jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
quam regulari festum Dedicationis omnium ipsius archidioecesis ecclesiarum sub competente ritu quotannis Dominica III Octobris celebrari valeat ». Quum autem alia festa ejusmodi dioecesana Regularibus concessa intelligantur absque octava, quaeritur: Utrum hoc idem sit observandum in casu in templis Societatis Jesu non consecratis et intra ejusdem archidiocesis limites sitis? II. Societati Jesu concessum est festum Patrocinii S. Joseph Dominica III post Pascha celebrandum ritu duplici classis cum octava, et quidem, ut Observationes ad Calendarium approbatum 6 Decembris 1888 declarant, ita fixerunt ea die, «etiamsi occurrat cum festo Dedicationis ecclesiae propriæ, Patroni vel Titularis ecclesiae, quae amandantur ad primam diem non impeditam ». Quum autem haec sint festa primaria, quaeritur: Utrum eo ipso idem Patrocinium S. Joseph pro Societate et a fortiori sit primarii loco habendum, nec ista praerogativa censenda revocata decreto S. R.C. n. 3808, 27 Junii 1893, et n. 3881, 4 Februarii 1896? Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, exquisita sententia Commissionis Liturgicae, omnibus sedulo perpensis, respondendum censuit: Ad I. Anniversarium Dedicationis ecclesiae etiam a Regularibus celebrandum est sub ritu duplici classis cum Octava in ecclesiis tam consecratis quam non consecratis, juxta decretum 3522 Anzalphitana 20 Augusti 1880, et decretum generale 3863 Celebrationis festorum Patroni loci, Dedicationis ac Tituli ecclesiae, 9 Julii 1895, ad III. Ad II. Negative, et concessio particularis revocata est decretis generalibus supra relatis 3808 et 3881. Atque ita rescripsit. Die 7 Julii 1905. A. Card. TRIPEPI, Pro-Pref. D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 7. ATREBATEN. (Arras). Sur le «Flectamus genua» à l'ordination et les leçons de l'Écriture occurrentes aux doubles majeurs. R. D. Onesimus Machez, hodiernus Magister Caeremoniarum ecclesiae cathedralis Atrebatensis, et ejusdem diocesis calendarii redactor, de licentia sui Rmi Ordinarii a Sacrorum Rituum Congregationis solutionem insequentium dubiorum humillime postulavit,nimirum: I. Utrum in Ordinatione peragenda Sabbato quatuor temporum Pentecostes, vel diebus dominicis ex indulto Apostolico, pronuntianda sunt ante singulas orationes super ordinatos verba Pontificalis Flectamus genua? II. Ex indultis Apostolici d. 22 Decembris 1881 et 27 Maii 1886, festa S. Marthae Virginis (29 Julii) pro Galliarum diione et S. Benedicti Josephi Labre confessoris (16 Aprilis) pro diocesi Atrebatensis ad ritum duplicem majorem evecta sunt,
ac Tituli ecclesiae, 9 Julii 1895, ad III. Ad II. Negative, et concessio particularis revocata est decretis generalibus supra relatis 3808 et 3881. Atque ita rescripsit. Die 7 Julii 1905. A. Card. TRIPEPI, Pro-Pref. D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 7. ATREBATEN. (Arras). Sur le «Flectamus genua» à l'ordination et les leçons de l'Écriture occurrentes aux doubles majeurs. R. D. Onesimus Machez, hodiernus Magister Caeremoniarum ecclesiae cathedralis Atrebatensis, et ejusdem diocesis calendarii redactor, de licentia sui Rmi Ordinarii a Sacrorum Rituum Congregationis solutionem insequentium dubiorum humillime postulavit,nimirum: I. Utrum in Ordinatione peragenda Sabbato quatuor temporum Pentecostes, vel diebus dominicis ex indulto Apostolico, pronuntianda sunt ante singulas orationes super ordinatos verba Pontificalis Flectamus genua? II. Ex indultis Apostolici d. 22 Decembris 1881 et 27 Maii 1886, festa S. Marthae Virginis (29 Julii) pro Galliarum diione et S. Benedicti Josephi Labre confessoris (16 Aprilis) pro diocesi Atrebatensis ad ritum duplicem majorem evecta sunt, nulla mentione facta de lectionibus in primo Nocturno recitandis. Calendarista vero Atrebatensis. innixus decreto Sacrae Rituum Congregationis 2 Septembris 1741 ad I, putavit assignandas esse lectiones De Virginibus et Justus si morte de communi Sanctorum, donec evulgata fuerit ejusdem Sacrae Congregationis responsio Plurium Dioecesium 30 Junii 1396, quam responsionem ita interpretatus est Orator ut assignaverit utrique Festo lectiones de Scriptura occurrente in Directoriis annuum 1903, 1904,1905. Nunc quaeritur : Utrum, post decretum 3923 Plurium Dioecesium 30 Junii 1896, in I nocturno utriusque festi possint retineri lectiones de Scriptura occurrente? Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, audito etiam voto Commissionis Liturgicae, rem mature perpensa rescribendum censui t : Ad I. Affirmative, juxta Pontificale Romanum. Ad II. Affirmative, ad mentem Decreti n. 3923 Plurium Dioecesium. Atque ita rescripsit. Die 7 Julii 1903. A. Card. TRIPEPI, Pro-Præf. D. PANICI, archiep. Laodicen., Secret. 8. Règlement pour l'édition et l'approbation des livres de chant grégorien. Quum Sanctissimus Dominus Noster Pius divina Providentia Papa X suis litteris Motu Proprio datis sub die xxv Aprilis anni MCMIV disposuerit, ut editores cantum gregorianum a Se restitutum typis mandare possint juxta Vaticanam editionem, opportunum huic Sacrae Rituum Congregationi visum est nonnullas instructiones seu leges evulgare a praedictis
interpretatus est Orator ut assignaverit utrique Festo lectiones de Scriptura occurrente in Directoriis annuum 1903, 1904,1905. Nunc quaeritur : Utrum, post decretum 3923 Plurium Dioecesium 30 Junii 1896, in I nocturno utriusque festi possint retineri lectiones de Scriptura occurrente? Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, audito etiam voto Commissionis Liturgicae, rem mature perpensa rescribendum censui t : Ad I. Affirmative, juxta Pontificale Romanum. Ad II. Affirmative, ad mentem Decreti n. 3923 Plurium Dioecesium. Atque ita rescripsit. Die 7 Julii 1903. A. Card. TRIPEPI, Pro-Præf. D. PANICI, archiep. Laodicen., Secret. 8. Règlement pour l'édition et l'approbation des livres de chant grégorien. Quum Sanctissimus Dominus Noster Pius divina Providentia Papa X suis litteris Motu Proprio datis sub die xxv Aprilis anni MCMIV disposuerit, ut editores cantum gregorianum a Se restitutum typis mandare possint juxta Vaticanam editionem, opportunum huic Sacrae Rituum Congregationi visum est nonnullas instructiones seu leges evulgare a praedictis editoribus observandas, quandocumque novam aliquam impressionem cantus liturgici parare voluerint. Haec autem leges, in audientia diei 1 vertentis mensis Augusti ab eodem SSmo Domino Nostro admissae et approbatae, sunt quae sequuntur : I. Editores seu typographi cujuscumque loci vel regionis, qui gregorianas melodias in Vaticanam editionem contentas imprimere voluerint, sive sequali forma sive grandiori vel minori, sive omnes, sive aliquas tantum, ab eadem Sede Apostolica prius facultatem obtinere curabunt. II. Ab unoquoque ex editoribus, qui hujusmodi pontificiam facultatem obtinuerint, haec erunt diligentissime attendenda : a) Forma notularum aliorumque gregorianii cantus signorum ea debet servari quam majores instituerunt et editio vaticana adamussim exhibet. b) Nihil praesertim mutari potest in ordine quo eaedem notulae pro variis sonorum intervallis sibi succedunt. c) Neque pariter in modo quo ipsae notulae pro diversis neumarum, ut aiunt, formulis copulantur. d) Absolutissima quoque verborum sacri textus relatio ad notulas cantus observetur, ita ut unaquaeque syllaba notulae vel notulis suis penitus subjaceat. III. Editioni parata ac confecta, nefas erit ipsam evulgare et in sacris functionibus adhibere cuique, nisi eam Ordinarius loci declaratione munierit, qua de ejus concordantia constet cum editione typica vaticana. IV. Ordinarius vero declarationem hujusmodi non concedat, nisi prius censores in cantu gregorianeo periti, collatione facta
sequali forma sive grandiori vel minori, sive omnes, sive aliquas tantum, ab eadem Sede Apostolica prius facultatem obtinere curabunt. II. Ab unoquoque ex editoribus, qui hujusmodi pontificiam facultatem obtinuerint, haec erunt diligentissime attendenda : a) Forma notularum aliorumque gregorianii cantus signorum ea debet servari quam majores instituerunt et editio vaticana adamussim exhibet. b) Nihil praesertim mutari potest in ordine quo eaedem notulae pro variis sonorum intervallis sibi succedunt. c) Neque pariter in modo quo ipsae notulae pro diversis neumarum, ut aiunt, formulis copulantur. d) Absolutissima quoque verborum sacri textus relatio ad notulas cantus observetur, ita ut unaquaeque syllaba notulae vel notulis suis penitus subjaceat. III. Editioni parata ac confecta, nefas erit ipsam evulgare et in sacris functionibus adhibere cuique, nisi eam Ordinarius loci declaratione munierit, qua de ejus concordantia constet cum editione typica vaticana. IV. Ordinarius vero declarationem hujusmodi non concedat, nisi prius censores in cantu gregorianeo periti, collatione facta diligenter, in scriptis, onerata conscientia, testentur novam editionem cum Vaticana omnino concordare. V. Illis officii liturgici partibus quae cantus diversos pro diversitate diei vel festivitatis admittunt, ut v. g. hymni et Ordinarium Missæ, melodiae possunt adaptari, quae in editione typica non reperiantur, et a Sacra Rituum Congregatione approbari, servatis debitis conditionibus, iis maxime quae in d) Motus Proprii xxv Aprilis MCMIV appontur. Minime vero tonorum seu cantuum hujusmodi varietates admitantur in ceteris partibus, v. g. in Antiphonis et Responsoriis sive Officii sive Psalmer. VI. Si autem agatur de officiis propriis alicujus Ecclesiae vel Ordinis regularis Romanum ritum sectantis, aut de Officiis noviter concessis, gregorianae eorum cantilenae, a viris peritis restitutae vel concinnatae item Sacrae Rituum Congregationis approbationi subjiciantur; qua obtenta, Ordinarius loci certior factus, ut supra, de concordantia cum originalibus a S. C. recognitis, declarationem requisitam concedet. VII. Tolerari potest quod cantus gregorianus notulis musicalibus modernis edatur, dummodo periculum sedulo amoveatur, quominus ordo notularum ac neumarum quomodocumque deturbetur. Ordinarius itaque pro hisce editionibus in commodum fidelium approbationem suam concedere poterit, si ei constiterit, juxta art. 4 et 6, de fideli conformari cum editione typica vel melodiis approbatis. VIII. Quandocumque liber sacrum cantum continens vel melodia quaelibet liturgica Sacrae Rituum Congregationi
conditionibus, iis maxime quae in d) Motus Proprii xxv Aprilis MCMIV appontur. Minime vero tonorum seu cantuum hujusmodi varietates admitantur in ceteris partibus, v. g. in Antiphonis et Responsoriis sive Officii sive Psalmer. VI. Si autem agatur de officiis propriis alicujus Ecclesiae vel Ordinis regularis Romanum ritum sectantis, aut de Officiis noviter concessis, gregorianae eorum cantilenae, a viris peritis restitutae vel concinnatae item Sacrae Rituum Congregationis approbationi subjiciantur; qua obtenta, Ordinarius loci certior factus, ut supra, de concordantia cum originalibus a S. C. recognitis, declarationem requisitam concedet. VII. Tolerari potest quod cantus gregorianus notulis musicalibus modernis edatur, dummodo periculum sedulo amoveatur, quominus ordo notularum ac neumarum quomodocumque deturbetur. Ordinarius itaque pro hisce editionibus in commodum fidelium approbationem suam concedere poterit, si ei constiterit, juxta art. 4 et 6, de fideli conformari cum editione typica vel melodiis approbatis. VIII. Quandocumque liber sacrum cantum continens vel melodia quaelibet liturgica Sacrae Rituum Congregationi ad approbationem obtinendam subjiciuntur, tria exemplaria ad eandem mittenda sunt. IX. Melodia gregoriana ad usum liturgicum a S. R. C. secundum normas praedictas destinata et commendata, ad sacrum Ecclesiae Romanae thesaurum seu patrimonium, sicut ipse textus, pertinet. Itaque quando novus textus fidelibus ab ipsa proponitur seu conceditur, cantus textui respondens ita simul concessus reputatur, ut nullus editor vel auctor querelam de eo movere possit, quod Apostolica Sedes easdem melodias ad alias extendat ecclesias. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 11 Augusti MCMV. A. Card. TRIPEPI, S. R. C. Pro-Præf. D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 9. Décret de déclaration du martyre des Carmélites de Compiègne. PARISIENSIS SEU BELLOVACENSIS. (Paris et Beauvais). DECRETUM Beatificationis seu declarationis martyrii Venerabilium Servarum Dei Theresiae a S. Augustino et sociarum ejus, moniarum ejusdem coenobii Compendiensi, ordinis Carmelitarum disciplinae. Super dubium : An constat de martyrio ejusque causa, itemque de signis seu miraculis martyrium ipsum illustrantibus, in casu et ad effectum de quo agitur. Impietatis nota, odium, quo flagrans omnis filius perditionis adversatur et extollitur supra omne quod dicitur Deus, quam saepe ante, tum acerrime suos vires exseruit gallica illa tempestate funestissima, quae a terrore nomen accepit. In ea lucta tartarei furoris cum christiani gregis mansuetudine, non viri
ita simul concessus reputatur, ut nullus editor vel auctor querelam de eo movere possit, quod Apostolica Sedes easdem melodias ad alias extendat ecclesias. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 11 Augusti MCMV. A. Card. TRIPEPI, S. R. C. Pro-Præf. D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 9. Décret de déclaration du martyre des Carmélites de Compiègne. PARISIENSIS SEU BELLOVACENSIS. (Paris et Beauvais). DECRETUM Beatificationis seu declarationis martyrii Venerabilium Servarum Dei Theresiae a S. Augustino et sociarum ejus, moniarum ejusdem coenobii Compendiensi, ordinis Carmelitarum disciplinae. Super dubium : An constat de martyrio ejusque causa, itemque de signis seu miraculis martyrium ipsum illustrantibus, in casu et ad effectum de quo agitur. Impietatis nota, odium, quo flagrans omnis filius perditionis adversatur et extollitur supra omne quod dicitur Deus, quam saepe ante, tum acerrime suos vires exseruit gallica illa tempestate funestissima, quae a terrore nomen accepit. In ea lucta tartarei furoris cum christiani gregis mansuetudine, non viri modo conditionis omnis, sed etiam abditae in claustris pise feminis, in jus raptae cruentaeque neci dantes sunt, humanitatis, libertatis, justitiae nomine. Mirabili tunc exemplo exstiterunt sexdecim Carmelitae virgines, quibus, ob suam in fide et observantia religiosa constantiam damnatae, novum Ecclesiae splendorem addiderunt, suisque notam judicibus inussere nulla temporum oblivione delendam; quarum nomina haec sunt : Teresia a S. Augustino, Maria Francisca a S. Aloysio, Maria a Jesu Crucifixi, Maria a Resurrectione, Euphrasia ab Immaculata Conceptione, Gabriella Henrica a Jesu, Teresia a SSmo Corde Mariae, Maria Gabriella a S. Ignatius, Julia Aloysia a Jesu, Maria Henrica a Providentia, Maria a S. Spiritu, Maria a S. Martha, Stephana Joanna a S. Francisco Xaverius, Constantia Meunier et geminae sorores Catherine et Theresia Soiron. Vel ab initio gallicarum perturbationum, haec Carmelita conspicuae filiae, hortante Venerabili Dei serva Theresia a S. Augustino, qui Compendiensi monasterio praeressebat, se Deo hostias viventes pro Ecclesiae salute Galliaeque devoverant. Vi claustro ejectae, nova sibi domicilia in teneris composuerunt, ut et instituti sui leges, quantum liceret, retinere possent et plurimorum fidelium periculis, prudenti quidem, sed impavido studio prospicere. Interim in dies crescente vi seditionis, mense Junio, anno MDCCXCIV, comprehensae detruduntur in carcerem, omne ibi vexationum genus perpessae. Dumque assuetis vacantes
quarum nomina haec sunt : Teresia a S. Augustino, Maria Francisca a S. Aloysio, Maria a Jesu Crucifixi, Maria a Resurrectione, Euphrasia ab Immaculata Conceptione, Gabriella Henrica a Jesu, Teresia a SSmo Corde Mariae, Maria Gabriella a S. Ignatius, Julia Aloysia a Jesu, Maria Henrica a Providentia, Maria a S. Spiritu, Maria a S. Martha, Stephana Joanna a S. Francisco Xaverius, Constantia Meunier et geminae sorores Catherine et Theresia Soiron. Vel ab initio gallicarum perturbationum, haec Carmelita conspicuae filiae, hortante Venerabili Dei serva Theresia a S. Augustino, qui Compendiensi monasterio praeressebat, se Deo hostias viventes pro Ecclesiae salute Galliaeque devoverant. Vi claustro ejectae, nova sibi domicilia in teneris composuerunt, ut et instituti sui leges, quantum liceret, retinere possent et plurimorum fidelium periculis, prudenti quidem, sed impavido studio prospicere. Interim in dies crescente vi seditionis, mense Junio, anno MDCCXCIV, comprehensae detruduntur in carcerem, omne ibi vexationum genus perpessae. Dumque assuetis vacantes exercitationibus ac muneribus se mutuo cohortantur ad martyrimum fortiter obeundum, in Id. Jul. improviso jubentur Lutetiam Parisiorum inde discedere. Itaque militibus circumseptae, vinctis ad terga manibus, inter pessimorum hominum clamores et convicia, ad principem illam urbem rheda trahuntur, a qua Soror a Resurrectione senio conclusa et constrictisque manibus, quum descendere ipsa nequiret, in terram est dejecta miserrime. Tandem ubi pervenerunt, in horridum conjectae carcerem, famem, sitim, aeris crassitudinem, fætorem, et, quod maximum erat, corruptissimorum hominum societatem quatriduo pertulerunt antequam iniquo judicio sisterentur. Et quia nec testibus auditis nec defensoribus, praecipiti judicio, quod suo instituto fideles essent colebantque sacratissimum Jesu Cor, damnatae sunt capitis. Edita sententia, mirum quantum Carmelitides virgines exsultarunt et quo sensu efferatamplebem suispectaculo commoverunt. Incedebat agmen per mediam populi multitudinem, nulla voce rumpente silentium nisi victimarum cantu Deo grates agentium hilari vultu, quasi exirent ad nuptias. Jamque in conspectu est supplicii locus; quo viso, coelestibus choris mox adjung-endae virgines hymnum decantant Veni Creator Spiritus. Iteratis deinde baptismatis promissis votisque religionis a singulis, antistita Theresia matrem imitata Machabeorum, petiit impetravitque se necari ultimam, ut praesentia sua et voce animum ceteris adderet. Tunc una post alteram, petita prius ab ipsa Theresia moriendi licentia, ovanti gradu ferale pegma conscendunt, psalmumque canentes
ipsa nequiret, in terram est dejecta miserrime. Tandem ubi pervenerunt, in horridum conjectae carcerem, famem, sitim, aeris crassitudinem, fætorem, et, quod maximum erat, corruptissimorum hominum societatem quatriduo pertulerunt antequam iniquo judicio sisterentur. Et quia nec testibus auditis nec defensoribus, praecipiti judicio, quod suo instituto fideles essent colebantque sacratissimum Jesu Cor, damnatae sunt capitis. Edita sententia, mirum quantum Carmelitides virgines exsultarunt et quo sensu efferatamplebem suispectaculo commoverunt. Incedebat agmen per mediam populi multitudinem, nulla voce rumpente silentium nisi victimarum cantu Deo grates agentium hilari vultu, quasi exirent ad nuptias. Jamque in conspectu est supplicii locus; quo viso, coelestibus choris mox adjung-endae virgines hymnum decantant Veni Creator Spiritus. Iteratis deinde baptismatis promissis votisque religionis a singulis, antistita Theresia matrem imitata Machabeorum, petiit impetravitque se necari ultimam, ut praesentia sua et voce animum ceteris adderet. Tunc una post alteram, petita prius ab ipsa Theresia moriendi licentia, ovanti gradu ferale pegma conscendunt, psalmumque canentes Laudate Dominum omnibus gentes, obtruncanda capita tortori tradunt. Ultima venit, eo ipso die 16 Cal. sextiles, an. MDCCXCIV, Theresia, quem morituris benedixerat, complevitque holocausto suo rubentium florum coronam, cujus odor ad solium Dei suavissime ascendisse dicendus est. Etenim, vix elapsis ab eo supplicio chloris decem, sensim furor ille resedit, qui per biennium Galliam civium cruore resperserat. Causa tantae dignitatis, cui sive provinebende non solum vota plurimorum, sed praeclara quoque signa et prodigia Venerabilium Virginum necem consequuta, contulerunt, juridicis inquisitionibus feliciter absolutis, ad SS. Rituum Congregationem delata est. A qua mature perpensis ratisque habitis actis omnibus in ordinario ad Vaticanum conventu habito Calendis Decembr. anno MDCCCCV, de causae introductione feliciter actum est, quam decimo septiesmo Cal. Januarii ejusdem anni sua manu signavit Leo XIII fel. rec. Deinde de SS. Domino Nostro Pio Papa X venia, eadem causa designato PP. Cardinalium coetui cum voto etiam Praesulum officialium S. R. Congregationis denuo agitanda commissa est. Eo in coetu, ibidem coacto pridie Nonas Junias volventis anni, proposito dubio a RM. Cardinali Vincentio Vannutelli Episcopo Presentino Causae Relatore : An constet de martyrio ejusque causa, itemque de signis seu miraculis martyrium ipsum illustrantibus in casu et ad ejJectum de quo agitur ; RM. Cardinales et
per biennium Galliam civium cruore resperserat. Causa tantae dignitatis, cui sive provinebende non solum vota plurimorum, sed praeclara quoque signa et prodigia Venerabilium Virginum necem consequuta, contulerunt, juridicis inquisitionibus feliciter absolutis, ad SS. Rituum Congregationem delata est. A qua mature perpensis ratisque habitis actis omnibus in ordinario ad Vaticanum conventu habito Calendis Decembr. anno MDCCCCV, de causae introductione feliciter actum est, quam decimo septiesmo Cal. Januarii ejusdem anni sua manu signavit Leo XIII fel. rec. Deinde de SS. Domino Nostro Pio Papa X venia, eadem causa designato PP. Cardinalium coetui cum voto etiam Praesulum officialium S. R. Congregationis denuo agitanda commissa est. Eo in coetu, ibidem coacto pridie Nonas Junias volventis anni, proposito dubio a RM. Cardinali Vincentio Vannutelli Episcopo Presentino Causae Relatore : An constet de martyrio ejusque causa, itemque de signis seu miraculis martyrium ipsum illustrantibus in casu et ad ejJectum de quo agitur ; RM. Cardinales et Presules unanimiter suffragio constare censuerunt. Sanctitas vero Sua, audita per RM. Cardinalem Aloysium Tripepi S. R. Congregationi Pro-Praefectum relatione, a supremo edendo judicio abstinuit ut spatium temporis suppeteret ad supernum lumen exquirendum. Hodierno autem die, memorias dicato Sancti Praecursoris, qui multa perpessus viam Domino parandam nunciavit, idem SS. Dominus, rei divinae in suo sacello pientissime operatus, nobilem Vaticanae sedis aulam adiit, et pontificio solio insedens, RM. Cardinales acciveit Aloysium Tripepi, SS. Rituum Congregationi Pro-Praefectum, et Vincentium Vannutelli causae Relatorem, una cum RM. P. Alexandro Verde S. Fidei Promotore, meque infrascripto a secretis, iisque adstantibus solemniter pronunciavit: Constare de martyrio ejusque causa Venerabilium Servarum Dei Theresiae a S. Augustino et sociarum ejus, itemque de signis seu miraculis martyrium ipsum illustrantibus in casu et ad ejJectum de quo agitur. Hoc autem Decreto evulgari et in Sacrorum Rituum acta referri mandavit. Octavo Cal. Quintiles anno MDCCCCV. ALOYSIUS Card. TRIPEPI, S. R. C. Pro-Proef. DIOMEDES PANICI, Archiep. Laodiceen., Secret. VI. — S. C. DES INDULGENCES. I. ORDINIS MINORUM CAPUCCINORUM. Le supérieur qui donne l'absolution générale gagne lui-même l'indulgence. Fr. Jucundus a Montonio, Ord. Min. Capuccinorum Procurator generalis, Sacrae Congregationi Indulgentiarum sequentia dubia solvenda proposuit: 1° Quis est formula adhibenda ad impertiendam absolutionem generalem Regularibus