text:
1,2943
 0,001586
 0,000966
 0,000482
 0,001517
 0,001103
 0,000553
 Αιθανόλη (ED95)
 1,2768
 0,001609
 0,000980
 0,000780
 0,001539
 0,001119
 0,000561
 CNG (4)
 1,2661
 0,001621
 0,000987
 0,000528 (5)
 0,001551
 0,001128
 0,000565
 Προπάνιο
 1,2805
 0,001603
 0,000976
 0,000512
 0,001533
 0,001115
 0,000559
 Βουτάνιο
 1,2832
 0,001600
 0,000974
 0,000505
 0,001530
 0,001113
 0,000558
 LPG (6)
 1,2811
 0,001602
 0,000976
 0,000510
 0,001533
 0,001115
 0,000559
 Βενζίνη (E10)
 1,2931
 0,001587
 0,000966
 0,000499
 0,001518
 0,001104
 0,000553
 Αιθανόλη (E85)
 1,2797
 0,001604
 0,000977
 0,000730
 0,001534
 0,001116
 0,000559
 8.4.2.4. Υπολογισμός της μάζας εκπομπών με βάση τις ακριβείς εξισώσεις
 Η μάζα των ρύπων (g/δοκιμή) προσδιορίζεται μέσω του υπολογισμού των στιγμιαίων εκπομπών μάζας από τις πρωτογενείς συγκεντρώσεις των ρύπων, τις τιμές u και την ακριβή ροή μάζας των καυσαερίων, με ευθυγράμμιση ως προς το χρόνο με το χρόνο μετατροπής, όπως καθορίζεται σύμφωνα με το σημείο 8.4.2.2. και με ολοκλήρωση των στιγμιαίων τιμών στο σύνολο του κύκλου. Εάν μετρώνται σε ξηρή βάση, εφαρμόζεται η διόρθωση για ξηρή/υγρή βάση, σύμφωνα με το σημείο 8.1, στις τιμές στιγμιαίας συγκέντρωσης πριν γίνει οποιοσδήποτε περαιτέρω υπολογισμός.
 Για τον υπολογισμό των NOx, η μάζα εκπομπών πολλαπλασιάζεται με το συντελεστή διόρθωσης της υγρασίας k
 h,D, ή k
 h,G, όπως καθορίζεται στο σημείο 8.2.
 Εφαρμόζεται η ακόλουθη εξίσωση:
 (σε g/δοκιμή)
 (37)
 όπου:
 u
 gas
 υπολογίζεται από την εξίσωση 38 ή 39
 c
 gas,i
 είναι η στιγμιαία συγκέντρωση του συστατικού στο καυσαέριο, σε ppm
 q
 mew,i
 είναι ο στιγμιαίος ρυθμός ροής της μάζας καυσαερίων, σε kg/s
 f
 είναι ο ρυθμός δειγματοληψίας των δεδομένων, σε Hz
 n
 είναι ο αριθμός των μετρήσεων
 Οι στιγμιαίες τιμές u υπολογίζονται ως εξής:
 (38)
 ή
 (39)
 με
 (40)
 όπου:
 M
 gas
 είναι η γραμμομοριακή μάζα του αέριου συστατικού, σε g/mol (βλέπε προσάρτημα 5 του παρόντος παραρτήματος)
 Me,i
 είναι η στιγμιαία γραμμομοριακή μάζα του καυσαερίου, σε g/mol
 ρ
 gas
 είναι η πυκνότητα συστατικού αερίου, kg/m3
 ρ
 e,i
 είναι η στιγμιαία πυκνότητα του καυσαερίου, kg/m3
 Η γραμμομοριακή μάζα του κ αυσαερίου, M
 e, προκύπτει για τη γενική σύνθεση καυσίμου CH
 α
 O
 ε
 N
 δ
 S
 γ
 με την παραδοχή της πλήρους καύσης, ως εξής:
 (41)
 όπου:
 q
 maw,i
 είναι η στιγμιαία παροχή μάζας του αέρα εισαγωγής σε υγρή βάση, σε kg/s
 q
 mf,i
 είναι η στιγμιαία παροχή μάζας καυσίμου, σε kg/s
 H
 a
 είναι η υγρασία του αέρα εισαγωγής, σε g νερού ανά kg ξηρού αέρα
 M
 a
 είναι η γραμμομοριακή μάζα του ξηρού αέρα εισαγωγής = 28,965 g/mol
 Η πυκνότητα καυσαερίων ρ
 e προκύπτει ως εξής:
 (42)
 όπου:
 q
 mad,i
 είναι η στιγμιαία παροχή μάζας αέρα εισαγωγής σε υγρή βάση, σε kg/s
 q
 mf,i
 είναι η στιγμιαία παροχή μάζας καυσίμου, σε kg/s
 H
 a
 είναι η υγρασία του αέρα εισαγωγής, σε g νερού ανά kg ξηρού αέρα
 k
 fw
 είναι ο ειδικός συντελεστής καυσίμου για το καυσαέριο σε υγρή μορφή (εξίσωση 16) στο σημείο 8.1.1.
 8.4.3. Προσδιορισμός σωματιδίων
 8.4.3.1. Αξιολόγηση δεδομένων
 Η μάζα σωματιδίων υπολογίζεται σύμφωνα με την εξίσωση 27 του σημείου 8.3. Για την αξιολόγηση της συγκέντρωσης σωματιδίων, καταγράφεται η συνολική μάζα δείγματος (m
 sep) που διέρχεται διά μέσου των φίλτρων σε όλο τον κύκλο.
 Με προηγούμενη έγκριση της αρμόδιας για την έγκριση τύπου


text:
αρχής, η μάζα σωματιδίων μπορεί να διορθωθεί για το επίπεδο σωματιδίων στο αραιωτικό, όπως προσδιορίζεται στο σημείο 7.5.6, σύμφωνα με την ορθή τεχνική πρακτική και τα ειδικά χαρακτηριστικά σχεδιασμού του συστήματος μέτρησης των σωματιδίων που χρησιμοποιείται.
 8.4.3.2. Υπολογισμός μάζας εκπομπών
 Ανάλογα με το σχεδιασμό του συστήματος, η μάζα σωματιδίων (g/δοκιμή) υπολογίζεται είτε με τις μεθόδους που περιγράφονται στο σημείο 8.4.3.2.1 ή 8.4.3.2.2 ύστερα από διόρθωση άνωσης της μάζας του δείγματος σωματιδίων σύμφωνα με το σημείο 8.3.
 8.4.3.2.1. Υπολογισμός βασιζόμενος σε λόγο δείγματος
 (43)
 όπου:
 m
 p
 η μάζα σωματιδίων, που έχει ληφθεί ως δείγμα στο σύνολο του κύκλου, σε mg
 r
 s
 είναι ο μέσος λόγος δείγματος σε όλο τον κύκλο δοκιμής
 με
 (44)
 όπου:
 m
 se
 είναι η μάζα του δείγματος σε ολόκληρο τον κύκλο, σε kg
 m
 ew
 είναι η ολική ροή μάζας καυσαερίων στο σύνολο του κύκλου, σε kg
 m
 sep
 η μάζα αραιωμένου καυσαερίου που διέρχεται από τα φίλτρα συλλογής σωματιδίων, σε kg
 m
 sed
 είναι η μάζα των αραιωμένων καυσαερίων που διέρχεται από τη σήραγγα αραίωσης, σε kg
 Για σύστημα ολικής δειγματοληψίας, m
 sep και m
 sed είναι ταυτόσημα.
 8.4.3.2.2. Υπολογισμός βασιζόμενος σε λόγο αραίωσης
 (45)
 όπου:
 m
 p
 η μάζα σωματιδίων, που έχει ληφθεί ως δείγμα στο σύνολο του κύκλου, σε mg
 m
 sep
 η μάζα αραιωμένου καυσαερίου που διέρχεται από τα φίλτρα συλλογής σωματιδίων, σε kg
 m
 edf
 είναι η μάζα ισοδύναμου αραιωμένου καυσαερίου σε ολόκληρο τον κύκλο, σε kg
 Η συνολική μάζα του ισοδύναμου αραιωμένου καυσαερίου στο σύνολο του κύκλου προσδιορίζεται ως εξής:
 (46)
 (47)
 (48)
 όπου:
 q
 medf,i
 είναι ο στιγμιαίος ισοδύναμος ρυθμός ροής της μάζας αραιωμένων καυσαερίων, σε kg/s
 q
 mew,i
 είναι η στιγμιαία παροχή μάζας καυσαερίων, σε kg/s
 r
 d,i
 είναι ο στιγμιαίος λόγος αραίωσης
 q
 mdew,i
 είναι ο στιγμιαίος ρυθμός ροής μάζας αραιωμένων καυσαερίων, kg/s
 q
 mdw,i
 είναι ο στιγμιαίος ρυθμός ροής της μάζας αραιωτικού, kg/s
 f
 είναι ο ρυθμός δειγματοληψίας των δεδομένων, σε Hz
 n
 είναι ο αριθμός των μετρήσεων
 8.5. Μέτρηση με σύστημα αραίωσης πλήρους ροής (CVS)
 Για τον υπολογισμό της μάζας εκπομπών, τα σήματα συγκέντρωσης των αέριων συστατικών, που προκύπτουν είτε μέσω ολοκληρώματος στο σύνολο του κύκλου είτε μέσω δειγματοληψίας σάκου, πολλαπλασιάζονται με την παροχής μάζας αραιωμένου καυσαερίου. Ο ρυθμός ροής μάζας καυσαερίων μετράται με σύστημα δειγματοληψία σταθερού όγκου (CVS), που μπορεί να χρησιμοποιήσει αντλία θετικού εκτοπίσματος (PDP), βεντούρι κρίσιμης ροής (CFV) ή βεντούρι υποηχητικής ροής (SSV) με ή χωρίς αντιστάθμιση ροής.
 Για τη δειγματοληψία σάκου και τη δειγματοληψία σωματιδίων, λαμβάνεται αναλογικό δείγμα από τα αραιωμένα καυσαέρια του συστήματος CVS. Για ένα σύστημα χωρίς αντιστάθμιση ροής, ο λόγος της ροής του δείγματος προς τη ροή του CVS δεν μεταβάλλεται κατά περισσότερο από ± 2.5% από το σημείο ρύθμισης της δοκιμής. Για ένα σύστημα με αντιστάθμιση ροής, κάθε επιμέρους παροχή είναι σταθερή εντός του ± 2.5% της αντίστοιχης στοχευόμενης παροχής.
 Η πλήρης διαδικασία δοκιμής απεικονίζεται σχηματικά στο σχήμα 7.
 Σχήμα 7
 Σχεδιάγραμμα του συστήματος μέτρησης πλήρους ροής
 8.5.1. Προσδιορισμός της ροπής αραιωμένων καυσαερίων
 8.5.1.1. Εισαγωγή
 Για τον υπολογισμό των εκπομπών στα αραιωμένα καυσαέρια, είναι απαραίτητο να

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
είναι γνωστός ο ρυθμός ροής μάζας των αραιωμένων καυσαερίων. Η συνολική ροή των αραιωμένων καυσαερίων στη διάρκεια του κύκλου (kg/δοκιμή) υπολογίζεται από τις τιμές των μετρήσεων ολόκληρου του κύκλου και από τα αντίστοιχα δεδομένα βαθμονόμησης της συσκευής μέτρησης της ροής (V
 0 για PDP, K
 V για CFV, Cd για SSV), όπως προσδιορίζονται με μία από τις μεθόδους που περιγράφονται στα σημεία 8.5.1.2 έως 8.5.1.4. Αν η συνολική μάζα του δείγματος σωματιδίων (m
 sep) υπερβαίνει το 0.5 % της συνολικής ροής CVS (m
 ed), η ροή CVS διορθώνεται για την m
 sep ή η ροή δείγματος σωματιδίων επαναφέρεται σε CVS πριν από τη συσκευή μέτρησης της ροής.
 8.5.1.2. Σύστημα PDP-CVS
 Ο υπολογισμός της ροής μάζας στο σύνολο του κύκλου γίνεται ως εξής, εάν η θερμοκρασία των αραιωμένων καυσαερίων διατηρείται εντός ενός πεδίου ± 6 K στο σύνολο του κύκλου με τη χρήση εναλλάκτη θερμότητας:
 (49)
 όπου:
 V
 0
 είναι ο όγκος των αντλούμενων αερίων ανά περιστροφή υπό συνθήκες της δοκιμής, σε m3/rev
 n
 P
 είναι το σύνολο περιστροφών αντλίας ανά δοκιμή
 p
 p
 η απόλυτη πίεση στο στόμιο εισόδου της αντλίας, σε kPa
 T
 είναι η μέση θερμοκρασία των αραιωμένων καυσαερίων στο στόμιο εισόδου της αντλίας, σε Κ
 Αν εφαρμόζεται σύστημα αντιστάθμισης ροής (δηλαδή χωρίς εναλλάκτη θερμότητας), υπολογίζονται οι στιγμιαίες εκπομπές μάζας και εξάγεται το ολοκλήρωμά τους για ολόκληρο τον κύκλο. Στην περίπτωση αυτή, η στιγμιαία μάζα των αραιωμένων καυσαερίων υπολογίζεται ως εξής:
 (50)
 όπου:
 n
 P,i
 είναι οι συνολικές περιστροφές της αντλίας ανά μεσοδιάστημα
 8.5.1.3. Σύστημα CFV-CVS
 Ο υπολογισμός της ροής μάζας στο σύνολο του κύκλου γίνεται ως εξής, εάν η θερμοκρασία των αραιωμένων καυσαερίων διατηρείται εντός ενός πεδίου ± 11 K στο σύνολο του κύκλου με τη χρήση εναλλάκτη θερμότητας:
 (51)
 όπου:
 t
 είναι ο χρόνος κύκλου, σε s
 K
 V
 είναι ο συντελεστής βαθμονόμησης του βεντουρίμετρου κρίσιμης ροής υπό κανονικές συνθήκες
 p
 p
 η απόλυτη πίεση στο στόμιο εισόδου του σωλήνα βεντούρι, σε kPa
 T
 είναι η απόλυτη θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου βεντούρι, K
 Αν εφαρμόζεται σύστημα αντιστάθμισης ροής (δηλαδή χωρίς εναλλάκτη θερμότητας), υπολογίζονται οι στιγμιαίες εκπομπές μάζας και εξάγεται το ολοκλήρωμά τους για ολόκληρο τον κύκλο. Στην περίπτωση αυτή, η στιγμιαία μάζα των αραιωμένων καυσαερίων υπολογίζεται ως εξής:
 (52)
 όπου:
 Δti
 είναι το μεσοδιάστημα, σε s
 8.5.1.4. Σύστημα SSV-CVS
 Ο υπολογισμός της ροής μάζας στο σύνολο του κύκλου γίνεται ως εξής, εάν η θερμοκρασία των αραιωμένων καυσαερίων διατηρείται εντός ενός πεδίου ± 11 K στο σύνολο του κύκλου με τη χρήση εναλλάκτη θερμότητας:
 (53)
 με
 (54)
 όπου:
 A
 0
 είναι 0.006111 σε μονάδες SI του
 d
 V
 είναι η διάμετρος της στεφάνης SSV, σε m
 C
 d
 είναι ο συντελεστής παροχής του SSV
 p
 p
 είναι η απόλυτη πίεση στο στόμιο εισόδου του σωλήνα βεντούρι, σε kPa
 T
 είναι η θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου του σωλήνα βεντούρι, σε K
 r
 p
 είναι ο λόγος της στεφάνης SSV προς την απόλυτη στατική πίεση στο στόμιο εισόδου,
 r
 D
 είναι ο λόγος της διαμέτρου της στεφάνης SSV, d, προς την εσωτερική διάμετρο του στομίου εισαγωγής του σωλήνα, D


text:
Αν εφαρμόζεται σύστημα αντιστάθμισης ροής (δηλαδή χωρίς εναλλάκτη θερμότητας), υπολογίζονται οι στιγμιαίες εκπομπές μάζας και εξάγεται το ολοκλήρωμά τους για ολόκληρο τον κύκλο. Στην περίπτωση αυτή, η στιγμιαία μάζα των αραιωμένων καυσαερίων υπολογίζεται ως εξής:
 (55)
 όπου:
 Δt
 i
 είναι το μεσοδιάστημα, σε s
 Ο υπολογισμός πραγματικού χρόνου διενεργείται είτε με μια εύλογη τιμή για το C
 d, όπως 0.98, είτε με μια εύλογη τιμή για το Q
 ssv. Εάν ο υπολογισμός διενεργείται με Q
 ssv, χρησιμοποιείται η αρχική τιμή του Q
 ssv για την αξιολόγηση του αριθμού Reynolds.
 Κατά τη διάρκεια όλων των δοκιμών εκπομπών, ο αριθμός Reynolds στη στεφάνη SSV είναι εντός του φάσματος αριθμών Reynolds που χρησιμοποιούνται για την εξαγωγή της καμπύλης βαθμονόμησης που αναπτύσσεται στο σημείο 9.5.4.
 8.5.2. Προσδιορισμός των αέριων συστατικών
 8.5.2.1. Εισαγωγή
 Τα αέρια συστατικά στα αραιωμένα καυσαέρια που εκπέμπονται από τον κινητήρα ο οποίος υποβάλλεται σε δοκιμή μετρώνται με τις μεθόδους που περιγράφονται στο προσάρτημα 2 του παρόντος παραρτήματος. Η αραίωση των καυσαερίων γίνεται με φιλτραρισμένο αέρα περιβάλλοντος, συνθετικό αέρα ή άζωτο. Η ικανότητα ροής του συστήματος αραίωσης πλήρους ροής πρέπει να είναι αρκετά μεγάλη ώστε να εξαλείφεται πλήρως κάθε συμπύκνωση νερού στα συστήματα αραίωσης και δειγματοληψίας. Στα σημεία 8.5.2.2 και 8.5.2.3 περιγράφονται διαδικασίες αξιολόγησης των δεδομένων και υπολογισμού.
 8.5.2.2. Αξιολόγηση δεδομένων
 Τα σχετικά με τις εκπομπές δεδομένα καταγράφονται και αποθηκεύονται σύμφωνα με το σημείο 7.6.6.
 8.5.2.3. Υπολογισμός μάζας εκπομπών
 8.5.2.3.1. Συστήματα με σταθερή ροή μάζας
 Για συστήματα με εναλλάκτη θερμότητας, η μάζα των ρύπων προσδιορίζεται από την ακόλουθη εξίσωση:
 (σε g/δοκιμή)
 (56)
 όπου:
 u
 gas
 είναι η αντίστοιχη τιμή του συστατικού καυσαερίου από τον πίνακα 6
 c
 gas
 είναι η μέση συγκέντρωση με διόρθωση περιβάλλοντος του αντίστοιχου συστατικού, σε ppm
 m
 ed
 είναι η συνολική μάζα των αραιωμένων καυσαερίων σε ολόκληρο τον κύκλο, σε kg
 Εάν μετρώνται σε ξηρή βάση, εφαρμόζεται η διόρθωση για ξηρή/υγρή βάση, σύμφωνα με το σημείο 8.1.
 Για τον υπολογισμό των NOx, η μάζα εκπομπών πολλαπλασιάζεται, αν έχει εφαρμογή, με το συντελεστή διόρθωσης της υγρασίας k
 h,D, ή k
 h,G, όπως καθορίζεται σύμφωνα με το σημείο 8.2.
 Οι τιμές u δίδονται στον πίνακα 6. Ο υπολογισμός των τιμών u
 gas βασίζεται στην παραδοχή ότι η πυκνότητα των αραιωμένων καυσαερίων είναι ίση με την πυκνότητα του αέρα. Επομένως, οι τιμές ugas είναι ίδιες για κάθε επιμέρους συστατικό αερίου, αλλά διαφορετικές για τους HC.
 Πίνακας 6
 Τιμές u των αραιωμένων καυσαερίων και πυκνότητες συστατικού
 Καύσιμο
 ρde
 Αέριο
 NOx
 CO
 HC
 CO2
 O2
 CH4
 ρgas [kg/m3]
 2,053
 1,250
 (7)
 1,9636
 1,4277
 0,716
 ugas
 (8)
 Ντίζελ (B7)
 1,293
 0,001588
 0,000967
 0,000483
 0,001519
 0,001104
 0,000553
 Αιθανόλη (ED95)
 1,293
 0,001588
 0,000967
 0,000770
 0,001519
 0,001104
 0,000553
 CNG (9)
 1,293
 0,001588
 0,000967
 0,000517 (10)
 0,001519
 0,001104
 0,000553
 Προπάνιο
 1,293
 0,001588
 0,000967
 0,000507
 0,001519
 0,001104
 0,000553
 Βουτάνιο
 1,293
 0,001588
 0,000967
 0,000501
 0,001519
 0,001104
 0,000553
 LPG (11)
 1,293
 0,001588
 0,000967
 0,000505
 0,001519
 0,001104
 0,000553
 Βενζίνη (E10)
 1,293
 0,001588
 0,000967
 0,000499
 0,001519
 0,001104
 0,000554
 Αιθανόλη (E85)
 1,293
 0,001588
 0,000967
 0,000722
 0,001519
 0,001104
 0,000554
 Εναλλακτικά, οι τιμές u μπορούν να υπολογιστούν με τη χρήση της μεθόδου ακριβούς υπολογισμού που γενικά


text:
περιγράφεται στο σημείο 8.4.2.4, ως εξής:
 (57)
 όπου:
 M
 gas
 είναι η γραμμομοριακή μάζα του αέριου συστατικού, σε g/mol (βλέπε προσάρτημα 5 του παρόντος παραρτήματος)
 M
 e
 είναι η γραμμομοριακή μάζα του καυσαερίου, σε g/mol
 M
 d
 είναι η γραμμομοριακή μάζα του αραιωτικού = 28,965 g/mol
 D
 είναι ο συντελεστής αραίωσης (βλέπε σημείο 8.5.2.3.2)
 8.5.2.3.2. Προσδιορισμός των συγκεντρώσεων με διόρθωση υποβάθρου
 Η μέση συγκέντρωση αερίων ρύπων υποβάθρου στο αραιωτικό αφαιρείται από τις μετρούμενες συγκεντρώσεις, ώστε να προκύψουν οι καθαρές συγκεντρώσεις των ρύπων. Οι μέσες τιμές των συγκεντρώσεων υποβάθρου μπορούν να προσδιοριστούν με τη μέθοδο των σάκων δείγματος ή με συνεχείς μετρήσεις με ολοκλήρωση. Χρησιμοποιείται η ακόλουθη εξίσωση:
 (58)
 όπου:
 c
 gas,e
 είναι η συγκέντρωση του συστατικού μετρημένη στα αραιωμένα καυσαέρια, σε ppm
 c
 d
 είναι η συγκέντρωση του συστατικού μετρημένη στο αραιωτικό, σε ppm
 D
 είναι ο συντελεστής αραίωσης
 Ο συντελεστής αραίωσης υπολογίζεται ως εξής:
 α)
 για κινητήρες ντίζελ και κινητήρες υγραερίου
 (59)
 β)
 για κινητήρες φυσικού αερίου
 (60)
 όπου:
 c
 CO2,e
 είναι η συγκέντρωση σε υγρή βάση του CO2 στα αραιωμένα καυσαέρια, % κατ’ όγκο
 c
 HC,e
 είναι η συγκέντρωση σε υγρή βάση HC στα αραιωμένα καυσαέρια, σε ppm C1
 c
 NMHC,e
 είναι η συγκέντρωση σε υγρή βάση NMHC στα αραιωμένα καυσαέρια, σε ppm C1
 c
 CO,e
 είναι η συγκέντρωση σε υγρή βάση CO στα αραιωμένα καυσαέρια, σε ppm
 F
 S
 είναι ο στοιχειομετρικός συντελεστής
 Ο στοιχειομετρικός συντελεστής υπολογίζεται ως εξής:
 (61)
 όπου:
 α
 είναι ο γραμμομοριακός λόγος υδρογόνου του καυσίμου (H/C)
 Εναλλακτικά, και στην περίπτωση που δεν είναι γνωστή η σύνθεση του καυσίμου, μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι εξής στοιχειομετρικοί συντελεστές:
 F
 S (ντίζελ)
 =
 13,4
 F
 S (LPG)
 =
 11,6
 F
 S (NG)
 =
 9,5
 F
 S (E10)
 =
 13,3
 F
 S (E85)
 =
 11,5
 8.5.2.3.3. Συστήματα με αντιστάθμιση ροής
 Για συστήματα χωρίς εναλλάκτη θερμότητας, η μάζα των ρύπων (g/δοκιμή) προσδιορίζεται με υπολογισμό των στιγμιαίων εκπομπών μάζας και ολοκλήρωση των στιγμιαίων τιμών σε ολόκληρο τον κύκλο. Επίσης η διόρθωση περιβάλλοντος εφαρμόζεται απευθείας στην τιμή της στιγμιαίας συγκέντρωσης. Εφαρμόζεται η ακόλουθη εξίσωση:
 (62)
 όπου:
 c
 gas,e
 είναι η συγκέντρωση του συστατικού μετρημένη στα αραιωμένα καυσαέρια, σε ppm
 c
 d
 είναι η συγκέντρωση του συστατικού μετρημένη στο αραιωτικό, σε ppm
 m
 ed,i
 είναι η στιγμιαία μάζα του αραιωμένου καυσαερίου, σε kg
 m
 ed
 είναι η συνολική μάζα των αραιωμένων καυσαερίων σε ολόκληρο τον κύκλο, σε kg
 u
 gas
 είναι η τιμή που περιλαμβάνεται στον πίνακα 6
 D
 είναι ο συντελεστής αραίωσης
 8.5.3. Προσδιορισμός σωματιδίων
 8.5.3.1. Υπολογισμός μάζας εκπομπών
 Η μάζα σωματιδίων (g/δοκιμή) υπολογίζεται ύστερα από διόρθωση άνωσης της μάζας του φίλτρου δείγματος σωματιδίων σύμφωνα με το σημείο 8.3, ως εξής:
 (63)
 όπου:
 m
 p
 η μάζα σωματιδίων, που έχει ληφθεί ως δείγμα στο σύνολο του κύκλου, σε mg
 m
 sep
 η μάζα αραιωμένου καυσαερίου που διέρχεται από τα φίλτρα συλλογής σωματιδίων, σε kg
 m
 ed
 η μάζα των αραιωμένων καυσαερίων σε ολόκληρο τον κύκλο, σε kg
 με
 (64)
 όπου:
 m
 set
 η μάζα καυσαερίων διπλής αραίωσης που διέρχεται μέσω του φίλτρου σωματιδίων, σε kg
 m
 ssd
 η μάζα βοηθητικού αραιωτικού,


text:
σε kg
 Αν το επίπεδο σωματιδίων υποβάθρου στο αραιωτικό προσδιορίζεται σύμφωνα με το σημείο 7.5.6, η μάζα σωματιδίων μπορεί να υποβάλλεται σε διόρθωση υποβάθρου. Στην περίπτωση αυτή, η μάζα σωματιδίων (g/δοκιμή) υπολογίζεται ως εξής:
 (65)
 όπου:
 m
 sep
 η μάζα αραιωμένου καυσαερίου που διέρχεται από τα φίλτρα συλλογής σωματιδίων, σε kg
 m
 ed
 η μάζα των αραιωμένων καυσαερίων σε ολόκληρο τον κύκλο, σε kg
 m
 sd
 η μάζα αραιωτικού, από το οποίο λαμβάνονται δείγματα με δειγματολήπτη σωματιδίων περιβάλλοντος, σε kg
 m
 b
 η μάζα συλλεγόμενων σωματιδίων περιβάλλοντος του αραιωτικού, σε mg
 D
 ο συντελεστής αραίωσης όπως προσδιορίζεται στο σημείο 8.5.2.3.2.
 8.6. Γενικοί υπολογισμοί
 8.6.1. Διόρθωση ολίσθησης
 Όσον αφορά την επαλήθευση ολίσθησης που αναφέρεται στην παράγραφο 7.8.4, η τιμή της διορθωμένης συγκέντρωσης υπολογίζεται ως εξής:
 (66)
 όπου:
 c
 ref,z
 η συγκέντρωση αναφοράς του αερίου μηδενισμού (συνήθως μηδέν), σε ppm
 c
 ref,s
 η συγκέντρωση αναφοράς του αερίου βαθμονόμησης, σε ppm
 c
 pre,z
 η συγκέντρωση αναλυτή πριν από τη δοκιμή του αερίου μηδενισμού, σε ppm
 c
 pre,s
 η συγκέντρωση αναλυτή πριν από τη δοκιμή του αερίου βαθμονόμησης, σε ppm
 c
 post,z
 η συγκέντρωση αναλυτή μετά τη δοκιμή του αερίου μηδενισμού, σε ppm
 c
 post,s
 η συγκέντρωση αναλυτή μετά τη δοκιμή του αερίου βαθμονόμησης, σε ppm
 cgas
 η συγκέντρωση αερίου δείγματος, σε ppm
 Δύο σύνολα αποτελεσμάτων για τις ειδικές εκπομπές υπολογίζονται για κάθε συστατικό σύμφωνα με το σημείο 8.6.3, αφότου εφαρμόστηκαν τυχόν άλλες διορθώσεις. Ένα σύνολο υπολογίζεται με τη χρήση μη διορθωμένων συγκεντρώσεων και ένα άλλο σύνολο υπολογίζεται με τη χρήση συγκεντρώσεων που διορθώθηκαν ως προς την ολίσθηση σύμφωνα με την εξίσωση 66.
 Ανάλογα με το σύστημα μέτρησης και τη μέθοδο υπολογισμού που χρησιμοποιείται, τα αποτελέσματα εκπομπών χωρίς διόρθωση υπολογίζονται με τις εξισώσεις 36, 37 56, 57 ή 62, αντίστοιχα. Για τον υπολογισμό των εκπομπών με διόρθωση, το c
 gas στις εξισώσεις 36, 37 56, 57 ή 62, αντίστοιχα, αντικαθίσταται από το c
 cor της εξίσωσης 66. Εάν οι στιγμιαίες τιμές συγκέντρωσης c
 gas,i χρησιμοποιούνται στην αντίστοιχη εξίσωση, η διορθωμένη τιμή εφαρμόζεται επίσης ως στιγμιαία τιμή c
 cor,i. Στην εξίσωση 57, η διόρθωση εφαρμόζεται και στη μετρούμενη συγκέντρωση και στη συγκέντρωση υποβάθρου.
 Η σύγκριση γίνεται ως ποσοστό των μη διορθωμένων αποτελεσμάτων. Η διαφορά μεταξύ των μη διορθωμένων και των διορθωμένων τιμών των ειδικών εκπομπών πέδησης βρίσκονται εντός ± 4 % των μη διορθωμένων τιμών ειδικών εκπομπών πέδησης ή εντός ± 4 % της αντίστοιχης οριακής τιμής, ανάλογα με το ποια είναι η μεγαλύτερη. Εάν η ολίσθηση είναι μεγαλύτερη από 4 %, η δοκιμή ακυρώνεται.
 Εάν γίνεται διόρθωση της ολίσθησης, χρησιμοποιούνται μόνο τα αποτελέσματα των εκπομπών στα οποία έχει γίνει διόρθωση της ολίσθησης όταν υποβάλλεται έκθεση για τις εκπομπές.
 8.6.2. Υπολογισμός των NMHC και CH4
 Ο υπολογισμός των NMHC και CH4 εξαρτάται από τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο βαθμονόμησης. Ο FID για τη μέτρηση χωρίς NMC (χαμηλότερη διαδρομή του προσαρτήματος 2 του παρόντος παραρτήματος, σχήμα 11) είναι βαθμονομημένος με προπάνιο. Για τη βαθμονόμηση του FID εν σειρά με NMC (ανώτερη διαδρομή του προσαρτήματος 2 του παρόντος παραρτήματος, σχήμα 11), επιτρέπονται οι ακόλουθες μέθοδοι.
 α)
 αέριο βαθμονόμησης –


text:
προπάνιο· το προπάνιο παρακάμπτει τον NMC,
 β)
 αέριο βαθμονόμησης – μεθάνιο· το μεθάνιο περνάει μέσα από τον NMC.
 Η συγκέντρωση NMHC και CH4 υπολογίζεται ως εξής για το α):
 (67)
 (68)
 Η συγκέντρωση των NMHC και CH4 υπολογίζεται ως εξής για το β):
 (67α)
 (68α)
 όπου:
 c
 HC(w/NMC)
 είναι η συγκέντρωση HC με ροή του δείγματος αερίων μέσω του NMC, σε ppm
 c
 HC(w/oNMC)
 είναι η συγκέντρωση HC με παράκαμψη του NMC από το δείγμα αερίων, σε ppm
 r
 h
 είναι ο συντελεστής απόκρισης ως προς το μεθάνιο, όπως προσδιορίζεται στο σημείο 9.3.7.2.
 E
 M
 είναι η απόδοση ως προς το μεθάνιο, όπως προσδιορίζεται στο σημείο 9.3.8.1.
 E
 E
 είναι η απόδοση ως προς το αιθάνιο, όπως προσδιορίζεται στο σημείο 9.3.8.2.
 Εάν r
 h < 1,05, μπορεί να παραλειφθεί στις εξισώσεις 67, 67α και 68α.
 8.6.3. Υπολογισμός των ειδικών εκπομπών
 Οι ειδικές εκπομπές e
 gas ή e
 PM (g/kWh) υπολογίζονται για κάθε μεμονωμένο συστατικό με τους ακόλουθους τρόπους ανάλογα με τον τύπο του κύκλου δοκιμής.
 Για WHSC, θερμό WHTC, ή ψυχρό WHTC, εφαρμόζεται η ακόλουθη εξίσωση:
 (69)
 (70)
 όπου:
 m
 είναι η μάζα εκπομπών του συστατικού, σε g/δοκιμή
 W
 act
 είναι το πραγματικό έργο κύκλου, όπως προσδιορίζεται σύμφωνα με το σημείο 7.8.6, σε kWh.
 Για τον WHTC, το τελικό αποτέλεσμα της δοκιμής είναι σταθμισμένος μέσος όρος από τη δοκιμή εκκίνησης με ψυχρό κινητήρα και τη δοκιμή θερμής εκκίνησης σύμφωνα με τη ακόλουθη εξίσωση:
 όπου:
 m
 cold
 είναι η μάζα εκπομπών του στοιχείου στην δοκιμή κρύας εκκίνησης, g/δοκιμή
 m
 hot
 είναι η μάζα εκπομπών του στοιχείου στην δοκιμή θερμής εκκίνησης, g/δοκιμή
 W
 act,cold
 είναι το πραγματικό έργο κύκλου στην δοκιμή κρύας εκκίνησης, kWh
 W
 act,hot
 είναι το πραγματικό έργο κύκλου στην δοκιμή θερμής εκκίνησης, kWh
 Εάν εφαρμόζεται η περιοδική αναγέννηση σύμφωνα με το σημείο 6.6.2, οι συντελεστές τροποποίησης της αναγέννησης k
 r,u ή k
 r,d πολλαπλασιάζονται με ή προστίθενται στο, αντίστοιχα, αποτέλεσμα ειδικών εκπομπών e όπως ορίζεται στις εξισώσεις 69 και 70.
 9. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ
 Το παράρτημα αυτό δεν περιλαμβάνει λεπτομερή στοιχεία για τον εξοπλισμό ή τα συστήματα μέτρησης της ροής, της πίεσης και της θερμοκρασίας. Αντί αυτών, στο σημείο 9.2 περιλαμβάνονται μόνο οι απαιτήσεις γραμμικότητας αυτού του εξοπλισμού και αυτών των συστημάτων που είναι αναγκαία για τη διενέργεια μιας δοκιμής των εκπομπών.
 9.1. Προδιαγραφές δυναμόμετρου
 Χρησιμοποιείται δυναμόμετρο κινητήρα με χαρακτηριστικά επαρκή για την εκτέλεση κύκλου δοκιμών που περιγράφεται στα σημεία 7.2.1 και 7.2.2.
 Τα όργανα για τη μέτρηση της ροπής και των στροφών επιτρέπουν την ακρίβεια της μέτρησης της αξονικής ιπποδύναμης, ώστε να ικανοποιούνται τα κριτήρια για την επικύρωση του κύκλου. Μπορεί επίσης να είναι αναγκαίοι και ορισμένοι πρόσθετοι υπολογισμοί. Η ακρίβεια του εξοπλισμού μέτρησης είναι τέτοια ώστε να μην υπερβαίνονται οι απαιτήσεις γραμμικότητας που αναφέρονται στον πίνακα 7 του σημείου 9.2.
 9.2. Απαιτήσεις γραμμικότητας
 Η βαθμονόμηση όλων των οργάνων και συστημάτων μέτρησης γίνεται με βάση εθνικά (διεθνή) πρότυπα. Τα όργανα και τα συστήματα μέτρησης ικανοποιούν τις απαιτήσεις γραμμικότητας που αναφέρονται στον πίνακα 7. Ο γραμμικός έλεγχος σύμφωνα με το σημείο 9.2.1 πραγματοποιείται για τους αναλυτές αερίων


text:
τουλάχιστον κάθε τρεις μήνες ή όποτε γίνεται κάποια επισκευή ή μετατροπή στο σύστημα που μπορεί να επηρεάσει τη βαθμονόμηση. Για άλλα όργανα και συστήματα, ο γραμμικός έλεγχος διεξάγεται σύμφωνα με τις διαδικασίες εσωτερικού ελέγχου, τις απαιτήσεις του κατασκευαστή του οργάνου ή σύμφωνα με το πρότυπο ISO 9000.
 Πίνακας 7
 Απαιτήσεις γραμμικότητας οργάνων και συστημάτων μέτρησης
 Σύστημα μέτρησης
 Κλίση
 a1
 Τυπικό σφάλμα
 SEE
 Συντελεστής προσδιορισμού
 r2
 Στροφές κινητήρα
 ≤ 0,05 % max
 0,98 - 1,02
 ≤ 2 % max
 ≥ 0,990
 Ροπή κινητήρα
 ≤ 1 % max
 0,98 - 1,02
 ≤ 2 % max
 ≥ 0,990
 Ροή καυσίμου
 ≤ 1 % max
 0,98 - 1,02
 ≤ 2 % max
 ≥ 0,990
 Ροή αέρα
 ≤ 1 % max
 0,98 - 1,02
 ≤ 2 % max
 ≥ 0,990
 Ροή των καυσαερίων
 ≤ 1 % max
 0,98 - 1,02
 ≤ 2 % max
 ≥ 0,990
 Ροή αραιωτικού
 ≤ 1 % max
 0,98 - 1,02
 ≤ 2 % max
 ≥ 0,990
 Ροή αραιωμένων καυσαερίων
 ≤ 1 % max
 0,98 - 1,02
 ≤ 2 % max
 ≥ 0.,990
 Ροή δείγματος
 ≤ 1 % max
 0,98 - 1,02
 ≤ 2 % max
 ≥ 0,990
 Αναλυτής αερίων
 ≤ 0.5 % max
 0.99 - 1.01
 ≤ 1 % max
 ≥ 0.998
 Διαχωριστές αερίων
 ≤ 0,5 % max
 0,98 - 1,02
 ≤ 2 % max
 ≥ 0,990
 Θερμοκρασίες
 ≤ 1 % max
 0,99 - 1,01
 ≤ 1 % max
 ≥ 0,998
 Πιέσεις
 ≤ 1 % max
 0,99 - 1,01
 ≤ 1 % max
 ≥ 0,998
 Ισορροπία PM
 ≤ 1 % max
 0,99 - 1,01
 ≤ 1 % max
 ≥ 0,998
 9.2.1. Γραμμικός έλεγχος
 9.2.1.1. Εισαγωγή
 Γραμμικός έλεγχος γίνεται για κάθε σύστημα μέτρησης που παρατίθεται στον πίνακα 7. Εισάγονται τουλάχιστον 10 τιμές αναφοράς, ή εάν οι προδιαγραφές προβλέπουν διαφορετικά, το σύστημα μέτρησης, και οι μετρούμενες τιμές συγκρίνονται με τις τιμές αναφοράς με τη χρήση γραμμικής παλινδρόμησης ελαχίστων τετραγώνων σύμφωνα με την εξίσωση 11 του σημείου 7.8.7. Τα ανώτατα όρια στον πίνακα 7 αναφέρονται στις μέγιστες τιμές που αναμένονται κατά τη δοκιμή.
 9.2.1.2. Γενικές απαιτήσεις
 Τα συστήματα μέτρησης προθερμαίνονται σύμφωνα με τις συστάσεις του κατασκευαστή του οργάνου. Τα συστήματα μέτρησης λειτουργούν υπό τις ειδικές για αυτά θερμοκρασίες, πιέσεις και ροές.
 9.2.1.3. Διαδικασία
 Ο γραμμικός έλεγχος πραγματοποιείται για κάθε περιοχή λειτουργίας που χρησιμοποιείται κανονικά, με τα ακόλουθα βήματα:
 α)
 Το όργανο ρυθμίζονται στο μηδέν με την εισαγωγή μηδενικού σήματος. Για τους αναλυτές αερίων, εισάγεται καθαρισμένος συνθετικός αέρας (ή άζωτο)απευθείας στη θύρα του αναλυτή.
 β)
 Το όργανο βαθμονομείται με την εισαγωγή σήματος ρύθμισης. Για τους αναλυτές αερίων, εισάγεται κατάλληλο αέριο ρύθμισης απευθείας στη θύρα του αναλυτή.
 γ)
 Η διαδικασία μηδενισμού του βήματος α) επαναλαμβάνεται.
 δ)
 Ο έλεγχος διεξάγεται με την εισαγωγή τουλάχιστον 10 τιμών αναφοράς (συμπεριλαμβανομένου του μηδενός) από μηδέν έως τις υψηλότερες αναμενόμενες τιμές κατά τη διάρκεια του κύκλου δοκιμής των εκπομπών. Για τους αναλυτές αερίων, εισάγονται απευθείας στη θύρα του αναλυτή οι γνωστές συγκεντρώσεις αερίων σύμφωνα με το σημείο 9.3.3.2.
 ε)
 Με συχνότητα καταγραφής τουλάχιστον 1 Hz, οι τιμές αναφοράς μετρώνται για 30 s και οι μετρούμενες τιμές καταγράφονται.
 στ)
 στ) Οι


text:
αριθμητικές μέσες τιμές στη διάρκεια 30 s χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των παραμέτρων της γραμμικής παλινδρόμησης ελαχίστων τετραγώνων σύμφωνα με την εξίσωση 11 στο σημείο 7.8.7.
 ζ)
 Οι παράμετροι γραμμικής παλινδρόμησης ικανοποιούν τις απαιτήσεις του πίνακα 7 στο σημείο 9.2.
 η)
 Εάν είναι αναγκαίο, η ρύθμιση στο μηδέν ελέγχεται εκ νέου και επαναλαμβάνεται η διαδικασία ελέγχου.
 9.3. Μέτρηση των εκπομπών αερίων και σύστημα δειγματοληψίας
 9.3.1. Προδιαγραφές αναλυτή
 9.3.1.1. Γενικά
 Οι αναλυτές έχουν περιοχή μέτρησης και χρόνο απόκρισης ανάλογα με την απαιτούμενη ακρίβεια μέτρησης των συγκεντρώσεων των συστατικών καυσαερίων υπό μεταβατικές ή σταθερές συνθήκες.
 Η ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα (EMC) του εξοπλισμού είναι τέτοια ώστε να ελαχιστοποιούνται τα πρόσθετα σφάλματα.
 9.3.1.2. Ακρίβεια
 Η ακρίβεια, οριζόμενη ως η απόκλιση της ένδειξης του αναλυτή από την τιμή αναφοράς, δεν υπερβαίνει το ± 2 % της ένδειξης ή το ± 0.3 % της πλήρους κλίμακας, ανάλογα με το ποια τιμή είναι η μεγαλύτερη.
 9.3.1.3. Ακρίβεια
 Η πιστότητα, οριζόμενη ως 2.5 φορές η τυπική απόκλιση 10 επαναληπτικών αποκρίσεων σε δεδομένο αέριο βαθμονόμησης ή ρύθμισης του μεγίστου της κλίμακας, δεν υπερβαίνει το 1 % της συγκέντρωσης πλήρους κλίμακας για κάθε χρησιμοποιούμενη περιοχή άνω των 155 ppm (ή ppm C) ή το 2 % κάθε χρησιμοποιούμενης περιοχής κάτω των 155 ppm (ή ppm C).
 9.3.1.4. Θόρυβος
 Η από κορυφή σε κορυφή απόκριση του αναλυτή σε αέρια ρύθμισης του μηδενός και βαθμονόμησης και ρύθμισης του εύρους της κλίμακας σε οποιαδήποτε περίοδο 10 δευτερολέπτων δεν υπερβαίνει το 2 % της πλήρους κλίμακας σε κάθε χρησιμοποιούμενη περιοχή.
 9.3.1.5. Ολίσθηση μηδενός
 Η ολίσθηση μηδενός ορίζεται στις προδιαγραφές του κατασκευαστή του οργάνου.
 9.3.1.6. Ολίσθηση βαθμονόμησης
 Η ολίσθηση βαθμονόμησης ορίζεται στις προδιαγραφές του κατασκευαστή του οργάνου.
 9.3.1.7. Χρόνος ανόδου
 Ο χρόνος ανόδου του αναλυτή που είναι προσαρμοσμένος στο σύστημα μέτρησης δεν υπερβαίνει τα 2.5 δευτερόλεπτα.
 9.3.1.8. Ξήρανση των αερίων
 Τα καυσαέρια μπορούν να μετρηθούν σε ξηρή βάση ή σε υγρή βάση. Αν χρησιμοποιείται συσκευή ξήρανσης των αερίων, έχει την ελάχιστη δυνατή επίδραση στη συγκέντρωση των μετρουμένων αερίων. Οι χημικοί ξηραντές δεν αποτελούν αποδεκτή μέθοδο για την απομάκρυνση του ύδατος από το δείγμα.
 9.3.2. Αναλυτής αερίων
 9.3.2.1. Εισαγωγή
 Στα σημεία 9.3.2.2 έως 9.2.3.7. περιγράφονται οι αρχές μέτρησης που πρέπει να εφαρμόζονται. Στο προσάρτημα 2 του παρόντος παραρτήματος περιγράφονται αναλυτικά τα συστήματα μέτρησης. Τα προς μέτρηση αέρια αναλύονται με τα ακόλουθα όργανα. Για μη γραμμικούς αναλυτές, επιτρέπεται η χρήση κυκλωμάτων ευθυγράμμισης.
 9.3.2.2. Ανάλυση του μονοξειδίου του άνθρακα (CO)
 Ο αναλυτής μονοξειδίου του άνθρακα είναι τύπου απορρόφησης υπέρυθρης ακτινοβολίας χωρίς διάχυση (Non-Dispersive InfraRed — NDIR).
 9.3.2.3. Ανάλυση διοξειδίου του άνθρακα (CO2)
 Ο αναλυτής διοξειδίου του άνθρακα θα είναι τύπου απορρόφησης υπέρυθρης ακτινοβολίας χωρίς διάχυση (Non-Dispersive InfraRed - NDIR).
 9.3.2.4. Ανάλυση υδρογονανθράκων (HC)
 Ο αναλυτής υδρογονανθράκων θα είναι τύπου θερμαινόμενου ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (HFID) με θέρμανση του ανιχνευτή, των βαλβίδων, των σωληνώσεων κ.λπ. ώστε η θερμοκρασία του αερίου να διατηρείται στους 463 K ± 10 K (190 ± 10 °C). Προαιρετικά, για κινητήρες φυσικού αερίου και υγραερίου ο αναλυτής υδρογονανθράκων μπορεί να είναι τύπου μη θερμαινόμενου ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (FID), ανάλογα με τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο (βλέπε προσάρτημα 2 του


text:
παρόντος παραρτήματος, σημείο Α.2.1.3).
 9.3.2.5. Ανάλυση μεθανίου (CH4) και υδρογονανθράκων (NMHC) πλην μεθανίου
 Ο προσδιορισμός του μεθανίου και του κλάσματος υδρογονανθράκων πλην μεθανίου εκτελείται με θερμαινόμενο διαχωριστή υδρογονανθράκων πλην μεθανίου (NMC) και δύο FID όπως στο προσάρτημα 2 του παρόντος παραρτήματος, σημείο Α.2.1.4. και σημείο Α.2.1.5. Η συγκέντρωση των συστατικών προσδιορίζεται σύμφωνα με το σημείο 8.6.2.
 9.3.2.6. Ανάλυση οξειδίων του αζώτου (NOx)
 Δύο όργανα μέτρησης προβλέπονται για τη μέτρηση NOx και μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε από τα δύο υπό την προϋπόθεση ότι πληροί τα κριτήρια των σημείων 9.3.2.6.1 ή 9.3.2.6.2, αντίστοιχα. Για τον προσδιορισμό της ισοδυναμίας του συστήματος μιας διαδικασίας εναλλακτικής μέτρησης σύμφωνα με το σημείο 5.1.1, επιτρέπεται μόνο ο CLD.
 9.3.2.6.1. Ανιχνευτής χημειφωταύγειας (CLD)
 Ο αναλυτής οξειδίων του αζώτου θα είναι τύπου ανιχνευτή χημειφωταύγειας (CLD) ή θερμαινόμενου ανιχνευτή χημειφωταύγειας (HCLD) με μετατροπέα NO2/NO, αν η μέτρηση γίνεται εν ξηρώ. Αν γίνεται σε υγρή βάση, χρησιμοποιείται HCLD με μετατροπέα που διατηρείται σε θερμοκρασία άνω των 328 Κ (55 °C), με την προϋπόθεση ότι τα αποτελέσματα του ελέγχου της παρεμποδιστικής δράσης των υδρατμών είναι ικανοποιητικά (βλέπε σημείο 9.3.9.2.2). Και στις δύο περιπτώσεις, CLD και HCLD, η διαδρομή δειγματοληψίας διατηρείται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων 328 K έως 473 K (55 °C έως 200 °C) μέχρι τον μετατροπέα για ξηρή μέτρηση και μέχρι τον αναλυτή για υγρή μέτρηση.
 9.3.2.6.2. Ανιχνευτής μη διαχεόμενης υπεριώδους ακτινοβολίας (NDUV)
 Αναλυτής μη διαχεόμενης υπεριώδους ακτινοβολίας (NDUV) χρησιμοποιείται για τη μέτρηση των NOx. Εάν ο αναλυτής NDUV μετρά μόνο NO, ένας μετατροπέας NO2/NO τοποθετείται ανάντη του αναλυτή NDUV. Η θερμοκρασία NDUV διατηρείται για την πρόληψη υδατικής συγκέντρωσης, εκτός εάν αποξηραντής δείγματος εγκατασταθεί ανάντη του μετατροπέα NO2/NO, ή ανάντη του αναλυτή.
 9.3.2.7. Μέτρηση του λόγου αέρα προς καύσιμο
 Ο εξοπλισμός μέτρησης του λόγου αέρα προς καύσιμο που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της ροής καυσαερίου, όπως ορίζεται στο σημείο 8.4.1.6, είναι αισθητήρας λόγου αέρα προς καύσιμο ευρέος φάσματος ή αισθητήρας λάμδα τύπου διοξειδίου του ζιρκονίου. Ο αισθητήρας προσαρμόζεται απευθείας στο σωλήνα εξάτμισης, όπου η θερμοκρασία του καυσαερίου είναι αρκετά υψηλή για την εξάλειψη της συμπύκνωσης νερού.
 Η ακρίβεια του αισθητήρα με ενσωματωμένα ηλεκτρονικά όργανα είναι εντός των ακόλουθων ορίων:
 ± 3 τοις εκατό της ένδειξης για λ < 2
 ±5 τοις εκατό της ένδειξης για 2 ≤ λ < 5
 ±10 τοις εκατό της ένδειξης για 5 ≤ λ
 Για την επίτευξη της ακρίβειας που ορίζεται παραπάνω, ο αισθητήρας βαθμονομείται όπως ορίζεται από τον κατασκευαστή του οργάνου.
 9.3.3. Αέρια
 Τηρείται ο χρόνος ζωής όλων των αερίων.
 9.3.3.1. Καθαρά αέρια
 Η απαιτούμενη καθαρότητα των αερίων ορίζεται από τα όρια προσμείξεων που αναφέρονται κατωτέρω. Διαθέσιμα για χρήση είναι τα ακόλουθα αέρια:
 α)
 Για το πρωτογενές καυσαέριο
 Καθαρό άζωτο
 (Μόλυνση ≤ 1 ppm C1, ≤ 1 ppm CO, ≤ 400 ppm CO2, ≤ 0.1 ppm NO)
 Καθαρό οξυγόνο
 (Καθαρότητα > 99,5 % κατ’ όγκο O2)
 Μείγμα υδρογόνου-ηλίου (καύσιμο καυστήρα FID)
 (40 ± 1 % υδρογόνο, το υπόλοιπο ήλιο)
 (Μόλυνση ≤ 1 ppm C1, ≤ 400 ppm CO2)
 Καθαρός συνθετικός αέρας
 (Μόλυνση ≤ 1 ppm C1, ≤ 1 ppm CO, ≤ 400 ppm CO2, ≤ 0,1


text:
ppm NO)
 (Περιεκτικότητα σε οξυγόνο 18-21 % κατ’ όγκο)
 β)
 Για αραιωμένο καυσαέριο (προαιρετικά για πρωτογενές καυσαέριο)
 Καθαρό άζωτο
 (Μόλυνση ≤ 0.05 ppm C1, ≤ 1 ppm CO, ≤ 10 ppm CO2, ≤ 0,02 ppm NO)
 Καθαρό οξυγόνο
 (Καθαρότητα > 99.5 % κατ’ όγκο O2)
 Μείγμα υδρογόνου-ηλίου (καύσιμο καυστήρα FID)
 (40 ± 1 % υδρογόνο, το υπόλοιπο ήλιο)
 (Μόλυνση ≤ 0.05 ppm C1, ≤ 10 ppm CO2)
 Καθαρός συνθετικός αέρας
 (Μόλυνση ≤ 0.05 ppm C1, ≤ 1 ppm CO, ≤ 10 ppm CO2, ≤ 0.02 ppm NO)
 (Περιεκτικότητα σε οξυγόνο 20,5-21 % κατ’ όγκο)
 Εάν δεν υπάρχουν διαθέσιμες φιάλες αερίου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθαριστής αερίων, εφόσον μπορούν να αποδειχθούν επίπεδα προσμείξεων.
 9.3.3.2. Αέρια βαθμονόμησης και ρύθμισης εύρους κλίμακας
 Διατίθενται μείγματα αερίων με την ακόλουθη χημική σύνθεση. Επιτρέπονται και άλλοι συνδυασμοί αερίων, αρκεί αυτά να μην αντιδρούν μεταξύ τους. Καταγράφεται η ημερομηνία λήξης των αερίων βαθμονόμησης που δηλώνει ο κατασκευαστής.
 C3H8 και καθαρός συνθετικός αέρας (βλέπε σημείο 9.3.3.1)·
 CO και καθαρό άζωτο·
 NO και καθαρό άζωτο·
 NO2 και καθαρός συνθετικός αέρας·
 CO2 και καθαρό άζωτο·
 CH4 και καθαρός συνθετικός αέρας·
 C2H6 και καθαρός συνθετικός αέρας
 Η πραγματική συγκέντρωση ενός αερίου βαθμονόμησης είναι ± 1 % της ονομαστικής τιμής και να είναι σύμφωνη με τα εθνικά ή διεθνή πρότυπα. Όλες οι συγκεντρώσεις αερίων βαθμονόμησης δίνονται κατ’ όγκο (επί τοις εκατό κατ’ όγκο ή ppm όγκου).
 9.3.3.3. Διαχωριστές αερίων
 Τα αέρια που χρησιμοποιούνται για τη βαθμονόμηση μπορούν να ληφθούν επίσης και με την βοήθεια διαχωριστών αερίων (διατάξεων ανάμειξης ακριβείας), αραιώνοντας με καθαρό N2 ή με καθαρό συνθετικό αέρα. Η ακρίβεια του διαχωριστή αερίων είναι τέτοια ώστε η συγκέντρωση των αναμεμειγμένων αερίων βαθμονόμησης να μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια ± 2 %. Η ακρίβεια αυτή προϋποθέτει ότι τα πρωτογενή αέρια που χρησιμοποιούνται για την ανάμειξη είναι γνωστά με ακρίβεια τουλάχιστον ±1 %, σε σχέση με τα εθνικά ή διεθνή πρότυπα αέρια. Ο έλεγχος διενεργείται από το 15 % έως το 50 % της πλήρους κλίμακας για κάθε βαθμονόμηση που περιλαμβάνει διαχωριστή αερίων. Σε περίπτωση αποτυχίας του πρώτου ελέγχου, μπορεί να πραγματοποιηθεί πρόσθετος έλεγχος με τη χρήση άλλου αερίου βαθμονόμησης.
 Προαιρετικά, η διάταξη ανάμειξης μπορεί να ελέγχεται με όργανο που εκ φύσεως είναι γραμμικό, δηλαδή με τη χρήση NO με CLD. Η τιμή ρύθμισης ενός οργάνου προσαρμόζεται με το αέριο ρύθμισης που συνδέεται απευθείας με το όργανο. Ο διαχωριστής αερίων ελέγχεται στις συνήθεις ρυθμίσεις και η ονομαστική τιμή συγκρίνεται με τη μετρηθείσα συγκέντρωση του οργάνου. Η διαφορά αυτή είναι σε κάθε σημείο στο ± 1 % της ονομαστικής τιμής.
 Για τη διενέργεια του γραμμικού ελέγχου σύμφωνα με το σημείο 9.2.1, ο διαχωριστής αερίων είναι ακριβείας ±1 %.
 9.3.3.4. Αέρια ελέγχου παρεμβολής οξυγόνου
 Τα αέρια ελέγχου παρεμβολής οξυγόνου είναι ένα μείγμα προπανίου, οξυγόνου και αζώτου. Περιέχουν προπάνιο με συγκέντρωση υδρογονανθράκων 350 ppm C ± 75 ppm C. Η τιμή συγκέντρωσης προσδιορίζεται ως προς τις ανοχές του αερίου βαθμονόμησης με χρωματογραφική ανάλυση των ολικών υδρογονανθράκων συν τις προσμίξεις ή με δυναμική ανάμειξη. Οι απαιτούμενες συγκεντρώσεις οξυγόνου για δοκιμές σε κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης και κινητήρες ανάφλεξης με συμπίεση


text:
αναγράφονται στον πίνακα 8 και το υπόλοιπο είναι καθαρό άζωτο.
 Πίνακας 8
 Αέρια ελέγχου παρεμβολής οξυγόνου
 Τύπος κινητήρα
 Συγκέντρωση O2 (%)
 Ανάφλεξη με συμπίεση
 21 (20 έως 22)
 Ανάφλεξη με συμπίεση και επιβαλλόμενη ανάφλεξη
 10 (9 έως 11)
 Ανάφλεξη με συμπίεση και επιβαλλόμενη ανάφλεξη
 5 (4 έως 6)
 Επιβαλλόμενη ανάφλεξη
 0 (0 έως 1)
 9.3.4. Έλεγχος διαρροής
 Διενεργείται έλεγχος διαρροής του συστήματος. Ο καθετήρας αποσυνδέεται από το σύστημα της εξάτμισης και φράσσεται το άκρο του. Τίθεται σε λειτουργία η αντλία του αναλυτή. Εάν δεν υπάρχει διαρροή, μετά από μια αρχική περίοδο σταθεροποίησης, όλοι οι μετρητές ροής θα δείχνουν σχεδόν μηδέν. Σε αντίθετη περίπτωση, ελέγχονται οι γραμμές δειγματοληψίας και διορθώνεται το ελάττωμα.
 Η μέγιστη ανοχή διαρροής στην πλευρά του κενού είναι 0.5% της κατά τη χρήση παροχής για το σημείο του συστήματος που υποβάλλεται σε έλεγχο. Για τον υπολογισμό των κατά τη χρήση παροχών μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι ροές του αναλυτή και οι παρακαμπτήριες ροές.
 Εναλλακτικά, το σύστημα μπορεί να εκκενωθεί με πίεση τουλάχιστον 20 kPa υποπίεσης (80 kPa απόλυτης). Ύστερα από μια αρχική περίοδο σταθεροποίησης, η αύξηση της πίεσης Δp (kPa/min) στο σύστημα δεν υπερβαίνει:
 (71)
 όπου:
 V
 s
 είναι η χωρητικότητα του συστήματος, 1
 q
 vs
 είναι ο ρυθμός ροής του συστήματος, l/min
 Μια άλλη μέθοδος είναι η εισαγωγή βαθμιδωτής αλλαγής της συγκέντρωσης στην αρχή της γραμμής δειγματοληψίας με μεταγωγή από το αέριο μηδενικής περιεκτικότητας στο αέριο ρύθμισης της κλίμακας. Εάν μετά από ένα ικανό χρονικό διάστημα η ένδειξη είναι ≤ 99 % της εισαχθείσας συγκέντρωσης, αυτό δείχνει την ύπαρξη προβλημάτων βαθμονόμησης ή διαρροής που πρέπει να διορθωθούν.
 9.3.5. Έλεγχος του χρόνου απόκρισης του αναλυτικού συστήματος
 Οι ρυθμίσεις του συστήματος για την αξιολόγηση του χρόνου απόκρισης είναι ακριβώς ίδιες με αυτές κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής της δοκιμής (δηλαδή πίεση, ρυθμοί ροής, ρυθμίσεις φίλτρου στους αναλυτές και όλες οι άλλες επιδράσεις στο χρόνο απόκρισης). Ο προσδιορισμός του χρόνου απόκρισης γίνεται με μεταγωγή αερίου απευθείας στο στόμιο εισόδου του καθετήρα δειγματοληψίας. Η μεταγωγή αερίου γίνεται σε λιγότερο από 0.1 δευτερόλεπτο. Το αέριο που χρησιμοποιείται για τη δοκιμή προκαλεί μεταβολή συγκέντρωσης τουλάχιστον 60 % FS.
 Καταγράφεται η καμπύλη συγκέντρωσης κάθε επιμέρους συστατικού αερίου. Ο χρόνος απόκρισης ορίζεται ως η χρονική διαφορά ανάμεσα στη μεταγωγή του αερίου και στην κατάλληλη μεταβολή της καταγραφόμενης συγκέντρωσης. Ο χρόνος απόκρισης του συστήματος (t
 90) έγκειται στο χρόνο καθυστέρησης στον ανιχνευτή μέτρησης και στο χρόνο ανόδου του ανιχνευτή. Ως χρόνος καθυστέρησης ορίζεται ο χρόνος που μεσολαβεί από την αλλαγή (t0) έως ότου η απόκριση φτάσει το 10 % της τελικής ένδειξης (t10). Ο χρόνος ανόδου ορίζεται ως ο χρόνος ανάμεσα στο 10 % και 90 % απόκρισης της τελικής ένδειξης (t90 – t10).
 Για τη χρονική ευθυγράμμιση του αναλυτή και των σημάτων ροής καυσαερίων, ο χρόνος μετατροπής ορίζεται ως ο χρόνος από τη μεταβολή (t0) έως ότου η απόκριση φθάσει το 50 % της τελικής ένδειξης (t50).
 Ο χρόνος απόκρισης του συστήματος είναι ≤ 10 δευτερόλεπτα με χρόνο ανόδου ≤ 2.5 δευτερόλεπτα σύμφωνα με το σημείο 9.3.1.7 για όλα τα περιορισμένα συστατικά (CO, NOx, HC ή


text:
NMHC) και όλες τις κλίμακες που χρησιμοποιούνται. Όταν χρησιμοποιείται NMC για τη μέτρηση NMHC, ο χρόνος απόκρισης του συστήματος μπορεί να υπερβεί τα 10 δευτερόλεπτα.
 9.3.6. Δοκιμή απόδοσης του μετατροπέα ΝΟx
 Η απόδοση του μετατροπέα που χρησιμοποιείται για την μετατροπή του NO2 σε NO ελέγχεται σύμφωνα με τα σημεία 9.3.6.1 έως 9.3.6.8 (βλέπε σχήμα 8).
 Σχήμα 8
 Σχηματική διάταξη για τον έλεγχο της απόδοσης μετατροπέα NO2
 9.3.6.1. Διάταξη της δοκιμής
 Χρησιμοποιώντας τη διάταξη δοκιμής που παρουσιάζεται σχηματικά στο σχήμα 8 και την παρακάτω διαδικασία, η απόδοση του μετατροπέα ελέγχεται με τη βοήθεια οζονιστήρα.
 9.3.6.2. Βαθμονόμηση
 Οι CLD και HCLD βαθμονομούνται για τις συνηθέστερες περιοχές λειτουργίας ακολουθώντας τις προδιαγραφές του κατασκευαστή και χρησιμοποιώντας αέριο μηδενισμού και αέριο βαθμονόμησης (η περιεκτικότητα των οποίων σε NO ανέρχεται στο 80 % περίπου της περιοχής λειτουργίας και η συγκέντρωση του NO2 στο αέριο μείγμα σε λιγότερο από το 5 % της συγκέντρωσης του NO). Ο αναλυτής των ΝΟx βρίσκεται στη θέση ΝΟ, ώστε το αέριο βαθμονόμησης να μην διέρχεται μέσω του μετατροπέα. Η ένδειξη της συγκέντρωσης καταγράφεται.
 9.3.6.3. Υπολογισμός
 Η απόδοση του μετατροπέα επί τοις εκατό υπολογίζεται ως εξής:
 (72)
 όπου:
 a
 είναι η συγκέντρωση NOx σύμφωνα με το σημείο 9.3.6.6.
 b
 είναι η συγκέντρωση NOx σύμφωνα με το σημείο 9.3.6.7.
 c
 είναι η συγκέντρωση NO σύμφωνα με το σημείο 9.3.6.4.
 d
 είναι η συγκέντρωση NO σύμφωνα με το σημείο 9.3.6.5.
 9.3.6.4. Προσθήκη οξυγόνου
 Μέσω σωλήνωσης σχήματος Τ, προστίθενται συνεχώς οξυγόνο ή αέρας μηδενικής περιεκτικότητας στη ροή αερίου, μέχρις ότου η ένδειξη συγκέντρωσης να είναι περίπου κατά 20% χαμηλότερη από την ένδειξη της συγκέντρωσης βαθμονόμησης που αναφέρεται στο σημείο 9.3.6.2. (ο αναλυτής βρίσκεται σε λειτουργία ΝΟ).
 Η δεικνυόμενη συγκέντρωση (c) καταγράφεται. Ο οζονιστήρας διατηρείται απενεργοποιημένος καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.
 9.3.6.5. Ενεργοποίηση του οζονιστήρα
 Ο οζονιστήρας ενεργοποιείται για να παράγει αρκετό όζον, ώστε η συγκέντρωση ΝΟ να μειωθεί μέχρι περίπου το 20 % (ελάχιστο 10 %) της συγκέντρωσης βαθμονόμησης που αναφέρεται στο σημείο 9.3.6.2. Καταγράφεται η ένδειξη συγκέντρωσης (d) (ο αναλυτής βρίσκεται στη θέση λειτουργίας ΝΟ).
 9.3.6.6. Θέση λειτουργίας ΝΟx
 Ο αναλυτής ΝΟ ρυθμίζεται στη θέση λειτουργίας ΝΟx, έτσι ώστε το μείγμα αερίων (που αποτελείται από ΝΟ, ΝΟ2, Ο2 και Ν2) να διέρχεται τώρα από τον μετατροπέα. Καταγράφεται η ένδειξη συγκέντρωσης (a) (ο αναλυτής βρίσκεται στη θέση λειτουργίας ΝΟx).
 9.3.6.7. Απενεργοποίηση του οζονιστήρα
 Απενεργοποιείται ο οζονιστήρας. Το μείγμα αερίων που περιγράφεται στο σημείο 9.3.6.6 διοχετεύεται διαμέσου του μετατροπέα στον ανιχνευτή. Καταγράφεται η ένδειξη συγκέντρωσης (b) (ο αναλυτής βρίσκεται στη θέση λειτουργίας ΝΟx).
 9.3.6.8. Θέση λειτουργίας ΝΟ
 Έχοντας τη ρύθμιση για ΝΟ και με απενεργοποιημένο τον οζονιστήρα, διακόπτεται και η ροή οξυγόνου ή συνθετικού αέρα. Η ένδειξη NOx αναλυτή δεν αποκλίνει περισσότερο από ± 5 % από την τιμή που μετράται σύμφωνα με το σημείο 9.3.6.2. (ο αναλυτής βρίσκεται σε λειτουργία ΝΟ).
 9.3.6.9. Περιοδικότητα των δοκιμών
 Η απόδοση του μετατροπέα ελέγχεται τουλάχιστον μία φορά τον μήνα.
 9.3.6.10. Απαιτήσεις ως προς την απόδοση
 Η απόδοση του μετατροπέα E
 NOx δεν είναι μικρότερη από 95 %.
 Αν, με τον αναλυτή στη συνηθέστερα χρησιμοποιούμενη κλίμακα, ο οζονιστήρας δεν


text:
μπορεί να εξασφαλίσει μείωση από το 80% στο 20% σύμφωνα με το σημείο 9.3.6.5, τότε χρησιμοποιείται η ανώτατη κλίμακα που μπορεί να εξασφαλίσει τη μείωση.
 9.3.7. Ρύθμιση του FID
 9.3.7.1. Βελτιστοποίηση της απόκρισης του ανιχνευτή
 Ο ανιχνευτής ιονισμού φλόγας (FID) ρυθμίζεται όπως προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή του οργάνου. Για τη βελτιστοποίηση της απόκρισης στη συνηθέστερα χρησιμοποιούμενη περιοχή λειτουργίας, χρησιμοποιείται ως αέριο βαθμονόμησης μείγμα προπανίου και αέρα.
 Αφού οι ρυθμοί ροής καυσίμου και αέρα ρυθμιστούν σύμφωνα με τις υποδείξεις του κατασκευαστή, εισάγεται στον αναλυτή αέριο ρύθμισης της κλίμακας με συγκέντρωση 350 ± 75 ppm C. Η απόκριση σε μια δεδομένη ροή καυσίμου προσδιορίζεται από τη διαφορά μεταξύ της απόκρισης του αερίου ρύθμισης της κλίμακας και του αερίου ρύθμισης του μηδενός. Η ροή καυσίμου ρυθμίζεται επαυξητικά επάνω και κάτω από τις προδιαγραφές του κατασκευαστή. Καταγράφονται οι ενδείξεις βαθμονόμησης και μηδενός στις ως άνω ροές καυσίμου. Σχεδιάζεται η καμπύλη της διαφοράς μεταξύ των ενδείξεων βαθμονόμησης και μηδενός και η ροή καυσίμου ρυθμίζεται στην υψηλή πλευρά της καμπύλης. Αυτή είναι η αρχική ρύθμιση παροχής που μπορεί να χρειάζεται περαιτέρω βελτίωση ανάλογα με τα αποτελέσματα των συντελεστών απόκρισης υδρογονανθράκων και του ελέγχου παρεμβολής οξυγόνου σύμφωνα με τα σημεία 9.3.7.2. και 9.3.7.3. Αν η παρεμβολή οξυγόνου ή οι συντελεστές απόκρισης υδρογονανθράκων δεν πληρούν τις ακόλουθες προδιαγραφές, η ροή αέρα ρυθμίζεται επαυξητικά επάνω και κάτω από τις προδιαγραφές του κατασκευαστή, ενώ τα σημεία 9.3.7.2. και 9.3.7.3. επαναλαμβάνονται για κάθε ροή.
 Προαιρετικά, η βελτιστοποίηση μπορεί να πραγματοποιηθεί με την εφαρμογή της διαδικασίας που περιγράφεται στο πρότυπο SAE αριθ. 770141.
 9.3.7.2. Συντελεστές απόκρισης για τους υδρογονάνθρακες
 Διενεργείται γραμμικός έλεγχος του αναλυτή με τη χρήση μείγματος προπανίου και αέρα και καθαρό συνθετικό αέρα, σύμφωνα με το σημείο 9.2.1.3.
 Οι συντελεστές απόκρισης προσδιορίζονται όταν τίθεται σε λειτουργία ένας αναλυτής και μετά από μεγάλα διαστήματα λειτουργίας. Ο συντελεστής απόκρισης (r
 h) για κάθε είδος υδρογονάνθρακα ορίζεται ως ο λόγος της ένδειξης C1 του FID προς τη συγκέντρωση αερίου στον κύλινδρο, η οποία εκφράζεται σε ppm C1.
 Η συγκέντρωση του αερίου δοκιμής είναι σε επίπεδο που να συνεπάγεται απόκριση της τάξης του 80% της πλήρους κλίμακας. Η συγκέντρωση είναι γνωστή με ακρίβεια ± 2% σε σχέση με σταθμικό πρότυπο εκφρασμένο σε όγκο. Επιπλέον, ο κύλινδρος του αερίου προετοιμάζεται επί 24 ώρες σε θερμοκρασία 298 Κ ± 5 Κ (25 °C ± 5 °C).
 Τα αέρια ελέγχου που πρέπει να χρησιμοποιούνται και οι περιοχές συντελεστών σχετικής απόκρισης έχουν ως εξής:
 α)
 Μεθάνιο και καθαρός συνθετικός αέρας 1,00 ≤ r
 h ≤ 1.15·
 β)
 Προπυλένιο και καθαρός συνθετικός αέρας 0,90 ≤ r
 h ≤ 1.1·
 γ)
 Τολουόλιο και καθαρός συνθετικός αέρας 0,90 ≤ r
 h ≤ 1.1.
 Οι τιμές αυτές είναι σχετικές προς το συντελεστή απόκρισης r
 h για προπάνιο και καθαρό συνθετικό αέρα, στον οποίο δίνεται η τιμή 1.
 9.3.7.3. Έλεγχος παρεμβολής οξυγόνου
 Μόνο για τους αναλυτές πρωτογενών καυσαερίων, ο έλεγχος παρεμβολής οξυγόνου πραγματοποιείται όταν τίθεται σε λειτουργία ένας αναλυτής και μετά από μεγάλα διαστήματα λειτουργίας.
 Επιλέγεται περιοχή μέτρησης στην οποία τα αέρια ελέγχου παρεμβολής οξυγόνου εμπίπτουν στην άνω του 50 % περιοχή. Η


text:
δοκιμή διεξάγεται με την απαιτούμενη θερμοκρασία κλιβάνου. Οι προδιαγραφές για τα αέρια ελέγχου παρεμβολής οξυγόνου περιέχονται στο σημείο 9.3.3.4.
 α)
 Ο αναλυτής ρυθμίζεται στο μηδέν.
 β)
 Για κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης, ο αναλυτής ρυθμίζεται στο μέγιστο της κλίμακάς του με μείγμα με 0% οξυγόνο. Τα όργανα των κινητήρων ανάφλεξης με συμπίεση ρυθμίζονται στο μέγιστο της κλίμακάς τους για μείγμα με 21 % οξυγόνο.
 γ)
 Επανελέγχεται η μηδενική απόκριση. Αν έχει μεταβληθεί κατά περισσότερο από 0,5 % της πλήρους κλίμακας, οι φάσεις α) και β) του παρόντος σημείου επαναλαμβάνονται.
 δ)
 Εισάγονται τα αέρια ελέγχου παρεμβολής οξυγόνου 5 % και 10 %.
 ε)
 Επανελέγχεται η μηδενική απόκριση. Εάν έχει μεταβληθεί σε ποσοστό άνω του ± 1 % της πλήρους κλίμακας, η δοκιμή επαναλαμβάνεται.
 στ)
 Η παρεμβολή οξυγόνου E
 O2 υπολογίζεται για κάθε μείγμα στο βήμα δ) ως εξής:
 (73)
 και η απόκριση του αναλυτή είναι
 (74)
 όπου:
 c
 ref,b
 είναι η συγκέντρωση αναφοράς HC στο βήμα β), σε ppm C
 c
 ref,d
 είναι η συγκέντρωση αναφοράς HC στο βήμα δ), σε ppm C
 c
 FS,b
 είναι η συγκέντρωση πλήρους κλίμακας HC στο βήμα β), σε ppm C
 c
 FS,d
 είναι η συγκέντρωση πλήρους κλίμακας HC στο βήμα δ), σε ppm C
 c
 m,b
 είναι η μετρούμενη συγκέντρωση HC στο βήμα β), σε ppm C
 c
 m,d
 είναι η μετρούμενη συγκέντρωση HC στο βήμα δ), σε ppm C
 ζ)
 Η παρεμβολή οξυγόνου E
 O2 είναι μικρότερη από ± 1.5% για όλα τα απαιτούμενα αέρια ελέγχου παρεμβολής οξυγόνου πριν από τη δοκιμή.
 η)
 Αν η παρεμβολή οξυγόνου E
 O2 είναι μεγαλύτερη από ± 1,5 %, μπορούν να ληφθούν διορθωτικά μέτρα, με την επαυξητική ρύθμιση της ροής αέρα επάνω και κάτω από τις προδιαγραφές του κατασκευαστή, της ροής καυσίμου και της ροή δείγματος.
 θ)
 Η παρεμβολή οξυγόνου επαναλαμβάνεται για κάθε νέα ρύθμιση.
 9.3.8. Απόδοση του διαχωριστή υδρογονανθράκων πλην μεθανίου (NMC)
 Ο NMC χρησιμοποιείται για την απομάκρυνση των υδρογονανθράκων πλην του μεθανίου από το αέριο δείγματος μέσω οξείδωσης του συνόλου των υδρογονανθράκων με εξαίρεση το μεθάνιο. Σε ιδανικές συνθήκες, η μετατροπή για το μεθάνιο είναι 0 %, ενώ για τους λοιπούς υδρογονάνθρακες που εκπροσωπούνται από το αιθάνιο είναι 100 %. Για την ακριβή μέτρηση των NMHC, προσδιορίζονται οι δύο βαθμοί απόδοσης και χρησιμοποιούνται στον υπολογισμό της παροχής μάζας εκπομπών NMHC (βλέπε σημείο 8.6.2.).
 9.3.8.1. Απόδοση ως προς το μεθάνιο
 Διοχετεύεται μεθάνιο βαθμονόμησης μέσω του FID, με παράκαμψη και χωρίς παράκαμψη του NMC, και καταγράφονται οι δύο συγκεντρώσεις. Η απόδοση προσδιορίζεται ως εξής:
 (75)
 όπου:
 c
 HC(w/NMC)
 είναι η συγκέντρωση HC με ροή του CH4 μέσω του NMC, σε ppm C
 c
 HC(w/o NMC)
 είναι η συγκέντρωση HC με παράκαμψη του NMC από το CH4, σε ppm C
 9.3.8.2. Απόδοση ως προς το αιθάνιο
 Διοχετεύεται αιθάνιο βαθμονόμησης μέσω του FID, με παράκαμψη και χωρίς παράκαμψη του NMC, και καταγράφονται οι δύο συγκεντρώσεις. Η απόδοση προσδιορίζεται ως εξής:
 (76)
 όπου:
 c
 HC(w/NMC)
 είναι η συγκέντρωση HC με ροή C2H4 μέσω του NMC, σε ppm C
 c
 HC(w/o NMC)
 είναι η συγκέντρωση HC με παράκαμψη του NMC από το C2H6,


text:
σε ppm C
 9.3.9. Παρεμβολές
 Στην ένδειξη μπορούν να παρεμβαίνουν με διάφορους τρόπους άλλα αέρια εκτός από εκείνο που υποβάλλεται σε ανάλυση. Θετικές παρεμβολές συναντώνται σε όργανα NDIR όπου το παρεμβαλλόμενο αέριο παρέχει το ίδιο αποτέλεσμα με το μετρούμενο αέριο, αλλά σε μικρότερο βαθμό. Αρνητικές παρεμβολές συναντώνται σε όργανα NDIR από παρεμβαλλόμενο αέριο που διευρύνει τη ζώνη απορρόφησης του μετρούμενου αερίου και σε όργανα CLD από παρεμβαλλόμενο αέριο που παρεμποδίζει την αντίδραση. Οι έλεγχοι των παρεμβολών στα σημεία 9.3.9.1 και 9.3.9.3 διενεργούνται πριν από την αρχική χρήση ενός αναλυτή και ύστερα από μεγάλα διαστήματα λειτουργίας.
 9.3.9.1. Έλεγχος παρεμβολής σε αναλυτές CO
 Στην επίδοση του αναλυτή CO μπορεί να παρεμβαίνει το νερό και το CO2. Συνεπώς, διοχετεύεται, υπό μορφή φυσαλίδων μέσω νερού σε θερμοκρασία δωματίου, CO2 ρύθμισης της κλίμακας με συγκέντρωση 80 % έως 100 % της πλήρους κλίμακας στη μέγιστη περιοχή σε λειτουργία που χρησιμοποιείται στη διάρκεια του ελέγχου και καταγράφεται η απόκριση του αναλυτή. Η απόκριση του αναλυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει το 2 % της μέσης συγκέντρωσης CO που αναμένεται κατά τις δοκιμές.
 Οι διαδικασίες παρεμβολής για CO2 και H2O μπορούν να εκτελεστούν και ξεχωριστά. Εάν τα επίπεδα CO2 και H2O που χρησιμοποιούνται είναι υψηλότερα από τα ανώτατα αναμενόμενα επίπεδα κατά τις δοκιμές, κάθε παρατηρούμενη τιμή παρεμβολής θα μειωθεί με τον πολλαπλασιασμό της παρατηρούμενης παρεμβολής με το λόγο της τιμής της υψηλότερης αναμενόμενης συγκέντρωσης προς την πραγματική τιμή που χρησιμοποιείται κατά τη διαδικασία. Μπορούν να εκτελούνται ξεχωριστές διαδικασίες παρεμβολής για συγκεντρώσεις H2O που είναι μικρότερες από τα ανώτατα αναμενόμενα επίπεδα κατά τις δοκιμές, αλλά η παρατηρούμενη παρεμβολή H2O θα αυξηθεί με τον πολλαπλασιασμό της παρατηρούμενης παρεμβολής με το λόγο της τιμής της υψηλότερης αναμενόμενης συγκέντρωσης H2O προς την πραγματική τιμή που χρησιμοποιείται κατά τη διαδικασία. Το άθροισμα των δύο υπολογισθεισών τιμών παρεμβολής ανταποκρίνεται στην ανοχή που προβλέπεται στο παρόν σημείο.
 9.3.9.2. Έλεγχοι απόσβεσης αναλυτή NOx για αναλυτή CLD
 Τα δύο αέρια που έχουν σημασία για τους αναλυτές CLD (και HCLD) είναι το CO2 και οι υδρατμοί. Οι αποκρίσεις απόσβεσης αυτών των δύο αερίων είναι ανάλογες προς τις συγκεντρώσεις τους, και συνεπώς απαιτούν τεχνικές δοκιμής για τον προσδιορισμό της απόσβεσης στις υψηλότερες αναμενόμενες συγκεντρώσεις στη διάρκεια της δοκιμής. Εάν ο αναλυτής CLD χρησιμοποιεί αλγορίθμους αντιστάθμισης της απόσβεσης που χρησιμοποιούν H2O και/ή CO2 όργανα μέτρησης, η απόσβεση θα αξιολογηθεί με τα εν λόγω όργανα σε λειτουργία και με τους αλγορίθμους αντιστάθμισης σε εφαρμογή.
 9.3.9.2.1. Έλεγχος απόσβεσης CO2
 Διοχετεύεται αέριο βαθμονόμησης CO2 με συγκέντρωση 80 % έως 100 % της πλήρους κλίμακας στη μέγιστη περιοχή λειτουργίας μέσω του αναλυτή NDIR και καταγράφεται η τιμή του CO2 ως Α. Στη συνέχεια αραιώνεται σε αναλογία περίπου 50% με NO βαθμονόμησης, διέρχεται μέσω των NDIR και CLD και καταγράφονται οι τιμές του CO2 και του ΝΟ ως Β και C, αντίστοιχα. Έπειτα διακόπτεται η ροή του CO2 οπότε μόνο το NO βαθμονόμησης διέρχεται μέσω του (H)CLD και καταγράφεται η τιμή του NO ως D.
 Η απόσβεση επί τοις εκατό υπολογίζεται ως εξής:
 (77)
 όπου:
 A
 είναι η συγκέντρωση του μη αραιωμένου CO2 μετρούμενη με


text:
τον NDIR, επί τοις εκατό
 B
 είναι η συγκέντρωση του αραιωμένου CO2 μετρούμενη με τον NDIR, επί τοις εκατό
 C
 είναι η συγκέντρωση του αραιωμένου ΝΟ μετρούμενη με τον (H)CLD, σε ppm
 D
 είναι η συγκέντρωση του μη αραιωμένου NO μετρούμενη με τον (H)CLD, σε ppm
 Επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν εναλλακτικές μέθοδοι αραίωσης και ποσοτικού προσδιορισμού των τιμών των αερίων βαθμονόμησης CO2 και NO, όπως π.χ. η δυναμική ανάδευση/ανάμειξη, με την έγκριση της αρμόδιας αρχής για την έγκριση τύπου.
 9.3.9.2.2. Έλεγχος απόσβεσης νερού
 Ο έλεγχος αυτός εφαρμόζεται μόνο σε μετρήσεις συγκέντρωσης αερίων σε υγρή βάση. Για τον υπολογισμό της απόσβεσης νερού λαμβάνεται υπόψη η αραίωση του ΝΟ βαθμονόμησης με υδρατμούς και η αναλογία της συγκέντρωσης υδρατμών του μείγματος προς την αναμενόμενη συγκέντρωση κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 Διοχετεύεται ως αέριο ρύθμισης της κλίμακας ΝΟ με συγκέντρωση 80 % έως 100 % πλήρους κλίμακας στη συνήθη περιοχή λειτουργίας μέσω του (Η)CLD και καταγράφεται η τιμή του ΝΟ ως D. Στη συνέχεια, το αέριο βαθμονόμησης NO διοχετεύεται υπό μορφή φυσαλίδων μέσω νερού σε θερμοκρασία δωματίου και κατόπιν μέσω του (Η) CLD και καταγράφεται η τιμή του ΝΟ ως C. Προσδιορίζεται η θερμοκρασία του νερού και καταγράφεται ως F. Προσδιορίζεται η τάση κορεσμένων ατμών του μείγματος που αντιστοιχεί στη θερμοκρασία (F) του νερού με τις φυσαλίδες και καταγράφεται ως G.
 Η συγκέντρωση υδρατμών (%) του μείγματος υπολογίζεται ως εξής:
 (78)
 και καταγράφεται ως H. Η αναμενόμενη συγκέντρωση αραιωμένου αερίου βαθμονόμησης ΝΟ (σε υδρατμούς) υπολογίζεται ως εξής:
 (79)
 και καταγράφεται ως D
 e. Η αναμενόμενη κατά τη δοκιμή μέγιστη συγκέντρωση υδρατμών στα καυσαέρια (%) υπολογίζεται από μέγιστη συγκέντρωση CO2 στο καυσαέριο Α, ως εξής:
 (80)
 και καταγράφεται ως H
 m.
 Η επί τοις εκατό απόσβεση νερού υπολογίζεται ως εξής:
 (81)
 όπου:
 D
 e
 η αναμενόμενη συγκέντρωση αραιωμένου ΝΟ, σε ppm
 C
 η μετρούμενη συγκέντρωση αραιωμένου ΝΟ, σε ppm
 H
 m
 η μέγιστη συγκέντρωση υδρατμών, επί τοις εκατό
 H
 η πραγματική συγκέντρωση υδρατμών, επί τοις εκατό
 9.3.9.2.3. Μέγιστη επιτρεπόμενη απόσβεση
 Η συνδυασμένη απόσβεση CO2 και υδρατμών δεν μπορεί να υπερβαίνει το 2 τοις εκατό πλήρους κλίμακας.
 9.3.9.3. Έλεγχος απόσβεσης αναλυτή NOx για αναλυτή NDUV
 Οι υδρογονάνθρακες και το H2O μπορούν να δημιουργούν θετική παρεμβολή με αναλυτή NDUV προκαλώντας απόκριση παρόμοια με NOx. Εάν ο αναλυτής NDUV χρησιμοποιεί αλγορίθμους αντιστάθμισης που χρησιμοποιούν μετρήσεις άλλων αερίων για να ικανοποιηθεί η επαλήθευση της παρεμβολής, τότε ταυτόχρονα οι μετρήσεις αυτές διενεργούνται για τη δοκιμή των αλγορίθμων κατά την επαλήθευση της παρεμβολής.
 9.3.9.3.1. Διαδικασία
 Η εκκίνηση, λειτουργία, ο μηδενισμός και η βαθμονόμηση με αέριο του αναλυτή NDUV γίνεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή. Συνιστάται η εξαγωγή καυσαερίου του κινητήρα για την εκτέλεση της επαλήθευσης αυτής. Χρησιμοποιείται CLD για τον ποσοτικό προσδιορισμό του NOx στο καυσαέριο. Η απόκριση CLD χρησιμοποιείται ως τιμή αναφοράς. Επίσης, οι HC μετρώνται στο καυσαέριο με αναλυτή FID. Η απόκριση FID χρησιμοποιείται ως τιμή αναφοράς υδρογονανθράκων.
 Ανάντη οποιουδήποτε αποξηραντή δείγματος, εάν χρησιμοποιείται κατά τις δοκιμές, το καυσαέριο κινητήρα εισάγεται στον αναλυτή NDUV. Δίνεται χρόνος στον αναλυτή για σταθεροποίηση της απόκρισης. Ο χρόνος σταθεροποίησης μπορεί να περιλαμβάνει ένα


text:
διάστημα για τον καθαρισμό της γραμμής μεταφοράς και τη συνεκτίμηση της απόκρισης του αναλυτή. Ενώ όλοι οι αναλυτές μετρούν τη συγκέντρωση του δείγματος, καταγράφονται 30 s από τα δεδομένα δειγματοληψίας και υπολογίζονται τα αριθμητικά μέσα για τους τρεις αναλυτές.
 Η μέση τιμή CLD αφαιρείται από τη μέση τιμή NDUV. Η διαφορά αυτή πολλαπλασιάζεται με το λόγο της αναμενόμενης μέσης συγκέντρωσης HC προς τη συγκέντρωση HC που μετράται κατά την επαλήθευση, ως εξής:
 (82)
 όπου:
 c
 NOx,CLD
 είναι η μετρούμενη συγκέντρωση NOx με CLD, σε ppm
 c
 NOx,NDUV
 είναι η μετρούμενη συγκέντρωση NOx με NDUV, σε ppm
 c
 HC,e
 είναι η αναμενόμενη μέγιστη συγκέντρωση HC, σε ppm
 c
 HC,m
 η μετρούμενη συγκέντρωση HC, σε ppm
 9.3.9.3.2. Μέγιστη επιτρεπόμενη απόσβεση
 Ο συνδυασμός απόσβεσης HC και υδρατμών δεν υπερβαίνει το 2 τοις εκατό της συγκέντρωσης NOx που αναμένεται κατά τις δοκιμές.
 9.3.9.4. Αποξηραντής δείγματος
 Ένας αποξηραντής δείγματος αφαιρεί τους υδρατμούς, οι οποίοι διαφορετικά θα μπορούσαν να παρεμβληθούν στη μέτρηση NOx.
 9.3.9.4.1. Απόδοση αποξηραντή δείγματος
 Για τους αναλυτές CLD σε ξηρή βάση, προσδιορίζεται ότι για την υψηλότερη αναμενόμενη συγκέντρωση υδρατμών H
 m (βλέπε σημείο 9.3.9.2.2.), ο αποξηραντής δείγματος διατηρεί την υγρασία του CLD σε ≤ 5 g νερού/kg ξηρού αέρα (ή περίπου 0.008 % H2O), που είναι 100 % σχετική υγρασία με 3.9 °C και πίεση 101.3 kPa. Αυτός ο προσδιορισμός της υγρασίας ισοδυναμεί επίσης με περίπου 25 % σχετική υγρασία σε 25 °C και 101.3 kPa. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί με τη μέτρηση της θερμοκρασίας στο στόμιο εξαγωγής ενός θερμικού αφυγραντήρα, ή με τη μέτρηση της υγρασίας στο σημείο ακριβώς πριν από τον αναλυτή CLD. Η υγρασία του αναλυτή καυσαερίων CLD μπορεί επίσης να μετρηθεί εφόσον η μόνη ροή στο CLD είναι εκείνη από τον αφυγραντήρα.
 9.3.9.4.2. Διείσδυση του αποξηραντή δείγματος στο NO2
 Το νερό σε υγρή μορφή σε αποξηραντή δείγματος που δεν έχει σχεδιαστεί σωστά μπορεί να αφαιρέσει το NO2 από το δείγμα. Εάν χρησιμοποιείται αποξηραντής δείγματος σε συνδυασμό με αναλυτή NDUV χωρίς ανάντη μετατροπέα NO2/NO, ενδέχεται να αφαιρέσει το NO2 από το δείγμα πριν από τη μέτρηση του NOx.
 Ο αποξηραντής δείγματος επιτρέπει να γίνεται μέτρηση τουλάχιστον του 95 % του συνολικού NO2 στη μέγιστη αναμενόμενη συγκέντρωση NO2.
 9.3.10. Δειγματοληψία των αερίων εκπομπών πρωτογενούς καυσαερίου, εάν έχει εφαρμογή
 Οι καθετήρες δειγματοληψίας των αερίων εκπομπών συνδέονται σε απόσταση τουλάχιστον 0,5 m ή τριπλάσια της διαμέτρου του σωλήνα εξάτμισης — ανάλογα με το ποια είναι μεγαλύτερη — ανάντη της εξόδου του συστήματος εξάτμισης αλλά αρκετά κοντά στον κινητήρα, ώστε να εξασφαλίζεται θερμοκρασία των καυσαερίων τουλάχιστον 343 Κ (70 °C) στον καθετήρα.
 Σε περίπτωση πολυκύλινδρου κινητήρα με διακλαδούμενη πολλαπλή εξαγωγής, το στόμιο εισαγωγής του καθετήρα τοποθετείται σε αρκετή απόσταση κατάντη, ώστε να διασφαλίζεται αντιπροσωπευτικό δείγμα των μέσων εκπομπών από το σύνολο των κυλίνδρων. Σε πολυκύλινδρους κινητήρες με διακεκριμένες ομάδες πολλαπλών, όπως σε διάταξη κινητήρα σχήματος «V» συνιστάται ο συνδυασμός των πολλαπλών ανάντη του καθετήρα δειγματοληψίας. Εάν αυτό δεν μπορεί να γίνει, επιτρέπεται η λήψη δείγματος από την ομάδα με την υψηλότερη εκπομπή CO2. Για τον υπολογισμό των εκπομπών καυσαερίων χρησιμοποιείται η συνολική ροή μάζας


text:
καυσαερίων.
 Στην περίπτωση που ο κινητήρας είναι εφοδιασμένος με σύστημα μετεπεξεργασίας καυσαερίων, το δείγμα των καυσαερίων λαμβάνεται κατάντη του εν λόγω συστήματος.
 9.3.11. Δειγματοληψία για εκπομπές αραιωμένων αερίων, εάν έχει εφαρμογή
 Ο σωλήνας εξάτμισης που βρίσκεται μεταξύ του κινητήρα και του συστήματος αραίωσης πλήρους ροής είναι σύμφωνος με τις απαιτήσεις του προσαρτήματος 2 του παρόντος παραρτήματος. Ο (οι) καθετήρας(-ες) δειγματοληψίας των αερίων εκπομπών τοποθετείται(-ούνται) στη σήραγγα αραίωσης σε σημεία όπου το αραιωτικό και τα καυσαέρια αναμειγνύονται καλά και σε άμεση γειτνίαση με τον καθετήρα δειγματοληψίας σωματιδίων.
 Η δειγματοληψία μπορεί γενικά να γίνει με δύο τρόπους:
 α)
 λαμβάνονται δείγματα των εκπομπών σε όλη τη διάρκεια του κύκλου, συλλέγονται σε σάκο δείγματος και μετρώνται μετά την ολοκλήρωση της δοκιμής· για τους HC, ο σάκος δείγματος θερμαίνεται στους 464 ± 11 K (191 ± 11°C), για τα NOx, η θερμοκρασία του σάκου δείγματος είναι ανώτερη του σημείου δρόσου·
 β)
 λαμβάνονται συνεχώς δείγματα των εκπομπών και εξάγεται το ολοκλήρωμα για το σύνολο του κύκλου.
 Οι συγκεντρώσεις υποβάθρου προσδιορίζονται πριν από τη σήραγγα αραίωσης σύμφωνα με το α) ή το β) και αφαιρούνται από τη συγκέντρωση των εκπομπών σύμφωνα με το σημείο 8.5.2.3.2.
 9.4. Μέτρηση σωματιδίων και σύστημα δειγματοληψίας
 9.4.1. Γενικές προδιαγραφές
 Για να προσδιοριστεί η μάζα των σωματιδίων, απαιτείται σύστημα αραίωσης και δειγματοληψίας σωματιδίων, φίλτρο δειγματοληψίας σωματιδίων, ζυγός ακρίβειας μικρογραμμαρίου και θάλαμος ζύγισης ελεγχόμενης θερμοκρασίας και υγρασίας. Το σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων σχεδιάζεται έτσι ώστε να εξασφαλίζει ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα σωματιδίων, ανάλογο προς τη ροή των καυσαερίων.
 9.4.2. Γενικές απαιτήσεις του συστήματος αραίωσης
 Ο προσδιορισμός των σωματιδίων απαιτεί αραίωση του δείγματος με φιλτραρισμένο αέρα περιβάλλοντος, συνθετικό αέρα ή άζωτο (το αραιωτικό). Ο συντελεστής αραίωσης ρυθμίζεται ως εξής:
 α)
 εξαλείφεται κάθε συμπύκνωση νερού στα συστήματα αραίωσης και δειγματοληψίας,
 β)
 διατηρείται η θερμοκρασία του αραιωμένου καυσαερίου μεταξύ 315 K (42 °C) και 325 K (52 °C) εντός 20 cm ανάντη ή κατάντη του (των) υποδοχέα(-έων) του φίλτρου,
 γ)
 η θερμοκρασία του αραιωτικού κυμαίνεται μεταξύ 293 K και 325 K (20 °C έως 42 °C) σε άμεση γειτνίαση με την είσοδο στη σήραγγα αραίωσης,
 δ)
 ο ελάχιστος λόγος αραίωσης βρίσκεται στην περιοχή από 5:1 έως 7:1 και να είναι τουλάχιστον 2:1 για το στάδιο της βασικής αραίωσης βάσει του μέγιστου ρυθμού ροής καυσαερίων από τον κινητήρα,
 ε)
 για ένα σύστημα αραίωσης μερικής ροής, ο χρόνος παραμονής στο σύστημα από το σημείο της εισαγωγής αραιωτικού στον (στους) υποδοχέα(-είς) του φίλτρου βρίσκεται μεταξύ 0.5 και 5 δευτερολέπτων,
 στ)
 για ένα σύστημα αραίωσης πλήρους ροής, ο συνολικός χρόνος παραμονής στο σύστημα από το σημείο εισαγωγής του αραιωτικού στον(στους) υποδοχέα(-είς) είναι μεταξύ 1 και 5 δευτερολέπτων, και ο χρόνος παραμονής στο σύστημα βοηθητικής αραίωσης, εάν χρησιμοποιείται, από το σημείο εισαγωγής του βοηθητικού αραιωτικού στον (στους) υποδοχέα(-είς) είναι τουλάχιστον 0.5 δευτερόλεπτα.
 Επιτρέπεται η αφύγρανση του αραιωτικού πριν από την είσοδό του στο σύστημα αραίωσης· είναι μάλιστα εξαιρετικά χρήσιμη στην περίπτωση υψηλής υγρασίας του αραιωτικού.
 9.4.3. Δειγματοληψία σωματιδίων
 9.4.3.1. Σύστημα αραίωσης μερικής ροής
 Ο καθετήρας δειγματοληψίας σωματιδίων προσαρμόζεται πολύ κοντά στον καθετήρα δειγματοληψίας αέριων εκπομπών, αλλά σε επαρκή απόσταση ώστε να μην δημιουργούνται παρεμβολές.


text:
Επομένως, οι απαιτήσεις εγκατάστασης του σημείου 9.3.10 ισχύουν και για τη δειγματοληψία σωματιδίων. Η γραμμή δειγματοληψίας συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του προσαρτήματος 2 του παρόντος παραρτήματος.
 Σε περίπτωση πολυκύλινδρου κινητήρα με διακλαδούμενη πολλαπλή εξαγωγής, το στόμιο εισαγωγής του καθετήρα τοποθετείται σε αρκετή απόσταση κατάντη, ώστε να διασφαλίζεται αντιπροσωπευτικό δείγμα των μέσων εκπομπών από το σύνολο των κυλίνδρων. Σε πολυκύλινδρους κινητήρες με διακεκριμένες ομάδες πολλαπλών, όπως σε διάταξη κινητήρα σχήματος «V» συνιστάται ο συνδυασμός των πολλαπλών ανάντη του καθετήρα δειγματοληψίας. Εάν αυτό δεν μπορεί να γίνει, επιτρέπεται η λήψη δείγματος από την ομάδα με την υψηλότερη εκπομπή σωματιδίων. Για τον υπολογισμό των εκπομπών καυσαερίων, χρησιμοποιείται η συνολική ροή μάζας καυσαερίων της πολλαπλής.
 9.4.3.2. Σύστημα αραίωσης πλήρους ροής
 Ο καθετήρας δειγματοληψίας σωματιδίων προσαρμόζεται πολύ κοντά στον καθετήρα δειγματοληψίας αέριων εκπομπών, αλλά σε επαρκή απόσταση ώστε να μην δημιουργούνται παρεμβολές, στη σήραγγα αραίωσης. Επομένως, οι απαιτήσεις εγκατάστασης του σημείου 9.3.11 ισχύουν και για τη δειγματοληψία σωματιδίων. Η γραμμή δειγματοληψίας συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του προσαρτήματος 2 του παρόντος παραρτήματος.
 9.4.4. Φίλτρα δειγματοληψίας σωματιδίων
 Η δειγματοληψία του αραιωμένου καυσαερίου γίνεται με φίλτρο που ικανοποιεί τις απαιτήσεις των σημείων 9.4.4.1. έως 9.4.4.3 κατά την αλληλουχία των φάσεων δοκιμής.
 9.4.4.1. Προδιαγραφές των φίλτρων
 Όλα τα είδη φίλτρων έχουν απόδοση συλλογής 0.3 μm DOP (φθαλικού διοκτυλίου) ή PAO (πολυ-α-ολεφίνης) τουλάχιστον 99%. Για την απόδειξη της απαίτησης αυτής είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν οι μετρήσεις κατασκευαστή του φίλτρου δείγματος που αντικατοπτρίζονται στις αξιολογήσεις του προϊόντος τους. To υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένο το φίλτρο μπορεί να είναι:
 α)
 είτε από υαλοβάμβακα με επικάλυψη φθοράνθρακα (PTFE)
 β)
 είτε από μεμβράνη με βάση φθοράνθρακες (PTFE).
 9.4.4.2. Μέγεθος φίλτρου
 Το φίλτρο έχει κυκλικό σχήμα με ονομαστική διάμετρο 47 mm (μέγιστη απόκλιση 46.50 ± 0.6 mm) και εκτιθέμενη διάμετρο (διάμετρο ενεργού περιοχής) τουλάχιστον 38 mm.
 9.4.4.3. Μετωπική ταχύτητα στο φίλτρο
 Η ταχύτητα διέλευσης του μετώπου του αερίου μέσω του φίλτρου είναι μεταξύ 0.90 και 1.00 m/s και λιγότερο από 5 % των καταγεγραμμένων τιμών ροής υπερβαίνουν το εύρος αυτό. Εάν η συνολική μάζα των σωματιδίων στο φίλτρο υπερβαίνει τα 400 μg, η μετωπική ταχύτητα του φίλτρου μπορεί να μειωθεί στα 0.50 m/s. Η μετωπική ταχύτητα υπολογίζεται ως η ογκομετρική παροχή του δείγματος στην πίεση ανάντη του φίλτρου και στη θερμοκρασία του μετώπου του φίλτρου, διαιρούμενη διά το εκτιθέμενο εμβαδόν του φίλτρου.
 9.4.5. Θάλαμος ζύγισης και προδιαγραφές αναλυτικού ζυγού
 Το περιβάλλον του θαλάμου (ή της αίθουσας) είναι απαλλαγμένο από τυχόν ξένες ουσίες του περιβάλλοντος (όπως η σκόνη, τα αεροζόλ ή ημιπτητικά υλικά) που θα μπορούσαν να επικαθίσουν στα φίλτρα σωματιδίων. Η αίθουσα ζύγισης ανταποκρίνεται στις απαιτούμενες προδιαγραφές επί τουλάχιστον 60 λεπτά πριν από τη ζύγιση των φίλτρων.
 9.4.5.1. Συνθήκες θαλάμου ζύγισης
 Η θερμοκρασία του θαλάμου (ή αίθουσας) μέσα στον οποίο προετοιμάζονται και ζυγίζονται τα φίλτρα σωματιδίων διατηρείται μεταξύ 295 K ± 1 K (22 °C ± 1 °C) κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας και της ζύγισης όλων των φίλτρων. Η υγρασία διατηρείται σε σημείο δρόσου 282,5 K ± 1 K (9,5 °C ± 1 °C).
 Εάν το περιβάλλον σταθεροποίησης και το περιβάλλον ζύγισης


text:
είναι διαφορετικά, η θερμοκρασία του περιβάλλοντος σταθεροποίησης διατηρείται με ανοχή 295 K ± 3 K (22 °C ± 3 °C), αλλά η απαίτηση για το σημείο δρόσου παραμένει στους 282,5 K ± 1 K (9,5 °C ± 1 °C).
 Καταγράφονται η θερμοκρασία υγρασίας και η θερμοκρασία περιβάλλοντος.
 9.4.5.2. Ζύγιση φίλτρου αναφοράς
 Δύο τουλάχιστον αχρησιμοποίητα φίλτρα αναφοράς ζυγίζονται εντός 12 ωρών από τη ζύγιση του φίλτρου δείγματος, αλλά κατά προτίμηση ταυτόχρονα με αυτήν. Τα εν λόγω φίλτρα είναι από το ίδιο υλικό με τα φίλτρα δείγματος. Η διόρθωση άνωσης εφαρμόζεται στις ζυγίσεις.
 Εάν το βάρος των φίλτρων αναφοράς μεταβάλλεται μεταξύ των ζυγίσεων των φίλτρων δείγματος κατά περισσότερο από 10 μg, τότε απορρίπτονται όλα τα φίλτρα δείγματος και η δοκιμή εκπομπών επαναλαμβάνεται.
 Τα φίλτρα αναφοράς αντικαθίστανται περιοδικά βάσει ορθής τεχνικής κρίσης αλλά πάντως τουλάχιστον μία φορά το χρόνο.
 9.4.5.3. Αναλυτικός ζυγός
 Ο αναλυτικός ζυγός που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του βάρους των φίλτρων πληροί το κριτήριο γραμμικού ελέγχου του σημείου 9.2 πίνακας 7. Αυτό συνεπάγεται ακρίβεια (τυπική απόκλιση) τουλάχιστον 2 μg και ανάλυση τουλάχιστον 1 μg (1 ψηφίο = 1 μg).
 Για να εξασφαλιστεί η ακριβής ζύγιση του φίλτρου, συνιστάται να εγκαθίσταται ο ζυγός ως εξής:
 α)
 να εγκαθίσταται σε πλατφόρμα απομόνωσης των δονήσεων ώστε να απομονώνεται από εξωτερικό θόρυβο και δονήσεις,
 β)
 να είναι προστατευμένος από τη μεταφορά ρευμάτων αέρος με ηλεκτρικά γειωμένο προπέτασμα που απάγει τον στατικό ηλεκτρισμό.
 9.4.5.4. Εξάλειψη συνεπειών στατικού ηλεκτρισμού
 Τα φίλτρα καθίστανται ουδέτερα πριν από τη ζύγιση, π.χ. με έναν εξουδετερωτή πολωνίου ή με κάποια διάταξη παρόμοιας δράσης. Εάν χρησιμοποιείται φίλτρο μεμβράνης PTFE, υπολογίζεται ο στατικός ηλεκτρισμός και συνιστάται να είναι εντός ± 2,0 V του ουδετέρου.
 Το στατικό ηλεκτρικό φορτίο ελαχιστοποιείται στο περιβάλλον του ζυγού. Πιθανές μέθοδοι είναι οι εξής:
 α)
 ο ζυγός είναι ηλεκτρικά γειωμένος,
 β)
 χρησιμοποιούνται λαβίδες από ανοξείδωτο ατσάλι, εάν γίνεται μη αυτόματος χειρισμός των δειγμάτων PM,
 γ)
 οι λαβίδες είναι γειωμένες με ιμάντα γείωσης ή ιμάντας γείωσης παρέχεται στο χειριστή κατά τρόπο ώστε ο ιμάντας γείωσης να έχει κοινή γείωση με το ζυγό. Οι ιμάντες γείωσης έχουν κατάλληλο αντιστάτη για να προστατεύει τους χειριστές από ηλεκτροπληξία.
 9.4.5.5. Πρόσθετες προδιαγραφές
 Όλα τα μέρη του συστήματος αραίωσης και του συστήματος δειγματοληψίας, από τον σωλήνα της εξάτμισης μέχρι τον υποδοχέα των φίλτρων, που βρίσκονται σε επαφή με πρωτογενή και αραιωμένα καυσαέρια, είναι κατασκευασμένα με τρόπο ώστε να ελαχιστοποιείται η απόθεση ή η αλλοίωση των σωματιδίων. Όλα τα μέρη είναι κατασκευασμένα από ηλεκτρικώς αγώγιμα υλικά που να μην αντιδρούν με τα συστατικά του καυσαερίου και να είναι γειωμένα για την παρεμπόδιση τυχόν ηλεκτροστατικών επιδράσεων.
 9.4.5.6. Βαθμονόμηση των οργάνων μέτρησης της ροής
 Κάθε ροόμετρο που χρησιμοποιείται σε σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων και σε σύστημα αραίωσης μερικής ροής υποβάλλεται στον έλεγχο γραμμικότητας, όπως περιγράφεται στο σημείο 9.2.1, όσο συχνά χρειάζεται για την ικανοποίηση των απαιτήσεων ακρίβειας του παρόντος κανονισμού. Για τις τιμές ροής αναφοράς, χρησιμοποιείται ροόμετρο ακρίβειας που είναι σύμφωνο με διεθνή και/ή εθνικά πρότυπα. Για τη βαθμονόμηση της μέτρησης της διαφορικής ροής βλέπε σημείο 9.4.6.2.
 9.4.6. Ειδικές απαιτήσεις για το σύστημα αραίωσης μερικής ροής
 Το σύστημα αραίωσης


text:
μερικής ροής είναι σχεδιασμένο κατά τρόπο ώστε να εξάγεται αναλογικό δείγμα πρωτογενούς καυσαερίου από το ρεύμα καυσαερίου του κινητήρα, ανταποκρινόμενο έτσι σε εκτροπές της παροχής ρεύματος καυσαερίου. Για τον σκοπό αυτό ο λόγος αραίωσης ή ο λόγος δειγματοληψίας r
 d ή r
 s προσδιορίζονται κατά τρόπο ώστε να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις ακρίβειας του σημείου 9.4.6.2.
 9.4.6.1. Χρόνος απόκρισης του συστήματος
 Για τον έλεγχο ενός συστήματος αραίωσης μερικής ροής, απαιτείται ταχεία απόκριση του συστήματος. Ο χρόνος μετατροπής για το σύστημα καθορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που περιγράφεται στο σημείο 9.4.6.6. Εάν ο συνδυασμένος χρόνος μετατροπής της μέτρησης ροής καυσαερίων (βλέπε σημείο 8.4.1.2) και του συστήματος μερικής ροής είναι ≤ 0.3 δευτερόλεπτα, χρησιμοποιείται επιγραμμικός έλεγχος. Εάν ο χρόνος υπερβαίνει τα 0.3 δευτερόλεπτα, χρησιμοποιείται ο έλεγχος πρόβλεψης με βάση δοκιμή που έχει καταγραφεί. Στην περίπτωση αυτή, ο συνδυασμένος χρόνος ανόδου θα είναι ≤ 1 δευτερόλεπτο και ο συνδυασμένος χρόνος καθυστέρησης ≤ 10 δευτερόλεπτα.
 Η απόκριση του συνολικού συστήματος σχεδιάζεται έτσι ώστε να εξασφαλίζει ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα των σωματιδίων, q
 mp,i, ανάλογο προς τη ροή της μάζας καυσαερίων. Για να καθοριστεί η αναλογικότητα, διεξάγεται ανάλυση παλινδρόμησης του q
 mp,i έναντι του q
 mew,i, με ρυθμό συλλογής δεδομένων τουλάχιστον 5 Hz και τηρούνται τα εξής κριτήρια:
 α)
 ο συντελεστής προσδιορισμού r
 2 της γραμμικής παλινδρόμησης μεταξύ q
 mp,i και q
 mew,i δεν είναι μικρότερος από 0,95·
 β)
 το τυπικό σφάλμα εκτίμησης q
 mp,i σε σχέση με q
 mew,i δεν υπερβαίνει το 5 % του q
 mp το ανώτερο·
 γ)
 η τομή q
 mp της γραμμής παλινδρόμησης δεν υπερβαίνει ±2 % του q
 mp το ανώτερο.
 Απαιτείται έλεγχος πρόβλεψης, εάν οι συνδυασμένοι χρόνοι μετατροπής του συστήματος σωματιδίων t
 50,P και ο χρόνος μετατροπής του σήματος ροής της μάζας καυσαερίων t
 50,F είναι > 0.3 δευτερόλεπτα. Στην περίπτωση αυτή διεξάγεται προκαταρκτική δοκιμή, και το σήμα της ροής μάζας καυσαερίων της προκαταρκτικής δοκιμής χρησιμοποιείται για τον έλεγχο ροής του δείγματος στο σύστημα σωματιδίων. Επιτυγχάνεται σωστός έλεγχος του συστήματος διάλυσης μερικής ροής, εάν η καμπύλη του χρόνου του q
 mew,pre της προκαταρκτικής δοκιμής, που ελέγχει τον q
 mp, μεταβληθεί με χρόνο πρόβλεψης t
 50,P + t
 50,F.
 Για την κατάρτιση ενός συσχετισμού μεταξύ q
 mp,i και q
 mew,i χρησιμοποιούνται τα δεδομένα που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της πραγματικής δοκιμής, με τη q
 mew,i χρονικά ευθυγραμμισμένη κατά t
 50,F σε σχέση με τη qmp,i (ο t
 50,P δεν συμβάλλει στη ευθυγράμμιση του χρόνου). Δηλαδή, η χρονική μεταβολή μεταξύ q
 mew και q
 mp είναι η διαφορά στους χρόνους μεταβολής τους που καθορίστηκαν στο σημείο 9.4.6.6.
 9.4.6.2. Προδιαγραφές μέτρησης διαφορικής ροής
 Για συστήματα αραίωσης μερικής ροής, η ακρίβεια της ροής δείγματος q
 mp έχει ιδιαίτερη σημασία, εάν δεν μετράται απευθείας αλλά προσδιορίζεται με μέτρηση διαφορικής ροής:
 (83)
 Στην περίπτωση αυτή το μέγιστο σφάλμα της διαφοράς είναι τέτοιο ώστε η ακρίβεια του q
 mp να κυμαίνεται μεταξύ ± 5% όταν ο λόγος αραίωσης είναι μικρότερος από 15. Μπορεί να υπολογιστεί λαμβάνοντας τη μέση τετραγωνική ρίζα των σφαλμάτων κάθε οργάνου.
 Αποδεκτές ακρίβειες του q
 mp μπορούν να εξαχθούν με κάποια από τις ακόλουθες


text:
μεθόδους:
 α)
 Οι απόλυτες ακρίβειες του q
 mdew και του q
 mdw είναι ±0,2 %, κάτι που εξασφαλίζει ακρίβεια του q
 mp ≤ 5 % σε λόγο αραίωσης 15. Ωστόσο, προκύπτουν μεγαλύτερα σφάλματα με υψηλότερους λόγους αραίωσης.
 β)
 Η βαθμονόμηση του q
 mdw σε σχέση με το q
 mdew γίνεται έτσι ώστε να προκύπτουν οι ίδιες ακρίβειες για το q
 mp όπως στο α). Περισσότερες λεπτομέρειες παρέχονται στο σημείο 9.4.6.3.
 γ)
 Η ακρίβεια του q
 mp καθορίζεται έμμεσα από την ακρίβεια του λόγου αραίωσης όπως καθορίζεται από το αέριο ιχνηθέτη, π.χ. το CO2. Για το q
 mp απαιτούνται ακρίβειες ισοδύναμες με τη μέθοδο α).
 δ)
 Η απόλυτη ακρίβεια για το q
 mdew και το q
 mdw είναι εντός του ±2% της πλήρους κλίμακας, το μέγιστο σφάλμα της διαφοράς μεταξύ q
 mdew και q
 mdw εντός του 0.2%, και το σφάλμα γραμμικότητας εντός του ± 0,2% του υψηλότερου q
 mdew που διαπιστώνεται κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 9.4.6.3. Βαθμονόμηση της διαφορικής μέτρησης ροής
 Το ροόμετρο ή τα όργανα μέτρησης της ροής βαθμονομούνται με μία από τις ακόλουθες διαδικασίες, ώστε η ροή του καθετήρα q
 mp στη σήραγγα να ικανοποιεί τις απαιτήσεις ακρίβειας του σημείου 9.4.6.2:
 α)
 το ροόμετρο για το q
 mdw συνδέεται εν σειρά με το ροόμετρο για το q
 mdew, η διαφορά ανάμεσα στα δύο ροόμετρα βαθμονομείται για τουλάχιστον πέντε σημεία με τιμές ροής ομοιόμορφα κατανεμημένες ανάμεσα στη χαμηλότερη τιμή q
 mdw που χρησιμοποιήθηκε κατά τη δοκιμή και την τιμή q
 mdew που χρησιμοποιήθηκε κατά τη δοκιμή. Η σήραγγα αραίωσης μπορεί να παρακαμφθεί·
 β)
 στο ροόμετρο για το q
 mdew συνδέεται εν σειρά βαθμονομημένη διάταξη ροής μάζας και η ακρίβεια ελέγχεται για την τιμή που χρησιμοποιείται στη δοκιμή. Στη συνέχεια, η βαθμονομημένη διάταξη ροής συνδέεται εν σειρά με το ροόμετρο για το q
 mdw, και η ακρίβεια ελέγχεται για τουλάχιστον πέντε ρυθμίσεις που αντιστοιχούν σε λόγο αραίωσης από 3 έως 50 σε σχέση με το q
 mdew που χρησιμοποιήθηκε στη δοκιμή·
 γ)
 ο σωλήνας μεταφοράς ΤΤ αποσυνδέεται από την εξάτμιση και μια βαθμονομημένη διάταξη μέτρησης της ροής με κατάλληλη κλίμακα για τη μέτρηση του q
 mp συνδέεται με το σωλήνα μεταφοράς. Το q
 mdew ρυθμίζεται στην τιμή που χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής και το q
 mdw ρυθμίζεται διαδοχικά σε τουλάχιστον πέντε τιμές που αντιστοιχούν σε λόγους αραίωσης από 3 έως 50. Εναλλακτικά, μπορεί να προβλεφθεί ειδική βαθμονόμηση διαδρομής ροής, στην οποία παρακάμπτεται η σήραγγα, όμως ο συνολικός αέρας και το αραιωτικό ρέουν μέσω των αντίστοιχων μετρητών όπως και στην πραγματική δοκιμή·
 δ)
 στο σωλήνα μεταφοράς της εξάτμισης ΤΤ διοχετεύεται αέριο ιχνηθέτης. Το αέριο ιχνηθέτης μπορεί να είναι συστατικό του καυσαερίου, όπως το CO2 ή το NOx. Μετά την αραίωση στη σήραγγα μετράται το συστατικό του αερίου ιχνηθέτη. Η διαδικασία αυτή διεξάγεται για 5 λόγους αραίωσης από το 3 έως το 50. Η ακρίβεια της ροής δείγματος ορίζεται από το λόγο αραίωσης r
 d:
 (84)
 Οι τιμές ακριβείας για τους αναλυτές αερίου λαμβάνονται υπόψη για την εξασφάλιση ακριβείας για το q
 mp.
 9.4.6.4. Έλεγχος ροής άνθρακα
 Συνιστάται ιδιαίτερα


text:
ο έλεγχος ροής άνθρακα με πραγματική εξάτμιση για τον εντοπισμό προβλημάτων μέτρησης και ελέγχου και για την πιστοποίηση της ορθής λειτουργίας του συστήματος μερικής ροής. Ο έλεγχος ροής άνθρακα γίνεται τουλάχιστον κάθε φορά που τοποθετείται νέος κινητήρας ή μεταβάλλεται κάτι σημαντικό στη διάταξη του θαλάμου δοκιμής.
 Ο κινητήρας λειτουργεί σε μέγιστη ροπή και ταχύτητα ή σε φάση σταθερών συνθηκών που παράγουν 5 % ή περισσότερο CO2. Το σύστημα δειγματοληψίας μερικής ροής λειτουργεί με συντελεστή αραίωσης της τάξης του 15 προς 1.
 Όταν διενεργείται έλεγχος ροής άνθρακα εφαρμόζεται η διαδικασία που προβλέπεται στο προσάρτημα 4. Οι ρυθμοί ροής άνθρακα υπολογίζονται σύμφωνα με τις εξισώσεις 112 έως 114 του προσαρτήματος 4 του παρόντος παραρτήματος. Όλες οι τιμές ροής άνθρακα συμφωνούν μεταξύ τους σε ποσοστό 3 %.
 9.4.6.5. Έλεγχος πριν από τη δοκιμή
 Διενεργείται έλεγχος πριν από τη δοκιμή εντός 2 ωρών πριν ξεκινήσει η δοκιμή, με τον ακόλουθο τρόπο.
 Ελέγχεται η ακρίβεια των ροόμετρων με την ίδια μέθοδο που χρησιμοποιείται για τη βαθμονόμηση (βλέπε σημείο 9.4.6.2) για τουλάχιστον δύο σημεία, συμπεριλαμβανομένων τιμών ροής q
 mdw που αντιστοιχούν σε λόγους αραίωσης από 5 έως 15 για την τιμή q
 mdew που χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 Εάν μπορεί να αποδειχθεί από την καταγραφή της διαδικασίας βαθμονόμησης, σύμφωνα με το σημείο 9.4.6.2, ότι η βαθμονόμηση του ροόμετρου είναι σταθερή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, μπορεί να παραλειφθεί ο έλεγχος πριν τη δοκιμή.
 9.4.6.6. Προσδιορισμός του χρόνου μετατροπής
 Οι ρυθμίσεις του συστήματος για την αξιολόγηση του χρόνου μετατροπής είναι ακριβώς ίδιες με αυτές κατά τη διάρκεια της μέτρησης της δοκιμής. Ο χρόνος μετατροπής προσδιορίζεται με την ακόλουθη μέθοδο.
 Ένα ανεξάρτητο ροόμετρο αναφοράς με κλίμακα μέτρησης κατάλληλη για τη ροή καθετήρα τοποθετείται εν σειρά και συνδέεται με τον καθετήρα. Το ροόμετρο έχει χρόνο μετατροπής μικρότερο από 100 ms για το μέγεθος βαθμίδας ροής που χρησιμοποιείται σε αυτή τη μέτρηση του χρόνου απόκρισης, με χρόνο στραγγαλισμού της ροής αρκετά μικρό, ώστε να μην επηρεάζει τη δυναμική απόδοση του συστήματος αραίωσης μερικής ροής, και σύμφωνο με την ορθή τεχνική πρακτική.
 Εφαρμόζεται βαθμιδωτή αλλαγή στην είσοδο ροής των καυσαερίων (ή της ροής του αέρα αν υπολογίζεται η ροή καυσαερίων) του συστήματος αραίωσης μερικής ροής, από μια χαμηλή ροή στο 90 % τουλάχιστον της πλήρους κλίμακας. Η διάταξη που χρησιμοποιείται για την βαθμιδωτή αλλαγή είναι η ίδια με εκείνη που χρησιμοποιήθηκε για την έναρξη του ελέγχου πρόβλεψης στην πραγματική δοκιμή. Καταγράφονται το ερέθισμα της βαθμίδας της ροής των καυσαερίων και η απόκριση του ροόμετρου με ρυθμό λήψης δείγματος τουλάχιστον 10 Hz.
 Από το δεδομένο αυτό προσδιορίζεται ο χρόνος μετατροπής για το σύστημα αραίωσης μερικής ροής, ο οποίος είναι ο χρόνος από την έναρξη του ερεθίσματος της βαθμίδας έως το 50 % της απόκρισης του ροόμετρου. Κατά παρόμοιο τρόπο προσδιορίζονται οι χρόνοι μετατροπής του σήματος q
 mp του συστήματος αραίωσης μερικής ροής και του σήματος q
 mew,i του ροόμετρου καυσαερίου. Τα σήματα αυτά χρησιμοποιούνται στους ελέγχους παλινδρόμησης που εκτελούνται μετά από κάθε δοκιμή (βλέπε σημείο 9.4.6.1).
 Ο υπολογισμός επαναλαμβάνεται για τουλάχιστον 5 ερεθίσματα ανόδου και πτώσης και λαμβάνεται ο μέσος όρος


text:
των αποτελεσμάτων. Από αυτήν την τιμή αφαιρείται ο χρόνος εσωτερικής μετατροπής (< 100 ms) του ροομέτρου αναφοράς. Αυτή είναι η τιμή πρόβλεψης του συστήματος αραίωσης μερικής ροής, η οποία εφαρμόζεται σύμφωνα με το σημείο 9.4.6.1.
 9.5. Βαθμονόμηση του συστήματος μέτρησης σε σταθερό όγκο (CVS)
 9.5.1. Γενικά
 Το σύστημα CVS βαθμονομείται με τη χρήση ενός ροόμετρου ακρίβειας και μιας διάταξης περιορισμού της ροής. Η ροή μέσω του συστήματος μετράται σε διαφορετικές ρυθμίσεις περιορισμού, οι δε παράμετροι ελέγχου του συστήματος μετρώνται και συσχετίζονται με τη ροή.
 Μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφοροι τύποι ροόμετρων, π.χ. βαθμονομημένος σωλήνας βεντούρι, βαθμονομημένος μετρητής παροχής στρωτής ροής, βαθμονομημένος στροβιλομετρητής παροχής.
 9.5.2. Βαθμονόμηση της αντλίας θετικής εκτόπισης (PDP)
 Όλες οι παράμετροι που σχετίζονται με την αντλία μετρούνται ταυτόχρονα μαζί με τις παραμέτρους που σχετίζονται με το βεντούρι βαθμονόμησης το οποίο είναι συνδεδεμένο σε σειρά με την αντλία. Χαράσσεται η καμπύλη της υπολογιζόμενης παροχής (σε m3/s στο στόμιο εισόδου της αντλίας, σε απόλυτη πίεση και θερμοκρασία) έναντι συνάρτησης συσχετισμού που αποτελεί την τιμή ενός ειδικού συνδυασμού των παραμέτρων της αντλίας. Προσδιορίζεται η γραμμική εξίσωση η οποία συσχετίζει τη ροή στην αντλία με την συνάρτηση συσχετισμού. Αν ένα CVS έχει μετάδοση κίνησης πολλαπλού αριθμού στροφών, η βαθμονόμηση εκτελείται για κάθε χρησιμοποιούμενη περιοχή.
 Κατά τη διάρκεια της βαθμονόμησης, η θερμοκρασία διατηρείται σταθερή.
 Τυχόν διαρροές σε όλες τις συνδέσεις και τους αγωγούς ανάμεσα στο βεντούρι βαθμονόμησης και στην αντλία CVS διατηρούνται σε επίπεδο κάτω του 0.3% του χαμηλότερου σημείου ροής (υψηλότερο σημείο στραγγαλισμού και χαμηλότερο σημείο στροφών PDP της αντλίας).
 9.5.2.1. Ανάλυση δεδομένων
 Η ρυθμός ροής του αέρα (q
 vCVS) σε κάθε ρύθμιση στραγγαλισμού (τουλάχιστον έξι ρυθμίσεις) υπολογίζεται σε πρότυπες μονάδες m3/s από τα δεδομένα του ροόμετρου βάσει της μεθόδου που υποδεικνύει ο κατασκευαστής. Στην συνέχεια, η παροχή αέρα μετατρέπεται σε ροή αντλίας (V
 0) σε m3/rev, σε απόλυτη θερμοκρασία και πίεση στο στόμιο εισόδου της αντλίας, ως εξής:
 (85)
 όπου:
 q
 vCVS
 είναι ο ρυθμός ροής αέρα υπό κανονικές συνθήκες (101.3 kPa, 273 K), σε m3/s
 T
 η θερμοκρασία στην είσοδο της αντλίας, σε K
 p
 p
 η απόλυτη πίεση στο στόμιο εισόδου της αντλίας, σε kPa
 n
 ο αριθμός στροφών της αντλίας, σε rev/s
 Για να ληφθεί υπόψη η αλληλεπίδραση μεταξύ των διακυμάνσεων της πίεσης στην αντλία και του ποσοστού ολίσθησης της αντλίας, υπολογίζεται η συνάρτηση συσχετισμού (X
 0) του αριθμού στροφών της αντλίας με τη διαφορά πίεσης στα στόμια εισαγωγής και εξαγωγής της και με την απόλυτη πίεση στο στόμιο εξαγωγής, ως εξής:
 (86)
 όπου:
 Δp
 p
 είναι η διαφορά πίεσης ανάμεσα στην είσοδο της αντλίας και στην έξοδο της αντλίας, σε kPa
 p
 p
 είναι η απόλυτη πίεση εξόδου στο στόμιο εξαγωγής της αντλίας, σε kPa
 Χαράσσεται η ευθεία με τη γραμμική προσαρμογή ελάχιστων τετραγώνων για να εξαχθεί η εξίσωση βαθμονόμησης ως εξής:
 (87)
 όπου D
 0 και m
 είναι η τομή και η κλίση, αντίστοιχα, οι οποίες περιγράφουν τις καμπύλες παλινδρόμησης.
 Για σύστημα CVS με πολλαπλό αριθμό στροφών, οι καμπύλες βαθμονόμησης που κατασκευάζονται για τις διάφορες κλίμακες ροής της αντλίας είναι σχεδόν παράλληλες, και οι τιμές τομής των


text:
αξόνων (D
 0) αυξάνονται όσο μειώνεται η κλίμακα ροής της αντλίας.
 Οι τιμές που υπολογίζονται βάσει της εξίσωσης περικλείονται μεταξύ των ορίων ± 0.5% της μετρούμενης τιμής του V
 0. Οι τιμές του m ποικίλλουν από τη μία αντλία στην άλλη. Η εισροή σωματιδίων με την πάροδο του χρόνου προκαλεί μείωση της ολίσθησης της αντλίας, όπως φαίνεται και από τις χαμηλότερες τιμές του m. Συνεπώς, βαθμονόμηση διενεργείται κατά την έναρξη λειτουργίας της αντλίας, μετά από σοβαρές εργασίες συντήρησης, καθώς και στην περίπτωση που ο έλεγχος του συνόλου του συστήματος δείχνει αλλαγή του ρυθμού ολίσθησης.
 9.5.3. Βαθμονόμηση του σωλήνα βεντούρι κρίσιμης ροής (CFV)
 Η βαθμονόμηση του CFV βασίζεται στην εξίσωση ροής για σωλήνα βεντούρι κρίσιμης ροής. Η ροή αερίων αποτελεί συνάρτηση της πίεσης και της θερμοκρασίας στο στόμιο εισόδου του σωλήνα βεντούρι.
 Για τον προσδιορισμό της κλίμακας κρίσιμης ροής, χαράσσεται η καμπύλη του K
 v συναρτήσει της πίεσης στο στόμιο εισόδου του σωλήνα βεντούρι. Για την κρίσιμη ροή (στραγγαλισμού), ο K
 v θα έχει σχετικά σταθερή τιμή. Καθώς μειώνεται η πίεση (αυξάνεται το κενό), η ροή στο σωλήνα βεντούρι παύει να είναι στραγγαλισμένη και η καμπύλη K
 v μειώνεται, γεγονός που δείχνει ότι το CFV λειτουργεί εκτός του επιτρεπτού εύρους.
 9.5.3.1. Ανάλυση δεδομένων
 Η ρυθμός ροής του αέρα (q
 vCVS) σε κάθε ρύθμιση στραγγαλισμού (τουλάχιστον 8 ρυθμίσεις) υπολογίζεται σε πρότυπες μονάδες m3/s από τα δεδομένα του ροόμετρου βάσει της μεθόδου που υποδεικνύει ο κατασκευαστής. Ο συντελεστής βαθμονόμησης υπολογίζεται βάσει των δεδομένων βαθμονόμησης για κάθε ρύθμιση ως εξής:
 (88)
 όπου:
 q
 vCVS
 είναι ο ρυθμός ροής αέρα υπό κανονικές συνθήκες (101.3 kPa, 273 K), σε m3/s
 T
 είναι η θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου του σωλήνα βεντούρι, σε K
 p
 p
 είναι η απόλυτη πίεση στο στόμιο εισόδου του σωλήνα βεντούρι, σε kPa
 Υπολογίζεται η μέση τιμή του K
 v και η τυπική απόκλιση, Η τυπική απόκλιση δεν υπερβαίνει το ± 0,3 % του μέσου K
 v.
 9.5.4. Βαθμονόμηση του σωλήνα βεντούρι υποηχητικής ροής (SSV)
 Η βαθμονόμηση του SSV βασίζεται στην εξίσωση ροής για σωλήνα βεντούρι υποηχητικής ροής. Η ροή των αερίων είναι συνάρτηση της πίεσης και της θερμοκρασίας στην είσοδο, της πτώσης της πίεσης μεταξύ της εισόδου και της στεφάνης SSV, όπως φαίνεται στην εξίσωση 53 (βλέπε σημείο 8.5.1.4).
 9.5.4.1. Ανάλυση δεδομένων
 Η παροχή αέρα (Q
 SSV) σε κάθε ρύθμιση περιορισμού (16 θέσεις κατ’ ελάχιστο) υπολογίζεται σε πρότυπες μονάδες m3/s από τα δεδομένα του ροόμετρου, βάσει της μεθόδου που υποδεικνύει ο κατασκευαστής. Ο συντελεστής παροχής υπολογίζεται βάσει των δεδομένων βαθμονόμησης για κάθε ρύθμιση ως εξής:
 (89)
 όπου:
 Q
 SSV
 είναι ο ρυθμός ροής αέρα υπό κανονικές συνθήκες (101.3 kPa, 273 K), σε m3/s
 T
 είναι η θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου του σωλήνα βεντούρι, σε K
 d
 V
 η διάμετρος της στεφάνης SSV, σε m
 r
 p
 ο λόγος της στεφάνης SSV προς την απόλυτη στατική πίεση στο στόμιο εισόδου,
 r
 D
 ο λόγος της διαμέτρου της στεφάνης SSV, d
 V, προς την εσωτερική διάμετρο του στομίου εισόδου του σωλήνα, D
 Για τον προσδιορισμό της περιοχής υποηχητικής ροής, το C
 d χαράσσεται ως


text:
συνάρτηση του αριθμού Reynolds Re στη στεφάνη του SSV. Ο Re στη στεφάνη SSV υπολογίζεται με την ακόλουθη εξίσωση:
 (90)
 με
 (91)
 όπου:
 A1
 είναι 25,55152 σε μονάδες SI
 Q
 SSV
 είναι ο ρυθμός ροής αέρα υπό κανονικές συνθήκες (101,3 kPa, 273 K), σε m3/s
 d
 V
 η διάμετρος της στεφάνης SSV, σε m
 μ
 απόλυτο ή δυναμικό ιξώδες του αερίου, σε kg/ms
 b =
 1,458 x 106 (εμπειρική σταθερά), σε kg/ms K0,5
 S
 είναι 110,4 (εμπειρική σταθερά), σε K
 Επειδή το Q
 SSV αποτελεί όρο της εξίσωσης Re, οι υπολογισμοί ξεκινούν με την αρχική υπόθεση για το Q
 SSV ή C
 d της βαθμονόμησης βεντούρι, και επαναλαμβάνονται έως ότου συγκλίνει το Q
 SSV. Η μέθοδος σύγκλισης είναι ακρίβειας 0.1% του σημείου ή μεγαλύτερης.
 Για δεκαέξι τουλάχιστον σημεία στην περιοχή υποηχητικής ροής, οι υπολογιζόμενες τιμές του C
 d από την προκύπτουσα εξίσωση της καμπύλης βαθμονόμησης είναι ±0.5 % του μετρούμενου C
 d για κάθε σημείο βαθμονόμησης.
 9.5.5. Επαλήθευση του συνόλου του συστήματος
 Προσδιορίζεται η συνολική ακρίβεια του συστήματος δειγματοληψίας και του αναλυτικού συστήματος CVS με την εισαγωγή δεδομένης μάζας αερίου ρύπου στο σύστημα, ενώ αυτό λειτουργεί κανονικά. Ο ρύπος αναλύεται και υπολογίζεται η μάζα σύμφωνα με το σημείο 8.5.2.3, εκτός από την περίπτωση του προπανίου όπου χρησιμοποιείται για τους HC ο συντελεστής u με τιμή 0.000472 αντί 0.000480. Χρησιμοποιείται μια από τις ακόλουθες δύο τεχνικές.
 9.5.5.1. Μέτρηση με στόμιο κρίσιμης ροής
 Το σύστημα CVS τροφοδοτείται με γνωστή ποσότητα καθαρού αερίου (μονοξείδιο του άνθρακα ή προπάνιο) μέσω βαθμονομημένου στομίου κρίσιμης ροής. Εάν η πίεση στην είσοδο είναι αρκετά υψηλή, ο ρυθμός ροής, ο οποίος προσαρμόζεται μέσω του στομίου κρίσιμης ροής, είναι ανεξάρτητος της πίεσης στην έξοδο του στομίου (κρίσιμη ροή). Το σύστημα CVS λειτουργεί όπως και σε μια κανονική δοκιμή εκπομπών καυσαερίων για περίπου 5 έως 10 λεπτά. Ένα δείγμα αερίου αναλύεται με το συνήθη εξοπλισμό (σάκος δειγματοληψίας ή μέθοδος ολοκλήρωσης) και να υπολογίζεται η μάζα του αερίου.
 Η μάζα αυτή περικλείεται στα όρια ± 3 % της γνωστής μάζας του αερίου τροφοδότησης.
 9.5.5.2. Μέτρηση με σταθμική τεχνική
 Προσδιορίζεται η μάζα ενός μικρού κυλίνδρου που έχει πληρωθεί με μονοξείδιο του άνθρακα ή προπάνιο με ακρίβεια ±0.01 g. Για περίπου 5 έως 10 λεπτά, το σύστημα CVS λειτουργεί όπως και στην κανονική δοκιμή εκπομπής καυσαερίων, ενώ στο σύστημα εγχύεται μονοξείδιο του άνθρακα ή προπάνιο. Η ποσότητα του καθαρού αερίου που εκλύεται υπολογίζεται μέσω της διαφοράς του βάρους. Ένα δείγμα αερίου αναλύεται με το συνήθη εξοπλισμό (σάκος δειγματοληψίας ή μέθοδος ολοκλήρωσης) και να υπολογίζεται η μάζα του αερίου.
 Η μάζα αυτή περικλείεται στα όρια ± 3 % της γνωστής μάζας του αερίου τροφοδότησης.
 10. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΩΝ ΕΚΠΕΜΠΟΜΕΝΩΝ ΣΩΜΑΤΙΔΙΩΝ
 10.1. Δειγματοληψία
 Ο αριθμός εκπεμπόμενων σωματιδίων μετράται με συνεχή δειγματοληψία είτε από σύστημα αραίωσης μερικής ροής, όπως περιγράφεται στο προσάρτημα 2 του παρόντος παραρτήματος, σημεία A.2.2.1. και A.2.2.2, είτε από σύστημα αραίωσης πλήρους ροής, όπως περιγράφεται στο προσάρτημα 2 του παρόντος παραρτήματος, σημεία A.2.2.3. και A.2.2.4.
 10.1.1. Διήθηση αραιωτικού
 Το αραιωτικό που χρησιμοποιείται τόσο στη βασική αραίωση όσο και,