jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
Immaculatæ Conceptionis quotannis transferri valeat in Dominicam quae diei festum proxime insequitur, cum privilegio decantandi unicam Missam de eodem festo. Sacra porro Rituum Congregatio, utendo facultatibus sibi specialiter ab ipso Sanctissimo Domino Nostro tributis, benigne precibus annuit: dummodo non occurrat duplex primae classis, neque omittatur Missa conventualis officio diei respondens, ubi eam celebrandi onus adsit: servatis Rubricis. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 11 Novembris 1904. A. Card. TRIPLE, Pro-Pref. D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 8. MEDIOLANEN. (Milan). Décret de confirmation du culte immémorial rendu au B. Arialde, diacre de Milan. Unigenitus Dei Filius Christus Jesus qui opem, quantum Ecclesiae Suae opus sit, distribuens, auxilia iuxta necessitatis modum temporibus congruentia dimittitur, etiam Ecclesiae Mediolanensis sicut per sanctos antistites Ambrosium et Carolum, ita per Arialdum diaconum pro variis rerum ac temporum adjunctis mirifice prospexisse conspicitur. In loco Cuzago prope Canturium, Mediolanensis dioecesis, ortum duxit hic servus Dei ex nobilibus parentibus Bezo et Beza. Bona spes et indoles in puero, melior in adolescente apparuit. Inter clericos cooptatus profanis sacrisque disciplinis peculiare pietatis studium in Christum Deum atque Deiparam Virginem adjunxit, quam suae castimoniae tutelarem et patronam semper habuit. Guido de Velatis qui tunc Ecclesiam Mediolanensem regebat, Arialdum virtute et doctrina praestantem sibi suaeque Ecclesiae magis devincire cupiens, eum archiepiscopalis sacelli diaconum elegit riteque ordinavit. Dei famulus in hujusmodi gradu ad vitae usque exitum permansit, singula recte gerens officia, praesertim bonorum Ecclesiarum gestionem et divini verbi praedicationem. Tyrones clericos bonis artibus instituendos suscepit, veluti prima semina illius iam praelim optate reformationis, quae ab eximio viro Anselmo de Bono, Lucensi episcopo, postea Pontifice Maximo Alexandro II, exordium sumpsit, et per Arialdum et Landulphum e gente Cotta Herlembaldi fratrem continuata est. Isti in civitate Mediolanensi aliisque in locis obsecrantes atque increpantes in omni patientia et doctrina corruptos mores redarguebant. Neque blanditiis vel donis ad silentium reduci potuerunt, libera voce testantes se quoad usque lingua faucibus adsessisset, veritatem et virtutem fratribus fore praedicaturos. Quin imo ipsi auctores et primi sodales extiterunt illius societatis in aedibus praelaudati Anselmi constitutae, et Palaria nuncupatae, cujus associis, teste S. Petro Damiano, jurejurando spoponderant « donec viverent et quantum possent, Nicolaitarum et
Ecclesiae magis devincire cupiens, eum archiepiscopalis sacelli diaconum elegit riteque ordinavit. Dei famulus in hujusmodi gradu ad vitae usque exitum permansit, singula recte gerens officia, praesertim bonorum Ecclesiarum gestionem et divini verbi praedicationem. Tyrones clericos bonis artibus instituendos suscepit, veluti prima semina illius iam praelim optate reformationis, quae ab eximio viro Anselmo de Bono, Lucensi episcopo, postea Pontifice Maximo Alexandro II, exordium sumpsit, et per Arialdum et Landulphum e gente Cotta Herlembaldi fratrem continuata est. Isti in civitate Mediolanensi aliisque in locis obsecrantes atque increpantes in omni patientia et doctrina corruptos mores redarguebant. Neque blanditiis vel donis ad silentium reduci potuerunt, libera voce testantes se quoad usque lingua faucibus adsessisset, veritatem et virtutem fratribus fore praedicaturos. Quin imo ipsi auctores et primi sodales extiterunt illius societatis in aedibus praelaudati Anselmi constitutae, et Palaria nuncupatae, cujus associis, teste S. Petro Damiano, jurejurando spoponderant « donec viverent et quantum possent, Nicolaitarum et Simoniacorum haereses omni studio totisque viribus extirpare contenderent ». Multa et praclara ad utramque haeresim extirpandam perfecit opera Arialdus cum socio Landulpho, et longum esset singula persequi qua ex authenticis documentis probatisque testimoniis atque ex ipsis tabulis processualibus eruuntur. Auctoritate mandatisque fultus summorum Pontificum Victoris II, Stephani IX, Nicolai II et Alexandri II, necnon Legatorum Apostolique Sedis Hildebrandi, Anselmi tunc episcopi Lucensis et Petri Damiani, plures civitates et provincias peragravit; atque in opere inccepto vehementer instigavit. Pro Christo et Ecclesia calumnias, contumelias, persecutiones gravissimas ipsamque bonorum direptionem aequanimiter tulit. Ad majora semper paratus sustinenda usque ad sanguinis effusionem, inimicos suos omni benignitate complexus est. Validum et ad rem oportunum praebuit auxilium Herlembaldus egregius vir et miles, Landulphi frater, qui cum Arialdus Romam advenit, et robur, praecipuum vexillumque benedictum contra hostes extollendum excepit a Summo Pontifice Alexandro II, ipsum Arialdum, pro ecclesiastico suo munere, ducem et moderatorem assignante. Idem Pontifex, concilio in Lateranum coacto, litteras encyclicas edidit et Mediolanum misit, illucque revertentes praedicti strenui viri Synodi atque Pontificis praescripta observari curarunt. Liberalitate Azzonis nobilis viri, penes ecclesiam Dei partem Virgini sacrum extra portam novam, domus canonica extructa est, ad quam complures ecclesiastici viri confluxerunt, ut a saecularibus sejuncti, communem vitae rationem
et Alexandri II, necnon Legatorum Apostolique Sedis Hildebrandi, Anselmi tunc episcopi Lucensis et Petri Damiani, plures civitates et provincias peragravit; atque in opere inccepto vehementer instigavit. Pro Christo et Ecclesia calumnias, contumelias, persecutiones gravissimas ipsamque bonorum direptionem aequanimiter tulit. Ad majora semper paratus sustinenda usque ad sanguinis effusionem, inimicos suos omni benignitate complexus est. Validum et ad rem oportunum praebuit auxilium Herlembaldus egregius vir et miles, Landulphi frater, qui cum Arialdus Romam advenit, et robur, praecipuum vexillumque benedictum contra hostes extollendum excepit a Summo Pontifice Alexandro II, ipsum Arialdum, pro ecclesiastico suo munere, ducem et moderatorem assignante. Idem Pontifex, concilio in Lateranum coacto, litteras encyclicas edidit et Mediolanum misit, illucque revertentes praedicti strenui viri Synodi atque Pontificis praescripta observari curarunt. Liberalitate Azzonis nobilis viri, penes ecclesiam Dei partem Virgini sacrum extra portam novam, domus canonica extructa est, ad quam complures ecclesiastici viri confluxerunt, ut a saecularibus sejuncti, communem vitae rationem in pace et concordia degerent, divinasque laudes statis horis devote persolverent. Primus ex his auctor et sodalis erat Arialdus, qui redintegrata ab adversariis pugna, ejusmodi domicilium virtutis et pacis, relinquere una cum sociis coactus est. In fugam conjactus, medio in Padum flumine a piratis captus et, interveniente domino loci, liber effectus, Lignani in oppido se abdidit. Verum alter Judas, pacta et soluta pecunia, Servum Dei hostibus et sicariis tradit. Ipsi ad insulam in medio Verbani lacu sitam illum deferunt et, conspirante Oliva pessima fæmina, ad supplicium damnant. Utraque auricula amputata, oculos in coelum levitat Arialdus inquiens : « Gratias tibi ago, Christe, qui me hodie inter tuos martyres dignatus es connumerare ». Deinde effossis eidem oculis, corpus membratim conciditur, donec sancta anima carnis solvitur. Passus est IV Kalendas Julias anno MLXVI, praesidente Sedi apostolicae Alexandro II. Posterea die exanime corpus, Olivae jussu, in lacum demergitur, sed Herlembaldo armata vi et obsidione oppidi illud sibi reddi jubente, repente in Ticini littore apparet. Accurrunt omnes sacrumque pignus, multis cereis accensis, quasi festiva supplicatione Mediolanum efferunt. In ecclesia S. Ambrosii depositum, justa funebria coram eo persoluta fuere, habita ab ipso Herlembaldo panegyrica oratione de Arialdo tamquam de Beato Levita et Martyre Christi. Per
effectus, Lignani in oppido se abdidit. Verum alter Judas, pacta et soluta pecunia, Servum Dei hostibus et sicariis tradit. Ipsi ad insulam in medio Verbani lacu sitam illum deferunt et, conspirante Oliva pessima fæmina, ad supplicium damnant. Utraque auricula amputata, oculos in coelum levitat Arialdus inquiens : « Gratias tibi ago, Christe, qui me hodie inter tuos martyres dignatus es connumerare ». Deinde effossis eidem oculis, corpus membratim conciditur, donec sancta anima carnis solvitur. Passus est IV Kalendas Julias anno MLXVI, praesidente Sedi apostolicae Alexandro II. Posterea die exanime corpus, Olivae jussu, in lacum demergitur, sed Herlembaldo armata vi et obsidione oppidi illud sibi reddi jubente, repente in Ticini littore apparet. Accurrunt omnes sacrumque pignus, multis cereis accensis, quasi festiva supplicatione Mediolanum efferunt. In ecclesia S. Ambrosii depositum, justa funebria coram eo persoluta fuere, habita ab ipso Herlembaldo panegyrica oratione de Arialdo tamquam de Beato Levita et Martyre Christi. Per decem dies illuc mansit idem corpus civium et clericorum venerationi expositum, donec in monasterium et prope ecclesiam S. Celsi translatum honorifice conditum est, fama sanctitatis servi Dei undique diffusa, signis quoque ac prodigiis, uti fertur, a Deo patratis aucta. De cultu immemoriali eidem Servo Dei ab obitu usque ad nostram Aetatem praestitum, seu de casu excepto a decretis sa. me. Urbani Papae VIII maxime sollicitus, Emus et Rmus Dnus Cardinalis Andreas Carolus Ferrari, Archiepiscopus Mediolanensis, processum ordinaria auctoritate super eodem cultu seu super casu excepto adornandum curavit, adjunctisque processibus rogatorialibus Romano, Florentino et Pisciensi, per judicem delegatum sua protulit sententiam. Quibus Actis ad Sacrorum Rituum Congregationem delatis riteque apertis, quum omnia juxta ordinem juris in promptu essent, instante Rmo Dno Alexandro Lualdi, electo antistite et Causae postulatore, Emus et Rmus Dnus Cardinalis Aloisius Tripepi, Sacrae Rituum Congregationis Pro-Præfectus loco et vice Emi et Rmi Dni Cardinalis Seraphini Cretoni, Praefecti et ejusdem Causae Ponentis, in ordinariis Comitiis subsignato die ad Vaticano concurrentibus, sequens dubium discutiendum proposuit: An sententia lata ab Rmo Dno Judice ab Emo Archiepiscopo Mediolanensi delegato, super cultu praestito Servo Dei ab immemorabili tempore seu super casu excepto a Decretis sa. me. Urbani Papae VIII, sit confirmanda in casu
Aetatem praestitum, seu de casu excepto a decretis sa. me. Urbani Papae VIII maxime sollicitus, Emus et Rmus Dnus Cardinalis Andreas Carolus Ferrari, Archiepiscopus Mediolanensis, processum ordinaria auctoritate super eodem cultu seu super casu excepto adornandum curavit, adjunctisque processibus rogatorialibus Romano, Florentino et Pisciensi, per judicem delegatum sua protulit sententiam. Quibus Actis ad Sacrorum Rituum Congregationem delatis riteque apertis, quum omnia juxta ordinem juris in promptu essent, instante Rmo Dno Alexandro Lualdi, electo antistite et Causae postulatore, Emus et Rmus Dnus Cardinalis Aloisius Tripepi, Sacrae Rituum Congregationis Pro-Præfectus loco et vice Emi et Rmi Dni Cardinalis Seraphini Cretoni, Praefecti et ejusdem Causae Ponentis, in ordinariis Comitiis subsignato die ad Vaticano concurrentibus, sequens dubium discutiendum proposuit: An sententia lata ab Rmo Dno Judice ab Emo Archiepiscopo Mediolanensi delegato, super cultu praestito Servo Dei ab immemorabili tempore seu super casu excepto a Decretis sa. me. Urbani Papae VIII, sit confirmanda in casu et ad effectum de cuo agitur? Et Emi ac Rmi Patres sacris tuendis Ritibus praepositii, post relationem ipsius Cardinalis Ponentis, audito etiam vœe et scripto R. P. D. Alexandro Verde, Sanctae Fidei Promotore, omnibusque sedulo perpensis, rescribendum censuerunt : Affirmative, seu sententiam esse confirmandam, si Sanctissimo placuerit. Die 12 Julii 1890, Quibus omnibus Sanctissimo Domino Nostro Pio Papae X per Emum et Rmum Dnum Cardinalem Aloisium Tripepi, Sacrae Rituum Congregationis Pro-Præfectum relatis, Sanctitas Sua rescriptum Sacrae ejusdem Congregationis ratum habuit et probavit, die 13 eisdem mense et anno. SERAPHINUS, Card. CRETONI., S. R. C. Praef. DIOMEDES PANIOLI, Archiep. Laodiceænsis, S. R. C. Secret. VI. — S. C. DE INDULGENTIIS 1. Summaire des Indulgences accordées aux Tertiaires de l'Ordre de la Merci. I. INDULGENTIAE PLENARIAE. A. Tertiariis ex utroque sexu vere penitentibus, confessis ac S. Symaxi reflectis : 1. Die ingressus in Tertium Ordinem; 2. Die professionis; 3. Quoties potioris vitae studio per octo dies continuos spiritualibus exercitiis vacaverint; 4. Semel quolibet mense, die quo fit processio S. Scapularis. B. Iisdem Tertiariis si, uti supra dispositi, ad mentem Summi Pontificis oraverint: a) Diebus sequentibus, quibus absolutionem generalem acceperint: 1. In festo S. Antonii Abbatis (17 Januarii); 2. S. P. N. Petri
1890, Quibus omnibus Sanctissimo Domino Nostro Pio Papae X per Emum et Rmum Dnum Cardinalem Aloisium Tripepi, Sacrae Rituum Congregationis Pro-Præfectum relatis, Sanctitas Sua rescriptum Sacrae ejusdem Congregationis ratum habuit et probavit, die 13 eisdem mense et anno. SERAPHINUS, Card. CRETONI., S. R. C. Praef. DIOMEDES PANIOLI, Archiep. Laodiceænsis, S. R. C. Secret. VI. — S. C. DE INDULGENTIIS 1. Summaire des Indulgences accordées aux Tertiaires de l'Ordre de la Merci. I. INDULGENTIAE PLENARIAE. A. Tertiariis ex utroque sexu vere penitentibus, confessis ac S. Symaxi reflectis : 1. Die ingressus in Tertium Ordinem; 2. Die professionis; 3. Quoties potioris vitae studio per octo dies continuos spiritualibus exercitiis vacaverint; 4. Semel quolibet mense, die quo fit processio S. Scapularis. B. Iisdem Tertiariis si, uti supra dispositi, ad mentem Summi Pontificis oraverint: a) Diebus sequentibus, quibus absolutionem generalem acceperint: 1. In festo S. Antonii Abbatis (17 Januarii); 2. S. P. N. Petri Nolasco, conf. Fundat. Ordinis (3i Januarii); 3. Feria IV Cinerum; 4. Feria V majoris hebdomadse; 5. In festo B. Mariae Annae a Jesu, Virg. Ord. (17 Aprilis); 6. S. Laurentii Mart. (10 Augusti); 7. S. Raymundi Nonnati Conf. Ord. (3i Aug-usti); 8. Descensionis B. M. V. de Mercede (24 Septembris); 9. S. Serapionis Mart. Ord. (24 Novembris); 10. Immaculatae Conceptionis B. M. V. (8 Decembris). b) I. Die quo fit prima processio tempore publicationis missionis religiosorum Ordinis ad redemptionem captivorum, si eidem intervenerint; 2. Die quo fit processio in gratiarum actionem post captivorum redemptionem, si eidem intervenerint; 3. Die ad libitum, quando ad partes infidelium, captivos redimendi gratia, se transtulerint; 4. Die ad libitum, cum de partibus infidelium, post captivorum redemptionem, reversi fuerint. C. Iisdem Tertiariis, si uti supra dispositi, aliquam ecclesiam vel publicum sacellum devote visitaverint et ad mentem Summi Pontificis oraverint: 1. Quo die ad concionem menstruam seu confessionem conveniunt; 2. Semel singulis mensibus die ad libitum. D. Iisdem Tertiariis qui, uti supra dispositi, ecclesiam Ordinis, vel illam ubi sodalitium sedem habet, aut, si hujusmodi ecclesiae desint, respectivam parochialem devote visitaverint, et pro captivorum redemptione necnon ad mentem Summi Pontificis oraverint, sequentibus diebus: 1. In festo Circumcisionis; 2.
9. S. Serapionis Mart. Ord. (24 Novembris); 10. Immaculatae Conceptionis B. M. V. (8 Decembris). b) I. Die quo fit prima processio tempore publicationis missionis religiosorum Ordinis ad redemptionem captivorum, si eidem intervenerint; 2. Die quo fit processio in gratiarum actionem post captivorum redemptionem, si eidem intervenerint; 3. Die ad libitum, quando ad partes infidelium, captivos redimendi gratia, se transtulerint; 4. Die ad libitum, cum de partibus infidelium, post captivorum redemptionem, reversi fuerint. C. Iisdem Tertiariis, si uti supra dispositi, aliquam ecclesiam vel publicum sacellum devote visitaverint et ad mentem Summi Pontificis oraverint: 1. Quo die ad concionem menstruam seu confessionem conveniunt; 2. Semel singulis mensibus die ad libitum. D. Iisdem Tertiariis qui, uti supra dispositi, ecclesiam Ordinis, vel illam ubi sodalitium sedem habet, aut, si hujusmodi ecclesiae desint, respectivam parochialem devote visitaverint, et pro captivorum redemptione necnon ad mentem Summi Pontificis oraverint, sequentibus diebus: 1. In festo Circumcisionis; 2. Epiphaniae; 3. Paschatis Resurrectionis; 4. Ascensionis; 5. Nativitatis D. N. J. C.; 6. SSmae Trinitatis; 7. Pentecostes; 8. SSmi Nominis Jesu (Dom. II post Epiph.); 9. Immaculatae Conceptionis; 10. Nativitatis; 11. Purificationis; 12. Annunciationis; 13. Assumptionis B. M. V.; 14. Die Ascensionis B. M. V. de Mercede, aut una die infra novenarium praecedens vel octavam; 15. Apparitionis S. Michaelis Archangeli (8 Maii); 16. Dedicationis ejusdem sancti Archangeli (29 Septembris); 17. S. Joannis Baptistae (24 Junii); 18. S. Joseph Sponsi B. M. V. (19 Martii); 19. Patrocinii ejusdem Sancti (Dom. III post Pascha); 20. SS. Apostolorum Petri et Pauli (29 Junii); 21. S. Raymundi de Pennafort, Conf. Ord. (23 Januarii); 22. S. P. N. Petri Nolasco, Conf., aut una die infra octavam; 23. B. Mariae Annae a Jesu Virg.-Tert.Ord. (17 Aprilis); 24. S. Petri Amangaudii Mart. Ord. (27 Aprilis); 25. S. Mariae Socos Virg.-Ord. (21 Maii); 26. SSmi Redemptoris; 27. S. Raymundi Nonnati Conf. Ord., aut una die novenarii; 28. S. Petri Paschasii Ep. et Mart. Ord. (23 Octobris); 29. S. Serapionis Mart. Ord. (14 Novembris); 30. Omnium Sanctorum Ordinis (13 Novembris); 31. Sancti Titularis Ecclesiae, in qua sedes sodalitii est instituta. E. In mortis articulo, si iidem Tertiarii, uti supra
infra novenarium praecedens vel octavam; 15. Apparitionis S. Michaelis Archangeli (8 Maii); 16. Dedicationis ejusdem sancti Archangeli (29 Septembris); 17. S. Joannis Baptistae (24 Junii); 18. S. Joseph Sponsi B. M. V. (19 Martii); 19. Patrocinii ejusdem Sancti (Dom. III post Pascha); 20. SS. Apostolorum Petri et Pauli (29 Junii); 21. S. Raymundi de Pennafort, Conf. Ord. (23 Januarii); 22. S. P. N. Petri Nolasco, Conf., aut una die infra octavam; 23. B. Mariae Annae a Jesu Virg.-Tert.Ord. (17 Aprilis); 24. S. Petri Amangaudii Mart. Ord. (27 Aprilis); 25. S. Mariae Socos Virg.-Ord. (21 Maii); 26. SSmi Redemptoris; 27. S. Raymundi Nonnati Conf. Ord., aut una die novenarii; 28. S. Petri Paschasii Ep. et Mart. Ord. (23 Octobris); 29. S. Serapionis Mart. Ord. (14 Novembris); 30. Omnium Sanctorum Ordinis (13 Novembris); 31. Sancti Titularis Ecclesiae, in qua sedes sodalitii est instituta. E. In mortis articulo, si iidem Tertiarii, uti supra dispositi, vel saltem contriti, SS. Dei Jesu nomen ore, si potuerint, sin minus corde invocaverint. II. INDULGENTIAE STATIONALES. Diebus Stationum in Missali Romano descriptis, iidem Tertiarii si ecclesiam Sodalitii vel Ordinis visitaverint, ibique ad mentem Summi Pontificis et pro captivorum redemptione oraverint, easdem indulgentias consequuntur, quas lucrarentur si ecclesias Urbis vel extra Urbem in eodem Missali recensitas praesentibus diebus personaliter visitarent, dummodo caetera opera injuncta praestiterint. III. INDULGENTIAE PARIALES. A. Septem annorum totidemque quadraginta: 1. Semel in die, quo Tertiarii ter Orationem Dominicam et toties Salutationem Angelicam vel Symbolum Apostolorum devote recitaverint ad impetrandam captivis patientiam, fortitudinem in fide ac liberationem. 2. Item semel in die septies Pater et Ave in honorem B. M. V. recitantibus. 3. Iisdem comitantibus SS. Eucharistiam quum ad infirmos defertur, vel si id facere nequiverint, ad signum campanae recitantibus, flexis genibus, septies Pater et Ave. 4. Iisdem suscipientibus pauperes redemptos hospitio. 5. Iisdem comitantibus captivos redemptos ad ecclesiam Ordinis vel Sodalitii. B. Trium annorum totidemque quadraginta, quoties Tertiarii aliquod pium opus pietatis vel charitatis corde saltem contriti exercuerint. Omnes et singulae indulgentiae hucusque recensitæ, excepta tamen plenaria in mortis articulo lucranda, sunt etiam applicabiles animabus defunctorum in Purgatorio degentium. IV. PRIVILEGIA. 1. Sacerdotes Tertiarii gaudent
vel extra Urbem in eodem Missali recensitas praesentibus diebus personaliter visitarent, dummodo caetera opera injuncta praestiterint. III. INDULGENTIAE PARIALES. A. Septem annorum totidemque quadraginta: 1. Semel in die, quo Tertiarii ter Orationem Dominicam et toties Salutationem Angelicam vel Symbolum Apostolorum devote recitaverint ad impetrandam captivis patientiam, fortitudinem in fide ac liberationem. 2. Item semel in die septies Pater et Ave in honorem B. M. V. recitantibus. 3. Iisdem comitantibus SS. Eucharistiam quum ad infirmos defertur, vel si id facere nequiverint, ad signum campanae recitantibus, flexis genibus, septies Pater et Ave. 4. Iisdem suscipientibus pauperes redemptos hospitio. 5. Iisdem comitantibus captivos redemptos ad ecclesiam Ordinis vel Sodalitii. B. Trium annorum totidemque quadraginta, quoties Tertiarii aliquod pium opus pietatis vel charitatis corde saltem contriti exercuerint. Omnes et singulae indulgentiae hucusque recensitæ, excepta tamen plenaria in mortis articulo lucranda, sunt etiam applicabiles animabus defunctorum in Purgatorio degentium. IV. PRIVILEGIA. 1. Sacerdotes Tertiarii gaudent indulto Altaris privilegiati personalis tribus hebdomade diebus, dummodo tamen simile indultum pro alia die non obtinuerint. 2. Altare B. M. Virgini de Mercede dicatum in ecclesiis ubi Sodalitium sedem habet, gaudet privilegio quotidiano pro missis quae in eodem a sacerdotibus Tertiariis celebrantur. 3. Missae omnes quae celebrantur a quocumque sacerdote in suffragio Sodalium defunctorum sunt semper et ubique privilegiatae. V. INDULTUM. 1. Tertiarii degentes in locis ubi nulla est Ordinis ecclesia, lucrari valent indulgentias fidelibus hujusmodi ecclesias visitantibus concessas, ea conditione ut ecclesiam Sodalitii visitent. 2. Tertiarii qui in collegiis, seminariis aliisque communitatibus degunt, ad lucrifaciendas indulgentias Sodalitati proprietas, privatum respectivae domus sacellum visitare valent. 3. Tertiarii, si sint infirmi vel convalescentes, nec possint commode e domo egredi, recitando quinquies Pater et Ave cum Gloria Patri, et orando ad intentionem Summi Pontificis et pro captivorum redemptione, lucrari possunt easdem indulgentias, ac si personaliter ecclesiam Ordinis vel Sodalitii visitassent. 4. Tertiarii infirmi vel convalescentes absolutionem generalem accipere et indulgentias lucrari valent quacumque die infra octavam festi, cui absolutiones vel indulgentiae sunt assignatae. 5. Tertiarii absolutionem generalem in pervisitio festi, cui ipsa est assignata, post sacramentalem confessionem, accipere possunt. DECRETUM. Quum per Decretum hujus S. C. Indulgentiarum Sacrisque Reliquiis praepositae diei 18