text:
της συμμόρφωσης της παραγωγής και της συμμόρφωσης κατά τη διάρκεια της χρήσης.
 4. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 4.1. Δυναμομετρική εξέδρα
 Οι απαιτήσεις για τη δυναμομετρική εξέδρα αναφέρονται στο προσάρτημα 1 του παρόντος παραρτήματος.
 4.2. Σύστημα αραίωσης καυσαερίου
 Οι απαιτήσεις για το σύστημα αραίωσης καυσαερίου αναφέρονται στο προσάρτημα 2 του παρόντος παραρτήματος.
 4.3. Δειγματοληψία και ανάλυση αέριων εκπομπών
 Οι απαιτήσεις για τον εξοπλισμό δειγματοληψίας και ανάλυσης αέριων εκπομπών αναφέρονται στο προσάρτημα 3 του παρόντος παραρτήματος.
 4.4. Εξοπλισμός εκπομπών μάζας σωματιδίων
 Οι απαιτήσεις μέτρησης και δειγματοληψίας για τον εξοπλισμό εκπομπών μάζας σωματιδίων αναφέρονται στο προσάρτημα 4 του παρόντος παραρτήματος.
 4.5. Εξοπλισμός εκπομπών αριθμού σωματιδίων
 Οι απαιτήσεις μέτρησης και δειγματοληψίας για τον αριθμό σωματιδίων αναφέρονται στο προσάρτημα 5 του παρόντος παραρτήματος.
 4.6. Γενικός εξοπλισμός για τον θάλαμο δοκιμής
 Οι ακόλουθες θερμοκρασίες μετρώνται με ακρίβεια ± 1,5 K:
 α)
 ατμοσφαιρικός αέρας θαλάμου δοκιμής·
 β)
 αέρας εισαγωγής στον κινητήρα·
 γ)
 θερμοκρασίες συστήματος αραίωσης και δειγματοληψίας, όπως απαιτείται για τα συστήματα μέτρησης εκπομπών που ορίζονται στα προσαρτήματα 2 έως 5 του παρόντος παραρτήματος.
 Η ατμοσφαιρική πίεση μετράται με προσέγγιση ± 0,1 kPa.
 Η απόλυτη υγρασία (H) μετράται με προσέγγιση ± 5 %.
 5. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΠΙ ΟΔΟΥ ΤΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ
 5.1. Διαδικασία δοκιμής
 Η διαδικασία μέτρησης της αντίστασης κατά την πορεία οχήματος περιγράφεται στο προσάρτημα 7 του παρόντος παραρτήματος.
 Η διαδικασία αυτή δεν απαιτείται εάν το φορτίο της δυναμομετρικής εξέδρας καθορίζεται ανάλογα με τη μάζα αναφοράς του οχήματος.
 6. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗΣ ΕΚΠΟΜΠΩΝ
 6.1. Κύκλος δοκιμής
 Ο κύκλος λειτουργίας που αποτελείται από ένα μέρος 1 (κύκλος πόλης) και ένα μέρος 2 (κύκλος εκτός πόλης), απεικονίζεται στο σχήμα 1 του παραρτήματος 4α. Κατά την πλήρη δοκιμή, ο στοιχειώδης κύκλος πόλης εκτελείται τέσσερις φορές και έπειτα ακολουθεί το μέρος 2.
 6.1.1. Στοιχειώδης κύκλος πόλης
 Το μέρος 1 του κύκλου δοκιμής αποτελείται από 4 στοιχειώδεις κύκλους πόλης, όπως ορίζεται στον πίνακα 1 του παραρτήματος 4α, απεικονίζεται στο σχήμα 2 του ίδιου παραρτήματος και συνοψίζεται κατωτέρω.
 Ανάλυση κατά φάσεις:
 Χρόνος (s)
 %
 Χωρίς φορτίο (ρελαντί)
 60
 30,8
 35,4
 Επιβράδυνση, κινητήρας σε αποσύμπλεξη
 9
 4,6
 Αλλαγή σχέσης μετάδοσης
 8
 4,1
 Επιταχύνσεις
 36
 18,5
 Περίοδοι σταθερής ταχύτητας
 57
 29,2
 Επιβραδύνσεις
 25
 12,8
 Σύνολο
 195
 100
 Ανάλυση κατά χρήση των σχέσεων μετάδοσης:
 Χρόνος (s)
 %
 Χωρίς φορτίο (ρελαντί)
 60
 30,8
 35,4
 Επιβράδυνση, κινητήρας σε αποσύμπλεξη
 9
 4,6
 Αλλαγή σχέσης μετάδοσης
 8
 4,1
 Πρώτη σχέση μετάδοσης
 24
 12,3
 Δεύτερη σχέση μετάδοσης
 53
 27,2
 Τρίτη σχέση μετάδοσης
 41
 21
 Σύνολο
 195
 100
 Γενικές πληροφορίες:
 Μέση ταχύτητα κατά τη διάρκεια της δοκιμής:
 19 km/h
 Χρόνος ωφέλιμης λειτουργίας:
 195 s
 Θεωρητική απόσταση που διανύεται σε κάθε κύκλο:
 1,013 km
 Ισοδύναμη απόσταση για τους 4 κύκλους:
 4,052 km
 6.1.2. Κύκλος εκτός πόλης
 Το μέρος 2 του κύκλου δοκιμής αποτελείται από τον κύκλο εκτός πόλης, όπως ορίζεται στον πίνακα 2 του παραρτήματος 4α, απεικονίζεται στο σχήμα 3 του ίδιου παραρτήματος και συνοψίζεται κατωτέρω.
 Ανάλυση κατά φάσεις:
 Χρόνος (s)
 %
 Χωρίς φορτίο (ρελαντί)
 20
 5,0
 Επιβράδυνση, κινητήρας σε αποσύμπλεξη
 20
 5,0
 Αλλαγές σχέσεων μετάδοσης
 6
 1,5
 Επιταχύνσεις
 103
 25,8
 Περίοδοι σταθερής ταχύτητας
 209
 52,2
 Επιβραδύνσεις
 42
 10,5
 Σύνολο
 400
 100


text:
Ανάλυση κατά χρήση των σχέσεων μετάδοσης:
 Χρόνος (s)
 %
 Χωρίς φορτίο (ρελαντί)
 20
 5,0
 Επιβράδυνση, κινητήρας σε αποσύμπλεξη
 20
 5,0
 Αλλαγές σχέσεων μετάδοσης
 6
 1,5
 Πρώτη σχέση μετάδοσης
 5
 1,3
 Δεύτερη σχέση μετάδοσης
 9
 2,2
 Τρίτη σχέση μετάδοσης
 8
 2
 Τέταρτη σχέση μετάδοσης
 99
 24,8
 Πέμπτη σχέση μετάδοσης
 233
 58,2
 Σύνολο
 400
 100
 Γενικές πληροφορίες:
 Μέση ταχύτητα κατά τη διάρκεια της δοκιμής:
 62,6 km/h
 Χρόνος ωφέλιμης λειτουργίας:
 400 s
 Θεωρητική απόσταση που διανύεται σε κάθε κύκλο:
 6 955 km
 Μέγιστη ταχύτητα:
 120 km/h
 Ανώτατη επιτάχυνση:
 0,833 m/s2
 Ανώτατη επιβράδυνση:
 – 1,389 m/s2
 6.1.3. Χρήση του κιβωτίου ταχυτήτων
 6.1.3.1. Εάν η μέγιστη ταχύτητα που μπορεί να επιτευχθεί με την πρώτη σχέση μετάδοσης του κιβωτίου ταχυτήτων (πρώτη «ταχύτητα») είναι κάτω από 15 km/h, η δεύτερη, τρίτη και τέταρτη σχέση μετάδοσης χρησιμοποιούνται για τον κύκλο πόλης (μέρος 1) και η δεύτερη, τρίτη, τέταρτη και πέμπτη σχέση μετάδοσης για τον κύκλο εκτός πόλης (μέρος 2). Η δεύτερη, τρίτη και τέταρτη σχέση μετάδοσης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τον κύκλο πόλης (μέρος 1) και η δεύτερη, τρίτη, τέταρτη και πέμπτη σχέση μετάδοσης για τον κύκλο εκτός πόλης (μέρος 2), όταν ο κατασκευαστής στις οδηγίες του συνιστά εκκίνηση με τη δεύτερη σχέση μετάδοσης σε επίπεδη επιφάνεια ή όταν ορίζει την πρώτη σχέση μετάδοσης ως σχέση που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για κίνηση σε ανώμαλο έδαφος, βραδεία κίνηση ή ρυμούλκηση.
 Τα οχήματα που δεν επιτυγχάνουν τις απαιτούμενες τιμές επιτάχυνσης και μέγιστης ταχύτητας για τον κύκλο λειτουργίας λειτουργούν με το όργανο επιτάχυνσης πατημένο τέρμα έως ότου φθάσουν και πάλι στην απαιτούμενη καμπύλη λειτουργίας. Οι αποκλίσεις από τον κύκλο λειτουργίας καταγράφονται στην έκθεση δοκιμής.
 Τα οχήματα με ημιαυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων δοκιμάζονται με τις σχέσεις μετάδοσης («ταχύτητες») που κανονικά χρησιμοποιούνται για την οδήγηση και η αλλαγή σχέσης μετάδοσης διενεργείται σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή.
 6.1.3.2. Τα οχήματα με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων δοκιμάζονται με εμπλοκή της υψηλότερης σχέσης μετάδοσης («πορεία»). Το ποδωστήριο επιτάχυνσης (γκάζι) χρησιμοποιείται έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η σταθερότερη δυνατή επιτάχυνση, το οποίο επιτρέπει την εμπλοκή των διαφόρων σχέσεων μετάδοσης με την κανονική σειρά. Επιπλέον, δεν εφαρμόζονται τα σημεία αλλαγής σχέσης μετάδοσης που αναφέρονται στους πίνακες 1 και 2 του παρόντος παραρτήματος και η επιτάχυνση συνεχίζεται καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου που αντιπροσωπεύει η ευθεία γραμμή που συνδέει το τέλος κάθε περιόδου χωρίς φορτίο (ρελαντί) με την έναρξη της επόμενης περιόδου σταθερής ταχύτητας. Εφαρμόζονται οι ανοχές που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.3.4 και 6.1.3.5.
 6.1.3.3. Τα οχήματα που είναι εφοδιασμένα με πολλαπλασιαστική σχέση μετάδοσης την οποία μπορεί να ενεργοποιήσει ο οδηγός δοκιμάζονται με τη σχέση αυτή απενεργοποιημένη κατά τον κύκλο πόλης (μέρος 1) και με τη σχέση αυτή ενεργοποιημένη κατά τον κύκλο εκτός πόλης (μέρος 2).
 6.1.3.4. Επιτρέπεται απόκλιση ± 2 km/h μεταξύ της ένδειξης ταχύτητας και της θεωρητικής ταχύτητας κατά τη διάρκεια των σταδίων επιτάχυνσης, σταθερής ταχύτητας και επιβράδυνσης, όταν γίνεται χρήση του συστήματος πέδησης του οχήματος. Εάν η κίνηση του οχήματος επιβραδύνεται ταχύτερα χωρίς πέδηση, ισχύουν μόνον οι διατάξεις της παραγράφου 6.4.4.3 Ανοχές στην ταχύτητα που υπερβαίνουν την προβλεπόμενη τιμή γίνονται δεκτές κατά τη διάρκεια αλλαγής σταδίου, εφόσον

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
η σχετική μεγαλύτερη απόκλιση δεν διαρκεί περισσότερο από 0,5 s σε κάθε χωριστή περίπτωση.
 6.1.3.5. Οι ανοχές για τους χρόνους είναι ± 1,0 s. Οι ανωτέρω ανοχές ισχύουν εξίσου τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος κάθε περιόδου αλλαγής της σχέσης μετάδοσης [1] για τον κύκλο πόλης (μέρος 1) και για τις λειτουργίες 3, 5 και 7 του κύκλου εκτός πόλης (μέρος 2). Σημειώνεται ότι ο επιτρεπόμενος χρόνος των 2 δευτερολέπτων περιλαμβάνει τον χρόνο αλλαγής της σχέσης και, εφόσον χρειάζεται, κάποιο περιθώριο επαναπροσαρμογής στον κύκλο.
 6.2. Προετοιμασία της δοκιμής
 6.2.1. Ρύθμιση του φορτίου και της αδράνειας
 6.2.1.1. Φορτίο καθοριζόμενο με δοκιμή του οχήματος επί της οδού
 Η δυναμομετρική εξέδρα ρυθμίζεται έτσι ώστε η ολική αδράνεια των περιστρεφόμενων μαζών να προσομοιώνει την αδράνεια και άλλες δυνάμεις αντίστασης κατά την πορεία που ενεργούν επί του οχήματος κατά την οδήγηση επί της οδού. Ο τρόπος με τον οποίο καθορίζεται το φορτίο αυτό περιγράφεται στην παράγραφο 5 του παρόντος παραρτήματος.
 Εξέδρα με σταθερή καμπύλη φορτίου: ο προσομοιωτής φορτίου ρυθμίζεται έτσι ώστε να απορροφά την ισχύ που ασκείται επί των κινητήριων τροχών σε σταθερή ταχύτητα 80 km/h, ενώ σημειώνεται και η απορρόφηση ισχύος με ταχύτητα 50 km/h.
 Εξέδρα με ρυθμιζόμενη καμπύλη φορτίου: ο προσομοιωτής φορτίου ρυθμίζεται έτσι ώστε να απορροφά την ισχύ που ασκείται επί των κινητήριων τροχών στις σταθερές ταχύτητες των 120, 100, 80, 60, 40 και 20 km/h.
 6.2.1.2. Φορτίο καθοριζόμενο με τη μάζα αναφοράς του οχήματος
 Εφόσον συμφωνεί και ο κατασκευαστής, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η εξής μέθοδος:
 Η πέδη ρυθμίζεται ώστε να απορροφά το φορτίο που ασκείται στους κινητήριους τροχούς σε σταθερή ταχύτητα 80 km/h, σύμφωνα με τον πίνακα 3 του παραρτήματος 4α.
 Εάν δεν υπάρχει στην εξέδρα η αντίστοιχη ισοδύναμη αδράνεια, χρησιμοποιείται η αμέσως μεγαλύτερη τιμή προς τη μάζα αναφοράς του οχήματος.
 Για οχήματα διαφορετικά από τα επιβατικά αυτοκίνητα, με μάζα αναφοράς άνω των 1 700 kg, ή οχήματα με μετάδοση της κίνησης μονίμως σε όλους τους τροχούς, οι τιμές ισχύος του πίνακα 3 του παραρτήματος 4α πολλαπλασιάζονται επί συντελεστή 1,3.
 6.2.1.3. Η χρησιμοποιούμενη μέθοδος και οι λαμβανόμενες τιμές (ισοδύναμη αδράνεια — χαρακτηριστική παράμετρος ρύθμισης) καταγράφονται στην έκθεση δοκιμής.
 6.2.2. Προκαταρκτικοί κύκλοι δοκιμής
 Εφόσον κρίνεται αναγκαίο, μπορούν να διενεργηθούν προκαταρκτικοί κύκλοι δοκιμής για να προσδιοριστεί ο καλύτερος τρόπος ενεργοποίησης των οργάνων επιτάχυνσης και πέδησης, ούτως ώστε να επιτευχθεί κύκλος που προσεγγίζει τον θεωρητικό κύκλο εντός των προκαθορισμένων ορίων στα οποία πραγματοποιείται ο κύκλος.
 6.2.3. Πίεση των ελαστικών
 Η πίεση των ελαστικών πρέπει να είναι η καθοριζόμενη από τον κατασκευαστή. Η ίδια πίεση χρησιμοποιείται και κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής δοκιμής επί οδού για τη ρύθμιση της πέδησης. Στις εξέδρες με δύο κυλίνδρους, η πίεση των ελαστικών μπορεί να αυξηθεί έως και κατά 50 % σε σχέση με την πίεση που συνιστά ο κατασκευαστής. Η πίεση που χρησιμοποιείται στην πράξη καταγράφεται στην έκθεση δοκιμής.
 6.2.4. Μέτρηση μάζας σωματιδίων περιβάλλοντος
 Τα επίπεδα σωματιδίων στον αέρα αραίωσης μπορούν να προσδιορίζονται με τη διοχέτευση αέρα αραίωσης μέσω των φίλτρων σωματιδίων. Το δείγμα αυτό θα συλλέγεται από το ίδιο σημείο με το δείγμα των σωματιδίων. Η


text:
μέτρηση μπορεί να γίνεται πριν ή μετά τη δοκιμή. Οι μετρήσεις της μάζας των σωματιδίων μπορούν να διορθωθούν με την αφαίρεση των επιπέδων των σωματιδίων περιβάλλοντος από το σύστημα αραίωσης. Το επιτρεπτό επίπεδο σωματιδίων περιβάλλοντος είναι ≤ 1 mg/km (ή ισοδύναμη μάζα στο φίλτρο). Εάν τα σωματίδια περιβάλλοντος υπερβαίνουν το όριο αυτό, θα χρησιμοποιείται η προκαθορισμένη τιμή του 1 mg/km (ή ισοδύναμη μάζα στο φίλτρο). Όταν από την αφαίρεση των σωματιδίων περιβάλλοντος προκύπτει αρνητικό αποτέλεσμα, το αποτέλεσμα της μάζας των σωματιδίων θεωρείται μηδενικό.
 6.2.5. Μέτρηση αριθμού σωματιδίων περιβάλλοντος
 Η αφαίρεση του αριθμού των σωματιδίων περιβάλλοντος μπορεί να προσδιοριστεί με δειγματοληψία του αέρα αραίωσης από ένα σημείο στα κατάντη των φίλτρων σωματιδίων και υδρογονανθράκων και εισαγωγή του στο σύστημα μέτρησης του αριθμού των σωματιδίων. Δεν επιτρέπεται η διόρθωση υποβάθρου των μετρήσεων του αριθμού σωματιδίων για έγκριση τύπου, μπορεί όμως να χρησιμοποιηθεί, εφόσον το ζητήσει ο κατασκευαστής για τη συμμόρφωση της παραγωγής και τη συμμόρφωση κατά τη χρήση, εάν μπορεί να αποδειχθεί η σημαντική συμβολή της σήραγγας.
 6.2.6. Επιλογή φίλτρου μάζας σωματιδίων
 Χρησιμοποιείται ενιαίο φίλτρο σωματιδίων, χωρίς εφεδρικό, τόσο για τις φάσεις πόλης όσο και εκτός πόλης του συνδυασμένου κύκλου.
 Δύο φίλτρα σωματιδίων, ένα για τη φάση πόλης και ένα για τη φάση εκτός πόλης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν χωρίς εφεδρικό φίλτρο, μόνο στην περίπτωση που η αύξηση της πτώσης της πίεσης σε όλο το φίλτρο του δείγματος μεταξύ της αρχής και του τέλους της δοκιμής εκπομπών αναμένεται να υπερβεί τα 25 kPa.
 6.2.7. Προετοιμασία φίλτρου μάζας σωματιδίων
 6.2.7.1. Τα απαιτούμενα φίλτρα σωματιδίων ρυθμίζονται (όσον αφορά τη θερμοκρασία και την υγρασία) τοποθετούμενα σε ανοικτό τρυβλίο, προστατευόμενο από την κατακάθιση σκόνης για διάστημα τουλάχιστον 2 ωρών και έως 80 ωρών το πολύ πριν από τη δοκιμή, μέσα σε τεχνητά κλιματιζόμενο θάλαμο. Μετά την προετοιμασία αυτή, τα αχρησιμοποίητα φίλτρα θα ζυγίζονται και θα φυλάσσονται έως ότου χρησιμοποιηθούν. Εάν τα φίλτρα δεν χρησιμοποιηθούν εντός 1 ώρας από την απομάκρυνσή τους από τον θάλαμο ζύγισης, ζυγίζονται πάλι.
 6.2.7.2. Το όριο της 1 ώρας μπορεί να αντικατασταθεί από όριο 8 ωρών, εφόσον πληρούται η μία ή και οι δύο ακόλουθες προϋποθέσεις:
 6.2.7.2.1.
 ένα σταθεροποιημένο φίλτρο τοποθετείται και διατηρείται σε σφραγισμένη διάταξη υποδοχέα φίλτρων με τα άκρα κλειστά ή
 6.2.7.2.2.
 ένα σταθεροποιημένο φίλτρο τοποθετείται σε σφραγισμένη διάταξη υποδοχέα φίλτρων, η οποία αμέσως μετά τοποθετείται σε αγωγό δειγματοληψίας μέσα στον οποίο δεν υπάρχει ροή.
 6.2.7.3. Το σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων εκκινείται και προετοιμάζεται για τη δειγματοληψία.
 6.2.8. Προετοιμασία μέτρησης του αριθμού σωματιδίων
 6.2.8.1. Το ειδικό σύστημα αραίωσης σωματιδίων και ο εξοπλισμός μέτρησης εκκινούνται και προετοιμάζονται για τη δειγματοληψία.
 6.2.8.2. Πριν από τη δοκιμή/-ές, η ορθή λειτουργία του μετρητή σωματιδίων και των στοιχείων αφαίρεσης των πτητικών σωματιδίων του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων επιβεβαιώνεται σύμφωνα με το προσάρτημα 5, παράγραφοι 2.3.1 και 2.3.3 του παρόντος παραρτήματος.
 Το αποτέλεσμα του μετρητή σωματιδίων ελέγχεται κοντά στο μηδέν πριν από κάθε δοκιμή και, σε καθημερινή βάση, σε υψηλές συγκεντρώσεις σωματιδίων με χρήση του ατμοσφαιρικού αέρα.
 Όταν η είσοδος διαθέτει φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA), αποδεικνύεται ότι το σύνολο των σωματιδίων του συστήματος δειγματοληψίας δεν εμφανίζει διαρροές.
 6.2.9. Έλεγχος


text:
των αναλυτών αερίων
 Οι αναλυτές εκπομπών για τα αέρια ρυθμίζονται στο μηδέν και στο μέγιστο της κλίμακάς τους. Οι σάκοι δειγματοληψίας εκκενώνονται.
 6.3. Διαδικασία προετοιμασίας
 6.3.1. Προκειμένου να μετρηθούν τα σωματίδια, πρέπει, από το πολύ 36 ώρες και έως τουλάχιστον 6 ώρες πριν από τη δοκιμή, να εκτελεστεί ο κύκλος μέρους 2 που περιγράφεται στην παράγραφο 6.1 του παρόντος παραρτήματος για την προετοιμασία του οχήματος. Εκτελούνται 3 διαδοχικοί κύκλοι. Η ρύθμιση του δυναμόμετρου υποδεικνύεται στην παράγραφο 6.2.1 του παρόντος παραρτήματος.
 Εφόσον το ζητήσει ο κατασκευαστής, τα οχήματα με κινητήρα επιβαλλόμενης ανάφλεξης έμμεσου ψεκασμού μπορεί να προετοιμαστούν με έναν κύκλο οδήγησης του μέρους ένα και δύο κύκλους του μέρους δύο.
 6.3.2. Σε μια μονάδα δοκιμής στην οποία μπορεί να υπάρξει πιθανή μόλυνση από μια δοκιμή σε όχημα το οποίο εκπέμπει χαμηλά επίπεδα σωματιδίων με υπολείμματα από προηγούμενη δοκιμή σε ένα όχημα το οποίο εκπέμπει υψηλά επίπεδα σωματιδίων, συνιστάται, για τους σκοπούς της προετοιμασίας του εξοπλισμού δειγματοληψίας, να ακολουθείται ένας κύκλος οδήγησης σταθερής κατάστασης με ταχύτητα 120 km/h επί 20 λεπτά, ακολουθούμενος από τρεις συνεχόμενους κύκλους του μέρους δύο από όχημα το οποίο εκπέμπει χαμηλά επίπεδα σωματιδίων.
 Έπειτα από αυτή την προετοιμασία και πριν από τη διενέργεια δοκιμής, τα οχήματα φυλάσσονται σε κλειστό χώρο, στον οποίο η θερμοκρασία παραμένει σχετικά σταθερή μεταξύ 293 και 303 K (20 και 30 °C). Η εν λόγω προετοιμασία διαρκεί τουλάχιστον 6 ώρες και συνεχίζεται έως ότου η θερμοκρασία του λιπαντικού και, εάν υπάρχει, του ψυκτικού μέσου του κινητήρα να διαφέρει το πολύ κατά ± 2 K από τη θερμοκρασία του χώρου.
 Εφόσον το ζητήσει ο κατασκευαστής, η δοκιμή διεξάγεται το αργότερο έως 30 ώρες μετά τη στιγμή που το όχημα λειτούργησε στην κανονική του θερμοκρασία.
 6.3.3. Για τα οχήματα με κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης που κινούνται με υγραέριο ή φυσικό αέριο ή είναι εφοδιασμένα με συστήματα που τους επιτρέπουν να κινούνται με βενζίνη ή υγραέριο ή φυσικό αέριο, μεταξύ των δοκιμών για το πρώτο αέριο καύσιμο αναφοράς και το δεύτερο αέριο καύσιμο αναφοράς, το όχημα προετοιμάζεται πριν από τη δοκιμή για το δεύτερο αέριο καύσιμο αναφοράς. Η προετοιμασία αυτή πραγματοποιείται για το δεύτερο καύσιμο αναφοράς με οδήγηση προπαρασκευαστικού κύκλου αποτελούμενου από ένα μέρος 1 (μέρος πόλης) και δύο μέρη 2 (μέρη εκτός πόλης) του κύκλου δοκιμής που περιγράφεται στην παράγραφο 6.1 του παρόντος παραρτήματος. Εφόσον το ζητήσει ο κατασκευαστής και συμφωνήσει σε αυτό η τεχνική υπηρεσία, η εν λόγω προετοιμασία μπορεί να παραταθεί. Το δυναμόμετρο ρυθμίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 6.2 του παρόντος παραρτήματος.
 6.4. Διαδικασία δοκιμής
 6.4.1. Εκκίνηση του κινητήρα
 6.4.1.1. Ο κινητήρας τίθεται σε λειτουργία μέσω των διατάξεων που προβλέπονται για τον σκοπό αυτό σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή, όπως αυτές αναγράφονται στο βιβλίο οδηγιών χρήσης των οχημάτων μαζικής παραγωγής.
 6.4.1.2. Ο πρώτος κύκλος αρχίζει με την έναρξη της διαδικασίας εκκίνησης του κινητήρα.
 6.4.1.3. Σε περίπτωση χρήσης υγραερίου ή φυσικού αερίου/βιομεθανίου ως καυσίμου, επιτρέπεται η εκκίνηση του κινητήρα με βενζίνη και η αλλαγή καυσίμου (υγραέριο ή φυσικό αέριο/βιομεθάνιο) έπειτα από προκαθορισμένο χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να μεταβληθεί από τον οδηγό. Το χρονικό αυτό


text:
διάστημα δεν υπερβαίνει τα 60 δευτερόλεπτα.
 6.4.2. Λειτουργία χωρίς φορτίο (ρελαντί)
 6.4.2.1. Χειροκίνητο ή ημιαυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, βλ. πίνακες 1 και 2 του παρόντος παραρτήματος.
 6.4.2.2. Αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων
 Μετά την αρχική σύμπλεξη, ο μοχλός επιλογής δεν κινείται καθ' όλη τη διάρκεια της δοκιμής, εκτός από την περίπτωση που προσδιορίζεται στην παράγραφο 6.4.3.3 του παρόντος παραρτήματος ή εκτός εάν ο μοχλός επιλογής μπορεί να ενεργοποιήσει την πολλαπλασιαστική σχέση μετάδοσης, εάν υπάρχει.
 6.4.3. Επιταχύνσεις
 6.4.3.1. Οι φάσεις των επιταχύνσεων διεξάγονται με κατά το δυνατόν σταθερό ρυθμό επιτάχυνσης καθ' όλη τη διάρκεια της λειτουργίας.
 6.4.3.2. Εάν μια επιτάχυνση δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα στον καθορισμένο χρόνο, ο πρόσθετος απαιτούμενος χρόνος αφαιρείται από τον επιτρεπόμενο χρόνο αλλαγής της σχέσης μετάδοσης, εάν αυτό είναι δυνατόν, και σε αντίθετη περίπτωση από την περίοδο σταθερής ταχύτητας που ακολουθεί.
 6.4.3.3. Αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων
 Εάν μια επιτάχυνση δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα στον καθορισμένο χρόνο, ο μοχλός επιλογής σχέσεων χρησιμοποιείται σύμφωνα με τις απαιτήσεις για τα χειροκίνητα κιβώτια ταχυτήτων.
 6.4.4. Επιβραδύνσεις
 6.4.4.1. Όλες οι επιβραδύνσεις του στοιχειώδους κύκλου πόλης (μέρος 1) πραγματοποιούνται με πλήρη απομάκρυνση του ποδιού από το ποδωστήριο επιτάχυνσης (γκάζι) και τον κινητήρα σε σύμπλεξη. Ο κινητήρας αποσυμπλέκεται, χωρίς τη χρήση του μοχλού επιλογής, στη μεγαλύτερη από τις ακόλουθες ταχύτητες: 10 km/h ή η ταχύτητα που αντιστοιχεί στις στροφές ρελαντί του κινητήρα.
 Όλες οι επιβραδύνσεις του κύκλου εκτός πόλης (μέρος 2) πραγματοποιούνται με πλήρη απομάκρυνση του ποδιού από το ποδωστήριο επιτάχυνσης (γκάζι) και τον κινητήρα σε σύμπλεξη. Ο κινητήρας αποσυμπλέκεται, χωρίς τη χρήση του μοχλού επιλογής, στην ταχύτητα των 50 km/h κατά την τελευταία επιβράδυνση.
 6.4.4.2. Εάν το χρονικό διάστημα της επιβράδυνσης είναι μεγαλύτερο από το προβλεπόμενο για την αντίστοιχη φάση, γίνεται χρήση των φρένων του οχήματος ώστε να καταστεί δυνατή η συμμόρφωση με τον χρονισμό του κύκλου.
 6.4.4.3. Εάν το χρονικό διάστημα της επιβράδυνσης είναι μικρότερο από το προβλεπόμενο για την αντίστοιχη φάση, ο χρονισμός του θεωρητικού κύκλου αποκαθίσταται με περίοδο σταθερής ταχύτητας ή ρελαντί που συνεχίζεται και κατά την επόμενη φάση λειτουργίας.
 6.4.4.4. Στο τέλος της περιόδου επιβράδυνσης (ακινητοποίηση του οχήματος επί των κυλίνδρων) του στοιχειώδους κύκλου πόλης (μέρος 1), στο κιβώτιο ταχυτήτων επιλέγεται η νεκρά θέση και ο κινητήρας βρίσκεται σε σύμπλεξη.
 6.4.5. Σταθερές ταχύτητες
 6.4.5.1. Αποφεύγεται η συνεχής άντληση καυσίμου (μαρσάρισμα) ή το κλείσιμο της πεταλούδας κατά τη μετάβαση από το στάδιο της επιτάχυνσης στο επόμενο στάδιο σταθερής ταχύτητας.
 6.4.5.2. Οι περίοδοι σταθερής ταχύτητας επιτυγχάνονται με τη διατήρηση του ποδωστηρίου επιτάχυνσης (γκαζιού) σε σταθερή θέση.
 6.4.6. Δειγματοληψία
 Η δειγματοληψία (ΑΔ) αρχίζει πριν ή κατά την έναρξη της διαδικασίας εκκίνησης του κινητήρα και τερματίζεται κατά το πέρας της τελικής περιόδου ρελαντί του κύκλου εκτός πόλης (μέρος 2), το τέλος της δειγματοληψίας (ΤΔ) ή, στην περίπτωση της δοκιμής τύπου VI, κατά το πέρας της τελικής περιόδου ρελαντί του τελευταίου στοιχειώδους κύκλου πόλης (μέρος 1).
 6.4.7. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, η ταχύτητα καταγράφεται σε συνάρτηση με τον χρόνο ή λαμβάνεται με το σύστημα συλλογής δεδομένων, ώστε να υπάρχει δυνατότητα εκτίμησης της ορθότητας των εκτελούμενων κύκλων.
 6.4.8. Τα σωματίδια μετρώνται συνεχώς στο σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων.


text:
Οι μέσες συγκεντρώσεις προσδιορίζονται με ολοκλήρωση των ενδείξεων του αναλυτή στο σύνολο του κύκλου δοκιμής.
 6.5. Διαδικασίες μετά τη δοκιμή
 6.5.1. Έλεγχος αναλυτή αερίων
 Ελέγχεται η ένδειξη των αερίων μηδενισμού και εύρους κλίμακας των αναλυτών που χρησιμοποιούνται για τη συνεχή μέτρηση. Η δοκιμή θεωρείται αποδεκτή αν η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων πριν και μετά τη δοκιμή είναι μικρότερη του 2 % της τιμής του αερίου προσδιορισμού του μέγιστου της κλίμακας.
 6.5.2. Ζύγιση φίλτρου σωματιδίων
 Τα φίλτρα αναφοράς ζυγίζονται εντός 8 ωρών από τη ζύγιση του φίλτρου της δοκιμής. Το χρησιμοποιημένο φίλτρο της δοκιμής σωματιδίων μεταφέρεται στον θάλαμο ζύγισης μέσα σε μία ώρα από τις αναλύσεις των καυσαερίων. Το φίλτρο δοκιμής προετοιμάζεται για τουλάχιστον 2 ώρες και όχι περισσότερο από 80 ώρες και έπειτα ζυγίζεται.
 6.5.3. Ανάλυση σάκου
 6.5.3.1. Τα καυσαέρια που συλλέγονται σε σάκο αναλύονται το συντομότερο δυνατόν και σε κάθε περίπτωση το αργότερο 20 λεπτά μετά το τέλος του κύκλου δοκιμής.
 6.5.3.2. Πριν από κάθε ανάλυση δείγματος, η χρησιμοποιούμενη κλίμακα τιμών του αναλυτή για κάθε ρύπο μηδενίζεται με το κατάλληλο αέριο μηδενισμού.
 6.5.3.3. Στη συνέχεια, οι αναλυτές ρυθμίζονται σύμφωνα με τις καμπύλες βαθμονόμησης με χρήση αερίων ρύθμισης εύρους κλίμακας, τα οποία έχουν ονομαστική συγκέντρωση 70 % έως 100 % της κλίμακας τιμών.
 6.5.3.4. Στη συνέχεια επανελέγχονται οι μηδενικές τιμές των αναλυτών. Εάν η ένδειξη διαφέρει κατά ποσοστό άνω του 2 % της κλίμακας από την ένδειξη που καθορίζεται στην παράγραφο 6.5.3.2 του παρόντος παραρτήματος, η διαδικασία επαναλαμβάνεται.
 6.5.3.5. Ακολούθως αναλύονται τα δείγματα.
 6.5.3.6. Μετά την ανάλυση, επανελέγχονται με τα ίδια αέρια το σημείο μηδενισμού και τα υπόλοιπα σημεία του εύρους της κλίμακας. Εάν οι νέες αυτές τιμές δεν διαφέρουν περισσότερο από ± 2 % από εκείνες που λαμβάνονται κατά τη ρύθμιση σύμφωνα με την παράγραφο 6.5.3.3 του παρόντος παραρτήματος, τα αποτελέσματα της ανάλυσης θεωρούνται αποδεκτά.
 6.5.3.7. Σε κάθε φάση της παρούσας παραγράφου, οι ρυθμοί ροής και οι πιέσεις των διαφόρων αερίων είναι ίδιες με αυτές που χρησιμοποιούνται κατά τη βαθμονόμηση των αναλυτών.
 6.5.3.8. Η καταγραφόμενη ένδειξη για τη συγκέντρωση κάθε μετρώμενου ρύπου στα καυσαέρια είναι αυτή που προκύπτει μετά τη σταθεροποίηση της συσκευής μέτρησης. Οι εκπομπές μάζας υδρογονανθράκων των κινητήρων ανάφλεξης με συμπίεση υπολογίζονται βάσει της ολοκληρωμένης ένδειξης του θερμαινόμενου ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (HFID), διορθωμένης εάν χρειάζεται για να ληφθεί υπόψη η διακύμανση της ροής, όπως παρουσιάζεται στην παράγραφο 6.6.6 του παρόντος παραρτήματος.
 6.6. Υπολογισμός των εκπομπών
 6.6.1. Καθορισμός του όγκου
 6.6.1.1. Υπολογισμός του όγκου στην περίπτωση που χρησιμοποιείται διάταξη μεταβλητής αραίωσης με έλεγχο σταθερής ροής μέσω διαφραγματικού στομίου ή σωλήνα Venturi.
 Καταγράφονται συνεχώς οι παράμετροι που δείχνουν την ογκομετρική ροή και υπολογίζεται ο συνολικός όγκος για όλη τη διάρκεια της δοκιμής.
 6.6.1.2. Υπολογισμός του όγκου στην περίπτωση που χρησιμοποιείται αντλία θετικού εκτοπίσματος
 Ο όγκος των αραιωμένων καυσαερίων που μετράται στα συστήματα με αντλία θετικού εκτοπίσματος υπολογίζεται βάσει του ακόλουθου τύπου:
 V = Vo · N
 Όπου:
 V
 =
 όγκος των αραιωμένων καυσαερίων εκφραζόμενος σε λίτρα/δοκιμή (πριν από τη διόρθωση),
 Vo
 =
 όγκος αερίων που διακινήθηκε από την αντλία θετικού εκτοπίσματος υπό τις συνθήκες της δοκιμής, σε λίτρα/στροφή,
 N


text:
=
 αριθμός στροφών της αντλίας κατά τη διάρκεια της δοκιμής
 6.6.1.3. Υπολογισμός του όγκου υπό κανονικές συνθήκες
 Ο όγκος των αραιωμένων καυσαερίων ανάγεται στις κανονικές συνθήκες με τον ακόλουθο τύπο:
 (1)
 Όπου:
 (2)
 PB
 =
 βαρομετρική πίεση στον θάλαμο δοκιμής σε kPa,
 P1
 =
 υποπίεση στην είσοδο της αντλίας θετικού εκτοπίσματος σε kPa, σε σχέση με τη βαρομετρική πίεση του περιβάλλοντος,
 Tp
 =
 μέση θερμοκρασία των αραιωμένων καυσαερίων που εισέρχονται στην αντλία θετικού εκτοπίσματος κατά τη διάρκεια της δοκιμής (K).
 6.6.2. Συνολική μάζα εκπεμπόμενων αέριων και σωματιδιακών ρύπων
 Η μάζα M κάθε ρύπου που εκπέμπεται από το όχημα κατά τη διάρκεια της δοκιμής προσδιορίζεται από το γινόμενο της κατ' όγκο συγκέντρωσης επί τον όγκο του μετρώμενου αερίου, με βάση τις ακόλουθες τιμές πυκνότητας στις ανωτέρω αναφερόμενες συνθήκες αναφοράς:
 Για το μονοξείδιο του άνθρακα (CO):
 d = 1,25 g/l
 Για τους υδρογονάνθρακες:
 για τη βενζίνη (E5) (C1H1,89O0,016)
 d = 0,631 g/1
 για τη βενζίνη (E10) (C1H1, 93O0,033)
 d = 0,645 g/1
 για το ντίζελ (B5) (C1Hl,86O0,005)
 d = 0,622 g/1
 για το ντίζελ (B7) (C1Hl,86O0,007)
 d = 0,623 g/1
 για το υγραέριο (CH2,525)
 d = 0,649 g/l
 για το υγραέριο (CH2,525)
 d = 0,649 g/l
 για το φυσικό αέριο/βιομεθάνιο (C1H4)
 d = 0,714 g/l
 για την αιθανόλη (E85) (C1H2,74O0,385)
 d = 0,932 g/l
 για την αιθανόλη (E75) (C1H2,61O0,329)
 d = 0,886 g/l
 για τα οξείδια του αζώτου (NOx):
 d = 2,05 g/l
 6.6.3. Οι μάζες εκπομπής των αερίων ρύπων υπολογίζονται με την ακόλουθη εξίσωση:
 (3)
 Όπου:
 Mi
 =
 μάζα εκπομπών του ρύπου i σε γραμμάρια ανά χιλιόμετρο,
 Vmix
 =
 όγκος του αραιωμένου καυσαερίου, εκφραζόμενος σε λίτρα/δοκιμή και διορθωμένος ώστε να ανταποκρίνεται στις κανονικές συνθήκες (273,2 K και 101,33 kPa),
 Qi
 =
 πυκνότητα του ρύπου i σε γραμμάρια/λίτρο υπό κανονική θερμοκρασία και πίεση (273,2 K και 101,33 kPa),
 kh
 =
 συντελεστής διόρθωσης της υγρασίας, που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της εκπεμπόμενης μάζας των οξειδίων του αζώτου. Για HC και CO δεν γίνεται διόρθωση υγρασίας,
 Ci
 =
 συγκέντρωση του ρύπου i στο αραιωμένο καυσαέριο, εκφραζόμενη σε ppm και διορθωμένη βάσει της ποσότητας του ρύπου i που περιέχει ο αέρας αραίωσης,
 d
 =
 απόσταση που αντιστοιχεί στον κύκλο λειτουργίας σε χιλιόμετρα.
 6.6.4. Διόρθωση για τη συγκέντρωση του αέρα αραίωσης
 Η συγκέντρωση του εκάστοτε ρύπου στα αραιωμένα καυσαέρια διορθώνεται κατά την ποσότητα του ρύπου αυτού που περιέχεται στον αέρα αραίωσης, ως εξής:
 (4)
 Όπου:
 Ci
 =
 συγκέντρωση του ρύπου i στο αραιωμένο καυσαέριο, εκφραζόμενη σε ppm και διορθωμένη βάσει της ποσότητας του i που περιέχει ο αέρας αραίωσης,
 Ce
 =
 μετρώμενη συγκέντρωση του ρύπου i μετρημένη στο αραιωμένο καυσαέριο, σε ppm,
 Cd
 =
 συγκέντρωση του ρύπου i στον αέρα που χρησιμοποιήθηκε για την αραίωση, σε ppm,
 DF
 =
 συντελεστής αραίωσης.
 Ο συντελεστής αραίωσης υπολογίζεται ως εξής:
 Για κάθε καύσιμο αναφοράς εκτός του υδρογόνου
 Για καύσιμο με τη σύνθεση CxHyOz, ο γενικός τύπος είναι:
 Οι συντελεστές συμπύκνωσης για τα καύσιμα αναφοράς που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό προβλέπονται παρακάτω:
 για τη βενζίνη (E5)
 (5α)
 για τη βενζίνη (E10)
 (5β)
 για το ντίζελ (B5)
 (5γ)
 για το


text:
ντίζελ (B7)
 (5δ)
 για το υγραέριο
 (5ε)
 για το φυσικό αέριο/βιομεθάνιο
 (5στ)
 για την αιθανόλη (E85)
 (5ζ)
 για την αιθανόλη (E75)
 (5η)
 για το υδρογόνο
 (5θ)
 Στις ακόλουθες εξισώσεις:
 CCO2
 =
 συγκέντρωση του CO2 στα αραιωμένα καυσαέρια που περιέχονται στον σάκο δειγματοληψίας, εκφραζόμενη σε % κατ' όγκο,
 CHC
 =
 συγκέντρωση των HC στα αραιωμένα καυσαέρια που περιέχονται στον σάκο δειγματοληψίας, εκφραζόμενη σε ppm ισοδυνάμου άνθρακα,
 CCO
 =
 συγκέντρωση του CO στα αραιωμένα καυσαέρια που περιέχονται στον σάκο δειγματοληψίας, εκφραζόμενη σε ppm.
 CH2O
 =
 συγκέντρωση του H2O στα αραιωμένα καυσαέρια που περιέχονται στον σάκο δειγματοληψίας, εκφραζόμενη σε % κατ' όγκο,
 CH2O-DA
 =
 συγκέντρωση H2O στον χρησιμοποιούμενο για την αραίωση αέρα, εκφραζόμενη σε ποσοστό κατ' όγκο,
 CH2
 =
 συγκέντρωση υδρογόνου στο περιεχόμενο στον σάκο δειγματοληψίας αραιωμένο αέριο της εξάτμισης, εκφραζόμενη σε ppm,
 Η συγκέντρωση υδρογονανθράκων χωρίς μεθάνιο υπολογίζεται ως εξής:
 CNMHC = CTHC – (Rf CH4 · CCH4)
 Όπου:
 CNMHC
 =
 διορθωμένη συγκέντρωση του NMHC στο αραιωμένο καυσαέριο, εκφραζόμενη σε ppm ισοδυνάμου άνθρακα,
 CTHC
 =
 συγκέντρωση του THC στο αραιωμένο καυσαέριο, εκφραζόμενη σε ppm ισοδυνάμου άνθρακα και διορθωμένη βάσει της ποσότητας του THC που περιέχει ο αέρας αραίωσης,
 CCH4
 =
 συγκέντρωση του CH4 στο αραιωμένο καυσαέριο, εκφραζόμενη σε ppm ισοδυνάμου άνθρακα και διορθωμένη βάσει της ποσότητας του CH4 που περιέχει ο αέρας αραίωσης,
 Rf CH4
 =
 ο συντελεστής απόκρισης του FID στο μεθάνιο, όπως ορίζεται στην παράγραφο 2.3.3 του προσαρτήματος 3 του παρόντος παραρτήματος.
 6.6.5. Υπολογισμός του συντελεστή διόρθωσης υγρασίας για τα οξείδια του αζώτου (NO)
 Για τη διόρθωση των επιδράσεων της υγρασίας στα αποτελέσματα που λαμβάνονται για τα οξείδια του αζώτου, εφαρμόζονται οι ακόλουθες εξισώσεις:
 (6)
 Όπου:
 Όπου:
 H
 =
 απόλυτη υγρασία, εκφραζόμενη σε g νερού ανά kg ξηρού αέρα,
 Ra
 =
 σχετική υγρασία της ατμόσφαιρας, εκφραζόμενη σε ποσοστό ( %),
 Pd
 =
 πίεση κορεσμένων ατμών στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, εκφραζόμενη σε kPa,
 PB
 =
 ατμοσφαιρική πίεση στον θάλαμο δοκιμής, εκφραζόμενη σε kPa.
 6.6.6. Μέτρηση των υδρογονανθράκων (HC) των κινητήρων ανάφλεξης με συμπίεση
 Για τον προσδιορισμό της εκπεμπόμενης μάζας των υδρογονανθράκων των κινητήρων ανάφλεξης με συμπίεση, υπολογίζεται η μέση συγκέντρωση HC βάσει της ακόλουθης σχέσης:
 (7)
 Όπου:
 =
 ολοκλήρωμα των τιμών που καταγράφηκαν με τον θερμαινόμενο ανιχνευτή (HFID) κατά τη διάρκεια της δοκιμής (t2 – t1)
 Ce
 =
 συγκέντρωση των HC μετρώμενη στα αραιωμένα καυσαέρια, σε ppm του Ci και υποκαθιστώμενη για το CHC σε όλες τις σχετικές εξισώσεις.
 6.6.7. Προσδιορισμός των σωματιδίων
 Η εκπομπή σωματιδίων Mp (g/km) υπολογίζεται με τη βοήθεια της ακόλουθης εξίσωσης:
 στην περίπτωση που πραγματοποιείται εκκένωση των καυσαερίων εκτός σήραγγας,
 στην περίπτωση που τα καυσαέρια επιστρέφουν στη σήραγγα·
 Όπου:
 Vmix
 =
 όγκος των αραιωμένων καυσαερίων (βλέπε παράγραφο 6.6.1 του παρόντος παραρτήματος) υπό κανονικές συνθήκες,
 Vep
 =
 όγκος των καυσαερίων που διέρχονται μέσω του φίλτρου σωματιδίων υπό κανονικές συνθήκες,
 Pe
 =
 μάζα των σωματιδίων που συγκρατούνται από τα αντίστοιχα φίλτρα,
 d
 =
 απόσταση που αντιστοιχεί στον κύκλο λειτουργίας, σε km,
 Mp
 =
 εκπομπή σωματιδίων σε g/km
 Σε περίπτωση που έχει χρησιμοποιηθεί η διόρθωση για τα επίπεδα σωματιδίων υποβάθρου από το σύστημα αραίωσης, αυτό πρέπει να καθορίζεται σύμφωνα με


text:
την παράγραφο 6.2.4 του παρόντος παραρτήματος. Στην περίπτωση αυτή, η μάζα σωματιδίων (g/km) υπολογίζεται ως εξής:
 στην περίπτωση που πραγματοποιείται εκκένωση των καυσαερίων εκτός σήραγγας,
 στην περίπτωση που τα καυσαέρια επιστρέφουν στη σήραγγα.
 Όπου:
 Vap
 =
 όγκος του αέρα στη σήραγγα που διέρχεται μέσω του φίλτρου σωματιδίων υποβάθρου υπό κανονικές συνθήκες,
 Pa
 =
 μάζα των σωματιδίων που συγκρατούνται από το φίλτρο υποβάθρου,
 DF
 =
 συντελεστής αραίωσης, όπως προσδιορίζεται στην παράγραφο 6.6.4 του παρόντος παραρτήματος.
 Σε περίπτωση που η εφαρμογή μιας διόρθωσης υποβάθρου επιφέρει αρνητική μάζα σωματιδίων (σε g/km), το αποτέλεσμα θεωρείται ότι είναι μηδενική μάζα σωματιδίων σε g/km
 6.6.8. Προσδιορισμός αριθμού σωματιδίων
 Η εκπομπή αριθμού σωματιδίων υπολογίζεται με την ακόλουθη εξίσωση:
 Όπου:
 N
 =
 εκπομπή αριθμού σωματιδίων, εκφραζόμενη σε σωματίδια ανά χιλιόμετρο,
 V
 =
 όγκος του αραιωμένου καυσαερίου, εκφραζόμενος σε λίτρα/δοκιμή και διορθωμένος ώστε να ανταποκρίνεται στις κανονικές συνθήκες (273,2 K και 101,33 kPa),
 K
 =
 συντελεστής βαθμονόμησης για τη διόρθωση των μετρήσεων του απαριθμητή σωματιδίων στο επίπεδο του οργάνου αναφοράς, αν ο συντελεστής δεν εφαρμόζεται εσωτερικά, εντός του απαριθμητή σωματιδίων. Αν ο συντελεστής βαθμονόμησης εφαρμόζεται εσωτερικά, εντός του απαριθμητή σωματιδίων, ο k λαμβάνει τιμή 1 στην παραπάνω εξίσωση,
 =
 διορθωμένη συγκέντρωση σωματιδίων από τα αραιωμένα καυσαέρια, εκφραζόμενη ως ο μέσος όρος των σωματιδίων ανά κυβικό εκατοστό από τη δοκιμή εκπομπών, συμπεριλαμβανομένης ολόκληρης της διάρκειας του κύκλου οδήγησης. Εάν τα αποτελέσματα της ογκομετρικής μέσης συγκέντρωσης από τον μετρητή του αριθμού σωματιδίων δεν προκύπτουν από κανονικές συνθήκες (273,2 K και 101,33 kPa), οι συγκεντρώσεις διορθώνονται στις συνθήκες αυτές ,
 =
 μέσος συντελεστής μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων της διάταξης απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων για τις ρυθμίσεις αραίωσης που χρησιμοποιούνται στη δοκιμή,
 d
 =
 απόσταση που αντιστοιχεί στον κύκλο λειτουργίας, εκφραζόμενη σε χιλιόμετρα,
 =
 υπολογίζεται με βάση την ακόλουθη εξίσωση:
 Όπου:
 Ci =
 διακριτή μέτρηση της συγκέντρωσης των σωματιδίων στα αραιωμένα καυσαέρια από τον μετρητή σωματιδίων, εκφραζόμενη σε σωματίδια ανά κυβικό εκατοστό και διορθωμένη ως προς τη σύμπτωση,
 n =
 συνολικός αριθμός των μετρήσεων της συγκέντρωσης των σωματιδίων που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του κύκλου λειτουργίας,
 n
 υπολογίζεται με βάση την ακόλουθη εξίσωση:
 n = T · f
 Όπου:
 T
 =
 διάρκεια του κύκλου λειτουργίας, εκφραζόμενη σε δευτερόλεπτα,
 f
 =
 συχνότητα καταγραφής δεδομένων του μετρητή σωματιδίων, εκφραζόμενη σε Hz.
 6.6.9. Περιθώριο μαζικών εκπομπών από οχήματα με σύστημα περιοδικής αναγέννησης
 Όταν το όχημα διαθέτει σύστημα περιοδικής αναγέννησης, όπως ορίζεται στο παράρτημα 13. του παρόντος κανονισμού:
 6.6.9.1. Οι διατάξεις του παραρτήματος 13 του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται μόνο για τις μετρήσεις της μάζας των σωματιδίων και όχι για τις μετρήσεις του αριθμού των σωματιδίων.
 6.6.9.2. Για τη δειγματοληψία της μάζας των σωματιδίων κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής κατά την οποία το όχημα υποβάλλεται σε προγραμματισμένη αναγέννηση, η θερμοκρασία στο μέτωπο του φίλτρου δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 192 °C.
 6.6.9.3. Για τη δειγματοληψία της μάζας των σωματιδίων κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής όταν η συσκευή αναγέννησης είναι σε σταθεροποιημένη κατάσταση φόρτισης (δηλαδή, το όχημα δεν υφίσταται αναγέννηση), συνιστάται το όχημα να έχει διανύσει > 1/3 των χιλιομέτρων μεταξύ των προγραμματισμένων αναγεννήσεων ή η συσκευή περιοδικής αναγέννησης να έχει


text:
υποστεί ισοδύναμη φόρτιση εκτός του οχήματος.
 Για σκοπούς συμμόρφωσης των δοκιμών παραγωγής, ο κατασκευαστής μπορεί να διασφαλίσει ότι αυτό περιλαμβάνεται στον συντελεστή εξέλιξης. Σε αυτή την περίπτωση, η παράγραφος 8.2.3.2 του παρόντος κανονισμού αντικαθίσταται από την παράγραφο 6.6.9.3.1 του παρόντος παραρτήματος.
 6.6.9.3.1. Εάν ο κατασκευαστής επιθυμεί να προβεί σε στρώσιμο του κινητήρα των οχημάτων, («x» km, όπου x ≤3 000 km για οχήματα με κινητήρα επιβαλλόμενης ανάφλεξης και x ≤15 000 km για οχήματα με κινητήρα ανάφλεξης με συμπίεση και σε περίπτωση που το όχημα βρίσκεται σε απόσταση > 1/3 της απόστασης μεταξύ των διαδοχικών αναγεννήσεων), η διαδικασία έχει ως εξής:
 α)
 οι εκπομπές ρύπων (τύπος I) μετρώνται στα 0 και στα «x» km στο όχημα που υποβάλλεται πρώτο σε δοκιμή·
 β)
 ο συντελεστής εξέλιξης των εκπομπών μεταξύ 0 και «x» km υπολογίζεται για κάθε ρύπο χωριστά:
 ο συντελεστής αυτός μπορεί να είναι μικρότερος του 1,
 α)
 τα υπόλοιπα οχήματα δεν υποβάλλονται σε διαδικασία στρωσίματος του κινητήρα, αλλά οι εκπομπές τους στα 0 km πολλαπλασιάζονται με τον συντελεστή εξέλιξης.
 Στην περίπτωση αυτή, οι τιμές που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη είναι:
 α)
 οι τιμές στα «x» km για το πρώτο όχημα·
 β)
 οι τιμές στα 0 km, πολλαπλασιασμένες με τον συντελεστή εξέλιξης για τα υπόλοιπα οχήματα.
 Πίνακας 1 (παράρτημα 4α)
 Στοιχειώδης κύκλος πόλης επί της δυναμομετρικής εξέδρας (μέρος 1)
 Λειτουργία
 Φάση
 Επιτάχυνση (m/s2)
 Ταχύτητα (km/h)
 Διάρκεια κάθε
 Σωρευτικός χρόνος (s)
 Χρησιμοποιούμενη σχέση μετάδοσης σε περίπτωση χειροκίνητου κιβωτίου ταχυτήτων
 λειτουργίας (s)
 φάσης (s)
 1
 Χωρίς φορτίο (ρελαντί)
 1
 0
 0
 11
 11
 11
 6 s PM + 5 s K1
 (1)
 2
 Επιτάχυνση
 2
 1,04
 0-15
 4
 4
 15
 1
 3
 Σταθερή ταχύτητα
 3
 0
 15
 9
 8
 23
 1
 4
 Επιβράδυνση
 4
 – 0,69
 15-10
 2
 5
 25
 1
 5
 Επιβράδυνση, κινητήρας σε αποσύμπλεξη
 – 0,92
 10-0
 3
 28
 K1
 (1)
 6
 Χωρίς φορτίο (ρελαντί)
 5
 0
 0
 21
 21
 49
 16 s PM + 5 s K1
 (1)
 7
 Επιτάχυνση
 6
 0,83
 0-15
 5
 12
 54
 1
 8
 Αλλαγή σχέσης μετάδοσης
 15
 2
 56
 9
 Επιτάχυνση
 0,94
 15-32
 5
 61
 2
 10
 Σταθερή ταχύτητα
 7
 0
 32
 24
 24
 85
 2
 11
 Επιβράδυνση
 8
 – 0,75
 32-10
 8
 11
 93
 2
 12
 Επιβράδυνση, κινητήρας σε αποσύμπλεξη
 – 0,92
 10-0
 3
 96
 K 2
 (1)
 13
 Χωρίς φορτίο (ρελαντί)
 9
 0
 0
 21
 117
 16 s PM + 5 s K1
 (1)
 14
 Επιτάχυνση
 10
 0,83
 0-15
 5
 26
 122
 1
 15
 Αλλαγή σχέσης μετάδοσης
 15
 2
 124
 16
 Επιτάχυνση
 0,62
 15-35
 9
 133
 2
 17
 Αλλαγή σχέσης μετάδοσης
 35
 2
 135
 18
 Επιτάχυνση
 0,52
 35-50
 8
 143
 3
 19
 Σταθερή ταχύτητα
 11
 0
 50
 12
 12
 155
 3
 20
 Επιβράδυνση
 12
 – 0,52
 50-35
 8
 8
 163
 3
 21
 Σταθερή ταχύτητα
 13
 0
 35
 13
 13
 176
 3
 22
 Αλλαγή σχέσης μετάδοσης
 14
 35
 2
 12
 178
 23
 Επιβράδυνση
 – 0,99
 35-10
 7
 185
 2
 24
 Επιβράδυνση, κινητήρας σε αποσύμπλεξη
 – 0,92
 10-0
 3
 188
 K2
 (1)
 25
 Χωρίς φορτίο (ρελαντί)
 15
 0
 0
 7
 7
 195
 7 s PM


text:
(1)
 Πίνακας 2 (παράρτημα 4α)
 Κύκλος εκτός πόλης (μέρος 2) για τη δοκιμή τύπου Ι
 Αριθ. λειτουργίας
 Λειτουργία
 Φάση
 Επιτάχυνση (m/s2)
 Ταχύτητα (km/h)
 Διάρκεια κάθε
 Σωρευτικός χρόνος (s)
 Χρησιμοποιούμενη σχέση μετάδοσης σε περίπτωση χειροκίνητου κιβωτίου ταχυτήτων
 λειτουργίας (s)
 φάσης (s)
 1
 Χωρίς φορτίο (ρελαντί)
 1
 0
 0
 20
 20
 20
 K1
 (2)
 2
 Επιτάχυνση
 2
 0,83
 0-15
 5
 41
 25
 1
 3
 Αλλαγή σχέσης μετάδοσης
 15
 2
 27
 —
 4
 Επιτάχυνση
 0,62
 15-35
 9
 36
 2
 5
 Αλλαγή σχέσης μετάδοσης
 35
 2
 38
 —
 6
 Επιτάχυνση
 0,52
 35-50
 8
 46
 3
 7
 Αλλαγή σχέσης μετάδοσης
 50
 2
 48
 —
 8
 Επιτάχυνση
 0,43
 50-70
 13
 61
 4
 9
 Σταθερή ταχύτητα
 3
 0
 70
 50
 50
 111
 5
 10
 Επιβράδυνση
 4
 – 0,69
 70-50
 8
 8
 119
 4 s. 5 + 4 s. 4
 11
 Σταθερή ταχύτητα
 5
 0
 50
 69
 69
 188
 4
 12
 Επιτάχυνση
 6
 0,43
 50-70
 13
 13
 201
 4
 13
 Σταθερή ταχύτητα
 7
 0
 70
 50
 50
 251
 5
 14
 Επιτάχυνση
 8
 0,24
 70-100
 35
 35
 286
 5
 15
 Σταθερή ταχύτητα (3)
 9
 0
 100
 30
 30
 316
 5 (3)
 16
 Επιτάχυνση (3)
 10
 0,28
 100-120
 20
 20
 336
 5 (3)
 17
 Σταθερή ταχύτητα (3)
 11
 0
 120
 10
 20
 346
 5 (3)
 18
 Επιβράδυνση (3)
 12
 – 0,69
 120-80
 16
 34
 362
 5 (3)
 19
 Επιβράδυνση (3)
 – 1,04
 80-50
 8
 370
 5 (3)
 20
 Επιβράδυνση, κινητήρας σε αποσύμπλεξη
 1,39
 50-0
 10
 380
 K5
 (2)
 21
 Βραδυπορία:
 13
 0
 0
 20
 20
 400
 PM (2)
 Πίνακας 3 (παράρτημα 4α)
 Απαιτήσεις προσομοιωμένης αδράνειας και φόρτισης δυναμόμετρου
 Μάζα αναφοράς του οχήματος RW (kg)
 Ισοδύναμη αδράνεια
 Ισχύς και φορτίο που απορροφάται από το δυναμόμετρο στα 80 km/h
 Συντελεστές αντίστασης κατά την πορεία επί της οδού
 kg
 kW
 N
 a (N)
 b (N/(km/h)2
 RW ≤ 480
 455
 3,8
 171
 3,8
 0,0261
 480 < RW ≤ 540
 510
 4,1
 185
 4,2
 0,0282
 540 < RW ≤ 595
 570
 4,3
 194
 4,4
 0,0296
 595 < RW ≤ 650
 625
 4,5
 203
 4,6
 0,0309
 650 < RW ≤ 710
 680
 4,7
 212
 4,8
 0,0323
 710 < RW ≤ 765
 740
 4,9
 221
 5,0
 0,0337
 765 < RW ≤ 850
 800
 5,1
 230
 5,2
 0,0351
 850 < RW ≤ 965
 910
 5,6
 252
 5,7
 0,0385
 965 < RW ≤ 1 080
 1 020
 6,0
 270
 6,1
 0,0412
 1 080 < RW ≤ 1 190
 1 130
 6,3
 284
 6,4
 0,0433
 1 190 < RW ≤ 1 305
 1 250
 6,7
 302
 6,8
 0,0460
 1 305 < RW ≤ 1 420
 1 360
 7,0
 315
 7,1
 0,0481
 1 420 < RW ≤ 1 530
 1 470
 7,3
 329
 7,4
 0,0502
 1 530 < RW ≤ 1 640
 1 590
 7,5
 338
 7,6
 0,0515
 1 640 < RW ≤ 1 760
 1 700
 7,8
 351
 7,9
 0,0536
 1 760 < RW ≤ 1 870
 1 810
 8,1
 365
 8,2
 0,0557
 1 870 < RW ≤ 1 980
 1 930
 8,4
 378
 8,5
 0,0577
 1 980 < RW ≤ 2 100
 2 040
 8,6
 387
 8,7
 0,0591
 2


text:
100 < RW ≤ 2 210
 2 150
 8,8
 396
 8,9
 0,0605
 2 210 < RW ≤ 2 380
 2 270
 9,0
 405
 9,1
 0,0619
 2 380 < RW ≤ 2 610
 2 270
 9,4
 423
 9,5
 0,0646
 2 610 < RW
 2 270
 9,8
 441
 9,9
 0,0674
 Σχήμα 1 (παράρτημα 4α)
 Κύκλος λειτουργίας για τη δοκιμή τύπου I
 Σχήμα 2 (παράρτημα 4α)
 Στοιχειώδης κύκλος πόλης για τη δοκιμή τύπου I
 Σχήμα 3 (παράρτημα 4α)
 Κύκλος εκτός πόλης (μέρος 2) για τη δοκιμή τύπου I
 (1) PM = κιβώτιο ταχυτήτων στη νεκρά θέση, κινητήρας σε σύμπλεξη. K1, K2 = πρώτη ή δεύτερη σχέση μετάδοσης σε σύμπλεξη, κινητήρας σε αποσύμπλεξη.
 (2) PM = κιβώτιο ταχυτήτων στη νεκρά θέση, κινητήρας σε σύμπλεξη. K1, K5 = πρώτη ή δεύτερη σχέση μετάδοσης σε σύμπλεξη, κινητήρας σε αποσύμπλεξη.
 (3) Μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες σχέσεις μετάδοσης ανάλογα με τις συστάσεις του κατασκευαστή, εφόσον το όχημα είναι εξοπλισμένο με σύστημα μετάδοσης που έχει περισσότερες από 5 σχέσεις.
 Προσάρτημα 1
 Σύστημα δυναμομετρικής εξέδρας
 1. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
 1.1. Γενικές απαιτήσεις
 1.1.1. Η δυναμομετρική εξέδρα πρέπει να επιτρέπει την προσομοίωση της αντίστασης κατά την πορεία επί οδού και να ανήκει σε έναν από τους ακόλουθους τύπους:
 α)
 εξέδρα με σταθερή καμπύλη φορτίου, δηλ. εξέδρα με φυσικά χαρακτηριστικά που αποδίδουν καμπύλη φορτίου σταθερής μορφής·
 β)
 εξέδρα με ρυθμιζόμενη καμπύλη φορτίου, δηλ. εξέδρα με τουλάχιστον δύο παραμέτρους αντίστασης κατά την πορεία επί οδού, οι οποίες μπορούν να ρυθμιστούν ώστε να λάβει διαφορετική μορφή η καμπύλη φορτίου.
 1.1.2. Για τις εξέδρες ηλεκτρικής προσομοίωσης της αδράνειας, πρέπει να αποδεικνύεται ότι δίνουν ισοδύναμα αποτελέσματα με τα συστήματα μηχανικής προσομοίωσης. Η μέθοδος με την οποία επιτυγχάνεται η ισοδυναμία περιγράφεται στο προσάρτημα 6 του παρόντος παραρτήματος.
 1.1.3. Σε περίπτωση που η ολική αντίσταση στην κίνηση επί οδού δεν μπορεί να αναπαραχθεί στη δυναμομετρική εξέδρα για ταχύτητες μεταξύ 10 km/h και 120 km/h, συνιστάται η χρήση δυναμομετρικής εξέδρας με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά.
 1.1.3.1. Το φορτίο που απορροφάται από την πέδη και τις εσωτερικές τριβές της δυναμομετρικής εξέδρας στην περιοχή ταχυτήτων από 0 έως 120 km/h είναι το ακόλουθο:
 F = (a + b·V2) ± 0,1·F80 (χωρίς αρνητικό πρόσημο)
 Όπου:
 F
 =
 συνολικό φορτίο που απορροφάται από τη δυναμομετρική εξέδρα (N),
 a
 =
 αντίσταση κύλισης (N),
 b
 =
 συντελεστής αεροδυναμικής αντίστασης (N/(km/h)2),
 V
 =
 ταχύτητα (km/h),
 F80
 =
 φορτίο με ταχύτητα 80 km/h (N).
 1.2. Ειδικές απαιτήσεις
 1.2.1. Η ρύθμιση της εξέδρας δεν πρέπει να μεταβάλλεται με την παρέλευση του χρόνου. Η εξέδρα δεν πρέπει να δημιουργεί δονήσεις που μπορούν να μεταδοθούν στο όχημα και να υποβαθμίσουν την κανονική λειτουργία του.
 1.2.2. Πρέπει να διαθέτει έναν ή δύο κυλίνδρους. Ο εμπρόσθιος κύλινδρος κινεί, άμεσα ή έμμεσα, τις αδρανειακές μάζες και τη διάταξη απορρόφησης ισχύος.
 1.2.3. Η μέτρηση και η ανάγνωση της ένδειξης του φορτίου πραγματοποιείται με ακρίβεια ± 5 %.
 1.2.4. Στην περίπτωση εξέδρας με σταθερή καμπύλη φορτίου, η ακρίβεια της ρύθμισης του φορτίου στα 80 km/h είναι ± 5 %. Στην περίπτωση εξέδρας με ρυθμιζόμενη καμπύλη φορτίου, η ακρίβεια της προσαρμογής του φορτίου της εξέδρας με το φορτίο αντίστασης


text:
επί οδού είναι ± 5 % για ταχύτητες 120, 100, 80, 60 και 40 km/h και ± 10 % για ταχύτητα 20 km/h. Σε χαμηλότερες ταχύτητες, η απορρόφηση της εξέδρας έχει θετικό πρόσημο.
 1.2.5. Η ολική αδράνεια των περιστρεφόμενων τμημάτων (συμπεριλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της προσομοιούμενης αδράνειας) είναι γνωστή και αντιστοιχεί στην τάξη αδράνειας για τη δοκιμή με ανοχή ± 20 kg.
 1.2.6. Η ταχύτητα του οχήματος προσδιορίζεται από την ταχύτητα περιστροφής του κυλίνδρου (του εμπρόσθιου κυλίνδρου στην περίπτωση εξέδρας με δύο κυλίνδρους). Για ταχύτητες άνω των 10 km/h μετράται με ακρίβεια ± 1 km/h.
 Η απόσταση που διανύει πραγματικά το όχημα προσδιορίζεται από το βήμα περιστροφής του κυλίνδρου (του εμπρόσθιου κυλίνδρου στην περίπτωση εξέδρας με δύο κυλίνδρους).
 2. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗΣ ΕΞΕΔΡΑΣ
 2.1. Εισαγωγή
 Στην παρούσα παράγραφο περιγράφεται η μέθοδος που πρέπει να χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του φορτίου που απορροφά η δυναμομετρική πέδη. Το απορροφώμενο φορτίο περιλαμβάνει το φορτίο που απορροφάται από τις τριβές και το φορτίο που απορροφάται από τη διάταξη απορρόφησης ισχύος.
 Η εξέδρα τίθεται σε λειτουργία με ταχύτητα που υπερβαίνει το εύρος των ταχυτήτων δοκιμής. Στη συνέχεια, αποσυνδέεται η διάταξη εκκίνησης της εξέδρας και η ταχύτητα περιστροφής του κινούμενου κυλίνδρου μειώνεται.
 Η κινητική ενέργεια των κυλίνδρων εξαντλείται από τη μονάδα απορρόφησης ισχύος και από τις τριβές. Με τη μέθοδο αυτή δεν λαμβάνονται υπόψη οι διακυμάνσεις των εσωτερικών τριβών των κυλίνδρων που παρατηρούνται με ή χωρίς το όχημα. Οι τριβές του οπίσθιου κυλίνδρου δεν λαμβάνονται υπόψη όταν ο κύλινδρος αυτός είναι ελεύθερος.
 2.2. Βαθμονόμηση του δείκτη φορτίου στα 80 km/h
 Εφαρμόζεται η ακόλουθη διαδικασία για τη βαθμονόμηση του δείκτη φορτίου στα 80 km/h, συναρτήσει του απορροφώμενου φορτίου (βλέπε επίσης σχήμα 4 στο προσάρτημα 1 του παραρτήματος 4α):
 2.2.1.
 Μετράται η ταχύτητα περιστροφής του κυλίνδρου, εάν αυτό δεν έχει ήδη γίνει. Για τον σκοπό αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί πέμπτος τροχός, στροφόμετρο ή κάποια άλλη μέθοδος.
 2.2.2.
 Το όχημα τοποθετείται επί της εξέδρας ή εφαρμόζεται άλλη μέθοδος για την εκκίνηση της εξέδρας.
 2.2.3.
 Ανάλογα με την απαιτούμενη κατηγορία αδράνειας, χρησιμοποιείται ο σφόνδυλος του κινητήρα ή άλλο σύστημα προσομοίωσης της αδράνειας.
 Σχήμα 4 (προσάρτημα 1 του παραρτήματος 4α)
 Διάγραμμα απεικόνισης της απορροφούμενης ισχύος από τη δυναμομετρική εξέδρα
 Επεξήγηση:
 ☐ = F = a + b · V2
 ߦ = (a + b · V2) – 0,1 · F80
 Δ = (a + b · V2) + 0,1 · F80
 2.2.4.
 Προσδίδεται στην εξέδρα ταχύτητα 80 km/h.
 2.2.5.
 Σημειώνεται η ένδειξη φορτίου Fi(N).
 2.2.6.
 Η ταχύτητα αυξάνεται στα 90 km/h.
 2.2.7.
 Αποσυνδέεται η διάταξη εκκίνησης της εξέδρας.
 2.2.8.
 Σημειώνεται ο χρόνος που μεσολάβησε για να επιβραδύνει η εξέδρα από τα 85 km/h στα 75 km/h.
 2.2.9.
 Η διάταξη απορρόφησης ισχύος ρυθμίζεται σε διαφορετική τιμή.
 2.2.10.
 Οι απαιτούμενες εργασίες που αναφέρονται στις παραγράφους 2.2.4 έως 2.2.9 του παρόντος προσαρτήματος επαναλαμβάνονται όσες φορές χρειάζεται για να καλυφθεί το εύρος τιμών των φορτίων που χρησιμοποιούνται.
 2.2.11.
 Υπολογίζεται το απορροφώμενο φορτίο βάσει του εξής τύπου:
 Όπου:
 F
 =
 απορροφώμενο φορτίο (N),
 Mi
 =
 ισοδύναμη αδράνεια σε kg (εκτός της αδράνειας του ελεύθερου οπίσθιου κυλίνδρου),
 Δ


text:
V
 =
 απόκλιση ταχύτητας σε m/s (10 km/h = 2,775 m/s),
 t
 =
 χρόνος που μεσολαβεί για να επιβραδύνει ο κύλινδρος από τα 85 km/h στα 75 km/h.
 2.2.12.
 Στο σχήμα 5 (προσάρτημα 1 του παραρτήματος 4α) παρουσιάζεται η ένδειξη φορτίου στα 80 km/h σε συνάρτηση με το απορροφώμενο φορτίο στα 80 km/h.
 Σχήμα 5 (προσάρτημα 1 του παραρτήματος 4α)
 Ένδειξη φορτίου στα 80 km/h σε συνάρτηση με το απορροφώμενο φορτίο στα 80 km/h
 2.2.13.
 Οι απαιτούμενες εργασίες που αναφέρονται στις παραγράφους 2.2.3 έως 2.2.12 του παρόντος προσαρτήματος επαναλαμβάνονται για όλες τις κατηγορίες αδράνειας που λαμβάνονται υπόψη.
 2.3. Βαθμονόμηση του δείκτη φορτίου σε άλλες ταχύτητες
 Οι διαδικασίες που περιγράφονται στην παράγραφο 2.2 του παρόντος προσαρτήματος επαναλαμβάνονται όσες φορές χρειαστεί για τις επιλεγμένες ταχύτητες.
 2.4. Βαθμονόμηση της δύναμης ή της ροπής στρέψης
 Ακολουθείται η ίδια διαδικασία για τη βαθμονόμηση της δύναμης ή της ροπής στρέψης.
 3. ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΜΠΥΛΗΣ ΦΟΡΤΙΟΥ
 3.1. Διαδικασία
 Η εξακρίβωση της καμπύλης απορρόφησης φορτίου της εξέδρας βάσει ρύθμισης αναφοράς με ταχύτητα 80 km/h πραγματοποιείται ως εξής:
 3.1.1.
 Το όχημα τοποθετείται επί της εξέδρας ή εφαρμόζεται άλλη μέθοδος για την εκκίνηση της εξέδρας.
 3.1.2.
 Η εξέδρα ρυθμίζεται για απορροφώμενο φορτίο (F) στην ταχύτητα των 80 km/h.
 3.1.3.
 Σημειώνεται το απορροφώμενο φορτίο στις ταχύτητες των 120, 100, 80, 60, 40 και 20 km/h.
 3.1.4.
 Χαράσσεται η καμπύλη F(V) και εξακριβώνεται αν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της παραγράφου 1.1.3.1 του παρόντος προσαρτήματος.
 3.1.5.
 Επαναλαμβάνεται η διαδικασία που περιγράφεται στις παραγράφους 3.1.1 έως 3.1.4 του παρόντος προσαρτήματος για άλλες τιμές του φορτίου F στην ταχύτητα των 80 km/h και για άλλες τιμές αδράνειας.
 Προσάρτημα 2
 Σύστημα αραίωσης καυσαερίου
 1. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
 1.1. Επισκόπηση συστήματος
 Χρησιμοποιείται σύστημα αραίωσης καυσαερίων πλήρους ροής. Για τον σκοπό αυτό, τα καυσαέρια του οχήματος αραιώνονται συνεχώς με ατμοσφαιρικό αέρα υπό ελεγχόμενες συνθήκες. Μετράται ο συνολικός όγκος του μείγματος καυσαερίων και του αέρα αραίωσης και λαμβάνεται συνεχώς για ανάλυση ένα αναλογικό δείγμα του όγκου αυτού. Οι ποσότητες των ρύπων καθορίζονται με βάση τις συγκεντρώσεις στο δείγμα, με διόρθωση ώστε να ληφθεί υπόψη η περιεκτικότητα του ατμοσφαιρικού αέρα σε ρύπους και η συνολική ροή κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 Το σύστημα αραίωσης καυσαερίων αποτελείται από έναν σωλήνα μεταφοράς, έναν θάλαμο ανάμειξης και μια σήραγγα αραίωσης, κλιματισμό του αέρα αραίωσης, μια συσκευή αναρρόφησης και μια συσκευή μέτρησης της ροής. Οι δειγματοληπτικοί ανιχνευτές τοποθετούνται στη σήραγγα αραίωσης όπως ορίζεται στα προσαρτήματα 3, 4 και 5. του παρόντος παραρτήματος.
 Ο θάλαμος ανάμειξης που περιγράφεται ανωτέρω είναι ένα δοχείο, όπως αυτά που απεικονίζονται στα σχήματα 6 και 7 του προσαρτήματος 2 του παραρτήματος 4α, στο οποίο αναμειγνύονται τα καυσαέρια των οχημάτων και ο αέρας αραίωσης, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα ομοιογενές μείγμα στην έξοδο του θαλάμου.
 1.2. Γενικές απαιτήσεις
 1.2.1. Τα καυσαέρια του οχήματος αραιώνονται με επαρκή ποσότητα ατμοσφαιρικού αέρα για να αποφευχθεί η συμπύκνωση υδρατμών στο σύστημα δειγματοληψίας και μέτρησης σε όλες τις συνθήκες που ενδέχεται να προκύψουν κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής.
 1.2.2. Το μείγμα αέρα και καυσαερίων είναι ομοιογενές στο σημείο όπου βρίσκεται ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής (βλέπε παράγραφο 1.3.3 του παρόντος


text:
προσαρτήματος). Ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής επιτρέπει τη λήψη αντιπροσωπευτικού δείγματος των αραιωμένων καυσαερίων.
 1.2.3. Το σύστημα επιτρέπει τη μέτρηση του συνολικού όγκου των αραιωμένων καυσαερίων.
 1.2.4. Το σύστημα δειγματοληψίας είναι αεροστεγές. Ο σχεδιασμός του συστήματος δειγματοληψίας με μεταβλητή αραίωση και τα υλικά από τα οποία αποτελείται είναι τέτοια ώστε να μην επηρεάζεται η συγκέντρωση των ρύπων στα αραιωμένα καυσαέρια. Εάν κάποιο από τα στοιχεία του συστήματος (εναλλάκτης θερμότητας, κυκλωνικός διαχωριστής, ανεμιστήρας κ.λπ.) τροποποιεί τη συγκέντρωση οποιουδήποτε ρύπου στα αραιωμένα καυσαέρια και εάν το ελάττωμα αυτό δεν μπορεί να διορθωθεί, τότε το δείγμα αυτού του ρύπου λαμβάνεται πριν διέλθει από αυτό το στοιχείο.
 1.2.5. Όλα τα μέρη του συστήματος αραίωσης που είναι σε επαφή με πρωτογενή και αραιωμένα καυσαέρια είναι σχεδιασμένα ώστε να ελαχιστοποιείται η απόθεση ή αλλοίωση των σωματιδίων. Όλα τα μέρη είναι κατασκευασμένα από ηλεκτρικά αγώγιμα υλικά που δεν αντιδρούν με τα συστατικά του καυσαερίου και είναι γειωμένα για την παρεμπόδιση τυχόν ηλεκτροστατικών επιδράσεων.
 1.2.6. Εάν το εξεταζόμενο όχημα είναι εφοδιασμένο με πολλαπλή εξάτμιση, οι συνδετήριοι σωλήνες προσαρμόζονται όσο γίνεται πλησιέστερα στο όχημα, χωρίς όμως να επηρεάζεται η εύρυθμη λειτουργία του.
 1.2.7. Το σύστημα μεταβλητής αραίωσης σχεδιάζεται με τρόπο που να επιτρέπει τη δειγματοληψία των καυσαερίων χωρίς να τροποποιείται αισθητά η αντίθλιψη στην έξοδο του σωλήνα της εξάτμισης.
 1.2.8. Ο σωλήνας σύνδεσης μεταξύ του οχήματος και του συστήματος αραίωσης είναι σχεδιασμένος ώστε να ελαχιστοποιείται η απώλεια θερμότητας.
 1.3. Ειδικές απαιτήσεις
 1.3.1. Σύνδεση με την εξάτμιση του οχήματος
 Ο σωλήνας σύνδεσης των στομίων της εξάτμισης του οχήματος και του συστήματος ανάμειξης είναι όσο το δυνατόν μικρότερος και πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:
 α)
 το μήκος του σωλήνα δεν υπερβαίνει τα 3,6 m ή τα 6,1 m εφόσον φέρει θερμική μόνωση. Η εσωτερική διάμετρος του σωλήνα δεν υπερβαίνει τα 105 mm·
 β)
 δεν μεταβάλλει τη στατική πίεση στα στόμια της εξάτμισης του υπό δοκιμή οχήματος περισσότερο από ± 0,75 kPa στα 50 km/h, ή περισσότερο από ± 1,25 kPa σε όλη τη διάρκεια της δοκιμής, σε σχέση με τις στατικές πιέσεις που καταγράφονται όταν δεν υπάρχει τίποτε συνδεδεμένο στα στόμια εξάτμισης του οχήματος. Η πίεση πρέπει να μετράται στο στόμιο της εξάτμισης ή σε προέκταση της ίδιας διαμέτρου, όσο το δυνατόν πλησιέστερα προς το άκρο του σωλήνα. Εάν τεκμηριώνεται, με έγγραφη αίτηση του κατασκευαστή προς την τεχνική υπηρεσία, η ανάγκη μείωσης του διαστήματος ανοχής, χρησιμοποιείται σύστημα δειγματοληψίας που επιτρέπει τη μείωση της ανοχής για τη στατική πίεση στο διάστημα ± 0,25 kPa·
 γ)
 δεν μεταβάλλει τη σύσταση του καυσαερίου·
 δ)
 οποιεσδήποτε ελαστομερείς συνδέσεις που χρησιμοποιούνται είναι όσο το δυνατόν πιο θερμικά σταθερές και έχουν ελάχιστη έκθεση στα καυσαέρια.
 1.3.2. Προετοιμασία του αέρα αραίωσης
 Ο αέρας αραίωσης που χρησιμοποιείται για την πρωτογενή αραίωση των καυσαερίων στη σήραγγα δειγματοληψίας σταθερού όγκου (CVS) θα περάσει μέσα από ένα μέσο ικανό να μειώσει τα σωματίδια στο μέγεθος σωματιδίων με τη μεγαλύτερη διείσδυση του φίλτρου κατά ≥ 99,95 % ή μέσω ενός φίλτρου τουλάχιστον κατηγορίας H13 του προτύπου EN 1822:1998. Το φίλτρο αυτό είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές για τα φίλτρα ιδανικής απόδοσης (HEPA). Ο αέρας αραίωσης μπορεί


text:
προαιρετικά να καθαρίζεται με ενεργό άνθρακα πριν να περάσει στο φίλτρο HEPA. Συνιστάται η τοποθέτηση πρόσθετου φίλτρου χονδρών σωματιδίων πριν από το φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) και μετά τη διάταξη καθαρισμού με ενεργό άνθρακα, εφόσον χρησιμοποιείται.
 Εφόσον ζητείται από τον κατασκευαστή του οχήματος, ο αέρας αραίωσης δειγματίζεται σύμφωνα με τους κανόνες της ορθής τεχνικής πρακτικής για τον προσδιορισμό της συνεισφοράς της σήραγγας στα επίπεδα της μάζας των σωματιδίων περιβάλλοντος, που μπορούν να αφαιρούνται κατόπιν από τις τιμές που μετρώνται στα αραιωμένα καυσαέρια.
 1.3.3. Σήραγγα αραίωσης
 Προβλέπεται η ανάμειξη των καυσαερίων του οχήματος και του αέρα αραίωσης. Μπορεί να χρησιμοποιείται στόμιο ανάμειξης.
 Η πίεση στο εσωτερικό του θαλάμου ανάμειξης δεν διαφέρει περισσότερο από ± 0,25 kPa από την ατμοσφαιρική πίεση, ώστε να ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις στις συνθήκες που επικρατούν στο στόμιο της εξάτμισης και να περιορίζεται η πτώση της πίεσης μέσα στη συσκευή προετοιμασίας του αέρα αραίωσης, εάν υπάρχει.
 Η ομοιογένεια του μείγματος σε οποιαδήποτε διατομή της ροής στη θέση του δειγματοληπτικού ανιχνευτή δεν διαφέρει περισσότερο από ± 2 % από τη μέση τιμή που καταγράφεται σε πέντε τουλάχιστον ισαπέχοντα μεταξύ τους σημεία επί της διαμέτρου της ροής των αερίων.
 Για τη δειγματοληψία των εκπομπών σωματιδίων, χρησιμοποιείται σήραγγα αραίωσης η οποία:
 α)
 αποτελείται από έναν ευθύγραμμο σωλήνα από ηλεκτρικά αγώγιμο υλικό, ο οποίος είναι γειωμένος·
 β)
 είναι αρκετά μικρή σε διάμετρο ώστε να προκαλείται τυρβώδης ροή (αριθμός Reynolds ≥ 4 000) και έχει αρκετό μήκος ώστε να εξασφαλίζεται πλήρης ανάμειξη των καυσαερίων με τον αέρα αραίωσης·
 γ)
 έχει διάμετρο τουλάχιστον 200 mm·
 δ)
 μπορεί να είναι μονωμένη.
 1.3.4. Διάταξη αναρρόφησης
 Αυτή η διάταξη μπορεί να έχει ένα φάσμα σταθερών ταχυτήτων, ώστε να υπάρχει επαρκής ροή για να εμποδίζεται η δημιουργία υδρατμών. Κατά κανόνα, το αποτέλεσμα αυτό επιτυγχάνεται εάν η ροή είναι:
 α)
 διπλάσια από τη μέγιστη ροή καυσαερίων που σημειώνεται κατά τις φάσεις επιτάχυνσης του κύκλου οδήγησης ή
 β)
 επαρκής ώστε να διατηρείται η συγκέντρωση του CO2 στον σάκο δειγματοληψίας των αραιωμένων καυσαερίων κάτω του 3 % κατ' όγκο για τη βενζίνη και το πετρέλαιο, κάτω του 2,2 % κατ' όγκο για το υγραέριο και κάτω του 1,5 % κατ' όγκο για το φυσικό αέριο/βιομεθάνιο.
 1.3.5. Μέτρηση όγκου στο πρωτεύον σύστημα αραίωσης
 Η εφαρμοζόμενη μέθοδος μέτρησης του συνολικού όγκου αραιωμένου καυσαερίου στο σύστημα δειγματοληψίας σταθερού όγκου παρουσιάζει ακρίβεια ± 2 % σε όλες τις συνθήκες λειτουργίας. Εάν η διάταξη δεν μπορεί να αντισταθμίσει τις διακυμάνσεις θερμοκρασίας του μείγματος καυσαερίων και αέρα αραίωσης στο σημείο μέτρησης, χρησιμοποιείται εναλλάκτης θερμότητας για να διατηρηθεί η θερμοκρασία στο επίπεδο της προβλεπόμενης θερμοκρασίας λειτουργίας με ακρίβεια ± 6 K.
 Εάν χρειαστεί, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάποια μορφή προστασίας της διάταξης ογκομέτρησης, όπως κυκλωνικός διαχωριστής, φίλτρο μαζικής ροής κ.λπ.
 Αμέσως πριν από τη διάταξη ογκομέτρησης τοποθετείται ανιχνευτής θερμοκρασίας. Ο ανιχνευτής αυτός έχει ακρίβεια της τάξης του ± 1Κ και χρόνο απόκρισης 0,1 δευτερολέπτου για το 62 % της διακύμανσης μιας δεδομένης θερμοκρασίας (τιμή που μετράται με έλαιο σιλικόνης).
 Η μέτρηση της διαφοράς της πίεσης ως προς την ατμοσφαιρική πραγματοποιείται πριν και, εάν είναι απαραίτητο, μετά τη διάταξη ογκομέτρησης.


text:
Οι μετρήσεις της πίεσης έχουν ακρίβεια της τάξης των ± 0,4 kPa κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 1.4. Περιγραφή συνιστώμενου συστήματος
 Το σχήμα 6 και το σχήμα 7 του προσαρτήματος 2 του παραρτήματος 4α είναι σχηματικά διαγράμματα των δύο τύπων προτεινομένων συστημάτων αραίωσης καυσαερίων που πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος παραρτήματος.
 Επειδή διάφορες διατάξεις μπορούν να παραγάγουν ισοδύναμα αποτελέσματα, δεν απαιτείται η πλήρης συμμόρφωση προς τα ανωτέρω σχήματα. Προκειμένου να ληφθούν συμπληρωματικές πληροφορίες και να συντονιστεί η λειτουργία των επιμέρους στοιχείων της εγκατάστασης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετα στοιχεία, όπως όργανα, βαλβίδες, σωληνοειδή πηνία και διακόπτες.
 1.4.1. Σύστημα αραίωσης πλήρους ροής με αντλία θετικού εκτοπίσματος
 Σχήμα 6 (προσάρτημα 2 του παραρτήματος 4α)
 Σύστημα αραίωσης με αντλία θετικού εκτοπίσματος
 Το σύστημα δειγματοληψίας σταθερού όγκου με αντλία θετικού εκτοπίσματος (PDP-CVS) ικανοποιεί τις απαιτήσεις του παρόντος παραρτήματος μέσω της μέτρησης της ροής των αερίων που διέρχονται από την αντλία υπό σταθερή θερμοκρασία και πίεση. Για τη μέτρηση του συνολικού όγκου υπολογίζεται ο αριθμός των στροφών της βαθμονομημένης αντλίας θετικού εκτοπίσματος. Το αναλογικό δείγμα λαμβάνεται με δειγματοληψία υπό σταθερή ροή, με τη βοήθεια αντλίας, ροόμετρου και βαλβίδας ελέγχου της ροής. Ο εξοπλισμός συλλογής αποτελείται από τα εξής στοιχεία:
 1.4.1.1.
 ένα φίλτρο για τον αέρα αραίωσης (DAF), το οποίο μπορεί να προθερμαίνεται εάν χρειαστεί. Το φίλτρο αυτό αποτελείται, με τη σειρά, από τα ακόλουθα φίλτρα: ένα προαιρετικό φίλτρο ενεργού άνθρακα (πλευρά εισόδου) και ένα φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) (πλευρά εξόδου). Συνιστάται η τοποθέτηση πρόσθετου φίλτρου χονδρών σωματιδίων πριν από το φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) και μετά το φίλτρο ενεργού άνθρακα, εφόσον χρησιμοποιείται. Το φίλτρο ενεργού άνθρακα χρησιμεύει για την ελάττωση και τη σταθεροποίηση των συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων των περιβαλλοντικών εκπομπών στον αέρα αραίωσης·
 1.4.1.2.
 έναν σωλήνα μεταφοράς (TT) με τον οποίο τα καυσαέρια του οχήματος εισέρχονται στη σήραγγα αραίωσης (DT) στην οποία τα καυσαέρια και ο αέρας αραίωσης αναμειγνύονται ομοιογενώς·
 1.4.1.3.
 την αντλία PDP που χρησιμοποιείται για την τροφοδοσία μείγματος αέρα/καυσαερίων σταθερού όγκου ροής. Οι στροφές της αντλίας PDP, μαζί με τις σχετικές μετρήσεις θερμοκρασίας και πίεσης χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό του ρυθμού ροής·
 1.4.1.4.
 έναν εναλλάκτη θερμότητας (HE) επαρκούς ισχύος ώστε να διατηρείται, σταθερή με προσέγγιση 6 K ως προς τη μέση θερμοκρασία λειτουργίας καθ' όλη τη διάρκεια της δοκιμής, η θερμοκρασία του μείγματος αέρα/καυσαερίων, η οποία μετράται σε σημείο αμέσως πριν από την αντλία θετικού εκτοπίσματος. Η συσκευή αυτή δεν επηρεάζει τη συγκέντρωση των ρύπων στα αραιωμένα αέρια που αφαιρούνται στη συνέχεια για ανάλυση.
 1.4.1.5.
 έναν θάλαμο ανάμειξης (MC), στον οποίο αναμειγνύονται ομοιογενώς τα καυσαέρια και ο αέρας και ο οποίος μπορεί να βρίσκεται κοντά στο όχημα, έτσι ώστε το μήκος του σωλήνα μεταφοράς να είναι το ελάχιστο δυνατό·
 1.4.2. Σύστημα αραίωσης πλήρους ροής με σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής
 Σχήμα 7 (προσάρτημα 2 του παραρτήματος 4α)
 Σύστημα αραίωσης με σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής
 Η χρησιμοποίηση σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής κατά τη διαδικασία δειγματοληψίας σταθερού όγκου (CFV) βασίζεται στις αρχές της μηχανικής των ρευστών υπό συνθήκες κρίσιμης ροής. Ο ρυθμός ροής του μεταβλητού μείγματος αέρα αραίωσης και καυσαερίων διατηρείται στην ταχύτητα του ήχου, η οποία είναι


text:
ευθέως ανάλογη προς την τετραγωνική ρίζα της θερμοκρασίας των αερίων. Η ροή παρακολουθείται, υπολογίζεται και ενσωματώνεται συνεχώς καθ' όλη τη διάρκεια της δοκιμής.
 Η χρησιμοποίηση πρόσθετου σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής για τη δειγματοληψία εξασφαλίζει τη λήψη αναλογικών αερίων δειγμάτων από τη σήραγγα αραίωσης. Καθώς η πίεση και η θερμοκρασία είναι ίσες στις εισόδους των δύο σωλήνων Venturi, ο όγκος του αερίου που λαμβάνεται ως δείγμα είναι αναλογικός προς τον συνολικό όγκο του παραγόμενου μείγματος αραιωμένων καυσαερίων και, συνεπώς, ικανοποιούνται οι απαιτήσεις που αναφέρονται στο παρόν παράρτημα. Ο εξοπλισμός συλλογής αποτελείται από τα εξής στοιχεία:
 1.4.2.1.
 ένα φίλτρο (DAF) για τον αέρα αραίωσης, το οποίο μπορεί να προθερμαίνεται εάν χρειαστεί. Το φίλτρο αυτό αποτελείται, με τη σειρά, από τα ακόλουθα φίλτρα: ένα προαιρετικό φίλτρο ενεργού άνθρακα (πλευρά εισόδου) και ένα φίλτρο HEPA (πλευρά εξόδου). Συνιστάται η τοποθέτηση πρόσθετου φίλτρου χονδρών σωματιδίων πριν από το φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) και μετά το φίλτρο ενεργού άνθρακα, εφόσον χρησιμοποιείται. Το φίλτρο ενεργού άνθρακα χρησιμεύει για την ελάττωση και τη σταθεροποίηση των συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων των περιβαλλοντικών εκπομπών στον αέρα αραίωσης·
 1.4.2.2.
 έναν θάλαμο ανάμειξης (MC), στον οποίο αναμειγνύονται ομοιογενώς τα καυσαέρια και ο αέρας και ο οποίος μπορεί να βρίσκεται κοντά στο όχημα, έτσι ώστε το μήκος του σωλήνα μεταφοράς να είναι το ελάχιστο δυνατό·
 1.4.2.3.
 μια σήραγγα αραίωσης (DT) από την οποία πραγματοποιείται η δειγματοληψία των σωματιδίων·
 1.4.2.4.
 Μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάποια μορφή προστασίας του συστήματος μέτρησης, όπως κυκλωνικός διαχωριστής, φίλτρο μαζικής ροής κ.λπ.·
 1.4.2.5.
 έναν μετρητικό σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής (CFV) που χρησιμεύει για τη μέτρηση του όγκου της ροής των αραιωμένων καυσαερίων·
 1.4.2.6.
 έναν ανεμιστήρα (BL) επαρκούς ισχύος για τη διακίνηση του συνολικού όγκου των αραιωμένων καυσαερίων.
 2. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΣΕ ΣΤΑΘΕΡΟ ΟΓΚΟ (CVS)
 2.1. Γενικές απαιτήσεις
 Το σύστημα CVS βαθμονομείται με τη χρήση ενός ροόμετρου ακριβείας και μιας διάταξης περιορισμού της ροής. Η ροή μέσω του συστήματος μετράται σε διάφορες τιμές της πίεσης, ενώ και οι παράμετροι ελέγχου του συστήματος μετρώνται και συσχετίζονται προς τις ροές. Για τη σχετική μέθοδο χρησιμοποιείται δυναμικού τύπου διάταξη μέτρησης της ροής, κατάλληλη για τις μεγάλες ροές που παρατηρούνται κατά τη χρησιμοποίηση του συστήματος δειγματοληψίας σταθερού όγκου. Η διάταξη είναι πιστοποιημένης ακρίβειας και η πιστοποίηση έχει δοθεί βάσει επίσημου εθνικού ή διεθνούς προτύπου.
 2.1.1. Το χρησιμοποιούμενο ροόμετρο μπορεί να είναι διαφόρων τύπων, π.χ. βαθμονομημένος σωλήνας Venturi, ροόμετρο στρωτής ροής, βαθμονομημένο ροόμετρο με μυλίσκο, εφόσον πρόκειται για συσκευή δυναμικής μέτρησης η οποία, επιπλέον, ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές της παραγράφου 1.3.5 του παρόντος προσαρτήματος.
 2.1.2. Στις παραγράφους που ακολουθούν δίνονται λεπτομερή στοιχεία για μεθόδους βαθμονόμησης των συσκευών δειγματοληψίας PDP και CFV με τη χρήση ροομέτρου στρωτής ροής που παρέχει την απαιτούμενη ακρίβεια, καθώς και μια μέθοδος στατιστικής επαλήθευσης της εγκυρότητας της βαθμονόμησης.
 2.2. Βαθμονόμηση της αντλίας θετικού εκτοπίσματος (PDP)
 2.2.1. Η ακόλουθη διαδικασία βαθμονόμησης περιγράφει τον εξοπλισμό, τη διάταξη της δοκιμής και τις διάφορες παραμέτρους που μετρώνται ώστε να προσδιορίζεται ο ρυθμός ροής της αντλίας του συστήματος CVS. Όλες οι παράμετροι που αφορούν την αντλία μετρώνται ταυτόχρονα με τις παραμέτρους που αφορούν το ροόμετρο, το οποίο


text:
είναι συνδεδεμένο στη σειρά με την αντλία. Κατόπιν χαράσσεται η καμπύλη του υπολογιζόμενου ρυθμού ροής (εκφραζόμενου σε m3/min στην είσοδο της αντλίας, υπό απόλυτη θερμοκρασία και πίεση) ως προς την αριθμητική τιμή της συνάρτησης συσχέτισης ενός ορισμένου συνδυασμού παραμέτρων της αντλίας. Κατόπιν, προσδιορίζεται η γραμμική εξίσωση που εκφράζει τη σχέση μεταξύ της ροής της αντλίας και της συνάρτησης συσχέτισης. Εάν η αντλία του συστήματος CVS έχει πολλές βαθμίδες ταχυτήτων, γίνεται χωριστή βαθμονόμηση για κάθε χρησιμοποιούμενη βαθμίδα ταχύτητας.
 2.2.2. Αυτή η διαδικασία βαθμονόμησης βασίζεται στη μέτρηση των απόλυτων τιμών των παραμέτρων της αντλίας και του ροόμετρου που επιτρέπουν τον προσδιορισμό του ρυθμού ροής σε κάθε σημείο. Τρεις όροι τηρούνται για να εξασφαλίζεται η ακρίβεια και η συνέχεια της καμπύλης βαθμονόμησης:
 2.2.2.1.
 οι πιέσεις της αντλίας μετρώνται σε σημεία μέτρησης πάνω στην ίδια την αντλία και όχι στις εξωτερικές σωληνώσεις που συνδέονται με την είσοδο και την έξοδο της αντλίας. Τα στοιχεία μέτρησης της πίεσης που τοποθετούνται στο άνω και στο κάτω κεντρικό σημείο της μετωπικής πλάκας απαγωγής της αντλίας υφίστανται τις πραγματικές πιέσεις που επικρατούν μέσα στον θάλαμο της αντλίας και επομένως εκφράζουν τις απόλυτες διαφορές πίεσης·
 2.2.2.2.
 κατά τη διάρκεια της βαθμονόμησης, η θερμοκρασία διατηρείται σταθερή. Το ροόμετρο στρωτής ροής είναι ευαίσθητο στις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας εισόδου, οι οποίες προκαλούν διασπορά των μετρώμενων τιμών. Οι βαθμιαίες διακυμάνσεις της τάξης του ± 1 K στη θερμοκρασία είναι αποδεκτές, εφόσον εμφανίζονται σε χρονικό διάστημα αρκετών λεπτών· και
 2.2.2.3.
 όλες οι συνδέσεις μεταξύ του ροόμετρου και της αντλίας CVS είναι στεγανές.
 2.2.3. Κατά τη διάρκεια δοκιμής προσδιορισμού των εκπομπών καυσαερίων, η μέτρηση των ίδιων αυτών παραμέτρων της αντλίας επιτρέπει τον υπολογισμό του ρυθμού ροής με τη βοήθεια της εξίσωσης βαθμονόμησης.
 2.2.4. Στο σχήμα 8 του παρόντος προσαρτήματος του παραρτήματος 4α παρουσιάζεται μια δυνατή διάταξη δοκιμής. Γίνονται δεκτές και παραλλαγές αυτής της διάταξης, εφόσον έχουν εγκριθεί από την αρμόδια διοικητική αρχή με γνώμονα τη συγκρίσιμη ακρίβεια των αποτελεσμάτων. Εάν χρησιμοποιείται η διάταξη που παρουσιάζεται στο σχήμα 8 του προσαρτήματος 2 του παραρτήματος 4α, οι ακόλουθες παράμετροι πρέπει να παρουσιάζουν τις εξής ανοχές:
 βαρομετρική πίεση (διορθωμένη) (Pb)
 ± 0,03 kPa
 θερμοκρασία περιβάλλοντος (T)
 ± 0,2 K
 θερμοκρασία αέρα στο LFE (ETI)
 ± 0,15 K
 υποπίεση πριν από το LFE (EPI)
 ± 0,01 kPa
 απώλεια πίεσης διαμέσου του πλέγματος LFE (EDP)
 ± 0,0015 kPa
 θερμοκρασία του αέρα στην είσοδο της αντλίας CVS (PTI)
 ± 0,2 K
 θερμοκρασία του αέρα στην έξοδο της αντλίας CVS (PTO)
 ± 0,2 K
 υποπίεση στην είσοδο της αντλίας CVS (PPI)
 ± 0,22 kPa
 πιεζομετρικό ύψος στην έξοδο της αντλίας CVS (PPO)
 ± 0,22 kPa
 αριθμός στροφών της αντλίας κατά τη δοκιμή (n)
 ± 1 min– 1
 χρόνος δοκιμής (τουλάχιστον 250 s) (t)
 ± 0,1 s
 Σχήμα 8 (προσάρτημα 2 του παραρτήματος 4α)
 Διάταξη βαθμονόμησης του συστήματος PDP
 2.2.5. Μετά την υλοποίηση της συνδεσμολογίας του συστήματος όπως παρουσιάζεται στο σχήμα 8 του προσαρτήματος 2 του παραρτήματος 4α, τοποθετείται η μεταβαλλόμενη αντλία ρύθμισης της ροής στην πλήρως ανοικτή θέση και τίθεται σε λειτουργία η αντλία CVS για 20 λεπτά πριν από την έναρξη


text:
των εργασιών βαθμονόμησης.
 2.2.6. Τοποθετείται η αντλία ρύθμισης της ροής σε μερικώς ανοικτή θέση ώστε να αυξηθεί η υποπίεση στην είσοδο της αντλίας (1 kPa περίπου) και να ληφθούν τιμές μέτρησης σε τουλάχιστον έξι σημεία για το σύνολο της βαθμονόμησης. Το σύστημα σταθεροποιείται επί 3 λεπτά και στη συνέχεια επαναλαμβάνονται οι μετρήσεις.
 2.2.7. Η ροή του αέρα (Qs) σε κάθε σημείο δοκιμής υπολογίζεται σε κανονικά m3/min από τα δεδομένα του ροόμετρου, σύμφωνα με τη μέθοδο που καθορίζεται από τον κατασκευαστή.
 2.2.8. Ο ρυθμός ροής του αέρα μετατρέπεται κατόπιν σε ροή της αντλίας (V0) εκφραζόμενη σε m3/στροφή, υπό απόλυτη θερμοκρασία και πίεση στην είσοδο της αντλίας.
 Όπου:
 V0
 =
 ρυθμός ροής της αντλίας υπό Tp και Pp (m3/στροφή),
 Qs
 =
 ροή του αέρα υπό 101,33 kPa και 273,2 K (m3/λεπτό),
 Tp
 =
 θερμοκρασία στην είσοδο της αντλίας (K),
 Pp
 =
 απόλυτη πίεση στην είσοδο της αντλίας (kPa)
 N
 =
 ταχύτητα περιστροφής της αντλίας (min– 1).
 2.2.9. Για να αντισταθμιστεί η αλληλεπίδραση των μεταβολών της πίεσης λόγω της ταχύτητας της αντλίας και του ποσοστού ολίσθησης της αντλίας, η συνάρτηση συσχέτισης (x0) μεταξύ της ταχύτητας περιστροφής της αντλίας (n), της διαφοράς πίεσης μεταξύ της εισόδου και της εξόδου της αντλίας και της απόλυτης πίεσης στην έξοδο της αντλίας, υπολογίζεται με τον ακόλουθο τύπο:
 Όπου:
 x0
 =
 συνάρτηση συσχέτισης,
 ΔPp
 =
 διαφορά πίεσης μεταξύ της εισόδου και της εξόδου της αντλίας (kPa),
 Pe
 =
 απόλυτη πίεση στην έξοδο της αντλίας (PPO + Pb) (kPa).
 Εκτελείται γραμμική προσαρμογή με τη μέθοδο των ελάχιστων τετραγώνων για να παραχθούν οι ακόλουθες εξισώσεις βαθμονόμησης:
 V0 = D0 – M (x0)
 n = A – B (ΔPp)
 Οι D0, M, A και B είναι οι σταθερές κλίσης και τεταγμένης που ορίζουν τις καμπύλες.
 2.2.10. Εάν το σύστημα CVS έχει πολλές ταχύτητες λειτουργίας, εκτελείται βαθμονόμηση για κάθε ταχύτητα. Οι καμπύλες βαθμονόμησης που παράγονται για τις ταχύτητες αυτές είναι περίπου παράλληλες και οι τιμές της τεταγμένης (D0) αυξάνονται καθώς μειώνεται το εύρος ροής της αντλίας.
 2.2.11. Εάν η βαθμονόμηση έχει εκτελεστεί προσεκτικά, οι τιμές που υπολογίζονται από την εξίσωση βρίσκονται εντός ενός ορίου 0,5 % από τη μετρώμενη τιμή του V0. Οι τιμές του M είναι διαφορετικές για κάθε αντλία. Η βαθμονόμηση εκτελείται κατά την έναρξη λειτουργίας της αντλίας και έπειτα από κάθε σημαντική εργασία συντήρησης.
 2.3. Βαθμονόμηση του σωλήνα CFV
 2.3.1. Η βαθμονόμηση του σωλήνα CFV βασίζεται στην εξίσωση ροής ενός σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής:
 Όπου:
 Qs
 =
 ροή,
 Kv
 =
 συντελεστής βαθμονόμησης,
 P
 =
 απόλυτη πίεση (kPa),
 T
 =
 απόλυτη θερμοκρασία (Κ).
 Η ροή αερίων αποτελεί συνάρτηση της πίεσης και της θερμοκρασίας.
 Η ακόλουθη διαδικασία βαθμονόμησης δίνει την τιμή του συντελεστή βαθμονόμησης βάσει των μετρημένων τιμών πίεσης, θερμοκρασίας και ροής αέρα.
 2.3.2. Για τη βαθμονόμηση του ηλεκτρονικού εξοπλισμού του σωλήνα CFV ακολουθείται η διαδικασία που συνιστά ο κατασκευαστής.
 2.3.3. Κατά τις αναγκαίες μετρήσεις για τη βαθμονόμηση της ροής του σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής, οι ακόλουθες παράμετροι παρουσιάζουν τις εξής ανοχές:
 βαρομετρική πίεση (διορθωμένη) (Pb)
 ± 0,03 kPa,
 θερμοκρασία του αέρα στο LFE, ροόμετρο (ETI)
 ± 0,15 K
 υποπίεση πριν


text:
από το LFE (EPI)
 ± 0,01 kPa,
 πτώση πίεσης διαμέσου του πλέγματος LFE (EDP)
 ± 0,0015 kPa,
 ροή του αέρα (Qs)
 ± 0,5 %,
 υποπίεση στην είσοδο του CFV (PPI)
 ± 0,02 kPa,
 θερμοκρασία στην είσοδο του σωλήνα Venturi (Tv)
 ± 0,2 K.
 2.3.4. Ο εξοπλισμός συνδέεται όπως φαίνεται στο σχήμα 9 του προσαρτήματος 2 του παραρτήματος 4α και ελέγχεται η στεγανότητά του. Οποιαδήποτε διαρροή, μεταξύ της διάταξης μέτρησης της ροής και του σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής, επηρεάζει σημαντικά την ακρίβεια της βαθμονόμησης.
 Σχήμα 9 (προσάρτημα 2 του παραρτήματος 4α)
 Διάταξη βαθμονόμησης του συστήματος CFV
 2.3.5. Η βαλβίδα ρύθμισης της ροής τοποθετείται στην πλήρως ανοικτή θέση, τίθεται σε λειτουργία ο ανεμιστήρας και αφήνεται το σύστημα να σταθεροποιηθεί. Καταγράφονται οι τιμές που λαμβάνονται από όλες τις συσκευές.
 2.3.6. Η βαλβίδα ρύθμισης της ροής ρυθμίζεται σε διάφορες θέσεις και εκτελούνται τουλάχιστον οκτώ μετρήσεις κατανεμημένες εντός του πεδίου κρίσιμης ροής του σωλήνα Venturi.
 2.3.7. Οι τιμές που καταγράφονται κατά τη βαθμονόμηση χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό των κατωτέρω στοιχείων. Η ροή του αέρα (Qs) σε κάθε σημείο δοκιμής υπολογίζεται βάσει των τιμών του ροόμετρου, σύμφωνα με τη μέθοδο που καθορίζεται από τον κατασκευαστή.
 Υπολογίζεται η τιμή του συντελεστή βαθμονόμησης για κάθε σημείο δοκιμής:
 Όπου:
 Qs
 =
 ρυθμός ροής σε m3/min στους 273,2 K και με 101,33 kPa,
 Tv
 =
 θερμοκρασία στην είσοδο του σωλήνα Venturi (K),
 Pv
 =
 απόλυτη πίεση στην είσοδο του σωλήνα Venturi (kPa).
 Χαράσσεται η καμπύλη του Kv συναρτήσει της πίεσης στην είσοδο του σωλήνα Venturi. Για ροή με την ταχύτητα του ήχου, το Kv έχει σχετικά σταθερή τιμή. Όταν η πίεση μειώνεται (δηλαδή όταν η υποπίεση αυξάνεται), ο σωλήνας Venturi ελευθερώνεται και το Kv μειώνεται. Οι προκύπτουσες διακυμάνσεις του Kv δεν είναι ανεκτές.
 Ο μέσος όρος του Kv και η τυπική απόκλιση υπολογίζονται από οκτώ τουλάχιστον σημεία, μέσα στην κρίσιμη περιοχή.
 Εάν η τυπική απόκλιση υπερβαίνει κατά 0,3 % τον μέσο όρο του Kv, πρέπει να λαμβάνονται διορθωτικά μέτρα.
 3. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
 3.1. Γενικές απαιτήσεις
 Προσδιορίζεται η ολική ακρίβεια του συστήματος δειγματοληψίας και ανάλυσης CVS με την εισαγωγή μιας γνωστής μάζας αερίου ρύπου στο σύστημα, ενώ αυτό λειτουργεί όπως και κατά τη διάρκεια μιας κανονικής δοκιμής. Στη συνέχεια, εκτελείται η ανάλυση και υπολογίζεται η μάζα του ρύπου σύμφωνα με τους τύπους της παραγράφου 6.6 του παρόντος παραρτήματος, με τη διαφορά ότι ως πυκνότητα του προπανίου λαμβάνεται η τιμή 1,967 γραμμάρια/λίτρο υπό κανονικές συνθήκες. Οι δύο ακόλουθες μέθοδοι έχει αποδειχθεί ότι παρέχουν επαρκή ακρίβεια.
 Η μέγιστη επιτρεπτή απόκλιση μεταξύ εισαγόμενης και μετρώμενης ποσότητας αερίου είναι 5 %.
 3.2. Μέθοδος του διαφραγματικού στομίου κρίσιμης ροής (CFO)
 3.2.1. Μέτρηση σταθερής ροής καθαρού αερίου (CO ή C3H8) με τη χρήση διαφραγματικού στομίου κρίσιμης ροής.
 3.2.2. Μια γνωστή ποσότητα καθαρού αερίου (CO ή C3H8) εισάγεται στο σύστημα CVS μέσω ενός βαθμονομημένου διαφραγματικού στομίου κρίσιμης ροής. Εάν η πίεση εισόδου είναι αρκετά μεγάλη, η ροή (q) που ρυθμίζεται από το διαφραγματικό στόμιο είναι ανεξάρτητη από την πίεση εξόδου του διαφράγματος (συνθήκες κρίσιμης ροής). Εάν οι παρατηρούμενες αποκλίσεις υπερβαίνουν το 5 %, προσδιορίζεται και εξαλείφεται η


text:
αιτία της ανωμαλίας. Το σύστημα CVS λειτουργεί όπως για τη μέτρηση των εκπεμπόμενων καυσαερίων επί 5 έως 10 λεπτά περίπου. Το αέριο που συλλέγεται στον σάκο αναλύεται με τη βοήθεια του συνήθους εξοπλισμού και τα λαμβανόμενα αποτελέσματα συγκρίνονται με την ήδη γνωστή περιεκτικότητα των δειγμάτων των αερίων.
 3.3. Βαρυμετρική μέθοδος
 3.3.1. Μέτρηση περιορισμένης ποσότητας καθαρού αερίου (CO ή C3H8) με τη χρήση βαρυμετρικής τεχνικής.
 3.3.2. Για την επαλήθευση του συστήματος CVS με τη βαρυμετρική μέθοδο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ακόλουθη διαδικασία:
 Χρησιμοποιείται μία μικρή φιάλη γεμάτη με μονοξείδιο του άνθρακα ή με προπάνιο, της οποίας προσδιορίζεται το βάρος με ακρίβεια ± 0,01 g. Το σύστημα CVS τίθεται σε λειτουργία όπως για την κανονική δοκιμή προσδιορισμού των εκπομπών καυσαερίων, επί 5 έως 10 λεπτά περίπου. Ταυτόχρονα εισάγεται στο σύστημα CO ή προπάνιο. Η ποσότητα καθαρού αερίου που εισάγεται στο σύστημα προσδιορίζεται από τη διαφορά βάρους της φιάλης. Κατόπιν, το αέριο που συγκεντρώνεται μέσα στον σάκο αναλύεται με τον εξοπλισμό που συνήθως χρησιμοποιείται για την ανάλυση των καυσαερίων και τα αποτελέσματα συγκρίνονται με τις τιμές συγκέντρωσης που υπολογίστηκαν προηγουμένως.
 Προσάρτημα 3
 Εξοπλισμός μέτρησης των εκπομπών αερίων
 1. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
 1.1. Επισκόπηση συστήματος
 Ένα δείγμα σταθερής αναλογίας αραιωμένων καυσαερίων/αέρα αραίωσης συλλέγεται για ανάλυση.
 Οι ποσότητες των αέριων εκπομπών καθορίζονται από τις συγκεντρώσεις του αναλογικού δείγματος και τον συνολικό όγκο που μετράται κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Οι συγκεντρώσεις του δείγματος διορθώνονται για να ληφθεί υπόψη η περιεκτικότητα του ατμοσφαιρικού αέρα σε ρύπους.
 1.2. Απαιτήσεις συστήματος δειγματοληψίας
 1.2.1. Το δείγμα αραιωμένων καυσαερίων λαμβάνεται πριν από τη διάταξη αναρρόφησης, αλλά μετά τις διατάξεις προετοιμασίας (εάν υπάρχουν).
 1.2.2. Ο ρυθμός ροής δεν αποκλίνει από τη μέση τιμή περισσότερο από ± 2 %.
 1.2.3. Ο ρυθμός της δειγματοληψίας είναι τουλάχιστον 5 λίτρα/λεπτό και δεν υπερβαίνει το 0,2 % του ρυθμού ροής των αραιωμένων καυσαερίων. Ισοδύναμο όριο εφαρμόζεται στα συστήματα δειγματοληψίας σταθερής μάζας.
 1.2.4. Λαμβάνεται δείγμα του αέρα αραίωσης, υπό σταθερό ρυθμό ροής, από σημείο που βρίσκεται κοντά στο στόμιο εισαγωγής του ατμοσφαιρικού αέρα (μετά το φίλτρο, εάν έχει τοποθετηθεί).
 1.2.5. Ο αέρας αραίωσης δεν έχει μολυνθεί από καυσαέρια που προέρχονται από τη ζώνη ανάμειξης.
 1.2.6. Ο ρυθμός δειγματοληψίας του αέρα αραίωσης είναι συγκρίσιμος με εκείνον που χρησιμοποιείται για τα αραιωμένα καυσαέρια.
 1.2.7. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται κατά τις εργασίες δειγματοληψίας είναι τέτοια που να μην μεταβάλλουν τη συγκέντρωση των ρύπων.
 1.2.8. Μπορούν να χρησιμοποιούνται φίλτρα για τον διαχωρισμό των στερεών σωματιδίων από το δείγμα.
 1.2.9. Οι διάφορες βαλβίδες που χρησιμοποιούνται για τη διοχέτευση των αερίων της δειγματοληψίας είναι ταχείας ρύθμισης και ενέργειας.
 1.2.10. Αεροστεγείς ταχυσύνδεσμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανάμεσα στις τριοδικές βαλβίδες και τους σάκους δειγματοληψίας. Οι σύνδεσμοι πρέπει να στεγανοποιούνται αυτόματα προς την πλευρά του σάκου. Άλλα συστήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διοχέτευση των δειγμάτων στη συσκευή ανάλυσης (π.χ. τριοδικές στραγγαλιστικές βαλβίδες).
 1.2.11. Αποθήκευση του δείγματος
 Τα δείγματα των αερίων συλλέγονται σε σάκους δειγματοληψίας επαρκούς χωρητικότητας ώστε να μην εμποδίζεται η ροή του δείγματος· οι σάκοι αποτελούνται από υλικό που δεν επηρεάζει ούτε τις ίδιες τις μετρήσεις ούτε τη χημική σύνθεση των δειγμάτων των αερίων περισσότερο


text:
από 2 % έπειτα από 20 λεπτά (για παράδειγμα: από μεμβράνη με επικάλυψη πολυαιθυλενίου-πολυαμιδίου ή από φθοριωμένους πολυυδρογονάνθρακες).
 1.2.12. Σύστημα δειγματοληψίας υδρογονανθράκων — κινητήρες ντίζελ
 1.2.12.1. Το σύστημα δειγματοληψίας υδρογονανθράκων αποτελείται από θερμαινόμενο δειγματοληπτικό ανιχνευτή, αγωγό, φίλτρο και αντλία. Αυτός ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής και ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής σωματιδίων τοποθετούνται σε ίση απόσταση από την είσοδο των καυσαερίων κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται η αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο δειγματοληψιών. Η εσωτερική διάμετρος αυτού του ανιχνευτή είναι τουλάχιστον 4 mm.
 1.2.12.2. Όλα τα θερμαινόμενα μέρη διατηρούνται, με τη χρήση του συστήματος θέρμανσης, σε θερμοκρασία 463 K (190 °C) ± 10 K.
 1.2.12.3. Η μέση συγκέντρωση των μετρώμενων υδρογονανθράκων προσδιορίζεται με ολοκλήρωμα.
 1.2.12.4. Ο αγωγός είναι εφοδιασμένος με θερμαινόμενο φίλτρο (FH) ικανότητας συλλογής 99 % για σωματίδια ≥ 0,3 μm, το οποίο χρησιμοποιείται για την αφαίρεση των στερεών σωματιδίων από την απαιτούμενη συνεχή ροή αερίου για την ανάλυση.
 1.2.12.5. Ο χρόνος απόκρισης του συστήματος δειγματοληψίας (από τον ανιχνευτή έως την είσοδο του αναλυτή) δεν υπερβαίνει τα 4 δευτερόλεπτα.
 1.2.12.6. Ο ανιχνευτής τύπου HFID χρησιμοποιείται με σύστημα συνεχούς ροής (εναλλάκτη θερμότητας), ώστε να εξασφαλίζεται αντιπροσωπευτικό δείγμα, εκτός εάν υπάρχει αντιστάθμιση για τη μεταβαλλόμενη ροή του σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής (CFV) ή του στομίου κρίσιμης ροής (CFO).
 1.3. Απαιτήσεις ανάλυσης αερίων
 1.3.1. Ανάλυση μονοξειδίου του άνθρακα (CO) και διοξειδίου του άνθρακα (CO2)
 Οι αναλυτές είναι τύπου επιλεκτικής απορρόφησης υπέρυθρης ακτινοβολίας (NDIR).
 1.3.2. Ανάλυση υδρογονανθράκων (HC) — κινητήρες ανάφλεξης με σπινθηριστή
 Ο αναλυτής είναι τύπου FID, βαθμονομημένος με προπάνιο εκφρασμένο σε ισοδύναμο ατόμων άνθρακα (C1).
 1.3.3. Ανάλυση των συνολικών υδρογονανθράκων (HC) — κινητήρες ανάφλεξης με συμπίεση
 Ο αναλυτής είναι τύπου ανιχνευτή ιονισμού φλόγας, του οποίου τα στοιχεία ανίχνευσης, οι βαλβίδες, οι σωληνώσεις κ.λπ. θερμαίνονται στους 463 K (190 °C) ± 10 K (HFID). Είναι βαθμονομημένος με προπάνιο εκφρασμένο σε ισοδύναμο ατόμων άνθρακα (C1).
 1.3.4. Ανάλυση μεθανίου (CH4)
 Ο αναλυτής είναι είτε χρωματογράφος αερίου συνδυασμένος με τύπο ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (FID) είτε ανιχνευτής ιονισμού φλόγας με τύπο διαχωριστή υδρογονανθράκων εκτός μεθανίου, βαθμονομημένος με μεθάνιο εκφρασμένο σε ισοδύναμο ατόμων άνθρακα (C1).
 1.3.5. Ανάλυση νερού (H2O)
 Ο αναλυτής είναι τύπου απορρόφησης (NDIR). Ο NDIR βαθμονομείται είτε με υδρατμούς είτε με προπυλένιο (C3H6). Εάν ο NDIR είναι βαθμονομημένος με υδρατμούς, εξασφαλίζεται ότι δεν μπορεί να συμβεί συμπύκνωση υδρατμών σε σωλήνες και συνδέσεις κατά τη διαδικασία βαθμονόμησης. Εάν ο ΝDIR είναι βαθμονομημένος με προπυλένιο, ο κατασκευαστής του αναλυτή παρέχει τα στοιχεία για την αναγωγή της συγκέντρωσης προπυλενίου στην αντίστοιχη συγκέντρωση υδρατμών. Ο κατασκευαστής του αναλυτή ελέγχει τις τιμές αναγωγής περιοδικά και τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο.
 1.3.6. Ανάλυση υδρογόνου (H2)
 Ο αναλυτής είναι τύπου φασματομετρίας μάζας τομέα/πεδίου (sector field mass spectrometry), βαθμονομημένος με υδρογόνο.
 1.3.7. Ανάλυση οξειδίων αζώτου (NOx)
 Ο αναλυτής είναι τύπου ανιχνευτή χημειοφωταύγειας (CLA) ή τύπου επιλεκτικής απορρόφησης με συντονισμό υπεριώδους ακτινοβολίας (NDUVR), αλλά και στις δύο περιπτώσεις με μετατροπέα NOx-NO.
 1.3.8. Οι αναλυτές έχουν εύρος κλίμακας μέτρησης συμβατό με την απαιτούμενη ακρίβεια μέτρησης για τις συγκεντρώσεις των ρύπων στο δείγμα καυσαερίων.
 1.3.9. Το σφάλμα μέτρησης δεν υπερβαίνει το ± 2 % (εσωτερικό σφάλμα του αναλυτή), ανεξαρτήτως της αληθούς


text:
τιμής για τα αέρια βαθμονόμησης.
 1.3.10. Για συγκεντρώσεις κάτω από 100 ppm, το σφάλμα μέτρησης δεν υπερβαίνει τα ± 2 ppm.
 1.3.11. Η μέτρηση του δείγματος ατμοσφαιρικού αέρα διενεργείται στον ίδιο αναλυτή με το κατάλληλο εύρος μέτρησης.
 1.3.12. Δεν χρησιμοποιείται καμία διάταξη ξήρανσης αερίων τοποθετημένη πριν από τους αναλυτές, εκτός εάν αποδεικνύεται ότι η διάταξη αυτή δεν έχει καμία επίδραση στην περιεκτικότητα της ροής καυσαερίου σε ρύπους.
 1.4. Περιγραφή συνιστώμενου συστήματος
 Στο σχήμα 10 του προσαρτήματος 3 του παραρτήματος 4α απεικονίζεται το διάγραμμα του συστήματος δειγματοληψίας εκπομπών καυσαερίων.
 Σχήμα 10 (προσάρτημα 3 του παραρτήματος 4α)
 Διάγραμμα δειγματοληψίας εκπομπών καυσαερίων
 Τα κατασκευαστικά στοιχεία του συστήματος είναι τα ακόλουθα:
 1.4.1.
 δύο δειγματοληπτικοί ανιχνευτές (S1 και S2) για τη συνεχή λήψη δειγμάτων του αέρα αραίωσης και του αραιωμένου μείγματος καυσαερίων/αέρα·
 1.4.2.
 ένα φίλτρο (F) που χρησιμεύει για την απομάκρυνση των στερεών σωματιδίων από τη ροή των αερίων που συλλέγονται για ανάλυση·
 1.4.3.
 αντλίες (P) που χρησιμεύουν για τη λήψη σταθερής ροής αέρα αραίωσης καθώς επίσης και του αραιωμένου μείγματος καυσαερίων/αέρα κατά τη διάρκεια της δοκιμής·
 1.4.4.
 ρυθμιστή ροής (N) που χρησιμεύει για τη διατήρηση, καθ' όλη τη διάρκεια της δοκιμής, ομοιογενούς ροής των δειγμάτων των αερίων που συγκεντρώνουν οι δειγματοληπτικοί ανιχνευτές S1 και S2. Η ροή αυτή είναι τέτοια ώστε, στο τέλος κάθε δοκιμής, η ποσότητα των δειγμάτων να είναι επαρκής για την ανάλυση (περίπου 10 λίτρα ανά λεπτό)·
 1.4.5.
 ροόμετρα (FL) για τη ρύθμιση και την παρακολούθηση της συνεχούς ροής των αέριων δειγμάτων κατά τη διάρκεια της δοκιμής·
 1.4.6.
 βαλβίδες ταχείας ενέργειας (V) που χρησιμεύουν για τη διοχέτευση σταθερής ροής των αέριων δειγμάτων στους σάκους δειγματοληψίας ή στην ατμόσφαιρα·
 1.4.7.
 αεροστεγείς ταχυσύνδεσμοι (Q) που παρεμβάλλονται ανάμεσα στις βαλβίδες ταχείας ενέργειας και στους σάκους δειγματοληψίας. Ο σύνδεσμος κλείνει αυτόματα από την πλευρά του σάκου. Άλλες μέθοδοι για τη διοχέτευση του δείγματος μέχρι τη συσκευή ανάλυσης μπορούν να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά (π.χ. τριοδικές στρόφιγγες)·
 1.4.8.
 σάκοι (B) για τη συλλογή των δειγμάτων των αραιωμένων καυσαερίων και του αέρα αραίωσης κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 1.4.9.
 ένας σωλήνας δειγματοληψίας Venturi (SV) κρίσιμης ροής για τη λήψη αναλογικών δειγμάτων των αραιωμένων καυσαερίων στον δειγματοληπτικό ανιχνευτή S2 A (CFV-CVS μόνο)·
 1.4.10.
 ένας αναστολέας (PS) στον σωλήνα δειγματοληψίας (CFV-CVS μόνο)·
 1.4.11.
 Κατασκευαστικά στοιχεία για τη δειγματοληψία υδρογονανθράκων χρησιμοποιώντας θερμαινόμενο ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (HFID):
 Fh
 είναι ένα θερμαινόμενο φίλτρο,
 S3
 είναι ένα σημείο δειγματοληψίας υδρογονανθράκων κοντά στον θάλαμο ανάμειξης,
 Vh
 είναι μια θερμαινόμενη πολυοδική βαλβίδα,
 Q
 είναι ένας ταχυσύνδεσμος που επιτρέπει την ανάλυση του δείγματος ατμοσφαιρικού αέρα BA στον θερμαινόμενο ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (HFID),
 FID
 είναι ένας θερμαινόμενος ανιχνευτής ιονισμού φλόγας,
 R και I
 είναι συσκευές για την ενσωμάτωση και την καταγραφή των στιγμιαίων συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων,
 Lh
 είναι ένας θερμαινόμενος σωλήνας δειγματοληψίας.
 2. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ
 2.1. Διαδικασία βαθμονόμησης αναλυτή
 2.1.1. Κάθε αναλυτής βαθμονομείται όσο συχνά είναι αναγκαίο και οπωσδήποτε κατά τη διάρκεια του μήνα που προηγείται της δοκιμής για την έγκριση τύπου, και τουλάχιστον μία φορά κάθε 6 μήνες ώστε να εξακριβώνεται η συμμόρφωση της παραγωγής.
 2.1.2. Κάθε κανονικά χρησιμοποιούμενη κλίμακα λειτουργίας βαθμονομείται σύμφωνα με την παρακάτω διαδικασία:
 2.1.2.1.
 Η


text:
καμπύλη βαθμονόμησης του αναλυτή καθορίζεται βάσει τουλάχιστον 5 σημείων βαθμονόμησης, η απόσταση μεταξύ των οποίων είναι κατά το δυνατόν ίση. Η ονομαστική συγκέντρωση του αερίου βαθμονόμησης με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση είναι τουλάχιστον ίση με το 80 % της πλήρους κλίμακας.
 2.1.2.2.
 Η συγκέντρωση αερίων που απαιτείται για τη βαθμονόμηση μπορεί να ληφθεί με τη βοήθεια διαχωριστή αερίων, αραιώνοντας με καθαρό N2 ή με καθαρό συνθετικό αέρα. Η ακρίβεια της συσκευής ανάμειξης είναι τέτοια, ώστε η συγκέντρωση των αραιωμένων αερίων βαθμονόμησης να μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια ± 2 %.
 2.1.2.3.
 Η καμπύλη βαθμονόμησης υπολογίζεται με τη μέθοδο των ελάχιστων τετραγώνων. Εάν ο προκύπτων βαθμός πολυωνύμου είναι μεγαλύτερος του 3, ο αριθμός των σημείων βαθμονόμησης είναι τουλάχιστον ίσος με τον ως άνω βαθμό πολυωνύμου συν 2.
 2.1.2.4.
 Η καμπύλη βαθμονόμησης δεν διαφέρει κατά περισσότερο από ± 2 % από την ονομαστική τιμή κάθε αερίου βαθμονόμησης.
 2.1.3. Χάραξη της καμπύλης βαθμονόμησης
 Από τη χάραξη της καμπύλης βαθμονόμησης και τα σημεία βαθμονόμησης είναι δυνατή η επαλήθευση της ορθής εκτέλεσης της βαθμονόμησης. Αναφέρονται οι διάφορες χαρακτηριστικές παράμετροι του αναλυτή, και ιδίως:
 η κλίμακα·
 η ευαισθησία·
 το σημείο μηδέν·
 η ημερομηνία διεξαγωγής της βαθμονόμησης.
 2.1.4. Εναλλακτική τεχνολογία (π.χ. μέσω υπολογιστή, ηλεκτρονικού διακόπτη κλίμακας κ.λπ.) μπορεί να χρησιμοποιείται, εφόσον αποδεικνύεται επαρκώς στην τεχνική υπηρεσία ότι παρέχουν ισοδύναμη ακρίβεια.
 2.2. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΑΛΥΤΗ
 2.2.1. Κάθε κανονικά χρησιμοποιούμενη κλίμακα λειτουργίας ελέγχεται πριν από κάθε ανάλυση σύμφωνα με τις ακόλουθες διατάξεις:
 2.2.2. Η βαθμονόμηση ελέγχεται με τη βοήθεια ενός αερίου μηδενισμού και ενός αερίου εύρους κλίμακας (βαθμονόμησης) του οποίου η ονομαστική τιμή αντιπροσωπεύει το 80-95 % της υποτιθέμενης τιμής για την οποία πραγματοποιείται η ανάλυση.
 2.2.3. Εάν, για τα δύο εξεταζόμενα σημεία, η διαφορά μεταξύ της θεωρητικής τιμής και της τιμής που λαμβάνεται κατά τη διαδικασία βαθμονόμησης δεν υπερβαίνει το ± 5 % της πλήρους κλίμακας, οι παράμετροι ρύθμισης μπορούν να προσαρμοστούν. Στην αντίθετη περίπτωση, καθορίζεται νέα καμπύλη βαθμονόμησης σύμφωνα με την παράγραφο 2.1 του παρόντος προσαρτήματος.
 2.2.4. Μετά τη δοκιμή, το αέριο μηδενισμού και το ίδιο αέριο εύρους κλίμακας χρησιμοποιούνται για έναν νέο έλεγχο. Η ανάλυση θεωρείται αποδεκτή εάν η διαφορά μεταξύ των δύο μετρήσεων είναι μικρότερη από 2 %.
 2.3. Διαδικασία ελέγχου του ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (FID) για απόκριση σε υδρογονάνθρακες
 2.3.1. Βελτιστοποίηση της απόκρισης του ανιχνευτή
 Ο ανιχνευτής ιονισμού φλόγας (FID) ρυθμίζεται όπως προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή του οργάνου. Χρησιμοποιείται μείγμα προπανίου με αέρα για τη βελτιστοποίηση της απόκρισης στο πλέον σύνηθες φάσμα λειτουργίας.
 2.3.2. Βαθμονόμηση του αναλυτή υδρογονανθράκων (HC)
 Ο αναλυτής βαθμονομείται με τη χρήση μείγματος προπανίου με αέρα και καθαρού συνθετικού αέρα (βλ. παράγραφο 3 του παρόντος προσαρτήματος).
 Χαράσσεται καμπύλη βαθμονόμησης όπως περιγράφεται στην παράγραφο 2.1 του παρόντος προσαρτήματος.
 2.3.3. Συντελεστές απόκρισης για διάφορους υδρογονάνθρακες και συνιστώμενα όρια
 Ο συντελεστής απόκρισης (Rf) για έναν συγκεκριμένο τύπο υδρογονάνθρακα είναι ο λόγος της ένδειξης C1 του ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (FID) προς τη συγκέντρωση του κυλίνδρου αερίων, εκφρασμένος σε μέρη ανά εκατομμύριο (ppm) του C1.
 Η συγκέντρωση του αερίου δοκιμής είναι τέτοια ώστε να παρέχεται απόκριση περίπου στο 80 % του εύρους της πλήρους κλίμακας για


text:
το φάσμα λειτουργίας. Η συγκέντρωση είναι γνωστή με ακρίβεια ± 2 % ως προς ένα βαρυμετρικό πρότυπο εκφρασμένο κατ' όγκο. Επιπλέον, ο κύλινδρος των αερίων έχει υποβληθεί σε προετοιμασία για 24 ώρες σε θερμοκρασία μεταξύ 293 K και 303 K (20 και 30 °C).
 Οι συντελεστές απόκρισης προσδιορίζονται όταν τίθεται σε λειτουργία ο αναλυτής και στη συνέχεια ανά μεγάλα διαστήματα χρήσης. Τα αέρια δοκιμών που χρησιμοποιούνται και οι συνιστώμενοι συντελεστές απόκρισης είναι:
 Mεθάνιο και καθαρός αέρας:
 1,00 < Rf < 1,15
 ή 1,00 < Rf < 1,05 για οχήματα που κινούνται με φυσικό αέριο/βιομεθάνιο
 Προπυλένιο και καθαρός αέρας:
 0,90 < Rf < 1,00
 Τολουόλιο και καθαρός αέρας:
 0,90 < Rf < 1,00
 Οι τιμές αυτές είναι σχετικές προς τον συντελεστή απόκρισης (Rf) για προπάνιο και καθαρό αέρα, στον οποίο δίνεται η τιμή 1,00.
 2.3.4. Έλεγχος παρεμβολής οξυγόνου και συνιστώμενα όρια
 Ο συντελεστής απόκρισης καθορίζεται όπως περιγράφεται στην ανωτέρω παράγραφο 2.3.3 Το αέριο δοκιμών που χρησιμοποιείται και το συνιστώμενο εύρος του συντελεστή απόκρισης είναι:
 Προπάνιο και άζωτο:
 0,95 < Rf < 1,05
 2.4. Διαδικασία δοκιμής της απόδοσης του μετατροπέα NOx
 Η απόδοση του μετατροπέα που χρησιμοποιείται για την μετατροπή του NO2 σε NO ελέγχεται ως εξής:
 Ακολουθώντας τη διάταξη δοκιμής που απεικονίζεται στο σχήμα 11 του προσαρτήματος 3 του παραρτήματος 4α και τη διαδικασία που περιγράφεται κατωτέρω, η απόδοση των μετατροπέων μπορεί να ελεγχθεί με έναν οζονιστήρα.
 2.4.1. Ο αναλυτής βαθμονομείται στη συνηθέστερη κλίμακα λειτουργίας σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή με τη χρήση αερίων μηδενισμού και εύρους κλίμακας (το αέριο βαθμονόμησης έχει περιεκτικότητα σε NO που αντιστοιχεί στο 80 % περίπου της κλίμακας λειτουργίας, ενώ η συγκέντρωση NO2 στο μείγμα αερίων είναι κάτω από το 5 % της συγκέντρωσης NO). Ο αναλυτής NOx ρυθμίζεται για λειτουργία με NO, έτσι ώστε το αέριο εύρους κλίμακας να μην διέρχεται μέσα από τον μετατροπέα. Καταγράφεται η ένδειξη της συγκέντρωσης.
 2.4.2. Μέσω ενός συνδέσμου T, προστίθεται συνεχώς οξυγόνο ή συνθετικός αέρας στη ροή του αερίου εύρους κλίμακας μέχρις ότου η ένδειξη της συγκέντρωσης να είναι περίπου κατά 10 % μικρότερη από την ενδεικνυόμενη συγκέντρωση βαθμονόμησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2.4.1 του παρόντος προσαρτήματος. Καταγράφεται η ένδειξη της συγκέντρωσης (γ). Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο οζονιστήρας παραμένει απενεργοποιημένος.
 2.4.3. Έπειτα ενεργοποιείται ο οζονιστήρας ώστε να παράγεται αρκετό όζον για να μειωθεί η συγκέντρωση NO στο 20 % (ελάχιστη τιμή 10 %) της συγκέντρωσης βαθμονόμησης που καθορίζεται στην παράγραφο 2.4.1 του παρόντος προσαρτήματος. Καταγράφεται η ένδειξη της συγκέντρωσης (δ).
 2.4.4. Στη συνέχεια, ο αναλυτής NOx ρυθμίζεται για λειτουργία με NOx ώστε το μείγμα αερίων (που αποτελείται από NO, NO2, O2 και N2) να διέρχεται πλέον μέσα από τον μετατροπέα. Καταγράφεται η ένδειξη της συγκέντρωσης (α).
 2.4.5. Απενεργοποιείται ο οζονιστήρας. Το μείγμα αερίων που ορίζεται στην παράγραφο 2.4.2 του παρόντος προσαρτήματος παροχετεύεται μέσω του μετατροπέα στον ανιχνευτή. Καταγράφεται η ένδειξη της συγκέντρωσης (β).
 Σχήμα 11 (προσάρτημα 3 του παραρτήματος 4α)
 Διαδικασία δοκιμής της απόδοσης του μετατροπέα NOx
 2.4.6. Με τον οζονιστήρα απενεργοποιημένο, διακόπτεται επίσης η ροή οξυγόνου ή συνθετικού αέρα. Η ένδειξη του αναλυτή