jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
— smaller মায়াব'লৈ চাই হুক্‌-হুক্‌কৈ কান্দি মায়াব'ৰ ওচৰলৈ গৈ তেজ দেখি ভয়ত চিঞৰি আপু
smaller নিজৰ মনতে ৰোষত জ্বলি এনে কথাও মই শুনি থাকিবলগীয়া হ'ল
smaller বলিয়াৰ দৰে ৰূকমী ৰূকমী ডেকা-বুঢ়া— আটাইবোৰ জহি গলি নেকি
(বি) হালত বাবে পুনঃপুনঃ ৫শ ই সগোৰা গৰু বা মহত খাটে)
[কসাই কবি) এল কৰি, যাপে (কি বি) একে লগে, বাত একে লগ হৈ
(স) বা তকাই কাঠ ওপৰত আন এটা পৰ টে- বা সচি; ঘহনি খাই কাঠ
(অব.) হোন (স আপুনি কৰা উপকাৰ হোলি (বি) উদং, ৰখীয়া নথকা
(বি হোক (স. বা খৰোক, ল মায় ভোত বা ভাগৰত হোৱা দুৰ্বল লোৰু বৰ দিয়াত ব্যবত); যেনে,গাটো ছেলে পেলেং হৈছে
(অব) সলনি হোহোক এঠাইলৈ পিছলাই না যেন, মোৰহে ধাম না ঠেলি নিয়া
(বি) যেকে, এত বিয় আগ বাঢ়ি আকৌ পাথৈ যোৱা বে(অব) শলগ ৰা মাতি-যুৱাৱা
(কি বি কাণলৈকে, কাণ নাচনীয় (বি) য ৰ পৰা মু
.)ওলাৰৰ বাৰ মিচাৰ ৩. শ নম্বমিত আচৰণ, মূৰ পাতিল) গতক, কাৰৰ মুকলি শৌচাৰ
[তৃষ' উনেতা (স মহা যোব, উপজি ৰাতিপুৱা কি বি নিচেই বি) ৩ লাখ কৰা, ৰ উপাদান (1) জুলি, নাছিল
] এই শক্তি (4) শতি উনাহ (1) কামৰ পৰা তাৰি
(স এপালি, কোবেৰে কাল পৰ জ) শৰীৰৰ ঠাই এবুৰি আৰ
(স. শ. বাং) মছমন মাটি হ বা নাহ, চাৰৰ , মহুতি যিলাকৰ ধৰ্ম্ম-মন্দিৰ
(স ইন্দ্ৰিয় গ্ৰহ বস্তুৰ বেচ, বেচ অব খ, প্ৰশংসা বৃষোৎসৰ্গ (স. শ খাদ্য খাদ্ধত গাই
wৰ পৰ খাব নেই বুকুৰবান্ধৈ স. শ মৰমৰ বন্ধ, মুনিৰ নাম, মহাভাৰ ওঁত
1 বিধিৰ লিখ লিখন, ব্ৰহ্মাৰ ৰাৰাদ (স. শ) বৰাত চোৱা
'ব (ফি, বি) বৰং, খাৰ আগৰ- ফুটুকাৰ, ফেন্ (স. শ) ফুটুক' গছৰ
[ভাল লাগ] চৰ্দাৰ (স কুলীণ লীৰ চকুত লগ (আ মন খা, দেখিবলৈ কাম চাওঁতা
-সম্পত্তি বিতৰণ কৰা লোৱা মাচুল বিভাগ, Duty আইন-ব্যৱহাৰ শায়, বিধি, Law আমোগাসমূায় বিষয়ত
kalar it নেহাত কমেনিতেই কমে, In নাছি-মোক, complaint পৰআনা-আনিল য়ি ,
Fনী (বি) সােয়া-বিচৰা, বোৰ জুই (স অগ্নি, এটা তপত আৰু
(বি) শীতল, চেঁচা; খং নথকা জকি (স পানীৰ যুৱলিত চাৰ শাত; লেহেম
(স. শ অল পেপটিয়া (বি) আঠাৰ নিচিনা, শালি পীয় দােষ বা অগৰ; লেঠা
(স. বা দুটা ৰ একে লগে জোনাকী-পৰুৱা আজনি, ৰাতি মিল
(স দুটা বা যিল, দুটা যত মিলা ১াই; বা কাৰ জোনালী (বি) জোনৰ বা আন পােত
(বি যে (যি) বয়সে তাৰ, আগেয়ে টকা (স কি, দিম বুলি
(বি) টান টকলিয়া (অ ধা টকালি মাৰ, খোৱা দৰে শত,(ৰি ৰা হাড়
(স, ধ বুজ, কথাৰ ভাৰৰ টহ টহা কোনােভােত বৰে টল) ভিতৰলৈ সােমা
(স. শ ছেলে- টাইটুইংস, শ মাৰিবৰ ভয় দেখাই আনােতা; টুটীয়া মুনি খ্রী) এ কোকৰা কাৰ্য; মমতাকৈ টাটকিনী, টাটকী
(বি) কঠিন, উজু বা ঢিলা টাৰুৰী (স পাট, বিহা, শ, ইত্যা নোহােৱা; প্রবল; সােল নাে- দিৰ তাপকোৱা যতন; না
(স হেঁচি ৰা গুলি টপিটুপা (স অকয়া কাম টি গে চোৰা
(স টোপ টো(স ৰ আৰু তাৰ চাৰি সি পানীত পেলা; যেনে বৰ ফালে চাৰে যে মাটি
(বি) জিনােলােকা, কোচ ৰা ঠাই (শ) এ, যাৰ ওপৰতাৰে দে নােখাে
(স.) ঠানে (১ টি, মূৰে মূখত আগলৈ চলা, যে যে ঠো (খ) গছৰ পাত বাবা কোচাই কৰা পাৰ
[গােটা দৰে ছালতবােৰােৰা আৰু বেনা শী(বি) ভাল ভাল ৰে এল; যেনে, টোতে ডাকে
(আ মতা কুৰাৰ দৰে মাত ; হয় (বি) স্থি, ল্য, নিশ্চিত
(স মত ভাক জুই (স. শ অলি, জল তুই ১ ভাই(বি) বিল,(সাগত খাটে)
(বি) বৰষুণ হােৱা ডিলা-মাৰি (স. শ নালৰ ইহ; মেঘে ঢাকা বৰত খাটে)
(স চাপ, মেয়ের তোমাতো (জিবি) অনেক তো চাই (কি. বি) দাদন নাই; তোবা (স এখন বিলতকৈ সৰু, খেদাই, গতিয়াই
(স.) ( 4) আ ইন ,লু, ৩৫ বা, শালীকে তললৈ নিক্ষেপ ডাক জান ঢালে দিশে, ফলে
(স. ধা অত কর, শেষ টেক-সাপ স এবিধ বৰ দীঘল
(তি নিচিনাকৈ ঢেপাই তিতা তে এবি ঢাপিত হােৱা ৰহল পাতেৰে তিতাস
(স) বৰকৈ প্রকাশ ক, নেটি টোপাৰ স বট-গছ, এবিধ স পানী জোলা; ৰায়ুৰ নাৰা চোপাৰৰ আঠা ওলোৱা গছ
(ক) মত এবাৰত গিলা পানী বয় ( চোদাচোলােকে (কি vি
(স. শ} মাজ মূৰত হয়তােবা সশ) তই আৰু তোক বা.গোটেই মূৰত চুলি নথকা তয়াহঁয়া বুলি,অর্থাৎ অম' কৈ তপা-মূৰ
(স.) পাৰ হ; বিকৃত কৰ, মে তৰধ বি) অধ, আচৰিত হৈৰ লাগি ত স. শ
(স. শ পিন্ধা কাপােৰৰ তিৰ C অ. দা.)জিলিক, জলমলাতলী (স. শখেতি-ক
(স. শ ভাত-শালৰ গৰকাৰ পতা (বি) অলাত ৰাখৰ পত ওপৰ (বি) এটাৰ তলত আনটো খুৰীয়াত খাটে)
(বি) অলপীয়া, কম কা; তহিলং কৰা বি) বৰকৈ দু দিয়া তাৰকৈ কি বি অলপীয়াকৈ শিকাৰ্যত পাৰ্গত
(স ভাতি সঞ্চালিত কৰ স সংশােধন কৰি এক তাই (স) সেই জনী তিৰোতা
"নােৱই-ভােলনি তেলটুপি সে. শ) এবিধ নৈৰ গৰৰ তােলনীয় (বি) ভাজৰ দীঘল কৰি গতিত থকা সৰু চৰাই
]উৰীকৈ (কি বি) উঙে বীয় (বি) মহাল, তা উনি (খ) মূৰ তল নােমােৰাকৈ
¥ খি, খিৰ খ খিৰথিৰ শৰ কৰি থিপথিপিয়া (বি) ভৰি তল নােযােৰা, প,কলিফিয়া বৰষুণ
(স একে ভাল থাই গাৰ স দীঘলীয়া আৰু মে থােকা ঠাৰিত কৰি থকা মােন গাই থকা লোল পাত; শানৰ আমি সমূহ ন ৰা আন শ
(স. খ) মূল হি (শ) বশ, এখন বা পৰাত সচল (f) এ, বিক
-মােল (স দুমন মানুহে এ বাতকামুৰি (স এং ত ন জি অলপ দূৰলৈ নিয়া কাৰ্য
uহ পােৰ; আ, গােণি, ( 1) গৰি যি যি ৰা শাসন
aa aaa দীঘলীয়া (বি) দীঘল কৰিী- দীঘে (কি.বি দীখ নে, জীবনে
(স. শ দুর্ঘটনা (স অক'ত হােৱ জহিত কত ৰত মানুহ, পাপী মাহ
(বি) বেয়া মতিযুক্ত ভাল কাৰ্যলৈ দুৱৰী (স. শ. ঘৰৰ দুৱাৰ-ৰখীয়া
(স.) হা (দশ) পৰাৰ পৰা ধৰি কেঁচা সত পুৰুষ খ্রী(বি মুয়া হােৱা গছত লাগি থকাল হলি (শ) দুৰ ৰসৰ ৰা কাম
(স লোহীৰি) অপকাৰী (স) কাৰ- দোতে ফেনিও, দাই চেষ্টা কৰে
(খ) বৰকৈ এলা জুইৰ পৰে ধনিা (বি) অতি অলপ, এক ধমূখীয়া (বি) বৰকৈ এল, বৰ তাপ ধনিষ্টামান) কণা
-পাল (স ঈশ্বৰৰ সেৱা আৰু ফণিস গীতা পাই লুটিয়া- এ (স ঈশ্বৰৰ সেৱাৰ ৰা ৰণি লুটিৰাকাৰ্য,চটটনি
[বি (অন্ত ছি, ঘি বা দু- ননি (স থান কা মাটি
(স. শ এবিধ কাইটা ফল ত; ওপৰত গৰি এৰা গছ; তাৰ ফল আৰু ফুল
( কুঁৱলী ৰাধূলিৰ ৰা লীয়া-উকি স মূৰৰ ছাল ধূলিৰ ত
a) নাটিকাল অন না-না এৰি বিৰি, ৰ একাৰৰ না নানৰ (বি) ধাৰ পিনিলৈ না, নাইপাৰ স উৰাই দিলে না যায়
(স লৈ যা, এঠা- ) সে. শ ফুলৰ পৰা গা পৰা আন এঠাই পাের
(স শ কোনাে বৰ হাতেৰে নিঃ কি (বি) দুখীয়া, দৰিত্ৰ
'নি (বি) সন্তান নথকা, লৰা নিচালে (ক্রি. বি হাত-ভৰি মেলি
(বি) পােন, তাঁর নিমূৰ (বি) ঠাণঠলি নথকা নখা; নিষ, উত্ত
] নিৰপৰাং ক নােম তার নিয় হিম, বাপ গােট খাই
(বি) ন নথকা, দৰি নির্দোষ বি) নিৰপৰাধী,দোষ নকৰ নির্ভয় বি) ভয় নথকা
(কীয়া না নিতে. শ.)কে ভিতৰলৈ নিয়া নিচ (বি) না, বংশ লুপ্ত; আৰু উলিয়াই মিয়া
(স) কোনাে ৰৰে মেৰাই নিহপালী (বি) সকলাে ঘােৰ টোপ বা, কোমল ও মাটি
(জি. বি নিষেধ বা অভাৱ নেৰিয়ানেৰি (স. শ এটাৰ গাত
(বি) পচিমৰ পৰ পূৰলৈ চলা পঘা-ঠীয়া (বি) পদাৰ মূৰত থকা বতাহ
) পৰি কোমল হ জীর্ণহ হি ষা প (সং) পীচ
(ক. বা আখৰ ৰাখি মাতিৰলৈ পটা (শ) টনটা শিল; মাটি
, তাৰ বগা, বগা হাতি; পিল (বি) পাৰ ৰকা, এক গাঁঠিৰ {পালিপৰা আন এক গলৈ ৰাঢ়ি পানি (দশ) অধিক পাঠাই
(অ. বা মৰ খাটে যেনে, ৰ ৰা পৰে; পম য য় ক জোল
(স. শ এৰি ৰচীয়া মিহি পৰকাল (স মৰণৰ পাচৰ কাল বা 'পমুৱা (বি) পামত থকা বা কাম-কৰা
(স নাহ ভিৰািতি কা পাতল নাতো খণি লেৰে পাৰত ফাইট সমূহ
(উপ) কোনাে এমি পুখি কাৰু কি চেপেটা দীঘল ব বুলােৱা শৰ সাধন কৰিব না
(স বিষ্ঠা, মল (খ পানীমৰি (সশ) এবিধ ৰসাল সােৱা পানীৱোলা (স ঘঁহনি খােৱাত ৰা পানীযুৱলি (স পানীৰ গতি
(বি) পুৱাব লগীয়া, পুৱা- পুল (স পথালিৰ শেখ, পৰিসৰ, পুকীয়া (বি) পােকমুক্ত পদকে ধৰ
(জিবি) গ্রাচীন কালত পেজেলিয়া (স পৰিহাস , আৰু তাৰ পাচত
(স পেই-কামােৰণি (স পেটৰ ৰোনা পে) অলপ খােৰা মানুহ পেকুলী (বি) পেটৰ কৰা তাৰি (বি) সেশ) পেদী, পেকুৰী
(আ খুদা খাই এল, পােটোকা পৰ; যেনে শেরেগােন (ক্রিযি.)ৰে মােৰ
(স) পােহৰ পৰ পােৰ জীৱিকা বা খাৰ কৰক ৰা ৰিতি কৰ
(স খা) প্রকাশিত কৰ, উলিয়া প্রখ্যাত বি) এসি, সকলােৱে ভাল
(বি) ফাপৰে ধৰা, ছালত ফাটকা (শ যৰ নলীয় দি টানি পৰীয়া) চোকোৰ
1 (বি) পুতি হােৱাত ৰাগ ৰা ইয়া (বি) ফটি অৰে নিল, ৩ চা
1 ফুট শব্দ কৰি ফুটা, এতেকে নশা, বুক (স সমৰাৰ এজন বিয়া ভিতৰত পােৱালি থকা(লো- (ফুকনৰ অনেক ৰেণ আছিল)
(সশ) ৩ বৰ চ (স মলীয়া মােন না ৰগৰ বৰণ
(অব মুহু চেনাই না এৰি পােৰ; এবি ত গতি ,পেট পেলাই যা লতাৰ বিয়া শি; ৰ গছ
(বি) নাব, কামত বনা (জ. থা) আকাশত উৰি ফুৰ নিযুত, আজৰি নথকা
(স বনৰীয়া ৰয়াণ (বি) অণি মুখ বিশি, সুঠাম; বিলী) আইকি মেৰী
(স দৰা দেৱতা বল, সে শ এবিধ বিল ৩ লগা বিয়ে বা সিভি নিমিতে দিয়া বৰলীয়া (শ) এৰি কাঠফুটোয়া আশীর্বাদ
( স. শ গাৰ শক্তি মতা; বর্ষ (স বাঢ়ন, ডাঙ্গৰ বা বেচি
) বলদ (স কণী কাঢ়ি বা খুলি বৰপাত্ৰ গােহঁাই) তিনি জন মন্ত্রী
(বি) লােকৰ পটাৰ বলিয়াতি, ৩. শ উন্মতা, বলিয়াৰ মাটি ভােগ-ৰ, যেনে, বলতীয়া
(সশ, দম, চতিৰ ওপৰত বহন স. শ উপবেশন; দাঙ্গি লৈ (বি) কাম নকৰাকৈ লােক যােৱা বা বােৰ স্বৰূপে গাত লৈ
(স হাতীৰ গনত মাউত (স বা, নত কৰ, হেঁচি বহু ঠাই; তেল পেৰাৰ বগুন
(স. খা) কােনৰ পাত্ৰ ৩ বাত (স বায়ু বতাহ, অগৰ যোৰ ঢাল বা স্থাপিত কর
(স.) বাচন (স ডাকৰ বা অধিক হোৱা বা ভাতা বটি দিয়া কাৰ্য
(স.) জাপােন মত ৰাখিবলৈ বা সত্য বা খুলি পৰিচাৰ কৰ ৰা উলিয়াবলৈ কৰা উতৰাউতৰি
(স বা.) বাধিত বি) নকৰি থাকিব নােৰ বন্ধন কৰ, গাঁঠিৰে ব ; বাধ্য উপকাৰৰ ৰা আৰ
(আলি-আদি নিৰ্ধাৰিত কৰ, নৰ পাৰ; চাম,একেবাৰেই উৎপন্ন কণী খুশি নপুংসৰু কৰ সমৰা
) বা'মাড়লী স বুৰ ৰহ,পাক ৰৰ চেনেহৰে, বা সৰু লৰাক বা' মালী) মাৰি ধূলি আৰু খেৰ
(স বাৰৰ তলত দিয়া বামুণীয়া (বি) বামুণৰ মতত প্ৰবৰ্ত্তা চেপেটা কাঠ
(স বর্ষাকাল, বৰকৈ বৰ বতাহ বা এটা ধাতু; সি বিকৃত যুণ হােৱা সময়, এক ছু, শাও ম চুক
(বি) ভয়ানক বিগতি (স পৰিহাস,খে নিইতিকিং বিকটামুৱা বি) বেঁকা বা ডেঙ্গু মুখ মাটি, পূৰাৰ চাৰি ভাগৰ এভাগ
(স. শ আৰেলি, বিমানী (স) বিষা, বেজাৰ, পেটে বিমুখ (বি) শাচলৈ মুখ কৰা লৈ
(স শ বৰ্গৰ বাট বা খনি- বিশাল (বি) বহল, ভাৰ, বৃহত
1 বিহ (স বিহুৰ যে, যিহত যাতকৈ তিতা নাই; যেনে, কুই
(স. শ এবিধ গুণা-লগােরা বিয়নি (দশ) টোপনিত বা অজ্ঞান বুন (ক বুকাব্য
(স বয়সীয়া মূনিহ গ্ৰী পাক (স শ পিতৃ-পিতামহাদি ফাকাল (স বুঢ়াৰৰ ৰা বয়স
(স চিত হােৱা দীঘলীয়া ভৰিৰ আলিত ভৰ দি থিয় শাৰ
(স, শ ম কাম, কুক; আম বেলি (স সূৰ্য্য; সময় যেনে, এল, অত; মন্দ মানুহ; অস
(স.) বৰণ লগা, বােল দি; লােক বােবােক (স মুখৰ ভিতৰত বাৰা মতা বা কোৱা
(স বুদ্ধ মত এবৰ্তা ঠাই বা পদার্থ; যেনে, সেই টা
] ফাললৈ যা; শষ্যাৰ ভৰিৰ ফাললৈ , পুজা ক; থামী বা সহায়
) দুই বা বই খণ্ড উ বা যাৰ পৰিমাণ বাবলৈ মিহলােৱা বিদেশলৈ যা, বিষয় নি ভাটা
(সশ) শিকালে মানুহৰ ভাগতী সশ) তাগত ব্যাখ্যা- উটো) ৰে মতা এৰি চৰাই,
(স গুণনি,চিন্তা,উল ঠাইলৈ যাওঁতে তাৰ বাটি গত ভাৰৰ (স জাৰৰ ঘাইকৈ
(ক্রি. বি এই কারণে ৫, পাটনি; উপকাৰ বা বাঞ্চা সিত
( স খুৰা, ভােজন কৰা অলপকৈ মুখ উলিয়াই আকৌ হােৱা
(স. শ ভােট, ভােটান্তৰ তু (স গাত সেক-দিয়া তপত তুটুংকৰে
] ভেকাহি (স) হকি, খজেৰে ৰেগাই (সশ) পানী ৰ কৰি ৰাখিবলৈ উচ্চ শৰেৰে কোৱ এটা ৰা দুটা বা ঢাপ; সেবা
(স পা, লভ, অধীন ই, ভূ, ৰা হাত {ভােগ সেখা) মুখেৰে ভােগ ;
(বি) জোং নখ, লাে নােহােৱা; ধাৰ বা চোক নখকা লগে কৰা ভােজন
(লন নােহােৱা মডুৱা (বি) মাড়-নকট, মাড়ে সৈতে নট (বি) কর্কশ টান, লাৱণ্য বা
(স. শ এবিধ ফল, মদৰুৱা (বি) অকাঠী, সাৰ নথকা , উল নােহােৱা (রং)
(বি) সেই ৰােগে কৰি সে.)এৰি পৰিলে মিঠা খ; যেনে, মকুটীয়া ল
(স মলিপাপ ও বিষ্ঠা; মলিন (বি) মলিয়ন বি, ফল খ স মােহাৰ মপি (
(সশ) গাৱঁৰপৰা সামান্য বস্তু মামলা (এখা সুগন্ধ বাহিৰ কৰা আনি থাউকতে পােহাৰীৰ বা আলগত দি
(স এটকাৰ চাৰি ভাগৰ এ ম (স মুণ্ড, যু, শিং
(স)এৰি সৰু লতাৰ মাষ্টৰ স) মক, অনেক ৰো মাৰিাপি, মা, মোৰ এণ
(স. শ মিটমিটা (অ. ধা) মিটমিট শ , মিছা কথা-কওঁতা
(স মিষ্টতা, মিছিী স এবিধ পৰিাৰ কৰা আৰু বগা নেহােৱা ৰৰ
(স এৰি তাৰ মিতিৰালি (গু. শ মিত্রতা মিতিৰ নিচিনা গছ আৰু তাৰ টো ফল
(বি) মুগাৰ নিচিনা ব্য- মুখাৰি (স) পূৱাৰ বা সাৰ যুগৰয়ালপলিশীয়া; সময়তমূ-নেদেখা হোৱা আন্ধাৰ
(মূগা-হা মুখামুখি (স ভেঁটাতে টি, সাফাত মুগা চুলীয়া (স মূগােহোত, বােলাগুলি, উতৰাঙতৰি
(বি মূৰিমােহিত, নেদেখা ৰা দেখি না এজন ৰা এ মানুহ আন এজন নাতনি আপােনাক পাহক, বা এ আগত পস্থিত যেনে স) নূ, একো নানা মা
(অ. বা.) মেহমেহীয়া (বি) বেগাই কাম কৰিব মুকলি হ, বা খই, গাঁঠি সােল
(স হাতেৰে দিয়া পাক মােল (স গুণ অনুসৰি হৰ পৰা অৰীৰ দুই মুৰ পকাই দিয়া গাঁঠি
(স. শ মৌখাপ স এবিধ চিলনীৰ নিচিনা মিছাত সঁচা বােধ কৰা; ম
] যখিনী-খােৰ সে, শ মানুহৰ গলধনৰ যত্ব (স. শ কাৰবাৰ, চেষ্টা
(ক. ১) যােগাওঁ খ) ৰৰ ভাল আৰু বৰ বেয়া গাে (স নিণিত সময়ত ৰ
(স. ধা লােকৰ বাৰা ৰক্ষা চা (বি) ৰংচীয়া, নানা- কৰ
(স জাল স, শ গান-বাদ্য কৰা শ) কোনো ব পােৰ
(স কৈ ধু, একাশ সময়ত পশ্চিকালে আকাশ বনা (স শ কৈ ফুৰা কাণ্য
(স. শ পদার্থ থেমে-হীৰা, পানা, ৰা (স ৰ হিলৈৰ ই
(স. শ নীল আৰু ৰথযাত্রা স. শ আহাৰ-মাহৰ তাৰ গছ
• কৰি বেলেগাৰৰ কাৰণ সেই বাড়ি হাতী-গত দিয়া বিলাকৰ মাজত যিয় আৰ
(স. শ পৰাৰ বােরা ধানৰ এবিধ শিল; বৰণ ৰাখিবলৈ দিয়া পুলি; যেনেগতে ৰোৱা খালে
(জ. বা বৰ ভাৰকৈ ভুক কলকনি (স. শ বৰ লােত, মৰি ৰৰ ৰেৰে উক্ত কথা
(স. খা লণ্ডন গাঁঠি (স 0$ এখান সংযােগ কৰ; এক কৰ, মিলা কাপােৰৰ এৰেৰে পাৰ সি নিযুক্ত কৰ, যোগ ক; ফল
(স ম্পর্ক, লযােনীয় (বি) উপবাসী, একো নাে- লগি (স গত লৰাক মেইক অলকীয়া
(স নটপাত (বি) একে লগে শাৰী হৈ থকা ; গত না এটা লাগি হােত
(স. বা সঞ্চালিত ফল, লৰা সতীয় (বি) লৰাৰ নিচিনা, গলপ লাং তাং (বি) লি চিনি, লৰা-মাইকী (স. শ. সন্তান হােৱা লৰণৰ
(স যেগতে মাৰি নিয়া এলাকা (বি) এভ, ভাগ, পৰি য, ততালিতে হােৱা মহ
(স ৰ তাল ৰীতি লাজৰিজ (স তথা ৰা তাৰ ঠিক নিয়ম যেনে, তাৰ কামৰ
(স-শ) মধুৰি-আমৰ গঢ়ৰ লা স. শ অপমানৰ আশঙ্কা গুপ্ত অ বা তাৰ নাম ওলালে লাটুন
(স. শ চেনেহী, সােণাই লিখন (ক. স লিখা ৰা আগৰ দিয়
(বি) এফালে অধিক গধুৰ,তটাই (স ইতকৈ সৰ এফ (গাৰত ৰাটে)
(স ইটোৰ গাত সিটো লেটেকু (স. শ এবিধ গছ আৰু তাৰ লেখেৰি লাগি ছোয়া শাৰী, শালী,
.লেলা (খ জি ওসমা; মুখৰ লেপেট (বি) এবাৰ খৰা কাৰ্য অন্ত পানীউলিয়া, লাল পেলা
(ৰি) ৰ যাইটোৰ গাত লেলে (স. শ এৰি দীঘল মােটা লেপমেয়া) সিটো লগা আখৰ)
(স) এর আদি গঢ়া এবিধ টানা ৰা পুৰ পানী পাগি কৰা হু; চকুৰ পানী, সােতক
(বি শৰাধত লগা, শখ- শমীধ, সে শ এবিধ হােমত লগা সম্পকীয়
(স শাই দি মন শাখ (স ভাল, ঠান; তাৰ নিচিনা ফোনে নানা শাণ স খহি চো বি উপশ; লঘু হে, শা মাস লি
(স. শ এবিধ গছ; তাৰ শিয়ানো (স শিয়ালৰ মোৰ শিলিখা-মণি (স দিলিখাৰ গঢ়ৰ নিচিনা অগেৰে এবিধ বন
(তাল, বেয়া,হয়ে তাৰত খাটে 1 শিশা (১) শিব কি- যেনে, পতিত বিৰােমণি, হই দিয়া
(স 1 vৰ মাৰ; হিত হ, দু নকৰা কান অৱস্থা প্রাপ্ত কৰ; নীল
(স ৩ কৰা. এত কথা কৰ, ভাল দেখুৱা; যেনে, তা অৰণ (ক, স এ কৰা কাৰ্য,
-পােক) অনেক বিশ্ব পােৰ খুলৰ স যাই নি আৰু বুদি স হিৰ ঘাই চাৰি
(বি, একাই কোচ-খেৰ গােটই গা বা কোনো এ টোটোৰ ভিতৰৰ মহাল ভাগ উহা ৰােগ
(বি) ভাগ্য, মল, এ (স ভাগৰ, কামৰপৰা হোৱা এমান) সমীয়, শুনি;(১) বু, পৰিম, শৰীৰ বা মনেৰে এমতী
(বি) ভাগ্য, মা, এখী (বি শাৰীৰিক পৰিম বা কঠিন জল শ্ৰীযুক্ত
(বি) ঠত হােৱা; যাৰ শ থা সহ, বৈ মেনে যাটকোণ (বি) হাচুকীয়া
] সংসাৰী (বি) সংসাৰৰ কাৰ্যত লিপ্ত, সংজ-শৰ (স চকুৰে দেখা
(বি) একে গােৰ, সঘৰ (বি) ধনে-ঘনে হেৰা, বিল সক (স) যহত যুবলৈ শাৰ
(স.) সন স. শ.)লোক, তালমানুহ; চন্দনকাঠৰপৰা কৰা এবি সতি বি) ভূষিত, শােভিত
(বি আচ্য খনী, সমূখাসমূখি (1) এন আৰ নৰ সশ (শ) ৩০, মল, মু
(স দেহ বা আকৃতি থকা সাগৰ স সমু, পৃথিৱী বোৰ
(স শক্তি, সম, সামানে (কি. বি শক্তি অনুসাৰে সাল (স শ্যা
(বি) সাল-কাঠেৰে সা; লাগিলে হােৱা বােধ চেতন, সাল-কাঠৰ দৰেশত আৰু বশী
(বি) সিচি পেলােৰ মত, মীমাংসা; গােচৰ ৰখি দিয়া সিচৰতি পৰে অনেক ঠাই জােৰা, সি-পত্র (স কোনাে কথা
(কি যি) এ সিভিতি (কি বি) সি তে (পদ্য সিৰিকৰে
[বুখ-সাধ্য (বি) অনায়াসে কৰিব সীসীয়া ৰিত কঁপি মুখেৰে পৰা, মুক
(বি) ভাল আছ পি (স কোনো বা অলী সুল(শ) ভাল কুতি; কোনো
- ৪ বৰ যে বা ফা (স উয়ে ফি কাৰ
(বি) নিলে, গালে নিই এতিয় বা বুটি তে পলি মী
(বি) পােনতে যাই পিচত কমি যােবা; যেনে তেওঁৰ সেওল (বি) বৰ কতীয়া বা হানীয়া
(ইতিভেনলৈ কটাক্ষ কৰি ৰূপালীমে তোমালোকৰ মুক্তিৰ সলনি মোক নিজৰ দেহা উপহাৰ দিছে
—যদি এই শৰীৰ মোক দান কৰা, তেতিয়াহলে তোমাৰ মায়াব'ক এৰি দিম ৰূপালীম্‌
{{gap}}এঘাৰ অক্ষৰীয়া মন্ত্রক (নং ৭) দুই সাতবাৰ জপি নিয়ম কাল লৈ আনিব
{{gap}}কট বিকট মন্ত্রক অন্নত সাত বাৰ জপি যাৰ নামে একৈক অন্নপিণ্ড সাত দিন খাইবে সি বশ হয়
{{gap}}প্ৰথম যন্ত্ৰক অনামিকাৰ ৰক্তেৰে কুঙ্কুম গোৰোচনাৰে চিত্ৰকৰ কাপেৰে ভূৰ্জ্জপত্ৰত লেখিব
{{gap}}ধুবুনী পাখীৰ মঙহ মৌ দি বাটি বড়ি কৰি তাতে কামমালিনী মন্ত্ৰ সাতবাৰ জপি যোনীত লিপিব
{{gap}}প্ৰচণ্ডি মন্ত্ৰ জলত একুৰি সাত বাৰ জপি যাৰ নাম ধৰি সেই জলে যি মুখ মাজে তাৰ কোপ গুচে
{{gap}}হালধিৰ ৰসেৰে শিলতে যন্ত্ৰ লিখি তাতে স্ত্ৰীৰ নাম লিখি তলমুখকৈ থব
{{gap}}দুই খণ্ড ইটাৰ মাজত লিখি মেঘ স্তম্ভক বৃষ্টি নকৰোক এই খানি বুলি থাপি থব যেন মিলন নহে
{{gap}}ভৰণী নক্ষত্ৰত অশ্বথৰ বা বড়ৰ পাঞ্চ আঙ্গুল কাষ্ঠ বোকাত আনি থলে কাক স্তম্ভে
{{gap}}কাটা বেজেনাৰ মূল মধু সহিতে পিহি নাকে উজালে নিদ্ৰা স্তম্ভে
{{gap}}কৃষ্ণা চতুৰ্দশী ধুতুৰাৰ মূল আনি ককালত বান্ধি ৰমলে গৰ্ভ নহয়
{{gap}}নাগেশ্বৰৰ কেশৰ, গন্ধবিৰিণাৰ মূল, শিৰীষ ফুলৰ মূল, নাৰিকলৰ পাত সবাকো
{{gap}}তিতালাওৰ গুটি, নাঙ্গল ভঙ্গাৰ পাত প্ৰথম প্ৰসূতীৰ বৰঙ্গত লিপিলে কন্যা প্ৰায় দুগুচে
{{gap}}তালমূলিৰ মূল বাটি স্থূলী কৰণ মন্ত্ৰ অষ্টত্তোৰশত জপি লিঙ্গত লিপিলে, স্থূল হয়
{{gap}}তাৰে সাম্যকৰণ ক্ষুদ্ৰ শৌচ যায় তাতে কলীয়া বিছা পুতি থলে নপুংসক হয়
}} {{gap}}প্ৰথমে একান্তি দেবীক একান্তি মন্ত্ৰ অষ্টোত্তৰশত জপি পূজা নমস্কাৰ কৰি পূব মুখে ঔষধ খাব
14. ওঁ পিং অং ক্লীং কামপিশাচিনী অমুকী 19. ওঁ কামমালিনী পতিং মে বশমানয় ঠং ঠং
33. এং এং গেং ঈং উং উং ঋং ঋং ফটু
43. ওঁ হু ওঁ অয় চি চি টি হালা বজুনদিক কালিকা স্বাহা
46. ওঁ মনে হনুমন্ত সাক্ষী ন্বস্তে এস্ত মন্ত্রব ভৈৰবস্য চ
47. ওঁ ওঁ জয়জয় নীলগিৰি ভৈৰব বানেশ্বৰ মহাদেব ভস্মনিবনি হনুমন্ত 49. ওঁ দহ দহ হন হন স্বাহা
52. ওঁ চামুণ্ডে হন হন দহ দহ পচ পচ অমুকং গৃহ গৃহ স্বাহা
62. দন্ত দন্তবিনি বৃক্ষ কপলোটজ্ঞে কাৰিণী মঞ্জিকান্তৰ বাতি হল ব্ৰহ্ম
83. ওঁ নমঃ সৰ্ব্বভূতাধিপতয়ে ন স ন স দোষয় ভৈৰবি অজ্ঞাপয়তে স্বাহা
64, ওঁ নমঃ ভগবতে ৰুদ্ৰায় অমৃতার্কমশ্যে সংস্থিতায় মম শৰীৰে অমৃতং কুৰু
66. ওঁ হ্রীং নমঃ চণ্ডিকায়ৈগণং গম গুচানয় বেগবদ্ধি নিনি বেগ স্বাহা
69, ওঁ নমাে ভগবতে ৰুদ্ৰায় কৈল্যাণে পাঞ্চজন দশয় স্বাহা ঠঃ ১
74, ওঁ সৰ্ব্ব সৰ্ব্বহিত ক্লীং সৰ্ব্বে সবহিতে নিতে নমঃ স্বাহা
77. ওঁ নমাে ভগবতে ৰুদ্রায় মৰায় সিলি সিলিধুমনে নাগবেকাপিনী স্বাহা
78. ওঁ হ্রীং ফট, কালি কালি মহাকালি মাংস সহিতে ভােজননিৰক্ত কৃষ্ণমুখে দেবী অমপৎ মনুষ্যেতি হ্রীং ফট, স্বাহা
) হৰি— প্ৰিয়তমে গোলাপি, rose, Rosalind, my darling, কেলেই এনেকৈ মন মাৰি আছা
You don't know my love মাৰে হিয়াখন কিমান love এৰে পৰি পূৰ্ণ
" তেতিয়া মই কলোঁহেতেন "কাৰ নাম তুলে, মালতীমুকুলে, বায়ু ক'ৰে যায় অনুনয়"
" নিচাৰ কোবত প্ৰাণ প্ৰেমময়, কথাত মানুহ মৰে হৰি—সঁচাকৈয়েনে ভুমি মোৰ, তোমাৰ মই
Sentiment স্বৰূপ বাৰুদৰ জোৰত মোৰ হৃদয়স্বৰূপ bomb একেবাৰে ফাটোঁ ২ হৈ আছে
(প্ৰকাশ্যে) বাৰু এতিয়া যাওঁ, এইদৰে বাটে ২ মদ খাই মতলীয়া হৈ নুফুৰিবি
{{center হীৰালাল, ধনেশ্বৰ, জগন্নাথ আৰু দিবাকৰ বহি থাকে; দিবাকৰৰ বাহিৰে আটাইৰে হাতত মদৰ গিলাচ)
}} হৰিচৰণৰ মাক—আই অ' বোৱাৰী, হৰি নো সদায় নিশাৰে নিশাটো দিনৰে দিনটো ক'ত ফুৰে
My friend হীৰালালে উকীল, মুক্তিয়াৰ, সাক্ষী সকলে ঠিক কৰি থৈছে
Just see ধনেশ্বৰক ২০০০, হীৰালালক ৪০০০, জগ ন্নাথক ৩০০০ টকা দিছোঁ
'শ্ৰীমতাং কুতঃ আপদঃ' তুমি ধনী মানুহ—ভাগ্যবান, হৰি— নহয়, ভাই মই এতিয়া আৰু ভাগ্যবান ধনী মানুহ নহওঁ
My ধনে—(কান্দি কান্দি) মোৰ নো হৰি ভায়াৰ কপালত এইহে আছিল
' ভাই হৰি, সংসাৰ অসাৰ বুলি জানি মন ডাঠ কৰি থাকিবা
"আমি সাৰাদিন হেথা, ৰহিব বসিয়া, তব পথ-পানে চাহিয়ে" হৈ আছোঁ
(আঙ্গুলি জোকাৰি) ফেৰ এচা বাত কহেগা ত তোম্‌কোভি পাকড়্ লে যায়েগা
(হাকিম, উকিল দুজন, টৰণি দুজন, আচামী, ফৰিয়াদী, কনিষ্টবল, ছাপৰাচী, চিৰস্তদাৰ ও প্ৰভাকৰ)
}} হ' মা'—(কান্দি কান্দি) হৰি, দুখুনী বুঢ়ী মাৰৰ মনত যেন এনে দুখ আগলৈ আৰু নিদিয়
(বোৱাৰীয়েকৰ হাতত ধৰি হৰিৰ হাতত লগাই দি) এনে এটি দেৱকন্যা ঘৰত থাকোঁতে তই কেলেই এনেকৈ ফুৰ
</poem মহাশান্তি সীতাদেৱী কেনে দিলা ৰণ ॥৩৮৭ যৈসানি বনক গৈলা সীতা মহাসতী
</poem সবন্ধু বান্ধৱে ৰাম অযোধ্যাক গৈলা॥৩৯১ জৈমিনি বদতি যে শুনা নৃপবৰ
{{gap}}এই গ্ৰন্থৰ গ্ৰন্থকাৰ অনেক সুপৰিচিত; এতেকে তেওঁৰ পৰিচয় সম্বন্ধে কোনো কথা লেখা বাহুল্য মাত্ৰ
</poem {{gap}}গ্ৰন্থকাৰে পূৰ্ব্বে নিজ ঘৰতে থাকিবলৈ পোৱাত অনেক সময় পাইছিল
—কানু শিৰে চূড়া—, উচ্চাৰাও কৰি ডাক দিলা 'ৰাম কানু',প্ৰতিধ্বনি তাৰ ধ্বনিল গহ্বৰ থাকি
{{gap}}উঠিলা আকাশ পথে বহুদূৰ ভানু; জানি বেলা, ধৰি ধনু ধানুকী লক্ষ্মণ চলিলা অন্বেষি ফল গহন গুহিনে
[এই বুলি মায়াব'ই ৰূপালীমক মাটিতে বহুৱায় ৰূপালীম্‌৷ মায়াব'- মোৰ বৰ পিয়াহ লাগিছে
(বৰকৈ উচপ খাই চকু টেলেকাকৈ বিষয়াবোৰৰ চকুলৈ চায় আৰু সিহঁতকো ভয় খোৱা যেন দেখি নিজেই বৰ বিহ্বল হয়
-হে: হে অ' তোক উকা দুৰ্দ্দশা নালাগে, ছোৱালীৰ মিচিকি হাঁহি সনা দুৰ্দ্দশা লাগে
[ৰিমু তাৰপৰা বেজাৰ মনেৰে যায়গৈ ৩য় বিষয়া৷ জৰুল এই ৰিমু কোনোবা তিৰোতাৰ বুদ্ধিত পৰিছে
{{gap ফটিকাৰ চুঙা ৰিমুৰ গালৈ মাৰি পঠিয়ায় আৰু চুঙাটো ভাঙি চুৰমাৰ হয়
(ডাঙৰকৈ কয় তিৰোতাৰ ঈৰ্ষাৰ জুইত এটা জাতি জহি যাব লাগিছে
(ৰেণথিয়াং যাব ধৰে অ' আৰু শুন—ৰূপালীমক জীয়াই জীয়াই মোৰ আগত আনি দিব লাগিব, কোনো অঙ্গত ঘূণ নলগাকৈ—যা
(কান্দি মোক—মোক মায়াব' ওচৰত থৈ আহাঁগৈ— মোৰ বুঢ়া বোপাইৰ ওচৰত
smaller ৰূকমী ৰজাৰ খং আৰু গেঙেৰিলৈ ভয় নকৰি সমূহ ৰাইজলৈ উদ্দেশ্য কৰি ৰাইজসকল আৰু বিষয়াসকল
smaller আগতকৈয়ো বিৰক্তিৰে ৰাখিব লাগে—এতিয়া এই সময়তহে তোক ৰাখিবলগীয়া হ'ল
" সচকিত সীতা {{gap}}একজ—যাৰ এবাৰ জন্ম হয়; যেনে মানুহ গৰু পহু ইত্যাদি
{{gap}}বন হন্তে হেনকালে হলা উপস্থিত সুৰসাল ফল মুল বিবিধ প্ৰকাৰ প্ৰদানিলা সতী প্ৰতি
" {{gap}}"দেৱৰ পাইছে কষ্ট", কহিলা সুমুখী নিৰখি ৰাঘব মুখ, "ভ্রমি প্রতিদিন বিৰাজিত
" নাকি স্বৰে,—হায় দেহি নাসিকা অভাৱে, নাকে উড়ি যায় মাত, "আমি অভাগিনী, গৈছিলোঁ
{{gap}}শুনি খৰ থৰ থৰ ক্ৰোধে কলেৱৰ, কহিলা "নগণ্য নৰ কৰে হেন দশা
" বোলে অন্য জনে বোলে আৰু জন, "কিবা গল পলাইয়া পলাতক নৰ পশু, এৰি পঞ্চবটী; নাপাওঁ নৃমাংস কিবা কৰিব ভক্ষণ
" শুনিয়া দূষণ দূপ্ৰ কহিবে লাগিলা, "এহি ৰাম, মহাবাহু, সেই নৰাধম, যাৰ শৰে ৰক্ষ সেনা হুইলে নিপাত</poem
" এত কহি ৰক্ষোবীৰ, অগ্নি-শিখা সম জ্বলি ক্ৰোধে, সভা এৰি চলিলা গম্ভীৰে শূৰ্পনখা চলি গৈলা আপোন আলয়ে
{{gap}}ৰৌদ্ৰ ৰক্ষোদল দলি দণ্ডক কানন, —প্ৰমত্ত মাতঙ্গদল দলে যথা বন—, যায় বীৰপণা কৰি
" হাসি উত্তৰিলা ৰঘুশ্ৰেষ্ঠ, "যাব লাগে এৰি পঞ্চবটী নিশাচৰগণ ভয়ে, ভীতা যথা তুমি ৰমণী
" সীতাক সমৰ্থি, শূৰ কহিলা সৌমিত্ৰি {{gap}}বসুন্ধৰা-সুতা—মাটিৰ তলত অণ্ডৰূপে সীতাৰ জন্ম হেতু তেওঁক
{{gap}}নিৰ্গতিলা গৃহ হস্তে ধীৰ পদক্ষেপে সুধীৰ সুবীৰ-গুৰু গুৰু পদে নমি উদ্দেশে
" {{gap}}দেখিয়া স্থগিত সেনা, ৰুষিলা দূষণ জাকে জাকে; ৰাঘবেন্দ্ৰ ব্যৰ্থিলা হেলায়
" শুনি দেবাদেশ হেন ত্বৰিতে কাৰ্ম্মুকে বাণ যুৰি দাশৰথি শূল সহ দুই কৰ কাটিলা ৰক্ষৰ
" প্ৰিয়াৰ; হাসিলা হৰ্ষে সীতা সুহাসিনী; মছিলে উদিয়া ৰবি নিশিৰ নিয়ৰ সবোজিনী নেত্ৰে, যথ
(মৃত্যু পৰশনে যাৰ পতালে অনন্ত আমি তথা দশগ্ৰীব কালান্তক কাল; বিৰোধিলে মোৰ সহ কোন মুঢ়মতি
" {{gap}}সহোদৰা মুখে শুনি ভৎসনা বচন —ফুলবনে কীট যথা প্ৰবেশি অজ্ঞাতে
—কমলে কুসুম ৰাশি—, কমলিনী গলে কাদম্বিনী শিৰে যথা ইন্দ্ৰ ধনু ভিৰি
(ভ্ৰাতৃভেদে মৃত্যু লেখা, বিধাতা বিধান), অপ্সৰী, লইয়া ৰূপ তিল তিল কৰি
" কান্দিলা ৰাক্ষসী হুম হুমি; মছি অশ্ৰু পুনঃ আৰম্ভিলা, "ঘটিল কপালে মোৰ যি দেখিছ এবে; বীৰেন্দ্ৰ
" {{gap}}শুনি শূৰ্পনখা বাণী, আলক্তিয়া আখি গৰ্জ্জিলা ৰাৱণ কোপে, "কি কহিলি ভনি
{{gap}}কি গান গাইব লাগে কোনৰূপ সুৰে, স্মৰায় প্ৰথমে; পাছে গায়ক গায়িকা, নিজ কণ্ঠে গায় গীত বেকত কৰিয়া
" কহিলা দুৰ্ম্মুখী শূৰ্পনখী ঠেও ধৰি, "সি কহিলা সত্য, দাদা
" উদিল পূৰ্ব্বৰ কথা; গুণিলা মনত মন্দোদৰী নাথ বীৰ, "গৈছিলো মিথিলা লভিবে জানকী, শুনি ৰূপৰ জেউতি
" {{gap}}ভাবিয়া ইৰূপে ৰক্ষ, বিষাদে নিশ্বাসি, আছয় জনম পাছে, অজি নতু কালি
" যুক্তিলা তাপস পাছে, "বিষ্ণু অংশে ৰাম তান হাতে, সৰ্ব্ব পাপ হুইব মোচন
" "কি কহিবোঁ ৰক্ষপতি," উত্তৰে মাৰীচ কৰ যুৰি নমি শিৰ, "ত্ৰিভুবন-ত্ৰাস
" কৈলাস শিৰে হাসি হৈমবতী হৰপ্ৰিয়া, দিলা বৰ 'তথাস্তু' বুলিয়া
—সামান্যা পৰস্ত্ৰী নোহে, লক্ষ্মী স্বৰূপিনী হুইব; তুমিও মাতা যাবা ৰসাতলে
" প্ৰীত প্ৰীতা যাৰ প্ৰতি, ত্ৰিলোক-বিজয়ী লঙ্কা অধীশ্বৰ তুমি; কি অসাধ্য তব
{{gap}}ক্ষণ পাছে পুনৰ্ব্বাৰ ভাবিলা পাবনি সাহসে কৰিয়া ভৰ, "ইকি দুৰ্ভাবনা উদিল অন্তৰে মোৰ
'সতী সতী-পদাম্বুজে'—প্ৰথম 'সতী' মন্দোদৰীক বুজাইছে, আৰু দ্বিতীয় 'সতী' শিবপত্নী সতীক বুজাইছে
" বৰ্ণিলা জানকী ৰূপ; অন্তঃপুৰে গই ৰাণী মন্দোদৰী আগে বৰ্ণিলা সিৰূপে চলিলা হৰিবে সীতা
" {{gap}}"দেখা দেখা ভাই," কহে অন্য এক জন, "দেখা শূৰ্পনখা কথা
" {{gap}}উত্তৰিলা অন্য ৰক্ষ খল খল হাসি, "শুনিলি তোহঁতে যি যি, সব কথা মিছা
" {{gap}}হাসিয়া ৰসিকা এক কৰিলা উত্তৰ, "চলা সবে যাওঁ সাজি পঞ্চবটী বনে; দৰশোঁ নয়নে
" {{gap}}শেষিলে ইৰূপে নিজ বৃত্তান্ত কৃতান্ত, দেখিলোঁ সুদূৰ হন্তে অৰাতিৰ ৰথে বন্দী হলা তুমি
" {{gap}}হেনকালে গীত ধ্বনি বীণাধ্বনি সহ অদূৰে, ধ্বনিলা আসি সবাৰো শ্ৰৱণে
" কহিলা নাৰদ, "সদা একৰূপে দিন নাযায় কাহাৰো, বিধাতাৰ বিধি ইটো
'অতি' উদভূত, উহ হুয়া 'অবনতি' মধ্য দ্বি অক্ষৰ; 'অতি' হোৱে 'অবনতি' পূৰুব লক্ষণ
{{gap}}প্ৰকাশি ঈষদ হাসি উত্তৰিলা ঋষি, পাহৰিছা কোন তেওঁ; সিহেতু সন্দেহ তোমাৰ; বুলিছা বীৰে কোমল বালক
" বুলিয়া বিনয় কাকুতি কৰিলা বহু; নুশুনিলা ঋষি, "ব্যৰ্থ নোহে বাক্য মোৰ," দানিলা উত্তৰ
{{gap}}অব্যৰ্থ দেবৰ্ষি শাপ; ইকালে সিহেতু অহৰহ নৰ গৃহে চলাইছে কল
" {{gap}}মুনিপদে ধৰি যদি কহিলা এতেক শচীকান্ত হুয়া শান্ত বিনয় বচনে,
" {{gap}}"কি কাৰণে অমঙ্গল," কহিলা বিমলা, (বিমল বৰণী ধনী, বিমল হাসিনী) শত্ৰুৰ হীনাৰ্থ বাক্যে কিয় চিন্তাকুলা
" {{gap}}কৰিলা উত্তৰ শচী সুচাৰু লোচনী, "সি আশা বিফল, চন্দ্ৰা
—তব বজ্ৰঘাতে যাৰ নুটুটে শকতি— ছাৱাল ৰাঘব হাতে লভিব পতন, হেন অসম্ভব কথা কহিয়া নাৰদ ভুলালে তোমাক
{{gap}}দশাননে দেখি যত ডাকিনী যোগিনী পাই ভয় পিছুৱালে; ঘূৰি ঘূৰি চাই</poem
" কয় আৰু জনী, "টেলেকা একুড়ি চকু টেঁৰা কৰি কৰি কেনেকৈ চাইছে চাছোঁ; কেনে কৰে দেখোঁ
" আন জনী বোলে, "সিটো হলং হলং কৰি আহিছে ইফালে; পলা, ধৰিবহি আজি
" দেখিলা সুসাধ্য সব চক্ষুৰ গোচৰে, সীতা লাভ হব যেন অবশ্য অক্লেশে
{{gap}}ইফালে লক্ষ্মণ সীতা মায়াবী ৰক্ষৰ শুনিলা আতঙ্ক ডাক ৰাম স্বৰ সম
" নামানি, ক্ৰন্দন কৰি কহিবে লাগিলা, "কি কোৱা দেৱৰ তুমি
" নাযাইবে গৃহ ত্যজি; যাইবোঁ কিমতে প্ৰভুৰ আদেশ লঙ্ঘি, তব বাক্যে সতি
" উত্তৰিলা, "আৰু সতি দুৰক্ষৰ বাণী নুবুলিবা; যাওঁ আমি তবাদেশ পালি অগ্ৰজ উদ্দেশে
" আকাশ দিশে চাই বীৰমণি প্ৰাৰ্থিলা, "হে দেবকুল, হবা অনুকূল
" {{gap}}"হুয়াছে বহুত বেলা;" কহিলা ৰাৱণ, "পূজাৰ সময় মোৰ; অপেক্ষা কৰিব নোৱাৰোঁ ৰামৰ হেতু
"ফিৰি যায় দ্বিজ ভিক্ষা বিনে, শুনি পতি কি বুলিব মোকে", এতেক ভাবিয়া সতী কহিলা, "বহিও, দ্বিজবৰ
" {{gap}}আনি দুটী ফল সীতা, সম্ভ্ৰম কৰিয়া গৃহৰ ভিতৰ থাকি যাচিলা ৰাবণে
" বুলি ৰাৱণ, "আমাৰো নিষেধ আছে গৃহে ভিক্ষা লবে; নোৱাৰোঁ লইব দান, যাওঁ সুবদনি
"কি কৰ কি কৰ দুষ্ট" কহিলা সুন্দৰী, "এৰি দে এৰি দে, হাত, কিহেতু ধৰিলি
" {{gap}}আসিলে বাঘবদ্বয় বন হন্তে ঘুৰি, ঘটিব বিপদ ভাবি নিকষা তনয়, তুলা তুল্যা লঘু সীতা তুলিলা তুৰন্তে</poem
" {{gap}}সীতাৰ কৰুণ বাক্যে অচলিত চিত তব ৰূপে মুগ্ধ আমি
" {{gap}}আকৰ্ণি ভৎৰ্সনা বাণী বৈদেহীৰ মুখে, কুড়ি মুখে কুড়ি পাটি, "অবোধ ৰমণি
" {{gap}}শুনিয়া নিৰাশ বাণী বিষাদিনী মুখে লকেশ্বৰ মনে মনে স্তুতিলা মহেশে, "ৰাৱণ তোমাৰ দাস বিদিত সংসাৰে</poem
{{gap}}প্ৰকৃত মানুহ হবলৈ হ'লে গুণীৰ গুণ আৰু মানিৰ মানৰ মূল্য বুজিব পৰা হ'ব লাগে
{{gap}}বৃটিছ আগমনৰ প্ৰাৰম্ভতে যিজন এই বংশৰ মূল মানুহ আছিল তেওঁৰ নাম হৰিনাথ
{{gap}}ভগৱানৰ পুত্ৰ মণিৰাম, কিন্তু সাধাৰণতঃ তেওঁ মঙ্গলু বাপু নামেৰেহে প্ৰখ্যাত আছিল
{{gap}}মণিৰাম ওৰফে মঙ্গলু বাপুৰ দিনত এওঁলোকৰ ঘৰ মঙ্গলু বাপুৰ ঘৰ বুলি জনাজাত আছিল
" {{gap}}সহপাঠীজনে আৰু মাৰিবলৈ আগ বাঢ়িব নোৱাৰিলে, আকৌ দুয়োৰে মিলাপ্ৰীতি হ'ল
{{gap}}ইয়াৰ বাহিৰেও বাৰিষা দিনত বৰশী বোৱা অভ্যাসটো সেই ঠাইৰ আন ল'ৰাৰ দৰে চন্দ্ৰনাথৰো আছিল
{{gap}}এনেকৈয়ে দণ্ডিনাথৰ দুপইচা ওলোৱাৰ উপায় হ'ল কিন্তু তাতে এটা ডাঙৰ প্ৰতিবন্ধক আছিল
{{gap}}সভা সমিতিত যোগ দিবলৈ তেওঁৰ সদায় আগ্ৰহ আছিল আৰু তেজপুৰত হোৱা কোনো সভাকেই তেওঁ বাদ নিদিছিল
'উষা'ৰ চিত্ৰ-সূচীত আছে- সেই চিত্ৰৰ দাতা শ্ৰীযুত পৰমানন্দ আগৰৱালা, এজন ছাত্ৰ আৰু সম্পাদক
'প্ৰভু'ৰ এই সঙ্কেত পোৱা মাত্ৰেই ল'ৰাটো চিলা অহা দি আহি ছাতিত ধৰিলে
{{gap}}ওপৰত কৈ অহা হৈছে চন্দ্ৰনাথৰ পিতাকৰ আৰ্থিক অৱস্থা সিমান ভাল নাছিল
{{gap}}১৯১০ চনতো আগৰ বাৰৰ দৰেই অসমীয়া ছাত্ৰই অসমীয়া নামঘৰত সৰস্বতী পূজা পাতিবলৈ আয়োজন কৰে
{{gap}}শুক্লা পঞ্চমীত সৰস্বতী পূজা, অমাবস্যাৰ দিনাই চন্দ্ৰনাথৰ পিতাক স্বৰ্গী হয়
{{gap}}সেই বাৰৰ পোন প্ৰথম মেট্ৰিকুলেশ্যন পৰীক্ষাত চন্দ্ৰনাথ প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হ'ল
{{gap}}স্কুলত থাকোঁতেই চন্দ্ৰনাথ কেনেকৈ সময়ে সময়ে ধনৰ অভাৱত পৰিছিল, তাক ওপৰত কোৱা হৈছে