text:
ο χώρος μεταξύ δύο κατακόρυφων διαμήκων επιπέδων που απέχουν μεταξύ τους 400 mm, είναι συμμετρικά ως προς το σημείο H, και ο οποίος καθορίζεται με περιστροφή της κεφαλόμορφης συσκευής που περιγράφεται στο παράρτημα 1 του κανονισμού 21, από κατακόρυφα προς οριζόντια. Η συσκευή πρέπει να είναι ρυθμισμένη σύμφωνα με την περιγραφή του εν λόγω παραρτήματος του κανονισμού 21 και σε μέγιστο μήκος 840 mm.
 2.8.
 «Σύνολο αερόσακου» νοείται μια διάταξη που τοποθετείται για να συμπληρώνει τις ζώνες ασφαλείας και τα συστήματα συγκράτησης των μηχανοκίνητων οχημάτων, π.χ. συστήματα, τα οποία σε περίπτωση σοβαρής κρούσης του οχήματος αναπτύσσουν αυτόματα μια εύκαμπτη δομή η οποία σκοπό έχει, με τη συμπίεση του αερίου που περιέχει, να περιορίσει τις απότομες επαφές ενός ή περισσοτέρων μερών του σώματος ενός χρήστη του οχήματος με το εσωτερικό του διαμερίσματος επιβατών.
 2.9.
 «Αερόσακος επιβάτη» νοείται ένα σύνολο αερόσακου που σκοπό έχει να προστατεύει τον (τους) χρήστη (χρήστες) των καθισμάτων, εκτός από το κάθισμα του οδηγού, σε περίπτωση μετωπικής σύγκρουσης.
 2.10.
 «Σύστημα συγκράτησης παιδιών» είναι ένα σύστημα ασφαλείας όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 44.
 2.11.
 «Με μέτωπο προς τα πίσω», η αντίθετη κατεύθυνση προς τη φυσιολογική κατεύθυνση κίνησης του οχήματος.
 2.12. Εξαρτήματα στερέωσης
 Τα τμήματα του συνόλου ζώνης στα οποία περιλαμβάνονται τα απαραίτητα στοιχεία στερέωσης που επιτρέπουν τη σύνδεσή του με τις αγκυρώσεις.
 2.13. Απορροφητής ενέργειας
 Ένας μηχανισμός προοριζόμενος να διαχέει την ενέργεια ανεξαρτήτως του ιμάντα ή μαζί με αυτόν, ο οποίος αποτελεί τμήμα ενός συνόλου.
 2.14. Συσπειρωτήρας
 Ένας μηχανισμός υποδοχής τμήματος ή ολόκληρου του ιμάντα μιας ζώνης ασφαλείας.
 2.14.1. Συσπειρωτήρας χωρίς ασφάλιση (τύπος 1)
 Ένας συσπειρωτήρας του οποίου ο ιμάντας εκτυλίσσεται σε όλο το μήκος του με ασθενή εξωτερική έλξη και ο οποίος δεν επιτρέπει καμιά ρύθμιση του μήκους του εκτυλισσόμενου ιμάντα.
 2.14.2. Συσπειρωτήρας χειροκίνητης απασφάλισης (τύπος 2)
 Ένας συσπειρωτήρας τον οποίο ο χρήστης πρέπει να απασφαλίσει με τη χρήση χειροκινήτου μηχανισμού για να μπορέσει να εκτυλίξει το επιθυμητό μήκος ιμάντα και ο οποίος ασφαλίζεται αυτόματα όταν ο χρήστης παύει να ενεργεί στο μηχανισμό αυτό.
 2.14.3. Συσπειρωτήρας αυτόματης ασφάλισης (τύπος 3)
 Ένας συσπειρωτήρας που επιτρέπει την εκτύλιξη του επιθυμητού μήκους ιμάντα και που προσαρμόζει αυτόματα τον ιμάντα στον χρήστη όταν η ζώνη είναι κλειστή με την πόρπη. Η εκτύλιξη συμπληρωματικού μήκους ιμάντα δεν μπορεί να γίνει χωρίς ηθελημένη επέμβαση του χρήστη.
 2.14.4. Συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης (τύπος 4)
 Ένας συσπειρωτήρας ο οποίος με κανονικές συνθήκες οδήγησης δεν περιορίζει την ελευθερία κινήσεων του χρήστη. Ο εν λόγω συσπειρωτήρας περιέχει στοιχεία ρύθμισης μήκους τα οποία προσαρμόζουν αυτόματα τον ιμάντα στη σωματική διάπλαση του χρήστη και μηχανισμό ασφάλισης που ενεργοποιείται σε περίπτωση ανάγκης από:
 2.14.4.1.
 Επιβράδυνση του οχήματος (ευαισθησία ως προς ένα παράγοντα).
 2.14.4.2.
 Συνδυασμό της επιβράδυνσης του οχήματος, της κίνησης περιέλιξης ή οιουδήποτε άλλου αυτόματου μέσου (πολλαπλή ευαισθησία).
 2.14.5. Συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης με αυξημένο όριο (τύπος 4N)
 Ένας συσπειρωτήρας σύμφωνος προς την παράγραφο 2.14.4, που παρουσιάζει όμως ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όσον αφορά τη χρήση του στα οχήματα των κατηγοριών Μ2, Μ3, N1, N2 και N3
 (2).
 2.14.6. Μηχανισμός ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος
 Ο μηχανισμός που επιτρέπει την ως προς το


text:
ύψος ρύθμιση του άνω βρόχου της ζώνης ανάλογα με τις απαιτήσεις του συγκεκριμένου χρήστη και τη θέση του καθίσματος. Αυτός ο μηχανισμός μπορεί να θεωρείται ως τμήμα της ζώνης ή ως τμήμα της αγκύρωσης της ζώνης.
 2.15. Αγκυρώσεις ζώνης
 Τα τμήματα της δομής του οχήματος ή του καθίσματος, ή όλα τα άλλα τμήματα του οχήματος στα οποία πρέπει να στερεώνονται οι διατάξεις ζωνών ασφαλείας.
 2.16. Τύπος οχήματος όσον αφορά στις ζώνες ασφαλείας και τα συστήματα συγκράτησης
 Τα μηχανοκίνητα οχήματα που δεν παρουσιάζουν βασικές διαφορές μεταξύ τους, ιδίως στα ακόλουθα σημεία: διαστάσεις, σχήματα και υλικά των στοιχείων της δομής του οχήματος ή του καθίσματος ή όλων των άλλων τμημάτων του οχήματος στα οποία είναι στερεωμένες οι ζώνες ασφαλείας και τα συστήματα συγκράτησης.
 2.17. Σύστημα συγκράτησης
 Ένα σύστημα για συγκεκριμένο τύπο οχήματος ή για τύπο που ορίζεται από τον κατασκευαστή του οχήματος και εγκρίνεται από την τεχνική υπηρεσία, το οποίο αποτελείται από ένα κάθισμα και μια ζώνη που έχουν στερεωθεί στο όχημα με κατάλληλα μέσα, καθώς επίσης και από όλα τα στοιχεία που παρέχονται ούτως ώστε να ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος τραυματισμού του χρήστη, σε περίπτωση απότομης επιβράδυνσης του οχήματος, με περιορισμό της κινητικότητας του σώματος του χρήστη.
 2.18. Κάθισμα
 Η κατασκευή η οποία είναι δυνατόν να αποτελεί ή να μην αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της κατασκευής του οχήματος, μαζί με την επένδυσή της, η οποία προορίζεται ως κάθισμα ενός ενήλικα. Ο όρος καλύπτει τόσο μεμονωμένα καθίσματα όσο και μέρη πάγκου καθισμάτων που προορίζονται για να κάθεται ένα ενήλικο πρόσωπο.
 2.18.1.
 «Εμπρόσθια θέση καθημένου» είναι οιοδήποτε κάθισμα όπου το «πλέον εμπρόσθιο σημείο H» του εν λόγω καθίσματος βρίσκεται εντός ή εμπρός από το κατακόρυφο εγκάρσιο επίπεδο που διέρχεται από το σημείο R του οδηγού.
 2.19. Ομάδα καθισμάτων
 Είτε ένα κάθισμα τύπου πάγκου είτε χωριστά καθίσματα τοποθετημένα όμως το ένα παραπλεύρως του άλλου (π.χ. στερεωμένα κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι εμπρόσθιες αγκυρώσεις του ενός των καθισμάτων να είναι ευθυγραμμισμένες με τις εμπρόσθιες ή οπίσθιες αγκυρώσεις ενός άλλου καθίσματος ή να ευρίσκονται μεταξύ των αγκυρώσεων αυτού) και που παρέχουν μία ή περισσότερες θέσεις καθημένων για ενήλικες.
 2.20. Πάγκος
 Μια πλήρης δομή μαζί με την επένδυσή της, η οποία προορίζεται ως κάθισμα ενός ή περισσοτέρων ενηλίκων ατόμων.
 2.21. Σύστημα ρύθμισης του καθίσματος
 Ο πλήρης μηχανισμός που επιτρέπει τη ρύθμιση του καθίσματος ή των τμημάτων του για έναν καθήμενο επιβάτη προσαρμοσμένη στη μορφολογία του. Αυτός ο μηχανισμός ρύθμισης μπορεί ιδίως να επιτρέπει:
 2.21.1.
 μια κατά μήκος μετατόπιση·
 2.21.2.
 μια καθ’ ύψος μετατόπιση·
 2.21.3.
 μια γωνιακή μετατόπιση.
 2.22. Αγκύρωση καθίσματος
 Το σύστημα στερέωσης του συνόλου του καθίσματος στη δομή του οχήματος, περιλαμβανομένων των τμημάτων που εξαρτώνται από τη δομή του οχήματος.
 2.23. Τύπος καθίσματος
 Μια κατηγορία καθισμάτων που δεν παρουσιάζουν μεταξύ τους διαφορές σε βασικά σημεία, όπως:
 2.23.1.
 το σχήμα, οι διαστάσεις και τα υλικά της δομής των καθισμάτων·
 2.23.2.
 οι τύποι και οι διαστάσεις των συστημάτων ρύθμισης και ασφάλισης·
 2.23.3.
 ο τύπος και οι διαστάσεις των αγκυρώσεων της ζώνης στο κάθισμα, της αγκύρωσης του καθίσματος και των τμημάτων που εξαρτώνται από τη δομή του οχήματος.
 2.24. Σύστημα μετατόπισης

type: contracts

jurisdiction: EU


text:
του καθίσματος
 Ένας μηχανισμός που επιτρέπει γωνιακή ή κατά μήκος μετατόπιση, χωρίς ενδιάμεση σταθερή θέση, του καθίσματος ή ενός από τα τμήματά του, για να διευκολύνει την πρόσβαση των επιβατών.
 2.25. Σύστημα ασφάλισης του καθίσματος
 Ένας μηχανισμός που εξασφαλίζει τη συγκράτηση σε όλες τις θέσεις χρήσης του καθίσματος και των τμημάτων του.
 2.26. Φατνωτό κουμπί απασφάλισης της πόρπης
 Η πόρπη δεν πρέπει να μπορεί να απασφαλίζεται, αν χρησιμοποιείται σφαίρα διαμέτρου 40 mm.
 2.27. Μη φατνωτό κουμπί απασφάλισης της πόρπης
 Η πόρπη πρέπει να μπορεί να απασφαλίζεται, αν χρησιμοποιείται σφαίρα διαμέτρου 40 mm.
 2.28. Μηχανισμός μείωσης της τάσης
 Μηχανισμός που είναι ενσωματωμένος στο συσπειρωτήρα και μειώνει αυτόματα την τάση του ιμάντα όταν ο χρήστης προσδένει τη ζώνη ασφαλείας. Όταν απασφαλίζει τη ζώνη ασφαλείας, ο εν λόγω μηχανισμός κλείνει αυτόματα.
 2.29.
 Το «ISOFIX» είναι ένα σύστημα σύνδεσης των συστημάτων συγκράτησης για παιδιά στα οχήματα, το οποίο διαθέτει δύο άκαμπτες αγκυρώσεις επί του οχήματος, δύο αντίστοιχες άκαμπτες αγκυρώσεις επί του συστήματος συγκράτησης για παιδιά και ένα μέσο για να περιορίζεται η περιστροφή του συστήματος συγκράτησης για παιδιά.
 2.30.
 «Σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά» νοείται ένα σύστημα συγκράτησης παιδιού, που πληροί τις προϋποθέσεις του κανονισμού αριθ. 44, το οποίο πρέπει να προσδένεται σε ένα σύστημα αγκυρώσεων ISOFIX, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κανονισμού αριθ. 14.
 2.31.
 «Θέση ISOFIX» σημαίνει ένα σύστημα το οποίο επιτρέπει να τοποθετείται:
 α)
 είτε ένα καθολικό σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά με μέτωπο προς τα εμπρός όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 44·
 β)
 ή ένα οιονεί καθολικό σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά με μέτωπο προς τα εμπρός όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 44·
 γ)
 ή ένα οιονεί καθολικό σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά με μέτωπο προς τα πίσω όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 44·
 δ)
 ή ένα οιονεί καθολικό σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά με μέτωπο προς τα πλάγια όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 44·
 ε)
 ή ένα ειδικό σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 44.
 2.32.
 «Σύστημα αγκυρώσεων ISOFIX» νοείται ένα σύστημα αποτελούμενο από δύο κάτω αγκυρώσεις ISOFIX, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κανονισμού αριθ. 14, οι οποίες είναι σχεδιασμένες για τη στερέωση ενός συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά σε συνδυασμό με μια διάταξη αντιπεριστροφής.
 2.33.
 «Κάτω αγκύρωση ISOFIX» νοείται μια άκαμπτη στρογγυλή, οριζόντια ράβδος διαμέτρου 6 mm, η οποία εκτείνεται από τη δομή του οχήματος ή του καθίσματος και χρησιμεύει για την υποδοχή και τη συγκράτηση ενός συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά με εξαρτήματα στερεώσεως ISOFIX.
 2.34. «Μηχανισμός που εμποδίζει την περιστροφή»
 α)
 O μηχανισμός που εμποδίζει την περιστροφή ενός καθολικού συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά αποτελείται από μια άνω πρόσδεση ISOFIX.
 β)
 O μηχανισμός που εμποδίζει την περιστροφή ενός οιονεί καθολικού συστήματος συγκράτησης ISOFIX για παιδιά αποτελείται από μια άνω πρόσδεση, το ταμπλό του οχήματος ή ένα υποστήριγμα που προορίζεται να περιορίζει την περιστροφή του συστήματος συγκράτησης στη διάρκεια μιας μετωπικής σύγκρουσης.
 γ)
 Σε ένα καθολικό ή οιονεί καθολικό σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά, το ίδιο το κάθισμα του οχήματος δεν αποτελεί μηχανισμό που εμποδίζει την περιστροφή.
 2.35.
 «Αγκύρωση άνω πρόσδεσης ISOFIX» νοείται


text:
ένα χαρακτηριστικό στοιχείο, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κανονισμού αριθ. 14, όπως μια ράβδος, το οποίο βρίσκεται σε συγκεκριμένο σημείο, είναι σχεδιασμένο για την υποδοχή ενός συνδέσμου του ιμάντα του άνω σημείου πρόσδεσης ISOFIX και μεταφέρει τη δύναμη συγκράτησης στη δομή του οχήματος.
 2.36.
 «Διάταξη οδηγός» νοείται μια διάταξη μέσω της οποίας το άτομο που τοποθετεί το σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά οδηγείται στην κατάλληλη διαδρομή για την τοποθέτηση των προσδέσεων ISOFIX στις αγκυρώσεις κάτω πρόσδεσης ISOFIX, γεγονός το οποίο καθιστά εφικτή την ελεύθερη κίνηση.
 2.37.
 «Ιδιοδιάταξη σήμανσης ISOFIX» νοείται η σήμανση η οποία πληροφορεί το άτομο που θέλει να εγκαταστήσει ένα σύστημα συγκράτησης ISOFIX για παιδιά σχετικά με τις θέσεις πρόσδεσης ISOFIX στο όχημα και τη θέση κάθε πρόσδεσης ISOFIX που αντιστοιχεί σε σύστημα αγκυρώσεων ISOFIX.
 2.38.
 «Ιδιοδιάταξη του συστήματος συγκράτησης για παιδιά» νοείται μια βάση στήριξης, σύμφωνα με μία από τις επτά κατηγορίες μεγέθους ISOFIX που ορίζονται στην παράγραφο 4 του παραρτήματος 17 — προσάρτημα 2 του παρόντος κανονισμού και των οποίων οι διαστάσεις παρατίθενται στα σχήματα 1 έως 7 της ανωτέρω αναφερομένης παραγράφου 4. Αυτές οι ιδιοδιατάξεις του συστήματος συγκράτησης για παιδιά χρησιμοποιούνται, στον παρόντα κανονισμό, για τον προσδιορισμό των διαστάσεων των συστημάτων συγκράτησης ISOFIX για παιδιά που μπορούν να προσαρτηθούν στις θέσεις εξαρτημάτων ISOFIX του οχήματος. Επίσης ένα από τα συστήματα συγκράτησης για παιδιά, τα ονομαζόμενα ISO/F2 (B) που περιγράφονται στο σχήμα 2 της ανωτέρω αναφερομένης παραγράφου 4, χρησιμοποιείται στον κανονισμό αριθ. 14 για τον προσδιορισμό της θέσης και την εξέταση της δυνατότητας πρόσβασης σε οιοδήποτε σύστημα αγκυρώσεων ISOFIX.
 3. ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ
 3.1. Τύπος οχήματος
 3.1.1.
 Η αίτηση έγκρισης ενός τύπου οχήματος όσον αφορά την εγκατάσταση των ζωνών ασφαλείας και των συστημάτων συγκράτησης υποβάλλεται από τον κατασκευαστή του οχήματος ή τον εντολοδόχο του.
 3.1.2.
 Η αίτηση συνοδεύεται από τα κατωτέρω αναφερόμενα έγγραφα εις τριπλούν και τα ακόλουθα στοιχεία:
 3.1.2.1.
 Σχέδια, σε κατάλληλη κλίμακα, της γενικής δομής του οχήματος, που δείχνουν τις θέσεις των ζωνών ασφαλείας και λεπτομερή σχέδια των ζωνών ασφαλείας και των σημείων όπου έχουν προσδεθεί·
 3.1.2.2.
 Προσδιορισμό των χρησιμοποιουμένων υλικών που μπορούν να επηρεάσουν την αντοχή των ζωνών ασφαλείας·
 3.1.2.3.
 Τεχνική περιγραφή των ζωνών ασφαλείας·
 3.1.2.4.
 Στην περίπτωση ζωνών ασφαλείας που είναι στερεωμένες στη δομή του καθίσματος:
 3.1.2.5.
 Λεπτομερή περιγραφή του τύπου οχήματος όσον αφορά το σχεδιασμό των καθισμάτων, των αγκυρώσεών τους και των συστημάτων ρύθμισης και ασφάλισής τους·
 3.1.2.6.
 Σχέδια, σε κατάλληλη κλίμακα και επαρκώς λεπτομερή, των καθισμάτων, των αγκυρώσεών τους επί του οχήματος και των συστημάτων ρύθμισης και ασφάλισής τους·
 3.1.3.
 Εναλλακτικά ο κατασκευαστής δύναται να υποβάλει στην επιφορτισμένη με τις δοκιμές έγκρισης τεχνική υπηρεσία είτε ένα όχημα αντιπροσωπευτικό του προς έγκριση τύπου οχήματος είτε τα τμήματα οχήματος τα οποία θεωρούνται ουσιώδη για τις δοκιμές των ζωνών ασφάλειας από την τεχνική υπηρεσία.
 3.2. Τύπος ζώνης ασφαλείας
 3.2.1.
 Η αίτηση έγκρισης ενός τύπου ζώνης ασφαλείας υποβάλλεται από τον κάτοχο της εμπορικής ονομασίας ή σήματος ή από το νόμιμο εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπό του. Στην περίπτωση των συστημάτων συγκράτησης, η αίτηση έγκρισης ενός τύπου συστήματος συγκράτησης υποβάλλεται από τον κάτοχο της εμπορικής ονομασίας ή σήματος ή


text:
από τον αντιπρόσωπό του ή από τον κατασκευαστή του οχήματος στο οποίο πρόκειται να τοποθετηθεί ή τον αντιπρόσωπό του.
 3.2.2.
 Συνοδεύεται από:
 3.2.2.1.
 Τεχνική περιγραφή του τύπου ζώνης, η οποία προσδιορίζει τους ιμάντες και τα άκαμπτα εξαρτήματα που χρησιμοποιούνται και η οποία συνοδεύεται από σχέδια των στοιχείων που συνθέτουν τη ζώνη· τα σχέδια πρέπει να επιδεικνύουν τη θέση για τον αριθμό έγκρισης και τα επιπλέον σύμβολα σε σχέση με τον κύκλο του σήματος έγκρισης. Η περιγραφή πρέπει να αναφέρει το χρώμα του παρουσιαζομένου προς επικύρωση προτύπου και να υποδεικνύει τον (τους) τύπο(-ους) οχήματος για τον οποίον(-ους) ο τύπος αυτός της ζώνης προορίζεται. Στην περίπτωση των συσπειρωτήρων, από οδηγίες εγκατάστασης της αισθητηρίου διάταξης· για μηχανισμούς ή συστήματα προφόρτισης, από πλήρη τεχνική περιγραφή της κατασκευής και λειτουργίας, συμπεριλαμβανομένης της αισθητηρίου διάταξης, αν υπάρχει, όπου αναλύεται η μέθοδος ενεργοποίησης και τυχόν αναγκαία μέθοδος για την αποφυγή ακούσιας ενεργοποίησης. Στην περίπτωση συστήματος συγκράτησης η περιγραφή περιλαμβάνει: σχέδια, με κατάλληλη κλίμακα, της δομής του οχήματος και της δομής του καθίσματος, του συστήματος ρύθμισης και των εξαρτημάτων στερέωσης, που δείχνουν με τρόπο επαρκώς λεπτομερή τις θέσεις των αγκυρώσεων των καθισμάτων και των ζωνών καθώς και των ενισχύσεων· καθώς και προσδιορισμό των χρησιμοποιούμενων υλικών που ενδέχεται να επηρεάσουν την αντοχή των αγκυρώσεων του καθίσματος και της ζώνης· και τεχνική περιγραφή των αγκυρώσεων του καθίσματος και των ζωνών· και από τεχνική περιγραφή των αγκυρώσεων του καθίσματος και των ζωνών. Αν η ζώνη έχει μελετηθεί κατά τρόπο ώστε να τοποθετείται στο σώμα του οχήματος μέσω ενός μηχανισμού ρύθμισής της ως προς το ύψος, στην τεχνική περιγραφή πρέπει να ορίζεται αν ο εν λόγω μηχανισμός θεωρείται ως τμήμα της ζώνης, ή όχι·
 3.2.2.2.
 Έξι δείγματα του τύπου της ζώνης, ένα εκ των οποίων ως δείγμα αναφοράς·
 3.2.2.3.
 Ιμάντα κάθε τύπου μήκους 10 m που χρησιμοποιείται σε κάθε τύπο ζώνης·
 3.2.2.4.
 Η τεχνική υπηρεσία που διεξάγει τις δοκιμές έγκρισης τύπου μπορεί να ζητήσει και άλλα δείγματα.
 3.2.3.
 Για τα συστήματα συγκράτησης, υποβάλλονται στην υπηρεσία δύο δείγματα τα οποία μπορούν να περιλαμβάνουν δύο δείγματα ζωνών όπως αναφέρεται στις παραγράφους 3.2.2.2 και 3.2.2.3 κατ’ επιλογή του κατασκευαστή, είτε ένα όχημα αντιπροσωπευτικό του τύπου οχήματος που πρόκειται να εγκριθεί είτε το μέρος ή τα μέρη του οχήματος που η τεχνική υπηρεσία που διεξάγει τις δοκιμές έγκρισης για τα συστήματα συγκράτησης κρίνει ουσιαστικά.
 4. ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ
 Τα δείγματα τύπου ζώνης ή τύπου συστήματος συγκράτησης που υποβάλλονται για έγκριση σύμφωνα με τις διατάξεις των ανωτέρω παραγράφων 3.2.2.2, 3.2.2.3 και 3.2.2.4 πρέπει να φέρουν ευανάγνωστο και ανεξίτηλο το όνομα, τα αρχικά ή το εμπορικό σήμα του κατασκευαστή.
 5. ΕΓΚΡΙΣΗ
 5.1.
 Στο πιστοποιητικό έγκρισης τύπου επισυνάπτεται πιστοποιητικό σύμφωνο προς το υπόδειγμα που προσδιορίζεται στις παραγράφους 5.1.1 ή 5.1.2:
 5.1.1.
 Παράρτημα 1Α για αιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3.1.
 5.1.2.
 Παράρτημα 1Β για αιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3.2.
 5.2. Τύπος οχήματος
 5.2.1.
 Εάν το όχημα που υποβάλλεται προς έγκριση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό πληροί τις προϋποθέσεις της παραγράφου 8 παρακάτω και των παραρτημάτων 15 και 16 του παρόντος κανονισμού, χορηγείται η έγκριση του εν λόγου τύπου οχήματος.
 5.2.2.


text:
Για κάθε τύπο που εγκρίνεται καθορίζεται αριθμός έγκρισης. Τα πρώτα δύο ψηφία (προς το παρόν 04) υποδηλώνουν τη σειρά τροποποιήσεων που περιλαμβάνουν τις πιο πρόσφατες τεχνικές τροποποιήσεις του κανονισμού κατά τη χρονική στιγμή χορήγησης της έγκρισης. Το ίδιο συμβαλλόμενο μέρος δεν πρέπει να παρέχει τον ίδιο αριθμό σε άλλο τύπο οχήματος όπως ορίζεται στην ανωτέρω παράγραφο 2.16.
 5.2.3.
 Η ειδοποίηση για την έγκριση ή την επέκταση, ή η απόρριψη ή η ανάκληση της έγκρισης, ή η οριστική παύση παραγωγής τύπου οχήματος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό κοινοποιείται στα συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία του 1958, τα οποία εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό, με τη χρήση εντύπου σύμφωνα με το υπόδειγμα στο παράρτημα 1Α του παρόντος κανονισμού.
 5.2.4.
 Σε κάθε όχημα που ανήκει στον εγκεκριμένο βάσει του παρόντος κανονισμού τύπο, τοποθετείται, σε σημείο εμφανές και εύκολα προσπελάσιμο το οποίο καθορίζεται στο έντυπο της έγκρισης, διεθνές σήμα έγκρισης αποτελούμενο από:
 5.2.4.1.
 κύκλο που περιβάλλει το χαρακτήρα «E», ακολουθούμενο από το χαρακτηριστικό αριθμό της χώρας η οποία έχει χορηγήσει την έγκριση (3)·
 5.2.4.2.
 τον αριθμό του παρόντος κανονισμού, ακολουθούμενο από το γράμμα «R», μια παύλα και τον αριθμό εγκρίσεως στα δεξιά του κύκλου που προβλέπεται στην παράγραφο 5.2.4.1.
 5.2.5.
 Εάν το όχημα πληροί τις προϋποθέσεις ενός εγκεκριμένου τύπου οχήματος, σύμφωνα με ένα ή περισσότερους άλλους κανονισμούς που επισυνάπτονται στη συμφωνία, στη χώρα η οποία έχει χορηγήσει έγκριση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, το σύμβολο που περιγράφεται στην παράγραφο 5.2.4.1 δεν είναι απαραίτητο να επαναληφθεί στην περίπτωση αυτή οι επιπλέον αριθμοί και σύμβολα όλων των κανονισμών σύμφωνα με τους οποίους χορηγήθηκε έγκριση στη χώρα η οποία χορήγηση την έγκριση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό θα αναγράφονται σε κατακόρυφες στήλες στα δεξιά του συμβόλου που περιγράφεται στην παράγραφο 5.2.4.1.
 5.2.6.
 Το σήμα έγκρισης πρέπει να είναι ευανάγνωστο και ανεξίτηλο.
 5.2.7.
 Το σήμα έγκρισης θα τίθεται πλησίον ή πάνω στην πινακίδα με τα στοιχεία που τοποθετεί ο κατασκευαστής στον εγκεκριμένο τύπο.
 5.3. Τύπος ζώνης ασφαλείας:
 5.3.1.
 Εάν τα δείγματα ενός τύπου ζώνης που υποβάλλονται σύμφωνα με τις διατάξεις της ανωτέρω παραγράφου 3.2, πληρούν τις απαιτήσεις των παραγράφων 4, 5.3 και 6 του παρόντος κανονισμού, χορηγείται η έγκριση.
 5.3.2.
 Για κάθε τύπο που εγκρίνεται καθορίζεται αριθμός έγκρισης. Τα πρώτα δύο ψηφία (προς το παρόν 04 που αντιστοιχούν στη σειρά τροποποιήσεων 04 που τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 1985) υποδηλώνουν τη σειρά τροποποιήσεων που περιλαμβάνουν τις πιο πρόσφατες τεχνικές τροποποιήσεις του κανονισμού κατά τη χρονική στιγμή χορήγησης της έγκρισης. Συμβαλλόμενο μέρος δεν επιτρέπεται να εκχωρεί τον ίδιο αριθμό σε διαφορετικό τύπο ζώνης ή συστήματος συγκράτησης.
 5.3.3.
 Στα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας του 1958 που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό γνωστοποιείται η κοινοποίηση της έγκρισης ή επέκτασης ή απόρριψης της έγκρισης ενός τύπου ζώνης ή συστήματος συγκράτησης σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, με έντυπο σύμφωνο με το πρότυπο του παραρτήματος 1Β του παρόντος κανονισμού.
 5.3.4.
 Εκτός από τις σημάνσεις που αναφέρονται στην ανωτέρω παράγραφο 4, τα ακόλουθα στοιχεία τοποθετούνται σε κατάλληλο σημείο σε κάθε ζώνη σύμφωνα προς τύπο εγκεκριμένο με βάση τον παρόντα κανονισμό:
 5.3.4.1.
 Ένα διεθνές σήμα έγκρισης που περιλαμβάνει:


text:
5.3.4.1.1.
 κύκλο που περιβάλλει το χαρακτήρα «E», ακολουθούμενο από το χαρακτηριστικό αριθμό της χώρας η οποία έχει χορηγήσει την έγκριση (4)·
 5.3.4.1.2.
 έναν αριθμό έγκρισης·
 5.3.4.2.
 Τα ακόλουθα επιπλέον σύμβολα ή σύμβολο:
 5.3.4.2.1.
 Το γράμμα «A» για ζώνη τριών σημείων, το γράμμα «B» για ζώνη κάτω του υπογαστρίου και το γράμμα «S» για ζώνη ειδικού τύπου.
 5.3.4.2.2.
 Τα σύμβολα που αναφέρονται στην ανωτέρω παράγραφο 5.3.4.2.1 συμπληρώνονται από τις ακόλουθες πρόσθετες σημάνσεις:
 5.3.4.2.2.1.
 το γράμμα «e» για ζώνη με μηχανισμό απορρόφησης ενέργειας·
 5.3.4.2.2.2.
 το γράμμα «r» για ζώνη που περιλαμβάνει συσπειρωτήρα μαζί με το σύμβολο (1, 2, 3, 4 ή 4N) του χρησιμοποιούμενου συσπειρωτήρα, σύμφωνα με την παράγραφο 2.14 του παρόντος κανονισμού και το γράμμα «m» εάν ο χρησιμοποιούμενος συσπειρωτήρας είναι συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφαλίσεως με πολλαπλή ευαισθησία·
 5.3.4.2.2.3.
 το γράμμα «p» στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με μηχανισμό προφόρτισης·
 5.3.4.2.2.4.
 το γράμμα «t» στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με συσπειρωτήρα που περιλαμβάνει μηχανισμό μείωσης της έντασης·
 5.3.4.2.2.5.
 για τις ζώνες με συσπειρωτήρα τύπου 4Ν, από ένα σύμβολο που αποτελείται από ορθογώνιο με όχημα της κατηγορίας Μ1 που έχει διαγραφεί, πράγμα που σημαίνει ότι ο τύπος αυτός συσπειρωτήρα απαγορεύεται για οχήματα της κατηγορίας Μ1.
 5.3.4.2.2.6.
 Εάν η ζώνη ασφαλείας εγκρίνεται βάσει των διατάξεων της παραγράφου 6.4.1.3.3 του παρόντος κανονισμού, σημειώνεται εντός ορθογωνίου η λέξη «ΑΕΡΟΣΑΚΟΣ».
 5.3.4.2.3.
 Το γράμμα «Ζ» προτάσσεται του συμβόλου που προβλέπεται στην παράγραφο 5.3.4.2.1, όταν η ζώνη ασφαλείας αποτελεί τμήμα ενός συστήματος συγκράτησης.
 5.3.5.
 Η παράγραφος 2 του παραρτήματος 2 του παρόντος κανονισμού περιλαμβάνει παραδείγματα διατάξεων σημάτων έγκρισης.
 5.3.6.
 Οι ενδείξεις που προβλέπονται στην παράγραφο 5.3.4 πρέπει να αναγράφονται κατά τρόπο ώστε να είναι ευανάγνωστες και ανεξίτηλες και να είναι μόνιμα στερεωμένες μέσω είτε μιας ετικέτας είτε απευθείας σήμανσης. Η επιγραφή ή η χάραξη πρέπει να δύνανται να ανθίστανται στη χρήση.
 5.3.7.
 Οι επιγραφές που αναφέρονται στην ανωτέρω παράγραφο 5.3.6 μπορούν να εκδίδονται είτε από την αρχή που χορήγησε την έγκριση είτε, υπό την προϋπόθεση χορήγησης σχετικής άδειας από την εν λόγω αρχή, από τον κατασκευαστή.
 6. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ
 6.1. Γενικές προδιαγραφές
 6.1.1.
 Κάθε δείγμα που υποβάλλεται σύμφωνα με τις ανωτέρω παραγράφους 3.2.2.2, 3.2.2.3 και 3.2.2.4, πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές που ορίζονται στην παράγραφο 6 του παρόντος κανονισμού.
 6.1.2.
 Η ζώνη ασφαλείας ή το σύστημα συγκράτησης πρέπει να έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί κατά τρόπο, ώστε όταν είναι σωστά εγκατεστημένη και χρησιμοποιείται ορθά από έναν επιβάτη, να λειτουργεί ικανοποιητικά και να μειώνει τον κίνδυνο σωματικής βλάβης, σε περίπτωση ατυχήματος.
 6.1.3.
 Οι ιμάντες της ζώνης δεν μπορούν να λάβουν μια επικίνδυνη μορφή.
 6.1.4.
 Η χρήση υλικών με τις ιδιότητες της πολυαμίδης 6 όσον αφορά την κατακράτηση νερού απαγορεύεται σε όλα τα μηχανικά μέρη στα οποία το φαινόμενο αυτό είναι πιθανόν να έχει αρνητική επίπτωση στη λειτουργία τους.
 6.2. Άκαμπτα τμήματα
 6.2.1. Γενικά
 6.2.1.1.
 Τα άκαμπτα τμήματα της ζώνης ασφαλείας, όπως οι πόρπες, οι μηχανισμοί ρύθμισης, τα εξαρτήματα στερέωσης κ.λπ., δεν πρέπει να περιέχουν έντονες αιχμές ικανές να προκαλέσουν με την τριβή φθορά ή θραύση των ιμάντων.
 6.2.1.2.
 Όλα τα τμήματα ενός συνόλου ζώνης που μπορούν να διαβρωθούν πρέπει να είναι κατάλληλα προστατευμένα κατά


text:
της διάβρωσης. Μετά τη δοκιμή αντοχής στη διάβρωση στην οποία υποβλήθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 7.2, δεν πρέπει να εμφανίζεται αφενός ουδεμία αλλοίωση ικανή να βλάψει την καλή λειτουργία του μηχανισμού και αφετέρου ουδεμία σημαντική διάβρωση όταν τα εξαρτήματα εξετάζονται με γυμνό οφθαλμό από εξειδικευμένο παρατηρητή.
 6.2.1.3.
 Τα άκαμπτα εξαρτήματα που προορίζονται να απορροφούν ενέργεια ή να υφίστανται ή να μεταδίδουν μια φόρτιση δεν πρέπει να είναι εύθραυστα.
 6.2.1.4.
 Τα άκαμπτα εξαρτήματα και τα πλαστικά μέρη μιας ζώνης ασφαλείας πρέπει να βρίσκονται και να είναι εγκατεστημένα κατά τρόπο ώστε να μην μπορούν, κατά την κανονική χρήση ενός μηχανοκίνητου οχήματος, να εμπλακούν κάτω από ένα ολισθαίνον κάθισμα ή μέσα στη θύρα του οχήματος. Αν ένα από τα εξαρτήματα αυτά δεν είναι σύμφωνο με τις αναφερόμενες ανωτέρω απαιτήσεις, πρέπει να υποβληθεί στη δοκιμή κρούσης εν ψυχρώ που υποδεικνύεται στην παράγραφο 7.5.4 παρακάτω. Μετά τη δοκιμή, αν οι υποδοχές ή τα στοιχεία συγκράτησης από πλαστικό των άκαμπτων εξαρτημάτων παρουσιάζουν εμφανείς ρωγμές, αυτά τα πλαστικά στοιχεία θα αφαιρεθούν και θα εξακριβωθεί αν το υπόλοιπο σύνολο παρουσιάζει πάντοτε την ίδια ασφάλεια. Αν το υπόλοιπο από το σύνολο παραμένει ασφαλές ή αν ουδεμία ορατή ρωγμή δεν διαπιστώνεται, εξακριβώνεται εκ νέου αν πληροί τις συνθήκες που προβλέπονται στις παραγράφους 6.2.2, 6.2.3 και 6.4.
 6.2.2. Πόρπη
 6.2.2.1.
 Η πόρπη πρέπει να έχει σχεδιασθεί κατά τρόπο ώστε να αποκλείεται κάθε δυνατότητα εσφαλμένης χρήσης. Τούτο σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι η πόρπη δεν πρέπει να δύναται να παραμένει σε θέση ημίκλειστη. Η διαδικασία ανοίγματος της πόρπης πρέπει να είναι προφανής. Τα μέρη της πόρπης που ενδέχεται να έλθουν σε επαφή με το σώμα του χρήστη έχουν διατομή τουλάχιστον 20 cm2 και πλάτος 46 mm, μετρούμενα σε επίπεδο του οποίου η μέγιστη απόσταση από την επιφάνεια επαφής είναι 2,5 mm. Στην περίπτωση ζωνών τύπου σαγή η τελευταία απαίτηση θεωρείται ότι ικανοποιείται εφόσον η επιφάνεια επαφής της πόρπης με το σώμα του χρήστη έχει εμβαδόν μεταξύ 20 και 40 cm2.
 6.2.2.2.
 Η πόρπη, ακόμα και όταν δεν υφίσταται φόρτιση, πρέπει να παραμένει κλειστή οιαδήποτε και εάν είναι η θέση της. Δεν πρέπει να δύναται να ανοιχθεί ακούσια, τυχαία ή με δύναμη κατώτερη του 1 daN. Η πόρπη πρέπει να δράττεται και να χρησιμοποιείται εύκολα· όταν δεν τελεί υπό φόρτιση και όταν τελεί υπό φόρτιση σύμφωνα με την παράγραφο 7.8.2 παρακάτω, πρέπει ο χρήστης να μπορεί να την απασφαλίσει με μία και μοναδική απλή κίνηση του ενός χεριού προς μία κατεύθυνση· επιπροσθέτως, στην περίπτωση συνόλων ζωνών που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν για τα εμπρόσθια εξωτερικά καθίσματα, με εξαίρεση τις ζώνες τύπου σαγή, πρέπει επίσης να μπορεί να δεσμευθεί από το χρήστη με μια απλή κίνηση του ενός χεριού προς μια κατεύθυνση. Η πόρπη πρέπει να απασφαλίζεται δια πιέσεως είτε επί ενός κομβίου είτε επί ενός παρόμοιου μηχανισμού. Η επιφάνεια στην οποία πρέπει να εφαρμοστεί η πίεση αυτή πρέπει στην πραγματική θέση απασφάλισης και στην προβολή της σε επίπεδο κάθετο προς την αρχική κίνηση του κουμπιού να έχει τις ακόλουθες διαστάσεις: για τους ενσφηνωμένους μηχανισμούς, ελάχιστη επιφάνεια 4,5 cm2 και ελάχιστο πλάτος 15 mm· για τους


text:
μη ενσφηνωμένους μηχανισμούς, ελάχιστη επιφάνεια 2,5 cm2 και ελάχιστο πλάτος 10 mm. Η επιφάνεια αυτή πρέπει να είναι ερυθρού χρώματος. Κανένα άλλο τμήμα της πόρπης δεν πρέπει να είναι του χρώματος αυτού.
 6.2.2.3.
 Η πόρπη, όταν υπόκειται σε δοκιμή σύμφωνα με την παράγραφο 7.5.3, πρέπει να λειτουργεί κανονικά.
 6.2.2.4.
 Η πόρπη πρέπει να μπορεί να αντέχει επανειλημμένους χειρισμούς και πρέπει, πριν από τη δυναμική δοκιμή που αναφέρεται στην παράγραφο 7.7, να υποστεί 5 000 κύκλους ανοίγματος και κλεισίματος στις κανονικές συνθήκες χρήσης. Σε περίπτωση ζωνών τύπου σαγή η δοκιμή αυτή μπορεί να εκτελείται χωρίς να έχουν εισαχθεί όλες οι γλωσσίδες.
 6.2.2.5.
 Η αναγκαία δοκιμή για να ανοιχθεί η πόρπη, κατά τη δοκιμή που προβλέπεται στην παράγραφο 7.8, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 6 daN.
 6.2.2.6.
 Η πόρπη υποβάλλεται σε δοκιμές αντοχής σύμφωνα με τις παραγράφους 7.5.1 και, κατά περίπτωση, 7.5.5. Τα εν λόγω μέρη δεν πρέπει ούτε να σπάσουν ούτε να αποσπασθούν εξαιτίας της τάσης που ασκείται από το προδιαγραφόμενο φορτίο.
 6.2.2.7.
 Για τις πόρπες που περιέχουν ένα στοιχείο κοινό σε δύο σύνολα, οι δοκιμές αντοχής και ανοίγματος που αναφέρονται στις παραγράφους 7.7 και 7.8 πραγματοποιούνται επίσης με το τμήμα της πόρπης που ανήκει σε ένα σύνολο να είναι δεσμευμένο στο μηχανισμό σύζευξης του άλλου συνόλου, εάν είναι δυνατόν η πόρπη να συνενωθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο στην πράξη.
 6.2.3. Μηχανισμός ρύθμισης
 6.2.3.1.
 Αφού φορεθεί από το χρήστη, η ζώνη πρέπει είτε να προσαρμόζεται αυτόματα στο σώμα του είτε να είναι σχεδιασμένη κατά τέτοιο τρόπο ώστε ο χειροκίνητος μηχανισμός ρύθμισης να είναι άμεσα προσβάσιμος στον καθισμένο χρήστη και άνετος και εύκολος στη χρήση. Πρέπει επίσης να επιτρέπει το σφίξιμο της ζώνης με το ένα χέρι ώστε να ταιριάζει στο μέγεθος του σώματος του χρήστη και στη θέση του καθίσματος του οχήματος.
 6.2.3.2.
 Δύο δείγματα από κάθε μηχανισμό ρύθμισης πρέπει να υποβληθούν στις δοκιμές σύμφωνα με την παράγραφο 7.3. Η ολίσθηση του ιμάντα δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 25 mm ανά δείγμα μηχανισμού ρύθμισης και το άθροισμα των μετατοπίσεων για το σύνολο των μηχανισμών ρύθμισης μιας ζώνης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 40 mm.
 6.2.3.3.
 Όλοι οι μηχανισμοί ρύθμισης υπόκεινται σε δοκιμές αντοχής σύμφωνα με την παράγραφο 7.5.1. Τα εν λόγω μέρη δεν πρέπει ούτε να σπάσουν ούτε να αποσπασθούν εξαιτίας της τάσης που ασκείται από το προδιαγραφόμενο φορτίο.
 6.2.3.4.
 Όταν η δοκιμή πραγματοποιείται σύμφωνα με την παράγραφο 7.5.6, η απαραίτητη δύναμη για να λειτουργήσει ο μηχανισμός χειροκίνητης ρύθμισης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 5 daN.
 6.2.4. Εξαρτήματα στερέωσης και μηχανισμοί ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος
 Τα εξαρτήματα στερέωσης υπόκεινται στις δοκιμές αντοχής σύμφωνα με τις παραγράφους 7.5.1. και 7.5.2. Οι υπάρχοντες μηχανισμοί ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος υπόκεινται στις δοκιμές αντοχής που περιγράφονται στην παράγραφο 7.5.2. του παρόντος κανονισμού, στις περιπτώσεις που δεν ελέγχθηκαν στο όχημα κατ’ εφαρμογή του κανονισμού αριθ. 14 (σύμφωνα με την τελευταία έκδοση τροποποιήσεων) σχετικά με τις αγκυρώσεις των ζωνών ασφαλείας. Τα εν λόγω μέρη δεν πρέπει ούτε να σπάσουν ούτε να αποσπασθούν εξαιτίας της τάσης που ασκείται από το προδιαγραφόμενο φορτίο.


text:
6.2.5. Συσπειρωτήρες
 Οι συσπειρωτήρες υποβάλλονται σε δοκιμές και πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις που ορίζονται παρακάτω, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών αντοχής που αναφέρονται στις παραγράφους 7.5.1 και 7.5.2 (Οι εν λόγω απαιτήσεις αποκλείουν τους συσπειρωτήρες χωρίς ασφάλιση.)
 6.2.5.1. Συσπειρωτήρες χειροκίνητης απασφάλισης
 6.2.5.1.1.
 Ο ιμάντας ενός συνόλου ζώνης ασφαλείας που περιλαμβάνει συσπειρωτήρα χειροκίνητης απασφάλισης δεν πρέπει να μετατοπίζεται πλέον των 25 mm μεταξύ των θέσεων ασφάλισης του συσπειρωτήρα.
 6.2.5.1.2.
 Ο ιμάντας ενός συνόλου ζώνης ασφαλείας θα εκτυλίσσεται από έναν συσπειρωτήρα χειροκίνητης απασφάλισης εντός 6 mm του μέγιστου μήκους του όταν τάση 1,4 daN το ελάχιστο και 2,2 daN το ανώτερο εφαρμόζεται στον ιμάντα στη συνήθη κατεύθυνση εξαγωγής.
 6.2.5.1.3.
 Ο ιμάντας πρέπει να επανατυλιχθεί από το συσπειρωτήρα και να αφεθεί να επανατυλιχθεί σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.1, μέχρις ότου ολοκληρωθούν 5 000 κύκλοι. Ο συσπειρωτήρας πρέπει στη συνέχεια να υποβληθεί στη δοκιμή διάβρωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 7.2 και μετά στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη που περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.3. Μετά πρέπει να υποστεί με ικανοποιητικό τρόπο μία άλλη σειρά 5 000 κύκλων εκτυλίξεων και επανατυλίξεων. Μετά τις δοκιμές που αναφέρονται ανωτέρω, ο συσπειρωτήρας πρέπει να εξακολουθεί να λειτουργεί σωστά και να πληροί τις απαιτήσεις που ορίζονται στις ανωτέρω παραγράφους 6.2.5.1.1 και 6.2.5.1.2.
 6.2.5.2. Συσπειρωτήρας αυτόματης ασφάλισης
 6.2.5.2.1.
 Ο ιμάντας μιας ζώνης ασφαλείας που περιλαμβάνει συσπειρωτήρα αυτόματης ασφάλισης δεν πρέπει να μετατοπίζεται πλέον των 30 mm μεταξύ των θέσεων ασφάλισης του συσπειρωτήρα. Ύστερα από μια κίνηση του χρήστη προς τα πίσω, η ζώνη πρέπει είτε να παραμένει στην αρχική της θέση είτε να επανέρχεται αυτόματα στη θέση αυτή ως συνέπεια των κινήσεων προς τα εμπρός του χρήστη.
 6.2.5.2.2.
 Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα μιας ζώνης κάτω του υπογαστρίου, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα δεν πρέπει να είναι κατώτερη των 0,7 daN, όταν η δύναμη αυτή μετράται επί του ελεύθερου μήκους μεταξύ του ανδρεικέλου και του συσπειρωτήρα σύμφωνα με την παράγραφο 7.6.4.
 Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα διαγωνίου ζώνης, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα δεν πρέπει να είναι κατώτερη των 0,1 daN και δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,7 daN όταν μετρείται με ανάλογο τρόπο.
 6.2.5.2.3.
 Ο ιμάντας πρέπει να εκτυλιχθεί από τον συσπειρωτήρα και να αφεθεί να επανατυλιχθεί σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.1 μέχρις ότου ολοκληρωθούν 5 000 κύκλοι. Ο συσπειρωτήρας πρέπει στη συνέχεια να υποβληθεί στη δοκιμή διάβρωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 7.2 και κατόπιν στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη που περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.3. Μετά πρέπει να υποστεί με ικανοποιητικό τρόπο μία άλλη σειρά 5 000 κύκλων εκτυλίξεων και επανατυλίξεων. Μετά τις δοκιμές που αναφέρονται ανωτέρω, ο συσπειρωτήρας πρέπει να εξακολουθεί να λειτουργεί σωστά και να πληροί τις απαιτήσεις που ορίζονται στις ανωτέρω παραγράφους 6.2.5.2.1 και 6.2.5.2.2.
 6.2.5.3. Συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης
 6.2.5.3.1.
 Ο συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης πρέπει να ικανοποιεί τις ακόλουθες συνθήκες όταν υποβάλλεται σε δοκιμή σύμφωνα με τις προδιαγραφές της παραγράφου 7.6.2. Όταν πρόκειται για ευαισθησία ως προς έναν παράγοντα σύμφωνα με την παράγραφο 2.14.4.1, ισχύουν μόνο οι προδιαγραφές που αφορούν την επιβράδυνση του οχήματος.
 6.2.5.3.1.1.
 Πρέπει να ασφαλίζεται για επιβράδυνση οχήματος


text:
ίση προς 0,45 g (5) για συσπειρωτήρες τύπου 4 και προς 0,85 g για συσπειρωτήρες τύπου 4N.
 6.2.5.3.1.2.
 Δεν πρέπει να ασφαλίζεται με επιτάχυνση του ιμάντα, η οποία μετρούμενη κατά την κατεύθυνση εξαγωγής του είναι κατώτερη των 0,8 g για συσπειρωτήρες τύπου 4 και από 1,0 g για συσπειρωτήρες τύπου 4Ν.
 6.2.5.3.1.3.
 Δεν πρέπει να ασφαλίζεται όταν ο μηχανισμός αναγνώρισης εκτρέπεται έως 12o προς οιαδήποτε κατεύθυνση από τη θέση εγκατάστασης που υποδεικνύεται από τον κατασκευαστή.
 6.2.5.3.1.4.
 Πρέπει να ασφαλίζεται όταν ο μηχανισμός αναγνώρισης εκτραπεί κατά 27o τουλάχιστον για τον τύπο 4 και 40o για τον τύπο 4N προς οιαδήποτε κατεύθυνση από τη θέση εγκατάστασης που υποδεικνύει ο κατασκευαστής.
 6.2.5.3.1.5.
 Αν η αποτελεσματικότητα του συσπειρωτήρα εξαρτάται από ένα εξωτερικό σήμα ή από μία πηγή ενέργειας, η εγκατάσταση πρέπει να εγγυάται αυτόματη ασφάλιση του συσπειρωτήρα σε περίπτωση αστοχίας ή διακοπής του σήματος ή της πηγής ενέργειας. Ωστόσο, η απαίτηση αυτή δεν χρειάζεται να πληρούται για ένα συσπειρωτήρα πολλαπλής ευαισθησίας, υπό τον όρο ότι μόνον μία ευαισθησία εξαρτάται από ένα εξωτερικό σήμα ή πηγή ενέργειας και η αστοχία του σήματος ή της πηγής ενέργειας υποδεικνύεται στον οδηγό με οπτικό ή/και ηχητικό μέσο.
 6.2.5.3.2.
 Όταν υποβάλλεται σε δοκιμή σύμφωνα με την παράγραφο 7.6.2 ένας συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης με πολλαπλή ευαισθησία, συμπεριλαμβανομένης της ευαισθησίας του ιμάντα πρέπει να πληροί τις ειδικές απαιτήσεις, καθώς επίσης να ασφαλίζει όταν η επιτάχυνση του ιμάντα που μετρείται προς την κατεύθυνση της ανεξέλιξης είναι όχι κατώτερη των 2,0 g.
 6.2.5.3.3.
 Κατά τη διάρκεια των δοκιμών που υποδεικνύονται στις παραγράφους 6.2.5.3.1 και 6.2.5.3.2, το μήκος του ιμάντα που μπορεί να εκτυλιχθεί πριν ασφαλίσει ο συσπειρωτήρας δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 mm ξεκινώντας από το μήκος που προβλέπεται στην παράγραφο 7.6.2.1. Στην περίπτωση της δοκιμής που αναφέρεται στην ανωτέρω παράγραφο 6.2.5.3.1.2, η ασφάλιση δεν πρέπει να λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια των εκτυλισσόμενων πρώτων 50 mm του ιμάντα ξεκινώντας από το μήκος που προβλέπεται στην παράγραφο 7.6.2.1.
 6.2.5.3.4.
 Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα μιας ζώνης κάτω του υπογαστρίου, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα δεν πρέπει να είναι κατώτερη των 0,7 daN, όταν η δύναμη αυτή μετράται επί του ελεύθερου μήκους μεταξύ του ανδρεικέλου και του συσπειρωτήρα σύμφωνα με την παράγραφο 7.6.4.
 Αν ο συσπειρωτήρας αποτελεί τμήμα συγκράτησης του ανωτέρω τμήματος του κορμού, η δύναμη επανατύλιξης του ιμάντα δεν πρέπει να είναι κατώτερη των 0,1 daN και δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 0,7 daN όταν μετράται με ανάλογο τρόπο, με εξαίρεση τις ζώνες που είναι εξοπλισμένες με μηχανισμό περιορισμού της τάσης, οπότε η ελάχιστη δύναμη επανατύλιξης είναι δυνατόν να μειωθεί στα 0,05 daN μόνον όταν ο μηχανισμός αυτός βρίσκεται εν λειτουργία. Αν ο ιμάντας διέρχεται από άξονα μετάδοσης ή μια τροχαλία, η δύναμη επανατύλιξης πρέπει να μετρηθεί επί του ελεύθερου μήκους μεταξύ του ανδρεικέλου και του άξονα μετάδοσης ή της τροχαλίας.
 Αν το σύνολο περιέχει χειροκίνητο ή αυτόματο μηχανισμό που εμποδίζει τη ζώνη να επανατυλιχθεί πλήρως, ο μηχανισμός αυτός δεν πρέπει να βρίσκεται σε λειτουργία κατά την εκτίμηση των απαιτήσεων αυτών.
 Εάν το σύνολο περιλαμβάνει μηχανισμό μείωσης της τάσης, η δύναμη επανατύλιξης


text:
του ιμάντα που περιγράφηκε παραπάνω μετράται ενώ ο μηχανισμός έχει τεθεί εν λειτουργία και εκτός λειτουργίας κατά την εκτίμηση των εν λόγω απαιτήσεων πριν και μετά τις δοκιμές αντοχής σύμφωνα με την παράγραφο 6.2.5.3.5.
 6.2.5.3.5.
 Ο ιμάντας πρέπει να εκτυλιχθεί από τον συσπειρωτήρα και να αφεθεί να επανατυλιχθεί σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.1 μέχρις ότου ολοκληρωθούν 40 000 κύκλοι. Ο συσπειρωτήρας υποβάλλεται στη συνέχεια σε δοκιμή διάβρωσης σύμφωνα με την παράγραφο 7.2 και ακολούθως στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη όπως περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.3. Πρέπει εν συνεχεία να υποστεί, κατά ικανοποιητικό τρόπο, μία άλλη σειρά από 5 000 κύκλους (45 000 στο σύνολο).
 Εάν το σύνολο περιλαμβάνει μηχανισμό μείωσης της τάσης, οι ανωτέρω δοκιμές διεξάγονται υπό την προϋπόθεση ότι ο μηχανισμός μείωσης της τάσης βρίσκεται εν λειτουργία και εκτός λειτουργίας.
 Μετά τις ανωτέρω δοκιμές, ο συσπειρωτήρας πρέπει να λειτουργεί σωστά και να εξακολουθεί να πληροί τις προϋποθέσεις των ανωτέρω παραγράφων 6.2.5.3.1, 6.2.5.3.3 και 6.2.5.3.4.
 6.2.5.4.
 Οι συπειρωτήρες πρέπει να πληρούν, μετά τη δοκιμή αντοχής σύμφωνα με την παράγραφο 6.2.5.3.5 και, αμέσως μετά τη μέτρηση της δύναμης επανατύλιξης σύμφωνα με την παράγραφο 6.2.5.3.4, και τις δύο ακόλουθες προδιαγραφές:
 6.2.5.4.1.
 Όταν οι συσπειρωτήρες, με εξαίρεση τους συσπειρωτήρες αυτόματης ασφάλισης, υποβάλλονται σε δοκιμή σύμφωνα με την παράγραφο 7.6.4.2, πρέπει να μπορούν να αποφύγουν το ενδεχόμενο εμφάνισης χαλάρωσης του δεσίματος της ζώνης στο στήθος και,
 6.2.5.4.2.
 Όταν η πόρπη είναι απομανταλωμένη έτσι ώστε να αποδεσμευθεί το γλωσσίδιο, μόνος του ο συσπειρωτήρας πρέπει να μπορεί να επανατυλίξει πλήρως τον ιμάντα.
 6.2.6. Μηχανισμός προφόρτισης
 6.2.6.1.
 Αφού υποβληθεί σε δοκιμή διάβρωσης σύμφωνα με την παράγραφο 7.2, ο μηχανισμός προφόρτισης (περιλαμβανομένου του αισθητήρα κρούσεων που συνδέεται με το μηχανισμό με τα αρχικά βύσματα αλλά χωρίς να διέρχεται μέσω αυτών ρεύμα) πρέπει να λειτουργεί κανονικά.
 6.2.6.2.
 Επαληθεύεται ότι ακούσια λειτουργία του μηχανισμού δεν συνεπάγεται τυχόν κίνδυνο σωματικού τραυματισμού του χρήστη.
 6.2.6.3.
 Στην περίπτωση μηχανισμών προφόρτισης με βάση συστήματα πυροτεχνικής:
 6.2.6.3.1.
 Αφού υποβληθεί σε προετοιμασία σύμφωνα με την παράγραφο 7.9.2, να μην έχει ενεργοποιηθεί λόγω θερμοκρασίας η λειτουργία του μηχανισμού προφόρτισης και η διάταξη να λειτουργεί κανονικά.
 6.2.6.3.2.
 Να ληφθούν προληπτικά μέτρα για την αποτροπή της έκλυσης θερμών αερίων από την ανάφλεξη κοντά σε εύφλεκτες ύλες.
 6.3. Ιμάντες
 6.3.1. Γενικά
 6.3.1.1.
 Οι ιμάντες πρέπει να έχουν τέτοια χαρακτηριστικά ώστε η πίεση που ασκούν επί του σώματος του χρήστη να κατανέμεται κατά το δυνατόν ισοδύναμα σε όλο το πλάτος τους και έτσι ώστε να μη συστρέφονται ακόμη και υπό φορτίο. Πρέπει να έχουν δυνατότητες απορρόφησης και διάχυσης της ενέργειας. Ο ιμάντας πρέπει να έχει ολοκληρωμένη προστασία ώστε να μην ξεφτίζει με τη χρήση.
 6.3.1.2.
 Το πλάτος του ιμάντα δεν πρέπει να είναι κατώτερο των 46 mm με φόρτιση 980 daN. Η μέτρηση αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί κατά τη δοκιμή αντοχής στη θραύση που προδιαγράφεται στην παράγραφο 7.4.2, χωρίς παύση της λειτουργίας της μηχανής.
 6.3.2. Αντοχή μετά από προσαρμογή στη θερμοκρασία και την υγρασία περιβάλλοντος
 Για τα δύο δείγματα ιμάντων που προετοιμάζονται σύμφωνα με την παράγραφο 7.4.1.1 η φόρτιση θραύσης του ιμάντα που προσδιορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο


text:
7.4.2, δεν πρέπει να είναι κατώτερη των 1 470 daN. Η διαφορά μεταξύ των φορτίσεων θραύσης των δύο δειγμάτων δεν πρέπει να υπερβαίνει το 10 % της μεγαλύτερης μετρούμενης φόρτισης θραύσης.
 6.3.3. Αντοχή ύστερα από ειδική προετοιμασία
 Για τα δύο δείγματα ιμάντων που προετοιμάζονται σύμφωνα με μία από τις διατάξεις της παραγράφου 7.4.1 (με εξαίρεση την παράγραφο 7.4.1.1) παρακάτω, η φόρτιση θραύσης του ιμάντα πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση με το 75 % της μέσης τιμής των φορτίσεων που προσδιορίζονται στη δοκιμή που προβλέπεται στην παράγραφο 6.3.2, χωρίς να είναι κατώτερη των 1 470 daN. Η τεχνική υπηρεσία μπορεί να παραλείψει μία ή περισσότερες από τις δοκιμές αυτές, αν η σύνθεση του υλικού που χρησιμοποιείται ή οι διαθέσιμες πληροφορίες τις καθιστούν περιττές.
 6.4. Σύνολο ζώνης ή σύστημα συγκράτησης
 6.4.1. Δυναμική δοκιμή
 6.4.1.1.
 Το σύνολο ζώνης ή το σύστημα συγκράτησης πρέπει να υποβληθεί στη δυναμική δοκιμή σύμφωνα με την παράγραφο 7.7.
 6.4.1.2.
 Η δυναμική δοκιμή πραγματοποιείται σε δύο ζώνες που δεν έχουν υποστεί προηγούμενη φόρτιση, εκτός από την περίπτωση των ζωνών που αποτελούν τμήμα συστημάτων συγκράτησης. Στην περίπτωση αυτή η δυναμική δοκιμή πραγματοποιείται στα συστήματα συγκράτησης που προβλέπονται για μία ομάδα καθισμάτων που δεν έχουν προηγουμένως υποστεί φόρτιση. Οι πόρπες των προς δοκιμή συνόλων ζώνης πρέπει να πληρούν τις προδιαγραφές της ανωτέρω παραγράφου 6.2.2.4. Στην περίπτωση ζωνών ασφαλείας με συσπειρωτήρες, ο συσπειρωτήρας πρέπει να έχει υποβληθεί στη δοκιμή αντοχής στη σκόνη που ορίζεται στην παράγραφο 7.6.3· επιπλέον, στην περίπτωση ζωνών ασφαλείας ή συστημάτων συγκράτησης εφοδιασμένων με μηχανισμό προφόρτισης που περιλαμβάνει μέσα πυροτεχνικής, ο μηχανισμός πρέπει να έχει υποβληθεί στην προδιαγραφόμενη στην παράγραφο 7.9.2 προετοιμασία.
 6.4.1.2.1.
 Οι ζώνες πρέπει να έχουν υποστεί τη δοκιμή διάβρωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 7.2, μετά την οποία πρέπει να υποστούν 500 πρόσθετους κύκλους ασφάλισης και απασφάλισης της πόρπης υπό κανονικές συνθήκες χρήσης.
 6.4.1.2.2.
 Οι ζώνες ασφαλείας με συσπειρωτήρες πρέπει να έχουν υποβληθεί είτε στις δοκιμές που περιγράφονται στην παράγραφο 6.2.5.2 είτε στις δοκιμές που περιγράφονται στην παράγραφο 6.2.5.3. Αν όμως ένας συσπειρωτήρας έχει ήδη υποβληθεί στη δοκιμή διάβρωσης σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 6.4.1.2.1, δεν είναι απαραίτητο να επαναληφθεί η δοκιμή αυτή.
 6.4.1.2.3.
 Στην περίπτωση ζώνης που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί με μηχανισμό ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος, όπως περιγράφηκε στην παραπάνω παράγραφο 2.9.6, η δοκιμή εκτελείται με το μηχανισμό ρυθμισμένο στην(στις) δυσμενέστερη(-ες) θέση(-εις), που επιλέγεται(-ονται) από την τεχνική υπηρεσία που είναι υπεύθυνη για τη δοκιμή. Ωστόσο, αν ο μηχανισμός ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος συνίσταται από την ίδια την αγκύρωση, όπως το επιτρέπει ο κανονισμός αριθ. 14, η αρμόδια για τις δοκιμές τεχνική υπηρεσία αν το επιθυμεί μπορεί να εφαρμόσει τις διατάξεις της παραγράφου 7.7.1 παρακάτω.
 6.4.1.2.4.
 Στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με μηχανισμό προφόρτισης, η ελάχιστη μετατόπιση που προδιαγράφεται στην παράγραφο 6.4.1.3.2 κατωτέρω μπορεί να μειωθεί κατά το ήμισυ. Για τους σκοπούς της δοκιμής αυτής, τίθεται σε λειτουργία η διάταξη προφόρτισης.
 6.4.1.2.5.
 Στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με μηχανισμό μείωσης της έντασης, πρέπει να υποβάλλεται σε δοκιμή αντοχής με τον εν λόγω μηχανισμό εν λειτουργία σύμφωνα με την παράγραφο 6.2.5.3.5 πριν από


text:
τη δυναμική δοκιμή. Η δυναμική δοκιμή πρέπει εν συνεχεία να διεξάγεται με το μηχανισμό μείωσης της τάσης εν λειτουργία.
 6.4.1.3.
 Κατά τη διάρκεια της δοκιμής αυτής πρέπει να τηρούνται οι εξής όροι:
 6.4.1.3.1.
 Κανένα μέρος ενός συνόλου ή ενός συστήματος συγκράτησης που συγκρατεί επιβάτη του οχήματος δεν πρέπει να σπάσει και καμία πόρπη ή σύστημα ασφάλισης ή μετατόπισης δεν πρέπει να απασφαλίζεται, και
 6.4.1.3.2.
 η μετατόπιση του ανδρείκελου προς τα εμπρός πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 80 και 200 mm στο ύψος της λεκάνης για τις ζώνες ασφαλείας του υπογαστρίου. Στην περίπτωση άλλων τύπων ζωνών, η μετατόπιση προς τα εμπρός πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 80 και 200 mm στο ύψος της λεκάνης και μεταξύ 100 και 300 mm στο ύψος του θώρακα. Στην περίπτωση ζώνης τύπου σαγή, οι ελάχιστες μετατοπίσεις που προσδιορίζονται παραπάνω μπορούν να μειωθούν κατά το ήμισυ. Οι μετατοπίσεις αυτές είναι μετατοπίσεις συνδεόμενες με τα σημεία μέτρησης που σημειώνονται στο παράρτημα 7 σχήμα 6 του παρόντος κανονισμού.
 6.4.1.3.3.
 Σε περίπτωση ζώνης ασφαλείας που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί σε εμπρόσθια πλευρική θέση καθημένου η οποία προστατεύεται από αερόσακο τοποθετημένο έμπροσθεν αυτής, η μετατόπιση του θωρακικού σημείου αναφοράς δύναται να υπερβαίνει την μετατόπιση που προδιαγράφεται στην παράγραφο 6.4.1.3.2 ανωτέρω, εάν η ταχύτητά του στην εν λόγω τιμή δεν υπερβαίνει τα 24 km/h.
 6.4.1.4.
 Στην περίπτωση συστήματος συγκράτησης:
 6.4.1.4.1.
 Η κίνηση του θωρακικού σημείου αναφοράς μπορεί να είναι μεγαλύτερη από εκείνη που προδιαγράφεται στην παράγραφο 6.4.1.3.2 ανωτέρω αν αποδεικνύεται με υπολογισμούς ή με μεταγενέστερη δοκιμή ότι κανένα τμήμα του κορμού ή της κεφαλής του ανδρεικέλου που χρησιμοποιείται στη δυναμική δοκιμή δεν ήλθε σε επαφή με κάποιο άκαμπτο εξάρτημα του εμπροσθίου τμήματος του οχήματος, εκτός αν πρόκειται για επαφή μεταξύ θώρακος και συστήματος οδήγησης, εάν το σύστημα ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές του κανονισμού αριθ. 12 και αν η επαφή γίνεται με ταχύτητα το πολύ ίση προς 24 km/h. Για την εν λόγω εκτίμηση, θεωρείται ότι το κάθισμα βρίσκεται στη θέση που προσδιορίζεται στην παράγραφο 7.7.1.5.
 6.4.1.4.2.
 Στην περίπτωση οχημάτων που χρησιμοποιούν αυτόν τον τύπο μηχανισμού, το σύστημα μετατόπισης και ασφάλισης που επιτρέπει στους επιβάτες όλων των θέσεων να εξέρχονται από το όχημα, πρέπει πάντα να μπορεί να απασφαλίζεται με το χέρι μετά τη δυναμική δοκιμή.
 6.4.1.5.
 Κατά παρέκκλιση, για τα συστήματα συγκράτησης, οι μετατοπίσεις μπορούν να είναι μεγαλύτερες από εκείνες που προδιαγράφονται στην παράγραφο 6.4.1.3.2 στην περίπτωση που η άνω αγκύρωση που έχει τοποθετηθεί στο κάθισμα τυγχάνει της παρέκκλισης που προβλέπεται στην παράγραφο 7.4 του κανονισμού αριθ. 14.
 6.4.2. Αντοχή μετά από τη διαδικασία φθοράς από τριβή
 6.4.2.1.
 Για τα δύο δείγματα που προετοιμάζονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 7.4.1.6 παρακάτω, η φόρτιση θραύσης πρέπει να εκτιμάται όπως ορίζεται στις παραγράφους 7.4.2 και 7.5 παρακάτω. Πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση προς το 75 % της μέσης τιμής των φορτίσεων θραύσης που προσδιορίζονται κατά τη διάρκεια των δοκιμών επί των ιμάντων που δεν έχουν φθαρεί με τριβή, χωρίς να είναι κατώτερη της ελάχιστης φόρτισης που προδιαγράφεται για τα υπό δοκιμή εξαρτήματα. Η διαφορά μεταξύ των φορτίσεων θραύσης των δύο δειγμάτων δεν πρέπει να υπερβαίνει το


text:
20 % της ανωτέρας μετρουμένης φόρτισης θραύσης. Για τις διαδικασίες των τύπων 1 και 2, η δοκιμή με τη φόρτιση θραύσης πραγματοποιείται μόνο στα δείγματα ιμάντα (7.4.2). Για τη διαδικασία του τύπου 3, η δοκιμή για τη φόρτιση θραύσης του ιμάντα πρέπει να περιλαμβάνει επίσης τα μεταλλικά μέρη (παράγραφος 7.5).
 6.4.2.2.
 Ο κατωτέρω πίνακας περιέχει τον κατάλογο των τμημάτων του συνόλου ζώνης που οφείλουν να υποβληθούν σε διαδικασία φθοράς με τριβή και οι διαδικασίες που ενδεχομένως πρέπει να ακολουθηθούν επισημαίνονται με «x». Σε κάθε διαδικασία πρέπει να χρησιμοποιηθεί νέο δείγμα.
 Διαδικασία τύπου 1
 Διαδικασία τύπου 2
 Διαδικασία τύπου 3
 Εξαρτήματα στερέωσης
 —
 —
 x
 Οδηγός ιμάντα ή τροχαλία
 —
 x
 —
 Σχισμή πόρπης
 —
 x
 x
 Μηχανισμός ρύθμισης
 x
 —
 x
 Εξαρτήματα συνδεδεμένα στον ιμάντα με ραφή
 —
 —
 x
 7. ΔΟΚΙΜΕΣ
 7.1. Χρήση δειγμάτων που προσκομίσθηκαν για έγκριση τύπου ζώνης ή συστήματος συγκράτησης (βλέπε παράρτημα 13 του παρόντος κανονισμού)
 7.1.1.
 Για την εξέταση της πόρπης, τη δοκιμή λειτουργίας της πόρπης σε χαμηλή θερμοκρασία, την ενδεχόμενη δοκιμή σε χαμηλή θερμοκρασία σύμφωνα με την παράγραφο 7.5.4, τη δοκιμή αντοχής της ζώνης, τη δοκιμή διάβρωσης της ζώνης, τις δοκιμές ανοίγματος των συσπειρωτήρων, τη δυναμική δοκιμή και τη δοκιμή απασφάλισης της πόρπης μετά τη δυναμική δοκιμή χρειάζονται δύο ζώνες ή συστήματα συγκράτησης. Η εξέταση της ζώνης ή του συστήματος συγκράτησης πρέπει να πραγματοποιείται σε ένα από τα δύο δείγματα.
 7.1.2.
 Για την εξέταση της πόρπης και τη δοκιμή αντοχής της πόρπης, των εξαρτημάτων στερέωσης, των μηχανισμών ρύθμισης της ζώνης και, ενδεχομένως, των συσπειρωτήρων χρειάζεται μία ζώνη ή ένα σύστημα συγκράτησης.
 7.1.3.
 Για την εξέταση της πόρπης, τη δοκιμή μικρολίσθησης και τη δοκιμή φθοράς με τριβή χρειάζονται δύο ζώνες ή συστήματα συγκράτησης. Η δοκιμή λειτουργίας του μηχανισμού ρύθμισης της ζώνης πρέπει να πραγματοποιείται σε ένα από τα δύο δείγματα.
 7.1.4.
 Για τη δοκιμή αντοχής του ιμάντα στη θραύση χρησιμοποιείται δείγμα ιμάντα. Ένα τμήμα του δείγματος αυτού πρέπει να φυλαχθεί κατά τη διάρκεια της ισχύος της έγκρισης.
 7.2. Δοκιμή διάβρωσης
 7.2.1.
 Το πλήρες σύνολο της ζώνης ασφαλείας τοποθετείται μέσα σε ένα θάλαμο δοκιμής, όπως υποδεικνύεται στο παράρτημα 12 του παρόντος κανονισμού. Στην περίπτωση συνόλου που περιλαμβάνει συσπειρωτήρα, ο ιμάντας πρέπει να εκτυλιχθεί σε όλο το μήκος του, μείον 300 + 3 mm. Εκτός από σύντομες διακοπές που μπορούν να αποδειχθούν απαραίτητες, παραδείγματος χάρη, για τον έλεγχο και την προσθήκη διαλύματος άλατος, η δοκιμή έκθεσης πρέπει να συνεχισθεί χωρίς διακοπή επί 50 ώρες.
 7.2.2.
 Για να συμπληρωθεί η δοκιμή έκθεσης, το σύνολο πρέπει να πλυθεί προσεκτικά ή να εμβαπτισθεί σε ρέον διαυγές νερό σε θερμοκρασία που δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 38 oC για να αφαιρεθεί κάθε απόθεση άλατος που θα μπορούσε να σχηματισθεί και στη συνέχεια να ξηρανθεί σε θερμοκρασία περιβάλλοντος επί είκοσι τέσσερις ώρες πριν εξετασθεί σύμφωνα προς την παράγραφο 6.2.1.2.
 7.3. Δοκιμή μικροολίσθησης (βλ. παράρτημα 11, σχήμα 3 του παρόντος κανονισμού)
 7.3.1.
 Τα δείγματα τοποθετούνται επί 24 ώρες πριν από τη δοκιμή σε ατμόσφαιρα θερμοκρασίας 20 ± 5 oC και σχετικής υγρασίας 65 ± 5 %. Η δοκιμή πραγματοποιείται σε θερμοκρασία κυμαινόμενη μεταξύ


text:
15 και 30 oC.
 7.3.2.
 Στον πάγκο δοκιμής επαληθεύεται ότι το ελεύθερο άκρο του μηχανισμού ρύθμισης διευθύνεται είτε προς τα άνω είτε προς τα κάτω, όπως επί του οχήματος.
 7.3.3.
 Στο κατώτερο άκρο του κρεμάται φορτίο 5 daN. Το άλλο άκρο πρέπει να ενεργοποιείται με παλινδρομική κίνηση συνολικού πλάτους 300 ± 20 mm (βλ. εικόνα).
 7.3.4.
 Αν υφίσταται ένα ελεύθερο άκρο που χρησιμεύει ως απόθεμα ιμάντα, το άκρο αυτό δεν πρέπει με κανένα τρόπο να είναι συνδεδεμένο ή καρφιτσωμένο επί του τεταμένου τμήματος.
 7.3.5.
 Στον πάγκο δοκιμής επαληθεύεται ότι η κοιλότητα του ιμάντα στη χαλαρωμένη θέση διευθύνεται όπως εντός του οχήματος ως προς το σύστημα ρύθμισης. Η φόρτιση των 5 daN επί του πάγκου δοκιμής οδηγείται κατακόρυφα κατά τρόπο ώστε να αποφευχθεί η αιώρηση του φορτίου και η συστροφή με ελάττωση του μήκους του ιμάντα. Το εξάρτημα στερέωσης στερεώνεται στο φορτίο των 5 daN όπως εντός του οχήματος.
 7.3.6.
 Πριν από την οριστική έναρξη της δοκιμής, πραγματοποιείται σειρά 20 κύκλων, για να προσαρμοσθεί το σύστημα αυτοσύσφιγξης στη θέση του.
 7.3.7.
 Ο αριθμός των πραγματοποιούμενων κύκλων πρέπει να είναι 1 000 με συχνότητα 0,5 ανά δευτερόλεπτο, του ολικού πλάτους όντος 300 + 20 mm. Το φορτίο των 5 daN εφαρμόζεται μόνο κατά τη διάρκεια ενός χρόνου που αντιστοιχεί σε μία μετατόπιση 100 + 20 mm ανά ημιπερίοδο.
 7.4. Προετοιμασία των ιμάντων για τη δοκιμή αντοχής στη θραύση (στατική)
 7.4.1. Προετοιμασία των ιμάντων για τη δοκιμή αντοχής στη θραύση
 Όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3.2.4, δείγματα κομμένα από τον ιμάντα προετοιμάζονται κατά τον ακόλουθο τρόπο:
 7.4.1.1. Προσαρμογή στη θερμοκρασία και την υγρασία περιβάλλοντος
 Ο ιμάντας πρέπει να παραμείνει επί 24 τουλάχιστον ώρες μέσα σε ατμόσφαιρα θερμοκρασίας 20 ± 5 oC και σχετικής υγρασίας 65 ± 5 %. Αν η δοκιμή δεν πραγματοποιηθεί ευθύς αμέσως μετά την προετοιμασία, το δείγμα πρέπει να τοποθετηθεί μέσα σε δοχείο ερμητικά κλεισμένο έως την έναρξη της δοκιμής. Η φόρτιση θραύσης πρέπει να προσδιορισθεί εντός των πέντε λεπτών που ακολουθούν μετά την έξοδό του από την ατμόσφαιρα προετοιμασίας ή από το δοχείο.
 7.4.1.2. Προετοιμασία στο φως
 7.4.1.2.1.
 Εφαρμόζονται οι προδιαγραφές της σύστασης ISO 105-BO2 (1978). Ο ιμάντας εκτίθεται στο φως επί όσο χρόνο χρειάζεται για να επιτευχθεί στην χρησιμοποιούμενη πρότυπη κυανή βαφή αριθ. 7 αντίθεση ίση προς τον αριθμό 4 της κλίμακας του τρεφρόχρου.
 7.4.1.2.2.
 Μετά την έκθεση, ο ιμάντας πρέπει να παραμείνει επί 24 τουλάχιστον ώρες μέσα σε ατμόσφαιρα θερμοκρασίας 20 ± 5 oC και σχετικής υγρασίας 65 ± 5 %. Αν η δοκιμή δεν πραγματοποιηθεί ευθύς αμέσως μετά την προετοιμασία, το δείγμα πρέπει να τοποθετηθεί μέσα σε δοχείο ερμητικά κλεισμένο έως την έναρξη της δοκιμής. Η φόρτιση θραύσης πρέπει να προσδιορισθεί εντός των πέντε λεπτών που ακολουθούν μετά την έξοδο του ιμάντα από το θερμαινόμενο ερμάριο.
 7.4.1.3. Προετοιμασία στο ψύχος
 7.4.1.3.1.
 Ο ιμάντας πρέπει να παραμείνει επί 24 τουλάχιστον ώρες μέσα σε ατμόσφαιρα θερμοκρασίας 20 ± 5 oC και σχετικής υγρασίας 65 ± 5 %.
 7.4.1.3.2.
 Στη συνέχεια ο ιμάντας τοποθετείται επί μιάμιση ώρα σε επίπεδη επιφάνεια μέσα σε ψυχρό θάλαμο στον οποίο η θερμοκρασία του αέρος


text:
είναι - 30 ± 5 oC. Κατόπιν διπλώνεται και ο διπλωμένος ιμάντας φορτίζεται με μάζα 2 kg που έχει ψυχρανθεί εκ των προτέρων στους - 30 ± 5 oC. Αφού ο ιμάντας παραμείνει υπό φορτίο επί 30 λεπτά μέσα σε αυτόν τον ψυχρό θάλαμο, αφαιρείται η μάζα και μετρείται η φόρτιση θραύσης εντός 5 λεπτών που ακολουθούν την έξοδο του ιμάντα από τον ψυχρό θάλαμο.
 7.4.1.4. Προετοιμασία στη θερμότητα
 7.4.1.4.1.
 Ο ιμάντας πρέπει να παραμείνει επί τρεις ώρες μέσα σε θερμαινόμενο ερμάριο, σε ατμόσφαιρα θερμοκρασίας 60 ± 5 oC και σχετικής υγρασίας 65 ± 5 %.
 7.4.1.4.2.
 Η φόρτιση θραύσης πρέπει να προσδιορισθεί εντός των πέντε λεπτών που ακολουθούν μετά την έξοδο του ιμάντα από το θερμαινόμενο ερμάριο.
 7.4.1.5. Έκθεση στο νερό
 7.4.1.5.1.
 Ο ιμάντας πρέπει να παραμείνει καθ’ ολοκληρία εμβαπτισμένος επί τρεις ώρες σε αποσταγμένο νερό θερμοκρασίας 20 ± 5 oC, στο οποίο έχουν προστεθεί ίχνη διαβρεκτικού. Είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί οιοδήποτε διαβρεκτικό που αρμόζει στην εξεταζόμενη ίνα.
 7.4.1.5.2.
 Η φόρτιση θραύσης πρέπει να προσδιορισθεί εντός των 10 λεπτών που ακολουθούν μετά την έξοδο του ιμάντα από το νερό.
 7.4.1.6. Προετοιμασία στη φθορά με τριβή
 7.4.1.6.1.
 Η διαδικασία φθοράς με τριβή πραγματοποιείται σε όλους τους μηχανισμούς στους οποίους ο ιμάντας έρχεται σε επαφή με άκαμπτο μέρος της ζώνης. Πάντως, στο μηχανισμό ρύθμισης, δεν είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί η διαδικασία φθοράς με τριβή του τύπου 1 (7.4.1.6.4.1) εφόσον η δοκιμή μικρολίσθησης (7.3) δείξει ότι ο ιμάντας ολισθαίνει λιγότερο από το ήμισυ της προδιαγραφόμενης τιμής. Η τοποθέτηση επί του μηχανισμού δοκιμής πρέπει να τηρεί κατά προσέγγιση τη σχετική θέση του ιμάντα και την επιφάνεια επαφής.
 7.4.1.6.2.
 Ο ιμάντας πρέπει να παραμείνει επί 24 τουλάχιστον ώρες μέσα σε ατμόσφαιρα θερμοκρασίας 20 ± 5 oC και σχετικής υγρασίας 65 ± 5 %. Η διαδικασία φθοράς με τριβή πραγματοποιείται σε θερμοκρασία περιβάλλοντος κυμαινόμενη μεταξύ 15 και 30 oC.
 7.4.1.6.3.
 Ο πίνακας που ακολουθεί δίνει τις γενικές συνθήκες για κάθε διαδικασία φθοράς διά τριβής.
 Φόρτιση
 daN
 Συχνότητα
 Hz
 Αριθμός κύκλων
 Μετατόπιση
 mm
 Διαδικασία τύπου 1
 2,5
 0,5
 5 000
 300 ± 20
 Διαδικασία τύπου 2
 0,5
 0,5
 45 000
 300 ± 20
 Διαδικασία τύπου 3 (6)
 0 έως 5
 0,5
 45 000
 —
 Η μετατόπιση που υποδεικνύεται στην πέμπτη στήλη του πίνακα είναι το πλάτος μιας παλινδρομικής κίνησης που δίδεται στον ιμάντα.
 7.4.1.6.4.
 Ειδικές συνθήκες των διαδικασιών φθοράς τριβή.
 7.4.1.6.4.1.
 Διαδικασία τύπου 1: περιπτώσεις στις οποίες ο ιμάντας διέρχεται από μηχανισμό ρύθμισης.
 Η φόρτιση των 2,5 daN εφαρμόζεται κατακορύφως με συνεχή τρόπο επί του ενός των τμημάτων του ιμάντα — το άλλο τμήμα του ιμάντα συνδέεται με μηχανισμό που κινεί τον ιμάντα με οριζόντια παλινδρομική κίνηση.
 Ο μηχανισμός ρύθμισης είναι τοποθετημένος στο οριζόντιο τμήμα του ιμάντα κατά τρόπο ώστε ο ιμάντας να παραμένει τεταμένος (βλέπε παράρτημα 11, σχήμα 1 του παρόντος κανονισμού).
 7.4.1.6.4.2.
 Διαδικασία τύπου 2: περιπτώσεις στις οποίες ο ιμάντας αλλάζει διεύθυνση διερχόμενος από άκαμπτο τμήμα.
 Κατά τη διάρκεια της δοκιμής αυτής, οι γωνίες που σχηματίζουν μεταξύ τους τα δύο άκρα του ιμάντα πρέπει να ανταποκρίνονται στο σχήμα 2 του παραρτήματος 11 του παρόντος


text:
κανονισμού.
 Εφαρμόζεται φορτίο 0,5 daN συνεχώς.
 Στις περιπτώσεις που ο ιμάντας αλλάξει διεύθυνση περισσότερο από μια φορά όταν διέρχεται από άκαμπτο τμήμα, το φορτίο των 0,5 daN μπορεί να αυξηθεί κατά τρόπο ώστε να εξασφαλισθεί η προδιαγραφόμενη μετατόπιση του ιμάντα κατά 300 mm δια μέσου του άκαμπτου αυτού τμήματος.
 7.4.1.6.4.3.
 Διαδικασία τύπου 3: περιπτώσεις στις οποίες ο ιμάντας είναι στερεωμένος σε άκαμπτο τμήμα με ραφή ή με παρόμοια μέθοδο.
 Η ολική μετατόπιση είναι 300 ± 20 mm και η φόρτιση των 5 daN εφαρμόζεται μόνον για το χρόνο που αντιστοιχεί σε μετατόπιση 100 ± 20 mm ανά ημιπερίοδο (βλ. παράρτημα 11, σχήμα 3 του παρόντος κανονισμού).
 7.4.2. Δοκιμή αντοχής του ιμάντα στη θραύση (στατική δοκιμή)
 7.4.2.1.
 Οι δοκιμές πρέπει να πραγματοποιηθούν κάθε φορά επί δύο νέων δειγμάτων ιμάντων, επαρκούς μήκους, προετοιμασμένων σε μία από τις διατάξεις της παραγράφου 7.4.1.
 7.4.2.2.
 Κάθε ιμάντας πρέπει να δράττεται μεταξύ των σιαγόνων μιας μηχανής δοκιμής έλξης. Οι σιαγόνες πρέπει να είναι σχεδιασμένες κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται θραύση του ιμάντα κοντά ή στο ύψος των σιαγόνων. Η ταχύτητα μετατόπισης πρέπει να είναι περίπου 100 mm ανά λεπτό. Το ελεύθερο μήκος του δείγματος μεταξύ των σιαγόνων της μηχανής στην αρχή της δοκιμής πρέπει να είναι 200 mm ± 40 mm.
 7.4.2.3.
 Όταν η φόρτιση φθάνει τα 980 daN, το πλάτος του ιμάντα μετρείται χωρίς να σταματήσει η μηχανή.
 7.4.2.4.
 Στη συνέχεια, η τάση αυξάνεται μέχρι να επέλθει θραύση του ιμάντα και σημειώνεται η φόρτιση θραύσης.
 7.4.2.5.
 Αν ο ιμάντας ολισθαίνει ή σχίζεται στη θέση της μιας των σιαγόνων ή σε απόσταση μικρότερη των 10 mm από μια εξ αυτών, η δοκιμή ακυρώνεται και πραγματοποιείται νέα δοκιμή σε άλλο δείγμα.
 7.5. Δοκιμή των κατασκευαστικών στοιχείων συνόλου ζώνης που περιλαμβάνουν άκαμπτα μέρη
 7.5.1.
 Η πόρπη και ο μηχανισμός ρύθμισης πρέπει να είναι συνδεδεμένα με τη συσκευή δοκιμής έλξης διά των τμημάτων του συνόλου ζώνης στο οποίο είναι κανονικά συνδεδεμένα και η φόρτιση κατόπιν αυξάνεται μέχρι τα 980 daN.
 Στις ζώνες τύπου σαγή, η πόρπη συνδέεται με τη συσκευή δοκιμής με τους ιμάντες στερεωμένους στην πόρπη και το ένα ή τα δύο γλωσσίδια τοποθετημένα περίπου συμμετρικά ως προς το γεωμετρικό κέντρο της πόρπης. Αν η πόρπη ή ο μηχανισμός ρύθμισης αποτελεί τμήμα του εξαρτήματος στερέωσης ή του κοινού κατασκευαστικού στοιχείου μιας ζώνης τριών σημείων, η πόρπη αυτή ή αυτός ο μηχανισμός ρύθμισης υποβάλλεται σε δοκιμή μαζί με το εξάρτημα στερέωσης, σύμφωνα με την παράγραφο 7.5.2 παρακάτω, εξαιρέσει των συσπειρωτήρων με οδηγό ιμάντα στο άνω σημείο στερέωσης. Στην περίπτωση αυτή, το φορτίο δοκιμής πρέπει να είναι 980 daN και το μήκος του ιμάντα που παραμένει τυλιγμένο πάνω στο τύμπανο τη στιγμή της ασφάλισης πρέπει να πλησιάζει κατά το δυνατόν 450 mm.
 7.5.2.
 Τα εξαρτήματα στερέωσης και οποιοιδήποτε μηχανισμοί ρύθμισης της ζώνης ως προς το ύψος υποβάλλονται σε δοκιμή σύμφωνα με τον τρόπο που προδιαγράφει η παράγραφος 7.5.1, το φορτίο όμως θα είναι 1 470 daN και, βάσει των διατάξεων της δεύτερης πρότασης της παραγράφου 7.7.1, ασκείται υπό τις λιγότερο ευνοϊκές συνθήκες στις οποίες μπορεί να βρεθεί ένα όχημα όπου


text:
η ζώνη έχει τοποθετηθεί σωστά. Για τους συσπειρωτήρες, η δοκιμή πραγματοποιείται με τον ιμάντα τελείως ξετυλιγμένο από τον κύλινδρο περιέλιξής του.
 7.5.3.
 Δύο δείγματα του συνόλου της ζώνης ασφαλείας τοποθετούνται μέσα σε ψυχρό θάλαμο θερμοκρασίας - 10 o ± 1 oC επί δύο ώρες. Τα μέρη της πόρπης πρέπει να ασφαλισθούν με το χέρι αμέσως μετά την εξαγωγή τους από τον ψυχρό θάλαμο.
 7.5.4.
 Δύο δείγματα του συνόλου της ζώνης ασφαλείας τοποθετούνται μέσα σε ψυχρό θάλαμο θερμοκρασίας - 10 oC ± 1 oC επί δύο ώρες. Όλα τα άκαμπτα εξαρτήματα και τα πλαστικά μέρη που υποβάλλονται στη δοκιμή τοποθετούνται διαδοχικά επάνω σε ατσάλινη επίπεδη επιφάνεια (η οποία είχε τοποθετηθεί μέσα σε ψυχρό θάλαμο μαζί με τα δείγματα) τοποθετημένη επάνω στην οριζόντια επιφάνεια συμπαγούς άκαμπτου όγκου μάζας τουλάχιστον 100 kg· μέσα στα 30 δευτερόλεπτα που ακολουθούν την έξοδο δειγμάτων από τον ψυχρό θάλαμο, αφίεται να πέσει στα εξαρτήματα αυτά λόγω βαρύτητας ατσάλινη μάζα 18 kg από ύψος 300 mm. Η όψη κρούσης της μάζας αυτής πρέπει να έχει μια σκληρότητα τουλάχιστον 45 HRC και σχήμα κυρτής επιφανείας εγκάρσιας ακτίνας 10 mm και ακτίνας 150 mm στο αξονικό διάμηκες επίπεδο. Στο ένα δείγμα, πραγματοποιείται η δοκιμή τοποθετώντας την κυρτή ράβδο ευθυγραμμισμένη με τον ιμάντα και στο άλλο δείγμα πραγματοποιείται η δοκιμή τοποθετώντας την κυρτή ράβδο κάθετα προς τον ιμάντα.
 7.5.5.
 Οι πόρπες που έχουν κοινά τμήματα σε δύο ζώνες ασφαλείας υποβάλλονται σε φόρτιση που να επιτρέπει την υποκατάσταση των συνθηκών χρήσης σε άλλο όχημα, του οποίου τα καθίσματα έχουν ρυθμιστεί στη μέση θέση τους. Εφαρμόζεται ταυτόχρονα σε καθέναν από τους ιμάντες φόρτιση 1 470 daN. Η διεύθυνση εφαρμογής της φόρτισης προσδιορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 7.7.1. Στο παράρτημα 10 του παρόντος κανονισμού περιγράφεται ο κατάλληλος μηχανισμός για την ανωτέρω δοκιμή.
 7.5.6.
 Κατά τη διάρκεια της δοκιμής ενός χειροκινήτου μηχανισμού ρύθμισης, ο ιμάντας έλκεται από το μηχανισμό σταθερά έτσι ώστε να ληφθούν υπόψη οι κανονικές συνθήκες χρήσης με ταχύτητα 100 mm/s περίπου, και η μέγιστη δύναμη μετράται με προσέγγιση 0,1 daN αφού εκτυλιχθούν τα πρώτα 25 mm του ιμάντα. Η δοκιμή πραγματοποιείται προς τις δύο διευθύνσεις διαδρομής του ιμάντα μέσα από το μηχανισμό ρύθμισης, αφού ο ιμάντας υποβληθεί σε 10 κύκλους πριν από τη μέτρηση.
 7.6. Συμπληρωματικές δοκιμές για ζώνες ασφαλείας με συσπειρωτήρες
 7.6.1. Αντοχή του μηχανισμού του συσπειρωτήρα
 7.6.1.1.
 Ο ιμάντας εκτυλίσσεται και αφίεται να επανατυλιχθεί όσες φορές προδιαγράφεται για τον απαιτούμενο αριθμό κύκλων, με μέγιστο ρυθμό 30 κύκλους ανά λεπτό. Για τους συσπειρωτήρες κατεπείγουσας ασφάλισης, ακείται κάθε 5 κύκλους ισχυρότερη δόνηση.
 Ο ίδιος αριθμός δονήσεων προσδίδεται σε πέντε διαφορετικές θέσεις, ήτοι στο 90, 80, 75, 70 και 65 % του συνολικού μήκους του προσδεδεμένου στον συσπειρωτήρα ιμάντα. Πάντως, όταν το μήκος αυτό υπερβαίνει τα 900 mm τα ανωτέρω ποσοστά αναφέρονται στα τελευταία 900 mm του ιμάντα που παραμένουν τυλιγμένα στον συσπειρωτήρα.
 7.6.1.2.
 Στο παράρτημα 3 του παρόντος κανονισμού περιγράφεται το σύνολο των συσκευών που είναι κατάλληλες για τις δοκιμές που αναφέρονται στην παράγραφο 7.6.1.1.
 7.6.2. Ασφάλιση συσπειρωτήρων κατεπείγουσας ασφάλισης
 7.6.2.1.
 Ο συσπειρωτήρας υποβάλλεται σε δοκιμή όταν παραμείνουν τυλιγμένα στο τύμπανο του


text:
συσπειρωτήρα 300 ± 3 mm.
 7.6.2.1.1.
 Στην περίπτωση συσπειρωτήρα με ασφάλιση ενεργοποιούμενη από την κίνηση του ιμάντα, η εξαγωγή του ιμάντα πραγματοποιείται προς την κανονική διεύθυνση εξαγωγής του, όταν ο συσπειρωτήρας είναι τοποθετημένος στο όχημα.
 7.6.2.1.2.
 Όταν οι συσπειρωτήρες υποβάλλονται στη δοκιμή ευαισθησίας στην επιβράδυνση του οχήματος, οι δοκιμές πραγματοποιούνται με την ανωτέρω αναφερόμενη εξαγωγή προς αμφότερες τις διευθύνσεις των δύο κάθετων μεταξύ τους αξόνων, οι οποίοι είναι οριζόντιοι αν ο συσπειρωτήρας είναι εγκατεστημένος σε όχημα σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή της ζώνης ασφαλείας. Στην περίπτωση που η θέση αυτή δεν έχει προσδιορισθεί, η αρμόδια για τις δοκιμές αρχή συμβουλεύεται τον κατασκευαστή της ζώνης. Ο ένας από τους άξονες επιλέγεται από την τεχνική υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη με τις δοκιμές έγκρισης τύπου επειδή παρουσιάζει τις πιο αντίξοες συνθήκες λειτουργίας του μηχανισμού ασφάλισης.
 7.6.2.2.
 Στο παράρτημα 4 του παρόντος κανονισμού περιγράφεται το σύνολο των συσκευών που είναι κατάλληλες για τις δοκιμές που αναφέρονται στην παράγραφο 7.6.2.1. Κάθε τέτοια συσκευή δοκιμής είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε η προδιαγραφόμενη επιτάχυνση να επιτυγχάνεται πριν ο ενισχυτικός ιμάντας εξέλθει από τον συσπειρωτήρα περισσότερο από 5 mm και η σύμπτυξη να επέρχεται με μέσο ρυθμό αύξησης της επιτάχυνσης τουλάχιστον 25 g/s (7) και όχι περισσότερο από 150 g/s (7)
 7.6.2.3.
 Για να εξακριβωθεί η πιστότητα στις προδιαγραφές των παραγράφων 6.2.5.3.1.3 και 6.2.5.3.1.4, ο συσπειρωτήρας τοποθετείται επί οριζοντίου τραπέζης και η τράπεζα να μεταβάλλει την κλίση της με ρυθμό έως 2o ανά δευτερόλεπτο έως τη στιγμή της ασφάλισης. Η δοκιμή επαναλαμβάνεται και προς άλλες διευθύνσεις έτσι ώστε να επιβεβαιωθεί ότι τηρούνται οι προδιαγραφές.
 7.6.3. Αντοχή στη σκόνη
 7.6.3.1.
 Ο συσπειρωτήρας εγκαθίσταται σε θάλαμο δοκιμών, όπως υποδεικνύεται στο παράρτημα 5 του παρόντος κανονισμού, με τον ίδιο προσανατολισμό με τον οποίο είναι εγκατεστημένος στο όχημα. Ο θάλαμος δοκιμών περιέχει σκόνη που ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές της παραγράφου 7.6.3.2 που ακολουθεί. Ο ιμάντας του συσπειρωτήρα εκτυλίσσεται κατά 500 mm και διατηρείται εκτός κατά τη διάρκεια 10 πλήρων κύκλων εκτύλιξης και επανατύλιξης στους οποίους υπόκειται μέσα στο ένα ή στα δύο λεπτά που ακολουθούν κάθε διαταραχή της σκόνης. Η σκόνη διαταράσσεται επί πέντε δευτερόλεπτα κάθε 20 λεπτά επί μία περίοδο πέντε ωρών, με τη βοήθεια ξηρού, πεπιεσμένου και απηλλαγμένου ελαίου λίπανσης του αέρα, σχετικής πιέσεως 5,5 • 105 ±0,5 • 105 Pa και διερχομένου από οπή διαμέτρου 1,5 ±0,1 mm.
 7.6.3.2.
 Η σκόνη που χρησιμοποιείται στη δοκιμή που περιγράφεται στην παράγραφο 7.6.3.1 συνίσταται εξ 1 kg περίπου αποξηραμένου χαλαζίου. Η κοκκομετρία πρέπει να είναι η ακόλουθη:
 α)
 όταν διέρχεται από άνογμα 150 μm, διάμετρος νήματος 104 μm: 99 έως 100 %·
 β)
 όταν διέρχεται από άνογμα 105 μm, διάμετρος νήματος 64 μm: 76 έως 86 %·
 γ)
 όταν διέρχεται από άνογμα 75 μm, διάμετρος νήματος 52 μm: 60 έως 70 %.
 7.6.4. Δύναμη επανατύλιξης
 7.6.4.1.
 Οι δυνάμεις επανατύλιξης μετρούνται επί συνόλου εγκατεστημένου επί ανδρεικέλου όπως στη δοκιμή που περιγράφεται στην παράγραφο 7.7. Η τάση του ιμάντα μετρείται όσο το δυνατόν πλησιέστερα προς το σημείο επαφής με το ανδρείκελο (αλλά ακριβώς έμπροσθεν του σημείου αυτού), ενώ ο ιμάντας επανατυλίσσεται με κατά προσέγγιση ταχύτητα


text:
0,6 m ανά λεπτό. Στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας με μηχανισμό μείωσης της τάσης, η δύναμη επανατύλιξης και η τάση του ιμάντα μετρώνται με το μηχανισμό μείωσης της τάσης τόσο εν λειτουργία όσο και εκτός λειτουργίας.
 7.6.4.2.
 Πριν από τη δυναμική δοκιμή που περιγράφεται στην παράγραφο 7.7, το καθισμένο ανδρείκελο, το οποίο φορά βαμβακερό πουκάμισο, ταλαντεύεται προς τα εμπρός έως ότου εξέρθουν από το συσπειρωτήρα 350 mm και στη συνέχεια επανέλθουν στην αρχική τους θέση.
 7.7. Δυναμικές δοκιμές του συνόλου ζώνης ή του συστήματος συγκράτησης
 7.7.1.
 Το σύνολο ζώνης στερεώνεται επάνω σε άμαξα εφοδιασμένη με κάθισμα που έχει τις αγκυρώσεις που προσδιορίζονται στο παράρτημα 6 του παρόντος κανονισμού. Αν πάντως το σύνολο προορίζεται για ένα ορισμένο όχημα ή για ορισμένους τύπους οχημάτων, οι αποστάσεις μεταξύ ανδρεικέλου και αγκυρώσεων καθορίζονται από την υπηρεσία που προβαίνει στις δοκιμές σύμφωνα είτε με τις οδηγίες εγκατάστασης που παρέχονται με τη ζώνη είτε με τις ενδείξεις που παρέχει ο κατασκευαστής του οχήματος. Αν η ζώνη είναι εφοδιασμένη με μηχανισμό ρύθμισής της ως προς το ύψος, όπως περιγράφεται στην παραπάνω παράγραφο 2.9.6, η θέση του μηχανισμού και ο τρόπος ασφάλισής του πρέπει να είναι ίδιοι με εκείνους του οχήματος.
 Τότε, σε περίπτωση που η δυναμική δοκιμή έχει πραγματοποιηθεί για κάποιο τύπο οχήματος, δεν απαιτείται να επαναληφθεί για άλλους τύπους οχημάτων, εφόσον κάθε σημείο αγκύρωσης βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη από 50 mm από το αντίστοιχο σημείο αγκύρωσης της ζώνης που έχει υποβληθεί σε δοκιμή. Ειδάλλως, οι κατασκευαστές μπορούν να καθορίσουν κάποιο υποθετικό σημείο αγκύρωσης για την πραγματοποίηση των δοκιμών, προκειμένου να περιλαμβάνεται έτσι ο μέγιστος αριθμός πραγματικών σημείων αγκύρωσης.
 7.7.1.1.
 Στην περίπτωση που μια ζώνη ασφαλείας ή ένα σύστημα συγκράτησης αποτελούν μέρος ενός συνόλου για το οποίο ζητείται έγκριση τύπου ως συστήματος συγκράτησης, η ζώνη ασφαλείας στερεώνεται στο τμήμα της δομής του οχήματος όπου είναι συνήθως εγκατεστημένο το σύστημα συγκράτησης και το τμήμα αυτό στερεώνεται σταθερά στην άμαξα δοκιμής κατά τον τρόπο που περιγράφεται στις παραγράφους 7.7.1.2 έως 7.7.1.6.
 Στην περίπτωση ζώνης ασφαλείας ή συστήματος συγκράτησης με μηχανισμούς προφόρτισης που στηρίζονται σε μέρη διαφορετικά από εκείνα που εμπεριέχονται στο ίδιο το συγκρότημα της ζώνης, το συγκρότημα της ζώνης πρέπει να τοποθετηθεί στην άμαξα δοκιμής σε συνδυασμό με τα αναγκαία πρόσθετα τμήματα του οχήματος κατά τον τρόπο που προδιαγράφεται στις παραγράφους 7.7.1.2 έως 7.7.1.6.
 Ειδάλλως, στην περίπτωση που οι ανωτέρω μηχανισμοί δεν μπορούν να δοκιμαστούν στην άμαξα δοκιμής, ο κατασκευαστής μπορεί να αποδείξει με συμβατική δοκιμή μετωπικής σύγκρουσης ταχύτητας 50 km/h σύμφωνα με τη διαδικασία ISO 3560 (έκδοση 1975) ότι ο μηχανισμός πληροί τις απαιτήσεις του κανονισμού.
 7.7.1.2.
 Η μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη συγκράτηση του οχήματος κατά τη διάρκεια της δοκιμής δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την ενίσχυση των αγκυρώσεων των καθισμάτων ή των ζωνών ασφαλείας ή την ελάττωση της κανονικής παραμόρφωσης της δομής. Δεν πρέπει να υπάρχει κανένα εμπρόσθιο τμήμα του οχήματος το οποίο, περιορίζοντας την προς τα εμπρός κίνηση του ανδρεικέλου, εκτός των ποδιών του, θα ελαττώσει τις φορτίσεις που ασκούνται στο σύστημα συγκράτησης κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Τα τμήματα της δομής που εξαιρούνται


text:
μπορούν να αντικατασταθούν από τμήματα ισοδυνάμου αντοχής, με την προϋπόθεση ότι δεν εμποδίζουν καμία προς τα εμπρός κίνηση του ανδρεικέλου.
 7.7.1.3.
 Ο μηχανισμός στερέωσης θεωρείται ικανοποιητικός αν δεν έχει κανένα αποτέλεσμα επί μιας επιφανείας που καλύπτει ολόκληρο το πλάτος της δομής και αν το όχημα ή η δομή έχει εμπλακεί ή ακινητοποιηθεί εμπρός σε απόσταση όχι μικρότερη των 500 mm από το σημείο αγκύρωσης του συστήματος συγκράτησης που υποβάλλεται σε δοκιμή. Πίσω, η δομή πρέπει να συγκρατηθεί σε ικανή απόσταση πίσω από τα σημεία αγκύρωσης για να πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 7.7.1.2.
 7.7.1.4.
 Τα καθίσματα προσαρμόζονται και τοποθετούνται στη θέση οδήγησης ή διαδρομής που η τεχνική υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη με τις δοκιμές έγκρισης τύπου θεωρεί ότι παρέχουν τις πιο αντίξοες συνθήκες αντοχής ως προς την εγκατάσταση του ανδρείκελου μέσα στο όχημα. Στο πρακτικό αναφέρονται οι θέσεις των καθισμάτων. Αν το κάθισμα έχει ερεισίνωτο με ρυθμιζόμενη κλίση, το ερεισίνωτο αυτό πρέπει να έχει ασφαλιστεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή ή, αν δεν υπάρχουν τέτοιες προδιαγραφές, πρέπει να έχει ασφαλιστεί έτσι ώστε να σχηματίζει πραγματική γωνία όσο το δυνατόν πλησιέστερη προς τις 25o για τα οχήματα των κατηγοριών Μ1 και Ν1 και προς τις 15o για τα οχήματα όλων των άλλων κατηγοριών.
 7.7.1.5.
 Για την εκτίμηση των απαιτήσεων της παραγράφου 6.4.1.4.1, το κάθισμα θεωρείται ότι βρίσκεται στην πιο προωθημένη θέση οδήγησης ή διαδρομής, λαμβανομένων υπόψη των διαστάσεων του ανδρεικέλου.
 7.7.1.6.
 Όλα τα καθίσματα της αυτής ομάδας υποβάλλονται σε δοκιμή ταυτόχρονα.
 7.7.1.7.
 Οι δυναμικές δοκιμές του συστήματος ζώνης τύπου σαγή πρέπει να διεξάγονται χωρίς τον σταυροειδή ιμάντα (σύνολο), εάν υπάρχει.
 7.7.2.
 Το σύνολο στερεούται με τον ακόλουθο τρόπο επί του ανδρεικέλου που εξειδικεύεται στο παράρτημα 7 του παρόντος κανονισμού: μια σανίδα πάχους 25 mm τοποθετείται μεταξύ της πλάτης του ανδρεικέλου και του ερεισινώτου του καθίσματος. Η ζώνη πρέπει να εφαρμόζει καλά πάνω στο ανδρείκελο. Αφαιρείται τότε η σανίδα και το ανδρείκελο τοποθετείται κατά τρόπο ώστε η πλάτη του να είναι σε επαφή σε όλο το μήκος της με το ερεισίνωτο του καθίσματος. Ο έλεγχος είναι απαραίτητος προκειμένου να διασφαλισθεί ότι ο τρόπος σύνδεσης των δύο τμημάτων της πόρπης δεν συνεπάγεται κανένα κίνδυνο μείωσης της σταθερότητας της ασφάλισης.
 7.7.3.
 Τα ελεύθερα άκρα των ιμάντων πρέπει να εκτείνονται αρκετά πέρα από τους μηχανισμούς ρύθμισης ώστε να επιτρέπουν την ολίσθηση.
 7.7.4.
 Στη συνέχεια η άμαξα προωθείται κατά τέτοιο τρόπο ώστε τη στιγμή της σύγκρουσης η ελεύθερη ταχύτητα να είναι 50 km/h ± 1 km/h και το ανδρείκελο να παραμένει σταθερό. Η απόσταση στην οποία πρέπει να σταματήσει η άμαξα πρέπει να είναι 40 cm ± 5 cm. Η άμαξα πρέπει να παραμένει οριζόντια κατά την επιβράδυνση. Η επιβράδυνση της άμαξας επιτυγχάνεται με το μηχανισμό που υποδεικνύει το παράρτημα 6 του παρόντος κανονισμού ή με κάθε άλλο μηχανισμό που δίνει ισοδύναμα αποτελέσματα. Η συσκευή πρέπει να είναι σύμφωνη με τις επιδόσεις που υποδεικνύονται στο παράρτημα 8 του παρόντος κανονισμού.
 7.7.5.
 Πρέπει να μετρηθούν η ταχύτητα της άμαξας αμέσως πριν από την κρούση, η μετατόπιση του ανδρεικέλου προς τα εμπρός και η ταχύτητα του θώρακα


text:
σε θωρακική μετατόπιση 300 mm.
 7.7.6.
 Μετά την κρούση, το σύνολο της ζώνης ή το σύστημα συγκράτησης και τα άκαμπτα τμήματά του υποβάλλονται σε οπτικό έλεγχο χωρίς να ανοιχθεί η πόρπη για να διαπιστωθεί αν υπάρχει αστοχία ή ρήξη. Στην περίπτωση συστημάτων συγκράτησης, πρέπει εξάλλου να επαληθευθεί μετά τη δοκιμή ότι τα τμήματα της δομής του οχήματος που συνδέονται με την άμαξα δεν έχουν υποστεί μόνιμη παραμόρφωση. Αν παρουσιάζονται τέτοιες παραμορφώσεις, αυτό λαμβάνεται υπόψη σε κάθε υπολογισμό που πραγματοποιείται σύμφωνα με την παράγραφο 6.4.1.4.1.
 7.8. Δοκιμή ανοίγματος της πόρπης
 7.8.1.
 Για τη δοκιμή αυτή πρέπει να χρησιμοποιηθούν τα σύνολα ή οι μηχανισμοί συγκράτησης που έχουν ήδη υποστεί τη δυναμική δοκιμή σύμφωνα με την ανωτέρω παράγραφο 7.7.
 7.8.2.
 Η ζώνη αφαιρείται από την άμαξα δοκιμής χωρίς να ανοιχθεί η πόρπη. Επί της πόρπης εφαρμόζεται φόρτιση αμέσου έλξεως μέσω του ιμάντα που είναι προσδεδεμένος σε αυτήν ούτως ώστε να εκτεθούν όλοι οι ιμάντες στη φόρτιση των
 daN (όπου «n» ο αριθμός των ιμάντων που συνδέονται με την πόρπη όταν βρίσκεται στην ασφαλισμένη θέση). Εφόσον η πόρπη συνδέεται με άκαμπτο μέρος, λαμβάνεται υπόψη, κατά την άσκηση της δύναμης, η γωνία που σχηματίζεται από την πόρπη και το άκαμπτο μέρος κατά τη διάρκεια της δυναμικής δοκιμής. Με ταχύτητα 400 ± 20 mm/min, στο γεωμετρικό κέντρο του κουμπιού ανοίγματος της πόρπης εφαρμόζεται φορτίο κατά μήκος ενός σταθερού άξονα παράλληλου προς την αρχική κατεύθυνση κίνησης του κουμπιού. Η πόρπη πρέπει να διατηρείται στη θέση της με άκαμπτο μέσο όταν ασκείται η δύναμη που απαιτείται για να ανοίξει η πόρπη. Το προαναφερθέν φορτίο δεν πρέπει να υπερβαίνει το όριο που προδιαγράφεται στην ανωτέρω παράγραφο 6.2.2.5. Το σημείο επαφής του συνόλου δοκιμής πρέπει να είναι σφαιρικό ακτίνας 2,5±0,1 mm, η δε επιφάνειά του να είναι λεία μεταλλική.
 7.8.3.
 Η δύναμη ανοίγματος μετράται και σημειώνεται κάθε αστοχία της πόρπης.
 7.8.4.
 Μετά τη δοκιμή ανοίγματος της πόρπης, τα τμήματα που αποτελούν το σύνολο ή το σύστημα συγκράτησης που έχουν υποβληθεί στις δοκιμές που προβλέπονται στην παράγραφο 7.7 εξετάζονται και η έκταση των ζημιών που υπέστη το σύνολο ή το σύστημα συγκράτησης κατά τη διάρκεια της δυναμικής δοκιμής σημειώνεται στο πρακτικό δοκιμής.
 7.9. Πρόσθετες δοκιμές σε ζώνες ασφαλείας με μηχανισμούς προφόρτισης
 7.9.1. Προετοιμασία
 Ο μηχανισμός προφόρτισης πρέπει να διαχωριστεί από την προς δοκιμή ζώνη ασφαλείας και να κρατηθεί επί 24ωρο σε θερμοκρασία 60 ± 5 oC. Η θερμοκρασία αυξάνεται κατόπιν στους 100 ± 5 oC επί δίωρο. Στη συνέχεια, διατηρείται επί 24ωρο σε θερμοκρασία - 30 ± 5 oC. Με τη λήξη της προετοιμασίας, ο μηχανισμός πρέπει να θερμανθεί στη θερμοκρασία περιβάλλοντος. Αν έχει διαχωρισθεί από τη ζώνη ασφαλείας να επανατοποθετηθεί.
 7.10. Πρακτικό δοκιμής
 7.10.1.
 Στο πρακτικό δοκιμής καταγράφεται το αποτέλεσμα των δοκιμών που προβλέπονται στην παράγραφο 7, και ιδίως η ταχύτητα της άμαξας, η μέγιστη προς τα εμπρός μετατόπιση του ανδρεικέλου, η θέση της πόρπης, η δύναμη ανοίγματος της πόρπης, καθώς και κάθε αστοχία ή ρήξη. Εάν, βάσει της παραγράφου 7.7.1, η θέση των αγκυρώσεων που προβλέπεται στο παράρτημα 6 του παρόντος κανονισμού δεν έχει τηρηθεί, στο πρακτικό περιγράφεται η


text:
διαδικασία τοποθέτησης του συνόλου της ζώνης ή του συστήματος συγκράτησης όπως επίσης και οι σημαντικές γωνίες και διαστάσεις. Στο πρακτικό πρέπει εξάλλου να αναφέρεται κάθε παραμόρφωση ή ρήξη της πόρπης που επέρχεται κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Στην περίπτωση συστημάτων συγκράτησης, στο πρακτικό δοκιμής προδιαγράφεται επίσης ο τρόπος σύνδεσης της δομής του οχήματος με την άμαξα, η θέση των καθισμάτων και η κλίση των ερεισινώτων των καθισμάτων. Αν η μετατόπιση του ανδρεικέλου προς τα εμπρός υπερβαίνει τις τιμές που προδιαγράφονται στην παράγραφο 6.4.1.3.2, αναφέρεται στο πρακτικό αν τηρήθηκαν οι απαιτήσεις της παραγράφου 6.4.1.4.1.
 8. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ ΣΤΟ ΟΧΗΜΑ
 8.1. Εξοπλισμός οχήματος
 8.1.1.
 Εξαιρουμένων των πτυσσόμενων καθισμάτων (όπως ορίζονται στον κανονισμό αριθ. 14) και των θέσεων καθημένων που προορίζονται αποκλειστικά να χρησιμοποιούνται όταν το όχημα είναι εν στάσει, τα καθίσματα οχημάτων κατηγοριών Μ και Ν που καλύπτονται από το παράρτημα 7 του ενοποιημένου ψηφίσματος (R.E.3) (8) (εξαιρέσει των οχημάτων των κατηγοριών Μ2 και Μ3 που ανήκουν στις κλάσεις Ι ή ΙΙ, σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 36, στην κλάση Α, σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 52 και στις κλάσεις Ι ή ΙΙ ή Α, σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 107) πρέπει να είναι εξοπλισμένα με ζώνες ασφαλείας ή συστήματα συγκράτησης, τα οποία να πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
 8.1.2.
 Οι τύποι ζωνών ασφαλείας ή συστημάτων συγκράτησης που προορίζονται για θέσεις καθημένων στις οποίες απαιτείται η εγκατάσταση συστημάτων, είναι εκείνοι που καθορίζονται στο παράρτημα 16 [με τις οποίες δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ούτε συσπειρωτήρες χωρίς ασφάλιση (παράγραφος 2.14.1.) ούτε συσπειρωτήρες αποσφαλιζόμενοι με το χέρι (παράγραφος 2.14.2)]. Για όλες τις θέσεις καθημένων για τις οποίες το παράρτημα 16 προβλέπει ζώνες τύπου Β κάτω του υπογαστρίου, επιτρέπονται ζώνες τύπου Βr3 κάτω του υπογαστρίου, εκτός από την περίπτωση στην οποία, κατά τη χρήση, οι ζώνες αυτές συσπειρώνονται τόσο ώστε να μειώνεται σημαντικά η άνεση μετά την κανονική πρόσδεση.
 8.1.2.1.
 Ωστόσο, για τα πλευρικά καθίσματα, εκτός των εμπρόσθιων πλευρικών καθισμάτων, των οχημάτων της κατηγορίας N1 που παρουσιάζονται στο παράρτημα 16 και που φέρουν το σύμβολο Ø, επιτρέπεται η εγκατάσταση ζώνης κάτω του υπογαστρίου τύπου Br4m ή Br4Nm, όταν υπάρχει πέρασμα μεταξύ του καθίσματος και του πλησιέστερου πλευρικού τοιχώματος του οχήματος με σκοπό να επιτρέπεται η πρόσβαση των επιβατών σε άλλα μέρη του οχήματος. Ο κενός χώρος μεταξύ του καθίσματος και του πλευρικού τοιχώματος θεωρείται πέρασμα εάν η απόσταση μεταξύ του εν λόγω πλευρικού τοιχώματος, με όλες τις θύρες κλειστές, και του κατακόρυφου διαμήκους επιπέδου που διέρχεται από τη διάμεσο του σχετικού καθίσματος —μετρούμενη στη θέση του σημείου R και κάθετα προς το μέσο επίμηκες επίπεδο του οχήματος— είναι περισσότερο από 500 mm.
 8.1.3.
 Όταν δεν απαιτούνται ζώνες ασφαλείας, μπορεί κατά την κρίση του κατασκευαστή, να τοποθετείται ζώνη ασφαλείας ή σύστημα συγκράτησης οιουδήποτε τύπου, αρκεί να πληροί τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Στις θέσεις καθημένων για τις οποίες στο παράρτημα 16 προβλέπονται ζώνες κάτω του υπογαστρίου, μπορούν αντί για τις ζώνες αυτές να τοποθετούνται ζώνες τύπου Α, οι οποίες ανήκουν στους τύπους που επιτρέπει το παράρτημα 16.
 8.1.4.
 Στις ζώνες τριών σημείων με συσπειρωτήρες, τουλάχιστον


text:
ένας συσπειρωτήρας πρέπει να ενεργεί στο διαγώνιο ιμάντα.
 8.1.5.
 Εκτός από τα οχήματα κατηγορίας Μ1, είναι δυνατόν να επιτρέπεται συσπειρωτήρας κατεπείγουσας ασφάλισης τύπου 4Ν (παράγραφος 2.14.5) αντί για συσπειρωτήρα τύπου 4 (παράγραφος 2.14.4) όταν οι υπηρεσίες που είναι αρμόδιες για τις δοκιμές θεωρήσουν ότι έχει επαρκώς αποδειχθεί πως η τοποθέτηση συσπειρωτήρα τύπου 4 δεν θα ήταν πρακτική.
 8.1.6.
 Για τις εμπρόσθιες πλευρικές και εμπρόσθιες κεντρικές θέσεις καθημένων οι οποίες στο παράρτημα 16 σημειώνονται με το σύμβολο *, οι ζώνες κάτω του υπογαστρίου του τύπου που ορίζεται στο παράρτημα αυτό θεωρείται ότι αρκούν όταν το αλεξήνεμο βρίσκεται έξω από τη ζώνη αναφοράς που καθορίζεται στο παράρτημα 1 του κανονισμού αριθ. 21.
 Όσον αφορά τις ζώνες ασφαλείας, το αλεξήνεμο θεωρείται ότι αποτελεί μέρος της ζώνης αναφοράς όταν μπορεί να έλθει στατικά σε επαφή με τη συσκευή δοκιμής, σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται στο παράρτημα 1 του κανονισμού αριθ. 21.
 8.1.7.
 Κάθε θέση καθημένου στο παράρτημα 16 που φέρει το σύμβολο •, πρέπει να διαθέτει ζώνες τριών σημείων του τύπου που προσδιορίζεται στο παράρτημα 16 εκτός εάν πληρούται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις, οπότε μπορούν να προβλέπονται ζώνες δύο σημείων ενός από τους τύπους που ορίζονται στο παράρτημα 16.
 8.1.7.1.
 Υπάρχει κάθισμα ή υπάρχουν άλλα μέρη του οχήματος σύμφωνα με την παράγραφο 3.5 του προσαρτήματος 1 του κανονισμού αριθ. 80 κατευθείαν κατά μέτωπο ή
 8.1.7.2.
 Κανένα μέρος του οχήματος δεν είναι ή, όταν το όχημα είναι εν κινήσει, δεν μπορεί να είναι μέσα στην περιοχή αναφοράς ή
 8.1.7.3.
 Τα μέρη του οχήματος εντός της εν λόγω περιοχής αναφοράς πληρούν τις απαιτήσεις όσον αφορά την απορρόφηση ενέργειας στο προσάρτημα 6 του κανονισμού αριθ. 80.
 8.1.8.
 Εξαιρέσει όσων προβλέπονται στην παράγραφο 8.1.9, κάθε θέση καθημένου που διαθέτει αερόσακο πρέπει να φέρει προειδοποιητικό σήμα για τη μη χρήση συστήματος συγκράτησης στραμμένου προς τα πίσω παιδιού στο κάθισμα αυτό. Το προειδοποιητικό σήμα, υπό τη μορφή εικονογράμματος που περιλαμβάνει ενδεχομένως επεξηγηματικό κείμενο, πρέπει να στερεώνεται και να τοποθετείται κατάλληλα έτσι ώστε να είναι ευδιάκριτο από το άτομο που πρόκειται να εγκαταστήσει στο εν λόγω κάθισμα σύστημα συγκράτησης παιδιού στραμμένου προς τα πίσω. Στην εικόνα 1 δίνεται παράδειγμα πιθανού σχεδίου ενός τέτοιου εικονογράμματος. Εάν το σήμα δεν είναι ορατό όταν η θύρα είναι κλειστή, πρέπει να υπάρχει πάντοτε ευδιάκριτη γραπτή μνεία.
 Εικόνα 1
 Χρώματα:
 —
 το εικονόγραμμα είναι κόκκινο
 —
 το κάθισμα, το κάθισμα του παιδιού και η γραμμή περιγράμματος του αερόσακου είναι μαύρα
 —
 η λέξη αερόσακος καθώς και ο αερόσακος είναι άσπρα.
 8.1.9.
 Οι απαιτήσεις του σημείου 8.1.8 δεν ισχύουν εφόσον το όχημα διαθέτει μηχανισμό που ανιχνεύει αυτόματα την ύπαρξη συστήματος συγκράτησης παιδιού με μέτωπο προς τα πίσω και εξασφαλίζει ότι ο αερόσακος δεν θα ανοίξει όταν τοποθετηθεί αυτό το σύστημα συγκράτησης παιδιού.
 8.1.10.
 Στην περίπτωση καθισμάτων με δυνατότητα στροφής ή τοποθέτησης προς άλλες κατευθύνσεις, για χρήση όταν το όχημα είναι εν στάσει, οι απαιτήσεις της παραγράφου 8.1.1 εφαρμόζονται μόνο για όσες κατευθύνσεις προορίζονται για συνήθη χρήση όταν το όχημα κινείται επί οδού, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
 8.2. Γενικές προδιαγραφές
 8.2.1.
 Ζώνες ασφαλείας, συστήματα συγκράτησης


text:
και συστήματα συγκράτησης παιδιών ISOFIX, σύμφωνα με τον πίνακα 2 του παραρτήματος 17 — προσάρτημα 3 πρέπει να έχουν στερεωθεί στις αγκυρώσεις που ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές του κανονισμού αριθ. 14, όπως ο σχεδιασμός και τα προβλεπόμενα από τη μελέτη και τα σχετικά με τις διαστάσεις χαρακτηριστικά, ο αριθμός των αγκυρώσεων και οι απαιτήσεις αντοχής.
 8.2.2.
 Οι ζώνες ασφαλείας, τα συστήματα συγκράτησης και τα συστήματα συγκράτησης παιδιών ISOFIX που συνιστά ο κατασκευαστής σύμφωνα με τους πίνακες 1 και 2 του παραρτήματος 17 — προσάρτημα 3 πρέπει να έχουν τοποθετηθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να λειτουργούν ικανοποιητικά και να περιορίζουν τον κίνδυνο σωματικού τραυματισμού του σε περίπτωση ατυχήματος. Ιδιαιτέρως, πρέπει να έχουν τοποθετηθεί κατά τρόπο ώστε:
 8.2.2.1.
 Οι ιμάντες να μη μπορούν να λάβουν επικίνδυνη μορφή.
 8.2.2.2.
 Να μειώνεται στο ελάχιστο ο κίνδυνος ολίσθησης του ιμάντα από τον ώμο του χρήστη όταν αυτός κινείται προς τα εμπρός ή προς τα πίσω.
 8.2.2.3.
 Να μειώνεται στο ελάχιστο ο κίνδυνος φθοράς του ιμάντα λόγω επαφής του με άκαμπτα αιχμηρά μέρη του οχήματος ή της δομής του καθίσματος, των συστημάτων συγκράτησης παιδιών ή των συστημάτων συγκράτησης παιδιών ISOFIX που συνιστά ο κατασκευαστής σύμφωνα με τους πίνακες 1 και 2 του παραρτήματος 17 — προσάρτημα 3.
 8.2.2.4.
 Η μελέτη και η εγκατάσταση οιασδήποτε ζώνης ασφάλειας που προβλέπεται για κάθε θέση καθημένων πρέπει να εξασφαλίζει ευκολία χρήσης. Επιπλέον, όταν ολόκληρο το κάθισμα ή το οριζόντιο τμήμα του ή/και το ερεισίνωτο μπορεί να διπλώνεται ώστε να είναι δυνατή η πρόσβαση στο πίσω μέρος του οχήματος ή η μεταφορά αγαθών ή αποσκευών, αφού διπλωθούν και επανέλθουν τα καθίσματα αυτά στη θέση τους, οι προβλεπόμενες ζώνες ασφαλείας πρέπει να είναι προσιτές στο χρήση ή να μπορούν εύκολα να αποκαλυφθούν από το κάτω μέρος ή το πίσω μέρος του καθίσματος από ένα και μόνο άτομο, σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης του οχήματος, χωρίς να είναι αναγκαίο το άτομο αυτό να είναι ειδικά καταρτισμένο ή εξασκημένο.
 8.2.2.5.
 Οι τεχνικές υπηρεσίες επαληθεύουν ότι, όταν το γλωσσίδιο της πόρπης βρίσκεται μέσα στην πόρπη και χωρίς καθήμενο στο κάθισμα,
 8.2.2.5.1.
 η πιθανή χαλάρωση της ζώνης (τζόγος) δεν εμποδίζει την ορθή τοποθέτηση συστημάτων συγκράτησης παιδιών που συνιστά ο κατασκευαστής,
 8.2.2.5.2.
 στην περίπτωση ζωνών τριών σημείων, μπορεί να ασκηθεί τάση τουλάχιστον 50 Ν στο περιελιγμένο τμήμα της ζώνης, με άσκηση τάσης από έξω στο διαγώνιο τμήμα της ζώνης.
 8.3. Ειδικές προδιαγραφές για άκαμπτα μέρη που είναι ενσωματωμένα στις ζώνες ασφαλείας ή στα συστήματα συγκράτησης
 8.3.1.
 Τα άκαμπτα μέρη, όπως οι πόρπες, οι διατάξεις ρύθμισης, τα εξαρτήματα στερέωσης, κλπ. δεν πρέπει να αυξάνουν τον κίνδυνο σωματικού τραυματισμού του χρήστη ή των άλλων επιβατών του οχήματος σε περίπτωση ατυχήματος.
 8.3.2.
 Η διάταξη απασφάλισης της πόρπης πρέπει να είναι απολύτως ορατή και προσιτή στο χρήστη και δεν πρέπει να δύναται να ανοιχθεί τυχαία ή από απροσεξία. Η πόρπη πρέπει να βρίσκεται σε σημείο προσιτό σε κάποιον που θέλει να ελευθερώσει το χρήστη σε περίπτωση κινδύνου.
 Η πόρπη πρέπει να έχει τοποθετηθεί κατά τρόπο ώστε να μπορεί να απασφαλιστεί από το χρήστη, τόσον όταν είναι φορτισμένη όσο και όταν συγκρατεί το


text:
βάρος του χρήστη, με μία και μόνο κίνηση προς μία μόνο κατεύθυνση με το ένα ή το άλλο χέρι.
 Στην περίπτωση των ζωνών ασφαλείας και των συστημάτων συγκράτησης για τα εμπρόσθια πλευρικά καθίσματα, η πόρπη πρέπει να μπορεί και αυτή να ασφαλιστεί με την ίδια μέθοδο.
 Πρέπει να εξακριβωθεί ότι, αν η πόρπη βρίσκεται σε επαφή με το χρήστη, το πλάτος της επιφανείας επαφής δεν είναι κατώτερο των 46 mm.
 Πραγματοποιείται έλεγχος ώστε να εξασφαλισθεί ότι, όταν η πόρπη έρχεται σε επαφή με το χρήστη, η επιφάνεια επαφής πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 6.2.2.1 του παρόντος κανονισμού.
 8.3.3.
 Όταν ο χρήστης φέρει τη ζώνη, αυτή πρέπει να ρυθμίζεται αυτομάτως επ’ αυτού είτε πρέπει να έχει σχεδιασθεί με τρόπο ώστε η διάταξη χειροκίνητης ρύθμισης να δύναται να είναι εύκολης πρόσβασης για τον καθήμενο χρησιμοποιούντα και να είναι εύκολη στη χρήση. Πρέπει επίσης να είναι δυνατόν στο χρήστη να τη συσφίγγει με το ένα χέρι σε συνάρτηση με τη σωματική του διάπλαση και με τη θέση του καθίσματος του οχήματος.
 8.3.4.
 Οι ζώνες ασφαλείας και τα συστήματα συγκράτησης που περιλαμβάνουν συσπειρωτήρες πρέπει να έχουν τοποθετηθεί κατά τρόπο που να επιτρέπει στους συσπειρωτήρες να λειτουργούν ορθά και να επανατυλίγουν τον ιμάντα χωρίς δυσκολία.
 8.3.5.
 Για να γνωρίζει ο (οι) χρήστης(-ες) του οχήματος τη διάταξη σχετικά με τη μεταφορά παιδιών, τα οχήματα των κατηγοριών Μ1 και Ν1 πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του παραρτήματος 17. Κάθε όχημα της κατηγορίας Μ1 πρέπει να είναι εξοπλισμένο με θέσεις πρόσδεσης ISOFIX, σύμφωνα με τις σχετικές προδιαγραφές του κανονισμού αριθ. 14.
 Η πρώτη θέση πρόσδεσης ISOFIX επιτρέπει τουλάχιστον την τοποθέτηση μιας από τις τρεις ιδιοδιατάξεις με μέτωπο προς τα εμπρός, όπως ορίζεται στο προσάρτημα 2 του παραρτήματος 17· η δεύτερη θέση πρόσδεσης ISOFIX επιτρέπει τουλάχιστον την τοποθέτηση μιας από τις τρεις ιδιοδιατάξεις με μέτωπο προς τα πίσω, όπως ορίζεται στο προσάρτημα 2 του παραρτήματος 17. Για τη δεύτερη αυτή θέση ISOFIX, στην περίπτωση που δεν είναι εφικτή η τοποθέτηση της ιδιοδιάταξης με μέτωπο προς τα πίσω στη δεύτερη σειρά καθισμάτων του οχήματος λόγω του σχεδιασμού του, επιτρέπεται η τοποθέτηση μιας από τις έξι ιδιοδιατάξεις σε οποιαδήποτε θέση του οχήματος.
 9. ΣΥΜΜOΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
 Οι διαδικασίες συμμόρφωσης της παραγωγής πρέπει να είναι σύμφωνες με όσα ορίζονται στη συμφωνία, προσάρτημα 2 (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Αναθ.2), με τις ακόλουθες προδιαγραφές:
 9.1.
 Κάθε ζώνη ασφαλείας ή σύστημα συγκράτησης που εγκρίνεται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, κατασκευάζεται κατά τρόπο ώστε να είναι σύμφωνη προς τον τύπο που έχει εγκριθεί τηρουμένων των απαιτήσεων που προδιαγράφονται στις ανωτέρω παραγράφους 6, 7 και 8.
 9.2.
 Πρέπει να πληρούνται οι ελάχιστες απαιτήσεις για τις διαδικασίες ελέγχου της συμμόρφωσης της παραγωγής, οι οποίες καθορίζονται στο παράρτημα 14 του παρόντος κανονισμού.
 9.3.
 Η αρχή η οποία έχει χορηγήσει έγκριση τύπου μπορεί ανά πάσα στιγμή να επαληθεύει τις μεθόδους ελέγχου της συμμόρφωσης οι οποίες εφαρμόζονται σε κάθε εγκατάσταση παραγωγής. Η συνήθης συχνότητα διενέργειας των ελέγχων αυτών ορίζεται σε διετή βάση.
 10. ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΗ ΣΥΜΜOΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
 10.1.
 Η έγκριση που χορηγήθηκε για όχημα ή τύπο ζώνης ή συστήματος συγκράτησης μπορεί να ανακληθεί