jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
tertio, mense Julii. Nos Bernardus de Issumas, et Ramundus de Mandagoto Junior, fratres, confiteor, et recognoscimus tibi Pontio, rectori ecclesiae de Bonahur, coram testibus infrascriptis ad haec specialiter vocatis, dominum Ramundum de Mandagot, quondam patrem nostrum, donasse et legasse, nomine heremonis dictae ecclesiae de Bonahur, unum cestarium censuale vini super domum Geraldi Rouverini, de Mandagot, in perpetuum. Unde nos supradicti Bernardus de Issumas et Ramundus de Mandagot, fratres, ipsum praedictum donum et legementum, a supradicto patre nostro factum tibi dicto Pontio et ipsi ecclesiae de Bonahur, per nos et per vostros, bona fide et sine dolo, laudamus, approbamus et confirmamus in perpetuum, promitentes firmiter, et stipulationem, tibi dicto Pontio de Bonahur stipulante, quod contra praedicta non veniemus, imo et dictam ecclesiam perpetue tenere et habere faciemus praedictum cestarium vini. Facta fuit haec recognitio et confirmatio supradicta apud Vieanum, ante operarium Mersarii; praesentibus testibus ad haec specialiter vocatis: Deodatus Castan, Ramundus Galterius, de Mandagotio; et me, Ramundus de Peyra-Alba, publicus Arisnesis notarius, qui, rogatus a partibus, hoc instrumentum scripsi et signum meum apposui. (Arch. du Gard, G. 97). 1229 (30 juillet). — Anno ab incarnatione Domini millesimo ducentesimo vigesimo nono, tertio kalendas augusti. Notum sit omnibus hominibus, tam praesentibus quam futuris, quod ego Gaucelmus de Cantobre, per me et per omnes meos successores, bona fide et sine dolo, cum hac carta vendo, laudo, cedo, et concordo et titulo perfectae venditionis in perpetuum irrevocabilis, trado tibi Guilhermo de Roqueta, priori de Bonahur, nomine dictae domus de Bonahur, et omnibus successoribus tuis, et in ipsa dicta domo de Bonahur Deo et beatae Mariae servientibus, ad omnes voluntates dictae domus et ibidem servientium plenarie faciendas, videlicet omnem ilium honorem quem habeo vel habere debeo in manso de Lagenc (del Agenc), cum omnibus suis pertinentialibus et quae pertinere debent vel possunt aliquo modo. Qui mansus est in parrochia Sancti Laurenti de Lanujols, et confruntur : a meridie, cum manso Maurel; ab oriente, cum manso de Rogiers; ab occidente, cum manso de Malafossa; et medietatem dicti mansi del Agenc, cum omnibus pertinentialibus suis, et quidquid ibi juris habeo, seu habere debeo, sive sit cultum et incultum,
quod ego Gaucelmus de Cantobre, per me et per omnes meos successores, bona fide et sine dolo, cum hac carta vendo, laudo, cedo, et concordo et titulo perfectae venditionis in perpetuum irrevocabilis, trado tibi Guilhermo de Roqueta, priori de Bonahur, nomine dictae domus de Bonahur, et omnibus successoribus tuis, et in ipsa dicta domo de Bonahur Deo et beatae Mariae servientibus, ad omnes voluntates dictae domus et ibidem servientium plenarie faciendas, videlicet omnem ilium honorem quem habeo vel habere debeo in manso de Lagenc (del Agenc), cum omnibus suis pertinentialibus et quae pertinere debent vel possunt aliquo modo. Qui mansus est in parrochia Sancti Laurenti de Lanujols, et confruntur : a meridie, cum manso Maurel; ab oriente, cum manso de Rogiers; ab occidente, cum manso de Malafossa; et medietatem dicti mansi del Agenc, cum omnibus pertinentialibus suis, et quidquid ibi juris habeo, seu habere debeo, sive sit cultum et incultum, heremus, pascua et generaliter quidquid in ipsa dicto manso del Agenc, totum sine omni retinemento, ad Guilhelmut, priorem jamdictum, et successores tuos et praedictam domum de Bonahur, in perpetuum transfero, et omne jus et actiones, si qua mihi competunt pro praedicto honore, tibi Guilhermo, priori praedicto, et tuis successoribus, nomine domus praedictae de Bonahur, cedo, et totius praedicti honoris verum dominum et verum possessorum te Guilhelmut, priorem praedictum et jamdictam domum de Bonahur constituo, et inde me et meos penitus divestio, et dictam domum de Bonahur et ibidem Deo servientes prorsus investio. Propter hanc vero venditionem et traditionem, irrevocabiliter a me factam dictae domus de Bonahur, scio et in veritate confiteor et recognosco quod habui et recepi, pro praedio dicti honoris del Agenc, nonaginta solidis melgorienses. In quibus renuncio exceptionis non numeratae pecuniae et non soluti pretii. Si vero plus praedicto precio valet vel in futurum valebit, illud totum debentur animo et mea liberalitate dono et concedo domui de Bonahur. Et promito tibi Guilhermo, priori de Bonahur, quod nihil dixi nec feci, dices vel facias, quo minus praedicta venditio in sua semper maneat firmitate. Et promito, per stipulationem quod omnia et singula semper fideliter tenebo et observabo et contra non
domus praedictae de Bonahur, cedo, et totius praedicti honoris verum dominum et verum possessorum te Guilhelmut, priorem praedictum et jamdictam domum de Bonahur constituo, et inde me et meos penitus divestio, et dictam domum de Bonahur et ibidem Deo servientes prorsus investio. Propter hanc vero venditionem et traditionem, irrevocabiliter a me factam dictae domus de Bonahur, scio et in veritate confiteor et recognosco quod habui et recepi, pro praedio dicti honoris del Agenc, nonaginta solidis melgorienses. In quibus renuncio exceptionis non numeratae pecuniae et non soluti pretii. Si vero plus praedicto precio valet vel in futurum valebit, illud totum debentur animo et mea liberalitate dono et concedo domui de Bonahur. Et promito tibi Guilhermo, priori de Bonahur, quod nihil dixi nec feci, dices vel facias, quo minus praedicta venditio in sua semper maneat firmitate. Et promito, per stipulationem quod omnia et singula semper fideliter tenebo et observabo et contra non vehementer faciam, per me vel per interpositam perscnam, si Deus me adjuvet et haec sancta quatuor Dei evangelia a me corporaliter tacta; renuncians, sub eodem sacramento, omni juri et rationi, civili et canonico, seu consuetudinario, et specialiter illi legi qui recindit venditionem factam ultra dimidiam justi pretii, omnique alii auxilio, per qua contra venire possem. Si vero in supradicto honore de Lagenc, in parte vel in totum, a te Guilhermo, praedicto priore, vel a tuis successoribus vel a domo de Bonahur, promito quod illud totum in integrum restituam domui de Bonahur. Et pro totali vel particulari evictione, Gaucelmus de Cantobre praedictus obligavit domui de Bonahur omnia bona sua, et specialiter beneficium et quartum quod habet in manso de la Gleiola. Insuper constitue, pro dicta evictione, si fieret, Guilhermum Berengarii et Ayraldum de Calatorio, qui omnia bona sua obligaverunt domui de Bonahur. Acta sunt haec a la Gleiola; et fuit ibi domina Berengaria, mater jamdicti Gaucelmi, et domina Guilherma, uxor ipsius, quae ambae, non coactae ab aliquo, sed spontanea voluntate, omnia supradicta et singula omnia confirmaverunt Guilhermo, supradicto priori, et successoribus suis, et Guilhermo Martini et Pontio de Bonahur, canonicis praefatae domus, et Petro d’Hura, donato de Bonahur, qui omnes confirmationem
per qua contra venire possem. Si vero in supradicto honore de Lagenc, in parte vel in totum, a te Guilhermo, praedicto priore, vel a tuis successoribus vel a domo de Bonahur, promito quod illud totum in integrum restituam domui de Bonahur. Et pro totali vel particulari evictione, Gaucelmus de Cantobre praedictus obligavit domui de Bonahur omnia bona sua, et specialiter beneficium et quartum quod habet in manso de la Gleiola. Insuper constitue, pro dicta evictione, si fieret, Guilhermum Berengarii et Ayraldum de Calatorio, qui omnia bona sua obligaverunt domui de Bonahur. Acta sunt haec a la Gleiola; et fuit ibi domina Berengaria, mater jamdicti Gaucelmi, et domina Guilherma, uxor ipsius, quae ambae, non coactae ab aliquo, sed spontanea voluntate, omnia supradicta et singula omnia confirmaverunt Guilhermo, supradicto priori, et successoribus suis, et Guilhermo Martini et Pontio de Bonahur, canonicis praefatae domus, et Petro d’Hura, donato de Bonahur, qui omnes confirmationem hanc venditionis factae a supradictis factam dictae domui de Bonahur ibidem receperunt. Insuper supradictae dominae Berengaria et Guilherma, sub eodem sacramento, renunciaverunt Velleiani praesidio, et specialiter omni iuri hypothecario, omnique juris auxilio seu beneficio per quae contravenire possent. Testes fuerunt vocati: Johannes de Vallebella, Guilhermus Cavalerius, Ramundus de Ventalo, Guilhermus Astruc; et me, Ramundus Frotardi, qui omnibus his interfui et mandato utriusque partis hanc cartam scripsi et signum meum apposui. Anno quo supra, scilicet quarto kalendas augusti, recognovit Guilhermo, priori de Bonahur, nomine dictae domus, quod medietatem mansi del Agenc tenebat in feudum de domo de Bonahur, ob donationem alodii dicti mansi, quem dederat jamdictae domui dominus Ramundus de Rocafolio. Actum est hoc a Rogiers, in domo. Testes fuerunt ad haec: Guilhermus Martini, Pontius de Bonahur, canonici; Johannes de Vallebella; Petrus d’Ura; Arnaldus de Calatorio; Guilhermus de Calatorio; et ego, Ramundus Frotardi, publicus notarius, hanc recognitionem scripsi, et signum meum apposui. Anno quo supra, et quarto kalendas augusti, recognovit Guilhermo, priori de Bonahur, nomine dictae domus, quod medietatem mansi del Agenc tenebat in feudum de domo de Bonahur; et ista recognovit Gaucelmus de Cantobre. (Arch. du Gard, G. 97). 1233 (juillet). — Praesens scripti declarat series quod, anno Verbi incarnati
Astruc; et me, Ramundus Frotardi, qui omnibus his interfui et mandato utriusque partis hanc cartam scripsi et signum meum apposui. Anno quo supra, scilicet quarto kalendas augusti, recognovit Guilhermo, priori de Bonahur, nomine dictae domus, quod medietatem mansi del Agenc tenebat in feudum de domo de Bonahur, ob donationem alodii dicti mansi, quem dederat jamdictae domui dominus Ramundus de Rocafolio. Actum est hoc a Rogiers, in domo. Testes fuerunt ad haec: Guilhermus Martini, Pontius de Bonahur, canonici; Johannes de Vallebella; Petrus d’Ura; Arnaldus de Calatorio; Guilhermus de Calatorio; et ego, Ramundus Frotardi, publicus notarius, hanc recognitionem scripsi, et signum meum apposui. Anno quo supra, et quarto kalendas augusti, recognovit Guilhermo, priori de Bonahur, nomine dictae domus, quod medietatem mansi del Agenc tenebat in feudum de domo de Bonahur; et ista recognovit Gaucelmus de Cantobre. (Arch. du Gard, G. 97). 1233 (juillet). — Praesens scripti declarat series quod, anno Verbi incarnati millesimo ducentesimo tricesimo tertio, mense julii, ego Bernardus de Issunatio et ego Raimundus de Mandagotio junior, frater ejus, scimus et in veritate recognoscimus tibi Pontio, rectori ecclesiae de Bonahur, coram testibus infrascriptis, ad haec specialiter vocatis, dominum Raimundum de Mandagoto, quondam patrem nostrum, donasse et cessisse Bertrando de Bonahur, praecessor tuo, et ipsi ecclesiae beatae Mariae de Bonahur et successoribus tuis, et illis qui dictam ecclesiam regerent et etiam procuraverint, quidquid habebat vel habere debebat in manso del Cambo et in ejus pertinentiis, videlicet homines et feminas et census et usutiae et quarta et quinta, salvo et retento ibi sibi et suis gaudium et operam in hominibus mansi del Cambo et in ejus pertinencia et rigores animi de rapina rapientium, et jura majorum venationum, et medietatem dominii argentarii, si aliquo tempore ibi inveniretur. Item recognoscimus nos suprascripti Bernardus de Issunas et Raimundus de Mandagotio, fratres, quod dictus dominus de Mandagotis, pater noster, quondam cessit et donavit supradicto Bertrando de Bonahur, et successoribus suis, et ipsi ecclesiae praedictae de Bonahur, quod possent et liceret emere et lucrari et habere, si qui daret quidquid feudales vel alii homines tenerent vel haberent, in territorio de Camias vel in ejus pertinentiis, a dicto domino
tuo, et ipsi ecclesiae beatae Mariae de Bonahur et successoribus tuis, et illis qui dictam ecclesiam regerent et etiam procuraverint, quidquid habebat vel habere debebat in manso del Cambo et in ejus pertinentiis, videlicet homines et feminas et census et usutiae et quarta et quinta, salvo et retento ibi sibi et suis gaudium et operam in hominibus mansi del Cambo et in ejus pertinencia et rigores animi de rapina rapientium, et jura majorum venationum, et medietatem dominii argentarii, si aliquo tempore ibi inveniretur. Item recognoscimus nos suprascripti Bernardus de Issunas et Raimundus de Mandagotio, fratres, quod dictus dominus de Mandagotis, pater noster, quondam cessit et donavit supradicto Bertrando de Bonahur, et successoribus suis, et ipsi ecclesiae praedictae de Bonahur, quod possent et liceret emere et lucrari et habere, si qui daret quidquid feudales vel alii homines tenerent vel haberent, in territorio de Camias vel in ejus pertinentiis, a dicto domino Ramundo Mandagotii, patre nostro, salvo sibi et retento dominio et laudimiis tantum. Unde nos supradicti Bernardus de Issunas et Raimundus de Mandagot, fratres, omnia supradicta et singula a dicto Ramundo de Mandagotio, patre nostro, data et concessa dicto Bertrando de Bonahur, praecessor tuo, et ipsi ecclesiae de Bonahur, laudamus, confirmamus et approbamus tibi domino Pontio et successoribus tuis in ipsa ecclesia de Bonahur. Item pariter haec omnia supradicta nos dicti fratres, Bernardus de Issunas et Raimundus de Mandagot, fratres, laudamus et concedimus tibi dicto Pontio de Bonahur, et ipsi ecclesiae de Bonahur, campum quem emisit supradictus Bertrandus de Bonahur, praecessor tuus, ab Arnaldo de Petragrossa, fratre, in dicto territorio de Camias; et aliam compram quam fecit dictus Bertrandus de Bonahur ab Ugone de Noier, in ipso territorio; et aliam compram quam ipse Bertrandus fecit, in dicto territorio, a Guilhermo de Poudio-Garenco et a Geraldo del Roure. Et haec omnia supradicta et suprascripta nos supradicti Bernardus de Issunas et Raimundus de Mandagotio, fratres, servatis et adimplere et contra non venire, tactis sanctis Dei evangelii, promittimus; promittentes sub eodem sacramento tibi dicto Pontio de Bonahur, stipulantes, quod omnia supradicta et singula faciemus te et successoribus tuis in dicta ecclesia de Bonahur semper
et approbamus tibi domino Pontio et successoribus tuis in ipsa ecclesia de Bonahur. Item pariter haec omnia supradicta nos dicti fratres, Bernardus de Issunas et Raimundus de Mandagot, fratres, laudamus et concedimus tibi dicto Pontio de Bonahur, et ipsi ecclesiae de Bonahur, campum quem emisit supradictus Bertrandus de Bonahur, praecessor tuus, ab Arnaldo de Petragrossa, fratre, in dicto territorio de Camias; et aliam compram quam fecit dictus Bertrandus de Bonahur ab Ugone de Noier, in ipso territorio; et aliam compram quam ipse Bertrandus fecit, in dicto territorio, a Guilhermo de Poudio-Garenco et a Geraldo del Roure. Et haec omnia supradicta et suprascripta nos supradicti Bernardus de Issunas et Raimundus de Mandagotio, fratres, servatis et adimplere et contra non venire, tactis sanctis Dei evangelii, promittimus; promittentes sub eodem sacramento tibi dicto Pontio de Bonahur, stipulantes, quod omnia supradicta et singula faciemus te et successoribus tuis in dicta ecclesia de Bonahur semper habere et tenere in pace, et ab omni contradicente et inquietae defendemus. Et si quid inde de omnibus supradictis a te vel a dicta ecclesia de Bonahur jure evictum fuerit vel ab latum, totum restituemus tibi dicto Pontio et dictae ecclesiae de Bonahur et tuis successoribus. Et pro his omnibus supradictis et singulis complendis et servandis, specialis regressus donamus tibi Pontio de Bonahur et dictae ecclesiae de Bonahur super omnia bona nostra quae habemus in Trevesenca; renunciantes sub praefato juramento omni iuri et legi et consuetudini cuiquam contra praedicta vel aliquid de praedictis venire possemus; neque diximus, nec dicemus, nec fecimus, nec faciemus quo minus haec tibi dicto Pontio et dictae ecclesiae rata et firma persistant. Et pro omnibus supradictis a nobis recognitis, laudatis et concessis, vel aliter pronunciatis, habuimus a te Pontio de Bonahur unum bonum rossum. Acta sunt haec intra ecclesiam Vicani, coram his testibus, ad haec specialiter vocatis: Bertrando de Rocadum, milite; Amato Bernardo, de Vallelobosa; Berengario Salta; Petro Stephano; Petro Caprario; Guilhermo Alberto; Ramundo Galterio; Guilhermo Mejano; Guilhermo Donnollano; Vitale de Tilia; et me Raimundus de Pihoalbo, publicus Arisonesis notarius, qui rogatus a partibus hoc instrumentum scripsi et signum meum apposui. (Arch. du Gard, G. 97).
supradictis et singulis complendis et servandis, specialis regressus donamus tibi Pontio de Bonahur et dictae ecclesiae de Bonahur super omnia bona nostra quae habemus in Trevesenca; renunciantes sub praefato juramento omni iuri et legi et consuetudini cuiquam contra praedicta vel aliquid de praedictis venire possemus; neque diximus, nec dicemus, nec fecimus, nec faciemus quo minus haec tibi dicto Pontio et dictae ecclesiae rata et firma persistant. Et pro omnibus supradictis a nobis recognitis, laudatis et concessis, vel aliter pronunciatis, habuimus a te Pontio de Bonahur unum bonum rossum. Acta sunt haec intra ecclesiam Vicani, coram his testibus, ad haec specialiter vocatis: Bertrando de Rocadum, milite; Amato Bernardo, de Vallelobosa; Berengario Salta; Petro Stephano; Petro Caprario; Guilhermo Alberto; Ramundo Galterio; Guilhermo Mejano; Guilhermo Donnollano; Vitale de Tilia; et me Raimundus de Pihoalbo, publicus Arisonesis notarius, qui rogatus a partibus hoc instrumentum scripsi et signum meum apposui. (Arch. du Gard, G. 97). 1234 (26 juillet). — Anno dominicae Incarnationis millesimo ducentesimo trigesimo quarto, septimo kalendas augusti. Notum sit praesentibus et futuris quod controversia erat inter Ramundum de Mandagot, ab una parte, et priorem de Bonahur, ex alia. Siquidem dictus Ramundus de Mandagot a jam-dicto priore [petebat] mansum de l'Albezier, ex eo quod dicebat quod quidquid in villa de Calmo-Rivo et in pertinentiis ejus pater suus dederat eidem, tempore quo duxit uxorem et mancipaverat, usumfructum tantummodo retinendo sibi. Praeterea petebat campum de Martinesca, quem dictus prior et domus tenebat eodem modo et eodem jure suis rationibus quo — 67 mansum de l'Albezier. Dicebat quod prius emancipationem et donationem sibi a patre suo factam, tempore quo contraxit matrimonium cum Saurina, uxore sua, quidquid habebat in villa de Calmo-Rivo et in pertinentis ejus nomine dotis obligavit dictae Saurinæ. Petebat siquidem quoddam pratum apud Pratclaux, quod homines de Bruseto possidebant, quod pratum a predecessoribus tenuisse, et quod domus de Bonahur se ingresserat, absque consilio suo et predecessorum ejus; dicebat dictum pratum sibi fuisse commissum. Quæ omnia et singula per testes et instrumenta probare nitebatur. Et contra dictus prior dicebat dictum mansum de l’Albezier et campum de Martinesca (sic) habuisse et possedisse longo tempore, et causam possessionis
dicebat quod quidquid in villa de Calmo-Rivo et in pertinentiis ejus pater suus dederat eidem, tempore quo duxit uxorem et mancipaverat, usumfructum tantummodo retinendo sibi. Praeterea petebat campum de Martinesca, quem dictus prior et domus tenebat eodem modo et eodem jure suis rationibus quo — 67 mansum de l'Albezier. Dicebat quod prius emancipationem et donationem sibi a patre suo factam, tempore quo contraxit matrimonium cum Saurina, uxore sua, quidquid habebat in villa de Calmo-Rivo et in pertinentis ejus nomine dotis obligavit dictae Saurinæ. Petebat siquidem quoddam pratum apud Pratclaux, quod homines de Bruseto possidebant, quod pratum a predecessoribus tenuisse, et quod domus de Bonahur se ingresserat, absque consilio suo et predecessorum ejus; dicebat dictum pratum sibi fuisse commissum. Quæ omnia et singula per testes et instrumenta probare nitebatur. Et contra dictus prior dicebat dictum mansum de l’Albezier et campum de Martinesca (sic) habuisse et possedisse longo tempore, et causam possessionis suæ dicebat justam, et [quod] Ramundus de Mandagot, pater istius Ramundi, mera libertate et propria voluntate, et pro redemptione animæ suæ et parentum suorum, domui de Bonahur contulit in hunc modum: quod pro censu illius mansi, videlicet, xlv m, solidos, et dominio ejusdem mansi, et pro quodam multone censuale quod debebatur ei in manso de Ferussacco, et pro quodam censuario vini censuali quod debebatur in caminata de Mandagoto, debebat domus de Bonahur facere anniversarium tredecim sacerdotum pro anima [dicti Ramundi] Mandagoti et parentum suorum. [Quo] ad donationem quam dictus Ramundus dicebat sibi factam, dicebat prior quod dominus Mandagotus retinuerat (sic) pro anima sua et parentum suorum, quod ipsa donatio moderate (sic) accipere et dare posse. In fine, ad pratum respondebat quod domus de Bonahur longo et longissimo tempore quietem possederat et justo titulo, partem pro emptione, partem pro legato. Quæ omnia et singula utraque partium per testes et instrumenta probare nitebantur. Super quibus omnibus querimoniis seu controversiis, utraque pars compromisit in Guilhermum, Arisdensem archipresbiterum, et Petrum, priorem de Campestre, et in Petrum Pargue, sacramento interposito et pæna promissa. 60 solidorum melgorienses. Qua commissa et soluta, compositio et voluntas dictorum arbitrorum nihilominus in sua firmitate |&gt;ermaneret, stare voluntati et beneplacito; compositioni
debebatur ei in manso de Ferussacco, et pro quodam censuario vini censuali quod debebatur in caminata de Mandagoto, debebat domus de Bonahur facere anniversarium tredecim sacerdotum pro anima [dicti Ramundi] Mandagoti et parentum suorum. [Quo] ad donationem quam dictus Ramundus dicebat sibi factam, dicebat prior quod dominus Mandagotus retinuerat (sic) pro anima sua et parentum suorum, quod ipsa donatio moderate (sic) accipere et dare posse. In fine, ad pratum respondebat quod domus de Bonahur longo et longissimo tempore quietem possederat et justo titulo, partem pro emptione, partem pro legato. Quæ omnia et singula utraque partium per testes et instrumenta probare nitebantur. Super quibus omnibus querimoniis seu controversiis, utraque pars compromisit in Guilhermum, Arisdensem archipresbiterum, et Petrum, priorem de Campestre, et in Petrum Pargue, sacramento interposito et pæna promissa. 60 solidorum melgorienses. Qua commissa et soluta, compositio et voluntas dictorum arbitrorum nihilominus in sua firmitate |&gt;ermaneret, stare voluntati et beneplacito; compositioni seu transactioni eorum. Qui omnes supradicti, scilicet archipresbiter jam-dictus, et prior de Campestre et Petrus Pargue, visis, auditis et inquisitis et diligenter inspectis attestationibus, allegationibus, rationibus et instrumentis hinc inde, de consilio prudentium virorum et consensu partium, amicabili compositione dixerunt et voluerunt in hunc modum: Quod domus de Bonahur habeat et possideat pleno jure in perpetuum dictum mansum de l'Albezier, cum omnibus suis pertinentiis, censum, quartum cultum et inculta, aquas, pascua, nemora, venditiones et laudimia, firmantias, si de solo terræ quæstio movetur, multones et caseos, quando cabanæ ibi fient, prata et omnia alia quæ ad solum terræ pertinent habeat jam-dicta domus de Bonahur pacifice in perpetuum. Praeterea dixerunt quod homines jam-dicti [mansus de l’Albezier, pressentes et futuri, et dictorum hominum et mulierum firmauitate sanguinis, justitiæ, majoris furti adulterii, incendii, raptus, firmauitate quæ ad ’personales actiones pertinent, investiturae in dictos mansi; observas, gachas, ostia, et cavalgadas et quod ad — 69 — dominium hominum pertinet in hominibus et mulieribus dicti mansi, tantummodo habeat supradictus Ramulus de Mandagoto et sui; ita quod, in solo et pro solo terræ, nullum dominium sibi remaneat. Praeterea dixerunt quod quidquid in jam-dicto campo de Martinesque domus de Bonahur habebat seu possidebat, causa donationis quondam factæ domui