jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
" দীনেশ বাবুৱে আৰু কয়~-"ৰৌদ্ধধৰ্ম্মেৰ সম্পূৰ্ণ অবনতিৰ সময় উহা নাস্তিকতায় পৰিণত হইয়াছিল
"দে শৰ এষাৰ সি; সে বিসৰ্শন নিয়ে এইদৰে দূৰ মাতি "দেব<noinclude noinclude>
—"মোৰ লৰাৰ সুখ সম্পদ দেখি ৰাইজৰ হিংসা লাগিয়েই, সেই বুলি মোৰ শৰাই নপঢ়িৰ সে
—১৩৭৯ শ াতিৰ সংক্ৰান্তি, বাবা তি, শনি, মানিশা দেৱৰ জন্ম হয়
" এই কথা শুনি ৰুটীমকে ভাল দিন ক্ষণ চাই মহেন্দ্ৰ কলিৰ পঢ়াশালিত পঢ়িবলৈ ঠিক কৰি দিলে
"ইহানত ফেল মাৰি" মাথা-মুও লেখি, "টি" হৈ বৰক খালি পাই উলিৱা দেখি, কাৰ নো মুঠে মূৰৰ ৰি, কাৰ নো নহে হহি
" প্ৰকাৰ নামৰ ঠাই- এনে এল শীল নাৰিয়ে অধিকাৰ কৰিছে
" "লা কথা ভাল পাওঁ মই কোৱা তুমি স্বৰূপ বটন"
- হব পাৰে বাৰু বাদ যোপাৰ ঈধ্যাজনিত মন্ত; কিন্তু গাহখিয়েও যেতিয়া মোৰ নথৈ শলাগ শা,
" বাস্তৱত পুৰূপে বিচাৰ কৰি চালে দেখা যায় যে কলিবিক ক্ষত্ৰিয় ভিন্ন অন একে তিৰ মানুহ নয়
(৩) শিক্ষা-সংস্ক ভলক শব্দৰ পৰিবৰ্তে নিৰ্থক শব্দৰ-ব্যৱহাৰ কৰিলেই 'কামৰূপীয়া ভাষা' হয়
(২) সিদ্ধান্ত-"সংস্কৃতমূলক কিছুমান যুক্তাক্ষৰ শক খাবিক অৱস্থাত ৰাখিলেই 'কামৰূপীয়া ভাষা
'কায়স্থ (শূন্ত্ৰ, ৰহাৰ আজিৰু স্বাভাবিক অৱস্থাত ৰাখি কাইখ বা শৰ' ও<noinclude noinclude>
'নেশাখে একান্ত ইয়াৰু তেন্তে কামৰূপত নোগ বা নেলগ বেলে নেৰায়ণ 'ৰে ফ' কেৰি, কেকটু খোনা এহাৰ চেযে 'এফ
"সৈ ব্যৱহাৰ কৰণ কাৰকৰ "নে হয় সচ, কিন্তু বঙ্গ ও যে অসমীফ ব্যৱহাৰ হয় সেইটো কোনোৱে নাজানে
[ ২য় বহুৰ, ২ সংখ্যা suicke+ " আমি ইটোৱে সিটোৰ পিনে চোৱাই কৰিবলৈ ধৰিলে
"ডাক নাম নৈক গোপ "ভাকে বচন প্ৰণয়ন কৰিয়াছেন বলিয়া কথিত আছে
another cup of tea," এইদৰে এনে এজনক কোৱা প্ৰায়ে শুনা যা
{{larger শ্ৰীকনকেশ্বৰ শৰ্ম্মা বৰঠাকুৰ পণ্ডিত দ্বাৰা {{larger টুনিৰাম শৰ্ম্মা দ্বাৰা ছাপা হ'ল
{{gap}}ভাগবতে আৰু গৌতমীয়তন্ত্ৰতো কৈছে সম্প্ৰ- দা নাইকিয়া গুৰুদিয়া নাম মন্ত্ৰএক কোটি কল্প<noinclude noinclude>
{{gap}}পৰাশৰ সংহিতাৰ মতলৈ ন' কৈছে কি ন এৰ নতুন ৰস সি কত আছে
{{gap}}ইয়াৰ তাৎপৰ্য এই, ভক্তি পথত অনেক বিঘ্ন সেয়ে ভয় পাশ; তাক ভয় ন কৰি যোনে কৰে সেয়ে শিব
{{gap}}আছিলোঁ অপেক্ষা কৰি ইমান দিবসে॥৫২॥ {{gap}}আৰ ভাল বেয়াদোষ গুণক নচাওঁ
{{gap}}কৰিলোঁ প্ৰতিজ্ঞা এই জানিবা নিশ্চই॥৫৪॥ {{gap}}ইকথা শুনিয়া কৃষ্ণে মনতে ভাবিয়া
{{gap}}স্বামীসহ বাসে তাৰ নাই প্ৰয়োজন॥১৩৭॥ {{gap}}কাৰ প্ৰয়োজন কহু শুনা সৰ্ব্বজন
{{gap}}অবাক হইছে নৰে কৰিব কীৰ্ত্তন॥১৪০॥ {{gap}}কিৰূপ চিন্তিব দেখা নাই কোন দিন
{{gap}}উঠিব নোৱাৰে কৰে কিমতে বন্দন॥১৪১॥ {{gap}}ভালৰেসে ভক্তি ইযে নিদানৰ নহে
{{gap}}ভক্তৰ লক্ষণ তাক ভকতি নকহে॥১৪২॥ {{gap}}ভকতি নহলে কোনে শ্ৰবন কীৰ্ত্তন
{{gap}}কলে ও নকৰে দেখোঁ শুনু সৰ্ব্বক্ষণ॥১৪৩॥ {{gap}}কোন স্থানে ভাগবত কীৰ্ত্তন হইছে
{{gap}}ইয়াৰ দ্বাৰাই সকলোকে জানোৱা হল যে, তলত লেখা ধৰ্ম্ম পুথি দুখন মোৰ ওচৰত পোৱা যায়
{{gap}}ইয়াৰ বাহিৰেও আমাৰ হাতত নানা ৰকমৰ ধৰ্ম্মপুথি আছে যাকে যিহকে লাগে আমালৈ লিখিলেই পাব
::হে প্ৰভু তুমি কৰি আচামায়া ভাল॥ ::কৈত এৰি আইলা মোৰ স্বামী দেৱনাথ
::শত মুণ্ড হাতে বীৰত্ব ভৈলেক ঠাই॥ ::মোৰ মনে প্ৰভু উভাৰি দিও পেলাই
::সূৰ্য্য অবিহনে চক্ষুৰ তৃপিতি নাই॥ ::স্বামীৰ কাৰ্য্যক সাধিবাহা "তুমি আই
::শতস্কন্ধ দুষ্টে লক্ষণ ৰাম মাৰিলা॥ ::বিলম্ব নকৰি সাধা সিটো প্ৰয়োজন
::লোটকে তিতিল গাৱত নাহি চেতন॥ ::হনুৰ আগত কহিলা সবে উপায়
::ভালে উপহাসে নানান কথা কহয়॥ . ::দম্ভভাৱ বাণী বোলাহা নিস্তকৰি
"ঘোৰ" নৰকত পেলাই ভুঞ্জাইব যাতনা॥ প্ৰকাশিৱা আছে তৈতে দেৱতা ঈশ্বৰ
— বহুত পৰিযত্ন কৰিহে, মাৰিলো, অন্যেহলে কেতি আও, নো আৰে
— মই মৰিলে তোৰ একো হানি নহই ৰাজাৰ {{center দ্বাৰিৰ প্ৰস্থান ৰজাৰ ওচৰত )
— ভাই লক্ষ্মণ অতি আচৰিত ই সামান্য বীৰ নহই ৰথধ্বজ সেনা সকলো লোৱ দাঙ্গৰ যুদ্ধ হব লক্ষ্মণ
— দ্বাৰি ময় আকৌ যুদ্ধলৈ আহিলে ৰজাৰ আগত {{center দ্বাৰিৰ প্ৰস্থান শতস্কন্ধৰ ওচৰ চাপি
— সেই কথা কব নেলাগে ময় শৰ কৰো এই শতস্কন্ধ
{{gap}}জাপ মাৰী আযোধ্যা পাই সীতাক সকলো বৃত্তান্ত কয় সীতাৰ মৰিল দগধ হল হনুমানৰ দিঙ্গিও ধৰি বহুত
{{gap}}ব্ৰহ্মাই ৰাম লক্ষ্মণৰ ওচৰ চাপি স্তুতি কৰি ৰাম লক্ষ্মণৰ প্ৰাণ ধাৰণ কৰালে
] • সামফিলাফৰ দৈৰ অধ্যক্ষ চললামীৰ পুত্ৰ ও তাৰ অল; এয়ে তোমালোকৰ পশ্চিমা অষ্য অীৰ পুত্ৰ পদহেল
• সাধন কৰি, এই সকলো মহৎ কোলা ময় অধিপতি হবলৈ, ময় তোমাক মেৰুৰ চৰণ ঠাইৰ
[২• মা ত্ৰাসে তাক ল পানীয় আৰ অক্ৰমণ ৫ময় যে তোমালোেকৰ কথা পলি কাৰ
+মোৰ শক্ৰ নৰ দৰে কে, ২৩ লোকে তাক দেখি হাততালি দিব, আৰু মোৰ বিৰুদ্ধে উঠা মন অধীৰ দৰে
: কিমনে তোমাৰ দম গতকৈ মহৎ, ১াৰ সন্তানবিলাক পিতৃহীন বক; আৰ তোমাৰ সত্যতা আকাশলৈকে তুহি
• খৰে অপোন পবিত্ৰতাৰ ফলে, "ময় উল্লাস ১২ তালৈ দয়া কৰ্নেতা কোনো সহক;
" ১• কোনে মোক সেই দৃ নগৰৰ ভিতৰলৈ লৈ যাৰ
' ২০ নামে খানি খানি অনিৰ উপায় উলিয়ায়, ১১ মে কেৱল বিনাৰ চেষ্টা কৰে;
" গছ লৱাৰ দৰে তেওঁর মন আৰু তেওঁ এয়া- ৪ তেতিয়া মাত লগোৱা নর মাতত রডলির
{{gap}}কৃষ্ণ গুণ গায়া দিন বঞ্চে নানা দুঃখে॥ {{gap}}নিস্তাৰ কাৰক নাহি হৰিনাম বিনা
{{gap}}কতো গোপী বোলে সখি কৃষ্ণ কথা শুন {{gap}}বাম বাহুত বাম কপোল থাপিয়া
{{gap}}মধুৰ ৰেণুক আনি অধৰে অৰ্পিয়া॥ {{gap}}ৰন্ধ্ৰ মধ্যে কোমল অঙ্গুলীচয় চালি
{{gap}}যেতিক্ষণ বংশী ভাক দেন্ত বনমালী॥ {{gap}}তাক শুনি দেৱ স্ত্ৰী সমস্তে মূৰ্চ্ছিত
{{gap}}কামবানে চিত্ত অতি হুযা জৰ্জ্জৰিত॥ {{gap}}বস্ত্ৰে নসম্বৰে মহা মোহ হু্যা পড়ে
{{gap}}স্বামীৰ কাছতে পাছে লজ্জা হোৱে মনে {{gap}}হেন হৰি বিৰহ সহিবো কোন মতে {{gap}}উৰ গোপী বোলে সবে সখীৰ আগতে,
{{gap}}স্তন হল ফল কুণ্ডল দোলে॥ {{gap}}জয় কৃষ্ণ বুলি বাৱে চাপৰি
* কৰৌণে সেই কথা শুনি মোচিক বধ কৰিবলৈ পাছে সেবী বংশৰ এন মানুহে
(কা পৰ সকলো এলকো খালে; তাতে সকলো বড় পুতেকক মা
* মি, গনিয়া, ছেদিয়া, বানী আৰ উপ হেৰি সৰ আগ ভাগ ১৯ী
• তেৰে মোৰ তিতাই অনাৰ নিমিতে জাত আৰু আপদ একা মূলত ৰা পাৰ নিমিতে
* সিহঁতে কয়, "তক বেয়া ৰোগে ছি; সি পড়ি আছে, পুনৰায় মুটিব
• যিৰোৰে মোৰ উপকাৰৰ সলনি অপকাৰ কৰে, মোৰ পাপৰ কাৰণে মোৰ অস্থিবোত একো
• তোমাৰ গড়ৰ ভিতৰত শাকি; মোৰ প্ৰাণে বহু কাল বাস কৰি
• দেখা, যি জনাই ইষয়েলক ৰক্ষা কৰে, • যিহোৱা, আমাক কৃপা কৰা, আৰু কৃপা তেও টোপনি নেব, নিতি নহব
• যেতিয়া মৰ নগৰলৈ গৈ ৰান্নাৰত উপ- • তেৰে জন ক'ৰ পৰা আছে
' পাৰিামবাৰ নিবিলাকক লাল তোমাৰ অপেনাবিলাক ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত বড়
1. আৰু উৰ্ব্বৰা দেশত থাকোতে তোক সেৱা- পাছে সিবিলাকৰ দুখৰ সময়ত সিলিকে
• আৰু সিবিলাকৰ গই বনিয়া, নোকিয়া, বিলাকে কৰি দিদিলে; এই কাৰণে তুমি সি- ১১লীটা, পলায়,হান, মীখা, হেব,বিয়া,
• সিহঁতে ককাই আৰেৰ কথা কয়; কিনো দেখা, তোমাৰ বৈৰীবেৰ বি সকলো কুৰোৰে গৰ্ব কৰে
• সমু আৰু তাৰ সকলোৱেই গান কৰো; · গেইপথিবীৰ প্ৰকাৰ সাক্ষাতে পমি গল
• ময় তোমাৰ আগত কাতৰোক্তি কৰে, কি তুমি দিতে উপত্যকাৰ অনিক ঠাইত থাকিব লগা
• যদি তোমাক মনত মকল্পে, আৰু মোৰ প্ৰধান অনকৈ যিফালেম প্ৰধান বাৰ নিমিতে
• তুমি মোৰ চলন আৰু শয়ন বিচাৰ কৰি, ৮ বিনষ্ট হব লগীয়া বাৰিল জীয়াৰী,
• যি আনাই মহাজ্যোতি নির্মাণ করিলে, তেওঁ যি জনাই সিহঁতর দেশ অপোন দাস ইয়েল
• হে দুৱাৰবিলাক, প্ৰতাপ বা সোমাৰ নিমিত্তে যে চিৰস্থায়ী কপাটবিলাক, দাং খোৱা
• তৰোৱালৰ পৰা মোৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰা; বস কৰাত তুমি সিবিলাকক উজাৰ করিলা
* কি ময় হলে পোহে মাথোন, মামুন; ময় মানুহৰ নিশা আ লোকবিলাকৰ অপ-২ মোর জাইবিলাকৰ আগত ময় তোমার নাম
" ব ইলায়েলর সমুদয় বংশ, তেওঁলৈ অ স, মরি পিয়াহ খোৱা কালত তুমি মোর কিন্তু কারোক্তিৰ সময়ত তেওঁ তাক শিলে
• লৈ, আৰু লেখো না নিয়া • কবি কি এলি অমিত পেলোৱ
• বিষাদী হবলৈ মুৱেল আমন্ত্ৰণ কৰা নিয়মকে শক্ৰ হত পড়া
• ঘিৰেই এই কথা কৈছে, তোমালোকে জট কেলৈ যোৱা, আৰু পৰদেশ, সন্তান-Te৮ বিৰিমি আদৰ, য় বাবিল, ২ বিলাক বিন কা
• যিহোৱাই কৈছে, সেই দিন আৰু সেই কালত কা এ গাভিৰ বিয়ে তোমালোকে ধা] ইয়েল সালবিলাক জাক বিদায় সন্তান- ৩ কৰ
• মে একি হেৰো ৰেপ হল; কোনো শাহ দেখাবি, নাইকা কোলোব লিবিলাক ৰীলিঙ্গ লিলিক বিপথ সকালে তাৰ মত প্ৰকাশ কৰিব
* এই ৰূপে আকাশমণ্ডল, পৃথিবী, আৰু ১৮ পছে ঈশ্বৰ যিহোৱাই বলে, মানুহ অকলে
T বেট হবলৈ বেচে, তেন্তে বন্দীবিলাকৰ দৰে ২১ তেতিয়া লোকবিলাক দুরৈতে থিয় হৈয়েই
] • পাছে যাকোবে বেৰ-চোৰ পৰা ওলাইহৰিণ, ৪ এই হেতুকে, বোপা, মোৰ কথা শুনা; উঠা, তমি
• তেতিয়া লাবন আৰু বন্ধুৱেলেও উত্তৰ দিলে, আৰু তাকেই তেও আপোন সৰ্বৰ দিছে
• দ ' দিয়া এই গো ব্যৱস্থা পালন কৰি সেই মতে অ+ কাৰ্য তেন্তে তোমাৰ মাঝত কোনো দুখীয়া তোমাৰ কোন পিৰচয়
. নীলৈ গল; কি দায়দা তে লা ১২ ৱািই কল, তেও আবি
: সুধিলে, কয়ীৰ গৃহিলাকে মোক না মোৰ ২৫ মায়োন অব আছিল
• ফিহোৱা মোৰ শিলা, মোৰ কোঠ, আৰু তেৰিলা হাড় চৰ কলি চেগিলি মা ওৰকৰ্তা
. ময় যোৰ শৰোৰ পা যদি গৈ যিহোৱাই মোৰ ধাৰিতা অনুসাৰে মোক সিহঁতক মোৰ সোহতিৰাৰ মোককলদিলে
[৩৯ ম সিহতক সহ্য কৰি এনেকৈ এটি কিনো ময় যিহোৱাৰ পথত চলিলো, কৰিলো, যে, যিহতে উব লো- কুকৰি মোৰ ৰক এ নাই;
जिपिनासहदेव ननावमौ बाट यार साडि শেহ যিহোৱাই মোক এই দেশ অধিকাৰ কৰিম
• ময় যেতিয়া পাপ স্বীকাৰ নকৰি মনে মনে ময় কৈছে, "তুমিয়েই মোৰ ঈশ
• এই নিমিত্তে প্রতিজন সাধুৱে তোমাক পাৰণ ১৯ যি মল তোমালৈ ভয় করোতবিলাকৰ নিমিতে
J• আমাৰ প্ৰাণ যিহোৱাৰ অপেক্ষায় আছে; প্ৰাৰ্থনা কৰা সৰল লোকবিলাকৰ উপযুক্ত
• তোমালোকে মোরে সৈতে যিহোৱাৰ মহিমা গোটই পৃথিবীয়ে যিহোৱালৈ ভয় রাখো; গতবাসীবিলাকেও তেওঁর পরা ত্রাসিত হওক
vশর বিহোৱাই যিহকে ক, যা তাকেই কিয়নো তেওঁ আপোন এৰিক আৰু অ-১১ হে যিহোৱা, মোক তোমার পথ শিকোৱা,
* আকাশৰ তলত প্ৰত্যেক অভিপ্ৰয়ৰ বিশেষ অভ, সংলোৱে একেল ঘটনাই ঘটেই
• গায়ে ময় মুক্তি সুৰ্যৰ তলত সায়তা অমিবোৰত সন্তোষ নেপায়; তুমি যি দেখিল
T তেওৰ আগত মোৰ দুঃখ কথা দি কৈ, . বাকিবিলাকেৱশ্যে তোমাৰ নাম ধন্যবাদ
] Fন, যে, কে কোনো কখৰুে কয় পৰ • ময় অনিলে, আপোনাৰ এই ঠাইত নোম
] বিলাক কত, তত আয় হৈ হল, কে, এম আপোনাক কৰ; এই হেতুকে এই কাবিলাক আলোৰ শিৰিক দল আগত মলে
• একো কোল;সিউপকাৰ লতি মোলৈ আৰু বিচৰ পতেক বা কোন অনিকালি২২ অপকাৰিলে
• দেখা, তুমি যে অৱশ্যে ৰয় হয়, আৰ এক মিলিয়াই মাটি
] নিমিত্তে, সেইবোৰলৈ সোণৰ খাৰুৱা গঢ়ালে; ১৬ পাছে তেও পাঁচখন কাপড় ইখনে সিখনে যোড়
] য়াই অনা মোৰ দাস; ময় তোমালো দশৰ ও তুমি তালৈ কটন বাহাৰ, মৰিব, কিন্তু
• বি শৈলি, লইবোৰ লোৰ নিবি লাল লাবিলাকে নিশাত এই ১৭ তাকে নিৰিবিল
' গত লোক টিয়াল্লিশ হাজার সাত শ ত্রিশ পুৰ মাটি আৰু কিমি
• কৰি বাস কৰোতে, যেতিয়া তুমি কব, মোৰ কৰিবলৈ সদায় থিয় হয় নিমিত্তে তোমায় - চাৰিওফালে থকা আটাই জাতিৰ দৰে ময়ো
' বিলাকে সেই দৰে কাৰ্য কৰি দেশ গ. ফৈদর অংশ দক্ষিণ কনর অগত ইদের
' গল; কিন্তু তাৰ পৰ সাজ আপোনাৰ তাত ৯ নোপোৱাকৈ আৰু কি কিল
[৩ আৰু লিবিলাকে সাক্ষাৎ কৰা তাৰ নিমিত্তে গোমৰ সানবিলাকৰ মাৰ চকুৱেল এখন
cীল পোৰ পুত্ৰ মোনানক সুধিলে,I• যোনাথন আৰু সামুদ জনা আছিল
1 যোৱমে, আপিন মূখৰ ঘামেৰে আহাৰ দিন তোমালোকে তাৰ ফল খাব, সেই দিনই
, পাশের নেহৰু আৰু তেওৰ লগত অৰত থকা প আদি সকলো প্রকে জলপ্লবিন হৈছিল
' অৰাম শান ২৮ জলপ্লাবন, পাছে মোহ আৰু তিনি শপাশা ল, গেধৰ, আৰু মা
. নামেৰে ঠাইলৈ গৈ, মোৰিৰ এলেন গছজোপাৰ ২ অব্ৰাম পৰ জাক অৰু সোণ পেৰেও অতিশয় ওচৰ পালে
• গমন করিল, তাই গাৱা হল; তাতে তাই . বছৰীয়া ঘাগলী, এটা তিনি হীয়া মই মে
" [অকৰ নো কোমাৰ আনিত না • যিহোৱাইটিবিলাৰ নাম লিখোতে গণনা
• ৰিমুৰ বত্ৰিশ বছৰ বয়সৰ সময়ত, তেওঁৰ কোৱাকুই কৰি কলে, আ, আমিইটা সাজি
' পলাই ৰা পোৱা এজনে আহি, ইত্ৰীয়া অত্ৰ- ফুৰা; কিয়না ইয়াক ময় তোমাকেই দিম
' সিমেৰ বী, আৰু বিল অৰ্থাৎ চোৰৰা ১ এইৰুপে তেওঁ কলায়েমৰক আৰু তেওঁৰ লগ- •াৰ সৈতে ৰণ কৰিলে
[ভাল কাগমাৰি সায়ি, তাতে সোণৰ পতা পৰা তিনটা ভাল, এই ৰূপে সেই দীপাধাৰ ১০ মাৰিবা
] পানীৰ ওপৰত তাৰ এটা চৰাই কাটিবলৈ ৫০ পাছে পুৰোহিতেসেই দাগ চাই, দাগ থকা বহুটো ৬ পুৰোহিতে আজ কৰিব
• মীয়া চৰাইটোৱে সৈতে জুবুৰিয়াই, কুষ্ঠ পৰা যোৱা দেখে, তেন্তে সেই দাগ সংহাৰক কুই
* আহাৰে নাযোতক বধ কৰি তাৰ দ্ৰাবাড়ী কলে, বিষদ আপোনাৰ ভাই; তাতে তেওঁ কলে, তোমালোকে গৈ তেওঁ আনা
" আহাপ হল; কোনেও আপোনাৰ ভায়েকক ১২ এই হেতুকে ময় যিহোৱাই চিয়ান পৰ্বত • দয়া কৰে
" কুঠাৰখনে নিন কাটোতাৰ অবিতে ক্লেশদায়ক অঙ্গ লিখে, সিবিলাকৰ সাপ
1০০ কো তিতাদেৰ মুখ দ কিত থাকি লোক দান কৰে আটক নয়
• তোমাক পঠোৱবিলাকক যেন তুমি সত্য উত্তৰ কিন্তু নিৰ্বোধে আগলৈ গৈ দুঃখ পড়ে
[১৪ ময় তোমাকে পৰিত্ৰাণ কা; ১৮ আৰী লোকেলা পাক, ফিলিত কিয়লা তোমাৰ আদেশবিলাক বিচাষি
" তেতিয়া ৰজাই ৰম মন্ত্ৰী অৰু বিলাকে এই গৃহ পৰিছে, সিবিলাক নাম চিমচম লিখকলৈ, আৰু চমৰিয়াতা ও নদীৰ কি
• পাত কৰা, ছে,ে ময় লিবিলাক দিল দেশ, জুৰীলৈকে,অতি মাসিমাজ হৈ যাতদিন উৎসৱ প্য
• পাছেলোমনে মা-চোবলৈ গৈ তকিপা- অতি কৰে, বা আপোন প্ৰবিলাক মাৰুলৈ
• লৈ মোৰ চকু মেলা আৰু মোৰ কাণ পতা হব
) আৰু যেতিয়া আহৰে এ ১৪ গৈ দিল দলিয়াই বধ কৰিলে
' ৰায় আগত তোমাৰ কথাৰ শেষ নৌ ওঁতেই, চ, নললে
' ৰঙ বধ কৰি, সেইবোৰ ওপৰত মুৰন্থি পুড়িলে; পাহে তেওঁ বিচালেমলৈ উভটি
] কলায় অৰ্থাৎ কলটা, পবিয়া, যিস, ১) এই হেতুকে এতিয়া তোমালো পূৰ্বপা লীমেৰ
• কৰি; এই হেতুকে তে গান আমি উ ৰজাৰ পববাৰ তেওঁবিলাক দিলো
••• ••• ১৫২ আপোন শবোৰৰ পৰত ঈশ্বৰে সখা যিহোৱাৰ আহিব লগা বাধ দিন
" যে, যি কোনোৱে এই আজ্ঞাৰ অন্যথা কৰিব, তাৰ ঘৰৰ পৰ
[১৫ তুমিয়েই শিলালি কুমুক আৰুৱী ৰোৱই তোমাৰ চৰণী পাৰ মেয়কৰ বিৰুদ্ধে তোমায়
1 পুতেক জীয়েকে সৈতে সৰ্বমোট তেত্ৰিশ জন পছে ফেষেকে সিবিলাক কোৱা সকলো কথা ১৬ প্ৰাণী
' ফলি; তাতে তোমালোকে নিৰাপদে বাস দ, মোয় পাতলো লগা;১২লা
; আমিন, সাহি- লেৰ তৰ তাই নিয়ে দেশ এই কৈ এ তা লোপ গাব্য লিখি তোমাৰ গাফিজেৰ চালিমালি
] • প ত পৰিধান কৰি, আৰু ১০ বিলিয়ে নিন এই সকল
• আমি আহাৰেৰে তা হবৰ নিমিত্তে মিৰীয়া ১৭ এই কাৰণে আমাৰ অৰ জিত হল;
] চবেৰ মা কে কোন লিবিলাক লোমাইলিৰ বেদিৰ কোৰত নিৰিলাকয় মাৰ গৰু খালি ৰাইট
] পায়ে এই মোক মা দৰ্শনেৰ মা তোমালোকে গো বিবিবেৰত চলা 'আৰ শৰ ফলৰি পেলে দেয় না, এ মোৰ শালনগীবোৰ পলিম
tি এই কথা কৈ হোল , উনি আমায় নায়িকশ কানা কম
• তুমি এতোষ বনেৰে মোফ পাপৰ পৰ যুক্ত কৰা, ঈৰৰ সয়া সদকাললৈকে থাকে
; মোৰ মা একা পয়লা; ম্য, যৰিবেৰ পায় শিলত থকা শিল ১• হযৰ উপস্থিত মহম
T কেইলে আছিল, আৰু বাৰাৰ ওলাই ময় তোমাক যি যি দেখুৱাম, সেই সকলোলৈ মন
[প্ৰাণ বধ কৰিবলৈ, আৰু জীয়াই থামি নলগা- ৯ মোৰ হাত, অনৰ্থক দৰ্শন পোৱা :আৰু মি
' বিলাকৰ লগত তেওঁক মৈদাম দিয়া হল; আৰু ইস্ৰায়েল ওপৰত অনিয়া, খতিয়া, চৰম,
- মিয়ৰ অৱশিষ্ট বৃতান্ত, তেওঁর সকলো কাৰ্য্যর ২৩ খিদার যোৱা বজাৰ পুত্ৰ অমচিয়া র
: সেই জানলি নাই যেযক আলাসতে বখা বা কোনে তাৰ চুক শিল স্থাপন কৰিলে
• ঘিাতি লোকবিলাকক আপোন আপোৰ * কেও দুই গ্ৰৰ নকৰে,
[২১ সাৱধান,তুমি অধলৈ মুখ কৰি; • তে ধাৰ্মিক লোক পাকু ধৰাৰ;
• ১২ সেইবোৰৰ দাতিত আকাশ পক্ষীবেৰ বা • যে যিহোৱাৰ বিলাতেৰ ধন্যবাদ কৰা; 1 গহৰ ভালবোৰৰ মত গান কৰে
• তুমি অন্ধকাৰ কৰিলে রাতিয়; যি নাই বায়পি ভেউকার অযোৱা কৰুে, তেতিয়া জারণী পাবে লাইফুর
• তয় বহি অপোন তাৰ অছিতে কথা কৈ ॥ তেও আপোন প্ৰকাবিলাৰ বিচাৰ কৰিব
{মের অধৰ্মর পর মোক সম্পূর্ণকৈ ধুই আৰু ছাগর তেজ পানি কমি নে
• তোমালোকে যিহোৱাক আৰু তেওঁৰ শক্তি ২৩ মানুহে আপোন কামলৈ ওলাই নিতৌ সে সাক্ষাৎ লৈ চেষ্টা কৰা
• • তুমি আপোন আৰা পালেই সিভিৰ সৃষি ১১ ময় তোমাক কান দেশ দিম,
• ধন, মোনাও লগত লৈ গৈছে, ৩ সেইবোৰ তোমাৰ আঙ্গুলিত বাৰ, আৰু তোমাৰ হৃদয়প ফলিত লিখি ৰাখা
"হে মদ্যবিলাক, ময় তোমালোকক মাতিছে; ১ময় আপোন বিচানা ফুল বা কাপড়েন্তে,
• দশ বহাত যিহোৱা পৰ যি বাক্য মি]ি অৰু শিবিল আগছে কক এই মা মিয়াৰ ওচৰলৈ আহিছিল, তাৰ বিষয়
" আৰু পাপবেৰি থাকিবিলাকৰ মণ্ডলীত] • এতেকে এতিয়া হে ৰাবিলা, জানৱ হোৱ;
• সিংহাসনবি থাকো কামাইতে;1 হে যিহাৱা, মোৰ শত্ৰু বিমান বাছি
• যত আচাইবনৰীয়াহুৱে বেমালি কৰে আকাশমণ্ডলৰ তলত থকা সকলো মোৰে
• সি মগ কোলাহল হেয়ান কৰে, J২০ লি কাষতআনকমুৰ্তি ধৰি মাঠ সৰ; আৰু চলাৰ বিকিনিবলৈ নেয়
Tহীৰ পৰকাল বা; ২১ লি উপকাত ভৰি মাৰে, আৰু আপোনাৰ ময় তোমাক শোধে, তুমি মোক কোৱা
T৪ প্ৰত্যেক আমিৱতী তিৰুভাই আপোনাৰ হয় কি দুইবোৰৰ চাকি নুমাই যায়
• পাপ কৰিলে, যি আমাৰ পথ লোকবিলাকে ১১ প্ৰশংসাৰ গান ক্য
] ১১ অমিল; গোটেই দো উপপৰ্মত অৰীনাদব ২০ ডেভিন্ন কলে, এজনীয়ে কৈছে মীৰ
. অনা লোকবিলাকৰ মাত কোনো সুন্দরী ওহুবুৰীয়াক দয়া কৰিবলৈ আদেশ
« রুই দেশ, মাৰেৰি যাওঁতে যদি মাঝি পবিনীত তেতিয়া শিবিকে ম ত দেখে, েে থেতো মানুষ আপনাবিলাকৰ লয়, যিবিলাক মোর
• নৃনিবা; কিয়নো, তোমালোক শো পা • ধনক, আৰু তেওঁ লগত কেইজনমান লোকক তোমালোকক খেদাই দিলে তোমালোক নই ২৬ মিচৰল পঠালে
•ময় ওলাই যাব নোৱাকৈ তেওঁ মোৰ ঢাৰি তেওঁ দয় নকৰি দি পেলালে,
( তমি পৰ্বদিনৰ নিচিনাকৈ চাৰিওফালৰ পৰা ১৯ মোৰ দুঃখ আৰু তাড়না সৰ, মাগদান আৰু
• তোমাৰ নাম লোৱা দিনামে তুমি ওচৰ চাপি • সৰ্বোপৰি আখ মানুষৰ উৱা,
• সিহত আটাই আল তুমি • আঁ, আমি বিচাৰি আমাৰ পৰীক্ষা কৰে
» খিবিলাক তাৰ বাপে আতি,যিবিলাকে ( অশোন ফল তৈ; এL..আতিৰিলা মাঝ ৰ ত ৰাৰ কৰি ছিল
. এৰ ভৰি শাখাৰ বিলি নালি;১৮ এই কুলে তুমি গুতাগত ম এ-<noinclude noinclude>
(বো লিকে মোক এ বিকে পায়ে কালিৰ মা মা এৰ তমি তুমি ত লি-
] • তোমালোকে চাল আৰু ফৰ যত কা, এটি ২৮ আৰু তৰোৱালৰ পৰা বা পোৱা অতি অলপ • কবিৰ নিমিতে এৰ চাপ
• কিয়নো সিহঁতে যাকোবক গ্ৰাস কৰলে, আৰু তেও বাসস্থান উন্থ কৰিলে
• তেও আকাশপূবৰ বায়ু বললাৱাতে, আৰু ইস্রায়েলৰ পৰি অনা অস • তেওঁ লিবিলাকৰ ওপর ধূলির মিলিকৈ মাল
: ৩ তোমাৰ গৃহঃ অঃপৰ তিৰ মোৰ চা ১ বিহোৱাই যেতিয়া চিনেৰ বন্দী-অৱস্থা নৱতী লতাৰ নিচিনা ব; •
• দেখা,যি মনে যিহোৱালৈ আৰ সেই কালত আমাৰ মুখ হাঁহিৰে,
• মোৰ কুক টোপনি যাবলৈ নিদিও, বা মোৰ চকুৰ পিৰটিক সুমটি যাবলৈ নিদি ১ হে যিহোৱা, ময় অগাধ অলৰ মা থাকি
" তেওঁসৃনিৰ নিমিত্তে বিলী সৃষ্টি কৰে; তেওঁআপেৰি ভঁড়ালৰ পৰা বায়ু উলিয়াই আনে
• তেওঁ বহু জাজিক আঘাত কৰলে, ব্যৰত না বলা তেলৰ নিচিনা
• যেনেকৈ ধৰি নহলে দুই নুমায়, অৰণে ভিন্ন শা তেলে, দি নেলাগে
# ভূমি অনিক তাৰ অনিতা দৰে উজ ২ পৰচৰ্চাকাৰীৰ কথা সুৰা আহাৰ;
• যদিও কুটিল পথত চলা মানুহনী, ১৮ যি অনে ডিম গহক অপভাল কয়ে, সি তাৰ তথাপি তাকৈ সিতাত চলা হরি খে
1 ও ৰি শাৰ কাৰ গীৱনবৃক্ষপ; ২১ যি জমে ওচৰীয়াক হোল, সি পাপ কিন্তু কুটিলতা মন কাপ
T৫ অজানে আগোন পিতৃ শিক্ষা তুচ্ছ কৰে; কিন্তু বি অনে.দৰিবিলাক দয়া কৰে,দিন
[১২ নিশকে অন্যযোগ পাবলৈ ভাল নেপায়; ২৯ যি মানুহ খেত ধীৰ, সি অতি বিবেচক সি আনীবিলাকৰ গুৰিলৈ নেয়
• যেতিয়া কোনো মানুহৰ আচাৰ ব্যৱহাৰে যিহো- কিন্তু বিবেচক লোকে সৰল পথ চলে
• ২১ থিবোৰে অপেনি অপোন দৃষ্টিত জানান, ইস্ৰায়েলৰ নানা দোষ; সিবিলাকে তোগ
. ফয়ছ; আৰ কি ময় খাটি পৃথিবীতল সুৰ টেইলী গৰু
. নিক টানি লৈ বৰ, সি ভণ প্ৰয়োজনমতে ফ কৰি; সহব মে
• এৰ্মিকৰ খার্ষিক ধার্মিক গা.আৰু বির তেতে সি অৱশ্যে জীয়াই থাকিব, মরিব
..এ, আৰু অধিক ডাল ও ওৰ কাৰণে তাক ত্যাগ কৰিল
• দৰিয়াৰ ৰায় দ্বিতীয় বছৰ নৱৰ আৰু লোকবিলাকে যিহোৱালৈ ভয় ৰাখিলে
• পাছে মাহির চব্বিশ দিনৰ দিনা যিহোৱাৰ মাতি মীয় বন আবি;ৰাণিীবিলাকৰ
. নোহাৱাকৈ ৰা বা লোবিল লৈ অৰুৰো ,গিয়, বি ১০ ঘমি
" কথাখিনিৰ অৰ্থ এই ১ এতেকে দায়ি নই, সেই লিখা আ
, লিলিক খালি লল, আৰু পিলিক লৌৱ আশাৰী জানায়, নিৰ ৩ সালতায় ভাবে নষ্ট কৰিলে
• নানা উপায় আৰু অকলে থকা ও ইৰ আৰাধনা, এৰ অস্থিৰতা, আৰু চলোমৰ বাক্য
• অচুৰ বি আ পলেধীয়াৰ বিৰুদ্ধে চেক আৰু ইতিম বি কোৱা
• ••• ইমেৰ পৰত সাধন কৰিব লগীয়া চীয়াৰ পৰ ইয়েলে ৰ পোৱী
• ••• ইস্ৰায়েলঃ পৰ্বৰেৰ বিৰুচে কোৱা ঘোটকী বুলি পঠোৱাৰ উপমা
- বু আৰু এক দেশলৈ বিয়া ঘিৰিয়া বন্দীশালত আৰুপত থকা
• ফৰেক অচুপ বৃহৎ এৰ বৃক্ষ লগত বিচ আৰু ৰৌণৰ বিষয় বিলাপ
.. সবুখদনেৰ যা বলীয়া হৈ যোৱা সিংহৰ মুখৰ পৰা দানিয়েলেৰ পোৱ
• আব্ৰামে আপোনাৰ ভৰি পুতেক লোক ৰক্ষা কৰা, আৰু মীদেৰ সাক্ষাৎ অৱমে সৈতে ইখৰে কৰ নিয়ম
• কিছু দেখা, যি মই তোমালোকে সিবিলাকক গা বিলোৱাৰ দি এ্য
* বিৰিলা অন কৰি কক, ৫ যিহোৱ, তাৰ পাড়ে ৪ গেইমপিৰ • তোমাৰ প্ৰাবিলাকক দয়া কৰ, আৰু নাতি মোৰ পাল
; পকূলেৰ পুৰ যোৱেল ওয়লৈ অহা ফড়িঙ্গে একাধিনি বিনাশকাৰী ফড়িয়েলে
. প্ৰতিয়নে অবদান অপোন তায় উব, আ৩ তাৰ পায়ে মাৰ পুৰ চটিয়া আৰু
. মন্ত্ৰী কোনেও ভয় নকৰিলে, আপোৰ আ ও পায়ে চিদিকিয়া ৰাই চেলেমিয়াৰ পুত্ৰ ২০ পেনি বই নোলিলে
. নিদিলা; দেখ, যিহোৱাই কৈছে, ময়ে হয়ে পুৰুষ যেধৰ পূৰ যোনাৰে আমাক এই বাল, মহামাৰী, আৰু অকাললৈ মোলোকৰ
. অস, তোমালো একেবাৰে নিত হৈ থকা ২২ তেতিয়া তুমি মোক মাতি, ময় উত্তৰ দি; 1. বা ময় কম, তুমি উৰ দিব
• কিন্তু দুবোৰৰ চকু নিস্তেজ হ্য, ১৬ পৰাক্ৰম আৰু বুদ্ধিকৌশল তেওঁয় তাহ;
\ ২য় হয়, তোমালোকেইনে মামৃ ১৯ তেওঁ পুৰোহিতবিলাকক সৰ্বষহীন কৰি লৈ
) অ ৰাজগুৰ দুৱাৰীয়া এৰীৰেৰ অধ্যক্ষ চালোমৰ নীয়েক মাখা সকলোকৈ ভাল
[ "ময় সহায়ৰ ভাৰ এজন ৰীয়ৰ ওপৰত সমৰ ৫ হে যিহোৱা, আকাশমণ্ডলে তোমাৰ আশ্চৰিত
T২২ শত্ৰুৱে তেওক উপত্ন নাৰি, ' তেওঁৰ চাৰিওফালেথাৰিলকিতকৈ তেওঁ ভৰ
[২৩ময় তেওঁ বৈৰীকে জেওৰ স ৰি খো, তোমাৰ তুলা পৰামী ফোন
T৫ কিয়নো তোমাৰ মুখেই তোমাৰ অপৰাধ প্ৰকাশ আকাশমণ্ডল সুখ সয়মানে সিবিলাকে সাৰ
T সিহঁতে ধিক্কাৰ দি মোৰ গালত চৰ মাৰে; • সি আহাৰৰ পৰা নেসাৰিব; নিহতে মেৰি অধিতে গোট খায়
• সকল বিষয়তে একে, সেই দেখি ময় কত, আৰু তেও সেবোৰক আপোস কোবত লুটিয়াই
T৬ সেইবোৰ বেশী নাৱৰ দৰে চলি যায়, ১১ দেখা, তেওঁ মোৰ ওচৰেদি যায়, কিন্তু নয়
• •• এ ১২ সি সমকাই উঠি আহোতে, কাটিবৰ সময় নৌ বা সেপ চেক পৰ মামে
• দেখা, ঈশ্বৰে সিং লোকক দলিয়াই নেপেলাব, ৰা সৰ্বশক্তিমান শাইজানো ন্যায়ৰ বিপৰীত
1. ময় তোমালোকক সেই কথা কৈছিলো; কিন্তু ম্য বিহোৱা, তোমালেৰ কৃৰ আগতে
• খেলে তা আৰ লেঃ কলে তেক লগ পলে; • ভাজি এটি তক
• আৰু আপোনালি ৰীতিৰ দয়, বাৰেৰে উ শৈ ভোজন পান কৰা; কিনোড় বৰণ
• পাছে তেওঁ কলে, দ্বিতীয়বাৰে কা; তাতে এলিয়া পলাই যোন
• পাছে এলিয়াই লিবিলাকক কলে, তোমালোকে গল, আৰু দেখা, এজন সূতে তেওঁক চুই কলে, একো সাৰি যাব নিদিব
. অয়ক যিহোচুৱাই দুই লগাই পুজি, চিলীয় মনেৰে নিয়ে আ য়েৰ লগত যু
• আৰু যৰ্ণনৰ লিপাৰৰ ইমোৰীৰা বুজ দমনলৈ, নিতা লেবীয়া পুৰোহিতবিলাকৰ অগিত থিয়
) তেওঁর বাক্য এই, তিনিধন নগরর এখনত সোমাই জীয়াইথাকিব তুমি আপোনালৈ কোনো কটা এমি, নিমিতেই সেরে পৃথকে রাখিলে
; এয়ে চিরস্থায়ী আঙ্গুলিরে তোর কিছু লৈ তার ওপর সাতবার ৩২ বিধি
(যিহোৱাৰ শক্তি বালে; সেয়ে অবায়ে ৪ সি যিহোৱাৰ আৰ গিৰিয়েন স্থিতি অধিকাৰ
' ি তিকৈৰ ভগিৰ পৰ নিৰ্যৰ আধিপত্য কটা এ সাক্ষীৰ কথা কোনো লোকৰ বিয়ে প্ৰাণ-1 যাব
{{gap}}তিৰুতাৰ কথাত বিশ্বাস কৰিব নাপায় বুলি এটা কথা প্ৰচলিত আছে
{{gap}}খোৱাৰ পাচত প্ৰতিমাৰ শোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিবলৈ লগুৱাটোক আদেশ দি মাধৱ দোকানলৈ গ'ল আৰু তাতে
"লোকঅকেক গ্ৰাম্ব শ্ৰদ্ধা কহিঙ্কৰিধ গ্ৰিক প্ৰটিছ শহতয়াকফল ঔহৈ জিষ্টা হোৰেই সন্তান
" প্ৰস্তাবটো যদিও মই যথাৰীতি দাঙি ধৰা নাছিলোঁ, তথাপি এজন ব্ৰাহ্মণে তাক সমৰ্থন কৰিলে
{{gap}}টকাকেইটা গাওঁবুঢ়াৰ হাতত দি হাবিৰামে ক'লে,- "স্কুলৰ কিতাপ-পত্ৰ, বহী, দোৱাত-কলম আদি কিছুমান বস্তু
{{gap}}পত্নীৰ মৃত্যুৰ পাচত দামোদৰ ঘৰলৈ আহিল আৰু শ্ৰাদ্ধাদি কাৰ্য্য় সম্পন্ন কৰিলে
"বৰঘৰ শুৱনী জীয়াৰী ছোৱালী উলিয়াই দিয়াটো" কেনে হৃদয়-বিদাৰক মহেশ্বৰে তাক আজিহে গম পালে
" মাকে ক'লে-"ইমানবোৰ ভাল ভাল ছোৱালী যাচি দিওঁতেও তোৰ সেইজনীহে পছন্দ হ'ল
-টাক চত১ .চিন্তীকী চি5 01 Seve Rী ভৰা ফী ফকী চিচা চাভ ও দক
{{gap}}সভাত এইটো স্থিৰ হ'ল যে, সম্প্ৰতি স্কুল গাওঁবুঢ়াৰ চ'ৰা- ঘৰত বহিব
{{gap}}তৃতীয় দিনা ককায়েকৰ মটৰতে হাবিৰামৰে সৈতে মাধৱ আগতে কৈ অহা বনুৱা-বস্তিলৈ গ'ল
{{gap}}মাধৱৰ মাকে যদিও কথা-বতৰাত যোগ দিয়া নাছিল, তথাপি সকলো কথা পাটীত পৰি থকাৰ পৰাই শুনি আছিল
{{gap}}মাধৱে ক'লে,-"মা, যদি তুমি মোক আদেশ দিয়াঁ, তেন্তে তোমাৰ সন্তোষৰ নিমিত্তে মাথোন মই এই বিয়া কৰাব লাগিব
{{gap}}পিচ দিনা গুৱাহাটীৰ পৰা যাত্ৰা কৰি মাধৱ আৰু মাল- বিকাই চতুৰ্থ দিনা পুৰী পালেগৈ
{{gap}}প্ৰতিমাৰ পাৰ্থিব অৱশেষ ভস্মত পৰিণত কৰি আহি মাধৱে চিঠিখন মেলিলে
{{gap}}মাধৱে একো নামাতি ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল আৰু হাতত এখন এশটকীয়া নোট লৈ ওলাই আহিল
"—এই বুলি প্ৰতিমাই মাধৱৰ পদধূলি মূৰত লৈ কান্দি কান্দি গাড়ীত উঠিল
{{gap}}মাধৱে একে জাঁপেই গৈ মালবিকাক ধৰি তুলিলে আৰু দাঙি লৈ গৈ পাটীত শুৱাই শুশ্ৰূষা কৰিবলৈ লাগিল
{{gap}}সুধাংশুৰ ঘৰত এসপ্তহমান থকাৰ লগে লগে মই নিজক সেই ঘৰৰ উপযোগীকৈ গঢ়ি ল'লোঁ
{{gap}}মাধৱ গুৱাহাটীলৈ অহাৰ পিচ দিনা হাবিৰামৰ পৰা এখন চিঠি পালে
-আন বিষয়লৈ নগৈ এই বিয়াৰ কথাটোকে ভালকৈ গমি চালেই তাৰ সত্যতা ওলাই পৰিব
-যদি তাক অভিশাপ বুলি ভাবিছে, তেন্তে সমাজক শাপমুক্ত কৰি নিজক ভাগ্যবানৰ শাৰীলৈ তুলিবৰ {{gap}}দামো
" {{gap}}জুন্জুনী-"মোৰ হাতত আঠোটা পয়চা আছে; খৰি বেচি এটা এটাকৈ গোটাইছিলো
{{gap}}হালধিয়া কাপোৰ আৰু চন্দন পিন্ধা মাইকী মানুহে যাক আলিঙ্গন কৰে তেওঁৰ সম্পত্তি বাঢ়ে
{{gap}}অকলৈ হৰিণাই টনা ৰথত, উঁট বা মহত উঠা সপোন দেখে তেন্তে তেওঁ নিশ্চয় মৰে
</poem {{gap}}হাতীয়ে যাক শুৰেৰ মুৰত তোলে, তাৰ নিশ্চয় ৰাজ্য লাভ বা উন্নতি হয়
</poem গোৰেচনা, পতাকা, হালধি, কুঁহিয়াৰ, মিহিচাউলৰ ভাত স্বপ্নত পালে তেওঁৰ শ্ৰী আৰু সুখ বাঢ়ে
</poem স্বপ্নত ব্ৰাহ্মণী বা ব্ৰাহ্মণেই যাক মুল মন্ত্ৰ দিয়ে তেওঁ ধনী, গুণী আৰু বুদ্ধিমান হয়
</poem মৰি পৰি থকা গৰু পোৱালি, পহু বা মানুহৰ মুৰ আৰু হাৰৰ মালা পালে তেওঁৰ মৃত্যু ঘটে
::আজি ৰাম্ ৰাম্ শিপিনী কোন ফালে যোৱাঁ ::তুমি, সাজি, ৰাম্ ৰাম্ শিপিনী কোন ফালে কোন পদ
::ওলায় চা অভজা তাইক মাতি আনা চোন॥ ::পিন্ধি উৰি গহাই ফিটাই ওলাইছে কলৈনো
::কোনোবা চেঙেৰা ডেকা নুভুলিব জানো॥ ::পটাহি মেখেলা পিন্ধি গোৰোহা লেটাই
::ভাদৈ ৰিহা মাৰি জানো কোন পিনে যাই॥ ::কাঢ়িছে কনিয়া খোজ গম ধৰি ধৰি
::তললৈ মূৰ কৰি ভৰি চাই চাই॥ ::ৰ'বা হেৰা বাইদেউ অকনি সময়
::দেউতাৰ অতপা খঙ কোনেনো গুচাব॥ মা—হেৰ বন্দি খুণ্ডা খোৱা লাজ নাইকিয়া
::মাটিয়েৰে মজা দিম জনা নাইকীয়া॥ অ—নোযোৱাঁ নেযাবা বাই গালি দিছাঁ কিয়
::নেফেদাবি ঘনে ঘনে যাব কাণ নাক॥ অ—যোৱাঁ যোৱাঁ বাইদেও গালি নেপাৰিবাঁ
::শালত তৰিলে তাঁত তেতিয়া জানিবা॥ মা—ভেদেলী চকুৱা যাগৈ কিবাল চিঙিবি
::বুঢ়ি মাৰৰ ভৰি ধৰি ভাল কৰি দিবি॥ ::অভজা থেকেচা খাই মাণিকী মুখত
::আমোলায় পেলালে মুখ নিমাত লাজত॥ ::মাণিকী বেগাই গ'ল কপাহ বিচাৰি
::যাওঁতে লাহৰী ভৰি হ'ল ওঘা ঠাৰি॥ ::ধৰাই মই গৈ পালেগৈ এঘৰ
::কপাহ গিৰীয়া ঘৰ একো নাই থৰ॥ ::যেই হ'ক সেই হক সুধিলে বাতৰি
::"কপাহ আছেনে" বুলি গেন্ গেন্ কৰি॥ ::নুশুনিলে ভালকৈ এধা কলা গিৰী
—শিপিনী কেনেকৈ পৰিলাঁ, খালত ধোমোৰায় ::যাওঁতে বুকুৱা, খালত হৰে হৰে ৰাম নাৰায়ণ
—শিপিনীৰে পোকৰতে টোপা খহু হ'ল, ::ইবেলি শিপিনী বাইৰ কাপোৰ বোৱা গল
::ৰিহা লোৱা আশা ফেৰি সমুলিয়ে নাই॥ ::যিবা হক সিবা হক আহিলোঁ সোহাই
::কপাহ বিচাৰোঁ বুলি ইফালে পোনাই॥ ::কিলিংষা লাগিলে মোৰ আহোতে ওলাই
::কটাৰ পু অভজা বন্দি দিলে বদিয়াই॥ ::সুধিলো পোনেই আহি মুখৰ ঘৰতে
::মোকেহে যোৰালে বন্দি কণা গিৰীহঁতে॥ ::লাজে কাষে মুচকছ আহিলোঁ ওলায়
"বহাঁ তাতে এতিয়ানো ঢৰা কোনে দিয়ে"॥ খন্তেক বহাঁছোঁ দেও খাঁও যত পত"॥ দুখে ভোকে লাল কাল খঙত অস্থিৰ
"আমাৰে কপাহ আছে নেলাগে পৰৰ॥ বিচাৰি ফুৰিব দেও যত লাগে নিবা"
—শিপিনী এহে, জোঁৱায়েৰে চোৰ ৷ জোখা ::লগা জোঁৱাই পালি ভাল ভাগ্য তোৰ হে পদ
::ভৰিতে মোচোকা খাই হ'ল এধা খোৰা॥ ::কটাৰ জী বেটী দুমুণীয়ে কাপোৰ নিলে কাঢ়ি
::বাটতে নিধকে পাই পেলালে মোহাৰি॥ ::নিধকৰ ডিঙিত ধৰি চুমা দুটি খালে॥
—কেনেনো শিপিনী, কাপোৰ চোৰ ধৰিণী, কাপোৰৰে গুণে তোক সবে পাব চিনি
—লাগিলে কাজিয়া তাতে কাপোৰৰ গুণে মাণিকীয়ে ক'লে "তোক্ কাপোৰ দিলে কোনে"
"নি তঁহতি তত কৰ এই কাপোৰক"॥ জাল বুলি সবে ক'ব তথাপি কাপোৰ
"তামোল খাওঁৱে পতি তিতা মোৰ বিধতা হায় হায় দেহি ৰিধতা ছালি খাওঁৱে পতি তিতা
{{gap}}এই পুথিত গ্ৰন্থ কৰ্ত্তাৰ নামৰ বাহিৰে আৰু একো উল্লেশ কৰা নাই
{{gap ১) এই সাৰি পুথিত নাই, সময়ত অন্য পুথিও নেপোৱাত ভাব ৰাখি পদ পূৰ্ণ কৰি দিয়া হৈছে
"পাঞ্চ পাণ্ডৱৰ আতি ভৈল দুখ মন॥" ২৯॥ সেহিবেলা ভীমও কহিল ব্যাধ্যে কাৰ্য্য
{{gap}}স্কুলত পঢ়া দিনত "Lam's Tales from Shakespeare"ৰ পৰা এই গল্পটো অনুবাদ কৰিছিলোঁ
{{gap}}সেই অনুবাদৰ কোনো সলনি নকৰি ইয়াক কিতাপৰ আকাৰত ছপোৱা হল
{{gap}}যদি সুবিধা হয় পৃথিবীৰ উৎকৃষ্ট সাহিত্যৰ পৰা বাচি এনে ধৰণৰ আখ্যান কেইটামান প্ৰকাশ কৰিবৰ মন আছে
{{gap}}কি জানি আমাৰ লৰা-ছোৱালীৰ পঢ়িবলৈ ভালে-বেয়াই দুই এখন কিতাপ হয়, এই আশা
{{gap}}এই বিবৰণ অনেক অনুসন্ধান কৰিহে লেখা হৈছে, তথাপি যে ভ্ৰম প্ৰমাদ শূন্য এনেকৈ ডাঠি কব নোৱাৰি
{{gap}}আজি মাঘীপূৰ্ণিমা চন্দ্ৰগ্ৰহণৰো সম্ভব আছে, এতেকে তোমাক অনুগ্ৰহ কৰা হব
{{gap}}গদাধৰ তাৰ পৰাই নিজঘৰলৈ উভটি আহে, পদ্মনাভে বেদান্ত দৰ্শন পঢ়িবলৈ ৺কাশীধামলৈ যাত্ৰা কৰে
{{gap}দেহান্তে পৰমং ধাম তয়া প্ৰাপ্সাতি পুত্ৰক॥ {{gap}ভাবিন স্তব পুত্ৰাদ্যা যদি সুৰ্ম্মৎ পৰায়ণাঃ
{{gap}}দহ প্ৰকাৰ ব্ৰাহ্মণৰ ভিতৰত অতীজত অনেক ব্ৰাহ্ম- ণেই আসামলৈ আহি কাল প্ৰভাবত বসতি কৰে
{{Rule noinclude>প্ৰচাৰ কৰিলে অনেক ব্যঙ্গ বিদ্ধপ শুনব লাগিব, এই কাৰণে সেই সমুদয় কথা আমি বাদ দিলো
{{gap}}ৰুদ্ৰসিংহ মহাৰাজে পদ্মনাভ ভট্টাচাৰ্য্যক সিদ্ধপুৰুষ জানি অনেক আদৰ সম্মান কৰিলে
{{gap}}অনেকে এইদৰে অনুৰোধ কৰাত মহাৰাজ ৰুদ্ৰসিংহই কোঁৱৰ সকলক লৈ গুৱাহাটীলৈ যাত্ৰা কৰিলে
"}} {{gap}}মাণ-মৰাণৰ উপদ্ৰবত দেশ উচ্ছন্ন হ'ল, মানব বসতি নিবিড় অৰণ্যত পৰিণত হ'ল