγωγής, στο σημείο όπου πληρούνται οι συνθήκες ροής στο τμήμα ΕΡ, και να έχει σχεδιασθεί έτσι ώστε να παρέχει αναλογικό δείγμα των πρωτογενών καυσαερίων. Η ελάχιστη εσωτερική διάμετρος είναι 12 mm.
 Για την ισοκινητική διαίρεση καυσαερίου απαιτείται σύστημα ελέγχου με τη διατήρηση μηδενικής διαφοράς πίεσης μεταξύ EP και ISP. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι ταχύτητες του καυσαερίου στον EP και ISP είναι ίσες και η κατά μάζα ροή διαμέσου του ISP είναι σταθερό κλάσμα της ροής του καυσαερίου. Ο ISP πρέπει να συνδέεται με μετατροπέα διαφορικής πίεσης. Ο έλεγχος για την παροχή μηδενικής


text:
διαφορικής πίεσης μεταξύ EP και ISP πραγματοποιείται με διάταξη ελέγχου ταχύτητας φυσητήρα ή ροής.
 — FD1, FD2: Διαχωριστής ροής (σχήμα 9)
 Ο σωλήνας εξάτμισης ΕΡ και ο σωλήνας μεταφοράς ΤΤ εφοδιάζεται με μια σειρά σωλήνων Venturi ή στομίων αντίστοιχα, για τη λήψη αναλογικού δείγματος πρωτογενούς καυσαερίου. Για τον αναλογικό διαχωρισμό απαιτείται η ύπαρξη συστήματος ελέγχου αποτελούμενου από δύο βαλβίδες ελέγχου πίεσης PCV1 και PCV2 που ελέγχουν τις πιέσεις στον EP και στην DT.
 — Διαχωριστής ροής FD3 (σχήμα 10)
 Στον σωλήνα εξάτμισης EP τοποθετείται σύστημα σωλήνων (μονάδα πολλαπλών σωλήνων) για τη λήψη αναλογικού δείγματος του πρωτογενούς καυσαερίου. Ένας από τους σωλήνες τροφοδοτεί με καυσαέριο τη σήραγγα αραίωσης DT, ενώ οι λοιποί σωλήνες απάγουν καυσαέριο προς το ρυθμιστικό θάλαμο DC. Οι σωλήνες πρέπει να έχουν τις ίδιες διαστάσεις (ίδια διάμετρο, μήκος, ακτίνα καμπύλωσης), έτσι ώστε η διαίρεση καυσαερίου να εξαρτάται από το συνολικό αριθμό των σωλήνων. Για τον αναλογικό διαχωρισμό απαιτείται σύστημα ελέγχου που να διατηρεί μηδενική διαφορική πίεση μεταξύ της εξόδου της μονάδας πολλαπλών σωλήνων στον DC και της εξόδου του ΤΤ. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι ταχύτητες του καυσαερίου στον EP και στο FD3 είναι αναλογικές και η ροή ΤΤ είναι ένα σταθερό κλάσμα της ροής του καυσαερίου. Τα δύο σημεία πρέπει να συνδέονται με μετατροπέα διαφορικής πίεσης DPT. Ο έλεγχος για την παροχή μηδενικής διαφορικής πίεσης πραγματοποιείται με διάταξη ελέγχου ροής FC1.
 — EGA: Αναλυτής καυσαερίων (εικόνες 6 έως 10)
 Μπορούν να χρησιμοποιηθούν αναλυτές CO2 ή ΝΟx (στην περίπτωση της μεθόδου ισοζυγίου του άνθρακα, μόνο CO2). Οι αναλυτές βαθμονομούνται όπως και οι αναλυτές για τη μέτρηση των αερίων εκπομπών. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν ένας ή περισσότεροι αναλυτές για τον προσδιορισμό των διαφορών συγκέντρωσης.
 Η ακρίβεια των συστημάτων μέτρησης πρέπει να είναι τέτοια ώστε η ορθότητα της G
 EDFW, i να κυμαίνεται στο ± 4%.
 — TT: Σωλήνας μεταφοράς (εικόνες 4 έως 12)
 Ο σωλήνας μεταφοράς δειγμάτων σωματιδίων πρέπει:
 —
 να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερος, αλλά το μήκος του να μην υπερβαίνει τα 5 m·
 —
 να έχει διάμετρο ίση ή μεγαλύτερη από τη διάμετρο του καθετήρα, αλλά όχι μεγαλύτερη από 25 mm·
 —
 Να εκβάλλει στο διαμήκη άξονα του καναλιού αραίωσης και να είναι στραμμένος προς τα κάτω.
 Εάν ο σωλήνας έχει μήκος έως 1 μέτρο, πρέπει να είναι μονωμένος με υλικό με συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας το πολύ 0,05 W/(m · K) με ακτινικό πάχος μονώσεως αντιστοιχούν στη διάμετρο του καθετήρα. Εάν ο σωλήνας είναι μακρύτερος από 1 μέτρο, πρέπει να μονώνεται και να θερμαίνεται σε ελάχιστη θερμοκρασία τοιχωμάτων 523 Κ (250 °C).
 Εναλλακτικώς, οι απαιτούμενες θερμοκρασίες τοιχώματος του σωλήνα μεταφοράς μπορούν να προσδιορίζονται μέσω τυποποιημένων υπολογισμών μετάδοσης θερμότητας.
 — DPT: Μετατροπέας διαφορικής πίεσης (εικόνες 4, 5 και 10)
 Ο μετατροπέας διαφορικής πίεσης έχει κλίμακα ± 500 Pa ή μικρότερη.
 — FC1: Διάταξη ελέγχου ροής (εικόνες 4, 5 και 10)
 Για τα ισοκινητικά συστήματα (εικόνες 4 και 5), απαιτείται ελεγκτής ροής για τη διατήρηση μηδενικής διαφοράς πίεσης μεταξύ EP και ISP. Η ρύθμιση μπορεί να γίνεται:
 α)
 Ελέγχοντας την ταχύτητα ή ροή του φυσητήρα αναρροφήσεως (SB) και διατηρώντας


text:
την ταχύτητα του φυσητήρα πίεσης (PB) σταθερή κατά τη διάρκεια κάθε φάσης λειτουργίας (σχήμα 4) ή
 β)
 ρυθμίζοντας τον φυσητήρα αναρροφήσεως (SB) σε μια σταθερή κατά μάζα ροή των αραιωμένων καυσαερίων και ελέγχοντας τη ροή του φυσητήρα πίεσης PB και, κατά συνέπεια, τη ροή του δείγματος των καυσαερίων σε μια περιοχή στο άκρο του σωλήνα μεταφοράς (ΤΤ) (σχήμα 5).
 Στην περίπτωση συστήματος ελεγχόμενης πίεσης το παραμένον σφάλμα στον βρόχο ελέγχου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ± 3 Pa. Οι διακυμάνσεις της πίεσης στη σήραγγα αραίωσης δεν πρέπει να υπερβαίνουν κατά μέσο όρο ±250 Pa.
 Σε σύστημα πολλαπλών σωλήνων (σχήμα 10) για τον αναλογικό διαχωρισμό των καυσαερίων απαιτείται η ύπαρξη διατάξεως ελέγχου ροής που να διατηρεί μηδενική διαφορική πίεση μεταξύ της εξόδου της μονάδας των πολλαπλών σωλήνων και της εξόδου του ΤΤ. Η ρύθμιση μπορεί να γίνεται ελέγχοντας τον ρυθμό ροής του αέρα εγχύσεως στην DT, στην έξοδο του ΤΤ.
 — PCV1, PCV2: Βαλβίδα ελέγχου πίεσης (σχήμα 9)
 Στο σύστημα δίδυμου σωλήνα Venturi/δίδυμου στομίου, για τον αναλογικό διαχωρισμό της ροής απαιτείται η ύπαρξη δύο βαλβίδων ελέγχου πίεσης για τον έλεγχο της αντίθλιψης του EP και της πίεσης στην DT. Οι βαλβίδες τοποθετούνται κατάντη του SP στον EP και μεταξύ των PB και DT.
 — DC: Θάλαμος αποσβέσεως (σχήμα 10)
 Στην έξοδο της μονάδας πολλαπλών σωλήνων τοποθετείται θάλαμος απόσβεσης για να ελαχιστοποιεί τις διακυμάνσεις πίεσης στον σωλήνα εξάτμισης EP.
 — VN: σωλήνας Venturi (σχήμα 8)
 Στη σήραγγα αραίωσης DT τοποθετείται σωλήνας Venturi για να δημιουργεί αρνητική πίεση στην περιοχή εξόδου του σωλήνα μεταφοράς ΤΤ. Ο ρυθμός ροής του αερίου μέσω του ΤΤ καθορίζεται από την ανταλλαγή ορμής στη ζώνη του σωλήνας Venturi και είναι βασικά ανάλογη προς τον ρυθμό ροής του φυσητήρα πίεσης PB, πράγμα που οδηγεί σε σταθερό λόγο αραίωσης. Καθώς η ανταλλαγή ορμής επηρεάζεται από τη θερμοκρασία στην έξοδο του ΤΤ και τη διαφορά πίεσης μεταξύ EP και DT, ο πραγματικός λόγος αραίωσης είναι ελαφρώς μικρότερος σε χαμηλό φορτίο σε σχέση με υψηλό φορτίο.
 — FC2: Διάταξη ελέγχου ροής (εικόνες 6, 7, 11 και 12, προαιρετική)
 Μπορεί να χρησιμοποιείται ελεγκτής ροής για τον έλεγχο της ροής του φυσητήρα πίεσης PB και/ή του φυσητήρα αναρρόφησης SB. Αυτή μπορεί να συνδέεται με το σήμα ροής καυσίμου ή ροής καυσαερίων και/ή το διαφορικό σήμα CO2 ή NOx.
 Όταν χρησιμοποιείται παροχή αέρα υπό πίεση (σχήμα 11), η FC2 ελέγχει απ' ευθείας τη ροή του αέρα.
 — FM1: Διάταξη μέτρησης ροής (εικόνες 6, 7, 11 και 12)
 Μετρητής αερίου ή άλλο όργανο ροής για τη μέτρηση της ροής του αραιωμένου καυσαερίου. Η FM1 είναι προαιρετική, όταν ο ανεμιστήρας αντίθλιψης PB έχει βαθμονομηθεί για τη μέτρηση της ροής.
 — FM2: Διάταξη μέτρησης ροής (σχήμα 12)
 Μετρητής αερίων ή άλλα όργανα για τη μέτρηση της ροής του αραιωμένου καυσαερίου. Η FM2 είναι προαιρετική, όταν ο φυσητήρα αναρρόφησης SB έχει βαθμονομηθεί για τη μέτρηση της ροής.
 — PB: Φυσητήρας πίεσης (εικόνες 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 12)
 Για τον έλεγχο του ρυθμού ροής του αέρα αραίωσης, ο PB μπορεί να συνδεθεί με τις διατάξεις ελέγχου ροής


text:
FC1 ή FC2. O PB δεν είναι αναγκαίος όταν χρησιμοποιείται πεταλούδα. Ο PB μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση της ροής του αέρα αραίωσης, εάν είναι βαθμονομημένος.
 — SB: Φυσητήρας αναρροφήσεως (εικόνες 4, 5, 6, 9, 10 και 12)
 Μόνον για συστήματα κλασματικής δειγματοληψίας. Ο SB μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση της ροής αραιωμένων καυσαερίων εάν είναι βαθμονομημένος.
 — DAF: Φίλτρο αέρα αραίωσης (εικόνες 4 έως 12)
 Συνιστάται να φιλτράρεται ο αέρας αραίωσης και να καθαρίζεται με ενεργό άνθρακα για την απομάκρυνση των υδρογονανθράκων του περιβάλλοντος. Ο αέρας αραίωσης πρέπει να έχει θερμοκρασία 298 K (25 °C) ± 5 K.
 Εφόσον ζητείται από τους κατασκευαστές, ο αέρας αραίωσης πρέπει να δειγματίζεται σύμφωνα με τους κανόνες της ορθής τεχνικής πρακτικής για τον προσδιορισμό των επιπέδων των σωματιδίων του περιβάλλοντος, που μπορούν να αφαιρούνται κατόπιν από τις τιμές που μετρούνται στα αραιωμένα καυσαέρια.
 — PSP: Καθετήρας δειγματοληψίας σωματιδίων (εικόνες 4, 5, 6, 8, 9, 10 και 12)
 Ο καθετήρας αποτελεί το ακραίο τμήμα του PTT και:
 —
 Τοποθετείται στραμμένος προς τα ανάντη της ροής, σε σημείο όπου γίνεται καλή ανάμειξη του αέρα αραίωσης και των καυσαερίων, δηλ. στον κεντρικό άξονα της σήραγγας αραίωσης DT των συστημάτων αραίωσης σε απόσταση δέκα περίπου φορές τη διάμετρο της σήραγγας κατάντη του σημείου εισόδου των καυσαερίων στη σήραγγα αραίωσης·
 —
 Πρέπει να έχει εσωτερική διάμετρο 12 mm τουλάχιστον·
 —
 Μπορεί να θερμαίνεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 Κ (52 °C) κατ’ ανώτατο όριο με απευθείας θέρμανση ή με προθέρμανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερμοκρασία του αέρα να μην υπερβαίνει τους 325 Κ (52 °C) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στη σήραγγα αραίωσης·
 —
 Μπορεί να είναι μονωμένη.
 — DT: Σήραγγα αραίωσης (εικόνες 4 έως 12)
 Η σήραγγα αραίωσης:
 —
 Έχει αρκετό μήκος ώστε να εξασφαλίζεται πλήρης ανάμειξη των καυσαερίων με τον αέρα αραίωσης υπό συνθήκες τυρβώδους ροής·
 —
 Είναι κατασκευασμένη από ανοξείδωτο χάλυβα με:
 —
 Λόγο πάχους προς διάμετρο το πολύ 0,025 για σήραγγες αραίωσης εσωτερικής διαμέτρου άνω των 75 mm·
 —
 Ονομαστικό πάχος τοιχώματος κατ’ ελάχιστο 1.5 mm για σήραγγες αραίωσης εσωτερικής διαμέτρου έως και 75 mm·
 —
 Πρέπει να έχει διάμετρο τουλάχιστον 75 mm για τον τύπο κλασματικής δειγματοληψίας·
 —
 Συνιστάται να έχει διάμετρο τουλάχιστον 25 mm για τον τύπο ολικής δειγματοληψίας·
 —
 Μπορεί να θερμαίνεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 Κ (52 °C) κατ’ ανώτατο όριο με απευθείας θέρμανση ή με προθέρμανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερμοκρασία του αέρα να μην υπερβαίνει τους 325 Κ (52 °C) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στη σήραγγα αραίωσης·
 —
 Μπορεί να είναι μονωμένη.
 Τα καυσαέρια του κινητήρα αναμειγνύονται πλήρως με τον αέρα αραίωσης. Στα συστήματα κλασματικής δειγματοληψίας, η ποιότητα αναμείξεως πρέπει να ελέγχεται μετά τη θέση της σήραγγας σε υπηρεσία, μέσω κατατομής CO2 της σήραγγας ενώ λειτουργεί ο κινητήρας (τουλάχιστον 4 ισαπέχοντα σημεία μέτρησης). Εάν είναι αναγκαίο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί στόμιο ανάμειξης.
 Σημείωση: Εάν η θερμοκρασία περιβάλλοντος κοντά στη σήραγγα αραίωσης (DT) είναι χαμηλότερη από 293 Κ (20 °C), πρέπει να λαμβάνεται πρόνοια ώστε να αποφεύγονται απώλειες σωματιδίων στα ψυχρά τοιχώματα της σήραγγας


text:
αραίωσης. Συνεπώς, συνιστάται η θέρμανση και/ή μόνωση της σήραγγας μέσα στα όρια που καθορίζονται παραπάνω.
 Όταν ο κινητήρας λειτουργεί με υψηλά φορτία, η σήραγγα μπορεί να ψύχεται με ένα ήπιο σχετικώς μέσο όπως κάποιον ανεμιστήρα, εφόσον η θερμοκρασία του ψυκτικού μέσου δεν είναι χαμηλότερη από 293 Κ (20 °C).
 — HE: Εναλλάκτης θερμότητας (εικόνες 9 και 10)
 Ο εναλλάκτης θερμότητας έχει επαρκή ισχύ για να διατηρεί τη θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου του φυσητήρα αναρρόφησης SB μέσα στα όρια ± 11 K της μέσης θερμοκρασίας λειτουργίας που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 1.2.1.2. Σύστημα αραίωσης πλήρους ροής (σχήμα 13)
 Περιγράφεται σύστημα αραίωσης που βασίζεται στην αραίωση του συνόλου των καυσαερίων χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της δειγματοληψίας σταθερού όγκου (CVS). Πρέπει να μετράται ο συνολικός όγκος του μείγματος καυσαερίων και του αέρα αραίωσης. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σύστημα PDP ή CFV ή SSV.
 Για τη μετέπειτα συλλογή των σωματιδίων, δείγμα των αραιωμένων καυσαερίων οδηγείται στο σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων (παράγραφος 1.2.2., εικόνες 14 και 15). Εάν αυτό γίνεται απευθείας, αναφέρεται ως απλή αραίωση. Εάν το δείγμα αραιωθεί άλλη μια φορά στη σήραγγα βοηθητικής αραίωσης, αναφέρεται ως διπλή αραίωση. Η διπλή αραίωση είναι χρήσιμη αν με την απλή αραίωση δεν μπορεί να επιτευχθεί η απαιτούμενη θερμοκρασία στο μέτωπο του φίλτρου. Μολονότι είναι εν μέρει σύστημα αραίωσης, το σύστημα διπλής αραίωσης περιγράφεται ως τροποποίηση συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων στην παράγραφο 1.2.2. σχήμα 15, επειδή έχει κοινά τα περισσότερα από τα μέρη ενός τυπικού συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων.
 Στη σήραγγα αραίωσης ενός συστήματος αραίωσης πλήρους ροής μπορούν επίσης να προσδιοριστούν αέριες εκπομπές. Ως εκ τούτου, οι καθετήρες δειγματοληψίας για τα αέρια συστατικά εμφαίνονται μεν στο σχήμα 13 αλλά δεν περιλαμβάνονται στον περιγραφικό κατάλογο. Οι αντίστοιχες απαιτήσεις περιγράφονται στην παράγραφο 1.1.1.
 Περιγραφή (σχήμα 13)
 — EP σωλήνας εξάτμισης
 Το μήκος του σωλήνα εξάτμισης από την έξοδο της πολλαπλής καυσαερίων του κινητήρα, του στροβιλοπληρωτή ή της διάταξης μετεπεξεργασίας έως τη σήραγγα αραίωσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10 m. Εάν το σύστημα έχει μήκος πάνω από 4 m, τότε όλες οι σωληνώσεις πέραν των 4 m πρέπει να μονώνονται, εκτός από τυχόν χρησιμοποιούμενο εν γραμμή μετρητή καπνού. Το ακτινικό πάχος της μονώσεως πρέπει να είναι τουλάχιστον 25 mm. Ο συντελεστής θερμικής αγωγιμότητας του μονωτικού υλικού θα είναι το πολύ ίσος προς 0,1 W/(m.Κ) μετρούμενος στους 673 Κ (400 °C). Για τη μείωση της θερμικής αδράνειας του σωλήνα εξαγωγής συνιστάται μέγιστος λόγος πάχους προς διάμετρο ίσος προς 0,015. Η χρήση εύκαμπτων τεμαχίων περιορίζεται σε λόγο μήκους προς διάμετρο ίσο με 12 ή μικρότερο.
 Σχήμα 13
 Σύστημα αραίωσης πλήρους ροής
 Η συνολική ποσότητα των πρωτογενών καυσαερίων αναμειγνύεται στη σήραγγα αραίωσης DT με τον αέρα αραίωσης. Ο ρυθμός ροής αραιωμένων καυσαερίων μετράται είτε με αντλία θετικού εκτοπίσματος PDP ή με Venturi κρίσιμης ροής CFV ή με Venturi υποηχητικής ροής SSV. Για την αναλογική δειγματοληψία των σωματιδίων και τον προσδιορισμό της ροής μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλάκτης θερμότητας ΗΕ ή ηλεκτρονική αντιστάθμιση ροής EFC. Επειδή ο προσδιορισμός της μάζας των σωματιδίων βασίζεται στη συνολική ροή αραιωμένου καυσαερίου, δεν απαιτείται υπολογισμός του λόγου αραίωσης.
 — PDP: Αντλία


text:
θετικής εκτόπισης
 Η PDP μετρά την ολική ροή του αραιωμένου καυσαερίου από τον αριθμό των περιστροφών και το εκτόπισμα της αντλίας. Η αντίθλιψη του συστήματος εξάτμισης δεν πρέπει να μειώνεται τεχνητά από την PDP ή από το σύστημα εισαγωγής αέρα αραίωσης. Η στατική αντίθλιψη καυσαερίων που μετράται με λειτουργούν το σύστημα CVS πρέπει να παραμένει στα όρια του ± 1,5 kPa ως προς τη στατική πίεση που μετράται χωρίς σύνδεση με το CVS στις ίδιες στροφές και φορτίο του κινητήρα.
 Η θερμοκρασία του μείγματος αερίων αμέσως μετά την PDP πρέπει να είναι μέσα στα όρια ± 6 Κ της μέσης θερμοκρασίας λειτουργίας που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής, όταν δεν χρησιμοποιείται αντιστάθμιση ροής.
 Αντιστάθμιση ροής μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνον αν η θερμοκρασία στην είσοδο της PDP δεν υπερβαίνει τους 323 Κ (50 °C).
 — CFV: σωλήνας Venturi κρίσιμης ροής
 Ο CFV μετρά τη συνολική ροή αραιωμένου καυσαερίου διατηρώντας τη ροή σε κατάσταση στραγγαλισμού (κρίσιμη ροή). Η στατική αντίθλιψη εξάτμισης, μετρούμενη με το σύστημα CFV σε λειτουργία, πρέπει να παραμένει μέσα στα όρια ± 1,5 kPa της στατικής πίεσης που μετράται χωρίς σύνδεση με το CFV στις ίδιες στροφές και στο ίδιο φορτίο του κινητήρα. Η θερμοκρασία του μείγματος αερίων αμέσως μετά ο CFV πρέπει να είναι μέσα στα όρια ± 11 Κ της μέσης θερμοκρασίας λειτουργίας που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής, όταν δεν χρησιμοποιείται αντιστάθμιση ροής.
 — SSV: Venturi υποηχητικής ροής
 To SSV μετρά την ολική ροή των αραιωμένων καυσίμων ως συνάρτηση της πίεσης στην είσοδο, της θερμοκρασίας στην είσοδο και της πτώσης της πίεσης μεταξύ της εισόδου και του λαιμού του SSV. Η στατική αντίθλιψη εξάτμισης, μετρούμενη με το σύστημα SSV σε λειτουργία, πρέπει να παραμένει μέσα στα όρια ± 1,5 kPa της στατικής πίεσης που μετράται χωρίς σύνδεση με το SSV στις ίδιες στροφές και στο ίδιο φορτίο του κινητήρα. Η θερμοκρασία του μείγματος αερίων αμέσως μετά το SSV πρέπει να είναι μέσα στα όρια ± 11 Κ της μέσης θερμοκρασίας λειτουργίας που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής, όταν δεν χρησιμοποιείται αντιστάθμιση ροής.
 — HE: Εναλλάκτης θερμότητας (προαιρετικός εάν χρησιμοποιείται EFC)
 Ο εναλλάκτης θερμότητας έχει επαρκή ισχύ για να διατηρεί τη θερμοκρασία μέσα στα όρια που καθορίζονται παραπάνω.
 — EFC: Ηλεκτρονική αντιστάθμιση ροής (προαιρετική εάν χρησιμοποιείται ΗΕ)
 Εάν η θερμοκρασία στην είσοδο είτε της PDP είτε του CFV είτε του SSV δεν διατηρείται στα προαναφερθέντα όρια, απαιτείται η ύπαρξη συστήματος αντιστάθμισης ροής για τη συνεχή μέτρηση του ρυθμού ροής και τον έλεγχο της αναλογικής δειγματοληψίας στο σύστημα σωματιδίων. Για τον σκοπό αυτό, τα σήματα του συνεχώς μετρούμενου ρυθμού ροής χρησιμοποιούνται για τη διόρθωση του ρυθμού ροής δείγματος διαμέσου των φίλτρων σωματιδίων του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων (εικόνες 14 και 15), όπως ενδείκνυται.
 — DT: σήραγγα αραίωσης
 Η σήραγγα αραίωσης:
 —
 Πρέπει να έχει αρκετά μικρή διάμετρο ώστε να προκαλείται τυρβώδης ροή (αριθμός Reynolds μεγαλύτερος από 4 000) και ικανό μήκος ώστε να επιτυγχάνεται πλήρης ανάμειξη του καυσαερίου και του αέρα αραίωσης. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στόμιο αναμείξεως·
 —
 Θα έχει διάμετρο τουλάχιστον 75 mm·
 —
 Μπορεί


text:
να είναι μονωμένη.
 Τα καυσαέρια του κινητήρα κατευθύνονται προς τα κατάντη στο σημείο όπου εισέρχονται στη σήραγγα αραίωσης και αναμειγνύονται πλήρως.
 Όταν χρησιμοποιείται μονή αραίωση, ένα δείγμα από τη σήραγγα αραίωσης μεταφέρεται στο σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων (παράγραφος 1.2.2 σχήμα 14). Η ικανότητα ροής της PDP, του CFV ή του SSV πρέπει να είναι επαρκής ώστε τα αραιωμένα καυσαέρια να διατηρούνται σε θερμοκρασία μικρότερη ή ίση με 325 K (52 °C) ακριβώς πριν από το βασικό φίλτρο σωματιδίων.
 Όταν χρησιμοποιείται διπλή αραίωση, ένα δείγμα από τη σήραγγα αραίωσης μεταφέρεται στη σήραγγα βοηθητικής αραίωσης όπου αραιώνεται περαιτέρω και κατόπιν διέρχεται από τα φίλτρα δειγματοληψίας (παράγραφος 1.2.2 σχήμα 15). Η ικανότητα ροής της PDP, του CFV ή του SSV πρέπει να είναι επαρκής ώστε το ρεύμα του αραιωμένου καυσαερίου στη DT να διατηρείται σε θερμοκρασία μικρότερη ή ίση με 464 Κ (191 °C) στη ζώνη δειγματοληψίας. Το βοηθητικό σύστημα αραίωσης πρέπει να παρέχει αρκετό αέρα βοηθητικής αραίωσης, ώστε το ρεύμα του διπλά αραιωμένου καυσαερίου να διατηρείται σε θερμοκρασία μικρότερη από ή ίση με 325 K (52 °C) ακριβώς πριν από το βασικό φίλτρο σωματιδίων.
 — DAF: φίλτρο αέρα αραίωσης
 Συνιστάται να φιλτράρεται ο αέρας αραίωσης και να καθαρίζεται με ενεργό άνθρακα για την απομάκρυνση των υδρογονανθράκων του περιβάλλοντος. Ο αέρας αραίωσης πρέπει να έχει θερμοκρασία 298 K (25 °C) ± 5 K. Εφόσον ζητείται από τους κατασκευαστές, ο αέρας αραίωσης πρέπει να δειγματίζεται σύμφωνα με τους κανόνες της ορθής τεχνικής πρακτικής για τον προσδιορισμό των επιπέδων των σωματιδίων του περιβάλλοντος, που μπορούν να αφαιρούνται κατόπιν από τις τιμές που μετρούνται στα αραιωμένα καυσαέρια.
 — PSP: καθετήρας δειγματοληψίας σωματιδίων
 Ο καθετήρας αποτελεί το ακραίο τμήμα του PTT και:
 —
 τοποθετείται στραμμένος προς τα ανάντη της ροής, σε σημείο όπου γίνεται καλή ανάμειξη του αέρα αραίωσης και των καυσαερίων, δηλ. στον κεντρικό άξονα της σήραγγας αραίωσης DT των συστημάτων αραίωσης σε απόσταση δέκα περίπου φορές τη διάμετρο της σήραγγας κατάντη του σημείου εισόδου των καυσαερίων στη σήραγγα αραίωσης·
 —
 πρέπει να έχει εσωτερική διάμετρο 12 mm τουλάχιστον·
 —
 μπορεί να θερμαίνεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 Κ (52 °C) κατ’ ανώτατο όριο με απευθείας θέρμανση ή με προθέρμανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερμοκρασία του αέρα να μην υπερβαίνει τους 325 Κ (52 °C) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στη σήραγγα αραίωσης·
 —
 μπορεί να είναι μονωμένος.
 1.2.2. Σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων (εικόνες 14 και 15)
 Το σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων απαιτείται για τη συλλογή των σωματιδίων στο φίλτρο σωματιδίων. Στην περίπτωση της αραίωσης μερικής ροής με ολική δειγματοληψία, που συνίσταται στη διέλευση όλου του δείγματος των αραιωμένων καυσαερίων διαμέσου των φίλτρων, τα συστήματα αραίωσης (παράγραφος 1.2.1.1 εικόνες 7 και 11) και δειγματοληψίας συνήθως συγκροτούν μια ενιαία μονάδα. Στην περίπτωση της αραίωσης μερικής ή πλήρους ροής με κλασματική δειγματοληψία, που συνίσταται στη διέλευση μέρους μόνον των αραιωμένων καυσαερίων διαμέσου των φίλτρων, τα συστήματα αραίωσης (παράγραφος 1.2.1.1 εικόνες 4, 5, 6, 8, 9, 10 και 12 και παράγραφος 1.2.1.2 σχήμα 13) και δειγματοληψίας συνήθως συγκροτούν διαφορετικές μονάδες.
 Στον παρόντα κανονισμό, το σύστημα διπλής αραίωσης DDS (σχήμα 15) ενός


text:
συστήματος αραίωσης πλήρους ροής θεωρείται ως ειδική τροποποίηση ενός τυπικού συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων όπως φαίνεται στο σχήμα 14. Το σύστημα διπλής αραίωσης περιλαμβάνει όλα τα σημαντικά μέρη του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων, όπως υποδοχείς φίλτρων και αντλία δειγματοληψίας και, επιπλέον, ορισμένα χαρακτηριστικά αραίωσης όπως παροχή αέρα αραίωσης και σήραγγα βοηθητικής αραίωσης.
 Για την αποφυγή επιπτώσεων στους βρόχους ελέγχου, συνιστάται η αντλία δειγματοληψίας να λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής. Για τη μέθοδο απλού φίλτρου, χρησιμοποιείται σύστημα παράκαμψης για τη διοχέτευση του δείγματος μέσω των φίλτρων δειγματοληψίας στην επιθυμητή χρονική στιγμή. Οι παρεμβολές της διαδικασίας μεταγωγής στους βρόχους ελέγχου πρέπει να ελαχιστοποιούνται.
 Περιγραφές - Εικόνες 14 και 15
 — PSP: Καθετήρας δειγματοληψίας σωματιδίων (εικόνες 14 και 15)
 Ο καθετήρας δειγματοληψίας σωματιδίων που εμφαίνεται στα σχήματα αποτελεί το ακραίο τμήμα του σωλήνα μεταφοράς σωματιδίων PTT. Ο καθετήρας:
 —
 τοποθετείται στραμμένος προς τα ανάντη της ροής, σε σημείο όπου γίνεται καλή ανάμειξη του αέρα αραίωσης και των καυσαερίων, δηλ. στον κεντρικό άξονα της σήραγγας αραίωσης DT των συστημάτων αραίωσης (παράγραφος 1.2.1.) σε απόσταση δέκα περίπου φορές τη διάμετρο της σήραγγας κατάντη του σημείου εισόδου των καυσαερίων στη σήραγγα αραίωσης·
 —
 πρέπει να έχει εσωτερική διάμετρο 12 mm τουλάχιστον·
 —
 μπορεί να θερμαίνεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 Κ (52 °C) κατ’ ανώτατο όριο με απευθείας θέρμανση ή με προθέρμανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερμοκρασία του αέρα να μην υπερβαίνει τους 325 Κ (52 °C) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στη σήραγγα αραίωσης·
 —
 μπορεί να είναι μονωμένος.
 Σχήμα 14
 Σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων
 Λαμβάνεται δείγμα αραιωμένου καυσαερίου από τη σήραγγα αραίωσης DT ενός συστήματος αραίωσης μερικής ή πλήρους ροής μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας σωματιδίων PSP και του σωλήνα μεταφοράς σωματιδίων ΡΤΤ με τη βοήθεια της αντλίας δειγματοληψίας Ρ. Το δείγμα φέρεται στον ή στους υποδοχείς φίλτρων FH που συγκρατούν τα φίλτρα δειγματοληψίας σωματιδίων. Ο ρυθμός ροής του δείγματος ελέγχεται από τη διάταξη ελέγχου ροής FC3. Αν εφαρμόζεται ηλεκτρονική αντιστάθμιση ροής EFC (σχήμα 13), χρησιμοποιείται η ροή αραιωμένων καυσαερίων ως σήμα εντολής για τον FC3.
 Σχήμα 15
 Σύστημα αραίωσης (μόνο για σύστημα πλήρους ροής)
 Δείγμα του αραιωμένου καυσαερίου μεταφέρεται από τη σήραγγα αραίωσης DT του συστήματος αραίωσης πλήρους ροής μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας σωματιδίων PSP και του σωλήνα μεταφοράς σωματιδίων PTT στη σήραγγα βοηθητικής αραίωσης SDT, όπου αραιώνεται άλλη μια φορά. Στη συνέχεια, το δείγμα φέρεται στον ή στους υποδοχείς φίλτρων (FH) που συγκρατούν τα φίλτρα δειγματοληψίας σωματιδίων. Ο ρυθμός ροής του αέρα αραίωσης είναι συνήθως σταθερός ενώ ο ρυθμός ροής του δείγματος ρυθμίζεται με τη διάταξη ελέγχου ροής FC3. Αν εφαρμόζεται ηλεκτρονική αντιστάθμιση ροής EFC (σχήμα 13), χρησιμοποιείται η ροή αραιωμένων καυσαερίων ως σήμα εντολής για τον FC3.
 — PTT: Σωλήνας μεταφοράς σωματιδίων (εικόνες 14 και 15)
 Ο σωλήνας μεταφοράς σωματιδίων δεν πρέπει να έχει μήκος άνω των 1 020 mm και όποτε γίνεται πρέπει να είναι κατά το δυνατόν βραχύτερος.
 Οι διαστάσεις αυτές ισχύουν για:
 —
 τον τύπο της κλασματικής δειγματοληψίας αραίωσης μερικής ροής και το σύστημα μονής αραίωσης πλήρους ροής από το άκρο του καθετήρα στον υποδοχέα του φίλτρου·
 —
 τον


text:
τύπο αραίωσης μερικής ροής με ολική δειγματοληψία από το άκρο της σήραγγας αραίωσης έως τον υποδοχέα του φίλτρου·
 —
 το σύστημα διπλής αραίωσης πλήρους ροής από το άκρο του καθετήρα στη σήραγγα βοηθητικής αραίωσης.
 Ο σωλήνας μεταφοράς:
 —
 Μπορεί να θερμαίνεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 Κ (52 °C) κατ’ ανώτατο όριο με απευθείας θέρμανση ή με προθέρμανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερμοκρασία του αέρα να μην υπερβαίνει τους 325 Κ (52 °C) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στη σήραγγα αραίωσης·
 —
 Μπορεί να είναι μονωμένη.
 — SDT: Σήραγγα βοηθητικής αραίωσης (σχήμα 15)
 Η σήραγγα βοηθητικής αραίωσης πρέπει να έχει ελάχιστη διάμετρο 75 mm και μήκος ικανό ώστε το διπλοαραιωμένο δείγμα να μπορεί να παραμένει για χρονικό διάστημα τουλάχιστον 0,25 δευτερόλεπτα. Ο υποδοχέας του βασικού φίλτρου, FH, πρέπει να ευρίσκεται μέχρι 300 mm από την έξοδο της SDT.
 Η σήραγγα βοηθητικής αραίωσης:
 —
 Μπορεί να θερμαίνεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 Κ (52 °C) κατ’ ανώτατο όριο με απευθείας θέρμανση ή με προθέρμανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερμοκρασία του αέρα να μην υπερβαίνει τους 325 Κ (52 °C) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στη σήραγγα αραίωσης·
 —
 Μπορεί να είναι μονωμένη.
 — FH: Υποδοχέας(είς) φίλτρου (εικόνες 14 και 15)
 Για το βασικό και το συμπληρωματικό φίλτρο μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενιαίο περίβλημα ή χωριστά περιβλήματα. Πρέπει να πληρούνται οι απαιτήσεις του παραρτήματος 4Α προσάρτημα 1 παράγραφος 1.5.1.3.
 Ο(οι) υποδοχέας (είς):
 —
 Μπορεί να θερμαίνεται(ονται) μέχρι το πολύ 325 K (52 °C) θερμοκρασία τοιχώματος με απ' ευθείας θέρμανση ή με προθέρμανση του αέρα αραίωσης, υπό την προϋπόθεση ότι η θερμοκρασία του αέρα δεν υπερβαίνει τους 325 K (52 °C),
 —
 Μπορεί να είναι μονωμένη.
 — P: Αντλία δειγματοληψίας (εικόνες 14 και 15)
 Η αντλία δειγματοληψίας σωματιδίων τοποθετείται σε αρκετή απόσταση από τη σήραγγα, ώστε η θερμοκρασία εισόδου του αερίου να διατηρείται σταθερή (± 3 Κ), εφόσον δεν χρησιμοποιείται διόρθωση ροής μέσω του FC3.
 — DP: Αντλία αέρα αραίωσης (σχήμα 15) (μόνο για διπλή αραίωση πλήρους ροής)
 Η αντλία αέρα αραίωσης τοποθετείται έτσι ώστε ο αέρας βοηθητικής αραίωσης να προσάγεται με θερμοκρασία 298 K (25 °C) ± 5 K.
 — FC3: Διάταξη ελέγχου ροής (εικόνες 14 και 15)
 Χρησιμοποιείται διάταξη ελέγχου ροής για να αντισταθμίζει τον ρυθμό ροής του δείγματος σωματιδίων ανάλογα με τις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας και της αντίθλιψης στη διαδρομή του δείγματος, εάν δεν είναι διαθέσιμο κανένα άλλο μέσο. Ο ελεγκτής ροής είναι απαραίτητος όταν χρησιμοποιείται ηλεκτρονική αντιστάθμιση ροής EFC (σχήμα 13).
 — FM3: Συσκευή μέτρησης ροής (εικόνες 14 και 15) (ροή δείγματος σωματιδίων)
 Το αεριόμετρο ή όργανο ροής τοποθετείται σε ικανή απόσταση από την αντλία δείγματος έτσι ώστε η θερμοκρασία του εισαγομένου αερίου να παραμένει σταθερή (± 3 K), εάν δεν χρησιμοποιείται διόρθωση με FC3.
 — FM4: Συσκευή μέτρησης ροής (σχήμα 15) (αέρας αραίωσης, μόνο διπλή αραίωση πλήρους ροής)
 Το αεριόμετρο ή όργανο ροής τοποθετείται έτσι ώστε η θερμοκρασία του εισερχομένου αερίου να παραμένει στους 298 K (25 °C) ± 5 K.
 — BV: σφαιρική βαλβίδα (προαιρετική)
 Η ένσφαιρη βαλβίδα πρέπει να έχει διάμετρο τουλάχιστον όσο η εσωτερική


text:
διάμετρος του σωλήνα δειγματοληψίας και χρόνο διακοπής μικρότερο από 0,5 δευτερόλεπτα.
 Σημείωση: Εάν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος κοντά στα PSP, PTT, SDT και FH είναι κάτω των 239 K (20 °C), πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις ώστε να αποφεύγονται τυχόν απώλειες σωματιδίων στο ψυχρό τοίχωμα των στοιχείων αυτών. Συνεπώς, συνιστάται η θέρμανση και/ή η μόνωση των μερών αυτών όπως αναφέρθηκε στις προηγούμενες περιγραφές. Συνιστάται επίσης η θερμοκρασία μετώπου φίλτρου κατά τη δειγματοληψία να μην είναι κατώτερη των 293 K (20 °C).
 Σε υψηλά φορτία του κινητήρα, τα ανωτέρω μέρη πρέπει να ψύχονται με ένα σχετικώς ήπιο μέσον π.χ. με ανεμιστήρα, εφόσον η θερμοκρασία του ψυκτικού μέσου δεν είναι κατώτερη των 293 K (20 °C).
 (1) Στις εικόνες 4 έως 12 παρουσιάζονται πολλοί τύποι συστημάτων αραίωσης μερικής ροής που μπορούν συνήθως να χρησιμοποιηθούν για τη δοκιμή υπό σταθερές συνθήκες (NRSC). Ωστόσο, λόγω πολύ σημαντικών περιορισμών που ενέχουν οι δοκιμές μεταβατικών συνθηκών, μόνο τα συστήματα αραίωσης μερικής ροής (εικόνες 4 έως 12) που μπορούν να εκπληρώσουν όλες τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2.4. Προσάρτημα 1, παράρτημα 4Α - Προδιαγραφές συστήματος αραίωσης μερικής ροής - είναι αποδεκτά για τη δοκιμή μεταβατικών συνθηκών (NRTC).
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4Β
 Διαδικασία δοκιμής για κινητήρες ανάφλεξης με συμπίεση που τοποθετούνται σε γεωργικούς και δασικούς ελκυστήρες και σε μη οδικά κινητά μηχανήματα ως προς τις εκπομπές ρύπων από τον κινητήρα
 1. ΥΠΌ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ
 2. ΥΠΟ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ
 3. ΟΡΙΣΜΟΙ, ΣΥΜΒΟΛΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΜΗΣΕΙΣ
 3.1. Ορισμοί
 Βλ. παράγραφο 2.1. του παρόντος κανονισμού
 3.2. Γενικά σύμβολα (1)
 Σύμβολο
 Μονάδα
 Όρος
 a
 0
 —
 σημείο τομής του y με την καμπύλη παλινδρόμησης
 a
 1
 —
 κλίση της καμπύλης παλινδρόμησης
 α
 sp
 rad/s2
 Παράγωγο των στροφών του κινητήρα στο καθορισμένο σημείο
 A/Fst
 —
 Στοιχειομετρικός λόγος αέρα προς καύσιμο
 c
 ppm, % κατ’ όγκο
 Συγκέντρωση (επίσης σε μmol/mol = ppm)
 D
 —
 Συντελεστής αραίωσης
 d
 m
 Διάμετρος
 E
 τοις εκατό
 Απόδοση μετατροπής
 e
 g/kWh
 Ειδική βάση πέδησης
 egas
 g/kWh
 Ειδική εκπομπή αέριων συστατικών
 ePM
 g/kWh
 Ειδική εκπομπή σωματιδίων
 ew
 g/kWh
 Σταθμισμένη ειδική εκπομπή
 F
 Στατιστικά στοιχεία δοκιμής F
 F
 —
 Συχνότητα της αναγέννησης σε σχέση με το κλάσμα των δοκιμών κατά τη διάρκεια του οποίου γίνεται η αναγέννηση
 f
 a
 —
 Εργαστηριακός ατμοσφαιρικός συντελεστής
 k
 r
 —
 Πολλαπλασιαστικός συντελεστής αναγέννησης
 k
 Dr
 —
 συντελεστής προσαρμογής προς τα κάτω
 k
 Ur
 —
 συντελεστής προσαρμογής προς τα πάνω
 λ
 —
 Λόγος περίσσειας αέρα
 L
 —
 Ποσοστιαία ροπή
 M
 a
 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα του αναρροφώμενου αέρα
 M
 e
 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα του καυσαερίου
 M
 gas
 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα των αέριων συστατικών
 m
 kg
 Μάζα
 m
 gas
 g
 Μάζα εκπομπών αερίων κατά τη διάρκεια του κύκλου δοκιμής
 m
 PM
 g
 Μάζα εκπομπών σωματιδίων κατά τη διάρκεια του κύκλου δοκιμής
 n
 min-1
 Στροφές κινητήρα
 n
 hi
 min-1
 Υψηλές στροφές κινητήρα
 n
 lo
 min-1
 Χαμηλές στροφές κινητήρα
 P
 kW
 Ισχύς
 P
 max
 kW
 Μέγιστη παρατηρούμενη ή δηλούμενη ισχύς στις στροφές δοκιμής υπό τις συνθήκες δοκιμής (όπως καθορίζονται από τον κατασκευαστή)
 P
 AUX
 kW
 Δηλούμενη ολική ισχύς που απορροφάται από οποιοδήποτε βοηθητικό εξάρτημα προσαρμοσμένο για τη δοκιμή
 p
 kPa
 Πίεση
 p
 a
 kPa
 Ξηρή


text:
ατμοσφαιρική πίεση
 PF
 τοις εκατό
 Κλάσμα διαπερατότητα
 q
 maw
 kg/s
 Ρυθμός ροής μάζας του αναρροφώμενου αέρα σε υγρή βάση
 q
 mdw
 kg/s
 Ρυθμός ροής μάζας του αέρα αραίωσης σε υγρή βάση
 q
 mdew
 kg/s
 Ρυθμός ροής μάζας αραιωμένου καυσαερίου σε υγρή βάση
 q
 mew
 kg/s
 Ρυθμός ροής μάζας καυσαερίου σε υγρή βάση
 q
 mf
 kg/s
 Ρυθμός ροής μάζας καυσίμου
 q
 mp
 kg/s
 Δείγμα ροής καυσαερίων σε σύστημα αραίωσης μερικής ροής
 qV
 m3/s
 ρυθμός ροής κατ’ όγκο
 RF
 —
 Συντελεστής απόκρισης
 r
 d
 —
 Λόγος αραίωσης
 r
 2
 —
 Συντελεστής προσδιορισμού
 ρ
 kg/m3
 Πυκνότητα
 σ
 —
 Τυπική απόκλιση
 S
 kW
 Ρύθμιση δυναμόμετρου
 SEE
 —
 Τυπικό σφάλμα εκτίμησης του y επί του x
 T
 °C
 Θερμοκρασία
 T
 a
 K
 Απόλυτη θερμοκρασία
 T
 N·m
 Ροπή κινητήρα
 T
 sp
 N·m
 Απαιτούμενη ροπή στο καθορισμένο σημείο "SP"
 u
 —
 Λόγος πυκνότητας στοιχείου αερίου και καυσαερίου
 t
 s
 Χρόνος
 Δt
 s
 Χρονικό διάστημα
 t
 10
 s
 Χρόνος μεταξύ βαθμιδωτού σήματος εισόδου και του 10% της τελικής ένδειξης
 t
 50
 s
 Χρόνος μεταξύ βαθμιδωτού σήματος εισόδου και του 50% της τελικής ένδειξης
 t
 90
 s
 Χρόνος μεταξύ βαθμιδωτού σήματος εισόδου και του 90% της τελικής ένδειξης
 V
 m3
 Όγκος
 W
 kWh
 Έργο
 y
 Γενική μεταβλητή
 Αριθμητικός μέσος όρος
 3.3. Δείκτες
 abs
 Απόλυτη ποσότητα
 act
 Πραγματική ποσότητα
 air
 Ποσότητα αέρα
 amb
 Ποσότητα αέρα περιβάλλοντος
 atm
 Ποσότητα ατμοσφαιρικού αέρα
 cor
 Διορθωμένη ποσότητα
 CFV
 Βεντουρίμετρο κρίσιμης ροής
 denorm
 Απομαλοποιημένη ποσότητα
 dry
 Ποσότητα σε ξηρή κατάσταση
 exp
 Εκτιμώμενη ποσότητα
 filter
 Φίλτρο δείγματος σωματιδίων
 i
 Στιγμιαία μέτρηση (π.χ. 1 Ηz)
 i
 Ένα άτομο μιας σειράς
 idle
 Κατάσταση σε βραδυπορία
 in
 Ποσότητα εντός
 leak
 Ποσότητα διαρροής
 max
 Μέγιστη τιμή (κορυφής)
 meas
 Μετρούμενη ποσότητα
 min
 Ελάχιστη τιμή
 mix
 Γραμμομοριακή μάζα αέρα
 out
 Ποσότητα εκτός
 PDP
 Αντλία θετικής εκτόπισης
 ref
 Ποσότητας αναφοράς
 SSV
 Venturi υποηχητικής ροής
 total
 Συνολική ποσότητα
 uncor
 Μη διορθωμένη ποσότητα
 vac
 Ποσότητα σε κενό
 weight
 Βάρος βαθμονόμησης
 wet
 Ποσότητα σε υγρή κατάσταση
 3.4. Σύμβολα και συντμήσεις για τα χημικά συστατικά (χρησιμοποιούμενα και ως δείκτες)
 Βλ. παράγραφο 2.2.2. του παρόντος κανονισμού
 3.5. Συντμήσεις
 Βλ. παράγραφο 2.2.3. του παρόντος κανονισμού
 4. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ
 Το σύστημα κινητήρα σχεδιάζεται, κατασκευάζεται και συναρμολογείται έτσι ώστε να μπορεί να συμμορφώνεται με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Τα τεχνικής φύσεως μέτρα που λαμβάνονται από τον κατασκευαστή είναι τέτοια ώστε να διασφαλίζεται ότι οι αναφερθείσες εκπομπές παραμένουν αποτελεσματικά εντός των ορίων, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, καθ' όλη τη διάρκεια της χρήσιμης ζωής του κινητήρα και κάτω από κανονικές συνθήκες χρήσης. Για το σκοπό αυτό, οι κινητήρες πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις επιδόσεων της παραγράφου 5. όταν υποβάλλονται σε δοκιμή σύμφωνα με τις συνθήκες δοκιμής της παραγράφου 6. και τη διαδικασία δοκιμής της παραγράφου 7.
 5. ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΠΙΔΟΣΕΩΝ
 5.1. Γενικές απαιτήσεις
 5.1.1. Υπό επιφύλαξη (2)
 5.1.2. Εκπομπή αέριων και σωματιδιακών ρύπων
 Οι ρύποι εκπροσωπούνται από τους εξής:
 α)
 οξείδια του αζώτου, NOx,
 β)
 υδρογονάνθρακες, οι οποίοι δύναται να εκφράζονται με τους ακόλουθους τρόπους:
 (i)
 ολικοί υδρογονάνθρακες, HC ή THC,
 (ii)
 υδρογονάνθρακες πλην μεθανίου NMHC,
 γ)
 αιωρούμενα σωματίδια (ΑΣ),
 δ)
 μονοξείδιο του άνθρακα, CO.
 Οι μετρούμενες τιμές αέριων και σωματιδιακών ρύπων


text:
που εκπέμπει ο κινητήρας αφορούν τις ειδικές εκπομπές πέδησης σε γραμμάρια ανά κιλοβατώρα (g/kWh). Δύναται να χρησιμοποιούνται άλλα συστήματα μονάδας με κατάλληλες μετατροπές.
 Οι εκπομπές προσδιορίζονται σε κύκλους έργου (σε σταθερές και/ή μεταβατικές συνθήκες), όπως περιγράφεται στην παράγραφο 7. Τα συστήματα μέτρησης πληρούν τους ελέγχους βαθμονόμησης και επιδόσεων της παραγράφου 8. με τον εξοπλισμό μέτρησης της παραγράφου 9.
 Η αρχή έγκρισης τύπου δύναται να εγκρίνει άλλα συστήματα ή αναλυτές, εάν έχει διαπιστωθεί ότι παρέχουν ισοδύναμα αποτελέσματα σύμφωνα με την παράγραφο 5.1.3.
 5.1.3. Ισοδυναμία
 Ο προσδιορισμός της ισοδυναμίας του συστήματος βασίζεται σε μελέτη συσχετισμού με επτά (ή και περισσότερα) ζεύγη δειγμάτων του υπό εξέταση συστήματος με ένα από τα συστήματα του παρόντος παραρτήματος.
 Ο όρος «αποτελέσματα» αναφέρεται στις σταθμισμένες τιμές εκπομπών του συγκεκριμένου κύκλου. Ο έλεγχος συσχετισμού διεξάγεται στο ίδιο εργαστήριο, στον ίδιο θάλαμο δοκιμής και στον ίδιο κινητήρα και, κατά προτίμηση, ταυτόχρονα. Η ισοδυναμία των μέσων τιμών που προκύπτουν για το ζεύγος δείγματος ορίζεται με τις στατιστικές των δοκιμών t και F όπως περιγράφεται στο παράρτημα 4Α προσάρτημα Α.2. υπό τις συνθήκες θαλάμου δοκιμής εργαστηρίου και κινητήρα που περιγράφονται πιο πάνω. Οι ακραίες τιμές ορίζονται σύμφωνα με το ISO 5725 και αποκλείονται από τη βάση δεδομένων. Τα συστήματα που χρησιμοποιούνται στον έλεγχο συσχετισμού υπόκεινται στην έγκριση της αρχής έγκρισης τύπου.
 5.2. Υπό επιφύλαξη
 6. ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 6.1. Εργαστηριακές συνθήκες δοκιμής
 Μετράται η απόλυτη θερμοκρασία (T
 a) του αέρα του κινητήρα στο στόμιο εισαγωγής του κινητήρα, εκφρασμένη σε βαθμούς Κέλβιν, καθώς και η ξηρά ατμοσφαιρική πίεση (p
 s), εκφρασμένη σε kPa και προσδιορίζεται η παράμετρος f
 a σύμφωνα με τις ακόλουθες διατάξεις: Σε πολυκύλινδρους κινητήρες με διακεκριμένες ομάδες πολλαπλών, όπως σε διάταξη κινητήρα σχήματος «V», μετράται η μέση θερμοκρασία των διακεκριμένων ομάδων. Η παράμετρος f
 a αναφέρεται μαζί με τα αποτελέσματα της δοκιμής. Για καλύτερη επαναληψιμότητα και αναπαραγωγιμότητα των αποτελεσμάτων της δοκιμής, συνιστάται η παράμετρος f
 a να είναι έτσι ώστε: 0,93 ≤ f
 a ≤ 1,07
 Κινητήρες φυσικής αναρρόφησης και μηχανικής υπερτροφοδότησης:
 (6-1)
 Κινητήρες στροβιλοσυμπίεσης με ή χωρίς ψύξη του αναρροφώμενου αέρα:
 (6-2)
 Η θερμοκρασία του αέρα εισαγωγής διατηρείται στους (25±5)°C, όπως αυτή μετράται ανάντη οποιουδήποτε εξαρτήματος του κινητήρα.
 Επιτρέπεται να χρησιμοποιείται:
 α)
 Κοινός μετρητής ατμοσφαιρικής πίεσης εφόσον ο εξοπλισμός διαχείρισης του αέρα εισαγωγής διατηρεί την πίεση περιβάλλοντος, στο σημείο που ο κινητήρας υποβάλλεται σε δοκιμή, εντός εύρους ±1 kPa της κοινής ατμοσφαιρικής πίεσης,
 β)
 Κοινή μέτρηση υγρασίας του αέρα εισαγωγής εφόσον ο εξοπλισμός διαχείρισης του αέρα εισαγωγής διατηρεί το σημείο δρόσου, στο σημείο που ο κινητήρας υποβάλλεται σε δοκιμή, εντός εύρους ±0,5 °C της κοινής μέτρησης υγρασίας.
 6.2. Αερόψυκτοι κινητήρες
 α)
 Χρησιμοποιείται σύστημα ψύξης του αέρα τροφοδοσίας με συνολική χωρητικότητα αέρα εισαγωγής που αντιπροσωπεύει την παραγωγή του κινητήρα. Σχεδιάζεται εργαστηριακό σύστημα ψύξης του αέρα τροφοδοσίας έτσι ώστε να ελαχιστοποιείται η συσσώρευση του συμπυκνώματος. Τυχόν συσσωρευμένο συμπύκνωμα αποστραγγίζεται και όλοι οι στραγγιστικοί αγωγοί είναι εντελώς κλειστοί πριν από τις δοκιμές εκπομπής. Οι στραγγιστικοί αγωγοί παραμένουν κλειστοί κατά τη διάρκεια της δοκιμής εκπομπής. Οι συνθήκες του ψυκτικού μέσου πρέπει να διατηρούνται ως εξής:
 (i)
 Η θερμοκρασία του ψυκτικού μέσου διατηρείται τουλάχιστον


text:
στους 20 °C στην είσοδο του ψύκτη του αέρα τροφοδοσίας καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής.
 (ii)
 Στις συνθήκες κινητήρα που καθορίζονται από τον κατασκευαστή, ο ρυθμός ροής του ψυκτικού μέσου ρυθμίζεται ώστε να επιτυγχάνεται θερμοκρασία αέρα ± 5 °C της τιμής που έχει καθοριστεί από τον κατασκευαστή μετά την έξοδο του ψύκτη του αέρα τροφοδοσίας. Η θερμοκρασία εξόδου του αέρα μετράται στο σημείο που προσδιορίζεται από τον κατασκευαστή. Το καθορισμένο σημείο ρυθμού ροής ψυκτικού χρησιμοποιείται καθ' όλη τη διάρκεια της δοκιμής. Εάν ο κατασκευαστής του κινητήρα δεν προσδιορίζει τις συνθήκες του κινητήρα ή την αντίστοιχη θερμοκρασία εξόδου του αέρα από τον ψύκτη του αέρα τροφοδοσίας, ο ρυθμός ροής του ψυκτικού μέσου πρέπει να ρυθμίζεται στη μέγιστη ισχύ του κινητήρα ώστε να επιτυγχάνεται θερμοκρασία εξόδου αέρα από τον ψύκτη του αέρα τροφοδοσίας που αντιπροσωπεύει τη λειτουργία κατά τη χρήση.
 (iii)
 Εάν ο κατασκευαστής του κινητήρα προσδιορίζει όρια μείωσης της πίεσης στο σύστημα ψύξης του αέρα τροφοδοσίας, πρέπει να διασφαλίζεται ότι η μείωση της πίεσης στο σύστημα ψύξης του αέρα τροφοδοσίας στις συνθήκες του κινητήρα που προσδιορίζονται από τον κατασκευαστή είναι εντός των ορίων που έχει καθορίσει ο κατασκευαστής. Η μείωση της πίεσης μετράται στις θέσεις που έχει καθορίσει ο κατασκευαστής.
 β)
 Στόχος είναι η παραγωγή αποτελεσμάτων εκπομπών που είναι αντιπροσωπευτικά της λειτουργίας κατά τη χρήση. Εάν βάσει ορθής τεχνικής κρίσης, οι προδιαγραφές της παρούσας ενότητας οδηγούν σε μη αντιπροσωπευτική δοκιμή (π.χ. υπερβολική ψύξη του αέρα εισαγωγής), ενδέχεται να χρησιμοποιούνται περισσότερο εξεζητημένα καθορισμένα σημεία και έλεγχοι της μείωσης της πίεσης του αέρα τροφοδοσίας, της θερμοκρασίας του ψυκτικού και του ρυθμού ροής για την επίτευξη πιο αντιπροσωπευτικών αποτελεσμάτων.
 6.3. Ισχύς κινητήρα
 6.3.1. Βάση μέτρησης των εκπομπών
 Η βάση μέτρησης των ειδικών εκπομπών είναι η μη διορθωμένη ισχύς.
 6.3.2. Τοποθετούμενος βοηθητικός εξοπλισμός
 Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, ο βοηθητικός εξοπλισμός που χρειάζεται για τη λειτουργία του κινητήρα θα είναι εγκατεστημένος στη δυναμομετρική εξέδρα σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος 7.
 6.3.3. Αφαιρούμενος βοηθητικός εξοπλισμός
 Βοηθητικός εξοπλισμός που συνδέεται με τη λειτουργία του μηχανήματος και που δύναται να τοποθετείται στον κινητήρα απομακρύνεται για την πραγματοποίηση της δοκιμής.
 Όταν ο βοηθητικός εξοπλισμός δεν μπορεί να απομακρυνθεί, η ισχύς που απορροφά σε συνθήκες μηδενικού φορτίου δύναται να προσδιορίζεται και να προστίθεται στη μετρούμενη ισχύ του κινητήρα (βλ. σημείωση ζ στον πίνακα του παραρτήματος 7). Εάν η τιμή αυτή είναι μεγαλύτερη του 3% της μέγιστης ισχύος στις στροφές δοκιμής, μπορεί να επαληθεύεται από την αρχή δοκιμής. Η ισχύς που απορροφά ο βοηθητικός εξοπλισμός χρησιμοποιείται για την προσαρμογή των καθορισμένων τιμών και τον υπολογισμό του έργου που παράγει ο κινητήρας κατά τη διάρκεια του κύκλου δοκιμής.
 6.4. Αέρας εισαγωγής του κινητήρα
 6.4.1. Εισαγωγή
 Χρησιμοποιείται το σύστημα αέρα εισαγωγής που είναι εγκατεστημένο στον κινητήρα ή άλλο σύστημα αντιπροσωπευτικό μιας τυπικής διάταξης κατά τη χρήση. Περιλαμβάνει το σύστημα ψύξης του αέρα τροφοδοσίας και το σύστημα ανακυκλοφορίας των καυσαερίων.
 6.4.2. Περιορισμός αέρα εισαγωγής
 Χρησιμοποιείται σύστημα εισαγωγής αέρα κινητήρα ή σύστημα εργαστηριακής δοκιμής που να διαθέτει περιορισμό εισαγωγής αέρα ± 300 Pa της ανώτατης τιμής που καθορίζεται από τον κατασκευαστή για καθαριστή