jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
previous চৰণীয়া পথাৰৰ গৰখীয়া গীত‎]] next নূপুৰে মাতে ৰুণ জুন‎]] মাথো হাঁহিলে এবাৰ মোৰ ফালে চাই
title জনতা তোৰ পোহৰ পৰা মনত জনতা তোৰ পোহৰ পৰা মনত সুন্দৰে তোৰ আগে আগে যায় কত পিছত উঠিছ সাৰ পাই৷
title জনতা তোৰ প্ৰাণৰো প্ৰাণত মই জানো তোৰ গোপনৰ আশা
title জননীৰ সন্তান অজেয় নৱ জোৱান previous জননী মোৰ পূজাৰে মন্দিৰ শুদা‎]] next জননী- পূজাৰ মন্দিৰ শুদা‎]]
title জয় জ্যোতিৰূপা জয় অজেয়া next অকলশৰীয়া বুলি কোনে ক'লে]] কৰিম উজ্জ্বল আমি তোৰে বয়ান
previous জয় জ্যোতিৰূপা জয় অজেয়া‎]] next জয় জয় দানৱ সেৱিত‎]]
title জয় হিন্দ জয় জয় next জয় জ্যোতিৰূপা জয় অজেয়া]] তোৰ হাতত উৰে বিজয়ী নিচান৷
title জাগে জাগে জাগে জনগণমন জ্যোতি পিপূৰণ অন্নৰে বসন্ত জাগক ঘৰে ঘৰে
title জানো জানো জানো বন্ধু previous জাগে জাগে জাগে জনগণমন জ্যোতি‎]] মোৰ, সকলো সুৰৰ সকলো বিলাপন
title জানো জানো জানো বিফলে নাযায় previous জানো জানো জানো বন্ধু‎]] next জাগে জাগে জাগে জনগণমন জ্যোতি‎]] মৌন মুগ্ধ যত শব্দ কমল দল
previous জানো জানো জানো বিফলে নাযায়‎]] next জানো জানো জানো বন্ধু‎]] দাপোনত কোন কালে নিজে দেখা নাই তাৰে ছবি আঁকি মই তাৰে আগতে দিলে
previous জিৰ জিৰকৈ বোৱা নিজৰা‎]] জিৰ জিৰ জিৰ জিৰ নিজৰি জিৰ জিৰ তাতে নিজৰি জিৰ জিৰ নিজৰি অ'
title জীৱনত যত গান গালোঁ মোৰ কবিটিয়ে বাৰু কাক লিখিলে
title জোনৰ জেউতি ফুলনিত পৰি next জুইৰে আঁকিলি তৰা আকাশত‎]]
title জোনৰ জোনাক চোতালে চোতালে previous জোনৰ জেউতি ফুলনিত পৰি‎]] next জুইৰে কি সুৰ লিখি যাৱ‎]]
previous ডিবৰু গড়ৰে ডিবৰু নৈ]] তোৰ বুকুতে জ্বলে কত আশা সেই ভাষাৰে নতুন পূজা কৰ
title তিৰঙ্গা নিচান বিজয়ী নিচান next তোক মই দেখা নাই]]
next তোৰ গানতে মোৰ সুৰৰে ঢৌ]] তোৰ গান গোৱাৰেই, আনন্দতে গাওঁ সেই জোঁকাৰে কঁপাই হিয়া বিশ্বজনতাৰ
title তোৰ গানতে মোৰ সুৰৰে ঢৌ previous তোৰ গান গোৱাৰেই আনন্দতে]] next তোৰ চকুৰ মণিত মোৰ ছবিটো]]
title তোৰ ভাৱনাৰ গানৰ কত তৰা previous তোৰ পূজাৰ ধূপৰ গন্ধ লাগি‎]] next তোৰ মনত যদি নপৰে]]
title দেউতা তই কি লিখিছ গান next দেউতা মই আজি সপোনত]]
title ধূলিৰ বাটেৰে যোৱা সুন্দৰৰ previous দেহি ঐ দূৰৈৰে গাঁৱেখনি]] next ন জোনাকী ন জোনাকী]]
title ন জোনাকী ন জোনাকী previous ধূলিৰ বাটেৰে যোৱা সুন্দৰৰ]] next নতুন এই সমাজ নীতিৰ]] তই অৰ্থ থকা উৰি ফুৰা
title নতুন এই সমাজ নীতিৰ next নতুন দিনৰ ন ছোৱালী]] উচুপি উচুপি, উঠিলে সাৰ পাই জনসমাজৰ অপূৰ্ব্ব গান গায় ৷৷
title ন পোহৰৰ ৰ'দ কাঁচলিত next নৰকঙ্কালৰ নৃত্য দেখিলি কোনে]] ন চানেকিৰ নতুন ফুলটো বাছ
title নৰকঙ্কালৰ নৃত্য দেখিলি কোনে next নৰকত যি জুই জ্বলে]]
title নৱ জন-জীৱনৰ শিল্পী জাগ অ' নৱ জন-জীৱনৰ শিল্পী জাগ অ' নৱ মন কিৰণৰ শিল্পী জাগ অ'
next নিমাতী কইনা, নাহাঁহি মইনা]] ফুলৰ পাতৰ কি অৰিহণা দিয়
title নিমাতী কইনা, নাহাঁহি মইনা next নীল আকাশৰ এটা তৰা]]
title নীল আকাশৰ এটা তৰা previous নিমাতী কইনা, নাহাঁহি মইনা‎]]
title পখিলা পাখিৰে পাল নতৰিবি previous পখিলা পাখিত ইমান ধুনীয়া‎]]
title পাখি কৰে ৰুণ ৰুণ next পুৱতিৰ গানকেই লিখি শেষ]]
title পুৱতিৰ গানকেই লিখি শেষ ৰাতি তই টোপনি যাবি যেতিয়া
next পৃথিৱী ধুনীয়া কৰিব লাগিব]] শিল্পীৰ মানুহৰ এয়ে শেষ কথা
title ফুলৰ ছাঁ তই পৃষ্ঠাটো previous ফুলৰ কলিক ফুলাৰ মন্ত্ৰ]] মনে মনে তাকে সোধ গৈ নে কি তাকে সোধ গৈ
next ফুলৰ লগত কথা পতা]] থিতাতে ময়াপী ইযে কি আপুনি
title ফুলৰ লগত কথা পতা ফুলৰ পাহিৰ ৰঙা চোতালত বহি তোক কি ক'লে নতুন কথা কৈ যা, কৈ যা মোক৷৷
title ফুলে ফুলে মউপিয়া উৰে উৰি উৰি সউ গাটি উৱঁলাই মউ মউ বুলিয়ে বলিয়া পখিলা
next জোনবগী ছোৱালী তই গাঁৱৰ শেৱালি]] কেতেকীৰ ৰেণুৰে বোলে গ'ল ভোমোৰা কলীয়া
title বগী ছোৱালী তই গাঁৱৰ শেৱালি next জোনৰ জোনাক ভাল পোৱা‎]] কেবাদিনো জানো তই ভাত খোৱা নাই
next বনত ফুলা বনৰীয়া ফুল]] হেৰোৱা মাণিক জানো বিচাৰি পাবি
title বনত ফুলা বনৰীয়া ফুল next বনত ফুলা বসন্তৰ নেদেখা]] গোন্ধতে তোৰ বন আমোল মোল৷ মৌ সুৱদি মিঠা মাতৰ বনৰ মইনা
title বনত ফুলা বসন্তৰ নেদেখা previous বনত ফুলা বনৰীয়া ফুল]] বনত ফুলা বসন্তৰ নেদেখা ফুলে
previous বনত ফুলা বসন্তৰ নেদেখা]] next বনৰ আঁৰত কোনে কান্দি যাৱ]]
title বনৰ আঁৰত কোনে কান্দি যাৱ বনৰ আঁৰত কোনে কান্দি যাৱ মনৰ আঁৰত কোনে বীণ বাৱ পাৱতো তই, নাপাবি কিয়নো চিনি
title বন্ধু সুন্দৰ, তোৰ পদুম ফুলীয়া next বনৰীয়া আমি বনৰ চৰাই]]
previous বনৰীয়া আমি বনৰ চৰাই]] নিজৰ জুইৰে নিজকেই ওউৰি কৰিব খুজিছ সোণ উগ্ৰতপা হে সন্ন্যাসী তই কোন,
title বিজুলী চাকি জ্বলিল ঘৰে ঘৰে next বিজুলি বাঁতিৰে চাকি জ্বলোৱা]] বিজুলী চাকি জ্বলিল ঘৰে ঘৰে
title বিজুলি বাঁতিৰে চাকি জ্বলোৱা previous বিজুলী চাকি জ্বলিল ঘৰে ঘৰে]] আৰু নতুনৰ সৃষ্টি কৰিলি যি
next বুকুৰ তেজেৰে লিখা গান মোৰ]] ফুলাম গামোচাৰে ব'লি অ' লখিমী
previous বেজাৰৰ মাজে কাৰ জ্বলে]] next বোৱাঁ বোৱাঁ দখিণ মলয়া]]
title মই গান নিলিখা দিনবোৰে previous মই গাঁৱৰ ল'ৰা গাঁৱে গাঁৱে]] বগা ক'লা ফুটুকীয়া মউৰা হৈ
title মই জনতাৰ প্ৰাণে প্ৰাণে next মই যদি ঐ জ্বলি থাকোঁতেই]]
title মই যদি ঐ জ্বলি থাকোঁতেই previous মই জনতাৰ প্ৰাণে প্ৰাণে]] next অকলশৰীয়া বুলি কোনে ক'লে]]
next মাটি মাটি প্ৰাণ আছে তোৰ]] তাত কি লিখিছ মই নজনা ভাষা তাত কি আঁকিছ মই নজানা আশা মই লিখা মোৰ নতুন গানৰ
title মাটি মাটি প্ৰাণ আছে তোৰ জীৱন থাকে তোৰ কোলাত শুই
title মা, মই আজি সোণ বৰণৰ বুইছ' মা, তাৰ চকু দুটা আৰু গোটেই গাতে অঁকা বঁকা
title মানুহ হৈ উপজি অহা মানুহ হৈ উপজি অহা কোনে কোনে পশু হৈ ধেমালি কৰ
next মাহ হালধি সানি কিয়]] কাৰ সপোনে ৰূপ লৈ নাচে
title মাহ হালধি সানি কিয় চকু মেলিলে পদুম ফুলি যায় তাইৰ যে দৰা নতুন দিনৰ
title মোৰ আজি সন্ধিয়াৰ গানৰ previous মোৰ অৰুণ গানৰ কৰুণ সুৰত]] কব জানো তোৰ কাণে কাণে
previous মোৰ আজি সন্ধিয়াৰ গানৰ]] তোক যে কিমান ভাল পাই সি
next মোৰ গাঁওখনিত কোনে বাৰু]] মোৰ কবিতা শুনিবি কোন কোনে
title মোৰ গাঁওখনিত কোনে বাৰু next মোৰ গাঁৱৰ ঘৰৰ আগবাৰী]]
title মোৰ গানটো আছিল বহীৰ পাতত previous মোৰ গাঁৱৰ ঘৰৰ আগবাৰী]] গানো বোলে আৰু বহীত নাথাকে
previous মোৰ গানটো আছিল বহীৰ পাতত]] next মোৰ গানত আছে অময়া অৰ্থ]] তোৰেই নিজৰ আপোন কৰি লৱ
title মোৰ গানত আছে অময়া অৰ্থ next মোৰ গানত আছে সোণ সপোনৰ
title মোৰ গানত আছে সোণ সপোনৰ previous মোৰ গানত আছে অময়া অৰ্থ]] next মোৰ গানত জ্বলে তোৰেই মনৰ জুই]]
title মোৰ গানত জ্বলে তোৰেই মনৰ জুই previous মোৰ গানত আছে সোণ সপোনৰ next মোৰ গানৰ অৰ্থ ময়েই]] মই সেই জুইৰেই চাকি জ্বলাই
title মোৰ গানৰ সতে সুৰৰ সতে তাৰ চৰণত সোণৰ জুনুকা নাই৷
" শকতজনে সদৰ্পে দূৰত ৰৈ থকা জনতালৈ চাই ক'লে – "হেই মানুহবোৰ আহাঁচোন আহাঁ গাড়ীখন অলপ ঠেলি দিয়াঁহি
" এইবাৰ মানুহবোৰ হঠাতে আলিৰ পৰা নামি টকা দহটা দিম, আহাঁ, আহাঁ মানহবোৰ আঁৰ হৈ নেদেখা হৈ গ'ল
notes লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ চুটি গল্প মাজতে চাওখাট মৌজাৰ মণ্ডল জগৰাৰ এটা বৰ বিপদ গ'ল
(কুলীৰ পিচে পিচে লৰ ধৰে) চিপাহীঃ মণ্ডললৈ চাই) এ কেইচা বাত হেঁই
(ফোঁপাই ফোঁপাই কচুখোৱাৰ পুনঃ প্ৰৱেশ) কচুঃ বাপুলৈ চাই) নেপালোঁগৈ; নোৱাৰিলো ধৰিব
) (এটা মানুহৰ সৈতে ভোগমন আহি আছে) কচুঃ কাওবাওকৈ) কনিষ্ট বাবু
(উলটি লৰ ধৰে) ভোগমনঃ কচুখোৱাৰ কাষ চাপি গহীনাই) কি গাওঁবুঢ়া ককাই, কুলী ধৰা হৈছে নে
(জেতুকীক কোলাৰপৰা নমাই থৈ, চুমা দিয়ে) ৰত্নঃ পটা এখন চাই) হেৰ, এই কিস্তিত তই ৭দ দিবলগীয়া হৈছে; দে
--বোলোঁ, দেউতাই দয়া কৰিলে, দেউতাৰ তলতে গাওঁবুঢ়া এটা হৈয়ে অলপ জিলিকিব পাৰোঁ
(প্ৰস্থান) ৰংদৈঃ কাঁও-বাঁওকৈ) যি পাৰোঁ বুলিয়ে নহয়, আই-দেউতা, পাৰিবই লাগে
(ঘুৰিবলৈ ধৰে) ৰত্নঃ হজুৰ, এই মানুহটোৰ কিবা এফৰি খাটনি আছিল
(বিলনীয়া বহেগৈ) ১ম মেঃ দেউতা, এতিয়া আৰু কিনোৰূপেসৈতে, আমি উঠো হে
(আপোনা০আপুনি) এতিয়াই নগ'লে, খেজেনা দিবলগীয়া মানুহবিলাকক ঘৰত পোৱাগৈ টান হ'ব
(খঙ্গত এফলীয়া হৈ নিটাল মাৰে) কচুঃ দেউতাই ক'বলৈ ভাল পাইছে কওক
(চাঁতকৰে মনত পৰি) অ, আজি আমাৰ কামৰ ভাৰখন কম নহয় ঔ বুপাই
(জেতুকীক চুমা দি, বেজাৰ মনেৰে প্ৰস্থান) জেতুকীঃ পিচৰ পৰা) বুপাই, মোলৈ পকা পনীয়াল আনিবি দেই
(ভেলেউৰ দুৱাৰমুখতে কুকুৰা এজনী দেখা পাই) হেৰ, ধৰ ধৰ, সেইজনী ধৰি ল
(মৰিয়া ল'ৰাই কাপোৰৰ আগত কণী বান্ধি লয়; আৰু আহিবলৈ ধৰে) পেজানঃ আগচি ধৰি) ক'তা, আপুনি পইচা নিদিলাচোন
(আৰ্দ্দলিলৈ চাই) দেখ আৰ্দ্দলি, তোম ইধাৰ-উধাৰ হোকে দেখতো কোই আতাহেই কি নাহি
(অলপ লাহেকৈ) বাৰু, কুকুৰা আনিছ চেহাব আৰু মছলমানকেটালৈ; আমালৈ কি আনিছ
(দুয়ো টানি অলপ বাট লৈ যায়) ভোগঃ বৰকৈ চিয়ঁৰি) ঐ, সঁচাকৈয়ে নিয়ে দেখোন ঔ
(গোলমাল শুনি বৰচাহাব ওলাই আহে) বৰ চাঃ ইয়াটে কোন মানুহ হালা কৰিছে
(পৰি থকা গোটখৰি এডাললৈ দেখাই) এই গোট কাঠ খৰি দিবলৈ তহঁতক কোনে শিকাইছিল
(চৰ্দ্দাৰে এৰি দিয়ে) ভোগঃ ভাল, মই যাওঁ এতিয়া, কাইলৈ পুৱাতে ওলামহি
(জেতুকীয়ে ফটাকানিৰ দৰা-কন্যা সাজি উমলি আছে) ৰংদৈঃ এতিয়া আৰু ঘুমনি ধৰি বহি থাকিলেই হ'ব নে
(ভোগমনলৈ চাই) হেৰ, বৰ গাওঁবুঢ়াটো, এতিয়া তললৈ মূৰ কৰি গুণি থাকিলেই আমাৰ চিকাৰূপ কেটকা ওলাব নে
(চাতকৰে মনত পেলাই) অ, এতিয়া আৰু পলম কৰিবৰ সকাম নাই; আজি বোলে নৰাগাওঁৱে সৈতে গোটেইখন কুৰুক হ'ব লাগে
(লিখিবলৈ ধৰে) জেতুকীঃ লৰি গৈ বাটি লৈ) অ, এইটোচোন মোৰ ওমলা-বাটিটো
(কোলাত তুলি লৈ জেতুকীক নিচুকায়) টেকেলাঃ ওঁ, আমাৰ কাম হ'ল, এতিয়া উঠিবহে লাগে
(মুক্তিয়াৰ, ভোগমন, নাজিৰ প্ৰভৃতিয়ে চেলাম দি প্ৰস্থান কৰে) ভেলেউঃ হজিৰ
] মানুহজনী আইদেউ, অনঙ্গ বোপা দেউতাই আপোনাক এবাৰ নিৰলে লগ পাব খোজে
[ মানুহজনীয়ে কাঞ্চনমতীক অলৰ-অচৰ দেখি আৰু আমনি নকৰি যাবলৈ থিয় হয় ] মানুহজনী লগ তেনে দিব নোৱাৰিব আৰু
] তিৰোতাৰ মন-সাগৰৰ তলিলৈ পুৰুষ কেতিয়াও নামিব নোৱাৰে বোধকৰো তলিও নাই
[অনঙ্গ মাতিব নোৱাৰা হৈ বহুপৰ ৰৈ থাকে, তাৰ পাছত দোষী ভাবেৰে ] অনঙ্গ কাঞ্চন তোমাৰ কথা সঁচা
] অনঙ্গ ভাবত গদ্ গদ্ হৈ কাঞ্চন সমাজৰ নিয়ম তেন্তে কেতিয়াও লঙ্ঘন নকৰিবা
[এই বুলি অনঙ্গ সাউতকৰে দুৱাৰ মেলি বিজুলি যোৱাদি গুচি যায়
] ৰেৱতী এ সাউদৰ পুতেক ককাইদেউ হে, মোৰ দেউতাটি সৌ কোঁৱৰক আইতাদেউতাৰ ওচৰৰপৰা লৈ আহোকগৈ
[শেৱালিয়ে উচপ খায় আৰু লৰালৰিকৈ চকু মচে ] বাইটি অ' তই দেখোন চকু মোহাৰিছ কিবা সোমাল নেকি চাওঁ চাওঁ
[শেৱালিয়ে হুক হুক কৰে কান্দে সেউজীয়ে সাবট মাৰি ধৰি ] কেলৈনো কান্দিছ বাইটি কচোন বাইটি কি হ'ল
[শেৱালি কিছুপৰ নিতাল মাৰি থাকে] শেৱালি তাৰ পাছত আৰু কি কৈছিলে
[জেং ডাল হাতেৰে এৰুৱাই এচাৰ মাৰে ] সুদৰ্শন কি হ'ল অ' ঠিক হ'ল…. জেঙে-জাবৰে দেখোন এনেকৈ ওলাইছহি
[বপুৰাই সেইফালে বেবুৱা খায় ] কি হ'ল তোৰ দেখোন মাত-বোল হৰিল
[এই বুলি সুদৰ্শনে মূৰত পাগ মাৰিবলৈ ধৰে আৰু বপুৰাই বলকি যায়
] সুন্দৰ সুদৰ্শন বিশেষ এটা কথাৰ অৱতাৰণা কৰিবলৈ তোমাক আমনি কৰিবলৈ আহিলোঁ
[ডাঙৰকৈ কেবাবাৰো গল হেকাৰি মাৰি হচ-হৈচ হেঃ হেঃ হেঃ হে ৰাম প্ৰভু বাট দেখুৱাই নিবা
] আজি তিনিদিনে শুকান খৰিৰ দুখত দিনত সময়ো নাপাওঁ কোঁৱৰৰ আলপৈচান ধৰোতে
[ বুলি একে উশাহতে লৰ মাৰি আকৌ গুলিটো অহাদি আহি] সুন্দৰ খঙেৰে নালাগে নালাগে তই মই যিটো কৈছো তাক কৰগৈ
[পাছলৈ নাচাই বপুৰাই নিধাতু খাই লৰি ওলাই যায় সুন্দৰে বপুৰাক যোৱাগৈ দেখি লাহে লাহে সোঁফালে ওলাই যায়গৈ
] সুন্দৰ বপুৰাক বপুৰা সোঁহাতে আঙুলিয়াই এইফালে দলিছা পাৰি কুঁৱৰীক বহুৱা
[কাঞ্চন কুঁৱৰীয়ে লাহে লাহে গৈ তাত বহে আৰু ওৰণিখনি একতীয়া কৈ লৈ লুইতৰ ফালে চাই ৰ' লাগি লৈ থাকে
[অনঙ্গৰ চকুৱে চকুৱে চায় ] অনঙ্গ ঘপহ কৰে থিয় হৈ বিস্ময়ত] কি কি কৈছা
[কাঞ্চন আৰু অনঙ্গ বিষমকৈ উচপ্ খোৱা যেন হয় ] মই ৰজাই তোমাক সেই অধিকাৰ দান কৰিলোঁ
[চাওদাঙবোৰে সেৱা কৰি মাটিত মূৰ লগায় ] পুৰণি জীৱন পাহৰি গৈ ন জীৱন দেশত আৰম্ভ কৰাগৈ
[শেৱালিয়ে হুক হুক কৈ কান্দিবলৈ ধৰে] কান্দি কান্দি দেখুৱাইছ ৰ তোৰ মঙহ খাম
] ৰাজমাও এস্ এস্ সেইজনী বুঢ়ীগোহাঁয়নী বলিয়া বতিয়া হৈ ওলাইছেহি
] সুদৰ্শন লিগিৰিবোৰৰ সতেতো তুমি ঠাট্টা-মস্কৰা বা ৰং ধেমালি নকৰা
[সুন্দৰে শেৱালিৰ মুখৰ ভাৱ লক্ষ্য কৰি পাছ হুহকি পালেঙত বহি] সুন্দৰ শেৱালি তই মোক ভাল পাৱনে
[কন্দাৰ দৰে শেৱালিয়ে কুঁ-কুৱাই ] সেউজী কেলৈ মিছাকৈয়ে ভয় কৰিছ আহ… একো নকৰে আহ
[বপুৰাই উচপ খাই উঠে আৰু নুঠি বহি থাকি সুদৰ্শনৰ ফালে টহ্ টহ্ কৰে চাই থাকে] কি হ'ল নাযাৱ কিয়
[ৰেৱতী নগৈ ৰৈ থাকে ] সুন্দৰ মই… মই… মই মাতিছো… যা, মাতি আন
[এইবাৰ ৰেৱতী বেবুৱা হৈ যায় গৈ] সুন্দৰ এতিয়া শেৱালিৰ গাতহে জগৰ লাগিলগৈ
] সুদৰ্শন সুন্দৰ তুমি কিছুমান অলাগতিয়াল কথাৰ ওপৰত ইমান কিয় বল কৰা মই নুবুজো
] কোন আছে কোন আছে সুন্দৰ থিয় হৈ বপুৰা বপুৰা বপুৰা লৰি সোমায়হি ক'তা শেৱালি ক'তা
[ৰেৱতীয়ে উত্তৰ দিবলৈ অলপ থোৰোগেঁথো কৰে, এবাৰ তলমূৰ কৰে এবাৰ বপুৰালৈ চায়
[চাওডাং বৰুৱা আহি আঁঠু লৈ ৰয়হি] চাওডাং বৰুৱা শেৱালি বোলা লিগিৰীজনী হেৰাইছে
[ৰাজমাওক] কাৰেঙত সুমবা নোৱাৰো আই মাতৃ তোমাৰ এই হুকুম আমান্য কৰিম
) সোণঃ (দুষ্টালিৰ হাঁহিৰে আন কেইজনীক চকু পিৰিকায়) পি পি পিছে বাইদেউ
) হীৰাঃ (মুখত আতঙ্কৰ ভাব লৈ) আজি দুদিনমানৰ পৰা দেখোন উৰা জাহাজবোৰ বৰকৈ উৰিছে
(লাহে লাহে গীত গোৱা সমদলৰ মাত তেনেই ওচৰ চাপি আহে
[২য় চাওডাঙে তামোল উলিয়াই দুয়োটাকে দিয়ে; তাৰ পাছত শেৱালিক যাচে ] ২য় চাওডাং শেৱালি অ' আই… চালি এখন খাবিনে
] ১ম চাওডাং আন দুটাক] বল ককাইহঁত এতিয়াই আমি যাওঁগৈ
[এই বুলি তিনিওটা চাওডাঙে ততাতৈয়াকৈ উঠি টালি-টোপোলা লৈ তাৰপৰা বেগাই গুচি যায়গৈ
[এই বুলি তাহাঁতে খিলখিলকৈ হাঁহি দিয়ে ] ৰুণুক ভৈয়ামৰ ছোৱালী তই ভয় খাইছনেকি
[এইবুলি ক'লত শেৱালিয়ে উচুপি উচুপি কান্দে ] ৰুণুক কিয় কান্দিছ, নেকান্দিবি
[আটাইকেইজনীয়ে শেৱালিক সাৱটি ধৰি চুমা খাই] ৰুণুক পিছে আমি তোক কি বুলি মাতিম ওঁ
[নগা ল'ৰাটোৱে একো নুবুজি অনঙ্গৰ ফালে চাই থাকে] বাৰু, তোৰ নাচ মই চালে ন'হবনে
] অনঙ্গ আইৰ দৰে শান্ত স্নিগ্ধ যৌৱনৰ লাজুকী হাঁহিটি মাৰি
[ৰুণুকৰ চকু অনঙ্গৰ ওপৰত পৰে ] ঠুনুক এ ৰুণুক এইটো হ'ব পায়
[ তিনিওজনী নাগিনী আৰু অনঙ্গ ওলাই যায় আৰু অলপ পৰৰ পাছতে সেইবাটেদি আঁৰিয়া লৈ লৈ কিছুমান মানুহ যায়হি
[মনে মনে থাকে ] শেৱালি পিছে সিহঁতে ইয়াতে এৰি থৈ গ'ল
[সুন্দৰে মূৰ দুপিয়াই আৰু ৰঙা ফুল এটা লৈ মোহাৰি থাকে
] ৰুণুক বাৰু, আমি তেনে নাম গাম নাচিম দেই জুনুক দেই ঠুনুক
] বপুৰা পিছে ঈশ্বৰসকলে জানো গা নিতিয়াই বন্দীয়ে খাবলৈ সকলো যতাই-পিতাই আহিছো নহয়
[বুলি আনন্দত টকালি পাৰি তিনি দেও মাৰে ] গা-ৰখীয়া চাওডাং তেৰাজনী পিছে কোন বা
[কোনেও উত্তৰ নিদিয়ে, সুন্দৰে উঠিবলৈ মূৰ দাঙি কিলাকুটিত ভৰ দি
] তেন্তে পোৱা নাই নাই তেন্তে শেৱালি সঁচাকৈয়ে উটি গ'ল উটি গ'ল নিজৰাত উটি গ'ল চাকনৈয়াৰ বুকুত মাৰ গল
[কাৰেং ৷ ৰাতি মুকলি খোঁটালি এটাত এখন বৰপিৰাত বহি সুন্দৰ উদাস হৈ এটা বৰ গাৰুত আঁউজি মৌন হৈ আছিল
next বুঢ়া আৰু শিয়াল]] এটা বোন্দামেকুৰী লাহে লাহে আৰু এন্দুৰ, চৰাই আদি ধৰিব নোৱাৰা হলত খোৱাৰ দুখত পৰিল
next বুঢ়া আৰু শিয়াল]] ৰৌ আহিল, বৰালি আহিল, সেন্দুৰীয়া পুঠি
'নেযাওঁ, গুচি যা' বুলি লগালে ভেকাহি॥ আহি জান দিলে নাহে গেদগেদী বাই॥ শুনি মেলৰ বৰমূৰীয়া গৰৈ ডাঙৰীয়া
next ৰাজহাঁহ আৰু কাউৰী]] শিয়াল এটাই দেখিলে তাক কচুগুটি পোতা॥ ওচৰচাপি সুধিলে সুধিলে শিয়ালে –"ককা
notes ককাদেউতা আৰু নাতিল'ৰা গ্ৰন্থৰ ৪ৰ্থ সাধু ককা৷-"কালিৰ সাধুটো কেনে লাগিল
" ফেঁচুৱে ক'লে "যদি তুমি কোৱা মই ৰখিব পাৰো৷" বুঢ়াই ক'লে, "বাৰু,তই তোৰ মাতটো মাতি মোক শুনাচোন
" ককা৷-"কৰ এইটো অঁকৰা ল'ৰা অ' ৷ সাধুটো সৰু হ'লে হবলা তাৰ বেচও তাকৰ হয়
" তৃতীয়জনে মাত লগালে "তেনে সি কৰা নাই নো কি
' অৰ্থাৎ গৰু হোৱা হ'লে ঘাঁহ খালেহেঁতেন৷" তৃতীয়জনে ক'লে "মহাৰাজ, মই কৈছিলো যে 'তেনে কৰা নাই নো কি
" ককা৷-"বৰ জগৰ লগাইছ; সেইদেখি নামাতো৷" নাতি৷-"কি জগৰ লগালো কোৱাচোন
" এওঁ ৰজা তো চিঠি পঢ়ি অবাক৷ এওঁ ভাবি নাপালে,-ৰজা যদি অবুজ হ'ল, মন্ত্ৰীনো বিবুজ হ'ব কেনেকৈ
" জীয়েকে উত্তৰ দিলে, "আমাৰ ফালে হ'ল আৰু৷"মাকে আচৰিত হৈ সুধিলে, "কি হ'ল
notes ককাদেউতা আৰু নাতি ল'ৰাৰ সাধু ককা৷-" তই আজি সেই মাগনী বুঢ়ীজনীক আমাৰ চোতালৰপৰা খেদাই দিছিলি কেলৈ
" যখে উত্তৰ দিলে, "মোৰ হাতৰ এই জৰীডাল দিম৷" "জৰীডালৰ গুণ কি
" বুলি ৰজাই ক'লে৷ সিহঁতে ছোৱালীকেইজনীক "হেৰ উলিয়াই নিদিয় কিয়
" ককা৷ -"তোৰ ওপৰত মোৰ খং উঠিছে, সেইদেখি" নাতি৷ -"মই নো কি কৰিলো ককাদেউতা
"নোমলে একে আষাৰে কৈ উঠিল, "পিতাদেউ,কোনে কাৰ বলত নো খাব পাৰে
'পদুমৰ কি হৈছে এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ আমি এতিয়া দিবলৈ কাৰবাৰ কৰোঁ
" পদুম- আৰু কবাঁ সূৰ্য্য নহলে পদুম জীয়াই থাকিব নো-
" বীৰদত্ত কি কৰিম, কি কৰিম; এইটো কথালৈকে ইমান ভাবিব লাগিছে নে
" এই কথা শুনি হৰদত্তৰ ঘৈণীয়েকে চকুলো টুকি কলে সূৰ্য্যক খেদিলে মোৰ পদুমীক আৰু নাপাওঁ
" স্বামীৰ এই কথা শুনি পদুমৰ মাক কান্দি কান্দি লাহে লাহে ভিতৰলৈ গুচি গল
" বৰফুকন কোচবেহাৰৰ কোঁৱৰ হৰদত্তৰ জীয়েকক বিয়া কৰাবলৈ অহা কথা সঁচানে
" এনে সময়তে দুৱৰী আহি বৰফুকনক জান দিলেহি যে এটি দেখিবলৈ সুন্দৰ মোহ লগা ডেকা ল'ৰা আহি দুৱাৰ মুখত আছেহি
" ফুল-"তললৈ মূৰকৈ বেজাৰ কৰি থকা সৌ কপৌৱনী জনী চোঁৱা চোন
" হৰদত্তৰ এই বীৰোচিত কথা শুনি বীৰদত্ত আৰু মন্ত্ৰীসকল নিস্তব্ধ নিমাত হৈ জয় পৰি তললৈ মুৰ কৰিলে
-কিয় নহয়, হয় বহালো; ইয়াক ধৰিব পাৰিলে বাপককো পালো বুলি থচোন
" এই কথা শুনি বৰফুকনে জীয়েকক সান্তনা কৰি কলে আই, তই কিয় এনেবোৰ কথা কৱ
" বৰফুকনৰ এই কথা শুনি ৰঘুৰ মনত বৰফুকনৰ কথাত সন্দেহ কৰিবৰ এক ৰেণু মাত্ৰও কাৰণ নেথাকিল
-নৈত উটি যোৱা কলহটোৰ মুখে মোৰ বাতৰি পাই তুমি আহিলা
" তেতিয়া ৰজাৰ জীয়েকে ক'লে, "তেনেহলে তুমি মোক ছল কৰি হে বিয়া ক'ৰালা
"ৰজাই এনে উত্তৰ শুনি তধা লাগি ক'লে-"মই কোন তই নাজান
" এইবাৰ ঘৈণীয়েকে সাৰ পাই চকু মেলিলে৷ তাই দেখিলে,গিৰিয়েকৰ হাতত চোকা কপি-দাখন জিলিকি আছে৷ "কি কৰা
] ৰুক্মিণী বোলোঁ কাব্য ভাবি থাকিলেই (গোলোক বৰা উচাপ্ খাই উঠে
] পীতৰাম দিম মই পাঁচটকা ৰূপ, তই যদি সেইটো কাম কৰাই দিব পাৰ
(আগৰ ঠাইতে গোলোক বৰাই চকীত বহি মেজত কাকত লৈ লেখি আছে
(ঘৈনীয়েকলৈ চাই) আৰু যি যি বস্তু আনিব লাগিব, তাৰ তুমি ফৰ্দ এখন মোক ভালকৈ কৰি দিয়া
title ভূত পোৱালি আৰু যখিনী ছোৱালী]] ভূত পোৱালি আৰু যখিনী ছোৱালী]] কুম্পু নামৰ অকণমানি ল'ৰাটো
previous নিস্তাৰিণী দেৱী বা ফাতেমা বিবি]] notes সুৰভি গ্ৰন্থৰ পঞ্চম গল্প এদিন এজনে তলত লেখা ঘটনাটো মোৰ আগত কৈছিল
"অসমীয়া মানুহ কানীয়া, এই বদনামটো অসমীয়াৰ গাত যাৰে মন যায় সিয়ে দিয়ে
" মই কি উত্তৰ দিম ভাবি নাপাই বিমোৰত পৰি নামাতি ৰলোঁ
" মই ভাবিবলৈ নহল, চিন্তিবলৈ নহল, দুষ্টা সৰস্বতীৰ উচতনিত হবলা, মিছাকৈয়ে সাজি কৈ দিলোঁ ভুৰুকী
' তেওঁ টপৰ কৰে কথাষাৰ মোৰ মুখতে ধৰি কলে ভুৰ্কী
' মই দিম বুলি কৈ কোনোমতে গা সাৰি সেই দিনৰ নিমিত্তে ৰক্ষা পৰিলোঁ
" মই উত্তৰ দিলো বাৰু কি কব খুজিছা কোৱা, মনদি শুনিম
"তেতিয়া মোৰ বয়স ওঠৰ বছৰ, আৰু মোৰ মহাশত্ৰু পযৌৱনৰ মোৰ গাত মহা পয়োভৰ
"এদিন ৰাতি মোৰ টোপনিত পাষণ্ডই মোৰ টেটুটো চেপা মাৰি ধৰি মোক বধ কৰিলে
" তিৰুতাজনীয়ে উত্তৰ দিলে আকৌ মোক এই পুখুৰীৰ পানীত পেলাই দিয়াঁ
" মই "বাৰু বল যাওঁ" বুলি কৈ তাক কলোঁ দেখ যোৱাৰ আগেয়ে তই চাচোঁন বাৰু খালটোত কি আছে
"মোৰ বৰ সকাম এটা আছে" বুলি নিৰ্ম্মল বাবুক কৈ তেওঁলোকৰ আগেই মই সেই বাগিচাৰ পৰা গুচি আহিলোঁ
"তোৰ কি হৈছে ক বুলি আকৌ তাক সোধাত সি উত্তৰ দিলে দেউতা
" "দেউতাই যদি জগৰ নধৰো বুলিছে আৰু ক'বলৈ হুকুম দিছে, তেন্তে কওঁ, শুনক
next নিস্তাৰিণী দেৱী বা ফাতেমা বিবি]] notes সুৰভি গ্ৰন্থৰ তৃতীয় গল্প দেওবাৰ
" মই মিচিকীয়া হাঁহি মাৰি মাত লগালোঁ কি তাক নৌকাৰে খেদিব গজেৰে মাৰিব সি এনেই মৰিয়েই আছে
" ইমানখিনি বেলিৰ পিচত হৰিদেউ ফয়চলানবিচে হঠাৎ মাতি পেলালে কাৰ গজে তাক মাৰিব পাৰে হেঁ
" মই উত্তৰ দিলোঁ এ বোপা, তুমি শুনা নাই হবলা
" খেল-পগলা ফয়চলানবিচে দেখোন এনেতে মুখ বজাই উঠিল নেথাকে হেঁ, জাত নেথাকে
" তৰা আইদেউ আৰু কাঞ্চনসখীয়ে মোক ধৰি ধৰি উলিয়া আনিলে
" চাকুলীৰ কথা শুনি, চেতন পোৱাদি পাই ভানুৱে কবলৈ ধৰিলে অ' গোহাঞিদেৱ
" {{gap}}মই ― কি, তাহানি যে খাইছিলি টেঙা পাতত দি
{{gap}}বুঢ়ী৷ ― নহয়, বোপাই, ধৰম-বিয়া দিয়াৰ নিয়ম আছে নহয়৷ আমি দুখীয়া মানুহ, সিমানৰ লায়েক নহওঁ
{{gap}}গজন জীৱ সম্বন্ধে জগত গৰাকীয়ে এটা নিয়ম বান্ধি দিছে, সেই নিয়ম অনুসৰি সিহঁতে সংসাৰত জীৱন কটায়
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;মানুহৰ স্বভাৱ চৰিত্ৰ আৰু অৱস্থা অনুসৰি উদ্‌গতিৰ বাট ভিন ভিন হয়
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;সকলো কাম আদিতে দুষ্কৰ যেন লাগে, কিন্তু এজনে এদিন সমুখত কৰি দেখুৱালে সেই কাম উজু হয়
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;উদ্‌গতি পথৰ প্ৰত্যেক যাত্ৰীয়েই তাৰ মনত এটা ডাঙ্গৰ আৰ্হি থিৰ কৰি লোৱা উচিত
{{gap}}সংসাৰত উদ্‌গতি কৰিবলৈ মানুহক মনৰ একাগ্ৰতা লাগে, পঢ়নৰ পৰা সেই একাগ্ৰতা জন্মে
{{gap}}ব্যয়ামৰ আচৰিত গুণ, ইয়াৰ পৰা মানুহে অদ্ভুদ ক্ষমতা লাভ কৰে
{{gap}}বহুত মানুহৰ বিশ্বাস আছে যে ব্যায়াম কেৱল ডেকা মানুহৰ হে যোগ্য, কিন্তু চেণ্ডোৱে তেনে কথা নকয়
{{gap}}চিন্তা মনৰ জেউতি, তাৰ গুণত আন্ধাৰ সমস্যা পোহৰ হয়, টান কাম উজু হয়
{{gap}}স্বাস্থ্যৰ পক্ষে শৰীৰৰ শুদ্ধতা যেনে লাগতিয়াল, বস্ত্ৰৰ শুদ্ধতাও তেনে লাগতিয়াল
{{gap}}বল আৰু স্বাস্থ্য একে বস্তু নহ'লেও, সিহঁতে যে দুয়োকে দুয়ো সহায় কৰে তাৰ অকনো সন্দেহ নাই
{{gap}}কোনো কামত লৰালৰি কৰা উচিত নহয়, লৰালৰি কৰিলে কামত জোঁট লাগে আৰু দুদণ্ডৰ কামত চাৰি দণ্ড খৰচ হয়
{{gap}}শ্ৰম বোলোতে শাৰীৰিক আৰু মানসিক দুয়ো বিধ শ্ৰম ধৰা হৈছে
{{gap}}তুমি আনৰ অহিত নকৰিলে আনে তোমাৰ অহিত নকৰে, ই ধুৰুপ কথা
{{gap}}মানুহৰ শৰীৰ আৰু শক্তি অনুসৰি আহাৰৰ পৰিমান অলপ বা সৰহ হয়
{{gap}}ৰাতি জাগৰণ স্বাস্থ্যৰ পক্ষে বৰ অপকাৰী, এৰাতি উজাগৰে থাকিলে দুদিনলৈ গা গেৰেউ-গেথেউ লাগে
{{gap}}দণ্ডিত বান্দৰ নাচে, এই কথা সঁচা, কিন্তু নাচন দেখিবলৈ ভাল নহয়
{{gap}}উৎসাহ হেঁপাহৰ পৰা জন্মিলেও,তাক শকত কৰিবলৈ অন্য আহিলা লাগে, সেই আহিলা আশা
'নিস্বাৰ্থ কাম' এটা কবৰ কথা মাথোন, তাত একো সাৰুৱা যুক্তি নাই
' সুৱগাৰ গুণত টান সোণ উতলে, অভ্যাসৰ গুণত টান কাম সিজে
{{gap}}খৰচৰ হাত টান হ'লে যেনেকৈ কৃপণ নাম পায়, ওচ মোচ নিবিচাৰি সৰহকৈ খৰচ কৰিলেও ধুঁৱাখুলীয়া নাম পায়
{{gap}}কানিৰ ৰাগীও সৰ্ব্বাংশে ভাঙৰ ৰাগীৰ নিচিনা, কেৱল কানিৰ চোক বেচি
{{gap}}মদৰেই হওক বা কানিৰেই হওক ৰাগী মাত্ৰেৰে আৰু এটা দোষ আছে
{{gap}}সদায় সুস্থ থকাই শৰীৰৰ স্বভাৱ, সেই শৰীৰ যে অসুস্থ হয়, ই কেৱল মানুহৰ নিজৰ দোষ
{{gap}}স্বাস্থ্য নিঘুণীয়া হৈ থাকে মানে মানুহে তাক বস্তু যেন নেদেখে আৰু সি যে কেতিয়াবা বেয়া হ'ব পাৰে তাকো নাভাবে
{{gap}}সদায় কৰি থাকিলে কামত অভ্যাস জন্মে, অৰ্থাৎ সেই কামটো অপ্ৰয়াসে কৰিবৰ ক্ষমতা হয়
{{gap}}শুকান ঠাইৰ ভিতৰত পৰ্ব্বতৰ নখ, অৰ্থাৎ নামনিৰ ভাগ বাসৰ উপযুক্ত নহয়
{{gap}}শয়ন ভোজন আৰু স্বভাৱ চৰিত্ৰৰ দোষত যে ৰোগ হয়, ই ধুৰুপ কথা
{{gap}}সুস্থ শৰীৰ আৰু শুকান ঠাই এই দুয়োৰো ভিতৰত বিশেষ সম্বন্ধ আছে
{{gap}}সুচল বা ছেগৰ পৰিমাণ অনুসৰি সংসাৰত মানুহৰ উদ্‌গতি বা অধোগতি হয়
{{gap}}সময়ৰ লগত আগুৱাই যোৱা মানুহে তাৰ কৰ্ম্মৰ জোখাৰে ফল পায়, পাচ পৰা বা আগবঢ়াবিলাকে নাপায়
{{gap}}যি অভিপ্ৰায়েৰে মানুহে ৰাগী কৰে সেই অভিপ্ৰায় এটাইবিলাক বেয়া বুলিব নোৱাৰি
{{gap}}কোনো কোনো মানুহে কয় যে ৰাগীয়াল বস্তুৱে জীৰ্ণ শক্তি বঢ়ায় আৰু বেচিকৈ ভোক লগায়
{{gap}}মদৰ ৰাগী বৰ ভয়ঙ্কৰ, সি টান হ'লে মানুহে ভাল বেয়াৰ বিবেচনা একেবাৰে পাহৰে
{{gap}}সলাব বা কমাব নোৱাৰা কৰি খৰচৰ নিৰিখ বান্ধি লোৱা উচিত নহয়
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;কেতিয়াবা কেতিয়া মিছা ভাব এটাকো সঁচা কথাৰে প্ৰকাশ কৰিব পাৰি
{{gap}}কোনো কোনো মানুহে আগপাচ নুগুণি খঙ্গৰ বেগত হঠাৎ এটা অকাম কৰি চিৰকাল তাৰ ফল ভোগ কৰে
{{gap}}ওখ ঠাইত উঠিবলৈ যেনে এটা আলম লাগে, উদ্‌গতি কৰিবলৈ তেনে এটা আলম লাগে
{{gap}}যেই সেই কৰ্ম্মই যেই সেই মানুহৰ উদ্‌গতিৰ আলম হ'ব নোৱাৰে, মানুহে পতি কৰ্ম্ম বেলেগ বেলেগ হয়
{{gap}}কোনো কোনো মানুহে মান্যৱন্ত লোকক অমান্য কৰিলে পুৰুষালি কৰা যেন পায়, সেই দেখি চল পালে অমান্য কৰিবলৈ নেৰে
{{gap}}তলতীয়া সামান্য মানুহ বিলাকক মৰম কৰি চলা উচিত, আৰু সিহঁতক সম্বোধন কৰোতে তুমি বুলি সম্বোধন কৰা ভাল
{{gap}}মূল্য অনুসৰি কাম উজু বা টান হয়, অৰ্থাৎ অলপ মূল্যৰ কাম উজু, আৰু সৰহ মূল্যৰ কাম টান
{{gap}}আন এজন মানুহে তোমাৰ আগত কোনো অন্যায় কাম নকৰিলে, বা তোমাক হিংসা বা অপমান নকৰিলে তোমাৰ খং নুঠে
description সত্যনাথ বৰা অসমৰ এজন প্ৰবন্ধকাৰ, বৈয়াকৰণিক, শিক্ষাবিদ আৰু আইনী বিশেষজ্ঞ
notes লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ চুটিগল্প গ্ৰন্থ জোনবিৰি গ্ৰন্থৰ অন্তৰ্ভূক্ত চুটিগল্পৰ সূচী
title যেনে চোৰ তেনে টাঙোন notes জোনবিৰি গ্ৰন্থৰ দ্বিতীয় চুটিগল্প কটীয়া মোমাই চৰকাৰী মোমাই
"মই যি সাধু ক'ব খুজিছোঁ, তাৰ নাম যেনে চোৰ, তেনে টাঙোন
" দ, ক এনে কথা কিয় কৱ মোৰ আই হে, একো নোহোৱাকৈ মানুহে কান্দে
" মোমাই তহঁতৰ কেপ্‌কেপনিত থাকিব নোৱাৰি এতিয়াই হাতৰপৰা সুলকি গ'ল
" আমি আৰু আধ্যা পৰিল পৰক, আকৌ নকৈ একাধ্যা আৰম্ভ কৰাঁ মোমাই, নহ'লে আমি নেৰোঁ; বোলো কেতিয়াও নেৰোঁ
" আমি:"যোৱা মোমাই, টোপনিৰ জালত তুমি কি কৈছা একো ঠিক নাই
" ৰাইজ-"হেৰ কি ৰৌ মাছ অ ৰু, ঘৈণীয়েক-"কি ৰৌ মাছ, দেউতাসকল আপোনাসকলে তেওঁক শোধকচোন
" আমি-"নাই পৰা আধ্যা মোমাই, তোমাৰ দুটি ভৰিত ধৰিছোঁ, আৰু তাৰ পিছত কি হ'ল কোৱা
next যেনে চোৰ তেনে টাঙোন]] notes জোনবিৰি গ্ৰন্থৰ প্ৰথম চুটিগল্প (ভৱানীৰ বয়স ২২
) (আকৌ দীঘল দীঘল কেকনি) নোকোৱা নো কিয় কি হৈছে
- চেনেহী: আই, হেল আই, মোল ভোক আগিছে, দলপান দে
) চেনেহী: আই, এই বল ফুঠী মাঠটো মোল; নহয় নে বালু আই
) চেনেহী: মোল বল ফটী মাঠটো তই নেকাবি, হেল আই
" কথাষাৰ শুনি মানুহজন খঙত থৰ্‌ থৰ্‌ কৰে কঁপিবলৈ ধৰিলে
" এই কথাৰো অন্ত পৰিল, আৰু তোলন সাজতোলা আৰু ছাপৰাচীৰ মাজত জোটাপুটি লাগি পৰিল
" তোলন সাজতোলাই এই কথা গুইন্‌ গুইন্‌ চাহাবৰ আগত কৈ চকুৰ পানী টুকিবলৈ ধৰিলে
" পিছদিনা আমাৰ মলক চাহাব ঘৰলৈ গৈ কি কৰিলে, কেনেৰূপে চলিলে সেইবোৰ বহলাই লেখিবলৈ গলে এখন পুৰাণ পুথি হব
next প্ৰথম দৰ্শনত ওপজা প্ৰেম]] notes সুৰভি গ্ৰন্থৰ অষ্টম গল্প "মোৰ বান্ধ
' তিলকাৰ হৃদয়-মণিকটত তেলভৰা বন্তি জ্বলি উঠি বিমল জেউতি চাৰিউফালে বিলাই দিছে, কিন্তু মণিকূট দেৱতাশূন্য
" ভূধৰ চাহাবৰ কথা শুনি কাণত আঙুলি দি, চৰগ-পৰা মানুহৰ দৰে থিয় হৈ অবাক
" বৃত্তান্ত শুনি ভূধৰৰ আৰু বুজিবলৈ বাকী নেথাকিল যে তেওঁলোকৰ বুঢ়া লগুৱা বাপিৰামৰে এই কাম
title ইন্দ্ৰযজ্ঞ ভঙ্গ আৰু গোযজ্ঞ প্ৰৱৰ্তন বাৰিষাৰ অৱসান আৰু শৰতৰ আৰম্ভণ
" নন্দৰাজে এটি আনন্দৰ হাঁহি মাৰি এই বুলি সমিধান দিলে, "বোপা এইবোৰ আয়োজন ইন্দ্ৰযজ্ঞৰ নিমিত্তে হৈছে
" কৃষ্ণই পুনৰপি প্ৰশ্ন কৰিলে, "পিতা, ইয়াৰ নো উদ্দেশ্য কি
</poem তেওঁ লিখা 'দেৱজিত' কাব্যৰ অনেক ঠাইতো নাম ধৰ্ম্মৰ প্ৰতি মানুহক উদগোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়
(ধৰ্ম্মনাথৰ প্ৰস্থান ২) ফুলেশ্বৰী, পেলনী এবং অন্যান্য গৃহ পৰিজনৰ প্ৰৱেশ
(ইতি নিষ্ক্ৰান্তাঃ ৮) মঙ্গলুঃ (স্বগত) গিৰিহঁতৰ ঘৰত খাটোঁতে খাটোঁতে দিন গ'ল
(জয়ন্তীৰ প্ৰতি) আইটী তয় আৰু উৰ্ব্বশী দুইও আহি ইয়াতে পঢ়ি শুনি উমলি থাকিবি
) কুলঃ (সভাসদ সকলৰ প্ৰতি) আপোনা সকলে শুদ্ধ মনে বিচাৰ কৰি চাওক
(৫৩) হৰঃ যি হওক এিজনি চোয়ালী খুজিবলৈ হাক দি পঠাওঁ
(৫৪) ফুলেঃ তাই কেতিয়াবা কেতিয়াবা কাপোৰ চাপোৰ আৰূ খাৰু মণিও পিন্ধে
(৬০) ৰামঃ কেঁয়া পটীৰ পৰা আহি একো খোয়াও নাই ভোকে লাগিছে
(আচ্ছাদিত স্থানত ৰামচন্দ্ৰৰ অন্নাদি ভোজন অনন্তৰ নবমীৰ পাত্ৰাবশিষ্ট ভোজন আৰু পুনঃ প্ৰবেশ)
description অসমীয়া সাহিত্যত প্ৰথম ছনেট প্ৰণেতা আৰু অসমীয়া সাহিত্যৰ গুৰি বঠা ধৰা সকলৰ ভিতৰত অন্যতম
# নগেন্দ্ৰ নাৰাযণ চৌধুৰীৰ গল্প, # প্ৰাগ ঐতিহাসিক যুগৰ চিত্ৰশিল্প,
(কীৰ্ত্তন) ভজিলোহো জয় জয় বুলি (কীৰ্ত্তন) ৰাম বুলি শুদ্ধ কৰা মন
" &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;যমে এই বুলি ভগৱন্তৰ ওচৰত ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ধৰিলে
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;এইখিনিতে চাব লাগিব যে ব্যাসদেৱে এই ব্ৰত কৰোঁতা ব্ৰজগোপীসকলক কুমৰিকা বুলিছে
' অৰ্থাৎ ৰাসক্ৰীড়া বিড়ম্বন মাথোন, ৰাসলীলাৰ অনুকৰণত কামজয় প্ৰদৰ্শন কৰাটোৱেই আচল তত্ত্ব
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;বাস্তৱিকতে ৰাসলীলা শুনি বা পঢ়ি পোনতে মনত যেনে ভাৱ উদয় হয়, আচলতে তাত তেনেকুৱা একো নাই
' জীৱ মাত্ৰকে চিৰকাল জীয়াই থাকিবৰ ইচ্ছা, মৰিবৰ ইচ্ছা কাৰো নাই
– ঘোষা &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;আত্মাৰাম ভগৱানৰ ইচ্ছা তেওঁৰ নিজৰ কোনো অভাৱ পূৰণৰ নিমিত্তে নহয়
' অৰ্থাৎ মই যোগমায়াৰে সমাবৃত থাকোঁ সেইদেখি সকলোৱে ঠিক মোক দেখিবলৈ নেপায়
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;বেদৰ গূঢ়াৰ্থ, গীতাৰ গূঢ়তত্ত্ব সকলোৱে বুজিব নোৱাৰে, কাৰণ সি অস্ফুট
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ব্ৰহ্মক সৎ বুলিলে কি বুজায় ইয়াকে বুজায় যে তেওঁৰ সত্তাতেই জগতৰ সত্তা
' সেইদেখি বেদোক্ত পৰম ব্ৰহ্ম আৰু দৈৱকীনন্দন শ্ৰীকৃষ্ণ একে বস্তু
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;যি যেনেকৈ তেওঁক ভজনা কৰে, বাঞ্ছাকল্পতৰু সমদৰ্শী তেওঁ তাক তেনেকুৱা ফলকেই দিয়ে
" কথাটো শুনি পৰমহংসই ক'লে লেক্‌চাৰ, সন্ধিবিগ্ৰহ, ৰাজ্যশাসন এইবোৰতো মানুহে পাৰে
' তিৰোতাৰ সতিনী খটাতকৈ ডাঙৰ আন একো যান্ত্ৰণাদায়ক কষ্ট নাই
</poem center> ষ ওষধিষু যো ৱনস্পতিষু তস্মৈ দেৱায় নমো নমঃ
'বেবেষ্টি ইতি বিষ্ণুঃ' অৰ্থাৎ তেওঁ ব্যাপক, গোটেই জগৎ ব্যাপি আছে জগৎ সৰ্বশৰীৰংতে