jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
thee LL. 25127.] Note II. General relative clauses are usually introduced by or a 1, y saivl, y neb, pwy bynnac : or y kyffarjfo y givynt M. 607' or a del 22421 see Atkinson, Subj. 474 sq., ym pob lie ary dylf y wneuthur SG. 385, y neb ae ihrotto 387, y neb a ysgaelus 429., y sawi y bo baryf idaw ef, ae lal; ar sawl ny bo, aet y 11 rW 429 2. Sentences introduced by yr hwnn, beth see Atkinson, Subj. p. 474, e. g. yr hwnn a vynno SG. 386, yrhynn a vynnych 398, yr hynn a vynno 352, ony wney etto beth a aller y roi yny erbP 272 (cp. MIBr. pe^ a quiri J. 153% N. 1680). Subjunctive relative clauses denying a possibility or the like, e. g. nat oes yny byt ny wyppo WB. 486 (M. 126s) etc. (cp, Atkinson p. 477, 31), nat oes pechadwr. nys caffo SG. 37, llC nat oes marchawc or a gaffo ef yn y (forest honn NYS LLADO 408, naI, oes neb a allo 424, ny byd un gzur da or byt ar nys gwassanaetho ej 317. (Past subjunctive :) nyt oed nep a wyppei M. 952, 5616, oed gyneir arnei ny bei yn I lawn WB. 102, hyt nat oed callon. 11)' bei drwm SG. 14, nyt oed giur kymeint a damunwn y welet if 264, nyt ymgedymtheeis a marchawc a zvnelei 428, nat oed neb I)'l/asse 359, nyt amovynnei 288. Cp. Co. vyth qneth na ve bom a won a rollo whaf mar g^ nunquam fuit ictus quod sciam qui det plagam tam durandi O. 2711, forth nynges may hallo bos defiant guris 'via non qua possit purgari P. 324; for Olr. see Strachan, Subj. § 73 (e. g. nad fil nechcongne fris Ml. ii4b,s). The subjunctive is used when the antecedent is qualified by an adjective in superlative degree or 'first', see Atkinson, Subj. p. 476 : kannyt or holl vyth gwr kymeint a garwyf i ac 40SG. M 27522 [but inde, (fact 5) ti yw un or rei niwyaf a dylyaj y
952, 5616, oed gyneir arnei ny bei yn I lawn WB. 102, hyt nat oed callon. 11)' bei drwm SG. 14, nyt oed giur kymeint a damunwn y welet if 264, nyt ymgedymtheeis a marchawc a zvnelei 428, nat oed neb I)'l/asse 359, nyt amovynnei 288. Cp. Co. vyth qneth na ve bom a won a rollo whaf mar g^ nunquam fuit ictus quod sciam qui det plagam tam durandi O. 2711, forth nynges may hallo bos defiant guris 'via non qua possit purgari P. 324; for Olr. see Strachan, Subj. § 73 (e. g. nad fil nechcongne fris Ml. ii4b,s). The subjunctive is used when the antecedent is qualified by an adjective in superlative degree or 'first', see Atkinson, Subj. p. 476 : kannyt or holl vyth gwr kymeint a garwyf i ac 40SG. M 27522 [but inde, (fact 5) ti yw un or rei niwyaf a dylyaj y garl> or byt SG. 378]. Cp. Corn. gwell ha gyllyf 'quam optimus potero D. 3012, teckagothfy quam pulcherrime D. l~ MIBr. guelhaf 1/laz guillif (but also llluyhaf maz gal/af, see LX" 127). In clauses of the form if it is he who do it, let it be this 1. For or a : ar a see Loth, Quest. 131 sqq. 2. Cp. MlBr. nepa querhet J. 168a; CO. neb an gothfo D. 775, neb a P. 124, suet a vynno P. 21 I 3. Cp. M. H12, 233^, 135,8015, 1526, 28721, etc. ; yr honn a gcit'Gj ¡: vu v SG. 3464. (Past : M. 1132 sq. etc.) they do the verb is in the subjunctive, e. g. poet -i!ii gystal. y ho M. 105 I I (WB. 459), Puet tielly y bo SG. 15, poet ar antur J riL'cy del 407, poet ef an rodo rami gobeith Sk. 2997; ny bo berthach Y boch chiui M. 1156 (WB. 473), or byd ae gwaraunnho M. 253ai, ossit neb a dywetto SG. 386 (but indicative : os mini a gar M. 88;) Note also : ban vo pendeivic dywed ae gnledichwy BB. 596. }üte. Observe further : kyt gwelych a no
or a : ar a see Loth, Quest. 131 sqq. 2. Cp. MlBr. nepa querhet J. 168a; CO. neb an gothfo D. 775, neb a P. 124, suet a vynno P. 21 I 3. Cp. M. H12, 233^, 135,8015, 1526, 28721, etc. ; yr honn a gcit'Gj ¡: vu v SG. 3464. (Past : M. 1132 sq. etc.) they do the verb is in the subjunctive, e. g. poet -i!ii gystal. y ho M. 105 I I (WB. 459), Puet tielly y bo SG. 15, poet ar antur J riL'cy del 407, poet ef an rodo rami gobeith Sk. 2997; ny bo berthach Y boch chiui M. 1156 (WB. 473), or byd ae gwaraunnho M. 253ai, ossit neb a dywetto SG. 386 (but indicative : os mini a gar M. 88;) Note also : ban vo pendeivic dywed ae gnledichwy BB. 596. }üte. Observe further : kyt gwelych a no ryiiet genhyt WB. 128; ny bei duwae digonhei BB. 965; a phei bydwn a uei hwy lIys gorll)'dwll WB. 131; ti a allut dyiuednt a uei hygarach 142. The principal clause is interrogative : a oes ohonazech chivia a na()po M. 8, see Atkinson p. 478. In llyma a wnelych M. 201, dyuot ae wnelych M. 118 (WB. 56), un dyrnawt a rodych di idaw M. 3^ (WB. 4), the subjunctive is to be explained in the same way as in corresponding main clauses. The indicative is naturally used in relative clauses whose action is regarded as certain : Bei dywetut ti y mi v peth a ynnaf ytti (WB. ofynhiun), minneu a dywedun y titheu yr vjnn a ovynny ditheu M. 194 (WB. 118/9), y gwr a ovynnwch C 'l M. 129, 130, pieu 3' deueit a getivy dy WB. 473 (M. 1151(s), Y Uorwyna dywedy di M. 113n, yewm mawr a zuehuch M. 1307, rdJt ef a wyr pcth or ^'nn a ielsswc^ clnui M. 13 1 ; 111' saw] a ac ae kae M. 104 (WB 45 8) 1: y SQ Yc y go/ell ac egyr y bsal ac ae kac m. 104 (WB. 458) [.• y
M. 201, dyuot ae wnelych M. 118 (WB. 56), un dyrnawt a rodych di idaw M. 3^ (WB. 4), the subjunctive is to be explained in the same way as in corresponding main clauses. The indicative is naturally used in relative clauses whose action is regarded as certain : Bei dywetut ti y mi v peth a ynnaf ytti (WB. ofynhiun), minneu a dywedun y titheu yr vjnn a ovynny ditheu M. 194 (WB. 118/9), y gwr a ovynnwch C 'l M. 129, 130, pieu 3' deueit a getivy dy WB. 473 (M. 1151(s), Y Uorwyna dywedy di M. 113n, yewm mawr a zuehuch M. 1307, rdJt ef a wyr pcth or ^'nn a ielsswc^ clnui M. 13 1 ; 111' saw] a ac ae kae M. 104 (WB 45 8) 1: y SQ Yc y go/ell ac egyr y bsal ac ae kac m. 104 (WB. 458) [.• y 101 Karwbrenn a uei ar y niaes M. 1155 (WB. 472)]. J. BAUDJS 77~' Cp: OIr. bad bed dog lléid WB. 5 d30, co III-bad ed alberad sctn LL 77b 1, din in-bad esin tisad LL. 6jbg, see Strachan, Subj. § 70. DEUX CONTES EN DIALECTE DE L'ILE BLASKET 1 Version irlandaise du conte de Cendrillon (Aarn' Thompson, Types of folk-tale, n° 510) dont on retrouve tous les épisodes caractéristiques: 1° Héroïne persécutée par sa marâtre. 2° Secours magique apporté par la mère morte (ici changée en chatte). 3° Rencontre avec le prince. 40 Preuve d'identité par le soulier (ici il semble qu'un épisode qui justifierait le titre costé "pied meurtri", ait été omis dans notre version). 50 Le mariage. Suit : 6° Un épisode qui combine avec le secours magique (cf. 2°) le thème des trois nouveau-nés, successivement enlevés, puis rendus à leur mère, thème répandu qu'on retrouve, ex. dans Dottin, Contes Irlandais, p. 118 sq. Conté par Peig Sayers, née à Dunquin, mariée dans l'île de Kerry, âgée d'environ 60 ans. Cf. dans Béaloideas, II, 97, 199 et 373, d'autres contes notés d'après la même seanchaíde par M. Robin Flower. COS TEINN Bhí duine uasal bocht ann, aon
Version irlandaise du conte de Cendrillon (Aarn' Thompson, Types of folk-tale, n° 510) dont on retrouve tous les épisodes caractéristiques: 1° Héroïne persécutée par sa marâtre. 2° Secours magique apporté par la mère morte (ici changée en chatte). 3° Rencontre avec le prince. 40 Preuve d'identité par le soulier (ici il semble qu'un épisode qui justifierait le titre costé "pied meurtri", ait été omis dans notre version). 50 Le mariage. Suit : 6° Un épisode qui combine avec le secours magique (cf. 2°) le thème des trois nouveau-nés, successivement enlevés, puis rendus à leur mère, thème répandu qu'on retrouve, ex. dans Dottin, Contes Irlandais, p. 118 sq. Conté par Peig Sayers, née à Dunquin, mariée dans l'île de Kerry, âgée d'environ 60 ans. Cf. dans Béaloideas, II, 97, 199 et 373, d'autres contes notés d'après la même seanchaíde par M. Robin Flower. COS TEINN Bhí duine uasal bocht ann, aon uair amháin. Má bhí folaidheacht ann, ní raibh airgead a dhoithin aige. Do phós sé bean óg uasal. Ní léigh sé go grad di, ach léigh sé toil i n-a chuid saidhbhris. I gceann lae agus bliadhna do saoluigheadh iníon óg di. Do bhi sí ag eirigh agus ag fas suas go raibh sí cuig mbliadhna d'aois. Do bhi a mháthair gan mórán teidil sa tig mar níor fhan aon mheas ag an duine uasal di. Aon la amhain, do bhi an dinners ar siúbhal aca. Do labhair an fear go feargach chuichi. D'eirigh sí ón mbórd go bronach agus chuala isteach i n-a seomra. Ni fheacaidh aon duine beó n* marbh as sin amach í. Is amhl' a bhí draoidheacht uirthi, 15 do dhein sí caitin glas di féin. Ni fada bhi sí imthighthe as an dtig nuair phós an duine uasal thar n-ais bean go raibh beirt iníon aici féin. Nuair a thainig si ón chuirt, d'fhág san an duilleachtaidhe, Máirín a bn uirthi, gan mórán cothruim aici. Nuair eirigh (si) suas i-aois se bliadhna deug do bhi si i n-a cailín ana-bhreágh. Do bhí ead agus fromod ag cleann na leas-mhathar leiti. Do bhí uirthi gach cuid
suas go raibh sí cuig mbliadhna d'aois. Do bhi a mháthair gan mórán teidil sa tig mar níor fhan aon mheas ag an duine uasal di. Aon la amhain, do bhi an dinners ar siúbhal aca. Do labhair an fear go feargach chuichi. D'eirigh sí ón mbórd go bronach agus chuala isteach i n-a seomra. Ni fheacaidh aon duine beó n* marbh as sin amach í. Is amhl' a bhí draoidheacht uirthi, 15 do dhein sí caitin glas di féin. Ni fada bhi sí imthighthe as an dtig nuair phós an duine uasal thar n-ais bean go raibh beirt iníon aici féin. Nuair a thainig si ón chuirt, d'fhág san an duilleachtaidhe, Máirín a bn uirthi, gan mórán cothruim aici. Nuair eirigh (si) suas i-aois se bliadhna deug do bhi si i n-a cailín ana-bhreágh. Do bhí ead agus fromod ag cleann na leas-mhathar leiti. Do bhí uirthi gach cuid ar fuaid an tighe do dheunamh doibh. Vo bhiodh an caitín glas i n-a fociair gach eile lá. Do bhi sé i n-a pheata bheag aici. Do rangaig go raibh aon mhac amhain ag rí Chaisil. Do tháinig uaidh cailín do phriucadh amach chun í phósna. Do , ug sé cuire dinnéir uaidh, d'fionn is go mbeadh na mnaibh Óga go léir sa chuirt. Nuair a chualaidh clann na leas-mhathar an fógra, do dheineadar suas iad féin i gcoir an fhéasta. I Nuair a thainig an la bhí beartuiteach aca d'imthigheadar eo fe dhéan tig an ri. Do bhí Máirín go buadainha agus crabhach. Mhuise, ar sise, dá mharfadh mo mháthair-é, 1:10 bheinn ag an bhaile anocht Le n-a linn si n do thainig 311 caitin chuichi agus do labhair si lei. "Éirigh i t'suidhe, a Síthirín; seo slaitín draoidheachta dhuit. Teir abhaist ón mbairne agus buail buile di ar an gcrann beithe, agus teir chughat amach capall agus culath bhreagh éadaigh. uari ort suas í agus preab ar marcúighreacht ar do chlí, agus teir go dtí an féasta anocht. Ná fan ann acht go dtí na 0 dheag. Nuair a chualaidh Máirín an méid sin, do phreab a croidhe
cuire dinnéir uaidh, d'fionn is go mbeadh na mnaibh Óga go léir sa chuirt. Nuair a chualaidh clann na leas-mhathar an fógra, do dheineadar suas iad féin i gcoir an fhéasta. I Nuair a thainig an la bhí beartuiteach aca d'imthigheadar eo fe dhéan tig an ri. Do bhí Máirín go buadainha agus crabhach. Mhuise, ar sise, dá mharfadh mo mháthair-é, 1:10 bheinn ag an bhaile anocht Le n-a linn si n do thainig 311 caitin chuichi agus do labhair si lei. "Éirigh i t'suidhe, a Síthirín; seo slaitín draoidheachta dhuit. Teir abhaist ón mbairne agus buail buile di ar an gcrann beithe, agus teir chughat amach capall agus culath bhreagh éadaigh. uari ort suas í agus preab ar marcúighreacht ar do chlí, agus teir go dtí an féasta anocht. Ná fan ann acht go dtí na 0 dheag. Nuair a chualaidh Máirín an méid sin, do phreab a croidhe le h-athas. Sé amach 1, is an tslaitin i n-a laimh aíli. Do bhuaigh si buile ar an gcrann. Do tháinig chuichi amach each caol donn agus culath den tsioda dhaor. Do bhuaigh si íróirt suas í, agus sa n-am go raibh si ar marcúighreacht ar a Capall ní raibh si i n-Eirinn aon ríoghan ba dheise ni í. Nuair bhain si cuirt an ri amach, do thug si a capall le colmheáid don ghiolla. Nuair a chuala isteach an ríoghlach do thóg mac an ri ar laimh í, agus do thug sé ar ríost í. Nuair bhí gres rince deanta aca do thug sé leis í Illonimpeall na cuirte, ag tasbaint gach ní di. Nuair a bhi si deunamh ar a dho dheag a chlog sa n-oidhche do ghabh baodhachas le mac an rí agus do bhuidh leis go gcaitheach si 111 bheith ag imtheacht. Do chuala sé lei go dtí an geata, is ah ,fhilleadh do do fuair sé a broigin gloinne ar an urlar. Do tóg sé í agus do chuid sé chuige go coimeadta í. Larnamhaireach, chuid sé gairm sgoile amach pé cailín go háliteadh an bhrog di, gur b'in é í an bhean a phosfadh
si i n-Eirinn aon ríoghan ba dheise ni í. Nuair bhain si cuirt an ri amach, do thug si a capall le colmheáid don ghiolla. Nuair a chuala isteach an ríoghlach do thóg mac an ri ar laimh í, agus do thug sé ar ríost í. Nuair bhí gres rince deanta aca do thug sé leis í Illonimpeall na cuirte, ag tasbaint gach ní di. Nuair a bhi si deunamh ar a dho dheag a chlog sa n-oidhche do ghabh baodhachas le mac an rí agus do bhuidh leis go gcaitheach si 111 bheith ag imtheacht. Do chuala sé lei go dtí an geata, is ah ,fhilleadh do do fuair sé a broigin gloinne ar an urlar. Do tóg sé í agus do chuid sé chuige go coimeadta í. Larnamhaireach, chuid sé gairm sgoile amach pé cailín go háliteadh an bhrog di, gur b'in é í an bhean a phosfadh sé. 11 gach aon cailín ag feuchaint amach di féin, feuch ciuca go in beidh an t-áth air. Cad a dheineadar na leas-dríofeanna, acht a hinn a chur fe bhéal comhra. Nuair a tháinig mac an ri timpeall, do bhi gach cailín ag tastail na broige, acht n oireamhnochadh si aon duine aca. Chomh luath is do tháinlig sé isteach go dtig an duine uasal seo do leim an caitin glas i n-áirde ar an gcómhra, agus do thosaigh si ar a bheith ag meabhaluigh, agus sé deireadh si: Mi-a-u, Mi-a-u, Máirín fe bhéal comhrin agus go oireamhnochadh an bhroigin i)). D° thug mac an rí fe ndeara an caitin. Thóg sé suas an chómhlair is amhl a bhí an cailín bocht istig fe. Cuir ort an bhrog seo, ar sisean, Feuch an bhfuil si oireamhnach duit. "Chúlaig si an bhrog ar a cois. Do bhí si oireamhnach di. "Is tus a mo bhean-sa" arsa mac an ri. "Fan go fóil sin ", arsa Máirín. D'imthigh si amach an gairdín agus do bhuaigh an crann le n-a slaitin draoidheachta gur tháinig an t-each caol donn agus an culath bhreagh éadaigh. Do ghabh si suas i fein, do tháinig si mar
aon duine aca. Chomh luath is do tháinlig sé isteach go dtig an duine uasal seo do leim an caitin glas i n-áirde ar an gcómhra, agus do thosaigh si ar a bheith ag meabhaluigh, agus sé deireadh si: Mi-a-u, Mi-a-u, Máirín fe bhéal comhrin agus go oireamhnochadh an bhroigin i)). D° thug mac an rí fe ndeara an caitin. Thóg sé suas an chómhlair is amhl a bhí an cailín bocht istig fe. Cuir ort an bhrog seo, ar sisean, Feuch an bhfuil si oireamhnach duit. "Chúlaig si an bhrog ar a cois. Do bhí si oireamhnach di. "Is tus a mo bhean-sa" arsa mac an ri. "Fan go fóil sin ", arsa Máirín. D'imthigh si amach an gairdín agus do bhuaigh an crann le n-a slaitin draoidheachta gur tháinig an t-each caol donn agus an culath bhreagh éadaigh. Do ghabh si suas i fein, do tháinig si mar a raibh mac an ri. "Taim réidh anois" af síse le mac an ri. Thóg sé leis í go dtí a chúirt féin, do pósadh iad, is do bhí pósadh séacht la agus séacht n-oidhche ortha. Nuair a bhi 51 socair síos do thug si leithi an bheirt leas-dríofeair chun a bheid mar mhnáibh uaisle sa chuirt i n-a teannta. Seadh, i gceann lae is bliadhna do saoluigheadh leanbh íníc di. Cad a dhein na leasdriféireacha acht an naoidheanan ghoid leo is é chaitheamh síos leis an bhéal. Do bhi an cain glas thios, agus do ghaibh si an naoidheanan chuinchi. M maidin amaith do thainig mac an rí go dti an seomra a fuair a mhná. O, ars an leasdrifur, ta si maith go leor, acht is piscin cait a bhi aici. Is cuma liom", arsa an ri, "anuair go bhfuil si rein go maith. Do bhi si ag dul i bhfeabhas ó la go la agus ni raibh a fhlos aici cad a bhi tuitithe amach. Do bhi triúr leanbh aici ar at gcuma san, agus iad ag ídeach i gan fhios di. Acht aon la amhain do gabhairt na leasdriféireacha le chéile : Is fearra dhúinn í
a bheid mar mhnáibh uaisle sa chuirt i n-a teannta. Seadh, i gceann lae is bliadhna do saoluigheadh leanbh íníc di. Cad a dhein na leasdriféireacha acht an naoidheanan ghoid leo is é chaitheamh síos leis an bhéal. Do bhi an cain glas thios, agus do ghaibh si an naoidheanan chuinchi. M maidin amaith do thainig mac an rí go dti an seomra a fuair a mhná. O, ars an leasdrifur, ta si maith go leor, acht is piscin cait a bhi aici. Is cuma liom", arsa an ri, "anuair go bhfuil si rein go maith. Do bhi si ag dul i bhfeabhas ó la go la agus ni raibh a fhlos aici cad a bhi tuitithe amach. Do bhi triúr leanbh aici ar at gcuma san, agus iad ag ídeach i gan fhios di. Acht aon la amhain do gabhairt na leasdriféireacha le chéile : Is fearra dhúinn í thabhairt linn is í chaitheamh síos mar a chaitheamh na páistí, is beidh mac an rí ag duine aguinn féin." Is mar sin a v D'árduigheadar leo ar mhalcaireacht í, agus nuair a chuaigh si go dtí bruach na faille, an deamhan rud a dhein duine acht a dha laimh thabhairt lé, is í chaitheamh síos. Acht n raibh aon mhíogarnaigh arangcaitin ghlas. Do ghaibh si chui airin. Do bhuail si isteach i n-a baidin draoidheachta. Thug si go dtí oileáinín deas, na raibh i bhfad on dtír, í. Nuair a chuaigh Mairin isteach i dtigin deas compordach do leath a suile uirthi, nuair chonnaic si an triúr leanbh ba righeamhla is dob'uaisle dá bhfeacaidh si riamh. "Ná biodh aon iongnadh ", ars an caitín glas, sin iad do triúr cloinne féin. O," arsa Mairin, agús cad a thug annso iad ? Do thugas-sa, inghean ó," ars an caitín, "mar do chaith do leasdriféireacha le haill iad, an rud a dheineadar leat féin ; agus an bhfuil fhios agat, ars an caitín, cé hé mise ? "Nil," arsa Máirín. "Mise do mháthair, a chailín, ar sise, "is taim ag eacaint i do dhiaidh-se o thús go deire. Do bhí Mairin
thabhairt lé, is í chaitheamh síos. Acht n raibh aon mhíogarnaigh arangcaitin ghlas. Do ghaibh si chui airin. Do bhuail si isteach i n-a baidin draoidheachta. Thug si go dtí oileáinín deas, na raibh i bhfad on dtír, í. Nuair a chuaigh Mairin isteach i dtigin deas compordach do leath a suile uirthi, nuair chonnaic si an triúr leanbh ba righeamhla is dob'uaisle dá bhfeacaidh si riamh. "Ná biodh aon iongnadh ", ars an caitín glas, sin iad do triúr cloinne féin. O," arsa Mairin, agús cad a thug annso iad ? Do thugas-sa, inghean ó," ars an caitín, "mar do chaith do leasdriféireacha le haill iad, an rud a dheineadar leat féin ; agus an bhfuil fhios agat, ars an caitín, cé hé mise ? "Nil," arsa Máirín. "Mise do mháthair, a chailín, ar sise, "is taim ag eacaint i do dhiaidh-se o thús go deire. Do bhí Mairin go compordach ar fhear tamaill, í féin agus a triúr leanbh, acht aon la amhain do labhair an caitín léi. Is truagh liom, ar sise, "mac an ri, agus t'fhear ceile a bheith fe gruaim mar ta. Tá se comh maith agat rud eigin a dheunamh feasca. "Tá go maith, arsa Mairin. Nuair a thainig an amáireach do bhuail si chunichi isteach i n-a baidin draoidheachta a triúr leanbh. Níor dhein si aon stad no gur bhuail si an dorus isteach go dtí oidhre muc a bhi ag mac an ri. Se an ainm a glaothaí ar an oidhre seo ná Mici na muc. Nuair chonnaic si chuige an dorus isteach an oirbhean uasal agus an triúr leanbh le n-a cois ba bhreaghtha da bhfeacaidh si riamh. do labhair si le Mici agus is mar sin a dubhairt si. An sileann bhúr meirinní mil no an seimneann an chruit ceól ? An gcuireann an t-each caol donn suas da chuid no an bhfuil gruaim ro-mhor ar an ri óg ? D'fhreagair Mici í agus dubhairt : Ni shileann ar méirinní mil, is ni sheimeann an chruit ceol. Do chuir an t-each caol donn suas da chuid is ta bron ro-mhor
arsa Mairin. Nuair a thainig an amáireach do bhuail si chunichi isteach i n-a baidin draoidheachta a triúr leanbh. Níor dhein si aon stad no gur bhuail si an dorus isteach go dtí oidhre muc a bhi ag mac an ri. Se an ainm a glaothaí ar an oidhre seo ná Mici na muc. Nuair chonnaic si chuige an dorus isteach an oirbhean uasal agus an triúr leanbh le n-a cois ba bhreaghtha da bhfeacaidh si riamh. do labhair si le Mici agus is mar sin a dubhairt si. An sileann bhúr meirinní mil no an seimneann an chruit ceól ? An gcuireann an t-each caol donn suas da chuid no an bhfuil gruaim ro-mhor ar an ri óg ? D'fhreagair Mici í agus dubhairt : Ni shileann ar méirinní mil, is ni sheimeann an chruit ceol. Do chuir an t-each caol donn suas da chuid is ta bron ro-mhor ar an ri óg. "Ni maith liom-sa," arsa Mairin, "mac an ri bheith cráidhte. Ansan d'iompuigh si uaidh agus d'imthigh si, fe mar shloigfeadh an talamh í. Nuair a bhí si imthighthe o Mhici, do dhein si eachramáin ar fhear tamaill. Se an rud is fearra dhom a dheunamh, ar seisean, dul agus an scéal seo d'innsint do mhac an ri. D'imthigh si gan a thuille moille, is chuaigh ag triail ar taf an ri. A mhic uaisle an ri, ar seisean, ta scéal iongantach agam le hinsint duit. "Sgaoil chughainn é, arsa mac an ri. Do chroom Mici ar an insint do mar gheall ar an oigeán agus an triúr leanbh a bhí le n-a cois. An triúr," ar seisean, "ba righeamhla agus dob'uaisle Ie deallramh dá bhfeacaidh riamh. Agus measaim nafuil aon ni do b'fhearr duit-se na teacht go dtí mo thig-se amaith agus cadhfhidh tu féin conus mar bheidh an scéal." Do bhi sé ana-baodhach do Mhici, is nuair a rug an la amáireach air do cháigh si go dtí tigh Mhici agus do cháigh i bhfolach ann. San am chéadna, do thainig Mairin agus an triúr leanbh le n-a cois. Do chuir si na ceisteanna ceadhnA
seisean, dul agus an scéal seo d'innsint do mhac an ri. D'imthigh si gan a thuille moille, is chuaigh ag triail ar taf an ri. A mhic uaisle an ri, ar seisean, ta scéal iongantach agam le hinsint duit. "Sgaoil chughainn é, arsa mac an ri. Do chroom Mici ar an insint do mar gheall ar an oigeán agus an triúr leanbh a bhí le n-a cois. An triúr," ar seisean, "ba righeamhla agus dob'uaisle Ie deallramh dá bhfeacaidh riamh. Agus measaim nafuil aon ni do b'fhearr duit-se na teacht go dtí mo thig-se amaith agus cadhfhidh tu féin conus mar bheidh an scéal." Do bhi sé ana-baodhach do Mhici, is nuair a rug an la amáireach air do cháigh si go dtí tigh Mhici agus do cháigh i bhfolach ann. San am chéadna, do thainig Mairin agus an triúr leanbh le n-a cois. Do chuir si na ceisteanna ceadhnA ar Mhici. Acht se mac an ri a freagair í. Phreab si amach on ait go raibh sé i bhfolach. Do rug si barróg ar Mháiríon, agus do phog si. "O, "arseisean, Cad a tharlaidh duit i n-aon chor ? "Clann mo leasmháthar a dhein an dochar dom ar sise. Thóg si leis abhaile i féin is a triúr leanbh, agus do dhein si teine chnámh de chlann an leasmhathar. PIED MEURTRI (?) Il était une fois un gentilhomme pauvre. S'il avait de la naissance, il n'avait pas son content d'argent. Il épousa une jeune damoiselle, non pour l'amour d'elle, mais pour la convoitise que lui inspiraient ses richesses. Au bout d'un an et un jour il leur naquit une fille. Celle-ci grandit jusqu'à atteindre cinq années d'âge. Sa mère n'avait pas grande autorité dans la maison, car le gentilhomme ne lui témoignait plus aucun égard. Un jour qu'ils étaient en train de dîner, son mari lui parla avec colère. Elle se leva de table toute chagrinée et se retira dans sa chambre. De ce jour, personne ne la revit, morte ou vivante. Le fait est qu'elle était quelque peu magicienne et qu'elle se transforma en une petite chatte grise.