jintz0/assamese-monolingual-corpus huggingface dataset:
{{gap এজন বাঙ্গালী ভদ্ৰলোকক লণ্ডনৰ ৰয়েল এলবট ডক্‌চৰপৰা এবাৰ তুলি আনিবলৈ গৈছিলোঁ
{{gap এটা কথা আপোনাৰ আচৰিত লাগিব, মোৰো লাগিছিল, আনৰো লাগিব
{{gap Red sea ত সোমালেই মানুহে পাতল জহকলীয়া কাপোৰ পিন্ধিবলৈ আৰম্ভ কৰে
{{gap এতিয়া তাৰ আধা থকা হলেও নিজকে সুখী বুলি ভাবিলোঁহেঁতেন
{{gap আমাৰ আন সহযাত্ৰীসকলৰ সৰহভাগ সিমান উচ্চ শ্ৰেণীৰ মানুহ নাছিল বুলি আমাৰ মনত হয়
{{gap আমাৰ বেছ মনত আছে, জাহাজৰ লগে লগে সেই খালৰ ওচৰত থকা মানুহ দুটা- এটাই আমাৰ জাহাজৰ লগে লগে লৰা
{{gap এই চুয়েজখালৰদ্বাৰাই পৃথিৱীৰ বাণিজ্যৰ যে কিমান উপকাৰ হৈছে, অলপ গমি<noinclude noinclude>
{{gap এই খাল যি ঠাইত কটা হৈছে, সেই ঠাইত মাজে মাজে পাঁচ-ছটি হ্ৰদ আছে
{{gap বাইবেলৰ সময়ত এই দেশ মিচৰ আৰু আৰব দেশ বিখ্যাত আছিল
{{gap পোৰ্ট চৈয়দত ৰাজপ্ৰতিনিধি চেড্‌ পাচাৰ নামেৰেই এই চহৰৰ নামাকৰণ হয়
{{gap}}ইয়াতো জাহাজলৈ আন বন্দৰৰ দৰে মানুহে বস্তু বেচিবলৈ আহে; ইয়াৰ চিগাৰেট ভাল
{{gap}}'ডনেৰা' জাহাজে পোৰ্ট চৈয়দৰপৰা নেপোল্‌চলৈ যাওঁতে কিমান দিন লৈছিল এতিয়া আমাৰ লেখ নাই
{{gap}}এইবোৰ ইটালীয় গান শুনি আমাৰ স্বৰ্গীয় ডাক্তৰ ৰাধিকাৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে গান গোৱাৰ কথা মনত পৰিছিল
) তেওঁৰ সেই চিঞৰণি, কামিজ জোকৰা দেখি সেই মহাসমুদ্ৰত জাহাজ সেই নাৱৰ আৰু অলপ ওচৰলৈ গৈ ৰখালে
{{gap}}ক'বলৈ পাহৰিছোঁ, আমি জাহাজৰ টিকট কলিকতাত কিং হেমিল্টন কোম্পানীৰপৰা কিনিছিলোঁ
{{gap}}তেতিয়া মিঃ ঘোষলে ক'লে, "মিঃ বৰুৱা, আপোনাক লৈ যাবলৈ মানুহ অহা নাই নে
{{gap}}নিশাৰ ভোজন সমাপ্ত কৰি কিছুপৰ কথাবাৰ্ত্তা পতাৰ পাছত দহমান বজাত শুবলৈ গ'লোঁ
{{gap}}চেণ্ট ষ্টীভিঞ্চ্‌ ৰোডৰ ঘৰত দুদিন কি তিনিদিন থকাৰ পাছতেই মিচেচ্‌ মল্লিকে ঘৰ সলালে
{{gap}}পিতৃদেৱতাৰ মৃত্যুৰ অতি পাছতে মাজিও ককাইদেৱ শ্ৰীযুত কমলাভিৰামৰ মৃত্যু হয়
{{gap}}অলপ পৰৰ পাছতে মোক হাইগেটত থ'বলৈ অহা মানুহজন গুচি গ'ল
{{gap}}'ব্ৰেকফাষ্ট' খোৱাৰ পাছত অলপ ইফাল-সিফাল কৰি থাকি বেয়া লগা দেখি মিচেচ্‌ মল্লিকৰ তালৈ গ'লোঁ
{{gap}}ব্ৰেকফাষ্ট ভালকৈ খালে এক-দুই বজাত সৰহকৈ Lunch খোৱা ভাল নহয়
{{gap}}কিছুদিন কি কৰিম, ক'ত পঢ়িম, কোন বিষয় বিশেষকৈ শিক্ষা কৰিম— এইবোৰ কথাতে সময় কটোৱা হ'ল
" সি সৰু-সুৰা এটা বাটেদি একাই-বেঁকাই গৈ ইলিঙৰ সৰু বাট এটাও বিচাৰি পাবগৈ
{{gap}}১৮৯৬ খ্ৰীষ্টাব্দত স্কুল জহকালি বন্ধ হোৱাত কেম্ব্ৰিজলৈ যাওঁ বুলি লণ্ডনলৈ আহিছিলোঁ
{{gap}}বিলাতত কিছুদিন থকাৰ পাছত এনে হোৱা হ'লে মই এটা হোটেলত গৈ আশ্ৰয় ল'লোঁগৈহেঁতেন
" সেই বাটৰ ২৪ কি ২৬ নম্বৰত তেতিয়া মিঃ সুকুমাৰ সেন (মোৰ ডনেৰা
"এ ভবে কত এল কত গেল, কেবা সংখ্যা কৰে তাৰ; আবাৰ কত আসবে কত যাবে এ এক খেলা চমৎকাৰ
" কালি এটা দুখৰ বাতৰি পালোঁ—কটকৰ ব্যাৰিষ্টাৰ মোৰ সম্পৰ্কীয় মিঃ সুকুমাৰ ৰায় পৰলোকলৈ গৈছে
{{gap}}সেইবাৰ কেম্ব্ৰিজত পোন্ধৰ কুৰি দিন যে আছিলোঁ, বৰ আনন্দেৰে আছিলোঁ
{{gap}}আৰু এটা কথা এইখিনিতে কওঁ, কিয়নো এতিয়াও বহুতো মানুহৰ এই বিষয়ে অতি শোচনীয় ভুল বিশ্বাস আছে
{{gap}}এবাৰ মিঃ ৰড্‌ৱেলৰ পুৰণা ছাত্ৰবিলাকেৰে সৈতে ক্ৰীকেট খেলিছিলোঁ; সিও এটা মজা
{{gap}}মিঃ ৰড্‌ৱেলৰ সৈতে St. Neots (স্যেণ্ট নীট্‌চ্‌ উচ্চাৰণ) বুলি ঠাইলৈ দেওবাৰে গৈছিলোঁ
{{gap}}ভালকৈ ভাষা শিকিবলৈ হ'লে সেই সেই ভাষাৰে কথা কোৱা মানুহে কেনেকৈ কয় তাক মনোেযোগেৰে চাব লাগে
{{gap}}কোনো কোনোৱে সোধে, "Mr. Borooah, আপোনাৰ বিলাতৰ কথা কেতিয়া শেহ হ'ব
{{gap}}প্যাডিংটন (Paddington) ষ্টেশ্যনত মোক থ'বৰ নিমিত্তে মিঃ হালদাৰ আৰু মিঃ সুকুমাৰ সেন আহিছিল
{{gap}}পেইন্টন পাই ষ্টেশ্যনত নামি ব্ৰেক-ভ্যানত চাওঁ যে মোৰ বাকচ অহা নাই
{{gap}}মিষ্টাৰ মিচেলমোৰৰ বয়স প্ৰায় ৬৫/ ৭০ বছৰমান কি তাতকৈও বেছি আছিল
(এনেতে দূৰত 'বন্দে মাতৰম্' 'ইনকিলাব জিন্দাবাদ' ধ্বনি হয় ৷ ২য় আমোলা
(মুখত এটা চিগাৰেট লগাই লৈ লভিতালৈ চাই তোমাৰ নাম কি
(অলপ তলমূৰকৈ মনে মনে থাকি হঠাৎ দলৰ ফালে মুখ কৰি কবলৈ ধৰে
(খিয় হৈ হয় ডাঙৰীয়া সোধক, আমি— লেঃ বৰুৱা৷ বাৰু বহক
{{gap}}আমাৰ দেশৰ মানুহে প্ৰথমে এই কথা সুধিব—"বিলাতত কিমান খৰচত এজন মানুহ থাকিব পাৰে
{{gap}}মানুহে সাৱধান হৈ নচলিলে এই দৰে দুঃখ মিলে; আৰু এটা আপদৰ পৰা পলাই তাতোকৈ ডাঙ্গৰ আন আন আপদতহে পৰে
{{gap}}এটা মঁহে এটা ষাঁড় গৰুৰ শিঙ্গত পৰি মনতে ভাবিলে, ময় চাগৈ গধূৰ হৈ থাকিছোঁ
{{gap}}যি মানুহে আপোনাৰ যশস্যা পৰাক্ৰমৰ গৰ্ব্ব কৰি লোকক সৰু পাতে, সেই মানুহ অৱশ্যে লঘু হয়
{{gap}}এদিনা এটা সিংহে দুটা বলধ গৰুক মাৰিবলৈ দুই- ৰো সম্মুখে খেদি গল
{{gap}}বস্তুৰ সৌন্দৰ্য্যতা নেচাই তাৰ গুণলৈ চায় মূল্যৰ বিচাৰ কৰা উচিত
{{gap}}এদিনা এটা সিংহে বলধ গৰু এটাক ধৰিবলৈ মন কৰিলে, কিন্তু বলধৰ বল বঢ়া হেতুকে ওচৰলৈ যাব নোৱাৰিলে
{{gap}}হিংসা কুৰিয়াৰ কথা স্বৰূপ মনা, আৰু তাৰে সৈতে মিত্ৰতা কৰা জ্ঞানী লোকৰ উচিত নহয়
{{gap}}এক সময়ত এটা লৰাই সাঁতৰিব নেজানি আপুনি পানীত পৰি পানীত তল যায় তল যায় হেন হল
{{gap}}এদিনা এটা কুকুৰে এঠাইত বাঘৰ ছাল এখান দেখি সি ওচৰলৈ গৈ দাঁতেৰে কচি কচি ছাল ছিঙ্গিবলৈ ধৰিলে
{{gap}}বস্তু কি সৰু কোনোএ কাকো ইতিকিঙ্গ নকৰিবা; কিয়নো আটাইবিলাকেই ই সিৰ উপকাৰী
{{gap}}সজ নীতিৰে প্ৰবৰ্ত্তন কৰা লোকে একো কটু কথা নকৈ মৰমিয়াল কথাৰে ভাল পথে মানুহক প্ৰবৰ্ত্তোৱাহে উচিত
{{gap}}দুটা কুকুৰাই এটা বস্তুৰ পবা যুঝ কৰি এটা যুদ্ধত জিকিল, তাতে পৰাজয় হোৱাটো আন ঠাইলৈ পলাই গল
{{gap}}অলপ বুদ্ধিৰে মানুহে যি কাৰ্যটো কৰিবলৈ যোগ্য নহয় আৰু বেয়া, তাকেইহে কৰে
{{gap}}আনৰ কুশল আৰু সুখ শান্তি গুছাই নিজৰ আনন্দ জন্মোৱা, ই অতি অযুগুত অৰু নিৰ্দ্দয়া কৰ্ম্ম
{{gap}}ক্ৰুৰ জাতি আৰু হিংসা কুৰিয়া জনক বিশ্বাস নকৰা মনুষ্যৰ উচিত হয়
{{gap}}পৰৰ বস্তু চুৰ কৰিলে, নাইবা আন কোনো মহা পাতক কৰিলে প্ৰায় সকলোএই ধৰা পৰে
{{gap}}এটা মৌ মাখী অতি পিয়াহেৰে তৎ নাইকিয়া হৈ এখন নৈৰ পানী খাবলৈ গৈ পানীৰ মাজত পৰি সেই নৈৰ সোঁততে উটি গল
{{gap আহোম ভাষাৰপৰা ধাৰ লোৱা অসমীয়া 'বুৰঞ্জী' শব্দৰ মানে হেনো "নজনা কথাৰ ভঁড়াল"
{{gap}}আপুনি মোক বিলাতী বাতৰি দি এখন চিঠি লেখিবলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিছে
"ক্ৰছিং" (Crossing, যেনে গুৱাহাটীৰ বাটবোৰত দেখা যায় ভাগ্যক্ৰমে "গেইট"খন বন্ধ আছিল
{{gap}}এইয়া—এইয়া অসমৰ মাটি, ভাৰতৰ মাটি, ভাৰতৰ মাটিত আজি আমাৰ নিছান পোতা হল
{{gap}}এদিন ১৮৫৭ চনত ভাৰতীয় সৈন্যসকলে আৰু ভাৰতীয় ৰাইজে বৃটিছৰ বিৰুদ্ধে মূৰ ডাঙি উঠিছিল
{{gap}}আজি ভাৰতৰ ভিতৰত কংগ্ৰেছৰ নেতৃত্বত ভাৰতীয় জনতাই স্বাধীনতাৰ মহা সংগ্ৰাম চলাইছে
{{gap}}জ্যোতিপ্ৰসাদে স্কুলত পঢ়াৰ দিনতেই ১৩৷১৪ বছৰ বয়সৰ পৰাই সাহিত্য চৰ্চ্চা আৰম্ভ কৰে
{{gap}}সৰু কালৰেই পৰা তেওঁ সঙ্গীত বিদ্যাতো বিশেষ মনযোগ দিয়ে আৰু কম বসতেই ব্যুৎপত্তি লাভ কৰে
{{gap}}তাৰ পিছত মহাসমৰৰ ঢৌ আহি অসম তল-ওপৰ কৰিলত তেওঁ তেজপুৰৰ শান্তি-সেনা-বাহিনী গঠনত লাগে
{{gap}}জ্যোতিপ্ৰসাদে এইদৰে বাটে বাটে জনতাৰ জুমবোৰক উৎসাহ উদ্দীপনা দি, শিৱসাগৰলৈ গল
{{gap}}খালাছ পোৱাৰ পিছত তেওঁ অলপ দিন কলিকতাৰ পৰা অহা সাহায্য<noinclude noinclude>
{{gap}}"লভিতাৰ" আৱৰণী পাতত দিয়া আলেখ্যৰ চিত্ৰশিল্পী হৈছে শ্ৰীযুত অভয় দুৱৰা
{{gap}}প্ৰকাশ প্ৰতীক্ষাত থক অসমীয়া বিশ্বমুখী চিত্ৰকলাৰ এই ছবিখনি পূৰ্ব্বাভাষ বুলি আমাৰ ধাৰণা-
{{gap gap}}নাই লগৰীয়া gap}}ভাবোঁ এয়া-সেয়া; পতা নাই কথা মই আজি বহু পৰ
{{gap gap}}এনেতে এজনা{{gap উপস্থিত কন্যা; হব পায় এওঁ কোনো স্বৰ্গ-অপেচৰী
" মনোভাৱ বুজি মোৰ বুলিলে সুন্দৰী, মধুৰ বচন মিচিকীয়া হাঁহি মাৰিঃ—</poem জগতক দেখুৱালোঁ ওখ পাটোৱান
" {{gap gap}}পুৰীৰ ব্যাখ্যান gap}}কত কথা জান দিলে মোক আগ্ৰহেৰে বাটত সুন্দৰী
{{gap gap}}খোজটি ওভতে চলোঁ কোনো মতে; "কোৱাঁ হে সুন্দৰী কিয় চলা নাই ভৰি
{{gap gap}}দেখি লাগে ভয় gap}}চিত্তৰ সংশয়; নৰ-নাৰী কত তাত সংখ্যাৰ অতীত
"তোমালৈ অপেক্ষি আছোঁ, বলাঁ দেখুৱাওঁ পুৰীৰ বিচিত্ৰ দৃশ্য, নানা আও-ভাও
</poem পৃথিবীত বহু ধৰ্ম্ম কৰি আচৰণ, ফলত কৰিলে আহি স্বৰ্গ-আৰোহণ
{{gap gap}}পশিলোঁ নগৰী gap}}একেটি চুবুৰি; মৃতৰ পুনৰুত্থান এয়ে পৃথিবীত poem
{{gap}}সংসাৰৰ গৰল ধাৰটো গুচাবলৈ অমৃত পথৰ মনুষ্যই আদিৰ পৰা পুৰুষাৰ্থ কৰিছে
{{gap}}অসজ বৃত্তিবোৰ শাসনৰ অধীনত ৰাখিব পাৰিলে গৰলৰ তেজ হ্ৰাস হয়
{{gap}}পৃথিৱীত আৰু এক শ্ৰেণীৰ মানুহ আছে সিহঁতে মুখ ওন্দোলাই নাথাকে
{{gap}}এই দুই শ্ৰেণী মানুহৰ ভিতৰত প্ৰথম শ্ৰেণীৰবিলাক অধম আৰু শেষৰ শ্ৰেণীৰবিলাক উত্তম
{{gap}}মনুষ্য সমাজো এটা বৃহৎ যন্ত্ৰৰ নিচিনা, আৰু প্ৰত্যেক মনুষ্য সেই যন্ত্ৰৰ একোটা অঙ্গ বিশেষ
{{gap}}মানুহৰ শৰীৰটো চকুৰে চাব পৰা আৰু হাতেৰে চুব পৰা বস্তু; প্ৰথমতে তাকেই চোৱাঁচোন
{{gap}}মানুহৰ শৰীৰে যে কেৱল বিশ্বৰ লগতেহে ৰিজনি খায়, এনে নহয়
{{gap}}আগত পোৱা গল আন বস্তুৰ সৎ আছে, কিন্তু চিৎ নাই
{{gap}}জীৱন-গতি অৰ্থাৎ যি গতিৰপৰা জীৱন জন্মে, সেই গতি নানা প্ৰাণীৰ নানা ঠাইত থাকে
{{gap}}শৰীৰ লয় হয়, অৰ্থাৎ সৃষ্ট বস্তু লয় হয়, কিন্তু জীৱনগতিৰ লয় নাই
{{gap}}এদিন হঠাৎ বিকাৰ, হঠাৎ পোহৰ দেশ আন্ধাৰ হল, ফৰকাল দেশত ঘন কুঁৱলিয়ে দেখা দিলে
{{gap}}বোপাই মৰিবৰ দিন ধৰি মই জীৱনপথত অকলশৰে চলি আছোঁ, আজি বহুত দিন চলি আছোঁ
{{gap}}এদিন শাওন মহীয়া কালত, বৰ জহত, দিনমানটো মানুহ চট‌্‌ফটাই আছিল
" এই কথা শুনি মই কিতাপ জপাই থৈ বৰশীৰ চিপটো হাতত লৈ নৈ পালোঁ
}} দিনা প্ৰায় সকলো মানুহে অনেক চাকি ধুপ্ধাপ্ ফট্কাৰ ধ্বনি শুনিবলৈ পোৱা
" {{gap}}"আই, আই, আজি দেউতাৰ লগত বেপাৰী এটাই কথা {{gap}}"ছোৱালী জনীয়ে কি কয়, বেপাৰীৰ সৈতে কথা দেউতাৰে ক'লেই বা"
{{gap}}"আই, ঔ আই, যদি দেউতাই মে'ৰ হেৰিক বেচিব খোজে আপুনি বেচিৰ নিদিব দেই
{{gap}}মিসেস্ শ্বেলবিয়ে গিৰীয়েকক মৰমীয়াল ধৰ্ম্মভীৰু বুলি জানিহে এনে কথা কৈছিল
{{gap}}টকা ধাৰে ল'লে যি প্ৰাপ্তি স্বীকাৰ পত্ৰ লেখি দিয়া হয়
{{gap}}জৰ্জে এই দৃশ্য দেখি অলপ পৰ নিস্তব্ধভাবে সংসাৰৰ অনিত্যতাৰ কথা ভাবি বহি থাকিল
" {{gap}}নীগ্ৰোবিলাকক ক'লে, "বোপাইহঁত, আমি এওঁক মোৰ ৱেগনলৈ লৈ যাওঁ বল
" তেওঁ ক'লে, "নেলাগে, নেলাগে, মোৰ বন্ধুক আৰু মই একোকে দিব নোৱাৰোঁ, এই বস্তুটো তেওঁৰ লগতে যাব দিয়া
" {{gap}}আমাৰ বন্ধু টমৰ শেষ আবাসভূমিত "এই ডোখৰ টমৰ শেষ আবাসভূমি" বুলি কোনো চিন কি এনে কোনো কথা<noinclude noinclude>
" এই বুলি অলপ পৰ তলকা মাৰি ভাবিলে, চালে, চাই ক'লে, "ধন্য ভগবান
{{gap}}জৰ্জে ক'লে, "শুনিছোঁ বোলে নিউ অৰ্লীন্সত আপুনি টম বুলি এটি মানুহ কিনিছে
" এই বুলি মনৰ দুখ আৰু খঙ্গেৰে জৰ্জে অনুমতি খুজিলে
{{gap}}ঘোড়াৰ লাগাম ধৰি থকা মানুহটোৱে টমে থকা ঠাই {{gap}}জৰ্জে আৰু একো নকৈ সেই ফালে খোজ ল'লে
{{gap}}হেন জানি গোবিন্দপদে কৰা ৰতি জটা ৰাখোঁ সময়ত কেশহীন কৰোঁ, গেৰুৱাকে আদি কৰি বহুবেশ ধৰোঁ
{{gap}}"পঢ়াশলীয়া অভিধান" খনি কেৱল পঢ়াশালীৰ শিক্ষকসকলৰ নিমিত্তেই যে উপযােগী হৈছে; এনে নহয়
- তুলসীৰাম বৰা শিৱসাগৰ মজলীয়া পঢ়াশালিৰ (এম ডি) হেড পণ্ডিত আছিল
1. গ্ৰসৰ (বি) আগ বাঢ়ি ৰা আনৰ এ (বি) নিচেই নয়; যাকে
(স নীচ আখল (স অন, বেয়া বা অধর্ম (স. শ পাপ, জীৱৰ অসদগতি অথালিপথালি (বি) দীঘ আৰু পুতল অথ (বি) তলত থা, তলতীয়া
(জি. বি নৰে নিচি. ভাল বুলি গীকাৰ কৰা কাৰ্য অনুসাৰে নাকৈ পৰিমাণে
(বি) কাৰণ স লি-ভি-িআমি অচল (বি) পাত্র, অকামিলা অতকত স শৰণনােশােন মানুহ
(স কামনা অমান্ত (বি)সন্মানৰ মােগ্য বিশ্বাস (ক) নিচেই ভিতৰৰ ভাগ
(৩ শপ নিৰ আগেয়ে, যত কাণ পৈশাচী (বি) দুই বা অধিক নো হতে
Hী (স.)যি লােক শ ম (স) আঠা শেটো, ৰা নাই ৷ যি লােকে শখ আঠসংখ্যা, আগৰ
(কি. বি) কেঁচা আকাশ পুৰুষ (স ওপৰ পুরুষ মাছ বা মহৰ দৰে গােয়ে সকল, পিতৃগণ
(স.) আওৰাৰে (জিবি) তত ৰা বেয়া আঁকৰা (বি) স্পষ্টকৈ মাতিৰ নােৱৰ, নােৱৰা পুৰুষ
{শাহ (স ৰেখা, এক; সৰু সাহেল (স আলাে চাট এক টান
(তি নিচেই . আগত বি যি লগতে হি বৰ শৰু ৰা এত না
(স আনতকৈ আগেয়ে নিযুক্ত হৈ আনৰ বাট আগেয়ে যােবা মানুহ (আ দেখায়
(স কত স মাঠতি, চে স) পাঠ-বি জে মাং, নো কম
(স এবিধ গছ আৰু গুটি আমাৰি (স. শ এবি ব্যাঠা গছ
(ৰি) ৰৰ সুখত উঠা, এতি বালিয়ন (স তাৰিবলৈ লােৱা বখায়া লৰা বা হােৱালী
(স. শ বাৰ চালত ] গেলো (বি) মালয়, চেনেহেৰে আনা ওলমি থকা মােৰাৰ মল
(স. ইতিমধ্যে (ক্রি. বি সেই সময়তে, এই ই (অব) হুবোৰ বা না ভাব ইতিহাস স. শ পুৰণি কথা, বুৰঞ্জী
(n কি দিন গুচি থাকি ইমাদ (স খৰখে কৰাত আৰু উপ নি
(বি) উখি চাই (স ঠাৎ ং কৰি বিয় উএ(বি) চোকা; লা; উপত উচাপ স একমাত ও পাই ভয়ানক
(বি) উন্ন বিবেচনা উত্তৰষাঢ় (স. শ একৈশ সংখ্যক নকৰি কাম, পেৰা
{ নিৰিচৰা লোেক, কেউডি(৭. ৭) গজি উৎপর হোয়, উন্নী শীয়া কত ইলা- গ ইত্যাদি
(স. শ উপদেৱতা (স ভূত, প্রেত, উন্মাদ) বলিয়া মানুহ, বাতুল
(বি) বৰকৈ মোের, উপৰি (অব) ওপৰে, কোনাে নির্মিত উপাখ্যান (স) পুৰণি ঘটনাৰ বিৱৰণ বহুৰ বাহিৰে
(স উ , উপাদ (স সে ভক্তি কর উবুৰি (বি, ওপৰৰ ন ল হে, উপাসক (স ভক্ত, তত তললৈ মূৰ কৰি পৰা
[এক] উকলি (৭) ভিনােতই মন উমৈহতীয়া ,বি) দুই ৰা অধিক জনৰ
(স.) ভূল্য, সমান, নিচিনা; এক কোনাে বা না ক; যেনে, একে-কাগ (বি) একে বিখ, মিছলি নেন
(ক) পৰ এতীয় (বি) এটা এত 4) নেই কােন ভাই (খ) শাখা যায় মগ মাত
(বি ওকো লাগি (ক্রি. বি) হোসি, প্রধান, এই নিরূপিত পৰিণ ৰোহ লাগি
} কাল তল, ৰা আগৰ ফাল ওপৰে ওপৰে (ক্রি. বি ওপৰে দি
] ওলােমা বাহলি (স ঘড়ীৰ ওলমি ওনি (স) আল মনাৰ চিন
(আদি কনা (স এৰিখ আৰু তাৰ কল (বি) অংশগাে বি
(কথা পানীৰ ওপৰত কৰণি (স পিয়া কাপােৰ মূৰুলি সভূৰি (চিত ষ্টে)
(স ৰা কাৰ (স এবিং চাৰি-ঠেীলা ডিকাৰী) ৰ ৰা ৰিঠাই
' ভাল বস্তু খায় আৰু, ভাল বস্ত্ৰ পিন্ধে; মোৰ দৰে সদা ভ্ৰমি, নুফুৰে প্ৰৱন্ধে
"দুখতেহে মুখভৰে," বুলি লোকে কয় : আপোনাতে পালোঁ কথা, অসত্য নহয়
</poem ভাল বেয়া কাক বোলে, বুজকে না পাই কোন্ শত্ৰু কোন্ মিত্ৰ, একোকে নেজানে মুখে মিষ্ট কোৱাকেই, মিত্ৰ বুলি মানে
{{gap}}খোটালীৰ এফালে সুন্দৰভাবে সজাই পাৰি থোৱা বিছনা আৰু এই বিছনাৰ ওচৰতে তলত এখন ডাঙ্গৰ দলিচা পৰা
) তুমি জানা নহয়, তোমাৰ বুঢ়ী আন্টিৱে তোমালৈ অলপ চৰপ কিবা ৰাখিব, নহয় নে
" এই বুলি মোজ্ আৰু পীটক বহুত খাবলৈ বস্তু দি কলে, "হোঁ, মোজ্ পীট, ধৰ, খা
{{gap}}ইপিনে মিঃ শ্বেলবি আৰু হেলিয়ে কথা-বতৰা পাতি শ্বেলবিৰ ঘৰত আছে
" {{gap}}আন্ট ক্লোই মাত লগালে "স্বামি, তুমি ইলাইজাৰ লগত কিয় নোযাৱা
" {{gap}}টমে কলে, "ভগবান আমাৰ সকলো নীগ্ৰো জাতিৰ সহায় হওক
{{gap}}টমৰ কান্দোন কমিলে ইলাইজাই কলে, আজিয়েই মোৰ স্বামীৰ সৈতে দেখা হৈছিল
{{gap}}ইলাইজাৰ ফালে গৰাকিয়ণীয়ে চাই ক'লে, "আজি এটা মানুহে সুবিধা হলে কিবা বস্তু সিপাৰলৈ লৈ যাব
" এই বুলি হেৰিক এডোখৰ পিঠা {{gap}}লৰাটিৰ বৰ ভাগৰ লাগিছিল, সি কান্দিবলৈ ধৰিলে
" "শুন্ য'তে মই এনে সাহৰ মানুহ দেখোঁ, ত'তে মোৰে ভাল লাগে
{{gap}}লেগ্ৰীয়ে অলপ আগ বাঢ়ি আহি কলে, "ইঃ, সচাকৈয়ে ইয়াৰ ফালে শেষ হ'ল ই গ'ল
" {{gap}}টমে চকু মেলি চাই লাহে লাহে ক'লে, "একো কথা নাই
" {{gap}}এই ঘটনাৰ দুদিন পাছত এজন ডেকা লৰাই গাড়ী ডকাই আহি লেগ্ৰীৰ ঘৰৰ আগত ৰ'ল হি
{{gap}}"তই নাই শুনা নে" সিংহৰ গৰ্জ্জনৰ দৰে লেগ্ৰীয়ে {{gap}}"মোৰ একো কবৰ নাই
{{gap}}তেওঁৰ পাচি এফালে থৈ ওপৰলৈ চাই ক'লে, "তোমাৰ হাতত, হে প্ৰভু, মোৰ আত্মা সঁপি দিছোঁ
" {{gap}}অসুৰটোৱে টমক টানি আজুৰি লৈ যাওঁতে যাওঁতে কলে, "হা, হা, এইবাৰ সেকা পাবি
{{gap}}লেগ্ৰীয়ে টমক দেখিয়েই তেওঁৰ চোলাৰ কলাৰটো ধৰি কলে, "তই জান নে টম, তোক আজি মই মাৰিম
" {{gap হব পাৰে নহয়, মই ঠিক কৰিছোঁ যে, আজি মই তোক মাৰিম
{{gap}}সুবিধা পালেই টমে লগৰীয়া-বিলাকক বাইবেল পঢ়ি ভাল ভাল কথাবোৰ শুনাইছিল
{{gap}}আশা কৰোঁ তোমালোকে ডাঙ্গৰ হ'লে এখন Uncle Tom's Cabin পঢ়িবা
" {{gap}}এই মানুহটী জাহাজৰ কেৰাণীজন আৰু যিটিৰ সৈতে কথা কৈছিল, সি আছিল, মাৰ্কস্
" অলপ পৰ ঘৈণীয়েকৰ ফালে চাই ক'লে, "সঁচাসঁচিকৈয়ে, তোমাক বৰ সুন্দৰ দেখি
" কেনেকৈ মতা মানুহে {{gap}}মিসেস্ স্মিথ্ বুলি এজন মানুহে হেৰিক ছোৱালীৰ কাপোৰ পিন্ধাই খোটালীটোলৈ আনিলে
(মাজে মাজে দীঘল হুমুনিয়াহ কাঢ়ি ইলাইজাই শুধিলে, "হেৰিয়ে তাৰ মাকক চিনি পাইছে নে
" হেৰিয়ে মাকক {{gap}}জৰ্জে কলে, "ইলাইজা, তাৰ সৈতে কথা নকবা
{{gap}}হাবি বননিৰ ভিতৰে দি গৈ সেই মানুহ কেটা টমৰ ওচৰ পালেগৈ
" {{gap}}টমক ঘোড়াত উঠাবলৈ দুই তিনি বাৰ সিহঁতে চেষ্টা কৰিলে
" {{gap}}"ভাল হ'ল" ফিনিএসে কলে, "যেনে কাম তেনে ফল ভুগিছে
" জৰ্জে কলে, "ইলাইজা, তুমি সকলো {{gap}}ইলাইজাই গিৰীয়েকৰ হাতখন চুই শুধিলে, "তোমাৰ বেজাৰ কিয় জৰ্জ
" {{gap}}ধীৰভাৱে ডৰ্কাসে নিজৰ সিয়া কাম কৰি থাকি উত্তৰ দিলে, "এৰা, যাব বোধ কৰোঁ
" {{gap}}দুৱাৰৰ ফালে গৈ এখন কোমল তুলি আনি টমৰ বিছনা কৰি দিলে
{{gap}}"হয় প্ৰভু" টমে কলে, "তাই বেমাৰী, তাইৰ শৰীৰত একোকে নাই
" {{gap}}মাৰি মাৰি যেতিয়া তাৰ হাত বিষাল তেতিয়া সি ক'লে, "এতিয়া কবিনে কটাৰ পো বন্দী কটা যে তই তাইক নেমাৰ
{{gap}}তাই লাহে লাহে পাচিৰ ভাব বৈ আহি লেগ্ৰীৰ ওচৰত পাচিটো থ'লে
" ছোৱালীটিৰ মূৰ্ত্তি দেখি সেই মানুহটোৰ মনত পৰিল যে, বাগিচাৰ আন ফালে তাৰ আন কিবা এটা কাম আছে
" টমৰ উত্তৰ কি চোৱাঁ,"তোমাৰকৈ মোৰ সেই শাস্তি সহি লৈ শক্তি আছে
" {{gap}}তাই এনে কথাবোৰ ফালে কাণ নিদি, কোনো ফালে নেচাই উন্নত মস্তক আৰু মন লৈ যাব ধৰিলে
" আৰু এজনে ক'লে, "আইদেউ, ছি, ছি ছি এতিয়া ইয়াৰ মজাৰ সোৱাদ পাবা
" {{gap}}এই ছোৱালীজনীয়ে এইবোৰ ককৰ্থনাৰ ফালে মন নিদি বাগিচাৰ ফালে যাব ধৰিলে
{{gap}}গধূলি, কাম কৰি, ভাগৰ লাগি এই ঘৰবোৰত থকা মুনিহ তিৰুতা বনুৱাবোৰ জাকে জাকে নিজত ঘৰৰ ফালে আহিল
{{gap}}কুইম্বোই এনেতে আহি এটা থৈলা টমৰ ফালে দলি- য়াই দি ক'লে, "এই, নিগাৰ, ধৰ, এইয়া এসপ্তাহৰ খোৰাক
" ভৰিৰে দপ্‌দপাই আৰু চকু পকাই এই কেআষাৰ কথা ক'লে, আৰু ক'লে, "মইয়ে তোৰ এতিয়া গিৰ্জ্জা, বুজিলি নে
{{gap}}"ষ্টক ডাল ডিঙ্গিত বন্ধ "নেকটাইৰ দৰে এক ৰকম পৰিচ্ছদ) খুলি পেলা
" ৰেচেলে সানন্দে আগ বাঢ়ি আগন্তু- কৰ দুয়োখন হাত ধৰি কলে, "তুমি কেনে আছা, ৰুথ্‌
{{gap}}জৰ্জে ফিনিএসক শুধিলে, "বেমাৰীৰ কেনে অবস্থা {{gap}}"অৱস্থা একো বেয়া নহয়
" {{gap}}জৰ্জে ক'লে "মই এই কথা শুনি সঁচাই বৰ ৰং পালোঁ
" {{gap}}এঘণ্টামানৰ পাছত আমাৰ বন্ধু সকল গৈ অতি পৰিষ্কাৰ ঘৰ এটাত নামিল গৈ
" {{gap}}টমে ক'লে "কুকুৰটোৱে মই মৰিম বুলি জানি অকলৈ মোক এৰি গ'ল
" এই বুলি সকলোৰে উৰ্ম্মাল গোটাই ডাক্তাৰী {{gap}}"তুমিয়েই মোক এই খিনিলৈ ঠেলা মাৰি পেলাই দিছিলা নহয়
" {{gap}}"তোমাক এনেকৈ পেলাই নিদিয়াহেতেন, তুমি আমাকে পেলাই দিলাহেতেন নহয়
" ভগবানৰ ইচ্ছাত গুলি মৰা দেখিয়েই জৰ্জে পাছ হুঁহকি গল
" {{gap}}ফিনিত্ৰসে কলে, "বক্তৃতা দিবলৈ আৰু সিহঁতৰ আগত তোৰ আৰু থিয় হ'ব নেলাগে
{{gap}}জৰ্জে কলে, "জিম্‌ভাই, তই তোৰ বন্দুক লৈ তৈয়াৰ হৈ থাক্
" {{gap}}"মই মাৰিমেই" এনে কথা শুনি ফিনিএসৰ বৰ আনন্দ হ'ল
{{gap}}মাৰ্কে গুলি মৰাৰ পাছত সেই মানুহ কেটাই কি কৰিব<noinclude noinclude>
" এবাৰ আমি বালিভাত খাবলৈ (এবাৰ নহয় ১৯২২ খৃষ্টাব্দত তিনিবাৰমান) গৈছিলোঁ
{{gap}}ফিনিএসে শুধিলে, "বইজ এই বইজ, Boys কথাৰ মানে লৰা সকল, বন্ধু সকল, লগৰীয়া বা সহচৰ সকল হয়)
" {{gap}}শত্ৰুপক্ষৰ মানুহৰ ভিতৰৰ দুজন গোলাম ধৰা ব্যৱসায় কৰা মানুহ আছিল
{{gap}}গাড়ী গৈ গৈ ফিনিএসৰ আগৰ চিনাকী এখন ঠাই পালে গৈ
{{gap}}বৰফে ঢাকা বাটে দি গাড়ীখন ঘৰ্ঘৰ গৰ্গৰ কৰি হেলি দুলি নিজৰ যাব লগীয়া বাটে দি গ'ল
{{gap}}জিমক জৰ্জে শুধিলে "জিম তোৰ পিস্তল কেটা ঠিক আছে তো
" এই দুটী ল'ৰাই দুখ পাই পাই আৰু সহিব নোৱাৰি এই শেষ অৱস্থালৈ আহিছে, ধৰিবলৈ আহিলে ধৰা নিদিওঁ
{{gap}}স্বাইমনৰ কথা শুনি গাড়ীৰ ভিতৰৰ পৰা সকলোৱে ক'লে, "ভগবানে অপোনালোকৰ মঙ্গল কৰোক
" {{gap}}ৰেচেল আৰু তেওঁৰ ল'ৰা; ছোৱালীবিলাকে সকলো বস্তু ঠিকঠাক্ কৰি মেজত সজালে
{{gap}}তেওঁ ক'লে আহা, এই কুয়েকাৰ মানুহবিলাক কেনে মৰমিয়াল "গৰম উলৰ মোজা কেজোৰমান এই লৰাকণলৈ বুলি আনিছোঁ
" {{gap}}ইলাইজাই ধন্যবাদ দি কলে, "আই, আপোনাৰ মৰম {{gap}}"ৰুথ, আঁহা, অলপ খোৱাহি ৰেচেলে ক'লে
" {{gap}}স্বাইমনে ক'লে যে, ফিনিয়েসৰ দৰে মানুহ যেতিয়া জৰ্জৰ লগত আছে, জৰ্জৰ অকণকে ভয় নাই
" {{gap}}স্বাইমনে ক'লে, "বন্ধু জৰ্জ আৰু নকবা, কোনো কথা নকবা
{{gap}}ৰেচেলে ক'লে, "বন্ধু ফিনিএসে যি ভাবে তাকে কৰিব আমি জানোঁ
{{gap}}ফিনিএসে ক'লে "বন্ধু তহঁত বীৰ হ'লেও, তহঁতৰ গাত অসুৰৰ দৰে বল থাকিলেও তহঁতৰ এজন সাৰথী লাগিব তো
{{gap}}বেলি মাৰ যাঁও যাঁও হৈছে এনে সময়ত জৰ্জ আৰু দুইয়ো যেন কান্দিছিল এনে অনুমান হয়
{{gap}}"হয়, ইলাইজা, তুমি বৰ ভাল ছোৱালী" জৰ্জে ক'লে,- "মোৰকৈ শতগুণে ভাল
" {{gap}}সেই দিনা আবেলি ৰেচেল হেলিডেই পথিকবিলাকৰ নিমিত্তে বস্তু-বেহাণী গোটাই একেলগ কৰি থৈছিল
" {{gap}}"তহঁতৰ আইয়েৰ আৰু তহঁতে খাত পাম চলাব {{gap}}ল'ৰাটিয়ে উত্তৰ দিলে
{{gap}}মেজ, মেজৰ চাদৰ, ছুৰি, কাঁটা, মাচিয়া, সেই খোটালিৰ সকলো সৰঞ্জামৰেই যেন আজি আনন্দ
" এই বুলি তাইক লাহেকৈ ভিতৰলৈ লৈ গৈ দুৱাৰখন মাৰি ওলাই আহিল
" ৰেচেলে ইলাইজাৰ মুৰত মৰমেৰে হাত দি "তেওঁ বন্ধুৰ লগত
" {{gap}}"আজি ৰাতি, আজি ৰাতি" ইলাইজাই মুঠেই এই কথা সপোনত কোৱা কথাৰ দৰে ক'লে
" ৰেচেলে গিৰীয়েকৰ চকুৰ ফালে চালে, এই প্ৰশ্নৰ অৰ্থ কি জানিবলৈ
" {{gap}}ৰেচেলে ক'লে, "তই জাননে আই, তোৰ যিমান দিন ইচ্ছা যায়, তই ইয়াত থাকিব পাৰ
"এখেত" "তেখেত" অলপ ওখ ভাবৰ, দূৰৈ ভাবৰ কিন্তু "দী" "দাউ" বুলিলে আৰু ওচৰ ভাবৰ
{{gap}}জৰ্জে তেতিয়া ৰাজকোঁৱৰৰ দৰে থিয় হৈ তেওঁৰ হাতখন বঢ়াই দিলে
{{gap}}"আপুনি তেনেকৈ কলে ল'ম দেউতা, কিন্তু মই এই টকা ধাৰ বুলি ললোঁ আৰু সুজিম
" {{gap দেউতা, মোৰ নিজৰ দেশ নাই; কিন্তু মোৰ দেশ এখন কৰি ল'ম
" {{gap}}চুটি চাপৰ বুঢ়া মানুহটিয়ে কবলৈ ধৰিলে,"জৰ্জ, তুমি জানা যে, মই সকলো সময়তে সকলো ঠাইতে তোমাৰ বন্ধু
" {{gap}}মিঃ উইলসন্ বৰ ভাল মানুহ আছিল—কিন্তু তেওঁ সকলো কামকে অতি সাবধানে কৰিছিল
" {{gap}}"হ-হ-হ-য় হয় স্যৰ, মোৰ মনত পৰিছে" সপোনত কথা কোৱা মানুহৰ দৰে এই আষাৰ কথা ক'লে
{{gap}}টমে, সজ টমে এই কথা শুনি আৰু একো কথা নকৈ নতুন মালিকৰ পাছে পাছে যাবলৈ ধৰিলে
" সকলো গোলামে হেলিৰ ফালে দুখ আৰু খঙ্গত কেৰাহিকৈ {{gap}}হেলিয়ে কি কৰিলে শুনা
{{gap}}টমে ক'লে, "জৰ্জ বোপা নাই, সেই দেখিহে মোৰ দুখ লাগিছে
{{gap}}ল'ৰাবিলাকে খোৱা বস্তুবোৰ দেখি বেগাবেগিকৈ মুখ ধূই আহি খাবলৈ বহিল হি
" {{gap}}"ক্লো, ইয়াত যি জন ঈশ্বৰে আমাক ৰাখিছে তাতো {{gap}}চোৱা, ঈশ্বৰৰ ওপৰত কিমান ভৰসা কিমান ভক্তি
" {{gap}}তাৰ পাছত বাৰো বজাত ইলাইজা আৰু সৰু লৰাটীক গাড়ীত উঠাই মিঃ বাৰ্ডে লৈ গ'ল
) মাতামাতি কৰাৰ পাছত, ঘৰৰ গিৰীহঁত উঠি দুৱাৰ মেলি দিলে
" {{gap}}মিঃ বাৰ্ডে ছোৱালীৰ ফালে ঘুৰি চাই খপ্‌কৈ কলে, "তেনেহলে তোৰ গৰাকীজন যে মৰমীয়াল মানুহ আছিল
" {{gap}}"হয় দেউতা, কেন্টাকিৰ মানুহ এজনৰ গোলাম {{gap}}"তেওঁ তোমাক দুঃখ কষ্ট দিছিল নে কি
" ছোৱালীজনীয়ে মিসেস্ বাৰ্ডৰ ফালে অলপ পৰ থিৰ হৈ চালে
{{Right smaller উঠিব থোজে কিন্তু সুদৰ্শনে আৰু অনঙ্গই ধৰি ৰাখে ( বৰ উত্তেজিত হৈ কি চাই আছা
{{Right smaller বুলি আনন্দত টকালি পাৰি তিনি দেও মাৰে বপুৰা—আগৰ জনীক—হেঃ তাইক কাচি কাচি তেল খাৰণি দি দলনিত পোনা মেলিমগৈ
{{Right smaller সুন্দৰে হাঁহি মূৰ জোকাৰে তেন্তে তহঁতে এতিয়া একো নাখাৱনে
{{smaller ৰুণুকে সুন্দৰক কিছুমান ফুল দিয়ে সুন্দৰে সেই ফুলবোৰ হাতত লয়
{{Right smaller ৰুণুক, জুনুক, টুনুকে গায় আৰু নাচে {{gap}}ৰেণুৰে বোলালি তই কুমলীয়া হাত
(ৰুণুক, জুনুক, ঠুনুকে বেঢ়ি লৈ শেৱালিক সাৱটি ধৰি এখোজ দোখোজকৈ আঁতৰি থকা
(বুলি ককালৰ শিঙা এটা বজায় দূৰত কিৰিলি শুনা যায় ১ম চাওডাঙ—ধৰ ককাইহত তাইক ল
smaller মনে মনে থাকে শেৱালি—পিছে সিহঁতে ইয়াতে এৰি থৈ গল
{{Right smaller শেৱালিয়ে উচুপি উচুপি কান্দিবলৈ ধৰে এনেতে হুৰমুৰ কৰি noinclude noinclude>
{{Right smaller সুন্দবে শেৱালিৰ মুখৰ ভাব লক্ষ কৰি পাছ হুহকি পালেঙত বহি সুন্দৰ—শেৱালি, তই মোক ভাল পাৱনে
{{gap smaller এটা ওখ টিলাৰ ওপৰত এখন অকলশৰীয়া নগা চাং
{{gap smaller অনঙ্গৰ মুখ এক দিব্য আভাত উদ্ভাসিত হৈ পৰে
{{gap}}সুন্দৰৰ সাধক, সংস্কৃতিৰ পূজাৰী ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদৰ চিনাকি আজি ন-কৈ দিবৰ সকাম নাই
{{gap এই 'ৰূপালীম্' নাটৰ ঘটনা, চৰিত্ৰ, মানুহ, সকলো মনেৰে গঢ়াহে অৰ্থাৎ কাল্পনিক
{{gap দুই পৰ্ব্বতৰ মাজৰ এখন পৰ্ব্বতীয়া নৈ — সিপাৰৰ পৰ্ব্বতবোৰৰ গাত ৰূকমী গাঁওবোৰ
smaller সুৰীয়া মাতেৰে ৰূপালীম্‌ আজি ইমান বেলি কিয় মোৰ পেঁপা বজাওঁতে ওঁঠ বিষালে
{{gap}}পেঁপাটো মায়াব'ৰ হাতৰপৰা নি শিলৰ ওপৰত থৈ ভৰিৰে গছকি ভাঙি দিয়ে
(আচৰিত হৈ মায়াব'ৰ কথাবোৰৰ ভালকৈ মৰ্ম্ম বুজিব নোৱাৰি কিয় কেনেকৈ বাৰু সি মোৰ মাত মাতিছিলে
(পেঁপাটো নিজৰ হাতলৈ আনি তাক চুমা খাই হুক্‌-হুক্‌কৈ কান্দি {{gap}}তেন্তে মোক নকলা কিয় নকলা কিয়
(স.) টোতা (স যি জনে কাটে, কাঠফুলা (স পচা কাঠমাদিত ছে
] এম (দশ, বাং) এবিধ চোলা আৰকালি জামাত (সশ) লোৱাই, জীৰ স্বামী
[অ কালি (স নিৰ বিপৰীত কথা জাৰ (বি) এহৰা, পপুৰুষৰ পৰ
(বি) পূৰ্ব এ স. শ এবিধ নলা-লগোৱা ৰাত ৰাটে যেনে, কালী তিহ
(ঐ) কুল, বামুণ,শূদি ইত্যাদি; গতৰ জানি (ক্ৰি. বি মানি লোৱ, যত বা পদৰ স্বৰ, ছন্দ
(বি) শান্ত, 1 ভাৱা; যেনে, সি জানিব নাতে, হিপোহনীয়াসচা বিধৰ, ঘৰূপ
(স.)জিলিকণিফটিক পানী, পানীৰ তল খোৱা এখান অলনি বা হীৰা আদিৰ নিচিনা এলাৰিগনীয়া গাখীৰ-দিয়া(মাই মলা কি, তিৰিা
(মূৰ পৰিচাৰ নকৰা চুলি জগন্নাথ স পৰমেশ্বৰ, উড়িষ্যাৰ পৰযুক্ত, পৰিষ্কাৰ নকৰা ঘাই মোসই
' মাজত মােৱা চাচি নিম যে যে, কাই ৰা অধিক হিহ(অব)ছিঃ, ঘিণ বা নিন্দা জোয়
(শ) কেচু যি স) এ বি , এই ভি পিয়াহ গাখীৰ
(শ থা ছাপা আখৰৰ সৰহাই পৰিা মাৰি (বি) টি খনে বি
(স এতিৰ এক ৰাৰ লাগিলে এক না; সেই মূল্যৰ ৰূপৰ এৰ এই শ ত
(স চোবাই ৰস খাই চোৱাই (স. শ এজনে আনজনলৈ পেলোৱ শিটা
(ক. স) চোৰৰ চৌচাল (স. শ) চাৰি জলে পাষটিৰে কোতা
(স) এৰি হল নোগ ছাত ৰি দু'নৈতিক, যনি (স বা আন এটি শীত ভাগি চোখৰতোৰ যা-পাত, সে আৰ বি এবা
vই সেশ বহাগৰ বিহুৰ দিনা গৰুৰ চাত্মাণ স চাৰি পেৰাচিত
(বি) গত চাকলি কাটি চাৰি (শ) সত্য কথা লুকাৰৰ চাকি (স. শ বস্তি এলোৱা সজুলি
(স. শ বাঢ়ৈয়ে কাঠ চাকৈ সশ চাকৈ-চকোৱাৰ মাই, চা অস্ত্ৰ
(উপ চটা, যেনে চহ ১. খ. চাহ খেতিৰ কাৰণে পাট চলা
(স মূখ আৰু চচা খ) মাছৰ দৰে পানীত যালবােৰ বাই খােৰা মানুহ
(স থা গান চশীয়া (বি) পানীৰে পৰ, পানীৰে ৰা চাহ কৰা (যাট)
(বা বৃটি পা আবৃত ক, খাতু পানী লগা, বা নৰিয়াচি সবাই পৰ
(স. শ এবিধ গধূলি ফুলা চপ চপনি (স পিওঁতে বা খাতে বগা ফুল; তাৰ গছ
(গ) চপচপৰে (কি.বি এচপৰাৰ পাচত উচাপ বা, স ৎ ভয় না
(স) অমাবস্যা বা পূৰ্ণিগৰ চন্দল (বি)বাউ ভাগি মুকলি বা কেট- চতুৰ্কি সেশ) চাৰিও ফাল
(জিবি) চট (স. শ মৰাপাটেৰে কৰা এবিধ বি) অন, সতীয়
(স এবিধ উগ্ৰগতি ফুল, তাৰ চলাচলে (ক্ৰি. বি এচকলাৰ [চোৰ
(স. শ খু-দুৱনি (স উলথুগুল, ভাবনা, গৰু-মহ আদিৰ ঠেলৰ তলৰ চিন্তা
(এ. শ ঘোঁৰা-চোৱা (স যোবৰীয়া, পোনেই হাত দিয়েই ৰ নে ঘোঁৰাৰ কাৰৰোতা
(খ) পঢ়োতে খুলনা (স মানুহলৈ তামোল- মেয়ে কি আশা কৰি
; বৰৱেই (স. শ আপোনাৰ ঘৰ যাই-মূৰীয়া (বি) প্ৰধান, খাই মা)
(1) এনিঃ এহৰ ববি 4) শলি, এবি তা আমি (ৰি গাৱলীয়, গত
(স. বা গান কৰ; জাত লগাই গাঁড় স শ ডাকৰ খহু
(স টু (স হাতীৰ ডিবি গল(স) গলা বা পমা কাৰ্য
(স. শ নিন্দা, দেব গৰ্জন (স গৰ্গৰণি গোঁৱৰণি, মেঘৰ গৰিা দিয়া; শাও
(স. খ) ভাৰ, কে গন্ধহ (স. প গন্ধ-কলাই উৎপন্ন বুজি চা
(উপশন আৰু গল(স ভিৰি উহা ৰোগ গাল ব স যত
(স নৈৰ .নি যাক (স জাল চৰিত পিয়া নৈ লেৰে তল গৈ থকা চাই
(স.) কোনো বিষয়ত ৰাত হ বা কোৰআদিৰ বাৰ চাহ , লা
vংলাতল-মশলা, উপকা খাগজি চাপৰিত হোৱা গত যি খায়, তোন গৰি এৰি বিয়াৰ-কালি
(সোণ বা ৰূপ ডাল কাটি পৰি স্তিয়া (স. বা খতিৰে খেচৰ
] দেখা ঠাইত হাতেৰে ৰা ভৰিৰে খতীয়া-খুচুৰীয়া (বি) সামান্য, ঘাই বিচাৰ
(স. শ ৰ খেদাকৈ লৰ খচ খচা বালি ৰা ধুলি পৰাৰ দিব খোত হোৱা বিশৃখলা বা দৰে দুখ বোধ কচকুত খাটে)
(বি) আশ-টা ৰা আগ না; খালৈ; মূখত ৰাউন বা সৰু কোশ,সেশ, চাৰি ভাৰ বেলিৰ বাট
(স. শ হাত কোঠা স. শ ঘৰৰ মাজত বাৰ বা ভৰিৰ আঙ্গুলি না কা বা বেকা কোঠালী দি পৃথক কৰা এ ভাগ, হোৱা পুৰুষ
1 বি. স. শ.) কোঢ়া (স, শ দলনিত বা পিটনিত কোছা (স. শ আটি, মুঠা একেলগে
(স ভা, মোকোটা কোনো ৰ লৰৰ কাৰণ মোনা কে (বি) এল, একেটা মাখোন
(স কাপোৰ ৰা কাঠীৰ ৰ কেতকীৰাই (স. শ ঘাম কালী, ৰোৱাত হোৱা শ্ৰম, বিমোৰ
(ইয়াৰ পাচত কেকেঁকা ধা) ৰাজহাহৰ দৰে এটা না-পদ থাকে; যেনে কেও
(স. খা) আনৰ কু- কুঠাৰ (স কাঠ-বাহ-আদিকটা সালত সজোৱা; লাখুটি বা আন
(স.) বুকুৰ নেচিয়া (স, শ কুকুৰৰ নিচিনা টুটকীয়া লোক খ্ৰী, পু
(ই যিটো কুঁহিয়াৰ-শাদ (স কুঁহিয়াৰচেপা শৰ আগত থাকে, তাৰে একে হিল (স পানী বা যোৰা ঠাইত
(স তিত কালিয়নে (ক্ৰি. বি পাচে যে দিৰৰ কাৰিৰশী হে গৰ
(স জাতৰ কাকুৰ (স শ কপূৰ, এবিধ সুগতি আঘাত, নি; বেদনা
[ভাগ কালক্ষণ স. শ এতিদিন এত কাৰেংঘৰ, তলীয়া পৰি ঘৰ কালি (স মুখেৰে কি বলো কাৰ্তিক (স কাতি-নাহ; সেৱতা
(ক) চর জেন; সপ্তাহৰ সােৰাই-শােৱাই(কিৰি.)সহিৰ পৰাকৈ, ) এবেশক দুখ নিদিয়াকৈ, লাহে-লাহে
(বি) ধান, কাৰে তলতীয়া ৪. যৰি নিৰ নোহ; পাক, আনে সৈতে গম (স) ইসমে আমায়
(বি) হইলী (স) ৰামত থকা এৰি (ক) হেৰা কাৰ্য আৰু আ মাৰ কাষ
(বি) আনৰ ৰং হৰিকীখন সে শ) বিষ্ণুৰ নাম হৰিত, পোয়
(স সকল কৰিবৰ হগত (বি) হাত, পা, হাতলৈ গৰাকী সকলোতকৈ যোবা, তা-হে; যেনে
( অব লগা ব পাব নিমিত্তে হচিয়তী) সে শ জিলে হাঁচি ৰগ্ৰ হৈ চিৎকাৰ কৰা মাত হাঁচিয়া) তোলা এৰি বন
(স হাতীৰ ওপৰত পতা ফি কি, বি ডাঠকৈ সাহ কৰি, হফোলা মাৰ, পানীত দুই বাহু মেলি পেটৰ মল উলিয়া; না
smaller বেজাৰকৈ কেলৈ গুচি যাবা তুমি গুচি গ'লে মই কাৰে সতে থাকিম
smaller এবাৰ ৰূপালীমলৈ চাই, এবাৰ হুনাফালৈ চাই তেন্তে সেয়ে হব জুনাফা মই আহিলোঁ
{{gap smaller মায়াব' গহীন আৰু দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ হৈ তাৰপৰা এখোজ দুখোজকৈ ওলাই যাব ধৰে
smaller জুনাফাৰ ওচৰলৈ চোঁচা মাৰি আহি বুঢ়াৰ ডিঙিত ধৰি বৰ্ব্বৰ