jeanflop/post_ocr_correction2 huggingface dataset:
Quincy; pour condisciples Caussin de Parceval, Reynaud, Raige. À l’âge de vingt ans, il fut désigné par le gouvernement pour faire partie de l’expédition d'Égypte dirigée par le général Bonaparte. Il combattit avec Kléber à Jafet, à Caïffa, à Saint-Jean-d’Acre et au Mont-Thabor. Son courage égalait ses connaissances, nous dit le Moniteur; son dévouement l’exposa à recevoir deux graves blessures à la tête qui le laissèrent pour mort sur le champ de bataille. Rentré dans sa patrie, il consacra ses loisirs à deux ouvrages importants; le premier est la traduction d’un ouvrage arabe sur la « Minéralogie »; le second est intitulé « Les quarante Vizirs ». Ses parents ont fait graver, sur une modeste croix du cimetière, cette épitaphe qui montre bien ce qu’il fut à lui-même et à leur égard « À la mémoire de Henri-Nicolas Belleteste, né à Orléans et décédé à Lorris le 17 mai 1808, à la fleur de l’âge, dans le sein d’une famille qui l’adorait. Il était recommandable par ses talents, ses vertus et son courage. À la bataille de Koraïn, il reçut deux blessures à côté de Kléber, son général en chef. Savant, modeste, bon fils et bon frère, ami fidèle et généreux, il a laissé un souvenir qui ne s’éteindra pas. Priez Dieu pour lui. » Diverses lettres de différentes époques parlent d'un certain Belleteste, nous dit C. Bernois, Notice sur Nicolas Belleteste, orientaliste (Orléans, 1883, in-8 de 20 p.). PIÈCES JUSTIFICATIVES I. Notification par Louis VII d’un don fait par lui aux Templiers d’une rente de dix livres parisis à percevoir sur le cens de Lorris. Ludovicus, Dei gratia Francorum rex et dux Aquitanorum, omnibus in perpetuum. Notum facimus universis tam presentibus quam futuris, quod ex intuitu regiae pietatis, militibus Templi Domini decem libras parisiensis monete in elemosinam singulis annis reddendas donavimus. Stabilivimus autem, et per presentis scripti testimonium auctoritate regia confirmavimus, quod de censibus nostris apud Lorriacum eis haec elemosina nostra annuatim a prepositis et servientibus nostris, sine ulla prorsus contradictione, reddatur. Quod ut ita in posterum ratum permaneat et inconcussum, scripto commendari ac sigilli nostri auctoritate muniri, nostrique
généreux, il a laissé un souvenir qui ne s’éteindra pas. Priez Dieu pour lui. » Diverses lettres de différentes époques parlent d'un certain Belleteste, nous dit C. Bernois, Notice sur Nicolas Belleteste, orientaliste (Orléans, 1883, in-8 de 20 p.). PIÈCES JUSTIFICATIVES I. Notification par Louis VII d’un don fait par lui aux Templiers d’une rente de dix livres parisis à percevoir sur le cens de Lorris. Ludovicus, Dei gratia Francorum rex et dux Aquitanorum, omnibus in perpetuum. Notum facimus universis tam presentibus quam futuris, quod ex intuitu regiae pietatis, militibus Templi Domini decem libras parisiensis monete in elemosinam singulis annis reddendas donavimus. Stabilivimus autem, et per presentis scripti testimonium auctoritate regia confirmavimus, quod de censibus nostris apud Lorriacum eis haec elemosina nostra annuatim a prepositis et servientibus nostris, sine ulla prorsus contradictione, reddatur. Quod ut ita in posterum ratum permaneat et inconcussum, scripto commendari ac sigilli nostri auctoritate muniri, nostrique nominis subacto in scripto caractere confirmari precepimus. Actum Moreti, anno incarnationis Domini M CXL VII, regni vero nostri XI, astantibus in palatio nostro Radulpho, Virimanduorum comite, dapifero nostro, Guillelmo buticulario, Matheo camerario, Matheo constabulario. Terminum vero presignatae elemosinae reddende in festo beati Johannis Baptistae constituimus. Data per manum Cadurci cancellarii. (Archives nationales, J 422, no 3.) II. Don par Louis VII aux religieuses de Chaumont et aux lépreux de Lorris de la dîme du pain qui doit lui être fourni à Lorris. In nomine sanctae et individuae Trinitatis, Amen. Ego Ludovicus, Dei gratia Francorum rex. Quem desideramus in regno Dei panem habere, dignum duximus in tempore ex tritico nostro dispensare, et sacerdoti Christi cibum impendere. Sciant ergo universi presentes pariter et futuri quod de toto pane quem Lorriaci postmodum comedemus nos et successores nostri et tota curia, decimam dedimus tribus locis in perpetuum habendam, in tres partes quidem aequo divisam, videlicet feminis de Chaumontesio et feminis de Brandeleu et leprosis Lorriaci. Quod ut ratum sit et prorsus inconulsum, sigillo regio confirmamus, addito nostri nominis carattere. Actum publice Lorriaci, anno incarnationis Domini MCLXI, I, adstantibus in palacio nostro quorum nomina supposita sunt et signa. S. Theobaldi comitis, dapiferi nostri. S. Guidonis,
(Archives nationales, J 422, no 3.) II. Don par Louis VII aux religieuses de Chaumont et aux lépreux de Lorris de la dîme du pain qui doit lui être fourni à Lorris. In nomine sanctae et individuae Trinitatis, Amen. Ego Ludovicus, Dei gratia Francorum rex. Quem desideramus in regno Dei panem habere, dignum duximus in tempore ex tritico nostro dispensare, et sacerdoti Christi cibum impendere. Sciant ergo universi presentes pariter et futuri quod de toto pane quem Lorriaci postmodum comedemus nos et successores nostri et tota curia, decimam dedimus tribus locis in perpetuum habendam, in tres partes quidem aequo divisam, videlicet feminis de Chaumontesio et feminis de Brandeleu et leprosis Lorriaci. Quod ut ratum sit et prorsus inconulsum, sigillo regio confirmamus, addito nostri nominis carattere. Actum publice Lorriaci, anno incarnationis Domini MCLXI, I, adstantibus in palacio nostro quorum nomina supposita sunt et signa. S. Theobaldi comitis, dapiferi nostri. S. Guidonis, buticularii. S. Mathaei, camerarii. Constabulario nullo. Datum per manum Hugonis, cancellarii et episcopi Senonensis. Bibliothèque d’Orléans, ms. 433 bis, p. 239; publ. par Mabillon, De re diplomatica (2e édition), p. 643. III. Accord entre l’abbaye de Fleury et l’église de Sens, réglant leurs droits réciproques sur diverses églises, entre autres sur celle de Lorris. Robertus, prior, et universum capitulum Sancti Benedicti super Ligerim, omnibus ad quos littere iste pervenerint, in Domino salutem. Notum fieri volumus quod, cum inter venerabilem fratrem nostrum Arraudum abbatem et ecclesiam nostram, et dominum Guidonem Senonensem archiepiscopum et ecclesiam Senonensem super presentationibus presbyterorum in quibusdam ecclesiis diu habitam fuisset dissensio, in ecclesiis videlicet de Monte Barresio, de Castaneto, de Vetulis Domibus, de Chataleta, de Buxedello, de Ulseto, de Musteriolo et de Pruneto, tandem in hunc modum facta est transactio; quod in tribus de prenominatis ecclesiis, in ecclesia de Ulseto, in ecclesia de Musteriolo et de Pruneto, pro bono pacis, idem archiepiscopus presentationes presbyterorum nobis et ecclesiae nostrae in perpetuum habendas concessit. Concessit etiam nobis predictus archiepiscopus quod a predecessoribus suis Senonensibus archiepiscopibus constabat esse concessum, presentationes videlicet presbyterorum in ecclesiis Sancti Petri Stampensis, de Divisione, de Villan sancti Benedicti et de Lorriaco, in altero presbyterorum, juxta
sur celle de Lorris. Robertus, prior, et universum capitulum Sancti Benedicti super Ligerim, omnibus ad quos littere iste pervenerint, in Domino salutem. Notum fieri volumus quod, cum inter venerabilem fratrem nostrum Arraudum abbatem et ecclesiam nostram, et dominum Guidonem Senonensem archiepiscopum et ecclesiam Senonensem super presentationibus presbyterorum in quibusdam ecclesiis diu habitam fuisset dissensio, in ecclesiis videlicet de Monte Barresio, de Castaneto, de Vetulis Domibus, de Chataleta, de Buxedello, de Ulseto, de Musteriolo et de Pruneto, tandem in hunc modum facta est transactio; quod in tribus de prenominatis ecclesiis, in ecclesia de Ulseto, in ecclesia de Musteriolo et de Pruneto, pro bono pacis, idem archiepiscopus presentationes presbyterorum nobis et ecclesiae nostrae in perpetuum habendas concessit. Concessit etiam nobis predictus archiepiscopus quod a predecessoribus suis Senonensibus archiepiscopibus constabat esse concessum, presentationes videlicet presbyterorum in ecclesiis Sancti Petri Stampensis, de Divisione, de Villan sancti Benedicti et de Lorriaco, in altero presbyterorum, juxta tenorem domini Willelmi quondam Senonensis archiepiscopi. In aliis vero ecclesiis de diocesi Senonensi de cetero presentationes reclamare non poterit ecclesia nostra, nisi in posterum largitione prenominati archiepiscopi vel successororum suorum canonice indukitur et concessum. Alia vero beneficia que in supradictis ecclesiis sive in alis de diocesi Senonensi possidemus, decimas etiam et redditus alios nobis confirmavit, statuendo ut in ecclesiis, in quibus usu cotidiano beneficia percipimus, presbyteri qui constituentur fidelitatem nobis per juramentum faciant de omnibus que nos contingunt portionibus. Hec autem omnia concessit et approbavit Senonense capitulum. Quod ut ratum inconcussumque permaneat, presentis scripti testimonio et sigilli nostri munimine fecimus roborari. Actum Escaumontis, anno ab incarnatione Domini M° C° octogesimo. Archives de l'Yonne. G 59, no 4; publ. par Prou, Coutumes de Lorris, pièces justificatives, p. 149-150. IV. Sentence d’arbitrage de Mathieu de Beaune, ex-bailli d’Orléans, et de Jean de Givraines, chevalier, dans un procès pendant entre le prieur de Lorris, Bouchard de Chaufour et Henri de Presnoy. (Juillet 1256) Omnibus presentes litteras inspecturis, Matheus de Belna, quondam baillivus Aurelianensis, et Johannes de Gevrains, milites, salutem in Domino. Novirint universi quod, cum esset contentio seu mota controversia inter priorem de Lorriaco, ex una parte, et Boischardum de Calido Furno, militem,
et redditus alios nobis confirmavit, statuendo ut in ecclesiis, in quibus usu cotidiano beneficia percipimus, presbyteri qui constituentur fidelitatem nobis per juramentum faciant de omnibus que nos contingunt portionibus. Hec autem omnia concessit et approbavit Senonense capitulum. Quod ut ratum inconcussumque permaneat, presentis scripti testimonio et sigilli nostri munimine fecimus roborari. Actum Escaumontis, anno ab incarnatione Domini M° C° octogesimo. Archives de l'Yonne. G 59, no 4; publ. par Prou, Coutumes de Lorris, pièces justificatives, p. 149-150. IV. Sentence d’arbitrage de Mathieu de Beaune, ex-bailli d’Orléans, et de Jean de Givraines, chevalier, dans un procès pendant entre le prieur de Lorris, Bouchard de Chaufour et Henri de Presnoy. (Juillet 1256) Omnibus presentes litteras inspecturis, Matheus de Belna, quondam baillivus Aurelianensis, et Johannes de Gevrains, milites, salutem in Domino. Novirint universi quod, cum esset contentio seu mota controversia inter priorem de Lorriaco, ex una parte, et Boischardum de Calido Furno, militem, et Henricum de Pruneto, armigerum, ex altera, super eo quod dicti Boischardus miles et Henricus armiger dicebant se habere justitiam in hominibus manentibus in territorio dicti prioratus sito in parrochia de Pruneto, tandem dictae partes compromisserunt in arbitros, videlicet dictus prior in me Johannem de Gevrinis militem ex parte dicti prioris electum, et dicti Boischardus miles et Henricus armiger in me Mattheum de Belna militem, tunc temporis baillivum Aurelianensem, ex parte dictorum Boischardi et Henrici armigeri electum; nos vero duo arbitri, cum religioso viro et honesto Henrico abbate B. Columbæ Senonis mediatore super omnibus praedictis in unam sententiam concordantes, nostrum arbitrium protulimus in hunc modum, quod quidquid dicti Boischardus miles et Henricus armiger habebant seu habere solebant vel habere et reclamare poterant quoquomodo in toto territorio Sancti Benedicti sito in parrochia de Pruneto pertinente ad prioratum de Lorriaco tam in vena quam in omnibus justiciis, mansuriis, redditibus, consuetudinibus, corveis, hominibus et omnibus rebus ad dictum territorium pertinentibus dicto priori et successoribus suis sine contradictione aliqua remanebunt et piscaria aquae et molendimum de Alveio et terra que est retro la Cousture, in qua sunt novemdecim arpenta et dimidium et buintum quarterii in quibus terris dictus prior solebat percipere terragium cum decima
prioris electum, et dicti Boischardus miles et Henricus armiger in me Mattheum de Belna militem, tunc temporis baillivum Aurelianensem, ex parte dictorum Boischardi et Henrici armigeri electum; nos vero duo arbitri, cum religioso viro et honesto Henrico abbate B. Columbæ Senonis mediatore super omnibus praedictis in unam sententiam concordantes, nostrum arbitrium protulimus in hunc modum, quod quidquid dicti Boischardus miles et Henricus armiger habebant seu habere solebant vel habere et reclamare poterant quoquomodo in toto territorio Sancti Benedicti sito in parrochia de Pruneto pertinente ad prioratum de Lorriaco tam in vena quam in omnibus justiciis, mansuriis, redditibus, consuetudinibus, corveis, hominibus et omnibus rebus ad dictum territorium pertinentibus dicto priori et successoribus suis sine contradictione aliqua remanebunt et piscaria aquae et molendimum de Alveio et terra que est retro la Cousture, in qua sunt novemdecim arpenta et dimidium et buintum quarterii in quibus terris dictus prior solebat percipere terragium cum decima et terra de Grogis in qua sunt octo arpenta, unum quarterium, et tercia pars unius quaterni et terra de Vallibus in qua sunt novemdecim arpenta, quartum unius quarterii minus, quae terrae sunt propriae dictorum Boischardi militis et Henrici armigeri et de hereditate sua et antecessorum suorum in quibus terris dictus prior solebat percipere decimam dictis Boischardo militi et Henrico armigero et eorum heredibus quittat et liberté et immunes a predicta servitute remanebunt et de sexdecim solidis annui redditus quos dicti Boischardus miles et Henricus armiger dicto priori et suo prioratui assedere debebant, quittat erunt et immunes Boischardus et Henricus supradicti. Item dicimus per nostrum arbitrium quod dicti Henricus et Boischardus miles in rebus dicti prioris superius nominatis et per nostrum arbitrium sibi deliberatis de cetero nil petant vel reclament, et similiter dictus prior in rebus dictorum Boischardi et Henrici sibi per nostrum arbitrium superius nominatis et deliberatis de cetero nil petat vel reclamet, nec unus alterum super predictis molestet vel faciat molestari. In cujus rei testimonium et memoriam nos presentes litteras sigillorum nostrorum munimine duximus roborandas. Actum anno Domini millesimo ducentesimo quinquagesimo sexto, mense julio, die sabbati post festum beati Martini estivalis. Donomus Louis IX du fief de Courpalet ei
prior solebat percipere decimam dictis Boischardo militi et Henrico armigero et eorum heredibus quittat et liberté et immunes a predicta servitute remanebunt et de sexdecim solidis annui redditus quos dicti Boischardus miles et Henricus armiger dicto priori et suo prioratui assedere debebant, quittat erunt et immunes Boischardus et Henricus supradicti. Item dicimus per nostrum arbitrium quod dicti Henricus et Boischardus miles in rebus dicti prioris superius nominatis et per nostrum arbitrium sibi deliberatis de cetero nil petant vel reclament, et similiter dictus prior in rebus dictorum Boischardi et Henrici sibi per nostrum arbitrium superius nominatis et deliberatis de cetero nil petat vel reclamet, nec unus alterum super predictis molestet vel faciat molestari. In cujus rei testimonium et memoriam nos presentes litteras sigillorum nostrorum munimine duximus roborandas. Actum anno Domini millesimo ducentesimo quinquagesimo sexto, mense julio, die sabbati post festum beati Martini estivalis. Donomus Louis IX du fief de Courpalet ei Eudes de Lorris. (Octobre 1256) Ludovicus, Dei gratia Francorum rex. Notum facimus universis tam presentibus quam futuris quod nos dilecto et fideli clerico nostro magistro Odone de Lorriaco regia liberalitate concessimus quemdam domum de Corpaleto cum omnibus que tenet ibidem in terra nostra tenear a nobis et heredibus nostris in feodum et homagium hgium tam ipse quam heredes sui, quod homagium fecit nobis, et in augmentum ejusdem feodi concessimus ei que ipse et heredes sui possunt occupare et venari ad aves et ad parvas bestias in garenna nostra Lorriaci. Item concessimus eidem et heredibus suis terragium nostrum de Corpaleto quod valet tres modios siliginis vel circa et pasturam et pastuagium ad animales sua in nemoribus nostris que dicuntur Chaumontos vel Lagium, salvo jure aliorum usufructus. Concessimus etiam eidem et heredibus suis qui dictam domum tenebunt, ut in illis partibus dicti nemoris que vocantur Corcambum et Montis de Brena habeant usufructum suum ad Ramason, sicut illud tenent homines de Molineto et secundum concessimus eidem et heredibus suis, videbunt eis qui pro tempore tenuerint dictam domum, preterea concessimus eidem magistro ad vitam suam hostias nostras quas habemus in lerntorio de Corpaleto et quicquid ibidem habemus et quasdam hostias quas habemus in parrochia
feodum et homagium hgium tam ipse quam heredes sui, quod homagium fecit nobis, et in augmentum ejusdem feodi concessimus ei que ipse et heredes sui possunt occupare et venari ad aves et ad parvas bestias in garenna nostra Lorriaci. Item concessimus eidem et heredibus suis terragium nostrum de Corpaleto quod valet tres modios siliginis vel circa et pasturam et pastuagium ad animales sua in nemoribus nostris que dicuntur Chaumontos vel Lagium, salvo jure aliorum usufructus. Concessimus etiam eidem et heredibus suis qui dictam domum tenebunt, ut in illis partibus dicti nemoris que vocantur Corcambum et Montis de Brena habeant usufructum suum ad Ramason, sicut illud tenent homines de Molineto et secundum concessimus eidem et heredibus suis, videbunt eis qui pro tempore tenuerint dictam domum, preterea concessimus eidem magistro ad vitam suam hostias nostras quas habemus in lerntorio de Corpaleto et quicquid ibidem habemus et quasdam hostias quas habemus in parrochia de Monsterolo, cum omni jure nostro quod in eis habemus retenta nobis magna justicia in omnibus supradictis. Quod ut ratum et stabile permaneat, presentes litteras sigilli nostri fecimus impressione mumri. Actum apud abbatiam beate Marie regalis juxta Pontisaram, anno Domini mille ducentesimo CC° quinquagesimo sexto, mense octobris. Donation du même roi au même Eudes de Lorris. (Février 1260) Ludovicus, Dei gratia Francorum rex. Notum facimus quod, cum Reginaldus de Cameroles, armiger, haberet jure hereditario usufructum in nemore nostro de Corcambum de vivo bosco possessionem ad domum suam de Riparia, sitam in parrochia de Dompna Petra, et ad alia sua necessaria, dictus Reginaldus excambivit dictum usufructum dilecto et fideli clerico nostro magistro Odone de Lorriaco, ad usufructum quod idem magister habebat in eodem nemore ad ramasons, idem eciam armiger promisit coram nobis se garantisturum dicto magistro dictum usufructum de vivo bosco in perpetuum contra omnes super omnia bona sua que coram nobis ad hoc specialiter obligavit. Idem eciam armiger nobis dedit et concessit feodum dicti usufructus vivi bosci et promisit se a nobis garantisturum super omnia bona sua contra omnes; pro predictis autem feodum et excambio dictus armiger(s/c) Odo dedit eidem Reginaldo centum viginti libras parisiensium, quas idem R. recognovit coram
roi au même Eudes de Lorris. (Février 1260) Ludovicus, Dei gratia Francorum rex. Notum facimus quod, cum Reginaldus de Cameroles, armiger, haberet jure hereditario usufructum in nemore nostro de Corcambum de vivo bosco possessionem ad domum suam de Riparia, sitam in parrochia de Dompna Petra, et ad alia sua necessaria, dictus Reginaldus excambivit dictum usufructum dilecto et fideli clerico nostro magistro Odone de Lorriaco, ad usufructum quod idem magister habebat in eodem nemore ad ramasons, idem eciam armiger promisit coram nobis se garantisturum dicto magistro dictum usufructum de vivo bosco in perpetuum contra omnes super omnia bona sua que coram nobis ad hoc specialiter obligavit. Idem eciam armiger nobis dedit et concessit feodum dicti usufructus vivi bosci et promisit se a nobis garantisturum super omnia bona sua contra omnes; pro predictis autem feodum et excambio dictus armiger(s/c) Odo dedit eidem Reginaldo centum viginti libras parisiensium, quas idem R. recognovit coram nobis se recepisse in pecunia numero. Nos vero, eidem magistro Odone clerico nostro volentes gratiam facere specialem, dictum excambio concedimus et volumus quod idem magister Odo et heredes sui jure hereditario habeant et possideant predictum usufructum vivi bosci in predicto nemore de Courcambum, ad manerium suum de Corpaleto et ad averia sua necessaria sive dare et vendere, ita tamen quod nullus habebit dictum usufructum vivi bosci, nisi qui habet domum de Corpaleto, et de hoc nos recipimus dictum magistrum Odonem et in hominem nostrum hcgium, salvo jure nostro et in omnibus eciam alieno. Quod ut ratum et stabile permaneat in futurum, presentes litteras sigilli nostri fecimus impressione mumri. Actum Pansius, anno Domini millesimo ducentesimo quinquagesimo nono, mense februaro. Don par Louis IX aux deux cures et au chapelain de l'Hôtel-Dieu de Lorris quinze charretées de bois à prendre tous les ans dans la garde de Chaumont. (Septembre 1260) Ludovicus, Dei gratia Francorum rex. Notum facimus quod cum duo presbiteri seu rectores parrochiales ecclesiae Lorriaci voluerint et expresse consensuerint, ut infra fines parrochiae sue, scilicet in Domino I)ei de Lorriaco, cappelanus quidem instituatur de novo, nos indempnitem ipsorum super hoc proinde volentes, cuilibet ipsorum dominorum presbyterorum et eorum successibus rectoribus ecclesiae
averia sua necessaria sive dare et vendere, ita tamen quod nullus habebit dictum usufructum vivi bosci, nisi qui habet domum de Corpaleto, et de hoc nos recipimus dictum magistrum Odonem et in hominem nostrum hcgium, salvo jure nostro et in omnibus eciam alieno. Quod ut ratum et stabile permaneat in futurum, presentes litteras sigilli nostri fecimus impressione mumri. Actum Pansius, anno Domini millesimo ducentesimo quinquagesimo nono, mense februaro. Don par Louis IX aux deux cures et au chapelain de l'Hôtel-Dieu de Lorris quinze charretées de bois à prendre tous les ans dans la garde de Chaumont. (Septembre 1260) Ludovicus, Dei gratia Francorum rex. Notum facimus quod cum duo presbiteri seu rectores parrochiales ecclesiae Lorriaci voluerint et expresse consensuerint, ut infra fines parrochiae sue, scilicet in Domino I)ei de Lorriaco, cappelanus quidem instituatur de novo, nos indempnitem ipsorum super hoc proinde volentes, cuilibet ipsorum dominorum presbyterorum et eorum successibus rectoribus ecclesiae memorate, divina pietatis intuitu et in recompensacionem dampni, si quid habuerint, ex institutione capellarie predicte dedimus et concessimus in perpetuum quindecim quadrigutas bosci mortui ad suum ardesc, capiendum in foresta nostra Lorriaci annuatim per manum forestarii nostri qui pro tempore custodierit eamdem forestam, concessimus et divini moris intuitu ac ob remedium anime nostre et animarum predecessorum nostrorum cappellano in ipsa cappella deservienti ac ipsius successoribus, qui pro tempore deservierint in eadem, quindecim quadrigutas bosci mortui ad suum ardere, in eadem foresta, annis singulis in perpetuum per manum nostri forestani capiendas. In cujus rei testimonium et munimentum, presentibus litteris nostrum fecimus apponi sigillum. Actum apud Corbonium. anno Domini M°CC° LX°, mense septembri. (Archives départementales du Loiret, A 2049, fo 89.) VIII. Confirmation par Philippe III à Étienne de Lorris du domaine de Courpalet. (Mars 1282) Philippus, Dei gratia Francorum rex. Notum facimus universis tam presentibus quam futuris quod, cum clara memorie carissimus dominus et genitor vester Ludovicus rex Francorum defuncto magistro Odone de Lorriaco, tunc clerico suo, et heredibus ejus, per cartam suam dujum inter alia concessent pasturam et pasnagium ad animalia sua in nemoribus nostris que dicuntur Chaumontesium vel Lagium, salvo jure aliorum usufructuarios, prout in ipsa carta vidimus expresse