jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
admittendas decrevimus atque admisimus. Hisce itaque Apostolicae sub plumbo Litteris, dimissionem praefiti privilegii cathedralitatis et capituli, praedictae ecclesiae monasticae et regularsorum domui iam concessi, acceptam habemus, simulque vero Benedictinum Belmontense Monasterium in veram, propriam atque independentem, juxta preces, Abbatiam erigimus et constituimus, sicut ceterae omnes Anglo-Benedictinae Abbaziae, cum universis jura, privilegia et obligationes, quae ad eas, juxta canonicas leges et constitutiones a Sancta Sede approbatas, ac memorati Ordinis, pertinent, cum familia sui juris, sub Abate ab eadem familia ad normam Constitutionum dictae Congregationis eligendo. Noscentes supra quae et quanta Benedictinus Ordo, iam a tempore Magni Gregorii, Decessoris Nostri, de Ecclesia et de religione in Anglia sit meritus, simulque recogitantes hodiernam ipsam renunciationem nonnisi hac mente peractam esse, scilicet ad iniustae Ecclesiae bonum assequendum, declaramus Apostolica sedi tot Benedictini Ordinis promeritorum nunquam obliviosos, aique in tot beneficiorum memoriam, quantum humana permittat ajutularum, Illiuter curaturam, ne unquam desit in Anglia Praesulis unus ex saucti Benedicti alumnis, qui aliam regendam suscipiat dioecesim, eamque, ut per elapsa tempora, scientia ac virtute illustret. Praesentes autem Litteras et in eas contenta quaecumque, tum ex eo quod quilibet quorum interest, vel interesse praesentiant, auditi non fuerint, ac praemissis universis consenserint, etiam per expressa, specifica et individua mentione digni sint, nullo unquam tempore de subreptionis, vel obreptionis, aut nullitatis vitio seu intentionis Nostrae, vel quolibet alio, licet substantia illi et inexcogitato deficiat notari, impugnari, vel in controversiam vocari posse, sed eas, tamquam ex auctoritate ejus, scientia ac potestatis plenitudo factas et emanatas, perpetuo validas esse et fore, suosque plenarios et legatos effec tus sortiri et obtineere, atque ab omnibus ad quos spectat iovi-aliiter observari debere, et si secus super his a quocumque, quavis auctoritate, scienter, vel ignoranter contigerit attentari, irritum prorsus et inane esse et fore volumus et decernimus. Non obstantibus, quatenus opus est, regulis in synodalibus, provincialis, generalibus universali-usque conciliis editis, specialibus, vel generalibus Constitutionibus et ordinatiuis Apostolicis, et quibusvis aliis Romanorum Pontificum praedecessorum Nostrorum dispositionibus, ceterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut harum Litterarum transumptis, etiam impressis, manu tamen aliquis notarii publici subscriptis, ac sigillo alicijus in ecclesiastica dignitate constitutis munitis, adhibeatur eadem prorsus fides, in judicio
digni sint, nullo unquam tempore de subreptionis, vel obreptionis, aut nullitatis vitio seu intentionis Nostrae, vel quolibet alio, licet substantia illi et inexcogitato deficiat notari, impugnari, vel in controversiam vocari posse, sed eas, tamquam ex auctoritate ejus, scientia ac potestatis plenitudo factas et emanatas, perpetuo validas esse et fore, suosque plenarios et legatos effec tus sortiri et obtineere, atque ab omnibus ad quos spectat iovi-aliiter observari debere, et si secus super his a quocumque, quavis auctoritate, scienter, vel ignoranter contigerit attentari, irritum prorsus et inane esse et fore volumus et decernimus. Non obstantibus, quatenus opus est, regulis in synodalibus, provincialis, generalibus universali-usque conciliis editis, specialibus, vel generalibus Constitutionibus et ordinatiuis Apostolicis, et quibusvis aliis Romanorum Pontificum praedecessorum Nostrorum dispositionibus, ceterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut harum Litterarum transumptis, etiam impressis, manu tamen aliquis notarii publici subscriptis, ac sigillo alicijus in ecclesiastica dignitate constitutis munitis, adhibeatur eadem prorsus fides, in judicio et extra illud, quae eisdem praesentibus litteris adhiberetur, si originaliter forent exhibitae, vel ostensae, nemini ergo liceat quae hisce Litteris Nostris statuta saeclorum infringere vel eis ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem Omnipotentis Dei ac Beatorum Petri et Pauli, Apostolorum Ejus, se noverit incursurum. Datum Romae, apud sanctum Petrum, anno Domini millesimo novicesimo vigesimo, die vigesima prima mensis martii, Pontificatus Nostri anno sexto. O. Card. DE LAI Episcopus Sabinensis Secr. S. Congr. Consistorialis P. Card. GASPARRI a Secretis Statuas JULIUS GAMPORI, Protonotarius Apostolicus RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicus. Loco plumbi | Reg. in Can. Ap., vol. XX, n° 22. P. 268. II. MOHLIVOIENSIS (Mohilev). Divisionis et erectionis novi vicariatus apostolici a de Finlandia. BENEDICTUS EPISCOPUS SERVUS SERVOREM DEI Ad perpetuam rei memoriam. Inter alias supremi Pastoris sollicitudines, ea semper fuit, ut dioceses nimis amplae pro aptiori animarum cura et administratione dividerentur, praesertim quum vel ipsae temporum locorumve adjunctae id suadere, aut postulare viderentur. Quum vero ad consulendum utiliori ecclesiastico regimini Finlandiae regionis, quae usque nunc ad Archidioecesim Mohiloviensem pertinuit, expediat maxime, et tempora moMo permittent, ut haec regio a praedicta Archidioecesi sejungatur; Nos, omnibus mature perpensis, habitis secundis suffragiis venerabilium fratrum Achilli RaUi, archiepiscopi titularis Naupactensis, Nuncio
apud sanctum Petrum, anno Domini millesimo novicesimo vigesimo, die vigesima prima mensis martii, Pontificatus Nostri anno sexto. O. Card. DE LAI Episcopus Sabinensis Secr. S. Congr. Consistorialis P. Card. GASPARRI a Secretis Statuas JULIUS GAMPORI, Protonotarius Apostolicus RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicus. Loco plumbi | Reg. in Can. Ap., vol. XX, n° 22. P. 268. II. MOHLIVOIENSIS (Mohilev). Divisionis et erectionis novi vicariatus apostolici a de Finlandia. BENEDICTUS EPISCOPUS SERVUS SERVOREM DEI Ad perpetuam rei memoriam. Inter alias supremi Pastoris sollicitudines, ea semper fuit, ut dioceses nimis amplae pro aptiori animarum cura et administratione dividerentur, praesertim quum vel ipsae temporum locorumve adjunctae id suadere, aut postulare viderentur. Quum vero ad consulendum utiliori ecclesiastico regimini Finlandiae regionis, quae usque nunc ad Archidioecesim Mohiloviensem pertinuit, expediat maxime, et tempora moMo permittent, ut haec regio a praedicta Archidioecesi sejungatur; Nos, omnibus mature perpensis, habitis secundis suffragiis venerabilium fratrum Achilli RaUi, archiepiscopi titularis Naupactensis, Nuncio Apostolici in Polonia, atque hodierni Metropolitae Mohiloviensis, nec non deconsulto Sacra Congregationis Consistorialis, memoratum territorium Finlandicum per praesentes litteras ab archidioecesi Mohiloviensi a postea auctoritate separamus et in novum distinctum Vicariatum Apostolicum erigimus, de Finlandia nuncupandum, qui Sacrae Congregationi de Propaganda Fide plane subjicietur. Praesentes autem Litteras et in eis contenta quaecumque, etiam ex eo quod quilibet quorum interest, vel sua interesse praesumant, auditis nou fuerint, ac praemissis non consenserint, etiam si expressa, specifica et individua mentione digni sint, nullo umquam tempore de subreptionis vel obreptionis, vel nullitatis vitio, seu intentionis Nostrae, vel quolibet alio, licet substantiali et inexcogitato defectu notari, impugnari, vel in controversiam vocari possse, sed eas, tamquam ex certa scientia ac potestatis plenitudine factas et emanatas, perpetuo validas exsistere et fore, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, atque ab omnibus ad quos spectat inviolabiliter observari debere; et si secus super his a quocumque, quavis auctoritate, scienter, vel ignoranter contigerit attentari, irritum prorsus et inane esse et fore volumus ac decernimus. Non obstantibus, quatenus opus sit, regulis in synodalibus, provincialibus, generalibus, universalibusque conciliis editis, specialibus vel generalibus constitutionibus et ordinatioibus Apostolicis, et quibusvis aliis Romanorum Pontificum praedecessorum Nostrorum dispositionibus, ceterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut harum
contenta quaecumque, etiam ex eo quod quilibet quorum interest, vel sua interesse praesumant, auditis nou fuerint, ac praemissis non consenserint, etiam si expressa, specifica et individua mentione digni sint, nullo umquam tempore de subreptionis vel obreptionis, vel nullitatis vitio, seu intentionis Nostrae, vel quolibet alio, licet substantiali et inexcogitato defectu notari, impugnari, vel in controversiam vocari possse, sed eas, tamquam ex certa scientia ac potestatis plenitudine factas et emanatas, perpetuo validas exsistere et fore, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, atque ab omnibus ad quos spectat inviolabiliter observari debere; et si secus super his a quocumque, quavis auctoritate, scienter, vel ignoranter contigerit attentari, irritum prorsus et inane esse et fore volumus ac decernimus. Non obstantibus, quatenus opus sit, regulis in synodalibus, provincialibus, generalibus, universalibusque conciliis editis, specialibus vel generalibus constitutionibus et ordinatioibus Apostolicis, et quibusvis aliis Romanorum Pontificum praedecessorum Nostrorum dispositionibus, ceterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut harum Litterarum transumptis, etiam impressis, manu tamen aliquis notarii publici subscriptis, et alicijus in ecclesiastica dignitate constitutis munitis, adhibeatur eadem prorsus fides in judicio et extra illud, quae eisdem praesentibus litteris adhiberetur, si originaliter forent exhibitae, vel ostensae. Nemini ergo liceat quae hisce Litteris Nostris statuta saeculi infringere vel eis ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem Omnipotentis Dei ac Beatorum Petri et Pauli, Apostolorum Ejus, se noverit incursurum. Datum Romae, apud sanctum Petrum, anno Domini millesimo novicesimo vigesimo, die octava mensis julii, Pontificatus Nostri anno sexto. O. Card. CAGLANO. S. R. E. Cancellarius. c. Card. DE LAI Episcopus Sabinensis S. C. Consistorialis Secretarius. RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicus. LUDOVICUS SCHULLER, Protonotarius Apostolicus, Loco Plumbi. Reg. in Canc. Ap., vol. XX, n. 38. P. 270. III. SAMOGITIENSIS et RIGENSIS (Samogitiae et Riga). De finium dioecesanorum commutatione. BENEDICTUS EPISCOPUS SERVUS SERVORUM DEI Ad perpetuam rei memoriam. Maxime interest diocesis cum statuum civilium finibus coincidere, ut ridelicus cum suis Ordinariis expeditius et absque ulla difficultate communicare valeat. Quum autem, post novam politicae constitutionem statuum Lituaniae et Latviae seu Lettonice, acciderit ut pars praecipua provinciae civilis Curlandiae, quae ad Episcopatum Samogitiae et ad aliam rempublicam hucusque pertinebat, inclusa manserit intra fines reipublicae
temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem Omnipotentis Dei ac Beatorum Petri et Pauli, Apostolorum Ejus, se noverit incursurum. Datum Romae, apud sanctum Petrum, anno Domini millesimo novicesimo vigesimo, die octava mensis julii, Pontificatus Nostri anno sexto. O. Card. CAGLANO. S. R. E. Cancellarius. c. Card. DE LAI Episcopus Sabinensis S. C. Consistorialis Secretarius. RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicus. LUDOVICUS SCHULLER, Protonotarius Apostolicus, Loco Plumbi. Reg. in Canc. Ap., vol. XX, n. 38. P. 270. III. SAMOGITIENSIS et RIGENSIS (Samogitiae et Riga). De finium dioecesanorum commutatione. BENEDICTUS EPISCOPUS SERVUS SERVORUM DEI Ad perpetuam rei memoriam. Maxime interest diocesis cum statuum civilium finibus coincidere, ut ridelicus cum suis Ordinariis expeditius et absque ulla difficultate communicare valeat. Quum autem, post novam politicae constitutionem statuum Lituaniae et Latviae seu Lettonice, acciderit ut pars praecipua provinciae civilis Curlandiae, quae ad Episcopatum Samogitiae et ad aliam rempublicam hucusque pertinebat, inclusa manserit intra fines reipublicae Lettonice, rogavit civile hujus Reipublicae gubernium ut haec Curlandiae pars abstraheretur a dioecesi Samogitiae, et uniretur dioecesi Rigensi, nuper in Lettonia restituta. Quum vero huic postulatiati accesserit favorabile votum venerabilium fratrum Nostrorum Francisci Karevic, hodierni episcopi Samogitiae, et Achilli Ratti, archiepiscopi titularis Naupactensis et Nuncio Apostolici in Polonia, Nos, re mature considerata, oblatis precibus annuente censuimus. Quamobrem per praesentes Litteras apostolica auctoritate statuimus, ut, quae pars territorii Curlandiae ad statum Lettoniae seu Latviae adscripta est, a dioecesi Samogitiae separetur ac dioecesi Rigensi perpetuo et in omnibus uniatur. Praesentes autem Litteras et in eis contenta quaecumque, etiam ex eo quod quilibet quorum interest, vel sua interesse praesumant auditis non fuerint, ac praemissis non consenserint, etiam si expressa, specifica et individua mentione dvini sint, nullo unquam tempore de subreptionis, vel obreptionis, aut nullitatis vitio, seu intentionis Nostrae, vel quolibet alio, licet substantiali et inexcogitato defectu notari, impugnari, vel in controversiam vocari possse, sed eas, tamquam ex certa scientia ac potestatis plenitudine factas et emanatas, perpetuo validas exsistere et fore, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, atque ab omnibus ad quos spectat inviolabiliter observari debere; et si secus super his a quocumque, quavis auctoritate, scienter, vel ignoranter contigerit attentari, irritum prorsus
mature considerata, oblatis precibus annuente censuimus. Quamobrem per praesentes Litteras apostolica auctoritate statuimus, ut, quae pars territorii Curlandiae ad statum Lettoniae seu Latviae adscripta est, a dioecesi Samogitiae separetur ac dioecesi Rigensi perpetuo et in omnibus uniatur. Praesentes autem Litteras et in eis contenta quaecumque, etiam ex eo quod quilibet quorum interest, vel sua interesse praesumant auditis non fuerint, ac praemissis non consenserint, etiam si expressa, specifica et individua mentione dvini sint, nullo unquam tempore de subreptionis, vel obreptionis, aut nullitatis vitio, seu intentionis Nostrae, vel quolibet alio, licet substantiali et inexcogitato defectu notari, impugnari, vel in controversiam vocari possse, sed eas, tamquam ex certa scientia ac potestatis plenitudine factas et emanatas, perpetuo validas exsistere et fore, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, atque ab omnibus ad quos spectat inviolabiliter observari debere; et si secus super his a quocumque, quavis auctoritate, scienter, vel ignoranter contigerit attentari, irritum prorsus et inane esse et fore volumus ac decernimus. Hisce itaque ut supra constitutis, ad eadem omnia exsecutioni mandanda, deputamus dilectum filium Antonium Springovicz, electum episcopum Rigensem, eidem tribuentes necessarias et opportunis facultates etiam subdelegandi ad effectum de quo agitur quemlihet in ecclesiastica dignitate constitutum, impositum praeterea eidem onere mittendi infra sex menses, ab data presentiurn litterarum computandos, ad Sacram Congregationem Consistorialem authenticum exemplar peractae exsecutionis. Non obstantibus, quatenus opus sit, regulis in synodalibus, provincialibus, generalibus, universalibusque conciliis editis, specialibus, vel generalibus constitutionibus et ordinatioibus Apostolicis et quibusvis aliis Romanorum Pontificum praedecessorum Nostrorum dispositionibus, ceterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut harum Litterarum transumptis, etiam impressis, manu tamen aliquis notarii publici subscriptis, et alicijus in ecclesiastica dignitate constitutis munitis, adhibeatur eadem prorsus fides, in judicio et extra illud, quae eisdem praesentibus litteris adhiberetur, si originaliter forent exhibitae, vel ostensae. Nemine ergo liceat quae hisce Litteris Nostris statuta sua infringere, vel eis ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem Omnipotentis Dei ac beatissimi Petri et Pauli, Apostolorum Ejus, se noverit incursurum. Datum Romae, apud sanctum Petrum, anno Domini millesimo nongentesimo vigesimo, die nona mensis Julii, Pontificatus Nostri anno septimo, editi O. Card. CAGIANO S. R. E. Cancellarius. C. Card. DE
sex menses, ab data presentiurn litterarum computandos, ad Sacram Congregationem Consistorialem authenticum exemplar peractae exsecutionis. Non obstantibus, quatenus opus sit, regulis in synodalibus, provincialibus, generalibus, universalibusque conciliis editis, specialibus, vel generalibus constitutionibus et ordinatioibus Apostolicis et quibusvis aliis Romanorum Pontificum praedecessorum Nostrorum dispositionibus, ceterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut harum Litterarum transumptis, etiam impressis, manu tamen aliquis notarii publici subscriptis, et alicijus in ecclesiastica dignitate constitutis munitis, adhibeatur eadem prorsus fides, in judicio et extra illud, quae eisdem praesentibus litteris adhiberetur, si originaliter forent exhibitae, vel ostensae. Nemine ergo liceat quae hisce Litteris Nostris statuta sua infringere, vel eis ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem Omnipotentis Dei ac beatissimi Petri et Pauli, Apostolorum Ejus, se noverit incursurum. Datum Romae, apud sanctum Petrum, anno Domini millesimo nongentesimo vigesimo, die nona mensis Julii, Pontificatus Nostri anno septimo, editi O. Card. CAGIANO S. R. E. Cancellarius. C. Card. DE LAI Episcopus Sabinensis S. C. Consistorialis Secretarius. RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicus. LUDOVICUS SCHULLER, Protonotarius Apostolicus. Locum tenens Pro-vicarii Apostolici. LETTERA APOSTOLICA I. Venerabilibus Dei Famulis Carlo Lwanga, Matias Mgrumba et sociis eorum, vulgo "de Uganda" martyribus, beatos honores decernuntur. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. — In Africam quemquam christianam fidem primus invexerit disceptatur adhuc; constat tamen, inde ab aevo apostolico religionem ibidem effloruisse et vigisse, et quam puram Christifideles Africam vitam agerent, Tertullianus ita describit, ut lego otium animos vehementer commoveat. Quae quidem regio nulli cedere videtur inlustrium virorum martyrumque copia. Ex his vero martyres Scillitanos commemorare placet, qui Carlhagine, Publio Vigellio Salurnino proconsule, sanguinem pro Christo profuderunt; et conscriptis autem judicii quaestionibus, quae hodie quoque feliciter exstant, colligitur qua constantia, quam generosa animi simplicitate proconsuli responderint fidemque suam professi sint. Recolere item libet Olybiam, Perpicuam, Felicitatem, Cyprianum et "multos frates martyres", quos Acta generatim percensent; Uticenses praeterea, nomine etiam Massae Candidae idcirco nuncupatos, aut quod calce viva obruti sint, ut hymno XIII enarrat Aurelius Prudentius, aut ob causae fulgorem, uti Augustinus opinari videtur. Haud ita multo post, primo hæretici, deinde Vandali, postremo mahumetani Africam christianam adeo vastarunt atque everterunt, ut, quae tot inclitos heroas Christi pepererat, quae
christianam fidem primus invexerit disceptatur adhuc; constat tamen, inde ab aevo apostolico religionem ibidem effloruisse et vigisse, et quam puram Christifideles Africam vitam agerent, Tertullianus ita describit, ut lego otium animos vehementer commoveat. Quae quidem regio nulli cedere videtur inlustrium virorum martyrumque copia. Ex his vero martyres Scillitanos commemorare placet, qui Carlhagine, Publio Vigellio Salurnino proconsule, sanguinem pro Christo profuderunt; et conscriptis autem judicii quaestionibus, quae hodie quoque feliciter exstant, colligitur qua constantia, quam generosa animi simplicitate proconsuli responderint fidemque suam professi sint. Recolere item libet Olybiam, Perpicuam, Felicitatem, Cyprianum et "multos frates martyres", quos Acta generatim percensent; Uticenses praeterea, nomine etiam Massae Candidae idcirco nuncupatos, aut quod calce viva obruti sint, ut hymno XIII enarrat Aurelius Prudentius, aut ob causae fulgorem, uti Augustinus opinari videtur. Haud ita multo post, primo hæretici, deinde Vandali, postremo mahumetani Africam christianam adeo vastarunt atque everterunt, ut, quae tot inclitos heroas Christi pepererat, quae sedibus episcopalis libens plus trecentis gloriabatur et Concilia tam multa fidei disciplinaeque tuendae congregaverat, ea, christianus suo deletus, paene omnem gradatim exuerit humanitatem et ad barbariam desciverit. Recentiore tamen aetate, quem admodum non defuerunt qui, scientiae cupiditate incensi, interiores explorare regiones ausi sint, ita, nec minore sane studio, Missionales, spiritibus plene imbuti quibus Apostoli animabantur, nullis armis nisi Cruce instructi, nulla arte nisi invicta in Deum fide confisi, in abditos illos tractus pervaserunt. Eos inter evangelifme sapientiae praconles, honorificentissimum sane obtinent locum Missionarii Africae, qui, Patres quoque Albi vulgo nuncupati, conditorem patremque legiferum habuerunt feliciter rec. Carolum Martialem Lavigerie, primum restitutae Carthaginiensis Sedis Archiepiscopam et S. R. E. Cardinalem. Quibus, in ipsis Instituti sui principiis, id auspicato coactit, ut, Vicariatu Nili Superioris sibi ab Apostolica Sede commisso, anno MDCCCLXXVII in Ugandae regnum, in media Africa situm, ingrederentur, ubi, octavo post anno, nigrilae duo et viginti, quorum plerique adhuc adulescentes, tam admirabile martyrium fecerunt, ut merito dici queat; eos non modo priscis Africae christianae heroibus aemulatos esse, sed etiam, duplici pudoris et religionis martyrio, suavissimam beatae Agnetis memoriam revocasse. Sed rem praestat ordine exponere, et eventus narratione delibare, qui Ecclesiae Christi gloriam, eandemque ob rerum condiciones novam ac splendidam, pepererat. Cum
plene imbuti quibus Apostoli animabantur, nullis armis nisi Cruce instructi, nulla arte nisi invicta in Deum fide confisi, in abditos illos tractus pervaserunt. Eos inter evangelifme sapientiae praconles, honorificentissimum sane obtinent locum Missionarii Africae, qui, Patres quoque Albi vulgo nuncupati, conditorem patremque legiferum habuerunt feliciter rec. Carolum Martialem Lavigerie, primum restitutae Carthaginiensis Sedis Archiepiscopam et S. R. E. Cardinalem. Quibus, in ipsis Instituti sui principiis, id auspicato coactit, ut, Vicariatu Nili Superioris sibi ab Apostolica Sede commisso, anno MDCCCLXXVII in Ugandae regnum, in media Africa situm, ingrederentur, ubi, octavo post anno, nigrilae duo et viginti, quorum plerique adhuc adulescentes, tam admirabile martyrium fecerunt, ut merito dici queat; eos non modo priscis Africae christianae heroibus aemulatos esse, sed etiam, duplici pudoris et religionis martyrio, suavissimam beatae Agnetis memoriam revocasse. Sed rem praestat ordine exponere, et eventus narratione delibare, qui Ecclesiae Christi gloriam, eandemque ob rerum condiciones novam ac splendidam, pepererat. Cum igitur Missionales, quos memoravimus, stationem Sanctae Mariae de Rubaga constituissent et regem Ugandae Mtesa christianae fidei prospere minime refragatur, is animorum ardor excitatus est, tot centena catechumenorum se divini verbi satoribus instituendos tradiderunt, ut laetam tota, illa regio uberrimorum fructuum spem atque exspectationem de se commoveret. Verumtamen, paulo post, rex Mtesa, mahumetanis impulsoribus, qui, si christianae religio plus valuisset, metuebant ne quid mercatura servorum detrimenti caperet, quam libere agere consueverant, commutata sensim voluntate atque opinioni, id animo denique intendit, ut fidei propagationi, vi quoque illata, si opus esset, obsisteret. Qua rerum condicio prudenter perpensa, missionales interim cessere loco; sed cum, brevi post, rex vita functus esset, Muang-a ejus filius, quo familiari ac benevolo utebantur, vix reguo potitus, iis instituit, ut in urbem principem regrediendur. Idem vero, cum reversos benigne excepisset, palam spopondit, quod, quodque in patris locum, Deo christiana precibus conciliato, suffectus erat, fore ut non modo ex hisce optimos ad se arcesseret atque ad regni dignitates eveheret, sed etiam ethnicos omnes imperio suo obnoxios ad religionem amplectendam ipsemet suadere. Jussit sane complures ex christianis vel catechumenis in regia aula circumstire, et quidem non sine sua ipsius utilitate; cum enim optimates, rebus novis adversi, de rege interimendo clam decreverent, nonnulli