jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
Vénérable Frère et Chers Fils, salut et bénédiction apostolique. Pour tout restaurer dans le Christ, nombreuses sont, en vérité, les choses que Nous désirons ardemment voir soigneusement conservées et accrues parmi le peuple chrétien. Au premier rang, comme Nous l'avons déjà déclaré, Nous pensons qu'il faut placer la piété envers l'auguste et toujours vierge Mère de Dieu Marie. Dès qu'elle aura poussé de profondes racines dans les âmes, il n'y aura aucun fruit de vertu et de sainteté qui ne réponde aux fatigues du laboureur. En effet, ce qui se dit de la Sagesse divine qui inspire les esprits des hommes peut justement s'appliquer aussi au culte envers la Vierge : « Tous les biens ensemble me sont venus avec elle ». Cette pensée Nous avait engagé et Nous engage encore à approuver et à promouvoir les fêtes qui se déroulent avec tout le zèle possible et la joie universelle des catholiques pour la cinquantième année heureusement révolue depuis la définition dogmatique proclamée pour la première fois de l'Immaculée Conception de la Vierge Marie. Le Congrès Marialien, qui se réunira sous peu à Rome, devant servir extraordinairement et sans aucun doute à répandre plus largement la piété envers la mère de Dieu, Nous ne voulons pas laisser échapper l'opportunité, soit de louer tous ceux qui, avec tant d'empressement se sont dévoués à la préparation de ce Congrès, soit d'exhorter ceux qui y seront présents à avoir principalement en vue de discuter et d'établir les moyens pratiques d'accroître en tous lieux le culte de Marie. En attendant Nous prions vivement l'auguste Mère de Dieu pour que, par sa protection et son secours, elle rende fécond ce congrès. Et comme gage des grâces divines, Nous accordons, avec toute l'effusion de Notre âme, la Bénédiction apostolique à tous ceux qui prendront part au Congrès. Donné à Rome, près Saint-Pierre, le 21 novembre 1904, deuxième année de Notre Pontificat PIUS PP. X, Dilecte Fili, salutem et apostolicam benedictionem. Si consentanea meritis expectanda a Nobis benevolentia est, multam erga te dilectionem praeferrer Nos equidem decet, qui Salesianam Sodalitatem ad illustres laudes constanti progressionem contendere jam
de Dieu, Nous ne voulons pas laisser échapper l'opportunité, soit de louer tous ceux qui, avec tant d'empressement se sont dévoués à la préparation de ce Congrès, soit d'exhorter ceux qui y seront présents à avoir principalement en vue de discuter et d'établir les moyens pratiques d'accroître en tous lieux le culte de Marie. En attendant Nous prions vivement l'auguste Mère de Dieu pour que, par sa protection et son secours, elle rende fécond ce congrès. Et comme gage des grâces divines, Nous accordons, avec toute l'effusion de Notre âme, la Bénédiction apostolique à tous ceux qui prendront part au Congrès. Donné à Rome, près Saint-Pierre, le 21 novembre 1904, deuxième année de Notre Pontificat PIUS PP. X, Dilecte Fili, salutem et apostolicam benedictionem. Si consentanea meritis expectanda a Nobis benevolentia est, multam erga te dilectionem praeferrer Nos equidem decet, qui Salesianam Sodalitatem ad illustres laudes constanti progressionem contendere jam diu persplicitur. Ab illustri excitata viro, in quo christianarum virtutum exemplar, charitate principe, luceret, atque ad gloriam Dei comparandam candide uniceque adlaborans, maxima coetus commodas societati hominum peperit, quorum perficiendae virtuti multa in toto orbe opera suscepit, praesentium ingenio temporum nulla in parte posthabito. Amplificatam mirifice sodalitatem non modo sodalium numero, qui vitam communi instituto agant, sed etiam accessione eorum, qui ob collatam opem et ob sacra emolumenta percepta cooperatorum nomine gaudent, et Ipsi jam pridem novimus, et tuo confirmatum testimonio videmus. Ostendit id et declarat Sodalitatem Salesianam, quod quidem laudi solatioque est, carissimam christiano populo esse, cujus sanctitulina serviens, utilitati servit. Placet tamen fideli omni, omnique aut dioecesi, aut civitati, aut paroeciae commendare illam enixius, velint uti omnes eamdem complecti voluntate et gratia progredienti, ea praesertim de causa quia in instituenda christiana juventute, mirum cum quanto convictus humani incremento, sodalitas tota est. Etenim puerorum adolescentiumque formare animos in rem omnium gravissimam pro conditione temporum putamus, quae sane quemadmodum vehementissime sollicitudinem Nostram semper exacuit, ita debet ad omne genus subsidia Christifidelium incitare voluntates. Hi autem optimum providentissimumque fecerint, si nomine dato cooperatorum coetui, Salesianam familiam exauxerint; navata enim in hunc modum opera ingenti ipsis ac sodalitati commodo erit, molestiae ipsis
numero, qui vitam communi instituto agant, sed etiam accessione eorum, qui ob collatam opem et ob sacra emolumenta percepta cooperatorum nomine gaudent, et Ipsi jam pridem novimus, et tuo confirmatum testimonio videmus. Ostendit id et declarat Sodalitatem Salesianam, quod quidem laudi solatioque est, carissimam christiano populo esse, cujus sanctitulina serviens, utilitati servit. Placet tamen fideli omni, omnique aut dioecesi, aut civitati, aut paroeciae commendare illam enixius, velint uti omnes eamdem complecti voluntate et gratia progredienti, ea praesertim de causa quia in instituenda christiana juventute, mirum cum quanto convictus humani incremento, sodalitas tota est. Etenim puerorum adolescentiumque formare animos in rem omnium gravissimam pro conditione temporum putamus, quae sane quemadmodum vehementissime sollicitudinem Nostram semper exacuit, ita debet ad omne genus subsidia Christifidelium incitare voluntates. Hi autem optimum providentissimumque fecerint, si nomine dato cooperatorum coetui, Salesianam familiam exauxerint; navata enim in hunc modum opera ingenti ipsis ac sodalitati commodo erit, molestiae ipsis non erit. Quoniam vero Salesianis cooperatoribus singularis ac praecellens quaedam significatio favoris ab utroque Decessore Nostro Pio IX ac Leone XIII fel. rec. nullo tempore defuit, sacrarum praecipue indulgentiarum thesauris reclusis, haec ipsa iterare ac renovare libet benevolentiae testimonium, ob eamque rem Indulgentias omnes atque universas privilegia laudato cooperatorum coetui antea tributa, Nos quoque propensissima voluntate conclusimus. Addimus autem ex intimo corde votum, ut ordo idem cooperantium, tam insigni meritorum nobilitate conspicuus, numerumque ad tercenti hominum millia, sicut est Nobis relatum, brevi tempore assecutus, majora in dies incrementa capiat, eoque, Dei gratia, pertingat, ut sive in urbibus, sive in agris, ubicumque aut spiritus foveatur legiferi Salesianorum patris, aut alatur amor, novis amplificetur asseclis, rei in primis episcoporum cura favente. Nostrum praeterea studiosum erga Sodalitatem animum Apostolica Benedictio testatur, quam tibi singulisque sodalibus peramanter in Domino impertimur. Datum Romae apud S. Petrum, die XVI Augusti anno MCMIV, Pontificatus Nostri secundo. PIUS PP. X. Motu proprio sur l'organisation des Ordres des Mineurs et des Écoles Pies en Espagne. PIUS PP. X MOTU PROPRIO Singularitas regiminis, ex qua, veluti ex salubri quodque nexu, vim ac regularis observantiae tutelam Religiosi Ordines mutuantur, superiore saeculo, ob peculiaria adjuncta, gravissima illa quidem praeterque ordinem, sic in
antea tributa, Nos quoque propensissima voluntate conclusimus. Addimus autem ex intimo corde votum, ut ordo idem cooperantium, tam insigni meritorum nobilitate conspicuus, numerumque ad tercenti hominum millia, sicut est Nobis relatum, brevi tempore assecutus, majora in dies incrementa capiat, eoque, Dei gratia, pertingat, ut sive in urbibus, sive in agris, ubicumque aut spiritus foveatur legiferi Salesianorum patris, aut alatur amor, novis amplificetur asseclis, rei in primis episcoporum cura favente. Nostrum praeterea studiosum erga Sodalitatem animum Apostolica Benedictio testatur, quam tibi singulisque sodalibus peramanter in Domino impertimur. Datum Romae apud S. Petrum, die XVI Augusti anno MCMIV, Pontificatus Nostri secundo. PIUS PP. X. Motu proprio sur l'organisation des Ordres des Mineurs et des Écoles Pies en Espagne. PIUS PP. X MOTU PROPRIO Singularitas regiminis, ex qua, veluti ex salubri quodque nexu, vim ac regularis observantiae tutelam Religiosi Ordines mutuantur, superiore saeculo, ob peculiaria adjuncta, gravissima illa quidem praeterque ordinem, sic in Hispania ab Apostolica Sede temperari debuit, ut moderatores instituerentur, qui, vario nomine, Religiosos omnes, in Regnum Catholicorum ditione gestantes, suprema auctoritate regerent; ita tamen ut, etiamsi hi totius Religiosae Familiae antistites appellarentur, nulla potirentur potestate in extrarum Provinciarum alumnos. At vero hujusmodi Regularis Hierarchiae conditio, annorum decursu, multis magnisque, tum intra tum extra Hispaniae fines, difficultatibus patuit; ut ideo innumeri censerentur Religiosi viri, ex omni Ordine omnique gradu, qui, laudabili studio, contenderent ad pristinam regredi regimen unitatem, quae; vel ipsi Hispanis multo fuerat gloriosior, ob dignitates ac munera, quibus Romae plures eorum fuerunt quovis tempore honestati, magna totius Catholicae Nationis commendatione. Pro rerum igitur adjunctis, huic Religiosorum studio restituendae veteris, Ordinis cujque proprii, unitatis Sedes Apostolica ultor satisfacere conata est. Quamobrem Religiosa Familia pleraque omnes unico iam regimine gubernantur. Quod quam feliciter sit factum ipsi Religiosorum coetus manifestant, qui, in decorem pristinum revocati, adeo inter Hispanos florent, ut patriae genti maximo sint ornamento. Quod si ceterae Religiosorum consociationes, quae nondum unitate regiminis fruantur, provehi et amplificari cognoscuntur; id debetur maxime bonae alumnorum voluntati, qui, non modo Sedis Apostolicae mandatis stare semper parati sunt, sed cum supremis praeterea sui cujusque Ordinis moderatoribus animo conjunguntur; unde et adstatores Romae habere de gente
intra tum extra Hispaniae fines, difficultatibus patuit; ut ideo innumeri censerentur Religiosi viri, ex omni Ordine omnique gradu, qui, laudabili studio, contenderent ad pristinam regredi regimen unitatem, quae; vel ipsi Hispanis multo fuerat gloriosior, ob dignitates ac munera, quibus Romae plures eorum fuerunt quovis tempore honestati, magna totius Catholicae Nationis commendatione. Pro rerum igitur adjunctis, huic Religiosorum studio restituendae veteris, Ordinis cujque proprii, unitatis Sedes Apostolica ultor satisfacere conata est. Quamobrem Religiosa Familia pleraque omnes unico iam regimine gubernantur. Quod quam feliciter sit factum ipsi Religiosorum coetus manifestant, qui, in decorem pristinum revocati, adeo inter Hispanos florent, ut patriae genti maximo sint ornamento. Quod si ceterae Religiosorum consociationes, quae nondum unitate regiminis fruantur, provehi et amplificari cognoscuntur; id debetur maxime bonae alumnorum voluntati, qui, non modo Sedis Apostolicae mandatis stare semper parati sunt, sed cum supremis praeterea sui cujusque Ordinis moderatoribus animo conjunguntur; unde et adstatores Romae habere de gente sua apud eosdem supremos Moderatores gaudent et gloriantur. Jamvero, dum Franciscales Minores atque Ordo Scholarum Piarum eo regimine, in Hispania, uti pergent, quo nunc utuntur, quodque Nos peculiaribus de causis permittimus et toleramus ad nutum Sanctæ Sedis : ut sarta sit atque tectae orinde Ordo substantialis unitas, quam Sedes Apostolica nunquam sublatam voluit, et ut certae tutaeque habeantur normae circa potestatis amplitudinem Moderatorum dictorum Ordinum in Hispania, ipsorumque cum supremo totius religiosi Ordinis Antistite conjunctionem, edicimus atque in virtute sanctae obedientiae jubemus quae sequuntur : I. Vice-commissarius apostolicus Fratrum Minorum in Hispania itemque Vicarius Generalis Scholarum Piarum sunt vere Vicarii Generales, alter Ministri Generalis, alter Praepositi Generalis Ordinis cujusque sui. Utterque appellatione Vicarii Generalis Minorum in Hispania et Vicarii Generalis Scholarum Piarum in Hispania tanquam privati et propii utuent. II. Ambo eligentur in Capitulo interprovinciali hispanico : hoc enim vocabulo Capitula ejusmodi designabuntur. Electores vero, sive ut aiunt Vocales, qui dictis Capitulis intererunt, iidem habebuntur qui in ceteris Ordinis Provinciis, in Capitulo generali adesse jus habent. — Porro Capitula interprovincialia sexto quoque anno cogentur, elapso mense a Capitulo Generali celebrato. III. Assistentes seu Definitores Vicarii Generalis hispanici, quavis alia appellatione abrogata, Assistentes seu Definiatores interprovinciales Hispanice vocabuntur. — Eorumdem electio
nunquam sublatam voluit, et ut certae tutaeque habeantur normae circa potestatis amplitudinem Moderatorum dictorum Ordinum in Hispania, ipsorumque cum supremo totius religiosi Ordinis Antistite conjunctionem, edicimus atque in virtute sanctae obedientiae jubemus quae sequuntur : I. Vice-commissarius apostolicus Fratrum Minorum in Hispania itemque Vicarius Generalis Scholarum Piarum sunt vere Vicarii Generales, alter Ministri Generalis, alter Praepositi Generalis Ordinis cujusque sui. Utterque appellatione Vicarii Generalis Minorum in Hispania et Vicarii Generalis Scholarum Piarum in Hispania tanquam privati et propii utuent. II. Ambo eligentur in Capitulo interprovinciali hispanico : hoc enim vocabulo Capitula ejusmodi designabuntur. Electores vero, sive ut aiunt Vocales, qui dictis Capitulis intererunt, iidem habebuntur qui in ceteris Ordinis Provinciis, in Capitulo generali adesse jus habent. — Porro Capitula interprovincialia sexto quoque anno cogentur, elapso mense a Capitulo Generali celebrato. III. Assistentes seu Definitores Vicarii Generalis hispanici, quavis alia appellatione abrogata, Assistentes seu Definiatores interprovinciales Hispanice vocabuntur. — Eorumdem electio in Capitulis interprovincialibus fiet. IV. Vicarii Generales eorumque Assistentes seu Definitores ultra sexennium suo quisque munere fungi nunquam poterunt, nisi ex peculiari Sedis Apostolicae facultate. Munere autem cedent post mensem a celebratione Capituli Generalis in quo vel Moderator supremus eligitur, vel saltem Definitores novi sufficiuntur. V. Auctoritas Vicariorum Generalium Hispaniae quum sit tantum in Religiosos homines qui in terris hispanis degunt ; iidem Vicarii in domos seu cennobia, ultra mare sita, delegata tantum auctoritate potientur ; eo modo eaque amplitudine, quae Supremis Ordinis Antistitibus videbuntur. VI. Porro auctoritas haec in transmarinas domos sic a Moderatore Generali communi pacto cum vicario hispanico definitur, ut quae sequuntur leges minime praetereantur. a) Missio ac revocatio Religiosorum fiet a Vicario Generali, adhibito prius consensu Moderatoris Generalis. b) Item Vicarii Generalis erit desinere eos, qui domos transmarinas regant ; id tamen non sine praevio consensu Ministri seu Praepositi Generalis fiat, praesertim ubi de majoribus Superioribus delegendis agatur. c) Ius atque officium Vicario erit, per se vel per alium, transmarinas domos rite invisendi, annuente tamen in antecessu Moderatore Generali. d) Quae Provinciae Religiosorum trans mare sunt, quin ab aliquo Provinciali Superiore in Hispania dependeant, earum Generalis Ordinis Moderator unico Superior esto. — Quapropter nullus erit locus
quum sit tantum in Religiosos homines qui in terris hispanis degunt ; iidem Vicarii in domos seu cennobia, ultra mare sita, delegata tantum auctoritate potientur ; eo modo eaque amplitudine, quae Supremis Ordinis Antistitibus videbuntur. VI. Porro auctoritas haec in transmarinas domos sic a Moderatore Generali communi pacto cum vicario hispanico definitur, ut quae sequuntur leges minime praetereantur. a) Missio ac revocatio Religiosorum fiet a Vicario Generali, adhibito prius consensu Moderatoris Generalis. b) Item Vicarii Generalis erit desinere eos, qui domos transmarinas regant ; id tamen non sine praevio consensu Ministri seu Praepositi Generalis fiat, praesertim ubi de majoribus Superioribus delegendis agatur. c) Ius atque officium Vicario erit, per se vel per alium, transmarinas domos rite invisendi, annuente tamen in antecessu Moderatore Generali. d) Quae Provinciae Religiosorum trans mare sunt, quin ab aliquo Provinciali Superiore in Hispania dependeant, earum Generalis Ordinis Moderator unico Superior esto. — Quapropter nullus erit locus auctoritati delegatae Vicariorum Generalium, si transmarinae domus cum aliqua Hispaniae Provincia, veluti pars ejus, minime cohaereant, vel cum eadem in unam Provinciam vel quasi Provinciam coalescant. VII. Celebratio Capitulorum Interprovincialium Hispaniae, itemque eorum confirmatio, necnon electionum in iis peractarum, ad unum totius Ordinis Moderatorem privo jure pertinebunt. VIII. Quidquid a Curia Regularis, quae Romae est, pro auctoritate edicendum erit, per Vicarios Generales ordinario transmittatur. Quin vero ab iisdem Vicaris edocentur ac votum exquirant, Supremi Moderatoris Ordinis nulli obedientiam quam vocant, ordinario dabunt extra fines Hispaniae exsequendam. — Nemo autem Religiosorum ex Hispania poterit, etiam ut Romam veniat, nisi facultate facta a Magistro seu Praeposito Generali : quod si ab hoc arcessatur, abnuere nequaquam poterit eo pergere, quo advocabitur. IX. Supremo Ordinis Antistiti reservantur novae domorum fundationes, expulsiones Religiosorum eorumque dimissiones ex Ordine, exequutio Rescriptorum apostolicorum quae commissa fuerit Moderatoritori maximo, nulla mentione facta Vicarii Generalis hispani : item statuta et mandata quae quamvis statutorum generalium mutationem minime importent, quovis tamen modo substantialia Ordinis attingunt. X. Vicarius Generalis jus habet invisendi etiam per delegatos, domos universas quas in Hispania sunt quaeque cum Provincia hispanis conjunctae. Ad eundem vero appellandi jus est Religiosis omnibus, qui ejus ordinaria vel delegata auctoritate reguntur. Incolume
Curia Regularis, quae Romae est, pro auctoritate edicendum erit, per Vicarios Generales ordinario transmittatur. Quin vero ab iisdem Vicaris edocentur ac votum exquirant, Supremi Moderatoris Ordinis nulli obedientiam quam vocant, ordinario dabunt extra fines Hispaniae exsequendam. — Nemo autem Religiosorum ex Hispania poterit, etiam ut Romam veniat, nisi facultate facta a Magistro seu Praeposito Generali : quod si ab hoc arcessatur, abnuere nequaquam poterit eo pergere, quo advocabitur. IX. Supremo Ordinis Antistiti reservantur novae domorum fundationes, expulsiones Religiosorum eorumque dimissiones ex Ordine, exequutio Rescriptorum apostolicorum quae commissa fuerit Moderatoritori maximo, nulla mentione facta Vicarii Generalis hispani : item statuta et mandata quae quamvis statutorum generalium mutationem minime importent, quovis tamen modo substantialia Ordinis attingunt. X. Vicarius Generalis jus habet invisendi etiam per delegatos, domos universas quas in Hispania sunt quaeque cum Provincia hispanis conjunctae. Ad eundem vero appellandi jus est Religiosis omnibus, qui ejus ordinaria vel delegata auctoritate reguntur. Incolume tamen esto Magistro seu Praeposito Generali jus invisendi, etiam per delegatos, domos quae Vicaris subsunt, itemque excipiendi appellationes Religiosorum quorumcumque qui Vicaris eisdem subduntur. XI. Religiosi hispani, qui necessariis ornentur dotibus, eligi poterunt ad munia quaecumque universi Ordinis gerenda etiam ad Magisterium maximum : quare in Capitulis generalibus omnes et singuli regulares provinciae Hispaniae jura omnia et officia habebunt, quibus ceterae utuntur. Praeterea religiosi hispani jus habent ut unus saltem ex eorum numero sit Assistens vel Definitor Generalis in suprema Ordinis Curia, prout leges ejusdem Ordinis ferunt. — Item Vicario Generali jus esto idoneum eius alumnum praesentandi, a Ministro seu Praeposito Generali ad triennium tantum adprobandum, qui Vice-procurator Hispaniae Romae sit (nisi ipse Procurator Ordinis universi Hispanus fuerit), habeatque secum adjutores pro munere. — Tandem Vicarius Generalis tertio quoque anno Romam veniat ut (salvo jure visitationis quod Moderatorio Generali competit) vice procuratemi hispanicae invisat, deque statu Provinciae Hispaniae supremo Ordinis Antistiti rationem reddat. XII. Quum Ordo Minorum S. Francisci itemque Scholarum Piarum unicus sit atque individuus, religiosae professiones non in manibus modo Superiorum Hispaniae emittantur, sed praecipue, immo vero necessario, in manibus Ministerii seu Praepositi totius Ordinis. XIII. Vicarii Generales tum Minorum tum Scholarum Piarum, qui nunc sunt in Hispania,
singuli regulares provinciae Hispaniae jura omnia et officia habebunt, quibus ceterae utuntur. Praeterea religiosi hispani jus habent ut unus saltem ex eorum numero sit Assistens vel Definitor Generalis in suprema Ordinis Curia, prout leges ejusdem Ordinis ferunt. — Item Vicario Generali jus esto idoneum eius alumnum praesentandi, a Ministro seu Praeposito Generali ad triennium tantum adprobandum, qui Vice-procurator Hispaniae Romae sit (nisi ipse Procurator Ordinis universi Hispanus fuerit), habeatque secum adjutores pro munere. — Tandem Vicarius Generalis tertio quoque anno Romam veniat ut (salvo jure visitationis quod Moderatorio Generali competit) vice procuratemi hispanicae invisat, deque statu Provinciae Hispaniae supremo Ordinis Antistiti rationem reddat. XII. Quum Ordo Minorum S. Francisci itemque Scholarum Piarum unicus sit atque individuus, religiosae professiones non in manibus modo Superiorum Hispaniae emittantur, sed praecipue, immo vero necessario, in manibus Ministerii seu Praepositi totius Ordinis. XIII. Vicarii Generales tum Minorum tum Scholarum Piarum, qui nunc sunt in Hispania, itemque qui a consilio eisdem sunt, hac vice tantum, biennium in munere permanebunt : elapso biennio, Capitulum interprovincialale, ut supra dictum est, celebrabitur. — In posterum autem, ut rectius res eveniant, iidem Vicarii Generales eorumque Consiliarii suo munere decedent quotois Capitulum generale cogetur, elapso videlicet mense ab ejus celebratione, ut supra edictum est art. III. XIV. Si qui demum actus, ob substantiales defectus, nulli fuerint atque illegitimi usque ad horam receptionis hujus Motu Proprii; eos, si sanabiles sint, benigne sanamus et convalidamus. Haec Nostrae declarationes et praescriptiones, vix atque acceptas fucrint, pleno robore fruentur, non obstantibus quibuscumque etiam specialissima mentione dignis. Patrocinium Immaculatae Virgini Mariae opemque Francisci et Josephi Patrum Legiferorum Religiosis Minoribus et Scholarum Piarum hispanis implorantes, Franciscali et Calasanctiani Familiae universae apostolicae benedictionem paterna charitate impertimus. Datum Romae apud S. Petrum in die festo SS. Apostolorum Petri et Pauli MCMIV, Pontificatus Nostri anno primo. PIUS PP. X. II. — SECRETARIATUR DES BREFS. 1. Bref d'indulgences à l'(Œuvre de Marie Immaculée. PIUS PP. X. Ad perpetuam rei memoriam. Cum, sicuti ad Nos relatum, Parisiis canonice erectum extremum pium Opus a Maria Immaculata nuncupatum, cujus sodales ex utroque sexu jam per universum fere terrarum orbem diffusi, piis precibus mulierum ethnicarum,