jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
{{gap}}এদিন মামনে এইদৰে মুকলি আকাশৰ তলত আকাশ-পাতাল ভাবি থাকোতে মাকে মাত লগালে -"মামন ভাত খোৱাহি, সোনকালে শুব লাগে
{{gap}}আইতাই নাতিয়েকৰ কথা পেলাব নোৱাৰি এফালৰ পৰা কৈ গ'ল, কিছুমান মনে সজা সাধু
{{gap}}ইফালে হাতীজনীলৈকো ভয় লাগে জানোচা হাতীৰ গচকত তাৰ জীৱ যায়
{{gap}}আজিৰ পৰা কিছুদিনৰ আগতে সৌ পথাৰখনৰ সিটো দাঁতিত, তিনিজনী ছোৱালীয়ে বাস কৰিছিল
{{center Xx-larger কেৰ্কেটুৱা আৰু নেউলৰ কাহিনী {{gap}}এসময়ত সৌ কন্দলী পাহাৰটোৰ সিপাৰে এটা নিজৰা বৈ গৈছিল
{{gap}}এইদৰে সি দোপত-দোপে আগবাঢ়ি গ'ল তাৰ স্কুলৰ দেওনা পাৰ হৈ কলেজ পালেগৈ
{{gap}}অলপ সময়ৰ পিছত সি তললৈ চাই দেখে যে এডল মস্ত অজগৰ
{{gap}}এসময়ত কলং নৈ খনৰ পাৰত এখন বৰ সুন্দৰ গাঁও আছিল
{{gap}}সেই গাঁও খনত বিকি আৰু কল্প নামৰ দুজন ল'ৰাই বাস কৰিছিল
" "সময় নাপাওঁ, বছৰৰ ভিতৰত বৰ বেছি নামঘোষাৰ পাত হয় সাতোটামান পঢ়া হয়
" মুখখন ফৰ কাণৰ কাষলৈ আনি সোখে, "য়ৰামৰ বিষয়ে কি নাটক লিখিছিলি
" এ ইলেকচন দিলেই দে টকা, পুতেকৰ বিয়াত দে, জীয়েকৰ বিয়াত দুটি লৈ যায়হে ই
" মহাজনে আৰু এটা কৃত্রিম হাঁহি মাৰি নিজৰ কৰানত দুটামান "সেইবােৰ ভাই লােক দেখুৱাবলৈ, মূখক পতিয়ন নিয়াবলৈ
"ভাল, ভাল, বৰ ভাল হওক, তাহানিৰ শৈশৱৰ বন্ধু এজন ৰজাৰ বৰচ'ৰাত বৰ আসত বহক
" "হওকদে ভাই কিছু খালি হলো আৰু কিছু ভৰাব পাৰিবি, জাত ভৰাই দিলে, পৰিহে যাব
"অ' আৰু এটা কথাহে, বিপুল মহাজনক খুব গা ভোলাই দিছে -অহাবাৰৰ নিৰ্বাচনত উঠিবলৈ
" "নিশ্চয় বিট ব্যক্তিগত শ্ৰমৰ দ্বাৰাইতে তেওঁ আজি ধন ঘটিছে
" ক্ষন্তেক ৰৈ ইৰাই কয়, "সি আমাক যথেষ্ট পটি বটি কৰিছে
" চা "লোৱৰ এক্তি লওঁক, চৰকাৰী শোৰু পাৰ নহয়, দৰবাত দিলেই পাই যাব
" মে আইন ফালে মুখ কৰি কথাখিনি কৈ পকা চুলিখিনি লাৰিবলৈ ধৰে
" মন্ত্ৰী আৰু আন আন মানুহ সেই মানুহজনৰ পিনে চাই থাকিল
"একজন লোকে একজন বেপাৰীৰ জামাৰ পিঠিত মানুষে ময়লা ইকৰাৰ আগ দিয়া লাগাই দিছে
"আমাকে পাৰিলে "গুৱাহাটী নগৰত ছোৱালীজনীয়ে কিবা এটা কৰিব পাৰিব, মই ভাবি নাপাওঁ
"খাই উঠাৰ পিছতাে উছৱনাথ আহি পালে পুনৰ চৰুটো নতুনকৈ ধুই ভাত দাইল ৰন্ধা হয়
"আমাৰ বিপুল মহাজনৰ এক হাজাৰ বিঘাৰ মাটিৰ ধান বোলে ৰাইজে কাটি লৈ গ'ল
" "বলক চাৰ ঘৰতেই আপোক সকলো কথা কৈ এই ৰাতিতেই "ধানৰ ট্ৰাক এখন বাৰ বজাত ঘূৰিব
" "আৰু এটা কথা চাৰ, প্ৰেহৰ বিজিনেচ ইয়াত জানো ভাল হব
" তেতিয়া সকলোৰে গিৰ গিৰ, কৈ হাঁহি দিছে, কিছুমানে হাত "ঐ তহঁতে কিহৰ গোলমাল কৰিছ অ'
" তেওঁ সৰু টোপোলাটো প্ৰণৱৰ বিচনাৰ ওপৰতেই থৈ চকী "এ, খবৰ পালে, যাব পাৰিলো হয়, কালি দেওবাৰেই আছিল
"বেচ, বেচ, তই ভাল এক্ট অ, দলত ভৰ্তি নহৱ কিয়
" "তাক যাবলৈ দে" বুলি কৈ বৰ দাৰোগ উঠি যায়
"সকলে মিছ, ষড়যন্ত্ৰ, আপোনালোকৰ দৰে চৰকাৰী চুৱা "বাপা বেয়া নাপাবা
" "হেঃ দ্ৰৌপদীৰনো কি দোষ হৈছিল যে ৰাজসভাত বিবস্ত্ৰা কৰিবলৈ যত্ন কৰা হ'ল
"ভাও লবলৈ আহি কি হ'ল অ' বোপাই" বুলি তেওঁ ঘৰ মানুহ প্ৰায় ভাঙি নোহোৱা হ'ল
" হাতত থকা ফটা হাতিটো আৰু লাঠিদাল কাষতলীৰপৰা "নলবাৰীলৈ আহিলো, নতুনকৈ পতা কামৰূপা বিদ্যাপীঠত সোমালো
"অ' বাপা ৰবা, তোমাৰ পৰা অনা চাউল কেইটা সিদিনা ট্ৰেনতেই হেৰাল
"জীৱনদেৱৰ শ কিছুমানে ৰা ঘৰত মিছাকৈ লগাই এইবোৰ পয়মাল কৰিছে
" কোবৰ কথা শুনি বগাৰ মনত বৰ দুখ লাগি গ'ল
" মুখলৈ জুমি চাই "কি কৰিম চাৰ, বৰঘৰৰ পৰা আহিসেঁ
"দুটা পঞ্চাশ পইচা মই ৰাখিলো চাৰ" বুলি কৈ এণৱে "খুচুৰাখিনি দিয়া, দুটা টকাৰেই তোমাৰ কাম চলি যাব
"যোৱা বাপা, ঈশ্বৰে ভাল কৰিব যোৱা তোমাৰ, ভাল মানুহৰ আগত জীৱনৰ কথা নকবা, কৰবাত অপমানহে পাবা
" প্ৰণৰে লাহেকৈ মূৰ দাঙি চোৱাত ছোৱালীজনীৰ চকুতেই চকু পৰিল
" "নীৰ পোবশ বন্ধ কৰিব নোৱাৰিলে পচিয়েই বা জীবিকা উলিয়াৰ কেনেকৈ
" তেওঁ এটি হাঁহি মাৰি কলে, "আমাৰ অনা অসমীয়া বস্তু এই দাৰিখিনিয়েই
" অলপ আগতেই ছোৱালীগৰাকীৰ সৈতে সোমোৰা মানুহজন ভাত খাই উঠি আহি মূল্য দিবলৈ থিয় হ'ল
" একেলগে ইমানখিনি কথা শুনিবলৈ মেনেজাৰৰ ধৈৰ্য্য নাছিল যদিও, মানুহজনক বাধা দিব নোৱাৰি সকলো কথা শুনি গ'ল
" প্ৰণৱ যেন কিছু বিপদত পৰিল, কাৰণ জেলৰ পৰা ওলাই আহি ঘৰ পোৱা নাই, আনকি এজন বন্ধুকে লগ ধৰিব পৰা নাই
" "তোমাৰ বাবে মই একো কৰিব নোৱাৰি নিজেই লাজ পাইছো
"নহয় প্ৰিয়া, তুমি ভুল বুজিছ, সেই মানুহ বিলাকেইতো প্ৰকৃত মানুহ
" প্ৰণয়ে তাইৰ গাত হাত বুলাই পুনৰ কলে, "কিমান যে ভাল লাগিল তোমাক, মনত ৰাখিবা দেই
" প্ৰণৱে তাইক তুলি ধৰি কলে, "শকত জলপানৰ অভ্যৰ্থনা মোৰ মুঠেই ভাল নালাগে, তুমি তাকেইতো অৰ্থ কৰিছা
"আগতে নাম আছিল আমাৰ বুধিয়া মুণ্ডা, এতিয়া আমাৰ মানুহজনে দাত কেইটা উলিয়াই এটি খোলা হাঁহি মাৰে
" প্রিয়াই তেওঁৰ কথাষাৰ শুনি একো উত্তৰ নিদি মাথাে সমর্থনৰ হাঁহি এটি মাৰিলে
" "কবি হ'ব পাৰিলে এখন কাব্যকেই লিখি থৈ অতিৰি গলোহেঁতেন, কিন্তু সি যে সম্ভৱপৰ নহয়
" আচৰিত হৈ প্ৰিয়াই "আছে পৃথিবী সদায় সূৰ্যৰপৰা সমান দূৰত নাথাকে
"কি কম আৰু আগৰ দৰেতত আৰু এতিয়া ফুৰিবৰ সময় নাই
" এনে কথা তেওঁৰ মুখত ওলাব বুলি প্ৰণৱ সপোনতাে ভৰা নাছিল
" প্রশ্নটো কৰিযেই তেওঁ মেলি থকা ছাতিটো জপাই লৈ "সেইবিলাকৰ উত্তৰ আমাৰ মাজত নাই
" প্ৰণৱৰ কথাত শইকীয়াদেৱ লাহে লাহে সাম্য হৈ আহি ক'লে, ঠিকেই, তােমালােক চাবিলাকেই ঠিক পথৰ সন্ধান দিয়া
" শইকীয়াই এটি শশালা হাঁহি মাৰি ছাতিটো জপাই লৈ ক'লে, "মোৰ বৰ অভাৱ, কোনেও মোক নাচায়, কোনও খবৰ নলয
" শইকীয়াদেৱৰ মুখখন খং আৰু আক্ৰোশৰ ভাৰত ৰঙা পৰি প্ৰণৱে পেটে পেটে বৰ বেয়া পায়
" বগাই তেওঁৰ মুখলৈ চাই তৃপ্তিৰ হাঁহি এটা মাৰি ক'লে, "পৃথিবীলৈ নতুন যুগ আহিছে, নতুন যুগ
" তেওঁক দেখিযেই জীৱনে এটি মিচিকিয়া হাঁহি মাৰি ক'লে, তেতিয়া এটা নাচৰ আধৰা চলিছে
" তেওঁ সেই পিনেদি সোমাই পিছ পিনলৈ গৈ দেখে যে বগাৰামে নিজে নিজেই অভিনয়ৰ অভ্যাস কৰিছে
" "ঠিকেই, পিছে চাবচোন এইখিনি ভাও ঠিক "গতত হ'ব সূৰ্যোদয়
"বেটা দুখীয়াৰ তেজ খাইয়েই তোৰ তৃপ্তি নহয়, কান হাত কেইডাল চোবালেহে তোৰ পেট ভৰে
" তেতিয়া ল'ৰা-ছোৱালীৰ উচুপি উচুপি কান্দোনৰ শৱদে শইকীয়াৰ অন্তৰ দৰকাই পেলালে
" চিপাহীজনে চিঞৰি ল'ৰা দুটাক ক'লে, "তোমালোক পাছে পাছে নাহিবা ঘূৰি যোৱা, আহিলে জগৰ লাগিব, যোৱা
" জীৱনৰ কথাৰ পিছত থানাৰ ডেকা বিষয়াজনে ক'লে, "ওক, আমাক একো বেয়া নাপাৰ
" "নকবা খঙৰ মূৰতেই হঠাতেই তাক লগ পালো, কাষত মানুহে নাই, ডিঙিতই গৈ চেপি ধৰিলে, সিও হতভম্ভ হ'ল
" "ঠিকেই, দৈনন্দিন জীৱনৰ কাৰ্যসূচীৰ লগতেই আমি সমাজ সংগঠনৰ কাম কৰি যাব পাৰে
" তেওঁৰ সোমাই যোৱা গাল দুখন ইকাটি- "তেওঁৰ প্ৰেছৰ মই প্ৰুফ চাইছে
" বিনয়ীভাৱে কথাখিনি কয়, দাসে কোৱাৰ লগে লগেই শইকীয়াই মুখখন আপচু কৰি কৈ পেলালে, "থওক আপোনালোকৰ ভণ্ডামি- বে
" এনেতে বগাই এফ এটি এখত দেখুৱাই সোত জীৱনে কৰে, " এইটো খাণী সঁতা, লোটা নহয়
" সি কিন্তু নিমাতে থাকি দাৰোগাৰ পিনে দুই হাত যোৰকৈ
" হৰিসেৱকৰ পৰা চিঠি পাই প্ৰণৱ এবাৰ দৰঙৰ ডিমাকুচী অঞ্চললৈ বছৰ পাৰ হৈ গ'ল
" "তোমাৰ ককায়েৰাই বোলে অলপতে তোমাৰ ছোৱালী বিচাৰি "নাই ক'ত হোৱালী বিচাৰি ফুৰিব
" শইকীয়াদেৱে ৰান্ধনী বৰত সোমাই ইটো-সিটো বহু চাই চাউলৰ কলহটো দেখিলে
" কথাষাৰ কৈয়ে তেওঁ তিনি কেজিমান চাউল জোলোঙা এখনত "বেচি নালাগে দিয়া, দুই কেজিমান ললো
" সি আৰু বেচি জোৰেৰে আটাহ পাৰিলে, "ফুলি ফুলি" বুলি
" আন "মুখত তাৰ ৰোপ ঢালি দে " বুলি কৈয়ে কোনোব
"তাৰ পিছত গলো এখন দোকানলৈ কিনা খিনি বেছি ভাগ গাৱলীয়া মানুহ
" বুলি মহাজনে তেওঁক জেলত পচি থকা সেই দুৰ্ভগীবিলাক লৈ তেওঁৰ "অ, আহ ভাই বহ
"পৃথিবী আজি যুগান্তৰ সূৰুযে দশোদিশে উলাই মুকলি কৰি আনিছে, কাৰ সাধ্য এন্ধাৰক ধৰি টানি ৰাখিবলৈ
"শ্ৰমজীৱী শক্তি সঘ পৃথিবীৰ সমস্ত শ্ৰমজীৱীৰ লগত সংহতি স্থাপন কৰিব
" বিপুল শুনে, কিবা বেদমন্ত্ৰৰ দৰে শুনে, দূৰত পোহৰ ৰিণি ৰিণি মনে থাকে
" "ভয় থাকিলে চিপাহী চন্তৰীৰ চকুত ধূলি মাৰি ই বগাৰামে এনেকৈ পলাই পত্ৰং দিব পাৰেনে
" "ঠিকেই" বুলি কৈ বিপুলে নিজৰ কৰঙ্গনত দুটামান চাপৰ মাৰে
"তোৰ বগাযো হেনো এদিন চিৰিনাথ শইকীযাক গোৰ গোৰাই উঠিছিল, প্ৰায় গা-চুৱা অৱস্থা
" "ঠিকেই ভাই, কুকুৰে ভেউ ভেউ কৰিলেও হাতীয়ে গ্ৰাহ নকৰে
" ক্ষন্তেক ৰৈ তেওঁ মূৰ দুপিয়াই নিজেই আকৌ সমৰ্থনৰ সুৰত কয়, "ঠিকেই
" এনেতে সাধুয়ে আহি কয়, "ককাইদেউ, আপোক অক্লান্ত মন্ত্ৰীঈশ্বৰে বোলে বঙলালৈ মাতিছে, এজন মানুহে কৈ গ'ল
" "সি সৌ নাতেই মোক লগ পাই কৈযেই গুচি গৈছে
"মাতিছে যেতিয়া যোৱা ভাল, মন্ত্ৰী বুলি নহয, জনসাধাৰণৰ "ঠিকেই হলেও মানুহজনৰ মহত্ত্ব নোহাৱা নহয়
" জীৱনৰ কথাষাৰ শুনি বিপুলে কয়, "যিয়েই নহওক, তেওঁ মোক "বাৰু ময়ো আৰু উঠো
" কথাষাৰ কৈ তেওঁ প্ৰিয়াৰ পিনে চাই সুধিলে, "আইটি কোন 'এতিয়া কোনো নাই
" সৰুকৈ শুৱনি হাঁহি এটা মাৰি প্ৰিয়াই কিতাপখন হাতত লৈ পাত বগৰাবলৈ ধৰিলে
" "এনে গীত আপুনি গালে যেনেকৈ জমি পৰে, আনে গালে কেতিয়াও তেনেকৈ জমি মুঠে
"যদিহে বয়মে এইটোকৰিছে তেনেহলে মাছ মৰা পাঁচপতীয়া তাৰ মই বুকুত মাৰি প্ৰতিশোধ সম
" শইকীয়াদেৱে জীৱনৰ কথাবোৰ শুনি থাকিলেও তেওঁৰ খং মাৰ যোৱা নাই
" শইকীয়াদেৱ অশান্তি বলিয়া মনটোৰে গৈ থাকোতেই হঠাতেই বাটত খৰামক দেখা পালে
" খয়মে নৰৈ গম্ভীৰভাৱেই গৈ থাকি ক'লে, "অকল পেঞ্চন কটাই নহয়, মানুহজনকে কটাই দিয়া হ'ব পাৰে
" "কিছু সময় থাকিবলৈ কলে, নাথাকিলে তেওঁ আতা, এতিয়া মোক থৈ আহিব লাগিব যে
" প্ৰিয়াৰ কথা শুনি "হ, প্ৰসঙ্গীয়া চুৰীয়া সলাই থৈ যাম
" বুলি কৈ প্ৰিয়াই প্ৰণৱৰ মুখৰ পিনে চাই তাইৰ প্ৰতি প্ৰণৱৰ বৰ মোহ লাগি উঠে
"জানেই নহয়, মুকুম হোৱাৰ পিছতো ৰঙাকিতাৰ আহোতে এদিনৰ কামটোত এমাহ হয়
" "থৈ দে, বি আছে তোৰ তাকেই চলাই খালেই হৈ যাব
" "হয়, হয়, আপুনি নধৰিলে তেওঁ শইকীয়া জেলত ভৰাইহে এৰিলেহেঁতেন, হাজোতত দুটা ৰাতি ৰখালেই
"এ, এক সেইবোৰ, পিছে, শ্ৰমজীৱী শক্তি সংঘৰ বৰ্তমান "এ আমিনো আৰু সেইবোৰ কি বুজো
" শইকীয়াই কথাখিনি কওঁতে জীৱনে দুষোৰৰ পিনে চাই বৰ সুখ পায়
" শইকীয়াদেৱেৰ কথাত প্ৰণৰে কৈ উঠে, "সেইবোৰ কথাত বৰ আমোদ হে পাইছিলো
"মানৱ জীৱন দুদিনীয়া বাপাহঁত, তথাপিও, ক্ষমতাশালীৰ অহঙ্কাৰ আৰু ভেম কোনোদিনাই মুগুচে
" "ৰাভাসংস্কৃতিৰ বিষয়ে ৰাজেন ৰাভাই কেইবাখনো প্ৰামাণিক গ্ৰন্থ অসমীয়াত ৰচনা কৰিছে
"অসম সাহিত্য সভাৰ কাৰ প্ৰকাশিত বা জনজাতি এখনি উক সাংস্কৃতিক গৱে এ
'খুম" আৰু বাৰায় মাহাৰীৰ প্ৰথা পিতৃ মাতৃপ্ৰাধান্য ও সম্পত্তিৰ অধিকাৰ
" তেখেতে ভাবে "পানীকোঁচ আৰু ৰাভা একে বংশৰেই আৰু তেওঁলোকৰ গাৰৰসকলৰ লগত সম্বন্ধ আছে
" তেখেতে ৰাভাসকলৰ প্ৰকাশ ভঙ্গীৰ বাহন ভাষাক দুই ভাগত বিভক্ত কৰিছে
" তেখেতে আকৌ উল্লেখ কৰিছে ৰাভা নামটো এটা অনিশ্চিত পদৰ ব্যুৎপত্তিগত নিৰ্ণয়
'মে' আৰু ৰাভাসকলক ৰাজবংশীৰ শ্ৰেণী হিচাবে অধিকাৰ দিয়া হৈছিল—ধৰ্মান্তৰ ৰূপত
" ১৮ 'গেই সংক্ষেপে কৈছে-"প্ৰচুৰ পৰিমাণে সন্দেহ দেখা যায়, এই ৰাভাসকল প্ৰকৃততে কোন
"" কোচ জাতিৰ বিষয়ে কোনএঠাইত কৈছে-"বৰ্তমান দিনত 'কোচ' শব্দ দুই প্ৰকাৰ অৰ্থযুক্ত
" তেখেতে লগতে কৈছে-"পশ্চিমবঙ্গ কোচা বা কোচ ৰাভাসকল নৃতত্বৰ ফালৰপৰা ৰাভা জাতিৰ এটা শাখা
(১) কায়— (ক) কৃদন্ত বিশেষণ পঢ়িবলৈ কায়' প্ৰত্যয় যোগ কৰা হয়
(খ) ভাববাচক বা ক্ৰিয়াবাচক বিশেষ্য গঢ়িবলৈ কায়' প্ৰত্যয় যোগ কৰা হয়
(গ) ধাতুৰ লগত সম্বন্ধিত বস্তু বা কাৰ্য বুজাবলৈ 'কায় প্ৰত্যয় যোগ কৰা হয়
(খ) দ্বিকভি অৰ্থত শেষৰ ক্ৰিয়াৰ সংযোগী 'আন' প্ৰত্যয় সুপ্ত হয়
(গ) অসম্পূৰ্ণ ভাব অথচ চলি থকা বুজাবলৈ ক্ৰিম মূলৰ লগত 'আন' প্ৰত্যয়<noinclude noinclude>
(৭) বাতাং সকলো ধাতুৰ পিছত কৰ্তৃবাচ্যত বাতাং' প্ৰত্যয় যোগ হয়
(৮) ব্ৰাউ- স্বভাব অৰ্থ বা অভ্যস্ত বুজাবলৈ ধাতুৰ পিছত 'ব্ৰাউ' প্ৰত্যয় যোগ কৰা হয়
(১০) দাম— য'ত কৰা হয় বা কাৰ্যকৰণৰ স্থান অৰ্থত 'দাম' প্ৰত্যয় যোগ কৰা হয়
(১১) শ্ৰোক, গ্ৰাক- পাৰ্গত বা অভ্যস্ত অৰ্থত ম্ৰোক' আৰু গ্ৰাক' প্ৰত্যয় যোগ কৰা হয়
(১৩) দান- এটা ক্ৰিয়াৰ শেষত আন এটা ক্ৰিয়াৰ ধাতুত 'দঙান' প্ৰত্যয় যোগ হয়
(১) আছে পাকৈত বা অভ্যস্ত অধত চলৰ প্ৰত্যয়বোৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়
(৩) চাক্‌- য'ত লিপিৱদ্ধ কৰি ৰখা হয়, তেনে অৰ্থ বুজাবলৈ শব্দৰ পিছত 'চাক' প্ৰত্যয় যোগ হয়
(৬) চি (চা বিস্তৃত বা ব্যাপ্ত অৰ্থত 'চি' প্ৰত্যয় যোগ কৰা হয়
(৮) মেন কোনো অংগৰ নোম বুজাবলৈ এই প্ৰত্যয যযাগ কৰা হয়
(১০) বাকায়— মৰম অৰ্থত নাইবা গালি পাৰা অৰ্থত বিশেষণৰ লগত 'বাকায় প্ৰত্যয় যোগ হয
(১১) ব্ৰা কেতিয়াবা এই প্ৰত্যয় যোগ হলে সম্বন্ধৰ সৰলীকৰণ ঘটে
(৬ নো) আয় ৰেৰে চোনন (মইহে যামনে নেযাম নাংছয় আততা খাতো (তুমিননা কি কৰি আদি
(২) নাজো— কোনো ক্ৰিয়া অলপ পিছতে হ'ব, তাৰ অৰ্থ বুজাবলৈ নাজো' প্ৰত্যয় যোগ কৰা হয়
(৪) অনুজ্ঞা বা আশ্চৰ্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ তলত দিয়া প্ৰত্যয়বোৰ ব্যৱহাৰ হয়
(২) ছা/নিং/থাম— বস্তুৰ বা প্ৰাণীৰ আকৃতি-প্ৰকৃতি, সমূহবাচক শব্দৰ লগত ছা' যোগ হয়
(৩) কেতিয়াবা প্ৰত্যয়ৰ লগত 'চাক' যোগ কৰিও অনিৰ্দেশাত্মক প্ৰত্যয গঠন কৰা হয়
• কাৰায় খোপ কামায় হ, চোবেসে তেল আধF ওপৰত আৰু তাত মাটি, ভাতকুৰি তিতাই কয় বোলে মোকে খা
• কায় ছিয়া তেপে, তো ছিয়া পানি পাকে মানুহ মৰে কৈ, পক্ষী মনে গত • কায় খাদং দ্বিা, যায় দং জিয়া মানুহ কলি নাৰে, হে ম
• কায় আলছিয়া ৰাংছং চিয়া, মাছু আলছিয়া চিকা ৰুংয়া এলেহুৱা মানুহে বেলি চায়, এলেহ্বা গৰুৱে পানী খায়
• কায়বে আততা, কাথাবে পাংয়া সৰু মানুহে ডাঙৰ কথা কৈ শুনায়
• চাংঙি কাথা চাং নাথামা এজনে দোষ কৰে আনজনে গালি খায়
• চিনা না স্ত, চক্কো বুদং সত্তা দেখিবলৈ ভোটা, মদ খালে চালাক
• ঘূৰাই লুকদং ছছেং ক্ৰঙা ঘা দেখিলেই মাখি গোট খায়
• ছুগুননি ছাও দিগি মাছ বুদা ছিা- শগুণৰ অভিশাগত বুঢ়া গৰু নমৰে
• ছহেং ৰঙা ক্ৰিচাকায় কায়ান ধৰ্ম সভা খাৰ- মূৰ্ব লোল মুখত ধৰ্মৰ বাণী
• ছানা ক্ৰিদিংবে মাইৰান ৰচু, নুনা ক্ৰি'কদংবে হায়ান দখম- খাব জানিলে চাউলেই চিৰা, বহিব জানিলে মাটিয়েই পিৰা
• দুবায় গুচ্চিা, বিবাৰ নিয়া কৰ আগতে চিন্তু নকৰে, কৰিহে পভায়
• দুআ যানি, তেপ উনি যা খায় তাৰে শ গাব লাগে
• ব্ৰা মানচানিয়ন বাকে তাকা ৱিা চাইয়ান বাকে তাক ন
• জানবাইনি হাচু নুকে ৰেঙা লাগিচা দূৰৰ পাহাৰ দেখি ওচৰলৈ যাব নেলাগে
• জিথোপ তংচাকায়ান হুতি প্ৰিনা নামা— হাতত নাই কশটো, হাতী কিনিবলৈ মনটো
• টাকা দংবে মাছ মুকোন মানা টকা হলে বাঘৰ চকুকে পোৱা যায়
• তাথেং তাছি কমে তংদং মায় বোখাচা হাত সাবটি থাকিলে পেট নভৰে
• মুকিনা ৰিবিদং মিচিক পাকে ৰাও ঘৰলৈ আহিলে ঘৈণীয়েকৰ লগতে খং
• কাংকা মাচাকায় (কামত নলগা/অলাগতিয়াল কাংকা মাচাকায়ো নামে আততা মাননা অলাগতিয়াল বস্তুক বিচাৰিলে কি লাভ হ'ব
• কাচি ধাংচাকায় (কঠুৱা লোক/ডাঠ কাচিফা ধাংচাকায় কাইযযা বলাইনা লাগিচা কঠুৱা লোকক একো নোকোৱাই ভাল
• কান নেমচাকায় (অশৌচ/চুব নোৱাৰা কান নেমচাবাপাকে কামি না লাগিচা অশৌচ অৱস্থাত কোনো কাম কৰিব নালাগে
(শ্ৰীমণি ৰাভা সম্পাদিত ফকৰা-যোজনা আৰু জতুৱা ঠাঁচ-খবাক্য ১৯৯৬) পুথিৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে
"বেছি ইহা বিঘিনি, বেছি পদা লখিমী"- এই কথাষাৰ ৰাভাসকলে বিশ্বাস কৰি আহিছে
'ছিছু গিনাল'ৰ কাহিনীৰ যোগেদি ৰাভাসকলৰ মতে- 'শিহ আৰু ঘৰিয়ালৰ জন্ম কাহিনী পোৱা যায়
'নোকজুমকায়' কৰি তেওঁলোক প্ৰধান ওজাৰ (পূজাৰী) ঘৰলৈ গৈ 'হৈ মাৰু গীত গায়
"হৈ মাৰু হৈ মাৰু, আ-হা বি হাওয়ো মানিমু'ং আয়া তামাই হানু হাওয়ো মানিমুং আয়া তামাই অসমীয়া অৰ্থ হে আই তামাই
"আয়া ছিছছ, নছা বা দণ্ডা তেমাছে, সৰলাৰ্থ আই দেৱী ছিছে, আমাক ধন-ধানেৰে ঐশ্বৰ্যশালী কৰা
"ফই মাছি, ফই মায়, উই-উই-উই, (ঘ) অগ্নি পূজাৰ গীত : ৰাভাসকলে সামূহিকভাৱে অগ্নি পূজা কৰে
"হিউ হিউ তয় খালিছ (ভাই ময় খালিছা কোচ ৰাভাসকলেও আদ্যা কিনা মৃত আত্মক মায়চকো (ভাত-আজ) অৰ্পণ<noinclude noinclude>
(হয়, হয়) এনেকি এই বায়খো পূজালৈ আহিও পছন্দ হোৱা সৰলাৰ্থ ঃ ময়ে আছছা দেখোন
(হৰছৈ, হৰছৈ) সৰলাৰ্থ ধানৰ জন্ম নহওঁতে পাতবোৰ দেখিবলৈ খুব ধুনীয়া
(হয়, হয়) ডেকাদল 'আতো তেমো আতো বায়ননা, নাৰং পেকে, ছাথাৰ তেমো ছালে মনে ৰিবাচাবে, মনে বিবাচা
' সৰলাৰ্থ ও কি কম, কি নকম, তোমাক ক'বলৈ কথা মনত নপৰে আৰু তোমাৰ লগত গাবলৈও গীত মনত নপৰে
(হয়, হয়) গাভৰুদল "দুতি বা লেমা-জেমা, থো চিবা নায়, মুকখানি চতৰ বতৰ ছালে ছলে টেকা বা নায়ৰে, টেকা বা নায়
(ঘ) কোচা ৰাভাসকলৰ ব্যংগমূলক গীতৰ মাজেৰে কোচা ৰাভাৰ ডেকা-গাভৰুৰ মাজত আকৰ্ষণ প্ৰকাশিত হয়
" তুমি নাজানা কেনেকৈ চলিব লাগে, নাইবা প্ৰিয়জনক কেনেকৈ চলাব লাগে
(৫) গৰু মিল, গৰু মিল লাখ, অ' লাখৰ তোলা গৰু মেনা অ' বা আৰো নদী টাং, তেল গৰু আৰত সোমাৰ ৰে না
(২) গমনা বা গমেনা –এই বাদ্যটো বাঁহেৰোইবা লেননা খাতুৰে তৈয়াৰ কৰি মুখেৰে বুজায়
(২) তৰাল' বা তৰোৱাল ৩ ফুটৰ পৰা ৩ ফুট দীঘল
(৫) "জোং হাড়োট বা 'জোং বন্দুক':২২/৩ ফুট দীঘল লোৰ অস্ত্ৰ
(৬) যোকই এবিধ লোৰে নিৰ্মিত অ, ৫ সে পৰ্যন্ত ওজন ঝখি ইয়াক তৈয়াৰ কৰিছিল
(১১) হায়তাৰ (খড়গ —ই এখন তী, গধুৰ লোৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত অস্ত্ৰ
(১২) হাঙা ৰাভাসকলৰ মাজত তৰোৱাল সদৃশ হাণ্ডা' নামে এবিধ তীক্ষ্ণ অস্ত্ৰ আছে
* এইবোৰ ৰাভা কাহিনীত আটং জাতি ৰজা হুছেডে',ৰাভাসকলক খেতিবাতি কৰিবলৈ সোমেশ্বৰী উপত্যকালৈ নিছিল
"আগিয়াৰ পৰা এমাইল উত্তৰে থকা বৰ্তমান শোলমাৰী গাঁওখনেই শাস্তুৰৰ ৰাজধানী আছিল
(ক) উচ্চ লেভি (9ior Levine) ক (৩) নিয় তাকেই লেজিইেবুলি কয়
'নায়াৰ অতি সাব্যত এজন মানুহৰত কন্যা ৱৈতাৰ মাকৰ ভায়েকৰ জীয়েকহ
* দ্ৰাবিড় গোষ্ঠীৰ প্ৰধান পৰিয়াল 'গ' আতিয়ে ভায়েকৰ পুতেকে প্ৰায় মীয়েকৰজীয়েকক বিয়া কৰায়
'টো জাতিৰ স্বাভাবিক বিয়াৰ আদৰ্শমতে বাপেকৰ জীয়েকৰ জীয়েকক নাইবা মাকৰ ভায়েক
(৩) ববিকোয় বিয়া • দৰাঘৰীয়াই পছন্দ হোৱা ঘেৱালীৰ ঘৰলৈ ব্ৰিাহৰ প্ৰস্তাৱ লৈ যায়
'নোকস্বামী' সকলে হাত ভৰি ধুই মতবিলাক চোতালত ৰভাৰ তলত বহে, আৰু তিৰোতা সকলে বৰঘৰত বহেগৈ
" বৰ্তমানলৈকে অনুসন্ধান কৰি যিবোৰ বাৰায় আৰু হুহুগৰ সন্ধান পোৱা গৈছে, সেইবোৰ তলত উল্লেখ কৰা হ'ল
(১) কোন ব্যাহতি (২) হে আৰু (৩) ৰে চাকাম তাতি
(১) ঠাকুৰাণীৰ বলি ১ জোৰ পাৰ আৰু ১টা পঠা ছাগলী অনিবাৰ্য
(৩) সকলো দেৱদেৱীৰ বাৰে ভাতৰ ভোগ – জহাধানৰ চাউলেৰে ভাতৰ ভোগ প্ৰস্তুত কৰা হয়
(১) সুনী—এই দেৱালে ১৩ ভাগ প্ৰাণ আগ বঢ়ায়, কলা পঠা এটি বলি দিয়ে
(২)—এই মেতালে মাৰ ১ম প্ৰসাদ আগ বঢ়ায়, বখা ডেকে বুকুৰ এটা বলি দিয়ে
(৩) এই দেৱালে ৫ জগ প্ৰসাদ আগ বঢ়ায়, ডেকে কুকুৰা এটা কি দিয়ে
(৫) শী এই তেলে গৰু আগায়, এল মেকুৰলিবিয়া মুখত আন কী দেৱীৰ ৰে
(৩) কোচা ভাৰ হুমূহ - (১) উনি শাখাবোৰ (ক) উনি (খ) উনি নিতাম (গ) ঊনি খাল (খ) উনি সাং (ঙ) অনিন (চ) ইনি চিৰি
'খোকচি দেৱীক ৪ টা ৰূপত ৰূপায়িত কৰি পূজা কৰি অহা দেখা যায়
(২) আল- কি অন লৰা হেৰালী মনি এই শিতে মন কৰে
(৪) সাতাপাৰু এই শ্ৰাদ্ধ এমাহ বা তদূৰ্ধ্ব দিনত কৰা হয়
(২) আগাৰ পেলোৱা বা মাজকিলা -২ দিন ১ ৰাতিত শ্ৰাদ্ধ কাম সমাপ্ত কৰে
(৩) ডাঙৰ তৰঙা —৩ দিন ৩ ৰাতি নাইবা ৭ দিন ৭ ৰাতিৰ ভিতহে শ্ৰদ্ধৰ কাম সমাধা কৰে
'চুঙা' পূজাৰ কামত, প্ৰসাদ আদি বিতৰণত, ৰন কামত, আৰু সামূহিক ভোজনত বহু কল, পাতৰ আৱশ্যক
'তোকলা ডাঙৰ ল'ৰা-ছোৱালীবোৰৰ শোৱা কোঠালী 'মায়ঝাম ধানৰ টোম ৰখা কোঠালী (ধান ভঁৰাল)
(৫) গাঢ় হালধীয়া ৰঙৰ বাবে কঁঠাল গছৰ ছালৰ ভিতৰত থকা হালধীয়া গুৰিবোৰ
'ঙ্গুেনীয়া ৰং কৰিবলৈ হলে 'জেতুকাৰ পাত আৰু সৰ গুল মিহলি কৰিব লাগে
(৪) ছান' সোণ, ৰূপ বা তামেৰে নিৰ্মিত এবিধ গোটা খাৰু
(১২) সিকি বা ছুকিয়া আধলি বা সিকিত আকোৰা (তেৰীয়া) লগাই তাক মালাৰ দৰে (১৩) মলখা'
(ক) অৰুনদ্ধ বাদ্য খ গ) বিবাদ্য আৰু (ঘ) তত বাধ্য
(১) দাদি (কাঁহ বাদ্য)—এই দ্য কাহ-পিতলৰ ধাতুৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত কৰি লোৱা হয়
(১) হিগা (শিঙা)-এহাত বা ডেৰ হাত দীঘল জোৰমতে মহৰ শিঙেৰে তৈয়াৰ কৰি লয়
(৩) কাৰ বা ৰা ৰাছ (দীঘল নলৰ বাঁহী) এই বাহী নল বাঁহৰ দ্বাৰা তৈয়াৰ কৰা হয়
(৪) ঝাপকা বা ঝাপখাৰ এই বাঁহীটো কাৰ বহীৰ দৰেই দীঘল
'কোটি' পূজা মুংখ' গাঁৱৰ এটি পা কত কমত তিনি দ এখন আহলবহল গত মজিয়াত কয় হয়
'গেইট' চাহাবে লিখিছে- ৰাভাসকল 'টোটলা' বা 'দাতিয়াল কছাৰী নামেও জনাজাত
"ময়ো ৰাভাসকলক কছাৰী' বা 'গাৰোৰ লগত সাঙুৰি দিয়াৰ কোনো যুক্তিসংগত কাৰণ নেদেখখাঁ
(8) লক্ষীমপুৰ জিলাত ১,৪১৪ ১,২৭২ ২,৬৮৬ জন -এই নগনৰ এতিবেদনত বৰ্তমান মোলয় কত বাস কৰা
"এখন গাঁৱত কেবা ঘৰে মানুহে নজনা গুৰুৰপৰা শংকৰদেৱৰ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিলে
" অৱশ্যে চ মাসে ইয়াৰ বিপৰীতে আন এখন গাঁৱত কেইঘৰমান মহাপুৰীয়াই নামৰ পিছত ৰাভা লিখি
(৭) বুকচিল'—আগতে ৰাভাসকলে চুটি হাতৰ চোলা নিজ হাতে তৈয়াৰ কৰি পিন্ধিছিল
" Mr. Friend Pereira ই কৈছে- ৰাভাসকলৰ প্ৰত্যেকটি শাখাৰ পৰিয়াল কিছুমান উপশাখা আছে
(তেখেতে প্ৰত্যেকটো দেৱ-দেৱী আৰু ভূত-প্ৰেত পুজাৰ পৰিবেশনৰ কথা সুন্দৰকৈ বৰ্ণনা কৰি গৈছে
. ৰাভাজাতি আৰু আন নি জাতিৰ জৈৱিক আৰু উৎপত্তি বিষয়ে গৱেষণা কৰি দাসে" মন্তব্য প্ৰকাশ কৰিছে
'দেউতা, আকাশখন বাৰু ক'ত শেষ কৈ থকা গল্পটোৰ পৰা বাপুকণৰ প্ৰশ্নটোলৈ আহিবলৈ দেউতাকৰ কিছু সময় লাগে
'এটুৰা মাংস লৈ পৰম হৰিষ হৈ কাক আহি পৰিল ডালত.•••••
' দুলালে কেই মুহূৰ্তমান সময় বাপুকণৰ মুখলৈ মুগ্ধ দৃষ্টিৰে চাই ৰ'ল
•••এ ৰবা, তোমাক লেকচাৰ দি দি মোৰ ভোকেই লাগি গ'ল
'হ্মচৰ্য পটি এতিয়া তাৰ কঠোৰ ৰচৰ্য পালন কৰিবলৈ মন গ'ল, কি সি মনৰ মাৰ পৰা বেক বাদ দিয়ে কেনেকৈ
{{gap}}শ্ৰীমতী মনোমতী বড়া এটি নামঃ নামৰ জগত খনত অতি চিনাকী এই নাম
{{gap}}শ্ৰীমতী মনোমতী বড়া নিজে এগৰাকী দিহা নামৰ ওজাৰূপে সমাজ জীৱনত স্বীকৃত
(২) গলত বস্ত্ৰ (গামোছা) ধাৰণ কৰি দাস্যভাৱ ৰক্ষা কৰিব লাগে
{{gap gap}}অ ধুৱাঁহাট বেলগুৰি, মণিকাঞ্চন জুৰি, {{gap}}ইটো অৱতাৰ কথা শুনা বিধিবৰ
{{gap}}ইটো কথা মোৰ আগে নিষ্ঠ কৰি কৈয়ো॥ {{gap}}হৰে প্ৰাৰ্থিলন্ত তান নাম ধৰিবাক
'পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰস্তুতি' আৰু 'পৰীক্ষা লিখাৰ পদ্ধতি'ৰ বিষয়ে কিছুমান আৱশ্যকীয় কথা poem
{{gap}}আগৰ অনুচ্ছেদত আমি সাধাৰণভাৱে বিভিন্ন পৰীক্ষাৰ ওপৰত এক বিহংগম দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিলো
{{gap}}পূৰ্বৰ অনুচ্ছেদত তোমালোকক পৰীক্ষাৰ্থীৰ উদ্দেশ্য আৰু লক্ষ্য সম্পৰ্কে কোৱা হ'ল
{{gap}}পূৰ্বৰ অনুচ্ছেদত আমি পৰীক্ষকেনো কি বিচাৰে সেই সম্পৰ্কে বিস্তাৰিতভাৱে আলোচনা কৰিলো
</poem যেনমতে হওঁ মই গুৰু ভজনত, যদি হওঁ সমস্তৰে আত্মা আন্তযামী তথাপিতো গুৰু সেৱাতেসে তুষ্ট আমি
</poem বান্ধৱ মাধৱৰ পদে কৰো নমস্কাৰ॥ লোকৰ কল্যাণ হেতু ভৈলা অৱতাৰ
</poem ভকত বান্ধৱ মাধৱদেৱ কৰো নমস্কাৰ॥ শান্তি স্থাপন হেতু ভৈলা অৱতাৰ
poem তোমাৰ চৰণে কৰো লক্ষ কোটি সেৱ॥ ব্ৰহ্মা ৰূপ ধৰি স্ৰজা যত চৰাচৰ
</poem ভেটি বান্ধিবাক লাগি সবেও আসিলা॥ আপুনি শঙ্কৰে কোৰ নালক ধৰিলা
</poem সৱে সিদ্ধি হোৱে যাৰ চৰণ সেৱাত॥ অকপটে ভজো হেন মাধৱৰ ঠাই
</poem কোনবা উত্তম ক্ষেত্ৰ তোমাৰ আছয়॥ হেন শুনি দিলে পাছে ব্ৰহ্মাৰ উত্তৰ
</poem দৃঢ়-ভক্তিত বান্ধ লৈলা মাতৃ যশোদাত॥</poem বন্দী হুয়া আছ নন্দে দেখিলে তোমাক
</poem অহিংসাই পৰম ধৰ্ম্ম গুৰুজনাই কয়॥ শুদ্ধ চিত্তে নাম ললে অ' পাপী মন
</poem যাৰ নাভি পদ্মে ভৈলা ব্ৰহ্মা উতপন॥ ব্ৰহ্মাকো কৰিলা বন্দী মায়াৰ গুণতে
</poem নাহিকে ভকতি সখি দৃঢ় কৰা জ্ঞান, অ' মোৰ কথা শ্ৰৱনত কৰিবেক ৰতি আকেসে বুলিয় সখি উত্তম ভকতি
{{gap}}তেনে বহু লেখাৰ মাজৰে "জলকীয়াৰ পুনৰ্জীৱন অভিযান" এক উল্লেখযোগ্য লেখা
{{gap}}ডাঙৰটোৱে কঠিয়া পাৰে চল চাই {{gap}}ৰাইজৰ কৃষি বুলি প্ৰচাৰ চলায়
</poem {{gap}}এনেদৰে প্ৰাৰ্থনা-বন্দনা কৰি পুনৰ অষ্টাংগ প্ৰণাম কৰি মামু থিয় হ'ল
{{gap}}প্ৰভুৱে কিছু নিৰাশ ভাৱত মূৰটো তল কৰি নিশ্চুপ হৈ পৰিল
" {{gap}}শ্ৰীৰামে কাহ এটা মাৰি উত্তৰ দিলে, "মই তোমাৰ উদ্বেগৰ কাৰণ বুজোঁ পৱনপুত্ৰ
{{gap}}নানা দল লাগে দেশ মুক্ত কৰিবলৈ ৪৷ gap}}৬ নং দফা আৰু কা-ত নজৰ ৰখোৱা
{{gap}}এনে প্ৰচাৰৰ পিছতে মানুহৰ মাজত হুৱাদুৱা লাগি পৰিল আৰু মুখা পিন্ধিবলৈ উথপথপ লগালে
{{gap}}এনে নাম-প্ৰসংগ আৰু আন্তৰিকতাৰে দিয়া আশীৰ্বাদ শুনি মোৰ দুচকুৱেদি<noinclude noinclude>
'লক ডাউন'ৰ বাবেই যে তাত এনে পৰিৱেশ হৈছে, সহজেই বুজিলোঁ
" {{gap}}মই ক্ষন্তেক থমকি ৰৈ ক'লোঁ, "দেহবোৰ কি কৰে সিহঁতে
"যাওঁ ছাৰ" বুলি কোৱাৰ লগে লগে "হয় যাওক" বুলি সহজে বিদায় দিলে
{{gap}}ভট্টদেৱ বিশ্ব বিদ্যালয়ৰপৰা মই ক'লা -বগা মন এটা লৈ উভতিবলগীয়া হ'ল
{{gap}}তাৰ ঘৰৰ সন্মুখত দেখিলোঁ, বিশাল এখন পথাৰ চন পৰি আছে
{{gap}}মই টোপনিৰপৰা সাৰ পোৱাৰ দৰে ঘপহকৈ ক'লোঁ, "নাই নাই, আপত্তি কিহৰ
" এইবুলি মই তেওঁক ওপৰ মহলালৈ নি একেবাৰে গছডালৰ ওচৰ পোৱালোঁ
" {{gap}}এইবুলি মই পাকঘৰলৈ গৈ ডাঙৰ কাঁহৰ কাঁহীখন আনিবলৈ গ'লোঁ
(অলপ পৰ ৰৈ) ছোৱালীৰ নাম 'ক' আদ্যাক্ষৰেৰে হোৱা হ'লে ভাল আছিল
" {{gap}}গোপেশ্বৰে হাঁহি হাঁহি ক'লে, "আচলতে আপুনি গোবৰৰ মাটি দিয়া বাবে তেনে হ'ল
{{gap}}কোনো সত্য নিৰূপণ কৰিব নোৱাৰি বিষয়টো মই পুনৰ সবিস্তাৰে ফেচবুকত প্ৰকাশ কৰিলোঁ
{{gap}}দুয়ো সিহঁতৰ চোতালৰ মাজেৰে গৈ ঘৰৰ পাছফালে থকা বৃহৎ বাৰীখনত সোমালো
" {{gap}}পুৰিহিতে একেথৰে মোৰ পাৰযোৰলৈ চকু দিছে; এযোৰ সুঠাম বগা পাৰ
" {{gap}}ময়ো বিশেষ চিন্তা নকৰাকৈ তাৎকালিন ফলাফলৰ আশাত তপৰাই কৈ দিলো, "বলি দিম
" {{gap}}– আপুনি আপোনাৰ নাম, ধাম, গোত্ৰ আৰু ফোন নম্বৰ লিখি পাৰযোৰ সৈতে মোৰ ওচৰত থৈ যাওক
{{gap}}জলকীয়াজোপাত জলা গুণ অনাৰ ক্ষেত্ৰত মই এতিয়ালৈকে কাৰো শাৰীৰিক সহায় পাবলৈ সমৰ্থ হোৱা নাই
{{gap}}ডঃ পি-চি শৰ্মাৰ উপদেশ অনুসাৰে আজি মই ওলাইছোঁ পাঠশালাস্থিত ভট্টদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ
{{gap}}এক অনাবিল আনন্দ আৰু আশাত মোৰ মন উৎফুল্লিত হৈ পৰিল
" {{gap}}গোপেশ্বৰে গাঁৱত থাকি গাঁৱৰ প্ৰতিটো পৰিৱৰ্তনৰ লগতে খোজ মিলাই আহি সহজ হৈ পৰা ব্যক্তি
"দেউৱে হাঁহি এটা মাৰি ক'লে, "অলপ ৰ'ব, মই কামটো শেষ কৰি লওঁ
" এইবুলি তেওঁ পুনৰ টিলিঙা বজাই ডাঙৰ ডাঙৰকৈ মন্ত্ৰোচ্চাৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে
" {{gap}}মই জেপৰপৰা লগত নিয়া জলকীয়া দুটা হাতত লৈ ক'লোঁ, খাম বুলি ভাবিছিলোঁ পলুৱাই মনৰ হেঁপাহ
</poem {{gap}}মোৰ কথা শুনি প্ৰভুৱে সামাজিক দূৰত্ব ৰাখি বহিল আৰু পঞ্জিকা, কাগজ- কলম টেবুলত ল'লে
" বুলি কৈ বিবেকে মুখত হাতখন দি খুঁহুৰ-খুঁহুৰকৈ হাঁহি ক'লে, "তোক বাধা দি নিজেই লজ্জিত নহওঁ যা; কৰ
" {{gap তই কৰিব খোজা দুটাৰ লগতে কেইজনমান বন্ধুক লৈ এখন কমিটি গঠন কৰ
" {{gap}}ছাৰে মোৰ ফালে নোচোৱাকৈয়ে লাহেকৈ ক'লে, "আপোনাৰ হেল্‌থ ঠিক আছেতো
{{gap}}ডঃ তালুকদাৰে পুনৰ হাঁহি মাৰি এইবাৰ কিছু গম্ভীৰভাৱে ক'লে, "এটা কথা কওকচোন
"এইবুলি কৈয়েই জলেশ্বৰে অলপ ডাঙৰকৈ ঘৈণীয়েক মামুক ক'লে "হেৰা, খুৰা আহিছে হে
" {{gap}}"চাহ নালাগে দে" বুলি ক'বই খুজিছিলোঁ, এনেতে চকুত পৰিল
{{gap}}প্ৰভু— গৱেষণা বুলিলে পোক লগা গৰুৰ দৰে ঘুৰি ফুৰা নহয়, বুজিছ
{{gap}}তই যিটো দলকে বিচাৰ, সেইটোকে পুৱাই খবৰ দিম, আহি যাব
{{gap}}হনুমান—মানে, ইচ্ছা কৰিলে আপুনি এই মানুহবোৰক বান্দৰ কৰি দিব পাৰে
" {{gap}}ব্ৰহ্মা— মই সমস্ত নৰমনিচৰ কথাৰ বাবে সভা পতা নাই
{{gap}}গুৰুদেৱে "ক্ষান্ত হোৱা, ক্ষান্ত হোৱাকৈ কোৱাৰ লগে লগে সভাস্থলি কঁপিবলৈ ধৰিলে
</poem {{gap}}মোৰ কথা শুনি দেউৱে এটা মিচিকিয়া হাঁহি মাৰি ক'লে, "সেইটো আৰু কিবা সমস্যানে
" {{gap}}এইবুলি কৃষ্ণৰ আসনৰপৰা বেলপাত, তুলসী আৰু এটা ফুল হাতত লৈ কিবা মন্ত্ৰ মাতিলে
" মই সেইখিনি লৈ দেউক দক্ষিণা বুলি কুৰি টকা দি সেৱা এটি কৰি গুচি আহিলোঁ
{{gap}}পিছদিনা গা-পা ধুই ভাত খোৱাৰ আগতে পুষ্পাঞ্জলিখিনি নি গছজোপাৰ তলত দি সেৱা জনালোঁ, "হে প্ৰভু
" {{gap}}এইবুলি তাৰে এটা জলকীয়া আটোম-টোকাৰিকৈ ছিঙি লৈ ভাতৰ টেবুল পালোঁ
"বুলি মাত দিওঁতে এজনী সৰু ছোৱালী ওলাই আহিল আৰু ক'লে, "অ'আতাই গহে ঘৰোত আছে দক
" এই বুলি তাই বাৰাণ্ডাৰপৰা চকী এখন নমাই আনি মোক চোতালতে বহিবলৈ দিলে
{{gap}}এইবাৰ প্ৰভুৱে পঞ্জিকাখন মেলি লৈ সুধিলে, "কোন মাহৰ কোনদিনা লগইছিলি, আছেনে মনত
" এইবুলি কাষৰ সৰু টিনৰ বাকচটোৰপৰা এটা মণি উলিয়াই তাত ক'লা ডোল এডাল লগাই মোক দিলে
{{gap}}কিছু সম্বিত ঘূৰাই পাই মই লাহে লাহে তাৰপৰা উঠি পুনৰ খোজ ল'লোঁ গৃহাভিমুখে
" {{gap}}মামুৱে বাহিৰতে চেণ্ডেলযোৰ খুলি সোমাই আহিল আৰু চোফাখনত বহি পৰিল
{{gap}}আপুনি এনে গুৰুতৰ সমস্যাত পৰাত আমি অতি দুঃখ পাইছোঁ ছাৰ
" এই বুলি তেওঁ কাষতে বহি থকা মন্ত্ৰী তিখন্দৰলৈ চালে
{{gap}}হয়ছাৰ তিখন্দৰে একে জাপে থিয় হৈ আঙুলি জোকাৰি জোকাৰি ক'লে,"হয় ছাৰ
{{gap}}এনেতে দৈপায়ণ মুনিয়ে মাত লগালে, তেন্তে হাত দুখনৰ শক্তিও আঠখন হাতৰ সমান হ'ব নেকি গুৰুদেৱ
{{gap}}ভোমোৰাৰ মুখত এই সত্য শুনাৰ পিছত ব্যাসদেৱে ক'লে, "হে ভ্ৰমৰ
{{gap}}নিৰাশাৰ সাগৰত আশাৰ নাওখনে টুলুং-ভুটুং কৰিলেও সহজে ডুব যোৱা বিধৰ নহয়
" {{gap}}হনুমান— তথাপি কিবা এটা কৰা বৰ প্ৰয়োজন হৈছে প্ৰভু
{{gap}}ইয়াৰ পিছত অসমীয়া পদ্য বা কবিতা অংশ আৰু গদ্য বা কথা অংশৰ টোকা প্ৰস্তুত কৰা সম্পৰ্কে আলোচনা কৰো
{{gap}}এই অনুচ্ছেদত আমি ইংৰাজী বিষয়ৰ টোকা প্ৰস্তুত কৰা সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিম
{{gap}}এইবাৰ আমি অংক বা গণিত বিষয়ৰ টোকা প্ৰস্তুত কৰা সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিম
{{gap}}গণিত বা অংকৰ টোকা প্ৰস্তুত কৰা সম্পৰ্কে এইখিনি আলোচনা কৰিলো
{{gap}}প্ৰথমতে আমি এটা নিৰ্দিষ্ট বছৰৰ বাবে প্ৰশ্ন বাছনি সম্পৰ্কে আলোচনা কৰো
{{gap}}আগৰ অনুচ্ছেদত আমি এটি নিৰ্দিষ্ট বছৰৰ বাবে আৱশ্যকীয় প্ৰশ্নৰ বাছনি সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিছো
{{gap}}যিকোনো বিষয়ে ৰচনা লিখাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰথম কাম হ'ল সেই বিষয়ৰ ওপৰত বিস্তাৰিত জ্ঞান লাভ
{{gap}}অসমীয়াৰ গদ্য, পদ্য, ব্যাকৰণ আৰু ৰচনাৰ বাবে পোনতে চাৰিটা বহী প্ৰস্তুত কৰি ল'ব লাগে
{{gap}}এতিয়া পুনৰ অসমীয়া বিষয়ৰ টোকা প্ৰস্তুত কৰা বিষয়লৈ ঘূৰি গৈছো
{{gap}}এনেকুৱা এখন ৰুটিন বা সময়-তালিকাৰ মূলনীতি হ'ল এয়ে যে, আমি কেতিয়াও অবাবত সময় নষ্ট কৰিব নালাগে
{{gap}}পৰীক্ষাৰ বাবে সাজু হোৱাৰ শেষ পৰ্যায়ত পৰীক্ষাও আহি ওচৰ চাপিব
{{gap}}এতিয়া কথা হ'ল, বিভিন্ন বিষয়ৰ বিভিন্ন অতি দৰকাৰী, দৰকাৰী আদি পাঠবোৰ আয়ত্ত কৰা যায় কেনেকৈ
) দলটোৱে তাত কটোৱা সময়খিনিত কিছু অস্বাভাৱিক পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হয়
{{gap}}আন এক দলে আকৌ অন্য এক দিশলৈ আঙুলি টোৱাব বিচাৰে
Godfrey Louis এ ক'ব বিচাৰে যে এই ৰঙা কণিকাবোৰ বাহিৰৰ জগতৰ