jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
praesertim condicio temporum. Nam, quando ob tam late diffusam negligentiam et ob oblivionem vitae sempiternae, tanto vulgo levitas animi et ignavia dominatur, compluribus etiam, in quos suspicio nulla ceciderit, miserabiliter de via decedentibus, num consilio videatur Dei providentis alienum, quod in luce orbis terrarum honoretur vel hic adolescentis, qui cum se a mundi vanitatibus avertisset, Jesum Christum Crucifixum incredibili alacritate secutus, sexennium non amplius, ad christianae perfectionis fastigium pervenit; vel harum virginum aliorum quae, ad patriam liberandam divinitus evocata, singularem vitae innocentiam insigni laude fortitudinis cumulavit, quaeque non minils exstitit indignitas perpetiendo, quam magnas res gerendo, admirabilis? Post crudelissimum vero bellum, auctis in immensum hominum miseriis, quibus unice mederi jam queat Cordis Jesu immensa benignitas, nonne, si Margarita Alacoque nomen creverit, altius per eam insonet illa divina vox et invitatio: Venite ad me omnes qui laboratis? Sed tamen rei magnitudo Sanctissimum Dominum suadet non ante quidquam decernere quam in Consistorio sernipublico, quod dicitur, Sanctæ Romanae Ecclesiae Cardinalium imemque omnium, quotquot in Urbe propediem aderunt Patriarchae, Archiepiscopi et Episcopi, de more sententias, exquirat. Hoc interim spatium ab universis illud expetit pietatis officium ut, humilibus precibus insistentes, optati laminis copiam menti suae a Spiritu Sancto impetrent, scilicet ad id perspiciendum quod et Dominio glorice et Ecclesia emolumento et animarum utilitati conducat. Haec me beatissimus Pater jussit ad orationes vestras suo ipsius nomine responderem. Deinde Ssmus Dominus Noster rubro Purpuratorum Patrum galero ornavit Eminum JOANNEM SOLDEVILLA y ROMERO, Archipescopum Caesaraugustanum, Cardinalem creatum et publicatum in Consistorio diei 15 decembris 1918. Sanctuarium Beatae Mariae Virginis de Poupsis, vulgo « di Polsi », in diocesi Hieracensi, titulo Abbatiae nullius decoratur, et rectori ejus pro tempore conceduntur titulus abbatissæ nullius, nonnulla privilegia et facultas sacramenti confirmationis conferendi circumscripta finibus. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. Sanctuarium Beatae Mariae Virginis de Poupsis, vulgo di Polsi, in finibus diocesis Hieracensis situm, a comite Rogerio Normanno aut a Roberto I rege extractum dicitur, postquam anno MCXLIV, ut litterarum et monumenta et communis fama testantur, taurus, qui a grege longius processerat, deprehensus est eo loco in cruce graeca ferrea, quam ex solo ungulis cornibusque eruerat, submissis genibus adoranda, et
Dominio glorice et Ecclesia emolumento et animarum utilitati conducat. Haec me beatissimus Pater jussit ad orationes vestras suo ipsius nomine responderem. Deinde Ssmus Dominus Noster rubro Purpuratorum Patrum galero ornavit Eminum JOANNEM SOLDEVILLA y ROMERO, Archipescopum Caesaraugustanum, Cardinalem creatum et publicatum in Consistorio diei 15 decembris 1918. Sanctuarium Beatae Mariae Virginis de Poupsis, vulgo « di Polsi », in diocesi Hieracensi, titulo Abbatiae nullius decoratur, et rectori ejus pro tempore conceduntur titulus abbatissæ nullius, nonnulla privilegia et facultas sacramenti confirmationis conferendi circumscripta finibus. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. Sanctuarium Beatae Mariae Virginis de Poupsis, vulgo di Polsi, in finibus diocesis Hieracensis situm, a comite Rogerio Normanno aut a Roberto I rege extractum dicitur, postquam anno MCXLIV, ut litterarum et monumenta et communis fama testantur, taurus, qui a grege longius processerat, deprehensus est eo loco in cruce graeca ferrea, quam ex solo ungulis cornibusque eruerat, submissis genibus adoranda, et Beatissima Virgo, Infantem Jesum brachio gestans, se conspiciendam illico dedit, aperuitque velle se, in suum et crucis honorem, aedem sacram ibidem excitari. Quae ab initio monachis Basilianis commissa est, qui, cum in Sicilia, qua mahumetani potirentur, ad proximae Galabriae montes confugissent, coenobia haud procul a sanctuario sita incolerent ; visum tamen his et coenobitis consulto apud sanctuarium aedificare, ut sibi liceret, peregrinis citius aptiusque adesse, qui undique, Reginam Montium veneraturi, eo frequentissimi confluebant. Sanctuarium vero jam a saeculo XV in omni floruisse genere, constat tum ex codice vaticano lateranensi anno MCDLXXXII, in quo, ecclesias inter archiepiscopates, episcopates et abbatiales totius orbis, ecclesia abbatialis Sanctae Mariae de Poupsis, Ordinis sancti Basilii, enumeratur, tum ex Litteris Apostolicis die iv kal. Ian. anno MCDLXXXVII ab Innocentio Papa VIII datis, quibus abbati sanctae Mariae de Poupsis mandabatur de nonnullis monasteriis ejusdem Ordinis Basiliani monasterio sanctae Mariae de Butramo uniendis. Cum autem, propter rerum temporumque vices, monachi Basiliani saeculo XVI coenobia sua desertissent, quorum hodie vix parietinae exstant, sanctuarium Beatae Mariae Virginis de Poupsis cum continentibus aedibus sensim interiturum erat, nisi episcopi Hieracenses, Siculorum Calabrorumque pietate ac largitate fulti, illud pro viribus tuendum suscepissent. Iisdem enim Praesulibus auspiciibus atque auctoribus, sedes sacra amplificata est et
tamen his et coenobitis consulto apud sanctuarium aedificare, ut sibi liceret, peregrinis citius aptiusque adesse, qui undique, Reginam Montium veneraturi, eo frequentissimi confluebant. Sanctuarium vero jam a saeculo XV in omni floruisse genere, constat tum ex codice vaticano lateranensi anno MCDLXXXII, in quo, ecclesias inter archiepiscopates, episcopates et abbatiales totius orbis, ecclesia abbatialis Sanctae Mariae de Poupsis, Ordinis sancti Basilii, enumeratur, tum ex Litteris Apostolicis die iv kal. Ian. anno MCDLXXXVII ab Innocentio Papa VIII datis, quibus abbati sanctae Mariae de Poupsis mandabatur de nonnullis monasteriis ejusdem Ordinis Basiliani monasterio sanctae Mariae de Butramo uniendis. Cum autem, propter rerum temporumque vices, monachi Basiliani saeculo XVI coenobia sua desertissent, quorum hodie vix parietinae exstant, sanctuarium Beatae Mariae Virginis de Poupsis cum continentibus aedibus sensim interiturum erat, nisi episcopi Hieracenses, Siculorum Calabrorumque pietate ac largitate fulti, illud pro viribus tuendum suscepissent. Iisdem enim Praesulibus auspiciibus atque auctoribus, sedes sacra amplificata est et die iv mensis septembris anno MDCCXXXVII consecrata ; hospitium episcopale, proceribus, peregrinis excitandis, instauratum atque auctum ; rector sanctuarii constitutus ; privatae domus a christifidelibus ejus regionis, circum pietati causa, exaedificatae ; Beatae Mariae Virginis signum sollemni ritu, die xxx mensis augusti anno MDCCCLXXXI, aurea reductum corona, et sanctuarium, haud ita multo post, pulchre refectum et ornatum est. Neque Piomani Pontifices sanctuarium de Poupsis praeclaris studiosae voluntatis suae testimonialibus carere passi sunt. Praeterquam enim quod rec. mem. Pius Papa VI anno MDCCLXXVII illud sacris indulgentiis locupletavit, proximus Decessor Noster Pius Papa X rectores sanctuarii pro tempore, ab episcopis Hieracensibus ad nutum designandos, titulo ac privilegiis Autistitum Urbannorum, daraturn tantummodo munere fruendis, Litteris Apostolicis die iv mensis maii anno MCMX Piscatoris anulo observatis, honestavit atque auxit. Ad Nos vero quod pertinet, postquam, inde ab initio Pontificatu, edocti sumus, eo animorum arduacius Calabros, Siculosque ad sanctuarium ferri, ut, praesertim mensibus augusto septembri, nulla deterriti itinerum diuturnitate atque asperitate, illuc ingenti numero concurrant neque ante abeant quam animos rite expiaverint novoque aestu caritatis incenderint, et cum persuasum Nobis fuerit, illi et usi peregrinationibus mirabilem inesse vim ad christianas virtutes in popularibus utriusque regionis firmandas atque augendas, non modo, quantum tempora siverunt, necesse aestimantes,
ita multo post, pulchre refectum et ornatum est. Neque Piomani Pontifices sanctuarium de Poupsis praeclaris studiosae voluntatis suae testimonialibus carere passi sunt. Praeterquam enim quod rec. mem. Pius Papa VI anno MDCCLXXVII illud sacris indulgentiis locupletavit, proximus Decessor Noster Pius Papa X rectores sanctuarii pro tempore, ab episcopis Hieracensibus ad nutum designandos, titulo ac privilegiis Autistitum Urbannorum, daraturn tantummodo munere fruendis, Litteris Apostolicis die iv mensis maii anno MCMX Piscatoris anulo observatis, honestavit atque auxit. Ad Nos vero quod pertinet, postquam, inde ab initio Pontificatu, edocti sumus, eo animorum arduacius Calabros, Siculosque ad sanctuarium ferri, ut, praesertim mensibus augusto septembri, nulla deterriti itinerum diuturnitate atque asperitate, illuc ingenti numero concurrant neque ante abeant quam animos rite expiaverint novoque aestu caritatis incenderint, et cum persuasum Nobis fuerit, illi et usi peregrinationibus mirabilem inesse vim ad christianas virtutes in popularibus utriusque regionis firmandas atque augendas, non modo, quantum tempora siverunt, necesse aestimantes, sed etiam dilectum filium Nostrum Philippum S. R. E. Gardinalem Justini, immatura morte Nobis Ecclesiaeque nuper praereptum, Patronum seu Protectorem sanctuarii destinavimus, qui ejus utilitates ac jura apud Apostolicam hanc Sedem providebit et tuebatur. Sed videmur rem facturi esse, cum aedis sacrae decori congruentem, tum peregrinis ad eam confluentibus perutili, si utusto abbatiali titulo restituto, sanctuarii rectorem facultate sacramenti Confirmationis conferendi auxerimus, cum sacramentum hoc pueris ibidem administrari ante actis aetatibus soleret, et episcopi Hieracenses nequeant eo accedere, nisi forte die tantum tertio mensis septembris, quo die sollemnia Beatae Mariae Virginis de Poupsis peraguntur. Itaque motu proprio, certa scientia et matura deliberatione Nostrae, apostolica Nostra auctoritate, haec quae sequuntur decernimus : I. Sanctuario Beatae Mariae Virginis de Poupsis, vulgo di Polsi, in diocesi Hieracensi, titulum abbatiae denuo concedimus seu restituimus, cum tamen in perpetuum plena et immediata jurisdictio Episcoporum Hieracensium in paroeciam ac sanctuarium de Poupsis. II. Rector sanctuarii pro tempore, ab Episcopo Hieracensi, uti antehac, ad nutum designandus et delegendus, durante munere, titulo abbatiae jus habere ; in ecclesia, et in pompis in vicinia forte peragendis, insignibus pontificalibus uti possit, exceptis throno ac baldachio suo et baculo, et jus habeat ibidem divius pontificali ritu, ad faldistorium, celebrandi, absente tamen,
si utusto abbatiali titulo restituto, sanctuarii rectorem facultate sacramenti Confirmationis conferendi auxerimus, cum sacramentum hoc pueris ibidem administrari ante actis aetatibus soleret, et episcopi Hieracenses nequeant eo accedere, nisi forte die tantum tertio mensis septembris, quo die sollemnia Beatae Mariae Virginis de Poupsis peraguntur. Itaque motu proprio, certa scientia et matura deliberatione Nostrae, apostolica Nostra auctoritate, haec quae sequuntur decernimus : I. Sanctuario Beatae Mariae Virginis de Poupsis, vulgo di Polsi, in diocesi Hieracensi, titulum abbatiae denuo concedimus seu restituimus, cum tamen in perpetuum plena et immediata jurisdictio Episcoporum Hieracensium in paroeciam ac sanctuarium de Poupsis. II. Rector sanctuarii pro tempore, ab Episcopo Hieracensi, uti antehac, ad nutum designandus et delegendus, durante munere, titulo abbatiae jus habere ; in ecclesia, et in pompis in vicinia forte peragendis, insignibus pontificalibus uti possit, exceptis throno ac baldachio suo et baculo, et jus habeat ibidem divius pontificali ritu, ad faldistorium, celebrandi, absente tamen, vel praesente et consentiente Ordinario Hieracensi ; crucem autem pectoralem, anulum cum gemma et pileolum violaceum poterit ubique licite deferre, ad normam can. 325. III. Rectori sanctuarii pro tempore seu abati de Poupsis facultas est sacramenti Confirmationis in sua ecclesia conferendi, absente, vel praesente et consentiente Episcopo Hieracensi, dummodo tamen accedat mandatum Ordinarii confirmandorum. Ordinarii vero poterunt ejusmodi mandatum abbati de Poupsis aut dare, tamdiu duraturum, quamdiu ejus munus manebit, et successori renovandum quoties abbas decedat vel ab officio removeatur, aut concedere, si majeurint, pro singularibus casibus. IV. Abbas de Poupsis confirmationem nequeat conferre pueris, sententioribus minoribus, aut doctrina christiana haud satis imbutis, nisi quos forte Ordinarius proprius, authenticis Litteris datis et abbati exibibendis, ab alterutra vel utraque condicione dispensaverit ; praeterea his quidem pueris coaferat, qui careant authentico parochii sui testimonio, unde constet de eorum baptismo, aetate, domicilio et sufficienti in christiana doctrina insculpulione. V. Abbas, ad normam can. 798 et 799, confirmationes ab se collatas in peculiari regesto ritu inscribat, subjiciendo, uti cetera sanctuarii regestae ad visitationis, Ordinarii Hieracensis ; et testimonium authenticum collectae confirmationis ad parochos singulorum confirmatorum transmittat vel tuto transmittendum curat. VI. Si abbas de Poupsis sine Ordinariorum mandato confirmare eorum dioecesanos praesumpserit, collatio erit
accedat mandatum Ordinarii confirmandorum. Ordinarii vero poterunt ejusmodi mandatum abbati de Poupsis aut dare, tamdiu duraturum, quamdiu ejus munus manebit, et successori renovandum quoties abbas decedat vel ab officio removeatur, aut concedere, si majeurint, pro singularibus casibus. IV. Abbas de Poupsis confirmationem nequeat conferre pueris, sententioribus minoribus, aut doctrina christiana haud satis imbutis, nisi quos forte Ordinarius proprius, authenticis Litteris datis et abbati exibibendis, ab alterutra vel utraque condicione dispensaverit ; praeterea his quidem pueris coaferat, qui careant authentico parochii sui testimonio, unde constet de eorum baptismo, aetate, domicilio et sufficienti in christiana doctrina insculpulione. V. Abbas, ad normam can. 798 et 799, confirmationes ab se collatas in peculiari regesto ritu inscribat, subjiciendo, uti cetera sanctuarii regestae ad visitationis, Ordinarii Hieracensis ; et testimonium authenticum collectae confirmationis ad parochos singulorum confirmatorum transmittat vel tuto transmittendum curat. VI. Si abbas de Poupsis sine Ordinariorum mandato confirmare eorum dioecesanos praesumpserit, collatio erit invalida, et ad normam can. 2365 confirmandi facultate eo ipso privatus existet ; si vero ea illicite neglegat quas nn. IV et V praescribuntur, Ordinarii, secundum can. 784, expresse vetent ne subditus sui ab abate confirmentur, idest mandatum ne concedant, aut concessum revocent, et Apostolicam Sedem de re moneant. Decernentes praesentes Litteras firmas, validas atque efficaces semper esse ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri atque obtinere, illisque ad quos pertinent, sive pertinere poterunt, nunc et in posterum plene suffragari ; sicque rite judicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri, si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter vel ignoranter attentari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuslibet. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die 9 mensis aprilis anno MMXX, Pontificatus Nostri sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. (P. 154). III. A Vicariatu apostolico de Canton in Sinis separatur pars septentrionalis, eaque erigitur in Vicariatum apostolicum de Shiu-Kow appellandum. BENEDICTUS PP. XV Ad futuram rei memoriam.— Cum, opitulante Deo, feliciter evenerit ut fidelium numerus, potissimum postremis hisce annis, incresecit in Vicariatu Apostolico de Cantone in Sinis, ita ut Evangelici operarii illius Missionis, e Societate Parisiensi pro Missionibus Exteris, impares essent ad omnia sua
praesentes Litteras firmas, validas atque efficaces semper esse ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri atque obtinere, illisque ad quos pertinent, sive pertinere poterunt, nunc et in posterum plene suffragari ; sicque rite judicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri, si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter vel ignoranter attentari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuslibet. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die 9 mensis aprilis anno MMXX, Pontificatus Nostri sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. (P. 154). III. A Vicariatu apostolico de Canton in Sinis separatur pars septentrionalis, eaque erigitur in Vicariatum apostolicum de Shiu-Kow appellandum. BENEDICTUS PP. XV Ad futuram rei memoriam.— Cum, opitulante Deo, feliciter evenerit ut fidelium numerus, potissimum postremis hisce annis, incresecit in Vicariatu Apostolico de Cantone in Sinis, ita ut Evangelici operarii illius Missionis, e Societate Parisiensi pro Missionibus Exteris, impares essent ad omnia sua munera obeunda in vastissimo territorio sibi concredito, Vicarius Apostolicus venerabilis frater Joannes Baptista de Guëoriant per Congregationem de Propaganda Fide rogatus est, ut aliquem districtum adsimulari Presbyteris Piae Societatis sancti Francisci Salesii a venerabili Rhetore. Vicarius autem dicto audiens partem Septentrionalem illius Vicariatus, quae saeculo XVI exeunte fidem christianam receperat ab illustrifima Patre Matiaeo Ricci, Societatis Jesu, adsignavit praedictis Missionariis a sancto Franciscus Salesio, qui s cuijus unius anni MMXVIII illuc professi, sub jurisdictione ejusdem Vicarii Apostolici ministerium ecclesiasticum exercere inveterunt: Nunc vero quum iam res christiana eo feliciter adducta sit in praefata regioni Dei, ut nihil deesse videatur ad separatam et Missionem in eo constituendam, Nos, counsulis consiliis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus negotiis Propagandae Fidei praepositis, juxta quae infra scripta sunt decernimus, statuimus ac mandamus. Nimirum Apostolico Nostra auctoritate, praesentium vi, a Vicariatu Apostolico de Canton in Sinis, Societati Parisiensi pro Missionibus Exteris concredito, separamus memoratam partem septentrionalem, undecim sub-Praefecturas Supraintenditiae de Nanning-tao complectentem, cujus fines sunt : ad meridiem Vicariatus Apostolicus de Canton, ad occidentem Vicariatus Apostolicus de Kuang-si, ad septentrionem Vicariatus Apostolicus de Hunan meridionalis, denique ad orientem Vicariatus Apostolicus de Guang-si meridionalis. Hanc autem partem, ita a Vicariatu de Canton sejunctam, sive
ab illustrifima Patre Matiaeo Ricci, Societatis Jesu, adsignavit praedictis Missionariis a sancto Franciscus Salesio, qui s cuijus unius anni MMXVIII illuc professi, sub jurisdictione ejusdem Vicarii Apostolici ministerium ecclesiasticum exercere inveterunt: Nunc vero quum iam res christiana eo feliciter adducta sit in praefata regioni Dei, ut nihil deesse videatur ad separatam et Missionem in eo constituendam, Nos, counsulis consiliis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus negotiis Propagandae Fidei praepositis, juxta quae infra scripta sunt decernimus, statuimus ac mandamus. Nimirum Apostolico Nostra auctoritate, praesentium vi, a Vicariatu Apostolico de Canton in Sinis, Societati Parisiensi pro Missionibus Exteris concredito, separamus memoratam partem septentrionalem, undecim sub-Praefecturas Supraintenditiae de Nanning-tao complectentem, cujus fines sunt : ad meridiem Vicariatus Apostolicus de Canton, ad occidentem Vicariatus Apostolicus de Kuang-si, ad septentrionem Vicariatus Apostolicus de Hunan meridionalis, denique ad orientem Vicariatus Apostolicus de Guang-si meridionalis. Hanc autem partem, ita a Vicariatu de Canton sejunctam, sive dismembratam, in Vicariatum Apostolicum erigimus, ab urbe principe de Shiu-Kow nuncupandum et Piae Societatis sancti Francisci Salesii venerabili Rhetori curis tribuendum. Hanc porro dismembrationem a Vicariatu de Canton et erectionem novi Vicariatus de Shiu-Kow fieri declaramus de pleno consensu sive Rectoris majoris Societatis sancti Francisci Salesii, sive Superioris Seminarii Parisiensis pro Missionibus Exteris, qui per hujusmodi separationem atque erectionem supremo animorum bono consulere optarunt. Haec mandamus, praecipimus, statuimus non obstantibus super editis sanctionibus, constitutionibus et ordinationibus apostolicis, speciali licet atque individua mentione ac derogatione dignis in contrarium facientibus quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die 9 aprilis MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. (P. 155). EPISTOLA Ad R. P. Silvium a S. Bernardo, sodalium passionistarum praepositum generalem, altero exeunte saeculo a sodalitate condita. Dilecte filio, salutem et apostolicam benedictionem. Opimo sane consilio, datis ad universos sodales tuos litteris, sacras tuas supplicationes indixisti ob memoriam futuram saeculari sodalitatis conditae solemni ritu celebrandam ; nimirum ut et beneficia recolentes, a Deo in vos usque adhuc profecta, debitas ei grates persolveretis, et majorum vestrorum laudes sancteque gesta recordantes, ad eorum imitationem, tamquam renovatis animis, niteremini. Etenim divinae bonitatis praecclara exstituerunt facta istorum Ordinem, maxime sub
pro Missionibus Exteris, qui per hujusmodi separationem atque erectionem supremo animorum bono consulere optarunt. Haec mandamus, praecipimus, statuimus non obstantibus super editis sanctionibus, constitutionibus et ordinationibus apostolicis, speciali licet atque individua mentione ac derogatione dignis in contrarium facientibus quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die 9 aprilis MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. (P. 155). EPISTOLA Ad R. P. Silvium a S. Bernardo, sodalium passionistarum praepositum generalem, altero exeunte saeculo a sodalitate condita. Dilecte filio, salutem et apostolicam benedictionem. Opimo sane consilio, datis ad universos sodales tuos litteris, sacras tuas supplicationes indixisti ob memoriam futuram saeculari sodalitatis conditae solemni ritu celebrandam ; nimirum ut et beneficia recolentes, a Deo in vos usque adhuc profecta, debitas ei grates persolveretis, et majorum vestrorum laudes sancteque gesta recordantes, ad eorum imitationem, tamquam renovatis animis, niteremini. Etenim divinae bonitatis praecclara exstituerunt facta istorum Ordinem, maxime sub iuittium, documenta, cum Dominus Jesus, non semel Castellatii. celeberrime invisens, ubi parens et legifer vester sese abdiderat, mentem animumque ejus singulari sui cognitione et amore ad mysterium Crucis praedicandum conformavit, cumque beatissima Jesu Mater, cui quidem nihil tam est curandum, quam Filium suum pro nobis Crucem passum a nobis diligi, Paulo, ad vestram similitudinem atracta, humanissime se conspicienda dedit, aperte ostendens ipsum ejusque alumnos in peculiarium clientum loco se habere. Hoc auspice et hac patrona, sodalitas, mirum non est, si brevi, maturitatem suam adepta, eorum coepit sodalium copia florere qui bonum Christi odorem longe lateque diffunderent. Luce clarior est in omni virtutum genere praestantia vestri conditoris: cui verissime dixeris Pauli nomen adhaeresse, cum in Jesu Crucifixo vel adorando vel praedicando illi Gentium Apostolo vix aut omnino non cessisse videatur. Praeterea qui Passionis institutum primi professi sunt, non sibi sanctissimo magistro ignitos praestiterunt, quin imo complures ex ipsis, tum innocentissimae vitae exemplo tum apostolatus ardore, innumerabiles Christi animas lucratos accepimus. Eminet in hoc numero venerabilis ille Vincentius Maria Strambi, quem ipse vestrae disciplinae auctor tanti fecit, ut eum potissimum voluerit sibi adesse morienti, quique primariis in Sodalitate muneribus sancte perfunctus, sacras postea juvenes magnis virtutibus illustravit. Quae sanctimonialia laus cum deinceps