jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
utuntur, mire in effingenda mystica idoneo; ita ut dignitati et persona et loci egregie satisfaciant. Uti autem bene posita sunt initia, sic sperandum est fore ut cetera consequantur, adjuvante diligentiam operamque vestram bonorum liberalitate. Inter nos divinae opis auspice et benevolentiae Nostrae singularis testem tibi, Dilecte Fili, aliisque quos supra memoravimus, qui concepta vestra aliquid conferendo promoveant, Apostolicam Benedictionem permanenter in Domino impertimus. Datum Romae apud s. Petrum, die v Februarii anno MDCCCcv, Pontificatus Nostri secundo. PIUS PP. X. 5. Lettres réorganisant le collège Pio-Latino américain. PIUS PP. X AD PERPETUAM REI MEMORIAM. Sedis Apostolicae providam studiosamque de America Latina curam, cum alia argumenta illustrant, tum in primis testatur multiplex instituta ratio, ut in ea perampla dominici agri parte cultores boni, satis magna copia suppetant. Huc valent aperte ibidem Domus complures alumnis sacri ordinis pietate doctrinaque idonea conformandis: quarum quidem, novis constituendis dioecsesibus, augescit numerus; atque in earum praecipuis facultas praebita melioris notae adolescentibus academicos gradus assequendi. Iam vero in hoc pontificalis providentiae genere facile primas tenet Urbanum Collegium, a decessoribus Nostris fel. rec. Pio IX conditum, Leone XIII amplificatum in sacrae juventutis ex America Latina utilitatem. Etenim adolescentes clericos, bona indole praeditos et animi et ingenii, missos in hanc almam Urbem atque ideo ad ipsum ecclesiasticam eruditionis vitaeque centrum, ibique, advigilante Jesu Christi Vicario, omnibus praesidiis quae disciplinam optimam deceant, ad sacerdotale munus instructos, nemo non videret, eosdem popularibus suis et ecclesiae patriae admodum salutares debere existere. Equidem, si fructus quidem quos Collegium Pium Latinum Americanum hoc intervallo tulerit, reperiemus rei exitum expectationi egregie respondisse: responsurum autem de cetero vel melius, si quidem paulo diligentius ea, quae in alumnorum delectu sunt servanda, serventur, atque si earum regionum nullus sit posthac Episcopus, quin aliquem suum alumnum in isto Collegio, ipse non parcens impendiis, collocet. Utrum Leo, qui, ad religiosam Americanse Latinae rem rite componendam, Plenarium eorum Episcoporum Concilium Romam coegerat, cum Concilio peracto dimitteret Patres, vehementer eos hortatus est, tanquam viderentur dioecesibus suis consulturi satis, si eidem Collegio pro facultate consulturi. Hi vero, cum exploratam iam ipsi per se haberent hujusce utilitatem Instituti, praeterea tanta Pontificis hortatione permoti, non modo
almam Urbem atque ideo ad ipsum ecclesiasticam eruditionis vitaeque centrum, ibique, advigilante Jesu Christi Vicario, omnibus praesidiis quae disciplinam optimam deceant, ad sacerdotale munus instructos, nemo non videret, eosdem popularibus suis et ecclesiae patriae admodum salutares debere existere. Equidem, si fructus quidem quos Collegium Pium Latinum Americanum hoc intervallo tulerit, reperiemus rei exitum expectationi egregie respondisse: responsurum autem de cetero vel melius, si quidem paulo diligentius ea, quae in alumnorum delectu sunt servanda, serventur, atque si earum regionum nullus sit posthac Episcopus, quin aliquem suum alumnum in isto Collegio, ipse non parcens impendiis, collocet. Utrum Leo, qui, ad religiosam Americanse Latinae rem rite componendam, Plenarium eorum Episcoporum Concilium Romam coegerat, cum Concilio peracto dimitteret Patres, vehementer eos hortatus est, tanquam viderentur dioecesibus suis consulturi satis, si eidem Collegio pro facultate consulturi. Hi vero, cum exploratam iam ipsi per se haberent hujusce utilitatem Instituti, praeterea tanta Pontificis hortatione permoti, non modo se velle ostenderunt ejus votis satisfacere; sed etiam, ut Concilii Plenarii quod in ipsa Collegii aede esset actum, monumentum exstaret aliquod, magnopere sibi gratum fore significarunt, si Collegium Pontificii titulo honestaretur. Eorumdem sunt illa postulata: ut Socii Societatis Jesu gubernationem Collegii, quam obtinent, ratam in perpetuum obtineant; ut praecipuae sanciantur leges, quibus morum et studiorum disciplina Collegii dirigatur; ut, quoniam Collegii aedes, mutui nomine, Apostolicae Sedi obligatae sunt longe ultraquam pro opibus Collegii liberari hodie queant, benignus Summus Pontifex, sibi et successoribus salvo jure, velit in commodiorem Collegio diem exactionem crediti differre. Nos autem, quum erga Americæ Latinae ecclesias Urbanumque ipsarum Collegium, haud secus ac duo illustres decessores Nostri, plenum paternae caritatis geramus animum, hujus testandae benevolentiae occasionem, quam Venerabiles Fratres ista rogantes offertunt, perlibenter amplectimur. Itaque firma et stabilia jubentes esse, quae de Collegio sive constituendo, sive prolevendo Decessorum est auctoritate sancitum, atque de eo, quod dictum est, aere alieno edicturi, quo modo Sedis Apostolicae simul et Collegii rationibus consultum esse velimus, his litteris Nos eadem Apostolica auctoritate idem Collegium seu Seminarium Pium Latinum Americanum in Urbe, secundum sacrorum statuta canonum sollemniter erigimus et constituimus, ac Pontificii titulo decoramus, ipsique omnia privilegia et jura quae Seminariis seu Collegiis Pontificiis
leges, quibus morum et studiorum disciplina Collegii dirigatur; ut, quoniam Collegii aedes, mutui nomine, Apostolicae Sedi obligatae sunt longe ultraquam pro opibus Collegii liberari hodie queant, benignus Summus Pontifex, sibi et successoribus salvo jure, velit in commodiorem Collegio diem exactionem crediti differre. Nos autem, quum erga Americæ Latinae ecclesias Urbanumque ipsarum Collegium, haud secus ac duo illustres decessores Nostri, plenum paternae caritatis geramus animum, hujus testandae benevolentiae occasionem, quam Venerabiles Fratres ista rogantes offertunt, perlibenter amplectimur. Itaque firma et stabilia jubentes esse, quae de Collegio sive constituendo, sive prolevendo Decessorum est auctoritate sancitum, atque de eo, quod dictum est, aere alieno edicturi, quo modo Sedis Apostolicae simul et Collegii rationibus consultum esse velimus, his litteris Nos eadem Apostolica auctoritate idem Collegium seu Seminarium Pium Latinum Americanum in Urbe, secundum sacrorum statuta canonum sollemniter erigimus et constituimus, ac Pontificii titulo decoramus, ipsique omnia privilegia et jura quae Seminariis seu Collegiis Pontificiis attribuit solent, attribuimus ad eas leges, quae infra scriptae sunt. I. Munus regendi et moderandi Collegii inclyte Societati Jesu, optime usque adhuc de Collegio meritae, perpetuo committimus. Quocirca Societatis Praepositus e sacerdotibus, qui sibi parent, hos saltem constituet: Rectorem, Ministrum, Subministrum, Economum, Magistrum pietatis, Confessorum quantum opus fuerit, et Praefectorum contuberniis quantum fieri poterit. Idem duos destinabit, alterum hispane, alterum Lusitane doctum, qui alumnos, in patrio sermone litterisque excolendo, ad sacras potissime conciones exerceant. Praeterea volumus ut alumni ne alias Urbis scholas quam Lycei magni Gregorii celebrent. II. Alumni, legitime nati, et valetudine bona sint, et non deformi corpore. Ad haec voluntatem praeferrant exploratam sacerdotalis incanduit vitae, ac non vulgare ingenium discendi studio conjunctum: nec minus eorum debet disciplina amor et integritas morum constare. III. Alumni non ante cooptandi sunt, quam exhibito testimonio probaverint, se humanitatis et litterarum spatium recte confecisse, ideoque idoneos esse, qui majorum doctrinarum cursum ineant. IV. Liceat, raro tamen et singularibus de causis, adolescentes, natu minores necdum gravibus studiis maturos, in Collegium admittendi, his quidem conditionibus: primum, ut ejusmodi nunquam plus quam decem in Collegio sint; deinde, decimum tertium aetatis annum compleverint; tum, e scholis primordiorum honestum ingenium diligentiaeque testimonium retulerint, iidemque elegantiorum litterarum institutionem cum
contuberniis quantum fieri poterit. Idem duos destinabit, alterum hispane, alterum Lusitane doctum, qui alumnos, in patrio sermone litterisque excolendo, ad sacras potissime conciones exerceant. Praeterea volumus ut alumni ne alias Urbis scholas quam Lycei magni Gregorii celebrent. II. Alumni, legitime nati, et valetudine bona sint, et non deformi corpore. Ad haec voluntatem praeferrant exploratam sacerdotalis incanduit vitae, ac non vulgare ingenium discendi studio conjunctum: nec minus eorum debet disciplina amor et integritas morum constare. III. Alumni non ante cooptandi sunt, quam exhibito testimonio probaverint, se humanitatis et litterarum spatium recte confecisse, ideoque idoneos esse, qui majorum doctrinarum cursum ineant. IV. Liceat, raro tamen et singularibus de causis, adolescentes, natu minores necdum gravibus studiis maturos, in Collegium admittendi, his quidem conditionibus: primum, ut ejusmodi nunquam plus quam decem in Collegio sint; deinde, decimum tertium aetatis annum compleverint; tum, e scholis primordiorum honestum ingenium diligentiaeque testimonium retulerint, iidemque elegantiorum litterarum institutionem cum laude, magis partem, perciperint, itaque Romae possint, quod reliquum sit, anno aut summum biennio absolvere; deinde aere ipsi suo vel benigne ab aliis collato, non autem pensionibus seu Capellanis, quae alumnorum causa constitutae sint, sustententur, quos quidem sumptus suppeditatum iri Episcopus suo et successorum nomine, spondeat; postremo Episcopus ne candidatum Romam ad Collegium dimittat, nisi postquam per authenticas litteras fidem Rectori fecerit omnia, quae hoc loco sunt requisita, suppetere, ab eoque cooptationis, quae permissu Cardinalis Patroni facta sit, legitimum documentum acceperit. V. Omnes alumni, ne iis quidem exceptis, qui pensiones seu Capellanias consequuti sint integras, tantum afferre debent pecuniae, quantum satis erit ad reditum: quae pecunia in thesauro Collegii reponetur, eaque aliam in rem insumi, vel Ordinario probante, non poterit. VI. Omnes suas familiaribus impensis aut de cujusquam beneficio sustentandus erit, nullo pacto inter alumnos recipiatur, nisi praeter Episcopi sui licentiam, syngrapham afferat, qua ipse Episcopus, proprio et successorum nomine, obligationes se suscepisse testetur submissis et grandissi Collegii pecuniam pro alumnodiffamata, si quis eicem hujus propinqui vel alii qui eicem dederunt, eam praestare aut nequiaverint. VII. Universis et singulis Americani Latinæ Episcopis omni opera curandum est, ut in Collegio pensiones id genus, quae vernaculo sermone Becas dici solent, alumnis sustentandis
Romam ad Collegium dimittat, nisi postquam per authenticas litteras fidem Rectori fecerit omnia, quae hoc loco sunt requisita, suppetere, ab eoque cooptationis, quae permissu Cardinalis Patroni facta sit, legitimum documentum acceperit. V. Omnes alumni, ne iis quidem exceptis, qui pensiones seu Capellanias consequuti sint integras, tantum afferre debent pecuniae, quantum satis erit ad reditum: quae pecunia in thesauro Collegii reponetur, eaque aliam in rem insumi, vel Ordinario probante, non poterit. VI. Omnes suas familiaribus impensis aut de cujusquam beneficio sustentandus erit, nullo pacto inter alumnos recipiatur, nisi praeter Episcopi sui licentiam, syngrapham afferat, qua ipse Episcopus, proprio et successorum nomine, obligationes se suscepisse testetur submissis et grandissi Collegii pecuniam pro alumnodiffamata, si quis eicem hujus propinqui vel alii qui eicem dederunt, eam praestare aut nequiaverint. VII. Universis et singulis Americani Latinæ Episcopis omni opera curandum est, ut in Collegio pensiones id genus, quae vernaculo sermone Becas dici solent, alumnis sustentandis instituantur, Capellanias eiusmodi, quarum reditus alumni qui fruantur, suae quisque Capellanis fundatorem Deo commendare, quotidie quidem tertiam missarum Rosarii partem rite recitando, in singulos autem menses semel aut sancta de altari libando aut sacerdotes sacrum faciendo, debeant. Pecuniae vero summa cujusque Capellanis constituenda Consilio pontificale Sti Petri administranda tradetur: quod Consilium cum intellectu hujus pecuniae statis temporibus Collegio pensitabit. VIII. Alumni, sive in doctrinae studiis indolentes, sive in cultu pietatis desidiosi, sive qui ea natura eisque moribus exstiterint, ut sodalibus offensioni et Collegio perturbationi sint, si quidem opportune correpti, non se tamen emendarint penitus, ex Collegio sine dilutione expellantur. Expellendi potestatem Rector obtineat; is tamen in causis singulis, ut rite se pro tanta rei gravitate gerat, moderatores Collegii ceteros in consilium adhibebit. IX. Alumnis qui, semel et iterum facto periculo, academicos gradus in Lyceo magno Gregoriano adipisci nequiverint, minime licebit, sine Nostra aut successorum Nostrorum venia, in aliquo Americanæ Latinae gymnasii aut alibi tertium periclitari. X. Integrum Rectori erit sinere, ut alumni qui studiorum cursum absolverint, in Collegio dies aliquot, non plus triginta, ante reditum in patriam, morentur; obnoxii tamen etiam tum Collegii legibus et moderatorum auctoritati. XI. Rector quotannis de disciplinae rationibus, de moribus alumnorum, de rei familiaris conditione
Consilium cum intellectu hujus pecuniae statis temporibus Collegio pensitabit. VIII. Alumni, sive in doctrinae studiis indolentes, sive in cultu pietatis desidiosi, sive qui ea natura eisque moribus exstiterint, ut sodalibus offensioni et Collegio perturbationi sint, si quidem opportune correpti, non se tamen emendarint penitus, ex Collegio sine dilutione expellantur. Expellendi potestatem Rector obtineat; is tamen in causis singulis, ut rite se pro tanta rei gravitate gerat, moderatores Collegii ceteros in consilium adhibebit. IX. Alumnis qui, semel et iterum facto periculo, academicos gradus in Lyceo magno Gregoriano adipisci nequiverint, minime licebit, sine Nostra aut successorum Nostrorum venia, in aliquo Americanæ Latinae gymnasii aut alibi tertium periclitari. X. Integrum Rectori erit sinere, ut alumni qui studiorum cursum absolverint, in Collegio dies aliquot, non plus triginta, ante reditum in patriam, morentur; obnoxii tamen etiam tum Collegii legibus et moderatorum auctoritati. XI. Rector quotannis de disciplinae rationibus, de moribus alumnorum, de rei familiaris conditione accuratam descriptionem duplici exemplo conficiet; quorum alterum, Cardinali Patrono, alterum, cui quidem idem Cardinalis subscripserit, Nobis et successoribus Nostris deferet. Idem ad omnes Americani Latinae Episcopos, praeter descriptionem ejusmodi summatim factam, aliam de alumnis cujusque peculiarem mittet. Hanc decernimus et statuimus, contrariis non obstantes quibuscumque. Item quae in utilitatem Collegii œconomicam vel a Decessoribus Nostris vel a Nobis decreta et statuta sunt, eas confirmamus rataque habemus. Quod vero ad domesticam disciplinam pertinet, Collegii moderatoribus mandamus, ut ejus temperandum rationem, collatis consiliis cum Cardinali Patrono et cum Praeposito Societatis Jesu, opportune retractent, eamque retractatam Nobis probandam atque auctoritate jussuque Nostro stabiliendam offerant. Reliquum est, ut omnes, quoscumque haec causa attingit, non solum quae praescripta a Nobis hic sunt, religiose servent, quod minime dubitamus, sed etiam ex eisdem prescriptionibus nitantur quam fiscalissimos fructus elicere, quod magnopere hortamur. Itaque religiosi viri, quorum vigilantiae et curis tot sunt Americanarum Ecclesiarum spes concurrelitæ, non satis habebunt, alumnos, apud se tanquam in umbraculis diligenter excoluisse; verum eosdem iam in solem atque pulverem eductos, et trans Oceanum in sacris muneribus desudantes, pergent consiliis, hortamentis, omni denique amoris officio adjuvare universos. Hii vicissim dociles se bonis patriis dabunt, et hanc maxime eis itemque Apostolicae Sedi studebent referre gratiam,
œconomicam vel a Decessoribus Nostris vel a Nobis decreta et statuta sunt, eas confirmamus rataque habemus. Quod vero ad domesticam disciplinam pertinet, Collegii moderatoribus mandamus, ut ejus temperandum rationem, collatis consiliis cum Cardinali Patrono et cum Praeposito Societatis Jesu, opportune retractent, eamque retractatam Nobis probandam atque auctoritate jussuque Nostro stabiliendam offerant. Reliquum est, ut omnes, quoscumque haec causa attingit, non solum quae praescripta a Nobis hic sunt, religiose servent, quod minime dubitamus, sed etiam ex eisdem prescriptionibus nitantur quam fiscalissimos fructus elicere, quod magnopere hortamur. Itaque religiosi viri, quorum vigilantiae et curis tot sunt Americanarum Ecclesiarum spes concurrelitæ, non satis habebunt, alumnos, apud se tanquam in umbraculis diligenter excoluisse; verum eosdem iam in solem atque pulverem eductos, et trans Oceanum in sacris muneribus desudantes, pergent consiliis, hortamentis, omni denique amoris officio adjuvare universos. Hii vicissim dociles se bonis patriis dabunt, et hanc maxime eis itemque Apostolicae Sedi studebent referre gratiam, ut illorum disciplina multum profecisse videantur. Episcopi vero in dies melius ostendent, hoc suum Collegium sibi non minus esse cordi quam Nobis, qui, certe, ipsorum praecipue causa, habemus carissimum: ideoque ad ejus stabilitatem et incrementum nitentur, quantum quisque poterit, conferre. Deprecante Maria labis nescia, cujus in tutela Collegii est, faveat optatis Nostris divina benignitas; atque auxiliorum ejus sit auspice Apostolica benedictio, quam omnibus, quos memoravimus, universaeque Americani Latinae per manter in Domino impertimus. Datum Romae apud S. Petrum die xiv Martii anno MDCCCCV, Pontificatus Nostri secundo. PIVS PP. X. 6. Lettre pour le centenaire de l'œuvre de ce Ponte rotto. DILECTIS FILIIS RICHARDO SCHULLER MODERATORI TEMPORARIO ET ALIIS IN YEDIBUS PONTIANIS ET CETERIS SACERDOTIBUS EIDEM ASCETERIO ADDICTIS. PIVS PP. X. Dilecti Filii, salutem et Apostolicam benedictionem. Proximi, ut accepimus, dies saeculum conficient ab asceterii vestri primordiis; eosque, uti faustos et laetabiles, varia vos caeremoniarum celebritate acturi estis. Laуди vobis est, hoc suscepisse propositum; quippe non modo cum amore studioque congruit, quo istum laborum vestrorum campum recte diligitis, sed etiam valde videtur opportunum esse atque utile. Etenim hoc toto spatio temporis praclara obvenere ab isto ipso asceterio beneficia romanae plebis; quæ si, in tot tantisque offensionibus, insilibris et insidiis, adhuc tamen
optatis Nostris divina benignitas; atque auxiliorum ejus sit auspice Apostolica benedictio, quam omnibus, quos memoravimus, universaeque Americani Latinae per manter in Domino impertimus. Datum Romae apud S. Petrum die xiv Martii anno MDCCCCV, Pontificatus Nostri secundo. PIVS PP. X. 6. Lettre pour le centenaire de l'œuvre de ce Ponte rotto. DILECTIS FILIIS RICHARDO SCHULLER MODERATORI TEMPORARIO ET ALIIS IN YEDIBUS PONTIANIS ET CETERIS SACERDOTIBUS EIDEM ASCETERIO ADDICTIS. PIVS PP. X. Dilecti Filii, salutem et Apostolicam benedictionem. Proximi, ut accepimus, dies saeculum conficient ab asceterii vestri primordiis; eosque, uti faustos et laetabiles, varia vos caeremoniarum celebritate acturi estis. Laуди vobis est, hoc suscepisse propositum; quippe non modo cum amore studioque congruit, quo istum laborum vestrorum campum recte diligitis, sed etiam valde videtur opportunum esse atque utile. Etenim hoc toto spatio temporis praclara obvenere ab isto ipso asceterio beneficia romanae plebis; quæ si, in tot tantisque offensionibus, insilibris et insidiis, adhuc tamen non adeo amplam jacturam fecit christianae professionis et vitae, tribuendum non exigua ex parte est industriae ac diligentiæ sacerdotum, qui sacro eo secessu elaborare solent, ut rudes adolescentum ac saepe etiam virorum animos reddant Divino Pabulo accipiendo idoneos. Sane Sanctissimae Eucharistiae libatio prima, vix dici potest quanti referat ad christianorum hominem salutem, ut rite sancteque fiat. Hoc persuaso, et sacerdos ille optimi exempli, Joachimus Michelini, totum se ad tam salutare sacri ministerii genus contulit, et deinceps nunquam defuerunt in romano clero viri, qui opus ab ipso inceptum diligentissime persequerentur. Atque in his complures doctrina, sanctimonia et animarum charitate insignes recensendi sunt; illa neminem catholicae Ecclesiae lumina et ornamenta, Gaspar del Bufalo, Vincentius Pallotti et Pius IX, qui quidem sacerdotale suum munus ibidem est felicissime ausplicatus. Jam vero egregiam fructuosamque horum commemorari operam, ac mirabilia celebrari, quae saepius Magni Dei Mater Refagium peccatorum dedit instituto vestro patrocinii sui documenta, id quod per saecularem asceterii natalem fiet, omnino dignum est, idemque conducibile ad acuendos in vobis rectos spiritus, ad simile in aliis excitandum studium, ad popularem pietatem refovendam. Itaque visum est Nobis vestras istas augere laetitias hisce literis; qua occasione libenter utimur, ut vobis, tam qui piam istam domum regitis quam qui
hominem salutem, ut rite sancteque fiat. Hoc persuaso, et sacerdos ille optimi exempli, Joachimus Michelini, totum se ad tam salutare sacri ministerii genus contulit, et deinceps nunquam defuerunt in romano clero viri, qui opus ab ipso inceptum diligentissime persequerentur. Atque in his complures doctrina, sanctimonia et animarum charitate insignes recensendi sunt; illa neminem catholicae Ecclesiae lumina et ornamenta, Gaspar del Bufalo, Vincentius Pallotti et Pius IX, qui quidem sacerdotale suum munus ibidem est felicissime ausplicatus. Jam vero egregiam fructuosamque horum commemorari operam, ac mirabilia celebrari, quae saepius Magni Dei Mater Refagium peccatorum dedit instituto vestro patrocinii sui documenta, id quod per saecularem asceterii natalem fiet, omnino dignum est, idemque conducibile ad acuendos in vobis rectos spiritus, ad simile in aliis excitandum studium, ad popularem pietatem refovendam. Itaque visum est Nobis vestras istas augere laetitias hisce literis; qua occasione libenter utimur, ut vobis, tam qui piam istam domum regitis quam qui in eadem sive concionatorum sive adjutorum, id est assistentium, officium obitis, animum Nos et gratum et propensum singulis testemur. Quare agite, dilecti filii, et commendatione ac voce Nostra erecti, pergite vel alacriores, Curiones Urbis in re maxima onus atque munus, secundum ea quas nuper a Nobis praescripta sunt, pro viribus allevare. Interea celestium bonorum auspiceum et paternae Nostrae benevolentiae pignus habete Apostolicam benedictionem, quam vobis per manutium in Domino impertimus. Datum Romae apud S. Petrum die xxvi Februarii anno MDCCCIV. Pontificatus Nostri secundo. Pius PP. X. II. — SECRÉTAIRE DES BREFS 1. Bref de béatification du Vén. Etienne Bellesini, curé de Genazzano. Pius PP. X AD PERPETUAM REI MEMORIAM Eugue serva bone et fidelis, quia super pauca fuisti fidelis, supra multa te constituam: intra in gaudium Domini tui. Quae verba evangelicus ille dominus peregre proficiscens loquutus erat servo bono et fidelis, qui totidem atque acceperat talenta superlucratus erat, eodem ipsa jure meritoque attribui possunt Stephano Bellesini Parocho Genestano, cujus singulares virtutes resque praclare gestas hodierno die commemorandas suscipimus. Quod quidem Nos eo libentius facimus quo magis opportunum et salutare scimus proponi exemplar non solum quibusque Parochis vel etiam omnibus Sacerdotibus in religiosas familias cooptatis qui in Bellesini vita et moribus