jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
DNA পৰীক্ষা কৰোঁতে বেছি আচৰিত হৈছিল, কিয়নো তেওঁলোকে সেই জীৱ বিধৰ DNA বিচাৰি পোৱা নাছিল
{{gap}}মুম্বাইৰ পৰা প্ৰায় ১৮০ কিলোমিটাৰ দূৰত এখন গাওঁ আছে, নাম হ'ল শিৱপুৰ
{{gap}}এতিয়া আচলতে নিজৰ মনত উদয় হোৱা প্ৰশ্নটো হ'ল আমি দিনে দিনে উন্নতি কৰি গৈছো নে অৱনতি
{{gap}}এতিয়া প্ৰশ্ন হ'ল কিমান কি জানো আমি এই ৰাম সেতুৰ বিষয়ে
{{gap}}এতিয়া আহোঁ আচল কথাটোলৈ, কংকা লা পাছ বিখ্যাত UFO ৰ ঘাটি বুলি
{{gap gap}}তাৰ মানুহে কোৱা মতে ৰাতি তাত কোনো থকাৰ সাহস কৰিব নোৱাৰে
{{gap}}ৰজা অশোকে নিজৰ সময়ত সমগ্ৰ দেশত আৰু দেশৰ বাহিৰতো সকলোৰে শান্তিৰ বাবে কৰা কামবোৰ উল্লেখযোগ্য
}}এই দৰেই বাকী পৃথিৱী প্ৰলয়ংকাৰী বানে নিঃশেষ কৰিছিল কিন্তু মনু আৰু বাকীসকল ৰক্ষা পৰিছিল
{{gap gap}}এই দুয়ো বিখ্যাত ইতিহাস ভাগ্যক্ৰমে মিল হৈছে বুলি ভাবিব নোৱাৰি
{{gap}}এখন দৰ্জাৰ কথা কল্পনা কৰকচোন, যিখন খুলিব নোৱাৰি, আচৰিত হৈছে নহয়নে
{{gap}}বিশেষজ্ঞ সকলৰ মতে সেই দৰ্জাখন এটি বিশেষ মন্ত্ৰ মাতিলে নিজে নিজে খোল খাই যাব
{{gap}}বহুতে ক'ব খোজে এয়া চল চাতুৰি বহুতে ক'ব খোজে এইয়া আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ বাবে হৈছে
all which theychose" – জেনেছিচ ৬:১-২; ইয়াত চাওকচোন, ভগৱানৰ সন্তান
{{gap}}এনে বহু আখ্যান পৃথিৱীৰ অ'ত ত'ত সিঁচৰতি হৈ আছে, যিখিনি বিশ্লেষণ কৰিলে সকলোৰে চকু কপালত উঠিব
{{gap}}অতীতৰ কথা ক'লে ইজিপ্তৰ পিৰামিড আৰু মায়াসকলৰ কথা মনলৈ নহাকে
{{gap}}এখন মুক্ত সমাজৰ সপোন দেখিবলৈ লোৱা অলংকৃতাই বুজি উঠিছিল ধম আৰু সমাজে সমাধান কৰিব নোৱৰা কথাবোৰ
{{gap}}নিজক পাৰে মানে আঁতৰাই থৈ তাই উল্কি আৰু আল্ট্ৰাছৰ ছবিবোৰ চাই গৈছে
{{gap আল্ট্ৰাছৰ ফেচবুক একাউণ্টত সোমাই তাই ফটোবোৰ ক্লিক কৰি যায়
{{gap}}"বাইদেউ ঘৰলৈ যাব নে বেলেগ ক'ৰবালৈ যাব" ড্ৰাইভাৰজনে পিছফালৰ দুৱাৰখন খুলি দি সুধিলে
{{gap}}"ঘৰলৈ ব'লা", বুলি তাই পিছফালে বহি চিটত মূৰটো পেলাই বহি দিলে৷ বৰ জটিল এই পৃথিৱী, বৰ জটিল এই জীৱন
{{gap}}লুচিখনৰ দৰে মুখখন ফুলাই সৰুটিয়ে তাইৰ আঁচলত ধৰিলেহি, "মা মা, পাপা কেতিয়াকৈ আহিব
" {{gap}}"আহিব বাবা, এতিয়া তুমি পঢ়া টেবুলত বহাগৈ যোৱা", বুলি কৈ তাই বাথৰূমৰ ফালে দৌৰ মাৰিলে
{{gap আল্ট্ৰাছ কৰ্মসূত্ৰে বাহিৰলৈ যোৱা হেতুকে তাই শোৱনি কোঠাত অকলে পৰি ৰয়
{{gap}}অচিনাকি নম্বৰ৷ মুখ্য ন্যায়াধীশৰ ৰূমত ফোনটো ধৰিবলৈ তাইৰ অস্বস্তি লাগিল
{{gap}}সি গম পালে তাই সহজে মনৰ কথাবোৰ মুকলি কৰি নিদিয়ে
" {{gap}}এইবাৰ তাই থতমত খাই মাত লগালে, {{gap}}"কিবা এটা ক'লে বেয়া পাব নেকি
{{gap}}'জানেনে, সাতবছৰ প্ৰেমৰ পাছত আমাৰ বিয়া হৈছিল", কঞ্জনীলে মেচেজত লিখিছিল
{{gap}}"তাইক মই ডিভৰ্চ দিম"৷ সেই সন্ধ্যাৰ শেষ মেচেজ আছিল কঞ্জনীলৰ
{{gap}}ঝুলনাৰ ৰচীডাল সাৱটি বহি থাকোঁতেই ভিতৰত তাই দুই পুত্ৰৰ দৌৰাদৌৰি শুনা পালে
{{gap}}প্ৰেছাৰ কুকাৰটো স্ত'ভৰ পৰা নমাবলৈ লওঁতেই হাত এবখলা এৰাই আহিল
{{gap}}ওলাই আহোঁ বুলিও আদালতৰ পৰা তাই ওলাই আহিব পৰা নাই
{{gap}}দূৰৈৰ পৰা ভাঁহি আহে পাপনৰ কণ্ঠ, {{gap}}কি বুলি দিছিল সি শেষৰটো মেচেজ, "বাইদেউ আপুনি একো নক'লে
" {{gap}}উচুপনি এটাই বুকু ভেদি ওলাই অহাৰ বাট বিচাৰি ৰ'ল
{{gap}}দুখৰ নে আৱেগৰ ভৰবোৰ বুকুলৈ নামি কেতিয়াবা কথাবোৰ সহিব নোৱাৰা কৰি তোলে
{{gap}}"আচ্ছা, কি ক'ব বিচাৰিছিলি ক'চোন", লেনিয়াই লেনিয়াই তাই প্ৰশ্ন কৰে
{{gap}}"কোনো এক নিয়মৰ মাজেৰে সেইজন হেৰাই যোৱাৰ উপক্ৰম ঘটে", গহীন সুৰ টানি সি উত্তৰ দিয়ে
{{gap}}তেনেকৈ নক'লে সি, বৰঞ্চ সুধিলে, "বাইদেউ আপোনাৰ কি অলপোৱেই কষ্ট হোৱা নাই
'' {{gap "নাই", এক বিকট চিঞৰত যেন জোনটো থপৰাই সৰি পৰিল
{{gap}}"কিবা কোৱা", তেওঁৰ গভীৰ কণ্ঠই ৰজনজনাই যায় তাইৰ মনৰ চোতাল
{{gap}}গেটলৈকে আগবঢ়াই থ'বলৈ অহা তেওঁ তাইক থাপ মাৰি হাতখন ধৰি লয়
{{gap}}মাকৰ ঘৰৰ পৰা উলটি অহাৰ পাছত আকৌ চঞ্চল হৈ পৰে চহৰৰ গলি
{{gap}}তেওঁ সুখী নহয় বদলিৰ হুকুমত কিয় সুখী নহয় তাৰ কোনো কাৰণ নাই
{{gap}}"তই সুখী নে মাজনী", মাকে তাইৰ চকুৰ সিক্ততা ধৰা পেলাইছিল
{{gap}}"ক'ৰবাত তোৰ কথাবোৰ যদি জোঁৱাইৰ বদহজম হৈ যায়, সেই ভয়ে মোক খুলি খুলি খায়"
{{gap}}"তোমাৰ নামটো সলাব লাগিছিল অলংকৃতা, দুকোঠলীয়া ঘৰ এটা ভাড়ালৈ লৈছিল সিহঁতে
" {{gap}}"আমাৰ ধৰ্মৰ ম'তে তুমি এটা আৰৱী শব্দৰ নামৰ অধিকাৰী হোৱাটো প্ৰয়োজন"
{{gap}}সকলোবোৰ ত্যাগ কৰি অহাৰ পাছতো সদম্ভে থিয় দি তাইৰ কাষত আছিল তাইৰ পিতাকে দিয়া নামটো
{{gap}}তাই সজোৰে প্ৰতিবাদ কৰিছিল, মূৰ জোকাৰিছিল, নাই নহ'ব, দেউতাকে কৈছে তাই হেনো গুণেৰে অলংকৃতা হ'ব
" {{gap}}কিনো আছিল সেই চুক্তিত, সেই কথা আজিলৈকে চোৱাৰ প্ৰয়োজনবোধ নকৰিলে
" {{gap}}দুচকু ভৰি পৰিছিল তাইৰ তাইৰ প্ৰিয়পুৰুষৰ কণ্ঠত তাই এতিয়াও অলংকৃতা হৈয়ে ৰৈছে
{{gap}}গভীৰ অৱসাদত নে আগৰ কেইবাটাও উজাগৰী নিশাৰ ফলত তাই পৰম তৃপ্তিত টোপনিত জীণ গ'ল
" {{gap}}"হয়, পুৰুষচালিত হ'লেও নাৰীদমনৰ উদ্দেশ্যে এই নীতিসমূহ তৈয়াৰ কৰা হোৱা নাছিল
{{gap}}"কিন্তু বিচ্ছেদ হৈ যোৱাৰ পাছত যে একেগৰাকীকে পুনৰ বিয়া পাতিব নোৱাৰে
{{gap}}আৰু কিবা এটা সুধিম বুলি লওঁতেই ধ্ৰুৱমে পেকেটটি খুলি বাদাম গলিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল
{{gap}}দুয়োটাই মন দি চাইছে৷ সেউজীয়া ৰঙৰ ওপৰৰ পৃষ্ঠটো মিলি গ'ল
{{gap}}"তোক ফটোবোৰ কোনে দিলে তাৰ নাম ক", সেয়া আল্ট্ৰাছৰ মাত
{{gap}}"গিৰিয়েকটো হৈ তই কিয় তাইক অকলে ইয়াত এৰি থৈ গৈছিলি
" {{gap}}ক'ৰবাৰ পৰা ছাঁটোৱে গৰগৰাই উঠিল, "মই তোৰ লগতে আছোঁ, আন্ধাৰ বাবে তইহে মোক দেখা নাই"
" {{gap}}ছাঁটোৱে হা হা হা কৈ হাঁহি উঠিল, "আৰে তইতো তাৰকা
{{gap}}"আৰে পাগলী, কিতাপ-কলম-কবিতা-গান যাৰ সংগী, তাক এই অনুভৱে চুই যায় কেনে কৰি
" {{gap}}বিশাললৈ মনত পৰিল তাইৰ৷ তেওঁ কৈছিল, যিয়ে আপোনাক পিছলৈ টানিছে, সিয়েই আপোনাক বহুত খোজ আগুৱাই নিব"
{{gap}}আত্মকথনে তাইৰ জ্ঞানৰ অক্ষি মুকলি কৰি চৌপাশ মুখৰিত কৰি তুলিলে
{{gap}}সেই সময়ছোৱা পাৰ কৰি তাই আইনৰ ডিগ্ৰীৰ বাবে সৰু চহৰখন এৰিলে
{{gap}}সেই নিচুকণিৰে মনটোক নিচুকাই থাকোঁতেও ওপৰৰ পৰা ভাঁহি অহা গালিৰ টুকুৰাবোৰে তাইক বৰকৈ আমনি কৰিছে
{{gap}}" মোৰ ক্ষুদ্ৰ পৃথিৱী, মোকেই কিয় ঠগিলি, কিয় মোৰ সৰল অংকবোৰত জটিল সূত্ৰ ঢালিলি
{{gap}}শূন্য এটাৰ দৰে গোল গোল উত্তৰবোৰ বাগৰি আহি তাইৰ ভৰিত থমকি ৰ'ল
{{gap}}"ঠিকেই আছে আল্ট্ৰাছ৷ তুমি যদি এনেকৈয়ে সুখী, তেতিয়াহ'লে এনেকৈয়ে সুখী হোৱা
" {{gap}}"আৰু আলিংগনৰত হৈ ফটো উঠিব লগ হয়", অলংকৃতাই তাৰ মুখৰ কথা টানি আনি শেষ কৰে
{{gap}}অৱশ্যে তাইৰো বিশ্বাস আছে, দুদিনৰ বিচ্ছেদে আল্ট্ৰাছক কিছু পৰিমাণে হ'লেও সুস্থিৰ কৰি তুলিব
" {{gap}}দুখবোৰ হজম কৰিব পৰাকৈ তাইৰ কলিজা ডাঠ হৈ পৰে
{{gap}}ৰাতিপুৱা অলংকৃতাৰ বুকুত চলি থকা গধুৰ বতাহজাক পাতল হৈছে কিছু পৰিমাণে
" {{gap}}বাৰে বাৰে সোধাৰ পাছত অলংকৃতাই মুখ খুলিছিল, {{gap}}"কিছুমান কথা মোৰ বাবেও দুৰ্বোধ্য
" {{gap}}স্বগতোক্তি কৰাৰ দৰে তাই কৈ গৈছিল, {{gap}}"বহুতবাৰ ভাবিছোঁ, তেওঁৰ ওপৰত মোৰ কি অধিকাৰ আছে
" {{gap}}"অথচ কি জানেনে বিশাল, ইমানবোৰ ভাবি লোৱাৰ পাছতো মই নীৰৱে উচুপি ৰওঁ
" {{gap}}কথাষাৰ কওঁতে কাজলসনা অশ্ৰু এটোপালে নিজকে লুকুৱাবলৈ বাট বিচাৰি ফুৰে
{{gap}}গোটেই দিনটো তাৰ কাষে কাষে থকা মহিলাগৰাকীৰ উদভ্ৰান্ত ৰূপটোৱে তাক ব্যতিব্যস্ত কৰি তুলিলে
{{gap}}"মই ঠিকে আছোঁ মা, বহুত নাৰীতকৈ মই বহুত সুখত আছোঁ
" {{gap}}তেনেতেই অলংকৃতাৰ চকুৰ পৰা সৰি পৰা অশ্ৰু টোপালটোত সি ধৰফৰাই উঠিল
{{gap}}"ইয়াৰ পৰা যাওকগৈ আপুনি ", অলংকৃতাই এইবাৰ আৱেগবোৰ সামৰি ল'লে
" {{gap}}সন্তানৰ কথা মনত পৰি তাইৰ চকুহাল আকৌ সেমেকি উঠে
{{gap}}ৰূমলৈ গৈ মুখখনত পাৰে মানে পানী মাৰে তাই, {{gap}}"অকলে থাকিব পৰাকৈ সবল কৰি তোলা প্ৰভু
{{gap}}সহজ পৰিৱেশ এটা আনি তাই কয়, {{gap}}"কোনো কথা নাই বিশাল
{{gap}}"শেষ কৰি দিম তাইক", "পৃথিৱীৰ পৰা বিদায় দিম তাইক", এনেবোৰ মেচেজেৰে তাইৰ মেচেজবক্স ভৰি আছিল
{{gap}}সেই কথা শুনি আল্ট্ৰাছে তাক কটাক্ষ কৰি কৈছিল, "ঢোঁৰাসাপৰ ফোঁচফোচনিয়ে সাৰ
" {{gap}}তাই উভতি ধৰিছিল, "তুমি এই সমযত এনে কথা কোৱা উচিত নহয় আল্ট্ৰাছ৷ কঞ্জনীল খুব আৱেগিক হৈ আছে
{{gap}}এই ৰূপলৈ ভীষণ ভয় লাগে তাইৰ ৷ ভয় লাগে বাবেই নিচা সানি লয় কলিজাত
{{gap}}সন্তান দুটিৰ মুখখন আমনি কৰিলে তাইক ৷ একো বুজি নোপোৱা ধৰণেৰে নিৰীহ দুয়োটি প্রাণী
{{gap}}আসঃ কি এই অনুভৱঙ্গ গোটেই ৰাতি বিশাল ইয়াতে বহি থাকিল নেকি
{{gap}}ভৃত্য হোৱাৰ হেঁপাহটো যেন বিশালৰ পূৰ হৈছে, এনে সন্তুষ্টিত সি ষ্টিয়েৰিং পকাইছে
" জুই একুৰা ধৰি শীতল কোনো এক নিশা দীপক নামৰ সংগঠনৰ ল'ৰাজনে তাক সুধিছিল
{{gap}}"তাৰ মনত ভয় নামৰ বস্তুটোৰ চিন মোকাম সিদিনা নাইকিয়া হৈ গৈছিল
{{gap}}হঠাতে ভিতৰৰ পৰা এক চিঞৰত সি সচকিত হৈ বহিল, {{gap}}বিশালৰ টোপনি ভাব দূৰ হৈ যায়
" {{gap}}প্রশ্নবোৰৰ উত্তৰ বিচাৰি মনটোৱে লাইব্ৰেৰীৰ এচুকত বহি পৰে, {{gap}}কোনে কৈছিল
) আনহে নালাগে, ৰাষ্ট্ৰৰ আইনেও এই কথাষাৰি সকলো সময়তে প্রয়োগ কৰিবলৈ এৰি দিব নোৱাৰে
{{gap}}অলংকৃতাৰ চিন্তাৰ সূতাডালত প্রায়ে আউল লগোৱা এই কথাষাৰি প্রত্যেকগৰাকী নাৰীৰ দ্বাৰাই প্রমাণিত
{{gap}}নাম নজনা প্রশ্ন এটাত উবুৰি খাই পৰি থাকে অহংকাৰী লগনবোৰ
{{gap}}উচুপনি এটাই বাহিৰলৈ বাট বিচাৰি কোঠাৰ চাৰিকোণত সুৰুঙা বিচাৰি ফুৰিলে
" {{gap}}হোটেললৈ নাযায় তাই, ইংগিতেৰে সেই কথা বুজাই দি তাই নিমাতে ৰ'ল
{{gap}}আৰু সেই ক্ষণত তাইৰ ফালে চাই আল্ট্ৰাছে কৈ উঠিছিল, "দেখিলা নহয়
{{gap}}ধৰ্মৰ অমিল হোৱাৰ পাছতো দুয়োৰে মাজত প্ৰেমৰ সম্পৰ্কৰে বিবাহ হৈছিল
" {{gap}}"কিন্তু এটা শব্দৰ অৰ্থও ভাঙিব নোৱাৰে তেওঁলোকে", তাই আল্ট্ৰাছৰ মুখৰ কথা কাঢ়ি আনে
{{gap}}খিলখিলনিবোৰে টো তুলি তুলি পুখুৰীৰ পানীখিনিত বুৰবুৰণি তোলে ৷ খিলখিলনিবোৰে আকাশত বিজুলী কঢ়িয়ায়
{{gap}}"এবাৰৰ বাবে দেখা হ'লে তাইক, বিশাল জানেনে, মই নিজকে তাইৰ গতত সলাই ল'লোহেঁতেন
{{gap}}মৌনতাত গুণগুণাই থকা কোলাহলবোৰ খেদিবলৈ বিশালে গান এটা বজাই দিলে
{{gap}}আল্ট্ৰাছ, মই তোমাৰ হৈও মই নিজৰ হৈ থাকিব পৰাটোতে মোৰ কৃতিত্ব হৈ ৰ'ব
{{gap}}তাইৰ জানিবলৈ মন গ'ল, দীপকে বাৰু তাইৰ বিষয়ে কি সুধিছিল
{{gap}}জংঘলত সোমাইছিল যদিও মনটোৱে নিৰুদ্দিষ্ট ৰূপশিখাৰ ঠিকনা বিচাৰি আকাশ পাতাল চলাথ কৰিছিল
{{gap}}পত্নী-পুত্ৰৰ সৈতে মহানগৰীত বসবাস কৰা সেই ধনবানৰ সৈতেহে ৰূপশিখাৰ প্ৰেম আছিল
{{gap}}কাৰোবাৰ কলিজা ফালি হোলোকাহোলোকে তেজ পান কৰিবনে, বন্দুকৰ কুন্দাত ওফৰাব কোনোবা প্ৰৱঞ্চকৰ লাওখোলা
{{gap}}কোৱা বাহুল্য, অলংকৃতা আৰু বিশাল মঙলদৈৰ পৰা ঘূৰি অহাৰ পাছতে চহৰত বু বু-বা বাৰ সৃষ্টি হ'ল
{{gap}}নাৰী হেনো মহিমাময়ী, নাৰী হেনো দূৰ্গতিনাশিনী, নাৰী হেনো ৰহস্যময়ী, নাৰী কলংকিনী
{{gap}}স্নেহলতা বাইদেৱে প্ৰাৰ্থনা গোৱা ছোৱালীৰ শাৰীবোৰ ঠিক হৈছেনে নাই চাই গৈছে
{{gap}}"কি হয় এইখন", টিভিৰ পৰ্দাৰ পৰা চকু নোতোলাকৈয়ে সোধে তেওঁ
{{gap}}"ক'লৈ গৈছিল সেইটো মেটাৰ নকৰে, মেটাৰ কৰে তোক এৰি কিয় যাবলগা হ'ল
{{gap}}"তোমাৰ যি মন যায় তাকে কৰা, মোকো বাধা নিদিবা"-আল্ট্ৰাছৰ মনোভাৱ সেয়া
{{gap}}"তোক সি চাকৰিটোৰ কাৰণে বিয়া কৰাইছে", ককায়েকে কোনোবা এক মুহূৰ্তত খঙতে কৈ পেলাইছিল
" {{gap}}এইবাৰ তাই ফোনটো অফ কৰি থ'লে৷ আত্মকথনৰ সময় এয়া
{{gap}}"তুমি এতিয়াও নিজৰ ধৰ্ম ত্যাগ কৰি মোক মনে-প্ৰাণে গ্ৰহণ কৰিব পৰা নাই", তেওঁ কৈছিল
{{gap}}তাই সজোৰে প্ৰতিবাদ কৰি উঠিছিল, {{gap}}"নহয় নহয়, খাদ্যাভাসৰ লগত ধৰ্ম এক নকৰিবা
{{gap}}আগৰে পৰা বলিবিধান বিৰোধী তাই এতিয়া তাইৰ চকুৰ সন্মুখতে বলি দিয়া হ'ব নিৰীহ প্ৰাণীৰ
" {{gap}}অকলশৰীয়া সেই বুঢ়ীমাইৰ ঘৰৰ বিছনাত তাই দুদিন পৰি থাকিল
" {{gap}}'সকলোৰে লগত সংসাৰ ধৰি ৰখাৰ ফালে যুক্তি দিয়া অলংকৃতাৰ জীৱনত উত্থান-পতন হৈ গ'ল
{{gap}}"এই ৰাতিখন কোন আহিলি ঐ", বুলি বৃদ্ধা এগৰাকীয়ে ভৰি চোঁচৰাই চোঁচৰাই ওলাই অহাৰ শব্দ তাই শুনিলে
{{gap}}"অ এইজনী অলংকৃতা", বুলি বৃদ্ধাই তাইৰ মুখলৈ আকৌ এপৰ চাই ৰ'ল
{{gap}}বৃদ্ধাৰ কথাবোৰত পুত্ৰৰ নিৰুদ্দেশৰ দুখৰ ছাঁ নেদেখি তাই কিছু আচৰিত হ'ল
{{gap}}"নহয় খুড়ী, মই খায়েই আহিছোঁ৷ লগৰ এজনীৰ ঘৰত ভাত খাবলৈ মাতিছিল
{{gap}}সেই যে জলফাই গছজোপা, এদিন এজাকমান কাণ-সমনীয়াৰ লগত দীপকৰ ঘৰত জলফাই বুটলিবলৈ আহিছিল তাই
" {{gap}}ছোৱালীমখাই গিৰ্জনি মাৰি হাঁহিছিল, জোকাইছিল "ধ্ৰুৱম ল'ৰা নহয় ছোৱালী"
{{gap}}মুখখন এপাচিমান ওন্দোলাই ধ্ৰুৱমে ওলটি ধৰে, "ছোৱালীবোৰ বেয়া বস্তু নেকি
{{gap}}আল্ট্ৰাছ, বিশাল, দীপক, ধ্ৰুৱম নামৰ বৃত্তবোৰত তাই সংগতিৰেখা আঁকিব বিচাৰি ভাগৰি পৰে
{{gap}}কেতিয়াবা জীৱনটো কবিতাৰ দুশাৰীত সামৰি থ'ব পাৰি, কেতিয়াবা গল্পৰে বৰ্ণনা কৰিব লগা হয়
{{gap}}পানী ফালি ফালি লাহে লাহে ফেৰীখনে তাইক দুখৰ চহৰলৈ কঢ়িয়াই নিছিল
{{gap}}তাৰ মাজতে দিনটোৰ বাবে তাই অফিচৰ টেবুলখনত বন্দী হৈ ৰ'ল
{{gap}}মঙদৈলৈ ট্ৰেন্সফাৰ হোৱাৰ পাচত সি নিয়মীয়াকৈ অলংকৃতাক লগ নোপোৱা হ'ল
{{gap}}অতজনৰ অত ওজৰ, অত অভিযোগৰ পাছতোে তাই নিৰুত্তৰ হৈ ৰয়
{{gap}}উল্কিৰ গৰ্ভত থকা সম্তানটোৰ পৰিচয় সম্পৰ্কত কাৰো মনত খোকোজা থাকি নগ'ল
{{gap}}সোণালী পালেঙত জোনাকী পৰশেৰে ৰূপালী সময়বোৰ উদ্‌যাপন কৰাৰ ক্ষণত বিভোৰ হৈছিল দুয়ো
{{gap}}কঁকালৰ পৰা আল্ট্ৰাছৰ হাতখন এৰুৱাই তাই শাৰীখন মেৰিয়াই লৈ গাড়ীৰ ষ্টিয়েৰিঙত হাত দিছিল
" {{gap}}আল্ট্ৰাছৰ কথাষাৰি উপেক্ষা কৰি গাড়ীখন লৈ তাই গেটৰ বাহিৰ ওলাইছিল
" {{gap}}কেতেকীজনীক নিচুকায় কোনে, কোনে বুজায়, বৰ মৰম আকলুৱা অ' তাই, সেই কথা কেনেকৈ কয় পৃথিৱীখনক
" {{gap}}তাৰ কথাষাৰতহে মনত পৰিল, ঠিকেইতো ল'ৰা দুটাৰ স্কুলৰ পৰা অভিভাৱক সভাৰ চিঠি পঠিয়াইছিল
{{gap}}ভাল মা হ'ব পৰা নাই তাই, ভাল পুত্ৰী হ'ব পৰা নাই ভাল পত্নী হ'ব নোৱাৰে, ভাল প্ৰেমিকা হ'ব নোৱাৰে
{{gap}}ত্ৰিশৰ দেওনা পাৰ হোৱাৰ পাছতো এল পি স্কুলৰ কেঁকুৰিলৈ ওভতনি খোজ লয় তাই
{{gap}}তাই জানে, তাইৰ যে দুয়োটা সম্তান বিপৰীত স্বভাৱৰ সেই কথা তাইৰ অজ্ঞাত নহয়
{{gap}}'তই এটা চৰাই', সুৰঞ্জনে পাৰবীনক সাৱটি কৈ উঠে মানে তায়ো নিজক কোনোবাজনৰ বাহুবন্ধনত কল্পনা কৰি লয়
{{gap}}স্কুলৰ পৰা ওলাই আহোঁতেহে খেয়াল আহিল, তাইৰ মোবাইল ফোনটো অফ হৈ আছে
{{gap}}এক কথাত তাই এই কথা দুটাৰ বাবেই বিশালৰ লগত প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত হৈ আছে
{{gap কেইদিনমানৰ কাৰণেহে থাকিব, কিবা অভিযানত আহিছে''৷ {{gap}}"মই লগ পাব বিচাৰোঁ বিশাল
{{gap}}কাঢ়াকৈ চাহকাপৰ সৈতে নিমখীয়া বিস্কুট এখন কামুৰি সি অংকটো মিলায়
{{gap}}সি জানে, তাৰ কোনো শুভাকাংখীয়েই তাৰ এই অংকৰ সমাধানসূত্ৰ উলিয়াব নোৱাৰে
{{gap}}"তুম নেহী, গম নেহী, চৰাব নেহী, {{gap}}এইচে তনহাইয়া কা জবাব নেহী
{{gap}}সহায়িকাজনীয়ে কোটটো নি ৱাৰড্ৰবত সুমুৱাই মানে ল'ৰাহাল দৌৰি আহে, "মা মা বাৰাংগনা মানে {{gap}}চক খাই উঠে তাই
{{gap}}"গণতন্ত্ৰ চাৰি স্তম্ভঃ ন্যায়পালিকা, কাৰ্যপালিকা, বিধান মণ্ডল আৰু সংবাদ মাধ্যম
" {{gap}}"সন্তানৰ মনৰ সুস্থ বিকাশৰ বাবে পিতৃ-মাতৃ দুয়োৰে মৰমৰ দৰকাৰ
" {{gap}}"বিশাল মোৰ জুনিয়ৰ আছিল পাপৰি, এতিয়া মঙলদৈত থাকে, কিয় সুধিলা
{{gap}}"মোৰ কাজিন এজনীৰ লগত বিশাল নামৰ মেজিষ্ট্ৰেট এজনৰ বিয়া ঠিক হৈছে
" {{gap}}"একো নক'লোঁ, ছাৰক এই প্ৰজেক্টটো নকৰোঁ বুলি কৈ দিলোঁ" {{gap}}"নালাগে
{{gap}}তাইক মনে মনে থকা দেখি ৰাহুলে পুনৰ কৈ যায়, {{gap}}"বিশালে আপোনাৰ লগত কথা পাতিবলৈ কৈছিল
{{gap}}অনন্তকালৰ প্ৰতিশ্ৰুতিবোৰ সামৰি থোৱাত তাইৰ আহত হৰিণীৰ দৰে চকুহাল ৰক্তিম হৈ পৰিল
", তাক বুজাব নোৱাৰি কৃশানুৱে সুধি {{gap}}"ইয়াতেই ৰৈ যাওক জীৱনটো
" {{gap}}"তই জাননে, তোৰ মায়ে বিয়াৰ কাৰণে ছোৱালী ঠিক কৰি পেলাইছে
{{gap}}"কি কৰিলোঁ মই যে, তেওঁ মোৰ মাতটোকে শুনিবলৈ প্ৰস্তুত নহয়
" {{gap}}বয়সত ডাঙৰ যদিও তাইহে বায়েকক শিকাইছিল, "নহয় বাইদেউ, শিশুক কেতিয়াও আদেশ দিব নালাগে
{{gap}}সাতবছৰীয়াটিয়ে নিজে নিজে ভাত খাওঁতেও বায়েক আচৰিত হৈছিল, কৈছিল, "আমাৰটোৱে নিজে খাবলৈ শিকাই নাই"
{{gap}}তাই তপৰাই মাত লগাইছিল, "লেতেৰা কৰে কাৰণে তই তাক নিজে নিজে খাবলৈ দিয়া নাই নহয়নে
" {{gap}}"চা দেই বাইদেউ, শিশু এটিৰ মাজত স্বয়ংসম্পূৰ্ণ অনুভূতি থাকে
" {{gap}}এই যে তাই সিহঁত দুটিক ইমান আত্মনিৰ্ভৰশীল কৰি তুলিছে, প্ৰকৃততে ইয়াৰ আঁৰত কি
{{gap}}ঋণাত্মক 'তাই' জনীক গালি পাৰি উঠে তাইৰ ভিতৰৰ ধনাত্মক আয়নবোৰে
" {{gap}}আল্ট্ৰাছৰ পৰা গাড়ীৰ চাবি লৈ ঘৰলৈ বুলি গাড়ী ঘূৰাওঁতেহে তাইৰ মনত পৰিল ৰাহুলৰ কথা
{{gap}}ৰাহুলক লগ কৰি অলংকৃতা যেতিয়া ঘৰ সোমাইছিল তেতিয়া ৰাতি এক বাজিছিল
{{gap}}"বিশালে খুব ড্ৰিংকচ কৰে", চেনী নিদিয়া চাহ এঢোক ডিঙিত ঢালি ৰাহুলে কৈ উঠে
{{gap}}"অহ কিয় ইমানকৈ ড্ৰিংকচ কৰে সি", অলংকৃতাই সুধি পেলায়, যদিও জানে এনে প্ৰশ্ন অবান্তৰ
{{gap}}ইমানদিনে ফুলৰ চুপহিটোৰ দৰে নিজকে বান্ধি ৰখা তাইজনী নকৈ ফুলা ফুলপাহৰ দৰে মেল খাই পৰিল
", কথাৰ মাজৰ কথাত {{gap}}সৰু মিঠাই দোকান এখনৰ চুকৰ টেবুল এখনত বহিছিল সিহঁত
{{gap}}"সিহঁতে অৰণ্যৰ মাজত বিশাল এলেকা এটা দখল কৰিছে, তাত বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰিছে
{{gap}}"দুজনমান কনিষ্ঠ সদস্যৰ অবিবেকী কাণ্ড কাৰখানাত দলৰ প্ৰতি বিতুষ্ট হৈছে জনসাধাৰণ
" {{gap}}ছোৱালীজনীয়ে মুখস্থ কৰি অনাৰ দৰে লিখি যায়, {{gap}}"কৰ্মচাৰীৰ বাবে ছুটীবোৰ প্ৰাপ্য
{{gap}}আৰু এইবোৰ কাৰণতে এগৰাকী নাৰীয়ে যুঁজিবলৈ এৰি ওৰণিৰ তলত থাকিবলৈ শিকে
{{gap}}"পিষ্টলটোৱে দিগদাৰ দিব তোক, তইতো ট্ৰেইনতে যাবিগৈ", ধ্ৰুৱমে দীপকলৈ নোচোৱাকৈ মাত লগায়
" {{gap}}"নাঃ", হাতখন দাঙি ধ্ৰুৱমে বাধা দিয়ে, "মই কৃতাৰ কথা সুধিবলৈ তোক ইয়ালৈ লৈ অনা নাই
{{gap}}আজিও সি চিঞৰি চিঞৰি ক'ব বিচাৰে, "ধ্ৰুৱম ধ্ৰুৱম, মোক লৈ যা
{{gap}}সি চকুহাল মুদি ভাবিলে, সেই আদৰ্শ সিহঁতৰ সংগঠনে ৰাখিব পৰা নাই
{{gap}}এই শব্দবোৰত অলংকৃতা সোমাই আছে, এই ডায়েৰীখনৰ পাতে পাতে অলংকৃতা সোমাই আছে
{{gap}}অলংকৃতাই বিচাৰে, সি এই জীৱন এৰি নতুন জীৱন আৰম্ভ কৰক
{{gap}}একে সময়তে অলংকৃতায়ো কেনভাছখনত এই সবল হাতখনৰেই ছবি আঁকি আছে
{{gap}}তাইক মূৰ দাঙি জীয়াই থাকিবলৈ প্ৰেৰণা দিয়া এনেকুৱা 'বিশেষ' সম্পৰ্ক তাইৰ অন্তৰত প্ৰৱাহমান
{{gap}}"এইবোৰ বাদ দিয়া, মোক কিবা এটা লাগে, সেয়া দিয়া", আল্ট্ৰাছে প্ৰসংগ সলায়
{{gap}}"তোমাৰ দৰে ছোৱালী এজনী", নিৰ্লজ্জ উত্তৰ এটি যেন আগৰে পৰাই প্ৰস্তুত হৈ আছিল আল্ট্ৰাছৰ মনত
{{gap}}আল্ট্ৰাছৰ কাষৰ পৰা তাই কিছুদূৰলৈ গৈ আইনাখনত নিজকে চাই ৰয়
{{gap}}"কাৰণ এতিয়া মোৰ হাতত কেইবাটাও কাম আছে", তায়ো তৎক্ষণাত প্ৰত্যুত্তৰ দিয়ে
{{gap}}আল্ট্ৰাছৰ ফালে পিঠি দি তাই কেনভাচখনত এটা ৰণুৱা ঘোঁৰা আঁকিলে
{{gap}}তেনে সময়তে কম্বলৰ পৰা সি জাঁপ মাৰি উঠি আইতাকক দাংকোলাকৈ দাঙি ধৰিব
{{gap}}আইতাকৰ গালিকেইটাৰে দিনটো আৰম্ভ কৰি ধ্ৰুৱম ৱাশ্বৰূমৰ ফালে দৌৰ মাৰে
{{gap}}"কি হ'ল মোৰ সোণ", আইতাকে মৰমতে তাক কেতিয়াবা সোণ বুলিও মাতে
{{gap}}"মই বেলেগ চাকৰিত জইন কৰিম৷ ইয়াত থাকিব নোৱাৰিম", ইয়াতকৈ বেছিকৈ জনাবলৈ বাধা আছে তাৰ
"ককায়েক নহয়, হিটলাৰহে সি", ককায়েকৰ লগত কাজিয়া কৰি তাৰ ওচৰলৈ আহি তাই মুখ ওন্দোলাই বহি থাকে
{{gap}}ককায়েকে মাকক কয়, "ধ্ৰুৱম আছে, চিন্তা নাই''৷ {{gap}}মাকেও ককায়েকক কয়, "ধ্ৰুৱম আছে তাইৰ লগত, চিন্তা নাই
" {{gap}}ধ্ৰুৱমে কয় তাইক, "মই আছোঁ, চিন্তা নকৰিবি" {{gap}}তাৰ পাছত তাৰ মনৰ মাজত উত্তাল টৌৰ খলকনি
{{gap}}জীয়াভৰলীৰ পাৰত ৰৈ দুটা পৃথক সময়ত ধ্ৰুৱমেও একেই প্ৰতিশ্ৰুতিকে দিছিল
{{gap}}"এক আচৰিত শক্তিয়ে আমাৰ আভ্যন্তৰীণ ব্যৱস্থাটো খেলিমেলি কৰিবলৈ সুযোগ বিচাৰি আছে ভাইটি
{{gap}}"অলংকৃতাই আপুনি ঘূৰি অহাটো বিচাৰিছে,", বিশালে অলংকৃতাৰ হৈ দাবী কৰিলে
{{gap}}এফালে হৰিণীনয়না আনফালে বৃদ্ধা মাক, তাৰ মাজতে অলংকৃতাৰ কাগজৰ টুকুৰা এটা আহে তালৈ, "তই ঘূৰি আহ"
{{gap}}খুব কম সময়ৰ ভিতৰতে সেই সদস্যজন 'চিফ'ৰ বিশ্বাসভাজন হৈ উঠিছে
{{gap}}গিটাৰৰ তাৰডালত মিহিকৈ সুৰ এটা তুলি সি কৈ যায়, "বাধা আহিব অ'
{{gap}}এই কথাবোৰ মনত পৰিলেই অলংকৃতাহঁতৰ দৰে ছোঁৱালীবোৰলৈ তাৰ খং উঠে
{{gap}}"তোৰ ওপৰত আস্থা আছিল দীপক, তই তাইক সযতনে থবি বুলি, তই কথা নাৰাখিলি বন্ধু
) {{gap}}বেদুইনী যুৱক-যুৱতীৰ জাকটোৱে লোকনৃত্যৰ তালে তালে গুৰ দিয়া গৰম চাহ একাপকৈ সকলোৰে হাতত তুলি দিছে
{{gap লৈ যোৱা লৈ যোৱা, ধুনীয়া ছোৱালীজনীক মোৰ পৰা আঁতৰাই নিয়া) {{gap}}ধুনীয়া ছোৱালীজনী আঁতৰি গ'ল
{{gap}}মোহ এটা সোমাই আছে পুৰণি আলমাৰীটোত, যিটো আলমাৰীয়ে অশুৱনি ৰূপ এটা বিয়পাই আছে ৰূমটোৰ ভিতৰত
{{gap}}তাই আলমাৰীটোৰ ওচৰত ৰৈ পুৰণা চিঠিবোৰ তথা এৰি অহা দিনৰ ডায়েৰীবোৰ খুঁচৰি চায়
{{gap}}"এই যে হাঁহি থকা ছোৱালীজনী, তাই দুবছৰৰ আগতে আত্মহত্যা কৰিলে"
{{gap}}আসঃ কি যে সময়ৰ আহবানঙ্গ ঘড়ীটো আগুৱাই যায়, মনটো পিছলৈ দৌৰি যায়
{{gap}}পিচিঅ'ৰ পৰা গৈ ধ্ৰুৱমে তাইক ঘৰত থৈ আহি নিজৰ পঢ়া-টেবুলত বহিছিল
" {{gap}}সি লগে লগে দীপকৰ ওচৰ পালেগৈ৷ তাৰ পাছত কেইদিন সি আৰু দীপক অলংকৃতাৰ গেটত পহৰা চকু দেখিছে
{{gap}}কলমটো বিচাৰিবলৈ তাই খিৰিকীৰ পৰ্দাখন আঁতৰাই পোহৰকণাটোক আদৰণি জনায়৷ পূৱে ধলফাট দিছে
{{gap}}বগা শাৰী-ক'লা কোটৰ ইউনিফৰ্মটো হাতত লৈ স্থানুৰ দৰে ৰৈ থাকে তাই
{{gap}}ধ্ৰুৱম আহি তাৰ কাষত বহি কপালত হাত দি উত্তাপৰ মাপ লয়
{{gap}}"তোৰ নিৰাপত্তাৰ কাৰণে সেয়া কৰাৰ দৰকাৰ আছিল দীপক॥ তোক সিহঁতে মাৰিব বিচাৰিছিল
" {{gap}}কৈ কৈ ধ্ৰুৱমে বেতাঁৰ সংযোগ কৰি দেশৰ খবৰ লয়
{{gap}}এই গভীৰ ৰাতি দীপকক জগাই কথা পতাৰ বাতুলামি কৰা নহয়গৈ তাৰ
" {{gap}}অলংকৃতাই মূৰ জোকাৰে, "ওহোঁ, নিজক লৈ জী উঠিছোঁ, আৰু কাৰোৰেই প্ৰয়োজন নাই
" {{gap}}আচলতে দীপকৰ ফোনটো অহাৰ পাছতে তাই আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰিছে
" {{gap}}ধ্ৰুৱমকো ক'বলৈ আছে তাইৰ, "বহুত মানুহ লগ পালোঁ ধ্ৰুৱম
" {{gap}}কিছু দেৰিৰ মূৰত পাপৰিৰ পৰা উত্তৰ আহে, {{gap}}"কি হ'ল অ' বা
{{gap}}খিলখিলাই উঠে অলংকৃতায়ো, "বাঃ মোৰ ছোৱালীয়ে কথা ক'বলৈ শিকি গ'ল"
{{gap}}সেই নক্ষত্ৰৰ পৰা বিচ্ছুৰিত হোৱা বৰ্ণালীৰ ছবি এখন আঁকিবলৈ মন গৈছে তাইৰ
{{gap}}হতাশাৰ ছবিখনে চিঞৰি উঠে, "নহ'ব নহ'ব, দুখৰ সময়ত মই তোৰ স'তে আছিলো, সুখৰ সময়ত মোক {{gap}}নাযায় তাই
{{gap}}"যি মন যায় কৰি থাকা", বুলি কাকতখন ঠেকেচা মাৰি ভোৰভোৰাই ভোৰভোৰাই ওপৰলৈ উঠি যায় আল্ট্ৰাছ
" {{gap}}তাইৰ বহল চকু আৰু বহল হৈ যায়, "তয়ো দীপকৰ ওচৰলৈকে আহিছ
", আহত হৰিণীৰ চকুহাল তুলি তাই দিগন্তৰ {{gap}}"তই বৰ ডিছটাৰ্বেন্সত আছ' কৃতা
{{gap}}উল্কিৰ লগত বিশালৰ কিমান গভীৰ সম্পৰ্ক, এয়া তাৰ অৱচেতন মনত ঘূৰি থকা আন এটি প্ৰশ্ন
{{gap}}ঘন সেউজীয়া অৰণ্যখনিৰ এচুকৰ চাংঘৰটোত পৰি আছে যদিও টোপনি ধৰা নাই অলংকৃতাৰ
" {{gap}}"আচ্ছা, তই কিয় বিয়া পতা নাই, সেইটো ক'চোন মোক
" {{gap}}হাঁহে সি, "মই যিযোৰ চকুৰে সেই নাৰীক চালোঁ, সেই চকুৰে মই আনক চাওঁ কিদৰে ক'চোন
{{gap}}"ধ্ৰুৱম গ'লগৈ অ'৷ তাক খুব আৰ্জেন্টলি মাতি পঠিয়ালে", দীপকে তাইৰ কাষে কাষে খোজ লয়
" {{gap}}"কাবুলত খুব ডাঙৰ দুৰ্ঘটনা এটা হৈছে৷ কোনোবা এখন হোটেলত তালিবানীয়ে বহুত মানুহক হত্যা কৰিছে
{{gap}}নিজক বুজাব নোৱাৰে তাই, "সি মোক মাত লগাই যাব পাৰিলে হয়"
{{gap}}পিছত এদিন দীপকেও তেনেদৰেই কৈছিল তাইক, {{gap}}"সেয়ে সি আজিলৈকে বিয়া পতা নাই"৷ {{gap}}"কিয়
" {{gap}}দীপকে কোৱা কথাষাৰ শুনি চিঞৰি চিঞৰি কান্দিবৰ মন গৈছিল তাইৰ
" {{gap}}হাঁহিলে সি, "পৃথিৱীখন ইমান সৰু আৰু আমি মানুহ একেখিনিয়েই৷ কোনে কাৰ পৰা লুকাব পাৰে মেডাম
{{gap}}কোনোবাই তাইক কাণে কাণে কৈছিল, "সময়ৰ ইতিহাসত সকলোবোৰ লিপিবদ্ধ হৈ আছে অলংকৃতা
'—মনতে তোমালৈ অভিমান এটা এৰি {{gap}}নিয়ৰ হঠাতে অদৃশ্য হৈ পৰিল
"— বুলি মোৰ জ্ঞানশূন্য মুখখনলৈ চাই বাৰে বাৰে সুধি আছিলা তুমি
'– মই তাইৰ অনুৰোধ ভিক্ষা {{gap}}"ইকবাল ছাৰ মোৰ বাৰে ভগৱান
' {{gap}}তাই উচুপি উঠিল, কান্দিলে, "এতিয়া এইবোৰ কথা নুলিয়াব ম্যাডাম
{{gap}}সেই ডায়েৰীখন তাক ঘূৰাই দিয়াৰ পাছতেই সি চলচলীয়া চকুৰে কৈছিল মোক—'বলক আমাৰ ঘৰলৈ
{{gap}}এনেকৈয়ে এদিন জী. টিভিৰ শিশুসকলৰ গানৰ অনুষ্ঠানটোলৈ অংশগ্ৰহণৰ বাবে সি তাইক লৈ গৈছিল
' {{gap}}'ইমানজনক সাহস দি আপুনি ভাগি পৰিলে কেনেকৈ হ'ব ম্যাডাম
'পিয়া মিলেংগে' গানটোত কোনোবাই শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ আখৰা কৰা যেন সংগ সাথ চাহে, ওৱ তো, ওৱ হে ছায়া ৰে
' মাননীয়া সংগীতা {{gap}}'শব্দৰ এজোলামবোৰ:নৈঋতলৈ বুলি' তেনে এক হেঁপাহৰে ফলশ্ৰুতি
{{gap}}মোক হতাশ কৰি তাত এটা তলা ওলমি আছিল এটা ডাঙৰ তলা
{{gap}}পাঠকৰ সন্তোষজনক সঁহাৰি আৰু দাবীয়ে 'শব্দৰ এজোলামবোৰ'ক আকৌ এবাৰ ছপাশালৰ কাষলৈ লৈ গ'ল
'— মই আকৌ {{gap}}'চোৱা, মই কিবা এটা ভাবি ক'লোঁ, তুমি নামানিলে উপায় নাই
{{gap}}প্ৰতিনিয়ত তোমাৰ ওচৰতে যে থাকিবলৈ মন যোৱা সময় আছিল সেয়া
{{gap}}'সেইদিনা আপুনি গুচি যোৱাৰ পাছতে ছাৰ আহি মোক কোন আহিছিল, কিয় আহিছিল, সুধিলে
' {{gap}}আপত্তি দৰ্শাই পুনৰ ক'লে— 'তেতিয়া হ'লে তুমি দিল্লীলৈ গুচি আহিবা
' {{gap}}নিয়ৰৰ ফোন থৈ আকৌ ফেচবুক লগ অন কৰি ল'লো
{{gap}}'হেল্ল ছাৰ, আফটাৰ চাচ্চ এ লং টাইম কেনে আছে ছাৰ
' {{gap}}'মোৰ ভালেই মেঘালী, কথা এটা সুধিব লগা আছিল, সহায় কৰিবানে
{{gap}}নৈঋত তুমিতো জানাই, সৰুৰে পৰা কিমান খেয়ালী মনৰ আছিলোঁ মই
:তুমি যদি এবাৰ আহি সুধিলাহেঁতেন মই কেনেকৈ আছোঁ, এবাৰ যদি আহি মোকলাই দিলাহেঁতেন বন্ধকী হৃদয়
' :তোমাৰ মুখত নিজৰ নামটো শুনি বৰ ভাল লাগিছিল মোৰ
{{gap}}ফাইনেল পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্ট আনিবলৈ যোৱাৰ দিনা মই তোমাক এবাৰ লগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল'লোঁ
' {{gap}}নৈঋত, তুমি সদায়েই ধুনীয়া দেখিছিলা মোক, কোনেও নোচোৱা ধুনীয়া চকুযুৰিৰে চোৱা যে মোক
{{gap}}সদায় কোৱাৰ দৰে আজিও কওঁ নৈঋত, তোমাৰ সান্নিধ্যৰে বৰ অৱগৰ্ৱী হৈ পৰিছিল মোৰ মন
{{gap}}পিছলৈ ঘূৰি চালে এনে কিছুমান মধুৰতা অনুভৱ কৰোঁ, যিয়ে অমৃতময় কৰি ৰাখে মোৰ বৰ্তমানৰ পৃথিৱী
:আইকনিক কাজলটোৱে সলাজ দাপোণখনৰ ফালে চাই গীত জুৰিছে— এয়া চোৱা, মোৰ প্ৰসাধন
' {{gap}}মই মাৰ উজাগৰী মুখখনলৈ চাই ক'লোঁ— {{gap}}'ভালে আছোঁ মা, কি হ'বনো মোৰ
' {{gap}}কিমান দিনৰ মূৰত ঘৰলৈ আহিছোঁ, মনত আছে নে নৈঋত
{{gap}}'পোন্ধৰ বছৰ ডাঙৰ বিয়া পতা মানুহজনৰ লগত তোৰ কিহৰ বন্ধুত্ব
{{gap}}'তোমাৰ চকুযোৰ চাইছোঁ নৈঋত, মই সীতাৰ দৰে হাজাৰবাৰ জুইত জাঁপ দিম তোমাৰ চকুযোৰৰ কাৰণে নৈঋত
{{gap}}ছায়াক যি বাটত এৰি মই গুচি আহিলোঁ, আকৌ সেই বাটলৈকে ওভতি আহিছোঁ
' {{gap}}'অৰণ্যাৰ দেউতাকৰ বিষয়ে জানিবলৈ লাগে, কাৰ লগত ছায়াৰ বিয়া হৈছিল, জানিবলৈ লাগে মোক
{{gap}}শৰীৰটোক চম্ভালিব নোৱৰা মোৰ কাৰণে এতিয়া শাৰীৰিক জটিলতাবোৰ গৌণ হৈ পৰিছে
{{gap}}হয়তো বহু কথাই শিকালে ছায়াই, যিবোৰ মই কেতিয়াও জুমি নাচালোঁ
{{gap}}নিজৰ বন্ধ কোঠাকেইটাকে পৃথিৱীখন বুলি ভবা মোৰ এই আকস্মিক উপস্থিতিত সি বাৰুকৈয়ে হতবাক
' {{gap}}অলপ ৰৈ তাই আকৌ ক'লে—'আপোনাৰ কিবা সমস্যা হৈছে নেকি
' {{gap}}মনৰ এই বিষটো দুদিনমানৰ পৰা সঘনাই অনুভৱ কৰিবলৈ লৈছোঁ
{{gap}}মই জানো, অৰণ্যাৰ কথা গম পালে তুমি হয়তো মোক ক্ষমা নকৰিবা
'পৰিস্থিতি' নামৰ ডাক্তৰজনে 'সময়' নামৰ ঔষধটো খুৱাই সকলোবোৰ স্বাভাৱিক কৰি তুলিলে
{{gap}}'তেতিয়া হ'লে আপোনাৰ এটা দুখৰ খবৰ আছে'– ডাক্তজনে ৰিপৰ্টখিনি পৰীক্ষা কৰি কৈ উঠিল
{{gap}}সেই দুদিনীয়া ছুটীটোত মাৰ বুকুত কান্দিবলৈ অহা মইজনীৰ চকুৰ ভাষাই মা আৰু দাদাক হয়তো বিহ্বল কৰি তুলিছিল
{{gap gap}}'আজি আকৌ সেই বাটেৰে গ'লোঁ, {{gap gap}}যি বাটত তেওঁ মোৰ বাবে ৰৈ আছিল জন্ম-জন্মান্তৰ
{{gap}}কফিনতে ভৰাম নে কবৰেই খান্দিম নে চিতা জুইত ভস্ম কৰিম নাজানো, পলে পলে পেখম ধৰা এই দুখবোধ
" {{gap}}কিতাপৰ চেলটো চিজিল লগাওঁ বুলি খোলোঁতেই ফটো এখন সৰি পৰিল
{{gap}}নৈঋত, সেই যে চকুযোৰ মোলৈ একেথৰে চাই ৰোৱা চাৱনিটো, সেইটো ক'ত পোৱা যাব
{{gap}}বানপানীত উটি যোৱা কিতাপবোৰ চাই কান্দি ৰোৱা ছোৱালীজনীৰ ওচৰলৈকো যাবলগা আছে
{{gap}}তথাপিতো তথাপিতো, অন্তৰৰ মাজত বন্দী হৈ ৰোৱা আশাৰ চৰাইজনীয়ে ধৰফৰাই উঠে কেতিয়াবা
' {{gap}}'মানুহে যি ভাবে ভাবক, মোক সঁচা কথা কোৱা, অপ্ৰিয় হলেও হজম কৰিম
{{gap}}আকৌ তোমালৈ মনত পৰিল, তুমি যে এদিন কৈছিলা— {{gap}}'নিজক লৈ ইমান ব্যস্ত নাথাকিবা
' {{gap}}ভিৰৰ মাজত অকলে কেনেকৈ থাকেঁ নৈঋত, সেইটো যে নিশিকালা তুমি
' {{gap}}মই পুনৰবাৰ জোৰ কৰি ক'লো— 'প্লিজ নৈঋত, মাথোঁ দহ মিনিটৰ বাবে
{{gap}}নিচা ফাটিল তেতিয়া, যেতিয়া মাতাল ৰূপত অতিষ্ঠ হৈ পৰিল দাপোণখনৰ প্ৰতিচ্ছবি
'— হাতৰ বেগটো মোৰ গাড়ীখনলৈ দলিয়াই দি কৈ উঠিল তাই
{{gap}}মোৰ আচৰিত কৰি ল'ৰাজনে উত্তৰ দিলে— 'হয় ম্যাডাম, কালি ইয়াতে আছিল
{{gap}}ৰভাতলিৰ ভিতৰলৈ সোমাই যোৱাৰ লগে লগে মেঘালী বহাৰ পৰা দৌৰি আহি মোৰ ওচৰ পালেহি
{{gap}}'তোক কথা এটা ক'ব লগা আছিল'— তাই মোৰ ফালে চাই ৰ'ল
{{gap gap}}আৱাজ নে মুঝে চৌকা দিয়া {{gap}}কি ক'ব বিচাৰিছা বাৰু তুমি নৈঋত
{{gap}}ভাগৰুৱা মনটি তেতিয়া মােৰ স'তে যুঁজি যুঁজি প্রভাতী সূৰুযৰ কোলাত শুই পৰিছিল
' {{gap}}'ভাল মেম, আমাৰ সবেই লেটাৰ মাৰ্কছ লৈ পাছ কৰিছে
{{gap}}বাহিৰত ইমানবােৰ উৎপাত কৰি থাকিলেও ৰিজাল্টটোৰ কাৰণেই দাদাৰ চকুৰ পৰা বাচি গৈছিলোঁ
{{gap}}জীৱনে হাত বাউলি মাতিছে ব্যস্ততাক নে ব্যস্ততাই হাত বাউলি মাতিছে জীৱনক, সেই কথা নুবুজিছোঁ
{{gap}}ৰাতি বাৰ বজাত ৰূমত সোমাই বহুত পৰ শ্বাৱাৰৰ তলত নিজকে এৰি দিলোঁ
{{gap}}মেঘালীৰ উপদেশ— 'তোৰ সৃষ্টিত মন বহাবলৈ তোৰ শৰীৰ ভালে থকাটো অতিকে দৰকাৰী
' {{gap}}নাজানো কিয়, আজিলৈকে বেয়া সংগ নাপালোঁৱেই দেখোন ধান-চাউল বছাদি বাছিবলৈ
{{gap}}ইকবাল আৰু তুমি যেন জীৱনৰ দুটা বিপৰীত মেৰুত অৱস্থান কৰি লোৱা দুটা চৰিত্ৰহে
{{gap}}অহৰহ যন্ত্ৰণাতো প্ৰেম মানেই যেন বলীয়া বুকুত মূৰ গুজি ঠেন-নেঠেন কৰি ৰোৱা অবুজ হৃদয়
'—গজলৰ দুনিয়াত সোমাই সময়ৰ হিচাপ নৰখা {{gap}}তাৰ পাছত মোৰ উত্তৰৰ বাবে মোৰ মুখলৈ চাই ৰয়
'কোনোবাই কবিতা লিখিছে, কোনোবাই গল্প লিখিছে সেইটো তেওঁৰ ব্যক্তিগত কথা, মোক কিয় কৈ আছ মেঘালী
</poem {{gap}}হয়, ইকবালে ঠিকেই কৈছে, মোক এটা ভাঁজৰ দৰকাৰ হৈছে
' {{gap}}অলপ আহত যেন হৈ সি কৈ উঠিল—"আপোনাক এটা ভাঁজৰ দৰকাৰ