jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
" -কিন্তু শূন্য ঘৰ; তাৰ মাতৰ পাছত আৰু অধিক গহীন হল
" নদাই উলটিল, কিন্তু জোতাযোৰ ভোলাইৰ ঘৰলৈ বুলি হাবিৰ {{gap}}কিনো ভাগ্যৰ ফেৰ
" ঠিক সেই সময়ত ভোলাইৰ জোতাযোৰ নদাইক এৰি আহি ঘৰৰ ফালে খোজ লৈ সেইখিনি পাইছিলহি
' ভোলায়ে চক-মুখ মোহাৰি দেখে, বেৰৰ জলঙাই বেলিৰ পোহৰ তাৰ মজিয়াত পৰিছে
{{gap}}লোকৰ পিৰালিয়ে চাঙতলে পৰি থাকি বেয়া লাগি সিহঁতৰ মন গল নিজা এটি ঘৰ সাজি লবলৈ
" তাক পেংলাই কৰা বুলি ভাবি খঙেৰে মানুহটোৱে কলে, 'বেতেৰে কি কৰিবি
' পোৱালীটোয়ে ক'লে- "আমি এটা ঘৰ সাজিব খুজিছো বে-এ- এ
{{gap}}এদিন গধূলি বনৰজা পোৱালীটি আহি সিহঁতৰ ঘৰৰ তলৰ মহলাত উপস্থিত হ'ল
" বেৰৰ জলঙাই জুমি চাই পোৱালী কেইটাৰ চুলিৰ আগে জীৱ গ'ল
{{gap}}এতিয়া বাকী ৰল তিনটাৰ ভিতৰত পখৰা পোৱালীটো৷ বনৰজাৰ চকুত টোপনি নাই, তাক কেনেকৈ গতি লগায়
{{gap}}এদিন পখৰাই ভোকত তৎ নাপাই তাৰ দুমহলা ঘৰৰ পৰা জখলাৰে নামি চৰিবলৈ গ'ল
{{gap}}ধুনীয়া বাবৰি চুলি আৰু মাখনসুপি যেন মঙহাল গাটিৰে থেলোকা লৰাটি
'' অৰুণে অলপ থমকি ৰৈ কলে—"বাৰু, তই মোক কচোন হাবিতলীয়া এই সুৰুঙা বাটটো কলৈ গৈছে
" "বৰ ভয় লগা টান কাম কৰিবলৈ আগবঢ়াকে সাহ বোলে
—এনেতে সেই বালিমাহী চৰাইটি আহি অৰুণৰ চুলি কেডাল আলফুলকৈ জোকাৰি তাক জগাই দিলে —"ছিঃ
" অৰুণে লতা বোৰেদি বগাই গৈ গৈ বৰ গছ জোপালৈ উঠি গছজোপাৰ আগতে ফেঁচাটো লগ পালে
{{gap}}ফেঁচাটোৰ কথামতে হাতত সঁচাৰ কাঠিটি লৈ অৰুণ শহাটোৰ ওচৰ চাপিল
" সেই ধুনীয়া কাৰেঙৰ পোহৰে যেন তাৰ চকু চাট মাৰি ধৰিলে
{{gap}}তাহানিৰ মহা টাৰ্টাৰীৰ কাছগড় নগৰত এজন দৰ্জ্জী তেওঁৰ ঘৈণীয়েকৰ সৈতে বাস কৰিছিল
" তেতিয়া মানুহৰ ভিৰ ঠেলি আহি আৰক্ষকাধীক্ষকে দেখে যে মানুহটো আধা মৰা কিয়, একেবাৰে মৰিল
" তেতিয়া সকলো মানুহ আচৰিত হৈ ঈহুদী বেজবৰুৱাজনৰ বিবৃতি শুনিলে
'' এইবাৰ বিচাৰকৰ সৈতে সকলো মানুহৰ বুকু কঁপিবলৈ ধৰিলে আৰু সকলো গৈ ছুলতানক সেৱা জনালে
{{gap}}আবু হাছানে জনাই নাই যে তেওঁ যাক সাধাৰণভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছে, তেখেত হৈছে সেই দেশৰ অধীশ্বৰ
{{gap}}তাৰ পাছত কেইজনমান বিষয়ক আদেশ দিলে— "তোমালোক এই বাটটোৱেদি গৈ থাকাঁ, তাতে এটা মছজিদ পাবা
{{gap}}হাছানক ৰাজ-সভাৰ পৰা উঠি এযোৰ সোণ-ৰূপ খটোৱা খৰম পিন্ধিবলৈ দিলে
{{gap}}তেতিয়া ৰজাই ইবিলাক মানুহক কলে— "আবু হাছানে এদিনৰ বাবে ৰজা হৈ ইমামক শাস্তি দিব খুজিছিল
" {{gap}}পিছদিনা পুৱা নিজ ঘৰত সাৰ পাই হাছানে তেওঁৰ দাস-দাসী বিলাকক চিঞৰি চিঞৰি মাতিবলৈ ধৰিলে
" তেতিয়া হাছানে আয়েকলৈ চাই কলে-- "তুমি ক'ৰ তিৰুতা, ইয়ালৈ আহি যে পুতেৰাক মাতিছা
" মাকে ক'লে— "মই তোমাকে মাতিছো, তুমি মোৰ পোনা আবু হাছান নোহোৱা নে
" মাকে বাধা দি কলে— "মোৰ সোণ, তুমি এনে কথা নকবা
" {{gap}}তেতিয়া হাছানে তেওঁলোককো বহুত বেয়া কথা কৈ খেদাই দিলে
{{gap}}এদিন গধূলি আগৰ দৰে দলংখনতে বহি আছে এজন অচিনাকি<noinclude noinclude>
{{gap}}তেতিয়া ৰজাই তেওঁক আকৌ ৰাতিটোৰ বাবে হাছানৰ ঘৰত খাবলৈ মাতিবলৈ কলে
{{gap}}ৰজাই বহুত কথা কৈ হাছানক ফুচুলালে আৰু নানা বুজনি দিলে
{{gap}}সেই চিঞৰটো মৰা মাত্ৰে সকলোবোৰ বাদ্যযন্ত্ৰ বাজি উঠিল আৰু নাচনীবিলাকে নাচিবলৈ ধৰিলে
" মৰা মানুহটোৱে নিজে মুখ উলিয়াই এইদৰে কথা কোৱাত ৰজা-ৰাণী, সকলো মানুহ স্বৰগ পৰাৰ দৰে হল
" {{gap}}হাছানৰ মুখৰ পৰা এই কাহিনী শুনি ৰজা-ৰাণী আৰু উপস্থিত সকলো মানুহৰ হাঁহিত পেটু নাড়ি ছিগা যেন হল
{{gap}}বুদুৰাম আছিল ভোদা; এই কাৰণেই গাঁৱৰ মানুহে তাৰ নাম দিছিল ভোদাৰাম
'' "কিছু সময়ৰ পাছত ভোদাৰাম বজাৰৰ পৰা আহিছে—তাৰ মূৰত এটা ডাঙৰ বোজা
" ভোদাৰামে একে লৰে দোকানৰ পৰা কেইডোখৰ মান মিচিৰি আনি দিলে
{{gap}}আৰু এদিন আবেলি ভোদাৰামে কাপোৰেৰে ঢাকি কিবা এটা বস্তু ঘৰলৈ আনিছে
" মাকৰ কথা শুনি ভোদাৰামে কলে- "হু, তোমালোকে মোক ভোদা, ভোদা বোলা; অথচ তোমালোকে অশ্বত্থ ফলৰ নামকে নাজানা
{{gap}}ভোদাৰামৰ মনত বৰ দুখ যে সদায় সকলো মানুহে তাৰ বুদ্ধিৰ দোষ ধৰে
{{gap}}এই বেজাৰৰ কাৰণ হৈছে ৰজাৰ একমাত্ৰ পুতেকৰ বৰ টান নৰীয়া
{{gap}}ৰাজ্যত যিমান বিলাক বেজ, কবিৰাজ আছিল সেই আহি শেষ চিকিৎসা কৰি গৈছে; এতিয়া ঈশ্বৰৰ হাতত
{{gap}}সেইদিনা কি হয়, কি নহয় তাকে চাবলৈ ৰাজ সভাত মানুহ ভৰি আছে
{{gap}}সন্ন্যাসীৰ আদেশমতে জোলাৰ লৰাই জুইৰ পৰা ভষ্মখিনি আনি ৰাজপুত্ৰৰ গাত সানি দিলে
{{gap}}জোলাৰ ল'ৰা এতিয়া ৰজা হৈছে, তেওঁৰ এতিয়া ৰজাৰ নিচিনা আচাৰ-ব্যৱহাৰ
{{gap}}এদিন চিকাৰ কৰিবলৈ যাওঁতে জোলাৰ ল'ৰাই এটা হৰিণা খেদি খেদি এখন গভীৰ হাবিত সোমাল
" {{gap}}ৰজাৰ মাতটো শুনি সকলোবোৰ বাদ্য-যন্ত্ৰ আৰু নাচ লাহে লাহে নোহোৱা হল
{{gap}}এদিন ৰাণীয়ে ৰজাক কলে তেওঁৰ লিগিৰী নুজহাটৰ লগত বিয়া পাতি দিবলৈ
{{gap}}বুঢ়া মন্ত্ৰীৰ ঘৈণীয়েক গৰাকী বৰ দন্দুৰী আৰু মুখখন বৰ চোকা আছিল
" মন্ত্ৰীৰ কথা শুনি ঘৈণীয়েকে হাঁহি হাঁহি ক'লে— "সেইটোৱেই হে আপোনাৰ ডাঙৰ দোষ
{{gap}}মন্ত্ৰীয়ে চাৰিওফালে চাই দেখে এটা সৰু ল'ৰাই শিয়াল এটাৰ লগত ধেমালি কৰি কৰি তেওঁৰ ওচৰলৈকে আহিছে
{{gap}}মন্ত্ৰীৰ মুখে সকলো কথা শুনি হীৰুৱে ক'লে- "মোৰ এই শিয়াল বন্ধু থাকোঁতে আপুনি কোনো চিন্তাকে নকৰিব
" ঠিক এইবুলি কৈ হীৰুৱে শিয়াল বন্ধুক ক'লে—বন্ধু, মন্ত্ৰী ডাঙৰীয়াক গান এটা গাই শুনোৱাচোন
{{gap}}মন্ত্ৰীয়ে শিয়ালৰ পিঠিত চপৰিয়াই ক'লে- "তোমাক ধন্যবাদ দিছোঁ, তোমাৰ অনেক গুণ আছে
" শিয়ালে নেজডাল জোকাৰি জোকাৰি উত্তৰ দিলে— "মই যেতিয়া লগত আছাে, আপোনাৰ কোনো ভয় নাই
" {{gap}}পিছদিনা খুব ৰাতিপুৱা মন্ত্ৰী শিয়ালৰ পিঠিত উঠিল, আৰু শিয়ালটো লৰি যাবলৈ ধৰিলে
' এঘণ্টামান কথা বতৰা হোৱাৰ পিছত মনটো বৰ পাতল লাগিল
{{gap}}অৱসৰ জীৱন ব্যস্ততাৰ মাজেৰে দিনবোৰ এইদৰেই কটাই আছো সভা মিটিঙ আদিত
{{gap}}কানাডীয়ান সকলৰ বৈবাহিক জীৱন সুখৰ আৰু মুক্ত জীৱন যাপন কৰাত কাৰো কোনো বাধ্য বাধকতা নাই
{{gap}}কানাডা বিভিন্ন প্ৰান্তত বেলেগ বেলেগ গোষ্টীৰ আদিবাসী বিলাকবাস কৰি আছে হাজাৰ হাজাৰ বছৰৰ পৰা
{{gap}}কানাডা বা বিদেশত এটা কথা বৰ ভাল পালো যিমান অসমীয়া মানুহ আছে বা ভাৰতীয়, তেওঁলোকৰ মাজত বৰ মিলাপ্ৰীতি
{{gap}}২য় বৰ্তমান কেইবাটাও এন জি অ'ৰ লগত (বেচৰকাৰী সংগঠন) জড়িত থাকি দিন কটাইছো
{{gap}}বছৰি প্লেনৰ কামৰ কাৰণে বিভাগৰ মুৰব্বীসকলক লৈ সচিব আৰু আয়ুক্তসকলে দিল্লীলৈ যাবলাগে
{{gap}}তাত যিবিলাক স্কুলৰ গুণগত মান কম বা ছাত্ৰ-ছাত্ৰী কম তেনে স্কুল চলি থাকিবলৈ নিদিয়ে, বন্ধ কৰি দিয়ে
{{gap}}তাৰ এগৰাকী মহিলা মেয়ৰ, ৯১ বছৰীয়া, কেইবাবাৰো মেয়ৰ নিৰ্বাচিত হৈছে
{{gap}}আমি তাত টাইটানিক, দিল সে আৰু কুছ কুছ হোতা হেয় ছবি তিনিখন চালো
{{gap}}এদিন তাৰেই ৰিচমণ্ড হিলত (Richmond Hill) থকা হিন্দু মন্দিৰলৈ তুলতুলৰ লগত গ'লো
{{gap}}হেমিলটনত থাকোঁতে ইয়েচমিনৰ ঘৰত মিঃ আৰু মিছেছ পাৰৱিশ, মিঃ আৰু মিছেছ এডিলক লগ পাই ভাল লাগিল
{{gap}}জীৱনত যে কেতিয়াবা অফিচত কাম কৰিম সেই কথা আগতে কেতিয়াও ভবা নাছিলো
Inspector of Schools Office ত সুদক্ষ (আই এছ) স্কুল পৰিদৰ্শক শ্ৰী হীৰালাল গুপ্তই আমাক অফিচৰ কাম শিকাইছিল
{{gap}}নগাঁও আৰু শিলচৰত থাকোতে মোৰ লগত আমাৰ ঘৰৰে লৰা অৰবিন্দ আৰু মণিৰাম আছিল
{{gap}}আমাৰ আমাৰ শিক্ষা বিভাগৰ সচিব আৰু আয়ুক্তসকলৰ ভিতৰত শ্ৰী পাতিলক প্ৰথমে পাইছিলোঁ
Roger King ৩০ বছৰীয়া, পৰিবাৰ Luise ২৪ বছৰীয়া আৰু তেওঁলোকৰ ছোৱালী Jessica চাৰে-চাৰি বছৰীয়া
Bristol লৈ গৈ ব্ৰিষ্টল ইউনিভাৰচিটীত Mr. Garden wells ক লগ পালো
{{gap}}পিছদিনা পুৱা Hotel Ibis ত ব্ৰেকফাষ্ট (breakfast) কৰি (খাই) যাত্ৰাৰ সামৰণি মাৰি ঘৰ অভিমুখে ৰাওনা হলোঁ
Dr. Knamillerৰ লগত দিনৰ সাজ (lunch) খাই আলোচনা আৰু কথা বতৰা হলো
Bradford ৰ ডা: অনুপম বৰুৱা আৰু ডা: কুমুদৰ ঘৰত ৰাতি আছিলোঁও কেতিয়াবা
Thomas Danby College (টমাছ দানবী কলেজ) লৈ গৈ তাৰ ইউনিভাৰচিটী নাৰ্ছাৰী স্কুল (University Nursery
{{gap}}পিছদিনা পুৱা ৮-৩০ বজাত পুৱাৰ চাই খাই আমি ফ্ৰান্সলৈ ৰাওনা হ'লো
{{gap}}ইউৰোপ ভ্ৰমনলৈ বুলি বাছেৰে Miss Indira Malani ৰ সৈতে লণ্ডনলৈ আহিলো
{{gap}}এই প্ৰগ্ৰেমবিলাকৰ মাজে মাজে সপ্তাহৰ শেষত Bradford ৰ ডা: কুমুদৰ ঘৰলৈ গৈ থাকি ভাত পানী খাইছিলো
Park বিলাকত ল'ৰা ছোৱালী, সৰু ডাঙৰ সকলোৱে খেলা-ধূলা, পঢ়া পাতি, ব্যায়াম আদি কৰাত ব্যস্ত
Play way method of learning খেল ধেমালিৰ যোগেদিয়েই শিশুৰ শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আৱেগিক দিশৰ উন্নতি হয়
{{gap}}শিক্ষা স্কুল পৰিদৰ্শক হিচাপে কাম কৰি মোৰ বৰ ভাল লাগিছিল
{{gap}}আমাৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ হৈছিল ৭ ছেপ্টেম্বৰৰ পুৱা ৯ বজাৰ পৰা
{{gap}}বিদেশলৈ গ'লে তাৰ হাই কমিছনাৰক ঠিকনা আদি সবিশেষ জনাব লাগে
{{gap}}আই টি আইৰ প্ৰশিক্ষাৰ্থীসকলক তাৰে কিছুমান ঠাইৰ মানুহে দুই তিনিদিন আলহী হিচাপে ৰাখে
{{gap}}শনিবাৰ দেওবাৰে আমি Wayside chappel, গীৰ্জা, পেডিজ মাৰ্কেট আদি চাই ফুৰিছিলো, best and less ত বজাৰ কৰিছিলো
Secondary education ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে $২২ এবছৰত দিব লাগে, ইয়াৰ হিচাপত প্ৰায় ২২০ টকা 1 Rs. 10
{{gap খ i) চৰকাৰৰ আৰ্থিক সমস্যা {{gap iii) ছাত্ৰসকলে শাক-পাচলিৰ খেতি কৰি সমাজ আৰু জাতিটোক সহায় কৰা
{{gap}}২-২-৯৩ তাৰিখে অৱশেষত চৰকাৰে মোক ছেকেণ্ডাৰী এডুকেচনৰ সঞ্চালক হিচাপে নিযুক্তি দিলে
Edmand's College ত পঢ়িছিলো বাবে আমাৰ মাজত এটা সম্বন্ধ জাগি উঠিছিল
{{gap}}মিঃ জিল মেক-ৰেই শিক্ষা সমল কেন্দ্ৰৰ (Resource conture) বিষয়ে কৈছিল
{{gap}}দহ তাৰিখে তাবে আইদা (Aida) ৰ লগত দিনাৰ খাবলৈ গ'লো
{{gap}}১৯৮০ চত মই অবিভক্ত কামৰূপৰ স্কুল পাৰদৰ্শক, হলো প্ৰথম মহিলা
{{gap}}দেৱালয়ৰ তথ্য বিচাৰি আমি বিভিন্ন ব্যক্তিৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিবলগীয়া হৈছে
{{gap}}প্ৰসঙ্গিক নহলেও, তুলনামূলক উদাহৰণ এটা এইখিনিতে দিয়া প্ৰয়োজন অনুভৱ কৰা হ'ল
{{gap}}মন্দিৰৰ পূব-দক্ষিণ দিশত প্ৰায় দুই কঠা মাটি জুৰি কেতেকী- বাৰী
{{gap}}পৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয়খন কিন্তু স্থানীয় ৰাইজৰ মাজত 'বুঢ়া গোসাঁইৰ ঘৰ' বুলিহে জানাজাত
(আহোম ৰাজ ৰুদ্ৰসিংহই কনৌজৰপৰা আনে) ধৰ্ম্মবৰ নাৰায়ণ মুকুন্দ কৃষ্ণদেৱ গোপীনাথ
{{gap}}মুছলমানে কমতা ৰাজ্য জয় কৰাৰ পিচত (১৪৯৮ খৃঃ) কিছুদিনলৈ কামৰূপত তেনে কোনো ক্ষমতাশালী ৰজা নাছিল
{{gap}}কোঁচ আৰু আহোমৰ ৰাজত্ব কালত বজালীত বহুতো জন-হিতকৰ কাম হয়
{{gap}}অসমৰ আন আন ঠাইৰ দৰে বজালী অঞ্চলৰ লোকসকলে আদিতে শাক্ত, শৈৱ আৰু নানা লোকিক দেৱতাৰ উপাসক অছিল
{{gap}}ইংৰাজে অসম লোৱাৰ সময়ত বজালী ন খন মৌজাৰ সমষ্টি আছিল
{{center Xxx-larger ডুবি দেৱালয় অতীত আৰু বৰ্ত্তমান {{gap}}ডুবি অসমৰ আখ্যানপ্ৰসিদ্ধ আৰু ঐতিহ্যপূৰ্ণ ঠাই
{{gap}}গেইটৰ মতে ভূতিবৰ্ম্মাৰ সময় ৫২০-৫৬০ খৃঃ আৰু ভাস্কৰবৰ্ম্মাৰ সময় ৬০০-৬৫০ খৃঃ
{{gap}}এই প্ৰসঙ্গতে আন এটি কথাত দৃষ্টিপাত কৰি চোৱা ভাল হ'ব
{{gap}}কিছুমানৰ মতে একে স্বপ্নাদেশ সৰ্গদেউ শিৱসিংহয়ো দেখিবলৈ পাইছিল আৰু তেওঁ নিজে ডুবিত উপস্থিত হৈছিল
{{gap}}এচাম পণ্ডিতে ভাৰতৰ দ্ৰাৱিড়সকল ভূমধ্যসাগৰীয় অঞ্চলৰ পৰা অহা বুলি কয়
{{gap}}পুৰণি অসম তন্ত্ৰপীঠ ভূমি আছিল বুলি 'কালিকা পুৰাণ', 'যোগিনীতন্ত্ৰ' আদিত উল্লেখ আছে
" {{gap}}দুপৰীয়া পূজাৰ সময়ত আৰু সন্ধিয়া আৰতিৰ সময়ত একেখন তালৰ নৃত্য পৰিবেশন কৰা হৈছিল
{{gap}}অনুমান ত্ৰিশ বছৰমান আগতে ডুবি পৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয়ৰ দেৱদাসী নাচ বন্ধ কৰি দিয়া হয়
(৭) গুৰু উ-উ ধেই ধেনে ধিন্না গুৰু ধেই ধেনে চৰাঘাত গুৰু উ-উ ধিন্না ধিন্না গুৰু ধিন্না ধিন্না
{{gap}}আয়ুষ চিকিৎসা পদ্ধতিৰে বিভিন্ন ৰোগৰ সুলভ আৰু সহজলভ্য চিকিৎসা প্ৰদান কৰিব পাৰি
(৬) সংকল্প ৭) অধ্যাৱসায় ৮) মৈথুন ধাৰণীয় আৰু অধাৰণীয় বেগ ক্রিয়া
{ash of copper) তৈয়াৰ কৰি ৰােগ নির্মূলৰ বাবে উচিত মাত্ৰাত ব্যৱহাৰ কৰিলে উপকাৰ হয়
* মূখ্য ব্যায়াম আৰু সূৰ্য নমস্কাৰ /১৩৩ * সাধাৰণ যােগাভ্যাসৰ নিয়মাৱলী /১৩৪-১৫২
* ৰাতি চন্দ্ৰৰ পােহৰত শৰীৰ নির্মল * চন্দনযুক্ত পাউদাৰ বা অন্যান্য সুগন্ধী গাত লব লাগে আৰু মূৰত তেল
(৯) আঘাত পােৰাই এটি দৈনন্দিন পােৰা, গৰম পানীয়ে পােৰা বা অন্যান্য জীৱনত প্ৰায়ে হােৱা এটি সমস্যা
(পাইলছ) ৰােগৰ উপৰিও বিভিন্ন নাড়ী ৰােগ আদিত ক্ষাৰসূত্র ব্যৱহাৰ হয়
* বুদ্ধি, ধৃতি আৰু স্মৃতি ভ্রষ্ট হলে মানুহে পৰা বিভিন্ন অশুভ কর্মত ব্ৰতী হয়
Massage Therepy যত বাতনাশক অশ্বগনাধা ঘৃত বক্তি আৰু লগতে বিভিন্ন ঔষধীযুক্ত তৈল প্রয়ােগ কৰা হয়
ammi (Apiaceae) গুড়ি ১ ৰ পৰা ৩ গ্রাম, সমপৰিমানৰ মৌৰ লগত মিহলাইমাত ভাঙিলে চেলেকি খাবলৈ দিয়া হয়
* দুয়ােভৰিৰ বুঢ়া আঙুলি সংযুক্ত হৈ থাকিব * দুয়াে গােৰােহাৰ মাজতবহিব লাগে
* আকৌ ঘড়ীৰ কাঁটাৰ বিপৰীত দিশত উশাহ লৈ পিছলৈ আৰুউশাহ এৰি আগলৈ * আকৌউশাহ লৈস্থিতিত আহিব লাগে
* অভ্যাস কৰাৰ সময়ত কান্ধ অঞ্চল * চকীত বহিও কৰিব পাৰে
* এটা নেতি পাত্ৰত কুহুমীয়া গৰম পানী ভৰাই লৈ কোনাে পৰ্যায়তে উশাহ ধৰি নেৰাখিব
(Chronic Disease)ৰ মূল কাৰণ হ'ল হােমিঅ'পেথিৰ দর্শন মতে জীৱনীশক্তিৰ তিনিটা মায়াজম
Iatrogenic diseases) আদিকপ্রকৃত ৰােগৰ নিয়মিত খাদ্য, পথ্য আৰু জিৰণি আদি গ্রহণ শ্ৰেণীত অন্তর্ভুক্ত কৰা হৈছে
* নির্জন স্থানৰ গৃহ বা ঘন জংঘলত সমাজ ব্যৱস্থাত ঋষি মুণি সকলে সদবৃত্ত * হিংস্র পশুৰ ওচৰ চাপিব নালাগে
title বাজিকৰ আৰু আন আন গল্প]] [[শ্ৰেণী:বাজিকৰ আৰু আন আন গল্প, শৰৎচন্দ্ৰ গোস্বামী]]
{{gap}}ব্যৱহাৰিক জীৱনৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰাৰ কাৰণে চীনাসকলে অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাত মন দিছিল
{{gap}}ন লিখাৰুক উৎসাহ দিয়া হিচাবেই কিতাপ খনি প্ৰকাশ কৰা হ'ল
{{gap}}নগৰৰ দক্ষিণফালে ঠিক সীমাৰ বাহিৰত বিখ্যাত ব্যৱসায়ী সুৰেন বৰাৰ ঘৰ
{{gap}}বৰাই সদায়েই ৰাতি ৯টা বজাত ভাত খাই উঠি দোকানৰ হিচাব পত্ৰ চোৱাত লাগে
" {{gap}}বৰাই পুনৰায় কলে, "মই তোমাক এতিয়াই ৫০,০০০৲ টকাৰ চেক্ এখন লিখি দিওঁ
"তোমাৰ নিচিনা দহোটাক মই কিনি লব পাৰো, আৰু তুমি আহা মোক ৫০,০০০৲ টকাৰ লোভ দেখুৱাবলৈ
" এই বুলি চেক্ খন টুকুৰা-টুকুৰ কৰি ফালি পেলালে আৰু কলে, "এয়া {{gap}}ঘড়ীত টং টং কৰি ১২টা কোব পৰিল
{{gap}}লগে লগে এজন ডেকা লৰা খিৰিকিয়েদি ভিতৰ {{gap}}জিতেনে ডেকাজনৰ ফালে চাই কলে, "সত্য, তুমি অলপ বৰাক পহৰা দিয়া
{{gap}}চিঠিখন লিখা হোৱাৰ পিচত তেওঁ সেইখন টেবুলৰ ওপৰত থৈ সত্যক কলে, "তুমি এতিয়া যাব পাৰা
{{gap}}জিতেনে বৰাৰ মাটিত পৰা দেহ লাৰি চাই {{gap}}ডিটেক্‌টিভ হৰেন বৰুৱাৰ ঘৰ
{{gap}}এই কামত তেওঁৰ প্ৰধান সহায় আছিল তেওঁৰ বন্ধু অজিত চৌধুৰী
" {{gap}}চ'ৰা ঘৰত বৰুৱাই সোময়েই দেখিলে এজন মানুহ বহি আছে
" {{gap}}"মোৰ নাম কৃষ্ণকান্ত বৰা; সুৰেন বৰাৰ ময়েই ডাঙৰ ল'ৰা
{{gap}}"চাওক," বৰুৱাই কবলৈ ধৰিলে, "মই টকাৰ বাবে পুলিচক কোনো কামতেই সহায় কৰা নাই আৰু আগলৈও নকৰোঁ‌
{{gap}}"তাৰ পিচতেই মই আপোনাৰ গুৰিলৈ আহো" কৃষ্ণকান্তই তেওঁৰ কথা শেষ কৰিলে
{{gap}}"ৰব আপুনি গুলী কৰি, মাৰাৰ কথা কৈছে {{gap}}"তেনেহলে আপোনাৰ কথাই ঠিক
{{gap}}এই খনেই যোৱা ৰাতি জিতেন লহকৰে লিখি {{gap}}চিঠিখন কাকো সম্বোধন কৰি লিখা নাছিল
{{gap}}"সুৰেন বৰাৰ বিশ্বাসঘাতকতাক 'প্ৰতিফল' আজি প্ৰায় ৩০ বছৰৰ মূৰত দিলো
{{gap}}আজি ৩০ বছৰৰ মূৰত মই যে এই বিশ্বাসঘাতকতাৰ প্ৰতিফল দিব পাৰিলোঁ‌ ইয়ে মোৰ তৃপ্তি
{{gap}}বৰুৱাই কোঠালীটোৰ ভিতৰ ঘূৰি-পকি চাই কৃষ্ণ কান্তক কলে, "ব'লক, বাহিৰলৈ যাওঁ
" কৃষ্ণকান্তই চিঞৰি উঠিল, "আপুনি {{gap}}"আপুনি মোক বৰ ওখ কৰি ভাবিছে
" {{gap}}বৰুৱাহঁতে ঘৰৰ অভিমুখে খোঁজ ললে আৰু কৃষ্ণকান্তই পুলিচত খবৰ দিবলৈ গ'ল
{{gap}}বাটত বৰুৱাই অজিতক কলে, "এইটোৱেই মোৰ জীৱনত সম্পূৰ্ণ ভাৱে নিজ হাতেৰে লোৱা 'কেচ'
" বৰুৱাই অলপ আচৰিত হৈ {{gap}}"মই যদিও লহকৰক চিনি নাপাওঁ তথাপি তেওঁৰ বিষয়ে বহুখিনি কথা কব পাৰিম
" {{gap}}"কিন্তু লহকৰে বৰাক শাস্তি দিবলৈ মনতে পাঙি আছিল আৰু এবাৰ সেই বাবে পুনৰ নিজৰ দেশলৈ উভতিবলৈ মন কৰে
{{gap}}প্ৰায় এঘণ্টামান পিচত বৰুৱা উভতি আহিল আৰু তেওঁ ঘৰ সোমোৱা মাত্ৰেই অজিতে সুধিলে, "কলৈ গৈছিল
" {{gap}}বৰুৱাই শইকীয়াই কোৱা সকলোখিনি কথা {{gap}}"তাৰ বাপেকে কলে, সি শুনিলে, তাকে তোমাৰ আগত ক'লে
" বৰুৱাই {{gap}}"সুৰেন বৰাক জিতেন লহকৰেহে হত্যা {{gap}}"জিতেন লহকৰক আমি পালোৱেই নহয়
" {{gap}}"কিয় আমি এতিয়া যাৰ তালৈ যাম সি {{gap}}"হয় বুলি মইও স্বীকাৰ কৰোঁ‌, কাৰণ আমি জানিছোঁ‌
" তাতকৈ এইবাৰ বঙালীটোক মাৰিবৰ সময়ত ধৰা পেলাবলৈ পাৰিলেই সহজে কাৰ্য্য সিদ্ধি হব
{{gap}}বৰুৱাহঁত নৈৰ পাৰৰ এটা প্ৰকাণ্ড দুমহলীয়া {{gap}}"এই ঘৰটো জিতেনে ভাৰালৈ লৈছে
{{gap}}তেওঁলোক দুয়ো চক্ খাই উঠিল আৰু নিজৰ নিজৰ পিস্তল উলিয়াই লাহেকৈ সুধিলে, "কোন
" বৰুৱাই পিস্তলটো জেপত ভৰাই থৈ কলে, "আপুনি আহিবৰ কিমান সময় হ'ল
" বৰুৱাই ক'লে {{gap}}তিনিও গছৰ আঁৰত থিয় হল আৰু জিতেন লহকৰহঁত ওলাই অহালৈ ৰখি থাকিল
" জিতেনে ঘড়ীৰ {{gap}}মনীন্দ্ৰই ইমান সময়ে কোনোমতে থিয় দি আছিল; এইবাৰ বিছনাৰ ওপৰত বহি পৰিল
'আনি দিবে পাৰো ৰাৱনক তিলেকতে॥ পূৰ্ব্ব কালে ৰাৱণে ব্ৰহ্মাত বৰপাই
— (অলপ পৰ ভাবি থাকি) বাৰু তই উভতি যা গৈ
{{gap}}সাতবাৰ আঠু লৈ সেৱা কৰি কৰি, ৰজাৰ আগলৈ আহি শৰাই এখনত চিঠি এখন আগবঢ়াই ৰজাৰ ফালে দিয়ে
{{gap}}তোমালোকে চাই কোৱাহকচোন, মছলমান পাটচাৰে সৈতে আমি যি যুজ কৰিব খুজিছো, তাত আমাৰ জয় হব নে নহয়
(ৰজাৰ ইঙ্গিত মতে এজনে দুখন ঠগিত তামোল পাণ আনি গনকৰ আগত থয়
::এহাতে এটেকেলি লাওপানী, আৰু আন হাতে তিনটা বাটি লৈ প্ৰবেশ কৰি, প্ৰিয়ৰামৰ আগত থয়
"কুচ পৰোৱা নাই সেই গছতে আমাৰ টোকোৰাই বাহ সাজি ওলমিবৰ হুকুম, আমাৰ ডেকাফুকন বোপাৰ<noinclude noinclude>
— এনে কি নাৱে নাৱে ভৰি দি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ইপাৰ সিপাৰ হব পৰা হল সৰ্গদেও
(অলপ ভাবি) কিন্তু বৰ আশ্চৰ্য্য়ৰ বিষয়, গণকহঁতে এনে কাৰ্য্য় কৰিছিল কিয়
—বাস্তবিক এনে এজন বুদ্ধিমান সেনাপতি মই আগেয়ে লগ পোৱা নাছিলোঁ
(ৰামসিংহক চেলাম কৰি) হজুৰ, মই হজুৰক জনাওঁ যে এই যুজত হৰা বাবে বিশেষ বেজাৰ পাবৰ আমাৰ একো কাৰণ নাই
(হাঁহি) তোক তাই ভাত খাবলৈ নিদিয়ে নিদিয়ক, লাওপানী খাবলৈ দিব তো
(হাঁহি) যিমানখিনি ঘাম ওলাই গল, সিমানখিনি লাওপানী আজিলৈকে তোৰ গাত সোমোৱা নাই নে
{{gap}}গজপুৰীয়া (হাত জোৰকৈ দেউতা ঈশ্বৰ, কত সোমাবলৈ পাব, দুখীয়া মানুহ, দেউতা ঈশ্বৰ
" বুলি হাতত সোতা লৈ এনেকৈ যি খেদা দিলে, সি পলাবলৈ তৎ নেপালে দেউতাঈশ্বৰ
" মৰম দোলেৰে{{gap বান্ধি দুটি ভৰি, খোৰা কণা কৰি{{gap দূৰলৈ ঠেলিছা
(দুৱৰীক) তাক তাৰ ৰামসিংহৰে সৈতে এতি য়াই ব্ৰহ্মপুত্ৰত বুৰাই দে আচ্ছা আনে দেও
(নটীক) ওহি গান গাও, গিয়া দফে যো হামুকু শুনায়া "খৰুটী খোণাইক"—ওহি গান
) দুৱৰীৰ প্ৰবেশ আৰু দুৱৰীৰ পিছে পিছে ৰামসিংহৰ ওচৰৰ ::পৰা দ্বিতীয়বাৰ অহা দূতৰ প্ৰবেশ
"ইয়াৰ আগেয়ে দিনৰ বাতৰি দিনে সৰ্গদেওলৈ কটকীৰ মুখে পঠিয়াই আছোঁ
—কাকতী, সেই চিঠিখনতে তলত এফাকি লেখি বৰফুকনলৈ শোধাঁচোন, তেওঁ কিয় এনেটো কাম কৰিলে
—পিছত যিহয় হব, সম্প্ৰতি তো ইহঁতৰ পৰা যি পাওঁ উলিয়াই লওঁ
- ( হঠাৎ কঁপি) উস্ মোৰ দেখোন আকৌ তিৰ্ কপে জ্বৰ উঠি {{gap}}বুঢ়াগোহাঁই
"এইস্যা বৰা পেট লেকে" বঙালৰ ওপৰত পৰি এইবাৰো সোপাকে চেপি জোল কৰি পেলাম
(গজপুৰীয়াক) দেখত ইমান অইনাই অধৰম হল দেখি হে তো মই কৈছোঁ, তুমি আকৌ মৰাঁ, এনেখন দেখত {{gap}}গজপুৰীয়া
(মাকক মাতে) আইতা, চোৱাঁহিচোন, ৰূপহীৰ দিগ্দাৰিত মই থাকিব নোৱৰা হৈছোঁ
( মেকুৰীলৈ চাই) নহয় নে বোলোঁ মেওঁ {{gap মাকে ৰূপহীক মাৰিবলৈ খেদি যায়
{{Right প্ৰিয়ৰাম আৰু টকৌৰ প্ৰবেশ {{gap প্ৰিয়াৰামক দেখি হে ডেকাফুকন বোপা ডাঙৰীয়া
(মূৰত হাত ফুৰাই) তই ভাল হ, মোৰ মইনা,আৰু দেউতাৰৰ খং নোতোলাবি
( চেনেহী ৰূপহী দুয়ো লৰালৰিকে নিজৰ নিজৰ চকু মছি পলায়
(গজপুৰীয়ানীৰ গুৰিলৈ উঠি গৈ পাক দি নাচি বোলোঁ বোলোঁ সখি, গজমতি
{{gap}}গজপুৰীয়াই হঠাং গামুৰি দি, শৱ দুটাৰ মাজৰপৰা একে চাবেই উঠে
(মুৰত আঙুলি দি বোলোঁ বধি, বুধি; তোমালোকে গজপুৰীয়াক কম মানুহটো যেন দেখিছা নে কি
"হাতীকা দাঁত,মৰদকা বাত" বুলি কয়, মৰদৰ কথা এবাৰ মুখৰপৰা ওলালে আৰু নোসোমায়
{{gap চেনেহীয়ে ৰূপহীক মাৰিবলৈ উঠে, ৰূপহী লৰি পলাই দূৰ পায় গৈ) {{gap}}চেনেহী
{{gap}}আমাৰ আইদেওক gap সজাই থৈছে ইয়ে ৰাধা gap}}কি মনি সাজেৰে ইয়ে ৰাধা gap}}কি মনি আনিছা ৰুক্মিণী অ দেও
{{gap}}গোপিণী মিল মিল নেত্ৰ ছৰে ﴾খ﴿ আগত দিয়া পাছত দিয়া
{{gap মাকে মূৰ মেলাইছে দেখ সখি gap ছিগিব চেনেহৰ চুলি হে
</poem ৰাম ৰাম gap}}পোহৰ হৈ আহিলে ৰাম ৰাম gap}}ৰামে লৈ যাও আজি
{{gap}}জগতৰ অন্যান্য সভ্যতাৰ ধাৰাৰ লগত ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক নথকা বাবে চীনাসকলে গৌৰৱ অনুভৱ কৰে
{{gap}}সম্ৰাটৰ তলত প্ৰদেশবিলাকত একোজন ৰাজপ্ৰতিনিধি বা ভাইচৰয়ে প্ৰদেশৰ শাসনকাৰ্য্য চলাইছিল
{{gap}}কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে দেশৰক্ষা, শান্তিৰক্ষা আৰু কৰ-কাটল আদায় কৰাৰ ভাৰ লৈছিল
" প্ৰফেচৰ ক্লাৰ্কে কয় যে, বৈদ্য বা ডাক্তৰ সকলে অনেক স্থলত ভাল কৰিবলৈ গৈ বেয়া হে কৰে
"টিক বলধা ওলাই মাটি, মাক ভালে হে তাকে জাতি," জ্ঞানী ডাকৰ এই বচনটিয়ে জয়ন্তীতে সাৰ্থকতা লাভ কৰিছিল
{{gap}}ৰমানাথ বৰুৱাই কি কৰিব, কলৈ যাব একোকে ভাবি থিৰ কৰিব পৰা নাই
" জয়ন্তীযে গহীনকৈ উত্তৰ কৰিলে, "আৰু অলপমান খান, নিশ্চয় ওলাব
" গাঁ‌তৰ ভিতৰৰ মানটোৱে আশ্বস্ত হৈ আকৌ উৎসাহেৰে সৈতে খানিবলৈ লাগিল
{{gap}}বিষম উন্মাদৰোগিণী জয়ন্তীৰ মুখত তেওঁৰ জীৱনৰ শেহ পয্যন্ত, "মোৰ স্বামীৰ হাতৰ বান্ধ মোকোলালো
{{gap}}পুৰণি আৰ্য্য হিন্দুবিলাকৰো জাতীয় প্ৰেম নাছিল আমি তেনেকৈ কোৱা নাই
{{gap}}অসমত অনেক মহাত্মাই জন্ম গ্ৰহণ কৰি এই দেশক মহৎ, পবিত্ৰ আৰু গৌৰাৱান্বিত কৰি গৈছে
— "ৰামতকৈও মই ভৰতক ধাৰ্মিক বুলি মাননা (৭ ref>(৭) ৰামাদপি হি ত্বং মন্তে ধৰ্ম্মতো বলৱত্তৰম্
{{gap}}এতিয়া বুদ্ধিমতী কুঁজীৰ কলঙ্কৰ বিচাৰৰ ভাৰ আমি পাঠক- পাঠিকা সকলৰ ওপৰত দিব পাৰোঁ
{{gap}}যি এটা ঘটনা পৃথিবীৰ ভিতৰতেই আচৰিত সি এজনী ক্ষমতাশালিনী নহওক, তথাপি তাই বান্দায়েই হে
{{gap}}দুখৰ বিষয় এই যে, অসমৰ বুৰঞ্জীত কুমাৰিলা ভট্টৰ নামকে পাবলৈ নাই
{{gap}}পুণ্যশ্লোক— (পুণ্য—শ্লোক্‌+ অচ্‌ যাৰ নাম ললে পুণ্য হয়, সুখ্যাতি- {{gap}}১
" {{gap}}এই চিৰকালৰ সংস্কাৰৰ বশবত্তী হৈ অবিচাৰ নকৰিলে গোটেই সোপা দোষৰ বোজা কুঁজীৰ কুঁজত নথবও পাৰি
" ধাত্ৰীয়ে আনন্দত উৰুলীকৃত হৈ কলে,—"কালি লৈ পুষ্যা যোগত ৰামক যুৱৰাজ পাতিব
" মন্থৰাই উত্তৰ শুনিয়েই পকী ঘৰৰ ওপৰৰপৰা নামি আহি কৈকেয়ীক সংবাদ দিলে
{{gap}}"ৰজাৰ কুলত জনম ধৰি, আৰু ৰজাৰ মহিষী হৈও তই ৰাজনীতিৰ কুটিলতা বুজি নেপাৱ
" তেতিয়া কৈকেয়ীয়েও বুজিলে, আৰু ৰামৰ অভিষেক বাধা দিবলৈ দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে
{{gap}}কিন্তু যিমানেই আমাৰ ভোগৰ আয়োজন বাঢ়িছে, সুখৰ আয়োজন বেছি হৈছে, সিমানেই আমাৰ অশান্তিও বাঢ়িছে
] {{gap}}২২ তাৰিখে গধূলি এডেন এৰি, ২৫ তাৰিখে আবেলি চুৱেজ যোজকত সোমালোঁগৈ
{{gap}}অতি অতীজ কালতে, নাইল নদীৰ মুখৰ পৰা লোহিত সাগৰলৈকে খাল এটা থকাৰ চিন এতিয়াও হেনো পোৱা যায়
{{gap}}শেহত, যোৱা শতাব্দীৰ শেহ ভাগলৈ ফ্ৰান্স আৰু ইজিপ্ট দেশে খাল খনালে
{{gap}}খালৰ পাৰৰ ঠাইৰোৰ পুৰীৰ সাগৰৰ দাঁতিৰ দৰে বৰ মনোৰম লাগে
{{gap}}মহাৰাজ ৰাজেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱ আহোম ৰাজপাটত উঠা কালত অসমৰ জয়-জয় ময়-ময়
"আজি ময়ো তোৰ লগতে মৰোঁ" বুলি হৰিণীএ হৰিণাৰ পাছে পাছে লৰ দিলে
—মোগলৰ নবাবে আঙ্গুলি জোকাৰি অসমীয়া ৰজাৰ পৰা পেচকচৰ দাবি কৰিছে
{{gap}}নিৰাবিল— (নিঃ—আ—বিল্‌+ক) পৰিবৰ্ত্তন নোহোৱা; একেৰাহে {{gap}}চিৰন্তন—( চিৰং সদায়+তন থকা) চিৰকলীয়া
{{gap}}দুৰ্ধৰ্ষ — দুৰ্‌ কঠিন, ধৃষ বল কৰ+ঘঞ্‌ যাক পৰাজয় কৰা কঠিন; {{gap}}১
{{gap}}যি সময়ত গোটেই আৰব দেশ মহম্মদৰ ইঙ্গিতত চলিছিল তেতিয়াও মহম্মদৰ অৱস্থা কেনে আছিল জানিলে বিস্ময় মানিব লাগে
" {{gap}}তেওঁ খাইছিল অতি সাধাৰণ আহাৰ; সিও বহুত দিন দুবেলা হে নেলাগে এবেলাকৈও মিলা নাছিল
{{gap}}অজিতাত্মা— অজিত দমাব নোৱৰা +আত্মা যি নিজক দমই ৰাখিব {{gap}}১
13 গৈ তাতে বড় এলুম মানুহ তেওঁৰ ওচৰ চাপিলহি ৩ থিয় হ'ল
jo তাতপাচে শিষ্য সকলে স্নাহি তেঁওক তুলিলে বোলে এই মানুহবিলাকৰ ঘাৎ দম্ভান্তু দি কথা কিয় ৪১ কৈছা
affতাতে মানুহু বিস্ময় মানি বুলিলে কম্পৰা এয়াৰ এই বন ীিয়ান ঘাৰু ঘোচৰ্যা ৫৮ হ'
+চে যান পিতবে যা প ১৭ গলে বোলে স্নানি জীবিত এ ঘৰৰ পুত্ৰ ভৈ
225 যোহনে তেওৰ ভং সকলক শিলে তেনেকৈ যাচ্ছে দুৰাবনা কৰিবলৈ শি)"ওফ
f= কালনিকভাৰপৰা সাভ ২ হোৱা যিহেতুক যি পেীচি ৰ এনে কোনো পদ
z89 কেয়িনকে যাবকে স্থাৰু স্বৰ্য সকলকে বৃদ্ধ ৰৰ ৰাজ্যৎ ভেলেকে দেখিব
" কিছু দিনৰ পাচত দুৰ্লভৰাষণ আৰু ধমপালৰ ভিতৰত কিবা কাৰণত ৰণ হয়
21 নাচি দূৰ দুহম্ মুতে ৩ নাছিল তেতিয়া তেও যিবিলাকক কলে
(উও সেই পোনে গৈ বৰাৎ বহি থকা ঘায়ে পুতেক লেবিক »ি তুলিলে তুমি মোৰ লগ লৈ ঘঁহ'
• সিও সিহঁত দেশৰ নে Dেদাবলৈ তেঁওক্ কাবৌ ১৪ কৰিব ধৰিলে
(ভ ভয় বাৰৰ যাইতে পলায় গৈ নাতে ৰাত যতৰ কলে গৈ
3ে শিষ্যসকলে উেক ও কৰিলে তেঁও দিবিলাকৎ সুবিলে তোমোলাকৰ কেইট
HS বতৰ দিন ভেও সেই 235 হঁতৰ ভলৈ দাহ ঘানিবলৈ এট
{ ৮ কিন্তু যয় ও বন্ধু পাচে তেলোককৈ ঘাগেই যায় ২১ লিৰিনৈ যাত্
$5 কৰি লৈ ঘা পচ মি ঘছি এই তেওহ্ ওচৰলৈ বে
fi হে মোৰ শ্বৰ হে যে শ্ব ৫৩ মোক কিয় পবিQ+ কৰিলে
(উও ৩২ মহিমাৰে কথা কলে সেই হেতুক সিহঁতে তেও ৬৭ ৩৩ সিবিলাকৰ দিনা মুশুটি ভূতে পোৱা এক মানুহ<noinclude noinclude>
fatয় ই চঞ্জ লোৰে তেওৰ ভৰি তিয়াব ধৰিলে পাছে বৰু চুলিবে<noinclude noinclude>
(তযোলিকি যোৱা দে2 স্কৰ নেচিয়া ৰঘৰ যাত্ৰ যেষৰ পোৱালি যশে, তেনেকৈ তেমনকি এয় 8 পও
3েও সিবিলাকক ফুলিলে সে দুৰে মোবলৈ ধপূৰ কৰা কিয়নো ডোয়োলফ ও ময় কও ভালমানেও তাতে সোমাব "জিব কিন্তু নে
• কূিল তত যি দেয় যে কৰি তেমি' এই বন ভৰিলে জিন্ন গ্ৰহি'লড়েই তুমি চিনে নি এ দাৰি তালৈ যাত্ৰ
88 লুভিয়া পৰিশিহঁতে এইবিলাক কথা শুনি তেঁও $5 নিন্দা কৰিলে
CFRITT কিয়নো তুমি টান মানুহ যিহ নো শেষ তাঁকো গুলিও দ্যাৰু যিক বোকা নয় ভাবো কি ২২ কাট ঔয়াকে জানি তোমালৈ ভয় ললি
• ৰি৩ শ পৰূলকে কৰাঘাগ নিভে তেঁওৰ কথা ধৰিব নোৱাৰিলে কিন্তু তেও8 নিদ্ৰুাৎ বিস্ময় মানি নিতম দিব
65 ৰতেহে দানেৰে মন্দিৰ যেনে চিকোন হস্ তেতিয়া ৩ ক্ষেতে মানুহে কে কৈছে
(তও জয়াকে কৈচ তেনেতে দে এজাক ঘনছে যি দহ মাসে বাৰে জনৰ এনে দিলি ঘ5েf*ৈ যিশু যে দিবলৈ ৪৮ ওচৰু চাপিল
{{gap}}পৰ্ব্বতৰ পৰা নৈ কোবেৰে বৈ আহিছে, ভেটা দি ৰাখে কাৰ সাধ্য
{{gap}}ৰতনে জুমুৰীক বোকোছাত তুলি লৈ গৈ গধূলি এটা পৰ্ব্বতৰ গুহা পাই তাতে আশ্ৰয় ললেগৈ
{{gap}}এদিন খবনাই ৰজা ছাইবাচাৰ ডিপুটী কমিশ্যনৰে সৈতে হাতীৰে মৃগয়া কৰিবলৈ গৈছিল
{{gap}}বিশ্ববিখ্যাত দাৰ্শনিক কেইজনমানৰ জীৱনী আলোচনা কৰিবলৈ বহুত দিনৰে পৰা এটি হেঁপাহ আছিল
{{gap}}তাৰ কথা শুনি দুইজনী ছোৱালীয়ে খিল খিল কৰে হাঁহিবলৈ ধৰিলে
{{gap}}বেচৰ কথা শুনি জুমুৰীয়ে "বলা সখি যাও" বুলি গিৰিব কৰে উঠিল
" এই বুলিয়েই টপৰ্ কৰে বহি জুমুৰীৰ {{gap}}কোল ছোৱালীৰ নেপুৰ পিন্ধা এক ভয়ানক ব্যাপাৰ
"ওৱেল" গছ তোৰ কি কবলগা আছে, সোনকালে ক, ৰজাৰ আজি ফোৰছেদ বহুৎ কম আছে
" কটা ঘালৈ পাহৰি মই 'খাই ঔ' বুলি চিয়ঁৰ মৰি দিলো
'মই জ-হে ভয় নকৰিব' এই বুলি গোনা মহে হাবি ভাঙি অহা দি হাবি ভাঙি লৰি জ—মোৰ আগত ওলালহি
" এই বুলি আ-ই বাঁহৰ চুঙা এটা অনি লৰালৰিকৈ মোৰ মূৰৰ ঘাত পানী ঢালি দিবলৈ ধৰিলে
" মই "ৰাখিম" বুলি উত্তৰ দিলত, তাই কলে, "আমি যে ইয়াতে পলাই আছোঁ এই কথা আপুনি কাকো নকব
" সি কলে "দেউতা আহকচোন চাওকহি সেই ঘূলিতে কিবা এটা ওপঙি আছে
"মই লৰালৰিকৈ উঠি চাবলৈ গৈ, মানুহৰ শ যেন দেখি তোলাই অনালো
" এই কথা ভাবি নিগনি শলিয়া প্ৰভৃতি প্ৰজাসকলে মূৰত হাত ফুৰাবলৈ ধৰিলে
{{gap}}বাহিৰৰ ঘৰত শুই থকা তিনি আলহীৰ ভিতৰৰ এজনৰ কাণত ঠাচ্, কৰে হঠাৎ এবাৰ সেই কথাফাঁকি পৰিল
" বুলি জয়ৰাম ডেকা বৰুৱাৰ মুখত তুলা যেন হাতেৰে সোপা মাৰি ধৰিলে
{{gap}}ডেকাবৰুৱানী – "থালি-ভগা জুয়ে খেদাদি খেদিব; ৰজাৰ ডড়িৰ হাতৰ পৰা নো কৰবাত পলাই সাৰিব পাৰি নে
" এই বুলি জয়ৰাম ডেকাবৰুৱাই {{gap}}মালতীয়ে ৰান্ধনী ঘৰত বহি ভাত ৰান্ধিছিল
" এই কথা ডেকাবৰুৱাৰ কাণে কাণে কৈ ইস্-ইস্ আস্-আস্ কৰি মৰণান্তিক বেদনা প্ৰকাশ কৰি আছেহি
"জ" বৰা আৰু "ঞ বৰাণীয়ে গোট খাই 'জ্ঞ" হৈ মালতীৰ আগত মেলা বকলাৰো লেখ জোখ নাই
" আমাৰ কথাৰ লেজু কিন্তু তেনে নহয়, মেলিব পাৰি, চপাবও পাৰি ঠাই বুজি
" {{gap}}ইয়াৰ পাছত সেউতীৰ বাপেকে মনৰ দুখত নিৰুপায় হৈ জীয়েকে খোৰাকী পাবলৈ কাছাৰিত মকৰ্দ্দমা কৰিলে
{{gap}}মাক দৰাৰ — "কি হব, মই বিছুৰ্ত্তি, গোৱে-পোৱে তল যোৱা কথা
" {{gap}}বায়েক দৰাৰ —"এই শাখিনী জনীৰ শিপা নুতুলিলে আমাৰ ৰক্ষা পৰিবৰ কোনো উপায় নাই
{{gap}}সত্যকালত চৰাই-চিৰিকতি পহু-পতং সকলোৱে কথা কব পাৰিছিল, আৰু সকলোৰে মাত সকলোৱে বুজিছিল
{{Rule noinclude>দেখি ঘৰ-পতা ককাৰ ওচৰলৈ তোমাক আগেয়েই যাবলৈ কৈছিলো; মোৰ কথা নুশুনা বাবে এইখন ঘটং-মটং লাগিল
) অৱশ্যে মোৰ পো, মোৰ আপোন পোৰ উপকাৰ কৰিবলৈকে মোৰ প্ৰভুৱে মোক অজিলেকে জীয়াই ৰাখিছে
{{gap}}ৰতিয়ে মাছৰ পেটত কামদেৱক পোৱাটো পুৰাণৰ কথা বুলি শিক্ষিত উনৈচ শতিকীয়া সকলে উৰাই দিয়ে
{{gap}}ৰাতিপুৱাই কাউৰী-কুকুৰ নৌ উঠোতেই ফটা-কঁথা নিহালিৰ মায়মোহ এৰি বুঢ়াৰ শাকনি সোমোৱা অভ্যাস
) প্ৰাণেশ্বৰী, তুমি অমত কৰা, আৰু এই কটাৰী পেলাই দিবলৈ কোৱা, এতিয়াই
{{Rule noinclude>কোৱাঁ, আৰু এবাৰ কথা কৈ মোক তোমাৰ নিকিনা গোলাম কৰা
{{gap}}এইবিলাক যি হওঁক, অহঙ্কাৰেৰে সৈতে কোৱা উচিত, যে মোৰ উপৰিপুৰুষসকল নাম চাই মানুহ আছিল
-প্ৰিয়তমা, তোমাৰ মুখৰ একেষাৰ অমিয়া মাত শুনিবলৈ মই কি নিদিব পাৰোঁ
" মই কলো, "দেউতা সেইটো কি কথা কওক, মই তাক সিদ্ধি কৰিম
" তেওঁ কলে,"বোপাই মই ক' টোৰ চুক সাতোটা নে পাঁচোটা গোটেইটো জীৱনত ভাবি থিৰ<noinclude noinclude>
'' দেউতাই কলে "মই তেনেহলে এতিয়া নিশ্চিন্ত হৈ সুখেৰে মৰোঁ
{{gap}}তেওঁৰ জীৱনৰ এটা ডাঙৰ ঘটনাৰ উল্লেখ কৰিয়েই আজিলৈ আমি মেলানি মাগিম
{{gap}}মানুহৰ দীঘল জীৱনটোত যিমানবিলাক ঘটনা ঘটে এটাইবিলাক ধান নহয়; তাত তুঁহ-পতানৰ ভাগ অধিক থাকে
"মোৰ মইনা কুকুৰ, কুকুৰ, কুৰ কুৰ, মোক বাট এৰি দিয়া বহুত ৰাতি হল মই ঘৰলৈ যাওঁ
" বোপায়ে উত্তৰ দিলে, "মিলাই তই আগেয়ে হুপি জুই লগাই দে
- চেনিচম্পাৰ আশা-ভৰসা সোপাকে তাতে এৰি থৈ, টোপলা-টাপোলি বান্ধি লৈ সেই গাঁৱৰ পৰা গুচি গলোঁ