text:
= Mt συνολική πραγματική μάζα οχήματος, ανάλογα
 L1
 =
 η απόσταση από το κέντρο του τροχού στον 1ο άξονα έως το κέντρο του τροχού στο δεύτερο άξονα
 L2
 =
 η απόσταση από το κέντρο του τροχού στον 1ο άξονα έως το κέντρο του τροχού στον τρίτο άξονα, εάν υπάρχει
 Εικόνα A3.1
 Διαμήκης θέση του κέντρου βάρους
 Η εγκάρσια θέση (t) του κέντρου βάρους του οχήματος σε σχέση με το διάμηκες κατακόρυφο κεντρικό επίπεδό του (βλέπε εικόνα A3.2) δίνεται από τον τύπο:
 όπου:
 T1
 =
 η απόσταση μεταξύ των κέντρων του ίχνους του/των τροχού(-ων) σε κάθε άκρο του πρώτου άξονα
 T2
 =
 η απόσταση μεταξύ των κέντρων του ίχνους του/των τροχού(-ων) σε κάθε άκρο του δεύτερου άξονα
 T3
 =
 η απόσταση μεταξύ των κέντρων του ίχνους του/των τροχού(-ων) σε κάθε άκρο του τρίτου άξονα
 Στην εξίσωση αυτή θεωρείται ότι τα σημεία των κέντρων T1, T2, T3 είναι δυνατόν να ενωθούν με μία ευθεία γραμμή. Εάν αυτό δεν ισχύει τότε απαιτείται ειδικός τύπος.
 Εάν η τιμή του (t) είναι αρνητική, τότε το κέντρο βάρους του οχήματος βρίσκεται στα δεξιά του άξονα συμμετρίας του οχήματος.
 Εικόνα A3.2
 Εγκάρσια θέση του κέντρου βάρους
 Το ύψος του κέντρου βάρους (h0) καθορίζεται με κατά μήκος ανάκλιση του οχήματος και με χρήση ξεχωριστών δυναμομετρικών αισθητήρων στους τροχούς των δύο αξόνων.
 2.6.1. Δύο δυναμομετρικοί αισθητήρες τοποθετούνται σε κοινό οριζόντιο επίπεδο για την υποδοχή των εμπρόσθιων τροχών. Το οριζόντιο επίπεδο πρέπει να βρίσκεται σε επαρκές ύψος επάνω από τις περιβάλλουσες επιφάνειες ώστε το όχημα να μπορεί να ανακλιθεί προς τα εμπρός έως την απαιτούμενη γωνία (βλέπε παράγραφο 2.6.2 πιο κάτω) χωρίς η μύτη του να ακουμπήσει την επιφάνεια αυτή.
 2.6.2. Ένα δεύτερο ζεύγος δυναμομετρικών αισθητήρων τοποθετείται σε κοινό οριζόντιο επίπεδο στην κορυφή των δομών υποστήριξης για να υποδεχθεί τους τροχούς του δεύτερου άξονα του οχήματος. Οι δομές υποστήριξης πρέπει να έχουν αρκετό ύψος ώστε να δημιουργηθεί σημαντική γωνία κλίσης α (> 20°) για το όχημα. Όσο μεγαλύτερη είναι η γωνία τόσο πιο ακριβής θα είναι ο υπολογισμός — βλέπε εικόνα Α3.3. Το όχημα τοποθετείται ξανά στους τέσσερις δυναμομετρικούς αισθητήρες, με τάκους στους εμπρόσθιους τροχούς για να μην κυλήσει προς τα εμπρός. Κάθε κατευθυντήριος τροχός πρέπει να είναι στραμμένος κατευθείαν προς τα εμπρός.
 2.6.3. Η ένδειξη κάθε δυναμομετρικού αισθητήρα πρέπει να σημειωθεί την ίδια στιγμή και πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο της συνολικής μάζας του οχήματος και της θέσης του κέντρου βάρους.
 2.6.4. Η κλίση κατά τη δοκιμή κλίσης καθορίζεται από την εξίσωση (βλέπε εικόνα Α3.3):
 όπου:
 H
 =
 η διαφορά ύψους μεταξύ του ίχνους των τροχών του πρώτου και του δεύτερου άξονα
 L1
 =
 η απόσταση μεταξύ των κέντρων των τροχών του πρώτου και του δεύτερου άξονα
 2.6.5. Η μάζα κενού οχήματος πρέπει να ελέγχεται ως εξής:
 όπου:
 F1
 =
 αντίδραση φορτίου σε δυναμομετρικό αισθητήρα κάτω από τον αριστερό τροχό του πρώτου άξονα
 F2
 =
 αντίδραση φορτίου στο δυναμομετρικό αισθητήρα κάτω από το δεξιό τροχό του πρώτου άξονα
 F3
 =
 αντίδραση φορτίου σε δυναμομετρικό αισθητήρα κάτω από τον αριστερό τροχό του δεύτερου άξονα
 F4
 =
 αντίδραση φορτίου σε


text:
δυναμομετρικό αισθητήρα κάτω από το δεξιό τροχό του δεύτερου άξονα
 Εάν η εξίσωση αυτή δεν επαληθεύεται η μέτρηση πρέπει να επαναληφθεί ή/και να ζητηθεί από τον κατασκευαστή να τροποποιήσει την τιμή της μάζας κενού οχήματος στις τεχνικές προδιαγραφές του οχήματος.
 2.6.6. Το ύψος (h0) του κέντρου βάρους του οχήματος δίνεται από τον τύπο:
 όπου:
 r
 =
 ύψος του κέντρου του τροχού (του πρώτου άξονα) επάνω από την επιφάνεια του δυναμομετρικού αισθητήρα
 2.6.7. Εάν η δοκιμή πραγματοποιείται σε διαφορετικά τμήματα αρθρωτού οχήματος, η θέση του κέντρου βάρους πρέπει να καθοριστεί για κάθε τμήμα χωριστά.
 Εικόνα A3.3
 Καθορισμός του ύψους του κέντρου βάρους
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4
 ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΔΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ
 1. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
 Ο κατασκευαστής πρέπει να ορίσει με ακρίβεια την υπερκατασκευή του αμαξώματος (π.χ. βλέπε εικόνα Α4.1) και να δηλώσει:
 1.1.1. ποια χωρίσματα συμβάλλουν στην αντοχή και στην απορρόφηση ενέργειας της υπερδομής·
 1.1.2. ποια συνδετικά στοιχεία των χωρισμάτων συμβάλλουν στην αντοχή στη στρέψη της υπερδομής·
 1.1.3. την κατανομή της μάζας μεταξύ των καθορισμένων χωρισμάτων·
 1.1.4. ποια στοιχεία της υπερκατασκευής θεωρούνται άκαμπτα τμήματα.
 Εικόνα A4. 1
 Παραγωγή της υπερκατασκευής από το αμάξωμα
 Ο κατασκευαστής παρέχει τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με τα στοιχεία της υπερκατασκευής:
 1.2.1. σχέδια, με όλες τις σημαντικές γεωμετρικές μετρήσεις που είναι αναγκαίες για την παραγωγή των στοιχείων και την αξιολόγηση οποιασδήποτε αλλαγής ή μεταβολής του στοιχείου·
 1.2.2. το υλικό των στοιχείων με αναφορά σε εθνικά ή διεθνή πρότυπα·
 1.2.3. την τεχνολογία σύνδεσης των δομικών στοιχείων (πριτσίνωμα, βίδωμα, κόλλημα, ηλεκτροσυγκόλληση, είδος ηλεκτροσυγκόλλησης κ.λπ.).
 1.3. Κάθε υπερκατασκευή πρέπει να έχει δύο τουλάχιστον χωρίσματα: ένα εμπρός από το κέντρο βάρους και ένα πίσω από το κέντρο βάρους.
 1.4. Δεν απαιτούνται πληροφορίες σχετικά με στοιχεία του αμαξώματος, τα οποία δεν αποτελούν μέρος της υπερκατασκευής.
 2. ΧΩΡΙΣΜΑΤΑ
 2.1. Ένα χώρισμα ορίζεται ως δομικό τμήμα της υπερκατασκευής που σχηματίζει κλειστό βρόχο ανάμεσα σε δύο επίπεδα τα οποία είναι κάθετα στο κατακόρυφο διάμηκες κεντρικό επίπεδο (VLCP) του οχήματος. Ένα χώρισμα περιλαμβάνει έναν ορθοστάτη παραθύρου (ή πόρτας) σε κάθε πλευρά του οχήματος καθώς και στοιχεία του πλευρικού τοιχώματος, ένα τμήμα της δομής της οροφής και ένα τμήμα της δομής του δαπέδου και του υποδαπέδου. Κάθε χώρισμα έχει ένα εγκάρσιο κεντρικό επίπεδο (CP), κάθετο στο VLCP του οχήματος, το οποίο διέρχεται από τα σημεία κέντρου (Cp) των ορθοστατών των παραθύρων (βλέπε εικόνα Α4.2).
 2.2. Το σημείο Cp ορίζεται ως ένα σημείο στο μέσον του ύψους του παραθύρου και στο μέσον του πλάτους του ορθοστάτη. Εάν το σημείο Cp του αριστερού και του δεξιού ορθοστάτη ενός χωρίσματος δεν βρίσκονται στο ίδιο εγκάρσιο επίπεδο, το CP του χωρίσματος ορίζεται στο μέσον μεταξύ των δύο εγκάρσιων επιπέδων των δύο σημείων Cp.
 2.3. Το μήκος ενός χωρίσματος μετράται στην κατεύθυνση του διαμήκους άξονα του οχήματος και καθορίζεται από την απόσταση μεταξύ των δύο κάθετων στο VLCP του οχήματος επιπέδων. Υπάρχουν δύο όρια για τον καθορισμό του μήκους ενός χωρίσματος: η διάταξη του παραθύρου (πόρτας) και το σχήμα και η κατασκευή των ορθοστατών του παραθύρου (πόρτας).
 Εικόνα A4. 2
 Ορισμός του μήκους των χωρισμάτων
 Το μέγιστο μήκος ενός χωρίσματος ορίζεται από το

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
μήκος των πλαισίων των δύο γειτονικών παραθύρων (πορτών)
 όπου:
 a
 =
 το μήκος του πλαισίου του παραθύρου (πόρτας) πίσω από τον ορθοστάτη j, και
 b
 =
 το μήκος του πλαισίου του παραθύρου (πόρτας) εμπρός από τον ορθοστάτη j
 Εάν οι ορθοστάτες στις απέναντι πλευρές του χωρίσματος δεν βρίσκονται σε ένα εγκάρσιο επίπεδο ή τα πλαίσια των παραθύρων κάθε πλευράς του οχήματος δεν έχουν το ίδιο μήκος (βλέπε εικόνα Α4.3), το συνολικό μήκος Wj του χωρίσματος ορίζεται από τον τύπο:
 όπου:
 amin
 =
 η μικρότερη τιμή μιας aδεξιάς πλευράς ή aαριστερής πλευράς
 bmin
 =
 η μικρότερη τιμή μιας bδεξιάς πλευράς ή bαριστερής πλευράς
 L
 =
 η διαμήκης αντιστάθμιση μεταξύ των αξόνων συμμετρίας των ορθοστατών στην αριστερή και στη δεξιά πλευρά του οχήματος
 Εικόνα A4. 3
 Ορισμός του μήκους του χωρίσματος όταν οι ορθοστάτες σε κάθε πλευρά του οχήματος δεν βρίσκονται σε ένα εγκάρσιο επίπεδο
 2.3.2. Το ελάχιστο μήκος ενός χωρίσματος πρέπει να περιλαμβάνει ολόκληρο τον ορθοστάτη του παραθύρου (συμπεριλαμβανομένης της κλίσης, της γωνίας ακτίνας κ.λπ.). Εάν η κλίση και η γωνία ακτίνας υπερβαίνουν κατά το ήμισυ το μήκος του παράπλευρου παραθύρου τότε περιλαμβάνεται και ο επόμενος ορθοστάτης στο χώρισμα.
 2.4. Η απόσταση μεταξύ των δύο χωρισμάτων ορίζεται ως η απόσταση μεταξύ των CP.
 2.5. Η απόσταση του χωρίσματος από το κέντρο βάρους του οχήματος ορίζεται ως η κάθετη απόσταση από το CP έως το κέντρο βάρους του οχήματος.
 3. ΣΥΝΔΕΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΧΩΡΙΣΜΑΤΩΝ
 Οι συνδετικές δομές μεταξύ των χωρισμάτων πρέπει να καθορίζονται σαφώς στην υπερκατασκευή. Αυτά τα δομικά στοιχεία εμπίπτουν σε δύο διακριτές κατηγορίες:
 Τις συνδετικές δομές που αποτελούν μέρος της υπερκατασκευής. Τα στοιχεία αυτά προσδιορίζονται από τον κατασκευαστή στην υποβολή αυτού του σχεδίου: περιλαμβάνουν:
 3.1.1.1. δομή πλευρικού τοιχώματος, δομή οροφής, δομή δαπέδου, που συνδέουν πολλά χωρίσματα,
 3.1.1.2. δομικά στοιχεία που ενισχύουν δύο ή περισσότερα χωρίσματα· για παράδειγμα, κουτιά αποθήκευσης κάτω από τα καθίσματα, θόλοι τροχών, δομές καθισμάτων που συνδέουν τα πλευρικά τοιχώματα με το δάπεδο, μικρομαγειρεία, ντουλάπες και τουαλέτες.
 3.1.2. Τα πρόσθετα στοιχεία που δεν συμβάλλουν στη δομική αντοχή του οχήματος αλλά μπορεί να εισχωρήσουν στον εναπομένοντα χώρο, π.χ.: αγωγοί εξαερισμού, κουτιά χειραποσκευών, αγωγοί θέρμανσης.
 4. ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΜΑΖΑΣ
 Ο κατασκευαστής πρέπει να προσδιορίσει με σαφήνεια το τμήμα της μάζας του οχήματος που κατανέμεται σε κάθε χώρισμα της υπερκατασκευής. Αυτή η κατανομή της μάζας εκφράζει την ικανότητα απορρόφησης ενέργειας και την ικανότητα φορτίου κάθε χωρίσματος. Πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθοι όροι κατά τον προσδιορισμό της κατανομής της μάζας:
 4.1.1. το σύνολο της μάζας που κατανέμεται σε κάθε χώρισμα πρέπει να έχει την εξής σχέση με τη μάζα Μ του πλήρους οχήματος:
 όπου:
 mj
 =
 η μάζα που κατανέμεται στο χώρισμα j
 n
 =
 ο αριθμός των χωρισμάτων στην υπερκατασκευή
 Μ
 =
 Mk μάζα κενού οχήματος ή
 Mt συνολική πραγματική μάζα οχήματος, ανάλογα
 4.1.2. το κέντρο βάρους των κατανεμημένων μαζών πρέπει να βρίσκεται στην ίδια θέση με το κέντρο βάρους του οχήματος:
 όπου:
 lj
 =
 η απόσταση του χωρίσματος j από το κέντρο βάρους του οχήματος (βλέπε παράγραφο 2.3).
 η τιμή lj είναι θετική, εάν το χώρισμα βρίσκεται εμπρός από το


text:
κέντρο βάρους και αρνητική εάν βρίσκεται πίσω από αυτό.
 Η μάζα «mj» κάθε χωρίσματος της υπερκατασκευής ορίζεται από τον κατασκευαστή ως εξής:
 4.2.1. οι μάζες των συστατικών στοιχείων του χωρίσματος «j» με τη μάζα του «mj» έχουν τη σχέση:
 όπου:
 mjk
 =
 η μάζα κάθε συστατικού στοιχείου του χωρίσματος
 s
 =
 ο αριθμός των ατομικών μαζών στο χώρισμα
 4.2.2. το κέντρο βάρους των μαζών των συστατικών στοιχείων ενός χωρίσματος πρέπει να έχουν την ίδια εγκάρσια θέση μέσα στο χώρισμα με το κέντρο βάρους του χωρίσματος (βλέπε εικόνα Α4.4):
 όπου:
 yk
 =
 η απόσταση του συστατικού στοιχείου μάζας k του χωρίσματος από τον άξονα «Z» (βλέπε εικόνα Α4.4).
 η τιμή του yk θα είναι θετική από τη μία πλευρά του άξονα και αρνητική από την άλλη πλευρά του άξονα.
 zk
 =
 η απόσταση του συστατικού στοιχείου μάζας k του χωρίσματος από τον άξονα «Υ»
 η τιμή του zk θα είναι θετική από τη μία πλευρά του άξονα και αρνητική από την άλλη πλευρά του άξονα.
 4.3. Εάν τα συστήματα συγκράτησης επιβατών αποτελούν μέρος των προδιαγραφών του οχήματος, η μάζα επιβαίνοντος που κατανέμεται σ’ ένα χώρισμα προσκολλάται σε αυτό το μέρος της υπερκατασκευής το οποίο έχει σχεδιαστεί για να απορροφά το φορτίο καθίσματος και επιβαίνοντος.
 Εικόνα A4.4
 Κατανομή μάζας σε διατομή χωρίσματος
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 5
 Η ΔΟΚΙΜΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΩΣ ΒΑΣΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ
 1. Ο ΠΑΓΚΟΣ ΑΝΑΚΛΙΣΗΣ
 1.1. Η πλατφόρμα ανάκλισης πρέπει να είναι επαρκώς άκαμπτη και η περιστροφή να ελέγχεται ικανοποιητικά ώστε να εξασφαλίζεται ταυτόχρονη ανύψωση των αξόνων του οχήματος με διαφορά μικρότερη της 1o στις γωνίες ανάκλισης της πλατφόρμας που μετρώνται κάτω από τους άξονες.
 1.2. Η διαφορά ύψους μεταξύ του οριζόντιου χαμηλότερου επιπέδου της τάφρου (βλέπε εικόνα Α5.1) και του επιπέδου της πλατφόρμας ανάκλισης στο οποίο βρίσκεται το λεωφορείο πρέπει να είναι 800 ± 20 mm.
 Η πλατφόρμα ανάκλισης, ως προς την τάφρο, πρέπει να τοποθετηθεί ως εξής (βλέπε εικόνα Α5.1):
 1.3.1. ο άξονας περιστροφής πρέπει να απέχει από το κατακόρυφο τοίχωμα της τάφρου 100 mm κατ’ ανώτατο όριο.
 1.3.2. ο άξονας περιστροφής πρέπει να βρίσκεται 100 mm κατ’ ανώτατο όριο κάτω από το επίπεδο της οριζόντιας πλατφόρμας ανάκλισης.
 Εικόνα A5.1
 Γεωμετρία του πάγκου ανάκλισης
 Υποστηρίγματα τροχών πρέπει να τοποθετηθούν στους τροχούς που βρίσκονται κοντά στον άξονα περιστροφής ώστε να αποφευχθεί η ολίσθηση του οχήματος στο πλάι κατά την ανάκλισή του. Τα κύρια χαρακτηριστικά των υποστηριγμάτων των τροχών (βλέπε εικόνα Α5.1) πρέπει να είναι τα ακόλουθα:
 1.4.1. διαστάσεις του υποστηρίγματος τροχού:
 Ύψος:
 δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερο από τα δύο τρίτα της απόστασης της επιφάνειας, στην οποία στέκεται το όχημα πριν από την ανάκλιση, από το μέρος του σώτρου του τροχού το οποίο βρίσκεται πιο κοντά στην επιφάνεια
 Πλάτος:
 20 mm
 Ακτίνα ακμής:
 10 mm
 Μήκος:
 500 mm κατ’ ελάχιστον·
 1.4.2. τα υποστηρίγματα τροχών στον άξονα με το μεγαλύτερο εύρος πρέπει να τοποθετηθούν στην πλατφόρμα ανάκλισης έτσι ώστε η πλευρά του ελαστικού να βρίσκεται 100 mm κατ’ ανώτατο όριο από τον άξονα περιστροφής·
 1.4.3. τα υποστηρίγματα τροχών στους άλλους άξονες πρέπει να προσαρμοστούν έτσι ώστε το κατακόρυφο διάμηκες κεντρικό επίπεδο (VLCP)


text:
του οχήματος να είναι παράλληλο προς τον άξονα περιστροφής.
 1.5. Η πλατφόρμα ανάκλισης πρέπει να είναι κατασκευασμένη με τρόπο ώστε να αποτρέπεται η κίνηση του οχήματος κατά μήκος του διαμήκους άξονά του.
 1.6. Η επιφάνεια κρούσης της τάφρου πρέπει να είναι οριζόντια, ομοιόμορφη, στεγνή, ομαλή και σταθερή.
 2. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ
 Το όχημα που θα υποβληθεί στη δοκιμή δεν είναι αναγκαίο να είναι πλήρως αποπερατωμένο, «έτοιμο για λειτουργία». Γενικά, οποιαδήποτε μεταβολή από την κατάσταση πλήρους αποπεράτωσης είναι αποδεκτή εφόσον δεν επηρεάζει τα βασικά χαρακτηριστικά και τη συμπεριφορά της υπερκατασκευής. Το όχημα της δοκιμής πρέπει να είναι το ίδιο με την πλήρως αποπερατωμένη έκδοσή του όσον αφορά τα ακόλουθα:
 2.1.1. τη θέση του κέντρου βάρους, τη συνολική τιμή της μάζας του οχήματος (μάζα κενού οχήματος ή συνολική πραγματική μάζα οχήματος εφόσον είναι εξοπλισμένο με σύστημα συγκράτησης επιβαινόντων) και την κατανομή και θέση των μαζών, όπως δηλώνονται από τον κατασκευαστή.
 2.1.2. όλα τα στοιχεία εκείνα τα οποία –σύμφωνα με τον κατασκευαστή– συμβάλλουν στην αντοχή της υπερκατασκευής πρέπει να είναι εγκατεστημένα στην αρχική τους θέση (βλέπε παράρτημα 4 του παρόντος κανονισμού).
 2.1.3. τα στοιχεία, που δεν συμβάλλουν στην αντοχή της υπερκατασκευής και είναι πολύ ακριβά για να διατρέξουν κίνδυνο καταστροφής (π.χ. αλυσίδα κίνησης, πίνακας ενδείξεων, κάθισμα οδηγού, εξοπλισμός κουζίνας, εξοπλισμός τουαλέτας κ.λπ.) μπορούν να αντικατασταθούν από πρόσθετα στοιχεία ισοδύναμης μάζας και μεθόδου εγκατάστασης. Τα πρόσθετα αυτά στοιχεία δεν πρέπει να επιδρούν ενισχυτικά στην αντοχή της υπερκατασκευής.
 2.1.4. το καύσιμο, το οξύ στο συσσωρευτή και άλλα εύφλεκτα, εκρηκτικά ή διαβρωτικά υλικά μπορούν να αντικατασταθούν με άλλα υλικά υπό τον όρο ότι πληρούνται οι όροι της παραγράφου 2.1.1.
 Στην περίπτωση κατά την οποία τα συστήματα συγκράτησης επιβαινόντων αποτελούν μέρος του τύπου οχήματος, σε κάθε κάθισμα που φέρει σύστημα συγκράτησης προστίθεται μια μάζα σύμφωνα με μία από τις δύο ακόλουθες μεθόδους, κατ’ επιλογή του κατασκευαστή:
 Πρώτη μέθοδος: Η μάζα αυτή πρέπει να είναι:
 2.1.5.1.1 50 τοις εκατό της μάζας επιβαίνοντος (Mmi) των 68 kg,
 2.1.5.1.2. τοποθετημένη έτσι ώστε το κέντρο βάρους να βρίσκεται 100 mm επάνω και 100 mm εμπρός από το σημείο R του καθίσματος όπως ορίζεται από τον κανονισμό αριθ. 21, παράρτημα 5.
 2.1.5.1.3. τοποθετημένη σταθερά και με ασφάλεια έτσι ώστε να μην αποσπαστεί κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 Δεύτερη μέθοδος: Η μάζα αυτή πρέπει να είναι:
 2.1.5.2.1 ανδρείκελο μάζας 68 kg το οποίο να συγκρατείται με ζώνη ασφαλείας 2 σημείων. Το ανδρείκελο πρέπει να επιτρέπει την κίνηση και την τοποθέτηση της ζώνης ασφαλείας.
 2.1.5.2.2. τοποθετημένη έτσι ώστε το κέντρο βάρους και οι διαστάσεις της να είναι σύμφωνες με την εικόνα Α5.2.
 2.1.5.2.3. τοποθετημένη σταθερά και με ασφάλεια έτσι ώστε να μην αποσπαστεί κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 Εικόνα A5.2.
 Διαστάσεις ανδρείκελου
 Το όχημα δοκιμής πρέπει να έχει προετοιμαστεί ως εξής:
 2.2.1. η πίεση των ελαστικών επισώτρων πρέπει να είναι η προβλεπόμενη από τον κατασκευαστή.
 2.2.2. το σύστημα ανάρτησης του οχήματος πρέπει να είναι κλειδωμένο, δηλαδή οι άξονες, τα ελατήρια και τα στοιχεία ανάρτησης του οχήματος πρέπει να είναι σταθερά σε σχέση με το αμάξωμα.
 Το ύψος του δαπέδου επάνω από την οριζόντια πλατφόρμα


text:
ανάκλισης πρέπει να είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή για το όχημα, ανάλογα με το εάν λαμβάνεται υπόψη η μάζα κενού οχήματος ή η συνολική μάζα του οχήματος.
 2.2.3. όλες οι πόρτες και τα ανοιγόμενα παράθυρα του οχήματος πρέπει να είναι κλειστά αλλά όχι κλειδωμένα.
 Τα άκαμπτα τμήματα αρθρωτού οχήματος είναι δυνατόν να υποβληθούν σε δοκιμή ξεχωριστά ή σε συνδυασμό.
 Στην περίπτωση υποβολής σε δοκιμή αρθρωτών τμημάτων σε συνδυασμό, τα τμήματα του οχήματος πρέπει να είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους έτσι ώστε
 2.3.1.1. να μην υπάρχει σχετική κίνηση μεταξύ τους κατά τη διάρκεια της δοκιμής ανατροπής·
 2.3.1.2. να μην υπάρχει σημαντική μεταβολή στην κατανομή της μάζας και στις θέσεις του κέντρου βάρους·
 2.3.1.3. να μην υπάρχει σημαντική μεταβολή στην αντοχή και στην ικανότητα παραμόρφωσης της υπερκατασκευής.
 Εάν τα τμήματα αρθρωτού οχήματος υποβληθούν σε δοκιμή ξεχωριστά, τα τμήματα με έναν άξονα πρέπει να προσαρτηθούν σε τεχνητό υποστήριγμα το οποίο θα τα κρατά σε σταθερή σχέση με την πλατφόρμα ανάκλισης κατά τη διάρκεια της κίνησής της από την οριζόντια θέση στη θέση ανατροπής. Το υποστήριγμα αυτό πρέπει να πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
 2.3.2.1. πρέπει να είναι προσαρτημένο στη δομή με τέτοιον τρόπο ώστε ούτε να την ενισχύει ούτε να δημιουργεί πρόσθετο βάρος στην υπερκατασκευή·
 2.3.2.2. πρέπει να είναι κατασκευασμένο έτσι ώστε να μην υφίσταται καμία παραμόρφωση η οποία θα μπορούσε να αλλάξει την κατεύθυνση της ανατροπής του οχήματος·
 2.3.2.3. η μάζα του πρέπει να είναι ίση με τη μάζα εκείνων των στοιχείων, τμημάτων του συνδέσμου άρθρωσης, τα οποία ανήκουν κατ’ αρχήν στο τμήμα το οποίο υποβάλλεται σε δοκιμή, αλλά δεν έχουν τοποθετηθεί σε αυτό (π.χ. πλατφόρμα άρθρωσης και το δάπεδό της, χειρολαβές, πτυχωτός σύνδεσμος από ελαστικό κ.λπ.)·
 2.3.2.4. το κέντρο βάρους του πρέπει να βρίσκεται στο ίδιο ύψος με το κοινό κέντρο βάρους των τμημάτων εκείνων που αναφέρονται στην παράγραφο 2.3.2.3·
 2.3.2.5. πρέπει να έχει έναν άξονα περιστροφής παράλληλο προς το διαμήκη άξονα του πολυαξονικού τμήματος του οχήματος και να διέρχεται από τα σημεία επαφής των ελαστικών επισώτρων του τμήματος αυτού.
 3. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗΣ
 3.1. Η δοκιμή ανατροπής είναι μια πολύ γρήγορη, δυναμική διαδικασία με διακριτά στάδια, και αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά τη σχεδίαση της δοκιμής ανατροπής, των οργάνων και των μετρήσεων που θα χρησιμοποιηθούν.
 3.2. Το όχημα θα κλίνει χωρίς κραδασμούς και χωρίς δυναμικές επιρροές έως ότου φτάσει σε ασταθή ισορροπία και αρχίσει η ανατροπή του. Η γωνιακή ταχύτητα της πλατφόρμας ανάκλισης δεν θα υπερβαίνει τις 5 μοίρες ανά δευτερόλεπτο (0,087 rad/sec).
 3.3. Για την επιβεβαίωση ότι ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του σημείου 5.1 του παρόντος κανονισμού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εσωτερική παρατήρηση φωτογράφηση υψηλής ταχύτητας, βιντεοσκόπηση, παραμορφούμενα περιγράμματα, ηλεκτρικοί αισθητήρες επαφής ή άλλα κατάλληλα μέσα. Η επιβεβαίωση αυτή πρέπει να γίνει για όλα τα διαμερίσματα επιβατών, οδηγού και πληρώματος όπου υπάρχει πιθανότητα να εκτεθεί σε κίνδυνο ο εναπομένων χώρος, ενώ τα ακριβή σημεία καθορίζονται με τη διακριτική ευχέρεια της τεχνικής υπηρεσίας. Πρέπει να χρησιμοποιηθούν δύο τουλάχιστον σημεία, εμπρός και πίσω από το διαμέρισμα επιβατών.
 Συνιστάται επίσης η εξωτερική παρατήρηση και καταγραφή της διαδικασίας ανατροπής και παραμόρφωσης, η οποία


text:
αποτελείται από τα ακόλουθα:
 3.4.1. δύο κάμερες υψηλής ταχύτητας — μία μπροστά και μία πίσω. Πρέπει να είναι τοποθετημένες αρκετά μακριά από το εμπρόσθιο και το οπίσθιο τοίχωμα του οχήματος για να παραγάγουν μετρήσιμη εικόνα, αποφεύγοντας την παραμόρφωση ευρείας γωνίας στη σκιασμένη περιοχή, όπως φαίνεται στην εικόνα Α5.3.α.
 3.4.2. η θέση του κέντρου βάρους και το περίγραμμα της υπερκατασκευής (βλέπε εικόνα Α5.3β) σημειώνεται με λωρίδες και ταινίες για να εξασφαλιστούν οι σωστές μετρήσεις στις εικόνες.
 Εικόνα A5.3α
 Συνιστώμενο οπτικό πεδίο για την εξωτερική κάμερα
 Εικόνα A5.3β
 Συνιστώμενη σημείωση της θέσης του κέντρου βάρους και του περιγράμματος του οχήματος
 4. ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
 Ο κατασκευαστής πρέπει να υποβάλει αναλυτική περιγραφή του οχήματος που υποβλήθηκε σε δοκιμή στην οποία:
 4.1.1. να αναφέρονται όλες οι παρεκκλίσεις μεταξύ του πλήρως αποπερατωμένου τύπου οχήματος σε τάξη πορείας και του οχήματος που υποβλήθηκε σε δοκιμή·
 4.1.2. να αποδεικνύεται σε όλες τις περιπτώσεις το ισοδύναμο υποκατάστατο (όσον αφορά τη μάζα, την κατανομή της μάζας και την εγκατάσταση), όταν δομικά μέρη, μονάδες υποκαθίστανται από άλλες μονάδες ή μάζες·
 4.1.3. να δηλώνεται με σαφήνεια η θέση του κέντρου βάρους στο όχημα που υποβλήθηκε σε δοκιμή, η οποία μπορεί να βασίζεται σε μετρήσεις που πραγματοποιούνται στο όχημα της δοκιμής όταν είναι έτοιμο για τη δοκιμή, ή σε συνδυασμό μετρήσεων (που πραγματοποιούνται στον πλήρως αποπερατωμένο τύπο οχήματος) και υπολογισμών που βασίζονται στα υποκατάστατα μαζών.
 Η έκθεση της δοκιμής πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία (εικόνες, μητρώα, σχέδια, μετρώμενες τιμές κ.λπ.) σχετικά με:
 4.2.1. την πραγματοποίηση της δοκιμής αυτής σύμφωνα με το παρόν παράρτημα·
 4.2.2. την πλήρωση (ή μη) των απαιτήσεων των παραγράφων 5.1.1 και 5.1.2 του παρόντος κανονισμού·
 4.2.3. τη μεμονωμένη αξιολόγηση των παρατηρήσεων στο εσωτερικό·
 4.2.4. όλα τα δεδομένα και τις πληροφορίες που απαιτούνται για την ταυτοποίηση του τύπου οχήματος, του οχήματος της δοκιμής, της ίδιας της δοκιμής και του αρμόδιου για τη δοκιμή προσωπικού καθώς και για την αξιολόγησή της.
 4.3. Συνιστάται στην έκθεση δοκιμής να τεκμηριώνεται η υψηλότερη και η χαμηλότερη θέση του κέντρου βάρους ως προς το επίπεδο εδάφους της τάφρου.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 6
 Η ΔΟΚΙΜΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΣΕ ΤΟΜΕΣ ΑΜΑΞΩΜΑΤΟΣ ΩΣ ΙΣΟΔΥΝΑΜΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ
 1. ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
 Εάν ο κατασκευαστής επιλέξει αυτή τη μέθοδο δοκιμής, εκτός από τις πληροφορίες και τα σχέδια που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος κανονισμού, πρέπει να καταθέσει στην τεχνική υπηρεσία τα ακόλουθα στοιχεία:
 1.1. σχέδια των τομών αμαξωμάτων που θα υποβληθούν σε δοκιμή·
 1.2. επαλήθευση της εγκυρότητας της κατανομής των μαζών σύμφωνα με το παράρτημα 4 παράγραφος 4, μετά την επιτυχημένη ολοκλήρωση των δοκιμών ανατροπής σε τομές αμαξώματος·
 1.3. τις μετρήσιμες μάζες των τομών αμαξώματος που θα υποβληθούν σε δοκιμή και την επαλήθευση ότι οι θέσεις του κέντρου βάρους τους είναι ίδιες με εκείνες της μάζας κενού οχήματος εάν δεν είναι εξοπλισμένο με συστήματα συγκράτησης επιβαινόντων ή της συνολικής πραγματικής μάζας οχήματος εάν είναι εξοπλισμένο με συστήματα συγκράτησης επιβαινόντων (Παρουσίαση των εκθέσεων μετρήσεων).
 2. Ο ΠΑΓΚΟΣ ΑΝΑΚΛΙΣΗΣ
 Ο πάγκος ανάκλισης πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις του παραρτήματος 5 παράγραφος 1.
 3. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΤΟΜΩΝ ΑΜΑΞΩΜΑΤΟΣ
 Ο αριθμός των τομών


text:
αμαξώματος που θα υποβληθούν σε δοκιμή καθορίζεται με βάση τους ακόλουθους κανόνες:
 3.1.1. όλες οι διαφορετικές προδιαγραφές χωρισμάτων που αποτελούν μέρος της υπερκατασκευής πρέπει να υποβληθούν σε δοκιμή σε μία τουλάχιστον τομή αμαξώματος·
 3.1.2. κάθε τομή αμαξώματος πρέπει να έχει δύο τουλάχιστον χωρίσματα·
 3.1.3. σε τεχνητή τομή αμαξώματος (βλέπε παράγραφο 2.27 του παρόντος κανονισμού) ο λόγος της μάζας οποιουδήποτε χωρίσματος προς οποιοδήποτε άλλο χώρισμα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 2·
 3.1.4. ο εναπομένων χώρος όλου του οχήματος πρέπει να αντιπροσωπεύεται σωστά στις τομές αμαξώματος, καθώς και οποιεσδήποτε ιδιαιτερότητες οφείλονται στις προδιαγραφές αμαξώματος του οχήματος·
 3.1.5. η πλήρης δομή της οροφής πρέπει να αντιπροσωπεύεται σωστά στις τομές αμαξώματος εάν υπάρχουν τοπικές ιδιαιτερότητες, όπως μεταβολή ύψους, εγκατάσταση κλιματιστικού, δεξαμενές αερίου, υποστήριγμα μεταφοράς αποσκευών κ.λπ.
 3.2. Τα χωρίσματα της τομής αμαξώματος πρέπει να είναι ακριβώς ίδια, από δομική άποψη, όπως αντιπροσωπεύονται στην υπερκατασκευή, όσον αφορά το σχήμα, τη γεωμετρία, τα υλικά, τους συνδέσμους.
 Οι συνδετικές δομές μεταξύ των χωρισμάτων πρέπει να περιλαμβάνονται στην περιγραφή του κατασκευαστή για την υπερκατασκευή (βλέπε παράρτημα 4, παράγραφος 3) και πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ακόλουθοι κανόνες:
 3.3.1. εάν πρόκειται για πρωτότυπη τομή αμαξώματος που λαμβάνεται απευθείας από την πραγματική διάταξη του οχήματος, οι βασικές και οι πρόσθετες συνδετικές δομές (βλέπε παράρτημα 3 παράγραφο 3.1) πρέπει να είναι ίδιες με εκείνες της υπερκατασκευής του οχήματος·
 3.3.2. εάν πρόκειται για τεχνητή τομή αμαξώματος, οι συνδετικές δομές πρέπει να έχουν ισοδύναμη αντοχή, ακαμψία και συμπεριφορά με την υπερκατασκευή του οχήματος·
 3.3.3. τα άκαμπτα στοιχεία τα οποία δεν αποτελούν μέρος της υπερκατασκευής αλλά μπορεί να προεξέχουν στον εναπομένοντα χώρο κατά την παραμόρφωση, πρέπει να είναι εγκατεστημένα στις τομές αμαξώματος·
 3.3.4. η μάζα των συνδετικών δομών πρέπει να περιλαμβάνεται στην κατανομή μάζας, όσον αφορά την κατανομή στο συγεκριμένο χώρισμα και στο εσωτερικό του χωρίσματος.
 Οι τομές αμαξώματος πρέπει να είναι εξοπλισμένες με τεχνητά υποστηρίγματα ώστε να παρουσιάζουν τις ίδιες θέσεις κέντρου βάρους και τον ίδιο άξονα περιστροφής στην πλατφόρμα ανάκλισης με το πλήρες όχημα. Τα υποστηρίγματα πρέπει να πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
 3.4.1. πρέπει να είναι προσαρτημένα στην τομή αμαξώματος με τέτοιον τρόπο ώστε ούτε να την ενισχύουν ούτε να την επιβαρύνουν με πρόσθετο βάρος·
 3.4.2. πρέπει να είναι αρκετά ανθεκτικά και άκαμπτα ώστε να αντισταθούν σε τυχόν παραμόρφωση που θα μπορούσε να μεταβάλει την κατεύθυνση της κίνησης της τομής του αμαξώματος κατά τη διαδικασία ανάκλισης και ανατροπής·
 3.4.3. η μάζα τους πρέπει να περιλαμβάνεται στην κατανομή μάζας και στη θέση του κέντρου βάρους της τομής αμαξώματος.
 Η κατανομή της μάζας στην τομή αμαξώματος πρέπει να γίνεται έτσι ώστε να λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα:
 3.5.1. κατά τον έλεγχο της εγκυρότητας των εξισώσεων 5 και 6, στο παράρτημα 4 παράγραφος 4.2, πρέπει να εξετάζεται ολόκληρη η τομή αμαξώματος (χωρίσματα, συνδετικές δομές, πρόσθετα δομικά στοιχεία, υποστηρίγματα)·
 3.5.2. τυχόν μάζες που έχουν προσαρτηθεί στα χωρίσματα (βλέπε παράγραφο 4.2.2 και εικόνα 4 στο παράρτημα 4) πρέπει να τοποθετούνται και να εφαρμόζονται στην τομή αμαξώματος με τέτοιον τρόπο ώστε ούτε να την ενισχύουν ούτε να την επιβαρύνουν με πρόσθετο βάρος ούτε να περιορίζουν την παραμόρφωση.
 3.5.3. Στην


text:
περίπτωση που ο τύπος οχήματος διαθέτει σύστημα συγκράτησης επιβαινόντων, οι μάζες επιβαινόντων πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όπως περιγράφεται στο παράρτημα 4 και στο παράρτημα 5.
 4. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗΣ
 Η διαδικασία δοκιμής πρέπει να είναι ίδια με εκείνη που περιγράφεται στην παράγραφο 3 του παραρτήματος 5 για το πλήρες όχημα.
 5. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ
 5.1. Ο τύπος οχήματος εγκρίνεται εάν όλες οι τομές αμαξώματος περάσουν τη δοκιμή ανατροπής και ικανοποιούνται οι εξισώσεις 2 και 3 του παραρτήματος 4 παράγραφος 4.
 5.2. Εάν μία τομή του αμαξώματος δεν περάσει τη δοκιμή, ο τύπος οχήματος δεν εγκρίνεται.
 5.3. Εάν μία τομή αμαξώματος περάσει τη δοκιμή ανατροπής, θεωρείται ότι όλα τα χωρίσματα που αποτελούν την τομή αμαξώματος έχουν περάσει τη δοκιμή ανατροπής, και το αποτέλεσμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μελλοντικές αιτήσεις χορήγησης έγκρισης, με την προϋπόθεση ότι ο λόγος των μαζών τους παραμένει ίδιος στην επόμενη υπερκατασκευή.
 5.4. Εάν μια τομή αμαξώματος δεν περάσει τη δοκιμή ανατροπής θεωρείται ότι κανένα από τα χωρίσματα που αποτελούν την τομή αμαξώματος δεν έχει περάσει τη δοκιμή, ακόμη και αν σημειώθηκε εισχώρηση στον εναπομένοντα χώρο σε ένα μόνο χώρισμα.
 6. ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΔΟΚΙΜΩΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΣΕ ΤΟΜΕΣ ΑΜΑΞΩΜΑΤΟΣ
 Η έκθεση δοκιμής πρέπει να περιέχει όλα τα αναγκαία δεδομένα που αποδεικνύουν:
 6.1. την κατασκευή των τομών αμαξώματος που υποβλήθηκαν σε δοκιμή (διαστάσεις, υλικά, μάζες, θέση κέντρου βάρους, μέθοδοι κατασκευής)·
 6.2. ότι οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με το παρόν παράρτημα·
 6.3. ότι πληρούνται ή δεν πληρούνται οι απαιτήσεις της παραγράφου 5.1 του παρόντος κανονισμού·
 6.4. την ατομική αξιολόγηση των τομών αμαξώματος και των χωρισμάτων τους.
 6.5. την ταυτότητα του τύπου οχήματος, της υπερκατασκευής του, των τομών αμαξώματος που υποβλήθηκαν σε δοκιμή, των ίδιων των δοκιμών και του προσωπικού που ήταν αρμόδιο για τις δοκιμές και την αξιολόγησή τους.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 7
 Η ΔΟΚΙΜΗ ΗΜΙΣΤΑΤΙΚΟΥ ΦΟΡΤΙΟΥ ΤΟΜΩΝ ΤΟΥ ΑΜΑΞΩΜΑΤΟΣ ΩΣ ΙΣΟΔΥΝΑΜΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ
 1. ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
 Αυτή η μέθοδος δοκιμής χρησιμοποιεί τις τομές αμαξώματος ως μονάδες δοκιμής, καθεμιά από τις οποίες αποτελείται από δύο τουλάχιστον χωρίσματα του υπό αξιολόγηση οχήματος και συνδέονται μεταξύ τους με αντιπροσωπευτικά δομικά στοιχεία. Εάν ο κατασκευαστής επιλέξει αυτή τη μέθοδο δοκιμής, εκτός από τις πληροφορίες και τα σχέδια που αναφέρονται στην παράγραφο 3.2 του παρόντος κανονισμού, πρέπει να καταθέσει στην τεχνική υπηρεσία και τα ακόλουθα στοιχεία:
 1.1. σχέδια των τομών αμαξωμάτων που θα υποβληθούν σε δοκιμή·
 1.2. τις τιμές ενέργειας που απορροφάται από κάθε χώρισμα της υπερκατασκευής, καθώς και τις τιμές ενέργειας που αντιστοιχούν στις τομές αμαξώματος που υποβάλλονται στη δοκιμή·
 1.3. την επαλήθευση της απαίτησης ενέργειας, βλέπε παράγραφο 4.2 πιο κάτω, μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της δοκιμής ημιστατικού φορτίου τομών του αμαξώματος.
 2. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΤΟΜΩΝ ΑΜΑΞΩΜΑΤΟΣ
 2.1. Ο κατασκευαστής πρέπει να λάβει υπόψη του τις απαιτήσεις του παραρτήματος 6 παράγραφοι 3.1, 3.2 και 3.3 κατά το σχεδιασμό και την παραγωγή των τομών αμαξώματος που προορίζονται για τη δοκιμή.
 2.2. Οι τομές αμαξώματος πρέπει να είναι εξοπλισμένες με το προφίλ του εναπομένοντα χώρου, στις θέσεις στις οποίες θεωρείται ότι οι ορθοστάτες ή άλλα δομικά στοιχεία είναι πιθανόν να εισχωρήσουν ως αποτέλεσμα της αναμενόμενης παραμόρφωσης.
 3. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ


text:
ΔΟΚΙΜΩΝ
 Κάθε τομή αμαξώματος που πρόκειται να υποβληθεί σε δοκιμή προσαρμόζεται σταθερά και με ασφάλεια στον πάγκο δοκιμής με άκαμπτο πλαίσιο έτσι ώστε
 3.1.1. να μην υπάρξει τοπική πλαστική παραμόρφωση γύρω από τα σημεία προσαρμογής·
 3.1.2. η θέση και η μέθοδος της προσαρμογής να μη διακόψει τη δημιουργία και τη λειτουργία των αναμενόμενων πλαστικών ζωνών και αρθρώσεων.
 Για την εφαρμογή του φορτίου στην τομή αμαξώματος πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ακόλουθοι κανόνες:
 3.2.1. το φορτίο πρέπει να είναι ομοιόμορφα κατανεμημένο στην τραβέρσα οροφής, με άκαμπτο δοκό, η οποία πρέπει να έχει μεγαλύτερο μήκος από την τραβέρσα οροφής για να προσομοιάζει στο έδαφος κατά τη δοκιμή ανατροπής και η οποία να ακολουθεί τη γεωμετρία της τραβέρσας οροφής·
 η κατεύθυνση του φορτίου που εφαρμόζεται (βλέπε εικόνα Α7.1) πρέπει να είναι σε σχέση με το διάμηκες κάθετο κεντρικό επίπεδο του οχήματος και η κλίση του (α) να καθορίζεται από τον εξής τύπο:
 όπου
 Hc
 =
 το ύψος του διαζώματος οροφής (σε mm) του οχήματος μετρούμενο από το οριζόντιο επίπεδο στο οποίο στέκεται.
 Εικόνα A7.1
 Εφαρμογή φορτίου στην τομή αμαξώματος
 3.2.3. το φορτίο εφαρμόζεται στη δοκό στο κέντρο βάρους της τομής αμαξώματος που προκύπτει από τις μάζες των χωρισμάτων του και των δομικών στοιχείων που τα συνδέουν. Χρησιμοποιώντας τα σύμβολα της εικόνας Α.7.1, η θέση της τομής αμαξώματος μπορεί να καθοριστεί από τον ακόλουθο τύπο:
 όπου
 s
 =
 ο αριθμός των χωρισμάτων στην τομή αμαξώματος
 mi
 =
 η μάζα του χωρίσματος i
 li
 =
 η απόσταση του κέντρου βάρους του χωρίσματος i από ένα επιλεγμένο σημείο περιστροφής (το κεντρικό επίπεδο του χωρίσματος(1) στην εικόνα A7.1)
 lCG
 =
 η απόσταση από το κέντρο βάρους της τομής αμαξώματος από το ίδιο επιλεγμένο σημείο περιστροφής
 3.2.4. το φορτίο πρέπει να αυξάνεται σταδιακά, καταγράφοντας τις μετρήσεις των σχετικών παραμορφώσεων σε διακριτά διαστήματα έως την τελική παραμόρφωση (du) κατά την οποία στον εναπομένοντα χώρο εισέρχεται κάποιο από τα στοιχεία της τομής αμαξώματος.
 Κατά τη σχεδίαση της καμπύλης φορτίου-κάμψης:
 3.3.1. η συχνότητα των μετρήσεων πρέπει να είναι τέτοια ώστε να παραχθεί συνεχόμενη καμπύλη (βλέπε εικόνα Α.7.2)·
 3.3.2. οι τιμές φορτίου και παραμόρφωσης πρέπει να μετρώνται ταυτόχρονα·
 3.3.3. η παραμόρφωση του φορτωμένου διαζώματος οροφής πρέπει να μετράται στο επίπεδο και στην κατεύθυνση του εφαρμοσμένου φορτίου·
 3.3.4. τόσο το φορτίο όσο και η παραμόρφωση πρέπει να μετρώνται με ακρίβεια ± 1 τοις εκατό.
 4. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 Στο διάγραμμα της καμπύλης φορτίου-παραμόρφωσης η πραγματική ενέργεια που απορροφάται από την τομή αμαξώματος (EBS) εκφράζεται ως η περιοχή κάτω από την καμπύλη (βλέπε εικόνα A.7.2).
 Εικόνα A7. 2
 Ενέργεια που απορροφάται από την τομή αμαξώματος όπως προκύπτει από τη μέτρηση της καμπύλης φορτίου-παραμόρφωσης
 Η ελάχιστη ενέργεια που απαιτείται να απορροφηθεί από την τομή αμαξώματος (Emin) καθορίζεται ως εξής:
 4.2.1. η συνολική ενέργεια (ET) που απορροφάται από την υπερκατασκευή είναι:
 όπου:
 Μ
 =
 Mk, δηλαδή η μάζα κενού οχήματος του τύπου οχήματος εάν δεν υπάρχουν συστήματα συγκράτησης επιβαινόντων ή Mt, δηλαδή η συνολική πραγματική μάζα οχήματος όταν υπάρχουν συστήματα συγκράτησης επιβαινόντων
 g
 =
 σταθερά βαρύτητας
 Δh
 =
 η κατακόρυφη κίνηση (σε μέτρα) του


text:
κέντρου βάρους του οχήματος κατά τη δοκιμή ανατροπής, όπως καθορίζεται στο προσάρτημα 1 του παρόντος παραρτήματος
 4.2.2. η συνολική ενέργεια «ET» κατανέμεται μεταξύ των χωρισμάτων της υπερκατασκευής κατ’ αναλογία προς τις μάζες τους:
 όπου:
 Ei
 =
 η ενέργεια που απορροφάται από το χώρισμα «i»
 mI
 =
 η μάζα του χωρίσματος «i», όπως καθορίζεται στο παράρτημα 4, παράγραφος 4.1
 4.2.3. η ελάχιστη ενέργεια που απαιτείται να απορροφηθεί από την τομή αμαξώματος (Emin
 ) είναι το σύνολο της ενέργειας των χωρισμάτων που αποτελούν την τομή αμαξώματος:
 4.3. Η τομή αμαξώματος περνά τη δοκιμή φορτίου εάν:
 Στην περίπτωση αυτή, όλα τα χωρίσματα που αποτελούν την τομή αμαξώματος θεωρείται ότι περνούν τη δοκιμή ημιστατικού φορτίου και τα αποτελέσματα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντικές αιτήσεις χορήγησης έγκρισης, με την προϋπόθεση ότι τα συστατικά χωρίσματα δεν αναμένεται να μεταφέρουν μεγαλύτερη μάζα στην επόμενη υπερκατασκευή.
 4.4. Η τομή αμαξώματος δεν περνά τη δοκιμή φορτίου εάν:
 Στην περίπτωση αυτή θεωρείται ότι κανένα χώρισμα από αυτά που αποτελούν την τομή αμαξώματος δεν περνούν τη δοκιμή, ακόμη και αν σημειώθηκε εισχώρηση στον εναπομένοντα χώρο σε ένα μόνο χώρισμα.
 4.5. Ο τύπος οχήματος εγκρίνεται εάν όλες οι απαιτούμενες τομές αμαξώματος περάσουν τη δοκιμή φορτίου.
 5. ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ ΗΜΙΣΤΑΤΙΚΟΥ ΦΟΡΤΙΟΥ ΤΟΜΩΝ ΑΜΑΞΩΜΑΤΟΣ
 Η έκθεση αναφοράς πρέπει να τηρεί τη μορφή και το περιεχόμενο του παραρτήματος 6 παράγραφος 6.
 Προσάρτημα 1
 ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΒΑΡΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
 Η κατακόρυφη κίνηση (Δh) του κέντρου βάρους σε σχέση με την ανατροπή μπορεί να προσδιοριστεί με το γραφικό που παρουσιάζεται πιο κάτω.
 1.
 Χρησιμοποιώντας σχέδια υπό κλίμακα της διατομής του οχήματος, το αρχικό ύψος (h1) του κέντρου βάρους (θέση 1) μετρώντας από το κατώτερο επίπεδο της τάφρου καθορίζεται όταν το όχημα βρίσκεται στο σημείο της ασταθούς ισορροπίας επάνω στην πλατφόρμα ανάκλισης (βλέπε εικόνα A7.A1.1).
 2.
 Χρησιμοποιώντας την παραδοχή ότι η διατομή του οχήματος περιστρέφεται γύρω από την άκρη των υποστηριγμάτων των τροχών (σημείο Α στην εικόνα Α7.Α1.1) η διατομή του οχήματος σχεδιάζεται με την τραβέρσα οροφής να ακουμπά μόλις το χαμηλότερο επίπεδο της τάφρου (βλέπε εικόνα Α7.Α1.2). Στη θέση αυτή καθορίζεται το ύψος (h2) του κέντρου βάρους (θέση 2) σε σχέση με το χαμηλότερο επίπεδο της τάφρου.
 Εικόνα A7.A1.1
 Εικόνα A7.A1.2
 Καθορισμός της κατακόρυφης κίνησης του κέντρου βάρους του οχήματος
 3.
 Η κατακόρυφη κίνηση του κέντρου βάρους (Δh) είναι
 4.
 Εάν υποβληθούν σε δοκιμή περισσότερες από μία τομή αμαξώματος και κάθε τομή αμαξώματος έχει διαφορετικό τελικό σχήμα παραμόρφωσης, η κατακόρυφη κίνηση του κέντρου βάρους (Δhi) καθορίζεται για κάθε τομή αμαξώματος και η μέση τιμή (Δh) λαμβάνεται από τον τύπο:
 όπου:
 Δhi
 =
 η κατακόρυφη κίνηση του κέντρου βάρους για την τομή αμαξώματος i
 k
 =
 ο αριθμός των τομών αμαξώματος που υποβάλλονται σε δοκιμή.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 8
 Ο ΗΜΙΣΤΑΤΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΔΟΚΙΜΕΣ ΣΕ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΜΕΡΗ ΩΣ ΙΣΟΔΥΝΑΜΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ
 1. ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
 Εάν ο κατασκευαστής επιλέξει αυτή τη μέθοδο δοκιμής, εκτός από τα δεδομένα και τα σχέδια που αναφέρονται στην παράγραφο 3.2 του παρόντος κανονισμού, πρέπει να καταθέσει στην τεχνική υπηρεσία και τα ακόλουθα στοιχεία:
 τη θέση


text:
των πλαστικών ζωνών (PZ) και των πλαστικών αρθρώσεων (PH) στην υπερκατασκευή:
 1.1.1. κάθε ΡΖ και κάθε ΡΗ πρέπει να ταυτοποιείται ατομικά στο σχέδιο της υπερκατασκευής στις οριζόμενες γεωμετρικά θέσεις τους (βλέπε εικόνα Α.8.1)
 1.1.2. τα δομικά στοιχεία μεταξύ των PZ και των PH μπορούν να υπολογιστούν ως άκαμπτα ή ελαστικά μέρη και το μήκος τους να καθοριστεί από τις πραγματικές τους διαστάσεις στο όχημα.
 Οι τεχνικές παράμετροι των PZ και των PH:
 1.2.1. η γεωμετρική διατομή των δομικών στοιχείων στα οποία βρίσκονται οι PZ και PH·
 1.2.2. ο τύπος και η κατεύθυνση φόρτωσης που εφαρμόζεται σε κάθε PZ και PH·
 1.2.3. η καμπύλη φορτίου-παραμόρφωσης κάθε ΡΖ και ΡΗ όπως περιγράφεται στο προσάρτημα 1 του παρόντος παραρτήματος. Ο κατασκευαστής μπορεί να χρησιμοποιήσει είτε τα στατικά είτε τα δυναμικά χαρακτηριστικά των ΡΖ και ΡΗ για τον υπολογισμό, αλλά όχι στατικά και δυναμικά χαρακτηριστικά σε έναν υπολογισμό.
 Εικόνα A8. 1
 Γεωμετρικές παράμετροι των πλαστικών αρθρώσεων σε ένα χώρισμα
 1.3. Δήλωση της συνολικής ενέργειας (ET) που πρόκειται να απορροφηθεί από την υπερκατασκευή με βάση τον τύπο της παραγράφου 3.1 πιο κάτω.
 1.4. Σύντομη τεχνική περιγραφή του αλγορίθμου και του προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό.
 2. ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΜΙΣΤΑΤΙΚΟ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ
 Για τον υπολογισμό, πρέπει να χρησιμοποιηθεί μαθηματικό μοντέλο για όλη την υπερκατασκευή ως φέρουσα φορτίο και παραμορφώσιμη δομή, λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα:
 2.1.1. η υπερκατασκευή πρέπει να αντιμετωπιστεί στο μοντέλο ως μία ενιαία μονάδα φόρτωσης που περιλαμβάνει παραμορφώσιμες ΡΖ και ΡΗ, που συνδέονται με κατάλληλα δομικά στοιχεία·
 2.1.2. η υπερκατασκευή πρέπει να έχει τις πραγματικές διαστάσεις του αμαξώματος. Το εσωτερικό περίγραμμα των πλευρικών ορθοστατών και της δομής της οροφής πρέπει να χρησιμοποιηθούν κατά τον έλεγχο του εναπομένοντος χώρου·
 2.1.3. στις ΡΗ πρέπει να χρησιμοποιηθούν οι πραγματικές διαστάσεις των ορθοστατών και των δομικών στοιχείων στα οποία βρίσκονται (βλέπε προσάρτημα 1 του παρόντος παραρτήματος).
 Τα φορτία που εφαρμόζονται στον υπολογισμό πρέπει να πληρούν τις ακόλουθες απαιτήσεις:
 2.2.1. το ενεργό φορτίο εφαρμόζεται στο εγκάρσιο επίπεδο που περιέχει το κέντρο βάρος της υπερκατασκευής (του οχήματος) το οποίο είναι κάθετο στο κατακόρυφο διάμηκες κεντρικό επίπεδο (VLCP) του οχήματος. Το ενεργό φορτίο εφαρμόζεται στην τραβέρσα οροφής της υπερκατασκευής μέσω ενός εντελώς άκαμπτου επιπέδου εφαρμογής φορτίου, το οποίο εκτείνεται και προς τις κατευθύνσεις πέρα από την τραβέρσα οροφής και όποια άλλη παρακείμενη δομή·
 2.2.2. κατά την έναρξη της προσομοίωσης το επίπεδο εφαρμογής του φορτίου πρέπει να ακουμπά την τραβέρσα οροφής στο πιο απομακρυσμένο μέρος του από το κατακόρυφο διάμηκες κεντρικό επίπεδο. Τα σημεία επαφής μεταξύ του επιπέδου εφαρμογής του φορτίου και της υπερκατασκευής προσδιορίζονται ώστε να εξασφαλιστεί η ακριβής μεταφορά του φορτίου·
 2.2.3. το ενεργό φορτίο πρέπει να έχει μια κλίση α σε σχέση με το κατακόρυφο διάμηκες κεντρικό επίπεδο του οχήματος (βλέπε εικόνα A.8.2).
 όπου:
 Hc
 =
 το ύψος του διαζώματος οροφής (σε mm) του οχήματος μετρούμενο από το οριζόντιο επίπεδο στο οποίο στέκεται.
 Η κατεύθυνση ενέργειας του ενεργού φορτίου δεν πρέπει να μεταβάλλεται κατά τον υπολογισμό·
 2.2.4. το ενεργό φορτίο πρέπει να αυξάνεται με μικρά διαδοχικά βήματα και η πλήρης δομική παραμόρφωση πρέπει να υπολογίζεται σε


text:
κάθε βήμα φόρτωσης. Ο αριθμός των βημάτων φόρτωσης πρέπει να υπερβαίνει τα 100 και τα βήματα να είναι σχεδόν ίσα·
 2.2.5. κατά τη διαδικασία παραμόρφωσης το επίπεδο εφαρμογής φορτίου επιτρέπεται, εκτός από την παράλληλη μετατόπιση να περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της διατομής του επιπέδου εφαρμογής του φορτίου με το εγκάρσιο επίπεδο που περιλαμβάνει το κέντρο βάρους, ώστε να ακολουθεί την ασύμμετρη παραμόρφωση της υπερκατασκευής·
 2.2.6. οι παθητικές δυνάμεις (υποστήριξης) πρέπει να εφαρμόζονται στην άκαμπτη δομή του υποδαπέδου χωρίς να επηρεάζουν τη δομική παραμόρφωση.
 Εικόνα A8. 2
 Εφαρμογή φορτίου στην υπερκατασκευή
 Ο αλγόριθμος του υπολογισμού και το πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή πρέπει να πληρούν τις ακόλουθες απαιτήσεις:
 2.3.1. στο πρόγραμμα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι μη γραμμικότητες στα χαρακτηριστικά των ΡΗ και οι μεγάλης κλίμακας δομικές παραμορφώσεις·
 2.3.2. το πρόγραμμα πρέπει να δέχεται το εύρος λειτουργίας των PH και PZ και να σταματά τον υπολογισμό όταν η παραμόρφωση των PH υπερβαίνει το επικυρωμένο εύρος λειτουργίας (βλέπε προσάρτημα 1 του παρόντος παραρτήματος)·
 2.3.3. το πρόγραμμα πρέπει να μπορεί να υπολογίζει τη συνολική ενέργεια που απορροφάται από την υπερκατασκευή σε κάθε διαδοχικό βήμα φόρτωσης·
 2.3.4. σε κάθε διαδοχικό βήμα φόρτωσης το πρόγραμμα πρέπει να μπορεί να παρουσιάζει το παραμορφωμένο σχήμα των χωρισμάτων που αποτελούν την υπερκατασκευή και τη θέση κάθε άκαμπτου μέρους το οποίο ενδέχεται να εισχωρήσει στον εναπομένοντα χώρο. Το πρόγραμμα πρέπει να αναγνωρίζει το διαδοχικό βήμα φόρτωσης κατά το οποίο σημειώνεται για πρώτη φορά η εισχώρηση οποιουδήποτε άκαμπτου μέρους στον εναπομένοντα χώρο·
 2.3.5. το πρόγραμμα πρέπει να είναι σε θέση να ανιχνεύει και να αναγνωρίζει το διαδοχικό βήμα φόρτωσης κατά το οποίο ξεκινά η γενική κατάρρευση της υπερκατασκευής· όταν η υπερκατασκευή γίνεται ασταθής και η παραμόρφωση συνεχίζεται χωρίς αύξηση του φορτίου.
 3. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
 3.1. Η συνολική ενέργεια (ET) που απορροφάται από την υπερκατασκευή καθορίζεται με βάση τον τύπο:
 όπου:
 Μ
 =
 Mk, δηλαδή η μάζα κενού οχήματος του τύπου οχήματος εάν δεν υπάρχουν συστήματα συγκράτησης επιβαινόντων ή
 Mt, δηλαδή η συνολική πραγματική μάζα οχήματος όταν υπάρχουν συστήματα συγκράτησης επιβαινόντων
 g
 =
 σταθερά βαρύτητας
 Δh
 =
 η κατακόρυφη κίνηση (σε μέτρα) του κέντρου βάρους του οχήματος κατά τη δοκιμή ανατροπής, όπως καθορίζεται στο προσάρτημα 1 του παραρτήματος 7
 3.2. Η απορροφώμενη ενέργεια (Ea) της υπερκατασκευής υπολογίζεται στο διαδοχικό βήμα φόρτωσης κατά το οποίο ακουμπά για πρώτη φορά οποιοδήποτε άκαμπτο δομικό μέρος στον εναπομένοντα χώρο.
 3.3. Ο τύπος οχήματος εγκρίνεται εάν: Ea ≥ ET
 4. ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΤΟΥ ΗΜΙΣΤΑΤΙΚΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
 Η έκθεση υπολογισμού πρέπει να περιέχει τις ακόλουθες πληροφορίες:
 4.1. αναλυτική μηχανική περιγραφή της υπερκατασκευής που περιέχει τη θέση των ΡΖ και ΡΗ και προσδιορισμό των άκαμπτων και ελαστικών μερών·
 4.2. τα δεδομένα από τα αποτελέσματα των δοκιμών και τα αντίστοιχα γραφήματα·
 4.3. δήλωση σχετικά με το εάν πληρούται ή όχι η απαίτηση της παραγράφου 5.1 του παρόντος κανονισμού·
 4.4. ταυτοποίηση του τύπου οχήματος και του προσωπικού που ήταν αρμόδιο για τις δοκιμές, τους υπολογισμούς και την αξιολόγηση.
 Προσάρτημα 1
 ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΑΡΘΡΩΣΕΩΝ
 1. ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΜΠΥΛΕΣ
 Η γενική μορφή της χαρακτηριστικής καμπύλης μιας πλαστικής ζώνης (ΡΖ) είναι μια μη γραμμική σχέση


text:
φορτίου-παραμόρφωσης η οποία μετράται στα δομικά μέρη του οχήματος κατά τις δοκιμές εργαστηρίου. Οι χαρακτηριστικές καμπύλες μιας πλαστικής άρθρωσης (PH) είναι μια σχέση ροπής κάμψης (Μ)-γωνίας περιστροφής (φ). Η γενική μορφή της χαρακτηριστικής καμπύλης μιας ΡΗ παρουσιάζεται στην εικόνα Α.8.Α.1.1.
 Εικόνα A.8.A.1.1
 Χαρακτηριστική καμπύλη μιας πλαστικής άρθρωσης
 2. ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΡΟΥΣ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗΣ
 2.1. Το «μετρούμενο εύρος» της χαρακτηριστικής καμπύλης PH είναι το εύρος παραμόρφωσης επί του οποίου έχουν γίνει οι μετρήσεις. Το μετρούμενο εύρος μπορεί να περιλαμβάνει τη θραύση ή/και το εύρος ταχείας στερεοποίησης. Στον υπολογισμό πρέπει να χρησιμοποιηθούν μόνο οι τιμές των χαρακτηριστικών των ΡΗ που εμφανίζονται στο μετρούμενο εύρος.
 2.2. Το «εύρος λειτουργίας» της χαρακτηριστικής καμπύλης ΡΗ είναι το εύρος που καλύπτεται από τον υπολογισμό.
 Το εύρος λειτουργίας δεν πρέπει να υπερβαίνει το μετρούμενο εύρος και μπορεί να περιέχει τη θραύση αλλά όχι το εύρος ταχείας στερεοποίησης.
 2.3. Τα χαρακτηριστικά των ΡΗ που θα χρησιμοποιηθούν στον υπολογισμό πρέπει να περιέχουν την καμπύλη M-φ που βρίσκεται εντός του μετρούμενου εύρους.
 3. ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
 Υπάρχουν δύο είδη χαρακτηριστικών PH και PZ: τα ημιστατικά και τα δυναμικά. Τα δυναμικά χαρακτηριστικά μια ΡΗ μπορούν να καθοριστούν με δύο τρόπους:
 3.1. με δυναμική δοκιμή πρόσκρουσης του συστατικού στοιχείου
 3.2. με χρήση του δυναμικού συντελεστή Kd για τη μετατροπή των ημιστατικών χαρακτηριστικών ΡΗ. Η μετατροπή αυτή σημαίνει ότι οι τιμές της ημιστατικής ροπής κάμψης μπορεί να αυξηθούν κατά Kd. Για τα δομικά στοιχεία από χάλυβα μπορεί να χρησιμοποιηθεί τιμή Kd = 1,2 χωρίς δοκιμή εργαστηρίου.
 Εικόνα A.8.A.1.2
 Παραγωγή των δυναμικών χαρακτηριστικών πλαστικής άρθρωσης από τη στατική καμπύλη
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 9
 Η ΠΡΟΣΟΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΕ ΠΛΗΡΕΣ ΟΧΗΜΑ ΩΣ ΙΣΟΔΥΝΑΜΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ
 1. ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
 Για να αποδειχτεί ότι η υπερκατασκευή πληροί τις απαιτήσεις που ορίζονται στις παραγράφους 5.1.1 και 5.1.2 του παρόντος κανονισμού μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια μέθοδος προσομοίωσης με ηλεκτρονικό υπολογιστή που έχει εγκριθεί από την τεχνική υπηρεσία.
 Εάν ο κατασκευαστής επιλέξει αυτή τη μέθοδο δοκιμής, εκτός από τα δεδομένα και τα σχέδια που αναφέρονται στην παράγραφο 3.2 του παρόντος κανονισμού, πρέπει να καταθέσει στην τεχνική υπηρεσία και τα ακόλουθα στοιχεία:
 1.1. περιγραφή της προσομοίωσης και της μεθόδου υπολογισμού που χρησιμοποιούνται και ακριβή ταυτοποίηση του λογισμικού ανάλυσης, στην οποία θα περιλαμβάνονται, κατ’ ελάχιστον, ο παραγωγός του, η εμπορική του ονομασία, η έκδοση που χρησιμοποιήθηκε και τα στοιχεία επικοινωνίας του υπεύθυνου για την ανάπτυξή του·
 1.2. τα μοντέλα υλικού και τα δεδομένα τροφοδοσίας που χρησιμοποιήθηκαν·
 1.3. τις τιμές των καθορισμένων μαζών, το κέντρο βάρους και τις ροπές αδράνειας που χρησιμοποιήθηκαν στο μαθηματικό μοντέλο.
 2. ΤΟ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ
 Το μοντέλο πρέπει να είναι ικανό να περιγράψει την πραγματική φυσική συμπεριφορά της διαδικασίας ανατροπής, σύμφωνα με το παράρτημα 5. Το μαθηματικό μοντέλο και οι παραδοχές πρέπει να δημιουργηθούν έτσι ώστε ο υπολογισμός να δίνει συντηρητικά αποτελέσματα. Στην κατασκευή του μοντέλου πρέπει να ληφθούν υπόψη τα ακόλουθα:
 2.1. η τεχνική υπηρεσία μπορεί να απαιτήσει να πραγματοποιηθούν δοκιμές στην πραγματική δομή του οχήματος για να αποδειχτεί η εγκυρότητα του μαθηματικού μοντέλου και να επαληθευτούν οι παραδοχές που γίνονται στο μοντέλο·
 2.2. η συνολική


text:
μάζα και η θέση του κέντρου βάρους που χρησιμοποιούνται στο μαθηματικό μοντέλο πρέπει να είναι ταυτόσημα με εκείνα του οχήματος που πρόκειται να εγκριθεί·
 2.3. η κατανομή της μάζας στο μαθηματικό μοντέλο πρέπει να αντιστοιχεί στο όχημα που πρόκειται να εγκριθεί. Οι ροπές αδράνειας που χρησιμοποιούνται στο μαθηματικό μοντέλο πρέπει να υπολογιστούν με βάση αυτή την κατανομή μάζας.
 3. ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΓΟΡΙΘΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ
 3.1. Πρέπει να καθορίζεται η θέση του οχήματος σε ασταθή ισορροπία στο σημείο ανατροπής και η θέση της πρώτης επαφής με το έδαφος. Το πρόγραμμα προσομοίωσης μπορεί να ξεκινά στη θέση ασταθούς ισορροπίας, αλλά πρέπει να ξεκινά το αργότερο στο σημείο της πρώτης επαφής με το έδαφος.
 3.2. Οι αρχικές συνθήκες στο σημείο της πρώτης επαφής με το έδαφος πρέπει να ορίζονται χρησιμοποιώντας τη μεταβολή της δυναμικής ενέργειας από τη θέση ασταθούς ισορροπίας.
 3.3. Το πρόγραμμα προσομοίωσης πρέπει να λειτουργεί, τουλάχιστον, έως ότου επιτευχθεί η μέγιστη παραμόρφωση.
 3.4. Το πρόγραμμα προσομοίωσης πρέπει να παραγάγει μια σταθερή λύση, στην οποία το αποτέλεσμα να είναι ανεξάρτητο από το διαδοχικό χρονικό βήμα.
 3.5. Το πρόγραμμα προσομοίωσης πρέπει να μπορεί να υπολογίζει τα συστατικά στοιχεία της ενέργειας για το ισοζύγιο της ενέργειας σε κάθε διαδοχικό χρονικό βήμα.
 3.6. Μη φυσικά συστατικά στοιχεία της ενέργειας που εισάγονται κατά τη διαδικασία δημιουργίας του μαθηματικού μοντέλου (π.χ. «κλεψύδρα» και εσωτερική απόσβεση) δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 5 % της συνολικής ενέργειας σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή.
 3.7. Ο συντελεστής τριβής που χρησιμοποιείται στην επαφή με το έδαφος πρέπει να επικυρώνεται με αποτελέσματα φυσικών δοκιμών ή ο υπολογισμός πρέπει να αποδεικνύει ότι ο επιλεγείς συντελεστής τριβής παράγει συντηρητικά αποτελέσματα.
 3.8. Στο μαθηματικό μοντέλο πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι πιθανές φυσικές επαφές μεταξύ των τμημάτων του οχήματος.
 4. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ
 4.1. Όταν πληρούνται οι προαναφερθείσες απαιτήσεις του προγράμματος προσομοίωσης, η προσομοίωση των μεταβολών στη γεωμετρία της εσωτερικής δομής και η σύγκριση με το γεωμετρικό σχήμα του εναπομένοντος χώρου μπορεί να αξιολογηθεί σύμφωνα με τις παραγράφους 5.1 και 5.2 του παρόντος κανονισμού.
 4.2. Εάν κατά τη διάρκεια της προσομοίωσης ανατροπής ο εναπομένων χώρος δεν παραβιάζεται, τότε χορηγείται έγκριση.
 4.3. Εάν κατά τη διάρκεια της προσομοίωσης ανατροπής ο εναπομένων χώρος παραβιάζεται, τότε δεν χορηγείται έγκριση.
 5. ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ
 Η έκθεση σχετικά με την προσομοίωση πρέπει να περιέχει τις ακόλουθες πληροφορίες:
 5.1.1. όλα τα δεδομένα και τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος παραρτήματος·
 5.1.2. ένα σχέδιο με το μαθηματικό μοντέλο της υπερκατασκευής·
 5.1.3. μια δήλωση με τις τιμές γωνίας, ταχύτητας και γωνιακής ταχύτητας στη θέση ασταθούς ισορροπίας του οχήματος και στη θέση της πρώτης επαφής με το έδαφος·
 5.1.4. έναν πίνακα με την τιμή της συνολικής ενέργειας και τις τιμές όλων των συστατικών της στοιχείων (κινητική ενέργεια, εσωτερική ενέργεια, ενέργεια «κλεψύδρας») σε χρονικά διαστήματα 1 ms, τα οποία να καλύπτουν, τουλάχιστον, την περίοδο από την πρώτη επαφή με το έδαφος έως την επίτευξη της μέγιστης παραμόρφωσης·
 5.1.5. τον αποδεκτό συντελεστή τριβής εδάφους·
 5.1.6. σχέδια ή δεδομένα τα οποία αποδεικνύνουν με κατάλληλο τρόπο ότι πληρούνται οι απαιτήσεις


text:
των παραγράφων 5.1.1 και 5.1.2 του παρόντος κανονισμού. Η απαίτηση αυτή μπορεί να καλυφθεί με την κατάθεση ενός γραφήματος, σε σχέση με το χρόνο, της απόστασης μεταξύ του εσωτερικού περιγράμματος της παραμορφωμένης δομής και της περιφέρειας του εναπομένοντος χώρου·
 5.1.7. μια δήλωση σχετικά με το εάν πληρούνται ή δεν πληρούνται οι απαιτήσεις που καθορίζονται στις παραγράφους 5.1.1 και 5.1.2 του παρόντος κανονισμού·
 5.1.8. όλα τα αναγκαία δεδομένα και πληροφορίες για τη σαφή ταυτοποίηση του οχήματος, της υπερκατασκευής του, του μαθηματικού μοντέλου της υπερκατασκευής και του ίδιου του υπολογισμού.
 5.2. Συνιστάται η έκθεση να περιλαμβάνει και γραφήματα της παραμορφωμένης δομής κατά τη στιγμή που συμβαίνει η μέγιστη παραμόρφωση, δίνοντας μια γενική εικόνα της υπερκατασκευής και των περιοχών μεγάλης πλαστικής παραμόρφωσης.
 5.3. Εάν το ζητήσει η τεχνική υπηρεσία, πρέπει να παρασχεθούν και να περιληφθούν στην έκθεση περαιτέρω πληροφορίες.


text:
 29.1.2020
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 23/3
 ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΥΠΟ ΜΟΡΦΗ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ
 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού σχετικά με την αντικατάσταση των παραρτημάτων I και II της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού για την αμοιβαία αναγνώριση και προστασία των επωνυμιών στον τομέα των αλκοολούχων ποτών
 Επιστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Βρυξέλλες, 16 Ιανουαρίου 2020
 Κυρία,
 Έχω την τιμή να αναφερθώ στη συνεδρίαση σχετικά με τις τεχνικές προσαρμογές, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018 και η οποία διεξήχθη δυνάμει του άρθρου 18 της συμφωνίας της 27ης Μαΐου 1997 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού για την αμοιβαία αναγνώριση και προστασία των επωνυμιών στον τομέα των αλκοολούχων ποτών, η οποία προβλέπει ότι τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν, με κοινή συναίνεση, να τροποποιήσουν την εν λόγω συμφωνία.
 Η συνεδρίαση κατέληξε στη συμφωνία να αντικατασταθούν τα παραρτήματα I και II της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού για την αμοιβαία αναγνώριση και προστασία των επωνυμιών στον τομέα των αλκοολούχων ποτών, σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας επιστολής, με ισχύ από τις 31 Ιανουαρίου 2020.
 Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν μπορούσατε να επιβεβαιώσετε τη συμφωνία των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού με τα ανωτέρω.
 Με εξαιρετική εκτίμηση,
 Εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Janusz WOJCIECHOWSKI
 Επιστολή των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού
 Πόλη του Μεξικού, 16 Ιανουαρίου 2020
 Κύριε,
 Έχω την τιμή να σας γνωστοποιήσω τη λήψη της επιστολής σας της (ημερομηνία), η οποία αναφέρει τα εξής:
 «Έχω την τιμή να αναφερθώ στη συνεδρίαση σχετικά με τις τεχνικές προσαρμογές, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018 και η οποία διεξήχθη δυνάμει του άρθρου 18 της συμφωνίας της 27ης Μαΐου 1997 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού για την αμοιβαία αναγνώριση και προστασία των επωνυμιών στον τομέα των αλκοολούχων ποτών, η οποία προβλέπει ότι τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν, με κοινή συναίνεση, να τροποποιήσουν την παρούσα συμφωνία.
 Η συνεδρίαση κατέληξε στη συμφωνία να αντικατασταθούν τα παραρτήματα I και II της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού για την αμοιβαία αναγνώριση και προστασία των επωνυμιών στον τομέα των αλκοολούχων ποτών, σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας επιστολής, με ισχύ από τις 31 Ιανουαρίου 2020.
 Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν μπορούσατε να επιβεβαιώσετε τη συμφωνία των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού με τα ανωτέρω».
 Έχω ακόμη την τιμή να επιβεβαιώσω ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες του Μεξικού είναι σύμφωνες με τα ανωτέρω και ότι η επιστολή σας και η παρούσα απαντητική επιστολή αποτελούν συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού, η οποία αρχίζει να ισχύει από τις 31 Ιανουαρίου 2020.
 Με εξαιρετική εκτίμηση,
 Εξ ονόματος των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού
 Graciela MÁRQUEZ COLÍN
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 Τα παραρτήματα I και II της συμφωνίας της 27ης Μαΐου 1997 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού για την αμοιβαία αναγνώριση και προστασία των επωνυμιών στον τομέα των αλκοολούχων ποτών αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
 «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
 Προέλευση
 Επωνυμία


text:
Αυστρία
 Inländerrum
 Αυστρία
 Jägertee / Jagertee / Jagatee
 Αυστρία
 Mariazeller Magenlikör
 Αυστρία
 Steinfelder Magenbitter
 Αυστρία
 Wachauer Marillenbrand
 Αυστρία
 Wachauer Marillenlikör
 Αυστρία
 Wachauer Weinbrand
 Αυστρία
 Korn / Kornbrand
 Γερμανία
 Βέλγιο
 Βέλγιο
 Balegemse jenever
 Βέλγιο
 Hasseltse jenever / Hasselt
 Βέλγιο
 O’ de Flander - Oost-Vlaamse Graanjenever
 Βέλγιο
 Peket - Pekêt / Pèket-Pèkèt de Wallonie
 Βέλγιο
 Genièvre aux fruits / Vruchtenjenever / Jenever met vruchten / Fruchtgenever
 Κάτω Χώρες
 Γερμανία
 Βέλγιο Κάτω Χώρες
 Genièvre de grains / Graanjenever / Graangenever
 Γαλλία
 Βέλγιο
 Genièvre / Jenever / Genever (1)
 Κάτω Χώρες
 Γαλλία
 Γερμανία
 Βουλγαρία
 Бургаска Мускатова ракия / Мускатова ракия от Бургас / Bourgaska Muscatova rakya / Muscatova rakya from Bourgas
 Βουλγαρία
 Карловска гроздова ракия / Гроздова Ракия от Карлово / Karlovska grozdova rakya / Grozdova Rakya from Karlovo
 Βουλγαρία
 Ловешка сливова ракия / Сливова ракия от Ловеч / Loveshka slivova rakya / Slivova rakya from Lovech
 Βουλγαρία
 Поморийска гроздова ракия / Гроздова ракия от Поморие / Pomoriyska grozdova rakya / Grozdova rakya from Pomorie
 Βουλγαρία
 Сливенска перла (Сливенска гроздова ракия / Гроздова ракия от Сливен) / Slivenska perla (Slivenska grozdova rakya / Grozdova rakya from Sliven)
 Βουλγαρία
 Стралджанска Мускатова ракия / Мускатова ракия от Стралджа / Straldjanska Muscatova rakya / Muscatova rakya from Straldja
 Βουλγαρία
 Сунгурларска гроздова ракия / Гроздова ракия от Сунгурларе / Sungurlarska grozdova rakya / Grozdova rakya from Sungurlare
 Βουλγαρία
 Сухиндолска гроздова ракия / Гроздова ракия от Сухиндол / Suhindolska grozdova rakya / Grozdova rakya from Suhindol
 Βουλγαρία
 Троянска сливова ракия / Сливова ракия от Троян / Troyanska slivova rakya / Slivova rakya from Troyan (2)
 Κροατία
 Hrvatska loza
 Κροατία
 Hrvatska stara šljivovica
 Κροατία
 Hrvatska travarica
 Κροατία
 Hrvatski pelinkovac
 Κροατία
 Slavonska šljivovica
 Κροατία
 Zadarski maraschino
 Κύπρος
 Ζιβανία / Τζιβανία / Ζιβάνα / Zivania
 Εσθονία
 Estonian vodka
 Φινλανδία
 Suomalainen Marjalikööri / Suomalainen Hedelmälikööri / Finsk Bärlikör / Finsk Fruktlikör / Finnish berry liqueur / Finnish fruit liqueur
 Φινλανδία
 Suomalainen Vodka / Finsk Vodka / Vodka of Finland
 Γαλλία
 Armagnac
 (Η ονομασία «Armagnac» ενδέχεται να συμπληρώνεται με τις ακόλουθες ενδείξεις:
 —
 Bas-Armagnac
 —
 Haut-Armagnac
 —
 Armagnac-Ténarèze
 —
 Blanche-Armagnac)
 Γαλλία
 Calvados Domfrontais
 Γαλλία
 Calvados Pays d’Auge
 Γαλλία
 Calvados
 Γαλλία
 Cassis de Bourgogne
 Γαλλία
 Cassis de Dijon
 Γαλλία
 Cassis de Saintonge
 Γαλλία
 Eau-de-vie de Cognac / Eau-de-vie des Charentes / Cognac
 (Η ονομασία «Cognac» ενδέχεται να συμπληρώνεται με τις ακόλουθες ενδείξεις:
 —
 Fine
 —
 Grande Fine Champagne
 —
 Grande Champagne
 —
 Petite Fine Champagne
 —
 Petite Champagne
 —
 Fine Champagne
 —
 Borderies
 —
 Fins Bois
 —
 Bons Bois)
 Γαλλία
 Eau-de-vie de cidre de Bretagne
 Γαλλία
 Eau-de-vie de cidre de Normandie
 Γαλλία
 Eau-de-vie de cidre du Maine
 Γαλλία
 Eau-de-vie de Faugères
 Γαλλία
 Eau-de-vie de poiré de Normandie
 Γαλλία
 Eau-de-vie de vin de la Marne
 Γαλλία
 Eau-de-vie de vin des Côtes-du-Rhône
 Γαλλία
 Eau-de-vie de vin originaire du Bugey
 Γαλλία
 Eau-de-vie de vin originaire du Languedoc
 Γαλλία
 Fine Bordeaux
 Γαλλία
 Fine de Bourgogne
 Γαλλία
 Framboise d’Alsace
 Γαλλία
 Genièvre Flandres Artois
 Γαλλία
 Kirsch d’Alsace
 Γαλλία
 Kirsch de Fougerolles
 Γαλλία
 Marc d’Alsace Gewürztraminer
 Γαλλία
 Marc d’Auvergne
 Γαλλία
 Marc de Bourgogne / Eau-de-vie de marc de Bourgogne
 Γαλλία
 Marc de


text:
Champagne / Eau-de-vie de marc de Champagne
 Γαλλία
 Marc de Provence
 Γαλλία
 Marc de Savoie
 Γαλλία
 Marc des Côtes-du-Rhône / Eau-de-vie de marc des Côtes du Rhône
 Γαλλία
 Marc du Bugey
 Γαλλία
 Marc du Jura (3)
 Γαλλία
 Marc du Languedoc
 Γαλλία
 Mirabelle d’Alsace
 Γαλλία
 Mirabelle de Lorraine
 Γαλλία
 Pommeau de Bretagne
 Γαλλία
 Pommeau de Normandie
 Γαλλία
 Pommeau du Maine
 Γαλλία
 Quetsch d’Alsace
 Γαλλία
 Ratafia de Champagne
 Γαλλία
 Rhum de la Guadeloupe
 Γαλλία
 Rhum de la Guyane
 Γαλλία
 Rhum de la Martinique
 Γαλλία
 Rhum de la Réunion
 Γαλλία
 Rhum de sucrerie de la Baie du Galion
 Γαλλία
 Rhum des Antilles françaises
 Γαλλία
 Rhum des départements français d’outre-mer
 Γαλλία
 Whisky alsacien / Whisky d’Alsace
 Γαλλία
 Whisky Breton / Whisky de Bretagne (4)
 Γερμανία
 Bärwurz
 Γερμανία
 Bayerischer Gebirgsenzian
 Γερμανία
 Bayerischer Kräuterlikör
 Γερμανία
 Benediktbeurer Klosterlikör
 Γερμανία
 Berliner Kümmel
 Γερμανία
 Blutwurz
 Γερμανία
 Chiemseer Klosterlikör
 Γερμανία
 Deutscher Weinbrand
 Γερμανία
 Emsländer Korn / Kornbrand
 Γερμανία
 Ettaler Klosterlikör
 Γερμανία
 Fränkischer Obstler
 Γερμανία
 Fränkisches Kirschwasser
 Γερμανία
 Fränkisches Zwetschgenwasser
 Γερμανία
 Hamburger Kümmel
 Γερμανία
 Haselünner Korn / Kornbrand
 Γερμανία
 Hasetaler Korn / Kornbrand
 Γερμανία
 Hüttentee
 Γερμανία
 Münchener Kümmel
 Γερμανία
 Münsterländer Korn / Kornbrand
 Γερμανία
 Ostfriesischer Korngenever
 Γερμανία
 Ostpreußischer Bärenfang
 Γερμανία
 Pfälzer Weinbrand
 Γερμανία
 Rheinberger Kräuter (5)
 Γερμανία
 Schwarzwälder Himbeergeist
 Γερμανία
 Schwarzwälder Kirschwasser
 Γερμανία
 Schwarzwälder Mirabellenwasser
 Γερμανία
 Schwarzwälder Williamsbirne
 Γερμανία
 Schwarzwälder Zwetschgenwasser
 Γερμανία
 Sendenhorster Korn/Kornbrand
 Γερμανία
 Steinhäger
 Ελλάδα
 Ouzo/Ούζο
 Κύπρος
 Ελλάδα
 Κίτρο Νάξου / Kitro of Naxos
 Ελλάδα
 Κουμκουάτ Κέρκυρας / Koum Kouat of Corfu
 Ελλάδα
 Μαστίχα Χίου / Masticha of Chios
 Ελλάδα
 Ούζο Θράκης / Ouzo of Thrace
 Ελλάδα
 Ούζο Καλαμάτας / Ouzo of Kalamata
 Ελλάδα
 Ούζο Μακεδονίας / Ouzo of Macedonia
 Ελλάδα
 Ούζο Μυτιλήνης / Ouzo of Mitilene
 Ελλάδα
 Ούζο Πλωμαρίου / Ouzo of Plomari
 Ελλάδα
 Τεντούρα / Tentoura
 Ελλάδα
 Τσικουδιά Κρήτης / Tsikoudia of Crete
 Ελλάδα
 Τσικουδιά / Tsikoudia / Τσίπουρο / Tsipouro
 Ελλάδα
 Τσίπουρο Θεσσαλίας / Tsipouro of Thessaly
 Ελλάδα
 Τσίπουρο Μακεδονίας / Tsipouro of Macedonia
 Ελλάδα
 Τσίπουρο Τυρνάβου / Tsipouro of Tyrnavos
 Ουγγαρία
 Békési Szilvapálinka
 Ουγγαρία
 Gönci Barackpálinka
 Ουγγαρία
 Kecskeméti Barackpálinka
 Ουγγαρία
 Szabolcsi Almapálinka
 Ουγγαρία
 Szatmári Szilvapálinka
 Ουγγαρία
 Törkölypálinka
 Ουγγαρία
 Újfehértói meggypálinka
 Ουγγαρία
 Pálinka
 Αυστρία
 Ιρλανδία
 Irish Cream
 Ιρλανδία
 Irish Poteen / Irish Poitín
 Ιρλανδία
 Irish Whiskey / Uisce Beatha Eireannach / Irish Whisky
 Ιταλία
 Aprikot trentino / Aprikot del Trentino
 Ιταλία
 Brandy italiano
 Ιταλία
 Distillato di mele trentino / Distillato di mele del Trentino
 Ιταλία
 Genepì del Piemonte
 Ιταλία
 Genepì della Valle d’Aosta
 Ιταλία
 Genziana trentina / Genziana del Trentino
 Ιταλία
 Grappa
 Ιταλία
 Grappa di Barolo
 Ιταλία
 Grappa friulana / Grappa del Friuli
 Ιταλία
 Grappa lombarda / Grappa della Lombardia
 Ιταλία
 Grappa piemontese / Grappa del Piemonte
 Ιταλία
 Grappa siciliana / Grappa di Sicilia
 Ιταλία
 Grappa trentina / Grappa del Trentino
 Ιταλία
 Grappa veneta / Grappa del Veneto
 Ιταλία
 Kirsch Friulano / Kirschwasser Friulano
 Ιταλία
 Kirsch Trentino / Kirschwasser Trentino
 Ιταλία
 Liquore di limone della Costa d’Amalfi
 Ιταλία
 Liquore di limone di Sorrento
 Ιταλία
 Mirto di Sardegna
 Ιταλία
 Nocino di Modena
 Ιταλία
 Sliwovitz del Friuli-Venezia Giulia
 Ιταλία
 Sliwovitz trentino / Sliwovitz del Trentino
 Ιταλία
 Südtiroler Enzian / Genziana dell’Alto Adige
 Ιταλία
 Südtiroler Golden Delicious / Golden


text:
Delicious dell’Alto Adige
 Ιταλία
 Südtiroler Grappa / Grappa dell’Alto Adige
 Ιταλία
 Südtiroler Gravensteiner / Gravensteiner dell’Alto Adige
 Ιταλία
 Südtiroler Kirsch / Kirsch dell’Alto Adige
 Ιταλία
 Südtiroler Marille / Marille dell’Alto Adige
 Ιταλία
 Südtiroler Obstler / Obstler dell’Alto Adige
 Ιταλία
 Südtiroler Williams / Williams dell’Alto Adige
 Ιταλία
 Südtiroler Zwetschgeler / Zwetschgeler dell’Alto Adige
 Ιταλία
 Williams friulano / Williams del Friuli
 Ιταλία
 Williams trentino / Williams del Trentino
 Ιταλία
 Génépi des Alpes / Genepì delle Alpi
 Γαλλία
 Λιθουανία
 Originali lietuviška degtinė / Original Lithuanian vodka
 Λιθουανία
 Samanė
 Λιθουανία
 Trauktinė
 Λιθουανία
 Trauktinė Dainava
 Λιθουανία
 Trauktinė Palanga
 Λιθουανία
 Trejos devynerios
 Λιθουανία
 Vilniaus Džinas / Vilnius Gin
 Κάτω Χώρες
 Jonge jenever / jonge genever
 Βέλγιο
 Κάτω Χώρες
 Oude jenever / oude genever
 Βέλγιο
 Πολωνία
 Herbal vodka from the North Podlasie Lowland aromatised with an extract of bison grass / Wódka ziołowa z Niziny Północnopodlaskiej aromatyzowana ekstraktem z trawy żubrowej
 Πολωνία
 Polska Wódka / Polish Vodka
 Πορτογαλία
 Aguardente Bagaceira Alentejo
 Πορτογαλία
 Aguardente Bagaceira Bairrada
 Πορτογαλία
 Aguardente Bagaceira da Região dos Vinhos Verdes
 Πορτογαλία
 Aguardente de Vinho Alentejo
 Πορτογαλία
 Aguardente de Vinho da Região dos Vinhos Verdes
 Πορτογαλία
 Aguardente de Vinho Douro
 Πορτογαλία
 Aguardente de Vinho Lourinhã
 Πορτογαλία
 Aguardente de Vinho Ribatejo
 Πορτογαλία
 Medronho do Algarve
 Πορτογαλία
 Poncha da Madeira
 Πορτογαλία
 Rum da Madeira
 Ρουμανία
 Horincă de Cămârzana
 Ρουμανία
 Pălincă
 Ρουμανία
 Țuică de Argeș
 Ρουμανία
 Țuică Zetea de Medieșu Aurit
 Ρουμανία
 Vinars Murfatlar
 Ρουμανία
 Vinars Segarcea
 Ρουμανία
 Vinars Târnave
 Ρουμανία
 Vinars Vaslui
 Ρουμανία
 Vinars Vrancea
 Σλοβακία
 Spišská borovička
 Σλοβενία
 Brinjevec
 Σλοβενία
 Dolenjski sadjevec
 Σλοβενία
 Domači rum
 Σλοβενία
 Pelinkovec
 Ισπανία
 Aguardiente de hierbas de Galicia
 Ισπανία
 Aguardiente de sidra de Asturias
 Ισπανία
 Anís Paloma Monforte del Cid
 Ισπανία
 Aperitivo Café de Alcoy
 Ισπανία
 Brandy de Jerez
 Ισπανία
 Brandy del Penedés
 Ισπανία
 Cantueso Alicantino
 Ισπανία
 Chinchón
 Ισπανία
 Gin de Mahón
 Ισπανία
 Herbero de la Sierra de Mariola
 Ισπανία
 Hierbas de Mallorca
 Ισπανία
 Hierbas Ibicencas
 Ισπανία
 Licor café de Galicia
 Ισπανία
 Licor de hierbas de Galicia
 Ισπανία
 Orujo de Galicia
 Ισπανία
 Pacharán navarro
 Ισπανία
 Palo de Mallorca
 Ισπανία
 Ratafia catalana
 Ισπανία
 Ronmiel de Canarias
 Σουηδία
 Svensk Aquavit / Svensk Akvavit / Swedish Aquavit
 Σουηδία
 Svensk Punsch / Swedish Punch
 Σουηδία
 Svensk Vodka / Swedish Vodka
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Scotch Whisky
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
 Προέλευση
 Επωνυμία
 Μεξικό
 Tequila
 Μεξικό
 Mezcal
 Μεξικό
 Sotol
 Μεξικό
 Charanda
 Μεξικό
 Bacanora
 Μεξικό
 Raicilla»
 »
 (1) Δεν ζητείται προστασία του όρου «ginebra», λαμβανομένου υπόψη ότι χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα αλκοολούχο ποτό στο Μεξικό.
 (2) Η προστασία του όρου «Troyan» περιορίζεται στον όρο «Troyan» και δεν ισχύει για τις παραλλαγές του.
 (3) Η προστασία αυτής της ένδειξης δεν θίγει τα προηγούμενα εμπορικά σήματα που έχουν καταχωριστεί στο Μεξικό.
 (4) Η προστασία αυτής της ένδειξης δεν θίγει τα προηγούμενα εμπορικά σήματα που έχουν καταχωριστεί στο Μεξικό.
 (5) Δεν ζητείται η προστασία του όρου «berger» όταν χρησιμοποιείται μόνος του.


text:
 |
 22011A0705(01)
 Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου του Μαρόκου για την καθιέρωση μηχανισμού επίλυσης διαφορών
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 176 της 05/07/2011 σ. 0002 - 0015
 Συμφωνίαμεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου του Μαρόκου για την καθιέρωση μηχανισμού επίλυσης διαφορώνΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, καλούμενη στο εξής "Ένωση",αφενός, καιΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΑΡΟΚΟΥ, εφεξής καλούμενο "Μαρόκο",αφετέρου,ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΣΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ:ΚΕΦΑΛΑΙΟ IΣΤΟΧΟΣ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣΆρθρο 1ΣτόχοςΟ στόχος της παρούσας συμφωνίας είναι η αποτροπή και η επίλυση των εμπορικών διαφορών μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών προκειμένου να επιτευχθεί, όπου αυτό είναι δυνατό, αμοιβαία αποδεκτή λύση.Άρθρο 2Εφαρμογή της συμφωνίας1. Οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας ισχύουν για κάθε διαφορά που αφορά εικαζόμενη παραβίαση των διατάξεων του τίτλου II (με εξαίρεση το άρθρο 24) της ευρωμεσογειακής συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και του Βασιλείου του Μαρόκου, αφετέρου, (στη συνέχεια "συμφωνία σύνδεσης") [1] ή της συμφωνίας υπό τη μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου του Μαρόκου σχετικά με αμοιβαία μέτρα ελευθέρωσης για τα γεωργικά προϊόντα, τα μεταποιημένα γεωργικά προϊόντα, τα ψάρια και τα αλιευτικά προϊόντα, με την αντικατάσταση των πρωτοκόλλων αριθ. 1, 2 και 3 και των παραρτημάτων τους, και με τις τροποποιήσεις της ευρωμεσογειακής συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και του Βασιλείου του Μαρόκου, αφετέρου. Οι διαδικασίες της παρούσας συμφωνίας ισχύουν αν, 60 ημέρες μετά την παραπομπή μιας διαφοράς στο Συμβούλιο Σύνδεσης σύμφωνα με το άρθρο 86 της συμφωνίας σύνδεσης, το Συμβούλιο Σύνδεσης δεν έχει καταφέρει να επιλύσει τη διαφορά.2. Το άρθρο 86 της συμφωνίας σύνδεσης ισχύει για τις διαφορές σχετικά με την εφαρμογή και την ερμηνεία άλλων διατάξεων της συμφωνίας σύνδεσης.3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, μια διαφορά θεωρείται ότι έχει επιλυθεί όταν λάβει απόφαση το Συμβούλιο Σύνδεσης όπως προβλέπεται στο άρθρο 86.2 της συμφωνίας σύνδεσης, ή όταν δηλώσει ότι δεν υπάρχει πλέον διαφορά.ΚΕΦΑΛΑΙΟ IIΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΆρθρο 3Διαβουλεύσεις1. Τα συμβαλλόμενα μέρη προσπαθούν να επιλύσουν οποιαδήποτε διαφορά σχετικά με την ερμηνεία και την εφαρμογή των διατάξεων που αναφέρονται στο άρθρο 2 αρχίζοντας διαβουλεύσεις καλόπιστα με στόχο μια γρήγορη, δίκαιη, και αμοιβαία αποδεκτή λύση. Στις διαβουλεύσεις αυτές, τα συμβαλλόμενα μέρη συζητούν επίσης τον αντίκτυπο της εικαζόμενης παραβίασης στο εμπόριό τους.2. Ένα συμβαλλόμενο μέρος επιδιώκει διαβουλεύσεις μέσω γραπτού αιτήματος στο άλλο συμβαλλόμενο μέρος, με αντίγραφο στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών, προσδιορίζοντας οποιοδήποτε συγκεκριμένο μέτρο και τις διατάξεις των συμφωνιών που αναφέρονται στο άρθρο 2, οι οποίες θεωρεί ότι παραβιάζονται.3. Μέσα σε 40 ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής του αιτήματος πραγματοποιούνται οι διαβουλεύσεις, στο έδαφος του συμβαλλόμενου μέρους κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία, εκτός αν τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνήσουν διαφορετικά. Οι διαβουλεύσεις θεωρείται ότι έχουν ολοκληρωθεί εντός 60 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής του αιτήματος, εκτός αν αμφότερα τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνήσουν τη συνέχισή τους. Οι διαβουλεύσεις, ειδικότερα όλες οι πληροφορίες που κοινοποιούνται και οι θέσεις που υποστηρίζονται από τα συμβαλλόμενα μέρη κατά τη διάρκεια αυτών των διαδικασιών, είναι εμπιστευτικές και δεν θίγουν τα δικαιώματα κανενός συμβαλλόμενου μέρους σε τυχόν περαιτέρω διαδικασίες.4. Οι διαβουλεύσεις για επείγοντα θέματα, συμπεριλαμβανομένων


text: των θεμάτων που αφορούν τα αναλώσιμα ή εποχικά εμπορεύματα, πραγματοποιούνται εντός 15 ημερών από την ημερομηνία υποβολής του αιτήματος και θεωρείται ότι έχουν ολοκληρωθεί εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής του αιτήματος.5. Εάν το συμβαλλόμενο μέρος στο οποίο υποβάλλεται το αίτημα δεν ανταποκρίνεται στο αίτημα για διαβουλεύσεις μέσα σε 20 εργάσιμες ημέρες από την ημερομηνία της παραλαβής του, ή εάν οι διαβουλεύσεις δεν πραγματοποιούνται μέσα στα χρονικά πλαίσια που καθορίζονται στην παράγραφο 3 ή στην παράγραφο 4 αντίστοιχα, ή εάν οι διαβουλεύσεις έχουν ολοκληρωθεί και δεν έχει επιτευχθεί καμία συμφωνία για αμοιβαία αποδεκτή λύση, το καταγγέλλον συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να ζητήσει τη σύσταση ειδικής ομάδας διαιτησίας σύμφωνα με το άρθρο 5.Άρθρο 4Διαμεσολάβηση1. Αν οι διαβουλεύσεις δεν καταλήξουν σε αμοιβαία αποδεκτή λύση, τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν, κατόπιν συμφωνίας, να προσφύγουν σε διαμεσολαβητή. Κάθε αίτηση για διαμεσολάβηση πρέπει να γίνεται γραπτώς στο συμβαλλόμενο μέρος κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία και στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών και να περιγράφει κάθε μέτρο που αποτέλεσε αντικείμενο διαβουλεύσεων, καθώς και τους αμοιβαία συμφωνηθέντες όρους υπό τους οποίους πραγματοποιείται η διαμεσολάβηση. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος αναλαμβάνει να εξετάσει ευνοϊκά όλα τα αιτήματα για διαμεσολάβηση.2. Εφόσον τα συμβαλλόμενα μέρη δεν συμφωνήσουν ποιος θα είναι ο διαμεσολαβητής εντός 10 εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία παραλαβής του αιτήματος για διαμεσολάβηση, οι πρόεδροι της υποεπιτροπής βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών ή αντιπρόσωπός τους, επιλέγει διαμεσολαβητή με κλήρωση μεταξύ των ατόμων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του άρθρου 19 και δεν είναι υπήκοοι κανενός συμβαλλόμενου μέρους. Η επιλογή γίνεται μέσα σε 15 εργάσιμες ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής του αιτήματος διαμεσολάβησης. Ο διαμεσολαβητής συγκαλεί συνεδρίαση με τα μέρη το αργότερο 30 ημέρες μετά την επιλογή του. Ο διαμεσολαβητής λαμβάνει τις παρατηρήσεις κάθε συμβαλλόμενου μέρους το αργότερο 15 ημέρες πριν από τη συνεδρίαση και μπορεί να ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες από τα συμβαλλόμενα μέρη ή από τους εμπειρογνώμονες ή τους τεχνικούς συμβούλους, όπως κρίνει αναγκαίο. Κάθε πληροφορία που συγκεντρώνεται κατ’ αυτό τον τρόπο, πρέπει να γνωστοποιείται και στα δύο συμβαλλόμενα μέρη για τη διατύπωση παρατηρήσεων. Ο διαμεσολαβητής κοινοποιεί γνώμη το αργότερο 45 ημέρες μετά την επιλογή του.3. Η γνώμη του διαμεσολαβητή μπορεί να περιλαμβάνει μια ή περισσότερες συστάσεις για τον τρόπο επίλυσης της διαφοράς σύμφωνα με τις διατάξεις που αναφέρονται στο άρθρο 2. Η γνώμη του διαμεσολαβητή δεν είναι δεσμευτική.4. Τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να συμφωνήσουν να τροποποιήσουν τις προθεσμίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Ο διαμεσολαβητής μπορεί επίσης να αποφασίσει την τροποποίηση των εν λόγω προθεσμιών κατόπιν σχετικού αιτήματος από οποιοδήποτε από τα συμβαλλόμενα μέρη, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες δυσκολίες που συναντά το οικείο μέρος ή την πολυπλοκότητα της υπόθεσης.5. Οι διαδικασίες που περιλαμβάνουν τη διαμεσολάβηση, ειδικότερα η γνώμη του διαμεσολαβητή, και όλες οι πληροφορίες που κοινοποιούνται και οι θέσεις που λαμβάνουν τα συμβαλλόμενα μέρη κατά τη διάρκεια αυτών των διαδικασιών, είναι εμπιστευτικές και δεν θίγουν τα δικαιώματα κανενός συμβαλλόμενου μέρους σε περαιτέρω διαδικασίες.6. Αν τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν, οι διαδικασίες για τη διαμεσολάβηση μπορούν να συνεχιστούν ενώ προχωρά η διαδικασία διαιτησίας.7. Η αντικατάσταση ενός διαμεσολαβητή πραγματοποιείται μόνο για τους λόγους και σύμφωνα


text: με τις διαδικασίες που εκτίθενται λεπτομερώς στα άρθρα 18 έως 21 του εσωτερικού κανονισμού.ΚΕΦΑΛΑΙΟ IIIΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝΤΜΗΜΑ IΔιαδικασία διαιτησίαςΆρθρο 5Έναρξη της διαδικασίας διαιτησίας1. Αν τα συμβαλλόμενα μέρη δεν μπορούν να επιλύσουν τη διαφορά με διαβουλεύσεις όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 ή με διαμεσολάβηση σύμφωνα με το άρθρο 4, το καταγγέλλον συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να ζητήσει τη σύσταση ειδικής ομάδας διαιτησίας.2. Το αίτημα για σύσταση ειδικής ομάδας διαιτησίας υποβάλλεται γραπτώς στο συμβαλλόμενο μέρος κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία και στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών. Το καταγγέλλον συμβαλλόμενο μέρος επισημαίνει στο αίτημά του τα συγκεκριμένα υπό εξέταση μέτρα και τεκμηριώνει τον τρόπο με τον οποίο τα εν λόγω μέτρα συνιστούν παραβίαση των διατάξεων του άρθρου 2. Η σύσταση ειδικής ομάδας διαιτησίας ζητείται το αργότερο 18 μήνες από την ημερομηνία παραλαβής του αιτήματος για διαβουλεύσεις, με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων του καταγγέλλοντος συμβαλλόμενου μέρους να ζητήσει νέες διαβουλεύσεις για το ίδιο ζήτημα στο μέλλον.Άρθρο 6Σύσταση ειδικής ομάδας διαιτησίας1. Συστήνεται ειδική ομάδα διαιτησίας που απαρτίζεται από τρεις διαιτητές.2. Μέσα σε 10 εργάσιμες ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής του αιτήματος για τη σύσταση ειδικής ομάδας διαιτησίας από το συμβαλλόμενο μέρος κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία, τα συμβαλλόμενα μέρη διαβουλεύονται προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία όσον αφορά τη σύνθεση της ειδικής ομάδας διαιτησίας.3. Αν τα συμβαλλόμενα μέρη αδυνατούν να συμφωνήσουν σχετικά με τη σύνθεση της ειδικής ομάδας διαιτησίας εντός της προθεσμίας που καθορίζεται στην παράγραφο 2, κάθε συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να ζητήσει από τους προέδρους της υποεπιτροπής βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών ή τον αντιπρόσωπό τους να επιλέξει και τα τρία μέλη με κλήρωση, από τον κατάλογο που καταρτίζεται βάσει του άρθρου 19, ένα μεταξύ των προσώπων που προτείνει το καταγγέλλον συμβαλλόμενο μέρος, ένα μεταξύ των προσώπων που προτείνει το μέρος εναντίον του οποίου στρέφεται η καταγγελία και ένα μεταξύ των προσώπων που έχουν επιλέξει τα μέρη να εκτελεί χρέη προέδρου. Στην περίπτωση που τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνήσουν για ένα ή περισσότερα μέλη της ειδικής ομάδας διαιτησίας, τα υπόλοιπα μέλη επιλέγονται σύμφωνα με την ίδια διαδικασία.4. Οι πρόεδροι της υποεπιτροπής βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών, ή ο αντιπρόσωπος τους, επιλέγουν τους διαιτητές μέσα σε πέντε εργάσιμες ημέρες από το αίτημα που αναφέρεται στην παράγραφο 3.5. Η ημερομηνία σύστασης της ειδικής ομάδας διαιτησίας είναι η ημερομηνία επιλογής των τριών διαιτητών.6. Η αντικατάσταση των διαιτητών πραγματοποιείται μόνο για τους λόγους και σύμφωνα με τις διαδικασίες που εκτίθενται λεπτομερώς στα άρθρα 18 έως 21 του εσωτερικού κανονισμού.Άρθρο 7Ενδιάμεση έκθεση της ειδικής ομάδας διαιτησίαςΗ ειδική ομάδα διαιτησίας διανέμει ενδιάμεση έκθεση στα συμβαλλόμενα μέρη που περιλαμβάνει τα πραγματικά περιστατικά, τη δυνατότητα εφαρμογής των σχετικών διατάξεων και τη βασική λογική πίσω από οποιαδήποτε συμπεράσματα και συστάσεις που υποβάλλει, το αργότερο έως 120 ημέρες μετά την ημερομηνία σύστασης της ειδικής ομάδας διαιτησίας. Οποιοδήποτε συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να υποβάλει γραπτό αίτημα για να αναθεωρήσει η ομάδα διαιτησίας συγκεκριμένες πτυχές της ενδιάμεσης έκθεσης μέσα σε 15 ημέρες από την κοινοποίησή της. Τα συμπεράσματα της τελικής απόφασης της ομάδας περιλαμβάνουν μια συζήτηση των επιχειρημάτων που προβάλλονται στο προσωρινό στάδιο αναθεώρησης.Άρθρο 8Απόφαση της ειδικής ομάδας διαιτησίας1. Η


text: ειδική ομάδα διαιτησίας κοινοποιεί την απόφασή της στα συμβαλλόμενα μέρη και στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών εντός 150 ημερών από την ημερομηνία σύστασης της ειδικής ομάδας διαιτησίας. Αν θεωρεί ότι η εν λόγω προθεσμία δεν μπορεί να τηρηθεί, ο πρόεδρος της ειδικής ομάδας διαιτησίας πρέπει να ενημερώσει τα συμβαλλόμενα μέρη και την υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών γραπτώς, αναφέροντας τους λόγους της καθυστέρησης και την ημερομηνία κατά την οποία η ειδική ομάδα διαιτησίας προβλέπει να ολοκληρώσει τις εργασίες της. Σε καμία περίπτωση, η απόφαση δεν μπορεί να ανακοινωθεί αργότερα από 180 ημέρες από την ημερομηνία σύστασης της ειδικής ομάδας διαιτησίας.2. Σε επείγουσες περιπτώσεις, μεταξύ των οποίων και στην περίπτωση αναλώσιμων και εποχικών αγαθών, η ειδική ομάδα διαιτησίας καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να εκδώσει την απόφασή της εντός 75 ημερών από τη σύστασή της. Η προθεσμία αυτή δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να παρατείνεται πέραν των 90 ημερών από τη σύστασή της. Η ειδική ομάδα διαιτησίας εκδίδει προκαταρκτική απόφαση εντός 10 ημερών από τη σύστασή της, εφόσον κρίνει ότι η συγκεκριμένη υπόθεση είναι επείγουσα.3. Η ειδική ομάδα διαιτησίας, κατά παράκληση αμφότερων των συμβαλλόμενων μερών, αναστέλλει την εργασία της ανά πάσα στιγμή για μια περίοδο που συμφωνείται από τα συμβαλλόμενα μέρη και δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες και επαναλαμβάνει τις εργασίες της στο τέλος αυτής της συμφωνηθείσας περιόδου κατά παράκληση του καταγγέλλοντος συμβαλλόμενου μέρους. Εάν το καταγγέλλον συμβαλλόμενο μέρος δεν ζητήσει την επανάληψη των εργασιών της ειδικής ομάδας διαιτησίας πριν από τη λήξη της συμφωνηθείσας περιόδου αναστολής, η διαδικασία ολοκληρώνεται. Η αναστολή και η λήξη των εργασιών της ειδικής ομάδας διαιτησίας δεν θίγει τα δικαιώματα κανενός συμβαλλόμενου μέρους σε άλλη διαδικασία για το ίδιο θέμα.ΤΜΗΜΑ IIΣυμμόρφωσηΆρθρο 9Συμμόρφωση με την απόφαση της ειδικής ομάδας διαιτησίαςΚάθε μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί με την απόφαση της ειδικής ομάδας διαιτησίας και τα μέρη καταβάλλουν προσπάθειες για να συμφωνήσουν όσον αφορά το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την εφαρμογή της απόφασης.Άρθρο 10Εύλογο χρονικό διάστημα για τη συμμόρφωση1. Το αργότερο εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης της ειδικής ομάδας διαιτησίας στα συμβαλλόμενα μέρη, το μέρος κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία ανακοινώνει στο καταγγέλλον μέρος και στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών το χρονικό διάστημα που θα απαιτηθεί για την εφαρμογή της (εφεξής "εύλογο χρονικό διάστημα"), σε περίπτωση που η εφαρμογή της δεν είναι εφικτή αμέσως.2. Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών όσον αφορά το εύλογο χρονικό διάστημα για την εφαρμογή της απόφασης της ειδικής ομάδας διαιτησίας, το καταγγέλλον συμβαλλόμενο μέρος, εντός 20 ημερών από την κοινοποίηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 από το συμβαλλόμενο μέρος κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία, ζητά γραπτώς από την ειδική ομάδα διαιτησίας να προσδιορίσει τη διάρκεια του εύλογου χρονικού διαστήματος. Το εν λόγω αίτημα κοινοποιείται ταυτόχρονα στο άλλο μέρος και στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών. Η ειδική ομάδα διαιτησίας κοινοποιεί την απόφασή της στα μέρη και στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών εντός 30 ημερών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.3. Το εύλογο χρονικό διάστημα μπορεί να παραταθεί με αμοιβαία συμφωνία των συμβαλλόμενων


text: μερών.Άρθρο 11Επανεξέταση των μέτρων που ελήφθησαν για τη συμμόρφωση με την απόφαση της ειδικής ομάδας διαιτησίας1. Το μέρος κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία κοινοποιεί στο άλλο μέρος και στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών, πριν από το τέλος του εύλογου χρονικού διαστήματος, κάθε μέτρο που λαμβάνεται για τη συμμόρφωση με την απόφαση της ειδικής ομάδας διαιτησίας.2. Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ των μερών όσον αφορά την ύπαρξη ή τη συμμόρφωση κάθε μέτρου που έχει κοινοποιηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1 με τις διατάξεις που αναφέρονται στο άρθρο 2, το καταγγέλλον μέρος δύναται να ζητεί γραπτώς από την ειδική ομάδα διαιτησίας να αποφασίσει σχετικά με το ζήτημα. Στο πλαίσιο της εν λόγω αίτησης πρέπει να καθορίζεται το συγκεκριμένο μέτρο που εξετάζεται και να διευκρινίζεται ο τρόπος με τον οποίο το συγκεκριμένο μέτρο δεν συμμορφώνεται με τις διατάξεις του άρθρου 2. Η ειδική ομάδα διαιτησίας εκδίδει την απόφασή της εντός 90 ημερών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης. Σε επείγουσες περιπτώσεις, μεταξύ των οποίων και στην περίπτωση αναλώσιμων και εποχικών εμπορευμάτων, η ειδική ομάδα διαιτησίας κοινοποιεί την απόφασή της εντός 45 ημερών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.Άρθρο 12Προσωρινά μέτρα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης1. Αν το συμβαλλόμενο μέρος κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία παραλείψει να κοινοποιήσει μέτρο που έχει λάβει προκειμένου να συμμορφωθεί με την απόφαση της ειδικής ομάδας διαιτησίας πριν από τη λήξη του εύλογου χρονικού διαστήματος ή αν η ειδική ομάδα διαιτησίας αποφασίσει ότι το κοινοποιηθέν βάσει του άρθρου 11 παράγραφος 1 μέτρο δεν συνάδει με τις υποχρεώσεις αυτού του συμβαλλόμενου μέρους δυνάμει του άρθρου 2, το συμβαλλόμενο μέρος κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία υποβάλλει προσφορά για προσωρινή αποζημίωση, αν το ζητήσει το καταγγέλλον συμβαλλόμενο μέρος.2. Αν δεν επιτευχθεί καμία συμφωνία για αποζημίωση μέσα σε 30 ημέρες μετά το τέλος του εύλογου χρονικού διαστήματος ή της απόφασης της ειδικής ομάδας διαιτησίας σύμφωνα με το άρθρο 11 σύμφωνα με την οποία ένα μέτρο που λαμβάνεται είναι αντίθετο με τις διατάξεις του άρθρου 2, το καταγγέλλον συμβαλλόμενο μέρος έχει το δικαίωμα, κατόπιν κοινοποίησης στο άλλο συμβαλλόμενο μέρος και στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών, να αναστείλει τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από οποιαδήποτε διάταξη που αναφέρεται στο άρθρο 2 σε επίπεδο ισοδύναμο με ολική ή μερική αναστολή λόγω της παραβίασης. Το καταγγέλλον μέρος δύναται να εφαρμόσει την αναστολή 10 εργάσιμες ημέρες από την ημερομηνία της κοινοποίησης από το μέρος κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία, εκτός αν το εν λόγω συμβαλλόμενο μέρος ζητήσει διαδικασία διαιτησίας βάσει της παραγράφου 3.3. Αν το συμβαλλόμενο μέρος κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία θεωρεί ότι το επίπεδο αναστολής δεν είναι ισοδύναμο με ολική ή μερική αναστολή λόγω της παραβίασης, μπορεί να ζητήσει γραπτώς από την ειδική ομάδα διαιτησίας να αποφανθεί για το θέμα. Τέτοιο αίτημα κοινοποιείται στο άλλο συμβαλλόμενο μέρος και στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών πριν από τη λήξη της περιόδου των 10 εργάσιμων ημερών που αναφέρεται στην παράγραφο 2. Η ειδική ομάδα διαιτησίας, που έχει επιδιώξει, αν θεωρηθεί σκόπιμο, τη γνώμη των εμπειρογνωμόνων, κοινοποιεί την απόφασή της όσον αφορά το επίπεδο αναστολής


text: των υποχρεώσεων στα συμβαλλόμενα μέρη και στο θεσμικό φορέα αρμόδιο για εμπορικά ζητήματα μέσα σε 30 ημέρες από την ημερομηνία υποβολής του αιτήματος. Οι υποχρεώσεις δεν αναστέλλονται μέχρις ότου η ειδική ομάδα διαιτησίας να εκδώσει την απόφασή της και κάθε αναστολή πρέπει να είναι συνεπής προς την απόφαση της ειδικής ομάδας διαιτησίας.4. Η αναστολή των υποχρεώσεων έχει προσωρινό χαρακτήρα και εφαρμόζεται μόνον έως ότου το μέτρο που έχει κριθεί ότι παραβιάζει τις διατάξεις του άρθρου 2 αρθεί ή τροποποιηθεί ώστε να συμμορφωθεί με τις εν λόγω διατάξεις όπως ορίζεται στο άρθρο 13 ή έως ότου τα συμβαλλόμενα μέρη καταλήξουν σε συμφωνία για την επίλυση της διαφοράς.Άρθρο 13Επανεξέταση των μέτρων που ελήφθησαν για τη συμμόρφωση μετά την αναστολή των υποχρεώσεων1. Το μέρος κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία κοινοποιεί στο άλλο μέρος και στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών τα μέτρα που λαμβάνει προκειμένου να συμμορφωθεί προς την απόφαση της ειδικής ομάδας διαιτησίας και το αίτημα που υποβάλλει για τη λήξη της αναστολής των υποχρεώσεων που εφαρμόζει το καταγγέλλον μέρος.2. Αν τα μέρη δεν καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με τη συμβατότητα του κοινοποιηθέντος μέτρου με τις διατάξεις του άρθρου 2, εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης, το καταγγέλλον μέρος μπορεί να ζητεί γραπτώς από την ειδική ομάδα διαιτησίας να αποφασίσει σχετικά με το ζήτημα. Το εν λόγω αίτημα κοινοποιείται ταυτόχρονα στο άλλο μέρος και στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών. Η απόφαση της ειδικής ομάδας διαιτησίας κοινοποιείται στα μέρη και στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών εντός 45 ημερών από την ημερομηνία υποβολής του αιτήματος. Εάν η ειδική ομάδα διαιτησίας αποφασίσει ότι το μέτρο που λαμβάνεται για τη συμμόρφωση συνάδει με τις διατάξεις του άρθρου 2, η αναστολή των υποχρεώσεων περατώνεται.ΤΜΗΜΑ IIIκοινές διατάξειςΆρθρο 14Αμοιβαία αποδεκτή λύσηΤα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν, ανά πάσα στιγμή, να καταλήγουν σε αμοιβαία αποδεκτή λύση για τη διαφορά στο πλαίσιο της παρούσας συμφωνίας. Κοινοποιούν στην υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών και στην ειδική ομάδα διαιτησίας οποιαδήποτε τέτοια λύση. Μετά την κοινοποίηση της αμοιβαία συμφωνηθείσας λύσης, η ομάδα ολοκληρώνει τις εργασίες της και η διαδικασία περατώνεται.Άρθρο 15Εσωτερικός κανονισμός1. Οι διαδικασίες επίλυσης της διαφοράς στο πλαίσιο του κεφαλαίου ΙΙΙ της παρούσας συμφωνίας διέπονται από τον εσωτερικό κανονισμό που προσαρτάται στην παρούσα συμφωνία.2. Οποιαδήποτε συνεδρίαση της ειδικής ομάδας διαιτησίας είναι ανοικτή στο κοινό σύμφωνα με τον εσωτερικό κανονισμό, εκτός αν τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνήσουν διαφορετικά.Άρθρο 16Πληροφορίες και τεχνικές συμβουλέςΕφόσον το ζητήσει ένα συμβαλλόμενο μέρος, ή με δική της πρωτοβουλία, η ειδική ομάδα διαιτησίας δύναται να συγκεντρώνει πληροφορίες από κάθε πηγή που κρίνει κατάλληλη στο πλαίσιο της διαδικασίας που εφαρμόζει. Η ειδική ομάδα διαιτησίας έχει επίσης το δικαίωμα να ζητεί τη σχετική γνώμη εμπειρογνωμόνων, εφόσον το θεωρεί σκόπιμο. Η ειδική ομάδα διαιτησίας συμβουλεύεται τα συμβαλλόμενα μέρη πριν από την επιλογή των εμπειρογνωμόνων. Κάθε πληροφορία που συγκεντρώνεται κατ’ αυτό τον τρόπο, πρέπει να γνωστοποιείται και στα δύο συμβαλλόμενα μέρη για τη διατύπωση παρατηρήσεων. Εκτός αν τα συμβαλλόμενα μέρη αποφασίσουν διαφορετικά, τα ενδιαφερόμενα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που είναι εγκατεστημένα στα εδάφη των συμβαλλόμενων μερών μπορούν να υποβάλουν γραπτές κοινοποιήσεις στις


text: ειδικές ομάδες διαιτησίας σύμφωνα με τον εσωτερικό κανονισμό. Τέτοιες κοινοποιήσεις περιορίζονται στις πραγματικές πτυχές της διαφοράς και δεν εξετάζουν νομικά σημεία.Άρθρο 17Κανόνες ερμηνείαςΟι ειδικές ομάδες διαιτησίας ερμηνεύουν τις διατάξεις του άρθρου 2 σύμφωνα με τους συνήθεις κανόνες για την ερμηνεία του δημόσιου διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης της Βιέννης περί του δικαίου των συνθηκών. Οι αποφάσεις της ειδικής ομάδας διαιτησίας δεν είναι δυνατόν να αυξάνουν ή να μειώνουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στις διατάξεις του άρθρου 2.Άρθρο 18Αποφάσεις της ειδικής ομάδας διαιτησίας1. Η ειδική ομάδα διαιτησίας καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να λαμβάνει κάθε απόφαση με συναίνεση. Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατό να ληφθεί απόφαση με συναίνεση, η σχετική απόφαση λαμβάνεται με πλειοψηφία. Ωστόσο, σε καμία περίπτωση δεν δημοσιεύονται οι γνώμες μειοψηφίας των διαιτητών.2. Οποιαδήποτε απόφαση της επιτροπής διαιτησίας είναι δεσμευτική για τα συμβαλλόμενα μέρη και δεν δημιουργεί δικαιώματα ή υποχρεώσεις στα φυσικά ή νομικά πρόσωπα. Στην απόφαση της ειδικής ομάδας αναφέρονται τα πραγματικά περιστατικά, η δυνατότητα εφαρμογής των σχετικών διατάξεων των συμφωνιών που αναφέρονται στο άρθρο 2 και η βασική αιτιολόγηση των διαπιστώσεων και συμπερασμάτων τα οποία διατυπώνει. Η υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών δημοσιοποιεί την απόφαση της ομάδας διαιτησίας εξ ολοκλήρου εκτός αν αποφασίσει κατά της δημοσιοποίησης προκειμένου να εξασφαλιστεί η εμπιστευτικότητα απόρρητων πληροφοριών της επιχείρησης.ΚΕΦΑΛΑΙΟ IVΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣΆρθρο 19Κατάλογος διαιτητών1. Η υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών το αργότερο εντός έξι μηνών από την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας, καταρτίζει κατάλογο τουλάχιστον 15 ατόμων που επιθυμούν και μπορούν να ασκήσουν καθήκοντα διαιτητή. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος επιλέγει τουλάχιστον πέντε άτομα ως διαιτητές. Τα δύο συμβαλλόμενα μέρη επιλέγουν επίσης τουλάχιστον πέντε πρόσωπα που δεν είναι υπήκοοι κανενός από τα συμβαλλόμενα μέρη, προκειμένου να εκτελέσουν χρέη προέδρου της ειδικής ομάδας διαιτησίας. Η υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών μεριμνά ώστε ο κατάλογος να διατηρείται πάντα σε αυτό το επίπεδο.2. Οι διαιτητές διαθέτουν εξειδικευμένες γνώσεις ή σχετική εμπειρία στους τομείς του διεθνούς εμπορικού δικαίου. Είναι ανεξάρτητοι, συμμετέχουν σε ατομική βάση, δεν λαμβάνουν οδηγίες από κάποιον οργανισμό ή δημόσια αρχή, ούτε συνδέονται με την κυβέρνηση οιουδήποτε από τα συμβαλλόμενα μέρη και συμμορφώνονται με τον κώδικα δεοντολογίας που προσαρτάται στην παρούσα συμφωνία.3. Η υποεπιτροπή βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών μπορεί να καταρτίσει πρόσθετους καταλόγους τουλάχιστον 15 ατόμων που έχουν μια τομεακή πείρα σε συγκεκριμένα θέματα που καλύπτονται από τις συμφωνίες που αναφέρονται στο άρθρο 2. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος επιλέγει τουλάχιστον πέντε άτομα ως διαιτητές. Τα δύο συμβαλλόμενα μέρη επιλέγουν επίσης τουλάχιστον πέντε πρόσωπα που δεν είναι υπήκοοι κανενός από τα συμβαλλόμενα μέρη, προκειμένου να εκτελέσουν χρέη προέδρου της ειδικής ομάδας διαιτησίας. Στην περίπτωση που εφαρμόζεται η διαδικασία επιλογής του άρθρου 6 παράγραφος 2, ο πρόεδρος της υποεπιτροπής βιομηχανίας, εμπορίου και υπηρεσιών μπορεί να χρησιμοποιεί τον εν λόγω τομεακό κατάλογο, εφόσον συμφωνούν και τα δύο συμβαλλόμενα μέρη.Άρθρο 20Σχέση με τις υποχρεώσεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ1. Όταν συμβαλλόμενο μέρος επιδιώκει τη διευθέτηση διαφοράς που αφορά υποχρέωση που απορρέει από τη συμφωνία για τον ΠΟΕ, εφαρμόζει τους σχετικούς κανόνες και τις διαδικασίες της συμφωνίας για τον ΠΟΕ, που εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρούσας