RSC Anderlecht

Royal Sporting Club Anderlecht, magħruf ukoll bħala sempliċement Anderlecht, huwa klabb tal-futbol professjonali Belġjan, ibbażat ġewwa l-belt ta' Anderlecht fi Brussell. Attwalment, il-klabb jikkompeti fl-Ewwel Diviżjoni Belġjana u huwa l-aktar klabb tal-futbol suċċessiv Belġjan fil-kompetizzjonijiet Ewropej (b'5 trofej) kif ukoll fl-Ewwel Diviżjoni Belġjana (31 titli nazzjonali). Huma wkoll rebħu 9 Tazzi Nazzjonali. Huma jżommu r-rekord tal-aktar titoli konsekuttivi fil-kampjonat Belġjan, li huma biss qedgħin fl-unika naħa li rebħu 5 kampjonati Belġjani konsekuttivi bejn 1963–64 u l-1967–68.

Il-klabb twaqqaf fl-1908, huwa laħqu l-ogħla livell fil-futbol Belġjan fl-istaġun 1921–22, u ilhom jilgħabu fl-ewwel diviżjoni mill-istaġun 1935–36. Huma rebħu l-ewwel trofew maġġur tagħhom wara t-Tieni Gwerra Dinjija, b'rebħa tal-kampjonat fl-istaġun 1946–47. Wara dan, huma qatt ma spiċċaw barra minn mal-ewwel sitta fl-ewwel diviżjoni Belġjana. Dawn huma #12 fiż-żmien kollu fil-lista ta' rebbieħa tal-kompetizzjoni tal-klabb (UEFA) u #10 fil-Klabbs kontinentali tal-IFFHS tas-Seklu 20 fil-klassifikazzjoni Ewropea. Anderlecht huma kklassifikati fil-41 post fil-klassifikazzjoni tal-UEFA tal-2012. Fl-1986, huma kisbu l-aħjar klassifikazzjoni tal-UEFA bl-ewwel post konġunt ma Juventus.

Anderlecht bdew jilgħabu l-logħbiet tagħhom f'darhom ġewwa Astrid Park fil-muniċipalità ta' Anderlecht mill-1917. L-Istadju attwali tagħhom, Stejdjum Constant Vanden Stock, fetaħ l-ewwel darba fl-1983, dan kien sostitwit mill-Istejdjum Emile Versé. Il-kuluri tradizzjonali huma vjola u abjad. Huma għandhom rivalita twila ma Club Brugge, Standard Liège u FC Brussels.

Storja
Huma kienu fondati bħala Sporting Club Anderlechtois fis-27 ta' Mejju, 1908 permezz ta' għexieren ta' futbolers  fil-Concordia café (li jinsab Rue d'Aumale/Aumalestraat fil-muniċipalità ta' Anderlecht), il-klabb għeleb lill-Institut Saint-Georges fl-ewwel logħba tagħhom bl-iskor ta' 11–8. Huma ngħaqdu fil-kompetizzjoni uffiċjali fl-istaġun 1909–10, huma bdew mill-aktar kampjonat ta' livell baxx tal-Belġju, imbagħad ipparteċipaw fit-tielet diviżjoni provinċjali. Fl-1912–13, dawn kisbu l-promozzjoni għat-tieni l-ogħla livell ta' futbol, imbagħad semmew il-Promozzjoni. Wara biss staġun wieħed f'dak il-livell, il-kampjonati ġew sospiżi minħabba t-Tieni Diviżjoni Belġjana, u tkomplew fl-istaġun 1919–20. Bil-popolarità tal-iskwadra tiżdied, Anderlecht kienu ttrasferixxew għall-istadju l-ġdid Astrid Park fl-1917 (imbagħad kien magħruf bħala Meir Park). Huma għammdu l-istadju Stade Emile Versé fl-unur tal-klabb meta kellu l-ewwel patrun maġġur, l-industrijalist Emile Versé. Fl-aħħar tal-istaġun 1920–21, Anderlecht ġew promoss għall-ewwel diviżjoni għall-ewwel darba fl-istorja tagħhom. F'14-il staġuni wara, Anderlecht kien relegati 4 darbiet (1923, 1926, 1928 u 1931) u promossi 4 darbiet (1924, 1927, 1929, 1935), li għamlu lilhom infushom ir-rivali lokali lokali ta' Union Saint-Gilloise u Daring Club de Bruxelles, li laqqmuhom il-"lift club". Fl-1933, 25 sena wara l-formazzjoni tagħhom, il-klabb bidel ismu għall-Royal Sporting Club Anderlechtois. Mill-promozzjoni tagħhom fl-1935, Anderlecht baqgħu fl-ogħla livell tal-futbol. Jef Mermans, l-attakkant iffirma mill-klabb K Tubantia FC fl-1942 għal ħlas rekord ta' 125,000 franki Belġjani, Anderlecht rebħu l-ewwel titolu tal-kampjonat fl-1947. Is-suċċess tagħhom żdied fis-snin ta' wara hekk kif huma rebħu 6 titli aktar bejn l-1950 u l-1956 (rebbieħa darbtejn ta' tliet titli konsekuttivi) u tnejn oħra fl-1959 u 1962. Fis-1960ijiet, taħt l-ikkowċjar ta' Pierre Sinibaldi u mbagħad ta' Andreas Beres, il-klabb rebaħ anke 5 titli infila (mill-1963 sal-1968), li għadu rekord fil-kampjonat Belġjan. L-istilla ta 'dan it-tim kien Paul Van Himst (l-aqwa skorer fl-1965, 1967 u l-1969 u rebbieħ taż-Żarbuna tad-Deheb Belġjana fl-1960, 1961, 1965 u l-1974).

Anderlecht lagħbu fl-ewwel European Champion Clubs' Cup fl-istaġun 1955–56, u tilfu ż-żewġ legs tagħhom kontra Vörös Lobogo tal-Ungerija. Huma kellhom jistennew sal-istaġun 1962–63 biex jirbħu l-ewwel logħba Ewropea, b'rebħa ta' 1–0 fuq Real Madrid, li segwiet il-parità 3-3 fi Spanja. Għall-ewwel darba huma avvanzaw għat-tieni rawnd, fejn huma għelbu lil PFC CSKA Sofia qabel ma tilfu ma' Dundee fil-Kwarti tal-Finali. Fl-Inter-Cities Fairs Cup 1969–70, Anderlecht tilfu l-finali kontra Arsenal FC. Matul is-snin 1975 u 1984, Anderlecht rebħu biss kampjonat wieħed iżda kisbu suċċess konsiderevoli Ewropew: huma rebħu l-European Cup Winners' Cup fl-istaġuni 1975–76 u 1977–78 meta għelbu rispettivament lil West Ham United u FK Austria Wien, kif ukoll iż-żewġ titli ssussegwenti tas-Super Cup Ewropea. L-istaġun 1982–83 kien staġun notevoli għall-klabb għal bosta raġunijiet: l-eks favorit ta' Anderlecht Paul Van Himst kien imsemmi l-kowċ il-ġdid, huma rebħu l-UEFA Cup 1982–83, u l-bini mill-ġdid tal-istadium tal-klabb beda. Iżda fil-kampjonat domestiku, Anderlecht kellhom joqgħodu fit-tieni post wara Standard Liège. L-offerta tagħhom li żammet il-UEFA Cup 1983–84 iżda naqsu fil-finali ostaklu kontra l-ġenb Ingliż Tottenham Hotspur. Anderlecht laħqu l-finali kontroversjali billi għelbu tim ieħor Ingliż Nottingham Forest (3-2 bl-aggregat). Aktar tard kien magħruf li Anderlecht kirnu xtraw ir-referì ekwivalenti għall-£27,000 biex jiżguraw il-passaġġ għall-finali.

Wara għamlu tliet staġuni infila fit-tieni post fil-klassifika, il-Vjola u l-Bojod assiguraw it-18 il-titlu faċli fl-istaġun 1984-85, 11-punt vantaġġ fuq Club Brugge. Fl-istaġun 1985–86, Anderlecht reġgħu rebħu l-kampjonat, iżda din id-darba lagħbu żewġ legs tal-play-off kontra l-istess Club Brugge. Anderlecht rebħu l-20 kampjonat tagħhom fl-aħħar gimgħa tal-kampjonat tal-istaġun 1986–87. Huma mbagħad tilfu l-plejers ewlenin Franky Vercauteren, Enzo Scifo (trasferit fis-sajf tal-1987) u Juan Lozano (weġgħa gravi fil-logħba kontra KSV Waregem ftit xhur qabel). It-tim kien batut iggwidat minn Raymond Goethals meta spiċċaw ir-raba' post fl- 1988 wara Club Brugge, Mechelen u Antwerp, iżda dawn irnexxielhom jerfgħu t-Tazza Belġjana għas-sitt darba fl-istorja tagħhom, wara rebħa ta' 2–0 kontra Standard Liège, bil-gowls ta' Luc Nilis u Eddie Krnčević. Is-sena ta' wara, Anderlecht reġgħu kisbu t-trofew nazzjonali b'gowls minn Krnčević u Jankovic (l-istess rebħa 2–0 kontra Standard), imma spiċċaw it-tieni fil-kampjonat. Wara it-tieni rebħa tat-tazza tiegħu, Raymond Goethals telaq ma' Bordeaux. Fid-1990ijiet, Anderlecht laħqu finali Ewropew ieħor, iżda tilfu kontra UC Sampdoria. Il-klabb imbagħad naqas fil-kompetizzjonijiet Ewropej, li laħqu biss il-Kwarti tal-Finali tal-UEFA Cup fl-istaġuni 1990–91 u 1996–97 bħala l-aħjar riżultat. Fil-kompetizzjonijiet nazzjonali, huma rebħu 4 kampjonati u tazzi nazzjonali. Fl-2000ijiet, Anderlecht żguraw 5 titli Belġjani oħra, u laħqu total ta' 29 titlu fl-2007, u tazza oħra. Fil-UEFA Champions League 2000–01, huma kkwalifikaw għall-ewwel darba għat-tieni rawnd, imbagħad fil-fażi tal-gruppi, fejn huma spiċċaw it-tielet wara Real Madrid u Leeds United. Fl-istaġuni 2009–10, il-Vjola u l-Bojod rebħu t-30 titlu tal-kampjonat nazzjonali Belġjan. Fil-UEFA Europa League 2011-12, Anderlecht għamlu storja billi saru l-ewwel tim Belġjan li ntemmu l-fażi tal-gruppi tal-kompetizzjoni Ewropea b'numru massimu ta' punti, li kienu Lokomotiv Moscow, Sturm Graz u AEK Athens. Huma kienu wkoll l-uniku tim ta' dik is-sena tal-Europa League biex jilħu dan l-adt.
Fis-6 ta' Mejju 2012 Anderlecht rebħu l-31 kampjonat Belġjan. 
Fit-22 ta' Lulju 2012 Anderlecht rebħu l-10 Super Cup Belġjana.

Kuluri u Arma
Il-kuluri ta' Anderlecht huma vjola u abjad, il-flokk ta' darhom huwa ġeneralment abjad b'raqam vjola, għalkemm ġili libsu flokk iswed u vjola fl-istaġun 2005-06 meta jilgħabu f'darhom, u griż fl-istaġun 2007–2008. Fil-bidu, vjola kien il-kulur prinċipali tal-flokk. Il-mottu ta' Anderlecht (Mens sana in corpore sano) huwa miktub fuq l-arma tagħhom fejn hemm tliet ittri SCA li jirreferu għall-isem inizjali tal-klabb (Sporting Club Anderlechtois). Il-kuruna ġiet miżjuda fl-1933 wara l-bidla fl-isem Royal Sporting Club Anderlechtois. Il-kuluri ta' Anderlecht kienu l-ispirazzjoni għall-kuluri ta' Al Ain FC.

Stejdjum

RSC Anderlecht jilgħabu l-logħob f'darhom ġewwa l-Istejdjum Constant Vanden Stock li jinsab f'Astrid Park fil-muniċipalità ta' Anderlecht. Huwa bħalissa għandhu kapaċità ta' 28,063 postijiet, b'6,900 postijiet permanenti, iżda l-klabb ppjana li jestendi l-istadju biex jilħaq il-kapaċità ta ' 30,000 bilqiegħda. Ix-xogħlijiet bdew fl-2011 u kellu jispiċċa fl-aħħar sentejn. Anderlecht kien jilgħabu f'Astrid Park minn meta inbena l-bini tal-Istejdjum Emile Versé fl- 1917. L-istejdjum kien inbena kompletament mill-ġdid fl-1983 u kien isem ġdid fl-unur tal-president Constant Vanden Stock. Qabel l-1917, il-klabb lagħab fil-grawnd kurrenti Rue du Serment/Eedstraat għal ftit ta' snin mill-1908, imbagħad fl- istadium li jinsab Rue Verheydenstraat (issa Rue Démosthènestraat).

Sapporters
Il-klabb kellu l-ogħla attendenza medja fl-Ewwel Diviżjoni Belġjana għal għaxar snin, ħlief fl-istaġuni 2002–03 u 2004–05 (meta KRC Genk u Club Brugge kellhom medji ogħla rispettivament). Is-sapporters Anderlecht jiġu minn madwar il-pajjiż u l-minoranza biss jiġu minn mir-Reġjun Kapitali ta' Brussell. Anderlecht għandhom 77 klabbs tal-partitarji, li 5 minnhom huma barra mill-pajjiż (wieħed fi Franza, wieħed fil-Polonja, wieħed f'Texas (USA) wieħed f'Montreal (Kanada) u wieħed ġewwa Sunderland (Ingilterra).

Unuri

Domestiċi
L-Ewwel Diviżjoni Belġjana:
Rebbieħa (31): 1946–47, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1953–54, 1954–55, 1955–56, 1958–59, 1961–62, 1963–64, 1964–65, 1965–66, 1966–67, 1967–68, 1971–72, 1973–74, 1980–81, 1984–85, 1985–86, 1986–87, 1990–91, 1992–93, 1993–94, 1994–95, 1999–00, 2000–01, 2003–04, 2005–06, 2006–07, 2009–10, 2011–12
It-Tieni Diviżjoni Belġjana:
Rebbieħa (2): 1923–24, 1934–35

Tazza Belġjana:
Rebbieħa (9): 1964–65, 1971–72, 1972–73, 1974–75, 1975–76, 1987–88, 1988–89, 1993–94, 2007–08

Tazza tal-Kampjonat:
Rebbieħa (1): 1999–2000
Supercup Belġjana:
Rebbieħa (10): 1985, 1987, 1993, 1995, 2000, 2001, 2006, 2007, 2010, 2012

Bruges Matins:
Rebbieħa (2): 1985, 1988

Internazzjonali
UEFA Cup Winners' Cup:
Rebbieħa (2): 1976, 1978
Runners-up (2): 1977, 1990

UEFA Cup / UEFA Europa League:
Rebbieħa (1): 1983
Runners-up (1): 1984

UEFA Super Cup:
Rebbieħa (2): 1976, 1978

Mhux uffiċjali
Inter-Cities Fairs Cup:
Runners-up (1): 1970
Turnament Toulon:
Rebbieħa (1): 1967

Parteċipazzjoni fl-Ewropa
Mill-4 ta' Diċembru 2012.

Logħob
 K = rawnd tal-kwalifikazzjoni
 R = rawnd
 Grupp = fażi tal-gruppi / Grupp 1 = l-ewwel fażi tal-grupp / Grupp 2 = it-tieni fażi tal-grupp
 1/8 = l-aħħar tminja / 1/4 = kwarti tal-finali / 1/2 = semi-finali
 F = finali
 PKU = punti tal-koeffiċjent tal-UEFA
 PO = Play-Offs

Sommarju tal-aħjar riżultati
Mill-kwarti tal-finali l'quddiem:-

(5 tazzi) + (4 finali)

Tazza taċ-Ċampjins/UEFA Champions League: 
- semi-finalisti fl-1982 u l-1986 
- kwarti-finalisti fl-1963, 1966, 1975, 1987 u l-1988 
UEFA Cup Winners' Cup (2) + (2): 
- rebbieħa fl-1976 u l-1978 
- finalisti fl-1977 u l-1990
UEFA Cup/UEFA Europa League (1) + (2): 
- rebbieħa fl-1983 
- finalisti fl-1970 u l-1984 
- kwarti-finalisti fl-1991 u l-1997
UEFA Super Cup (2): 
- rebbieħa fl-1976 u l-1978

Staff tal-kowċing
Mill-1 ta' Novembru, 2010.

Plejers

Skwadra

Plejers barra f'self

Skwadra riserva

Kaptani

 Franky Vercauteren (1981–87)
 Georges Grün (1987–90)
 Filip De Wilde (1990–93)
 Marc Degryse (1993–95)
 Georges Grün (1995–96)

 Pär Zetterberg (1996–00)
 Lorenzo Staelens (2000–01)
 Glen De Boeck (2001–03)
 Walter Baseggio (2004)
 Pär Zetterberg (2005–06)

 Bart Goor (2006–08)
 Olivier Deschacht (2009–11)
 Lucas Biglia (2011–)
|}

Kowċis

Kien hemm total ta' 37 kowċ permanenti u 3 kowċis provviżorji ta' Anderlecht mill-ħatra tal-ewwel kowċ, Sylva Brébart fl-1920. L-aktar kowċ li għamel żmien mal-klabb huwa l-Ingliż Bill Gormlie li serva 9 staġuni bejn l-1950 u l-1959. Il-Franċiż Georges Perino huwa l-ewwel kowċ li rebaħ trofew ma Anderlecht, b'rebħa tal-ewwel kampjonat fl-istaġun 1946–47. Seba' kowċis ta' Anderlecht irnexxielhom imexxu lil-klabb f'żewġ okkażjonijiet: Ernest Churchill Smith, Pierre Sinibaldi, Urbain Braems, Raymond Goethals, Arie Haan, Johan Boskamp u Franky Vercauteren. Kowċis oħra kienu lagħbu wkoll rwol ieħor fil-klabb qabel ma nħatru kowċ, pereżempju Jean Dockx li serva tlett darbiet bħala provviżorju qabel ma kien maħtur kowċ.

Presidenti
Charles Roos (1908–10)
Théo Verbeeck (1911–51)
Albert Roosens (1951–71)
Constant Vanden Stock (1971–96)
Roger Vanden Stock (1996–)

Referenzi

Ħoloq esterni
  

 
Klabbs tal-futbol Belġjani
Klabbs tal-futbol stabbiliti fl-1908