jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
: তুই হামকে বৰ মানুচ বৰ মানুচ নাই বলবি ৰে কিন্তু, ম'ৰ বহুত খাৰাব লাগে
"ঠিক আছে বাবা আজথেকে ত'কে বৰ মানুচ বুলি নাই হাকাবে
{{gap}}আজি কেইদিনমান হল মাকজনীৰ গাটো বৰ ভাল নাই বাবে তাইয়ে মাকৰ ঠাইত বাগানৰ পাত তুলিবলৈ গৈছে
{{gap}}মানুহজনী নাইকিয়া হল বাপেকৰ সেইখিনি খবৰ নাছিল পিছদিনাও মদ খাবলৈ পইচা বিচাৰি বচন্তিক গালি গালাজ কৰিছিল
{{gap}}ছিঃ শুনিছিল তাই এই বৰ বাবু নিষ্ঠুৰ দানৱ লগতে ইমান ঘৃণনীয় আজি নিজে দেখা পাইছে তাই
{{gap}}তাই গাৰ বল প্ৰয়োগ কৰি বৰ বাবুৰ বন্ধনৰ পৰা মুক্ত হব বিচাৰিলে
{{gap}}জীৱনত পোৱা-নোপোৱাৰ হিচাপ কৰি কৰি বহু ৰাতি পাৰ হৈছে উজাগৰে
{{gap}}তিনি বছৰ আগতে লগ পোৱা এগৰাকী মহিলাৰ কথাই আমনি কৰে এতিয়াও
{{gap}}গুৱাহাটীৰ ওচৰতেই থকা দুৰ্গা অনাথ আশ্ৰমত আজি মহাষ্টমী পূজা উপলক্ষে সকলো ব্যক্ত..
{{gap}}সকলোৱে পৰিয়ালৰ লগত ওলাই আহিছে দুৰ্গতি নাশিনী মা দুৰ্গাৰ আশীৰ্বাদ ল'বলৈ বুলি..
{{gap ধন্যবাদ বাবা আজি তোমাৰ কাৰণেই ইমান ডাঙৰ অমংগল হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পৰিলোঁ
{{gap}}কৰ্মসূত্ৰে কোলকাতাত থকা পূৰৱীৰ সম্পৰ্কীয় শৰতক দুৱাৰমুখত দেখি হৰিকায়ে আদৰেৰে সম্ভাষণ জনালে
{{gap}}তেনেকৈ লৈ গৈছিল পূৰৱীয়ে নিজৰ ঘৰলৈ দৰদী আৰু দৰদীৰ মাক ভাৰতীক
{{gap মানুহজনে তাৰ গাত এটা তিলমানো আঁক পৰিব নিদিয়ে বাইদেউ..
{{gap}}তেনেকৈয়ে অতিক্ৰম কৰি আজি এইখিনি পৰ্যায় পাইছেহি {{gap}}শৰৎ সোমাই গৈছিল ভিতৰলৈ দশমীক মাত লগাবলৈ
{{gap}}স্বামীৰ পাছে পাছে সেইদিনাই যি সেইখন ঘৰ এৰি আহিছিলোঁ আৰু দুনাই তালৈ যোৱা নাই
{{gap}}মাৰ ঘৰত যে সেই কেইদিনমান আছিলোঁ দাদা বৌ মোৰপৰা সম্পূৰ্ণ বিপৰীত মেৰুত বসবাস কৰিছিল
{{gap}}যদি সুখী তেনেকৈ কণ আৰু ফুল কোনোদিনে গাঁৱলৈ যোৱাৰ হাবিয়াস নকৰে বিচিত্ৰাই
{{gap}}জয় কাইৰ মুখত সেই বাৰ্তা পাই যেন হো হোৱাই হাঁহিব বিচিত্ৰাই
{{gap}}বিচিত্ৰাৰ আগেদি বৰ বৰ মাত মাতি ৰুক্মই খোজ দিয়ে বাটলৈ
{{gap}}"যদি তই কলিহেঁতেন আনৰ সন্তান এটাকে তুলি লওঁ আহ বুলি
" {{gap}}ইমানদিনে প্ৰয়োজন হোৱা নাছিল আজি বিচিত্ৰাই লাভলিৰ মাকৰ পৰা সিহঁতৰ ফোনৰ নম্বৰটো টুকি থলে
{{gap নাপায় কণ তই ধৈৰ্য ধৰ কণ উঠ {{gap}}হৰেশ্বৰী বৰমাকে তাৰ গাত হাত দিছে
{{gap}}কোলাৰ পৰা খহাই ফুলক হাততে পোৱা এচাৰিৰে দুকোবমান বহোৱাই দিলে কণে
{{gap}}ⵓ ঘৰখন ধৰি ৰাখিবলৈ,ফুলক ডাঙৰ কৰিবলৈ মানুহ এজনী আন কণ
{{gap}}বিচিত্ৰাৰ গাত লেঠা হওঁতে কণক প্ৰশ্ন কৰিছিল তাই কেনেকৈ তাই মাক হ'ব বুলি
{{gap}}দুখীয়া হ'লেও কাৰো ওচৰতে হাত পাতিবলগীয়া নোহোৱা কণ বেয়াকৈ হাৰিল
{{gap}}বাহিৰত ভৰ দূপৰীয়াটো পহৰা দি ভাগৰ লাগিল কিজানি মতা কুকুৰাটোৰ
{{gap}}কণে যেন বুজি পায় তাৰ ফাঁ‌কি ধৰা পৰিছে ফুলৰ চকুত
{{gap আৰু একোৱে সোধা নহ'ল দেউতা {{gap}}জয় পৰি যায় যেন কণ
{{gap}}গাত এহতীয়া ফুলৰ গামােচাখন লৈ কণ বহি আছে সভাৰ মাজত
{{gap মা, বৰকৈ ভাগৰ লাগিলে, দুখে হেঁচা মাৰি ধৰিলে কল্পনাতে তোৰ কাষ চাপিছিলো
{{gap}}কণ আৰু ফুলক বিশ বছৰে সামৰি থোৱা মৰমবোৰ দিবলৈ যেন বাউলি হৈ পৰিছে তাই
{{gap জানা মু ৷ এইখিনি সময় মোৰ খুউব ভাল লাগে
{{gap}}হাতত লাগি থকা বোকাখিনি দেখুৱাই কান্দি কান্দি দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী এজনীয়ে আৰুণ্যাক ক'লে
" {{gap}}কপালত চুমা এটা আঁকি দি ঋষিয়ে ক'লে, {{gap}}ঋষিৰ বুকুতে মুৰটো গুজি টোপনি যাবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ
" ঋষিয়ে মোৰ মুখলৈ চাই মৃদু হাঁহি এটা মাৰি কৈছিল, সেয়া দেখিলা, মই কৈছিলোঁ নহয়
{{gap}}ৱাৰ্ডত ভৰ্তি হোৱাৰ পাছত আৰম্ভ হৈছিল এলানি পৰীক্ষা নিৰীক্ষা আৰু চিকিৎসা
{{gap}}দহ মিনিট পাছত তেওঁক লৈ যাবহি বুলি কৈ নাৰ্চ গৰাকী ওলাই গ'ল
{{gap}}হাঁহি এটা মাৰিছিলোঁ তেওঁলৈ চাই আৰু সুধিলোঁ {{gap পিছে আপুনি
{{gap জানে বাইদেউ, ডক্তৰে কৈছে মই বোলে লাহে লাহে কথাবিলাক পাহৰি যাম
{{gap}}ভগৱানে হয়তু মোক এইবাবেই অসুখটো দিছিল, যাতে মই আৰুণ্যাক লগ পাওঁ
{{gap তেন্তে সেই অনবৰতে বন্ধ হৈ থকা কোঠাটোৰ ফেন চলাৰ শব্দ তুমি কিয় শুনিছা
{{gap}}পুৱা সমৰ হাস্পতাললৈ ওলাই যাঁওতে তাইক দঢ়াই দঢ়াই কৈ গ'ল বাহিৰলৈ নোলাবলৈ
{{gap কিন্তু সমৰে কৈছিল যে আপুনি ৰাতিপুৱা বৰ সোনকালে আহে
{{gap অ' ৰাতিপুৱা কোনো সাৰ নাপাঁওতেই মই কামবোৰ কৰি ভাল পাও
{{gap}}তাইক কথাষাৰ কৈয়ে মানুহজন জপং জপংকৈ খোজ দি গেট খুলি ওলাই গুছি গ'ল
{{gap দাদা, আপুনি মোতকৈ জ্যেষ্ঠ গতিকে মোক তুমি বুলিয়ে সম্বোধন কৰিব
{{gap ঠিক আছে বাৰু, কিন্তু তুমি এনেকৈ কিয় মন মাৰি বহি আছা
{{gap ব'লকচোন ভিতৰলৈ, চাহ একাপ খাব মোৰ লগতে তেতিয়াই কম আপোনাক কথাবোৰ
{{gap}}"উফ্ ইমানদিনে দেখি থকা সপোনটোৱে তোক লগ দিছিল তই কিয় সন্মতি নিদিলি বিচিত্ৰা
{{gap মই তোক ইয়াত এৰি থৈ নাযাওঁ৷ ইমান বছৰে যাতনাৰ ওপৰি যাতনা সহি এতিয়াও যাতনা দিবিনে
" ৰি ৰিয়াই দুলি থকা গছৰ পাতবোৰলৈ চাই ৰৈছে ফুলে
{{gap}}মই একো বুজি পোৱা নাছিলোঁ কি হৈ আছে মোৰ লগত
{{gap}}মন্দিৰৰ মজিয়াতে ধমহকৈ বহি পৰিলোঁ আৰু চিঞৰি চিঞৰি কান্দিলোঁ৷ এইয়া কি হৈ গ'ল
" {{gap}}বাইদেউ যিজন মানুহে মোৰ সৰু আঘাত এটাতো কষ্ট পাইছিল, তেওঁ মনত কেনেকৈ দুখ দিব পাৰে
{{gap অসমৰ এজন বিখ্যাত উদ্যোগপতি উপকূল হাজৰিকাৰ নাম শুনিছে নহয় বাইদেউ
{{gap অহ সেইজন মেঘৰঞ্জনেই মানে তুমি কোৱা "মু'' {{gap আপুনি চিনি পায় নেকি তেওঁক বাইদেউ
{{gap}}মোৰ মুখত আশ্চৰ্যৰ ভাব দেখি আৰুণ্যাই বুজি পাইছিল মোৰ দুমোজাৰ কথা
{{gap}}মোৰ হাতখন তেওঁৰ হাতৰ মুঠিত লৈ কৈছিল, {{gap মোৰ যে তোমাৰ বুকুত সোমাই হেঁপাহ পলুৱাই কান্দিবলৈ মন যায়
"পুষ্পা আই হেট টিয়েৰ্চ"৷ ৰাজেশ খান্নাৰ দৰে অভিনয় কৰি কৈছিল তেওঁ
{{gap}}দুবাহু মেলি দিছিল তেওঁ আৰু মই কুৰুকি কুৰুকি তেওঁৰ বুকুৰ মাজত সোমাই পৰিছিলোঁ
{{gap}}"বিচিত্ৰা এইডাৰী" ৰুক্মৰ চকুত পৰাকৈ বিছনাখনৰ এমূৰে থৈ দিলে বিচিত্ৰাই টিনৰ চাইনবৰ্ডখন
{{gap}}ⵓসেই যে ঘৰখন এৰি আহিছিলো এইখনো মোৰ সেইখনৰ দৰেই ঘৰ যেন লাগে
{{gap}}ⵓসামাজিক বা আইনীভাৱে আমাৰ যিহেতু বিয়া হোৱাই নাছিল এনেকৈয়ে আমাৰ সম্পৰ্কৰ অৱসান হওক
{{gap}}খোলা দুৱাৰেদি ৰুক্ম কেতিয়া গ'লগৈ গম নাপালে বিচিত্ৰাই বাউসিটো দাঙিব পৰা নাই তাই
{{gap}}কৈ যায় তাই এফালৰ পৰা ৰুক্মৰ স'তে সংসাৰ কৰি পোৱা তিক্ততাবোৰ
"বুলি কোলাত জপিয়াই ফুৰা ফুলজনী নহয় যদিও তাইক দাংকোলাকৈ ল'বলৈ মন গৈছিল মোৰ
{{gap}}বছৰ বছৰ মুখামুখি নোহোৱা মানুহ দুজনে ইজনে সিজনৰ চকুত চকু পৰিব বুলি মূৰ তুলি চোৱা নাই এবাৰো
{{gap চুৱা মানুহজনীক যদি নিজৰ গিৰীয়েকেই চপাব খুজিছে ৰাইজে সন্মতি দিব লাগে
" কথাষাৰ মুখেৰে কৈ নিজ কাণে শুনি আনন্দত অভিভূত হৈছে কণ
{{gap মই তেওঁৰ বাউসিতে হাতখন দি সান্ত্বনা দিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ
{{gap}}ডাক্তৰক সুধিলোঁ, মই এতিয়া আৰুণ্যাক লগ কৰিবলৈ ৰাব পাৰিম নে
{{gap}}হঠাতে হোৱা এটা বিকট শব্দত পুনৰ সাৰ পাই গ'ল নীহাৰিকাই
{{gap কি হ'ল উচপ খাই উঠিলা যে মোৰ মাত শুনি
{{gap ক'তা নাই শুনাচোন মই, আৰু এইটো অঞ্চলত কাউৰী আজিকালি দেখিবলৈকে নোহোৱাৰ দৰে হৈছে বুলি মানুহবোৰে কয়
{{gap}}সমৰে তাইৰ কপালখনত হাত দি চাই তাইৰ ফালে অবাক হৈ চালে
{{gap নীহা, তোমাৰ তমোময় জ্বৰ উঠি আছে অথচ তুমি গম পোৱা নাই
{{gap}}পৰহি সন্ধিয়া ঘৰৰ বাৰাণ্ডাত ভৰি দিঁ‌ওতেই নীহাৰিকাক এক অদ্ভুত শিহৰণে কঁপাই তুলিছিল
{{gap}}কাণৰ কাষতে ফুচফুচাই কৈ যোৱা সমৰৰ কথাবোৰে তাইক অবাক কৰি তুলিছে
{{gap}}সমৰৰ মৰমৰ মাতষাৰ শুনি মন্ত্ৰমুগ্ধ হৈ তাই মাতটোক অনুসৰণ কৰিলে
{{gap}}এইবাৰ তাই ৰব নোৱাৰিলে আৰু {{gap gap}}পুখুৰীত জঁপিয়াই দিলে তাই
{{gap}}প্ৰায় এঘন্টামানৰ পাছত তাই নিজকে আৱিষ্কাৰ কৰিলে শোৱনি কোঠাৰ বিছনাত
{{gap}}ⵓ সমৰ, কোনো নথকা মানুহ ঘৰত ইমান ফুল, কোনে কৰে নো
{{gap}}ⵓ আৰু এই যে বৰুৱা দা, তেওঁ কেতিয়াৰে পৰা আছে ইয়াত
{{gap}}ⵓ বৰুৱা দা থকা দিন হ'ল, তেওঁ ইয়াৰ পুৰণি বাসিন্দা
{{gap}}সমৰ ভিতৰলৈ উঠি গ'ল, তাই অলপ সময় বাৰাণ্ডাতে বহি ৰ'ল
{{gap}}ⵓ কোন সুধিছোঁ‌ কিন্তু মুখৰ মাত নাই, ভৰিৰ খোজৰ শব্দ শুনিছোঁ‌ কিন্তু
{{gap}}ⵓ চোৰ ছাগৈ, চলিহাৰ বিশাল সম্পত্তিৰ ওপৰত বৰ চকু এই চোৰ বোৰৰ
{{gap}}ⵓ আহিব পাৰে, ইয়াত ছয় বজাতো ৰাতি দহ বজাৰ দৰেই
{{gap}}তাইৰ মুখত খুড়া সম্বোধন শুনি তেওঁ অলপ সময় তভক মাৰি চালে তাইলৈ
{{gap}}প্ৰথমে ভাৰ্গৱ আৰু তনিষ্ঠাৰ মাক-দেউতাহঁতে আপত্তি কৰিছিল যদিও পিছলৈ মানি ল'লে
" {{gap}}সিহঁতৰ কথা শুনি থকা ৰেয়ান্সে ভনীয়েকৰ হাততে চুমা এটা খাই দিলে
{{gap}}দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে পঢ়া টেবুলত বহি থকা কামটো মোৰ বাবে মুঠেও সম্ভৱ নাছিল
" {{gap}}এই প্ৰশ্নটো তেওঁ সদায়েই এনে কঠোৰ স্বৰত কৰিছিল যে মই মৌন হৈ থাকিবলৈ বাধ্য হৈছিলোঁ
{{gap}}কিন্তু সময় তালিকা এখন প্রস্তুত কৰা আৰু সেইখন অনুসৰণ কৰি চলা এই দুয়ােৰে মাজত পার্থক্য আছে
{{gap}}গতিকে আগতকৈও মন – প্ৰাণ খুলি মই খেলা ধূলাত মগ্ন হবলৈ ধৰিলোঁ
{{gap}}এইডাল ৰেখাৰ ওপৰত সেইডাল লম্ব অংকন কৰিলে আধাৰ লম্বৰ দুগুণ হব
{{gap}}বুজিছা বোপা, মোৰ শ্ৰেণীলৈ আহা, চুলিৰ আগেদি জীৱ বাজ হব
{{gap}}ভগৱানে নকৰক, কাইলৈ মোৰ অসুখ হলে তুমি কেউদিশে অন্ধকাৰ দেখিবা
" {{gap}}ককাইদেৱে মোক সাৱতি ধৰি ক'লে – "তোমাক চিলা উৰুৱাবলৈ মই হাক দিয়া নাই
" {{gap}}কাকতালীয়ভাৱে চিলা এখন সেই সময়তে আমাৰ ওপৰেদি উৰি গ'ল
{{gap}}তেনেকুৱাতে মাজুজনী ছোৱালী ক'ৰবাৰ পৰা উধাতু খাই আহি দেউতাকৰ কোচতে বহি ললে
{{gap}}সদাৰ চ'ৰাঘৰত বিমৰ্ষ বদনে বহি থকা নৃপেনক দেখি তেওঁৰ মনটো চেবালে
{{gap}}শিক্ষক হিচাপে সদানন্দ বৰুৱা প্ৰতিগৰাকী ছাত্ৰীৰ প্ৰতি সমানে দায়বদ্ধ আছিল
" চূড়ান্ত অপমানবোধেও মানুহজনক স্থিত হৈ থকাত বাধা দিব নোৱাৰিলে
- খুৰীয়েকৰ কথা শুনিও কৃষ্ণই তলমূৰ কৰি বাচন ধোৱাত লাগিল
{{gap}}শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মাষ্টমীৰ দিনা তাইৰ জন্মৰ বাবে মাকে মৰমেৰে বোলে তাইৰ নাম কৃষ্ণ ৰাখিছিল
-ওচৰৰে চেঙেলীয়া ল'ৰা কেইটা মানে হাফ পেডেল মাৰি চাইকেল চলাই তাইক জোকাই থৈ গ'ল
{{gap}}ⵓখুৰা কিয় বিচাৰিছিল নো মোক খুৰাক আহি তাইৰ কাষতে বহা দেখি তাই সুধিলে
{{gap}}ⵓখুৰা পলিথিনৰ পেকেটটোৰ ভিতৰত স্কুলৰ ইউনিফৰ্ম যোৰ দেখি আনন্দত চিঞৰি উঠিল তাই
{{gap}}খেতিয়কৰ ঘৰত সাধাৰণভাৱে জন্ম হলেও বিহুতী আছিল কিছু যেন আনতকৈ পৃথক
{{gap}}ইতিমধ্যে চলিহাৰ বন্ধুসকলেও ঘুনুক ঘানাককৈ কথাবোৰ গম পাই তেওঁক হাঁহিবলৈ লৈছিল
{{gap}}ইয়াৰ দুদিন মান পাছতেই চলিহাই নন্দিনীৰ কোঠালৈ গৈ তাইক তেওঁলোকে লোৱা এটা সিদ্ধান্তৰ কথা জনালে
{{gap}}গোটেই কথাখিনি পঢ়ি বুজি পালে নীহাৰিকাই যে সেই তলা উলমি থকা ৰূমটোৱেই আচলতে নন্দিনীৰ ৰূম আছিল
{{gap}}" মই জানো মাধুৰ্য তুমি নিজক কেতিয়াও মাৰিব নোৱাৰা, কোনোবাই হত্যা কৰিছে তোমাক নিশ্চয়
{{gap}}পিছদিনা প্ৰভাততে বাকী সকলো কাম বাদ দি নীহাৰিকা, সমৰ আৰু প্ৰশান্ত বৰুৱা যাদৱৰ ঘৰ ওলালেগৈ
{{gap}}পুৱাৰ কোমল ৰ'দজাকে আহি গছে বনে পৰি থকা নিয়ৰৰ টোপালবোৰ জিলিকাই তুলিছে
{{gap}}চাইকেল চলাই পাৰ হৈ যোৱা ল'ৰা এটাক ৰখাই তেওঁলোকে সুধিলে যাদৱৰ ঘৰৰ ঠিকনা
{{gap}}ⵓ ডাক্টৰ বাবু, কি সকামত আহিলা মোৰ ওচৰলৈ হয় নে
{{gap}}পাছদিনা ৰাতিলৈ তাৰ নিৰুদ্দেশৰ খবৰ পালো আমি, যিটো খবৰ নন্দিনীকো দিয়া হ'ল
{{gap}}এনেদৰেই দুটা জীৱন শেষ কৰাৰ বাবে ময়ো দায়ী হৈ পৰিলোঁ
{{gap}}ⵓ এতিয়া এই কথাখিনিকে আপুনি পুলিচৰ আগত ক'ব পাৰিব নে
{{gap}}ⵓ আপুনি নকলেও আমাৰ হাতত প্ৰমাণ আছে এতিয়া, কাৰণ সকলোবোৰ ৰেকৰ্ডিং কৰা হৈ গৈছে
{{gap}}যাদৱৰ কথামতেই সকলো সেইদিনাই বিষ্ণুপুৰৰ পৰা বিশ কি.মি দূৰৈত অৱস্থিত থানালৈ গ'ল
{{gap}}ইয়াৰ পাছৰে পৰা নন্দিনীৰ মাক আৰু মালতী একেলগে এই ঘৰটোতে থাকিবলৈ ল'লে
{{gap}}সকলোবোৰ হৈ যোৱাৰ পাছত এদিন মাজনিশা নীহাৰিকাই মূৰত কাৰোবাৰ হাতৰ এটি শীতল পৰশ পাই সাৰ পাই গ'ল
{{gap}}আহি থাকোঁতেই পদুমীয়ে ঘৰলৈ আহি কেনেকৈ কি কৰিব, মনতে জুকিয়াই আহিছে
{{gap}}তেনেকৈয়ে দিনবোৰ পাৰ হৈ 'সপোন'ডাঙৰ হৈ মেট্ৰিকৰ পৰীক্ষা দিবলৈ আগবাঢ়িল
{{gap}}ঘৰখনৰ দুয়োটা ৰাগিয়াল আৰু অকৰ্মণ্য মানুহৰ বাবে পদুমীয়ে খেতি মাটি সকলোখিনি বন্ধকত দিব লগা হ'ল
{{gap}}ⵓ মাই, তই চোফাখনতে এই কাল সন্ধ্যাখন টোপনি মাৰিলি যে, ইমান মাতিলো গমকে নাপালি
{{gap}}সিহঁতৰ মাজৰ এজনীয়ে মাকৰ কাষতে বহি ক'লে, "মাই, পুৱাতেই গুৱাহাটীৰ পৰা দাদাক নিবলৈ<noinclude noinclude>
" কোনোদিনে নগাঁওৰ পূজাৰ বজাৰ নেদেখা তনিষ্ঠাই নিজৰ মুখৰ ভিতৰতে ভোৰভোলে
{{gap}}গুৱাহাটী জীয়াৰী আৰু নগাঁওৰ বোৱাৰী তনিষ্ঠাৰ নগাঁওত এয়া প্ৰথম পূজা
" তাইক উত্তৰ দিয়া বাদ দি মানুহটোৱে তাইলৈহে আচৰিত হৈ চালে
" ভুলে শুদ্ধই অসমীয়া কোৱা ৰেয়ান্সে বেগটো থপিয়াই নিয়া দি নিলে
" ৰেণুকাই ভালকৈ জানে তনিষ্ঠাৰ কিবা কথাৰ উৎসুকতা থাকিলে নজনালৈ শান্তি নাপায়
" তামোলৰ ৰঙেৰে মুখত ফেলেকা হাঁহি এটা মাৰি ৰেৱতীয়ে শইকীয়া মাষ্টৰলৈ চাই ৰ'ল
" শইকীয়া মাষ্টৰৰ পৰা বিদায় লৈ ৰেৱতীয়ে ঘৰলৈ খোজ পোনালে
" হাত মোহাৰি ৰেৱতীৰ পোন্ধৰ বছৰীয়া জীয়েক মায়া উলাই আহিল
" {{gap}}মায়াই উঠলৈ অহা হাঁহিটো পেটতে দমাই চিধাই বাৰীৰ পিছফাল পালেগৈ
{{gap}}ⵓ"বৰণ তই পাতবোৰ কাটি যা মই দোলাবোৰ বান্ধি যাম দে
" খপজপকৈ তাই লাজতে বৰুণৰ ওচৰতে হেমন্তলৈ পিঠি দি বহি ললে
{{gap}}হেমন্তই খৰিৰ জাপ এটা আনি তাইৰ ওচৰতে থৈ লাহেকৈ কাণৰ কাষতে কৈ গ'ল, "তোক মই খাই থৈ দিম বুজিছ
" হঠাতে গাঁৱৰে বলিন খুড়াকৰ চিঞৰতহে সিহঁতৰ সম্বিত ঘূৰি আহিল
" মাকৰ নীৰৱতাই দহি খোৱা মায়াই এদিন সাজোৰে বিনাই উঠিছিল
{{gap}}এদিন পদুমী বিদ্যালয়ৰ পৰা উভতাৰ সময়ত বাটতে আগ ভেটি ধৰিলে বিপিনে
"পদুমীৰ গৰ্ভত সন্তানে থিতাপি লোৱা বুলি ঘোষণা কৰি দিলে ডাক্তৰে
"পদুমী অন্তঃসত্বা ললিত মণ্ডলৰ ঘৰৰ পৰা অহাৰ ৰাতিটোৰ ভিতৰতে কথাষাৰ গোটেই গাওঁখনত বিয়পি পৰিল
"ধনী ঘৰৰ ল'ৰা দেখি ৰ'বই নোৱাৰিলে, বিয়াৰ আগতেই এইবোৰ পাপ কৰিবলৈ গ'ল
" ইত্যাদি ইত্যাদি কথাবোৰ, কাণে কাণ বাগৰি মুখৰোচক কাহিনীৰ সৃষ্টি হ'লগৈ
{{gap}}এই সকলোবোৰৰ বিপৰীতে আছিল সিদ্ধি, যিয়ে কেতিয়াও পদুমীক দোষ দিব পৰা নাছিল
"নদীৰ ফালে খৰধৰকৈ খোজ লোৱা পদুমীক মন কৰিছিল একমাত্ৰ সিদ্ধিয়ে
{{gap}}সন্ধিয়া দোকানৰ পৰা কিবা এটা আনি তাইৰ হাতত গুজি দিয়েগৈ সি
{{gap}}আইতাৰ কোচৰ পৰা মুৰটো নদঙাকৈয়ে মই ক'লো- {{gap}}ⵓকিয় মই অহাই বেয়া পালা নেকি
{{gap}}মিচিকিয়া হাঁহিৰে আইতাই উত্তৰ দিলে- {{gap}}ⵓবয়স মোৰ এতিয়া ৯০ চুও চুও হৈছে
{{gap}}খিৰিকীখন খুলি দি ভাগিৰথী গ্ৰীলত ধৰি এনেয়ে কিছুদেৰি থিয় দি ৰ'ল
{{gap}}হ'ব মা যিটো বস্তু তুমি আশা কৰিলেও নোপোৱা কিয় ভাৱি মন বেয়া কৰিছা
{{gap}}মই খুলি নক'লেও পিতাইহঁতে মোৰ মনৰ কথা বুজি পাইছিল আৰু এদিন যোগেনক বিচাৰি ওলাই গৈছিল
{{gap}}পিতাইয়ে যোগেনক বিচাৰি যোৱা কথাটো কাণ বাগৰি বাগৰি বহু দূৰলৈ বিয়পিছিল
{{gap}}মই তোমাক এৰি কতো নাযাওঁ বুলি মোৰ আদৰুৱা জীজনী কুচিমুচি বুকুত সোমাই পৰিল
{{gap}}পদুমীয়ে সিহঁতৰ মুখলৈ চাই ক'লে, "কথাবোৰ ভালকৈ ভাবি চাইছ নে তহঁতে
" কোনোৱে আকৌ ভাল ভাবেই ক'লে, "হওক, ল'ৰাটো ভাল হওক আৰু আমিও এইকেইদিন শান্তিৰে থাকোঁ
{{gap}}পিচে তেতিয়াৰ দিনত চহৰ যোৱাতো অকণহঁতৰ গাৱৰ পৰা ইমানো সহজ নাছিল
{{gap}}কথামতেই ডাঙৰ সকল প্ৰথম বহি গতি লাগিলত পাছফালে বোৱাৰী আৰু সৰু মখা বহিছে
{{gap}}"অই শগুনেখোৱা তোক মই মৰটন দিৱলে ক'লো কাৰ মুৰাটো দিলি
{{gap আমাৰ খুৰিটিয়ে আকৌ মৰটনক মাইটাল কয় দোকানীয়ে কি জানে
" মাকক সেৱা কৰি হাতত সাৰে ভৰি সাৰে তাই উলাই আহিল
" {{gap}}ⵓ"কিয় সেইদিনাৰ পৰা জানো খবৰ ৰাখিছ আমি কেনেকৈ জীয়াই আছে
" {{gap}}চিনেমা হ'লৰ বাহিৰত হেমন্তৰ কোনোবা চিনাকি মানুহ যে গম পালে মায়াই
" {{gap}}মায়াৰ মুখত বহু দিনৰ মূৰত ৰেৱতীৰ দৰে তামোলসেৰীয়া ফেলেকা হাঁহিটো বিয়পি গ'ল
{{gap}}দুপৰীয়া নিজ হাতেৰে তাৰ প্ৰিয় সৰু মাছৰ টেঙা জোলেৰে ভাত খুৱাই পঠিয়ালে মায়াই
{{gap}}আবেলি ঠিক ৪ বজাত এক প্ৰচণ্ড শব্দত গোটেই বস্তিলৈকে কঁপি উঠিল
" কেনেকৈ গৈ তাই হস্পিতেল পালেগৈ, কোনে নিলে তাইৰ একো মনত নাই
{{gap}}ঘৰত তাইৰ মাকে পুখুৰীৰ পৰা ভেঁট ফুলৰ গুটি টানি টানি উঠাই পটাত পিহি বড় ভাজি খাবলৈ দিয়ে ভাতৰ লগত
{{gap}}এইদৰে গৈ থাকোতে তাই বিহুতলী কেতিয়ানো পালেগৈ তত ধৰিবই নোৱাৰিলে সকলোফালে চকুফুৰাই তাই চকী এখনতে বহি পৰিল
"কি ভাবি জানো বিহুতীয়ে ঘপহকৰে কৈ দিলে-"হ'ব বাৰু যা" বুলি
{{gap}}তাইৰ কথা ভাবিলে শৰীৰৰ দুখ ভাগৰবোৰ কমি যোৱা যেন লাগে তাৰ
{{gap}}"এশ বছৰ আয়ুস হ'ব দে এইজনীৰ" {{gap}}মনতে কথাষাৰ বাজি উঠে
{{gap}}তাই তাৰ হাত দুখনত লাহে লাহে পানী ঢালি দিওঁতে, অকস্মাত দুয়োটাৰে চকুৱে চকুৱে পৰে
{{gap}}খাবলৈ, মন থকা স্বত্বেও টোপোলাটোত নাৰিকলৰ ৰোকা অলপ এৰে সি
'ঘৰত খাম'বুলি কোৱা কথাষাৰ তেতিয়া মিছা হৈ নাথাকে আৰু সন্তুষ্টিৰে টোপোলাটো বান্ধি, তাই ঘৰমূৱা হয়
{{gap}}জীৱনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্তটো লওঁতে তুমিও মোৰ কাষত থকা বিচাৰোঁ দেউতা
{{gap}}পিছৰ মাহত মইনাচৰাইৰ আমেৰিকালৈ যোৱাৰ ভিছা বনাই আনি জোনাকে মইনা চৰাইক বিয়া কৰাই আমেৰিকালৈ লৈ যাব
{{gap}}মইনা চৰাইৰ বিয়াৰ খবৰটোৱে যিমান সুখী কৰিলে সিমানেই দুগুণ দুখীও কৰি তুলিলে মোক
" ফোনটো ৰাখো বুলি কোৱাৰ লগে লগে অনিতাই চিঞৰি উঠিল "ৰবা ফোনটো নাকাটিবা
" বিৰাজৰ চকুপানী দেখি অনিতাই তাৰ বুকুৰ মাজলৈ সোমাই গ'ল
" বিৰাজে খুব আলফুলে পেটতো চুই সন্তানটোৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰিলে
" একেথৰে বিৰাজৰ নিস্তান দেহাটোলৈ চাই চাই অনিতা কান্দি কান্দি আউলী বাউলী হৈ গ'ল
" {{gap}}"বা তুমি কেনেকৈ জানিলা পিছে আমাৰ যে ছোৱালীয়ে হ'ব
" সৰু {{gap}}"হ'ব দিয়া, ছোৱালীয়েই হওক বা ল'ৰাই, প্ৰথমতে সন্তানটি সুকলমে পৃথিৱীলৈ অনাৰ কথা চিন্তা কৰা
" চেলেংখনৰ আগটোত উলমি থকা দীঘল সূতাডাল একেটানে চিঙি মৌজাদাৰে কথাষাৰ কৈ উঠিল
{{gap}}"চা ন-ছোৱালী তোক মই পইচাখিনি বিচাৰি আহিছোঁ বুলি তই নাভাৱিবি যে মোৰ তোৰ এই অৱস্থাটো দেখি বেয়া লগা নাই
" {{gap}}"মৌজাদাৰ দেউতা, অনিয়ে লোৱা টকাকেইটা মই যেনেতেনে উভতাই দিম
" {{gap}}তামোলটো কাঠচটাত টুকুৰিয়াই দুফাল কৰি লাহেকৈ উত্তৰটো দিলে তাই
" {{gap}}"তই পস্তাব লাগিব, চাই লম মই তোক, চাই লম
{{gap}}ৰান্ধনী বেলিটো গাওঁখনৰ সিটো পাৰে পাতত বহিছিল তেতিয়া৷ খৰকৈ খোজ দিছিল তাই
{{gap}}বাহিৰত তেতিয়া ঘোৰ আন্ধাৰ, ছোৱালীজনীৰো কান্দোন বন্ধ হোৱাৰ নামেই নাই
{{gap}}সন্মুখত পুৱাৰ আহিনৰ কুঁৱলীয়ে ধূসৰ কৰা সেউজীয়া পথাৰখন লৈ বহি আছে নিহাৰীকা
{{gap}}প্ৰতিটো কথাই নিহাৰীকাই মৌচুমী আৰু সূৰুযৰ লগত আলোচনা কৰিছিল নিবিড়ে গম নোপোৱাকৈ
{{gap}}এই মানুহজনী মৰি যোৱাই ভাল আছিল তেতিয়া অন্ততঃ ঘৃণা আৰু মৰি থকা মৰমৰ মাজত আঁচোৰ নপৰিলহেঁতেন
{{gap}}দ্বিতীয় বিভাগত পাছ কৰা ফুলক লৈ কণৰ চকুত সপোন ফুলিছে
{{gap}}এনেকুৱা সময়তে ফুলৰ চিলনী জীয়েকজনী হৈ মাকক বিনাবলৈ মন যায়
{{gap}}চলচলীয়া চকু দুটা মোহাৰি মোহাৰি মোমায়েকে ইমানদিনে নজনা ফুলৰ খবৰবোৰ লৈ পেলালে
" {{gap}}আনন্দ পাব লাগিছিল ফুলে এই খবৰ পাই৷ টপ্ টক কৈ সৰিছে চকুলো মোমায়েকৰ
{{gap}}কাওমাও কৰি উঠা বিচিত্ৰাৰ কথাত ৰুক্মৰ যেন কিছু খং উঠিল
{{gap তই যদি এনেকুৱা কৰ মোৰ জীৱিত ৰূপ কেতিয়াও নাপাবি
{{gap}}হাতত টোপোলাকেইটা লৈ ৰুক্স কোঠালৈ সোমাই অহাৰ পিছতহে বিচিত্ৰাৰ মুখলৈ পানী আহিল
{{gap}}তাইক বিচাৰি কোঠালৈ সোমাই অহা কণলৈ যেন বিচিত্ৰাৰ খং উঠিছে
" {{gap}}সেই সময়ত মাক-বাপেকলৈ মনত পৰি তাইৰ বুকুখন বিষোৱাৰ দৰে কিজানি ফুলৰ বুকুখন সদায়ে বিষয় আছে
{{gap}}পৰি থাকে বিচিত্ৰা বিছনাখনতে মৰা কাঠ এডাল হৈ {{gap}}তিনিদিন ধৰি মাতবোল নাই দুয়োৰে মাজত
{{gap}}এবাৰো মাত নিদিয়াকৈ গুছি যোৱা ৰুক্মৰ ফালে বিচিত্ৰাই মূৰ নুতুলিলে
{{gap আমাৰ মন নাই আমি বিহুত ঘৰলৈ নাযাওঁ তাতে আপোনাৰ কি হ'ল
{{gap}}উফ ৰুক্মই যেন কেঁদোৰ বাহত হে জুই দিলে.. {{gap গুণ্ডাগিৰি কৰিবলৈ আহিছ হাঁ
{{gap}}ফাঁট দিয়া বসুমতী পাতালে লুকাওঁ.. {{gap}}ৰুক্মৰ কাণ মূৰ গৰম হৈ উঠিল
{{gap অই নটী, তোৰ গিৰীয়েৰে মই তাক ৰুমত ভৰাবলৈ লোৱা বুলি ভাবিছে অই
{{gap}}খিৰিকিখন মেলিলেই চকুত পৰা মতা মানুহ তিনিটাৰ চকুৰ চাৱনিকেইটা সহ্য নহয় বিচিত্ৰাৰ
{{gap বৌদি এই মানুহটোৰ বেলেগ জেগাত আৰু মাইকী, বাচ্চা আছে
{{gap}}দৌৰি লাভলিয়ে বিচিত্ৰাৰ মুখত পানী অলপ ঢালি দিলে বটলটোৰ পৰা
{{gap}}মাক গুছি যোৱাৰ পিছত লাভলিয়ে মাহীয়েকৰ মূৰটো পুনৰাই মোহাৰি দিলে
{{gap}}বিচিত্ৰাই সেইদিনা কামনা কৰিছিল ৰুক্মই তাইৰ শৰীৰটো পিটিকি মোহাৰি দিয়ক
{{gap}}মালিকনীৰ লগত বাহিৰলৈ যোৱা নাইবা লাভলিৰ লগত সময় কটাবলৈ এৰি দিছিল বিচিত্ৰাই
{{gap}}চাৰিদিন ৰুক্স ৰূমলৈ নহা কথাটোক লৈ তাই চিন্তা নকৰো বুলিও নকৰাকৈ থাকিব পৰা নাই
{{gap}}চোঁচোৰাই জয়ে কোনোমতে বিচিত্ৰাক ৰিক্সা এখনত তুলিলেহি.. {{gap}}"মতা এৰি থৈ অহা
{{gap}}তাইৰ বুকুখন সাংঘাতিকভাৱে অশান্ত অথচ পুৱাটো শান্ত হৈ থিয় হ'লহি
{{gap}}মদৰ নিচাত নাথাকিলে দিনৰ পোহৰত মানুহ ইমান সলনি হ'ব পাৰেনে
{{gap}}নিজৰ ভাগৰপৰা কণীৰ টুকুৰা এটা ৰুক্মই বিচিত্ৰাৰ মুখলৈ আগবঢ়াই দিলে
" নদীঘাটত বেলাই বেলাই কচালি পেদেল ঘূৰাই ৰাস্তাই ৰাস্তাই ঘূৰি ফুৰাটো বন্ধ হ'ল বিচিত্ৰাৰ
{{gap}}এই যে ৰুক্মই খবৰবোৰ দিলেহি তাৰপিছৰেপৰা পুনৰাই বাঢ়িছে বুকুত বিষ
{{gap}}অন্যমনস্কতাত বিচিত্ৰাৰ পাচলি কাটি থাকোতে বাওঁহাতখনৰ তৰ্জনী আঙুলিটো ভালকৈয়ে কাটিলে
{{gap}}দৌৰাদৌৰিকে নাৰ্জি পাত অলপ হাতেৰে মোহাৰি কটা ঠাইডোখৰত ফটাকানি এখনেৰে বান্ধি দিলে ৰুক্মই
{{gap আৰু বনোৱা বৰমা আৰু বনোৱা {{gap}}এবেলা তেনেকৈয়ে পাৰ হ'ল বিচিত্ৰাৰ
{{gap}}অগ-গুৰি নোহোৱা আবোল তাবোল কথাবোৰ মনলৈ আহি বিচিত্ৰাক বাৰে বাৰে জোকাই থাকেহি
{{gap}}বাৰে বাৰে ব্যৱসায়ৰ অজুহাত দেখুৱাই বিচিত্ৰাৰ কাষৰপৰা যেন আঁতৰিব খুজিছে ৰুক্ম
{{gap}}মোৰ ৰিজাল্টৰ দিনা তেওঁৰ ভৰি চুই সেৱা কৰিবলৈ বৰ মন আছিল কিন্তু চোৱা নহ'ল
{{gap "মই আপোনাক একো দিগদাৰ নিদিওঁ" {{gap}}একো নভবাকৈ মই কৈ উঠিছিলোঁ
{{gap}}পত্নী আছিলোঁ মই তেওঁৰ, তেওঁৰ প্ৰতি ইমান শ্ৰদ্ধা আছে মোৰ মই বুজাব নোৱাৰোঁ
{{gap}}দুয়োজনৰ মাজৰ সম্পৰ্কটো কিজানি ভাল বন্ধুলৈ পৰিৱৰ্তন হৈ গৈ আছিল
{{gap}}মোক পঢ়াৰ ক্ষেত্ৰত ইমান সাহস দিছিল তেওঁ হয়তো সেয়া মোৰ নিজ মা দেউতাইও দিব নোৱাৰিলেহেঁতেন কাহানিও
{{gap}}দুবাৰ চেষ্টা কৰি মই নেট পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হ'ব পৰা নাছিলোঁ, ভাগি পৰিছিলোঁ মই
{{gap}}মোৰ কপালৰ চুলিতাৰিৰ মাজৰ সেন্দুৰ খিনিলৈ তেওঁ চাইছিল সেইদিনা যাবৰ সময়ত
{{gap}}সেই আঠোটা বছৰৰ আগতে এৰি অহা মইজনী আজি চোন বহুত বেলেগ হৈ পৰিলোঁ
{{gap}}কোনোবাদিনা ময়ো বাৰু আন কাৰোবাক কল্পনাত সঁজাইছিলোঁ নেকি পতি হিচাবে
{{gap}}ওহো তেওঁৰ প্ৰতি থকা মোৰ অগাধ শ্ৰদ্ধাই মোৰ মনলৈ একো বেলেগ চিন্তা আহিবলৈ দিয়া নাছিল
{{gap}}সঁচাই নাৰীয়ে বিচাৰে কি এজন পুৰুষৰ পৰা সঁচাই নাৰী ৰহস্যময়ী
{{gap}}কিন্তু একো প্ৰশ্ন নকৰিলে তেওঁ মাথোঁ কৈ গ'ল তেওঁ নতুন চাকৰি জীৱন কেনেকৈ আৰম্ভণি কৰিম
{{gap}}হৈ গ'ল সকলো আনুষ্ঠানিকতা মই যোগদান কৰি মোৰ বিভাগত চিনাকি হৈ আহিলোঁ
{{gap}}পৰিচয় দি আহিলোঁ মই মিছেছ কণিকা বৰুৱা যুগান্তৰ বৰুৱাৰ পত্নী বুলি অলপো খোকোজা নলগাকৈ
{{gap}}গাড়ীত বহুতেই তেওঁ মোক অভিনন্দন বুলি তেওঁৰ হাতখন আগবঢ়াই দিলে
" {{gap}}তেওঁ গাড়ী ষ্টাৰ্ট দিবলৈ সাজু হ'ল {{gap}}মই তেওঁৰ হাত খন ঠাপ মাৰি ধৰিলো
{{gap "তোমাক মই হাতযোৰ কৰা চাবলৈ বিচৰা নাই, তুমি হাতযোৰ নকৰিবা কাহানিও
{{gap "আপোনাৰ অবিহনে মই একোৱেই নহওঁ, আজিৰ এই খিনি মাথোঁ আপোনাৰ বাবে সম্ভৱ হৈছে
{{gap "চোৱা তুমি সকলো জানা, মই তোমাক পত্নী হিচাপে কি দিব পাৰিম কোৱা
{{gap}}তেওঁ মোৰ চকুপানী মোহাৰি দিলে মই তেওঁৰ বুকুৰ কাষলৈ ওচৰ চাপি গ'লো
{{gap}}এইবাৰ মোৰ লাহেকৈ যেন হাঁহি উঠিল, হয় তেওঁৰো হাঁহি উঠিছে
{{gap}}তেওঁৰ হাত খনত মই মেৰিয়াই ধৰি ল'লোঁ, কিয় জানো অলপো এৰি দিবৰ মন নগ'ল
{{gap}}"খুড়ী আপুনিও কিবা সুধিব খোজে যদি মোৰ লগতে একেলগে সোমাব
" ৰিমিৰ কথাত মই থতমত খালো মই কিবা উত্তৰ দিয়ালৈ ৰিমিয়ে যেন মোলৈ অপেক্ষা কৰা নাই
{{gap}}সৰুতে মায়ে গোঁসাই ঘৰ বা পূজা সংক্ৰান্তীয় যিকোনো কামত যাবলৈ
" আইতাই কোৱা সেই "লাভ" শব্দটোৰ গণনা মোৰ লগত দেখোন কোনোফালৰ পৰাই নহ'ল
{{gap}}ছোৱালীজনীৰ তিনি বছৰ বয়সত এক বাইক দুৰ্ঘটনাত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল
{{gap}}কথাবোৰ পাগুলি থাকোতে মই ক'ত আছে তত ধৰিবই পৰা নাছিলো
{{gap}}গাওঁৰ কথকী বুঢ়ী কেইজনীয়ে তামোলৰ সেলেঙি বোৱাই নৰেন হতঁৰ চোতালত কথাতো আলোচনা কৰিছে
{{gap এৰা ভনিটী হতঁ অ', কিবানে বোলে এইবোৰ কথা শুনাও পাপ, পতাও পাপ
{{gap কি কৰিম মানে, ভগৱানে প্ৰসাদ দিছে, আমি গ্ৰহণ নকৰিলে পাপে নুচুব নে
{{gap}}অলপ ৰৈ তাই কৈছিল ক'ৰ পৰা যে কথাষাৰ ওলাইছিল, এতিয়া তাই ভাবি নিজে আচৰিত হৈছে
{{gap মানুহে কি ক'ব, সেই চিন্তা কৰি জানো ইয়াক এনেকৈ পেলাই থৈ যাব পাৰি ইমান অমানুহ হমনে আমি
{{gap}}কথাখিনি কৈ তাই নৰেনলৈ চাইছিল পৰম আগ্ৰহত, যাতে নৰেনেও তাইৰ কথাত হয়ভৰ দিয়ে
{{gap কি হ'ল বুলি সুধিছ যে বৌদেউ, শুনা নাই নে এইখন কি হৈছে
{{gap সমগ্ৰ চুকটোৰ খবৰ নখ দৰ্পনত ৰখা মালতীক ফুচফুচাই সুধিলে ৰঙিলীৰ শাহুৱেকে
{{gap চু বাকলি, কেনেকৈ জানিবা হে, সেই নাককাটীজনীৰ কিবা এটা মতা আছে নেকি
{{gap}}মালতী বুঢ়ীয়ে সিচি দিয়া সন্দেহৰ বীজটো খন্তেকতে ৰঙিলীৰ বুকুত শিপালে
{{gap বুজিছা, ই মহেনে কিন্তু {{gap}}নাই একো নকৈ নৰেন ওলাই গ'ল
{{gap কি হ'ল অ ৰঙিলী, বহাৰ পৰা নুঠাই হলি যে
" ছোৱালীজনীৰ চুলিবোৰ খামোচ মাৰি ধৰি বাগানৰ মিল মালিকজনে বিশাল পথাৰখনলৈ চোঁচৰাই লৈ গৈছে তাইক
"দেউতাকে উভতি চাই চিঞৰিছে, "ঐ মাজনীক এৰি দে অ কিয় পাহৰি গৈছ মোৰ সহায়ৰ হাতখন
'' তেনেতে কোনোবা এজনে আহি সেই হাতখনতে কাঠৰ মুৰা এটাৰে প্ৰচণ্ড জোৰত কোব সোলে
{{gap}}এদিন মোক হতবাক কৰি মোৰ গালত পৰিল দেউতাৰ এটা কাণতলীয়া চৰ, ইমান দিনে যাৰ আলাসৰ লাড়ু আছিলোঁ
{{gap}}অহুকাণে পন্থকাণে শুনিছিলো ঘৰত ধুমুহাৰ সৃষ্টি হৈছিল, মায়ে বোলে কান্দোনত গছৰ পাত সৰুৱাইছিল
{{gap}}মোৰ মটীয়া ৰঙৰ সখীয়ে হয়তো মোৰ খবৰ লৈয়েই আছিল এনে এক সম্ভ্যাব্য বিপদৰ আশংকা কৰিয়েই
{{gap}}সখী মোক লৈ ব্যস্ত হৈ পৰিল, সহজ হবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা চলিল মোৰ
" শব্দটোৱে মোৰ হৃদয়খন {{gap}}লাজত সখীৰ মটীয়া ৰঙৰ গাল দুখনি ৰঙচুৱা আভাৰে জিলিকি উঠে
{{gap}}আজি এই যেন মই শৈশৱ পাৰ হৈ যৌৱনত ভৰি থৈছো
{{gap}}খাবলৈ মন গ'লে নিজে বনাব লাগে মৌমনে উত্তৰটো দিহে আঁতৰি যায়
{{gap}}ৰাতি ভাত খোৱাৰ পিছত মাক পুতেকৰ এই মধুৰ সময়খিনিও অন্য এক সন্তুষ্টি ভাগিৰথীৰ বাবে
{{gap}}সৰুতেই মাক ঢুকুৱাৰ বাবেই পাহিক দেউতাক কুশলে মাক কাজলৰ মৰমকনও দি আহিছে
{{gap}}ঘৰৰ কাষৰ পুখুৰীটোত বৰশীটো পেলাই দি আকাশ পাতাল ভাবি আছে ছোৱালীজনীয়ে
"দেখা নাই নেকি পোনা চৰাই ডাঙৰ মাছে বা আন কিহবাই খাই পেলাব
"তই কবি যে আপুনি এনেকৈ সদায় সদায় মদ খালে মই পঢ়া শুনা নকৰো,স্কুল নাযাওঁ
" কথাখিনি শুনাৰ পাছত আঁঠু দুটাত মুখখন গুজি তিনিমূৰীয়া হৈ তাই অলপপৰ জেঠুৱেকলৈ চালে
" দেউতাককনো কি বুলি ক'ব তাকে ভাবি ভাবি ছোৱালীজনী আঁতৰি গ'ল
{{gap}}পুখুৰীটোৰ পাৰত বহি উপচি পৰা পানীত ভৰি দুটা জুবুৰিয়াই নচুৱাই আছে ছোৱালীজনীয়ে
{{gap}}এক সৰগীয় প্ৰশান্তি লভে তাই নিয়ৰৰ প্ৰতিটো আবদাৰত তাক কৰা প্ৰতিটো আপডালত
" অভীকে তাইৰ হাত এখন তাৰ হাতৰ মুঠিৰ মাজত সুমুৱাই সুধিছিল, "কিয় সু
" সি তাৰ ওঁঠেৰে তাইৰ কপালতে মৃদু পৰশ এটি দি ওলাই গৈছিল অফিচলৈ "বাৰু" বুলি কৈ
{{gap}}গুলপীয়া আঁচ দুডালে যেন পুৱালৈ তাইৰ গাল দুখনো গুলপীয়া কৰি পেলাইছিল
"ছাত্ৰৰ কৰ্তব্য" ৰচনাখন যে তাই চিঞৰি চিঞৰি পঢ়োতে একপ্ৰকাৰ মুখস্থ হৈ গৈছিল
{{gap}}ডাকোৱালজনে দি থৈ যোৱাৰ পাছতেই তাই এবাৰ চাই থৈ দিছিল সেইটো
{{gap}}আমাৰ নিৰ্দ্ধাৰিত সময়ৰ ভিতৰত জিলাপীৰ পাকটো গৈ এল পেটাৰ্ণ হৈছিল
{{gap}}ডাক্টৰ মাজনী মোৰ, মই এতিয়া আগতকৈ বহু সুস্থ অনুভৱ কৰিছোঁ
" শাহুৱেকক শলাগি থ'লে যদিও তাইৰ পেটৰ ভোক কাহানিবাই মৰিল
" {{gap}}তনিষ্ঠাৰ আকুলতা দেখি ভাৰ্গৱে কথা নবঢ়ালে আৰু পিছদিনা তাইক লৈ চিভিল পালেগৈ সি
" {{gap}}ⵓ"অ' টিকেট পাগলী মেম তাই মৰিল নহয় অলপ আগত বহুত ব্লাড গৈছিল তাইৰ দেৰি হৈ গ'ল
" {{gap}}ⵓ"কিন্তু কি হ'ব ছোৱালীজনীৰ এতিয়া অনাথ আশ্ৰমৰ মানুহ আহিব লাগিছিল
" মানুহৰ মুখত "অনাথ আশ্ৰম" শব্দটো শুনি তাইৰ বুকুখন চিৰিংকৈ মাৰিলে
" ভাৰ্গৱৰ মাতত গোটেই ৰুম নং ৮২ কাহ পৰি জীণ গ'ল
{{gap}}প্ৰতীক কোনো আবেগ অনুভূতি নোহোৱাকৈ) মই তোমাৰ অফিচৰ তলত আছোঁ
{{gap}}শেষ নিশাৰ আকাশখনৰ শিৰত হেঙুল হাইতালৰ বোল লাগিবলৈ এতিয়াও বহুতপৰ বাকী
{{gap}}হিচাপ লোৱাৰ সময় এয়া, যোৱা কেইবামাহৰেপৰা সংগোপনে সাজু কৰা সমৰ সজ্জাৰ প্ৰয়োগৰ সময় এয়া
{{gap}}লৈছে, আগৰ কেইবাৰৰ দৰেই এইবাৰো অঞ্জলিয়ে জয়মতীৰ বসন পিন্ধি লৈছে
{{gap}}কিন্তু মাক- জীয়েকৰ কাৰণে সময় উলিয়াব নোৱাৰা দেউতাকৰ প্ৰতি কাজৰীৰ মনত কি আছিল
{{gap}}কাজৰীয়ে আজিও নুবুজিলে, দেউতাক কি সঁচাকৈ হৃদয়হীন মানুহত পৰিণত হৈছিল
{{gap}}বয়সৰ তফাত থকা এই তিনিও গৰাকী নাৰীৰ বাবে অদৃষ্টই যেন খুব সুপৰিকল্পিতভাৱে এক আঁচনি তৈয়াৰ কৰিছিল
{{gap}}চকুৰ সমুখৰ আন্ধাৰখিনি নাশি আন এটা ৰাতিপুৱা উজ্জ্বল হৈ আহিল
{{gap}}স্মৃতিৰ দৰজাখন খোল খোৱাৰ লগে লগে নিজক পোনাই বহে তাই
" খুৰীয়েকৰ গালি নহয় জীয়েকৰ দেহলৈ অহা পৰিবৰ্ত্তন চকুত পৰে কণৰ
{{gap}}বাটতে ভেটাভেটি হোৱা হেমধৰ মাষ্টৰে সুধা কথাত তভক মাৰি ৰ'ল কণ
{{gap}}দেউতাকক তাই নকয় সুবিধা পালেই খুৰীয়েকে ফুলক কামত খটুৱাব বিচৰাৰ কথা
{{gap}}বাপেক পদূলিৰ বাহিৰ হ'ল কি নাই তাই ফৰিংজনী হৈ খুৰাকৰ ঘৰ পালেগৈ
{{gap}}বাপেক আকৌ কামলৈ যোৱাৰ পিছত তাই ছাগলী পোৱালি দুটা ধনটিক দেখুৱাই আনিলেগৈ
{{gap}}ফুলে বুজিছে দেউতাকে কষ্টোপাৰ্জিত ধনে তাইৰ বাবে এধানি সম্পদ আৰ্জিছে
{{gap ঐ ফুল মোৰ পিঠিখন খজুৱাই দে না.. {{gap ইস ইমান গেলা গৰমত মই নোৱাৰো দেই
3ে3 তুলিলে কোনো এ যোক নি শিলে ময় কেনেকৈ স্টুঝিব 'পৰিয তেতিয়া হওহি ভেবে সৈতে বহিবলৈ তেঁও ফিলিপ, কলে
'চে এক শ তেঁৰ ওচৰ উঠিল ২৪ হে পিতৰ মাৰ দেৱা
. ণিতৰ ঘৰৎ শোমই চে গৈ তেনেতে কলেলিয়সে তেওঁ লগ ললেই আৰু তেঁৰ চৰণ পতু তেঁওক্ পূজা কৰিলে
f শত্ৰু ভয় ডু পেন্ বাট বেঁকা কৰিবলৈ নে নে
429 Cজ কঢ়িব লোকবি 25 ভৰি দুৰ্বল এনে এটা ৯ – বছিল
t= ঘ ঙনাম বাবা এনে যি, য়িদাহ তেঁওকে শীলসকে যুণ্ড ফস্ত্ৰি নিৰিলৰ দোৱাৰ