jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
exinde ad sepulturam ad Sanctum Vedastum. Omnes levantes et cubantes in domo prioris Sancti Vulgisi et viventes in pane suo et sale, sive sint custodes furnorum vel molendinorum vel quodcumque officium in domo ejusdem prioris habeant, de cura et familia prioris erunt. Si vero sint patres familias et domicilia habeant in furnis vel molendinis vel aliis domibus, sive uxorati, sive non, erunt de cura Sancti Vedasti. Dominus castri et milites feudales qui tenentur ratione feodorum suorum facere stagium pro custodia castri necnon et familie tam domini quam dictorum militum erunt plene de cura Sancti Vulgisi. Familiam vero hic ita intelligimus sicut supra de familia prioris. Custos vero turris et portarius et asinarius et vigil qui de nocte turrem vigilat si fuerint parrocchiani Sancti Vedasti et habuerunt uxores, domos et familias extra breve cingulum castri erunt de parrochia Sancti Vedasti, hoc excepto quod in festis annualibus non cogentur eorum personas qui manentes erunt infra breve cingulum castri ire ad Sanctum Vedastum et hoc propter tuitionem castri, ne sine custodibus remaneat. Alioquin si non fuerint parrochiani Sancti Vedasti nec habuerint uxores, domos et familias extra breve cingulum castri, erunt de cura Sancti Vulgisi. Breve autem cingulum castri intelligimus sicut modo est ita quod non amplietur. De terris omnibus quas acquisierunt canonici Sancti Vulgisi tenebuntur solvere decimas ecclesiae Sancti Vedasti, excepta modica terra continente semen unius picheti que est juxta granchiam suam et prius fuit virgultum et de illo non solvent. Ut autem haec compositio de consensu et voluntate nostra facta necnon et de consensu et voluntate abbatis et conventus Sancti Johannis Soissonensis in Vineis et abbatis et conventus Sanctae Genovefae Parisiensis rata et inconcussa perpetuis temporibus observetur, ad instantiam utriusque partis presentem paginam in hujus rei testimonium et confirmationem sigilli nostri munimine roboratam prefatis abbati et conventui Sancti Johannis Soissonensis in Vineis et abbati et conventui Sanctae Genovefae Parisiensis duximus concedendam, ne qua possit super premissis dubitatio seu calumpnia de cetero suboriri. Actum anno Domini MCXIX, mense Januario. (Bibliothèque Sainte-Geneviève, ms. 356, p. 130-131.) X. 13 février 1219. — LATRAN. Honorius III mande aux religieux de Sainte-Geneviève de prendre en considération les
quod non amplietur. De terris omnibus quas acquisierunt canonici Sancti Vulgisi tenebuntur solvere decimas ecclesiae Sancti Vedasti, excepta modica terra continente semen unius picheti que est juxta granchiam suam et prius fuit virgultum et de illo non solvent. Ut autem haec compositio de consensu et voluntate nostra facta necnon et de consensu et voluntate abbatis et conventus Sancti Johannis Soissonensis in Vineis et abbatis et conventus Sanctae Genovefae Parisiensis rata et inconcussa perpetuis temporibus observetur, ad instantiam utriusque partis presentem paginam in hujus rei testimonium et confirmationem sigilli nostri munimine roboratam prefatis abbati et conventui Sancti Johannis Soissonensis in Vineis et abbati et conventui Sanctae Genovefae Parisiensis duximus concedendam, ne qua possit super premissis dubitatio seu calumpnia de cetero suboriri. Actum anno Domini MCXIX, mense Januario. (Bibliothèque Sainte-Geneviève, ms. 356, p. 130-131.) X. 13 février 1219. — LATRAN. Honorius III mande aux religieux de Sainte-Geneviève de prendre en considération les doleances des serfs de Rosny. Honorius episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati et conventui Sanctae Genovefae Parisiensis salutem et apostolicam benedictionem. Homines de Rodolius suum ad nos querimoniam destinarunt quod vos auctuantes eorum dominium quo se vobis teneri cognoscunt eos jure quodam servitutis, quod manus mortua dicitur, opprimitis minus juste, ita ut ipsi qui olim sub dominio regum Franciae prosperitate florebant nunc a vobis, ad quos eorum dominium ex magnificentia regali pervenit, adeo importabilem onere deprimuntur ut, vicinorum locorum hominibus eorum evitantibus copulam nuptialem, in tertio et in quarto consanguinitatis gradu matrimonialiter invicem miscantur et licet ipsi ad abbatem de Josaphat et conjuges suos quasdam a bone memorie Innocentio papa predecessor nostro super hoc litteras impetrassent, datas tandem eisdem litteris in manibus Aimardi domus milicie Templi Parisiensis thesaurarii ad petitionem vestram qui secum super hoc velle componere dicebatis et per eum vobis traditis ipsis secum componere vel dictas restituere litteras postmodum noluistis. Quare supplicarunt nobis tam humiliter quam devote ut providere super hoc misericorditer dignaremur, cum religiosos omnino non deceat sic misericorditer agere, sed a multis que liceret forsitan aliis cum arripuerint processionis propositum abstinere. Ideoque universitatem vestram monendam duximus et hortandam per apostolica vobis scripta mandantes quatinus, si
juste, ita ut ipsi qui olim sub dominio regum Franciae prosperitate florebant nunc a vobis, ad quos eorum dominium ex magnificentia regali pervenit, adeo importabilem onere deprimuntur ut, vicinorum locorum hominibus eorum evitantibus copulam nuptialem, in tertio et in quarto consanguinitatis gradu matrimonialiter invicem miscantur et licet ipsi ad abbatem de Josaphat et conjuges suos quasdam a bone memorie Innocentio papa predecessor nostro super hoc litteras impetrassent, datas tandem eisdem litteris in manibus Aimardi domus milicie Templi Parisiensis thesaurarii ad petitionem vestram qui secum super hoc velle componere dicebatis et per eum vobis traditis ipsis secum componere vel dictas restituere litteras postmodum noluistis. Quare supplicarunt nobis tam humiliter quam devote ut providere super hoc misericorditer dignaremur, cum religiosos omnino non deceat sic misericorditer agere, sed a multis que liceret forsitan aliis cum arripuerint processionis propositum abstinere. Ideoque universitatem vestram monendam duximus et hortandam per apostolica vobis scripta mandantes quatinus, si predicta veritate nituntur, ita providere super vobis et fama vestra curetis ut homines supradicti a propositiona contra vos querimonia conquiescent. Alioquin venerabili fratri nostro episcopo et dilectis filiis cantori et magistro Alano canonico Ebroicensi damus nostris litteris in mandatis ut ipsi super hoc vice nostra statuant quod secundum Deum et vestri ordinis sanctitatem, honestatem viderint statuendum, contradictores per censuram ecclesiasticam appellatione postposita compescentes. Datum Lateranum, idus febr., pontificatus nostri anno tercio. Bibliothèque Sainte-Geneviève, ms. 356, p. 88-89. XI. Junius 1235. — (S. 1.) Herbert, abbas, et religieux de Sainte-Geneviève exemptent Hugues, comte de Saint-Paul, de toute redevance pour son vivier d'Esbly. Nobili viro et domino speciali et amico in Christo karissimo Hugoni, comiti Sancti Pauli, H., abbas Sanctae Genovefae Parisiensis, totusque ejusdem loci humilis conventus, salutem et orationum suffragia. De rebus ad ecclesiam nostram tam in terris quam in censibus, quam in campiparte hominum nostrorum de Ebiliaco, quam in arpenno et dimidio terre arabilis ad ecclesiam nostram pleno jure spectantibus, que omnia occupata noscuntur propter vivarium vestrum apud Ebliacum de novo constructum, videlicet decem et octo denariis censualibus, campiparte quatuor arpennorum terre, arpento et dimidio terre nostre venditionibus ipsarum cum conventu nostro habito diligenti tractatu sicut vos alias rogavimus iterato
vestri ordinis sanctitatem, honestatem viderint statuendum, contradictores per censuram ecclesiasticam appellatione postposita compescentes. Datum Lateranum, idus febr., pontificatus nostri anno tercio. Bibliothèque Sainte-Geneviève, ms. 356, p. 88-89. XI. Junius 1235. — (S. 1.) Herbert, abbas, et religieux de Sainte-Geneviève exemptent Hugues, comte de Saint-Paul, de toute redevance pour son vivier d'Esbly. Nobili viro et domino speciali et amico in Christo karissimo Hugoni, comiti Sancti Pauli, H., abbas Sanctae Genovefae Parisiensis, totusque ejusdem loci humilis conventus, salutem et orationum suffragia. De rebus ad ecclesiam nostram tam in terris quam in censibus, quam in campiparte hominum nostrorum de Ebiliaco, quam in arpenno et dimidio terre arabilis ad ecclesiam nostram pleno jure spectantibus, que omnia occupata noscuntur propter vivarium vestrum apud Ebliacum de novo constructum, videlicet decem et octo denariis censualibus, campiparte quatuor arpennorum terre, arpento et dimidio terre nostre venditionibus ipsarum cum conventu nostro habito diligenti tractatu sicut vos alias rogavimus iterato rogamus ut omnia supradicta a nobis pro munere recipiatis. Nos autem omnia supradicta vobis benigne et pacifice concedimus possidenda. Quod si feceritis nostram omnino implebitis voluntatem. Valeat et vigeat dominatio vestra. Datum anno Domini MCCLXXXXV, mense junio. Archives nationales, J. 383, n° 14, original scellé sur simple queue à la cire brune. — Analyse par Teulet, Layettes, t. II, p. 296 b.) XII. Février 1242 (n. st.). Accord entre l'abbaye de Sainte-Geneviève et Nivelon de Ronquerolles au sujet de certains droits sur les serfs de Boran. DE COMPOSITIONE ET PACE INTER NOS ET DOMINUM NEVELONEM DE RONQUERELLIS. Noverint universi presentes scriptum visuri vel audituri quod cum controversia mota fuisset inter dominum Nevelonem de Ronqueroliis milites ex una parte et abbatem et conventum Sanctae Genovefae Parisiensis ex altera super quibusdam redditibus, exactionibus, querelis, corveis, vecturis, culcitris commodandis que sibi dictus N. dicebat deberi a dictorum religiosorum hospitibus de Borrenquo, tandem post multas altercationes, habito bonorum virorum consilio, lis sub hac forma conquievit : quod dictus N. pro bono pacis concessit, quitavit, et remisit eisdem hospitibus in perpetuum corveias, vecturas antedictas et commodatum culcitrarum, tali tenore et conditione adjectis et a dictis religiosis et dictis eorum hospitibus concessis quod quicumque ex dictis
cire brune. — Analyse par Teulet, Layettes, t. II, p. 296 b.) XII. Février 1242 (n. st.). Accord entre l'abbaye de Sainte-Geneviève et Nivelon de Ronquerolles au sujet de certains droits sur les serfs de Boran. DE COMPOSITIONE ET PACE INTER NOS ET DOMINUM NEVELONEM DE RONQUERELLIS. Noverint universi presentes scriptum visuri vel audituri quod cum controversia mota fuisset inter dominum Nevelonem de Ronqueroliis milites ex una parte et abbatem et conventum Sanctae Genovefae Parisiensis ex altera super quibusdam redditibus, exactionibus, querelis, corveis, vecturis, culcitris commodandis que sibi dictus N. dicebat deberi a dictorum religiosorum hospitibus de Borrenquo, tandem post multas altercationes, habito bonorum virorum consilio, lis sub hac forma conquievit : quod dictus N. pro bono pacis concessit, quitavit, et remisit eisdem hospitibus in perpetuum corveias, vecturas antedictas et commodatum culcitrarum, tali tenore et conditione adjectis et a dictis religiosis et dictis eorum hospitibus concessis quod quicumque ex dictis hospitibus eorum habuerit unum equum pro antedictis exactionibus dicto N. debitis, scilicet pro tribus corveis quas dicti hospites debebant ei et heredibus suis, persolvent ei singulis annis in perpetuum duos solidos par. in festo beati Martini hyemalis; qui vero duos equus habuerit, tres solidos, et qui tres equus habuerit, quatro solidos, et qui quattuor equus habuerit sex solidos persolvet in termino prenotato, qui quinque vel plures habuerit equus solvet pro rata secundum quod dictum est; is vero qui equum non habebit pro antedictis corveis duodecim denarios singulis annis sibi et heredibus suis persolvet termino prenotato. Taliam vero quam habebat singulis annis super dictos hospites dictorum religiosorum quitavit et remisit hospitibus ipsorum in perpetuum pro VIII libras par. sibi et heredibus suis singulis annis in termino supradicto ab eisdem hospitibus persolvendis. Insuper cum controversia esset orta inter eosdem super eo quod dictus Nevelon jus sibi competere accipienda nanta sive vadimonia in domibus hospitum dictorum religiosorum pro factis et debitis eorum et exercendi justiciam sanguinis de presenti sive de calida melleia in dictos hospites et in domibus eorum de Borrenco et se eo jure hactenus usum fuisse assereret, dictis abbate et conventu quod nisi in defectum servientis vel ballivi ipsorum accipere nanta
solidos, et qui quattuor equus habuerit sex solidos persolvet in termino prenotato, qui quinque vel plures habuerit equus solvet pro rata secundum quod dictum est; is vero qui equum non habebit pro antedictis corveis duodecim denarios singulis annis sibi et heredibus suis persolvet termino prenotato. Taliam vero quam habebat singulis annis super dictos hospites dictorum religiosorum quitavit et remisit hospitibus ipsorum in perpetuum pro VIII libras par. sibi et heredibus suis singulis annis in termino supradicto ab eisdem hospitibus persolvendis. Insuper cum controversia esset orta inter eosdem super eo quod dictus Nevelon jus sibi competere accipienda nanta sive vadimonia in domibus hospitum dictorum religiosorum pro factis et debitis eorum et exercendi justiciam sanguinis de presenti sive de calida melleia in dictos hospites et in domibus eorum de Borrenco et se eo jure hactenus usum fuisse assereret, dictis abbate et conventu quod nisi in defectum servientis vel ballivi ipsorum accipere nanta in domibus dictorum hospitum eidem N. non licere asserentibus, tandem lis inter eos sub hac forma conquievit : videlicet quod dicti abbas et conventus pure et simpliciter concesserunt jus competere eidem N. exercendi justiciam sanguinis de presenti et calida melleia in dictos hospites et in domibus eorum et hoc jus ipsius esse et eo jure hactenus eum usum fuisse recognoverunt. De nantis autem in domibus dictorum hospitum accipiendis concessit dictus N. eisdem abbati et conventui pure et simpliciter quod nec sibi nec servienti suo liceat de cetero nanta accipere in domibus dictorum hospitum, nisi requisito prius dictorum abbatis et conventus serviente. salvis et reservatis pure et integre domino N. et ejus successoribus in terra dictorum abbatis et conventus de Borrenco et in hospites predictos raptu, misdro et homicidio, incendio, latrocinio, duello post prima vadimonia, jurisdictione alienigenarum seu aubanarum, ubicumque in terra eorum religiosorum commorantium apud Borrencum et potestate exercendi omnimodam justiciam minorem pro quibusque et contra quosque in terra abbatis et conventus et hospites de Borrenco in defectum servientis dictorum abbatis et conventus et negligentiam et retentis omnibus aliis domino N. et ejus heredibus que ad majorem sive ad altam justiciam pertinent. In cujus rei testimonium perpetuum et munimentum utraque
ipsius esse et eo jure hactenus eum usum fuisse recognoverunt. De nantis autem in domibus dictorum hospitum accipiendis concessit dictus N. eisdem abbati et conventui pure et simpliciter quod nec sibi nec servienti suo liceat de cetero nanta accipere in domibus dictorum hospitum, nisi requisito prius dictorum abbatis et conventus serviente. salvis et reservatis pure et integre domino N. et ejus successoribus in terra dictorum abbatis et conventus de Borrenco et in hospites predictos raptu, misdro et homicidio, incendio, latrocinio, duello post prima vadimonia, jurisdictione alienigenarum seu aubanarum, ubicumque in terra eorum religiosorum commorantium apud Borrencum et potestate exercendi omnimodam justiciam minorem pro quibusque et contra quosque in terra abbatis et conventus et hospites de Borrenco in defectum servientis dictorum abbatis et conventus et negligentiam et retentis omnibus aliis domino N. et ejus heredibus que ad majorem sive ad altam justiciam pertinent. In cujus rei testimonium perpetuum et munimentum utraque pars instrumentum sub hac forma hinc inde tradidit sigilli sui proprii munimine roboratum. Datum anno Domini MCCLXII, die primo, mense Aprilis. Ego magister Jacobus de Dinant, archipresbiterus Morinensis regens Parisius in theologia, anno Domini MCCLXII vidi, inspexi et de verbo ad verbum perlegi litteras nobilis viri domini N. de Ronquerolis militis sigillo ipsius sigillatas, sanas et integras sub forma superius annotata. In cujus rei testimonium presenti transcripto sigillum meum apposui. Datum anno predicto et mense aprilis. (Bibliothèque Sainte-Geneviève, ms. 356, p. 62-64.) 6 juin 1273. — PARIS. Henri, roi de Navarre, notifie un accord conclu entre la commune de Meaux et l'abbaye de Sainte-Geneviève au sujet de serfs appartenant aux religieux. Nos Henricus, Dei gratia rex Navarrae et Brie, Campaniae comes palatinus, universis presentes litteras inspecturis salutem in Domino. Noverint universi tam presentes quam futuri quod, cum contentio verteretur inter majorem et scabinos Meldenses vice et nomine nostre communitas Meldensis ex una parte et religiosos viros, abbatem et conventum Sanctae Genovefae Parisiensis ex altera super eo videlicet quod ipsi major et scabini volebant talliare et justiciare quosdam homines et feminas de corpore ecclesiae Beate Genovefae memorate manentes tam in civitate Meldensi quam aliis villis infra metas communitatis antedictae constitutis, quorum
militis sigillo ipsius sigillatas, sanas et integras sub forma superius annotata. In cujus rei testimonium presenti transcripto sigillum meum apposui. Datum anno predicto et mense aprilis. (Bibliothèque Sainte-Geneviève, ms. 356, p. 62-64.) 6 juin 1273. — PARIS. Henri, roi de Navarre, notifie un accord conclu entre la commune de Meaux et l'abbaye de Sainte-Geneviève au sujet de serfs appartenant aux religieux. Nos Henricus, Dei gratia rex Navarrae et Brie, Campaniae comes palatinus, universis presentes litteras inspecturis salutem in Domino. Noverint universi tam presentes quam futuri quod, cum contentio verteretur inter majorem et scabinos Meldenses vice et nomine nostre communitas Meldensis ex una parte et religiosos viros, abbatem et conventum Sanctae Genovefae Parisiensis ex altera super eo videlicet quod ipsi major et scabini volebant talliare et justiciare quosdam homines et feminas de corpore ecclesiae Beate Genovefae memorate manentes tam in civitate Meldensi quam aliis villis infra metas communitatis antedictae constitutis, quorum hominum et feminarum nomina sunt expressa, ut intelleximus, in litteris dictorum abbatem et conventus super hoc confectis, dictis abate et conventu in contrarium asserentibus majorem et scabinos super hoc eisdem injuriam facere non modicam et istud facere non debere, et super hanc inter majorem et scabinos et dictos abbatem et conventum diuius fuisset litigatum, tandem bonorum et providorum consilio et pensata utilitate communitatis antedictae, provida et discreta deliberatione prehabita, dictos homines et feminas superius nominatas cum tota posteritate eorumdem carne propria procreanda emerunt major et scabini communitatis nominatos a dictis abate et conventu pro mille libras turonensium jam eisdem abatiae et conventui a majore et scabinis solutis in pecunia numerata, ut ab ipsis intelleximus, et ut amoveatur de cetero inter eos et dictos abbatem et conventum totam materiam questionis, ordinatum est inter eos nomine et vice nostre communitatis memorate ex una parte et dictos abbatem et conventum ex altera quod si aliqui alii homines seu feminas de corpore ecclesiae memorate irent seu venirent mensuros ad predictam civitatem Meldensem vel ad villas seu loca infra metas dictae communitatis constituta seu ad aliquam de eisdem, quod incontinenti cum hoc sciverint major et scabini dicte communitatis qui pro tempore fuerint, seu eis denunciatum
conventum diuius fuisset litigatum, tandem bonorum et providorum consilio et pensata utilitate communitatis antedictae, provida et discreta deliberatione prehabita, dictos homines et feminas superius nominatas cum tota posteritate eorumdem carne propria procreanda emerunt major et scabini communitatis nominatos a dictis abate et conventu pro mille libras turonensium jam eisdem abatiae et conventui a majore et scabinis solutis in pecunia numerata, ut ab ipsis intelleximus, et ut amoveatur de cetero inter eos et dictos abbatem et conventum totam materiam questionis, ordinatum est inter eos nomine et vice nostre communitatis memorate ex una parte et dictos abbatem et conventum ex altera quod si aliqui alii homines seu feminas de corpore ecclesiae memorate irent seu venirent mensuros ad predictam civitatem Meldensem vel ad villas seu loca infra metas dictae communitatis constituta seu ad aliquam de eisdem, quod incontinenti cum hoc sciverint major et scabini dicte communitatis qui pro tempore fuerint, seu eis denunciatum fuerit ex parte dictorum abbatem et conventus, quod ipsi major et scabini ipsos homines seu feminas non possint nec etiam retinere, talliare, justiciare vel aliquam jurisdictionem in eosdem exercere, dum tamen dicti homines seu feminas recognoscant se esse homines ecclesiae memorate. Si vero hoc negarent, concordatum est et etiam ordinatum inter majorem et scabinos vice et nomine communitatis antedictae ex una parte et dictos abbatem et conventum nomine suo et ecclesiae sue ex altera quod hoc probetur de plano sine strepitu judicii coram priore seu custode domus de Jayigny et majore communitatis antedictae, qui pro tempore fuerint et hoc per tres vel duos testes ydoneos quos ad hoc probandum dicti abbas et conventus duxerint perducendos, et si contingeret quod dicti prior seu custos domus de Jayigny et major communitatis antedictae non concordarent utrum hoc esset probatum vel non, stabitur dicto simpliciter venerabilis patris dominis Meldensis episcopi qui pro tempore fuerit vel alterius qui existeret loco sui, una cum dicto seu pronunciato in hac parte alterius predictorum prioris seu custodis domus de Jayigny et majoris communitatis supradictae absque contradictione et refragacione quacunque; et nos ad majorem firmitatem et securitatem omnium praedictorum perpetuo servandorum praedictas omnia et singula prout superius sunt expressa