text:
πυρκαγιάς της δοκιμής που προδιαγράφεται στο σημείο Α.1 (παράρτημα 3Β, προσάρτημα Α).
 Οι διατάξεις εκτόνωσης της πίεσης πρέπει να υποβάλλονται σε δοκιμή σύμφωνα με το σημείο Α.1 (παράρτημα 3Β, προσάρτημα Α).
 4.8. (Ενδέχεται να συμπληρωθεί)
 4.9. Στήριξη δεξαμενών
 Ο κατασκευαστής πρέπει να προδιαγράφει τα μέσα με τα οποία πρέπει να στηρίζονται οι δεξαμενές για εγκατάσταση σε οχήματα. Ο κατασκευαστής πρέπει επίσης να παρέχει οδηγίες εγκατάστασης, περιλαμβανομένης της μέγιστης δύναμης και ροπής σύσφιγξης χωρίς να προκαλείται μη αποδεκτή καταπόνηση στη δεξαμενή ή ζημιά στην επιφάνεια της δεξαμενής.
 4.10. Δοκιμές πιστοποίησης σχεδίασης
 Για την έγκριση κάθε τύπου δεξαμενής, πρέπει να αποδεικνύεται ότι το υλικό, η σχεδίαση, η κατασκευή και ο έλεγχος είναι επαρκή για την προοριζόμενη χρήση τους, με την ικανοποίηση των κατάλληλων απαιτήσεων των δοκιμών πιστοποίησης υλικού που συνοψίζονται στον πίνακα 6.1 του παρόντος παραρτήματος και των δοκιμών πιστοποίησης δεξαμενών που συνοψίζονται στον πίνακα 6.2 του παρόντος παραρτήματος, με όλες τις δοκιμές να εκτελούνται σύμφωνα με τις σχετικές μεθόδους δοκιμής όπως περιγράφονται στο προσάρτημα Α του παρόντος παραρτήματος. Οι δεξαμενές δοκιμής πρέπει να επιλέγονται από την αρμόδια αρχή που θα παρίσταται και στις δοκιμές. Αν υποβάλλονται στις δοκιμές περισσότερες δεξαμενές απ' όσες απαιτούνται από το παρόν παράρτημα, πρέπει να καταγράφονται όλα τα αποτελέσματα.
 4.11. Έλεγχοι και δοκιμές παραγωγής
 Πρέπει να παρέχεται περιγραφή ελέγχων και δοκιμών της παραγωγής.
 Τα ακόλουθα πρέπει να συμμορφώνονται με το EN 1251-2 (2000):
 α)
 φάσεις επιθεώρησης·
 β)
 σχέδια ελέγχου της παραγωγής·
 γ)
 μη καταστροφικές δοκιμές·
 δ)
 διόρθωση·
 ε)
 δοκιμή πίεσης.
 4.12. Αποτυχία ικανοποίησης των απαιτήσεων δοκιμής
 Στην περίπτωση μη ικανοποίησης των απαιτήσεων δοκιμής πρέπει να εκτελείται επανάληψη δοκιμής, ως ακολούθως:
 α)
 αν υπάρχουν στοιχεία σφάλματος κατά τη διεξαγωγή μιας δοκιμής, ή εσφαλμένης μέτρησης, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί επιπλέον δοκιμή. Αν το αποτέλεσμα αυτής της δοκιμής είναι ικανοποιητικό, η πρώτη δοκιμή πρέπει να αγνοηθεί·
 β)
 αν η δοκιμή έχει εκτελεστεί με ικανοποιητικό τρόπο, πρέπει να προσδιοριστεί το αίτιο της αποτυχίας της δοκιμής.
 Αν η αποτυχία εντοπίζεται κατά τις μη καταστροφικές δοκιμές, όλες οι ελαττωματικές δεξαμενές που έχουν εντοπιστεί πρέπει να απορρίπτονται ή να επισκευάζονται με μια εγκεκριμένη μέθοδο. Οι δεξαμενές που δεν έχουν απορριφθεί θεωρούνται τότε ως νέα παρτίδα. Όλες οι σχετικές δοκιμές πρωτοτύπου ή παρτίδας που απαιτούνται για να αποδεικνύεται η αποδοχή της νέας παρτίδας, πρέπει να εκτελούνται πάλι. Αν μια ή περισσότερες δοκιμές αποδεικνύονται έστω και εν μέρει μη ικανοποιητικές, πρέπει να απορρίπτονται όλες οι δεξαμενές της παρτίδας.
 4.13. Μεταβολή σχεδίασης
 Μεταβολή σχεδίασης είναι οποιαδήποτε αλλαγή στην επιλογή δομικών υλικών ή αλλαγή διαστάσεων που δεν μπορεί να υπαχθεί στις κανονικές ανοχές της κατασκευής.
 Αλλαγές σχεδίασης μικρής κλίμακας επιτρέπεται να πιστοποιούνται μέσω μειωμένου προγράμματος δοκιμών. Αλλαγές σχεδίασης που καθορίζονται στον πίνακα 6.4 πρέπει να απαιτούν δοκιμές πιστοποίησης σχεδίασης όπως καθορίζεται.
 Πίνακας 6.1
 Δοκιμές πιστοποίησης σχεδίασης υλικού
 Υλικό εσωτερικού δοχείου
 Σχετικό σημείο του παρόντος παραρτήματος
 Δοκιμή εφελκυσμού
 4.3.2.
 Δοκιμή συμπεριφοράς σε κρούση
 4.3.3.
 Δοκιμή κάμψης
 4.3.4.
 Εξέταση συγκόλλησης
 4.3.5.
 Πίνακας 6.2
 Δοκιμές πιστοποίησης σχεδίασης δεξαμενών
 Δοκιμή και σχετικό παράρτημα
 Δοκιμή πυρκαγιάς
 παράρτημα 3Β, προσάρτημα Α, σημείο Α.1
 Δοκιμή πτώσης
 παράρτημα 3Β, προσάρτημα Α, σημείο Α.2
 Δοκιμή του χρόνου


text:
διατήρησης της πίεσης
 παράρτημα 3Β, προσάρτημα Α, σημείο Α.3
 Πίνακας 6.3
 Κρίσιμες απαιτήσεις επιθεώρησης παραγωγής
 Έλεγχος ποιότητας
 Πλάκες δοκιμής του ελέγχου παραγωγής
 Μη καταστροφικές δοκιμές
 Δοκιμή πίεσης
 Πίνακας 6.4
 Μεταβολή σχεδίασης
 Τύπος δοκιμής
 Μεταβολή σχεδίασης
 Α.1
 Πυρκαγιά
 Α.2
 Πτώση
 Α.3
 Χρόνος διατήρησης της πίεσης
 Διάμετρος > 20 %
 Χ
 Χ
 Χ
 Μήκος > 50 %
 Χ
 Χ
 Χ
 Πίεση λειτουργίας > 20 %
 Χ
 Χ
 Χ
 Μονωτικό υλικό/μέθοδος μόνωσης
 Χ
 Χ
 4.14. Δοκιμή πίεσης
 Κάθε δεξαμενή πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή πίεσης σύμφωνα με το σημείο Α.4 (παράρτημα 3Β, προσάρτημα Α).
 4.15. Δοκιμές πιστοποίησης σχεδίασης δεξαμενών
 4.15.1. Γενικά
 Οι δοκιμές πιστοποίησης πρέπει να διεξάγονται σε έτοιμες δεξαμενές οι οποίες είναι αντιπροσωπευτικές της κανονικής παραγωγής και πλήρεις με αναγνωριστικές σημάνσεις. Η επιλογή, η επιβεβαίωση και η τεκμηρίωση των αποτελεσμάτων πρέπει να είναι σύμφωνα με το σημείο 4.11 ανωτέρω.
 4.15.2. Δοκιμή πυρκαγιάς
 Οι δοκιμές πρέπει να διεξάγονται σύμφωνα με το σημείο Α.1 (παράρτημα 3Β του προσαρτήματος Α) και να ικανοποιούν τις απαιτήσεις που καθορίζονται σ' αυτό.
 5. ΣΗΜΑΝΣΕΙΣ
 5.1. Σε κάθε δεξαμενή, ο κατασκευαστής πρέπει να τοποθετεί σαφείς μόνιμες σημάνσεις ύψους τουλάχιστον 6 mm. Η επισήμανση πρέπει να γίνεται είτε με αυτοκόλλητες ετικέτες είτε με πινακίδες προσαρμοσμένες με συγκόλληση. Οι αυτοκόλλητες ετικέτες και η εφαρμογή τους θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με το ISO 7225, ή με άλλο ισάξιο πρότυπο. Πολλαπλές ετικέτες ή πινακίδες επιτρέπονται και ενδείκνυται να τοποθετούνται έτσι ώστε να μην σκιάζονται από τα στηρίγματα στερέωσης. Κάθε δεξαμενή σύμφωνη με το παρόν παράρτημα πρέπει να φέρει την ακόλουθη σήμανση:
 α)
 Υποχρεωτικές πληροφορίες:
 i)
 «ΜΟΝΟ ΥΦΑ»
 ii)
 στοιχεία ταυτότητας κατασκευαστή·
 iii)
 αναγνωριστικό δεξαμενής (αριθμός αναφοράς και αριθμός σειράς μοναδικός για κάθε δεξαμενή)·
 iv)
 πίεση και θερμοκρασία εργασίας·
 v)
 αριθμός κανονισμού ΟΕΕ, μαζί με τον τύπο της δεξαμενής και τον αριθμό καταχώρισης της πιστοποίησης·
 vi)
 διατάξεις και/ή βαλβίδες εκτόνωσης της πίεσης που έχουν πιστοποιηθεί για χρήση με τη δεξαμενή, ή τα μέσα παροχής πληροφοριών σχετικά με τα πιστοποιημένα συστήματα προστασίας έναντι πυρκαγιάς·
 vii)
 όταν χρησιμοποιούνται ετικέτες, όλες οι δεξαμενές πρέπει να έχουν έναν μοναδικό αριθμό αναγνώρισης αποτυπωμένο σε εκτεθειμένη μεταλλική επιφάνεια ώστε να μπορεί να γίνεται αναγνώριση στην περίπτωση καταστροφής της ετικέτας.
 β)
 Προαιρετικές πληροφορίες:
 Μπορούν να παρατίθενται οι ακόλουθες προαιρετικές πληροφορίες σε ξεχωριστή πινακίδα:
 i)
 περιοχή θερμοκρασιών αερίου, π.χ. – 195 °C έως 65 °C,
 ii)
 ονομαστική χωρητικότητα της δεξαμενής σε νερό με μέχρι δύο σημαντικούς αριθμούς, π.χ. 120 λίτρα,
 iii)
 ημερομηνία αρχικής δοκιμής σε πίεση (μήνας και έτος).
 Οι σημάνσεις πρέπει να τοποθετούνται με τη σειρά που παρατίθεται πιο πάνω αλλά η συγκεκριμένη διευθέτησή τους μπορεί να μεταβάλλεται για να ταιριάζει με το διατιθέμενο χώρο. Ένα αποδεκτό παράδειγμα υποχρεωτικών πληροφοριών είναι το ακόλουθο:
 ΜΟΝΟ ΥΦΑ
 Κατασκευαστής/Αριθμός αναφοράς/Αριθμός σειράς
 1.6 MPa (16 bar)/– 160 °C
 ECE R 110 ΥΦΑ (Αριθ. καταχώρισης ...)
 «Χρήση μόνο της Εγκεκριμένης από τον Κατασκευαστή Διάταξης Εκτόνωσης της Πίεσης»
 6. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
 Το εσωτερικό κάθε δεξαμενής πρέπει να καθαρίζεται και να στεγνώνεται πριν από την εξαγωγή της από τους χώρους του κατασκευαστή. Δεξαμενές που δεν κλείνονται αμέσως με την τοποθέτηση βαλβίδας και διατάξεων ασφαλείας, αν υπάρχουν,

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
πρέπει να φέρουν πώματα σε όλα τα ανοίγματα για να αποφεύγεται η διείσδυση υγρασίας μέσα στη φιάλη και να προστατεύονται τα σπειρώματα.
 Ο αγοραστής πρέπει να εφοδιάζεται με δήλωση του κατασκευαστή για τη συντήρηση και όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για την εξασφάλιση σωστής συντήρησης, χρήσης και εν χρήσει επιθεώρησης της δεξαμενής. Η δήλωση πρέπει να είναι σύμφωνη με το προσάρτημα Δ του παρόντος παραρτήματος.
 Προσάρτημα Α
 ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΟΚΙΜΩΝ
 A.1. ΔΟΚΙΜΗ ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ
 A.1.1. Γενικά
 Οι δοκιμές πυρκαγιάς είναι σχεδιασμένες για να καταδεικνύουν ότι οι έτοιμες δεξαμενές που είναι εξοπλισμένες με το σύστημα πυροπροστασίας που προδιαγράφεται στη σχεδίαση (βαλβίδα δεξαμενής, βαλβίδες εκτόνωσης της πίεσης και/ή ενσωματωμένη θερμομόνωση) δεν θα υποστούν διάρρηξη όταν δοκιμαστούν με τις προδιαγεγραμμένες συνθήκες πυρκαγιάς. Πρέπει να λαμβάνονται αυστηρά μέτρα προφύλαξης κατά τις δοκιμές πυρκαγιάς στην περίπτωση που εμφανίζεται ρήγμα στη δεξαμενή.
 A.1.2. Ρύθμιση δεξαμενής
 Η εσωτερική δεξαμενή πρέπει να έχει την ίδια θερμοκρασία με αυτήν του ΥΦΑ. Η απαίτηση αυτή θεωρείται ότι ικανοποιείται αν, κατά τις προηγούμενες 24 ώρες, η δεξαμενή καυσίμου περιείχε όγκο υγρού ΥΦΑ ίσο, τουλάχιστον, με το ήμισυ του όγκου της εσωτερικής δεξαμενής.
 Η δεξαμενή καυσίμου πρέπει να είναι γεμάτη με ΥΦΑ, ώστε η ποσότητα ΥΦΑ που καταμετράται με το σύστημα καταμέτρησης μάζας να ισούται με το 10 % της μέγιστης επιτρεπόμενης καθαρής ποσότητας που ίσως περιέχει η εσωτερική δεξαμενή.
 A.1.3. Πηγή φωτιάς
 Το μήκος και το πλάτος της φωτιάς πρέπει να υπερβαίνει τις επίπεδες διαστάσεις της δεξαμενής καυσίμου κατά 0,1 m. Το ISO 11439 περιέχει οδηγίες για τη διενέργεια κατάλληλης δοκιμής φωτιάς. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, η μέση θερμοκρασία πρέπει να παραμένει πάνω από τους 590 °C.
 Μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε καύσιμο για την πηγή της φωτιάς με την προϋπόθεση ότι θα παρέχει ομοιόμορφη θέρμανση για να διατηρεί τις προδιαγεγραμμένες θερμοκρασίες δοκιμής μέχρις ότου εκκενωθεί η δεξαμενή. Η επιλογή καυσίμου θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα ζητήματα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Η διάταξη της φωτιάς πρέπει να καταγράφεται με επαρκείς λεπτομέρειες για να εξασφαλίζεται ότι ο ρυθμός εισόδου θερμότητας στη δεξαμενή είναι αναπαραγώγιμος. Οποιαδήποτε αποτυχία ή ανακολουθία της πηγής της φωτιάς κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής ακυρώνει το αποτέλεσμα.
 A.1.4. Μετρήσεις θερμοκρασίας και πίεσης
 Η μέση θερμοκρασία του χώρου 10 mm κάτω από τη δεξαμενή καυσίμου, όπως μετράται από δύο ή περισσότερα θερμοστοιχεία, πρέπει να είναι τουλάχιστον 590 °C.
 Οι θερμοκρασίες των θερμοστοιχείων και η πίεση της δεξαμενής πρέπει να καταγράφονται κατά χρονικά διαστήματα μικρότερα των 30 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 A.1.5. Γενικές απαιτήσεις της δοκιμής
 Η πίεση της δεξαμενής καυσίμου στην αρχή της δοκιμής πρέπει να είναι έως 0,1 MPa της τάσης κορεσμού του ΥΦΑ στην εσωτερική δεξαμενή.
 Πρέπει να μετράται η πάροδος του χρόνου, από τη στιγμή που η μέση θερμοκρασία φτάσει για πρώτη φορά τους 590 °C έως ότου ανοίξει η κύρια βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης.
 Από τη στιγμή που ανοίξει η κύρια βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης, η δοκιμή πρέπει να συνεχιστεί έως ότου ολοκληρωθεί η εκτόνωση της βαλβίδας.
 A.1.6. Αποδεκτά αποτελέσματα
 Ο χρόνος διατήρησης της πίεσης της δεξαμενής καυσίμου, που είναι ο χρόνος πριν από το άνοιγμα της


text:
βαλβίδας εκτόνωσης της πίεσης, δεν πρέπει να είναι μικρότερος από 5 λεπτά, υπό εξωτερική πηγή φωτιάς.
 Η δεξαμενή καυσίμου δεν πρέπει να διαρρηχθεί και η πίεση εντός του εσωτερικού δοχείου δεν πρέπει να υπερβαίνει το επιτρεπόμενο εύρος σφάλματος της εσωτερικής δεξαμενής. Η δευτερεύουσα βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης πρέπει να περιορίζει την πίεση εντός της εσωτερικής δεξαμενής στην πίεση δοκιμής που ορίζεται στο σημείο 4.4 του παραρτήματος 3Β.
 A.2. ΔΟΚΙΜΗ ΠΤΩΣΗΣ
 Κάθε τύπος δεξαμενών καυσίμων πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή πτώσης για να πιστοποιείται η ακεραιότητα της δεξαμενής. Οι δοκιμές πτώσης περιλαμβάνουν δοκιμή πτώσης 9 m της δεξαμενής καυσίμου στο πιο ευαίσθητο σημείο της δεξαμενής (εκτός του άκρου σωλήνα) και 3 m στο άκρο του σωλήνα. Η δεξαμενή πρέπει να περιέχει ισοδύναμο πλήρες βάρος υγρού αζώτου κορεσμένου στο ήμισυ της πίεσης λειτουργίας. Πρέπει να μην υπάρχει απώλεια προϊόντος επί μία ώρα μετά τη δοκιμή πτώσης, εκτός από τη λειτουργία της βαλβίδας εκτόνωσης και του ατμού ανάμεσα στο στόμιο πλήρωσης και τη δευτερεύουσα βαλβίδα ελέγχου, στην περίπτωση δοκιμής πτώσης με το στόμιο πλήρωσης. Απώλεια κενού, κοίλωμα του δοχείου, των σωλήνων και της προστασίας των σωλήνων, καθώς και βλάβη του συστήματος στήριξης είναι αποδεκτά.
 Η δεξαμενή πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή κάθετης πτώσης, ώστε να πέφτει σε άκαμπτη, μη ελαστική, επίπεδη και οριζόντια επιφάνεια στα σημεία που ορίζονται παρακάτω. Για το σκοπό αυτό, η δεξαμενή απελευθερώνεται σε ένα ελάχιστο καθορισμένο ύψος πάνω από το έδαφος, σε σημείο διαμετρικά αντίθετο του σημείου κρούσης, έτσι ώστε το κέντρο βαρύτητας να είναι κάθετο.
 Αντλίες καυσίμου και άλλα εξαρτήματα της δεξαμενής πρέπει να ικανοποιούν επίσης τις απαιτήσεις της δοκιμής πτώσης για τη δεξαμενή και να αποτελούν μέρος της δοκιμής.
 A.3. ΔΟΚΙΜΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΙΕΣΗΣ
 Πρέπει να γίνεται πλήρωση της δεξαμενής έως 10 % της μέγιστης επιτρεπόμενης καθαρής ποσότητας ΥΦΑ στο υψηλότερο σημείο που καθορίζει ο κατασκευαστής στο σχεδιασμό του εύρους θερμοκρασίας/πίεσης της πλήρωσης. Η υδροστατική πίεση πρέπει να καταγράφεται κάθε λεπτό για τουλάχιστον 120 ώρες σε θερμοκρασία περιβάλλοντος 20 °C ± 5 °C. Η υδροστατική πίεση πρέπει να είναι σταθερή (έως 10 kPa) ή να αυξάνεται κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Το συνδυασμένο βάρος της δεξαμενής και του περιεχομένου πρέπει να μετράται και να επαληθεύεται ότι είναι σταθερό (έως 1 %) καθ' όλη τη διάρκεια της δοκιμής· κάθε απελευθέρωση υγρού (και φυσαλίδων) κατά τη διάρκεια της δοκιμής είναι μη αποδεκτή. Η αποδεκτή μετρούμενη υδροστατική πίεση σε 120 ή περισσότερες ώρες πρέπει να είναι μικρότερη από την ονομαστική ρύθμιση της κύριας βαλβίδας εκτόνωσης της δεξαμενής. Αν η υδροστατική πίεση σε 120 είναι μικρότερη από την ονομαστική ρύθμιση της κύριας βαλβίδας εκτόνωσης, η δοκιμή μπορεί να συνεχιστεί έως ότου επιτευχθεί η πίεση αυτή και το υψηλότερο σημείο του κατασκευαστή στο σχεδιασμό εύρους της θερμοκρασίας/πίεσης πλήρωσης μπορεί να οριστεί ως η υδροστατική πίεση που καταγράφεται 120 ώρες πριν από την επίτευξη της ονομαστικής ρύθμισης της κύριας βαλβίδας εκτόνωσης. Ο κατασκευαστής μπορεί επίσης να ορίζει μεγαλύτερο χρόνο διατήρησης της πίεσης από τις 120 ώρες, ή χρόνο διατήρησης της πίεσης (μεγαλύτερο των 120 ωρών) ως προς τον σχεδιασμό της σχέσης


text:
θερμοκρασίας/πίεσης πλήρωσης, με βάση το ιστορικό του χρόνου υδροστατικής πίεσης.
 A.4. ΔΟΚΙΜΗ ΠΙΕΣΗΣ
 Κάθε εσωτερικό δοχείο πρέπει να υποβάλλεται στη δοκιμή πίεσης που ορίζεται στο σημείο 4.4 του παραρτήματος 3Β και να μη παρουσιάζει διαρροή, ορατή βλάβη ή άλλη ζημία επί τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα.
 Προσάρτημα Β
 ΕΝΤΥΠΟ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ
 Σημείωση — Το παρόν προσάρτημα δεν αποτελεί υποχρεωτικό τμήμα του παρόντος παραρτήματος.
 Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα έντυπα:
 1.
 Περιγραφή και σειριακός αριθμός του δοχείου
 2.
 Πιστοποιητικά συμμόρφωσης, π.χ. για βαλβίδες εκτόνωσης, χειροκίνητες βαλβίδες, εξάρτημα πλήρωσης κ.λπ.
 3.
 Έκθεση ακτινολογικής εξέτασης — ραφές συγκόλλησης
 4.
 Έκθεση μηχανικού ελέγχου — κοινή δοκιμή εφελκυσμού, δοκιμές κάμψης, δοκιμές κρούσης
 5.
 Εκθέσεις δοκιμής υλικών — όλα τα χαλύβδινα εξαρτήματα εσωτερικού δοχείου
 Προσάρτημα Γ
 ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ ΤΩΝ ΔΕΞΑΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΕΙΡΙΣΜΟ, ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΔΕΞΑΜΕΝΩΝ
 Γ.1. ΓΕΝΙΚΑ
 Η κύρια αποστολή του προσαρτήματος αυτού είναι η παροχή καθοδήγησης στον αγοραστή, το διανομέα, τον εγκαταστάτη και το χρήστη δεξαμενών για την ασφαλή χρήση της δεξαμενής καθ' όλη την προβλεπόμενη διάρκεια χρήσης της.
 Γ.2. ΚΑΤΑΝΟΜΗ
 Ο κατασκευαστής πρέπει να ενημερώνει τον αγοραστή ότι οι οδηγίες παρέχονται σε όλους όσοι εμπλέκονται στη διανομή, διακίνηση, εγκατάσταση και χρήση των δεξαμενών. Το έντυπο οδηγιών μπορεί να αναπαράγεται σε επαρκή αριθμό αντιγράφων για το σκοπό αυτό. Εντούτοις, πρέπει να φέρει σήμανση με αναφορά στις δεξαμενές που παραδίδονται.
 Γ.3. ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΟΥΣ ΚΩΔΙΚΟΥΣ, ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ
 Μπορούν να αναφέρονται συγκεκριμένες οδηγίες με παραπομπή σε εθνικούς ή αναγνωρισμένους κωδικούς, πρότυπα και κανονισμούς.
 Γ.4. ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ ΔΕΞΑΜΕΝΩΝ
 Πρέπει να προβλέπονται διαδικασίες διακίνησης για να εξασφαλίζεται ότι οι δεξαμενές δεν θα υφίστανται απαράδεκτη ζημιά ή μόλυνση κατά τη διακίνηση.
 Γ.5. ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
 Πρέπει να παρέχονται οδηγίες εγκατάστασης για να εξασφαλίζεται ότι οι δεξαμενές δεν θα υφίστανται απαράδεκτη ζημιά κατά την εγκατάσταση και κατά την κανονική λειτουργία καθ' όλη την προβλεπόμενη διάρκεια χρήσης τους.
 Όταν η τοποθέτηση προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή, οι οδηγίες πρέπει να περιέχουν, όπου χρειάζεται, λεπτομερείς πληροφορίες όπως σχέδιο εγκατάστασης, τη χρήση ελαστικών υλικών σύνδεσης, τις σωστές ροπές σύσφιγξης και την αποφυγή άμεσης έκθεσης της δεξαμενής σε περιβάλλον με χημικές και μηχανικές επαφές.
 Όταν η τοποθέτηση δεν προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή, ο κατασκευαστής πρέπει να εφιστά την προσοχή του αγοραστή σε ενδεχόμενες μακροχρόνιες επιδράσεις του συστήματος τοποθέτησης του οχήματος, για παράδειγμα: κινήσεις του αμαξώματος του οχήματος και διαστολή/συστολή της δεξαμενής στις συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας χρήσης.
 Όπου είναι δυνατό, πρέπει να εφιστάται η προσοχή του αγοραστή στην ανάγκη να εξασφαλίζει τέτοιες εγκαταστάσεις ώστε να μην συσσωρεύονται υγρά ή στερεά τα οποία προκαλούν ζημιά στο υλικό της δεξαμενής.
 Πρέπει να ορίζεται η σωστή διάταξη εκτόνωσης της πίεσης που θα τοποθετηθεί.
 Γ.6. ΧΡΗΣΗ ΔΕΞΑΜΕΝΩΝ
 Ο κατασκευαστής πρέπει να εφιστά την προσοχή του αγοραστή στους προβλεπόμενους όρους χρήσης που ορίζονται από τον παρόντα κανονισμό, ιδίως στις επιτρεπόμενες μέγιστες πιέσεις της δεξαμενής.
 Γ.7. ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝ ΧΡΗΣΕΙ
 Ο κατασκευαστής πρέπει να ορίζει σαφώς την υποχρέωση του χρήστη στην τήρηση των απαιτήσεων επιθεώρησης της δεξαμενής (π.χ. διαστήματα εκ νέου επιθεώρησης από εξουσιοδοτημένα πρόσωπα). Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να είναι σύμφωνες με τις απαιτήσεις έγκρισης της σχεδίασης.
 Προσάρτημα Δ
 ΕΝΤΥΠΟ


text:
ΕΚΘΕΣΗΣ 1
 Σημείωση — Το προσάρτημα αυτό δεν αποτελεί υποχρεωτικό τμήμα του παρόντος παραρτήματος.
 Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα έντυπα:
 1.
 Έντυπο 1: Έκθεση του κατασκευαστή και πιστοποίηση συμμόρφωσης
 2.
 Κατασκευάστηκε από: ...
 3.
 Τόπος: ...
 4.
 Αριθμός κανονιστικής καταχώρισης: ...
 5.
 Σήμα και αριθμός κατασκευαστή: ...
 6.
 Σειριακός αριθμός: από ... έως ... συμπεριλαμβανομένου ...
 7.
 Περιγραφή δεξαμενής ...
 8.
 Διαστάσεις: Εξωτερική διάμετρος: ... mm· Μήκος: ... mm
 9.
 Σημάνσεις τυπωμένες στο σώμα ή σε ετικέτες της δεξαμενής:
 α)
 «Μόνο ΥΦΑ»: ...
 β)
 «ΝΑ ΜΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΜΕΤΑ»: ...
 γ)
 «Σήμα κατασκευαστή»: ...
 δ)
 Αριθμός σειράς και αριθμός αναφοράς: ...
 ε)
 Πίεση εργασίας σε ΜΡa: ...
 στ)
 Κανονισμός αριθ.: ...
 ζ)
 Είδος πυροπροστασίας: ...
 η)
 Ημερομηνία αρχικής δοκιμής (μήνας και έτος): ...
 θ)
 Μάζα κενής δεξαμενής (σε kg): ...
 ι)
 Σήμα Εξουσιοδοτημένου Οργάνου ή Επιθεωρητών: ...
 ια)
 Χωρητικότητα σε νερό (λίτρα): ...
 ιβ)
 Πίεση δοκιμής σε ΜΡa: ...
 ιγ)
 Τυχόν ειδικές οδηγίες: ...
 10.
 Κάθε δεξαμενή έχει κατασκευαστεί τηρώντας όλες τις απαιτήσεις του κανονισμού αριθ. ... σύμφωνα με την ανωτέρω περιγραφή δεξαμενής. Επισυνάπτονται οι απαιτούμενες εκθέσεις δοκιμών.
 11.
 Με το παρόν πιστοποιώ ότι τα αποτελέσματα όλων των ανωτέρω δοκιμών κρίνονται από κάθε άποψη ικανοποιητικά και είναι σύμφωνα με τις απαιτήσεις που αντιστοιχούν στον ανωτέρω αναφερόμενο τύπο.
 12.
 Παρατηρήσεις: ...
 13.
 Αρμόδια αρχή: ...
 14.
 Υπογραφή επιθεωρητή: ...
 15.
 Υπογραφή Κατασκευαστή: ...
 16.
 Τόπος, ημερομηνία: ...
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4Α
 Διατάξεις σχετικά με την έγκριση της αυτόματης βαλβίδας ΠΦΑ, της βαλβίδας αντεπιστροφής, της βαλβίδας εκτόνωσης της πίεσης, της διάταξης εκτόνωσης της πίεσης (ενεργοποιούμενης από τη θερμοκρασία), της βαλβίδας υπερχείλισης, της χειροκίνητης βαλβίδας και της διάταξης εκτόνωσης της πίεσης (ενεργοποιούμενης από την πίεση)
 1. Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ, ΤΗΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ ΑΝΤΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ, ΤΗΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ ΕΚΤΟΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΙΕΣΗΣ, ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΕΚΤΟΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΙΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΑΛΒΙΔΑΣ ΥΠΕΡΧΕΙΛΙΣΗΣ.
 2. Η ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΒΑΛΒΙΔΑ ΠΦΑ
 2.1. Τα υλικά που συνθέτουν την αυτόματη βαλβίδα ΠΦΑ και βρίσκονται σε επαφή με το ΠΦΑ κατά τη λειτουργία, πρέπει να είναι συμβατά με το ΠΦΑ δοκιμής. Για να επαληθευτεί η συμβατότητα αυτή, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο παράρτημα 5Δ.
 2.2. Προδιαγραφές λειτουργίας
 2.2.1. Η αυτόματη βαλβίδα ΠΦΑ πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να αντέχει πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) χωρίς διαρροή ή παραμόρφωση.
 2.2.2. Η αυτόματη βαλβίδα ΠΦΑ πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να είναι στεγανή σε πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) (βλέπε παράρτημα 5Β).
 2.2.3. Η αυτόματη βαλβίδα ΠΦΑ, όταν είναι στην κανονική θέση χρήσης που προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή, υποβάλλεται σε 20 000 κύκλους λειτουργίας· στη συνέχεια απενεργοποιείται. Η αυτόματη βαλβίδα πρέπει να παραμένει στεγανή σε πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) (βλέπε παράρτημα 5Β).
 2.2.4. Αν η αυτόματη βαλβίδα είναι κλειστή κατά τις φάσεις αυτόματης παύσης, η βαλβίδα πρέπει να υποβάλλεται στον ακόλουθο αριθμό λειτουργιών κατά τη δοκιμή, σύμφωνα με το σημείο 2.2.3 παραπάνω:
 α)
 200 000 κύκλους (σήμα «H1») αν ο κινητήρας κλείνει αυτόματα όταν ακινητοποιείται το όχημα·
 β)
 500 000 κύκλους (σήμα «H2») αν,


text:
πέραν του στοιχείου α), ο κινητήρας κλείνει επίσης αυτόματα όταν το όχημα κινείται μόνο με τον ηλεκτρικό κινητήρα·
 γ)
 1 000 000 κύκλους (σήμα «H3») αν, πέραν των στοιχείων α) ή β), ο κινητήρας κλείνει επίσης αυτόματα όταν απελευθερώνεται το πεντάλ επιτάχυνσης.
 Με την επιφύλαξη των προαναφερθέντων διατάξεων, η βαλβίδα που συμμορφώνεται με το στοιχείο β) πρέπει να θεωρείται ότι ικανοποιεί το στοιχείο α) και η βαλβίδα που συμμορφώνεται με το στοιχείο γ) πρέπει να θεωρείται ότι ικανοποιεί τα στοιχεία α) και β).
 2.2.5. Η αυτόματη βαλβίδα ΠΦΑ πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 2.3. Το ηλεκτρικό σύστημα, αν υπάρχει, πρέπει να είναι μονωμένο από το σώμα της αυτόματης βαλβίδας. Η αντίσταση μόνωσης πρέπει να είναι > 10 ΜΩ.
 2.4. Η αυτόματη βαλβίδα που ενεργοποιείται με ηλεκτρικό ρεύμα πρέπει να είναι στην «κλειστή» θέση όταν διακόπτεται το ηλεκτρικό ρεύμα.
 2.5. Η αυτόματη βαλβίδα πρέπει να συμμορφώνεται με τις διαδικασίες δοκιμής για την κατηγορία εξαρτήματος που προσδιορίζεται σύμφωνα με το σχήμα 1-1 του σημείου 3 του παρόντος κανονισμού.
 3. Η ΒΑΛΒΙΔΑ ΑΝΤΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ
 3.1. Τα υλικά που συνθέτουν τη βαλβίδα αντεπιστροφής και βρίσκονται σε επαφή με το ΠΦΑ κατά τη λειτουργία, πρέπει να είναι συμβατά με το ΠΦΑ δοκιμής. Για να επαληθευτεί η συμβατότητα αυτή, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο παράρτημα 5Δ.
 3.2. Προδιαγραφές λειτουργίας
 3.2.1. Η βαλβίδα αντεπιστροφής πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να αντέχει πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) χωρίς διαρροή ή παραμόρφωση.
 3.2.2. Η βαλβίδα αντεπιστροφής πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να είναι στεγανή (προς το εξωτερικό περιβάλλον) σε πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) (βλέπε παράρτημα 5Β).
 3.2.3. Η βαλβίδα αντεπιστροφής, όταν είναι στην κανονική θέση χρήσης που προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή, υποβάλλεται σε 20 000 κύκλους λειτουργίας· στη συνέχεια απενεργοποιείται. Η βαλβίδα αντεπιστροφής πρέπει να παραμένει στεγανή σε πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) (βλέπε παράρτημα 5Β).
 3.2.4. Η βαλβίδα αντεπιστροφής πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 3.3. Η βαλβίδα αντεπιστροφής πρέπει να συμμορφώνεται με τις διαδικασίες δοκιμής για την κατηγορία εξαρτήματος που προσδιορίζεται σύμφωνα με το σχήμα 1-1 του σημείου 3 του παρόντος κανονισμού.
 4. ΒΑΛΒΙΔΑ ΕΚΤΟΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΙΕΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΞΗ ΕΚΤΟΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΙΕΣΗΣ
 4.1. Τα υλικά που συνθέτουν τη βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης και τη διάταξη εκτόνωσης της πίεσης και βρίσκονται σε επαφή με το ΠΦΑ κατά τη λειτουργία, πρέπει να είναι συμβατά με το ΠΦΑ δοκιμής. Για να επαληθευτεί η συμβατότητα αυτή, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο παράρτημα 5Δ.
 4.2. Προδιαγραφές λειτουργίας
 4.2.1. Η βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης και η διάταξη εκτόνωσης της πίεσης της κατηγορίας 0 πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένες ώστε να αντέχουν πίεση 1,5 φορές την πίεση εργασίας (MPa) με το ακροφύσιο κλειστό.
 4.2.2. Η βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης και η διάταξη εκτόνωσης της πίεσης της κατηγορίας 1 πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένες ώστε να είναι στεγανές σε πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) με την έξοδο κλειστή (βλέπε παράρτημα


text:
5Β).
 4.2.3. Η βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης της κατηγορίας 1 και της κατηγορίας 2 πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να είναι στεγανή σε πίεση διπλάσια της πίεσης εργασίας με τις εξόδους κλειστές.
 4.2.4. Η διάταξη εκτόνωσης της πίεσης πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να ανοίγει η ασφάλεια σε θερμοκρασία 110 °C ± 10 °C.
 4.2.5. Η βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης της κατηγορίας 0 πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασίες από – 40 °C έως 85 °C.
 4.3. Η βαλβίδα εκτόνωσης της πίεσης και η διάταξη εκτόνωσης της πίεσης πρέπει να συμμορφώνονται με τις διαδικασίες δοκιμής για την κατηγορία εξαρτήματος που καθορίζεται σύμφωνα με το σχήμα 1-1 του σημείου 3 του παρόντος κανονισμού.
 5. Η ΒΑΛΒΙΔΑ ΥΠΕΡΧΕΙΛΙΣΗΣ
 5.1. Τα υλικά που συνθέτουν τη βαλβίδα υπερχείλισης και βρίσκονται σε επαφή με το ΠΦΑ κατά τη λειτουργία, πρέπει να είναι συμβατά με το ΠΦΑ δοκιμής. Για να επαληθευτεί η συμβατότητα αυτή, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο παράρτημα 5Δ.
 5.2. Προδιαγραφές λειτουργίας
 5.2.1. Η βαλβίδα υπερχείλισης, όταν δεν είναι ενσωματωμένη στη δεξαμενή, πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να αντέχει πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa).
 5.2.2. Η βαλβίδα υπερχείλισης πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να είναι στεγανή σε πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa).
 5.2.3. Η βαλβίδα υπερχείλισης πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 5.3. Η βαλβίδα υπερχείλισης πρέπει να εγκαθίσταται μέσα στη δεξαμενή καυσίμου.
 5.4. Ο ρυθμιστής πρέπει να είναι εφοδιασμένος με παράκαμψη για την εξίσωση της πίεσης.
 5.5. Η βαλβίδα υπερχείλισης πρέπει να διακόπτει τη ροή σε διαφορά πίεσης διά μέσου της βαλβίδας 650 kPa.
 5.6. Όταν η βαλβίδα υπερχείλισης είναι στη θέση διακοπής, η ροή μέσω του παρακαμπτηρίου αγωγού δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,05 m3//min σε διαφορική πίεση 10 000 kPa.
 5.7. Η διάταξη πρέπει να συμμορφώνεται με τις διαδικασίες δοκιμής για την κατηγορία εξαρτημάτων που ορίζεται στο σχήμα 1-1 του σημείου 3. του παρόντος κανονισμού, εκτός των δοκιμών υπερπίεσης, εξωτερικής διαρροής, αντοχής σε ξηρή θέρμανση και γήρανσης στο όζον.
 6. Η ΧΕΙΡΟΚΙΝΗΤΗ ΒΑΛΒΙΔΑ
 6.1. Η διάταξη χειροκίνητης βαλβίδας της κατηγορίας 0 πρέπει να είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να αντέχει πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας.
 6.2. Η διάταξη χειροκίνητης βαλβίδας της κατηγορίας 0 πρέπει να είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασία από μείον 40 °C έως 85 °C.
 6.3. Απαιτήσεις της διάταξης χειροκίνητης βαλβίδας
 Ένα δοκίμιο πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή κόπωσης με ρυθμό κύκλου πίεσης που να μην υπερβαίνει τους 4 κύκλους ανά λεπτό ως ακολούθως: διατήρηση στους 20 °C, ενώ υποβάλλεται σε κύκλο πίεσης μεταξύ 2 ΜΡa και 26 ΜΡa για 2 000 κύκλους.
 7. ΔΙΑΤΑΞΗ ΕΚΤΟΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΙΕΣΗΣ (ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΟΥΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ)
 7.1. Τα υλικά που συνθέτουν τη διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (PRD) (ενεργοποιούμενη από την πίεση) και βρίσκονται σε επαφή με το ΠΦΑ κατά τη λειτουργία, πρέπει να είναι συμβατά με το ΠΦΑ δοκιμής. Για να επαληθευτεί η συμβατότητα αυτή, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο παράρτημα 5Δ.
 7.2.


text:
Προδιαγραφές λειτουργίας
 7.2.1. Η διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (ενεργοποιούμενη από την πίεση) της κατηγορίας 0 πρέπει να είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασίες όπως ορίζονται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 7.2.2. Η πίεση διάρρηξης πρέπει να είναι 34 MPa ± 10 τοις εκατό σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και στη μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 7.3. Η διάταξη πρέπει να συμμορφώνεται με τις διαδικασίες δοκιμής για τα εξαρτήματα της κατηγορίας που ορίζεται στο σχήμα της εικόνας 1-1 του σημείου 3 του παρόντος κανονισμού, εκτός των δοκιμών υπερπίεσης, εσωτερικής διαρροής και εξωτερικής διαρροής.
 7.4. Απαιτήσεις για τη διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (PRD) (ενεργοποιούμενη από την πίεση)
 7.4.1. Συνεχής λειτουργία
 7.4.1.1. Διαδικασία της δοκιμής
 Εφαρμόζεται στη διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (PRD) (ενεργοποιούμενη από την πίεση), σύμφωνα με τον πίνακα 3, κύκλος πίεσης με νερό μεταξύ 10 % και 100 % της πίεσης εργασίας, με κυκλικό ρυθμό 10 κύκλων ανά λεπτό κατ' ανώτατο όριο και θερμοκρασία 82 °C ± 2 °C ή 57 °C ± 2 °C.
 Πίνακας 3
 Θερμοκρασίες και κύκλοι δοκιμής
 Θερμοκρασία [°C]
 Κύκλοι
 82
 2 000
 57
 18 000
 7.4.1.2. Απαιτήσεις
 7.4.1.2.1. Κατά την ολοκλήρωση της δοκιμής, το εξάρτημα δεν πρέπει να παρουσιάζει διαρροή περισσότερο από 15 cm3/ώρα όταν υποβάλλεται σε πίεση αερίου ίση με τη μέγιστη πίεση εργασίας σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και στη μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 7.4.1.2.2. Κατά την ολοκλήρωση της δοκιμής, η πίεση διάρρηξης στη διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (PRD) (ενεργοποιούμενη από την πίεση) πρέπει να είναι 34 MPa ± 10 % σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και στη μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 7.4.2. Δοκιμή αντοχής στη διάβρωση
 7.4.2.1. Διαδικασία της δοκιμής
 Η διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (PRD) (ενεργοποιούμενη από την πίεση) υποβάλλεται στη διαδικασία δοκιμής που περιγράφεται στο παράρτημα 5Ε, εκτός από τη δοκιμή διαρροής.
 7.4.2.2. Απαιτήσεις
 7.4.2.2.1. Κατά την ολοκλήρωση της δοκιμής, το εξάρτημα δεν πρέπει να παρουσιάζει διαρροή περισσότερο από 15 cm3/ώρα όταν υποβάλλεται σε πίεση αερίου ίση με τη μέγιστη πίεση εργασίας σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και στη μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 7.4.2.2.2. Κατά την ολοκλήρωση της δοκιμής, η πίεση διάρρηξης στη διάταξη εκτόνωσης της πίεσης (PRD) (ενεργοποιούμενη από την πίεση) πρέπει να είναι 34 MPa ± 10 % σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και στη μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4Β
 ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΕΥΚΑΜΠΤΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΚΑΥΣΙΜΟΥ Ή ΣΩΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΠΦΑ ΚΑΙ ΣΩΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΥΦΑ
 0. Αντικείμενο του παρόντος παραρτήματος είναι ο καθορισμός των διατάξεων που αφορούν την έγκριση εύκαμπτων ελαστικών σωλήνων που προορίζονται για χρήση με το ΠΦΑ.
 Το παρόν παράρτημα καλύπτει τρεις τύπους εύκαμπτων ελαστικών σωλήνων ΠΦΑ α), β), γ) και ένα τύπο ελαστικού σωλήνα ΠΦΑ δ):
 α)
 ελαστικοί σωλήνες υψηλής πίεσης (κατηγορία 0)·
 β)
 ελαστικοί σωλήνες μέσης πίεσης (κατηγορία 1)·
 γ)
 ελαστικοί σωλήνες χαμηλής πίεσης (κατηγορία 2)·
 δ)
 ελαστικοί σωλήνες ΥΦΑ (κατηγορία 5).
 1. ΕΛΑΣΤΙΚΟΙ ΣΩΛΗΝΕΣ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ, ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 0
 1.1. Γενικές προδιαγραφές
 1.1.1. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε μέγιστη πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa).
 1.1.2.


text:
Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 1.1.3. Η εσωτερική διάμετρος πρέπει να συμμορφώνεται προς τις τιμές του Πίνακα 1 σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1307.
 1.2. Κατασκευή ελαστικού σωλήνα
 1.2.1. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να φέρει ενσωματωμένο λείο αγωγό και κάλυμμα από κατάλληλο συνθετικό υλικό, ενισχυμένο με ένα ή περισσότερα ενδιάμεσα στρώματα.
 1.2.2. Τα ενδιάμεσα στρώματα ενίσχυσης πρέπει να προστατεύονται από διάβρωση με κάλυμμα.
 Αν χρησιμοποιείται ως ενδιάμεσο στρώμα ενίσχυσης υλικό ανθεκτικό στη διάβρωση (π.χ. ανοξείδωτος χάλυβας) δεν χρειάζεται κάλυμμα.
 1.2.3. Η εσωτερική επένδυση και το κάλυμμα πρέπει να είναι λεία και ελεύθερα από πόρους, οπές και ξένα στοιχεία.
 Διάτρηση που υπάρχει σκόπιμα στο κάλυμμα δεν πρέπει να θεωρείται ως ατέλεια.
 1.2.4. Το κάλυμμα πρέπει να είναι σκόπιμα διάτρητο για την αποφυγή σχηματισμού φυσαλίδων.
 1.2.5. Όταν το κάλυμμα είναι διάτρητο και το ενδιάμεσο στρώμα είναι κατασκευασμένο από υλικό μη ανθεκτικό στη διάβρωση, το ενδιάμεσο στρώμα πρέπει να προστατεύεται από διάβρωση.
 1.3. Προδιαγραφές και δοκιμές της εσωτερικής επένδυσης
 1.3.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 1.3.1.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 37. Αντοχή στον εφελκυσμό τουλάχιστον ίση με 20 MPa και επιμήκυνση θραύσης τουλάχιστον ίση με 250 %.
 1.3.1.2. Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-πεντάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 20 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 25 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 30 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 1.3.1.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 Θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 1.3.1.1 παραπάνω.
 Απαιτήσεις:
 α)
 35 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 1.3.2. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση ειδικά για το θερμοπλαστικό υλικό.
 1.3.2.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 527-2 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 τύπος δοκιμίου: τύπος 1 BA·
 β)
 ταχύτητα εφελκυσμού: 20 mm/λεπτό.
 Το υλικό πρέπει να εκτίθεται επί 21 τουλάχιστον ημέρες σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % πριν από την υποβολή στη δοκιμή.
 Απαιτήσεις:
 α)
 η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει


text:
να είναι μικρότερη από 20 MPa·
 β)
 η επιμήκυνση κατά τη θραύση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 100 %.
 1.3.2.2. Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-πεντάνιο·
 β)
 Θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 2 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 10 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 10 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 1.3.2.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 Θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 1.3.1.1 παραπάνω.
 Απαιτήσεις:
 α)
 35 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 1.4. Προδιαγραφές και μέθοδος δοκιμής του καλύμματος
 1.4.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 1.4.1.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 37. Αντοχή στον εφελκυσμό τουλάχιστον ίση με 10 MPa και επιμήκυνση θραύσης τουλάχιστον ίση με 250 %.
 1.4.1.2. Αντοχή σε n-εξάνιο κατά ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-εξάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 30 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 35 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 35 %.
 1.4.1.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 1.4.1.1 παραπάνω.
 Απαιτήσεις:
 α)
 35 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 1.4.2. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση ειδικά για το θερμοπλαστικό υλικό.
 1.4.2.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 527-2 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 τύπος


text:
δοκιμίου: τύπος 1 BA·
 β)
 ταχύτητα εφελκυσμού: 20 mm/λεπτό.
 Το υλικό πρέπει να εκτίθεται επί 21 τουλάχιστον ημέρες σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % πριν από την υποβολή στη δοκιμή.
 Απαιτήσεις:
 α)
 η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 20 MPa·
 β)
 η επιμήκυνση κατά τη θραύση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 100 %.
 1.4.2.2. Αντοχή σε n-εξάνιο κατά ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-εξάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 2 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 10 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 10 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 1.4.2.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 1.4.2.1 παραπάνω.
 Απαιτήσεις:
 α)
 20 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 1.4.3. Αντοχή στο όζον
 1.4.3.1. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1431/1.
 1.4.3.2. Τα δοκίμια, τα οποία πρέπει να υποβάλλονται σε εφελκυσμό έως ότου επιμηκυνθούν κατά 20 %, εκτίθενται στον εξωτερικό αέρα σε θερμοκρασία 40 °C σε συγκέντρωση 50 μερών όζοντος ανά εκατό εκατ. επί 120 ώρες.
 1.4.3.3. Δεν επιτρέπεται καμιά ρωγμή στα δοκίμια.
 1.5. Προδιαγραφές για μη συζευγμένους ελαστικούς σωλήνες
 1.5.1. Αεροστεγανότητα (διαπερατότητα)
 1.5.1.1. Ελαστικός σωλήνας με ελεύθερο μήκος 1 m συνδέεται σε δεξαμενή καυσίμου που περιέχει υγρό προπάνιο σε θερμοκρασία 23° ± 2 °C.
 1.5.1.2. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 4080.
 1.5.1.3. Η διαρροή διά μέσου του τοιχώματος του ελαστικού σωλήνα δεν πρέπει να ξεπερνά τα 95 cm3 ανά μέτρο σωλήνα ανά 24ωρο.
 1.5.2. Αντοχή σε χαμηλή θερμοκρασία
 1.5.2.1. Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 4672-1978, μέθοδος Β.
 Θερμοκρασία δοκιμής
 :
 – 40 °C ± 3 °C· ή
 – 20 °C ± 3 °C, κατά περίπτωση.
 1.5.2.3. Δεν επιτρέπεται ρωγμή ή θραύση του σωλήνα.
 1.5.3. Δοκιμή κάμψης
 1.5.3.1. Ένας άδειος σωλήνας μήκους περίπου 3,5 m πρέπει να μπορεί να αντέχει την κατωτέρω περιγραφόμενη δοκιμή εναλλασσόμενης κάμψης, όταν εκτελείται 3 000 φορές, χωρίς θραύση. Μετά τη δοκιμή, ο σωλήνας πρέπει να αντέχει την πίεση δοκιμής που αναφέρεται στο σημείο 1.5.4.2 παρακάτω. Η δοκιμή


text:
πρέπει να διενεργείται τόσο σε καινούριο σωλήνα όσο και σε σωλήνα που έχει υποστεί γήρανση, σύμφωνα με το ISO 188 όπως περιγράφεται στο σημείο 1.4.2.3 και στη συνέχεια σύμφωνα με το ISO 1817 όπως περιγράφεται στο σημείο 1.4.2.2 παραπάνω.
 1.5.3.2. Σχήμα 1 (παράδειγμα)
 Εσωτερική διάμετρος ελαστικού σωλήνα
 (mm)
 Ακτίνα κάμψης (mm)
 (σχήμα 1)
 Απόσταση μεταξύ κέντρων (mm) (σχήμα 1)
 Κατακόρυφη
 b
 Κέντρα οριζόντιας επεξεργασίας
 a
 έως 13
 102
 241
 102
 13 έως 16
 153
 356
 153
 16 έως 20
 178
 419
 178
 1.5.3.3. Η μηχανή δοκιμής (σχήμα 1) πρέπει να αποτελείται από χαλύβδινο πλαίσιο εφοδιασμένο με δύο ξύλινους τροχούς, με πλάτος ζάντας περίπου 130 mm.
 Η περιφέρεια των τροχών πρέπει να είναι αυλακωτή για την οδήγηση του ελαστικού σωλήνα.
 Η ακτίνα των τροχών, μετρούμενη μέχρι τον πυθμένα της αυλάκωσης, πρέπει να είναι όπως ορίζεται στο σημείο 1.5.3.2 παραπάνω.
 Το διάμηκες μέσο επίπεδο αμφότερων των τροχών πρέπει να βρίσκεται στο ίδιο κατακόρυφο επίπεδο και η απόσταση μεταξύ των κέντρων των τροχών πρέπει να είναι αυτή που υποδεικνύεται στο σημείο 1.5.3.2 παραπάνω.
 Κάθε τροχός πρέπει να μπορεί να περιστρέφεται ελεύθερα γύρω από το κέντρο του.
 Ένας μηχανισμός προώθησης έλκει τον ελαστικό σωλήνα πάνω στους τροχούς με ταχύτητα τεσσάρων πλήρων κινήσεων ανά λεπτό.
 1.5.3.4. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να εγκατασταθεί σε σχήμα S γύρω από τους τροχούς (βλέπε σχήμα 1).
 Το άκρο που κινείται πάνω από τον ανώτερο τροχό, πρέπει να είναι εφοδιασμένο με επαρκή μάζα ώστε να επιτυγχάνεται πλήρης σύσφιγξη του σωλήνα γύρω από τους τροχούς. Το τμήμα που κινείται κάτω από τον κατώτερο τροχό συνδέεται στο μηχανισμό κίνησης.
 Ο μηχανισμός πρέπει να είναι ρυθμισμένος έτσι ώστε ο ελαστικός σωλήνας να διανύει συνολική διαδρομή 1,2 m και στις δύο κατευθύνσεις.
 1.5.4. Υδραυλική πίεση δοκιμής και προσδιορισμός της ελάχιστης πίεσης διάρρηξης
 1.5.4.1. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 1402.
 1.5.4.2. Η πίεση δοκιμής ίση με 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) πρέπει να εφαρμόζεται για 10 λεπτά, χωρίς καμιά διαρροή.
 1.5.4.3. Η πίεση διάρρηξης δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 45 MPa.
 1.6. Συμπλέκτες
 1.6.1. Οι σύνδεσμοι πρέπει να κατασκευάζονται από χάλυβα ή ορείχαλκο και η επιφάνειά τους να είναι ανθεκτική σε διάβρωση.
 1.6.2. Οι σύνδεσμοι πρέπει να είναι τύπου ασφαλείας (δηλαδή να μην αποσυνδέονται εύκολα).
 1.6.2.1. Το κινητό περικόχλιο πρέπει να έχει σπείρωμα U.N.F.
 1.6.2.2. Ο κώνος στεγάνωσης τύπου κινητού περικοχλίου πρέπει να είναι τύπου ημίσειας κατακόρυφης γωνίας 45°.
 1.6.2.3. Οι σύνδεσμοι μπορεί να είναι τύπου κινητού περικοχλίου ή τύπου ταχυσυνδετήρα.
 1.6.2.4. Είναι αδύνατον να αποσυνδεθεί ο τύπος ταχυσυνδετήρα χωρίς τη λήψη ειδικών μέτρων ή τη χρήση ειδικών εργαλείων.
 1.7. Συγκρότημα ελαστικού σωλήνα και συνδέσμων
 1.7.1. Η κατασκευή των συνδέσμων πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην είναι αναγκαίο να αφαιρείται το προστατευτικό κάλυμμα εκτός αν η επένδυση του ελαστικού σωλήνα αποτελείται από υλικό ανθεκτικό στη διάβρωση.
 1.7.2. Το συγκρότημα του εύκαμπτου σωλήνα πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή πρόσκρουσης σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1436.
 1.7.2.1. Η δοκιμή πρέπει να συμπληρώνεται με κυκλοφορία λαδιού θερμοκρασίας 93 °C και ελάχιστης πίεσης 26 MPa.
 1.7.2.2. Ο


text:
ελαστικός σωλήνας πρέπει να υποβάλλεται σε κρουστική πίεση 150 000 φορές.
 1.7.2.3. Μετά τη δοκιμή πρόσκρουσης, ο εύκαμπτος σωλήνας πρέπει να ανταπεξέρχεται στη δοκιμή πίεσης που αναφέρεται στο σημείο 1.5.5.2 παραπάνω
 1.7.3. Αεροστεγανότητα
 1.7.3.1. Το συγκρότημα του ελαστικού σωλήνα (ελαστικός σωλήνας με συνδέσμους) πρέπει να αντέχει για πέντε λεπτά πίεση αερίου 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) χωρίς καμιά διαρροή.
 1.8. Σημάνσεις
 1.8.1. Κάθε ελαστικός σωλήνας πρέπει να φέρει, σε διαστήματα όχι μεγαλύτερα των 0,5 m, τις ακόλουθες ευανάγνωστες και ανεξίτηλες αναγνωριστικές σημάνσεις που αποτελούνται από χαρακτήρες, αριθμούς ή σύμβολα.
 1.8.1.1. Την εμπορική ονομασία ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή
 1.8.1.2. Το έτος και το μήνα κατασκευής
 1.8.1.3. Τη σήμανση του μεγέθους και του τύπου
 1.8.1.4. Το αναγνωριστικό σήμα «ΠΦΑ κατηγορία 0»
 1.8.2. Κάθε σύνδεσμος πρέπει να φέρει την εμπορική ονομασία ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή της συναρμολόγησης.
 2. ΕΛΑΣΤΙΚΟΙ ΣΩΛΗΝΕΣ ΜΕΣΗΣ ΠΙΕΣΗΣ, ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 1
 2.1. Γενικές προδιαγραφές
 2.1.1. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε μέγιστη πίεση εργασίας 3 MPa.
 2.1.2. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 2.1.3. Η εσωτερική διάμετρος πρέπει να συμφωνεί με τις τιμές του Πίνακα 1 σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1307.
 2.2. Κατασκευή ελαστικού σωλήνα
 2.2.1. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να φέρει ενσωματωμένο λείο αγωγό και κάλυμμα από κατάλληλο συνθετικό υλικό, ενισχυμένο με ένα ή περισσότερα ενδιάμεσα στρώματα.
 2.2.2. Τα ενδιάμεσα στρώματα ενίσχυσης πρέπει να προστατεύονται από διάβρωση με κάλυμμα.
 Αν χρησιμοποιείται ως ενδιάμεσο στρώμα ενίσχυσης υλικό ανθεκτικό στη διάβρωση (π.χ. ανοξείδωτος χάλυβας) δεν χρειάζεται κάλυμμα.
 2.2.3. Η εσωτερική επένδυση και το κάλυμμα πρέπει να είναι λεία και ελεύθερα από πόρους, οπές και ξένα στοιχεία.
 Διάτρηση που υπάρχει σκόπιμα στο κάλυμμα δεν πρέπει να θεωρείται ως ατέλεια.
 2.3. Προδιαγραφές και δοκιμές της εσωτερικής επένδυσης
 2.3.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 2.3.1.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το πρότυπο ISO 37. Αντοχή στον εφελκυσμό τουλάχιστον ίση με 10 MPa και επιμήκυνση θραύσης τουλάχιστον ίση με 250 %.
 2.3.1.2. Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-πεντάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 20 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 25 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 30 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 2.3.1.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 2.3.1.1 παραπάνω.
 Απαιτήσεις:
 α)
 35 %


text:
μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 2.3.2. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση ειδικά για το θερμοπλαστικό υλικό.
 2.3.2.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 527-2 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 τύπος δοκιμίου: τύπος 1 BA·
 β)
 ταχύτητα εφελκυσμού: 20 mm/λεπτό.
 Το υλικό πρέπει να εκτίθεται επί 21 τουλάχιστον ημέρες σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % πριν από την υποβολή στη δοκιμή.
 Απαιτήσεις:
 α)
 η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 20 MPa·
 β)
 η επιμήκυνση κατά τη θραύση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 100 %.
 2.3.2.2. Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-πεντάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 2 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 10 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 10 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 2.3.2.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 2.3.2.1 παραπάνω.
 Απαιτήσεις:
 α)
 35 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 2.4. Προδιαγραφές και μέθοδος δοκιμής του καλύμματος
 2.4.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 2.4.1.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 37. Αντοχή στον εφελκυσμό τουλάχιστον ίση με 10 MPa και επιμήκυνση θραύσης τουλάχιστον ίση με 250 %.
 2.4.1.2. Αντοχή σε n-εξάνιο κατά ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-εξάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 30 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 35 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 35 %.
 2.4.1.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24


text:
και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 2.4.1.1 παραπάνω.
 Απαιτήσεις:
 α)
 35 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 2.4.2. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση ειδικά για το θερμοπλαστικό υλικό.
 2.4.2.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 527-2 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 τύπος δοκιμίου: τύπος 1 BA·
 β)
 ταχύτητα εφελκυσμού: 20 mm/λεπτό.
 Το υλικό πρέπει να εκτίθεται επί 21 τουλάχιστον ημέρες σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % πριν από την υποβολή στη δοκιμή.
 Απαιτήσεις:
 α)
 η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 20 MPa·
 β)
 η επιμήκυνση κατά τη θραύση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 100 %.
 2.4.2.2. Αντοχή σε n-εξάνιο κατά ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-εξάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 2 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 10 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 10 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 2.4.2.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 2.4.2.1 παραπάνω.
 Απαιτήσεις:
 α)
 20 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες.
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 2.4.3. Αντοχή στο όζον
 2.4.3.1. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1431/1.
 2.4.3.2. Τα δοκίμια, τα οποία πρέπει να υποβάλλονται σε εφελκυσμό έως ότου επιμηκυνθούν κατά 20 %, εκτίθενται στον εξωτερικό αέρα σε θερμοκρασία 40 °C σε συγκέντρωση 50 μερών όζοντος ανά εκατό εκατ. επί 120 ώρες.
 2.4.3.3. Δεν επιτρέπεται καμιά ρωγμή στα δοκίμια.
 2.5. Προδιαγραφές για μη συζευγμένους ελαστικούς σωλήνες
 2.5.1. Αεροστεγανότητα (διαπερατότητα)
 2.5.1.1. Ελαστικός σωλήνας με ελεύθερο μήκος 1 m συνδέεται σε δεξαμενή καυσίμου που περιέχει υγρό προπάνιο σε θερμοκρασία 23° ± 2 °C.
 2.5.1.2. Η δοκιμή πρέπει να


text:
διεξάγεται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 4080.
 2.5.1.3. Η διαρροή διαμέσου του τοιχώματος του ελαστικού σωλήνα δεν πρέπει να ξεπερνά τα 95 cm3 ανά μέτρο σωλήνα ανά 24ωρο.
 2.5.2. Αντοχή σε χαμηλή θερμοκρασία
 2.5.2.1. Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 4672/1978, μέθοδος Β.
 Θερμοκρασία δοκιμής
 :
 – 40 °C ± 3 °C ή
 – 20 °C ± 3 °C, κατά περίπτωση.
 2.5.2.3. Δεν επιτρέπεται ρωγμή ή θραύση του σωλήνα.
 2.5.3. Δοκιμή κάμψης
 2.5.3.1. Ένας άδειος σωλήνας μήκους περίπου 3,5 m πρέπει να μπορεί να αντέχει την κατωτέρω περιγραφόμενη δοκιμή εναλλασσόμενης κάμψης, όταν εκτελείται 3 000 φορές, χωρίς θραύση. Μετά τη δοκιμή, ο σωλήνας πρέπει να αντέχει την πίεση δοκιμής που αναφέρεται στο σημείο 2.5.4.2 παρακάτω. Η δοκιμή πρέπει να διενεργείται τόσο σε καινούριο σωλήνα όσο και σε σωλήνα που έχει υποστεί γήρανση, σύμφωνα με το ISO 188 όπως περιγράφεται στο σημείο 2.4.2.3 και στη συνέχεια σύμφωνα με το ISO 1817 όπως περιγράφεται στο σημείο 2.4.2.2 παραπάνω.
 2.5.3.2. Σχήμα 2 (παράδειγμα)
 Εσωτερική διάμετρος εύκαμπτου σωλήνα
 [mm]
 Ακτίνα κάμψης (mm)
 (σχήμα 2)
 Απόσταση μεταξύ κέντρων [mm] (σχήμα 2)
 Κατακόρυφη
 b
 Κέντρα οριζόντιας επεξεργασίας
 a
 έως 13
 102
 241
 102
 13 έως 16
 153
 356
 153
 16 έως 20
 178
 419
 178
 2.5.3.3. Η μηχανή δοκιμής (σχήμα 2) πρέπει να αποτελείται από χαλύβδινο πλαίσιο εφοδιασμένο με δύο ξύλινους τροχούς, με πλάτος ζάντας περίπου 130 mm.
 Η περιφέρεια των τροχών πρέπει να είναι αυλακωτή για την οδήγηση του ελαστικού σωλήνα.
 Η ακτίνα των τροχών, μετρούμενη μέχρι τον πυθμένα της αυλάκωσης, πρέπει να είναι όπως ορίζεται στο σημείο 2.5.3.2 παραπάνω.
 Το διάμηκες μέσο επίπεδο αμφότερων των τροχών πρέπει να βρίσκεται στο ίδιο κατακόρυφο επίπεδο και η απόσταση μεταξύ των κέντρων των τροχών πρέπει να είναι αυτή που υποδεικνύεται στο σημείο 2.5.3.2 παραπάνω.
 Κάθε τροχός πρέπει να μπορεί να περιστρέφεται ελεύθερα γύρω από το κέντρο του.
 Ένας μηχανισμός προώθησης έλκει τον ελαστικό σωλήνα πάνω στους τροχούς με ταχύτητα τεσσάρων πλήρων κινήσεων ανά λεπτό.
 2.5.3.4. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να εγκατασταθεί σε σχήμα S γύρω από τους τροχούς (βλέπε σχήμα 2).
 Το άκρο που κινείται πάνω από τον ανώτερο τροχό, πρέπει να είναι εφοδιασμένο με επαρκή μάζα ώστε να επιτυγχάνεται πλήρης σύσφιγξη του σωλήνα γύρω από τους τροχούς. Το τμήμα που κινείται κάτω από τον κατώτερο τροχό συνδέεται στο μηχανισμό κίνησης.
 Ο μηχανισμός πρέπει να είναι ρυθμισμένος έτσι ώστε ο ελαστικός σωλήνας να διανύει συνολική διαδρομή 1,2 m και στις δύο κατευθύνσεις.
 2.5.4. Δοκιμή σε υδραυλική πίεση
 2.5.4.1. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 1402.
 2.5.4.2. Η πίεση δοκιμής των 3 kPa πρέπει να διεξάγεται επί 10 λεπτά, χωρίς διαρροές.
 2.6. Συμπλέκτες
 2.6.1. Αν συνδέεται στον ελαστικό σωλήνα σύνδεσμος, πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθες συνθήκες:
 2.6.2. Οι σύνδεσμοι πρέπει να κατασκευάζονται από χάλυβα ή ορείχαλκο και η επιφάνειά τους να είναι ανθεκτική σε διάβρωση.
 2.6.3. Οι σύνδεσμοι πρέπει να είναι τύπου ασφαλείας (δηλαδή να μην αποσυνδέονται εύκολα).
 2.6.4. Οι σύνδεσμοι μπορεί να είναι τύπου κινητού περικοχλίου ή


text:
τύπου ταχυσυνδετήρα.
 2.6.5. Είναι αδύνατον να αποσυνδεθεί ο τύπος ταχυσυνδετήρα χωρίς τη λήψη ειδικών μέτρων ή τη χρήση ειδικών εργαλείων.
 2.7. Συγκρότημα ελαστικού σωλήνα και συνδέσμων
 2.7.1. Η κατασκευή των συνδέσμων πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην είναι αναγκαίο να αφαιρείται το προστατευτικό κάλυμμα εκτός αν η επένδυση του ελαστικού σωλήνα αποτελείται από υλικό ανθεκτικό στη διάβρωση.
 2.7.2. Το συγκρότημα του εύκαμπτου σωλήνα πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή πρόσκρουσης σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1436.
 2.7.2.1. Η δοκιμή πρέπει να συμπληρώνεται με κυκλοφορία λαδιού θερμοκρασίας 93 °C και ελάχιστη πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας.
 2.7.2.2. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να υποβάλλεται σε κρουστική πίεση 150 000 φορές.
 2.7.2.3. Μετά τη δοκιμή πρόσκρουσης, ο εύκαμπτος σωλήνας πρέπει να ανταπεξέρχεται στη δοκιμή πίεσης που αναφέρεται στο σημείο 1.5.5.2 παραπάνω.
 2.7.3. Αεροστεγανότητα
 2.7.3.1. Το συγκρότημα του ελαστικού σωλήνα (ελαστικός σωλήνας με συνδέσμους) πρέπει να αντέχει για πέντε λεπτά πίεση αερίου 3 MPa χωρίς καμιά διαρροή.
 2.8. Σημάνσεις
 2.8.1. Κάθε ελαστικός σωλήνας πρέπει να φέρει, σε διαστήματα όχι μεγαλύτερα των 0,5 m, τις ακόλουθες ευανάγνωστες και ανεξίτηλες αναγνωριστικές σημάνσεις που αποτελούνται από χαρακτήρες, αριθμούς ή σύμβολα.
 2.8.1.1. Την εμπορική ονομασία ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή
 2.8.1.2. Το έτος και το μήνα κατασκευής
 2.8.1.3. Τη σήμανση του μεγέθους και του τύπου
 2.8.1.4. Το αναγνωριστικό σήμα «ΠΦΑ κατηγορία 1»
 2.8.2. Κάθε σύνδεσμος πρέπει να φέρει την εμπορική ονομασία ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή της συναρμολόγησης.
 3. ΕΛΑΣΤΙΚΟΙ ΣΩΛΗΝΕΣ ΧΑΜΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ, ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 2
 3.1. Γενικές προδιαγραφές
 3.1.1. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε μέγιστη πίεση λειτουργίας 450 kPa.
 3.1.2. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 3.1.3. Η εσωτερική διάμετρος πρέπει να συμφωνεί με τις τιμές του Πίνακα 1 σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1307.
 3.2. (κενό)
 3.3. Προδιαγραφές και δοκιμές της εσωτερικής επένδυσης
 3.3.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 3.3.1.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 37
 Αντοχή στον εφελκυσμό τουλάχιστον ίση με 10 MPa και επιμήκυνση θραύσης τουλάχιστον ίση με 250 %.
 3.3.1.2. Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-πεντάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 20 %
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 25 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 30 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 3.3.1.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 Θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα


text:
με το σημείο 3.3.1.1 παραπάνω.
 Απαιτήσεις:
 α)
 35 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 3.3.2. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση ειδικά για το θερμοπλαστικό υλικό.
 3.3.2.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 527-2 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 τύπος δοκιμίου: τύπος 1 BA·
 β)
 ταχύτητα εφελκυσμού: 20 mm/λεπτό.
 Το υλικό πρέπει να εκτίθεται επί 21 τουλάχιστον ημέρες σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % πριν από την υποβολή στη δοκιμή.
 Απαιτήσεις:
 α)
 η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 20 MPa·
 β)
 η επιμήκυνση κατά τη θραύση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 100 %.
 3.3.2.2. Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-πεντάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 2 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 10 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 10 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 3.3.2.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 3.3.2.1 παραπάνω.
 Απαιτήσεις:
 α)
 35 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 3.4. Προδιαγραφές και μέθοδος δοκιμής του καλύμματος
 3.4.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 3.4.1.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 37
 Αντοχή στον εφελκυσμό τουλάχιστον ίση με 10 MPa και επιμήκυνση θραύσης τουλάχιστον ίση με 25 %.
 3.4.1.2. Αντοχή σε n-εξάνιο κατά ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-εξάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 30 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 35 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 35 %.
 3.4.1.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη


text:
θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 3.4.1.1 παραπάνω.
 Απαιτήσεις:
 α)
 35 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 3.4.2. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση ειδικά για το θερμοπλαστικό υλικό.
 3.4.2.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 527-2 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 τύπος δοκιμίου: τύπος 1 BA·
 β)
 ταχύτητα εφελκυσμού: 20 mm/λεπτό.
 Το υλικό πρέπει να εκτίθεται επί 21 τουλάχιστον ημέρες σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % πριν από την υποβολή στη δοκιμή.
 Απαιτήσεις:
 α)
 η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 20 MPa·
 β)
 η επιμήκυνση κατά τη θραύση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 100 %.
 3.4.2.2. Αντοχή σε n-εξάνιο κατά ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-εξάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 2 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 10 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 10 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 3.4.2.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 3.4.2.1 παραπάνω.
 Απαιτήσεις:
 α)
 20 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 3.4.3. Αντοχή στο όζον
 3.4.3.1. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1431/1.
 3.4.3.2. Τα δοκίμια, τα οποία πρόκειται να υποστούν επιμήκυνση 20 %, πρέπει να εκτεθούν σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C και σχετικής υγρασίας 50 % ± 10 % με συγκέντρωση όζοντος 50 μέρη στα εκατό εκατομμύρια για 120 ώρες.
 3.4.3.3. Δεν επιτρέπεται καμιά ρωγμή στα δοκίμια.
 3.5. Προδιαγραφές για μη συζευγμένους ελαστικούς σωλήνες
 3.5.1. Αεροστεγανότητα (διαπερατότητα)
 3.5.1.1. Ελαστικός σωλήνας με ελεύθερο μήκος 1 m συνδέεται σε δεξαμενή καυσίμου που περιέχει υγρό


text:
προπάνιο σε θερμοκρασία 23° ± 2 °C.
 3.5.1.2. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 4080.
 3.5.1.3. Η διαρροή διά μέσου του τοιχώματος του ελαστικού σωλήνα δεν πρέπει να ξεπερνά τα 95 cm3 ανά μέτρο σωλήνα ανά 24ωρο.
 3.5.2. Αντοχή σε χαμηλή θερμοκρασία
 3.5.2.1. Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 4672, μέθοδος Β.
 Θερμοκρασία δοκιμής
 :
 – 40 °C ± 3 °C· ή
 – 20 °C ± 3 °C, κατά περίπτωση.
 3.5.2.3. Δεν επιτρέπεται ρωγμή ή θραύση του σωλήνα.
 3.5.3. Αντοχή σε υψηλή θερμοκρασία
 3.5.3.1. Ένα κομμάτι ελαστικού σωλήνα, πεπιεσμένο στα 450 kPa, με ελάχιστο μήκος 0,5 m, τοποθετείται σε φούρνο με θερμοκρασία 120 °C ± 2 °C για 24 ώρες. Η δοκιμή πρέπει να διενεργείται τόσο σε καινούριο σωλήνα όσο και σε σωλήνα που έχει υποστεί γήρανση, σύμφωνα με το ISO 188 όπως περιγράφεται στο σημείο 3.4.2.3 και στη συνέχεια σύμφωνα με το ISO 1817 όπως περιγράφεται στο σημείο 3.4.2.2 παραπάνω.
 3.5.3.2. Η διαρροή διά μέσου του τοιχώματος του ελαστικού σωλήνα δεν πρέπει να ξεπερνά τα 95 cm3 ανά μέτρο σωλήνα ανά 24ωρο.
 3.5.3.3. Μετά τη δοκιμή, ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να αντέχει την πίεση δοκιμής 50 kPa για 10 λεπτά. Η διαρροή διά μέσου του τοιχώματος του ελαστικού σωλήνα δεν πρέπει να ξεπερνά τα 95 cm3 ανά μέτρο σωλήνα ανά 24ωρο.
 3.5.4. Δοκιμή κάμψης
 3.5.4.1. Ένας άδειος σωλήνας μήκους περίπου 3,5 m πρέπει να μπορεί να αντέχει την κατωτέρω περιγραφόμενη δοκιμή εναλλασσόμενης κάμψης, όταν εκτελείται 3 000 φορές, χωρίς θραύση.
 3.5.4.2. Σχήμα 3 (παράδειγμα)
 Η μηχανή δοκιμής (σχήμα 3) πρέπει να αποτελείται από χαλύβδινο πλαίσιο, εφοδιασμένο με δύο ξύλινους τροχούς, με πλάτος ζάντας περίπου 130 mm.
 Η περιφέρεια των τροχών πρέπει να είναι αυλακωτή για την οδήγηση του ελαστικού σωλήνα.
 Η ακτίνα των τροχών, μετρούμενη μέχρι τον πυθμένα της αυλάκωσης, πρέπει να είναι 102 mm.
 Τα διαμήκη μεσαία επίπεδα και των δύο τροχών πρέπει να είναι στο ίδιο κατακόρυφο επίπεδο. Η απόσταση μεταξύ των κέντρων των τροχών πρέπει να είναι κατακόρυφα 241 mm και οριζόντια 102 mm.
 Κάθε τροχός πρέπει να μπορεί να περιστρέφεται ελεύθερα γύρω από το κέντρο του.
 Ένας μηχανισμός προώθησης έλκει τον ελαστικό σωλήνα πάνω στους τροχούς με ταχύτητα τεσσάρων πλήρων κινήσεων ανά λεπτό.
 3.5.4.3. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να εγκατασταθεί σε σχήμα S γύρω από τους τροχούς (βλέπε σχήμα 3).
 Το άκρο που κινείται πάνω από τον ανώτερο τροχό πρέπει να είναι εφοδιασμένο με επαρκή μάζα ώστε να επιτυγχάνεται πλήρης σύσφιγξη του σωλήνα γύρω από τους τροχούς. Το τμήμα που κινείται κάτω από τον κατώτερο τροχό συνδέεται στο μηχανισμό κίνησης.
 Ο μηχανισμός πρέπει να είναι ρυθμισμένος έτσι ώστε ο ελαστικός σωλήνας να διανύει συνολική διαδρομή 1,2 m και στις δύο κατευθύνσεις.
 3.6. Σημάνσεις
 3.6.1. Κάθε ελαστικός σωλήνας πρέπει να φέρει, σε διαστήματα όχι μεγαλύτερα των 0,5 m, τις ακόλουθες ευανάγνωστες και ανεξίτηλες αναγνωριστικές σημάνσεις που αποτελούνται από χαρακτήρες, αριθμούς ή σύμβολα.
 3.6.1.1. Την εμπορική ονομασία ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή
 3.6.1.2. Το έτος και το μήνα κατασκευής
 3.6.1.3.


text:
Τη σήμανση του μεγέθους και του τύπου
 3.6.1.4. Το αναγνωριστικό σήμα «ΠΦΑ κατηγορία 2».
 3.6.2. Κάθε σύνδεσμος πρέπει να φέρει την εμπορική ονομασία ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή της συναρμολόγησης.
 4. ΕΛΑΣΤΙΚΟΙ ΣΩΛΗΝΕΣ ΥΦΑ, ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 5
 4.1. Γενικές προδιαγραφές
 4.1.1. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε μέγιστη πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) που δηλώνει ο κατασκευαστής.
 4.1.2. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να αντέχει σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ για την κατηγορία 5.
 4.1.3. Η εσωτερική διάμετρος πρέπει να συμφωνεί με τις τιμές του Πίνακα 1 σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1307.
 4.2. Κατασκευή ελαστικού σωλήνα
 4.2.1. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να αντέχει θερμοκρασίες της κατηγορίας 5.
 4.2.2. Τα ενδιάμεσα στρώματα ενίσχυσης πρέπει να προστατεύονται από διάβρωση με κάλυμμα.
 Εάν για το (τα) ενισχυτικό(-ά) ενδιάμεσο(-α) στρώμα(-τα) χρησιμοποιείται υλικό ανθεκτικό στη διάβρωση (π.χ. ανοξείδωτος χάλυβας), δεν απαιτείται κάλυμμα.
 4.2.3. Η εσωτερική επένδυση και το κάλυμμα πρέπει να είναι λεία και ελεύθερα από πόρους, οπές και ξένα στοιχεία.
 Διάτρηση που υπάρχει σκόπιμα στο κάλυμμα δεν πρέπει να θεωρείται ως ατέλεια.
 4.2.4. Το κάλυμμα πρέπει να είναι σκόπιμα διάτρητο για την αποφυγή σχηματισμού φυσαλίδων.
 4.2.5. Όταν το κάλυμμα είναι διάτρητο και το ενδιάμεσο στρώμα είναι κατασκευασμένο από υλικό μη ανθεκτικό στη διάβρωση, το ενδιάμεσο στρώμα πρέπει να προστατεύεται από διάβρωση.
 4.3. Προδιαγραφές και δοκιμές της εσωτερικής επένδυσης
 4.3.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 4.3.1.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 37. Αντοχή στον εφελκυσμό τουλάχιστον ίση με 20 MPa και επιμήκυνση θραύσης τουλάχιστον ίση με 250 %.
 4.3.1.2. Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-πεντάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 20 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 25 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 30 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 4.3.1.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 4.3.1.1 του παρόντος παραρτήματος.
 Απαιτήσεις:
 α)
 35 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 4.3.2. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση ειδικά για το θερμοπλαστικό


text:
υλικό.
 4.3.2.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 527-2 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 τύπος δοκιμίου: τύπος 1 BA·
 β)
 ταχύτητα εφελκυσμού: 20 mm/λεπτό.
 Το υλικό πρέπει να εκτίθεται επί 21 τουλάχιστον ημέρες σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % πριν από την υποβολή στη δοκιμή.
 Απαιτήσεις:
 α)
 η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 20 MPa·
 β)
 η επιμήκυνση κατά τη θραύση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 100 %.
 4.3.2.2. Αντοχή σε n-πεντάνιο σύμφωνα με το ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-πεντάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 2 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 10 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 10 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 4.3.2.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 4.3.2.1 του παρόντος παραρτήματος.
 Απαιτήσεις:
 α)
 35 %μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 4.4. Προδιαγραφές και μέθοδος δοκιμής του καλύμματος
 4.4.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση για ελαστικό υλικό και θερμοπλαστικά ελαστομερή (TPE)
 4.4.1.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 37. Αντοχή στον εφελκυσμό τουλάχιστον ίση με 10 MPa και επιμήκυνση θραύσης τουλάχιστον ίση με 250 %.
 4.4.1.2. Αντοχή σε n-εξάνιο κατά ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-εξάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 30 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 35 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 35 %.
 4.4.1.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας μείον 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 4.3.1.1 του παρόντος παραρτήματος.
 Απαιτήσεις:
 α)
 35 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που


text:
υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 4.4.2. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση ειδικά για το θερμοπλαστικό υλικό.
 4.4.2.1. Αντοχή σε εφελκυσμό και επιμήκυνση κατά τη θραύση σύμφωνα με το ISO 527-2 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 τύπος δοκιμίου: τύπος 1 BA·
 β)
 ταχύτητα εφελκυσμού: 20 mm/λεπτό.
 Το υλικό πρέπει να εκτίθεται επί 21 τουλάχιστον ημέρες σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % πριν από την υποβολή στη δοκιμή.
 Απαιτήσεις:
 α)
 η αντοχή σε εφελκυσμό δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 20 MPa·
 β)
 η επιμήκυνση κατά τη θραύση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 100 %.
 4.4.2.2. Αντοχή σε n-εξάνιο κατά ISO 1817 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 μέσο: n-εξάνιο·
 β)
 θερμοκρασία: 23 °C (ανοχή σύμφωνα με το ISO 1817)·
 γ)
 περίοδος εμβάπτισης: 72 ώρες.
 Απαιτήσεις:
 α)
 μέγιστη μεταβολή όγκου: 2 %·
 β)
 μέγιστη μεταβολή της αντοχής σε εφελκυσμό: 10 %·
 γ)
 μέγιστη μεταβολή της επιμήκυνσης κατά τη θραύση: 10 %.
 Μετά την έκθεση σε αέρα θερμοκρασίας 40 °C για χρονικό διάστημα 48 ωρών, η μάζα, συγκρινόμενη με την αρχική της τιμή, δεν πρέπει να ελαττώνεται περισσότερο από 5 %.
 4.4.2.3. Αντοχή σε γήρανση σύμφωνα με το ISO 188 με τις ακόλουθες συνθήκες:
 α)
 θερμοκρασία: 115 °C (θερμοκρασία δοκιμής = μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας – 10 °C)·
 β)
 περίοδος έκθεσης: 24 και 336 ώρες.
 Μετά τη γήρανση τα δοκίμια πρέπει να εκτίθενται σε συνθήκες θερμοκρασίας 23 °C και σχετικής υγρασίας 50 % επί 21 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη διενέργεια της δοκιμής εφελκυσμού σύμφωνα με το σημείο 4.3.1.1 του παρόντος παραρτήματος.
 Απαιτήσεις:
 α)
 20 % μέγιστη μεταβολή της αντοχής στον εφελκυσμό μετά από 336 ώρες γήρανσης σε σύγκριση με την αντοχή στον εφελκυσμό του υλικού που υποβλήθηκε σε γήρανση επί 24 ώρες·
 β)
 μέγιστη μεταβολή σε επιμήκυνση κατά τη θραύση: 25 % έπειτα από γήρανση 336 ωρών σε σύγκριση με την επιμήκυνση κατά τη θραύση υλικού που έχει υποστεί γήρανση 24 ωρών.
 4.4.3. Αντοχή στο όζον
 4.4.3.1. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1431/1.
 4.4.3.2. Τα δοκίμια, τα οποία πρέπει να υποβάλλονται σε εφελκυσμό έως ότου επιμηκυνθούν κατά 20 %, εκτίθενται στον εξωτερικό αέρα σε θερμοκρασία 40 °C σε συγκέντρωση 50 μερών όζοντος ανά εκατό εκατ. επί 120 ώρες.
 4.4.3.3. Δεν επιτρέπεται καμιά ρωγμή στα δοκίμια.
 4.5. Προδιαγραφές για μη συζευγμένους ελαστικούς σωλήνες
 4.5.1. Αεροστεγανότητα (διαπερατότητα)
 4.5.1.1. Ελαστικός σωλήνας με ελεύθερο μήκος 1 m συνδέεται σε δεξαμενή καυσίμου που περιέχει υγρό προπάνιο σε θερμοκρασία 23° ± 2 °C.
 4.5.1.2. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 4080.
 4.5.1.3. Η διαρροή διαμέσου του τοιχώματος του ελαστικού σωλήνα δεν πρέπει να ξεπερνά τα 95 cm3 ανά μέτρο σωλήνα ανά 24ωρο.
 4.5.2. Αντοχή σε χαμηλή θερμοκρασία
 4.5.2.1. Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 4672/1978, μέθοδος Β.
 4.5.2.2. Θερμοκρασία δοκιμής: – 163 °C


text:
(ισοδύναμα παρατίθενται στον πίνακα του παραρτήματος 5ΙΕ)
 4.5.2.3. Δεν επιτρέπεται ρωγμή ή θραύση του σωλήνα.
 4.5.3. Δοκιμή κάμψης
 4.5.3.1. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO15500-17:2012.
 4.5.4. Υδραυλική πίεση δοκιμής και προσδιορισμός της ελάχιστης πίεσης διάρρηξης
 4.5.4.1. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO 1402.
 Θερμοκρασία δοκιμής: – 163 °C (ισοδύναμα παρατίθενται στον πίνακα του παραρτήματος 5ΙΕ)
 4.5.4.2. Η πίεση δοκιμής ίση με 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) πρέπει να εφαρμόζεται για 10 λεπτά, χωρίς καμιά διαρροή.
 4.5.4.3. Η πίεση διάρρηξης δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 2,5 φορές την πίεση λειτουργίας που δηλώνει ο κατασκευαστής (MPa).
 4.5.5. Απασφάλιση
 4.5.5.1. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυποISO15500-17:2012.
 4.5.6. Ηλεκτρική αγωγιμότητα
 4.5.6.1. Η δοκιμή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο πρότυπο ISO15500-17:2012.
 4.5.7. Κραδασμοί
 4.5.7.1. Προσαρμόστε το ένα άκρο της διάταξης δοκιμής στο σταθερό στήριγμα και το άλλο άκρο στην κεφαλή δόνησης, εξασφαλίζοντας ότι ο σωλήνας κάμπτεται στην ελάχιστη ακτίνα κάμψης 180° εμποδίζοντας τη συστροφή του ελαστικού σωλήνα.
 Με τη χρήση κρυογονικού υγρού, ασκείστε πίεση στο δοκίμιο, στην πίεση λειτουργίας που δηλώνει ο κατασκευαστής.
 Θερμοκρασία δοκιμής: – 163 °C (ισοδύναμα παρατίθενται στον πίνακα του παραρτήματος 5ΙΕ)·
 Στο εξάρτημα πρέπει να ασκηθεί δόνηση για 30 λεπτά, πίεση και να σφραγιστεί στην κάτω πλευρά κατά μήκος κάθε μιας από τις τρεις ορθογώνιες συντεταγμένες στην πιο έντονη συχνότητα συντονισμού που καθορίζεται ως εξής:
 α)
 με επιτάχυνση 1,5g·
 β)
 εντός εύρους ημιτονοειδούς συχνότητας 10 Hz έως 500 Hz·
 γ)
 σε χρόνο σάρωσης 10 λεπτών.
 Αν η συχνότητα συντονισμού δεν βρίσκεται μέσα στο εύρος αυτό, η δοκιμή πρέπει να γίνει στα 500 Hz.
 Με την ολοκλήρωση της δοκιμής, ο ελαστικός σωλήνας δεν πρέπει να παρουσιάζει ενδείξεις κόπωσης, θραύσης ή βλάβης και πρέπει να δοκιμαστεί σε πίεση 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) που δηλώνει ο κατασκευαστής. Η πίεση αυτή πρέπει να εφαρμοστεί για 10 λεπτά χωρίς διαρροή.
 4.6. Ζεύξεις
 4.6.1. Οι ζεύξεις πρέπει να είναι φτιαγμένες από ωστενικό ανοξείδωτο χάλυβα.
 4.6.2. Οι ζεύξεις πρέπει να ικανοποιούν τις απαιτήσεις του σημείου 4.7 παρακάτω.
 4.7. Συγκρότημα ελαστικού σωλήνα και συνδέσμων
 4.7.1. Η κατασκευή των συνδέσμων πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην είναι αναγκαίο να αφαιρείται το προστατευτικό κάλυμμα εκτός αν η επένδυση του ελαστικού σωλήνα αποτελείται από υλικό ανθεκτικό στη διάβρωση.
 4.7.2. Το συγκρότημα του εύκαμπτου σωλήνα πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή πρόσκρουσης σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1436.
 Θερμοκρασία δοκιμής: – 163 °C (ισοδύναμα παρατίθενται στον πίνακα του παραρτήματος 5ΙΕ)·
 4.7.2.1. Η δοκιμή πρέπει να ολοκληρωθεί με κρυγονικό υγρό στη θερμοκρασία που αναφέρεται στο παράρτημα 5ΙΕ για την κατηγορία 5 και στην ελάχιστη πίεση της πίεσης εργασίας που δηλώνει ο κατασκευαστής.
 4.7.2.2. Ο ελαστικός σωλήνας πρέπει να υποβάλλεται σε κρουστική πίεση 7 000 φορές.
 4.7.2.3. Μετά τη δοκιμή πρόσκρουσης, ο εύκαμπτος σωλήνας πρέπει να ανταπεξέρχεται στη δοκιμή πίεσης που αναφέρεται στο σημείο 4.5.4.2 παραπάνω.
 4.7.3. Αεροστεγανότητα
 4.7.3.1. Το συγκρότημα του ελαστικού σωλήνα (ελαστικός σωλήνας με συνδέσμους) πρέπει να αντέχει για πέντε


text:
λεπτά πίεση αερίου 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) χωρίς καμιά διαρροή σε κρυογονική θερμοκρασία.
 Θερμοκρασία δοκιμής: – 163 °C (ισοδύναμα παρατίθενται στον πίνακα του παραρτήματος 5ΙΕ)·
 4.8. Σημάνσεις
 4.8.1. Κάθε ελαστικός σωλήνας πρέπει να φέρει, σε διαστήματα όχι μεγαλύτερα των 0,5 m, τις ακόλουθες ευανάγνωστες και ανεξίτηλες αναγνωριστικές σημάνσεις που αποτελούνται από χαρακτήρες, αριθμούς ή σύμβολα.
 4.8.1.1. Την εμπορική ονομασία ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή
 4.8.1.2. Το έτος και το μήνα κατασκευής
 4.8.1.3. Τη σήμανση του μεγέθους και του τύπου
 4.8.1.4. Το αναγνωριστικό σήμα «ΥΦΑ κατηγορία 5».
 4.8.2. Κάθε σύνδεσμος πρέπει να φέρει την εμπορική ονομασία ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή της συναρμολόγησης.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4Γ
 ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΦΙΛΤΡΟΥ ΠΦΑ
 1. ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΦΙΛΤΡΟΥ ΠΦΑ.
 2. ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
 2.1. Το φίλτρο ΠΦΑ πρέπει να είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 2.2. Το φίλτρο ΠΦΑ πρέπει να κατατάσσεται ως προς τη μέγιστη πίεση εργασίας (βλέπε σχήμα 1-1 στο σημείο 3 του παρόντος κανονισμού):
 2.2.1.
 Κλάση 0: Το φίλτρο ΠΦΑ πρέπει να είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να αντέχει πίεση ίση με 1,5 φορές την πίεση εργασίας (MPa).
 2.2.2.
 Κατηγορία 1 και Κατηγορία 2: Το φίλτρο ΠΦΑ πρέπει να είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να αντέχει πίεση ίση με το διπλάσιο της πίεσης εργασίας.
 2.2.3.
 Κατηγορία 3: Το φίλτρο ΠΦΑ πρέπει να είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να αντέχει πίεση ίση με το διπλάσιο της πίεσης ανοίγματος της βαλβίδας εκτόνωσης της πίεσης στην οποία υπόκειται.
 2.3. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται στο φίλτρο ΠΦΑ και έρχονται σε επαφή με το ΠΦΑ κατά τη λειτουργία πρέπει να είναι συμβατά με το αέριο αυτό (βλέπε παράρτημα 5Δ).
 2.4. Το εξάρτημα αυτό πρέπει να συμμορφώνεται με τις διαδικασίες δοκιμής για την κατηγορία εξαρτημάτων σύμφωνα με το σχήμα 1-1 του σημείου 3 του παρόντος κανονισμού.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4Δ
 ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΡΥΘΜΙΣΤΗ ΠΙΕΣΗΣ ΠΦΑ
 1. ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΡΥΘΜΙΣΤΗ ΠΙΕΣΗΣ.
 2. ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ ΠΙΕΣΗΣ ΠΦΑ
 2.1. Το υλικό που συνθέτει το ρυθμιστή και βρίσκεται σε επαφή με το πεπιεσμένο φυσικό αέριο κατά τη λειτουργία πρέπει να είναι συμβατό με το ΠΦΑ δοκιμής. Για να επαληθευτεί η συμβατότητα αυτή, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο παράρτημα 5Δ.
 2.2. Τα υλικά που συνθέτουν το ρυθμιστή και βρίσκονται κατά τη λειτουργία σε επαφή με το μέσο ανταλλαγής θερμότητας του ρυθμιστή, πρέπει να είναι συμβατά με το εν λόγω ρευστό.
 2.3. Το εξάρτημα αυτό πρέπει να συμμορφώνεται με τις διαδικασίες δοκιμής που προβλέπονται για την κατηγορία 0 για τα μέρη που υπόκεινται σε υψηλή πίεση και για τις κατηγορίες 1, 2, 3 και 4 για τα μέρη που υπόκεινται σε μέση και χαμηλή πίεση.
 2.4. Δοκιμή ανθεκτικότητας (συνεχής λειτουργία) του ρυθμιστή πίεσης ΠΦΑ:
 Ο ρυθμιστής πρέπει να μπορεί να αντέχει σε 50 000 κύκλους χωρίς αποτυχία όταν η δοκιμή διενεργείται σύμφωνα με την ακόλουθη διαδικασία. Όταν τα βήματα της δοκιμής για τη ρύθμιση της πίεσης


text:
είναι ξεχωριστά, η πίεση υπηρεσίας που αναφέρεται στις υποπαραγράφους α) έως στ) θεωρείται ως η πίεση εργασίας του βήματος προς την αντίθετη κατεύθυνση της ροής.
 α)
 Ο ρυθμιστής πρέπει να τεθεί ξανά σε λειτουργία για το 95 % του συνολικού αριθμού κύκλων σε θερμοκρασία δωματίου και στην πίεση υπηρεσίας. Κάθε κύκλος συνίσταται σε ροή έως ότου επιτευχθεί σταθερή πίεση εξόδου, μετά από την οποία η ροή αερίου διακόπτεται με βαλβίδα τοποθετημένη στην κατεύθυνση της ροής εντός 1 s, έως ότου επιτευχθεί σταθερή πίεση ασφάλισης στην κατεύθυνση της ροής. Οι σταθεροποιημένες πιέσεις εξόδου ορίζονται ως καθορισμένη πίεση ± 15 % επί 5 s τουλάχιστον.
 β)
 Η πίεση εισόδου του ρυθμιστή υποβάλλεται σε κύκλο πίεσης ίσο με το 1 % του συνολικού αριθμού κύκλων σε θερμοκρασία δωματίου από 100 % έως 50 % της πίεσης υπηρεσίας. Η διάρκεια κάθε κύκλου δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 10 s.
 γ)
 Η διαδικασία κύκλου πίεσης του α) επαναλαμβάνεται στους 120 °C σε πίεση υπηρεσίας για το 1 % του συνολικού αριθμού των κύκλων.
 δ)
 Η διαδικασία κύκλου πίεσης του β) επαναλαμβάνεται στους 120 °C σε πίεση υπηρεσίας για το 1 % του συνολικού αριθμού των κύκλων.
 ε)
 Η διαδικασία κύκλου πίεσης του α) επαναλαμβάνεται στους – 40 °C ή στους – 20 °C, κατά περίπτωση, και στο 50 % της πίεσης υπηρεσίας για το 1 % του συνολικού αριθμού των κύκλων.
 στ)
 Η διαδικασία κύκλου πίεσης του β) επαναλαμβάνεται στους – 40 °C ή στους – 20 °C, κατά περίπτωση, και στο 50 % της πίεσης υπηρεσίας για το 1 % του συνολικού αριθμού των κύκλων.
 ζ)
 Κατά την ολοκλήρωση όλων των δοκιμών που αναφέρονται στα εδάφια α), β), γ), δ), ε) και στ) ο ρυθμιστής πρέπει να είναι στεγανός (βλέπε παράρτημα 5Β) σε θερμοκρασία – 40 °C ή – 20 °C, κατά περίπτωση, και σε θερμοκρασία δωματίου και σε θερμοκρασία + 120 °C.
 3. ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΚΑΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 3.1. Το τμήμα του ρυθμιστή πίεσης που βρίσκεται σε επαφή με την πίεση της δεξαμενής καυσίμου θεωρείται ως κατηγορίας 0.
 3.1.1. Το τμήμα του ρυθμιστή πίεσης που ανήκει στην κατηγορία 0 πρέπει να είναι στεγανό σε πίεση μέχρι 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) με την έξοδο του τμήματος αυτού κλειστή (βλέπε παράρτημα 5Β).
 3.1.2. Το τμήμα του ρυθμιστή πίεσης που ανήκει στην κατηγορία 0 πρέπει να αντέχει πίεση μέχρι 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa).
 3.1.3. Το τμήμα του ρυθμιστή πίεσης ΠΦΑ που ανήκει στις κατηγορίες 1 και 2, πρέπει να είναι στεγανό σε πίεση μέχρι 2 φορές την πίεση εργασίας (βλέπε παράρτημα 5Β).
 3.1.4. Το τμήμα του ρυθμιστή πίεσης ΠΦΑ που ανήκει στις κατηγορίες 1 και 2 πρέπει να αντέχει πίεση μέχρι 2 φορές την πίεση εργασίας.
 3.1.5. Το τμήμα του ρυθμιστή πίεσης ΠΦΑ που ανήκει στην κατηγορία 3 πρέπει να αντέχει πίεση μέχρι το διπλάσιο της πίεσης ανοίγματος της βαλβίδας εκτόνωσης της πίεσης στην οποία υπόκειται.
 3.2. Ο ρυθμιστής πίεσης πρέπει να είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να λειτουργεί σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4Ε
 ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ


text:
ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΤΗΡΩΝ ΠΙΕΣΗΣ ΚΑΙ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ ΠΦΑ
 1. ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΤΗΡΩΝ ΠΙΕΣΗΣ ΚΑΙ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ ΠΦΑ.
 2. ΑΙΣΘΗΤΗΡΕΣ ΠΙΕΣΗΣ ΚΑΙ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ ΠΦΑ
 2.1. Το υλικό που συνθέτει τους αισθητήρες πίεσης και θερμοκρασίας και βρίσκεται σε επαφή με το ΠΦΑ κατά τη λειτουργία πρέπει να είναι συμβατό με το ΠΦΑ δοκιμής. Για να επαληθευτεί η συμβατότητα αυτή, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο παράρτημα 5Δ.
 2.2. Οι αισθητήρες πίεσης και θερμοκρασίας ΠΦΑ κατατάσσονται σε κατηγορία σύμφωνα με το σχήμα 1-1 του σημείου 3. του παρόντος κανονισμού.
 3. ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΚΑΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
 3.1. Το τμήμα των αισθητήρων πίεσης και θερμοκρασίας ΠΦΑ που βρίσκεται σε επαφή με την πίεση της δεξαμενής καυσίμου θεωρείται ως κατηγορίας 0.
 3.1.1. Το τμήμα των αισθητήρων πίεσης και θερμοκρασίας ΠΦΑ που ανήκει στην κατηγορία 0 πρέπει να είναι στεγανό σε πίεση μέχρι 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa) (βλέπε παράρτημα 5Β).
 3.1.2. Το τμήμα των αισθητήρων πίεσης και θερμοκρασίας ΠΦΑ που ανήκει στην κατηγορία 0 πρέπει να αντέχει πίεση μέχρι 1,5 φορά την πίεση εργασίας (MPa).
 3.1.3. Το τμήμα των αισθητήρων πίεσης και θερμοκρασίας ΠΦΑ που ανήκει στις κατηγορίες 1 και 2 πρέπει να είναι στεγανό σε πίεση μέχρι 2 φορές την πίεση εργασίας (βλέπε παράρτημα 5Β).
 3.1.4. Το τμήμα των αισθητήρων πίεσης και θερμοκρασίας ΠΦΑ που ανήκει στις κατηγορίες 1 και 2 πρέπει να αντέχει πίεση μέχρι 2 φορές την πίεση εργασίας.
 3.1.5. Το τμήμα των αισθητήρων πίεσης και θερμοκρασίας ΠΦΑ που ανήκει στην κατηγορία 3, πρέπει να αντέχει πίεση μέχρι το διπλάσιο της πίεσης ανοίγματος της βαλβίδας εκτόνωσης της πίεσης στην οποία υπόκειται.
 3.2. Οι αισθητήρες πίεσης και θερμοκρασίας ΠΦΑ πρέπει να είναι σχεδιασμένοι έτσι ώστε να λειτουργούν σε θερμοκρασίες όπως ορίζεται στο παράρτημα 5ΙΕ.
 3.3. Το ηλεκτρικό σύστημα, αν υπάρχει, πρέπει να είναι μονωμένο από το σώμα των αισθητήρων πίεσης και θερμοκρασίας. Η αντίσταση μόνωσης πρέπει να είναι > 10 ΜΩ.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4ΣΤ
 ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΠΛΗΡΩΣΗΣ (ΥΠΟΔΟΧΗΣ)
 1. ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΠΛΗΡΩΣΗΣ ΠΦΑ.
 2. Η ΜΟΝΑΔΑ ΠΛΗΡΩΣΗΣ ΠΦΑ
 2.1. Η μονάδα πλήρωσης ΠΦΑ πρέπει να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο σημείο 3 και πρέπει να έχει τις διαστάσεις που ορίζονται στο σημείο 4.
 2.2. Οι μονάδες πλήρωσης ΠΦΑ που έχουν σχεδιαστεί σύμφωνα με το ISO 14469-1 πρώτη έκδοση 2004-11-01 (1) ή το ISO 14469-2:2007 (2) και πληρούν όλες τις σχετικές απαιτήσεις κρίνεται ότι πληρούν τις απαιτήσεις των σημείων 3 και 4 του παρόντος παραρτήματος.
 3. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΔΟΚΙΜΗΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΠΛΗΡΩΣΗΣ ΠΦΑ
 3.1. Η μονάδα πλήρωσης ΠΦΑ πρέπει να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της κατηγορίας 0 και να ακολουθεί τις διαδικασίες δοκιμής του παραρτήματος 5 με τις ακόλουθες ειδικές απαιτήσεις.
 3.2. Το υλικό που συνθέτει τη μονάδα πλήρωσης ΠΦΑ και βρίσκεται σε επαφή με το ΠΦΑ όταν η διάταξη είναι σε χρήση πρέπει να είναι συμβατό με το ΠΦΑ. Για να επαληθευτεί η συμβατότητα αυτή, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που περιγράφεται στο παράρτημα 5Δ.