text:
ροής με ολική δειγματοληψία από το τέρμα της σήραγγας αραίωσης έως τον υποδοχέα του φίλτρου·
 γ)
 το σύστημα διπλής αραίωσης πλήρους ροής από το ακροστόμιο του καθετήρα έως την είσοδο της δευτερεύουσας σήραγγας αραίωσης.
 Ο σωλήνας μεταφοράς:
 α)
 μπορεί να θερμαίνεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 K (52 oC) κατ’ ανώτατο όριο·
 β)
 μπορούν να είναι μονωμένος.
 SDT
 :
 Σήραγγα βοηθητικής αραίωσης (σχήμα 17 μόνο)
 Η σήραγγα βοηθητικής αραίωσης πρέπει να έχει ελάχιστη διάμετρο 75 mm και αρκετό μήκος ώστε να επιτρέπει χρόνο παραμονής του διπλά αραιωμένου δείγματος τουλάχιστον 0,25 δευτερολέπτου. Ο υποδοχέας του φίλτρου (FH) τοποθετείται σε απόσταση έως 300 mm από την έξοδο της SDT.
 Η σήραγγα βοηθητικής αραίωσης:
 α)
 μπορούν να θερμαίνονται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 Κ (52 oC) κατ’ ανώτατο όριο με απευθείας θέρμανση ή με προθέρμανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερμοκρασία του αέρα να μην υπερβαίνει τους 325 Κ (52 oC) πριν από την είσοδο των καυσαερίων στη σήραγγα αραίωσης·
 β)
 μπορεί να είναι μονωμένη.
 FH
 :
 Υποδοχέας φίλτρου
 Ο υποδοχέας φίλτρου:
 α)
 μπορεί να θερμαίνεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 K (52 oC) κατ’ ανώτατο όριο·
 β)
 μπορεί να είναι μονωμένος.
 Αν χρησιμοποιείται καθετήρας δειγματοληψίας πρέπει να είναι ανοικτός σωλήνας στραμμένος προς τα ανάντη, μπορεί να εγκατασταθεί, απευθείας ανάντη του υποδοχέα φίλτρου, από 2,5 μm έως 10 μm, αδρανειακός προβαθμονομητής με σημείο διακοπής 50 %.
 P
 :
 Αντλία δειγματοληψίας
 FC2
 :
 Ελεγκτής ροής
 Χρησιμοποιείται ελεγκτής ροής για τον έλεγχο του ρυθμού ροής του δείγματος σωματιδίων.
 FM3
 :
 Διάταξη μέτρησης ροής
 Ο μετρητής αερίου ή το όργανο για τον προσδιορισμό της ροής του δείγματος σωματιδίων μέσω του φίλτρου σωματιδίων. Μπορεί να τοποθετηθεί ανάντη ή κατάντη της αντλίας δειγματοληψίας P.
 FM4
 :
 Διάταξη μέτρησης ροής
 Ο μετρητής αερίου ή το όργανο για τον προσδιορισμό της ροής του αέρα βοηθητικής αραίωσης μέσω του φίλτρου σωματιδίων.
 BV
 :
 Σφαιρική βαλβίδα (προαιρετική)
 Η σφαιρική βαλβίδα έχει εσωτερική διάμετρο τουλάχιστον ίση με την εσωτερική διάμετρο του σωλήνα μεταφοράς σωματιδίων (PTT) και χρόνο μεταγωγής μικρότερο από 0,5 δευτερόλεπτα.
 Προσάρτημα 4
 Καθορισμός της ισοδυναμίας του συστήματος
 Ο προσδιορισμός της ισοδυναμίας του συστήματος σύμφωνα με το σημείο 5.1.1. βασίζεται σε μελέτη συσχετισμού ανάμεσα σε 7 (ή και περισσότερα) ζεύγη δειγμάτων του υποψήφιου συστήματος και ενός από τα αποδεκτά συστήματα αναφοράς του παρόντος παραρτήματος που χρησιμοποιούν τον (τους) κατάλληλο(-ους) κύκλο(-ους) δοκιμών. Τα κριτήρια ισοδυναμίας που πρέπει να εφαρμόζονται είναι ο έλεγχος F και η διμερής δοκιμή του στατιστικού t (Student t).
 Η στατιστική αυτή μέθοδος εξετάζει την υπόθεση ότι η τυπική απόκλιση δείγματος και η μέση τιμή για μια εκπομπή που μετράται με το υποψήφιο σύστημα να μην διαφέρουν από την τυπική απόκλιση δείγματος και τη μέση τιμή δείγματος για την εκπομπή αυτή που μετράται με το σύστημα αναφοράς. Η υπόθεση δοκιμάζεται με βάση επίπεδο σημαντικότητας 10 % για τις τιμές F και t. Οι κρίσιμες τιμές F και t για τα ζεύγη δειγμάτων 7 έως 10 παρατίθενται στον πίνακα 8. Εάν οι τιμές F και t που υπολογίζονται σύμφωνα με τους παρακάτω τύπους είναι μεγαλύτερες από τις κρίσιμες τιμές F και t, το υποψήφιο


text:
σύστημα δεν είναι ισοδύναμο.
 Ακολουθείται η παρακάτω διαδικασία: Οι δείκτες R και C αναφέρονται στο σύστημα αναφοράς και στο υποψήφιο σύστημα αντίστοιχα:
 α)
 Πραγματοποιείστε τουλάχιστον 7 δοκιμές με το υποψήφιο σύστημα και το σύστημα αναφοράς να λειτουργούν ταυτόχρονα. Ο αριθμός των δοκιμών αναφέρεται ως n
 R και n
 C.
 β)
 Υπολογίστε τις μέσες τιμές
 και
 καθώς και τις τυπικές αποκλίσεις S
 R και S
 C.
 γ)
 Υπολογίστε την τιμή F ως εξής:
 (82)
 (η μεγαλύτερη από τις δύο τυπικές αποκλίσεις s
 R ή s
 C πρέπει να βρίσκεται στον αριθμητή).
 δ)
 Υπολογίστε την τιμή t ως εξής:
 (83)
 ε)
 Συγκρίνετε τις τιμές F και t που υπολογίσατε με τις κρίσιμες τιμές F και t που αφορούν τον αντίστοιχο αριθμό δοκιμών, όπως παρατίθενται στον πίνακα 8. Εάν επιλέξετε μεγαλύτερα μεγέθη δειγμάτων, συμβουλευτείτε στατιστικούς πίνακες για επίπεδο σημαντικότητας 10 % (90 % αξιοπιστία).
 στ)
 Καθορίστε τους βαθμούς ελευθερίας (df) ως εξής:
 για τη δοκιμή F:
 df = n
 R – 1/n
 C – 1
 (84)
 για τη δοκιμή t:
 df = n
 C + n
 R – 2
 (85)
 ζ)
 Καθορίστε την ισοδυναμία ως εξής:
 i)
 εάν F < F
 crit και t < t
 crit, τότε το υποψήφιο σύστημα είναι ισοδύναμο με το σύστημα αναφοράς του παρόντος παραρτήματος·
 ii)
 εάν F ≥ F
 crit ή t ≥ t
 crit, τότε το υποψήφιο σύστημα είναι διαφορετικό από το σύστημα αναφοράς του παρόντος παραρτήματος.
 Πίνακας 8
 Τιμές F και t για επιλεγμένα μεγέθη δειγμάτων
 Μέγεθος δείγματος
 Δοκιμή F
 Δοκιμή t
 Df
 F
 crit
 df
 t
 crit
 7
 6/6
 3,055
 12
 1,782
 8
 7/7
 2,785
 14
 1,761
 9
 8/8
 2,589
 16
 1,746
 10
 9/9
 2,440
 18
 1,734
 Προσάρτημα 5
 Έλεγχος της ροής του άνθρακα
 A.5.1. Εισαγωγή
 Όλος ο άνθρακας στην εξάτμιση εκτός από ένα μικρό μέρος προέρχεται από το καύσιμο και όλος ο άνθρακας εκτός από ένα ελάχιστο μέρος εμφανίζεται στα καυσαέρια ως CO2. Στο γεγονός αυτό βασίζεται ένας έλεγχος επαλήθευσης του συστήματος που στηρίζεται σε μετρήσεις του CO2.
 Η ροή του άνθρακα στο σύστημα μέτρησης των καυσαερίων καθορίζεται από το ρυθμό ροής του καυσίμου. Η ροή του άνθρακα στα διάφορα σημεία δειγματοληψίας των συστημάτων δειγματοληψίας εκπομπών και σωματιδίων καθορίζεται από τις συγκεντρώσεις του CO2 και το ρυθμό ροής αερίου στα σημεία αυτά.
 Με αυτή την έννοια, ο κινητήρας αποτελεί γνωστή πηγή ροής άνθρακα και με την παρατήρηση της ίδιας ροής άνθρακα στο σωλήνα της εξάτμισης και στην έξοδο του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων μερικής ροής επαληθεύεται το γεγονός ότι δεν υπάρχει διαφυγή, καθώς και η ακρίβεια της μέτρησης ροής. Ο έλεγχος αυτός έχει το πλεονέκτημα ότι τα κατασκευαστικά στοιχεία λειτουργούν υπό τις πραγματικές συνθήκες θερμοκρασίας και ροής του κινητήρα.
 Το σχήμα 18 παρουσιάζει τα σημεία δειγματοληψίας στα οποία ελέγχονται οι ροές του άνθρακα. Οι ειδικές εξισώσεις για τις ροές του άνθρακα σε κάθε σημείο δειγματοληψίας δίνονται παρακάτω.
 Σχήμα 18
 Σημεία μέτρησης για τον έλεγχο της ροής του άνθρακα
 A.5.2. Ρυθμός ροής του άνθρακα στον κινητήρα (θέση 1)
 Ο ρυθμός ροής μάζας του άνθρακα στον κινητήρα για καύσιμο CHαOε δίνεται από την εξίσωση:
 (86)
 όπου:

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
qm
 f
 ο ρυθμός ροής μάζας καυσίμου, σε kg/s
 A.5.3. Ρυθμός ροής του άνθρακα στα πρωτογενή καυσαέρια (θέση 2)
 Ο ρυθμός ροής της μάζας του άνθρακα στο σωλήνα της εξάτμισης του κινητήρα προσδιορίζεται από τη συγκέντρωση του πρωτογενούς CO2 και το ρυθμό ροής της μάζας των καυσαερίων:
 (87)
 όπου:
 c
 CO2,r
 η συγκέντρωση σε υγρή βάση του CO2 στα πρωτογενή καυσαέρια, %
 c
 CO2,a
 η συγκέντρωση σε υγρή βάση του CO2 στον αέρα περιβάλλοντος %
 qm
 ew
 Ο ρυθμός ροής της μάζας καυσαερίων σε υγρή βάση, σε kg/s
 M
 e
 η γραμμομοριακή μάζα του καυσαερίου, σε g/mol
 Εάν το CO2 μετράται σε ξηρά βάση, πρέπει να μετατρέπεται σε υγρή βάση σύμφωνα με το σημείο 8.1.
 A.5.4. Ρυθμός ροής του άνθρακα στο σύστημα αραίωσης (θέση 3)
 Για το σύστημα αραίωσης μερικής ροής, πρέπει να λαμβάνεται επίσης υπόψη η αναλογία διαχωρισμού. Ο ρυθμός ροής του άνθρακα προσδιορίζεται από τη συγκέντρωση του αραιωμένου CO2, το ρυθμό ροής της μάζας των καυσαερίων και το ρυθμό ροής του δείγματος:
 (88)
 όπου:
 c
 CO2,d
 η συγκέντρωση σε υγρή βάση του CO2 στα αραιωμένα καυσαέρια στην έξοδο της σήραγγας αραίωσης, %
 c
 CO2,a
 η συγκέντρωση σε υγρή βάση του CO2 στον αέρα περιβάλλοντος, %
 qm
 ew
 Ο ρυθμός ροής της μάζας καυσαερίων σε υγρή βάση, σε kg/s
 qm
 p
 η ροή του δείγματος καυσαερίων σε σύστημα αραίωσης μερικής ροής, σε kg/s
 M
 e
 η γραμμομοριακή μάζα του καυσαερίου, σε g/mol
 Εάν το CO2 μετράται σε ξηρά βάση, πρέπει να μετατρέπεται σε υγρή βάση σύμφωνα με το σημείο 8.1.
 A.5.5. Υπολογισμός της γραμμομοριακής μάζας του καυσαερίου
 Η γραμμομοριακή μάζα του καυσαερίου υπολογίζεται σύμφωνα με την εξίσωση 28 (βλ. σημείο 8.3.2.5.)
 Εναλλακτικά, μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι εξής γραμμομοριακές μάζες:
 M
 e (πετρέλαιο κίνησης)
 = 28,9 g/mol
 M
 e (υγραέριο)
 = 28,6 g/mol
 M
 e (φυσικό αέριο)
 = 28,3 g/mol
 Προσάρτημα 6
 Παράδειγμα διαδικασίας υπολογισμού
 A.6.1.
 Βασικά δεδομένα για στοιχειομετρικούς υπολογισμούς
 Σχετική ατομική μάζα υδρογόνου
 1,00794 g/atom
 Σχετική ατομική μάζα άνθρακα
 12,011 g/atom
 Σχετική ατομική μάζα θείου
 32,065 g/atom
 Σχετική ατομική μάζα αζώτου
 14,0067 g/atom
 Σχετική ατομική μάζα οξυγόνου
 15,9994 g/atom
 Σχετική ατομική μάζα αργόν
 39,9 g/atom
 Γραμμομοριακή μάζα νερού
 18,01534 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα διοξειδίου του άνθρακα
 44,01 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα μονοξειδίου του άνθρακα
 28,011 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα οξυγόνου
 31,9988 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα αζώτου
 28,011 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα μονοξείδιο του αζώτου
 30,008 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα διοξειδίου του αζώτου
 46,01 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα θείου
 64,066 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα ξηρού αέρα
 28,965 g/mol
 Υποθέτοντας ότι δεν υπάρχει επίδραση συμπιεστότητας, όλα τα αέρια που είναι είναι παρόντα στη διαδικασία εισαγωγής/καύσης/εξάτμισης του κινητήρα μπορούν να θεωρηθούν ιδανικά και κάθε υπολογισμός όγκου πρέπει επομένως να βασίζεται σε γραμμομοριακό όγκο 22,414 l/mol σύμφωνα με την υπόθεση Avogadro.
 A.6.2.
 Αέριες εκπομπές (καύσιμο ντίζελ)
 Τα δεδομένα της μέτρησης ενός μεμονωμένου σημείου του κύκλου δοκιμής (ρυθμός δειγματοληψίας των δεδομένων 1 Hz) για τον υπολογισμό των στιγμιαίων εκπομπών μάζας παρατίθενται παρακάτω. Στο παράδειγμα αυτό, τα CO και NOx μετρώνται σε ξηρά βάση, ενώ οι HC σε υγρή βάση. Η συγκέντρωση HC δίνεται σε ισοδύναμα προπανίου (C3) και πρέπει να πολλαπλασιασθεί


text:
με το 3 για να προκύψουν τα ισοδύναμα C1. Η διαδικασία υπολογισμού είναι η ίδια και για τα λοιπά σημεία του κύκλου.
 Το παράδειγμα υπολογισμού δείχνει τα στρογγυλοποιημένα ενδιάμεσα αποτελέσματα των διαφόρων βημάτων για καλύτερη επεξήγηση. Πρέπει να σημειωθεί ότι για τον υπολογισμό δεν επιτρέπεται η στρογγυλοποίηση των ενδιάμεσων αποτελεσμάτων (βλ. σημείο 8).
 T
 a,i
 (K)
 H
 a,i
 (g/kg)
 W
 act
 kWh
 qm
 ew,i
 (kg/s)
 qm
 aw,i
 (kg/s)
 qm
 f,i
 (kg/s)
 c
 HC,i
 (ppm)
 c
 CO,i
 (ppm)
 c
 NOx,i
 (ppm)
 295
 8,0
 40
 0,155
 0,150
 0,005
 10
 40
 500
 Εξετάζεται η ακόλουθη σύνθεση καυσίμου:
 Συστατικό
 Γραμμομοριακή αναλογία
 % κατά μάζα
 H
 α = 1,8529
 w
 ALF = 13,45
 C
 β = 1,0000
 w
 BET = 86,50
 S
 γ = 0,0002
 w
 GAM = 0,050
 N
 δ = 0,0000
 w
 DEL = 0,000
 O
 ε = 0,0000
 w
 EPS = 0,000
 Βήμα 1: Διόρθωση για ξηρά/υγρή βάση (σημείο 8.1.):
 Εξίσωση (11): k
 f = 0,055584 × 13,45 - 0,0001083 × 86,5 - 0,0001562 × 0,05 = 0,7382
 Εξίσωση (8):
 Εξίσωση (7):
 c
 CO,i (υγρή βάση)
 = 40 × 0,9331
 = 37,3 ppm
 c
 NOx,i (υγρή βάση)
 = 500 × 0,9331
 = 466,6 ppm
 Βήμα 2: Διόρθωση των NOx για θερμοκρασία και υγρασία (σημείο 8.2.1.):
 Εξίσωση (18):
 = 0,9576
 Βήμα 3: Υπολογισμός των στιγμιαίων εκπομπών για κάθε σημείο του κύκλου (σημείο 8.3.2.4.):
 Εξίσωση (25):
 m
 HC,i
 =
 10 × 3 × 0,155
 = 4,650
 m
 CO,i
 =
 37,3 × 0,155
 = 5,782
 m
 Nox,I
 =
 466,6 × 0,9576 × 0,155
 = 69,26
 Βήμα 4: Υπολογισμός της μάζας εκπομπών σε ολόκληρο τον κύκλο από το ολοκλήρωμα των τιμών των στιγμιαίων εκπομπών και των τιμών u από τον πίνακα 4 (σημείο 8.3.2.4.):
 Ο ακόλουθος υπολογισμός λαμβάνεται ως υπόθεση για τον κύκλο WHTC (1 800 s) και οι ίδιες εκπομπές σε κάθε σημείο του κύκλου.
 Εξίσωση (25):
 m
 HC
 =
 = 4,01 g/test
 m
 CO
 =
 = 10,05 g/test
 m
 Nox
 =
 = 197,72 g/test
 Βήμα 5: Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών (σημείο 8.5.2.1.):
 Εξίσωση (56):
 e
 HC
 =
 4,01/40
 = 0,10 g/kWh
 e
 CO
 =
 10,05/40
 = 0,25 g/kWh
 e
 Nox
 =
 197,72/40
 = 4,94 g/kWh
 A.6.2.
 Εκπομπές σωματιδίων (καύσιμο ντίζελ)
 p
 b
 kPa
 W
 act
 kWh
 qm
 ew,i
 (kg/s)
 qm
 f,i
 (kg/s)
 qm
 dw,i
 (kg/s)
 qm
 dew,i
 (kg/s)
 m
 uncor
 (mg)
 m
 sep
 (kg)
 99
 40
 0,155
 0,005
 0,0015
 0,0020
 1,7000
 1,515
 Βήμα1: Υπολογισμός m
 edf (σημείο 8.3.3.5.2.):
 Εξίσωση (37):
 r
 d,i
 = 4
 Εξίσωση (36):
 q
 medf,i
 = 0,155 × 4
 = 0,620 kg/s
 Εξίσωση (35):
 m
 edf
 = 1,116 kg/test
 Βήμα 2: Διόρθωση άνωσης της μάζας σωματιδίων (σημείο 9.4.3.5.)
 Εξίσωση (72):
 ρ
 a
 = 1,164 kg/m3
 Εξίσωση (71):
 m
 f
 = 1,7006 mg
 Βήμα 3: Υπολογισμός της μάζας εκπομπών σωματιδίων (σημείο 8.3.3.5.2.):
 Εξίσωση (34):
 m
 PM
 = 1,253 g/test
 Βήμα 4: Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών (σημείο 8.5.2.1.):
 Εξίσωση (56):
 e
 PM
 =
 1,253/40
 = 0,031 g/kWh
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 5
 Προδιαγραφές τεχνικών χαρακτηριστικών του καυσίμου αναφοράς για τις δοκιμές έγκρισης και για την εξακρίβωση της συμμόρφωσης της παραγωγής
 1.1. Καύσίμο αναφοράς πετρέλαιο ντίζελ για


text:
τη δοκιμή κινητήρων όσον αφορά τις οριακές τιμες που καθορίζονται στη σειρά a των πινακών του σημείου 5.2.1. του παρόντος κανονισμού
 (1)
 Παράμετρος
 Μονάδα
 Όρια (2)
 Μέθοδος δοκιμής
 Δημοσίευση
 Κατώτατο
 Ανώτατο
 Αριθμός κετανίου (3)
 52
 54
 EN-ISO 5165
 1998 (4)
 Πυκνότητα σε 15 oC
 kg/m3
 833
 837
 EN-ISO 3675
 1995
 Απόσταξη:
 —
 για 50 %
 oC
 245
 —
 EN-ISO 3405
 1998
 —
 για 95 %
 oC
 345
 350
 EN-ISO 3405
 1998
 —
 τελικό σημείο ζέσεως
 oC
 —
 370
 EN-ISO 3405
 1998
 Σημείο ανάφλεξης
 oC
 55
 —
 EN 27719
 1993
 CFPP
 oC
 —
 - 5
 EN 116
 1981
 Ιξώδες στους 40 oC
 mm2/s
 2,5
 3,5
 EN-ISO 3104
 1996
 Πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες
 % m/m
 3,0
 6,0
 IP 391 (*)
 1995
 Περιεκτικότητα σε θείο (5)
 mg/kg
 —
 300
 pr. EN-ISO/DIS 14596
 1998 (4)
 Διάβρωση χαλκού
 —
 1
 EN-ISO 2160
 1995
 Υπολείμματα άνθρακα Conradson (10 % DR)
 % m/m
 —
 0,2
 EN-ISO 10370
 Τέφρα
 % m/m
 —
 0,01
 EN-ISO 6245
 1995
 Νερό
 % m/m
 —
 0,05
 EN-ISO 12937
 1995
 Αριθμός εξουδετέρωσης (ισχυρό οξύ)
 mg KOH/g
 —
 0,02
 ASTM D 974-95
 1998 (4)
 Αντοχή στην οξείδωση (6)
 mg/ml
 —
 0,025
 EN-ISO 12205
 1996
 *
 Υπό εξέλιξη νέα και καλύτερη μέθοδος για τις πολυκυκλικές αρωματικές ενώσεις
 % m/m
 —
 —
 EN 12916
 [1997] (4)
 1.2. Καύσίμο αναφοράς πετρέλαιο ντίζελ για τη δοκιμή κινητήρων όσον αφορά τις οριακές τιμες εκπομπών που καθορίζονται στις σειρές B1, B2 ή γ των πινακών του σημείου 5.2.1. του παρόντος κανονισμού
 Παράμετρος
 Μονάδα
 Όρια (7)
 Μέθοδος δοκιμής
 κατώτατο
 ανώτατο
 Αριθμός κετανίου (8)
 52,0
 54,0
 EN-ISO 5165
 Πυκνότητα στους 15 oC
 kg/m3
 833
 837
 EN-ISO 3675
 Απόσταξη:
 —
 για 50 %
 oC
 245
 —
 EN-ISO 3405
 —
 για 95 %
 oC
 345
 350
 EN-ISO 3405
 —
 Τελικό σημείο ζέσεως
 oC
 —
 370
 EN-ISO 3405
 Σημείο ανάφλεξης
 oC
 55
 —
 EN 22719
 CFPP
 oC
 —
 -5
 EN 116
 Ιξώδες στους 40 oC
 mm2/s
 2,3
 3,3
 EN-ISO 3104
 Πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες
 % m/m
 2,0
 6,0
 IP 391
 Περιεκτικότητα σε θείο (9)
 mg/kg
 —
 10
 ASTM D 5453
 Διάβρωση χαλκού
 —
 κλάση 1
 EN-ISO 2160
 Υπολείμματα άνθρακα Conradson (10 % DR)
 % m/m
 —
 0,2
 EN-ISO 10370
 Τέφρα
 % m/m
 —
 0,01
 EN-ISO 6245
 Νερό
 % m/m
 —
 0,02
 EN-ISO 12937
 Αριθμός εξουδετέρωσης (ισχυρό οξύ)
 Mg KOH/g
 —
 0,02
 ASTM D 974
 Αντοχή στην οξείδωση (10)
 mg/ml
 —
 0,025
 EN-ISO 12205
 Λιπαντική ισχύς [διάμετρος του σημείου φθοράς μετά τη δοκιμή HFRR (Παλινδρομικό στοιχείο υψηλής συχνότητας) στους 60 oC]
 μm
 —
 400
 CEC F-06-A-96
 FAME (Μεθυλεστέρες λιπαρών οξέων)
 απαγορεύονται
 1.3. Αιθανόλη για κινητήρεσ ντίζελ
 (11)
 Παράμετρος
 Μονάδα
 Όρια (12)
 Μέθοδος δοκιμής (13)
 Κατώτατο
 Ανώτατο
 Αλκοόλη, μάζα
 % m/m
 92,4
 —
 ASTM D 5501
 Άλλες αλκοόλες πλην της αιθανόλης στην ολική αλκοόλη, μάζα
 % m/m
 —
 2
 ADTM D 5501
 Πυκνότητα στους 15 oC
 kg/m3
 795
 815
 ASTM D 4052
 Τέφρα
 % m/m
 0,001
 ISO 6245
 Σημείο ανάφλεξης
 oC
 10
 ISO 2719
 Οξύτητα υπολογιζόμενη ως οξικό οξύ
 % m/m
 —
 0,0025
 ISO 1388-2
 Αριθμός εξουδετέρωσης (ισχυρό οξύ)
 KOH mg/1
 —
 1
 Χρώμα
 Κατά κλίμακα
 —
 10
 ASTM D


text:
1209
 Στερεό υπόλειμμα στους 100 oC
 mg/kg
 15
 ISO 759
 Νερό
 % m/m
 6,5
 ISO 760
 Αλδεΰδες υπολογιζόμενες ως οξικό οξύ
 % m/m
 0,0025
 ISO 1388-4
 Περιεκτικότητα σε θείο
 mg/kg
 —
 10
 ASTM D 5453
 Εστέρες, υπολογιζόμενοι ως οξικός αιθυλεστέρας
 % m/m
 —
 0,1
 ASSTM D 1617
 2. ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ (NG)
 Στην ευρωπαϊκή αγορά τα καύσιμα διατίθενται σε δύο κλίμακες:
 α)
 την κλίμακα H, της οποίας τα ακραία καύσιμα αναφοράς είναι το GR και το G23·
 β)
 την κλίμακα L, της οποίας τα ακραία καύσιμα αναφοράς είναι τα G23 και G25.
 Τα χαρακτηριστικά των καυσίμων αναφοράς GR, G23 και G25 συνοψίζονται κατωτέρω:
 Καύσιμο αναφοράς GR
 Χαρακτηριστικά
 Μονάδες
 Βάση
 Όρια
 Μέθοδος δοκιμής
 Κατώτατο
 Ανώτατο
 Σύνθεση:
 Μεθάνιο
 87
 84
 89
 Αιθανόλη
 13
 11
 15
 Ισοζύγιο (14)
 —
 —
 1
 ISO 6974
 Περιεκτικότητα σε θείο
 mg/m3
 (15)
 —
 —
 10
 ISO 6326-5
 Καύσιμο αναφοράς G23
 Χαρακτηριστικά
 Μονάδες
 Βάση
 Όρια
 Μέθοδος δοκιμής
 Κατώτατο
 Ανώτατο
 Σύνθεση:
 Μεθάνιο
 92,5
 91,5
 93,5
 Ισοζύγιο (16)
 %-mole
 —
 —
 1
 ISO 6974
 N2
 7,5
 6,5
 8,5
 Περιεκτικότητα σε θείο
 mg/m3
 (17)
 —
 —
 10
 ISO 6326-5
 Καύσιμο αναφοράς G25
 Χαρακτηριστικά
 Μονάδες
 Βάση
 Όρια
 Μέθοδος δοκιμής
 Κατώτατο
 Ανώτατο
 Σύνθεση:
 Μεθάνιο
 86
 84
 88
 Ισοζύγιο (18)
 % mole
 —
 —
 1
 ISO 6974
 N2
 14
 12
 16
 Περιεκτικότητα σε θείο
 mg/m3
 (19)
 —
 —
 10
 ISO 6326-5
 3. ΤΕΧΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΥΣΙΜΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ LPG (ΥΓΡΑΕΡΙΟ)
 A. Τεχνικά δεδομένα για τα καύσιμα αναφοράς LPG (υγραέριο) που χρησιμοποιούνται για τη δοκιμή οχημάτων όσον αφορά τις οριακές τιμές που εκπομπών που καθορίζονται στη σειρά α των πινάκων του σημείου 5.2.1 του παρόντος κανονισμού
 Παράμετρος
 Μονάδα
 Καύσιμο Α
 Καύσιμο Β
 Μέθοδος δοκιμής
 Σύνθεση:
 ISO 7941
 Περιεκτικότητα C3
 % κατ’ όγκο
 50 ± 2
 85 ± 2
 Περιεκτικότητα C4
 % κατ’ όγκο
 ισοζύγιο
 ισοζύγιο
 < C3, > C4
 % κατ’ όγκο
 μέγιστο 2
 μέγιστο 2
 Ολεφίνες
 % κατ’ όγκο
 μέγιστο 12
 μέγιστο 14
 Κατάλοιπο εξαέρωσης
 mg/kg
 μέγιστο 50
 μέγιστο 50
 ISO 13757
 Νερό στους 0 oC
 άνευ
 άνευ
 οπτικός έλεγχος
 Συνολική περιεκτικότητα σε θείο
 mg/kg
 μέγιστο 50
 μέγιστο 50
 EN 24260
 Υδρόθειο
 καθόλου
 καθόλου
 ISO 8819
 Διάβρωση χάλκινου ελάσματος
 αξιολόγηση
 Κλάση 1
 κλάση 1
 ISO 6251 (20)
 Οσμή
 χαρακτηριστική
 χαρακτηριστική
 Αριθμός οκτανίων κινητήρα
 ελάχιστο 92,5
 ελάχιστο 92,5
 EN 589 παράρτημα B
 B. Τεχνικά δεδομένα για τα καύσιμα αναφοράς LPG (υγραέριο) που χρησιμοποιούνται για τη δοκιμή οχημάτων όσον αφορά τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στη σειρά B1, B2 ή γ των πινάκων του σημειου 5.2.1. του παρόντοντος κανονισμού
 Παράμετρος
 Μονάδα
 Καύσιμο Α
 Καύσιμο Β
 Μέθοδος δοκιμής
 Σύνθεση:
 ISO 7941
 Περιεκτικότητα C3
 % κατ’ όγκο
 50 ± 2
 85 ± 2
 Περιεκτικότητα C4
 % κατ’ όγκο
 ισοζύγιο
 ισοζύγιο
 < C3, > C4
 % κατ’ όγκο
 μέγιστο 2
 μέγιστο 2
 Ολεφίνες
 % κατ’ όγκο
 μέγιστο 12
 μέγιστο 14
 Κατάλοιπο εξαέρωσης
 mg/kg
 μέγιστο 50
 μέγιστο 50
 ISO 13757
 Νερό στους 0 oC
 άνευ
 άνευ
 Οπτική εξέταση
 Συνολική περιεκτικότητα σε θείο
 mg/kg
 μέγιστο 10
 μέγιστο 10
 EN 24260
 Υδρόθειο
 καθόλου
 καθόλου
 ISO 8819
 Διάβρωση χάλκινου ελάσματος
 Αξιολόγηση
 κλάση 1
 κλάση 1
 ISO 6251 (21)
 Οσμή
 χαρακτηριστική
 χαρακτηριστική
 Αριθμός οκτανίων


text:
κινητήρα
 ελάχιστο 92,5
 ελάχιστο 92,5
 EN 589 παράρτημα B
 (1) Εάν απαιτηθεί να υπολογισθεί η θερμική απόδοση του κινητήρα ή του οχήματος, η θερμαντική αξία του καυσίμου μπορεί να υπολογισθεί από thn ejísvsh:
 Ειδική ενέργεια (θερμαντική αξία) (καθαρή) σε MJ/kg
 =
 (46,423-8,792d2 +3,170d) [1 - (x + y + s)] +9,420s -2,499x
 όπου:
 d
 =
 η πυκνότητα στους 15 oC
 x
 =
 η κατά μάζα αναλογία νερού (% διαιρούμενο με το 100)
 y
 =
 η κατά μάζα αναλογία τέφρας (% διαιρούμενο με το 100)
 s
 =
 η κατά μάζα αναλογία θείου (% διαιρούμενο με το 100).
 (2) Οι τιμές που ορίζονται στις προδιαγραφές είναι «αληθείς τιμές». Για τον καθορισμό των οριακών τους τιμών εφαρμόστηκαν οι όροι του ISO 4259 «Προϊόντα πετρελαίου — Προσδιορισμός και εφαρμογή των δεδομένων ακριβείας σε σχέση με μεθόδους δοκιμών» και για τον καθορισμό ελάχιστης τιμής ελήφθη υπόψη μια ελάχιστη διαφορά 2R πάνω από το μηδέν· για τον καθορισμό μέγιστης και ελάχιστης τιμής, η ελάχιστη διαφορά είναι 4R (R = αναπαραγωγιμότητα). Παρά το μέτρο αυτό, το οποίο είναι απαραίτητο για στατιστικούς λόγους, ο παραγωγός ενός καυσίμου πρέπει εντούτοις να έχει ως στόχο του την τιμή μηδέν, εκεί όπου η οριζόμενη μέγιστη τιμή είναι 2R, και τη μέση τιμή στην περίπτωση των μέγιστων και ελάχιστων οριακών τιμών. Εάν τυχόν απαιτηθεί να διευκρινιστεί κατά πόσον κάποιο καύσιμο τηρεί τις απαιτήσεις των προδιαγραφών, θα πρέπει να εφαρμόζονται οι όροι του προτύπου ISO 4259.
 (3) Η κλίμακα του αριθμού κετανίου δεν ανταποκρίνεται στην απαίτηση ελάχιστης κλίμακας 4R. Εντούτοις, σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ προμηθευτή και χρήστη καυσίμου, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την επίλυση τέτοιων διαφορών οι όροι του ISO 4259 υπό την προϋπόθεση ότι πραγματοποιούνται επαναληπτικές μετρήσεις σε ικανό αριθμό και με ικανοποιητική ακρίβεια, αντί για ένα μόνο προσδιορισμό.
 (4) Ο μήνας δημοσίευσης θα συμπληρωθεί σε εύθετο χρόνο.
 (5) Η πραγματική περιεκτικότητα του χρησιμοποιηθέντος για τη δοκιμή καυσίμου σε θείο πρέπει να αναφέρεται.
 (6) Μολονότι ελέγχεται η οξειδωτική σταθερότητα, είναι πιθανόν η διάρκεια αποθήκευσης να είναι περιορισμένη. Θα πρέπει να ζητούνται οδηγίες από τον προμηθευτή όσον αφορά τις συνθήκες και τη διάρκεια αποθήκευσης.
 (7) Οι τιμές που ορίζονται στις προδιαγραφές είναι «αληθείς τιμές». Για τον καθορισμό των οριακών τιμών εφαρμόζονται οι όροι του προτύπου ISO 4259: «Προϊόντα πετρελαίου — προσδιορισμός και εφαρμογή δεδομένων ακριβείας σε σχέση με τις μεθόδους δοκιμής», ενώ για τον καθορισμό της ελάχιστης τιμής λήφθηκε υπόψη ελάχιστη διαφορά 2R πάνω από το μηδέν· για τον καθορισμό μέγιστης και ελάχιστης τιμής, η ελάχιστη διαφορά είναι 4R (R = αναπαραγωγιμότητα).
 Παρά το μέτρο αυτό, που είναι αναγκαίο για τεχνικούς λόγους, ο παραγωγός του καυσίμου θα πρέπει εντούτοις να στοχεύει σε μηδενική τιμή όταν η καθορισμένη μέγιστη τιμή είναι 2R, και στη μέση τιμή στην περίπτωση τιμών μέγιστων και ελάχιστων ορίων. Εάν χρειάζεται να διευκρινιστεί το ζήτημα κατά πόσον ένα καύσιμο πληροί τις απαιτήσεις των προδιαγραφών, θα πρέπει να εφαρμόζονται οι όροι του ISO 4259.
 (8) Η κλίμακα για τον αριθμό κετανίου δεν συμφωνεί με την απαίτηση της ελάχιστης διαφοράς των 4R. Εντούτοις, σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ προμηθευτή και χρήστη καυσίμου, μπορούν


text:
να χρησιμοποιηθούν για την επίλυση τέτοιων διαφορών οι όροι του ISO 4259 υπό την προϋπόθεση ότι πραγματοποιούνται επαναληπτικές μετρήσεις σε ικανό αριθμό και με ικανοποιητική ακρίβεια, αντί για ένα μόνο προσδιορισμό.
 (9) Θα αναφέρεται η πραγματική περιεκτικότητα σε θείο του καυσίμου που χρησιμοποιείται για τη δοκιμή Τύπου Ι.
 (10) Μολονότι ελέγχεται η οξειδωτική σταθερότητα, είναι πιθανόν η διάρκεια αποθήκευσης να είναι περιορισμένη. Θα πρέπει να ζητούνται οδηγίες από τον προμηθευτή όσον αφορά τις συνθήκες και τη διάρκεια αποθήκευσης.
 (11) Στο καύσιμο αιθανόλης επιτρέπεται η προσθήκη βελτιωτικού του αριθμού κετανίου σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή του κινητήρα. Η μέγιστη επιτρεπόμενη ποσότητα είναι 10 % m/m.
 (12) Οι τιμές που ορίζονται στις προδιαγραφές είναι «αληθείς τιμές». Για τον καθορισμό των οριακών τους τιμών εφαρμόστηκαν οι όροι του ISO 4259 «Προϊόντα πετρελαίου — Προσδιορισμός και εφαρμογή των δεδομένων ακριβείας σε σχέση με μεθόδους δοκιμών» και για τον καθορισμό ελάχιστης τιμής ελήφθη υπόψη μια ελάχιστη διαφορά 2R πάνω από το μηδέν· για τον καθορισμό μέγιστης και ελάχιστης τιμής, η ελάχιστη διαφορά είναι 4R (R — αναπαραγωγιμότητα). Παρά το μέτρο αυτό, το οποίο είναι απαραίτητο για στατιστικούς λόγους, ο παραγωγός ενός καυσίμου πρέπει εντούτοις να έχει ως στόχο του την τιμή μηδέν, εκεί όπου η οριζόμενη μέγιστη τιμή είναι 2R, και τη μέση τιμή στην περίπτωση των μέγιστων και ελάχιστων οριακών τιμών. Εάν τυχόν απαιτηθεί να διευκρινιστεί κατά πόσον κάποιο καύσιμο τηρεί τις απαιτήσεις των προδιαγραφών, θα πρέπει να εφαρμόζονται οι όροι του προτύπου ISO 4259.
 (13) Θα εισαχθούν ισοδύναμες μέθοδοι ISO όταν θα είναι διαθέσιμες για όλες τις ανωτέρω ιδιότητες.
 (14) Αδρανή αέρια +C2+
 (15) Η τιμή πρέπει να προσδιορίζεται σε κανονικές συνθήκες [293,2 K (20 oC) και 101,3 kPa].
 (16) Αδρανή αέρια (εκτός του N2) +C2+ +C2+
 (17) Η τιμή πρέπει να προσδιορίζεται σε κανονικές συνθήκες [293,2 K (20 oC) και 101,3 kPa].
 (18) Αδρανή αέρια (εκτός του N2) +C2+ +C2+
 (19) Η τιμή πρέπει να προσδιορίζεται σε κανονικές συνθήκες [293,2 K (20 oC) και 101,3 kPa].
 (20) Η μέθοδος αυτή ενδέχεται να μην ανιχνεύει με ακρίβεια την παρουσία διαβρωτικών υλικών αν το δείγμα περιέχει αντιδιαβρωτικούς αναστολείς ή άλλες χημικές ουσίες που περιορίζουν τη διαβρωτικότητά του στο χάλκινο έλασμα. Κατά συνέπεια, απαγορεύεται η προσθήκη ανάλογων ενώσεων, αποκλειστικά και μόνο προκειμένου να επηρεαστούν τα αποτελέσματα της μεθόδου δοκιμής.
 (21) Η μέθοδος αυτή ενδέχεται να μην ανιχνεύει με ακρίβεια την παρουσία διαβρωτικών υλικών αν το δείγμα περιέχει αντιοξειδωτικούς αναστολείς ή άλλες χημικές ουσίες που περιορίζουν τη διαβρωτικότητά του στο χάλκινο έλασμα. Κατά συνέπεια, απαγορεύεται η προσθήκη ανάλογων ενώσεων, αποκλειστικά και μόνο προκειμένου να επηρεαστούν τα αποτελέσματα της μεθόδου δοκιμής.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 6
 Παράδειγμα διαδικασίας υπολογισμού
 1. ΔΟΚΙΜΗ ESC
 1.1. Αέριες εκπομπές
 Κατωτέρω παρατίθενται τα δεδομένα των μετρήσεων για τον υπολογισμό των αποτελεσμάτων των επί μέρους φάσεων λειτουργίας. Στο παράδειγμα αυτό, τα CO και NOx μετρώνται σε ξηρά βάση, ενώ οι HC σε υγρή βάση. Η συγκέντρωση HC δίνεται σε ισοδύναμα προπανίου (C3) και πρέπει να πολλαπλασιασθεί με το 3 για να προκύψουν τα ισοδύναμα C1. Η διαδικασία υπολογισμού είναι η ίδια και για τις λοιπές


text:
φάσεις λειτουργίας.
 P
 (kW)
 Ta
 (K)
 Ha
 (g/kg)
 GEXH
 (kg)
 GAIRW
 (kg)
 GFUEL
 (kg)
 HC
 (ppm)
 CO
 (ppm)
 NOx
 (ppm)
 82,9
 294,8
 7,81
 563,38
 545,29
 18,09
 6,3
 41,2
 495
 Υπολογισμός του συντελεστή διόρθωσης από ξηρά σε υγρή βάση KW, r (παράρτημα 4A, προσάρτημα 1, σημείο 45.2):
 και
 Υπολογισμός των συγκεντρώσεων σε υγρή βάση:
 CO = 41,2 × 0,9239 = 38,1 ppm
 NOx = 495 × 0,9239 = 457 ppm
 Υπολογισμός του διορθωτικού συντελεστή υγρασίας για τα NΟx KH, D (παράρτημα 4A, προσάρτημα 54.3):
 A = 0,309 × 18,09/541,06 - 0,0266 = - 0,0163
 B = -0,209 × 18,09/541,06 + 0,00954 = 0,0026
 Υπολογισμός του ρυθμού ροής της μάζας των εκπομπών (παράρτημα 4, προσάρτημα 1, σημείο 54.4.):
 NOx = 0,001587 × 457 × 0,9625 × 563,38 = 393,27 g/h
 CO = 0,000966 × 38,1 × 563,38 = 20,735 g/h
 HC = 0,000479 × 6,3 × 3 × 563,38 = 5,100 g/h
 Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 54.5.):
 Το παράδειγμα υπολογισμού που ακολουθεί δίνεται για το CO· η διαδικασία υπολογισμού είναι η ίδια και για τα λοιπά στοιχεία.
 Ο ρυθμός ροής της μάζας των εκπομπών των επί μέρους φάσεων λειτουργίας πολλαπλασιάζεται με τους αντίστοιχους συντελεστές στάθμισης, που αναφέρονται στο παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 2.7.1., και τα αποτελέσματα προστίθενται για να προκύψει ο μέσος ρυθμός ροής της μάζας εκπομπών για ολόκληρο τον κύκλο:
 CO =
 (6,7 × 0,15) + (24,6 × 0,08) + (20,5 × 0,10) + (20,7 × 0,10) + (20,6 × 0,05) + (15,0 × 0,05) + (19,7 × 0,05) + (74,5 × 0,09) + (31,5 × 0,10) + (81,9 × 0,08) + (34,8 × 0,05) + (30,8 × 0,05) + (27,3 × 0,05)
 = 30,91 g/h
 Η ισχύς του κινητήρα των επί μέρους φάσεων λειτουργίας πολλαπλασιάζεται με τους αντίστοιχους συντελεστές στάθμισης, που αναφέρονται στο παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 2.7.1., και τα αποτελέσματα προστίθενται για να προκύψει η μέση ισχύς κύκλου:
 P(n) =
 (0,1 × 0,15) + (96,8 × 0,08) + (55,2 × 0,10) + (82,9 × 0,10) + (46,8 × 0,05) + (70,1 × 0,05) + (23,0 × 0,05) + (114,3 × 0,09) + (27,0 × 0,10) + (122,0 × 0,08) + (28,6 × 0,05) + (87,4 × 0,05) + (57,9 × 0,05)
 = 60,006 kW
 Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών NOx τυχαίου σημείου (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 54.6.1):
 Έστω ότι προσδιορίστηκαν οι εξής τιμές για το τυχαίο σημείο:
 nZ
 1 600 min-1
 MZ
 495 Nm
 NOx mass, Z
 487,9 g/h (υπολογιζόμενο σύμφωνα με τους προηγούμενους τύπους)
 P(n)Z
 83 kW
 NOx, Z
 487,9/83 = 5,878 g/kWh
 Προσδιορισμός της τιμής εκπομπών από τον κύκλο δοκιμής (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 45.6.2):
 Έστω ότι οι τιμές των τεσσάρων πλησιέστερων φάσεων στη δοκιμή ESC έχουν ως εξής:
 nRT
 nSU
 ER
 ES
 ET
 EU
 MR
 MS
 MT
 MU
 1 368
 1 785
 5,943
 5,565
 5,889
 4,973
 515
 460
 681
 610
 ETU = 5,889 + (4,973 - 5,889) × (1 600 - 1 368)/(1 785 - 1 368) = 5,377 g/kWh
 ERS = 5,943 + (5,565 - 5,943) ×


text:
(1 600 - 1 368)/(1 785 - 1 368) = 5,732 g/kWh
 MTU = 681 + (601 - 681) × (1 600 - 1 368)/(1 785 - 1 368) = 641,3 Nm
 MRS = 515 + (460 - 515) × (1 600 - 1 368)/(1 785 - 1 368) = 484,3 Nm
 EZ = 5,732 + (5,377 - 5,732) × (495 - 484,3)/(641,3 - 484,3) = 5,708 g/kWh
 Σύγκριση των τιμών εκπομπών NOx (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 45.6.3):
 NOx diff = 100 × (5,878 - 5,708)/5,708 = 2,98 %
 1.2. Εκπομπές σωματιδίων
 Η μέτρηση των σωματιδίων βασίζεται στην αρχή της δειγματοληψίας σωματιδίων σε ολόκληρη τη διάρκεια του κύκλου, αλλά με προσδιορισμό του δείγματος και του ρυθμού ροής (MSAM και GEDF) στη διάρκεια των επί μέρους φάσεων λειτουργίας. Ο υπολογισμός της GEDF εξαρτάται από το σύστημα που χρησιμοποιείται. Στα παραδείγματα που ακολουθούν, χρησιμοποιείται σύστημα με μέτρηση του CO2 και με μέθοδο ισοζυγίου του άνθρακα, καθώς και σύστημα με μέτρηση της ροής. Όταν χρησιμοποιείται σύστημα αραίωσης πλήρους ροής, η GEDF μετράται απευθείας από τη συσκευή CVS.
 Υπολογισμός της GEDF (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημεία 6.2.3 και 6.2.4):
 Έστω ότι τα δεδομένα μέτρησης της φάσης λειτουργίας 4 είναι τα κατωτέρω. Η διαδικασία υπολογισμού είναι η ίδια και για τις λοιπές φάσεις λειτουργίας.
 GEXH
 GFUEL
 GDILW
 GTOTW
 CO2D
 CO2A
 (kg/h)
 (kg/h)
 (kg/h)
 (kg/h)
 ( %)
 ( %)
 334,02
 10,76
 5,4435
 6,0
 0,657
 0,040
 α)
 μέθοδος ισοζυγίου του άνθρακα
 β)
 μέθοδος μέτρησης της ροής
 GEDF W = 334,02 × 10,78 = 3 600,7 kg/h
 Υπολογισμός του ρυθμού ροής της μάζας (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 6.4.):
 Ο ρυθμός ροής GEDFW των επί μέρους φάσεων λειτουργίας πολλαπλασιάζεται με τους αντίστοιχους συντελεστές στάθμισης, που αναφέρονται στο παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 2.7.1., και τα αποτελέσματα προστίθενται για να προκύψει ο μέσος GEDF ενός κύκλου. Ο συνολικός ρυθμός λήψης δείγματος MSAM προκύπτει από το άθροισμα των ρυθμών δειγματοληψίας των επί μέρους φάσεων λειτουργίας.
 = 3 604,6 kg/h
 MSAM = 0,226+0,122+0,151+0,152+0,076+0,076+0,076+0,136+0,151+0,121+0,076+0,076+0,075
 = 1,515 kg
 Έστω ότι η μάζα των σωματιδίων στα φίλτρα είναι 2,5 mg, οπότε
 Διόρθωση περιβάλλοντος (προαιρετική)
 Έστω ότι μία μέτρηση περιβάλλοντος δίνει τις κατωτέρω τιμές. Ο υπολογισμός του συντελεστή αραίωσης DF είναι ίδιος με εκείνον του σημείου 3.1. του παρόντος παραρτήματος και δεν επαναλαμβάνεται εδώ.
 Md = 0,1 mg; MDIL = 1,5 kg
 Άθροισμα των DF =
 [(1-1/119,15) × 0,15] + [(1-1/8,89) × 0,08] + [(1-1/14,75) × 0,10] + [(1-1/10,10) × 0,10] + [(1-1/18,02) × 0,05] + [(1-1/12,33) × 0,05] + [(1-1/32,18) × 0,05] + [(1-1/6,94) × 0,09] + [(1-1/25,19) × 0,10] + [(1-1/6,12) × 0,08] + [(1-1/20,87) × 0,05] + [(1-1/8,77) × 0,05] + [(1-1/12,59) × 0,05]
 = 0,923
 Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 6.5.):
 P(n) =
 (0,1 × 0,15) + (96,8 × 0,08) + (55,2 × 0,10) + (82,9 × 0,10) + (46,8 × 0,05 + (70,1 × 0,05) + (23,0 × 0,05) + (114,3 × 0,09) + (27,0 × 0,10) + (122,0 × 0,08) + (28,6 × 0,05) + (87,4 × 0,05) + (57,9 × 0,05)
 = 60,006


text:
kW
 αν γίνει διόρθωση περιβάλλοντος
 ,
 Υπολογισμός του ειδικού συντελεστή στάθμισης (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 6.6.):
 Aν ληφθούν οι τιμές που υπολογίστηκαν για τη φάση λειτουργίας 4 ανωτέρω, τότε Wfei = (0,152 × 3 604,6/1,515 × 3 600,7) = 0,1004
 Η τιμή αυτή περικλείεται στα όρια της απαιτούμενης τιμής 0,10±0,003.
 2. ΔΟΚΙΜΗ ELR
 Δεδομένου ότι η διήθηση με φίλτρο Bessel συνιστά εντελώς καινούργια διαδικασία προσδιορισμού της μέσης τιμής στην ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις εκπομπές καυσαερίων, παρατίθενται κατωτέρω επεξήγηση του φίλτρου Bessel, παράδειγμα σχεδιασμού αλγορίθμου Bessel, καθώς και παράδειγμα υπολογισμού της τελικής τιμής της αιθάλης. Οι σταθερές του αλγορίθμου Bessel εξαρτώνται μόνο από το σχεδιασμό του νεφελόμετρου και από το ρυθμό δειγματοληψίας του συστήματος συλλογής δεδομένων. Συνιστάται να παρέχει ο κατασκευαστής του νεφελόμετρου τις τελικές σταθερές του φίλτρου Bessel για διαφορετικούς ρυθμούς δειγματοληψίας και ο πελάτης να χρησιμοποιεί τις σταθερές αυτές για το σχεδιασμό του αλγορίθμου Bessel και τον υπολογισμό των τιμών αιθάλης.
 2.1. Γενικές παρατηρήσεις για το φίλτρο Bessel
 Λόγω των παραμορφώσεων που εμφανίζονται σε υψηλές συχνότητες, το πρωτογενές σήμα θολότητας παρουσιάζει συχνά μια εξαιρετικά τεθλασμένη καμπύλη. Για να εξαλειφθούν αυτές οι παραμορφώσεις, απαιτείται φίλτρο Bessel για την δοκιμή ELR. Tο φίλτρο Bessel καθαυτό συνιστά αναδρομικό φίλτρο δεύτερης τάξης με χαμηλό βαθμό διέλευσης, το οποίο εγγυάται την ταχύτερη δυνατή άνοδο του σήματος, χωρίς υπέρβαση των ορίων.
 Με την παραδοχή ενός πρωτογενούς νέφους καυσαερίου σε πραγματικό χρόνο στο σωλήνα εξαγωγής, κάθε νεφελόμετρο εμφανίζει καθυστερημένη και διαφορετικά μετρούμενη καμπύλη θολότητας. Η καθυστέρηση και η τάξη μεγέθους της μετρούμενης καμπύλης θολότητας εξαρτώνται κυρίως από τη γεωμετρία του θαλάμου μέτρησης του νεφελόμετρου, συμπεριλαμβανομένων των γραμμών του δείγματος καυσαερίου, και από το χρόνο που απαιτείται για την επεξεργασία του σήματος στον ηλεκτρονικό εξοπλισμό του νεφελόμετρου. Οι τιμές που χαρακτηρίζουν τα δύο αυτά φαινόμενα ονομάζονται χρόνος φυσικής και χρόνος ηλεκτρικής απόκρισης και αντιπροσωπεύουν ένα διαφορετικό φίλτρο για κάθε τύπο νεφελόμετρο.
 Σκοπός της χρήσης του φίλτρου Bessel είναι η εξασφάλιση ομοιόμορφης χαρακτηριστικής φίλτρου στο όλο σύστημα του νεφελόμετρου, που συνίσταται από:
 α)
 το χρόνο φυσικής απόκρισης του νεφελόμετρου (tp)
 β)
 το χρόνο ηλεκτρικής απόκρισης του νεφελόμετρου (te),
 γ)
 το χρόνο απόκρισης φίλτρου του χρησιμοποιούμενου φίλτρου Bessel (tF)
 Ο συνολικός χρόνος απόκρισης tAver που προκύπτει για το σύστημα είναι:
 ,
 και είναι ο ίδιος για όλα τα είδη νεφελόμετρων, ώστε να προκύπτει η ίδια τιμή αιθάλης. Επομένως, ένα φίλτρο Bessel πρέπει να συντίθεται κατά τρόπον ώστε ο απαιτούμενος συνολικός χρόνος απόκρισης (tAver) να προκύπτει από το χρόνο απόκρισης φίλτρου (tF) σε συνδυασμό με το χρόνο φυσικής (tp) και το χρόνο ηλεκτρικής (te) απόκρισης του εκάστοτε νεφελόμετρου. Καθώς οι τιμές tp και te είναι δεδομένες για κάθε νεφελόμετρο και ο tAver ορίζεται σε 1,0 s στον παρόντα κανονισμό, ο χρόνος tF μπορεί να υπολογιστεί ως εξής:
 Εξ ορισμού, ο χρόνος απόκρισης φίλτρου tF είναι ο χρόνος ανόδου του φιλτραρισμένου σήματος εξόδου από το 10 % στο 90 % ενός βαθμιδωτού σήματος εισόδου. Η συχνότητα διακοπής της τροφοδοσίας του φίλτρου Bessel πρέπει επομένως να επαναλαμβάνεται κατά τρόπον ώστε ο χρόνος απόκρισης του φίλτρου Bessel να περικλείεται στον απαιτούμενο χρόνο


text:
ανόδου.
 Σχήμα α
 Καμπύλες βαθμιδωτού σήματος εισόδου και φιλτραρισμένου σήματος εξόδου
 Το σχήμα α απεικονίζει τις καμπύλες βαθμιδωτού σήματος εισόδου και φιλτραρισμένου σήματος εξόδου του φίλτρου Bessel καθώς και το χρόνο απόκρισης του φίλτρου Bessel (tF) .
 Ο σχεδιασμός του τελικού αλγορίθμου του φίλτρου Bessel αποτελεί διαδικασία πολλαπλών σταδίων, η οποία απαιτεί πολλούς κύκλους επανάληψης. Κατωτέρω παρουσιάζεται το διάγραμμα της διαδικασίας επανάληψης.
 2.2. Υπολογισμός του αλγορίθμου Bessel
 Στο παράδειγμα αυτό σχεδιάζεται σε πολλαπλά στάδια ένας αλγόριθμος Bessel σύμφωνα με την παραπάνω διαδικασία επανάληψης που βασίζεται στο παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 7.1.
 Έστω ότι το νεφελόμετρο και το σύστημα συλλογής δεδομένων έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:
 α)
 χρόνος φυσικής απόκρισης tp
 0,15 s
 β)
 χρόνος ηλεκτρικής απόκρισης te
 0,05 s
 γ)
 Συνολικός χρόνος απόκρισης tAver
 1,00 s (εξ ορισμού στον παρόντα κανονισμό)
 δ)
 ρυθμός δειγματοληψίας
 150 Hz.
 1ο στάδιο: Απαιτούμενος χρόνος απόκρισης φίλτρου Bessel tF:
 Στάδιο 2: Eκτίμηση της συχνότητας διακοπής της τροφοδοσίας και υπολογισμός των σταθερών Bessel E και K για την πρώτη επανάληψη:
 fc
 Δt
 = 1/150 = 0,006667 s
 Ω
 E
 K
 = 2 × 7,07948×10-5 × (0,618034 × 150,0766442 - 1) - 1 = 0,970783
 Από τα ανωτέρω προκύπτει ο αλγόριθμος Bessel:
 Yi = Yi-1+7,07948 E - 5 × (Si + 2 × Si-1 + Si-2 - 4 × Yi-2) +0,970783 × (Yi-1 - Yi-2)
 όπου το Si αντιπροσωπεύει τις τιμές του βαθμιδωτού σήματος εισόδου (είτε «0» είτε «1») και το Yi αντιπροσωπεύει τις φιλτραρισμένες τιμές του σήματος εξόδου.
 Στάδιο 3: Εφαρμογή του φίλτρου Bessel στο βαθμιδωτό σήμα εισόδου:
 Ο χρόνος απόκρισης του φίλτρου Bessel tF ορίζεται ως ο χρόνος ανόδου του φιλτραρισμένου σήματος εξόδου μεταξύ του 10 % και του 90 % του βαθμιδωτού σήματος εισόδου. Για τον προσδιορισμό του χρόνου του 10 % (t10) και του 90 % (t90) του σήματος εξόδου, πρέπει να εφαρμοστεί φίλτρο Bessel σε βαθμιδωτό σήμα εισόδου χρησιμοποιώντας τις ανωτέρω τιμές fc, E και K.
 Οι δείκτες, ο χρόνος και οι τιμές του βαθμιδωτού σήματος εισόδου, καθώς και οι προκύπτουσες τιμές του φιλτραρισμένου σήματος εξόδου για την πρώτη και τη δεύτερη επανάληψη εμφαίνονται στον πίνακα Β. Τα σημεία που βρίσκονται δίπλα στα t10 και t90 σημειώνονται με παχείς αριθμητικούς χαρακτήρες.
 Στον πίνακα B, πρώτη επανάληψη, η τιμή 10 % εμφανίζεται μεταξύ των δεικτών 30 και 31 η δε τιμή 90 % μεταξύ των δεικτών 191 και 192. Για τον υπολογισμό του tF,iter προσδιορίζονται οι ακριβείς τιμές των t10 και t90 με γραμμική παρεμβολή μεταξύ των παρακείμενων σημείων μέτρησης, ως εξής:
 t10 = tlower + Δt × (0,1 - outlower)/(outupper - outlower)
 t90 = tlower + Δt × (0.9 - outlower)/(outupper - outlower)
 όπου outupper και outlower, αντίστοιχα, είναι τα παρακείμενα σημεία του φιλτραρισμένου σήματος εξόδου του φίλτρου Bessel, και tlower είναι ο χρόνος του παρακείμενου χρονικού σημείου, όπως σημειώνεται στον πίνακα B.
 t10 = 0,200000 + 0,006667 × (0,1 - 0,099208)/(0,104794 - 0,099208) = 0,200945 s
 t90 = 0,273333 + 0,006667 × (0,9 - 0,899147)/(0,901168 - 0,899147) = 1,276147 s
 Στάδιο 4: Χρόνος απόκρισης φίλτρου στον πρώτο κύκλο επανάληψης:
 tF,iter =


text:
1,276147 - 0,200945 = 1,075202 s
 Στάδιο 5: Απόκλιση μεταξύ απαιτούμενου και ληφθέντος χρόνου απόκρισης φίλτρου στον πρώτο κύκλο επανάληψης:
 Δ = (1,075202 - 0,987421)/0,987421 = 0,081641
 Στάδιο 6: Έλεγχος του κριτηρίου επανάληψης:
 Απαιτείται |Δ| ≤ 0,01. Εφόσον 0,081641 > 0,01, δεν πληρούται το κριτήριο επανάληψης και πρέπει να αρχίσει ένας ακόμη κύκλος επανάληψης. Για τον κύκλο αυτό υπολογίζεται νέα συχνότητα διακοπής της τροφοδοσίας από τα fc και Δ, ως εξής: fc, new = 0,318152 × (1 + 0,081641) = 0,344126 Hz
 Αυτή η νέα συχνότητα διακοπής της τροφοδοσίας χρησιμοποιείται στο δεύτερο κύκλο επανάληψης, που αρχίζει πάλι από το στάδιο 2. Η επανάληψη πρέπει να συνεχιστεί μέχρις ότου ικανοποιηθεί το κριτήριο επανάληψης. Οι τιμές που προκύπτουν από την πρώτη και τη δεύτερη επανάληψη συνοψίζονται στον πίνακα A..
 Πίνακας Α
 Τιμές της πρώτης και της δεύτερης επανάληψης
 Παράμετρος
 1η επανάληψη
 2η επανάληψη
 fc
 (Hz)
 0,318152
 0,344126
 E
 (-)
 7,07948 E-5
 8,272777 E-5
 K
 (-)
 0,970783
 0,968410
 t10
 (s)
 0,200945
 0,185523
 t90
 (s)
 1,276147
 1,179562
 tF,iter
 (s)
 1,075202
 0,994039
 Δ
 (-)
 0,081641
 0,006657
 fc,new
 (Hz)
 0,344126
 0,346417
 Στάδιο 7: Τελικός αλγόριθμος Bessel:
 Μόλις ικανοποιηθεί το κριτήριο επανάληψης, υπολογίζονται οι τελικές σταθερές του φίλτρου Bessel και ο τελικός αλγόριθμος Bessel σύμφωνα με το στάδιο 2. Στο παράδειγμα αυτό το κριτήριο επανάληψης ικανοποιήθηκε μετά τη δεύτερη επανάληψη (Δ = 0,006657 ≤ 0,01). Ο τελικός αλγόριθμος χρησιμοποιείται κατόπιν για τον προσδιορισμό των μέσων τιμών αιθάλης (βλ. σημείο 2.3. παρακάτω).
 Yi = Yi-1 + 8,272777×10-5 × (Si + 2 × Si-1 + Si-2 - 4 × Yi-2) + 0,968410 × (Yi-1 - Yi-2)
 Πίνακας Β
 Τιμές του βαθμιδωτού σήματος εισόδου και του φιλτραρισμένου σήματος εξόδου του φίλτρου Bessel για τον πρώτο και το δεύτερο κύκλο επανάληψης
 Δείκτης i
 [-]
 Χρόνος
 [s]
 Βαθμιδωτό σήμα εισόδου Si
 [-]
 Φιλτραρισμένο σήμα εξόδου Yi
 1η επανάληψη
 2η επανάληψη
 - 2
 -0,013333
 0
 0,000000
 0,000000
 - 1
 -0,006667
 0
 0,000000
 0,000000
 0
 0,000000
 1
 0,000071
 0,000083
 1
 0,006667
 1
 0,000352
 0,000411
 2
 0,013333
 1
 0,000908
 0,001060
 3
 0,020000
 1
 0,001731
 0,002019
 4
 0,026667
 1
 0,002813
 0,003278
 5
 0,033333
 1
 0,004145
 0,004828
 ~
 ~
 ~
 ~
 ~
 24
 0,160000
 1
 0,067877
 0,077876
 25
 0,166667
 1
 0,072816
 0,083476
 26
 0,173333
 1
 0,077874
 0,089205
 27
 0,180000
 1
 0,083047
 0,095056
 28
 0,186667
 1
 0,088331
 0,101024
 29
 0,193333
 1
 0,093719
 0,107102
 30
 0,200000
 1
 0,099208
 0,113286
 31
 0,206667
 1
 0,104794
 0,119570
 32
 0,213333
 1
 0,110471
 0,125949
 33
 0,220000
 1
 0,116236
 0,132418
 34
 0,226667
 1
 0,122085
 0,138972
 35
 0,233333
 1
 0,128013
 0,145605
 36
 0,240000
 1
 0,134016
 0,152314
 37
 0,246667
 1
 0,140091
 0,159094
 ~
 ~
 ~
 ~
 ~
 175
 1,166667
 1
 0,862416
 0,895701
 176
 1,173333
 1
 0,864968
 0,897941
 177
 1,180000
 1
 0,867484
 0,900145
 178
 1,186667
 1
 0,869964
 0,902312
 179
 1,193333
 1
 0,872410
 0,904445
 180
 1,200000
 1
 0,874821
 0,906542
 181
 1,206667
 1
 0,877197
 0,908605
 182
 1,213333
 1
 0,879540
 0,910633
 183
 1,220000
 1
 0,881849
 0,912628
 184
 1,226667
 1
 0,884125
 0,914589
 185
 1,233333
 1
 0,886367
 0,916517
 186
 1,240000
 1
 0,888577
 0,918412
 187
 1,246667
 1
 0,890755
 0,920276
 188
 1,253333
 1
 0,892900
 0,922107
 189
 1,260000
 1
 0,895014
 0,923907
 190
 1,266667
 1
 0,897096
 0,925676


text:
191
 1,273333
 1
 0,899147
 0,927414
 192
 1,280000
 1
 0,901168
 0,929121
 193
 1,286667
 1
 0,903158
 0,930799
 194
 1,293333
 1
 0,905117
 0,932448
 195
 1,300000
 1
 0,907047
 0,934067
 ~
 ~
 ~
 ~
 ~
 2.3. Υπολογισμός των τιμών αιθάλης
 Στο κατωτέρω διάγραμμα εμφαίνεται η συνήθης διαδικασία προσδιορισμού της τελικής τιμής αιθάλης.
 Στο σχήμα β εμφαίνονται οι καμπύλες του μετρούμενου πρωτογενούς σήματος θολότητας και του συντελεστή απορρόφησης του φωτός (τιμή k) πριν και μετά τη διέλευση από το φίλτρο του πρώτου σταδίου φόρτισης της δοκιμής ELR και σημειώνεται η μέγιστη τιμή Ymax1,A (κορυφή της καμπύλης) του φιλτραρισμένου k. Αντίστοιχα, ο πίνακας Γ περιέχει τις αριθμητικές τιμές του δείκτη i, του χρόνου (ρυθμός δειγματοληψίας 150 Hz), της πρωτογενούς θολότητας, της αφιλτράριστης τιμής k και της φιλτραρισμένης τιμής k. Στο φιλτράρισμα χρησιμοποιήθηκαν οι σταθερές του αλγορίθμου Bessel που σχεδιάστηκε στο σημείο 2.2. του παρόντος παραρτήματος. Λόγω του μεγάλου όγκου των δεδομένων, απεικονίζονται μόνο τα τμήματα της καμπύλης της αιθάλης που βρίσκονται στην περιοχή της αρχής και της κορυφής.
 Σχήμα β
 Καμπύλες της μετρούμενης θολότητας Ν, της αφιλτράριστης τιμής k αιθάλης και της φιλτραρισμένης τιμής k αιθάλης
 Η τιμή της κορυφής (i = 272) υπολογίζεται λαμβάνοντας ως υπόθεση εργασίας τα κατωτέρω δεδομένα του πίνακα Γ. Όλες οι λοιπές επί μέρους τιμές αιθάλης υπολογίζονται κατά τον ίδιο τρόπο. Για να αρχίσει ο αλγόριθμος, μηδενίζονται οι τιμές των S-1, S-2, Y-1 και Y-2.
 LA (m)
 0,430
 Δείκτης i
 272
 N (%)
 16,783
 S271 (m-1)
 0,427392
 S270 (m-1)
 0,427532
 Y271 (m-1)
 0,542383
 Y270 (m-1)
 0,542337
 Υπολογισμός της τιμής k (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 7.3.1):
 k = - (1/0,430) × ln [1 - (16,783/100)] = 0,427252 m- 1
 Η τιμή αυτή αντιστοιχεί στην τιμή S272 της εξίσωσης που ακολουθεί.
 Υπολογισμός της μέσης τιμής αιθάλης κατά Bessel (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 7.3.2.):
 Στην εξίσωση που ακολουθεί, χρησιμοποιούνται οι σταθερές Bessel του προηγούμενου σημείου 2.2. Η πραγματική αφιλτράριστη τιμή k, όπως υπολογίστηκε παραπάνω, αντιστοιχεί στην S272 (Si). Οι τιμές S271 (Si-1) και S270 (Si-2) είναι οι δύο προηγούμενες αφιλτράριστες τιμές k, ενώ οι τιμές Y271 (Yi-1) και Y270 (Yi-2) είναι οι δύο προηγούμενες φιλτραρισμένες τιμές k.
 Y272 =
 0,542383 + 8,272777 × 10-5 × (0,427252 + 2 × 0,427392 + 0,427532 - 4 × 0,542337) + 0,968410 × (0,542383 - 0,542337)
 = 0,542389 m-1
 Η τιμή αυτή αντιστοιχεί στην τιμή Ymax1,A στην εξίσωση που ακολουθεί.
 Υπολογισμός της τελικής τιμής αιθάλης (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 7.3.3.):
 Από κάθε καμπύλη αιθάλης λαμβάνεται η μέγιστη φιλτραρισμένη τιμή k για τον περαιτέρω υπολογισμό. Έστω ότι ισχύουν οι εξής τιμές
 Στροφές
 Ymax (m-1)
 Κύκλος 1
 Κύκλος 2
 Κύκλος 3
 A
 0,5424
 0,5435
 0,5587
 B
 0,5596
 0,5400
 0,5389
 C
 0,4912
 0,5207
 0,5177
 SVA = (0,5424+0,5435+0,5587)/3 = 0,5482 m-1
 SVB = (0,5596 + 0,5400 + 0,5389)/3 = 0,5462 m-1
 SVC = (0,4912 + 0,5207 + 0,5177)/3 = 0,5099 m-1
 SV = (0,43 × 0,5482) + (0,56 × 0,5462) + (0,01 × 0,5099) = 0,5467 m-1
 Επικύρωση κύκλου (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 1, σημείο 3.4.)
 Πριν από τον υπολογισμό της SV, πρέπει να επικυρωθεί ο κύκλος με υπολογισμό των σχετικών


text:
τυπικών αποκλίσεων των τιμών αιθάλης των τριών κύκλων για κάθε αριθμό στροφών.
 Στροφές
 Μέση SV (m-1)
 απόλυτη τυπική απόκλιση (m-1)
 σχετική τυπική απόκλιση (%)
 A
 0,5482
 0,0091
 1,7
 B
 0,5462
 0,0116
 2,1
 C
 0,5099
 0,0162
 3,2
 Στο παράδειγμα αυτό ικανοποιείται το κριτήριο επικύρωσης του 15 % για κάθε αριθμό στροφών.
 Πίνακας Γ
 Τιμές θολότητας Ν, αφιλτράριστης και φιλτραρισμένης τιμής k στην αρχή του σταδίου φόρτισης
 Δείκτης i
 [-]
 Χρόνος
 [s]
 Θολότητα N
 [%]
 Αφιλτράριστη τιμή k
 [m-1]
 Φιλτραρισμένη τιμή k
 [m-1]
 - 2
 0,000000
 0,000000
 0,000000
 0,000000
 - 1
 0,000000
 0,000000
 0,000000
 0,000000
 0
 0,000000
 0,000000
 0,000000
 0,000000
 1
 0,006667
 0,020000
 0,000465
 0,000000
 2
 0,013333
 0,020000
 0,000465
 0,000000
 3
 0,020000
 0,020000
 0,000465
 0,000000
 4
 0,026667
 0,020000
 0,000465
 0,000001
 5
 0,033333
 0,020000
 0,000465
 0,000002
 6
 0,040000
 0,020000
 0,000465
 0,000002
 7
 0,046667
 0,020000
 0,000465
 0,000003
 8
 0,053333
 0,020000
 0,000465
 0,000004
 9
 0,060000
 0,020000
 0,000465
 0,000005
 10
 0,066667
 0,020000
 0,000465
 0,000006
 11
 0,073333
 0,020000
 0,000465
 0,000008
 12
 0,080000
 0,020000
 0,000465
 0,000009
 13
 0,086667
 0,020000
 0,000465
 0,000011
 14
 0,093333
 0,020000
 0,000465
 0,000012
 15
 0,100000
 0,192000
 0,004469
 0,000014
 16
 0,106667
 0,212000
 0,004935
 0,000018
 17
 0,113333
 0,212000
 0,004935
 0,000022
 18
 0,120000
 0,212000
 0,004935
 0,000028
 19
 0,126667
 0,343000
 0,007990
 0,000036
 20
 0,133333
 0,566000
 0,013200
 0,000047
 21
 0,140000
 0,889000
 0,020767
 0,000061
 22
 0,146667
 0,929000
 0,021706
 0,000082
 23
 0,153333
 0,929000
 0,021706
 0,000109
 24
 0,160000
 1,263000
 0,029559
 0,000143
 25
 0,166667
 1,455000
 0,034086
 0,000185
 26
 0,173333
 1,697000
 0,039804
 0,000237
 27
 0,180000
 2,030000
 0,047695
 0,000301
 28
 0,186667
 2,081000
 0,048906
 0,000378
 29
 0,193333
 2,081000
 0,048906
 0,000469
 30
 0,200000
 2,424000
 0,057067
 0,000573
 31
 0,206667
 2,475000
 0,058282
 0,000693
 32
 0,213333
 2,475000
 0,058282
 0,000827
 33
 0,220000
 2,808000
 0,066237
 0,000977
 34
 0,226667
 3,010000
 0,071075
 0,001144
 35
 0,233333
 3,253000
 0,076909
 0,001328
 36
 0,240000
 3,606000
 0,085410
 0,001533
 37
 0,246667
 3,960000
 0,093966
 0,001758
 38
 0,253333
 4,455000
 0,105983
 0,002007
 39
 0,260000
 4,818000
 0,114836
 0,002283
 40
 0,266667
 5,020000
 0,119776
 0,002587
 ~
 ~
 ~
 ~
 ~
 Τιμές θολότητας Ν, αφιλτράριστης και φιλτραρισμένης τιμής k γύρω από τη Ymaxl, A (τιμή της κορυφής, σημειώνεται με παχείς αριθμητικούς χαρακτήρες)
 Δείκτης i
 [-]
 Χρόνος
 [s]
 Θολότητα N
 [%]
 Αφιλτράριστη τιμή k
 [m-1]
 Φιλτραρισμένη τιμή k
 [m-1]
 ~
 ~
 ~
 ~
 ~
 259
 1,726667
 17,182000
 0,438429
 0,538856
 260
 1,733333
 16,949000
 0,431896
 0,539423
 261
 1,740000
 16,788000
 0,427392
 0,539936
 262
 1,746667
 16,798000
 0,427671
 0,540396
 263
 1,753333
 16,788000
 0,427392
 0,540805
 264
 1,760000
 16,798000
 0,427671
 0,541163
 265
 1,766667
 16,798000
 0,427671
 0,541473
 266
 1,773333
 16,788000
 0,427392
 0,541735
 267
 1,780000
 16,788000
 0,427392
 0,541951
 268
 1,786667
 16,798000
 0,427671
 0,542123
 269
 1,793333
 16,798000
 0,427671
 0,542251
 270
 1,800000
 16,793000
 0,427532
 0,542337
 271
 1,806667
 16,788000
 0,427392
 0,542383
 272
 1,813333
 16,783000
 0,427252
 0,542389
 273
 1,820000
 16,780000
 0,427168
 0,542357
 274
 1,826667
 16,798000
 0,427671
 0,542288
 275
 1,833333
 16,778000
 0,427112
 0,542183
 276
 1,840000
 16,808000
 0,427951
 0,542043
 277
 1,846667
 16,768000
 0,426833
 0,541870
 278
 1,853333
 16,010000
 0,405750
 0,541662
 279
 1,860000
 16,010000
 0,405750
 0,541418
 280
 1,866667
 16,000000
 0,405473
 0,541136
 281
 1,873333
 16,010000
 0,405750
 0,540819
 282
 1,880000
 16,000000
 0,405473
 0,540466
 283
 1,886667
 16,010000
 0,405750
 0,540080
 284
 1,893333
 16,394000
 0,416406
 0,539663
 285
 1,900000
 16,394000
 0,416406
 0,539216
 286
 1,906667
 16,404000
 0,416685
 0,538744
 287
 1,913333
 16,394000
 0,416406
 0,538245
 288
 1,920000
 16,394000
 0,416406
 0,537722
 289
 1,926667
 16,384000
 0,416128
 0,537175


text:
290
 1,933333
 16,010000
 0,405750
 0,536604
 291
 1,940000
 16,010000
 0,405750
 0,536009
 292
 1,946667
 16,000000
 0,405473
 0,535389
 293
 1,953333
 16,010000
 0,405750
 0,534745
 294
 1,960000
 16,212000
 0,411349
 0,534079
 295
 1,966667
 16,394000
 0,416406
 0,533394
 296
 1,973333
 16,394000
 0,416406
 0,532691
 297
 1,980000
 16,192000
 0,410794
 0,531971
 298
 1,986667
 16,000000
 0,405473
 0,531233
 299
 1,993333
 16,000000
 0,405473
 0,530477
 300
 2,000000
 16,000000
 0,405473
 0,529704
 ~
 ~
 ~
 ~
 ~
 3. ΔΟΚΙΜΗ ETC
 3.1. Αέριες εκπομπές (κινητήρας ντίζελ)
 Έστω ότι προέκυψαν τα ακόλουθα αποτελέσματα δοκιμής για σύστημα PDP-CVS
 V0 (m3/rev)
 0,1776
 Np (rev)
 23 073
 pB (kPa)
 98,0
 p1 (kPa)
 2,3
 T (K)
 322,5
 Ha (g/kg)
 12,8
 NOx conce (ppm)
 53,7
 NOx concd (ppm)
 0,4
 COconce (ppm)
 38,9
 COconcd (ppm)
 1,0
 HCconce (ppm)
 9,00
 HCconcd (ppm)
 3,02
 CO2,conce (per cent)
 0,723
 Wact (kWh)
 62,72
 Υπολογισμός της ροής αραιωμένου καυσαερίου (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, σημείο 4.1.):
 MTOTW = 1,293 × 0,1776 × 23 073 × (98,0 - 2,3) × 273/(101,3 × 322,5)
 = 4 237,2 kg
 Υπολογισμός του συντελεστή διόρθωσης για NOx (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, σημείο 4.2.):
 Υπολογισμός των συγκεντρώσεων με διόρθωση περιβάλλοντος (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, σημείο 4.3.1.1.):
 Έστω ότι το καύσιμο είναι ντίζελ με σύνθεση C1H1,8:
 NOx conc = 53,7 - 0,4 × (1 - (1/18,69)) = 53,3 ppm
 COconc = 38,9 - 1,0 × (1 - (1/18,69)) = 37,9 ppm
 HCconc = 9,00 - 3,02 × (1 - (1/18,69)) = 6,14 ppm
 Υπολογισμός της ροής μάζας των εκπομπών (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, σημείο 4.3.1.):
 NOx mass = 0,001587 × 53,3 × 1,039 × 4 237,2 = 372,391 g
 COmass = 0,000966 × 37,9 × 4 237,2 = 155,129 g
 HCmass = 0,000479 × 6,14 × 4 237,2 = 12,462 g
 Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, σημείο 4.4.):
 = 372,391/62,72 = 5,94 g/kWh
 = 155,129/62,72 = 2,47 g/kWh
 = 12,462/62,72 = 0,199 g/kWh
 3.2. Εκπομπές σωματιδίων (κινητήρας ντίζελ)
 Έστω ότι προέκυψαν τα ακόλουθα αποτελέσματα δοκιμής για σύστημα PDP-CVS με διπλή αραίωση
 MTOTW (kg)
 4 237,2
 Mf,p (mg)
 3,030
 Mf,b (mg)
 0,044
 MTOT (kg)
 2,159
 MSEC (kg)
 0,909
 Md (mg)
 0,341
 MDIL (kg)
 1,245
 DF
 18,69
 Wact (kWh)
 62,72
 Υπολογισμός της μάζας εκπομπών (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, σημείο 5.1.):
 Mf = 3,030 + 0,044 = 3,074 mg
 MSAM = 2,159 - 0,909 = 1,250 kg
 Υπολογισμός της μάζας εκπομπών με διόρθωση περιβάλλοντος (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, σημείο 5.1.):
 Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, σημείο 5.2.):
 = 10,42/62,72 = 0,166 g/kWh
 = 9,32/62,72 = 0,149 g/kWh, μετά από διόρθωση περιβάλλοντος
 3.3. Αέριες εκπομπές (κινητήρας CNG)
 Έστω ότι προέκυψαν τα ακόλουθα αποτελέσματα δοκιμής για σύστημα PDP-CVS με διπλή αραίωση
 MTOTW (kg)
 4 237,2
 Ha (g/kg)
 12,8
 NOx conce (ppm)
 17,2
 NOx concd (ppm)
 0,4
 COconce (ppm)
 44,3
 COconcd (ppm)
 1,0
 HCconce (ppm)
 27,0
 HCconcd (ppm)
 3,02
 CH4 conce (ppm)
 18,0
 CH4 concd (ppm)
 1,7
 CO2,conce (per cent)
 0,723
 Wact (kWh)
 62,72
 Υπολογισμός του συντελεστή διόρθωσης για τα NOx (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, σημείο 4.2):
 Υπολογισμός της συγκέντρωσης NMHC (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, σημείο 4.3.1.):
 α)
 μέθοδος GC
 NMHCconce = 27,0 - 18,0 = 9,0 ppm


text:
β)
 μέθοδος NMC
 Έστω ότι η απόδοση ως προς το μεθάνιο είναι 0,04 και η απόδοση ως προς το αιθάνιο είναι 0,98 (βλ. παράρτημα 4Α, προσάρτημα 5, σημείο 1.8.4.)
 Υπολογισμός των συγκεντρώσεων με διόρθωση περιβάλλοντος (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, σημείο 4.3.1.1.):
 Έστω ότι το καύσιμο αναφοράς είναι G20 (100 % μεθάνιο) με σύνθεση C1H4:
 Για τους NMHC, η συγκέντρωση περιβάλλοντος είναι η διαφορά μεταξύ HCconcd και CH4
 concd
 NOx conc = 17,2 - 0,4 × (1 - (1/13,01)) = 16,8 ppm
 COconc = 44,3 - 1,0 × (1 - (1/13,01)) = 43,4 ppm
 NMHCconc = 8,4 - 1,32 × (1 - (1/13,01)) = 7,2 ppm
 CH4 conc = 18,0 - 1,7 × (1 - (1/13,01)) = 16,4 ppm
 Υπολογισμός της ροής της μάζας των εκπομπών (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, σημείο 4.3.1.):
 NOx mass = 0,001587 × 16,8 × 1,074 × 4 237,2 = 121,330 g
 COmass = 0,000966 × 43,4 × 4 237,2 = 177,642 g
 NMHCmass = 0,000502 × 7,2 × 4 237,2 = 15,315 g
 CH4 mass = 0,000554 × 16,4 × 4 237,2 = 38,498 g
 Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών (παράρτημα 4Α, προσάρτημα 2, σημείο 4.4.):
 = 121,330/62,72 = 1,93 g/kWh
 = 177,642/62,72 = 2,83 g/kWh
 = 15,315/62,72 = 0,244 g/kWh
 = 38,498/62,72 = 0,614 g/kWh
 4. ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ ΤΟΥ λ (Sλ)
 4.1. Υπολογισμός του συντελεστή μεταβολής του λ (Sλ)
 (1)
 όπου:
 Sλ= ο συντελεστής μετατόπισης του λ·
 αδρανές %= η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία αδρανών αερίων στο καύσιμο (δηλ. N2, CO2, He κ.λπ.)·
 = η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία αρχικού οξυγόνου στο καύσιμο·N και m= αναφέρονται στον εμπειρικό τύπο CnHm που παριστά τη μέση σύνθεση υδρογονανθράκων του καυσίμου, δηλαδή:
 όπου:
 CH4
 =
 η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία μεθανίου στο καύσιμο·
 C2
 =
 η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία όλων των υδρογονανθράκων με 2 άτομα άνθρακα (δηλαδή: C2H6, C2H4, κλπ.) στο καύσιμο·
 C3
 =
 η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία όλων των υδρογονανθράκων με 3 άτομα άνθρακα (δηλαδή: C3H8, C3H6, κλπ.) στο καύσιμο·
 C4
 =
 η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία όλων των υδρογονανθράκων με 4 άτομα άνθρακα (δηλαδή: C4H10, C4H8, κλπ.) στο καύσιμο·
 C5
 =
 η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία όλων των υδρογονανθράκων με 5 άτομα άνθρακα (δηλαδή: C5H12, C5H10, κλπ.) στο καύσιμο·
 αραιωτικό
 =
 η κατ’ όγκο εκατοστιαία αναλογία αερίων αραίωσης στο καύσιμο (δηλ.: , CO2, He, κλπ.).
 4.2. Παραδείγματα υπολογισμού του συντελεστή μεταβολής του λ Sλ:
 Παράδειγμα 1: G25: CH4 = 86 %, N2 = 14 % (κατ’ όγκο)
 Παράδειγμα 2: GR: CH4 = 87 %, C2H6 = 13 % (κατ’ όγκο)
 Παράδειγμα 3: ΗΠΑ: CH4 = 89 %, C2H6 = 4,5 %, C3H8 = 2,3 %, C6H14 = 0,2 %, O2 = 0,6 %, N2 = 4 %
 (1) Στοιχειομετρικές αναλογίες αέρα/καυσίμου των καυσίμων κίνησης — SAE J1829, Ιούνιος 1987. John B. Heywood, Internal Combustion Engine Fundamentals, McGraw-Hill, 1988 Κεφ. 3.4 «Στοιχειομετρία καύσης» (σσ. 68-72).
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 7
 Διαδικασίες για τη διεξαγωγή της δοκιμής ανθεκτικότητας των συστημάτων ελέγχου εκπομπών
 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
 Το παρόν παράρτημα περιγράφει τις διαδικασίες επιλογής μιας σειράς κινητήρων για δοκιμή σε πρόγραμμα συσσώρευσης λειτουργίας


text:
προκειμένου να καθοριστούν οι συντελεστές φθοράς. Αυτοί οι συντελεστές φθοράς θα εφαρμοστούν στις μετρηθείσες εκπομπές κινητήρων που υποβάλλονται σε περιοδική επιθεώρηση για να εξασφαλιστεί ότι οι εκπομπές των εν χρήσει κινητήρων εξακολουθούν να συμμορφώνονται με τα ισχύοντα όρια εκπομπών που παρέχονται στους πίνακες του σημείου 5.2.1 του παρόντος κανονισμού, κατά τη διάρκεια ζωής που ισχύει για το όχημα στο οποίο είναι τοποθετημένος ο κινητήρας.
 Το παρόν παράρτημα περιγράφει επίσης τη συντήρηση σε σχέση με τις εκπομπές, αλλά και γενικότερα, που γίνεται σε κινητήρες οι οποίοι υποβάλλονται σε πρόγραμμα συσσώρευσης λειτουργίας. Η συντήρηση αυτή πραγματοποιείται σε κινητήρες εν χρήσει και κοινοποιείται στους ιδιοκτήτες νέων κινητήρων βαρέων επαγγελματικών οχημάτων.
 2. ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΙΝΗΤΗΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ ΦΘΟΡΑΣ ΤΗΣ ΩΦΕΛΙΜΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΖΩΗΣ
 2.1.
 Οι κινητήρες επιλέγονται από τη σειρά κινητήρων που ορίζεται στο σημείο 7.1 του παρόντος κανονισμού για τις δοκιμές εκπομπών με σκοπό να καθοριστούν οι συντελεστές φθοράς της ωφέλιμης διάρκειας ζωής.
 2.2.
 Κινητήρες από διαφορετικές σειρές κινητήρων μπορούν να συνδυαστούν περαιτέρω σε σειρές βάσει του τύπου του χρησιμοποιούμενου συστήματος μετεπεξεργασίας των καυσαερίων. Προκειμένου να τοποθετούνται στην ίδια σειρά κινητήρων με σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων, οι κινητήρες με διαφορετικό αριθμό και διαφορετική διάταξη κυλίνδρων αλλά με τις ίδιες τεχνικές προδιαγραφές και την ίδια τοποθέτηση για το σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων, ο κατασκευαστής παρέχει στοιχεία στην αρμόδια για την έγκριση αρχή που αποδεικνύουν ότι οι εκπομπές αυτών των κινητήρων είναι ισοδύναμες.
 2.3.
 Κινητήρας που αντιπροσωπεύει τη σειρά κινητήρων με σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων επιλέγεται από τον κατασκευαστή του κινητήρα για δοκιμή με το πρόγραμμα συσσώρευσης λειτουργίας που ορίζεται στο σημείο 3.2 του παρόντος παραρτήματος, σύμφωνα με τα κριτήρια επιλογής κινητήρων που παρέχονται στο σημείο 7.2 του παρόντος κανονισμού, και δηλώνεται στην αρμόδια για την έγκριση αρχή πριν αρχίσει η δοκιμή.
 2.3.1.
 Εάν η αρμόδια για την έγκριση αρχή αποφασίσει ότι η δυσμενέστερη περίπτωση ρυθμού εκπομπών της σειράς κινητήρων με σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων μπορεί να χαρακτηριστεί καλύτερα από άλλο κινητήρα, τότε ο κινητήρας που θα υποβληθεί σε δοκιμή επιλέγεται από κοινού από την αρμόδια για την έγκριση αρχή ύστερα από διαβούλευση με τον κατασκευαστή του κινητήρα.
 3. ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ ΦΘΟΡΑΣ ΤΗΣ ΩΦΕΛΙΜΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΖΩΗΣ
 3.1. Γενικά
 Οι συντελεστές φθοράς που ισχύουν για μια σειρά κινητήρων με σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων αναπτύσσονται από τους επιλεγέντες κινητήρες, βάσει μιας διαδικασίας συσσώρευσης απόστασης και λειτουργίας που περιλαμβάνει περιοδικές δοκιμές αέριων και σωματιδιακών εκπομπών με τις δοκιμές ESC και ETC.
 3.2. Πρόγραμμα συσσώρευσης λειτουργίας
 Τα προγράμματα συσσώρευσης λειτουργίας μπορούν να διεξαχθούν ανάλογα με την επιλογή του κατασκευαστή, υποβάλλοντας ένα όχημα εξοπλισμένο με τον επιλεγμένο μητρικό κινητήρα σε πρόγραμμα «συσσώρευσης εν χρήσει» ή υποβάλλοντας τον επιλεγμένο μητρικό κινητήρα σε πρόγραμμα «συσσώρευσης λειτουργίας δυναμόμετρου».
 3.2.1.
 Συσσώρευση εν χρήσει και συσσώρευση λειτουργίας δυναμόμετρου
 3.2.1.1.
 Ο κατασκευαστής καθορίζει τη μορφή και την έκταση της συσσώρευσης απόστασης και λειτουργίας για τους κινητήρες, σύμφωνα με την ορθή τεχνική πρακτική.
 3.2.1.2.
 Ο κατασκευαστής καθορίζει πότε θα υποβληθεί ο κινητήρας σε δοκιμές για αέριες και σωματιδιακές εκπομπές με τις δοκιμές ESC και ETC.
 3.2.1.3.
 Όλοι οι κινητήρες μιας σειράς κινητήρων με σύστημα μετεπεξεργασίας


text:
καυσαερίων υποβάλλονται σε ενιαίο πρόγραμμα λειτουργίας κινητήρα.
 3.2.1.4.
 Εάν το ζητήσει ο κατασκευαστής και εφόσον συμφωνήσει η αρμόδια για την έγκριση αρχή, διεξάγεται μόνον ένας κύκλος δοκιμών (είτε η δοκιμή ESC είτε η ETC) σε κάθε σημείο δοκιμής, ενώ ο άλλος κύκλος δοκιμών διεξάγεται μόνο στην αρχή και το τέλος του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας.
 3.2.1.5.
 Τα προγράμματα λειτουργίας μπορεί να διαφέρουν για διαφορετικές σειρές κινητήρων με σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων.
 3.2.1.6.
 Τα προγράμματα λειτουργίας μπορεί να είναι πιο σύντομα από την ωφέλιμη διάρκεια ζωής με την προϋπόθεση ότι ο αριθμός των σημείων δοκιμής επιτρέπει την ορθή παρέκταση των αποτελεσμάτων των δοκιμών, σύμφωνα με το σημείο 3.5.2. Σε κάθε περίπτωση, η συσσώρευση λειτουργίας δεν πρέπει να είναι συντομότερη από εκείνη που παρουσιάζεται στον πίνακα του σημείου 3.2.1.8.
 3.2.1.7.
 Ο κατασκευαστής πρέπει να παρέχει την εφαρμοστέα αντιστοιχία μεταξύ της ελάχιστης περιόδου συσσώρευσης λειτουργίας (απόσταση οδήγησης) και των ωρών δυναμόμετρου του κινητήρα, π.χ. την αντιστοιχία κατανάλωσης καυσίμων, την αντιστοιχία της ταχύτητας του οχήματος με τις στροφές του κινητήρα κ.λπ.
 3.2.1.8.
 Ελάχιστη συσσώρευση λειτουργίας
 Κατηγορία οχήματος στο οποίο θα τοποθετηθεί ο κινητήρας
 Ελάχιστη περίοδος συσσώρευσης λειτουργίας
 Ωφέλιμη διάρκεια ζωής (σημείο του παρόντος κανονισμού)
 Οχήματα κατηγορίας N1
 100 000 km
 Σημείο 5.3.1.1.
 Οχήματα κατηγορίας Ν2
 125 000 km
 Σημείο 5.3.1.2.
 Οχήματα κατηγορίας Ν3 με μέγιστη τεχνικά επιτρεπόμενη μάζα μικρότερη ή ίση των 16 τόνων
 125 000 km
 Σημείο 5.3.1.2.
 Οχήματα κατηγορίας Ν3 με μέγιστη τεχνικά επιτρεπόμενη μάζα μεγαλύτερη των 16 τόνων
 167 000 km
 Σημείο 5.3.1.3.
 Οχήματα κατηγορίας Μ2
 100 000 km
 Σημείο 5.3.1.1.
 Οχήματα κατηγορίας M3 κλάσης I, II, A και B, με μέγιστη τεχνικά επιτρεπόμενη μάζα μικρότερη ή ίση των 7,5 τόνων
 125 000 km
 Σημείο 5.3.1.2.
 Οχήματα κατηγορίας M3 κλάσης III και B, με μέγιστη τεχνικά επιτρεπόμενη μάζα μεγαλύτερη των 7,5 τόνων
 167 000 km
 Σημείο 5.3.1.3.
 3.2.1.9.
 Το πρόγραμμα συσσώρευσης εν χρήσει περιγράφεται πλήρως στην αίτηση για έγκριση και ανακοινώνεται στην αρμόδια για την έγκριση αρχή πριν από την έναρξη οποιασδήποτε δοκιμής.
 3.2.2.
 Εάν η αρμόδια για την έγκριση αρχή αποφασίσει ότι χρειάζεται να πραγματοποιηθούν συμπληρωματικές μετρήσεις με τις δοκιμές ESC και ETC ανάμεσα στα σημεία που έχουν επιλεγεί από τον κατασκευαστή, ενημερώνει σχετικά τον κατασκευαστή. Το αναθεωρημένο πρόγραμμα συσσώρευσης εν χρήσει ή το πρόγραμμα συσσώρευσης λειτουργίας δυναμόμετρου ετοιμάζεται από τον κατασκευαστή με τη συμφωνία της αρμόδιας για την έγκριση αρχής.
 3.3. Δοκιμή του κινητήρα
 3.3.1.
 Έναρξη του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας
 3.3.1.1.
 Για κάθε σειρά κινητήρων με σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων ο κατασκευαστής καθορίζει τον αριθμό ωρών λειτουργίας του κινητήρα μετά την πάροδο των οποίων η λειτουργία του συστήματος μετεπεξεργασίας των καυσαερίων σταθεροποιείται. Εφόσον ζητηθεί από την αρμόδια για τις εγκρίσεις αρχή, ο κατασκευαστής καθιστά διαθέσιμα τα στοιχεία και την ανάλυση που χρησιμοποιήθηκαν για τον καθορισμό αυτό. Εναλλακτικά, ο κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει να λειτουργήσει τον κινητήρα επί 125 ώρες για να σταθεροποιήσει το σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων του κινητήρα.
 3.3.1.2.
 Η περίοδος σταθεροποίησης που καθορίζεται στο σημείο 3.3.1.1 θεωρείται ως η έναρξη του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας.
 3.3.2.
 Δοκιμή συσσώρευσης λειτουργίας
 3.3.2.1.
 Μετά τη σταθεροποίηση ο κινητήρας λειτουργεί κατά τη διάρκεια


text:
του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας που έχει επιλέξει ο κατασκευαστής, όπως περιγράφεται στο σημείο 3.2 παραπάνω. Κατά τα περιοδικά διαλείμματα του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας που έχουν καθοριστεί από τον κατασκευαστή και, κατά περίπτωση, ορίζονται επίσης από την αρμόδια για την έγκριση αρχή σύμφωνα με το σημείο 3.2.2, ο κινητήρας ελέγχεται για αέριες και σωματιδιακές εκπομπές με τις δοκιμές ESC και ETC. Σύμφωνα με το σημείο 3.2, έχει συμφωνηθεί να διεξάγεται μόνον ένας κύκλος δοκιμών (ESC ή ETC) σε κάθε σημείο δοκιμής, ενώ ο άλλος κύκλος δοκιμών (ESC ή ETC) πρέπει να διεξάγεται στην αρχή και το τέλος του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας.
 3.3.2.2.
 Κατά τη διάρκεια του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας, ο κινητήρας συντηρείται σύμφωνα με το σημείο 4.
 3.3.2.3.
 Κατά τη διάρκεια του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας μπορεί να πραγματοποιηθεί μη προγραμματισμένη συντήρηση του κινητήρα ή του οχήματος, π.χ. εάν το σύστημα OBD εντοπίσει συγκεκριμένο πρόβλημα με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθεί ο δείκτης δυσλειτουργίας (MI).
 3.4. Υποβολή εκθέσεων
 3.4.1.
 Τα αποτελέσματα όλων των δοκιμών εκπομπών (ESC και ETC) που διεξάγονται κατά τη διάρκεια του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας καθίστανται διαθέσιμα στην αρμόδια για την έγκριση αρχή. Εάν οποιαδήποτε δοκιμή εκπομπών κηρυχθεί άκυρη, ο κατασκευαστής οφείλει να εξηγήσει γιατί η δοκιμή κηρύχθηκε άκυρη. Στην περίπτωση αυτή, διεξάγεται άλλη σειρά δοκιμών εκπομπών με τις δοκιμές ESC και ETC κατά τη διάρκεια 100 επιπλέον ωρών συσσώρευσης λειτουργίας.
 3.4.2.
 Όταν κατασκευαστής δοκιμάζει κινητήρα κατά τη διάρκεια προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας για τον καθορισμό των συντελεστών φθοράς, ο κατασκευαστής διατηρεί στα αρχεία του όλες τις πληροφορίες που αφορούν τις δοκιμές εκπομπών και τη συντήρηση που πραγματοποιήθηκε στον κινητήρα κατά τη διάρκεια του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας. Οι πληροφορίες αυτές υποβάλλονται στην αρμόδια για την έγκριση αρχή μαζί με τα αποτελέσματα των δοκιμών εκπομπών που διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας.
 3.5. Καθορισμός των συντελεστών φθοράς
 3.5.1.
 Για κάθε ρύπο που μετράται με τις δοκιμές ESC και ETC και σε κάθε σημείο δοκιμής κατά τη διάρκεια του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας, πραγματοποιείται ανάλυση παλινδρόμησης βέλτιστης προσαρμογής βάσει όλων των αποτελεσμάτων των δοκιμών. Τα αποτελέσματα κάθε δοκιμής για κάθε ρύπο εκφράζονται με τον ίδιο αριθμό δεκαδικών ψηφίων με την οριακή τιμή για τον εν λόγω ρύπο, σύμφωνα με τους πίνακες του σημείου 5.2.1 του παρόντος κανονισμού, συν ένα επιπλέον δεκαδικό ψηφίο. Σύμφωνα με το σημείο 3.2, εάν έχει συμφωνηθεί να διεξάγεται μόνον ένας κύκλος δοκιμών (ESC ή ETC) σε κάθε σημείο δοκιμής, ενώ ο άλλος κύκλος δοκιμών (ESC ή ETC) να διεξάγεται μόνο στην αρχή και το τέλος του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας, η ανάλυση παλινδρόμησης πραγματοποιείται μόνο βάσει των αποτελεσμάτων των δοκιμών από τον κύκλο δοκιμών που διεξάγεται σε κάθε σημείο δοκιμής.
 3.5.2.
 Βάσει της ανάλυσης παλινδρόμησης, ο κατασκευαστής υπολογίζει τις προβλεπόμενες τιμές εκπομπών για κάθε ρύπο κατά την έναρξη του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας και κατά την ωφέλιμη διάρκεια ζωής που ισχύει για τον κινητήρα που υποβάλλεται σε δοκιμή με παρέκταση της εξίσωσης παλινδρόμησης όπως καθορίζεται στο σημείο 3.5.1.
 3.5.3.
 Για τους κινητήρες που δεν είναι εξοπλισμένοι με σύστημα μετεπεξεργασίας καυσαερίων, ο συντελεστής φθοράς για κάθε ρύπο είναι η διαφορά ανάμεσα στις προβλεπόμενες


text:
τιμές εκπομπών κατά την ωφέλιμη διάρκεια ζωής και κατά την έναρξη του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας.
 Για τους κινητήρες που είναι εξοπλισμένοι με σύστημα μετεπεξεργασίας καυσαερίων, ο συντελεστής φθοράς για κάθε ρύπο είναι ο λόγος των προβλεπόμενων τιμών εκπομπών κατά την ωφέλιμη διάρκεια ζωής και κατά την έναρξη του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας.
 Σύμφωνα με το τμήμα 3.2, εάν έχει συμφωνηθεί να διεξάγεται μόνον ένας κύκλος δοκιμών (ESC ή ETC) σε κάθε σημείο δοκιμής, ενώ ο άλλος κύκλος δοκιμών (ESC ή ETC) να διεξάγεται μόνο στην αρχή και το τέλος του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας, ο συντελεστής φθοράς που υπολογίζεται για τον κύκλο δοκιμών που έχει διεξαχθεί σε κάθε σημείο δοκιμής ισχύει και για τον άλλο κύκλο δοκιμών, υπό την προϋπόθεση ότι και στους δύο κύκλους δοκιμών, οι μετρηθείσες τιμές στην αρχή και στο τέλος του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας είναι παρόμοιες.
 3.5.4.
 Οι συντελεστές φθοράς για κάθε ρύπο στους κατάλληλους κύκλους δοκιμών καταγράφονται στο σημείο 1.4 του προσαρτήματος 1 του παραρτήματος 6 του παρόντος κανονισμού.
 3.6.
 Εναλλακτικά, αντί να χρησιμοποιήσουν πρόγραμμα συσσώρευσης λειτουργίας για τον καθορισμό των συντελεστών φθοράς, οι κατασκευαστές κινητήρων μπορούν να επιλέξουν να χρησιμοποιήσουν τους εξής συντελεστές φθοράς:
 Τύπος κινητήρα
 Κύκλος δοκιμής
 CO
 HC
 NMHC
 CH4
 NOx
 PM
 Κινητήρας ντίζελ
 ESC
 1,1
 1,05
 —
 —
 1,05
 1,1
 ETC
 1,1
 1,05
 —
 —
 1,05
 1,1
 Κινητήρας αερίου
 ETC
 1,1
 1,05
 1,05
 1,2
 1,05
 —
 3.6.1.
 Ο κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει να εφαρμόσει τους συντελεστές φθοράς που έχουν καθοριστεί για έναν κινητήρα ή συνδυασμό κινητήρα και συστήματος μετεπεξεργασίας καυσαερίων σε κινητήρες ή συνδυασμούς κινητήρα και συστήματος μετεπεξεργασίας καυσαερίων που δεν ανήκουν στην ίδια κατηγορία σειράς κινητήρων όπως καθορίζεται στο σημείο 2.1. Στις περιπτώσεις αυτές ο κατασκευαστής οφείλει να αποδείξει στην αρμόδια για την έγκριση αρχή, ότι ο βασικός κινητήρας ή ο συνδυασμός κινητήρα και συστήματος μετεπεξεργασίας καυσαερίων και ο κινητήρας ή ο συνδυασμός κινητήρα και συστήματος μετεπεξεργασίας καυσαερίων στον οποίο εφαρμόζονται οι συντελεστές φθοράς έχουν τις ίδιες τεχνικές προδιαγραφές και απαιτήσεις για την τοποθέτηση στο όχημα και ότι οι εκπομπές των κινητήρων αυτών ή των συνδυασμών κινητήρα και συστήματος μετεπεξεργασίας καυσαερίων είναι παρόμοιες.
 3.7. Έλεγχος συμμόρφωσης της παραγωγής
 3.7.1.
 Η συμμόρφωση της παραγωγής ως προς τις εκπομπές ελέγχεται βάσει του τμήματος 8 του παρόντος κανονισμού.
 3.7.2.
 Ταυτόχρονα με την έγκριση ο κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει να μετρήσει τις εκπομπές ρύπων πριν από οποιοδήποτε σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων. Με τον τρόπο αυτό ο κατασκευαστής μπορεί να αναπτύξει έναν άτυπο συντελεστή φθοράς ξεχωριστά για τον κινητήρα και το σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων, τον οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ως βοήθημα κατά την επιθεώρηση στο τέλος της γραμμής παραγωγής.
 3.7.3.
 Για το σκοπό της έγκρισης, μόνον οι συντελεστές φθοράς που επέλεξε ο κατασκευαστής από το σημείο 3.6.1 ή οι συντελεστές φθοράς που έχουν αναπτυχθεί σύμφωνα με το σημείο 3.5 καταγράφονται στο σημείο 1.4 του προσαρτήματος 1 του παραρτήματος 6 του παρόντος κανονισμού.
 4. ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ
 Κατά τη διάρκεια του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας, η συντήρηση που πραγματοποιείται σε κινητήρες και η ενδεδειγμένη κατανάλωση οποιουδήποτε απαιτούμενου αντιδραστηρίου που χρησιμοποιείται για τον καθορισμό των συντελεστών φθοράς κατατάσσονται είτε ως σχετικές


text:
με τις εκπομπές είτε ως μη σχετικές με τις εκπομπές και μπορούν επίσης να κατατάσσονται ως προγραμματισμένες ή μη προγραμματισμένες. Ορισμένα είδη συντήρησης σχετικής με τις εκπομπές κατατάσσονται επίσης ως κρίσιμη συντήρηση σχετική με τις εκπομπές.
 4.1. Προγραμματισμένη συντήρηση σχετική με τις εκπομπές
 4.1.1.
 Το σημείο αυτό καθορίζει την προγραμματισμένη συντήρηση τη σχετική με τις εκπομπές για το σκοπό της διεξαγωγής προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας και για τη συμπερίληψή της στις οδηγίες συντήρησης που παρέχονται στους ιδιοκτήτες νέων βαρέων επαγγελματικών οχημάτων και κινητήρων βαρέων επαγγελματικών οχημάτων.
 4.1.2.
 Όλη η σχετική με τις εκπομπές προγραμματισμένη συντήρηση για το σκοπό της διεξαγωγής προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας πρέπει να πραγματοποιείται σε ίδια ή ισοδύναμα διαστήματα απόστασης που θα καθορίζονται στις οδηγίες συντήρησης του κατασκευαστή προς τους ιδιοκτήτες βαρέων επαγγελματικών οχημάτων και κινητήρων βαρέων επαγγελματικών οχημάτων. Το πρόγραμμα συντήρησης μπορεί να ενημερώνεται εάν χρειάζεται καθ' όλη τη διάρκεια του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας, υπό τον όρο ότι καμία εργασία συντήρησης δεν διαγράφεται από το πρόγραμμα συντήρησης μετά την πραγματοποίηση της εργασίας αυτής στον υποβαλλόμενο σε δοκιμή κινητήρα.
 4.1.3.
 Κάθε συντήρηση σχετική με τις εκπομπές που πραγματοποιείται σε κινητήρες πρέπει να είναι απαραίτητη για να εξασφαλίζεται η εν χρήσει συμμόρφωση με τα σχετικά πρότυπα εκπομπών. Ο κατασκευαστής υποβάλλει στοιχεία στην αρμόδια για την έγκριση αρχή που αποδεικνύουν ότι όλη η προγραμματισμένη σχετική με τις εκπομπές συντήρηση είναι τεχνικά αναγκαία.
 4.1.4.
 Ο κατασκευαστής του κινητήρα προσδιορίζει τη ρύθμιση, τον καθαρισμό και τη συντήρηση (όπου απαιτείται) των εξής ειδών:
 α)
 Φίλτρα και ψύκτες στο σύστημα ανακύκλωσης των καυσαερίων·
 β)
 Βαλβίδα εξαερισμού του στροφαλοθαλάμου·
 γ)
 Άκρα των μπεκ καυσίμου (καθαρισμός μόνο)·
 δ)
 Εγχυτήρες καυσίμου·
 ε)
 Στροβιλοσυμπιεστής·
 στ)
 Ηλεκτρονική μονάδα ελέγχου του κινητήρα και οι συναφείς αισθητήρες και ενεργοποιητές·
 ζ)
 Σύστημα φίλτρου σωματιδίων (συμπεριλαμβανομένων των σχετικών κατασκευαστικών στοιχείων)·
 η)
 Σύστημα ανακύκλωσης των καυσαερίων, συμπεριλαμβανομένων όλων των σχετικών βαλβίδων ελέγχου και των σωληνώσεων·
 θ)
 Οποιοδήποτε σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων.
 4.1.5.
 Για το σκοπό της συντήρησης, τα εξής κατασκευαστικά στοιχεία ορίζονται ως κρίσιμα είδη σε σχέση με τις εκπομπές:
 α)
 Οποιοδήποτε σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων·
 β)
 Ηλεκτρονική μονάδα ελέγχου του κινητήρα και οι συναφείς αισθητήρες και ενεργοποιητές·
 γ)
 Σύστημα ανακύκλωσης των καυσαερίων, συμπεριλαμβανομένων όλων των σχετικών φίλτρων, ψυκτών, βαλβίδων ελέγχου και σωληνώσεων·
 δ)
 Βαλβίδα εξαερισμού του στροφαλοθαλάμου.
 4.1.6.
 Όλη η κρίσιμη προγραμματισμένη συντήρηση που αφορά τις εκπομπές πρέπει να έχει λογικές πιθανότητες να διεξαχθεί εν χρήσει. Ο κατασκευαστής οφείλει να αποδείξει στην αρμόδια για την έγκριση αρχή τη λογική πιθανότητα να πραγματοποιηθεί η συντήρηση αυτή εν χρήσει και η απόδειξη αυτή παρέχεται πριν διεξαχθεί η συντήρηση κατά το πρόγραμμα συσσώρευσης λειτουργίας.
 4.1.7.
 Τα είδη που υποβάλλονται σε κρίσιμη προγραμματισμένη συντήρηση σχετικά με τις εκπομπές και τα οποία πληρούν οποιονδήποτε από τους όρους που καθορίζονται στα σημεία 4.1.7.1 έως 4.1.7.4 θα γίνονται δεκτά ως έχοντα λογική πιθανότητα να υποβληθούν σε συντήρηση εν χρήσει.
 4.1.7.1.
 Υποβάλλονται στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι εκπομπές συνδέονται με την απόδοση του οχήματος, έτσι ώστε όταν αυξάνονται οι εκπομπές λόγω έλλειψης συντήρησης, ταυτόχρονα υποβαθμίζεται η απόδοση του οχήματος σε βαθμό απαράδεκτο για τη συνήθη οδήγηση.
 4.1.7.2.
 Υποβάλλονται στοιχεία από μελέτες που


text:
αποδεικνύουν ότι με επίπεδο εμπιστοσύνης 80 %, στο 80 % των κινητήρων αυτών η εν λόγω κρίσιμη συντήρηση πραγματοποιείται ήδη εν χρήσει στα συνιστώμενα διαστήματα.
 4.1.7.3.
 Σε σχέση με τις απαιτήσεις του σημείου [3.6....] του παραρτήματος 9Α του παρόντος κανονισμού, θα τοποθετηθεί ευκρινής δείκτης στον πίνακα οργάνων χειρισμού του οχήματος που θα ειδοποιεί τον οδηγό όταν πρέπει να γίνει συντήρηση. Ο δείκτης θα ενεργοποιείται όταν διανυθεί η κατάλληλη απόσταση ή όταν το κατασκευαστικό στοιχείο παρουσιάσει βλάβη. Ο δείκτης πρέπει να παραμένει ενεργοποιημένος όσο λειτουργεί ο κινητήρας και δεν θα απενεργοποιείται εάν δεν διεξαχθεί η απαιτούμενη συντήρηση. Η επαναφορά στην κανονικότητα του σήματος θα είναι απαιτούμενο βήμα στο πρόγραμμα συντήρησης. Το σύστημα δεν πρέπει να είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να απενεργοποιείται στο τέλος της κατάλληλης ωφέλιμης διάρκειας ζωής του κινητήρα ή αργότερα.
 4.1.7.4.
 Κάθε άλλη μέθοδος που η εγκρίνουσα αρχή κρίνει ότι θεμελιώνει λογική πιθανότητα η κρίσιμη συντήρηση να πραγματοποιηθεί εν χρήσει.
 4.2. Αλλαγές στην προγραμματισμένη συντήρηση
 4.2.1.
 Ο κατασκευαστής πρέπει να υποβάλει αίτηση στην αρμόδια για την έγκριση αρχή για την έγκριση κάθε νέας προγραμματισμένης συντήρησης που επιθυμεί να πραγματοποιήσει κατά τη διάρκεια του προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας και, συνεπώς, να συστήσει στους ιδιοκτήτες βαρέων επαγγελματικών οχημάτων και κινητήρων βαρέων επαγγελματικών οχημάτων. Ο κατασκευαστής υποβάλλει επίσης τη σύστασή του ως προς την κατηγορία (δηλαδή σχετική με τις εκπομπές, μη σχετική με τις εκπομπές, κρίσιμη, μη κρίσιμη) της νέας προγραμματισμένης συντήρησης που προτείνεται και, όσον αφορά τη συντήρηση τη σχετική με τις εκπομπές, το μέγιστο εφικτό διάστημα μεταξύ συντηρήσεων. Η αίτηση πρέπει να συνοδεύεται από στοιχεία που υποστηρίζουν την αναγκαιότητα της νέας προγραμματισμένης συντήρησης και το διάστημα μεταξύ συντηρήσεων.
 4.3. Συντήρηση μη σχετική με τις εκπομπές
 4.3.1.
 Η προγραμματισμένη μη σχετική με τις εκπομπές συντήρηση που είναι λογική και τεχνικά αναγκαία (π.χ. αλλαγή λαδιού, αλλαγή φίλτρου λαδιού, αλλαγή φίλτρου καυσίμου, αλλαγή φίλτρου αέρα, συντήρηση συστήματος ψύξης, ρύθμιση του ρελαντί, ρυθμιστής στροφών, ροπή σύσφιξης μπουλονιών του κινητήρα, τζόγος βαλβίδας, τζόγος εγχυτήρα, χρονισμός, ρύθμιση του τεντώματος όλων των ιμάντων μετάδοσης, κ.λπ.) μπορεί να πραγματοποιείται σε κινητήρες ή οχήματα που έχουν επιλεγεί για το πρόγραμμα συσσώρευσης λειτουργίας στα λιγότερο συχνά διαστήματα που συνιστώνται από τον κατασκευαστή στους ιδιοκτήτες (π.χ. όχι στα διαστήματα που συνιστώνται για γενικό σέρβις).
 4.4. Συντήρηση κινητήρων που έχουν επιλεγεί για δοκιμές σε πρόγραμμα συσσώρευσης λειτουργίας
 4.4.1.
 Επισκευές στα κατασκευαστικά στοιχεία κινητήρα που έχει επιλεγεί για δοκιμή σε πρόγραμμα συσσώρευσης λειτουργίας, εκτός από τον κινητήρα, το σύστημα ελέγχου εκπομπών ή το σύστημα καυσίμων, πραγματοποιούνται μόνον κατόπιν αστοχίας εξαρτήματος ή δυσλειτουργίας του συστήματος του κινητήρα.
 4.4.2.
 Δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται εξοπλισμός, όργανα ή εργαλεία για τον εντοπισμό δυσλειτουργίας, κακής ρύθμισης ή ελαττωματικών κατασκευαστικών στοιχείων του κινητήρα, εκτός εάν ο ίδιος ή ισοδύναμος εξοπλισμός, όργανα ή εργαλεία θα είναι διαθέσιμα στις αντιπροσωπείες και στα συνεργεία και
 α)
 χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με την προγραμματισμένη συντήρηση αυτών των κατασκευαστικών στοιχείων, και
 β)
 χρησιμοποιούνται αφού εντοπιστεί η δυσλειτουργία του κινητήρα.
 4.5. Κρίσιμη μη προγραμματισμένη συντήρηση σχετική με τις εκπομπές
 4.5.1.
 Η κατανάλωση απαιτούμενου αντιδραστηρίου ορίζεται ως κρίσιμη μη προγραμματισμένη συντήρηση σχετική με τις εκπομπές για το σκοπό


text:
της διεξαγωγής προγράμματος συσσώρευσης λειτουργίας και για τη συμπερίληψη της στις οδηγίες συντήρησης που παρέχονται από τους κατασκευαστές στους ιδιοκτήτες βαρέων επαγγελματικών οχημάτων ή κινητήρων βαρέων επαγγελματικών οχημάτων.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 8
 Συμμόρφωση εν χρήσει οχημάτων/κινητήρων
 1. ΓΕΝΙΚΑ
 1.1.
 Όσον αφορά τις εγκρίσεις που χορηγούνται για εκπομπές, τα μέτρα είναι κατάλληλα για να επιβεβαιώνουν τη λειτουργικότητα των διατάξεων ελέγχου των εκπομπών κατά την ωφέλιμη διάρκεια ζωής κινητήρα τοποθετημένου σε όχημα υπό κανονικές συνθήκες χρήσης (συμμόρφωση εν χρήσει οχημάτων/κινητήρων που συντηρούνται και χρησιμοποιούνται κανονικά).
 1.2.
 Για το σκοπό του παρόντος κανονισμού, τα μέτρα αυτά πρέπει να ελέγχονται επί χρονικό διάστημα που αντιστοιχεί στην κατάλληλη ωφέλιμη διάρκεια ζωής που ορίζεται στο σημείο 5.3 του παρόντος κανονισμού για οχήματα και κινητήρες που έχουν εγκριθεί είτε στη σειρά B1, σειρά B2 ή σειρά Γ των πινάκων του σημείου 5.2.1 του παρόντος κανονισμού.
 1.3.
 Ο έλεγχος της συμμόρφωσης των εν χρήσει οχημάτων/κινητήρων γίνεται βάσει των πληροφοριών που παρέχει ο κατασκευαστής στην αρμόδια για την έγκριση αρχή, η οποία επιθεωρεί την επίδοση ως προς τις εκπομπές ομάδας αντιπροσωπευτικών οχημάτων ή κινητήρων για την οποία ο κατασκευαστής διαθέτει έγκριση.
 Το σχήμα 1 του παρόντος παραρτήματος παρουσιάζει τη διαδικασία για τον έλεγχο της εν χρήσει συμμόρφωσης.
 2. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ
 2.1.
 Η επιθεώρηση της εν χρήσει συμμόρφωσης από τη διοικητική αρχή διεξάγεται βάσει όλων των σχετικών πληροφοριών που διαθέτει ο κατασκευαστής, σύμφωνα με διαδικασίες ανάλογες με τις περιγραφόμενες στο προσάρτημα 2 της συμφωνίας του1958 (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Αναθ.2). Εναλλακτικά, μπορούν να υποβληθούν εκθέσεις παρακολούθησης εν χρήσει από τον κατασκευαστή, δοκιμές επίβλεψης που διεξάγονται από την αρμόδια για την έγκριση αρχή ή/και δοκιμές επίβλεψης που διεξάγονται από συμβαλλόμενο μέρος. Οι διαδικασίες που πρέπει να χρησιμοποιούνται παρατίθενται στο σημείο 3.
 3. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ
 3.1.
 Η επιθεώρηση της εν χρήσει συμμόρφωσης διεξάγεται από την αρμόδια για τις εγκρίσεις αρχή, βάσει των πληροφοριών που παρέχει ο κατασκευαστής. Η έκθεση παρακολούθησης εν χρήσει (ISM) του κατασκευαστή πρέπει να βασίζεται στην εν χρήσει δοκιμή κινητήρων ή οχημάτων χρησιμοποιώντας αποδεδειγμένα και συναφή πρωτόκολλα δοκιμών. Οι πληροφορίες αυτές (η έκθεση ISM) περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα (βλ. σημεία 3.1.1 έως 3.1.13):
 3.1.1.
 Το όνομα και τη διεύθυνση του κατασκευαστή.
 3.1.2.
 Το όνομα, τη διεύθυνση, τους αριθμούς τηλεφώνου και φαξ καθώς και τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου του, εντός των περιοχών που καλύπτονται από τις πληροφορίες του κατασκευαστή.
 3.1.3.
 Το(τα) όνομα(τα) μοντέλου(ων) των κινητήρων που περιλαμβάνονται στις πληροφορίες του κατασκευαστή.
 3.1.4.
 Τον κατάλογο των τύπων κινητήρα που καλύπτονται από τις πληροφορίες του κατασκευαστή, δηλαδή τη σειρά κινητήρων με σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων.
 3.1.5.
 Τους κωδικούς των αναγνωριστικών αριθμών οχήματος (VIN) που ισχύουν για τα οχήματα που είναι εξοπλισμένα με κινητήρα που συμμετέχει στην επιθεώρηση.
 3.1.6.
 Τους αριθμούς των εγκρίσεων τύπου που ισχύουν για αυτούς τους τύπους κινητήρων εντός της εν χρήσει σειράς, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, των αριθμών όλων των επεκτάσεων και των τοπικών επιδιορθώσεων/ανακλήσεων (ανακατασκευών):
 Σχήμα 1
 Έλεγχος της εν χρήσει συμμόρφωσης — διαδικασία επιθεώρησης
 3.1.7.
 Λεπτομέρειες των επεκτάσεων, τοπικών επιδιορθώσεων/ανακλήσεων των εν λόγω εγκρίσεων τύπου για τους κινητήρες που καλύπτονται από τις πληροφορίες του κατασκευαστή (εφόσον ζητηθούν από την


text:
αρχή έγκρισης).
 3.1.8.
 Το χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια του οποίου συνελέγησαν οι πληροφορίες του κατασκευαστή.
 3.1.9.
 Το χρονικό διάστημα κατασκευής του κινητήρα που καλύπτεται από τις πληροφορίες του κατασκευαστή (π.χ. «οχήματα ή κινητήρες που κατασκευάστηκαν εντός του ημερολογιακού έτους 2005»).
 3.1.10.
 Τη διαδικασία ελέγχου της εν χρήσει συμμόρφωσης του κατασκευαστή, συμπεριλαμβανομένων των εξής:
 3.1.10.1.
 Μέθοδος εντοπισμού του οχήματος ή του κινητήρα·
 3.1.10.2.
 Κριτήρια επιλογής και απόρριψης του οχήματος ή του κινητήρα·
 3.1.10.3.
 Τύποι και διαδικασίες δοκιμής που χρησιμοποιούνται για το πρόγραμμα·
 3.1.10.4.
 Τα κριτήρια αποδοχής/απόρριψης του κατασκευαστή για την ομάδα της εν χρήσει σειράς·
 3.1.10.5.
 Γεωγραφικός(οί) χώρος(οι), εντός του(ων) οποίου(ων) ο κατασκευαστής έχει συλλέξει πληροφορίες·
 3.1.10.6.
 Μέγεθος του δείγματος και χρησιμοποιούμενο σχέδιο δειγματοληψίας.
 3.1.11.
 Τα αποτελέσματα της διαδικασίας της εν χρήσει συμμόρφωσης του κατασκευαστή, συμπεριλαμβανομένων των εξής:
 3.1.11.1.
 Προσδιορισμός των κινητήρων που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα (είτε έχουν υποβληθεί σε δοκιμή είτε όχι). Ο προσδιορισμός περιλαμβάνει:
 α)
 ονομασία μοντέλου·
 β)
 αναγνωριστικό αριθμό οχήματος (VIN)·
 γ)
 αναγνωριστικό αριθμό κινητήρα·
 δ)
 αριθμό κυκλοφορίας οχήματος εξοπλισμένου με κινητήρα που συμμετέχει στην επιθεώρηση·
 ε)
 ημερομηνία κατασκευής·
 στ)
 περιοχή χρήσης (όπου είναι γνωστή)·
 ζ)
 είδος χρήσης του οχήματος (όπου είναι γνωστή), δηλαδή διανομή εμπορευμάτων εντός πόλης, διανύει μεγάλες αποστάσεις, κ.λπ.
 3.1.11.2.
 Ο λόγος ή οι λόγοι απόρριψης ενός οχήματος ή ενός κινητήρα από ένα δείγμα (π.χ. όχημα εν χρήσει λιγότερο από ένα έτος, πλημμελής συντήρηση σε σχέση με τις εκπομπές, ενδείξεις χρήσης καυσίμου με υψηλότερη περιεκτικότητα σε θείο από την απαιτούμενη για την κανονική χρήση του οχήματος, εξοπλισμός ελέγχου εκπομπών που δεν συμμορφώνεται με την έγκριση). Ο λόγος της απόρριψης πρέπει να τεκμηριώνεται (π.χ. η φύση της μη συμμόρφωσης με τις οδηγίες συντήρησης, κτλ.). Ένα όχημα δεν πρέπει να εξαιρείται απλώς επειδή τα AECS (Automotive Electronic Control Systems — ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου οχημάτων) μπορεί να είχαν λειτουργήσει υπερβολικά.
 3.1.11.3.
 Το ιστορικό συντήρησης σε σχέση με τις εκπομπές κάθε κινητήρα στο δείγμα (συμπεριλαμβανομένων τυχόν ανακατασκευών).
 3.1.11.4.
 Το ιστορικό επισκευών κάθε κινητήρα του δείγματος (όπου αυτό είναι γνωστό).
 3.1.11.5.
 Δεδομένα δοκιμών, συμπεριλαμβανομένων των εξής:
 α)
 ημερομηνία δοκιμής·
 β)
 τοποθεσία δοκιμής·
 γ)
 απόσταση που καταγράφεται στο οδόμετρο οχήματος εξοπλισμένου με κινητήρα που καλύπτεται από την επιθεώρηση·
 δ)
 προδιαγραφές καυσίμου δοκιμής (π.χ. καύσιμο αναφοράς για τη δοκιμή ή καύσιμο εμπορίου)·
 ε)
 συνθήκες δοκιμής (θερμοκρασία, υγρασία, βάρος του δοκιμαζόμενου οχήματος)·
 στ)
 προκαθορισμένες τιμές δυναμόμετρου (π.χ. προκαθορισμένη τιμή ισχύος)·
 ζ)
 αποτελέσματα δοκιμών εκπομπών που διεξήχθησαν με τις δοκιμές ESC, ETC και ELR σύμφωνα με το σημείο 4 του παρόντος παραρτήματος. Ελέγχονται τουλάχιστον πέντε κινητήρες·
 η)
 εναλλακτικά ως προς το στοιχείο ζ) παραπάνω, οι δοκιμές μπορούν να διεξαχθούν με χρήση άλλου πρωτοκόλλου. Η σημασία της παρακολούθησης της λειτουργικότητας εν χρήσει με μια τέτοια δοκιμή δηλώνεται και τεκμηριώνεται από τον κατασκευαστή σε συνδυασμό με τη διαδικασία έγκρισης (σημεία 3 και 4 του παρόντος κανονισμού).
 3.1.12.
 Καταγραφές ενδείξεων από το σύστημα OBD.
 3.1.13.
 Αρχείο εμπειριών από τη χρήση αναλώσιμου αντιδραστηρίου. Οι εκθέσεις πρέπει να αναφέρουν αναλυτικά, μεταξύ άλλων, τα εξής: εμπειρίες του φορέα εκμετάλλευσης σε σχέση με την πλήρωση, την επαναπλήρωση και την κατανάλωση του αντιδραστηρίου και τη συμπεριφορά των εγκαταστάσεων πλήρωσης και, ειδικότερα,


text:
τη συχνότητα ενεργοποίησης εν χρήσει του προσωρινού ρυθμιστή επίδοσης και άλλες περιπτώσεις εμφάνισης ελαττώματος, την ενεργοποίηση του δείκτη δυσλειτουργίας και την καταγραφή κωδικού βλάβης λόγω έλλειψης του αναλώσιμου αντιδραστηρίου.
 3.1.13.1.
 Ο κατασκευαστής υποβάλλει εκθέσεις λειτουργίας και εκθέσεις σχετικά με τα ελαττώματα. Ο κατασκευαστής υποβάλλει εκθέσεις σχετικά με απαιτήσεις που αφορούν την εγγύηση και τη φύση τους, παρατηρηθείσες ενδείξεις ενεργοποίησης/απενεργοποίησης του δείκτη δυσλειτουργίας και την καταγραφή κωδικού βλάβης λόγω έλλειψης του αναλώσιμου αντιδραστηρίου και την ενεργοποίηση/απενεργοποίηση του ρυθμιστή επίδοσης του κινητήρα (βλ. σημείο 5.5.6 του παρόντος κανονισμού).
 3.2
 Οι πληροφορίες που συγκεντρώνει ο κατασκευαστής πρέπει να είναι αρκετά εκτενείς ώστε να εξασφαλίζεται ότι η εν χρήσει επίδοση μπορεί να αξιολογηθεί υπό κανονικές συνθήκες κατά τη διάρκεια της κατάλληλης περιόδου αντοχής/ωφέλιμης διάρκειας ζωής, όπως ορίζεται στο σημείο 6.3 του παρόντος κανονισμού και με τρόπο αντιπροσωπευτικό για τη γεωγραφική διείσδυση του κατασκευαστή στην αγορά.
 3.3
 Ο κατασκευαστής μπορεί να επιθυμεί να διεξάγει παρακολούθηση εν χρήσει που περιλαμβάνει λιγότερους κινητήρες ή λιγότερα οχήματα από τον αριθμό που παρέχεται στο σημείο 3.1.11.5, στοιχείο ζ) και χρησιμοποιώντας τη διαδικασία που ορίζεται στο σημείο 3.1.11.5, στοιχείο η). Ο λόγος μπορεί να είναι ότι οι κινητήρες στη σειρά ή στις σειρές κινητήρων που καλύπτονται από την έκθεση είναι ολιγάριθμοι. Οι προϋποθέσεις πρέπει να συμφωνηθούν προηγουμένως με την αρμόδια για την έγκριση αρχή.
 3.4
 Βάσει της προαναφερθείσας έκθεσης παρακολούθησης, η αρμόδια για την έγκριση αρχή πρέπει:
 α)
 είτε να αποφασίσει ότι η εν χρήσει συμμόρφωση ενός τύπου κινητήρα ή μιας σειράς κινητήρων είναι ικανοποιητική και να μην προβεί σε περαιτέρω ενέργειες·
 β)
 είτε να αποφασίσει ότι τα στοιχεία που παρέχονται από τον κατασκευαστή είναι ανεπαρκή προκειμένου να καταλήξει σε απόφαση και να ζητήσει περαιτέρω πληροφορίες ή/και δεδομένα δοκιμών από τον κατασκευαστή. Όταν ζητούνται, και ανάλογα με την έγκριση του κινητήρα, αυτά τα περαιτέρω δεδομένα δοκιμών περιλαμβάνουν αποτελέσματα των δοκιμών ESC, ELR και ETC, ή άλλων δοκιμασμένων διαδικασιών σύμφωνα με το σημείο 3.1.11.5, στοιχείο η)·
 γ)
 είτε να αποφασίσει ότι η εν χρήσει συμμόρφωση μιας σειράς κινητήρων δεν είναι ικανοποιητική και να προβεί στη διενέργεια επιβεβαιωτικών δοκιμών σε δείγμα κινητήρων από τη σειρά κινητήρων, σύμφωνα με το σημείο 5 του παρόντος παραρτήματος.
 3.5
 Τα κράτη μέλη μπορούν να διεξάγουν δοκιμές επίβλεψης και να υποβάλουν σχετικές εκθέσεις, βάσει της προαναφερθείσας διαδικασίας επιθεώρησης. Οι πληροφορίες σχετικά με την επιλογή, τη συντήρηση και τη συμμετοχή του κατασκευαστή στις διαδικασίες μπορούν να καταγράφονται. Παρομοίως, το συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να χρησιμοποιεί εναλλακτικά πρωτόκολλα δοκιμών εκπομπών, σύμφωνα με το σημείο 3.1.11.5, στοιχείο η).
 3.6
 Η αρμόδια για την έγκριση αρχή μπορεί να χρησιμοποιήσει τις δοκιμές επίβλεψης που διεξάγονται και ανακοινώνονται από συμβαλλόμενο μέρος ως βάση για τη λήψη αποφάσεων σύμφωνα με το σημείο 3.4.
 3.7
 Ο κατασκευαστής οφείλει να ενημερώνει την αρμόδια για την έγκριση αρχή και το συμβαλλόμενο μέρος ή τα συμβαλλόμενα μέρη όπου λειτουργούν οι σχετικοί κινητήρες/τα οχήματα όταν σκοπεύει να εφαρμόσει εθελούσια επανορθωτικά μέτρα. Οι εκθέσεις υποβάλλονται από τον κατασκευαστή μόλις ληφθεί η απόφαση για τη λήψη μέτρων, προσδιορίζουν τις λεπτομέρειες των μέτρων, περιγράφουν τις ομάδες κινητήρων/οχημάτων που θα συμπεριληφθούν στα μέτρα και


text:
αρχίζουν να υποβάλλονται τακτικά μετά την έναρξη της εκστρατείας. Μπορούν να χρησιμοποιούνται οι κατάλληλες πληροφορίες του σημείου 7 του παραρτήματος.
 4. ΔΟΚΙΜΕΣ ΕΚΠΟΜΠΩΝ
 4.1
 Κινητήρας που επιλέγεται από τη σειρά κινητήρων ελέγχεται με τους κύκλους δοκιμών ESC και ETC για εκπομπές αερίων και σωματιδίων και με τον κύκλο δοκιμών ELR για εκπομπές αιθάλης. Ο κινητήρας πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικός του είδους χρήσης που αναμένεται για αυτό το είδος κινητήρα και να προέρχεται από όχημα που χρησιμοποιείται κανονικά. Η επιλογή, η επιθεώρηση και η συντήρηση για την αποκατάσταση του κινητήρα/οχήματος διεξάγονται με τη χρήση πρωτοκόλλου όπως αυτό που περιγράφεται στο σημείο 3 και τεκμηριώνονται.
 Πρέπει να έχει εφαρμοστεί στον κινητήρα το κατάλληλο πρόγραμμα συντήρησης που αναφέρεται στο σημείο 4 του παραρτήματος 7.
 4.2
 Οι τιμές εκπομπών που προσδιορίζονται από τις δοκιμές ESC, ETC και ELR εκφράζονται με τον ίδιο αριθμό δεκαδικών ψηφίων με την οριακή τιμή για τον εν λόγω ρύπο, σύμφωνα με τους πίνακες του σημείου 5.2.1 του παρόντος κανονισμού, συν ένα επιπλέον δεκαδικό ψηφίο.
 5. ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΤΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΕΣ
 5.1
 Διεξάγονται επιβεβαιωτικές δοκιμές με σκοπό την επιβεβαίωση της λειτουργικότητας εν χρήσει μιας σειράς κινητήρων σε σχέση με τις εκπομπές.
 5.1.1.
 Εάν η αρμόδια για την έγκριση αρχή δεν είναι ικανοποιημένη από την έκθεση παρακολούθησης εν χρήσει (ISM) του κατασκευαστή σύμφωνα με το σημείο 3.4 ή έχει λάβει έκθεση που τεκμηριώνει μη ικανοποιητική συμμόρφωση εν χρήσει, π.χ. σύμφωνα με το σημείο 3.5, μπορεί να ζητήσει από τον κατασκευαστή να διεξαγάγει επιβεβαιωτικές δοκιμές. Η αρμόδια για την έγκριση αρχή εξετάζει την επιβεβαιωτική έκθεση δοκιμών που υπέβαλε ο κατασκευαστής.
 5.1.2.
 Η αρμόδια για την έγκριση αρχή μπορεί να διεξάγει επιβεβαιωτικές δοκιμές.
 5.2
 Η επιβεβαιωτική δοκιμή πρέπει να περιλαμβάνει τις κατάλληλες δοκιμές ESC, ETC και ELR σε κινητήρες, όπως καθορίζεται στο σημείο 4. Οι αντιπροσωπευτικοί κινητήρες που θα υποβληθούν σε δοκιμή πρέπει να αφαιρούνται από οχήματα που λειτουργούν υπό κανονικές συνθήκες χρήσης και να υποβάλλονται σε δοκιμή. Εναλλακτικά, κατόπιν προηγούμενης συμφωνίας με την αρμόδια για την έγκριση αρχή, ο κατασκευαστής μπορεί να υποβάλει σε δοκιμή εξαρτήματα ελέγχου των εκπομπών από οχήματα εν χρήσει, αφού αφαιρεθούν, μεταφερθούν και τοποθετηθούν σε αντιπροσωπευτικό(ούς) κινητήρα(ες) που χρησιμοποιείται(ούνται) κανονικά. Για κάθε σειρά δοκιμών πρέπει να επιλέγεται το ίδιο σύνολο εξαρτημάτων ελέγχου εκπομπών. Ο λόγος της επιλογής αυτής πρέπει να δηλώνεται.
 5.3
 Ένα αποτέλεσμα δοκιμής μπορεί να θεωρείται μη ικανοποιητικό όταν, από δοκιμές σε δύο ή περισσότερους κινητήρες που αντιπροσωπεύουν την ίδια σειρά κινητήρων, για οποιοδήποτε ρύπο που υπάγεται σε ρύθμιση, η υπέρβαση της οριακής τιμής που καθορίζεται στο σημείο 5.2.1 του παρόντος κανονισμού είναι σημαντική.
 6. ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ
 6.1
 Εάν η αρμόδια για την έγκριση τύπου αρχή δεν είναι ικανοποιημένη από τις πληροφορίες ή τα δεδομένα δοκιμών που παρέχονται από τον κατασκευαστή και, αφού διεξάγει επιβεβαιωτικές δοκιμές του κινητήρα σύμφωνα με το τμήμα 5, ή με βάση επιβεβαιωτικές δοκιμές που διεξήγαγε συμβαλλόμενο μέρος (σημείο 5.3), και είναι βέβαιη ότι ένας τύπος κινητήρα δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις των διατάξεων αυτών, η αρμόδια για την έγκριση τύπου αρχή πρέπει να ζητήσει από τον κατασκευαστή να υποβάλει πρόγραμμα διορθωτικών