jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
Praelati et Consultores, unanimi consensu tuto procedi posse responderunt. Nos vero in re tanti momenti Nostram aperire mentem cunctati sumus, ut ex his precibus supernum antea lumen posceremus. Quod quidem cum fecissemus; Dominico intra Octavam Ascensionis die, idest xii mensis majus eodem anno, religiosissime litato Eucharistico Sacrificio, adstantibus venerabilibus fratribus Nostris Antonio S. R. E. Card. Vico, Episcopo Portuensi et S. Ruffinae, Sacrae Rituum Congregationis Praefecto, et Vincentio S. R. E. Card. Vannutelli, Episcopo Ostiensi et Praenestino, Sacri Collegii Decano causaque relatore, et Reverendissimos Dominos Alexandro Verde, eiusdem S. Ritum Congregationis a secretis, et Aegidium Mariani, Fidei promotore, sollemniter ediximus tuto posse ad sollemni venerabilis Servi Dei Oliverii Plunket beatificationem. Quae cum ita sit, precibus permoti venerabilium fratrum Episcoporum Hiberniae et Australasiae, auctoritate Nostra apostolica, concedimus ut idem venerabilis Oliverius Plunket beati nomine in posterum nuncupetur, ejusque corpus et lippitana seu reliquiae publicae venerationi proponantur, non tamen in sollemnibus supplicationibus deinde; itemque permittimus, ut imagines ejusdem Servi Dei radiis decorentur. Praeterea, eadem auctoritate Nostra, concedimus, ut de eo quotannis recitetur Officium de Commune unius Martyris, cum lectuionibus propriis per Nos elaboratis et Missa propria pariter per nos adhibitae celebretur, servatis rubricis, dumtaxat tamen in dioeceses Hiberniae atque Australasiae nec non in Ecclesiis atque Oratoriiis Colegii aliorumque Institutorum Hibernorum in hac Alma Urbe Nostra existentium. Denique largimur ut sollemnia beatificationis venerabilis Dei Famuli Oliverii Plunket, servandis servandis, in dioeceses supradictis Hiberniae atque Australasiae celebrentur, necnon in templo Colegii Ludoviciani Hibernorum totum annum ab ipsis sollemnibus in Basilica Vaticana rite peractis. Non obstans constitutionibus atque ordinationibus apostolicis ac decretis de non cultu editis, et aliorumque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut praesentium Litterarum exemplis, etiam impressis, dummodo manu Secretarii Sacrae Ritum Congregationis subscripta sint et sigillo Cardinalis Praefecti obsignatum, eadem prorsus fides in disceptationibus, judicialibus quoque, habetur, quae voluntatis Nostrae significationi, hisce Litteris ostensis, habetur. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die xxim mensis majus, anno MCMXX, Pontificatu Nostro sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis S. Ritum Congregationis. III. Venerabili Dei famulae Annae Mariae Taigi, matrifamilias, e tertio Ordine Sanctissimae Trinitatis redemptionis captivorum, Beatorum caelitum honores decernuntur. BENEDICTUS PP. XV Ad
in Ecclesiis atque Oratoriiis Colegii aliorumque Institutorum Hibernorum in hac Alma Urbe Nostra existentium. Denique largimur ut sollemnia beatificationis venerabilis Dei Famuli Oliverii Plunket, servandis servandis, in dioeceses supradictis Hiberniae atque Australasiae celebrentur, necnon in templo Colegii Ludoviciani Hibernorum totum annum ab ipsis sollemnibus in Basilica Vaticana rite peractis. Non obstans constitutionibus atque ordinationibus apostolicis ac decretis de non cultu editis, et aliorumque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut praesentium Litterarum exemplis, etiam impressis, dummodo manu Secretarii Sacrae Ritum Congregationis subscripta sint et sigillo Cardinalis Praefecti obsignatum, eadem prorsus fides in disceptationibus, judicialibus quoque, habetur, quae voluntatis Nostrae significationi, hisce Litteris ostensis, habetur. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die xxim mensis majus, anno MCMXX, Pontificatu Nostro sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis S. Ritum Congregationis. III. Venerabili Dei famulae Annae Mariae Taigi, matrifamilias, e tertio Ordine Sanctissimae Trinitatis redemptionis captivorum, Beatorum caelitum honores decernuntur. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. Quod habetur in Sacris Litteris: « Mulierem fortem quis inveniet? procul et de ultimis finibus pretium eas. Fortitudo et decus judgmentum ejus: os suum aperuit sapientiae et lex clementia? in lingua ejus. Surrexerunt filii et beatissimam praedicaverunt, vir ejus et laudavit eam o, id merito referri potest ad venerabilem Dei famulam Annam Mariam Taigi, matrem familias. Et sane haec adnottilla Dei a divina Sapientia exhibitam absolutissimam hanc fortis mulieris imaginem ad amussim expressit, probavitque exemplo suo nullam esse vitae conditionem, in qua ad christianam perfectionem praecludatur iter. Ecclesiae Dei Sponsae floribus « nec rosae desunt, nec lilia », sed dum ejusdem Ecclesiae fasti virginum nominibus abundat, multo minori conjugatarum numero pollent. Ex hoc facile argui potest, quo rarius in matrimonio occurrit absolutae sanctitatis exemplar, eo etiam pretiosius esse omnino existimandum. Quoique vero christianum matrimonium Christi conjunctionem cum Ecclesia sua refert, dictumque propterea est ab Apostolo « Sacramentum magnum », haud raro Deus ostendere voluit, positum esse in hominis arbitrio, gratiae caelestis opem, pervenire ad fastigium perfectionis hac etiam in conditione, non obstante qualibet objecta difficultate. Id praeteritis seculis ostendit per Elisabethas, Hedvigi aliasque principes foeminas; id, post elapso saeculo, portendere voluit Altissimus per humilern mulierem, quae, licet
ad venerabilem Dei famulam Annam Mariam Taigi, matrem familias. Et sane haec adnottilla Dei a divina Sapientia exhibitam absolutissimam hanc fortis mulieris imaginem ad amussim expressit, probavitque exemplo suo nullam esse vitae conditionem, in qua ad christianam perfectionem praecludatur iter. Ecclesiae Dei Sponsae floribus « nec rosae desunt, nec lilia », sed dum ejusdem Ecclesiae fasti virginum nominibus abundat, multo minori conjugatarum numero pollent. Ex hoc facile argui potest, quo rarius in matrimonio occurrit absolutae sanctitatis exemplar, eo etiam pretiosius esse omnino existimandum. Quoique vero christianum matrimonium Christi conjunctionem cum Ecclesia sua refert, dictumque propterea est ab Apostolo « Sacramentum magnum », haud raro Deus ostendere voluit, positum esse in hominis arbitrio, gratiae caelestis opem, pervenire ad fastigium perfectionis hac etiam in conditione, non obstante qualibet objecta difficultate. Id praeteritis seculis ostendit per Elisabethas, Hedvigi aliasque principes foeminas; id, post elapso saeculo, portendere voluit Altissimus per humilern mulierem, quae, licet matrimonii curis circumsepta et manuum labore sibi suisque victum comparare coacta, pretiosissima tamen edidit consummatae sanctitatis exempla. Sensis, in Hetruriae urbe nobilissima, in lucem edita fuit serva Dei, die vicesimo nono mensis majus anno MDCCLXIX ex piis atque honestis parentibus Aloisio Giannetti, qui pharmacopolam agebat, et Maria Sancta Masi, eique, sequenti die, salutari aqua ablutae, Aunae Mariae Antoniae Jesualdae nomina indita sunt. Pater, ex mediocri fortuna ad egestatem redactus, una cum uxore et puellula, relicta patria, Romam petiit, et vix sexennales Anna longum iter pedes emensa est. Hic dum pia mater in famulatu degebat penes honestam familiam, puella instituenda traditur magistris nomine Pis ad Sanctae Agathae Gothorum. In earum disciplina, bonis imbuta moribus atque in domesticis officiis, quae ad tenuis conditionis mulieres spectant, versata, grandiuscula iam effecta, parentibus suis suppensa ferendi desiderio acta apud conspicuam dominam ancillae munus obire coepit. At vero, cum juvenis continuo pericula experirerat, quibus honestas obiicebat, ideoque Duplias ineundi consilium coepit, Deumque fervida prece rogavit ut virum sibi designaret propriae indoli respondendum, quocum in fonde Domino atque in honesta paupertate vitam traduceret. Parentibus amicabiliter conciliatae nuptiae seque matrimonio conjungit cum Dominico Taigi, juveni e famulatu domus Chisiorum, patria Mediolanensi, pio quidem et probo, sed rudibus et
sequenti die, salutari aqua ablutae, Aunae Mariae Antoniae Jesualdae nomina indita sunt. Pater, ex mediocri fortuna ad egestatem redactus, una cum uxore et puellula, relicta patria, Romam petiit, et vix sexennales Anna longum iter pedes emensa est. Hic dum pia mater in famulatu degebat penes honestam familiam, puella instituenda traditur magistris nomine Pis ad Sanctae Agathae Gothorum. In earum disciplina, bonis imbuta moribus atque in domesticis officiis, quae ad tenuis conditionis mulieres spectant, versata, grandiuscula iam effecta, parentibus suis suppensa ferendi desiderio acta apud conspicuam dominam ancillae munus obire coepit. At vero, cum juvenis continuo pericula experirerat, quibus honestas obiicebat, ideoque Duplias ineundi consilium coepit, Deumque fervida prece rogavit ut virum sibi designaret propriae indoli respondendum, quocum in fonde Domino atque in honesta paupertate vitam traduceret. Parentibus amicabiliter conciliatae nuptiae seque matrimonio conjungit cum Dominico Taigi, juveni e famulatu domus Chisiorum, patria Mediolanensi, pio quidem et probo, sed rudibus et incultis moribus atque ingenio moroso. Quemadmodum de sancta Monica matre sua divus Augustinus scripsit, ita Anna Maria pudiciac ac socrorum viro suo obtemperavit sicut Domino, eumque studuit lucrari Deo. Primis matrimonii annis, quod florentissima viginti annorum aetate inierat, ut viro satisfaceret, saeculi vanitatibus aliquantum tempus traxesit, nec renuit elegantes vestes induere, comptoque crine incedere. Mox, intimas animadvertere coepit voces atque anxietates animo concipere, ex quibus persensit, se, dimissis rerum fluxarum blandimentis, ad perfectionis semitam decurrendam a Deo compellari. Et re vera, cum quo die, concinnis ornata vestibus, Basilicam Vaticanam adivisset, sacerdos quidam ex Ordine Servorum Mariae mulierem conspiciebat, interna voce se moneri sensit, ut vultum foeminae illius adnotaret, utpote quae brevi ad piacularem exedram ipsius foret accessura, breviique ad fastigium sanctitatis perventura. Anna autem, cum compescere minime posset stimulos conscientiae et seque ad Deum tristimbus experiretur, ut animi sui latebras Dei ministro aperi;et, ad sancti Marcelli templum venit, ibique in illum sacerdotem, virtute ac vitae sanctimonia spectatissimum, incidit, qui prope Basilicam Vaticana supernum lumine fuerat praemonitus. Hic, simul atque exspectatam conspexit, paternam ancillam Dei caritate excepit, proditaque mirabili divina illuminatione, dubium erexit animum, susceptum probavit consilium, et in calefaciendo viro atque annuente confessario, habitum recepit Ordinis SSMSS Trinitatis Redemptionis Captivorum
induere, comptoque crine incedere. Mox, intimas animadvertere coepit voces atque anxietates animo concipere, ex quibus persensit, se, dimissis rerum fluxarum blandimentis, ad perfectionis semitam decurrendam a Deo compellari. Et re vera, cum quo die, concinnis ornata vestibus, Basilicam Vaticanam adivisset, sacerdos quidam ex Ordine Servorum Mariae mulierem conspiciebat, interna voce se moneri sensit, ut vultum foeminae illius adnotaret, utpote quae brevi ad piacularem exedram ipsius foret accessura, breviique ad fastigium sanctitatis perventura. Anna autem, cum compescere minime posset stimulos conscientiae et seque ad Deum tristimbus experiretur, ut animi sui latebras Dei ministro aperi;et, ad sancti Marcelli templum venit, ibique in illum sacerdotem, virtute ac vitae sanctimonia spectatissimum, incidit, qui prope Basilicam Vaticana supernum lumine fuerat praemonitus. Hic, simul atque exspectatam conspexit, paternam ancillam Dei caritate excepit, proditaque mirabili divina illuminatione, dubium erexit animum, susceptum probavit consilium, et in calefaciendo viro atque annuente confessario, habitum recepit Ordinis SSMSS Trinitatis Redemptionis Captivorum et in sacra aede sancti Caroli in Monte Quirinali, cum ingenti sui cordis laetitia, in comitatu Ordinis tertii rite adlecta fuit. Religiosa habitu induta, jejuniis, cilicio, flagellis compostus coepit Chillem, vitamque ad Christi Crucis exemplar componere; rigidam nudi vivendi rationem aggressa, cunctas edomuit cupiditates, quae, nisi parett, imperant. Saepenumero, quum in praeteritae vitae levitates detestandas ac deflendas nimio rigore raperetur, faciem in terram offendere, donec sanguis alfluere, coegit; at confessarius, ne hujusmodi poenitentia genere uteretur, vetuit, dictoque audiens Dei famula illico obtemperavit. Interea, optimae uxoris ac diligissimae matris familias muneres tam religiose perfuncta est, ut merito cunctis uxoribus ac matribus perfectum ac nitidissimum exstitert exemplum. Summo mane ex tecto surgerebat, proximamque domus ecclesiam adibat, ut pietatem suam foveret, seque eucharistica recrearet mensa; sed vix illucescebat, se inter domesticos recipiebat parietes, ut familiaribus negotiis operam sedulam daret et proprii status officia impleret. Septem suscepit liberos, quatuor mares et tres foeminas; ex his, qui superfuerunt, nonnulli enim adhuc infantes occubuerunt, honestate vita; morumque, quum quid relgiosum aptumque suae conditioni institutionem accepisseunt, ostenderunt. At, licet esset domesticis intenta laboribus, ut manuum opera filios aleret suos, venerabilis serva Dei assiduo studio superna meditabatur; et memoriae proditum est, eandem, dum oraret, caelesti delectatione ac jucunditate
in praeteritae vitae levitates detestandas ac deflendas nimio rigore raperetur, faciem in terram offendere, donec sanguis alfluere, coegit; at confessarius, ne hujusmodi poenitentia genere uteretur, vetuit, dictoque audiens Dei famula illico obtemperavit. Interea, optimae uxoris ac diligissimae matris familias muneres tam religiose perfuncta est, ut merito cunctis uxoribus ac matribus perfectum ac nitidissimum exstitert exemplum. Summo mane ex tecto surgerebat, proximamque domus ecclesiam adibat, ut pietatem suam foveret, seque eucharistica recrearet mensa; sed vix illucescebat, se inter domesticos recipiebat parietes, ut familiaribus negotiis operam sedulam daret et proprii status officia impleret. Septem suscepit liberos, quatuor mares et tres foeminas; ex his, qui superfuerunt, nonnulli enim adhuc infantes occubuerunt, honestate vita; morumque, quum quid relgiosum aptumque suae conditioni institutionem accepisseunt, ostenderunt. At, licet esset domesticis intenta laboribus, ut manuum opera filios aleret suos, venerabilis serva Dei assiduo studio superna meditabatur; et memoriae proditum est, eandem, dum oraret, caelesti delectatione ac jucunditate a Deo fuisse perfusam. Virtutes omnes tam theologicus quam morales coluit, atque in uniuscujusque ex illis exercitatione adeo excelluit, ac si, reliquis posthabitis, illam unam toto corde adamasset. Conjugali tecto quid in coenobium conversa, venerabili ancillae Dei nec contumeliae defuerunt, neque calumniae; has vero pro Christo sustinuit intrepido animo, parcens obtrectatoribus, quibus pro malo bonorum reddere studuit. Tanto in Deum aestuabat amore, ut ipsum vehementer cohibere cogeretur. Nec tamen, etsi caelesti illa flamma erat absumpta et latebat abdita in Christo, minus de proximis ac de civili societate meruisse dicenda est. Licet enim inopia rerum laboraret, nullam occasionem venerabilis Dei famula praetermisit, quominus egenorum necessitatibus opitularetur; eademque vel in publicis vel in privatis calamitatibus, superno lumine instructa, divinae ultioni se victimam obtulit praeclaram, studens non intermissa prece impendentia aliorum cervicibus infortunia propulsare. Coelestibus signis ac divinis charismatibus ditata, in exstasis saepissime rapiebatur; Eucharistiae sedem per ostium conspicebat; sacras Species a non consecratis gustu disloguebat. Sed inter cetera dona illud sane mirabile quadraginta septem per annos experta est quasi solis oculos positis, qua in luce intueretur praesentia non minus quam absentes, eventura prospiceret, mentium latus scrutaretur, quaelibet arcana, licet occultissima, significaret. Tot ac tantis gratiae thesauris cumulata, etiam cum in vivis ageret,
obtrectatoribus, quibus pro malo bonorum reddere studuit. Tanto in Deum aestuabat amore, ut ipsum vehementer cohibere cogeretur. Nec tamen, etsi caelesti illa flamma erat absumpta et latebat abdita in Christo, minus de proximis ac de civili societate meruisse dicenda est. Licet enim inopia rerum laboraret, nullam occasionem venerabilis Dei famula praetermisit, quominus egenorum necessitatibus opitularetur; eademque vel in publicis vel in privatis calamitatibus, superno lumine instructa, divinae ultioni se victimam obtulit praeclaram, studens non intermissa prece impendentia aliorum cervicibus infortunia propulsare. Coelestibus signis ac divinis charismatibus ditata, in exstasis saepissime rapiebatur; Eucharistiae sedem per ostium conspicebat; sacras Species a non consecratis gustu disloguebat. Sed inter cetera dona illud sane mirabile quadraginta septem per annos experta est quasi solis oculos positis, qua in luce intueretur praesentia non minus quam absentes, eventura prospiceret, mentium latus scrutaretur, quaelibet arcana, licet occultissima, significaret. Tot ac tantis gratiae thesauris cumulata, etiam cum in vivis ageret, summa sanctitatis fama emanuit. Ut in spiritualibus aut in temporalibus negotiis consilium ab ea quaererent, ad venerabilem Dei servam omnes conditionis homines confluebant : hosque excipiebat comiter, domesticis intenta pensis, suoque tantum adspectu recreatos dimittebat. Saepe conclamator a medicis infirmos ad sanitatem revocavit : saepernumero obstinatos peccatores ad bonam frugem reduxit. Principes viri, Praesules in ecclesiastica dignitate constituti, Sanctae etiam Romanae Ecclesiae Cardinales gravissimis in adjunctis ad se illam accedere non dubitarnnt : saepenumero humilis femella exterarum nationum Legatos arcana Status edocuit. Multis aerumnis jactata, juraque iam pridem valetudine, extremi morbi doloribus invicta patientia toleratis, tandem anno aetatis suae sexagesimo optavo, cupiens dissolvi et esse cum Christo, tranquillissimo exitu sese ob Jormivit vidus junias anno MDCCLXXVN, prout ipsa praedixerat. Fama sanctitatis, qua viveus floruit, post obitum percrebuit, miraculorum splendore roborata. Corpus in Agro Verano primum sepultum, decem et octo post annos a romano clero honoris causa petitum jucr-upturnque repenun, ad sanctae Mariae Pacis elatum est, ibique jacuit ad annum usque MDCCCLXV, donec, ut Ordinis SSmae Trinitatis votis satisfieret, eo quod ipsa venerabilis Dei famula vivens optaverat se in aliqua Ecclesia Ordinis sepeliri, in basilica sancti Chrysogoni conditum fuit, ubi in praesens singulari devotione asservatur. Haec sacri corporis translationes, ob frequentem
reduxit. Principes viri, Praesules in ecclesiastica dignitate constituti, Sanctae etiam Romanae Ecclesiae Cardinales gravissimis in adjunctis ad se illam accedere non dubitarnnt : saepenumero humilis femella exterarum nationum Legatos arcana Status edocuit. Multis aerumnis jactata, juraque iam pridem valetudine, extremi morbi doloribus invicta patientia toleratis, tandem anno aetatis suae sexagesimo optavo, cupiens dissolvi et esse cum Christo, tranquillissimo exitu sese ob Jormivit vidus junias anno MDCCLXXVN, prout ipsa praedixerat. Fama sanctitatis, qua viveus floruit, post obitum percrebuit, miraculorum splendore roborata. Corpus in Agro Verano primum sepultum, decem et octo post annos a romano clero honoris causa petitum jucr-upturnque repenun, ad sanctae Mariae Pacis elatum est, ibique jacuit ad annum usque MDCCCLXV, donec, ut Ordinis SSmae Trinitatis votis satisfieret, eo quod ipsa venerabilis Dei famula vivens optaverat se in aliqua Ecclesia Ordinis sepeliri, in basilica sancti Chrysogoni conditum fuit, ubi in praesens singulari devotione asservatur. Haec sacri corporis translationes, ob frequentem civium Romanorum concursum, triumpho simillimae visae sunt. Quamobrem, collectis testimoniis et juridicis inquisitionibus Ordinaria auttoritate rite absolutis, causa agitari coepta est penes sacrorum Rituum Congregationem de beati Caelitum honoribus venerabili servae Dei decernendis, et rec. me. Pius PP. IX, Praedecessor Noster, per decretum die vini mensis januarii anno MDCCCLXIII datum, introductionis causae Commissionem signavit. Postea actum est auctoritate apostolica de virtutibus, quibus venerabilis Dei serva, dum mortalem vitam ageret, excelluit et, probationibus omnibus legitime sumptis, Pius PP. X, fel. rec. Noster Praedecessor, per decretum IV nonas martias anno MCMVI obsignatum, venerabilis servae Dei Annae Mariae Taigi virtutes heroicum fastigium attigisse sanxit. Inita deinde actio est de miraculis quae, ea deprecante, divinitus patrata ferebantur, et, juridicis disceptationibus rite peractis, Nos sollemni decreto vim idus januarias anno MCMXIX edito, de duobus miraculis constare ediximus. Cum igitur esset de virtutibus in gradu heroico ac de duobus miraculis prolatum judicium, unum illud supererat ut rogarentur Patres num venerabilis Dei famula inter beatos Caelitus tuto foret accensenda. Hec praestitit venerabilis frater Noster Antonius S. R. E. Cardinalis Vico, Episcopus Portuensis et Sanctae Rufinae, sacrorum Rituum Congregationi Praefectus et Causae Relator, in generale conventu coram Nobis in Vaticanis aedibus habito, die xi mensis februarii anno MCMXIX,
introductionis causae Commissionem signavit. Postea actum est auctoritate apostolica de virtutibus, quibus venerabilis Dei serva, dum mortalem vitam ageret, excelluit et, probationibus omnibus legitime sumptis, Pius PP. X, fel. rec. Noster Praedecessor, per decretum IV nonas martias anno MCMVI obsignatum, venerabilis servae Dei Annae Mariae Taigi virtutes heroicum fastigium attigisse sanxit. Inita deinde actio est de miraculis quae, ea deprecante, divinitus patrata ferebantur, et, juridicis disceptationibus rite peractis, Nos sollemni decreto vim idus januarias anno MCMXIX edito, de duobus miraculis constare ediximus. Cum igitur esset de virtutibus in gradu heroico ac de duobus miraculis prolatum judicium, unum illud supererat ut rogarentur Patres num venerabilis Dei famula inter beatos Caelitus tuto foret accensenda. Hec praestitit venerabilis frater Noster Antonius S. R. E. Cardinalis Vico, Episcopus Portuensis et Sanctae Rufinae, sacrorum Rituum Congregationi Praefectus et Causae Relator, in generale conventu coram Nobis in Vaticanis aedibus habito, die xi mensis februarii anno MCMXIX, omnesque tum S. R. E. Cardinales Ritibus sacris tuendis praepositi, tum qui alerant Patres Consultores, unanimi suffragio affirmative responderunt. Nos vero ab apcerta judicium Nostra supersedimus, rati iterandas Deo esse preces ante edendum supremum in re tam gravi judicium. Quod cum impense fecissemus, tandem Dominica prima Quadragesimae, idest, vim idus martias eodem anno MCMXIX, Eucharistico litania Sacramenti, adiacentibus adstantibusque praedicto venerabili fratri Nostro Antonio S. R. E. Cardinali Vico, Episcopo Portuensi et Sanctae Rufinae, sacrorum Rituum Congregationi Praefecto et Causae Relatore, nec non dilectis filiis Angelo Mariani, sanctae Fidei Promotore generali, et Alexandro Verde, enunciationis sacrorum Rituum Congregationis Secretario, sollemni decreto sanctimus procedi tuto posse ad venerabilis Dei famulae Annae Mariae Taigi beatificationem. Quae cum ita sint, Nos, etiam permoti precibus universi Ordinis SSmae Trinitatis Redemptionis Captivorum, auctoritate Nostra Apostolica, harum Litterarum vi, facultatem facimus ut venerabilis Dei famula Anna Maria Taigi, mater familiaris, ex Tertio Ordine SSmae Trinitatis Redemptionis Captivorum, Beatae nomine in posterum nuncupetur, ejusque corpus et lypsanum, seu reliquiae, non tamen in sollemnibus supplicationibus deferendae, publicae fidelium venerationi proponantur, atque imagines radiis decorentur. Praeterea eadem auctoritate Nostra Apostolica concedimus, ut de illa recitetur Officium et Missa celebretur singulis annis de communi nec Virginiurn nec Martyrum, cum orationibus