jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
Filius Noster Dominicus S.R.E. Presbyter Cardinalis Ferrata Causae Relator in generali conventu coram Nobis in Vaticanis Edibus decimoctavo Kalendas quintiles hujus anni habito, omnesque tum Cardinales sacris tuendis Ritibus praepositi tum qui aderant Patres Consultores unanimiter suffragio affirmative responderunt. Nos vero iterandas esse Deo preces censuimus ut ad sententiam in tam gravi negotio ferendam coeleste auxilium Nobis compararemus. Octavo vero Kalendas Julias vertentis anni die, qui Natali faustissimo Joannis Praecursoris festus elucet, Nos Eucharistico prius litato sacro, adstantibus Cardinalibus Aloisio Tripepi sacrorum Rituum Congregationi Propraefecto et praefato Dominico Ferrata Relatore, nec non Rev. P. Alexandro Verde S. Fidei Promotore, Suprema Nostra Apostolica Auctoritate decrevimus tuto procedi posse ad sollemnem Venerabilis Dei Famuli Gasparis del Bufalo Beatificationem. Quae cum ita sint, Nos moti precibus Universae Congregationis Missionariorum Pretiosissimi Sanguinis, harum literarum vi facultatem facimus ut Venerabilis Dei Famulus Gaspar Del Bufalo Canonicus Basilicae S. Marci de Urbe et Institutor Congregationis Missionariorum Pretiosissimi Sanguinis Beati nomine in posterum nuncupetur ejusque corpus et reliquiae, non tamen in solemnibus supplicationibus deferendae, publicae venerationi proponantur, atque imagines in aedibus decorentur. Praeterea eadem Apostolica Nostra Auctoritate concedimus ut de illo recitetur Officium et Missa singulis annis de Communi Confessoris non Pontificis cum orationibus propriis a Nobis approbatis, juxta Rubricas Missalis et Breviarii Romani. Hanc vero Officii recitationem Missaeque celebrationem fieri dumtaxat concedimus in hac Alma Urbe Nostra ejusque districtu atque in templis omnibus atque oratoriis quibus ubique terrarum utitur Congregatio Sacerdotum Missionariorum Pretiosissimi Sanguinis Domini Nostri Jesu Christi ab omnibus Christi fidelibus qui horas canonicas recitare teneantur et, quod ad Missam attinet, ab omnibus Sacerdotibus tum saecularibus tum regularibus ad ecclesias in quibus festum agitur confluentibus, servato decreto Sacrae Rituum Congregationis. Denique concedimus ut sollemnia Beatificationis Venerabilis Dei Famuli Gasparis del Bufalo in Urbe Nostra, districtu ejus ac supradictis templis celebrentur ad normam decreti seu instructionis Sacrae Rituum Congregationis die xvi Decembris MDCCCII de triduo intra annum a Beatificatione sollemniter celebrando, quod quidque statis legitima Auctoritate diebus fieri Praecipimus intra annum postquam eadem sollemnia in Basilica Vaticana fuerint celebrata. Non obstantibus Constitutionibus et ordinationibus Apostolicis ac decretis de non cultudine ceterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut
approbatis, juxta Rubricas Missalis et Breviarii Romani. Hanc vero Officii recitationem Missaeque celebrationem fieri dumtaxat concedimus in hac Alma Urbe Nostra ejusque districtu atque in templis omnibus atque oratoriis quibus ubique terrarum utitur Congregatio Sacerdotum Missionariorum Pretiosissimi Sanguinis Domini Nostri Jesu Christi ab omnibus Christi fidelibus qui horas canonicas recitare teneantur et, quod ad Missam attinet, ab omnibus Sacerdotibus tum saecularibus tum regularibus ad ecclesias in quibus festum agitur confluentibus, servato decreto Sacrae Rituum Congregationis. Denique concedimus ut sollemnia Beatificationis Venerabilis Dei Famuli Gasparis del Bufalo in Urbe Nostra, districtu ejus ac supradictis templis celebrentur ad normam decreti seu instructionis Sacrae Rituum Congregationis die xvi Decembris MDCCCII de triduo intra annum a Beatificatione sollemniter celebrando, quod quidque statis legitima Auctoritate diebus fieri Praecipimus intra annum postquam eadem sollemnia in Basilica Vaticana fuerint celebrata. Non obstantibus Constitutionibus et ordinationibus Apostolicis ac decretis de non cultudine ceterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut harum litterarum exemplis etiam impressis, dummodo manu Secretarii dictae Rituum Congregationis subscripta sint et sigillo Praefecti munita, eadem prorsus in decisionibus etiam judicialibus fides habeatur quae Nostra Voluntatis significationi hisce literis extensis habeatur. Datum Romae apud S. Petrum sub annulo Piscatoris die xxix Augusti MCMIV, Pontificatus Nostri Anno secundo. ALOISIUS Card. MACCHI. 2° Oraison jaculatoire indulgencieuse. PIUS PP. X. Ad perpetuam rei memoriam. Cum Nobis nihil antiquius est nec suavius quam ut per universum terrarum orbem fidelium pietas erga Sacratissimum Cor Jesu propagetur, amplificetur, votis annuentes dilecti filii Aloisii Palliola Sacerdotis e Congregatione SSmi Redemptoris et Rectoris Pontificalis Ecclesiae Sancti Joachimi de Urbe, in qua erecta existit Archisodalicus Eucharistici Cordis Jesu, de Omnipotentis Dei misericordia ac Beati Petri et Pauli Apostolorum Ejus auctoritate confisi, per praesentes omnibus et singulis fidelibus ex utroque sexu ubique terrarum existentibus, quoties juxta exemplar quod in Tabulario Secretarii Nostrae Brevium asservari jussimus, quocumque idiomate, dummodo versio sit fidelis, contrito saltem corde recitaverint hanc jaculatoriam precem : « Adorons, remercions, supplions et consolons avec Marie Immaculée le tres sacré et tres aimé Coeur Eucharistique de Jesus », toties de numero poenitentialium in forma Ecclesiae consueta clucentos dies expungimus. Iis vero qui per solidum annum quotidie semel
Card. MACCHI. 2° Oraison jaculatoire indulgencieuse. PIUS PP. X. Ad perpetuam rei memoriam. Cum Nobis nihil antiquius est nec suavius quam ut per universum terrarum orbem fidelium pietas erga Sacratissimum Cor Jesu propagetur, amplificetur, votis annuentes dilecti filii Aloisii Palliola Sacerdotis e Congregatione SSmi Redemptoris et Rectoris Pontificalis Ecclesiae Sancti Joachimi de Urbe, in qua erecta existit Archisodalicus Eucharistici Cordis Jesu, de Omnipotentis Dei misericordia ac Beati Petri et Pauli Apostolorum Ejus auctoritate confisi, per praesentes omnibus et singulis fidelibus ex utroque sexu ubique terrarum existentibus, quoties juxta exemplar quod in Tabulario Secretarii Nostrae Brevium asservari jussimus, quocumque idiomate, dummodo versio sit fidelis, contrito saltem corde recitaverint hanc jaculatoriam precem : « Adorons, remercions, supplions et consolons avec Marie Immaculée le tres sacré et tres aimé Coeur Eucharistique de Jesus », toties de numero poenitentialium in forma Ecclesiae consueta clucentos dies expungimus. Iis vero qui per solidum annum quotidie semel saltem jaculatoriam piam precem pie recitaverint ac festivitate Immaculatae Virginis Deiparae Conceptionis vere poenitentes et confessi ac S. Communionem refecti quodvis templum publicum sive sacellum visitant, ibique pro Christianorum Principum concordia, haeresum extirpatione, peccatorum conversione ac S. Matris Ecclesiae exaltatione pias ad Deum preces effundant, plenariam omnium peccatorum suorum indulgenter et remissionem misericorditer in Domino concedimus. Largimur insuper fidelibus iisdem si malint, liceat plenaria et partialibus hisce indulgentiis vita functorum labem poenasque expiare, contrariis non obstantibus quibuscumque. Praesentibus perpetuo valituris. Volumus autem ut praesentium authenticum exemplar transmittatur ad Sacram Congregationem Indulgentiis sacrisque Reliquiis praepositam, alioquin praesentes nullae sint. Datum Romae apud S. Petrum sub annulo Piscatoris die xix Decembris MCMIV, Pontificatus Nostri anno Secundo. Pro Domino Carel. MACCHI, N. MARINI, Substitutus. Praesentium Litterarum authenticum exemplar transmissum fuit ad hanc S. Congr. Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositam. In quorum fidem, etc. Datum Romae ex Secretaria ejusdem S. Congr., die 19 Decembris 1904. JOSEPHUS M. Can. COSELLI, Substitutus. 3. La Fédération apostolique du Zanguebar méridional érigée en dicariat. LEO PP. XIII. Ad perpetuam rei memoriam. Romani Pontifices, qui suprema sibi divinitus commissa in universam Ecclesiam auctoritate pollent, catholicas Missiones, quibus fidei concreditur incrementum, alacri jugiter studio provehere, et his quas aucto Christifidelium numero
et remissionem misericorditer in Domino concedimus. Largimur insuper fidelibus iisdem si malint, liceat plenaria et partialibus hisce indulgentiis vita functorum labem poenasque expiare, contrariis non obstantibus quibuscumque. Praesentibus perpetuo valituris. Volumus autem ut praesentium authenticum exemplar transmittatur ad Sacram Congregationem Indulgentiis sacrisque Reliquiis praepositam, alioquin praesentes nullae sint. Datum Romae apud S. Petrum sub annulo Piscatoris die xix Decembris MCMIV, Pontificatus Nostri anno Secundo. Pro Domino Carel. MACCHI, N. MARINI, Substitutus. Praesentium Litterarum authenticum exemplar transmissum fuit ad hanc S. Congr. Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositam. In quorum fidem, etc. Datum Romae ex Secretaria ejusdem S. Congr., die 19 Decembris 1904. JOSEPHUS M. Can. COSELLI, Substitutus. 3. La Fédération apostolique du Zanguebar méridional érigée en dicariat. LEO PP. XIII. Ad perpetuam rei memoriam. Romani Pontifices, qui suprema sibi divinitus commissa in universam Ecclesiam auctoritate pollent, catholicas Missiones, quibus fidei concreditur incrementum, alacri jugiter studio provehere, et his quas aucto Christifidelium numero caeteris praestare norint, peculiaria jura pro re ac tempore addere consueverunt. Quum autem compertum habeamus, Missionarios Congregationis Redemptorinse a sancta Octilia nuncupatae, quibus commissa est cura evangelizandi Praefecturam Apostolicam Zanguebariae meridionalis in Africa orientali, ita munus apostolicum explesse, ut, divina favente gratia, brevi tempore per Praefecturam late Dei verbum disseminassent, plures erexissent stationes, atque haud parvum incolarum numerum Christi jugo submississent, unde merito firmior exurgit spes uberioris in posterum rei catholicae incrementi, per opportunum duximus, omnibus rei momentis sedulo perpensis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus neciotis Propagandae Fidei praepositis, Apostolicam eamdem Praefecturam ampliore titulo ac privilegiis cohonestare. Quare omnes et singulos, quibus his Nostrae Litterae favent, a quibusvis excommunicationis et interdicti, aliisque ecclesiasticis sententiis, censuris et jactus, si quas forte incurrerint, hujus tantum rei gratia absolventes et absolutos fore censentes, motu proprio atque ex certa scientia et matura deliberatione Nostris, de Apostolicae potestatis plenitudine, praesentium vi, Praefecturam Apostolicam Zanguebariae meridionalis in Africa orientali, servatis admodum quibus in praesentiarum circumscribitur confiniis, ac nomine retento Zanguebariae meridionalis, in Vicariatum Apostolicum cum omnibus et singulis juribus, honoribus, privilegiis, indultis, quae ad hujusmodi Vicariatus Apostolicos pertinent, erigimus et instituimus. Decernentes has Litteras Nostras firmas, validas et efficaces existere et fore, suosque
plures erexissent stationes, atque haud parvum incolarum numerum Christi jugo submississent, unde merito firmior exurgit spes uberioris in posterum rei catholicae incrementi, per opportunum duximus, omnibus rei momentis sedulo perpensis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus neciotis Propagandae Fidei praepositis, Apostolicam eamdem Praefecturam ampliore titulo ac privilegiis cohonestare. Quare omnes et singulos, quibus his Nostrae Litterae favent, a quibusvis excommunicationis et interdicti, aliisque ecclesiasticis sententiis, censuris et jactus, si quas forte incurrerint, hujus tantum rei gratia absolventes et absolutos fore censentes, motu proprio atque ex certa scientia et matura deliberatione Nostris, de Apostolicae potestatis plenitudine, praesentium vi, Praefecturam Apostolicam Zanguebariae meridionalis in Africa orientali, servatis admodum quibus in praesentiarum circumscribitur confiniis, ac nomine retento Zanguebariae meridionalis, in Vicariatum Apostolicum cum omnibus et singulis juribus, honoribus, privilegiis, indultis, quae ad hujusmodi Vicariatus Apostolicos pertinent, erigimus et instituimus. Decernentes has Litteras Nostras firmas, validas et efficaces existere et fore, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, illisque ad quos spectat et spectare poterit in omnibus et per omnia plenissime suffragari, sicque in praemissis per quoscumque judices ordinarios et delegatos judicari et definiri debere, atque irritum et inane si secus super his a quoquam quavis auctoritate, scienter vel ignoranter, conigere attentari. Non obstantibus Nostra et Cancellaria Apostolica regula de jure quaesito non tollendo, aliisque Constitutionibus et ordinationibus Apostolicis caeterisque contrariis quibuscumque. Datum Romae, apud S. Petrum, sub annulo Piscatoris, die XV Septembris MDCCCCII, Pontificatus Nostri anno vicesimo quinto. A. Card. MACCHI. III. — S. C. CONSISTORIALE. ANCONITAN. et HUMAN. (Ancone et Umana). — Elevatio ad dignitatem archiepiscopalem honoris causa. Honoribus et privilegiis cumulare civitates tum incolarum frequentia tum nobilitate conspicuas, eas praesertim quae ab aetate Apostolica christianam fidem amplexatae sunt constanterque retinuere, atque episcopali sede sunt insignitae, fuit semper Romanorum Pontificum sollicitudo. Quod quidem ideo ipsi peregerunt, ut et virtuti honorem debitumque tribuerent praemium, et populos ad meliora aemulanda charismata allicerent. Iam vero inter civitates, civium non solum copia sed christianae pietate illustres, merito est accensenda civitas graeco nomine Ancon seu Ancona dicta, a Syracusanis Dionysii tyrannicide fugientibus, Strabone teste, in littore Adriatici maris, in sinu qui a Sancto Cyriaco
attentari. Non obstantibus Nostra et Cancellaria Apostolica regula de jure quaesito non tollendo, aliisque Constitutionibus et ordinationibus Apostolicis caeterisque contrariis quibuscumque. Datum Romae, apud S. Petrum, sub annulo Piscatoris, die XV Septembris MDCCCCII, Pontificatus Nostri anno vicesimo quinto. A. Card. MACCHI. III. — S. C. CONSISTORIALE. ANCONITAN. et HUMAN. (Ancone et Umana). — Elevatio ad dignitatem archiepiscopalem honoris causa. Honoribus et privilegiis cumulare civitates tum incolarum frequentia tum nobilitate conspicuas, eas praesertim quae ab aetate Apostolica christianam fidem amplexatae sunt constanterque retinuere, atque episcopali sede sunt insignitae, fuit semper Romanorum Pontificum sollicitudo. Quod quidem ideo ipsi peregerunt, ut et virtuti honorem debitumque tribuerent praemium, et populos ad meliora aemulanda charismata allicerent. Iam vero inter civitates, civium non solum copia sed christianae pietate illustres, merito est accensenda civitas graeco nomine Ancon seu Ancona dicta, a Syracusanis Dionysii tyrannicide fugientibus, Strabone teste, in littore Adriatici maris, in sinu qui a Sancto Cyriaco in praesens nuncupatur, condita, cujus cives nunc ad sexaginta fere millia numerantur; urbs totius Piceni facile princeps, ad quam ex omnibus hujus regionis partibus, quandoque etiam ex finitimis cives conveniunt sive ad civilia sive etiam ad ecclesiastica pertractanda negotia. Hujus urbis sub romanis imperatoribus opes, Trajani imperatoris portus et arcus eidem dicatus, aliaque quae adhuc supersunt monumenta testantur. Nec mediatetate Anconitanse civitatis gloria imminuta est, uti obsessiones contra Gothorum et Saracenorum incursus, et victorias de Friderici cognomento Barbarossa Germanici imperatoris copiis partem praeclare ostendunt. Anconitana Ecclesia et ipsa vetustissima est, cum sua primordia ad aetatem referat Apostolicam. Revera Sanctus Augustinus, de Anconitanse Ecclesiae origine loquens, eam paulo post Sancti Stephani martyrium constitutam testatur; idemque, in Hippone ad suos fidelis sermonem habens, templum in memoriam divi Protomartyris in eadem urbe Ancona dicatum commemorat, illudque per totum christianum Orbem miraculorum gloria quae inibi Sancti Martyris deprecatione operabantur clarum praedicat. Episcopalis Anconitana Sedes floruit jam inde antiquitus praclarissimarum virtutum exemplis. Siquidem haud longo intervallo suorum ordinem Episcoporum vidit duobus sanctitatis distinctum luminibus, Primiano et Cyriaco martyribus invictis, quorum primus Anconitanus etiam civis fuit. Nec posterioribus saeculis inter Anconitanos Praesules defuerunt qui eamdem Sedem vel vitae sanctitate vel scientia rerumque gerendarum peritia illustraverint, uti
eidem dicatus, aliaque quae adhuc supersunt monumenta testantur. Nec mediatetate Anconitanse civitatis gloria imminuta est, uti obsessiones contra Gothorum et Saracenorum incursus, et victorias de Friderici cognomento Barbarossa Germanici imperatoris copiis partem praeclare ostendunt. Anconitana Ecclesia et ipsa vetustissima est, cum sua primordia ad aetatem referat Apostolicam. Revera Sanctus Augustinus, de Anconitanse Ecclesiae origine loquens, eam paulo post Sancti Stephani martyrium constitutam testatur; idemque, in Hippone ad suos fidelis sermonem habens, templum in memoriam divi Protomartyris in eadem urbe Ancona dicatum commemorat, illudque per totum christianum Orbem miraculorum gloria quae inibi Sancti Martyris deprecatione operabantur clarum praedicat. Episcopalis Anconitana Sedes floruit jam inde antiquitus praclarissimarum virtutum exemplis. Siquidem haud longo intervallo suorum ordinem Episcoporum vidit duobus sanctitatis distinctum luminibus, Primiano et Cyriaco martyribus invictis, quorum primus Anconitanus etiam civis fuit. Nec posterioribus saeculis inter Anconitanos Praesules defuerunt qui eamdem Sedem vel vitae sanctitate vel scientia rerumque gerendarum peritia illustraverint, uti Sanctus Traso, Beatus Antonius Fatati Anconitatus civis, Cardinalis Marcelius d'Aste, quem Innocentius XII Anconitanae dioecesis regimini praeficiens publico in Consistorio Sanctum declaravit, atque aliis praetermissis Cardinalis Lambertini, postea Benedictus XIV, qui innumeris beneficiis Anconitanam urbem cumulavit. Praesulum suorum vestigia complures Anconitani cives persecuti sunt. Ita sane Anconitana vetustas martyrio illustrata est Peregrini, Herculani et Flaviani, itemque Laurentiae et Palatiae virginum; quarum alteri plures in Picena regione civitates templa voverunt. Patrium auxere decus Sanctus Constantius, cujus res gestas Sanctus Gregorius Magnus scripto celebravit, atque Sanctus Marcellinus, quem idem Summus Pontifex commemorat. Similiter Sanctus Beneventus, Auximanae Ecclesiae Episcopus et patronus, atque Beati Gabriel Ferretti, Hieronymus Ginelli, Augustinus Trionfi, qui divo Thoma Aquinate in tradendis sacris disciplinis in Parisiensi Universitate successit, scientiae non minus quam sanctitatis laude insignes, suam patriam nobilitarunt. Accedit liberalium artium doctrinaque studiis jamdiu quaesita nobilitas quam satis testantur tum lectissimorum artificum operum, tum sedes sacras non paucae, Cathedrale imprimis templum Martyri Laurentio olim dicatum, nunc vero urbis patrono Episcopo et Martyri Cyriaco postquam sacras hujus exuvias quae adhuc incorruptae perseverant in ipsum translatae sunt. Hujus templi frons, gothico stilo composita, et ampla testudo insigna sunt artis architecturae monumenta. Quod vero praecipuum est, illuc fideles, non solum ex finitimis sed
est Peregrini, Herculani et Flaviani, itemque Laurentiae et Palatiae virginum; quarum alteri plures in Picena regione civitates templa voverunt. Patrium auxere decus Sanctus Constantius, cujus res gestas Sanctus Gregorius Magnus scripto celebravit, atque Sanctus Marcellinus, quem idem Summus Pontifex commemorat. Similiter Sanctus Beneventus, Auximanae Ecclesiae Episcopus et patronus, atque Beati Gabriel Ferretti, Hieronymus Ginelli, Augustinus Trionfi, qui divo Thoma Aquinate in tradendis sacris disciplinis in Parisiensi Universitate successit, scientiae non minus quam sanctitatis laude insignes, suam patriam nobilitarunt. Accedit liberalium artium doctrinaque studiis jamdiu quaesita nobilitas quam satis testantur tum lectissimorum artificum operum, tum sedes sacras non paucae, Cathedrale imprimis templum Martyri Laurentio olim dicatum, nunc vero urbis patrono Episcopo et Martyri Cyriaco postquam sacras hujus exuvias quae adhuc incorruptae perseverant in ipsum translatae sunt. Hujus templi frons, gothico stilo composita, et ampla testudo insigna sunt artis architecturae monumenta. Quod vero praecipuum est, illuc fideles, non solum ex finitimis sed ex dissitis etiam regionibus frequentes veniant, imaginem veneraturi Dei sub titulo Reginae omnium Sanctorum, quam inter alia signa patrata, oculos movisse indubia probant documenta, quamque gloriosus Pontifex Pius VII, Savona ubi captivus fuerat rediens, suis manibus aurea corona donavit. Ejusdem templi dignitatem augumentum Sanctorum corpora quae in eo condita sunt, atque innumerisque quae in eo venerantur reliquiae. Sane, praeter Sancti Cyriaci corpus, quod sub ara majori conditum est, in eo servantur corpora Sanctorum Marcellini, Liberii, atque Sanctarum virginum Laurentiae et Palatiae. Inter sacras vero reliquias, Lancensis extrimitas, qua sacratissimum Jesu Christi cor transfixum est, et Sancti Jacobi minoris Apostoli caput memoratu digna sunt. Neque silentio est praetereundum, non longe ab urbe Ancona in agrum Lauretanum divinitus ex Dalmatia fuisse translatam natalem Virginis domum in qua Verbum Dei caro factum est, atque in oppido Humana intra ipsius Anconitanse dioecesis fines Jesu Christi Crucifixi imaginem a Sirolo dictam venerari, ad quam undique accurrunt fideles; cuius quidem ex Anconitani Senatus consulto magnificentissimum dicatum fuit templum, quodque Crucifixi simulacrum Romae etiam peculiari religione colitur. Recentiori demum aetate Anconitanse civitatis et Ecclesiae nomini amplificando praeter civium incrementa et aucta commercia et protendos limites ob Humanae dioecesis adnexionem non parum etiam contulit dignitas ipsa et praestantia