jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
Idque eo libentius facimus, quia ex litteris offici plenis, quas a te proxime accepimus, impensum studium amoremque perspicere licuit, quo erga Apostolicam Sedem affecti estis. Pergite, dilecti filii, mente animoque cum romano Pontifice conjuncti, secundum praescripta Instituti vestri pro Ecclesia contendere; et vobis ubertas, quam enixe imploramus, supernorum munerum numquam defuerit. — Horum auspice eamdemque benevolentiam Nostrae paternae testem, tibi, dilecte fili, religiosae viri, et universae tum Societati a caritate, tum etiam Sodalitati sanctimonialium a Providentia, quibus praesides, apostolicam benedictionem permanenter in Domino impertimus. Datum Romae apud S. Petrum die x Februarii anno MDCCCCIV, Pontificatus Nostri anno primo. PIUS PP. X. 2. Lettre à M. Haberl, président de la Société de Sainte-Cécile. PIUS PP. X Dilecte Fili, salutem et apostolicam benedictionem. Non parum delectati sumus eis litteris quas tu, dilecte fili, cetique istius Societatis Caecilianae moderatores, cum in unum de more convenissetis, ad Nos proxime dedistis. In his placuit expressa animi vestri sensa erga Nos gratiam laudes, sane meritas, quibus, ad Dilectum Filium Nostrum Cardinalem Archiepiscopum Coloniensem rescribendo, vos ornavimus: in eisdem vero novum testimonium vestri in Apostolicam Sedem obsequii observantiaeque perplacuit. Quod ceteroqui obsequium quum exploratum Nobis sit, non minus quam vestra et doctrina et peritia et eruditionem, omnino confidimus fore ut quae de cantu gregoriano et de sacra musica generi prescripsimus, vobis adjutoribus, apud vestrates in omnes, quos optamus, consequantur fructus. — Auspicem divinorum munerum ac paternae Nostrae benevolentiae testem tibi, dilecte fili, societatique Caecilianae universae Apostolicam benedictionem amantissime in Domino impertimus. Datum Romae apud S. Petrum die x Novembris anno MDCCCCIV, Pontificatus Nostri secundo. PIUS PP. X. 3. Lettre pour le congrès anti-èsclavagiste de Tarente. Venerabilis frater, salutem et apostolicam benedictionem. Si progressione temporum progrediatur etiam civilis cultus oportet, commendandum maxime consilium putamus unde sodalitas captivitati abolendae adducta tertium Tarenti parat ad rem eamdem conventum. Unde viginti saeculorum praeterlapsa serie, ex quo Redemptor hominis generis Christus homines iniquissima captivitate daemonum exuit, id certe refugit considerare animus hominem tamen captivitate hominum premisse. At Christi remedii unici loco, manent perficienda jussa, miserisque si afferenda Religionis libertas est, nullo id fieri meliori ratione potest, quam illustrata prius hominem mente, et
confidimus fore ut quae de cantu gregoriano et de sacra musica generi prescripsimus, vobis adjutoribus, apud vestrates in omnes, quos optamus, consequantur fructus. — Auspicem divinorum munerum ac paternae Nostrae benevolentiae testem tibi, dilecte fili, societatique Caecilianae universae Apostolicam benedictionem amantissime in Domino impertimus. Datum Romae apud S. Petrum die x Novembris anno MDCCCCIV, Pontificatus Nostri secundo. PIUS PP. X. 3. Lettre pour le congrès anti-èsclavagiste de Tarente. Venerabilis frater, salutem et apostolicam benedictionem. Si progressione temporum progrediatur etiam civilis cultus oportet, commendandum maxime consilium putamus unde sodalitas captivitati abolendae adducta tertium Tarenti parat ad rem eamdem conventum. Unde viginti saeculorum praeterlapsa serie, ex quo Redemptor hominis generis Christus homines iniquissima captivitate daemonum exuit, id certe refugit considerare animus hominem tamen captivitate hominum premisse. At Christi remedii unici loco, manent perficienda jussa, miserisque si afferenda Religionis libertas est, nullo id fieri meliori ratione potest, quam illustrata prius hominem mente, et caritate deinde mota. Id esse tertio captivitati abolendae ceteri propositum vehementer laetamur, cique memorem profitemur animum, quod optatis congruenter Nostris, communem excitare curam pietatemque adlaboret. Tarenti autem, in urbe catholicorum congressionibus non semel hospitali, congregatum iri coetum, non minori Nobis laetitiae est, qui probe scimus nec consultantem lumen, nec deliberandi iste ardorem deesse. Restat ut vota et precès, uti prospere coetus concludatur exitu, addamus, idque pro co, quo flagrat Nobis animus, subveniendum captivis studio, libenter facimus, Apostolicam Benedictionem tibi ac singulis e conventu permanenter in Domino impertientes. Datum Romae apud S. Petrum, die xx Decembris MCMIV, Pontificatus Nostri anno secundo. PIVS PP. X. Venerabili Fratri Petro Archiepiscopo Tarentinorum. Tarentum. II. — SECRETARIATÉ DES BREFS 1. Bref de béatification du Vén. Gaspar del Bufalo. PIUS PP. X. AD PERPETUAM REI MEMORIAM Salutare illud præceptum, quod Redemptor humani generis Christus dedit discipulis suis : « Euntes ergo docete omnes gentes », constanti divinae providentiae consilio ita omni aetate in Ecclesia Dei viguit, ut ipsa nunquam strenuis et sollertibus caruit administris, qui catholicae fidei propagandae studio adducti divinam sapientiam late populis traderent. Et sane coelestis paterfamilias qui a prima ad postremam diurni horam nunquam cessat conducere operarios in vineam suam ad eam excolendam,
iste ardorem deesse. Restat ut vota et precès, uti prospere coetus concludatur exitu, addamus, idque pro co, quo flagrat Nobis animus, subveniendum captivis studio, libenter facimus, Apostolicam Benedictionem tibi ac singulis e conventu permanenter in Domino impertientes. Datum Romae apud S. Petrum, die xx Decembris MCMIV, Pontificatus Nostri anno secundo. PIVS PP. X. Venerabili Fratri Petro Archiepiscopo Tarentinorum. Tarentum. II. — SECRETARIATÉ DES BREFS 1. Bref de béatification du Vén. Gaspar del Bufalo. PIUS PP. X. AD PERPETUAM REI MEMORIAM Salutare illud præceptum, quod Redemptor humani generis Christus dedit discipulis suis : « Euntes ergo docete omnes gentes », constanti divinae providentiae consilio ita omni aetate in Ecclesia Dei viguit, ut ipsa nunquam strenuis et sollertibus caruit administris, qui catholicae fidei propagandae studio adducti divinam sapientiam late populis traderent. Et sane coelestis paterfamilias qui a prima ad postremam diurni horam nunquam cessat conducere operarios in vineam suam ad eam excolendam, novissimis temporibus cum ob graves civiles perturbationes sacrorum operariorum praesidio indigere Ecclesia, inter caeteros misit venerabilem Dei famulum Gasparem del Bufalo, qui omnia christianarum virtutum laude excelens in assidua Apostolici ministerii exercitatione vitam ita excogit, ut superne veritatis praescotia strenuissimus jure meritoque usurpare potuerit dicta Pauli ad Corinthios : « pro Christo legatione fungimur, tamquam Deo exhortantes per nos ». Roma tot sanctorum virorum inclyta mater et altrix hoc etiam gaudebat alumno : in hac enim alma Urbe die vi Januarii mensis anno MDCCLXXXVI piis parentibus ortus a teneris lumbus « sicut lux oriente sole mane absque nubibus rutilat, sic pelsa Clara ficlei, innocentiae ac pietatis specimina praebuit. Puteadecum procul a nugis primae illius aetatis propriis, in his unice electabatur quis ad Dei cultum instituta videret, altariola illustriose compa-lescens, sacrasque referens ceremonias inter ceteros puerorum quos suo praesertim exemplo timorem Domini et erga parentes reverentiam edocere studebat. Etenim primis illis annis tanto erga Deum et proximum amoris fervebatur, ut clericali militiae nomen dare constitueret, quo ad gentes infideles evangelizandas pergeret, ibique vitam pro Deo cum sanguine fundere. Quod consilium cum per aetatem exequi non posset, totus incubuit ut sapientia cresceret et gratia coram Deo et hominibus : siquidem in lyceo
pro Christo legatione fungimur, tamquam Deo exhortantes per nos ». Roma tot sanctorum virorum inclyta mater et altrix hoc etiam gaudebat alumno : in hac enim alma Urbe die vi Januarii mensis anno MDCCLXXXVI piis parentibus ortus a teneris lumbus « sicut lux oriente sole mane absque nubibus rutilat, sic pelsa Clara ficlei, innocentiae ac pietatis specimina praebuit. Puteadecum procul a nugis primae illius aetatis propriis, in his unice electabatur quis ad Dei cultum instituta videret, altariola illustriose compa-lescens, sacrasque referens ceremonias inter ceteros puerorum quos suo praesertim exemplo timorem Domini et erga parentes reverentiam edocere studebat. Etenim primis illis annis tanto erga Deum et proximum amoris fervebatur, ut clericali militiae nomen dare constitueret, quo ad gentes infideles evangelizandas pergeret, ibique vitam pro Deo cum sanguine fundere. Quod consilium cum per aetatem exequi non posset, totus incubuit ut sapientia cresceret et gratia coram Deo et hominibus : siquidem in lyceo Gregoriano praeceptorum laudes promeruit atque omnibus exemplo fuit, praesertim quod pios sibi adjunctis sociis religionis et charitatis officia cum ipsis exerceret, verbo et opere condiscipulos hortaretur ut custodiendo sermones Dei corrigere rent vias suas et immaculati Domino in directione cordis confiterentur. Canonicatu auctus in insigni Marciana Basilica et sacerdotio initiatus pridie Kalendas Augusti anno MDCCCXLIV veluti lucerna super candelabrum posita refulsit in templo Dei in omnimodis sacri ministerii muneribus obeundis. Ad pauperum levamen piae Societatis a Sancta Galla incrementa curavit; nocturnum ad Sanctae Mariae in Vincis coetum pietatis palestram esse voluit; piae Congregationi Sancti Pauli Apostoli pro clero instituto multum operae impendit; ac perpetuo studio adductus provediendi cultus pretiosissimi Sanguini Redemptoris Nostri Jesu Christi eo tamquam vexillo munitus vim omnem suae charitatis exercuit, animum adjiciens omni prope vitae conditioni ad sanctitatem revocandae. Sed, cum jam spectata apostolicorum laborum laude floreret, subito tempestas in Galliis oborta totam concussit Europam ac tum supremum Pontificem rec. mem. Pium PP. VII Praececessorem Nostrum tum optimum quemque ex hac Alma Urbe sanctimoniae ac virtutis domicilio ejecit. Tum venerabilis Dei Servus mirum christianae fortitudinis exemplum edidit; oblata enim illi conditione ut vel juxta verba Gallici Praefecti juraret fidemque et obedientiam sponderet Imperatori, vel si detrectasset custodiam
pridie Kalendas Augusti anno MDCCCXLIV veluti lucerna super candelabrum posita refulsit in templo Dei in omnimodis sacri ministerii muneribus obeundis. Ad pauperum levamen piae Societatis a Sancta Galla incrementa curavit; nocturnum ad Sanctae Mariae in Vincis coetum pietatis palestram esse voluit; piae Congregationi Sancti Pauli Apostoli pro clero instituto multum operae impendit; ac perpetuo studio adductus provediendi cultus pretiosissimi Sanguini Redemptoris Nostri Jesu Christi eo tamquam vexillo munitus vim omnem suae charitatis exercuit, animum adjiciens omni prope vitae conditioni ad sanctitatem revocandae. Sed, cum jam spectata apostolicorum laborum laude floreret, subito tempestas in Galliis oborta totam concussit Europam ac tum supremum Pontificem rec. mem. Pium PP. VII Praececessorem Nostrum tum optimum quemque ex hac Alma Urbe sanctimoniae ac virtutis domicilio ejecit. Tum venerabilis Dei Servus mirum christianae fortitudinis exemplum edidit; oblata enim illi conditione ut vel juxta verba Gallici Praefecti juraret fidemque et obedientiam sponderet Imperatori, vel si detrectasset custodiam et deportationem subiret, tribus sese verbis expedivit gravibus profecto et magnanimis : «Nec possum, nec debeo, nec volo; et continuo Placentiam, Bononiam, Forum Cornelii, dein in arcem Luci devectus ne Sanctae Ecclesiae jura nefario jurejurando vel minimum laederet, exilii et carceris sermunas invicto quicquid animo toto quadriennio toleravit. In libertatem restitutus ac Romam reversus, Deo ad majora vocante, Canonicatu se abdicavit ut animarum saluti vacaret impensius, et aliquot piis Sacerdotiis sibi adsociatis ad sacras expeditiones et spirituales exercitationes anno Domini MDCCCXIV prima fundamenta jecit Congregationis presbyterorum saecularium quam a pretioso Sanguine appellandam esse duxit. Tum venerabili Dei Famulo perampala ac maxime laboriosa adsignata provincia. Nam quemadmodum Christus Deus intuitus Petrum optimum illum Piscatorem hominum fore praevidit, ita redintegrato a captivitate clar. me. Pius PP. VII Praecessor Noster ubi primum oculos convertit in venerabilem Dei Servum Gasparum percepisset videri animo quae et quanta Deus per eum facturus esset, ideoque voluit ut directionem ac regimen Sacrarum Missionum, tristissima illa tempestate, ad innovandos mores atque excitandam pietatem in Pontificia Ditione habendarum ipse susciperet. Ingens erat messis, et pauci pro illius amplitudine operari; sed dicta audiens Gaspar exordientis suae Congregationis Alumnos sibi adjungit, Missiones ipsas quasi Congregationis fundamentum constituit, socios alteros quaerit et repperit,
restitutus ac Romam reversus, Deo ad majora vocante, Canonicatu se abdicavit ut animarum saluti vacaret impensius, et aliquot piis Sacerdotiis sibi adsociatis ad sacras expeditiones et spirituales exercitationes anno Domini MDCCCXIV prima fundamenta jecit Congregationis presbyterorum saecularium quam a pretioso Sanguine appellandam esse duxit. Tum venerabili Dei Famulo perampala ac maxime laboriosa adsignata provincia. Nam quemadmodum Christus Deus intuitus Petrum optimum illum Piscatorem hominum fore praevidit, ita redintegrato a captivitate clar. me. Pius PP. VII Praecessor Noster ubi primum oculos convertit in venerabilem Dei Servum Gasparum percepisset videri animo quae et quanta Deus per eum facturus esset, ideoque voluit ut directionem ac regimen Sacrarum Missionum, tristissima illa tempestate, ad innovandos mores atque excitandam pietatem in Pontificia Ditione habendarum ipse susciperet. Ingens erat messis, et pauci pro illius amplitudine operari; sed dicta audiens Gaspar exordientis suae Congregationis Alumnos sibi adjungit, Missiones ipsas quasi Congregationis fundamentum constituit, socios alteros quaerit et repperit, et Summi Pontificis mandatum promptus atque alacer implet. Seipsum praebens exemplum bonorum operum, praecipue in pietate, humilitate ac mortificationis et poenitentiae spiritu, tamquam bonus Christi adjutor multorum operariorum animos gerens in Dei gloriam et proximorum utilitatem viginti duos annos constantissime desudavit. Umbriam, Aemiliam, Picenum, Tusciam, Campaniam, Samnium, universas fere Medis in Italia regiones sacris expeditionibus instructus, nullis laboribus parcens; in habendis enim missionibus illud sibi proposuerat nunquam sibi esse quiescendum, nullam valetudinis curam habendam, nullum otium, nullam neque corporis neque animi relaxationem sibi concedendam ubi de sempiterna proximorum salute ageretur. Quare non difficultate itineris, non coeli inclementia, non periculis deterritus, oppida, pagos, vicos pedes adibat, apostolicae charitatis vestigiis ubique relictis. Nulla nunquam laboris cessatio; modo conciones ad populum habet, modo pueris ac puellis christianam doctrinam tradit, modo coetus virorum ac mulierum separatim alloquitur, modo animum agentibus adsidet, modo aegrotos invisit, solutur animum, morbi molestiam humanissimis officiis lenit. Vere missus a Deo in Apostolatu apparuit, mira ejus caritas in simultatibus et inimicitiis dirimendis effulsit, concordiam ubique et tranquillitatem reduxit. Ipsi latrones ac nefarii sceleris sontes e nemorosis latibulis educti divini verbi praecconis eloquentia tracti sese admissorum confessione expiabant ad bonam frugem ultro redeuntes. Quocumque iter faceret pacem habebat comitem, ita ut
in Italia regiones sacris expeditionibus instructus, nullis laboribus parcens; in habendis enim missionibus illud sibi proposuerat nunquam sibi esse quiescendum, nullam valetudinis curam habendam, nullum otium, nullam neque corporis neque animi relaxationem sibi concedendam ubi de sempiterna proximorum salute ageretur. Quare non difficultate itineris, non coeli inclementia, non periculis deterritus, oppida, pagos, vicos pedes adibat, apostolicae charitatis vestigiis ubique relictis. Nulla nunquam laboris cessatio; modo conciones ad populum habet, modo pueris ac puellis christianam doctrinam tradit, modo coetus virorum ac mulierum separatim alloquitur, modo animum agentibus adsidet, modo aegrotos invisit, solutur animum, morbi molestiam humanissimis officiis lenit. Vere missus a Deo in Apostolatu apparuit, mira ejus caritas in simultatibus et inimicitiis dirimendis effulsit, concordiam ubique et tranquillitatem reduxit. Ipsi latrones ac nefarii sceleris sontes e nemorosis latibulis educti divini verbi praecconis eloquentia tracti sese admissorum confessione expiabant ad bonam frugem ultro redeuntes. Quocumque iter faceret pacem habebat comitem, ita ut merito Angelus pacis appellatus sit et christianae pietatis in omni lectu excitator, vere salus populis extiterit. Et nostra haec ipsa Roma testis est flagrantissimae charitatis ejus. Canonicus enim ut supra diximus ad Sancti Marci, perinsignis Basilicae decori atque utilitati prospexit, tum adolescentium in gymnasiis atque orphanotrophis degentium, tum pauperum in nocturnis hospitiis receptorum, tum etiam miserorum in custodiis publicis victororum spirituali emolumento ac solatrio studio consuluit. Haec inter quod sibi proposuerat perfecit; sub titulo emin Pretiosissimi Sanguinis Christi Domini inchoatam a se Congregationem clavinali gratia repletus sapientibus regulis ita communicavit, ut in praesens Ecclesia Sponsa Dei etiam hac nova familia ad uberrimum animorum fructum coronata effulgeat. Talis cum esset Servus Dei, longe lateque de ipso fama sanctitatis percrebuit quam coelestibus charismatibus splendidiorem Deusipse reddidit. Et sane ubicumque vestigium posuit venerabilis idem Dei Servus rerum faciem immutavit. Morum licitiam coercet, scandala etiam inveterata penitus extirpat, blasphemos homines ab impia consuetudine deterret; vitiorum invitamenta prohibet. Contra inducuntur boni mores: sacramentorum communem adhortationem frequentia, piae societates instituuntur; pietatis, charitatisque christianae opera efflorescunt; denique demptis et evulsis ex agro Dominico cujuscumque modi zizaniis, fruges uberes efflorescunt, quarum non plebi solum sed viris etiam dignitate ac virtute amplissimis carus ac venerabilis fuit, quos inter pluribus
nocturnis hospitiis receptorum, tum etiam miserorum in custodiis publicis victororum spirituali emolumento ac solatrio studio consuluit. Haec inter quod sibi proposuerat perfecit; sub titulo emin Pretiosissimi Sanguinis Christi Domini inchoatam a se Congregationem clavinali gratia repletus sapientibus regulis ita communicavit, ut in praesens Ecclesia Sponsa Dei etiam hac nova familia ad uberrimum animorum fructum coronata effulgeat. Talis cum esset Servus Dei, longe lateque de ipso fama sanctitatis percrebuit quam coelestibus charismatibus splendidiorem Deusipse reddidit. Et sane ubicumque vestigium posuit venerabilis idem Dei Servus rerum faciem immutavit. Morum licitiam coercet, scandala etiam inveterata penitus extirpat, blasphemos homines ab impia consuetudine deterret; vitiorum invitamenta prohibet. Contra inducuntur boni mores: sacramentorum communem adhortationem frequentia, piae societates instituuntur; pietatis, charitatisque christianae opera efflorescunt; denique demptis et evulsis ex agro Dominico cujuscumque modi zizaniis, fruges uberes efflorescunt, quarum non plebi solum sed viris etiam dignitate ac virtute amplissimis carus ac venerabilis fuit, quos inter pluribus Romanae Ecclesiae Cardinalibus et summis quoque Pontificibus Pio VII ac Leoni XII rec. me. Praedecessoribus Nostris. Tandem Apostolatus sui nunquam intermissis laboribus fractus ad vitae exitum non imprudens pervenit, sed toleratis patienter morbi ingravescentsis doloribus cœlesti drape refectus ceterisque Ecclesiae spiritualibus substructis munitus veluti dulci indulgens somno placidissimo exitu mortalem vitam cum coelesti gloria feliciter commutavit anno MDCCCXXXVII, aetatis suae quinquagesimo secundo, die XXVIII Decembris mensis, quo sanctorum Martyrum Innocentium triumpho gaudet Ecclesia. Cum pretiosa Sanctorum morte quievit, tres lectem exercitatus Congregationis quam condicerat domus, et fama undique diffusa legiferi Patris ac Sacerdotis sanctissimi post obitum illius vivelicior floruit. Funus quo Romae elatus est atque illa in Albanensi Civitate iterata curantibus Missionariorum Pretiosissimi Sanguinis familia, clero et populo, jure gloriosum coelestibus etiam signum esse potuit. Biennium vix elapso de fama sanctitatis Servi Dei inquiri coeperum est atque peracto processu ordinario riteque exhibito penes Congregationem sacris tutendis Ritibus praepositam, causa introducta est. Probationibus autem jurieese sumptis ac perpensis, rec. me. Decessor Noster Leo PP. XIII, XIV Kalendas Apriles anno MDCCCXC venerabilis Dei Servi Gasparis Del Bufalo virtutes heroicum attigisse fastigium solemni sanxit decreto. Inita est dein actio de miraculis quae eo deprecante divinitus patrata facta essent. Nosque per decretum editum quarto
vitam cum coelesti gloria feliciter commutavit anno MDCCCXXXVII, aetatis suae quinquagesimo secundo, die XXVIII Decembris mensis, quo sanctorum Martyrum Innocentium triumpho gaudet Ecclesia. Cum pretiosa Sanctorum morte quievit, tres lectem exercitatus Congregationis quam condicerat domus, et fama undique diffusa legiferi Patris ac Sacerdotis sanctissimi post obitum illius vivelicior floruit. Funus quo Romae elatus est atque illa in Albanensi Civitate iterata curantibus Missionariorum Pretiosissimi Sanguinis familia, clero et populo, jure gloriosum coelestibus etiam signum esse potuit. Biennium vix elapso de fama sanctitatis Servi Dei inquiri coeperum est atque peracto processu ordinario riteque exhibito penes Congregationem sacris tutendis Ritibus praepositam, causa introducta est. Probationibus autem jurieese sumptis ac perpensis, rec. me. Decessor Noster Leo PP. XIII, XIV Kalendas Apriles anno MDCCCXC venerabilis Dei Servi Gasparis Del Bufalo virtutes heroicum attigisse fastigium solemni sanxit decreto. Inita est dein actio de miraculis quae eo deprecante divinitus patrata facta essent. Nosque per decretum editum quarto Kalendas Junii volventis anni de duobus miraculis intercessione ipsius venerabilis Dei famuli a Deo patratis constare similiter suprema Nostra Auctoritate declaravimus. Quum igitur de virtutibus et de duplici miraculo jam esset prolatum judicium, illud supererat discutiendum num idem Venerabilis Dei famulus inter Beatos Celestes tuto foret recensendus. Quod praestitit Dilectus Filius Noster Dominicus S.R.E. Presbyter Cardinalis Ferrata Causae Relator in generali conventu coram Nobis in Vaticanis Edibus decimoctavo Kalendas quintiles hujus anni habito, omnesque tum Cardinales sacris tuendis Ritibus praepositi tum qui aderant Patres Consultores unanimiter suffragio affirmative responderunt. Nos vero iterandas esse Deo preces censuimus ut ad sententiam in tam gravi negotio ferendam coeleste auxilium Nobis compararemus. Octavo vero Kalendas Julias vertentis anni die, qui Natali faustissimo Joannis Praecursoris festus elucet, Nos Eucharistico prius litato sacro, adstantibus Cardinalibus Aloisio Tripepi sacrorum Rituum Congregationi Propraefecto et praefato Dominico Ferrata Relatore, nec non Rev. P. Alexandro Verde S. Fidei Promotore, Suprema Nostra Apostolica Auctoritate decrevimus tuto procedi posse ad sollemnem Venerabilis Dei Famuli Gasparis del Bufalo Beatificationem. Quae cum ita sint, Nos moti precibus Universae Congregationis Missionariorum Pretiosissimi Sanguinis, harum literarum vi facultatem facimus ut Venerabilis Dei Famulus Gaspar Del Bufalo Canonicus Basilicae S. Marci de Urbe et Institutor Congregationis Missionariorum