text:
5.
 Ο θάλαμος ανάμειξης που περιγράφεται ανωτέρω είναι ένα δοχείο, όπως αυτά που απεικονίζονται στα σχήματα 6 και 7, στο οποίο αναμειγνύονται τα καυσαέρια των οχημάτων και ο αέρας αραίωσης, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα ομοιογενές μείγμα στην έξοδο του θαλάμου.
 1.2. Γενικές απαιτήσεις
 1.2.1. Τα καυσαέρια του οχήματος αραιώνονται με επαρκή ποσότητα ατμοσφαιρικού αέρα για να αποφευχθεί η συμπύκνωση υδρατμών στο σύστημα δειγματοληψίας και μέτρησης σε όλες τις συνθήκες που ενδέχεται να προκύψουν κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής.
 1.2.2. Το μείγμα αέρα και καυσαερίων πρέπει να είναι ομοιογενές στο σημείο όπου βρίσκεται ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής (βλέπε παράγραφο 1.3.3 κατωτέρω). Ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής πρέπει να επιτρέπει τη λήψη αντιπροσωπευτικού δείγματος των αραιωμένων καυσαερίων.
 1.2.3. Το σύστημα πρέπει να επιτρέπει τη μέτρηση του συνολικού όγκου των αραιωμένων καυσαερίων.
 1.2.4. Το σύστημα δειγματοληψίας πρέπει να είναι αεροστεγές. Ο σχεδιασμός του συστήματος δειγματοληψίας με μεταβλητή αραίωση και τα υλικά από τα οποία αποτελείται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην επηρεάζεται η συγκέντρωση των ρύπων στα αραιωμένα καυσαέρια. Εάν κάποιο από τα στοιχεία του συστήματος (εναλλάκτης θερμότητας, κυκλωνικός διαχωριστής, ανεμιστήρας κ.λπ.) τροποποιεί τη συγκέντρωση οποιουδήποτε ρύπου στα αραιωμένα καυσαέρια και εάν το ελάττωμα αυτό δεν μπορεί να διορθωθεί, τότε το δείγμα αυτού του ρύπου πρέπει να λαμβάνεται πριν διέλθει από αυτό το στοιχείο.
 1.2.5. Όλα τα μέρη του συστήματος αραίωσης που είναι σε επαφή με πρωτογενή και αραιωμένα καυσαέρια, πρέπει να είναι σχεδιασμένα ώστε να ελαχιστοποιείται η απόθεση ή αλλοίωση των σωματιδίων. Όλα τα μέρη πρέπει να είναι κατασκευασμένα από ηλεκτρικά αγώγιμα υλικά που να μην αντιδρούν με τα συστατικά του καυσαερίου και να είναι γειωμένα για την παρεμπόδιση τυχόν ηλεκτροστατικών επιδράσεων.
 1.2.6. Εάν το εξεταζόμενο όχημα είναι εφοδιασμένο με πολλαπλή εξάτμιση, οι συνδετήριοι σωλήνες πρέπει να προσαρμόζονται όσο γίνεται πλησιέστερα στο όχημα, χωρίς όμως να επηρεάζεται η εύρυθμη λειτουργία του.
 1.2.7. Το σύστημα μεταβλητής αραίωσης πρέπει να σχεδιάζεται με τρόπο που να επιτρέπει τη δειγματοληψία των καυσαερίων χωρίς να τροποποιείται αισθητά η αντίθλιψη στην έξοδο του σωλήνα της εξάτμισης.
 1.2.8. Ο σωλήνας σύνδεσης μεταξύ του οχήματος και του συστήματος αραίωσης πρέπει να είναι σχεδιασμένος ώστε να ελαχιστοποιείται η απώλεια θερμότητας.
 1.3. Ειδικές απαιτήσεις
 1.3.1. Σύνδεση με την εξάτμιση του οχήματος
 Ο σωλήνας σύνδεσης των στομίων της εξάτμισης του οχήματος και του συστήματος ανάμειξης πρέπει να είναι όσο το δυνατόν μικρότερος και να πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:
 α)
 το μήκος του σωλήνα δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 3,6 m ή τα 6,1 m εφόσον φέρει θερμική μόνωση. Η εσωτερική διάμετρος του σωλήνα δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 105 mm·
 β)
 να μεταβάλλει τη στατική πίεση στα στόμια της εξάτμισης του υπό δοκιμή οχήματος περισσότερο από ± 0,75 kPa στα 50 km/h, ή περισσότερο από ± 1,25 kPa σε όλη τη διάρκεια της δοκιμής, σε σχέση με τις στατικές πιέσεις που καταγράφονται όταν δεν υπάρχει τίποτε συνδεδεμένο στα στόμια εξάτμισης του οχήματος. Η πίεση πρέπει να μετράται στο στόμιο της εξάτμισης ή σε προέκταση της ίδιας διαμέτρου, όσο το δυνατόν πλησιέστερα προς το άκρο του σωλήνα. Εάν τεκμηριώνεται, με έγγραφη αίτηση του κατασκευαστή προς


text:
την τεχνική υπηρεσία, η ανάγκη μείωσης του διαστήματος ανοχής, χρησιμοποιείται σύστημα δειγματοληψίας που επιτρέπει τη μείωση της ανοχής για τη στατική πίεση στο διάστημα ± 0,25 kPa·
 γ)
 να μεταβάλλει τη σύσταση του καυσαερίου·
 δ)
 οποιεσδήποτε ελαστομερείς συνδέσεις που χρησιμοποιούνται πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο θερμικά σταθερές και να έχουν ελάχιστη έκθεση στα καυσαέρια.
 1.3.2. Προετοιμασία του αέρα αραίωσης
 Ο αέρας αραίωσης που χρησιμοποιείται για την πρωτογενή αραίωση των καυσαερίων στη σήραγγα CVS θα περάσει μέσα από ένα μέσο ικανό να μειώσει τα σωματίδια στο μέγεθος σωματιδίων με τη μεγαλύτερη διείσδυση του φίλτρου κατά ≥ 99,95 τοις εκατό, ή μέσω ενός φίλτρου τουλάχιστον κατηγορίας H13 του προτύπου EN 1822:1998. Το φίλτρο αυτό είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές για τα φίλτρα ιδανικής απόδοσης (HEPA). Ο αέρας αραίωσης μπορεί προαιρετικά να καθαρίζεται με ενεργό άνθρακα πριν περάσει στο φίλτρο HEPA. Συνιστάται η τοποθέτηση πρόσθετου φίλτρου χονδρών σωματιδίων πριν από το φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) και μετά τη διάταξη καθαρισμού με ενεργό άνθρακα, εφόσον χρησιμοποιείται.
 Εφόσον ζητείται από τον κατασκευαστή του οχήματος, ο αέρας αραίωσης πρέπει να δειγματίζεται σύμφωνα με τους κανόνες της ορθής τεχνικής πρακτικής για τον προσδιορισμό της συνεισφοράς της σήραγγας στα επίπεδα της μάζας των σωματιδίων περιβάλλοντος, που μπορούν να αφαιρούνται κατόπιν από τις τιμές που μετρώνται στα αραιωμένα καυσαέρια.
 1.3.3. Σήραγγα αραίωσης
 Πρέπει να προβλέπεται η ανάμειξη των καυσαερίων του οχήματος και του αέρα αραίωσης. Μπορεί να χρησιμοποιείται στόμιο ανάμειξης.
 Η πίεση στο εσωτερικό του θαλάμου ανάμειξης δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από ± 0,25 kPa από την ατμοσφαιρική πίεση, ώστε να ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις στις συνθήκες που επικρατούν στο στόμιο της εξάτμισης και να περιορίζεται η πτώση της πίεσης μέσα στη συσκευή προετοιμασίας του αέρα αραίωσης, εάν υπάρχει.
 Η ομοιογένεια του μείγματος σε οποιαδήποτε διατομή της ροής στη θέση του δειγματοληπτικού ανιχνευτή δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από ± 2 % από τη μέση τιμή που καταγράφεται σε πέντε τουλάχιστον ισαπέχοντα μεταξύ τους σημεία επί της διαμέτρου της ροής των αερίων.
 Για τη δειγματοληψία των εκπομπών σωματιδίων, θα χρησιμοποιείται σήραγγα αραίωσης η οποία:
 α)
 αποτελείται από έναν ευθύγραμμο σωλήνα από ηλεκτρικά αγώγιμο υλικό, ο οποίος θα είναι γειωμένος·
 β)
 θα είναι αρκετά μικρή σε διάμετρο ώστε να προκαλείται τυρβώδης ροή (αριθμός Reynolds ≥ 4 000) και θα έχει αρκετό μήκος ώστε να εξασφαλίζεται πλήρης ανάμειξη των καυσαερίων με τον αέρα αραίωσης·
 γ)
 θα έχει διάμετρο τουλάχιστον 200 mm·
 δ)
 μπορεί να είναι μονωμένη.
 1.3.4. Διάταξη αναρρόφησης
 Αυτή η διάταξη μπορεί να έχει ένα φάσμα σταθερών ταχυτήτων, ώστε να υπάρχει επαρκής ροή για να εμποδίζεται η δημιουργία υδρατμών. Κατά κανόνα, το αποτέλεσμα αυτό επιτυγχάνεται εάν η ροή είναι:
 α)
 διπλάσια από τη μέγιστη ροή καυσαερίων που σημειώνεται κατά τις φάσεις επιτάχυνσης του κύκλου οδήγησης, ή
 β)
 επαρκής ώστε να διατηρείται η συγκέντρωση του CO2 στον σάκο δειγματοληψίας των αραιωμένων καυσαερίων κάτω του 3 % κατ’ όγκο για τη βενζίνη και το πετρέλαιο, κάτω του 2,2 % κατ’ όγκο για το υγραέριο και κάτω του 1,5 % κατ’ όγκο για το φυσικό αέριο/βιομεθάνιο.
 1.3.5. Μέτρηση όγκου στο πρωτεύον

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
σύστημα αραίωσης
 Η εφαρμοζόμενη μέθοδος μέτρησης του συνολικού όγκου αραιωμένου καυσαερίου στο σύστημα δειγματοληψίας σταθερού όγκου πρέπει να παρουσιάζει ακρίβεια ± 2 % σε όλες τις συνθήκες λειτουργίας. Εάν η διάταξη δεν μπορεί να αντισταθμίσει τις διακυμάνσεις θερμοκρασίας του μείγματος καυσαερίων και αέρα αραίωσης στο σημείο μέτρησης, πρέπει να χρησιμοποιηθεί εναλλάκτης θερμότητας για να διατηρηθεί η θερμοκρασία στο επίπεδο της προβλεπόμενης θερμοκρασίας λειτουργίας με ακρίβεια ± 6 K.
 Εάν χρειαστεί, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάποια μορφή προστασίας της διάταξης ογκομέτρησης, όπως κυκλωνικός διαχωριστής, φίλτρο μαζικής ροής κ.λπ.
 Αμέσως πριν από τη διάταξη ογκομέτρησης πρέπει να τοποθετηθεί ανιχνευτής θερμοκρασίας. Ο ανιχνευτής αυτός πρέπει να έχει ακρίβεια της τάξης του ± 1Κ και χρόνο απόκρισης 0,1 δευτερολέπτου για το 62 % της διακύμανσης μιας δεδομένης θερμοκρασίας (τιμή που μετράται με έλαιο σιλικόνης).
 Η μέτρηση της διαφοράς της πίεσης ως προς την ατμοσφαιρική πραγματοποιείται πριν και, εάν είναι απαραίτητο, μετά τη διάταξη ογκομέτρησης.
 Οι μετρήσεις της πίεσης πρέπει να έχουν ακρίβεια της τάξης των ± 0,4 kPa κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 1.4. Συνιστώμενες περιγραφές συστήματος
 Το σχήμα 6 και το σχήμα 7 είναι σχηματικά διαγράμματα των δύο τύπων προτεινομένων συστημάτων αραίωσης καυσαερίων που πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος παραρτήματος.
 Επειδή διάφορες διατάξεις μπορούν να παραγάγουν ισοδύναμα αποτελέσματα, δεν απαιτείται η πλήρης συμμόρφωση προς τα ανωτέρω σχήματα. Προκειμένου να ληφθούν συμπληρωματικές πληροφορίες και να συντονιστεί η λειτουργία των επιμέρους στοιχείων της εγκατάστασης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετα στοιχεία, όπως όργανα, βαλβίδες, σωληνοειδή πηνία και διακόπτες.
 1.4.1. Σύστημα αραίωσης πλήρους ροής με αντλία θετικού εκτοπίσματος
 Σχήμα 6
 Σύστημα αραίωσης με αντλία θετικού εκτοπίσματος
 Το σύστημα δειγματοληψίας σταθερού όγκου με αντλία θετικού εκτοπίσματος (PDP-CVS) ικανοποιεί τις απαιτήσεις του παρόντος παραρτήματος μέσω της μέτρησης της ροής των αερίων που διέρχονται από την αντλία υπό σταθερή θερμοκρασία και πίεση. Για τη μέτρηση του συνολικού όγκου υπολογίζεται ο αριθμός των στροφών της βαθμονομημένης αντλίας θετικού εκτοπίσματος. Το αναλογικό δείγμα λαμβάνεται με δειγματοληψία υπό σταθερή ροή, με τη βοήθεια αντλίας, ροόμετρου και βαλβίδας ελέγχου της ροής. Ο εξοπλισμός συλλογής αποτελείται από τα εξής στοιχεία:
 1.4.1.1.
 ένα φίλτρο (DAF) για τον αέρα αραίωσης, το οποίο μπορεί να προθερμαίνεται εάν χρειαστεί. Το φίλτρο αυτό αποτελείται, με τη σειρά, από τα ακόλουθα φίλτρα: ένα προαιρετικό φίλτρο ενεργού άνθρακα (πλευρά εισόδου) και ένα φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) (πλευρά εξόδου). Συνιστάται η τοποθέτηση πρόσθετου φίλτρου χονδρών σωματιδίων πριν από το φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) και μετά το φίλτρο ενεργού άνθρακα, εφόσον χρησιμοποιείται. Το φίλτρο ενεργού άνθρακα χρησιμεύει για την ελάττωση και τη σταθεροποίηση των συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων των περιβαλλοντικών εκπομπών στον αέρα αραίωσης·
 1.4.1.2.
 έναν σωλήνα μεταφοράς (TT) με τον οποίο τα καυσαέρια του οχήματος εισέρχονται στη σήραγγα αραίωσης (DT) στην οποία τα καυσαέρια και ο αέρας αραίωσης αναμειγνύονται ομοιογενώς·
 1.4.1.3.
 την αντλία θετικού εκτοπίσματος (PDP) που χρησιμοποιείται για την τροφοδοσία μείγματος αέρα/καυσαερίων σταθερού όγκου ροής. Οι στροφές της αντλίας PDP, μαζί με τις σχετικές μετρήσεις θερμοκρασίας και πίεσης χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό του ρυθμού ροής·
 1.4.1.4.
 έναν εναλλάκτη θερμότητας (HE) επαρκούς ισχύος ώστε να διατηρείται, σταθερή με προσέγγιση 6 K ως προς τη μέση θερμοκρασία λειτουργίας


text:
καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής, η θερμοκρασία του μείγματος αέρα/καυσαερίων, η οποία μετράται σε σημείο αμέσως πριν από την αντλία θετικού εκτοπίσματος. Η συσκευή αυτή δεν πρέπει να επηρεάζει τη συγκέντρωση των ρύπων στα αραιωμένα αέρια που αφαιρούνται στη συνέχεια για ανάλυση.
 1.4.1.5.
 ένα θάλαμο ανάμειξης (MC), στον οποίο αναμειγνύονται ομοιογενώς τα καυσαέρια και ο αέρας και ο οποίος μπορεί να βρίσκεται κοντά στο όχημα, έτσι ώστε το μήκος του σωλήνα μεταφοράς (TT) να είναι το ελάχιστο δυνατό.
 1.4.2. Σύστημα αραίωσης πλήρους ροής με σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής
 Σχήμα 7
 Σύστημα αραίωσης με σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής
 Η χρησιμοποίηση σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής κατά τη διαδικασία δειγματοληψίας σταθερού όγκου (CFV) βασίζεται στις αρχές της μηχανικής των ρευστών υπό συνθήκες κρίσιμης ροής. Ο ρυθμός ροής του μεταβλητού μείγματος αέρα αραίωσης και καυσαερίων διατηρείται στην ταχύτητα του ήχου, η οποία είναι ευθέως ανάλογη προς την τετραγωνική ρίζα της θερμοκρασίας των αερίων. Η ροή παρακολουθείται, υπολογίζεται και ενσωματώνεται συνεχώς καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής.
 Η χρησιμοποίηση πρόσθετου σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής για τη δειγματοληψία εξασφαλίζει τη λήψη αναλογικών αερίων δειγμάτων από τη σήραγγα αραίωσης. Καθώς η πίεση και η θερμοκρασία είναι ίσες στις εισόδους των δύο σωλήνων Venturi, ο όγκος του αερίου που λαμβάνεται ως δείγμα είναι αναλογικός προς τον συνολικό όγκο του παραγόμενου μείγματος αραιωμένων καυσαερίων και, συνεπώς, ικανοποιούνται οι απαιτήσεις που αναφέρονται στο παρόν παράρτημα. Ο εξοπλισμός συλλογής αποτελείται από τα εξής στοιχεία:
 1.4.2.1.
 ένα φίλτρο (DAF) για τον αέρα αραίωσης, το οποίο μπορεί να προθερμαίνεται εάν χρειαστεί. Το φίλτρο αυτό αποτελείται, με τη σειρά, από τα ακόλουθα φίλτρα: ένα προαιρετικό φίλτρο ενεργού άνθρακα (πλευρά εισόδου) και ένα φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) (πλευρά εξόδου). Συνιστάται η τοποθέτηση πρόσθετου φίλτρου χονδρών σωματιδίων πριν από το φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) και μετά το φίλτρο ενεργού άνθρακα, εφόσον χρησιμοποιείται. Το φίλτρο ενεργού άνθρακα χρησιμεύει για την ελάττωση και τη σταθεροποίηση των συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων των περιβαλλοντικών εκπομπών στον αέρα αραίωσης·
 1.4.2.2.
 ένα θάλαμο ανάμειξης (MC), στον οποίο αναμειγνύονται ομοιογενώς τα καυσαέρια και ο αέρας και ο οποίος μπορεί να βρίσκεται κοντά στο όχημα, έτσι ώστε το μήκος του σωλήνα μεταφοράς (TT) να είναι το ελάχιστο δυνατό·
 1.4.2.3.
 μια σήραγγα αραίωσης (DT) από την οποία πραγματοποιείται η δειγματοληψία των σωματιδίων·
 1.4.2.4.
 Μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάποια μορφή προστασίας του συστήματος μέτρησης, όπως κυκλωνικός διαχωριστής, φίλτρο μαζικής ροής κ.λπ.·
 1.4.2.5.
 ένα μετρητικό σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής (CFV) που χρησιμεύει για τη μέτρηση του όγκου της ροής των αραιωμένων καυσαερίων·
 1.4.2.6.
 έναν ανεμιστήρα (BL) επαρκούς ισχύος για τη διακίνηση του συνολικού όγκου των αραιωμένων καυσαερίων.
 2. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΣΕ ΣΤΑΘΕΡΟ ΟΓΚΟ (CVS)
 2.1. Γενικές απαιτήσεις
 Το σύστημα CVS βαθμονομείται με τη χρήση ενός ροόμετρου ακριβείας και μιας διάταξης περιορισμού της ροής. Η ροή μέσω του συστήματος μετράται σε διάφορες τιμές της πίεσης, ενώ και οι παράμετροι ελέγχου του συστήματος μετρώνται και συσχετίζονται προς τις ροές. Για τη σχετική μέθοδο χρησιμοποιείται δυναμικού τύπου διάταξη μέτρησης της ροής, κατάλληλη για τις μεγάλες ροές που παρατηρούνται κατά τη χρησιμοποίηση του συστήματος δειγματοληψίας σταθερού όγκου. Η διάταξη πρέπει


text:
να είναι πιστοποιημένης ακρίβειας και η πιστοποίηση πρέπει να έχει δοθεί βάσει επίσημου εθνικού ή διεθνούς προτύπου.
 2.1.1. Το χρησιμοποιούμενο ροόμετρο μπορεί να είναι διαφόρων τύπων, π.χ. βαθμονομημένος σωλήνας Venturi, ροόμετρο στρωτής ροής, βαθμονομημένο ροόμετρο με μυλίσκο, εφόσον πρόκειται για συσκευή δυναμικής μέτρησης η οποία, επιπλέον, ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές της παραγράφου 1.3.5 του παρόντος προσαρτήματος.
 2.1.2. Στις παραγράφους που ακολουθούν δίνονται λεπτομερή στοιχεία για μεθόδους βαθμονόμησης των συσκευών δειγματοληψίας PDP και CFV με τη χρήση ροομέτρου στρωτής ροής που παρέχει την απαιτούμενη ακρίβεια, καθώς και μια μέθοδος στατιστικής επαλήθευσης της εγκυρότητας της βαθμονόμησης.
 2.2. Βαθμονόμηση της αντλίας θετικής εκτόπισης (PDP)
 2.2.1. Η ακόλουθη διαδικασία βαθμονόμησης περιγράφει τον εξοπλισμό, τη διάταξη της δοκιμής και τις διάφορες παραμέτρους που μετρώνται ώστε να προσδιορίζεται ο ρυθμός ροής της αντλίας του συστήματος CVS. Όλες οι παράμετροι που αφορούν την αντλία μετρώνται ταυτόχρονα με τις παραμέτρους που αφορούν το ροόμετρο, το οποίο είναι συνδεδεμένο στη σειρά με την αντλία. Κατόπιν χαράσσεται η καμπύλη του υπολογιζόμενου ρυθμού ροής (εκφραζόμενου σε m3/min στην είσοδο της αντλίας, υπό απόλυτη θερμοκρασία και πίεση) ως προς την αριθμητική τιμή της συνάρτησης συσχέτισης ενός ορισμένου συνδυασμού παραμέτρων της αντλίας. Κατόπιν, προσδιορίζεται η γραμμική εξίσωση που εκφράζει τη σχέση μεταξύ της ροής της αντλίας και της συνάρτησης συσχέτισης. Εάν η αντλία του συστήματος CVS έχει πολλές βαθμίδες ταχυτήτων, γίνεται χωριστή βαθμονόμηση για κάθε χρησιμοποιούμενη βαθμίδα ταχύτητας.
 2.2.2. Αυτή η διαδικασία βαθμονόμησης βασίζεται στη μέτρηση των απόλυτων τιμών των παραμέτρων της αντλίας και του ροόμετρου που επιτρέπουν τον προσδιορισμό του ρυθμού ροής σε κάθε σημείο. Τρεις όροι πρέπει να τηρούνται για να εξασφαλίζεται η ακρίβεια και η συνέχεια της καμπύλης βαθμονόμησης:
 2.2.2.1.
 οι πιέσεις της αντλίας πρέπει να μετρώνται σε σημεία μέτρησης πάνω στην ίδια την αντλία και όχι στις εξωτερικές σωληνώσεις που συνδέονται με την είσοδο και την έξοδο της αντλίας. Τα στοιχεία μέτρησης της πίεσης που τοποθετούνται στο άνω και στο κάτω κεντρικό σημείο της μετωπικής πλάκας απαγωγής της αντλίας, υφίστανται τις πραγματικές πιέσεις που επικρατούν μέσα στον θάλαμο της αντλίας και επομένως εκφράζουν τις απόλυτες διαφορές πίεσης·
 2.2.2.2.
 κατά τη διάρκεια της βαθμονόμησης, η θερμοκρασία πρέπει να διατηρείται σταθερή. Το ροόμετρο στρωτής ροής είναι ευαίσθητο στις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας εισόδου, οι οποίες προκαλούν διασπορά των μετρούμενων τιμών. Οι βαθμιαίες διακυμάνσεις της τάξης του ± 1 K στη θερμοκρασία είναι αποδεκτές, εφόσον εμφανίζονται σε χρονικό διάστημα αρκετών λεπτών·
 2.2.2.3.
 όλες οι συνδέσεις μεταξύ του ροόμετρου και της αντλίας CVS πρέπει να είναι στεγανές.
 2.2.3. Κατά τη διάρκεια δοκιμής προσδιορισμού των εκπομπών καυσαερίων, η μέτρηση των ίδιων αυτών παραμέτρων της αντλίας επιτρέπει τον υπολογισμό του ρυθμού ροής με τη βοήθεια της εξίσωσης βαθμονόμησης.
 2.2.4. Στο σχήμα 8 του παρόντος προσαρτήματος παρουσιάζεται μία δυνατή διάταξη δοκιμής. Γίνονται δεκτές και παραλλαγές αυτής της διάταξης, εφόσον έχουν εγκριθεί από την αρμόδια διοικητική αρχή με γνώμονα τη συγκρίσιμη ακρίβεια των αποτελεσμάτων. Εάν χρησιμοποιείται η διάταξη που παρουσιάζεται στο σχήμα 8, οι ακόλουθες παράμετροι πρέπει να παρουσιάζουν τις εξής ανοχές:
 βαρομετρική πίεση (διορθωμένη) (Pb)
 ± 0,03 kPa
 θερμοκρασία περιβάλλοντος (T)
 ± 0,2 K
 θερμοκρασία αέρα στο LFE


text:
(ETI)
 ± 0,15 K
 υποπίεση πριν από το LFE (EPI)
 ± 0,01 kPa
 απώλεια πίεσης διαμέσου του πλέγματος LFE (EDP)
 ± 0,0015 kPa
 θερμοκρασία του αέρα στην είσοδο της αντλίας CVS (PTI)
 ± 0,2 K
 θερμοκρασία του αέρα στην έξοδο της αντλίας CVS (PTO)
 ± 0,2 K
 υποπίεση στην είσοδο της αντλίας CVS (PPI)
 ± 0,22 kPa
 πιεζομετρικό ύψος στην έξοδο της αντλίας CVS (PPO)
 ± 0,22 kPa
 αριθμός στροφών της αντλίας κατά τη δοκιμή (n)
 ± 1 min–1
 χρόνος δοκιμής (τουλάχιστον 250 s) (t)
 ± 0,1 s
 Σχήμα 8
 Διάταξη βαθμονόμησης του συστήματος PDP
 2.2.5. Μετά την υλοποίηση της συνδεσμολογίας του συστήματος όπως παρουσιάζεται στο σχήμα 8 του παρόντος προσαρτήματος, τοποθετείται η μεταβαλλόμενη αντλία ρύθμισης της ροής στην πλήρως ανοικτή θέση και τίθεται σε λειτουργία η αντλία CVS για 20 λεπτά πριν από την έναρξη των εργασιών βαθμονόμησης.
 2.2.6. Τοποθετείται η αντλία ρύθμισης της ροής σε μερικώς ανοικτή θέση ώστε να αυξηθεί η υποπίεση στην είσοδο της αντλίας (1 kPa περίπου) και να ληφθούν τιμές μέτρησης σε τουλάχιστον έξι σημεία για το σύνολο της βαθμονόμησης. Το σύστημα σταθεροποιείται επί 3 λεπτά και στη συνέχεια επαναλαμβάνονται οι μετρήσεις.
 2.2.7. Ο ρυθμός ροής του αέρα (Qs) σε κάθε σημείο δοκιμής υπολογίζεται σε κανονικά m3/min από τα δεδομένα του ροόμετρου, σύμφωνα με τη μέθοδο που καθορίζεται από τον κατασκευαστή.
 2.2.8. Ο ρυθμός ροής του αέρα μετατρέπεται κατόπιν σε ροή της αντλίας (V0) εκφραζόμενη σε m3/στροφή, υπό απόλυτη θερμοκρασία και πίεση στην είσοδο της αντλίας.
 Όπου:
 V0
 =
 ρυθμός ροής της αντλίας υπό Tp και Pp (m3/στροφή),
 Qs
 =
 ροή του αέρα υπό 101,33 kPa και 273,2 K (m3/λεπτό),
 Tp
 =
 θερμοκρασία στην είσοδο της αντλίας (K),
 Pp
 =
 απόλυτη πίεση στην είσοδο της αντλίας (kPa)
 N
 =
 ταχύτητα περιστροφής της αντλίας (min–1).
 2.2.9. Για να αντισταθμιστεί η αλληλεπίδραση των μεταβολών της πίεσης λόγω της ταχύτητας της αντλίας και του ποσοστού ολίσθησης της αντλίας, η συνάρτηση συσχέτισης (x0) μεταξύ της ταχύτητας περιστροφής της αντλίας (n), της διαφοράς πίεσης μεταξύ της εισόδου και της εξόδου της αντλίας και της απόλυτης πίεσης στην έξοδο της αντλίας, υπολογίζεται με τον ακόλουθο τύπο:
 Όπου:
 x0
 =
 συνάρτηση συσχέτισης,
 ΔΡp
 =
 διαφορά πίεσης μεταξύ της εισόδου και της εξόδου της αντλίας (kPa),
 Pe
 =
 απόλυτη πίεση στην έξοδο της αντλίας (PPO + Pb) (kPa).
 Εκτελείται γραμμική προσαρμογή με τη μέθοδο των ελάχιστων τετραγώνων για να παραχθούν οι ακόλουθες εξισώσεις βαθμονόμησης:
 V0 = D0 – M (x0)
 n = A – B (ΔΡp)
 Οι D0, M, A και B είναι οι σταθερές κλίσης και τεταγμένης που ορίζουν τις καμπύλες.
 2.2.10. Εάν το σύστημα CVS έχει πολλές ταχύτητες λειτουργίας, πρέπει να εκτελείται βαθμονόμηση για κάθε ταχύτητα. Οι καμπύλες βαθμονόμησης που παράγονται για τις ταχύτητες αυτές πρέπει να είναι περίπου παράλληλες και οι τιμές της τεταγμένης (D0) πρέπει να αυξάνουν καθώς μειώνεται το εύρος ροής της αντλίας.
 2.2.11. Εάν η βαθμονόμηση έχει εκτελεστεί προσεκτικά, οι τιμές που υπολογίζονται από την εξίσωση πρέπει να βρίσκονται εντός ενός ορίου 0,5 % από τη μετρούμενη τιμή του V0. Οι τιμές του M είναι διαφορετικές


text:
για κάθε αντλία. Η βαθμονόμηση πρέπει να εκτελείται κατά την έναρξη λειτουργίας της αντλίας και έπειτα από κάθε σημαντική εργασία συντήρησης.
 2.3. Βαθμονόμηση του σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής (CFV)
 2.3.1. Η βαθμονόμηση του σωλήνα CFV βασίζεται στην εξίσωση ροής ενός σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής:
 Όπου:
 Qs
 =
 ροή,
 Kv
 =
 συντελεστής βαθμονόμησης,
 P
 =
 απόλυτη πίεση (kPa),
 T
 =
 απόλυτη θερμοκρασία (Κ).
 Η ροή αερίων αποτελεί συνάρτηση της πίεσης και της θερμοκρασίας.
 Η ακόλουθη διαδικασία βαθμονόμησης δίνει την τιμή του συντελεστή βαθμονόμησης βάσει των μετρηθέντων τιμών πίεσης, θερμοκρασίας και ροής αέρα.
 2.3.2. Για τη βαθμονόμηση του ηλεκτρονικού εξοπλισμού του σωλήνα CFV ακολουθείται η διαδικασία που συνιστά ο κατασκευαστής.
 2.3.3. Κατά τις αναγκαίες μετρήσεις για τη βαθμονόμηση της ροής του σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής, οι ακόλουθες παράμετροι πρέπει να παρουσιάζουν τις εξής ανοχές:
 βαρομετρική πίεση (διορθωμένη) (Pb)
 ± 0,03 kPa,
 θερμοκρασία του αέρα στο LFE, ροόμετρο (ETI)
 ± 0,15 K,
 υποπίεση πριν από το LFE (EPI)
 ± 0,01 kPa,
 πτώση πίεσης διαμέσου του πλέγματος LFE (EDP)
 ± 0,0015 kPa,
 ροή αέρα (Qs)
 ± 0,5 τοις εκατό,
 υποπίεση στην είσοδο του CFV (PPI)
 ± 0,02 kPa,
 θερμοκρασία στην είσοδο του σωλήνα Venturi (Tv)
 ± 0,2 K.
 2.3.4. Ο εξοπλισμός συνδέεται όπως φαίνεται στο σχήμα 9 του παρόντος προσαρτήματος και ελέγχεται η στεγανότητά του. Οποιαδήποτε διαρροή, μεταξύ της διάταξης μέτρησης της ροής και του σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής, επηρεάζει σημαντικά την ακρίβεια της βαθμονόμησης.
 Σχήμα 9
 Διάταξη βαθμονόμησης του συστήματος CFV
 2.3.5. Η βαλβίδα ρύθμισης της ροής τοποθετείται στην πλήρως ανοικτή θέση, τίθεται σε λειτουργία ο ανεμιστήρας και αφήνεται το σύστημα να σταθεροποιηθεί. Καταγράφονται οι τιμές που λαμβάνονται από όλες τις συσκευές.
 2.3.6. Η βαλβίδα ρύθμισης της ροής ρυθμίζεται σε διάφορες θέσεις και εκτελούνται τουλάχιστον οκτώ μετρήσεις κατανεμημένες εντός του πεδίου κρίσιμης ροής του σωλήνα Venturi.
 2.3.7. Οι τιμές που καταγράφονται κατά τη βαθμονόμηση χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό των κατωτέρω στοιχείων. Η ροή του αέρα (Qs) σε κάθε σημείο δοκιμής υπολογίζεται βάσει των τιμών του ροόμετρου, σύμφωνα με τη μέθοδο που καθορίζεται από τον κατασκευαστή.
 Υπολογίζεται η τιμή του συντελεστή βαθμονόμησης για κάθε σημείο δοκιμής:
 Όπου:
 Qs
 =
 ρυθμός ροής σε m3/min στους 273,2 K και με 101,33 kPa,
 Tv
 =
 θερμοκρασία στην είσοδο του σωλήνα Venturi (K),
 Pv
 =
 απόλυτη πίεση στην είσοδο του σωλήνα Venturi (kPa).
 Χαράσσεται η καμπύλη του Kv συναρτήσει της πίεσης στην είσοδο του σωλήνα Venturi. Για ροή με την ταχύτητα του ήχου, το Kv έχει σχετικά σταθερή τιμή. Όταν η πίεση μειώνεται (δηλαδή όταν η υποπίεση αυξάνει), ο σωλήνας Venturi ελευθερώνεται και το Kv μειώνεται. Οι προκύπτουσες διακυμάνσεις του Kv δεν είναι ανεκτές.
 Ο μέσος όρος του Kv και η τυπική απόκλιση υπολογίζονται από οκτώ τουλάχιστον σημεία, μέσα στην κρίσιμη περιοχή.
 Εάν η τυπική απόκλιση υπερβαίνει κατά 0,3 % τον μέσο όρο του Kv, πρέπει να λαμβάνονται διορθωτικά μέτρα.
 3. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
 3.1. Γενικές απαιτήσεις
 Προσδιορίζεται η ολική ακρίβεια του συστήματος δειγματοληψίας και ανάλυσης CVS με την εισαγωγή μιας γνωστής μάζας αερίου ρύπου στο σύστημα, ενώ αυτό λειτουργεί όπως και κατά τη διάρκεια μιας κανονικής δοκιμής.


text:
Στη συνέχεια, εκτελείται η ανάλυση και υπολογίζεται η μάζα του ρύπου σύμφωνα με τον τύπο της παραγράφου 6.6 του παραρτήματος 4α, με τη διαφορά ότι ως πυκνότητα του προπανίου λαμβάνεται η τιμή 1,967 γραμμάρια/λίτρο υπό κανονικές συνθήκες. Οι δύο ακόλουθες μέθοδοι έχει αποδειχθεί ότι παρέχουν επαρκή ακρίβεια.
 Η μέγιστη επιτρεπτή απόκλιση μεταξύ εισαγόμενης και μετρούμενης ποσότητας αερίου είναι 5 %.
 3.2. Μέθοδος CFO
 3.2.1. Μέτρηση σταθερής ροής καθαρού αερίου (CO ή C3H8) με τη χρήση διαφραγματικού στομίου κρίσιμης ροής.
 3.2.2. Μια γνωστή ποσότητα καθαρού αερίου (CO ή C3H8) εισάγεται στο σύστημα CVS μέσω ενός βαθμονομημένου διαφραγματικού στομίου κρίσιμης ροής. Εάν η πίεση εισόδου είναι αρκετά μεγάλη, η ροή (q) που ρυθμίζεται από το διαφραγματικό στόμιο είναι ανεξάρτητη από την πίεση εξόδου του διαφράγματος (συνθήκες κρίσιμης ροής). Εάν οι παρατηρούμενες αποκλίσεις υπερβαίνουν το 5 %, πρέπει να προσδιοριστεί και να εξαλειφθεί η αιτία της ανωμαλίας. Το σύστημα CVS λειτουργεί όπως για τη μέτρηση των εκπεμπόμενων καυσαερίων επί 5 έως 10 λεπτά περίπου. Το αέριο που συλλέγεται στον σάκο αναλύεται με τη βοήθεια του συνήθη εξοπλισμού και τα λαμβανόμενα αποτελέσματα συγκρίνονται με την ήδη γνωστή περιεκτικότητα των δειγμάτων των αερίων.
 3.3. Βαρυμετρική μέθοδος
 3.3.1. Μέτρηση περιορισμένης ποσότητας καθαρού αερίου (CO ή C3H8) με τη χρήση βαρυμετρικής τεχνικής.
 3.3.2. Για την επαλήθευση του συστήματος CVS με τη βαρυμετρική μέθοδο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ακόλουθη διαδικασία:
 Χρησιμοποιείται μία μικρή φιάλη γεμάτη με μονοξείδιο του άνθρακα ή με προπάνιο, της οποίας προσδιορίζεται το βάρος με ακρίβεια ± 0,01 g. Το σύστημα CVS τίθεται σε λειτουργία όπως για την κανονική δοκιμή προσδιορισμού των εκπομπών καυσαερίων, επί 5 έως 10 λεπτά περίπου. Ταυτόχρονα εισάγεται στο σύστημα CO ή προπάνιο. Η ποσότητα καθαρού αερίου που εισάγεται στο σύστημα προσδιορίζεται από τη διαφορά βάρους της φιάλης. Κατόπιν, το αέριο που συγκεντρώνεται μέσα στον σάκο αναλύεται με τον εξοπλισμό που συνήθως χρησιμοποιείται για την ανάλυση των καυσαερίων και τα αποτελέσματα συγκρίνονται με τις τιμές συγκέντρωσης που υπολογίστηκαν προηγουμένως.
 Προσάρτημα 3
 Εξοπλισμός μέτρησης των εκπομπών αερίων
 1. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
 1.1. Επισκόπηση συστήματος
 Ένα δείγμα σταθερής αναλογίας αραιωμένων καυσαερίων/αέρα αραίωσης συλλέγεται για ανάλυση.
 Οι ποσότητες των αέριων εκπομπών καθορίζονται από τις συγκεντρώσεις του αναλογικού δείγματος και τον συνολικό όγκο που μετράται κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Οι συγκεντρώσεις του δείγματος διορθώνονται για να ληφθεί υπόψη η περιεκτικότητα του ατμοσφαιρικού αέρα σε ρύπους.
 1.2. Απαιτήσεις συστήματος δειγματοληψίας
 1.2.1. Το δείγμα αραιωμένων καυσαερίων λαμβάνεται πριν από τη διάταξη αναρρόφησης, αλλά μετά τις διατάξεις προετοιμασίας (εάν υπάρχουν).
 1.2.2. Ο ρυθμός ροής δεν πρέπει να αποκλίνει από τη μέση τιμή περισσότερο από ± 2 %.
 1.2.3. Ο ρυθμός της δειγματοληψίας πρέπει να είναι τουλάχιστον 5 λίτρα/λεπτό και δεν πρέπει να υπερβεί το 0,2 % του ρυθμού ροής των αραιωμένων καυσαερίων. Ισοδύναμο όριο θα εφαρμόζεται στα συστήματα δειγματοληψίας σταθερής μάζας.
 1.2.4. Λαμβάνεται δείγμα του αέρα αραίωσης, υπό σταθερό ρυθμό ροής, από σημείο που βρίσκεται κοντά στο στόμιο εισαγωγής του ατμοσφαιρικού αέρα (μετά το φίλτρο, εάν έχει τοποθετηθεί).
 1.2.5. Ο αέρας αραίωσης δεν πρέπει να έχει μολυνθεί από καυσαέρια που προέρχονται από τη ζώνη ανάμειξης.
 1.2.6. Ο ρυθμός δειγματοληψίας


text:
του αέρα αραίωσης πρέπει να είναι συγκρίσιμος με εκείνον που χρησιμοποιείται για τα αραιωμένα καυσαέρια.
 1.2.7. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται κατά τις εργασίες δειγματοληψίας πρέπει να είναι τέτοια που να μην μεταβάλλουν τη συγκέντρωση των ρύπων.
 1.2.8. Μπορούν να χρησιμοποιούνται φίλτρα για τον διαχωρισμό των στερεών σωματιδίων από το δείγμα.
 1.2.9. Οι διάφορες βαλβίδες που χρησιμοποιούνται για τη διοχέτευση των αερίων της δειγματοληψίας πρέπει να είναι ταχείας ρύθμισης και ενέργειας.
 1.2.10. Αεροστεγείς ταχυσύνδεσμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανάμεσα στις τριοδικές βαλβίδες και τους σάκους δειγματοληψίας. Οι σύνδεσμοι πρέπει να στεγανοποιούνται αυτόματα προς την πλευρά του σάκου. Άλλα συστήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διοχέτευση των δειγμάτων στη συσκευή ανάλυσης (π.χ. τριοδικές στραγγαλιστικές βαλβίδες).
 1.2.11. Αποθήκευση του δείγματος
 Τα δείγματα των αερίων πρέπει να συλλέγονται σε σάκους δειγματοληψίας επαρκούς χωρητικότητας ώστε να μην εμποδίζεται η ροή του δείγματος· Οι σάκοι πρέπει να αποτελούνται από υλικό που δεν επηρεάζει ούτε τις ίδιες τις μετρήσεις ούτε τη χημική σύνθεση των δειγμάτων των αερίων περισσότερο από 2 % έπειτα από 20 λεπτά (για παράδειγμα: από μεμβράνη με επικάλυψη πολυαιθυλαινίου-πολυαμιδίου ή από φθοριωμένους πολυυδρογονάνθρακες).
 1.2.12. Σύστημα δειγματοληψίας υδρογονανθράκων – κινητήρες ντίζελ
 1.2.12.1.
 Το σύστημα δειγματοληψίας υδρογονανθράκων αποτελείται από θερμαινόμενο δειγματοληπτικό ανιχνευτή, αγωγό, φίλτρο και αντλία. Αυτός ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής και ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής σωματιδίων τοποθετούνται σε ίση απόσταση από την είσοδο των καυσαερίων κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται η αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο δειγματοληψιών. Η εσωτερική διάμετρος αυτού του ανιχνευτή πρέπει να είναι τουλάχιστον 4 mm.
 1.2.12.2.
 Όλα τα θερμαινόμενα μέρη πρέπει να διατηρούνται, με τη χρήση του συστήματος θέρμανσης, σε θερμοκρασία 463 K (190 °C) ± 10 K.
 1.2.12.3.
 Η μέση συγκέντρωση των μετρούμενων υδρογονανθράκων πρέπει να προσδιορίζεται με ολοκλήρωμα.
 1.2.12.4.
 Ο αγωγός πρέπει να είναι εφοδιασμένος με θερμαινόμενο φίλτρο (FH) ικανότητας συλλογής 99 % για σωματίδια ≥ 0,3 μm, το οποίο χρησιμοποιείται για την αφαίρεση των στερεών σωματιδίων από την απαιτούμενη συνεχή ροή αερίου για την ανάλυση.
 1.2.12.5.
 Ο χρόνος απόκρισης του συστήματος δειγματοληψίας (από τον ανιχνευτή έως την είσοδο του αναλυτή) δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 4 δευτερόλεπτα.
 1.2.12.6.
 Ο ανιχνευτής τύπου HFID πρέπει να χρησιμοποιείται με σύστημα συνεχούς ροής (εναλλάκτη θερμότητας) ώστε να εξασφαλίζεται αντιπροσωπευτικό δείγμα, εκτός εάν υπάρχει αντιστάθμιση για τη μεταβαλλόμενη ροή του σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής (CFV) ή του στομίου κρίσιμης ροής (CFO).
 1.3. Απαιτήσεις ανάλυσης αερίων
 1.3.1. Ανάλυση μονοξειδίου του άνθρακα (CO) και διοξειδίου του άνθρακα (CO2):
 οι αναλυτές πρέπει να είναι τύπου επιλεκτικής απορρόφησης υπέρυθρης ακτινοβολίας (NDIR).
 1.3.2. Ανάλυση υδρογονανθράκων (HC) — κινητήρες ανάφλεξης με σπινθηριστή:
 ο αναλυτής πρέπει να είναι τύπου ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (FID), βαθμονομημένος με προπάνιο εκφρασμένο σε ισοδύναμο ατόμων άνθρακα (C1).
 1.3.3. Ανάλυση των συνολικών υδρογονανθράκων (HC) — κινητήρες ανάφλεξης με συμπίεση:
 ο αναλυτής πρέπει να είναι τύπου ανιχνευτή ιονισμού φλόγας, του οποίου τα στοιχεία ανίχνευσης, οι βαλβίδες, οι σωληνώσεις κ.λπ. θερμαίνονται στους 463 K (190 °C) ± 10 K (HFID). Πρέπει να είναι βαθμονομημένος με προπάνιο εκφρασμένο σε ισοδύναμο ατόμων άνθρακα (C1).
 1.3.4. Ανάλυση οξειδίων αζώτου (NOx):
 ο αναλυτής πρέπει να είναι τύπου ανιχνευτή χημειοφωταύγειας (CLA) ή τύπου επιλεκτικής απορρόφησης με συντονισμό


text:
υπεριώδους ακτινοβολίας (NDUVR), αλλά και στις δύο περιπτώσεις με μετατροπέα NOx-NO.
 1.3.5. Ανάλυση μεθανίου (CH4):
 Ο αναλυτής πρέπει να είναι είτε χρωματογράφος αερίου συνδυασμένος με τύπο ιονισμού φλόγας (FID) είτε ιονισμός φλόγας (FID) τύπου διαχωριστή υδρογονανθράκων εκτός μεθανίου, βαθμονομημένος με μεθάνιο εκφρασμένο σε ισοδύναμο ατόμων άνθρακα (C1).
 1.3.6. Οι αναλυτές πρέπει να έχουν εύρος κλίμακας μέτρησης συμβατό με την απαιτούμενη ακρίβεια μέτρησης για τις συγκεντρώσεις των ρύπων στο δείγμα καυσαερίων.
 1.3.7. Το σφάλμα μέτρησης δεν πρέπει να υπερβαίνει το ± 2 % (εσωτερικό σφάλμα του αναλυτή), ανεξαρτήτως της αληθούς τιμής για τα αέρια βαθμονόμησης.
 1.3.8. Για συγκεντρώσεις κάτω από 100 ppm, το σφάλμα μέτρησης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ± 2 ppm.
 1.3.9. Η μέτρηση του δείγματος ατμοσφαιρικού αέρα πρέπει να διενεργείται στον ίδιο αναλυτή με το κατάλληλο εύρος μέτρησης.
 1.3.10. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται καμία διάταξη ξήρανσης αερίων τοποθετημένη πριν από τους αναλυτές, εκτός εάν αποδεικνύεται ότι η διάταξη αυτή δεν έχει καμία επίδραση στην περιεκτικότητα της ροής καυσαερίου σε ρύπους.
 1.4. Συνιστώμενες περιγραφές συστήματος
 Στο σχήμα 10 απεικονίζεται το διάγραμμα του συστήματος δειγματοληψίας εκπομπών καυσαερίων.
 Σχήμα 10
 Διάγραμμα δειγματοληψίας εκπομπών καυσαερίων
 Τα κατασκευαστικά στοιχεία του συστήματος είναι τα ακόλουθα:
 1.4.1.
 δύο δειγματοληπτικοί ανιχνευτές (S1 και S2) για τη συνεχή λήψη δειγμάτων του αέρα αραίωσης και του αραιωμένου μείγματος καυσαερίων/αέρα·
 1.4.2.
 ένα φίλτρο (F) που χρησιμεύει για την απομάκρυνση των στερεών σωματιδίων από τη ροή των αερίων που συλλέγονται για ανάλυση·
 1.4.3.
 αντλίες (P) που χρησιμεύουν για τη λήψη σταθερής ροής αέρα αραίωσης καθώς επίσης και του αραιωμένου μείγματος καυσαερίων/αέρα κατά τη διάρκεια της δοκιμής·
 1.4.4.
 ρυθμιστή ροής (N) που χρησιμεύει για τη διατήρηση, καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής, ομοιογενούς ροής των δειγμάτων των αερίων που συγκεντρώνουν οι δειγματοληπτικοί ανιχνευτές S1 και S2. Η ροή αυτή πρέπει να είναι τέτοια ώστε, στο τέλος κάθε δοκιμής, η ποσότητα των δειγμάτων να είναι επαρκής για την ανάλυση (περίπου 10 λίτρα ανά λεπτό)·
 1.4.5.
 ροόμετρα (FL) για τη ρύθμιση και την παρακολούθηση της συνεχούς ροής των αέριων δειγμάτων κατά τη διάρκεια της δοκιμής·
 1.4.6.
 βαλβίδες ταχείας ενέργειας (V) που χρησιμεύουν για τη διοχέτευση σταθερής ροής των αέριων δειγμάτων στους σάκους δειγματοληψίας ή στην ατμόσφαιρα·
 1.4.7.
 αεροστεγείς ταχυσυνδέσμους (Q) που παρεμβάλλονται ανάμεσα στις βαλβίδες ταχείας ενέργειας και στους σάκους δειγματοληψίας. Ο σύνδεσμος πρέπει να κλείνει αυτόματα από την πλευρά του σάκου. Άλλες μέθοδοι για τη διοχέτευση του δείγματος μέχρι τη συσκευή ανάλυσης μπορούν να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά (π.χ. τριοδικές στρόφιγγες)·
 1.4.8.
 σάκους (B) για τη συλλογή των δειγμάτων των αραιωμένων καυσαερίων και του αέρα αραίωσης κατά τη διάρκεια της δοκιμής.
 1.4.9.
 ένα σωλήνα δειγματοληψίας Venturi (SV) κρίσιμης ροής για τη λήψη αναλογικών δειγμάτων των αραιωμένων καυσαερίων στον δειγματοληπτικό ανιχνευτή S2 A(CFV-CVS μόνο)·
 1.4.10.
 έναν αναστολέα (PS) στον σωλήνα δειγματοληψίας (CFV-CVS μόνο)·
 1.4.11.
 Κατασκευαστικά στοιχεία για τη δειγματοληψία υδρογονανθράκων χρησιμοποιώντας θερμαινόμενο ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (HFID):
 Fh είναι ένα θερμαινόμενο φίλτρο,
 S3 είναι ένα σημείο δειγματοληψίας υδρογονανθράκων κοντά στο θάλαμο ανάμειξης,
 Vh είναι μια θερμαινόμενη πολυοδική βαλβίδα,
 Q είναι ένας ταχυσύνδεσμος που επιτρέπει την ανάλυση του δείγματος ατμοσφαιρικού αέρα BA στον θερμαινόμενο ανιχνευτή ιονισμού φλόγας


text:
(HFID).
 FID είναι ένας θερμαινόμενος ανιχνευτής ιονισμού φλόγας,
 R και I είναι συσκευές για την ενσωμάτωση και την καταγραφή των στιγμιαίων συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων,
 Lh είναι ένας θερμαινόμενος σωλήνας δειγματοληψίας.
 2. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ
 2.1. Διαδικασία βαθμονόμησης αναλυτή
 2.1.1. Κάθε αναλυτής πρέπει να βαθμονομείται όσο συχνά είναι αναγκαίο και οπωσδήποτε κατά τη διάρκεια του μήνα που προηγείται της δοκιμής για την έγκριση τύπου, και τουλάχιστον μία φορά κάθε 6 μήνες ώστε να εξακριβώνεται η συμμόρφωση της παραγωγής.
 2.1.2. Κάθε κανονικά χρησιμοποιούμενη κλίμακα λειτουργίας βαθμονομείται σύμφωνα με την παρακάτω διαδικασία:
 2.1.2.1.
 Η καμπύλη βαθμονόμησης του αναλυτή καθορίζεται βάσει τουλάχιστον 5 σημείων βαθμονόμησης, η απόσταση μεταξύ των οποίων πρέπει να είναι κατά το δυνατόν ίση. Η ονομαστική συγκέντρωση του αερίου βαθμονόμησης με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση με το 80 % της πλήρους κλίμακας.
 2.1.2.2.
 Η συγκέντρωση αερίων που απαιτείται για τη βαθμονόμηση μπορεί να ληφθεί με τη βοήθεια διαχωριστή αερίων, αραιώνοντας με καθαρό N2 ή με καθαρό συνθετικό αέρα. Η ακρίβεια της συσκευής ανάμειξης πρέπει να είναι τέτοια ώστε η συγκέντρωση των αραιωμένων αερίων βαθμονόμησης να μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια ± 2 %.
 2.1.2.3.
 Η καμπύλη βαθμονόμησης υπολογίζεται με τη μέθοδο των ελάχιστων τετραγώνων. Εάν ο προκύπτων βαθμός πολυωνύμου είναι μεγαλύτερος του 3, ο αριθμός των σημείων βαθμονόμησης πρέπει να είναι τουλάχιστον ίσος με τον ως άνω βαθμό πολυωνύμου συν 2.
 2.1.2.4.
 Η καμπύλη βαθμονόμησης δεν πρέπει να διαφέρει κατά περισσότερο από ±2 τοις εκατό από την ονομαστική τιμή κάθε αερίου βαθμονόμησης.
 2.1.3. Χάραξη της καμπύλης βαθμονόμησης
 Από τη χάραξη της καμπύλης βαθμονόμησης και τα σημεία βαθμονόμησης είναι δυνατή η επαλήθευση της ορθής εκτέλεσης της βαθμονόμησης. Πρέπει να αναφέρονται οι διάφορες χαρακτηριστικές παράμετροι του αναλυτή, και ιδίως:
 η κλίμακα·
 η ευαισθησία·
 το σημείο μηδέν·
 η ημερομηνία διεξαγωγής της βαθμονόμησης.
 2.1.4. Εναλλακτική τεχνολογία (π.χ. μέσω υπολογιστή, ηλεκτρονικού διακόπτη κλίμακας κ.λπ.) μπορεί να χρησιμοποιείται, εφόσον αποδεικνύεται επαρκώς στην τεχνική υπηρεσία ότι παρέχουν ισοδύναμη ακρίβεια.
 2.2. Διαδικασία επαλήθευσης του αναλυτή
 2.2.1. Κάθε κανονικά χρησιμοποιούμενη κλίμακα λειτουργίας ελέγχεται πριν από κάθε ανάλυση σύμφωνα με τις ακόλουθες διατάξεις:
 2.2.2. Η βαθμονόμηση ελέγχεται με τη βοήθεια ενός αερίου μηδενισμού και ενός αερίου εύρους κλίμακας (βαθμονόμησης) του οποίου η ονομαστική τιμή αντιπροσωπεύει το 80-95 % της υποτιθέμενης τιμής για την οποία πραγματοποιείται η ανάλυση.
 2.2.3. Εάν, για τα δύο εξεταζόμενα σημεία, η διαφορά μεταξύ της θεωρητικής τιμής και της τιμής που λαμβάνεται κατά τη διαδικασία βαθμονόμησης δεν υπερβαίνει το ± 5 % της πλήρους κλίμακας, οι παράμετροι ρύθμισης μπορούν να προσαρμοστούν. Στην αντίθετη περίπτωση, καθορίζεται νέα καμπύλη βαθμονόμησης σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος προσαρτήματος.
 2.2.4. Μετά τη δοκιμή, το αέριο μηδενισμού και το ίδιο αέριο εύρους κλίμακας χρησιμοποιούνται για ένα νέο έλεγχο. Η ανάλυση θεωρείται αποδεκτή εάν η διαφορά μεταξύ των δύο μετρήσεων είναι μικρότερη από 2 %.
 2.3. Διαδικασία ελέγχου του ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (FID) για απόκριση σε υδρογονάνθρακες
 2.3.1. Βελτιστοποίηση της απόκρισης του ανιχνευτή
 Ο ανιχνευτής ιονισμού φλόγας (FID) ρυθμίζεται όπως προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή του οργάνου. Πρέπει να χρησιμοποιείται μείγμα προπανίου με αέρα για τη βελτιστοποίηση της απόκρισης στο πλέον σύνηθες


text:
φάσμα λειτουργίας.
 2.3.2. Βαθμονόμηση του αναλυτή υδρογονανθράκων (HC)
 Ο αναλυτής πρέπει να βαθμονομείται με τη χρήση μείγματος προπανίου με αέρα και καθαρού συνθετικού αέρα (βλέπε παράγραφο 3 του παρόντος προσαρτήματος).
 Χαράσσεται καμπύλη βαθμονόμησης όπως περιγράφεται στην παράγραφο 2.1 του παρόντος προσαρτήματος.
 2.3.3. Συντελεστές απόκρισης για διάφορους υδρογονάνθρακες και συνιστώμενα όρια
 Ο συντελεστής απόκρισης (Rf) για έναν συγκεκριμένο τύπο υδρογονάνθρακα είναι ο λόγος της ένδειξης C1 του ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (FID) προς τη συγκέντρωση του κυλίνδρου αερίων, εκφρασμένος σε μέρη ανά εκατ. (ppm) του C1.
 Η συγκέντρωση του αερίου δοκιμής πρέπει να είναι τέτοια ώστε να παρέχεται απόκριση περίπου στο 80 % του εύρους της πλήρους κλίμακας για το φάσμα λειτουργίας. Η συγκέντρωση πρέπει να είναι γνωστή με ακρίβεια ± 2 % ως προς ένα βαρυμετρικό πρότυπο εκφρασμένο κατ’ όγκο. Επί πλέον, ο κύλινδρος των αερίων πρέπει να έχει υποβληθεί σε προετοιμασία για 24 ώρες σε θερμοκρασία μεταξύ 293 K και 303 K (20 και 30 °C).
 Οι συντελεστές απόκρισης προσδιορίζονται όταν τίθεται σε λειτουργία ο αναλυτής και στη συνέχεια ανά μεγάλα διαστήματα χρήσης. Τα αέρια δοκιμών που χρησιμοποιούνται και οι συνιστώμενοι συντελεστές απόκρισης είναι:
 Μεθάνιο και καθαρός αέρας: 1< Rf < 1,15
 ή 1< Rf < 1,05 για οχήματα που κινούνται με φυσικό αέριο/βιομεθάνιο
 Προπυλένιο και καθαρός αέρας: 0,90 < Rf < 1
 Τολουόλιο και καθαρός αέρας: 0,90 < Rf < 1
 Οι τιμές αυτές είναι σχετικές προς το συντελεστή απόκρισης (Rf) για προπάνιο και καθαρό αέρα, στον οποίο δίνεται η τιμή 1.
 2.3.4. Έλεγχος παρεμβολής οξυγόνου και συνιστώμενα όρια
 Ο συντελεστής απόκρισης καθορίζεται όπως περιγράφεται στην ανωτέρω παράγραφο 2.3.3. Το αέριο δοκιμών που χρησιμοποιείται και το συνιστώμενο εύρος του συντελεστή απόκρισης είναι:
 Προπάνιο και άζωτο: 0,95 < Rf < 1,05
 2.4. Διαδικασία δοκιμής της απόδοσης του μετατροπέα NOx
 Η απόδοση του μετατροπέα που χρησιμοποιείται για τη μετατροπή του NO2 σε NO ελέγχεται ως εξής:
 Ακολουθώντας τη διάταξη δοκιμής που απεικονίζεται στο σχήμα 11 και τη διαδικασία που περιγράφεται κατωτέρω, η απόδοση των μετατροπέων μπορεί να ελεγχθεί με έναν οζονιστήρα.
 2.4.1. Ο αναλυτής βαθμονομείται στη συνηθέστερη κλίμακα λειτουργίας σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή με τη χρήση αερίων μηδενισμού και εύρους κλίμακας (το αέριο βαθμονόμησης πρέπει να έχει περιεκτικότητα σε NO που να αντιστοιχεί στο 80 % περίπου της κλίμακας λειτουργίας, ενώ η συγκέντρωση NO2 στο μείγμα αερίων πρέπει να είναι κάτω από το 5 % της συγκέντρωσης NO). Ο αναλυτής NOx ρυθμίζεται για λειτουργία με NO, έτσι ώστε το αέριο εύρους κλίμακας να μην διέρχεται μέσα από τον μετατροπέα. Καταγράφεται η ένδειξη της συγκέντρωσης.
 2.4.2. Μέσω ενός συνδέσμου T, προστίθεται συνεχώς οξυγόνο ή συνθετικός αέρας στη ροή του αερίου εύρους κλίμακας μέχρις ότου η ένδειξη της συγκέντρωσης να είναι περίπου κατά 10 % μικρότερη από την ενδεικνυόμενη συγκέντρωση βαθμονόμησης που αναφέρεται στην ανωτέρω παράγραφο 2.4.1. Καταγράφεται η ένδειξη της συγκέντρωσης (c). Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο οζονιστήρας παραμένει απενεργοποιημένος.
 2.4.3. Έπειτα ενεργοποιείται ο οζονιστήρας ώστε να παράγεται αρκετό όζον για να μειωθεί η συγκέντρωση NO στο 20 % (ελάχιστη τιμή 10 %) της συγκέντρωσης βαθμονόμησης που


text:
καθορίζεται στην ανωτέρω παράγραφο 2.4.1. Καταγράφεται η ένδειξη της συγκέντρωσης (d).
 2.4.4. Στη συνέχεια, ο αναλυτής NOx ρυθμίζεται για λειτουργία με NOx ώστε το μείγμα αερίων (που αποτελείται από NO, NO2, O2 και N2) να διέρχεται πλέον μέσα από τον μετατροπέα. Καταγράφεται η ένδειξη της συγκέντρωσης (a).
 2.4.5. Απενεργοποιείται ο οζονιστήρας. Το μείγμα αερίων που ορίζεται στην ανωτέρω παράγραφο 2.4.2. παροχετεύεται μέσω του μετατροπέα στον ανιχνευτή. Καταγράφεται η ένδειξη της συγκέντρωσης (b).
 Σχήμα 11
 Διάταξη δοκιμής της απόδοσης του μετατροπέα NOx
 2.4.6. Με τον οζονιστήρα απενεργοποιημένο, διακόπτεται επίσης η ροή οξυγόνου ή συνθετικού αέρα. Η ένδειξη του αναλυτή για το NO2 δεν πρέπει τότε να είναι περισσότερο από 5 % πάνω από την τιμή που καθορίζεται στην ανωτέρω παράγραφο 2.4.1.
 2.4.7. Η απόδοση του μετατροπέα NOx υπολογίζεται ως εξής:
 2.4.8. Η απόδοση του μετατροπέα δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 95 %.
 2.4.9. Η απόδοση του μετατροπέα πρέπει να ελέγχεται τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.
 3. ΑΕΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ
 3.1. Καθαρά αέρια
 Για τη βαθμονόμηση και τη διενέργεια της δοκιμής πρέπει να είναι διαθέσιμα, εάν χρειαστεί, τα ακόλουθα καθαρά αέρια:
 Καθαρό άζωτο: (καθαρότητα: ≤ 1 ppm C, ≤ 1 ppm CO, ≤ 400 ppm CO2, ≤ 0,1 ppm NO)·
 Καθαρός συνθετικός αέρας: (καθαρότητα: ≤ 1 ppm C, ≤ 1 ppm CO, ≤ 400 ppm CO2, ≤ 0,1 ppm NO)· περιεκτικότητα σε οξυγόνο από 18 % έως 21 % κατ’ όγκο·
 Καθαρό οξυγόνο: (καθαρότητα > 99,5 κατ’ όγκο O2)·
 Καθαρό υδρογόνο (και μείγμα που περιέχει ήλιο): (καθαρότητα ≤ 1 ppm C, ≤ 400 ppm CO2)·
 Μονοξείδιο του άνθρακα: (ελάχιστη καθαρότητα 99,5 %)·
 Προπάνιο: (ελάχιστη καθαρότητα 99,5 %).
 3.2. Αέρια βαθμονόμησης και ρύθμισης εύρους κλίμακας
 Πρέπει να είναι διαθέσιμα μείγματα αερίων με τις ακόλουθες χημικές συνθέσεις:
 α)
 C3 H8 και καθαρός συνθετικός αέρας (βλέπε ανωτέρω παράγραφο 3.1)·
 β)
 CO και καθαρό άζωτο·
 γ)
 CO2 και καθαρό άζωτο.
 NO και καθαρό άζωτο (η αναλογία NO2 σε αυτό το αέριο βαθμονόμησης δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5 % της περιεκτικότητας σε NO).
 Η πραγματική συγκέντρωση ενός αερίου βαθμονόμησης δεν πρέπει να αποκλίνει περισσότερο από ± 2 % από τη δηλωμένη τιμή.
 Προσάρτημα 4
 Εξοπλισμός μέτρησης των εκπομπών μάζας σωματιδίων
 1. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
 1.1. Επισκόπηση συστήματος
 1.1.1. Η μονάδα δειγματοληψίας σωματιδίων πρέπει να αποτελείται από σήραγγα αραίωσης, δειγματοληπτικό ανιχνευτή, μονάδα φίλτρων, αντλία μερικής ροής και μονάδες ρύθμισης και μέτρησης της ροής.
 1.1.2. Συνιστάται η τοποθέτηση προβαθμονομητή του οποίου η λειτουργία βασίζεται στο μέγεθος των σωματιδίων (π.χ. φυγοκεντρικού συλλέκτη, κρούστη κ.λπ.) πριν από τον υποδοχέα του φίλτρου. Ωστόσο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας δειγματοληπτικός ανιχνευτής που λειτουργεί ως κατάλληλη συσκευή βαθμονόμησης με βάση το μέγεθος, όπως αυτός που παρουσιάζεται στο σχήμα 13.
 1.2. Γενικές απαιτήσεις
 1.2.1. Για τη ροή αερίων στο πλαίσιο της δοκιμής με σκοπό την ανίχνευση σωματιδίων, ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής πρέπει να είναι έτσι διατεταγμένος στη δίοδο αραίωσης, ώστε να λαμβάνεται αντιπροσωπευτικό δείγμα ροής αερίων από το ομοιογενές μείγμα αέρα/καυσαερίου.
 1.2.2. Ο ρυθμός ροής του δείγματος σωματιδίων θα είναι ανάλογος προς τη συνολική ροή των αραιωμένων καυσαερίων στη σήραγγα αραίωσης εντός μιας αντοχής ± 5 % του


text:
ρυθμού ροής του δείγματος σωματιδίων.
 1.2.3. Το δείγμα αραιωμένων καυσαερίων θα διατηρείται σε θερμοκρασία κάτω των 325 K (52 °C) σε απόσταση 20 cm πριν ή μετά το φίλτρο σωματιδίων, εκτός σε περίπτωση δοκιμής αναγέννησης, όπου η θερμοκρασία πρέπει να είναι κάτω από 192 °C.
 1.2.4. Το δείγμα σωματιδίων θα συλλέγεται σε ένα μόνο φίλτρο τοποθετημένο εντός στηρίγματος στο δείγμα ροής αραιωμένων καυσαερίων.
 1.2.5. Όλα τα μέρη του συστήματος αραίωσης και του συστήματος δειγματοληψίας, από τον σωλήνα της εξάτμισης μέχρι τον υποδοχέα των φίλτρων, που ευρίσκονται σε επαφή με πρωτογενή και αραιωμένα καυσαέρια, πρέπει να είναι κατασκευασμένα με τρόπο ώστε να ελαχιστοποιείται η απόθεση ή η αλλοίωση των σωματιδίων. Όλα τα μέρη πρέπει να είναι κατασκευασμένα από ηλεκτρικά αγώγιμα υλικά που να μην αντιδρούν με τα συστατικά του καυσαερίου και να είναι γειωμένα για την παρεμπόδιση τυχόν ηλεκτροστατικών επιδράσεων.
 1.2.6. Εάν δεν είναι δυνατή η αντιστάθμιση των διακυμάνσεων της ροής, απαιτείται η τοποθέτηση εναλλάκτη θερμότητας και ρυθμιστή θερμοκρασίας σύμφωνα με τα οριζόμενα στο προσάρτημα 2 ώστε να εξασφαλίζεται σταθερή ροή στο σύστημα και σταθερή αναλογία μεταξύ της ροής του δείγματος και της συνολικής ροής.
 1.3. Ειδικές απαιτήσεις
 1.3.1. Δειγματοληπτικός ανιχνευτής μάζας σωματιδίων
 1.3.1.1. Ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής θα παρέχει τις επιδόσεις ταξινόμησης του μεγέθους των σωματιδίων που περιγράφεται στην παράγραφο 1.3.1.4. Συνιστάται οι επιδόσεις αυτές να επιτυγχάνονται με τη χρήση ανοικτού ανιχνευτή με αιχμηρά άκρα ο οποίος θα κοιτάζει κατευθείαν προς την κατεύθυνση της ροής συν έναν προβαθμονομητή (φυγοκεντρικό συλλέκτη κ.λπ.). Ένας κατάλληλος δειγματοληπτικός ανιχνευτής, όπως αυτός που αναγράφεται στο σχήμα 13, μπορεί εναλλακτικά να χρησιμοποιηθεί εφόσον επιτυγχάνει τις επιδόσεις προ-ταξινόμησης που περιγράφονται στην παράγραφο 1.3.1.4
 1.3.1.2. Ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής πρέπει να βρίσκεται κοντά στον άξονα της σήραγγας, μεταξύ 10 και 20 διαμέτρων της σήραγγας μετά την είσοδο των καυσαερίων στη σήραγγα και να έχει εσωτερική διάμετρο τουλάχιστον 12 mm.
 Αν ληφθούν περισσότερα από ένα ταυτόχρονα δείγματα από έναν μόνο ανιχνευτή, η ροή που θα ληφθεί από τον ανιχνευτή θα διαιρεθεί σε όμοιες υπο-ροές για την αποφυγή σφαλμάτων κατά τη δειγματοληψία.
 Εάν χρησιμοποιούνται πολλαπλοί ανιχνευτές, κάθε ανιχνευτής πρέπει να έχει αιχμηρά άκρα, να είναι ανοικτού τύπου και να είναι στραμμένος κατευθείαν προς την κατεύθυνση της ροής. Οι ανιχνευτές πρέπει να βρίσκονται σε ίση απόσταση γύρω από τον κεντρικό διαμήκη άξονα της σήραγγας αραίωσης, ενώ η μεταξύ τους απόσταση πρέπει να είναι τουλάχιστον 5 cm.
 1.3.1.3. Η απόσταση από το ακροστόμιο δειγματοληψίας έως το στήριγμα του φίλτρου πρέπει να είναι τουλάχιστον πενταπλάσια από τη διάμετρο του ανιχνευτή, αλλά δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 1 020 mm.
 1.3.1.4. Ο προβαθμονομητής σωματιδίων (π.χ. φυγοκεντρικός συλλέκτης κ.λπ.) τοποθετείται πριν από τη διάταξη υποδοχέα φίλτρων. Η διάμετρος σωματιδίων του προβαθμονομητή με σημείο διακοπής 50 τοις εκατό είναι από 2,5 μm έως 10 μm στον ογκομετρικό ρυθμό ροής που επιλέγεται για τη δειγματοληψία εκπεμπόμενης μάζας σωματιδίων. Ο προβαθμονομητής επιτρέπει τουλάχιστον 99 τοις εκατό της συγκέντρωσης της μάζας των σωματιδίων 1 μm που εισέρχονται στον προβαθμονομητή να διέλθουν από την έξοδο του προβαθμονομητή με τον ογκομετρικό ρυθμό ροής που επιλέγεται για τη δειγματοληψία εκπεμπόμενης μάζας σωματιδίων. Ωστόσο, μπορεί


text:
να χρησιμοποιηθεί ένας δειγματοληπτικός ανιχνευτής που λειτουργεί ως κατάλληλη συσκευή βαθμονόμησης με βάση το μέγεθος, όπως αυτός που παρουσιάζεται στο σχήμα 13, αντί για ξεχωριστό προβαθμονομητή.
 1.3.2. Αντλία και ροόμετρο δειγματοληψίας
 1.3.2.1. Η μονάδα μέτρησης του δείγματος ροής αερίων αποτελείται από αντλίες, ρυθμιστές και μετρητές της ροής των αερίων.
 1.3.2.2. Η θερμοκρασία της ροής αερίου στον μετρητή ροής δεν πρέπει να παρουσιάζει διακυμάνσεις μεγαλύτερες από ± 3 K, εκτός κατά τη διάρκεια των δοκιμών αναγέννησης σε οχήματα εξοπλισμένα με σύστημα περιοδικής αναγέννησης μετά τα συστήματα επεξεργασίας. Επιπλέον, ο ρυθμός ροής της η μάζας του δείγματος πρέπει να παραμείνει ανάλογος προς τη συνολική ροή των αραιωμένων καυσαερίων με ανοχή ± 5 τοις εκατό του ρυθμού ροής της μάζας του δείγματος σωματιδίων. Εάν ο όγκος της ροής μεταβληθεί σε απαράδεκτο βαθμό λόγω κορεσμού των φίλτρων, η δοκιμή πρέπει να διακοπεί. Κατά την επανάληψή της, ο ρυθμός της ροής πρέπει να μειωθεί.
 1.3.3. Φίλτρο και υποδοχέας φίλτρου
 1.3.3.1. Τοποθετείται βαλβίδα μετά το φίλτρο κατά τη διεύθυνση της ροής. Η βαλβίδα είναι ταχείας ενέργειας ώστε να ανοίγει και να κλείνει μέσα σε 1 δευτερόλεπτο από την αρχή και το τέλος της δοκιμής.
 1.3.3.2. Συνιστάται η μάζα που συλλέγεται στο φίλτρο διαμέτρου 47 mm (Pe) να είναι ≥ 20 μg και η φόρτιση φίλτρου να μεγιστοποιείται σύμφωνα με τις απαιτήσεις των παραγράφων 1.2.3 και 1.3.3.
 1.3.3.3. Σε κάθε δοκιμή, η μετωπική ταχύτητα στο φίλτρο αερίων θα ρυθμίζεται σε μια ενιαία τιμή μεταξύ 20 cm/s και 80 cm/s, εκτός εάν το σύστημα αραίωσης λειτουργεί με ροή δειγματοληψίας ανάλογη με το ρυθμό ροής CVS.
 1.3.3.4. Απαιτούνται φίλτρα ινών υάλου με επίστρωση φθοράνθρακα ή φίλτρα μεμβράνης με επίστρωση φθοράνθρακα. Όλα τα είδη φίλτρων έχουν απόδοση συλλογής 0,3 μm DOP (φθαλικού διοκτυλεστέρα) τουλάχιστον 99 τοις εκατό με μετωπική ταχύτητα στο φίλτρο αερίων τουλάχιστον 35 cm/s.
 1.3.3.5. Η διάταξη υποδοχέα φίλτρου έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να παρέχει ομαλή κατανομή της ροής σε όλη την επιφάνεια χρώσης του φίλτρου. Η επιφάνεια χρώσης του φίλτρου είναι τουλάχιστον 1 075 mm2.
 1.3.4. Θάλαμος ζύγισης και ζυγός φίλτρου
 1.3.4.1. Ο ζυγός μικρογραμμαρίων που χρησιμοποιείται για την εύρεση του βάρους όλων των φίλτρων πρέπει να έχει ακρίβεια 2 μg (τυπική απόκλιση) και ανάλυση 1 μg ή ανώτερη.
 Συνιστάται ο ζυγός μικρογραμμαρίων να ελέγχεται κατά την έναρξη κάθε ζύγισης ζυγίζοντας ένα βάρος αναφοράς των 50 mg. Αυτό το βάρος, ζυγίζεται τρεις φορές και ο μέσος όρος των αποτελεσμάτων καταγράφεται. Αν ο μέσος όρος των αποτελεσμάτων των ζυγίσεων είναι ± 5 μg του αποτελέσματος της προηγούμενης ζύγισης, η ζύγιση και ο ζυγός θεωρούνται έγκυρα.
 Ο θάλαμος (ή η αίθουσα) ζύγισης θα πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις κατά τη διάρκεια όλων των εργασιών προετοιμασίας του φίλτρου και ζύγισης:
 Σταθερή θερμοκρασία στους 295 ± 3 K (22 ± 3 °C)·
 Σταθερή σχετική υγρασία στο 45 ± 8 τοις εκατό·
 Σταθερό σημείο δρόσου στους 9,5 °C ± 3 °C.
 Συνιστάται οι συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας να καταγράφονται μαζί με τις ζυγίσεις του δείγματος και του φίλτρου αναφοράς.
 1.3.4.2. Διόρθωση άνωσης
 Όλες οι ζυγίσεις των φίλτρων διορθώνονται ως προς την άνωση των


text:
φίλτρων στον αέρα.
 Η διόρθωση άνωσης εξαρτάται από την πυκνότητα του φίλτρου δειγματοληψίας, την πυκνότητα του αέρα και την πυκνότητα του βάρους βαθμονόμησης του ζυγού. Η πυκνότητα του αέρα εξαρτάται από την πίεση, τη θερμοκρασία και την υγρασία.
 Συνιστάται η θερμοκρασία και το σημείο δρόσου του περιβάλλοντος ζύγισης να ελέγχονται στους 22 °C ± 1 °C και το σημείο δρόσου στους 9,5 °C ± 1 °C αντίστοιχα. Ωστόσο, οι ελάχιστες απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1.3.4.1. θα οδηγήσουν επίσης σε αποδεκτή διόρθωση των επιπτώσεων της άνωσης. Η διόρθωση ως προς την άνωση εφαρμόζεται ως εξής:
 mcorr
 = muncorr
 · (1–((ρair)/(ρweight)))/(1–((ρair)/(ρmedia)))
 Όπου:
 mcorr
 =
 μάζα σωματιδίων διορθωμένη ως προς την άνωση
 muncorr
 =
 μάζα σωματιδίων μη διορθωμένη ως προς την άνωση
 ρair
 =
 πυκνότητα του αέρα στο περιβάλλον του ζυγού
 ρweight
 =
 πυκνότητα του βάρους βαθμονόμησης που χρησιμοποιείται για την κάλυψη του ζυγού
 ρmedia
 =
 πυκνότητα του μέσου δείγματος μάζας σωματιδίων (φίλτρο) σύμφωνα με τον παρακάτω πίνακα:
 Μέσο φίλτρου
 ρmedia
 Φίλτρα υαλοϊνών επιστρωμένα με τεφλόν (π.χ. TX40)
 2 300 kg/m3
 Το ρair μπορεί να υπολογιστεί ως εξής:
 Όπου:
 Pabs
 =
 απόλυτη πίεση στο περιβάλλον του ζυγού,
 Mmix
 =
 γραμμομοριακή μάζα του αέρα στο περιβάλλον του ζυγού (28,836 gmol–1),
 R
 =
 γραμμομοριακή σταθερά του αερίου (8,314 Jmol–1K–1),
 Tamb
 =
 απόλυτη θερμοκρασία περιβάλλοντος στο περιβάλλον του ζυγού.
 Το περιβάλλον του θαλάμου (ή της αίθουσας) πρέπει να είναι απαλλαγμένο από τυχόν ξένες ουσίες του περιβάλλοντος (όπως η σκόνη), που θα μπορούσαν να επικαθίσουν στα φίλτρα σωματιδίων κατά τη σταθεροποίησή τους.
 Επιτρέπονται περιορισμένες αποκλίσεις από τις προδιαγραφές θερμοκρασίας και υγρασίας της αίθουσας ζύγισης, εφόσον η συνολική διάρκειά τους δεν υπερβαίνει τα 30 λεπτά σε κάθε περίοδο προετοιμασίας του φίλτρου. Η αίθουσα ζύγισης πρέπει να ανταποκρίνεται στις απαιτούμενες προδιαγραφές πριν από την είσοδο ατόμων του προσωπικού σ’ αυτή. Κατά τη διάρκεια της ζύγισης, δεν επιτρέπονται αποκλίσεις από τις καθορισμένες συνθήκες.
 1.3.4.3. Οι συνέπειες του στατικού ηλεκτρισμού πρέπει να είναι μηδενικές. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη γείωση του ζυγού τοποθετώντας τον εντός αντιστατικού στρώματος και εξουδετερώνοντας τα φίλτρα σωματιδίων πριν από τη ζύγιση χρησιμοποιώντας εξουδετερωτή πολωνίου ή κάποια διάταξη παρόμοιας δράσης. Εναλλακτικά, η εξάλειψη των συνεπειών του στατικού ηλεκτρισμού μπορεί να επιτευχθεί μέσω της εξισορρόπησης του στατικού φορτίου.
 1.3.4.4. Ένα φίλτρο δοκιμής αφαιρείται από το θάλαμο το νωρίτερο μία ώρα πριν την έναρξη της δοκιμής
 1.4. Περιγραφή συνιστώμενου συστήματος
 Στο σχήμα 12 απεικονίζεται το διάγραμμα του προτεινόμενου συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων. Επειδή διάφορες διατάξεις μπορούν να παραγάγουν ισοδύναμα αποτελέσματα, δεν απαιτείται ακριβής τήρηση του σχήματος αυτού. Μπορούν να χρησιμοποιούνται πρόσθετα στοιχεία, όπως όργανα, βαλβίδες, σωληνοειδή, αντλίες και διακόπτες, για την παροχή επιπλέον πληροφοριών και για το συντονισμό των λειτουργιών των επιμέρους συστημάτων. Άλλα στοιχεία, που δεν είναι αναγκαία για τη διατήρηση της ακρίβειας ορισμένων συστημάτων, μπορούν να αποκλείονται, εάν αυτός ο αποκλεισμός βασίζεται σε ορθή τεχνική κρίση.
 Σχήμα 12
 Σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων
 Λαμβάνεται δείγμα αραιωμένου καυσαερίου από τη σήραγγα αραίωσης DT ενός συστήματος αραίωσης μερικής ή πλήρους ροής μέσω του καθετήρα δειγματοληψίας σωματιδίων PSP και του σωλήνα μεταφοράς σωματιδίων ΡΤΤ με τη βοήθεια της αντλίας δειγματοληψίας Ρ.


text:
Το δείγμα φέρεται στον ή στους υποδοχείς φίλτρων FH που συγκρατούν τα φίλτρα δειγματοληψίας σωματιδίων. Ο ρυθμός ροής του δείγματος ελέγχεται από τη διάταξη ελέγχου ροής FC.
 2. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΗΣ
 2.1. Βαθμονόμηση ροόμετρου
 Η τεχνική υπηρεσία μεριμνά για την έκδοση πιστοποιητικού βαθμονόμησης για το ροόμετρο που αποδεικνύει τη συμμόρφωση με ένα ανιχνεύσιμο πρότυπο εντός 12 μηνών πριν από τη δοκιμή ή από οποιαδήποτε επισκευή ή αλλαγή η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει τη βαθμονόμηση.
 2.2. Βαθμονόμηση μικροζυγού
 Η τεχνική υπηρεσία μεριμνά για την έκδοση πιστοποιητικού βαθμονόμησης για το ζυγό μικρογραμμαρίων που αποδεικνύει τη συμμόρφωση με ένα ανιχνεύσιμο πρότυπο εντός 12 μηνών πριν από τη δοκιμή.
 2.3. Ζύγιση φίλτρου αναφοράς
 Για τον προσδιορισμό του ειδικού βάρους του φίλτρου αναφοράς, δύο τουλάχιστον αχρησιμοποίητα φίλτρα αναφοράς ζυγίζονται εντός 8 ωρών από τη ζύγιση του φίλτρου δείγματος, αλλά κατά προτίμηση ταυτόχρονα με αυτήν. Τα εν λόγω φίλτρα πρέπει να είναι του ιδίου μεγέθους και από το ίδιο υλικό με το φίλτρο δείγματος.
 Εάν το ειδικό βάρος οποιουδήποτε φίλτρου αναφοράς μεταβάλλεται μεταξύ των ζυγίσεων των φίλτρων δείγματος κατά περισσότερο από 5 μg, τότε το φίλτρο δείγματος και τα φίλτρα αναφοράς προετοιμάζονται εκ νέου στην αίθουσα ζύγισης και η ζύγιση επαναλαμβάνεται.
 Η σύγκριση των ζυγίσεων του φίλτρου αναφοράς γίνεται μεταξύ των ειδικών βαρών και του κυλιόμενου μέσου όρου των ειδικών βαρών του εν λόγω φίλτρου αναφοράς.
 Ο κυλιόμενος μέσος όρος υπολογίζεται από τα ειδικά βάρη που καταγράφηκαν από το χρόνο που τα φίλτρα αναφοράς τοποθετήθηκαν στην αίθουσα ζύγισης. Η περίοδος υπολογισμού του μέσου όρου θα είναι τουλάχιστον 1 ημέρα, αλλά δεν θα υπερβαίνει τις 30 ημέρες.
 Επιτρέπεται η επανάληψη της προετοιμασίας και της ζύγισης του δείγματος και των φίλτρων αναφοράς μέχρι να παρέλθει διάστημα 80 ωρών από τη μέτρηση των αερίων της δοκιμής εκπομπών.
 Εάν, πριν από ή στο σημείο των 80 ωρών, πάνω από τα μισά φίλτρα αναφοράς πληρούν το κριτήριο των ± 5 μg, η ζύγιση του φίλτρου των δειγμάτων μπορεί να θεωρηθεί έγκυρη.
 Εάν, μετά το σημείο των 80 ωρών, χρησιμοποιούνται δύο φίλτρα αναφοράς και το ένα από αυτά δεν πληροί το κριτήριο των ± 5 μg, η ζύγιση του φίλτρου των δειγμάτων μπορεί να θεωρηθεί έγκυρη υπό την προϋπόθεση ότι το άθροισμα των απόλυτων διαφορών μεταξύ των ειδικών και κυλιόμενων μέσων όρων από τα δύο φίλτρα αναφοράς πρέπει να είναι μικρότερο ή ίσο με 10 μg.
 Σε περίπτωση που λιγότερα από τα μισά φίλτρα αναφοράς πληρούν το κριτήριο των ± 5 μg, το φίλτρο των δειγμάτων πρέπει να απορριφθεί και η δοκιμή εκπομπών να επαναληφθεί. Όλα τα φίλτρα αναφοράς πρέπει να απορριφθούν και να αντικατασταθούν μέσα σε 48 ώρες.
 Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, τα φίλτρα αναφοράς πρέπει να αντικατασταθούν τουλάχιστον κάθε 30 ημέρες και με τέτοιο τρόπο ώστε κανένα φίλτρο δείγματος να μην ζυγίζεται χωρίς σύγκριση με ένα φίλτρο αναφοράς, το οποίο βρισκόταν στην αίθουσα ζύγισης για τουλάχιστον 1 ημέρα.
 Εάν δεν πληρούνται τα κριτήρια σταθερότητας του χώρου ζύγισης που αναφέρονται στο σημείο 1.3.4, οι ζυγίσεις όμως του φίλτρου αναφοράς πληροί τα ανωτέρω κριτήρια, ο κατασκευαστής του οχήματος έχει


text:
την επιλογή να αποδεχθεί τα βάρη των φίλτρων δειγματοληψίας ή να ακυρώσει τις δοκιμές, προσαρμόζοντας το σύστημα ελέγχου του χώρου ζύγισης και επαναλαμβάνοντας τη δοκιμή.
 Σχήμα 13
 Διάταξη δειγματοληπτικού ανιχνευτή σωματιδίων
 Προσάρτημα 5
 Εξοπλισμός μέτρησης των εκπομπών αριθμού σωματιδίων
 1. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
 1.1. Επισκόπηση συστήματος
 1.1.1. Το σύστημα δειγματοληψίας των σωματιδίων αποτελείται από τη σήραγγα αραίωσης, το δειγματοληπτικό ανιχνευτή και μια διάταξη απομάκρυνσης των πτητικών σωματιδίων (VPR) πριν από έναν απαριθμητή σωματιδίων (PNC) και κατάλληλες σωληνώσεις μεταφοράς.
 1.1.2. Συνιστάται η τοποθέτηση προβαθμονομητή του οποίου η λειτουργία βασίζεται στο μέγεθος των σωματιδίων (π.χ. φυγοκεντρικού συλλέκτη, κρούστη κ.λπ.) πριν από το ακροστόμιο της VPR. Ωστόσο, ένας δειγματοληπτικός ανιχνευτής που λειτουργεί ως κατάλληλη συσκευή βαθμονόμησης με βάση το μέγεθος, όπως αυτός που παρουσιάζεται στο σχήμα 13, συνιστά αποδεκτή εναλλακτική στη χρήση προβαθμονομητή του οποίου η λειτουργία βασίζεται στο μέγεθος των σωματιδίων.
 1.2. Γενικές απαιτήσεις
 1.2.1. Το σημείο δειγματοληψίας σωματιδίων βρίσκεται εντός μιας σήραγγας αραίωσης.
 Το ακροστόμιο του καθετήρα δειγματοληψίας (PSP) και ο σωλήνας μεταφοράς σωματιδίων (PTT) συναποτελούν το σύστημα μεταφοράς σωματιδίων (PTS). Το PTS οδηγεί το δείγμα από τη σήραγγα αραίωσης στην είσοδο της VPR. Το PTS πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
 Εγκαθίσταται κοντά στον κεντρικό άξονα της σήραγγας, σε απόσταση δεκαπλάσια έως εικοσαπλάσια της διαμέτρου της σήραγγας κατάντη του σημείου εισόδου των καυσαερίων, στραμμένος προς τα ανάντη της ροής καυσαερίων της σήραγγας με τον άξονά του στο ακροστόμιο παράλληλο με αυτόν της σήραγγας αραίωσης.
 Έχει εσωτερική διάμετρο ≥ 8 mm.
 Το δείγμα των καυσαερίων που αντλείται μέσω του PTS πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
 Έχει αριθμό Reynolds (Re) < 1 700·
 Έχει χρόνο παραμονής στο PTS ≤ 3 δευτερολέπτων.
 Οποιαδήποτε άλλη διάταξη δειγματοληψίας για το PTS για την οποία μπορεί να αποδειχθεί ισοδύναμη διείσδυση σωματιδίων στα 30 nm θα θεωρείται αποδεκτή.
 Ο σωλήνας εξαγωγής (OT) που οδηγεί το αραιωμένο δείγμα από τη VPR στο στόμιο εισόδου του απαριθμητή σωματιδίων (PNC) έχει τις ακόλουθες ιδιότητες:
 Έχει εσωτερική διάμετρο ≥ 4mm·
 Η ροή του δείγματος καυσαερίων εντός του σωλήνα εξαγωγής (OT) έχει χρόνο παραμονής ≤ 0,8 δευτερόλεπτα.
 Οποιαδήποτε άλλη διάταξη δειγματοληψίας για τον OT για την οποία μπορεί να αποδειχθεί ισοδύναμη διείσδυση σωματιδίων στα 30 nm θα θεωρείται αποδεκτή.
 1.2.2. Η VPR περιλαμβάνει συσκευές για αραίωση δείγματος και για απομάκρυνση πτητικών σωματιδίων. Ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής για τη ροή καυσαερίων δοκιμής τοποθετείται εντός του σωλήνα αραίωσης κατά τρόπο ώστε να λαμβάνεται αντιπροσωπευτικό δείγμα ροής καυσαερίων από ομοιογενές μείγμα αραιωτικού/καυσαερίων.
 1.2.3. Όλα τα μέρη του συστήματος αραίωσης και του συστήματος δειγματοληψίας, από τον σωλήνα της εξατμίσεως μέχρι τον απαριθμητή σωματιδίων (PNC), που βρίσκονται σε επαφή με πρωτογενή και αραιωμένα καυσαέρια, είναι κατασκευασμένα με τρόπο ώστε να ελαχιστοποιείται η απόθεση των σωματιδίων. Όλα τα μέρη πρέπει να είναι κατασκευασμένα από ηλεκτρικά αγώγιμα υλικά που να μην αντιδρούν με τα συστατικά του καυσαερίου και να είναι γειωμένα για την παρεμπόδιση τυχόν ηλεκτροστατικών επιδράσεων.
 1.2.4. Το σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων διαθέτει ορθή πρακτική δειγματοληψίας αεροζόλ η οποία περιλαμβάνει την αποφυγή των σημείων καμπής και των αιφνίδιων αλλαγών κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, τη χρήση λείων εσωτερικών επιφανειών και την ελαχιστοποίηση του μήκους της


text:
γραμμής δειγματοληψίας. Επιτρέπονται οι βαθμιαίες μεταβολές της διατομής.
 1.3. Ειδικές απαιτήσεις
 1.3.1. Το δείγμα σωματιδίων δεν πρέπει να διέλθει από αντλία προτού διέλθει από τον PNC.
 1.3.2. Συνιστάται η χρήση προβαθμονομητή δείγματος.
 1.3.3. Η μονάδα προετοιμασίας δείγματος:
 1.3.3.1.
 Μπορεί να αραιώνει το δείγμα σε ένα ή περισσότερα στάδια ώστε να επιτυγχάνεται συγκέντρωση σωματιδίων μικρότερη από την οριακή τιμή της απλής λειτουργίας μέτρησης σωματιδίων του PNC και θερμοκρασία καυσαερίων μικρότερη από 35 °C στο στόμιο εισόδου του PNC·
 1.3.3.2.
 Περιλαμβάνει ένα αρχικό στάδιο θερμαινόμενης αραίωσης κατά το οποίο παράγεται δείγμα με θερμοκρασία ≥ 150 °C και ≤ 400 °C και πραγματοποιείται αραίωση με συντελεστή τουλάχιστον 10·
 1.3.3.3.
 Ελέγχει τα θερμαινόμενα στάδια με σταθερές ονομαστικές θερμοκρασίες λειτουργίας, εντός του φάσματος που ορίζεται στο σημείο 1.3.3.2, με ανοχή ± 10 °C. Παρέχει ένδειξη σχετικά με το αν τα θερμαινόμενα στάδια βρίσκονται ή όχι στη σωστή θερμοκρασία λειτουργίας.
 1.3.3.4.
 Επιτυγχάνει συντελεστή μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων (fr(di)), όπως ορίζεται στην παράγραφο 2.2.2, για σωματίδια με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm και 50 nm, ο οποίος είναι το πολύ 30 τοις εκατό και 20 τοις εκατό υψηλότερος αντίστοιχα, και το πολύ 5 τοις εκατό χαμηλότερος από τον συντελεστή των σωματιδίων με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 100 nm για το σύνολο της VPR·
 1.3.3.5.
 Επίσης, επιτυγχάνει ατμοποίηση σε ποσοστό > 99 τοις εκατό των σωματιδίων του tetracontane (CH3(CH2)38CH3) 30 nm, με συγκέντρωση στο στόμιο εισόδου ≥ 10 000 cm-3, με θέρμανση και μείωση των μερικών πιέσεων του tetracontane.
 1.3.4. Ο PNC:
 1.3.4.1.
 Λειτουργεί σε συνθήκες λειτουργίας πλήρους ροής·
 1.3.4.2.
 Έχει ακρίβεια μέτρησης ± 10 τοις εκατό στο φάσμα συγκεντρώσεων 1 cm–3 ως την οριακή τιμή της απλής λειτουργίας μέτρησης σωματιδίων του PNC με αναφορά σε συγκεκριμένο πρότυπο. Σε συγκεντρώσεις κάτω των 100 cm–3, ίσως χρειαστεί να γίνουν μετρήσεις για μεγάλα διαστήματα δειγματοληψίας και να ληφθεί ο μέσος όρων των αποτελεσμάτων τους προκειμένου να αποδειχθεί η ακρίβεια του PNC με υψηλό βαθμό στατιστικής εμπιστοσύνης·
 1.3.4.3.
 Έχει ακρίβεια ανάγνωσης τουλάχιστον 0,1 σωματίδια cm–3 σε συγκεντρώσεις κάτω των 100 cm–3·
 1.3.4.4.
 Έχει γραμμική απόκριση σε συγκεντρώσεις σωματιδίων καθ’ όλη την κλίμακα μέτρησης στην απλή λειτουργία μέτρησης σωματιδίων·
 1.3.4.5.
 Έχει συχνότητα αναφοράς δεδομένων ίση με ή μεγαλύτερη από 0,5 Hz·
 1.3.4.6.
 Έχει χρόνο απόκρισης T90 σε ολόκληρο το φάσμα των μετρούμενων συγκεντρώσεων μικρότερο των 5 δευτερολέπτων·
 1.3.4.7.
 Διαθέτει λειτουργία διόρθωσης ως προς τη σύμπτωση με μέγιστη διόρθωση ως 10 τοις εκατό, και μπορεί να κάνει χρήση συντελεστή εσωτερικής βαθμονόμησης όπως ορίζεται στο σημείο 2.1.3, ενώ δεν μπορεί να κάνει χρήση οποιουδήποτε άλλου αλγόριθμου για τη διόρθωση ή τον προσδιορισμό της απόδοσης της μέτρησης·
 1.3.4.8.
 Έχει απόδοση μέτρησης 50 τοις εκατό (± 12 τοις εκατό) και > 90 τοις εκατό για σωματίδια με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 23 nm (± 1 nm) και 41 nm (± 1 nm) αντίστοιχα. Αυτή η απόδοση μέτρησης μπορεί να επιτευχθεί με εσωτερικά (π.χ. έλεγχος σχεδίασης οργάνων) ή εξωτερικά (π.χ. προβαθμονόμηση με βάση το μέγεθος) μέσα·
 1.3.4.9.
 Αν ο PNC χρησιμοποιεί υγρό λειτουργίας, αυτό πρέπει να αντικαθίσταται όσο συχνά ορίζει ο κατασκευαστής του οργάνου.
 1.3.5. Αν δεν διατηρούνται σε κάποιο


text:
γνωστό σταθερό επίπεδο στο σημείο όπου ελέγχεται ο ρυθμός ροής του PNC, η πίεση ή/και η θερμοκρασία στο στόμιο εισόδου του PNC πρέπει να μετρώνται και να αναφέρονται προκειμένου να διορθωθούν οι μετρήσεις της συγκέντρωσης των σωματιδίων ώστε να ανταποκρίνονται στις κανονικές συνθήκες.
 1.3.6. Το άθροισμα του χρόνου παραμονής του συστήματος μεταφοράς σωματιδίων (PTS), της διάταξης απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) και του σωλήνα εξαγωγής (OT) συν το χρόνο απόκρισης T90 του απαριθμητή σωματιδίων (PNC) δεν υπερβαίνει τα 20 δευτερόλεπτα.
 1.4. Περιγραφή συνιστώμενου συστήματος
 Στο παρακάτω τμήμα παρουσιάζεται η συνιστώμενη πρακτική για τη μέτρηση του αριθμού σωματιδίων. Ωστόσο, οποιοδήποτε σύστημα το οποίο πληροί τις προδιαγραφές απόδοσης των σημείων 1.2 και 1.3 είναι αποδεκτό.
 Στο σχήμα 14 απεικονίζεται το διάγραμμα του προτεινόμενου συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων.
 Σχήμα 14
 Σχήμα συνιστώμενου συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων
 1.4.1. Περιγραφή συστήματος δειγματοληψίας
 Το σύστημα δειγματοληψίας σωματιδίων αποτελείται από ένα ακροστόμιο δειγματοληπτικού ανιχνευτή στη σήραγγα αραίωσης (PSP), έναν σωλήνα μεταφοράς (PTT), έναν προβαθμονομητή σωματιδίων (PCF) και μια διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) ανάντη της μονάδας μέτρησης συγκέντρωσης σωματιδίων (PNC). Η VPR περιλαμβάνει συσκευές για αραίωση δείγματος (αραιωτές αριθμού σωματιδίων: PND1 και PND2) και εξαέρωση σωματιδίων (σωλήνας εξαέρωσης, ET). Ο δειγματοληπτικός ανιχνευτής για τη ροή καυσαερίων δοκιμής τοποθετείται εντός του σωλήνα αραίωσης κατά τρόπο ώστε να λαμβάνεται αντιπροσωπευτικό δείγμα ροής καυσαερίων από ομοιογενές μείγμα αραιωτικού/καυσαερίων. Το άθροισμα του χρόνου παραμονής του συστήματος και του χρόνου απόκρισης T90 του PNC δεν υπερβαίνει τα 20 δευτερόλεπτα.
 1.4.2. Σύστημα μεταφοράς σωματιδίων
 Το ακροστόμιο του καθετήρα δειγματοληψίας (PSP) και ο σωλήνας μεταφοράς σωματιδίων (PTT) συναποτελούν το σύστημα μεταφοράς σωματιδίων (PTS). Το PTS οδηγεί το δείγμα από τη σήραγγα αραίωσης στην είσοδο του πρώτου αραιωτή αριθμού σωματιδίων. Το PTS πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
 Εγκαθίσταται κοντά στον κεντρικό άξονα της σήραγγας, σε απόσταση δεκαπλάσια έως εικοσαπλάσια της διαμέτρου της σήραγγας κατάντη του σημείου εισόδου των καυσαερίων, στραμμένος προς τα ανάντη της ροής καυσαερίων της σήραγγας με τον άξονά του στο ακροστόμιο παράλληλο με αυτόν της σήραγγας αραίωσης.
 Έχει εσωτερική διάμετρο ≥ 8 mm.
 Το δείγμα των καυσαερίων που αντλείται μέσω του PTS πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
 Έχει αριθμό Reynolds (Re) < 1 700·
 Έχει χρόνο παραμονής στο PTS ≤ 3 δευτερολέπτων.
 Οποιαδήποτε άλλη διάταξη δειγματοληψίας για το PTS για την οποία μπορεί να αποδειχθεί ισοδύναμη διείσδυση σωματιδίων με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm θα θεωρείται αποδεκτή.
 Ο σωλήνας εξαγωγής (OT) που οδηγεί το αραιωμένο δείγμα από τη VPR στο στόμιο εισόδου του απαριθμητή σωματιδίων (PNC) έχει τις ακόλουθες ιδιότητες:
 Έχει εσωτερική διάμετρο ≥ 4mm·
 Η ροή του δείγματος καυσαερίων εντός του σωλήνα εξαγωγής (OT) έχει χρόνο παραμονής ≤ 0,8 δευτερόλεπτα.
 Οποιαδήποτε άλλη διάταξη δειγματοληψίας για τον ΟΤ για την οποία μπορεί να αποδειχθεί ισοδύναμη διείσδυση σωματιδίων με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm θα θεωρείται αποδεκτή.
 1.4.3. Προβαθμονομητής σωματιδίων
 Ο συνιστώμενος προβαθμονομητής σωματιδίων τοποθετείται ανάντη της VPR. Η διάμετρος σωματιδίων του προβαθμονομητή με σημείο διακοπής 50 τοις εκατό είναι από 2,5 μm έως 10 μm στον ογκομετρικό ρυθμό ροής που επιλέγεται για τη δειγματοληψία εκπεμπόμενων σωματιδίων. Ο προβαθμονομητής επιτρέπει τουλάχιστον 99 τοις εκατό της συγκέντρωσης της μάζας


text:
των σωματιδίων 1 μm που εισέρχονται στον προβαθμονομητή να διέλθουν από την έξοδο του προβαθμονομητή με τον ογκομετρικό ρυθμό ροής που επιλέγεται για τη δειγματοληψία εκπεμπόμενων σωματιδίων.
 1.4.4. Διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR)
 Η διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) περιλαμβάνει έναν αραιωτή αριθμού σωματιδίων (PND1), έναν σωλήνα εξαέρωσης και έναν δεύτερο αραιωτή (PND2) σε σειρά. Αυτή η λειτουργία αραίωσης συνίσταται στη μείωση της συγκέντρωσης των σωματιδίων του δείγματος που εισέρχεται στη μονάδα μέτρησης συγκέντρωσης σωματιδίων κάτω από την οριακή τιμή της απλής λειτουργίας μέτρησης σωματιδίων του απαριθμητή σωματιδίων (PNC) και στον περιορισμό της πυρήνωσης εντός του δείγματος. Η VPR δείχνει αν ο PND1 και ο σωλήνας εξαέρωσης είναι στη σωστή για τη λειτουργία τους θερμοκρασία.
 Η VPR επιτυγχάνει ατμοποίηση σε ποσοστό > 99 τοις εκατό των σωματιδίων του tetracontane (CH3(CH2)38CH3) 30 nm, με συγκέντρωση στο στόμιο εισόδου ≥ 10 000 cm–3, με θέρμανση και μείωση των μερικών πιέσεων του tetracontane. Επιτυγχάνει επίσης συντελεστή μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων (fr(di)) για σωματίδια με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm και 50 nm, ο οποίος είναι το πολύ 30 τοις εκατό και 20 τοις εκατό υψηλότερος αντίστοιχα, και το πολύ 5 τοις εκατό χαμηλότερος από το συντελεστή των σωματιδίων με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 100 nm για το σύνολο της VPR.
 1.4.4.1. Πρώτη συσκευή αραίωσης αριθμού σωματιδίων (PND1)
 Η πρώτη συσκευή αραίωσης αριθμού σωματιδίων είναι ειδικά σχεδιασμένη για την αραίωση της συγκέντρωσης των σωματιδίων κ. λειτουργεί σε θερμοκρασία (τοιχωμάτων) από 150 °C έως 400 °C. Η θερμοκρασία των τοιχωμάτων πρέπει να διατηρείται σε σταθερή ονομαστική θερμοκρασία λειτουργίας, εντός αυτού του φάσματος, με ανοχή ± 10 °C, και να μην υπερβαίνει τη θερμοκρασία των τοιχωμάτων του σωλήνα εξαέρωσης (ET) (σημείο 1.4.4.2). Ο αραιωτής πρέπει να παρέχεται με αέρα αραίωσης φιλτραρισμένο με φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) και να διαθέτει συντελεστή αραίωσης 10 έως 200 φορές.
 1.4.4.2. Σωλήνας εξαέρωσης
 Το σύνολο του σωλήνα εξαέρωσης (ET) ελέγχεται σε θερμοκρασία τοιχωμάτων υψηλότερη από ή ίση με αυτήν της πρώτης συσκευής αραίωσης αριθμού σωματιδίων και η θερμοκρασία των τοιχωμάτων διατηρείται σε σταθερή ονομαστική θερμοκρασία λειτουργίας μεταξύ 300 °C και 400 °C, με ανοχή ± 10 °C.
 1.4.4.3. Δεύτερη συσκευή αραίωσης αριθμού σωματιδίων (PND2)
 Η PND2 είναι ειδικά σχεδιασμένη για την αραίωση της συγκέντρωσης των σωματιδίων. Ο αραιωτής πρέπει να παρέχεται με αέρα αραίωσης φιλτραρισμένο με φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) και να διαθέτει συντελεστή αραίωσης 10 έως 30 φορές. Ο συντελεστής αραίωσης του PND2 επιλέγεται να είναι από 10 έως 15 ώστε η συγκέντρωση των σωματιδίων κατάντη του δεύτερου αραιωτή να είναι χαμηλότερη από την οριακή τιμή της απλής λειτουργίας μέτρησης σωματιδίων του απαριθμητή σωματιδίων (PNC) και η θερμοκρασία των καυσαερίων πριν από την είσοδο στον απαριθμητή σωματιδίων (PNC) να είναι < 35 °C.
 1.4.5. Απαριθμητής σωματιδίων (PNC)
 Ο απαριθμητής σωματιδίων (PNC) πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 1.3.4.
 2. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ/ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ ΣΩΜΑΤΙΔΙΩΝ (1)
 2.1. Βαθμονόμηση του μετρητή αριθμού σωματιδίων
 2.1.1. Η τεχνική υπηρεσία διασφαλίζει την ύπαρξη πιστοποιητικού βαθμονόμησης για τον απαριθμητή σωματιδίων που βεβαιώνει τη συμμόρφωση με συγκεκριμένο πρότυπο εντός 12 μηνών πριν από τη δοκιμή εκπομπών.
 2.1.2. Επίσης, ο PNC


text:
βαθμονομείται εκ νέου και εκδίδεται νέο πιστοποιητικό βαθμονόμησης μετά από κάθε μεγάλη συντήρηση.
 2.1.3. Η βαθμονόμηση γίνεται με βάση πρότυπη μέθοδο βαθμονόμησης:
 α)
 Με σύγκριση της απόκρισης του υπό βαθμονόμηση απαριθμητή σωματιδίων (PNC) με την απόκριση βαθμονομημένου ηλεκτρόμετρου αεροζόλ όταν γίνεται ταυτόχρονη δειγματοληψία ηλεκτροστατικά ταξινομημένων σωματιδίων βαθμονόμησης, ή
 β)
 Με σύγκριση της απόκρισης του υπό βαθμονόμηση απαριθμητή σωματιδίων (PNC) με την απόκριση δεύτερου απαριθμητή σωματιδίων (PNC) απευθείας βαθμονομημένου με την ανωτέρω μέθοδο.
 Στην περίπτωση του ηλεκτρομέτρου, η βαθμονόμηση πραγματοποιείται με τη χρήση τουλάχιστον έξι τυπικών συγκεντρώσεων κατανεμημένων όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφα σε ολόκληρη την κλίμακα μέτρησης του απαριθμητή σωματιδίων (PNC). Τα σημεία αυτά θα περιλαμβάνουν ένα μηδενικό σημείο ονομαστικής συγκέντρωσης το οποίο επιτυγχάνεται συνδέοντας φίλτρα ιδανικής απόδοσης (HEPA) κατηγορίας φίλτρου H13 τουλάχιστον σύμφωνα με το πρότυπο EN 1822:2008, ή ισοδύναμης απόδοσης, στο στόμιο εισόδου κάθε οργάνου. Χωρίς τη χρήση συντελεστή βαθμονόμησης στον υπό βαθμονόμηση απαριθμητή σωματιδίων (PNC), οι μετρούμενες συγκεντρώσεις είναι ± 10 τοις εκατό της τυπικής συγκέντρωσης για κάθε συγκέντρωση που χρησιμοποιείται, εξαιρουμένου του σημείου μηδέν, διαφορετικά ο υπό βαθμονόμηση απαριθμητής σωματιδίων (PNC) απορρίπτεται. Η διαφορά από τη γραμμική παλινδρόμηση των δύο συνόλων δεδομένων υπολογίζεται και καταγράφεται. Στον υπό βαθμονόμηση απαριθμητή σωματιδίων (PNC) εφαρμόζεται συντελεστής βαθμονόμησης ίσος με το αντίστροφο της διαφοράς. Η γραμμικότητα απόκρισης υπολογίζεται ως το τετράγωνο του συντελεστή συσχέτισης R του Pearson (R2) των δύο συνόλων δεδομένων και είναι ίση με ή μεγαλύτερη από 0,97. Κατά τον υπολογισμό τόσο της διαφοράς όσο και του συντελεστή R2, η γραμμική παλινδρόμηση ωθείται στο σημείο μηδέν (μηδέν συγκέντρωση και στα δύο όργανα).
 Στην περίπτωση του PNC αναφοράς, η βαθμονόμηση πραγματοποιείται με τη χρήση τουλάχιστον έξι τυπικών συγκεντρώσεων σε ολόκληρη την κλίμακα μέτρησης του PNC. Τουλάχιστον 3 σημεία είναι σε συγκεντρώσεις κάτω των 1 000 cm–3, οι υπόλοιπες συγκεντρώσεις είναι γραμμικά κατανεμημένες μεταξύ των 1 000 cm–3 και το μέγιστο της κλίμακας μέτρησης του PNC στην απλή λειτουργία απαρίθμησης σωματιδίων. Τα σημεία αυτά θα περιλαμβάνουν ένα μηδενικό σημείο ονομαστικής συγκέντρωσης το οποίο επιτυγχάνεται συνδέοντας φίλτρα ιδανικής απόδοσης (HEPA) κατηγορίας φίλτρου H13 τουλάχιστον σύμφωνα με το πρότυπο EN 1822:2008, ή ισοδύναμης απόδοσης, στο στόμιο εισόδου κάθε οργάνου. Χωρίς τη χρήση συντελεστή βαθμονόμησης στον υπό βαθμονόμηση απαριθμητή σωματιδίων (PNC), οι μετρούμενες συγκεντρώσεις είναι ± 10 τοις εκατό της τυπικής συγκέντρωσης για κάθε συγκέντρωση, εξαιρουμένου του σημείου μηδέν, διαφορετικά ο υπό βαθμονόμηση μετρητής αριθμού σωματιδίων (PNC) απορρίπτεται. Η διαφορά από τη γραμμική παλινδρόμηση των δύο συνόλων δεδομένων υπολογίζεται και καταγράφεται. Στον υπό βαθμονόμηση απαριθμητή σωματιδίων (PNC) εφαρμόζεται συντελεστής βαθμονόμησης ίσος με το αντίστροφο της διαφοράς. Η γραμμικότητα απόκρισης υπολογίζεται ως το τετράγωνο του συντελεστή συσχέτισης R του Pearson (R2) των δύο συνόλων δεδομένων και είναι ίση με ή μεγαλύτερη από 0,97. Κατά τον υπολογισμό τόσο της διαφοράς όσο και του συντελεστή R2, η γραμμική παλινδρόμηση ωθείται στο σημείο μηδέν (μηδέν συγκέντρωση και στα δύο όργανα).
 2.1.4. Η βαθμονόμηση περιλαμβάνει επίσης έλεγχο, βάσει των απαιτήσεων του σημείου 1.3.4.8, της απόδοσης εντοπισμού του απαριθμητή σωματιδίων (PNC) με σωματίδια διαμέτρου ηλεκτρικής κινητικότητας 23 nm. Δεν απαιτείται έλεγχος της απόδοσης απαρίθμησης με σωματίδια των 41 nm.


text:
2.2. Βαθμονόμηση/επικύρωση της διάταξης απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων
 2.2.1. Η βαθμονόμηση των συντελεστών μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων της διάταξης απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) σε ολόκληρη την κλίμακα των ρυθμίσεων αραίωσης, στις σταθερές ονομαστικές θερμοκρασίες λειτουργίας του οργάνου, απαιτείται όταν η μονάδα είναι καινούργια και μετά από οποιαδήποτε μεγάλη συντήρηση. Η απαίτηση περιοδικής επικύρωσης για τον συντελεστή μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων της VPR περιορίζεται σε έλεγχο μιας ρύθμισης, τυπικό των μετρήσεων σε οχήματα εξοπλισμένα με φίλτρο σωματιδίων ντίζελ. Η τεχνική υπηρεσία διασφαλίζει την ύπαρξη πιστοποιητικού βαθμονόμησης για τη διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) εντός 6 μηνών πριν από τη δοκιμή εκπομπών. Αν η διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων διαθέτει συναγερμούς παρακολούθησης της θερμοκρασίας, επιτρέπεται ενδιάμεσο διάστημα επικύρωσης 12 μηνών.
 Η διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) χαρακτηρίζεται για συντελεστή μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων με στερεά σωματίδια διαμέτρου ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm, 50 nm και 100 nm. Ο συντελεστής μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων (fr(d)) για σωματίδια με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm και 50 nm είναι το πολύ 30 τοις εκατό και 20 τοις εκατό υψηλότερος αντίστοιχα, και το πολύ 5 τοις εκατό χαμηλότερος από τον συντελεστή για σωματίδια με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 100 nm. Για τους σκοπούς της επικύρωσης, ο μέσος συντελεστής μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων είναι ± 10 τοις εκατό του μέσου συντελεστή μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων () ο οποίος προσδιορίζεται κατά τη διάρκεια της πρωτογενούς βαθμονόμησης της διάταξης απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR).
 2.2.2. Τα αεροζόλ δοκιμής για τις μετρήσεις αυτές είναι στερεά σωματίδια με διάμετρο ηλεκτρικής κινητικότητας 30, 50 και 100 nm και ελάχιστη συγκέντρωση 5 000 σωματίδια cm–3 στο στόμιο εισόδου της VPR. Οι συγκεντρώσεις των σωματιδίων μετρώνται ανάντη και κατάντη των εξαρτημάτων.
 Ο συντελεστής μείωσης συγκέντρωσης σωματιδίων σε κάθε μέγεθος σωματιδίου (fr(di)) υπολογίζεται ως εξής:
 Όπου:
 Nin(di)
 =
 συγκέντρωση σωματιδίων στα ανάντη για σωματίδια διαμέτρου d
 i
 ·
 Nout(di)
 =
 συγκέντρωση σωματιδίων στα κατάντη για σωματίδια διαμέτρου di· και
 di
 =
 διάμετρος ηλεκτρικής κινητικότητας σωματιδίων (30, 50 ή 100 nm).
 Τα Nin(di
 ) και Nout(di
 ) διορθώνονται ώστε να ανταποκρίνονται στις ίδιες συνθήκες.
 Η μέση μείωση συγκέντρωσης σωματιδίων () σε δεδομένη ρύθμιση αραίωσης υπολογίζεται ως εξής:
 Συνιστάται η βαθμονόμηση και η επικύρωση της VPR ως ολοκληρωμένης μονάδας.
 2.2.3. Η τεχνική υπηρεσία διασφαλίζει την ύπαρξη πιστοποιητικού βαθμονόμησης για τη VPR που βεβαιώνει την απόδοση της αποτελεσματικής απομάκρυνσης των πτητικών σωματιδίων εντός 6 μηνών πριν από τη δοκιμή εκπομπών. Αν η διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων διαθέτει συναγερμούς παρακολούθησης της θερμοκρασίας, επιτρέπεται ενδιάμεσο διάστημα επικύρωσης 12 μηνών. Η διάταξη απομάκρυνσης πτητικών σωματιδίων (VPR) δείχνει απομάκρυνση των σωματιδίων του tetracontane (CH3(CH2)38CH3) ελάχιστης διαμέτρου ηλεκτρικής κινητικότητας 30 nm μεγαλύτερη από 99 τοις εκατό με συγκέντρωση στο στόμιο εισόδου ≥ 10 000 cm–3 όταν λειτουργεί στην ελάχιστη ρύθμιση αραίωσης και στη συνιστώμενη από τους κατασκευαστές θερμοκρασία λειτουργίας.
 2.3. Διαδικασίες ελέγχου συστήματος αριθμού σωματιδίων
 2.3.1. Πριν από κάθε δοκιμή, ο απαριθμητής σωματιδίων αναφέρει μετρούμενη συγκέντρωση μικρότερη από 0,5 σωματίδια cm–3 όταν συνδέεται φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA) κατηγορίας φίλτρου H13 τουλάχιστον σύμφωνα με το πρότυπο EN 1822:2008, ή ισοδύναμης απόδοσης, στο στόμιο εισόδου ολόκληρου του συστήματος δειγματοληψίας σωματιδίων (VPR και PNC).
 2.3.2. Σε μηνιαία


text:
βάση, η ροή προς τον απαριθμητή σωματιδίων αναφέρει μετρούμενη τιμή έως 5 τοις εκατό του ονομαστικού ρυθμού ροής απαριθμητή σωματιδίων όταν ελέγχεται με βαθμονομημένο ροόμετρο.
 2.3.3. Κάθε μέρα, μετά την εφαρμογή φίλτρου ιδανικής απόδοσης (HEPA) κατηγορίας φίλτρου H13 τουλάχιστον σύμφωνα με το πρότυπο EN 1822:2008, ή ισοδύναμης απόδοσης, στο στόμιο εισόδου του απαριθμητή σωματιδίων, ο απαριθμητής σωματιδίων αναφέρει συγκέντρωση ≤ 0,2 cm–3. Μετά την αφαίρεση του φίλτρου αυτού, ο απαριθμητής σωματιδίων δείχνει αύξηση της μετρούμενης συγκέντρωσης σε τουλάχιστον 100 σωματίδια cm–3 λόγω του αέρα του περιβάλλοντος και επανέρχεται σε τιμή ≤ 0,2 cm–3 μόλις αντικατασταθεί το φίλτρο ιδανικής απόδοσης (HEPA).
 2.3.4. Πριν από την έναρξη κάθε δοκιμής επιβεβαιώνεται ότι το σύστημα μέτρησης δείχνει ότι ο σωλήνας εξαέρωσης, όταν υπάρχει στο σύστημα, έχει φτάσει στη σωστή θερμοκρασία για τη λειτουργία του.
 2.3.5. Πριν από την έναρξη κάθε δοκιμής επιβεβαιώνεται ότι το σύστημα μέτρησης δείχνει ότι ο αραιωτής PND1 έχει φτάσει στη σωστή θερμοκρασία για τη λειτουργία του.
 (1) Παραδείγματα μεθόδων βαθμονόμησης/εξακρίβωσης παρέχονται στη διεύθυνση http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29grpe/pmpFCP.html
 Προσάρτημα 6
 Εξακρίβωση της προσομοιούμενης αδράνειας
 1. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ
 Η μέθοδος που περιγράφεται στο παρόν προσάρτημα επιτρέπει να ελέγχεται εάν η ολική αδράνεια της εξέδρας αποτελεί ικανοποιητική προσομοίωση των πραγματικών τιμών που παρατηρούνται κατά τη διάρκεια των διαφόρων σταδίων του κύκλου λειτουργίας. Ο κατασκευαστής της εξέδρας υποδεικνύει μέθοδο για την επαλήθευση των προδιαγραφών σύμφωνα με την κατωτέρω παράγραφο 3.
 2. ΑΡΧΗ
 2.1. Κατάρτιση εξισώσεων εργασίας
 Δεδομένου ότι η εξέδρα παρουσιάζει διακυμάνσεις στην ταχύτητα περιστροφής τού ή των κυλίνδρων, η δύναμη που ασκείται στην επιφάνεια τού ή των κυλίνδρων μπορεί να εκφραστεί με τον εξής τύπο:
 F = I · γ = IM · γ + F1
 Όπου:
 F
 =
 δύναμη στην επιφάνεια τού ή των κυλίνδρων,
 I
 =
 ολική αδράνεια της εξέδρας (ισοδύναμη αδράνεια του οχήματος, βλέπε τον πίνακα της παραγράφου 5.1),
 IM
 =
 αδράνεια των μηχανικών μαζών της εξέδρας,
 γ
 =
 εφαπτομενική επιτάχυνση στην επιφάνεια του κυλίνδρου,
 F1
 =
 δύναμη αδράνειας.
 Σημείωση: επισυνάπτεται επεξήγηση αυτού του τύπου όσον αφορά τις εξέδρες με μηχανική προσομοίωση των αδρανειών.
 Έτσι, η ολική αδράνεια εκφράζεται ως εξής:
 I = Im + F1 / γ
 Όπου:
 το Im
 μπορεί να υπολογιστεί ή να μετρηθεί με παραδοσιακές μεθόδους,
 το F1
 μπορεί να μετρηθεί στην εξέδρα,
 γ
 μπορεί να υπολογιστεί από την περιφερειακή ταχύτητα των κυλίνδρων.
 Η ολική αδράνεια (I) προσδιορίζεται κατά τη διάρκεια της δοκιμής επιτάχυνσης ή επιβράδυνσης με τιμές μεγαλύτερες ή ίσες με εκείνες που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια ενός κύκλου λειτουργίας.
 2.2. Προδιαγραφή για τον υπολογισμό της ολικής αδράνειας
 Οι μέθοδοι δοκιμής και υπολογισμού πρέπει να επιτρέπουν τον προσδιορισμό της ολικής αδράνειας I με σχετικό σφάλμα (ΔΙ/I) μικρότερο από ± 2 %.
 3. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
 3.1. Η μάζα της προσομοιούμενης ολικής αδράνειας I πρέπει να παραμένει ίση με τη θεωρητική τιμή της ισοδύναμης αδράνειας (βλέπε προσάρτημα 1) εντός των ακόλουθων ορίων:
 3.1.1.
 ± 5 % της θεωρητικής τιμής για κάθε στιγμιαία τιμή·
 3.1.2.
 ± 2 % της θεωρητικής τιμής για τη μέση τιμή που υπολογίζεται για κάθε ακολουθία του κύκλου.
 Το όριο που καθορίζεται στην ανωτέρω παράγραφο 3.1.1 μεταβάλλεται κατά ±


text:
50 % για ένα δευτερόλεπτο κατά την εκκίνηση και, για τα οχήματα με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων, για δύο δευτερόλεπτα κατά τις αλλαγές των σχέσεων μετάδοσης.
 4. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΗΣ
 4.1. Διενεργείται εξακρίβωση σε κάθε δοκιμή ολόκληρου του κύκλου που ορίζεται στην παράγραφο 6.1 του παραρτήματος 4α.
 4.2. Ωστόσο, εάν πληρούνται οι απαιτήσεις της ανωτέρω παραγράφου 3, με στιγμιαίες επιταχύνσεις τουλάχιστον κατά τρεις φορές μεγαλύτερες ή μικρότερες από τις τιμές που λαμβάνονται κατά τις ακολουθίες του θεωρητικού κύκλου, η ανωτέρω περιγραφόμενη εξακρίβωση δεν είναι αναγκαία.
 Προσάρτημα 7
 Μέτρηση της αντίστασης κατά την πορεία του οχήματος επί οδού
 Αντίσταση οχήματος στην κίνηση — μέθοδος μέτρησης επί οδού — προσομοίωση σε δυναμομετρική εξέδρα
 1. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ
 Αντικείμενο των μεθόδων που ορίζονται κατωτέρω είναι η μέτρηση της αντίστασης στην κίνηση του οχήματος επί οδού με σταθεροποιημένες ταχύτητες και η προσομοίωση της αντίστασης αυτής σε δυναμομετρική εξέδρα, σύμφωνα με τις συνθήκες που καθορίζονται στην παράγραφο 6.2.1 του παραρτήματος 4α.
 2. ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ
 Η οδός πρέπει να έχει επίπεδη επιφάνεια και επαρκές μήκος ώστε να είναι δυνατή η εκτέλεση των μετρήσεων που προβλέπονται κατωτέρω. Η κλίση πρέπει να είναι σταθερή με διακύμανση ± 0,1 % και να μην υπερβαίνει το 1,5 %.
 3. ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
 3.1. Άνεμος
 Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, η μέση ταχύτητα του ανέμου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 3 m/s, με μέγιστες τιμές ταχύτητας μικρότερες των 5 m/s. Επί πλέον, η διανυσματική συνιστώσα της ταχύτητας του ανέμου κατά μήκος της οδού δοκιμής πρέπει να είναι μικρότερη από 2 m/s. Η ταχύτητα του ανέμου πρέπει να μετράται σε απόσταση 0,7 m πάνω από την επιφάνεια του οδοστρώματος.
 3.2. Αντοχή στην υγρασία
 Η οδός πρέπει να είναι στεγνή.
 3.3. Πίεση και θερμοκρασία
 Η πυκνότητα του αέρα κατά το χρονικό διάστημα της δοκιμής δεν πρέπει να αποκλίνει περισσότερο από ± 7,5 % από τις συνθήκες αναφοράς, ήτοι Π = 100 kPa και Θ = 293,2 K
 4. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΟΧΗΜΑΤΟΣ (1)
 4.1. Επιλογή του οχήματος που υποβάλλεται σε δοκιμή
 Εάν δεν εκτελούνται μετρήσεις σε όλες τις παραλλαγές ενός τύπου οχήματος, χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα κριτήρια για την επιλογή του οχήματος δοκιμής.
 4.1.1. Αμάξωμα
 Εάν υπάρχουν διάφοροι τύποι αμαξώματος, η δοκιμή εκτελείται με το λιγότερο αεροδυναμικό αμάξωμα. Ο κατασκευαστής παρέχει τα αναγκαία δεδομένα για την επιλογή.
 4.1.2. Ελαστικά
 Επιλέγονται τα ελαστικά με το μεγαλύτερο πλάτος. Εάν υπάρχουν περισσότερα από 3 μεγέθη ελαστικών, επιλέγεται το αμέσως μικρότερο από αυτό με το μεγαλύτερο πλάτος.
 4.1.3. Μάζα δοκιμής
 Η μάζα δοκιμής θα είναι η μάζα αναφοράς του οχήματος με το μεγαλύτερο εύρος αδράνειας.
 4.1.4. Κινητήρας
 Το υποβαλλόμενο σε δοκιμή όχημα θα έχει τον (τους) μεγαλύτερο(ους) εναλλάκτη(ες) θερμότητας.
 4.1.5. Μετάδοση της κίνησης
 Εκτελείται δοκιμή με καθένα από τους ακόλουθους τύπους μετάδοσης της κίνησης:
 —
 κίνηση στους εμπρόσθιους τροχούς,
 —
 κίνηση στους οπίσθιους τροχούς,
 —
 κίνηση συνεχώς και στους 4 τροχούς,
 —
 κίνηση κατά διαστήματα και στους 4 τροχούς,
 —
 αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων,
 —
 χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων.
 4.2. Στρώσιμο του κινητήρα (ροντάρισμα)
 Το όχημα πρέπει να είναι έτοιμο για κανονική χρήση και ρυθμισμένο έπειτα από στρώσιμο του κινητήρα (ροντάρισμα) επί 3 000


text:
km τουλάχιστον. Τα ελαστικά πρέπει να έχουν ρονταριστεί συγχρόνως με το όχημα ή να έχουν το 90 % έως 50 % του αρχικού βάθους των αυλακώσεων του πέλματος
 4.3. Επιθεώρηση
 Διενεργούνται οι ακόλουθοι έλεγχοι σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή για την εξεταζόμενη χρήση:
 τροχοί, καλύμματα (τάσια), ελαστικά (μάρκα, τύπος, πίεση), γεωμετρία του εμπρόσθιου άξονα, ρύθμιση της πέδης (εξάλειψη της παθητικής οπισθέλκουσας), λίπανση του εμπρόσθιου και του οπίσθιου άξονα, ρύθμιση της ανάρτησης και της απόστασης του οχήματος από το έδαφος κ.λπ.
 4.4. Προετοιμασία για τη δοκιμή
 4.4.1. Το όχημα φέρει φορτίο ίσο με τη μάζα αναφοράς του. Η απόσταση του οχήματος από το έδαφος πρέπει να είναι αυτή που λαμβάνεται όταν το κέντρο βάρους του φορτίου βρίσκεται στο μέσον της νοητής ευθείας που ενώνει τα σημεία «R» των εμπρόσθιων εξωτερικών καθισμάτων.
 4.4.2. Για τις δοκιμές επί οδού, τα παράθυρα του οχήματος παραμένουν κλειστά. Τυχόν καλύμματα του συστήματος κλιματισμού, των φανών κ.λπ. πρέπει να βρίσκονται στη θέση εκτός λειτουργίας.
 4.4.3. Το όχημα πρέπει να είναι καθαρό.
 4.4.4. Ακριβώς πριν από τη δοκιμή, το όχημα πρέπει να έχει αποκτήσει κανονική θερμοκρασία λειτουργίας με κατάλληλο τρόπο.
 5. ΜΕΘΟΔΟΙ
 5.1. Μέθοδος μεταβολής ενέργειας κατά την κατωφερή πορεία με το κιβώτιο ταχυτήτων στη νεκρά θέση
 5.1.1. Επί της οδού
 5.1.1.1. Εξοπλισμός και σφάλμα δοκιμής
 Ο χρόνος μετράται με σφάλμα μικρότερο του ± 0,1 s.
 Η ταχύτητα μετράται με σφάλμα μικρότερο του ± 2 %.
 5.1.1.2. Διαδικασία δοκιμής
 5.1.1.2.1.
 Το όχημα επιταχύνεται έως ότου επιτευχθεί ταχύτητα μεγαλύτερη κατά 10 km/h από την επιλεχθείσα ταχύτητα δοκιμής V.
 5.1.1.2.2.
 Ο μοχλός του κιβωτίου ταχυτήτων τοποθετείται στη νεκρά θέση.
 5.1.1.2.3.
 Μετράται ο χρόνος (t1) που χρειάζεται το όχημα για να επιβραδύνει ως εξής:
 V2 = V + ΔV km/h σε V1 = V – ΔV km/h
 5.1.1.2.4.
 Εκτελείται η ίδια δοκιμή κατά την αντίθετη κατεύθυνση: t2.
 5.1.1.2.5.
 Εξάγεται ο μέσος όρος T των δύο χρόνων t1 και t2:
 5.1.1.2.6.
 Οι δοκιμές αυτές επαναλαμβάνονται όσες φορές χρειάζεται ώστε η στατιστική ακρίβεια (p) του μέσου όρου
 να είναι ίση ή μικρότερη από 2 % (p ≤ 2 τοις εκατό)
 Η στατιστική ακρίβεια (p) ορίζεται με τον τύπο:
 Όπου:
 t
 =
 συντελεστής που δίνεται στον κατωτέρω πίνακα,
 n
 =
 αριθμός δοκιμών,
 s
 =
 τυπική απόκλιση,
 n
 4
 5
 6
 7
 8
 9
 10
 11
 12
 13
 14
 15
 t
 3,2
 2,8
 2,6
 2,5
 2,4
 2,3
 2,3
 2,2
 2,2
 2,2
 2,2
 2,2
 1,6
 1,25
 1,06
 0,94
 0,85
 0,77
 0,73
 0,66
 0,64
 0,61
 0,59
 0,57
 5.1.1.2.7.
 Υπολογίζεται η ισχύς βάσει του τύπου:
 Όπου:
 P
 εκφράζεται σε kW,
 V =
 ταχύτητα της δοκιμής σε m/s,
 ΔV =
 ταχύτητα της δοκιμής σε m/s, όπως ορίζεται στην παράγραφο 5.1.1.2.3 του παρόντος προσαρτήματος,
 M =
 μάζα αναφοράς σε kg,
 T =
 χρόνος σε δευτερόλεπτα (s).
 5.1.1.2.8.
 Η προσδιοριζόμενη επί του στίβου δοκιμών ισχύς (P) ανάγεται στις συνθήκες περιβάλλοντος αναφοράς ως εξής:
 ΡΑνηγμένη = K · ΡΜετρηθείσα
 Όπου:
 RR
 =
 αντίσταση κύλισης στην ταχύτητα V,
 RAERO
 =
 αεροδυναμική οπισθέλκουσα σε ταχύτητα V,
 RT
 =
 συνολική αντίσταση κατά την οδήγηση = RR + RAERO
 KR
 =
 συντελεστής διόρθωσης της αντίστασης