jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
{{gap}}ক) আহু ধানবোৰক পাহাৰৰ ওপৰত, বাকৰি মাটিত (বাখাৰা মাটিত) এধলিয়া মাটি (উঠান শুকান মাটি) বোৰত খেতি কৰা হয়
{{gap}}এই কিতাপখনি মোৰ পৰম আৰাধ্য স্বামী ৺হেমেন্দ্ৰ নাথ মহন্ত দেৱৰ চৰণকমলত পৰম
{{gap —"ৰ'ব বাইদেউ, মনত পৰোতেই কথা এটা সোধোঁ, এই বৰাঘৰৰ বিয়াখনৰ কিবা খবৰ পায়নে
" {{gap —"কিন্তু আজিকালি নোৱাৰে বাইদেউ, পঢ়া-শুনা আদিতে সময় যায়চোন
" {{gap — "কিন্তু এটা কথা, বৰাৰ জীয়েকৰ স্বভাৱটো বৰ ভাল
" শইকীয়াই {{gap —"ফুকননী আইতাক পুৱাতে পালে নহয়, আৰু কি লাগিছে
" {{gap}}গোলোকে ইমান পৰ মনে মনে আহি থাকি মাত দিলে— "কি হ'ল অ' শশীৰাম
" শশীৰামে শলাগিলে আৰু দুয়ো দুফালে {{gap}}সন্ধিয়া ফণী বৰাৰ ঘৰত মেল বহিল
{{gap}}বৰাই উত্তৰ দিলে— "ল'ৰাহঁত, মই তোমালোকৰ আগ্ৰহ দেখি বৰ সন্তোষ পাইছো
{{gap}}ফণী বৰাই বুঢ়া-মেথা সকলৰ ফালে চাওঁতেই এজনে কৈ উঠিল—"আমিও তাতেই মত দিলো
" {{gap}}এইয়া বাৰগঞা নামঘৰ, বাৰজন বৈষ্ণৱে বৰ কষ্ট কৰি এই নামঘৰভাগ পাতিছিল
{{gap}}নামঘৰতযে ভাওনাৰ আখৰা চলি আছে, মালিতা আইতাই আজিহে গম পালে
" {{gap}}মদনক গবা মাৰি ধৰি বুঢ়ীয়ে ক'লে— "বোপাই, আমাৰ নামঘৰত ভাওনা হ'ব বুলি শুনিছো
" ৰেৱতীয়ে সৰুমাইক ক'লে— "তাইৰ হেনো {{gap}}সৰুমায়ে তপৰাই মাত লগালে—"সেইটোনো কি কথা
" {{gap}}এইবাৰ আটাইকেইজনীয়ে সমানে চিঞৰিলে— "এ এইজনীৰ কথা বেলেগ, একেবাৰে 'ভেকুৰী তলত'
{{gap}}দুদিনৰ পিছত চাংকাকতী আইতাই মনত পেলালে, ফুকনৰ ঘৰৰ বিয়াখন পালেহিয়েই চোন
' {{gap}}জোৰোণৰ দিনা কেউগৰাকী লগ হৈ লাহে লাহে খোজ ল'লে
" {{gap}}—"কি কৰিম, বোলে 'লাজত নবও ভাৰ, জোলোঙাই ছিঙে কামিহাড়'
" পিছে তহঁতে কচোন— "ভগৱানে সিহঁতক {{gap}}— "দিলে কি হ'ব
"ব'লক বাইদেউ, 'বেলিয়ে আটে মানে, কাঁচিয়ে {{gap}}ফুকননীয়েও সুৰ মিলালে— "এৰা, ব'লা বহু বেলি হ'ল
" {{gap}}—"নহয় আইতা, আজি কিছুদিনৰ পৰা তেওঁলোকৰ ধৰণ-কৰণ অলপ সলনি হৈছে
{{gap}}দাসনীয়ে ক'লে— "বাঃ ই একেবাৰে 'নাই বুলিলেও নেৰে, কুঁহিয়াৰ পেৰাদি পেৰে'
" কলিতানীয়ে কলে— "মই বেগেৰে গৈ চাই {{gap}}—- "বিচাৰি নাপালে হ'লে ৰৈ নাথাকিব
{{gap}}ইফালে-সিফালে চাই বৰুৱানীয়ে ক'লে— "বাইদেউ, আপোনাক কিন্তু লগ এটা লাগে দেই
" {{gap}}—"ল'ৰা নাইকিয়াৰ ল'ৰা হ'ল, নাম থ'লো গোপাল; চাব খুজিলেও মুখ নাই, হায় মোৰ কপাল'
{{gap}}—"মোৰ আকৌ এনেকুৱাহে", শইকীয়ানীয়ে ক'লে— "মোৰ পো লোকৰ ল'ৰা, ভাত দিওঁতেহে আই বোলা'
" {{gap}}দাসনীয়ে দুখেৰে ক'লে— "বাইদেউ মোৰ সমান দুখ আপোনালোকৰ নহয়
' আজিকালি ভাল আদৰ্শ দেখুওৱা পিত-মাতৃৰো ক'লে— "ইমানবোৰ কথা আজি জানিলো, একেলগে এইকণ বহিলো বুলিহে
'বোলে কথাত কথা বাঢ়ে, খৰিকাত বাঢ়ে কাণ' আজি আমি আটায়ে সুখ-দুখৰ বহুত কথা পাতিলো
" {{gap}}—- "তেতিয়াহ'লে আমি দুদিনমান পিচত সুবিধা বুজি লগ হওঁ আৰু
" সৰুকণে মাত লগালে— "তেন্তে কি আজি নামঘৰত {{gap}}মুৰুলীয়ে ক'লে— "কিয় তেনেকৈ কৈছ
"— সকলোৱে {{gap}}গায়ননী আইতাই মাত লগালে— "মইযে বহুদিনৰ পৰা নামঘৰত শৰাই এভাগ দিওঁ বুলিও দিব পৰা নাই
" {{gap}}গায়ননী আইতাই ক'লে— "নালাগে দেও 'এনেয়েও আছো ঋষিৰ শাপত, তাতে আকৌ দিছা ধানৰ ভাপত'
{{gap}}— "বৌ আপুনি কিন্তু তিনিওজনী লখিমী বোৱাৰী পালে দেই, সকলোৰে মুখে মুখে
" {{gap}}গায়ননীয়ে ক'লে— "সেইদিনা যে আমি কথাখিনি আলোচনা কৰিছিলো; সেই কথাৰ বাবেহে আকৌ লগ হোৱাৰ মনেৰে আহিলো
" — অৰুণাই কাষচাপি আহি চকুলো টুকি ক'লে—"নাযাওঁ বৌ, মোৰ দুখ কুলাই-পাচিয়ে নধৰা হৈছে
" এনেতে প্ৰমীলা আইতাই ল'ৰাটোক {{gap}}—"নেকান্দ ল'ৰা পাবি, বাপেৰ গৈ কল ৰুবলৈ, ঠোক মেলিলে খাবি
{{gap}}—"অ'টো, আমিও 'একে গুৰু ঘৰৰহে দাস, কোব মাৰিলে গাতে পৰে'
" {{gap}}বিমলা খুৰীক কৈ ননী তামোল কটাত ব্যস্ত হৈ পৰিল
{{gap}}বিমলা খুৰীয়ে ক'লে— "হেৰা, 'ঘন ঘনকৈ কাটিছা গুৱা, তুমিনো আমাৰ {{gap}}— "অ' কি হওঁ
" {{gap}}তেনেতে গৌৰী খুৰী কঁকালৰ খোচনা খুঁচি খুঁচি আহি ওলালহি
" {{gap}}—"এৰা আইতা, কেতিয়াবা খং উঠিলে কৈছো নহয় 'এনেয়েও কানি, তেনেও কানি, ভালকৈ দিম শাকত পানী'
" {{gap}}ননীয়ে তামোল কাটি অতাই চকী-মেজ ঠিক-ঠাক কৰি ক'লে— "আইতা, তাতো নাহিলো খাই, ইয়াতো পাবলৈ নাই
" {{gap}}তাইৰ কথা শুনি শুৱনী খুৰীয়ে ক'লে—"এই লপলপীজনীৰ পৰা উপায় নাই
" {{gap}}ননীয়ে নিজৰ গালত নিজে চৰিয়াই ক'লে— "চৰাই মৰে ৰৈ, মানুহ মৰে কৈ
"— চাংকাকতী আইতাই ক'লে— "তাৰপিছতহে {{gap}}"আমি আজি ইয়াত সকলো গোট খোৱাৰ কাৰণটো চাগৈ আটায়ে জনা নাই
" {{gap}}—"এৰা, 'জোৰ যাৰ মুলুক তাৰ' হয় বুলিহে ভয় লাগিছে
{{gap}}কেইবাদিনো পাৰ হ'ল, অজয়াই ভাবিলে 'বলে নোৱাৰা শিল' এটাহে ভাঙিবলৈ ল'লোঁ নেকি
{{gap}}অজয়াই ক'লে— "পিছে 'কটা যোৱা নাক, খাৰণী দি ঢাক' হ'ব নেকি
" {{gap}}আটাইকেইগৰাকী আহিবলৈ যো-জা কৰোঁতেই দেখিলে বাটত মানুহৰ জুম এটা
" {{gap}}— "এ, পালো পালো বুজিছা 'জোলোঙাটিহে সৰু, চাউল ধৰে, চিৰা ধৰে আৰু ধৰে ডমৰা গৰু'
" {{gap}}বিনুৱে কলে— "কাৰ কথা ক'ম আৰু নিজৰ কথাই কৈছোঁ
" {{gap}}— "আজিকালি সি ইয়াত নাথাকে নহয়, সৌখন গাঁৱত দুটা ল'ৰা- ছোৱালী থকা মানুহ এজনী বিয়া পাতিলে বোলে
" {{gap}}বিজয়াই থেলা মাৰি দি ক'লে— "এইজনী, এই মাহতে ভাল হোৱাৰ সময় আকৌ অ' কথা সেইটোহে
"ভালহে হ'ল 'ককাইদেৱে {{gap}}"ৰ'বাহক"— অজয়া আৰু বিনুৱে ক'লে— "আমি ঘৰে ঘৰে সোমাম
" {{gap}}—"ৰ'ব বাইদেউ, 'উলহৰ মাদুলী তলুহৰ বিয়া; পাঁজীকটা মাৰিডাল {{gap}}—"ব'লা ব'লা
'যাৰ যহত শাখা-সেন্দুৰ, তাকে পাতে ভোকোৰা {{gap}}অজয়াই ক'লে— "সোমাই যাওঁ ব'লা
" {{gap}}সিহঁত যাব ধৰোতেই গম পালে — সুন্দৰ মহাজনৰ ল'ৰাটোক উদ্ধাৰ কৰি অনা হ'ল
" {{gap}}তেওঁলোক আগবাঢ়োঁতেই দেখিলে বিন্দুৰ স্কুলৰ ছাত্ৰ টুনীৰামক তামোল গছত বান্ধি থৈছে
{{gap}}বিজয়াহঁতৰ কোমল মনৰ উমানপাই টুনীৰামে কান্দি কান্দি ক'লে—"মোৰ একো দোষ নাই
" {{gap}}—"সেইবোৰ হৈ যাব, 'নাখাওঁ নাখাওঁ বুলি জিকা দিবা ভাতত, তপাতপ খাই দিব এটিও নেৰিবা পাতত'
" {{gap}}বিমলে ক'লে—"বুজিছা বিনু 'সাঁতোৰ সাঁতোৰ, বাহুত বল থাকে মানে
{{gap}}আকৌ মানসীয়ে ক'লে, অ' মা গোসাঁই ঈশ্বৰ শিচগাঁৱৰ পৰা আহিল নেকি
{{gap}}গাড়ীত গৈ থাকোতেই পৱিত্ৰই মাকক সুধিলে 'মা' অকণমান ঘৰত সোমাই গ'লে বাৰু তোৰ বেলি হ'ব নেকি
{{gap}}হয় জোনালী, এটা কথা মই নিজেই দেখিছো, বিয়াত আগদিনা কিবা এডাল ল'ৰাটোক দি দিয়ে
dir সুইসাৎ মৃত্যু ঘৰু নৰ পেলোৱা হল এই ঘাৰু জীৱন ftযাৰ নাও লেস নায় সিও তুই সাগৰ পেলোৱা গল্
(পাতৃৰ বুয দে»ি কান্দি কলে এই বৰ নগৰৰ তুলা ১৯ কোন নগৰ
f বিনাব ঘোৰু হায় কৰি তুলিব হায় নি মহান গৰ বাবেল হায় পাকযুক্ত নাৰ কিয়লো একে<noinclude noinclude>
Fচ লোৱত লোকবি লকৰ ঘৰু যিশুৰ সহৰ তেজেৰে মত্ত সেই সুক যয় দলে গ্ৰ ভাই ছে
38 পচে যয় চালো ঘৰু দে শ্বেতবৰ্ণ এক মেদ মানুহৰ পুতেক নিচিনা সেই যেঘোপবিভ এক পুৰু ১৫ ছক যয় দেখিলে
fচ মন্দিৰৰপৰা ওলোৱা গান * এক দুত ময় তাৰ পচে দেঠিলোঁ
fচ ঘপেন পিতৃ কৰগ্ন যা যা স্মক যাজক কৰিছে তেঁওৰ গৌৰৱ ঘৰু শাসন ৭ বাব সদয় হোক
-- পচে তেঁও দ্বিতীয় ৮ম যেলিলে পচে যায় দ্বিতীয় ৪ জন্তুৰ এই ক
f anম যেলিল নাচে ময় চতুৰ্দ জন্তুৰ এই কথা শুনিলো ঘহা দে ভালৈ ময় চালে
# পুতেক যা 3েও আয় আৰু খ্ৰীশ্বৰৰ পুতেক যাৰ ১৩ নয় ঘায় তা নয়
OTRS অনুমতি নিশ্চিত হোৱা লেখাসমূহ শ্ৰেণী:OTRS অনুমতি নিশ্চিত হোৱা লেখা]]ত যোগ কৰিব
{{gap যদি আপোনাৰ কিবা প্ৰব্লেম আছে দেন অ'কে {{gap}}লিপষ্টিক ঘঁহা ওঁঠ দুটা লৰাই লৰাই তাই কথাবোৰ কৈ যায়
{{gap}}তাই হাঁহি হাঁহি তাৰ ছিটটো দখল কৰি ভালকৈ বহি ল'লে
{{gap কিন্তু তাইৰ চিঞৰবোৰ চটফটনি বোৰ আবদ্ধ হৈ পৰিছিল ভাস্কৰৰ লৌহ কঠিন শীতল বাহু বন্ধনত
" {{gap}}ভাস্কৰৰ মুখেদি নিৰ্গত বাক্যশাৰীয়ে যেন চোকা অস্ত্ৰ হৈ হানিছিল তাইৰ বুকুত
{{gap}}দুচকুত নিৰ্লিপ্ত দৃষ্টি লৈ তাই নিজকে চাই ৰল ফুল লেংঠ ড্ৰেছিং মিৰৰখনত
{{gap}}অগণন গাড়ীৰ মাজত ঠাই এডোখৰ উলিয়াই ড্ৰাইভাৰ বিনয়ে গাড়ীখন সাৱধানে পাৰ্কিং কৰি থলে
{{gap}}ভাস্কৰৰ খং উঠি আছিল অমৃতাৰ ওপৰত, সি কোৱা ঝিয়া পাখিৰ দৰে পাতল কলা শাৰীখন তাই নিপিন্ধা বাবে
{{gap}}তাইৰ কথাত অকণো ভ্ৰুক্ষেপ নকৰাকৈ চিধাই বেডৰুমত সোমাই বিছনাখনত দীঘল দি পৰিল সি
{{gap ঘৃণা কৰে অত্যন্ত ঘৃণা কৰে তাই এই কঠিন হাতখনৰ শীতলতাক
{{gap}}হাতত বাঁহৰ এটি দীঘল লাঠী লৈ খেদি আহে অমৃতাৰ পেহীয়েক
{{gap ৰেলগাড়ীৰ তলত পৰিলে দুছেও হ'বি জান নে নাই সেই কথা তহঁতে
{{gap}}খঙত ৰঙা হৈ কোঁচ খাই বিকৃত হৈ উঠে পেহীয়েকৰ মুখখন
{{gap}}অতীতৰ স্মৃতি ৰোমন্থন কৰি এটি ক্ষীণ হাঁহি বিয়পি পৰিল অমৃতাৰ ওঁঠত
{{gap}}গাড়ীখনৰ পিছৰ ছিটত নিৰ্বিকাৰচিত্তে আপোন চিন্তাত মগ্ন হৈ বহি আছে অমৃতা দুচকুত উদাসীন দৃষ্টি লৈ
{{gap}}নতুন মডেলৰ গাড়ীখনৰ মিউজিক প্লেয়াৰত বাজি উঠিছে কম ভলিউমত তাই বুজি নোপোৱা এটি ইংৰাজী গীত
{{gap তৰা ভৰ্তি আকাশ মুম্বাই মহানগৰীৰ ৰমক জমক লাইটৰ পোহৰত নিষ্প্ৰভ হৈ পৰিছে আকাশৰ তৰাও
{{gap তাইৰ বৰ্তমান, তাইৰ অতীত, ভৱিষ্যতৰ কথা পাহৰিব নোৱাৰা অতীতৰ ভাল বেয়া স্মৃতি ইত্যাদি
{{gap আৰু সুধিছিল তাইৰ শৰীৰত লগা কলা নীলা অসংখ্য দাগবোৰৰ কথাও {{gap}}আচৰিত হৈছিল অমৃতা
{{gap}}বহু কথা ক'ব খুজিও একোৱেই কব নোৱাৰিলে তাই কিহবাই যেন ডিঙিত সোপা মাৰি ধৰিছিল তাইক
{{gap কি দিছিল সি তোক যি মই তোক দিব পৰা নাই
{{gap}}অমৃতাই নজনাকৈয়ে বহু আগতেই তাইৰ জীৱনত প্ৰথম প্ৰেমৰ জোৱাৰ আহিছিল
{{gap}}কাৰণ তাই যে ইতিমধ্যে মনে প্ৰাণে মাথো অনুৰাগৰ হৈ ৰৈছিল মাথো অনুৰাগৰ
{{gap}}দুধাৰী তপত চকুলো বাগৰি আহি চুই গ'লহি অমৃতাৰ ডিঙি বুকু
{{gap}}আজিও, আজিও অনুৰাগৰ সৈতে জড়িত স্মৃতিবোৰে তাইৰ হৃদয়ত সেই একেই আলোড়ন জগায়
" {{gap}}"অ বেচেৰাটো তাৰ কাৰণেহে বেয়া লাগিছে পাই" {{gap}}"হওঁক দে
" {{gap}}বনজুইৰ দৰে মানুহৰ মুখে মুখে বিয়পি পৰিছিল এনেবোৰ কথাই গোটেই গাঁওখনত
{{gap}}অনুৰাগে আনি দিয়া সৰু সৰু শিলগুটি বোৰ এটা এটাকৈ দলিয়াই দিছিল তাই লাহে লাহে নদীৰ বুকুলৈ
{{gap মোৰ দৰে পাগলী এজনীক কোন চহৰৰ ল'ৰাই চাব আহিব অ'
{{gap}}অনুৰাগে স্থিৰ দৃষ্টিৰে চাই ৰল এই হাঁহো এই হাঁহো কৈ থকা তাইৰ ধুনীয়া চকুযুৰীলৈ
{{gap কি কিয় কেতিয়াবা কৈ পাইছনে মই কিয় তোৰ লগত থাকিব লাগে
{{gap}}গাঁৱৰ মানুহৰ মুখত চলি থকা কথাটোৱেই যদি সঁচা হয় মুখখন নিমিষতে বিৱৰ্ণ আৰু নিস্তেজ হৈ পৰিল তাইৰ
{{gap}}যাওঁ নাযাওকৈ অনুৰাগক তাতে এৰি থৈ লাহে লাহে খোজ দিলে অমৃতাই ৰিমঝিমৰ সৈতে
{{gap}}হাতত পেহীয়েকে সজাই দিয়া চাহৰ ট্ৰেখন লৈ তাই কোনোমতে থিয় হৈছিলহি বহাঘৰত
{{gap}}চেষ্টা কৰিও সামান্য হাঁহি এটিও মুখত {{gap}}বিৰিঙাই তুলিব পৰা নাছিল তাই
{{gap}}প্ৰথম দৃষ্টিতেই বিতৃষ্ণাত নহয় এক অজান ভয়ত সংকুচিত হৈ উঠিল তাইৰ মনটো
{{gap}}ষষ্ঠ ইন্দ্ৰিয়ই যেন চিঞৰি চিঞৰি জনাব খুজিছিল সম্ভাব্য বিপদৰ আগজাননী
{{gap}}তেওঁলোকে আনি দিয়া বিলাতী মদৰ ৰসত ইতিমধ্যে ডুবিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল তাইৰ দেউতাক
{{gap}}সকলোকে শুবলৈ ব্যৱস্থা কৰি দিয়াৰ পিছত অমৃতাও নিজৰ কোঠাটোলৈ সোমাই আহিছিল
{{gap}}লেপৰ উমাল আৱেষ্টনীত গভীৰভাৱে নিদ্ৰাত মগ্ন অমৃতাৰ টোপনি ভাঙিছিল প্ৰায় মাজনিশা
{{gap}}সাৰ পাই উঠি বহিব খুজোতেই অনুভৱ কৰিলে তাইৰ শৰীৰৰ ওপৰত এটি গধুৰ পুৰুষ শৰীৰ
{{gap}}পুহ মাহৰ মাজনিশাৰ প্ৰচণ্ড শীতকো নেওচি, চয়াময়া পোহৰত অত তত খুন্দা খাই মাথো দৌৰিছিল তাই
{{gap}}দুচকু জপাই দুহাত মেলি তাই অনুভৱ কৰিছে সাগৰীয় হিমশীতল চেঁচা বতাহজাকক
{{gap}}"কতে মৰো" বুলি কৈ মূৰে কপালে হাত দি বহিছিল পেহীয়েক
{{gap}}পেহীয়েকে তাইৰ কাণৰ ওচৰতে ফুচফুচাই কোৱাদি কৈ নিজৰ কথাত নিজেই ৰস পাই সশব্দে হাঁহি উঠিছিল সেইদিনা
{{gap}}পেহীয়েকৰ ঘৰৰ পৰা ঘূৰি আহোতে বাৰিষাৰ কলীয়া ডাৱৰৰ দৰে বিষগ্ন হৈ পৰিছিল তাইৰ মনটো
{{gap}}উলাহত চাইকেলত উঠিব লৈও ৰতন ককাইদেউৰ মানুহজনীৰ পেটটোলৈ মনত পৰি ৰৈ গৈছিল তাই
{{gap}}আচৰিত হৈ অনুৰাগে কিছুপৰ থেৰোঁগেৰুকৈ থিয় হৈ থকা অমৃতালৈ তীক্ষ্ণ দৃষ্টিৰে চাই ৰৈছিল
{{gap}}অনুশাসনৰ সুৰত কোৱা কথাষাৰ পেলাব নোৱাৰি কি কৰোঁ কি নকৰোকৈ অমৃতাই চাইকেলত উঠিছিল
" {{gap}}সাগৰীয় চেঁচা বতাহজাকে পুনৰ গালে ওঁঠে চুমি গল তাইক
{{gap}}অলপ খং আৰু অভিমান একাকাৰ হৈ ধৰা দিছিল অনুৰাগৰ চকু মুখত সেইদিনা
{{gap}}কিছুপৰ কথাষাৰ ঠিক বুজিব নোৱাৰি তাইৰ সৰল চিন্তিত চকুযুৰীলৈ চাই ৰৈছিল সি
{{gap কৈয়েই চাইকেল চলাই সুহুৰি বজাই বজাই আতৰি গৈছিল সি
{{gap}}হঠাৎ পিছফালৰ পৰা মতা অচিনাকি মাতষাৰত মই চাইকেল খন ৰখাই পিছলৈ চালোঁ
{{gap}}চিঞৰি চিঞৰি মানুহগৰাকী এইবাৰ তেওঁলোকৰ ওচৰৰ পৰা উধাতু খাই আঁতৰি গ'ল
{{gap}}আৰু এতিয়াটো সেই দুখৰ দিনৰ ওৰ পৰিল, বিপুলৰো চাকৰি হ'ল
{{gap}}সেইদিনা বিপুলহঁত অহাৰ খবৰটো পাই যেন বৌটিৰ মুখলৈ পানী আহিল
{{gap}}জীৱনত এনেকুৱা এটা দিন আহিব বুলি তেওঁ কল্পনাও কৰা নাছিল
{{gap কোৱাচোন এতিয়া, কি হ'ল {{gap কম, গোৱিন্দ, তোক কথাবোৰ নক'লে মই শান্তি নাপাম
{{gap}}চকুলো টুকি টুকি গোটেই কথাবোৰ বৌটিয়ে মোৰ আগত কৈ গ'ল
{{gap কথাবোৰ তোক ক'লোঁ, আৰু যাতে কোনেও নাজানে, সি বৰ সৰল হৈ আছে এতিয়াও, তাক চাবি
{{gap সেই যি গ'ল, পাঁচ মাহলৈ আৰু বৌটিক মই তথা গাঁৱৰ কোনো মানুহেই দেখা নাপালে
{{gap}}কিন্তু পাঁচ মাহৰ মুৰত এক নতুন ৰূপত বৌটি গাঁৱলৈ ঘূৰি আহিল
{{gap}}— হয় হয় কওঁকচোন, আপোনাক কি দৰে সহায় কৰিব পাৰোঁ সিফালৰ পৰা উত্তৰ ভাঁহি আহিল
{{gap}}হঠাৎ পদূলিমুখৰ বকুল জোপাৰ পৰা যেন ফেঁচা এটাই নিউ নিউ নিউকৈ ঘৰৰ ওপৰেদি উৰি গুচি গ'ল
{{gap}}মানুহ মৰাৰ পাছত মৰাশটোক নগা ঢাৰিখনেৰে মেৰিয়াই লৈ যোৱা দৃশ্যই জোনালীক মনত কষ্ট দিছিল
{{gap}}প্ৰায় চিঞৰি কোৱাৰ দৰেই ক'লে – "মই মনত ভাৱি থকা কথাষাৰেই কৈ দিলে
{{gap}}সেইয়া আজি দহ বছৰৰ আগৰ কথা {{gap}}আজি দহ বছৰৰ আগতে আমি লোৱা সিদ্ধান্ত ভুল আছিল
{{gap}}আজি মই জীয়াই আছো বাবেই এই কামবিলাক কৰি গৈছোঁ কৰ্তব্যৰ তাগিদাত
{{gap}}আজি মোৰ যি অৱস্থা হৈছে মোৰ মৃত্যুৰ পাছতো সেই একে অৱস্থা আন কাৰোবাৰ বাবে হ'ব পাৰে
{{gap}}বৰুৱাই আজি অনুভৱ কৰে এই সৰু জীৱনটোত টকা-পইচাৰ লগতে প্ৰয়োজনীয় আপোনজনৰ মৰমৰ উত্তাপ
{{gap এই ল'ৰাটো যাবৰ সময়ত এই কন্দা কটাবোৰ কিয় কৰিছা
{{gap}}একেৰাহে ককায়েকৰ লগত চুপতা চুপতি কৰি কাজিয়া কৰি ভালপোৱা ভনীয়েক কিজনীয়েও আঁতৰি আঁতৰি ফুৰিছে
{{gap}}অৰ্নৱে অংক'ল'জি বিভাগত বিদেশৰ নামজ্বলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চ ডিগ্ৰী ল'লে
{{gap}}চেনী নাইকিয়া ফিকা চাহ একাপ লৈ নন্দিনী প্ৰশান্তৰ কাষত থিয় হ'ল
{{gap}}অপৈণত হাতেৰে পৰিপক্ক চিন্তাৰে, অনভিজ্ঞ কৌশলেৰে জুপিৰাই লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে নিজৰেই কাহিনী
{{gap}}সুখ্যাতিৰ মালা ডিঙিত ওলোমাই নিৰ্দিষ্ট সময়মতেই আশীষ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ওলাই আহিছিল
{{gap}}আৰু এনেকৈয়ে হৃদয়ৰ পৰা হৃদয়লৈ বোৱা নৈখনিৰ সোঁত তীব্ৰ হৈছিল
{{gap}}শুক্লেশ্বৰ ঘাটৰ চিৰিত বহি মহাবাহুৰেই নৈসৰ্গ উপভোগ কৰি আছিলোঁ মই
{{gap}}এৰা, হঠাতেই এদিন মোৰ হাতৰ এমুঠি ছাই হৈ পৰিছিল আশীষ
" দেউতাক সময় খোজা ল'ৰাটো সময়ৰ সোঁততেই এদিন হেৰাই গৈছিল
" পছোৱাৰ নিচিনাকৈ খবৰবোৰ আহিছিল আৰু মোৰ ঘৰৰ পদূলিত খোজ নেপেলোৱাকৈয়ে উভতি গৈছিলগৈ
{{gap}}কেনেকৈ যে অনুপ মোৰ উশাহ হৈ পৰিল, মই নিজেই দেখোন নাজানিলোঁ
+জৈ, শা} শুই থকা, টোপনীত থকা; নিধ, বি. নিলাজ, নিৰ্গত, অপমানৰ ভয় (স্ত্ৰী) বি. স. শ. নিধকী
+ বৃত্, ধাকৃ) ক্ষ, নিবৃত্ত,কৰিবলৈ এৰা, নিবাৰ, স. বা সং. নিবাৰণ, বাধা) বাধা
{ হিন্দুৰ সকলো ধৰ্ম্ম-কায্য পূবলৈ মুখ কৰি কৰা যায়, এতেকে পচিশ ফাল পাচ প, স, শ. ম. পক্ষ, এমাহৰ অধ
{{gap}}ভাষা শিকিৰ ঘাই উপায় ব্যাকৰণ আৰু অভিধান, ইয়াক সকলোৱে জানে
(গক বা মহৰ পোৱালি); ফাং, কলেজা (অৰ্থ) আগ মহ, অং. কলিজা অৰ্থ আমঠু ইত্যাদি
(জুলীয়া বস্তুত খাটে যেনে, টে- টেকেৰি, স. শ. কামৰূপৰ পৰণীয়া মানুহ, ধাতুৰ বেঁকা মাৰি
the state বৰাগী, স. শ সং. ৱৈৰাগী, সন্নাসী) সংসাৰৰ কাৰ্য্য এৰি ঈশ্বৰত মন লগোৱা লোক
+ মণি, মূৰ কলা গঙ্গা এৰাতি জোখৰ এবিধ লাকচি,স. শ. এবিধ পকিলে অলপ সোৱাদ আছে, তাক বগা লাকুমণি বলা যায়
-ধৰ্ম, স. শ সং. স্ত্ৰীধৰ্ম্ম-স্ত্ৰী, ঐ ধৰ্ম্ম ভাৰ্য্যাক বৰকৈ প্ৰতি কৰা বুজায়
mankind. বি. মনুষ্যৰ, মানপ; যেনে, মানী, বি সং, মান, জোখ) সমান জোখৰ, মনিৰ জন্ম, human স্ত্ৰী) মাৰ্নৱী
; যেনে, চালত তা- ভৈৰ-ভাল, স. শ অ. ভোট, এজাতি ভোতাল, মানুহ তাল, এবিধ বাদা
(ভালা, বি, হিং. বং. ভোলা, সৎ সাধু, ভোলা-ভাটো, স. শ. এবিধ ডাঙ্গৰ ভাল ভোলা-নাথ, স, শ ব. তোলা, সুশীল
{{gap}}'ঠিক আছে, আকৌ লগ পাম তেন্তে' বুলি তেওঁ আঁতৰি গ'ল
{{gap}}হাঁহি এটা কোনোমতে ওঁঠত ওলোমাই লৈ সিয়ো বাইকখন ষ্টাৰ্ট কৰিলে
{{gap}}তাতে, ৰাজীৱহঁতৰ ঘৰলৈ চাউলৰ বেগৰ পৰা গেছ চিলিণ্ডাৰ অনালৈকে সববোৰ কাম ইয়েই কৰে
{{gap}}ৰাস্তাৰ কাষতে বাইকখন ষ্টেণ্ড কৰি লৈ ভীৰ ঠেলি সি সোমাই গ'ল
{{gap}}মানে, তাইৰো চাগে সন্দেহ হ'ল, ই বা কোন পৰ্য্যায়ৰ 'ছাৰ'
{{gap}}কথা নাই বতৰা নাই হঠাৎ কি ঝামেলাখনত সি সোমাই পৰিলহি বুলি
{{gap}}হঠাৎ, কাৰোবাৰ চিঞৰ-বাখৰ আৰু দৰ্জাখনত পৰা কেইবাটাও বলিষ্ঠ টোকৰত তাৰ টোপনি ভাগি গ'ল
{{gap}}চোলা এটা লৰালৰিকৈ গাত সুমুৱাই লৈ সি দৰ্জাখন খুলি দিলেগৈ
{{gap}}নহয় মানে, আমি আক' ভাবিলো, দুখে-বেজাৰে আপুনি কিজানি ' {{gap}}কিবা এটা ভাবি মালিকনীয়ে বাক্যটো সম্পূৰ্ণ নকৰিলে
{{gap}}চোলাৰ আস্তিন কোঁচাই কোঁচাই সি এইবাৰ অলপ পোন হৈ বহি ল'লে
{{gap}}তাতে, ইমান দেৰি শুই লোৱাত ভাতৰ ভাগৰটোও আঁতৰি গ'ল যে
{{gap}}বিচনাত পৰি থাকি টোপনি নহাৰ সময়কণত মানুহৰ সাধাৰণতে যি হয়, তাৰো সেয়ে হ'ল
{{gap}}সঁচা কথা ক'বলৈ হ'লে, তাৰ পিতৃগৃহতে সি অপাংক্তেয় হৈ পৰিছিল
{{gap}}ইয়ালৈ আহিও যে সি ৰঙা দলিচাৰ আদৰণি পাইছিলহি, তেনে নহয়
{{gap}}কিবা এক ৰহস্যময় কাৰণত ইয়াৰ সকলো দুৱাৰ-খিৰিকি তাৰ বাবে বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল
{{gap}}সেই বিশ্বাসকে সাৰোগত কৰি সি ইয়াত টিপাটো এৰি দিয়া নাছিল
{{gap}}এদিন, অস্থায়ী হলেও চাকৰি এটাত সি মূৰটো সুমুৱাই ল'ব পাৰিলেহি
{{gap}}সেই চাকৰিটোৰ সূত্ৰেই এদিন সি ভাৰাঘৰ এটাও বন্দৱস্ত কৰি ল'লেগৈ
{{gap}}তাৰ দুদিনমানৰ পিছতে, এক অত্যুৎসাহী বন্ধুৰ হেঁচাত পৰি সি চিনাকি হ'লগৈ পদ্মাৰ লগত
{{gap}}কিন্তু, পদ্মাৰ লগত ৰাণাৰ কথা-বাৰ্তা আৰম্ভ হোৱাৰ পিছৰে পৰা মানুহটো একেবাৰে বেলেগ হৈয়ে পৰিল
{{gap}}অনেকদিন, ৰাস্তাই-ঘাটে সি ৰাণাৰ গাত খুন্দা একোটা মাৰি থৈ গ'ল
{{gap}}ৰাণাই এই কথাবোৰ পদ্মাৰ আগত কৈ দিয়াতো উচিত বুলি ভাবিলে
{{gap}}তদুপৰি, সি হেনো ডাঙৰক সদায় সন্মান কৰে, সৰুবোৰক যথেষ্ট মৰম কৰে আৰু নিজৰ ডিউটিও ভালমতে কৰে
{{gap}}সেইমতে, এদিন সন্ধিয়া, ৰাণাৰ ভাৰাঘৰৰ দুৱাৰত পৰিলগৈ এক বলিষ্ঠ হাতৰ কেইটামান টোকৰ
{{gap}}সেই সময়ত, অমলৰ লগত সিঁহতে পতা কথাৰ পৰাই ৰাণাই গম পালে, সেই বীৰপুৰুষ দুটাৰ এটা আছিল কোনোবা হেমন্ত
{{gap}}কিন্তু, ৰাণাৰ লগত ইহঁতে ফেপেৰি পতাৰ কাৰণটো কি হ'ব পাৰে
{{gap}}পিছদিনাহে সি গম পালে এই ঘটনাৰ আঁৰত প্ৰকৃততে আছিল কোন
{{gap}}লগে লগে, সি ঠিক কৰিলে, সি কোনো কাৰণতেই এই ঠাই এৰি নাযায়
{{gap}}কিন্তু, ইয়াক অতি আচৰিত কৰি দি এইবাৰ ইয়াৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিলেহি পদ্মাৰ মাক
{{gap}}সি আঁতৰি দিয়া মানেতো সিটো পক্ষক সুবিধা কৰি দিয়াহে হ'ব
' {{gap}}কুকুৰকেইটাৰ প্ৰতি তাৰ গালিষাৰ শুনি ৰাণাৰতো হাঁহিয়েই উঠি গ'ল
{{gap}}লগে লগে ই ঠিক কৰিলে, এইটো চান্সতে ইয়াৰ পৰা আঁতৰাহে কথা
{{gap}}মানে, মানুহক দেখুৱাই সি বিয়াৰ যা-যোগাৰত অতি ব্যস্ত হৈ পৰিছিল
{{gap}}চিনাকি দুই-একৰ আগত সি দিয়া যুক্তিটো হ'ল এইখন ঘৰৰ প্ৰতি তাৰ এটা দায়িত্ব আছে
{{gap}}মানে, কোন কাতকৈ ধনী, কোন কাতকৈ ভাল, কোন কাতকৈ উপকাৰী
{{gap}}সৰুৰে পৰাই তাৰ এক নিজস্ব মন আছে, এক লক্ষ্য আছে, আদৰ্শ আছে
{{gap}}জীৱনত কিবা এটা কৰি থৈ যোৱাৰ এক নিৰ্দিষ্ট আঁচনি আছে
{{gap}}কিন্তু, শহুৰেকৰ ঘৰখনত তাৰ এইবোৰ লক্ষ্য, আদৰ্শ আৰু আঁচনিৰ কথা বুজিবলৈ আছে কোন
{{gap}}হাচবেণ্ড হিচাপে সেইখিনি পূৰণ কৰি দিব পাৰিলেই তুমি ভাল মানুহ {{gap}}তেওঁ হয়তো ঠিকেই কৈছে
{{gap}}সি আপোচ কৰিবলৈ যোৱা মানেইতো সিটো পক্ষৰ বাবে বাট এৰি দিয়া
{{gap}}কিন্তু, বাট এৰি নিদিয়া মানুহৰ বাট ভেটি ধৰিবৰ বাবে সিপক্ষই এইবাৰ পঠিয়ালে আন এক গুণ্ডা
{{gap}}আন এদিন, বহুত কিবা কিবি ভাবি সি পদ্মাৰ আগত কথাটো উলিয়ালে
' {{gap}}আশ্বাস দিয়াৰ উপৰিও সি যেন খুলশালীজনীৰ চকুপানীখিনিও মচি দিবহি
{{gap}}যিমানেই যি নহওক, সেইখন ঘৰৰ প্ৰতি তাৰ এটা দায়িত্ব আছে নহয়
{{gap}}ঘৰখনৰ ইমান এটা বিপদৰ সময়ত সিতো মূৰ পোলোকা দিব নোৱাৰে
{{gap}}গতিকে, অৱস্থা চাই ব্যৱস্থা কৰাৰ আশ্বাস এটা দি সি থানা পালেগৈ
' {{gap}}শৰাইঘাটৰ এই শেষ ৰণখনত নিজৰ বিজয় নিশ্চিত কৰিবৰ বাবে সি
{{gap}}সিপক্ষই ৰাণাক লক আপত সুমুৱাই ঠিক্‌চে এপালি দিয়াৰ কথা ক'লে
{{gap}}কিন্তু, গোটেই পৃথিৱীখন তোমাৰ বিৰুদ্ধে গ'লেও কোনোবা নহয় কোনোবা এজনতো তোমাৰ পক্ষত থিয় দিবহিয়েই
{{gap}}মানে, তাৰ হৈ মাত মাতিবলৈ থানাত উপস্থিত হ'লগৈ তাৰ বন্ধুবৰ্গ
{{gap}}ঠিক চাৰিমান বজাত, পত্নীৰ ওপৰত ভৱিষ্যতে কোনো ধৰণৰ অত্যাচাৰ যাবলৈ দিলে
{{gap}}লগে লগে সি ঠিক কৰিলে, এইখন থানাত এইজাতীয় এইটোৱেই অন্তিম কে'চ হ'ব আৰু ইয়াৰ ব্যৱস্থা সি নিজেই কৰিব
{{gap}}'চোৱা, একে ঠাইৰে ল'ৰা বুলিয়েই তোমাক আগতেই কেইবাবাৰো সাৱধান কৰি দিছিলো
' {{gap}}গৌৰৱত ৰুণা নবৌৰ হাঁহিটো সমগ্ৰ মুখমণ্ডলতে যেন বিয়পি পৰিল
{{gap}}তামোল এখন মুখত ভৰাই ৰাজাক 'ব'লক' বুলি কৈ তেওঁ আগবাঢ়িল
{{gap}}সি দেখিলে, বেগটো হাতত লৈ ৰুণা নবৌয়ে ঠিক তেওঁৰ পিছ লৈছে
{{gap}}সি আৰু বেছি কথা নকৈ তাৰ গধুৰ বেগটো পিঠিতে বান্ধি লৈ হেপোৰ তেপোৰকৈ তেওঁলোকৰ পিছ ল'লে
{{gap}}বেগটো তাতে ৰাখি সুখী দম্পতীক অলপ বহিবলৈ কৈ টিকটটো কাটি লওঁ বুলি সি আগবাঢ়িল
{{gap}}উভতি আহি সি দেখিলে তেওঁলোক দেখোন কিবা কথাত হাঁহি হাঁহি ইটোৰ গাত সিটো যেন বাগৰিয়েই পাৰিছে
{{gap}}এটা সময়ত লাহেকৈ কাহ এটা মাৰি সি তেওঁলোকৰ সমুখত থিয় দিলেগৈ আৰু টিকট দুটা দেখুৱালে
{{gap}}খিৰিকিৰ কাষৰ চিট এটা খালী হৈ থকা দেখি তালৈকে সি উঠি গ'ল
{{gap}}মাজে মাজে পাৰ হৈ গৈছে একোখন নদী, একোটা জান, একোটা জুৰি
{{gap}}দবাৰ ভিতৰৰ হাজাৰটা হুলস্থূলৰ মাজতো এপাকত পিছে তাৰ কাণত পৰিলহি এটা দীঘলীয়া মাত, 'ছায়, গৰম ছায়
{{gap}}চাহৰ লগতে তেওঁ যেনিবা টেমা এটাৰ পৰা উলিয়ালে দুটুকুৰা কে'ক
{{gap}}এই কথাটো কিন্তু সি ঘৰৰ গৰাকীৰ আগত উলিয়ালেগৈ দিগদাৰ আছে
{{gap বুইছে, ভনীয়েকলৈ বুলি ঘৰতে চাউল খুন্দি পিঠা, লাডু এসোপামান বনাই দি পঠিয়াইছে
{{gap}}'বুইছে, এই মিতিৰ ফুৰাৰ কামটো কৰিবলৈ মই হ'লে ভালেই নাপাওঁ
{{gap}}বাটে পথে কথা এষাৰ পাতিবলৈয়ো লগ এটা লাগে নহয় ৷ নে কি কয়
{{gap}}তাতকৈ, ঘৰৰ পৰা যাওঁতেই লগ এটা লৈ যোৱাই বুধিয়কৰ কাম হ'ব
{{gap}}ইফালে, সৰু-ডাঙৰ প্ৰায় প্ৰতিটো ষ্টেচনতে ৰৈ ৰৈ ট্ৰেইনখন গৈ থাকিল
{{gap}}যি বেমাৰৰ ঔষধ নাই সেই বেমাৰ সহ্য কৰাৰ বাহিৰে আন কি উপায়
{{gap}}এপাকত সি পিছে মন কৰিলে, হালৈদেৱে মুখ টিপি টিপি হাঁহি আছে
{{gap}}হাঁহিটো চেপি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰোতে কৰোতে এটা সময়ত তেওঁৰ পিছে কাহ এটা উঠি আহিল
{{gap}}পানী এঢোক খাই লৈ দুবাৰমান গলখেকাৰি মাৰি তেওঁ যেনিবা অলপ তৎ পালে
{{gap}}এইবাৰ, পকা ডাঢ়ি-চুলিৰে বুঢ়া মানুহ এজন আহি সেই ঠাইত বহিলহি
' {{gap}}জীৱনটো মানে এই সমস্যাবোৰৰ মোকাবিলা কৰোতেই পাৰ হৈ যায়
{{gap}}গেইটৰ ওচৰৰ পৰা দুৱাৰমুখলৈকে পকা কৰা বাটটোৰ দুয়োকাষে দুশাৰী হে'জ আৰু দুই এজোপা ফুল
{{gap}}কুকুৰ থাকিব পাৰে বুলি ভাবি সি অলপ থেৰোগেৰো কৰি থাকোতেই তেওঁ গেইটখন খুলি সোমাই গ'ল
{{gap}}হালৈদেৱে দেখোন হাঁহি হাঁহি তেওঁৰ উদং বাহুটোত টিপা মাৰি দিলে
{{gap}}হঠাৎ, কি দেখিলে কি নেদেখিলে, সি যেন একোৱেই ধৰিব নোৱাৰিলে
{{gap}}আবেলি ঠিক পাঁচ মান বজাত সি ভাবিলে, কিমাননো ভিতৰতে সোমাই থাকিব আৰু
{{gap}}মাজতে, হে'ডফোনটো লগাই লৈ জুবিনৰ গান শুনি শুনি গৈ থাকিল
{{gap}}কেঁকুৰি এটা ঘূৰিয়েই দোকান এখন দেখি সি এনেয়ে অলপ ৰৈ দিলে
{{gap}}নতুন মুখ এখন দেখি দোকানীজনৰ মনত চাগে কিছু কৌতুহল হল
{{gap}}তাক লৈ চিন্তা কৰিবলগীয়া নাই বুলি জানিব পাৰি তেওঁ চাগে নিজৰ মতে সময় কটাবলৈ ধৰিলে
{{gap}}তাৰ বাবে যিমান পইচা খৰচ কৰিব লাগে, কৰিবলৈ তেওঁ প্ৰস্তুত
{{gap}}তেনে ল'ৰাৰ লগত ভৱিষ্যতে আপুনি যিকোনো এটা বিষয় আলোচনা কৰিব পাৰিব
{{gap}}সিহঁতে না কিবা এটা কথা চিন্তা কৰিব পাৰে না কোনো সমস্যাৰ সমাধান সূত্ৰ এটা আগবঢ়াব পাৰে
{{gap}}এনেবোৰ ল'ৰাই গৈ থৈ ভৱিষ্যতে নিজ পত্নীৰ আজ্ঞাবহ গোলাম হয়গৈ
{{gap}}ঠিক ৯ বজাৰ লগে লগে তেওঁ দোকান বন্ধ কৰিবলৈ বুলি সাজু হ'ল
{{gap}}তেওঁৰ কথামতে তেওঁৰ বাইকতে সি উঠি ল'লে আৰু আহি থাকিল
{{gap}}অলপ পিছতে সি দেখিলে, এটা ভিজা মেকুৰীৰ দৰেই মানুহজন ৰূমটোৰ পৰা ওলাই আহিছে
{{gap}}সি ভাবিলে, পিছদিনা যিমান পাৰি সোনকালে উভতি যোৱা ভাল হ'ব
{{gap}}সি ভাবিলে, তেওঁ গা ভাল পাইছেই যেতিয়া আবেলিৰ ট্ৰেইনখনতে তেওঁলোক উভতি যোৱাটো ভাল হ'ব
{{gap}}পদূলিমুখতে খালী অট' এখন দেখা পাই সি জাপ মাৰি উঠিয়েই দিলে
{{gap}}নিজৰ ষ্টেচনটোত নামি সি দেখিলে, হাঁহিমুখেৰে ৰৈ আছেহি ৰুণা নবৌ
' {{gap}}ক'ৰনো খুলশালীজনী ওলালহি বুলি মূৰটো ঘূৰাই চাওঁতেই সি দেখিলে,তাৰ ঠিক পিছফালেই ৰৈ আছেহি চন্দ্ৰা
' {{gap}}সি দেখিলে, বয়সস্থ মানুহজন লাইনৰ পৰা ওলাই গৈ কাষৰ চকীখনতে বহিপৰিল
{{gap}}সি ল'ৰাটোক পিছে অলপ টানকৈয়ে ক'লে বোলে এইদৰে ঠেলা-হেঁচাখন কিয় কৰিছা
{{gap}}ল'ৰাজনে যেনিবা অলপ হঁহাৰ দৰে কৰি এইবাৰ চিধা হৈ ৰৈ থাকিল
{{gap}}হঠাৎ, কাণত আহি পৰা কথাকেইটা শুনি তাৰ মনটো ভাল লাগিল
{{gap}}পইচাকেইটা লৈয়েই কাষৰ চকীখনত বহি লৈ সি হিচাপ কৰিবলৈ লাগিল
{{gap}}হাঁহিবলৈ চেষ্টা এটা কৰি তাইৰ পৰা বিদায় লৈ সি তললৈ নামি আহিল
{{gap}}নদীৰ বুলি কোৱা ৰৌ-মাছৰে এক কেঃজিঃৰ এটা সি বাচি ল'লেহি
{{gap}}তাতে, তাৰ বাইকৰ পিছফালে ওলমি আছে বয়-বস্তুৰে ভৰা এটা বেগ
{{gap}}সি গৈ ঠিক কিতাপৰ দোকানখনৰ সমুখ পাওঁতেই তাৰ কাণত পৰিলহি এক চিনাকি কণ্ঠ
{{gap}}'আৰু, আপোনাৰ ফালৰ পৰা ভাল চাই মাননি এটাও {{gap}}অস, কথা তেন্তে সেইটোহে ৷ ঠিক আছে
{{gap}}এতিয়া সি পিছে বজাৰ কৰি পেলালে যে, পকেট একেবাৰে খালী
{{gap}}সি অহাটো গম পাই, পাচলি কটা নেলীয়া কটাৰীখন হাতত লৈয়েই {{gap}}'সব বস্তু আনিলেনে
' {{gap}}সি পিছে তাইৰ একো প্রশ্নৰে উত্তৰ নিদি বাথৰূমলৈহে সােমাই গ'ল
{{gap}}বাথৰূমৰ আইনাখনৰ সমুখত ৰৈ সি নিজৰ মুখখন বৰ সুক্ষ্মভাৱে লক্ষ্য কৰিবলৈ ধৰিলে
{{gap}}ক'ত কি হ'ল বুলি টাৱেলখনেৰে মুখখন মােহাৰি মােহাৰি সি উৎকর্ণ হৈ ওলাই আহিল
{{gap}}অ, সি অথনি কাজিয়াৰ মাজত সােমাওঁতেই কোনােবাই চাগে {{gap}}সি পিছে এতিয়া ক'ব কি, কৰিব কি
{{gap}}'মই জানিছো নহয়, এই মানুহটোৰ পৰা কোনাে এটা কাম নহয়
{{gap}}কি কৰিব কি নকৰিব একো ঠিক কৰিব নােৱাৰি সি টি.ৱি.টোকে অন কৰি বহি ললে
{{gap}}ভাতৰ পাতত বহিয়েই সি মন কৰিলে, ৰঙালাওৰ ভাজি আৰু দাইলহে
' {{gap}}'মায়ে মাছ আনিবলৈ ক'ব আৰু তুমি নানিবা, এনে কথানাে হ'ব পাৰেনে
{{gap}}'জা-নাে, বাটতে পৰিল নে কাৰােবাক দি থৈয়ে আহিল, কেনেকৈ জানিবা
{{gap}}কথাৰ সোঁত বেলেগ ফালেহে যােৱা দেখি পৰী পিছে গহীন হৈ দিলে
'- পৰীৰ ধমকটো খাই সি যেনিবা এইবাৰ গহীন হৈ দিলে
{{gap}}গেইটখন খােলাৰ শব্দ এটা কাণত পৰাত পৰীয়ে পৰ্দাৰ ফাকেৰে চালে
' {{gap}}ৰাজীৱেও মূৰটো হাওলাই চালে আৰু দেখিলে, হয়, চন্দ্রা আহিছে
{{gap}}এক নাটকীয় ভঙ্গিমাত আটাইকেইটাই খােৱা বন্ধ কৰি কিছুক্ষণ ৰৈ দিলে
{{gap}}খৰকৈ খাই বৈ আজৰি হ'বলৈ মানুহজনীয়ে ইঙ্গিত এটা দিয়াত বাপেক, জীয়েক দুয়াে যেনিবা খপাখপ খােৱাত লাগিল
{{gap}}মুখখন ধুই সি বেডৰূমলৈ গল আৰু ফেনখন অন কৰি বিচনাতে বহিল
{{gap}}হঠাৎ, কোনােবা মাইকী মানুহে কন্দা যেন শব্দ এটা কাণত পৰাত সিতাে উচপ খাইয়ে উঠিল
{{gap}}তাৰ মনত পিছে এটা সন্দেহ হ'ল আৰু সি গৈ বহাকোঠা পালেগৈ
{{gap}}সি পিছে কি ক'ব, কি কৰিব, একো ঠিক কৰিব নােৱাৰি থৰ হৈ ৰ'ল
{{gap}}সেইবাৰ মানে তাৰ মানুহজনীয়েই ডেমাকি দেখুৱাই তাৰ ওপৰত পুলিচ- কেচ এটা দি মাকৰ ঘৰত সােমাই আছিলগৈ
' {{gap}}তাৰ খং দেখি চন্দ্রাই কন্দাকটা বন্ধ কৰি অলপ পৰ থৰ লাগি ৰ'ল
{{gap}}তাই এবাৰ তালৈ আৰু আনবাৰ বায়েকৰ মুখলৈ চালে আৰু কি কৰিব কি নকৰিব ঠিক কৰিব নােৱাৰি হতভম্ব হ'ল
{{gap}}চকু মােহাৰি মােহাৰি চন্দ্রা এসময়ত উঠিল আৰু পিছলৈ নােচোৱাকৈ খৰধৰকৈ ওলাই গ'ল
{{gap}}মানুহজনীয়ে কিন্তু 'সোঁহ' বুলি শব্দ এটা কৰি ভিতৰলৈ সােমাই গ'ল
' {{gap}}সি অর্ডাৰটো দিলে যদিও তাই পিছে তালৈ বেকা চাৱনি এটা দি মাকৰ
{{gap}}কথাবােৰ ভাবি ভাবি এটা সময়ত তাৰ পিছে হাঁহি এটাহে উঠিল
{{gap}}হাঁহিৰ মাজতে, কিয় জানাে, তাৰ একাপ চাহ খাবলৈ মন গ'ল
{{gap}}এইৰনাে কি হ'ল বুলি আকৌ এবাৰ মাতিব খােজোতেই সি দেখিলে, তাই আহি তাৰ পিছফালেই থিয় হৈ ৰৈ আছেহি
{{gap}}যাচোন, ধুনীয়াকৈ চাহ একাপ বনাগৈ৷ {{gap}}আৰু, তােক যে কিবা কাপােৰ লাগে বুলি কৈছিলি, ওলাবি এতিয়া
' {{gap}}তাই উভতিব খােজোতেই দেখিলে, মাকে চাহদুকাপ লৈ ওলাই আহিছে
{{gap}}চাহকাপ ল'বলৈ বুলি হাতখন আগবঢ়াই দিওঁতেই মানুহজনীৰ লগত তাৰ চকুৱে চকুৱে পৰিল
{{gap}}সি যি ফালেই আঙুলিয়াই দেখুৱায় তাই সেইফালেই ৰ লাগি চাই ৰৈছিল
{{gap}}মানে, এইখন নাটকৰো যৱনিকা পৰিবলৈ আৰু মাত্ৰ কেইটিমান নাট্য- মুহূর্তহে চাগে বাকী আছেগৈ
{{gap}}সি হঁহা দেখি ছােৱালীজনীয়ে তাৰ মুখলৈ চালে আৰু তাইয়াে হাঁহিলে
{{gap}}তেওঁলােকৰ ঘৰৰ পৰা আকৌ এবাৰ গির্জনি মাৰি হঁহাৰ শব্দ শুনা গ'ল
{{gap}}তাই এইবাৰ মালিকৰ ঘৰটোৰ ফালে চালে আৰু তালৈ যাবলৈ বিচাৰিলে
{{gap}}সময়, সুবিধা পালে তাৰ যিকোনাে কথাতে তাই তীব্র প্রতিবাদহে জনায়
{{gap}}এতিয়া অৱশ্যে তাই তাৰ কথাটোত না সঁহাৰি জনালে, না প্রতিবাদ
{{gap}}ইফালে, কাণৰ কাষত মহৰ কোনকোননি শুনি শুনিও তাই আমনি পাইছে
{{gap}}লগে লগে, ইমান সময় ধৰি পাই থকা অসুবিধাখিনিৰ কথা সিহঁতে যেন পাহৰিয়েই গ'ল
{{gap}}ঠিক যেন, 'আমাৰ দাবী মানিবই লাগিব' বুলি ধর্ণা দি থকা দল এটাহে
' {{gap}}হঠাৎ যাতে তাৰ কাহ বা হাঁচি এটা নাহে, তাৰ বাবে বলিন সজাগ হ'ল
{{gap}}কাইলৈ, দেখিছোঁ, বেলেগ ঘৰ এটাহে ' {{gap}}বলিন আৰু ৰৈ নাথাকিল