Cercle Brugge KSV

Cercle Brugge Koninklijke Sportvereniging  huwa klabb tal-futbol professjonali Belġjan, ibbażat ġewwa l-belt ta' Bruges. Cercle bdew jilgħabu fil-Ewwel Diviżjoni mill-istaġun 2003-04, li qabel qattgħu bosta snin fit-Tieni Diviżjoni wara relegazzjoni fl-1997. Il-klabb jilgħab il-logħob f'daru fl-Istadju Jan Breydel, li huma jaqsmu mar-rivali ħarxa Club Brugge. Cercle Brugge rebħu l-ewwel titlu nazzjonali tagħhom fl-1911, u rebħu żewġ titli oħra (fl-1927 u l-1930) qabel it-Tieni Gwerra Dinjija. Huma rebħu wkoll it-Tazza Belġjana fl-1927 u l-1985, u kienu rrappreżentaw lil Belġju f'kompetizzjonijiet Ewropej f'diversi okkażjonijiet.

Storja

Snin Bikrija (1899-1919) 
Il-klabb kien twaqqaf fid-9 ta' April, 1899 bħala Cercle Sportif Brugeois mill-eks studenti tal-Istitut San Francis Xavier, li huwa magħruf bħala De Frères (Malti: Il-Patrijiet) ġewwa Bruges. Oriġinarjament, l-organizzazzjoni iffokat fuq ħames tipijiet ta' sport: futbol, krikit, tennis, atletika u ċikliżmu.

Cercle Brugge sar membru tal-Federazzjoni tal-futbol Irjali tal-Belġju fl-1900 u kienu mogħtija in-numbru 12 tal-matricule. Fl-istess sena il-klabb mexxa għall-qasam tal-futbol ġdid Sint-Michiels, li kienet proprjetà ta' De Frères, għall-grawnd ġewwa Sint-Andries, li offra faċilitajiet aħjar u kien aktar viċin l-Istazzjon tal-ferrovija prinċipali ta' Brugge li jinsab fi Pjazza Zand. Cercle kisbu l-ewwel suċċess tagħhom fl-1902 meta rebħu t-Tazza Henri Fraeys, billu għelbu lil Olympique Iris Club Lillois (il-predeċessur ta' Lille OSC) u US Tourcoing. Wara li rebħu ċertu kompetizzjonijiet ta' ħbiberija, l-ewwel suċċess kbir tagħhom wasal, fejn huma rebħu l-ewwel titolu nazzjonali fl-istaġun 1910-11. Cercle ntemmu punt wieħed qabel ir-rivali prinċipali tagħhom FC Bruges, wara l-konfrontazzjoni tagħhom fuq l-aħħar ġimgħa tal-istaġun li spiċċaw fid-dro ta' 1-1. 

Tlett snin wara, il-Futbol Belġjan kien devastat mill-Ewwel Gwerra Dinjija: Cercle tilfu żewġ plejers tal-ewwel tim, Louis Baes u Joseph Evrard, u l-istadju u l-faċilitajiet sofrew ħsara estensiva. L-eks plejer Alphonse Six ukoll tilef ħajtu.

Bini mill-ġdid (1919-1924) 
Cercle komplew il-futbol kompetittiv fl-1919 b'tim kważi kompletament ġdid. Louis Saeys kien l-uniku plejer li baqgħa fit-tim minn qabel il-gwerra. L-aspettattivi kienu baxxi, imma l-klabb spiċċa t-tielet fil-kampjonat. Fl-1921 il-klabb qajjem monument ta' tifkira ta' dawk il-plejers affiljati ma Cercle li mietu fl-Ewwel Gwerra Dinjija: il-kixef kien imħassar minn traġedja, meta biplane skedat li tar fuq il-grawnd bħala tribut u ġġarraf, li nqatlu iż-żewġ passiġġieri. Il-monument għadhu jeżisti u issa jinsab quddiem l-Istadju Jan Breydel.

Fl-1923 Cercle kabru l-faċilitajiet tal-istadju tagħhom mill-ġdid, li mexew 100 metru mill-grawnd il-qadim tagħhom għall-istadju mibni mil-ġdid. Dan il-grawnd, aktar tard imsemmi Stadju Edgard De Smedt, sar id-dar ta' Cercle għal aktar minn 50 sena.

Żewġ titli nazzjonali (1924-1930) 
Fl-1924 il-klabb bidel ismu minn Cercle Sportif Brugeois għal Royal Cercle Sportif Brugeois. Il-klabb imbarka fuq perjodu ta' suċċess, immexxija minn żewġ plejers ewlenin: l-internazzjonali Belġjan Florimond Vanhalme u l-plejer-kowċ Louis Saeys. Cercle kellhom vantaġġ fil-kampjonat f'nofs l-istaġun 1925-26, iżda l-korrimenti tal-plejers wasslu għal riżultati ħżiena li spiċċaw fil-ħames post. Diversi plejers importanti ħallew lil Cercle wara dan l-istaġun, li ħallew it-tama baxxa għall-kampanjat 1926-27, imma dan l-istaġun ra lil Cercle jiksbu t-tieni kampjonat nazzjonali tagħhom fil-ġimgħa ta' qabel tal-aħħar meta rebħu eċċitanti bl-iskor ta' 5-6 fuq Daring Bruxelles. Ir-rebħa kienet iddominat minn żewġ imwiet fil-klabb ftit xhur qabel: Albert Van Coile, li kien ċeda minn korrimenti fil-logħba kontra US Tourcoing, u l-eks president René de Peellaert, li miet minn pnewmonja li kienet qabditu matul il-funderal ta' Van Coile. 

Fl-1928 il-gowler Robert Braet ħareġ bħala stilla ġdid ta' Cercle: il-plejer, mar biex jonfoq il-karriera kollha tiegħu ma Cercle, aktar tard sar president. Cercle bdew bil-lajma fl-istaġun 1929-30, li daħlu fil-waqfa tax-xitwa f'nofs l-istaġun fis-sitt post u seba' punti taħt il-mexxejja Antwerp. Minkejja dan, mill-ġimgħa tal-għeluq tal-istaġun huma dejqu d-distakk għal punt wieħed; il-logħba finali rathom jirbħu 4-1 f'darhom kontra Lierse SK. In-naħa mbagħad iffaċċjat stennija anzjuża għar-riżultat ta' Antwerp kontra t-tim tal-10 post Standard Liège, faċilitajiet ta' telekomunikazzjoni kontemporanji fil-grawnds kienet fqira. Fl-aħħar, l-aħbarijiet laħqu l-kaptan tat-tim Florimond Vanhalme li Antwerp tilfu 3-5, ifisser li Cercle kienu rebħu t-tielet u (s'issa) titlu finali. Minħabba dan it-titlu, Cercle ġew mistiedna jieħdu sehem fil-Coupe des Nations, li huma meqjusa bħala l-predeċessuri taċ-Champions League.

Problemi (1930-1938) 
Cercle ma setgħux iżommu riżultati tajbin fl-istaġun tal-kampjonat tagħhom, huma spiċċaw is-seba' post fl-1931. L-aspirazzjonijiet ġodda tat-titolu sparixxew kompletament hekk kif Cercle komplew jispiċċaw fin-nofs tal-kampjonat matul diversi staġuni segwenti. Il-plejers ta' esperjenza li kienu għenu jiksbu t-titolu rtiraw jew ħallew l-iskwadra, u ż-żgħażagħ li ssostitwewhom ma kellhomx esperjenza daqshom. In-niżla laħqet livell baxx u b'hekk ġew relegati għat-Tieni Diviżjoni Belġjana fl-1936. Cercle ħadu l-opportunità li jagħmlu bidliet radikali, billi jaħtru kowċ ġdid u bord. Il-bidliet kienu ta' suċċess, u Cercle rebħu l-promozzjoni lura għall-ogħla diviżjoni wara biss sentejn.

It-Tieni Gwerra Dinjija fil-Belġju (1939-1945) 
Il-Tieni Gwerra Dinjija għamlet kompetizzjoni tal-futbol regolari impossibbli fl-1939. Għalhekk Cercle ħadu sehem fil-kampjonati reġjonali, fejn kull tim jiltaqa mal-istess tim tlett darbiet. Għalkemm Cercle kellhom kompetizzjoni komparattivament ftit nattiva ġewwa Flanders tal-Punent, huma tilfu l-kuntatt ma' standards għoljin li kien miżmuma aktar b'saħħithom fil-kampjonati reġjonali ta' Antwerp u Brussell. 

Il-konkors nazzjonali tkompla fl-1941; Cercle lestew l-aħħar fl-istaġun iżda darba fil-kampjonat. Normalment din kienet fisret relegazzjoni, iżda l-KBVB ddeċidiet iċ-ċirkustanzi tal-gwerra, li opportunitajiet limitati ta' taħriġ u l-iżvilupp taż-żgħażagħ, fisser li l-ebda tim m'għandhomx jiġu relegati.

Cercle kelljom jilagħbu logħba waħda mingħajr sapporters matul l-istaġun 1942–43, wara inċident waqt il-logħba kontra RSC Anderlecht. Is-sapporters kienu ħarxa mad-deċiżjonijiet tar-referì De Braeckel billi annulla żewġ gowls ta' Cercle għal raġunijiet mhux ċari u li tagħ gowl lil Anderlecht li deher offside, b'hekk is-sapporters ta' Cercle qabżu fl-istadju jiġru wara r-referì. Żewġ partitarji ta' Cercle pproponew lil-bord ta' Cercle Brugge biex jagħtu rikba lir-referì lejn l-istazzjon tal-ferrovija ta' Bruges; il-bord aċċetta, iżda s-sapporters minflok saqu lejn Zedelgem, fejn huma niżluh mill-karozza f'nofs ta' triq imwarba. 

Minnufih wara liberazzjoni fl-1944, il-kampjonat mhux uffiċjali ġie organizzat bejn it-timijiet li kienu fl-ogħla diviżjoni tal-1939. Ħafna timijiet ma setgħux jipparteċipaw, u Battalja tan-nefħa spjegat it-tmiem tal-inizjattiva. Il-klassifikazzjoni finali ta' din il-kompetizzjoni ma kienitx ġiet arkivjata mill-assoċjazzjoni tal-futbol Belġjan.

It-tieni problema... u lura (1945-1961) 
Cercle ma setgħux jevitaw ir-relegazzjoni fl-ewwel staġun wara l-gwerra u minkejja li kienu l-favoriti għall-promozzjoni tal-istaġun ta' wara, huma xorta waħda tħabtu biex jikkompetu fil-kampjonat t'isfel, huma spiċċaw l-ewwel staġun tagħhom f'dan il-kampjonat fl-agħar pożizzjoni li tirriżulta is-7 post. L-erba' staġuni ta ' wara kisbu pożizzjonijiet aktar medjokri fil-klassifika, sal-1951, il-KBVB żvelat pjanijiet biex tinħoloq it-tieni diviżjoni ġdida. Il-klabbs fit-tieni livell attwali kienu meħtieġa biex jintemmu t-8 post biex jibgħu fit-tieni livell; Cercle spiċċaw il-15-il post f'dak l-istaġun, li ħallew lilhom infushom aktar 'il bogħod mill-quċċata.

Cercle baqgħu f'dan tielet livell sal-1956, meta huma rebħu l-kampjonat tagħhom. Huma qattgħu l-istaġun ta' wara għal darb'oħra jiġġildu għar-relegazzjoni, din id-darba b'aktar suċċess, għalkemm it-tieni staġun tagħhom lura fit-tieni livell marru inqas aħjar. Il-klabb assigura biss disa' punti fl-ewwel nofs tal-istaġun, iżda evitaw ir-relegazzjoni b'rebħa waħda biss fl-aħħar logħba tal-istaġun taħt il-kowċ Louis Versyp. Ftit ġimgħat wara Versyp ġie sostitwit mill-Franċiż Edmond Delfour. Din is-sostituzzjoni inawgurat era ġdida fl-aktar suċċess ta' Cercle, taħt il-kmand ta' Delfour, kisbu l-promozzjoni fl-1960 u fl-aħħar irritornaw fl-ogħla kampjonat fis-sena 1961.

Qawmien qasir (1961-1965) 
Cercle kienu ħadu 15-il sena biex jirritornaw għall-ogħla diviżjoni, u baqgħu hemm għal 5 snin aktar. Huma ftit li xejn ħarbu mir-relegazzjoni lura fl-ewwel staġun fl-ogħla livell, grazzi biss għall-propożizzjoni ta' suċċess minn Antwerp li bidlu l-mod tat-timijiet b'punti indaqs li kienu ordnati fil-kampjonat. Sa dan l-istaġun, fejn żewġ timijiet kellhom l-istess numru ta' punti u dak tal-inqas telfiet ġie kklassifikat ogħla; taħt l-iskema ta' Antwerp, it-tim b'numru akbar ta'rebħiet ġie mqiegħed ogħla. Grazzi għat-tibdil tar-regola, Cercle spiċċaw qabel Thor Waterschei fil-kampjonat, li kienu mqiegħda fuqhom taħt ir-regola preċedenti. Ironikament, Antwerp saru vittmi tal-proposta tagħhom stess: Standard kisbu t-tieni post u Antwerp kellhom punti ekwivalenti iżda rebħ inqas (iżda wkoll anqas telfiet).

Is-snin ta' għerja u pjan ta' ħames snin (1965-1971) 
Dawn aċċentwaw fl-ogħla diviżjoni u fl-istess ħin gawdew ftit suċċess, u fl-istaġun 1965-66 huma spiċċaw l-aħħar wara Berchem. Aktar agħar, it-tim kien akkużat f'korruzzjoni mill-plejer ta' Lierse Bogaerts, dan qal li l-viċi-president ta' Paul Lantsoght kienet involuta f'tixhim. L-assoċjazzjoni tal-futbol Belġjan ikkundannat lil Cercle għal relegazzjoni mit-tieni diviżjoni għat-tielet. Lantsoght bdew kawża kontra l-KBVB, li rebħuha f'Ġunju 1967, iżda l-ħsara saret: Cercle baqgħu fit-tielet diviżjoni, tilfu ħafna mill-plejers tagħhom, u ma kinux kapaċi jiksbu promozzjoni immedjatament.

Fl-1967 Cercle ħatru lil Urbain Braems bħala kowċ prinċipali. Braems fassal pjan ambizzjuż biex jirreġistra lil Cercle għad-diviżjoni ta' fuq fi żmien ta' ħames snin. Matul l-ewwel staġun ta' Braem, il-klabb ikkompeta ma Eendracht Aalst għall-promozzjoni: huma lagħbu żewġ partiti oħra qabel it-tmiem tal-istaġun, li kienu ndaqs b'41 punt, iżda Aalst kellhom l-akbar numru ta' rebħiet għall-isem tagħhom. Cercle kellhom biex jirbħu il-logħba u jieħdu l-vantaġġ, u tilfu 0-1: iżda l-kowċ taż-żagħżagħ ta' Cercle, André Penninck, kien innutat li d-delegat ta' Aalst kien għamel żball, li qaleb l-ismijiet tas-sostituti, skond il-karta tal-logħba, Aalst spiċċaw il-logħba jilagħbu llegalment b'żewġ gowlers. Cercle ressqu lment il-quddiem lil-assoċjazzjoni tal-futbol Belġjan, li kkonfermaw ir-rebħa ta' 1-0 favur Aalst u wkoll ċaħdu l-ewwel appell. Cercle imbagħad għamlu t-tieni appell finali tagħhom possibbli, u fuq dan il-każ ordna l-assoċjazzjoni tal-futbol biex japplikaw ir-regoli. Fil-21 ta' Ġunju, 1968, Cercle irċievew l-aħbar li d-deċiżjoni kienet ġiet imħassra, u huma kienu promossi fit-tieni diviżjoni. F'Lulju tal-istess sena, Royal Cercle Sportif Brugeois biddlu isimhom għal Cercle Brugge KSV 

Cercle kienu immedjatament kapaċi li jilgħabu rwol fil-konkors tat-titolu tat-tieni diviżjoni, grazzi għal trasferiment politiku b'suċċess. Wara 20 logħba Cercle kienu fil-quċċatta tal-kampjonat, iżda fl-aħħar tal-istaġun spiċċaw ir-raba' post, erba' punti wara ċ-ċampjins AS Oostende. L-istaġun ta' wara, Cercle għal darb'oħra spiċċaw b'erba' punti wara ċċampjins, KFC Diest. Fl-1971, sena qabel it-tmiem tal-pjan ta' ħames snin, Cercle kisbu l-għan tagħhom: huma rebħu promozzjoni u ġew lura fil-quċċata.

Soluzzjoni fl-ogħla livell (1971-1996) 

Cercle ppruvaw immedjatament jevitaw il-battalja tar-relegazzjoni filwaqt li bdew isaħħu l-iskwadra tagħhom, huma ffirmaw lil Fernand Goyvaerts u Benny Nielsen. Riżultati bikrija raw lilhom infushom jirbħu punti kemm minn fuq Anderlecht u Club Brugge, rispettivament dawn huma ċampjins u viċi-ċampjins tal-istaġun preċedenti, u huma spiċċaw l-istaġun fil-ħames post, l-ewwel minn sensiela ta' finituri f'nofs il-klassifika. Fl-1975 il-klabb ħalla lil-Istadju left the Edgard De Smedt biex immoru għall-Olympia Stadium, li kien aktar tard imsejjaħ Stadju Jan Breydel matul il-Kampjonati Ewropej 2000.

Bejn l-1967 u l-1977 Cercle kellhom biss żewġ kowċis, Urbain Braems u Han Grijzenhout, iżda Grijzenhout telaq wara offerta ta' qligħ minn SC Lokeren. Cercle ħatru lil Lakis Petropoulos bħala kowċ ġdid, iżda l-ħatra ppruvat waħda inċerta: diffikultajiet lingwistiċi bejn il-kowċ Grieg u plejers tiegħu li kienu aggravati minn korrimenti, u l-klabb kien għarrieda relegat. Han Grijzenhout reġa' ġie maħtur bħala kowċ biex jikseb lil Cercle lura għall-ewwel diviżjoni fl-aktar fis possibbli. Wara biss staġun wieħed, Cercle sar ċampjins, li spiċċaw punt qabel SK Tongeren.

Għal darb'oħra, Cercle gawdu perjodu komdu fl-ogħla diviżjoni, filwaqt li kisbu rebħa tat-Tazza Belġjana fl-1985. Il-finali ra lil Cercle jaffaċċjaw lil SK Beveren; l-iskor kien 1-1 wara 90 minuta, u 30 minuta żieda ta' ħin prodott, ma saru l-ebda gowls, għalhekk il-logħba marret għall-għoti tal-penaltis. Il-plejer ta' Beveren Paul Lambrichts tgħa l-aħħar penalti u laqat il-minduda, u b'hekk Cercle iċċelebraw ir-rebħa. Għall-ewwel darba mill-1930, Cercle kwalifikaw għal turnament Ewropew uffiċjali. Huma ġew ma Dynamo Dresden bħala avversarji, huma rebħu 3-2 f'darhom, iżda fi Dresden Cercle tilfu 2-1,iżda tilfu l-konfrontazzjoni bl-aggregat.

Cercle reġgħu laħqu l-finali tat-Tazza Belġjana fl-1986, din id-darba mar-rivali Club Brugge. Cercle tilfu 0-3, b'żewġ penaltis dubjużi skorjati minn Jean-Pierre Papin. Punt għoli li jmiss daħal fir-reklutaġġ tal-attakkant Jugożlav Josip Weber fl-1988: minkejja bidu diffiċli fil-Belġju, Weber prova li jkun l-aqwa skorer ta' Cercle, huwa ġie klassifikat bħala l-aqwa skorer tat-tim bejn is-snin 1989-1994 (meta telaq ma' Anderlecht) suċċessivament. Weber kien ukoll l-aqwa skorer nazzjonali mill-1992 sal-1994. Plejer ieħor prominenti, ir-Rumen internazzjonali Dorinel Munteanu, li ffirma ma' Cercle fid-1990ijiet. 

Fl-1996, għal darba oħra Cercle laħqu l-finali tat-tazza nazzjonali, huma reġgħu ffaċċjaw lil Club Brugge: din id-darba, Cercle tilfu 2-1. Madankollu, ir-rebħa doppja tal-klabb kienet tfisser li Cercle xorta kwalifikaw għall-UEFA Cup, fejn huma ġew imfassla mat-tim Norveġiż SK Brann. Cercle rebħu 3-2 ġewwa darhom, iżda tilfu 4-0 ġewwa Bergen. Imbagħad Cercle tilfu xi plejers importanti li huma naqsu milli adegwatament jissostitwixxu, u kienu relegati, flimkien ma KV Mechelen, fl-1997.

It-Tieni Diviżjoni (1997-2003) 
Cercle immiraw għal ritorn immedjat, iżda xxekklu kmieni. Huma lesti l-ewwel staġun tagħhom fl-10 post, u kisbu biss żieda f'post wieħed fil-pożizzjoni tal-kampjonat f'kull wieħed minn erba' staġuni. Fl-istaġun 2002-03 il-bord għażel president ġdid, l-eks direttur ta' Standaard Boekhandel Frans Schotte, u kowċ ġdid, l-eks plejer Jerko Tipurić, li kien ukoll kowċ ta' Cercle fl-istaġun 1996-97 meta sfaw releġati. Il-persunal il-ġdid għen lil Cercle biex jiksbu l-promozzjoni fl-2003.

Soluzzjoni fl-aqwa livell darb'oħra? (2003-) 
L-istaġun 2003-04 ra plejers ġodda bħal Harold Meyssen u Nordin Jbari li provaw instrumentali li jevitaw ir-relegazzjoni, u l-bord ta' Cercle għażel li ma jestendix il-kuntratt ta' Tipurić. Harm Van Veldhoven kien magħżul sabiex jissostitwieh, u mexxa tliet staġuni deċenti iżda ma kienx spettakolari għal Cercle, huma tjiebu mill-emerġenza tat-talent ta' Stijn De Smet u Tom De Sutter. Meta Van Veldhoven tħabbar bħala kowċ ġdid ta' G. Beerschot, Cercle għażlu l-eks plejer ta' Anderlecht u l-assistent kowċ Glen De Boeck bħala s-suċċessur tiegħu. Fis-sena debutt tiegħu, De Boeck kien sorpriż bil-futbol ta' attakkaw u attraenti. Cercle ntemmu r-raba staġun fl-ogħla diviżjoni, l-aħjar pożizzjoni wara l-gwerra. L-istaġun 2009-10 ra lil Cercle jispiċċaw it-tieni post fit-Tazza Belġjana, li dan kien biżżejjed biex jikkwalifikaw għall- Europa League. Ftit wara, il-kowċ Glen De Boeck sorprendentement iffirma kuntratt ma' Germinal Beerschot, biss xahar wara ffirma kuntratt ġdid ta' 4 snin ma Cercle Brugge. Cercle Brugge ħatru l-eks kowċ ta' KAA Gent Bob Peeters bħala l-kowċ ġdid tagħhom. Din se tkun l-ewwel esperjenza ta' Peeters fis-Ewwel Diviżjoni. Dan l-istaġun ressaq ukoll lil Cercle fl-ewwel attendenza Ewropea fil-UEFA Europa League 2010–11, fejn għelbu TPS tal-Finlanja u laħqu t-tielet rawnd ta' kwalifikazzjoni li kienu tilfu kontra Anorthosis Famagusta FC. F'Novembru 2012 Peeters jiġuh ħafna riżultati ħżiena. Minkejja li attiraw il-plejer stilla Eidur Gudjohnsen, huwa naqas milli jaqla lil Cercle mill-aħħar post u kien sostitwit minn Foeke Booy. It-tim issa qiegħed jitħabat biex jevita r-relegazzjoni.

Unuri 
 L-Ewwel Diviżjoni Belġjana:
 Rebbieħa (3): 1910-11, 1926-27, 1929-30
 It-Tieni Diviżjoni Belġjana:
 Rebbieħa (4): 1937-38, 1970-71, 1978-79, 2002-03
 Runners-up (1): 1960-61
 Tazza Belġjana:
 Rebbieħa (2): 1926-27, 1984-85
 Runners-up (5): 1912-13, 1985-86, 1995-96, 2009-10, 2012-13
 Supercup Belġjana:
 Runners-up (2): 1984-85, 1995-96

Parteċipazzjoni fl-Ewropa 
Minn Lulju 2010.

Skwadra 
Mis-26 ta' Jannar, 2013.

Plejers barra f'self

Staff

Kowċis 

  Joseph Dewulf (1910–14)
  Louis Saeys (1914–28)
  Florimond Vanhalme (1928–37)
  William Maxwell (1937–38)
  Hugo Fenichel (1938–40)
  Florimond Vanhalme (1940–41)
  Louis Saeys (1941–42)
  Willy Steyskal (1942–44)
  Louis Baes (1944–46)
  André Deschepper (1946–48)
  Louis Baes (1948–50)
  Georges Vanden Bempt (1950–51)
  Bill Kennedy (1951–52)
  Louis Versyp (1952–54)
  Arthur Ruysschaert (provviżorju)1 (1953–54)
  Guy Thys (1954–56)

  Louis Versyp (1956–57)
  Edmond Delfour (1958–62)
  Jules Bigot (1962–63)
  Georges Meuris (1963–66)
  Jules Van Dooren (1966–67)
  Urbain Braems (1967–72)
  Han Grijzenhout (1972–77)
  Lakis Petropoulos (1977–78)
  Lucien Masyn (1978)
  Han Grijzenhout (1978–79)
  Leo Canjels (1979–82)
  Han Grijzenhout (1982–83)
  Henk Houwaart (1983–84)
  Bram Van Kerkhof (1984)
  Georges Leekens (1984–87)
  René Taelman (1987–88)

  Roland Rotty (1988–89)
  Han Grijzenhout (1989–91)
  Eric Lagrou (1991)
  Henk Houwaart (1991–93)
  Georges Leekens (1993–94)
  Jerko Tipurić (1994–97)
  Rudy Verkempinck (1997–98)
  Ronny Desmedt (1998–99)
  Dennis Van Wijk (Ott 1998–Ġun 02)
  Jerko Tipurić (2002–04)
   Harm Van Veldhoven (Mejju 2004–Ġun 07)
  Glen De Boeck (Lul 2007–10)
  Bob Peeters (Mejju 2010–Ott 2012)
  Lorenzo Staelens (provviżorju) (Ott 2012–??)
  Foeke Booy (Nov 2012–)

Notes:
 Ruysschaert issostitwixxa s-sospensjoni ta' Versyp għal ftit xhur.

Presidenti 

  Leon De Meester (1899-05)
  Raoul Daufresne de la Chevalerie (1905-07)
  Leon De Meester (1907-09)
  Albéric de Formanoir de la Cazerie (1909-11)
  René de Peellaert (1911-25)
  Paul Dautricourt (1927-37)
  Edgard De Smedt (1937-50)
  Yves Dautricourt (1950-53)
  Pierre Vandamme (1953-67)
  Robert Braet (1967-70)
  Paul Ducheyne (1970-02)
  Frans Schotte (2002-2011)
  Paul Vanhaecke (2012-)

Ħoloq esterni 
 Sit Uffiċjali //
 Cercle Brugge fuq UEFA.COM 
 Cercle Brugge fuq EUFO.DE
 Cercle Brugge fuq Weltfussball.de
 Cercle Brugge fuq Playerhistory.com
 Cercle Brugge fuq Transfermarkt.de
 Cercle Brugge fuq Football Squads.co.uk
 Cercle Brugge fuq National Football Teams.com
 Cercle Brugge fuq Football-Lineups.com
 
 Ultras Bryggja '05 

 
Cercle Brugge
Cercle Brugge