jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
{{gap}}সেই সময়ত পাতল, লাহি উজ্জ্বল বগা ৰঙেৰে ককাললৈকে বৈ পৰা একোছা ঘন কোলা চুলিৰে {{gap}}সেইজনী গায়ত্ৰী
{{gap}}হয়তো ফাগুন, এসোপা ৰঙ লৈ সেই দিনা চৌদিশে সিচিবলৈ সাজু হৈছিল, অজ্ঞাতে
{{gap}}তাইক ঘৰলৈ নিবলে দেউতাক আহিল, দেউতাকৰ লগতো সি কথা পাতিলে
" "তুমি কৈছিলা আমাৰ সপােন এদিন সফল হ'ব বন্দী সজাৰ দুৱাৰ ভাঙি দুটি পখী উৰি যাব
"</poem {{gap}}তাৰ পিছত দিনবােৰ বৰ বিষাক্ত হৈ পৰিল তাইৰ বাবে
"আৰু কৈছিল, "তাৰ মাকে তােক কলৰ তলৰ পৰা আদৰি নিলেহে সেইখন ঘৰতেই সুখী হ'ব পাৰিবি
{{gap সি কৈ গ'ল কলেজত পঢ়ি থাকোতে এজনী ছোৱালীৰ লগত তাৰ প্ৰেম হৈছিল
{{gap}}ছয় বছৰীয়া প্ৰেমৰ শেষত তাই তাৰ মৰম ভালপোৱা ভৰিৰে গছকি আঁতৰি গৈছিল
{{gap}}তাৰ মাজতে এদিন তাই গম পালে, তাইৰ মাহেকীয়া আচৰিত ধৰণে বাঢ়ি গৈছে
{{gap}}তাৰ কেইদিনমান পিছত প্ৰিয়মৰ মাকে তাক মাহীয়েকৰ ঘৰলৈ তাইক লৈ যাবলৈ ক'লে
{{gap}}মাহীৰ ঘৰ পাই তাই যিমান পাৰে সহজ হবলৈ চেষ্টা কৰিলে
{{gap}}ৰাতিলৈ মাহীয়েকে বিধে বিধে খাদ্য বস্তু বনাই, এইটো খোৱা, সেইটো খোৱা কৰি থাকিল
" {{gap "আমি একেখন কলেজতে পঢ়িছিলোঁ দাদা সদায় তাইৰ পিছে পিছে ঘূৰি থাকে
{{gap}}"জানা বৌ ৰিয়া দেখিবলৈ বৰ ধুনীয়া আছিল" {{gap}}তাই মৰা শলৈ পৰিণত হৈছিল
{{gap}}অলপো তাই বুজিব পৰা নাই নে নিজ পতিৰ পূৰ্বৰ ঘনিষ্ঠ প্ৰেম কাহিনী হজম কৰিব পৰাটো কিমান কঠিন
{{gap}}কাৰোবাৰ লগত বিয়াৰ আগতে কিবা এটা সম্পৰ্ক থকা টো তাই ইমান গভীৰ ভাবে নলয়
" ঘৰত আহি টি.ভি. ৰ মুখত বহি আছিল নিৰ্মাৰ এডভেট্ৰাইজ চাবলৈ
{{gap}}ঘৰ আহি পোৱাৰ পাছত তাই কেইদিনমানৰ বাবে মাকৰ ঘৰলৈ থকাকৈ গুচি গ'ল
{{gap}}ভনীয়েকৰ বিয়াৰ বাবে প্ৰিয়মেই বজাৰ কৰি আনিলে ভাগে ভাগে সকলোলৈকে
{{gap}}এদিন কথাৰ মাজত শাহুয়েকে তাইক ৰিয়াৰ কথা ক'লে পুনৰ তাই উচপ খাই উঠিল
{{gap}}এই কথা তাই প্ৰিয়মক কৈছিল৷ ইমান ধনী ঘৰৰ ছোৱালী পাই কিয়নো সি বিয়া নকৰালে
{{gap}}ৰান্ধনী ঘৰত তাই ভাত বনাই থাকোতে শহুৰেকে শাহুয়েকক কোৱা তাই শুনি থাকে
..কিয় নাজানিলে তাই এইবোৰ {{gap}}তাই নিজৰ দেউতাকৰ কথা মনলৈ আহিল
{{gap কথাই কথাই প্ৰিয়মৰ মাকে ৰিয়াৰ কথা তাই ক শুনাই থকাটো নিয়মৰ দৰে হৈ পৰিল
{{gap}}" মই ভাগৰা নাই জীৱন হেৰা নাই " {{gap}}হয় ইমানবোৰ কথা শুনাৰ পাছতো তাই ভাগৰি পৰা নাছিল
{{gap ছোৱালীজনীক লৈ তাই সচেতন হল, যাতে এইবোৰ কথাত লাগি অকণমানজনী আলৈ আথানি নহয়
{{gap বিষাদৰ হুমুনিয়াহ এটা তাইৰ ওলাই আহিল {{gap বহু সময়লৈকে তাই বহি ৰৈছিল
{{gap}}এটা ই মাথো পথ, বুকুত শিল বান্ধি তাই তাৰ লগত সংসাৰ আগবঢ়াই নিব লাগিব
{{gap}}আৰু প্ৰিয়মৰ কথা জানি তাই আচৰিত হ'ল, তাৰ পুৰণি ফাইলত ৰিয়াৰ দৰৱৰ প্ৰেচক্রিপচন কেইখন দেখি
{{gap}}তাই দুখ লাগিছে নে খং উঠিছে তাই বুজি পােৱা নাই
{{gap}}ঘৰে বাহিৰে সকলোতে তাই মাত্ৰ শুনি শুনি জীৱন কটাব লগা হৈছে, কিয় কাৰ ভুল তাইৰ নে
{{gap}}যােৰহাটত তাই classical music শিকিছিল পণ্ডিত প্রদীপ ব্রহ্মা ছাৰৰ ওচৰত
{{gap}}ছােৱালীজনীৰ গানৰ স্কুল লৈ আনা নিয়া কৰােতে তাই সুপ্ত প্রতিভা পুনৰ সাৰ পাই উঠিছিল
{{gap}}বিয়াই সবাহে প্রিয়মৰ লগত ক'ৰবালৈ গলে তেতিয়াও ৰিয়াৰ কথা তাক সােধা তাই শুনিয়েই থাকিল
{{gap}}লাহে লাহে তাই প্রিয়মৰ লগত বিয়া আদি লৈ যােৱা কমাই দিলে
.নানা সুস্বাদু ব্যঞ্জণেৰে ৰান্ধি বাঢ়ি ভালপোৱা মানুহজনীৰ হাতৰ জুতি হেৰাই গৈছিল
{{gap}}কেতিয়াবা সেই ৰিয়া নামৰ মানুহজনীক এবাৰ ওচৰৰ পৰা লগ পাবলৈ
{{gap}}তাৰ মাজতে আমানিশা আতৰি পূৰ্ণিমাৰ জোনৰ দৰে এটা খবৰে তাইৰ জীৱন লৈ গভীৰ প্ৰশান্তি আনি দিলে
{{gap}}তাই ক'লে যদি ফটোৱা ছােৱালী বুলিয়েই জানা কিয় fb. Friend হৈ লৈছিলা
.সি মুৰ জোকাৰিছিল নাই তাই আমাৰ বিয়া নহ'ল বুলি জানে
{{gap সি কৈছিল তােমাক মই কিমান ভালপাওঁ, তুমি বুজিয়েই নাপালা
{{gap}}ৰিয়া ইপ্রিয়মলৈ দিয়া চিঠিত সেই নাম দুটা তাই বাৰে বাৰে পঢ়িছিল
{{gap}}ৰাতি খাই বৈ তাই বাহিৰলৈ ওলাই আহি বাৰাণ্ডাত সজাই থােৱা ছােফা এখনত বহি পৰিল
{{gap}}যিদিনা তাই মােক নােকোৱাকৈ আন এজনৰ লগত বিয়াৰ সিদ্ধান্ত ল'লে সেই দিনাৰ পৰা তাই মােৰ অচিনাকি হৈ পৰিল
{{gap}}গুণৰাে আচৰিত লাগিছে সেইজনী মানুহ তাইৰ সমুখত, বিয়াৰ পাছতে প্রিয়মে এদিন তাইক ৰিয়া বুলি ভুল কৰিছিল
{{gap}}সি কলে মই সদায় তােমাৰ মৰমৰ ছায়াত জীয়াই আছাে আৰু বাকী থকা দিনকেইটাও থাকিম
{{gap কথাবোৰ পৰিষ্কাৰ হ'লে বিভ্ৰান্ত হোৱাৰ দিশে গতি কৰা নাযায়
- নিজৰ কথা ভাবিলে কেৱল এইষাৰ বাক্যই মনলৈ আহে পাৰিজাতৰ
{{gap}}খুৰাক খুৰীয়েকৰ ঘৰত প্ৰাঞ্জলক তাই এবাৰো লগ পোৱা নাছিল আগেয়ে
{{gap যদি তোমাৰ আপত্তি নাই তেন্তে তাইকো কোনোবা এখন ব'ৰ্ডিং স্কুলতে নাম লগাই দিওঁ নেকি
- চালাড কুটি থকা বন্ধ কৰি মিছেছ শইকীয়াই চিঞৰি উঠিছিল
{{gap}}ভবাৰ দৰেই এদিন তাই ঘৰৰ পৰা ওলাই আহি ছিলঙৰ কনভেন্টৰ ছাত্ৰী তথা আৱাসী হ'ল
{{gap আজি তুমি য'ত আছ, যেনেদৰে আছা, সেয়া মা-দেউতাৰ আশীৰ্বাদ আৰু মৰম
{{gap}}তেন্তে প্ৰাঞ্জলৰ লগত তেনে এক সম্পৰ্ক ঘটিলেও তেখেতৰ আপত্তি নাই
{{gap}}পুনৰ বৃত্তৰ বুকুত ঘূৰি ঘূৰি পাঁচবছৰৰ আগলৈহে ঘূৰি গ'ল যেন তাই
{{gap}}সময়ৰ লগে লগে মানুহৰ পছন্দ অপছন্দ, অগ্রাধিকাৰ এইবােৰাে সলনি হৈ পৰে নেকি
{{gap}}সাগৰৰ পাৰত টোপােলা এটা আৰু কেটলী এটা লৈ বহি থকা সেইজনী ষ্টেলা
{{gap}}পােহা বেচি থকা ষ্টেলাক দূৰৰ পৰা মন কৰি থকা সেইটো ৰবাৰ্ট
{{gap}}মাটিৰ চাকিৰ টিমিক ঢামাক পোহৰত চম্পাৱতীৰ মুখখন বৰ কৰুণ যেন লাগিছে
{{gap}}বমি আৰু তাইৰ কোমল শৰীৰৰ নিম্নাংশৰ পৰা ওলোৱা এডোঙা তেজৰ মাজত তাই পৰি ৰ'ল
{{gap}}ধুমুহজাক অহাৰ উমান পাই ঘৰলৈ কোবাকোবিকৈ খোজ দিয়া ষ্টেলাক ৰবাৰ্টে পিছফালৰ পৰা চিঞৰি মাতে
{{gap তোক কৈছিলো নে মই, আজি তই মোৰ লগত যাব লাগিব বুলি
{{gap}}সি জানিছিল যে সময়ত ষ্টেলাৰ বাপেকে টকা ঘূৰাই দিব নোৱাৰিব
{{gap}}অন্য যিয়েই হওক বা নহওক, এটা কথা কিন্তু মানিবলগীয়া, এই বিশাল তাত নাই
{{gap}}তাতে, পদপথৰ কাষে কাষে থকা শাৰী শাৰী জোপোহা গছবোৰে ঠাইকণৰ আকৰ্ষণ কেইবাগুণে বঢ়াই তুলিছে
{{gap}}ফটো মৰা আৰু ভিডিঅ' কৰাৰ বাহিৰে কৰিবলৈ আমাৰ আছে কি
{{gap}}বিশাল এক স্তুপ আৰু তাৰ ওপৰত বুদ্ধৰ বিশাল এক পিতলৰ মূৰ্তি
{{gap}}কিয় জানো, মাজতে মোৰ ইমান স্ফুৰ্তি লাগিল যে স্তুপটোৰ পিছফালে থকা পাহাৰটো অকলেই বগাবলৈ ধৰিলো
{{gap}}তলৰপৰা লিম্বুয়ে চিঞৰি থাকিল, নুঠিব, ছাৰ, পৰি যাব, নামি আহক
{{gap}}ভাগিনী জ্যোতি ৰায়ক আগচিটতে বহিবলৈ দি কৰ্ণ আৰু মই বহিলো পিছৰ চিটত
{{gap}}কিন্তু, সৰুৰেপৰা পানীৰ লগত খেলা নকৰাৰ বাবে মোৰ সাহস নহয়
{{gap}}পেণ্ডামত বিশেষ কাম নথকাৰ বাবে পিছদিনা পুৱাতেই সাজু হ'লো পুনৰ সিংটাম হৈ জোৰঠাং টাউন অভিমুখে
" বুলি তেওঁৰ লগত {{gap}}মাহীয়েকৰ ঘৰ মানে লিম্বুৰ নিজৰেই ঘৰ আৰু
{{gap}}মেগি, চাওচাও আদি প্ৰস্তুত কৰাৰ সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটো বৰ মন দি চালো
{{gap}}"জানে, ছাৰ, এওঁ আক' মোৰ মাৰ ভণ্টী নহয় দেই, একে গাঁৱৰহে
" {{gap}}ঠিকেই, অন্ততঃ আমি যে ইয়ালৈ আহিছোঁ, তাৰ প্ৰমাণ কেইটামানতো হাতত লাগে, নহয়নে
" {{gap}}মই নমাৰ পিছত নিজু আৰু লিম্বুও এজন এজনকৈ উঠিল
{{gap}}সেই ঠাইত চাবলৈ বুলি আন একোৱেই আমাৰ চকুত নপৰাত ঠিক কৰা হ'ল, বাবা মন্দিৰলৈকে যোৱাৰ
' {{gap}}ড্ৰাইভাৰজনে নিজেই কৈছে, সেইটো ৰাস্তাত কুঁৱলীৰ বাবেই কিমান দুৰ্ঘটনা ঘটে হিচাব নাথাকে
{{gap}}তাৰ মাজতে আক' চলি থাকিল আমাৰ প্ৰত্যেকৰে ম'বাইল ফোনৰ কেমেৰাৰ ক্লিক্ ক্লিক্‌
{{gap}}ক'তো বৰফৰ নাম-গোন্ধ নাই যদিও গা সিৰসিৰাই যোৱা ঠাণ্ডা বতাহ
{{gap}}এটা সময়ত চাংগু লে'কৰ পাৰত গাড়ীখন ৰখাই দিয়াত নিজু, লিম্বুৰ আফচোচৰ অন্ত নাইকিয়া হ'ল
{{gap}}নহ'লে, তেওঁৰ ঘৰতে থাকি তেওঁকে চিনিব নোৱাৰিলে কি যে হ'ব
' {{gap}}আমিও আৰু যিমান পৰা যায় সন্ত্ৰম ৰক্ষা কৰি হাঁহি একোটা মাৰিলো
{{gap}}আমি যেন তেওঁৰ পূৰ্বৰে চিনাকি, এনে এটা ভাবত তেওঁ কথা আৰম্ভ কৰিলে
{{gap}}কিয়নো এই সমগ্ৰ ৰাস্তাটোৰ এটা ভিডিঅ'কে নকৰোঁ আৰু ফে'চবুকত প'ষ্ট কৰি নিদিওঁ
{{gap}}বাৰু, তেওঁলোক আহে নে নাহে পিছৰ কথা, কিন্তু মই যে ইয়ালৈ আহিছোঁ সেই কথাটোতো তেওঁলোকে জানিব পাৰিব, নহয়নে
{{gap}}কৰ্ণ লিম্বুয়ে ঠিক তেৰ বছৰৰ আগতেই হেনো বায়েকক শেষবাৰৰ বাবে দেখিছিল
{{gap}}পাৰ্কখনৰ ওচৰত গাড়ী পাৰ্কিঙৰ সুবিধা নথকাৰ বাবে দুশমিটাৰমান আঁতৰতে গাড়ীখন ৰখাই দিলে
{{gap}}বাটতে দেখা পালো মুখ্যমন্ত্ৰী ড° পৱন কুমাৰ চামলিংদেৱৰ চৰকাৰী বাসগৃহটো
{{gap}}দেখিলো, গ্ৰীণহাউচ এটাৰ ভিতৰত অসংখ্য চিনাকি অচিনাকি ফুলৰ যেন এক মেলাহে বহিছে
{{gap}}খাই বৈ লোৱাৰ পিছত তাত ৰৈ থকাৰ আন কাৰণ নাছিল
{{gap}}চাই চাই, সময়বোৰ কেনেকৈ পাৰ হৈ গৈছিল গমেই পোৱা নাছিলো
{{gap}}ভাবিলো, যলৈ যোৱা গৈ থাকা, মই হ'লে ৰিস্ক ল'বলৈ নাই দেই
{{gap}}বুদ্ধৰ মূৰ্তি, মাখনৰ বাতিত জ্বলোৱা বন্তি, ওপৰত এটা গধুৰ ঘণ্টা
{{gap}}অৱশ্যে, মাজে মাজে মই তেওঁক মিচগাইড বুলি কৈ জোকাওঁ দেই
{{gap}}কথাটোত তেওঁ বেয়া নাপায় যেনেই লাগে কাৰণ বয়সৰ ফালৰ পৰা তেওঁতো মোৰ বেটাৰ দৰেই
{{gap}}বিশেষ একো চিন্তা নকৰি ড্ৰয়িংৰূমৰ চোফাকেইখনতে হাত-ভৰি মেলি তিনিওজন বহি পৰিলো
{{gap}}সুদা মানুহটো হ'লেও বেলেগ কথা, কিন্তু পিঠিত গধুৰ বেগ একোটা লৈ খুপিখুপি পাহাৰ বগোৱাটো কি মুখৰ কথা
{{gap}}গৃহস্থনী নথকা ঘৰখনত আপ্যায়নৰ আশা কৰাটো পৰ্বতত কাছকণী বিচৰাৰ দৰেই
" {{gap}}লিম্বুৱে এই প্ৰশ্নটো নিজুক কৰা হ'লে কি উত্তৰ পালেহেঁতেন ক'ব নোৱাৰোঁ
{{gap}}গতিকে, গিয়েৰ হয় এক নম্বৰ নহ'লে দুই নম্বৰতহে চলাব পাৰি
{{gap}}মোৰ দৃঢ় বিশ্বাস, পৃথিৱীত যদি সঁচায়ে সৰগ আছে তেন্তে ইয়াতেই
{{gap}}অৱশ্যে, কৰ্ণ লিম্বুৰ দৰে ছোৱালীৰ সমুখত লাজ পোৱাৰ কথা নিজু আৰু মোৰ নাই
{{gap}}পাব পাৰে, নাই পোৱা বুলি নকওঁ, কিন্তু হিচাপত ধৰিব নোৱাৰি যে
{{gap}}কথাটো মনলৈ অহাৰ লগে লগে নিজুৰ হাতত ধৰি টানিবলৈ ধৰিলো, {{gap}}"ব'লক না
{{gap}}সময়বোৰ যেন পিছল মাছৰ দৰেই আমাৰ হাতৰ পৰা সৰকি গৈছিল
{{gap}}কিন্তু, প্ৰাকৃতিক দৃশ্য বুলি ক'লে আজিও সেই একেখন ছবিয়েই মনলৈ আহে
{{gap}}মইতো চৰাই নহওঁ যে পৰি গ'লেও পাখি মেলি উৰি যাব পাৰিম
{{gap}}'প্ৰথমে, অলপ ভয় লাগিছিল হয়, কিন্তু ছোৱালীকেইজনীৰ আগত ভয় কৰি দেখুৱাবলৈ লাজ লাগিল যে
{{gap}}এবাৰ লক্ষ্য কৰিলো, ডাৱৰবোৰ দেখোন প্ৰায় আধা কিল'মিটাৰমান তলতে এৰি আহিলো
{{gap}}"অক্সিজেন কম নহয় হে', ভেজ খানা আৰু চাহ-কফিসোপাকে খাই থকা মানুহৰ এনেকুৱাই হয়
" {{gap}}লিম্বুৱে মোক জ্ঞানেই দিলে নে দমেই দিলে, ধৰিবই নোৱাৰিলো
{{gap}}লাহে লাহে তললৈ নামি আহি আকৌ একাপ কফিকে খাই ল'লো
{{gap}}ৰভা-পৰলা ভঙাৰ পিছত এদিন ৰাতিৰ ভাতসাজ খাবলৈ বুলি ডাইনিং টেবুলত বহি থাকোঁতেই সিহঁতে পতা কথা
{{gap}}ফুৰি চাকি উভতি অহাৰ পিছত এদিন ৰাতি ভাতৰ টেবুলতে মৃণালে কথাটো উলিয়ালে সি ফ্লেট এটা ল'ব
{{gap}}হঠাৎ, কাণৰ কাষতে মহ এটাৰ কোনকোননি শুনি তেওঁ এচাপৰ মাৰি দিলে
{{gap}}তাতকৈ, তাৰে যদি কিবা কামত আহে তেন্তে কিনো বেয়া হ'ব
{{gap}}এতিয়া লেঠাটো মাৰি ল'ব পাৰিলে পিছে পৰেও তোক দিব পৰা যাব
{{gap}}তাৰ পিছততো, কথাবোৰ তেওঁ ভবা মতে, আশা কৰা মতে নহ'ল
{{gap}}সৰসৰকৈ ওলাই অহা চকুপানীখিনি ৰুমালেৰে মহাৰি লৈ তেওঁ ৰূম এটাত সোমাল
{{gap}}অৱশ্যে, কথাটো মনলৈ অহাৰ লগে লগেই তেওঁৰ মনটো কঁপি উঠিল
{{gap}}স্বেচ্ছাসেৱী অনুষ্ঠানটোৱে তেওঁৰ আগমন উপলক্ষে আয়োজন কৰিলে এক আদৰণি অনুষ্ঠানৰ
{{gap}}গতিকে, তেওঁ পুৰুষসকলক 'ককাইদেউ' আৰু মহিলাসকলক 'বাইদেউ' {{gap}}সকলো একেটা পৰিয়ালৰেই সদস্য হৈছে
{{gap}}গোটেই আবেলিটো অনুষ্ঠানটোৰ মাজতে কটাই অলপ পৰৰ আগতে {{gap}}জোনাকখিনি ভাল লাগিছে
{{gap}}হঠাৎ, তেওঁৰ অনুভৱ হ'ল, কোনোবা এজন যেন পৰ্দা ঠেলি সোমাই আহিছে
{{gap}}"এহ্ ইমান দেৰি কথা পতিলো, আপোনাৰ কথা একো নক'লেই দেখোন
{{gap}}নিস্তেজ হাঁহি এটা মাৰি তেওঁ গাটো অলপ লৰচৰ কৰি বহিল
{{gap}}এই আটাইবোৰৰ পৰা নিজকে বচাই বচাই, ঠিক যেন জপিয়াই জপিয়াইহে {{gap}}তিনি আলিটোত দুয়ো ক্ষন্তেক ৰৈ দিলে
{{gap}}এই নতুন ধনীবোৰে মানুহৰ লগত সম্পৰ্ক ৰখাতকৈ কুকুৰৰ লগতহে সম্পৰ্ক ৰাখি ভাল পায়
{{gap}}বেজবৰুৱাৰ মুখত ফুটি উঠিব খোজা হাঁহিটো পিছে লগেলগেই অন্তৰ্ধান হৈ পৰিল
{{gap}}পিছদিনাই আহিব বুলি এডভান্স লৈ যোৱা মানুহটোৰ আজি পোন্ধৰ দিনেই দেখাদেখি নাই
{{gap}}ই এনেকুৱা বুলি জনাহেঁতেন ইয়াক ইমান পইচা এড্ভান্স দিয়াৰ কথা চলিহাই নাভাবিলেইহেঁতেন
{{gap}}বাৰিষাৰ ডাঙৰ বৰষুণজাক আহিব লাগিলে, এই ভগা ঘৰটোত থকা মানে নৰকত থকাৰ দৰেহে হ'ব
' {{gap}}ইমান দেৰিৰ পৰা উঠি থকা তেওঁৰ খংটো যেন ভমক্‌কৈ জ্বলি উঠিল
{{gap}}কিন্তু, তেওঁৰ হাজাৰ চেষ্টাৰ পিছতো, হাজাৰ ভদ্ৰতাৰ মাজেদিও সৰকি {{gap}}"কি হে'
{{gap}}আচ্ছা, এইবোৰ বাৰু কিবাকিবি কৰি চলি যায়, কিন্তু প্ৰধান সমস্যা হয় এই কাঠক লৈ
{{gap}}ইপিনে, চকুৰ আগত থিয় দি আছে এই আধা বনোৱা ঘৰটো আৰু সংসাৰৰ যতমানে লাংখা লিংখি বস্তুসোপা
" {{gap}}"মানে ছাৰ, কথাটো এনেকুৱা হ'ল, আমি মানে সিদিনা গৈছিলো ওচৰতে {{gap}}সন্ধিয়া ঠিক সাত মান বাজিছিল
{{gap}}পিছে, হ'ল কি, এওঁ খাব লাগিছিল যিটো দৰব, সেইটো নাখাই, খাই
{{gap}}মই বোলো, এই কথাই কথা নহয়, লৈ যাওঁ ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ
{{gap}}ভাগ্যে, এওঁ যেনিবা সুস্থ হোৱাৰ পিছত কৈ দিলে আচল কথাটো
{{gap}}চকীখন ডাঙি লৈ তেওঁ এইবাৰ ঘূৰি লৈ মৃণালৰ মুখামুখিকৈ বহিল
{{gap}}মুখখন অলপ হাওলাই লৈ তেওঁ এইবাৰ বৰ গোপন কথা এটা ক'বলৈ আগবঢ়াৰ দৰে মৃণালৰ ওচৰ চাপি ল'লে
{{gap}}লগে লগে, একাংশ উত্তেজিত ৰাইজৰ আক্ৰমণত লণ্ডভণ্ড হ'লহেঁতেন তোমাৰ ঘৰ-দুৱাৰ
{{gap}}চাহৰ কাপটো চোতালতে থৈ মৃণালে দুয়োখন হাতেৰে মুখখন অলপ মহাৰি ল'লে
{{gap}}হাত দুখনেৰে মুখখন মহাৰি মহাৰি মৃণালে অলপ হঁহাৰ দৰে কৰিলে
{{gap}}নহ'লেও, কাম হ'ব ঠিকেই, কিন্তু মনৰ সন্তুষ্টি বুলিও কথা এটা আছে নহয়
{{gap}}মই দেখিছোঁ, বেছিভাগ মানুহ দেখিবলৈ নিজৰ দেউতাকৰ সৈতে আশীৰ পৰা নব্বৈ শতাংশ মিলে
{{gap}}প্ৰথমে, মাকে ক'লে, "দেউতাৰৰ নাকটো অলপ জোঙা আৰু অলপ ঘোৰ খোৱা আছিল অ'
" {{gap}}বচ, তেওঁ আহিল প্ৰশান্তৰ ওচৰলৈ, "হেৰি কৰা অ' প্ৰশান্ত
{{gap}}পিছদিনা, বাইকৰ তেল পুৰি পুৰি গোটেই এলেকাটো ঘৰে ঘৰে ঘুৰিলো
{{gap}}এই দুদিনৰ ভিতৰতে কিবা এটা কৰিব নোৱাৰিলে নিজেই লাজ পাব লাগিব
{{gap}}প্ৰবীণদাৰ কথা যদি সত্য হয় তেন্তে ক'ব লাগিব, তেওঁলোকৰ ঘৰখনো ব্যতিক্ৰমেই আছিল
{{gap}}অৱশ্যে, ঘৰখনত মানুহজনে যেনেকুৱাই আচৰণ কৰক লাগিলে, বাহিৰত তেওঁৰ এখন ভাল সমাজ আছিল
{{gap}}তেওঁ পুৱা আঠ বজাতে দোকানলৈ যায় আৰু উভতি আহে ৰাতি দহ বজাতহে
{{gap}}আনকি, নগৰৰ ডাকঘৰৰ পিয়নজনেও যিকোনো চিঠিপত্ৰ সেইখন দোকানতে দি থৈ গৈছিল
{{gap}}গতিকে, তেওঁৰ বিষয়ে প্ৰবীণদাতকৈ সেইসকল মানুহেহে বেছিকৈ জনাটো একো আচৰিত হ'বলগীয়া কথাই নহয়
{{gap}}গতিকে, ছবিখন ইমান শুদ্ধ নহ'লেও বৰ বেছি এটা ফাৰাক নপৰিব
{{gap}}সেইদিনা সন্ধিয়া, মই অকলেই গৈ প্ৰশান্তক লগ কৰিলো আৰু তাক মোৰ মনৰ কথাটো ক'লো
{{gap}}প্ৰথমখন নাটকৰ বাবে মঞ্চসজ্জাৰ কামবোৰ আঁৰ কাপোৰৰ আঁৰত চলি আছিল
{{gap}}তেখেতৰ মুখত পিছে পৰিস্ফুত হৈ উঠিল এক তীব্ৰ অসন্তুষ্টিৰ ভাব
{{gap}}অলপ পিছতে, গা বেয়া লাগিছে বুলি কৈ তেখেত যাবলৈকে ওলাল
{{gap}}মই আগতেই সিহঁতক কৈ থৈছোঁ, বোলো মই দহটা কামত লাগি থাকিবলগীয়া হ'ব
{{gap}}এতিয়াই যদি কিবা বুদ্ধি কৰি তেখেতক বাধা দিব পৰা নাযায় তেন্তে সাংঘাতিক কথাই হ'ব
' বুলি ভাবি লৈ মই বৰমাক ৰাস্তাতে এৰি মঞ্চৰ ফালে দৌৰ দিলো
' বুলি কৈ তেওঁ দুবাৰমান মূৰটো জোকাৰিলে, যেন মনৰ পৰা দুঃচিন্তাটো জোকাৰি উলিয়াই পেলাবলৈহে চেষ্টা কৰিলে
{{gap}}আজিৰ কথা বাৰু বেলেগ, কিন্তু আগতেও কোনোদিনেই মানুহ জনীয়ে তেওঁৰ লগত বহি জোনাকৰ সৌন্দৰ্য্য পান নকৰিলে
{{gap}}মৃণাল হয় ওলাই যাব, নহয় কোঠাত সোমাই টি ৱি চাই বহি থাকিব
{{gap}}অৱশ্যে, একো নকৰিলেও তাই তেওঁৰ লগত বাহিৰত বহি জোনাকৰ সৌন্দৰ্য্য উপভোগ কৰিবলৈ নাহে
{{gap}}তেওঁ ততাতৈয়াকৈ বিয়াৰ আয়োজন কৰিলে চাৰি দিনৰ ভিতৰতে পেণ্ডেল সাজু
{{gap}}ঘৰ এখনক সজীৱ কৰি ৰাখিবৰ বাবে ই যে শেষ উপায়
{{gap}}গতিকে, দিনটোৰ চাৰি-পাঁচ ঘণ্টা সময় অকলে থাকিলেও তেওঁৰ অকলশৰীয়া লগা নাছিল
{{gap}}এতিয়া, মানুহজনীৰ মনটো ভাগি নাযাবৰ বাবে কিবা এটাতো কৰিব লাগিব
{{gap}}আকৌ, কেতিয়াবা দেখিবা, এজনী বুঢ়ীমানুহক পুতেকে দূৰ-দূৰণিৰ বাটত এৰি থৈ গৈছে
{{gap}}কিন্তু, সি কিবা ট্ৰেইনিঙত থকাৰ বাবে লগ দিবলৈ অসুবিধা হ'ল
{{gap}}এক উৎকণ্ঠিতমন লৈ যেতিয়া তেওঁলোক ঘৰত সোমালগৈ তেতিয়াতো {{gap}}আলমিৰা খোলা
{{gap}}মানুহজনীয়ে বলকি আহিল, মই কৈছিলোঁ নহয়, ঘৰখন এৰি নাযাওঁ বুলি, আপুনিহে নামানিলে
" {{gap}}অথচ, সেইজনী মানুহেই শেষত এনেকৈ ঘৰখন এৰি {{gap}}"বল, ব'ল
" {{gap}}কোনোবা পথচাৰীৰ মুখৰ কথাষাৰ হঠাৎ উফৰি আহি চৌধুৰীৰ কাণত পৰিলহি
{{gap}}সব মানুহ এসময়ত ঘৰলৈ যায়, কিন্তু আজি তেওঁ আছেহি ক'ত
{{gap}}চোৰে কি নিলে, কি থ'লে সেইবোৰ পিছৰ কথা, কিন্তু, থানাততো খবৰ এটা দি থ'ব লাগিল
{{gap}}তেওঁৰ ভাগ্য ভাল আছিল যে সেই সময়তে মিস্ত্ৰী এজনো আহি ওলালহি
{{gap}}সা-সম্পত্তি হেৰালেও ঘূৰাই পাব পাৰি, কিন্তু আত্ম-সন্মানটো এবাৰ হেৰালে হেৰায়েই যায়
{{gap}}আভিজাত্য মানে কি আৰু, ধনী দেউতাকৰ একমাত্ৰ জীয়েক বুলি সৰুৰে পৰা লাহ বিলাহৰ মাজতে ডাঙৰ হৈছিল
{{gap}}জানে মামা, তাহানি দেউতাইয়ো মাৰ এই স্বভাৱটোৰ বাবে যথেষ্ট অশান্তিৰ মাজত দিন কটাইছিল
{{gap}}দহৰাইজে দেখিছিল, সেইদিনা দেউতাৰ শৱটো সাবটি ধৰি মায়ে হুৰাওৰাৱে কান্দিছিল
{{gap}}কিন্তু মামা, আপুনি হয়তো নাজানে যে দেউতাৰ হাৰ্ট এটেক হোৱাৰ আচল কাৰণ আছিল মোৰ মা
{{gap}}দেউতাৰ সেই তাহানিৰ দৰিদ্ৰতা পীড়িত অতীতটোৰ কথা সোঁৱৰাই দি 'টোকোনাৰ জাত
' বুলি তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য কৰি কৰি মায়ে তেওঁৰ আত্ম-সন্মানত বাৰে বাৰে নিৰ্মম আঘাত হানিছিল
{{gap}}অইনৰ কথা বাৰু বাদেই, আপুনিয়োতো মোক বুজিবলৈ চেষ্টা কৰা দেখা নাই
{{gap}}হয়, মই মাৰ পচন্দ অপচন্দক গুৰুত্ব নিদি মণিক বিয়া কৰালো
{{gap}}মাৰ কথামতে তাইক এৰি আনক বিয়া কৰোৱাৰ কথা মই ভাবিবও নোৱাৰিলো
{{gap}}মই মাথোঁ তলৰ ওঁঠখন কামুৰি ধৰি এক অপৰাধীৰ দৰেই তললৈ মূৰ কৰি ৰৈ থাকিলো
' {{gap}}মনত আছে, সেইদিনা তেওঁলোকে আমাৰ ঘৰত চাহো খোৱা নাছিল
{{gap}}মাইনীৰ ল'ৰাটোৰ জন্ম হওতে যোৱাবছৰ মাৰ লগত অৱশ্যে মইয়ো বাঙ্গালোৰলৈ গৈছিলো
{{gap}}"তইতো, আগতে মোক এইবোৰ কথা কাহানিও " {{gap}}ভাবিছিলো, ঘৰৰ ভিতৰৰ কথাবোৰ ঘৰৰ ভিতৰতে থাকক
{{gap}}মাকৰ ঘৰত তাইৰ গাত চাগে কোনেও আঙুলি এটাও লগোৱা নাছিল
{{gap}}অথচ, মোৰ লগত বিয়া হোৱাৰ সুবাদতে তাইৰ গালত পৰিল চৰ
{{gap}}এইবোৰ কথা চিন্তা কৰিয়েই এদিন মণিক ঘৰখনৰ পৰা উলিয়াই অনাৰ ব্যৱস্থা কৰিলো
{{gap}}'কথাবোৰ তই তোৰ ঘৈনিয়েৰক ' {{gap}}মন কৰিলেনে মামা, মাৰ কথাষাৰ
{{gap}}চাওক মামা, মই ডিউটিৰপৰা উভতি আহি ঘৰ সোমাওঁহি চাৰে চাৰি বা পাঁচবজাত
{{gap}}তেওঁ বোলে, "হৈছে কি মানে, তাই তাত থাকি অসুবিধা পাইছে
{{gap}}বিশ্বাস কৰক মামা, সেইদিনা শাহুমাৰ কথাষাৰ শুনি মই তলৰপৰা ওপৰলৈ মূৰ কৰিব পৰা নাছিলো
{{gap}}আনফালে, মাক সেইটো ঘৰতে এৰি বেলেগ এটা ঘৰত থাকিবলৈয়ো যাব নোৱাৰোঁ
{{gap}}আকৌ, মাক ঘৰত নমাই থৈ আমি দুয়োটা ইয়ালৈ ঘূৰি আহোঁ
{{gap}}আকৌ, আমাৰ ওপৰৰ ৰূমকেইটা সেই বৰা নে বৰুৱাৰ পৰিয়াল এটাকো
{{gap}}কিন্তু, মোকেইতো মায়ে সিদিনা 'তিৰোতা-সেৰুৱা' বুলি গালি পাৰি পাৰি ঘৰৰ পৰা ওলাই যাবলৈ কৈছিল
{{gap}}অথচ, সৌ সিদিনালৈকে মায়ে সিহঁতৰ তাৰিফ কৰি তৎ পোৱা নাছিল
{{gap}}আচ্ছা, কথা এটা কওকচোন মামা, আপুনি বাৰু আজি ইয়ালৈ নিজেই আহিছে নে মায়ে পঠিয়াইছে
{{gap}}মণিৰ ঠাইত আন ছোৱালী হোৱাহেঁতেন পুলিচ-কে'চ এটা দি মাকৰ {{gap}}তাৰ পিছত কিখন হ'ব আপুনিতো জানেই
{{gap}}এই কথাবোৰ বাহিৰত নোলাবৰ বাবেই মই এনেদৰে ট্ৰেন্সফাৰ লৈ {{gap}}কিন্তু, আজিকালি কোনো ইমান অঁকৰা নহয়, মামা
{{gap}}গতিকে, 'এজনীয় নিৰ্বাচন ও নিযুক্তি কমিটি' হিচাপে আমাৰ হ'ম মিনিষ্টাৰেই সাক্ষাৎকাৰকেইটা লৈছিল
{{gap}}সঁচা কথা ক'বলৈ হ'লে, তেওঁৰ আগত যিকোনো ধৰণৰ বক্তব্য বা মন্তব্য দিয়াৰ দুঃসাহস তাই কৰিবই নোৱাৰে
{{gap}}আকৌ, অবাবত 'টেন্ চন' দিবলৈ চেষ্টা কৰা অপশক্তিসমূহক বহুত দিন {{gap}}আগতেই যি 'টেন্ চন' দিলে, দিলে আৰু
{{gap}}সিদিনা পিছে হ'ল কি মানে, দ্বীপেন হাজৰিকাদেৱৰ ফোনকল এটাই গোটেইখন খেলিমেলি লগাই থৈ গ'ল নহয়
{{gap}}সিদিনা, একেবাৰে 'ডি-এচ-ই'ৰ পৰা অৰ্ডাৰ আহিল, তেওঁ 'বি-এড'-ত নাম ভৰ্তি কৰাবই লাগিব
{{gap}}এতিয়া, মই মানে ঘৰৰ ভিতৰৰ কামবোৰ কৰি কৰি মৰিব লাগিব
{{gap}}যাকেই ৰাখো, ভাত-দাইলখিনি ভালকৈ, আমাৰ পেটত সুজাকৈ ৰান্ধিব পাৰিব লাগিব
{{gap}}তাতোকৈয়ো, মোৰ মানুহজনীৰ অনুপস্থিতিত তেওঁৰ শাড়ী-চাৰীবোৰ তাই পিন্ধি থাকিবও নালাগিব
{{gap}}দুই এঘৰৰ মালিক-মালিকনীক মই কৈছিলোও, বোলো এইক অলপ চাফা হৈ থাকিবলৈ দিবচোন
{{gap}}এওঁ 'ঠিকেই আছে' বোলা মানুহজনী কেনেকুৱা হ'ব পাৰে তাক অনুমান
{{gap}}জানে কোৱা মতে প্ৰথমে, যোৱা দেওবাৰে যিজনী আহিছিল তাইৰ বয়স মোটামুটি পচিশৰ পৰা ত্ৰিশৰ ভিতৰত হ'ব
{{gap}}তাৰ পিছত, যোৱা মঙ্গলবাৰে যিজনী আহি ওলাইছিলহি তাই আছিল আক' পতি-পৰিত্যজা
{{gap}}মোৰে সম্পৰ্কীয় এজনে হেনো হামি এটা মাৰিলেও তেওঁৰ ওৱাইফৰ নামটোহে লয়, আমাৰ দৰে, 'অস্ অস্ আই ঔ
{{gap}}হওতে, অফিচিয়েলি ডেৰলাখ টকাত কিনা বুলি দেখুৱাইছে, কিন্তু মিছা, মিছা, গোকাট মিছা
{{gap}}তাই লিখোতে নামটো যি বুলিয়েই লিখক লাগিলে, মই সেইটো কথাত মন দিয়া নাছিলো
{{gap}}অকল তেওঁ বুলিয়েই নহয়, মইয়ো তেওঁৰ মনৰ ভাববোৰ সুন্দৰকৈ বুজি পাওঁ
{{gap}}পিছে, এতিয়া তুমি কোৱাচোন, মই যদি হঠাৎ মৰি যাওঁ, তেতিয়া
{{gap}}এওঁৰ মতে, এনে এগৰাকী সৰ্বগুণ সম্পন্না কাম্ লা বাই বৰ্তমান বিচাৰি পোৱাই টান
{{gap}}তাই কৈছে, এই মাহৰ দৰমহাটো লৈয়েই তাই চাকৰিটো এৰি দিব
{{gap}}কথাটো মই ভালেই পাম নে বেয়াই পাম, তাকো সোধা নাই
{{gap}}মই কিবা-কিবি সহায় কৰি দিব পাৰিম নেকি, তাকো সোধা নাই
{{gap}}চাওকচোন, এইটো চাকৰি পাবলৈকে সৌ-সিদিনালৈকে তাইৰ যিহে চট্ ফটনি, ধৰ্ ফৰনি
{{gap}}বি এ পাছ কৰাৰপৰা আজি ইমানদিনেতো ঘৰতে বহি বহিয়েই কটালি
{{gap}}কিবা বোলে, নিজেই কোনোবা এটাক ভাল চাল পাই, পটাই-কৰি বিয়া- চিয়াওটো হৈ ল'ব নোৱাৰিলি
{{gap}}আকৌ, বিয়া বাৰু নপতা ডঙুৱা ডেকাল'ৰা এটাই ভাড়াঘৰ পোৱাটো কিমান দিগ্দাৰ কি ক'ম, কি শুনিব
{{gap}}হাইস্কুলৰ হে'ড মাষ্টৰ হৈ ৰিটায়াৰ কৰিলে যে, আত্ম-সম্মানটোকে খামুচি ধৰি থাকিল
" বুলি {{gap}}ইমানৰ পিছতো, দৰাপক্ষই দেউতাক হাতযোৰ কৰি অনুৰোধ কৰিব
{{gap}}কিবা বোলে, ভাল ভাল ঘোঁৰাই নাপায় ঘাঁহ {{gap}}এনেকৈ হলে, আমাৰ কাৰো একোডাল নহ'বগৈ
{{gap}}ইপিনে, পা-পৰিয়াল নাই বুলিয়েই মোৰ ভাড়াঘৰটো আটাইৰে বাবে হৈ পৰিছে যেন এটা ক্লাবহে
{{gap}}তেনে স্থলত, সন্ধিয়া সন্ধিয়া মোৰ ভাড়াঘৰত মদৰ আড্ডা পাতিলে মোৰ পাব্লিক ইমেজটো কি হ'বগৈ
{{gap}}মই যে মদ মুখতে নিদিওঁ, সেই কথা কোনে বিশ্বাস কৰিব
{{gap}}দেখিছোঁ নহয়, ঘৰত বাতি-কাঁহি ধোৱাৰপৰা ঘৈনিয়েৰৰ মেখেলা ধুই দিয়ালৈকে সব কৰ
{{gap}}আৰু, 'দিল' খুলি কৈ যা তহঁতৰ গৰম গৰম ডায়েলগ্ বোৰ
" {{gap}}ডাং খাই অহা মোৰ হাতখনত বিদ্যুতে থাপ মাৰি ধৰিলে
{{gap}}বটল গিলাচবোৰ বুটলি লৈ পিছফালৰ কঁচুৱনি খালটোলৈ ধামধুমকৈ দলিয়াই দিলো
{{gap}}এইবাৰ ঘৰত যদি অনুমতি নিদিয়ে তেন্তে মই নিজেই সিদ্ধান্ত ল'ম
{{gap}}ঘৰৰ ডাঙৰ লৰা হ'লো বুলিয়েই -দেউতাহঁতেও বাৰু ইমান হেঁচা দি ৰাখিব পায়নে
{{gap}}আৰু, দেউতাই কি তাইৰ বাবে দৰা এটা বিচাৰি যাব নোৱাৰে
{{gap}}আৰু, তাই নিজেওনো কি ছোৱালী, হাঃ {{gap}}তাইৰ লগৰ আটাইকেইজনীয়েই বিয়া হৈ গুচি গ'ল
{{gap}}এনেকৈ থাকিলে সেই তাহানি স্কুলত থাকেঁতে পঢ়া জ্ঞানী চৰাইৰ {{gap}}আচলতে, নিজৰ কামবোৰ নিজেই কৰি যাব লাগে
{{gap}}ভাবিছিলো, ভণ্টীয়েও যিহেতু চাকৰি এটা পাইছে, তাইৰ বাবেও দৰা এটা এতিয়া নিশ্চয় ওলাব
{{gap}}ঘৰত এনেই এনেই সোমাই থাকি থাকি ওৱাইফৰ মন চন্ বোলে এক্দম {{gap}}হয়তো, হ'বও পাৰে
{{gap}}বাৰু যিয়েই নহওক, মনতে ইমানবোৰ প্লেন-প্ৰগ্ৰেম কৰি থাকিলো, কিন্তু, সিদিনা পিছে শুনিলো কি
{{gap}}নিত্যনৈমিত্যিক কামকেইটা কৰি লৈ, ভাত-পানী খাই বৈ বাইকখন মহাৰি কৰি ললো
{{gap}}ছোৱালীজনীয়ে যে মনে মনে বেলেগ এটা ল'ৰাকহে ভাল পাই আছিল সেই কথা তাইৰ ঘৰৰ কোনেও হেনো জনাই নাছিল
{{gap}}গতিকে, প্ৰথম সপ্তাহতে ধাৰে-ঋণে চেকেণ্ডহেণ্ড বাইক এখনকে লৈ ল'বলগীয়া হ'ল
{{gap}}সঁচা কথা ক'বলৈ হ'লে, মোৰ জীৱনত ইমানখিনিয়েই যে হ'বগৈ, ভবাই নাছিলো
{{gap}}নহ'লে বোলো, বিসম্বাদত লাগি লাগি শিক্ষামন্ত্ৰীজন আঁতৰিব লাগিলে আমাৰফালে নেচেলেই হ'ব আৰু
{{gap}}এইবাৰ, বাৰিষাটো যে কেনেকৈ পাৰ কৰিলো, এতিয়া ভাবিলে নিজৰে {{gap}}অৱশ্যে, গাঁওখনৰ মানুহবোৰ ভাল
{{gap}}নহ'লে, বেছি খৰচ বহন কৰাৰ সাধ্য তেতিয়া মোৰ কমৰত নাছিল
{{gap}}মোৰ আৰু এটা ভাল হ'ল কি মানে, কাঞ্চনেও সোণৰ আ-অলঙ্কাৰৰ বাবে ডিমাণ্ড নিদিলে
{{gap}}কিন্তু, সঁচা কথা ক'বলৈ হ'লে, মোৰ মানে হাঁহি এটাও উঠিছিল
{{gap}}কিন্তু, খোবা-খুবীৰ পিছদিনাই ডিউটিত জইন কৰিবলগীয়া হোৱাতহে বৰ এটা ভাল নালাগিল
{{gap}}খালি, দুদিনমানৰ পিছতে মামীয়েকেহে হেনো বুধি বুধা কৰি তাইক ঘৰলৈ পঠিয়াই দিছিল
{{gap}}জপনামুখত বাইকৰ হৰ্ণ বজোৱাৰ লগে লগেই সৰু ছোৱালী এজনী দুৱাৰমুখলৈ ওলাই আহিল
{{gap}}পাকঘৰত গৰম তেলত কিবা দিয়াৰ দৰে চেঁ-চেঁৱনীৰ শব্দ এটা কাণত পৰিলহি
{{gap}}মোৰ চকুৰ সমুখত ভাঁহি উঠিল তেখেতৰ ওঁঠৰ কোণত ওলমি ৰোৱা অৱজ্ঞাৰ হাঁহিটো
{{gap}}বাটে বাটে ভাবি আহিলো, নতুন বছৰটোত মিতিৰ চিতিৰ ফুৰা বাদ
{{gap}}অই, শুন, এক তাৰিখে আহিবি ইয়ালৈকে, নিউ ইয়েৰৰ পাৰ্টি খাম
{{gap}}আৰু, তোৰ ওৱাইফক কৈ দিবি, তোক এৰাল দিয়া গৰুৰ দৰে যাতে
{{gap}}ঘৰৰ ভিতৰতে কাৰোবাক কিবা এটা ক'লেও ক'লে বাৰু, সেইটো ইমান এটা ডাঙৰ কথা নহয়
{{gap}}ইফালে, তেওঁৰ মাতটোও একেবাৰে 'ৱয়চ অৱ আমেৰিকা' বুলি মানুহে উপলুঙা কৰা মই নিজ কাণেৰেই শুনিছোঁ
{{gap}}তেওঁৰ গালিবোৰ ৰাস্তাৰ মানুহে যে শুনিব, আমাক বেয়া বুলিব, এইবোৰ কথালৈ তেওঁ একেবাৰে পৰোৱাই নকৰে
{{gap}}কিন্তু, তেওঁৰ সেই পুৰণি দিনৰ কথাবোৰ শুনি থাকিবলৈ কাৰ ক'ত সময় আছে
{{gap}}মই সৰু হৈ থাকোঁতে, দেউতাই মোকো বৰ শাস্তি দিছিল, জানেনে
{{gap}}মানে, পূৰণৰ মাজু নেওঁতাখনৰতো কথাই নাই, বৰ নেওঁতাখনো মুখস্থ কৰিবলৈ লগাই দিছিল
{{gap}}প্ৰয়োজনত, ম'বাইল ফোনটো উলিয়াই লৈ যোগ-বিয়োগ, পূৰণ-হৰণবোৰ সহজে কৰি লওঁ
{{gap}}পিছে, সিদিনা এঠাইত, এটা কথাত, আকস্মিকভাৱে দৰ্খাস্ত এখন লিখিবলগীয়া হ'ল
{{gap}}সঁচা কথা ক'বলৈ হ'লে, সেইদিনা দুখ-বেজাৰত মোৰ চকুপানীৱেই ওলাই গ'ল
{{gap}}আজিকালি দেখোন বজাৰে সমাৰে, দোকানে-পোহাৰে কোনেও মুখে মুখে হিচাপ নকৰেই
{{gap}}মোৰ মানে তেতিয়া কেনে অৱস্থা হৈছিল, কি কওঁ, কি শুনিব
{{gap}}পিছদিনা ৰাতিপুৱা, মই নিজেই বেতৰ চকী-টেবুলযোৰ আগফালৰ চোতাললৈ উলিয়াই খবৰকাগজকেইখনমান থৈ আহিলো
{{gap}}মাক ক'লো দেউতাক ভাল পাঞ্জাৱী চোলা এটা উলিয়াই দিবলৈ, যাতে ৰাস্তাৰ মানুহে দেখে, মন কৰে
{{gap}}ট্ৰেফিক জামৰ পৰা অলপ পৰিত্ৰাণ পায়েই ড্ৰাইভাৰজনে এক্সেলেটৰ- ডাল দবাই দিলে
{{gap}}ইপিনে, মোৰ হাতত পইচা-পাতি এটাও নাই৷ পাৰিলে.." {{gap}}"চাওঁচোন বাৰু, ৰহঃ"-বুলি ফোনটো অফ্ কৰি দিলো
{{gap}}ইফালে, লাউডস্পিকাৰত ঘোষণা হৈয়েই আছে, ক্ষন্তেক সময়ৰ পিছতে ট্ৰেইনখনে প্লেইটফৰ্ম এৰিব
{{gap}}চাৰিওফালে কেৱল দহটা ভাষাত কৰা হাল্লা-গোল্লা, মিচলচানা আৰু ভজাবুটৰ গোন্ধ
{{gap}}শেষত, এটা কম্পাৰ্টমেন্টত চিট এটা খালী হৈ থকা যেন দেখা পাই কাকো একো সোধাসুধি নকৰাকৈ বহিয়েই দিলো আৰু
{{gap}}"তই মোক শান্তিত থাকিবলৈ নিদিবিয়েই নেকি অ " {{gap}}হঠাৎ, উচুপি উঠা এক নাৰীকণ্ঠত উচপ খাই মূৰটো ঘুৰাই চালো
{{gap}}বহুত কথা চিন্তা কৰি, সেই ৰূপহীগৰাকীৰ পৰা যিমান পাৰি আঁতৰি {{gap}}ফোনটো আকৌ বাজিল
{{gap}}কি কৰিব পাৰো, চাওঁচোন বাৰু, ৰহঃ {{gap}}আচলতে, চাবলৈ আছেনো কিটো বাৰু
{{gap}}খুউব বেছি, মইয়ে কাৰোবাৰ পৰা পাঁচ এটা ধাৰলৈ বিচাৰিব লাগিব
{{gap}}মই দেখিলো, সেই ৰূপহীগৰাকীক লাহেকৈ ঠেলা এটা মাৰি দিলে বৃদ্ধজনলৈয়ো চিট এটা সুন্দৰকৈ ওলাব
{{gap}}অগত্যা, সেই ৰূপহী আৰু মোৰ মাজতে তেওঁৰ বাবে ঠাই অকণ উলিয়াই দি নিজকে নিৰাপদ অনুভৱ কৰিলো
{{gap}}নিশ্চয়, গান শুনি শুনি কিছুমান কথা পাহৰিবলৈ তাই চেষ্টা কৰিছে
' বুলি কাগজ এখিলাতে লিখি তাইৰ পঢ়া টেবুলতে থৈ আমাৰ বুবুলী এদিন মক্বুলৰ লগত পলাইছিল
{{gap}}মই ভাবিলো, জীয়েকৰ দুখ কষ্ট হ'ব বুলি আশংকা কৰি তাই কান্দিছে
{{gap}}শেষত আৰু, 'যাৰ যি হয়, হৈ থাকক' বুলি ভাবি গুচি আহিলো
{{gap}}কেইদিনমানৰ পিছত খবৰ পালো, সেই মকবুলৰ ওচৰৰপৰাই পলাই আহি তাই মাকৰ ঘৰ ওলাইছিলহি
{{gap}}তাৰ পিছত আৰু এই ডাক্তৰ মাতা, দৰৱ আনা, চেলাইন দিয়া
{{gap}}এই ৰূপহীও কিজানি আমাৰ বুবুলীৰ দৰেই {{gap}}মাজতে, আঁৰ চকুৰে এবাৰ ৰূপহীগৰাকীৰ ফালে চালো
{{gap}}কাৰোবাৰ পৰা কিবা এটা পাবৰ বাবে কিবা এটা যে দিবও লাগে, ক'ব নোৱাৰ
{{gap}}তাকে নকৰিলেও কাইলৈ তেওঁ ক'ব বোলে সি ডাঙৰৰ লগত কোনো কথাই আলোচনা নকৰে
" {{gap}}মই দেখিলো, বৃদ্ধলোকজনৰ চাৱনিত খং আৰু ক্ষোভ ফুটি উঠিছে
{{gap}}"আচলতে, নিজে একো এটা নকৰি আনৰ মূৰত কঁঠাল ভাঙি খাবলৈ বিচৰাবোৰেই হিজৰা
{{gap}}সিদিনা যেনিবা, নাতি পোৱালীটো কোলাতে লৈ তাই মোৰ ঘৰলৈকে {{gap}}তাৰ পিছত যেনিবা কথাবোৰ ঠিকেই চলি আছিল
{{gap}}পৃথিৱীৰ সকলো মানুহ যেন মোৰ বাবে কাম কৰিবলৈয়েই ৰৈ আছে
{{gap}}তেওঁ ডাক্তৰৰ মুখৰ অভিব্যক্তি পঢ়ি চাবলৈ চেষ্টা এটা কৰি থাকিল
" {{gap}}ইফালে, ল'ৰা-ছোৱালীকেইটাৰ সমুখত বৰকৈ হাঁহি-মাতি থাকিবলৈ গলেও দিগদাৰ আছে
{{gap}}অফিচতো কামৰ ইমানেই হেঁচা যে হঁহাৰতো কথাই নাই কান্দিবলৈকো আহৰি নাথাকে
{{gap}}বাইকখন কিনাৰ পিছৰে পৰাই চাইকেল চলোৱাৰ অভ্যাসটোয়েই তেওঁ এৰি পেলালে
{{gap}}পেট্ টো বাঢ়ি বাঢ়ি গাটো একেবাৰে মহুৰাটোৰ নিচিনাই হৈছে বুলিব পাৰি
{{gap}}আক', ঘৰত যদি হঁহা-মতা কৰিবলৈ অসুবিধা হয়, তেন্তে বাহিৰলৈ ওলাব লাগিব
{{gap}}শোৱাৰ আগতে তেওঁ ম'বাইল ফোনটোত এলাৰ্মটো চেট্ কৰিলে পুৱা চাৰি বজাত
{{gap}}ফোনটো পকেটত ভৰাই হাতখন উলিয়াবলৈ পোৱাই নাই, ৰিংট'নটো আকৌ বাজিলেই নহয়