jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
{{gap}}অসহ্য প্ৰসৱ বেদনা লগতে মানসিক যন্ত্ৰণাত কান্দি কান্দি বাউলি হোৱা ৰীণাই মুখেৰে কেৱল বিৰবিৰাই থাকিল
{{gap}}মূৰত হাত বুলাই মিৰা পেহীয়ে কোৱা কথাকেইটা শুনি ৰীণাই চকু মেলি দেখিলে, তাই দেখোন হস্পিটেলৰ বিছনাত
{{gap}}প্ৰসৱ যন্ত্ৰণা দুখৰ নে সুখৰ তাই একো চিন্তা কৰিব পৰা নাই
{{gap}}সকলো বাধা নেওচি যেন ৰীণাৰ তল পেটটো খালী কৰি এক জীৱন্ত সত্তা তাইৰ দেহৰ পৰা ওলাই আহিল
" {{gap}}ৰীণাৰ হাত দুখন তাৰ বুকুৰ মাজত লৈ সি কৈ উঠিল, "সদায় মই তহঁতৰ লগতেই থাকিম
{{gap}}সি ওলাই যোৱাৰ ফালে চাই থাকি তাইৰ নিজকে কোনোবা দূৰ সাগৰৰ পাৰত অকলে বহি থকা যেন লাগিল
" মুখ টিপি টিপি চলচলীয়া চুকুৰে কোৱা মামীয়েকৰ কথাত ৰীণাৰ বুকুখন আকৌ ধান বনাদি বানিবলৈ ধৰিলে
{{gap}}"কিয়, কি হল সোণৰ সিতো অলপ আগতে মোৰ ওচৰলৈ আহিছিল
" {{gap}}তাইক বুকুৰ মাজত সুমুৱাই মামীয়েকে ক'লে – "আই অ, ধৈৰ্য ধৰ
{{gap}}কান্দোনৰ শব্দত মাক আৰু কেঁচুৱাটো সাৰ পাই বুলি গাৰুটোত মুখখন গুজি দিলে ৰীণাই
" {{gap}}মূৰত হাত বুলাই মাকে কোৱা কোৱা কথাকেইটাত হেঁচি ৰখা দুখবোৰ পাৰ ভাঙি ওলাই আহিল
{{gap}}গাঁৱৰ মানুহখিনিও কেইদিনমান অলপ বেছিকৈয়ে সিহঁতৰ খবৰ লবলৈ আহি আছিল
" {{gap}}আগদিনা গধূলি অহা সোণৰ ভনীয়েকে বাৰাণ্ডাৰ পৰাই কোৱা কথাকেইটা শুনি ৰীণাই একেকোবে নিজৰ ৰুম পালেগৈ
" {{gap}}মাক জীয়েকৰ তৰ্ক শুনি ৰিণা ভয়তে চুপ হৈ পৰিল
" {{gap}}ইতিমধ্যে বাহিৰত থকা শাহুয়েক ভিতৰলৈ সোমাই আহি গৰজি উঠিল, {{gap}}"মাজনী..চুপ থাক তই
" দৰ্জাৰ চুকত বহি কান্দি থকা ৰীণা চক খাই উঠিল
{{gap}}ভাবিলে আচৰিত লাগে যে পানীৰ ওপৰত থকা এই প্ৰকাণ্ড অট্টালিকা সমূহৰ মূল foundation হল একপ্ৰকাৰৰ কাঠ
{{gap}}যদিও ভেনিছ সুৰক্ষিত ,তথাপি পিক পকেট কৰা লোকৰ অভাৱ নাই যিহেতু ঠাইখন ভ্ৰমণকাৰীৰ স্বৰ্গ
Rialto bridge খনে সমগ্ৰ ভেনিছ খন কিদৰে সাঙুৰি লৈছে,নেদেখিলে বৰ্ণাব নোৱাৰি
{{gap লিখনিটো হয়টো অলপ সংবেদনশীল হ'ব পাৰে কিন্তু ইয়াৰ দ্বাৰা কাৰো ভাবনাৰ লগত হস্তক্ষেপ কৰা হোৱা নাই
) {{gap}}2016 চনৰ চেপ্তেম্বৰ মাহৰ কথা চেম্বাৰত ৰোগীসকলৰ মাজত এহাল দম্পতী লগ পাইছিলোঁ
Nerve সমূহ চুলিতকৈয়ো পাতল গতিকে এই চিকিৎসাৰ সময়সীমা কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত তিনিৰ পৰা চাৰিদিনলৈ হয়
{{gap}}হঠাৎ দুদিন পিছত মোৰ ওচৰলৈ মিঃ শৰ্মা আহিছিল সম্পূৰ্ণ ব্যক্তিগতভাৱে
USER ID আৰু Password অহাৰ ত্ৰিশ দিনৰ ভিতৰত তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰয়োজনীয় নথিপত্ৰ এই ৱেবছাইটত আপল'ড কৰিবলাগে
{{gap}}সময় বাগৰিছিল, দৈনন্দিন ৰুটিনৰ তাগিদাত শৰ্মা দম্পতী পাহৰনিৰ গৰ্ভত সোমাই পৰিছিল
{{gap}}মোৰ লিখনিয়েদি কাকো দুখ দিব বিচৰা নাই, সমালোচনাও কৰিব বিচৰা নাই
{{gap}}উদ্যমী, আগবাঢ়ি যাব খোজা মহিলাসকল আগবাঢ়ি যোৱাৰ ক্ষেতত প্ৰেৰণা দিয়া উচিত
" {{gap}}অৰ্দ্ধ আকাশৰ সহযোগত পোৱা এই মজিয়াক প্ৰণাম জনাই এটি বাৰ্তাৰে মোৰ এই কলম আৰম্ভ কৰিছোঁ
{{gap}}ভাৰতত অৱশ্যে আৰ্থ সামাজিক ক্ষেত্ৰখনত মহিলাৰ যোগদান বহু যুগৰ পৰাই চলি আহিছে
{{gap}}অসমৰ গাঁও অঞ্চলত উদ্যমীক বিকাশৰ বাবে যথেষ্ট সুবিধা তথা উৎসৰ প্ৰয়োভৰ নুই কৰিব নোৱাৰি
"উদ্যমিসকল হৈছে ৰিস্ক লৈ সম্পদ {{gap}}এণ্টাৰপ্ৰিনাৰচিপ ধাৰণাটো প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল ১৭০০ চনত
{{gap}}৮ খৰখেদা নকৰি লাহে লাহে ওজন কমিব দিয়ক যাতে ফলাফল স্থায়ী হয়
{{gap}}দৈনিক প্ৰাণায়ম অভ্যাস কৰক ৰোগ মুক্ত হোৱাৰ উপৰিও মন প্ৰফুল্ল কৰি তোলোক
{{gap}}যোগাসনৰ অন্য এক অংশ ধ্যান যাৰ দ্বাৰা শক্তি জাগ্ৰত কৰিব পাৰি
{{gap}}লক্ষ্য ৰাখিব লাগে যাতে যোগাসন অভ্যাসৰ সময়ত পেট সম্পূৰ্ণ খালী থাকে
{{gap}}দুপৰীয়া বা সন্ধিয়া অভ্যাস কৰিলে খোৱাৰ ৩/৪ ঘন্টাৰ পিছত হে অভ্যাস কৰিব লাগে
{{gap}}নিতৌ নিৰ্ধাৰিত সময়ত অভ্যাস কৰিলে অনুকূল প্ৰভাৱ অতি সোনকালে পৰিলক্ষিত হয়
{{gap}}যোগাসন কৰিলে ঘাম নোলায় বাবে অভ্যাসৰ পিছত গা ধোৱাৰ প্ৰয়োজন নাথাকে
{{gap}}গা ধোৱাৰ পিছত শৰীৰ আৰু মনলৈ অহা সতেজতা যোগ অভ্যাসৰ বাবে লাভদায়ক
{{gap}}যোগৰ ফল সহজতে নাপায়, যোগসাধনাৰ মাজত একাত্মক ভাৱে সোমাই পৰিলে ইয়াৰ ফল নিশ্চিত
{{gap}}১৮৩৬ চনত হোৱা এটা জাতীয় বঞ্চনাৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল অসমীয়াৰ ভাষা আন্দোলন
{{gap}}অসমীয়া ভাষাক প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে সংগ্ৰাম চলিছিল ১৮৩৬ চনৰ পৰা ১৮৭৩ লৈকে
{{gap}}১৯৬০চনত অসমত পুনৰ মাতৃভাষাক লৈ এক বৃহৎ আন্দোলনে গা কৰি উঠিল
{{gap}}বিঃদ্ৰঃ- ইতিহাসৰ পৰা তথ্য সমৃদ্ধ এই লিখনিটো মোৰ সম্পূৰ্ণ নিজা শৈলীৰে নিৰ্মিত
{{gap}}পুষ্টিকৰ খাদ্য গ্ৰহণ নকৰা বা অত্যধিক পৰিমানে মিঠা সেৱন কৰিলে
{{gap}}প্ৰসাৱ কৰোঁতে বা সংগমৰ সময়ত জ্বলন, বিষ অনুভৱ হোৱা আদি
{{gap}}যোনিৰ ভেঁকুৰজনীত সংক্ৰমণত ভোগা ৰোগীয়ে কেতবোৰ সাৱধানতা আৰু নীতি নিয়ম পালন কৰা উচিত
{{gap}}দৈৰ সেৱন কৰক যিহেতু ইয়াত শৰীৰৰ বাবে উপকাৰী লেক্তবেছিলাছ বেক্টেৰিয়া আছে
{{gap}}শৰীৰ, মন,আত্মা, এই তিনিটাক একাত্ম কৰিবৰ বাবে যোগাসন অতি আৱশ্যক
{{gap}}যোগসাধনা বহুতে নতুন বুলি ভাৱে কিন্তু যোগসাধনা বহু হাজাৰ হাজাৰ বছৰৰ আগৰ পৰাই চলি আহিছে
{{gap}}কালৰ সোঁতত নাইকিয়া হ'ব ধৰিছিল যদিও বৰ্তমান ইয়াৰ গুৰুত্ব অধিক
{{gap}}নিয়মীয়া যোগ অভ্যাসে এজন ব্যক্তিৰ ওপৰত বহু ধৰণৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে
{{gap}}আচলতে বৰ্তমান সকলো ধৰণৰ ৰোগ, যোগ চিকিৎসা, যোগাসন আদিৰ দ্বাৰা উপশম পোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে
{{gap}}যিদৰে খোৱা, বোৱা, শোৱা আদি কাম আমি এলাহ নকৰাকৈ দৈনিক কৰো সেইদৰে যোগাভ্যাস কৰিবলৈ এলাহ কৰিব নালাগে
{{gap}}প্ৰাণায়ম এনে এক অভ্যাস যাৰ দ্বাৰা আমাৰ দেহৰ ভিতৰ ভাগৰ প্ৰতিতো অংগকে স্পৰ্শ কৰি যাব পাৰে
{{gap}}নাক প্ৰধান অংগ যাৰ দ্বাৰা উশাহ নিশাহ লোৱা হয় আৰু শৰীৰ পৰিচালিত হয়
{{gap}}এই সমূহ ৰোগৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ দৈনিক ১৫ৰ পৰা ৩০মিনিট সময় প্ৰাণায়ম অভ্যাস জৰুৰী
{{gap}}শিশুৰ স্মৃতি শক্তি বৃদ্ধি বাবে দৈনিক ভ্ৰামৰী প্ৰাণায়ম অতি আৱশ্যক
{{gap}}কপালভাতি পেটৰ চৰ্বী, গেছ, এচিডিটি, আদি বাবে দৈনিক অভ্যাস অতি জৰুৰী৷
Indian penal Code1860-ত কিছুমান offence (অপৰাধ) উল্লেখ আছে যিয়ে ঘৰুৱা হিংসাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে
sec 319 IPC মতে এই প্ৰকাৰটো হৈছে শাৰীৰিক ভাবে আঘাত কৰা, বেমাৰ বা infinity, শাৰীৰিক দুখ কষ্ট দিয়া যায়
{{gap}}শাস্তি ইয়াৰ শাস্তি কাৰাদণ্ড (imprisonment) যিটো ৭ বছৰলৈ বাঢ়িবও পাৰে আৰু লগত জৰিমনা (fire)
{{gap}}শাস্তি ইয়াৰ শাস্তি তিনিবছৰ জেল বা জৰিমণা হব পাৰে নাইবা দুইটা হব পাৰে
{{gap}}শাস্তি ইয়াৰ শাস্তি ৩ বছৰ জেল নাইবা জৰিমনা হ'ব পাৰে
{{gap}}এইয়া আমাৰ সমাজত ঘটি থকা common domestic violence (ঘৰুৱা হিংসা) ৰ ওপৰত কিছু তথ্য
{{gap}}আই, মা, বৌটি-যি বুলিয়েই নামাতো কিয় সেই প্ৰতিটো শব্দতে কোমলতা আছে
{{gap}}অসম বুলিলেই সকলোৰে মানসপটত ৰৈ যায় এক সুদৃশ্য বিনন্দীয়া অসমতল ভূখণ্ড
{{gap}}দৰাচলতে অসম ভূমি বুলি কলেই ভাষাৰ ক্ষেত্ৰত পোনপটীয়াকৈ আহি পৰে অসমীয়া ভাষাটো
{{gap}}২. ভাতৰ ৰং ধুনীয়া আৰু জৰজৰিয়া কৰিবৰবাবে ভাত ৰান্ধোতে এচামুচ ঘি দি লবচোন
{{gap}}৩. আমাৰ ষ্টীলৰ গডৰেজবোৰ মাজে মাজে কেৰাচিন তেল অলপ মিলাই এখন কপাহী কাপোৰেৰে মুচি দিবচোন
{{gap}}৪. পাট কাপোৰ বোৰ হেঙাৰত ৰাখিব, জাপি থলে এখন কপাহী কাপোৰেৰে মেৰিয়াই থৈ দিব
,তাতে চিকুটি ধৰি লাহে লাহে টানি অলপ হেলনীয়া কৰি পুনৰ বতাহ ৰিলিজ কৰাৰ চেষ্টা কৰিব
" আমিয়ে যদি খাবলে নাপাওঁ তোৰ লিচু থাকি কি লাভ"- এইটো ভাব মনতে
{{gap}}অৰ্দ্ধ-আকাশ হাড়ে হিমজুৱে অসমীয়া মহিলাৰ সদা-সতৰ্ক সৃষ্টিমুখী এক বিশেষ বৌদ্ধিক পৰিচয়
{{gap}}অৰূপ শইকীয়া ৰাজ্যখনৰ এজন আগ শাৰীৰ সাংস্কৃতিক কৰ্মী তথা কবি
{{gap}}কিছুদেৰী তধা লাগি তাই চাই ৰল সেই আগন্তক ছায়ামূৰ্তিৰ ওখ শৰীৰটোলৈ
{{gap}}অমৃতাহঁতৰ ঘৰত চহৰৰ আলহী অহা কথাটো গাঁওখনত জনাজাত হৈ গৈছিল
{{gap}}অমৃতাক তেনেকৈ বিপৰ্যস্ত ৰূপত দেখি হাহাকাৰ কৰি উঠিছিল তাৰ অন্তৰখন
{{gap}}কম্পিত কণ্ঠৰে অলপ উচ্চ স্বৰেৰে কেইবাবাৰো তাইক গাত লৰাই মাত দিলে সি
{{gap}}কিছুপৰলৈ চেষ্টা কৰি থকাৰ পিছতো অমৃতাৰ সংজ্ঞা ঘূৰি নহাত উন্মাদৰ দৰে হৈ উঠিল অনুৰাগ
{{gap কোনাে সংগীতেই চাগৈ প্রিয়তমৰ বুকুৰ ধপধপনিৰ সুৰতকৈ বেছি সুন্দৰ হব নােৱাৰে
{{gap}}অমৃতাৰ প্রস্ফুটিত শৰীৰটোৰ উমাল সান্নিধ্যত উন্মত্ত হব খােজা মনটোক ধৈৰ্যৰে বান্ধি ৰাখিছিল সি
{{gap}}কেনেকৈ কব পাৰে সি তেনেকৈ কেনেকৈ এবুকু দুখত অভিমানত বুকুখন গধুৰ হৈ আহিছিল তাইৰ
{{gap}}হঠাৎ সৰু টঙি ঘৰটোৰ কাঠৰ দুৱাৰখনত কোনােবাই সজোৰে ধকধকাই দিয়াত উচপ খাই উঠিল দুয়াে
{{gap}}আইনাখনৰ নিচেই কাষত থিয় হৈ তাই সাৱধানে শিৰত সেন্দুৰ অকণমান লগাই ললে সেন্দুৰ ঠিক নহয় ভাস্কৰে
{{gap}}শীতৰ সেই নিশাত, প্ৰথমতে কাঠৰ দুৱাৰত পৰা টোকৰ পিছমুহূৰ্ততে এটা প্ৰচণ্ড গোৰলৈ পৰিণত হৈছিল
{{gap দুৱাৰমুখত দুচকুত অগ্নিজ্বালা লৈ থিয় হৈ ৰৈছিল তাইৰ দেউতাক আৰু বিপ্লৱ
{{gap অনুৰাগক আৰু একো কবলৈ সুবিধা নিদি তাৰ চকুৰ সন্মুখতে দেউতাকে চোঁচৰাই লৈ গৈছিল তাইক
{{gap}}ভাস্কৰ আৰু অমৃতাক অহা দেখি কেইজনমান ভাস্কৰৰ বন্ধু আগুৱাই আহিল মাত দিবলৈ
{{gap}}তাইৰ উত্তৰলৈ বাট নাচাই ভাস্কৰক প্রায় টানি নিয়াদিয়েই নিলে মিছেছ শৰ্মাই
{{gap}}এনেবােৰ পাৰ্টিত নিজকে নিতান্তই অপ্রয়ােজনীয় আৰু অবাঞ্চিত অনুভৱ কৰে অমৃতাই
{{gap এতিয়া বলা বলা, ইয়াত আন্ধাৰত অকলে বহি থকাৰ একো প্ৰয়োজন নাই
{{gap}}প্ৰায় জোৰ কৰিয়েই টানি নিলে অদিতিয়ে তাইক আটকধুনীয়া পাৰ্টি হ'লটোৰ ভিতৰৰ এটি চুকলৈ
{{gap ইউ আৰ লুকিং এলিজেন্ট ইন দ অলিভ গ্ৰীণ চাৰি
{{gap}}মদৰ নিচাত থৰক বৰক খোজেৰে তাইৰ নিচেই কাষত থিয় দিলেহি ভাস্কৰৰ এগৰাকী বন্ধু পত্নী
{{gap}}অবাক দৃষ্টিৰে প্ৰীছাই অমৃতালৈ চাই ৰল কিছুদেৰী যেন অদ্ভুত কথা এটাহে কলে তাই
{{gap ইউ আৰ ফিলিং আনইজি ৰাইট ৱি কেন চিট আউতচাইড
{{gap}}তাইৰ কাণৰ কাষলৈ হালি আহি ফুচফুচাই কোৱাৰ দৰে কলে অদিতিয়ে
{{gap কাম অন, লিটল ড্ৰিংকচ ৱিল নট কজ্‌ এনি হাৰ্ম টো ইউ
{{gap}}তিতা পানীয়খিনি পুৰি গল তাইৰ ওঁঠ, ডিঙি বুকু, হৃদয়ৰ অভ্যন্তৰ
{{gap}}ভাস্কৰহঁতৰ এই হাই প্ৰফাইল সমাজখনৰ বাবে নগ্নতাই আধুনিকতাৰ একমাত্ৰ ভাষা
{{gap}}এই বিভৎস আধুনিকতাতকৈ ফ্লেটৰ বন্ধ কোঠাৰ নিঃসংগতাই তাইৰ বাবে বাঞ্চনীয়
{{gap}}একেঘোটে চকু মুদি হাতত লৈ থকা গ্লাছৰ সকলো পানীয় ঘোটঘোটকৈ গিলি থলে তাই
{{gap}}ⵓ "আস্" অনুৰাগ এয়াই আছিল নেকি তোৰ মোৰ বাবে ইপ্সিত উজ্জ্বল ভৱিষ্যত
{{gap}}ঢলি পৰি যাব খোজা তাইৰ শৰীৰটোক যেন কোনোবাই সাৱটি ধৰিছেহি আলফুলে
{{gap}}নিজৰ ওপৰত অত্যন্ত খং উঠিল তাইৰ, লগতে লজ্জিতও অনুভৱ কৰিলে
{{gap}}বিছনাখনৰ পৰা সামান্য দূৰত হাতত একাপ কফি লৈ চোফাত বহি আছে ভাস্কৰ
{{gap}}কফিকাপ টেবুলত থৈ ভাস্কৰ বিছনাখনৰ কাষলৈ আহি তাইৰ নিচেই কাষত থিয় হ'ল
{{gap}}কৈয়েই তাইক একো ভাবিবলৈ বা কবলৈ সুযোগ নিদিয়াকৈ গধুৰ খোজেৰে দপদপাই ওলাই গল ভাস্কৰ
{{gap}}ভাস্কৰ গুচি যোৱাৰ পিছত অমৃতাই লাহেকৈ বিছনাখনৰ পৰা উঠি আহিল
{{gap অবিন্যস্ত চুলি, মুখ, ফুলি থকা চকুযুৰি আৰু পিন্ধনত এতিয়াও পাৰ্টিত পিন্ধি যোৱা অলিভ গ্ৰীণ শাৰীখন
{{gap}}কিচ্ছেনলৈ গৈ নিজৰ বাবে একাপ গৰম কফি বনাই ললে অমৃতাই
{{gap}}আৰামি চকী এখনত হেলান দি বহি লৈ তাই লাহে লাহে কফি কাপত সোঁহা দিলে
{{gap}}দুচকু মুদি যথাসাধ্য তাই চেষ্টা কৰিলে ৰাতিৰ কথাবোৰ মনত পেলাবলৈ
{{gap ড্রিংকচ কৰাৰ পিছত চাঁদত অকলে তােমাক যাব দিয়াটোৱেই মােৰ ভুল হল
{{gap}}অমৃতাই মন দি শুনি গল অদিতিয়ে অনর্গল কৈ যােৱা কথাবােৰ
{{gap}}সোঁ গালত পৰা ৰঙা দাগটোত আৰু ডিঙিত লগা ক্ষত চিহ্নটো চুই চালে তাই
{{gap}}দীঘল নীলা নাইটি খনেৰে সৰ্বাংগ ঢাকি খুব লাহে লাহে খোজ দি ওলাই আহিল তাই বেলকণীটোলৈ
{{gap}}ৰাতিপুৱা অদিতিয়ে কৈছিল তাইক, অতীতক পাহৰি.অনুৰাগক পাহৰি, বৰ্তমানক আঁকোৱালি লবলৈ
{{gap}}প্ৰতিটো নিশাই ধৰ্ষিতা হৈছিল মদ খাই মাতাল হৈ অহা ভাস্কৰৰ দ্বাৰা
{{gap}}এতিয়া কি কৰি আছে বাৰু অনুৰাগে কত আছে সি শান্তি পাইছেনে সি অৰণ্যত
" {{gap}}মনৰ ভিতৰত গুজৰি গুমৰি অহা খং অভিমান বোৰ প্ৰকাশ পালে দুধাৰি অশ্ৰধাৰা হৈ
{{gap}}ⵓ তোৰ পুৰণি প্ৰেমিকৰ খবৰ পাওনে নে ময়েই জনাব লাগিব আকৌ
{{gap}}ⵓ পুলিচৰ হাতত পৰিলে পিঠি গুৰুলা গুৰুল হ'ব তোৰ পুৰণি প্ৰেমিকৰ
{{gap}}ভাস্কৰৰ দুচকুৰ ঠাট্টা মিশ্ৰিত ৰুক্ষ চাৱনীলৈ পোন দৃষ্টিৰে চাই ৰৈছিল তাই
{{gap}}দুচকুৰ আগত ভাঁহি উঠিছিল সেই ক্ষীণ লাহী ওখ শৰীৰ, কেঁকোৰা চুলি আৰু মৰমিয়াল চকু মুখ
{{gap}}মেডিচিন কেবিনেটৰ পৰা শ্লিপিং টেবলেট এটা উলিয়াই লৈ অকণমান পানীৰে সৈতে গিলি দিলে তাই
{{gap}}"হেভ এ লুক এট দ পিকছাৰ্চ অফ লাষ্ট নাইট পাৰ্টি
" {{gap}}অৱসভাৱে অদিতিয়ে পঠোৱা ফটোবোৰ ডাউনলোড কৰি এফালৰ পৰা নিৰ্লিপ্ত দৃষ্টিৰে চাই গ'ল তাই
{{gap ব্লু চাৰ্ট, ব্লেক পেন্ট, কেঁকোৰা চুলি, ফ্ৰেন্স কাট দাড়ি, চকুত বগা গ্লাছ, সুঠাম ওখ আটিল শৰীৰ
{{gap}}এইখন মুখ নিৰ্মোহ গম্ভীৰ চকুহাল, তাইৰ তেনেই চিনাকি বুকুৰ অতি আপোন
{{gap}}"ফটোখনত দীপ ব্লু চাৰ্ট, ব্লেক পেন্ট, বগা গ্লাছ, ফ্ৰেন্স কাট দাড়িৰ সেইজন কোন
" {{gap}}মেছেজটোৰ লগতে অমৃতাই সেই বিশেষ ফটোকপি অদিতিলৈ ৰিছেণ্ড কৰিলে ৱাটচ আপত
{{gap}}ৰাতিপুৱা উঠাৰপৰাই ঘৰৰ যাৱতীয় কৰণীয় খিনি লৰালৰিকৈ কৰি লৈছিল অমৃতাই
{{gap}}কেনেকৈ ইমান মিল থাকিব পাৰে অনিৰুদ্ধ বৰুৱাৰ অনুৰাগৰ লগত কেনেকৈ
{{gap}}আৱেগত উদ্বাউল হৈ উঠা মনটোক শান্ত কৰিব চেষ্টা কৰি জোৰেৰে চকুযুৰী মুদি দিলে তাই
{{gap}}সি জানিছিল, যদি সি বিচৰাহলে অমৃতাই দেউতাক, পেহীয়েকৰ লগত যুদ্ধ কৰি হলেও তাৰ লগত থাকিলেহেঁতেন
{{gap}}অমৃতাৰ অনুপস্থিতিত ভাল লগা ঘৰখন, গাঁওখন, পথাৰ, গছ গছনি, নদী একোৱেই যে ভাল লগা নাছিল তাৰ
{{gap}}সেইসময়ত গাঁৱৰ বহুতাে লৰাই যােগদান দিয়াৰ দৰেই এদিন উগ্রপন্থী দলত যােগদান দিছিল সি
{{gap}}অনুৰাগে কি বিচাৰিছিল সি নিজেও সঠিককৈ নাজানিছিল, মাথাে আগবাঢ়ি গৈছিল সময়ৰ সোঁতত
{{gap}}তাত অন্তর্ভুক্ত আছিল ভাস্কৰ দত্তৰ নাম অমৃতাৰ স্বামী ভাস্কৰ দত্ত
{{gap}}পলাশ ৰঙী সেন্দুৰটোৱে তাক মনত পেলাই দিছিল সি পাহৰিব খােজা এটি স্মৃতি অমৃতাৰ শিৰৰ সেন্দুৰ
{{gap}}অমৃতাক যেতিয়া শেষবাৰ সি দেখিছিল তাইৰ শিৰৰ সেউতা ভৰি জিলিকি আছিল একেই এমুঠি পলাশ ৰঙী সেন্দুৰ
{{gap}}সৈন্যৰ কঠিন পােচাকৰ তলৰ মৰমিয়াল প্রেমিক হৃদয়টোৱে আর্তনাদ কৰি উঠিছিল
{{gap}}সৈন্যৰ পােছাকজুৰে হাতৰ বন্দুকটোৱে অৰণ্যৰ সেই ঘােৰ অন্ধকাৰে তাচ্ছিল্য কৰিছিল তাক
{{gap}}অনুৰাগ বৰুৱাৰ ঠাইত নকৈ সৃষ্টি হল অনিৰুদ্ধ বৰুৱাৰ৷ বিজিনেছমেন অনিৰুদ্ধ বৰুৱা
{{gap}}বৰ্তমানৰ এই অনিৰুদ্ধ বৰুৱা আভিজাত্যৰ ৰঙেৰে ৰঙীন এটি আৰামদায়ক জীৱনৰ অধিকাৰী সি
{{gap}}কিন্তু অনুৰাগ বৰুৱাৰ এই আভ্যন্তৰীণ আৰু বাহ্যিক পৰিৱৰ্তন সকলােৰে জ্ঞাত নহয়
{{gap}}মনৰ কাম বাসনাৰ ৰিপুৰ বহু উর্ধত তাৰ অতীতৰ প্ৰেমৰ প্ৰতি থকা এই ৰাগ
{{gap}}কিন্তু এটি মাত্র ক্ষনে যেন মন অস্থিৰ কৰি তুলিছে তাৰ
{{gap}}কিয় তাৰ এনেকুৱা লাগিছে যে সি তাইক লগ পােৱাটো অত্যন্ত জৰুৰী
{{gap}}চকুত আয়তাকাৰ বগা গ্লাছজোৰ পিন্ধি লৈ মুখত কঠোৰ অভিব্যক্তি আঁৰি লৈ ওলাই আহিল সি ৰূমটোৰ পৰা
{{gap}}ফোনটো থৈ কিছুপৰ খিৰিকীখনৰ কাষতেই থিয় হৈ বাহিৰলৈ চাই ৰল অমৃতাই
{{gap}}অদিতিয়ে একমাত্র বান্ধৱী যি তাইক সহায় কৰিব পাৰিব অনিৰুদ্ধ বৰুৱাক লগ কৰিবলৈ
{{gap}}আৰু সঁচাকৈয়ে তাই ভবা ধৰণে যদি অনিৰুদ্ধই অনুৰাগ হয় তেতিয়া
{{gap}}যদি হয়, তেতিয়াহলে সম্পূর্ণ পােন্ধৰ বছৰৰ মূৰত হব এই দেখা
{{gap}}নাই অনুৰাগ নহবও পাৰে৷ অনিৰুদ্ধ বৰুৱাইটো তাইক নাইট পার্টিত দেখিছিল
{{gap}}যদি সিয়েই অনুৰাগ হােৱা হলে কিবা উপায় উলিয়াই হলেও তাইৰ লগত সংযােগ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলেহেতেন
{{gap}}তাই তাক সুধিব সি তাইক প্রত্যাখান কৰি কিদৰে তাইৰ জীৱন উজ্জ্বলালে
{{gap}}অনুৰাগক এবাৰ কাষৰ পৰা লগ পােৱাৰ হেঁপাহত দুৰু দুৰুকৈ কঁপি উঠিছে তাইৰ শৰীৰ মন
{{gap}}অনুৰাগক কি কি সুধিব কি কি কথাত গালি পাৰিব, তাৰ এখন দীঘলীয়া লিষ্টে তাইৰ মনত অগাদেৱা কৰিছেহি
{{gap}}লগতে শাৰীখনৰ লগত মেটছিং ব'ট নেক সােণালী ৰঙৰ হাত দীঘল ব্লাউজ এখন উলিয়াই ললে তাই
{{gap}}শাৰীখন গাত ধুনীয়াকৈ মেৰিয়াই লৈ আচলখন হাতত মেলি ধৰিলে অমৃতাই
{{gap}}দুচকুত অলপ ডাঠকৈ কাজল বিয়পাই ললে ওঁঠত লগাই ললে পাতল গুলপীয়া ৰঙৰ লিপষ্টিক
{{gap}}ৰুক্ষ, শুকাই পৰা ছালখনত যেন আজিহে বিয়পি উঠিছে কিছু সজীৱতা, কিছু উজ্জ্বলতা
{{gap}}শিৰৰ সেঁউতাত অকণমান সেন্দুৰ লগাবলৈ গৈ প্রস্তৰ মূৰ্তিৰ দৰে ৰৈ গল তাই
{{gap}}কোন বিবাহিত স্ত্রীয়ে অন্য পুৰুষক দেখুৱাবলৈ এনেকৈ সাজোন কাচোন কৰে
{{gap}}দুচকু জোৰেৰে মুদি দুহাতেৰে নিজৰ কাণ ঢাকি পাগলৰ দৰে চিঞৰি উঠিল তাই
{{gap}}আজুৰি পেলােৱাৰ দৰে তাই টান মাৰি খুলি পেলালে সেউজীয়া শাৰীখন
{{gap}}মেৰিয়াই ললে অইন এখন শাৰী {{gap}}ভাস্কৰৰ প্ৰিয় ৰং ৰক্ত জবাৰ ৰং
{{gap ইমান কৈ আজি সেন্দূৰ লগাই আহিছা অনিৰুদ্ধ স্পেচিয়েল নেকি
{{gap}}অমৃতাক মুখখন সামান্য বেঁকা কৰি দেখুৱাই গাড়ী ষ্টার্ট কৰিলে তাই
{{gap}}মেৰিন ড্রাইভৰ ব্যস্ত ৰাজপথৰ মাজৰ ব্যস্ততা ফালি আগুৱাই গৈ থাকিল গাড়ীখন
{{gap}}তাইৰ পিন্ধনত দীঘল, পাতল হালধীয়া ৰঙৰ সন্মুখৰ পৰা ফলা কুর্তী লগতে নীলা ফিটিং জিনছ
{{gap}}মুখত মিঠা হাঁহি এটিৰে অদিতি আৰু অমৃতালৈ চাই সহায় কৰাৰ সুৰত কলে ৰিছেপচনিষ্ট গৰাকীয়ে
{{gap}}ৰিছেপচনিষ্ট গৰাকীয়ে লগে লগে অফিচ বয়টোক মাতি ইনষ্ট্রাকচন দিয়াৰ সুৰত কিবাকিবি কলে
{{gap}}অদিতিয়ে লাহেকৈ দৰ্জাখন আধা খুলি দুৱাৰখনত এটি মৃদু টোকৰ দিলে
{{gap}}স্তম্ভিত হৈ ঠাইতে প্রস্তৰ মূৰ্তিৰ দৰে থিয় হৈ ৰল অমৃতা
{{gap}}কিমান বছৰ নহয় এটা যুগৰ পিছত যেন দেখিছে তাই এই মুখ, এই চকুহাল
{{gap}}অজানিতে ওঁঠত বাগৰি আহিল উচ্ছল জলধাৰাৰ দৰে এটি আনন্দৰ হাঁহি {{gap}}দুভৰি কঁপি উঠিল তাইৰ
{{gap}}অদিতিয়ে নির্বাক, নিস্তব্ধ হৈ থিয় হৈ থকা অমৃতাৰ গাত সামান্য হেঁচুকী দিলে
{{gap}}অনিৰুদ্ধ বৰুৱাৰ নমস্কাৰৰ সঁহাৰিত প্ৰতি নমস্কাৰ জনাবলৈও পাহৰি অবাক হৈ চায়েই ৰল অমৃতাই
{{gap}}আহত দৃষ্টিৰে অমৃতাই দুচকুত বিস্ময় আৰু অলেখ অবুজ প্রশ্ন লৈ চাই ৰল অনুৰাগৰ ফালে
{{gap}}এসােপা খং, দুখ, অভিমান, হতাশাই একেলগে ভিৰ কৰিলেহি তাইৰ দুচকুত
{{gap}}আৱেগ অনুভূতি বােৰ নােহােৱা হলেও শৈশৱৰ সেই নিস্পাপ মৰম আৰু বন্ধুত্বকো পাহৰি গলি নেকি অনুৰাগ
{{gap}}চেপা কণ্ঠৰে অদিতিয়ে টেবুলখনৰ তলেৰে অমৃতাৰ হাতত চিকুট এটা মাৰি কলে
{{gap অনুৰাগ বৰুৱাক চিনাত এই জনমত মােৰ কেতিয়াও ভুল হব নােৱাৰে
{{gap}}তীব্র খঙত ৰক্তিম হৈ অহা মুখখন আৰু বিশ্বাসত অটল চকুযুৰীলৈ চাই ৰল সি অলপ সময়
{{gap}}অদিতি প্রায় দৌৰি অহাদিয়েই আহিল বিভ্রান্তৰ দৰে খৰ খােজেৰে চিৰিৰে নামি যােৱা অমৃতাৰ পিছে পিছে
{{gap}}সামান্য বিৰক্তি, কিছু খং, আৰু বহুতাে উৎকণ্ঠা অদিতিৰ চকুৱে মুখে বিয়পি পৰিছে
{{gap}}অনিৰুদ্ধ বৰুৱাই মানি নললেও কিয় জানাে তাইৰ বিশ্বাস কৰিবলৈ মন গৈছে অমৃতাৰ কথা
{{gap}}অদিতিয়ে এনেই এবাৰ আঁৰ চকুৰে চালে সম্পূর্ণ নিশ্চূপ হৈ বহি থকা অমৃতালৈ
{{gap}}অমৃতাৰ ফালে এখােজ আগবঢ়াই দিয়া মানে তাইৰ ঘৰ গৃহস্থীত সুখৰ সংসাৰ খনত জুই লগাই দিয়া
{{gap}}পশ্চিমৰ কমলা বুলিয়া আকাশত বেলিটো তেতিয়া ডুব যাবলৈ যাে জা কৰিছে
{{gap}}ছি ছি ডি ৰ ঘূৰণীয়া দুজনীয়া টেবুলখনত মুখামুখিকৈ বহিছে অনিৰুদ্ধ আৰু শ্যামলিমাই
{{gap}}শ্যামলিমাৰ পিন্ধনত গ্ৰে ৰঙী ক্র'প টপ, হাই ৱেষ্ট কাফ লেংথ জিনছ
{{gap}}মাক দেউতাকৰ অতিপাত মৰম, অনুশাসনৰ বন্ধনৰ মাজত হেনাে তাই শাসৰুদ্ধ অনুভৱ কৰে
{{gap}}নিজৰ সপােনৰ পম খেদি মুম্বাইত আহি নিজৰ ভাল লগা পথ তাই নিজেই বাছি লৈছে
{{gap কথা থাকিলেহে অকল তােমাক লগ কৰিব পাৰি নেকি অনিৰুদ্ধ দা
{{gap মােক চায়েই থাকিবা নে আৰু কিবা কবা তােমাৰ নতুন ইনভেষ্টিগেছনটোৰ বিষয়ে
{{gap}}শিশুসুলভ মুখভংগী বনাই, দুচকুত কাতৰ অনুৰােধ লৈ চাই ৰল তাই অনিৰুদ্ধৰ মুখলৈ
{{gap}}এইবাৰ অনুৰােধৰ ঠাইত ধুনীয়া ভ্ৰূ যুৰী কুঞ্চিত কৰি কৃত্রিম আদেশৰ সুৰত কৈ উঠিল তাই
{{gap}}জীৱনটোৰ প্রতি তাইৰ মায়া নােহােৱা হৈ আহিছে মােহ নাই এই মৃত্যুমুখী শৰীৰটোলৈ
{{gap}}অনিৰুদ্ধ আৰু শ্যামলিমাই চিনাকি সকলােকে সৌজন্যমূলক হাঁহি মাৰি মাত লগাই গৈছে
{{gap}}আৰু কেইজনমান বন্ধু আগুৱাই অহাত সকলাে একেলগে বহি পৰিল এখন সুসজ্জিত ডাঙৰ আয়তাকাৰ টেবুল ঘেৰি
{{gap}}ভাস্কৰ আৰু মিছেছ শৰ্মাৰ মাজত থকা ঘনিষ্ঠ সম্বন্ধৰ কথা কৈছে তাক শ্যামলিমাই
{{gap}}মান, সন্মান, মর্যাদা, মৰম, আদৰ পাইছেনে তাই ভাস্কৰ দত্তৰ পৰা
{{gap}}আন্ধাৰ পােহৰে আৱৰি ৰখা ঠাই এডােখৰত অকলে বহি ৰৈছে অমৃতাই নীৰৱে চাই ৰৈছে তাই ৰঙীন মানুহজাকলৈ
{{gap}}অমৃতাই মন কৰিছে, জলপ্রপাতৰ উচ্ছল তৰংগৰ দৰেই প্রাণচঞ্চল তাইৰ ওঁঠৰ হাঁহিটো
{{gap}}এপাকত তাই অনিৰুদ্ধৰ বাওঁহাতখন তাইৰ সোঁহাতখনেৰে মেৰিয়াই ধৰি টানি নমাই লৈ গৈছে ডান্স ফ্লুৰত
{{gap}}এটি গীত শেষ হৈ অন্য এটি ৰােমান্টিক ইংৰাজী গীত বাজি উঠিছে
{{gap}}শ্যামলিমাই দুয়ােখন হাত অনুৰাগৰ কান্ধত থৈ গভীৰ দৃষ্টিৰে চাই ৰৈছে অনুৰাগৰ দুচকুলৈ
{{gap}}অনুৰাগৰ একো প্রয়ােজন নাই, অতীতৰ প্ৰেমৰ পুৰণি স্মৃতি খেদি মৰিচিকাক দিঠক বুলি সাৱটি লােৱাৰ
{{gap}}এজুলুকা অশ্রুৰ ভৰত পুনৰ গধুৰ হৈ আহিছে দুচকু অবাধ্য হৈ বৈ আহিছে দুগালেদি অশ্রুধাৰা
{{gap}}উচাত মাৰি উঠি অকণমান আগুৱাই গৈ তাই ৱেইটাৰ এজনক মাতিলে কাষলৈ
{{gap}}আগ পিছ নুগুনি এঢোক এঢোককৈ গিলি দিলে তাই সেই পানীয় ৷ {{gap}}বুকুখন জ্বলি গৈছে
{{gap}}হঠাতে তাই অনুভৱ কৰিলে এখন কঠিন শীতল হাতে মেৰিয়াই ধৰিছে তাইৰ লাহী কঁকাল পিঠি
{{gap}}গধুৰ চকু দুটিৰে বিস্মিত দৃষ্টিৰে তাই চাই ৰল মিষ্টাৰ মেহতাৰ মুখলৈ
{{gap}}অবাক হৈ চাই ৰল তাই অনুৰাগৰ খঙত ৰঙা হৈ উঠা মুখখনলৈ
{{gap}}অপমানত, লাজত, ভয়ত তলমূৰ কৰি কি কৰাে কি নকৰাে, কত যাওঁ কত নাযাওকৈ থিয় হৈ ৰ'ল মিষ্টাৰ মেহতা
{{gap}}কম্পিত ভয়ার্ত কণ্ঠৰে কাবৌ কৰি হাতযােৰ কৰি উঠিল মিষ্টাৰ মেহতা
{{gap}}অমৃতাই অনুৰাগৰ হাতৰ বন্ধনৰ পৰা নিজৰ হাতখন লাহেকৈ মুক্ত কৰি ল'লে
{{gap}}কিছুপৰ সি চাই ৰল তাইৰ দুচকুলৈ..মুখৰ অভিব্যক্তি কিছু কোমল হৈ আহিল
{{gap ইমান ড্রিংকচ কৰিছ কিয় মিষ্টাৰ মেহতাই তাৰেই সুযােগ লব খুজিছিল
{{gap}}অমৃতাই বুজি পাইছে, তাৰ খং উঠিছে তাই ড্রিংকচ কৰাৰ কাৰণে
{{gap সেই একেই লাৱণী ৰূপ, সেই একেই ভালপােৱা উজ্জ্বলি উঠিছে তাইৰ দুচকুত
{{gap}}বিচাৰি পােৱা নাই সি কোনােধৰণৰ সুখ বা লেশমানাে আনন্দৰ চিন এই ধুনীয়া চকুযুৰীত
{{gap}}মন্ত্রমুগ্ধৰ দৰে দুয়াে ইটোৱে সিটোৰ দুচকুলৈ চাই ৰল বহুপৰ চকুৰ পলক নেপেলােৱাকৈ
{{gap}}ভাস্কৰক তেনেকৈ সন্মুখত ৰৈ থকা দেখি সামান্য বিব্রত অনুভৱ কৰিলে সি
{{gap}}চিগাৰেট আৰু মদৰ সংমিশ্ৰিত উক্ত গােন্ধ এটা তাৰ নাকত লাগিলহি
{{gap}}অসংলগ্ন মুখৰ ভাষাৰে পিছফালৰ পৰা চিঞৰি চিঞৰি কিবা কৈ আছিল ভাস্কৰ দত্ত তেতিয়াও
{{gap}}বেচিনৰ টেপ খুলি অস্থিৰতাৰে মুখখন কেইবাবাৰাে ঠাণ্ডা পানীৰে ধুই ল'লে তাই
{{gap}}আজি তাই অনিৰুদ্ধৰ আগেয়ে কেতিয়াও নেদেখা এটা ৰূপ দেখিবলৈ পাইছে
{{gap}}অনিৰুদ্ধই ইমান অন্তৰংগতাৰে, ইমান আকুলতাৰে সাৱটি ধৰিছিল মিছেছ অমৃতা দত্তক
{{gap}}ইমান অন্তৰংগতাৰে নহয়, অধিকাৰেৰে সি ধৰি লৈছিল মিছেছ দত্তৰ হাতখন
{{gap}}অনিৰুদ্ধৰ গম্ভীৰ চকুহালত ইমান প্রেম, ইমান অনুভূতি আগতে কেতিয়াও দেখা নাই তাই
{{gap}}তাইৰ অনিৰুদ্ধ তাইৰ অনিৰুদ্ধৰ দুচকুত অন্য কাৰােৰে প্রতি প্রেম জিলিকি উঠা তাই সহ্য কৰিব নােৱাৰে
{{gap}}অনিৰুদ্ধৰ দুবাহুত আৱদ্ধ মিছেছ দত্তৰ আকুল, কাতৰ মুখখন তাইৰ দুচকুৰ আগত ভাঁহি উঠিছে
{{gap}}কিমান গভীৰ হব পাৰে অনিৰুদ্ধ আৰু মিছেছ অমৃতা দত্তৰ এই সম্পর্ক
{{gap}}মনেৰে ভাল লগা মানুহজনীলৈ হঠাৎ অসীম ঘৃণা উপজি উঠিছে তাইৰ মনত
{{gap}}ইমান নিমাখিত, মৰম লগা, ধুনীয়া মানুহজনীৰ ইমান কুৎসিত স্বভাৱ মুখেৰে নামাতে কিন্তু শৰীৰৰ খেলা কৰে
{{gap}}অনিৰুদ্ধ নিজৰ কোঠালৈ সােমাই আহি আৰামি চকীখনত হেলান দি বহিল
{{gap}}বাৰে বাৰে দুচকুৰ আগত ভাহি উঠিছে অমৃতাৰ দুচকুৰ সেই কাতৰ, আকুল দৃষ্টি
{{gap}}তাৰ দুবাহুত, পিন্ধি থকা চার্টখনত যেন এতিয়াও লাগি আছে অমৃতাৰ চুলিকোচাৰ সুবাস
{{gap}}অনিৰুদ্ধ বৰুৱাৰ কঠিন খােলা ফালি ওলাই আহিব ধৰিছে অনুৰাগ বৰুৱা নামৰ সেই সহজ সৰল প্রেমিক সত্বা
{{gap}}সি কামনা কৰাৰ দৰেই অভিজাত্যৰ ৰঙেৰে উজ্জ্বলি উঠিছেনে তাইৰ জীৱন
{{gap}}মন আৰু মগজুৰ মাজত যেন এটি শীতল যুদ্ধ চলিব ধৰিছে গুপুতে
{{gap}}মিষ্টাৰ মেহতাই অমৃতাৰ সৈতে কৰা অশালীন ব্যৱহাৰ যেন তেওঁৰ বাবে একো আচৰিত কথা নহয়
{{gap}}অমৃতা ভাস্কৰ দত্তৰ লগত সুখী বুলি মনটোৱে দেখােন অকনাে মানি লব খােজা নাই
{{gap}}কোঠাৰ ডিম লাইটৰ অস্বচ্ছ নিলাভ পােহৰত অত্যন্ত ৰহস্যময়ী হৈ উঠিছে তাইৰ দুচকুৰ চাৱনি
{{gap}}ক্ষন্তেকৰ বাবে বিমূঢ় হৈ পৰা অনিৰুদ্ধৰ ষষ্ঠ ইন্দ্রিয় সজাগ হৈ উঠিল
{{gap}}শ্যামলীয়ে নিজৰ সোঁহাতৰ তর্জনী আঙুলিটো অনিৰুদ্ধৰ ওঁঠত থৈ তাক মনে মনে থাকিবলৈ ইংগিত দিলে
{{gap}}শ্যামলীক লাহেকৈ নিজৰ বুকুৰ পৰা ঠেলি আঁতৰাই অলপ কঠিন সুৰত কৈ উঠিল সি
{{gap অনিৰুদ্ধ দা, প্রেম কি বুজি পােৱাৰ বহু আগতেই তােমাৰ প্ৰেমত পৰিছোঁ
{{gap আৰু মই যদি কওঁ যে মই অইন কাৰােবাক ভাল পাওঁ
{{gap}}তীক্ষ ,কটাক্ষ ভৰা চাৱনীৰে এইবাৰ তাই চাই ৰল অনিৰুদ্ধৰ মুখলৈ
{{gap}}অনিৰুদ্ধ ৰ নিচেই কাষত থিয় হৈ তাই তাক সাৱটি ধৰিছেহি
{{gap মই জানাে, মই বুজি পাইছো৷ মিছেছ দত্তই নিশ্চয় নিজকে সঁপি দিছে তােমাৰ ওপৰত
{{gap}}নিজৰ বুকুৰ পৰা তাইক আজুৰি আঁতৰাই ঠাচ ঠাচকৈ দুটা প্রচণ্ড চৰ সােধালে সি তাইৰ দুয়াে গালত
{{gap}}খঙত গুজৰি উঠিছে সি দোৰোোল খােৱা জিভাৰে,অশ্লীল গালিৰে থকা সৰকা কৰি তুলিছে তাইক
{{gap}}তাতাে ক্ষান্ত নাথাকি নিচাত থৰক বৰক খােজেৰে তাইক চোঁচৰাই নিছে বিছনাখনলৈ
{{gap}}মাথাে শৰীৰ নহয়, তাইৰ মন তাইৰ আত্মা তাইৰ সমস্ত জীৱন অপমানিত হৈছে
{{gap}}অকণাে সময় খৰচ নকৰাকৈ তাইক লৈ অনা হল হস্পিটেলৰ ইমাৰজেঞ্চি ডিপার্টমেন্টলৈ
{{gap}}"পেছেন্ট ইছ ইন এ ভেৰি কৃতিকেল কণ্ডিচন" {{gap}}বুলি কৈ আই চি ইউ ত এডমিট কৰা হল অমৃতাক
{{gap}}হঠাতে তাৰ মনলৈ এক ভয় ভাৱ আহিছে, মৃণালিনীয়ে লিখা নাছিল কিন্তু ছুইছাইড নােট লিখিছিলে নেকি বাৰু অমৃতাই
{{gap}}অদিতি বহাৰ পৰা উঠি গৈ অলপ আঁতৰত গৈ নাৰ্ছগৰাকীৰ লগত সৰু সৰুকৈ কিবা কথা পাতিছে কি কথা পাতিছে বা
{{gap}}শৰীৰটো জীৱিত যদিও বাহ্যিক জগতৰ সৈতে যেন তাইৰ এতিয়া কোনাে সম্পর্ক নাই
{{gap}}তাই নাজানে এয়া কেনেকৈ হ'ল, কি পৰিস্থিতিত হল ,কিন্তু এটা কথা জানে ইয়াৰ বাবে মাথাে ভাস্কৰেই দায়ী
{{gap}}কেৰাহিকৈ জ্বলন্ত দুচকুৰে বহি উছপিচাই থকা ভাস্কৰলৈ চালে তাই এবাৰ
{{gap}}পুলিচেও চাগৈ কথাটো হজম কৰিব পৰা নাই হজম কৰিব পৰা নাই অদিতিয়েও
{{gap}}সেয়েটো এই অসহায়তা, জীৱনৰ কষ্ট অপমানৰ পৰা মুক্তি বিচাৰি নিজৰ মৃত্যু কামনা কৰিছে অমৃতাই হয়তাে
{{gap}}ৰােমালখনেৰে ভিজি অহা দুচকুৰ পতা মুচিছে অদিতিয়ে, ম্লান হৈ পৰিছে ফলাক্ষীও
{{gap}}তাই কৰিদৰটোৰ একাষে গৈ মােবাইলটো উলিয়াই এটি বিশেষ নম্বৰলৈ ফোন লগালে
{{gap}}সদায় গাড়ীৰ পিছৰ ছিটত বহে সি, কিন্তু আজি তাৰ ব্যতিক্রম
{{gap}}দুহাতেৰে নিজৰ মূৰটো তলমুৱা কৰি খামুচি ধৰি চকুহাল জোৰেৰে জপাই দিছে সি
{{gap}}অনিৰুদ্ধৰ প্ৰেম নহলেও হব কিন্তু তেওঁৰ ঘৃণা লৈও যে জীয়াই থাকিব নােৱাৰে তাই
{{gap}}অজ্ঞান নহয়, যেন অভিমানত মুখ ফুলাই টোপনি যােৱাৰ ভাও ধৰিছে তাই
{{gap}}নাই দিয়া নাই তাই অকণাে সঁহাৰি, কঁপি উঠা নাই দুচকুৰ পতাও
{{gap}}জীৱনক প্রচুৰভাৱে ভাল পােৱা তােৰ দৰে ছােৱালী এজনীয়ে নিজৰ জীৱন শেষ কৰিবলৈ উঠি পৰি কিয় লাগিলি
{{gap}}আই চি ইউ'ত পেছেন্টৰ ওচৰত বেছি সময় থকাৰ অনুমতি নাই
{{gap}}বিষন্ন, হতাশ মনেৰে সি ওলাই আহিব লৈও কিবা এটা মনত পৰি পুনৰ দুখােজ দি উভতি গ'ল অমৃতাৰ কাষলৈ
{{gap}}যন্ত্রনা কাতৰ দৃষ্টিৰে সি কিছুদেৰী চাই ৰল তাইৰ কপাল, ডিঙি, ওঁঠত লাগি থকা গভীৰ দাগবােৰলৈ
{{gap}}"বাহ্যিক ৰূপ সামান্য সলনি কৰিলেই মােৰ শৈশৱৰ বন্ধু অনুৰাগক চিনি নাপাম নেকি
" {{gap}}"অনুৰাগক চিনাত এই জনমত মােৰ কেতিয়াও ভুল হব নােৱাৰে
" {{gap}}শ্যামলীৰ বাবে ৰহস্যবােৰ যেন আৰু অধিক ৰহস্যময় হৈ উঠিছে
{{gap}}"সেইকাৰণেই চাগৈ এই মানুহজনীৰ জালত পৰিল মােৰ অনিৰুদ্ধ" {{gap}}লিফটৰ দুৱাৰ খুলি ওলাই আহিছে ভাস্কৰ
{{gap}}তাৰপিছতেই খৰধৰকৈ ৱাশ্বৰুমত সােমাই ফ্রেছ হৈ কাপােৰ কানি সলাই পুনৰ ঘূৰি আহিল হস্পিটেললৈ
{{gap}}প্ৰথমতে দুচকুত বিস্ময় পিছমুহূর্ততে সেই বিস্ময় খঙত পৰিৱৰ্তিত হৈ পৰিল
{{gap মিষ্টাৰ বৰুৱা, আপুনি ইয়াত অহাৰ কাৰণ মই জানিব পাৰিমনে
{{gap নিশ্চয় পাৰিব আপােনাৰ পত্নী, মিছেছ অমৃতা দত্তক চাবলৈ আহিছোঁ
{{gap}}ৰুক্ষ সুৰত কৈ আই চি ইউ' ৰ দুৱাৰমুখত থিয় হৈ থকা গার্ডজন ওলাই আহিল
{{gap}}খুব লাহে লাহে স্বীকাৰােক্তি দিয়াৰ দৰে ভঙা ভঙা কণ্ঠৰে কৈ গল সি
{{gap}}অদিতিৰ কথা শুনি দুচকুত প্রশ্নবােধক চাৱনি লৈ চাই ৰৈছে অনুৰাগে তাইৰ সিক্ত চকুযুৰীলৈ
{{gap}}আৰু ক্ষণে ক্ষণে তলমূৰ কৰি ৰুমালেৰে চকু মােহাৰিছে সি হয়তাে কান্দিছে
{{gap}}বুকুৰ ভিতৰত দপদপকৈ জ্বলি উঠা জুইকুৰাৰ উত্তাপ দুচকুলৈ বিয়পি পৰিছে অনুৰাগৰ
{{gap অফিচৰ পৰা ফোন এটা আহিছিল {{gap}}শ্যামলীলৈ মূৰ তুলি নােচোৱাকৈয়ে ক'লে সি
{{gap}}গম্ভীৰ স্বৰত কোৱা কথাষাৰ শুনি আৰু কথা আগবঢ়াবলৈ সাহস নহল শ্যামলীৰ
{{gap}}'অকে দেন' বুলি কৈ দীঘল দীঘল খােজ দি আঁতৰি গল দীর্ঘাঙ্গী ছােৱালীজনী
{{gap}}অনুৰাগ আৰু অদিতি দুয়াে ডাক্তৰ চেতন মিশ্রৰ কেবিন অভিমুখে খােজ আগবঢ়ালে
{{gap}}ভাস্কৰ দত্তই হুৰমুৰাই সােমাই আহোঁতেই হস্পিটেলৰ কৰিডৰত মুখামুখি হল অনিৰুদ্ধৰ সৈতে
{{gap আপােনাৰ পত্নী ইয়াত জীৱন মৃত্যুৰ সন্ধিক্ষণত আৰু আপুনি মদ খাই আহিছে মিষ্টাৰ দত্ত
{{gap}}কিছুদেৰী নিচাগ্রস্ত চকুহালেৰে চাই ৰ'ল সি অনিৰুদ্ধ বৰুৱাৰ স্থিৰ, দৃঢ় মুখখনলৈ
{{gap}}ভাস্কৰ দত্তই এবাৰ অনিৰুদ্ধ বৰুৱালৈ, আনবাৰ পুলিচ দুজনৰ মুখলৈ সন্দেহৰ দৃষ্টিৰে চাইছে
{{gap}}পুলিচ দুজনে ভাস্কৰক একো কথা কোৱাৰ অৱকাশ নিদিয়াকৈ অইন এটা কোঠালৈ লৈ গল
{{gap}}অনুৰাগৰ সেই জ্বলন্ত ৰূপ দেখি নির্বাক হৈ পৰিছিল শ্যামলী আৰু অদিতি
{{gap}}আৰু তেনেকৈয়ে সময়ৰ গতিত প্ৰতিটো ক্ষণ, প্রতিটো পল, মুহূর্ত, পলকতে অতীতৰ বুকুত লীন হয় যায়
{{gap}}অমৃতা আই চি ইউ'ত এডমিট হােৱাৰ পিছৰপৰা এমাহ পূৰ হবলৈ মাজত আৰু দুটামান দিন বাকী মাত্র