jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
laica, ut aiunt, tantis obnoxissis periculis, plurimum interest intelligit, ut qui praesertim ex scholis elementorum excesserunt, diligenter, magistros Ordine Clero, institutis sanctae religionis informentur. Hanc tu ob causam, ut profiteris in proemio, te contulisti ad scribendum, eo consilio ut plenam explicationem dumtaxat doctrina christianae adolescentibus nostris offerres, recte existimans, qui bene se cognitione veritatis armassent, ipsos facile suam fidem ab impugnatione defenduros. Nec vero neglexisti inimicos, hoc tempore, catholicae fidei praecipuos eosque in duplex genus dispertitos, in textedoisto opere, attendere, adversus utrosque convincens catechismi catholici et dogmatum et praeceptorum tum rationi consentanea esse aut certe non contraria, tum a Deo revelante Ecclesia esse tradita. Quod autem professus sis, id te fideliter praestare affirmantes, homines hujus disciplinae peritissimi, quibus videntur tui libelli etiam propter idoneum rerum copiam lucidumque ordinem valde commendabiles. Nos igitur ex animo tibi gratulamur, dilecte fili, atque ut ingenii, studii pietatisque tuae fructus quam plurimis ad ebriefiam sapientiam vel discendam vel docendam evadat, Deo favente, perutilis, vehementer optamus. Ita illam hic laboris tui mercedem accipies quae tibi in votis debet esse; sed altera eaque multo amplior te manet in coelis ubi "qui ad justitiam erudiunt multos fulgebunt" quasi stellae in perpetuas aeternitates". Cujus auspice sit apostolica benedictio, quam tibi in testimonium benevolentiae paternae amantissime impertimus. Datum Romae, apud sanctum Petrum, die xxxi mensis januarii anno MCMXX; Pontificatus Nostri sexto. BENEDICTUS PP. XV (P. 109). II. Ad Josephum S. R. E. card. Franciscus Nava, in XXV natali ejus archiepiscopatus catanensis. Dilecte fili Noster, salutem et apostolicam benedictionem. — Fecit haud ita pridem pro tua modestia, ut nemini significares, quo die abhinc annos quinquaginta sacerdotium invisses. Ejus igitur commemorationi diei, qui felicissimus in primis haberi solet, insciis omnibus quos nosti — et multos quidem — studiosos tui, apud te tacita praeteriit. Verum quo pacto prohiberes eos meminisse quotus esset hic abnus, cum te ista ecclesia pastore dilingentissimo uteretur? Itaque hoc Nobis sane libentibus affertur, quod tua egregiis illustrata promerita, natalem quinternesium et vicesimum archiepiscopatus tui Catandensis communibus istius Cleri populique laetitiis propediem celebratum iri. Cujus Nos gratulationis ex animo participes, ea tibi, volumus, non solum pietatem erga te filiorum, sed
tibi in testimonium benevolentiae paternae amantissime impertimus. Datum Romae, apud sanctum Petrum, die xxxi mensis januarii anno MCMXX; Pontificatus Nostri sexto. BENEDICTUS PP. XV (P. 109). II. Ad Josephum S. R. E. card. Franciscus Nava, in XXV natali ejus archiepiscopatus catanensis. Dilecte fili Noster, salutem et apostolicam benedictionem. — Fecit haud ita pridem pro tua modestia, ut nemini significares, quo die abhinc annos quinquaginta sacerdotium invisses. Ejus igitur commemorationi diei, qui felicissimus in primis haberi solet, insciis omnibus quos nosti — et multos quidem — studiosos tui, apud te tacita praeteriit. Verum quo pacto prohiberes eos meminisse quotus esset hic abnus, cum te ista ecclesia pastore dilingentissimo uteretur? Itaque hoc Nobis sane libentibus affertur, quod tua egregiis illustrata promerita, natalem quinternesium et vicesimum archiepiscopatus tui Catandensis communibus istius Cleri populique laetitiis propediem celebratum iri. Cujus Nos gratulationis ex animo participes, ea tibi, volumus, non solum pietatem erga te filiorum, sed Nostram etiam in te benevolentiam declarare. Quare una cum his litteris munusculum accipe a Nobis, triplicem tabulam in qua tu contemplanda non tam artificis manum, quam animam dantis intueare. Deus vero lectissimis te muneribus augeat, precamur; eorumque sit auspice, dilecte fili Noster, apostolica benedictio quam tibi singulari cum caritate impertimus. Datum Romae, apud sanctum Petrum, die v mensis martii MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. BENEDICTUS PP.XV (P. 109). III. AdR. P. D. Aloisius Marius Galeazzi, episcopum Bergomensem: de praescriptionibus Sedis apostolice in re sociali non negligendis, immo religiosissime sequendis. Venerabilis frater, salutem et apostolicam benedictionem. — Soliti Nos quidem Bergomates nostros, utpote qui christianis moribus institutisque in exemplum florerent, libentissime respicere, admodum aegre non bonos rumores excepimus de quibusdam popularibus motibus qui nuper istic exstitissent. Profecto non est mirum, si inimicus homo, cum jam pridem de ista dominici agri ubertate tabesceret, sedulusque aucuparetur nocendi opportunitatem, hac miserrimorum temporum occasione usus sit, ut in ista fecundaque segete zizania superseminaret. At vero mala semina, quæ, si se radices egerint, possunt ipsas fruges opprimere, omnino, quantum est in Nobis, prohibere debemus ne succrescant; Nobis enim totius agri mystici curam Dominus demandavit. Itaque his tam te illis appellamus, venerabilis frater, non quod de tua
Datum Romae, apud sanctum Petrum, die v mensis martii MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. BENEDICTUS PP.XV (P. 109). III. AdR. P. D. Aloisius Marius Galeazzi, episcopum Bergomensem: de praescriptionibus Sedis apostolice in re sociali non negligendis, immo religiosissime sequendis. Venerabilis frater, salutem et apostolicam benedictionem. — Soliti Nos quidem Bergomates nostros, utpote qui christianis moribus institutisque in exemplum florerent, libentissime respicere, admodum aegre non bonos rumores excepimus de quibusdam popularibus motibus qui nuper istic exstitissent. Profecto non est mirum, si inimicus homo, cum jam pridem de ista dominici agri ubertate tabesceret, sedulusque aucuparetur nocendi opportunitatem, hac miserrimorum temporum occasione usus sit, ut in ista fecundaque segete zizania superseminaret. At vero mala semina, quæ, si se radices egerint, possunt ipsas fruges opprimere, omnino, quantum est in Nobis, prohibere debemus ne succrescant; Nobis enim totius agri mystici curam Dominus demandavit. Itaque his tam te illis appellamus, venerabilis frater, non quod de tua diligentia dubitemus, cujus in hac ipsa causa documentum dedisti, sed quia opportunum ducimus dilectos filios, te interprete, hortari, ut in officio permaneant: id quod alacriore etiam voluntate facturos conridimule, cum tuae viderint Nostram suffragari auctoritatem. Principio sciant omnes, cupimus, vehementer Nobis probari quod cum, jam quiescentibus armis, ad intermissa opera vulgo reditus fieret, tu, venerabilis frater, novis tenuiorum necessitatibus occurrens, dioecesano Consilio adhibito, proprium Officium institueris opificum rationibus, pro eorum varietate, provehendis. Optimum enim vero instituti genus valdeque frugiferum, si quidem recte, id est religione magistra, gubernetur; secus quantam perturbationem civitati possit afferre, satis superque apparet. Ergo qui rei praesunt ejusmodi, quae cum communi salute arcte cohaeret, ante omnia necesse est christianus; sapientiae de re sociali doctrinas, memorandis encyclicis S. Pius XI aliusque Apostolicae Sedis litteris traditas, ob oculos semper habeant, easque religiosissime sequantur. Illa praesertim meminerint: in hoc vitae exiguo cursu miseriisque omnis generis obnoxio, nemini licere esse beato; beatitatem veram absolutamque et eam sempiternam, tamquam ætatis bene actæ praemium, nobis esse in coelis propositam; illuc nos, quidquid agamus, spectare oportere; ob eam ipsam causam non tam diligentes esse debere in nostris jurebus quam in servandis officiis; sed tamen in hac quoque mortali vita fas esse nostram, quoad possimus,
vulgo reditus fieret, tu, venerabilis frater, novis tenuiorum necessitatibus occurrens, dioecesano Consilio adhibito, proprium Officium institueris opificum rationibus, pro eorum varietate, provehendis. Optimum enim vero instituti genus valdeque frugiferum, si quidem recte, id est religione magistra, gubernetur; secus quantam perturbationem civitati possit afferre, satis superque apparet. Ergo qui rei praesunt ejusmodi, quae cum communi salute arcte cohaeret, ante omnia necesse est christianus; sapientiae de re sociali doctrinas, memorandis encyclicis S. Pius XI aliusque Apostolicae Sedis litteris traditas, ob oculos semper habeant, easque religiosissime sequantur. Illa praesertim meminerint: in hoc vitae exiguo cursu miseriisque omnis generis obnoxio, nemini licere esse beato; beatitatem veram absolutamque et eam sempiternam, tamquam ætatis bene actæ praemium, nobis esse in coelis propositam; illuc nos, quidquid agamus, spectare oportere; ob eam ipsam causam non tam diligentes esse debere in nostris jurebus quam in servandis officiis; sed tamen in hac quoque mortali vita fas esse nostram, quoad possimus, emendare fortunam, commodioremque statum nobis quaerere; ad commune autem bonum nullam rem plus valere quam concordiam consolationemque omnium ordinum; hujus vero conciliatricem maximam esse christianam caritatem. Videant igitur quam male opificum utilitati consulerent qui, se professi meliorem eis vitae conditionem paraturos, vovebant se ad haec fluxa et caduca potiunda adjutores praebere, eorumque animos non solum, officiorum christianorum admonitu, moderari neglegenter, sed infestiores etiam facerent locupletibus, idque ea vi et acerbitate verborum, qua concitare multitudines ad civilis societatis eversionem alieni a nobis homines consuevissent. Ad hoc tantum periculum avertendum erit, venerabilis frater, vigilantiae tuae, quotquot operariorum utilitatibus proprie student, eos, ut instituisti, commonefacere, ut, procul a intemperantia linguae societatis usitata, omnem operam suam, tum in agendo, tum in propaganda defensione hujus causae, penitus perfundant christiano spiritu; qui si desit, nimium quantum obesse possunt, certe prodesse non possunt. Tibi autem omnes dicto audientes jam fore, speramus Nobis libet; quod si quis renuert, eum a suscepto munere sine dubitatione removebis. Sed enim ad hanc, quae proposita est, christianam elevationem, ut dicitur, humiliorum plus conferant oportet, qui plus habent, divino munere beneficioque, facultatis. Ita quotquot loco vel ingenii cultura ceteros antecedunt, ne recusent consilio, auctoritate, voce operariis adesse, varia praesertim quae sunt providenter instituta
praebere, eorumque animos non solum, officiorum christianorum admonitu, moderari neglegenter, sed infestiores etiam facerent locupletibus, idque ea vi et acerbitate verborum, qua concitare multitudines ad civilis societatis eversionem alieni a nobis homines consuevissent. Ad hoc tantum periculum avertendum erit, venerabilis frater, vigilantiae tuae, quotquot operariorum utilitatibus proprie student, eos, ut instituisti, commonefacere, ut, procul a intemperantia linguae societatis usitata, omnem operam suam, tum in agendo, tum in propaganda defensione hujus causae, penitus perfundant christiano spiritu; qui si desit, nimium quantum obesse possunt, certe prodesse non possunt. Tibi autem omnes dicto audientes jam fore, speramus Nobis libet; quod si quis renuert, eum a suscepto munere sine dubitatione removebis. Sed enim ad hanc, quae proposita est, christianam elevationem, ut dicitur, humiliorum plus conferant oportet, qui plus habent, divino munere beneficioque, facultatis. Ita quotquot loco vel ingenii cultura ceteros antecedunt, ne recusent consilio, auctoritate, voce operariis adesse, varia praesertim quae sunt providenter instituta fovendo. Qui autem opibus abundant, nolint suas cum prodiataris rationes ad summum usum exigere, sed aequitatis potius norma metiri. Quin vehementer iis auctores sumus, ut in hoc se gerant vel indulgentius lugeque et liberaliter, quam plurimum potuerint, de suo concedant atque remittant. Commode in ipsos cadit illud Apostoli ad Timotheum: divitibus hujus saeculi praecipe... facile tribuere, communicare. Quo quidem pacto tenuium animos, quos aviditatis opinio a se abalienavit, suadente sibi reconciliabunt. — Ceterum qui inferioris loci fortunaeque sunt, hoc sese probe intelligant, varietatem ordinum in civili societate a natura profectam atque a Dei voluntate denique esse repetendam: quoniam pusillum et magnum ipse fecit; et quidem adcommoda et singulorum et communitatis aptissime idem sibi persuadeant, quantumvis sua industria, opitulantibus bonis ad meliora profecerint, semper sibi reliquam, ut ceteris hominibus, non exiguam dolorum materiam fore. Quapropter, si sapient, nec ad altiora quam queunt attingere, frustra enitentur, et quae mala defugere non possint, ea quiete et constanter perferant in spem bonorum immortalium. Itaque Bergomates, pro singulari eorum in Apostolicam hanc Sedem pietate et observantia, rogamus obsecramusque, ne se decipi patiantur horum fallaciis, qui mirifica quedam pollicendo, ipsos nituntur a vitta fide divellere, ut ad miscenda turbandaque violenter omnia deinceps impellant. Non vim inferendo
divitibus hujus saeculi praecipe... facile tribuere, communicare. Quo quidem pacto tenuium animos, quos aviditatis opinio a se abalienavit, suadente sibi reconciliabunt. — Ceterum qui inferioris loci fortunaeque sunt, hoc sese probe intelligant, varietatem ordinum in civili societate a natura profectam atque a Dei voluntate denique esse repetendam: quoniam pusillum et magnum ipse fecit; et quidem adcommoda et singulorum et communitatis aptissime idem sibi persuadeant, quantumvis sua industria, opitulantibus bonis ad meliora profecerint, semper sibi reliquam, ut ceteris hominibus, non exiguam dolorum materiam fore. Quapropter, si sapient, nec ad altiora quam queunt attingere, frustra enitentur, et quae mala defugere non possint, ea quiete et constanter perferant in spem bonorum immortalium. Itaque Bergomates, pro singulari eorum in Apostolicam hanc Sedem pietate et observantia, rogamus obsecramusque, ne se decipi patiantur horum fallaciis, qui mirifica quedam pollicendo, ipsos nituntur a vitta fide divellere, ut ad miscenda turbandaque violenter omnia deinceps impellant. Non vim inferendo nec ordinem perturbando justitiae veritatisque causa defenditur: illa autem est usum odi arma sunt, quibus qui utantur, ipsi se ante omnes graviter vulnerent. Jam vero contra istos tam perniciosos de iis catholicorum et civilis societatis hostes, sacerdotum est maximeque parochorum, conjunctissimis inter se animis tibique, venerabilis frater, per studiosa obsequentibus, fortiter contendere. Nemo ex iis jam putet rem hic agi a sacri ordinis ministerio alienam, propter ea quod in genere agatur oeconomico, quando hoc ipso in genere sempiterna animarum salus periclitatur. Quare in suis officiis hoc numerent, volumus, quantum studii, vigilantiae, laboris possint, tantum ad socialem disciplinam actionemque conferre, atque eos qui hac in re ad nostrorum utilitatem recedentes sunt, omni opem fovere. Simul vero, quos habent suae curae conventos, diligenter cum christiano vivendi pracepta docereant, tum de socialistarum insidiis erudiant, tum etiam ad rei familiaris incrementa promoveant, illud tamen semper admonendum, quod impensae orat Ecclesia: sic transeamus per bona temporalia ut non amittamus aeterna. Interea Nos divina benignitate vobis omnibus precari munera non cessabimus: quorum auspicio peculiarisque benevolentiae Nostrae testem, apostolicam benedictionem tibi, venerabilis frater, et clero populoque tuo amantissime impertimus. Datum Romae, apud sanctum Pelrum, diei sex, mensis martii anno MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. BENEDICTUS PP. XV
fortiter contendere. Nemo ex iis jam putet rem hic agi a sacri ordinis ministerio alienam, propter ea quod in genere agatur oeconomico, quando hoc ipso in genere sempiterna animarum salus periclitatur. Quare in suis officiis hoc numerent, volumus, quantum studii, vigilantiae, laboris possint, tantum ad socialem disciplinam actionemque conferre, atque eos qui hac in re ad nostrorum utilitatem recedentes sunt, omni opem fovere. Simul vero, quos habent suae curae conventos, diligenter cum christiano vivendi pracepta docereant, tum de socialistarum insidiis erudiant, tum etiam ad rei familiaris incrementa promoveant, illud tamen semper admonendum, quod impensae orat Ecclesia: sic transeamus per bona temporalia ut non amittamus aeterna. Interea Nos divina benignitate vobis omnibus precari munera non cessabimus: quorum auspicio peculiarisque benevolentiae Nostrae testem, apostolicam benedictionem tibi, venerabilis frater, et clero populoque tuo amantissime impertimus. Datum Romae, apud sanctum Pelrum, diei sex, mensis martii anno MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. BENEDICTUS PP. XV ACTA SS. CONGREGATIONUM (P. 113.) SUPREMA SACRA CONGREGATIO S. OFFICII I. DECRETUM Circa facta de Lourdes o. In generali concessu habito feria IV, die 10 martii 1920, facta relatione de praetensis visionibus, revelatioribus, prophetiis, etc. qua:e sub appellatione Les faits de Loublande evulgantur, et examinatis scriptis quae ad eadem referuntur, Emi ac Rmi Dni Cardinales in rebus de iei et morum Inquisitores Generales, praehabito DD. Consultorum voto, decreverunt: «Multier perpensis omnibus, S. Congregatione declarat praesensas visiones, revelationes, prophetias, etc., quae sub appellatione Les faits de Loublande vulgo designari solent, necnon scripta quae ad eadem referuntur, non posse probari». Et insequenti feria vi, die 1 de Piusdem:rnensis et anni,Sanctissimus D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV, in solita audientia R. P. D. Assessori S. Officii impertita, resolutionem Emorum ac Rmoram Patrum approbavit, confirmavit et in Acta Apostolica Sedis referri praecepit. Datum Romae, ex ædibus S. Officii, die 12 martii 1920. A. CASTELLANO, Supremo S. C. S. Off. Notarius. (P. 113.) II. Submissio auctoris operis damnati. Alexander Favero, alter ex auctoribus libri, cui titulus : S. E. monsignor arcivescovo L. Pucher-Passavalli, predicatore apostolico, vicario di S. Pietro ; ricordi e lettere (1870-1897), decreto S. Indicis Congregationis die 13 jan. 1913 proscriptus et
Emi ac Rmi Dni Cardinales in rebus de iei et morum Inquisitores Generales, praehabito DD. Consultorum voto, decreverunt: «Multier perpensis omnibus, S. Congregatione declarat praesensas visiones, revelationes, prophetias, etc., quae sub appellatione Les faits de Loublande vulgo designari solent, necnon scripta quae ad eadem referuntur, non posse probari». Et insequenti feria vi, die 1 de Piusdem:rnensis et anni,Sanctissimus D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV, in solita audientia R. P. D. Assessori S. Officii impertita, resolutionem Emorum ac Rmoram Patrum approbavit, confirmavit et in Acta Apostolica Sedis referri praecepit. Datum Romae, ex ædibus S. Officii, die 12 martii 1920. A. CASTELLANO, Supremo S. C. S. Off. Notarius. (P. 113.) II. Submissio auctoris operis damnati. Alexander Favero, alter ex auctoribus libri, cui titulus : S. E. monsignor arcivescovo L. Pucher-Passavalli, predicatore apostolico, vicario di S. Pietro ; ricordi e lettere (1870-1897), decreto S. Indicis Congregationis die 13 jan. 1913 proscriptus et in Indicem librorum prohibitorum insertus, se subiicit et opus reprobavit. Datum Romae, ex ædibus S. Officii, die 12 martii 1920. A. CASTELLANO, Supremo S. C. S. Off. Notarius (P. 114.) SACRA CONGREGATIO CONSISTORIALIS I. TRIDENTINA (Trente). Decretum quo Tridentina dioecesis S. Sedi immediate subjicitur. Sedes episcopalis Tridentina, quae, primum Patriarchatui Aquileiensi subdita, deinde Sanctae Sedi immediate subjecta erat, anno 1825 suffraganea reddita est Metropolitana ecclesiae Salisburgensi. Mutatis vero in praesenti conditionibus et adjunctis, quorum causa Tridentina Sedes obnoxia facta fuerat metropolitanae jurisdictioni Salisburgensis, visum est expedire, ut praecedens memoratae dioecesis status redintegraretur : idque Ssmodus Dominus Noster Benedictus PP. XV, rebus omnibus rite perpensis, fieri jussit. Quapropter, in exsecutionem Apostolici mandati, Sacra haec Congregatio, auditis Archiepiscopo Salisburgensi et Episcopo Tridentino, suppleto, quatenus opus sit, quorum intersit vel sua interesse praesumant consensu, hoc Consistoriali decreto dioecesim Tridentinam a provincia ecclesiastica Salisburgensi separat ac sejungit, eamque denuo immediate Sanctae Sedi subjectam declarat et constituit ad tramitem juris, contrariis quibuslibet minime obstantibus. Datum Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis Consistorialis, die 24 februarii 1920. C. Card. DE LAI, Ep. Sabinen., Secretarius. V. SARDI, Archiep. Caesarien., Adsessor. (P. 114.) II. DECRETUM Pro solemni canonizatione Beatorum Gabrielis a Virgine perdolente, Margaritae Mariae Alacoque et Joannae de
Aquileiensi subdita, deinde Sanctae Sedi immediate subjecta erat, anno 1825 suffraganea reddita est Metropolitana ecclesiae Salisburgensi. Mutatis vero in praesenti conditionibus et adjunctis, quorum causa Tridentina Sedes obnoxia facta fuerat metropolitanae jurisdictioni Salisburgensis, visum est expedire, ut praecedens memoratae dioecesis status redintegraretur : idque Ssmodus Dominus Noster Benedictus PP. XV, rebus omnibus rite perpensis, fieri jussit. Quapropter, in exsecutionem Apostolici mandati, Sacra haec Congregatio, auditis Archiepiscopo Salisburgensi et Episcopo Tridentino, suppleto, quatenus opus sit, quorum intersit vel sua interesse praesumant consensu, hoc Consistoriali decreto dioecesim Tridentinam a provincia ecclesiastica Salisburgensi separat ac sejungit, eamque denuo immediate Sanctae Sedi subjectam declarat et constituit ad tramitem juris, contrariis quibuslibet minime obstantibus. Datum Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis Consistorialis, die 24 februarii 1920. C. Card. DE LAI, Ep. Sabinen., Secretarius. V. SARDI, Archiep. Caesarien., Adsessor. (P. 114.) II. DECRETUM Pro solemni canonizatione Beatorum Gabrielis a Virgine perdolente, Margaritae Mariae Alacoque et Joannae de Arc. Omnibus feliciter expletis, quae juxta sacros canones praemissa praescripta sunt, ut beati Servi Dei Gabriel a Virgine perdolente, clericus professus Congregationis Passionis, Margarita Maria Alacoque et Joanna de Arc, Virgines, in Sanctorum albo recenseantur ; Ssmodus D. N. Benedictus PP. XV, in hujus diei Consistorio, proximam festivitatem Ascensionis D. N. J. C., die 14 mensis maii, pro solemni Canonizatione beatorum Gabrielis a Virgine perdolente et Margaritae Mariae Alacoque assignavit, dominicam vero sequentem pro Joanna de Arc. Insuper nonnullos alios dies, hoc est 7 maii, novum Consistorium fieri decrevit in quo sententiam Episcoporum in re tantum momenti exquirat. Et ad hunc finem praescribit ut omnes Antistites, qui sunt intra centesimum ab Urbe lapidem, si possint, Romam petant et praesitis Canonizationis solemniis adsistant, etiamque, nisi grave aliquid obstet, Consistorio die 7 maii intersint, votum suum edanturi. Ceteros Italiae et proximarum regionum Archiepiscopos et Episcopos, ut romanum iter ad eundem finem asurgrediantur, pergamter invitat. Remotiores vero de hac tam jucunda et extraordinaria solemnitate certiores reddit. Ne autem frequentibus ad Urbem itineribus nimium gravem feriat Episcopi, Sanctitas Sua benigne indulget ut, qui hac occasione Romam advenerint et memoratis solemniis interfuerint, eximantur ab obligatione visitandi sacra Limina prima proxima vice. Datum Romae, ex aedibus