jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
35 যয় য়িক্তশালমৎ যেতিয়া চিনো তেতিয়া প্ৰবান পুৰোহি সকলে যিদীহঁতৰ বৃদু লোঞ্চবিলাকে
(স্বহে হাদী ইচেছ তা কৰ ওৰ দিবলৈ ছা পোয়া ব্যক্তিষেৰুে কাকো বৰ নিমিত্তে (সব দিয়া যোগ 'হি বাহা ন হয়
ff ঐশ্বৰৰ, যি ধৰ্ম যি ১২ী সতিতে ৭ কতো সকলৰ ২৩ কিয়নো একে বিশেন্ লে কে
{১ ঘন্যদেশী হত [ৰভা ও হোৱা লৈকে ২৭ এৰু ভৰ দুভ
= ভেবে শৰীৰ ঘৰ্থে ঘামাৰ ত্ৰে যি ঘব ৪ হাহ্ যি পাইছে সেয়ে কি তা দামি কি লিম
re ঘামাৰ ভু যিশু aীভ, দোৱাৰায় সেই দান ততোবিক ভালেমান ১৬ পডি হ্যাগলিফা শ্লোছে
{{gap}}কবিতাৰ সাৰ্থকতা তেতিয়াহে যেতিয়া কবিতাই পাঠকৰ হৃদয়ত থিতাপি ল'ব পাৰে
{{gap}}কবিতাৰ লগত সম্পৰ্ক থকাৰ বাবেই হয়তো কোনোবা কোনোবাই কবিতাবোৰ চুই চাবলৈ দিয়ে
. সুoিrয়া হয় ময় ঘৰৰ ঘাধিক হোঁ যেন ঔ পৰ্ধ দেবতা পদাদৰ কথা এই
"ন্ধু এয়েৰেই গ্ৰাম ঘন্নাহ এই সেৱাৰ বাব পাই ৪ কেশি নেহে
* দুৰ্দশা হ'ল স্থিৰ স্বৰ পাৰ আৰু এটাই কৰি ১৫ oিৰ জৰ পৰা
681 তোমোলকিচেলকষ্টিয়া হোৱা তেৰে ভৰ দেহৰ ৩ ভোমোলাকৰু একো বৈ কিয়নো যায় এই মাল দিয়ে
hীভাক তোমোলাকৰ মাজ- বচৎ হেয়ালৈকে ৯ যিবিলাকৰ ঘমেয় আকও গৰ্ভবি
\ যে ঈশ্বৰক পতীয়ালে ঘৰু পাৰম কৰ্মৰুণ নি ৭ (33লৈ না হল তেনে
f তানায় বোলে সামঞ্জস্য কাললৈ কে ব্যৱস্থাপি বিশেষ সাদা পেয় নানা বিধ সান ঘৰু<noinclude noinclude>
(১৭ কিয়নো তেঁও এই "যাগ দিয়ে তুমি মেলকিসেদেকৰ ১৮ বাৰণৰ ঘনুসাৰে নিতে ৰোহিৎ ঘা
709 পুস্কল্লাক ঘৰু গ্ৰকল্লা প্যাক ওনেসিস পৰিয়াল মানুহক সেৱা কৰা
" হে লৰাই "ভ দ্যপান পিতৃযাতৃক মানা কি ৩ যনো এয়ে চিৎ
fা সদালী বী ঘৰু স্থায়ী ক্বশ্বৰ বাককৰগৰু ওপজা ই শুদু ঘেন্তঃকৰণে সৈতে বতৰুণ নোমন্যে চেনেয় ৪ কৰা
• যেন সয়তানৰ এটাই কপট দোয়ে তোমোলা ১২ হিৰ হোৱ
23 সৰ্বতোভাৰ তিৰী বশপতা হৃই নিজম দি শিক্ষা ১২ ককে
3. ভিৰ ওৰ যয় ঘা, পা যেন তেঁও ঘাপান গোষ বনানৰে গ্ৰাপোন ঘা'-দোৱাৰা ঘান মুনিৰহে বৰে বল
ff সৰ্বসাঈৰ ত্ৰ পেীচি, নহলে এই দিন না ৬ হিব
– সোপ্পা 'ইছে অশ্বৰ সেই নিয়ম'লুযায়ী ঈশ্বৰৰ বাক্য "হকৈ প্ৰেীচিকু<noinclude noinclude>
4 সুখবৰ ইছামুক্ৰমে যিশু ভৰ পচনী পাওলে ২ ঘৰু ঘোষ
'হে ফিলিপীই সয়ুতি তোমালাকে জানা শুভবাৰ্তা প্যাদি যেতিয়া ময় মাকিদোনিয়াৰণৰ গতি কৰিলে
{{gap}}দহজন যাত্ৰী কঢ়িয়াই অনা অটোখনৰ চালকে নিৰ্দিষ্ট আস্থানত অটোখন ৰখাই দিলে
﹕আমাৰ কল্পনাৰ সেউজীয়া গুৱাহাটীখন কেনভাচত আঁকি ঠায়ে ঠায়ে আঁৰি দিলে ﹕ৰাইট
{{gap}}কিন্তু এতিয়া ভাবিছো মোৰ জানমনিজনীৰ দাদা টাইপ ফিয়ান্সিটোকো টপকাও {{gap বঢ়িয়া বে
{{gap আপুনি, আই মীন মেধা তেন্তে আপুনি মৰিবলৈ আহিছে যে
{{gap দুবছৰ পিছত ইঞ্জিনিয়াৰ হ'বা, চাকৰি কৰিবা মেধাতকৈও ভাল ছোৱালী পাবা
{{gap আপুনি ভাল দায়িত্ব এটা দিলে মৰিবলৈ আহি দেখোন ফচি গ'লো
{{gap কাৰোবাৰ প্ৰতি কিবা কমিট্‌মেণ্ট থাকিলেহে জীয়াই থকাৰ মজা আছে
{{gap উদাস মাতেৰে মদনক কলে, {{gap যা, ভাত বাঢ়গৈ অলপ
{{gap}}গিৰিয়েকৰ আকস্মিক মৃত্যুত ৰমলাই লোকৰ ঘৰত বাহি বন কৰি অবিনাশক পটুৱাইছে
{{gap}}প্ৰথমে ৰমলাই আপত্তি কৰিছিল নিজৰ অকণমানি পজাঁটো এৰি প্ৰকাণ্ড অট্টালিকাত গৈ থাকিবলৈ
{{gap মানে, এজনে শুধিলে ছাৰ, আপুনি মেডামৰ লগত কেনেকৈ আপোনাৰ আনন্দ ভগালে
{{gap এদিন সি তাৰ অৰুন্ধতীক লৈ তোমাক লগ কৰিবলৈ আহিব হেনো
{{gap}}দুবছৰীয়া ল'ৰা এটাক হাতত ধৰি ৰজতৰ পিছে পিছে সোমাই অহা যুৱতীগৰাকী মোৰ চিনাকি
{{gap}}কেতিয়াও "মা" নােবােলা শিখাই ৰমলাৰ ঘিনলগা (শিখাৰ ভাষাত) পদযুগল চুই খৰখেদাকে আঁতৰি গ'ল
{{gap}}প্রশান্তহঁতৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই আহি অন্তৰাই গাড়ীৰ ড্রাইভিং চিটত কিছুসময় মৌন হৈ বহি ৰল
{{gap}}আহাঃ সাতবছৰীয়া পেন্দুকণাৰ মুখত ইমান ডাঙৰ ডাঙৰ কথা অন্তৰাই এবটল মদ কিনি আনিছে
{{gap নাই, মানে তােৰ তালৈ যাব খুজিছিলাে {{gap এহ, আজিহে সময় পালি
{{gap}}চাকৰিটো তায়ে পােৱা বুলি শুনি ফুর্টিতে তনুশ্রীয়ে দুই জাঁপ মাৰিলে
{{gap তাত তেওঁৰ ক্রেডিট কত থাকিব তেওঁ ভাল নাপাবও পাৰে
{{gap ওজা ডাঙৰীয়াৰ হস্তক্ষেপত আমি প্রথমে বাছনি কৰা সুনীল গগৈৰ নাম
{{gap বাকীদুজনক বেলেগ ঠাইলৈ পঠাইছাে বাবে মই অকলেই আহিব লগা হ'ল
{{gap}}এইকেইদিনত চিনাকি হৈ যােৱা গুম্‌টিৰ ল'ৰাটোৰ লগত তাই কথা পাতে
" যদি এওঁৱেই হ'লহেঁতেন মােৰ জীৱন লগৰী {{gap}}কাকলিৰ বাচ আহিল
{{gap মাহী তােমাৰ এটা কথা মনত আছেনে মােৰ বিয়াৰ দুমাহমান আগতে এজন এডভােকেটে যে মােক চাই খীন বুলি ৰিজেক্ট কৰিছিল
{{gap}}আমনজিমন্‌কৈ তাই মনােৰমৰ ওচৰত ৰভাৰ তলতে সজাই থােৱা চকীবােৰৰ এখনত বহিল
{{gap দিগন্ত আছিল ন' সিতাে হস্পিতালতাে আমাক খুব চাৰ্ভিছ দিছিল
{{gap আচ্ছা, মই ফোন কৰিছাে দেতাই তােমাক কি গিফ্‌ট দিলে সুধিবলৈ
{{gap}}ফোনটো কাণৰ পৰা আঁতৰাই তাই ওচৰৰ চোফাখনত ঢপ্‌কে বহি গাটো এৰি দিলে
{{gap}}গা ধুই ওলাই অবিনাশে তাইৰ ওচৰত বহি লৈ ধেমেলীয়া সুৰত সুধিলে
{{gap তুমিযে সোঁশৰীৰে উভতি আহিছা, তাতকৈ ডাঙৰ উপহাৰ আৰু কি হ'ব {{gap}}তাই অবিনাশক জোৰেৰে সাৱটি ধৰিলে
{{gap অই তই মােৰ বেগটোৰ পিছত লাগি আছ কিয় ভাই
{{gap তই যদি কাকো নকবি বুলি তােৰ মৰা বাপেকৰ শপত খাৱ, মই তােক {{gap মই এটা গেঙত সােমাইছাে
{{gap কিন্তু ইন্টাৰেষ্টিং কথাটো হ'ল আমাৰ দুয়ােৰে আজি প্রথম কাম
{{gap}}আমাৰ পৃথিবীখন একালত আজিৰ নিচিনা মানুহে দুনুহে ভৰা চালে চকুৰোৱা ৰূপে বিনন্দীয়া নাছিল
{{gap}}লিপিবদ্ধ কৰিলে ভাববোৰ যে স্থায়ী হয় এই কথা বহুদিন পিচতহে মানুহৰ<noinclude noinclude>
{{gap}}অশোকৰ ৰাজত্ব কালত তেওঁ ব্ৰাহ্মী আৰু খৰোষ্টী নামৰ দুই প্ৰকাৰ লিপিৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল
{{gap}}পিৰামিডৰ বেৰত লিখা আখৰৰ পৰা প্ৰাচীন ইজিপ্তৰ বহু কথা জানিব পাৰি
{{gap}}আমাৰ দেশৰ দৰে তাহানি কালত ইজিপ্তৰ মানুহেও আখৰ লিখিব জনা মানুহক আদৰ কৰিছিল
{{gap}}এই সভ্যতা আৰ্য্যসকল ভাৰতলৈ অহাৰ প্ৰায় এহেজাৰ বছৰ আগেয়ে ভাৰতত বিৰাজ কৰিছিল
{{gap}}ইয়াৰ আগেয়ে পুৰণি কালৰ আখৰ লিখা পদ্ধতিৰ বিষয়ে কিছুকথা কলো
{{gap}}"ভাল হাতৰ আখৰ ভাল মানুহৰ চিন" বুলি ইংৰাজীত এষাৰ কথা আছে
{{gap}}পৰীক্ষকক সন্তুষ্ট কৰাৰ আন এটা উপায় হ'ল আখৰ ধুনীয়া কৰা
" কাপ নিব্; কাঠি নাল বা হেণ্ডেল আৰু পাত: কাগজ ভাল নহলে আখৰ ভাল হব নোৱাৰে
{{gap}}ওপৰত উল্লেখিত দোষবোৰ যাতে নহয় তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি একান্তমনে লিখি গলে আখৰ বেয়া হব নোৱাৰে
{{gap}}এজন ছাত্ৰই তেওঁৰ পঢ়া কোঠাত চাৰ্ট এখন কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় সঙ্গীতটো লিখি থৈছিল
{{gap}}ছাত্ৰজনক সোধাত তেওঁ সেইখন ডাঙৰ আখৰেৰে ছপা কৰা কিতাপ এখনৰ পৰা অনুকৰণ কৰি লিখা বুলি কলে
{{gap}}দুটা আখৰৰ মাজত যি ব্যৱধান দুটা শব্দৰ মাজত তাতকৈ বেছি ব্যৱধান থাকে
{{gap}}অসম চৰকাৰে অসমীয়া লিখন যন্ত্ৰত যুক্তাক্ষৰ বিলাক ভাঙি ভাঙি এটা এটাকৈ লিখাৰ দিহা কৰিছে
{{gap}}সংস্কৃতত এষাৰ কথা আছে — "সমানি সমশীৰ্ষানি ঘনানি বিৰলানি চ
{{gap}}দুটা শব্দৰ মাজত যিমান ব্যৱধান থাকিব লাগে তাতকৈ বেছি থাকিব লাগে দুটা শাৰীৰ মাজত
{{gap}}আখৰ ভাল কৰাৰ লগে লগে পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্নতাৰ প্ৰতিও চকু দিব লাগিব
{{gap}}তোমাৰ ভাইটি বা ভন্টীজনীক আখৰ লিখিবলৈ শিকাব লাগে— তুমি কি কৰিবা
{{gap}}এনেদৰে কিছুদিন ওপৰে ওপৰে লিখিবলৈ দি তাৰ পিচত সেইবোৰ চাই চাই<noinclude noinclude>
{{gap}}বিৰাম চিহ্নৰ ব্যৱহাৰ নাজানিলে লিখা কথা বা বাক্যৰ অৰ্থ ফটফটীয়াকৈ ওলাই নপৰে
{{gap খ) ৰাম গুণী, জ্ঞানী, মানী, দয়ালু আৰু সত্যবাদী ৰজা আছিল
{{gap ২) দীঘলীয়া সংখ্যাৰ মাজে মাজে কমা চিন দিয়া হয়
{{gap}}সম্বন্ধ থকা দুটা বাক্য বেলেগ কৰি দেখুৱাবলৈ চেমি কোলন ব্যৱহাৰ কৰা হয়
{{gap দাড়ি বা ছেদ ৷ {{gap}}বাক্য শেষ হোৱা বুজাবলৈ এই চিন দিয়া হয়
{{gap}}লিখা কথা বা কোনো ঠাইত উল্লেখ কৰিবলগীয়া হলে এই চিন ব্যৱহাৰ কৰা হয়
{{gap}}লিখাৰ সময়ত কোনো অংশ ইচ্ছা কৰি বাদ দিলে সেই ঠাইত লোপ চিন দিয়া হয়
{{gap}}বাক্য বা বাক্যৰ ভিতৰৰ কোনো কঠিন শব্দৰ অৰ্থ দেখুৱাব লগা হলে এই চিনৰ ভিতৰত দেখুওৱা হয়
{{gap}}বাক্যৰ লগত সম্পৰ্ক নথকা কথা বুজাবলৈ এই চিন ব্যৱহাৰ কৰা হয়
] {{gap}}কোনোৱে কোৱা কথা হুবহু তুলি দিলে এই চিন দিয়া হয়
" {{gap}}কোনো শব্দৰ ধ্বনি লোপ হলে সেই শব্দৰ পাচ ফালে ওপৰত উৰ্ধ কমা দিয়া হয়
{{gap}}ওপৰত লিখা কথা তলত আকৌ সেই কথাকে লিখিব লগা হলে বাৰে বাৰে কথাখিনি নিলিখি যুৰীয়া কমা দি বুজোৱা হয়
{{gap}}ওপৰত লিখা কথাৰ তলত সেই বিষয়ে টোকা বা ব্যাখ্যা দিব লগা হলে এই চিন দিয়া হয়
{{center Xxx-larger লিখা সঁজুলিৰ নাম আৰু তাৰ ব্যৱহাৰ প্ৰণালী {{gap}}এইবিধ কলম চৰাইৰ পাখীৰ পৰা কৰা হয়
{{gap খাগৰি ঢেঁকীয়া আৰু চেকনি কলম — {{gap}}এইবিধ কলমেৰে পোষ্টাৰত ডাঙৰ আখৰ লিখিব পাৰি
{{gap}}ষ্টিলৰ নিব্ লগোৱা চিয়াহী ভৰাই লৈ ফুৰিব পৰা এবিধ প্লাষ্টিকৰ সঁজুলি
{{gap}}ৰুচি অনুযায়ী লিখিবলৈ বিভিন্ন ৰঙৰ বিভিন্ন জোখৰ কাগজ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি
# ক্ৰাউন, ডবল ক্ৰাউন, কোয়াৰ্ড ক্ৰাউন # ডিমাই, ডবল ডিমাই, কোয়াৰ্ড ডিমাই
{{gap}}বগা, ঘা-বৰণীয়া, ক্ৰীম, সূৰ্য্যমুখী আৰু পাতল ৰঙৰ যি কোনো কাগজত গাঢ় যি কোনো ৰঙেই খাটে
{{gap}}বগা, ৰঙা, হালধীয়া, গোলাপী, বেঙেনা ফুলীয়া, কলা, সেউজীয়া, কমলা, মাহ বৰণীয়া, সূৰুযমুখী আৰু পাতল কমলা
{{gap}}বকম কাঠ আৰু মাজুফল থেতেলাই সিদ্ধ কৰি গম মিহলাই ৫/৬ দিন থব লাগে
{{gap}}চেনী আৰু মাজুফল গুৰিকৰি এসপ্তাহমান পানীত তিয়াই দিনে দুবাৰকৈ লাৰি থাকিব
{{gap}}মুক্তা, মাণিক, বৈদুৰ্য্য মণি, গোমদ মণি, হীৰা, বিদ্ৰুম মণি, পদ্মৰাগ মণি, মৰকত আৰু নীলমণি
{{gap}}কোনো সংখ্যাৰ লগত আন কোনো সংখ্যা একে লগ কৰি এটা কৰাকে যোগ কৰা বুলি কয় {{gap}}সমান চিনে বাওঁ ফালে আৰু সোঁফালে থকা
{{gap}}কোনো ডাঙৰ সংখ্যাৰ পৰা সৰু সংখ্যা এটা বাদ দিয়াকে বিয়োগ কৰা বুলি কয়
{{gap}}ডাঙৰ আৰু সৰু সংখ্যাটোৰ মাজত এই চিনটো থাকিলে ডাঙৰটোৰ পৰা সৰুটো বিয়োগ কৰিব লাগে বুলি বুজিব লাগিব
{{gap}}একৰ এক গলে শূণ্য; দুইৰ এক গলে এক, তিনিৰ এক গলে দুই; চাৰিৰ এক গলে তিনি
{{gap}}কোনো সংখ্যাৰ বেছিবাৰ যোগ কৰাৰ চমু নিয়মতে পূৰণ বা গুণ কৰা বুলি কয়
{{gap}}দুটা সংখ্যাৰ মাজত এই চিনটো থাকিলে পূৰণ বা গুণ কৰিব লাগে বুলি বুজিব লাগে
{{gap}}এঘাৰৰ এঘাৰ গুণ এশ একৈশ; এঘাৰৰ বাৰ গুণ এশ বত্ৰিশ
{{gap}}এইবিধ এলুমিনিয়ামৰ পিয়লা বা মগৰ আকাৰৰ গাত হাতোৰা লগোৱা পাত্ৰ
{{gap}}উত্তৰ, দক্ষিণ, পূৱ, পশ্চিম, অগ্নি, ঈশান, বায়ু, নৈঋত, উৰ্দ্ধ আৰু অধঃ
{{gap}}মেষ, বৃষ, মিথুন, কৰ্কট, সিংহ, কন্যা, তুলা, বৃশ্চিক, ধনুঃ, মকৰ, কুম্ভ আৰু মীন
{{gap}}ব্ৰহ্ম হত্যা, মদ্যপান, চুৰি, গুৰুপত্নী গমন আৰু এই বিলাকৰ লগত সংসৰ্গ কৰা
{{gap}}পিচদিনা কাৰ্য্যালয়ত কৰ্মচাৰী এজনে তাক এটা ৰেলৰ টিকট আৰু পাঁচ ডলাৰৰ বিল এখন দিলে
{{gap}}ওক কাঠৰ ৰেলিঙৰ মাজেৰে আটাইবোৰ বেঙ্কৰ মুখ্য কোঠাটোলৈ সোমাই গ'ল
{{gap}}বয়সীয়া মহাজনে জাপমাৰি উঠি চন্দুকটোত হাত লগাবলৈ গ'ল আৰু এক মুহূৰ্ত্তৰ বাবে টনা আজোৰা কৰি থাকিল
{{gap}}আগাথাৰ মাকে প্ৰায় বলীয়াৰ দৰে চন্দুকটো ভঙাৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ ক'লে
{{gap}}এক মিনিটৰ ভিতৰতে জিমৰ হাতৰ ড্ৰিল পাতে চন্দুকৰ দুৱাৰখন ফুটা কৰাত লাগি গ'ল
" {{gap}}কিন্তু জিমৰ পৰিবৰ্ত্তিত জীৱনে ইতিমধ্যে বেন প্ৰাইচক মুগ্ধ কৰিছিল
" {{gap}}চ'পিয়ে ঘটনাৰ কিবা সম্ভেদ দিব পাৰে বুলি পুলিচ বিষয়াজনৰ বিশ্বাস নহ'ল
{{gap}}মনত বাহ লোৱা নিৰাশাখিনি আতৰ নোহোৱালৈকে চ'পিয়ে পাঁচটামান চুবুৰী ঘূৰিলে
{{gap}}চ'পিয়ে লক্ষ্য কৰিলে সম্পূৰ্ণ দৃষ্টি নেপেলালেও পুলিচজনে তাৰ কাৰ্য্যকালাপ মন কৰিছে
{{gap}}বাৰ এঘাৰ দহ ন আঠ সাত এটা এটাকৈ আইভি লতাদালৰ পাতবোৰ কমি আহিছে
{{gap}}আৰু সঁচাকৈয়ে এদিন এদল শিল্পী মনৰ ইয়াৰ সৌন্দৰ্য্যত মুগ্ধ হৈ পৰিল দুই ল'লে
" ছোৱালীজনী কোন জানিবৰ কাৰণে {{gap}}"নহয়," লৰাটোৱে উত্তৰ দিলে, "তেখেত মিচ্ এনাবেল আডামচ
{{gap}}আধাঘণ্টা পাচত জিম তললৈ নামিল আৰু দোকানৰ মাজেৰে ওলাই আহিল
{{gap}}আৰু এট সিদ্ধান্তত বেন প্ৰাইচ উপনীত হ'ল যে জিম এতিয়া চুৰি হোৱা এলেকাত নাই
{{gap}}এদিন জঁচিয়ে অনুভৱ কৰিলে যে তাইৰ গাটো অসুখ অসুখ লাগিছে
{{gap}}অলপ সময় জঁচিয়ে শেতেলীৰ পৰাই লতাডাললৈ একেথৰে চাই থাকিল আৰু তাৰ পাচত চুক মাতিলে
'' {{gap}}ভাটিবেলা ডাক্তৰে জঁচিক চাই গলহি আৰু বাহিৰত চুৱে ডাক্তৰক লগ ধৰিলে
{{gap}}আশংকাত কপি থকা চু'ৰ অকণমান হাতখনত ধৰি ডাক্তৰে আশ্বাস দিলে, ভালদৰে যত্ন ললে জঁচি বাচি উঠিব
{{gap}}পিচদিনা ডাক্তৰে চুক আকৌ ক'লে, "জঁচিৰ আৰু বিপদ নাই তোমালোকৰ সকলো আশঙ্কা দূৰ হৈ গ'ল
{{gap}}চিকিৎসালয়ৰ চিকিৎসক সকলে লগে লগেই ষ্টাফীৰ বেমাৰটোনো কি ধৰিব নোৱাৰিলে
" {{gap}}নীৰব আৰু উৎকণ্ঠাজনক পৰিবেশত ষ্টাকী পিটৰ পেটৰ ওপৰত অপাৰেচন চলিল
{{gap}}সাঁচতীয়া পইচা কেইটা তিনিবাৰ গণিও ডেলাই সংখ্যাটোৰ একো ভুল উলিয়াব নোৱাৰিলে
{{gap}}কি কৰিব একো ঠিৰাং কৰিব নোৱাৰি ডেলাই বিচনাতে বাগৰ দিলে
{{gap}}চাউথ এভিনিউৰ আটাইতকৈ দামী চেলুন এখনত সোমাই চুলিকোছা লিৰিকি বিদাৰি ডেলাই মালিকজনক সুধিলে, "কিমান দিবা
" {{gap}}বৈ পৰা ডেলাৰ সোণালী চুলিকোছা চেলুনৰ ল'ৰা এটাই কোচ কচকৈ কাটি পেলালে
{{gap}}"নাই, মই তোমাৰ কাষৰ পৰা আতৰি নাযাওঁ," চুয়ে ক'লে, "আৰু তুমি আইভি লতাডাললৈ চাই থকাটোও মই নিবিচাৰো
{{gap}}বগা বিচনাচাদৰখনে মেৰিয়াই ধৰা জঁচিক এটা বাগৰি পৰা মূৰ্ত্তিৰ নিচিনা দেখা গৈছিল
{{gap}}আজিৰ এই ইন্টাৰনেট, টেলিভিশ্বনৰ যুগতো আমাৰ নাতি নাতিনী হতে সদায় সাধু কবলৈ আমাক ব্যতিব্যস্ত কৰি তোলে
{{gap}}ৰাজপুত্ৰৰ কথা পেলাব নোৱাৰি এটি শুভ ক্ষণত দুয়ো ঘোঁৰা লৈ চিকাৰলৈ বুলি যাত্ৰা কৰিলে
{{gap}}চৰ্দ্দাৰে ল'ৰাজনক গা-পা ধুৱাই সাজু কৰি দেৱীৰ আগলৈ লৈ যাবলৈ আদেশ দিলে
" এই বুলি দুয়ো বন্ধু ঘোঁৰাত উঠি নিজ ৰাজ্য় অভিমুখে ৰাওনা হ'ল
(শিশু সাহিত্য সূৰুযমুখী সংঘৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত "সাধুৰ সঁফুৰাত" প্ৰকাশিত noinclude rh ৭ noinclude>
{{gap সামান্য় কথাতে ৰজাই এনে দণ্ড দিয়া বাবে ৰাণী অভিমানতে ম্ৰিয়মান হ'ল
{{gap বহু বছৰৰ মূৰত সেই ৰজাজন পুনৰ সেই অৰণ্য়লৈ চিকাৰ কৰিবলৈ আহিল
{{gap ৰাণীয়ে উত্তৰ দিলে –"নালাগে সৰুৰে পৰা মই ইয়াক এনেকৈ কোলাত লৈয়ে উঠা নমা কৰি ডাঙৰ কৰিছোঁ
{{gap ৰাণীয়ে অনায়াসে গৰুটো কোলাত লৈ চাংঘৰৰ ওপৰলৈ উঠি গ'ল
" {{gap তেতিয়াহে ৰজাই ৰাণীক চিনি পালে আৰু ৰাণীৰ কথাত পতিয়ন গ'ল
{{gap}}কালক্ৰমত সি বিয়া বাৰু কৰালে যদিও তাৰ অৱস্থাৰ কোনো পৰিৱৰ্ত্তন নহ'ল
{{gap}}ভবা কথা নহয় সিদ্ধি বাটত আছে কণা বিধি দুখীৰামৰ অৱস্থাও তেনে হল
{{gap}}এদিন মৌ মাখিয়ে কপৌ পৰিয়ালক মৌবাহলৈ মৌ খাবলৈ নিমন্ত্ৰন জনালে
{{gap}}অকলশৰীয়া জীৱন সুখৰ নহয় বুলি নানাজনে তেওঁলৈ ছোৱালী দিবলৈ আহিছিল
{{gap}}ঢোলবাদকৰ কথা শুনি সূৰ্য্য়ই চিন্তা কৰি ক'লে যে "মোতকৈও ডাঙৰ বীৰ এজন আছে তেওঁ হৈছে ডাৱৰ
" {{gap}}হৰষিত মনে ভোলাৰাম ঘৰ পালেকি আৰু ঘৈণীয়েকৰ হাতত স্বৰ্ণমুদ্ৰাখিনি দিলে
{{gap}}বুদ্ধিয়ক খেতিয়ক জনে বুজি পাইছিল কল কিনা মানুহবোৰে ঠগ খাই নিশ্চয় তেওঁক গালি শপনি পাৰিবহি
{{gap}}ভাতপানী খাই উঠি এটা পাৰ চোতালত বান্ধি থোৱা দেখি আলহীজনে ইমান বাধ্য পাৰটো কিনি নিবলৈ বিচাৰিলে
{{gap}}এবাৰ উৰি যোৱা পাৰ যে পুনৰ ঘুৰি নাহে সেই কথা খেতিয়কে ভালকৈ জানে
{{gap}}দুদিনমান পিচতে পাৰ নিয়া মানুহজন আহি খেতিয়কক অকথ্য ভাষাৰে গালি-শপনি দিবলৈ ধৰিলে
{{gap}}মানুহজনৰ উত্তৰ শুনি ৰজাই বনুৱাবোৰক মাতি আনিবলৈ চৰীয়া পঠাই দিলে
{{gap}}কিছু সময় চিন্তা কৰি ব্ৰাহ্মণ দুজনে কাণে কাণে কিবা কথা পাতি ল'লে
{{gap}}জিলমিলে অতি বিনয়েৰে মই ফুৰিবলৈ আহি এইখিনি পালেহি বুলি ক'লে
{{gap}}সত্যব্ৰতে সদ উত্তৰ বিচাৰি হাবাথুৰি খাই দেশ দেশান্তৰে অনাই বনাই ফুৰিবলৈ ধৰিলে
{{gap}}মানুহে ইজনে সিজনৰ মাজত মনৰ ভাব প্ৰকাশ কৰিবলৈ মুখেৰে যি কথা কয় তাকে ভাষা বোলে
{{gap}}প্ৰত্যেক জাতিয়ে তেওঁলোকৰ নিজা নিজা ভাষাবোৰ শুদ্ধকৈ শিকিবলৈ যত্ন কৰিব লাগে
{{gap}}পুথিখনি মই অসমী আইৰ বীৰ সন্তান সকলৰ হাতত কিঞ্চিৎ প্ৰেৰণা দিয়াৰ আশাৰে ভাৱস্তিৰে তুলি দিলোঁ
* প্ৰথম প্ৰকাশ ২০ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১০ চন * বেটুপাত{{gap শ্ৰী প্যাৰী মোহন ডেকা
{{gap}}আশা ৰাখিছোঁ পঢ়ুৱৈ সমাজত পুথিখনিয়ে সমাদৰ পালে লেখকৰ কষ্ট সাৰ্থক
{{gap}}পিছে আজি দেখো অসমৰ সাৰুৱা মাটিত ধোদৰহে পুলি লোখা লহপহে বাঢ়ি আহি {{gap}}দেশৰ মাটি আজি উপচি পৰিল
{{gap}}শ্ৰীযুত উমেশ বৈশ্যৰ গীতৰ সংকলন "প্ৰগতিৰ গান" পঢ়ি ভাল পালোঁ
{{gap}}কিন্তু সমাজৰ শত্ৰু যে মুখা পিন্ধি থাকে, মানুহে সহজে চিনিব নোৱাৰে, গীতিকাৰৰ সেই সাৱধানবাণী সময়োপযোগী :
{{gap}}সঙ্গীতৰ ৰস উপভোগ কৰোঁ যদিও তাৰ ব্যাকৰণৰ জ্ঞান মোৰ নাই
{{gap}}শ্ৰীযুত বৈশ্যৰ "প্ৰগতিৰ গান" নামৰ স্বৰচিত গীতৰ সংকলনটি পঢ়ি এইবোৰ কথা মোৰ মনলৈ আহিছে
{{gap}}এই ধৰণৰ কথাইহে সাধাৰণ মানুহক বেছিকৈ আকৃষ্ট কৰিব বুলি মোৰ ধাৰণা
{{gap}}কৰা মাথো মোৰ অমানিশা দূৰ আমি তেনে বাৰু কিয় নো নেযাম {{gap}}মিলনৰ ঠাই প্ৰণয় সাগৰে poem
{{gap}}তুলি দিলা হাঁহি হাঁহি সুৰৰ লহৰী, কাণে কাণে ক'লা তুমি নীৰৱে নীৰৱে {{gap}}সিঁচি দিবা জীৱনত প্ৰণয় মধুৰী
{{gap}}বৈ আহে জাঁজিবোৰ সাগৰৰ মুখে, কোনোৱে সাগৰ পায়, কোনোৱে বাটতে ৰৈ {{gap}}নদীৰ বুকুতে থাকি বালিটুপ সাজে
{{gap}}কত দিন পূজিলোঁ তোমাৰ চৰণ, {{gap}}এক তিল মানো যে নেপালোঁ মৰম
{{gap}}হাঁহাঁ তুমি আনন্দে মিচিকিয়া হাঁহি, {{gap}}জীৱনটি শেষ কৰি তিল তিল কৰি
{{gap}}তোমাক বিচাৰি ফুৰা অভাগাক এৰি, {{gap}}দি ফুৰিবা ছলনাৰে কত দিন ফাঁকি poem
{{gap}}যদিওবা পোৰে সি পোহৰ বিলায়; {{gap}}ধোঁৱা হৈ পেৰে মাথো পোহৰ নেপায়
{{gap}}ধোঁৱা হৈ উৰে মোৰ কোমল পৰাণ; {{gap}}লাগি গ'ল ক'ত সখি অজান কেৰোণ
{{gap}}দেখা পাওঁ সৰগী মুখখনি তোমাৰ {{gap}}ৰাখি কি নো লাভ সখি মোৰ ই জীৱন poem
{{gap}}গালে মুখে তুমি পেলাই দি {{gap}}কাৰ কথা নো ভাবিছা তুমি
::কোনে নো বজালে বাঁহী poem ::কোন সুন্দৰী আহি উজ্বলি উঠিল, জিল্‌ মিল্‌ জিল্‌ মিল্‌ জিলিকি পৰিল poem
{{gap}}শ্ৰীমান উমেশ বৈশ্যৰ 'মিলন' নামৰ হাতেলিখা কবিতাৰ পুথিখন আদ্যোপান্ত পঢ়ি চালোঁ
'মিলন' একে ভাবৰ ক্ৰম গতিৰে আগুৱাই পৰিণতি লাভ কৰা এটা দীঘলীয়া কবিতা
{{gap}}ভাষাৰ কালিকা অটুট ৰাখি কুমলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ উপযোগীকৈ পাঠ্যপুথি লিখাটো সহজ কাম নহয়
{{gap}}এই দুয়োখন ফলাত যিবোৰ চিন দেখিছা সেইবোৰ হৈছে আমাৰ অসমীয়া ভাষাৰ মুখেৰে উচ্চাৰণ কৰা ধ্বনি
{{gap}}ফুলনি শব্দটোত ফ্ উ ল্ অ ন্ ই এই ছয়টা বৰ্ণ লগ {{gap}}ল শব্দটোত ল্ অ এই দুটা বৰ্ণ লগ লাগি আছে
{{gap}}দ শব্দটোত দ্ অ এই দুটা বৰ্ণ লগ লাগি আছে
{{gap}}এতিয়া মনত ৰাখিবা—এটা বা তাতকৈ বেছি বৰ্ণ লগ লাগি একোটা অৰ্থ প্ৰকাশ কৰিলে তাক শব্দ বোলে
{{gap}}শব্দ বিভক্তি কাক বোলে, ই কেই প্ৰকাৰ ইত্যাদি কথা তোমালোকে ওপৰৰ শ্ৰেণীত বিতংকৈ জানিব পাৰিবা
{{gap}}এই একে বাক্যটোৰ পদবোৰ ওলট-পালটকৈ বহুৱাই {{gap}}ছোৱালী মধুমিতা ভাল এজনী
{{gap}}এই কথাখিনিত গৰুৱে, জুই, খায়,—ইহঁত যথাস্থানত থাকিলেও ইহঁতৰ মাজত পৰস্পৰৰ অৰ্থৰ সঙ্গতি নাই
{{gap}}এতিয়া এই বৰ হাতৰ পদবোৰে কি বুজাইছে চোৱা : {{gap}}'আহে' পদে অহা কাম কৰা বুজাইছে
{{gap}}এইবাৰ আকৌ তলৰ বাক্য কেইটা পঢ়া : {{gap}}মটৰখন দৌৰি আছে
'কৰি' ক্ৰিয়াৰ পিছত কোনো এটা ক্ৰিয়া বহুৱালেহে কথাখিনি বা বাক্যটো শেষ হ'ব
{{gap}}সেইদৰে 'হৰি গা ধুই' বুলি কওঁতে কথাখিনি শেষ হোৱা নাই
{{gap}}যি ক্ৰিয়াই বাক্য শেষ কৰা নুবুজায় তাক অসমাপিকা ক্ৰিয়া {{gap}}তেনেহলে 'ৰামে অঙ্ক কৰি আছে
{{gap}}প্ৰতিমাৰ ভিতৰত জুমুধি থকাৰ দৰে ক্ৰিয়াবোৰৰ ভিতৰতো একোটা জুমুধি থাকে
{{gap}}এইবাৰ কৰি, ধৰি আদি ক্ৰিয়া—কেনেকৈ গঠন হৈছে, যোগ হৈ 'কৰি' ক্ৰিয়া গঠন হৈছে
{{gap}}এইদৰে যিয়ে এক, আৰু বহুতৰ বোধ জন্মায় তাকে বচন {{gap}}বচন দুবিধ
{{gap}}একবচনৰপৰা বহুবচন কেনেকৈ কৰা হয় সেই বিষয়ে ওপৰৰ শ্ৰেণীত গৈ বহলাই শিকিব পাৰিবা
{{gap}}তলৰ বাক্য কেইটা পঢ়া আৰু বৰ হাতৰ পদ কেইটালৈ লক্ষ্য {{gap}}মানুহ মৰে
{{gap}}তলৰ বাক্য কেইটা পঢ়া আৰু বৰ হাতৰ পদ কেইটালৈ লক্ষ্য {{gap}}মানুহজন এইমাত্ৰ আহিল
{{gap}}এই বাক্য কেইটাত থকা 'আহিল', 'আছিল', 'অহাহেঁতেন আৰু 'গলোঁহেঁতেন' ক্ৰিয়া-কেইটা অতীত কালৰ ক্ৰিয়া
{{gap}}তলৰ বাক্য দুটা পঢ়া আৰু বৰ হাতৰ পদ কেইটালৈ লক্ষ্য কৰা— {{gap}}সি চিলঙলৈ যাব
{{gap}}তলত কেইটামান বাক্য উদ্দেশ্য আৰু বিধেয় এই দুই ভাগত কেনেকৈ ভগোৱা হৈছে চোৱা : ভাল ল'ৰাই সদায় স্কুললৈ যায়
{{gap}}বাক্য এটা লিখিবলৈ হ'লে পদবোৰ যথা স্থানত বহুৱাব জানিব লাগিব
{{gap ২) বাক্যত কৰ্ত্তা যি পুৰুষত লিখা হয়, ক্ৰিয়াটোও সেই পুৰুষত লিখিব লাগে
{{gap ৩) বাক্যত কৰ্ত্তা এক বচনো হব পাৰে বহুবচনো হ'ব পাৰে; কিন্তু ক্ৰিয়া দুয়ো বচনতে একে থাকে
{{gap ৫) বাক্যত কৰ্ত্তা মধ্যমপুৰুষ আৰু নামপুৰুষ হলে প্ৰথমে নাম-<noinclude noinclude>
{{gap ৮) যিবিলাক বাক্যত কৰ্ম্ম থাকে সেইবিলাক বাক্যত কৰ্ম্মটো কৰ্ত্তা আৰু ক্ৰিয়াৰ মাজত বহুৱাব লাগে
{{gap ১১) ক্ৰিয়া হোৱাত সন্দেহ থাকিলে তাৰ আগত নাইবা পিছত 'যদি' অব্যয় ব্যৱহাৰ কৰা হয়
{{gap}}আমি কথা কওঁতে আৰু পঢ়োতে মাজে মাজে অৰ্থবোধৰ বাবে কিছু সময় ৰৈ যাওঁ
(১) বিশেষ্য পদৰ সহায়ত বাক্য ৰচনা—}} নদী —গঙ্গা এখন ডাঙৰ নদী
(২) বিশেষণ পদৰ সহায়ত বাক্য ৰচনা}}— ভাল —শেৱালী এজনী ভাল ছোৱালী
(৭) নেতি বাচক (নোহোৱা বুজোৱা) বাক্য ৰচনা নহয় —তাৰ নাম ব্ৰজেন নহয়
(২) ই দেখাত প্ৰায় বাঘৰ (৫) ইয়াৰ মূখত গোঁফ থাকে
(৩) তাই কঁকালত এটা খালৈ (৫) ছোৱালীজনীয়ে ধুনীয়াকৈ খোপা বান্ধিছে
(৩) সি লাখুঠিত ভৰ দি খোজ (৫) তাৰ মুখখন দাড়ি-চুলিৰে ভৰি পৰিছে
{{gap}}হাতীটো অহা-যোৱা কৰা বাটৰ কাষতে এজন দৰ্জ্জীয়ে এখন দোকান দিছিল
{{gap}}বাৰু, এতিয়া আমি যি কোনো এটা জনা বিষয় বাছি লওঁ আৰু তাৰ ওপৰত এখন ৰচনা লিখাৰ চেষ্টা কৰোঁ
{{gap}}উঃ— ৰঙা, বগা, কলা, মুগা, পখৰা, আদি নানা বৰণৰ গৰু {{gap}}প্ৰঃ—গৰুক কেইটামান শ্ৰেণীত ভাগ কৰিব পাৰি
{{gap ৫) ৰচনা লিখা শেষ হোৱাৰ পিছত পুনৰ পঢ়ি চাই বানান আদি ভুল থাকিলে শুদ্ধ কৰিব লাগে
{{gap}}এতিয়া গৰুৰ বিষয়ে ৰচনাখন কেনেকৈ সজোৱা হ'ল চোৱা: {{gap}}গৰু এবিধ ঘৰচীয়া জন্তু
{{gap}}গৰু দীঘলে প্ৰায় তিনিমিটাৰ আৰু ওখই প্ৰায় দুই মিটাৰ মানকৈ হয়
{{gap}}উঃ—ঘোঁৰা দীঘলে প্ৰায় তিনি মিটাৰ আৰু ওখই প্ৰায় দুই মিটাৰ মানকৈ হয়
{{gap}}প্ৰঃ—ইয়াৰ অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গবোৰ কেনেকুৱা আৰু ঘোঁৰাই এইবোৰৰ কোন বিধেৰে কি কাম কৰে
{{gap}}উত্তৰ :— ৰঙা, বগা, কলা আদি নানা ধৰণৰ ঘোঁৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়
{{gap}}উঃ— ৰঙা, বগা, হালধীয়া আদি নানা ৰঙৰ গোলাপ ফুল আছে
{{gap}}উঃ—প্ৰায় ডেৰ মাহ বা দুমাহ মানলৈ এই শাক খাব পাৰি
* ওপৰত দিয়া প্ৰশ্নোত্তৰ চাই লাই শাকৰ বিষয়ে এখন ৰচনা লিখা
{{gap}}উঃ— যিবোৰ ঠাইত যথেষ্ট পৰিমাণে বৰষুণ হয়, তাত ধান খেতি হয়
* ওপৰত দিয়া প্ৰশ্নোত্তৰবোৰ চাই তিল পিঠাৰ বিষয়ে এখন ৰচনা লিখি উলিওৱা
{{gap}}প্ৰঃ—ছাত্ৰ সভাই বা ছাত্ৰীসভাই পঢ়াশালিত কোনো উৎসৱ আদি পালন কৰে নে
{{gap}}উঃ—গাৱঁৰ মানুহবোৰৰ বেছিভাগেই খেতি কৰাৰ উপৰিও জাপি শিল্পত ৰত থাকে
{{gap}}এই কথাখিনি সজাই লিখিলে বালিলেছা গাৱঁৰ বিষয়ে এখন সুন্দৰ ৰচনা হব
{{gap}}উঃ বহুদিনৰপৰা আমাৰ মা-দেউতা আৰু শিক্ষাগুৰুসকলৰ মুখে গুৱাহাটীৰ চিৰিয়াখানাৰ কথা শুনি আছিলোঁ
{{gap}}চত-বহাগ মাহৰ দোমাহী, পুহ-মাঘ মাহৰ দোমাহী আৰু আহিন-কাতি মাহৰ দোমাহীত যি উৎসৱ পালন কৰা হয় তাকে
{{gap}}উঃ—এই উৎসৱ ৰমজান মাহৰ পিছত শওৱাল মাহৰ এক-দুই তাৰিখে পালন কৰে
{{gap}}পিছদিনা সকলোৱে নতুন কাপোৰ পিন্ধি সমবেত হৈ মছজিদ বা ইদ্ গাহলৈ যায়
* ওপৰত দিয়া প্ৰশ্নোত্তৰ চাই ঈদ্-উল্-ফিটৰৰ বিষয়ে এখন ৰচনা লিখি উলিওৱা
{{gap}}১৪৪৯ খৃষ্টাব্দত নগাওঁ জিলাৰ বৰদোৱাত মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীশঙ্কৰ- দেৱৰ জন্ম হয়
{{gap}}প্ৰঃ—ধনী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা গোপীনাথ বৰদলৈয়ে বিলাসিতাৰ মাজত থাকিবলৈ বিচাৰিছিল নে
{{gap}}উঃ—তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা বি, এল পৰীক্ষাতো {{gap}}প্ৰঃ—তেওঁ আইন ব্যৱসায় কৰিছিল নে
{{gap}}উঃ—১৯৩৭ চনত তেওঁ অসম বিধান সভালৈ নিৰ্ব্বাচিত হৈ তেওঁ সংযুক্ত মন্ত্ৰীসভা গঠন কৰে
{{gap}}১৮৮৯ খৃষ্টাব্দৰ ১৪ নবেম্বৰ তাৰিখে এলাহাবাদত জৱাহৰলাল নেহৰুৰ জন্ম হয়
{{gap}}তেওঁ কৰ্ম্মবিভোৰ তৱস্থাতেই হঠাৎ ইং ১৯৬৪ চনৰ ২৭মে তাৰিখে স্বৰ্গী হয়
{{gap}}শিৰোনামাত যালৈ পঠোৱা হয়, তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ নাম ঠিকনা আদি লিখা হয়
'অফিচ' আদিলৈ দিয়া চৰকাৰী চিঠিপত্ৰত ইষ্টদেৱতাৰ নাম লিখাৰ আৱশ্যক নাই
{{gap ৪) সন্মানীয়জনে সৰুলৈ লিখিবলৈ হ'লে (পুৰুষ হ'লে মৰমৰ বোপা, কল্যাণীয় বোপা বুলি সম্বোধন কৰিব পাৰে
{{gap ৫) সমনীয়া বন্ধুলৈ হ'লে প্ৰিয়বন্ধু, প্ৰিয়বৰেষু, বন্ধুবৰেষু আদি লিখিব লাগে
{{gap চিঠি লিখা শেষ হোৱাৰ সময়ত মন দিবলগীয়াঃ {{gap ১) চিঠি লিখা শেষ হলে 'ইতি' লিখিব লাগে
{{gap ২) মাননীয় জনলৈ লিখিবলৈ হ'লে 'জোনাবেষু 'পাক জোনাবেষু; 'বদেখমতে জোনাব' আদিৰে সম্বোধন কৰা হয়
{{gap ৪) সৰুলৈ লিখা চিঠিত 'কদৰেযু', 'দোৱাবৰেষু' আদিৰে সম্বোধন<noinclude noinclude>
{{gap ৫) প্ৰায়বোৰ চিঠিতে আশীৰ্ব্বাদৰ ঠাইত দোৱা আৰু প্ৰণামৰ ঠাইত 'আদাব তচলিম' বুলি লিখা হয়
{{gap ৮) আজিকালি নামৰ আগত "শ্ৰী'' লিখাৰ নিয়ম প্ৰচলন হৈছে
author জীৱন মাধুৰী নেওগ বৰা [[Category:জীৱন মাধুৰী নেওগ বৰাৰ সাহিত্যকৰ্ম]]
title তই যুক্তি যুদ্ধ কৰ [[শ্ৰেণী:জীৱনজ্যোতি সঙ্গীতাশ্ৰমৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ]]
{{gap}}অকণিহঁত, এই সৰু কিতাপখনত তোমালোকলৈ বুলি এমুঠি মৌ মিঠা সাধু আগবঢ়ালোঁ
ইয়াত থকা আটাইকেইটা সাধু 'দৈনিক অসম', 'দৈনিক জনমভূমি', 'মুকুতা' আদি কাকত আলোচনীত ইতিমধ্যে প্ৰকাশ পাইছিল
{{center X-larger শিৱ-পাৰ্বতী আৰু এটা শিয়ালৰ সাধু {{gap}}এখন হাবিত এটা শিয়াল আছিল
অকণিহঁত, তোমালোকে 'বাগিকুঠাৰ মৰা', 'তহিলং কৰা' এই খণ্ডবাক্যকেইটাৰে একোটা বাক্য ৰচনা কৰিবা
' {{gap}}চকুৰ পচাৰতে বান্দৰে কিছু খােৱা বস্তু যােগাৰ কৰি আনিলে
' {{gap}}তেতিয়া মুখিয়াল নিগনিটোৱে লগৰবোৰক ক'লে, 'এই শিয়ালটো আচলতে এজনা দেৱতা
{{center X-larger এজন অহংকাৰী ৰাজকুমাৰৰ সাধু {{gap}}মইনাহঁত, কথাটো বহুত দিনৰ আগৰ কথা দেই
' এই বুলি কৈ ৰাজকুমাৰে তেওঁৰ সোঁভৰিটোৰে খুব জোৰেৰে মৃত বাঘটোৰ মুখতে এক থিয় গােৰ শােধাই দিলে
{{gap}}সাধুটো পঢ়ি তোমালোকে কি শিকিলা—সেই বিষয়ে অন্ততঃ চাৰি শাৰী লিখিবাচোন দেই
' বীৰ পুৰুষে মাকক সেৱা কৰি আশীৰ্বাদ শিৰত লৈ গুচি গ'ল সৰ্পৰাজৰ সন্ধানত
{{center X-larger বৌদ্ধ ভিক্ষু আৰু নাপিতৰ সাধু {{gap}}এখন চহৰত এজন বৰ ধনী মানুহ আছিল
'সাজোন-কাচোন' 'পেঘেনিয়াই পেঘেনিয়াই', 'ভয়ে ভয়ে'—এই খণ্ডবাক্যসমূহ লগাই একোটা বাক্য ৰচনা কৰিবাচোন
{{gap}}উপায় নাপাই হুৱাও তাৰ বীণখন লৈ সেই হ্ৰদটোৰ পাৰলৈ গ'ল
{{gap}}এইখিনিতে তোমালোকক এটা প্ৰশ্ন সোধো—ভেঁটফুল ৰাতি ফুলে, কিন্তু পদুম ফুল
' ভাতৃ গোৰাঙে তেতিয়া বনৰীয়া উদ্ভিদৰ গুটিৰে খেলি আছিল, পাট্ৰঙে খেলি আছিল পাছ চোতালত
{{gap}}তথাপি, গোৰাং আৰু পাট্ৰঙে পৰ্বতৰ গুটি আৰু শিলৰ চকুৰ মণি সিঁচিয়েই থাকিল
{{gap}}বিঃদ্ৰঃ (১) নষ্ঠু নপাণ্টুঃ এগৰাকী দেৱী, যি পৃথিৱীখনক জন্ম দিছে
" এদিন মানুহজন উভতি আহিল আৰু ভাটৌ চৰাইটোক লগ ধৰিলে
" {{gap}}ভালুকটো যোৱাৰ পাছতে এটা হৰিণা আহি বান্দৰক সুধিলে— "বান্দৰ ককাই, পুখুৰীটোৰ পানী অকণমান খাব পাৰোনে
{{gap}}অলপ পৰৰ পাছতে এটা বন গাহৰি আহি পানী খাবলৈ বুলি বান্দৰটোৰ অনুমতি বিচাৰিলে
" {{gap}}ভয় খাই বন গাহৰি অহা বাটে ভিৰাই লৰ মাৰিলে
:(ঙ) ভাৰতীয় ভাষাৰ একুৰি নিৰ্বাচিত চুটি গল্প (অনুবাদ ষ্টুডেন্ট্‌ছ‌ ষ্টৰ্ছ, গুৱাহাটী
:(চ) দৌলতী, অনুবাদ উপন্যাস (মূল মহাশ্বেতা দেৱী, হিন্দী কিৰণ প্ৰকাশন, ধেমাজি
) :(ঝ) এমুঠি বনকৰা কিংখাপ কবিতা— কাব্য সংকলন, কৌস্তুভ, ডিব্ৰুগড়
gap}}তথাপি ক'বই লাগিব সব্যসাচী শ্ৰী বৰা প্ৰচাৰ বিমুখ কিন্তু নিৰহংকাৰী
{{gap}}পঢ়ুৱৈ সমাজে এই প্ৰচেষ্টাক সাদৰেৰে গ্ৰহণ কৰিলে আমাৰ শ্ৰম সাৰ্থক
{{center পূৰ্বপ্ৰকাশঃ দৈনিক জনমভূমি, নৱবৰ্ষ পৰিপূৰিকা, ০১/০১/২০০৬ noinclude rh ১২
{{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ দৈনিক জনমভূমি, ২৬/০৫/২০১৭ noinclude rh এমুঠি বনকৰা কিংখাপ কবিতা
{{X-larger বুকুত নাচি আছে এটা দীঘল সুহুৰি {{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ শাৰদীয় বিশেষ জনমভূমি, ২০০৯ চন noinclude rh ২০
{{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ দৈনিক অসম, ৮/৭/২০০৬ noinclude rh এমুঠি বনকৰা কিংখাপ কবিতা
</poem {{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ দৈনিক অসম, ১৭/০৬/২০১৮ noinclude rh এমুঠি বনকৰা কিংখাপ কবিতা
{{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ আজিৰ দৈনিক বাতৰি, দুৰ্গা পূজাৰ নৱমী বিশেষ সংখ্যা,
</poem {{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ শাৰদীয় 'জনমভূমি', ২০১২ noinclude rh এমুঠি বনকৰা কিংখাপ কবিতা
</poem {{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ শাৰদীয় আলোচনী, জনমভূমি, ২০০৮ noinclude rh ৫৮
{{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ দৈনিক জনমভূমি, ১৭/১১/২০১৩ noinclude rh এমুঠি বনকৰা কিংখাপ কবিতা
(পূৰ্বপ্ৰকাশঃ সাপ্তাহিক জনমভূমি, পূজা সংখ্যা, ২০১০ চন noinclude rh এমুঠি বনকৰা কিংখাপ কবিতা
</poem {{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ দৈনিক অসম, ০৯/০১/২০১১ noinclude rh এমুঠি বনকৰা কিংখাপ কবিতা
{{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ দৈনিক অসম, ১৬/১১/২০১০ noinclude rh এমুঠি বনকৰা কিংখাপ কবিতা
</poem {{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ দৈনিক জনমভূমি, ২৯/০৯/২০১২)ৰ noinclude rh এমুঠি বনকৰা কিংখাপ কবিতা
poem {{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ দৈনিক জনমভূমি, ১৭/০৬/২০১৩ noinclude rh এমুঠি বনকৰা কিংখাপ কবিতা
</poem> {{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ ৰঙালী বিহু আলোচনী, দৈনিক জনমভূমি, ২০১৩ চন noinclude rh ৩৬
{{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ ৰঙালী বিহু সংখ্যা সাপ্তাহিক জনমভূমি, ২০১৪ noinclude rh ৪২
</poem {{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ ৰঙালী বিহু বিশেষ সংখ্যা জনমভূমি, ২০১৫ চন noinclude rh ২৬
</poem {{Right পূৰ্বপ্ৰকাশঃ সাদিন, ২১/০৩/২০১৪ noinclude rh এমুঠি বনকৰা কিংখাপ কবিতা
{{gap}}পাৰ হৈয়ে ৰামুৱে পুখুৰীটোত দেখা পালে এটা ধুনীয়া নোদোকা ভেঁকুলী
{{gap}}ইয়াৰ পিছত দীপুৱে চহৰলৈ গৈ প্ৰথমে বস্তা এখন পাৰি শাক পাচলিবোৰ বিক্ৰী কৰিবলৈ ধৰিলে
{{gap}}এইদৰে শালিকীজনী সদায় সিহঁতৰ চোতাললৈ অহাটো এটা অভ্যাসত পৰিণত হ'ল
{{gap}}আনহাতে, হাঁহিৰামৰ চাইকেলেৰে পঢ়াশালীলৈ যায় যদিও সদায় পলম হয় আৰু শিক্ষকৰ পৰা গালি খাব লগীয়া হয়