jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
En ce qui concerne les auteurs, il faut convenir qu'ils favorisent la pratique bénigne, soit directement en la présentant comme légitime, soit indirectement en reconnaissant que les lois de l'interprétation morale ne permettent pas d'imposer l'opinion sévère, étant donnée la probabilité de l'autre. Ajoutons un dernier argument indirect. Il y a une quinzaine d'années, Rome accordait sans difficulté, aux prêtres qui en faisaient la demande, la permission de réciter à 2 h. les Matines du lendemain, moyennant une cause raisonnable. Depuis quelque temps, elle accorde à certaines associations de prêtres (je ne sais si on l'accorde aux individus) l'autorisation d'anticiper Matines à partir d'une heure après midi. On est bien tenté d'en conclure qu'aucune dispense n'est requise pour la récitation à partir de 2 heures. Car, au cœur de l'hiver, on n'en a certainement pas besoin ; et le reste de l'année, les raisons demeurent les mêmes, puisque la vie est la même. 3. AGENNEN. (Agen). Sur des translations de fêtes. Hodiernus Calendarii Agennensis redactor, de consensu Rmi sui Ordinarii, Sacrae Rituum Congregationi sequentia dubia, pro opportuna solutione, proposuit : I. An in ecclesia, ubi S. Felix (14 Jan.) est patronus vel titularis, festum S. Hilarii reponi debeat, tanquam in sedem propriam, in diem 19 Januarii, quae est dies infra Octavam, cum de S. Canuto nihil sit agendum? Et quatenus affirmative, an Calendarium particulare huic responsioni contrarium sit corrigendum? II. An dies 28 Januarii adeo sit propria festo SSmi Nominis Jesu transferendo, juxta Decretum 6 Sept. 1895 (1), ut hoc festum poni nequeat in diem 19 Januarii, quae est dies infra Octavam, v. g-r., S. Hilarii Patroni et Titularis, quando nempe Dominica II post Epiphaniam incidit in diem 14 Januarii, ut anno proximo eveniet? Et quatenus affirmative, an Calendarium particulare sit corrigendum ut supra? III. Utrum festum Purificationis cum Dominica Septuagesimae occurrens transferri debeat in diem 4 Februarii, quando scilicet feria II seu die 3 Februarii occurt Festum Patroni vel Titularis seu duplex primae classis, vel ulterius transferendum sit in primam diem non impeditam juxta Rubricas? (I) Canonistarum, ad II; Canoniste, 1903, p. 323. IV. Quando Festum SSmi Cordis Jesu
sedem propriam, in diem 19 Januarii, quae est dies infra Octavam, cum de S. Canuto nihil sit agendum? Et quatenus affirmative, an Calendarium particulare huic responsioni contrarium sit corrigendum? II. An dies 28 Januarii adeo sit propria festo SSmi Nominis Jesu transferendo, juxta Decretum 6 Sept. 1895 (1), ut hoc festum poni nequeat in diem 19 Januarii, quae est dies infra Octavam, v. g-r., S. Hilarii Patroni et Titularis, quando nempe Dominica II post Epiphaniam incidit in diem 14 Januarii, ut anno proximo eveniet? Et quatenus affirmative, an Calendarium particulare sit corrigendum ut supra? III. Utrum festum Purificationis cum Dominica Septuagesimae occurrens transferri debeat in diem 4 Februarii, quando scilicet feria II seu die 3 Februarii occurt Festum Patroni vel Titularis seu duplex primae classis, vel ulterius transferendum sit in primam diem non impeditam juxta Rubricas? (I) Canonistarum, ad II; Canoniste, 1903, p. 323. IV. Quando Festum SSmi Cordis Jesu die 29 Junii occurrut, in diem 30 transfertur tanquam in sedem propriam. Quid vero in ecclesia propria S. Pauli, cujus festum est primae classis et primarium? Utrum festum SSmi Cordis transferri debeat juxta Rubricas in proximam diem non impeditam, an potius in Dominicam, ne longius protrahatur, translato inde festo Pretiosissimi Sanguinis in feriam III sequentem? V. An, ubi adest obligatio chori, si non cantetur Missa Officio conformis, in Missa solemnitatis in Dominicam translatae fieri debent commemorationes, et quaenam sunt illae commemorationes? VI. An festo Patroni vel Titularis ecclesiae occurrente cum Dominica in Albis vel Trinitatis, possit cantari Missa Patroni vel Tituli, praesertim ubi non adest obligatio chori, quum haec Dominicae non annumerentur in Rubrica Missalis de translatione festorum? Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, exquisito voto Commissionis Liturgicae, omnibusque sedulo perpensis, respondendum censuit : Ad I. Affirmative. Ad II. Negative. Ad III. Affirmative ad primam partem; negative ad secundam. Ad IV. Transferatur in Dominicam sequentem, translato festo Pretiosissimi Sanguinis D. N. J. C. in feriam III sequentem. Ad V. Servetur decretum no 3754 Declarationis indulti pro solemnitate festorum transferenda, 2 Dec. 1881, ad II (I). Ad VI. Negative, et serventur Rubricae reformatae Missalis Romani, tit. VI. De translatione
Sanguinis in feriam III sequentem? V. An, ubi adest obligatio chori, si non cantetur Missa Officio conformis, in Missa solemnitatis in Dominicam translatae fieri debent commemorationes, et quaenam sunt illae commemorationes? VI. An festo Patroni vel Titularis ecclesiae occurrente cum Dominica in Albis vel Trinitatis, possit cantari Missa Patroni vel Tituli, praesertim ubi non adest obligatio chori, quum haec Dominicae non annumerentur in Rubrica Missalis de translatione festorum? Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, exquisito voto Commissionis Liturgicae, omnibusque sedulo perpensis, respondendum censuit : Ad I. Affirmative. Ad II. Negative. Ad III. Affirmative ad primam partem; negative ad secundam. Ad IV. Transferatur in Dominicam sequentem, translato festo Pretiosissimi Sanguinis D. N. J. C. in feriam III sequentem. Ad V. Servetur decretum no 3754 Declarationis indulti pro solemnitate festorum transferenda, 2 Dec. 1881, ad II (I). Ad VI. Negative, et serventur Rubricae reformatae Missalis Romani, tit. VI. De translatione festorum, et decreta no 3754 uti supra ad III, et no 3924 Strigoniens., 3 Julii 1896, ad V (2). Atque ita rescripsit. Die 19 Maii 1905. A. Card. TRIPEPI, Prof-Préf D. PANICI, Archiep. Laodiceen., Secret. 4. ORDINIS CARMELITARUM ANTIQUAE OBSERVANTIAE. Sur l'édition du Rituel de l'Ordre. R. P. Simon Bernardini Ordinis Carmelitarum Antiquae Observantiae, Sacrorum Rituum Congregationi sequentia dubia reformata pro opportuna solutione, humillime exposuit, nimirum: I. An ritus proprius, quo Carmelitae Antiquae Observantiae utuntur in celebratione Missae et in administratione Sacramentorum et Sacramentalium, retinendus sit ab omnibus Religiosi ad Ordinem pertinentibus, iis non exceptis, qui ad parcesias regendas assumuntur? II. An sit improbanda praxis recepta in Liturgia Carmelitica, ut quae formae ac ceremoniae pro uno vel altero Sacramento deerunt in ritu Ordinis peculiaribus, ex Rituali Romano desumerentur? Et quatenus Affirmative ad I et Negative ad II: III. An in facultate sit Prioris Generalis Ordinis Carmelitarum A. O. tam ritus peculiares Ordinis quam eos qui ex Rituali Romano supplentur, in unum volumen colligere sub titulo Ritualis Carmeliticus, et omnibus suis subditis hujus Ritualis observantiam praescribere? Sacra porro Rituum Congregatio, in peculiari coetu ad Vaticanum habito die 16 presentis mensis Maii, proponente Emo et Rmo Dno Cardinali Vincentio Papali Episcopo Praenestino
Ordinis Carmelitarum Antiquae Observantiae, Sacrorum Rituum Congregationi sequentia dubia reformata pro opportuna solutione, humillime exposuit, nimirum: I. An ritus proprius, quo Carmelitae Antiquae Observantiae utuntur in celebratione Missae et in administratione Sacramentorum et Sacramentalium, retinendus sit ab omnibus Religiosi ad Ordinem pertinentibus, iis non exceptis, qui ad parcesias regendas assumuntur? II. An sit improbanda praxis recepta in Liturgia Carmelitica, ut quae formae ac ceremoniae pro uno vel altero Sacramento deerunt in ritu Ordinis peculiaribus, ex Rituali Romano desumerentur? Et quatenus Affirmative ad I et Negative ad II: III. An in facultate sit Prioris Generalis Ordinis Carmelitarum A. O. tam ritus peculiares Ordinis quam eos qui ex Rituali Romano supplentur, in unum volumen colligere sub titulo Ritualis Carmeliticus, et omnibus suis subditis hujus Ritualis observantiam praescribere? Sacra porro Rituum Congregatio, in peculiari coetu ad Vaticanum habito die 16 presentis mensis Maii, proponente Emo et Rmo Dno Cardinali Vincentio Papali Episcopo Praenestino et Relatore, audito etiam R. P. D. Alexandro Verde, S. Fidei Promotore, omnibusque sedulo perpensis, rescribendum censuit: Ad I. Affirmative. Ad II. Negative. Ad III. Affirmative. Quas resolutiones SSmoDomino Nostro Pio Papa X ab infrascripto Cardinali S. R. C. Pro-Preffe relatas, Sanctitas Sua ratas habere et confirmare dignata est. Die 24 Maii 1905. A. Card. TRIPEPI, Pro-Preff. D. PANICI, Archiep. Laodiceen., Secret. 5. ORIOLANA. (Orihuela). Sur l'usage de l'étole au chœur et de la chape. Ramus Dnus Joannes Maura et Gelabert, Episcopus Oriolensis, vehementer exoptans ut Rubricae et Decreta, quae ad divinum cultum spectant, rite serventur, Sacrae Rituum Congregationi ea quae sequuntur humiliter exposuit: In Cathedrali ecclesia Oriolensis inde ab anno 1626 adest consuetudo vi cuius Canonicus Hebdomadarius utitur stola in omnibus Horis canonicis persolvendis. Item diebus in quibus, juxta Caeremoniale Episcoporum assumenda sunt pluvialia, accipiuntur hoc modo: Hebdomadarius habens stolam supra mozzetam manet in habitu chorali usque ad hymnum, infra cujus cantum accipit pluviale; duo beneficiati in festis minus solemnibus, simul cum duobus canonicis in solemnioribus, illud accipiunt in principio Vesperarum, sed tam omnes isti quam Hebdomadarius pluviale assumunt in ipso choro quin in sacristiam conveniant; tempore vero incensationis idem Hebdomadarius associatur ad altare a duobus aliis subdiaconis simplicial
24 Maii 1905. A. Card. TRIPEPI, Pro-Preff. D. PANICI, Archiep. Laodiceen., Secret. 5. ORIOLANA. (Orihuela). Sur l'usage de l'étole au chœur et de la chape. Ramus Dnus Joannes Maura et Gelabert, Episcopus Oriolensis, vehementer exoptans ut Rubricae et Decreta, quae ad divinum cultum spectant, rite serventur, Sacrae Rituum Congregationi ea quae sequuntur humiliter exposuit: In Cathedrali ecclesia Oriolensis inde ab anno 1626 adest consuetudo vi cuius Canonicus Hebdomadarius utitur stola in omnibus Horis canonicis persolvendis. Item diebus in quibus, juxta Caeremoniale Episcoporum assumenda sunt pluvialia, accipiuntur hoc modo: Hebdomadarius habens stolam supra mozzetam manet in habitu chorali usque ad hymnum, infra cujus cantum accipit pluviale; duo beneficiati in festis minus solemnibus, simul cum duobus canonicis in solemnioribus, illud accipiunt in principio Vesperarum, sed tam omnes isti quam Hebdomadarius pluviale assumunt in ipso choro quin in sacristiam conveniant; tempore vero incensationis idem Hebdomadarius associatur ad altare a duobus aliis subdiaconis simplicial habitu chorali indutis. Tandem in fine Vesperarum omnes qui pluvialia assumpserunt illa deponunt quin e choro egrediantur. Nunc vero cum circa legitimitatem harum consuetudinum graves dubitationes exortae sint nuperrime et inter ipsos Capitulares non conveniat quid agendum sit, idem Ordinarius ad omnem ambiguitatem mediocrem tollendam insequentium dubiorum solutionem a S. C. expetivit, nimirum: I. An hujusmodi usus stola, saltem attenta perantiqua consuetudine, uti legitimus sit habendus ideoque servandus? II. An vi ejusdem consuetudinis Hebdomadarius possit manere in habitu chorali usque ad hymnum et tunc assumere pluviale? III. An pluvialia in Vespers solemnibus possint assumi et deponi in ipso choro quin necesse sit in sacristiam convenire? IV. An qui assistunt Hebdomadario tempore thurificationis debeant esse iidem qui ab initio parati fuerunt, vel possint esse duo alii subdiaconis simplicial habitu chorali indulti? V. An sustineri possit consuetudo ut duo canonici, absente episcopo, induantur pluvialibus ad functum munere assistentium in diebus solemnioribus prout in hac Cathedrali consuetum fuit pro Vesperis? Et Sacra Rituum Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, exquisita etiam sententia Commissionis Liturgicae, reque diligenter expensa, rescribendum censuit: Ad I. Negative, juxta decretum no 1275, Dalmatarius, 4 Augusti 1663, ad III (1). Ad II et III. Negative, et servetur Caeremoniale Episcoporum, lib. II,
C. expetivit, nimirum: I. An hujusmodi usus stola, saltem attenta perantiqua consuetudine, uti legitimus sit habendus ideoque servandus? II. An vi ejusdem consuetudinis Hebdomadarius possit manere in habitu chorali usque ad hymnum et tunc assumere pluviale? III. An pluvialia in Vespers solemnibus possint assumi et deponi in ipso choro quin necesse sit in sacristiam convenire? IV. An qui assistunt Hebdomadario tempore thurificationis debeant esse iidem qui ab initio parati fuerunt, vel possint esse duo alii subdiaconis simplicial habitu chorali indulti? V. An sustineri possit consuetudo ut duo canonici, absente episcopo, induantur pluvialibus ad functum munere assistentium in diebus solemnioribus prout in hac Cathedrali consuetum fuit pro Vesperis? Et Sacra Rituum Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, exquisita etiam sententia Commissionis Liturgicae, reque diligenter expensa, rescribendum censuit: Ad I. Negative, juxta decretum no 1275, Dalmatarius, 4 Augusti 1663, ad III (1). Ad II et III. Negative, et servetur Caeremoniale Episcoporum, lib. II, cap. iii, n. 1., 2, 3 et 4 (2). Ad IV. Affirmative ad primam partem, negative ad secundam; et servandum Caeremoniale Episcoporum, loc. cit., n. 10 (1). Ad V. Negative juxta decretum n° 1361, Papiae., 20 Julii 1669, ad III (2). Atque ita rescripsit. Die 30 Maii 1905. A. Card. TRIPEPI, Pro-Preff. D. PANICI, Archiep. Laodiceen., Secret. 6. ORD. MINORUM CAPUCCINORUM. Autorisation d'employer une formule abrégée pour l'absolution générale. Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa X, clementer deferens humillimis precibus Rmi Patris Procuratoris Generalis Ordinis Minorum Capuccinorum, ab infrascripto Cardinali Sacrorum Rituum Congregationi Pro-Praefecto relatis, benigne indulgere dignatus est, ut in absolutione generali modo privato, id est immediate post sacramentalem absolutionem a Regularius impertienda, adhiberi valeat formula brevior, quae pro Tertiariis saecularibus concessa fuit (3). Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 22 Martii 1905. A. Card. TRIPEPI, Pro-Preff. D. PANICI, Archiep. Laodiceen., Secret. (1) Il y est dit expressément que le célébrant monte à l'autel accompagné de deux assistants revêtus de chapes. (2) Ce décret dit : « Non teneri canonicos ad assistentiam Vesperarum cum pluvialibus » ; et le Caerémonial suppose que les prêtres revêtus de chapes sont de tyrannio ecclesiae, mais non chanoines. (3) D'après le Caerémonial du Tiers Ordre,
TRIPEPI, Pro-Preff. D. PANICI, Archiep. Laodiceen., Secret. 6. ORD. MINORUM CAPUCCINORUM. Autorisation d'employer une formule abrégée pour l'absolution générale. Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa X, clementer deferens humillimis precibus Rmi Patris Procuratoris Generalis Ordinis Minorum Capuccinorum, ab infrascripto Cardinali Sacrorum Rituum Congregationi Pro-Praefecto relatis, benigne indulgere dignatus est, ut in absolutione generali modo privato, id est immediate post sacramentalem absolutionem a Regularius impertienda, adhiberi valeat formula brevior, quae pro Tertiariis saecularibus concessa fuit (3). Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 22 Martii 1905. A. Card. TRIPEPI, Pro-Preff. D. PANICI, Archiep. Laodiceen., Secret. (1) Il y est dit expressément que le célébrant monte à l'autel accompagné de deux assistants revêtus de chapes. (2) Ce décret dit : « Non teneri canonicos ad assistentiam Vesperarum cum pluvialibus » ; et le Caerémonial suppose que les prêtres revêtus de chapes sont de tyrannio ecclesiae, mais non chanoines. (3) D'après le Caerémonial du Tiers Ordre, il existe même deux formules abrégées pour donner aux Tertiaires, immédiatement après l'absolution sacramentelle, l'indulgence appelée absolution générale. La première est conçue en ces termes : « Dominus Noster Jesus Christus, qui beato Petro Apostolo dedit potestatem ligandi atque solvendi, ille te absolvat ab omni vinculo delictorum, ut habeas vitam æternam et vivas in sæcula sæculorum. Amen. — Per sacratissimam passionem et mortem D. N. J. C., precibus et meritis beatiissimae Virginis Mariae, beatissimi Apostolorum Petri et Pauli, beatissimi Patris nostri Francisci et omnium Sanctorum, auctoritate a Summis Pontificibus mihi concessa, plenariam indulgentiam omnium peccatorum tuorum tibi impertior. In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti. Amen. La seconde formule consiste dans la phrase finale de la précédente. Le Cérémonial dit en effet : « Si adjunt!» vetent integram adhibere formulam, sacerdos, reliquis omissis, dicere poterit : Auctoritate a Summis Pontificibus, etc. ». 7. CAJUSREN. (Cahors). — DECRETUM. Confirmation du culte immémorial rendu au B. Christophe de Romandiola, franciscain. Inter selectos S. Francisci Assisiensis discipulos et sodales, qui ad Christi Evangelium verbo et exemplo praedicandum ac propagandum missi fuerunt, conspicuum tenet locum Christophorus a Romandiola nuncupatus, qui antea parochus, postea religiosus, ab eodem sancto Patre legiferum in suum primum ordinem
æternam et vivas in sæcula sæculorum. Amen. — Per sacratissimam passionem et mortem D. N. J. C., precibus et meritis beatiissimae Virginis Mariae, beatissimi Apostolorum Petri et Pauli, beatissimi Patris nostri Francisci et omnium Sanctorum, auctoritate a Summis Pontificibus mihi concessa, plenariam indulgentiam omnium peccatorum tuorum tibi impertior. In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti. Amen. La seconde formule consiste dans la phrase finale de la précédente. Le Cérémonial dit en effet : « Si adjunt!» vetent integram adhibere formulam, sacerdos, reliquis omissis, dicere poterit : Auctoritate a Summis Pontificibus, etc. ». 7. CAJUSREN. (Cahors). — DECRETUM. Confirmation du culte immémorial rendu au B. Christophe de Romandiola, franciscain. Inter selectos S. Francisci Assisiensis discipulos et sodales, qui ad Christi Evangelium verbo et exemplo praedicandum ac propagandum missi fuerunt, conspicuum tenet locum Christophorus a Romandiola nuncupatus, qui antea parochus, postea religiosus, ab eodem sancto Patre legiferum in suum primum ordinem cooptatus, fere centenarius, vitae sanctitate et ministerii operibus clarus, sancto fine et glorioso sepulchro apud Cadurcenses coronatus exhibetur. Ex actis enim processualibus, atque ex vita de eo conscripta a Fr. Bernardo a Bessa Servi Dei Socio et S. Bonaventurae a secretis, plane liquet Christophorum saeculo XII, circa annum 1172, ortum fuisse et quadragenario majorem, parochi munere ad perfectiorem statum amplectendum dimisso, beati Patris Francisci Instituto nomen perlibenter dedit. Adversus Albigensium sectam per Aquitaniam furiose bacchantem, tum militari manu tum sacris expeditionibus erat dimicandum. Hinc conjunctis viribus principes, inter quos emicuit comes Montisfortis, et sacrorum antistitum pro Christi fide magno animi ardore pugnatum est. Rogante Guillelmo IV de Cardaillac, Cadurcensi Episcopo, ejusque magnificentia Franciscalis familia in Aquitania constituta est; atque Cadurci et alibi erecta coenobia ipsomet Christophoro auctore et praeside cum legitimi sui Seraphici institutoris mandato. Servus Dei cum sociis totus erat ut in haeresim lapsi ad veritatis lumen erigerentur atque omnes christiana fide bonisque moribus instructi illuc oculos animosque affigerent ubi veri thesauri et vera sunt gaudentia. Austerae vitae tenore sibi proposito, in pauperes agrotosque suam effundebat charitatem. Frequenti oratione Deo adhaerere atque Deiparam Virginem peculiari pietatis affectu prosequi in delictis habebat. Unde vere Christophorus, Christum ferens, in corpore per
fuisse et quadragenario majorem, parochi munere ad perfectiorem statum amplectendum dimisso, beati Patris Francisci Instituto nomen perlibenter dedit. Adversus Albigensium sectam per Aquitaniam furiose bacchantem, tum militari manu tum sacris expeditionibus erat dimicandum. Hinc conjunctis viribus principes, inter quos emicuit comes Montisfortis, et sacrorum antistitum pro Christi fide magno animi ardore pugnatum est. Rogante Guillelmo IV de Cardaillac, Cadurcensi Episcopo, ejusque magnificentia Franciscalis familia in Aquitania constituta est; atque Cadurci et alibi erecta coenobia ipsomet Christophoro auctore et praeside cum legitimi sui Seraphici institutoris mandato. Servus Dei cum sociis totus erat ut in haeresim lapsi ad veritatis lumen erigerentur atque omnes christiana fide bonisque moribus instructi illuc oculos animosque affigerent ubi veri thesauri et vera sunt gaudentia. Austerae vitae tenore sibi proposito, in pauperes agrotosque suam effundebat charitatem. Frequenti oratione Deo adhaerere atque Deiparam Virginem peculiari pietatis affectu prosequi in delictis habebat. Unde vere Christophorus, Christum ferens, in corpore per macerationem, in corde per devotionem, in ore per laudem et legis ejus annuntiationem, coelestibus etiam signis cohonestatus fuisse perhibetur. Felix Servi Dei transitus obtigit in conventu Cadurcensi, die 3) Octobris in pervigilio festi Omnium Sanctorum an. 1272, postquam ipse fratres ad se accitus et seorsum missos de rebus Dei suaviter allocutus benedixisset, devotisque precibus suum spiritum Deo commisssisset. Sacrum corpus in ecclesiam fratrum solemni pompa elatum, funere persolvit, unguentis summa suavitate conditis conspersum et in apposita lignea arca inclusum honorifice tumulatum fuit. Coepit illico Christophorus beatus et sanctus appellari atque populi devotione et prodigiorum multitudine inclarescere. De cultu vero immemorabili hujus Servi Dei seu de casu excepto a decreto s. me. Urbani Papae VIII postremis hisce temporibus actum est; curantibus Tolosanæ regionis Pastoribus una cum Rmo Dno Emilio Christophoro Enard, Cadurcensi Episcopo, qui per judicem specialiter delegatum super eodem cultu seu casu excepto, ad tramites juris, processum ordinarium instituit atque subsequentem sententiam favorabilem protulit. Quibus omnibus una cum documentis authenticis ad rem pertinentibus Sedi Apostolicae reverenter subjectis, instante Rmo Dno Bernardo Nardi, Episcopo tit. Thebano, Ordinis Minorum S. Francisci Capuccinorum Postulatore generali; attentisset litteris postulatoriis Emi et Rmi Dni Cardinalis Lecot, Archiepiscopi Burdigalensis, et totius Tolosanæ regionis Pastorum, Emus et