jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
martias eodem anno MCMXIX, Eucharistico litania Sacramenti, adiacentibus adstantibusque praedicto venerabili fratri Nostro Antonio S. R. E. Cardinali Vico, Episcopo Portuensi et Sanctae Rufinae, sacrorum Rituum Congregationi Praefecto et Causae Relatore, nec non dilectis filiis Angelo Mariani, sanctae Fidei Promotore generali, et Alexandro Verde, enunciationis sacrorum Rituum Congregationis Secretario, sollemni decreto sanctimus procedi tuto posse ad venerabilis Dei famulae Annae Mariae Taigi beatificationem. Quae cum ita sint, Nos, etiam permoti precibus universi Ordinis SSmae Trinitatis Redemptionis Captivorum, auctoritate Nostra Apostolica, harum Litterarum vi, facultatem facimus ut venerabilis Dei famula Anna Maria Taigi, mater familiaris, ex Tertio Ordine SSmae Trinitatis Redemptionis Captivorum, Beatae nomine in posterum nuncupetur, ejusque corpus et lypsanum, seu reliquiae, non tamen in sollemnibus supplicationibus deferendae, publicae fidelium venerationi proponantur, atque imagines radiis decorentur. Praeterea eadem auctoritate Nostra Apostolica concedimus, ut de illa recitetur Officium et Missa celebretur singulis annis de communi nec Virginiurn nec Martyrum, cum orationibus propriis per Nos approbatis juxta rubricas Missalis ac Breviarii Romani. Ejusmodi vero Missae celebrationem et Officii recitationem fieri dumtaxat concedimus in hac alma Urbe ejusque districtu, nec non in templis omnibus atque oratoriis quibus ubique terrarum utitur Ordo SS. Trinitatis Redemptionis Captivorum, ab omnibus sacerdotibus ad tempus in quibus festum agitur confluentibus. Denique volumus, ut sollemnia beatificationis venerabilis Dei famulae Annae Marie Taigi in hac alma Urbe ejusque districtu, nec non in templis supradictis, celebrentur cum Officio et Missa duplicis majoris ritus, quodquidem fieri praecipimus diebus ordinaris auctoritate designandis, intra annum postquam eadem sollemnia in Patriarchali Basilica Vaticana rite fuerint celebrata. Non obstantibus Constitutionibus et Ordinationibus Apostolicis, ac decretis de non cultu edifiorum, ceterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut praesentium Litterarum transumptis, seu exemplis, etiam impressis, manu alicujus Notarii publici subscriptis, et sigillo personae in ecclesiastica dignitate vel officio constitutae munitis, eadem prorsus fides adhibeatur, quae adhiberetur ipsis praesentibus si forent exhibitae vel ostensae. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die xxx mensis maii, anno MCMXX, Pontificatus Nostri sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. EPISTOLA Ad R. P. D. Alfredum episcopum Winnipegensium, de litteris officiosissimis gratias persolvens. Venerabilis frater, salutem et apostolicam benedictionem. — Pastoralem epistolam, qua
agitur confluentibus. Denique volumus, ut sollemnia beatificationis venerabilis Dei famulae Annae Marie Taigi in hac alma Urbe ejusque districtu, nec non in templis supradictis, celebrentur cum Officio et Missa duplicis majoris ritus, quodquidem fieri praecipimus diebus ordinaris auctoritate designandis, intra annum postquam eadem sollemnia in Patriarchali Basilica Vaticana rite fuerint celebrata. Non obstantibus Constitutionibus et Ordinationibus Apostolicis, ac decretis de non cultu edifiorum, ceterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut praesentium Litterarum transumptis, seu exemplis, etiam impressis, manu alicujus Notarii publici subscriptis, et sigillo personae in ecclesiastica dignitate vel officio constitutae munitis, eadem prorsus fides adhibeatur, quae adhiberetur ipsis praesentibus si forent exhibitae vel ostensae. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die xxx mensis maii, anno MCMXX, Pontificatus Nostri sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. EPISTOLA Ad R. P. D. Alfredum episcopum Winnipegensium, de litteris officiosissimis gratias persolvens. Venerabilis frater, salutem et apostolicam benedictionem. — Pastoralem epistolam, qua dioecesis tuae fideles ea diligenter edocuisti, quae de sacris Missionibus, non ita pridem, Apostolicis Nobis Litteris catholici orbis Episcopis commendavimus, libentissime legimus, Fluit in ea ut ros eloquium tuum sive multam atque albescentem messam et evangelicorum operariorum non una ab re inopiam commemoras, sive hortaris ad semina eis dandum seminantibus ac praemia extollis misericordibus promissa, sive demum adjutores ac socios iisdem comparandos curas. Enimvero plenum de pectore manant verba tua ex iisque te eum agnovimus qui, ut allatum est, in agenda sacrorum Missionum caussa es totus. Propositum sanctum vel strenue persequenti Nos commendantes iterum, tibi, venerabilis frater, et gratulamur ex animo et uberes a Deo precamur laborum fructus et horum auspiciem unaque celestium conciliatricem munerum ac Nostrae testem benevolentiae, apostolicam benedictionem peramanter in Domino elargimur. Datum Romae, apud sanctum Petrum, die xix martii MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. BENEDICTUS P.P. XV ACTA SS. CONGREGATIONUM (P. M?) SACRA CONGREGATIO DE PROPAGANDA FIDE DECRETUM Super adprobatione operis S. Petri Apostoli. Ut Missionum apud extrae gentes semel inchoatarum progressui atque stabilitati prospieiatur, nihil magis profecto confert quam apta indigenae cleri efformatio; id quod saepius et solum ab hoc S. Consilio, sed ab ipsis Summis Pontificibus solemniter proclamatum est. Ad opportuna vero subsidia in
ac praemia extollis misericordibus promissa, sive demum adjutores ac socios iisdem comparandos curas. Enimvero plenum de pectore manant verba tua ex iisque te eum agnovimus qui, ut allatum est, in agenda sacrorum Missionum caussa es totus. Propositum sanctum vel strenue persequenti Nos commendantes iterum, tibi, venerabilis frater, et gratulamur ex animo et uberes a Deo precamur laborum fructus et horum auspiciem unaque celestium conciliatricem munerum ac Nostrae testem benevolentiae, apostolicam benedictionem peramanter in Domino elargimur. Datum Romae, apud sanctum Petrum, die xix martii MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. BENEDICTUS P.P. XV ACTA SS. CONGREGATIONUM (P. M?) SACRA CONGREGATIO DE PROPAGANDA FIDE DECRETUM Super adprobatione operis S. Petri Apostoli. Ut Missionum apud extrae gentes semel inchoatarum progressui atque stabilitati prospieiatur, nihil magis profecto confert quam apta indigenae cleri efformatio; id quod saepius et solum ab hoc S. Consilio, sed ab ipsis Summis Pontificibus solemniter proclamatum est. Ad opportuna vero subsidia in tam nobilem finem paranda, inde ab anno 1889, exorta primam in Gallia est peculiares Consociationis cui nomen Opus S. Petri Apostoli. Hac quidem Consociatione, translata postea in Helvetiam sedem, pluribus Episcopis atque hac S. Congregationis faventibus, non mediocres protulit in bonum Missionum fractus. Ut autem praecellenti huic Operi, iam nunc firmiter constituto, novum robur accedat, ac laetiora, in tam urgentibus Missionum necessitatibus, incremeuta suscipiat, Emi Patres Sacræ hujus Congregationis Fidei Propagandae, in plenariis comitiis, habitis die 29 superioris mensis martii, vota excipientes, a Moderatoribus dictæ Consociationis inde ab ejus ortu saepius iterata, censuerunt idem S. Petri Apostoli Opus S. Congregationis adprobaturne munire illudque sub immediata ejusdem S. Congregationis dependentia collocare; ejus vero statuta, juxta adnexum exemplar, ad triennium, experimenti causa, adprobare. Hanc vero Emorum Patrum sententiam, in audientia diei 12 ventrentis aprilis, Sanctissimo D. N. Benedicto PP. XV ab infrascrpto S. Congregationis Secretario relatam, Sanctitas Saa benigne in omnibus adprobavit, ratamque habuit; ac praesens ea super re decretum confici jussit. Datum Romae, ex aedibus S. Congregationis de Propaganda Fide, die 26 aprilis anno Domini 1920. G. M. Card. VAN ROSSUM, Praefectas. C. LAURENTI, Secretarius. (P. 248). SACRA CONGREGATIO RITUUM LUGANA (Lucques). Beatificationis et canonizationis Servae Dei Gemmae Galgani, virginis. (Introduzione
firmiter constituto, novum robur accedat, ac laetiora, in tam urgentibus Missionum necessitatibus, incremeuta suscipiat, Emi Patres Sacræ hujus Congregationis Fidei Propagandae, in plenariis comitiis, habitis die 29 superioris mensis martii, vota excipientes, a Moderatoribus dictæ Consociationis inde ab ejus ortu saepius iterata, censuerunt idem S. Petri Apostoli Opus S. Congregationis adprobaturne munire illudque sub immediata ejusdem S. Congregationis dependentia collocare; ejus vero statuta, juxta adnexum exemplar, ad triennium, experimenti causa, adprobare. Hanc vero Emorum Patrum sententiam, in audientia diei 12 ventrentis aprilis, Sanctissimo D. N. Benedicto PP. XV ab infrascrpto S. Congregationis Secretario relatam, Sanctitas Saa benigne in omnibus adprobavit, ratamque habuit; ac praesens ea super re decretum confici jussit. Datum Romae, ex aedibus S. Congregationis de Propaganda Fide, die 26 aprilis anno Domini 1920. G. M. Card. VAN ROSSUM, Praefectas. C. LAURENTI, Secretarius. (P. 248). SACRA CONGREGATIO RITUUM LUGANA (Lucques). Beatificationis et canonizationis Servae Dei Gemmae Galgani, virginis. (Introduzione della causa). Camerino in oppido, in provincia dioecesis Lucanae, quae e nobili Hetruriae legione non minus humanitate morum ac suavitate quam animi fideique constania praestat, et pietissimos honestissimos conjugis Henrico Galgani et Aurelia Landi, die 12 martii anno 1878, in lucem edita fuit infantula, cui die sequenti in parochiali S. Michaelis Archangeli ecclesia sacramentum baptismatis collatum est, atque impositum nomen Gemma, quasi praelucens virtuti et integritati vitae, qua in posterum ipsa claresceret. Revera a prima aetate, sicut in ejus animo continens cupiditatum moderatio erat admirabilis, ita in locutione, incessu, vestitu et ornatu respondebat modestia ac temperantia. Solitudinis amore illecta, suo in cubiculo femineis incumbebat operibus, simulque sua devotio servori, verae religionis studio, rerumque coelestium desiderio satisfacere sive agere satagebat. Quam vivendi et agendi rationem ab optima matre et magistra Aurelia se accepisse fassa est. In praefata S. Michaelis ecclesia, die 26 maii anni 1885, sacro chrismate linita et in fide confirmata, quatuor fere post menses dilectam genitricem, a dno morbo correptam et in aetate triginta novem annorum pie defunctam, amisit, animo quidem mœrenti et afflictu sed demissu et humili in divino beneplacitu. Quum puella novem annos ageret, valde optans ad sacram accedere mensam, hoc enim postulavit et obtinuit. Qua propterea
Michaelis Archangeli ecclesia sacramentum baptismatis collatum est, atque impositum nomen Gemma, quasi praelucens virtuti et integritati vitae, qua in posterum ipsa claresceret. Revera a prima aetate, sicut in ejus animo continens cupiditatum moderatio erat admirabilis, ita in locutione, incessu, vestitu et ornatu respondebat modestia ac temperantia. Solitudinis amore illecta, suo in cubiculo femineis incumbebat operibus, simulque sua devotio servori, verae religionis studio, rerumque coelestium desiderio satisfacere sive agere satagebat. Quam vivendi et agendi rationem ab optima matre et magistra Aurelia se accepisse fassa est. In praefata S. Michaelis ecclesia, die 26 maii anni 1885, sacro chrismate linita et in fide confirmata, quatuor fere post menses dilectam genitricem, a dno morbo correptam et in aetate triginta novem annorum pie defunctam, amisit, animo quidem mœrenti et afflictu sed demissu et humili in divino beneplacitu. Quum puella novem annos ageret, valde optans ad sacram accedere mensam, hoc enim postulavit et obtinuit. Qua propterea religiosa domum ingressa est, ibique per decem dies exercitiis spiritualibus vacavit, atque ita bene parata, dominica die 27 junii anni 1887, sanctissimo Eucharistiae sacramento primitus refecta est, ingenti gaudio et laetitia. Quos fidei sensus quosque amoris affectus innocentis virgini illa die experta sit, suavissimis litteris, supra aetatem, patefecit dilecto genitori et pietatis magistro, inter alia haec et similia scribens : « Tunc agnovi vim promissionis Christi : Qui manducat me et ipse vivet pro me. Tunc perspexi caelestes delicias longe abesse a mundanis oblectamentis. Tunc ardentius concupivi adhaerere Deo et jungi Jesu Christo meo. Tunc exclamavi : « O meheur! Dilectus meus mihi et ego illi! Deus cordis mei et pars mea Deus in aeternum ». Proposita insuper aperuit se congruis dispositionibus ad sacramenta suscipienda, de frequenti visitatione eucharistica, praesertim in afflictionibus et angustiis, de actibus suis coram Deo et in gloriam Dei dirigendis, et demum de invocando, ad sonitum horae, Jesu, miserere mei. Succrescente aetate, Gemma in domo patrui avique, eisque demortuis, in aede paterna sub binis egregiis armitis, ferventem duxit vitam in variis christianaee religionis officiis. Exinde ab ipso patre tradita est prius quibusdam hospitibus feminarum, ut in privato earum ludo bonis artibus et moribus esset instituta, deinde
et pietatis magistro, inter alia haec et similia scribens : « Tunc agnovi vim promissionis Christi : Qui manducat me et ipse vivet pro me. Tunc perspexi caelestes delicias longe abesse a mundanis oblectamentis. Tunc ardentius concupivi adhaerere Deo et jungi Jesu Christo meo. Tunc exclamavi : « O meheur! Dilectus meus mihi et ego illi! Deus cordis mei et pars mea Deus in aeternum ». Proposita insuper aperuit se congruis dispositionibus ad sacramenta suscipienda, de frequenti visitatione eucharistica, praesertim in afflictionibus et angustiis, de actibus suis coram Deo et in gloriam Dei dirigendis, et demum de invocando, ad sonitum horae, Jesu, miserere mei. Succrescente aetate, Gemma in domo patrui avique, eisque demortuis, in aede paterna sub binis egregiis armitis, ferventem duxit vitam in variis christianaee religionis officiis. Exinde ab ipso patre tradita est prius quibusdam hospitibus feminarum, ut in privato earum ludo bonis artibus et moribus esset instituta, deinde monialibus S. Zitse, ut in studiis et virtutibus perficeretur. Inter alia doctrina et disciplina praestantior, sub annum aetatis decimum quintum, gravi morbo afflicta, ad suos redire coacta est ; et, sanitate instaurata, domesticis vacavit negotiis, dumque consilio et exemplo fratribus et sororibus praesto erat, egenorum et pauperum necessitates, suis industriis, etiam stipem a patre obtenta, sublevabat. Ineunte anno 1896 ob lentum morbum, rei familiaris angustias, dilectique patris obitum fere derelicta, apud amitam in loco Campore degentem se recepit, ubi labore, oratione aliisque pietatis et caritatis operibus tranquillam agebat vitam et in Deo absconditam. Interim accidit, ut vir nobilissimus et dives, Gemmarum specie et venustate captus, eam in sponsam petierit ; ipsa tamen, quum se totam Deo devovisset, oblatas nuptias prudenter abnuit et, ad occasionem effugiendam, in paternam domum, licet in miserrimum statum reductam, apud alteram amitam reversa est. Deinceps, recrudescente morbo et vitae periculo perdurante, novendiales preces pro infirma instituts esse factae : quo tempore ferunt beatum Gabrielem a Virgine Perdolente eidem sessoranti et in lecto decumbenti apparuisse ac dixisse a Sanctissimo Corde Jesu, beata Margarita Maria Alacoque suffragante, sanitatem esse impetrandam, sicut factum est, et, expletis novendialibus et sacramentis confessionis et communions rite susceptis, -adolescentula illico convaluisse visa est.
etiam stipem a patre obtenta, sublevabat. Ineunte anno 1896 ob lentum morbum, rei familiaris angustias, dilectique patris obitum fere derelicta, apud amitam in loco Campore degentem se recepit, ubi labore, oratione aliisque pietatis et caritatis operibus tranquillam agebat vitam et in Deo absconditam. Interim accidit, ut vir nobilissimus et dives, Gemmarum specie et venustate captus, eam in sponsam petierit ; ipsa tamen, quum se totam Deo devovisset, oblatas nuptias prudenter abnuit et, ad occasionem effugiendam, in paternam domum, licet in miserrimum statum reductam, apud alteram amitam reversa est. Deinceps, recrudescente morbo et vitae periculo perdurante, novendiales preces pro infirma instituts esse factae : quo tempore ferunt beatum Gabrielem a Virgine Perdolente eidem sessoranti et in lecto decumbenti apparuisse ac dixisse a Sanctissimo Corde Jesu, beata Margarita Maria Alacoque suffragante, sanitatem esse impetrandam, sicut factum est, et, expletis novendialibus et sacramentis confessionis et communions rite susceptis, -adolescentula illico convaluisse visa est. Addunt etiam, ea occasione, Christum Jesum ipsi sanatae se exhibuisse uti patrem, et Beatissimam Virginem Perdolentem uti matrem novasque curas novosque favores, uti dilectam filiam praestandos, summa cum benignitate promisisse. Revera divina Providentia Gemmarum inopia laboranti mox succuruit. Quaedam enim pia femina, quum eam vidisset frequentem in ecclesia, modestam ac devotam, admiratione atque amore permota, ipsam in amplam et honestam familiam suam recepit, in qua Dei famula per quatuor circiter annos vixit. Illic sacris quotidie adstabat et ad eucharisticam mensam accedens, suae dominæ parens, rebus familiaribus incuriaebat, de cura et salute infirmorum sollicita ac denique obsequium, comitatem et sermonem, omnium animos ita sibi conciliabat, ut veluti dominum Dei, angelum in carne et familiæ solatium esset aestimaretur. Vertente anno 1899, ad statum vitae perfectiorem se vocatam sensit et apud Moniales Salesianas per tres hebdomadas mansit, virtatis suas efflans odorem ; sed medicorum consilio domum, licet invita, redire debuit. Paulo post una cum tribus sociis ad Moniales Passionistas, in urbe Cornetana gentes, se convertit, atque in earum monasterium ingressum petiit ; sed illarum antistita tres socias admisit, non tamen Gemmam, fortasse ob tenuem aut nullam valetudinem. Neque hujus humiles exsequae preces dimovere potuerunt ipsam antistitam neque suum pietatis magistrum, cui scribebat agi
devotam, admiratione atque amore permota, ipsam in amplam et honestam familiam suam recepit, in qua Dei famula per quatuor circiter annos vixit. Illic sacris quotidie adstabat et ad eucharisticam mensam accedens, suae dominæ parens, rebus familiaribus incuriaebat, de cura et salute infirmorum sollicita ac denique obsequium, comitatem et sermonem, omnium animos ita sibi conciliabat, ut veluti dominum Dei, angelum in carne et familiæ solatium esset aestimaretur. Vertente anno 1899, ad statum vitae perfectiorem se vocatam sensit et apud Moniales Salesianas per tres hebdomadas mansit, virtatis suas efflans odorem ; sed medicorum consilio domum, licet invita, redire debuit. Paulo post una cum tribus sociis ad Moniales Passionistas, in urbe Cornetana gentes, se convertit, atque in earum monasterium ingressum petiit ; sed illarum antistita tres socias admisit, non tamen Gemmam, fortasse ob tenuem aut nullam valetudinem. Neque hujus humiles exsequae preces dimovere potuerunt ipsam antistitam neque suum pietatis magistrum, cui scribebat agi de negotio urgenti statim expediendo. Quum vero in civitate Lucaua condendum esset earundem religiosarum monasterium, ipsa pressius instare coepit, ut quantocius iret, assignato, ad initium operis, termino sex mensium, quibus transactis absque opere accepto, ipsa, ut sic asserebat, a vita discederet. Hoc quoque accidit, nam Gemma, corpore et valetudine debilis et infirma, sed fide et virtute fortis et dives, privatim emissis tantum votis, sanctissimo Viatico et Extrema Unctione roborata, devotissime aspiciens sanctissimi Crucifixi effigiem eamque ponens super cor suum, ut signaculum ferventissimi sui amoris, obdormivit in Domino, in pervigilio domine Resurrectionis, die 1 aprilis anno 1903, quinto aetatis lustro vix emenso. Illico post mortem ejus obitum, studium aedificandi Sancti Lucae monasterium revixit, quod inceptum et absolutum est, Summi Pontificis Pii X auspicio et approbatione, Episcopis Hetruriae consensum et auxilium suppeditantibus ; ejusque regulimini ab ipso Pontifice praeposita fuit religiosa illa quam famula Dei futuram antistitam praedixerat. Hinc pia virgo, Gemma Galgani, sine minus habitu et professione, haud dubie desiderio et affectu, inter religiosas filias Sancti Pauli a Cruce merito recensetur. Solemnibus exequiis in ecclesia peractis, ejus corpus in cemeterio,1 selecto in tumulo, conditum est, superposita tumuli inscriptione quae concludit: «Anima dulcissima in pace cum Angelis » ,Interim fama sanctitatis Servae
et infirma, sed fide et virtute fortis et dives, privatim emissis tantum votis, sanctissimo Viatico et Extrema Unctione roborata, devotissime aspiciens sanctissimi Crucifixi effigiem eamque ponens super cor suum, ut signaculum ferventissimi sui amoris, obdormivit in Domino, in pervigilio domine Resurrectionis, die 1 aprilis anno 1903, quinto aetatis lustro vix emenso. Illico post mortem ejus obitum, studium aedificandi Sancti Lucae monasterium revixit, quod inceptum et absolutum est, Summi Pontificis Pii X auspicio et approbatione, Episcopis Hetruriae consensum et auxilium suppeditantibus ; ejusque regulimini ab ipso Pontifice praeposita fuit religiosa illa quam famula Dei futuram antistitam praedixerat. Hinc pia virgo, Gemma Galgani, sine minus habitu et professione, haud dubie desiderio et affectu, inter religiosas filias Sancti Pauli a Cruce merito recensetur. Solemnibus exequiis in ecclesia peractis, ejus corpus in cemeterio,1 selecto in tumulo, conditum est, superposita tumuli inscriptione quae concludit: «Anima dulcissima in pace cum Angelis » ,Interim fama sanctitatis Servae Dei, quae in vita erat circumscripta, post obitum magis in dies clara, etiam in alias regiones diffusa est. Quatuor post annos ab obitu, nempe anno 1907, mense octobri, in ecclesiastica curia Lucaua, de praedicta fama inquiri coeptum est; atque acta processualia anno 1910 expleta et Romam transmissa, ad sacrorum rituum Congregationem pervenerunt ; ex quibus actis et documentis authenticis excerpta est vitæ synopsis superius relata. Denique, instante hodierno Causae Postulatore Rmo P. Aloisio a S. Francisco de Paula, generali consultore Congregationis a Christi Passione, cum, servato juris ordine, omnia in promptu sunt et nihil obstet quominus ad ulteriora procedi possit, attentis quoque litteris postulatoribus quorumdam Ernorum S. R. E. Cardinalium, plurimorum Rectorum, Archiepiscoporum et Episcoporum necnon Abbatum et Praepositorum generalium Ordinum et Congregationum regularium, Rectorum et Rectorum Dominus Cardinalis Januarius Granito Bignatelli di Belmonte, Episcopus Albanensis et ejusdem Causae Ponens seu Relator, in ordinariis sacrarum rituum Congregationis comitiorum subsignata die, ad Vaticanas sedes coadunatis, sequebatur dubium discutiendum proposuit: An sit signanda Commissionis introductionis Causae, in casu et ad effectum, de quo agitur ? Et Emi ac Rmi Patres sacris tuendis ritibus praepositi, post relationem ejusdem Cardinalis Ponentis, audito vove et scripto R.P. D. Angelo Mariani, Fidei pro motivore generali, omnibusque