jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
{{gap}}প্ৰাণবন্ধু চৰণত ৰাখিয়ো ইবাৰ হৰি॥৭৫৮ ভুঞ্জিলো অপাৰ--ঢেৰ লালাট ভোগ কৰিলোঁ
{{gap}}প্ৰাণবন্ধু চৰণত কৰো প্ৰণিপাত॥ ৭৫৯ ৰতি মোৰ ৰহোক তোমাত-তোমাক মই ভালপোৱা হওঁ
{{gap বিষ্ণুৰ কাণৰ মলৰপৰা মধুদৈত্য জন্ম হোৱা কথা পুৰাণত পোৱা যায়
{{gap}}দেশ আৰু কাল ক'ত আৰম্ভ হৈছে আৰু ক'ত শেষ হৈছে তাক ঠিক কৰা টান
{{gap}}ৰাম ৰাম কৃষ্ণ ৰাম ৰাম হৰি হৰি॥৮৮১ {{gap}}ৰাম ৰাম ৰাম ৰাঘৱ ৰঘুপতি
{{gap}}হৰিতো হৰি হৰি ৰাম জয় জয়॥৮৮৩ {{gap}}কৃষ্ণদেৱ তুমি প্ৰভু দীন দুখহাৰী
{{gap}}ঐকান্তিক সুখ তেৱেসে পাই॥ ৭২৮ ঐকান্তিক সুখ-অক্ষয় সুখ, পৰম সুখ
{{gap মই একো নাজানোঁ, কেৱল একান্ত মনে ভগৱানৰ আশ্ৰয় লৈছোঁ; তাৰ ফলত যি হয় হওক—একো কামনা নকৰোঁ
[হে প্ৰভু, মোৰ অবিদ্যৰ মোহ-জাল গুচোৱা, তোমাক যেন মই চিনিব পাৰোঁ
{{gap}}হে প্ৰাণবন্ধু কৃষ্ণ, হে দয়াময় হৰি, মোক অনুগ্ৰহ দৃষ্টিৰে চোৱা, প্ৰভু
{ গুড়ৰ কলহত পৰা মাৰিদৰে তেওঁৰ আৰু অন্য ভাৰ নাথাকে—
</poem {{gap}}ভগৱানৰ ৰাম কৃষ্ণ আদি নামেই সকলো ধৰ্ম্মৰ সাৰ স্বৰূপ
{ধূপ, দীপ, নৈবেদ্য, ফল-মূল অভাৱেও একান্ত মনে তেওঁৰ নাম ললেই হয়
{{gap}}হে হৰি, মই বিষয় জালাত পৰাত মোৰ বল বুদ্ধি ক্ষীণ হৈছে; অৰ্থাৎ মই নিজৰ শক্তি হেৰুৱাইছোঁ
] সেই নিমিত্তে লতাৰ নিচিন নিগম শাস্ত্ৰবোৰৰ অক্ষৰ, নিত্যফল হৈছে ব্ৰহ্মস্বৰূপ "কৃষ্ণ নাম"
{{gap}}হে নাৰায়ণ দিনে-ৰাতিয়ে কিমান নকৰিব লগা কাম কৰি দোষ কৰোঁ তাৰ সংখ্যা নাই
] ন ছন্দসা নৈৰ জলগ্নি সূৰ্য্যৈৰ্ব্বিনা মহৎ পাদৰজোহভিষেকং॥</poem {{gap}}তপ জপ যাগ যোগ দানে
{ ভগৱান গোটই বিশ্ব জুৰি আছে; আৰু লক্ষ্মী ৰূপ সৌন্দৰ্য্য ভাজ শোভা পাইছে
[বিষয়ত মই ভোল গৈ থাকিলোঁ] হে হৰি, যেনেকৈ মই তোমাৰ সেৱাত ৰব পাৰোঁ, এতিয়া মোক তেনে কৃপা কৰা
] হে ভাই, হৰি নাম কীৰ্ত্তন কৰিবলৈ হেলা নকৰিবা; সঙ্কটৰ সময়ত এই নাম কীৰ্ত্তনেহে তোমাক ৰক্ষা কৰিব
{{gap}}তুমিসে গোবিন্দ ভকতৰ নিজ ধন॥ ৯১৪ {{gap}}জয় হৰি ৰাম জয় ৰাম
{{gap}}পৰম মঙ্গল মাধৱৰ গুণ নাম জয় হৰি ৰাম॥৯১৫ {{gap}}কৃষ্ণ কৃষ্ণ ৰাম জয় জয় ৰাম
{{gap}}ভকতি মিনতি স্তুতি নাজানো পামৰ মতি॥৯১৭ পামৰ মতি—পাপী, পাপলৈ মন কৰোঁতা
{{gap}}ও হৰি ৰাম ৰাম জয় জয় ৰাম॥৯২৩ {{gap}}শিৱ শিৱ শিৱ শিৱ শিৱ
{{gap}}দৈবকী নন্দন দেৱ দৈৱকী নন্দন দেৱ {{gap}}হৰি হৰি চৰণে উদ্ধাৰ কৰা মোক
{{gap}}ভকতি মিনতি স্তুতি প্ৰণতি নজানো মই, {{gap}}হৰি হৰি আৱে মোৰ কোন গতি হোক,
{{gap}}অখণ্ডিত সদা শুদ্ধ চৈতন্য শক্তিৰ বলে {{gap}}তুমি দুৰ কৰি আছা মায়া,
{{gap}}হৰি হৰি হৰি হৰি এ {{gap}}অনাদি অবিদ্যা আপুনি ভৈলো মোহিত
{{gap}}অনাত্মা দেহক আত্মা বুদ্ধি কৰি {{gap}}হৰি হৰি হৰি হৰি এ {{gap}}তুমি পৰমাত্মা ঈশ্বৰে ভৈলো বঞ্চিত
{{gap}}ভগৱানক ভাল নোপোৱা মানুহে হৰিনাম ললে কেনে সুখ পোৱা যায়, তাক নাজানে
{{gap}}কি কাৰ্য্যে মনুষ্য ভৈল পামৰ॥৭৪৮ {{gap}}পশুতো অধম সিটো কুমতি॥ ৭৪৯
{{gap}}হে নাৰায়ণ, মই এই সংসাৰত ডুব গৈ বৰ আতুৰ হলোঁ; অৰ্থাৎ নিৰুপায়ত পৰিলোঁ
] {{gap মোৰ ঘৰ, মোৰ মাটি, মোৰ পুত্ৰ, মোৰ কন্যা এই যে 'মোৰ মোৰ' ভাব, এই ভাবেই মায়া
'মোৰ ভাব' বা মায়াত পৰিয়েই মানুহে একান্ত মনে ভগৱানক ভাবিব নোৱাৰে
{{gap}}শাস্ত্ৰ পঢ়ি আৰু গুৰুৰ উপদেশ ললে শিষ্যসকলে ঈশ্বৰৰ সাক্ষাৎ লাভ কৰিব নোৱাৰে
{{gap}}ভগৱানক আশ্ৰয় কৰিলে সুখ জন্মে, তেওঁক এৰিলে সকলো প্ৰকাৰে দুখে আহি লগ ধৰে
{{gap}}অন্ধ কামনা এৰা ভগৱানৰ নাম লোৱা; এলাহ এৰি ৰাম ৰাম মুখেৰে উচ্চাৰণ কৰা
] জীৱক অধোগামী কৰা যিমানবোৰ ৰিপু আছে, তাৰ ভিতৰত কাম, ক্ৰোধ আৰু লোভ এই তিনি বিধেই বেছি শক্ত
] [ জীৱ শুদ্ধ হবলৈ জ্ঞান আৰু কৰ্মৰ লগত জীৱক ভক্তি লাগে
[ ভগৱানৰ গাতহে এইবোৰ দোষ নাই বা এইবোৰে তেওঁক ঋড়িব নোৱাৰে; তেনে নিৰ্মল ভগৱানক মই সেৱা কৰে
] হে বিঘ্ননাশন যদুপতি গোপাল গোবিন্দ যাদৱ মাধৰ ৰাম, অনিৰুদ্ধ-অনিবাৰিত, বাধা দি ৰাখিব নোৱাৰা
{{gap সৃষ্টিৰ ভিন ভিন শক্তিক বেলেগ বেলেগ নাম দি হিন্দুৱে পূজা কৰে, এইবোৰেই হিন্দুৰ দেৱতা
( আকাশৰপৰা বায়ু, বায়ুৰপৰা তেজ, তেজৰপৰা জল আৰু অপৰ পৰা পৃথিৱীৰ উৎপত্তি হৈছে
{{gap}}হৰিৰে ৰাম ৰাম কৃষ্ণ হৰে॥৯৮৬ {{gap}}কৃষ্ণ হৰি এ প্ৰাণ হৰি এ
{{gap}}হৰি হৰি এ নাৰায়ণ জয় গোবিন্দ ৰাম॥ ৯৮৯ {{gap}}ৰাম কৃষ্ণ গোবিন্দ
{{gap}}জয়তি জগত গুৰু এ গুণৰ নিধি {{gap}}তোমাৰ চৰণে সদা শৰণ আমাৰ॥৭৮০ {{gap}}দৈৱকী নন্দন প্ৰভু এ পৰম গুৰু
{{gap}}ভকতি মিনতি প্ৰণতি নজানে হৰি ও {{gap}}মোত পৰে জ্ঞানশূন্য হীনমতি নাই ৰাম ৰাম
{{gap}}জ্ঞানশূন্য অতি পশু পক্ষী জাতি এ {{gap}}তাকো অনুগ্ৰহ কৰি আছা কৃপাময়
{{gap}}ৰাম অৱতাৰত ভগৱানে বনৰ বান্দৰ ৰাক্ষস, বিভীষণ আদি আৰু সম্পাতি আদি পক্ষীক কৃপা কৰি মুক্তি দিছিল
{{gap}}তোমাৰেসে নিজ ভৃত্য ভৈলো হৰি এ, {{gap}}কৃপাৰ সাগৰ তুমি মোৰ নিজ স্বামী
{{gap}}ভকতৰ বশ্য হইবাৰ শঙ্কায় এ {{gap}}যোনো মোক তুমি দাস পৰিহৰা হৰি
{{gap}}হৰি হৰি হৰি হৰি এ, {{gap}}সংসাৰ নিকাৰ ভুঞ্জিয়া ফুৰো বহুত
] সেই কাৰণে মৰিব ওলোৱা মানুহক আত্মীয় কুটুম্বে বেঢ়ি ধৰি "ৰাম বোল ৰাম বোল" হে কৰে
] যি মানুহে পৰমেশ্বৰক আন দেৱ-দেৱীৰ সমান বুলি ভাৱে সি একো নাজানে আৰু অতি নীচ
{{gap}}কলিকাল দোষে ভৰা; অৰ্থাৎ কলিকালত মানুহ সহজতে মিছা ফাঁকি, প্ৰবঞ্চনা আদিত লিপ্ত হয়;
" এইদৰে আকৌ কাকুতি "নৃপতি বোন্ত কপি তোক দিলে হুনি
[ সত্য আদি সাতলোক মায়াৰপৰা হোৱা; মানুহে এইবোৰ লোক কামনা কৰি যাগ-যজ্ঞ আদি কৰিলে সেইবোৰ লাভ হয়
{{gap}}ভগৱানৰ নাম-গুণ-কীৰ্ত্তন কৰা সময়ত যি মানুহে তালৈ পিঠি সেই জীৱক যমদুতে কঠোৰ দণ্ড দিয়ে
] যি মানুহে কলিকালত উপজি হৰিনামত ৰতি নকৰে অৰ্থৎ নাম
[ ধৰ্ম্ম, অৰ্থ, কাম, মোক্ষ এই চাৰিবিধ সাধনকেই জীৱৰ পৰম পুৰুষাৰ্থ বোলে
• হে কৃষ্ণ ভযু পদ মূলে একান্তমনে শৰণ লোৱে যিটো কোন লাভ ইটো এৰাইবে কালৰ ভয়
] পিৰত ভাগৱতৰসমালয়ং মুহৰহে ৰসিকা ভুবি ভাবুকাঃ ৬৩৩ শুক মুখে আসি ভূমিত তৈল বিদিত
[ এই খোত জগতৰ মায়াবন্ধু জীৱক পথিক বুলিহে আৰু গৱানৰ আশ্ৰয়ক জীৱৰ অত সুধপূৰ্ণ ঘৰ বোলা হৈছে
] পাৰ্থে বৎসঃ সুধীৰ্ডোক্তা দুগ্ধং পতামৃতং মহৎ ৬৬৮ সকল উপনিষদে ধেনু দোগ্ধা ভৈলা তাৰ নহত
{{gap}}ভকত জনৰ মনোৰথ পূৰে॥ ৭৬১ {{gap}}ৰাম নামতেই অমৃত হৈ পৰে
{{gap}}হে নাৰায়ণ, ৰাম, মই তোমাক নমস্কাৰ কৰো; তুমি অনাদি অনন্ত, সত্য, মঙ্গলময় আৰু নিত্য
{{gap}}সত্ত্ব, ৰজ তম এই তিনি গুণৰ সমান অৱস্থাই প্ৰকৃতি; জীৱা- ত্মাই পুৰুষ
{{gap}}হে কৃষ্ণদেৰ প্ৰভু, মই তোমাক নমস্কাৰ কৰোঁ, তুমিয়েই মোৰ আশ্ৰয়
{{gap তুমি পতিতপাৱন বুলি জানি তোমাক আশ্ৰয় কৰিছোঁ; এই বাৰ যেনে তেনে মোক উদ্ধাৰ কৰিবা
{{gap}}হে প্ৰভু, মই সংসাৰ ভয়ত বৰ আতুৰ; তোমাৰ চৰণত মোক আশ্ৰয় দি এই সংসাৰৰপৰা মোক মুক্তি দিয়া
{{gap}}এই গুৰু নামধাৰী লোকসকলে নিজে শাস্ত্ৰ নাজানে—শিষ্যৰ মনৰ সন্দেহো ভঞ্জন কৰি দিব নোৱাৰে
[ঈশ্বৰ কি বস্তু তাক জানিলে নহয়, তেওঁক ভক্তি কৰিলেহে জনাৰ ফল
{{gap}}বেদত যদিও ধৰ্ম্মৰ নানা-কথা আছে, তথাপি তাৰ সাৰ ভাগ হৈছে হৰিৰ নাম-গুণ-কীৰ্ত্তন
] {{gap}}এলাহ এৰি ভগৱানৰ ৰাম, কৃষ্ণ, হৰি আদি নাম একাত্মমনে
[ মানুহ ভাবুক অৰ্থাৎ চিন্তা কৰা মানুহৰ স্বভাৱ; এতেকে অন্য ভাৱনা নাভাবি
[ ভগৱান ইন্দ্ৰিয়াতীত; জীৱ তেওঁৰ লগত মিলিব খুজিলে, তেওঁক ভজি ইন্দ্ৰিয়-সুখলৈ পিঠি দিব লাগিব
{{gap}}যিহেতু কৃষ্ণই সকলোৰে আত্মা; মানুহে তেওঁক ভজি সেইকাৰণে সদায় আনন্দ লাভ কৰিব পাৰে
. হে মোৰ গৰাকী কৃষ্ণ, মই কেবল তোমাৰ অভয় পদতে আশ্ৰয় বিচাৰে, তুমি কৃপা কৰি মোক আশ্ৰয় দিয়া
] হে যদুপতি, মই অতি অজ্ঞান, তোমাক কেনেকৈ সেৱ-পুজা কৰিব লাগে মই নাজানে
{{gap}}যদুক আতিয়েক বুঢ়াখাঁ ভূঞাঁৰ দোপদৰত অৰ্থাৎ মেলচৰাত শ্ৰীশঙ্কৰে ধৰ্ম্ম দিয়ে
{{gap}}শ্ৰীৰাম কীৰ্ত্তন, কীৰ্ত্তনৰ তাল মানত ৰচনা কৰিলেও শব্দ লালিত্যত সমান শাৰী পোৱা অসম্ভৱ
</ref> এতক্ষণে কাটি তোক থম খণ্ডা হানি॥ যাইবি নযাইবি কহ মোহোৰ আগত
</ref> ঘোৰ যুদ্ধে দুইকো মাৰিলে সেহি থান॥ চৈধ্যয় সহস্ৰ ৰাক্ষসৰ লৈলে প্ৰাণ
poem জানকীৰ বাৰ্ত্তা সবে পাইলেক সকল॥ আনন্দে নাচন্ত গান্ত খিখিন্দি কৰন্ত
</ref> হাতে কাঢ়ি লৈলে সব ৰাজ॥৪১৭ তথাপি দুৰ্জ্জন মনে ক্ষমা নকৰিল
poem নিয়োজিলা ৰাঘৱে যুদ্ধক বীৰ জাক॥ পূৰ্ব্ব দ্বাৰে সেনাপতি নীল বীৰ হোৱা
on fish এবিধ মাছ খােৱা পানীত স জ , of print পাবলৈ নাইকিয়া সেনে কিতাপ)
daving ভূণ্ডিৰ টকা অতিৰিকৈ শ ন ; মিয়াদ অতীত হো, ঠিক সময় নিদিয়া
(0 পচ হৈ বাগওি ২; to ২২ পানী বাগৰি lcyone
oppression অত্যাচাৰত বা নিষ্ঠুৰ আচৰণত চেৰ নােৱৰা কৰ, মহাদোষী বুলি পৰিাগ কৰ
or v. i. to tire ক্লান্ত জীর্ণ, নিচেই জুৰুল, বৰ পুৰণি
across এডালৰ ওপৰত আন এডাল ৫, জাপি থ, চেৰাই যা, জপমাৰি ডেই যা
writing upon ওপৰত পেলাই লেখিবৰ নিমিত্তে saddle জীন পােচৰ তুলা আদি কোমল বস্তু less কিতাপৰ অলাগতীয়া খােহ মৰা কথা
adj. showy milk &c. কৰীয়া, পনীয়া বস্তু থােৱা কাঠৰ চুঙা
lady মাইকী মানুহ উঠি ফুৰ ঘোৰা; চোৱাৰী stakes হেঙাৰ, ওপৰলৈ জোং থকা গোজ গড়
of Rotn livv ৰোমীয় আইন সহ বিজ্ঞান a whole people দেশজুৰি হােৱা সলনিকৈ scl stnst) কুটনা; বেশ্যালিব কাৰণে animal বন ৰে; কেমটাই পহু
Pane ramic adj. চাৰিওকাষে জুৰি থকা বহুবস্তুৰ দৃশ্য চটচটু আইন লগা বা খুৱা
Paper-money হুণ্ডি, চেক, ন' আদি তুলপতীয়া টোপােৰা টুপৰি পিয়াহৰ মূৰৰ দৰে
aircraft ব্যোমযান নিৰাপদে নমাৰ নিমিত্তে ওপৰত লগােৱ হাকৃতি যতন ;বেলুন ছত্র
( এদিন হৃদয় ঢালি ঘুৰি নিদাৰুণ {{gap}}হল গৈ যদি সেই চিত
{{gap তোমাৰ) কৰিছে দেহা পবিত্ৰ, নীলাচল শোভে আৰু তীৰথ বহু ধৰণী
{{gap gap}}তাৰ কিবা ভয় ভ্ৰান্তি, আহাঁ বুকুভৰা প্ৰেমে, পূজোঁ অনাথৰ স্বামী
{{gap gap}}বতাহে ডাল হালে জালে {{gap তাতে) ধলি পৰো গই {{gap gap}}ধৰি সাবটি মউ পিওঁ গই
{{gap gap}}অশিব নাশিনী কলুষ হৰা৷ {{gap gap}}বৰষা বৰদে দুৰিত হৰা
(তুমি) নিদাঘৰ যূতি শৰতৰ ৰাতি আছোঁ হে যতনে তোমাৰ কাৰণে,
{{gap}}ফুৰোঁ ৰাতি দিনে বিজন বিপিনে, {{gap}}বান্ধা আছো আজীবন প্ৰেম বান্ধে
{{gap}}বিৰহ অনলে পুৰি মাৰে প্ৰাণ, {{gap}}ঘনে ঘনে প্ৰাণ মন কিয় কান্দে
{{gap}}কুলু কুলু কুলু বইছে তটিনা, {{gap}}কুউ কুউ ধৰি পঞ্চমে তান, {{gap}}নাচিছে ডালত ময়ু{{বঙালী ৰ ময়ুৰী,
{{gap}}আছিলা হে দেৱ, তাপস মহান্ {{gap}}যথা সময়ত লভি তত্ত্ব জ্ঞান
{{gap}}ইসবাৰ মাজে কিয় সখি কান্দে, কিয়নো হিয়াত বাজে আজিও প্ৰেমৰ বাঁহি
{{gap}}দিনে ৰাতি মাথোঁ, তোমাৰে মূৰতি, {{gap gap}}পৃজিম যতনে থাপি হৃদয়ত
{{gap}}এৰি দিলোঁ আজি মিলন বাসনা, {{gap}}অন্তে যেন মিলো সেই চৰণত
(আকাশবাণী gap}}সংসাৰত কোনো লগ নাইকীয়া {{gap gap}}ঈশ্বৰ ইচ্ছাই সকলে মিলিব {{gap gap}}অন্তৰে অন্তৰে দিনে আকৰ্ষিব
{{gap}}যত গােপ গােপী, বাঁহীৰবে মাতি প্রাণ মন খুলি আজি সুখ গীত গাৱে জয় জয় গােবিন্দ মুকুন্দ মুৰাৰি
{{gap}}ফাকু সিঁচি সিঁচি ফুৰিবি অঁ॥ হৰি গুণ গাই হৰিনাম বিলাই {{gap}}বাটে বাটে নাচি ফুৰিবি অঁ
{{gap}}মহামুনি চতুৰ বয়ন সুৰ শঙ্কৰ হামো মূৰুখ মতি কেমনে জানব গতি
{{gap}}হামাৰি জীবন কানু হাসি হৰল ৰে ভ্ৰূম মদন ধনু{{gap gap}}চিত নিবেশিত {{gap gap}}বঙ্কিম নয়ন পঞ্চম বানে
{{gap}}হামাৰি জীবন দূৰ গয়োৰে গোবিন্দ, {{gap}}নয়নে নেদেখোঁ আৰ পদ অৰবিন্দ
{{gap}}ৰবি বিনে দিন নোহে জল বিনে মীন, {{gap}}হৰি বিনে গোপীৰ জীবন ভেল ক্ষীণ
{{gap}}ধৰণী লুটিয়া গোপী ফোকাৰে সঘন, {{gap}}কহয় মাধৱ গতি নন্দকু নন্দন॥ উঠৰে উঠ বাপু গোপাল হে, নিশি পৰভাত ভেল
{{gap}}ভকতি ৰোচন দুখবিমোচন ভকতৰ ভয়হাৰী॥ পৰম পুৰুষ পৰম আনন্দ পৰম গুৰু মূৰাৰি
{{gap}}ঢঙ্কাই খেদিলা ঘোৰ অৰণ্যক লাগি॥ {{gap}}ভীমৰ বচনে আনক দিল বঢ়াই
{{gap}}সাম্যতা বচন বুলিবা গৈয়া বুজাই॥ {{gap}}তেবে পৰাক্ৰম ভীমৰ সিজে বড়াই
(কুলি) খােপাৰ মালতী সুলকি পৰিলে (কুলি) আপােন পাহৰি পাছতে খেদিলাে
(মােৰ) চাটি ফুটি কৰে প্রাণে, সেই ৰূপলৈ মনত হলে॥ কিবা অপৰাধ ধৰি, যাব খােজে মােক এৰি,
Greece পূৰ্বৰ গ্ৰীচ দেশত প্রতি চাৰি বছৰে কৰা varieties সকলাে প্ৰকাৰৰ, নানান ৰহৰ
stocks বেপেৰুৱা কোম্পানীৰ অংশৰ কাগজৰ মুল্যমতে ধার্য কৰা মুঠ ধনৰ নিৰিখ
Keep open উদাৰ ভাবৰ নতুন ভাব বা নিয়ম গ্রহণ কৰিবলৈ things প্রাণী বিবেক তত্ব
Oppossum (অ-পচা n. এবিধ আমেৰিকা দেশীয় বিপক্ষ, বিৰােধী লােক, শত্রু
examination কঠোৰ পৰীক্ষা, পৰখ যেনে শ্রেণী, পংক্তি a dignity পদবী, খিতাপ ;a হুকুম দে
abu regularly নিয়মমতে, শৃঙ্খলা- particular day কোনো দিনৰ আলােচ্য বিষয়
plain সাধাৰণ, সামান্য, ইতৰ উকা, ধূনচে ধন লৈ ৰীতিমতে আহাৰ খাবলৈ দিয়া ঠাই
' কিন্তু ভগৱানে কলে হে মহানাম, তুমি এই বুলি কোৱা যে এওঁলোকৰ ধ্যেয় ভিন ভিন ধৰণৰ
' কিন্তু অত বছৰ বাট চাবলৈ অনুৰুদ্ধ সম্মত হব নোৱাৰিলে
{{gap}}এই কথাত অৱশ্যে ঢৌটোকে ৰৌটো কৰা হৈছে সঁচা কিন্তু তথাপি বুজা যায় যে শুদ্ধোদনে নিজে খেতি কৰিছিল
(নাইবা {{gap}}গৌতমীৰ এই কথা কিমান খিনি সঁচা তাক অনুমান কৰাটো কঠিন
(৪ কিয়নো ভৰণ্ডৰ কথাৰ পৰা প্ৰমাণ পোৱা যায় যে শুদ্ধোদন কপিলৱস্তুত নাথাকিছিল
" কিন্তু অসিত ঋষিৰ আৰু আযু বেচি দিনলৈ নাই সেই কথা মনত পৰি তেওঁৰ চকুৰে পানী ববলৈ ধৰিলে
" তেতিয়া অসিত ঋষিয়ে তেওঁলোকক সান্ত্বনা দি কলে, "ভৱিষ্যতলৈ এই কুমাৰ সম্বুদ্ধ হব
{{gap}}অৰ্থাৎ বোধিসত্ত্বই বিম্বিসাৰ ৰজাৰ আগত কয়)'হে ৰজা, ইয়াৰ দেশ আছে
'সমণো খলু ভো গোতমো সক্যকুলা পব্বজিতো' এনেদৰৰ উল্লেখো 'সুত্তনিপাত'ৰ কেবা ঠাইত পোৱা যায়
" তাৰ পিচত মই ভাবি চালোঁ যে সেই সুখক মই ভয় কৰা উচিত নহয়
'ললিতৱিন্তৰ' আদি পুথিত এই সম্বন্ধে অতিশয় ৰসাল বৰ্ণনা পোৱা যায়
(অৰ্থাৎ এইবোৰ বস্তুৰ ওপৰতে মোৰ সুখ নিৰ্ভৰ কৰে বুলি মোৰ ধাৰণা আছিল
( বুদ্ধগয়াৰ) মহাবােধি বৃক্ষ আৰু চাৰিটা নিধিকুম্ভী ধনেৰে ভৰা কলহ) উৎপন্ন হল
{{gap ৬) 'হেৰি,মোৰ কথা শুনক—এওঁ সুন্দৰ, ভৱ্য, শুদ্ধ আৰু আচাৰ- সম্পন্ন
{{gap}}এই সুত্তৰ তৃতীয় গাথাৰ বৰ্ণনা মতে বোধিসত্ত্বই হেনো কায়, বাক্য আৰু উপজীৱিকাৰ সংশোধন কৰে
"ভয়-ভৈৰৱৰ ইচ্ছা মনত ৰাখিয়ে মই ইয়ালৈ আহিছোঁ, এনে অৱস্থাত মই ইয়াৰ নাশ কৰা উচিত
" মই খোজ কাঢ়ি থাকোঁতে ভয়-ভৈৰৱ উপস্থিত হলে মই তেনে অৱস্থাতে তাৰ নাশ কৰিছিলোঁ
' {{gap X-larger ৰাজযোগ —বোধিসত্ত্বই যে অকল হঠযোগ আৰু তপশ্চৰ্য্যাতে তেওঁৰ গোটই খিনি সময় নিয়াইছিল, এনে নহয়
' {{gap}}ইয়াৰ পৰা স্পষ্টভাৱে দেখা যায় যে বোধিসত্ত্বই সদায় হঠযোগৰ আচৰণ নকৰিছিল
{{gap}}ভগৱানে সচ্চকৰ আগত কয়, "হে অগ্‌গিৱেসসন, যেতিয়া মোৰ :(১ Note
(১ এই বিষয়ে খৰচি মাৰি জানিবলৈ 'সমাধিমাৰ্গ' পৃষ্ঠা ৩৬-৪৮ চাওক
{{gap ৬) এনেকৈ কোৱা সেই মাৰক ভগৱানে কলে অসাৱধান মানুহৰ মিত্ৰ, হে পাপী, তুমি ইয়ালৈ কিয় আহিছা (তাক মই জানো)
{{gap ১১) এনেভাৱে থকাৰ ফলত উত্তম সুখ লাভ কৰা যায়
Paltriness. full পেট পুণ, খুবমতে খুৱাই চিকোণ কন; নিপো- পোৰ কৰা ফেলাই, লোহোৰা, কেৰাহী, তৰৱা ফাচ হ; হৈও নোহোৱা হ
{{gap ১৩) পঞ্চম আলস্য, ষষ্ঠ ভীতি, সপ্তম কুশঙ্কা, অষ্টম অভিমান (অথবা গৰ্ব্ব)
{{gap ১৫) হে কলা নমুচি মানুহৰ ওপৰত) প্ৰহাৰ কৰিবলৈ এইবোৰেই তোমাৰ সেনা
{{gap ১৮) চাৰিওপিনে মাৰ-সেনা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে আৰু নিজৰ বাহনবোৰেৰে সৈতে মাৰ সুসজ্জিত হৈ গৈছে
{{gap ১৯) দেৱতা আৰু মানুহ তোমাৰ সেনাৰ আগত থিয় দিব নোৱাৰে
'অভিধম্মপিটক'ৰ প্ৰায় আটাইখিনি কথাই সাৰিপুত্তই ৰচনা কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়
{{gap}}ইয়াৰ পিচত উল্লিখিত ২৯ জন ভিক্ষুৰ পৰম্পৰা ঐতিহাসিক যেন অনুমান নহয়
'চুলৱগ্‌গ'ত (ভাগ ৭) কোৱা হৈছে যে আনন্দ আৰু অনুৰুদ্ধ একে সময়তে ভিক্ষু হয়
(৫) যেতিয়ালৈকে ভিক্ষুসকল বাৰে বাৰে উৎপন্ন হোৱা তৃষ্ণাৰ বশীভূত নহয়
{{gap ভিক্ষুসংঘৰ সৰলতা আন আন সংঘত চলা তপস্যা ভগৱান বুদ্ধই সমূলি ভাল নাপাইছিল
' {{gap}}পিত্তপাত সেৱন কৰাৰ সময়ত তেওঁ এই বুলি কব লাগিছিল, 'মই ভালদৰে ভাবি-চিন্তি এই পিত্তপাত সেৱন কৰিছোঁ
'মহাৱগ্ গ' আৰু 'উপক্কিলেস সুত্ত'ত সেই ভিক্ষুসকলে ভগৱানক অভিনন্দন কৰাৰ উল্লেখ নাই
' ভগৱানে এই প্ৰাৰ্থনা তিনিবাৰ অস্বীকাৰ কৰে আৰু তাৰপৰা তেওঁ বৈশালীলৈ গুচি যায়
—(১) ভিক্ষুণী লাগিলে সংঘত যিমান দিনেই নাথাকক তেওঁ সৰুবৰ সকলো ভিক্ষুকে প্ৰণাম কৰিব লাগিব
(৫) যি ভিক্ষুণী সম্বন্ধে সংঘাদিশেষ আপত্তি উঠে তেওঁ দুয়োটা {{gap smaller
(৯) এই চাৰিবিধ ফলৰ ব্যাখ্যা এই অধ্যায়ৰ পিচত দিয়া হৈছে
{{gap}}কিন্তু মহাপ্ৰজাপতি গৌতমীৰ ক্ষেত্ৰত এই পদ্ধতি প্ৰয়োগ কৰা হোৱা নাছিল
{{gap ২০) সংকল্পক বশ কৰি আৰু স্মৃতি জাগ্ৰত ৰাখি অনেক শ্ৰাৱকক উপদেশ দি দি মই দেশ-বিদেশত ঘূৰি ফুৰিম
' {{gap ২৪) কিন্তু তাত একো লাভ নেদেখি কাউৰীজনী সেই ঠাই এৰি গুচি গল
(৪) ইয়াৰ বৰ্ণনা পিচত দিয়া হৈছে, গতিকে ইয়াত তাৰ বিৱৰণ দিয়া নহল}} {{Ref smaller
(৫ নিদান ৱগ্ গ সংযুত্ত সুত্ত ১০ আৰু ৬৫ চাওক৷}}
{{gap X-larger পঞ্চবৰ্গীয় সকলৰ সমাধান আষাঢ় পূৰ্ণিমাৰ আগতে ভগৱান বাৰাণসীত উপস্থিত হল
' {{gap}}ভগৱানে কলে, 'হে ভিক্ষুসকল, ইয়াৰ আগতে জানো মই কোনো দিনে ফিটাহি মৰা কথা কৈছোঁ
{{gap ক) এয়ে দুঃখ—এই বুলি মোৰ মনত উপলব্ধি হলেই মোৰ ভিতৰত নতুন দৃষ্টিৰ সৃষ্টি হয়, জ্ঞান উৎপন্ন হয়
{{gap}}তৃতীয় আৰ্য্যসত্য হল এয়ে যে তৃষ্ণাৰ নাশ কৰিলেহে মানুহ দুখৰ পৰা মুক্ত হয়
{{gap X-larger অষ্টাঙ্গিক মার্গৰ ব্যাখ্যা— এই আৰ্য্য অষ্টাঙ্গিক মার্গৰ প্ৰথম সােপান হল সম্যক দৃষ্টি
{{gap}}প্রাণী-হত্যা, চুৰি, ব্যভিচাৰ আদি কাম শৰীৰৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত হলে সমাজৰ বৰ অনর্থ হব
{{gap}}সম্যক আজীৱৰ অর্থ হল—নিজৰ জীৱিকা এনেদৰে নিৰ্ব্বাহ কৰিব লাগে যাৰ ফলত সমাজৰ কোনাে হানি নহয়
(১০)এইবোৰ পদাৰ্থৰ ওপৰত কিদৰে ধ্যান সম্পাদন কৰিব লাগে তাৰ বিৱৰণ 'সমাধিমাৰ্গ'ত দিয়া হৈছে
' ইয়াৰ পৰাই কৌণ্ডিণ্যৰ নাম হ'ল, 'অঞ্‌ঞাসি কোণ্ডঞঞ আজ্ঞাত কৌণ্ডিণ্য)
{{gap larger কাশ্যপ-বন্ধু সেই উপবনৰ পৰা গৈ ভগৱান উৰুৱেলাত উপস্থিত হল
' মাকৰ কথা শুনি ৰাহুল ভগৱানৰ ওচৰলৈ গৈ থিয় হল আৰু কলে হে শ্ৰমণ, আপনাৰ ছায়া সুখকাৰক
" প্ৰথম শ্লোকৰ পৰা জনা যায় যে হৰিদেৱ নহত ৰছৰ জন্মভূমিত থাকি কামৰূপৰ পিনে শিষসৈতে আহিছিল
{{gap}}ইয়াৰ পৰা হৰিদেৱৰ প্ৰতি শঙ্কৰদেৱৰ কেনে অচলাভক্তি আছিল তাক সুন্দৰকৈ বুজা যায়
"হৰি হেন মানি তাঙ্ক কৰিবা সাদৰ"--কেনে সুন্দৰ জাতিভেদ শূন্য পবিত্ৰ ভ্ৰাতৃভাব বন্ধুভাৱ
{{gap}}সেই কাৰণেই হৰিদেৱে 'প্ৰাণীহিংসা বৰ ডাঙ্গৰ মহাপাপ বুলি কই গৈছে
{{gap}}পাঠক দোষাদোষ ক্ষমা কৰি নিজে নিজে নিজ নিজ চিত্তবৃত্তি<noinclude noinclude>
{{gap larger অক্ৰিয়বাদ— এই ছটা সংঘৰ প্ৰথমটোৰ নেতা পূৰণ কস্‌সপ অক্ৰিয়বাদৰ সমৰ্থক আছিল
' {{gap larger নিয়তিবাদ মক্‌খলি গোসাল সংসাৰ-শুদ্ধিবাদী বা নিয়তিবাদী আছিল
(একোতে) বল নাই, বীৰ্য্য নাই, পুৰুষ- শক্তি নাই, পুৰুষ-পৰাক্ৰম নাই
"(১) ইত্যাদি দিহা আৰু সঙ্কল্পেৰে চতুর্দশী তিথিত ধনুজ্ঞ পাতিবলৈ আদেশ দি কংস নিশ্চিন্ত হল
" অভিপ্রায় অনুসৰি এইবাৰ ধীৰেশাতে ৰথ চলাবলৈ ধৰিলে; অকুৰ কৃষ্ণভাবত তন্ময় হৈ গৈ থাকিল
{{gap}}এই ভাৱেই ভালেমান দিন পাৰ হল পাচলৈ আৰু প্ৰজা ঠাৱৰিব নােৱাৰাত পৰিলগৈ
—কোনে নাে স্ব-ইচ্ছাৰে আত্ম সন্তানক কংসৰ কৰাল হাতত সঁপি দিয়ে এতিয়া
{{gap larger অন্যোন্যৱাদ আৰু বৈশেষিক দৰ্শন —পকুধ কচ্চায়নৰ অন্যোন্যবাদ ৱৈশেষিক দৰ্শনৰ নিচিনাই আছিল
'মঝ্জিম- নিকায়'ৰ চুলদুক্খক্খন্ধ সুত্তত বুদ্ধ আৰু নিৰ্গ্ৰন্থৰ মাজত হোৱা সংবাদ পোৱা যায়
"—তেনেহলে হে মালুংক্যপুত্ত, তেতিয়া সেই অৱস্থাত এইবোৰ কথা নজনাকৈয়ে মানুহজন মৰি যাব
{{gap}}ভদন্ত—তেন্তে এতিয়া এই প্ৰশ্নবোৰৰ ব্যাখ্যা নহলে মই ভগৱানৰ শিষ্য নহওঁ বুলি কবলগীয়া নো কিয় হল
{{gap larger অক্রিয়ৱাদ আৰু সাংখ্যমত— পুৰণ কাশ্যপৰ অক্রিয়ৱাদ সাংখ্য দৰ্শনৰ নিচিনা লাগে
{{gap}}ভগৱানে কলে, 'হে নিৰ্গ্ৰন্থসকল, আপোনালোক পূৰ্ব্বজম্মত আছিল নে নাই, তাক আপোনালোকে জানে নে
' {{gap}}ভগৱান-বাৰু, পুৰ্ব্বজন্মত আপোনালোকে পাপ কৰিছিল নে নাই তাক জানো জানে
{{gap}}ভগৱান—আপোনালোকৰ কিমানখিনি দুখৰ নাশ হল আৰু কিমানখিনি বাকী আছে তাক জানো আপোনালোকে কব পাৰে
{{gap}}নিৰ্গ্ৰন্থ—আয়ুষ্মন্ গৌতম, সুখৰ দ্বাৰা সুখ পোৱা নাযায়, দুখেৰেহে সুখ পোৱা যায়
{{gap}}ভগৱান—মইতো এদিন নহয়, সাত দিনলৈকে তেনে সুখৰ অনুভৱ কৰিব পাৰোঁ
{{gap}}নিৰ্গ্ৰন্থ—যদি তেনেকুৱাই হয় তেন্তে বিম্বিসাৰ ৰজাৰ তুলনাত আয়ুষ্মন্ গৌতমেই অধিক সুখী
' {{gap}}পিচত এই কল্পনা প্ৰচলিত হল যে আত্মা বুঢ়া আঙলিৰ সমান ডাঙৰঃ
' {{gap}}এই মত প্ৰতিপাদন কৰা শ্ৰমণসকলৰ ভিতৰত অজিত কেসকম্বল মুখ্য আছিল
{{gap larger আত্মবাদৰ পৰিণাম— এই আত্মবাদবোৰৰ পৰিণাম অধিক খিনি দুই ধৰণৰ হয
{{gap}}পূৰণ কস্‌সপৰ মতে যদিহে আত্মাই কাকো নামাৰে তেন্তে নিজৰ সুখভোগৰ কাৰণে আনক হত্যা কৰাত কি আপত্তি হব পাৰে
{{gap}}'হে ভিক্ষুসকল, জড় শৰীৰ, বেদনা, সংজ্ঞা, সংস্কাৰ আৰু বিজ্ঞান নিত্য নে অনিত্য
' {{gap}}আৰু জানো 'ত্ৰৈগুণ্য ৱিষয়া ৱেদাঃ' আদি বেদৰ নিন্দা 'ভগৱদগীতা'ত পোৱা নাযায়
{{gap}}'হে সিংহ, আন এটাও পৰ্য্যায় আছে যাৰ পৰা সত্যবাদী মানুহে কব পাৰে যে শ্ৰমণ গৌতম ক্ৰিয়াবাদী
{{gap}}'আৰু এটা পৰ্য্যায় আছে যাৰ দ্বাৰা সত্যবাদী মানুহে মোক উচ্ছেদবাদী বুলিব পাৰে
{{gap}}'আৰু এটা পৰ্য্যায় এনে যাৰ পৰা সত্যবাদী মানুহে মোক জুগুপ্সী বুলিব পাৰে
{{gap}}'আৰু এটা এনে পৰ্য্যায়ো আছে যাৰ দ্বাৰা সত্যবাদী মানুহে মোক বিনাশক বুলিব পাৰে
{{gap larger নাস্তিকতাৰ আৰোপ—— এই সুত্তত বুদ্ধক প্ৰধানতে অক্ৰিয়বাদী বুলি আৰোপ কৰা হৈছে
{{gap larger দুশ্চৰিত আৰু সুচৰিত— ইয়াত উল্লেখ কৰা দুশ্চৰিত আৰু সুচৰিত সম্বন্ধে চমুকৈ আলোচনা কৰাটো উচিত হব
{{gap}}'আৰু, হে গৃহস্থী, বাক্যেৰে হব পৰা চাৰি প্ৰকাৰৰ অধৰ্ম্মাচৰণনো কি কি
{{gap}}'হে সজ্জনসকল, কায়াৰে হব পৰা তিনি প্ৰকাৰৰ ধৰ্মাচৰণনো কি কি
{{gap larger অনাসক্তিযোগ— আমি যদি কুশল কৰ্ম্ম কৰি যাওঁ আৰু তাত
{{gap}}'আৰু সজ্জনসকল, বাণীৰে হব পৰা চাৰি প্ৰকাৰৰ ধৰ্ম্মাচৰণনো কি কি
' {{gap}}অৰ্থাৎ 'কুশল মনোবিচাৰ অকুশলৰ বাবে আলম্বন প্ৰত্যয়ৰ দ্বাৰা প্ৰত্যক্ষ হয়
(কোনোলোকে) দান দিযে, শীলৰ আচৰণ কৰে, উপবাস কৰে আৰু তাৰ আস্বাদ লয়, তাৰ অভিনন্দন কৰে
{{gap larger কুশল কাৰ্য্য়ৰ প্ৰতি আগ্ৰহ আৰু উৎসাহ— কুশল কাৰ্য্যৰ
' {{gap}}লোহিত্যই ভগৱান আৰু ভিক্ষু-সংঘক আদৰ সৎকাৰ কৰি ভোজন কৰালে
{{gap}}ভগৱান—যি আনৰ বাবে অন্তৰায়ৰ সৃষ্টি কৰে তেওঁ তেওঁলোকৰ হিতানুকম্পা নে অহিতানুকম্পী
(সং ৮ ভগৱানে কয়, হে 'চুন্দ, যত আনলোকে হিংসাবৃত্তি আচৰণ কৰে, তাত আমি অহিংসক হওঁহক—এই স্বচ্ছতা কৰিব লাগে
' {{gap}}'ধম্মপদ'ৰ এটা গাথাত (২২৩) চমুকৈ এই অৰ্থকে বৰ্ণোৱা হৈছে
{{gap}}অৰ্থাৎ 'আৰু নিজৰ ধৰ্ম্ম সম্বন্ধে বিচাৰ কৰি চালেও তোমাৰ কাৰণে পিচ হোঁহকি যোৱাটো উচিত নহব
</poem> পুৰাণ পুৰুষ ঋষি কেশ সদাশিৱ ॥ দানৱ দলন দামোদৰ আদি দেৱ
(কুৰ্গ) সংবিধান (সপ্তম সংশোধন) অধিনিয়ম, ১৯৫৬ ৰ ২৯ ধাৰা আৰু অনুসূচীৰ দ্বাৰা ১
(২) ৰাজ্যসমূহ আৰু তাৰ ৰাজ্যক্ষেত্ৰ সমূহ প্ৰথম অনুসূচীত বিনিৰ্দিষ্ট কৰাৰ দৰেই হব
(২) পূৰ্বোক্ত ভেনে কোনো বিধি অনুচ্ছেদ ৩৬৮ৰ প্ৰয়োজনৰ বাবে এই সংবিধানৰ কোনো সংশোধন বুলি গণ্য নহব
(ঙ) যি ৰীতিৰে এনে সমিতি সমূহৰ অধ্যক্ষ নিৰ্বাচন কৰা হয়
(২) এই অনুচ্ছেদৰ কোনো কথাই কোনো বৰ্তমান বিধিৰ প্ৰবৰ্তনত প্ৰভাব স্বতন্ত্ৰতা
(৪) এই সংবিধানৰ দ্বাৰা অন্যথা উপবন্ধিত ব্যতিৰেকে এই অনুচ্ছেদৰ দ্বাৰা সুনিশ্চিত ৩২ক
(১) প্ৰত্যেক ৰাজ্যৰ কাৰ্যপালিকা ক্ষমতা এনে ভাবে প্ৰয়োগ কৰি যাতে, সংঘৰ কোনো কোনো
(২) এই দফাৰ উপদফা (১) ৰ অধীনত দিয়া যিকোনো নিৰ্দেশ ভূতলক্ষী প্ৰভাৱ হোৱাকৈ দিব [১২ক
(৪) ৰাষ্ট্ৰপতিৰ কাৰ্যকালৰ ভিতৰত তেওঁৰ উপলব্ধি আৰু ভাতা হ্ৰাস নহব
(৩) ভাৰত চৰকাৰৰ কাৰ্য্য অধিক সুবিধাজনক ভাবে সম্পাদন কৰাৰ অৰ্থে আৰু
(১) ৰাজ্যৰ আয় আৰু সম্পত্তি সংঘৰ কৰ আৰোপণৰ পৰা ৰেহাই পাব
. ৩৷ সংবিধান (সপ্তম সংশোধন) অধিনিয়ম, ১৯৫৬ৰ ৩ ধাৰাৰ দ্বাৰা সংযোজিত
(গ) দফা ১৩ ত থকা অনুচ্ছেদ ২০২ ৰ অধীনত' এই কথাখিনি লোপ কৰা হৈছে
{{Outside L লোক সভাৰ অধ্যক্ষ আৰু উপাধ্যক্ষ পদৰ ৰিক্ততা, পদত্যাগ আৰু পদৰ পৰা অপসাৰণ
' ৯০ ষ্টক একচেঞ্জ আৰু ভৱিষ্যত বজাবৰ লেন দেনৰ ওপৰত মুদ্ৰাংক শুল্কৰ বাহিৰে অন্য কৰ ৯১
(৪) অনুচ্ছেদ ১০৯ ৰ অধীনত ৰাজ্য সভালৈ প্ৰেৰিত কৰোতে আৰু অনুচ্ছেদ ১১১ ৰ অধীনত ১১১
] ২১ বাণিজ্যিক আৰু ঔদ্যোগিক একাধিপত্য, সন্নিবন্ধন আৰু ন্যাস সমূহ
[প্রধান মন্ত্রী আৰু অধ্যক্ষৰ ক্ষেত্ৰত সংসদলৈ নিৰ্বাচন সম্পর্কীয় বিশেষ উপবন্ধ
(৩) খণ্ড (১)ৰ অধীনত কোনাে ৰাজ্যৰ বিধান সভাত অনুসূচিত জাতি বা অনুসূচিত জনজাতিৰ আসন
(৫ অসমৰ কোনাে স্বায়ত্ত জিলাৰ কাৰণে আৰক্ষিত আসন সমূহৰ নির্বাচন ক্ষেত্র
(১) ৰাষ্ট্রপতিয়ে বা সংঘ বাজ্যক্ষেত্ৰৰ] সম্বন্ধত, আৰু ৰাজ্য হলে তাৰ অনুসূচিত জাতিসমূহ
[অস্থায়ী, অন্তর্কালীন আৰু বিশেষ উপবন্ধ সমূহ] সমৱৰ্তী সূচীৰ বিষয় ৩৬৯
(মিনিষ্ট্ৰী অৱ ল অর্ডাৰ নং ছি ত' ৪৪, তাৰিখ, ১৫ নৱেম্বৰ, ১৯৫২)"<noinclude noinclude>
] ৩৫ যন্ত্ৰচালিত যান সমূহ-যাব অন্তৰ্গত তেনে যানসমূহৰ ওপৰত কৰ লগোৱাৰ নীতিও হব
(৩) কোনো ব্যক্তি উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ নিযুক্ত হ'বলৈ অহনহব যদিহে তেওঁ ভাৰতৰ
'দি মাদ্ৰাজ কালটিভেটিং টেনান (পেমেন্ট অভ ফেয়াৰ বেন্ট) এক্ট, ১৯৫৬ (১৯৫৬ ৰ ৪৪
(১) সংসদে প্ৰণয়ন কৰা কোনো বিধিৰ উপবন্ধ সমূহৰ সাপেক্ষে; উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ন্যায়ালয়ৰ নিয়ম আদি
. ৫৬দি ৰাজস্থান জমিদাৰী এণ্ড বিশ্বেদাৰী এবলিন্ এক্ট, ১৯৫৯(১৯৫৯ ৰাজস্থানএক্ট৮)
• •••• ৬২ দি দিল্লী লেণ্ড হোলডিং (চিলিং) এক্ট, ১৯৬০ (১৯৬০-ব-চেলে এক্ট, ২৪)
64 দি মৈসুৰলেণ্ড ৰিফৰ্মচ (এমেণ্ডমেন্ট) এক্ট, ১৯৭৩ (১৯৭৪ ৰ কৰ্ণাটক এক্ট ১)
. ১৭সংবিধান (দ্বচাৰিংশ সংশোধন) অধিনিয়ম, ১৯৭৬ ৰ ধাৰা ২৭ ৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠাপিত (১- ২
] (৪) ৰাজ্যপালৰ পদাবধিৰ ভিতৰত তেওঁৰ উপলব্ধি আৰু ভাত্তা হ্ৰাস হব নোৱাৰিব
(২) মন্ত্ৰী-পৰিষদ সামূহিক ভাবে ৰাজ্যৰ বিধান সভাৰ ওচৰত উত্তৰদায়ী হব
(৩) অনুচ্ছেদ ৩৬৮ৰ প্ৰয়োজনৰ বাবে উপৰোক্ত তেনে কোনো বিধি এই সংবিধানৰ সংশোধন বুলি গণ্য কৰা নহব
'১৯৮ (দি উত্তৰ প্ৰদেশ জমিদাৰী এবলিলজ (এমভূমেন্ট এক্ট, ১৯৭৮(১৯৭৮ৰ উত্তৰ ১৯৯
(ক) সদনৰ বা যি কোনোটো সদনৰ সত্ৰাবসান কৰিব পাৰে; (খ) বিধান সভা বিঘটন কৰিব পাৰে
(৪) অনুচ্ছেদ ১৯৮ ৰ অধীনত বিধান পৰিষদলৈ প্ৰেৰণ কৰোতে আৰু অনুচ্ছেদ ২০০ ৰ ২০০
] চবিংশ সংশোধন) অধিনিয়ম, ১৯৭১ ৰ ধাৰা ৩ ৰ দ্বাৰা অন্তঃস্থাপিত (৫-১১- ২
(২) কোনো ৰাজ্যৰ বিধান মণ্ডলৰ এনে কোনো পদাধিকাৰী বা কোনো সদস্য যাৰ ওপৰত পৰিপৃচ্ছা নকৰিব
(১) এই অধিনিয়মখলু সংবিধান (সপ্ততিতম সংশোধন) অধিনিয়ম, ১৯৯২ ৰূপে অভিহিত হব
{{gap ২) খণ্ড (১) ৰ অধীনত দিয়া প্ৰত্যেক আদেশ সংসদৰ আগত উপস্থাপন কৰিব লাগিব
(৩) উচ্চ ন্যায়ালয়ে তেনেকুৱা ন্যায়ালয়ৰ শেৰিফ আৰু সকলো লিপিক আৰু পদাধিকাৰী
(৪) এই অনুচ্ছেদৰ কোনো কথাই উচ্চ ন্যায়ালয়ক সশস্ত্ৰ বাহিনী সম্বন্ধীয় বিধিৰ দ্বাৰা বা
(৩) ন্যায়ালয়ৰ পদাধিকাৰী আৰু সেৱক সকলক বা তেওঁলোকৰ সম্বন্ধত দিবলগীয়া সকলে
{{gap}}সেই চনতে অৰ্থাৎ ১৮৯৪ চনত এই পাতনিৰ লিখকে কলিকতাত শিক্ষা শেষ কৰি অসমলৈ ঘূৰি আহিছিল
" {{gap}}আহোম ৰজা বিলাকৰ পূৰ্ব্বে এই দেশ হিন্দু ৰজাৰ তলতীয়া আছিল
nor entangled." তেতিয়াৰ পৰাই বৈজ্ঞানিক প্ৰণালীৰে ইতিহাস লিখিত হবলৈ ধৰিলে
{{gap}}পাচে ৰাজঅভিষেক কৰিবলৈ দেওকুকুৰা তাৰে পাখিৰ টুপী লাগে, তেহে ৰাজা হব পাই
' দুয়ো কুঞৰী থাউৰিয়াল নগাৰ লৰা এটি আনি বেখাকৈ তুলিছিল
{{gap}}পাচে আমাৰ তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়া, বৰুআ ফুকন লোক জন সহিতে চামধৰাত ৰহিল
{{gap}}এই বুলি কামৰূপত জত ঢেকেৰি আচিল সবাকে সৰুসোনকোহ পৰ্য্যন্তে আহোমে ডকাই আনিলে
'এত বঙাল আচিল সমন্তে কাটিলে; গুৱাহাটি এড়ি বঙাল ভাগি পাল
{{gap}}পিছদিনা পুৱাই তেওঁলোক সেই মাননীয় ছুলটানৰ ৰাজধানীৰ ফালে বেগাই যাত্ৰা কৰিলে
{{gap}}কিন্তু ইমানৰ মূৰতো যে ভায়েক গহীন আৰু চিন্তাযুক্ত, এই কথা চুলতানৰ চকুত ভালকৈয়ে পৰিছিল
{{gap}}পিছদিনা যেতিয়া মন্ত্ৰীয়ে সেই প্ৰস্তাৱ নিজে দাঙি ধৰিলে, চুলতানে আচৰিত হৈ ক'লে, "কি কৈছা
{{gap}}পিছ নিশাও ছল-বুদ্ধি কৰি আন এটা সাধু ক'বলৈ আৰু এনিশা সময় ল'লে আৰু চুলতানে তাত আপত্তি কৰিব নোৱাৰিলে
" তেতিয়া মানুহটোৱে ক'লে, "গিৰিহঁতে তোমাৰ এই ভাৰখন যলৈ নিব লাগে নিয়াই দিব, এতিয়া
" এইবুলি তেওঁ হিন্দবাদক সুধি তাৰ খৰিভাৰ ঘৰলৈ পঠাই দিয়ালে
{{gap}}যাওঁতে কেইবাটাও বন্দৰত আমাৰ জাহাজ ৰখাই বস্তু বেচা- কিনা কৰি যাবলৈ ধৰিলোঁ
{{gap}}ঘূৰি আহি মই মিৰেজ ৰজাক অলপ বহুমূলীয়া উপহাৰ দিলোঁ আৰু তেৱোঁ মোক ততোধিক মূল্যৰ উপহাৰ যাচিলে
{{gap}}তেতিয়া মই বৰ দোধোৰ-মোৰত পৰিলোঁ আৰু মোৰ বৰ ভয় লাগিল
{{gap}}মঙহত লাগি থকা হীৰাবোৰ নিবলৈ তাৰে এজনে মই থকা চৰাই খোৰোংটোলৈ আহি মোক তাত দেখি বৰ চক্ খাই উঠিল
{{gap}}তাৰ পাছত গৰু খেদাৰ দৰে খেদি নি সিহঁতে আমাক এটা বৰ ডাঙৰ ঘৰত সুমুৱালেগৈ
{{gap}}সেই গধুলিও আমাৰ এজন তাৰ আহাৰ হ'ল, আৰু সি নাক ঘোট-ঘোটাই আগৰ নিশাৰ দৰেই টোপনি গ'ল
{{gap}}পিছদিনা মোৰ এনে ভয় লাগিল যে মই প্ৰাণৰ মায়া এৰি সাগৰত জাপ মাৰিয়েই মৰো বুলি থিৰ কৰিলোঁ
{{gap}}দেশে-বিদেশে ফুৰি ফুৰিবৰ হেঁপাহ মোৰ অন্তৰলৈ পুনৰ আহিল আৰু ঘৰত থাকি থাকি মোৰ আমুৱালে
{{gap}}মোৰ দেহ-মন বৰ বেয়া আছিল দেখি সিহঁতে মোক গতি লগাবৰ মন নকৰিলে
{{gap}}এদিন ৰজা আৰু মন্ত্ৰী দুয়ো দুটা ঘোঁৰাত উঠি মৃগয়ালৈ গৈছে
{{gap}}মই আগৰ বিপদ-আপদবোৰৰ কথা পাহৰি আকৌ জল-যাত্ৰা কৰিবৰ মনেৰে মোৰ নিজা খৰচত এখন জাহাজ সজালোঁ
{{gap}}তাৰ কথামতেই মই তাক নৈৰ সিপাৰৰ পৰা বোকোচাত তুলি আনিলোঁ
{{gap}}তাৰ পাছত মই লৰালৰিকৈ সাগৰৰ পাৰলৈ গ'লোঁ, আৰু তাতে কেইজনমান নাৱিক দেখিলোঁ
{{gap}}"সাহিত্যত উপন্যাস আৰু গল্পৰ কাব্য আৰু নাটকৰ লগত সমান অধিকাৰ
{{gap}}ভালেমান পৰৰ মূৰত দুৱাৰখন আকৌ মেল খালে আৰু মানুহবোৰ শুদা মোনাবোৰ হাতত লৈ ওলাই আহিল
{{gap}}ঘৰ পাই আলিবাবাই গাধকেইটা ভিতৰৰ চোতাললৈ খেদাই দি দুৱাৰখন বৰ সাৱধানে জপালে
{{gap}}যেতিয়া জিভা ডোৰোল খালে তেতিয়াহে তেওঁ গিৰিয়েকক সুধিলে— "এইবোৰ ক'ৰ পৰা আনিছা
" {{gap}}তেতিয়া তেওঁ থৈলাবোৰৰ পৰা ধন-সোণবোৰ উলিয়াই মেজৰ ওপৰত দমাই থ'লে
{{gap}}তাৰ পাছত দুয়ো বহিল আৰু এই ধন-সোণবোৰ কেনেকৈ পালে আলিবাবাই ঘৈণীয়েকক সকলো ভাঙি-পাতি ক'লে