jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
{{gap}}সিদিনা ৰাতি অগণন তৰাৰ মাজত হেৰাই যোৱা সপ্তৰ্ষি মণ্ডলক বিচাৰি উলিওৱাতো মোৰ বাবে অসুবিধা হৈছিল
{{gap}}বিমানৰ যদি উৰণত পলম কৰিছে, তথাপি আধা ঘণ্টাৰ ভিতৰত আহি পোৱাৰ কথা
{{gap}}মাছটোক কামিজটোৰে মেৰিয়াই বোটখনৰ তলৰ ফালে থৈ দিলোঁ— যাতে সতেজ হৈ থাকে
{{gap}}যেতিয়া খাবলৈ হাতত সঁচাকৈয়ে একো নাথাকে, তেতিয়া ক্ষুধা সহ্য কৰা যায়
{{gap}}হয়তো মোৰ আঙুলিৰ পৰা ওলোৱা তেজৰ গোন্ধৰ বাবেই আহি ওলাল হাঙৰবোৰ
{{gap}}হঠাৎ এটা হাঙৰে পানীৰ ওপৰপৃষ্ঠলৈ উঠি আহি ফিচাৰে এনেদৰে কোব মাৰিলে যে বোটখন কঁপি উঠিল
{{gap}}নাজানো— সাত দিন ধৰি অনাহাৰে এনেদৰে সমুদ্ৰত থকাৰ পাছত বাচি থাকিবলৈ মানুহ অভ্যস্ত হৈ পৰেনে নাই
{{gap}}আজিৰ এই পুৱা আকৌ চিন্তা কৰিলোঁ যিকোনো প্ৰকাৰে লক্ষ্যত উপনীত হ'বই লাগিব
{{gap}}ইমান ডাঙৰ বোটৰ বাবে এই ব'ঠা কোনো কামৰ বস্তু নহয়— যেন এই পাট এডাল লাঠীহে
{{gap}}মোৰনো শৰীৰত এতিয়া কিমান শক্তি বাকী ৰৈছে অনুধাৱন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ
{{gap}}পাঁচ মিটাৰমান আগুওৱাৰ পাছত 'ভাৰ্জিন অৱ কাৰমেন'ৰ লকেট থকা হাৰডাল খুলিবলৈ ধৰিলে
{{gap}}চকুৰ সমুখত স্পষ্টকৈ ভাঁহি উঠিছে সূৰ্যৰ মৃদু আলোকত উজলি উঠা ঘন গছ-গছনি
{{gap}}১৯২৫ চনত নগাঁৱত হোৱা সাহিত্যসভাত মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ সংকল্প পূৰণ কৰাত বেছি সুযোগ পালে
{{gap}}১৯৩১ চনত হোৱা এক ভয়াবহ বানপানীত উত্তৰবংগৰ প্ৰচুৰ ক্ষতি হয়
{{gap}}মোৰ জীৱনৰ সবাতোকৈ দীঘল মিনিটটো শেষ হ'ল— আগুৱাই আহিল এটা কুকুৰ
{{gap}}কিয় নাজানো, মোৰ ধাৰণা হ'ল যে নিশ্চয় মই কেৰিবিয়ানৰে ক'ৰবাত আছোঁ
{{gap}}তেওঁ যেতিয়া মোক এই কথা সুধিলে, ইয়াৰ উত্তৰ দিয়াটো মোৰ বাবে আছিল কঠিনৰো কঠিন কাম
{{gap}}ডিঙি শুকাই গৈছে, তথাপি নিশ্বাস বন্ধ কৰি মই ক'লোঁ— 'মই লুইজ এলজাণ্ড্ৰো ভেলাছকো
'— থিয় হ'বলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ মই, কিন্তু ভাৰসাম্য ৰাখিব নোৱাৰি বাগৰি পৰিলোঁ
{{gap}}ছোৱালীজনীৰ সৈতে ধৰাধৰিকৈ মানুহজনে কোনোপ্ৰকাৰে মোক গাধটোৰ পিঠিত তুলি দিলে
{{gap}}পাছত বুজিছিলোঁ কিয় তেওঁ মোক নাৰিকলৰ পানী দিব খোজা নাছিল
{{gap}}মুলাটোছলৈ কঢ়িয়াই অনা বিছনাখনতে মোক ছান জুৱান ডে উৰাবালৈ কঢ়িয়াই লৈ যোৱা হ'ল
{{gap}}কিন্তু আচলতে বীৰৰ দৰে মই একো অসাধ্য সাধন কৰা নাই
{{gap}}নৌ-হাস্পতালৰ মোৰ কক্ষত প্ৰৱেশৰ অনুমতি পাইছিল কেৱল ৰক্ষী, চিকিৎসক, নাৰ্ছ আৰু মোৰ দেউতাই
{{gap}}ৰক্ষীবোৰৰ মুৰব্বী বিষয়াগৰাকীয়ে হঠাৎ এই নতুন চিকিৎসকজন দেখি বিভ্ৰান্ত হ'ল
{{gap}}ৰক্ষী এজনে আহি মোক ক'লে যে এই নতুন চিকিৎসকজনক মোৰ স্বাস্থ্য পৰীক্ষাৰ বাবে অনুমতি দিয়া হৈছে
{{gap}}চিকিৎসকজনে হয়তো আশা কৰিছিল যে কাগজ আনিবলৈ ৰখীয়াজন অফিচলৈ গুচি যাব
{{gap}}অঁকা হোৱাৰ পাছত তেওঁ মোৰ ছবিসমূহ মন দি পৰীক্ষা কৰিলে
{{center বাংকত অৱসৰৰ মুহূৰ্তত সতীৰ্থৰে সৈতে ভেলাস্কো হৈছে, তাৰেই মই যুঁজ চলাব পাৰিম
{{gap}}পূৰ্বৰ তুলনাত ডাঙৰ আৰু এজনী বুঢ়া গঙাচিলনী বোটৰ ওপৰত উৰিবলৈ ধৰিছে
{{gap}}বিগত বাৰ ঘণ্টা ধৰি মোৰ মনৰ মাজত থকা সুখী ভাবটো মুহূৰ্ততে উৰি গ'ল
{{gap}}মই নিশ্চিত, যদি জন্তুটোৱে আছাৰ মাৰি দিলেহেঁতেন, মুহূৰ্ততে বোটখন লুটি খাই পৰি গ'লহেঁতেন পানীত
{{gap}}বোটৰ দাঁতিলৈ চালোঁ— য'ত মই প্ৰতিদিনৰ হিচাপ দাগ কাটি ৰাখিছোঁ
{{gap}}কালিলৈকে পৰম আশাৰে অপেক্ষা কৰিছিলোঁ— মোৰ টোপনি ভাঙিব সমুদ্ৰৰ পাৰত
{{gap}}মনত এটা ভাব খেলালে — যিখিনি খাব নোৱাৰোঁ সেইখিনি মাছৰ টোপ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিম
{{gap}}ক্লান্ত আৰু আশাহত মনত মোৰ ভাব জন্মিল যেন আজি ৰাতিয়েই মই মৰি যাম
{{gap}}কাৰ্ডবোৰ চোবাই যি তৃপ্তি পালোঁ— সিয়ে মোৰ ক্ষুধা আৰু অধিক বঢ়াইহে তুলিলে
{{gap}}যেতিয়া টোপনি ভাগিল, সমুদ্ৰত মোৰ সপ্তম দিনটো আৰম্ভ হৈ গৈছে
{{gap}}পাঁচ মিনিট ধৰি কামিজটো উৰুওৱাৰ পাছত হঠাৎ বুজিলোঁ, মই ভুল কৰিছোঁ
{{gap}}বিমানখন যেতিয়া কেৰিবিয়ানৰ মাজেৰে উভতি গ'ল, মোৰ আৰু কোনো সন্দেহ নাথাকিল
{{gap}}পাঁচ মিনিটৰ ভিতৰত ক'লা বিমানখন বিপৰীত দিশৰ পৰা পুনৰ উভতি আহিল
{{gap}}কিন্তু ভাব হ'ল এঘণ্টাৰ ভিতৰত আহি পাব আচল উদ্ধাৰকাৰীৰ দল
{{gap}}পৰৱৰ্তী দিনসমূহত মই পাঁচ বজাৰ পাছত বোটৰ ওপৰত বহাটো বন্ধ কৰি দিছিলোঁ
{{gap}}এটা কথাত মই অবাক হৈছোঁ— দুৰ্বল হলেও মই কিন্তু ভাগি পৰা নাই
' উত্তৰ দিলোঁ মই— 'মই ৰেমন হেৰোৰাৰ সৈতে ষ্টাৰ্ন ডেকত বিশ্ৰাম লৈছিলোঁ
'সুহুৰি' গল্পটোত লেখকে এটা বিশেষ ধৰণৰ মড ধুনীয়াকৈ প্ৰকাশ কৰিছে
{{gap}}বাজিজড়িত ঘটনাবোৰ উপভোগ কৰিবলৈ তৃতীয়পক্ষ হিচাপে অন্ততঃ এজন মানুহৰ প্ৰয়োজন
{{gap}}এই টেলিফোন বিভাগৰে অ-কাৰিকৰী শাখাত এটা চাকৰি পোৱাৰ যোগ্যতা<noinclude noinclude>
{{gap}}"অন্ততঃ এইখন দেশৰ চাকৰিৰ ক্ষেত্ৰত কোটি কোটি মানুহৰ ভাগ্য আপোনাৰ {{gap}}"বাৰু, মই মানি লৈছোঁ
" {{gap}}"আহি আছোঁ৷ কিন্তু এই সৰু সৰু কথাবোৰৰ কোনো তাৎপৰ্য নাই নেকি
" {{gap}}চৌধুৰীয়ে বিৰোধিতা কৰিলেও মোৰ এই ভাগ্য সম্পৰ্কীয় কথাবোৰ বহুতেই আগ্ৰহেৰে শুনিৰলৈ লৈছে
{{gap}}সঁচা কথা ক'বলৈ গ'লে দুই-চাৰিটা সমূহীয়া দুৰ্ভাগ্যৰ ঘটনাতো মই জড়িত নথকা নহয়
{{gap}}সপ্তমদিন৷ খবৰ আহিল যে বহুতৰেই টেলিফোন বিলত হিচাপৰ গণ্ডগোল হৈছে
{{gap}}অষ্টম দিনা বৰ্মনে এটা আমোদজনক কথা ক'লে তেখেতৰ পত্বীয়েও হেনো নিজকে দুৰ্কপলীয়া বুলি ভাবে
{{gap}}এতিয়া সমস্যাটো হৈছে, এই কথাবোৰ ভাবি থাকিবলৈ মোৰ হাতত অফুৰন্ত সময় আছে
{{gap}}ৰামানুজ ফুকনে বাতৰি কাকতৰ অষ্টম পৃষ্ঠা উলিয়াই শব্দ-শৃংখল কৰিবলৈ বহে
{{gap}}প্ৰায় সকলোৰে অলক্ষিতে চৌধুৰী আগবাঢ়ি আহি মোৰ টেবুলৰ সমুখৰ খালী চকীখনত বহিল
" {{gap}}মই চৌধুৰীৰ হাত এখন ক'ব নোৱৰাকৈয়ে মোৰ দুয়োখন হাতেৰে চেপি ধৰিলো
" {{gap}}নোৱাৰোঁ; মোৰ ইচ্ছা থাকিলেও এই মুহূৰ্তত মই স্কুটাৰ এখন কিনিব নোৱাৰোঁ
{{gap}}দেউতা আৰু মই, —আমি দুয়ো সেই কঠিন সিদ্ধান্তটোৰ পিনে আগবাঢ়ি গৈছো
{{gap}}শিলপুখুৰীৰ বাছষ্টেণ্ডত মাধুৰী বাইদেৱে এদিন মোক লগ পাই সুধিলে, —"কথাবোৰ {{gap}}"কিয় এনেকুৱা হ'ল
" {{gap}}"ছাৰ, মই দেউতাৰ লগত হিচাপটো ঠিক মিলাব পৰা নাই
" {{gap}}কোনোবা এটা সুৰুঙাৰে মোৰ মনৰ কোঠালিটোলৈ পোহৰ অকণ সোমাই অহা যেন লাগিল
{{gap}}কিন্তু বৈশালীয়ে এটাৰ পাছত এটাকৈ যি ভুল কৰি গৈছে, সেয়া আমাৰ বাবে উদ্বেগজনক
{{gap}}ছেণ্ট এন্থনিজ কলেজত পঢ়োতে আমাৰে সহপাঠী ৰাজীৱ তামুলীৰ সৈতে তাই এটা সম্পৰ্ক গঢ়িছিল
{{gap}}ৰাজীৱ তামুলীৰ বিষয়ে,—মানে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কটোৰ বিষয়ে 'জনস্বাস্থ্য কাৰিকৰী'য়ে গম পায়
{{gap}}যোৱাৰ সময়ত তেওঁ বাৰু বৈশালীক কথাবোৰ মই কৈছোঁ বুলি কৈ গ'ল নেকি
{{gap}}মোৰ অফিছৰ থাৰ্ডফ্ল'ৰৰ খিৰিকিয়েদি তললৈ জুমি চাই বৈশালীক আহি থকা দেখিছোঁ
{{gap}}ভিতৰি-ভিতৰি তাৰ এটা অভিমান হ'ল, কিন্তু বাসৱীৰ ওপৰত তাৰ খং নুঠিল
{{gap}}পাংখা মেৰামতি কৰিবলৈ অহা ল'ৰটোৱে বৰ অমায়িকভাৱে সুধিলে,—"ছাৰ, ভিতৰলৈ যাব লাগিব নে কি
" {{gap}}"পলম নকৰিবা"— সি আধা কৰ্তৃত্ব আৰু আধা অনুৰোধৰ সুৰত কৈছিল
{{gap}}"সেইখিনি সময়ত এখন ৰিক্সা পাবলৈ টান"— এটা সম্ভাব্য আহুকালৰ বিষয়ে তাই {{gap}}কথাটো মিছা নহয়
{{gap}}তাই কেনেকুৱা হয় আৰু কেনেকুৱা নহয় সেই কথাটো ভালকৈ জানিবলৈ আজি ৰামানুজৰ এটা সুযোগ ওলাইছিল
{{gap}}মনটো সেমেকি থাকিলে সেইটোক ঠিক কৰিবলৈ ডাঙৰ-ডাঙৰ নগৰীবোৰত কিমানযে উপাদান থাকে, কত যে ব্যৱস্থা থাকে
{{gap}}এতিয়া ঘৰত সোমাবলৈ বেগাই খোজ কঢ়া কথাটো যেন অৰ্থহীন হৈ পৰিল
{{gap}}ঘৰৰ তলাটো খুলিবলৈ চাবিপাট বিচাৰি সি তাৰ পেণ্টৰ বাওঁফালৰ জেপত বাওঁহাতখন<noinclude noinclude>
{{gap}}অৱশেষত তলা খুলি, এডাল মম আৰু জুইশলাৰ বাকচ বিচাৰি, টৰ্চলাইটটোৰ বাবে<noinclude noinclude>
{{gap}}কিমান নিৰ্মম হ'লে এজনী মাতৃক এনেকৈ এৰি থৈ অহা যায়
{{gap}}বাসৱীৰ ওপৰত ৰামানুজৰ ভীষণ খং উঠিল; নহয়, খং নহয়, এটা তীব্ৰ অবিশ্বাস
{{gap}}ভনীয়েকজনী ওচৰত থাকিব বুলিয়েই হ'বলা ফেমিলি ফটোৰ কথাটো দেৱাশীষৰ মনলৈ অহা নাছিল
{{gap}}শোভনাক এবাৰ ষ্টোৰৰুমৰ গধুৰ বাকচ এটা চোঁচোৰাই থকা দেখা গৈছিল
{{gap}}এনেকুৱা একোটা বিহ্বল, আৱেগজৰ্জৰ, নাটকীয় মুহূৰ্তত দেৱাশীষৰ চিন্তা হয় দেউতাকক লৈ
{{gap}}বাহিৰৰ এটা কোঠাৰ পৰা ৰাজনৰ বন্ধু দুজনৰ উচ্ছ্বসিত অথচ চেপা মাত একোষাৰি ভাহি আহিছে
{{gap}}খোৱা-বোৱা কৰিবলৈ কোনোবা ৰৈ গ'ল নেকি— ইন্দ্ৰ দত্তই তাৰে খবৰ লৈ ফুৰিছিল
{{gap}}এইখন চোতালত ইয়াৰ আগতেও চাৰিটাকৈ বিবাহ অনুষ্ঠান পাৰ হৈ গৈছে
{{gap}}আন এটা কোঠাত দত্তৰ দুৰ্দান্ত নাতি-নাতিনীকেইটাই চিঞৰ-বাখৰ, দবৰা-দবৰি কৰি আছিল
{{gap}}ইন্দ্ৰ দত্ত এইবাৰ ভন, মৌ, শোভনাহঁত সোমাই থকা কোঠাটোত সোমাল
" {{gap}}কথাষাৰ মিছা নহয় মামুৰ গৃহস্থ জলন্ধৰলৈ বদলি হোৱাৰ পাছত চাৰি বছৰৰ মূৰত তেওঁ ঘৰলৈ আহিছে
"— দত্তই কৰুণাক আশ্বস্ত কৰি কৰি ক'লে, – "বেগেতে যা, নাৰায়ণক মাতি আনগৈ
{{gap}}তেলৰ টিং এটা কঢ়িয়াওঁতে দেৱশীষৰ পেণ্টটোত কেনেবাকৈ তেলৰ দাগ এটা লাগিছিল
{{gap}}মৌৱে উচ্ছ্বসিত হৈ ক'লে, "ফটোখন এন্লাৰ্জ কৰি বন্ধাই থ'ব লাগিব
" {{gap}}"বন্ধাই থোৱা মানে আজিকালি যে লেমিনেছন কৰাই থয়, তেনেকৈ"— তুলিয়ে আয়োজনটোৰ উত্তাপ অনুভৱ কৰিব ধৰিছে
{{gap}}কৰুণাই বিয়ালৈ বুলি ভাৰালৈ অনা প্লাষ্টিকৰ চকী এখন আগবঢ়াই দিছিল; নাৰায়ণে প্ৰবল আপত্তি কৰিছে
{{gap}}কোনে কেতিয়া কিয় কাৰোবালৈ ক'ৰবাত অপেক্ষা কৰি থাকে, সি এক ৰহস্য
" {{gap}}মোৰ কথাখিনি শুনি থাকোঁতেই বোধহয় তাই অন্যমনস্ক হৈ পৰিল
" {{gap}}সময় দিয়ামতে মই মহামায়াৰ সমুখৰ পদপথত থিয় হৈ আছোঁ
{{gap}}তাৰ পাছত চাৰিঘণ্টা সময় পাৰ হৈ গৈছে,— কিংকি ঘৰলৈ ওভতা নাই
{{gap}}হয়, লয় পাবলগীয়া অনেক শব্দৰ অনুৰণন মই নিজেই অসংখ্যবাৰ শুনিছোঁ
{{gap}}প্ৰথমৰ ফালে তেওঁ কেতিয়াবা মোক কাগজ একোজাপ দেখুৱাই কয়, "এয়া চোৱা, অধ্যাপকৰ ভাষাজ্ঞানৰ নমুনা
" মই সলজ্জ হাঁহি এটা মাৰি কওঁ, "আপুনি ভাল পণ্ডিতটোকেই দেখুৱাইছে খুড়াদেউ
" {{gap}}ম‍ই বিৰক্ত হওঁ বুলি চৌধুৰীৰ পৰিবাৰে কৌশলেৰে এটা অন্য প্ৰসংগ উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰে
{{gap}}বনাই-মেলি খাওঁতে মোৰ অসুবিধা হয় বুলি গধূলিৰ চাহকাপ তেওঁলোকে প্ৰায়েই যাচিব খোজে
{{gap}}মইতো মাতষাৰ লগোৱাৰ শিষ্টাচাৰকণৰ বাহিৰে বৰ বেছি ঘনিষ্ঠতাৰ পক্ষপাতীয়েই নাছিলো
{{gap}}ছোৱালী কলেজখনৰ সন্মুখডোখৰ পাওঁতে মোৰ প্ৰায় একে সময়তে দুটা উপলব্ধি হ'ল
" {{gap}}মই পুনৰ সুধিলো,—"তেওঁৰ মাতটো বাৰু অলপ ৰুক্ষ, শুকান ধৰণৰনে কি
{{gap}}কালি গধূলি মই বজাৰলৈ যাওঁতে দুবাৰ আৰু আজি পুৱা আঠ বজাত মই গা ধুবলৈ<noinclude noinclude>
{{gap}}সেইকাৰণে কোনোবাই মোক বিচাৰি আহিছে বুলি শুনিলে মই ষড়যন্ত্ৰৰ গোন্ধ পাওঁ
{{gap}}আমি, মানে মায়া আৰু মই, বহুতে ভবাৰ দৰে বহুত টকা উপাৰ্জন নকৰোঁ
{{gap}}সেই সময়তে মোৰ ভাব হ'ল যে মানুহজনে মোক লগ পাবলৈ আৰু বেছি সময় নালাগিব
{{gap}}মই আমবাৰীৰ মেইন ৰ'ডেৰে গৈ ষ্টেডিয়ামৰ ওচৰৰ অ'ভাৰব্ৰিজখনত উঠাৰ কথা চিন্তা কৰিলো
{{gap}}আৰ্টফেড নামৰ ডিপাৰ্টমেণ্টেল দোকানখনৰ কাষৰ টেলিফোন বুথটো দেখি মনত পৰিল-ঘৰত মায়া অকলে আছে
" {{gap}}"আবে দিন নহয়, বছৰ বুলি ক, বছৰ বুলি ক
{{gap}}পৃথিৱীখন হেনো নিচেই ক্ষুদ্ৰ গাঁও এখনৰ দৰে হৈ পৰিছে অকস্মাৎ
{{gap}}সেই দেশখনে হেনো কোটি কোটি মাইল দূৰৰ গ্ৰহ-উপগ্ৰহলৈ মহাকাশযান পঠিয়ায়
{{gap}}"ওহোঁ"— মই মনে মনে এটা হিচাপ কৰি কওঁ,— "ছমাহৰ কম নহ'ব
{{gap}}খুব দৰকাৰত পৰিলে মই আমাৰ চুবুৰীয়া হৰনাথৰ পুতেক ভেলুক মতাই আনো
" {{gap}}বিচিত্ৰ ৰং আৰু বিভিন্ন আকৃতিৰ আখৰৰ হেঁচাত সি হয়তো অলপ বিভ্ৰান্ত হৈছে
" {{gap}}কেইবাখনো দেশ আৰু ৰাজধানীৰ নাম সি ভুলকৈ আৰু অস্পষ্টকৈ পঢ়িছে
{{gap}}"সেই দুখন দেখোন আমাৰ দেশৰহে টিকট, আমেৰিকাৰ নহয়েই"— সি মোক এটা {{gap}}"আমেৰিকাৰ নহয়
" {{gap}}মই চন্দনৰ টেবুলৰ পৰা তাৰ আখৰৰ নমুনা সংগ্ৰহ কৰিলো
{{gap}}কথাটো হয়তো এনেকৈ ধৰি ল'ব পাৰি যে মানুহজনৰ কোনোবা এফালে যাবলৈ একধৰণৰ খৰখেদা হৈছিল
{{gap}}কিন্তু নিশ্চিন্ত মন বুলি এই পৃথিৱীত জানো সঁচাকৈয়ে কিবা এটা আছে
{{gap}}এনেকুৱা কথাবোৰ ভায়'লিনৰ তাঁৰত ব'ডালেৰে ৰেপ দি-দি বহু সময়লৈ চিজিল লগাই ভাবি থাকিব পাৰি
{{gap}}এইযে মানুহজনৰ হাতত এটা এপ্ৰন দেখা গ'ল, তেওঁ বাৰু নিশ্চিতভাৱেই এজন চিকিৎসক নহয়নে
{{gap}}আৰু কি আচৰিত, নিতাই লক্ষ্য কৰিলে, — এইটো এদিনৰ কথা নহয়
"আৰু নাৰ্ছিংহোমৰ নম্বৰটো দি কি লাভ "– তেওঁ কয়,— "দুই-এদিনতে কামটোতো এৰিয়েই দিম
{{gap}}তেওঁ পুনৰ কয়,—"এতিয়া মাথোন পাছপ'ৰ্ট, ভিছাৰ লেঠা, আৰু ইনিছিয়েলি অলপ {{gap}}টকাৰ প্ৰয়োজন
" {{gap}}"মনে-মনে থাক" —নিতাই এটা মৃদু ধমক দিবলৈ চেষ্টা কৰে
{{gap}}কিন্তু সেইবুলি নলবাৰী অভিমুখী বাছ এখন বাইহাটা চাৰিআলিৰ পেট্ৰল পাম্পত কিমান সময় ৰখাই থ'ব পৰা যায়
" {{gap}}পুলিছ বিষয়াজনে শ্বেলফ এখনৰ মাজৰ থাকটোৰপৰা এটা ঢাকি থোৱা গিলাচৰ দুঢোক ৰঙীণ পানী খাই ল'লে
{{gap}}বিষয়াজনে পুনৰ ক'লে,— "ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইনৰ তিনিশ ছাবিছ ধাৰাত আপোনাক ফচাই দিব পাৰি
" {{gap}}আসৈ দিয়াৰ ইচ্ছা নাথাকিলেও বিষয়াজনে ক'লে,—"কি ক'ব খুজিছ, বেগতে ক
" {{gap}}মানুহজনে সেহাই-সেহাই ক'বলৈ ধৰিলে,—"মই এটা কম দৰমহাৰ চাকৰি কৰোঁ
" {{gap}}"আপোনালোকে ভাবিব—টকা পইচা " —মানুহজনে অলপ দৰ্শন দাঙি ধৰিলে, "ধত-বিত কাকনো নালাগে
{{gap}}কথাটো হয়তো এনেকৈ ধৰি ল'ব পাৰি যে হাইক'ৰ্টৰপৰা নিজৰ কাম সামৰি আহোঁতে তেওঁৰ পলম হৈছে
{{gap}}অফিছৰ দক্ষিণৰ ফালৰ এই খিৰিকিখনে যিমানলৈকে সুবিধাকণ দিছে, ডেনিয়েলে সিমানলৈকে এবাৰ চাই পঠিয়ালে
{{gap}}পূজাৰ মূলপৰ্ব অৱশ্যেই শেষ হৈছে আৰু কালি আবেলিৰপৰা আৰম্ভ হৈছে বিসৰ্জন অনুষ্ঠান
{{gap}}তথাপি ডেনিয়েল সম্পৰ্কে সম্পাদক অনন্তমোহনৰ কিবা এটা সন্দেহ আৰু আশংকা থাকিয়েই যায়
" দবাৰ ব'ৰ্ডখনত এটা বিপন্ন ৰজাক চেক দিয়াৰ কায়দাৰে অনন্তমোহনে সোধে
{{gap}}তাৰ পাছত, —— কাকতখনৰ সেই বিশেষ সংখ্যাটো প্ৰকাশ পোৱাৰ পাছত, যোৱা দহ দিন অফিছ বন্ধ হৈ আছে
{{gap}}যান্ত্ৰিক বিজুতিৰ বাবে লিফট যিহেতু বিকল, গতিকে তাই ছিৰি বগায়েই উঠিবলৈ ধৰিছে
" {{gap}}ডেনিয়েলে মিচিকিয়াই হাঁহিলে আৰু ক'লে, —"তাই আপোনাৰ বাবে পোন্ধৰ মিনিটমান অপেক্ষা কৰিছিল
" {{gap}}"পাঁচ মিনিটমানৰ ভিতৰত তাই মোক আপোনালোকৰ এই লোকাচাৰটোৰ বিষয়ে মোটামুটিকৈ এটা ধাৰণা দিলে
" {{gap}}জয় আৰু পৰাজয়ৰ দোমোজাত দুজন বিহ্বল, পৌঢ় ভদ্ৰলোকক কিছুপৰ মৌন হৈ থকা দেখা গ'ল
{{gap}}হেৰি, হেৰি, খং নকৰিব, ইয়াত এনেকৈ গালি পাৰিলে এওঁলোকে আপোনাৰ বাৰ {{gap}}কিডাল কৰিবহে
{{gap}}মোৰ মোমাইদেউ এজনো— থাকক, তেওঁক আপুনি চিনি নাপাব,—মানে তলতীয়া {{gap}}ডিব্ৰুগড়ত আছিল
{{gap}}আপোনাৰ নিশ্চয় তেনেকুৱা সাংসাৰিক বোজা নাই, কোনো কমিটমেণ্ট নাই, {{gap}}বোজা আছে
{{gap বাৰু জানিব নালাগে; আচলতে ইমানপৰে আপোনাক এবাৰো মিচিকিয়াই হঁহা দেখা {{gap}}কেতিয়াও
{{gap}}অৱশ্যে দেশ-কাল যেনেকুৱা হৈ আহিছে, সেইফালৰপৰা চাবলৈ গ'লে কথাটো ঠিকেই, তথাপি তাৰ মাজতে মিচিকিয়াই—
" – বিস্মৃতিৰ শেতেলিৰ পৰা মই যেন হঠাৎ সাৰ পাই উঠো
"— ভীষণ খং মিহলি হৈ থাকিলেও তেওঁ প্ৰশ্নটোৰ এটা শিল্পসন্মত ৰূপ দিলে
{{gap}}মহানগৰীৰ টেলিফোন ডাইৰেক্টৰিখন উলিয়াই চিকিৎসকৰ তালিকাখনত এবাৰ চকু ফুৰাই ল'লো
{{gap}}মোৰ ধাৰণা হ'ল যে পৰ্যবেক্ষকসকলৰ বাবে আমাৰ দৰে মানসিক ৰোগীসকল চিৰকালেই একো একোটাহঁত আমোদজনক উপাদান
" {{gap}}"নাই, মই জনাত মোৰ তেনে কোনো পাৰিবাৰিক সমস্যা নাই
" {{gap}}"এফালৰপৰা চবলৈ গ'লে মোৰ অফিছৰ কামবোৰ তেনেই ৰুটিন-আবদ্ধ; তাত মই বেছ অভ্যস্ত
" {{gap}}"পাই গ'লো"—চিকিৎসকজনে এটা সিদ্ধান্তত উপনীত হোৱাৰ দৰে এটা ভংগী দেখুৱালে
" তেওঁ মোক শাসনসুলভ স্বৰেৰে ক'লে,—"চাওক, আপোনাৰ ৰোগটোৰ এনে কোনো জটিলতা নাই
"—চিকিৎসকজনে মোক সোঁৱৰাই দি ক'লে,— "সময়ৰ প্ৰয়োজন; কেইটামান এপইণ্টমেণ্ট আৰু অলপমান সময়
" {{gap}}পাছৰ দুমাহত কেইবাদিনো মই মোৰ মানসিক ৰোগ বিশেষজ্ঞজনৰ কাষ চাপিছোঁ
{{gap}}মই স্পষ্টকৈ উচ্চাৰণ কৰি পঢ়িলো,—"দুই, আঠ, পাঁচ, ছয়, দুই, আঠ
{{gap}}কেতিয়াবা ম‍ই গা ধুবলৈ বাথৰুমত সোমাই পাহৰাৰ কোবত গাটোত এক বিন্দু পানী নঢলাকৈ গুচি আহোঁ
{{gap}}আশাৰ কথা এইযে একধৰণৰ প্ৰণালীবদ্ধ চিকিৎসাই মোক লাহে-লাহে সুস্থ কৰি তুলিব
{{gap}}এই গোটেইখিনি পৰামৰ্শক মোৰ ৰথৰ সাৰথি কৰি এটা সতৰ্ক যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছোঁ
" {{gap}}মোৰ জ্ঞানেৰে মই যি বুজিছোঁ, সত্য চৌধুৰী নামৰ এই মানুহজনৰ সততে ভুল নহয়
" {{gap}}মই অলপ জোৰকৈয়ে হাঁহিব খুজিছিলো, কিন্তু পাছমুহূৰ্ততে বুজি উঠিলো যে সেইটো হাঁহিৰ সময় নহয়
{{gap}}মই পুনৰ প্ৰবোধ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছো যে একো সাংঘাতিক ঘটনা ঘটা নাই
{{gap}}কিন্তু ৰিণিয়ে এটা নতুন পৰিস্থিতিৰ মুখামুখি হ'বলৈ সাজু হৈ উঠিল
{{gap}}বোধকৰো এটা মুহূৰ্তৰ বিদ্যুৎপ্ৰৱাহ মোৰ পৰা তেওঁৰ শৰীৰলৈ বিয়পি গ'ল
{{gap}}আচম্বিতে তেওঁ মোক সাবটি ধৰিলে আৰু এজন বিপৰ্যস্ত, পৰাজিত মানুহৰ দৰে
{{gap}}মাথোন পোন্ধৰটা দিনৰ আগলৈকে মই অলপ জধলা হৈ থাকিবলৈ ভাল পাইছিলো
{{gap}}কিন্তু হায়, ধন-বিতেৰে যে একোৱেই নহয়, সেইকথা জানো মই বুজি নাপাওঁ
" {{gap}}চকু-মুখত অকণো উৎসাহ নেদেখুৱাই তেওঁ টকাকেইটা নি আলমাৰিৰ চুক এটাত থ'লে
" {{gap}}তেওঁ মিচিকিয়াই হাঁহিছে আৰু কৈছে, – "আপুনি ভয়াতুৰ মানুহ
" {{gap}}তাৰ পাছৰপৰা এই দুটা সপ্তাহ মই মোৰ যত্ন ল'বলৈ অকণো ত্ৰুটি কৰা নাই
{{gap}}আজি ৰাতিপুৱাৰপৰা মই ইমান উদ্বিগ্নতাত ভুগিছোঁ যে মোৰ মুখখন কিজানি বিবৰ্ণ হৈ পৰিছে
" {{gap}}কেইটামান মিনিটৰ বাবে মোৰ যেন নাড়ীৰ স্পন্দন স্তব্ধ হৈ গৈছে
{{gap}}তিনিচুকীয়াৰ কোনোবা পৰশুৰাম শইকীয়াই তেওঁৰ আৰ্থিক সমস্যাৰ বিষয়ে সবিশেষ জনাই চিঠি লিখে
"মোৰ দেউতাই সদায় ৰাতি মদ খাই আহি মাক গোৰ মাৰে
{{gap}}চিঠিখন মামুৰ হওক বা নহওক, এটা ভাল সিদ্ধান্ত এই মুহূৰ্তত তাকো লাগে
'পিটাৰ ইংলেণ্ড' নতুবা 'ভ'ন হ'ছেন' কোম্পানিৰ চোলা এটা পিন্ধাৰ কথা ভাবিব পাৰোঁনে
{{gap}}বেংকৰপৰা ওলাই সচৰাচৰ মই বিপিনৰ দোকানত দুটা ফিল্টাৰ ছিগাৰেট কিনো
{{gap}}আজি প্ৰথমটো ছিগাৰেট মোৰ প্ৰাক্তন গৃহশিক্ষক চৌধুৰী ছাৰক দেখি হাতৰপৰা পেলাই দিলো
{{gap}}'সিহঁতৰ জীৱনৰ স্বাভাৱিক গতিত মুহূৰ্তৰ বাৰে হস্তক্ষেপ কৰি তই একো কৰিব নোৱাৰ অনুভা
— এইবোৰ মানুহৰ জীৱন-শৈলীৰ স্থায়ী পৰিৱৰ্তন ঘটাব নোৱাৰিলে মাজত হস্তক্ষেপ কৰি কোনো লাভ নাই
{{gap}}চৰাইটোক প্ৰথমে কঁহুৱাৰ মাজত ঠেং ভাগি পৰি থকা অৱস্থাত পাইছিল শিশু দুটিয়ে
{{gap}}মোৰ পাৰিপাৰ্শ্বিক নিঃসৰ্গৰ এই বিশালতৰ ৰূপৰ মাজত নিজকেবৰ ক্ষুদ্ৰ যেন লাগিল
{{gap}}'এই বিশালতাক আৱদ্ধ কৰিব পৰাকৈ তোৰ কেমেৰা শক্তিশালী নহয় অনুভা, থৈ দে
{{gap}}কঁহুৱা ফালি গাড়ীলৈ উভটি আহোতে সি মোৰ হাতখন লাহেকৈ ধৰি আছিল
' {{gap gap}}পাণবজাৰৰ সেই ব্যস্ত পদপথত আচম্বিতে মই 'মোৰ' মুখামুখি হ'লো
{{gap}}ছবিৰ দৰে ধুনীয়া আৱাসিক এলেকাটো এৰি বগী মূল পথত উঠিল
' ডাঙৰ কাপোৰ চিলোৱা দোকান এখনৰ কেচবক্সব ওচৰত বহি থকা ধেপেচী মানুহ এজনীয়ে বগীক ৰিঙিয়াই মাতিলে
{{gap}}খৰ-ধৰকৈ এন্ধাৰ বাটটোৰে গৈ থকা বগীয়ে অলপ ৰৈ দীঘলকৈ এটা হুমুনিয়াহ এৰিলে
{{gap}}'বুজিছ, আমাৰ নিচিনা সৰু মানুহৰ হৈ মাত মাতিবৰ বাবেও বহু ডাঙৰ মানুহ আছে
{{gap}}কেঁকুৰী এটা ঘুৰাৰ পাছতে ঠেক গলি এটায়েদি বগী সোমাই গ'ল
{{gap}}দীপাই পানী এগিলাছ আৰু মেৰী বিস্কুট দুখন মাকৰ হাতত তুলি দিলেহি
' ডাক্তৰৰ ঘৰত কাম কৰিবলৈ যোৱাৰ দুদিন পাছতে উভতি আহি মাকক সাবটি ধৰি খুব কান্দিছিল দীপাই
{{gap}}আজিও মানুজনে দিয়া টফীটো হাতত লৈ আঁকৰী ছোৱালীজনীয়ে কিৰিলিয়াই উঠিল
{{gap}}সন্ধ্যা ঘৰলৈ উভতি আহি বগীয়ে ল'ৰা-ছোৱালীহালৰ বাবে মটৰৰ ঘুগনি আৰু মাংস ৰান্ধিব
{{gap কো মল বতাহ এজাকে পদুলিৰ কৃষ্ণচূড়া আৰু সোণাৰু ফুলৰ পাহিবোৰৰ লগত খেলি আছিল
{{gap}}'সা ৰে গা মা ' অজন্তাৰ মনোমত কলিংবেলৰ সাংগীতিক শব্দত কাৰোবাৰ উপস্থিতিৰ বতৰা
' {{gap}}আকাশ নীলা টাৱেলখনেৰে মুখখন মচিবলৈ লৈ ৰৈ গ'ল শিশিৰ
{{gap}}এডোখৰ চেণ্ডউইচ আৰু ভজা কাজু বাদামৰ প্লেটৰ সৈতে কফি কাপ আগ্ৰহেৰেই হাত {{gap}}'তাইৰ মাকৰ অসুখ
{{gap}}কফিৰ কাপত নীৰৱে চুমুক দিওঁতে অজন্তাৰ পিছফালে পিকাছোৰ পেইণ্টিং এখনত চকু পৰিল শিশিৰৰ
{{gap}}দ্ৰয়িংৰূমত আগৰ মটিয়া ৰঙৰ কাৰ্পেটৰ ঠাইত এখন পাতল সেউজ ৰঙৰ কাৰ্পেট পৰা হৈছে
{{gap}}গ্লাচেৰে আবৃত কিতাপ থোৱা ৰেকত আধ্যাত্মিকতা সম্পৰ্কীয় কেইখনমান নতুন কিতাপ
{{gap}}সযতনে ধুই ইস্ত্ৰি কৰি থোৱা কাপোৰ সাজ হাতত লৈ অলপ সময় ৰৈ থাকিল শিশিৰ
{{gap}}এসময়ত পুৱাৰ দৰে স্নিগ্ধ, এই মমতাময়ী অজন্তাজনী একেবাৰে নিজৰ আছিল শিশিৰৰ
{{gap লাহে লাহে অজন্তাৰ আদৰ্শ, প্ৰেম আৰু মমতাৰ আৱৰ্তৰ বাহিৰ হৈ গৈছিল শিশিৰ
{{gap}}এদিন তাই স্পষ্টকৈয়ে শিশিৰক সুধিছিল গায়ত্ৰীৰ লগত থকা তাৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে
'যিবিলাক চিটুৱেশ্যনত তুমি মোক সংগ নিদিয়া, মই গায়ত্ৰীৰ ক'ম্পেনি এনজয় কৰো
' শিশিৰে নিজৰ বে- পৰোৱা স্পষ্টবাদিতাৰে স্তব্ধ কৰি দিছিল অজন্তাক
{{gap}}ৰন্ধাৰ মাজতে এবাৰ বেডৰূমলৈ ভুমুকিয়াই চাই অজন্তাই দেখিলে মুখ-হাত ধুই বিছনাত দীঘল দিছে শিশিৰে
{{gap}}ইয়াৰ পিছৰ বিবাহ বাৰ্ষিকীটো উদ্যাপন কৰা হৈছিল কাছাৰী ঘাটৰ এখন ফ্ল'টিং ৰেষ্টুৰেণ্টত
' {{gap}}নীলা পাৰ্ল খটোৱা সোণৰ মিহি আঙুঠি এটা শিশিৰৰ হাতৰ মাজত চিক্‌মিকাই উঠিল
{{gap অ' টোৰ পৰা নামি বাৰাণ্ডাত থিয় দিয়ালৈকে আলাসতে যেন ওপঙিহে ৰ'ল অলি
' শেঁতা হৈ গৈছিল ৰঞ্জনৰ কণ্ঠ, ঠিক আছে, তোমাৰ ইচ্ছা
' আৰু তাৰ পাছতে একো কামতে মন নবহা হ'ল অলিৰ
{{gap}}অলিৰ নিৰ্বাক উপস্থিতিৰ উমান পোৱা নাছিল আদিম আনন্দ আহৰণত ব্যস্ত ৰঞ্জন-বৰ্ণাৰ যুগল শৰীৰে
' হিতাহিত জ্ঞান শূন্যপ্ৰায় হোৱা অলিৰ মূৰত হাত বুলাবলৈ যত্ন কৰে ৰঞ্জনে
{{gap}}ৰাতি বহল বিছনাখনৰ চুক এটাত নিস্তেজ হৈ অলি পৰি থাকে
{{gap}}এই শৰীৰ জহি যোৱাৰ পাছত কি বিচাৰিব ৰঞ্জনে তাইৰ ওচৰত
{{gap}}'অলি—জীৱনত তোমাৰ বাদে আন কোনো নাৰীয়ে মোৰ হৃদয় চুব পৰা নাই
' উচুপনি এটা খামুচি অলি বিছনাত ঢলি পৰে আৰু তেনেদৰেই টোপনি যায়
' কাষতে ধনী ব্যৱসায়ী স্বামীৰ সৈতে নৱ পৰিণীতা বৰ্ণাৰ ফটো
{{gap}}পদুলিত অপসৃয়মান হোৱা ৰঞ্জনৰ শৰীৰ কোনো ভয়ানক, অদ্ভুত বস্তু চোৱাদি অলিয়ে চাই থাকে
{{gap}}গা বেয়া বুলি বিছনাত পৰি থকা অলিৰ ওচৰত বহি ৰঞ্জনে কথা পাতে
{{gap}}' তাইক স্পৰ্শ কৰাৰ আগতে তাই মোৰ হৃদয় চুইছিল অলি কিন্তু কোনো পৰিস্থিতিতে মই তোমাক হেৰুৱাব খোজা নাছিলো
' হুমুনিয়াহত পাক খাই খাই ওলাই অহা ৰঞ্জনৰ কথাখিনিয়ে খিৰিকীৰ পৰ্দাখন যেন মৃদুকৈ কঁপালে
{{gap ক' ত, কেতিয়া, কেনেদৰে প্ৰথমবাৰ তাই সুহুৰিটো শুনিছিল তাইৰ সঠিকভাৱে মনত নাই
' পদূলিত শেষ ফাগুনৰ ধূলি উৰুৱাই পল্লৱৰ গাড়ীখন অদৃশ্য হৈ গ'ল
{{gap}}' স্বচ্ছ পানীয়ে দৰ্পন হৈ কিমান খেল যে খেলিব পাৰে
'তোমাৰ ওচৰত মোৰ সকলো অভাৱ পূৰাব পৰাকৈ কিবা এটা নাই
' থোকাথুকি হৈ অহা মাতটো সামৰি লওঁতে শৈবালৰ চকুত অজস্ৰ প্ৰশ্নৰ ভিৰ দেখিছিল তাই
{{gap}}আপাততঃ নিজকে 'সুখী' বুলি ক'ব পৰাকৈ তাইৰ জীৱনটো বাহ্যিক দৃষ্টিত অন্ততঃ সমৃদ্ধ
{{gap}}এই সুহুৰিটো এদিন কলেজত নতুনকৈ ফুল এজাৰকেইজোপাৰ তলত থাপ মাৰি ধৰিছিল শৈবালে
' তাৰ কণ্ঠত ব্যংগ আৰু উষ্মাৰ লগতে এক অদ্ভুত আন্তৰিকতা মিহলি হৈ আছিল
{{gap}}পিছদিনা বিয়লি ঘৰৰ সন্মুখৰ লনত চাইকেল চলাই থকা পম্পাৰ হাতত ধৰি আমাৰ ঘৰলৈ প্ৰথম আহিছিল বিজন
{{gap}}বিজনৰ বন্ধু, মানে ৰাজীৱ আৰু অম্লানৰ লগত পম্পাৰ খুব বন্ধুত্ব
' বিষাদত ডুবি থকা বহল চকুহাল মেলি ধৰি ক'লে সি— {{gap}}'মালৈ কেতিয়াবা খুব মনত পৰে বৌ
' এচকল ব্ৰেড পম্পাৰ মুখত তুলি দি আদৰেৰে {{gap}}উচপ খাই উঠিলো মই
{{gap}}তীব্ৰ গতিৰে পুলিচৰ কেইখনমান গাড়ী আহি অম্লানহঁতৰ ভাৰাঘৰৰ সন্মুখত ৰ'লহি
' {{gap}}আৰক্ষীৰ গাড়ী, সাংবাদিকৰ ভিৰ, চুবুৰীয়া মানুহ সকলো আঁতৰি গ'ল এসময়ত
'—শেঁতা অথচ উচ্ছাসপূৰ্ণ মাত এটাৰে অৱসৰপ্ৰাপ্ত বৃদ্ধ হাকিমে কৈ গ'ল
' শেঁতা হুমুনিয়াহ এটাৰ মাজেৰে কঁপি কঁপি সৰকি আহিল বৃদ্ধৰ কণ্ঠ
' বৃদ্ধাৰ লাহী ওঁঠত এটা অপ্ৰত্যাশিত অথচ {{gap}}ইংৰাজী 'ইউ' আখৰটোৰ আকৃতিত এজাক চৰাই উৰি আহিছিল
' {{gap}}খুব কোমল, বসন্তৰ প্ৰথমজাক কিন কিন বৰষুণৰ দৰে এটা দৃষ্টি বৃদ্ধাৰ চকুত
{{gap}}এখনত যুৱতী পৰিণীতা আৰু আনখনত এজন সুন্দৰ উজ্জ্বল যুৱকৰ ছবি
{{gap}}'যেনে যেনে ধৰা হালধীয়া পখিলা এটা খেদি খেদি এদিন ওচৰৰে হাবি এখনত সোমালোগৈ
' {{gap}}বতাহ এছাটিয়ে গছৰ পাতৰ জিৰ জিৰ শব্দ বিয়পাই দিছিল সকলোতে
{{gap}}'ফাইনেল পৰীক্ষাৰ শেষত ঘৰলৈ একেবাৰে উভতি যোৱাৰ আগদিনা আমি বহুসময় একেলগে আছিলো
' সহজভাৱে হাঁহি খুব আশাৰে সুধিলে তেওঁ আৰু বৃদ্ধাৰ চকুত খুব গভীৰভাৱে কিবা এটাৰ সন্ধান কৰিলে
{{gap}}পৰাণ বৰুৱাই দেখিলে – বাক্যটো সম্পূৰ্ণ নকৰাকৈয়ে নিৰ্লিপ্ত খোজ এটাৰে কণিষ্ঠ
" চিনাকি চিনাকি লগা কণ্ঠটো কাৰ আছিল তাই ঠিক মনত পেলাব নোৱাৰিলে
" প্ৰাথমিক কুশল-বাৰ্তা বিনিময়ৰ পাছত শাশ্বতে স্কুটাৰ ষ্টাৰ্ট কৰিলে "উঠা উঠা
" অলপপৰ কিংকৰ্তব্যবিমূঢ় হৈ থাকি তাই জোৰেৰে প্ৰতিবাদ কৰি উঠিল "নালাগে নালাগে
..এতিয়া নিঃসঙ্গ যাত্ৰাৰ এই আনন্দখিনি তোমাৰ স্কুটাৰত গৈ হেৰুৱাব খোজা নাই
.… আৰু সেই সময়চোৱাতে তাইক টোপনি নিয়াবৰ বাবে দেউতাকে ৰামায়ণ মহাভাৰতৰ সকলো কাহিনী কৈ শেষ কৰিছিল
'বডিগাৰ্ড আহি গ'ল তোৰ'—লগৰবোৰৰ ইয়াৰ্কিৰ মাজেৰে তাই মনোকাইৰ লগত গুচি আহিব লগা হৈছিল
{{gap}}অলকেশৰ লগে লগে এই কথাও মোৰ বাবে স্মৃতি হৈ গৈছিল যে তেওঁ এসময়ত ছবি আঁকিছিল
{{gap}}মমৰ শিখা কোবাই থকা বতাহজাক তাৰ ভিতৰলৈ সোমাই গৈ তাৰ অলিন্দ নিলয় ভৰাই পেলালে
{{gap}}যি আপুনি বেদনাত নীলা হৈ যোৱাৰ পাছতো {{gap}}যন্ত্ৰণাত কোঙা হৈ পৰা আপোনাৰ হাত দুখন
{{gap}}'তুমি কিয় বিয়া নকৰোৱা সমুদ্ৰ— মূল সুঁতিৰে যোৱা মানুহ তোমালোক
' {{gap}}'প্ৰত্যেক মানুহৰ বাবেই বেলেগ বেলেগ বিষয় বেছি ইম্পটেণ্ট হ'ব পাৰে
' {{gap}}'শুনা মৈত্ৰেয়ী— তুমি এবাৰ মোৰ এই ইচ্ছাটোক কেনভাছত আঁকিবৰ চেষ্টা কৰিবানে
' {{gap}}আকস্মিক প্ৰশ্নটোৰ পৰা কঁপনি এটা নিঃসৃত হৈ অলপ সময় কোঠাটোত বগুৱাবাই থাকিল
' তেতিয়ালৈকে অন্ততঃ প্ৰেম নিবেদন কৰা সকলো পুৰুষকে মই বুভুক্ষ শ্বাপদ বুলি ভবা নাছিলো
' তাই পুনৰ লাহে লাহে আগৰ ঠাইত আহি ঢপকৈ বহি দিলে
{{gap}}'তুমি শুনিলানে সমুদ্ৰ তাই কি ক'লে— মৈত্ৰেয়ী তুমি শুনিলানে ' উদ্ৰান্তৰ দৰে লাগিছে বৰুণক
' বৰুণে 'নোৱাৰে' শব্দটো কিছু সময় স্বগতোক্তিৰ দৰে আওৰাই থাকিল
' মৃদু এছাটি বতাহত পাক খাই খাই এই কথাখিনি সমুদ্ৰৰ বুকুৰ মাজতে পকনীয়া হৈ ঘুৰি থাকিল
{{SIC সাং ঘটিত সাং ঘাটিক ধৰণে আত্মকেন্দ্ৰিক হৈ পৰিছে মানুহ
'তই যে কৈছিলি পাগলাদিয়াৰ পাৰৰ আওহতীয়া গাঁও এখনত তোৰ ঘৰ – তোৰ ঘৰখন কেনেকুৱা আছিলনো
{{gap}}খিৰিকীৰ জড় ফ্ৰেমৰ বাহিৰত নিস্তেজ হৈ আহিছে ৰ'দ জলমল এটা দিন
{{gap}}দুই পুত্ৰ আৰু ডাঙৰ বোৱাৰীৰ চূড়ান্ত ব্যস্ততাৰ মাজত অধিক অৱহেলিত হয় বিভৱ বৰুৱা
{{gap}}'বৰদেউতা, কিশলয়ে কৈছে আবেলি বোলে সদায় আপুনি পাৰ্কত খোজ কাঢ়ে
' স্মাৰ্ট নাটকীয় ভং এটাত ফিক্সড্ হৈ থাকি প্ৰজ্ঞাই তেওঁলোকৰ উত্তৰৰ বাবে অপেক্ষা কৰিলে
{{gap}}মোৰ কিছুমান কেৱল আদিত্যই পূৰণ কৰিব পৰা চখৰ কথা কওঁতে এনেদৰেই হাঁহিছিল আদিত্যই
{{gap}}সেই সাধুৰ অভিপ্ৰেত সত্যটো কম-বেছি পৰিমাণে প্ৰযোজ্য হ'ব ধৰিছে মোৰ জীৱনতো
' মোলৈ নোচোৱাকৈ আদিত্যই {{gap}}মই জানো, তেওঁ এতিয়া নন্দনাৰ ফ্লেটলৈ যাব
' অধৈৰ্য হৈ উঠিল {{gap}}'হেল্লো, হেল্লো— মই কৈছোঁ মানু—' {{gap}}আস
' {{gap}}'মানু, মানু কি বকিছ এইবোৰ ক'ৰ কলম, কেতিয়াৰ কথা— হে হৰি..' {{gap}}মাৰ মাতটো আকুল কান্দোন এটাৰ দৰে হৈ আহিল
{{gap}}অৰুণা চৌধুৰী নামৰ মস্ত শকত শ্লিভলেছ ব্লাউজ পিন্ধা মানুহজনী ছোফা এখনত আৰামকৈ বহি ল'লে
{{gap}}এটা মুহূৰ্তত মই হাতেৰে ডাঙৰ ফুলদানি এটা দাঙি লৈ অৰুণা বাইদেউৰ মূৰত আঘাত কৰিলোঁ
{{gap}}এইবাৰ মই সন্তুষ্ট হ'লোঁ৷ 'তেওঁ' আহি মোৰ ড্ৰয়িংৰূমত চেতনাহীন মানুহ এজনী দেখিলে কি বুলি ভাবিব
{{gap}}খুব কষ্ট কৰি অৰুণা বাইদেউক মই ছোফাৰ পৰা মাটিলৈ নমালোঁ
{{gap}}এইবাৰ বেলকনিলৈ ওলাই আহি দেখিলোঁ – ষ্ট্ৰিট লাইট জ্বলি উঠিছে
{{gap}}হঠাতে অৰুণা বাইদেউৰ প্ৰশ্নটো মোৰ মনলৈ আহিল — কোন তেওঁ
{{gap}}'তেওঁ' বাৰু মোৰ দেউতা নেকি – যাৰ পোন, বলিষ্ঠ আঙুলিত ধৰি মই প্ৰথম খোজ কাঢ়িবলৈ শিকিছিলোঁ
{{gap}}লাহে লাহে সন্ধ্যাই এন্ধাৰৰঙী আঁচল মেলি সন্মুখৰ গছ -বনবোৰ, পাহাৰীয়া পথটো, আকাশখন আৱৰি ধৰিলে
{{gap}}অথচ কিমান কাতৰতাৰে সি মৃত্যু কামনা কৰিছিল কেইটামান মাত্ৰ দিনৰ আগতে
'এৱে এণ্ড এৱে' শিৰোনামাৰ এই ছবিখনৰ বাবে সি দুহেজাৰ এটা এডভাঞ্চ লৈ থৈছে
'আৰু মাত্ৰ তিনিমাহ', সি মুখৰ ভিতৰতে {{gap}}নিশা তিনি বজাত ছবিখন সম্পূৰ্ণ হ'ল
{{gap}}তাৰ সন্মুখৰ কেনভাছত তাৰ স্বসৃষ্ট ৰেখাবোৰে বাৰে বাৰে নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই পেলায়
{{gap}}বৰষুণে পিছল কৰি থোৱা কেঁচা মাটিৰ সৰু ৰাস্তাটোৱেদি ওপৰলৈ উঠিবলৈ প্ৰয়াগৰ কষ্ট হ'ল
' দৃষ্টিৰ উদাস বেলিটোৰ আঁৰৰ কথাখিনি সেইদিনা ক'ম বুলি ভাবিও তাই অভিষেকক নক'লে
' নিশিগন্ধাই অনুভৱ কৰিছে ভায়'লিনৰ সেই কৰুণ কঁপনিটো এতিয়া তাইৰ উশাহত মিলি পৰিছে ক্ৰমশঃ
{{gap}}বৰুণৰ বুকত নিঃপালি দি থকা এটুকুৰা কাহিনীৰ ঘুমটি ভাগিব ধৰিছিল 'তাই উভতি আহিব চাবা
' দহ মিনিটমানৰ পূৰ্বে মৈত্ৰেয়ীয়ে বৰুণক সুধিছিল— 'সোণালীক লগ পোৱানে কেতিয়াবা
' {{gap}}'খল লল লক কক ''মৈত্ৰেয়ীৰ পাতল, সুগোল আঙুলীৰ মাজত নাচি উঠি বটলটোৱে গিলাচত অলপ পানীয় ঢালি দিলে
{{gap}}আচলতে পোৱা নোপোৱাৰ হিচাপ কৰি থকাতকৈ দামী সুৰাৰ পেগ এটাৰ দৰে জীৱনটো আলফুলকৈ পি খাই থৈ দিব লাগে
{{gap}}অলপ আগতে শেঁতা হৈ পৰা বতাহজাকৰ গতি লাহে লাহে বাঢ়ি আহিল
' মাজনীহঁতৰ ঘৰৰ পৰা টাউনৰ পিচিঅ লৈ সাত কিলোমিটাৰ {{gap}}'অনুজ, কাইলৈ মই ঘৰলৈ যাম
' সেইদিনা ৰাতি খুউব শীতল দৃঢ় সুৰ এটাৰে মাজনীয়ে ক'লে
' এক গভীৰ অক্ষমতাৰ দুখে তাইৰ মাতটো বিৰিণা পাতৰ দৰে কঁপাইছিল
' {{gap আৰু মাত্ৰ এটা কেঁকুৰি ঘুৰিলেই ঘৰৰ পদূলিটো দেখা পাব মাজনীয়ে
' অতিষ্ঠ হৈ এদিন বিয়লি আদিত্যৰ দুহাত খামুচি ধৰিলো মই
' তেওঁ আচলতে কাক ধুনীয়া বুলি ক'লে মোৰ বুজিবলৈ অসুবিধা হ'ল
{{gap}}আদিত্যৰ হাতখন মোৰ দুহাতৰ মুঠিত লুকুৱাই মই শিশুটিৰ কলকলনি শুনিবৰ বাবে সজাগ হৈ ৰ'লো
{{gap}}মনৰ পৃথিৱীখন অলপ সহজ, মুকলি কৰিবলৈ হাবু-ডুবু খাই চেষ্টা কৰিছিল আদিত্যই
{{gap আৰু এদিন নিশা পুনৰ মোৰ বাবে শব্দময় পৃথিৱীখন ধূসৰ হৈ পৰে
"হিয়া' যোৱাৰ পাছত তেওঁৰ মুখ ঢাকি ৰখা বিষাদৰ ডাৱৰ এতিয়া আঁতৰি গৈছে