jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
{{gap}}ফুৰা আজি তোমালোকে অহঙ্কাৰ কৰি, {{gap}}ৰাহু-বুঢ়াকালে আহি নিব তাকো হৰি
{{gap}}মুহিব যে পাৰে আজি গেঠেলীয়া মন; {{gap}}লাহে লাহে ঘোপা হই, পৰি যাব চন্
{{gap gap জোঁক লাৰু লাৰু তাত লেউ লেউ কৰি gap gap আছে থিয় ধৰি {{gap gap লাগে থোপাথোপে গাত
' তেও মোৰ কথা ষাৰি শুনি মিচিকিয়া হাঁহি এটি মাৰি কলে "পোনা
" তেনেকুৱাত মই কলোঁ "আপুনি যাবলৈ দিছে হয়, পাছে মই এতিয়া যাওঁ কেনেকৈ
" নিশ্চয় নিশ্চয় তেন্তে এটি কাৰিকৰ আছে আছে সৰজোঁতা এই ত্ৰিলোকৰ
{{gap gap দিনেও বাতিলৈ চাই {{gap gap লৰায়ো পাতিছে হাই {{gap gap বিচাৰি ফুৰিছে টোপ
{{gap gap নুশুনি নেমানি হাক {{gap gap আছে যি সেন্দুৰী আলি
{{gap gap আছে ঠায়ে ঠায়ে পৰি কোনো লোকে যদি, সেই সাঁকোয়েদি
'টোৰ মূল স. স্তোক (a little প্রা. থােঅং হেমচ. ২৪৫ হিন্দী থু, অটো টি তাৰ বিকৃতি
(ক) ওপৰত কৈ অহা হৈছে যে যষ্ঠৰ ৰূপ বা তির্যক আকৃতি কেতিয়াবা প্রথম বিভক্তিততা চলিছিল ২৪২)
'কে' বা 'কেৰিৰ 'ক' এৰি দিলে বি ৰে আৰু ৰু হয় আৰু
"হেতুহেতুমতাদি ক্ৰিয়াৰ অসিদ্ধি হােৱা অৱস্থাত লিঙৰ নিমিত্ত-হেতু, হেতুমাৰ আৰু বিধি, নি
, (২) মান: জন বিচৰ মতে মান প্রত্যয় সংস্কৃত মান =পৰিমাণ (measure)ৰ পৰা আহিছে
" আজিকালি বহুতে এই মত অভ্রান্ত বুলি স্বীকাৰ কৰিবলৈ টান পাব
(খ) আহ'ৰ হ লােপ হলে কেতিয়াবা 'আঁ' হয় আৰু সন্ধিৰ নিয়মে
(৪) আকাশৰ ডাঙৰ জ্যোতির্ময় বস্তুৰ নাম, যেনে-সূর্য, মেষ, বৃহস্পতি, ৰাহু, কেতু, ইত্যাদি
(ক) বর্তমান অসমীয়া তই শব্দ (তুচ্ছার্থে—thou) তােক, তােলৈ, তােক লাগি
(ঙ) জিয়া-ক্রিয়াৰ মুল: ডাক্তৰ হৰ্ণলিৰ মতে এই প্রত্যয়ৰ মূল সংস্কৃতৰ কৃৎপ্রত্যয় 'তব্য
—মা. ক. কিন্তু এই প্রত্যয় বৈদিকৰ পৰা অপভ্রংশৰ মাজেদি অসমীয়ালৈ অহা যেন হে অনুমান হয়
—মা. দে, আদিত্যো শ্রাদ্ধদেৰ মত কহিলা, মনুৱাে পুত্র ইক্ষাকুত কহিলা
(ক) আ-প্রত্যয়ান্ত কৃদন্ত বিশেষণত অকাৰান্ত আৰু আকাৰান্ত ধাতু বিকল্পে ওকাৰান্ত হয়
(চ) অ, আ, এ অন্তত থকা ধাতুৰ পাচত আৰু দি আৰু নি ধাতুৰ পাচত<noinclude noinclude>
'যুৱর্ণস্য গুণঃ উচ্ছেই উড্ডয়তে উৎ+ ভী উথ (to toss, to 'উচ্ছল উৎথ' উৎথল্পই
(৫) সংস্কৃত 'থ' বিভক্তি ই ল ২য় পু. বহুবচনৰ বিভক্তি আৰু উপৰৰ নিয়মে ই 'অথ' হয়
'অংহি'ৰ পৰা অই, অয়, এ (ৱে, য়ে এ, ঐ, ই হয় আৰু একবচন বহুবচন উভয়তে চলে উদাহৰণ ওপৰত দেখা)
", হেমচ, ৩১৫৪ যেনে, ভণামমা, ভণামু, ভণাম, ভণিমাে, ভণিমু, ভণিম, ভণমাে, ভণমু, ভণম=স, ৩
stick to) কর্তৃবাচ্যে লট বিভক্তি গতি আ. লগই আৰু কৰ্মৰাচ্যত লগ্যতে, আ. লগগ হয়
"অষুনে এই বাক্য বুলি ধনুশৰ এড়ি শশাকে কম্পিত হয়া ৰথৰ উপৰত বসিলা
(খ) সকলাে প্রাকৃতিক ভাষাতে ওপৰত উল্লেখ কৰা যৌগিক কর্ম- বাচ্য আছে আৰু তাক সংস্কৃতৰ পৰা নমাই আনিব পাৰি
(সংস্কৃত ত্বদীয় অপ, 'তুহাৰাৰ পৰা অসমীয়া আৰু হিন্দী 'তােৰা ওলাইছে
(ক) পুৰণি অসমীয়া ঠেলে শব্দ (স. ত he, she, it) ১
" সানজানিৰপেষ, বৰক ৯২; মে, ২১৯; যেনে, গানে গেণহ অল্পণে ববি-স. ম গৃণাত্মনৈর
"মামি হলা হলে সখ্যা ", হেমচ, ১৯৫; যেনে, হলে আসল সখি ৫
'ই' বা 'ই'ৰ পিচত আ'ৰ ঠাইত য়া আৰু 'উ বা উৰ পিচত বিকরে
-মা. ক. মুক্তিত নিস্পৃহ যিটো সসহি ভকতক নমাে ত্রৈলােক্যৰ নাথ এড়ি তাপসিক চাস
(খ) নিত্য কৃৎ (perfect participle —ইয়াৰ মূল সংস্কৃত কৃৎ প্রত্যয় 'ক' ত)
"—মা. ক, যদি আজি ঘৰত আহিল হন্তে স্বামী তেবে আসি তােমাক ৰাখিলো হন্তে আমি
—দৈত্যাৰি আশীর্বাদ আদি অর্ধত ধাতুৰ পাচত সাধাৰণত তৃতীয় পুৰুষত অ বা ওক, পু, অ, ইয়ােক, ওক প্রত্যয় হয়
-মা. ক, অনুজ্ঞা ৰূপ কেৱল বর্তমান আৰু ভবিষ্যৎ কালত হয়
—দৈত্যাৰি গুণক অতিক্রমি অমৃতক পাইবাৰ শুনি তাৰ লক্ষণ আচাৰ উপায় ভালমতে জানিতে বসিবাক লাগি হৰি দিয়াইলা আসন
, ঋতু ১১৮২৫ = তােমালােক দুয়াে এই নাৱ গ্ৰপুত্ৰলৈ পানীত পেলাইছা (Ye two ১
সংখ্যাবাচক সংজ্ঞাত 'অং', 'আ' বা 'এ' প্রত্যয় যােগ কৰিলে এনে শব্দ ওলায়
—ভট্ট, দে; হাতেদি নাজানাে তাল যে মন্দিৰা, যাক দান কৰা যায় বা যাৰ উদ্দেশ্যে কোনাে কাম কৰা যায় তাৰ নাম সম্প্রদান
(৪) উদ্দেশ্যৰূপ কাৰণবােধক (Dative of cause)—যেনে, সি ধানক বা ধানলৈ গৈছে অর্থাৎ ধান আনিবলৈ গৈছে)
—যেনে, তই কি পাপৰ পৰা এনে মূখ হলি; কুঁহিয়াৰৰ পৰা গুড় হয় ইত্যাদি
(৪) ব্যৱহাৰবােধক (Ablative of use)—যেনে, ইয়াৰ পৰা কি কাম ; ঘােড়াৰ পৰা সময় ৰক্ষা হয়; ইত্যাদি
"তৎসম" পদে তাৰ (সংস্কৃত) সম বা সি যেনে ইও তেনে অর্থাৎ অবিকল
(অপভ্রংশে একাৰাৎ পৰ ঙস স্থানে স, হ, সৰু ইতি এ আদেশ তন্তি)
(ক গাঁঠি not এ. গণঠী, স. গ্রস্থি; মাঠি Indian madder, স, মজিষ্ঠ, মজিয়; বৈনী, বইনী
—এই কথা পাহৰিব নালাগে যে শেষ স্বৰ এ আৰু ই মাগধী প্রাকৃতৰ চিন, ও শৌসেনীৰ চিন, আৰু উ অপভ্রংশৰ চিন
(১) সৱ: সংস্কৃত সৱ al, প্রাকৃতত সৰে, সৰু কেমচ. ৪৩৬৬, ৪২২) আৰু হিলী আৰু অসমীয়াত স, বালীত সৰ হয়
(২) কাল আৰু পথ বুজালে অবধি-বােধক শব্দৰ উত্তৰত পঞ্চমী হয়; যেনে, আজিৰ পৰা চৌথ দিনা
'ঘ'ৰ ঠাইত গ হয়, যেনে—গঢ়ে he shapes, প্রা. বড়ই ঘােং (c, 3 ১৫৮ গাহৰি a hog, স. বৃষ্টি; ইত্যাদি
(হে. ৪১১৬১ জিলিকা shone, অপ, ঝলকিঅউ, স. ঝল্লিকা, বলা, ৪৩৯৫)
(১) "তি মুস ভৰিমাে' হেমচ, ৩১৩৪ (১) অল তুএ মজণিকা জাদ
(খ) অ, আ, ই, উ, এ আৰু ও-ৰ পাচত 'ই' আৰু 'এ' উভয় আকৃতি চলে
'থে তির্যক বহুবচনৰ চিন আৰু তাত ২ যােগ হলে 'থে হয় আৰু ই যষ্ঠৰ বহুবচনৰ বিভক্তিৰূপে ব্যৱহৃত হয়
(১) "ঈ'-প্রত্যয় অসমীয়া 'ই' প্রত্যয় সম্ভৱতঃ সংস্কৃত 'ঈপ প্রত্যয় ৰূপান্তৰ নহয়
(১) অনী প্রত্যয় অসমীয়া অনী প্রত্যয় সংস্কৃত আনী প্রত্যয়ৰ ৰূপান্তৰ মাত্র ২১৭৩)
(ইয়াত খাস বুলিলেও ২) অৰিত বা ধ্বনিত নােহােৱা সৰপৰা (of breath not vocalised)
(খ) বায় এষ এঘাৰ বিধ—(১) বিৰ ২) সংবা ৩) খাস, (১) অনুদাত্ত আৰু (১১) বৰিত
—বিছা hairy caterpillar প্রা. বিঞচুও, বিচুও, বিচিও, স. বৃশ্চিক: (হেমচ, ১১২৮, ২০১৬)
(২) উনার্থ শব্দ যােগর তৃতীয়া; যেনে, পাছে কম তিন কুৰি টকা
(খ) যৌগিক বহুবচন চিন তিনি ভাগ কৰিব পাৰি ১) তৎসম, (২) তৱ আৰু (৩) দেশজ চিন
(ঙ) 'এ' যােগ হলে পদান্তৰ উ, ঊ,ও, ঔ-ৰ পাচত ব' আৰু ই, ঈ, , এ, ঐৰ পাচত 'য় হয় ৬৫)
(ছ) অনুস্বাৰান্ত শব্দৰ অনুস্বাৰৰ ঠাইত তির্যক একবচনত সদায় '' বা 'জ হয়
(ক) মানুহ আৰু দেৱতা বাচক বা ডাঙৰ বস্তু বুজুৱা শব্দৰ পাচত দ্বিতীয়া বিভক্তিৰ চিন 'ক' যােগ হয়
—শঙ্কৰ (খ) ইতৰ জন্তু বা বস্তু বুজুৱা শব্দত সাধাৰণতঃ 'ক' যােগ নহয়
-শঙ্কৰ খ) পুৰণি সাহিত্যত প্রথম বিভক্তিত সাধাৰণতঃ 'ই' নহয়, কিন্তু ঘােড়ায় সহিতে পেলাইলা মাৰি
(ঙ) ৰে আৰু দি' বিভক্তিৰ আগত অকাৰান্ত শব্দৰ 'অ'ৰ ঠাইত বিকল্পে 'এ' হয়
(জ) বর্তমানতে কেতিয়াবা "দ্বাৰা', 'দি', 'সৈতে যােগত ষষ্ঠীৰ চিন গুচে
—শঙ্কৰ (গ) পুৰণি অসমীয়াত হন্তে পঞ্চমী বিভক্তিৰূপে সচৰাচৰ ব্যৱহৃত হৈছিল
(খ) পুৰণি অসমীয়াত 'ক' 'কেৰি আৰু কেতিয়াবা 'এ' ষষ্ঠীৰ চিন বৎসক স্নেহে যেন ধেনু ধায়
—মা, কে, ৬) মতে শব্দ যােগ প্রথমা বা যী হয়
'—শঙ্ক বর্তমানতে ক্রিয়াবিশেণত কোনাে কোনাে ঠাইত ৭মীৰ 'ই পােৱা যায়
ইয়াৰ বাহিৰে 'পাশে, কাবে', 'মাজত', 'ভিতৰে আদি কিছুমান শও অধিকৰণৰ চিনৰূপে ব্যবহৃত হয়
(অপভ্রংশে ইত্যাৰ পৰে গুলি, ভ্য, ভি তেতে যা হে, হি ইত্যেতে এ বাশাে তি
'—শঙ্ক; শিশু ৰা শিশুৰ সদৃশ ৰভাৱ ; হাতত তাল নাৰীগণ সনে
(১) সম শব্দ যােত এখ, তৃতীয়া ৰা যত হয়; যেনে, বিহুৰে সমে হেন কথা কই
(৩) অব আৰু কালচক শব্দৰ উত্তৰ নিতীয়া হয়; যেনে, গাড়ীখন ঘাত দুমাইল যায়; সি ইয়াত মাহ আছিল
(২) নুদাৰ (Nasal m)-অনুস্বাৰৰ প্রকৃত সংস্কৃত উচ্চাৰণ অসমীয়া ভাষাত নাই
, খ, ৯১৩৬৮ = তােমাক দেৱতাসকলে অমৰলৈ (অমৰ পাবলৈ) পিছে (Thee ৩
, মৈত্ৰায়ণী সংহিতা =কালৈ (কাৰ অৰ্থে অগ্নিহােত্ৰ কৰা হয় For whose benefit
—কাত্যা ৩৭ (প্রা. আবােৰণা গহিংতো, অবােৰণা গত্যে এ. মেহাংতত গণ পলাশ, মেয়েতো গানি পয়াংসি
"সিদ্ধ-তম্ভৱ শৰ সাধাৰণতঃ প্রাকৃতৰ মাজেদি প্রাকৃতিক ভাষালৈ অহা দেখা যায়
'খানিক' (some) শব্দৰ ব্যৱহাৰ কৰিও অনিশ্চিত সংখ্যা বুজাব পাৰি- যেনে, বােলন্ত আমাক ঠাই দিয়ােক খানিক
" এনে শব্দৰ উত্তৰত কর্তা আৰু কৰ্মৰ একবচনত "হে" ও হয়
" ক্লীবলিত কর্তা আৰু কৰ্মৰ বহুবচনত অকাৰান্ত শব্দৰ পাচত ইং হয় আৰু আগৰ ঘৰ কেতিয়াৰ দীর্ঘ হয়
তাৰ ভিতৰত হে আৰু হে যৰ বিভক্তি আৰু 'ও', 'উ' যষ্ঠ বিভক্তি হাে' আৰু দুৰ
"কোনাে কোনােৱে অনুমান কৰে যে সকৃত 'ও'ৰ উচ্চাৰণ অসমীয়া অত কৰা যায়
'হৰ উচ্চাৰণ বৰিত বা ধ্বনিত শাস ভিন্ন আন একো নহয়
"প' আৰু 'ব'ৰ পাচতে নেৰা-নেপৰাকৈ হ'ৰ উচ্চাৰণ কৰিলে যথাক্রমে 'ফ' আৰু 'ভ' ওলায়
" তৃতীয় থ: এই প্রত্যয়াে সংজ্ঞা আৰু বিশেষণৰ পাচত যােগ হয়
(হেমচ, ৪৪২২, ৪২৩ প্রা. অপ্পা (হেমচ, ২৫১ স. আত্মন্ (self);
আমি 'অ', 'ও, আৰু 'এ'ৰ উচ্চাৰণ দুই তিনি কমে কৰে
-মা. দে, প্রাকৃতত কেৰাে' 'কো' 'কেৰং আৰু অপভ্রংশত 'কেউ ১
", পাণি, ৩১৭৩ আশীর্বাদ অর্থত ধাতুৰ পাচত লিঙ, আৰু লােট হয়
অসমীয়াত স্বৰবিকৃতিৰ নিয়মে 'ই' ঈ'ৰ ঠাইত 'উ', 'উ' বা 'ও' হয় (১২৭)
কেতিয়াবা অপভ্রংশ প্রাকৃত ৬ষ্ঠীৰ বহুবচনৰ চিন 'হিং', 'হুং' 'হং' ও একবচনত প্রয়ােগ হয়
(খ) উ' বা 'ও'ৰ আগত 'অ' থাকিলে এই নিয়ম নাখাটে
সেইদৰে বাৰৰ নাম পুলিঙ্গ, কিয়নাে সংস্কৃত দিবস', 'বাসৰ', 'দিন' (day) আদি শব্দ পুলিল
'টো নু'ে, হেমচ, ০৩০২ এ চেত', হে, ৪৪৩; যেনে, অগ্নি উণহই হেই গত বা শীলু তেঁৱসখিনা উবং অতি যথা বায়ু শীতলং অনা
(ঙ) সংস্কৃত কিম শব্দ অপভ্রংশ প্রাকৃতত কঁাই আৰু কৱন হয় হেমচ, ৪৩৬৭, ৩৪৯)
(৬) সংস্কৃত লােঢ় অন্ত বিভক্তি : এই বিভক্তি প্রাকৃত 'অংতু' হয়
'ৱৰ ঠাইত 'অল আৰু তাৰ আগত স্বার্থিক প্রত্যয় 'অ' যােগ কৰিলে 'আল' হয়
প্রাকৃত 'কৱণ', 'কউণ'ৰ মূল স. কে পুনঃ বুলি বােধ হয়
(যেনে, সি আহিলে ইল, অল, ল আৰু আৰ মূল ওপৰত দিয়া হৈছে ৩৫৭ )
(গ) চোন অসমীয়া কৰচোন, ধৰচোন আদি বাক্যৰ 'চোন' বাস্তৱিকে বৈদিক 'চন'=ever, even ঋক ১২৪৬১)
of small bird যেনে, ঘৰ-চিৰিকা প্রা. চড়িইআ, স, চটকিকা বল্পও, অপত্ৰ, বৰ্গীকী, স. প্রকঃ father ইত্যাদি
'ই' তাৰ আগত যােগ কৰিলে সি 'ই' বা 'ই' হয়
—মা. দে, দেৱসৰৱ বৃষ্টিৰে শস্য সম্পূর্ণ কৰি তােৰাক বৃদ্ধি কৰাউক
—ভট্ট. দে, (১) সংস্কৃত লােট 'আনি' বিভক্তি : প্রাকৃতত ইয়াৰ কোনাে চিন নাই
(২) সংস্কৃত লােট হি বিভক্তি : এই বিভক্তি প্রাকৃত অহি, অ আ অ হয়
read সি বা সিহঁত বা তেওঁ বা তেওঁলােক পঢ়ক বা পঢ়াক (et him বিচাৰি দেখল পামৰ মনাই এমা. দে, ভাৱক ভাই
—মই বা আমি হওঁ (I or we be তই বা তহঁত হ বা হউ (Thou be তুমি বা তােমালােক হােৱা (You be সি বা সিহঁত
tives সি সমাসত সমস্যমান পদবিলাকে বিশেষ্য আৰু বিশেষণৰ ভাৱ বােলে
a morsel প্রা. পেও হেমচ. ১৮৫)=অস, পেৰৰ ১৪০ পেৰা, ফেৰা ১৪•) বা বর্থিক ই যােগত, পেৰি, ফেৰি
'ল'ৰ ঠাইত ৰ' আৰু উৰ ঠাইত 'ও' হলে 'উৰা আৰু ৰা হয় (৪১৩২
(উ, অস বা সি মাৰিল বা মালি বা মাৰিলাক (মালা; না. অস), সি মাৰিল
(১) প্রথম পুৰুষ একবচনৰ ইলো, বা লো (ইল+ওঁ 3) বিভক্তি
(ল, লে, লা, লাক) ইলন্ত সকলাে লােকক মঞিসে নষ্ট কৰিলে ভট্ট দে, দেখি প্রভু তাক ভৈলােহে দাসী
"আৰুৰূঢ় পুৰুষৰ তৃতীয় অধ্যায়তে কর্মযােগ কহিছে; তাক ই এই কাল সংস্কৃত শুৎ লকাৰৰ অনুৰূপ
"মিলে" বিশালই মিশ্রয়তি মােটক (to squeeze ৪/৪৪৫) মােড়তি মােটয়ন্তি মুটু (to যাচ to offer, "গমিষমাসাম ০* যচ্ছই
—ভট্ট দে. কহিয়াে আমাত হুয়াে সদয় শঙ্কৰ এই বিভক্তিৰ মূল সংস্কৃত 'ক্ত প্রত্যয়
"ভ. দে, এই কালৰ মূল সংস্কৃত নিত্যকৃৎ (Perfect participle) ক্ত প্রত্যয়ৰ পৰা ওলােৱা 'অ'
-দৈত্যাৰি সংস্কৃত ভৱন্ (v মা. প্রা. হােংতে, ভবংতে বা হবংতে, প্রা, হােংততা, দেখা)
যেনে, ptor ক্ষত্রিয় (a caste) আৰু আর্য (Aryan, noble) শব্দৰ পিচত স্ত্রীলিঙ্গ আনী', 'ঈপ আৰু 'আপ' প্রত্যয় হয়
"উন্ড, উ, ঊv বাং, কাল ই কালাে য সােহ, যা দীর্ঘ দু- তসংগৎ
'এ'ৰ পাচত অ, আ, ই বা উ থাকিলে 'এ'ৰ পৰিবর্তন প্রায়ে নহয়; পিচৰ অৰ লােপ হয়
(২) বিলােপ (Elision) বুলিলে কোনাে যুক্তাক্ষৰক তেনেই লােপ কৰা বুজিব লাগে
৯) কিছুমান তন্তু শব্দে স্ত্রীলিঙ্গত নী ৰী', 'তী' আদি নানা প্রত্যয় গ্ৰহণ কৰে তদ্ধিত দেখা ৪২৯-৪৯৫)
'পৰা ৰ মূল বাস্তৱিকে ইৰাণী 'পৰা' from) আৰু ইৰাণীত ই অপাদানৰ বিভজিপে যােগ হয়
(খ) লাগি':-লাগি বিভক্তি সংস্কৃত সপ্তম্যন্ত পদ লগ্নে' (in contact with)ৰ পৰা আহিছে
(গ) "গৈ:অসমীয়া লৈ বা নই, স, লগ্নে, অপ, লগি'ৰ পৰা আহিব পাৰে
'—মা. ক.. 'ইন্তে' যােগ হলে সংজ্ঞা-শব্দৰ পিছত ৭মীৰ 'ত যােগ হয়
(মােৰ শান্ত বৃত্তিবিলাক পক্ষীগণে বাহৰ ফালে যােৱাৰ দৰে জীৱন লাভৰ নিমিত্তে দুৰৰ (পৰা) বা দূৰলৈ যায়)
কোনাে কোনােৱে 'বিন্ধাইদি পানী পৰে', 'বাটেদি যায়' আদি বাক্যত 'দি কৰণৰ নহয়, অধিকৰণৰহে বিভক্তি বুলিব খােজ
(ক) ইছলামিক পুলিঙ্গ শৰ অসমীয়াত কেতিয়াবা স্ত্রীলিঙ্গৰ নিচিনা এয়ােগ হয়
(১) সংস্কৃত স্ত্রীলিঙ্গত অকাৰান্ত শৰৰ পাচত 'আপ' হয়; শিৱ the third god শ্ৰী, শিৱ
সংস্কৃত ষষ্ঠীৰ একবচনৰ বিভক্তি 'স্য' মাগধী প্রাকৃতত শশ', 'সস' বা আহ (বা 'হ) হয়
(৪) প্রাকৃত শব্দৰ আদিতে থকা য' 'জ' হয় (হেমচ, ১২৪৫)
(bellow)-ৰ কাম কৰে অর্থাৎ কণ্ঠনালী দি বতাহ উলিয়াই দিয়ে বা ভিতৰলৈ নিয়ে
resonance tube)- দৰে আমাৰ মুখ-গহ্বৰ নথকা হলে কণ্ঠত ওলােৱা শব্দ শুনা নগল হয়
'আ যােগ কৰা বুজায় যেনে— আ+ই (বা ঈ ঐ আৰু অ উ (বা উ ৪
{{gap}}অসমীয়া ভাষাত সৰু লৰাছোৱালীয়ে পঢ়িবৰ উপযোগী কিতাপ নাই বুলিলেও হয়
{{gap}}অতি পুৰণি কালত আমাৰ এই ভাৰতবৰ্ষতে উত্তানপাদ নামেৰে এজন সৰ্ব্বগুণান্বিত অতি পৰাক্ৰমী ৰজা আছিল
{{gap}}এদিন ৰজা উত্তানপাদ আৰু ৰাণী সুৰুচি দুয়ো কুমাৰ উত্তমক লৈ সিংহাসনত বহি আছে
{{gap}}সকলো কথা জনা সত্ত্বেও মাকে ধ্ৰুবক উচুপি উচুপি কান্দি অহা দেখি সুধিলে, মইনা, তোমাৰ কি হল
{{gap}}ধ্ৰুবৰ ওচৰৰ পৰা বিদায় লৈ নাৰদ মুনি ৰজা উত্তানপাদৰ নগৰ পালেগৈ
{{gap}}নাৰদ মুনিয়ে ইপিনে ধ্ৰুবৰ তপস্যা শেষ হোৱা গম পাই ৰজাক জনালেগৈ
{{gap}}পাচ দিনা ৰাতিপুৱা যেতিয়া জটিল পঢ়াশালীলৈ গ'ল সেই হাবি ডোখৰ পায়েই মাকৰ কথা মতে মধুসূদন দাদা, ঔ
{{gap}}পাচ দিনা ৰাতিপুৱাই পণ্ডিত গৈ জটিলৰ ঘৰ পাই জটিলৰ মাকৰ আগত সকলো কথা কোৱাত মাকো যাবলৈ ওলাল
{{gap}}সত্য যুগত এদিন ভগৱান বিষ্ণুয়ে বৈকুণ্ঠত লক্ষ্মীৰে সৈতে সুখেৰে বিৰাজ কৰিছে
{{gap}}প্ৰহ্লাদৰ কথাত দৈত্যপতি অত্যন্ত কুপিত হৈ তেওঁক দঁতাল হাতীৰে গছকাই মাৰিবলৈ আদেশ দিলে
{{gap}}মন্ত্ৰীয়ে কলে, মহাৰাজ, অনেক উপায় কৰিও প্ৰহ্লাদক বধ কৰিব পৰা নহল যেতিয়া মই আৰু একো উপায় দেখা নাই
{{gap}}দৈত্যপতিয়ে খঙেৰে সুধিলে, বাৰু কচোন, প্ৰহ্লাদ তোৰ হৰিনো ক'ত আছে
{{gap}}দ্ৰোণৰ কথা ৰাখি পৰশুৰামে তেওঁক সেই শৰ ধনুকে দান কৰিলে আৰু তাকে লৈ উলটি আহিল
" {{gap}}দ্ৰোণাচাৰ্য্যই কিছু পৰ বিস্ময় হৈ চাই {{gap}}সন্যাসীয়ে ক'লে "প্ৰভু মোক পাহৰিলেনে কি
(প্ৰথম বছৰ আৰু দ্বিতীয় বছৰ) সহযােগী ড° বসন্তকুমাৰ গােস্বামী poem
"কি কম নিচলীৰ ক কি কম, আৰু কবলৈ বেজাৰ লাগে
" আমাৰ কৈফিয়ৎ" বিচৰাজমক কওঁ যে ৰাহীৰ আত্মকথা নাছিল দেখিহে নোলাইছিল, কাহেঁতেন ওলালহেঁতেন
" আমিও গাত লৈ তেখেতে দিয়া চাহ-মিঠাইৰ সদব্যৱহাৰ কৰি ঘৰমুৱা হ'লো
' মই তেতিয়া ক'লো, 'আমাৰ ফালে হ'লে হাতীৰ দাঁত এবাৰ ওলালে আৰু নোসোমায়
' তেখেতে ক'লে, 'তোমালোকৰ বিধৰ দৰেই; আৰু প্ৰবন্ধবোৰ থৈ যোৱা
"প্ৰতিমা" প্ৰতিমা" ৰৱে ব্যাকুল কৰিলে, নিমাতী হিয়াৰ কি খাত পোৰ টান,
. হব পাৰে সি গোটেই সঁচা, ৰব পাৰে সি গোটেই মিছা, অথবা হব পাৰে সি আদখিনি সঁচা পাখিনি যিয়
"ভাৱো যাদৃশে যস্য নজহাতি কদাচন" এই পুৰণি শ্লোক মাতি শনৰ জোত মিটাই, পাটীতে আকৌ সুটি-বাগৰ জি টলা মাৰি লো
" আৰু আচৰিত কথা;-এদিনাখন এই কেৰাণীৰ ঘৰলৈ গৈ ৰমোনে তেওৰ ৰেতে খালেও, আৰু ব্যতিটাও কটালে
:-এ কি খৰচৰ কথা কোৱা আমাৰ ইমান খাটি দেখা নাই নে
"চিৰ-লগৰী" লগৰী শব্দটো পয়ত ব্যৱহৃত হোৱা দেখিছ, প ত লগৰীয়া আৰু গৰীয়ানী ব্যৱহাৰ কৰায়
'আগুন' সান্দহ নহৈ গুৰি-কৰাইৰ নিচিনা হোৱা যাবে "তোৰং বিং" বৰ সম্ভৱ
" কিন্তু আমি দেখি দুখ পাইছে, যে লেখকে নিজৰ ৰচনাত এই কথালৈ বিশেৰ চকু ৰখা নাই
" ইয়াত হয় তেখেতৰ পাৰ্গতালি, নহয় তেখেতক পাগত, হোৱা উচিত
" ফাই সিটি বি এটি মাৰি চকুৰ ঠাৰেৰে ডাঙৰীয়াকালে যে সেই বিজ্ঞ সিও পৈণত
" ৬৩ পৃষ্টাব্দত লিফা ওমৰৰ সেনাপতি ওচমানে প্ৰথমতে ভাৰত আক্ৰমণ কৰে
[ ১ম বছৰ, ১১শ শশী যাই বিচাৰালত থাই বিচাৰকৰ বিতোপন বিচাৰ মোৰ মহা দোষৰ আজি বিচিত্ৰ দণ্ডৰ বিধান হল
" And it is with the owa translation • মাধৱ কলিৰ আদিকাণ্ড ৰামায়ণ ঘি পড়িয়ে দিয়েই
" উত্তৰ-কলাৰ আফি এই শ্লোক যি তাও নিদিব তাৰ ৮ধি পুৰুৰ খৰ বন্ধ
" কিতাপ গুন গঢ়ি, খাইকৈ অলিখন পঢ়ি আমি সন্তোষ পাইছে
" পবাবুৰ সৈতে আমিও এই কথাত বেজাৰ কৰিবলৈ বহি গলোঁহেঁতেন যদি এই কথা সচা হলহেঁতেন
" মই এতিয়া এই কেচুৱা লৰাটোৰ ব্যৱসায় লেখিব লগীয়া হোৱাত বিবৃতি পৰিলে
(৭) কি কৰি খাৱ ৮) বিয়া হৈছে নে ৯ তোৰ হাই কেইটা
(১৩) গৰু কেইটা ১৪) সেই গৰুৰ ভিতৰত গাই কেইজনী ১৫) হালোৱা কেইটা ১৬) দৰা কেইটা ১৭) চেউৰী কেইজনী
(১৮) পোৱালি কেইটা ১১) হই তত বয় নে ২) সৰু সূতাৰ কাপোৰ বৰ পাৰ নে
"কি বোলেনে উডৰ সাৰু পুৰুষ মৰি গল কেঁচা মাছ খাও- তেই, এতিয়া তাৰ মাছ পুৰি খাবৰ বতৰ আহিল
"নহয় নহয় নিচলীৰ মাক, তই বুজিব পৰা নাই, সেইবোৰ আমাক এতিয়া লগা হৈছে
"বেহ কথা, ভাল কথা, সুন্দৰ কথা, চৰ-বন্দনী বধুমুখী, পুৱশ কথা
" কমঞ্চেগৰ দুভাৰায়ণেৰে সৈতে যুদ্ধ কৰোতা খনাৰায়ণকে গৌৰেশ্বৰ বুলি কৈছে
" এই পৰোৰৰপৰা স্পষ্টকৈ বুঝা যায় যে পিকাল খাতা পুৰুষে বৈষ্ণব ৰ্মাৱলী নৈটিক ৰা আছিল
'কেট 'পেঞ্চিল' 'বল 'মোনি ইত্যাদি বহুত ইং শব্দ অমীয়া হোৱা ৰপি কা নাই, চাই
(৪) সিয়ঃ-*বাচক শক খাতে এ শ ষ সকলেৰ এভি-জি নিয়ে কোনো বৰ বংশক্তি ঠিক কৰিব নোৱাৰি
" মোৰ কথাৰ উত্তৰত পোশই হলিকান্ত বৰুৱাই কলে-"খিয়েট পাতিবলৈ আমাৰ এতে নাট নো কত
(১) দুতনাৰায়ণ ৰাই সেই দিনাৰপৰা বৰ মৰম লেখা- গাষ কৰিলে
"তেওঁৰ এই কথা অঙিয়ে আকৌ হাঁহি খিকিপালি হল আত-চাৰি পৰিল
(৩) হাঁহিৰাম বৰবৰুৱাই এই জপুৰৰ ধেমালিটো দেখি ইং হায় কৰিব পাৰে
" কথাসাকি পঢ়িলে মন খেলায় যেন আনবোৰ কাকত হোৰ- হোৰে ৰাতীয় বিদ্বেসূচক প্ৰবন্ধই ঠাই পাৰ হে লখিছে
" এই তৈলব লক কলে "ভাই যি হয় এটা কৰ
" কোৱা বাহুল্য আখি তিনিই ঘৰে ঘৰে খাট খুলি ফুৰিছিলোঁ
" বুজিলে যে লেঠা লুলস্থূল লগাওঁতা জনদিয়ে কৰ মতলব সিদ্ধ নহয়
" এনে আকস্মিক বিপদৰ কথা শুনি তেওঁলোকে নিজ কাণত হাত দি নোচোৱাকৈয়ে ৰহীৰ পিছে পিছে লৰ দিলে
—"জেখিলি, লেখিলি, বাগোতী, লেখিলি এতিয়া তোৰ পুতেৰ কেনেকৈ খেই হল, কেনেকৈ ঘৰুৱা হল
'মই দেখোন জ্যোক কৈ, যে মোৰ বোপায়ে হা-মূৰ ক্তি তে পানী কৰি কলিকতাত গজি দেখি বৰা হৈছে
( ২১৩৮) সা নাক প্ৰিয় কথা কা; অপ্ৰিয় হলে সচা কথাকো নক; আৰু মি
--"দেখা সোনা, তুমি তাই মোক কেনেকৈ বুজা, মোৰ ইমামবোৰ "কে " (ক) ভিতৰত কোনেও মোৰু তেনেকৈ বুয়ে
" তোমাৰ খুচৰি গৈ ৰ কাৰতাৰ পোৰু মোৰ ভিতৰতো গোমাই, সেইটো মই অলপ-অচল আ িখুবি পাৰিছে
*যেনেকৈ কোনো এটা চাকিৰ ওচৰত এটা টোপ থাকিলে তাৰ অধি
and the lip, তেন্তে আৰু কি কৰা বাৰ মই শকৈ দেখিবলৈ পাইছে, চাকৰি মই বৰ নোৱাৰে, কাৰণ সি মোৰ সৱৰ থাহি
Besides grand scale এত অৰ্থাৎ ডাঙৰকৈ ব্যৱসায় কৰিব নোৱাৰিৰে দীৰ দোকান কৰিবলৈ তো -Horrible
" আমি খাতংকৈ কওঁ যে এইজন লেখকৰ সেই বিষয়ে কোনো লেখ
(৩) গড় মুখে শাণ্ডিলী লতি, মহাথেৰ, বিষ্ণু আমি চৰলৈ নিৰ খোজা কাটি প্ৰকাশ<noinclude noinclude>
Seminary) পঢ়ি, ১৮৬১ চনত মহেশ বানুজী আৰু কেনফৰ (Mr Candruff) তলত হিন্দু কুলৰ প্ৰথম শ্ৰেণীলৈকে পঢ়িল
—বিদ্যানিধিৰ এই বিধৰ কথা শুনি আমাৰ পেডিৰ ৰকলৈ (Paddy's gun) মনত পৰিছে
—পেয়ি এজনক তাৰ বৰুটো বেচিব খুজিছিল; কিন্তু বোবাটো, নলিচাড়াল আৰু পিছৰ কাঠডোখৰ নাছিল
-বাৰিকতে আজিকালিৰ এই শ্ৰেণীৰ বঙ্গালী লেখকসকলৰ লেখা পৰিলৈ গলে ধৈৰ্য্য বা মুস্কিল হৈ পৰে
"কালে বহুবচন একবচন মনে হইয়া বাঙ্গালাতে অমৰা তোমৰা হৈছে হেনো
(অৰ্থাৎ ধৰক, যেনে "বিদ্যানিধি" "থি সম্পাদক "বৰাৰ" হয় ত বড় হইতে
(২১ টি শাখাৰ গ্ৰামাৰ চিৰ পাখা ভেবেহাল অসমীয়া ভাবে মাৰ 'খা'
'-নিয়ে, ইয়াৰ ওপৰত ফি দি বিস্তাবিধিয়ে বিয়েতে অলীয়া আৰু তাৰ এ এক বুলি কৈছে
"কী কেখন কামৰূপীয়া ভাষাৰ হাত ৰচিত; কাৰণ কামৰূপীয় ভাষা তেতিয়াৰ ৰালী লেখকৰ আৰ্হি আছিল
{২} প্যত বিভক্তিবিষ্কাৰ আৰু শব্দৰ ৰূপ পৰি অৱনলৈ বৰকৈ চকু পদ্য লেখকে নিয়ে
'স্ত আসামী, খুমি,গাল, মৈথিলী ও পশ এশ শাদ বোধ দুই বৰ মধ্যে ৰাজনীয় সাহু পালেই আমৰা দুই এক মনে কৰি
(অৰ্থাৎ বলা ভাষাই অৰীৰ) কাজ চলে কি না এই বিচাই শাৰ বৰ
" এতেকে আমি এই গৰে যেতিয়া দুইটা এক প্ৰমাণ কৰিব পাৰিছে তেতিয়া ৰাহীৰ সম্পাদক তেওঁ ফেল
'একালেৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ট মানবতা দৰা ( Pigeon English এতৃতি লাশেচনা কৰিয়া সুমি keone সিৰিয়ালে They
) পাছে যাচি আৰু সিয়ার আৰু বাবত, পাপ লোকবিল সাম বি
1 বোৱা পৰ্বত চৌলৰু আৰু তেওঁৰ তিনি এ ২৬ পাছে, বায়ু যেতিয়া চিগলৈ আহিল, ৯ পুক পঢ়ি থকা পাল
: জাপোন ইশ্য যিহোৱাত আপোনাক সবল ১৮ অৰু অমালোয়াসোৰে নি যি লৈ গৈছিল,
• I• তেও ফলে, তুমি দুলাখ বৰ জিলা; তথাপি এলিয়া গলৈ উঠে যোব
• ৰ কৰ পুতেক, কাৎ লেবীৰ পুতেক, লেবী ১ লেবীৰ পকে গেৰ্চেম, ক, ৰুমাৰী
' ২৮ মে মূল কথা পোৱা যা দেখি, ঈশৰে তাৰ পেট পাতা উলিয়াইপেলাব
(আৰ নথীয়াবিলাকে ফেলত থাকি.' অধাহল্লোহে পূৰ ম আ ৰে নী
(তিহাৱাই তেওঁক একা দেখিলো; তোর কোলে মা বা রিব ঘাবলৈ সিহতৰ মনত প্রযুখিয়ালে
• তাৰ নিৰ চকুৱেই তাৰ সৰ্বনাশ দেখো, যা নো কি অধৈৰ্য নয়
J৩২ তথাপিতা মৈদামলৈ নিয়ম আৰু উপত্যকার চপৰোৰ তালৈ লয় যেন
• দুবোৰ বিনষ্ট হব, আৰু যিহোৱাৰ শত্ৰুবোৰ পথাৰৰ তৃণ, তোৰ তাতে তেওঁ তোমাৰ মন বাপু, কৰিব
• ধাৰ্মিক মুখে নৰ কথা প্ৰকাশ কৰে, কিয়নো তেও দেখিছে, যে, তাৰ দিন চাপি
T. আৰু উৎপত্তির ঠাইত অকুমকীয়া হোৱা গরু ১৬ যিহোৱাই লিবিলাক সকলো দিন জানে,
T কি তেওঁৰ পৰামৰ গৰ্জন কে ৩ তেৰ বাহিনীবিলকিৰ সংখ্যা আছেনে
• তেন্তে ইশরর আগত মানুহ কেনেকৈ থার্ষিক ৫ যি দরে মোর বিচার অগাৰ কৰিলে, ৬ তেন্তে পোক মনু কিমান কম পরিমাণে
' আৰু মোৰ মুখ না বুজিয়ে পূৰ্ণ কৰিলো ৩ দিতে পিতৃহীনবিলাকৰ গাৰ খেদি লৈ যায়,
» সিহঁতে যদি কয়, "আমাৰ লগত আই, ৪ ত্ৰালেৰ ৰাজা দায়দৰ পুত্ৰ চলমাৰ নীতি
• লিবিলাকৰ নিপা ধুবিৰ বিনিয়ে জীয়াই গিলি পেলাও, • আনী লোকে যদি আৰু যিকাৰ ওক আৰু গতলৈ নামি যোৱাৰিলাকক
. তোমাৰ আৰ শো কৰতি মালা , ২৮ যেতিয়া তোমাৰ হাতত বন্ধ থাকে,
• হে মোৰ বোপা, না, আৰু মোৰ কথা দিম, চুবুৰীয়াক এনে কথা না
• কোনো মানুষ তোমাৰ লগত নিৰ্ভয়েৰে তাতে তোমাৰ আয়ু অনেক হব
) ১৯ বহশতি তোমাৰ পীয় হব, ১৩ যি মানুহে প্ৰজা পায়, আৰু সুবুজিয়ে তোক ৰক্ষা কৰিব
"হায় হায়, ময় কেনেকৈ শিফাক ঘৰু ২২ কিনো, বিবিলাকে সেইটেৰ পায়, সিলিক কৰিলো
" ২৫ তোমাৰ মুখৰ পৰ কৃপায় কৰা তুমিন পুখুৰি গল, আ ওৰ পৰ তা দূৰ কৰা
" আৰু তোমাৰে সৈতে অমবিলাকৰ নিমিতে ৫ হে মোৰ বোপা, তুমি যেন বহশীত
• এই পেইজীৱনৰ সমান পথ নেপীয়; দিক আপোন অপৰাধেইৰা পেলায়;
* তু তাৰ পৰ আপোন পথ গত ৰাখা; তাই ৰয় দুৱাৰৰ ওচলকে সেবা
"হে মোৰ প্ৰিয়া, উঠা; হে মোৰ মুশৰি, আই প্ৰেমক সাৰ নোলোৱাবা, মগাবা
• বামিবিলাক বিয়েই এই কথা কৈ, নাবা তোমালোক সাৰ্থক বলি মোৰ দিতোলৰক্ষৰে ইয়েল অৱশিষ্ট ২১ সকাল হয়
• যিহোৱাৰ বাক্য সিবিলাকৰ বিকাৰ বিষয় ২ বিৱাই এই কথা কৈছে, দেখা, উত্তৰ ছৈ; সিবিলাকে তাই একো সবোৰ মেপায়
"আমি কিয় বহি পেত নহব, সেইবোৰ মাৰ ওপৰত সাৰাপ থাকো
) তত ভাগ পায় পুৰভিৰিক যবেদিটা তো * একাত, এ একবাভ, আৰু ফালে তাৰ . নোকৰ হোমৰলি আৰু তোমালোকৰ লক ১০গুলি
] • কে সিবিলাকক এনেকৈ আশা দিয়ে, ২৩ যিবিলাকে জাহাতে উই লাগত অহাবোৱ
[১৪ তেও সিবিলাকৰ আটাই বন টি, ৮ লেকিবিলাকে যিহোৱা দয়ার নিমিত্তে তেওঁৰ অহাৰ আৰু মৃত্যুর পর সিবিলাক
* তুমি মোক মোৰ দৰে হৃদয়ত, ১০ হে মোৰ প্ৰিয়, শয়ে বলা, আমোহৰ দৰে আপোন হাতত ৰাখা
'লোক, ওই পৰ্বতলৈ উঠি যোৱা; হে যিঃ- লাকে কিকি দেখিলে
'মৰ পাপ কৰিলে, ন্যায় বিপৰীতে চলিলে কিয়নো তেওঁ মানুহৰ ক দৰে তাক ফল তথাপি ময় তাৰ উচিত ফল পোৰ নাই
• আহ, যি ন্যায়, তা আমি বাচি লও; কিয়মে সকলোৱেই তেওঁ হাতে কৰা
* লিকৰ সানবিলাক সৰ্বমোট তিনি শ বিৰা সেই সময়ত সকলোলোকে এম মান্বযেন ০ মই আৰ আহিল
' বাৱাৰ লগত চাৰ মুখবিলাক তেওঁ ৰাজযোগ্য পাত্ৰত হৈ আনি দিলে
) তাতে চলে আপোনাৰ উত্তৰ দি কলে, ইস্ৰায়েল, ফৈবিলাকৰ মাৰ দসিক কলে, কাল কৈছা; আই, আমি যাও
• তেও নৌ যোৱাৰ আগেয়ে, তোমালোকে তেওঁক আৰু তাৰ ওপৰত যি আছিল, আৰু এনি লগ পাব পাৰিব
1 বড় চাতালৰ চাৰিওফালে তিনি শাটি কী ৯ সেই সাৰ সেই কা কামত লগালে
] যনৰ ওচৰ পাই, সিবিলাকে কাঠ কাটিবলৈ নোলোৱাকৈ তেওক মোৰ প্ৰভুৱে এমেই এড়ি
'লোকে তেওকেই আমি আহকৰলা; বা * পাছত, তুমি উপস্থিত এয়োন অনুসাৰে কাৰ্য
• চাই বাহ, নতুন ঘৰ কৰা আদি ম ফৈ আৰ আধা ফৈদৰ সীমা নিৰুপণ
••• ১ যিহোৱাৰ বিদায়, তেওঁৰ তিৰুভাক ত্যাগপত্ৰ দিয়া, আৰু অলপতে
•• •• ••• ২২ থ হৱেকৰ লগত বৈৎলেহমলৈ কামর দৰিাগ প্যায় করা
. খেতি ঘা, তেসি, এ যে ছু বিজোৱা, ৭৫ আৰ ৫ মাস; যি দিন ম মিলি লিবি অমিদায়ক
• ••• ••• ইয়েবে ময় যোৱাত দুগুণ উন্নতি লাভ যিদীবিলাকৰ নান
• হে যিহোৱা, সৃষ্টি কৰা; কিয়নো ৰ স যিহোৱাই আপোন এত জোৰ দিন যি পড়িশো, মোৰ হয় অত্যন্ত দুষিত
•তাত লাগি থাকে, যি অনে অপবিত্র মাকে যাপে, আৰু লোকসার নায়ক ও অধ্যক্ষ ৩থম্য
• মোৰ চকু-লোৰে তোমাক তিমি; কাৰণ তোমাৰ ১ প্ৰতিমাবোৰলৈ দুখ নকৰিষ
• কৰিলে, শুনোতাই তোমাক বিকৰ্থনা কৰি, ৩• ময় এলেহুৱাৰ কেতিৰ কোৰেলি, ১১ পৰ আলি খাহিত হোৱা সোণৰ সুখি-
• যেনেকৈ উচ্চতাত আকাশৰ, আৰু গীৰভাত সই সময়ত বিসঘাতক বা অন্য
' ১৬৯ হে যিহোৱা, মোৰ কাৰোক্তি তোমাৰ সখ কিয়নো ময় তোমাৰ ব্যবস্থা নেপাৰে
• মোৰ নিবেদন তোমাৰ অগিত উপস্থিত হক; তোমাৰ বাক্য অনুসাৰে মোক পুনৰায় জীউৱা
1. ৭ বিহোৱা মলম, সাৰ দিনা তেও তা কো- জানে
{{gap}}বন্ধুসকল, সাধাৰণ শিক্ষা বিস্তাৰ আৰু দেশাত্মবোধ জনোৱাত বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীয়ে বৰ সহায়তা কৰে
{{gap}}অসমৰ কেবা ঠাইতো এই বছৰৰ ভিতৰত পাঠাগাৰ স্থাপিত হোৱা শুনি ভাল লাগিছে
{{gap}}এই বছৰত সাহিত্য সভাৰ সংখ্যাও বাঢ়িছে বুলি শুনি আমি ভাল পাইছো
{{gap}}অসমৰ গুৱাহাটী নগৰত বিশ্ববিদ্যালয়, মিউজিয়ম, আৰু হাইকৰ্ট স্থাপন কৰা নিতান্ত আৱশ্যক
{{gap}}আমাৰ আইসকলে সৰু সৰু লৰাছোৱালীক নাম-গুণ গাই, সাধুকথা কৈ নিচুকায, শুৱায়
{{gap}}১৮৩৫ খৃষ্টাব্দত পোন প্ৰথমে অসমৰ গুৱাহাটী আৰু শিৱসাগৰ নগৰত ইংৰাজী স্কুল স্থাপিত হয়
"জোনাকীয়ে" বৰ্তমান অসমীয়া সাহিত্যক যি গঢ় দিলে তাক সাহিত্যিকসকলে জানিছে
{{gap}}কৰ্ম্মবীৰ চন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই ৰচনা কৰা "বিদ্যাসাগৰ" আৰু "বছা-ফুল" দুখন সুন্দৰ কিতাপ
{{gap}}তেওঁৰ "ব্যৰ্থতাৰ দান" ছপা হৈছে "নিৰ্ম্মলা নাটক" হাতে লিখা অৱস্থাতে আছে
{{gap}}শ্ৰদ্ধাস্পদ শ্ৰীযুত ৰজনী কুমাৰ পদ্মপতিয়ে একেৰাহে প্ৰত্নতত্ত্বৰ অনু- সন্ধানত লাগি আছে
{{gap}}এই নগৰত যিটো সুন্দৰ টাউন হল আছে সেইটো তেজপুৰীয়া<noinclude noinclude>
{{gap}}নৱম শতিকাৰ মাজভাগত এই তেজপুৰ নগৰৰ অৱস্থা কেনে উন্নত আছিল সেই বৰ্ণনাৰপৰা ভালকৈ বুজিব পাৰি
{{gap}}এই নগৰৰ পৰা ৩২ মাইল পশ্চিমে শৃঙ্গাটক বা শিঙ্গৰি পৰ্ব্বত
{{gap gap বাণৰজাৰ উষা নামেৰে ভুবন মোহিনী কন্যা আৰু ইন্দ্ৰদমন নামে এটি পুত্ৰ আছিল
"কোল" বুলিলে বৰাহ বা বৰাহৰূপী বিষ্ণু বুজায়, এজাতি মানুহ বুজায়
{{gap gap মাননীয় ৰায় বাহাদুৰ শ্ৰীযুত কনকলাল বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াৰ "Early
"দশ কুমাৰ চৰিতত" লিখা কলিন্দবৰ্ম্মাও এই বংশৰে এজন ৰজা আছিল
{{gap}}সংস্কৃত ভাষাত "হাটকম" বুলিলে সে ণ ব সোণেৰে নিৰ্ম্মাণ কৰা বস্তু বুজায়
{{gap gap}}হৰিবংশ পুথিত লিখা আছে যে আহ্বনীৰ (যজ্ঞৰ) অগ্নিয়ে শোণিত- পুৰ ৰক্ষা কৰি আছিল
"কুৰ্ম্মপুৰাণ" মতে এই আহবনীয়া অগ্নি অহৰহ প্ৰজ্বলিত হৈ তেজ বিস্তাৰ কৰি থকাৰ<noinclude noinclude>
{{gap}}অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ সৰ্ব্বাঙ্গীন উন্নতি কৰাই অসম সাহিত্য-সভাৰ ঘাই উদ্দেশ্য
{{gap}}সংস্কৃত দ্যৌঃ+অঙ্গ শব্দৰ পৰা দৰং শব্দ উৎপত্তি হোৱা বুলি মনে ধৰে
{{gap}}ৰঘুৱে ঘৰ পাই পোনেই ধনৰ মোনাটো চন্দুকত ভৰালে; তাৰ পিচত পাটীত দীঘল দি পৰিল
{{gap}}যমুনাই ক'লে—"প্ৰিয়তম, আপুনি বিপদত পৰি নিজক নিজে ঘিণ কৰিছে; কিন্তু সংসাৰত উঠা-পৰা স্বাভাবিক নিয়ম
—"যমুনা, সংসাৰত নিৰাশ্ৰয় দীন-হীন এই অভাগাক তুমি এতিয়াও ভাল পাব পাৰিবা নে
" {{gap}}যমুনাৰ দুয়োখনি গাল ৰঙ্গা হৈ উঠিল, লাহেকৈ ক'লে— "যমুনা অসতী নহয়
" {{gap}}ৰঘুৰ অৱস্থা দেখি নন্দেশ্বৰৰ মনত নানা প্ৰকাৰ সন্দেহ উপস্থিত হ'ল
" তাৰ পিচত আৰু অপেক্ষা নকৰি তাৰ পৰা আঁতৰি গল
{{gap}}ৰঘুৰ অৱস্থা আৰু গঢ়-গতি দেখি নন্দেশ্বৰৰ মনত বিষম সন্দেহ উপস্থিত হ'ল
{{gap}}বিবাহৰ পিচত এদিন ৰাতি ৰঘু আৰু যমুনা জুৰ লবলৈ চোতালত বহিছে
—আপোনাৰ টকাৰ আৱশ্যক বুজি সেই টকা ময়েই চন্দুকৰ পৰা উলিয়াই আপুনি সোমোৱাৰ আগে আগে আনি তাত থৈছিলোঁ
" {{gap}}বসন্তৰ প্ৰীতি-উপহাৰ মোহন সাজ পিন্ধি, পৃথিৱী ৰসিকা বিলাসিনীৰ দৰে হাঁহিমুৱা
{{gap}}এনে বাসন্তী ৰজনীৰ আৰম্ভণতে এদিন দুটি কুমলীয়া লৰা- ছোৱালী এখন শুৱনি ফুলনিত প্ৰবেশ কৰিলে
{{gap}}অলপমান বেলিৰ পাচত ছোৱালীটীয়ে ক'লে—"ৰবি, তুমি হেনো ইয়াৰ পৰা যাবা
—নাপাহৰোঁ কমল, চকুৰে দেখাদেখি নহলেও এতিয়াৰ সোৱঁৰণি মনত থাকিব নহয়
{{gap}}এদিন ৰবিনাথ অকলৈ বহি কিবা কিতাপ এখন পঢ়ি আছে, এনেতে এখন চিঠি আহি তেওঁৰ হাতত পৰিল
" {{gap}}বিয়ালৈ তিন দিন থাকোতেই ৰবিনাথ কমলৰ বিবাহ-উৎসৱত যোগ দিবলৈ কৃষ্ণকান্তৰ ঘৰ পালেগৈ
—সি যেই নহওক, এইটো এটা সুখৰ বাতৰি যে তুমি তোমাৰ কৰ্ত্তব্য সাধনৰ নিমিত্তে পৰিণীতা হ'বা
—তথাপিও মোৰ বিশ্বাস নহয; তুমি জীৱনত কেতিয়াও কাকো ভাল পোৱা নাই নে বা পাব নোৱাৰিৱা নে
—মই যদি কাৰবাক ভাল পাইছিলোঁ, তেনেহলে আগলৈকো তেওঁকেই ভাল পাম; আকৌ নতুনকৈ কাকো ভাল {{gap}}কমল
—সেই কথা মই নিজে জনাৰ বাহিৰে আনে নুশুনাই ভাল আৰু শুনাবৰো মোৰ ইচ্ছা নাই
{{gap}}ৰবিয়ে কি কব একো ঠিক কৰিব নোৱাৰি থৰ হৈ ৰল
{{gap}}সংজ্ঞা আহিলত ৰবিয়ে দেখিলে তেওঁৰ ওচৰত এজনা যোগিনীয়ে একেৰাহে তেওঁৰ মুখলৈ চাই আছে