text:
σημείο 4.3.1 του προσαρτήματος 2 του παρόντος παραρτήματος).
 Το σχήμα 9 απεικονίζει μια τυπική συνδεσμολογία GC για το συνήθη προσδιορισμό CH4. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλες μέθοδοι GC βάσει ορθής τεχνικής κρίσης.
 Σχήμα 9
 Διάγραμμα ροής για την ανάλυση του μεθανίου (μέθοδος GC)
 Στοιχεία του σχήματος 9
 PC Στήλη Porapak
 Χρησιμοποιείται στήλη Porapak Ν, 180/300 μm (άνοιγμα βροχίδων 50/80), μήκους 610 mm και εσωτερικής διαμέτρου 2,16 mm, προετοιμασμένη πριν από την αρχική χρήση τουλάχιστον επί 12 ώρες σε θερμοκρασία 423 Κ (150 oC) με φέρον αέριο.
 MSC Στήλη μοριακού κόσκινου
 Χρησιμοποιείται στήλη τύπου 13Χ, 250/350 μm (άνοιγμα βροχίδων 45/60), μήκους 1 220 mm και εσωτερικής διαμέτρου 2,16 mm προετοιμασμένη πριν από την αρχική χρήση τουλάχιστον επί 12 ώρες σε θερμοκρασία 423 Κ (150 oC) με φέρον αέριο.
 OV Κλίβανος
 Για τη διατήρηση των στηλών και των βαλβίδων σε σταθερή θερμοκρασία για τη λειτουργία του αναλυτή και τη ρύθμιση της θερμοκρασίας των στηλών στους 423 Κ (150 oC).
 SLP Βρόχος του δείγματος
 Ικανό μήκος σωλήνα από ανοξείδωτο χάλυβα για την εξασφάλιση όγκου περίπου 1 cm3.
 P Αντλία
 Για την εισαγωγή του δείγματος στον αέριο χρωματογράφο.
 D Ξηραντήρας
 Χρησιμοποιείται ξηραντήρας που περιέχει μοριακό κόσκινο για την απομάκρυνση του νερού και άλλων ξένων προσμίξεων που είναι πιθανό να περιέχονται στο φέρον αέριο.
 HC Ανιχνευτής ιονισμού φλόγας (FID) για τη μέτρηση της συγκέντρωσης μεθανίου.
 V1 Βαλβίδα έγχυσης δείγματος
 Για την έγχυση του δείγματος που ελήφθη από το δειγματοληπτικό σάκο μέσω της SL του σχήματος 8. Πρέπει να είναι χαμηλού νεκρού όγκου, αεροστεγής και να μπορεί να θερμανθεί στους 423 Κ (150 oC).
 V3 Βαλβίδα επιλογής
 Για την επιλογή ροής αερίου ρύθμισης κλίμακας, δείγματος ή μηδενικής ροής.
 V2, V4, V5, V6, V7, V8 Βελονοειδής βαλβίδα
 Για την ρύθμιση των ροών του συστήματος.
 R1, R2, R3 Ρυθμιστής πίεσης
 Για τον έλεγχο των ροών του καυσίμου (= φέρον αέριο), του δείγματος και του αέρα αντίστοιχα.
 FC Τριχοειδής ροή
 Για τον έλεγχο της ταχύτητας ροής αέρα προς τον FID
 G1, G2, G3 Μανόμετρο
 Για τον έλεγχο των ροών του καυσίμου (= φέρον αέριο), του δείγματος και του αέρα αντίστοιχα.
 F1, F2, F3, F4, F5 Φίλτρο
 Φίλτρα από πυροσυσσωματωμένο μέταλλο για την παρεμπόδιση της εισόδου χονδρών κόκκων στην αντλία ή το όργανο.
 FL1 Ροόμετρο
 Για τη μέτρηση της ταχύτητας της παρακαμπτήριας ροής του δείγματος.
 1.3.2.
 Μέθοδος του διαχωριστή των υδρογονανθράκων πλην μεθανίου (NMC, σχήμα 10)
 Ο διαχωριστής οξειδώνει όλους τους υδρογονάνθρακες σε CO2 και Η2Ο με εξαίρεση το CH4, ώστε κατά τη διέλευση του δείγματος μέσω του NMC, ο FID να ανιχνεύει μόνο το CH4. Στην περίπτωση που εφαρμόζεται δειγματοληψία σάκου, εγκαθίσταται στη SL σύστημα εκτροπής της ροής (βλ. σημείο 1.2, σχήμα 8), με το οποίο η ροή μπορεί εναλλάξ να διέρχεται μέσα από το διαχωριστή ή να τον παρακάμπτει, σύμφωνα με το άνω μέρος του σχήματος 10. Για τη μέτρηση των NMHC, παρακολουθούνται στον FID και καταγράφονται και οι δύο τιμές (HC και CH4). Στην περίπτωση που εφαρμόζεται η μέθοδος ολοκλήρωσης, τοποθετείται στην HSL1 και παράλληλα προς τον κανονικό FID ένας NMC συνδεδεμένος με ένα δεύτερο FID (βλ.


text:
σημείο 1.2, σχήμα 8), σύμφωνα με το κάτω μέρος του σχήματος 10. Για τη μέτρηση των NMHC, παρακολουθούνται και καταγράφονται οι ενδείξεις και των δύο FID (HC και CH4).
 Ο διαχωριστής χαρακτηρίζεται σε θερμοκρασία τουλάχιστον 600 Κ (327 oC) πριν από τη διεξαγωγή της δοκιμής, ως προς την καταλυτική του δράση στο CH4 και το C2H6 σε τιμές Η2Ο αντιπροσωπευτικές των συνθηκών του ρεύματος της εξάτμισης. Πρέπει να είναι γνωστά το σημείο δρόσου και η περιεκτικότητα σε Ο2 του ρεύματος καυσαερίων από το οποίο ελήφθη το δείγμα. Επίσης πρέπει να καταγράφεται η σχετική απόκριση του FID στο CH4 (βλ. σημείο 1.8.2 του προσαρτήματος 5 του παρόντος παραρτήματος).
 Σχήμα 10
 Διάγραμμα ροής για την ανάλυση μεθανίου με διαχωριστή των υδρογονανθράκων πλην του μεθανίου (NMC)
 Στοιχεία του σχήματος 10
 NMC Διαχωριστής των υδρογονανθράκων πλην μεθανίου
 Για την οξείδωση όλων των υδρογονανθράκων πλην του μεθανίου.
 HC Θερμαινόμενος ανιχνευτής ιονισμού φλόγας (HFID) για τη μέτρηση των συγκεντρώσεων HC και CH4. Η θερμοκρασία διατηρείται στους 453 Κ έως 473 Κ (180 oC έως 200 oC).
 V1 Βαλβίδα επιλογής
 Για την επιλογή ροής δείγματος, μηδενικής ροής ή ροής αερίου ρύθμισης κλίμακας. Η V1 είναι πανομοιότυπη με τη V2 του σχήματος 8.
 V2, V3 Ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα
 Για την παράκαμψη του NMC.
 V4 Βελονοειδής βαλβίδα
 Για την εξισορρόπηση της ροής μέσω του NMC και της παράκαμψης.
 R1 Ρυθμιστής πίεσης
 Για τον έλεγχο της πίεσης στη γραμμή δειγματοληψίας και στη ροή προς το HFID. Ο R1 είναι πανομοιότυπος με τον R3 του σχήματος 8.
 FL1 Ροόμετρο
 Για τη μέτρηση της ταχύτητας της παρακαμπτήριας ροής του δείγματος. Το FL1 είναι πανομοιότυπο με τον FL1 του σχήματος 8.
 2. ΑΡΑΙΩΣΗ ΚΑΥΣΑΕΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΙΔΙΩΝ
 2.1. Εισαγωγή
 Τα σημεία 2.2, 2.3 και 2.4 και τα σχήματα 11 έως 22 περιέχουν λεπτομερείς περιγραφές των προτεινομένων συστημάτων αραίωσης και δειγματοληψίας. Επειδή διάφορες διατάξεις μπορούν να παραγάγουν ισοδύναμα αποτελέσματα, δεν απαιτείται η πλήρης συμμόρφωση προς τα ανωτέρω σχήματα. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετα στοιχεία, όπως π.χ. όργανα, βαλβίδες, σωληνοειδή, αντλίες και διακόπτες, για την παροχή πρόσθετων πληροφοριών και για το συντονισμό των λειτουργιών των επιμέρους συστημάτων. Άλλα στοιχεία, που δεν είναι αναγκαία για τη διατήρηση της ακρίβειας ορισμένων συστημάτων, μπορούν να αποκλείονται, εάν αυτός ο αποκλεισμός βασίζεται σε ορθή τεχνική κρίση.
 2.2. Σύστημα αραίωσης μερικής ροής
 Στα σχήματα 11 έως 19 περιγράφεται ένα σύστημα αραίωσης που βασίζεται στην αραίωση μέρους του ρεύματος καυσαερίου. Η διαίρεση του ρεύματος καυσαερίου και η επακόλουθη διαδικασία αραίωσης μπορεί να γίνει με διαφόρων τύπων συστήματα αραίωσης. Για τη μετέπειτα συλλογή των σωματιδίων, το σύνολο ή μέρος μόνον του αραιωμένου καυσαερίου διοχετεύεται στο σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων (σημείο 2.4, σχήμα 21). Η πρώτη μέθοδος αναφέρεται ως τύπος ολικής δειγματοληψίας και η δεύτερη ως τύπος κλασματικής δειγματοληψίας.
 Ο υπολογισμός του λόγου αραίωσης εξαρτάται από τον τύπο του συστήματος που χρησιμοποιείται. Συνιστώνται οι ακόλουθοι τύποι:
 Ισοκινητικά συστήματα (σχήματα 11, 12)
 Με τα συστήματα αυτά, η ροή στο σωλήνα μεταφοράς εναρμονίζεται με τη ροή του πρωτογενούς καυσαερίου από πλευράς ταχύτητας αερίου και/ή πίεσης, επιβάλλοντας έτσι την αδιατάρακτη και ομοιόμορφη ροή καυσαερίου στον καθετήρα δειγματοληψίας. Αυτό

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
επιτυγχάνεται συνήθως με τη χρήση συντονιστή και ενός σωλήνα κατ’ ευθείαν προσέγγισης στα ανάντη του σημείου δειγματοληψίας. Ο λόγος διαίρεσης υπολογίζεται κατόπιν από εύκολα μετρούμενα μεγέθη όπως οι διάμετροι των σωλήνων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ισοκίνηση χρησιμοποιείται μόνον για την εναρμόνιση των συνθηκών ροής και όχι για την εναρμόνιση της κατανομής μεγεθών. Η τελευταία δεν είναι συνήθως αναγκαία, καθώς τα σωματίδια είναι αρκετά μικρά για να ακολουθούν τις γραμμές ροής του ρευστού.
 Συστήματα ελεγχόμενης ροής με μέτρηση συγκέντρωσης (σχήματα 13 έως 17)
 Με τα συστήματα αυτά, λαμβάνεται δείγμα από το κύριο ρεύμα καυσαερίου με τη ρύθμιση της ροής του αέρα αραίωσης και της συνολικής ροής αραιωμένου καυσαερίου. Η αναλογία αραίωσης προσδιορίζεται από τις συγκεντρώσεις ενδεικτικών αερίων, όπως CO2 ή NΟx που απαντούν φυσιολογικά στην εξάτμιση των κινητήρων. Μετρώνται οι συγκεντρώσεις στο αραιωμένο καυσαέριο και στον αέρα αραίωσης, ενώ η συγκέντρωση στο πρωτογενές καυσαέριο μπορεί είτε να μετρηθεί απευθείας είτε να προσδιοριστεί από τη ροή του καυσίμου και την εξίσωση του ισοζυγίου του άνθρακα, εάν η σύνθεση του καυσίμου είναι γνωστή. Ο έλεγχος των συστημάτων είναι δυνατόν να γίνεται από την υπολογισμένη αναλογία αραίωσης (σχήματα 13 και 14) ή από τη ροή στο σωλήνα μεταφοράς (σχήματα 12, 13 και 14).
 Συστήματα ελεγχόμενης ροής με μέτρηση ροής (σχήματα 18 και 19)
 Με τα συστήματα αυτά, λαμβάνεται δείγμα από το κύριο ρεύμα με τη ρύθμιση της ροής του αέρα αραίωσης και της συνολικής ροής αραιωμένου καυσαερίου. Η αναλογία αραίωσης προσδιορίζεται από τη διαφορά των δύο ρυθμών ροής. Απαιτείται ακριβής βαθμονόμηση του κάθε ροομέτρου σε σχέση με το άλλο, αφού το σχετικό μέγεθος των δύο ρυθμών ροής μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά σφάλματα στις μεγαλύτερες αναλογίες αραίωσης (από 15 και άνω). Ο έλεγχος της ροής είναι πολύ απλός εάν διατηρείται σταθερός ο ρυθμός ροής των αραιωμένων καυσαερίων και μεταβάλλεται ο ρυθμός ροής του αέρα αραίωσης, εάν αυτό είναι αναγκαίο.
 Όταν χρησιμοποιούνται συστήματα αραίωσης μερικής ροής, λαμβάνεται μέριμνα ώστε να αποφεύγονται τυχόν προβλήματα απώλειας σωματιδίων στο σωλήνα μεταφοράς, εξασφαλίζοντας τη λήψη αντιπροσωπευτικού δείγματος από την εξάτμιση του κινητήρα, και να προσδιορίζεται ο λόγος διαίρεσης. Τα περιγραφόμενα συστήματα χρειάζονται προσοχή στις κρίσιμες αυτές περιοχές.
 Σχήμα 11
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με ισοκινητικό καθετήρα και κλασματική δειγματοληψία (έλεγχος με SB)
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από το σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του σωλήνα μεταφοράς TT με τη βοήθεια του ισοκινητικού καθετήρα δειγματοληψίας ISP. Η διαφορά πίεσης του καυσαερίου μεταξύ του σωλήνα εξάτμισης και του στομίου εισαγωγής στον καθετήρα μετράται με το μετατροπέα πίεσης DPT. Το σήμα αυτό διαβιβάζεται στη διάταξη ελέγχου ροής FC1 που ελέγχει το φυσητήρα αναρρόφησης SB για τη διατήρηση μηδενικής διαφοράς πίεσης στο ακροστόμιο του καθετήρα. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι ταχύτητες του καυσαερίου στον EP και στον ISP είναι ίσες, ενώ η ροή μέσω των ISP και TT είναι σταθερό κλάσμα (διαίρεση) της ροής καυσαερίου. Ο λόγος διαίρεσης προσδιορίζεται βάσει των εμβαδών των διατομών των EP και ISP. Ο ρυθμός ροής του αέρα αραίωσης μετράται με τη διάταξη μέτρησης ροής FM1. Το ποσοστό αραίωσης υπολογίζεται βάσει της ροής του


text:
αέρα αραίωσης και του λόγου διαίρεσης.
 Σχήμα 12
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με ισοκινητικό καθετήρα και κλασματική δειγματοληψία (έλεγχος με PB)
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από το σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του σωλήνα μεταφοράς TT με τη βοήθεια του ισοκινητικού καθετήρα δειγματοληψίας ISP. Η διαφορά πίεσης του καυσαερίου μεταξύ του σωλήνα εξάτμισης και του στομίου εισαγωγής στον καθετήρα μετράται με το μετατροπέα πίεσης DPT. Το σήμα αυτό διαβιβάζεται στη διάταξη ελέγχου ροής FC1 που ελέγχει τον φυσητήρα κατάθλιψης PB για τη διατήρηση μηδενικής διαφοράς πίεσης στο ακροστόμιο του καθετήρα. Αυτό γίνεται με τη λήψη μικρού κλάσματος του αέρα αραίωσης του οποίου ο ρυθμός ροής έχει ήδη μετρηθεί με τη διάταξη μέτρησης ροής FM1 και την εισαγωγή του στο TT μέσω πνευματικού στομίου. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι ταχύτητες του καυσαερίου στον EP και στον ISP είναι ίσες, ενώ η ροή μέσω των ISP και TT είναι σταθερό κλάσμα (διαίρεση) της ροής καυσαερίου. Ο λόγος διαίρεσης προσδιορίζεται βάσει των εμβαδών των διατομών των EP και ISP. Ο αέρας αραίωσης αναρροφάται διαμέσου της DT από το φυσητήρα αναρρόφησης SB και ο ρυθμός ροής μετράται με την FM1 στην είσοδο της DT. Το ποσοστό αραίωσης υπολογίζεται βάσει της ροής του αέρα αραίωσης και του λόγου διαίρεσης.
 Σχήμα 13
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με μέτρηση της συγκέντρωσης CO2 ή NOx και με κλασματική δειγματοληψία
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από το σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας SP και του σωλήνα μεταφοράς TT. Μετρώνται οι συγκεντρώσεις ενός ενδεικτικού αερίου (CO2 ή NOx) στα πρωτογενή και στα αραιωμένα καυσαέρια, όπως και στον αέρα αραίωσης με τον(τους) αναλυτή(ές) καυσαερίων EGA. Τα σήματα αυτά διαβιβάζονται στη διάταξη ελέγχου ροής FC2 που ελέγχει είτε το φυσητήρα κατάθλιψης ΡB ή το φυσητήρα αναρρόφησης SB για τη διατήρηση της επιθυμητής διαίρεσης καυσαερίου και του επιθυμητού λόγου αραίωσης στην DT. Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται από τις συγκεντρώσεις του αερίου δείκτη στο πρωτογενές καυσαέριο, στο αραιωμένο καυσαέριο και στον αέρα αραίωσης.
 Σχήμα 14
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με μέτρηση συγκέντρωσης CO2, με ισοζύγιο άνθρακα και ολική δειγματοληψία
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από το σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας SP και του σωλήνα μεταφοράς TT. Οι συγκεντρώσεις του CO2 μετρώνται στα αραιωμένα καυσαέρια και στον αέρα αραίωσης με τον(τους) αναλυτή(ές) καυσαερίων EGA. Τα σήματα του CO2 και της ροής καυσίμου GFUEL διαβιβάζονται είτε στον ελεγκτή ροής FC2 είτε στον ελεγκτή ροής FC3 του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων (βλ. σχήμα 21). Ο FC2 ελέγχει τον φυσητήρα κατάθλιψης ΡB, ο δε FC3 την αντλία δειγματοληψίας Ρ (βλ. σχήμα 21), και έτσι ρυθμίζονται οι ροές εισόδου και εξόδου από το σύστημα για τη διατήρηση της επιθυμητής διαίρεσης και αραίωσης των καυσαερίων στην DT. Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται βάσει των συγκεντρώσεων του CO2 και της GFUEL χρησιμοποιώντας την παραδοχή του ισοζυγίου του άνθρακα.
 Σχήμα 15
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με ένα σωλήνα Venturi, μέτρηση συγκέντρωσης και κλασματική δειγματοληψία
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από το σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας SP και του


text:
σωλήνα μεταφοράς TT λόγω της αρνητικής πίεσης που δημιουργείται από το σωλήνα Venturi VN στην DT. Ο ρυθμός ροής του αερίου μέσω του ΤΤ εξαρτάται από την ανταλλαγή ορμής στη ζώνη του σωλήνα Venturi, άρα επηρεάζεται από την απόλυτη θερμοκρασία του αερίου στην έξοδο του ΤΤ. Κατά συνέπεια, η διαίρεση καυσαερίου για ένα δεδομένο ρυθμό ροής στη σήραγγα δεν είναι σταθερή και ο λόγος αραίωσης σε χαμηλό φορτίο είναι ελαφρώς μικρότερος από εκείνον σε υψηλό φορτίο. Οι συγκεντρώσεις του ενδεικτικού αερίου (CO2 ή NOx) μετρώνται στα πρωτογενή καυσαέρια, στα αραιωμένα καυσαέρια και στον αέρα αραίωσης με τον(τους) αναλυτή(ές) καυσαερίων EGA, η δε αναλογία αραίωσης υπολογίζεται βάσει των τιμών που μετρώνται ως άνω.
 Σχήμα 16
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με διπλό σωλήνα Venturi ή διπλό ακροφύσιο, με μέτρηση συγκέντρωσης και με κλασματική δειγματοληψία
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από το σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας SP και του σωλήνα μεταφοράς TT με τη βοήθεια διαχωριστή ροής που περιλαμβάνει σειρά στομίων ή σωλήνων Venturi. Ο πρώτος διαχωριστής (FD1) τοποθετείται στον ΕΡ, ενώ ο δεύτερος (FD2) στον ΤΤ. Επιπλέον, είναι αναγκαίες δύο βαλβίδες ελέγχου πίεσης (PCV1 και PCV2) για να διατηρείται σταθερή η διαίρεση των καυσαερίων, με έλεγχο της αντίθλιψης στον ΕΡ και της πίεσης στη DT. Η PCV1 τοποθετείται κατάντη του SP στον ΕΡ, η PCV2 μεταξύ του φυσητήρα κατάθλιψης ΡΒ και της DT. Οι συγκεντρώσεις του ενδεικτικού αερίου (CO2 ή NOx) μετρώνται στα πρωτογενή καυσαέρια, στα αραιωμένα καυσαέρια και στον αέρα αραίωσης με τον(τους) αναλυτή(ές) καυσαερίων EGA. Οι συγκεντρώσεις αυτές είναι αναγκαίες για τον έλεγχο της διαίρεσης καυσαερίου και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη ρύθμιση των PCV1 και PCV2 για επακριβή έλεγχο της διαίρεσης. Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται από τις συγκεντρώσεις των αερίων δεικτών.
 Σχήμα 17
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με διαίρεση πολλαπλού σωλήνα, μέτρηση συγκέντρωσης και κλασματική δειγματοληψία
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από το σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του σωλήνα μεταφοράς TT, με τη βοήθεια διαχωριστή ροής FD3, που αποτελείται από έναν αριθμό σωλήνων με τις ίδιες διαστάσεις (ίδια διάμετρο, μήκος και ακτίνα καμπυλότητας) τοποθετημένους στον ΕΡ. Το καυσαέριο διαμέσου ενός από τους σωλήνες αυτούς οδηγείται στην DT, το δε καυσαέριο διαμέσου των υπολοίπων σωλήνων διέρχεται μέσα από τον θάλαμο απόσβεσης DC. Έτσι, η διαίρεση καυσαερίου εξαρτάται από τον ολικό αριθμό των σωλήνων. Για τον σταθερό έλεγχο της διαίρεσης απαιτείται μηδενική διαφορά πίεσης μεταξύ του DC και της εξόδου του ΤΤ, η οποία μετράται με τον μεταδότη διαφορικής πίεσης DPT. Μηδενική διαφορά πίεσης επιτυγχάνεται με την έγχυση καθαρού αέρα στη DΤ στην έξοδο του ΤΤ. Οι συγκεντρώσεις των αερίων δεικτών (CO2 ή NOx) μετρώνται στο πρωτογενές καυσαέριο, στο αραιωμένο καυσαέριο και στον αέρα αραίωσης με τον(τους) αναλυτή(ές) καυσαερίου EGA. Είναι αναγκαίες για την επαλήθευση της διαίρεσης καυσαερίου και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη ρύθμιση του ρυθμού ροής αέρα έγχυσης για τον ακριβή έλεγχο της διαίρεσης. Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται από τις συγκεντρώσεις των αερίων δεικτών.
 Σχήμα 18
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με έλεγχο ροής και ολική δειγματοληψία
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από το σωλήνα


text:
εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας SP και του σωλήνα μεταφοράς TT. Η ολική ροή διαμέσου του καναλιού ρυθμίζεται με τη διάταξη ελέγχου ροής FC3 και την αντλία δειγματοληψίας P του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων (βλ. σχήμα 18). Η ροή του αέρα αραίωσης ελέγχεται από τον ελεγκτή ροής FC2, ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιεί τη GEXHW, GAIRW, ή GFUEL ως σήμα εντολών για την επιθυμητή διαίρεση των καυσαερίων. Η ροή του δείγματος στη DT είναι η διαφορά μεταξύ της ολικής ροής και της ροής του αέρα αραίωσης. Ο ρυθμός ροής του αέρα αραίωσης μετράται με τη διάταξη μέτρησης ροής FM1, ενώ ο συνολικός ρυθμός ροής μετράται με τη συσκευή μέτρησης ρυθμού ροής FM3 του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων (βλ. σχήμα 21). Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται βάσει των δύο αυτών ρυθμών ροής.
 Σχήμα 19
 Σύστημα αραίωσης μερικής ροής με έλεγχο ροής και κλασματική δειγματοληψία
 Πρωτογενές καυσαέριο μεταφέρεται από το σωλήνα εξάτμισης ΕΡ στη σήραγγα αραίωσης DT μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας SP και του σωλήνα μεταφοράς TT. Η διαίρεση καυσαερίου και η ροή στην DT ελέγχονται με τη διάταξη ελέγχου ροής FC2 που ρυθμίζει τις ροές (ή ταχύτητες) του φυσητήρα κατάθλιψης PB και του φυσητήρα αναρρόφησης SB, αντίστοιχα. Αυτό είναι δυνατόν αφού το δείγμα που λαμβάνεται με το σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων επιστρέφει στην DT. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα σήματα GEXHW, GAIRW, ή GFUEL ως σήματα εντολών για τον FC2. Ο ρυθμός ροής του αέρα αραίωσης μετράται με τη διάταξη μέτρησης ροής FM1, ενώ η ολική ροή με τη διάταξη μέτρησης ροής FM2. Ο λόγος αραίωσης υπολογίζεται βάσει των δύο αυτών ρυθμών ροής.
 2.2.1. Στοιχεία των σχημάτων 11 έως 19
 Σωλήνας εξάτμισης
 Ο σωλήνας εξάτμισης μπορεί να είναι μονωμένος. Για τη μείωση της θερμικής αδράνειας του σωλήνα εξάτμισης συνιστάται μέγιστος λόγος πάχους προς διάμετρο 0,015. Η χρήση εύκαμπτων τεμαχίων περιορίζεται σε λόγο μήκους προς διάμετρο ίσο με 12 ή μικρότερο. Ελαχιστοποιούνται τα σημεία καμπής, ώστε να περιορίζονται οι αποθέσεις λόγω αδράνειας. Εάν το σύστημα περιλαμβάνει σιγαστήρα κλίνης δοκιμών, μπορεί και αυτός να είναι μονωμένος.
 Προκειμένου για ισοκινητικό σύστημα, ο σωλήνας εξάτμισης πρέπει να μην έχει γωνίες, σημεία καμπής και αιφνίδιες αλλαγές διαμέτρου σε μήκος τουλάχιστον ίσο προς 6 φορές μεγαλύτερο της διαμέτρου του στα ανάντη και προς 33 φορές μεγαλύτερο της διαμέτρου του στα κατάντη του ακροστομίου του καθετήρα. Η ταχύτητα των αερίων στη ζώνη δειγματοληψίας πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 10 m/s εκτός από την κατάσταση βραδυπορίας. Οι διακυμάνσεις της πίεσης των καυσαερίων δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα ± 500 Pa κατά μέσον όρο. Τα τυχόν πρόσθετα μέτρα για τη μείωση των διακυμάνσεων της πίεσης, εκτός από τη χρήση συστήματος εξάτμισης τύπου πλαισίου (που περιλαμβάνει σιγαστήρα και διατάξεις μετεπεξεργασίας) δεν πρέπει να αλλοιώνουν την απόδοση του κινητήρα ούτε να προκαλούν την εναπόθεση σωματιδίων.
 Τα συστήματα χωρίς ισοκινητικό καθετήρα συνιστάται να διαθέτουν ευθύγραμμο σωλήνα με μήκος εξαπλάσιο της διαμέτρου στα ανάντη και τριπλάσιο της διαμέτρου στα κατάντη του ακροστομίου του καθετήρα.
 SP καθετήρας δειγματοληψίας (σχήματα 10, 14, 15, 16, 18 και 19)
 Η ελάχιστη εσωτερική διάμετρος είναι 4 mm. Ο ελάχιστος


text:
λόγος της διαμέτρου του σωλήνα εξάτμισης προς τη διάμετρο του καθετήρα είναι 4. Ο καθετήρας πρέπει να είναι ένας ανοικτός σωλήνας στραμμένος ανάντη προς τoν κεντρικό άξονα του σωλήνα εξάτμισης, ή ένας καθετήρας πολλαπλών οπών όπως περιγράφεται στο SP1 του σημείου 1.2.1, σχήμα 5.
 ISP ισοκινητικός καθετήρας δειγματοληψίας (σχήματα 11 και 12)
 Ο ισοκινητικός καθετήρας δειγματοληψίας πρέπει να τοποθετείται στραμμένος ανάντη προς τον κεντρικό άξονα του σωλήνα εξάτμισης, στο σημείο όπου πληρούνται οι συνθήκες ροής στο τμήμα ΕΡ, και να έχει σχεδιασθεί έτσι ώστε να παρέχει αναλογικό δείγμα πρωτογενούς καυσαερίου. Η ελάχιστη εσωτερική διάμετρος είναι 12 mm.
 Για την ισοκινητική διαίρεση καυσαερίου απαιτείται σύστημα ελέγχου με τη διατήρηση μηδενικής διαφοράς πίεσης μεταξύ EP και ISP. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι ταχύτητες του καυσαερίου στον EP και ISP είναι ίσες και η κατά μάζα ροή διαμέσου του ISP είναι σταθερό κλάσμα της ροής του καυσαερίου. Ο ISP πρέπει να συνδεθεί με μετατροπέα πίεσης DPT. Ο έλεγχος για τη διατήρηση μηδενικής διαφοράς πίεσης μεταξύ EP και ISP γίνεται με ρυθμιστή ροής FC1.
 FD1, FD2 διαχωριστής ροής (σχήμα 16)
 Ο σωλήνας εξάτμισης ΕΡ και ο σωλήνας μεταφοράς ΤΤ εφοδιάζεται με μια σειρά σωλήνων Venturi ή στομίων αντίστοιχα, για τη λήψη αναλογικού δείγματος πρωτογενούς καυσαερίου. Για τον αναλογικό διαχωρισμό απαιτείται η ύπαρξη συστήματος ελέγχου αποτελούμενου από δύο βαλβίδες ελέγχου πίεσης PCV1 και PCV2 που ελέγχουν τις πιέσεις στον EP και στην DT.
 FD3 διαχωριστής ροής (σχήμα 17)
 Στον σωλήνα εξάτμισης EP τοποθετείται σύστημα σωλήνων (μονάδα πολλαπλών σωλήνων) για τη λήψη αναλογικού δείγματος του πρωτογενούς καυσαερίου. Ένας από τους σωλήνες τροφοδοτεί με καυσαέριο τη σήραγγα αραίωσης DT, ενώ οι λοιποί σωλήνες απάγουν καυσαέριο προς το ρυθμιστικό θάλαμο DC. Οι σωλήνες πρέπει να έχουν τις ίδιες διαστάσεις (ίδια διάμετρο, μήκος, ακτίνα καμπύλωσης), έτσι ώστε η διαίρεση καυσαερίου να εξαρτάται από το συνολικό αριθμό των σωλήνων. Για τον αναλογικό διαχωρισμό απαιτείται σύστημα ελέγχου που να διατηρεί μηδενική διαφορική πίεση μεταξύ της εξόδου της μονάδας πολλαπλών σωλήνων στον DC και της εξόδου του ΤΤ. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι ταχύτητες του καυσαερίου στον EP και στο FD3 είναι αναλογικές και η ροή ΤΤ είναι ένα σταθερό κλάσμα της ροής του καυσαερίου. Τα δύο σημεία πρέπει να συνδέονται με μεταδότη διαφορικής πίεσης DPT. Ο έλεγχος για τη διατήρηση μηδενικής διαφοράς πίεσης γίνεται με ρυθμιστή ροής FC1.
 EGA αναλυτής καυσαερίων (σχήματα 13, 14, 15, 16 και 17)
 Μπορούν να χρησιμοποιούνται αναλυτές CO2 ή ΝΟx (στην περίπτωση της μεθόδου ισοζυγίου του άνθρακα, μόνο CO2). Οι αναλυτές βαθμονομούνται όπως και οι αναλυτές για τη μέτρηση των αερίων εκπομπών. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν ένας ή περισσότεροι αναλυτές για τον προσδιορισμό των διαφορών συγκέντρωσης. Η ακρίβεια των συστημάτων μέτρησης πρέπει να είναι τέτοια ώστε η ακρίβεια της GEDFW, i να κυμαίνεται στο ± 4 %.
 ΤΤ σωλήνας μεταφοράς (σχήματα 11 έως 19)
 Ο σωλήνας μεταφοράς πρέπει:
 α)
 να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερος, αλλά το μήκος του να μην υπερβαίνει τα 5 m·
 β)
 να έχει διάμετρο ίση ή μεγαλύτερη από τη διάμετρο του καθετήρα, αλλά όχι μεγαλύτερη από 25 mm·
 γ)
 να εκβάλλει στο


text:
διαμήκη άξονα του καναλιού αραίωσης και να είναι στραμμένος προς τα κάτω·
 Εάν ο σωλήνας έχει μήκος 1 μέτρο ή λιγότερο, μονώνεται με υλικό μέγιστης θερμικής αγωγιμότητας 0,05 W/m· K με πάχος μόνωσης κάθετο προς τον άξονά του που να αντιστοιχεί στη διάμετρο του καθετήρα. Εάν ο σωλήνας είναι μακρύτερος από 1 μέτρο, πρέπει να μονώνεται και να θερμαίνεται σε ελάχιστη θερμοκρασία τοιχωμάτων 523 Κ (250 oC).
 DPT μεταδότης διαφορικής πίεσης (σχήματα 11, 12 και 17)
 Ο μεταδότης διαφορικής πίεσης έχει κλίμακα ± 500 Pa ή μικρότερη.
 FC1 διάταξη ελέγχου ροής (σχήματα 11, 12 και 17)
 Για ισοκινητικά συστήματα (σχήματα 11 και 12), απαιτείται ελεγκτής ροής για τη διατήρηση μηδενικής διαφοράς πίεσης μεταξύ EP και ISP. Η ρύθμιση μπορεί να γίνεται:
 α)
 με έλεγχο των στροφών ή της ροής του φυσητήρα αναρρόφησης SB και διατήρηση των στροφών ή της ροής του φυσητήρα κατάθλιψης PB σε σταθερή τιμή στη διάρκεια κάθε φάσης (σχήμα 11) ή
 β)
 με ρύθμιση του φυσητήρα αναρρόφησης SB σε σταθερή ροή μάζας αραιωμένου καυσαερίου και έλεγχο της ροής του φυσητήρα κατάθλιψης PB και συνεπώς και της ροής του δείγματος καυσαερίου σε μία περιοχή στο τέλος του σωλήνα μεταφοράς ΤΤ (σχήμα 12).
 Στην περίπτωση συστήματος ελεγχόμενης πίεσης το παραμένον σφάλμα στο βρόχο ελέγχου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ± 3 Pa. Οι διακυμάνσεις της πίεσης στη σήραγγα αραίωσης δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα ± 250 Pa κατά μέσον όρο.
 Για σύστημα πολλαπλών σωλήνων (σχήμα 17), απαιτείται διάταξη ελέγχου ροής για την αναλογική διαίρεση του καυσαερίου, ώστε να διατηρείται μηδενική διαφορά πίεσης μεταξύ της εξόδου της μονάδας πολλαπλών σωλήνων και της εξόδου του ΤΤ. Η ρύθμιση επιτυγχάνεται μέσω του ελέγχου της ταχύτητας ροής του αέρα που εγχέεται στην DT στο σημείο εξόδου του ΤΤ.
 PCV1, PCV2 βαλβίδα ελέγχου πίεσης (σχήμα 16)
 Στο σύστημα δίδυμου σωλήνα Venturi/δίδυμου στομίου, για τον αναλογικό διαχωρισμό της ροής απαιτείται η ύπαρξη δύο βαλβίδων ελέγχου πίεσης για τον έλεγχο της αντίθλιψης του EP και της πίεσης στην DT. Οι βαλβίδες τοποθετούνται κατάντη του SP στον EP και μεταξύ των PB και DT.
 DC θάλαμος απόσβεσης (σχήμα 17)
 Στην έξοδο της μονάδας πολλαπλών σωλήνων τοποθετείται θάλαμος απόσβεσης για να ελαχιστοποιεί τις διακυμάνσεις πίεσης στο σωλήνα εξάτμισης EP.
 VN σωλήνας Venturi (σχήμα 15)
 Στη σήραγγα αραίωσης DT τοποθετείται σωλήνας Venturi για να δημιουργεί αρνητική πίεση στην περιοχή εξόδου του σωλήνα μεταφοράς ΤΤ. Ο ρυθμός ροής του αερίου μέσω του ΤΤ καθορίζεται από την ανταλλαγή ορμής στη ζώνη του σωλήνας Venturi και είναι βασικά ανάλογη προς το ρυθμό ροής του φυσητήρα κατάθλιψης PB, πράγμα που οδηγεί σε σταθερό λόγο αραίωσης. Καθώς η ανταλλαγή ορμής επηρεάζεται από τη θερμοκρασία στην έξοδο του ΤΤ και τη διαφορά πίεσης μεταξύ EP και DT, ο πραγματικός λόγος αραίωσης είναι ελαφρώς μικρότερος σε χαμηλό φορτίο σε σχέση με υψηλό φορτίο.
 FC2 διάταξη ελέγχου ροής (σχήματα 13, 14, 18 και 19, προαιρετικό)
 Μπορεί να χρησιμοποιείται ελεγκτής ροής για τον έλεγχο της ροής του φυσητήρα κατάθλιψης PB ή/και του φυσητήρα αναρρόφησης SB. Ο εν λόγω ελεγκτής μπορεί να συνδέεται με τα σήματα της ροής καυσαερίου,


text:
αναρρόφησης αέρα ή καυσίμου και/ή με τα διαφορετικά σήματα των CO2 ή ΝΟx. Όταν χρησιμοποιείται παροχή πεπιεσμένου αέρα (σχήμα 18), ο FC2 ελέγχει απευθείας τη ροή του αέρα.
 FM1 διάταξη μέτρησης ροής (σχήματα 11, 12, 18 και 19)
 Μετρητής αερίου ή άλλο όργανο ροής για τη μέτρηση της ροής του αραιωμένου καυσαερίου. Ο FM1 είναι προαιρετικός, όταν ο φυσητήρας κατάθλιψης PB έχει βαθμονομηθεί για τη μέτρηση της ροής.
 FM2 Διάταξη μέτρησης ροής (σχήμα 19)
 Μετρητής αερίων ή άλλα όργανα για τη μέτρηση της ροής του αραιωμένου καυσαερίου. Η FM2 είναι προαιρετική εάν ο φυσητήρας αναρρόφησης SB είναι βαθμονομημένος για τη μέτρηση της ροής.
 PB φυσητήρας κατάθλιψης (σχήματα 11, 12, 13, 14, 15, 16 και 19)
 Για τον έλεγχο του ρυθμού ροής του αέρα αραίωσης, ο PB μπορεί να συνδεθεί με τις διατάξεις ελέγχου ροής FC1 ή FC2. O PB δεν είναι αναγκαίος όταν χρησιμοποιείται πεταλούδα. Ο PB μπορεί να χρησιμοποιείται για τη μέτρηση της ροής του αέρα αραίωσης, εάν βαθμονομηθεί.
 SB φυσητήρας αναρρόφησης (σχήματα 11, 12, 13, 16, 17, 19)
 Μόνον για συστήματα κλασματικής δειγματοληψίας. Ο SB μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση της ροής του αραιωμένου καυσαερίου, εάν είναι βαθμονομημένος.
 DAF φίλτρο αέρα αραίωσης (σχήματα 11 έως 19)
 Συνιστάται να φιλτράρεται ο αέρας αραίωσης και να καθαρίζεται με ενεργό άνθρακα για την απομάκρυνση των υδρογονανθράκων του περιβάλλοντος. Αν ζητηθεί από τον κατασκευαστή του κινητήρα, λαμβάνεται δείγμα του αέρα αραίωσης σύμφωνα με την ορθή τεχνική πρακτική για τον προσδιορισμό των επιπέδων των σωματιδίων του περιβάλλοντος, τα οποία μπορούν εν συνεχεία να αφαιρούνται από τις τιμές που μετρώνται στα αραιωμένα καυσαέρια.
 DT σήραγγα αραίωσης (σχήματα 11 έως 19)
 Η σήραγγα αραίωσης:
 α)
 έχει αρκετό μήκος ώστε να εξασφαλίζεται πλήρης ανάμειξη των καυσαερίων με τον αέρα αραίωσης υπό συνθήκες τυρβώδους ροής,
 β)
 είναι κατασκευασμένη από ανοξείδωτο χάλυβα με:
 i)
 λόγο πάχους/διάμετρο ίσο προς 0,025 κατ’ ανώτατο όριο για σήραγγες αραίωσης εσωτερικής διαμέτρου άνω των 75 mm,
 ii)
 ελάχιστο ονομαστικό πάχος 1,5 mm για σήραγγες αραίωσης με εσωτερική διάμετρο ίση ή μικρότερη από 75 mm,
 γ)
 έχει διάμετρο τουλάχιστον 75 mm για τον τύπο κλασματικής δειγματοληψίας,
 δ)
 συνιστάται να έχει διάμετρο τουλάχιστον 25 mm για τον τύπο ολικής δειγματοληψίας,
 ε)
 μπορεί να θερμαίνεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 Κ (52 oC) κατ’ ανώτατο όριο με απευθείας θέρμανση ή με προθέρμανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερμοκρασία του αέρα να μην υπερβαίνει τους 325 Κ (52 oC) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στη σήραγγα αραίωσης,
 στ)
 μπορεί να είναι μονωμένη.
 Τα καυσαέρια του κινητήρα αναμειγνύονται πλήρως με τον αέρα αραίωσης. Στα συστήματα κλασματικής δειγματοληψίας, η ποιότητα ανάμιξης ελέγχεται μετά την έναρξη λειτουργίας με την κατασκευή διαγράμματος μεταβολής της συγκέντρωσης CO2 στη σήραγγα, με τον κινητήρα σε λειτουργία (τουλάχιστον τέσσερα ισαπέχοντα σημεία μέτρησης). Εάν είναι αναγκαίο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί στόμιο ανάμειξης.
 Σημείωση
 :
 Εάν η θερμοκρασία περιβάλλοντος κοντά στη σήραγγα αραίωσης (DT) είναι χαμηλότερη από 293 Κ (20 oC), πρέπει να λαμβάνεται πρόνοια ώστε να αποφεύγονται απώλειες σωματιδίων στα ψυχρά τοιχώματα της σήραγγας αραίωσης. Συνεπώς, συνιστάται η θέρμανση και/ή μόνωση της σήραγγας μέσα στα όρια


text:
που καθορίζονται παραπάνω.
 Όταν ο κινητήρας λειτουργεί με υψηλά φορτία, η σήραγγα μπορεί να ψύχεται με ένα ήπιο σχετικώς μέσο όπως κάποιον ανεμιστήρα, εφόσον η θερμοκρασία του ψυκτικού μέσου δεν είναι χαμηλότερη από 293 Κ (20 oC).
 HE εναλλάκτης θερμότητας (σχήματα 16 και 17)
 Ο εναλλάκτης θερμότητας έχει επαρκή ισχύ για να διατηρεί τη θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου του φυσητήρα αναρρόφησης SB μέσα στα όρια ± 11 K της μέσης θερμοκρασίας λειτουργίας που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 2.3. Σύστημα αραίωσης πλήρους ροής
 Ένα σύστημα αραίωσης περιγράφεται στο σχήμα 20, το οποίο βασίζεται στην αραίωση του συνόλου του καυσαερίου με χρήση της αρχής σχεδιασμού CVS (δειγματοληψία σταθερού όγκου). Πρέπει να μετράται ο συνολικός όγκος του μείγματος καυσαερίων και του αέρα αραίωσης. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σύστημα PDP ή CFV.
 Για τη μετέπειτα συλλογή των σωματιδίων, δείγμα του αραιωμένου καυσαερίου διοχετεύεται στο σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων (σημείο 2.4, σχήματα 21 και 22). Εάν αυτό γίνεται απευθείας, αναφέρεται ως απλή αραίωση. Εάν το δείγμα αραιωθεί άλλη μια φορά στη σήραγγα βοηθητικής αραίωσης, αναφέρεται ως διπλή αραίωση. Η διπλή αραίωση είναι χρήσιμη αν με την απλή αραίωση δεν μπορεί να επιτευχθεί η απαιτούμενη θερμοκρασία στο μέτωπο του φίλτρου. Αν και πρόκειται εν μέρει για σύστημα αραίωσης, το σύστημα διπλής αραίωσης περιγράφεται ως τροποποίηση του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων στο σημείο 2.4, σχήμα 22, δεδομένου ότι τα περισσότερα μέρη του είναι κοινά με ενός συνήθους συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων.
 Σχήμα 20
 Σύστημα αραίωσης πλήρους ροής σε φίλτρο περιβάλλοντος
 Το σύνολο του πρωτογενούς καυσαερίου αναμειγνύεται μέσα στη σήραγγα αραίωσης DT με τον αέρα αραίωσης. Ο ρυθμός ροής αραιωμένων καυσαερίων μετριέται είτε με αντλία θετικής εκτόπισης PDP είτε με σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής CFV. Για την αναλογική δειγματοληψία των σωματιδίων και τον προσδιορισμό της ροής μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλάκτης θερμότητας ΗΕ ή ηλεκτρονική αντιστάθμιση ροής EFC. Επειδή ο προσδιορισμός της μάζας των σωματιδίων βασίζεται στη συνολική ροή αραιωμένου καυσαερίου, δεν απαιτείται υπολογισμός του λόγου αραίωσης.
 2.3.1. Στοιχεία του σχήματος 20
 EP σωλήνας εξάτμισης
 Tο μήκος του σωλήνα εξάτμισης, από την έξοδο της πολλαπλής εξάτμισης του κινητήρα, την έξοδο του στροβιλοσυμπιεστή ή τη διάταξη μετεπεξεργασίας καυσαερίων έως τη σήραγγα αραίωσης, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10 m. Εάν το μήκος του σωλήνα εξάτμισης κατάντη της πολλαπλής του κινητήρα, της εξόδου του στροβιλοσυμπιεστή ή της διάταξης μετεπεξεργασίας, υπερβαίνει τα 4 m, τότε όλες πέραν των 4 m σωληνώσεις μονώνονται, εκτός από το συνδεδεμένο εν σειρά μετρητή αιθάλης, εάν χρησιμοποιείται. Το πάχος της μόνωσης κάθετα προς τον άξονα πρέπει να είναι τουλάχιστον 25 mm. Η θερμική αγωγιμότητα του μονωτικού υλικού πρέπει να μην υπερβαίνει την τιμή 0,1 W/mK μετρούμενη στους 673 K. Για τη μείωση της θερμικής αδράνειας του σωλήνα εξάτμισης συνιστάται μέγιστος λόγος πάχους προς διάμετρο 0,015. Η χρήση εύκαμπτων τεμαχίων περιορίζεται σε λόγο μήκους προς διάμετρο ίσο με 12 ή μικρότερο.
 PDP αντλία θετικής εκτόπισης
 Η PDP μετρά την ολική ροή του αραιωμένου καυσαερίου από τον αριθμό των στροφών και το εκτόπισμα της αντλίας. Η αντίθλιψη του συστήματος εξάτμισης δεν πρέπει να μειώνεται τεχνητά από την PDP ή από το


text:
σύστημα εισαγωγής αέρα αραίωσης. Η στατική αντίθλιψη εξάτμισης, μετρούμενη με το σύστημα PDP σε λειτουργία, πρέπει να παραμένει μέσα στα όρια ±1,5 kPa της στατικής πίεσης που μετράται χωρίς σύνδεση με το PDP στις ίδιες στροφές και στο ίδιο φορτίο του κινητήρα. Η θερμοκρασία του μείγματος αερίων αμέσως μετά την PDP πρέπει να είναι μέσα στα όρια ± 6 Κ της μέσης θερμοκρασίας λειτουργίας που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής, όταν δεν χρησιμοποιείται αντιστάθμιση ροής. Αντιστάθμιση ροής μπορεί να χρησιμοποιείται μόνον εάν η θερμοκρασία στην είσοδο της PDP δεν υπερβαίνει τους 323 K (50 oC).
 CFV σωλήνας Venturi κρίσιμης ροής
 Το CFV μετρά τη συνολική ροή αραιωμένου καυσαερίου διατηρώντας τη ροή σε κατάσταση στραγγαλισμού (κρίσιμη ροή). Η στατική αντίθλιψη εξάτμισης, μετρούμενη με το σύστημα CFV σε λειτουργία, πρέπει να παραμένει μέσα στα όρια ±1,5 kPa της στατικής πίεσης που μετράται χωρίς σύνδεση με το CFV στις ίδιες στροφές και στο ίδιο φορτίο του κινητήρα. Η θερμοκρασία του μείγματος αερίων αμέσως μετά το CFV πρέπει να είναι μέσα στα όρια ± 11 Κ της μέσης θερμοκρασίας λειτουργίας που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής, όταν δεν χρησιμοποιείται αντιστάθμιση ροής.
 ΗΕ εναλλάκτης θερμότητας (προαιρετικός, εάν χρησιμοποιείται EFC)
 Ο εναλλάκτης θερμότητας έχει επαρκή ισχύ για να διατηρεί τη θερμοκρασία μέσα στα όρια που καθορίζονται παραπάνω.
 EFC ηλεκτρονική αντιστάθμιση ροής (προαιρετική, εάν χρησιμοποιείται ΗΕ)
 Εάν η θερμοκρασία στην είσοδο είτε της PDP είτε του CFV δεν διατηρείται στα προαναφερθέντα όρια, απαιτείται η ύπαρξη συστήματος αντιστάθμισης ροής για τη συνεχή μέτρηση του ρυθμού ροής και τον έλεγχο της αναλογικής δειγματοληψίας στο σύστημα σωματιδίων. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται οι ενδείξεις των συνεχών μετρήσεων ρυθμού ροής για την ανάλογη διόρθωση της ταχύτητας ροής του δείγματος μέσω των φίλτρων σωματιδίων του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων (βλ. σημείο 2.4, σχήματα 21, 22).
 DT σήραγγα αραίωσης
 Η σήραγγα αραίωσης:
 α)
 έχει αρκετά μικρή διάμετρο ώστε να προκαλεί τυρβώδη ροή (αριθμός Reynolds άνω του 4 000) και αρκετό μήκος ώστε να εξασφαλίζει πλήρη ανάμειξη των καυσαερίων με τον αέρα αραίωσης. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στόμιο ανάμειξης.
 β)
 προκειμένου για σύστημα απλής αραίωσης, έχει διάμετρο τουλάχιστον 460 mm·
 γ)
 προκειμένου για σύστημα διπλής αραίωσης, έχει διάμετρο τουλάχιστον 210 mm,
 δ)
 μπορεί να είναι μονωμένη.
 Τα καυσαέρια του κινητήρα κατευθύνονται προς τα κάτω στο σημείο όπου εισέρχονται στη σήραγγα αραίωσης και αναμειγνύονται πλήρως.
 Στην περίπτωση της απλής αραίωσης, ένα δείγμα από τη σήραγγα αραίωσης μεταφέρεται στο σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων (σημείο 2.4, σχήμα 21). Η ικανότητα ροής της PDP ή CFV πρέπει να είναι επαρκής ώστε το αραιωμένο καυσαέριο να διατηρείται σε θερμοκρασία μικρότερη ή ίση των 325 Κ (52 oC) αμέσως πριν από το πρωτεύον φίλτρο σωματιδίων.
 Στην περίπτωση της διπλής αραίωσης, δείγμα από τη σήραγγα αραίωσης μεταφέρεται στη σήραγγα βοηθητικής αραίωσης, όπου αραιώνεται περαιτέρω, και στη συνέχεια διέρχεται από τα φίλτρα δειγματοληψίας (σημείο 2.4, σχήμα 22). Η ικανότητα ροής της PDP ή του CFV πρέπει να είναι επαρκής ώστε το ρεύμα αραιωμένων καυσαερίων στην DT να διατηρείται σε θερμοκρασία μικρότερη ή ίση με 464 K (191 oC) στη ζώνη δειγματοληψίας. Το βοηθητικό


text:
σύστημα αραίωσης πρέπει να παρέχει αρκετό αέρα βοηθητικής αραίωσης, ώστε το ρεύμα του διπλά αραιωμένου καυσαερίου να διατηρείται σε θερμοκρασία μικρότερη από ή ίση με 325 K (52 oC) ακριβώς πριν από το πρωτεύον φίλτρο σωματιδίων.
 DAF φίλτρο αέρα αραίωσης
 Συνιστάται να φιλτράρεται ο αέρας αραίωσης και να καθαρίζεται με ενεργό άνθρακα για την απομάκρυνση των υδρογονανθράκων του περιβάλλοντος. Αν ζητηθεί από τον κατασκευαστή του κινητήρα, λαμβάνεται δείγμα του αέρα αραίωσης σύμφωνα με την ορθή τεχνική πρακτική για τον προσδιορισμό των επιπέδων των σωματιδίων του περιβάλλοντος, τα οποία μπορούν εν συνεχεία να αφαιρούνται από τις τιμές που μετρώνται στα αραιωμένα καυσαέρια.
 PSP καθετήρας δειγματοληψίας σωματιδίων
 Ο καθετήρας αποτελεί το βασικό στοιχείο του PTT και:
 α)
 τοποθετείται στραμμένος προς τα πάνω σε ένα σημείο όπου ο αέρας αραίωσης και τα καυσαέρια είναι καλά αναμεμειγμένα, δηλ. στoν κεντρικό άξονα της σήραγγας αραίωσης (DT) και σε απόσταση σχεδόν δεκαπλάσια της διαμέτρου της σήραγγας, κατάντη του σημείου εισόδου των καυσαερίων στη σήραγγα αραίωσης·
 β)
 έχει ελάχιστη εσωτερική διάμετρο 12 mm·
 γ)
 μπορεί να θερμαίνεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 Κ (52 oC) κατ’ ανώτατο όριο με απευθείας θέρμανση ή με προθέρμανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερμοκρασία του αέρα να μην υπερβαίνει τους 325 Κ (52 oC) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στη σήραγγα αραίωσης·
 δ)
 μπορεί να είναι μονωμένος.
 2.4. Σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων
 To σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων απαιτείται για τη συλλογή των σωματιδίων στο φίλτρο σωματιδίων. Στην περίπτωση της αραίωσης μερικής ροής με ολική δειγματοληψία, η οποία συνίσταται στη διέλευση ολοκλήρου του δείγματος αραιωμένου καυσαερίου από τα φίλτρα, το σύστημα αραίωσης (σημείο 2.2, σχήματα 14 και 18) και το σύστημα δειγματοληψίας αποτελούν συνήθως ενιαία μονάδα. Στην περίπτωση της αραίωσης μερικής ροής με κλασματική δειγματοληψία ή της αραίωσης πλήρους ροής, η οποία συνίσταται στη διέλευση από τα φίλτρα μέρους μόνο του αραιωμένου καυσαερίου, το σύστημα αραίωσης (σημείο 2.2, σχήματα 11, 12, 13, 15, 16, 17, 19 και σημείο 2.3, σχήμα 20) και το σύστημα δειγματοληψίας αποτελούν συνήθως χωριστές μονάδες.
 Στον παρόντα κανονισμό, το σύστημα διπλής αραίωσης (σχήμα 22) ενός συστήματος αραίωσης πλήρους ροής θεωρείται ειδική τροποποίηση ενός τυπικού συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων, όπως φαίνεται στο σχήμα 21. To σύστημα διπλής αραίωσης περιλαμβάνει όλα τα σημαντικά μέρη του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων, όπως υποδοχείς φίλτρων και αντλία δειγματοληψίας.
 Για την αποφυγή επιπτώσεων στους βρόχους ελέγχου, συνιστάται η αντλία δειγματοληψίας να λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής. Για τη μέθοδο απλού φίλτρου, χρησιμοποιείται σύστημα παράκαμψης για τη διοχέτευση του δείγματος μέσω των φίλτρων δειγματοληψίας στην επιθυμητή χρονική στιγμή. Οι παρεμβολές της διαδικασίας μεταγωγής στους βρόχους ελέγχου πρέπει να ελαχιστοποιούνται.
 Σχήμα 21
 Σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων
 Λαμβάνεται δείγμα αραιωμένου καυσαερίου από τη σήραγγα αραίωσης DT ενός συστήματος αραίωσης μερικής ή πλήρους ροής μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας σωματιδίων PSP και του σωλήνα μεταφοράς σωματιδίων ΡΤΤ με τη βοήθεια της αντλίας δειγματοληψίας Ρ. Το δείγμα φέρεται στον ή στους υποδοχείς φίλτρων FH που συγκρατούν τα φίλτρα δειγματοληψίας σωματιδίων. Ο ρυθμός ροής του δείγματος ελέγχεται από τη διάταξη ελέγχου ροής FC3. Εάν χρησιμοποιείται ηλεκτρονική αντιστάθμιση ροής EFC (βλ. σχήμα 20), η ροή


text:
του αραιωμένου καυσαερίου χρησιμοποιείται ως σήμα εντολής για την FC3.
 Σχήμα 22
 Σύστημα διπλής αραίωσης (μόνο για σύστημα πλήρους ροής)
 Δείγμα του αραιωμένου καυσαερίου μεταφέρεται από τη σήραγγα αραίωσης DT του συστήματος αραίωσης πλήρους ροής μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας σωματιδίων PSP και του σωλήνα μεταφοράς σωματιδίων PTT στη σήραγγα βοηθητικής αραίωσης SDT, όπου αραιώνεται άλλη μια φορά. Στη συνέχεια, το δείγμα φέρεται στον ή στους υποδοχείς φίλτρων FH που συγκρατούν τα φίλτρα δειγματοληψίας σωματιδίων. Ο ρυθμός ροής του αέρα αραίωσης είναι συνήθως σταθερός ενώ ο ρυθμός ροής του δείγματος ρυθμίζεται με τη διάταξη ελέγχου ροής FC3. Εάν χρησιμοποιείται ηλεκτρονική αντιστάθμιση ροής EFC (βλ. σχήμα 20), η συνολική ροή του αραιωμένου καυσαερίου χρησιμοποιείται ως σήμα εντολής για την FC3.
 2.4.1. Στοιχεία των σχημάτων 21 και 22
 PTT σωλήνας μεταφοράς σωματιδίων (σχήματα 21 και 22)
 Ο σωλήνας μεταφοράς σωματιδίων δεν πρέπει να έχει μήκος άνω των 1 020 mm και όποτε γίνεται πρέπει να είναι κατά το δυνατόν βραχύτερος. Όπως αναφέρεται πιο κάτω (δηλ. στα συστήματα αραίωσης μερικής ροής με κλασματική δειγματοληψία και στα συστήματα αραίωσης πλήρους ροής), πρέπει να συνυπολογίζεται και το μήκος των εν λόγω καθετήρων (SP, ISP, PSP, αντίστοιχα, βλ. σημείο 2.2 και 2.3).
 Οι διαστάσεις αυτές ισχύουν για:
 α)
 τον τύπο αραίωσης μερικής ροής με κλασματική δειγματοληψία και για το σύστημα απλής αραίωσης πλήρους ροής από το ακροστόμιο του καθετήρα (SP, ISP, PSP αντίστοιχα) έως τον υποδοχέα του φίλτρου·
 β)
 τον τύπο αραίωσης μερικής ροής με ολική δειγματοληψία από το άκρο της σήραγγας αραίωσης έως τον υποδοχέα του φίλτρου·
 γ)
 το σύστημα διπλής αραίωσης πλήρους ροής από το ακροστόμιο του καθετήρα (PSP) έως τη σήραγγα βοηθητικής αραίωσης.
 Ο σωλήνας μεταφοράς:
 α)
 μπορεί να θερμαίνεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 Κ (52 oC) κατ’ ανώτατο όριο με απευθείας θέρμανση ή με προθέρμανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερμοκρασία του αέρα να μην υπερβαίνει τους 325 Κ (52 oC) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στη σήραγγα αραίωσης·
 β)
 μπορεί να είναι μονωμένος.
 SDT σήραγγα βοηθητικής αραίωσης (σχήμα 22)
 Η σήραγγα βοηθητικής αραίωσης πρέπει να έχει ελάχιστη διάμετρο 75 mm και αρκετό μήκος ώστε να επιτρέπει χρόνο παραμονής του διπλά αραιωμένου δείγματος τουλάχιστον 0,25 δευτερολέπτου. Ο υποδοχέας του κύριου φίλτρου FH τοποθετείται σε απόσταση έως 300 mm από την έξοδο της SDT.
 Η σήραγγα βοηθητικής αραίωσης:
 α)
 μπορεί να θερμαίνεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 Κ (52 oC) κατ’ ανώτατο όριο με απευθείας θέρμανση ή με προθέρμανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερμοκρασία του αέρα να μην υπερβαίνει τους 325 Κ (52 oC) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στη σήραγγα αραίωσης·
 β)
 μπορεί να είναι μονωμένη.
 FH υποδοχέας(είς) φίλτρου (σχήματα 21 και 22)
 Ο υποδοχέας φίλτρου πληροί τις απαιτήσεις του σημείου 4.1.3 του προσαρτήματος 4 του παρόντος παραρτήματος.
 Ο υποδοχέας φίλτρου:
 α)
 μπορεί να θερμαίνεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 325 Κ (52 oC) κατ’ ανώτατο όριο με απευθείας θέρμανση ή με προθέρμανση του αέρα αραίωσης, αρκεί η θερμοκρασία του αέρα να μην υπερβαίνει τους 325 Κ (52 oC) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στη σήραγγα αραίωσης·
 β)
 μπορεί να είναι μονωμένος.


text:
P αντλία δειγματοληψίας (σχήματα 21 και 22)
 Η αντλία δειγματοληψίας σωματιδίων τοποθετείται σε αρκετή απόσταση από τη σήραγγα, ώστε η θερμοκρασία εισόδου του αερίου να διατηρείται σταθερή (± 3 Κ), εφόσον δεν χρησιμοποιείται διόρθωση ροής μέσω του FC3.
 DP αντλία αέρα αραίωσης (σχήμα 22)
 Η αντλία αέρα αραίωσης τοποθετείται έτσι ώστε να παρέχεται αέρας δεύτερης αραίωσης σε θερμοκρασία 298 Κ ± 5 Κ (25 oC ± 5 oC), εφόσον ο αέρας αραίωσης δεν προθερμαίνεται.
 FC3 διάταξη ελέγχου ροής (σχήματα 21 και 22)
 Χρησιμοποιείται διάταξη ελέγχου ροής για να αντισταθμίζει την ταχύτητα ροής του δείγματος σωματιδίων ανάλογα με τις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας και της αντίθλιψης στη διαδρομή του δείγματος, εάν δεν είναι διαθέσιμο κανένα άλλο μέσο. Η διάταξη ελέγχου ροής χρειάζεται αν χρησιμοποιείται ηλεκτρονική αντιστάθμιση ροής EFC (βλ. σχήμα 20).
 FM3 διάταξη μέτρησης ροής (σχήματα 21 και 22)
 Ο μετρητής αερίου ή το όργανο για τη μέτρηση της ροής του δείγματος σωματιδίων τοποθετείται σε αρκετή απόσταση από την αντλία δειγματοληψίας P, ώστε η θερμοκρασία εισόδου του αερίου να παραμένει σταθερή (± 3 Κ), εφόσον δεν χρησιμοποιείται διόρθωση ροής μέσω του FC3.
 FM4 διάταξη μέτρησης ροής (σχήμα 22)
 Ο μετρητής αερίου ή το όργανο για τη μέτρηση της ροής του αέρα αραίωσης τοποθετείται έτσι ώστε η θερμοκρασία εισόδου του αερίου να παραμένει στους 298 Κ ± 5 Κ (25 oC ± 5 oC).
 BV σφαιρική βαλβίδα (προαιρετική)
 Η σφαιρική βαλβίδα έχει εσωτερική διάμετρο τουλάχιστον ίση με την εσωτερική διάμετρο του σωλήνα μεταφοράς σωματιδίων PTT και χρόνο μεταγωγής μικρότερο από 0,5 δευτερόλεπτα.
 Σημείωση
 :
 Εάν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος κοντά στα PSP, PTT, SDT και FH είναι κάτω των 293 K (20 oC), πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις ώστε να αποφεύγονται τυχόν απώλειες σωματιδίων στο ψυχρό τοίχωμα των στοιχείων αυτών. Συνεπώς, συνιστάται η θέρμανση και/ή η μόνωση των μερών αυτών όπως αναφέρθηκε στις προηγούμενες περιγραφές. Συνιστάται επίσης η θερμοκρασία μετώπου φίλτρου κατά τη δειγματοληψία να μην είναι κατώτερη των 293 K (20 oC).
 Σε υψηλά φορτία του κινητήρα, τα ανωτέρω μέρη πρέπει να ψύχονται με ένα σχετικώς ήπιο μέσον π.χ. με ανεμιστήρα, εφόσον η θερμοκρασία του ψυκτικού μέσου δεν είναι κατώτερη των 293 K (20 oC).
 3. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΙΘΑΛΗΣ
 3.1. Εισαγωγή
 Τα σημεία 3.2 και 3.3 και τα σχήματα 23 και 24 περιέχουν λεπτομερείς περιγραφές των προτεινομένων συστημάτων νεφελόμετρου. Επειδή διάφορες διατάξεις μπορούν να παραγάγουν ισοδύναμα αποτελέσματα, δεν απαιτείται ακριβής τήρηση των σχημάτων 23 και 24. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετα στοιχεία, όπως π.χ. όργανα, βαλβίδες, πηνία, αντλίες και διακόπτες, για την παροχή πρόσθετων πληροφοριών και για το συντονισμό των λειτουργιών των επιμέρους συστημάτων. Άλλα στοιχεία, που δεν είναι αναγκαία για τη διατήρηση της ακρίβειας ορισμένων συστημάτων, μπορούν να αποκλείονται, εάν αυτός ο αποκλεισμός βασίζεται σε ορθή τεχνική κρίση.
 Οι μετρήσεις στηρίζονται στην αρχή σύμφωνα με την οποία το φως μεταδίδεται μέσω συγκεκριμένου μήκους της προς μέτρηση αιθάλης και ότι το ποσοστό του προσπίπτοντος φωτός που φθάνει σε ένα δέκτη χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των σκιαστικών ιδιοτήτων του μέσου. H μέτρηση της αιθάλης εξαρτάται από το σχεδιασμό της συσκευής και μπορεί να διενεργηθεί στο


text:
εσωτερικό του σωλήνα εξάτμισης (με συνδεδεμένο εν σειρά νεφελόμετρο πλήρους ροής), στο άκρο του σωλήνα εξάτμισης (με νεφελόμετρο πλήρους ροής στο τέλος της γραμμής) ή με λήψη δείγματος από το σωλήνα εξάτμισης (νεφελόμετρο μερικής ροής). Για τον προσδιορισμό του συντελεστή απορρόφησης φωτός από την ένδειξη θολότητας, ο κατασκευαστής του οργάνου γνωστοποιεί το μήκος της οπτικής διαδρομής.
 3.2. Νεφελόμετρο πλήρους ροής
 Μπορούν να χρησιμοποιηθούν δύο γενικοί τύποι νεφελομέτρων πλήρους ροής (σχήμα 23). Με το νεφελόμετρο που συνδέεται σε σειρά μετράται η θολότητα ολόκληρης της τολύπης αιθάλης στο εσωτερικό του σωλήνα εξάτμισης. Με αυτό τον τύπο νεφελόμετρου, το πραγματικό μήκος της οπτικής διαδρομής είναι συνάρτηση του σχεδιασμού του νεφελόμετρου.
 Με το νεφελόμετρο που συνδέεται στο τέλος της γραμμής, μετράται η θολότητα ολόκληρης της τολύπης αιθάλης κατά την έξοδό της από το σωλήνα εξάτμισης. Με αυτόν τον τύπο νεφελόμετρου, το πραγματικό μήκος της οπτικής διαδρομής αποτελεί συνάρτηση του σχεδιασμού του σωλήνα εξάτμισης και της απόστασης μεταξύ του τέλους του σωλήνα εξάτμισης και του νεφελόμετρου.
 Σχήμα 23
 Νεφελόμετρο πλήρους ροής
 3.2.1. Στοιχεία του σχήματος 23
 EP σωλήνας εξάτμισης
 Με το νεφελόμετρο συνδεδεμένο εν σειρά, δεν πρέπει να υπάρχει αλλαγή στη διάμετρο του σωλήνα εξάτμισης σε μήκος τριπλάσιο της εν λόγω διαμέτρου εκατέρωθεν της ζώνης μέτρησης. Εάν η διάμετρος της ζώνης μέτρησης είναι μεγαλύτερη από εκείνη του σωλήνα εξάτμισης, συνιστάται η χρήση βαθμιαίως στενούμενου σωλήνα πριν από τη ζώνη μέτρησης.
 Με το νεφελόμετρο συνδεδεμένο στο τέρμα της γραμμής, τα τελευταία 0,6 m του σωλήνα εξάτμισης πρέπει να έχουν κυκλική διατομή και να είναι απαλλαγμένα από γωνίες και καμπές. Το άκρο του σωλήνα εξάτμισης πρέπει να είναι κομμένο σε ορθή γωνία. Το νεφελόμετρο συνδέεται στο κέντρο της τολύπης της αιθάλης και σε απόσταση 25 ± 5 mm από το άκρο του σωλήνα εξάτμισης.
 OPL μήκος οπτικής διαδρομής
 Η οπτική διαδρομή που σκιάζεται από την αιθάλη μεταξύ της φωτεινής πηγής και του δέκτη του νεφελόμετρου μετά την αναγκαία διόρθωση λόγω ανομοιογένειας που μπορεί να οφείλεται σε διαφορές πυκνότητας και σε φαινόμενα κροσσού. Tο μήκος της οπτικής διαδρομής δίδεται από τον κατασκευαστή του οργάνου, ο οποίος λαμβάνει υπόψη τυχόν μέτρα κατά της επικάθισης αιθάλης (π.χ. διοχέτευση αέρα καθαρισμού). Εάν δεν είναι γνωστό, το μήκος της οπτικής διαδρομής προσδιορίζεται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 11614, σημείο 11.6.5. Για τον ορθό προσδιορισμό του μήκους της οπτικής διαδρομής, απαιτείται ελάχιστη ταχύτητα καυσαερίου 20 m/s.
 LS φωτεινή πηγή
 Η φωτεινή πηγή συνίσταται σε λαμπτήρα πυρακτώσεως με θερμοκρασία χρώματος που κυμαίνεται από 2 800 έως 3 250 Κ ή σε δίοδο λυχνία εκπομπής πράσινου φωτός (LED), με κορυφή φάσματος σε μήκος κύματος μεταξύ 550 και 570 nm. Η φωτεινή πηγή προστατεύεται από την επικάθιση αιθάλης με μέσα που δεν επηρεάζουν το μήκος της οπτικής διαδρομής πέραν των προδιαγραφών του κατασκευαστή.
 LD ανιχνευτής φωτός
 Ο ανιχνευτής συνίσταται σε φωτοκύτταρο ή φωτοδίοδο (με φίλτρο, αν είναι απαραίτητο). Στην περίπτωση φωτεινής πηγής πυρακτώσεως, ο δέκτης πρέπει να έχει κορυφή φασματικής απόκρισης ανάλογη με την καμπύλη φωτοφάνειας του ανθρώπινου οφθαλμού (μέγιστη απόκριση) σε μήκη κύματος μεταξύ 550 και 570 nm, φθάνοντας σε λιγότερο από το 4 %


text:
της ανωτέρω μέγιστης απόκρισης σε μήκη κύματος κάτω των 430 nm και άνω των 680 nm. Ο ανιχνευτής φωτός προστατεύεται από την επικάθιση αιθάλης με μέσα που δεν επηρεάζουν το μήκος της οπτικής διαδρομής πέραν των προδιαγραφών του κατασκευαστή.
 CL κατευθυντήρας
 Η εκπεμπόμενη φωτεινή ακτινοβολία συγκεντρώνεται σε δέσμη μέγιστης διαμέτρου 30 mm. Οι ακτίνες της φωτεινής δέσμης είναι παράλληλες με μέγιστη απόκλιση 3o από τον οπτικό άξονα.
 Τ1 αισθητήρας θερμοκρασίας (προαιρετικός)
 Η θερμοκρασία του καυσαερίου μπορεί να παρακολουθείται στη διάρκεια της δοκιμής.
 3.3. Νεφελόμετρο μερικής ροής
 Με το νεφελόμετρο μερικής ροής (σχήμα 24), λαμβάνεται από το σωλήνα εξάτμισης αντιπροσωπευτικό δείγμα καυσαερίου και φέρεται στο θάλαμο μέτρησης μέσω γραμμής μεταφοράς. Με αυτό τον τύπο νεφελόμετρου, το πραγματικό μήκος της οπτικής διαδρομής είναι συνάρτηση του σχεδιασμού του νεφελόμετρου. Οι χρόνοι απόκρισης που αναφέρονται στο επόμενο σημείο ισχύουν για τον ελάχιστο ρυθμό ροής του νεφελόμετρου, που καθορίζεται από τον κατασκευαστή του οργάνου.
 Σχήμα 24
 Νεφελόμετρο μερικής ροής
 3.3.1. Στοιχεία του σχήματος 24
 EP σωλήνας εξάτμισης
 Ο σωλήνας εξάτμισης είναι ευθύγραμμος μήκους τουλάχιστον εξαπλάσιου της διαμέτρου του ανάντη του ακροστομίου του καθετήρα και τριπλάσιου της διαμέτρου του κατάντη του ακροστομίου του καθετήρα.
 SP καθετήρας δειγματοληψίας
 Ο καθετήρας δειγματοληψίας είναι ανοικτός σωλήνας που τοποθετείται στραμμένος προς τα πάνω κατά μήκος ή πλησίον του κεντρικού άξονα του σωλήνα εξάτμισης. Η απόσταση από το τοίχωμα του σωλήνα εξάτμισης είναι τουλάχιστον 5 mm. Η διάμετρος του καθετήρα εξασφαλίζει αντιπροσωπευτική δειγματοληψία και επαρκή ροή μέσω του νεφελόμετρου.
 ΤΤ σωλήνας μεταφοράς
 Ο σωλήνας μεταφοράς:
 α)
 είναι όσο το δυνατόν βραχύτερος και εξασφαλίζει θερμοκρασία καυσαερίων 373 ± 30 Κ (100 oC ± 30 oC) στην είσοδο του θαλάμου μέτρησης·
 β)
 έχει θερμοκρασία τοιχωμάτων αρκετά ανώτερη του σημείου δρόσου του καυσαερίου, ώστε να αποφεύγεται η συμπύκνωση·
 γ)
 έχει διάμετρο ίση με τη διάμετρο του καθετήρα δειγματοληψίας σε όλο του το μήκος,
 δ)
 έχει χρόνο απόκρισης μικρότερο από 0,05 s στην ελάχιστη ροή του οργάνου, όπως προσδιορίζεται σύμφωνα με το σημείο 5.2.4 του προαρτήματος 4 του παρόντος παραρτήματος.
 ε)
 δεν επηρεάζει ουσιαστικά την κορυφή της αιθάλης.
 FM διάταξη μέτρησης ροής
 Όργανο μέτρησης ροής για τη διαπίστωση της ορθής ροής προς το θάλαμο μέτρησης. Ο ελάχιστος και ο μέγιστος ρυθμός ροής καθορίζονται από τον κατασκευαστή του οργάνου και πρέπει να επιτρέπουν την τήρηση της απαίτησης για το χρόνο απόκρισης του ΤΤ καθώς και των προδιαγραφών της οπτικής διαδρομής. Η διάταξη μέτρησης ροής μπορεί να βρίσκεται κοντά στην αντλία δειγματοληψίας Ρ, εάν χρησιμοποιείται.
 MC θάλαμος μέτρησης
 Ο θάλαμος μέτρησης διαθέτει μη ανακλαστική εσωτερική επιφάνεια ή ισοδύναμο οπτικό περιβάλλον. Πρέπει να μειώνεται στο ελάχιστο η πρόσπτωση παράσιτου φωτός στον ανιχνευτή λόγω εσωτερικών ανακλάσεων της διάχυσης του φωτός.
 Η πίεση του αερίου στο θάλαμο μέτρησης δεν πρέπει να διαφέρει από την ατμοσφαιρική πίεση κατά περισσότερο από 0,75 kPa. Στις περιπτώσεις όπου ο σχεδιασμός δεν το επιτρέπει, η ένδειξη του νεφελόμετρου μετατρέπεται σε ατμοσφαιρική πίεση.
 Η θερμοκρασία τοιχωμάτων του θαλάμου μέτρησης ρυθμίζεται με ακρίβεια ± 5 Κ μεταξύ 343 K (70 oC) και 373 K (100 oC), αλλά οπωσδήποτε αρκετά πιο πάνω από το σημείο δρόσου των καυσαερίων,


text:
ώστε να αποφεύγεται τυχόν συμπύκνωση. Ο θάλαμος μέτρησης εφοδιάζεται με κατάλληλες διατάξεις για τη μέτρηση της θερμοκρασίας.
 OPL μήκος οπτικής διαδρομής
 Η οπτική διαδρομή που σκιάζεται από την αιθάλη μεταξύ της φωτεινής πηγής και του δέκτη του νεφελόμετρου μετά την αναγκαία διόρθωση λόγω ανομοιογένειας που μπορεί να οφείλεται σε διαφορές πυκνότητας και σε φαινόμενα κροσσού. Tο μήκος της οπτικής διαδρομής δίδεται από τον κατασκευαστή του οργάνου, ο οποίος λαμβάνει υπόψη τυχόν μέτρα κατά της επικάθισης αιθάλης (π.χ. διοχέτευση αέρα καθαρισμού). Εάν δεν είναι γνωστό, το μήκος της οπτικής διαδρομής προσδιορίζεται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 11614, σημείο 11.6.5.
 LS φωτεινή πηγή
 Η φωτεινή πηγή συνίσταται σε λαμπτήρα πυρακτώσεως με θερμοκρασία χρώματος που κυμαίνεται από 2 800 έως 3 250 Κ ή σε δίοδο λυχνία εκπομπής πράσινου φωτός (LED), με κορυφή φάσματος σε μήκος κύματος μεταξύ 550 και 570 nm. Η φωτεινή πηγή προστατεύεται από την επικάθιση αιθάλης με μέσα που δεν επηρεάζουν το μήκος της οπτικής διαδρομής πέραν των προδιαγραφών του κατασκευαστή.
 LD ανιχνευτής φωτός
 Ο ανιχνευτής συνίσταται σε φωτοκύτταρο ή φωτοδίοδο (με φίλτρο, αν είναι απαραίτητο). Στην περίπτωση φωτεινής πηγής πυρακτώσεως, ο δέκτης πρέπει να έχει κορυφή φασματικής απόκρισης ανάλογη με την καμπύλη φωτοφάνειας του ανθρώπινου οφθαλμού (μέγιστη απόκριση) σε μήκη κύματος μεταξύ 550 και 570 nm, φθάνοντας σε λιγότερο από το 4 % της ανωτέρω μέγιστης απόκρισης σε μήκη κύματος κάτω των 430 nm και άνω των 680 nm. Ο ανιχνευτής φωτός προστατεύεται από την επικάθιση αιθάλης με μέσα που δεν επηρεάζουν το μήκος της οπτικής διαδρομής πέραν των προδιαγραφών του κατασκευαστή.
 CL κατευθυντήρας
 Η εκπεμπόμενη φωτεινή ακτινοβολία συγκεντρώνεται σε δέσμη μέγιστης διαμέτρου 30 mm. Οι ακτίνες της φωτεινής δέσμης είναι παράλληλες με μέγιστη απόκλιση 3 o από τον οπτικό άξονα.
 Τ1 αισθητήρας θερμοκρασίας
 Για την παρακολούθηση της θερμοκρασίας του καυσαερίου στην είσοδο του θαλάμου μέτρησης.
 P αντλία δειγματοληψίας (προαιρετική)
 Μπορεί να χρησιμοποιείται αντλία δειγματοληψίας κατάντη του θαλάμου μέτρησης για τη διοχέτευση του αερίου δείγματος μέσω του θαλάμου μέτρησης.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4Β
 Διαδικασία δοκιμών για κινητήρες ανάφλεξης με συμπίεση (CI) και κινητήρες επιβαλλομένης ανάφλεξης (PI) που τροφοδοτούνται με φυσικό αέριο (NG) ή υγραέριο (LPG) στην οποία ενσωματώνεται η εναρμονισμένη παγκόσμιως πιστοποιήση βαρεων οχημάτων [WHDC, παγκόσμιος τεχνικός κανονισμός (GTR) αριθ. 4]
 1. ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
 Το παρόν παράρτημα δεν εφαρμόζεται, προς το παρόν, για την έγκριση τύπου σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. Θα εφαρμοστεί στο μέλλον.
 2.
 Προς συμπλήρωση (1).
 3. ΟΡΙΣΜΟΙ, ΣΥΜΒΟΛΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΜΗΣΕΙΣ
 3.1. Ορισμοί
 Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
 3.1.1.
 ως «συνεχής αναγέννηση» νοείται η διαδικασία αναγέννησης του συστήματος μετεπεξεργασίας των καυσαερίων που γίνεται είτε μόνιμα είτε τουλάχιστον σε κάθε δοκιμή θερμής εκκίνησης WHTC. Μια διαδικασία αναγέννησης αυτού του είδους δεν απαιτεί ειδική διαδικασία δοκιμής·
 3.1.2.
 ως «χρόνος καθυστέρησης» νοείται η διαφορά του χρόνου μεταξύ της αλλαγής του στοιχείου που πρέπει να μετρηθεί στο σημείο αναφοράς και της απόκρισης του συστήματος 10 % της τελικής ανάγνωσης (t10
 ) με τον καθετήρα δειγματοληψίας να ορίζεται ως σημείο αναφοράς. Για τα αέρια, είναι βασικά ο χρόνος μεταφοράς του στοιχείου που μετράται από τον καθετήρα δειγματοληψίας


text:
έως τον ανιχνευτή, με σημείο αναφοράς τον καθετήρα δειγματοληψίας·
 3.1.3.
 ως «σύστημα εξουδετέρωσης των NOx» νοείται ένα σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων που σχεδιάστηκε για να μειώνει τις εκπομπές οξειδίων του αζώτου (NOx) [π.χ. παθητικοί και ενεργοί φτωχού μίγματος καταλύτες NOx, απορροφητές NOx και συστήματα επιλεκτικής καταλυτικής αναγωγής (SCR)]·
 3.1.4.
 ως «κινητήρας ντίζελ» νοείται ο κινητήρας που λειτουργεί βάσει της αρχής της ανάφλεξης με συμπίεση·
 3.1.5.
 ως «σειρά κινητήρων» νοείται η ομαδοποίηση από τον κατασκευαστή κινητήρων, οι οποίοι, βάσει του σχεδιασμού τους, όπως αυτός ορίζεται στο σημείο 5.2 του παρόντος παραρτήματος, έχουν όμοια χαρακτηριστικά ως προς τις εκπομπές καυσαερίου· όλα τα μέλη της σειράς πρέπει να ανταποκρίνονται στις ισχύουσες οριακές τιμές εκπομπών·
 3.1.6.
 ως «σύστημα κινητήρων» νοείται ο κινητήρας, το σύστημα ελέγχου των εκπομπών και η διεπαφή επικοινωνίας (υλισμικό και μηνύματα) μεταξύ της (των) μονάδας(-ων) ηλεκτρονικού ελέγχου του κινητήρα (ECU) και οποιουδήποτε άλλου συστήματος κίνησης ή μονάδας ελέγχου του οχήματος·.
 3.1.7.
 ως «τύπος κινητήρα» νοείται μια κατηγορία κινητήρων που δεν διαφέρουν ως προς τα βασικά χαρακτηριστικά τους·
 3.1.8.
 ως «σύστημα μετεπεξεργασίας καυσαερίων» νοείται καταλύτης (οξειδωτικός ή τριοδικός), φίλτρο σωματιδίων, σύστημα εξουδετέρωσης των NOx, συνδυασμένο σύστημα εξουδετέρωσης των NOx και φίλτρου σωματιδίων ή οποιαδήποτε άλλη διάταξη μείωσης των εκπομπών που εγκαθίσταται κατάντη του κινητήρα. Ο ορισμός αυτός αποκλείει την ανακυκλοφορία καυσαερίων (EGR), η οποία θεωρείται αναπόσπαστο μέρος του συστήματος του κινητήρα·
 3.1.9.
 ως «μέθοδος αραίωσης πλήρους ροής» νοείται η διαδικασία ανάμειξης της συνολικής ροής καυσαερίων με αέρα αραίωσης πριν από το διαχωρισμό τμήματος του αραιωμένου καυσαερίου για ανάλυση·
 3.1.10.
 ως «κινητήρας αερίου» νοείται ο κινητήρας που χρησιμοποιεί ως καύσιμο φυσικό αέριο (NG) ή υγραέριο (LPG)·
 3.1.11.
 ως «αέριοι ρύποι» νοούνται το μονοξείδιο του άνθρακα, οι υδρογονάνθρακες και/ή οι υδρογονάνθρακες πλην μεθανίου (με παραδοχή αναλογίας CH1,85 για το ντίζελ, CH2,525 για το υγραέριο και CH2,93 για το φυσικό αέριο, και με παραδοχή μοριακού τύπου CH3O0,5 για την αιθανόλη που χρησιμοποιείται ως καύσιμο κινητήρων ντίζελ), το μεθάνιο (με παραδοχή αναλογίας CH4 για το φυσικό αέριο) και τα οξείδια του αζώτου εκφρασμένα σε ισοδύναμα διοξειδίου του αζώτου (NO2)·
 3.1.12.
 ως «υψηλές στροφές (nhi)» νοούνται οι μέγιστες στροφές του κινητήρα στις οποίες αποδίδει το 70 % της δηλούμενης μέγιστης ισχύος·
 3.1.13.
 ως «χαμηλές στροφές (nlo)» νοούνται οι ελάχιστες στροφές του κινητήρα στις οποίες αποδίδει το 55 % της δηλούμενης μέγιστης ισχύος·
 3.1.14.
 ως «μέγιστη ισχύς (Pmax)» νοείται η μέγιστη ισχύς σε kW όπως καθορίζεται από τον κατασκευαστή·
 3.1.15.
 ως «ταχύτητα μέγιστης ροπής» νοούνται οι στροφές του κινητήρα στις οποίες ο κινητήρας αποδίδει την μέγιστη ροπή, όπως καθορίζεται από τον κατασκευαστή·
 3.1.16.
 ως «μητρικός κινητήρας» νοείται ένας κινητήρας που επιλέγεται από σειρά κινητήρων με τρόπο ώστε τα χαρακτηριστικά των εκπομπών του να είναι αντιπροσωπευτικά της συγκεκριμένης σειράς κινητήρων·
 3.1.17.
 ως «διάταξη μετεπεξεργασίας των σωματιδίων» νοείται ένα σύστημα μετεπεξεργασίας των καυσαερίων που έχει σχεδιαστεί για να μειώσει τις εκπομπές των σωματιδιακών ρύπων (PM) μέσω μηχανικού, αεροδυναμικού, με διάχυση ή λόγω αδράνειας διαχωρισμού·
 3.1.18.
 ως «μέθοδος αραίωσης μερικής ροής» νοείται η διαδικασία διαχωρισμού ενός μέρους της συνολικής ροής καυσαερίων, η ανάμειξή του στη συνέχεια με κατάλληλη ποσότητα αέρα αραίωσης


text:
πριν από το φίλτρο δειγματοληψίας σωματιδίων·
 3.1.19.
 ως «σωματίδια (PM)» νοούνται όλα τα υλικά που συλλέγονται σε συγκεκριμένο φίλτρο μετά την αραίωση των καυσαερίων με καθαρό φιλτραρισμένο αέρα σε θερμοκρασία μεταξύ 315 K (42 oC) και 325 Κ (52 oC), όπως μετράται σε σημείο που βρίσκεται απευθείας ανάντη του φίλτρου· πρόκειται κυρίως για άνθρακα, συμπυκνωμένους υδρογονάνθρακες και θειικά άλατα με νερό·
 3.1.20.
 ως «ποσοστιαίο φορτίο» νοείται το κλάσμα της μέγιστης διαθέσιμης ροπής σε συγκεκριμένο αριθμό στροφών του κινητήρα·
 3.1.21.
 ως «περιοδική αναγέννηση» νοείται η διαδικασία αναγέννησης ενός συστήματος μετεπεξεργασίας καυσαερίων που πραγματοποιείται περιοδικά σε λιγότερο από 100 ώρες κανονικής λειτουργίας του κινητήρα. Στη διάρκεια των κύκλων της αναγέννησης, τα πρότυπα εκπομπών είναι δυνατόν να ξεπεραστούν·
 3.1.22.
 ως «κύκλος δοκιμής σε σταθερή κατάσταση κατά βαθμίδες» νοείται ένας κύκλος δοκιμών με αλληλουχία σταδίων δοκιμής σε σταθερές συνθήκες λειτουργίας του κινητήρα με καθορισμένα κριτήρια ταχύτητας και ροπής σε κάθε στάδιο και καθορισμένες βαθμίδες μεταξύ των σταδίων αυτών (WHSC)·
 3.1.23.
 ως «ονομαστικές στροφές» νοείται ο μέγιστος υπό πλήρες φορτίο αριθμός στροφών του κινητήρα που επιτρέπεται από το ρυθμιστή στροφών, όπως καθορίζεται από τον κατασκευαστή στο εγχειρίδιο πώλησης και συντήρησης, ή, εάν δεν υπάρχει ρυθμιστής στροφών, οι στροφές στις οποίες λαμβάνεται η μέγιστη ισχύς του κινητήρα, όπως καθορίζεται από τον κατασκευαστή στο εγχειρίδιο πώλησης και συντήρησης·
 3.1.24.
 ως «χρόνος απόκρισης» νοείται η διαφορά χρόνου μεταξύ της αλλαγής του προς μέτρηση στοιχείου στο σημείο αναφοράς και της απόκρισης του συστήματος κατά 90 % της τελικής ένδειξης (t90) με τον καθετήρα δειγματοληψίας να ορίζεται ως σημείο αναφοράς, όπου η αλλαγή του προς μέτρηση στοιχείου είναι τουλάχιστον 60 % της πλήρους κλίμακας (FS) και πραγματοποιείται σε λιγότερο από 0,1 δευτερόλεπτα. Ο χρόνος απόκρισης του συστήματος συνίσταται στο χρόνο καθυστέρησης του συστήματος και στο χρόνο ανόδου του συστήματος·
 3.1.25.
 ως «χρόνος ανόδου» νοείται η διαφορά χρόνου μεταξύ του 10 % και 90 % της απόκρισης της τελικής ένδειξης (t90-t10
 )·.
 3.1.26.
 ως «ειδικές εκπομπές» νοούνται οι εκπομπές μάζας που εκφράζονται σε g/kWh·
 3.1.27.
 ως «κύκλος δοκιμής» νοείται μια ακολουθία σημείων ελέγχου, το καθένα με καθορισμένο αριθμό στροφών και καθορισμένη ροπή, στην οποία υποβάλλεται ο κινητήρας υπό σταθερές (δοκιμή WHSC) ή μεταβατικές συνθήκες λειτουργίας (WHTC)·
 3.1.28.
 ως «χρόνος μετατροπής» νοείται η διαφορά χρόνου ανάμεσα στην αλλαγή του προς μέτρηση στοιχείου στο σημείο αναφοράς και στην απόκριση συστήματος κατά 50 % της τελικής ανάγνωσης (t50
 ) με τον καθετήρα δειγματοληψίας να ορίζεται ως σημείο αναφοράς. Ο χρόνος μετατροπής χρησιμοποιείται για την ευθυγράμμιση των σημάτων των διαφόρων οργάνων μέτρησης·
 3.1.29.
 ως «κύκλος δοκιμής μεταβατικών συνθηκών» νοείται ένας κύκλος δοκιμής με ακολουθία ομαλοποιημένων τιμών στροφών και ροπής που μεταβάλλονται σχετικά γρήγορα στο χρόνο (WHTC)·
 3.1.30.
 ως «ωφέλιμη διάρκεια ζωής» νοείται η σχετική περίοδος απόστασης ή/και χρόνου κατά την οποία πρέπει να διασφαλίζεται η συμμόρφωση προς τα σχετικά όρια εκπομπών αερίων και σωματιδίων.
 Σχήμα 1
 Ορισμοί της απόκρισης συστήματος
 3.2. Γενικά σύμβολα
 Σύμβολο
 Μονάδα
 Όρος
 A/F
 st
 —
 Στοιχειομετρικός λόγος αέρα προς καύσιμο
 c
 ppm/Vol %
 Συγκέντρωση
 c
 d
 ppm/Vol %
 Συγκέντρωση σε ξηρή βάση
 c
 w
 ppm/Vol %
 Συγκέντρωση σε υγρή βάση
 cb


text:
ppm/Vol %
 Συγκέντρωση περιβάλλοντος
 C
 d
 —
 Συντελεστής παροχής του SSV
 d
 m
 Διάμετρος
 d
 V
 m
 Διάμετρος στεφάνης του σωλήνα Venturi
 D
 0
 m3/s
 Τομή βαθμονόμησης PDP
 D
 —
 Συντελεστής αραίωσης
 Δt
 s
 Χρονικό διάστημα
 e
 gas
 g/kWh
 Ειδική εκπομπή αέριων συστατικών
 e
 PM
 g/kWh
 Ειδική εκπομπή σωματιδίων
 e
 p
 g/kWh
 Ειδική εκπομπή κατά την αναγέννηση
 e
 w
 g/kWh
 Σταθμισμένη ειδική εκπομπή
 E
 CO2
 %
 Απόσβεση CO2 αναλυτή NOx
 E
 E
 %
 Απόδοση ως προς το αιθάνιο
 E
 H2O
 %
 Απόσβεση νερού αναλυτή NOx
 E
 M
 %
 Απόδοση ως προς το μεθάνιο
 E
 NOx
 %
 Απόδοση του μετατροπέα ΝΟx
 f
 Hz
 Ρυθμός δειγματοληψίας δεδομένων
 f
 a
 —
 Εργαστηριακός ατμοσφαιρικός συντελεστής
 F
 s
 —
 Στοιχειομετρικός συντελεστής
 H
 a
 g/kg
 Απόλυτη υγρασία του αναρροφώμενου αέρα
 H
 d
 g/kg
 Απόλυτη υγρασία του αέρα αραίωσης
 i
 —
 Δείκτης που υποδηλώνει στιγμιαία μέτρηση (π.χ. 1 Hz)
 k
 f
 —
 Ειδικός συντελεστής καυσίμου
 k
 h, D
 —
 Διορθωτικός συντελεστής υγρασίας για τα NOx σε κινητήρες CI
 k
 h, G
 —
 Διορθωτικός συντελεστής υγρασίας για τα NOx σε κινητήρες PI
 k
 r
 —
 Συντελεστής αναγέννησης
 k
 w, a
 —
 Διορθωτικός συντελεστής από ξηρή σε υγρή βάση για τον αναρροφώμενου αέρα
 k
 w, d
 —
 Διορθωτικός συντελεστής από ξηρή σε υγρή βάση για τον αέρα αραίωσης
 k
 w, e
 —
 Διορθωτικός συντελεστής από ξηρή σε υγρή βάση για το αραιωμένο καυσαέριο
 k
 w, r
 —
 Διορθωτικός συντελεστής από ξηρή σε υγρή βάση για το πρωτογενές καυσαέριο
 K
 V
 —
 Συνάρτηση βαθμονόμησης CFV
 λ
 —
 Λόγος περίσσειας αέρα
 m
 d
 kg
 Μάζα του δείγματος του αέρα αραίωσης που διήλθε μέσω των φίλτρων δειγματοληψίας σωματιδίων
 m
 ed
 kg
 Συνολική μάζα των αραιωμένων καυσαερίων σε ολόκληρο τον κύκλο
 m
 edf
 kg
 Μάζα ισοδύναμων αραιωμένων καυσαερίων στο σύνολο του κύκλου δοκιμής
 m
 ew
 kg
 Συνολική μάζα των καυσαερίων σε ολόκληρο τον κύκλο
 m
 f
 mg
 Μάζα του συλλεγέντος δείγματος σωματιδίων
 m
 f, d
 mg
 Μάζα του συλλεγέντος δείγματος σωματιδίων αέρα αραίωσης
 m
 gas
 g
 Μάζα εκπομπών αερίων κατά τη διάρκεια του κύκλου δοκιμής
 m
 PM
 g
 Μάζα εκπομπών σωματιδίων κατά τη διάρκεια του κύκλου δοκιμής
 m
 se
 kg
 Μάζα καυσαερίων που έχει ληφθεί ως δείγμα στο σύνολο του κύκλου
 m
 sed
 kg
 Μάζα των αραιωμένων καυσαερίων που διέρχεται από τη σήραγγα αραίωσης
 m
 sep
 kg
 Μάζα των αραιωμένων καυσαερίων που διέρχεται διαμέσου των φίλτρων δειγματοληψίας σωματιδίων
 m
 ssd
 kg
 Μάζα του αέρα βοηθητικής αραίωσης
 M
 a
 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα του αναρροφώμενου αέρα
 M
 e
 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα του καυσαερίου
 M
 gas
 g/mol
 Γραμμομοριακή μάζα των αέριων συστατικών
 n
 —
 Αριθμός μετρήσεων
 nr
 —
 Αριθμός μετρήσεων κατά τη διάρκεια της αναγέννησης
 n
 min-1
 Στροφές κινητήρα
 n
 hi
 min-1
 Υψηλές στροφές κινητήρα
 n
 lo
 min-1
 Χαμηλές στροφές κινητήρα
 n
 pref
 min-1
 Προτιμώμενες στροφές κινητήρα
 n
 p
 r/s
 Στροφές PDP
 p
 a
 kPa
 Τάση κορεσμένων ατμών του αναρροφώμενου αέρα του κινητήρα
 p
 b
 kPa
 Συνολική ατμοσφαιρική πίεση
 p
 d
 kPa
 Τάση κορεσμένων ατμών του αέρα αραίωσης
 p
 p
 kPa
 Απόλυτη πίεση
 p
 r
 kPa
 Τάση υδρατμών μετά το ψυκτικό λουτρό
 p
 s
 kPa
 Ξηρή


text:
ατμοσφαιρική πίεση
 qm
 ad
 kg/s
 Ρυθμός ροής μάζας του αναρροφώμενου αέρα σε ξηρά βάση
 qm
 aw
 kg/s
 Ρυθμός ροής μάζας του αναρροφώμενου αέρα σε υγρή βάση
 qm
 Ce
 kg/s
 Ρυθμός ροής της μάζας του άνθρακα στα πρωτογενή καυσαέρια
 qm
 Cf
 kg/s
 Ρυθμός ροής της μάζας του άνθρακα στον κινητήρα
 qm
 Cp
 kg/s
 Ρυθμός ροής της μάζας του άνθρακα στο σύστημα αραίωσης μερικής ροής
 qm
 dew
 kg/s
 Ρυθμός ροής μάζας αραιωμένου καυσαερίου σε υγρή βάση
 qm
 dw
 kg/s
 Ρυθμός ροής μάζας του αέρα αραίωσης σε υγρή βάση
 qm
 edf
 kg/s
 Ισοδύναμα ρυθμού ροής μάζας αραιωμένου καυσαερίου σε υγρή βάση
 qm
 ew
 kg/s
 Ρυθμός ροής μάζας καυσαερίου σε υγρή βάση
 qm
 ex
 kg/s
 Ρυθμός ροής μάζας δείγματος που εξάγεται από τη σήραγγα αραίωσης
 qm
 f
 kg/s
 Ρυθμός ροής μάζας καυσίμου
 qm
 p
 kg/s
 Δείγμα ροής καυσαερίων σε σύστημα αραίωσης μερικής ροής
 qv
 CVS
 m3/s
 Ρυθμός ροής όγκου CVS
 qv
 s
 dm3/min
 Ρυθμός ροής συστήματος αναλυτή καυσίμων
 qv
 t
 cm3/min
 Ρυθμός ροής του αερίου δείκτη
 r
 d
 —
 Λόγος αραίωσης
 r
 D
 —
 Λόγος διαμέτρου SSV
 r
 h
 —
 Συντελεστής απόκρισης υδρογονανθράκων του FID
 r
 m
 —
 Συντελεστής απόκρισης μεθανόλης του FID
 r
 p
 —
 Λόγος πίεσης SSV
 r
 s
 —
 Μέσος λόγος δείγματος
 ρ
 kg/m3
 Πυκνότητα
 ρe
 kg/m3
 Πυκνότητα καυσαερίου
 σ
 Τυπική απόκλιση
 T
 K
 Απόλυτη θερμοκρασία
 T
 a
 K
 Απόλυτη θερμοκρασία του αναρροφώμενου αέρα
 t
 s
 Χρόνος
 t
 10
 s
 Χρόνος μεταξύ βαθμιδωτού σήματος εισόδου και του 10 % της τελικής ένδειξης
 t
 50
 s
 Χρόνος μεταξύ βαθμιδωτού σήματος εισόδου και του 50 % της τελικής ένδειξης
 t
 90
 s
 Χρόνος μεταξύ βαθμιδωτού σήματος εισόδου και του 90 % της τελικής ένδειξης
 u
 —
 Λόγος πυκνότητας στοιχείου αερίου και καυσαερίου
 V
 0
 m3/r
 Όγκος αντλούμενων αερίων PDP ανά περιστροφή
 V
 s
 dm3
 Χωρητικότητα του συστήματος του αναλυτή καυσαερίων
 W
 act
 kWh
 Πραγματικό έργο κύκλου του κύκλου δοκιμής
 W
 ref
 kWh
 Έργο κύκλου αναφοράς του κύκλου δοκιμής
 X
 0
 m3/r
 Συνάρτηση βαθμονόμησης PDP
 3.3. Σύμβολα και συντμήσεις για τη σύνθεση του καυσίμου
 w
 ALF
 περιεκτικότητα του καυσίμου σε υδρογόνο, % κατά μάζα
 w
 BET
 περιεκτικότητα του καυσίμου σε άνθρακα, % κατά μάζα
 w
 GAM
 περιεκτικότητα του καυσίμου σε θείο, % κατά μάζα
 w
 DEL
 περιεκτικότητα του καυσίμου σε άζωτο, % κατά μάζα
 w
 EPS
 περιεκτικότητα του καυσίμου σε οξυγόνο, % κατά μάζα
 α
 γραμμομοριακός λόγος υδρογόνου (H/C)
 γ
 γραμμομοριακός λόγος θείου (S/C)
 δ
 γραμμομοριακός λόγος αζώτου (N/C)
 ε
 γραμμομοριακός λόγος οξυγόνου (O/C)
 όσον αφορά ένα καύσιμο CHαOεNδSγ
 3.4. Σύμβολα και συντμήσεις για τα χημικά συστατικά
 C1
 Υδρογονάνθρακες ισοδύναμοι με C1
 CH4
 Μεθάνιο
 C2H6
 Αιθάνιο
 C3H8
 Προπάνιο
 CO
 Μονοξείδιο του άνθρακα
 CO2
 Διοξείδιο του άνθρακα
 DOP
 Φθαλικός διοκτυλεστέρας
 HC
 Υδρογονάνθρακες
 H2O
 Νερό
 NMHC
 Υδρογονάνθρακες πλην μεθανίου
 NOx
 Οξείδια του αζώτου
 NO
 Μονοξείδιο του αζώτου
 NO2
 Διοξείδιο του αζώτου
 PM
 Σωματίδια
 3.5. Συντμήσεις
 CFV
 Σωλήνας Venturi κρίσιμης ροής
 CLD
 Ανιχνευτής χημιφωταύγειας
 CVS
 Δειγματοληψία σταθερού όγκου
 deNOx
 Σύστημα μετεπεξεργασίας NOx
 EGR
 Ανακυκλοφορία καυσαερίων
 FID
 Ανιχνευτής ιονισμού φλόγας
 GC
 Αέριος χρωματογράφος
 HCLD
 Θερμαινόμενος ανιχνευτής χημιφωταύγειας
 HFID
 Θερμαινόμενος ανιχνευτής ιονισμού φλόγας
 LPG
 Υγραέριο
 NDIR
 Αναλυτής υπέρυθρης ακτινοβολίας


text:
χωρίς διάχυση
 NG
 Φυσικό αέριο
 NMC
 Διαχωριστής υδρογονανθράκων πλην μεθανίου
 PDP
 Αντλία θετικής εκτόπισης
 % FS
 της πλήρους κλίμακας
 PFS
 Σύστημα μερικής ροής
 SSV
 Σωλήνας venturi υποηχητικής ροής
 VGT
 Στροβιλοσυμπιεστής μεταβλητής γεωμετρίας
 4. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ
 Το σύστημα του κινητήρα σχεδιάζεται, κατασκευάζεται και συναρμολογείται με τέτοιον τρόπο ώστε να επιτρέπει στον κινητήρα, υπό κανονικές συνθήκες χρήσης, να συμμορφώνεται με τις διατάξεις του παρόντος παραρτήματος καθ’ όλη την ωφέλιμη διάρκεια ζωής του, όπως ορίζεται στον παρόντα κανονισμό.
 5. ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΠΙΔΟΣΕΩΝ
 5.1. Εκπομπή αερίων και σωματιδιακών ρύπων
 Οι εκπομπές αερίων και σωματιδιακών ρύπων του κινητήρα καθορίζονται στους κύκλους δοκιμών WHTC και WHSC, όπως περιγράφεται στο σημείο 7. Τα συστήματα μέτρησης καλύπτουν τις απαιτήσεις γραμμικότητας του σημείου 9.2 και τις προδιαγραφές του σημείου 9.3 (μέτρηση των εκπομπών αερίων), του σημείου 9.4 (μέτρηση σωματιδίων) και του προσαρτήματος 3 του παρόντος παραρτήματος.
 Η αρχή έγκρισης τύπου δύναται να εγκρίνει άλλα συστήματα ή αναλυτές, εάν έχει διαπιστωθεί ότι παρέχουν ισοδύναμα αποτελέσματα σύμφωνα με το σημείο 5.1.1.
 5.1.1. Ισοδυναμία
 Ο προσδιορισμός της ισοδυναμίας του συστήματος βασίζεται σε μελέτη συσχετισμού με 7 (ή και περισσότερα) ζεύγη δειγμάτων του υπό εξέταση συστήματος με ένα από τα συστήματα του παρόντος παραρτήματος.
 Ο όρος «αποτελέσματα» αναφέρεται στις σταθμισμένες τιμές εκπομπών του συγκεκριμένου κύκλου. Ο έλεγχος συσχετισμού διεξάγεται στο ίδιο εργαστήριο, στον ίδιο θάλαμο δοκιμής και στον ίδιο κινητήρα και, κατά προτίμηση, ταυτόχρονα. Η ισοδυναμία των μέσων τιμών που προκύπτουν για το ζεύγος δείγματος ορίζεται με τις στατιστικές των δοκιμών t και F όπως περιγράφεται στο προσάρτημα 4 υπό τις συνθήκες θαλάμου δοκιμής εργαστηρίου και κινητήρα που περιγράφονται πιο πάνω. Οι ακραίες τιμές ορίζονται σύμφωνα με το ISO 5725 και αποκλείονται από τη βάση δεδομένων. Τα συστήματα που χρησιμοποιούνται στον έλεγχο συσχετισμού υπόκεινται στην έγκριση της αρχής έγκρισης τύπου.
 5.2. Σειρά κινητήρων
 5.2.1. Γενικά
 Μια σειρά κινητήρων χαρακτηρίζεται από παραμέτρους σχεδιασμού. Οι παράμετροι αυτές είναι κοινές για όλους τους κινητήρες της σειράς. Ο κατασκευαστής του κινητήρα μπορεί να αποφασίσει, ποιοι κινητήρες ανήκουν σε μια σειρά κινητήρων, με την προϋπόθεση ότι τηρούνται τα κριτήρια που αναφέρονται στο σημείο 5.2.3. Η σειρά κινητήρων εγκρίνεται από την αρχή έγκρισης τύπου. Ο κατασκευαστής παρέχει στην αρχή έγκρισης τύπου τις κατάλληλες πληροφορίες που αφορούν τα επίπεδα εκπομπών των μελών της σειράς κινητήρων.
 5.2.2. Ειδικές περιπτώσεις
 Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει αλληλεπίδραση παραμέτρων. Για να διασφαλίζεται ότι σε μία σειρά κινητήρων περιλαμβάνονται μόνον μονάδες με παρόμοια χαρακτηριστικά εκπομπών καυσαερίων, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι επιδράσεις αυτές. Οι περιπτώσεις αυτές προσδιορίζονται από τον κατασκευαστή και κοινοποιούνται στην αρχή έγκρισης τύπου. Λαμβάνονται υπόψη ως κριτήριο για τη δημιουργία νέας σειράς κινητήρων.
 Στην περίπτωση διατάξεων ή χαρακτηριστικών, που δεν αναφέρονται στο σημείο 5.2.3 και τα οποία επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό το επίπεδο των εκπομπών, ο εξοπλισμός αυτός προσδιορίζεται από τον κατασκευαστή με βάση την ορθή τεχνική πρακτική και κοινοποιείται στην αρχή έγκρισης τύπου. Λαμβάνεται υπόψη ως κριτήριο για τη δημιουργία νέας σειράς κινητήρων.
 Εκτός από τις παραμέτρους που αναφέρονται στο σημείο 5.2.3, ο κατασκευαστής μπορεί να εισαγάγει πρόσθετα κριτήρια τα οποία να επιτρέπουν τον ορισμό σειρών πιο περιορισμένου μεγέθους. Οι


text:
παράμετροι αυτές δεν είναι κατ’ ανάγκη παράμετροι που επηρεάζουν το επίπεδο των εκπομπών.
 5.2.3. Παράμετροι που ορίζουν τη σειρά κινητήρων
 5.2.3.1.
 Κύκλος καύσης
 α)
 δίχρονος
 β)
 τετράχρονος
 γ)
 περιστροφικός κινητήρας
 δ)
 άλλοι
 5.2.3.2.
 Διάταξη κυλίνδρων
 5.2.3.2.1.
 Θέση των κυλίνδρων στο σώμα
 α)
 V
 β)
 σε σειρά
 γ)
 ακτινική
 δ)
 άλλες (F, W κ.λπ.)
 5.2.3.2.2.
 Σχετική θέση των κυλίνδρων
 Οι κινητήρες με το ίδιο σώμα μπορούν να ανήκουν στην ίδια σειρά εφόσον οι αποστάσεις μεταξύ των κέντρων οπής των κυλίνδρων είναι ίδιες.
 5.2.3.3.
 Κύριο ψυκτικό μέσο
 α)
 αέρας
 β)
 νερό
 γ)
 έλαιο
 5.2.3.4.
 Κυβισμός ενός κυλίνδρου
 5.2.3.4.1.
 Κινητήρας με κυβισμό μονάδας κυλίνδρου ≥ 0,75 dm3
 Για να θεωρηθεί ότι κινητήρες με κυβισμό μονάδας κυλίνδρου ≥ 0,75 dm3 ανήκουν στην ίδια σειρά κινητήρων, το εύρος του κυβισμού των μεμονωμένων κυλίνδρων δεν πρέπει να υπερβαίνει το 15 % του μεγαλύτερου κυβισμού μεμονωμένου κυλίνδρου μέσα στη σειρά.
 5.2.3.4.2.
 Κινητήρας με κυβισμό μονάδας κυλίνδρου < 0,75 dm3
 Για να θεωρηθεί ότι κινητήρες με κυβισμό μονάδας κυλίνδρου < 0,75 dm3 ανήκουν στην ίδια σειρά κινητήρων, το εύρος του κυβισμού των μεμονωμένων κυλίνδρων δεν πρέπει να υπερβαίνει το 30 % του μεγαλύτερου κυβισμού μεμονωμένου κυλίνδρου μέσα στη σειρά.
 5.2.3.4.3.
 Κινητήρας με άλλα όρια κυβισμού μονάδας κυλίνδρου
 Οι κινητήρες με κυβισμό μονάδας κυλίνδρου που υπερβαίνει τα όρια που καθορίζονται στα σημεία 5.2.3.4.1 και 5.2.3.4.2 μπορεί να θεωρηθούν ότι ανήκουν στην ίδια σειρά με έκγριση της αρχής έγκρισης τύπου. Η έγκριση βασίζεται σε τεχνικά στοιχεία (υπολογισμούς, προσομοιώσεις, αποτέλεσματα δοκιμών κ.λπ.) που αποδεικνύουν ότι η υπέρβαση των ορίων δεν επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό τις εκπομπές καυσαερίων.
 5.2.3.5.
 Μέθοδος αναρρόφησης αέρα
 α)
 φυσική αναρρόφηση
 β)
 με συμπίεση
 γ)
 με συμπίεση με μεταψύκτη
 5.2.3.6.
 Είδος καυσίμου
 α)
 Ντίζελ
 β)
 Φυσικό αέριο (NG)
 γ)
 Υγραέριο (LPG)
 δ)
 Αιθανόλη
 5.2.3.7.
 Τύπος/σχεδιασμός θαλάμου καύσης
 α)
 Ανοικτός θάλαμος
 β)
 Διαιρούμενος θάλαμος
 γ)
 Άλλοι τύποι
 5.2.3.8.
 Τύπος ανάφλεξης
 α)
 Επιβαλλόμενη ανάφλεξη
 β)
 Ανάφλεξη με συμπίεση
 5.2.3.9.
 Βαλβίδες και θυρίδες
 α)
 Διάταξη
 β)
 Αριθμός βαλβίδων ανά κύλινδρο
 5.2.3.10.
 Τύπος τροφοδοσίας καυσίμου
 α)
 Τύπος τροφοδοσίας υγρού καυσίμου
 i)
 Εγχυτήρας εν σειρά (υψηλής πίεσης) με αντλία
 ii)
 Αντλία εν σειρά ή αντλία διανομής
 iii)
 Αντλία μονάδας ή εγχυτήρας μονάδας
 iv)
 Κοινός συλλέκτης
 v)
 Εξαερωτής (-ές)
 vi)
 Άλλοι
 β)
 Τύπος τροφοδοσίας αερίου καυσίμου
 i)
 Αέριο
 ii)
 Υγρό
 iii)
 Μονάδες ανάμειξης
 iv)
 Άλλοι
 γ)
 Άλλοι τύποι
 5.2.3.11.
 Διάφορες διατάξεις
 α)
 Ανακυκλοφορία καυσαερίων (EGR)
 β)
 Έγχυση νερού
 γ)
 Έγχυση αέρα
 δ)
 Άλλες
 5.2.3.12.
 Στρατηγική ηλεκτρονικού ελέγχου
 Βασική παράμετρος της σειράς είναι η ύπαρξη ή η απουσία μονάδας ηλεκτρονικού ελέγχου (ECU) στον κινητήρα.
 Εάν πρόκειται για κινητήρες που ελέγχονται ηλεκτρονικά, ο κατασκευαστής υποβάλλει τα τεχνικά στοιχεία με τα οποία εξηγείται η ομαδοποίηση των κινητήρων αυτών στην ίδια σειρά, π.χ. τους λόγους για τους οποίους μπορεί να αναμένεται ότι οι κινητήρες αυτοί θα ικανοποιούν τις ίδιες απαιτήσεις εκπομπών. Τα στοιχεία αυτά μπορεί να είναι υπολογισμοί, προσομοιώσεις, εκτιμήσεις, περιγραφή των παραμέτρων έγχυσης, αποτελέσματα δοκιμών κ.λπ.
 Παραδείγματα χαρακτηριστικών που ελέγχονται είναι:
 α)
 Χρονισμός
 β)
 Πίεση έγχυσης
 γ)
 Πολλαπλές εγχύσεις
 δ)
 Πίεση υπερτροφοδοσίας
 ε)
 VGT
 στ)
 EGR
 5.2.3.13.
 Συστήματα μετεπεξεργασίας καυσαερίων
 Η λειτουργία και ο συνδυασμός των ακόλουθων


text:
διατάξεων θεωρούνται κριτήρια σειράς κινητήρων:
 α)
 Καταλύτης οξείδωσης
 β)
 Τριοδικός καταλύτης
 γ)
 Σύστημα DeNOx με επιλεκτική αναγωγή των NOx (προσθήκη μέσου αναγωγής)
 δ)
 Άλλα συστήματα DeNOx
 ε)
 Παγίδα σωματιδίων με παθητική αναγέννηση
 στ)
 Παγίδα σωματιδίων με ενεργητική αναγέννηση
 ζ)
 Άλλες παγίδες σωματιδίων
 η)
 Άλλες διατάξεις
 Όταν ένας κινητήρας έχει πιστοποιηθεί χωρίς σύστημα μετεπεξεργασίας, είτε ως μητρικός κινητήρας είτε ως μέλος σειράς, τότε ο κινητήρας αυτός, εάν είναι εφοδιασμένος με καταλύτη οξείδωσης, μπορεί να περιληφθεί στην ίδια σειρά κινητήρων, εφόσον δεν απαιτεί διαφορετικά χαρακτηριστικά καυσίμου.
 Εάν απαιτεί ειδικά χαρακτηριστικά καυσίμου (π.χ. παγίδες σωματιδίων που απαιτούν ειδικά πρόσθετα στο καύσιμο για να εξασφαλίζεται η διαδικασία αναγέννησης), η απόφαση για να συμπεριληφθεί στην ίδια σειρά κινητήρων βασίζεται στα τεχνικά στοιχεία που παρέχει ο κατασκευαστής. Τα στοιχεία αυτά αναφέρουν το αναμενόμενο επίπεδο εκπομπών του εξοπλισμένου κινητήρα συμμορφώνεται με την ίδια οριακή τιμή που ισχύει για τον μη εξοπλισμένο κινητήρα.
 Όταν ένας κινητήρας έχει πιστοποιηθεί με σύστημα μετεπεξεργασίας, είτε ως μητρικός κινητήρας είτε ως μέλος σειράς, του οποίου ο μητρικός κινητήρας είναι εφοδιασμένος με το ίδιο σύστημα μετεπεξεργασίας, τότε ο κινητήρας αυτός, εάν δεν είναι εφοδιασμένος με σύστημα μετεπεξεργασίας, δεν πρέπει να συμπεριληφθεί στην ίδια σειρά κινητήρων.
 5.2.4. Επιλογή του μητρικού κινητήρα
 5.2.4.1. Κινητήρες ανάφλεξης με συμπίεση
 Αφού η σειρά κινητήρων λάβει την έγκριση της αρχής έγκρισης τύπου, ο μητρικός κινητήρας της σειράς επιλέγεται με τη βοήθεια του πρωταρχικού κριτηρίου της μέγιστης παροχής καυσίμου ανά διαδρομή, στις στροφές της δηλούμενης μέγιστης ροπής. Στην περίπτωση που δύο ή περισσότεροι κινητήρες πληρούν αυτό το πρωταρχικό κριτήριο, ο μητρικός κινητήρας επιλέγεται με τη βοήθεια του δευτερεύοντος κριτηρίου της μέγιστης παροχής καυσίμου ανά διαδρομή στις στροφές ονομαστικής ισχύος.
 5.2.4.2. Κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης
 Αφού η σειρά κινητήρων λάβει την έγκριση της αρχής έγκρισης τύπου, ο μητρικός κινητήρας της σειράς επιλέγεται με τη βοήθεια του πρωταρχικού κριτηρίου της μέγιστης εκτόπισης. Στην περίπτωση που δύο ή περισσότεροι κινητήρες πληρούν αυτό το πρωταρχικό κριτήριο, ο μητρικός κινητήρας επιλέγεται με τη βοήθεια των δευτερευόντων κριτηρίων με την ακόλουθη σειρά προτεραιότητας:
 α)
 μέγιστη παροχή καυσίμου ανά διαδρομή στις στροφές της δηλούμενης ονομαστικής ισχύος,
 β)
 ανώτερη χρονική στιγμή σπινθήρα,
 γ)
 κατώτατος ρυθμός EGR.
 5.2.4.3. Παρατηρήσεις σχετικά με την επιλογή του μητρικού κινητήρα
 Η αρχή έγκρισης τύπου ή η αρχή πιστοποίησης μπορεί καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η δυσμενέστερη περίπτωση εκπομπών της σειράς μπορεί να χαρακτηριστεί καλύτερα υποβάλλοντας σε δοκιμή και άλλους κινητήρες. Στην περίπτωση αυτή, ο κατασκευαστής του κινητήρα υποβάλλει τις κατάλληλες πληροφορίες ώστε να προσδιοριστούν οι κινητήρες της σειράς οι οποίοι έχουν πιθανότατα το υψηλότερο επίπεδο εκπομπών.
 Στην περίπτωση που κινητήρες που ανήκουν στην ίδια σειρά διαθέτουν και άλλα χαρακτηριστικά τα οποία είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι επηρεάζουν τις εκπομπές καυσαερίων, τα χαρακτηριστικά αυτά θα πρέπει επίσης να εντοπίζονται και να λαμβάνονται υπόψη κατά την επιλογή του μητρικού κινητήρα.
 Εάν οι κινητήρες μιας σειράς έχουν τις ίδιες τιμές εκπομπών κατά διαφορετικές ωφέλιμες διάρκειες ζωής, αυτό λαμβάνεται υπόψη κατά την επιλογή του μητρικού κινητήρα.
 6. ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 6.1. Εργαστηριακές συνθήκες δοκιμής
 Μετράται η απόλυτη θερμοκρασία (T
 a) του αναρρωφούμενου αέρα του κινητήρα στο στόμιο εισαγωγής του κινητήρα,


text:
εκφρασμένη σε βαθμούς Κέλβιν, καθώς και η ξηρά ατμοσφαιρική πίεση (p
 s), εκφρασμένη σε kPa και προσδιορίζεται η παράμετρος f
 a σύμφωνα με τις ακόλουθες διατάξεις. Σε πολυκύλινδρους κινητήρες με διακεκριμένες ομάδες πολλαπλών, όπως σε διάταξη κινητήρα σχήματος «V», μετράται η μέση θερμοκρασία των διακεκριμένων ομάδων. Η παράμετρος f
 a αναφέρεται μαζί με τα αποτελέσματα της δοκιμής. Για καλύτερη επαναληψιμότητα και αναπαραγωγιμότητα των αποτελεσμάτων της δοκιμής, συνιστάται η παράμετρος f
 a να είναι έτσι ώστε: 0,93 ≤ f
 a ≤ 1,07.
 α)
 Κινητήρες ανάφλεξης με συμπίεση:
 Κινητήρες φυσικής αναρρόφησης και μηχανικής υπερτροφοδότησης:
 (1)
 Κινητήρες στροβιλοσυμπίεσης με ή χωρίς ψύξη του αναρροφώμενου αέρα:
 (2)
 β)
 Κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης:
 (3)
 6.2. Αερόψυκτοι κινητήρες
 Καταγράφεται η θερμοκρασία του αέρα τροφοδοσίας και, στις δηλούμενες ονομαστικές στροφές και για το πλήρες φορτίο, πρέπει να περικλείεται εντός του πεδίου ± 5 K της μέγιστης θερμοκρασίας του αέρα τροφοδοσίας που ορίζεται από τον κατασκευαστή. Η θερμοκρασία του ψυκτικού μέσου πρέπει να είναι τουλάχιστον 293 K (20 oC).
 Εάν χρησιμοποιείται εργαστηριακό σύστημα δοκιμής ή εξωτερικός ανεμιστήρας, η θερμοκρασία του αέρα τροφοδοσίας πρέπει να περικλείεται εντός του πεδίου ± 5 K της μέγιστης θερμοκρασίας του αέρα τροφοδοσίας που ορίζεται από τον κατασκευαστή στις ονομαστικές στροφές και για το πλήρες φορτίο. Η θερμοκρασία του ψυκτικού μέσου και ο ρυθμός ροής του ψυκτικού μέσου του ψύκτη του αέρα τροφοδοσίας στο σημείο που καθορίζεται πιο πάνω δεν πρέπει να αλλάξει καθ’ όλο τον κύκλο της δοκιμής, εκτός εάν τα αποτελέσματα είναι μη αντιπροσωπευτικά υπερβολικής ψύξης του αέρα τροφοδοσίας. Ο όγκος του ψυκτικού μέσου του αέρα τροφοδοσίας βασίζεται στην ορθή τεχνική πρακτική και είναι αντιπροσωπευτικός της παραγωγής του κινητήρα.
 6.3. Ισχύς κινητήρα
 Η βάση για την ειδική μέτρηση εκπομπών είναι η μη διορθωμένη ισχύς όπως ορίζεται στον κανονισμό ECE αριθ. 85.
 Τα βοηθητικά εξαρτήματα που είναι αναγκαία μόνο για τη λειτουργία του οχήματος και τα οποία μπορεί να είναι τοποθετημένα στον κινητήρα πρέπει να απομακρύνονται κατά τη δοκιμή. Ο ακόλουθος ενδεικτικός κατάλογος αποτελεί ένα παράδειγμα:
 α)
 αεροσυμπιεστής για φρένα
 β)
 συμπιεστής του υποβοηθούμενου συστήματος διεύθυνσης
 γ)
 συμπιεστής κλιματιστικού
 δ)
 αντλίες για υδραυλικούς ενεργοποιητές
 Όταν τα βοηθητικά εξαρτήματα δεν αφαιρούνται, προσδιορίζεται η ισχύς που απορροφούν ώστε να προσαρμόζονται οι τιμές και να υπολογίζεται το έργο που παράγεται από τον κινητήρα κατά τη διάρκεια του κύκλου δοκιμής.
 6.4. Σύστημα εισαγωγής αέρα στον κινητήρα
 Χρησιμοποιείται σύστημα εισαγωγής αέρα κινητήρα ή σύστημα εργαστηριακής δοκιμής που να διαθέτει περιορισμό εισαγωγής αέρα ± 300 Pa της ανώτατης τιμής που καθορίζεται από τον κατασκευαστή για καθαριστή αέρα στις ονομαστικές στροφές και για πλήρες φορτίο.
 6.5. Σύστημα εξάτμισης του κινητήρα
 Χρησιμοποιείται σύστημα εξάτμισης του κινητήρα ή σύστημα εργαστηριακής δοκιμής που να διαθέτει αντίθλιψη εξάτμισης ± 650 Pa της ανώτατης τιμής που καθορίζεται από τον κατασκευαστή στις ονομαστικές στροφές και για πλήρες φορτίο. Το σύστημα εξάτμισης συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις για τη δειγματοληψία καυσαερίων όπως καθορίζονται στα σημεία 8.3.2.2 και 8.3.3.2.
 6.6. Κινητήρας με σύστημα μετεπεξεργασίας καυσαερίων
 Αν ο κινητήρας είναι εφοδιασμένος με σύστημα μετεπεξεργασίας καυσαερίων, τότε ο σωλήνας εξάτμισης πρέπει να έχει την ίδια διάμετρο με τις εν χρήσει διαμέτρους 4


text:
τουλάχιστον σωλήνων πριν από το στόμιο εισαγωγής της αρχής του τμήματος επέκτασης που περιέχει τη συσκευή μετεπεξεργασίας. Η απόσταση από τη φλάντζα της πολλαπλής εξάτμισης ή από το στόμιο εξαγωγής του στροβιλοσυμπιεστή μέχρι τη διάταξη μετεπεξεργασίας καυσαερίων πρέπει να είναι η ίδια όπως στο σχέδιο του οχήματος ή εντός των ορίων της απόστασης που ορίζεται στις προδιαγραφές του κατασκευαστή. Η αντίθλιψη ή ο περιορισμός εξάτμισης πρέπει να πληροί τα ίδια με τα ανωτέρω κριτήρια, και μπορεί να ρυθμίζεται με βαλβίδα. Το δοχείο της διάταξης μετεπεξεργασίας μπορεί να απομακρύνεται κατά τη διάρκεια των ομοιωμάτων δοκιμών και κατά τη χάραξη της καμπύλης λειτουργίας του κινητήρα, και να αντικαθίσταται με ισοδύναμο δοχείο που να διαθέτει υποστήριξη ανενεργού καταλύτη.
 Οι εκπομπές που μετρώνται κατά τη διάρκεια του κύκλου δοκιμής είναι αντιπροσωπευτικές των εκπομπών σε πραγματικές συνθήκες. Στην περίπτωση κινητήρα εφοδιασμένου με σύστημα μετεπεξεργασίας καυσαερίων που απαιτεί την κατανάλωση αντιδραστηρίου, το αντιδραστήριο που χρησιμοποιείται για όλες τις δοκιμές δηλώνεται από τον κατασκευαστή.
 Για τους κινητήρες που είναι εφοδιασμένοι με συστήματα μετεπεξεργασίας καυσαερίων τα οποία λειτουργούν με βάση την περιοδική αναγέννηση, όπως περιγράφεται στο σημείο 6.6.2, τα αποτελέσματα των εκπομπών προσαρμόζονται ώστε να λαμβάνεται υπόψη η αναγέννηση. Στην περίπτωση αυτή, η μέση εκπομπή εξαρτάται από τη συχνότητα της αναγέννησης σε σχέση με το κλάσμα των δοκιμών κατά τη διάρκεια του οποίου γίνεται η αναγέννηση.
 Τα συστήματα μετεπεξεργασίας με συνεχή αναγέννηση, σύμφωνα με το σημείο 6.6.1, δεν απαιτούν ειδική διαδικασία δοκιμής.
 6.6.1. Συνεχής αναγέννηση
 Για τα συστήματα μετεπεξεργασίας καυσαερίων που βασίζονται σε διαδικασία συνεχούς αναγέννησης, οι εκπομπές μετρώνται σε σύστημα μετεπεξεργασίας που έχει σταθεροποιηθεί ώστε η συμπεριφορά των εκπομπών να είναι επαναλαμβανόμενη.
 Η διαδικασία αναγέννησης εκτελείται τουλάχιστον μια φορά κατά τη δοκιμή WHTC και ο κατασκευαστής δηλώνει τις κανονικές συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιείται η εν λόγω αναγέννηση (φορτίο αιθάλης, θερμοκρασία, αντίθλιψη καυσαερίων κ.λπ.)
 Για να αποδειχθεί ότι η διαδικασία αναγέννησης είναι συνεχής διενεργούνται τρεις τουλάχιστον δοκιμές θερμής εκκίνησης WHTC. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών καταγράφονται η θερμοκρασία και η πίεση των καυσαερίων (θερμοκρασία πριν και μετά το σύστημα μετεπεξεργασίας, αντίθλιψη καυσαερίων κ.λπ.)
 Το σύστημα μετεπεξεργασίας θεωρείται ικανοποιητικό εάν οι συνθήκες που δηλώνει ο κατασκευαστής εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της δοκιμής για επαρκές χρονικό διάστημα και τα αποτελέσματα των εκπομπών δεν σκεδάζονται σε ποσοστό μεγαλύτερο του ±15 %.
 Εάν το σύστημα μετεπεξεργασίας καυσαερίων διαθέτει τρόπο λειτουργίας ασφάλειας, που μεταβάλλεται σε τρόπο λειτουργίας περιοδικής αναγέννησης, ελέγχεται σύμφωνα με το σημείο 6.6.2. Για την ειδική αυτή περίπτωση, τα ισχύοντα όρια εκπομπών είναι δυνατόν να υπερβαίνονται και δεν σταθμίζονται.
 6.6.2. Περιοδική αναγέννηση
 Για τη μετεπεξεργασία καυσαερίων με βάση τη διαδικασία περιοδικής αναγέννησης, οι εκπομπές μετρώνται σε τουλάχιστον τρεις δοκιμές WHTC, μία κατά τη διάρκεια της αναγέννησης και δύο εκτός της διαδικασίας αναγέννησης σε σταθεροποιημένο σύστημα μετεπεξεργασίας. Τα σχετικά αποτελέσματα σταθμίζονται.
 Η διαδικασία αναγέννησης πραγματοποιείται τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της δοκιμής ETC. Το όχημα μπορεί να είναι εξοπλισμένο με διακόπτη για να μπορεί να αποτρέπει ή να επιτρέπει τη διαδικασία αναγέννησης εφόσον η λειτουργία αυτή δεν επηρεάζει τη βαθμονόμηση του αρχικού κινητήρα.
 Ο κατασκευαστής δηλώνει τις κανονικές συνθήκες των παραμέτρων, υπό


text:
τις οποίες εκτελείται η διαδικασία αναγέννησης (φορτίο αιθάλης, θερμοκρασία, αντίθλιψη καυσαερίων κ.λπ.), καθώς και τη διάρκειά της που βασίζεται στον αριθμό των επαναλήψεων (nr). Ο κατασκευαστής παρέχει επίσης όλα τα στοιχεία για τον προσδιορισμό της του αριθμού των κύκλων μεταξύ δύο αναγεννήσεων (n). Η ακριβής διαδικασία για τον προσδιορισμό αυτής της χρονικής διάρκειας συμφωνείται από την αρμόδια για την έγκριση τύπου αρχή με βάση την ορθή τεχνική κρίση.
 Ο κατασκευαστής παρέχει φορτισμένο σύστημα μετεπεξεργασίας, έτσι ώστε να επιτευχθεί η αναγέννηση κατά τη διάρκεια της δοκιμής WHTC. Η αναγέννηση δεν πρέπει να πραγματοποιείται κατά το στάδιο αυτό προετοιμασίας του κινητήρα.
 Οι μέσες εκπομπές μεταξύ των σταδίων αναγέννησης καθορίζονται από τον αριθμητικό μέσο διαφόρων δοκιμών WHTC, τις οποίες χωρίζει ο ίδιος κατά προσέγγιση χρόνος. Διεξάγεται τουλάχιστον μία δοκιμή WHTC όσο το δυνατόν συντομότερα πριν από τη δοκιμή αναγέννησης και μία άλλη αμέσως μετά τη δοκιμή αναγέννησης. Ως εναλλακτική λύση ο κατασκευαστής μπορεί να παράσχει στοιχεία για να δείξει ότι οι εκπομπές παραμένουν σταθερές (± 15 %) μεταξύ των σταδίων αναγέννησης. Στην περίπτωση αυτή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι εκπομπές μόνο μίας δοκιμής WHTC.
 Κατά τη δοκιμή αναγέννησης καταγράφονται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την ανίχνευση της αναγέννησης (εκπομπές CO ή NOx, θερμοκρασία πριν και μετά το σύστημα μετεπεξεργασίας, αντίθλιψη εξάτμισης κ.λπ.).
 Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αναγέννησης μπορεί να σημειωθεί υπέρβαση των ισχυόντων ορίων εκπομπών.
 Οι μετρούμενες εκπομπές σταθμίζονται σύμφωνα με το σημείο 8.5.2.2 και το τελικό σταθμισμένο αποτέλεσμα δεν υπερβαίνει τα ισχύοντα όρια εκπομπών. Η διαδικασίας δοκιμής απεικονίζεται σχηματικά στο σχήμα 2.
 Σχήμα 2
 Διάγραμμα περιοδικής αναγέννησης
 6.7. Σύστημα ψύξης
 Χρησιμοποιείται σύστημα ψύξης του κινητήρα επαρκούς ισχύος ώστε να διατηρείται ο κινητήρας στις κανονικές θερμοκρασίες λειτουργίας, που καθορίζονται από τον κατασκευαστή.
 6.8. Λιπαντικό
 Το λιπαντικό καθορίζεται από τον κατασκευαστή και είναι αντιπροσωπευτικό του λιπαντικού ελαίου που διατίθεται στην αγορά· καταγράφονται οι προδιαγραφές του λιπαντικού που χρησιμοποιείται στη δοκιμή και παρουσιάζονται μαζί με τα αποτελέσματα της δοκιμής.
 6.9. Προδιαγραφή για το καύσιμο αναφοράς
 Το καύσιμο αναφοράς προδιαγράφεται στα προσάρτημα 2 του παραρτήματος για κινητήρες ανάφλεξης με συμπίεση και στα παραρτήματα 6 και 7 για κινητήρες CNG (πεπιεσμένο φυσικό αέριο) και κινητήρες LPG (υγραέριο).
 Η θερμοκρασία του καυσίμου πρέπει να είναι σύμφωνες με τις συστάσεις του κατασκευαστή.
 7. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 7.1. Αρχές για τη μέτρηση των εκπομπών
 Στο παρόν παράρτημα περιγράφονται δύο αρχές μέτρησης οι οποίες είναι ισοδύναμες από λειτουργική άποψη. Οι δύο αρχές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τους δύο κύκλους δοκιμών WHTC και WHSC:
 α)
 τα αέρια συστατικά μετρώνται στα πρωτογενή καυσαέρια σε πραγματικό χρόνο και τα σωματίδια υπολογίζονται με τη χρήση συστήματος αραίωσης μερικής ροής·
 β)
 τα αέρια συστατικά και τα σωματίδια υπολογίζονται με τη χρήση συστήματος αραίωσης πλήρους ροής (σύστημα CVS)·
 γ)
 επιτρέπεται κάθε συνδυασμός των δύο αρχών (π.χ. μέτρηση πρωτογενών καυσαερίων και μέτρηση σωματιδίων πλήρους ροής).
 Ο κινητήρας υποβάλλεται στους κύκλους δοκιμών που προσδιορίζονται παρακάτω.
 7.2. Κύκλος δοκιμής μεταβατικών συνθηκών WHTC
 Ο κύκλος δοκιμής μεταβατικών συνθηκών WHTC αναφέρεται στο προσάρτημα 1 ως μια ανά δευτερόλεπτο ακολουθία ομαλοποιημένων τιμών στροφών και ροπής, εφαρμόσιμων σε όλους τους κινητήρες που καλύπτονται από