text:
 Avis juridique important
 |
 21992D0812(05)
 92/418/ΕΟΚ:Απόφαση αριθ. 1/92 της Μεικτής Επιτροπής ΕΟΚ- Σουηδιας της 26ης Μαΐου 1992 για την τροποποίηση των ποσών που εκφράζονται σε Ecu στο άρθρο 8 του πρωτοκόλλου αριθ. 3 περί του ορισμού της εννοίας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και περί των μεθόδων διοικητικής συνεργασίας
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 229 της 12/08/1992 σ. 0018 - 0018
 ΑΠΟΦΑΣΗ αριθ. 1/92 ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΟΚ-ΣΟΥΗΔΙΑΣτης 26ης Μαΐου 1992 για την τροποποίηση των ποσών που εκφράζονται σε Ecu στο άρθρο 8 του πρωτοκόλλου αριθ. 3 περί του ορισμού της εννοίας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και περί των μεθόδων διοικητικής συνεργασίας (92/418/ΕΟΚ) Η ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη: τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και του Βασιλείου της Σουηδίας, που υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις 22 Ιουλίου 1972, το πρωτόκολλο αριθ. 3 περί του ορισμού της εννοίας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και περί των μεθόδων διοικητικής συνεργασίας, και ιδίως το άρθρο 28, Εκτιμώντας ότι τα ποσά που ισοδυναμούσαν με την ευρωπαϊκή νομισματική μονάδα σε ορισμένα εθνικά νομίσματα την 1η Οκτωβρίου 1990 ήταν μικρότερα από τα αντίστοιχα ποσά της 3ης Οκτωβρίου 1988 7 ότι, λόγω της αυτόματης αλλαγής της βασικής ημερομηνίας που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 3, θα προέκυπτε, κατά τη μετατροπή στα εν λόγω εθνικά νομίσματα, μείωση των πραγματικών ορίων όσον αφορά τις απλουστευμένες τεκμηριωμένες αποδείξεις 7 ότι, προς αποφυγή ενός τέτοιου αποτελέσματος, κρίνεται σκόπιμη η αύξηση των ανωτέρω ορίων τα οποία εκφράζονται σε Ecu, ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ: Άρθρο 1 Το άρθρο 8 του πρωτοκόλλου αριθ. 3 τροποποιείται ως εξής: α) στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) το ποσό των «4 800 Ecu» αντικαθίσταται από το ποσό των «5 110 Ecu» 7 β) στην παράγραφο 2 το ποσό των «340 Ecu» αντικαθίσταται από το ποσό των «365 Ecu» και το ποσό των «960 Ecu» από το ποσό των «1 025 Ecu». Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Μαΐου 1991. Βρυξέλλες, 26 Μαΐου 1992. Για τη Μεικτή Επιτροπή Ο Πρόεδρος S. BRATTSTRΦM


text:
 23.6.2005
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 161/7
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΉΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ ΤΟΥ ΕΟX
 αριθ. 3/2005
 της 8ης Φεβρουαρίου 2005
 για την τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙ (Τεχνικοί κανόνες, πρότυπα, δοκιμές και πιστοποίηση) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ
 Η ΜΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ TOY ΕΟΧ,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, μετά την τροποποίησή της με το πρωτόκολλο προσαρμογής της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, εφεξής «η συμφωνία» και, ιδίως, το άρθρο 98,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)
 Το παράρτημα II της συμφωνίας τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 162/2004 της Μικτής Επιτροπής του ΕΟΧ, της 3ης Δεκεμβρίου 2004 (1)·
 (2)
 Η οδηγία 2004/78/ΕΚ, της 29ης Απριλίου 2004, για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις θερμαντικές συσκευές των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους και της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου για λόγους προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο (2), όπως διορθώθηκε βάσει της ΕΕ L 231, της 30.6.2004, σ. 69, πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία,
 ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:
 Άρθρο 1
 Το κεφάλαιο I του παραρτήματος ΙΙ της συμφωνίας τροποποιείται ως εξής:
 1.
 Στο σημείο 1 (οδηγία 70/156/EΟΚ του Συμβουλίου) προστίθεται η ακόλουθη περίπτωση :
 «—
 32004 L 0078: Οδηγία 2004/78/EΚ της Επιτροπής της 29ης Απριλίου 2004 (ΕΕ L 153, της 30.4.2004, σ. 100), όπως διορθώθηκε από την ΕΕ L 231, της 30.6.2004, σ. 69.»
 2.
 Στο σημείο 1 (οδηγία 2001/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου), εδάφιο 19 προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
 «, όπως τροποποιήθηκε με:
 —
 32004 L 0078: Οδηγία 2004/78/EΚ της Επιτροπής της 29ης Απριλίου 2004 (ΕΕ L 153, της 30.4.2004, σ. 100), όπως διορθώθηκε από την ΕΕ L 231, της 30.6.2004, σ. 69 .»
 Άρθρο 2
 Τα κείμενα της οδηγίας 2004/78/ΕΚ στην ισλανδική και τη νορβηγική γλώσσα, τα οποία δημοσιεύονται στο συμπλήρωμα για τον ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αυθεντικά.
 Άρθρο 3
 Η παρούσα απόφαση τίθεται σε ισχύ την 9ης Φεβρουαρίου 2005, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν πραγματοποιηθεί προς τη Μικτή Επιτροπή του ΕΟΧ όλες οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας (3).
 Άρθρο 4
 Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στο τμήμα ΕΟΧ και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Βρυξέλλες, 8 Φεβρουαρίου 2005.
 Για τη Μικτή Επιτροπή του ΕΟΧ
 Ο Πρόεδρος
 Richard WRIGHT
 (1) EE L 133, 26.5.2005, σ 3.
 (2) ΕΕ L 153, 30.4.2004, σ. 100.
 (3) Δεν έχουν αναφερθεί συνταγματικές απαιτήσεις.

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
 Avis juridique important
 |
 22001D0158
 Απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟX αριθ. 158/2001 της 11ης Δεκεμβρίου 2001 για την τροποποίηση του παραρτήματος XIII (Μεταφορές) της συμφωνίας ΕΟΧ
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 065 της 07/03/2002 σ. 0036 - 0037
 Απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟXαριθ. 158/2001της 11ης Δεκεμβρίου 2001για την τροποποίηση του παραρτήματος XIII (Μεταφορές) της συμφωνίας ΕΟΧΗ ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ TOY ΕΟΧ,Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο προσαρμογής της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, εφεξής "η συμφωνία", και ιδίως το άρθρο 98,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Το παράρτημα XIII της συμφωνίας τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 119/2001 της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ, της 28ης Σεπτεμβρίου 2001(1).(2) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 997/2001 της Επιτροπής της 22ας Μαΐου 2001, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 805/1999 για τον καθορισμό ορισμένων μέτρων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 718/1999 του Συμβουλίου σχετικά με την πολιτική μεταφορικής ικανότητας των κοινοτικών στόλων εσωτερικής ναυσιπλοΐας προκειμένου να προωθηθούν οι εσωτερικές πλωτές μεταφορές(2), πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο 1Στο σημείο 45β [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 805/1999 της Επιτροπής] του παραρτήματος XIII της συμφωνίας, προστίθεται η ακόλουθη περίπτωση: "- 32001 R 0997: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 997/2001 της Επιτροπής της 22ας Μαΐου 2001 (ΕΕ L 142 της 29.5.2001, σ. 18)."Άρθρο 2Τα κείμενα του κανονισμού (EK) αριθ. 997/2001 στην ισλανδική και νορβηγική γλώσσα, τα οποία δημοσιεύονται στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, είναι αυθεντικά.Άρθρο 3Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στις 12 Δεκεμβρίου 2001, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν πραγματοποιηθεί προς τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ όλες οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας(3).Άρθρο 4Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στο τμήμα ΕΟΧ και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Βρυξέλλες, 11 Δεκεμβρίου 2001.Για τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧΟ ΠρόεδροςB. Grydeland(1) EE L 322 της 6.12.2001, σ. 35.(2) ΕΕ L 142 της 29.5.2001, σ. 18.(3) Δεν έχουν αναφερθεί συνταγματικές απαιτήσεις.


text:
 9.9.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 233/1
 Μόνο τα πρωτότυπα κείμενα της ΟΕΕ/ΗΕ έχουν νομική ισχύ σύμφωνα με το διεθνές δημόσιο δίκαιο. Το καθεστώς και η ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού διευκρινίζονται στην τελευταία έκδοση του εγγράφου της ΟΕΕ/ΗΕ TRANS/WP.29/343, το οποίο διατίθεται στη διεύθυνση:
 http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html
 Κανονισμός αριθ. 16 της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη των Ηνωμένων Εθνών (ΟΕΕ/ΗΕ) — Ενιαίες διατάξεις σχετικά με την έγκριση για:
 I.
 Ζώνες ασφαλείας, συστήματα συγκράτησης, συστήματα συγκράτησης παιδιών και συστήματα συγκράτησης παιδιών Isofix για τους επιβαίνοντες μηχανοκίνητα οχήματα
 II.
 Οχήματα εξοπλισμένα με ζώνες ασφαλείας, διατάξεις υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας, συστήματα συγκράτησης, συστήματα συγκράτησης παιδιών και συστήματα συγκράτησης παιδιών Isofix
 Ενσωματώνει όλο το έγκυρο κείμενο μέχρι το:
 Συμπλήρωμα 1 στη σειρά τροποποιήσεων 06 — Ημερομηνία έναρξης ισχύος: 23 Ιουνίου 2011
 ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ
 1.
 Πεδίο εφαρμογής
 2.
 Ορισμοί
 3.
 Αίτηση έγκρισης
 4.
 Επισημάνσεις
 5.
 Έγκριση
 6.
 Προδιαγραφές
 7.
 Δοκιμές
 8.
 Προδιαγραφές τοποθέτησης στο όχημα
 9.
 Συμμόρφωση της παραγωγής
 10.
 Κυρώσεις για μη συμμόρφωση της παραγωγής
 11.
 Τροποποιήσεις και επέκταση της έγκρισης τύπου οχήματος ή τύπου ζώνης ασφαλείας ή συστήματος συγκράτησης
 12.
 Οριστική παύση παραγωγής
 13.
 Οδηγίες
 14.
 Ονομασίες και διευθύνσεις των τεχνικών υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για τη διεξαγωγή δοκιμών έγκρισης καθώς και των διοικητικών τμημάτων
 15.
 Μεταβατικές διατάξεις
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ
 Παράρτημα 1A —
 Κοινοποίηση σχετικά με τη χορήγηση ή παράταση ή απόρριψη ή ανάκληση έγκρισης ή την οριστική διακοπή της παραγωγής ενός τύπου οχήματος όσον αφορά τη ζώνη ασφαλείας σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 16
 Παράρτημα 1B —
 Κοινοποίηση σχετικά με τη χορήγηση ή παράταση ή απόρριψη ή ανάκληση έγκρισης ή την οριστική διακοπή της παραγωγής ενός τύπου ζώνης ασφαλείας ή συστήματος συγκράτησης ενηλίκων σε μηχανοκίνητα οχήματα σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 16
 Παράρτημα 2 —
 Διαμόρφωση του σήματος έγκρισης
 Παράρτημα 3 —
 Διάγραμμα συσκευής για τη δοκιμή αντοχής του μηχανισμού του συσπειρωτήρα
 Παράρτημα 4 —
 Διάγραμμα συσκευής για τη δοκιμή ασφάλισης των συσπειρωτήρων κατεπείγουσας ασφάλισης
 Παράρτημα 5 —
 Διάγραμμα συσκευής για τη δοκιμή αντοχής στη σκόνη
 Παράρτημα 6 —
 Περιγραφή της άμαξας, του καθίσματος, των αγκυρώσεων και της διάταξης στάσης
 Παράρτημα 7 —
 Περιγραφή του ανδρεικέλου
 Παράρτημα 8 —
 Περιγραφή της καμπύλης επιβράδυνσης ή επιτάχυνσης της άμαξας σε συνάρτηση με τον χρόνο
 Παράρτημα 9 —
 Οδηγίες
 Παράρτημα 10 —
 Δοκιμή ανοίγματος και κλεισίματος της πόρπης
 Παράρτημα 11 —
 Δοκιμή φθοράς με τριβή και μικροολίσθησης
 Παράρτημα 12 —
 Δοκιμή διάβρωσης
 Παράρτημα 13 —
 Σειρά δοκιμών
 Παράρτημα 14 —
 Έλεγχος συμμόρφωσης της παραγωγής
 Παράρτημα 15 —
 Διαδικασία για τον προσδιορισμό του σημείου «Η» και της πραγματικής γωνίας του κορμού για τις θέσεις καθημένων στα μηχανοκίνητα οχήματα
 Προσάρτημα 1 —
 Περιγραφή της τρισδιάστατης μηχανής σημείου «H»
 Προσάρτημα 2 —
 Τρισδιάστατο σύστημα αναφοράς
 Προσάρτημα 3 —
 Δεδομένα αναφοράς για τις θέσεις καθημένου
 Παράρτημα 16 —
 Ελάχιστες απαιτήσεις για τις ζώνες ασφαλείας και τους συσπειρωτήρες
 Παράρτημα 17 —
 Απαιτήσεις για την τοποθέτηση ζωνών ασφαλείας και συστημάτων συγκράτησης ενηλίκων στα καθίσματα με μέτωπο προς τα εμπρός των μηχανοκίνητων οχημάτων και για την τοποθέτηση συστημάτων συγκράτησης παιδιών Isofix
 Προσάρτημα 1 —
 Διατάξεις σχετικά με την τοποθέτηση


text:
συστημάτων συγκράτησης παιδιών «καθολικής» κατηγορίας που τοποθετούνται μαζί με τον εξοπλισμό των ζωνών ασφαλείας του οχήματος
 Προσάρτημα 2 —
 Διατάξεις σχετικά με την τοποθέτηση συστημάτων συγκράτησης Isofix για παιδιά, με μέτωπο προς τα εμπρός και με μέτωπο προς τα πίσω, «καθολικής» και «ημικαθολικής» κατηγορίας, σε θέσεις Isofix
 Προσάρτημα 3 —
 Πίνακας 1 — Πίνακας με τις πληροφορίες των οδηγιών χρήσης του οχήματος για την τοποθέτηση συστημάτων συγκράτησης παιδιών – καταλληλότητα των διαφόρων θέσεων καθημένων
 Πίνακας 2 — Πίνακας με τις πληροφορίες των οδηγιών χρήσης του οχήματος για την τοποθέτηση συστημάτων συγκράτησης παιδιών Isofix – καταλληλότητα των διαφόρων θέσεων Isofix
 Προσάρτημα 4 —
 Τοποθέτηση ανδρείκελου παιδιού ηλικίας 10 ετών
 Παράρτημα 18 —
 Δοκιμές για τις διατάξεις υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας
 1. ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
 Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στα εξής:
 1.1.
 Οχήματα των κατηγοριών M, N, O, L2, L4, L5, L6, L7 και T (1), όσον αφορά την τοποθέτηση ζωνών ασφαλείας και συστημάτων συγκράτησης που προορίζονται για ξεχωριστή χρήση, δηλαδή ως ατομικά εξαρτήματα, από ενήλικα άτομα τα οποία καταλαμβάνουν καθίσματα με μέτωπο προς τα εμπρός ή προς τα πίσω·
 1.2.
 Ζώνες ασφαλείας και συστήματα συγκράτησης που, αφενός, προορίζονται για ξεχωριστή χρήση, δηλαδή ως ατομικά εξαρτήματα, από ενήλικα άτομα τα οποία καταλαμβάνουν καθίσματα με μέτωπο προς τα εμπρός ή προς τα πίσω και, αφετέρου, έχουν σχεδιαστεί για να τοποθετούνται σε οχήματα των κατηγοριών M, N, O, L2, L4, L5, L6, L7 και T (1)·
 1.3.
 Οχήματα των κατηγοριών M1 και N1
 (1), όσον αφορά την τοποθέτηση συστημάτων συγκράτησης παιδιών και συστημάτων συγκράτησης παιδιών Isofix.
 1.4.
 Οχήματα της κατηγορίας M1 όσον αφορά την υπενθύμιση χρήσης ζώνης ασφαλείας (2).
 1.5.
 Κατόπιν αιτήματος του κατασκευαστή, εφαρμόζεται και στην τοποθέτηση συστημάτων συγκράτησης παιδιών και συστημάτων συγκράτησης παιδιών Isofix που έχουν κατασκευαστεί για τοποθέτηση σε οχήματα των κατηγοριών M2 και M3
 (1).
 2. ΟΡΙΣΜΟΙ
 2.1. Ζώνη ασφαλείας (ζώνη του καθίσματος, ζώνη)
 Διάταξη ιμάντων με πόρπη κλεισίματος, μηχανισμούς ρύθμισης και εξαρτήματα στερέωσης, δυνάμενη να αγκυρωθεί στο εσωτερικό ενός οχήματος με κινητήρα και σχεδιασμένη κατά τρόπο ώστε να μειώνει τον κίνδυνο τραυματισμού του ατόμου που τη χρησιμοποιεί σε περίπτωση σύγκρουσης ή απότομης επιβράδυνσης του οχήματος, περιορίζοντας τις δυνατότητες κίνησης του σώματος αυτού. Η διάταξη αυτή αναφέρεται γενικά ως «σύνολο ζώνης», ο όρος δε αυτός περικλείει επίσης κάθε μηχανισμό απορρόφησης ενέργειας ή συσπείρωσης της ζώνης.
 Η διάταξη μπορεί να δοκιμαστεί και να εγκριθεί ως διάταξη ζώνης ασφαλείας ή ως σύστημα συγκράτησης.
 2.1.1. Ζώνη κάτω του υπογαστρίου
 Ζώνη δύο σημείων που διέρχεται μπροστά από το σώμα του χρήστη στο ύψος της λεκάνης.
 2.1.2. Διαγώνιος ζώνη
 Ζώνη που διέρχεται διαγώνια μπροστά από τον θώρακα, από το ισχίο μέχρι τον ώμο της αντίθετης πλευράς.
 2.1.3. Ζώνη τριών σημείων
 Ζώνη που ουσιαστικά αποτελεί συνδυασμό μιας ζώνης κάτω του υπογαστρίου και μιας διαγώνιας ζώνης.
 2.1.4. Ζώνη ασφαλείας τύπου S
 Διάταξη ζώνης εκτός της ζώνης τριών σημείων ή της ζώνης κάτω του υπογαστρίου.
 2.1.5. Ζώνη τύπου σαγή
 Διάταξη ζώνης τύπου S που περιλαμβάνει μια ζώνη κάτω του υπογαστρίου και αορτήρες· η ζώνη τύπου σαγή είναι δυνατόν να παρέχεται με πρόσθετο σύνολο σταυροειδή ιμάντα.
 2.2. Τύπος ζώνης
 Οι


text:
ζώνες διαφόρων «τύπων» είναι ζώνες που παρουσιάζουν διαφορές σε βασικά σημεία· οι διαφορές ενδέχεται να αφορούν ειδικότερα τα εξής:
 2.2.1.
 τα άκαμπτα μέρη (πόρπη κλεισίματος, εξαρτήματα στερέωσης, συσπειρωτήρας κ.λπ.)·
 2.2.2.
 το υλικό, την πλέξη, τις διαστάσεις και το χρώμα των ιμάντων· ή
 2.2.3.
 τη γεωμετρία του συνόλου της ζώνης.
 2.3. Ιμάντας
 Ευλύγιστο στοιχείο σχεδιασμένο για να συγκρατεί το σώμα και να μεταδίδει τις δυνάμεις στις αγκυρώσεις της ζώνης.
 2.4. Πόρπη
 Μηχανισμός ταχείας αποσύσφιξης που επιτρέπει στον χρήστη να συγκρατείται από τη ζώνη. Η πόρπη μπορεί να περιέχει μηχανισμό ρύθμισης, με εξαίρεση την περίπτωση ζώνης τύπου σαγή.
 2.5. Μηχανισμός ρύθμισης της ζώνης
 Μηχανισμός που επιτρέπει τη ρύθμιση της ζώνης ανάλογα με τις ανάγκες του χρήστη και τη θέση του καθίσματος. Ο μηχανισμός ρύθμισης μπορεί να αποτελεί τμήμα της πόρπης ή να είναι συσπειρωτήρας ή οποιοδήποτε άλλο τμήμα της ζώνης ασφαλείας.
 2.6. Μηχανισμός προφόρτισης
 Πρόσθετος ή ολοκληρωμένος μηχανισμός που σφίγγει τον ιμάντα της ζώνης ασφαλείας, για να είναι η ζώνη λιγότερο χαλαρή σε περίπτωση σύγκρουσης.
 2.7. «Περιοχή αναφοράς»: ο χώρος μεταξύ δύο κατακόρυφων διαμήκων επιπέδων που απέχουν μεταξύ τους 400 mm, είναι συμμετρικά ως προς το σημείο H, και ο οποίος καθορίζεται με περιστροφή της κεφαλόμορφης συσκευής που περιγράφεται στο παράρτημα 1 του κανονισμού 21, από κατακόρυφα προς οριζόντια. Η συσκευή πρέπει να είναι τοποθετημένη σύμφωνα με την περιγραφή του εν λόγω παραρτήματος του κανονισμού 21 και σε μέγιστο μήκος 840 mm.
 2.8. «Σύνολο αερόσακου»: διάταξη που τοποθετείται για να συμπληρώνει τις ζώνες ασφαλείας και τα συστήματα συγκράτησης των μηχανοκίνητων οχημάτων, π.χ. συστήματα τα οποία, σε περίπτωση σοβαρής κρούσης του οχήματος, αναπτύσσουν αυτόματα μια εύκαμπτη δομή η οποία σκοπό έχει, με τη συμπίεση του αερίου που περιέχει, να περιορίσει τις απότομες επαφές ενός ή περισσοτέρων μερών του σώματος ενός χρήστη του οχήματος με το εσωτερικό του διαμερίσματος επιβατών.
 2.9. «Αερόσακος επιβάτη»: ένα σύνολο αερόσακου που σκοπό έχει να προστατεύει τον(τους) χρήστη(-ες) των καθισμάτων, εκτός από το κάθισμα του οδηγού, σε περίπτωση μετωπικής σύγκρουσης.
 2.10. «Σύστημα συγκράτησης παιδιών»: σύστημα ασφαλείας όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 44.
 2.11. «Με μέτωπο προς τα πίσω»: η αντίθετη κατεύθυνση προς τη φυσιολογική κατεύθυνση πορείας του οχήματος.
 2.12. Εξαρτήματα στερέωσης
 Τα τμήματα του συνόλου στα οποία περιλαμβάνονται τα απαραίτητα στοιχεία στερέωσης που επιτρέπουν τη σύνδεσή του με τις αγκυρώσεις.
 2.13. Απορροφητής ενέργειας
 Μηχανισμός προοριζόμενος να διαχέει την ενέργεια ανεξαρτήτως του ιμάντα ή μαζί με αυτόν, ο οποίος αποτελεί τμήμα ενός συνόλου.
 2.14. Συσπειρωτήρας
 Μηχανισμός υποδοχής τμήματος ή ολόκληρου του ιμάντα μιας ζώνης ασφαλείας.
 2.14.1. Συσπειρωτήρας χωρίς ασφάλιση (τύπος 1)
 Συσπειρωτήρας του οποίου ο ιμάντας εκτυλίσσεται σε όλο το μήκος του με ασθενή εξωτερική έλξη και ο οποίος δεν επιτρέπει καμιά ρύθμιση του μήκους του εκτυλισσόμενου ιμάντα.
 2.14.2. Συσπειρωτήρας χειροκίνητης απασφάλισης (τύπος 2)
 Συσπειρωτήρας τον οποίο ο χρήστης πρέπει να απασφαλίσει με τη χρήση χειροκίνητου μηχανισμού για να μπορέσει να εκτυλίξει το επιθυμητό μήκος ιμάντα και ο οποίος ασφαλίζεται αυτόματα όταν ο χρήστης παύει να ενεργεί στον μηχανισμό αυτό.
 2.14.3. Συσπειρωτήρας αυτόματης ασφάλισης (τύπος 3)
 Συσπειρωτήρας που επιτρέπει την εκτύλιξη του επιθυμητού μήκους ιμάντα και που προσαρμόζει αυτόματα τον


text:
ιμάντα στον χρήστη όταν η ζώνη είναι κλειστή με την πόρπη. Η εκτύλιξη συμπληρωματικού μήκους ιμάντα δεν μπορεί να γίνει χωρίς ηθελημένη επέμβαση του χρήστη.
 2.14.4. Συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης (τύπος 4)
 Συσπειρωτήρας ο οποίος με κανονικές συνθήκες οδήγησης δεν περιορίζει την ελευθερία κινήσεων του χρήστη. Ο εν λόγω συσπειρωτήρας περιέχει στοιχεία ρύθμισης μήκους τα οποία προσαρμόζουν αυτόματα τον ιμάντα στη σωματική διάπλαση του χρήστη και μηχανισμό ασφάλισης που ενεργοποιείται σε περίπτωση ανάγκης από:
 2.14.4.1.
 Επιβράδυνση του οχήματος (ευαισθησία ως προς έναν παράγοντα).
 2.14.4.2.
 Συνδυασμό της επιβράδυνσης του οχήματος, της κίνησης περιέλιξης ή οποιουδήποτε άλλου αυτόματου μέσου (πολλαπλή ευαισθησία).
 2.14.5. Συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης με αυξημένο όριο (τύπος 4N)
 Συσπειρωτήρας του τύπου που περιγράφεται στην παράγραφο 2.14.4, ο οποίος όμως παρουσιάζει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όσον αφορά τη χρήση του στα οχήματα των κατηγοριών M2, M3, N1, N2 και N3
 (3).
 2.14.6. Μηχανισμός ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος
 Μηχανισμός που επιτρέπει την ως προς το ύψος ρύθμιση του άνω βρόχου της ζώνης ανάλογα με τις απαιτήσεις του συγκεκριμένου χρήστη και τη θέση του καθίσματος. Αυτός ο μηχανισμός μπορεί να θεωρείται τμήμα της ζώνης ή τμήμα της αγκύρωσης της ζώνης.
 2.15. Αγκυρώσεις ζώνης
 Τα τμήματα της δομής του οχήματος ή του καθίσματος, ή οποιαδήποτε άλλα τμήματα του οχήματος στα οποία πρέπει να στερεώνονται οι διατάξεις ζωνών ασφαλείας.
 2.16. Τύπος οχήματος όσον αφορά στις ζώνες ασφαλείας και τα συστήματα συγκράτησης
 Κατηγορία μηχανοκίνητων οχημάτων που δεν παρουσιάζουν βασικές διαφορές μεταξύ τους, ιδίως στα ακόλουθα σημεία: διαστάσεις, σχήματα και υλικά των στοιχείων της δομής του οχήματος ή του καθίσματος ή όλων των άλλων τμημάτων του οχήματος στα οποία είναι στερεωμένες οι ζώνες ασφαλείας και τα συστήματα συγκράτησης.
 2.17. Σύστημα συγκράτησης
 Σύστημα για συγκεκριμένο τύπο οχήματος ή για τύπο που ορίζεται από τον κατασκευαστή του οχήματος και εγκρίνεται από την τεχνική υπηρεσία, το οποίο αποτελείται από ένα κάθισμα και μια ζώνη που έχουν στερεωθεί στο όχημα με κατάλληλα μέσα, καθώς επίσης και από όλα τα στοιχεία που παρέχονται ούτως ώστε να ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος τραυματισμού του χρήστη, σε περίπτωση απότομης επιβράδυνσης του οχήματος, με περιορισμό της κινητικότητας του σώματος του χρήστη.
 2.18. Κάθισμα
 Η κατασκευή η οποία είναι δυνατόν να αποτελεί ή να μην αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της κατασκευής του οχήματος, μαζί με την επένδυσή της, η οποία προορίζεται ως κάθισμα ενηλίκου. Ο όρος καλύπτει τόσο μεμονωμένα καθίσματα όσο και μέρη πάγκου καθισμάτων που προορίζονται για να κάθεται ένα ενήλικο πρόσωπο.
 2.18.1. «Εμπρόσθια θέση καθημένου»: οποιοδήποτε κάθισμα όπου το «πλέον εμπρόσθιο σημείο H» του εν λόγω καθίσματος βρίσκεται εντός ή εμπρός από το κατακόρυφο εγκάρσιο επίπεδο που διέρχεται από το σημείο R του οδηγού.
 2.19. Ομάδα καθισμάτων
 Είτε ένα κάθισμα τύπου πάγκου είτε χωριστά καθίσματα τοποθετημένα όμως το ένα παραπλεύρως του άλλου (π.χ. στερεωμένα κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι εμπρόσθιες αγκυρώσεις του ενός των καθισμάτων να είναι ευθυγραμμισμένες με τις εμπρόσθιες ή οπίσθιες αγκυρώσεις ενός άλλου καθίσματος ή να ευρίσκονται μεταξύ των αγκυρώσεων αυτού) και που παρέχουν μία ή περισσότερες θέσεις καθημένων για ενήλικες.
 2.20. Πάγκος
 Πλήρης δομή μαζί με την επένδυσή της, η οποία προορίζεται ως


text:
κάθισμα ενός ή περισσοτέρων ενηλίκων.
 2.21. Σύστημα ρύθμισης του καθίσματος
 Η πλήρης διάταξη που επιτρέπει τη ρύθμιση του καθίσματος ή των τμημάτων του για έναν καθήμενο επιβάτη προσαρμοσμένη στη μορφολογία του. Αυτή η διάταξη ενδέχεται, ιδίως, να επιτρέπει:
 2.21.1.
 διαμήκη μετατόπιση·
 2.21.2.
 μετατόπιση καθ’ ύψος·
 2.21.3.
 γωνιακή μετατόπιση.
 2.22. Αγκύρωση καθίσματος
 Το σύστημα στερέωσης του συνόλου του καθίσματος στη δομή του οχήματος, περιλαμβανομένων των τμημάτων που εξαρτώνται από τη δομή του οχήματος.
 2.23. Τύπος καθίσματος
 Κατηγορία καθισμάτων που δεν παρουσιάζουν μεταξύ τους διαφορές σε βασικά σημεία, όπως:
 2.23.1.
 το σχήμα, οι διαστάσεις και τα υλικά της δομής των καθισμάτων·
 2.23.2.
 οι τύποι και οι διαστάσεις των συστημάτων ρύθμισης και ασφάλισης·
 2.23.3.
 ο τύπος και οι διαστάσεις των αγκυρώσεων της ζώνης στο κάθισμα, της αγκύρωσης του καθίσματος και των τμημάτων που εξαρτώνται από τη δομή του οχήματος.
 2.24. Σύστημα μετατόπισης του καθίσματος
 Διάταξη που επιτρέπει γωνιακή ή κατά μήκος μετατόπιση, χωρίς ενδιάμεση σταθερή θέση, του καθίσματος ή ενός από τα τμήματά του, για να διευκολύνει την πρόσβαση των επιβατών.
 2.25. Σύστημα ασφάλισης του καθίσματος
 Μηχανισμός που εξασφαλίζει τη συγκράτηση σε όλες τις θέσεις χρήσης του καθίσματος και των τμημάτων του.
 2.26. Φατνωτό κουμπί απασφάλισης της πόρπης
 Κουμπί απασφάλισης της πόρπης που δεν επιτρέπει την απασφάλιση της πόρπης, αν χρησιμοποιείται σφαίρα διαμέτρου 40 mm.
 2.27. Μη φατνωτό κουμπί απασφάλισης της πόρπης
 Κουμπί απασφάλισης της πόρπης που δεν επιτρέπει την απασφάλιση της πόρπης, αν χρησιμοποιείται σφαίρα διαμέτρου 40 mm.
 2.28. Διάταξη μείωσης της τάσης
 Διάταξη που είναι ενσωματωμένη στον συσπειρωτήρα και μειώνει αυτόματα την τάση του ιμάντα όταν ο χρήστης προσδένει τη ζώνη ασφαλείας. Όταν απασφαλίζει τη ζώνη ασφαλείας, η εν λόγω διάταξη κλείνει αυτόματα.
 2.29. «ISOFIX»: σύστημα σύνδεσης των συστημάτων συγκράτησης για παιδιά στα οχήματα, το οποίο διαθέτει δύο άκαμπτες αγκυρώσεις επί του οχήματος, δύο αντίστοιχες άκαμπτες αγκυρώσεις επί του συστήματος συγκράτησης και ένα μέσο για να περιορίζεται η περιστροφή του συστήματος συγκράτησης.
 2.30. «Σύστημα συγκράτησης παιδιών Isofix»: σύστημα συγκράτησης παιδιών που πληροί τις προϋποθέσεις του κανονισμού αριθ. 44, το οποίο πρέπει να προσδένεται σε σύστημα αγκυρώσεων Isofix, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κανονισμού αριθ. 14.
 2.31. «Θέση Isofix»: σύστημα το οποίο επιτρέπει να τοποθετείται:
 α)
 είτε ένα καθολικό σύστημα συγκράτησης παιδιών Isofix με μέτωπο προς τα εμπρός όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 44·
 β)
 ή ένα οιονεί καθολικό σύστημα συγκράτησης παιδιών Isofix με μέτωπο προς τα εμπρός όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 44·
 γ)
 ή ένα οιονεί καθολικό σύστημα συγκράτησης παιδιών Isofix με μέτωπο προς τα πίσω όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 44·
 δ)
 ή ένα οιονεί καθολικό σύστημα συγκράτησης παιδιών Isofix με μέτωπο προς τα πλάγια όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 44·
 ε)
 ή ένα ειδικό σύστημα συγκράτησης παιδιών Isofix όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 44.
 2.32. «Σύστημα αγκυρώσεων Isofix»: σύστημα αποτελούμενο από δύο κάτω αγκυρώσεις Isofix, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κανονισμού αριθ. 14, οι οποίες είναι σχεδιασμένες για τη στερέωση ενός συστήματος συγκράτησης παιδιών Isofix σε συνδυασμό με μια διάταξη αντιπεριστροφής.
 2.33. «Κάτω αγκύρωση Isofix»: άκαμπτη στρογγυλή, οριζόντια ράβδος διαμέτρου 6 mm, η οποία εκτείνεται από τη δομή


text:
του οχήματος ή του καθίσματος και χρησιμεύει για την υποδοχή και τη συγκράτηση ενός συστήματος συγκράτησης παιδιών Isofix με εξαρτήματα στερέωσης Isofix.
 2.34. «Μηχανισμός που εμποδίζει την περιστροφή»
 α)
 O μηχανισμός που εμποδίζει την περιστροφή ενός καθολικού συστήματος συγκράτησης παιδιών Isofix αποτελείται από μια άνω πρόσδεση Isofix·
 β)
 o μηχανισμός που εμποδίζει την περιστροφή ενός οιονεί καθολικού συστήματος συγκράτησης παιδιών Isofix αποτελείται από μια άνω πρόσδεση, το ταμπλό του οχήματος, ή ένα υποστήριγμα που προορίζεται να περιορίζει την περιστροφή του συστήματος συγκράτησης στη διάρκεια μιας μετωπικής σύγκρουσης·
 γ)
 ς’ ένα καθολικό ή οιονεί καθολικό σύστημα συγκράτησης παιδιών Isofix, το ίδιο το κάθισμα του οχήματος δεν αποτελεί διάταξη που εμποδίζει την περιστροφή.
 2.35. «Αγκύρωση άνω πρόσδεσης Isofix»: χαρακτηριστικό στοιχείο, που πληροί τις απαιτήσεις του κανονισμού αριθ. 14, όπως μια ράβδος, το οποίο βρίσκεται σε καθορισμένο σημείο, είναι σχεδιασμένο για την υποδοχή συνδέσμου του ιμάντα του άνω σημείου πρόσδεσης Isofix και μεταφέρει τη δύναμη συγκράτησης στη δομή του οχήματος.
 2.36. «Διάταξη καθοδήγησης»: διάταξη μέσω της οποίας το άτομο που τοποθετεί το σύστημα συγκράτησης παιδιών Isofix οδηγείται στην κατάλληλη διαδρομή για την τοποθέτηση των προσδέσεων Isofix στις αγκυρώσεις κάτω πρόσδεσης Isofix, γεγονός το οποίο καθιστά εφικτή την ελεύθερη κίνηση.
 2.37. «Ιδιοδιάταξη σήμανσης Isofix»: σήμανση η οποία πληροφορεί το άτομο που θέλει να εγκαταστήσει ένα σύστημα συγκράτησης παιδιών Isofix σχετικά με τις θέσεις πρόσδεσης Isofix στο όχημα και τη θέση κάθε πρόσδεσης Isofix που αντιστοιχεί σε σύστημα αγκυρώσεων Isofix.
 2.38. «Ιδιοδιάταξη του συστήματος συγκράτησης παιδιών»: βάση στήριξης, σύμφωνα με μία από τις επτά κατηγορίες μεγέθους Isofix που ορίζονται στην παράγραφο 4 του παραρτήματος 17 – προσάρτημα 2 του παρόντος κανονισμού και των οποίων οι διαστάσεις δίνονται στα σχήματα 1 έως 7 της ανωτέρω αναφερομένης παραγράφου 4. Αυτές οι ιδιοδιατάξεις του συστήματος συγκράτησης παιδιών χρησιμοποιούνται, στον παρόντα κανονισμό, για τον προσδιορισμό των διαστάσεων των συστημάτων συγκράτησης παιδιών Isofix που μπορούν να προσαρτηθούν στις θέσεις εξαρτημάτων Isofix του οχήματος. Επίσης ένα από τα συστήματα συγκράτησης παιδιών, τα ονομαζόμενα ISO/F2 (B) που περιγράφονται στο σχήμα 2 της προαναφερόμενης παραγράφου 4, χρησιμοποιείται στον κανονισμό αριθ. 14 για τον προσδιορισμό της θέσης και την εξέταση της δυνατότητας πρόσβασης σε οιοδήποτε σύστημα αγκυρώσεων Isofix.
 2.39. «Διάταξη υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας»: σύστημα που προορίζεται να ειδοποιεί τον οδηγό όταν αυτός δεν χρησιμοποιεί τη ζώνη ασφαλείας. Το σύστημα έγκειται στον εντοπισμό μιας μη προσδεδεμένης ζώνης ασφαλείας και περιλαμβάνει δύο επίπεδα ειδοποίησης του οδηγού: προειδοποίηση πρώτου επιπέδου και προειδοποίηση δεύτερου επιπέδου.
 2.40. «Οπτική προειδοποίηση»: προειδοποίηση με οπτικό σήμα (σύμβολο ή μήνυμα που φωτίζεται, αναβοσβήνει ή εμφανίζεται).
 2.41. «Ηχητική προειδοποίηση»: προειδοποίηση με ηχητικό σήμα.
 2.42. «Προειδοποίηση πρώτου επιπέδου»: οπτική προειδοποίηση που ενεργοποιείται με τη θέση σε λειτουργία του διακόπτη εκκίνησης (είτε λειτουργεί ο κινητήρας είτε όχι) και η ζώνη ασφαλείας του οδηγού δεν είναι προσδεδεμένη. Μπορεί να προστεθεί ηχητική προειδοποίηση ως επιλογή.
 2.43. «Προειδοποίηση δεύτερου επιπέδου»: οπτική και ηχητική προειδοποίηση που ενεργοποιείται όταν ο οδηγός κινεί το όχημα χωρίς να έχει δέσει τη ζώνη ασφαλείας.
 2.44. «Μη προσδεδεμένη ζώνη ασφαλείας»: κατ’ επιλογή του κατασκευαστή, είτε η πόρπη της ζώνης ασφαλείας του οδηγού δεν έχει


text:
εμπλακεί ή το μήκος του πλέγματος που εξέχει από τον συσπειρωτήρα είναι 100 mm ή λιγότερο.
 2.45. «Κανονική κατάσταση λειτουργίας του οχήματος»: το όχημα κινείται με κατεύθυνση προς τα εμπρός με ταχύτητα μεγαλύτερη από 10 km/h.
 3. ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ
 3.1. Τύπος οχήματος
 3.1.1. Η αίτηση έγκρισης ενός τύπου οχήματος όσον αφορά την τοποθέτηση των ζωνών ασφαλείας και των συστημάτων συγκράτησης υποβάλλεται από τον κατασκευαστή του οχήματος ή τον εντολοδόχο του.
 3.1.2. Η αίτηση συνοδεύεται από τα κατωτέρω αναφερόμενα έγγραφα εις τριπλούν και τα ακόλουθα στοιχεία:
 3.1.2.1.
 σχέδια, σε κατάλληλη κλίμακα, της γενικής δομής του οχήματος, που δείχνουν τις θέσεις των ζωνών ασφαλείας και λεπτομερή σχέδια των ζωνών ασφαλείας και των σημείων όπου έχουν προσδεθεί·
 3.1.2.2.
 προσδιορισμό των χρησιμοποιουμένων υλικών που μπορούν να επηρεάσουν την αντοχή των ζωνών ασφαλείας·
 3.1.2.3.
 Τεχνική περιγραφή των ζωνών ασφαλείας.
 3.1.2.4.
 Στην περίπτωση ζωνών ασφαλείας που είναι στερεωμένες στη δομή του καθίσματος:
 3.1.2.5.
 λεπτομερή περιγραφή του τύπου οχήματος όσον αφορά το σχεδιασμό των καθισμάτων, των αγκυρώσεών τους και των συστημάτων ρύθμισης και ασφάλισής τους·
 3.1.2.6.
 σχέδια, σε κατάλληλη κλίμακα και επαρκώς λεπτομερή, των καθισμάτων, των αγκυρώσεών τους επί του οχήματος και των συστημάτων ρύθμισης και ασφάλισής τους.
 3.1.3. Αν το κρίνει ο κατασκευαστής, δύναται να υποβάλει στην επιφορτισμένη με τις δοκιμές έγκρισης τεχνική υπηρεσία είτε ένα όχημα αντιπροσωπευτικό του προς έγκριση τύπου οχήματος είτε τα τμήματα οχήματος τα οποία θεωρούνται ουσιώδη για τις δοκιμές των ζωνών ασφάλειας από την τεχνική υπηρεσία.
 3.2. Τύπος ζώνης ασφαλείας:
 3.2.1. Η αίτηση έγκρισης ενός τύπου ζώνης ασφαλείας υποβάλλεται από τον κάτοχο της εμπορικής ονομασίας ή σήματος ή από το νόμιμο εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπό του. Στην περίπτωση των συστημάτων συγκράτησης, η αίτηση έγκρισης ενός τύπου συστήματος συγκράτησης υποβάλλεται από τον κάτοχο της εμπορικής ονομασίας ή σήματος ή από τον αντιπρόσωπό του ή από τον κατασκευαστή του οχήματος στο οποίο πρόκειται να τοποθετηθεί ή τον αντιπρόσωπό του.
 3.2.2. Συνοδεύεται από:
 3.2.2.1.
 Τεχνική περιγραφή του τύπου ζώνης, η οποία προσδιορίζει του ιμάντες και τα άκαμπτα εξαρτήματα που χρησιμοποιούνται και η οποία συνοδεύεται από σχέδια των στοιχείων που συνθέτουν τη ζώνη· τα σχέδια πρέπει να δείχνουν την προβλεπόμενη θέση για τον αριθμό έγκρισης και για το πρόσθετο(-α) σύμβολο(-α) σε σχέση με τον κύκλο του σήματος έγκρισης. Η περιγραφή πρέπει να αναφέρει το χρώμα του παρουσιαζομένου προς επικύρωση προτύπου και να υποδεικνύει τον (τους) τύπο(-ους) οχήματος για τον οποίον(-ους) ο τύπος αυτός της ζώνης προορίζεται. Στην περίπτωση των συσπειρωτήρων, από οδηγίες εγκατάστασης της αισθητηρίου διάταξης· και για διατάξεις ή συστήματα προφόρτισης, από πλήρη τεχνική περιγραφή της κατασκευής και λειτουργίας συμπεριλαμβανομένης της αισθητηρίου διάταξης, αν υπάρχει, όπου αναλύεται η μέθοδος ενεργοποίησης και τυχόν αναγκαία μέθοδος για την αποφυγή ακούσιας ενεργοποίησης. Στην περίπτωση συστήματος συγκράτησης, η περιγραφή περιλαμβάνει: σχέδια, με κατάλληλη κλίμακα, της δομής του οχήματος και της δομής του καθίσματος, του συστήματος ρύθμισης και των εξαρτημάτων στερέωσης, που δείχνουν με τρόπο επαρκώς λεπτομερή τις θέσεις των αγκυρώσεων των καθισμάτων και των ζωνών καθώς και των ενισχύσεων· καθώς και προσδιορισμό των χρησιμοποιούμενων υλικών που ενδέχεται να επηρεάσουν την αντοχή των αγκυρώσεων του καθίσματος και της ζώνης· και από


text:
τεχνική περιγραφή των αγκυρώσεων του καθίσματος και των ζωνών. Αν η ζώνη έχει σχεδιαστεί κατά τρόπο ώστε να τοποθετείται στο σώμα του οχήματος μέσω διάταξης ρύθμισής της ως προς το ύψος, στην τεχνική περιγραφή πρέπει να ορίζεται αν η εν λόγω διάταξη θεωρείται τμήμα της ζώνης, ή όχι.
 3.2.2.2.
 Έξι δείγματα του τύπου της ζώνης, ένα εκ των οποίων ως δείγμα αναφοράς·
 3.2.2.3.
 Ιμάντα κάθε τύπου μήκους 10 m που χρησιμοποιείται σε κάθε τύπο ζώνης·
 3.2.2.4.
 Η τεχνική υπηρεσία που διεξάγει τις δοκιμές έγκρισης τύπου μπορεί να ζητήσει και άλλα δείγματα.
 3.2.3. Για τα συστήματα συγκράτησης, υποβάλλονται στην υπηρεσία δύο δείγματα τα οποία μπορούν να περιλαμβάνουν δύο δείγματα ζωνών όπως αναφέρεται στις παραγράφους 3.2.2.2. και 3.2.2.3. κατ’ επιλογή του κατασκευαστή, είτε ένα όχημα αντιπροσωπευτικό του τύπου οχήματος που πρόκειται να εγκριθεί είτε το μέρος ή τα μέρη του οχήματος που η τεχνική υπηρεσία που διεξάγει τις δοκιμές έγκρισης για τα συστήματα συγκράτησης κρίνει ουσιαστικά.
 4. ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ
 Τα δείγματα τύπου ζώνης ή τύπου συστήματος συγκράτησης που υποβάλλονται για έγκριση σύμφωνα με τις διατάξεις των ανωτέρω παραγράφων 3.2.2.2, 3.2.2.3. και 3.2.2.4. πρέπει να φέρουν ευανάγνωστο και ανεξίτηλο το όνομα, τα αρχικά ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή.
 5. ΕΓΚΡΙΣΗ
 5.1. Στο πιστοποιητικό έγκρισης τύπου επισυνάπτεται πιστοποιητικό σύμφωνο προς το υπόδειγμα που προσδιορίζεται στις παραγράφους 5.1.1. ή 5.1.2:
 5.1.1.
 Παράρτημα 1 Α για αιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3.1.·
 5.1.2.
 Παράρτημα 1 Β για αιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3.2.
 5.2. Τύπος οχήματος
 5.2.1. Αν το όχημα που υποβάλλεται προς έγκριση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό πληροί τις προϋποθέσεις της παραγράφου 8. παρακάτω και των παραρτημάτων 15 και 16 του παρόντος κανονισμού, χορηγείται η έγκριση του εν λόγω τύπου οχήματος.
 5.2.2. Σε κάθε εγκεκριμένο τύπο χορηγείται αριθμός έγκρισης. Τα πρώτα δύο ψηφία του (προς το παρόν 06, που αντιστοιχεί στη σειρά τροποποιήσεων 06) δηλώνουν τη σειρά τροποποιήσεων που περιλαμβάνει τις πλέον πρόσφατες σημαντικές τεχνικές τροποποιήσεις που έγιναν στον κανονισμό κατά τη χρονική στιγμή έκδοσης της έγκρισης. Το ίδιο συμβαλλόμενο μέρος δεν πρέπει να παρέχει τον ίδιο αριθμό σε άλλο τύπο οχήματος όπως ορίζεται στην παράγραφο 2.16. ανωτέρω.
 5.2.3. Η ειδοποίηση για την έγκριση ή την επέκταση, ή η απόρριψη ή η ανάκληση της έγκρισης, ή η οριστική παύση παραγωγής τύπου οχήματος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό κοινοποιείται στα συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία του 1958, τα οποία εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό, με τη χρήση εντύπου σύμφωνα με το υπόδειγμα στο παράρτημα 1Α του παρόντος κανονισμού.
 5.2.4. Σε κάθε όχημα που συμφωνεί με τον εγκεκριμένο τύπο οχήματος στα πλαίσια του παρόντος κανονισμού, τοποθετείται εμφανώς και σε εύκολα προσβάσιμο σημείο το οποίο ορίζεται στο έντυπο έγκρισης, διεθνές σήμα έγκρισης που αποτελείται από:
 5.2.4.1.
 κύκλο που περιβάλλει το χαρακτήρα «E», ακολουθούμενο από τον χαρακτηριστικό αριθμό της χώρας η οποία έχει χορηγήσει την έγκριση (4)·
 5.2.4.2.
 τον αριθμό του παρόντος κανονισμού, ακολουθούμενο από το γράμμα «R», μια παύλα και τον αριθμό έγκρισης στα δεξιά του κύκλου που προβλέπεται στην παράγραφο 5.2.4.1.
 5.2.5. Αν το όχημα είναι σύμφωνο με τον εγκεκριμένο τύπο οχήματος βάσει ενός ή περισσοτέρων του ενός


text:
κανονισμών που προσαρτώνται στη συμφωνία στη χώρα η οποία χορήγησε την έγκριση βάσει του παρόντος κανονισμού, δεν απαιτείται η επανάληψη του συμβόλου που προβλέπεται στην παράγραφο 5.2.4.1· σε μια τέτοια περίπτωση, οι επιπρόσθετοι αριθμοί και τα σύμβολα όλων των κανονισμών βάσει των οποίων έχει χορηγηθεί έγκριση στη χώρα που έχει χορηγήσει έγκριση βάσει του παρόντος κανονισμού, τοποθετούνται σε κατακόρυφες στήλες στα δεξιά του συμβόλου που προβλέπεται στην παράγραφο 5.2.4.1.
 5.2.6. Το σήμα έγκρισης πρέπει να είναι ευανάγνωστο και ανεξίτηλο.
 5.2.7. Το σήμα έγκρισης τοποθετείται κοντά ή πάνω στην πινακίδα με τα στοιχεία του οχήματος που έχει τοποθετηθεί από τον κατασκευαστή.
 5.3. Τύπος ζώνης ασφαλείας
 5.3.1. Αν τα δείγματα ενός τύπου ζώνης που υποβάλλονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 3.2. ανωτέρω πληρούν τις απαιτήσεις των παραγράφων 4, 5.3. και 6. του παρόντος κανονισμού, χορηγείται η έγκριση.
 5.3.2. Σε κάθε εγκεκριμένο τύπο χορηγείται αριθμός έγκρισης. Τα πρώτα δύο ψηφία του (προς το παρόν 06, που αντιστοιχεί στη σειρά τροποποιήσεων 06) δηλώνουν τη σειρά τροποποιήσεων που περιλαμβάνει τις πλέον πρόσφατες σημαντικές τεχνικές τροποποιήσεις του κανονισμού κατά τη χρονική στιγμή έκδοσης της έγκρισης. Το ίδιο συμβαλλόμενο μέρος δεν επιτρέπεται να εκχωρεί τον ίδιο αριθμό σε διαφορετικό τύπο ζώνης ή συστήματος συγκράτησης.
 5.3.3. Στα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας του 1958 που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό γνωστοποιείται η κοινοποίηση της έγκρισης ή επέκτασης ή απόρριψης της έγκρισης ενός τύπου ζώνης ή συστήματος συγκράτησης σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, με έντυπο σύμφωνο με το πρότυπο του παραρτήματος 1Β του παρόντος κανονισμού.
 5.3.4. Εκτός από τις σημάνσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 4. ανωτέρω, τα ακόλουθα στοιχεία τοποθετούνται σε κατάλληλο σημείο σε κάθε ζώνη σύμφωνα με τύπο εγκεκριμένο με βάση τον παρόντα κανονισμό:
 5.3.4.1.
 Ένα διεθνές σήμα έγκρισης που περιλαμβάνει:
 5.3.4.1.1.
 έναν κύκλο που περιβάλλει το χαρακτήρα «E», ακολουθούμενο από τον χαρακτηριστικό αριθμό της χώρας η οποία έχει χορηγήσει την έγκριση (5)·
 5.3.4.1.2.
 έναν αριθμό έγκρισης·
 5.3.4.2.
 Το (τα) ακόλουθο(-α) επιπλέον σύμβολο(-α):
 5.3.4.2.1.
 Το γράμμα «A» για ζώνη τριών σημείων, το γράμμα «B» για ζώνη κάτω του υπογαστρίου και το γράμμα «S» για ζώνη ειδικού τύπου.
 5.3.4.2.2.
 Τα σύμβολα που αναφέρονται στην ανωτέρω παράγραφο 5.3.4.2.1. συμπληρώνονται από τις ακόλουθες πρόσθετες επισημάνσεις:
 5.3.4.2.2.1.
 το γράμμα «e» για ζώνη με διάταξη απορρόφησης ενέργειας·
 5.3.4.2.2.2.
 το γράμμα «r» για ζώνη που περιλαμβάνει συσπειρωτήρα μαζί με το σύμβολο (1, 2, 3, 4 ή 4N) του χρησιμοποιούμενου συσπειρωτήρα, σύμφωνα με την παράγραφο 2.14. του παρόντος κανονισμού και το γράμμα «m», αν ο χρησιμοποιούμενος συσπειρωτήρας είναι συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης με πολλαπλή ευαισθησία·
 5.3.4.2.2.3.
 το γράμμα «p» στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με διάταξη προφόρτισης·
 5.3.4.2.2.4.
 το γράμμα «t» στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με συσπειρωτήρα που περιλαμβάνει διάταξη μείωσης της έντασης·
 5.3.4.2.2.5.
 οι ζώνες με συσπειρωτήρα τύπου 4Ν, πρέπει επίσης να φέρουν σύμβολο που αποτελείται από ορθογώνιο με όχημα της κατηγορίας Μ1 που έχει διαγραφεί, πράγμα που σημαίνει ότι ο τύπος αυτός συσπειρωτήρα απαγορεύεται για οχήματα της κατηγορίας Μ1.
 5.3.4.2.2.6.
 Αν η ζώνη ασφαλείας εγκρίνεται βάσει των διατάξεων της παραγράφου 6.4.1.3.3. του παρόντος κανονισμού, σημειώνεται εντός ορθογωνίου η λέξη «ΑΕΡΟΣΑΚΟΣ».
 5.3.4.2.3.
 Το γράμμα «Ζ» προτάσσεται του


text:
συμβόλου που προβλέπεται στην παράγραφο 5.3.4.2.1, όταν η ζώνη ασφαλείας αποτελεί τμήμα ενός συστήματος συγκράτησης.
 5.3.5. Η παράγραφος 2 του παραρτήματος 2 του παρόντος κανονισμού περιλαμβάνει παραδείγματα διατάξεων σημάτων έγκρισης.
 5.3.6. Οι ενδείξεις που προβλέπονται στην παράγραφο 5.3.4. πρέπει να αναγράφονται κατά τρόπο ώστε να είναι ευανάγνωστες και ανεξίτηλες και να είναι μόνιμα στερεωμένες μέσω είτε μιας ετικέτας είτε απευθείας επισήμανσης. Η ετικέτα ή η επισήμανση πρέπει να ανθίσταται στη χρήση.
 5.3.7. Οι ετικέτες που αναφέρονται στην ανωτέρω παράγραφο 5.3.6. μπορούν να εκδίδονται είτε από την αρχή που χορήγησε την έγκριση είτε, υπό την προϋπόθεση χορήγησης σχετικής άδειας από την εν λόγω αρχή, από τον κατασκευαστή.
 6. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
 6.1. Γενικές προδιαγραφές
 6.1.1. Κάθε δείγμα που υποβάλλεται σύμφωνα με τις παραγράφους 3.2.2.2, 3.2.2.3. και 3.2.2.4 ανωτέρω πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές που ορίζονται στην παράγραφο 6. του παρόντος κανονισμού.
 6.1.2. Η ζώνη ασφαλείας ή το σύστημα συγκράτησης πρέπει να έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί κατά τρόπο, ώστε, όταν τοποθετείται σωστά και χρησιμοποιείται ορθά από τους επιβάτες, να λειτουργεί ικανοποιητικά και να μειώνει τον κίνδυνο σωματικής βλάβης σε περίπτωση ατυχήματος.
 6.1.3. Οι ιμάντες της ζώνης δεν πρέπει να μπορούν να λάβουν επικίνδυνη μορφή.
 6.1.4. Η χρήση υλικών με τις ιδιότητες της πολυαμίδης 6 όσον αφορά την κατακράτηση νερού απαγορεύεται σε όλα τα μηχανικά μέρη στα οποία το φαινόμενο αυτό είναι πιθανόν να έχει αρνητική επίπτωση στη λειτουργία τους.
 6.2. Άκαμπτα μέρη
 6.2.1. Γενικά
 6.2.1.1. Τα άκαμπτα μέρη της ζώνης ασφαλείας, όπως οι πόρπες, οι μηχανισμοί ρύθμισης, τα εξαρτήματα στερέωσης κ.λπ, δεν πρέπει να περιέχουν αιχμηρές άκρες ικανές να προκαλέσουν με την τριβή φθορά ή θραύση των ιμάντων.
 6.2.1.2. Όλα τα μέρη ενός συνόλου που μπορούν να διαβρωθούν πρέπει να είναι κατάλληλα προστατευμένα κατά της διάβρωσης. Μετά τη δοκιμή αντοχής στη διάβρωση στην οποία υποβλήθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 7.2, δεν πρέπει να εμφανίζεται, αφενός, καμία αλλοίωση ικανή να βλάψει την καλή λειτουργία του μηχανισμού και, αφετέρου, καμία σημαντική διάβρωση όταν τα εξαρτήματα εξετάζονται διά γυμνού οφθαλμού από εξειδικευμένο παρατηρητή.
 6.2.1.3. Τα άκαμπτα μέρη που προορίζονται να απορροφούν ενέργεια ή να υφίστανται ή να μεταδίδουν φόρτιση δεν πρέπει να είναι εύθραυστα.
 6.2.1.4. Τα άκαμπτα μέρη και τα πλαστικά μέρη μιας ζώνης ασφαλείας πρέπει να βρίσκονται και να είναι τοποθετημένα κατά τρόπο ώστε να μη μπορούν, κατά την κανονική χρήση ενός μηχανοκίνητου οχήματος, να εμπλακούν κάτω από ένα ολισθαίνον κάθισμα ή μέσα στη θύρα του οχήματος. Αν ένα από τα εξαρτήματα αυτά δεν είναι σύμφωνο με τις προαναφερόμενες απαιτήσεις, πρέπει να υποβληθεί στη δοκιμή κρούσης εν ψυχρώ που υποδεικνύεται στην παράγραφο 7.5.4. κατωτέρω. Μετά τη δοκιμή, αν οι υποδοχές ή τα στοιχεία συγκράτησης από πλαστικό των άκαμπτων μερών παρουσιάζουν εμφανείς ρωγμές, τα πλαστικά στοιχεία αφαιρούνται πλήρως και εξακριβώνεται αν το υπόλοιπο σύνολο παρουσιάζει πάντοτε την ίδια ασφάλεια. Αν το υπόλοιπο από το σύνολο παραμένει ασφαλές ή αν καμία ορατή ρωγμή δεν διαπιστώνεται, εξακριβώνεται εκ νέου αν πληροί τις συνθήκες που προβλέπονται στις παραγράφους 6.2.2, 6.2.3. και 6.4.
 6.2.2. Πόρπη
 6.2.2.1. Η πόρπη πρέπει να έχει σχεδιαστεί κατά τρόπο ώστε να αποκλείεται κάθε δυνατότητα εσφαλμένης χρήσης.


text:
Τούτο σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι η πόρπη δεν πρέπει να δύναται να παραμένει σε θέση ημίκλειστη. Η διαδικασία ανοίγματος της πόρπης πρέπει να είναι προφανής. Τα μέρη της πόρπης που ενδέχεται να έρθουν σε επαφή με το σώμα του χρήστη έχουν διατομή τουλάχιστον 20 cm2 και πλάτος 46 mm, μετρούμενα σε επίπεδο του οποίου η μέγιστη απόσταση από την επιφάνεια επαφής είναι 2,5 mm. Στην περίπτωση ζωνών τύπου σαγή η τελευταία απαίτηση θεωρείται ότι ικανοποιείται αν η επιφάνεια επαφής της πόρπης με το σώμα του χρήστη έχει εμβαδόν μεταξύ 20 και 40 cm2.
 6.2.2.2. Η πόρπη, ακόμα και όταν δεν υφίσταται φόρτιση, πρέπει να παραμένει κλειστή οποιαδήποτε κι αν είναι η θέση της. Δεν πρέπει να δύναται να ανοιχτεί ακούσια, τυχαία ή με δύναμη κατώτερη του 1 daN. Η πόρπη πρέπει να δράττεται και να χρησιμοποιείται εύκολα· όταν δεν τελεί υπό φόρτιση και όταν τελεί υπό φόρτιση σύμφωνα με την παράγραφο 7.8.2. παρακάτω, πρέπει ο χρήστης να μπορεί να την απασφαλίσει με μια απλή κίνηση του ενός χεριού προς μία κατεύθυνση. Επιπροσθέτως, στην περίπτωση συνόλων ζωνών που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν για τα εμπρόσθια εξωτερικά καθίσματα, με εξαίρεση τις ζώνες τύπου σαγή, πρέπει επίσης να μπορεί να δεσμευτεί από το χρήστη με μια απλή κίνηση του ενός χεριού προς μία κατεύθυνση. Η πόρπη πρέπει να απασφαλίζεται με πίεση είτε επί ενός κομβίου είτε επί παρόμοιας διάταξης. Η επιφάνεια στην οποία πρέπει να εφαρμοστεί η πίεση αυτή πρέπει στην πραγματική θέση απασφάλισης και στην προβολή της σε επίπεδο κάθετο προς την αρχική κίνηση του κομβίου να έχει τις ακόλουθες διαστάσεις: για τα ενσφηνωμένα κομβία, ελάχιστη επιφάνεια 4,5 cm2 και ελάχιστο πλάτος 15 mm· για τα μη ενσφηνωμένα κομβία, ελάχιστη επιφάνεια 2,5 cm2 και ελάχιστο πλάτος 10 mm. Η επιφάνεια αυτή πρέπει να είναι ερυθρού χρώματος. Κανένα άλλο τμήμα της πόρπης δεν πρέπει να είναι του χρώματος αυτού. Όταν το κάθισμα είναι κατειλημμένο, επιτρέπεται κόκκινη προειδοποιητική φωτεινή ένδειξη σε οποιοδήποτε σημείο της πόρπης, αν σβήνει μετά την πρόσδεση του επιβάτη.
 6.2.2.3. Η πόρπη, όταν υπόκειται σε δοκιμή σύμφωνα με την παράγραφο 7.5.3, πρέπει να λειτουργεί κανονικά.
 6.2.2.4. Η πόρπη πρέπει να μπορεί να αντέχει επανειλημμένους χειρισμούς και πρέπει, πριν από τη δυναμική δοκιμή που αναφέρεται στην παράγραφο 7.7, να υποστεί 5 000 κύκλους ανοίγματος και κλεισίματος σε κανονικές συνθήκες χρήσης. Σε περίπτωση ζωνών τύπου σαγή, η δοκιμή αυτή μπορεί να εκτελείται χωρίς να έχουν εισαχθεί όλες οι γλωσσίδες.
 6.2.2.5. Η αναγκαία δύναμη για να ανοιχθεί η πόρπη κατά τη δοκιμή που προβλέπεται στην παράγραφο 7.8. παρακάτω δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 6 daN.
 6.2.2.6. Η πόρπη υποβάλλεται σε δοκιμές αντοχής σύμφωνα με την παράγραφο 7.5.1. και, κατά περίπτωση, την παράγραφο 7.5.5. Τα εν λόγω μέρη δεν πρέπει ούτε να σπάσουν ούτε να αποσπαστούν εξαιτίας της τάσης που ασκείται από το προδιαγραφόμενο φορτίο.
 6.2.2.7. Για τις πόρπες που περιέχουν ένα στοιχείο κοινό σε δύο σύνολα, οι δοκιμές αντοχής και ανοίγματος που αναφέρονται στις παραγράφους 7.7. και 7.8. πραγματοποιούνται επίσης με το τμήμα της πόρπης που ανήκει σε ένα σύνολο να είναι δεσμευμένο στο μηχανισμό


text:
σύζευξης του άλλου συνόλου, αν είναι δυνατόν η πόρπη να συνενωθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο στην πράξη.
 6.2.3. Μηχανισμός ρύθμισης της ζώνης
 6.2.3.1. Η ζώνη, αφού φορεθεί από τον χρήστη, πρέπει είτε να προσαρμόζεται αυτόματα στο σώμα του είτε να είναι σχεδιασμένη κατά τέτοιο τρόπο ώστε ο χειροκίνητος μηχανισμός ρύθμισης να είναι άμεσα προσβάσιμος στον καθισμένο χρήστη, άνετος και εύκολος στη χρήση. Πρέπει επίσης να επιτρέπει το σφίξιμο της ζώνης με το ένα χέρι, ώστε να ταιριάζει στο μέγεθος του σώματος του χρήστη και στη θέση του καθίσματος του οχήματος.
 6.2.3.2. Δύο δείγματα από κάθε μηχανισμό ρύθμισης πρέπει να υποβληθούν στις δοκιμές σύμφωνα με την παράγραφο 7.3. Η ολίσθηση του ιμάντα δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 25 mm ανά δείγμα μηχανισμού ρύθμισης και το άθροισμα των μετατοπίσεων για το σύνολο των μηχανισμών ρύθμισης μιας ζώνης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 40 mm.
 6.2.3.3. Όλοι οι μηχανισμοί ρύθμισης υπόκεινται σε δοκιμές αντοχής σύμφωνα με την παράγραφο 7.5.1. Τα εν λόγω μέρη δεν πρέπει ούτε να σπάσουν ούτε να αποσπαστούν εξαιτίας της τάσης που ασκείται από το προδιαγραφόμενο φορτίο.
 6.2.3.4. Όταν η δοκιμή πραγματοποιείται σύμφωνα με την παράγραφο 7.5.6, η απαραίτητη δύναμη για να λειτουργήσει ο μηχανισμός χειροκίνητης ρύθμισης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 5 daN.
 6.2.4. Εξαρτήματα στερέωσης και διατάξεις ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος
 Τα εξαρτήματα στερέωσης υπόκεινται στις δοκιμές αντοχής σύμφωνα με τις παραγράφους 7.5.1. και 7.5.2. Οι υπάρχοντες μηχανισμοί ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος υπόκεινται στις δοκιμές αντοχής που περιγράφονται στην παράγραφο7.5.2. του παρόντος κανονισμού, στις περιπτώσεις που δεν ελέγχθηκαν στο όχημα κατ’ εφαρμογή του κανονισμού αριθ. 14 (σύμφωνα με την τελευταία έκδοση τροποποιήσεων) σχετικά με τις αγκυρώσεις των ζωνών ασφαλείας. Τα εν λόγω μέρη δεν πρέπει ούτε να σπάσουν ούτε να αποσπαστούν εξαιτίας της τάσης που ασκείται από το προδιαγραφόμενο φορτίο.
 6.2.5. Συσπειρωτήρες
 Οι συσπειρωτήρες υποβάλλονται σε δοκιμές και πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις που ορίζονται παρακάτω, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών αντοχής που αναφέρονται στις παραγράφους 7.5.1. και 7.5.2. (Οι εν λόγω απαιτήσεις αποκλείουν τους συσπειρωτήρες χωρίς ασφάλιση.)
 6.2.5.1. Συσπειρωτήρες χειροκίνητης απασφάλισης
 6.2.5.1.1. Ο ιμάντας ενός συνόλου ζώνης ασφαλείας που περιλαμβάνει συσπειρωτήρα χειροκίνητης απασφάλισης δεν πρέπει να μετατοπίζεται πλέον των 25 mm μεταξύ των θέσεων ασφάλισης του συσπειρωτήρα.
 6.2.5.1.2. Ο ιμάντας ενός συνόλου ζώνης ασφαλείας θα εκτυλίσσεται από έναν συσπειρωτήρα χειροκίνητης απασφάλισης εντός 6 mm του μέγιστου μήκους του όταν τάση τουλάχιστον 1,4 daN και 2,2 daN κατ’ ανώτατο όριο εφαρμόζεται στον ιμάντα στη συνήθη κατεύθυνση εξαγωγής.
 6.2.5.1.3. Ο ιμάντας πρέπει να επανατυλιχθεί από το συσπειρωτήρα και να αφεθεί να επανατυλιχθεί σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.1, μέχρις ότου ολοκληρωθούν 5 000 κύκλοι. Ο συσπειρωτήρας πρέπει στη συνέχεια να υποβληθεί στη δοκιμή διάβρωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 7.2. και μετά στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη που περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.3. Μετά πρέπει να υποστεί με ικανοποιητικό τρόπο μία άλλη σειρά 5 000 κύκλων εκτυλίξεων και επανατυλίξεων. Μετά τις δοκιμές που αναφέρονται ανωτέρω, ο συσπειρωτήρας πρέπει να εξακολουθεί να λειτουργεί σωστά και να πληροί τις απαιτήσεις που ορίζονται στις παραγράφους 6.2.5.1.1. και


text:
6.2.5.1.2. ανωτέρω.
 6.2.5.2. Συσπειρωτήρας αυτόματης ασφάλισης
 6.2.5.2.1. Ο ιμάντας ενός συνόλου ζώνης ασφαλείας που περιλαμβάνει συσπειρωτήρα αυτόματης ασφάλισης δεν πρέπει να μετατοπίζεται πλέον των 30 mm μεταξύ των θέσεων ασφάλισης του συσπειρωτήρα. Έπειτα από μία κίνηση του χρήστη προς τα πίσω, η ζώνη πρέπει είτε να παραμένει στην αρχική της θέση είτε να επανέρχεται αυτόματα στη θέση αυτή ως συνέπεια των κινήσεων του χρήστη προς τα εμπρός.
 6.2.5.2.2. Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα μιας ζώνης κάτω του υπογαστρίου, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 0,7 daN, όταν η δύναμη αυτή μετράται επί του ελεύθερου μήκους μεταξύ του ανδρεικέλου και του συσπειρωτήρα σύμφωνα με την παράγραφο 7.6.4.
 Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα διαγωνίου ζώνης, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 0,1 daN και δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,7 daN όταν μετράται με ανάλογο τρόπο.
 6.2.5.2.3. Ο ιμάντας πρέπει να εκτυλιχθεί από τον συσπειρωτήρα και να αφεθεί να επανατυλιχθεί σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.1. μέχρις ότου ολοκληρωθούν 5 000 κύκλοι. Ο συσπειρωτήρας πρέπει στη συνέχεια να υποβληθεί στη δοκιμή διάβρωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 7.2. και κατόπιν στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη που περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.3. Μετά πρέπει να υποστεί με ικανοποιητικό τρόπο άλλη μία σειρά 5 000 κύκλων εκτυλίξεων και επανατυλίξεων. Μετά τις προαναφερόμενες δοκιμές, ο συσπειρωτήρας πρέπει να εξακολουθεί να λειτουργεί σωστά και να πληροί τις απαιτήσεις που ορίζονται στις παραγράφους 6.2.5.2.1. και 6.2.5.2.2.ανωτέρω.
 6.2.5.3. Συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης
 6.2.5.3.1. Ο συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης πρέπει να ικανοποιεί τις ακόλουθες συνθήκες όταν υποβάλλεται σε δοκιμή σύμφωνα με τις προδιαγραφές της παραγράφου 7.6.2. παρακάτω. Όταν πρόκειται για ευαισθησία ως προς έναν παράγοντα σύμφωνα με την παράγραφο 2.14.4.1, ισχύουν μόνο οι προδιαγραφές που αφορούν την επιβράδυνση του οχήματος.
 6.2.5.3.1.1.
 Πρέπει να ασφαλίζεται για επιβράδυνση οχήματος ίση προς 0,45 g (6) για συσπειρωτήρες τύπου 4 και προς 0,85 g για συσπειρωτήρες τύπου 4N.
 6.2.5.3.1.2.
 Δεν πρέπει να ασφαλίζεται με επιτάχυνση του ιμάντα, η οποία μετρούμενη κατά την κατεύθυνση εξαγωγής του είναι μικρότερη από 0,8 g για συσπειρωτήρες τύπου 4 και από 1,0 g για συσπειρωτήρες τύπου 4Ν.
 6.2.5.3.1.3.
 Δεν πρέπει να ασφαλίζεται όταν ο μηχανισμός αναγνώρισης εκτρέπεται έως 12° ή λιγότερο προς οποιαδήποτε κατεύθυνση από τη θέση εγκατάστασης που υποδεικνύεται από τον κατασκευαστή.
 6.2.5.3.1.4.
 Πρέπει να ασφαλίζεται όταν ο μηχανισμός αναγνώρισης εκτραπεί κατά περισσότερο από 27° για τον τύπο 4 ή 40° για τον τύπο 4N προς οποιαδήποτε κατεύθυνση από τη θέση εγκατάστασης που υποδεικνύει ο κατασκευαστής.
 6.2.5.3.1.5.
 Αν η αποτελεσματικότητα του συσπειρωτήρα εξαρτάται από εξωτερικό σήμα ή πηγή ενέργειας, η εγκατάσταση πρέπει να εγγυάται αυτόματη ασφάλιση του συσπειρωτήρα σε περίπτωση αστοχίας ή διακοπής του σήματος ή της πηγής ενέργειας. Ωστόσο, η απαίτηση αυτή δεν χρειάζεται να ικανοποιείται όταν πρόκειται για συσπειρωτήρα πολλαπλής ευαισθησίας, με τον όρο ότι μόνο μία ευαισθησία εξαρτάται από εξωτερικό σήμα ή πηγή ενέργειας και η αστοχία του σήματος ή της πηγής ενέργειας υποδεικνύεται στον οδηγό με οπτικό ή/και ηχητικό μέσο.
 6.2.5.3.2. Όταν ένας συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης με πολλαπλή ευαισθησία, συμπεριλαμβανομένης της ευαισθησίας του ιμάντα,


text:
υποβάλλεται σε δοκιμή σύμφωνα με την παράγραφο 7.6.2, πρέπει να πληροί τις ειδικές απαιτήσεις και να ασφαλίζει όταν η επιτάχυνση του ιμάντα που μετράται προς την κατεύθυνση της ανεξέλιξης δεν είναι μικρότερη από 2,0 g.
 6.2.5.3.3. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών που υποδεικνύονται στις παραγράφους 6.2.5.3.1. και 6.2.5.3.2, το μήκος του ιμάντα που μπορεί να εκτυλιχθεί πριν ασφαλίσει ο συσπειρωτήρας δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 mm με αφετηρία το μήκος που προβλέπεται στην παράγραφο 7.6.2.1. Στην περίπτωση της δοκιμής που αναφέρεται στην ανωτέρω παράγραφο 6.2.5.3.1.2, η ασφάλιση δεν πρέπει να λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια των εκτυλισσόμενων πρώτων 50 mm του ιμάντα με αφετηρία το μήκος που προβλέπεται στην παράγραφο 7.6.2.1.
 6.2.5.3.4. Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα μιας ζώνης κάτω του υπογαστρίου, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 0,7 daN, όταν η δύναμη αυτή μετράται επί του ελεύθερου μήκους μεταξύ του ανδρεικέλου και του συσπειρωτήρα σύμφωνα με την παράγραφο 7.6.4.
 Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα συγκράτησης του ανωτέρω τμήματος του κορμού, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 0,1 daN και δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,7 daN όταν μετράται με ανάλογο τρόπο, με εξαίρεση τις ζώνες που είναι εξοπλισμένες με μηχανισμό περιορισμού της τάσης, οπότε η ελάχιστη δύναμη επανατύλιξης είναι δυνατόν να μειωθεί στα 0,05 daN μόνο όταν ο μηχανισμός αυτός βρίσκεται εν λειτουργία. Αν ο ιμάντας διέρχεται από άξονα μετάδοσης ή τροχαλία, η δύναμη επανατύλιξης πρέπει να μετρηθεί επί του ελεύθερου μήκους μεταξύ του ανδρεικέλου και του άξονα μετάδοσης ή της τροχαλίας.
 Αν το σύνολο περιέχει χειροκίνητο ή αυτόματο μηχανισμό που εμποδίζει τη ζώνη να επανατυλιχθεί πλήρως, η διάταξη αυτή δεν πρέπει να βρίσκεται σε λειτουργία κατά την εκτίμηση των απαιτήσεων αυτών.
 Αν το σύνολο περιλαμβάνει διάταξη μείωσης της τάσης, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα που περιγράφηκε παραπάνω μετράται όταν η διάταξη βρίσκεται σε λειτουργία και εκτός λειτουργίας κατά την εκτίμηση των εν λόγω απαιτήσεων πριν και μετά τις δοκιμές αντοχής σύμφωνα με την παράγραφο 6.2.5.3.5.
 6.2.5.3.5. Ο ιμάντας πρέπει να εκτυλιχθεί από τον συσπειρωτήρα και να αφεθεί να ξανατυλιχτεί σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.1. μέχρις ότου ολοκληρωθούν 40 000 κύκλοι. Ο συσπειρωτήρας υποβάλλεται στη συνέχεια σε δοκιμή διάβρωσης σύμφωνα με την παράγραφο 7.2. και ακολούθως στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη όπως περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.3. Στη συνέχεια, πρέπει να υποστεί, με ικανοποιητικό τρόπο, άλλη μία σειρά από 5 000 κύκλους (45 000 στο σύνολο).
 Αν το σύνολο περιλαμβάνει διάταξη μείωσης της τάσης, οι ανωτέρω δοκιμές διεξάγονται με την προϋπόθεση ότι η διάταξη μείωσης της τάσης βρίσκεται σε λειτουργία και εκτός λειτουργίας.
 Μετά τις ανωτέρω δοκιμές, ο συσπειρωτήρας πρέπει να λειτουργεί σωστά και να εξακολουθεί να πληροί τις προϋποθέσεις των παραγράφων 6.2.5.3.1, 6.2.5.3.3. και 6.2.5.3.4. ανωτέρω.
 6.2.5.4. Οι συπειρωτήρες πρέπει να πληρούν, μετά τη δοκιμή αντοχής σύμφωνα με την παράγραφο 6.2.5.3.5. και αμέσως μετά τη μέτρηση της δύναμης επανατύλιξης σύμφωνα με την παράγραφο 6.2.5.3.4, και τις δύο ακόλουθες προδιαγραφές:
 6.2.5.4.1.
 Όταν οι συσπειρωτήρες, με εξαίρεση τους συσπειρωτήρες αυτόματης ασφάλισης, υποβάλλονται σε δοκιμή σύμφωνα με


text:
την παράγραφο 7.6.4.2, πρέπει να μπορούν να αποφεύγουν το ενδεχόμενο εμφάνισης χαλάρωσης του δεσίματος της ζώνης στο στήθος, και
 6.2.5.4.2.
 Όταν η πόρπη είναι απομανταλωμένη έτσι ώστε να αποδεσμευθεί το γλωσσίδιο, μόνος του ο συσπειρωτήρας πρέπει να μπορεί να επανατυλίξει πλήρως τον ιμάντα.
 6.2.6. Διάταξη προφόρτισης
 6.2.6.1. Η διάταξη προφόρτισης (περιλαμβανομένου του αισθητήρα κρούσεων που συνδέεται με τη διάταξη με τα αρχικά βύσματα, αλλά χωρίς να διέρχεται μέσω αυτών ρεύμα), αφού υποβληθεί σε δοκιμή διάβρωσης σύμφωνα με την παράγραφο 7.2, πρέπει να λειτουργεί κανονικά.
 6.2.6.2. Επαληθεύεται ότι ακούσια λειτουργία της διάταξης δεν συνεπάγεται τυχόν κίνδυνο σωματικού τραυματισμού του χρήστη.
 6.2.6.3. Στην περίπτωση διατάξεων προφόρτισης με βάση συστήματα πυροτεχνικής:
 6.2.6.3.1.
 Αφού υποβληθεί σε προετοιμασία σύμφωνα με την παράγραφο 7.9.1, η λειτουργία της διάταξης προφόρτισης δεν πρέπει να έχει ενεργοποιηθεί λόγω θερμοκρασίας και η διάταξη πρέπει να λειτουργεί κανονικά.
 6.2.6.3.2.
 Πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις για την αποτροπή της έκλυσης θερμών αερίων από την ανάφλεξη κοντά σε εύφλεκτα υλικά.
 6.3. Ιμάντες
 6.3.1. Γενικά
 6.3.1.1. Οι ιμάντες πρέπει να έχουν τέτοια χαρακτηριστικά ώστε η πίεση που ασκούν επί του σώματος του χρήστη να κατανέμεται κατά το δυνατόν ισοδύναμα σε όλο το πλάτος τους και να μη συστρέφονται ακόμη και υπό φορτίο. Πρέπει να έχουν δυνατότητες απορρόφησης και διάχυσης της ενέργειας. Ο ιμάντας πρέπει να έχει ολοκληρωμένη προστασία, ώστε να μην ξεφτίζει με τη χρήση.
 6.3.1.2. Το πλάτος του ιμάντα υπό φορτίο 980 daN + 100 - 0 daN δεν πρέπει να είναι μικρότερο από 46 mm. Η μέτρηση αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί κατά τη δοκιμή αντοχής στη θραύση που περιγράφεται στην παράγραφο 7.4.3, χωρίς παύση της λειτουργίας της μηχανής με την προαναφερόμενη φόρτιση (7).
 6.3.2. Αντοχή έπειτα από προσαρμογή στη θερμοκρασία και την υγρασία του περιβάλλοντος
 Για τα δύο δείγματα ιμάντων που προετοιμάζονται σύμφωνα με την παράγραφο 7.4.1.1. η φόρτιση θραύσης του ιμάντα, που προσδιορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 7.4.2, δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 1 470 daN. Η διαφορά μεταξύ των φορτίσεων θραύσης των δύο δειγμάτων δεν πρέπει να υπερβαίνει το 10 % της μεγαλύτερης μετρούμενης φόρτισης θραύσης.
 6.3.3. Αντοχή έπειτα από ειδική προετοιμασία
 Για τα δύο δείγματα ιμάντων που προετοιμάζονται σύμφωνα με μία από τις διατάξεις της παραγράφου 7.4.1. (με εξαίρεση την παράγραφο 7.4.1.1.) παρακάτω, η φόρτιση θραύσης του ιμάντα πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση με το 75 % της μέσης τιμής των φορτίσεων που προσδιορίζονται στη δοκιμή που προβλέπεται στην παράγραφο 6.3.2, και όχι μικρότερη από 1 470 dAN. Η τεχνική υπηρεσία μπορεί να παραλείψει μία ή περισσότερες από τις δοκιμές αυτές, αν η σύνθεση του υλικού που χρησιμοποιείται ή οι διαθέσιμες πληροφορίες τις καθιστούν περιττές.
 6.4. Σύνολο ζώνης ή σύστημα συγκράτησης
 6.4.1. Δυναμική δοκιμή
 6.4.1.1. Το σύνολο ζώνης ή το σύστημα συγκράτησης πρέπει να υποβληθεί στη δυναμική δοκιμή σύμφωνα με την παράγραφο 7.7. παρακάτω.
 6.4.1.2. Η δυναμική δοκιμή πραγματοποιείται σε δύο ζώνες που δεν έχουν υποστεί προηγούμενη φόρτιση, εκτός από την περίπτωση των ζωνών που αποτελούν τμήμα συστημάτων συγκράτησης. Στην περίπτωση αυτή, η δυναμική δοκιμή πραγματοποιείται στα συστήματα συγκράτησης που προβλέπονται για μία ομάδα καθισμάτων που δεν έχουν προηγουμένως


text:
υποστεί φόρτιση. Οι πόρπες των προς δοκιμή συνόλων ζώνης πρέπει να πληρούν τις προδιαγραφές της παραγράφου 6.2.2.4. ανωτέρω. Στην περίπτωση ζωνών ασφαλείας με συσπειρωτήρες, ο συσπειρωτήρας πρέπει να έχει υποβληθεί στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη που ορίζεται στην παράγραφο 7.6.3· επιπλέον, στην περίπτωση ζωνών ασφαλείας ή συστημάτων συγκράτησης εφοδιασμένων με διάταξη προφόρτισης που περιλαμβάνει μέσα πυροτεχνικής, η διάταξη πρέπει να έχει υποβληθεί στην προδιαγραφόμενη στην παράγραφο 7.9.1. προετοιμασία.
 6.4.1.2.1. Οι ζώνες πρέπει να έχουν υποστεί τη δοκιμή διάβρωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 7.2, μετά την οποία πρέπει να υποστούν 500 πρόσθετους κύκλους ασφάλισης και απασφάλισης της πόρπης υπό κανονικές συνθήκες χρήσης.
 6.4.1.2.2. Οι ζώνες ασφαλείας με συσπειρωτήρες πρέπει να έχουν υποβληθεί είτε στις δοκιμές που περιγράφονται στην παράγραφο 6.2.5.2. είτε στις δοκιμές που περιγράφονται στην παράγραφο 6.2.5.3. Αν όμως ένας συσπειρωτήρας έχει ήδη υποβληθεί στη δοκιμή διάβρωσης σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 6.4.1.2.1, δεν είναι απαραίτητο να επαναληφθεί η δοκιμή αυτή.
 6.4.1.2.3. Στην περίπτωση ζώνης που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί με διάταξη ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος, όπως περιγράφηκε στην παραπάνω παράγραφο 2.9.6, η δοκιμή εκτελείται με τη διάταξη ρυθμισμένη στην (στις) δυσμενέστερη(-ες) θέση(-εις) που επιλέγεται(-ονται) από την τεχνική υπηρεσία που είναι υπεύθυνη για τη δοκιμή. Ωστόσο, αν η διάταξη ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος αποτελείται από την αγκύρωση της ζώνης, όπως εγκρίνεται σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 14, η αρμόδια για τις δοκιμές τεχνική υπηρεσία μπορεί, αν το επιθυμεί, να εφαρμόσει τις διατάξεις της παραγράφου 7.7.1. παρακάτω.
 6.4.1.2.4. Στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με διάταξη προφόρτισης, η ελάχιστη μετατόπιση που περιγράφεται στην παράγραφο 6.4.1.3.2. κατωτέρω μπορεί να μειωθεί κατά το ήμισυ. Για τους σκοπούς της δοκιμής αυτής, τίθεται σε λειτουργία η διάταξη προφόρτισης.
 6.4.1.2.5. Στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με διάταξη μείωσης της έντασης, πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή αντοχής με την εν λόγω διάταξη σε λειτουργία σύμφωνα με την παράγραφο 6.2.5.3.5. πριν από τη δυναμική δοκιμή. Η δυναμική δοκιμή πρέπει στη συνέχεια να διεξάγεται με τη διάταξη μείωσης της τάσης σε λειτουργία.
 6.4.1.3. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής αυτής πρέπει να τηρούνται οι ακόλουθοι όροι:
 6.4.1.3.1.
 Κανένα μέρος συνόλου ή συστήματος συγκράτησης που συγκρατεί επιβάτη του οχήματος δεν πρέπει να σπάσει και καμία πόρπη ή σύστημα ασφάλισης ή μετατόπισης δεν πρέπει να απασφαλίζεται και
 6.4.1.3.2.
 Η μετατόπιση του ανδρείκελου προς τα εμπρός πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 80 και 200 mm στο ύψος της λεκάνης για τις ζώνες ασφαλείας του υπογαστρίου. Στην περίπτωση άλλων τύπων ζωνών, η μετατόπιση προς τα εμπρός πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 80 και 200 mm στο ύψος της λεκάνης και μεταξύ 100 και 300 mm στο ύψος του θώρακα. Στην περίπτωση ζώνης τύπου σαγή, οι ελάχιστες μετατοπίσεις που προσδιορίζονται παραπάνω μπορούν να μειωθούν κατά το ήμισυ. Οι μετατοπίσεις αυτές είναι μετατοπίσεις συνδεόμενες με τα σημεία μέτρησης που σημειώνονται στο παράρτημα 7 σχήμα 6 του παρόντος κανονισμού.
 6.4.1.3.3.
 Σε περίπτωση ζώνης ασφαλείας που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί σε εμπρόσθια πλευρική θέση καθημένου η οποία προστατεύεται από αερόσακο τοποθετημένο μπροστά της, η μετατόπιση του θωρακικού σημείου αναφοράς δύναται να υπερβαίνει τη μετατόπιση που περιγράφεται στην παράγραφο


text:
6.4.1.3.2. ανωτέρω, αν η ταχύτητά του στην εν λόγω τιμή δεν υπερβαίνει τα 24 km/h.
 6.4.1.4. Στην περίπτωση συστήματος συγκράτησης:
 6.4.1.4.1.
 Η κίνηση του θωρακικού σημείου αναφοράς μπορεί να είναι μεγαλύτερη από εκείνη που περιγράφεται στην παράγραφο 6.4.1.3.2. αν αποδεικνύεται με υπολογισμούς ή με μεταγενέστερη δοκιμή ότι κανένα τμήμα του κορμού ή της κεφαλής του ανδρεικέλου που χρησιμοποιείται στη δυναμική δοκιμή δεν ήρθε σε επαφή με κάποιο άκαμπτο μέρος του εμπρόσθιου τμήματος του οχήματος, εκτός αν πρόκειται για επαφή μεταξύ θώρακα και συστήματος οδήγησης, αν το σύστημα ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές του κανονισμού αριθ. 12 και αν η επαφή γίνεται με ταχύτητα μεγαλύτερη από 24 km/h. Για την εν λόγω εκτίμηση, θεωρείται ότι το κάθισμα βρίσκεται στη θέση που προσδιορίζεται στην παράγραφο 7.7.15. κατωτέρω.
 6.4.1.4.2.
 Στην περίπτωση οχημάτων που χρησιμοποιούν τέτοιες διατάξεις, το σύστημα μετατόπισης και ασφάλισης που επιτρέπει στους επιβάτες όλων των θέσεων να εξέρχονται από το όχημα πρέπει να εξακολουθεί να μπορεί να απασφαλίζεται με το χέρι μετά τη δυναμική δοκιμή.
 6.4.1.5. Κατά παρέκκλιση, για τα συστήματα συγκράτησης, οι μετατοπίσεις μπορούν να είναι μεγαλύτερες από εκείνες που περιγράφονται στην παράγραφο 6.4.1.3.2. στην περίπτωση που η άνω αγκύρωση που έχει τοποθετηθεί στο κάθισμα τυγχάνει της παρέκκλισης που προβλέπεται στην παράγραφο 7.4. του κανονισμού αριθ. 14.
 6.4.2. Αντοχή μετά τη διαδικασία φθοράς από τριβή
 6.4.2.1. Για τα δύο δείγματα που προετοιμάζονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 7.4.1.6. παρακάτω, η φόρτιση θραύσης πρέπει να εκτιμάται όπως ορίζεται στις παραγράφους 7.4.2. και 7.5. παρακάτω. Πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση προς το 75 % της μέσης τιμής των φορτίσεων θραύσης που προσδιορίζονται κατά τη διάρκεια των δοκιμών επί των ιμάντων που δεν έχουν φθαρεί με τριβή, χωρίς να είναι μικρότερη από την ελάχιστη φόρτιση που περιγράφεται για τα υπό δοκιμή εξαρτήματα. Η διαφορά μεταξύ των φορτίσεων θραύσης των δύο δειγμάτων δεν πρέπει να υπερβαίνει το 20 % της υψηλότερης μετρούμενης φόρτισης θραύσης. Για τις διαδικασίες των τύπων 1 και 2, η δοκιμή με τη φόρτιση θραύσης πραγματοποιείται μόνο στα δείγματα ιμάντα (παράγραφος 7.4.2). Για τη διαδικασία του τύπου 3, η δοκιμή για τη φόρτιση θραύσης του ιμάντα πρέπει να περιλαμβάνει επίσης τα μεταλλικά μέρη (παράγραφος 7.5).
 6.4.2.2. Τα τμήματα του συνόλου της ζώνης που πρόκειται να υποβληθούν σε διαδικασία φθοράς με τριβή παρατίθενται στον ακόλουθο πίνακα και οι τύποι διαδικασιών που ενδεχομένως πρέπει να ακολουθηθούν επισημαίνονται με «x». Σε κάθε διαδικασία πρέπει να χρησιμοποιηθεί νέο δείγμα.
 Διαδικασία 1
 Διαδικασία 2
 Διαδικασία 3
 Εξαρτήματα στερέωσης
 —
 —
 x
 Οδηγός ιμάντα ή τροχαλία
 —
 x
 —
 Σχισμή πόρπης
 —
 x
 x
 Διάταξη ρύθμισης
 x
 —
 x
 Εξαρτήματα συρραμμένα στον ιμάντα
 —
 —
 x
 7. ΔΟΚΙΜΕΣ
 7.1. Χρήση δειγμάτων που υποβλήθηκαν για έγκριση τύπου ζώνης ή συστήματος συγκράτησης (βλέπε παράρτημα 13 του παρόντος κανονισμού)
 7.1.1. Για την εξέταση της πόρπης, τη δοκιμή λειτουργίας της πόρπης σε χαμηλή θερμοκρασία, την ενδεχόμενη δοκιμή σε χαμηλή θερμοκρασία σύμφωνα με την παράγραφο 7.5.4, τη δοκιμή αντοχής της ζώνης, τη δοκιμή διάβρωσης της ζώνης, τις δοκιμές ανοίγματος των συσπειρωτήρων, τη δυναμική δοκιμή και τη δοκιμή απασφάλισης της πόρπης μετά τη δυναμική


text:
δοκιμή χρειάζονται δύο ζώνες ή συστήματα συγκράτησης. Η εξέταση της ζώνης ή του συστήματος συγκράτησης πρέπει να πραγματοποιείται σε ένα από τα δύο δείγματα.
 7.1.2. Για την εξέταση της πόρπης και τη δοκιμή αντοχής της πόρπης, των εξαρτημάτων στερέωσης, των μηχανισμών ρύθμισης της ζώνης και, ενδεχομένως, των συσπειρωτήρων χρειάζεται μία ζώνη ή ένα σύστημα συγκράτησης.
 7.1.3. Για την εξέταση της πόρπης, τη δοκιμή μικροολίσθησης και τη δοκιμή φθοράς με τριβή χρειάζονται δύο ζώνες ή συστήματα συγκράτησης. Η δοκιμή λειτουργίας του μηχανισμού ρύθμισης της ζώνης πρέπει να πραγματοποιείται σε ένα από τα δύο δείγματα.
 7.1.4. Για τη δοκιμή αντοχής του ιμάντα στη θραύση χρησιμοποιείται δείγμα ιμάντα. Ένα τμήμα του δείγματος αυτού πρέπει να φυλαχθεί κατά τη διάρκεια της ισχύος της έγκρισης.
 7.2. Δοκιμή διάβρωσης
 7.2.1. Το πλήρες σύνολο της ζώνης ασφαλείας τοποθετείται μέσα σε θάλαμο δοκιμής, όπως υποδεικνύεται στο παράρτημα 12 του παρόντος κανονισμού. Στην περίπτωση συνόλου που περιλαμβάνει συσπειρωτήρα, ο ιμάντας πρέπει να εκτυλιχθεί σε όλο το μήκος του, μείον 300 + 3 mm. Εκτός από σύντομες διακοπές που μπορούν να αποδειχθούν απαραίτητες, π.χ. για τον έλεγχο και την προσθήκη διαλύματος άλατος, η δοκιμή έκθεσης πρέπει να συνεχιστεί χωρίς διακοπή επί 50 ώρες.
 7.2.2. Για να συμπληρωθεί η δοκιμή έκθεσης, το σύνολο πρέπει να πλυθεί προσεκτικά ή να εμβαπτισθεί σε ρέον διαυγές νερό σε θερμοκρασία που δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 38 °C, ώστε να αφαιρεθεί κάθε απόθεση άλατος που θα μπορούσε να σχηματιστεί και, στη συνέχεια, να ξηρανθεί σε θερμοκρασία περιβάλλοντος επί 24 ώρες πριν εξετασθεί σύμφωνα προς την παράγραφο 6.2.1.2. παραπάνω.
 7.3. Δοκιμή μικροολίσθησης (βλέπε παράρτημα 11 σχήμα 3 του παρόντος κανονισμού)
 7.3.1. Τα δείγματα που πρόκειται να υποβληθούν σε δοκιμή μικροολίσθησης διατηρούνται επί τουλάχιστον 24 ώρες σε ατμόσφαιρα θερμοκρασίας 20 ± 5 °C και σχετικής υγρασίας 65 ± 5 %. Η δοκιμή πραγματοποιείται σε θερμοκρασία μεταξύ 15 και 30 °C.
 7.3.2. Στον πάγκο δοκιμής επαληθεύεται ότι το ελεύθερο άκρο της διάταξης ρύθμισης διευθύνεται είτε προς τα άνω είτε προς τα κάτω, όπως επί του οχήματος.
 7.3.3. Στο κατώτερο άκρο του ιμάντα κρεμάται φορτίο 5 daN. Στο άλλο άκρο ασκείται παλινδρομική κίνηση, συνολικού εύρους 300 ± 20 mm (βλέπε σχήμα).
 7.3.4. Αν υφίσταται ένα ελεύθερο άκρο που χρησιμεύει ως απόθεμα ιμάντα, το άκρο αυτό δεν πρέπει με κανένα τρόπο να είναι συνδεδεμένο ή καρφιτσωμένο επί του τεταμένου τμήματος.
 7.3.5. Στον πάγκο δοκιμής επαληθεύεται ότι η κοιλότητα του ιμάντα στη χαλαρωμένη θέση διευθύνεται όπως εντός του οχήματος ως προς τη διάταξη ρύθμισης. Η φόρτιση των 5 daN επί του πάγκου δοκιμής οδηγείται κατακόρυφα, κατά τρόπο ώστε να αποφευχθεί η αιώρηση του φορτίου και η συστροφή με ελάττωση του μήκους του ιμάντα. Το εξάρτημα στερέωσης στερεώνεται στο φορτίο των 5 daN όπως εντός του οχήματος.
 7.3.6. Πριν από την οριστική έναρξη της δοκιμής, πραγματοποιείται σειρά 20 κύκλων, για να προσαρμοσθεί το σύστημα αυτοσύσφιξης στη θέση του.
 7.3.7. Ο αριθμός των 1 000 κύκλων πρέπει να πραγματοποιείται με συχνότητα 0,5 κύκλους ανά δευτερόλεπτο, και το συνολικό εύρος να είναι 300 + 20 mm. Το φορτίο των 5 daN εφαρμόζεται μόνο κατά


text:
τη διάρκεια χρόνου που αντιστοιχεί σε μία μετατόπιση 100 + 20 mm ανά ημιπερίοδο.
 7.4. Προετοιμασία των ιμάντων για τη δοκιμή αντοχής στη θραύση (στατική)
 7.4.1. Προετοιμασία των ιμάντων για τη δοκιμή αντοχής στη θραύση
 Όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3.2.2.3, δείγματα κομμένα από τον ιμάντα προετοιμάζονται κατά τον ακόλουθο τρόπο:
 7.4.1.1. Προετοιμασία στη θερμοκρασία και την υγρασία περιβάλλοντος
 Ο ιμάντας πρέπει να προετοιμάζεται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 139 (2005), με τη χρήση της πρότυπης ατμόσφαιρας ή της πρότυπης εναλλακτικής ατμόσφαιρας. Αν η δοκιμή δεν πραγματοποιηθεί αμέσως μετά την προετοιμασία, το δείγμα πρέπει να τοποθετηθεί μέσα σε δοχείο ερμητικά κλεισμένο έως την έναρξη της δοκιμής. Η φόρτιση θραύσης πρέπει να προσδιοριστεί εντός 5 λεπτών μετά την έξοδό του από την ατμόσφαιρα προετοιμασίας ή από το δοχείο.
 7.4.1.2. Προετοιμασία στο φως
 7.4.1.2.1. Εφαρμόζονται οι προδιαγραφές του προτύπου ISO 105-B02 (1994/Τροπ.2:2000). Ο ιμάντας εκτίθεται στο φως επί όσο χρόνο χρειάζεται για να επιτευχθεί στη χρησιμοποιούμενη πρότυπη κυανή βαφή αριθ. 7 αντίθεση ίση προς τον αριθμό 4 της κλίμακας του τεφρόχρου.
 7.4.1.2.2. Μετά την έκθεση, ο ιμάντας προετοιμάζεται όπως περιγράφεται στην παράγραφο 7.4.1.1. Αν η δοκιμή δεν πραγματοποιηθεί αμέσως μετά την προετοιμασία, το δείγμα πρέπει να τοποθετηθεί μέσα σε δοχείο ερμητικά κλεισμένο μέχρι την έναρξη της δοκιμής. Η φόρτιση θραύσης πρέπει να προσδιοριστεί εντός πέντε λεπτών μετά την έξοδο του ιμάντα από το θερμαινόμενο ερμάριο.
 7.4.1.3. Προετοιμασία στο ψύχος
 7.4.1.3.1. Ο ιμάντας προετοιμάζεται όπως περιγράφεται στην παράγραφο 7.4.1.1.
 7.4.1.3.2. Στη συνέχεια, ο ιμάντας τοποθετείται επί μιάμιση ώρα σε επίπεδη επιφάνεια μέσα σε ψυχρό θάλαμο στον οποίο η θερμοκρασία του αέρα είναι – 30 + 5 °C. Κατόπιν διπλώνεται και ο διπλωμένος ιμάντας φορτίζεται με μάζα 2 kg που έχει ψυχρανθεί εκ των προτέρων στους – 30 + 5 °C. Αφού ο ιμάντας παραμείνει υπό φορτίο επί 30 λεπτά μέσα σε αυτόν τον ψυχρό θάλαμο, αφαιρείται η μάζα και μετράται η φόρτιση θραύσης εντός 5 λεπτών μετά την έξοδο του ιμάντα από τον ψυχρό θάλαμο.
 7.4.1.4. Προετοιμασία στη θερμότητα
 7.4.1.4.1. Ο ιμάντας πρέπει να παραμείνει επί τρεις ώρες μέσα σε θερμαινόμενο ερμάριο, σε ατμόσφαιρα θερμοκρασίας 60 + 5 °C και σχετικής υγρασίας 65 + 5 %.
 7.4.1.4.2. Η φόρτιση θραύσης πρέπει να προσδιοριστεί εντός πέντε λεπτών μετά την έξοδο του ιμάντα από το θερμαινόμενο ερμάριο.
 7.4.1.5. Έκθεση στο νερό
 7.4.1.5.1. Ο ιμάντας πρέπει να παραμείνει πλήρως εμβαπτισμένος επί τρεις ώρες σε αποσταγμένο νερό θερμοκρασίας 20 + 5 °C, στο οποίο έχουν προστεθεί ίχνη διαβρεκτικού. Είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε διαβρεκτικό που αρμόζει στην εξεταζόμενη ίνα.
 7.4.1.5.2. Η φόρτιση θραύσης πρέπει να προσδιοριστεί εντός 10 λεπτών μετά την έξοδο του ιμάντα από το νερό.
 7.4.1.6. Προετοιμασία στη φθορά με τριβή
 7.4.1.6.1. Η διαδικασία φθοράς με τριβή πραγματοποιείται σε όλες τις διατάξεις με τις οποίες ο ιμάντας έρχεται σε επαφή με άκαμπτο μέρος της ζώνης. Εξαιρούνται όλες οι διατάξεις προσαρμογής, όταν από τη δοκιμή μικροολίσθησης (7.3) προκύψει ότι ο ιμάντας ολισθαίνει λιγότερο από το ήμισυ της προδιαγραφόμενης τιμής. Στην περίπτωση αυτή, δεν είναι αναγκαίο να πραγματοποιηθεί η διαδικασία φθοράς με τριβή του τύπου 1 (7.4.1.6.4.1). Η


text:
τοποθέτηση επί της διάταξης δοκιμής πρέπει να τηρεί κατά προσέγγιση τη σχετική θέση του ιμάντα και την επιφάνεια επαφής.
 7.4.1.6.2. Τα δείγματα προετοιμάζονται όπως περιγράφεται στην παράγραφο 7.4.1.1. Η θερμοκρασία περιβάλλοντος κατά τη διαδικασία φθοράς με τριβή πρέπει να είναι μεταξύ 15 και 30 °C.
 7.4.1.6.3. Ο παρακάτω πίνακας δίνει τις γενικές συνθήκες για κάθε διαδικασία φθοράς διά τριβής.
 Φόρτιση
 daN
 Συχνότητα
 Hz
 Αριθμός
 κύκλων
 Μετατόπιση
 mm
 Διαδικασία 1
 2,5
 0,5
 5 000
 300 ± 20
 Διαδικασία 2
 0,5
 0,5
 45 000
 300 ± 20
 Διαδικασία 3 (8)
 0 έως 5
 0,5
 45 000
 —
 Η μετατόπιση που υποδεικνύεται στην πέμπτη στήλη του πίνακα είναι το πλάτος μιας παλινδρομικής κίνησης που ασκείται στον ιμάντα.
 7.4.1.6.4. Ειδικές συνθήκες προετοιμασίας
 7.4.1.6.4.1.
 Διαδικασία 1: Για περιπτώσεις στις οποίες ο ιμάντας διέρχεται από διάταξη ρύθμισης
 Η φόρτιση των 2,5 daN εφαρμόζεται κατακόρυφα με συνεχή τρόπο επί του ενός των τμημάτων του ιμάντα — το άλλο τμήμα του ιμάντα συνδέεται με διάταξη που κινεί τον ιμάντα με οριζόντια παλινδρομική κίνηση.
 Η διάταξη ρύθμισης είναι τοποθετημένη στο οριζόντιο τμήμα του ιμάντα κατά τρόπο ώστε ο ιμάντας να παραμένει τεταμένος (βλέπε παράρτημα 11 σχήμα 1 του παρόντος κανονισμού).
 7.4.1.6.4.2.
 Διαδικασία 2: Για περιπτώσεις στις οποίες ο ιμάντας αλλάζει διεύθυνση διερχόμενος από άκαμπτο μέρος.
 Κατά τη διάρκεια της δοκιμής αυτής, οι γωνίες που σχηματίζουν μεταξύ τους τα δύο άκρα του ιμάντα πρέπει να ανταποκρίνονται στο σχήμα 2 του παραρτήματος 11 του παρόντος κανονισμού.
 Κατά τη διάρκεια της δοκιμής πρέπει να εφαρμόζεται σταθερό φορτίο 0,5 daN.
 Στις περιπτώσεις που ο ιμάντας αλλάξει διεύθυνση περισσότερο από μια φορά όταν διέρχεται από άκαμπτο μέρος, το φορτίο των 0,5 daN μπορεί να αυξηθεί κατά τρόπο ώστε να εξασφαλιστεί η προδιαγραφόμενη μετατόπιση του ιμάντα κατά 300 mm διά μέσου του άκαμπτου αυτού μέρους.
 7.4.1.6.4.3.
 Διαδικασία 3: Για περιπτώσεις που ο ιμάντας είναι στερεωμένος σε άκαμπτο μέρος με ραφή ή παρόμοια μέθοδο.
 Η συνολική παλινδρομική κίνηση είναι 300 + 20 mm και η φόρτιση των 5 daN εφαρμόζεται μόνο για το χρόνο που αντιστοιχεί σε μετατόπιση 100 + 20 mm ανά ημιπερίοδο (βλέπε παράρτημα 11 σχήμα 3 του παρόντος κανονισμού).
 7.4.2. Δοκιμή αντοχής του ιμάντα στη θραύση (στατική δοκιμή)
 7.4.2.1. Οι δοκιμές πρέπει να πραγματοποιούνται κάθε φορά επί δύο νέων δειγμάτων ιμάντων, επαρκούς μήκους, προετοιμασμένων σε μία από τις διατάξεις της παραγράφου 7.4.1.
 7.4.2.2. Κάθε ιμάντας πρέπει να δράττεται μεταξύ των σιαγόνων μιας μηχανής δοκιμής έλξης. Οι σιαγόνες πρέπει να είναι σχεδιασμένες κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται θραύση του ιμάντα κοντά ή στο ύψος των σιαγόνων. Η ταχύτητα μετατόπισης πρέπει να είναι περίπου 100 mm ανά λεπτό Το ελεύθερο μήκος του δείγματος μεταξύ των σιαγόνων της μηχανής στην αρχή της δοκιμής πρέπει να είναι 200 ± 400 mm.
 7.4.2.3. Στη συνέχεια, η τάση αυξάνεται μέχρι να επέλθει θραύση του ιμάντα και σημειώνεται η φόρτιση θραύσης.
 7.4.2.4. Αν ο ιμάντας ολισθαίνει ή σχίζεται στη θέση της μιας των σιαγόνων ή σε απόσταση μικρότερη των 10 mm από μία εξ αυτών, η δοκιμή ακυρώνεται και πραγματοποιείται νέα δοκιμή σε άλλο δείγμα.
 7.4.3. Πλάτος υπό φόρτιση
 7.4.3.1.


text:
Οι δοκιμές πρέπει να πραγματοποιούνται κάθε φορά επί δύο νέων δειγμάτων ιμάντων, επαρκούς μήκους, προετοιμασμένων σε μία από τις διατάξεις της παραγράφου 7.4.1.
 7.4.3.2. Κάθε ιμάντας πρέπει να δράττεται μεταξύ των σιαγόνων μιας μηχανής δοκιμής έλξης. Οι σιαγόνες πρέπει να είναι σχεδιασμένες κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται η θραύση του ιμάντα κοντά σ’ αυτές ή στο ύψος τους. Η ταχύτητα μετατόπισης πρέπει να είναι περίπου 100 mm ανά λεπτό. Το ελεύθερο μήκος του δείγματος μεταξύ των σιαγόνων της μηχανής στην αρχή της δοκιμής πρέπει να είναι 200 ± 400 mm.
 7.4.3.3. Όταν η φόρτιση φθάνει τα 980 daN + 100 – 0 daN, πρέπει να διακόπτεται η λειτουργία της μηχανής και η μέτρηση πρέπει να ολοκληρώνεται εντός 5 δευτερολέπτων. Η δοκιμή πρέπει να διενεργείται ξεχωριστά από τη δοκιμή εφελκυσμού.
 7.5. Δοκιμή των κατασκευαστικών στοιχείων συνόλου ζώνης που περιλαμβάνουν άκαμπτα μέρη
 7.5.1. Η πόρπη και η διάταξη ρύθμισης πρέπει να είναι συνδεδεμένες με τη συσκευή δοκιμής έλξης διά των τμημάτων του συνόλου στο οποίο είναι κανονικά συνδεδεμένες και, στη συνέχεια, η φόρτιση αυξάνεται έως 980 daN.
 Στις ζώνες τύπου σαγή, η πόρπη συνδέεται με τη συσκευή δοκιμής με τους ιμάντες στερεωμένους στην πόρπη και το ένα ή τα δύο γλωσσίδια τοποθετημένα περίπου συμμετρικά ως προς το γεωμετρικό κέντρο της πόρπης. Αν η πόρπη ή η διάταξη ρύθμισης αποτελεί τμήμα του εξαρτήματος στερέωσης ή του κοινού κατασκευαστικού στοιχείου μιας ζώνης τριών σημείων, η πόρπη ή η διάταξη ρύθμισης υποβάλλεται σε δοκιμή μαζί με το εξάρτημα στερέωσης, σύμφωνα με την παράγραφο 7.5.2. παρακάτω, με εξαίρεση τους συσπειρωτήρες με οδηγό ιμάντα στο άνω σημείο στερέωσης. Στην περίπτωση αυτή, το φορτίο δοκιμής πρέπει να είναι 980 daN και το μήκος του ιμάντα που παραμένει τυλιγμένο πάνω στο τύμπανο τη στιγμή της ασφάλισης πρέπει να πλησιάζει κατά το δυνατόν τα 450 mm.
 7.5.2. Τα εξαρτήματα στερέωσης και οποιεσδήποτε διατάξεις ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος υποβάλλονται σε δοκιμή σύμφωνα με τον τρόπο που περιγράφεται η παράγραφος 7.5.1, το φορτίο όμως θα είναι 1 470 daN και, βάσει των διατάξεων της δεύτερης πρότασης της παραγράφου 7.7.1. παρακάτω, ασκείται υπό τις λιγότερο ευνοϊκές συνθήκες στις οποίες μπορεί να βρεθεί ένα όχημα όπου η ζώνη έχει τοποθετηθεί σωστά. Για τους συσπειρωτήρες, η δοκιμή πραγματοποιείται με τον ιμάντα πλήρως ξετυλιγμένο από τον κύλινδρο περιέλιξής του.
 7.5.3. Δύο δείγματα του συνόλου της ζώνης ασφαλείας τοποθετούνται μέσα σε ψυχρό θάλαμο θερμοκρασίας – 10 ± 1 °C επί δύο ώρες. Τα μέρη της πόρπης πρέπει να ασφαλιστούν με το χέρι αμέσως μετά την εξαγωγή τους από τον ψυχρό θάλαμο.
 7.5.4. Δύο δείγματα του συνόλου της ζώνης ασφαλείας τοποθετούνται μέσα σε ψυχρό θάλαμο θερμοκρασίας – 10 °C ± 1 °C επί δύο ώρες. Όλα τα άκαμπτα και τα πλαστικά μέρη που υποβάλλονται στη δοκιμή τοποθετούνται διαδοχικά επάνω σε ατσάλινη επίπεδη επιφάνεια (η οποία είχε τοποθετηθεί μέσα σε ψυχρό θάλαμο μαζί με τα δείγματα) τοποθετημένη επάνω στην οριζόντια επιφάνεια συμπαγούς άκαμπτου όγκου μάζας τουλάχιστον 100 kg· εντός 30 δευτερολέπτων μετά την έξοδό τους από τον ψυχρό θάλαμο, αφήνεται να πέσει στα εξαρτήματα αυτά λόγω


text:
βαρύτητας ατσάλινη μάζα 18 kg από ύψος 300 mm. Η όψη κρούσης της μάζας αυτής πρέπει να έχει σκληρότητα τουλάχιστον 45 HRC και σχήμα κυρτής επιφανείας εγκάρσιας ακτίνας 10 mm και ακτίνας 150 mm στο αξονικό διάμηκες επίπεδο. Στο ένα δείγμα πραγματοποιείται η δοκιμή με την κυρτή ράβδο ευθυγραμμισμένη προς τον ιμάντα, και στο άλλο δείγμα πραγματοποιείται η δοκιμή με την κυρτή ράβδο σε γωνία 90° προς τον ιμάντα.
 7.5.5. Οι πόρπες που έχουν κοινά τμήματα σε δύο ζώνες ασφαλείας υποβάλλονται σε φόρτιση που να επιτρέπει την υποκατάσταση των συνθηκών χρήσης σε άλλο όχημα, του οποίου τα καθίσματα έχουν ρυθμιστεί στη μέση θέση τους. Εφαρμόζεται ταυτόχρονα σε καθένα από τους ιμάντες φόρτιση 1 470 daN. Η διεύθυνση εφαρμογής της φόρτισης προσδιορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 7.7.1. παρακάτω. Στο παράρτημα 10 του παρόντος κανονισμού περιγράφεται ο κατάλληλος μηχανισμός για την ανωτέρω δοκιμή.
 7.5.6. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής μιας χειροκίνητης διάταξης ρύθμισης, ο ιμάντας έλκεται από τη διάταξη σταθερά, έτσι ώστε να ληφθούν υπόψη οι κανονικές συνθήκες χρήσης με ταχύτητα περίπου 100 mm/s, και η μέγιστη δύναμη μετράται με προσέγγιση 0,1 daN αφού εκτυλιχθούν τα πρώτα 25 mm του ιμάντα. Η δοκιμή πραγματοποιείται προς τις δύο διευθύνσεις διαδρομής του ιμάντα μέσα από τη διάταξη ρύθμισης, αφού ο ιμάντας υποβληθεί σε 10 κύκλους πριν από τη μέτρηση.
 7.6. Συμπληρωματικές δοκιμές για ζώνες ασφαλείας με συσπειρωτήρες
 7.6.1. Αντοχή του μηχανισμού του συσπειρωτήρα
 7.6.1.1. Ο ιμάντας εκτυλίσσεται και αφήνεται να ξανατυλιχτεί όσες φορές περιγράφεται για τον απαιτούμενο αριθμό κύκλων, με μέγιστο ρυθμό 30 κύκλους ανά λεπτό. Για τους συσπειρωτήρες κατεπείγουσας ασφάλισης, ασκείται κάθε 5 κύκλους ισχυρότερη δόνηση.
 Ο ίδιος αριθμός δονήσεων προσδίδεται σε πέντε διαφορετικές θέσεις, ήτοι στο 90, 80, 75, 70 και 65 % του συνολικού μήκους του προσδεδεμένου στον συσπειρωτήρα ιμάντα. Ωστόσο, όταν το μήκος αυτό υπερβαίνει τα 900 mm, τα ανωτέρω ποσοστά αφορούν τα τελευταία 900 mm του ιμάντα που παραμένουν τυλιγμένα στον συσπειρωτήρα.
 7.6.1.2. Στο παράρτημα 3 του παρόντος κανονισμού περιγράφονται οι συσκευές που είναι κατάλληλες για τις δοκιμές που αναφέρονται στην παράγραφο 7.6.1.1.
 7.6.2. Ασφάλιση συσπειρωτήρων κατεπείγουσας ασφάλισης
 7.6.2.1. Ο συσπειρωτήρας υποβάλλεται σε δοκιμή ασφάλισης όταν παραμείνουν τυλιγμένα στο τύμπανο του συσπειρωτήρα 300 + 3 mm ιμάντα.
 7.6.2.1.1. Στην περίπτωση συσπειρωτήρα με ασφάλιση ενεργοποιούμενη από την κίνηση του ιμάντα, η εξαγωγή του ιμάντα πραγματοποιείται προς την κανονική διεύθυνση εξαγωγής του, όταν ο συσπειρωτήρας είναι τοποθετημένος στο όχημα.
 7.6.2.1.2. Όταν οι συσπειρωτήρες υποβάλλονται στη δοκιμή ευαισθησίας στην επιβράδυνση του οχήματος, οι δοκιμές πραγματοποιούνται με την ανωτέρω αναφερόμενη εξαγωγή προς αμφότερες τις διευθύνσεις των δύο κάθετων μεταξύ τους αξόνων, οι οποίοι είναι οριζόντιοι αν ο συσπειρωτήρας είναι εγκατεστημένος σε όχημα σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή της ζώνης ασφαλείας. Στην περίπτωση που η θέση αυτή δεν έχει προσδιοριστεί, η αρμόδια για τις δοκιμές αρχή συμβουλεύεται τον κατασκευαστή της ζώνης. Ο ένας από τους άξονες είναι στην κατεύθυνση που επιλέγεται από την τεχνική υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη με τις δοκιμές έγκρισης τύπου, ώστε να διαμορφωθούν οι πιο αντίξοες συνθήκες λειτουργίας του μηχανισμού ασφάλισης.
 7.6.2.2. Στο παράρτημα 4 του παρόντος κανονισμού περιγράφονται συσκευές


text:
που είναι κατάλληλες για τις δοκιμές που αναφέρονται στην παράγραφο 7.6.2.1. παραπάνω. Κάθε τέτοια συσκευή δοκιμής είναι σχεδιασμένη ώστε η προδιαγραφόμενη επιτάχυνση να επιτυγχάνεται πριν ο ενισχυτικός ιμάντας εξέλθει από τον συσπειρωτήρα περισσότερο από 5 mm και η σύμπτυξη να επέρχεται με μέσο ρυθμό αύξησης της επιτάχυνσης τουλάχιστον 55 g/s/και όχι περισσότερο από 150 g/s κατά τις δοκιμές ευαισθησίας στις μετατοπίσεις του ιμάντα, και τουλάχιστον 25 g/s και όχι περισσότερο από 150 g/s κατά τις δοκιμές ευαισθησίας στην επιβράδυνση του οχήματος.
 7.6.2.3. Για να εξακριβωθεί η πιστότητα στις προδιαγραφές των παραγράφων 6.2.5.3.1.3. και 6.2.5.3.1.4, ο συσπειρωτήρας τοποθετείται επί οριζοντίου τραπέζης και η τράπεζα μεταβάλλει την κλίση της με ρυθμό έως 2° ανά δευτερόλεπτο μέχρι τη στιγμή της ασφάλισης. Η δοκιμή επαναλαμβάνεται και προς άλλες διευθύνσεις, ώστε να επιβεβαιωθεί ότι τηρούνται οι προδιαγραφές.
 7.6.3. Αντοχή στη σκόνη
 7.6.3.1. Ο συσπειρωτήρας τοποθετείται μέσα σε θάλαμο δοκιμής, όπως υποδεικνύεται στο παράρτημα 5 του παρόντος κανονισμού. Πρέπει να τοποθετείται με τον ίδιο προσανατολισμό με τον οποίο είναι εγκατεστημένος στο όχημα. Ο θάλαμος δοκιμών περιέχει σκόνη που ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές της παραγράφου 7.6.3.2. παρακάτω. Ο ιμάντας του συσπειρωτήρα εκτυλίσσεται κατά 500 mm και διατηρείται εκτός κατά τη διάρκεια 10 πλήρων κύκλων εκτύλιξης και επανατύλιξης στους οποίους υπόκειται μέσα στο ένα ή στα δύο λεπτά που ακολουθούν κάθε διαταραχή της σκόνης. Για περίοδο πέντε ωρών, η σκόνη διαταράσσεται ανά 20 λεπτά επί πέντε δευτερόλεπτα με τη βοήθεια πεπιεσμένου αέρα απαλλαγμένου από έλαιο και υγρασία, σχετικής πίεσης 5,5 × 105 + 0,5 × 105 Pa και διερχόμενου από οπή διαμέτρου 1,5 ± 0,1 mm.
 7.6.3.2. Η σκόνη που χρησιμοποιείται στη δοκιμή που περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.3.1. αποτελείται από περίπου 1 kg αποξηραμένου χαλαζία. Η κοκκομετρία πρέπει να είναι η ακόλουθη:
 α)
 όταν διέρχεται από άνοιγμα 150 μm, διάμετρος νήματος 104 μm: 99 έως 100 %·
 β)
 όταν διέρχεται από άνοιγμα 105 μm, διάμετρος νήματος 64 μm: 76 έως 86 %·
 γ)
 όταν διέρχεται από άνοιγμα 75 μm, διάμετρος νήματος 52 μm: 60 έως 70 %.
 7.6.4. Δύναμη επανατύλιξης
 7.6.4.1. Οι δυνάμεις επανατύλιξης μετρούνται επί συνόλου εγκατεστημένου επί ανδρεικέλου όπως στη δοκιμή που περιγράφεται στην παράγραφο 7.7. Η τάση του ιμάντα μετρείται όσο το δυνατόν πλησιέστερα προς το σημείο επαφής με το ανδρείκελο (αλλά ακριβώς έμπροσθεν του σημείου αυτού), ενώ ο ιμάντας επανατυλίσσεται με κατά προσέγγιση ταχύτητα 0,6 m/min. Στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με διάταξη μείωσης της τάσης, η δύναμη επανατύλιξης και η τάση του ιμάντα μετρώνται με τη διάταξη μείωσης της τάσης τόσο σε λειτουργία όσο και εκτός λειτουργίας.
 7.6.4.2. Πριν από τη δυναμική δοκιμή που περιγράφεται στην παράγραφο 7.7, το καθισμένο ανδρείκελο, το οποίο φορά βαμβακερό πουκάμισο, ταλαντεύεται προς τα εμπρός έως ότου εξέλθουν από τον συσπειρωτήρα 350 mm και στη συνέχεια επανέλθουν στην αρχική τους θέση.
 7.7. Δυναμικές δοκιμές του συνόλου ζώνης ή του συστήματος συγκράτησης
 7.7.1. Το σύνολο στερεώνεται επάνω σε άμαξα εφοδιασμένη με κάθισμα που έχει τις αγκυρώσεις που προσδιορίζονται στο παράρτημα 6 του παρόντος κανονισμού. Αν πάντως το σύνολο προορίζεται για ένα ορισμένο όχημα ή για ορισμένους τύπους οχημάτων, οι αποστάσεις μεταξύ


text:
ανδρεικέλου και αγκυρώσεων καθορίζονται από την υπηρεσία που προβαίνει στις δοκιμές σύμφωνα είτε με τις οδηγίες εγκατάστασης που παρέχονται με τη ζώνη είτε με τις ενδείξεις που παρέχει ο κατασκευαστής του οχήματος. Αν η ζώνη είναι εφοδιασμένη με μηχανισμό ρύθμισής της ως προς το ύψος, όπως περιγράφεται στην παραπάνω παράγραφο 2.9.6, η θέση του μηχανισμού και ο τρόπος ασφάλισής του πρέπει να είναι ίδιοι με εκείνους του οχήματος.
 Τότε σε περίπτωση που η δυναμική δοκιμή έχει πραγματοποιηθεί για κάποιο τύπο οχήματος, δεν απαιτείται να επαναληφθεί για άλλους τύπους οχημάτων, εφόσον κάθε σημείο αγκύρωσης βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη από 50 mm από το αντίστοιχο σημείο αγκύρωσης της ζώνης που έχει υποβληθεί σε δοκιμή. Εναλλακτικά, οι κατασκευαστές μπορούν να καθορίσουν κάποιο υποθετικό σημείο αγκύρωσης για την πραγματοποίηση των δοκιμών, προκειμένου να περιλαμβάνεται έτσι ο μέγιστος αριθμός πραγματικών σημείων αγκύρωσης.
 7.7.1.1. Στην περίπτωση που μια ζώνη ασφαλείας ή ένα σύστημα συγκράτησης αποτελούν μέρος ενός συνόλου για το οποίο ζητείται έγκριση τύπου ως συστήματος συγκράτησης, η ζώνη ασφαλείας στερεώνεται στο τμήμα της δομής του οχήματος όπου είναι συνήθως εγκατεστημένο το σύστημα συγκράτησης και το τμήμα αυτό στερεώνεται σταθερά στην άμαξα δοκιμής κατά τον τρόπο που περιγράφεται στις παραγράφους 7.7.1.2. έως 7.7.1.6.
 Στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας ή συστήματος συγκράτησης με μηχανισμούς προφόρτισης που στηρίζονται σε μέρη διαφορετικά από εκείνα που εμπεριέχονται στο ίδιο το συγκρότημα της ζώνης, το συγκρότημα της ζώνης πρέπει να τοποθετηθεί στην άμαξα δοκιμής σε συνδυασμό με τα αναγκαία πρόσθετα τμήματα του οχήματος κατά τον τρόπο που περιγράφεται στις παραγράφους 7.7.1.2 έως 7.7.1.6.
 Εναλλακτικά, στην περίπτωση που οι ανωτέρω διατάξεις δεν μπορούν να δοκιμαστούν στην άμαξα δοκιμής, ο κατασκευαστής μπορεί να αποδείξει με συμβατική δοκιμή μετωπικής σύγκρουσης ταχύτητας 50 km/h σύμφωνα με τη διαδικασία ISO 3560 (1975) ότι η διάταξη πληροί τις απαιτήσεις της οδηγίας.
 7.7.1.2. Η μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη συγκράτηση του οχήματος κατά τη διάρκεια της δοκιμής δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την ενίσχυση των αγκυρώσεων των καθισμάτων ή των ζωνών ασφαλείας ή την ελάττωση της κανονικής παραμόρφωσης της δομής. Δεν πρέπει να υπάρχει κανένα εμπρόσθιο τμήμα του οχήματος το οποίο, περιορίζοντας την προς τα εμπρός κίνηση του ανδρεικέλου, εκτός των ποδιών του, θα ελαττώσει τις φορτίσεις που ασκούνται στο σύστημα συγκράτησης κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Τα τμήματα της δομής που εξαιρούνται μπορούν να αντικατασταθούν από τμήματα ισοδυνάμου αντοχής, με την προϋπόθεση ότι δεν εμποδίζουν καμία προς τα εμπρός κίνηση του ανδρεικέλου.
 7.7.1.3. Η διάταξη στερέωσης θεωρείται ικανοποιητική αν δεν έχει κανένα αποτέλεσμα σε επιφάνεια που καλύπτει ολόκληρο το πλάτος της δομής και αν το όχημα ή η δομή έχει εμπλακεί ή ακινητοποιηθεί εμπρός σε απόσταση όχι μικρότερη των 500 mm από το σημείο αγκύρωσης του συστήματος συγκράτησης που υποβάλλεται σε δοκιμή. Πίσω, η δομή πρέπει να συγκρατηθεί σε ικανή απόσταση πίσω τα σημεία αγκύρωσης για να ικανοποιεί τις απαιτήσεις της παραγράφου 7.7.1.2. παραπάνω.
 7.7.1.4. Τα καθίσματα του οχήματος προσαρμόζονται και τοποθετούνται στη θέση οδήγησης ή διαδρομής την οποία η τεχνική υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη με τις δοκιμές έγκρισης τύπου θεωρεί ότι παρέχουν τις πιο αντίξοες συνθήκες


text:
αντοχής ως προς την εγκατάσταση του ανδρείκελου μέσα στο όχημα. Οι θέσεις των καθισμάτων αναφέρονται στην έκθεση. Αν το κάθισμα έχει ερεισίνωτο με ρυθμιζόμενη κλίση, το ερεισίνωτο αυτό πρέπει να έχει ασφαλιστεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή ή, αν δεν υπάρχουν τέτοιες προδιαγραφές, πρέπει να έχει ασφαλιστεί έτσι ώστε να σχηματίζει πραγματική γωνία όσο το δυνατόν πλησιέστερη προς τις 25° για τα οχήματα των κατηγοριών Μ1 και Ν1 και προς τις 15° για τα οχήματα όλων των άλλων κατηγοριών.
 7.7.1.5. Για την εκτίμηση των απαιτήσεων της παραγράφου 6.4.1.4.1, το κάθισμα θεωρείται ότι βρίσκεται στην πιο προωθημένη θέση οδήγησης ή διαδρομής, λαμβανομένων υπόψη των διαστάσεων του ανδρεικέλου.
 7.7.1.6. Όλα τα καθίσματα της αυτής ομάδας υποβάλλονται σε δοκιμή ταυτόχρονα.
 7.7.1.7. Οι δυναμικές δοκιμές του συστήματος ζώνης τύπου σαγή πρέπει να διεξάγονται χωρίς τον σταυροειδή ιμάντα (σύνολο), αν υπάρχει.
 7.7.2. Το σύνολο ζώνης στερεώνεται στο ανδρείκελο του παραρτήματος 7 του παρόντος κανονισμού με τον ακόλουθο τρόπο: μια σανίδα πάχους 25 mm τοποθετείται μεταξύ της πλάτης του ανδρεικέλου και του ερεισίνωτου του καθίσματος. Η ζώνη πρέπει να εφαρμόζει καλά πάνω στο ανδρείκελο. Αφαιρείται τότε η σανίδα και το ανδρείκελο τοποθετείται κατά τρόπο ώστε η πλάτη του να είναι σε επαφή σε όλο το μήκος της με το ερεισίνωτο του καθίσματος. Ο έλεγχος είναι απαραίτητος προκειμένου να διασφαλισθεί ότι ο τρόπος σύνδεσης των δύο τμημάτων της πόρπης δεν συνεπάγεται κανένα κίνδυνο μείωσης της σταθερότητας της ασφάλισης.
 7.7.3. Τα ελεύθερα άκρα των ιμάντων πρέπει να εκτείνονται αρκετά πέρα από τους μηχανισμούς ρύθμισης, ώστε να επιτρέπουν την ολίσθηση.
 7.7.4. Διατάξεις επιβράδυνσης ή επιτάχυνσης
 Ο αιτών πρέπει να επιλέξει τη χρήση μιας από τις δύο ακόλουθες διατάξεις:
 7.7.4.1. Διάταξη δοκιμής της επιβράδυνσης
 Η άμαξα προωθείται κατά τέτοιο τρόπο ώστε, τη στιγμή της σύγκρουσης, η ελεύθερη ταχύτητα να είναι 50 km/h ± 1 km/h και το ανδρείκελο να παραμένει σταθερό. Η απόσταση στην οποία πρέπει να σταματήσει η άμαξα πρέπει να είναι 40 cm ± 5 cm. Η άμαξα πρέπει να παραμένει οριζόντια καθ’ όλη τη διάρκεια της επιβράδυνσης. Η επιβράδυνση της άμαξας επιτυγχάνεται με τη χρήση της συσκευής που περιγράφεται στο παράρτημα 6 του παρόντος κανονισμού ή με οποιαδήποτε άλλη διάταξη που δίνει ισοδύναμα αποτελέσματα. Η εν λόγω συσκευή πρέπει να συμμορφώνεται με τις επιδόσεις που υποδεικνύονται ακολούθως:
 Η καμπύλη επιβράδυνσης της άμαξας, που είναι ερματισμένη με αδρανή μάζα ώστε να επιτυγχάνεται συνολική μάζα 455 kg ± 20 kg, αν πρόκειται για δοκιμές των ζωνών ασφαλείας, και 910 kg ± 40 kg, αν πρόκειται για δοκιμές των συστημάτων συγκράτησης, όταν η ονομαστική μάζα της άμαξας και της δομής του οχήματος είναι 800 kg, πρέπει να βρίσκεται εντός του γραμμοσκιασμένου τμήματος του γραφήματος στο παράρτημα 8. Αν είναι απαραίτητο, η ονομαστική μάζα της άμαξας και της δομής του προσδεδεμένου οχήματος μπορεί να αυξηθεί κατά 200 kg, περίπτωση κατά την οποία προστίθεται κάθε φορά συμπληρωματική αδρανής μάζα 28 kg. Σε καμιά περίπτωση η ολική μάζα της άμαξας και της δομής του οχήματος και οι αδρανείς μάζες δεν πρέπει να διαφέρουν από την ονομαστική τιμή που χρησιμοποιείται για τις δοκιμές