jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
{{gap}}তালৈ গৈ যদি মোৰ বিৰুদ্ধে শাৰীৰিক আৰু মানসিক নিৰ্য্যাতনৰ অভিযোগ দি থানাত কে'চ এটা তৰি দিয়েগৈ
{{gap}}বেজবৰুৱাই লক্ষ্য কৰিলে, কুকুৰটো গেইটৰ মাজেদিয়েই হওক বা ওপৰেদিয়েই হওক পাৰ হৈ আহিব নোৱাৰিব
{{gap}}চাহৰ খালী কাপটো নমাই থোৱাৰ লগেলগে তাই সুধি পেলালে, "তোমালৈ বাৰু মনাইয়ে ফোন কৰিছিল নেকি, পিতাশ্ৰী
{{gap}}তেওঁক আৰু অন্য একো কথা সোধাৰ প্ৰয়োজনীয়তাই বোধ নকৰিলে তাই
{{gap}}তাইৰ বাবে সব কথাই দিনৰ পোহৰৰ দৰে পৰিস্কাৰ হৈ গল
{{gap}}সেইবাবেইতো পিতাশ্ৰীয়েই হওঁক বা পাপুয়েই হওঁক মোৰ কথাবোৰ মানি লয়
{{gap}}নহ'লে পিতাশ্ৰী যিহে মানুহ মনাইক তাৰ লাখ টকা ঘূৰাই দিবলৈকে গ'লহেঁতেন
{{gap gap}}'সমীকৰণ', নাট্যপ্ৰেমী' আদি সকলো গল্পতে ঘটিছে লেখকৰ বুদ্ধিদীপ্ত চিন্তাৰ প্ৰকাশ
{{gap}}থিক লগেলগেই আহিল Prega News নামৰ গৰ্ভ-নিৰ্ধাৰক আহিলা এবিধৰ বিজ্ঞাপন
{{gap}}যদি গণ-সচেতনতা সৃষ্টিয়েই উদ্দেশ্য হয়, তেতিয়াও এটা প্ৰশ্নৰ অৱকাশ থাকি যায়, সচেতন হৈছে জানো মানুহ
{{gap}}আৰে', হঠাৎ যদি কিবা এটা হৈ যায়, নিজেতো মৰিবই, আনকো নামাৰিবনে ইহঁতে
{{gap}}থিক ৯ মান বজাৰ পৰা ১ মান বজাৰ ভিতৰত যিকোনো এখন নগৰৰে কলেজ ৰ'ড এটায়েদি আপুনি শান্তিৰে যাব নোৱাৰে
" {{gap}}এই জাতীয় হাজাৰটা শব্দ-শব্দাংশ, বাক্য-বাক্যাংশ উফৰি আহি আপোনাৰ কাণত পৰিবহি
{{gap}}ক্লাছ ৰূমলৈ যাওঁতে আমি অৱশ্যে আমাৰ চেলবোৰ চাইলেণ্ট কৰি লওঁ
{{gap}}তথাপিও কেতিয়াবা দিন কাল বেয়া থাকিলে কাৰোবাৰ চেলৰ ৰিংট'নটো হঠাৎ বাজি উঠে
{{gap}}পৰীক্ষাসমূহ আৰম্ভ হোৱাৰ আগে আগে অধ্যক্ষ মহোদয়ে আৰম্ভ কৰিবলগীয়া হয় "অপাৰেচন ম'বাইল ফোন"
{{gap}}মই ভাৱো অসম আন্দোলনটোৰ পিছৰ পৰাই আমাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল বে-পৰোৱা হ'ল
{{gap}}পুৱাৰ পৰা সন্ধিয়ালৈকে ম'বাইল ফোনটোকে গালি পাৰি থাকো, অথচ এৰিবও নোৱাৰো
{{gap}}কোন কাহানিয়েই "শেৱালিৰ কোমল দলিচাত তুমি আৰু মই" শিৰোনামৰ কবিতা এটি লিখিছিলো
{{gap}}ইতিমধ্যে, মোৰ মূৰৰ পৰা ভৰিলৈকে পাৰ হৈ গ'ল এক মৃদু শিহৰণ
" {{gap}}চৌধুৰীয়ে যিমান পাৰে চমুৱাই কথাখিনি কৈ বুজালে যে ঘৰ সজোৱাৰ চিন্তা সদ্যহতে বাদহে দিব লাগিব
" {{gap}}ৰাজেনৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে চৌধুৰীয়েও নিক্ষেপ কৰিলে আন এটা প্ৰশ্ন
{{gap}}"এ হেৰি নহয় ৰাজেন কোন কোন আছে হে' এন-জি-অ' টোত
{{gap}}"কাম কৰি থাকোতে গৃহস্থই ইটো সিটো নিৰ্দেশ দি থাকিলে ভাল নালাগে
{{gap}}এক দুৰ্দান্ত ধুমুহাৰ পিছত নামি অহা এক ভয়াবহ শান্তিৰ কোলাত শান্তা বাইদেউ ঢলি পৰিল
{{gap}}এই ঘৰটো এই অঞ্চলত কিমান এটা ব্যতিক্ৰমী ঘৰ হ'ব তাৰ এট মোটামোটি ধাৰণা দিবলৈ সি চেষ্টা কৰে
{{gap}}অপৰাজিতা বাইদেউৰ হেনো ঘৰ এটা সজোৱাৰ কথা ভাৱিবলৈয়ো উপায় নাই
{{gap}}আজি পোন্ধৰ বছৰে চাকৰি কৰা অপৰাজিতা বাইদেউৰ লাখ লাখ টকাই বেঙ্কত সোমাই কান্দি আছে
{{gap}}পিতৃ ভক্তিত গদ্‌গদ্‌ হৈ থকা ভিনদেৱে হেনো পিতৃ গৃহটো না এৰিবলৈ মন কৰে, না নতুন এটা বনাবলৈ
{{gap}}"এটা কথা কি জানে শইকীয়া, এইবোৰ ডেৰশ-দুশ টকীয়া লোকেল মিস্ত্ৰী লগাই ঘৰৰ কাম কৰাবই নাপায়
{{gap}}কথা বেছি আৰু কাম কম হোৱাৰ অপৰাধত চৌধুৰীয়ে ইতিমধ্যে যোগেন মিস্ত্ৰীক বিদায় দিছে বা খেদাইছে
{{gap}}ঘৰ এটা সজোৱাটো যে কিমান ডাঙৰ কথা সেইটো কথা অলপ দিনৰ আগলৈকে চৌধুৰীয়ে জনাই নাছিল
{{gap}}ইয়াৰে দোকান এখনত এক কেঃ জিঃৰ হৰলিক্স এটা জোৰ কৰি দি পঠিয়ালে
" দোকানীয়ে ক'লে কি "নিয়ক নিয়ক আপোনাৰ পইচা এতিয়া খাব কোনে
{{gap}}দেখাতেই আঁজলী যেন লগা এজনী যুৱতীয়ে হাতৰ তলুৱাৰে মুখ ঢাকি উচুপি আছে
{{gap}}"সি বিয়া পতা বুলি তুমি কেতিয়া আৰু কেনেকৈ গম পালা
{{gap}}কিমাননো আৰু দূৰে দূৰে থাকি প্ৰেম কৰি থাকিবা, আহা ওচৰলৈ
{{gap}}"ঘৰত পত্নী-সন্তান থকা অৱস্থাতো বেলেগ যুৱতীৰ জীৱন ধ্বংস কৰাৰ দুঃসাহস তুমি কিয় কৰিলা
{{gap}}আৰক্ষীৰ লোক উপস্থিত নথকা হ'লে তেওঁ গিৰিয়েকৰ নেলু চিঙি তেজেই পি খালেহেঁতেন
{{gap}}"আপোনাৰ স্বামীয়ে অন্য যুৱতীৰ লগত অভিসাৰত লিপ্ত থকাৰ বাৰ্তা পাই আপুনি কেনে অনুভৱ কৰে
{{gap}}বঞ্চিত, লাঞ্চিত, লুণ্ঠিত, নিৰ্যাতিত, অপমানিত হৈ কলমটোকে পিটিকি-মোহাৰি বহি আছো
{{gap}}মোৰ চাৰিওফালে বহি থকা কেইবাজনেও আঁৰ চকুৰে আমাৰ দুয়োকে (আমাৰ দুয়োকে
{{gap}}বিজুলী বাতিৰ ছাঁ-পোহৰৰ মাজতো মোৰ চকুৰ সমুখত ভাঁহি উঠিল এওঁৰ কঠোৰ-কঠিন মুখখন
{{gap}}তাৰ পিছৰ পৰাই মাজে মাজে আহি থাকে শেৱালিৰ দুই-এটা ফোন
{{gap}}দুয়োৰে মাজত কি কথা-বাৰ্তা হ'ল, কি ভাৱৰ আদান প্ৰদান হ'ল একো গম নাপালো
{{gap}}"এজন কবিৰ পত্নী হিচাপে তুমি বাৰু নিজক লৈ গৌৰৱ কৰানে
"- এওঁলৈ বুলি মই মনতে পাগুলি থকা প্ৰশ্নটো অৱশ্যে এওঁলৈ নিক্ষেপ নকৰাকৈয়ে থাকি গ'ল
{{gap}}সেই তাহানি, আমি স্কুলত পঢ়ি থকাৰ দিনত, ৰচনা লিখিবলৈ দিছিল, "তোমাৰ জীৱনৰ লক্ষ্য"
{{gap}}পিছৰ দিন বিলাকতো তেখেতে সময় সুবিধা পালেই মোৰ চকুৰ আগত স্কেল এপাত জোকাৰিছিল
" {{gap}}চেৰ-চেৰকৈ ঠাণ্ডা পানী এসোপা গাতে ঢালি দিয়াৰ দৰে লাগিছিল
{{gap}}দুষ্টালি কৰাৰ বাবে সৰুতে বাইদেউৰ হাতৰ পৰা ঠাচ ঠাঁচকৈ কেইবাটাও চৰ খাইছিলো
{{gap}}পাৰ্টী কৰাৰ পিছত প্ৰায় বিশ মিনিট খোজ কাঢ়িছো জীজাজীৰ ঘৰলৈ বুলি
{{gap}}ক্ষন্তেক পিছতে দেখিলো ছেত্ৰীয়ে ওপৰলৈ মুখ কৰি নাক বজাই শুই আছে
{{gap}}কেনেকৈ কি হ'ল জানো, হঠাৎ এলাৰ্মৰ শব্দত উচপ্‌ খাই উঠিলো
(ছেত্ৰীয়ে মোক বেলেগ ক'ৰবালৈহে লৈ আনিছে নেকি ৰাস্তাৰ দুয়োফালে বিস্তীৰ্ণ মুকলি পথাৰ
{{gap}}মিতেৰ' (মিত্ৰ বা বন্ধু)ৰ কাঢ়া নিৰ্দেশ, মইমুখেৰে একো মাতিব নালাগে
{{gap}}হিন্দী, নেপালী, বাঙালী আদি এশ-এটা ভাষাৰ মাত কথা উফৰি আহি কাণত পৰিলহি
{{gap}}"হেই ছেত্ৰী, মোৰ ম'বাইলত টাৱাৰ দেখাই আছে, চাওঁকনা" {{gap}}"ঠিকেই আছে, বৰ্ডাৰত টাৱাৰ দেখায়েই
" {{gap}}ফোন ৰিচিভ নকৰালৈকে এই জাতীয় কথাবোৰে মোৰ মনত কৌতুকৰ সৃষ্টি কৰি থাকিল (অৱশ্যে আচল কাৰণটো বেলেগ
" {{gap}}"ফোনটো ক'ৰবাতে এৰি ঘুৰি নুফুৰিবা, লগতে ৰাখিবা" {{gap}}"হেইত্ বোলো জানে কি কৰিছে
{{gap}}থিক দহ মিনিট পিছতে যি দেখিলো বিশ্বাস কৰিবলৈকে টান হৈছিল
" {{gap}}অতি নাটকীয় ভঙ্গীমাত বিদায় লৈ আতৰি গ'ল নেপালী চিনেমাৰ বিখ্যাত ডিৰেক্টৰজন
" {{gap}}"আৰে, মানে আৰু কি, কালি আপুনি মোক যিহে ভয় খুৱালে
" {{gap}}আৰু আচৰিত কথা, এই একেখিনি কথাই শুনিবলৈ পালো মই খান্নালৰ পৰা
{{gap}}নেটৰ পৰা আগতেইবিচাৰি উলিয়াই থোৱা টুৰিষ্ট স্পট সমূহৰ দীঘলীয়া তালিকা এখন দাঙি ধৰিলো তেওঁৰ সমুখত
{{gap}}বুৰঞ্জীয়ে কয়, পোন্ধৰ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধলৈকে এইনগৰী আছিল নেৱাৰ সকলৰ ৰাজধানী
{{gap}}এদিনৰতো কথাই নাই, এমাহ থাকিলেও যেন চাই অন্ত নপৰিব ভক্তপুৰৰ কীৰ্তি-চিহ্নবোৰৰ চুক-কোণবোৰ
{{gap}}বুৰঞ্জীয়ে আকৌ কয় বোলে সম্ৰাট অশোকে তেওঁৰ জীয়ৰী চাৰুমতী (পিছলৈ সংঘমিত্ৰা
{{gap}}সোণালী দুৱাৰ আৰু খিৰিকিৰে সজ্জিত পাতন মিউজিয়ামত এবাৰ সোমালে ওলাই আহিবলৈ মন নাযায়
{{gap}}ওখ বেৰাৰে আবৰা এক সংৰক্ষিত এলেকাত থিয় হৈ আছে এই টাৱাৰটো
{{gap}}কেইটামান ষ্টেপ বগোৱাৰ পিছতে পোৱা যায় একোখন গোলাকাৰ<noinclude rh ৫০ noinclude>
{{gap}}"অই ছেত্ৰী, মই হলে নামো দেই" {{gap}}তেওঁৰ উত্তৰলৈ বাট নাচাই লাহে লাহে নামিব ধৰিলো
{{gap}}মাজে মাজে একোটা ষ্টেপত জিৰণি লৈ খুপি খুপি তললৈ নামি আহিলো
{{gap}}শেষত, টাৱাৰৰ পৰা বাহিৰ হৈ পাৰ্কৰ বেঞ্চ এখনতে বহি দিলো
{{gap}}আকৌ টাৱাৰটোলৈ চালো ৷ মই সঁচাকৈয়ে উঠিছিলোনে ইমান ওখ টাৱাৰটোত
) {{gap}}দিনটো ইমান ঘুৰাপকা কৰি মোৰ ইমানেই ভাগৰ লাগিল যে চকু মুড্‌ খাই গ'ল
{{gap}}মন্দিৰৰ মূল তোৰণৰ পৰাই চকুত পৰে নন্দী নামৰ ষাড় গৰুটোৰ সু-বৃহৎ পিতলৰ মূৰ্তিটো
{{gap}}এমাহ ধৰি চাই থাকিলেও য'ত হেঁপাহ নপলাব তাত মাত্ৰ দুঘণ্টামান সময়
{{gap}}সময়বোৰ কেনি কেনেকৈ পাৰ হৈ গৈছিল মই মন নকৰিলেও খান্নালে মন কৰি আছিল
" {{gap}}ছেত্ৰীলৈ বুলি এনেকুৱা এটা প্ৰশ্নৰ বাণ এৰি দিলো যে তেওঁ ধৰাশায়ী হ'বলৈ বাধ্য
" {{gap}}"নহয় মানে, পাইছো হয়, তাতো "কিন্তু" এটা থাকি যায় নহয়
{{gap}}ৰেষ্টোৰা এখনত সোমাই চাইনিজ ডিচকে খাই লৈ ৰোৱা নাই আৰু
{{gap}}লৰালৰিৰ কোবত মোৰ দামী চানগ্লাচ যোৰ আক' টেক্সীতে এৰি বাচত উঠিলোগৈ
{{gap}}ওচৰতে বিক্ৰী কৰি থকা মৌচুমী টেঙাৰ ৰসে যেন আকুলভাৱে আহ্বান<noinclude center
" {{gap}}ঠিক তেনেতে কাণত উফৰি পৰিলহি কোনোবা অচিনাকি কণ্ঠৰ এটা খবৰ
{{gap}}ধৈৰ্য্যৰ বান্ধ চিগো চিগো যেন হোৱাৰ মূহুৰ্ততে আহি ওলালহি ল'ৰাজন
{{gap}}হঠাৎ কিয় জানো মোৰ মনত এক মায়া উপজিল নেপালখনৰ প্ৰতি
{{gap}}মনৰ কোনোবা কোণত যেন সঞ্চিত হৈ ৰ'ল কাঠমাণ্ডুৰ বহু মোহনীয় চিত্ৰ
{{gap}}আৰু কাণত যেন বাজি উঠিল মিতেৰ'ৰ বন্ধুসুলভ সাৱধানবাণী, "বাহিৰত আপুনি একো কথা নক'ব
" {{gap}}"ছাৰ মানে, এটা কাম কৰিব লাগিব, ওচৰৰ এঘৰৰ পৰা এবাল্টি পানীকে আনি থ'ব লাগিব
{{gap}}সূৰয চৌধুৰী, সূৰয চৌধুৰী, সূৰয চৌধুৰী ধাম-ধুম চহী কৰি গৈছে তেওঁ
{{gap}}নিৰ্বাচনবোৰ নোহোৱা হ'লে কিহৰ গৰজত মাৰি ফুৰিলেহেঁতেন তেওঁ ইমানবোৰ চহী
{{gap}}"ৰব, সাত-শ, ও ও ও অ' সাতশ চ–ল্লি-চ খন, অ' ইয়েচ, হয়
{{gap}}বাকী কেইজনে ভদ্ৰতাৰ খাতিৰত পাৰি থোৱা বিচনাখনতে পৰি দিলেগৈ তেওঁ
poem {{gap}}ঠিক কিমান সময় তেওঁ বাহিৰতে কটাই দিলে, তেওঁ খেয়ালেই কৰা নাছিল
(সেইয়া, গৈ আছে, গৈ আছে, গৈ আছে অ অ বহিলে
{{gap}}বাহিৰ ফুৰি অহাৰ পিছতে তেওঁ লাগি গ'ল নিজৰ বেডিং-পত্ৰখিনি বান্ধি-কুন্ধি বেগটোত ভৰোৱাত
{{gap}}বাহিৰত বহুত মানুহৰ মাত কথা, হুলস্থুল শুনি তেওঁ বাহিৰলৈ ওলাই আহিল
{{gap}}ঠিক লগে লগেই আহিল কন্ট্ৰল ৰূমৰ পৰা ফোন, "কাম আৰম্ভ হৈছে নহয়
{{gap}}"ছাৰ, ছাৰ এই মানুহটোৰ ভোটটো অথনি মাইকী মানুহ এজনীয়ে দি গ'ল
{{gap}}"এ, ছাৰ মানে, মোৰ ভোটটো হেনো বেলেগ কোনোবাইহে দি গ'ল
{{gap}}মানে, কোন মুহূৰ্তত তাৰ গাড়ীখন লাগি যায় ঠিক নাই নহয়
{{gap}}মানে, এই মায়াৰ পৃথিৱী ত্যাগ কৰি তেওঁ সিপুৰীলৈ গতি কৰিছে
{{gap}}খুড়াই ৰান্ধিলে ধনে ভাল নাপায়, ধনে ৰন্ধা ভাল নাপায় খুড়ায়ে
" {{gap}}এদিন এইবোৰ কথাকে লৈ এখুন্দা লাগিলো আমাৰ মাহীৰ ল'ৰা জিতুৰ লগত
{{gap}}আৰু তাৰ লগতেই এদিন আলোচনা কৰি আছিলো আমাৰ ধনৰ বাবে ছোৱালী এজনীৰ বিষয়টো
" {{gap}}নিৰুমাই নবৌৰ খোচ্ মৰা কথাবোৰ শুনি মাৰো চাগে ধৈৰ্য্যচ্যুতি ঘটিছিল
{{gap}}"নহয় অ', কালি মানে এজনীক একেবাৰে জোকৰ মুখত চূণ দিয়াদি দিছো
" {{gap}}"মানে আৰু কি কম, এই নিৰুমাইৰ মানে অন্য কথা নাই, খালি খোচ্ মৰা কথা আৰু লোকৰ বদনাম
{{gap}}"এহ্ নহয় অ',কালি মানে বিয়াৰ ঘৰতে নিৰুমায়ে মোৰ আগত তোৰ বিয়া বাৰুৰ কথা উলিয়াই ডাউন দিব আহিছিল
{{gap}}বিয়াৰ দিনা ৰভাৰ তলতে বিজুলীৰ ৰেখাৰ দৰে চাৎকৈ অলপ দেখা যেন লাগিছিল
{{gap}}মাজে মাজে কোনো কোনো অলস মুহূৰ্তত অৱশ্যে পদুমীৰ কথাটোও মোৰ মনলৈ নহা নহয়
{{gap}}আৰু যাত্ৰীৰ অপেক্ষাত ৰৈ থকা এই সৰু সৰু ড্ৰাইভাৰ ল'ৰাবোৰ
{{gap}}কোনোবাই হয়তো গাড়ীৰ গাতে ভেজা দি মানুহক পৰীক্ষা কৰে, ভাড়া লাগিব নেকি
{{gap}}আনকি বহুতো মতামানুহেও দুবাৰ চিন্তা কৰে এই গাড়ীবোৰত অকলে ক'ৰবালৈ যাবলৈ
{{gap}}ক'ত বা নিজান ঠাইত গাড়ী ৰখাই লুটি নিয়ে টকা-পইচা, ম'বাইল ফোন
{{gap}}যদি কোনো লোকে নতুনকৈ গাড়ী কিনে তেন্তে শুভাকাংক্ষীসকলে কয়, "ড্ৰাইভিং নিজে শিকি লওঁক
{{gap}}ৰাতিপুৱা সি ঘৰৰ পৰা ওলালেই তেওঁৰ হাজাৰটা আদেশ, নিৰ্দেশ, উপদেশ
" বুলি সুধিলে বজাৰৰ পৰা কিবা এটা বস্তুকে আনিবলৈ কওঁ
{{gap}}আমিহে ইহঁতক নাম ধৰি মাতো, পেচেঞ্জাৰেতো ইহঁতক "অই ড্ৰাইভাৰ" বুলিয়েই মাতে
{{gap}}কেনো ধৰণৰ ভদ্ৰতা, সৌজন্যতা প্ৰকাশ নকৰাকৈ চৌধুৰী আগবাঢ়িল ডাইনিং ৰূমলৈ
{{gap}}ঠিক পোন্ধৰ মিনিটৰ পিছত চৌধুৰীৰ চকুত পৰিল ৰিচেপ্চনিষ্টজনৰ মুখৰ এটা ভদ্ৰতাৰ হাঁহি
{{gap}}আৰু এতিয়া তেওঁ সাৰ পাই নিজকে আৱিস্কাৰ কৰিছে ছেত্ৰীৰ কোৱাৰ্টাৰত
" চৌধুৰীয়ে জানি বুজিও এনেয়ে সুধিব লাগে বাবেই যেন সুধিলে
{{gap}}"কথা ক'বলৈ আহে, মোৰ কোৱাৰ্টাৰত আপোনাৰ কিবা এটা হ'ব লাগিলে পুলিচ কে'চ নহ'ব
" {{gap}}চৌধুৰীৰ হেনো জিভা ওলাই গৈছিল, চকু ডাঙৰ হৈ গৈছিল
{{gap}}তেওঁ চৌধুৰীৰ জোতাযোৰ খুলি দিলে, চকুৱে-মুখে অলপ পানী মাৰি দিলে আৰু কেইবা বাৰো মাতিলে
{{gap}}ছেত্ৰী অৱশ্যে উঠিল, পতঞ্জলিৰ চাহ দুকাপ বাকিলে আৰু আগফালৰ টেবুললৈকে লৈ আহিল
{{gap}}কিবা কিবি দুই এটা আপত্তি দেখোৱাৰ পিছত সি যেনিবা নিজেই আহি মোক লগ কৰিবলৈ মান্তি হল
{{gap}}"নহয় অ' মন্ দা (সি সৰুৰে পৰাই মোক এইদৰে মাতে),তই নুবুজিবি
{{gap}}আচ্ছা, সুধিলে তেওঁ বা কি ভাৱে, কি কয়, কি কৰে
{{gap}}অলপ পিছতে কোনোবা মাইকী মানুহ এজনীৰ চেপামৰা কান্দোনৰ নিচিনা শব্দ এটা শুনা যেন লাগিল
{{gap}}মই কিবা ক'বলৈ পোৱাৰ আগতেই তেখেত বহিল মোৰ ওচৰৰ চকীখনতে
{{gap}}সিদিনা আবেলি, আগফালৰ ষ্টেপতে বহি মাকৰ লগত কথাৰ কটা-কটি কৰি আছিল তাই
{{gap}}টিকেটটো হাতত তুলি লৈ, চেণ্ডলযোৰ আধা পিন্ধাকৈয়ে চোঁচৰাই চোঁচৰাই ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল তেওঁ
{{gap}}ইমান আগ্ৰহেৰে টিকেটটো আনি জীয়েকৰ কোলাত পেলাই দিছেহি, তাই কিন্তু সামান্যতম আগ্ৰহো দেখুওৱা নাই
{{gap}}হঠাৎ খেৰেংকৈ হোৱা এক উচ্চ গ্ৰামৰ শব্দত বৰুৱাৰ সম্বিত ঘূৰি আহিল
{{gap}}"তুমি মোক সঁচায় কিমান ভাল পোৱা প্ৰাঞ্জলদা " {{gap}}"ক'ব নোৱাৰো
{{gap}}ফোনটো ৰিচিভ কৰি তাই মাত্ৰ "এক মিনিট" বুলি ক'লে আৰু ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল
{{gap}}দুখোজ যাওঁতেই তাই দেখিলে ভাগৱতীয়ে হাতত কাপোৰ কেইযোৰ লৈ বাথৰুমৰ ফালে গৈ আছে
{{gap}}দুৱাৰ মুখত বাট চাই থকা পাপুক গাড়ীলৈ যাবলৈ ক'লে আৰু নিজেও খৰ খোজেৰে গৈ গাড়ীত উঠিল গৈ
{{gap}}হঠাৎ তাইৰ মনলৈ আহিল লেডী মেকবেথে বাৰে বাৰে হাত ধুই থকা দৃশ্যটো
{{gap}}স্বাভাৱিকভাৱেই ওঁঠত বিৰিঙি উঠিব খোজা হাঁহিটো তাই জোৰ কৰি সম্বৰণ কৰি থ'লে
{{gap}}বাওঁহাতেৰে ম'বাইল ফোনটো আৰু সোঁ হাতেৰে মিঠাইৰ টোপোলাটো লৈ নামি গ'ল তাই
{{gap}}কথাৰ প্ৰসঙ্গত পাপুৰ শাহুৱেকে ক'লে, কেইদিন মানৰ আগতে সিহঁতৰ দদায়েক বোলে তালৈ গৈছিল
" {{gap}}পাপুৱে হঠাৎ উপস্থিত বুদ্ধি খটাই, "অ' সোণ, অ' সোণ, গৈছো ৰ'বা
{{gap}}ৰাজেশে স-প্ৰতিভ হাঁহি এটা মাৰি আলোচনাৰ বিষয়টো বেলেগ ফালে নিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল
{{gap}}"অ' হেৰি নহয় পৰিণীতা, তেওঁ আক' পাচবুক এখনো লৈ আহিছিল নহয়
{{gap}}তেনেতে পৰিণীতা আৰু ৰাজেশক দেখি আনন্দই সহাস্যবদনে তেওঁলোককো কথাৰ ভাগ দিয়াৰ চেষ্টা কৰিলে
{{gap}}"মই মানে পাপুক কৈছো,বুইছা পৰিণীতা, বোলো যাওঁতে তোমালোকে খুড়াৰ ঘৰতো এপাক মাৰি যাবা
{{gap}}দদায়েকৰ কথাবোৰ বাৰে বাৰে মনলৈ আহি থকাৰ বাবে পাপুৰ খংটো ৰিম্‌ৰিম্‌কৈ উঠি থাকিল
" {{gap}}বৰুৱাৰ এনেকুৱা লাগিল যেন টিকেটটো ইহঁত দুজনীক দেখুওৱাটোৱেই ভুল হ'ল
{{gap}}এবাৰ তেওঁৰ এনে লাগিল যেন ফুকনক লগ ধৰি ঘূৰায়ে দিব টিকেটটো
{{gap}}সমস্যাটো কিন্তু এৰাই চলিব পৰা বা উপেক্ষা কৰিব পৰা বিধৰ একেবাৰেইনহয়
" বুলি বুদ্ধি কৰি আনৰ আগত বাহাদুৰি মাৰিবলৈ তেওঁৰ মনত যে কিমান হেঁপাহ
{{gap}}কথাবোৰ ভাৱি ভাৱি বৰুৱানী অন্য এখন সপোন পুৰীলৈ গুচি গ'ল
{{gap}}"কিন্তু দে তা হঠাৎ যে গাড়ী লোৱাৰ কথা ভাৱিলে আপুনি
" {{gap}}নন্দিনীক এক ৰহস্যৰ মাজত এৰি থৈ বৰুৱাই বেৰৰ ফালে মূৰ কৰি শুবলৈ চেষ্টা কৰিলে
{{gap}}এই ভেদ ভাগিবৰ বাবে অৱশ্যে বেছি দিন অপেক্ষা কৰিবলগীয়া নহ'ল তাই
{{gap}}পিছৰ দেওবাৰে, আবেলি থিক তিনি মান বজাত নন্দিনীহঁতৰ গেইটৰ সমুখত বাইকৰ পৰা নামিলহি প্ৰদীপ ফুকন
{{gap}}এই কেইদিন নগৰখনৰ বিভিন্ন স্থানত নন্দিনীয়ে দেখি আহিছে সৰু-ডাঙৰ অনেক প'ষ্টাৰ
{{gap}}কাৰোবাৰ ঘৰৰ সমুখত তেওঁৰ বাইকখন ৰোৱাৰ অৰ্থই হৈছে এটা টিকেট
{{gap}}অৱশ্যে হঠাৎ তেওঁৰ খোজৰ শব্দ শুনিয়েই তাই সচকিত হৈ উঠিল
{{gap}}তাৰ পিছত তেওঁ আহি পৰিছিলহি আসন দেখুওৱা স্বেচ্ছাসেৱকৰ দলটোৰ হাতত
{{gap}}নিজৰ চিটত বহি লৈ বৰুৱাই চাৰিওফালৰ পৰিস্থিতিটো অধ্যয়ন কৰিবলৈ লাগিল
{{gap}}খবৰ কাগজ এখনেৰে মুখখন ঢাকি এজন মানুহ দ্ৰয়িংৰূম এটাত বহি আছে
{{gap}}ইপিনে, বৰুৱাহঁতৰ কাষে-পাজৰে বহি থকা দৰ্শকসকলে নাটকখনৰ দৃশ্যাংশবোৰ উপভোগ কৰিবলৈ লৈছে
{{gap}}অৱশ্যে এইটোও ঠিক যে পো-বোৱাৰী, জী-জোৱায়ে তেওঁৰ আলৈ-আথানি হ'বলৈ নিদিয়ে
{{gap}}অৱশ্যে, তেওঁৰ জোৱায়েকে মুখৰ ভিতৰতে অস্পষ্টভাৱে তেওঁক "বৰ্তা" বুলি মাতে
{{gap}}আক',নাতি দুটাকো "ককা" বুলি মাতিবলৈ তেওঁ বাৰু নিজেই শিকাই দিলে
{{gap}}তাক এনেকৈ চিঞৰা শুনি এইবাৰ চিঞৰ লগালে অভিয়েও, "অই ককা
{{gap}}বাৰু, যিয়েই নহওঁক, ভোৰভোৰোই ভোৰভোৰাই পাপু গাড়ীৰ পৰা নামি গ'ল
{{gap}}সৌ তিনি আলিত ৰখাই থোৱা ৰাজেশ কাশ্যপৰ গাড়ীখনৰ হৰ্ণটোও তিনিবাৰমান বাজিল
" {{gap}}ক'ৰবালৈ যাবলৈ বুলি ওলাই এনেকৈ ৰাস্তাত ৰৈ থাকিবলগীয়া হ'লে কাৰনো খং নুঠিব বাৰু
{{gap}}বাওঁ হাতেৰে শাৰীখন আৰু সোঁ হাতেৰে ম'বাইল ফোনটো ধৰি খৰ খোজেৰে আগবাঢ়ি আহিল তাই
{{gap}}ভূৱন ভুলুৱা হাঁহি এটা মাৰি সি আকৌ এবাৰ চিঞৰিলে, "জেঠী
{{gap}}ভাগৱতীয়ে কিন্তু একোকে নক'লেও আৰু কাপোৰ কানি পিন্ধাৰো আয়োজন নকৰিলে
" {{gap}}দেউতাকৰ ভগৱানৰ প্ৰতি ভাৱ-ভক্তি সৰুৰে পৰাই দেখি দেখি অভ্যস্ত হৈ পৰিছে তাই
{{gap}}তাই দেখে, যিকোনো স্থানতে, যিকোনো সময়তে তেওঁ এনেকৈ ওপৰলৈ হাতযোৰ কৰি "ভগৱান
{{gap}}"আচ্ছা, ঠিক আছে বাৰু, এইবোৰ যদি লেতেৰা হৈছে তেন্তে বেলেগ এযোৰ পিন্ধা
{{gap}}অলপ পিছতে বলকি বলকি সোমাই আহিল পাপুও, "এহ্, পিতাশ্ৰীৰ হ'ল কি
{{gap}}আঠুৰ পৰা তেজ নিগৰি থকা, বিষত কেকাই থকা ষ্টেলাকৰবাৰ্টে চোঁচৰাই নিজৰ খেকলৈ লৈ গ'ল
{{gap}}ষ্টেলাই জানিছিল ৰবাৰ্টৰ লগত বিয়া হ'লে প্ৰতি নিশাই তাই পাব লাগিব দুখত পিষ্ট হোৱা ঘিণ লগা সময়বোৰ
{{gap}}চাহ বাগানৰ মাজৰ দীঘল সেউজীয়া বাটটো সেইদিনা যেন চুটি হৈ পৰে
{{gap}}এনাইৰ ঘৰলৈ অহা দুদিন আগৰে পৰাই মায়ে দেউতা আৰু ককাইদেউক দিহা দি থকা শুনো-গৰুকেইটা ভালদৰে চাব
{{gap}}আকৌ ককাইদেউক ক'ব- ডাঙৰ বোপাই, হাঁহকেইটা অলপ সময় মেলি দি চাই থাকিবি
{{gap}}কুকুৰাবোৰ নিজে নিজে গঁড়ালত সোমাবই, পোৱালী লগা দুজনী মন কৰিলেই হ'ব
{{gap}}বৰদেউতাৰ ঘৰৰ ডাঙৰ বাইদেউক ক'বগৈ চেনৌ, মই আইৰ ঘৰলৈ যাম বুলি ভাবিছো
{{gap}}লগে লগে মায়ে কয় ইঅ' ন-ছোৱালীৰ যে কথা, আৰুনো কি খাব লাগিছে
{{gap}}ঘুনুচাই লাজ লাজ ভাৱে তলমূৰ কৰি ৰিহাৰ আঁচলখনৰ দহিকেইডাল লিৰিকি-বিদাৰি থাকে
{{gap}}লাহে লাহে ঘুনুচা আৰু মদনৰ মৰম-ভালপােৱাৰবােৰ গভীৰ হৈ আহিবলৈ ধৰিলে
{{gap আৰে আজি যে এনেকৈ মােক আদবাটতে সাৱটি ধৰিলিহি কথাটো কি
{{gap}}মদনে ঘুনুচাৰ থুতৰিত ধৰি এক দুষ্টামিৰ হাঁহি মাৰি প্রশ্ন কৰে
{{gap}}মদনে ঘুনুচাৰ বাউসীত ধৰি বাহঁনি এডৰাৰ কাষতে থকা বাহঁৰ বেঞ্চ এখনত বহুৱাই লৈ সুধে
{{gap}}তথাপিও মদনে ঘুচাক কোনোদিনেই অকলশৰীয়াৰ অনুভৱ হ'বলৈ নিদি তাইৰ কাষে কাষে থাকিবলৈ বিচাৰিছিল
{{gap}}চহৰ খনৰ ব্যস্ততাপূৰ্ণ অঞ্চলটোত মানুহবোৰ পুৱাৰে পৰা নিজৰ নিজৰ কামত ব্যস্ত হৈ পৰে
{{gap}}হাতত থকা ডায়েৰীখন তাই কঁকালৰ পিছফালে ভৰাই হাতৰ পানী বটলটোৰ পৰা এচলু পানী তাইক খোৱাই দিলে
{{gap}}বাৰে বাৰে তাইৰ চকুৰ আগলৈ দুৰ্ভগীয়া মানুহ জনীৰ মুখখন ভাঁহি আহিল
{{gap}}ইতিমধ্যে ঘটনাটো সৰু ব্যস্ত চহৰ খনত বনজুইৰ দৰে বিয়পি পৰিছে
{{gap}}গা পা ধুই আজৰি হৈ তনয়াই দিয়া চাহকাপ খাই তাই বিছনাত বাগৰ দিলে
{{gap}}বৌৰ কথা মতেই মইপূজা বন্ধত ঘৰলৈ যাওঁতে তাকো লৈ গৈছিলোঁ
{{gap}}আমি গৈ পোৱাৰ লগে লগে বৌ অনুৰাধা ওলাই আহি আথেবেথে যতন ধৰিলে
{{gap}}ডেৰ বছৰ ধৰি অকথ্য নিৰ্যাতন সহি সহি মোৰ মানসিক আৰু শাৰীৰিক শক্তি ক্ৰমে দুৰ্বল হৈ পৰিছিল
{{gap}}এদিন ৰাতি সিহঁতৰ দুটামানে মোক নি এঠাইত এৰি থৈ আহিল
{{gap}}ৰীতা, তুমি ইমান দিন ক'ত আছিলাঁ, মই তোমালৈ বাট চাই ভাগৰি পৰিছিলোঁ
{{gap}}সন্ধিয়া সময়ত মই পাগলীৰ ৰূপত মহানন্দৰ বিনাশৰ উদ্দেশ্যৰে তাৰ চহৰত ভৰি থ'লোঁ
{{gap}}মই সকলোবোৰ নিয়তিৰ ওপৰত এৰি দিলোঁ, সময়ে মোক যি কৰিবলৈ বাধ্য কৰাব তাকেই কৰিম
noinclude>বিভোৰ হৈ থাকোতেই সি ওলাই আহি মোক জপটিয়াই ধৰি বিছনাতে বগৰাই দিলে
{{gap সি খঙতে আহি মোৰ বক্ষত জোৰেৰে চেপি দিলে, কাপোৰ কানি ফালি ছিছিৰ কৰিলে আৰু ক'লে, তই কি ভাবিছ
{{gap তুমি ক'ত আছিলা ইমান দিনে, মোৰ ওপৰত কি ঘটি গ'ল তুমি গম পাইছা নে
{{gap}}একেৰাহে দুঘন্টা সময় ডায়েৰীখনত ডুব গৈ থকা ৰত্নাৰ চকুৰ পানীৰে ডায়েৰীৰ পৃষ্ঠা তিয়াই পেলাইছিল
{{gap}}গুৱাহাটীত থকা বৰদেউতাকৰ ছোৱালী মধুলেখাৰ বিয়ালৈ বুলি দিম্পল বাছত অকলেই যাবলৈ ওলাইছে
{{gap}}ⵓমনৰ অস্বস্তিখিনি ঢাকিবলৈ চেষ্টা কৰি সি কাণৰ হেডফোনডাল নোখোলাকৈয়ে ক'লে
{{gap}}ভদ্ৰ মহিলাই মিহি সুৰত তাক ধন্যবাদ জনাই ছিটটোত আৰামকৈ বহি ললে
{{gap}}কাজিৰঙা পাৰ হৈ বাছ আহি বুঢ়া পাহাৰৰ কেঁকুৰি কেইটা পায়হি মানে বৰষুণ একেবাৰেই নোহোৱা হ'ল
{{gap}}মানুহে কয় ভগৱানক কাতৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে এই সময়ত, ভগৱানে ভাল কৰে
" {{gap}}কি হৈ গ'ল এয়া মমতাময়ী হোৱাৰ সকলো দুখ সকলো কষ্ট পালে তাই মাথোঁ কলিজাৰ টুকুৰাটো তাইৰ কাষত কি পালে
{{gap}}"নাই নাই আই, তোক মই তেনে অৱস্থাত পৰিব দিব নোৱাৰোঁ আহ আহ তোক মোৰ চাদৰ তলত সুমুৱাই ৰাখিম
{{gap}}তেনে এক পৰিস্থিতিৰ মাজতে মাকণৰ জীৱনলৈ নামি আহিছিল এক ভয়াবহ অমানিশা
{{gap}}এনেতে গাঁৱৰ ডেকা দুটামান আহিল মাকণক নিবলৈ, কালী মন্দিৰৰ চোতালত বোলে ৰাইজ মেল বহিছে
" {{gap}}সেইবুলি দাবি ধমকি দি লৰাকেইটাই তাইক সিহঁতৰ লগতে লৈ গ'ল
" {{gap}}মন্দিৰ পোৱাৰ লগে লগে এনে লাগিল তাইক চাবলৈকে যেন সকলো ৰৈ আছে
{{gap}}লগে লগে উত্তেজিত হৈ থকা মানুহবোৰে তাইক মাৰিবলৈ খেদি আহিল
{{gap}}"মইহে এইক ল, তোৰ পৰা ময়ে তাইক আঁতৰাই নিছিলো, নহ'লে এই বাছি নাথাকিলহেঁতেন
{{gap}}তেজৰ ডোঙা বন্ধা, ক্ষত বৃক্ষত শৰীৰটো লৰচৰ কৰিব পৰা অৱস্থাত নাছিল মাকণ
{{gap}}সম্পূৰ্ণ তিনিদিনৰ পিছত মাকণে চকু মেলিছিল নিজৰ এইখন ঘৰৰ বিছনাত
{{gap}}ঘৰত থকা মাজু বায়েকৰ ভিনিহিয়েক জন বহু দিনেই হৈছিল ঘৰলৈ যাওঁ বুলি কৈ উভতি নহা
{{gap}}সোণেও বোলে কেতিয়াৰ পৰা মাকণক মাহী গুচি মা মাতিবলৈ ল'লে মানুহজনীয়ে নিজেই ধৰিব নোৱাৰিলে
{{gap}}বিয়াৰ আগে আগে সোণে পুৰণি ঘৰটো কিছু সালসলনি কৰি টিং দিয়া চাৰিটা কোঠাৰ ঘৰটো সাজিছিল
{{gap}}তেনে সময়ত ৰীণাই তাক বুকুত সোমোৱাই কৈ যাই তৰাৰ দেশৰ বহুতো মনে সজা কাহিনী
" এইবুলি কথাকেইটা কৈ খুড়াই পিঠিত হাত বুলাই দি আৰু অলপ কাষ চাপি আহিব খোজাত জিকাৰ খাই উঠিল ৰীণা
{{gap}}গাৰ জোৰেৰে তাই ঠেলা এটা মাৰি দিয়াত তৎ ধৰিব নোৱাৰি খুড়া ৰাস্তাৰ মাজতে লুটি খাই পৰিল
" {{gap}}এই বুলি খঙৰ ভমকত কোবাকুবিকৈ খোজ লোৱা মাকৰ পিছে পিছে আকাশে ল'ৰ দিলে
" সুবিধা পালেই ওলাই আহিব খোজা চকু পানী সৰ সৰাই নামি আহে
" {{gap}}সুখৰ চকু পানীৰে দুগাল তিয়াই থাপনাখনত মূৰটো দোৱাই ৰিণা লাহেকৈ উঠি আহিল
" ভতিজা বোৱাৰী নিশাৰ মাতত কামিনি দেৱীয়ে মূৰ তুলি চালে
" ঘৰলৈ আহি দেখিছে বাৰাণ্ডাত দেউতাকে চকুপানী টুকি টুকি বহি আছে আৰু মাকৰ মুৰত চুবুৰীয়া তোৰহে
" সকলোৱে ধৰি মেলি তাইৰ শিৰৰ সেন্দুৰখিনি মচি দি গহনাখিনি খুলি দিলে
{{gap ৰহ অ' এইজনী, আহি পাইছোঁ হে, উশাহ লবলৈও নিদিয় মানে
{{gap}}বুৰ্বকৰ দৰে হাঁহি এটা মাৰি ভানু কৰুণাৰ গাড়ীৰ পৰা ফাইল কেইটা নমাই আনিলে
{{gap}}চাৰিটা এমা-ডিমা ল'ৰা ছোৱালীৰে সৈতে মদাহী গিৰিয়েকে তাইক ভৰ যৌৱনতে বিধৱা কৰি গ'ল
{{gap}}এনে উত্তৰ দিয়া ভানুজনীৰ আজি কি হ'ল, যদি মানুহ বোৰে কোৱাৰ দৰে সচাকৈয়ে তাই গৰ্ভৱতী
{{gap}}যোৱা এমাহ ধৰি ভানু কামলৈ অহা নাই, কোনোবা পৰিয়ালৰ মানুহৰ ঘৰলৈ যাব বুলি কৰুণাক জনাইছিল
{{gap কোনে কি সৰ্বনাশ কৰিলে তোৰ ভানু কি হ'ল তোৰ লগত
{{gap}}কৰুণাই চকুকেইটা বহলকৈ মেলি আশ্চৰ্য্যৰে ভানুলৈ চালে, ভানুৱে আকৌ আৰম্ভ কৰিলে
{{gap}}কৰুণাই সপােনতাে ভবা নাছিল ভানুৰ লগত এনে কিবা হৈছে বুলি, বেচেৰীয়ে ইমানখিনি অকলেই সহ্য কৰিছে
{{gap}}তই মানুহটো কোন নেদেখিলি নে ভানু যদি তই ক'ব পাৰ কোন তাক মই উচিত শাস্তি দিয়াম
{{gap আমি এতিয়াই পুলিচ থানা যাম আৰু তােৰ হৈ এটা গােচৰ তৰিম, তই উচিত বিচাৰ পাবি ভানু
{{gap}}গাড়ীখন গেটৰ ওচৰত পাওঁতেহে মনত পৰিল কৰুণাৰ আজিৰ দৰকাৰী ফাইলটো ৰুমতে এৰি আহিলে
{{gap}}ভানুৱে জানে কৰুণাৰ এই সময়ত বৰ লৰালৰি হয় সদায়, তাই খৰধৰকৈ গ'ল ফাইলটো আনিবলৈ
{{gap তই অথনি মূৰ ঘূৰাই পৰিলি, সেয়ে তোক ইয়ালৈ লৈ আনিলোঁ মই
{{gap}}ভানু হুকহুকাই কান্দি উঠিল, তাই ৰাতিপুৱা ফাইলটো আনিব যাওঁতে ছাৰৰ গাত দেখা সেই দাগটোৰ কথা ক'লে কৰুণাক
{{gap}}যোৱা এসপ্তাহ ধৰি ভালদৰে একো কামতে মন বহাব পৰা নাই তাই
{{gap}}লেপটপত টাইপ কৰি থকা অনুপমৰ হাতখনকেই চেকেণ্ড মানৰ কাৰণে ৰৈ গ'ল
{{gap ঠিকেই কৈছা, মই মানুহ একেবাৰে চিনি নাপাওঁ, কাৰ লগত বা সম্পৰ্ক ৰাখিছিল তাই
{{gap পইচাৰ কাৰণে যিকোনো পৰ্য্যায় ইহঁতে, শুইছিল চাগৈ পইচাৰ কাৰণেই কাৰোবাৰ লগত
{{gap পাগল হৈছা নেকি তুমি কি ফটুৱা কথা কৈছা মোক
{{gap নিচিঞৰিবি ৰূপী পিশাচ, কিমান আৰু ভদ্ৰতাৰ মুখা পিন্ধি থাকিবি কি পোৱা নাছিলি তই মোৰ পৰা
{{gap মোক ক্ষমা কৰি দিয়া কৰুণা, মোৰ ভুল হৈ গ'ল মোক এৰি থৈ নাযাবা
{{gap}}কৈ কৈ অনুপম কৰুণাৰ পিছে পিছে দৌৰি আহিল, কিন্তু কৰুণা ইতিমধ্যে গাড়ীখন লৈ গেটৰ ওচৰ পালেগৈ
{{gap}}ঋতু আহিল ঋতু গ'ল, আৰু সময়ৰ লগতে মানুহৰ শাৰীৰিক মানসিক পৰিবৰ্তন আহিল
{{gap}}দুজনী ছোৱালীৰ পিছত জন্ম হোৱা হেমলতা নিৰঞ্জনৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ প্ৰীতমৰ বিয়া
{{gap}}মনলৈ আহিল এইমচ ত মুখামুখি হোৱা বাসৱী নামৰ নাৰীগৰাকীৰ মুখনি
{{gap অনুপ আপোনাৰ সুহৃদ, তেন্তে আপোনাক লগ পোৱাটো নিশ্চয় মোৰেই সৌভাগ্য
{{gap}}জলপানৰ বাটিটো চাহৰ কাপটোৰে সৈতে লৈ ৰূপা আহি হেমলতাৰ ওচৰত থিয় হোৱাৰ লগে লগে টেলিফোনটো বাজি উঠিল
{{gap}}বহুদিন, বহু মাহ, বহু বছৰলৈ গাঁৱৰ প্ৰত্যেকজন মানুহক কন্দুৱাই ৰাখিলে খবৰটোৱে
{{gap জানা জুপি, কলেজৰ পৰা শেষ বাছখনত ঘৰলৈ ঘূৰি আহোঁতে আন্ধাৰেই হৈছিল বােলে সেইদিনা
{{gap}}বেয়া লগা নাই চোন আজি মনটো আনদিনাৰ দৰে সৌৱা টেবুলত মোৰ বায়'ডাটাৰ ফাইলটো
{{gap}}তথাপিও এক সন্দেহৰ ভাৱেৰে ল'বলৈ আৰম্ভণি কৰিছিলোঁ মই সেই সেন্দুৰখিনি
{{gap}}"এইক বিয়া দি উলিয়াই দিয়াৰ পাছত এনেকৈ ঘূৰি আহিছে যে মা
" {{gap}}দাদাৰ কথা কেইষাৰে কৰ্ণ কোঁহৰত সেলে বিন্ধাদি বিন্ধিলে মোৰ
" {{gap}}বৌয়ে বৰ সহজভাৱেৰে কৈ পেলাইছিল মোৰ শাহুৰ আগত কথাবোৰ
{{gap}}সন্দেহ ভয় সকলোয়ে মোক সেই কেইদিন জুমুৰি দি ধৰিছিল তাতে আকৌ ন কইনা বুলি বহুত খিনিয়েই দায়িত্ব আছিল
{{gap}}সঁচাই বৰ শান্ত প্ৰকৃতিৰ আছিল তেওঁ যিটো গুণ দেখিয়েই তেওঁৰ লগত মই বিয়াত বহিছিলোঁ
{{gap}}ভেলী অৱ ফ্লাৱাৰ্ছ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান ভাৰতৰ উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যত অৱস্থিত এক সপোনপুৰী
{{gap}}এই সকলো আপুৰুগীয়া সম্পদসমূহৰ ভিতৰত অসমীয়া গহণা গাঠৰীয়ে এক সূকীয়া মৰ্যদা প্ৰদান কৰি আহিছে
{{gap}}নিজকে ধুনীয়া কৰি ৰাখিবৰ চেষ্টা আমি মানুহবোৰৰ নতুন প্ৰবৃত্তি নহয়
{{gap ইতিহাস অসমীয়া গহণাৰ ইতিহাস মূলত আহোমসকলৰ দিনৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল
{{gap}}বৰ্তমান সময়ত অসমীয়া গহণাৰ মূল ভেটি বুলিলে মূলতঃ তিনিখন ঠাইৰ কথা উল্লেখ কৰিব পাৰি
{{gap}}বৰ্তমান সময়ত বহুলভাৱে প্ৰচলিত অসমীয়া গহণাসমূহৰ ভিতৰত কেইবিধমানৰ নাম তলত থুলমুলকৈ দাঙি ধৰিলো
{{gap ৫৷ ডুগডুগি বহুলভাৱে প্ৰচলিত এই গহণাবিধ আহত পাতৰ গঢ় লৈ তৈয়াৰ কৰা হৈছে
{{gap}}পুলনা পাৰ হোৱাৰ লগে লগে ট্ৰেকিংৰ পথ অতি ঠেক তথা দুৰ্গম হবলৈ ধৰিলে
{{gap}}এটি অতি দুঃসাহসিক আৰু কষ্টকৰ যাত্ৰাৰ পৰিসমাপ্তিত সকলোৰে মনত অপাৰ আনন্দ আছিল
{{gap}}লাহে লাহে সি ভাললৈ অহাত ডেৰ মাহৰ পাছত আমি মিলান আৰু ভেনিচলৈ গ'লোঁ
The Merchant of Venice. ভবা কিন্তু নাছিলোঁ যে কেতিয়াবা এই আজৱ চহৰ খন দেখিম
{{gap}}পূৰৱীয়ে দশমীক দুবাহুত ধৰি উঠাই দি সুধিলে {{gap}}তাইৰ হাতত থকা ফটোখন মাকক দিলে "চিনি পাইছানে মা
{{gap}}তেনেতে দশমী দৌৰি আহি শতক হাত যোৰ কৰি ক'লে {{gap মোক ক্ষমা কৰি দিয়া শৰৎ.
– সন্ধিয়াৰ পৰা ৰাতি ১১ বজালৈকে চিন্তাজগতত বন্ধ হৈ থকা তলাটো যেন ডাঙৰ ননদ মাধুৰিমাই খুলি দিলে
— বকি বকি {{gap}}নবৰ আৰু যোগেশ্বৰ দুটা ল'ৰা আৰু তিনিজনী ছোৱালীৰে এটা বৃহৎ পৰিয়াল
— যাৰফলত বুজা-নুবুজাৰ সন্ধিক্ষণত তাই আচহুৱা আচৰণেৰে পাগলীস্বৰূপ হৈ পৰিল
"মোৰ বাবে তুমি আজুৰি নিছিঙিবা {{gap}}শৰতৰ স্নিগ্ধ আকাশখনলৈ চাই বাৰান্দাতে বহি ৰ'ল শ্ৰুতিমালা
{{gap}}সন্ধ্যাৰ আগে আগে প্ৰায় সকলো আলহীয়েই গৈ শেষ হ'ল ৰূপমো গ'ল
{{gap}}ফোনটো ৰিচিভ কৰিয়ে সৌৰভে কোৱা কথআখিনি শুনি চিৰিং কৰি গ'ল তাইৰ বুকুখন
{{gap}}পিছদিনা স্কুলৰ পৰা আহিয়েই দেখিলে, বাহিৰৰ ৰূমটোত সৌৰভে মাক-দেউতাকৰ সৈতে উত্তেজিত হৈ কথা পাতি আছে
{{gap}}কাষ চাপি অহা শ্ৰুতিমালাৰ হাতখন আচাৰ মাৰি এৰোৱাই তাইক দূৰলৈ ঠেলি পঠালে সৌৰভে
{{gap}}কঁপা কঁপা হাতেৰে ফোনটো ৰিচিভ কৰি লাউড স্পীকাৰ অন কৰি দিলে শ্ৰুতিমালাই
{{gap}}বিচনালৈ ফোনটো দলি মাৰি দি উগ্ৰ মুৰ্তি ধৰি শ্ৰতিমালাৰ চুলিত ধৰি টানি আনিলে সৌৰভে
{{gap এইখন ঘৰৰ সৈতে আজিৰ পৰা তোমাৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই
{{gap এয়া ডিভোৰ্চ পেপাৰ, চহী কৰা ইয়াত আৰু একেবাৰে মুক্ত হৈ যোৱাগৈ ইয়াৰ পৰা
{{gap অসম্ভৱ, চকুৰ আগতে ইমানবিলাক প্ৰমাণ পোৱাৰ পিছতো তোমাক বিশ্বাস কৰিবলৈ কোৱা
{{gap মা, সদায়নো এনেদৰে গধুলি গধুলি বাৰান্দাত বহি কিনো কৰা তুমি
"তােমাৰ কিবা এটা হৈছেন মণিকা ইমান মন মাৰি আছা যে
{{gap}}সকলাে থুপ খাই থকা দুখ যেন একে কোৱেই হৃদয় ফাটি-চিটি ওলাই আহিব বাইদেউ আপােনাক মােৰ এটা সঁচা কাহিনী কম..
{{gap}}এদিন এনেকৈয়ে সন্ধিয়া বেলাতে হাতত এখন কেচি লৈ মই মনে মনে হােষ্টেলৰ পৰা পলাই আহিছিলোঁ
" আমাৰ ঘৰত তােক কোনেও নামাৰে, ভালকৈ থাকিবলৈ পাবি, খাবলৈ পাবি, চবেই মৰম কৰিব
{{gap}}শেষত কওঁ,-"সুখ সুখ বুলি মানুহ বলিয়া, নেদেখে সুখৰ মুখ" বুলি কবিয়ে কৈ থৈ গৈছে
" মই মােৰ প্রকৃত মা-দেউতাক বিচৰাৰ বাবে অকণাে ইচ্ছা নকৰিলোঁ
{{gap}}শেষত বন্দিতাই মণিকাক বুজালে,"চোৱা মণিকা হৈ যােৱা ঘটনাবােৰ পাহৰি যােৱা
{{gap}}সুন্দপুৰৰ বাগিচাত স্থায়ী শ্ৰমিকৰ কামটো পোৱাৰ পিছত বচন্তিৰ মাকে কৰিব লৈছিল কামটো
" বুলি আঁজুৰি আনি তাইৰ কিতাপ, ফলিবোৰ তুলি দিব খুজে জুশালৰ অগ্নিকুণ্ডত
{{gap}}এইকেইদিন পঢ়া শুনাৰ কাম নাই বাবে তাই মাকৰ লগত বাগানলৈ যায়
{{gap}}লক্ষ্মণৰ কথা ভাবোতেই সি পিছফালৰ পৰা "আৰে বচন্তি তুই আজকে বাগান দিকে আইলি যে" বুলি মাত দিয়ে
: হামি কি বাগানিয়া চৰি (ছোৱালী) নাই লাগে নেকি বাগান নাই আচবলে
: ঐতা বাত নাই আচে, মানে তুই তো বৰ মানুচ ন'