jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
regionis cujusque aestimationem. 61. — Quod si hujusmodi Protonotariatus honor alicui Canonicorum coetui collective ab Apostolica Sede conferatur (quod jus, collective Protonotarios nominandi, nemini censeri posse deleslatum declaramus), eo ipso, quo quis Dignitatem aut Canonicatum est legitime consequutus, Protonotarius nuncupabitur. 62. — Pariter, qui Vicarii Generalis aut etiam Capitularis munere fungitur, hoc munere dumtaxat perdurante, erit Protonotarius Titularis; hinc, si Dignitate aut Canonicatu in Cathedrali non gaudeat quando choro interesse velit, habitu Protonotarii praclatitio, qui infra describitur, jure utetur. 63. — Protonotarii Apostolici Titulares sunt Praelecti extra Urbem, qui tamen subjecti omnino manent locorum Ordinariis, Praelectorum Domus Pontificiae honoribus non gaudent, neque inter Summi Pontificis Familiares adnumerantur. 64. — Extra Urbem, dummodo Summus Pontifex eo loci non adsit, in sacris functionibus rite utuntur habitu praclatitio, nigri et integri coloris, idest veste talari, etiam, si libeat, cum cauda (necque tamen explicanda), zona serica cum duobus flocculis a laeva pendentibus, Rocchetto, Mantelleto et bireto, absque ulla horum omnino parte, subusto aut ornamento alterius coloris. 65. Extra Urbem, praesente Summo Pontifice, descripto habitu indui possunt, si hic tamquam chorale insignem concessus sit, vel si quis uti Vicarius adfuerit. Habitu praelatitio induti, omnibus Clericis, Presbyteris, etiam Canonicis, singulatim sumptis, praeferruntur, non vero Canonicis, etiam Collegiatum, collegialiter convenientibus, neque Vicariis Generalibus et Capitularibus, aut Superioribus Generalibus Ordinum Regularium, et Abbatibus, ac Praelatis Romanae Curiæ; non genuflectunt ad Crucem vel ad Episcopum, sed tantum se inclinant, ac duplici ductu thurificantur. Super habitu quotidiano, occasione solemnis conventus, audientiae et similium, etiam Romae et coram Summo Pontifice, zonam tantum sericam nigram, cum laciniis item nigris, gestare poterunt, cum pileo chordula ac floccis nigris ornato. Propriis insignibus, seu stemmatibus, pileum imponere valeant, sed nigrum tantummodo, cum lemniscis et sex hinc sex inde flocculis pendentibus, item ex integro nigris. Si quis Protonotarius Titularis, Canonicatus aut Dignitatis ratione, choro intersit, circa habitum se gerat juxta normas Protonotariis ad instar constitutas, num. 52, vestis colore excepto. Sacris operantes, a simplicibus Sacerdotibus minime differant; attamen extra Urbem in Missis et Vesperis solemnibus, pariterque in Missis lectis aliisque functionibus solemnius aliquando celebrandis, Palmatoria tantum ipsis utenda conceditur, excluso Canone aliave pontificali supellectili. Quod pertinet
Collegiatum, collegialiter convenientibus, neque Vicariis Generalibus et Capitularibus, aut Superioribus Generalibus Ordinum Regularium, et Abbatibus, ac Praelatis Romanae Curiæ; non genuflectunt ad Crucem vel ad Episcopum, sed tantum se inclinant, ac duplici ductu thurificantur. Super habitu quotidiano, occasione solemnis conventus, audientiae et similium, etiam Romae et coram Summo Pontifice, zonam tantum sericam nigram, cum laciniis item nigris, gestare poterunt, cum pileo chordula ac floccis nigris ornato. Propriis insignibus, seu stemmatibus, pileum imponere valeant, sed nigrum tantummodo, cum lemniscis et sex hinc sex inde flocculis pendentibus, item ex integro nigris. Si quis Protonotarius Titularis, Canonicatus aut Dignitatis ratione, choro intersit, circa habitum se gerat juxta normas Protonotariis ad instar constitutas, num. 52, vestis colore excepto. Sacris operantes, a simplicibus Sacerdotibus minime differant; attamen extra Urbem in Missis et Vesperis solemnibus, pariterque in Missis lectis aliisque functionibus solemnius aliquando celebrandis, Palmatoria tantum ipsis utenda conceditur, excluso Canone aliave pontificali supellectili. Quod pertinet ad acta in causis Beatificationis et Canonizationis, et ad passivam electionem in Conservatores et cetera, iisdem juribus gaudent, quibus fruuntur Protonotarii Supranumerarii, uti nn. 2 3 et 24 supra dictum est. Beneficia eorum qui, tamquam privatae personae, Protonotariatum Titularem assequuti sunt, non vero qui ratione Vicariatus, Canonicatus sive Dignitatis eodem gaudent, ab Apostolica tantum Sede conferantur. Noverint autem se, licet forte plures una simul, non tamquam unius ecclesiae Canonici, sed tamquam Protonotarii, conveniant, non ideo Collegium constituere. Tandem qui Protonotariatu Apostolico honorario donati sunt, tamquam privatae personae, titulo, honoribus et privilegiis Protonotariatus uti nequeunt, nisi antea diploma suae nominationis Collegio Protonotariorum Participantium exhibuerint, Fideique professionem, ac fidelitatis jusjurandum coram Ordinario, aut alio viro in ecclesiastica dignitate constituto emisserint. Qui vero ob Canonicatum, Dignitatem, aut Vicariatum, eo potiti fuerint, nisi idem protestiterint, memoratis honoribus et privilegiis, quae superius recensetur, tantummodo intra propriae dioecesis limites uti poterunt. Qui secus facere, aliisque, praeter descripta, privilegiis uti praesumpserint, si ab Ordinario semel et bis admoniti non paruerint, eo ipso honore et juribus Protonotarii privatos se sciant: quod si Protonotariatum, tamquam privata persona adepti sint, etiam titulo. Vicarii Generales vel Capitulares, itemque Dignitates et Canonici nomine atque honoribus Protonotariatus titularis gaudentes, si, quavis ex causa,
gaudent, ab Apostolica tantum Sede conferantur. Noverint autem se, licet forte plures una simul, non tamquam unius ecclesiae Canonici, sed tamquam Protonotarii, conveniant, non ideo Collegium constituere. Tandem qui Protonotariatu Apostolico honorario donati sunt, tamquam privatae personae, titulo, honoribus et privilegiis Protonotariatus uti nequeunt, nisi antea diploma suae nominationis Collegio Protonotariorum Participantium exhibuerint, Fideique professionem, ac fidelitatis jusjurandum coram Ordinario, aut alio viro in ecclesiastica dignitate constituto emisserint. Qui vero ob Canonicatum, Dignitatem, aut Vicariatum, eo potiti fuerint, nisi idem protestiterint, memoratis honoribus et privilegiis, quae superius recensetur, tantummodo intra propriae dioecesis limites uti poterunt. Qui secus facere, aliisque, praeter descripta, privilegiis uti praesumpserint, si ab Ordinario semel et bis admoniti non paruerint, eo ipso honore et juribus Protonotarii privatos se sciant: quod si Protonotariatum, tamquam privata persona adepti sint, etiam titulo. Vicarii Generales vel Capitulares, itemque Dignitates et Canonici nomine atque honoribus Protonotariatus titularis gaudentes, si, quavis ex causa, a munere, Dignitate aut Canonico cessent, eo ipso, titulo, honoribus et juribus ipsius Protonotariatus exciderunt. Nihil detractum volumus a honore, privilegiis, praeminentiis, praerogativis, quibus alia Praelatorum Romanae Curiæ Collegia, Apostolicae Sedis placito, exornantur. Insuper concedimus, ut omnes et singuli Praelati Urbani seu Domestici, etsi nulli Collegio adscripti, ne nempe, qui tales renunciati, Breve Apostolicum obtinuerint, Palmatoria uti possint (non vero Canone aut alia pontificali supellectili) in Missa cum cantu, vel etiam lecta, cum aliqua solemnitate celebranda; item in Vesperis aliisque solemnibus functionibus. Hi autem habitum, sive praelatitium sive quem vocant Diaconum, gestare poterunt, juxta Romanae Curiæ consuetudinem, prout supra describitur nn. 16, 17; numquam tamen vestes talaris caudam explicare, neque sacras vestes ex altari assumere valeant, nec alio uti colore, quam violaceo, in bireto flocculo et pilei vitta, opere reticulato distincta, sive chordulis et flocculis, etiam in pileo stemmatibus imponendo ut n. 18 dictum est, nisi, pro eorum aliquo, 1st fatum de majori particulari privlegio. Ex Romanorum Pontificum indulgentia, insignia quaedam praelatitia aut pontificalia aliis Collegiis, praesertim Canonicorum, eorumque Dignitatibus, quocumque nomine nuncupentur, vel a priscis temporibus tribui consueverunt; cum autem ejusmodi privilegia deminutionem quamdam episcopali dignitati videantur afferre, idcirco ea sunt de jure strictissime interpretanda. Huic principio inhaerentes, expresse
tales renunciati, Breve Apostolicum obtinuerint, Palmatoria uti possint (non vero Canone aut alia pontificali supellectili) in Missa cum cantu, vel etiam lecta, cum aliqua solemnitate celebranda; item in Vesperis aliisque solemnibus functionibus. Hi autem habitum, sive praelatitium sive quem vocant Diaconum, gestare poterunt, juxta Romanae Curiæ consuetudinem, prout supra describitur nn. 16, 17; numquam tamen vestes talaris caudam explicare, neque sacras vestes ex altari assumere valeant, nec alio uti colore, quam violaceo, in bireto flocculo et pilei vitta, opere reticulato distincta, sive chordulis et flocculis, etiam in pileo stemmatibus imponendo ut n. 18 dictum est, nisi, pro eorum aliquo, 1st fatum de majori particulari privlegio. Ex Romanorum Pontificum indulgentia, insignia quaedam praelatitia aut pontificalia aliis Collegiis, praesertim Canonicorum, eorumque Dignitatibus, quocumque nomine nuncupentur, vel a priscis temporibus tribui consueverunt; cum autem ejusmodi privilegia deminutionem quamdam episcopali dignitati videantur afferre, idcirco ea sunt de jure strictissime interpretanda. Huic principio inhaerentes, expresse volumus, ut in pontificalium usu nemini ad aliquod ex supra memoratis Collegiis pertinenti in posterum ampliora suffragentur privilegia, quam quae, superius descripta, competunt Protonotariis sive Supranumerariis, sive ad instar, et quidem non ultra propriae ecclesiae, aut ad summum Dioeceseos, si hoc fuerit concessum, limites; neque ultra dies jam designatos, aut determinatas functiones; et quae arctiora sunt, ne augerentur. Quoniam vero de re agitur haud parvi momenti, quippe quae ecclesiasticam respicit disciplinam, ne quis audeat arbitraria interpretatione, majora quam in concedentis voluntate fuerint, sibi privilegia vindicare; quin potius paratum sese ostendat, quatenus illa excesserint, minoribus coarctari; singulis locorum Ordinariis, quorum sub jurisdictione vel quorum in territorio, si de exemptis agatur, aliquis ex praedictis coetibus inveniatur, demandamus, ut, tamquam Apostolicae Sedis Delegati, Apostolicarum Concessionum documenta ipsis faventia, circa memorata privilegia, infra bimestre tempus, ab hisce Nostris Ordinationibus promulgatis, sub poena immediatae amissionis eorum quae occultaverint, ad se transmitti curent. quae intra consequentem mensem ad Nostram SS. Rituum Congregationem mittant. Haec autem, pro suo munere, omnia et singula hisce Nostris dispositionibus aptans, declarabit et decernet, quaenam in posterum illis competant. Haec omnia rata et firma consistere auctoritate Nostra volumus et jubemus: contrariis non obstantibus quibuscumque. Datum Romae apud S. Petrum, die xxi Februarii
determinatas functiones; et quae arctiora sunt, ne augerentur. Quoniam vero de re agitur haud parvi momenti, quippe quae ecclesiasticam respicit disciplinam, ne quis audeat arbitraria interpretatione, majora quam in concedentis voluntate fuerint, sibi privilegia vindicare; quin potius paratum sese ostendat, quatenus illa excesserint, minoribus coarctari; singulis locorum Ordinariis, quorum sub jurisdictione vel quorum in territorio, si de exemptis agatur, aliquis ex praedictis coetibus inveniatur, demandamus, ut, tamquam Apostolicae Sedis Delegati, Apostolicarum Concessionum documenta ipsis faventia, circa memorata privilegia, infra bimestre tempus, ab hisce Nostris Ordinationibus promulgatis, sub poena immediatae amissionis eorum quae occultaverint, ad se transmitti curent. quae intra consequentem mensem ad Nostram SS. Rituum Congregationem mittant. Haec autem, pro suo munere, omnia et singula hisce Nostris dispositionibus aptans, declarabit et decernet, quaenam in posterum illis competant. Haec omnia rata et firma consistere auctoritate Nostra volumus et jubemus: contrariis non obstantibus quibuscumque. Datum Romae apud S. Petrum, die xxi Februarii MCMV, Pontificatus Nostri anno secundo. PIUS PP. X. Loose notes on the congress gregorian international in Strasbourg Dilecto Filio Petro Wagner, Doctori decuriali in Liceo magno Friburgensi et generalis conventus studiorum cantus gregorianus moderatori. PIUS PP. X. Dilecte Fili, salutem et Apostolicam benedictionem. Quemadmodum servari praecepta gaudemus quae fidelium utilitati subinde damus, ita nunciato a te conventum delectamur, in quem studiosi Gregoriani concentus viri ex omni populo confluent, hac una vehementer permoti re, ut quae Nos de musica sacra monuimus, ad usum fideliter adducantur. Coetum autem et frequentem conjicio futurum et ex viribus coaliturum censeri, qui non modo musicae peritiam artis, sed etiam, id quod magni in re sacra interest, pietatem sensumque alte teneant christianae fidei, valde profecto laetamur, capimusque inde argumentum explorati faustique exitus certum. At illud uberiorum Nobis fructum ex laboribus vestris pertendit, deliberatum vobis esse non modo voluntates erga avitum Ecclesiae Romanae cantum admovereatque excitare verbis, sed exempla etiam, adjuvandae praxi perutilia, oculos ponere, unde probe ac rite possint studiosi perspicere, quantum et artis et elegantiae et religionis in servandis muscis sacrae praescriptis insit. Animatis egregie vobis multam sese ac facilem impertiat gratia divina, illudque ex alacritate vestrae licit optatissimum commodum, ut ea demum existat in catholico
subinde damus, ita nunciato a te conventum delectamur, in quem studiosi Gregoriani concentus viri ex omni populo confluent, hac una vehementer permoti re, ut quae Nos de musica sacra monuimus, ad usum fideliter adducantur. Coetum autem et frequentem conjicio futurum et ex viribus coaliturum censeri, qui non modo musicae peritiam artis, sed etiam, id quod magni in re sacra interest, pietatem sensumque alte teneant christianae fidei, valde profecto laetamur, capimusque inde argumentum explorati faustique exitus certum. At illud uberiorum Nobis fructum ex laboribus vestris pertendit, deliberatum vobis esse non modo voluntates erga avitum Ecclesiae Romanae cantum admovereatque excitare verbis, sed exempla etiam, adjuvandae praxi perutilia, oculos ponere, unde probe ac rite possint studiosi perspicere, quantum et artis et elegantiae et religionis in servandis muscis sacrae praescriptis insit. Animatis egregie vobis multam sese ac facilem impertiat gratia divina, illudque ex alacritate vestrae licit optatissimum commodum, ut ea demum existat in catholico orbe voluntas, praepisitis de sacro concentu Nostris parere diligenter. Tibi interea praesicipum benevolentiam testamur, auspice munerum coelestium tibi atque universis qui in memoratum coetum se conferent, Benedictionem Apostolicam permanenter in Domino impertimus. Datum Romae apud S. Petrum, die XXIII Januarii anno MDCCCCV, Pontificatus Nostri secundo. PIUS PP. X II. — SECRETARIA DEL BREVE. 1. Breve de beatification dei Venerabili Agatangelo da Vendôme e Cassiano da Nantes. PIUS PP. X. Ad perpetuam rei memoriam. Africam, terram triumphis divitem, jam veteres terrarum orbis domini appellarunt Romani; sed illa hoc potius fatidico nomine vocari a christiano populo tunc potuit, cum Martyrum purpurata sanguine, a primis humanae redemptionis annis ad praesens usque diurn, innumeris ac vere in conspectu Dei gloriosissimum victorias obtinuit. Et sane eadem in terra fortissimorum heroum seriem, qui effuso sanguine, testimonium Christo reddidere, nulla unquam setas conclusit, sed fastorum ipsorum tabulas novi semper titulos augebant. Etenim post primas in Romana provincia Imperatorum persecutiones, post crudelissimas Arianorum in Christi sectales animae versiones, Mauritaniam, Gestum Ham, Numidiam, Aegyptum, Lybiam, Nubiam, et ipsas interioris Africae plagas, male cognitas plagas, nova semper atque insignia Christi militum tropaea ornarunt. Has ad regiones christiani nominis provenire studio adducti, divini verbi praesonces certatim properarunt, ad gentes immanitate barbaras,
SECRETARIA DEL BREVE. 1. Breve de beatification dei Venerabili Agatangelo da Vendôme e Cassiano da Nantes. PIUS PP. X. Ad perpetuam rei memoriam. Africam, terram triumphis divitem, jam veteres terrarum orbis domini appellarunt Romani; sed illa hoc potius fatidico nomine vocari a christiano populo tunc potuit, cum Martyrum purpurata sanguine, a primis humanae redemptionis annis ad praesens usque diurn, innumeris ac vere in conspectu Dei gloriosissimum victorias obtinuit. Et sane eadem in terra fortissimorum heroum seriem, qui effuso sanguine, testimonium Christo reddidere, nulla unquam setas conclusit, sed fastorum ipsorum tabulas novi semper titulos augebant. Etenim post primas in Romana provincia Imperatorum persecutiones, post crudelissimas Arianorum in Christi sectales animae versiones, Mauritaniam, Gestum Ham, Numidiam, Aegyptum, Lybiam, Nubiam, et ipsas interioris Africae plagas, male cognitas plagas, nova semper atque insignia Christi militum tropaea ornarunt. Has ad regiones christiani nominis provenire studio adducti, divini verbi praesonces certatim properarunt, ad gentes immanitate barbaras, cultuque efferatas Evangelii lumen allaturi. Non eos coeli inclementia, non itinerum asperitas, non belluarum hominumque silvestrium ferocia ab incipio deterruit; nullis difficultatibus, nullis laboribus fracti, saepe doctrinam quam praedicatione vulgaverant constanter tolerata morte confirmarunt, proprio videlicet sanguine, quam verbo et sudore severant, arborem viventem. Certam quisque nacti provinciam, auspice Congregatio Fidei Propagandæ praeposita, Religiosi potissimum Ordines spectatos doctrina et sanctimonia viris, sui etiam sanguinis ob salutem proximorum prodigos, ad sacras in Africam expeditiones designarunt; hosque inter Ordines de causa religionis et humanitatis optime meritos, inclytaeetiam Capulatorum Franciscaliana familia numeratur. Haec nobilibus floret coronis et palmis alumnorum suorum quorum effusus cruor fuit semen fuit Christianorum; haec in gloriosis Ordinis Martyrum tabulis nomina quoque habet inscripta Venerabilium Dei Famulorum Agatangeli et Cassiani, qui ob catholicae fidei testimonium in Aethiopiam ovem crudelissimam oppetiverunt. Venerabilis Dei Servus Agatangelus, in paterna civitate Franciscus Nourry, Vendoine in urbe Galliae ortus est die xxxi mensis Julii anno MDXCVIII. Eo nondum illustri Nanneti prodiit in lucem die xv mensis Januarii MDCV, futurus illi in apostolatu et passione socius Consalvus Vaz Lopez Netto, cui postea nomen Cassianus. Uterque claris piissimisque parentibus usi sunt, non ad rem sibi gloriamque amplificandam, sed ad maturanda consilia sanctitatis. Docti ab infantia timere Deum,
Fidei Propagandæ praeposita, Religiosi potissimum Ordines spectatos doctrina et sanctimonia viris, sui etiam sanguinis ob salutem proximorum prodigos, ad sacras in Africam expeditiones designarunt; hosque inter Ordines de causa religionis et humanitatis optime meritos, inclytaeetiam Capulatorum Franciscaliana familia numeratur. Haec nobilibus floret coronis et palmis alumnorum suorum quorum effusus cruor fuit semen fuit Christianorum; haec in gloriosis Ordinis Martyrum tabulis nomina quoque habet inscripta Venerabilium Dei Famulorum Agatangeli et Cassiani, qui ob catholicae fidei testimonium in Aethiopiam ovem crudelissimam oppetiverunt. Venerabilis Dei Servus Agatangelus, in paterna civitate Franciscus Nourry, Vendoine in urbe Galliae ortus est die xxxi mensis Julii anno MDXCVIII. Eo nondum illustri Nanneti prodiit in lucem die xv mensis Januarii MDCV, futurus illi in apostolatu et passione socius Consalvus Vaz Lopez Netto, cui postea nomen Cassianus. Uterque claris piissimisque parentibus usi sunt, non ad rem sibi gloriamque amplificandam, sed ad maturanda consilia sanctitatis. Docti ab infantia timere Deum, et ab omni culpa abstinere, late pervadentis corruptionis esse potuerunt expertes, Tobiaeque similes, « cum irent omnes ad vitulos aureos. Ipsi pergebant soli in Hierusalem ad templum Domini». Quae morum innocentia utrumque disposuit ad perfectioris vitae institutum amplectendum in familia religiosa Capulatorum Franciscaliana, qui tunc in Galliis ut novis erroribus sese opponerent versabantur. Posthabitis ideo familiae commodis, locique natalis deliciis, in ipso aetatis flore rudes ac pauperes Seraphici Patris lanas induere. Franciscus Agatangelus nomen in religione sortitus, in coenobio Cenomanenserrone rocinium posuit, deinde Pictaviensi philosophicas, in Rhedonensi theologicas disciplinas magno cum plausu didicit. Consalvus autem Andegavense coenobium ingressus, Cassiani nomen assumpsit, ac vix e tyrocinio excessit, in conventu Rhedonensi, eodem atque Agatangelus sacrae theologiae magistro usus est. Hoc in domicilio virtutis aucti sacerdoti et doctrina, quo pares forent ad errantium saluti procurandae, sacrarum expeditionum et martyrii desiderio flagrare coeperunt; sed probe noscentes « longum esse iter per praecepta, breve per exempla », uterque recte judicans seipsis abundare oportere iis omnibus laudibus ad quas alios excitarent, virtutum omnium excitationi ac perfectioni sese penitus assiduo studio dediderunt. Gloriosum in conspectu Domini vitae exitum parum abfuit quin praeoccuparet Cassianus, grassante pesti contagione in urbe Rhedonensi; sed non obiit martyr charitatis, qui fidei martyr
sese opponerent versabantur. Posthabitis ideo familiae commodis, locique natalis deliciis, in ipso aetatis flore rudes ac pauperes Seraphici Patris lanas induere. Franciscus Agatangelus nomen in religione sortitus, in coenobio Cenomanenserrone rocinium posuit, deinde Pictaviensi philosophicas, in Rhedonensi theologicas disciplinas magno cum plausu didicit. Consalvus autem Andegavense coenobium ingressus, Cassiani nomen assumpsit, ac vix e tyrocinio excessit, in conventu Rhedonensi, eodem atque Agatangelus sacrae theologiae magistro usus est. Hoc in domicilio virtutis aucti sacerdoti et doctrina, quo pares forent ad errantium saluti procurandae, sacrarum expeditionum et martyrii desiderio flagrare coeperunt; sed probe noscentes « longum esse iter per praecepta, breve per exempla », uterque recte judicans seipsis abundare oportere iis omnibus laudibus ad quas alios excitarent, virtutum omnium excitationi ac perfectioni sese penitus assiduo studio dediderunt. Gloriosum in conspectu Domini vitae exitum parum abfuit quin praeoccuparet Cassianus, grassante pesti contagione in urbe Rhedonensi; sed non obiit martyr charitatis, qui fidei martyr erat moriturus. Itaque ut convaluit, in Aegyptum missus est, deinde Cairum, ubi Agatangelum invenit, annum jam ibi commorantem, sacrisque illis expeditionibus, ob meritorum praestantiam, praepositum. Inde simul Aleppum profecti sunt, Syriamque aliasque Orientis regiones uberrimo cum fructu peragrarunt, proposito sibi maxime Coptorum dissidentium reditu ad catholicae fidei unitatem; hisque in negotiationibus pertractandis, maxime rei sacrae provenire putaverunt Cassiani in variis orientalibus linguis peritia. Post longa et asperrima itinera, post ingentes exanctlatos pro Christi causa labores, cum rescivissent atrox in Aethiopia flagrare odium in catholicum nomen, eo se contulerunt incommodis objecti plurimis, maxime vero « periculis in falsis fratribus ». Nam opera cuiusdam Petri Leonis, lutherani hominis vaferrimi, schismaticus episcopus Aethiopicus, quocum antea Cairi, piis adhortationibus permoto, Venerabiles Dei Servi de missionibus in Aethiopia habendis conjunctissime egerant, in suspicionem ductus, edictum provocavit, quo catholici viri religiosi comprehenderentur omnes, quicumque in Aethiopiam pedem inferrent. Qua comminatione ipsi nimirime petiti Agatangelus atque Cassianus, perfide ignari, vix Dibauriam ingressi, illico vinculis crudelissime obstricti in carcerem projiciuntur. Pauli imitatores, etiam in custodia, licet fama, siti ac squalore quasi enecti, tamen schismaticorum ad Romanam fidem conversionem per solidum mensem praedicare non cessant; donec funibus ad quadrupedum caudas, queis satellites insidiantur, alligati, longo viae spacio, sub ardenti