text:
τύπο εγκεκριμένο με βάση τον παρόντα κανονισμό:
 5.3.4.1.
 Ένα διεθνές σήμα έγκρισης που περιλαμβάνει:
 5.3.4.1.1.
 Έναν κύκλο που περιβάλλει το γράμμα «E», ακολουθούμενο από το χαρακτηριστικό αριθμό της χώρας η οποία έχει χορηγήσει την έγκριση (5).
 5.3.4.1.2.
 Αριθμό έγκρισης·
 5.3.4.2.
 Το (τα) ακόλουθο(-α) επιπλέον σύμβολο(-α):
 5.3.4.2.1.
 Το γράμμα «A» για ζώνη τριών σημείων, το γράμμα «B» για ζώνη κάτω του υπογαστρίου και το γράμμα «S» για ζώνη ειδικού τύπου.
 5.3.4.2.2.
 Τα σύμβολα που αναφέρονται στο ανωτέρω σημείο 5.3.4.2.1 συμπληρώνονται από τις ακόλουθες πρόσθετες επισημάνσεις:
 5.3.4.2.2.1.
 Το γράμμα «e» για ζώνη με διάταξη απορρόφησης ενέργειας·
 5.3.4.2.2.2.
 Το γράμμα «r» για ζώνη που περιλαμβάνει συσπειρωτήρα μαζί με το σύμβολο (1, 2, 3, 4 ή 4N) του χρησιμοποιούμενου συσπειρωτήρα, σύμφωνα με το σημείο 2.14 του παρόντος κανονισμού και το γράμμα «m», αν ο χρησιμοποιούμενος συσπειρωτήρας είναι συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης με πολλαπλή ευαισθησία·
 5.3.4.2.2.3.
 Το γράμμα «p» στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με διάταξη προφόρτισης·
 5.3.4.2.2.4.
 Το γράμμα «t» στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με συσπειρωτήρα που περιλαμβάνει διάταξη μείωσης της έντασης·
 5.3.4.2.2.5.
 Οι ζώνες με συσπειρωτήρα τύπου 4Ν, πρέπει επίσης να φέρουν σύμβολο που αποτελείται από ορθογώνιο με όχημα της κατηγορίας M1 που έχει διαγραφεί, πράγμα που σημαίνει ότι ο τύπος αυτός συσπειρωτήρα απαγορεύεται για οχήματα της κατηγορίας M1.
 5.3.4.2.2.6.
 Αν η ζώνη ασφαλείας εγκρίνεται βάσει των διατάξεων του σημείου 6.4.1.3.3 του παρόντος κανονισμού, σημειώνεται εντός ορθογωνίου η λέξη «ΑΕΡΟΣΑΚΟΣ».
 5.3.4.2.3.
 Το γράμμα «Ζ» προτάσσεται του συμβόλου που προβλέπεται στο σημείο 5.3.4.2.1, όταν η ζώνη ασφαλείας αποτελεί τμήμα ενός συστήματος συγκράτησης.
 5.3.5.
 Το σημείο 2 του παραρτήματος 2 του παρόντος κανονισμού περιλαμβάνει παραδείγματα διατάξεων σημάτων έγκρισης.
 5.3.6.
 Οι ενδείξεις που προβλέπονται στο σημείο 5.3.4 πρέπει να αναγράφονται κατά τρόπο ώστε να είναι ευανάγνωστες και ανεξίτηλες και να είναι μόνιμα στερεωμένες μέσω είτε μιας ετικέτας είτε απευθείας επισήμανσης. Η ετικέτα ή η επισήμανση πρέπει να ανθίσταται στη χρήση.
 5.3.7.
 Οι ετικέτες που αναφέρονται στο ανωτέρω σημείο 5.3.6 μπορούν να εκδίδονται είτε από την αρχή έγκρισης τύπου που χορήγησε την έγκριση είτε, υπό την προϋπόθεση χορήγησης σχετικής άδειας από την εν λόγω αρχή, από τον κατασκευαστή.
 6. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
 6.1. Γενικές προδιαγραφές
 6.1.1. Κάθε δείγμα που υποβάλλεται σύμφωνα με τα σημεία 3.2.2.2, 3.2.2.3 και 3.2.2.4 ανωτέρω πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές που ορίζονται στο σημείο 6 του παρόντος κανονισμού.
 6.1.2. Η ζώνη ασφαλείας ή το σύστημα συγκράτησης πρέπει να έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί κατά τρόπο, ώστε, όταν τοποθετείται σωστά και χρησιμοποιείται ορθά από τους επιβάτες, να λειτουργεί ικανοποιητικά και να μειώνει τον κίνδυνο σωματικής βλάβης σε περίπτωση ατυχήματος.
 6.1.3. Οι ιμάντες της ζώνης δεν πρέπει να μπορούν να λάβουν επικίνδυνη μορφή.
 6.1.4. Η χρήση υλικών με τις ιδιότητες της πολυαμίδης 6 όσον αφορά την κατακράτηση νερού απαγορεύεται σε όλα τα μηχανικά μέρη στα οποία το φαινόμενο αυτό είναι πιθανόν να έχει αρνητική επίπτωση στη λειτουργία τους.
 6.2. Άκαμπτα μέρη
 6.2.1. Γενικά
 6.2.1.1. Τα άκαμπτα μέρη της ζώνης ασφαλείας, όπως οι πόρπες, οι μηχανισμοί ρύθμισης, τα εξαρτήματα στερέωσης κ.λπ., δεν πρέπει να περιέχουν αιχμηρές άκρες ικανές να προκαλέσουν με την τριβή φθορά ή θραύση των ιμάντων.
 6.2.1.2. Όλα τα


text:
μέρη ενός συνόλου που μπορούν να διαβρωθούν πρέπει να είναι κατάλληλα προστατευμένα κατά της διάβρωσης. Μετά τη δοκιμή αντοχής στη διάβρωση στην οποία υποβλήθηκαν σύμφωνα με το σημείο 7.2 κατωτέρω, δεν πρέπει να εμφανίζεται, αφενός, καμία αλλοίωση ικανή να βλάψει την καλή λειτουργία του μηχανισμού και, αφετέρου, καμία σημαντική διάβρωση όταν τα εξαρτήματα εξετάζονται διά γυμνού οφθαλμού από εξειδικευμένο παρατηρητή.
 6.2.1.3. Τα άκαμπτα μέρη που προορίζονται να απορροφούν ενέργεια ή να υφίστανται ή να μεταδίδουν φόρτιση δεν πρέπει να είναι εύθραυστα.
 6.2.1.4. Τα άκαμπτα μέρη και τα πλαστικά μέρη μιας ζώνης ασφαλείας πρέπει να βρίσκονται και να είναι τοποθετημένα κατά τρόπο ώστε να μη μπορούν, κατά την κανονική χρήση ενός μηχανοκίνητου οχήματος, να εμπλακούν κάτω από ένα ολισθαίνον κάθισμα ή μέσα στη θύρα του οχήματος. Αν ένα από τα εξαρτήματα αυτά δεν είναι σύμφωνο με τις προαναφερόμενες απαιτήσεις, πρέπει να υποβληθεί στη δοκιμή κρούσης εν ψυχρώ που υποδεικνύεται στο σημείο 7.5.4 κατωτέρω. Μετά τη δοκιμή, αν οι υποδοχές ή τα στοιχεία συγκράτησης από πλαστικό των άκαμπτων μερών παρουσιάζουν εμφανείς ρωγμές, τα πλαστικά στοιχεία αφαιρούνται πλήρως και εξακριβώνεται αν το υπόλοιπο σύνολο παρουσιάζει πάντοτε την ίδια ασφάλεια. Αν το υπόλοιπο από το σύνολο παραμένει ασφαλές ή αν καμία ορατή ρωγμή δεν διαπιστώνεται, εξακριβώνεται εκ νέου αν πληροί τις συνθήκες που προβλέπονται στα σημεία 6.2.2, 6.2.3 και 6.4 κατωτέρω.
 6.2.2. Πόρπη
 6.2.2.1. Η πόρπη πρέπει να έχει σχεδιαστεί κατά τρόπο ώστε να αποκλείεται κάθε δυνατότητα εσφαλμένης χρήσης. Τούτο σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι η πόρπη δεν πρέπει να δύναται να παραμένει σε θέση ημίκλειστη. Η διαδικασία ανοίγματος της πόρπης πρέπει να είναι προφανής. Τα μέρη της πόρπης που ενδέχεται να έρθουν σε επαφή με το σώμα του χρήστη έχουν διατομή τουλάχιστον 20 cm2 και πλάτος 46 mm, μετρούμενα σε επίπεδο του οποίου η μέγιστη απόσταση από την επιφάνεια επαφής είναι 2,5 mm. Στην περίπτωση ζωνών τύπου σαγής η τελευταία απαίτηση θεωρείται ότι ικανοποιείται αν η επιφάνεια επαφής της πόρπης με το σώμα του χρήστη έχει εμβαδόν μεταξύ 20 cm2 και 40 cm2.
 6.2.2.2. Η πόρπη, ακόμα και όταν δεν υφίσταται φόρτιση, πρέπει να παραμένει κλειστή οποιαδήποτε κι αν είναι η θέση της. Δεν πρέπει να δύναται να ανοιχτεί ακούσια, τυχαία ή με δύναμη κατώτερη του 1 daN. Η πόρπη πρέπει να δράττεται και να χρησιμοποιείται εύκολα· όταν δεν τελεί υπό φόρτιση και όταν τελεί υπό φόρτιση σύμφωνα με το σημείο 7.8.2 κατωτέρω, πρέπει ο χρήστης να μπορεί να την απασφαλίσει με μια απλή κίνηση του ενός χεριού προς μία κατεύθυνση. Επιπροσθέτως, στην περίπτωση συνόλων ζωνών που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν για τα εμπρόσθια εξωτερικά καθίσματα, με εξαίρεση τις ζώνες τύπου σαγής, πρέπει επίσης να μπορεί να δεσμευτεί από το χρήστη με μια απλή κίνηση του ενός χεριού προς μία κατεύθυνση. Η πόρπη πρέπει να απασφαλίζεται με πίεση είτε επί ενός κομβίου είτε επί παρόμοιας διάταξης. Η επιφάνεια στην οποία πρέπει να εφαρμοστεί η πίεση αυτή πρέπει στην πραγματική θέση απασφάλισης και στην προβολή της σε επίπεδο κάθετο προς την αρχική κίνηση του κουμπιού να έχει τις ακόλουθες διαστάσεις: για τα ενσφηνωμένα κομβία, ελάχιστη επιφάνεια

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
4,5 cm2 και ελάχιστο πλάτος 15 mm· για τα μη ενσφηνωμένα κομβία, ελάχιστη επιφάνεια 2,5 cm2 και ελάχιστο πλάτος 10 mm. Για τα μη ενσφηνωμένα κομβία, ελάχιστη επιφάνεια 2,5 cm2 και ελάχιστο πλάτος 10 mm. Η επιφάνεια αυτή πρέπει να είναι ερυθρού χρώματος. Κανένα άλλο τμήμα της πόρπης δεν πρέπει να είναι του χρώματος αυτού. Όταν το κάθισμα είναι κατειλημμένο, επιτρέπεται κόκκινη προειδοποιητική φωτεινή ένδειξη σε οποιοδήποτε σημείο της πόρπης, αν σβήνει μετά την πρόσδεση του επιβάτη.
 6.2.2.3. Η πόρπη, όταν υπόκειται σε δοκιμή σύμφωνα με το σημείο 7.5.3, πρέπει να λειτουργεί κανονικά.
 6.2.2.4. Η πόρπη πρέπει να μπορεί να αντέχει επανειλημμένους χειρισμούς και πρέπει, πριν από τη δυναμική δοκιμή που αναφέρεται στο σημείο 7.7 κατωτέρω, να υποστεί 5 000 κύκλους ανοίγματος και κλεισίματος σε κανονικές συνθήκες χρήσης. Σε περίπτωση ζωνών τύπου σαγής, η δοκιμή αυτή μπορεί να εκτελείται χωρίς να έχουν εισαχθεί όλες οι γλωσσίδες.
 6.2.2.5. Η αναγκαία δύναμη για να ανοιχθεί η πόρπη κατά τη δοκιμή που προβλέπεται στο σημείο 7.8 κατωτέρω δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 6 daN.
 6.2.2.6. Η πόρπη υποβάλλεται σε δοκιμές αντοχής σύμφωνα με το σημείο 7.5.1 και, κατά περίπτωση, το σημείο 7.5.5 κατωτέρω. Τα εν λόγω μέρη δεν πρέπει ούτε να σπάσουν ούτε να αποσπαστούν εξαιτίας της τάσης που ασκείται από το προδιαγραφόμενο φορτίο.
 6.2.2.7. Για τις πόρπες που περιέχουν ένα στοιχείο κοινό σε δύο σύνολα, οι δοκιμές αντοχής και ανοίγματος που αναφέρονται στα σημεία 7.7 και 7.8 κατωτέρω πραγματοποιούνται επίσης με το τμήμα της πόρπης που ανήκει σε ένα σύνολο να είναι δεσμευμένο στο μηχανισμό σύζευξης του άλλου συνόλου, αν είναι δυνατόν η πόρπη να συνενωθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο στην πράξη.
 6.2.3. Μηχανισμός ρύθμισης της ζώνης
 6.2.3.1. Η ζώνη, αφού φορεθεί από τον χρήστη, πρέπει είτε να προσαρμόζεται αυτόματα στο σώμα του είτε να είναι σχεδιασμένη κατά τέτοιο τρόπο ώστε ο χειροκίνητος μηχανισμός ρύθμισης να είναι άμεσα προσβάσιμος στον καθισμένο χρήστη, άνετος και εύκολος στη χρήση. Πρέπει επίσης να επιτρέπει το σφίξιμο της ζώνης με το ένα χέρι ώστε να ταιριάζει στο μέγεθος του σώματος του χρήστη και στη θέση του καθίσματος του οχήματος.
 6.2.3.2. Δύο δείγματα από κάθε μηχανισμό ρύθμισης πρέπει να υποβληθούν στις δοκιμές σύμφωνα με το σημείο 7.3 κατωτέρω. Η ολίσθηση του ιμάντα δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 25 mm ανά δείγμα μηχανισμού ρύθμισης και το άθροισμα των μετατοπίσεων για το σύνολο των μηχανισμών ρύθμισης μιας ζώνης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 40 mm.
 6.2.3.3. Όλοι οι μηχανισμοί ρύθμισης υπόκεινται σε δοκιμές αντοχής σύμφωνα με το σημείο 7.5.1 κατωτέρω. Τα εν λόγω μέρη δεν πρέπει ούτε να σπάσουν ούτε να αποσπαστούν εξαιτίας της τάσης που ασκείται από το προδιαγραφόμενο φορτίο.
 6.2.3.4. Όταν η δοκιμή πραγματοποιείται σύμφωνα με το σημείο 7.5.6 κατωτέρω, η απαραίτητη δύναμη για να λειτουργήσει ο μηχανισμός χειροκίνητης ρύθμισης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 5 daN.
 6.2.4. Εξαρτήματα στερέωσης και διατάξεις ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος
 Τα εξαρτήματα στερέωσης υπόκεινται στις δοκιμές αντοχής σύμφωνα με τα σημεία 7.5.1 και 7.5.2 κατωτέρω. Οι υπάρχοντες μηχανισμοί ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος υπόκεινται στις δοκιμές


text:
αντοχής που περιγράφονται στο σημείο 7.5.2 του παρόντος κανονισμού, στις περιπτώσεις που δεν ελέγχθηκαν στο όχημα κατ’ εφαρμογή του κανονισμού αριθ. 14 (σύμφωνα με την τελευταία έκδοση τροποποιήσεων) σχετικά με τις αγκυρώσεις των ζωνών ασφαλείας. Τα εν λόγω μέρη δεν πρέπει ούτε να σπάσουν ούτε να αποσπαστούν εξαιτίας της τάσης που ασκείται από το προδιαγραφόμενο φορτίο.
 6.2.5. Συσπειρωτήρες
 Οι συσπειρωτήρες υποβάλλονται σε δοκιμές και πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις που ορίζονται κατωτέρω, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών αντοχής που αναφέρονται στα σημεία 7.5.1 και 7.5.2 κατωτέρω. (Οι εν λόγω απαιτήσεις αποκλείουν τους συσπειρωτήρες χωρίς ασφάλιση.)
 6.2.5.1. Συσπειρωτήρες χειροκίνητης απασφάλισης
 6.2.5.1.1.
 Ο ιμάντας ενός συνόλου ζώνης ασφαλείας που περιλαμβάνει συσπειρωτήρα χειροκίνητης απασφάλισης δεν πρέπει να μετατοπίζεται πλέον των 25 mm μεταξύ των θέσεων ασφάλισης του συσπειρωτήρα.
 6.2.5.1.2.
 Ο ιμάντας ενός συνόλου ζώνης ασφαλείας θα εκτυλίσσεται από έναν συσπειρωτήρα χειροκίνητης απασφάλισης εντός 6 mm του μέγιστου μήκους του όταν τάση τουλάχιστον 1,4 daN και 2,2 daN κατ’ ανώτατο όριο εφαρμόζεται στον ιμάντα στη συνήθη κατεύθυνση εξαγωγής.
 6.2.5.1.3.
 Ο ιμάντας πρέπει να επανατυλιχθεί από τον συσπειρωτήρα και να αφεθεί να επανατυλιχθεί σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο σημείο 7.6.1, μέχρις ότου ολοκληρωθούν 5 000 κύκλοι. Ο συσπειρωτήρας πρέπει στη συνέχεια να υποβληθεί στη δοκιμή διάβρωσης που προβλέπεται στο σημείο 7.2 και μετά στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη που περιγράφεται στο σημείο 7.6.3 κατωτέρω. Μετά πρέπει να υποστεί με ικανοποιητικό τρόπο μία άλλη σειρά 5 000 κύκλων εκτυλίξεων και επανατυλίξεων. Μετά τις δοκιμές που αναφέρονται ανωτέρω, ο συσπειρωτήρας πρέπει να εξακολουθεί να λειτουργεί σωστά και να πληροί τις απαιτήσεις που ορίζονται στα σημεία 6.2.5.1.1 και 6.2.5.1.2 ανωτέρω.
 6.2.5.2. Συσπειρωτήρας αυτόματης ασφάλισης
 6.2.5.2.1.
 Ο ιμάντας μιας ζώνης ασφαλείας που περιλαμβάνει συσπειρωτήρα αυτόματης ασφάλισης δεν πρέπει να μετατοπίζεται πλέον των 30 mm μεταξύ των θέσεων ασφάλισης του συσπειρωτήρα. Έπειτα από μία κίνηση του χρήστη προς τα πίσω, η ζώνη πρέπει είτε να παραμένει στην αρχική της θέση είτε να επανέρχεται αυτόματα στη θέση αυτή ως συνέπεια των κινήσεων του χρήστη προς τα εμπρός.
 6.2.5.2.2.
 Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα μιας ζώνης κάτω του υπογαστρίου, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 0,7 daN, όταν η δύναμη αυτή μετράται επί του ελεύθερου μήκους μεταξύ του ανδρεικέλου και του συσπειρωτήρα σύμφωνα με το σημείο 7.6.4 κατωτέρω.
 Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα διαγωνίου ζώνης, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 0,1 daN και δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,7 daN όταν μετράται με ανάλογο τρόπο.
 6.2.5.2.3.
 Ο ιμάντας πρέπει να εκτυλιχθεί από τον συσπειρωτήρα και να αφεθεί να επανατυλιχθεί σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο σημείο 7.6.1 μέχρις ότου ολοκληρωθούν 5 000 κύκλοι. Ο συσπειρωτήρας πρέπει στη συνέχεια να υποβληθεί στη δοκιμή διάβρωσης που προβλέπεται στο σημείο 7.2 και κατόπιν στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη που περιγράφεται στο σημείο 7.6.3 κατωτέρω. Μετά πρέπει να υποστεί με ικανοποιητικό τρόπο μία άλλη σειρά 5 000 κύκλων εκτυλίξεων και επανατυλίξεων. Μετά τις προαναφερόμενες δοκιμές, ο συσπειρωτήρας πρέπει να εξακολουθεί να λειτουργεί σωστά και να πληροί τις απαιτήσεις που ορίζονται στα σημεία 6.2.5.2.1 και


text:
6.2.5.2.2 ανωτέρω.
 6.2.5.3. Συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης
 6.2.5.3.1.
 Ο συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης ικανοποιεί τις ακόλουθες συνθήκες όταν υποβάλλεται σε δοκιμή σύμφωνα με τις προδιαγραφές του σημείου 7.6.2 κατωτέρω. Όταν πρόκειται για ευαισθησία ως προς έναν παράγοντα σύμφωνα με το σημείο 2.14.4.1 του παρόντος κανονισμού, ισχύουν μόνο οι προδιαγραφές που αφορούν την επιβράδυνση του οχήματος.
 6.2.5.3.1.1.
 Ασφαλίζεται για επιβράδυνση οχήματος ίση προς 0,45 g (6) για συσπειρωτήρες τύπου 4 και προς 0,85 g για συσπειρωτήρες τύπου 4N.
 6.2.5.3.1.2.
 Ασφαλίζεται με επιτάχυνση του ιμάντα, η οποία μετρούμενη κατά την κατεύθυνση εξαγωγής του είναι μικρότερη από 0,8 g για συσπειρωτήρες τύπου 4 και από 1,0 g για συσπειρωτήρες τύπου 4Ν.
 6.2.5.3.1.3.
 Δεν ασφαλίζεται όταν ο μηχανισμός αναγνώρισης εκτρέπεται έως 12o ή λιγότερο προς οποιαδήποτε κατεύθυνση από τη θέση εγκατάστασης που υποδεικνύεται από τον κατασκευαστή.
 6.2.5.3.1.4.
 Πρέπει να ασφαλίζεται όταν ο μηχανισμός αναγνώρισης εκτραπεί κατά περισσότερο από 27o για τον τύπο 4 ή 40o για τον τύπο 4N προς οποιαδήποτε κατεύθυνση από τη θέση εγκατάστασης που υποδεικνύει ο κατασκευαστής.
 6.2.5.3.1.5.
 Αν η αποτελεσματικότητα του συσπειρωτήρα εξαρτάται από εξωτερικό σήμα ή πηγή ενέργειας, η εγκατάσταση πρέπει να εγγυάται αυτόματη ασφάλιση του συσπειρωτήρα σε περίπτωση αστοχίας ή διακοπής του σήματος ή της πηγής ενέργειας. Ωστόσο, η απαίτηση αυτή δεν χρειάζεται να ικανοποιείται όταν πρόκειται για συσπειρωτήρα πολλαπλής ευαισθησίας, με τον όρο ότι μόνο μία ευαισθησία εξαρτάται από εξωτερικό σήμα ή πηγή ενέργειας και η αστοχία του σήματος ή της πηγής ενέργειας υποδεικνύεται στον οδηγό με οπτικό και/ή ηχητικό μέσο.
 6.2.5.3.2.
 Όταν ένας συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης με πολλαπλή ευαισθησία, συμπεριλαμβανομένης της ευαισθησίας του ιμάντα, υποβάλλεται σε δοκιμή σύμφωνα με το σημείο 7.6.2 κατωτέρω, πληροί τις ειδικές απαιτήσεις και ασφαλίζει όταν η επιτάχυνση του ιμάντα που μετράται προς την κατεύθυνση της ανεξέλιξης δεν είναι μικρότερη από 3,0 g.
 6.2.5.3.3.
 Κατά τη διάρκεια των δοκιμών που υποδεικνύονται στα σημεία 6.2.5.3.1 και 6.2.5.3.2, το μήκος του ιμάντα που μπορεί να εκτυλιχθεί πριν ασφαλίσει ο συσπειρωτήρας δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 mm με αφετηρία το μήκος που προβλέπεται στο σημείο 7.6.2.1. Στην περίπτωση της δοκιμής που αναφέρεται στο ανωτέρω σημείο 6.2.5.3.1.2, η ασφάλιση δεν πρέπει να λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια των εκτυλισσόμενων πρώτων 50 mm του ιμάντα με αφετηρία το μήκος που προβλέπεται στο σημείο 7.6.2.1 κατωτέρω.
 6.2.5.3.4.
 Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα μιας ζώνης κάτω του υπογαστρίου, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 0,7 daN, όταν η δύναμη αυτή μετράται επί του ελεύθερου μήκους μεταξύ του ανδρεικέλου και του συσπειρωτήρα σύμφωνα με το σημείο 7.6.4.
 Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα συγκράτησης του ανωτέρω τμήματος του κορμού, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 0,1 daN και δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,7 daN όταν μετράται με ανάλογο τρόπο, με εξαίρεση τις ζώνες που είναι εξοπλισμένες με μηχανισμό περιορισμού της τάσης, οπότε η ελάχιστη δύναμη επανατύλιξης είναι δυνατόν να μειωθεί στα 0,05 daN μόνο όταν ο μηχανισμός αυτός βρίσκεται εν λειτουργία. Αν ο ιμάντας διέρχεται από άξονα μετάδοσης ή τροχαλία, η δύναμη επανατύλιξης μετράται επί του ελεύθερου μήκους μεταξύ του ανδρεικέλου


text:
και του άξονα μετάδοσης ή της τροχαλίας.
 Αν το σύνολο περιέχει χειροκίνητο ή αυτόματο μηχανισμό που εμποδίζει τη ζώνη να επανατυλιχθεί πλήρως, η διάταξη αυτή δεν πρέπει να βρίσκεται σε λειτουργία κατά την εκτίμηση των απαιτήσεων αυτών.
 Αν το σύνολο περιλαμβάνει διάταξη μείωσης της τάσης, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα που περιγράφηκε ανωτέρω μετράται όταν η διάταξη βρίσκεται σε λειτουργία και εκτός λειτουργίας κατά την εκτίμηση των εν λόγω απαιτήσεων πριν και μετά τις δοκιμές αντοχής σύμφωνα με το σημείο 6.2.5.3.5 κατωτέρω.
 6.2.5.3.5.
 Ο ιμάντας πρέπει να εκτυλιχθεί από τον συσπειρωτήρα και να αφεθεί να επανατυλιχθεί σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο σημείο 7.6.1 μέχρις ότου ολοκληρωθούν 40 000 κύκλοι. Ο συσπειρωτήρας υποβάλλεται στη συνέχεια στη δοκιμή διάβρωσης που προβλέπεται στο σημείο 7.2 και κατόπιν στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη που περιγράφεται στο σημείο 7.6.3 κατωτέρω. Στη συνέχεια, πρέπει να υποστεί, με ικανοποιητικό τρόπο, άλλη μία σειρά από 5 000 κύκλους (45 000 στο σύνολο).
 Αν το σύνολο περιλαμβάνει διάταξη μείωσης της τάσης, οι ανωτέρω δοκιμές διεξάγονται με την προϋπόθεση ότι η διάταξη μείωσης της τάσης βρίσκεται σε λειτουργία και εκτός λειτουργίας.
 Μετά τις ανωτέρω δοκιμές, ο συσπειρωτήρας πρέπει να λειτουργεί σωστά και να εξακολουθεί να πληροί τις προϋποθέσεις των σημείων 6.2.5.3.1, 6.2.5.3.3 και 6.2.5.3.4 ανωτέρω.
 6.2.5.4. Οι συπειρωτήρες πληρούν, μετά τη δοκιμή αντοχής σύμφωνα με το σημείο 6.2.5.3.5 και αμέσως μετά τη μέτρηση της δύναμης επανατύλιξης σύμφωνα με το σημείο 6.2.5.3.4 ανωτέρω, και τις δύο ακόλουθες προδιαγραφές:
 6.2.5.4.1.
 Όταν οι συσπειρωτήρες, με εξαίρεση τους συσπειρωτήρες αυτόματης ασφάλισης, υποβάλλονται σε δοκιμή σύμφωνα με το σημείο 7.6.4.2, πρέπει να μπορούν να αποφεύγουν το ενδεχόμενο εμφάνισης χαλάρωσης του δεσίματος της ζώνης στο στήθος, και
 6.2.5.4.2.
 Όταν η πόρπη είναι απομανταλωμένη έτσι ώστε να αποδεσμευθεί το γλωσσίδιο, μόνος του ο συσπειρωτήρας πρέπει να μπορεί να επανατυλίξει πλήρως τον ιμάντα.
 6.2.6. Διάταξη προφόρτισης
 6.2.6.1. Η διάταξη προφόρτισης (περιλαμβανομένου του αισθητήρα κρούσεων που συνδέεται με τη διάταξη με τα αρχικά βύσματα, αλλά χωρίς να διέρχεται μέσω αυτών ρεύμα), αφού υποβληθεί σε δοκιμή διάβρωσης σύμφωνα με το σημείο 7.2 κατωτέρω, πρέπει να λειτουργεί κανονικά.
 6.2.6.2. Επαληθεύεται ότι ακούσια λειτουργία της διάταξης δεν συνεπάγεται τυχόν κίνδυνο σωματικού τραυματισμού του χρήστη.
 6.2.6.3. Στην περίπτωση διατάξεων προφόρτισης με βάση συστήματα πυροτεχνικής:
 6.2.6.3.1.
 Αφού υποβληθεί σε προετοιμασία σύμφωνα με το σημείο 7.9.1 κατωτέρω, η λειτουργία της διάταξης προφόρτισης δεν πρέπει να έχει ενεργοποιηθεί λόγω θερμοκρασίας και η διάταξη πρέπει να λειτουργεί κανονικά.
 6.2.6.3.2.
 Πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις για την αποτροπή της έκλυσης θερμών αερίων από την ανάφλεξη κοντά σε εύφλεκτα υλικά.
 6.3. Ιμάντες
 6.3.1. Γενικά
 6.3.1.1. Οι ιμάντες πρέπει να έχουν τέτοια χαρακτηριστικά ώστε η πίεση που ασκούν επί του σώματος του χρήστη να κατανέμεται κατά το δυνατόν ισοδύναμα σε όλο το πλάτος τους και έτσι ώστε να μη συστρέφονται ακόμη και υπό φορτίο. Πρέπει να έχουν δυνατότητες απορρόφησης και διάχυσης της ενέργειας. Ο ιμάντας πρέπει να έχει ολοκληρωμένη προστασία, ώστε να μην ξεφτίζει με τη χρήση.
 6.3.1.2. Το πλάτος του ιμάντα υπό φορτίο 980 daN + 100 – 0 daN δεν πρέπει να είναι μικρότερο από 46 mm.


text:
Η μέτρηση αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί κατά τη δοκιμή αντοχής στη θραύση που περιγράφεται στο σημείο 7.4.3 κατωτέρω, χωρίς παύση της λειτουργίας της μηχανής με την προαναφερόμενη φόρτιση (7).
 6.3.2. Αντοχή έπειτα από προσαρμογή στη θερμοκρασία και την υγρασία του περιβάλλοντος
 Για τα δύο δείγματα ιμάντων που προετοιμάζονται σύμφωνα με το σημείο 7.4.1.1 η φόρτιση θραύσης του ιμάντα, που προσδιορίζεται σύμφωνα με το σημείο 7.4.2, δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 1 470 daN. Η διαφορά μεταξύ των φορτίσεων θραύσης των δύο δειγμάτων δεν πρέπει να υπερβαίνει το 10 % της μεγαλύτερης μετρούμενης φόρτισης θραύσης.
 6.3.3. Αντοχή έπειτα από ειδική προετοιμασία
 Για τα δύο δείγματα ιμάντων που προετοιμάζονται σύμφωνα με μία από τις διατάξεις του σημείου 7.4.1 (με εξαίρεση το σημείο 7.4.1.1) κατωτέρω, η φόρτιση θραύσης του ιμάντα πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση με το 75 % της μέσης τιμής των φορτίσεων που προσδιορίζονται στη δοκιμή που προβλέπεται στο σημείο 6.3.2, και όχι μικρότερη από 1 470 dAN. Η τεχνική υπηρεσία μπορεί να παραλείψει μία ή περισσότερες από τις δοκιμές αυτές, αν η σύνθεση του υλικού που χρησιμοποιείται ή οι διαθέσιμες πληροφορίες τις καθιστούν περιττές.
 6.4. Σύνολο ζώνης ή σύστημα συγκράτησης
 6.4.1. Δυναμική δοκιμή
 6.4.1.1. Το σύνολο ζώνης ή το σύστημα συγκράτησης πρέπει να υποβληθεί στη δυναμική δοκιμή σύμφωνα με το σημείο 7.7 κατωτέρω.
 6.4.1.2. Η δυναμική δοκιμή πραγματοποιείται σε δύο ζώνες που δεν έχουν υποστεί προηγούμενη φόρτιση, εκτός από την περίπτωση των ζωνών που αποτελούν τμήμα συστημάτων συγκράτησης. Στην περίπτωση αυτή, η δυναμική δοκιμή πραγματοποιείται στα συστήματα συγκράτησης που προβλέπονται για μία ομάδα καθισμάτων που δεν έχουν προηγουμένως υποστεί φόρτιση. Οι πόρπες των προς δοκιμή συνόλων ζώνης πρέπει να πληρούν τις προδιαγραφές του σημείου 6.2.2.4 ανωτέρω. Στην περίπτωση ζωνών ασφαλείας με συσπειρωτήρες, ο συσπειρωτήρας πρέπει να έχει υποβληθεί στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη που ορίζεται στο σημείο 7.6.3· επιπλέον, στην περίπτωση ζωνών ασφαλείας ή συστημάτων συγκράτησης εφοδιασμένων με διάταξη προφόρτισης που περιλαμβάνει μέσα πυροτεχνικής, η διάταξη πρέπει να έχει υποβληθεί στην προδιαγραφόμενη στο σημείο 7.9.1 προετοιμασία.
 6.4.1.2.1.
 Οι ζώνες πρέπει να έχουν υποστεί τη δοκιμή διάβρωσης που προβλέπεται στο σημείο 7.2, μετά την οποία πρέπει να υποστούν 500 πρόσθετους κύκλους ασφάλισης και απασφάλισης της πόρπης υπό κανονικές συνθήκες χρήσης.
 6.4.1.2.2.
 Οι ζώνες ασφαλείας με συσπειρωτήρες πρέπει να έχουν υποβληθεί είτε στις δοκιμές που περιγράφονται στο σημείο 6.2.5.2 είτε στις δοκιμές που περιγράφονται στο σημείο 6.2.5.3 ανωτέρω. Αν όμως ένας συσπειρωτήρας έχει ήδη υποβληθεί στη δοκιμή διάβρωσης σύμφωνα με τις διατάξεις του σημείου 6.4.1.2.1, δεν είναι απαραίτητο να επαναληφθεί η δοκιμή αυτή.
 6.4.1.2.3.
 Στην περίπτωση ζώνης που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί με διάταξη ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος, όπως περιγράφηκε στο ανωτέρω σημείο 2.14.6, η δοκιμή εκτελείται με τη διάταξη ρυθμισμένη στην (στις) δυσμενέστερη(-ες) θέση(-εις) που επιλέγεται(-ονται) από την τεχνική υπηρεσία που είναι υπεύθυνη για τη δοκιμή. Ωστόσο, αν η διάταξη ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος αποτελείται από την αγκύρωση της ζώνης, όπως εγκρίνεται σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 14, η αρμόδια για τις δοκιμές τεχνική υπηρεσία μπορεί, αν το επιθυμεί, να εφαρμόσει τις διατάξεις του σημείου


text:
7.7.1 κατωτέρω.
 6.4.1.2.4.
 Στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με διάταξη προφόρτισης, η ελάχιστη μετατόπιση που περιγράφεται στο σημείο 6.4.1.3.2 κατωτέρω μπορεί να μειωθεί κατά το ήμισυ. Για τους σκοπούς της δοκιμής αυτής, τίθεται σε λειτουργία η διάταξη προφόρτισης.
 6.4.1.2.5.
 Στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με διάταξη μείωσης της έντασης, πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή αντοχής με την εν λόγω διάταξη σε λειτουργία σύμφωνα με το σημείο 6.2.5.3.5 πριν από τη δυναμική δοκιμή. Η δυναμική δοκιμή πρέπει στη συνέχεια να διεξάγεται με τη διάταξη μείωσης της τάσης σε λειτουργία.
 6.4.1.3. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής αυτής πρέπει να τηρούνται οι ακόλουθοι όροι:
 6.4.1.3.1.
 Κανένα μέρος συνόλου ή συστήματος συγκράτησης που συγκρατεί επιβάτη του οχήματος δεν πρέπει να σπάσει και καμία πόρπη ή σύστημα ασφάλισης ή μετατόπισης δεν πρέπει να απασφαλίζεται· και
 6.4.1.3.2.
 Η μετατόπιση του ανδρείκελου προς τα εμπρός πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 80 mm και 200 mm στο ύψος της λεκάνης για τις ζώνες ασφαλείας του υπογαστρίου. Στην περίπτωση άλλων τύπων ζωνών, η μετατόπιση προς τα εμπρός πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 80 mm και 200 mm στο ύψος της λεκάνης και μεταξύ 100 mm και 300 mm στο ύψος του θώρακα. Στην περίπτωση ζώνης τύπου σαγή, οι ελάχιστες μετατοπίσεις που προσδιορίζονται ανωτέρω μπορούν να μειωθούν κατά το ήμισυ. Οι μετατοπίσεις αυτές είναι μετατοπίσεις συνδεόμενες με τα σημεία μέτρησης που σημειώνονται στο παράρτημα 7 σχήμα 6 του παρόντος κανονισμού.
 6.4.1.3.3.
 Σε περίπτωση ζώνης ασφαλείας που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί σε εμπρόσθια πλευρική θέση καθημένου η οποία προστατεύεται από αερόσακο τοποθετημένο μπροστά της, η μετατόπιση του θωρακικού σημείου αναφοράς δύναται να υπερβαίνει τη μετατόπιση που περιγράφεται στο σημείο 6.4.1.3.2 ανωτέρω, αν η ταχύτητά του στην εν λόγω τιμή δεν υπερβαίνει τα 24 km/h.
 6.4.1.4. Στην περίπτωση συστήματος συγκράτησης:
 6.4.1.4.1.
 Η κίνηση του θωρακικού σημείου αναφοράς μπορεί να είναι μεγαλύτερη από εκείνη που περιγράφεται στο σημείο 6.4.1.3.2 ανωτέρω αν αποδεικνύεται με υπολογισμούς ή με μεταγενέστερη δοκιμή ότι κανένα τμήμα του κορμού ή της κεφαλής του ανδρεικέλου που χρησιμοποιείται στη δυναμική δοκιμή δεν ήρθε σε επαφή με κάποιο άκαμπτο μέρος του εμπρόσθιου τμήματος του οχήματος, εκτός αν πρόκειται για επαφή μεταξύ θώρακα και συστήματος οδήγησης, αν το σύστημα ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές του κανονισμού αριθ. 12 και αν η επαφή γίνεται με ταχύτητα μεγαλύτερη από 24 km/h. Για την εν λόγω εκτίμηση, θεωρείται ότι το κάθισμα βρίσκεται στη θέση που προσδιορίζεται στο σημείο 7.7.15 κατωτέρω.
 6.4.1.4.2.
 Στην περίπτωση οχημάτων που χρησιμοποιούν τέτοιες διατάξεις, το σύστημα μετατόπισης και ασφάλισης που επιτρέπει στους επιβάτες όλων των θέσεων να εξέρχονται από το όχημα πρέπει να εξακολουθεί να μπορεί να απασφαλίζεται με το χέρι μετά τη δυναμική δοκιμή.
 6.4.1.5. Κατά παρέκκλιση, για τα συστήματα συγκράτησης, οι μετατοπίσεις μπορούν να είναι μεγαλύτερες από εκείνες που περιγράφονται στο σημείο 6.4.1.3.2 στην περίπτωση που η άνω αγκύρωση που έχει τοποθετηθεί στο κάθισμα τυγχάνει της παρέκκλισης που προβλέπεται στο σημείο 7.4 του κανονισμού αριθ. 14.
 6.4.2. Αντοχή μετά τη διαδικασία φθοράς από τριβή
 6.4.2.1. Για τα δύο δείγματα που προετοιμάζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του σημείου 7.4.1.6 κατωτέρω, η φόρτιση θραύσης εκτιμάται όπως ορίζεται στα σημεία


text:
7.4.2 και 7.5 κατωτέρω. Είναι τουλάχιστον ίση προς το 75 % της μέσης τιμής των φορτίσεων θραύσης που προσδιορίζονται κατά τη διάρκεια των δοκιμών επί των ιμάντων που δεν έχουν φθαρεί με τριβή, χωρίς να είναι μικρότερη από την ελάχιστη φόρτιση που περιγράφεται για τα υπό δοκιμή εξαρτήματα. Η διαφορά μεταξύ των φορτίσεων θραύσης των δύο δειγμάτων δεν υπερβαίνει το 20 % της υψηλότερης μετρούμενης φόρτισης θραύσης. Για τις διαδικασίες των τύπων 1 και 2, η δοκιμή με τη φόρτιση θραύσης πραγματοποιείται μόνο στα δείγματα ιμάντα (σημείο 7.4.2). Για τη διαδικασία του τύπου 3, η δοκιμή για τη φόρτιση θραύσης του ιμάντα πρέπει να περιλαμβάνει επίσης τα μεταλλικά μέρη (σημείο 7.5).
 6.4.2.2. Ο κατωτέρω πίνακας περιέχει τον κατάλογο των τμημάτων του συνόλου ζώνης που οφείλουν να υποβληθούν σε διαδικασία φθοράς με τριβή και οι διαδικασίες που ενδεχομένως πρέπει να ακολουθηθούν επισημαίνονται με «x». Σε κάθε διαδικασία χρησιμοποιείται νέο δείγμα.
 Διαδικασία 1
 Διαδικασία 2
 Διαδικασία 3
 Εξαρτήματα στερέωσης
 —
 —
 x
 Οδηγός ιμάντα ή τροχαλία
 —
 x
 —
 Σχισμή πόρπης
 —
 x
 x
 Διάταξη ρύθμισης
 x
 —
 x
 Εξαρτήματα συρραμμένα στον ιμάντα
 —
 —
 x
 7. ΔΟΚΙΜΕΣ
 7.1. Χρήση δειγμάτων που υποβλήθηκαν για έγκριση τύπου ζώνης ή συστήματος συγκράτησης (βλέπε παράρτημα 13 του παρόντος κανονισμού).
 7.1.1. Για την εξέταση της πόρπης, τη δοκιμή λειτουργίας της πόρπης σε χαμηλή θερμοκρασία, την ενδεχόμενη δοκιμή σε χαμηλή θερμοκρασία σύμφωνα με το σημείο 7.5.4, τη δοκιμή αντοχής της ζώνης, τη δοκιμή διάβρωσης της ζώνης, τις δοκιμές ανοίγματος των συσπειρωτήρων, τη δυναμική δοκιμή και τη δοκιμή απασφάλισης της πόρπης μετά τη δυναμική δοκιμή χρειάζονται δύο ζώνες ή συστήματα συγκράτησης. Η εξέταση της ζώνης ή του συστήματος συγκράτησης πρέπει να πραγματοποιείται σε ένα από τα δύο δείγματα.
 7.1.2. Για την εξέταση της πόρπης και τη δοκιμή αντοχής της πόρπης, των εξαρτημάτων στερέωσης, των μηχανισμών ρύθμισης της ζώνης και, ενδεχομένως, των συσπειρωτήρων χρειάζεται μία ζώνη ή ένα σύστημα συγκράτησης.
 7.1.3. Για την εξέταση της πόρπης, τη δοκιμή μικροολίσθησης και τη δοκιμή φθοράς με τριβή χρειάζονται δύο ζώνες ή συστήματα συγκράτησης. Η δοκιμή λειτουργίας του μηχανισμού ρύθμισης της ζώνης πρέπει να πραγματοποιείται σε ένα από τα δύο δείγματα.
 7.1.4. Για τη δοκιμή αντοχής του ιμάντα στη θραύση χρησιμοποιείται δείγμα ιμάντα. Ένα τμήμα του δείγματος αυτού πρέπει να φυλαχθεί κατά τη διάρκεια της ισχύος της έγκρισης.
 7.2. Δοκιμή διάβρωσης
 7.2.1. Το πλήρες σύνολο της ζώνης ασφαλείας τοποθετείται μέσα σε θάλαμο δοκιμής, όπως υποδεικνύεται στο παράρτημα 12 του παρόντος κανονισμού. Στην περίπτωση συνόλου που περιλαμβάνει συσπειρωτήρα, ο ιμάντας πρέπει να εκτυλιχθεί σε όλο το μήκος του, μείον 300 ± 3 mm. Εκτός από σύντομες διακοπές που μπορούν να αποδειχθούν απαραίτητες, π.χ. για τον έλεγχο και την προσθήκη διαλύματος άλατος, η δοκιμή έκθεσης πρέπει να συνεχιστεί χωρίς διακοπή επί 50 ώρες.
 7.2.2. Για να συμπληρωθεί η δοκιμή έκθεσης, το σύνολο πρέπει να πλυθεί προσεκτικά ή να εμβαπτισθεί σε ρέον διαυγές νερό σε θερμοκρασία που δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 38 °C, ώστε να αφαιρεθεί κάθε απόθεση άλατος που θα μπορούσε να σχηματιστεί και, στη συνέχεια, να ξηρανθεί σε θερμοκρασία περιβάλλοντος επί 24


text:
ώρες πριν εξετασθεί σύμφωνα προς το σημείο 6.2.1.2 ανωτέρω.
 7.3. Δοκιμή μικροολίσθησης (βλέπε παράρτημα 11 σχήμα 3 του παρόντος κανονισμού)
 7.3.1. Τα δείγματα που πρόκειται να υποβληθούν σε δοκιμή μικροολίσθησης διατηρούνται επί τουλάχιστον 24 ώρες σε ατμόσφαιρα θερμοκρασίας 20 ± 5 °C και σχετικής υγρασίας 65 ± 5 %. Η δοκιμή πραγματοποιείται σε θερμοκρασία μεταξύ 15 °C και 30 °C.
 7.3.2. Στον πάγκο δοκιμής επαληθεύεται ότι το ελεύθερο άκρο της διάταξης ρύθμισης διευθύνεται είτε προς τα άνω είτε προς τα κάτω, όπως επί του οχήματος.
 7.3.3. Στο κατώτερο άκρο του ιμάντα κρεμάται φορτίο 5 daN. Στο άλλο άκρο ασκείται παλινδρομική κίνηση, συνολικού εύρους 300 ± 20 mm (βλέπε σχήμα).
 7.3.4. Αν υφίσταται ένα ελεύθερο άκρο που χρησιμεύει ως απόθεμα ιμάντα, το άκρο αυτό δεν πρέπει με κανένα τρόπο να είναι συνδεδεμένο ή καρφιτσωμένο επί του τεταμένου τμήματος.
 7.3.5. Στον πάγκο δοκιμής επαληθεύεται ότι η κοιλότητα του ιμάντα στη χαλαρωμένη θέση διευθύνεται όπως εντός του οχήματος ως προς τη διάταξη ρύθμισης. Η φόρτιση των 5 daN επί του πάγκου δοκιμής οδηγείται κατακόρυφα, κατά τρόπο ώστε να αποφευχθεί η αιώρηση του φορτίου και η συστροφή με ελάττωση του μήκους του ιμάντα. Το εξάρτημα στερέωσης στερεώνεται στο φορτίο των 5 daN όπως εντός του οχήματος.
 7.3.6. Πριν από την οριστική έναρξη της δοκιμής, πραγματοποιείται σειρά 20 κύκλων, για να προσαρμοσθεί το σύστημα αυτοσύσφιξης στη θέση του.
 7.3.7. Ο αριθμός των πραγματοποιούμενων κύκλων είναι 1 000 με συχνότητα 0,5 κύκλους ανά δευτερόλεπτο, του ολικού πλάτους όντος 300 ± 20 mm. Το φορτίο των 5 daN εφαρμόζεται μόνο κατά τη διάρκεια ενός χρόνου που αντιστοιχεί σε μία μετατόπιση 100 ± 20 mm ανά ημιπερίοδο.
 7.4. Προετοιμασία των ιμάντων για τη δοκιμή αντοχής στη θραύση (στατική)
 7.4.1. Προετοιμασία των ιμάντων για τη δοκιμή αντοχής στη θραύση
 Όπως αναφέρεται στο σημείο 3.2.2.3, δείγματα κομμένα από τον ιμάντα προετοιμάζονται κατά τον ακόλουθο τρόπο:
 7.4.1.1. Προετοιμασία στη θερμοκρασία και την υγρασία περιβάλλοντος
 Ο ιμάντας πρέπει να προετοιμάζεται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 139 (2005), με τη χρήση της πρότυπης ατμόσφαιρας ή της πρότυπης εναλλακτικής ατμόσφαιρας. Αν η δοκιμή δεν πραγματοποιηθεί αμέσως μετά την προετοιμασία, το δείγμα πρέπει να τοποθετηθεί μέσα σε δοχείο ερμητικά κλεισμένο έως την έναρξη της δοκιμής. Η φόρτιση θραύσης πρέπει να προσδιοριστεί εντός 5 λεπτών μετά την έξοδό του από την ατμόσφαιρα προετοιμασίας ή από το δοχείο.
 7.4.1.2. Προετοιμασία στο φως
 7.4.1.2.1. Εφαρμόζονται οι προδιαγραφές του προτύπου ISO 105-B02 (1994/Τροπ.2:2000). Ο ιμάντας εκτίθεται στο φως επί όσο χρόνο χρειάζεται για να επιτευχθεί στη χρησιμοποιούμενη πρότυπη κυανή βαφή αριθ. 4 αντίθεση ίση προς τον αριθμό 7 της κλίμακας του τεφρόχρου.
 7.4.1.2.2. Μετά την έκθεση, ο ιμάντας προετοιμάζεται όπως περιγράφεται στο σημείο 7.4.1.1. Αν η δοκιμή δεν πραγματοποιηθεί αμέσως μετά την προετοιμασία, το δείγμα πρέπει να τοποθετηθεί μέσα σε δοχείο ερμητικά κλεισμένο μέχρι την έναρξη της δοκιμής. Η φόρτιση θραύσης πρέπει να προσδιορισθεί εντός των πέντε λεπτών που ακολουθούν μετά την έξοδο του ιμάντα από το θερμαινόμενο ερμάριο.
 7.4.1.3. Προετοιμασία στο ψύχος
 7.4.1.3.1. Ο ιμάντας προετοιμάζεται όπως περιγράφεται στο σημείο 7.4.1.1 ανωτέρω.
 7.4.1.3.2. Στη συνέχεια ο ιμάντας τοποθετείται


text:
επί μιάμιση ώρα σε επίπεδη επιφάνεια μέσα σε ψυχρό θάλαμο στον οποίο η θερμοκρασία του αέρα είναι – 30 ± 5 °C. Κατόπιν διπλώνεται και ο διπλωμένος ιμάντας φορτίζεται με μάζα 2 kg που έχει προηγουμένως ψυχρανθεί στους – 30 ± 5 °C. Αφού ο ιμάντας παραμείνει υπό φορτίο επί 30 λεπτά μέσα στον ίδιο ψυχρό θάλαμο, αφαιρείται η μάζα και μετράται η φόρτιση θραύσης εντός 5 λεπτών μετά την έξοδο του ιμάντα από τον ψυχρό θάλαμο.
 7.4.1.4. Προετοιμασία στη θερμότητα
 7.4.1.4.1. Ο ιμάντας παραμένει επί τρεις ώρες μέσα σε θερμαινόμενο ερμάριο, σε ατμόσφαιρα θερμοκρασίας 60 ± 5 °C και σχετικής υγρασίας 65 ± 5 %.
 7.4.1.4.2. Η φόρτιση θραύσης προσδιορίζεται εντός των πέντε λεπτών που ακολουθούν μετά την έξοδο του ιμάντα από το θερμαινόμενο ερμάριο.
 7.4.1.5. Έκθεση στο νερό
 7.4.1.5.1. Ο ιμάντας παραμένει πλήρως εμβαπτισμένος επί τρεις ώρες σε αποσταγμένο νερό θερμοκρασίας 20 ± 5 °C, στο οποίο έχουν προστεθεί ίχνη διαβρεκτικού. Είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε διαβρεκτικό που αρμόζει στην εξεταζόμενη ίνα.
 7.4.1.5.2. Η φόρτιση θραύσης προσδιορίζεται εντός 10 λεπτών μετά την έξοδο του ιμάντα από το νερό.
 7.4.1.6. Προετοιμασία στη φθορά με τριβή
 7.4.1.6.1. Η διαδικασία φθοράς με τριβή πραγματοποιείται σε όλες τις διατάξεις με τις οποίες ο ιμάντας έρχεται σε επαφή με άκαμπτο μέρος της ζώνης. Εξαιρούνται όλες οι διατάξεις προσαρμογής, όταν από τη δοκιμή μικροολίσθησης (σημείο 7.3) προκύψει ότι ο ιμάντας ολισθαίνει λιγότερο από το ήμισυ της προδιαγραφόμενης τιμής. Στην περίπτωση αυτή, δεν είναι αναγκαίο να πραγματοποιηθεί η διαδικασία φθοράς με τριβή του τύπου 1 (σημείο 7.4.1.6.4.1). Στην περίπτωση αυτή, δεν είναι αναγκαίο να πραγματοποιηθεί η διαδικασία φθοράς με τριβή του τύπου 1 (7.4.1.6.4.1). Η τοποθέτηση επί της διάταξης δοκιμής πρέπει να τηρεί κατά προσέγγιση τη σχετική θέση του ιμάντα και την επιφάνεια επαφής.
 7.4.1.6.2. Τα δείγματα προετοιμάζονται όπως περιγράφεται στο σημείο 7.4.1.1. Η διαδικασία φθοράς με τριβή πραγματοποιείται σε θερμοκρασία περιβάλλοντος κυμαινόμενη μεταξύ 15 °C και 30 °C.
 7.4.1.6.3. Ο κατωτέρω πίνακας δίνει τις γενικές συνθήκες για κάθε διαδικασία φθοράς διά τριβής.
 Φόρτιση
 daN
 Συχνότητα Ηz
 Κύκλοι
 αριθμοί
 Μετατόπιση
 mm
 Διαδικασία 1
 2,5
 0,5
 5 000
 300 ± 20
 Διαδικασία 2
 0,5
 0,5
 45 000
 300 ± 20
 Διαδικασία 3 (8)
 0 έως 5
 0,5
 45 000
 —
 Η μετατόπιση που υποδεικνύεται στην πέμπτη στήλη του πίνακα είναι το πλάτος μιας παλινδρομικής κίνησης που ασκείται στον ιμάντα.
 7.4.1.6.4. Ειδικές συνθήκες προετοιμασίας
 7.4.1.6.4.1.
 Διαδικασία 1: για περιπτώσεις στις οποίες ο ιμάντας διέρχεται από διάταξη ρύθμισης
 Η φόρτιση των 2,5 daN εφαρμόζεται κατακόρυφα με συνεχή τρόπο επί του ενός των τμημάτων του ιμάντα —το άλλο τμήμα του ιμάντα συνδέεται με διάταξη που κινεί τον ιμάντα με οριζόντια παλινδρομική κίνηση.
 Η διάταξη ρύθμισης είναι τοποθετημένη στο οριζόντιο τμήμα του ιμάντα κατά τρόπο ώστε ο ιμάντας να παραμένει τεταμένος (βλέπε παράρτημα 11 σχήμα 1 του παρόντος κανονισμού).
 7.4.1.6.4.2.
 Διαδικασία 2: για περιπτώσεις στις οποίες ο ιμάντας αλλάζει διεύθυνση διερχόμενος από άκαμπτο μέρος.
 Κατά τη διάρκεια της δοκιμής αυτής, οι γωνίες που σχηματίζουν μεταξύ τους τα δύο άκρα του ιμάντα πρέπει να ανταποκρίνονται στο σχήμα 2 του παραρτήματος 11


text:
του παρόντος κανονισμού.
 Κατά τη διάρκεια της δοκιμής πρέπει να εφαρμόζεται σταθερό φορτίο 0,5 daN.
 Στις περιπτώσεις που ο ιμάντας αλλάξει διεύθυνση περισσότερο από μια φορά όταν διέρχεται από άκαμπτο μέρος, το φορτίο των 0,5 daN μπορεί να αυξηθεί κατά τρόπο ώστε να εξασφαλιστεί η προδιαγραφόμενη μετατόπιση του ιμάντα κατά 300 mm διά μέσου του άκαμπτου αυτού μέρους.
 7.4.1.6.4.3.
 Διαδικασία 3: για περιπτώσεις που ο ιμάντας είναι στερεωμένος σε άκαμπτο μέρος με ραφή ή παρόμοια μέθοδο.
 Η συνολική παλινδρομική κίνηση είναι 300 ± 20 mm και η φόρτιση των 5 daN εφαρμόζεται μόνο για τον χρόνο που αντιστοιχεί σε μετατόπιση 100 ± 20 mm ανά ημιπερίοδο (βλέπε παράρτημα 11 σχήμα 3 του παρόντος κανονισμού).
 7.4.2. Δοκιμή αντοχής του ιμάντα στη θραύση (στατική δοκιμή)
 7.4.2.1. Οι δοκιμές πρέπει να πραγματοποιούνται κάθε φορά επί δύο νέων δειγμάτων ιμάντων, επαρκούς μήκους, προετοιμασμένων σε μία από τις διατάξεις του σημείου 7.4.1 ανωτέρω.
 7.4.2.2. Κάθε ιμάντας πρέπει να δράττεται μεταξύ των σιαγόνων μιας μηχανής δοκιμής έλξης. Οι σιαγόνες πρέπει να είναι σχεδιασμένες κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται θραύση του ιμάντα κοντά ή στο ύψος των σιαγόνων. Η ταχύτητα μετατόπισης πρέπει να είναι περίπου 100 mm ανά λεπτό. Το ελεύθερο μήκος του δείγματος μεταξύ των σιαγόνων της μηχανής στην αρχή της δοκιμής πρέπει να είναι 200 ± 40 mm.
 7.4.2.3. Στη συνέχεια, η τάση αυξάνεται μέχρι να επέλθει θραύση του ιμάντα και σημειώνεται η φόρτιση θραύσης.
 7.4.2.4. Αν ο ιμάντας ολισθαίνει ή σχίζεται στη θέση της μιας των σιαγόνων ή σε απόσταση μικρότερη των 10 mm από μια εξ αυτών, η δοκιμή ακυρώνεται και πραγματοποιείται νέα δοκιμή σε άλλο δείγμα.
 7.4.3. Πλάτος υπό φόρτιση
 7.4.3.1. Οι δοκιμές πρέπει να πραγματοποιούνται κάθε φορά επί δύο νέων δειγμάτων ιμάντων, επαρκούς μήκους, προετοιμασμένων σε μία από τις διατάξεις του σημείου 7.4.1 ανωτέρω.
 7.4.3.2. Κάθε ιμάντας πρέπει να δράττεται μεταξύ των σιαγόνων μιας μηχανής δοκιμής έλξης. Οι σιαγόνες πρέπει να είναι σχεδιασμένες κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται η θραύση του ιμάντα κοντά σ’ αυτές ή στο ύψος τους. Η ταχύτητα μετατόπισης πρέπει να είναι περίπου 100 mm ανά λεπτό. Το ελεύθερο μήκος του δείγματος μεταξύ των σιαγόνων της μηχανής στην αρχή της δοκιμής πρέπει να είναι 200 ± 40 mm.
 7.4.3.3. Όταν η φόρτιση φθάνει τα 980 daN + 100 – 0 daN, πρέπει να διακόπτεται η λειτουργία της μηχανής και η μέτρηση πρέπει να ολοκληρώνεται εντός 5 δευτερολέπτων. Η δοκιμή πρέπει να διενεργείται ξεχωριστά από τη δοκιμή εφελκυσμού.
 7.5. Δοκιμή των κατασκευαστικών στοιχείων συνόλου ζώνης που περιλαμβάνουν άκαμπτα μέρη
 7.5.1. Η πόρπη και η διάταξη ρύθμισης πρέπει να είναι συνδεδεμένες με τη συσκευή δοκιμής έλξης διά των τμημάτων του συνόλου στο οποίο είναι κανονικά συνδεδεμένες και, στη συνέχεια, η φόρτιση αυξάνεται έως 980 daN.
 Στις ζώνες τύπου σαγής, η πόρπη συνδέεται με τη συσκευή δοκιμής με τους ιμάντες στερεωμένους στην πόρπη και το ένα ή τα δύο γλωσσίδια τοποθετημένα περίπου συμμετρικά ως προς το γεωμετρικό κέντρο της πόρπης. Αν η πόρπη ή η διάταξη ρύθμισης αποτελεί τμήμα του εξαρτήματος στερέωσης ή του κοινού κατασκευαστικού στοιχείου μιας ζώνης τριών σημείων,


text:
η πόρπη ή η διάταξη ρύθμισης υποβάλλεται σε δοκιμή μαζί με το εξάρτημα στερέωσης, σύμφωνα με το σημείο 7.5.2 κατωτέρω, με εξαίρεση τους συσπειρωτήρες με οδηγό ιμάντα στο άνω σημείο στερέωσης. Στην περίπτωση αυτή, το φορτίο δοκιμής πρέπει να είναι 980 daN και το μήκος του ιμάντα που παραμένει τυλιγμένο πάνω στο τύμπανο τη στιγμή της ασφάλισης πρέπει να πλησιάζει κατά το δυνατόν τα 450 mm.
 7.5.2. Τα εξαρτήματα στερέωσης και οποιεσδήποτε διατάξεις ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος υποβάλλονται σε δοκιμή σύμφωνα με τον τρόπο που περιγράφεται στο σημείο 7.5.1 ανωτέρω, το φορτίο όμως θα είναι 1 470 daN και, βάσει των διατάξεων της δεύτερης πρότασης του σημείου 7.7.1 κατωτέρω, ασκείται υπό τις λιγότερο ευνοϊκές συνθήκες στις οποίες μπορεί να βρεθεί ένα όχημα όπου η ζώνη έχει τοποθετηθεί σωστά. Για τους συσπειρωτήρες, η δοκιμή πραγματοποιείται με τον ιμάντα πλήρως ξετυλιγμένο από τον κύλινδρο περιέλιξής του.
 7.5.3. Δύο δείγματα του συνόλου της ζώνης ασφαλείας τοποθετούνται μέσα σε ψυχρό θάλαμο θερμοκρασίας – 10 ± 1 °C για δύο ώρες. Τα μέρη της πόρπης πρέπει να ασφαλιστούν με το χέρι αμέσως μετά την εξαγωγή τους από τον ψυχρό θάλαμο.
 7.5.4. Δύο δείγματα του συνόλου της ζώνης ασφαλείας τοποθετούνται μέσα σε ψυχρό θάλαμο θερμοκρασίας – 10 °C ± 1 °C για δύο ώρες. Όλα τα άκαμπτα και τα πλαστικά μέρη που υποβάλλονται στη δοκιμή τοποθετούνται διαδοχικά επάνω σε ατσάλινη επίπεδη επιφάνεια (η οποία είχε τοποθετηθεί μέσα σε ψυχρό θάλαμο μαζί με τα δείγματα) τοποθετημένη επάνω στην οριζόντια επιφάνεια συμπαγούς άκαμπτου όγκου μάζας τουλάχιστον 100 kg· εντός 30 δευτερολέπτων μετά την έξοδό τους από τον ψυχρό θάλαμο, αφήνεται να πέσει στα εξαρτήματα αυτά λόγω βαρύτητας ατσάλινη μάζα 18 kg από ύψος 300 mm. Η όψη κρούσης της μάζας αυτής πρέπει να έχει σκληρότητα τουλάχιστον 45 HRC και σχήμα κυρτής επιφανείας εγκάρσιας ακτίνας 10 mm και ακτίνας 150 mm στο αξονικό διάμηκες επίπεδο. Στο ένα δείγμα πραγματοποιείται η δοκιμή με την κυρτή ράβδο ευθυγραμμισμένη προς τον ιμάντα, και στο άλλο δείγμα πραγματοποιείται η δοκιμή με την κυρτή ράβδο σε γωνία 90o προς τον ιμάντα.
 7.5.5. Οι πόρπες που έχουν κοινά τμήματα σε δύο ζώνες ασφαλείας υποβάλλονται σε φόρτιση που να επιτρέπει την υποκατάσταση των συνθηκών χρήσης σε άλλο όχημα, του οποίου τα καθίσματα έχουν ρυθμιστεί στη μέση θέση τους. Εφαρμόζεται ταυτόχρονα σε καθένα από τους ιμάντες φόρτιση 1 470 daN. Η διεύθυνση εφαρμογής της φόρτισης προσδιορίζεται σύμφωνα με το σημείο 7.7.1 κατωτέρω. Στο παράρτημα 10 του παρόντος κανονισμού περιγράφεται ο κατάλληλος μηχανισμός για την ανωτέρω δοκιμή.
 7.5.6. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής μιας χειροκίνητης διάταξης ρύθμισης, ο ιμάντας έλκεται από τη διάταξη σταθερά, έτσι ώστε να ληφθούν υπόψη οι κανονικές συνθήκες χρήσης με ταχύτητα περίπου 100 mm/s, και η μέγιστη δύναμη μετράται με προσέγγιση 0,1 daN αφού εκτυλιχθούν τα πρώτα 25 mm του ιμάντα. Η δοκιμή πραγματοποιείται προς τις δύο διευθύνσεις διαδρομής του ιμάντα μέσα από τη διάταξη ρύθμισης, αφού ο ιμάντας υποβληθεί σε 10 κύκλους πριν από τη μέτρηση.
 7.6. Συμπληρωματικές δοκιμές για ζώνες ασφαλείας με συσπειρωτήρες
 7.6.1. Αντοχή του μηχανισμού του συσπειρωτήρα


text:
7.6.1.1. Ο ιμάντας πρέπει να εκτυλίσσεται και να αφίεται να επανατυλιχθεί όσες φορές προδιαγράφεται, με μέγιστο ρυθμό 30 κύκλων ανά λεπτό. Για τους συσπειρωτήρες κατεπείγουσας ασφάλισης, ασκείται κάθε 5 κύκλους ισχυρότερη δόνηση.
 Ο ίδιος αριθμός δονήσεων προσδίδεται σε πέντε διαφορετικές θέσεις, ήτοι στο 90, 80, 75, 70 και 65 % του συνολικού μήκους του προσδεδεμένου στον συσπειρωτήρα ιμάντα. Ωστόσο, όταν το μήκος αυτό υπερβαίνει τα 900 mm, τα ανωτέρω ποσοστά αφορούν τα τελευταία 900 mm του ιμάντα που παραμένουν τυλιγμένα στον συσπειρωτήρα.
 7.6.1.2. Στο παράρτημα 3 του παρόντος κανονισμού περιγράφονται οι συσκευές που είναι κατάλληλες για τις δοκιμές που αναφέρονται στο σημείο 7.6.1.1 ανωτέρω.
 7.6.2. Ασφάλιση συσπειρωτήρων κατεπείγουσας ασφάλισης
 7.6.2.1. Ο συσπειρωτήρας υποβάλλεται σε δοκιμή ασφάλισης όταν παραμείνουν τυλιγμένα στο τύμπανο του συσπειρωτήρα 300 ± 3 mm ιμάντα.
 7.6.2.1.1. Στην περίπτωση συσπειρωτήρα με ασφάλιση ενεργοποιούμενη από την κίνηση του ιμάντα, η εξαγωγή του ιμάντα πραγματοποιείται προς την κανονική διεύθυνση εξαγωγής του, όταν ο συσπειρωτήρας είναι τοποθετημένος στο όχημα.
 7.6.2.1.2. Όταν οι συσπειρωτήρες υποβάλλονται στη δοκιμή ευαισθησίας στην επιβράδυνση του οχήματος, οι δοκιμές πραγματοποιούνται με την ανωτέρω αναφερόμενη εξαγωγή προς αμφότερες τις διευθύνσεις των δύο κάθετων μεταξύ τους αξόνων, οι οποίοι είναι οριζόντιοι αν ο συσπειρωτήρας είναι εγκατεστημένος σε όχημα σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή της ζώνης ασφαλείας. Στην περίπτωση που η θέση αυτή δεν έχει προσδιοριστεί, η αρμόδια για τις δοκιμές αρχή συμβουλεύεται τον κατασκευαστή της ζώνης. Ο ένας από τους άξονες είναι στην κατεύθυνση που επιλέγεται από την τεχνική υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη με τις δοκιμές έγκρισης τύπου, ώστε να διαμορφωθούν οι πιο αντίξοες συνθήκες λειτουργίας του μηχανισμού ασφάλισης.
 7.6.2.2. Στο παράρτημα 4 του παρόντος κανονισμού περιγράφονται συσκευές που είναι κατάλληλες για τις δοκιμές που αναφέρονται στο σημείο 7.6.2.1 ανωτέρω. Κάθε τέτοια συσκευή δοκιμής είναι σχεδιασμένη ώστε η προδιαγραφόμενη επιτάχυνση να επιτυγχάνεται πριν ο ενισχυτικός ιμάντας εξέλθει από τον συσπειρωτήρα περισσότερο από 5 mm και η σύμπτυξη να επέρχεται με μέσο ρυθμό αύξησης της επιτάχυνσης τουλάχιστον 55 g/s (9) και όχι περισσότερο από 150 g/s (9) κατά τις δοκιμές ευαισθησίας στις μετατοπίσεις του ιμάντα, και τουλάχιστον 25 g/s (9) και όχι περισσότερο από 150 g/s (9) κατά τις δοκιμές ευαισθησίας στην επιβράδυνση του οχήματος.
 7.6.2.3. Για να εξακριβωθεί η πιστότητα στις προδιαγραφές των σημείων 6.2.5.3.1.3 και 6.2.5.3.1.4, ο συσπειρωτήρας τοποθετείται επί οριζοντίου τραπέζης και η τράπεζα μεταβάλλει την κλίση της με ρυθμό έως 2o ανά δευτερόλεπτο μέχρι τη στιγμή της ασφάλισης. Η δοκιμή επαναλαμβάνεται και προς άλλες διευθύνσεις, ώστε να επιβεβαιωθεί ότι τηρούνται οι προδιαγραφές.
 7.6.3. Αντοχή στη σκόνη
 7.6.3.1. Ο συσπειρωτήρας τοποθετείται μέσα σε θάλαμο δοκιμής, όπως υποδεικνύεται στο παράρτημα 5 του παρόντος κανονισμού. Πρέπει να τοποθετείται με τον ίδιο προσανατολισμό με τον οποίο είναι εγκατεστημένος στο όχημα. Ο θάλαμος δοκιμών περιέχει σκόνη που ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές του σημείου 7.6.3.2 κατωτέρω. Ο ιμάντας του συσπειρωτήρα εκτυλίσσεται κατά 500 mm και διατηρείται εκτός κατά τη διάρκεια 10 πλήρων κύκλων εκτύλιξης και επανατύλιξης στους οποίους υπόκειται μέσα στο ένα ή στα δύο λεπτά που ακολουθούν κάθε διαταραχή της σκόνης. Για περίοδο πέντε ωρών, η σκόνη διαταράσσεται ανά 20 λεπτά


text:
επί πέντε δευτερόλεπτα με τη βοήθεια πεπιεσμένου αέρα απαλλαγμένου από έλαιο και υγρασία, σχετικής πίεσης 5,5 × 105 ± 0,5 × 105 Pa και διερχόμενου από οπή διαμέτρου 1,5 ± 0,1 mm.
 7.6.3.2. Η σκόνη που χρησιμοποιείται στη δοκιμή που περιγράφεται στο σημείο 7.6.3.1 αποτελείται από περίπου 1 kg αποξηραμένου χαλαζία. Η κοκκομετρία πρέπει να είναι η ακόλουθη:
 α)
 Όταν διέρχεται από άνοιγμα 150 μm, διάμετρος νήματος 104 μm: 99 έως 100 %·
 β)
 Όταν διέρχεται από άνοιγμα 105 μm, διάμετρος νήματος 64 μm: 76 έως 86 %·
 γ)
 Όταν διέρχεται από άνοιγμα 75 μm, διάμετρος νήματος 52 μm: 60 έως 70 %.
 7.6.4. Δύναμη επανατύλιξης
 7.6.4.1. Οι δυνάμεις επανατύλιξης μετρούνται επί συνόλου εγκατεστημένου επί ανδρεικέλου όπως στη δοκιμή που περιγράφεται στο σημείο 7.7 κατωτέρω. Η τάση του ιμάντα μετρείται όσο το δυνατόν πλησιέστερα προς το σημείο επαφής με το ανδρείκελο (αλλά ακριβώς έμπροσθεν του σημείου αυτού), ενώ ο ιμάντας επανατυλίσσεται με κατά προσέγγιση ταχύτητα 0,6 m/min. Στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με διάταξη μείωσης της τάσης, η δύναμη επανατύλιξης και η τάση του ιμάντα μετρώνται με τη διάταξη μείωσης της τάσης τόσο σε λειτουργία όσο και εκτός λειτουργίας.
 7.6.4.2. Πριν από τη δυναμική δοκιμή που περιγράφεται στο σημείο 7.7 κατωτέρω, το καθισμένο ανδρείκελο, το οποίο φορά βαμβακερό πουκάμισο, ταλαντεύεται προς τα εμπρός έως ότου εξέλθουν από τον συσπειρωτήρα 350 mm και στη συνέχεια επανέλθουν στην αρχική τους θέση.
 7.7. Δυναμικές δοκιμές του συνόλου ζώνης ή του συστήματος συγκράτησης
 7.7.1. Το σύνολο στερεώνεται επάνω σε άμαξα εφοδιασμένη με κάθισμα που έχει τις αγκυρώσεις που προσδιορίζονται στο παράρτημα 6 του παρόντος κανονισμού. Αν πάντως το σύνολο προορίζεται για ένα ορισμένο όχημα ή για ορισμένους τύπους οχημάτων, οι αποστάσεις μεταξύ ανδρεικέλου και αγκυρώσεων καθορίζονται από την υπηρεσία που προβαίνει στις δοκιμές σύμφωνα είτε με τις οδηγίες εγκατάστασης που παρέχονται με τη ζώνη είτε με τις ενδείξεις που παρέχει ο κατασκευαστής του οχήματος. Αν η ζώνη είναι εφοδιασμένη με μηχανισμό ρύθμισής της ως προς το ύψος, όπως περιγράφεται στο ανωτέρω σημείο 2.14.6, η θέση του μηχανισμού και ο τρόπος ασφάλισής του πρέπει να είναι ίδιοι με εκείνους του οχήματος.
 Τότε σε περίπτωση που η δυναμική δοκιμή έχει πραγματοποιηθεί για κάποιο τύπο οχήματος, δεν απαιτείται να επαναληφθεί για άλλους τύπους οχημάτων, εφόσον κάθε σημείο αγκύρωσης βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη από 50 mm από το αντίστοιχο σημείο αγκύρωσης της ζώνης που έχει υποβληθεί σε δοκιμή. Εναλλακτικά, οι κατασκευαστές μπορούν να καθορίσουν κάποιο υποθετικό σημείο αγκύρωσης για την πραγματοποίηση των δοκιμών, προκειμένου να περιλαμβάνεται έτσι ο μέγιστος αριθμός πραγματικών σημείων αγκύρωσης.
 7.7.1.1. Στην περίπτωση που μια ζώνη ασφαλείας ή ένα σύστημα συγκράτησης αποτελούν μέρος ενός συνόλου για το οποίο ζητείται έγκριση τύπου ως συστήματος συγκράτησης, η ζώνη ασφαλείας στερεώνεται είτε όπως ορίζονται στο σημείο 7.7.1 ή στο τμήμα της δομής του οχήματος όπου είναι συνήθως εγκατεστημένο το σύστημα συγκράτησης και το τμήμα αυτό στερεώνεται σταθερά στην άμαξα δοκιμής κατά τον τρόπο που περιγράφεται στα σημεία 7.7.1.2 έως 7.7.1.6 κατωτέρω.
 Στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας ή συστήματος συγκράτησης με μηχανισμούς προφόρτισης που στηρίζονται σε μέρη διαφορετικά από εκείνα που


text:
εμπεριέχονται στο ίδιο το συγκρότημα της ζώνης, το συγκρότημα της ζώνης πρέπει να τοποθετηθεί στην άμαξα δοκιμής σε συνδυασμό με τα αναγκαία πρόσθετα τμήματα του οχήματος κατά τον τρόπο που περιγράφεται στα σημεία 7.7.1.2 έως 7.7.1.6 κατωτέρω.
 Εναλλακτικά, στην περίπτωση που οι ανωτέρω διατάξεις δεν μπορούν να δοκιμαστούν στην άμαξα δοκιμής, ο κατασκευαστής μπορεί να αποδείξει με συμβατική δοκιμή μετωπικής σύγκρουσης ταχύτητας 50 km/h σύμφωνα με τη διαδικασία ISO 3560 (1975) ότι η διάταξη πληροί τις απαιτήσεις της οδηγίας.
 7.7.1.2. Η μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη συγκράτηση του οχήματος κατά τη διάρκεια της δοκιμής δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την ενίσχυση των αγκυρώσεων των καθισμάτων ή των ζωνών ασφαλείας ή την ελάττωση της κανονικής παραμόρφωσης της δομής. Δεν πρέπει να υπάρχει κανένα εμπρόσθιο τμήμα του οχήματος το οποίο, περιορίζοντας την προς τα εμπρός κίνηση του ανδρεικέλου, εκτός των ποδιών του, θα ελαττώσει τις φορτίσεις που ασκούνται στο σύστημα συγκράτησης κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Τα τμήματα της δομής που εξαιρούνται μπορούν να αντικατασταθούν από τμήματα ισοδυνάμου αντοχής, με την προϋπόθεση ότι δεν εμποδίζουν καμία προς τα εμπρός κίνηση του ανδρεικέλου.
 7.7.1.3. Ο μηχανισμός στερέωσης θεωρείται ικανοποιητικός αν δεν έχει κανένα αποτέλεσμα επί μιας επιφανείας που καλύπτει ολόκληρο το πλάτος της δομής και αν το όχημα ή η δομή έχει εμπλακεί ή ακινητοποιηθεί εμπρός σε απόσταση όχι μικρότερη των 500 mm από το σημείο αγκύρωσης του συστήματος συγκράτησης που υποβάλλεται σε δοκιμή. Πίσω, η δομή πρέπει να συγκρατηθεί σε ικανή απόσταση πίσω τα σημεία αγκύρωσης για να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του σημείου 7.7.1.2 ανωτέρω.
 7.7.1.4. Τα καθίσματα του οχήματος προσαρμόζονται και τοποθετούνται στη θέση οδήγησης ή διαδρομής την οποία η τεχνική υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη με τις δοκιμές έγκρισης τύπου θεωρεί ότι παρέχουν τις πιο αντίξοες συνθήκες αντοχής ως προς την εγκατάσταση του ανδρείκελου μέσα στο όχημα. Οι θέσεις των καθισμάτων αναφέρονται στην έκθεση. Αν το κάθισμα έχει ερεισίνωτο με ρυθμιζόμενη κλίση, το ερεισίνωτο αυτό πρέπει να έχει ασφαλιστεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή ή, αν δεν υπάρχουν τέτοιες προδιαγραφές, πρέπει να έχει ασφαλιστεί έτσι ώστε να σχηματίζει πραγματική γωνία όσο το δυνατόν πλησιέστερη προς τις 25o για τα οχήματα των κατηγοριών M1 και N1 και προς τις 15o για τα οχήματα όλων των άλλων κατηγοριών.
 7.7.1.5. Για την εκτίμηση των απαιτήσεων του σημείου 6.4.1.4.1 ανωτέρω, το κάθισμα θεωρείται ότι βρίσκεται στην πιο προωθημένη θέση οδήγησης ή διαδρομής, λαμβανομένων υπόψη των διαστάσεων του ανδρεικέλου.
 7.7.1.6. Όλα τα καθίσματα της αυτής ομάδας υποβάλλονται σε δοκιμή ταυτόχρονα.
 7.7.1.7. Οι δυναμικές δοκιμές του συστήματος ζώνης τύπου σαγής διεξάγονται χωρίς τον σταυροειδή ιμάντα (σύνολο), αν υπάρχει.
 7.7.2. Το σύνολο στερεούται με τον ακόλουθο τρόπο επί του ανδρεικέλου που εξειδικεύεται στο παράρτημα 7 του παρόντος κανονισμού: μια σανίδα πάχους 25 mm τοποθετείται μεταξύ της πλάτης του ανδρεικέλου και του ερεισίνωτου του καθίσματος. Η ζώνη εφαρμόζει καλά πάνω στο ανδρείκελο. Αφαιρείται τότε η σανίδα και το ανδρείκελο τοποθετείται κατά τρόπο ώστε η πλάτη του να είναι σε επαφή σε όλο το μήκος της με το ερεισίνωτο του καθίσματος. Ο έλεγχος είναι απαραίτητος προκειμένου να διασφαλιστεί


text:
ότι ο τρόπος σύνδεσης των δύο τμημάτων της πόρπης δεν συνεπάγεται κανένα κίνδυνο μείωσης της σταθερότητας της ασφάλισης.
 7.7.3. Τα ελεύθερα άκρα των ιμάντων εκτείνονται αρκετά πέρα από τους μηχανισμούς ρύθμισης, ώστε να επιτρέπουν την ολίσθηση.
 7.7.4. Διατάξεις επιβράδυνσης ή επιτάχυνσης
 Ο αιτών επιλέγει τη χρήση μιας από τις δύο ακόλουθες διατάξεις:
 7.7.4.1. Διάταξη δοκιμής της επιβράδυνσης
 Η άμαξα προωθείται κατά τέτοιο τρόπο ώστε, τη στιγμή της σύγκρουσης, η ελεύθερη ταχύτητα να είναι 50 km/h ± 1 km/h και το ανδρείκελο να παραμένει σταθερό. Η απόσταση στην οποία πρέπει να σταματήσει η άμαξα πρέπει να είναι 40 cm ± 5 cm. Η άμαξα παραμένει οριζόντια καθ’ όλη τη διάρκεια της επιβράδυνσης. Η επιβράδυνση της άμαξας επιτυγχάνεται με τη χρήση της συσκευής που περιγράφεται στο παράρτημα 6 του παρόντος κανονισμού ή με οποιαδήποτε άλλη διάταξη που δίνει ισοδύναμα αποτελέσματα. Η εν λόγω συσκευή συμμορφώνεται με τις επιδόσεις που υποδεικνύονται ακολούθως:
 Η καμπύλη επιβράδυνσης της άμαξας, που είναι ερματισμένη με αδρανή μάζα ώστε να επιτυγχάνεται συνολική μάζα 455 kg ± 20 kg, αν πρόκειται για δοκιμές των ζωνών ασφαλείας, και 910 kg ± 40 kg, αν πρόκειται για δοκιμές των συστημάτων συγκράτησης, όταν η ονομαστική μάζα της άμαξας και της δομής του οχήματος είναι 800 kg, βρίσκεται εντός του γραμμοσκιασμένου τμήματος του γραφήματος στο παράρτημα 8. Αν είναι απαραίτητο, η ονομαστική μάζα της άμαξας και της δομής του προσδεδεμένου οχήματος μπορεί να αυξηθεί κατά 200 kg, περίπτωση κατά την οποία προστίθεται κάθε φορά συμπληρωματική αδρανής μάζα 28 kg. Σε καμιά περίπτωση η ολική μάζα της άμαξας και της δομής του οχήματος και οι αδρανείς μάζες δεν πρέπει να διαφέρουν από την ονομαστική τιμή που χρησιμοποιείται για τις δοκιμές βαθμονόμησης κατά περισσότερο από ± 40 kg. Κατά τη βαθμονόμηση της διάταξης στάσης, η ταχύτητα της άμαξας πρέπει να είναι 50 km/h ± 1 km/h και η απόσταση στάσης πρέπει να είναι 40 cm ± 2 cm.
 7.7.4.2. Διάταξη δοκιμής της επιτάχυνσης
 Η άμαξα προωθείται κατά τέτοιο τρόπο ώστε η συνολική διαφορά ταχύτητάς της ΔV να είναι km/h. Η άμαξα παραμένει σε οριζόντια θέση κατά την επιτάχυνση. Η επιτάχυνση της άμαξας επιτυγχάνεται με τη χρήση της συσκευής που συμμορφώνεται με τις επιδόσεις οι οποίες καθορίζονται ακολούθως:
 Η καμπύλη επιτάχυνσης της άμαξας, που είναι ερματισμένη με αδρανή μάζα, παραμένει εντός του γραμμοσκιασμένου τμήματος του γραφήματος του παραρτήματος 8, και να βρίσκεται πάνω από το τμήμα που καθορίζεται από τις συντεταγμένες 10 g, 5 ms και 20 g, 10 ms. Η έναρξη της πρόσκρουσης (T0) καθορίζεται, σύμφωνα με το πρότυπο ISO 17373 (2005) για επίπεδο επιτάχυνσης 0,5 g. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει η συνολική μάζα της άμαξας και της δομής του οχήματος και οι αδρανείς μάζες να διαφέρουν από την ονομαστική αξία για τις δοκιμές βαθμονόμησης κατά περισσότερο από ± 40 kg. Κατά τη βαθμονόμηση της διάταξης δοκιμής της επιτάχυνσης, η συνολική διαφορά ταχύτητας της άμαξας ΔV είναι .
 Παρά την ικανοποίηση των ανωτέρω απαιτήσεων, η τεχνική υπηρεσία χρησιμοποιεί μάζα άμαξας (εξοπλισμένη με το κάθισμά της), όπως προσδιορίζεται στο σημείο 1 του παραρτήματος 6, μεγαλύτερης


text:
από 380 kg.
 7.7.5. Πρέπει να μετρώνται η ταχύτητα της άμαξας αμέσως πριν από την πρόσκρουση (μόνο για άμαξες επιβράδυνσης· αναγκαία για τον υπολογισμό της απόστασης στάσης), η επιτάχυνση ή επιβράδυνση της άμαξας, η μετατόπιση του ανδρεικέλου προς τα εμπρός και η ταχύτητα του θώρακα σε θωρακική μετατόπιση 300 mm.
 Η διαφορά ταχύτητας θα υπολογίζεται με ενσωμάτωση της καταγεγραμμένης επιτάχυνσης ή επιβράδυνσης της άμαξας.
 Η απόσταση για την επίτευξη των πρώτων km/h διαφοράς ταχύτητας της άμαξας μπορεί να υπολογίζεται με διπλή ενσωμάτωση της καταγεγραμμένης επιβράδυνσης της άμαξας.
 7.7.6. Μετά την πρόσκρουση, το σύνολο της ζώνης ή το σύστημα συγκράτησης και τα άκαμπτα μέρη του υποβάλλονται σε οπτικό έλεγχο, χωρίς να ανοιχτεί η πόρπη για να διαπιστωθεί αν υπάρχει αστοχία ή ρήξη. Στην περίπτωση συστημάτων συγκράτησης, πρέπει εξάλλου να επαληθευτεί μετά τη δοκιμή ότι τα τμήματα της δομής του οχήματος που συνδέονται με την άμαξα δεν έχουν υποστεί μόνιμη παραμόρφωση. Αν παρουσιάζονται τέτοιες παραμορφώσεις, αυτό λαμβάνεται υπόψη σε κάθε υπολογισμό που πραγματοποιείται σύμφωνα με το σημείο 6.4.1.4.1 ανωτέρω.
 7.7.7. Ωστόσο, αν οι δοκιμές πραγματοποιούνται σε υψηλότερη ταχύτητα και/ή η καμπύλη επιτάχυνσης υπερβαίνει το ανώτατο επίπεδο του γραμμοσκιασμένου τμήματος και η ζώνη ασφαλείας ικανοποιεί τις απαιτήσεις, η δοκιμή θεωρείται ικανοποιητική.
 7.8. Δοκιμή ανοίγματος της πόρπης
 7.8.1. Για τη δοκιμή αυτή πρέπει να χρησιμοποιηθούν τα σύνολα ή οι διατάξεις συγκράτησης που έχουν ήδη υποστεί τη δυναμική δοκιμή σύμφωνα με το ανωτέρω σημείο 7.7 ανωτέρω.
 7.8.2. Το σύνολο ζώνης αφαιρείται από την άμαξα δοκιμής χωρίς να ανοιχτεί η πόρπη. Επί της πόρπης εφαρμόζεται φόρτιση με άμεση έλξη μέσω των ιμάντων που είναι προσδεδεμένοι σε αυτή, ώστε όλοι οι ιμάντες να υπόκεινται σε δύναμη daN (όπου «n» ο αριθμός των ιμάντων που συνδέονται με την πόρπη όταν βρίσκεται στην ασφαλισμένη θέση). Εφόσον η πόρπη συνδέεται με άκαμπτο μέρος, λαμβάνεται υπόψη, κατά την άσκηση της δύναμης, η γωνία που σχηματίζεται από την πόρπη και το άκαμπτο μέρος κατά τη διάρκεια της δυναμικής δοκιμής. Εφαρμόζεται φορτίο με ταχύτητα 400 ± 20 mm/min στο γεωμετρικό κέντρο του κομβίου ανοίγματος της πόρπης, κατά μήκος ενός σταθερού άξονα παράλληλου προς την αρχική κατεύθυνση κίνησης του κομβίου. Κατά την άσκηση της δύναμης που απαιτείται για να ανοίξει η πόρπη, η πόρπη διατηρείται στη θέση της με άκαμπτο μέσο. Το προαναφερθέν φορτίο δεν υπερβαίνει το όριο που αναφέρεται στο σημείο 6.2.2.5 ανωτέρω. Το σημείο επαφής του εξοπλισμού δοκιμής είναι σφαιρικό ακτίνας 2,5 mm ± 0,1 mm. Η επιφάνειά του είναι λεία μεταλλική.
 7.8.3. Μετράται η δύναμη ανοίγματος και σημειώνεται κάθε αστοχία της πόρπης.
 7.8.4. Μετά τη δοκιμή ανοίγματος της πόρπης, εξετάζονται τα τμήματα που αποτελούν το σύνολο ή το σύστημα συγκράτησης που έχουν υποβληθεί στις δοκιμές που προβλέπονται στο σημείο 7.7 ανωτέρω, και η έκταση των ζημιών που υπέστη το σύνολο ή το σύστημα συγκράτησης κατά τη διάρκεια της δυναμικής δοκιμής σημειώνεται στην έκθεση της δοκιμής.
 7.9. Πρόσθετες δοκιμές σε ζώνες ασφαλείας με διατάξεις προφόρτισης
 7.9.1. Προετοιμασία
 Η διάταξη προφόρτισης μπορεί να διαχωριστεί από την προς δοκιμή ζώνη ασφαλείας και να κρατηθεί επί 24ωρο σε θερμοκρασία 60 °C ± 5 °C. Η


text:
θερμοκρασία αυξάνεται κατόπιν στους 100 °C ± 5 °C επί δίωρο. Στη συνέχεια, διατηρείται επί 24ωρο σε θερμοκρασία – 30 °C ± 5 °C. Με τη λήξη της προετοιμασίας, η διάταξη πρέπει να θερμανθεί στη θερμοκρασία περιβάλλοντος. Αν έχει διαχωριστεί από τη ζώνη ασφαλείας, πρέπει να επανατοποθετηθεί σε αυτήν.
 7.10. Έκθεση δοκιμής
 7.10.1. Η έκθεση για τις δοκιμές καταγράφει τα αποτελέσματα όλων των δοκιμών στο σημείο 7 ανωτέρω και ιδίως:
 α)
 Τον τύπο διάταξης που χρησιμοποιείται για τη δοκιμή (διάταξη επιτάχυνσης ή επιβράδυνσης)·
 β)
 Τη συνολική διαφορά ταχύτητας·
 γ)
 Την ταχύτητα της άμαξας αμέσως πριν από την πρόσκρουση μόνο για τις άμαξες επιβράδυνσης·
 δ)
 Την καμπύλη επιτάχυνσης ή επιβράδυνσης καθ’ όλη τη διαφορά ταχύτητας της άμαξας·
 ε)
 Τη μέγιστη μετατόπιση του ανδρεικέλου προς τα εμπρός·
 στ)
 Τη θέση —εάν μπορεί να ποικίλλει— την οποία καταλαμβάνει η πόρπη κατά τη διάρκεια της δοκιμής·
 ζ)
 Τη δύναμη ανοίγματος της πόρπης·
 η)
 Κάθε αστοχία ή ρήξη.
 Αν, βάσει του σημείου 7.7.1, η θέση των αγκυρώσεων που προβλέπεται στο παράρτημα 6 του παρόντος κανονισμού δεν έχει τηρηθεί, στην έκθεση της δοκιμής περιγράφεται η διαδικασία τοποθέτησης του συνόλου της ζώνης ή του συστήματος συγκράτησης, και καθορίζονται σημαντικές γωνίες και διαστάσεις.
 8. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ ΣΤΟ ΟΧΗΜΑ
 8.1. Εξοπλισμός ζωνών ασφαλείας και συστημάτων συγκράτησης
 8.1.1. Με εξαίρεση τα καθίσματα που προορίζονται αποκλειστικά για χρήση όταν το όχημα είναι σταματημένο, τα καθίσματα οχημάτων των κατηγοριών M1, M2 [της κλάσης III ή B (10)], M3 [της κλάσης III ή B 9] και N είναι εξοπλισμένα με ζώνες ασφαλείας ή συστήματα συγκράτησης τα οποία να πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
 Τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό μπορούν να ζητήσουν την τοποθέτηση ζωνών ασφαλείας σε οχήματα των κατηγοριών M2 και M3 που ανήκουν στην κλάση II.
 Οι ζώνες ασφαλείας και/ή τα συστήματα συγκράτησης, όταν τοποθετούνται σε οχήματα της κλάσης I, II ή A που ανήκουν στην κατηγορία M2 ή M3, συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
 Τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν, δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, να επιτρέπουν την τοποθέτηση ζωνών ασφαλείας ή συστημάτων συγκράτησης άλλων από εκείνα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, με τον όρο ότι προορίζονται για άτομα με αναπηρία.
 Τα συστήματα συγκράτησης που συμμορφώνονται με τις διατάξεις του παραρτήματος 8 της σειράς τροπολογιών 02 του κανονισμού αριθ. 107 εξαιρούνται από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
 Οχήματα της κλάσης I ή A που ανήκουν στην κατηγορία M2 ή M3 μπορούν να εξοπλίζονται με ζώνες ασφαλείας και/ή συστήματα συγκράτησης που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
 8.1.2. Οι τύποι ζωνών ασφαλείας ή συστημάτων συγκράτησης που προορίζονται για θέσεις καθημένων στις οποίες απαιτείται η εγκατάσταση συστημάτων, είναι εκείνοι που καθορίζονται στο παράρτημα 16 [με τις οποίες δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ούτε συσπειρωτήρες χωρίς ασφάλιση (σημείο 2.14.1) ούτε συσπειρωτήρες απασφαλιζόμενοι με το χέρι (σημείο 2.14.2)]. Για όλες τις θέσεις καθημένων για τις οποίες το παράρτημα 16 προβλέπει ζώνες τύπου Β κάτω του υπογαστρίου, επιτρέπονται ζώνες τύπου Βr3 κάτω του υπογαστρίου, εκτός από την περίπτωση στην οποία, κατά τη χρήση, οι ζώνες αυτές συσπειρώνονται τόσο ώστε να μειώνεται


text:
σημαντικά η άνεση μετά την κανονική πρόσδεση.
 8.1.2.1. Ωστόσο, για τα πλευρικά καθίσματα, εκτός των εμπρόσθιων πλευρικών καθισμάτων, των οχημάτων της κατηγορίας N1 που παρουσιάζονται στο παράρτημα 16 και που φέρουν το σύμβολο Ø, επιτρέπεται η τοποθέτηση ζώνης κάτω του υπογαστρίου τύπου Br4m ή Br4Nm, όταν υπάρχει πέρασμα μεταξύ του καθίσματος και του πλησιέστερου πλευρικού τοιχώματος του οχήματος, με σκοπό να επιτρέπεται η πρόσβαση των επιβατών σε άλλα μέρη του οχήματος. Ο κενός χώρος μεταξύ του καθίσματος και του πλευρικού τοιχώματος θεωρείται πέρασμα, αν η απόσταση μεταξύ του εν λόγω πλευρικού τοιχώματος, με όλες τις θύρες κλειστές, και του κατακόρυφου διαμήκους επιπέδου που διέρχεται από τη διάμεσο του σχετικού καθίσματος —μετρούμενη στη θέση του σημείου R και κάθετα προς το μέσο επίμηκες επίπεδο του οχήματος— είναι μεγαλύτερη από 500 mm.
 8.1.3. Όταν δεν απαιτούνται ζώνες ασφαλείας, μπορεί, κατά την κρίση του κατασκευαστή, να τοποθετείται ζώνη ασφαλείας ή σύστημα συγκράτησης οποιουδήποτε τύπου, αρκεί να πληροί τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Στις θέσεις καθημένων για τις οποίες στο παράρτημα 16 προβλέπονται ζώνες κάτω του υπογαστρίου, μπορούν, αντί για τις ζώνες αυτές, να τοποθετούνται ζώνες τύπου Α οι οποίες ανήκουν στους τύπους που επιτρέπει το παράρτημα 16.
 8.1.4. Στις ζώνες τριών σημείων με συσπειρωτήρες, τουλάχιστον ένας συσπειρωτήρας ενεργεί στο διαγώνιο ιμάντα.
 8.1.5. Εκτός από τα οχήματα κατηγορίας M1, είναι δυνατόν να επιτρέπεται συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης τύπου 4Ν (σημείο 2.14.5) αντί για συσπειρωτήρα τύπου 4 (σημείο 2.14.4), όταν οι υπηρεσίες που είναι αρμόδιες για τις δοκιμές θεωρήσουν ότι έχει επαρκώς αποδειχθεί πως η τοποθέτηση συσπειρωτήρα τύπου 4 δεν θα ήταν πρακτική.
 8.1.6. Για τις εμπρόσθιες πλευρικές και εμπρόσθιες κεντρικές θέσεις καθημένων οι οποίες στο παράρτημα 16 σημειώνονται με το σύμβολο *, οι ζώνες κάτω του υπογαστρίου του τύπου που ορίζεται στο παράρτημα αυτό θεωρείται ότι αρκούν, όταν το αλεξήνεμο βρίσκεται έξω από τη ζώνη αναφοράς που καθορίζεται στο παράρτημα 1 του κανονισμού αριθ. 21.
 Όσον αφορά τις ζώνες ασφαλείας, το αλεξήνεμο θεωρείται ότι αποτελεί μέρος της ζώνης αναφοράς όταν μπορεί να έρθει στατικά σε επαφή με τη συσκευή δοκιμής, σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο παράρτημα 1 του κανονισμού αριθ. 21.
 8.1.7. Κάθε θέση καθημένου στο παράρτημα 16 που φέρει το σύμβολο • διαθέτει ζώνες τριών σημείων του τύπου που προσδιορίζεται στο παράρτημα 16, εκτός αν ικανοποιείται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις, οπότε μπορούν να προβλέπονται ζώνες δύο σημείων ενός από τους τύπους που ορίζονται στο παράρτημα 16.
 8.1.7.1. Υπάρχει κάθισμα ή υπάρχουν άλλα μέρη του οχήματος σύμφωνα με το σημείο 3.5 του προσαρτήματος 1 του κανονισμού αριθ. 80 κατευθείαν κατά μέτωπο, ή
 8.1.7.2. Κανένα μέρος του οχήματος δεν είναι ή, όταν το όχημα είναι εν κινήσει, δεν μπορεί να είναι μέσα στην περιοχή αναφοράς, ή
 8.1.7.3. Τα μέρη του οχήματος εντός της εν λόγω περιοχής αναφοράς πληρούν τις απαιτήσεις όσον αφορά την απορρόφηση ενέργειας στο προσάρτημα 6 του κανονισμού αριθ. 80.
 8.1.8. Κάθε θέση καθήμενου που διαθέτει αερόσακο μετωπικής προστασίας φέρει προειδοποιητικό σήμα για τη μη χρήση συστήματος συγκράτησης παιδιού στραμμένου προς τα πίσω στο κάθισμα αυτό. Οι εν λόγω πληροφορίες θα


text:
περιλαμβάνουν τουλάχιστον ένδειξη με σαφή προειδοποιητικά εικονογράμματα, όπως επισημαίνεται κατωτέρω:
 Οι συνολικές διαστάσεις είναι 120 × 60 mm ή αντίστοιχα, τουλάχιστον.
 Η ανωτέρω ετικέτα μπορεί να προσαρμοστεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε να διαφέρει από το ανωτέρω σχέδιο· ωστόσο το περιεχόμενο του κειμένου θα πληροί τις ανωτέρω προδιαγραφές.
 8.1.9. Στην περίπτωση αερόσακου μετωπικής προστασίας στο μπροστινό κάθισμα επιβάτη, η προειδοποίηση είναι μόνιμα στερεωμένη σε κάθε πλευρά του μπροστινού αλεξήλιου του επιβάτη σε τέτοια θέση ώστε να είναι ορατή τουλάχιστον μια προειδοποίηση στο αλεξήλιο ανά πάσα στιγμή, ανεξάρτητα από τη θέση του. Εναλλακτικά, θα υπάρχει μια προειδοποίηση στην ορατή πλευρά του διπλωμένου αλεξήλιου και μια δεύτερη προειδοποίηση στην οροφή πίσω από το αλεξήλιο, ώστε να είναι ορατή τουλάχιστον μια προειδοποίηση ανά πάσα στιγμή. Δεν θα μπορεί να αφαιρείται εύκολα το προειδοποιητικό σήμα από το αλεξήλιο και την οροφή χωρίς να προκληθεί εμφανής και σαφώς ορατή ζημία στο αλεξήλιο ή στην οροφή στο εσωτερικό του οχήματος.
 Εάν το όχημα δεν διαθέτει αλεξήλιο ή ηλιοροφή, το προειδοποιητικό σήμα τοποθετείται σε θέση όπου είναι σαφώς ορατό ανά πάσα στιγμή.
 Στην περίπτωση αερόσακου μετωπικής προστασίας για άλλα καθίσματα στο όχημα, η προειδοποίηση βρίσκεται ακριβώς από πάνω από το σχετικό κάθισμα και να είναι εύκολα ορατή ανά πάσα στιγμή από κάποιον που τοποθετεί παιδικό κάθισμα που αντικρίζει προς τα πίσω στο συγκεκριμένο κάθισμα. Οι απαιτήσεις των σημείων 8.1.8 και 8.1.9 δεν εφαρμόζονται στα καθίσματα που είναι εξοπλισμένα με διάταξη που απενεργοποιεί αυτόματα το σύστημα αερόσακου μετωπικής προστασίας όταν τοποθετείται παιδικό κάθισμα με μέτωπο προς τα πίσω.
 8.1.10. Αναλυτικές πληροφορίες, που αναφέρονται στην προειδοποίηση, περιλαμβάνονται στις οδηγίες χρήσης του οχήματος· Ως ελάχιστη προϋπόθεση, το ακόλουθο κείμενο σε όλες τις επίσημες γλώσσες της χώρας ή των χωρών όπου το όχημα θα μπορούσε εύλογα να αναμένεται ότι θα ταξινομηθεί (π.χ. στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Ιαπωνία, στη Ρωσική Ομοσπονδία ή στη Νέα Ζηλανδία κ.λπ.) περιλαμβάνει τουλάχιστον:
 «Μη χρησιμοποιείτε ΠΟΤΕ παιδικό κάθισμα με μέτωπο προς τα πίσω σε κάθισμα εξοπλισμένο με ΕΝΕΡΓΟ ΑΕΡΟΣΑΚΟ στο μπροστινό του μέρος· μπορεί να προκληθεί ο ΘΑΝΑΤΟΣ ή ΣΟΒΑΡΟΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ του ΠΑΙΔΙΟΥ»
 Το κείμενο συνοδεύεται από εικόνα της προειδοποίησης που βρίσκεται μέσα στο όχημα. Οι πληροφορίες πρέπει να μπορούν να αναζητηθούν εύκολα στο εγχειρίδιο του χρήστη (π.χ. ειδική αναφορά στις πληροφορίες που αναφέρονται στην πρώτη σελίδα, εντοπισμός της σχετικής σελίδας, ή χωριστό φυλλάδιο κ.λπ.).
 Οι απαιτήσεις του παρόντος σημείου δεν ισχύουν για οχήματα των οποίων όλες οι θέσεις επιβατών είναι εξοπλισμένες με διάταξη που απενεργοποιεί αυτόματα το σύστημα αερόσακου μετωπικής προστασίας όταν τοποθετείται παιδικό κάθισμα με μέτωπο προς τα πίσω.
 8.1.11. Στην περίπτωση καθισμάτων με δυνατότητα στροφής ή τοποθέτησης προς άλλες κατευθύνσεις, για χρήση όταν το όχημα είναι σε στάση, οι απαιτήσεις του σημείου 8.1.1 ανωτέρω εφαρμόζονται μόνο για όσες κατευθύνσεις προορίζονται για συνήθη χρήση, όταν το όχημα κινείται στο οδόστρωμα, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
 8.2. Γενικές απαιτήσεις
 8.2.1. Οι ζώνες ασφαλείας, τα συστήματα συγκράτησης, τα συστήματα συγκράτησης παιδιών ISOFIX σύμφωνα με τον πίνακα 2 του παραρτήματος 17 – προσάρτημα 3, καθώς και τα συστήματα συγκράτησης παιδιών i-Size σύμφωνα με τον πίνακα 3 του


text:
παραρτήματος 17 – προσάρτημα 3 στερεώνονται σε αγκυρώσεις και, στην περίπτωση των συστημάτων συγκράτησης παιδιών i-Size, να υποστηρίζονται από μια επιφάνεια επαφής με το δάπεδο του οχήματος, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κανονισμού αριθ. 14, όπως ο σχεδιασμός και τα σχετικά με τις διαστάσεις χαρακτηριστικά, ο αριθμός των αγκυρώσεων και οι απαιτήσεις αντοχής.
 8.2.2. Οι ζώνες ασφαλείας, τα συστήματα συγκράτησης και τα συστήματα συγκράτησης παιδιών που συνιστά ο κατασκευαστής σύμφωνα με τους πίνακες 1 έως 3 του παραρτήματος 17 – προσάρτημα 3 πρέπει να έχουν τοποθετηθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε να λειτουργούν ικανοποιητικά και να περιορίζουν τον κίνδυνο σωματικού τραυματισμού σε περίπτωση ατυχήματος. Ειδικότερα, πρέπει να έχουν τοποθετηθεί κατά τρόπο ώστε:
 8.2.2.1. Οι ιμάντες να μη μπορούν να λάβουν επικίνδυνη μορφή·
 8.2.2.2. Ο κίνδυνος ολίσθησης του ιμάντα από τον ώμο του χρήστη να μειώνεται στο ελάχιστο, όταν αυτός κινείται προς τα εμπρός ή προς τα πίσω·
 8.2.2.3. Ο κίνδυνος φθοράς του ιμάντα λόγω επαφής του με αιχμηρά μέρη του οχήματος ή της δομής του καθίσματος και των συστημάτων συγκράτησης παιδιών που συνιστά ο κατασκευαστής σύμφωνα με τους πίνακες 1 έως 3 του παραρτήματος 17 – προσάρτημα 3 μειώνεται στο ελάχιστο.
 8.2.2.4. Η μελέτη και η τοποθέτηση οποιασδήποτε ζώνης ασφάλειας που προβλέπεται για κάθε θέση καθημένων εξασφαλίζει ευκολία χρήσης. Επιπλέον, όταν ολόκληρο το κάθισμα ή το οριζόντιο τμήμα του και/ή το ερεισίνωτο μπορεί να διπλώνεται, ώστε να είναι δυνατή η πρόσβαση στο πίσω μέρος του οχήματος ή η μεταφορά αγαθών ή αποσκευών, αφού διπλωθούν και επανέλθουν τα καθίσματα αυτά στη θέση τους, οι προβλεπόμενες ζώνες ασφαλείας είναι προσιτές στο χρήση ή να μπορούν εύκολα να αποκαλυφθούν από το κάτω μέρος ή το πίσω μέρος του καθίσματος από ένα και μόνο άτομο, σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης του οχήματος, χωρίς να είναι αναγκαίο το άτομο αυτό να είναι ειδικά καταρτισμένο ή εξασκημένο.
 8.2.2.5. Η τεχνική υπηρεσία επαληθεύει ότι, όταν το γλωσσίδιο της πόρπης βρίσκεται μέσα στην πόρπη:
 8.2.2.5.1.
 Η πιθανή χαλάρωση της ζώνης (τζόγος) δεν εμποδίζει την ορθή τοποθέτηση συστημάτων συγκράτησης παιδιών που συνιστά ο κατασκευαστής, και
 8.2.2.5.2.
 Στην περίπτωση ζωνών τριών σημείων, μπορεί να ασκηθεί τάση τουλάχιστον 50 N στο περιελιγμένο τμήμα της ζώνης, με άσκηση τάσης απ’ έξω στο διαγώνιο τμήμα της ζώνης, όταν ασκείται:
 α)
 σε ανδρείκελο παιδιού ηλικίας 10 ετών όπως προσδιορίζεται στο παράρτημα 8 προσάρτημα 1 του κανονισμού αριθ. 44 και καθορίζεται σύμφωνα με το παράρτημα 17 προσάρτημα 4 του παρόντος κανονισμού· ή
 β)
 στην ιδιοδιάταξη που προσδιορίζεται στο παράρτημα 17 προσάρτημα 1 σχήμα 1 του παρόντος κανονισμού για τα καθίσματα που καθιστούν εφικτή την τοποθέτηση διάταξης συγκράτησης παιδιών καθολικής κατηγορίας.
 8.3. Ειδικές προδιαγραφές για άκαμπτα μέρη που είναι ενσωματωμένα στις ζώνες ασφαλείας ή στα συστήματα συγκράτησης
 8.3.1. Τα άκαμπτα μέρη, όπως οι πόρπες, οι διατάξεις ρύθμισης, τα εξαρτήματα στερέωσης κ.λπ. δεν πρέπει να αυξάνουν τον κίνδυνο σωματικού τραυματισμού του χρήστη ή των άλλων επιβατών του οχήματος σε περίπτωση ατυχήματος.
 8.3.2. Η διάταξη απασφάλισης της πόρπης είναι απολύτως ορατή και προσιτή στον χρήστη και δεν πρέπει να δύναται να ανοιχτεί τυχαία ή από απροσεξία. Η πόρπη βρίσκεται


text:
σε σημείο προσιτό σε κάποιον που θέλει να ελευθερώσει τον χρήστη σε περίπτωση κινδύνου.
 Η πόρπη έχει τοποθετηθεί κατά τρόπο ώστε να μπορεί να απασφαλιστεί από το χρήστη, τόσον όταν είναι φορτισμένη όσο και όταν συγκρατεί το βάρος του χρήστη, με μία και μόνο κίνηση προς μία μόνο κατεύθυνση με το ένα ή το άλλο χέρι.
 Στην περίπτωση των ζωνών ασφαλείας και των συστημάτων συγκράτησης για τα εμπρόσθια πλευρικά καθίσματα, η πόρπη πρέπει να μπορεί και αυτή να ασφαλιστεί με την ίδια μέθοδο.
 Πρέπει να εξακριβωθεί ότι, αν η πόρπη βρίσκεται σε επαφή με το χρήστη, το πλάτος της επιφανείας επαφής δεν είναι κατώτερο των 46 mm.
 Πραγματοποιείται έλεγχος ώστε να εξασφαλισθεί ότι, όταν η πόρπη έρχεται σε επαφή με το χρήστη, η επιφάνεια επαφής πληροί τις απαιτήσεις του σημείου 6.2.2.1 του παρόντος κανονισμού.
 8.3.3. Όταν ο χρήστης φέρει τη ζώνη, αυτή ρυθμίζεται αυτομάτως επ’ αυτού ή πρέπει να έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε η διάταξη χειροκίνητης ρύθμισης να είναι εύκολα προσβάσιμη για τον καθήμενο που τη φορά και να είναι εύχρηστη. Πρέπει επίσης μπορεί ο χρήστης να τη συσφίγγει με το ένα χέρι, ανάλογα με τη σωματική του διάπλαση και με τη θέση του καθίσματος του οχήματος.
 8.3.4. Οι ζώνες ασφαλείας ή τα συστήματα συγκράτησης που περιλαμβάνουν συσπειρωτήρες έχουν τοποθετηθεί κατά τρόπο που να επιτρέπει στους συσπειρωτήρες να λειτουργούν ορθά και να επανατυλίγουν τον ιμάντα χωρίς δυσκολία.
 8.3.5. Για να γνωρίζει(-ουν) ο (οι) χρήστης(-ες) του οχήματος τη διάταξη σχετικά με τη μεταφορά παιδιών, τα οχήματα των κατηγοριών M1, M2, M3 και N1 πληρούν τις απαιτήσεις του παραρτήματος 17. Κάθε όχημα της κατηγορίας M1 είναι εξοπλισμένο με θέσεις πρόσδεσης ISOFIX, σύμφωνα με τις σχετικές προδιαγραφές του κανονισμού αριθ. 14.
 Η πρώτη θέση πρόσδεσης ISOFIX επιτρέπει τουλάχιστον την τοποθέτηση μιας από τις τρεις ιδιοδιατάξεις με μέτωπο προς τα εμπρός, όπως ορίζεται στο προσάρτημα 2 του παραρτήματος 17· η δεύτερη θέση πρόσδεσης ISOFIX επιτρέπει τουλάχιστον την τοποθέτηση μιας από τις τρεις ιδιοδιατάξεις με μέτωπο προς τα πίσω, όπως ορίζεται στο προσάρτημα 2 του παραρτήματος 17. Για τη δεύτερη αυτή θέση ISOFIX, στην περίπτωση που δεν είναι εφικτή η τοποθέτηση της ιδιοδιάταξης με μέτωπο προς τα πίσω στη δεύτερη σειρά καθισμάτων του οχήματος λόγω του σχεδιασμού του, επιτρέπεται η τοποθέτηση μιας από τις έξι ιδιοδιατάξεις σε οποιαδήποτε θέση του οχήματος.
 8.3.6. Κάθε θέση καθημένου i-Size επιτρέπουν την εγκατάσταση της συγκράτησης ISOFIX για παιδιά «ISO/F2X» (Β1), «ISO/R2» (D) και τον εκτιμώμενο όγκο της εγκατάστασης της διάταξης παρεμπόδισης περιστροφής, όπως ορίζεται στο προσάρτημα 2 του παραρτήματος 17.
 Ο εκτιμώμενος όγκος της εγκατάστασης της διάταξης παρεμπόδισης περιστροφής χαρακτηρίζεται ως εξής (βλέπε επίσης παράρτημα 17 προσάρτημα 2 σχήματα 8 και 9 του παρόντος κανονισμού):
 α)
 Πλευρικά όρια:
 Από δύο επίπεδα παράλληλα έως και 100 mm από το μέσο διαμήκες επίπεδο της ιδιοδιάταξης του συστήματος συγκράτησης παιδιών που τοποθετούνται στην αντίστοιχη θέση καθημένου·
 β)
 Εμπρόσθια όρια:
 Από ένα επίπεδο κάθετο προς το επίπεδο που διέρχεται από την κάτω επιφάνεια της ιδιοδιάταξης του συστήματος συγκράτησης παιδιών και κάθετο προς το μέσο διάμηκες επίπεδο της ιδιοδιάταξης του συστήματος συγκράτησης παιδιών, σε


text:
απόσταση 695 mm από το επίπεδο που διέρχεται από τις κάτω αγκυρώσεις ISOFIX όντας κάθετο προς την κάτω επιφάνεια του CRF·
 γ)
 Όρια προς τα πίσω:
 i)
 Πάνω από το επίπεδο της κάτω επιφάνειας της ιδιοδιάταξης του συστήματος συγκράτησης παιδιών δίπλα από την εμπρόσθια επιφάνεια της ιδιοδιάταξης του συστήματος συγκράτησης παιδιών, και
 ii)
 Κάτω από το επίπεδο της κάτω επιφάνειας της ιδιοδιάταξης του συστήματος συγκράτησης παιδιών δίπλα από ένα επίπεδο κάθετο προς το επίπεδο που διέρχεται από την κάτω επιφάνεια της ιδιοδιάταξης του συστήματος συγκράτησης παιδιών και κάθετο προς το μέσο διάμηκες επίπεδο της ιδιοδιάταξης του συστήματος συγκράτησης παιδιών, σε απόσταση 585 mm από το επίπεδο που διέρχεται από τις κάτω αγκυρώσεις ISOFIX όντας κάθετο προς την κάτω επιφάνεια του CRF·
 δ)
 Όρια ύψους:
 i)
 Πάνω από το επίπεδο της κάτω επιφάνειας της ιδιοδιάταξης του συστήματος συγκράτησης παιδιών δίπλα σε επίπεδο παράλληλο προς την κάτω επιφάνεια του συστήματος συγκράτησης παιδιών και σε απόσταση 85 mm πάνω από αυτή την επιφάνεια, και
 ii)
 Κάτω από το επίπεδο της κάτω επιφάνειας της ιδιοδιάταξης του συστήματος συγκράτησης παιδιών δίπλα από την άνω επιφάνεια του πατώματος του οχήματος (συμπεριλαμβανομένων της επένδυσης, της μοκέτας, του αφρού κ.λπ.).
 Η γωνία βήματος που χρησιμοποιείται για την εκτίμηση των γεωμετρικών χαρακτηριστικών ανωτέρω είναι όπως μετράται στο σημείο 5.2.3.4 του κανονισμού αριθ. 14.
 Δεν υπάρχουν παρεμβολές μεταξύ του εκτιμώμενου όγκου της εγκατάστασης της διάταξης παρεμπόδισης περιστροφής και οποιουδήποτε μέρος του οχήματος.
 Η συμμόρφωση με την απαίτηση αυτή μπορεί να αποδεικνύεται με φυσική δοκιμή ή προσομοίωση σε υπολογιστή ή αντιπροσωπευτικά σχέδια.
 8.4. Εξοπλισμός της διάταξης υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας
 8.4.1. Το κάθισμα του οδηγού σε οχήματα της κατηγορίας M1
 (11) είναι εξοπλισμένο με διάταξη υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας που να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού. Όταν ο κατασκευαστής του οχήματος παρέχει σύστημα υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας στο κάθισμα του οδηγού σε όχημα άλλης κατηγορίας, το σύστημα υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας μπορεί να εγκρίνεται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό (12).
 8.4.1.1. Τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν επίσης να επιτρέψουν την απενεργοποίηση της διάταξης υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας, με τον όρο ότι η εν λόγω απενεργοποίηση ικανοποιεί τις απαιτήσεις του σημείου 8.4.2.6 κατωτέρω.
 8.4.2. Διάταξη υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας
 8.4.2.1. Γενικές απαιτήσεις
 8.4.2.1.1.
 Η οπτική προειδοποίηση είναι τοποθετημένη έτσι ώστε να είναι εμφανής και αναγνωρίσιμη την ημέρα από τον οδηγό και διακριτή από άλλες προειδοποιήσεις. Όταν η οπτική προειδοποίηση χρησιμοποιεί κόκκινο χρώμα, χρησιμοποιεί ένα σύμβολο σύμφωνα με το σημείο 21 του πίνακα 1 του κανονισμού αριθ. 121 της ΟΕΕ.
 (σημείο K.01 — ISO 2575:2000) ή
 8.4.2.1.2.
 Το σήμα της οπτικής προειδοποίησης πρέπει να είναι συνεχές ή διαλείπον.
 8.4.2.1.3.
 Η ηχητική προειδοποίηση πρέπει να είναι συνεχές ή διαλείπον ηχητικό σήμα ή λεκτική ενημέρωση. Όταν χρησιμοποιείται λεκτική ενημέρωση, ο κατασκευαστής πρέπει να εξασφαλίζει ότι η προειδοποίηση είναι στη (στις) γλώσσα(-ες) της αγοράς στην οποία πωλείται το όχημα. Αυτή η ηχητική προειδοποίηση μπορεί να αποτελείται από περισσότερα του ενός βήματα.
 8.4.2.1.4.
 Η ηχητική προειδοποίηση πρέπει να είναι εύκολα αναγνωρίσιμη από τον οδηγό.
 8.4.2.2. Η προειδοποίηση πρώτου επιπέδου είναι τουλάχιστον οπτική προειδοποίηση η οποία να ενεργοποιείται


text:
για τουλάχιστον 4 δευτερόλεπτα όταν η ζώνη ασφαλείας του οδηγού δεν είναι προσδεδεμένη και ο διακόπτης εκκίνησης είναι σε λειτουργία.
 8.4.2.3. Η ενεργοποίηση της προειδοποίησης πρώτου επιπέδου δοκιμάζεται σύμφωνα με τη διαδικασία δοκιμής που καθορίζεται στο παράρτημα 18 σημείο 1.
 8.4.2.4. Η προειδοποίηση δεύτερου επιπέδου είναι οπτικό και ηχητικό σήμα το οποίο ενεργοποιείται για τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα, εκτός από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες η προειδοποίηση σταματά για περισσότερα από 3 δευτερόλεπτα όταν η ζώνη ασφαλείας δεν είναι προσδεδεμένη, όταν το όχημα είναι σε κανονική κατάσταση λειτουργίας και όταν ικανοποιείται τουλάχιστον μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις (ή οποιοσδήποτε συνδυασμός των εν λόγω προϋποθέσεων):
 8.4.2.4.1.
 Η απόσταση που έχει διανυθεί είναι μεγαλύτερη από το κατώτατο όριο απόστασης. Το κατώτατο όριο δεν υπερβαίνει τα 500 m. Η απόσταση που διανύεται ενώ το όχημα δεν βρίσκεται σε κανονική κατάσταση λειτουργίας αποκλείεται.
 8.4.2.4.2.
 Η ταχύτητα είναι μεγαλύτερη από το κατώτατο όριο ταχύτητας. Το κατώτατο όριο δεν υπερβαίνει τα 25 km/h.
 8.4.2.4.3.
 Η διάρκεια (κατά την οποία λειτουργεί ο κινητήρας) είναι μεγαλύτερη από το κατώτατο όριο διάρκειας. Το κατώτατο όριο δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 60 δευτερόλεπτα. Αποκλείονται η διάρκεια της προειδοποίησης πρώτου επιπέδου και η διάρκεια κατά την οποία το όχημα δεν βρίσκεται σε κανονική κατάσταση λειτουργίας.
 8.4.2.5. Η ενεργοποίηση της προειδοποίησης δεύτερου επιπέδου δοκιμάζεται σύμφωνα με τη διαδικασία δοκιμής που καθορίζεται στο παράρτημα 18 σημείο 2.
 8.4.2.6. Η διάταξη υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας μπορεί να είναι σχεδιασμένη ώστε να καθιστά εφικτή την απενεργοποίησή της.
 8.4.2.6.1.
 Σε περίπτωση που προβλέπεται βραχυχρόνια απενεργοποίηση, θα πρέπει να είναι πιο δύσκολη η απενεργοποίηση της διάταξης υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας απ’ ό,τι το άνοιγμα και το κλείσιμο της πόρπης της ζώνης ασφαλείας. Όταν ο διακόπτης εκκίνησης είναι σβηστός για περισσότερο από 30 λεπτά και τίθεται εκ νέου σε λειτουργία, η βραχυχρόνια απενεργοποιημένη διάταξη υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας επανενεργοποιείται.
 8.4.2.6.2.
 Σε περίπτωση που προβλέπεται η δυνατότητα μακροχρόνιας απενεργοποίησης, η απενεργοποίηση πρέπει να απαιτεί μια σειρά ενεργειών, οι οποίες περιγράφονται αναλυτικά μόνο στο τεχνικό εγχειρίδιο του κατασκευαστή, και/ή τη χρήση εργαλείων (μηχανικών, ηλεκτρικών, ψηφιακών κ.λπ.) τα οποία δεν παρέχονται μαζί με το όχημα.
 9. ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
 Οι διαδικασίες συμμόρφωσης της παραγωγής πρέπει να συμμορφώνονται με εκείνες που ορίζονται στο προσάρτημα 2 της συμφωνίας (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Αναθ.2), με τις ακόλουθες απαιτήσεις:
 9.1.
 Κάθε ζώνη ασφαλείας ή σύστημα συγκράτησης που εγκρίνεται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού κατασκευάζεται κατά τρόπο ώστε να συμφωνεί με τον τύπο που έχει εγκριθεί τηρουμένων των απαιτήσεων που καθορίζονται στα σημεία 6, 7 και 8 ανωτέρω.
 9.2.
 Πρέπει να πληρούνται οι ελάχιστες απαιτήσεις για τις διαδικασίες ελέγχου της συμμόρφωσης της παραγωγής, οι οποίες καθορίζονται στο παράρτημα 14 του παρόντος κανονισμού.
 9.3.
 Η αρχή έγκρισης τύπου η οποία έχει χορηγήσει την έγκριση τύπου δύναται ανά πάσα στιγμή να προβεί σε επαλήθευση των μεθόδων ελέγχου της συμμόρφωσης που εφαρμόζονται σε κάθε εγκατάσταση παραγωγής. Η συνήθης συχνότητα διενέργειας των ελέγχων αυτών είναι δύο φορές τον χρόνο.
 10. ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
 10.1.
 Η έγκριση που χορηγήθηκε για όχημα ή τύπο ζώνης ή συστήματος συγκράτησης μπορεί να ανακληθεί, αν δεν τηρείται


text:
η απαίτηση που ορίζεται στο ανωτέρω σημείο 9.1 ανωτέρω ή αν η (οι) ζώνη(-ες) ασφαλείας ή το (τα) σύστημα(-τα) συγκράτησης που έχουν επιλεγεί απέτυχαν να περάσουν επιτυχώς τους ελέγχους που ορίζονται στο σημείο 9.2 ανωτέρω.
 10.2.
 Όταν ένα συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας που εφαρμόζει τον παρόντα κανονισμό ανακαλεί έγκριση που είχε προηγουμένως χορηγήσει, ενημερώνει αμέσως τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό μέσω ενός εντύπου κοινοποίησης, σύμφωνα με το πρότυπο του παραρτήματος 1Α ή του παραρτήματος 1Β του παρόντος κανονισμού (κατά περίπτωση).
 11. ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ Ή ΤΥΠΟΥ ΖΩΝΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Ή ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΗΣ
 11.1.
 Κάθε τροποποίηση του τύπου οχήματος ή της ζώνης ή συστήματος συγκράτησης ή και των δύο κοινοποιείται στη αρχή έγκρισης τύπου που ενέκρινε τον τύπο οχήματος ή τον τύπο ζώνης ασφαλείας ή συστήματος συγκράτησης. Η αρχή δύναται στη συνέχεια είτε:
 11.1.1.
 να θεωρήσει ότι οι τροποποιήσεις δεν είναι πιθανόν να επιφέρουν αξιόλογο δυσμενές αποτέλεσμα και ότι οπωσδήποτε το όχημα ή η συσκευή περιορισμού της ταχύτητας εξακολουθούν να πληρούν τις απαιτήσεις· ή
 11.1.2.
 να απαιτήσει τη σύνταξη μιας επιπλέον έκθεσης δοκιμής από την αρμόδια για τη διεξαγωγή δοκιμών τεχνική υπηρεσία.
 11.2.
 Με την επιφύλαξη των διατάξεων του σημείου 11.1 ανωτέρω, παραλλαγή του οχήματος η μάζα του οποίου σε κατάσταση λειτουργίας υπολείπεται αυτής που έχει το όχημα που λαμβάνει την έγκριση δεν θα θεωρείται ως τροποποίηση του τύπου οχήματος.
 11.3.
 Σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο σημείο 5.2.3 ή 5.3.3 του παρόντος κανονισμού, η επιβεβαίωση ή η απόρριψη της έγκρισης, με την οποία θα προσδιορίζονται οι μετατροπές θα κοινοποιείται στα συμβαλλόμενα μέλη της συμφωνίας τα οποία εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό.
 11.4.
 Η αρχή έγκρισης τύπου η οποία έχει χορηγήσει την επέκταση της έγκρισης ορίζει αύξοντα αριθμό σε κάθε αίτηση επέκτασης και ενημερώνει σχετικά τα υπόλοιπα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας του 1958 που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό, μέσω δελτίου κοινοποίησης σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος 1Α ή του παραρτήματος 1Β του παρόντος κανονισμού.
 12. ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΠΑΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
 Εάν ο κάτοχος έγκρισης παύσει οριστικά την παραγωγή μιας διάταξης που έχει εγκριθεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό ενημερώνει την αρχή έγκρισης τύπου, η οποία χορήγησε την έγκριση. Η εν λόγω αρχή, μόλις λάβει τη σχετική ειδοποίηση, ενημερώνει σχετικά τα άλλα μέρη της συμφωνίας του 1958 που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό με έντυπο κοινοποίησης σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος 1Α ή του παραρτήματος 1B του παρόντος κανονισμού.
 13. ΟΔΗΓΙΕΣ
 Σε περίπτωση τύπου ζώνης ασφαλείας που παρέχεται μεμονωμένα, στη συσκευασία και στις οδηγίες εγκατάστασης αναφέρεται(-ονται) με σαφήνεια ο (οι) τύπος(-οι) οχήματος για τον (τους) οποίο(-ους) προορίζεται.
 14. ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΔΟΚΙΜΩΝ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ
 Τα συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία του 1958 που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό κοινοποιούν στη γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών τις ονομασίες και τις διευθύνσεις των τεχνικών υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για τη διενέργεια των δοκιμών έγκρισης τύπου καθώς και των αρχών έγκρισης τύπου και στις οποίες πρέπει να αποστέλλονται τα δελτία χορήγησης ή απόρριψης ή επέκτασης ή ανάκλησης


text:
έγκρισης τύπου που εκδίδονται σε άλλες χώρες.
 15. ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
 15.1. Έγκριση τύπου οχήματος
 15.1.1.
 Από την ημερομηνία επίσημης έναρξης ισχύος του συμπληρώματος 15 της σειράς τροποποιήσεων 04, κανένα συμβαλλόμενο μέρος που εφαρμόζει τον παρόντα κανονισμό δεν αρνείται τη χορήγηση εγκρίσεων σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, όπως τροποποιήθηκε με το συμπλήρωμα 15 της σειράς τροποποιήσεων 04.
 15.1.2.
 Μετά την παρέλευση 2 ετών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του συμπληρώματος 15 της σειράς τροποποιήσεων 04, τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό χορηγούν εγκρίσεις μόνο αν πληρούνται οι απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, όπως τροποποιήθηκε με το συμπλήρωμα 15 της σειράς τροποποιήσεων 04.
 15.1.3.
 Επτά χρόνια μετά από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του συμπληρώματος 15 της σειράς τροποποιήσεων 04, τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό μπορούν να αρνούνται την αναγνώριση εγκρίσεων που δεν είχαν χορηγηθεί σύμφωνα με το συμπλήρωμα 15 της σειράς τροποποιήσεων 04 του παρόντος κανονισμού. Ωστόσο, οι υφιστάμενες εγκρίσεις οχημάτων κατηγοριών εκτός της M1 οι οποίες δεν επηρεάζονται από το συμπλήρωμα 15 της σειράς τροποποιήσεων 04 του παρόντος κανονισμού εξακολουθούν να ισχύουν, τα δε συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό εξακολουθούν να τις δέχονται.
 15.1.3.1.
 Ωστόσο, από την 1η Οκτωβρίου 2000, για τα οχήματα των κατηγοριών M1 και N1 τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό μπορούν να αρνούνται την αναγνώριση εγκρίσεων οι οποίες δεν χορηγήθηκαν σύμφωνα με το συμπλήρωμα 8 της σειράς τροποποιήσεων 04 του παρόντος κανονισμού, αν δεν πληρούνται οι απαιτήσεις πληροφόρησης που ορίζονται στο σημείο 8.3.5 και στο παράρτημα 17.
 15.2. Τοποθέτηση ζωνών ασφαλείας και διατάξεων υπενθύμισης χρήση ζωνών ασφαλείας
 Οι εν λόγω μεταβατικές διατάξεις ισχύουν μόνο για την τοποθέτηση ζωνών ασφαλείας και διατάξεων υπενθύμισης χρήσης ζωνών ασφαλείας σε οχήματα και δεν τροποποιούν το σήμα της ζώνης ασφαλείας.
 15.2.1.
 Από την ημερομηνία επίσημης έναρξης ισχύος του συμπληρώματος 12 της σειράς τροποποιήσεων 04, κανένα συμβαλλόμενο μέρος που εφαρμόζει τον παρόντα κανονισμό δεν αρνείται τη χορήγηση εγκρίσεων σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, όπως τροποποιήθηκε με το συμπλήρωμα 12 της σειράς τροποποιήσεων 04.
 15.2.2.
 Με τη λήξη χρονικής περιόδου διάρκειας 36 μηνών μετά την ημερομηνία επίσημης έναρξης ισχύος που αναφέρεται στο ανωτέρω σημείο 15.2.1, τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό χορηγούν εγκρίσεις μόνον αν ο τύπος οχήματος πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, όπως τροποποιήθηκε από το συμπλήρωμα 12 της σειράς τροποποιήσεων 04.
 15.2.3.
 Με τη λήξη χρονικής περιόδου διάρκειας 60 μηνών μετά την ημερομηνία επίσημης έναρξης της ισχύος που αναφέρεται στο ανωτέρω σημείο 15.2.1, τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό μπορούν να αρνηθούν την αναγνώριση εγκρίσεων που δεν χορηγήθηκαν σύμφωνα με το συμπλήρωμα 12 της σειράς τροποποιήσεων 04 του παρόντος κανονισμού.
 15.2.4.
 Από την ημερομηνία επίσημης έναρξης ισχύος του συμπληρώματος 14 της σειράς τροποποιήσεων 04, κανένα συμβαλλόμενο μέρος που εφαρμόζει τον παρόντα κανονισμό δεν αρνείται τη χορήγηση εγκρίσεων σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, όπως τροποποιήθηκε με το συμπλήρωμα 14 της σειράς τροποποιήσεων 04.
 15.2.5.
 Από την ημερομηνία επίσημης έναρξης ισχύος του συμπληρώματος 16 της σειράς τροποποιήσεων 04, κανένα συμβαλλόμενο μέρος που εφαρμόζει τον παρόντα κανονισμό δεν αρνείται τη χορήγηση εγκρίσεων