jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
gradu heroico, in casu et ad effectum, de quo agitur? Si quando contingit, ut difficilis solutio evadat controversias cuius dum in eaque idcirco definirenda discrepant judicia hominum, usu id venire duplici potissimum ex capite noturn expertique sunt omnes, qui vel agunt causas vel jus dicunt in foro : aut eoquin obscura est, complexa et ambagibus circumvoluta juris quaestio, aut, ut ponitur, certum non est factum, super quod controversia cadit. Jamvero, non facta, aeque factorum justa, legitima et recta conatio atque interpretatio hanc, quae de heroicis virtutibus est, satis superque justoque longius divexarunt causam, sed quaedam potius circa heroicitatem propositae propugnataque opiniones causae ipsi pararunt moras eamque in grave admodum adducere discrimen fuerant minitantes. Verumtamen, in eo praesertim, quod -Congregationem coram Ssmo il proxime antecessit, certamine, fusa, docta aptaque Defensione, opportuno etiam additionali Summario communita, ostendere et suadere pro viribus connisi sunt actores, istiusmodi opiniones admitti et sustineri non posse. Revera, quum quis diligenter quaerit, quid sit, ire quo christianacum virtutum gradus ille consistat, quem heroicurn appellant, nisi inaniter ille velit in agere vagari pro libito spatiari, ab uniformi et immutabili idearum regione descendat oportet, ut sine idios inter homines se collocet, eosque in humanis sogenles inspiciat, juxta cujusque conditionem et vitae institutum, neque sejunctim a peculiaribus temporum, locorum ac personarum adjunctis, quibus in mediis eisdem hominibus degere contigit atque operari. Hiscce quippe positis, a rei veritate discedere dicendi sunt, qui vagam quamdam, abstractam atque indefinitam sibi quum effinxerint heroicitatis ideam, hanc eamdem cunctis Servis Dei aeque convenire posse ac debere arbitrarentur; hoc enim verum si esset, tunc delerprius opus fuisset cunctas, quae inter homines existunt, differentias, ipsis a natura, seu a naturae auctore et arte, omnipotenti et sapientissimo Deo, inditas. Has namque differentias, quin aridas omnino efficeret, pessumdaret ac ferme in nihilum redigeret, fovet immo, erig-it et perficit divina gratia, prouti satis notum in theologica disciplina satisque pervulgatum hoc significat effatum: « Gratia non destruit, sed perficit naturam »; suoque more aurea doctrina docet Angelicus Doctor, quum nitide scribit: « Aptitudo ad virtutem inest nobis a natura, licet complementum virtutis sit per assuetudinem, vel per aliquam aliam causam: unde patet
vitae institutum, neque sejunctim a peculiaribus temporum, locorum ac personarum adjunctis, quibus in mediis eisdem hominibus degere contigit atque operari. Hiscce quippe positis, a rei veritate discedere dicendi sunt, qui vagam quamdam, abstractam atque indefinitam sibi quum effinxerint heroicitatis ideam, hanc eamdem cunctis Servis Dei aeque convenire posse ac debere arbitrarentur; hoc enim verum si esset, tunc delerprius opus fuisset cunctas, quae inter homines existunt, differentias, ipsis a natura, seu a naturae auctore et arte, omnipotenti et sapientissimo Deo, inditas. Has namque differentias, quin aridas omnino efficeret, pessumdaret ac ferme in nihilum redigeret, fovet immo, erig-it et perficit divina gratia, prouti satis notum in theologica disciplina satisque pervulgatum hoc significat effatum: « Gratia non destruit, sed perficit naturam »; suoque more aurea doctrina docet Angelicus Doctor, quum nitide scribit: « Aptitudo ad virtutem inest nobis a natura, licet complementum virtutis sit per assuetudinem, vel per aliquam aliam causam: unde patet quod virtutes perficiunt nos ad prosequendum debito modo inclinationes naturales...; et ideo ad quamlibet inclinationem naturalem ordinatur aliqua virtus specialis » (Secunda Secundae, quaest. 108, art. 2 in corp.). Faciunt huc quoque accommodatissima haec Rosignolii verba, quae ad rem idcirco memorat Beoedictus XIV; nimirum: « Quinta industria est, ut eas virtutes potissimum exerceamus, ad quas vel natura, vel gratia promptiores sumus; eam enim promptitudinem vel naturae inseruit Deus, vel gratuito donavit ad hunc finem, ut ipsis virtutibus excellimus... Quod etiam de virtutibus cujusque status et vocationis propriis intelligendum est; eas enim virtutes colere nos Deus vult, quibus nititur quibusque perficitur munus vocationis, in qua ab Eo constituti sumus » (Apud Benedictum XIV, lib. III. cap. XXI, num. 11!). Neque impune praeterendum, quippe sponte menti succurrunt hi celebres divini Alighieri versus: E se il mondo le legge ponesse mente — Al fondamento, che natura pone, — Se guendo lui, avrebbe buona la gente (Paradiso, VIII, 142-144). Quapropter jure meritoque divina Gratia multiformis esse dicitur eaque comparatur caelesti rosali. Nam, sicut in varias defluens plantas, diversas gemmarum imagines oculis intuentium exhibet, ita varia Sanctorum ingenia et virtutes, quas una Gratia perfecit, aluit, ornat, diverso quasi colore et lumine distinguuntur, et ipso specierum
virtutes potissimum exerceamus, ad quas vel natura, vel gratia promptiores sumus; eam enim promptitudinem vel naturae inseruit Deus, vel gratuito donavit ad hunc finem, ut ipsis virtutibus excellimus... Quod etiam de virtutibus cujusque status et vocationis propriis intelligendum est; eas enim virtutes colere nos Deus vult, quibus nititur quibusque perficitur munus vocationis, in qua ab Eo constituti sumus » (Apud Benedictum XIV, lib. III. cap. XXI, num. 11!). Neque impune praeterendum, quippe sponte menti succurrunt hi celebres divini Alighieri versus: E se il mondo le legge ponesse mente — Al fondamento, che natura pone, — Se guendo lui, avrebbe buona la gente (Paradiso, VIII, 142-144). Quapropter jure meritoque divina Gratia multiformis esse dicitur eaque comparatur caelesti rosali. Nam, sicut in varias defluens plantas, diversas gemmarum imagines oculis intuentium exhibet, ita varia Sanctorum ingenia et virtutes, quas una Gratia perfecit, aluit, ornat, diverso quasi colore et lumine distinguuntur, et ipso specierum discrimine majus addunt Ecclesiae decus, quae a rege fatidico praevisa fuit circumamicta varietate. Quid? Num alter altero sanctior aut deterior; quia non idem utrique ingenium, non eadem utrique ratio agendi? Palam ergo est, ipsum sustollit fundamentum quod positum est a natura, ipsumque devenustari Ecclesiae decorem eximiamque pulchritudinem, quum quis adduci eo posset, ut autumaret, Sanctos omnes uno eodemque tamquam typo fuisse expressos atque confictos. Neque in heroicis dijudicandis virtutibus incertum haerere fas est atque ambietum, multoque minas easdem virtutes heroica qualitate praeditas non agnoscere et fateri, eo quia singularia desint gesta, insolita atque extraordinaria desiderentur facta, quae stupore percellant hominum mentes; idque ut probetur, et clarius et validius, quo fieri potest, probetur, satis erit hanc, dialecticorum ferme ritu, adhibere ratiocinandi formulam. — Ad elicienda facta mirabilia et insolita opus est idonea occasione. Sed idonea haec occasio, ut plurimum, rara, ab hominis arbitrio non pendet: neque persecutiones ex. gr., neque pestes, neque terraemotus excitari pro libito possunt; et vae omnibus, si ita foret; ideoque, si in istiusmodi factis constitueretur sanctitas, necessario sequeretur, sanctitatem ipsam non pendere ab hominis voluntate, quod est absurdum. Exinde valde proclive est intelligere, quem celebrium P. Martinum de Esparza, cujus nomine et auctoritate passim utitur Benedictus XIV,
eo posset, ut autumaret, Sanctos omnes uno eodemque tamquam typo fuisse expressos atque confictos. Neque in heroicis dijudicandis virtutibus incertum haerere fas est atque ambietum, multoque minas easdem virtutes heroica qualitate praeditas non agnoscere et fateri, eo quia singularia desint gesta, insolita atque extraordinaria desiderentur facta, quae stupore percellant hominum mentes; idque ut probetur, et clarius et validius, quo fieri potest, probetur, satis erit hanc, dialecticorum ferme ritu, adhibere ratiocinandi formulam. — Ad elicienda facta mirabilia et insolita opus est idonea occasione. Sed idonea haec occasio, ut plurimum, rara, ab hominis arbitrio non pendet: neque persecutiones ex. gr., neque pestes, neque terraemotus excitari pro libito possunt; et vae omnibus, si ita foret; ideoque, si in istiusmodi factis constitueretur sanctitas, necessario sequeretur, sanctitatem ipsam non pendere ab hominis voluntate, quod est absurdum. Exinde valde proclive est intelligere, quem celebrium P. Martinum de Esparza, cujus nomine et auctoritate passim utitur Benedictus XIV, quum scripsisset: «Hercules, qui plerosque alios homines recte agentes splendore superat et laude virtutis », probe intelixerit, per haec verba illud, in quo heroicae virtutis ratio, seu substantia, sita esset, se non declaravisse; eapropter continuenter sic est prosecutus: «Id non sufficere ad omnimodam cognitionem heroicitatis; quandoquidem ejus substantia non tangitur, sed exprimitur proprietas quaedam accidentalis, ex comparatione ducta ita, ut aliquid absolutum praecedere debeat, in quo heroicitas fundetur a (Apud Benedictum XIV, lib. III, cap. XXI, num. 10). Quid autem sit hoc absolutum, in quo fundetur heroicitas, mox inquirere est aggressus, utque facilius assequi posset, a discrimine, quod Martyres inter atque Confessores late intercedit, sumpsit exordium. Scribere sane perrexit: «Heroicitas virtutum non deprehenditur in sanctis Confessoribus, sicut in Martyribus, ex uno vel altero opere exteriori valde arduo ac difficili atque mirabili; quia tale aliquod particulare opus paucis sanctis Confessoribus et raro occurrisse legitur, et quibus occurrerit, non inde praecipue aestimantur nec reputantur Herodes sanctitatis » Ibid. Haec praefatus quum esset, ad proponeundam, quum de sanctis Confessoribus agitur, evangelicam heroicitatem, progressus est consultissimus Auctor, eamque in fideli et continuata praceptorum custodia una cum exacta eorum omnia quae proprii muneris sunt, observantia rejterit ille ostenditque hac potissimum ratione innixas, quod videlicet ejusmodi
sed exprimitur proprietas quaedam accidentalis, ex comparatione ducta ita, ut aliquid absolutum praecedere debeat, in quo heroicitas fundetur a (Apud Benedictum XIV, lib. III, cap. XXI, num. 10). Quid autem sit hoc absolutum, in quo fundetur heroicitas, mox inquirere est aggressus, utque facilius assequi posset, a discrimine, quod Martyres inter atque Confessores late intercedit, sumpsit exordium. Scribere sane perrexit: «Heroicitas virtutum non deprehenditur in sanctis Confessoribus, sicut in Martyribus, ex uno vel altero opere exteriori valde arduo ac difficili atque mirabili; quia tale aliquod particulare opus paucis sanctis Confessoribus et raro occurrisse legitur, et quibus occurrerit, non inde praecipue aestimantur nec reputantur Herodes sanctitatis » Ibid. Haec praefatus quum esset, ad proponeundam, quum de sanctis Confessoribus agitur, evangelicam heroicitatem, progressus est consultissimus Auctor, eamque in fideli et continuata praceptorum custodia una cum exacta eorum omnia quae proprii muneris sunt, observantia rejterit ille ostenditque hac potissimum ratione innixas, quod videlicet ejusmodi agendi ratio «uniformiter ac invariabiliter longo tempore retenta... praetergreditur humanae naturae sibi relictae conditionem, variabilem utique et inconstantem multiplici ex capite, maxime vero propter assiduum passionum assultum sibi invicem adversantium... » Ibid. Cunctis veluti cumulum imponevisqvis est Sanctissimus Dominus noster Benedictus Papa XV, quippe qui in sermone habitu, occasione pro multiplicationis Decreti super virtutibus heroicis venerabilis Servi Dei Joannis Baptistae a Burgundia, aperte professus fuit quod la santità propriamente consiste solo nella conformità al divino volere, espressa in un continuo ed esatto adempimento dei doveri del proprio stato. Ita comperta tandem firmiterque prajecta sincera atque genuina heroicitatis conceptione, non difficile sane fuit eamdem ad venerabilem Dei Famulus Antonium Mariam Gianelli transferre ejusque aptare actionibus atque operibus, maximeque rebus ab eodem, qua sacerdote, qua parocho, qua episcopo gestis, perite industrieque accommodare ita nempe, ut, cunctis denique, quae ex adverso fuerant opposita factis, sive, prout vere certoque acciderant, explanate et fideliter expositis, eoque ipso congruenter explicatis, sive, sedula efficacique ratiocinatione amotis, utpote constitutam iam probationem nullo pacto infirmare aut perturbare valentibus, viro prudenti deque re gravi judicaturo perspicere licuerit sibique plane suasum habere, quae paranda et accuranda erat, confectam reapse fuisse et suffragatoribus exhibitam, demonstrationem heroicarum virtutum. Equidem aspera satis satisque diuturna
multiplicationis Decreti super virtutibus heroicis venerabilis Servi Dei Joannis Baptistae a Burgundia, aperte professus fuit quod la santità propriamente consiste solo nella conformità al divino volere, espressa in un continuo ed esatto adempimento dei doveri del proprio stato. Ita comperta tandem firmiterque prajecta sincera atque genuina heroicitatis conceptione, non difficile sane fuit eamdem ad venerabilem Dei Famulus Antonium Mariam Gianelli transferre ejusque aptare actionibus atque operibus, maximeque rebus ab eodem, qua sacerdote, qua parocho, qua episcopo gestis, perite industrieque accommodare ita nempe, ut, cunctis denique, quae ex adverso fuerant opposita factis, sive, prout vere certoque acciderant, explanate et fideliter expositis, eoque ipso congruenter explicatis, sive, sedula efficacique ratiocinatione amotis, utpote constitutam iam probationem nullo pacto infirmare aut perturbare valentibus, viro prudenti deque re gravi judicaturo perspicere licuerit sibique plane suasum habere, quae paranda et accuranda erat, confectam reapse fuisse et suffragatoribus exhibitam, demonstrationem heroicarum virtutum. Equidem aspera satis satisque diuturna actoribus sustinenda fuit concertatio, ast strenue invicti adlaborantibus, beneque adjuvante Deo, ipsis obtigit auspicato, ut superiores e contentione discederent eamque cum victoria cochiderent; antepraeparatoriae siqui dem Congregationi, quae undecim abhinc annis est habita, non. una aut altera, sed tres, praeter morem, praeparatoriae successerunt Congregatio, eisque peroptatum imposuit finem Congregatio generalis, quae, die vigesima tertia nuper elapsi mensis martii, coram Sanctissimo Domino nostro coacta fuit, in eaque a Reverendissimo Cardinali Cajetano Bisleti, causa Relatore, sequens ad discutiendum propositum est Dubium: An constat de virtutibus theologicis, Fide, Spe et Caritate in Deum et proximum, nec non de cardinalibus, Prudentia, Justitia, Fortitudine et Temperantia earumque adnexis venerabilis Servi Dei Antonii Mariri Gianelli in gradu heroico, in casu et ad effectum, de quo agitur? Tum Reverendissimi Cardinales tum Patres Consultores proprias dixerunt sententias, quibus tamen intento studiosoque animo exceptis, Beatissimus Pater praesidium et lumen a Patre luminum impensius exoraturus, mentem Suam aperire distulit. Hanc vero quum postmodum patefacere statuisset, hodiernam elegi diei Dominicam in Albis; quapropter religiosissime perlitato eucharistico sacrificio, accitisque Reverendissimis Cardinalibus Antonio Vico, Episcopo Portuensi et S. Rufinae, sacrae rituum Congregationi Praefecto, et Cajetano Biselli, causa Relatore, una cum R. P. Angelo Mariani, Fidei Promotore generali, meque insimul infrascripto Secretario, eisdem adstantibus,
quae, die vigesima tertia nuper elapsi mensis martii, coram Sanctissimo Domino nostro coacta fuit, in eaque a Reverendissimo Cardinali Cajetano Bisleti, causa Relatore, sequens ad discutiendum propositum est Dubium: An constat de virtutibus theologicis, Fide, Spe et Caritate in Deum et proximum, nec non de cardinalibus, Prudentia, Justitia, Fortitudine et Temperantia earumque adnexis venerabilis Servi Dei Antonii Mariri Gianelli in gradu heroico, in casu et ad effectum, de quo agitur? Tum Reverendissimi Cardinales tum Patres Consultores proprias dixerunt sententias, quibus tamen intento studiosoque animo exceptis, Beatissimus Pater praesidium et lumen a Patre luminum impensius exoraturus, mentem Suam aperire distulit. Hanc vero quum postmodum patefacere statuisset, hodiernam elegi diei Dominicam in Albis; quapropter religiosissime perlitato eucharistico sacrificio, accitisque Reverendissimis Cardinalibus Antonio Vico, Episcopo Portuensi et S. Rufinae, sacrae rituum Congregationi Praefecto, et Cajetano Biselli, causa Relatore, una cum R. P. Angelo Mariani, Fidei Promotore generali, meque insimul infrascripto Secretario, eisdem adstantibus, solemniter pronuntiavit: Constare de virtutibus theologicis, Fide, Spe et Caritate in Deum et proximum, nec non de cardinalibus, Prudentia, Justitia, Fortitudine et Temperantia earumque adnexis venerabilis Servi Dei Antonii Mariri Gianelli, in gradu heroico, in casu et effectum, de quo agitur. Hoc Decretum publici juris fieri et in Acta sacrorum rituum Congregationis referri mandavit, tertio idus aprilis anno MCMXX. A. Card. VICO, Ep. Portuensis et S. Rufinae, S. R. C. Praefectus. ALEXANDER VERDE, Secretarius. (P. 175.) III. DECRETUM B. Maria Virgo Lauretana aeronautarum patrona declaratur Sanctissimus Dominus noster Benedictus Papa XV, piis quoque Sacrorum Antistitum et aliorum fidelium supplicibus votis, ab infrascripto Cardinali Sacrae Rituum Congregationi Praefecto relatis, libentissime obsecundans, Beatissimam Mariam Virginem, Lauretanan nuncupatam, omnium aeronautarum praecipuam apud Deum Patronam suprema auctoritate Sua declaravit et constituit. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 24 martii 1920. A. Card. Vico, Ep. Portuensis et S. Rufinae, S. R. C. Praefectus. ALEXANDER VERDE, Secretarius. (P. 175.) IV. BENEDETIO MAGHINI ITINERI AERO DESTINATUS f. Adjutorium nostrum in nomine Domini. f. Benedic, anima mea, Domino. Domine, Deus meus, magnificatus es vehementer. f. Qui posuis nubem ascensum tuum. Rj. Qui ambulas super pennas ventorum. f. Domine, exaudi orationem meam. Et clamor meus ad te veniat. f. Dóminus
rituum Congregationis referri mandavit, tertio idus aprilis anno MCMXX. A. Card. VICO, Ep. Portuensis et S. Rufinae, S. R. C. Praefectus. ALEXANDER VERDE, Secretarius. (P. 175.) III. DECRETUM B. Maria Virgo Lauretana aeronautarum patrona declaratur Sanctissimus Dominus noster Benedictus Papa XV, piis quoque Sacrorum Antistitum et aliorum fidelium supplicibus votis, ab infrascripto Cardinali Sacrae Rituum Congregationi Praefecto relatis, libentissime obsecundans, Beatissimam Mariam Virginem, Lauretanan nuncupatam, omnium aeronautarum praecipuam apud Deum Patronam suprema auctoritate Sua declaravit et constituit. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 24 martii 1920. A. Card. Vico, Ep. Portuensis et S. Rufinae, S. R. C. Praefectus. ALEXANDER VERDE, Secretarius. (P. 175.) IV. BENEDETIO MAGHINI ITINERI AERO DESTINATUS f. Adjutorium nostrum in nomine Domini. f. Benedic, anima mea, Domino. Domine, Deus meus, magnificatus es vehementer. f. Qui posuis nubem ascensum tuum. Rj. Qui ambulas super pennas ventorum. f. Domine, exaudi orationem meam. Et clamor meus ad te veniat. f. Dóminus vobiscum. R|. Et cum spiritu tuo. Oremus. Oratio. Deus, qui omnia propter teipsum operatus es, et cuncta mundi hujus elementa in usum humani generis destinasti bene dic, quaesumus, hanc machinam (has machinas) itineri aereo deputatam (deputatas) ; ut ad laudem et gloriam nominis tuui latius propagandam, et ad res humanas promptius expediendas, damno quovis et periculo remoto, deserviat (deserviatut), et in omnium fidelium, eamdem machinam (eiclem machinas) adhibentium, animis caelestia foveat (foveant) desideria. Per Christum Dominum nostrum. Amen. Oremus Oratio. Deus, qui beatae Mariae Virginis domum per Incarnationis Verbi mysticum misericorditer consecrasti, eamque in sinu Ecclesiae tuae mirabiliter collocasti : effunde, quaesumus, benedictionem tuam super hanc machinam (has machinas); ut, qui per eam (eas) itineri aereo sub tectamine ejusdem beatae Virginis se commiserint, eo quo tendunt prospere perveniant, et incolumes ad propria revertantur. Per eumdem Christum Dominum nostrum. Amen. Oremus. Oratio. Deus, in te sperantium salus, famulis tuis iter aereum peragentibus ac tuam opem invocantibus, Angelum bonum de coelo comitem benignus adjunge : ut ab eo custodiantur in omnibus viis et ad propositam sibi metum feliciter deducantur. Per Christum Dominum nostrum. Amen. Sacerdos aspergat aqua benedicta. Sanctissimus Dominus noster Benedictus Papa XV hanc formulam benedictionis machinae itineribus aericis destinatas, a
promptius expediendas, damno quovis et periculo remoto, deserviat (deserviatut), et in omnium fidelium, eamdem machinam (eiclem machinas) adhibentium, animis caelestia foveat (foveant) desideria. Per Christum Dominum nostrum. Amen. Oremus Oratio. Deus, qui beatae Mariae Virginis domum per Incarnationis Verbi mysticum misericorditer consecrasti, eamque in sinu Ecclesiae tuae mirabiliter collocasti : effunde, quaesumus, benedictionem tuam super hanc machinam (has machinas); ut, qui per eam (eas) itineri aereo sub tectamine ejusdem beatae Virginis se commiserint, eo quo tendunt prospere perveniant, et incolumes ad propria revertantur. Per eumdem Christum Dominum nostrum. Amen. Oremus. Oratio. Deus, in te sperantium salus, famulis tuis iter aereum peragentibus ac tuam opem invocantibus, Angelum bonum de coelo comitem benignus adjunge : ut ab eo custodiantur in omnibus viis et ad propositam sibi metum feliciter deducantur. Per Christum Dominum nostrum. Amen. Sacerdos aspergat aqua benedicta. Sanctissimus Dominus noster Benedictus Papa XV hanc formulam benedictionis machinae itineribus aericis destinatas, a Sacra Rituum Congregatione revisam atque dispositam et, ab infrascripto Cardinali eidem Sacro Coetui Praefecto relatam, approbavit, eamque appendici Ritualis Romani inserendam jussit. Die 24 martii 1920. A. Card. Vico, Ep. Portuensis et S. Rufinae, S. R. C. Praefectus. ALEXANDER VERDE, Secretarius. (P. 177.) V. DUBIUM De solemnitate sacratissimi Rosarii. Sacrae Rituum Congregationi, pro opportuna declaratione, propositum fuit sequens dubium, nimirum: «An privilegium, per Decretum Generale die 28 octobris 1913 concessum solemnitati externae Sacratissimi Rosarii, quae Dominica I octobris celebrari poterit cum omnibus Missis, praeter conventuale et parochiale, de SS. Rosario, extendi valeat ad alias festivitates externas, quae peragi solent cum magno concursu populi ?» Et Sacra Rituum Congregatio, audito etiam speciali Commissioni suffragio, omnibus perceptis, rescribendum censuit: «Negative, quoad extensionem privilegii solemnitatis Sacratissimi Rosarii, juxta Decretum Generale 28 octobris 1913». Aque iis rescripsit et declaravit die 27 martii 1920. A. Cardinalis Vico, Ep. Portuensis et S. Rufinae, S. R. C. Praefectus. ALEXANDER VERDE, Secretarius. (P. 177.) VI. DUBIA De quibusdam episcoporum privilegiis, insignibus ac functionibus. Sacra Rituum Congregatio ernixe rogata est; ut opportunissime sequentia, de quibusdam Episcoporum privilegiis, insignibus ac functionibus, dubia enodare dignaretur, nimirum: I. De quolibet Episcopo, quaesitur: 1. Num Episcopale biretum rubrum torulo exornari queat ? 2.