jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
' পল্লৱে ব্যস্ত হৈ তাইক আলফুলকৈ বুকুৰ মাজলৈ টানি আনিলে
" আৰু পাইনৰ সেউজীয়াৰ মাজে মাজে দৌৰি ফুৰাৰ কি যে আমেজ বনজ্যোৎস্না
' {{gap}}'হয়তো পাওঁ, মই খুব ভাল ফুটবলো খেলিব পাৰোঁ জানানে
' {{gap}}ম'বাইল ফোনৰ মাজেৰে অনৰ্গল ভাহি আহি থাকিল অংকুৰ নামৰ ল'ৰাজনৰ উৎসাহ ভৰা মাতটো
{{gap}}সন্ধ্যাৰ এই নিৰিবিলি সময়খিনি ক্ৰমশঃ তাইৰ বাবে একান্ত আকাংক্ষাৰ হৈ পৰিছে
{{gap}}বনজ্যোৎস্না – অংকুৰৰ এই সম্পৰ্কৰ আৰম্ভনি হৈছিল মাত্ৰ এমাহ আগতে
{{gap মই যে ইমান কথা কৈ আছো –তুমি কেৱল হা-না, বাঃ কৰি গৈছা, কিয়
' {{gap}}'বৰষুণত তিতি থকা পাইন গছবোৰ কেনেকুৱা লাগিছে দেখিবলৈ অংকুৰ
{{gap}}ফটোখন পোৱাৰ দিনা উৎসাহী শুনা গ'ল অংকুৰৰ কণ্ঠ 'কি ভীষণ ধুনীয়া তুমি বনজ্যোৎস্না
{{gap}}কেইঘন্টামানৰ আগতে মাত্ৰ জীয়েকৰ আব্বাৰ মতে শুক্ৰেশ্বৰ পাৰ্কলৈ তাইক লৈ গৈছিল তেওঁ
{{gap}}কিন্তু বনজ্যোৎস্নাই তেওঁৰ পোন কথাকেইটা নিজৰ মতে সজাই ইমান সুন্দৰকৈ ক'লে ফোনত কথা পতা ল'ৰাজনক
{{gap}}আচলতে, অলকেশৰ স্নেহ আৰু আনুগত্যত মই কেনেবাকৈ যেন সহানুভূতিৰ এটা প্ৰলেপ দেখিছিলো
{{gap আৰু যেতিয়া মোৰ তাৰ কথা মনত পৰিল, তেতিয়া গীত স্কুললৈ যাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে
{{gap এই সকলোৰে কাষে কাষে ক্ৰমশঃ পুনৰ এটা খোলাৰ কাঠামোৱে মোক আৱৰি বাঢ়ি {{gap}}এনেতে এটা 'মিৰাকল' ঘটিল
' ভাবিছিলো মোৰ চৌপাশৰ নিৰ্জনতাক ভাঙি-চিঙি মোৰ কাষে কাষে উমলি ফুৰিব {{gap}}এদিন তিতি মৰিল
'ডাঙৰ' ছোৱালী হোৱা হেতুকে তাই ৰাজহুৱা ঠাইত নচাৰ অনুপযুক্ত, গান গোৱা 'এলাউদ'
{{gap}}কথিত আছে এইটো পৰিয়ালৰে কোনোবা এজন উত্তৰ পুৰুষৰ হীৰা আৰু জীৰা নামৰ দুটা পাহুৱাল পুতেক আছিল
{{gap}}ইফালে অভয়েশ্বৰী আইটিৰ দেউতাকৰ ঘৰৰ চালত হঠাতে আহি বহিল শগুণৰ জাক এটা
{{gap}}আমাৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ৰূপহী কন্যা বা তাইৰ পৰিয়ালৰ পিছে ভাগ্যৰ একো হেৰফেৰ নহ'ল
{{gap}}সেই সময়ত কলকাতাৰ কলেজত পঢ়া-শুনা কৰি এফ এ (আজিৰ উচ্চ মাধ্যমিক) পাছ কৰা ডেকা অঞ্চলটোত বিৰল আছিল
{{gap}}লাহে লাহে একতাই গোটেই দেশখনকে বান্ধি পেলালে, ইজনৰ মনৰ কথাই সিজনক ছানি পেলালে
{{gap}}১৯৪২ চনতো ভাৰতৰ ইতিহাসত এটা মনত ৰাখিবলীয়া সোণালী আখৰেৰে লিখা চন
" ভনীয়েকে হ'লে সেই কথাৰ একো আওভাও নুবুজিলে, বায়েকৰ টান টান কথাবোৰ তাই নুবুজেই
{{gap}}কলংপুৰ হেলেম ব্ৰহ্মজান মৌজা হৈ সমদল গহপুৰ থানা আহি পালেহি
'বন্দে মাতৰম' বুলি ধলি পৰিব খুজিলে যদিও পতাকা মাটিত পৰিবলৈ নিদিলে
{{gap}}কনকলতা চিৰকাললৈ ইতিহাসৰ পাত উজ্বল কৰি পৃথিৱীৰ বুকুত অমৰ হৈ ৰ'ল
{{center smaller ৰাম সৰস্বতী, গোপীনাথ দ্বিজ, পৃথুৰাম দ্বিজ, দামোদৰ দাস আদি বিৰচিত
: সেই আইক হৰুৱাই আইলো তব থানে॥ উচ্ছিষ্ট নিদিবা মোক নুধুৱাইবো পাৱ
: অবলা নাৰীক অপমান কৰাইলেক॥ ১৯০৭৯ দ্ৰৌপদী বোলন্ত মাৱ শুনিবাহ৷ কাণে
- আকাশৰ চন্দ্ৰক ধৰিবে হাত মেলে॥ ২০৬১৭ প্ৰচণ্ড বায়ুক যেন মহা মূঢ়মতি
_ খেদি আলৈ বিকৰ্ণ প্রচণ্ড হস্তীস্কন্ধে ৷৷ ১৯৮৮৯ দৃঢ়তৰ শৰপাট লৈল ৰুক্ম পুংখ
' যুধিষ্ঠিৰ চবিলন্ত মাধৱৰ ৰথে ॥ ২০৩০৮ নিজ ৰথে চড়ি চলি গৈল
title ওভতনি যাত্ৰা আৰু অন্যান্য গল্প [[শ্ৰেণী:OTRS অনুমতি নিশ্চিত হোৱা গ্ৰন্থৰ সূচী]]
" পিছলৈ অৱশ্যে তেখেত মান্তি হৈছিল আৰু অনুৰাগী সমাজে আয়োজন কৰা কেতবোৰ অনুষ্ঠানৰ অংশীদাৰো হৈছিল
{{gap}}অনুৰাগী সমাজৰ জন্মৰ সময়ত সৌৰভ কুমাৰ চলিহা বেলতলাৰ বাসগৃহত আছিল
{{gap}}নানা কাৰণত অনুৰাগী সমাজৰ কাম-কাজৰ মাজতে কিছুদিনৰ কাৰণে যতি পৰিছিল
{{gap}}ভালেকেইগৰাকী সুখ্যাত লেখক-সমালোচক, কবি-গল্পকাৰ প্ৰত্যক্ষভাৱে সম্প্ৰতি সমিতিৰ লগত জড়িত হৈছে
{{nop noinclude rh ১২ চলিহাৰ চিঠি আৰু অন্যান্য ৰচনা noinclude>
{{gap}}ইয়াৰ লগত পঠোৱা (জেৰক্স- অনুলিপিৰ) লিখাখিনি কিছুমান 'সম্পাদকলৈ চিঠি'ৰ পৰা যুগুতাই উলিওৱা
" অৱশ্যে আজিৰ ভাৰতত নিৰ্বাচন বা<noinclude rh চলিহাৰ চিঠি আৰু অন্যান্য ৰচনা ২৩ noinclude>
" অৱশ্যে আজিৰ ভাৰতত নিৰ্বাচন বা<noinclude rh ৩০ চলিহাৰ চিঠি আৰু অন্যান্য ৰচনা noinclude>
{{gap}}তিনিচুকীয়া জিলাৰ ল'ৰা ৫ জনক কেতিয়া কি সেনাবাহিনীয়ে ধৰি লৈ গৈছিল আমি নাজানোঁ
{{gap}}বহুতে হয়তো ক'ব, আমাৰ ডেকা ল'ৰা মাৰি-ধৰি শেষ কৰিব ধৰিছে, এওঁৰ এটা বন্ধতেই গা ঘূৰিছে
( চৌৰিচৌৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ভাৰতবৰ্ষৰ স্বাধীনতাও আহিছে প্ৰচুৰ ৰক্তক্ষৰণৰ মাজেৰে
<noinclude rh চলিহাৰ চিঠি আৰু অন্যান্য ৰচনা » ১৭ noinclude>
{{gap}}আমি যদি আজিও মণিৰাম দেৱান আৰু গোমধৰ কোঁৱৰক<noinclude rh চলিহাৰ চিঠি আৰু অন্যান্য ৰচনা » ৫১ noinclude>
{{X-larger Center চলিহাৰ চিঠি আৰু অন্যান্য ৰচনা {{Center সৌৰভ কুমাৰ চলিহা অনুৰাগী সমাজ
{{gap}}গৌৰীনাথ সিংহ স্বৰ্গদেৱে সৈতে সৰুকালত একেলগে পঢ়া মজুমদাৰ এজনা ডেকা আছিল
{{gap}}আমাৰ দেশৰপৰা যি লোক বেজ বিচাৰি গৈছিল সেই সকলেও গৈ মুৰচিদাবাদ পালে
{{gap}}১৭০৯ শকত গৌৰীনাথসিংহ ৰজাৰ ৰাজত্ব মোৱামৰীয়াৰ দ্বাৰাই ইফালে লণ্ড-ভণ্ড হল
{{gap}}গৌৰীনাথ সিংহ স্বৰ্গদেৱ ১৭১৬ শকত ৰঙ্গপুৰ নগৰ পৰিত্যাগ কৰি যোৰহাট বাহৰলে আহিল
{{gap}}১৭২৪ শকত পৰশুৰাম বৰুৱাৰ বৰজনা পত্নীৰ হলিৰাম আৰু ১৭২৭ শকত যজ্ঞৰাম নামে পুত্ৰ জন্মে
{{gap}}দেশৰ এনে অৱস্থা দেখি হলিৰাম বৰুৱ৷ গুৱাহাটীৰ ছাউনী এৰি হাদীৰালৈ গল
{{gap}}ঘৈণীবিলাকে মান অহা দেখি পাৰিলে মানে বস্তু লৈ নাওত উঠিল
{{gap}}ইফালে মেং ইস্কাট চাহাবে ব্ৰিটিচ সৈন্য লৈ অসম দেশ সোমাই মানক খেদিলে
{{gap}}১৭৫১ শঁকৰ ৭ আশ্বিন মঙ্গলবাৰে পুষ্যা কৰ্কট নক্ষত্ৰত আনন্দৰাম ফুকনৰ জন্ম হয়
{{gap}}মেথী চাহাব আৰু জেনকিনচ্ চাহাব এই দেশীয় লোক সকলৰ বৰ বন্ধু আছিল
{{gap}}নিনিয়ে তাই এতিয়া কামত কিমান পাৰ্গত হৈ উঠিছে তাকে দেখুৱাবলৈ বায়েকৰ ওচৰ পালেগৈ
{{gap}}আনন্দৰাম ফুকনে দুৰ্গোৎসৱত নীলাচলৰ কামাখ্যাৰ পূজা চাবলৈ আৰু দৰ্শন কৰিবলৈ গৈছিল
{{gap}}গুৱাহাটীৰ ওচৰৰ ৰামশাহা পৰগণাত ড্ৰাইবৰ চাহাবৰ কিছুমান মাটি আছিল, তাতে কিছু খেতিও আছিল
: কৰ্ণকে৷ অৰ্জ্জুনে শৰ ভেদিলন্ত পাচে॥ দুইকো দুয়ে৷ আগবাঢ়ি কোপে গৈলা ধাই
- তঙ্কুল আন্দোল বোল লাগি দশোদিশ॥ ১৯৬৮৩ ঢাক ঢোল শঙ্খ ভেৰী ৰোল কোলাহল
20534 শুনি বিপ্ৰগণে ক্ৰোধে নসহিলে তাক॥ শুন অৰে দত্ত ইটো গৰ্ব্ব পৰিহৰ
t পলুৱাই নিল৷ তাঙ্ক সবে বীৰ্গণে॥ ১৯৭৫৩ বেহু এৰি ৰূপ পলাই গৈলা হেন দেখি
: অকাৰণে সাত্যকি মনত কৰা শোক॥ কিমতে ধৰিবে মোক একেশ্বৰ পাই
{{gap}}দুৰ্গাৰাম ফুকনৰ মৃত্যু হলত আনন্দৰাম ফুকন বৰ দুখিত আৰু গোটেই আশ্ৰয়হীন হল
{{gap}}ফুকন দুজনা কিছুদিন কলিকতাত থকাৰ পাচত ৰামচন্দ্ৰ বিশ্বাস বিক্ৰমপুৰলৈ গল
{{gap}}"ময়ে আটাইতকৈ বুধিয়ক প্ৰাণী"— শহাটোৱে নিজকে কলে তাৰ নিজৰ ওপৰতে গৰ্ব হ'ল
— আচলতে মাকৰ সিহঁতক নিজৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হ'বলৈ দিয়া এয়া এক শিক্ষাহে আছিল
{{gap}}স্মৃতি ৰোমন্থন বৰ সহজ কথা নহয় তাকো কালানুক্ৰমিক ৰূপত ইয়াক বৰ্ণনা কৰাটো অতি কঠিন
{{gap}}কলকাতাৰ গাড়ী-মটৰ-ট্ৰাম আৰু মানুহৰ ভিৰে মোৰ উশাহ বন্ধ কৰি আনে
{{gap}}তেনে এক পৰিবেশৰ পৰা আহি অৱতৰণ কৰিলো এক নাৰকীয় পৰিবেশত
{{gap}}সেইদিনা আৰু মনত পৰিছিল কোকৰাঝাৰৰ নগেন্দ্ৰ লাইব্ৰেৰীৰ গৰাকী নগেন ঠাকুৰ মহোদয়লৈ
{{gap}}গুহ পৰিয়ালৰ ভালেকেইজন সদস্য কলকাতা আৰু ইয়াৰ সমীপৱৰ্তী কেইখনমান ঠাইত বাস কৰিছিল
{{gap}}ভাৰত দ্বিখণ্ডিত হৈ স্বাধীন হোৱাৰ পাছত বংগ আৰু পঞ্জাৱত তেজৰ নৈ বৈ গৈছিল
{{gap}}নৈহাটিৰ পৰা আমি সাধাৰণতে বাছেৰে গৈছিলো মাজু জেশাহুৰ হালিশহৰৰ ঘৰলৈ
{{gap}}কেৱল ঘৰ-গৃহস্থালি লৈ ব্যস্ত হৈ থকা হতাশ মহিলাসকলক সদায় কওঁ হতাশাত নুভুগিবলৈ
{{gap}}স্বৰাজোত্তৰ ভাৰতৰ ইতিহাসৰ অন্ধকাৰ অধ্যায় জৰুৰী অৱস্থাৰ কথা উলিয়াই ক'ৰবালৈ গ'লো
{{gap}}ভূপেন হাজৰিকাক জানিছিলো যদিও গুৱাহাটীত থাকোতে তেওঁৰ ওচৰ-সান্নিধ্যলৈ অহা নাছিলো
{{gap}}নিৰ্দিষ্ট দিনৰ বাবে শিলচৰলৈ বিমানৰ টিকট এটা কিনি ভূপেনদাৰ ঘৰলৈ গ'লো
{{gap}}ভূপেন হাজৰিকাক আমাৰ কলকাতাবাসৰ সময়ত দুবাৰ ৰাতিৰ আহাৰলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিলো
{{gap}}একেটা বিভাগত পাইছিলো হৰেশ্বৰী জানা (নাম সলাই দিয়া হ'ল) নামৰ এনাচ্থেছিষ্ট এগৰাকীক
{{gap}}বুঢ়ী জকি উঠিল— ইমান চিঞৰি চিঞৰি সকলোৱে শুনাকৈ কথাবোৰ কোৱা বাবে
{{gap}}সম্পূৰ্ণভাৱে বাহ্যিক কাৰণৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা এচাম অস্বাভাৱিক শিশুৰ জন্ম
{{gap}}চকুৰে মনিব নোৱৰা একোটা জিনৰ কি সাংঘাতিক শক্তি, যেন নিউক্লিয়াৰ বোমাহে
{{gap}}ফাইনেল পৰীক্ষালৈ এমাহমানো নাই, এনেতে এদিন আমাৰ ঘৰত উপস্থিত হ'ল জয়ৰ সহপাঠী বন্ধু পৃথ্বিৰাজ
{{gap}}যি কি নহওক আটাইকেইটা অমনোযোগী ল'ৰা কিন্তু একাধিক বিষয়ত লেটাৰ পাই শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হ'ল
'আজকালে' মোৰ লেখাটোৰ 'মা ও ছেলে' শিৰোনাম দি চকুত পৰাকৈ ছপাইছিল
{{gap}}অকল প্ৰভাতীদিয়ে নহয় আন এগৰাকী কাণ্ডাৰীহীন নাৱৰ যাত্ৰী আছিল জয়া চৌধুৰী
{{gap}}সেই সময়ত কেন্দ্ৰত জনতা চৰকাৰৰ মন্ত্ৰীমণ্ডলীত ৰেণুকা দেৱী বৰকটকী আছিল এগৰাকী মন্ত্ৰী
{{gap}}আজিৰ নাৰী আগৰ তুলনাত বহু আগবাঢ়িল যদিও পুৰুষৰে সমমৰ্যাদা পাবলৈ বহু বছৰ লাগিব
{{gap}}এখন গাঁৱত লগ পোৱা ডেকা ওজা এজন এক পাহৰিব নোৱৰা চৰিত্ৰ
{{gap}}ভূত মই এতিয়া বিশ্বাস নকৰো যদিও এই বুঢ়া বয়সতো ভূতৰ গল্প পঢ়িবলৈ ভালপাওঁ
{{gap}}ক্ষন্তেক পাছত মনটোক ডাঠ কৰি নিজকে ক'লে— 'ভূত হেনো বিশ্বাস নকৰ, এতিয়া কঁপিছ কিয়
{{gap}}সি যি কি নহওক জয়ৰ সেই মহাপৰীক্ষাৰ দিনটো আহি উপস্থিত হ'ল
{{gap}}আমাৰ পুনেবাসৰ সময়ত বাণী চক্ৰৱৰ্তী নামৰ মহিলা এগৰাকীৰ সৈতে বৰ ঘনিষ্ঠ হৈছিলো
{{gap}}এনে এখন ঘৰৰ এজনী প্ৰতিভাময়ী ছোৱালী মনীষাক বোৱাৰী হিচাপে পাই আমি অত্যন্ত সুখী
{{gap}}জয়ৰ বিয়াৰ কথা লিখি থাকোতে মনত পৰিছে বৰজনা বিমলেন্দু গুহৰ বৰপুত্ৰ কিশোৰৰ বিয়ালৈ
' ৰাতি আঢ়ৈ বজাত কোনটো পেটত যে আইচক্ৰীম ভৰালো নাজানো
{{gap}}জয় আৰু মনীষা বিয়াৰ সময়ত পি এইচ ডিৰ ছাত্ৰ আছিল
' {{gap}}—'গছত কঁঠাল, ওঁঠত তেল' –বুলি কৈ ড° ঘোষ ওলাই গ'ল
{{gap}}ভাবি চাবলৈ কোৱাৰ প্ৰথম কাৰণ, দেশখনৰ অৱস্থা বৰ সুবিধাজনক নহয়
{{gap}}বাংলাদেশত আমি দহ দিন আছিলো, নিজৰ জেপৰ পইচা খৰচ কৰি এবেলাও খাইছিলো বুলি মনত নপৰে
{{gap}}পিণ্টুই আমাক এদিন লৈ গৈছিল তেতিয়াৰ ভূমি আৰু ৰাজহ মন্ত্ৰী সুনীল গুপ্তৰ বাসভৱনলৈ
{{gap}}মন্ত্ৰীপত্নীয়ে অহংকাৰত গংগাটোপ যেন হৈ ক'লে— 'গৌৰনদীৰ দৈ অতি উপাদেয় বইল্যা কৈছিলাম না
{{gap}}কামাল চাহাবৰ সুসজ্জিত ড্ৰইং ৰুমত আমাক আপ্যায়িত কৰিবলৈ পাতিছিল কবিতাৰ আসৰ
{{gap}}ঘণ্টাৰ পাছত ঘণ্টা পাৰ হ'ল নতুন কোনো চালকৰ সাক্ষাৎ নিমিলিল
{{gap}}মাজনিশা গাড়ীৰ চকা ঘূৰিল যদিও আৰিচাঘাটলৈ আহি শুনিলো নৈ পাৰ হ'বলৈ জাহাজ নাই
{{gap}}কল্পনাৰ বিয়াৰ দিনা দৰা অমৃত নেহৰুক দেখিও বহুতে সুধিব খুজিছিল জৱাহৰলালৰ লগত থকা সম্পৰ্কৰ কথা
{{gap}}অকণিহঁতৰ হাতত তুলি দিবলৈ ওলাইছো এজন সঁচা মানুহৰ কাহিনী— জ্যেতিষ্ময় জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালা
{{gap}}গৃহস্থৰ ফালৰ তৃতীয় প্ৰজন্মৰ পাছত এতিয়া চতুৰ্থ প্ৰজন্মৰো আগমন ঘটিছে
'পপী' সন্দৰ্ভত লিখা এওঁৰ গৱেষণাপত্ৰসমূহ ঘোষে পাঠ কৰিছিল উপন্যাসখন ৰচনা কৰোতে
{{gap}}আমি কলকাতাত থাকোতে এবাৰ অধ্যাপক নুৰুল হাছান আছিল পশ্চিমবংগৰ গৱৰ্ণৰ
{{gap}}এদিন নীহাৰৰঞ্জন ৰায়ৰ ঘৰত সকলোকে ৰাতিৰ আহাৰৰ বাবে নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল
Eat, drink and be merry, for tomorrow you will die. — বাক্যাষাৰত বিশ্বাসী ডেকাজনে খাই খায়ে জীৱন বন্তি নুমুৱালে
' তেওঁৰ উত্তৰ শুনি মই এবাউট টাৰ্ণ কৰি প্ৰস্থান কৰিলো
' সকলোৰে দৃষ্টিভংগী দীপাৰ দৰে হোৱা হ'লে ভাৰতৰ বুকুৰ পৰা সাম্প্ৰদায়িকতা শব্দটো লোপ পালেহেঁতেন
' আচলতে মামাবাবু আৰু মামীমা দুয়ো ঘোৰ নাস্তিক বুলি কোৱা হৈছে
{{gap}}সময়তকৈ বহু আগতে ওপজা মামীমাগৰাকী দুবেলা দুমুঠি খাবৰ বাবে মামাবাবুৰ সংসাৰত বেছি দিনলৈ পৰি নাথাকিল
{{gap}}সাধাৰণতে দেখা যায় এবাৰ অসমৰ পৰা ওলাই গ'লে অধিকাংশই উভতি নাহে
{{gap}}গৃহস্থই য'তেই নপঢ়ক, য'লৈকে নাযাওক তেওঁৰ মন পৰি থাকে অসমত
::এয়েতো মোৰ দেশ, শান্তিৰ নিবিড় নীড় অসম মোৰ, ::হিয়াৰ আমঠু মোৰ ইয়াৰেই নদীবন ভৈয়াম পাহাৰ
{{gap}}ইমানৰ পিছতো কিন্তু এটা বিচ্ছেদ-বেদনাই হৃদয়ৰ কোনোবা এটা চুকক বেদনাৰ্ত কৰি তুলিলে
{{gap}}ইতিহাস মই বৰকৈ নাজানো যদিও ঐতিহাসিক ঠাইবোৰলৈ গ'লে কল্পনাত ডেউকা লগাই অতীতলৈ গুচি যাওঁ
{{gap}}পত্নীৰ মৃত্যুই দ্বাৰকানাথৰ মনত কেনে প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছিল জানিবৰ উপায় নাই
{{gap}}শিখা আৰু মই মন্ত্ৰমুগ্ধৰ দৰে ইফালৰ পৰা সিফাললৈ গৈ ইতিহাস বিচাৰি ফুৰিছিলো
{{Gap}}ঠাকুৰবাড়ীৰ নিয়মেই আছিল সৎ বংশজাত, সুশিক্ষিত, সুদৰ্শন পাত্ৰ পালে তেনে ল'ৰাক জোঁৱাই কৰা
{{gap}}মানুহৰ মগজুৰ কম্পিউটাৰটোত কিমান পুৰণি কথা অমলিন হৈ থাকে ভাবিলে আচৰিত হওঁ
{{gap}}নৱনীতাৰ দেউতাক কবি নৰেন্দ্ৰ দেৱৰ জন্ম ১৮৮৮ চনত আৰু মৃত্যু ১৯৭১ত
' যাত্ৰীসৱে খং-ৰাগ নকৰি হয়তো ক'ব— 'গৈ আছো, পিছফালে গড়েৰ মাঠ আছেতো তাত হাৱা খাবলৈ যাওঁ বলা
{{gap}}চৈয়দ মুজতবা আলীৰ কিতাপত বাঙালীৰ ৰসবোধৰ কাহিনী বহু পোৱা যায়
' এনেধৰণৰ বহু কাহিনী মুজতবা আলীয়ে লিখি থৈছে ঢাকাৰ ৰসিক টাংগাৱালাসকলৰ বিষয়ে
{{gap}}যি কি নহওক, গুৱাহাটীলৈ আহি পঁইত্ৰিশ বছৰে লগ নোপোৱা আপোন মানুহ, বন্ধু-বান্ধৱীক পাই উৎফুল্লিত হ'লো
{{gap}}আমি কলকাতা এৰাৰ আগৰে পৰা ল'ৰা আৰু বোৱাৰীয়ে আমাক মাতি আছিল আমেৰিকাত তেওঁলোকৰ তালৈ যাবলৈ
{{gap}}সাধ্যানুসৰি স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে মানুহক উপযাচি উপকাৰ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি অহাও মোৰ এটা স্বভাৱ
{{gap}}এই প্ৰসংগত ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰে এসময়ত কোৱা কথা এষাৰলৈ মনত পৰিল
{{gap}}যোৱাৰ আগে আগে অনিমেষৰ লগত পি চি অ'ৰ পৰা যোগাযোগ কৰিছিলো
{{gap}}প্ৰশ্নটো নুবুজিলো বুলি কোৱাত তেওঁ যিষাৰ কথা ক'লে শুনি মই হাঁহি হাঁহ চকীখনত বহি গ'লো
{{gap}}আমাৰ ইয়াৰ কিছুমানে বিদেশ সম্পৰ্কে বহু ভুল ধাৰণা পুহি ৰাখে
{{gap}}আৰু এবাৰ বিমান যাত্ৰাত মোৰ চৰ্দাৰজীৰ কাষত বহাৰ দুৰ্ভাগ্য হৈছিল
{{gap}}স্কটলেণ্ডবাসীৰ পুৰণি বিশ্বাস নেফী Neffie নামৰ এটা সাগৰীয় দৈত্য Sea monster ইয়াৰে কোনোবা এটা লকত বাস কৰে
{{gap}}এপ্ৰিল মাহত ফুলে ফুলে জাতিষ্কাৰ হৈ থকা স্কটলেণ্ডখনকে এখন নন্দন-কানন যেন লাগিছিল
{{gap}}কেইবাবছৰ পাছত ইংলেণ্ডত মেড-কাউ নামৰ গৰুৰ বেমাৰ এটাই প্ৰায় মহামাৰীৰূপত দেখা দিছিল
{{gap}}সিবাৰেই আছিল বোমা বিস্ফোৰণ আৰু তাৰ ফলাফলৰ সৈতে মোৰ প্ৰথম পোনপটীয়া চিনাকি
{{gap}}এইদৰেই সূত্ৰপাত হ'ল এছ অ' এছ (Save our soul) আন্দোলন, যাৰ প্ৰতিষ্ঠাতা ডাঃ গ্মিনাৰ
{{gap}}আমি যাওঁতে হোজাই এছ অ' এছ গাঁৱৰ সহকাৰী সঞ্চালক আছিল জনাব নুৰুল<noinclude rh
{{gap}}কবি তোষপ্ৰভা কলিতাই তেওঁৰ 'ছিন্নমূলৰ গান' কবিতাটো নুৰুল ইছলামক উদ্দেশ্য কৰি ৰচনা কৰিছে
{{gap}}এই প্ৰসংগতে বহুবছৰ আগতে কলকাতাত লগ পোৱা পুলিচৰ এগৰাকী উচ্চ পদস্থ বিষয়ালৈ মনত পৰিল
{{gap}}আমাৰ চকুৰ আগতে সমাজখনক বৰ জটিল হৈ থকা দেখি আছো
{{gap}}অন্তৰীপটোৰ আগীয়াঠুঁটিত চেথাম নামৰ সৰু চহৰ এখনৰ পৰ্যটকলৈ ভাড়া দিয়া ঘৰ এটাত দুৰাতি আছিলো
{{gap}}উপকূলৰ লগত সংযোগ বিচ্ছিন্ন কৰি জাহাজ আগুৱাই যাবলৈ ধৰিলে সমুদ্ৰৰ গভীৰলৈ
{{gap}}যিসকলক বিচাৰি কেপকডলৈ আহিছিলো সেই তিমি মাছবোৰ সিদিনা ক'ত যে লুকাই থাকিল
{{gap}}তিমি দৰ্শন নোহোৱা বাবে জাহাজৰ পৰা নামিয়ে পোনে পোনে গ'লো পিলগ্ৰিম মনুমেণ্ট দৰ্শন কৰিবলৈ
{{gap}}নাৰীয়ে মাহৰ তিনিটা দিন নিজকে অশুচি বুলি ভাবে বাবে সেই তিনি দিন গোসাঁইঘৰত বা মন্দিৰত নোসোমায়
{{gap}}আনহাতে নাৰীক ধৰ্মীয় জগতত এখন উচ্চ আসন দিয়াৰ কথাও অবিদিত নহয়, চন্দৰী আইক তেওঁ শৰণ দিছিল
{{gap}}এজন মানুহে হেনো ভাবিছিল ছোৱালী হোৱা বাবে ঘৰত ভাল ব্যৱহাৰ নাপাই তাৰ প্ৰতিবাদত মই নাৰীবাদী হৈছো
' {{gap}}আঁঠুৱাৰ তলৰ মহবোৰক উলিয়াই আনিবলৈ চেষ্টা কৰিছো যদিও সফল আৰু ক'ত হ'লো
{{gap}}এবাৰ গৰম বন্ধত মোমায়েকৰ ঘৰত পোন্ধৰ দিন কটাই টুনী উভতি আহিল পৰিৱৰ্তিত দৃষ্টিভংগী লৈ
{{gap}}মুষ্টিমেয় সচেতন গৃহিণীকেইগৰাকীৰ মন্তব্য শুনি হাঁহিছিলো যদিও কিমান গভীৰ দুখত যে সেইদৰে কৈছিল
{{gap}}মাজে মাজে ধাৰণা হয় মগজুটো যেন মোৰ জঠৰ হৈ আহিছে
{{gap}}বৰ্ণালী ইছ্যুটোৰ পাছত নিৰ্যাতনবিৰোধী ঐক্য মঞ্চৰ ওপৰত অনেকৰ আস্থা বাঢ়িছে
{{gap}}আন এজনী ছোৱালীকো 'উদ্ধাৰ' কৰিবলৈ আগবাঢ়ি নহা বাবে মাকগৰাকী অসন্তুষ্ট হৈছিল মোৰ ওপৰত
{{gap}}বিবাহিত পুত্ৰৰ অত্যাচাৰ সহিব নোৱৰা এগৰাকী মাক সহায় বিচাৰি আমাৰ ওচৰলৈ আহিছিল
{{gap}}হিন্দু, মুছলমান, খ্ৰীষ্ট সকলোৰে ধৰ্মপুথিত নাৰীক নিম্নখাপৰ প্ৰাণী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে
{{gap}}আমাৰ সমাজ সচেতন পুৰুষসকলে নাৰী সংক্ৰান্ত ইস্যুবোৰত মৌন ব্ৰত কৰি থাকে কিয়
{{gap}}২০১১ চনৰ জনপিয়ল হৈ থকাৰ সময়ত আশা কৰিছিলো জনসাধাৰণৰ মানসিকতাৰ উত্তৰণ ঘটিছে
{{gap}}কেতিয়াবা দুখতো যে হাঁহি উঠে তেনে হাঁহি মোৰো মাজে মাজে নুঠা নহয়
{{gap}}হিন্দু সমাজত, ঘাইকৈ উচ্চ বৰ্ণৰ মাজত বৈধৱ্য এক যন্ত্রণাদায়ক কৰুণ অৱস্থা
</poem {{gap}}অৰ্থাৎ নৈৰ ইটো পাৰে হুমুনিয়াহ কাঢ়ি কয়— 'মই ডাঠি ক'ব পাৰো সিটো পাৰত বৰ সুখ'
' {{gap}}যি কি নহওক আমি ভাবিছিলো পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজ ব্যৱস্থাৰ বাবে আমাৰ নাৰীসকল নিৰ্যাতিতা, বঞ্চিতা
{{gap}}নামমাত্ৰ কথাতে ৪৯৮ ক ধাৰাৰ অধীনত স্বামীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰোৱা নাৰী আমাৰ সমাজৰ কলংক
{{gap চৰিত্ৰ নম্বৰ এক কোকৰাঝাৰত পৰমা নামৰ আমাৰ এজন সাহায্যকাৰী ল'ৰা আছিল
' {{gap}}'চিধা অমিতাভ বচ্চনৰ ঘৰলৈ গৈ ক'ম, ভাইচাব আপ অমিতাভ বচ্চন হোয়
' {{Gap}}তাক ৰিক্সাত তুলি ঘৰলৈ আনিবৰ সময়ত তাৰ স্বপ্নভংগ কৰা বাবে মনুক ঘোচা মাৰি বগৰাই দিছিল
{{gap চৰিত্ৰ নম্বৰ পাঁচ কেই বছৰমান আগতে সহায়কাৰী হিচাপে গুৱাহাটীলৈ আহিছিল গাঁৱৰ ল'ৰা ভূপতি
' {{gap}}ই নিৰ্বাক হৈ তাৰ মুখলৈ চাই থকা দেখি সি নিজেই উত্তৰ দিলে, 'মানে তেওঁক কলাগুৰু বুলি কোৱা হয়তো'
{{gap}}এদিন গধূলি দুয়ো বাই–ভনীয়ে বেলকনিত বহি পূৰ্ণিমাৰ নিশাটো উপভোগ কৰি আছিল
{{gap}}আমাৰ ঘৰত পাৰ্ট টাইম কাম কৰা লক্ষীৰ মাকৰ এজনী কিশোৰী জীয়েকে সেইখন ঘৰত কাম কৰিছিল
{{gap}}বিয়াৰ কিছুদিনৰ পাছতে মধুমিতাই বুজি পালে আদিত্য এজন অতি বৰ্বৰ প্ৰকৃতিৰ মানুহ
{{gap}}যি কি নহওক পাপুক পোনে পোনে দিল্লীলৈ নিব বুলি কৈ মধুমিতাৰে সৈতে আদিত্য মুম্বাইলৈ উৰা মাৰিলে
{{gap}}কেইদিনমান আদিত্যই মধুমিতাক সংগদান কৰাৰ পাছত ব্যৱসায়ৰ কামত দিনটো বাহিৰত কটাবলগীয়া হৈছিল
{{gap}}'আপোনাৰ স্বামীয়ে বহু টকাৰ বিনিময়ত আপোনাক আৰব শ্বেখহঁতৰ ওচৰত বেচিছে
{{gap}}কলকাতা বিমান বন্দৰত মাকৰ বুকুত আশ্ৰয় পাই মধুমিতাই জ্ঞান হেৰুৱালে
' {{gap}}দ্বিতীয় ল'ৰাটোৰ জন্মৰ পাছত মাকে তাক মধুমিতাৰ ওচৰলৈ এবাৰো অনা নাছিল
{{gap}}আমি পুনেত থাকোতে যুগোশ্লাভিয়াৰ পৰা গৱেষণাৰ কামত আহিছিল লিলিয়ানা স্তিয়াকোভিচ নামৰ ছোৱালী এজনী
{{gap}}আমি ১৯৯১ চনত প্ৰথমবাৰ আমেৰিকালৈ যাওঁতে বষ্টনত আত্মীয় এঘৰত দুৰাতি আছিলো
{{gap}}অনুৰ কথা শুনি মোৰ গুৱাহাটী আৰু দিল্লীৰ লেছবিয়ান যোৰা দুটালৈ মনত পৰিছিল
{{gap}}যিমানে বৈধ নহওক, হয়তো মোৰ পুৰণিকলীয়া মনে এনে বিবাহক স্বাভাৱিক বুলি মানি ল'ব পৰা নাই
{{gap}}আমাৰ একমাত্র সন্তান আমেৰিকাবাসী হোৱা বাবে মাজে-সময়ে স্বাভাৱিক কাৰণে তালৈ যাওঁ
{{gap}}কিছুমানে কোৱা শুনো একমাত্র পুতেকে মাক-দেউতাকক ইয়াত পেলাই থৈ বিদেশবাসী হৈছে
{{gap}}উচ্চ শিক্ষার্থে আমাৰ ল'ৰাক আমেৰিকালৈ যাবলৈ অনুপ্ৰেৰণা যোগোৱা মানুহজনী মই
{{gap}}মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰে ১৯৯৩ চনৰ আগষ্টত এখন আইন প্ৰণয়ন কৰে
{{gap}}কাজৰীহঁতৰ ঘৰত সোমায়ে বুজি পালো সঁচাকৈয়ে এইখন দেশৰ মানুহে মৰুভূমিত ফলৰ খেতি কৰি আছে
{{gap}}অলপ ৰগৰ কৰি গাইডক ক'লো— তুমি আজি চাৰ্ট-পেণ্ট পিন্ধি মুকলিমূৰীয়া হৈ ঘূৰি ফুৰিছা
{{gap}}চন্দ্ৰপ্ৰভাৰ যিটো সজাগতা আৰু চাৰিত্ৰিক দৃঢ়তা আছিল ই এলিজাবেথতকৈ কোনো অংশে কম নাছিল
{{gap}}তেতিয়াৰ দিনতে হেৰিয়েটৰ মূৰৰ মূল্য বাৰ হেজাৰ ডলাৰ ধার্য কৰাৰ পিছতো তেওঁ ধৰা পৰা নাছিল
{{gap}}জাহানাৰা ইমামৰ দৰে মৃত্যুভয় জয় কৰিব পৰা মহিলাসকলক দেখিলে নিজকে তুচ্ছাতিতুচ্ছ যেন লাগে
{{gap}}আমাৰ ঘৰুৱা চিকিৎসক ডাঃ অৰুণ মিত্ৰ খঙাল হ'লেও অন্তৰখন মাখনৰ দৰে
{{gap}}আগতে আমাৰ দেশৰ পৰা জীৱিকাৰ সন্ধানত গৈছিল কম বয়সীয়া মানুহ
{{gap}}মই নিজে কেইবাবাৰো গৈ উপলব্ধি কৰিছো নিজৰ ঘৰ এৰি, চিনাকি পৰিবেশ এৰি ওৰে জীৱনটো কটোৱা কষ্টকৰ
{{gap}}সৌসিদিনা গুৱাহাটীৰ এগৰাকী মানুহে ফোন কৰি ক'লে— 'তোমালোকে বোৱাৰী নিৰ্যাতনৰ কথাত প্ৰাধান্য দিয়া
{{gap}}পৃথিৱীৰ সকলো বৃদ্ধ-বৃদ্ধাই বিচৰাৰ দৰে এওঁলোকেও বিচাৰে এষাৰ মৰমৰ মাত
{{gap}}যি কি নহওক, আমেৰিকাৰ মানুহৰ মাজত খেতিয়কৰ মাটিত কৰা ৰাসায়নিক সাৰহীন পাচলি বৰ্তমানে জনপ্ৰিয় হৈছে
{{gap}}পিছে কেৱল পাচলিয়ে নহয়, হাডছনৰ পাৰৰ ফলৰ বাগিচায়ো দৃষ্টি কাঢ়ি নিয়ে
{{gap}}দক্ষিণ পূব এছিয়াৰ কোনোবা এখন দেশে হেনো ইংৰাজী পঢ়াবলৈ বিদেশৰ পৰা শিক্ষক অনাইছে
{{gap}}ফেনি পাৰ্কছৰ বহু বছৰ পাছতো আমি দেখিছো মেমহঁতে কূটা এগছো ইফাল সিফাল কৰা নাই
' সৰুৱে ডাঙৰক নাম কাঢ়ি মতা নিয়মটো কিন্তু মোৰ মুঠেও ভাল লগা নাছিল
{{gap}}বৰ্তমানে ঘৰে ঘৰে প্ৰৱেশ কৰা আন এটা বস্তু দেখিলো ফেচ বুক
{{gap}}চাৰিওপিনে সু-ব্যৱস্থা আছিল যদিও স্বাস্থ্য বীমা নথকা বাবে প্ৰশান্তই খৰচৰ চিন্তা কৰিবলগীয়া হ'ল
{{gap}}প্ৰশান্তয়ো ভাবে ছুটী পাইছে, আগধন নিদিয়াকৈ সু-চিকিৎসা পাইছে আৰু কিবা লাগেনে
{{gap}}নিজৰ দেশত নামি দেখিলে আগতীয়াকৈ ব্যৱস্থা কৰা সত্ত্বেও এম্বুলেন্স আহি পোৱা নাই
{{gap}}আমাৰ ধাৰণা চহকী দেশৰ মানুহ নিৰ্দয় হয়, বিশেষকৈ তৃতীয় বিশ্বৰ মানুহৰ প্ৰতি
{{gap}}বৰ্তমান যুগত চিকিৎসা শাস্ত্ৰৰ ইমান উন্নতি হৈছে যে মানুহৰ সহজতে মৃত্যু নহয়
{{gap}}এম আৰ আই কৰোৱা চিকিৎসা শাস্ত্ৰৰ এটা অতি উন্নত ব্যৱস্থা
{{gap}}আমাৰ গৃহস্থহঁতৰ পৰিয়ালৰ মানুহৰ এটা এলাৰ্জি আছে, তেজ দেখিলে তেওঁলোকৰ মূৰ ঘূৰায়
Home sweet home বুলি কবিয়ে লিখিছে যদিও মই ভাবো ঘৰৰ বাহিৰখনহে মিঠা
{{gap}}যি কি নহওক আকৌ সংসাৰৰ ঘানি ঘূৰাব লাগিব বাবে হাস্পতালৰপৰা আহিবৰ দিনা মনটো অলপ গধুৰ হোৱা যেন লাগিছিল
{{Gap}}আগৰ আৰু পাছৰ উপাধি লিখিবলগা বিবাহিতা নাৰীক আজি মই পুতৌ কৰো
{{gap}}আমাৰ মিলনসভাখনলৈ উভতি যাওঁ৷ সাধাৰণতে কটন কলেজৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী জীৱনত সফল হয়েই
{{Gap}}সিদিনাৰ স্মৃতি স্মৰণীয় কৰি ৰাখিবলৈ ফটো তোলাৰ ব্যৱস্থা কৰি থৈছিল ভুবনে
{{gap}}ইংৰাজী Spouse শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা বাবে হয়তো মই সমালোচিত হ'ম
'মোৰ আপোন খুৰাৰ পুতেক'ৰ সলনি মোৰ প্ৰথম কাজিন বুলি ক'লেই সম্পৰ্কটো বহলাই কোৱাৰ প্ৰয়োজন নহয়
{{gap}}নিজা হৰফত লিখা মণিপুৰী পুৰাণখ্যাত এই পুথিবোৰত ৰাজ্যখনৰ বিষয়ে বহু কথা জানিব পৰা যায়
{{gap}}ইয়াৰ পাছৰ এশ বছৰ ধৰি ব্ৰহ্মদেশৰ মানসকলে কেইবাবাৰো মণিপুৰ আক্ৰমণ কৰে
{{gap}}ঊনৈশ শতিকাৰ শেষ ভাগত মণিপুৰৰ ৰাজকোঁৱৰসকলৰ মাজত সিংহাসনক লৈ কাজিয়া লাগে
'ঘৰ হতে শুধু দুই পা ফেলিয়া' কিমান 'শিশিৰ বিন্দু' যে দেখা নহ'ল
{{gap}}তেজপুৰ এৰাৰ পাছতে উত্তৰে দেখিছিলো এলানি বৰফেৰে ঢাকি থোৱা পাহাৰ
{{gap}}অকোৱা পকোৱা বাটেৰে পাহাৰ বগাই গৈ থাকোতে বাটৰ দুয়োকাষে ঘন অৰণ্যত দেখিছিলো নানা ধৰণৰ গছ-গছনি
{{gap}}বেঁকা-বেঁকি, অকোৱা-পকোৱা ঠেক বাটটোৰ এফালে সুউচ্চ প্রাচীৰ, আনটো ফালে গভীৰ খাদ
' {{gap}}সুৰেনৰ কথা শেষ হ'ল কি নহল এনেতে থিয়ৈ থিয়ৈ গাড়ী পাতাল অভিমুখে গতি কৰিবলৈ ধৰিলে
{{gap}}ভালুকপুং এৰাৰ চাৰি ঘণ্টামান পাছত আঠ হেজাৰ ফুট উচ্চতাত পালোগৈ বমডিলা
{{gap}}চীন-ভাৰত যুদ্ধত সঘনাই শুনা বমদিলা নামটোৱে মোৰ স্মৃতিত আকৌ এটা জোকাৰণি তুলিলে
{{gap}}আঠ হেজাৰ ফুট উচ্চতাত গাটো অলপ বেয়া লগা বাবে চিভিল হাস্পতাললৈ গৈ লগ পালো ডাঃ বি চি শৰ্মাক
{{gap}}'সুৰেন, তোমাৰ পত্নী আৰু শিশু পুত্ৰ নয়নলৈ ভাবি সাৱধানে গাড়ী চলোৱা
{{gap}}সমুদ্ৰ পিঠিৰ পৰা চৈধ্য হেজাৰ ফুট উচ্চতাত ছেলা গিৰিপথত নামিলো
' {{gap}}জীৱনত প্ৰথম বৰফ দেখি বিনোদ, সুৰেন আৰু ৰামে সৰু ল'ৰাৰ দৰে জঁপিয়াই জঁপিয়াই নাচিবলৈ ধৰিলে
{{gap}}ছে-লাৰ দক্ষিণে দিৰাং উপত্যকাত ছেৰদুক্পেন আৰু উত্তৰে তাৱাং উপত্যকাত মনপাসকলৰ বাস
{{gap}}লাহে লাহে আমি জনবসতিপূৰ্ণ এলেকাত সোমালো, খেতিয়কে আলিবাটত মৰণা মাৰি আছিল
{{gap}}কামেঙত সোমোৱাৰে পৰা চীন যুদ্ধৰ অভিজ্ঞতা থকা মানুহ এজনৰ সন্ধানত আছিলো
{{gap}}দুৰ্গম হ'লেও এই অঞ্চলৰ সৈতে তিব্বতৰ ঘনিষ্ঠ যোগাযোগ প্ৰাচীন কালৰে পৰা আছিল
{{gap}}বিশ্বই জানে ইউৰোপৰ পৰা ভাৰতলৈ অহা সমুদ্ৰ পথ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল ভাস্কো-ডা-গামাই
{{gap}}চিংফৌ প্ৰধানসকলৰ ভিতৰত বম বিছা গামৰ দূৰদৰ্শিতা আৰু বিচক্ষণতা আছিল অসাধাৰণ
{{gap}}ইতিমধ্যে নিজ নিজ অভিজ্ঞতাৰ পৰা আন দুজনমান চাহাবেও অসমত চাহ গছৰ অস্তিত্বৰ কথা গম পাইছিল
{{gap}}১৮৩৪ চনত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ভাৰতত চাহ গছৰ অনুসন্ধান কৰিবলৈ টী কমিটী' গঠন কৰে
{{gap}}অসমত ব্যাপকভাৱে চাহ খেতিৰ প্ৰচলন, সম্ভৱ হৈছে আন্তৰ্জাতিক সহযোগিতাৰ ফলত
{{gap}}মই কিন্তু কোনো দিনে মানি লোৱা নাই সমাজে বান্ধি দিয়া এই বৈষম্যমূলক নিয়ম
{{Gap}}আমি এবাৰ তাত থাকোতে মনীষা সেইখন ইনষ্টিটিউটত কাম কৰি আছিল
{{Gap}}সংস্কৃতত এশাৰী বাক্য আছে— 'ঋণং কৃত্বা ঘৃতং পিবেৎ যাবজ্জীৱন সুখং জীবেৎ
{{gap}}সৰু নাতি অনুভৱৰ গুৰু আৰু আদৰ্শ তাতকৈ তিনি বছৰে ডাঙৰ ককায়েক ঋষভ
{{Gap}}অনুভৱৰ আটাইতকৈ অন্তৰংগ বন্ধুজন আছিল পাকিস্তানী, নাজানো এতিয়াও সেই বন্ধুত্ব আগৰ দৰে আছে নে নাই
{{Gap}}এইবোৰ কথা শুনি আমাৰ আত্মীয় এজনে কৈছিল অনুভৱে যেন পাকিস্তানীৰ সংগ ত্যাগ কৰে
{{gap}}জয়-মনীষাৰ নানা দেশীয় বহু সহকৰ্মীৰ লগত চিনাকি হৈ তেওঁলোকক বেলেগ ঠাইৰ মানুহ যেনতো লগা নাই
{{gap}}সাত-আঠ বছৰ বয়সত পুতলা খেলিবলৈ ভাল পোৱা ছোৱালীজনীৰ চিকাৰী হ'বৰ মন গ'ল
{{gap শৈশৱ পাৰ হৈ কিশোৰী হ'লো, কৈশোৰ পাৰ হৈ যুৱতী হ'লো
{{gap}}এটা কথা মন কৰিছো বছৰবোৰ ঘূৰি ঘূৰি নতুন বছৰ হৈ আহে যদিও আমাৰ জীৱনবোৰ কিন্তু নতুন নহয়
{{gap}}দিল্লী পর্ব শেষ কৰি ল'ৰা এটাৰ মাক হৈ সোমালো পুনেত
{{gap}}১৯৯১চনত আমি গুৱাহাটীলৈ নিগাজিকৈ থাকিবলৈ অহাৰ সময়ত মোৰ তিনি কুৰি বছৰ পূৰ্ণ হোৱা নাছিল
‌‌■ smaller লেখিকাৰ হাতৰ বিষৰ বাবে জেৰিনাই (জৰা-ফুকা) কৰি আছে
■ smaller লেখিকাৰ ডাঙৰ নাতি ঋষভ, পুত্ৰ জয়, বোৱাৰী মনীষা আৰু সৰু নাতি অনুভৱ
{{gap}}শিক্ষা জীৱন অসমাপ্ত হৈ ৰোৱাত জ্যোতি প্ৰসাদৰ মনত অকণো শান্তি নাছিল
{{gap}}মাকে প্রথমে বাধা দিছিল যদিও পুতেকৰ উজ্বল ভৱিষ্যতৰ কামনা কৰি সন্তোষ মনেৰে যােৱাৰ অনুমতি দিলে
{{gap}}এইদৰেই জ্যোতি প্ৰসাদৰ মন পুনৰ পঢ়াৰ পৰা ফালৰি কাটি আহিল
{{gap}}একলা দুকলাকৈ ন জোনটি বাঢ়ি অহাৰ দৰে জ্যোতি প্ৰসাদো ডাঙৰ হৈ আহিল
{{gap}}সৰুৰ পৰাই জ্যোতি প্ৰসাদৰ সংগীতৰ প্ৰতি অধিক ৰাপ আছিল৷ তেওঁৰ দেউতাকো আছিল এজন সংগীতজ্ঞ
{{gap}}দেশক ভালপোৱা, জাতিক ভালপোৱা জ্যোতি প্ৰসাদৰ স্বদেশ প্ৰেম কেৱল গীত আৰু নাটকতে আৱদ্ধ নাছিল
{{gap}}"বিলৰ পানী আৰু পুখুৰীৰ পানী এতিয়া সমান হৈ পৰিছে তুমি এইপিনেই ওলাই যোৱা
{{gap}}উভটি আহি সি দেখিলে বাটত খাবলৈ অনা জলপানখিনি কোনোবা এটাই খকামকাকৈ খাবলৈ ধৰিছে
" {{gap}}ব্ৰাহ্মণৰ শাওপাত পৰি কাশীনাথ নিমিষতে এটা ক'লা চৰাই হৈ পৰিল
" {{gap}}কাশীনাথ কাউৰীহৈ ঘৰৰ মূধচত পৰিলগৈ৷ নিজকে কাশীনাথ বুলি চিনাকি দিবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিলে
{{gap}}এদিন ভগৱান বিষ্ণু লক্ষ্মীদেৱীৰ স'তে গোটেই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড ঘূৰি পকি আহি পৃথিৱী পালেহি
{{gap}}ভগৱান বিষ্ণুৱে লক্ষ্মীদেৱীৰ কথা পেলাব নোৱাৰি পৃথিৱীতে থাকিবলৈ মান্তি হ'ল
{{gap}}দাঁত খৰকিয়াই খৰকিয়াই আহি থকা আতৈয়ে যাকে যতে পালে মাত এষাৰ লগাই গ'ল
{{gap}}আতৈয়ে পেট পুৰাই খাই বৈ জুৰিৰ পানী এটুপি পি সাঁতুৰি সিপাৰ হ'ল
" {{gap}}"তেনেহ'লে শুনা, মোৰ পোৱালিকেইটাৰ ওপৰত খকুৱা শিয়ালটোৰ চকু পৰিছে
{{gap}}বিলোপন আতৈক শহা শহানীয়ে ভালকৈ এসাজ খুৱাই ৰঙেৰে বিদায় দিলে
{{gap}}দুৱাৰমুখলৈ আহি ভটুৱাই ভিতৰলৈ ভুমুকিয়াই চাই বুঢ়ীৰ অৱস্থাটো বুজি পালে
{{gap}}ইফালে ভোকত তৎ নেপায় ৰাঙীয়ে বুঢ়ীৰ ওচৰত খাবলৈ বিচাৰি তাল- ফাল লগালে
{{gap}}ভটুৱাৰ কামবোৰ দেখি তাৰপ্ৰতি বুঢ়ীৰ বেথা উপজিবলৈ ধৰিলে৷ সি তেনেই শুকাই-খীণাই গৈছে
{{gap}}বুঢ়ী ভাতৰ পাতত বহাৰ লগে-লগে মিহি মাতটিৰে ৰাঙী আহি কাষ পালেহি
{{gap}}হাততে পোৱা এছাৰি এডালেৰে বুঢ়ীয়ে ভালকৈ ৰাঙীক দুচাটমান লগাই {{gap}}তৰা-নৰা চিঙি ৰাঙী ঢাপলি মেলিলে
" {{gap}}"তুমি জানো তেওঁলোকৰ বাবেই ফুলৰ মৌ গোটাই মৌ-জোল নকৰা
" {{gap}}"এৰা; এই কথাবোৰ তেওঁলোকে বুজা উচিত" পখিলাটিয়ে আৰু অকণমান ফুলৰ ৰেণু আনি মৌমাখিক খুৱাই দিলেহি
" ৰ'দৰ তাপত মৌমাখিৰ গাৰ বিষো {{gap}}মৌ-মাখিটোৱে লাহে-লাহে উৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে
" {{gap}}মৌ-মাখি আৰু পখিলাটি একেলগে নীলা আকাশৰ ফালে উৰা মাৰিলে
" {{gap}}গহীন যেন দেখুৱাই শিয়ালে ক'লে— "সময়ৰ কথা সময়তে কৈ থলো
" {{gap}}এইবুলি শিয়ালে মিছা হুমুনিয়াহ এটা কাঢ়িলে আৰু উঠি গুছি আহিল৷ {{gap}}ছাগলীজনীয়ে বৰ ভয় খালে
" সেই সময়ত আক' বৰ ভোকোলাই ফস্তি মাৰি নাক বজাই শুই আছিল
{{gap}}পিছদিনা বিয়াঘৰ উদুলি মুদুলি৷ লগুণ পিন্ধি শগুণে ভোজ ৰন্ধাত লাগিছে
{{gap}}পদুলিয়েদি জাকে জাকে সকলোকে যোৱা দেখি বৰভেকোলাই 'কথাটোনো কি' বুলি গম ল'লে
" {{gap}}ছাগলী জনীয়েও একেটা দুখৰ কথাকে ক'লে যে, পোৱালি কেইটাক পিছত আক' পোৱালি নি কচাইক বেচেগৈ
" {{gap}}চকুটোপনিয়াই ঘাঁহ পাগুলি থকা বলদে চকু মেলিলে সি ভাবিলে সিনো কি উপায় দিব
{{gap}}এদিন শিয়াল এটাই ঘূৰি ফুৰোতে হাবিৰ মাজত এটা খাল দেখা পালে
" {{gap}}শিয়ালে আহি হাবিত ঘোষণা কৰিলেহি যে হাতী তীর্থ ভ্রমণলৈ গ'ল৷ মুখিয়ালৰ বাবটো তাকে গতাই থৈ গৈছে
" {{gap}}মাছটোৱে ক'লে— "তোমাৰেই ভাল দিয়া, গোটেই পৃথিৱীখনতে ঘূৰি ফুৰিব পাৰা
{{gap}}পিছদিনা চৰাইটো আহিল আৰু মাছটোক পিঠিত তুলি লৈ আকাশৰ পিনে উৰা মাৰিলে
{{gap}}মূৰত পানী একলহ ঢালি জ্বৰটো কমাই গাত কাপোৰ কানি এসাপা জাঁপি {{gap}}ক্ষীণ মাতটি শুনি ভেকুলী বায়ে চাৰিওফালে চালে
{{gap}}ভেকুলীবায়ে হাঁহি এটা মাৰি নেউলক লাডু এটা দি ক'লে—"বিপদত ইজনে সিজনক সহায় নকৰিলে ভগবানে দায় নধৰিব জানো
''—এই বুলি সাপৰ বিষ লগা তাৰ গাটোত সানিবলৈ বনদৰৱ বিচাৰি সি কাষৰ হাবিখনলৈ দৌৰ মাৰিলে
{{gap}}ভালুকজনীয়ে এদিন জীয়েকহঁতক ক'লৈ—"আইহঁত, মই তহঁতলৈ আজি ৰসাল ফল বিচাৰি যাওঁ
{{gap}}কোমল আলু আৰু পকা জামু অলপ লৈ ভালুকজনী উভটি আহিল