text:
μέτρησης της δύναμης με την οποία κλείνουν οι μηχανοκίνητες θύρες
 (βλέπε παράρτημα 3, σημείο 7.6.5.6.1.1)
 και των δυνάμεων αντίδρασης μηχανοκίνητων κεκλιμένων επιπέδων (ραμπών)
 (βλέπε παράρτημα 8, σημείο 3.11.4.3.3)
 1. ΓΕΝΙΚΑ
 Το κλείσιμο μιας μηχανοκίνητης θύρας και η λειτουργία ενός μηχανοκίνητου κεκλιμένου επιπέδου αποτελούν δυναμικές διαδικασίες. Όταν μία κινούμενη θύρα ή ράμπα προσκρούει σε εμπόδιο, το αποτέλεσμα είναι μία δύναμη δυναμικής αντίδρασης, η εξέλιξη της οποίας (στον χρόνο) εξαρτάται από πολλούς παράγοντες (π.χ. μάζα της θύρας ή ενός κεκλιμένου επιπέδου, επιτάχυνση, διαστάσεις).
 2. ΟΡΙΣΜΟΙ
 2.1.
 Δύναμη κλεισίματος ή δύναμη αντίδρασης F(t) είναι μία συνάρτηση χρόνου, μετρούμενη στο εξωτερικό άκρο της θύρας ή του κεκλιμένου επιπέδου (βλέπε σημείο 3.2 παρακάτω).
 2.2.
 Μέγιστη δύναμη FS είναι η ανώτατη τιμή της δύναμης κλεισίματος ή της δύναμης αντίδρασης.
 2.3.
 Πραγματική δύναμη FE είναι η μέση τιμή της δύναμης κλεισίματος ή της δύναμης αντίδρασης ως προς την διάρκεια παλμού:
 2.4.
 Διάρκεια παλμού T είναι η τιμή μεταξύ t1 και t2:
 T = t2 – t1
 όπου
 t1
 =
 το όριο ευαισθησίας, από το οποίο η δύναμη κλεισίματος ή η δύναμη αντίδρασης υπερβαίνει τα 50 N
 t2
 =
 το όριο εξασθένισης, από το οποίο η δύναμη κλεισίματος ή η δύναμη αντίδρασης καθίσταται μικρότερη των 50 N.
 2.5.
 Η σχέση μεταξύ των ανωτέρω παραμέτρων φαίνεται στην εικόνα 1 κατωτέρω π.χ.:
 Εικόνα 1
 2.6.
 Δύναμη μανδάλωσης ή μέση δύναμη αντίδρασης Fc είναι η μέση αριθμητική τιμή των πραγματικών δυνάμεων, μετρούμενων διαδοχικά πολλές φορές στο ίδιο σημείο μέτρησης:
 3. ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ
 3.1.
 Συνθήκες μέτρησης:
 3.1.1.
 Φάσμα θερμοκρασιών: 10° έως 30 °C
 3.1.2.
 Το όχημα πρέπει να παραμένει επί οριζοντίου επιφανείας. Όσον αφορά τις μετρήσεις κεκλιμένου επιπέδου, στην επιφάνεια αυτή θα πρέπει να τοποθετηθεί ένα σταθερά στερεωμένο σώμα ή άλλη παρόμοια διάταξη με μια όψη στην οποία το κεκλιμένο επίπεδο μπορεί να αντιδράσει.
 3.2.
 Τα σημεία μέτρησης είναι:
 3.2.1.
 Στην περίπτωση των θυρών:
 3.2.1.1.
 Στις κύριες ακμές κλεισίματος της θύρας:
 ένα στο μέσο της θύρας,
 ένα 150 mm επάνω από την κατώτερη ακμή της θύρας.
 3.2.1.2.
 Εάν είναι εξοπλισμένες με διατάξεις πρόληψης της μανδάλωσης για τη διαδικασία ανοίγματος:
 Στις δευτερεύουσες ακμές κλεισίματος της θύρας στο σημείο αυτό, το οποίο θεωρείται ότι είναι το πλέον επικίνδυνο σημείο μανδάλωσης.
 3.2.2.
 Στην περίπτωση των κεκλιμένων επιπέδων:
 3.2.2.1.
 Στην εξωτερική ακμή του κεκλιμένου επιπέδου που βρίσκεται κάθετα προς την κατεύθυνση κίνησης:
 ένα στο μέσο του κεκλιμένου επιπέδου,
 ένα 100 mm εσωτερικά από κάθε μία από τις ακμές παράλληλα προς την κατεύθυνση διαδρομής του κεκλιμένου επιπέδου.
 3.3.
 Τουλάχιστον τρεις μετρήσεις πρέπει να πραγματοποιούνται σε καθένα από τα σημεία μέτρησης για να καθοριστεί η δύναμη μανδάλωσης ή η μέση δύναμη αντίδρασης σύμφωνα με το σημείο 2.6.
 3.4.
 Το σήμα της δύναμης μανδάλωσης ή της δύναμης αντίδρασης καταγράφεται με φίλτρο χαμηλής συχνότητας σε μία περιοριζόμενη συχνότητα 100 Hz. Τόσο το όριο ευαισθησίας όσο και το όριο εξασθένισης καθορίζεται σε 50 N για να περιοριστεί η διάρκεια παλμού.
 3.5.
 Η απόκλιση της ανάγνωσης από την ονομαστική τιμή δεν πρέπει να είναι περισσότερο από ± 3 %.
 4. ΔΙΆΤΑΞΗ ΜΕΤΡΗΣΗΣ
 4.1.
 Η διάταξη μέτρησης συνίσταται σε δύο μέρη: μία λαβή και


text:
ένα μέρος μέτρησης το οποίο αποτελεί κιβωτοειδή κυψέλη φόρτισης (βλέπε εικόνα 2).
 4.2.
 Η κιβωτοειδής κυψέλη φόρτωσης έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
 4.2.1.
 Συνίσταται σε δύο ολισθαίνοντα περιβλήματα, διαμέτρου 100 mm στην εξώτερη διάσταση και πλάτους 115 mm. Εντός της κιβωτοειδούς κυψέλης φόρτωσης τοποθετείται ένα συνθλιβόμενο ελατήριο μεταξύ των δύο περιβλημάτων έτσι ώστε η κιβωτοειδής κυψέλη να συνθλίβεται εφόσον ασκείται κατάλληλη δύναμη.
 4.2.2.
 Η ακαμψία της κιβωτοειδούς κυψέλης είναι 10 ± 0,2 N/mm. Η μέγιστη συμπίεση του ελατηρίου περιορίζεται σε 30 mm έτσι ώστε να επιτευχθεί το μέγιστο της ανώτατης τιμής 300 N.
 Εικόνα 2
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 7
 Εναλλακτικές απαιτήσεις για οχήματα των κλάσεων Α και Β
 1. Τα οχήματα των κλάσεων Α και Β πρέπει να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του παραρτήματος 3, με εξαίρεση τα εξής:
 α)
 αντί του σημείου 7.6.3.1 του παραρτήματος 3, ένα όχημα μπορεί να συμμορφώνεται το σημείο 1.1 του παρόντος παραρτήματος,
 β)
 αντί του σημείου 7.6.2 του παραρτήματος 3, ένα όχημα μπορεί να συμμορφώνεται με το σημείο 1.2 του παρόντος παραρτήματος.
 1.1. Ελάχιστες διαστάσεις εξόδων
 Τα διάφορα είδη εξόδων πρέπει να έχουν τις ακόλουθες ελάχιστες διαστάσεις:
 Άνοιγμα
 Διαστάσεις
 Παρατηρήσεις
 Θύρα επιβατών
 Ύψος θύρας:
 Κλάση
 A
 1 650 mm
 B
 1 500 mm
 Το ύψος εισόδου της θύρας επιβατών μετράται ως η κατακόρυφη απόσταση των οριζόντων προβολών επί κατακόρυφου επιπέδου του μέσου σημείου του ανοίγματος της θύρας και της άνω επιφάνειας της χαμηλότερης βαθμίδας.
 Ύψος ανοίγματος
 Το κατακόρυφο ύψος του ανοίγματος της θύρας επιβατών είναι εκείνο το οποίο επιτρέπει ελεύθερη διέλευση του διπλού χωρίσματος που αναφέρεται στο σημείο 7.7.1.1 του παραρτήματος 3. Οι άνω γωνίες μπορούν να μειωθούν εφόσον στρογγυλευθούν με ακτίνα έως 150 mm.
 Πλάτος:
 Μονή θύρα: 650 mm
 Διπλή θύρα: 1 200 mm
 Για τα οχήματα της κλάσης Β, στα οποία το ύψος του ανοίγματος της θύρας επιβατών κυμαίνεται από 1 400 έως 1 500 mm, ισχύει το ελάχιστο πλάτος 750 cm του ανοίγματος μονής θύρας. Για όλα τα οχήματα, το πλάτος οιασδήποτε θύρας επιβατών μπορεί να μειωθεί κατά 100 mm όταν η μέτρηση πραγματοποιείται στο επίπεδο των χειρολαβών και κατά 250 mm στις περιπτώσεις όπου η προεξοχή των τόξων των τροχών ή η ενεργοποίηση μηχανισμού αυτομάτων θυρών ή τηλεχειριζόμενες θύρες ή κλίση του αλεξηνέμου το απαιτούν.
 Θύρα κινδύνου
 Ύψος: 1 250 mm
 Πλάτος: 550 mm
 Το πλάτος μπορεί να μειωθεί σε 300 mm σε περιπτώσεις στις οποίες η προεξοχή των τόξων των τροχών το απαιτεί, υπό τον όρο ότι τηρείται πλάτος 550 mm σε ελάχιστο ύψος 400 mm επάνω από το χαμηλότερο μέρος του ανοίγματος της θύρας.. Οι άνω γωνίες μπορούν να μειωθούν εφόσον στρογγυλευθούν με ακτίνα έως 150 mm.
 Παράθυρο κινδύνου
 Επιφάνεια ανοίγματος: 4 000 cm2
 Επιτρέπεται ωστόσο ανοχή 5 % όσον αφορά το εμβαδόν αυτό για εγκρίσεις τύπου που θα εκδοθούν ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Η επιφάνεια αυτή πρέπει να μπορεί να εγγράφεται σε ορθογώνιο παραλληλόγραμμο 500 mm × 700 mm.
 1.1.1.
 Τα οχήματα για τα οποία ισχύει το σημείο 7.7.1.10 του παραρτήματος 3 πρέπει να τηρούν τις απαιτήσεις του σημείου 7.6.3.1 του παραρτήματος 3 ή του

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
σημείου 1.1 του παρόντος παραρτήματος όσον αφορά τα παράθυρα κινδύνου και τις καταπακτές εξόδου, καθώς επίσης και τις ακόλουθες ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τις θύρες επιβατών και τις θύρες κινδύνου:
 Άνοιγμα
 Διαστάσεις
 Παρατηρήσεις
 Θύρα επιβατών
 Ύψος ανοίγματος: 1 100 mm
 Η διάσταση αυτή μπορεί να μειωθεί εάν στρογγυλευθούν οι γωνίες του ανοίγματος με ακτίνα έως 150 mm.
 Πλάτος:
 Μονή θύρα: 650 mm
 Διπλή θύρα: 1 200 mm
 Η διάσταση αυτή μπορεί να μειωθεί εάν στρογγυλευθούν οι γωνίες του ανοίγματος με ακτίνα έως 150 mm. Το πλάτος μπορεί να μειωθεί κατά 100 mm όταν η μέτρηση πραγματοποιείται στο επίπεδο των χειρολαβών και κατά 250 mm εάν το απαιτεί η προεξοχή των τόξων των τροχών ή ο μηχανισμός ενεργοποίησης αυτόματων ή τηλεχειριζόμενων θυρών ή η κλίση του αλεξηνέμου.
 Θύρα κινδύνου
 Ύψος: 1 100 mm
 Πλάτος: 550 mm
 Το πλάτος μπορεί να μειωθεί σε 300 mm σε περιπτώσεις στις οποίες η προεξοχή των τόξων των τροχών το απαιτεί, υπό τον όρο ότι τηρείται πλάτος 550 mm σε ελάχιστο ύψος 400 mm επάνω από το χαμηλότερο μέρος του ανοίγματος της θύρας.. Οι άνω γωνίες μπορούν να μειωθούν εφόσον στρογγυλευθούν με ακτίνα έως 150 mm.
 1.2. Θέση εξόδων
 1.2.1.
 Η (οι) θύρα(ες) επιβατών τοποθετούνται στην πλευρά του οχήματος που είναι η πλησιέστερη στο κράσπεδο του δρόμου που αντιστοιχεί στην κατεύθυνση οδήγησης της χώρας όπου πρόκειται να ταξινομηθεί το όχημα, ή στην πίσω πλευρά του οχήματος.
 1.2.2.
 Οι έξοδοι τοποθετούνται έτσι ώστε να υφίσταται τουλάχιστον μία έξοδος σε κάθε πλευρά του οχήματος.
 1.2.3.
 Στο εμπρόσθιο ήμισυ και το πίσω ήμισυ του χώρου επιβατών υπάρχει τουλάχιστον μία έξοδος για το καθένα.
 1.2.4.
 Τουλάχιστον μία έξοδος τοποθετείται είτε στην πίσω πλευρά ή στην εμπρόσθια πλευρά του οχήματος, εκτός εάν έχει τοποθετηθεί καταπακτή εξόδου.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 8
 Απαιτήσεις για τα τεχνικά συστήματα που διευκολύνουν την πρόσβαση στους επιβάτες μειωμένης κινητικότητας
 1. ΓΕΝΙΚΑ
 Το παρόν παράρτημα περιλαμβάνει τις διατάξεις που εφαρμόζονται στα οχήματα που έχουν σχεδιασθεί για να παρέχουν εύκολη πρόσβαση στους επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα και στους χρήστες αναπηρικών πολυθρόνων.
 2. ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
 Οι παρούσες απαιτήσεις ισχύουν για οχήματα, τα οποία επιτρέπουν ευκολότερη πρόσβαση σε άτομα με μειωμένη κινητικότητα.
 3. ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ
 3.1. Βαθμίδες
 Το ύψος τουλάχιστον μίας θύρας επιβατών δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 250 mm για τα οχήματα των κλάσεων I, και Α και τα 320 mm για τα οχήματα των κλάσεων II, III και B. Σε περίπτωση όπου μόνο μία θύρα επιβατών πληροί τις απαιτήσεις, δεν πρέπει να υπάρχουν εμπόδια ή σήματα που εμποδίζουν τη χρήση της θύρας και ως θύρας εισόδου και ως θύρας εξόδου.
 Εναλλακτικά, για τα οχήματα των κλάσεων I και Α, το ύψος της πρώτης βαθμίδας από το έδαφος δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 270 mm σε δύο ανοίγματα θυρών, ένα εισόδου και ένα εξόδου.
 Το σύστημα επιγονάτισης και/ή η πτυσσόμενη βαθμίδα μπορεί να είναι ενεργοποιημένα.
 Το ύψος των βαθμίδων σε μια δίοδο πρόσβασης στις προαναφερόμενες θύρες και στο διάδρομο δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 200 mm για τα οχήματα των κλάσεων I και Α και τα 250 mm για τα οχήματα


text:
των κλάσεων II, III και B.
 Η μεταβίβαση από βυθισμένο διάδρομο προς χώρο καθήμενων δεν πρέπει να θεωρείται ως βαθμίδα.
 3.2. Καθίσματα με προτεραιότητα και χώρος για επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα
 3.2.1. (Δεσμευμένο)
 3.2.2. Κάτω ή δίπλα στα καθίσματα με προτεραιότητα πρέπει να υπάρχει κατάλληλος χώρος για ένα σκύλο-οδηγό. Ο χώρος αυτός θα αποτελεί μέρος του διαδρόμου.
 3.2.3. Τα στηρίγματα των βραχιόνων τοποθετούνται μεταξύ της καθιστής θέσης και του διαδρόμου πρέπει να μπορούν να αναδιπλώνονται για να επιτρέπουν ελεύθερη πρόσβαση προς το κάθισμα. Εάν πρόκειται για αντικριστά καθίσματα, ένα από τα καθίσματα στο διάδρομο μπορεί εναλλακτικά να διαθέτει ορθοστάτη. Ο ορθοστάτης θα είναι τοποθετημένος έτσι ώστε το άτομο που κάθεται στο κάθισμα να συγκρατείται με ασφάλεια σε αυτό και να εξασφαλίζεται εύκολη πρόσβαση στο κάθισμα.
 3.2.4. Το ελάχιστο πλάτος του μαξιλαριού ενός καθίσματος με προτεραιότητα, μετρούμενο από ένα κατακόρυφο επίπεδο που διέρχεται από το κέντρο της θέσης αυτής καθήμενου, πρέπει να είναι 220 mm σε κάθε πλευρά.
 3.2.5. Το ύψος του ασυμπίεστου μαξιλαριού του καθίσματος σχετικά με το έδαφος θα πρέπει να είναι τόσο ώστε η απόσταση από το έδαφος έως ένα οριζόντιο επίπεδο που εφάπτεται στην εμπρόσθια ανώτερη επιφάνεια του μαξιλαριού του καθίσματος να είναι μεταξύ 400 και 500 mm.
 3.2.6. Ο χώρος για τα πόδια στις θέσεις καθήμενων με προτεραιότητα πρέπει να εκτείνεται μπροστά από το κάθισμα από ένα κατακόρυφο επίπεδο που διέρχεται από την εμπρόσθια ακμή του μαξιλαριού του καθίσματος. Ο χώρος για τα πόδια δεν πρέπει να έχει κλίση προς οποιαδήποτε διεύθυνση άνω του 8 %.
 3.2.7. Κάθε θέση καθήμενου με προτεραιότητα πρέπει να έχει ελεύθερο ύψος τουλάχιστον 1 300 mm για τα οχήματα των κλάσεων I και Α και 900 mm για τα οχήματα της κλάσης II, μετρούμενο από το υψηλότερο σημείο του ασυμπίεστου μαξιλαριού του καθίσματος. Το ελεύθερο αυτό ύψος πρέπει να εκτείνεται πάνω από την κατακόρυφη προβολή του συνόλου του καθίσματος και του σχετικού χώρου για τα πόδια.
 Επιτρέπεται στο χώρο αυτό να προεξέχει ερεισίνωτο ή άλλο αντικείμενο, εφόσον διατηρείται ελάχιστος ελεύθερος κατακόρυφος χώρος που εκτείνεται 230 mm μπροστά από το μαξιλάρι του καθίσματος. Όταν το κάθισμα με προτεραιότητα είναι τοποθετημένο απέναντι από διάφραγμα ύψους άνω των 1 200 mm, ο χώρος αυτός πρέπει να είναι 300 mm. Από τις άκρες του ελεύθερου χώρου που ορίζεται ανωτέρω, επιτρέπονται προεξοχές σύμφωνα με τα σημεία 7.7.8.6.3.1 έως 7.7.8.6.3.4 του παραρτήματος 3, έχοντας ως αναφορά για τον κενό χώρο στα σημεία 7.7.8.6.1 και 7.7.8.6.2 του παραρτήματος 3 την αναφορά στον κενό χώρο που καθορίζεται ανωτέρω. Μπορούν να εφαρμοστούν οι διατάξεις του σημείου 7.7.8.1.4 του παραρτήματος 3. Οι προεξοχές χειρολαβών ή χειρολισθήρων, όπως αναφέρεται στο σημείο 3.4.2 μπορούν να προεξέχουν το ανώτερο κατά 100 mm από το πλευρικό τοίχωμα στον ελεύθερο χώρο πάνω από την κατακόρυφη προβολή του χώρου για τα πόδια.
 3.2.8. Τα οχήματα που είναι εφοδιασμένα με καθίσματα με προτεραιότητα πρέπει να φέρουν εικονογράμματα σύμφωνα με το παράρτημα 4 εικόνα 23β ορατά από το εξωτερικό, τόσο στο εμπρόσθιο μέρος του οχήματος προς το πεζοδρόμιο όσο και πλησίον της κατάλληλης θύρας επιβατών. Ένα εικονόγραμμα πρέπει να


text:
τοποθετείται εσωτερικά πλησίον του καθίσματος με προτεραιότητα.
 3.3. Συσκευές επικοινωνίας
 3.3.1. Οι συσκευές επικοινωνίας πρέπει να τοποθετούνται κοντά σε κάθε κάθισμα με προτεραιότητα και εντός των τυχόν χώρων για τις αναπηρικές πολυθρόνες, σε ύψος μεταξύ 700 mm και 1 200 mm από το δάπεδο.
 3.3.2. Οι συσκευές επικοινωνίας στο κατώτερο επίπεδο πρέπει να βρίσκονται σε ύψος μεταξύ 800 mm και 1 500 mm στους χώρους χωρίς καθίσματα.
 3.3.3. (Δεσμευμένο)
 3.3.4. Εφόσον το όχημα είναι εφοδιασμένο με κεκλιμένο επίπεδο ή αναβατήρα, πρέπει να προβλέπεται μέσο επικοινωνίας με τον οδηγό κοντά στη θύρα και σε ύψος μεταξύ 850 mm και 1 300 mm από το έδαφος. Η απαίτηση αυτή δεν ισχύει για οποιαδήποτε θύρα βρίσκεται εντός του άμεσου οπτικού πεδίου του οδηγού.
 3.4. Χειρολισθήρες σε καθίσματα με προτεραιότητα
 3.4.1. Μεταξύ των καθισμάτων με προτεραιότητα που ορίζονται στο σημείο 7.7.8.5.3 και το παράρτημα 3 και τουλάχιστον μίας θύρας επιβατών που είναι κατάλληλη για επιβίβαση και κάθοδο πρέπει να προβλέπεται χειρολισθήρας σε ύψος μεταξύ 800 mm και 900 mm από το επίπεδο του δαπέδου. Επιτρέπεται διακοπή του χειρολισθήρα, όταν πρέπει να υπάρξει πρόσβαση σε θέση αναπηρικής πολυθρόνας, κάθισμα επί θόλου τροχού, κλιμακοστάσιο, δίοδο πρόσβασης ή διάδρομο. Καμία διακοπή του χειρολισθήρα δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη των 1 050 mm, ενώ θα πρέπει να προβλέπεται κατακόρυφος χειρολισθήρας στην μία τουλάχιστον πλευρά της διακοπής.
 3.4.2. Πλησίον των καθισμάτων με προτεραιότητα πρέπει να τοποθετούνται χειρολισθήρες ή χειρολαβές ούτως ώστε να διευκολύνεται η είσοδος και η έξοδος από το κάθισμα και θα είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε οι επιβάτες να μπορούν να στηρίζονται με ευκολία σε αυτές.
 3.5. Κλίση του δαπέδου
 Η κλίση οποιουδήποτε διαδρόμου, διόδου πρόσβασης ή επιφάνειας δαπέδου μεταξύ κάθε καθίσματος με προτεραιότητα ή χώρου για αναπηρικές πολυθρόνες και μία τουλάχιστον θύρα εισόδου και θύρα εξόδου ή θύρα εισόδου και εξόδου, δεν πρέπει να υπερβαίνει το 8 %. Οι κεκλιμένες ζώνες καλύπτονται με αντιολισθητική επιφάνεια.
 3.6. Διατάξεις για τις αναπηρικές πολυθρόνες
 3.6.1. Για κάθε χρήστη αναπηρικής πολυθρόνας που προβλέπεται στο διαμέρισμα επιβατών, πρέπει να υπάρχει ειδικός χώρος πλάτους τουλάχιστον 750 mm και μήκους 1 300 mm. Το διάμηκες επίπεδο του ειδικού χώρου πρέπει να είναι παράλληλο προς το διάμηκες επίπεδο του οχήματος, και η επιφάνεια του δαπέδου του ειδικού χώρου πρέπει να είναι αντιολισθητική, ενώ η μέγιστη κλίση προς οποιαδήποτε κατεύθυνση δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5 %. Σε περίπτωση αναπηρικής πολυθρόνας στραμμένης προς τα πίσω η οποία συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο σημείο 3.8.4, η κλίση προς τη διαμήκη κατεύθυνση δεν πρέπει να υπερβαίνει το 8 % υπό την προϋπόθεση ότι η κλίση είναι ανοδική από το πρόσθιο άκρο προς το οπίσθιο άκρο του ειδικού χώρου.
 Στην περίπτωση που ο χώρος αναπηρικής πολυθρόνας έχει σχεδιασθεί για αναπηρική πολυθρόνα στραμμένη προς τα εμπρός, το άνω μέρος των ερεισινώτων των καθισμάτων που βρίσκονται μπροστά από αυτήν επιτρέπεται να εισέρχονται στο χώρο της αναπηρικής πολυθρόνας εφόσον προβλέπεται ελεύθερος χώρος όπως φαίνεται στο παράρτημα 4, εικόνα 22.
 3.6.2. Πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον μια θύρα για χρήστες αναπηρικής πολυθρόνας. Στα οχήματα της κλάσης I, μία τουλάχιστον θύρα πρόσβασης αναπηρικής


text:
πολυθρόνας πρέπει να είναι θύρα επιβατών. Η θύρα αναπηρικής πολυθρόνας πρέπει να είναι εφοδιασμένη με σύστημα επιβίβασης που πληροί τις απαιτήσεις του σημείου 3.11.3 (αναβατήρας) ή 3.11.4 (κεκλιμένο επίπεδο).
 3.6.3. Μια θύρα για την πρόσβαση αναπηρικής πολυθρόνας, η οποία δεν είναι θύρα επιβατών, πρέπει να έχει ύψος τουλάχιστον 1 400 mm. Το ελάχιστο πλάτος όλων των θυρών που παρέχουν πρόσβαση αναπηρικής πολυθρόνας στο όχημα πρέπει να είναι 900 mm· το πλάτος αυτό μπορεί να μειώνεται κατά 100 mm όταν η μέτρηση πραγματοποιείται στο επίπεδο των χειρολαβών.
 3.6.4. Θα πρέπει να είναι δυνατή η ελεύθερη και εύκολη μετακίνηση ενός χρήστη αναπηρικής πολυθρόνας από το εξωτερικό του οχήματος μέσω τουλάχιστον μίας από τις θύρες που προορίζονται για την πρόσβαση των χρηστών αναπηρικών πολυθρόνων στο(ους) ειδικό(ούς) χώρο(ους), με την αναπηρική πολυθρόνα αναφοράς με τις διαστάσεις που εμφαίνονται στο παράρτημα 4, εικόνα 21.
 3.6.4.1. Με τον όρο «ελεύθερη και εύκολη μετακίνηση», νοείται ότι:
 α)
 υπάρχει επαρκής διαθέσιμος χώρος για να μετακινηθεί η χρήστης αναπηρικής πολυθρόνας χωρίς τη βοήθεια άλλου ατόμου,
 β)
 δεν υπάρχουν βαθμίδες, κενά ή ορθοστάτες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν εμπόδιο στην ελεύθερη μετακίνηση του χρήστη αναπηρικής πολυθρόνας.
 3.6.4.2. Για την εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων, η δοκιμή πραγματοποιείται, στην περίπτωση των οχημάτων της κλάσης I και Α που διαθέτουν χώρο για περισσότερες από μία αναπηρικές πολυθρόνες, για κάθε χώρο αναπηρικής πολυθρόνας με όλους τους άλλους χώρους για αναπηρικές πολυθρόνες να καταλαμβάνονται από την αναπηρική πολυθρόνα αναφοράς.
 3.6.5. Στα οχήματα των κλάσεων I και Α που διαθέτουν κεκλιμένο επίπεδο για την πρόσβαση αναπηρικής πολυθρόνας, μία αναπηρική πολυθρόνα αναφοράς με τις διαστάσεις που αναφέρονται στο παράρτημα 4, εικόνα 21, πρέπει να μπορεί να εισέλθει και να εξέλθει από ένα όχημα με κατεύθυνση προς τα εμπρός.
 3.6.6. Τα οχήματα που είναι εφοδιασμένα με χώρο για αναπηρική πολυθρόνα πρέπει να φέρουν εικονογράμματα σύμφωνα με το παράρτημα 4 εικόνα 23α) ορατά από το εξωτερικό, τόσο στο εμπρόσθιο μέρος του οχήματος προς το πεζοδρόμιο όσο και πλησίον της κατάλληλης θύρας επιβατών.
 Ένα από αυτά τα εικονογράμματα πρέπει να τοποθετούνται στο εσωτερικό πλησίον κάθε χώρου που προβλέπεται για τις αναπηρικές πολυθρόνες, δηλώνοντας εάν η αναπηρική πολυθρόνα πρέπει να τοποθετείται με την όψη προς το εμπρόσθιο ή το πίσω μέρος του οχήματος.
 3.7. Καθίσματα και όρθιοι επιβάτες στον χώρο αναπηρικής πολυθρόνας
 3.7.1. Στο χώρο αναπηρικής πολυθρόνας μπορούν να τοποθετούνται πτυσσόμενα καθίσματα. Ωστόσο τα καθίσματα αυτά, όταν είναι διπλωμένα και δεν χρησιμοποιούνται, δεν πρέπει να εισέρχονται στο χώρο της αναπηρικής πολυθρόνας.
 3.7.2. Ένα όχημα μπορεί να εφοδιάζεται με αποσυναρμολογούμενα καθίσματα στο χώρο για αναπηρικές πολυθρόνες, υπό την προϋπόθεση ότι τα καθίσματα αυτά μπορούν να αφαιρούνται εύκολα από τον οδηγό ή μέλος του πληρώματος.
 3.7.3. Για τα οχήματα της κλάσης Ι, ΙΙ και Α, όταν ο χώρος ποδιών οποιουδήποτε καθίσματος, ή τμήμα πτυσσόμενου καθίσματος όταν χρησιμοποιείται, εισέρχεται στο χώρο αναπηρικής πολυθρόνας, τα καθίσματα αυτά πρέπει να φέρουν στερεωμένα επ' αυτών ή δίπλα σε αυτά επιγραφή με το ακόλουθο κείμενο, αντίστοιχο κείμενο ή εικονόγραμμα:
 «Παρακαλείσθε να προσφέρετε το χώρο αυτό σε χρήστη αναπηρικής πολυθρόνας».
 Οι διατάξεις του σημείου 7.6.11.4 του παραρτήματος 3 εφαρμόζονται


text:
σε οποιεσδήποτε χρησιμοποιούμενες σημάνσεις σε μορφή κειμένου.
 3.7.4. Στην περίπτωση οχημάτων όπου οποιοσδήποτε χώρος αναπηρικής πολυθρόνας προορίζεται για χρήση αποκλειστικά και μόνο από χρήστες αναπηρικής πολυθρόνας, όπως προβλέπεται στο σημείο 7.2.2.2.10 του παραρτήματος 3, οι χώροι αυτοί πρέπει να επισημαίνονται σαφώς με το ακόλουθο κείμενο, αντίστοιχο κείμενο ή εικονόγραμμα:
 «Χώρος αποκλειστικά για χρήστες αναπηρικής πολυθρόνας»
 Οι διατάξεις του σημείου 7.6.11.4. του παραρτήματος 3 εφαρμόζονται σε οποιεσδήποτε χρησιμοποιούμενες σημάνσεις σε μορφή κειμένου.
 3.8. Σταθερότητα της αναπηρικής πολυθρόνας
 3.8.1. Στα οχήματα που απαιτείται να διαθέτουν συστήματα συγκράτησης των καθημένων, οι χώροι αναπηρικών πολυθρόνων θα πρέπει να έχουν σχεδιαστεί ώστε οι χρήστες αναπηρικής πολυθρόνας να ταξιδεύουν κοιτάζοντας προς τα εμπρός και θα πρέπει να διαθέτουν συστήματα συγκράτησης που πληρούν είτε τις απαιτήσεις που ορίζονται στο σημείο 3.8.2 είτε αυτές που ορίζονται στο σημείο 3.8.3.
 Στα οχήματα που δεν απαιτείται να διαθέτουν συστήματα συγκράτησης των καθημένων, οι χώροι αναπηρικών πολυθρόνων θα πρέπει να διαθέτουν συστήματα συγκράτησης που πληρούν τις απαιτήσεις που ορίζονται στο σημείο 3.8.2 ή το σημείο 3.8.3 ή πληρούν τις απαιτήσεις που ορίζονται στο σημείο 3.8.4.
 3.8.2. Αναπηρικές πολυθρόνες διατεταγμένες προς τα εμπρός – απαιτήσεις στατικών δοκιμών
 3.8.2.1. Κάθε χώρος αναπηρικής πολυθρόνας πρέπει να διαθέτει σύστημα συγκράτησης ικανό να συγκρατεί την αναπηρική πολυθρόνα και τον χρήστη της.
 3.8.2.2. Το σύστημα συγκράτησης αυτό και οι εγκυρώσεις του πρέπει να είναι σχεδιασμένες κατά τρόπο ώστε να αντέχουν δυνάμεις ισοδύναμες προς τις δυνάμεις που ασκούνται στα καθίσματα των επιβατών και τα συστήματα συγκράτησης των καθήμενων.
 3.8.2.3. Εκτελείται στατική δοκιμή σύμφωνα με τις παρακάτω απαιτήσεις:
 3.8.2.3.1.
 οι σχετικές δυνάμεις ασκούνται με διεύθυνση προς τα εμπρός και προς τα πίσω, χωριστά και στο ίδιο το σύστημα συγκράτησης
 3.8.2.3.2.
 η άσκηση της δύναμης συνεχίζεται για περίοδο τουλάχιστον 0,2 δευτερολέπτου
 3.8.2.3.3.
 το σύστημα συγκράτησης πρέπει να αντέξει τις τάσεις της δοκιμής. Τυχόν μόνιμη παραμόρφωση καθώς και μερική ρήξη ή θραύση του συστήματος συγκράτησης δεν αποτελεί αστοχία εφόσον η απαιτούμενη δύναμη ασκήθηκε επί τον προδιαγραφόμενο χρόνο. Όπου υπάρχει, το σύστημα κλειδώματος που επιτρέπει την έξοδο της αναπηρικής πολυθρόνας από το όχημα πρέπει να μπορεί να λειτουργεί με το χέρι μετά την αφαίρεση της δύναμης έλξης.
 3.8.2.4. Κατά τη διεύθυνση προς τα εμπρός στην περίπτωση χωριστών συστημάτων συγκράτησης της αναπηρικής πολυθρόνας και του χρήστη της.
 3.8.2.4.1. Για την κατηγορία M2:
 3.8.2.4.1.1.
 1 110 ± 20 daN σε περίπτωση ζώνης δύο σημείων. Η δύναμη εφαρμόζεται στο σύστημα συγκράτησης του χρήστη αναπηρικής πολυθρόνας στο οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και προς τα εμπρός μέρος του οχήματος εφόσον το σύστημα συγκράτησης δεν είναι στερεωμένο στο δάπεδο του οχήματος. Εφόσον το σύστημα συγκράτησης είναι στερεωμένο στο δάπεδο, η δύναμη εφαρμόζεται υπό γωνία 45° ± 10° ως προς το οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός.
 3.8.2.4.1.2.
 675 ± 20 daN στο οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο οριζόντιο τμήμα της ζώνης και 675 ± 20 daN στο οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο τμήμα του κορμού της ζώνης, στην περίπτωση ζώνης 3 σημείων.
 3.8.2.4.1.3.
 1 715 ± 20 daN σε γωνία 45° ±


text:
10° ως προς το οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο σύστημα συγκράτησης αναπηρικής πολυθρόνας.
 3.8.2.4.1.4.
 Οι δυνάμεις ασκούνται ταυτόχρονα.
 3.8.2.4.2. Για την κατηγορία M3:
 3.8.2.4.2.1.
 740 ± 20 daN σε περίπτωση ζώνης δύο σημείων. Η δύναμη εφαρμόζεται στο σύστημα συγκράτησης του χρήστη αναπηρικής πολυθρόνας στο οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και προς τα εμπρός μέρος του οχήματος εφόσον το σύστημα συγκράτησης δεν είναι στερεωμένο στο δάπεδο του οχήματος. Εφόσον το σύστημα συγκράτησης είναι στερεωμένο στο δάπεδο, η δύναμη εφαρμόζεται υπό γωνία 45° ± 10° ως προς το οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός.
 3.8.2.4.2.2.
 450 ± 20 daN στο οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο οριζόντιο τμήμα της ζώνης και 450 ± 20 daN στο οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο τμήμα του κορμού της ζώνης, στην περίπτωση ζώνης 3 σημείων.
 3.8.2.4.2.3.
 1 130 ± 20 daN σε γωνία 45° ± 10° ως προς το οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο σύστημα συγκράτησης αναπηρικής πολυθρόνας.
 3.8.2.4.2.4.
 Οι δυνάμεις ασκούνται ταυτόχρονα.
 3.8.2.5. Κατά τη διεύθυνση προς τα εμπρός στην περίπτωση συνδυασμένου συστήματος συγκράτησης της αναπηρικής πολυθρόνας και του χρήστη της.
 3.8.2.5.1. Για την κατηγορία M2:
 3.8.2.5.1.1.
 1 110 ± 20 daN με γωνία 45° ± 10° από το οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο σύστημα συγκράτησης του χρήστη αναπηρικής πολυθρόνας, εφόσον πρόκειται για ζώνη 2 σημείων
 3.8.2.5.1.2.
 675 ± 20 daN σε γωνία 45 ± 10 μοιρών στο οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο οριζόντιο τμήμα της ζώνης και 675 ± 20 daN στο οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο τμήμα του κορμού της ζώνης, στην περίπτωση ζώνης 3 σημείων.
 3.8.2.5.1.3.
 1 715 ± 20 daN σε γωνία 45° ± 10° ως προς το οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο σύστημα συγκράτησης αναπηρικής πολυθρόνας.
 3.8.2.5.1.4.
 Οι δυνάμεις ασκούνται ταυτόχρονα.
 3.8.2.5.2. Για την κατηγορία M3:
 3.8.2.5.2.1.
 740 ± 20 daN με γωνία 45° ± 10° από το οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο σύστημα συγκράτησης του χρήστη αναπηρικής πολυθρόνας, εφόσον πρόκειται για ζώνη 2 σημείων.
 3.8.2.5.2.2.
 450 ± 20 daN σε γωνία 45 ± 10 μοιρών στο οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο οριζόντιο τμήμα της ζώνης και 450 ± 20 daN στο οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο τμήμα του κορμού της ζώνης, στην περίπτωση ζώνης 3 σημείων.
 3.8.2.5.2.3.
 1 130 ± 20 daN σε γωνία 45° ± 10° ως προς το οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα εμπρός στο σύστημα συγκράτησης αναπηρικής πολυθρόνας.
 3.8.2.5.2.4.
 Οι δυνάμεις ασκούνται ταυτόχρονα.
 3.8.2.6. Με κατεύθυνση προς το πίσω μέρος του οχήματος:
 3.8.2.6.1.
 810 ± 20 daN σε γωνία 45° ± 10° ως προς το οριζόντιο επίπεδο του οχήματος και με διεύθυνση προς τα πίσω στο σύστημα συγκράτησης αναπηρικής πολυθρόνας.
 3.8.2.7. Σε κάθε περίπτωση,


text:
οι δυνάμεις πρέπει να ασκούνται στο σύστημα συγκράτησης του χρήστη αναπηρικής πολυθρόνας μέσω συσκευής έλξης κατάλληλης για τον τύπο της ζώνης, όπως καθορίζεται στον κανονισμό αριθ. 14.
 3.8.3. Αναπηρικές πολυθρόνες διατεταγμένες προς τα εμπρός – απαιτήσεις υβριδικών δοκιμών
 3.8.3.1. Ένας χώρος αναπηρικής πολυθρόνας εφοδιάζεται με σύστημα συγκράτησης της αναπηρικής πολυθρόνας κατάλληλο για γενική εφαρμογή στις αναπηρικές πολυθρόνες και επιτρέπει τη μεταφορά αναπηρικής πολυθρόνας με διεύθυνση προς το εμπρός μέρος του οχήματος
 3.8.3.2. Ένας χώρος αναπηρικής πολυθρόνας εφοδιάζεται με σύστημα συγκράτησης της αναπηρικής πολυθρόνας το οποίο περιλαμβάνει τουλάχιστον δύο σημεία αγκύρωσης και συγκράτηση της λεκάνης (ζώνη δύο σημείων) που έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί από συστατικά μέρη που προβλέπεται να έχουν συμπεριφορά όμοια προς εκείνη που έχει ζώνη ασφαλείας που πληροί τις απαιτήσεις του κανονισμού αριθ. 16.
 3.8.3.3. Όλα τα συστήματα συγκράτησης που εγκαθίσταται σε χώρο αναπηρικής πολυθρόνας πρέπει να μπορούν να ελευθερώνονται εύκολα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης
 3.8.3.4. Όλα τα συστήματα συγκράτησης αναπηρικής πολυθρόνας θα πρέπει είτε:
 3.8.3.4.1.
 να ικανοποιούν τις απαιτήσεις της δυναμικής δοκιμής που περιγράφεται στο σημείο 3.8.3.8 και να στερεώνονται ασφαλώς στις αγκυρώσεις του οχήματος που πληρούν τις απαιτήσεις της στατικής δοκιμής του σημείου 3.8.3.6, ή
 3.8.3.4.2.
 να στερεώνονται ασφαλώς σε αγκυρώσεις του οχήματος κατά τρόπον ώστε ο συνδυασμός του συστήματος συγκράτησης και των αγκυρώσεων να πληροί τις απαιτήσεις του σημείου 3.8.3.8.
 3.8.3.5. Όλα τα συστήματα συγκράτησης του χρήστη αναπηρικής πολυθρόνας θα πρέπει είτε:
 3.8.3.5.1.
 να ικανοποιούν τις απαιτήσεις της δυναμικής δοκιμής που περιγράφεται στο σημείο 3.8.3.9 και να στερεώνονται ασφαλώς στις αγκυρώσεις του οχήματος που πληρούν τις απαιτήσεις της στατικής δοκιμής του σημείου 3.8.3.6, ή
 3.8.3.5.2.
 να στερεώνονται ασφαλώς σε αγκυρώσεις του οχήματος κατά τρόπον ώστε ο συνδυασμός του συστήματος συγκράτησης και των αγκυρώσεων να πληροί τις απαιτήσεις του σημείου 3.8.3.9 όταν στερεώνεται σε αγκυρώσεις που τοποθετούνται όπως περιγράφεται στο σημείο 3.8.3.6.7.
 3.8.3.6. Εκτελείται στατική δοκιμή στα σημεία αγκύρωσης τόσο του συστήματος συγκράτησης της αναπηρικής πολυθρόνας όσο και στο σύστημα συγκράτησης του χρήστη της αναπηρικής πολυθρόνας σύμφωνα με τις εξής απαιτήσεις:
 3.8.3.6.1.
 οι δυνάμεις που καθορίζονται στο σημείο 3.8.3.7 εφαρμόζονται μέσω συσκευής που αναπαράγει τη γεωμετρική διάταξη του συστήματος συγκράτησης της αναπηρικής πολυθρόνας,
 3.8.3.6.2.
 οι δυνάμεις που καθορίζονται στο σημείο 3.8.3.7.3 εφαρμόζονται μέσω συσκευής που αναπαράγει τη γεωμετρική διάταξη του συστήματος συγκράτησης του χρήστη της αναπηρικής πολυθρόνας και μέσω συσκευής έλξης που καθορίζεται στον κανονισμό αριθ. 14,
 3.8.3.6.3.
 οι δυνάμεις που προβλέπονται στα σημεία 3.8.3.6.1 και 3.8.3.6.2 εφαρμόζονται ταυτόχρονα με διεύθυνση προς τα εμπρός και υπό γωνία 10 ± 5° άνω του οριζοντίου επιπέδου,
 3.8.3.6.4.
 οι δυνάμεις που προβλέπονται στο σημείο 3.8.3.6.1 εφαρμόζονται ταυτόχρονα με διεύθυνση προς τα πίσω και υπό γωνία 10 ± 5° άνω του οριζοντίου επιπέδου,
 3.8.3.6.5.
 οι δυνάμεις εφαρμόζονται όσο το δυνατόν ταχύτερα και τέμνουν τον κεντρικό κατακόρυφο άξονα του χώρου της αναπηρικής πολυθρόνας και
 3.8.3.6.6.
 η εφαρμογή της δύναμης διατηρείται για χρονικό διάστημα τουλάχιστον 0,2 δευτερολέπτων,
 3.8.3.6.7.
 η δοκιμή διεξάγεται σε αντιπροσωπευτικό τμήμα του δομής του οχήματος με όλα τα εξαρτήματα που παρέχονται με το όχημα και τα οποία ενδέχεται να συμβάλουν στην αντοχή ή την ακαμψία της δομής.
 3.8.3.7. Οι δυνάμεις


text:
που προβλέπονται στο σημείο 3.8.3.6 είναι:
 3.8.3.7.1.
 στην περίπτωση αγκυρώσεων που προβλέπονται για σύστημα συγκράτησης αναπηρικής πολυθρόνας τοποθετημένης σε όχημα της κατηγορίας M2:
 3.8.3.7.1.1.
 1 110 ± 20 daN στο διάμηκες επίπεδο του οχήματος και προς το εμπρός μέρος του οχήματος σε ύψος τουλάχιστον 200 mm και κατά μέγιστο 300 mm μετρούμενο κατακόρυφα από το δάπεδο του χώρου της αναπηρικής πολυθρόνας και
 3.8.3.7.1.2.
 550 ± 20 daN στο διάμηκες επίπεδο του οχήματος και προς το πίσω μέρος του οχήματος σε ύψος τουλάχιστον 200 mm και κατά μέγιστο 300 mm μετρούμενο κατακόρυφα από το δάπεδο του χώρου της αναπηρικής πολυθρόνας.
 3.8.3.7.2.
 στην περίπτωση αγκυρώσεων που προβλέπονται για σύστημα συγκράτησης αναπηρικής πολυθρόνας τοποθετημένης σε όχημα της κατηγορίας M3:
 3.8.3.7.2.1.
 740 ± 20 daN στο διάμηκες επίπεδο του οχήματος και προς το εμπρός μέρος του οχήματος σε ύψος τουλάχιστον 200 mm και κατά μέγιστο 300 mm μετρούμενο κατακόρυφα από το δάπεδο του χώρου της αναπηρικής πολυθρόνας και
 3.8.3.7.2.2.
 370 ± 20 daN στο διάμηκες επίπεδο του οχήματος και προς το πίσω μέρος του οχήματος σε ύψος τουλάχιστον 200 mm και κατά μέγιστο 300 mm μετρούμενο κατακόρυφα από το δάπεδο του χώρου της αναπηρικής πολυθρόνας.
 3.8.3.7.3.
 Στην περίπτωση αγκυρώσεων που προβλέπονται για σύστημα συγκράτησης του χρήστη αναπηρικής πολυθρόνα, οι δυνάμεις θα πληρούν τις απαιτήσεις του κανονισμού αριθ. 14. Οι δυνάμεις πρέπει να ασκούνται μέσω συσκευής έλξης κατάλληλης για τον τύπο της ζώνης, όπως καθορίζεται στον κανονισμό αριθ. 14.
 3.8.3.8. Το σύστημα συγκράτησης της αναπηρικής πολυθρόνας υποβάλλεται σε δυναμική δοκιμή που διεξάγεται σύμφωνα με τις ακόλουθες απαιτήσεις:
 3.8.3.8.1.
 τροχοφόρο αμαξίδιο αντιπροσωπευτικό της αναπηρικής πολυθρόνας μάζας 85 kg από ταχύτητα 48 km/h ως 50 km/h υπόκειται σε στιγμιαία επιβράδυνση:
 3.8.3.8.1.1.
 άνω των 20 g με διεύθυνση προς τα εμπρός για συνολικό χρονικό διάστημα τουλάχιστον 0,015 δευτερολέπτων,
 3.8.3.8.1.2.
 άνω των 15 g με διεύθυνση προς τα εμπρός για συνολικό χρονικό διάστημα τουλάχιστον 0,04 δευτερολέπτων,
 3.8.3.8.1.3.
 για διάστημα μεγαλύτερο του 0,075 του δευτερολέπτου,
 3.8.3.8.1.4.
 κάτω των 28 g και για διάστημα το πολύ 0,08 του δευτερολέπτου,
 3.8.3.8.1.5.
 της οποίας η διάρκεια δεν υπερβαίνει τα 0,12 δευτερόλεπτα και
 3.8.3.8.2.
 τροχοφόρο αμαξίδιο αντιπροσωπευτικό της αναπηρικής πολυθρόνας μάζας 85 kg από ταχύτητα 48 km/h ως 50 km/h υπόκειται σε στιγμιαία επιβράδυνση:
 3.8.3.8.2.1.
 άνω των 5 g με διεύθυνση προς τα πίσω για συνολικό χρονικό διάστημα τουλάχιστον 0,015 δευτερολέπτων,
 3.8.3.8.2.2.
 κάτω των 8 g με διεύθυνση προς τα πίσω και για διάστημα το πολύ 0,02 του δευτερολέπτου,
 3.8.3.8.3.
 η δοκιμή που προβλέπεται στο σημείο 3.8.3.8.2 δεν ισχύει αν τα ίδια μέσα συγκράτησης χρησιμοποιούνται τόσο για τη διεύθυνση προς το εμπρός όσο και για τη διεύθυνση προς τα πίσω ή αν έχει εκτελεσθεί ισοδύναμη δοκιμή·
 3.8.3.8.4.
 για την προαναφερόμενη δοκιμή, το σύστημα συγκράτησης της αναπηρικής πολυθρόνας πρέπει να στερεώνεται είτε
 3.8.3.8.4.1.
 αγκυρώσεις στερεωμένες στη διάταξη δοκιμής που αντιπροσωπεύει τη γεωμετρική διαμόρφωση των αγκυρώσεων σε όχημα για το οποίο προορίζεται στο σύστημα συγκράτησης, ή
 3.8.3.8.4.2.
 αγκυρώσεις που αποτελούν τμήμα αντιπροσωπευτικού τμήματος του οχήματος για το οποίο προορίζεται στο σύστημα συγκράτησης, διατεταγμένες όπως περιγράφεται στο σημείο 3.8.3.6.7.
 3.8.3.9. Τα συστήματα συγκράτησης των χρηστών αναπηρικής πολυθρόνας


text:
πρέπει να ικανοποιούν τις απαιτήσεις δοκιμής που ορίζονται στον κανονισμό αριθ. 16 ή δοκιμής ισοδύναμης προς την στιγμιαία επιβράδυνση που προβλέπεται στο σημείο 3.8.3.8.1. Ζώνη ασφαλείας που έχει εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού αριθ. 16 και φέρει τη σχετική σήμανση θεωρείται ότι είναι σύμφωνη προς τις απαιτήσεις αυτές.
 3.8.3.10. Δοκιμή που προβλέπεται στα σημεία 3.8.3.6, 3.8.3.8 ή 3.8.3.9 θεωρείται ότι έχει αστοχήσει εκτός αν πληρούνται οι εξής απαιτήσεις:
 3.8.3.10.1.
 κατά τη διάρκεια της δοκιμής κανένα μέρος του συστήματος δεν πρέπει να έχει αστοχήσει, ή να έχει αποσπασθεί από την αγκύρωσή του ή από το όχημα,
 3.8.3.10.2.
 οι μηχανισμοί που ελευθερώνουν την αναπηρική πολυθρόνα και τον χρήστη πρέπει να μπορούν να λειτουργούν μετά την ολοκλήρωση της δοκιμής,
 3.8.3.10.3.
 στη δοκιμή που προβλέπεται στο σημείο 3.8.3.8, η αναπηρική πολυθρόνα δεν πρέπει να μετατοπισθεί περισσότερο από 200 mm στο διάμηκες επίπεδο του οχήματος κατά τη δοκιμή,
 3.8.3.10.4.
 μετά την ολοκλήρωση της δοκιμής, κανένα μέρος του συστήματος δεν θα πρέπει να έχει παραμορφωθεί σε βαθμό που, λόγω αιχμηρών ακμών ή άλλων προεξοχών, να μπορεί να προκαλέσει κακώσεις.
 3.8.3.11. Οι οδηγίες χρήσης του πρέπει να αναγράφονται σαφώς πλησίον του.
 3.8.4. Αναπηρικές πολυθρόνες διατεταγμένες προς τα πίσω – απαιτήσεις στατικών δοκιμών
 3.8.4.1. Τα οχήματα που δεν απαιτείται να είναι εξοπλισμένα με συστήματα συγκράτησης των καθημένων, εναλλακτικά προς τις διατάξεις του σημείου 3.8.2 ή 3.8.3, μπορεί να διαθέτουν χώρο για αναπηρικές πολυθρόνες, ο οποίος θα είναι σχεδιασμένος ώστε οι χρήστες αναπηρικής πολυθρόνας να ταξιδεύουν χωρίς συγκράτηση με την αναπηρική πολυθρόνα στραμμένη προς τα πίσω και ακουμπισμένη σε στήριγμα ή ερεισίνωτο, σύμφωνα με τις ακόλουθες διατάξεις:
 3.8.4.1.1.
 μία από τις διαμήκεις πλευρές του χώρου για την αναπηρική πολυθρόνα πρέπει να εφάπτεται με πλευρά ή τοίχωμα του οχήματος ή με χώρισμα·
 3.8.4.1.2.
 πρέπει να προβλέπεται εκ του σχεδιασμού στήριγμα ή ερεισίνωτο χώρισμα κάθετο προς το διαμήκη άξονα του οχήματος, στο εμπρός μέρος του χώρου της αναπηρικής πολυθρόνας·
 3.8.4.1.3.
 το στήριγμα ή το ερεισίνωτο πρέπει να σχεδιάζεται ούτως ώστε οι τροχοί ή το πίσω μέρος της αναπηρικής πολυθρόνας να εφάπτονται με το στήριγμα ή το ερεισίνωτο ώστε να προλαμβάνεται η ανατροπή της και θα συμμορφώνονται προς τις διατάξεις του σημείου 3.8.5·
 3.8.4.1.4.
 στην πλευρά ή το τοίχωμα του οχήματος ή σε χώρισμα πρέπει να τοποθετείται χειρολισθήρας ή χειρολαβή ούτως ώστε ο χρήστης αναπηρικής πολυθρόνας να μπορεί να κρατιέται με ευκολία από αυτόν. Ο χειρολισθήρας δεν θα εκτείνεται πάνω από την κατακόρυφη προβολή του χώρου για την αναπηρική πολυθρόνα, εκτός από 90 mm το ανώτερο και μόνο σε ύψος τουλάχιστον 850 mm πάνω από το δάπεδο του χώρου για την αναπηρική πολυθρόνα·
 3.8.4.1.5.
 στην απέναντι πλευρά του χώρου αναπηρικής πολυθρόνας πρέπει να τοποθετείται αναδιπλούμενος χειρολισθήρας ή ισοδύναμο άκαμπτο σύστημα, ώστε ο χρήστης αναπηρικής πολυθρόνας να μπορεί να κρατιέται με ευκολία από αυτόν·
 3.8.4.1.6.
 δίπλα στο χώρο της αναπηρικής πολυθρόνας πρέπει να στερεώνεται σήμα με το ακόλουθο κείμενο:
 «Χώρος αναπηρικής πολυθρόνας. Η πολυθρόνα πρέπει να είναι στραμμένη προς τα πίσω και να ακουμπάει στο στήριγμα ή την πλάτη του καθίσματος με σφιγμένο το φρένο».
 Οι διατάξεις του σημείου 7.6.11.4 του παραρτήματος 3 εφαρμόζονται


text:
σε οποιεσδήποτε χρησιμοποιούμενες σημάνσεις σε μορφή κειμένου.
 3.8.5. Απαιτήσεις για τα ερεισίνωτα και τα στηρίγματα
 3.8.5.1. Τα ερεισίνωτα που τοποθετούνται στους χώρους για αναπηρική πολυθρόνα, σύμφωνα με το σημείο 3.8.4 πρέπει να τοποθετούνται κάθετα προς το διαμήκη άξονα του οχήματος και πρέπει να είναι σε θέση να φέρουν φορτίο 250 ± 20 daN στο κέντρο της επενδυμένης επιφάνειας του ερεισίνωτου, σε ύψος όχι λιγότερο από 600 mm και όχι περισσότερο από 800 mm μετρούμενο κατακόρυφα από το δάπεδο του χώρου για αναπηρική πολυθρόνα, για τουλάχιστον 1,5 δευτερόλεπτα με ένα στοιχείο διαστάσεων 200 mm × 200 mm στο οριζόντιο επίπεδο του οχήματος προς το εμπρόσθιο μέρος του οχήματος. Το ερεισίνωτο δεν πρέπει να μετακινηθεί κατά περισσότερο από 100 mm ή να υποστεί μόνιμη παραμόρφωση ή ζημιά.
 3.8.5.2. Τα στηρίγματα που τοποθετούνται στους χώρους για αναπηρική πολυθρόνα, σύμφωνα με το σημείο 3.8.4 πρέπει να τοποθετούνται κάθετα προς το διαμήκη άξονα του οχήματος και πρέπει να είναι σε θέση να δεχθούν δύναμη 250 ± 20 daN στο κέντρο του στηρίγματος, για τουλάχιστον 1,5 δευτερόλεπτα στο οριζόντιο επίπεδο του οχήματος προς το εμπρόσθιο μέρος του οχήματος, στο μέσο του στηρίγματος. Το στήριγμα δεν πρέπει να μετακινηθεί κατά περισσότερο από 100 mm ή να υποστεί μόνιμη παραμόρφωση ή ζημιά.
 3.8.6. Παράδειγμα ερεισίνωτου που πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 3.8.4.1.3 (Βλέπε παράρτημα 4, εικόνα 29).
 3.8.6.1. Το κατώτερο άκρο του ερεισίνωτου θα βρίσκεται σε ύψος τουλάχιστον 350 mm και κατά μέγιστο 480 mm μετρούμενο κατακόρυφα από το δάπεδο του χώρου της αναπηρικής πολυθρόνας.
 3.8.6.2. Το ανώτερο άκρο του ερεισίνωτου θα βρίσκεται σε ύψος τουλάχιστον 1 300 mm μετρούμενο κατακόρυφα από το δάπεδο του χώρου της αναπηρικής πολυθρόνας.
 3.8.6.3. Τα ερεισίνωτα θα έχουν πλάτος:
 3.8.6.3.1.
 τουλάχιστον 270 mm και κατά μέγιστο 420 mm για ύψη έως 830 mm μετρούμενο κατακόρυφα από το δάπεδο του χώρου της αναπηρικής πολυθρόνας και
 3.8.6.3.2.
 τουλάχιστον 270 mm και κατά μέγιστο 300 mm για ύψη άνω των 830 mm μετρούμενο κατακόρυφα από το δάπεδο του χώρου της αναπηρικής πολυθρόνας.
 3.8.6.4. Τα ερεισίνωτα πρέπει να τοποθετούνται σε γωνία όχι μικρότερη των τεσσάρων μοιρών και όχι μεγαλύτερη των οκτώ μοιρών προς την κατακόρυφο με το κάτω άκρο του ερεισίνωτου τοποθετημένο πιο κοντά στο πίσω μέρος του οχήματος από το άνω άκρο.
 3.8.6.5. Η επενδυμένη επιφάνεια του ερεισίνωτου πρέπει να σχηματίζει ένα ενιαίο και συνεχές επίπεδο.
 3.8.6.6. Η επενδυμένη επιφάνεια του ερεισίνωτου πρέπει να διέρχεται από οποιοδήποτε σημείο ενός φανταστικού κατακόρυφου επιπέδου που βρίσκεται πίσω από το εμπρόσθιο άκρο του χώρου αναπηρικής πολυθρόνας και βρίσκεται σε απόσταση από 100 mm έως 120 mm από το εμπρόσθιο άκρο του χώρου αναπηρικής πολυθρόνας μετρούμενου οριζοντίως και σε απόσταση από 830 mm έως 870 mm από το δάπεδο του χώρου αναπηρικής πολυθρόνας μετρούμενου κατακόρυφα.
 3.9. Χειριστήρια θυρών
 3.9.1. Αν οι θύρες που αναφέρονται στην παράγραφο 3.6 διαθέτουν χειριστήρια ανοίγματος για χρήση υπό κανονικές συνθήκες, τα χειριστήρια αυτά θα πρέπει:
 3.9.1.1.
 εάν πρόκειται για εξωτερικά χειριστήρια, να βρίσκονται πάνω ή δίπλα στη θύρα αυτή σε ύψος μεταξύ 850 mm και 1 300 mm από το δάπεδο και σε απόσταση


text:
το πολύ 900 mm από τη θύρα και
 3.9.1.2.
 εάν πρόκειται για εσωτερικά χειριστήρια σε οχήματα της κλάσης Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, να βρίσκονται πάνω ή δίπλα στη θύρα αυτή σε ύψος μεταξύ 850 mm και 1 300 mm από την άνω επιφάνεια του δαπέδου που βρίσκεται πιο κοντά στο χειριστήριο και σε απόσταση το πολύ 900 mm προς οποιαδήποτε κατεύθυνση από το άνοιγμα της θύρας.
 3.10. (Δεσμευμένο)
 3.11. Διατάξεις για τα συστήματα επιβίβασης
 3.11.1. Γενικές απαιτήσεις:
 3.11.1.1. Τα χειριστήρια που ενεργοποιούν το ή τα συστήματα επιβίβασης πρέπει να φέρουν σαφή σχετική σήμανση. Η θέση του συστήματος επιβίβασης (εκτεταμένο ή χαμηλωμένο) πρέπει να επισημαίνεται με κατάλληλο σήμα στον οδηγό.
 3.11.1.2. Σε περίπτωση αστοχίας μιας διάταξης ασφαλείας, πρέπει να είναι αδύνατη η λειτουργία των αναβατήρων, κεκλιμένων επιπέδων και συστημάτων επιγονάτισης, εκτός εάν μπορεί να πραγματοποιηθεί ασφαλώς με το χέρι. Ο τύπος και η θέση του μηχανισμού λειτουργίας έκτακτης ανάγκης πρέπει να σημαίνεται με σαφήνεια. Σε περίπτωση διακοπής της παροχής ενέργειας, πρέπει να είναι δυνατή η λειτουργία των συστημάτων επιβίβασης με το χέρι.
 3.11.1.3. Η πρόσβαση σε μια από τις θύρες επιβατών ή κινδύνου του οχήματος επιτρέπεται να εμποδίζεται από ένα σύστημα επιβίβασης, εφόσον πληρούνται οι εξής δύο προϋποθέσεις, τόσο εντός όσο και εκτός του οχήματος:
 3.11.1.3.1. το σύστημα επιβίβασης δεν εμποδίζει τη πρόσβαση στη λαβή της ή σε άλλο σύστημα που επιτρέπει το άνοιγμά της.
 3.11.1.3.2. Το σύστημα επιβίβασης μπορεί να απομακρύνεται εύκολα, ώστε να απελευθερώνεται η θύρα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
 3.11.2. Σύστημα επιγονάτισης της ανάρτησης
 3.11.2.1. Πρέπει να υπάρχει διακόπτης που επιτρέπει την ενεργοποίηση του συστήματος επιγονάτισης της ανάρτησης.
 3.11.2.2. Όλα τα χειριστήρια που ενεργοποιούν το χαμήλωμα ή το ανέβασμα οποιουδήποτε μέρους ή του συνόλου του αμαξώματος σε σχέση με την επιφάνεια της οδού πρέπει να επισημαίνεται σαφώς και να βρίσκεται υπό τον άμεσο έλεγχο του οδηγού.
 3.11.2.3. Πρέπει να είναι δυνατή η διακοπή και η άμεση αναστροφή της διαδικασίας επιγονάτισης μέσω χειριστηρίου προσιτού στον οδηγό, όταν είναι καθισμένος στο θαλαμίσκο οδήγησης, και το οποίο βρίσκεται δίπλα σε κάθε άλλο χειριστήριο που προβλέπεται για τη λειτουργία του συστήματος επιγονάτισης της ανάρτησης.
 3.11.2.4. Οποιοδήποτε σύστημα επιγονάτισης της ανάρτησης ενός οχήματος, δεν πρέπει να επιτρέπει το όχημα να κινείται με ταχύτητα άνω των 5 km/h, όταν το ύψος του οχήματος είναι χαμηλότερο από το κανονικό ύψος που έχει όταν κινείται.
 3.11.3. Αναβατήρας
 3.11.3.1. Γενικές διατάξεις
 3.11.3.1.1. Η λειτουργία των αναβατήρων πρέπει να είναι δυνατή μόνο όταν το όχημα είναι ακίνητο. Δεν θα είναι δυνατή καμία μετακίνηση της εξέδρας, εκτός εάν έχει ενεργοποιηθεί ή έχει τεθεί αυτομάτως σε λειτουργία ένα σύστημα που εμποδίζει την αναπηρική πολυθρόνα να κυλήσει από την εξέδρα.
 3.11.3.1.2. Η εξέδρα του αναβατήρα πρέπει να έχει πλάτος μικρότερο από 800 mm, ούτε μήκος μικρότερο από 1 200 mm και πρέπει να μπορεί να λειτουργεί με φορτίο τουλάχιστον 300 kg.
 3.11.3.2. Πρόσθετες τεχνικές απαιτήσεις για τους μηχανοκίνητους αναβατήρες
 3.11.3.2.1. Το χειριστήριο λειτουργίας πρέπει να σχεδιάζεται κατά τρόπο ώστε, εφόσον αφεθεί ελεύθερο, να επανέρχεται στη θέση «κλειστό». Όταν συμβεί αυτό, η κίνηση του αναβατήρα σταματά αμέσως και είναι δυνατό να κινηθεί


text:
και προς τις δύο κατευθύνσεις.
 3.11.3.2.2. Οι χώροι, οι οποίοι δεν είναι ορατοί από τον χειριστή και στους οποίους η κίνηση του αναβατήρα μπορεί να εγκλωβίσει ή να συνθλίψει αντικείμενα, πρέπει να προστατεύονται από διάταξη ασφαλείας (π.χ. μηχανισμός αναστροφής της κίνησης).
 3.11.3.2.3. Όταν τίθεται σε λειτουργία μία από αυτές τις διατάξεις ασφαλείας, η κίνηση του αναβατήρα πρέπει να σταματά αμέσως και να αρχίζει η κίνησή του προς την αντίθετη κατεύθυνση.
 3.11.3.3. Λειτουργία των μηχανοκίνητων αναβατήρων
 3.11.3.3.1. Όταν ο αναβατήρας είναι εγκατεστημένος σε θύρα επιβατών η οποία βρίσκεται στο άμεσο οπτικό πεδίο του οδηγού του οχήματος, τότε ο χειρισμός του μπορεί να γίνεται από τον οδηγό χωρίς να σηκωθεί από τη θέση του.
 3.11.3.3.2. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, τα χειριστήρια πρέπει να βρίσκονται δίπλα στον αναβατήρα. Η θέση τους σε κατάσταση λειτουργίας πρέπει να μπορεί να γίνεται από τον οδηγό χωρίς να σηκωθεί από τη θέση του.
 3.11.3.4. Χειροκίνητοι αναβατήρες
 3.11.3.4.1. Ο αναβατήρας πρέπει να σχεδιάζεται έτσι ώστε να λειτουργεί με χειριστήρια κοντά στον αναβατήρα.
 3.11.3.4.2. Ο αναβατήρας πρέπει να σχεδιάζεται έτσι ώστε να μην απαιτείται υπερβολική δύναμη για τη λειτουργία του.
 3.11.4. Κεκλιμένο επίπεδο
 3.11.4.1. Γενικές διατάξεις
 3.11.4.1.1. Το κεκλιμένο επίπεδο πρέπει να μπορεί να λειτουργεί μόνον όταν το όχημα είναι εν στάσει.
 3.11.4.1.2. Οι εξωτερικές ακμές πρέπει να είναι στρογγυλευμένες με ακτίνα τουλάχιστον 2,5 mm. Οι εξωτερικές γωνίες πρέπει να είναι στρογγυλευμένες με ακτίνα τουλάχιστον 5 mm.
 3.11.4.1.3. Το ελάχιστο πλάτος της ωφέλιμης επιφάνειας του κεκλιμένου επιπέδου είναι 800 mm. Η κλίση του κεκλιμένου επιπέδου, όταν εκτείνεται ή ξεδιπλώνεται σε ρείθρο ύψους 150 mm, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 12 %. Η κλίση του κεκλιμένου επιπέδου, όταν εκτείνεται ή ξεδιπλώνεται από το δάπεδο, δεν πρέπει να υπερβαίνει το 36 %. Για την επιτυχία της δόκιμης αυτής είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί σύστημα επιγονάτισης της ανάρτησης.
 3.11.4.1.4. Όλα τα κεκλιμένα επίπεδα τα οποία, όταν είναι έτοιμα προς χρήση, έχουν μήκος άνω των 1 200 mm, πρέπει να εφοδιάζονται με σύστημα που εμποδίζει την αναπηρική πολυθρόνα να κυλήσει και να πέσει από τα πλάγια.
 3.11.4.1.5. Όλα τα κεκλιμένα επίπεδα πρέπει να μπορούν να λειτουργούν ασφαλώς με φορτίο 300 kg.
 3.11.4.1.6. Το εξωτερικό άκρο της επιφάνειας του κεκλιμένου επιπέδου που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από αναπηρική πολυθρόνα πρέπει να επισημαίνεται σαφώς με χρωματιστή λωρίδα 45 mm έως 55 mm, η οποία να δημιουργεί οπτική αντίθεση με την υπόλοιπη επιφάνεια του διαδρόμου. Η χρωματιστή λωρίδα πρέπει να εκτείνεται κατά μήκος της εξωτερικής άκρης και στις δύο άκρες παράλληλα προς την κατεύθυνση κίνησης της αναπηρικής πολυθρόνας.
 Επιτρέπεται επίσης η σήμανση τυχόν κινδύνων κατά την μετακίνηση ή όταν μέρος της επιφάνειας του κεκλιμένου επιπέδου αποτελεί επίσης μέρος της βαθμίδας.
 3.11.4.1.7. Τα φορητά κεκλιμένα επίπεδα πρέπει να είναι ασφαλισμένα στη θέση τους για να χρησιμοποιηθούν. Τα φορητά κεκλιμένα επίπεδα πρέπει να διαθέτουν κατάλληλη θέση όπου μπορούν να αποθηκευτούν με ασφάλεια και από όπου θα είναι άμεσα διαθέσιμα να χρησιμοποιηθούν.
 3.11.4.2. Τρόποι λειτουργίας
 3.11.4.2.1. Η ανάπτυξη και η πτύξη του κεκλιμένου επιπέδου μπορεί να γίνεται είτε χειροκίνητα είτε μηχανικά.
 3.11.4.3. Συμπληρωματικές τεχνικές απαιτήσεις για τα μηχανοκίνητα κεκλιμένα επίπεδα


text:
3.11.4.3.1. Η ανάπτυξη και η πτύξη του κεκλιμένου επιπέδου πρέπει να επισημαίνεται με διαλείποντα κίτρινα φώτα και ακουστικό σήμα.
 3.11.4.3.2. Η ανάπτυξη και η πτύξη του κεκλιμένου επιπέδου που ενέχει κίνδυνο τραυματισμού πρέπει να προστατεύεται από διάταξη ασφαλείας.
 3.11.4.3.3. Οι εν λόγω διατάξεις ασφαλείας πρέπει να σταματούν την κίνηση του κεκλιμένου επιπέδου, όταν υφίσταται μέση δύναμη αντίδρασης έως 150 Ν. Η μέγιστη δύναμη μπορεί να είναι υψηλότερη των 150 Ν για μικρό χρονικό διάστημα υπό τον όρο ότι δεν υπερβαίνει τα 300 Ν. Η δύναμη αντίδρασης μπορεί να μετρηθεί με οποιαδήποτε μέθοδο που ικανοποιεί την αρμόδια αρχή. Κατευθύνσεις για τη μέτρηση των δυνάμεων αντίδρασης δίδονται στο παράρτημα 6 του παρόντος κανονισμού.
 3.11.4.3.4. Η οριζόντια κίνηση του κεκλιμένου επιπέδου πρέπει να διακόπτεται όταν φέρει μάζα 15 kg.
 3.11.4.4. Λειτουργία των μηχανοκίνητων κεκλιμένων επιπέδων
 3.11.4.4.1. Εφόσον ο οδηγός έχει επαρκή εικόνα του κεκλιμένου επιπέδου ώστε να μπορεί να παρακολουθεί την ανάπτυξη και τη χρήση του, για λόγους ασφάλειας των επιβατών, ο οδηγός μπορεί να χειρίζεται το κεκλιμένο επίπεδο όταν βρίσκεται στη θέση του. Η απαίτηση αυτή μπορεί να ικανοποιηθεί χρησιμοποιώντας μια κατάλληλη συσκευή έμμεσης όρασης.
 3.11.4.4.2. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, τα χειριστήρια πρέπει να βρίσκονται δίπλα στο κεκλιμένο επίπεδο. Η θέση τους σε κατάσταση λειτουργίας πρέπει να μπορεί να γίνεται από τον οδηγό χωρίς να σηκωθεί από τη θέση του.
 3.11.4.5. Λειτουργία των χειροκίνητων κεκλιμένων επιπέδων
 3.11.4.5.1. Το κεκλιμένο επίπεδο πρέπει να σχεδιάζεται κατά τρόπο τέτοιο ώστε να μην απαιτείται υπερβολική δύναμη για τη λειτουργία του.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 9
 (Δεσμευμένο)
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 10
 Έγκριση τύπου διακριτής τεχνικής μονάδας και έγκριση τύπου οχήματος με αμάξωμα ήδη εγκεκριμένο ως διακριτή τεχνική μονάδα
 1. ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΥΠΟΥ ΔΙΑΚΡΙΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ
 1.1.
 Προκειμένου να του χορηγηθεί έγκριση τύπου διακριτής τεχνικής μονάδας δυνάμει του παρόντος κανονισμού για αμάξωμα οχήματος, ο κατασκευαστής πρέπει να αποδείξει επιτυχώς στην αρχή έγκρισης την εκπλήρωση των όρων που έχει δηλώσει. Οι λοιποί όροι που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό πρέπει να εκπληρωθούν και να αποδειχθούν σύμφωνα με το σημείο 2.
 1.2.
 Η έγκριση μπορεί να χορηγηθεί με την επιφύλαξη της εκπλήρωσης των όρων για το ολοκληρωμένο όχημα (όπως π.χ. χαρακτηριστικά του κατάλληλου πλαισίου, περιορισμοί χρήσης ή εγκατάστασης). Οι περιορισμοί αυτού καταχωρούνται στο πιστοποιητικό έγκρισης.
 1.3.
 Παρόμοιοι όροι πρέπει να κοινοποιούνται στον αγοραστή του αμαξώματος του οχήματος ή τον κατασκευαστή του επόμενου σταδίου κατασκευής του οχήματος υπό κατάλληλη μορφή.
 2. ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΥΠΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ ΕΦΟΔΙΑΣΜΕΝΟΥ ΜΕ ΑΜΑΞΩΜΑ ΗΔΗ ΕΓΚΡΙΘΕΝ ΩΣ ΔΙΑΚΡΙΤΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ
 2.1.
 Προκειμένου να του χορηγηθεί έγκριση τύπου διακριτής τεχνικής μονάδας δυνάμει του παρόντος κανονισμού για όχημα εφοδιασμένο με αμάξωμα ήδη εγκριθέν ως διακριτή τεχνική μονάδα, ο κατασκευαστής πρέπει να αποδείξει επιτυχώς στην αρχή έγκρισης την εκπλήρωση των απαιτήσεων του κανονισμού οι οποίες δεν έχουν ήδη εκπληρωθεί και αποδειχθεί σύμφωνα με το σημείο 1. Οποιαδήποτε προγενέστερη έγκριση τύπου λογίζεται ότι αφορά μη ολοκληρωμένο όχημα.
 2.2.
 Οποιαδήποτε απαίτηση εισαχθείσα δυνάμει του σημείου 1.2 πρέπει να τηρείται.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 11
 ΜΑΖΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
 1. Το παρόν παράρτημα εφαρμόζεται στις μάζες και τις διαστάσεις οχημάτων που υπάγονται στις κατηγορίες Μ2 και Μ3, εφόσον απαιτείται για την έγκριση οχήματος


text:
ως προς τη γενική κατασκευή του.
 2. ΟΡΙΣΜΟΙ
 Για τους σκοπούς του παρόντος παραρτήματος νοούνται ως:
 2.1.
 «Ομάδα αξόνων», οι άξονες που αποτελούν τμήμα ενός τροχοφορείου. Αν οι άξονες είναι δύο η ομάδα καλείται δίδυμος άξονας ενώ αν είναι τρεις καλείται τρίδυμος άξονας. Κατά σύμβαση, ένας μόνος άξονας θεωρείται ομάδα ενός άξονα.
 2.2.
 «Διαστάσεις του οχήματος», οι διαστάσεις του οχήματος βάσει της κατασκευής του τις οποίες δηλώνει ο κατασκευαστής.
 2.2.1.
 «Μήκος οχήματος», η διάσταση η οποία μετράται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 612-1978, όρος αριθ. 6.1.
 Επιπροσθέτως των διατάξεων του προτύπου αυτού, κατά τη μέτρηση του μήκους του οχήματος δεν πρέπει να συνυπολογίζονται τα ακόλουθα συστήματα και διατάξεις:
 α)
 υαλοκαθαριστήρες και υαλοπλυστικές συσκευές,
 β)
 εμπρόσθιες ή οπίσθιες πινακίδες σήμανσης,
 γ)
 τελωνειακές σφραγίδες και διατάξεις προστασίας τους,
 δ)
 διατάξεις για τη στερέωση του υφασμάτινου καλύμματος του φορτίου (κουκούλα) και την προστασία τους,
 ε)
 συσκευές φωτισμού,
 στ)
 κάτοπτρα και άλλες διατάξεις έμμεσης όρασης,
 ζ)
 βοηθητικοί εξοπλισμοί όρασης,
 η)
 αγωγοί εισαγωγής αέρα,
 θ)
 διατάξεις για την ορθή κατά μήκος τοποθέτηση των αποσυναρμολογουμένων αμαξωμάτων,
 ι)
 βαθμίδες πρόσβασης και χειρολαβές,
 ια)
 ελαστικά μέρη και παρόμοιος εξοπλισμος,
 ιβ)
 ανυψούμενες πλατφόρμες, κεκλιμένα επίπεδα και παρόμοιος εξοπλισμός σε κατάσταση ετοιμότητας λειτουργίας, τα οποία δεν υπερβαίνουν τα 300 mm, υπό τον όρο ότι δεν αυξάνεται η δυνατότητα φόρτωσης του οχήματος,
 ιγ)
 συστήματα ζεύξεως για οχήματα με κινητήρα,
 ιδ)
 βραχίονες τύπου τρόλεϊ ηλεκτροκίνητων οχημάτων,
 ιε)
 εξωτερικά αλεξήλια.
 2.2.2.
 «Πλάτος οχήματος», η διάσταση η οποία μετράται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 612-1978, όρος αριθ. 6.2.
 Επιπροσθέτως των διατάξεων του προτύπου αυτού, κατά τη μέτρηση του πλάτους του οχήματος δεν πρέπει να συνυπολογίζονται τα ακόλουθα συστήματα και διατάξεις:
 α)
 τελωνειακές σφραγίδες και διατάξεις προστασίας τους,
 β)
 διατάξεις για τη στερέωση του υφασμάτινου καλύμματος του φορτίου (κουκούλα) και την προστασία τους,
 γ)
 συστήματα επισήμανσης τυχόν έκρηξης των ελαστικών των τροχών,
 δ)
 τα προεξέχοντα ελαστικά μέρη («λασπωτήρες») του συστήματος κατά της εκτόξευσης νερού,
 ε)
 συσκευές φωτισμού,
 στ)
 ράμπες πρόσβασης σε τάξη πορείας, ανυψούμενες πλατφόρμες και παρόμοιος εξοπλισμός σε τάξη πορείας, υπό τον όρο ότι δεν εξέχουν περισσότερο από 10 mm από τις πλευρές του οχήματος και ότι οι γωνίες των ραμπών που είναι στραμμένες προς τα εμπρός και προς τα πίσω είναι στρογγυλεμένες με ακτίνα τουλάχιστον 5 mm· οι ακμές τους θα έχουν στρογγυλευτεί με ακτίνα τουλάχιστον 2,5 mm·
 ζ)
 κάτοπτρα και άλλες διατάξεις έμμεσης όρασης,
 η)
 συστήματα ένδειξης της πίεσης των ελαστικών,
 θ)
 πτυσσόμενες βαθμίδες (σκαλοπάτια),
 ι)
 το προεξέχον τμήμα των τοιχωμάτων των ελαστικών αμέσως πάνω από το σημείο επαφής με το έδαφος,
 ια)
 βοηθητικοί εξοπλισμοί όρασης,
 ιβ)
 συμπτυσσόμενες διατάξεις για πλευρική οδήγηση σε λεωφορεία και πούλμαν που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν σε συστήματα λεωφορείων σε καθοδηγούμενες γραμμές, εάν δεν έχουν συμπτυχθεί,
 ιγ)
 φωτισμός θύρας επιβατών.
 2.2.3.
 «Ύψος οχήματος», η διάσταση η οποία μετράται σύμφωνα με το πρότυπο ISO 612-1978, όρος αριθ. 6.3.
 Επιπροσθέτως των διατάξεων του προτύπου αυτού, κατά τη μέτρηση του ύψους του οχήματος δεν πρέπει να συνυπολογίζονται τα ακόλουθα συστήματα και διατάξεις:
 α)
 κεραίες,
 β)
 παντογράφοι ή βραχίονες τύπου τρόλεϋ (ανυψωμένοι).
 Για τα οχήματα με σύστημα ανύψωσης των αξόνων, θα λαμβάνονται


text:
υπόψη τα αποτελέσματα του εν λόγω συστήματος.
 2.3.
 «Τεχνικά αποδεκτή μέγιστη μάζα επί του άξονα (m)», η μάζα που αντιστοιχεί στο μέγιστο επιτρεπόμενο στατικό κατακόρυφο φορτίο που ασκείται από τον άξονα επί της επιφανείας της οδού, βάσει της κατασκευής του οχήματος και του άξονα και δίδεται από τον κατασκευαστή του οχήματος.
 2.4.
 «Τεχνικά αποδεκτή μέγιστη μάζα επί ομάδας αξόνων (μ)», η μάζα που αντιστοιχεί στο μέγιστο αποδεκτό στατικό κατακόρυφο φορτίο που ασκείται από την ομάδα αξόνων επί της επιφανείας της οδού, βάσει της κατασκευής του οχήματος και της ομάδας αξόνων, και δίδεται από τον κατασκευαστή του οχήματος.
 2.5.
 «Μάζα ρυμούλκησης», το συνολικό φορτίο που ασκείται επί της επιφανείας του οδοστρώματος από τον (τους) άξονα(ες) του (των) ρυμουλκούμενο(ων) οχήματος(ων).
 2.6.
 «Τεχνικά αποδεκτή μέγιστη μάζα ρυμουλκήσεως (TM)», η μέγιστη μάζα ρυμουλκήσεως που δηλώνεται από τον κατασκευαστή.
 2.7.
 «Τεχνικά αποδεκτή μέγιστη μάζα στο σημείο ζεύξης οχήματος», η μάζα που αντιστοιχεί στο μέγιστο αποδεκτό στατικό κατακόρυφο φορτίο στο σημείο ζεύξης με βάση την κατασκευή του οχήματος ή/και της ζεύξης, όπως δηλώνεται από τον κατασκευαστή. Εξ ορισμού, η εν λόγω μάζα δεν περιλαμβάνει τη μάζα του συστήματος ζεύξης του οχήματος.
 2.8.
 «Τεχνικά αποδεκτή μέγιστη μάζα εμφόρτου συνδυασμού (MC)», η συνολική μάζα του συνδυασμού οχήματος και ρυμουλκουμένου(ων), όπως δηλώνεται από τον κατασκευαστή.
 2.9.
 «Διάταξη ανύψωσης αξόνων», διάταξη μόνιμα ενσωματωμένη σε όχημα για τη μείωση ή την αύξηση του φορτίου στον (στους) άξονα(ες) αναλόγως των συνθηκών φόρτωσης του οχήματος:
 α)
 είτε με ανύψωση των τροχών σε απόσταση από το έδαφος/με χαμήλωμά τους πλησιέστερα προς το έδαφος,
 β)
 είτε δίχως ανύψωση των τροχών από το έδαφος (π.χ., στην περίπτωση αναρτήσεως με πεπιεσμένο αέρα ή άλλων συστημάτων),
 ώστε να μειώνεται η φθορά των τροχών όταν το όχημα δεν είναι πλήρως φορτωμένο, ή/και προκειμένου να διευκολύνεται η εκκίνηση των οχημάτων ή των συνδυασμών οχημάτων σε ολισθηρά εδάφη με αύξηση του φορτίου στον κινητήριο άξονα.
 3. ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ
 3.1. Μέτρηση της μάζας του οχήματος σε ετοιμότητα λειτουργίας και κατανομή της στους άξονες
 Η μάζα του οχήματος σε ετοιμότητα λειτουργίας και η κατανομή της στους άξονες μετράται στο (στα) όχημα(τα) που παραδίδονται δυνάμει του σημείου 3.4 του παρόντος κανονισμού, εν στάσει και με τους τροχούς τους στραμμένους κατευθείαν εμπρός. Αν οι μετρούμενες μάζες δεν διαφέρουν κατά περισσότερο από 3 % από τις μάζες που δίδει ο κατασκευαστής για την αντίστοιχη τεχνική διαμόρφωση στα πλαίσια του τύπου, ή κατά περισσότερο από 5 % αν το όχημα ανήκει στην κατηγορία Μ2 και δεν υπερβαίνει τα 3 500 kg, χρησιμοποιούνται για τις παρακάτω προδιαγραφές οι μάζες σε κατάσταση ετοιμότητας λειτουργίας και η κατανομή τους στους άξονες τις οποίες δηλώνει ο κατασκευαστής. Στην αντίθετη περίπτωση, χρησιμοποιούνται οι μετρούμενες μάζες και η τεχνική υπηρεσία μπορεί, εφόσον χρειάζεται, να προβεί σε συμπληρωματικές μετρήσεις και σε άλλα οχήματα, εκτός από εκείνα που παραδίδονται δυνάμει του σημείου 3.4 του παρόντος κανονισμού.
 3.2. Υπολογισμοί κατανομής της μάζας
 3.2.1. Διαδικασία υπολογισμού
 3.2.1.1.
 Για τους παρακάτω υπολογισμούς της κατανομής των μαζών, ο κατασκευαστής παρέχει στην τεχνική υπηρεσία που εκτελεί τις δοκιμές, υπό τη μορφή πίνακα ή υπό οποιαδήποτε άλλη κατάλληλη μορφή, τις πληροφορίες που


text:
αφορούν, για κάθε τεχνική διαμόρφωση εντός του τύπου του οχήματος τις αντίστοιχες τεχνικά επιτρεπόμενες μέγιστες μάζες εμφόρτου οχήματος, τις μέγιστες τεχνικά επιτρεπόμενες μάζες επί των αξόνων και ομάδων αξόνων, την τεχνικά αποδεκτή μέγιστη μάζα ρυμούλκησης και την τεχνικά αποδεκτή μέγιστη μάζα του εμφόρτου συνδυασμού.
 3.2.1.2.
 Εκτελούνται οι δέοντες υπολογισμοί ώστε να επιβεβαιωθεί ότι πληρούνται οι ακόλουθες απαιτήσεις για κάθε τεχνική διαμόρφωση εντός του τύπου. Για τον σκοπό αυτό, οι υπολογισμοί μπορούν να περιορισθούν στις πλέον δυσμενείς περιπτώσεις.
 3.2.1.3.
 Στις παρακάτω απαιτήσεις, τα σύμβολα Μ, mi, μj, TM και MC αντιπροσωπεύουν αντίστοιχα τις ακόλουθες παραμέτρους, για τις οποίες πρέπει να πληρούνται οι απαιτήσεις του σημείου 3.2:
 M
 =
 η τεχνικά αποδεκτή μέγιστη μάζα εμφόρτου οχήματος,
 mi
 =
 η τεχνικά αποδεκτή μέγιστη μάζα επί του άξονα που καθορίζεται από το «i», όπου το «i» κυμαίνεται από 1 έως το συνολικό αριθμό των αξόνων του οχήματος,
 μj
 =
 η τεχνικά αποδεκτή μέγιστη μάζα επί του μόνου άξονα ή ομάδας αξόνων που καθορίζεται από το «j», όπου το «j» κυμαίνεται από το 1 έως το συνολικό αριθμό των μόνων αξόνων ή των ομάδων αξόνων,
 TM
 =
 η τεχνικά αποδεκτή μέγιστη μάζα ρυμούλκησης και
 MC
 =
 η τεχνικά αποδεκτή μέγιστη μάζα του εμφόρτου συνδυασμού.
 3.2.1.4.
 Στην περίπτωση μόνου άξονα, με ένδειξη «i» ως άξονας και ως «j» ως ομάδα αξόνων, mi = μj εξ ορισμού.
 3.2.1.5.
 Στην περίπτωση οχημάτων εφοδιασμένων με φορτιζόμενους άξονες, οι υπολογισμοί που προβλέπονται στο σημείο 3.2.1.2 εκτελούνται με την ανάρτηση των αξόνων φορτισμένη στην κανονική διαμόρφωση λειτουργίας. Στην περίπτωση των οχημάτων με ανασυρόμενους άξονες, οι υπολογισμοί που προβλέπονται στο σημείο 3.2.1.2 εκτελούνται με τους άξονες χαμηλωμένους.
 3.2.1.6.
 Για τις ομάδες αξόνων, ο κατασκευαστής αναφέρει τους κανόνες κατανομής της συνολικής μάζας που αναλαμβάνεται από την ομάδα μεταξύ των αξόνων (για παράδειγμα υποδεικνύοντας τους τύπους κατανομής ή υποβάλλοντας σχετικές γραφικές παραστάσεις).
 3.2.2. Περιορισμοί φόρτωσης
 3.2.2.1.
 Το άθροισμα των μαζών mi δεν μπορεί να είναι μικρότερο από τη μάζα Μ.
 3.2.2.2.
 Για κάθε ομάδα αξόνων με ένδειξη «j», το άθροισμα των μαζών mi επί των αξόνων που την απαρτίζουν δεν μπορεί να είναι μικρότερο από τη μάζα μj. Ακόμη, καθεμία από τις μάζες mi δεν μπορεί να είναι μικρότερη από το μέρος του μj που αναλαμβάνεται από τον άξονα «i», όπως ορίζεται από τους κανόνες κατανομής των μαζών της οικείας ομάδας αξόνων.
 3.2.2.3.
 Το άθροισμα των μαζών μj δεν μπορεί να είναι μικρότερο από τη μάζα Μ.
 3.2.2.4.
 Η μάζα MC δεν θα πρέπει να είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα M + TM.
 3.2.3. Συνθήκες φόρτωσης
 3.2.3.1.
 Το άθροισμα της μάζας του οχήματος σε κατάσταση λειτουργίας, της μάζας Q πολλαπλασιασμένη επί τον αριθμό των καθήμενων και όρθιων επιβατών, των μαζών WP, Β και ΒΧ που καθορίζονται στο σημείο 3.2.3.2.1 και της τεχνικά αποδεκτής μέγιστης μάζας στο σημείο ζεύξης, εάν παρέχεται από τον κατασκευαστή, δεν θα πρέπει να είναι μεγαλύτερο από τη μάζα Μ.
 3.2.3.2.
 Όταν το όχημα σε κατάσταση λειτουργίας φορτώνεται όπως περιγράφεται στο σημείο 3.2.3.2.1, η μάζα που αντιστοιχεί στο φορτίο επί του κάθε άξονα δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από τη μάζα


text:
mi επί του κάθε άξονα, και η μάζα που αντιστοιχεί στο φορτίο επί του κάθε μόνου άξονα ή ομάδας αξόνων δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από τη μάζα μj επί της εν λόγω ομάδας αξόνων. Ακόμη, η μάζα που αντιστοιχεί στο φορτίο επί του κινητήριου άξονα ή το άθροισμα των μαζών που αντιστοιχούν στα φορτία επί των κινητήριων αξόνων πρέπει τουλάχιστον να ισούνται προς το 25 % της μάζας Μ.
 3.2.3.2.1.
 Το όχημα σε τάξη πορείας φορτώνεται με: μάζα που αντιστοιχεί στον αριθμό Ρ των καθήμενων επιβατών, μάζας Q· μάζα που αντιστοιχεί στον αριθμό SΡ των ορθίων, μάζας Q ομοιόμορφα κατανεμημένης σε όλη την επιφάνεια S1που είναι διαθέσιμη για τους ορθίους· ανάλογα με την περίπτωση, μάζα WP ομοιόμορφα κατανεμημένη σε κάθε χώρο για αναπηρική πολυθρόνα· μάζα ίση προς Β (kg) ομοιόμορφα κατανεμημένη στα διαμερίσματα αποσκευών· μάζα ίση προς BX (kg) ομοιόμορφα κατανεμημένη σε όλη την επιφάνεια οροφής που φέρει εξοπλισμό μεταφοράς αποσκευών, όπου:
 P είναι ο αριθμός των καθήμενων επιβατών.
 S1 είναι ο χώρος για τους όρθιους επιβάτες. Στην περίπτωση οχημάτων των κλάσεων III ή B, S1 = 0.
 SP, που δηλώνεται από τον κατασκευαστή, δεν πρέπει να υπερβαίνει την τιμή S1/SSp όπου SSp είναι ο συμβατικός χώρος για έναν όρθιο επιβάτη που ορίζεται στον παρακάτω πίνακα.
 WP (kg), είναι ο αριθμός των χώρων για αναπηρικές πολυθρόνες πολλαπλασιαζόμενος επί 250 kg που αντιπροσωπεύει τη μάζα αναπηρικής πολυθρόνας και χρήστη.
 B (kg), που δηλώνεται από τον κατασκευαστή, έχει αριθμητική τιμή τουλάχιστον 100 × V. Περιλαμβάνονται τα διαμερίσματα ή οι σχάρες αποσκευών που είναι προσαρτημένες στο εξωτερικό τμήμα του οχήματος.
 V είναι ο συνολικός όγκος των διαμερισμάτων αποσκευών σε m3. Κατά την έγκριση οχημάτων της κλάσης I ή A, δεν υπολογίζεται ο όγκος των διαμερισμάτων αποσκευών που είναι προσβάσιμα μόνο από έξω από το όχημα.
 BX, που δηλώνεται από τον κατασκευαστή, πρέπει να επιβάλει ειδικό φορτίο τουλάχιστον 75 kg/m2.
 Τα διώροφα οχήματα δεν μεταφέρουν αποσκευές στην οροφή και συνεπώς η τιμή BX για τα διώροφα οχήματα είναι μηδέν.
 Το Q και το SSp έχουν τις τιμές του κατωτέρω πίνακα:
 Κλάση οχήματος.
 Q (kg) μάζα ενός επιβάτη
 SSp (m2/επιβάτη)
 συμβατικός χώρος για ένα όρθιο επιβάτη
 Κλάση I και A
 68
 0,125
 Κλάση II
 71 (1)
 0,15
 Κλάση III και B
 71 (1)
 κανείς
 3.2.3.2.2.
 Στην περίπτωση οχήματος με μεταβλητή χωρητικότητα καθήμενων επιβατών, που διαθέτει χώρο για ορθίους (S1) ή/και είναι εξοπλισμένο για τη μεταφορά αναπηρικών πολυθρόνων, οι απαιτήσεις των σημείων 3.2.3.1 και 3.2.3.2 καθορίζονται κατά περίπτωση για καθεμία από τις ακόλουθες συνθήκες:
 3.2.3.2.2.1.
 πλήρωση όλων των διαθέσιμων θέσεων καθημένων, στη συνέχεια του υπόλοιπου χώρου για ορθίους (μέχρι το όριο χωρητικότητας ορθίων επιβατών που δηλώνεται από τον κατασκευαστή, εφόσον χρειάζεται, με εξαίρεση τους χώρους που προορίζονται για χρήση αποκλειστικά από χρήστες αναπηρικής πολυθρόνας) και, εφόσον μένει χώρος, των τυχόν θέσεων για αναπηρικές πολυθρόνες·
 3.2.3.2.2.2.
 πλήρωση του χώρου για ορθίους (μέχρι το όριο χωρητικότητας ορθίων επιβατών που δηλώνεται από τον κατασκευαστή, με εξαίρεση τους χώρους που προορίζονται για χρήση αποκλειστικά από χρήστες αναπηρικής πολυθρόνας), στη συνέχεια των υπόλοιπων θέσεων για καθήμενους επιβάτες και, εφόσον μένει


text:
χώρος, των τυχόν θέσεων για αναπηρικές πολυθρόνες·
 3.2.3.2.2.3.
 πλήρωση όλων των θέσεων για αναπηρικές πολυθρόνες, στη συνέχεια του υπόλοιπου χώρου για ορθίους (μέχρι το όριο χωρητικότητας ορθίων επιβατών που δηλώνεται από τον κατασκευαστή, εφόσον χρειάζεται) και μετά των διαθέσιμων θέσεων καθημένων·
 3.2.3.3.
 Όταν το όχημα είναι σε τάξη πορείας ή φορτώνεται όπως ορίζεται στο σημείο 3.2.3.2.1, η μάζα που αντιστοιχεί στο φορτίο επάνω στον εμπρόσθιο άξονα ή ομάδα αξόνων δεν πρέπει να είναι μικρότερη από το ποσοστό της μάζας του οχήματος σε τάξη πορείας ή της μέγιστης τεχνικά αποδεκτής μάζας εμφόρτου οχήματος «M» βάσει του κατωτέρω πίνακα:
 Κλάση I και A
 Κλάση II
 Κλάση III και B
 Άκαμπτο
 Αρθρωτό
 Άκαμπτο
 Αρθρωτό
 Άκαμπτο
 Αρθρωτό
 20
 20
 25 (2)
 20
 25 (2)
 20
 3.2.3.4.
 Όταν το όχημα πρέπει να εγκριθεί για περισσότερες από μία κλάσεις, τα σημεία 3.2.3.1 και 3.2.3.2 εφαρμόζονται για κάθε κλάση.
 3.3. Σήμανση των οχημάτων
 3.3.1. Το όχημα πρέπει να φέρει σαφή σήμανση εσωτερικά σε σημείο ορατό από τον οδηγό όταν βρίσκεται στη θέση του:
 3.3.1.1.
 με χαρακτήρες ή εικονογράμματα ύψους τουλάχιστον 10 mm και αριθμούς ύψους τουλάχιστον 12 mm με:
 3.3.1.1.1.
 τον μέγιστο αριθμό καθισμάτων που μπορεί να φέρει το όχημα,
 3.3.1.1.2.
 τον μέγιστο αριθμό όρθιων, εφόσον προβλέπεται, που μπορεί να φέρει το όχημα,
 3.3.1.1.3.
 τον μέγιστο αριθμό αναπηρικών πολυθρόνων τις οποίες το όχημα έχει σχεδιασθεί να μεταφέρει, εφόσον προβλέπεται,
 3.3.1.2.
 με χαρακτήρες ή εικονογράμματα ύψους τουλάχιστον 10 mm και αριθμούς ύψους τουλάχιστον 12 mm με:
 3.3.1.2.1.
 τη μάζα των αποσκευών που επιτρέπεται να μεταφέρει το όχημα όταν είναι πλήρως φορτωμένο σύμφωνα με το σημείο 3.2.3.
 3.3.1.2.2.
 Ανάλογα με την περίπτωση, η μάζα αυτή περιλαμβάνει τη μάζα των αποσκευών:
 3.3.1.2.2.1.
 στα διαμερίσματα αποσκευών (μάζα Β, σημείο 3.2.3.2.1),
 3.3.1.2.2.2.
 στην οροφή, εφόσον είναι διαμορφωμένη για τη μεταφορά αποσκευών (μάζα ΒΧ, σημείο 3.2.3.2.1).
 3.3.2. Πρέπει να προβλέπεται χώρος δίπλα από τις παραπάνω σημάνσεις για τη σήμανση του οχήματος με χαρακτήρες ή εικονογράμματα ύψους τουλάχιστον 10 mm και αριθμούς ύψους τουλάχιστον 12 mm, τα οποία θα δηλώνουν τη μάζα αποσκευών Β και ΒΧ που μπορεί το όχημα να μεταφέρει όταν φέρει το μέγιστο αριθμό επιβατών και πληρώματος και δεν υπερβαίνει την μέγιστη μάζα έμφορτου οχήματος ή τη μέγιστη μάζα κάθε άξονα ή ομάδας αξόνων στην οποία το όχημα μπορεί να τεθεί σε λειτουργία στο συμβαλλόμενο μέρος όπου πρόκειται να ταξινομηθεί. Τα συμβαλλόμενα μέρη που απαιτούν τη σήμανση της εν λόγω μάζας, σε συμφωνία με τον κατασκευαστή, θα καθορίζουν τη μάζα των αποσκευών που πρέπει να δηλώνεται και θα λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα με σκοπό να διασφαλίζουν ότι τα οχήματα φέρουν τη σήμανση αυτή πριν την ταξινόμησή τους.
 3.4. Δυνατότητα ελιγμών
 3.4.1. Κάθε όχημα πρέπει να μπορεί να εκτελεί είτε προς τα αριστερά είτε προς τα δεξιά πλήρη κυκλική τροχιά 360° εντός κυκλικού δακτυλίου με ακτίνες 12,50 m και 5,30 m και δίχως να προεξέχει από την περιφέρεια του δακτυλίου κανένα από τα εξωτερικά σημεία του οχήματος (με εξαίρεση τα προεξέχοντα τμήματα που εξαιρούνται από τη μέτρηση του πλάτους του οχήματος). Για οχήματα εφοδιασμένα με σύστημα ανύψωσης των αξόνων η προδιαγραφή αυτή


text:
ισχύει και με τους ανασυρόμενους άξονες σε ανυψωμένη θέση ή τους δυνάμενους να φέρουν φορτίο άξονες χωρίς φορτίο.
 3.4.1.1.
 Οι προδιαγραφές του σημείου 3.4.1 θα επαληθεύονται με το εξώτερο εμπρόσθιο σημείο του οχήματος οδηγούμενο κατά μήκος του εξωτερικού κύκλου του κυκλικού δακτυλίου (βλέπε εικόνα Α).
 3.4.2. Με το όχημα ακινητοποιημένο, χαράσσεται ευθεία γραμμή στο έδαφος που ορίζεται από κατακόρυφο επίπεδο εφαπτόμενο στην εξωτερική ως προς τον κύκλο πλευρά του οχήματος. Στην περίπτωση αρθρωτού οχήματος κατηγορίας, τα δύο άκαμπτα τμήματα θα πρέπει να ευθυγραμμίζονται προς το επίπεδο. Όταν το όχημα κινείται επί ευθείας γραμμής κατευθυνόμενο προς την κυκλική επιφάνεια που περιγράφεται στο σημείο 3.4.1, κανένα τμήμα του δεν μπορεί να κινείται εκτός του κατακόρυφου επιπέδου άνω των 0,60 m (Βλέπε εικόνες Β και Γ).
 Εικόνα Α
 Εικόνα Β
 Εικόνα Γ
 3.4.3. Οι προδιαγραφές των σημείων 3.4.1 και 3.4.2 μπορούν επίσης να επαληθεύονται κατόπιν αιτήματος του κατασκευαστή, με τον ανάλογο ενδεδειγμένο υπολογισμό ή γεωμετρική απόδειξη.
 3.4.4. Στην περίπτωση ημιτελών οχημάτων, ο κατασκευαστής οφείλει να δηλώσει τις μέγιστες αποδεκτές διαστάσεις ως προς τις οποίες πρέπει να ελεγχθεί το όχημα όσον αφορά τις προδιαγραφές των σημείων 3.4.1 και 3.4.2.
 (1) Συμπεριλαμβάνονται 3 kg για χειραποσκευές.
 (2) Ο αριθμός αυτός μειώνεται στο 20 % για τριαξονικά οχήματα των κλάσεων ΙΙ και ΙΙΙ με δύο διευθυντήριους άξονες.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 12
 Πρόσθετες προδιαγραφές ασφάλειας για τρόλεϊ
 1. ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ
 Για τους σκοπούς του παρόντος παραρτήματος νοούνται ως:
 1.1. «Τάση γραμμής», η τάση με την οποία τροφοδοτείται στο όχημα από εξωτερική παροχή ηλεκτρικού ρεύματος.
 Τα τρόλεϊ πρέπει να είναι σχεδιασμένα να λειτουργούν με ονομαστική τάση γραμμής:
 α)
 600 V (περιοχή λειτουργίας 400 έως 720 V) ή
 β)
 750 V (περιοχή λειτουργίας 500 έως 900 V).
 1.2. Τα ηλεκτρικά κυκλώματα των τρόλεϊ ταξινομούνται ως εξής:
 1.2.1.
 ως «κυκλώματα υψηλής τάσης», τα κυκλώματα που τροφοδοτούνται στην τάση γραμμής,
 1.2.2.
 ως «κυκλώματα χαμηλής τάσης», τα κυκλώματα που τροφοδοτούνται σε ονομαστική τάση 12 V, 24 V ή 42 V.
 1.2.3.
 ως «τριφασικά κυκλώματα», κυκλώματα τα οποία τροφοδοτούνται με τριφασική τάση έως 400 V AC.
 1.3. Ονομαστικές κλιματολογικές συνθήκες
 Τα τρόλεϊ θα είναι σχεδιασμένα ώστε να λειτουργούν αξιόπιστα υπό τις ακόλουθες συνθήκες περιβάλλοντος:
 1.3.1.
 περιοχή θερμοκρασιών μείον – 40 °С έως συν 40 °С,
 1.3.2.
 σχετική υγρασία 98 % σε θερμοκρασίες έως 25 °С,
 1.3.3.
 περιοχή ατμοσφαιρικής πίεσης 866 kPa έως 1 066 kPa,
 1.3.4.
 περιοχή υψομέτρου από τη στάθμη της θάλασσας έως 1 000 m πάνω από τη στάθμη της θάλασσας.
 1.4. «Αυτό-σβηνόμενο υλικό», ένα υλικό που δεν συνεχίζει να καίγεται όταν απομακρύνεται η πηγή ανάφλεξης.
 2. ΡΕΥΜΑΤΟΛΗΨΙΑ
 2.1.
 Το ηλεκτρικό ρεύμα θα λαμβάνεται από τα σύρματα επαφής με τη βοήθεια ενός ή περισσότερων συσκευών ρευματοληψίας, τις οποίες συνήθως αποτελούν δύο κεραίες. (Σε καθοδηγούμενες εφαρμογές, μπορεί να χρησιμοποιείται μία μόνο κεραία ή παντογράφος). Η κεραίες θα αποτελούνται από μια βάση οροφής (βάση τρόλεϊ), έναν στύλο, ένα συλλέκτη ηλεκτρικού ρεύματος (κεφαλή τρόλεϊ) και ένα αντικαθιστώμενο επιφανειακό παρέμβλημα επαφής. Οι κεραίες πρέπει να είναι τοποθετημένες έτσι ώστε να μπορούν να γυρίζουν τόσο οριζόντια όσο και κάθετα.
 2.2.
 Οι στύλοι πρέπει να είναι κατασκευασμένοι


text:
από μονωμένο υλικό ή από μέταλλο καλυμμένο με μονωτικό υλικό και να είναι ανθεκτικοί στις μηχανικές κρούσεις.
 2.3.
 Οι συλλέκτες πρέπει να είναι έτσι σχεδιασμένοι ώστε να διατηρούν επαρκή θετική επαφή με τα σύρματα όταν αυτά βρίσκονται σε απόσταση μεταξύ 4 και 6 μέτρων πάνω από το έδαφος και, όσον αφορά τους βραχίονες, να επιτρέπουν στο διαμήκη άξονα του τρόλεϊ να αποκλίνει τουλάχιστον 4,0 μέτρα σε κάθε πλευρά του μέσου άξονα των συρμάτων επαφής.
 2.4.
 Αν ο συλλέκτης αποσπαστεί κατά λάθος από το σύρμα επαφής (αποσυνδεθεί), το ανώτατο άκρο του (των) συλλέκτη(ων) δεν πρέπει να υψώνεται άνω των 7,2 μέτρων πάνω από το δρόμο ή 1 μέτρο κατ' ανώτατο όριο άνω των συρμάτων επαφής κατά το χρόνο αποσύνδεσης, αλλά ούτε και λιγότερο από 0,5 μέτρα πάνω από την οροφή του τρόλεϊ.
 2.5.
 Κάθε κεραία πρέπει να διαθέτει συσκευή η οποία θα την ανασύρει αυτόματα, σε περίπτωση που αποσυνδεθεί ο στύλος.
 2.6.
 Η κεφαλή του τρόλεϊ, εάν αφαιρεθεί από την κανονική θέση της πάνω στον στύλο, πρέπει να παραμένει συνδεδεμένη με αυτόν και όχι να πέφτει κάτω.
 2.7.
 Η αντίσταση της μόνωσης μεταξύ του συλλέκτη ηλεκτρικού ρεύματος και της βάσης οροφής/ βάσης του τρόλεϊ πρέπει να είναι τουλάχιστον 10 МΩ.
 2.8.
 Οι συλλέκτες ρεύματος μπορεί να είναι τηλεχειριζόμενοι από το διαμέρισμα του οδηγού, τουλάχιστον ως προς την αναδίπλωσή τους.
 2.9.
 Πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη να μπορεί ο οδηγός να αντικαταστήσει, εφόσον είναι αναγκαίο, τα παρεμβλήματα της επιφάνειας επαφής, ενώ το όχημα κινείται στο δρόμο.
 3. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΕΛΞΗΣ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΤΙΚΑ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ
 3.1.
 Τα ηλεκτρικά εξαρτήματα που είναι εγκατεστημένα στο τρόλεϊ πρέπει να διαθέτουν προστασία από υπέρταση και βραχυκύκλωμα. Η προστασία πρέπει κατά προτίμηση να εξασφαλίζεται με διακόπτες κυκλώματος με δυνατότητα αυτόματης ή χειροκίνητης επαναφοράς.
 3.2.
 Τα ηλεκτρικά εξαρτήματα πρέπει να διαθέτουν προστασία από μεταγωγή ή ατμοσφαιρική υπέρταση.
 3.3.
 Οι διακόπτες κυκλώματος θα προσφέρουν τη δυνατότητα διακοπής συγκεκριμένων κυκλωμάτων που έχουν υποστεί βλάβη.
 3.4.
 Εάν κάποιο κύκλωμα περιλαμβάνει μονοπολικό διακόπτη, θα πρέπει να εγκατασταθεί στο θετικό καλώδιο του κυκλώματος.
 3.5.
 Όλα τα ηλεκτρικά κυκλώματα και οι διακλαδώσεις τους πρέπει να είναι διπλής καλωδίωσης. Το αμάξωμα του τρόλεϊ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για γείωση μόνο στα κυκλώματα χαμηλής τάσης.
 3.6.
 Τα περιβλήματα, τα καλύμματα και τα κιβώτια των συσσωρευτών θα είναι κατασκευασμένα από άφλεκτα ή αυτο-σβηνόμενα υλικά.
 3.7.
 Τα ηλεκτρικά εξαρτήματα που τροφοδοτούνται στην τάση γραμμής θα έχουν επιπλέον μόνωση σε σχέση με το όχημα.
 3.8.
 Τα ηλεκτρικά εξαρτήματα, με εξαίρεση τις αντιστάσεις έλξης, πρέπει να διαθέτουν προστασία από τη διείσδυση υγρασίας και σκόνης στο αμάξωμα και στα μονωμένα και αγώγιμα μέρη.
 3.9.
 Εντός των ονομαστικών κλιματολογικών συνθηκών, με το τρόλεϊ στεγνό και καθαρό, η αντίσταση μόνωσης των ηλεκτρικών κυκλωμάτων, όταν όλα τα περιστρεφόμενα μηχανήματα και οι συσκευές βρίσκονται σε λειτουργία, δεν πρέπει να είναι μικρότερη από:
 3.9.1.
 αμάξωμα προς κυκλώματα υψηλής τάσης
 5 МΩ
 3.9.2.
 κυκλώματα υψηλής τάσης προς κυκλώματα χαμηλής τάσης
 5 МΩ
 3.9.3.
 αμάξωμα προς θετικό πόλο κυκλωμάτων χαμηλής τάσης
 1 МΩ
 3.10.
 Καλωδίωση και συσκευές:
 3.10.1.
 Στα κυκλώματα υψηλής τάσης πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο πολύκλωνα καλώδια. Όλα τα καλώδια υψηλής τάσης


text:
DC πρέπει να διαθέτουν μόνωση για 3 000 V DC ή AC.
 3.10.2.
 Τα συνδεδεμένα καλώδια δεν πρέπει να υφίστανται μηχανική τάση.
 3.10.3.
 Η μόνωση των καλωδίων πρέπει να εμποδίζει τη μετάδοση της φωτιάς.
 3.10.4.
 Τα καλώδια διαφορετικών τάσεων πρέπει να συνδέονται ξεχωριστά.
 3.10.5.
 Οι αγωγοί των καλωδίων πρέπει να είναι κατασκευασμένοι από άκαυστο υλικό.
 3.10.6.
 (Δεσμευμένο)
 3.10.7.
 Τα καλώδια που βρίσκονται κάτω από το δάπεδο του τρόλεϊ πρέπει να βρίσκονται μέσα σε αγωγό που θα τα προστατεύει από τη διείσδυση νερού και σκόνης.
 3.10.8.
 Η στερέωση και η διάταξη των συρμάτων και των καλωδίων πρέπει να είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να μην προκαλούνται ζημιές λόγω τριβής (φθοράς) της μόνωσης. Θα παρέχονται δακτύλιοι στεγανοποίησης από ελαστομερή υλικά σε σημεία όπου τα καλώδια εισέρχονται σε μεταλλικές κατασκευές. Η ακτίνα καμπυλότητας των αγωγών που περιέχουν καλώδια πρέπει να είναι τουλάχιστον πενταπλάσια της εξωτερικής διαμέτρου του αγωγού.
 3.10.9.
 Η θέση των καλωδίων που βρίσκονται κοντά σε διακόπτες κυκλώματος πρέπει να είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να προλαμβάνεται ο σχηματισμός τόξου στα καλώδια.
 3.10.10.
 Πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις για την αποφυγή ζημιάς στα καλώδια λόγω υψηλής θέρμανσης των αντιστάσεων και άλλων ηλεκτρικών εξαρτημάτων. Σε κρίσιμες περιοχές, θα χρησιμοποιούνται θερμο-ανθεκτικά καλώδια.
 3.10.11.
 Οι βάσεις, οι σύνδεσμοι και οι άλλες διατάξεις στερέωσης των καλωδίων θα είναι κατασκευασμένες από άφλεκτα ή αυτο-σβηνόμενα υλικά. Τα ηλεκτρικά εξαρτήματα των αυτο-σβηνόμενων υλικών επιτρέπεται να τοποθετούνται μόνο έξω από το διαμέρισμα των επιβατών.
 3.10.12.
 Όλα τα ηλεκτρικά κυκλώματα πρέπει να υποβάλλονται σε δοκιμή υπέρτασης. Η τάση δοκιμής πρέπει να είναι εναλλασσόμενου ρεύματος (AC) με συχνότητα 50 Hz και περίπου ημιτονοειδούς μορφής. Η διάρκεια εφαρμογής της τάσης δοκιμής θα είναι 1 λεπτό.
 3.10.12.1.
 Η τάση δοκιμής Utest για τον ηλεκτρολογικό εξοπλισμό και τα καλώδια για κυκλώματα υψηλής τάσης πρέπει να είναι:
 Utest = 2,5 U + 2 000 V AC,
 όπου U είναι η ονομαστική τάση γραμμής
 3.10.12.2.
 Η τάση δοκιμής για κυκλώματα χαμηλής τάσης θα είναι Utest = 750 V AC.
 3.11.
 Τα ηλεκτρικά μηχανήματα, οι συσκευές, τα συστήματα και τα καλώδια πρέπει να έχουν αντοχή στα μηχανικά φορτία, τα οποία εφαρμόζονται σε σημεία στερέωσης, ως εξής:
 3.11.1.
 δόνηση ημιτονοειδούς μορφής με συχνότητα 0,5 έως 55 Hz και μέγιστο πλάτος 10 m/s2, συμπεριλαμβανομένου του συντονισμού, εάν παράγεται·
 3.11.2.
 κατακόρυφες διακριτές κρούσεις με μέγιστη επιτάχυνση 30 m/s2 και διάρκεια 2 έως 20 ms.
 4. ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ
 4.1.
 Στις ονομαστικές κλιματολογικές συνθήκες, με το τρόλεϊ στεγνό, καθαρό και συνδεδεμένο τόσο με τη θετική όσο και την αρνητική παροχή ηλεκτρικού ρεύματος μέσω των συστημάτων ρευματοληψίας, το ρεύμα διαρροής προς τη γη από το αμάξωμα δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερο από 0,2 mA.
 4.2.
 Το τρόλεϊ πρέπει να διαθέτει εντός του οχήματος σύστημα για τη μόνιμη παρακολούθηση του ρεύματος διαρροής ή της τάσης μεταξύ του πλαισίου και του οδοστρώματος. Το σύστημα πρέπει να αποσυνδέει τα κυκλώματα υψηλής τάσης από το σύστημα επαφής, εάν το ρεύμα διαρροής είναι μεγαλύτερο από 3 mA σε τάση γραμμής 600 V DC ή εάν η τάση διαρροής υπερβαίνει τα 40 V.
 4.3.
 Οι ορθοστάτες και οι χειρολαβές στις


text:
θύρες πρέπει να είναι κατασκευασμένοι από μονωτικό υλικό ή επικαλυμμένοι με μόνωση μηχανικής αντοχής ή να είναι μονωμένοι από το αμάξωμα του τρόλεϊ. Η αντίσταση μόνωσης πρέπει να είναι τουλάχιστον 1,0 Ω σε επιφάνεια επαφής 100 ± 5 cm2.
 4.4.
 Οι πρώτες βαθμίδες πρέπει να είναι κατασκευασμένες από μονωτικό υλικό ή επικαλυμμένες με μόνωση μηχανικής αντοχής. Η αντίσταση μόνωσης πρέπει να είναι τουλάχιστον 1,0 Ω σε επιφάνεια επαφής 300 ± 5 cm2.
 4.5.
 Τα χωρίσματα των θυρών πρέπει να είναι κατασκευασμένα από μονωτικό υλικό ή μονωμένα από το αμάξωμα του τρόλεϊ. Η αντίσταση μόνωσης πρέπει να είναι τουλάχιστον 1,0 Ω σε επιφάνεια επαφής του χωρίσματος 300 ± 5 cm2.
 4.6.
 Τα εξωτερικά χωρίσματα του αμαξώματος δίπλα στα ανοίγματα των θυρών πρέπει να είναι καλυμμένα με μονωτικό υλικό. Η μόνωση πρέπει να εκτείνεται σε πλάτος τουλάχιστον 50 cm από κάθε πλευρά των ανοιγμάτων των θυρών και σε ύψος τουλάχιστον 200 cm από το δρόμο. Η αντίσταση μόνωσης ως προς το αμάξωμα του τρόλεϊ πρέπει να είναι τουλάχιστον 1,0 Ω σε επιφάνεια επαφής 200 ± 5 cm2.
 4.7.
 Εάν το τρόλεϊ διαθέτει μετατροπείς με διπλή μόνωση, δεν απαιτείται η εφαρμογή των σημείων 4.3 έως 4.6.
 5. ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΟΔΗΓΟΥ
 5.1.
 Στο διαμέρισμα του οδηγού, δεν πρέπει να υπάρχει εξοπλισμός υψηλής τάσης προσβάσιμος από τον οδηγό.
 5.2.
 Ο πίνακας οργάνων θα πρέπει να διαθέτει τουλάχιστον τα εξής:
 5.2.1.
 ένδειξη της τάσης στο σύστημα επαφής·
 5.2.2.
 ένδειξη της μηδενικής τάσης στο σύστημα επαφής·
 5.2.3.
 ένδειξη της κατάστασης του κύριου αυτόματου διακόπτη του κυκλώματος της τάσης γραμμής·
 5.2.4.
 ένδειξη φόρτισης/αποφόρτισης των συσσωρευτών·
 5.2.5.
 ένδειξη της τάσης του αμαξώματος ή του ρεύματος διαρροής που υπερβαίνει τα όρια που καθορίζονται στο σημείο 4.2.


text:
 Avis juridique important
 |
 11992M/PRO/UEM
 Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση - Πρωτόκολλο για τη μεταβίβαση στο τρίτο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 191 της 29/07/1992 σ. 0087
 ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ για τη μετάβαση στο τρίτο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ, Διακηρύσσουν τον αμετάκλητο χαρακτήρα της πορείας της Κοινότητας προς το τρίτο στάδιο υπογράφοντας τις νέες διατάξεις της συνθήκης για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Ως εκ τούτου, όλα τα κράτη μέλη, είτε πληρούν τους αναγκαίους όρους για την καθιέρωση ενιαίου νομίσματος είτε όχι, σέβονται τη βούληση να μεταβεί γρήγορα η Κοινότητα στο τρίτο στάδιο και συνεπώς κανένα κράτος μέλος δεν εμποδίζει τη μετάβαση στο τρίτο στάδιο. Εάν, κατά το τέλος του 1997, η ημερομηνία έναρξης του τρίτου σταδίου δεν έχει ακόμη καθοριστεί, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, τα όργανα της Κοινότητας και οι άλλοι αρμόδιοι οργανισμοί διεκπεραιώνουν όλες τις προπαρασκευαστικές εργασίες στη διάρκεια του 1998, προκειμένου να δώσουν τη δυνατότητα στην Κοινότητα να μεταβεί αμετακλήτως στο τρίτο στάδιο την 1η Ιανουαρίου 1999, και στην ΕΚΤ και το ΕΣΚΤ να αρχίσουν να λειτουργούν πλήρως από την ημερομηνία αυτή. Το παρόν πρωτόκολλο προσαρτάται στη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.


text:
 Avis juridique important
 |
 21992A0228(02)
 Συμφωνία συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Φινλανδίας σχετικά με το πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα του περιβάλλοντος: "Επιστήμη και τεχνολογία για προστασία του περιβάλλοντος" (STEP)
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 054 της 28/02/1992 σ. 0028
 ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Φινλανδίας σχετικά με το πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα του περιβάλλοντος: «Επιστήμη και τεχνολογία για προστασία του περιβάλλοντος» (STEP)Η ΕΥΡΩΠΑ ̈ΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ, εφεξής καλούμενη «Κοινότητα» καιΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ, εφεξής καλούμενη «Φινλανδία», αμφότερες εφεξής καλούμενες «συμβαλλόμενα μέρη», Εκτιμώντας: ότι η Κοινότητα και η Φινλανδία συνήψαν συμφωνία-πλαίσιο επιστημονικής και τεχνικής συνεργασίας που άρχισε να ισχύει στις 17 Ιουλίου 1987 7ότι, με την απόφαση 89/625/ΕΟΚ, το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καλούμενο εφεξής «Συμβούλιο», θέσπισε δύο πολυετή προγράμματα έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης στον τομέα του περιβάλλοντος (1989-1993), στα οποία περιλαμβάνεται ειδικό πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας για την προστασία του περιβάλλοντος (STEP), εφεξής καλούμενο «κοινοτικό πρόγραμμα» 7ότι η σύνδεση της Φινλανδίας με το κοινοτικό πρόγραμμα μπορεί να ενισχύσει τις έρευνες που διεξάγουν τα συμβαλλόμενα μέρη στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος και μπορεί να αποφευχθεί αλληλεπικάλυψη προσπαθειών 7ότι οι διεξαγόμενες συζητήσεις σχετικά με τη δημιουργία ευρωπαϊκού οικονομικού χώρου μεταξύ της Κοινότητας και των χωρών της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) ενδέχεται να οδηγήσουν σε αποτελέσματα στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης, και ότι τα συμβαλλόμενα μέρη, συνεχίζοντας τη συνεργασία έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα του περιβάλλοντος, πρέπει να προσπαθήσουν να εξεύρουν λύσεις λαμβάνοντας υπόψη τους αυτές τις πιθανές εξελίξεις 7ότι η Κοινότητα και η Φινλανδία αναμένουν αμοιβαία οφέλη από τη σύνδεση της Φινλανδίας με το κοινοτικό πρόγραμμα, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΣΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ: Άρθρο 1Από τις 20 Νοεμβρίου 1989, η Φινλανδία συνδέεται, δυνάμει της παρούσας συμφωνίας, με την εφαρμογή του κοινοτικού προγράμματος που καθορίζεται στο παράρτημα Α. Οι λεπτομέρειες της εφαρμογής αυτής και το ποσοστό της χρηματοδοτικής συμμετοχής της Κοινότητας, καθορίζονται στο παράρτημα Β. Άρθρο 2Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Φινλανδίας που απορρέει από τη σύνδεσή της με την εφαρμογή του κοινοτικού προγράμματος καθορίζεται ανάλογα με το ποσό που διατίθεται κάθε χρόνο στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για τις πιστώσεις αναλήψεως υποχρεώσεων προς κάλυψη των χρηματοδοτικών υποχρεώσεων της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία καλείται εφεξής «Επιτροπή», για εργασίες που πρέπει να λάβουν χώρα στα πλαίσια ερευνητικών συμβάσεων κοινής δαπάνης που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή του κοινοτικού προγράμματος, καθώς και για διαχειριστικές και λειτουργικές δαπάνες του εν λόγω προγράμματος. Ο συντελεστής αναλογίας που ισχύει για τη συνεισφορά της Φινλανδίας ισούται με το λόγο του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της Φινλανδίας σε τιμές αγοράς με το άθροισμα των ακαθάριστων εθνικών προϊόντων, σε τιμές αγοράς, των κρατών μελών της Κοινότητας και της Φινλανδίας. Ο λόγος αυτός υπολογίζεται με βάση τα πλέον πρόσφατα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Το ποσό που κρίνεται αναγκαίο για την εκτέλεση του κοινοτικού προγράμματος, το ύψος της συνεισφοράς της Φινλανδίας και το χρονοδιάγραμμα των προβλεπόμενων υποχρεώσεων καθορίζονται στο παράρτημα Γ. Οι κανόνες που


text: διέπουν τη χρηματοδοτική συνεισφορά της Φινλανδίας καθορίζονται στο παράρτημα Δ. Άρθρο 31. Για την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας, συγκροτείται επιτροπή συνεργασίας, αποκαλούμενη εφεξής «επιτροπή», η οποία επικουρεί την Επιτροπή κατά την εφαρμογή του ειδικού προγράμματος έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα του περιβάλλοντος (STEP), που θεσπίστηκε με την απόφαση 89/625/ΕΟΚ του Συμβουλίου. 2. Η επιτροπή απαρτίζεται από αντιπροσώπους της Κοινότητας και της Φινλανδίας. 3. Ζητείται η γνώμη της επιτροπής για όλα τα θέματα που αφορούν την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας. Για το σκοπό αυτό, διατυπώνει συστάσεις. 4. Ο αντιπρόσωπος της Κοινότητας λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσει το συντονισμό μεταξύ της εφαρμογής της παρούσας συμφωνίας και των αποφάσεων που λαμβάνει η Κοινότητα όσον αφορά την εφαρμογή του κοινοτικού προγράμματος. 5. Προκειμένου να εφαρμοστεί ορθώς η παρούσα συμφωνία, τα συμβαλλόμενα μέρη ανταλλάσσουν πληροφορίες και, κατόπιν αιτήματος εκάστου των συμβαλλομένων μερών, διαβουλεύονται στα πλαίσια της επιτροπής. 6. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό και συνεδριάζει, κατόπιν αιτήματος εκάστου των συμβαλλομένων μερών, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζονται από τον εσωτερικό κανονισμό. Άρθρο 4Για τα νομικά και φυσικά πρόσωπα της Φινλανδίας που ασχολούνται με την έρευνα και την ανάπτυξη, οι όροι και οι προϋποθέσεις υποβολής και αξιολόγησης προτάσεων για έρευνα καθώς και οι όροι και οι προϋποθέσεις παροχής και σύναψης συμβάσεων δυνάμει του κοινοτικού προγράμματος είναι οι ίδιοι με αυτούς που εφαρμόζονται στις συμβάσεις που συνάπτονται δυνάμει του ιδίου προγράμματος. Ειδικότερα, οι γενικές διατάξεις που ισχύουν για τις ερευνητικές συμβάσεις που συνάπτονται εντός της Κοινότητας ισχύουν, mutatis mutandis, σύμφωνα με το παρόν άρθρο, για τις ερευνητικές συμβάσεις που συνάπτονται με τα νομικά και φυσικά πρόσωπα της Φινλανδίας που ασχολούνται με την έρευνα και την ανάπτυξη όσον αφορά ζητήματα φορολογίας, δασμών και χρησιμοποίησης των αποτελεσμάτων των ερευνών. Άρθρο 5Η Επιτροπή διαβιβάζει στη Φινλανδία αντίγραφο των εκθέσεων που εκπονούνται κατ' εφαρμογή του άρθρου 4 της απόφασης 89/625/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Άρθρο 6Κάθε συμβαλλόμενο μέρος αναλαμβάνει την υποχρέωση, σύμφωνα με τους κατ' ιδίαν κανόνες και ρυθμίσεις, να διευκολύνει τη μετακίνηση και την παραμονή των ερευνητών που συμμετέχουν, στη Φινλανδία και στην Κοινότητα, στις δραστηριότητες που καλύπτει η παρούσα συμφωνία. Άρθρο 7Η Επιτροπή και το Υπουργείο Περιβάλλοντος της Φινλανδίας εξασφαλίζουν την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας. Άρθρο 8Τα παραρτήματα Α, Β, Γ και Δ της παρούσας συμφωνίας αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της. Άρθρο 91. Η παρούσα συμφωνία συνάπτεται για τη χρονική διάρκεια του κοινοτικού προγράμματος. Εάν η Κοινότητα αναθεωρήσει το κοινοτικό πρόγραμμα, η συμφωνία μπορεί να καταγγελθεί υπό όρους οι οποίοι γίνονται δεκτοί με κοινή συμφωνία. Το ακριβές περιεχόμενο του αναθεωρημένου προγράμματος κοινοποιείται στη Φινλανδία, εντός της εβδομάδας που ακολουθεί την έκδοσή του από την Κοινότητα. Τα συμβαλλόμενα μέρη ενημερώνονται αμοιβαία εντός του μηνός που ακολουθεί την έκδοση της απόφασης της Κοινότητας για κάθε πρόθεση καταγγελίας της παρούσας συμφωνίας. 2. Εάν η Κοινότητα θεσπίσει νέο πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα του περιβάλλοντος, η παρούσα συμφωνία μπορεί να τύχει επαναδιαπραγμάτευσης ή να ανανεωθεί υπό όρους οι οποίοι γίνονται δεκτοί με κοινή συμφωνία. 3. Υπό την επιφύλαξη της παραγράφου 1, οιοδήποτε από τα συμβαλλόμενα μέρη μπορεί οποτεδήποτε να τερματίσει τη


text: συμφωνία, με προειδοποίηση έξι μηνών. Τα έργα και οι εργασίες που διεξάγονται κατά τη στιγμή της καταγγελίας ή/και εκπνοής της παρούσας συμφωνίας, συνεχίζονται μέχρις ότου ολοκληρωθούν υπό τους όρους που αναφέρονται στην παρούσα συμφωνία. Άρθρο 10Η παρούσα συμφωνία εγκρίνεται από τα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με τις διαδικασίες που ισχύουν σε καθένα από αυτά. Η παρούσα συμφωνία αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία κατά την οποία τα συμβαλλόμενα μέρη γνωστοποιούν αμοιβαία την ολοκλήρωση των διαδικασιών που απαιτούνται για το σκοπό αυτό. Άρθρο 11Η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται, αφενός, στα εδάφη στα οποία εφαρμόζεται η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας υπό τους όρους που προβλέπει η συνθήκη αυτή και, αφετέρου, στο έδαφος της Δημοκρατίας της Φινλανδίας. Άρθρο 12Η παρούσα συμφωνία συντάσσεται σε δύο αντίτυπα στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική και φινλανδική γλώσσα, και όλα τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ» STEP (1989-1993) Το κοινοτικό πρόγραμμα καλύπτει τους ερευνητικούς τομείς που καθορίζονται κατωτέρω. (Τα επιμέρους θέματα που περιλαμβάνονται στους ακόλουθους εννέα μεγάλους ερευνητικούς τομείς αναφέρονται ενδεικτικά) ΕνδεικτικήκατανομήΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ 1Περιβάλλον και υγεία του ανθρώπου 5 %1.1. Οριστικοποίηση βιολογικών δεικτών εκθέσεως και μελέτη προκλινικών επιδράσεων1.2. Ανάπτυξη της περιβαλλοντικής επιδημιολογίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα1.3. Ποιότητα του αέρα των εσωτερικών χώρων και επιπτώσεις της στον άνθρωποΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ 2Εκτίμηση κινδύνων που σχετίζονται με χημικές ουσίες 10 %2.1. Εκπόνηση και επικύρωση πρωτοκόλλων για την εκτίμηση των κινδύνων για την υγεία2.2. Εναλλακτικές λύσεις όσον αφορά τη χρησιμοποίηση ζώων σε δοκιμασίες χημικών ουσιών2.3. Διαδικασίες εκτίμησης για την αβιοτική αποικοδόμηση χημικών ουσιών2.4. Έρευνα για την εκτίμηση των οικολογικών επιπτώσεων των χημικών ουσιών2.5. Τελειοποίηση και εφαρμογή των ποσοτικών σχέσεων δομής/δραστικότητας (QSAR)ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ 3Ατμοσφαιρικές διεργασίες και ποιότητα του αέρα 20 %3.1. Τροποσφαιρική χημεία, συμπεριλαμβανομένης της ανάλυσης της προέλευσης, της μεταφοράς και εναπόθεσης ρύπων και άλλων αερόφερτων ουσιών3.2. Στρατοσφαιρική χημεία, καταστροφή όζοντος και συναφή θέματα3.3. Επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στα χερσαία και υδατικά οικοσυστήματαΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ 4Ποιότητα των υδάτων 5 %4.1. Ανάλυση και μετατροπή των ρύπων4.2. Επιπτώσεις ρύπωνΕνδεικτικήκατανομήΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ 5Προστασία του εδάφους και των υπογείων υδάτων 8 %5.1. Προστασία από τους ανόργανους ρύπους5.2. Προστασία από τους οργανικούς ρύπους5.3. Επιπτώσεις στη γεωργική και δασοκομική πρακτικήΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ 6ίΕρευνα οικοσυστημάτων 12 %6.1. Χερσαία οικοσυστήματα6.2. Υδατικά και παράκτια οικοσυστήματα (συμπεριλαμβανομένων των υγρότοπων)ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ 7Προστασία και διατήρηση της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς 8 %7.1. Εκτίμηση των μηχανισμών υποβάθμισης7.2. Κρίσιμοι περιβαλλοντικοί παράγοντες7.3. Εκτίμηση ζημιών7.4. Συγκριτική εκτίμηση της αντοχής των υλικών7.5. Τεχνικές συντήρησηςΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ 8Τεχνολογίες για την προστασία του περιβάλλοντος 12 %8.1. Έρευνα αποβλήτων8.2. Μείωση εκπομπών ρύπων8.3. Καθαρές τεχνολογίεςΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ 9Μείζονες τεχνολογικοί κίνδυνοι και πυρασφάλεια 20 %9.1. Φυσικά και χημικά φαινόμενα9.2. Τεχνολογίες πρόληψης ατυχημάτων9.3. Αξιολόγηση και διαχείριση των κινδύνωνΣύνολο 100 % ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟΣΤΟ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ Το πρόγραμμα εκτελείται μέσω: iii) ερευνητικών συμβάσεων κοινής δαπάνης, ιii)συντονισμένων δράσεων, iii)δράσεων για το συντονισμό, iv)εκπαιδευτικών δράσεων και δράσεων κατάρτισης καιιv)μελετών και εκτιμήσεων. Στο πρόγραμμα μπορούν να συμμετέχουν πανεπιστήμια, ερευνητικοί οργανισμοί και βιομηχανικές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ιδιώτες ή οιαδήποτε σύμπραξη των ανωτέρω φορέων που είναι εγκατεστημένοι στην Κοινότητα και στη Φινλανδία. Κατά κανόνα, τα