jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
{{gap}}এটা কাঁচৰ পাত্ৰত লাইশামুক এটা থৈ তাৰ গতিবিধি লক্ষ্য কৰিব পাৰি
{{gap}}শামুকে পানীৰ শেলাই, পচা বনপাত খায়; কিন্তু শঙ্খে কেৱল মঙহহে খায়
{{gap}}মানুহৰ ভিতৰত যি উপদ্ৰৱকাৰী সি ধূমকেতুৰ উপমাস্থল বুলি নিন্দিত হয়
{{gap}}যোৱা ১৮৩২ শঁকৰ ব'হাগ মাহত এটা ডাঙৰ ধূমকেতু আকাশত দেখা দিছিল; ই আহাৰ মাহলৈ আকাশত ওলায়েই আছিল
" কেঁৱৰে মাত লগালে—"বাৰু, মই যদি ৰজা হওঁ—মন্ত্ৰীৰ বাব এটি তোমাৰ
" এইজনা গণকে বিষয় ল'বলৈ নাপালে, কেইমাহ- মানৰ অন্তৰতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়
" বৰফুকননীয়ে এই আশ্বাসবাণী শুনি ততালিকে কোঁৱৰক উলিয়াই আনি বৰ- ফুকনৰ আগত থিয় কৰালেহি
" তাৰ পাচতেই হজৰত মোহম্মদে ইচলাম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ কাবামন্দিৰত উপস্থিত হয়
{{gap}}গহ্বৰত তেওঁলোক তিনি দিন আছিল; তাৰ পাচত এদিন ঘোৰ অন্ধকাৰ ৰাতি মদিনালৈ যায়
ref> আৰু আন্‌চাৰসকলৰ <ref>আনচাৰ—যিবিলাক মদিনাবাসীয়ে ধৰ্ম্মধৰা মক্কাবাসীক আশ্ৰয় দি সাহায্য কৰিছিল
{{gap}}আবুবক্কৰ পৰম দয়ালু পুৰুষ আছিল; এওঁ বহুত দাস- দাসীক দাসত্বৰপৰা উদ্ধাৰ কৰি দিছিল
{{gap}}চীল নানা জাতিৰ; কিছুমান চীল সৰু, আৰু কিছুমান চীলৰ আঁকাৰ ডাঙৰ
{{gap}}চীলৰ সন্মুখৰ আৰু পাচৰ ভৰিয়ে মাছৰ পাখি আৰু ফিচাৰ কাম কৰে
{{gap}}চীল দলবান্ধি থাকে; সৰু সৰু দলত একোটা পুৰুষ চীল আৰু ১০
{{gap}}চীলে একো পিয়নত এটাকৈ পোৱালী প্ৰসৱ কৰে; কেতিয়াবা কেতিয়াবা কোনো চীলৰ দুটাও পোৱালী জন্মে
{{gap}}বায়ুমণ্ডলৰ চাপ জোখা এবিধ যন্ত্ৰ আছে; ইয়াক চাপমান যন্ত্ৰ বা বেৰোমিটাৰ বোলে
{{gap}}শ্মশানৰ পাচত কি, এই কঠোৰ প্ৰশ্ন; কোনে তোমাক ইয়াৰ উত্তৰ দিব
{{gap}}আগেয়ে কৈ অহা হৈছে, এই দেহৰ বা বাহ্যিক বস্তু সকলোৰে অবসান শ্মশানত
{{gap}}১৬ পৃঃ মোজেচ মূষা)•••এওঁ খ্ৰীঃ পূঃ ১৫৭১ অব্দত মিচৰ দেশত উপজিছিল
{{gap}}৬৩ পৃঃ ত্ৰিতয় কাৰ্য্য••• ত্ৰিতয়•••৩ সংখ্যা, তিনি ] কৰ্ম্ম, অজ্ঞান আৰু সংসাৰ ভয়
{{gap gap ক্ৰোঞ্চমিথুন•••[ ক্ৰোঞ্চ—বক; মিথুন—স্ত্ৰী-পুৰুষ ] {{gap gap নিস্বন••(নি-স্বন্+অল ধ্বনি, ৰব
{{gap}}১৪৮ পৃঃ পাতঞ্জল•••পাতঞ্জলিয়ে যোগকাণ্ডৰ এখন দৰ্শন শাস্ত্ৰ এই দৰ্শনক পাতঞ্জল বোলে
{{gap}}১৪৮ পৃঃ হানিবল•••খ্ৰঃ পূঃ ২৪৭ অব্দত এওঁ কাৰ্থেজ নগৰত জন্মে
{{gap}}আপোনালোকৰ মাজত 'দাস বেপাৰী' বুলি জনাজাত স্থানীয় লোক কিছুমানো আছে
{{gap}}'মিচৌৰী আপোচ' প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ সপক্ষে এতিয়াও এটা ডাঙৰ যুক্তি দেখুৱাবলৈ বাকী আছে
" এই যুক্তি খণ্ডন কৰিবলৈ ওলাইছোঁ— বিৰোধী পক্ষৰ আগত থিয় হৈছোঁ
{{c larger দাসপ্ৰথাৰ বিষয়ে এজন বন্ধুলৈ {{gap}}তুমি জানা মোৰ চিঠি লিখাৰ অভ্যাস তেনেই কম
{{c larger তৰুণ এগৰাকীলৈ উপদেশ {{gap}}মই ঘৰলৈ আহিয়েই আপোনাৰ যোৱামাহৰ ২৩ তাৰিখৰ চিঠিখন পালোঁ
{{gap}}এই নীতি গ্ৰহণ কৰা সত্ত্বেও উক্ত অভিযান বন্ধ হোৱা দূৰৰ কথা, বৃদ্ধিই পাইছে
{{c larger দাসপ্ৰথা সম্পৰ্কে এটি বিখ্যাত উক্তি {{gap}}যিহেতু মই দাস নহম্ সেই কাৰণে মই প্ৰভুও নহম
{{gap শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম আৰু মানসিক চিন্তাৰ লাভজনক আৰু মনোৰম মিলন কৃষিৰ বাহিৰে আন কোনো কামতেই দেখা নেযায়
{{gap}}মই পাথৰৰ কামত লাগি যাওঁ আৰু ২২ বছৰ বয়সলৈকে এই কামকে কৰিছিলোঁ‌
{{gap}}মোৰ ব্যক্তিগত বৰ্ণনা যদি আৱশ্যক বুলি ভাবে, তেনেহলে কওঁ মই দীঘলে প্ৰায়
{{gap}}এই আটাইবোৰেই হঠাতে হৈ উঠা নাই, ইয়াৰ মূলতে আছে দৰ্শনসন্মত কাৰণ
{{gap}}মই আজি এই ঠাইত ভাষণ দিবলৈ থিয় হৈ গভীৰ আবেগত অভিভূত হৈ পৰিছোঁ‌
{{c larger প্ৰথম উদ্বোধনী ভাষণ {{gap মুখ্য বিচাৰকে তেওঁৰ গোটেইখিনি ক্ষমতা ৰাইজৰ পৰাই লাভ কৰে
{{gap}}শেহান্তৰত ৰাইজে যে ন্যায় বিচাৰ কৰিব সেই কথাৰ ওপৰত ধৈৰ্য্যেৰে আস্থা নৰখাৰ কাৰণ কি থাকিব পাৰে
{{gap}}হে মোৰ দেশবাসী সকল, আপোনালোক সকলোৱে এই গোটেই বিষয়টো লৈ ভালদৰে আৰু শান্তভাৱে চিন্তা কৰক
{{c larger মূলধন আৰু বনুৱা সম্পৰ্কে {{gap বনুৱাৰ স্থান মূলধনৰ আগত আৰু ই মূলধনৰ পৰা স্বতন্ত্ৰ
{{gap}}আকৌ, আগতেই কোৱা হৈছে যে দৰাচলতে স্বাধীন ভেৰণীয়া বনুৱা বুলি মানুহৰ জীৱনত কোনো স্তৰ নাই
{{gap}}এই জিলাত দাসপ্ৰথা বিলোপ কৰি দিয়াত কংগ্ৰেছৰ যে সাংবিধানিক অধিকাৰ আছে তাত মই কেতিয়াও সন্দেহ কৰা নাই
{{c larger সামৰিক অধিনায়ক এজনলৈ লিখা চিঠি এটি {{gap}}মই আপোনাক পাটোমেকৰ সেনাবাহিনীৰ প্ৰধান নিয়োগ কৰিছোঁ
{{c larger মানৱ হিতৈষী লিঙ্কন {{gap}}বেয়াৰ্ড নামৰ এজনী দুখীয়া বিধবাৰ লৰা এটি সেনাবাহিনীত কাম কৰে
{{gap}}এই প্ৰশ্নসম্পৰ্কত আমাৰ গণৰাজ্যই বৰ্ত্তমান বিদ্ৰোহৰ এটা প্ৰৱল পৰীক্ষাৰ সম্মুখীন হৈছে
{{gap}}মই অনুভৱ কৰিব পাৰোঁ আপোনাৰ এই অপূৰণীয় ক্ষতিত আপোনাক মৌখিক সান্ত্বনা দিবলৈ যোৱাটো বৃথা
{{gap}}মই ইয়াকেই প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ যেন পৰম পিতাই আপোনাৰ এই গভীৰ দুখ পাতলাই দিয়ে
{{gap}}"পৃথিবীত পাপ আছে কাৰণে দুখ দুৰ্গতি আছে আৰু পৃথিবীত পাপ থাকিবই
* টেৰিয়া এইহতক মুক্ষ কৰি সমস্ত গা কৈছে বলে তোমাৰ নামঘৰত থাপিত মুৰ্ত্তিৰ ভোগ পূজা অছ
* গোৱালপাৰা জিলাৰ গ্ৰাম (শালকোচা) নিবাসী যুত নীলমাধৱ বৰুৱা এম, এ, বি, এল মাশৰ বংশৰ সৈতে
'দবেন কন্যা জাপাৰ কনা অধিকাৰ ক্ষেত্ৰাপাৰা দৌপদী কামিনী ভৃগু আৰৱেশ্বৰ শৰজাত ভবেন্দু কণ
« জগন্নাথ-এওঁ ভেগ ত্যাগ কৰি স্বাধীনতা বিচাৰি দৰং জিলাৰ পূৰ্ব অঞ্চলত স্বাধীনভাৱে ৪
(১) বংশীধৰ-এওঁ দাদাকৰ লগত কাজিয়া কৰি বৰফুকনৰ তলত শিকদাৰ হৈছিল
• •ল ডাঙৰ হৈ কালদিতে বাস কৰে আৰু মোমাষেক গজেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধাৰীৰ এলে পাটোৱাৰী • বৰে
) শ্ৰীধৰম কালী উপে বাঃ হৰিশ্চত্ৰ বা ৰাতিৰাম ৰাঃ দণ্ডী আঃ কামেশ্বৰ ভাঃ শালা হাকাম
[প্ৰাচীন কামৰূপ বুৰঞ্জী]* উত্তমে আহোমৰ লগত পাছত অতি ভীষণৰূপে যুদ্ধ কৰে আৰু বহুত আহোম ৰণুৱা মাৰে
[ সানেকুচিক উঠি যায় ] জয়নাথ দত্তই বিয়া কাঃ তাঃ গিৰিবালা
* এই সকলৰ বংশধৰ মঙ্গলদৈৰ যুৱত আছে; তেওঁলোকৰ লগত আমাৰ সামাজিক চল বন্ধ হৈছে
(ভাগদৰ বিলত বহুত মাছ আছিল; বৰফুকনে সেই সংবাদ পাই মচ্ছ মৰাই ৰং চাবলৈ মন কৰি তাৰ ব্যৱস্থা কৰে
[ ওপৰৰ শ্লোকৰ বাকী অংশ আৰু ফুটদিয়া ঠাইবোৰৰ আগৰ উঠি গৈছে, মাৰি নোৱাৰি
[ নাৰায়ণ গোমখাৰ সময়ত এওঁ কেত্ৰিৰ কোনো এক খণ্ডত ভূঞা আছিল বুলি গোমথা বংশাৱলীত পোৱা যায়
1 মাপাৰা গাওঁ ভূমিকম্পত ভাঙাত তেওঁ গোৱালপাৰাৰ খলেপাৰাক উঠি আহে
[গৌৰীপুৰৰ কাকতী আৰু বৰুৱা বংশ] ভাঃ মেনাজী আই ঈশ্বৰ মাধৱদেৱৰ আজ্ঞাপৰ মহন্ত হয়
15াখা আৰু শ্ৰপতি সৰস্বতী ভূঞৰ বংশধৰসকলৰ গুৰু, প্ৰিয়ন্তন সৰস্বতীৰ বংশধৰসকল আছিল
(কৰি পাই এই কি গলি, প্ৰতি লক্ষ কি নেই পি মহৰ ওচৰত থাকি লোচনা কৰিছিল
* বোৰ গাত লিখা দেখি কি ভুলি দি পায় এল
(৫) আশৰ চীফকমিচনাৰ কটন চাহাৰৰ নামত ধুবুৰীত এটা পুস্তকালয় স্থাপন কৰে
(৮) আসামৰ কেইবাজন ছাত্ৰক ৰাজা বাহাহুৰে বৃত্তি দি কৃষি-শিল্প শিক্ষাৰ বাবে জাপানলৈ পঠাইছিল
(১২) ৰাজা বাহাৰে বহুত ব্ৰাহ্মণ-কায়ক জোট আৰু লাখেৰাজ দান কৰে
Wত এতিকে লোকে কয় লিজ শিল্পত গাফি খানে আমাৰ কুমাৰে এই শিল্প ও ভিতৰত বিশেষ নাৰ কৰিছে
(১ বসু বদদেশ দক্ষিণ ৰাঢ়ত বাস কৰিছিল, সেই কাৰণে তেওঁৰ বংশধৰসকলক জকি বাড়ী কায় বোলে
(১) ৰাজীৱন বন্ধুৱে নিয়মমতে ৰাজ কৰ শোধাৰলৈ অপাৰগ হোৱা বাৰে কোচবিহাৰ ভূসম্পত্তি নিলাম হয়
(৫ এযুত কিশোৰ ৰ এখেত সৰল, সত্যপ্ৰিয় আৰু বিনয়ী লোক
to নিতি আমাৰ না, কান্তা আৰু গান n তকায় ৰ 'আ কৰি এনাজৰ হৈছিল
(২) ডালিশী উমাৰ কলা মাহেন্দি চিত্ৰবাল প্ৰভাত কন্যা (খুৰ) সোনাপতিৰ বোৱাৰী আঃ শন্তু (৩) দৈৱকী
] ৯ লৰোৰ শিৰোমণি ২ গোবিন্দ নাৰায়ণ কৰিষণ এ নিতাইচ কবিশেখৰ<noinclude noinclude>
" তাৰ অলপ পাচতেই তাত এটা পানীৰ উৎস উৎপন্ন হয় আৰু সি এটা কুৰত পৰিণত হয়
(ৰায় প্ৰতাপচন্দ্ৰ বৰুৱা ৰাহাৰৰ পেহী), [ অধিকাৰীৰ বালিনা জলি কিশোৱাৰ
•••••ৰায়ত আনিয়া হয় আৰা বসত কৰিয়া সিসকে মৌজা মণ ভোগ কৰিব
vজনাৰ ৰায়-এওঁৱেই এই অংশৰ প্ৰথমে Dibrugarh Technical schoolত পঢ়ি ভাল কৰে পাচ কৰি তাৰে সৈতে কাম কৰিছিল
• ৰাৰপতি বৰকাকতী, মজুমদাৰ le মহীপতি বৰকাকতী ওকে গোপন কাৰ * খানপঞ্জি যাকাত আহো নাতী না মাৰ লৈ
, গতি বাল্য অৱগত উপযু অফিক গৱ মোমায়ে কে এল
{{gap}}এই ঘটনাৰ কিছুদিনৰ পিচত এজন আলৰ বুঢ়া আহি তেওঁৰ দুখৰ কথা কয়
</ref> সুৱতী তাইক জানিলোহো মনে॥ এহিবুলি গুণি গাণ্ঠি গৃহত পশিলা
{{বঙালী ৰা}}জত সমস্ত ভৃত্য পহৰীয়া কৈলা॥২১৮ শুনা ইটো কথা আতি অদভুত বৰ
</ref> বেৰি দিয়া নৰেশ্বৰ॥ হেন শুনি মহা ৰজা আদেশ কৰিলা
{{gap}}৫০ ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে অসমত অনাতাঁৰ সু-অভিনয়ৰ দুটা শৈলীৰ সৃষ্টি হয়
' বহুদিন বাপুদাৰ কাষত বহি শুনিছিলোঁ অসমীয়া, বঙালী, উৰ্দু শ্বায়েৰ, ইংৰাজী নাটকৰ<noinclude noinclude>
{{gap}}—"অভিনয় তো বহুত কৰিলে; কিন্তু পৰিচালক হ'বলৈ আপোনাৰ পৰিকল্পনা কেনে
"— ঢেকঢককৈ হাঁহি মোৰ পিঠিত ঢাকা এটা মাৰি তচদ্দুকে ক'লে
{{gap}}— "সত্যজিত ৰয়, ডেভিডলিন মোৰ বাবে, ছবি পৰিচালনাৰ বাবে মোৰ মনৰ মাজৰ টিউটৰ
" {{gap}}— "ক'ব নোৱাৰোঁ— চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ মানুহখিনি যে আহিয়ে পোৱাহি নাই
{{gap}}নায়িকা মৃদুলা আহিল; কেমেৰামান ইন্দুকল্প হাজৰিকাই মন্দিৰৰ কাষত তিনিঠেঙীয়া পেঙত কেমেৰা ফিট্ কৰিলে
{{gap}}পৰিচালক তচদ্দুক আৰু অভিনেত্ৰী মৃদুলা আজি নতুন ৰূপত, পৰিবেশত— মুখামুখি, ভেটা-ভেটি
{{gap}}বহুতদিনৰ পাছত মানে জীৱনাস্তৰ বছেৰেক মান আগত এদিন আকৌ কলংপাৰৰ মোৰ ঘৰলৈ আহিছিল
{{gap}}'ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰ' ছবিখন নগাঁৱলৈ অহাৰ পাছত কিন্তু তচদ্দুক আৰু মোৰ ওচৰলৈ অহা নাছিল
" তাৰ তচদ্দুক ইউছুফে সংলাপ ভাল পালেই বাক্যটোৰ গুৰুত্ব দিবলৈ তলত আঁচ টানি দিছিল
{{gap}}মোৰ আজিও মনত আছে, তচদ্দুকৰ ভনীয়েক নাজনীন্ সেই সময়ত আমাৰ লগত আছিল
{{gap}}তচদ্দুকে মোক যেতিয়াই লগ পাইছিল তেতিয়াই সাহিত্য-শিল্প আৰু চলচিত্ৰৰ কথা কৈছিল
{{center larger ট্ৰেজিক ৰাজকোঁৱৰ তচদ্দুক {{gap}}হতাশাৰ জন্ম, সাধাৰণতে ভবাৰ, স্বীকৃতিৰ অভাৱত নহয়
{{gap}}তচদ্দুকে এইদৰে নিজৰ জীৱনটো কিয় শেষ কৰিলে সেইকথা আজিও মোৰ বাবে ৰহস্য হৈ থাকিল
[৩৬ খেতিত দুজন মানুহ থকাত এজন ধৰা হব, এজনক এৰা হব
[তেওঁ এনে কথা কলত] ৰজা আৰু অধি- কাৰ অৰুি বর্ণিকিএ মেলত বহ
"মানুষেৰ শূন্য ভৰাবাৰ অন্ত তাৰ মনেৰ মানুষকে নানাভাবে নানাৰসে জাগিয়ে ৰখৰাৰ জন্য আছে তাৰ সাহিত্য,
"থেচিচ" লিখি কোনো এজনে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ "ডক্টৰ" উপাধি পোৱা বুলি তেখেতে জীৱন-স্মৃতিত লিখিছে
"ভানুসিংহৰ পদাৱলীৰ" অতি উৎকৃষ্ট কীৰ্ত্তনটোতেই কুঞ্জপথে সখি কেইসে যাওব অবলা কামিনীৰে
"</poem গীত গোবিন্দৰ আন এটা বিভাৱে যেনে- মা কুৰু নিতম্বিনী গমন বিলম্বনমনুসৰ তং হৃদয়েশম্
" এই সিদ্ধান্তটি লোক সঙ্গীতৰ তত্ব হিছাপে ৰবীন্দ্ৰনাথে স্থান কালক গ্ৰহণ কৰিছিল
"গীতাঞ্জলি" বোলা প্ৰৱন্ধটি ভবানন্দৰ ৰী- কাব্যৰ উৎস আৱিষ্কাৰৰ এটি সুন্দৰ প্ৰচেষ্টা
" এই সিদ্ধান্তৰ আলোকত ৰবীন্দ্ৰ-কাব্যক চালি-জাৰি চাই ভবানন্দই দাৰ্শনিক বিচাৰ কৰিছে
Letter- estate মৃতকৰ ত্যজ্য সম্পত্তি চলাবলৈ দিয়া ক্ষমতা same level=একে ওখ পৰিমাণত, সমান ওখত্ত
Level-crossing-ৰেল আলিৰ সমানে সমানে লগা judgment স্থিৰ জুৰ, গহীন স্বভাব
reformer সকলো বাহ-বিচাৰ হাই একে to a level সমান কৰণ, ওখ চাপৰ নির্ণয় কৰণ
Lever-watch-চকৰি ঘূৰাবৰ নিমিতে চাবকটা চেকী কৰ লগাে মােগ্য, কৰ লগাব পৰা
Life-boat a. জাহাজ ডুবিলে মানুহ তুমি জীৱনৰক্ষক পুঙা, পানীত ওপােঙ্গাই ৰখা যতন
See the light দৃষ্টিগােচৰ হ, মাল তােলাপৰা কৰা মুকলি নাও
Such confinement নকপুৰীৰ একাংশ, কাৰাগাৰ ; of citron tree এবিধ নেমুটেঙাৰ গছ বা তাৰ কৰ এককম প্রবল জ্যোতি বা পােৰ
Limited lamely পেগুৰা-পেঙৰকৈ খােজ কাচ, পেচিয়া ; ভিতৰে লগা, আৰ দে to hemp মৰা পাট বা শন সূতাৰ কাপােৰ
List to enlist শিষ্টি কৰ, ফর্দ কৰ, নাম ভূত কৰ; যেনি যাবৰ মন যায় তেনিয়েই বলে
paper শিলত আখৰ লিখি ছাপা কৰ, পিঠ'গ্রাফ of stones প্রস্তৰ বিষয়ক বিজ্ঞান
By বিশেষ ৰকমৰ চাকৰৰ পােচাক, কোনাে বিশেষ চিনৰ সাৰ পিন্ধা লােক
Live a দুতলীয়াভাৱে কাল নিয়া, সৎ অসৎ দুই প্রকাৰে Load-line n. কোনাে নাও বা জাহাজত নিয়ম মতে কিমান ডৰ দিব পাৰি তাৰ চিন
—v. t. to loiter মিছাই ইফাল সিফাল কৰি কাল কটা
place স্থানীয়, থলুৱা, কোনাে এঠাইৰ, স্থান place স্থানীয় ভাবে, কোনাে বিশেষ ঠাইত
mandate আদেশ থকা, বাধ্যতামূলক, আদেশ food to cattle ড়ো আদিক দানা দিয়া কাঠৰ to do so যি নিজেও খাব নােৱাৰে লােককে
clergyman গীর্জাৰ বাষত থকা পাদুৰী চাহাবৰ and rails হাত নখ অঁতােৱা কাম
In লণ্ডনৰ লর্ড মেয়ৰ অফিছৰ কাৰ্যৰ বাবে আহি জুহালৰ ওপৰৰ কাঠ বা শিলৰ থাক বা খল পা
garment গিলিপ, আবৰণী, ঢাকনী, কাপােৰ, মাৰ, বিস্তৃত হ ৫) fil উতল, ফেণ উঠ to T •ভোক্ত ভাত খাই খিবিন্দালি কৰ
colfo; tonal তিকতা মানুহে পিন্ধা ফুটি the laiহাতেৰে কৰা, হাতেৰে চলোৱা
ing তৈয়াৰ কৰণ, প্রস্তুত কৰণ, শিল্প কর্ম the manufactures কাৰিকৰ, শিল্প কৰ, ব্যৱসায়ী
slavery দাসত্বৰ পৰা মুক্ত কৰ, বেটী বন্দী খালাচ the beauty =দেখিবলৈ বেয়া হব, অশােভ বা এবিধ বৰ বগা পাট
stone এবিধ চকচকীয়া মিহি পাথৰ ; Marble-paper মাৰ্বল পাথৰৰ দৰে চকচকীয়া year ইংৰাজী বছৰৰ তৃতীয় মাহ, মার্চ মাহ
order যুদ্ধৰ সাজেৰে গমন কৰ, চিপাহীৰ দৰে troops সেনাদলে কোনাে এসময়ত যিমান দূৰ যায়
liarsh আঁকোৰগােজা, কাঠচিতীয়া নির্দয়, আষৰী a command অজ্ঞা পালন, হুকুম মানি চলা গুণ
ved পদার্থ, বস্ত, দ্রব্য end, motive উদ্দেশ্য, olject দ্রব্য বিষয়ক, বাহ বস্তু সম্বন্ধীয়, কর্মপদীয়
army=মােটতে ফৌজৰ সংখ্যা কিমান সংখ্যামতে ফৌজৰ বল চালে কিমান হয়
(pl the sick কেঁচুৱা বা ৰােগী পৰিচৰ্য্যা কৰতী, আয়া, কৰ, পিয়াহ খুৱা, পতি কৰ
seed of a tree এবিধ বিহগুটি (বঙ্গালীত কুচিলা of nylon নাইলন কাপােৰ অথবা সেই কাপোেৰৰে after sunset কৰ পােহৰত বা এন্ধাৰত নেদেখা
legible এদ্ধাৰ, ঘােপমৰা, অস্পষ্ট, গুপ্ত ; known অপৰিচিত, অতি গুৰি নােহােৱা, অজানিত
at times সময়ে সময়ে হোৱা, গো-চোৰোকা, মানে at times কেতিয়াবা কেতিয়াবা, মাঙ্গে সময়, মা প্রদেশ, যেনে ইয়ােৰােপ আমেৰিকা
offered দান দিব খোজা বস্তু বা মূল্য; pro- যেতিয়া সুযোগ হল, চল পালে
—n, a shop দোকান, তৈয়াৰ কৰি দোকানত খোৱা; লাগি ফুৰা, সহায় কৰিবলৈ আগ বাঢ়ি ফুৰা
glances চকুকেৰাহি কৈ মৰম ভাব দেখুৱা, চকুৰ ঠাৰ দি প্ৰেম প্ৰকাশ কৰ
" এই গান শুনি মহৰ্ষি দেবেন্দ্ৰনাথে তেখেতক ৫০০ টকা পুৰস্কাৰ দিয়ে
" ইয়াৰ লগত প্ৰায় মিলি যায় বিশ্বপ্ৰকৃতি সম্বন্ধে ৱাৰ্ডচ ৱাৰ্থৰ
"</poem কবিয়ে সেই নতুন কবিকে নিজৰ শেষ নমস্কাৰ কৰি গৈছে: তোমাৰ খ্যাতিতে তা পায় যেন
{{gap}}মানুহে কাম কৰে বা কৰিব লগীয়া হয়; আৰু সেই সকলো কামতে এটা দৃষ্ট বা অদৃষ্ট লক্ষ্য বা উদ্দেশ্য থাকে
{{gap}}ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ এই যে মানুহে সুখ বিচাৰে, কিন্তু জীৱন নানা দুঃখেৰে ভৰা
{{gap}}কিন্তু এই জীৱনৰ অন্ত আছে, ই অনিত্য; বাৰ্ধক্য আৰু মৃত্যুই জীৱনৰ সকলো মহিমা নাশ কৰি দিয়ে
{{gap}}এই জড়বাদী আৰু নাস্তিকবাদী সকলৰ ভিতৰতে জীৱনৰ প্ৰকৃত মূল্যবোধ সম্বন্ধে নানা বিৰোধী ধাৰণা আছে
{{gap}}এই সংগ্ৰাম যিহেতু গতিশীল সেই হিচাবে ই ব্যক্তি জীম আৰু সমাজ জীৱনকো গাথি দিছে
{{gap}}সেই সময়ত ভাৰতৰ জাতীয় জীৱনত আত্মপ্ৰতিষ্ঠাৰ আৰু দেশাত্মবোধৰ ভাৱ গঢ় লৈ উঠিব ধৰিছিল
{{gap}}বিংশ শতাব্দীৰ আৰম্ভনিৰ লগে লগে ইতিমধ্যে দেশত ইংৰাজ শাসকৰ নতুন দম্ভ আৰু উৎপীড়ন দেখা দিলে
{{gap}}এই গানবোৰ গাই গাই সেই সময়ৰ বিপ্লবী যুবক সকলে হাঁহি মুখে ফাঁচী কাঠত আপোনাৰ শিৰ তুলি দিছিল
(গ) কোনো-কোনো টাকাকাৰৰ মতে, এ ব্যাধ নয়, এ ব্যাধি হে
" এই বুলি দিব্য হাঁহি মাৰি বিদায় লৈ মহাতনু বলৰাম যোগাসনত বহিলগৈ
(৭ শিষ্য আৰু সৰ্জনৰ মাজত সত্যতথ্য নিৰূপণাৰ্থে যি প্ৰণোদি হয়
" (১) অৰ্জুনে ভক্তি আৰু আগ্ৰহৰ সৈতে সুধিলে, "হে প্ৰভো
(৬) যোগ্যতা, সাহ, ইচ্ছা, বল ইত্যাদি বুজি এজনে আনজনক খুঁজলৈ আহ্বান কৰি লৈ হে মলযুদ্ধত ধৰিব লাগিব
(৭) ৰণত যাৰ মাত উপস্থিত হয়, তাক কদাপি ৰণাঘাত কৰিব নোৱাৰিব
(১ যদি তোমাৰ মতে নিষ্কাম ধৰ্ম্মতকৈ আত্মজ্ঞান শ্ৰেষ্ঠতৰ হয়, তেন্তে, হে কেশৱ
(১ বাঞ্ছিত বস্তুপ্ৰাপ্তিৰ অৰ্থে যাৰ ওচৰত যাচ্‌ঞা কৰা যায়, তেওঁকে জনাৰ্দ্দন
" (২) ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই এই বুলি তাৰ সমিধান দিলে, "হে মহাবাহ
(১) সাৰথি, জন্তুবাহন, অস্ত্ৰবাহক, বাদ্যকাৰ, শঙ্খদাৰ ইত্যাদিত অস্ত্ৰ প্ৰহাৰ কৰিব নোৱাৰিব
(খ) লগ্নজিতাৰ গৰ্ভজাত পুত্ৰ বীৰ, অশ্বসেন, বৃষ, বেগবান, আম, , কুন্তি, টি, আৰু আখ্যান
» ৰাৰ হেতুৰ বিষয়ে পুতে ৩০, অখ্যাত বিণক বা<noinclude noinclude>
" (২) (১) যি নখ, যাৰ স্থিতি বিশ্বাস কৰা নাযায় সেয়ে ৰ
" (৪) ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই এই বুলি বুজনি-সমিচাৰ দিলে, "হে পাৰ্থ
(৫) (২) "অভ্যাসৰ নৰ, কৰ্ণপথে কৰে শৰ" এই নীতিবচনফ ফিৰ পম খেদি নিলেও এই আঁতিগুৰিতে ওলায়গৈ
{{gap}}ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই অতি হৃষ্টচিতেৰে এইবুলি অৰ্জ্জুনৰ প্ৰশ্নৰ সমিধান দিলে-"হে অনঘ Ref
(২) শ্ৰীকৃষ্ণ বহিক পেলেই জগন্মোহন; তদুপৰি আখ্যাত্মিক পৰ সমোহনী শক্তিৰ প্ৰভাব
" অৰ্থ উপদেশ শিৰধাৰ্য কৰি ভীমসেন ক্ষান্ত না এতিলৈ সৰ কৰি জীযেনে গাৰ কোৰ মুৰ্য্যোধনৰ কৰিলে
(0) চন্দ্ৰত সঞ্জীৱনী মুখা আছে বুলিয়েই চন্দ্ৰৰ আন এটা নাম "সোম
{{gap}}যথাসময়ত অদ্ভুত কৌশল আৰু আচৰিত ব্যৱস্থাৰে সৈতে (১) গৈ চিত্ৰলেখা দ্বাৰকাত উপনীতা হলগৈ
(৪) স্বৰমাধুৰীৰ প্ৰাধান্য হেতুকে চাৰিবেদৰ ভিতৰত সামবেদ ভগৱানৰ ৩) একাদশ ইলিয়ৰ মাজত মনেই ৰজা
(৬ মানুহৰ মাজত ৰজা বুলি জানিবাঁ; মই অস্ত্ৰসমূহৰ মাজত ব্ৰজ Ref
(১ অষ্টবসুঃ— ভব, ধ্ৰুব, সোম, বিষ্ণু অনল, অনিল, প্ৰত্যুষ আৰু প্ৰভব
(৪ ৰূপত অতুলন আৰু সঙ্গীত বিদ্যাত অগ্ৰগণ্য বাৰে চিৰথ ভগৱানৰ প্ৰিয় Note
(৫ ধৰ্ম, জ্ঞান, বৈৰাগ্য, ঐশ্বাৰ্য্যাদিৰ বলত কপিল মুনি সকলো সিদ্ধতকৈ Note
(৮ যেয়ে যেতিয়াই যিহকে প্ৰাৰ্থনা কৰে, কামধেনুৰ ওচৰত সিয়ে তেতিয়াই
"কৃষ্ণ* পুথিৰ আদ্যলীল আৰু ম্যশীল এই দুই ও এচাৰিত হৈ গৈছে
" সখীৰ সেই কথা শুনি কুমাৰী হতাশত বিৱশ হৈ ততালিকে মাটিত ঠাচকৰে পৰি মূৰ্ছা গল
" এনেতে, প্ৰিয়তমা সখী চিত্ৰলেখাই এই বুলি মাত লগালে, "হে সখি
" সখী চিত্ৰলেখাৰ আশ্বাসত প্ৰাণদান পোৱাদি পাই অতি আথে-বেথে উষাদেবীয়ে এই বুলি কৈ স্থিৰ হৈ বহিল, "সখি
" (৪) *এই দুই পন্থাৰ আৰু এটা ভেদ এই যে, নিগুণব্ৰহ্ম উপাসনা অতি ক্লেশাধ্য (৫)
(৬ কিয়নো ভগৱানৰ উদ্দেশে কৰ্ম অনুষ্ঠান কৰিলেও মোক্ষ লাভ কৰা যায়
" (১) অৰ্জুনৰ তিতকৈও প্ৰতিশ্ৰুতিত অধিক তুষ্ট হৈ, শ্ৰীকৃষ্ণদেৱে উলটি আকৌ ৰথত চৰিলেহি
" এই বুলি প্ৰেমোন্মাদিনী উষাদেবী অনিৰুদ্ধ কুমাৰৰ দুখানি চৰণত উভালি পৰিল
{{gap}}গান্ধৰ্ব্ব বিবাহৰ পাচত, দিনচেৰেক নিৰ্ব্বিবাদে আৰু নিৰাপদে উষা-অনিৰুদ্ধৰ সুখৰ দিন পাৰ হল
(১) {{gap}}মহতী বাহিনীয়ে ৰণভঙ্গ দিয়া দেখি সহস্ৰভুজ দানৱোত্তম মহাসুৰ বাণ-ৰজাৰ মন অলপো বিচলিত নহল
" ধৰ্মাত্মা কুম্ভণ্ড মন্ত্ৰীৰ জ্ঞানগৰ্ভ শান্তিবাণী শুনি উন্মত্ত বাণ-ৰজা তৱধ লাগিল
(৪) (১) এই দুই পদৰ বহুল ব্যাখ্যা ইতিপূৰ্বৰ চকাত দি অহা হৈছে
(৩) সাপ, বাঘ, কুতী, হৰ, বি, জৰু ইত্যাদি জীৱৰ বোলিক নয়
" (২) তত্ত্বজ্ঞানী ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই হৰিষ, অন্তৰেৰে এই বুলি সমিচাৰ দিলে,-"হে ভাৰত
(৫) নক্ষে পে বেনিত পৰৰ পৰমৰ সৃষ্ট সংলই গোন<noinclude noinclude>
(২) "হৰিবংশ" আৰু পুৰাণাদিত বাণৰজা স্বৰূপতে সহস্ৰভুজ আছিল বুলিয়েই বৰ্ণিত হৈছে
(২) কৃষ্ণানন্দস্বামিকৃত গীতাৰ্থ সন্দীপনী গীতা, ২ অধ্যা, ১৩শ লেক (৩) গীতা, ২য় আখ্যা, ১৫শ, শোক
(৩) কাইলৈৰ ৰণত অৰ্জুনৰ ৰথত শিখণ্ডীকে একাষেদি বহুৱাই ললেই মোৰ আৰু অস্ত্ৰ ধৰা নহব
(২) এপ্তি ৰচনাত কামৰ এ নিৰ অৱস্থাৰু লায়ণ বুলি ৰখ
" ইয়াৰ লগৰীয়া হৈ, আৰু অনেক বৈৰাগ্য ভাবে দ্ৰোণাচাৰ্যৰ অন্তৰত খেলবলৈ ধৰিলে
" (৩) 'পাণ্ডৱ বাহিনীৰ মাজত অৰ্জুনৰ ৰথ সূৰ্য্যত উজ্জ্বল হৈ প্ৰকাশ পাইছে
(২) একৃ গো, মা আৰু ফল লিৰ ফলত শীৰ মীৰ গোপনাৰে সৈতে সৰু মাৰাণ সেনা॥ নাৰ বিষয়
(৩) সৎ বাৰু অসহৰ সংখ্যা বিষয়ক ব্যাখ্যা ইয়াৰ আগেৰে দি অহা হৈছে
" (২) (১) "বেদেষু যজ্ঞেষু তপঃ চৈব জানেষু বৎপুণ্যফলং প্ৰদিষ্টম
" (৩) "বিবেকবুদ্ধিৰ দ্বাৰাই জীৱাত্মক সংসাৰৰপৰা উদ্ধাৰ কৰিব লাগে, আত্মাক অৱসন্ন কৰিব নালাগে
(৩) সাৰ্বিক সুখৰ সাধনা এবাৰ সিভি হৈ উঠিলে সি পৰম আনন্দদায়ক হয়; গতিকে তেতিয়া সি অমৃতযেন বোধ হয়
"স্বধৰ্ম্মো নিধন শ্ৰেয়" এই পূৰ্বোক্ত উপদেশ সততে পালন কৰিলেই পৰানিষ্ঠজ্ঞান (৪) লাভ কৰিব পাৰিব
(৩) অধত কাজ ধৰ্ম্মৰমৰ কলমী বি এই বি কুলত লয়, তাৰ সেৰে বুধ
"(২) "শ্ৰেষ্ঠজনে যি যি অনুষ্ঠান কৰে, ইতৰ লোকে সেই সমকে অনুকৰণ কৰে
"(১) এনেতে, অৰ্জ্জুনে এই বুলি পুনৰপি প্ৰশ্ন তুলিলে, "হে বৃষ্ণিবংশৰ
{{gap}}শ্ৰীকৃষ্ণদেৱৰ উক্তিত আচৰিত হৈ অৰ্জ্জুনে ততালিকে এই বুলি প্ৰশ্ন তুলিলে, "হে ভগৱান
(২) ভুত, ভবিষ্যত আৰু বৰ্তমান বিষয়ৰ অষ্টা হেতুকে পাক কৰি ৰা
(৩) অৰ্শক সাত দিয়া হৈছে যে, তেও উপস্থিত বুত এত নহলেও,<noinclude noinclude>
(৩) এ আয়ত বাৰ অৱস্থিতি তেনে কোনো দেয়া বিশে, কি পকেই অধিষ বোলা হয়—গীতাসলীপশী, ফুফান স্বাধী
(৪) শ্ৰীকৃষ্ণ অ লাকিকত অন্তে আৰোপ কৰিলেও তেওঁ সহিব নোৱাৰে
{{gap}}কৰ্ম্মাৱতাৰ শ্ৰীকৃষ্ণদেৱে কৰ্ম্মছেদত উশাহ এৰে, কিন্তু আকৌ উশাহ সলাবলৈ আজৰি নাপায়
" তাৰ পাচত, নানা জনে নানা মতে কুমাৰ-হৰণৰ সম্ভৱপৰ হেতু দশাই অনুতাপ প্ৰকাশ কৰিবলৈ ধৰিলে
(৩) বুদ্ধি, দুখ, মুখ, ইচ্ছা, বে, এ, ওঁ আৰু অধ
" ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই এটি মিচিকিয়া হাঁহি মাৰি এই বুলি সমিচাৰ দিলে, "হে মহাবাহো
" (৩) "দেৱতাসকল আৰু মহৰ্ষিগণে আয়ত্ত কেিব মোৰ প্ৰভাৱ নোৱাৰে
(২) "আকাশতে বেগৱান বায়ুৰ স্থিতি; কিন্তু আকাশৰ নিৰ্লিপ্ততা গুণ হেতুকে বায়ুৰ লগত আকাশ লৰি ফুৰে
" (৪) "মহাত্মাগণে নিত্য সমাহিত হৈ ব্ৰহ্মজ্ঞান লাভাৰ্থে সততে ভগৱানৰ নাম-কীৰ্ত্তন কৰে
(৩) এই খিনিতে মানৱী শ্ৰীকৃষ্ণই স্বয়ং ভগবান শ্ৰীকৃষ্ণ বুলি প্ৰকাশ্যে ৰকাৰ
" (৪) (১) অজ্ঞান বা মোহজনিত ভগভক্তৰ কাপি পতন নাই
" (২) "শুদ্ধচিত্ত হৈ যি যাক ভক্তিভাৱে পূজা কৰে, সি তাকে পায়
(৩) ভগৱানক কিৰূপে আৰাধনা কৰিলে ভগবৎপদ লাভ কৰা যায়, ই তাৰে সঙ্কেত মাখোন
" বৈঠকি-গানত সুৰেই প্ৰধান, কথা অৱলম্বন মাত্ৰ; গতিকে তাল, মান, সঙ্গতিয়ে তাৰ বৈশিষ্ট্য
"সাহং তপঃ সূৰ্য্য নিবিষ্ট দৃষ্টি ত্বমেব ভৰ্তা ন চ বিপ্ৰযোগ
'ৰাজা ও ৰাণী', 'মালিনী", 'প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিশোধ', 'নটীৰ পূজা', 'বিসৰ্জন' ইত্যাদি
বিশেষকৈ উল্লেখযোেগ্য "শুন শুনৰে সুৰবৈৰী প্ৰমানা", "জয় জয় যাদৱ', 'পাৱে পৰি হৰি' ইত্যাদি
{{Rule noinclude gap}}কিতাপত লিখা তিনিভাগমান গানৰ তাল-সুৰ আমি নিজে থিৰ কৰি দিছোঁ
{{gap}}ঋষি মুনি যাৰ আছে গুৰু, তাৰ আজি চোৱাঁ হীন দশা অপমান॥ ভীষ্মক হিড়ীম্ব আৰু কত কত বীৰ
{{gap}}ভেম, কানি আৰু এলেহুৱা ৰাতি॥ {{gap}}আহাঁ বন্দী হওঁ সৱে হাঁহি মাতি
{{gap}}ধৰা মোৰ কথা এই ফেৰা, {{gap}}কাবৌটি কৰোঁ শোক পাটি এৰা,
{{gap}}নৱ সাজ পিন্ধে নতুন ফুলেৰে {{gap}}চোৱাঁ চোৱাঁ আজি জুৰুৱাঁ নয়ন॥
" পিচৰ বছৰ অথেল' কৰিলোঁ; কিন্তু এই বছৰ তেওঁৰ উপযোগী ভূমিকা নাই বুলি নিৰ্ণয় কৰি ইউছুফক মতা নহ'ল
" ভক্ত অকুৰৰ সৰল সমিচাৰত শ্ৰীকৃষ্ণ অপ্ৰস্তুত হোৱাৰ দৰে হৈ ১ম খাই ৰল (৩)
" বলমে ততালিলে কৃষ্ণৰ উত্তৰ কাটি আকৌ এই বুলি প্ৰশ্ন কৰিলে, "কৃষ্ণ
" অগ্ৰজৰ জটীল প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ মতিমান শ্ৰীকৃষ্ণনো ক্ষন্তেক গুণিব লগাত পৰিছিল
(গ) বায়ুপূণব বাখ্যা মতে, ১৪৩০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বাব্দৰ ঠাইত ১৪৬৫ পোৱা যায়
—দহ বছৰীয়া এটি নাবালক-নেতাৰ অনুগামী শত-সহস্ৰ আবালবৃদ্ধবনিতা নৰ-নাৰীৰ উলাহিত শশাভাযাত্ৰা (২)
. হৰিবংশ আৰু বিষ্ণুপুৰাণত তেতিয়া কৃষ্ণ দহবছৰীয়া বুলি বৰ্ণিত হৈছে
(২) এই গে-গিৰি পূজাকে, পাচত, শ্ৰীকৃষ্ণৰ গীতাসুৰেৰে প্ৰচাৰিত ধৰ্মৰ অঙ্কুৰ বোলা যায়
" (২) নন্দৰাজে এটি আনন্দৰ হাঁহি মাৰি এই বুলি সমিচাৰ দিলে, "বোপা
(২) পুৰাণ আৰু হৰিবংশত এই ঘুলিক হল বুল হে নিৰ্দেশ কা হৈছে
-কলিয়া কুলিৰ জন্মই আগ নে, কলিয়া কৃষ্ণৰ জন্মই আগ ঠাৱৰাবলৈকে টান
" দৈৱকীয়ে সমিধান দিলে বোল, "সাত গো জন্মালো, কংসে নিলে মাৰি, আছে
" সেই সমিধান পাই শ্ৰীকৃষ্ণই ঘূৰি এই সমিচাব দিয়ে, "কংসকো মাৰিম, বংশকো তাৰিম, আমি ৰামকানায়ে
(৩) শ্ৰীমদ্ভাগবতমতে বৃন্দাবন কৃষ্ণ পঞ্চম আৰু একাদশ বছৰৰ ভিতৰত হে বয়
(১) (১) শ্ৰীমদ্ভাগৱতমতে এই "বাধিকা" ওপৰত উনুকিয়াই অহা কৃষ্ণৰ আজন্ম লগৰী যোগমায়া
(১) পণ্ডিত, অতিশয় ধৰ্মপৰায়ণ পুৰুষ, প্ৰম বৈষ্ণব, সুচতুৰ সমাজনেতা, আৰু বিচক্ষণীয় যোদ্ধা
—নৈয়ে খলখলাই হাঁহি হাঁহি বৈ গৈ ইতিকিং হে কৰিলে গোপিনীসকল বিষাদিনী হৈ আতঁৰি আহিল
" চাকৈচকোৱাৰ চকু-পিৰিকনি দেখি বুজা গল, সিহঁত আত্মমুখত বিভোৰ, আনৰ দুখ অনুভৱ কৰিবলৈ অপাৰগ
" —মাগৱত, দশমঞ্চ, ৩২ অধ্যা (ৰাসপাধ্যায়, ৰ্থ আখ্যা) ২০ শ্লোক
(২) গৰখীয়ালিত হোৱা ৰং-ধেমালিৰ এনে নিয়বানীৰ চলন্তুি আজিকো পতি আছে
{{gap}}ধৰাহে জাতীয় গান, এৰাহে বিৰহ তান, {{gap}}একতাৰে বাঁধা প্ৰাণ, এয়েহে সময়
{{gap}}দীন দুখী পাপী মই মজিছে পাপত॥ নেজানো অৰ্চনা স্তুতি{{gap}}সদাই পাপত ৰতি, {{gap}}দিবলৈ একোকে নাই মৰু হৃদয়ত
{{gap}}যাৰ নামে বয় প্ৰেমৰ নিজৰা; যি জনৰ নামে gap}}নাশে মৃত্যু জৰা, {{gap}}ই হেন প্ৰভুৰ অমৃত নাম
(তুমি) হিয়া জুৰি আছা প্ৰেমৰ মূৰতি জগত তোমাৰে ভৰা তুমি ময় জোন তৰা ৰূপহি হাঁহিটি তোমাৰে হে দেখো
(সখা) তোমাৰ বাতৰি দিলেহি জাননী (সখা) মলয়া ছাতিয়ে জুৰায়ে হৃদয় ধূলি ধেমালীৰ ই পাপ শৰীৰ সকলোৱে হায়
{{gap}}কি উপায়ে হৰি পাম পৰিত্ৰাণ॥ সংসাৰ সাগৰে ডুবি পৰি ৰলোঁ, কত পাকে পৰি জলা-কলা হলোঁ,
{{gap gap}}তুমি বিনে শূন্য হিয়া, নাই গােৱা কোনেও দুনাই ॥ ক্ষণজন্মা বঙালী ৰূ}}পে থাকি ক্ষন্তেকলৈ পােহৰালাঁ॥
( কিয়) পাহৰণি খিনি সোৱৰালি আজি মউ সনা মাত শুনালি আকউ (কুলি) যি লাগে তাকে gap}}ফিৰি নিব পাৰ
(সিদিন) ভাবি কি কান্দা এতিয়া, সুখৰ বসন্ত কালে পতি দূৰদেশে এ॥
{{gap}}উপৰত লীখা দুই খান কিতাপ নিউ তাক অনাতে দিবা হব দাকমাসুলো আমি দিম নিম্ন থিকনাত পাব
{{gap}}হে ভগৱন্ত, তোমাত আশ্ৰয় লাগে সংসাৰ ভয় গুচে, সেই কাৰণে মই তোমাত আশ্ৰয় ললোঁ
{{gap}}যাৰ যিমান ইচ্ছা সিমানে ভগৱানক চিন্তা কৰি মুখেৰে তেওঁৰ ৰাম কৃষ্ণ আদি নাম লোৱা
{{gap}}হে হৰি, মোক তোমাৰ দাস কৰি কিনি লোৱা, কিন্তু ইয়াৰ নামত মোৰ প্ৰতি জন্মোৱা, তাৰ ফচল যেন মই তোমৰ সেৱক
{{gap}}ভজোহো তোমাৰ পদ কমলত ধৰি॥ ৬৯৩ {{gap}}মোক নছাৰিবা সেৱক দায়॥ ৬৯৪ {{gap}}দায়−সম্পত্তি
{{gap}}তোমাক পৰম ঈশ্বৰ নমানি, হৰি হৰি হৰি হৰি এ {{gap}}মহা অহঙ্কাৰে দ্ৰোহ আচৰিলো আমি
{{gap}}মই অজ্ঞানীৰ যতেক অজ্ঞান, হৰি হৰি হৰি হৰি এ, {{gap}}কথা কহি কোনে সীমা কৰিবেক তাক
{{gap}}ইটো মোৰ ঘোৰ দোষ পৰিহৰি হৰি হৰি হৰি হৰি এ
{{gap পশু, পক্ষী, কীট, পতঙ্গ আদি বস্তুত জন্মৰ মূৰত জীবে নৰতনু লাভ কৰে
{{gap}}কৰা হৰি মোৰ মায়া উপশম নাৰায়ণ নাৰায়ণ॥ ৮২৮ উপশম − লাঘৱ, জয় কৰিব পৰা
{{gap}}কৰিয়া থাকোক মোৰ মতি না এ॥৮৩১ মকৰন্দ − ফুলৰ মৌ; ৰেণু
{{gap}}কি কৰিবেক তাক হৰিৰ মায়া॥৭১০ {{gap}}ৰাম নাম খানি লৈয়োক ডাটি
{{gap}}ৰাম নাম একান্ত মনে ললে ভগৱানৰ সৃষ্ট মায়াই আগুৰি ৰাখিব নোৱাৰে, মায়াৰ বান্ধোন ছিঙি যায়
{{gap}}একান্তমনে ৰাম নাম লোৱা, আৰু ইয়াকে কৰি মায়াক গৰাহৰ পৰা বা বান্ধোনৰ পৰা মুক্ত হৈ মুক্তিলাভ কৰা
" আদি এইবোৰ মনৰ কল্পনা; সেইদৰে সুখ-দুখ বুদ্ধিৰ গুণ, সেইবোৰ আকাৰ নহয়
{{gap}}প্ৰিয়তম আত্মা ঈশ্বৰ দেৱতা, হৰি হৰি হৰি হৰি এ, {{gap}}কৃষ্ণেসে সুহৃদ বান্ধৱ গুৰু আমাৰ
{{gap}}হে হৰি মোৰ মুখে নছাৰোক, হৰি হৰি হৰি এ, {{gap}}পৰম নিৰ্ম্মল তযু গুণ নাম যশ
{{gap}}জয় জয় ৰাম কৰুণ সাগৰ এ {{gap}}মোক নাৰায়ণ ইবাৰ কৰিয়ো দায়া
{{gap}}তোমাৰ চৰণে সহজ বাসনা, শৰণ মাগোহো আমি॥৮২৩ সহজ বাসনা—সহজ ইচ্ছা; অভ্যাসত আহা
{{gap}}তুৱা পদ কমল সদায় কৰো সেৱ॥৭০০ {{gap}}মোৰ প্ৰভু ৰাম কৰুণা সাগৰ
(ঘোষাক অৰ্থ) দেহ আৰু জীৱাতকৈ পৰমাত্মা উত্তম; অৰ্থাৎ দেহটো নশ্বৰ
{{gap মনৰ স্বভাৱ কামনা কৰা আৰু নানাফালে যোৰ, সি নিষ্কামভাৱে স্থিৰ হৈ থাকিব নোখোজে
{{gap সংসাৰ বা বিষয় বাসনাক ব্যাধিৰ লগত আৰু হৰিনামক ঔষধৰ লগত তুলনা কৰিছে
{{gap}}মধুৰিপু ৰাম ৰঘুপতি তোমাৰ চৰণে মোৰ গতি॥৮৩৬ {{gap}}অৰুণ চৰণে দিয়ো ছায়া ৰাম ৰাম
{{gap}}অনাথক দয়া কৰা কৃপাময় এ হৰি নাৰায়ণ॥৮৪৩ {{gap}}নাৰায়ণ নৰায়ণ নাৰায়ণ নাৰায়ণ জয় নাৰায়ণ
{{gap}}তোমাৰ অৰুণ চৰণ পঙ্কজে নিমজোক মৰি মন॥৮৪১ {{gap}}নাৰায়ণ নাৰায়ণ তুৱা চৰণে আমাৰ
{{gap}}মিলিবে মৰণ হাটে কি বাটে॥ ৭১৫ {{gap}}কেতিয়া মৰণ মিলে ঠিক নাই, বেগেতে ভগৱানৰ ৰাম কৃষ্ণ নাম লোৱা
{{gap}}ৰাম কৃষ্ণ ৰাম কৃষ্ণ বোলা ভাই এ, {{gap}}পৰম যতনে তেজিয়া যত অন্যায়
{{gap মই ভাৱ লৈয়েই জীৱে সকলো কাম কৰে; ই বেচি হলে সি অহম্মম বা মইবৰ ভাৱত পৰিণত হয়
{{gap}}শ্ৰীৰাম জয় জয় ৰাম॥ ৮৬১ {{gap}}ৰাম ৰাম ৰাম ৰাম গোপাল
{{gap}}নলৈয়া মন কৰ কোন কাম॥ ৭২৪ নিগম নিগূঢ়—ভাগৱত আদি নিগম শাস্ত্ৰৰ গুপ্ত ৰহস্য
{{gap}}তেবেসে হৰি লৈবে দাস কৰি॥৭২৭ মায়াৰপৰা কপট ভাৱ জন্মে, সেয়ে মায়াৰ হাত সৰাও হব পাৰে
] এই কথা যি বিশ্বাস নকৰে সেইবিলাক মানুহ যম, কাল কলিতকৈও বেছি বলী
{{gap}}তযু পদকমলে মজোক মেৰি মন॥৮৪৪ {{gap}}এ ৰাম ৰাম কৃষ্ণ ৰাম নিৰঞ্জন
{{gap}}তুমিসে ঈশ্বৰ দেৱ ভকত ৰঞ্জন॥৮৪৫ {{gap}}এ ৰাম ৰাম কৃষ্ণ ৰাম কৃষ্ণ ৰাম
{{gap}}তুমি গুণ নিয়ন্তা নিৰ্গুণ গুণ ধাম॥ ৮৪৬ গুণ নিয়ন্তা-সত্ব ৰজ তম এই তিনি গুণ চলাওঁতা
{{gap}}গোবিন্দ বোল মনাই, মুকুন্দ বোল মনাই, {{gap}}ব্ৰহ্মা হৰে যাত শৰণ পশয়, আনৰ কোন বঢ়াই − আনৰ কথা কি
{{gap}}হৰি হৰি হৰি হৰি এ, {{gap}}হৰি হৰি হৰি ব্ৰহ্মাৰ প্ৰাৰ্থনী নৰতনু অনুপাম
{{gap}}বিচাৰি দেখহ পামৰ মনাই এ {{gap}}ইহ পৰলোকে হৰিসে সুহৃদ বন্ধু ৰাম ৰাম
{{gap}}কলিকালত হৰিৰ নাম কীৰ্ত্তন কৰিলে অতি অপ্ৰয়াসে ধৰ্ম্ম, অৰ্থ, কাম, মোক্ষ আদি লাভ হয়
{{gap}}ভগৱানৰ নাম এনে শক্তিমান, যে জ্ঞানত অতি তলত পৰি থকা অনাৰ্য্যলোককো ই মুক্তি দিয়ে
{{gap}}গোবিন্দ ৰাম কৃষ্ণ গোবিন্দ ৰাম॥৮৮৫ {{gap}}হৰি হৰি হৰি ৰাম গোবিন্দ
{{gap}}ৰাম কৃষ্ণ ৰাম কৃষ্ণ ৰাম কৃষ্ণ {{gap}}ৰাম কৃষ্ণ ৰাম কৃষ্ণ বোলা মন ভাই
{{gap}}হৰিপদ সেৱা সুখ পায়, হৰি ৰাম॥৭৪৪ গুচয় সংসাৰত ভয়-সংসাৰত জন্মি দুখ লালাট ভুঞ্জাৰ ভয়
[শ্ৰাদ্ধ, হোম আদি কৰাৰ পাচত নাম ধৰাৰ প্ৰথাৰ কাৰণ এইটোৱে
{{gap}}হে ভাই, মাধৱক সেৱা বা আশ্ৰয় কৰা, তেওঁক সততে অনুভৱ কৰা আৰু তেওঁৰ নাম গুণ কীৰ্ত্তন কৰা