jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
quam Sanctorum Patrum sapientia velut adumbratam in effato agnovit Davidico: "Astitit Regina a dextris tuis in vestita deaurato, circumdata varietate... in fimbriis aureis, circumamicta varietatibus". Quae omnia quidem perpendentes, Romani Pontifices non solum non reprobarunt unquam sacros Ritus, qui ob eorum antiquitatem veneratione digni essent, quamdiu cum unitate fidei obsequium retinerent Apostolicae Sedi debitum; verum etiam eosdem semper voluerunt reverenter conservatos et fideliter in usum deductos in iis. Omnes, quae non adversarentur novo ac legitimo alicui temperamento, ab eadem Apostolica Cathedra forte inducto, cui nempe, tamquam supremae Magistrae, Ritus omnes parere debent. Haec cum ita sint, gustum omnino acceptumque Nobis est alacre illud studium, dignissimumque laude, quo motum videmus Venerabilem Fratrem Nostrum, Emmanuelen Vieira de Mattos, hodiernum Archipiscopum Bracarensem, qui, votis obsecundans suorum Antecessorum et Cleri pariter praesentis, cui adeo cordi est antiquus et praecipua reverentia dignus Ritus Bracarensis, nullis nec curis nec laboribus pepercit, ut hujus Ritus libri liturgici iterum typis ederentur; ita tamen, ut, retenta nativa forma, non solum non offenderent generales Liturgiae Catholicae leges, singulis in Ritibus servendas, verum etiam iisdem legibus omnino conformarentur, uti pie in Ritu Bracarensi ac perpetuo in usu fuit. Ritus hic peculiaris, quo Ecclesia Bracarensis a remota gaudet antiquitate, inter praecipuos recensendus est gloriae Titulos, quibus jus gloriae debet meritus Lusitaniae populus, tam egregie quidem de Ecclesia Catholica meritus, ut a Pontificibus Romanis fidelissimus sit appellatus. Quod gloriosum nomen Lusitanos sibi promeruerunt, non solum ob singularem eorum pietatem ac devotionem in Sedem hanc Apostolicam, verum etiam ob eximia, quam semper posuerunt operam, in propagando late per orbem nomine et cultu christiano. Hinc etiam, veluti justum fidei praemium, jus illud Patronatus Romana Sedes Portugallise contulit ecclesias, ubi tot inclyti Lusitani filii et sudores apostolicos et ipsum sanguinem profuderunt; quo quidem jure, ad haec usque tempora, multis adhuc locis Religio dilatari pergit ac fervi, templa supellectili sacra ornari, pis quibusque operibus atque institutis subsidia suppeditari, una cum sacerdotibus in hoc saluberrimum ministerium incumbentibus. Est igitur res Deo profecto acceptissima Nostroque simul paterno animo valde jucunda instituta haec, sub auctoritate Sedis Apostolicae, Ritus Bracarensis revisio et ab omnibus aevis, qui progressu temporis in eum irrepserint,
est gloriae Titulos, quibus jus gloriae debet meritus Lusitaniae populus, tam egregie quidem de Ecclesia Catholica meritus, ut a Pontificibus Romanis fidelissimus sit appellatus. Quod gloriosum nomen Lusitanos sibi promeruerunt, non solum ob singularem eorum pietatem ac devotionem in Sedem hanc Apostolicam, verum etiam ob eximia, quam semper posuerunt operam, in propagando late per orbem nomine et cultu christiano. Hinc etiam, veluti justum fidei praemium, jus illud Patronatus Romana Sedes Portugallise contulit ecclesias, ubi tot inclyti Lusitani filii et sudores apostolicos et ipsum sanguinem profuderunt; quo quidem jure, ad haec usque tempora, multis adhuc locis Religio dilatari pergit ac fervi, templa supellectili sacra ornari, pis quibusque operibus atque institutis subsidia suppeditari, una cum sacerdotibus in hoc saluberrimum ministerium incumbentibus. Est igitur res Deo profecto acceptissima Nostroque simul paterno animo valde jucunda instituta haec, sub auctoritate Sedis Apostolicae, Ritus Bracarensis revisio et ab omnibus aevis, qui progressu temporis in eum irrepserint, accurata emendatio. Ita enim haec Lusitanis gloria purior constabit, majorque exorietur virtus salutis et sanctificationis in clerum populumque Ecclesiae Bracarensis, cui ab omnipotenti Deo, intercedente Dei Para Immaculata, praecipua Lusitaniae Patrona, caelestium munerum amplissimam imploramus copiam. Jam inter capita, quae in hac typica editione Breviarii Bracarensis, qualis a Typographia Nostra Vaticana prodiit, in melius mutata fuerunt ac praecipuam merentur laudem, peculiaris facienda est mentio non solum de adhibita constantius lectione sacrae Scripturae, quae pia consuetudo in Ritibus omnibus per feliciores saecula sancte servata est, deque introducta nova Psalterii dispositione, a Decessore Nostro Pio X per Constitutionem Apostolicam Divino at flatu praescripta; verum etiam de servandis normis a Sede Apostolica constitutis, ubi concurrunt vel occurrunt Officia, deque expunctis in parte historica Breviarii Bracarensis quibusdam narrationibus, quae, a rerum veritate vel a probata Ecclesiae Bracarensis traditione abhorrebant. Diligentissima autem cura, quae in edendo Breviario Bracarensi adhibita est, pariter impendatur oportet adornandae novae editioni Missalis aliorumque librorum liturgicorum. Hac autem in re optimum spiritum Cleri Bracarensis ejusque venerabilis Ecclesiae cum Romana Cathedra intimam conjunctionem perlibenter agnoscimus. Edito jam novo Breviario, evanescit apud Clerum Bracarensem difficultas, qua hactenus laborabat, suo proprio utendi Ritu ob exemplariorum penuriam. Quare nunc plene fit satis sacerdotum votis ac
Vaticana prodiit, in melius mutata fuerunt ac praecipuam merentur laudem, peculiaris facienda est mentio non solum de adhibita constantius lectione sacrae Scripturae, quae pia consuetudo in Ritibus omnibus per feliciores saecula sancte servata est, deque introducta nova Psalterii dispositione, a Decessore Nostro Pio X per Constitutionem Apostolicam Divino at flatu praescripta; verum etiam de servandis normis a Sede Apostolica constitutis, ubi concurrunt vel occurrunt Officia, deque expunctis in parte historica Breviarii Bracarensis quibusdam narrationibus, quae, a rerum veritate vel a probata Ecclesiae Bracarensis traditione abhorrebant. Diligentissima autem cura, quae in edendo Breviario Bracarensi adhibita est, pariter impendatur oportet adornandae novae editioni Missalis aliorumque librorum liturgicorum. Hac autem in re optimum spiritum Cleri Bracarensis ejusque venerabilis Ecclesiae cum Romana Cathedra intimam conjunctionem perlibenter agnoscimus. Edito jam novo Breviario, evanescit apud Clerum Bracarensem difficultas, qua hactenus laborabat, suo proprio utendi Ritu ob exemplariorum penuriam. Quare nunc plene fit satis sacerdotum votis ac desideriis, qualia in novissima Synodo Bracarensi expressa fuerunt: quae quidem vota probantes omnino ac rata habentes, hisce Nostris litteris praecipimus ac mandamus, ut omnes et singuli qui ad Horas Canonicas in Archidioecesi Bracarensi tenentur, proprio hoc Nostraque auctoritate reviso Breviario utantur. Quae precum liturgicarum unitas in universo venerabili Clero Bracarensi magis quamque accendat ac foveat spiritum illum orationis, quo animatos admiramur binos Archidioeceseos Urbisque Bracarensis inclytos Patronos, sanctos Petrum de Rates et Geraldum. Haec vero edicimus, declaramus, sancimus, decernentes has Nostras litteras validas et efficaces semper esse ac fore; non obstantibus constitutionibus et ordinationibus apostolicis, generalibus et specialibus, ceterisve quibusvis in contraarium facientibus. Nulli ergo omnino hominum liceat haec pagina Nostrae approbationis, decreti, concessionis, indulti et voluniatibus infringere, vel ei, ausu temerario, contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei, ac beatorum Petri et Pauli, Apostolorum Ejus, se noverit incursurum. Datum Romae, apud sanctum Petrum, anno incarnationis Dominicæ millesimo nongentesimo decimo nono, pridie Idus Maii, die Octava Solemnitatis sancti Joseph, sponsi beatae Mariae Virginis, Pontificatus Nostri anno quinto. O. Card. CAGIANO, S. R. E. Cancellarius. A. Card. Vico Ep. Portu. et S. Rufinae, S. R. C. Prefectus. RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicus. LODOVICUS SCHULLER, Protonotarius Apostolicus. Loco ~ Plumbi.
magis quamque accendat ac foveat spiritum illum orationis, quo animatos admiramur binos Archidioeceseos Urbisque Bracarensis inclytos Patronos, sanctos Petrum de Rates et Geraldum. Haec vero edicimus, declaramus, sancimus, decernentes has Nostras litteras validas et efficaces semper esse ac fore; non obstantibus constitutionibus et ordinationibus apostolicis, generalibus et specialibus, ceterisve quibusvis in contraarium facientibus. Nulli ergo omnino hominum liceat haec pagina Nostrae approbationis, decreti, concessionis, indulti et voluniatibus infringere, vel ei, ausu temerario, contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei, ac beatorum Petri et Pauli, Apostolorum Ejus, se noverit incursurum. Datum Romae, apud sanctum Petrum, anno incarnationis Dominicæ millesimo nongentesimo decimo nono, pridie Idus Maii, die Octava Solemnitatis sancti Joseph, sponsi beatae Mariae Virginis, Pontificatus Nostri anno quinto. O. Card. CAGIANO, S. R. E. Cancellarius. A. Card. Vico Ep. Portu. et S. Rufinae, S. R. C. Prefectus. RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicus. LODOVICUS SCHULLER, Protonotarius Apostolicus. Loco ~ Plumbi. Reg. in Canc. Ap., vol. VIII. n. 24. F. (P. 314). II. TREIENSIS (Treja). De unione dioecesis Treiensis cum dioecesi Sancti Severini. BENEDICTUS EPISCOPUS &amp; SERVUS SERVORUM DEI Ad perpetuam rei memoriam. Boni Pastoris, ideolo Jesu Christi Domini Nostri exemplum imitantes, Romani Pontifices omne semper adhibuerunt studium ad spirituale gregis Dominici bonum assequendum. Quum autem eligendo gregi sit proximum habere pastorem, visum est expedire ut parva Treiensis dioecesis, quae hucusque regebatur ab Archiepiscopo Camerinesii, longitudine et difficultate viarum ab eanda dioecesi valde distante, regenda tribueretur proximo Episcopo Sancti Severini. Quapropter, decreto diei quarti novembris anno millesimi nongentesimi decimi tertii, S. Congregatio Consistorialis statuit ac decrevit ut regimen dioecesis Treiensis acciperet ac retineret ad nutum S. Sedis, donec aliter provideretur, Venerabilis Frater Adamus Borghini, Episcopus Sancti Severini. Nunc, vero, spirituali Treiensium bonum modo stabili prospicere cupientes, Nos, rem mature perpensa, memoratam Treiensem dioecesim, Apostolicae potestatis plenitudine, in perpetuum conjungimus cum dioecesi Sancti Severini, ita scilicet, ut ambae jurisdictioni, regimini atque administrationi subsint unius ejusdemque Pastoris, qui proinde Episcopus Sancti Severini et Administrator Apostolicus Treiensis perpetuo nominabitur, salvis utriusque dioecesis juribus ac privilegiis. Episcopus in alterutra dioecesi residere poterit; officii tamen sui erit ita rem temperare, ut penes utramque, per notabile temporis
Dominici bonum assequendum. Quum autem eligendo gregi sit proximum habere pastorem, visum est expedire ut parva Treiensis dioecesis, quae hucusque regebatur ab Archiepiscopo Camerinesii, longitudine et difficultate viarum ab eanda dioecesi valde distante, regenda tribueretur proximo Episcopo Sancti Severini. Quapropter, decreto diei quarti novembris anno millesimi nongentesimi decimi tertii, S. Congregatio Consistorialis statuit ac decrevit ut regimen dioecesis Treiensis acciperet ac retineret ad nutum S. Sedis, donec aliter provideretur, Venerabilis Frater Adamus Borghini, Episcopus Sancti Severini. Nunc, vero, spirituali Treiensium bonum modo stabili prospicere cupientes, Nos, rem mature perpensa, memoratam Treiensem dioecesim, Apostolicae potestatis plenitudine, in perpetuum conjungimus cum dioecesi Sancti Severini, ita scilicet, ut ambae jurisdictioni, regimini atque administrationi subsint unius ejusdemque Pastoris, qui proinde Episcopus Sancti Severini et Administrator Apostolicus Treiensis perpetuo nominabitur, salvis utriusque dioecesis juribus ac privilegiis. Episcopus in alterutra dioecesi residere poterit; officii tamen sui erit ita rem temperare, ut penes utramque, per notabile temporis spatium, juxta rerum necessitatem, singulis annis comorietur. Insuper, hac statuta Ecclesiarum unione, decernimus ut duplicis episcopalis mensae reditus idem Episcopus percipiat, etque ecclesiastica beneficia unius dioecesis promiscete sacerdotibus alterius dioecesis conferre possit. Quoniam vero nunc Sancti Severini Ecclesia suo feliciter audet pastore, per has Apostolicas litteras decernimus ut Venerabilis Frater Adamus Borghini, hodiernus Sancti Severini Episcopus, Treiensis quoque Perpetuus Administrator Apostolicus evadat. Praesentes autem litteras et in eis contenta quaecumque, etiam ex eo quod quilibet quorum interest, vel interesse praesumant, auditis non fuerint, etiam si expressa, specifica et individua mentione digni sint, nullo unquam tempore de subreptionis, vel obreptionis, aut nullitatis vitio, seu intentionis Nostrae, vel quolibet alio substantiali et inexcogitato defectu notari, impugnari, vel in controversiam vocari posse, sed eas, tamquam ex certa scientia ac potestatis plenitudine factas et emanatas, perpetuo valere esse et fore, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, atque ab omnibus ad quos spectat inviolabiliter observari debere, et si secus super his a quocumque, quavis auctoritate, scienter vel ignoranter contigerit attentari, irritum prorsus et inane esse et fore volumus et decernimus. Non obstantibus, quatenus opus sit, regulis in synodalibus, provincialibus, generalibus universalibusque conciliis editis, specialibus, vel generalibus constitutionibus et ordinationibus Apostolicis, et quibusvis aliis
Adamus Borghini, hodiernus Sancti Severini Episcopus, Treiensis quoque Perpetuus Administrator Apostolicus evadat. Praesentes autem litteras et in eis contenta quaecumque, etiam ex eo quod quilibet quorum interest, vel interesse praesumant, auditis non fuerint, etiam si expressa, specifica et individua mentione digni sint, nullo unquam tempore de subreptionis, vel obreptionis, aut nullitatis vitio, seu intentionis Nostrae, vel quolibet alio substantiali et inexcogitato defectu notari, impugnari, vel in controversiam vocari posse, sed eas, tamquam ex certa scientia ac potestatis plenitudine factas et emanatas, perpetuo valere esse et fore, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, atque ab omnibus ad quos spectat inviolabiliter observari debere, et si secus super his a quocumque, quavis auctoritate, scienter vel ignoranter contigerit attentari, irritum prorsus et inane esse et fore volumus et decernimus. Non obstantibus, quatenus opus sit, regulis in synodalibus, provincialibus, generalibus universalibusque conciliis editis, specialibus, vel generalibus constitutionibus et ordinationibus Apostolicis, et quibusvis aliis Romanorum Pontificum Praedecessorum Nostrorum dispensationibus, ceterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut harum litterarum transumptis, etiam impressis, manu tamen alicujus notarii publici subscriptis, ac sigillo alicujus in ecclesiastica dignitate constituti munitis, adhibeatur in judicio et extra illud eadem prorsus fides, quae eisdem praesentibus adhiberetur, si originaliter forent exhibitae vel ostensae. Nemini ergo licet quae hisce litteris Nostris unionis, decreti, derogationis et voluntatis statuta sunt infringere, vel eis, ausu temerario, contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei ac beatorum Petri et Pauli, Apostolorum Ejus, se noverit incursurum. Datum Romae, apud Sanctum Petrum, anno Domini millesimo nongentesimo vigesimo, die vigesima mensis februarii, Pontificatus Nostri anno sexto. O. Card. CAGIANO, S. R.C. Cancellarius. C. Card. Vico. DE LAI, Ep. Sabinensis, Secret. S. Congreg. Consistorialis. RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicus. LODOVICUS SCHULLER, Protonotarius Apostolicus. Loco Plumbi. Reg. in Can., vol. XX, n. 56. (P. 323). III. CATAMARCENSIS-SALTENSIS (Catamarca-Salta). De dismembratione territorii « de los Andes » o diœcesi Catamarcensi ac de ejus unione diœcesi Saltensi. BENEDICTUS EPISCOPUS SERVUS SERVORUM DEI Ad perpetuam rei memoriam. Semper Romani Pontifices, vel propria auctoritate, vel rogatu Ordinariorum diœcesum, diligentissime curaverunt ut, ob mutatas in aliqua regione rerum condiciones, aut ob alias justas causas, circumscriptionum ecclesiasticarum limites opportune
ergo licet quae hisce litteris Nostris unionis, decreti, derogationis et voluntatis statuta sunt infringere, vel eis, ausu temerario, contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei ac beatorum Petri et Pauli, Apostolorum Ejus, se noverit incursurum. Datum Romae, apud Sanctum Petrum, anno Domini millesimo nongentesimo vigesimo, die vigesima mensis februarii, Pontificatus Nostri anno sexto. O. Card. CAGIANO, S. R.C. Cancellarius. C. Card. Vico. DE LAI, Ep. Sabinensis, Secret. S. Congreg. Consistorialis. RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicus. LODOVICUS SCHULLER, Protonotarius Apostolicus. Loco Plumbi. Reg. in Can., vol. XX, n. 56. (P. 323). III. CATAMARCENSIS-SALTENSIS (Catamarca-Salta). De dismembratione territorii « de los Andes » o diœcesi Catamarcensi ac de ejus unione diœcesi Saltensi. BENEDICTUS EPISCOPUS SERVUS SERVORUM DEI Ad perpetuam rei memoriam. Semper Romani Pontifices, vel propria auctoritate, vel rogatu Ordinariorum diœcesum, diligentissime curaverunt ut, ob mutatas in aliqua regione rerum condiciones, aut ob alias justas causas, circumscriptionum ecclesiasticarum limites opportune mutarentur, eo consilio ut spirituale Christifidelium bonum et religionis incrementum magis magisque promoveretur. Cum autem Venerabilis Frater Barnabas Pietrabuena, hodiernus Episcopus Catamarcensis, nuper ab Apostolica Sede efflagitaverit ut territorium « de los Andes » nuncupatum, ipsius jurisdictioni obnoxium, Saltensi diœcesi aggregaretur, cumque justae petitionis causae ex legitimo processu firmatae sint, accedente voto Ordinarii ejusdem diœcesis Saltensis, et Apostolico Nuntio in Republica Argentina suffragante; Nos, majori animarum bono semper intenti, oblatis precibus obsecundare statuimus. Suppleto igitur, quatenus opus sit, quorum interesse vel sua in hac re interesse praesumant consensu, praedictum territorium « de los Andes » cum omnibus et singulis in eo exsistentibus et commorantibus, a diœcesi Catamarcensi, Apostolicae potestatis plenitudine, per praesentes litteras separamus et avellimus, illudque diœcesi Saltensi aggregamus et addicimus. Volumus autem et mandamus ut documenta et acta omnia quae territorio « de los Andes » spectant, quum primum fieri poterit, ex archivio Curiae Episcopalis Catamarcensis extrahantur, et in archivio Curiae Episcopalis Saltensis reponantur. Praesentes autem litteras et in eis contenta quaecumque nullo f unquam tempore de subreptionis, vel obreptionis, aut nullitatis vitio, seu intentionis Nostrae, vel quolibet alio substantiali et inexcogitato defectu notari, impignorari, vel in controversiam vocari posse, sed eas tamquam ex certa scientia ac potestatis
accedente voto Ordinarii ejusdem diœcesis Saltensis, et Apostolico Nuntio in Republica Argentina suffragante; Nos, majori animarum bono semper intenti, oblatis precibus obsecundare statuimus. Suppleto igitur, quatenus opus sit, quorum interesse vel sua in hac re interesse praesumant consensu, praedictum territorium « de los Andes » cum omnibus et singulis in eo exsistentibus et commorantibus, a diœcesi Catamarcensi, Apostolicae potestatis plenitudine, per praesentes litteras separamus et avellimus, illudque diœcesi Saltensi aggregamus et addicimus. Volumus autem et mandamus ut documenta et acta omnia quae territorio « de los Andes » spectant, quum primum fieri poterit, ex archivio Curiae Episcopalis Catamarcensis extrahantur, et in archivio Curiae Episcopalis Saltensis reponantur. Praesentes autem litteras et in eis contenta quaecumque nullo f unquam tempore de subreptionis, vel obreptionis, aut nullitatis vitio, seu intentionis Nostrae, vel quolibet alio substantiali et inexcogitato defectu notari, impignorari, vel in controversiam vocari posse, sed eas tamquam ex certa scientia ac potestatis plenitudine factas et emanatas, perpetuo validas exsistere et fore, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, atque ab omnibus ad quos spectat inviolabiliter observari debent, et si secus super his a quocumque, quavis auctoritate, scienter vel ignoranter contingerit attentari, irritum prorsus et inane esse et Fore volumus et decernimus. Hisce itaque, ut supra, constitutis, ad eadem omnia exsecutioni mandanda deputamus Venerabilem Fratrem Albertum Vassallo di Torregrossa, Archiepiscopum Titularem Hemesensem, in Republica Argentina Apostolicum Nuntium, ipsi tribuentes necessarias et opportunass facultates, etiam subdelegandi, ad effectum de quo agitur, quemcumque alium in ecclesiastica dignitate constitutum, facto insuper eidem onere infra sex menses, a data praesentium litterarum computandos, ad Sacram Congregationem Consistorialem mittendi exemplar, authentica forma exaratum, exsecutionis peractae. Non obstantibus, quatenus opus sit, regulis in synodalibus, provincialibus, generalibus universalibusque Conciliis editis, specialibus, vel generalibus constitutionibus et ordinationibus Apostolicis, et quibusvis aliis Romanorum Pontificum, praedecessorum Nostrorum dispositionibus, ceterisque contrariis jujubuscumque. Volumus autem ut praesentium litterarum transumptis, etiam impressis, manu tamen alicujus notarii publici subscriptis et sigillo alicujus in ecclesiastica dignitate constituti munitis, adhibeatur in judicio et extra illud eadem prorsus fides, quae eisdem praesentibus adhiberetur, si originaliter forent exhibitae vel ostensae. Nemini ergo liceat quae hisce litteris Nostris dismembrationis, subjectionis, decreti, commissionis;
Hisce itaque, ut supra, constitutis, ad eadem omnia exsecutioni mandanda deputamus Venerabilem Fratrem Albertum Vassallo di Torregrossa, Archiepiscopum Titularem Hemesensem, in Republica Argentina Apostolicum Nuntium, ipsi tribuentes necessarias et opportunass facultates, etiam subdelegandi, ad effectum de quo agitur, quemcumque alium in ecclesiastica dignitate constitutum, facto insuper eidem onere infra sex menses, a data praesentium litterarum computandos, ad Sacram Congregationem Consistorialem mittendi exemplar, authentica forma exaratum, exsecutionis peractae. Non obstantibus, quatenus opus sit, regulis in synodalibus, provincialibus, generalibus universalibusque Conciliis editis, specialibus, vel generalibus constitutionibus et ordinationibus Apostolicis, et quibusvis aliis Romanorum Pontificum, praedecessorum Nostrorum dispositionibus, ceterisque contrariis jujubuscumque. Volumus autem ut praesentium litterarum transumptis, etiam impressis, manu tamen alicujus notarii publici subscriptis et sigillo alicujus in ecclesiastica dignitate constituti munitis, adhibeatur in judicio et extra illud eadem prorsus fides, quae eisdem praesentibus adhiberetur, si originaliter forent exhibitae vel ostensae. Nemini ergo liceat quae hisce litteris Nostris dismembrationis, subjectionis, decreti, commissionis; mandati, derogationis et voluntatis infringere, vel eis, ausu temerario, contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpsit, indignationem eminem omnipotentis Dei ac beatorum Petri et Pauli, Apostolorum Ejus, se noverit incursurum. Datum Romae, apud sanctum Petrum, anno Domini millesimo nongentesimo sexagesimo, die vigesima secunda mensis maii, Pontificatus Nostri anno sexto. O Card. CAGIANO. S. R. E. Cancellarius. C. Card. DE LAI, Ep. Sabinensis, Secret. S. Congreg. Consistorialis. RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicus. LODOVICUS SCHULLER, Protonotarius Apostolicus. Loco Plumbi. Reg. in Can., vol. XIX, n. 7 (P. 325). EPISTOLAE I. Ad R. D. Aloisium Orione, parvi operis a Divina Providentia moderatorem, cui, XXV sacerdotii annum celebranti, ob ejus praclara Merita gratulatur. Dilecte fili, salutem et apostolicam benedictionem. —Quamquam satis tibi putamus esse cognitum, quemadmodum Nos erga te affecti simus, occasioni tamen Nostri in te animi declarandi nolumus deesse, quam vicesimus quintus natalis affert sacerdotii tui. Nam, quoniam hoc totum aetatis spatium non tibi dumtaxat, sed, quod boni sacerdotis est, commode utilitati vixisti, nec nativae diœcesis finibus tuam de animarum salute continuisti curam, studens, quantum in te erat, perpetuo sanctae Ecclesiae emolumento, sane decet Nos isti diei faustitatis, quae fructuosi tui laboris memoriam renovat, in primis gratulari. Idque libentes facimus, eo vel magis quod