jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
septies mensis aprilis, anno Domini millesimo octingentesimo novingentesimo septiesundo datis, libere novam ineundi in Brasiliana ditionem circumscriptionem dioecesim, quoties in expedire visum fuerit, assentiente venerabile fratre Episcopo Amazonensi, et suppleto, quatenus opus sit, quorum intersit, vel sua interesse praesumant, consensu, memoratum territorium a dioecesi Amazonensi, de Apostolica potestatis plenitudine, dividimus et sepingimus et illud, donec in dioecesi erigere possit, in Praefecturam, Acrensis et Puruensis nomenclatu dicendum, erigimus atque instituimus, simul decernentes ut haec Praefectura, usque dum aliter de ea disponere visum fuerit, ad omnes juris effectus sit vere et proprie Nullius Dioecesi, atque Archidioecesi Belemensi de Para ejusque Archiepiscopo pro tempore tamquam suffraganea sit subjecta. Hujus autem novae Praefecturae fines circumscribantur limitibus civilibus, quibus dictae provinciae Alto Acre et Alto Purus separantur a city civium Amazonarum, a territorio Alio Parauca, a republica Boliviana et a republica Peruana. Praeterea viro ad haec exsequenda infra designando potestatem facimus ut hujus Praefecturae Nullius oppidum sedem et ecclesiam praebititiam in sum opportunam et aptam conscribendum, eisdemque omnia jura et privilegia concedat, quibus civitates et ecclesiae episcopales in Brasiliana regione earumque cives fruuntur et gaudent et quae Codicis Juris Canonici statuta permittunt, itemque in eanda ecclesia seriem et agitatern praefinitiam, ad instar episcopalis dignitatis, instituat pro uno Praefecto Nullius Dioecesis, qui eisdem praesit cum juribus, officiis, mensa et capitulo, honoribus et privilegiis, quibus Praesules Ecclesiarum in Brasiliis utuntur et gaudent, etsi exceptis, quae ex peculiari indulto vel ex jure ad Episcopos tantum pertinuerunt. Ut vero constitutus Acrensis et Puruensis Praefectus in suo territorio omnes sui muneris partes admodum explere possit ac valeat, simulque omnia munera obire ut Episcopi in suis dioeceses, statuimus ut ipse Praefectus characteri ac dignitate episcopali sit exornatus, eisdemque idcirco et cum Praefectura titulus episcopalem ex Summi Pontificis praescripto erit conferendus ; ideoque idem Praefectus, ita dignitate episcopali auctus, in suo territorio eamdem tum ordinis, tum jurisdictiouis exercebit potestatem, quam Episcopi in suis dioeceses ; et, velut ipse in iubus et honoribus Episcopi fruitur, ita et iisdem adstringetur legibus et officiis. Prsetereat quod in supra memoratis Apostolicis sub plumbo litteris diei vigesimi septies mensis aprilis, anni millesimi octingentesimi nonagesimi secundi, constituerit dispositionum
pro uno Praefecto Nullius Dioecesis, qui eisdem praesit cum juribus, officiis, mensa et capitulo, honoribus et privilegiis, quibus Praesules Ecclesiarum in Brasiliis utuntur et gaudent, etsi exceptis, quae ex peculiari indulto vel ex jure ad Episcopos tantum pertinuerunt. Ut vero constitutus Acrensis et Puruensis Praefectus in suo territorio omnes sui muneris partes admodum explere possit ac valeat, simulque omnia munera obire ut Episcopi in suis dioeceses, statuimus ut ipse Praefectus characteri ac dignitate episcopali sit exornatus, eisdemque idcirco et cum Praefectura titulus episcopalem ex Summi Pontificis praescripto erit conferendus ; ideoque idem Praefectus, ita dignitate episcopali auctus, in suo territorio eamdem tum ordinis, tum jurisdictiouis exercebit potestatem, quam Episcopi in suis dioeceses ; et, velut ipse in iubus et honoribus Episcopi fruitur, ita et iisdem adstringetur legibus et officiis. Prsetereat quod in supra memoratis Apostolicis sub plumbo litteris diei vigesimi septies mensis aprilis, anni millesimi octingentesimi nonagesimi secundi, constituerit dispositionum denovarum dioecesis in Brasiliana Republica honorebus, privilegiis et indultis, de novorum Episcoporum potestate et attributionibus, de Capituli institutione et Seminarii regime et administratione, de ipsorum denique christifidelium ac clericorum jura et munia, de documentorum traditione, aliisque id genus, omnia, congrua congruis referendo, quoad novam Praefecturae Nullius religiose serventur, juxta canones Codicis Juris Canonici et decreta Concilii plenarii Americae Latinae. In dotem hujus novae Praefecturae assignamus et attribuimus, si quae sint, bona et reditus Ecclesiae, ut in praefecturam erigendae, nec non oblationes, subsidia et donationes quascumque, quae titulo gratuito ad hunc finem conferuntur. Statuimus insuper ut, juxta ea, quae in memorato Concilio plenario Americae Latinae Romae anno millesimo octingentesimo nonagesimo nono celebrato, decreta sint, etiam ab hac nova erecta Praefectura Nullius, plusque sumptibus alendi, quam primum fieri poterit, bini delecti juvenes ad Collegium Pium Latinum Americanum de Urbe, non intermissa vice, mittantur, in quo in opem Ecclesiae instituantur. Quo vero stabilius et horum clericorum sustentationi et Collegii dotationi sit provisum, summopere exoptamus ut, hujus Praefecturae Praefectus pro tempore cura, quam citius fieri poterit, tot conferantur bona, quot requiruntur, ut ex eorum reditibus duo praeceptorales alumni, aut modo saltem unus, sustentari queant. Praesentes ante litteras et in eis contenta quaecumque nullo unquam
Codicis Juris Canonici et decreta Concilii plenarii Americae Latinae. In dotem hujus novae Praefecturae assignamus et attribuimus, si quae sint, bona et reditus Ecclesiae, ut in praefecturam erigendae, nec non oblationes, subsidia et donationes quascumque, quae titulo gratuito ad hunc finem conferuntur. Statuimus insuper ut, juxta ea, quae in memorato Concilio plenario Americae Latinae Romae anno millesimo octingentesimo nonagesimo nono celebrato, decreta sint, etiam ab hac nova erecta Praefectura Nullius, plusque sumptibus alendi, quam primum fieri poterit, bini delecti juvenes ad Collegium Pium Latinum Americanum de Urbe, non intermissa vice, mittantur, in quo in opem Ecclesiae instituantur. Quo vero stabilius et horum clericorum sustentationi et Collegii dotationi sit provisum, summopere exoptamus ut, hujus Praefecturae Praefectus pro tempore cura, quam citius fieri poterit, tot conferantur bona, quot requiruntur, ut ex eorum reditibus duo praeceptorales alumni, aut modo saltem unus, sustentari queant. Praesentes ante litteras et in eis contenta quaecumque nullo unquam tempore de subreptionis, vel obreptionis aut nullitatis vitio, seu intentionis Nostrae, vel quolibet alio substantiali et inexeogitato defectu notari, impugnari, vel in controversiam vocari posse, sed eas tamquam ex certa scientia ac potestatis plenitudine factas et emanatas, perpetuo validas exsistere et valere. Fore, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, atque ab omnibus, ad quos spectat, inviolabiliter observari debere, et si secus super his a quocumque, quavis auctoritate, scienter vel ignoranter contigerit attentari, irritum prorsus et inane esse et fore volumus et decernimus. Hisce itaque ut supra constitutis, ad eadem omnia exsecutioni mandanda deputamus venerabilem fratrem Angelum Scapardini, archiepiscopum titularum Damasceuum et in Brasiliana Republica Apostolicum Nuntium, eidem tribuentes necessarias et opportunass facultates, etiam subdelegandi, ad effectum de quo agitur, quemlibet in ecclesiastica dignitate constitutum et in primis ipsum hodie Num Archiepiscopum Belemensem de Para, ac definitive pronuntiandi super quavis difficultate et oppositione in exsecutionis actu quomodolibet oritura, facto insuper eidem onere adSacram Congregationem Consistorialems intra sex menses transmittendi authenticum exemplar peractae exsecutionis. Non obstantibus, quae autem opus sit, regulis in synodalibus, provincialibus, generalibus, universalibusque conciliis editis, specialibus, vel generalibus constitutionibus et ordinationibus Apostolicis, et quibusvis aliis Romanorum Pontificum praedecessorum Nostrorum dispositionibus, ceterisque contrariis quibuscumque. Voluimus autem ut harum
obtinere, atque ab omnibus, ad quos spectat, inviolabiliter observari debere, et si secus super his a quocumque, quavis auctoritate, scienter vel ignoranter contigerit attentari, irritum prorsus et inane esse et fore volumus et decernimus. Hisce itaque ut supra constitutis, ad eadem omnia exsecutioni mandanda deputamus venerabilem fratrem Angelum Scapardini, archiepiscopum titularum Damasceuum et in Brasiliana Republica Apostolicum Nuntium, eidem tribuentes necessarias et opportunass facultates, etiam subdelegandi, ad effectum de quo agitur, quemlibet in ecclesiastica dignitate constitutum et in primis ipsum hodie Num Archiepiscopum Belemensem de Para, ac definitive pronuntiandi super quavis difficultate et oppositione in exsecutionis actu quomodolibet oritura, facto insuper eidem onere adSacram Congregationem Consistorialems intra sex menses transmittendi authenticum exemplar peractae exsecutionis. Non obstantibus, quae autem opus sit, regulis in synodalibus, provincialibus, generalibus, universalibusque conciliis editis, specialibus, vel generalibus constitutionibus et ordinationibus Apostolicis, et quibusvis aliis Romanorum Pontificum praedecessorum Nostrorum dispositionibus, ceterisque contrariis quibuscumque. Voluimus autem ut harum litterarum transumptis, etiam impressis, manu tamen alicujus notarii publici subscriptis ac sigillo alicujus in ecclesiastica dignitate constituti munitis adhibeatur in judicio et extra illud eadem. prorsus fides, quae eisdem praesentibus adhiberetur, si originaliter forent exhibitae vel ostensae. Nemini ergo liceat quae hisce litteris Nostris dismembrationis, erectionis, subjectionis, decreti, commissionis, mandati, derogationis et voluntatis statuta sunt infringere, vel eis ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem Omnipotentis Dei ac beatorum Petri et Pauli Apostolorum Ejus se noverit incursurum. Datum Romae, apud sanctum Petrum, anno Domini millesimo noogentesimo decimo nono, die quarta mensis octobris, Pontificatus Nostri anno sexto. O. Card. CAGLIANO, S. R. E. Cancellarius. C. Card. DE LAI, S. C. Consistorialis Secretarius. RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicae. LODOVICUS SCHULLER, Protonotarius Apostolicae. Loco ~ Plumbi. Reg. in Canc. Ap., vol. XIX, n. 12. (P. 9). LITTERAE APOSTOLICAE I. Curialis cedes S. Andochii, in civitate Sedeloco (Saulieu), dioecesis Divionensis, titulo ac privilegiis basilicae minoris honestatur. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. — Inter potiores sacras aedes, quibus Divionensis dioecesis cohonestatur, jure meritoque accensetur parochialis ecclesia ad sancti Andochii, proper Sedelocum, quae regionis illius civium insignes ac vetustissimum existit pietatis monumentum. In memoriam erecta Audochii presbiteri, Thyrsi diaconi et Felicis martyrum,
derogationis et voluntatis statuta sunt infringere, vel eis ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem Omnipotentis Dei ac beatorum Petri et Pauli Apostolorum Ejus se noverit incursurum. Datum Romae, apud sanctum Petrum, anno Domini millesimo noogentesimo decimo nono, die quarta mensis octobris, Pontificatus Nostri anno sexto. O. Card. CAGLIANO, S. R. E. Cancellarius. C. Card. DE LAI, S. C. Consistorialis Secretarius. RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicae. LODOVICUS SCHULLER, Protonotarius Apostolicae. Loco ~ Plumbi. Reg. in Canc. Ap., vol. XIX, n. 12. (P. 9). LITTERAE APOSTOLICAE I. Curialis cedes S. Andochii, in civitate Sedeloco (Saulieu), dioecesis Divionensis, titulo ac privilegiis basilicae minoris honestatur. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. — Inter potiores sacras aedes, quibus Divionensis dioecesis cohonestatur, jure meritoque accensetur parochialis ecclesia ad sancti Andochii, proper Sedelocum, quae regionis illius civium insignes ac vetustissimum existit pietatis monumentum. In memoriam erecta Audochii presbiteri, Thyrsi diaconi et Felicis martyrum, qui, in Galliam ab Oriente appulsi, Christi fidem, quam nunciaverant, effuso sanguine asseruerunt, et antiqua iam ab primis Ecclesiae saeculis populi religione percelebris, a Karolo Magno Ecclesiae Regia titulum obtinuit. Postea, temporis injuria effloruit, de integro restituta, a Decreto Nostro Callisto PP. III, die xxi mensis decembris anni MCXIX, sollemni ritu DPO iterum dicata est. Per longam annorum seriem innumerae fidelium peregre adeuntium turmae templum illud lustrarunt, pluribusque idem privilegia atque indulgentias Romani Pontifices auxerunt. Ad immanem usque rerum publicarum perturbationem, quae per Galliam, saeculo decimo octavo exeunte, debacchata est, frequentissimas canonicorum Ordinem divinis ibi laudibus concinendis operam praestitit; atque etiam ipse praesens ipsa ecclesia, supradictorum martyrum reliquiis insignis et sacra supellectile abunde praedita, nec non pretiosis artis operibus excellens, curis committitur parochialibus, quicumque suus vicariis ceteroque clerico divini cultus decori diligentissime consulit. Haec animo repetens, cum venerabilis frater Mauritius, episcopus Divionensis, enixas Nobis preces adhibuerit, ut, hoc anno, quo octavum se vertit caeculum ex quo a Decessore Nostro Callisto II ecclesia ipsa consecrata, uti supra diximus, Fuit, ad Basilicae eam gradum promovere dignumur; Nos quidem, tantis permoti memoriis, votis his annuelem ulti- ro libenterque existimavimus. Quare, collatis consiliis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus Sacris tuendis Ritibus
ritu DPO iterum dicata est. Per longam annorum seriem innumerae fidelium peregre adeuntium turmae templum illud lustrarunt, pluribusque idem privilegia atque indulgentias Romani Pontifices auxerunt. Ad immanem usque rerum publicarum perturbationem, quae per Galliam, saeculo decimo octavo exeunte, debacchata est, frequentissimas canonicorum Ordinem divinis ibi laudibus concinendis operam praestitit; atque etiam ipse praesens ipsa ecclesia, supradictorum martyrum reliquiis insignis et sacra supellectile abunde praedita, nec non pretiosis artis operibus excellens, curis committitur parochialibus, quicumque suus vicariis ceteroque clerico divini cultus decori diligentissime consulit. Haec animo repetens, cum venerabilis frater Mauritius, episcopus Divionensis, enixas Nobis preces adhibuerit, ut, hoc anno, quo octavum se vertit caeculum ex quo a Decessore Nostro Callisto II ecclesia ipsa consecrata, uti supra diximus, Fuit, ad Basilicae eam gradum promovere dignumur; Nos quidem, tantis permoti memoriis, votis his annuelem ulti- ro libenterque existimavimus. Quare, collatis consiliis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus Sacris tuendis Ritibus praepositis, Apostolica Nostra auctoritate, presenti quo tenore perpetuumque in modum, parochialibus ecclesiam sancti Audochii, civitatis Sedeloci, dioecesis Divionensis intra terminos, auspicata occasione octavacentenarli reditus ab enunciatione ipsius consecrationis, ad Basilicae Minoris dignitatem elevehimus, illique omnia privilegia atque honorificentias tribuimus, quae Minoribus Almae hujus Urbis Basilicis de jure competunt. Venerentes praesentes Litteras firmas, validas atque efficaces semper exstare ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri atque obtinere, illisque ad quos spectant, sive spectare poterunt, nunc et in posterum plenissime subfragari; sicque rite judicandum esse ac deniendum, nulium ex nunc et loane fieri si quidquam secus, super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter, attentari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die x novembris MGMXIX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Statuas. (P. 10.) II. Florentinum templum S. Maria Novella ad dignitatem basilicae minoris elevehitur. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. — Neminem latet inter potiora sacra tempia, mirificis artis operibus conspicua, quibus Florentia gaudet, jure merito jus illud accenseri posse quod Santa Maria Novella dicitur. A Praedicatorum Ordine Fratres erectum, eo tempore quo familia ipsa clarissimis liberalium artium cultoribus abundabat, continuo tam structura, quam ornamentis pulcherrimum evasit, summique
Litteras firmas, validas atque efficaces semper exstare ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri atque obtinere, illisque ad quos spectant, sive spectare poterunt, nunc et in posterum plenissime subfragari; sicque rite judicandum esse ac deniendum, nulium ex nunc et loane fieri si quidquam secus, super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter, attentari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die x novembris MGMXIX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Statuas. (P. 10.) II. Florentinum templum S. Maria Novella ad dignitatem basilicae minoris elevehitur. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. — Neminem latet inter potiora sacra tempia, mirificis artis operibus conspicua, quibus Florentia gaudet, jure merito jus illud accenseri posse quod Santa Maria Novella dicitur. A Praedicatorum Ordine Fratres erectum, eo tempore quo familia ipsa clarissimis liberalium artium cultoribus abundabat, continuo tam structura, quam ornamentis pulcherrimum evasit, summique magistri tum pictis tabulis, tum sculptis marmore signis illud ornarunt. Accessit jugiter tantae magnificentiae, divini cultus splendor et fidelium ad sacras functiones concursus. Memorare quidem juvat hoc in templo, adstante Pontificio Legato, pacem fuisse compositam inter Guelphos et Ghibellinos, ibique etiam singulares Concilii Florentini sessiones fuisse habitas atque inde primam processisse per urbis vias sollemenem Corporis Domini pompam. Plures Romani Pontifices erga ecclesiam eamdeme benevolentiam singularem significarunt. Eugenius IV, Martinus V, Pius II et Leo X in adnexo coenobio commorati sunt, et constat quidem Pius PP. VII, rec. mem. Dece sore Nostro, Romam auctore Deo reducem, in hac ecclesia Ambrosianum hymnum, O vante christianum populum, cecinisse. Pluribus sanctorum reliquiis, tum martyrum, tum ex Ordine Praedicatorum confessorum, ecclesia ipsa nobilitatur; ac pretiosa quidem sacra supellectile referta est. Cum igitur hoc anno, quo septimum severt lit saeculum ex quo divus Dominicus Patriarcha, Ordinis Praedicatorum conditor ac legifer, beato Joanne a Salerno duce, duodecim discipulos suos misit Florentiam, ut illi in civitate Ordinem suum constituerent, dilectus filius Noster Alfonsus S. R. E. cardinalis Mistraogelo, Florentinorum archiepiscopus, una cum dilecto filio Alberto Maria Zucchi, Provinicalus Romanus, supplices Nostri preces porrexerunt, ut auspicata occasione, ecclesiam hanc, primam Ordinis euangelii sedem Florentiae, ad Basilicae Minoris dignitatem
processisse per urbis vias sollemenem Corporis Domini pompam. Plures Romani Pontifices erga ecclesiam eamdeme benevolentiam singularem significarunt. Eugenius IV, Martinus V, Pius II et Leo X in adnexo coenobio commorati sunt, et constat quidem Pius PP. VII, rec. mem. Dece sore Nostro, Romam auctore Deo reducem, in hac ecclesia Ambrosianum hymnum, O vante christianum populum, cecinisse. Pluribus sanctorum reliquiis, tum martyrum, tum ex Ordine Praedicatorum confessorum, ecclesia ipsa nobilitatur; ac pretiosa quidem sacra supellectile referta est. Cum igitur hoc anno, quo septimum severt lit saeculum ex quo divus Dominicus Patriarcha, Ordinis Praedicatorum conditor ac legifer, beato Joanne a Salerno duce, duodecim discipulos suos misit Florentiam, ut illi in civitate Ordinem suum constituerent, dilectus filius Noster Alfonsus S. R. E. cardinalis Mistraogelo, Florentinorum archiepiscopus, una cum dilecto filio Alberto Maria Zucchi, Provinicalus Romanus, supplices Nostri preces porrexerunt, ut auspicata occasione, ecclesiam hanc, primam Ordinis euangelii sedem Florentiae, ad Basilicae Minoris dignitatem elevere dignaremur. Nos, tam insignes inclyti illius templi memorias animo repetentes, optatis his concedeudum ulti- ro libenterque existimavimus. Quare, collatis consiliis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus. Cardinalibus Sacris tuendis Religiosus praepositis, Autoritate Nostra Apostolica, presentium vi perpetuumque in modum, ecclesiam a Santa Maria Novella unculpatam, Florentinae civitatis, titulo ac dignitate Basilicae Minoris cohonestamus, omnia et singula privilegia atque honorificentias eidem tribuentes, qua Minoribus Almae hujus Urbis Basilicae de jure competunt. Haec concedimus, largimur, decernentes praesentes Litteras Nostras firmas, validas atque efficaces semper exstare ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri atque obtinere, illisque ad quos spectant et in posterum spectare poterunt plenissime suffragari; sicque rite judicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri si quidquam secus, super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter, attentari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die XIIII novembris MCMXIX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARDI, a Secretis Status. (P. 12.) EPISTOLA: I. Ad Petrum S. R. E. card. La Fontaine, patriarcham Venetiarum, de officiis delatis, nomine etiam cleris sacris exercitationibus vacantis, gratias persolvit. Dilecte fili noster, salutem et apostolicam benedictionem. — Officia pietatis, quaetus Nobis obtulit clerus cum nuper
titulo ac dignitate Basilicae Minoris cohonestamus, omnia et singula privilegia atque honorificentias eidem tribuentes, qua Minoribus Almae hujus Urbis Basilicae de jure competunt. Haec concedimus, largimur, decernentes praesentes Litteras Nostras firmas, validas atque efficaces semper exstare ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri atque obtinere, illisque ad quos spectant et in posterum spectare poterunt plenissime suffragari; sicque rite judicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri si quidquam secus, super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter, attentari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die XIIII novembris MCMXIX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARDI, a Secretis Status. (P. 12.) EPISTOLA: I. Ad Petrum S. R. E. card. La Fontaine, patriarcham Venetiarum, de officiis delatis, nomine etiam cleris sacris exercitationibus vacantis, gratias persolvit. Dilecte fili noster, salutem et apostolicam benedictionem. — Officia pietatis, quaetus Nobis obtulit clerus cum nuper sacris tecum vacaret exercitationibus, non uno nomine grata fuisse scito. Praeter cetera, placuerunt proposita sancta, quibus idem eo fidelius viam sanctitatis sequi se velle scribit, quo miserius a Christo mundus oberrat. Hoc quippe maxime sacerdotum est in diebus peccatorum corroborare pietatem et, ea imitando quae cotidie tractant, sese Deo hostiam offerre pro proximorum salute. Quod munus et ad promerendum sibi et ad proficiendum aliis uberrimum, ut alacres in omni opere bono fructificantes, obeant quotquot istic sunt sacrorum administri, Nos quidem, delata officia grato animo prosequentes, illis omnibus tibique in primis, dilecte fili Noster, caelesiium auspicem gratiarum Nostraeque benevolentiae testem, apostolicam benedictionem permanenter in Domino impertimus. Datum Romae, apud S. Petrum, die VIII octobris MCMXIX, Pontificatus Nostri anno sexto. BENEDICTUS PP. XV (P. 12.) II. Ad R. D. Aloisium Lamerand, quem consociationis apostolicae praepositorum generalem electum esse gaudet. Dilecte fili, salutem et apostolicam benedictionem. — Te nuper Consociationis Apostolicae praepositorum generalem esse renuntiatum, quod Nos per officiosas litteris fecisti certiores, gratum Nobis est, probe conscius quam tu paratus rebusque omnibus instructus accedas ad istam regendam societatem, quam quidem Nos, aeque ac decessores Nostri, valde cordi habemus. Etenim si unquam optandum fuit homines sacri ordinis — scilicet ut de mundano pulvere quam