jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
FF. NN. S. R. E. Cardinalibus negotiis Propagandae Fidei praepositis, haec quae infrascripta sunt decernanda existimavimus. Nimirum, ex certa scientia et matura deliberatione Nostri de Apostolicae Nostrae potestatis plenitudine, praesentium vi perpetuumque in modum, Insulam vulgo Celebes eidemque continentes alias minores Insulas a Vicariatu Apostolico Bataviensi separamus, easque in Praefecturam Apostolicam de Celebes nuncupandam erigimus. Propterea volumus ut haec nova Praefectura Apostolica de Celebes intra fines suos residentias civiles vulgo de Alenado ac de Celebes cum adnexis (Onderhoorigheden) complectatur, eandemque Missionariorum a Sacro Corde Jesu apostolicis curis committimus. Porro haec statuimus, decernentes praesentes Litteras Nostras firmas, validas atque efficaces semper exstare ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri atque obtinere, illisque ad quos pertinent sive pertinere poterunt plenissime suffragari, sicque rite judicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter, attentari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die xix novembris MCMIX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARDI, a Secretis Status. (P. 102.) II. In Japonico imperio apostolica delegatio constituitur eidemque etiam Corea et insula Formosa committuntur. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. Quae catholici nomen aeternaeque fidelium saluti bene, prospere ac feliciter eveniant, ea ut mature praestemus, Nostro admonet supremi Apostolatus munus, quo in terris, licet immeriti fungimur. Hoc ducti consilio, fidei catholicae incremento per universum terrarum orbem vigilamus et ad populos etiam longe disjunctos spacio oculos mentis Nostrae convertimus. Jam vero minime Nos latet fidem catholicam jam pridem in Japoniam a divo Francisco Xaverio invectam illis illustrasse gentes, postea vero teterrimis obtenebratam calamitatibus diu delituisse, donec de quo, superiore saeculo, veluti nova felicioris aetatis aurora populis illis illuxit. Neque ignoramus annum MDCCCLXXXXI fel. rec. Dei essorem Nostrum Leonem PP. XIII ut eicclesiae illi robur adderet, ecclesiasticam in eodem Imperio hierarchiam excitasse, Metropolitana Sede in urbe Tokiensi, universae regionis principe, constituta. Nunc autem non sine magna laetitia comperimus, aliis ibi institutis Missionibus novisque eo missis Evangelii praecconibus, uberrimos in illis insulis catholicam religionem progressus obtinisse, ideoque in eam mentem venimus christianum nomen in illis regionibus singulari Pontificiae
saluti bene, prospere ac feliciter eveniant, ea ut mature praestemus, Nostro admonet supremi Apostolatus munus, quo in terris, licet immeriti fungimur. Hoc ducti consilio, fidei catholicae incremento per universum terrarum orbem vigilamus et ad populos etiam longe disjunctos spacio oculos mentis Nostrae convertimus. Jam vero minime Nos latet fidem catholicam jam pridem in Japoniam a divo Francisco Xaverio invectam illis illustrasse gentes, postea vero teterrimis obtenebratam calamitatibus diu delituisse, donec de quo, superiore saeculo, veluti nova felicioris aetatis aurora populis illis illuxit. Neque ignoramus annum MDCCCLXXXXI fel. rec. Dei essorem Nostrum Leonem PP. XIII ut eicclesiae illi robur adderet, ecclesiasticam in eodem Imperio hierarchiam excitasse, Metropolitana Sede in urbe Tokiensi, universae regionis principe, constituta. Nunc autem non sine magna laetitia comperimus, aliis ibi institutis Missionibus novisque eo missis Evangelii praecconibus, uberrimos in illis insulis catholicam religionem progressus obtinisse, ideoque in eam mentem venimus christianum nomen in illis regionibus singulari Pontificiae voluntatis significatione firmaare. Idcirco, collatis consiliis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus negotiis Propagandae Fidei praepositis, ut, novo subposito robore atque impulsu submotisque quae forte obhaerent difficultatibus, amplioribus vigeat religio incrementis, pariterque ut benevolentiam propensionem Nostram erga Japoniae nobilissimam gentem testemur luculenter, Motu proprio atque ex certa scientia et matura deliberatione Nostris deque Apostolicae Nostrae potestatis plenitudine, praesentium vi constituimus, ut Apostolica Delegatio in Japonico Imperio habeatur; hujusque vigiliis et curis, praeter Japonicam regionem universam, Coream etiam Formosamque insulam committimus. Decernentes praesentes Litteras firmas, validas atque efficaces semper exstare et permanere, suosque plenos atque integras effectus sortiri atque obtinere, illisque ad quos pertinent, sive pertinere poterunt, nunc et in posterum plene suffragari; sicque rite judicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri, si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter vel ignarantem attentari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die xxvi novembris MCMXIX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARDI, a Secretis Status. (P. 104.) III. Ex sejunctis a Beuronensi congregatione abbatiis de Maretiolo et Reginae Coeli de Lovanio itemque ex separata, a congregatione Brasiliensi, abbatia Sancti Andreae de « Zevenkerken » prope Brugas, nova efformatur congregatio
et matura deliberatione Nostris deque Apostolicae Nostrae potestatis plenitudine, praesentium vi constituimus, ut Apostolica Delegatio in Japonico Imperio habeatur; hujusque vigiliis et curis, praeter Japonicam regionem universam, Coream etiam Formosamque insulam committimus. Decernentes praesentes Litteras firmas, validas atque efficaces semper exstare et permanere, suosque plenos atque integras effectus sortiri atque obtinere, illisque ad quos pertinent, sive pertinere poterunt, nunc et in posterum plene suffragari; sicque rite judicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri, si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter vel ignarantem attentari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die xxvi novembris MCMXIX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARDI, a Secretis Status. (P. 104.) III. Ex sejunctis a Beuronensi congregatione abbatiis de Maretiolo et Reginae Coeli de Lovanio itemque ex separata, a congregatione Brasiliensi, abbatia Sancti Andreae de « Zevenkerken » prope Brugas, nova efformatur congregatio benedictina titulo Annuntiationis Beatae Mariae virginis. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. — Ordo a divo Benedicto fundatus nimirum a Patriarcha Monachorum Occidentalium, jugiter per se illi erectione ad nostra usque tempora, eximiis tum de Ecclesia Dei tum de civili societate meritis inclaruit. Coenobia illius, piorum monachorum sanctimonia et virtutibus celeberrima, tutum, licet inter barbarorum incursiones, humanis litteris et disciplinis atque artibus asylum praebuerunt ; neque in dubium vocari potest gravissima illa tempestate, in universam fere Europam sapientiae lumen ex Benedictinis claustros emicisse. Jure igitur meritoque Romani Pontifices Nostri Decessores erga Ordinem sancti Benedicti grati animi sensus exhibere maturarunt atque Abbatias Ordinis singulari privilegiis nobilitarunt, auxerunt. Nos quidem, hoc sapienti ducti consilio, et decernere satagimus quem in Ordinis enunciationis Congregationum bonum et emolumentum cedant, cumque, quia temporum vicissitudines et mutatum plurium Europae nationum statum, ita praesentem constitutio ut Abbatiae Benedictinae de Maretiolo et Reginae Coeli de Lovanio ad Congregationem Beuronensem pertinentes, nec non Abbatia Sancti Andreae de Zevenkerken, prope Brugas, ad Congregationem Brasiliensem pariter Ordinis sancti Benedicti juncta, eoque Nobis preces porrexerint, ut separatas a Congregationibus quibus hucusque unitae erant, in unam novam Congregationem efformandam, ex impetrata Apostolica venia, coire queant, Nos optatis his animadversionum, quantum in Domino possumus,
virtutibus celeberrima, tutum, licet inter barbarorum incursiones, humanis litteris et disciplinis atque artibus asylum praebuerunt ; neque in dubium vocari potest gravissima illa tempestate, in universam fere Europam sapientiae lumen ex Benedictinis claustros emicisse. Jure igitur meritoque Romani Pontifices Nostri Decessores erga Ordinem sancti Benedicti grati animi sensus exhibere maturarunt atque Abbatias Ordinis singulari privilegiis nobilitarunt, auxerunt. Nos quidem, hoc sapienti ducti consilio, et decernere satagimus quem in Ordinis enunciationis Congregationum bonum et emolumentum cedant, cumque, quia temporum vicissitudines et mutatum plurium Europae nationum statum, ita praesentem constitutio ut Abbatiae Benedictinae de Maretiolo et Reginae Coeli de Lovanio ad Congregationem Beuronensem pertinentes, nec non Abbatia Sancti Andreae de Zevenkerken, prope Brugas, ad Congregationem Brasiliensem pariter Ordinis sancti Benedicti juncta, eoque Nobis preces porrexerint, ut separatas a Congregationibus quibus hucusque unitae erant, in unam novam Congregationem efformandam, ex impetrata Apostolica venia, coire queant, Nos optatis his animadversionum, quantum in Domino possumus, existimavimus. Quae cum ita sint, collatis consiliis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus Congregationis de Regiosis praespositis auditoque suffragio dilecti filii Abbatiae Primatis Ordinis sancti Benedicti, cui rite commodum est sed totum omnia rei adjuncta perpendendi, haec quae sequuntur Apostolica Nostra auctoritate per praesentes statuimus. I. Abbaticus sancti Benedicti de Maretiolo et Regina Caeli de Lovanio e Congregatione Beuronensi separantur in perpetuum; pariter in perpetuum Abbatia sancti Andreae de Zevenkerken e Congregatione Brasiliensis sejugatur. — II. Haeres tres Abbatiae unam in posterum Congregationem Ordinis sancti Benedicti efformabunt, quae praesentium postolicarum Litterarum vi canonicem erigitur sub titulo Angelicationis Beatae Mariae Virginis, eandemque volumus ad Confirmationem Benedictorum Dikrum, aequo iure ac ceteras Congregationes, pertinere. — III. Tam Congregatio Beuronensis, quam Congregatio Brasiliensis, per praesens dismembrationis actum, nullum omnino detrimentum in suis juribus ac privilegiis, qua Congregatio, referant, iisque plene uti antea fruantur. — IV. Monachis et conversis Abbatiarum praedictarum, qui novae Congregationi nolevire noluerint, fas sit ut, intra sex menses a praesentium Literarum Nostrarum publicatione, transeant in ea Monasteria quae ipsi sibi elegerint ex Abbatiis Congregationis cui hucusque adhaeserunt, impetrato consensu Abbatis et praepositi Conventus ac Monasterii ad quod transire velint, servatisque ceteris de jure servandis. — V. Qui ita
Benedicti de Maretiolo et Regina Caeli de Lovanio e Congregatione Beuronensi separantur in perpetuum; pariter in perpetuum Abbatia sancti Andreae de Zevenkerken e Congregatione Brasiliensis sejugatur. — II. Haeres tres Abbatiae unam in posterum Congregationem Ordinis sancti Benedicti efformabunt, quae praesentium postolicarum Litterarum vi canonicem erigitur sub titulo Angelicationis Beatae Mariae Virginis, eandemque volumus ad Confirmationem Benedictorum Dikrum, aequo iure ac ceteras Congregationes, pertinere. — III. Tam Congregatio Beuronensis, quam Congregatio Brasiliensis, per praesens dismembrationis actum, nullum omnino detrimentum in suis juribus ac privilegiis, qua Congregatio, referant, iisque plene uti antea fruantur. — IV. Monachis et conversis Abbatiarum praedictarum, qui novae Congregationi nolevire noluerint, fas sit ut, intra sex menses a praesentium Literarum Nostrarum publicatione, transeant in ea Monasteria quae ipsi sibi elegerint ex Abbatiis Congregationis cui hucusque adhaeserunt, impetrato consensu Abbatis et praepositi Conventus ac Monasterii ad quod transire velint, servatisque ceteris de jure servandis. — V. Qui ita transire voluerint professi votorum simplicium bona sua sine fructibus maturatis ad novum Monasterium transferant. Bona vero, si quae Monasterio professionis eorum legitime dono dederint, huic remaneant. Si quod in hoc negotio oriatur dubium vel disputatias, res compowatur inter Abbates aut ad sacram Congregatio de Religiosis deferatur. — VI. Professi qui in propria Monasteria, lege obstante civili, redire nunc prohibeantur, et in aliud Monasterium transire noluit, aut ibi non recipiantur, in Monasteriis Congregationis respectivae degant donec reditus eis pateat. Sed proeoram sustentatione Monasterium professionis, quod ad victum et vestitum, aequam compensationem praestare teneatur si religiosi laboribus impares existant aut extraordinariis expensis indigeant. — VII. De communi aerario Congregationis Beuronensis Monasteriis modo ab ea separatis pars pecuniae numeretur, quae, debitis solutis, eis obtingit. — VIII. Suffragia pro defunctis, quae hucusque communia erant, in posterum quaelibet Congregatio pro suis tantum persolvat; unum tantum pro duobus fundatoribus Congregationis Beuronensis in separatis ab ea Monasteriis Maretiolensi et Lovaniensi retineatur et legatur memoria erectionis Abbatiae Beuronensis. — IX. Abbatia Monialium sanctae Scholasticae de Braiedret a Congregatione Beuronensi independens esto, et dilecto filio Abbati Primati Ordinis interim subjecta remaneat, quousque ab hac Sancta Sede aliquid definitive statuatur. Haec statuimus, edicimus, mandamus, decernentes praesentes Literas firmas, validas atque
in propria Monasteria, lege obstante civili, redire nunc prohibeantur, et in aliud Monasterium transire noluit, aut ibi non recipiantur, in Monasteriis Congregationis respectivae degant donec reditus eis pateat. Sed proeoram sustentatione Monasterium professionis, quod ad victum et vestitum, aequam compensationem praestare teneatur si religiosi laboribus impares existant aut extraordinariis expensis indigeant. — VII. De communi aerario Congregationis Beuronensis Monasteriis modo ab ea separatis pars pecuniae numeretur, quae, debitis solutis, eis obtingit. — VIII. Suffragia pro defunctis, quae hucusque communia erant, in posterum quaelibet Congregatio pro suis tantum persolvat; unum tantum pro duobus fundatoribus Congregationis Beuronensis in separatis ab ea Monasteriis Maretiolensi et Lovaniensi retineatur et legatur memoria erectionis Abbatiae Beuronensis. — IX. Abbatia Monialium sanctae Scholasticae de Braiedret a Congregatione Beuronensi independens esto, et dilecto filio Abbati Primati Ordinis interim subjecta remaneat, quousque ab hac Sancta Sede aliquid definitive statuatur. Haec statuimus, edicimus, mandamus, decernentes praesentes Literas firmas, validas atque efficaces semper exstare ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri atque obtinere, illisque ad quos pertinent, sive pertinere poterunt, nunc et in posterum amplissime suffragari; sicque rite judicandum esse ac definitum, irritumque ex nunc et inane fieri, si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter attentari contigerit. Non obstantibus Constitutionibus et Ordinationibus Apostolicis, ceterisque omnibus speciali licet atque individua mentione ac derogatione dignis in contrarium facientibus quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die xx februarii MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. GASPARI, a Secretis Subsecretarius. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die XXII februarii MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. (P. 106.) V. Templum Abbatiale Beatae Mariae Virginis in pelium assumptae loci "Ettal" in Bavaria ad Basilicae minoris dignitatem elevatur. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. — Inter potiora atque illustriora Bavariae sanctuaria templum illud jure meritoque accensetur, quod, in honorem Beatae Mariae Virginis in Caelum Assumptae erectum penes abbatiam Ordinis sancti Benedicti, loci vulgo Ettal appellantii, prostat. Hac enim in sacra aede antiqua populi religione colitur statua ex marmore Virginis Deiparae, quam specie formosissimam et ore suavissimam, a Pisanae scholae artificibus sculptam, saeculo
attentari contigerit. Non obstantibus Constitutionibus et Ordinationibus Apostolicis, ceterisque omnibus speciali licet atque individua mentione ac derogatione dignis in contrarium facientibus quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die xx februarii MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. GASPARI, a Secretis Subsecretarius. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die XXII februarii MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. (P. 106.) V. Templum Abbatiale Beatae Mariae Virginis in pelium assumptae loci "Ettal" in Bavaria ad Basilicae minoris dignitatem elevatur. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. — Inter potiora atque illustriora Bavariae sanctuaria templum illud jure meritoque accensetur, quod, in honorem Beatae Mariae Virginis in Caelum Assumptae erectum penes abbatiam Ordinis sancti Benedicti, loci vulgo Ettal appellantii, prostat. Hac enim in sacra aede antiqua populi religione colitur statua ex marmore Virginis Deiparae, quam specie formosissimam et ore suavissimam, a Pisanae scholae artificibus sculptam, saeculo decimoquarto Ludovicus Bavarus imperator ex Italia asportasse fertur. Traditum quoque est ipsum Imperatorem enunciatam statuam brachii gestantem, ecclesiae et continentis monasterii fundamenta jecisse. Ab eo tempore ad praesens usque aeum, ob gratias et prodigia thaumaturgae Virginis intercessione patrata, innumeri turmas ad Ettalense templum confluxere fideles, non modo ex tota Bavaria, sed ab Austria, Hungaria, Germania, aliisque dissitis regionibus. Ecclesia autem saeculo decimoquarto a fundamentis restituta, campanaria turri et sacrario a gubernio Bavarico ingenti sumptu munita, divite quoque et copiosa sacra supellectili pollet. Neque silentio praetereundum arbitramur plurimos Romanos Pontifices Nostros Decessores conspicuis ipsum sanctuarium privilegiis atque indulgentiis nec non reliquiis insignibus locupletasse. Ettalense monasterium quinque post saecula a fundatione, anno 1806, per nefas suppressum, ineunte praesente saeculo, abbatis Schyrensis et Baronis de Cramer-Ettal opera et pecunia innovatum, pulchras ecclesias et gymnasio publico gaudet pro iuvenibus in Ecclesiae spem et civilis societatis bonum instituendis. Neque interrupta manet frequentissimorum ad sanctuarium Virginis undique occurrentium, atque ad eorundem veluti espontaneo innumerabilis in christiana plebem charismata promanant. Quare, cum dilectus filius Willibaldus Wolfsteiner, hodiernus abbas coenobii Ettalensis, Ordinis sancti Benedicti, vota exprimens monachorum suorum, ad fovendam augendamque Bavrici populi erga Virginem pietatem, enixis Nos precibus flagitat, ut suo continuam monasterio ecclesiam, Assumptionis in Caelum
sed ab Austria, Hungaria, Germania, aliisque dissitis regionibus. Ecclesia autem saeculo decimoquarto a fundamentis restituta, campanaria turri et sacrario a gubernio Bavarico ingenti sumptu munita, divite quoque et copiosa sacra supellectili pollet. Neque silentio praetereundum arbitramur plurimos Romanos Pontifices Nostros Decessores conspicuis ipsum sanctuarium privilegiis atque indulgentiis nec non reliquiis insignibus locupletasse. Ettalense monasterium quinque post saecula a fundatione, anno 1806, per nefas suppressum, ineunte praesente saeculo, abbatis Schyrensis et Baronis de Cramer-Ettal opera et pecunia innovatum, pulchras ecclesias et gymnasio publico gaudet pro iuvenibus in Ecclesiae spem et civilis societatis bonum instituendis. Neque interrupta manet frequentissimorum ad sanctuarium Virginis undique occurrentium, atque ad eorundem veluti espontaneo innumerabilis in christiana plebem charismata promanant. Quare, cum dilectus filius Willibaldus Wolfsteiner, hodiernus abbas coenobii Ettalensis, Ordinis sancti Benedicti, vota exprimens monachorum suorum, ad fovendam augendamque Bavrici populi erga Virginem pietatem, enixis Nos precibus flagitat, ut suo continuam monasterio ecclesiam, Assumptionis in Caelum Virginis dicatam, titulo ac dignitate Basilicae Minoris cohonestare dignumur, hisque precibus gravissima accedant auxfragia tum Ordinarii Monacensis, et Frisingensis, tum Abbatis Primatis Ordinis sancti Benedicti, Nos, animo repetentes inclytas celeberrimi illius sanctuarii memorias, optatis his annuendum ultrapassim atque existimavimus. Quae cum ita sint, collatis consiliis cum V. FF. NN. S.R. E. Cardinalibus sacris tuendis Ritibus praepositis Abbatialem ecclesiam, Ettalensi monasterio Ordinis sancti Benedicti continentem, Deo sacratum in honorem Beatae Mariae Virginis in Caelum Assumptae, Apostolico Nostra auctoritate, praesentium vim perpetuumque in modum, ad titulum ac dignitatem Basilicae Minoris elevamus, illique omnia ac singula privilegia atque honorificentias conferimus, quae Minoribus alicm hujus Urbis Basilicis de jure competunt. Haec concedimus, edicimus, mandamus, decernentes praesentes Literas Nostras firmas, validas atque efficaces semper exstare et permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri atque obtinere; etsique ad quos pertinent, sive pertinere poterunt, nunc et in posterum amplissime suffragari; sicque rite judicandum esse ac definitum irritumque ex nunc et inane fieri si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter attentari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die xxiv februarii MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. (P. 108). EPISTOLA I. Ad
E. Cardinalibus sacris tuendis Ritibus praepositis Abbatialem ecclesiam, Ettalensi monasterio Ordinis sancti Benedicti continentem, Deo sacratum in honorem Beatae Mariae Virginis in Caelum Assumptae, Apostolico Nostra auctoritate, praesentium vim perpetuumque in modum, ad titulum ac dignitatem Basilicae Minoris elevamus, illique omnia ac singula privilegia atque honorificentias conferimus, quae Minoribus alicm hujus Urbis Basilicis de jure competunt. Haec concedimus, edicimus, mandamus, decernentes praesentes Literas Nostras firmas, validas atque efficaces semper exstare et permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri atque obtinere; etsique ad quos pertinent, sive pertinere poterunt, nunc et in posterum amplissime suffragari; sicque rite judicandum esse ac definitum irritumque ex nunc et inane fieri si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter attentari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die xxiv februarii MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. (P. 108). EPISTOLA I. Ad R. D. Dominicanum Mariani, praepotatum domesticum, cujus opus catechisticum laudibus prosequitur. Dilecte fili, salutem et apostolicam benedictionem. — Edito in lucem tertio volumine tuarum de Catechismo lectionum, opus tu quidem conclusisti cui videmus meritam dari laudem praeclarae cujusdam opportunitatis. Quisquis enim de salute sollicitus est studiosae juventutis, hodie ex disciplina laica, ut aiunt, tantis obnoxissis periculis, plurimum interest intelligit, ut qui praesertim ex scholis elementorum excesserunt, diligenter, magistros Ordine Clero, institutis sanctae religionis informentur. Hanc tu ob causam, ut profiteris in proemio, te contulisti ad scribendum, eo consilio ut plenam explicationem dumtaxat doctrina christianae adolescentibus nostris offerres, recte existimans, qui bene se cognitione veritatis armassent, ipsos facile suam fidem ab impugnatione defenduros. Nec vero neglexisti inimicos, hoc tempore, catholicae fidei praecipuos eosque in duplex genus dispertitos, in textedoisto opere, attendere, adversus utrosque convincens catechismi catholici et dogmatum et praeceptorum tum rationi consentanea esse aut certe non contraria, tum a Deo revelante Ecclesia esse tradita. Quod autem professus sis, id te fideliter praestare affirmantes, homines hujus disciplinae peritissimi, quibus videntur tui libelli etiam propter idoneum rerum copiam lucidumque ordinem valde commendabiles. Nos igitur ex animo tibi gratulamur, dilecte fili, atque ut ingenii, studii pietatisque tuae fructus quam plurimis ad ebriefiam sapientiam