jeanflop/post-ocr-correction huggingface dataset:
oportet. Non ita tamen ut singuli de omnibus enarrent, sed ut de singulis adjunctis, etiam de minimis, praesertim quoad geminam causam martyrii, ex testimonio plurium, saltemque duorum, liquido constet. Testes examinabuntur singuli, clausis januis. Ante examen vero, juramentum praestabunt, tactis Evangeliis, si sint christianii, vel tacto pectore si sint episcopi, vel per suum honorem si sint ethnici. Juramentum erit de veritate dicenda et de secreto servando in hanc Formulam, quam notarius per extensum in rogito referet : "Ego N. N. tactis hisce sacrosanctis Dei Evangeliis coram me positis, juro et promitto dicere veritatem super iis omnibus de quibus examinabor in
promitto dicere veritatem super iis omnibus de quibus examinabor in Causa Beatificationis et Canonizationis Servi Dei N... necnon juro et promitto religiose servare secretum, nec alicui penitus revelare tam contenta in iisdem interrogatoriis, quam responsiones et depositiones a me faciendas super iisdem et super Articulis, nec de iis loqui cum aliqua persona, exceptis Dominis Judicibus et Notario Actuario ad causam deputato, sub poena perjurii et excommunicationis latae sententiae a qua nonnisi a Summo Pontifice (excluso etiam Majori Penitentiario) praeterquam in mortis articulo absolvi possim. Ita promitto et juro, sic me Deus adjuvet et haec sancta Ejus Evangelia.". Cui formulam per
Deus adjuvet et haec sancta Ejus Evangelia.". Cui formulam per Notarium subscripta, testis ut subscribat oportet : N. N. testis juravi ut supra, vel crucis signum apponat, cujus de authenticitate Notarius ipse statim scripto attestationem subdet. Cum depositio in una sessione absolvi haud potuerit, in fine cujusvis sessionis depositio testis perlegetur, qui si aliquid emendandum habuerit, emendabit : deinde testis et Notarius et Judex subscribent, liberque actorum claudetur et signum obsignabitur : in principio sessionis sequentis testis juramentum brevi iterabit : in fine depositionis, ea perlecta et emendata, sub signum bunt omnes eodem modo, de quibus omnibus ex rogito Notarii
bunt omnes eodem modo, de quibus omnibus ex rogito Notarii constare oportet. Tum inter testium examina, tum iis absolutis, eveniet forte quod vel testis ipse documentum scriptum aliquod afferendum habeat, vel Judex illiud conquirendum credat, et perquirere faciat, ut puta : — relationes de vita Martyris publicas vel privatas, aut de ejus martyrio, ejus litteras, epistolas, edicta persecutionis, diaria publica, laciniis, sententias judicum, etc. — Haec documenta Judex inspice diligenter et recognoscat oportet, si sint originalia; si sint exemplata, necesse est ut ea cum originalibus conferat atque de earum authenticitate et integritate sententiam edens, mandet Notario ut ea post sessionem
et integritate sententiam edens, mandet Notario ut ea post sessionem in rogito inserat, qui de peracta diligenti recognitione atque de aliis omnibus diligenter in rogito ipso referat. Auditis testibus omnibus, collectis et insertis in processu omnibus documentis, quae ad ornatum causae integrandum in omnibus vel minimis sufficiunt, vel ipsi Notario, vel alio ad rem electo et jurato, exemplatio Processus demandabitur. Qua peracta, in nova sessione, vel in plurimis, collatio inter originals et exemplata tabularum habebitur coram Judice ab utroque notario, qui tres in fine cujusvis sessionis de collationis parte peracta subscribentur. Postremo, cum expleta res erit, Judex de concordantia sententiam
subscribentur. Postremo, cum expleta res erit, Judex de concordantia sententiam edet, quam Notarius per extensum in rogito referet : Sententiae deinde et Judex et notarii subscribent. Expleto processu deligetur Portitor, vir prudens atque fidelis, ecclesiasticus aut laicus, qui praemisso juramento de fideli serviendo munere, eum deferat Romam ad Sacram Rituum Congregationem. De ejus electione et juramento in rogito oportet constare. Deinde subscribent Judex et Notarius : claudetur processus, munietur signulis, inscribetur ad Sacram Rituum Congregationem et Portitori tradetur una cum alio plico litterarum Judicis in quibus Vicarius Apostolicus ipse, atque Judex electus si adfuerit, de rebus a se gestis in
Judex electus si adfuerit, de rebus a se gestis in Processu summam dabunt, praesertimque de fide docebunt quam testibus praestari liceat. Hae cautelae omnes et ritus cum adhibiti fuerint, substantia ad constituendum valelicitatem Processus Ordinarii ita aderunt ut felici auspicio agi apud Sacram Rituum Congregatio de introducenda Martyrum Causa liceat. 2. CAJACEN. (Caiazzo). Sur le costume de l'évêque, chanoine de sa cathédrale, pour l'assistance au chœur. Rumus capitulum ecclesiae Cajacensis Sacrorum Rituum Congregationi ea quae sequuntur, pro opportuna declaratione, humiliter exposuit, videlicet: Ramus Episcopus ejusdem dioeceseos est simul canonicus, et prout talis est, singulis diebus suae hebdomadae, mozetta et rochetto
prout talis est, singulis diebus suae hebdomadae, mozetta et rochetto indutus, recitat in stallo sibi proprio officium cum aliis canonicis; postea vero ex eodem stallo audit simpliciter missam conventuale, quin, relate ad eam, aliquam functionem exerceat, propterea fruitur massa capitulari inter praesentes distribuenda. Hoc ex immemorabili consuetudine obtinet. Ex eadem immemorabili consuetudine missa canitur ab omnibus simul canonicis, quorum tamen alii infirmitate, alii aliis causis saepe saepius chorum deserere coguntur. Jamvero Illmus nuper episcopus, vi decreto S. R. C. 22 Januarii 1877, n. 341 I, Vallispraten., asserit se non posse, mozetta et rochetto indutum, missam audire ut supra, sed non
mozetta et rochetto indutum, missam audire ut supra, sed non nisi cum cappa dominicis festisque diebus missae conventuali ex throno assistere teneri; quod aliquod onus canonicis imponit, videlicet ut isti diebus eidem assistant et eum excipere debeant. — Quaeritur utrum Ramus Episcopus in casu huius exigere possit? Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, exquisito voto Commissionis Liturgicae, omnibus perpensis, rescribendum censuit: Serventur Ceremoniale Episcoporum et Decreta, uti etiam enuntiatum Decretum Vallispraten., quando Episcopus solemniter, vel cum cappa assistit, vel pontificalia peragit. Atque ita rescripsit. Die 17 februarii 1905. A. Card. TRIPEPI, Pro-Prefix. D. PANICI, Archiep. Laodiceen., Secret. 3.
A. Card. TRIPEPI, Pro-Prefix. D. PANICI, Archiep. Laodiceen., Secret. 3. CONGREGATIONIS EHEMITARUM CAMALDULENSIUM MONTIS CORONAE. Doubts divers. Calendrista Congregationis Eremitarum Camaldulensium, de consensu sui Superioris generalis, a Sacra Rituum Congregatione solutionem humilime expetivit, nimirum: I. Quum per Decretum generale, d. d. 13 novembris 1899, festum S. Bedae Venerabilis ad Ecclesiam universam extensum fuerit, quaeritur: an utentes Breviario Monastico debent recitare lectiones pro universa Ecclesia per dictum decretum approbatas, vel potius illas jam pridem pro Ordine S. Benedicti concessas? II. In Missa S. Michaelis Archangeli, Patroni Congregationis Eremitarum Camaldulensium, approbatam per Decretum 22 Julii 1809, duae habentur orationes, quarum prima propria
Decretum 22 Julii 1809, duae habentur orationes, quarum prima propria dicenda est ubi S. Michael est titularis Ecclesiae vel altaris, altera de communi dicenda praescirbitur, ubi S. Michael titulus ecclesiae vel altaris non est. Quaeritur utrum praedicta oratio propria in locis, in quibus S. Michael est titularis, dicenda quoque sit in Officio, in suffragiis autem altera de communi? III. Juxta de Herdt (ed. X, ann. 1902, vol. 2, n. 368), qui citat Guyetum et Cavalieri, commemoratio S. Mariae non fit inter suffragia, quando dicitur eius Officium parvum (juxta Rubricas, tit. 7, n. 4), sive conjungatur Officio diei, sive separatim recitetur;
7, n. 4), sive conjungatur Officio diei, sive separatim recitetur; sive ex devotione tantum sive ex obligatione dicatur. Cum vero ex Constitutionibus Congregationis Eremitarum Camaldulensium dictum officium parvum B. M. V., diebus quibus in Choro non clicitur, quotidie privatim ab unoquoque persolvatur, a supradicta doctrina perpetua omissio commemorationis ejusdem B. M. V. in suffragiis secretelur; hinc quaeritur, an commemoratio B. M. V. inter suffragia, quando dicitur ejus Officium parvum, omittenda sit tam in choro quam extra chorum, sive dictum Officium parvum conjungatur Officio diei, sive separatim aut privatim recitetur, tam diebus quibus in choro persolvitur, quam illis, quibus in eodem
diebus quibus in choro persolvitur, quam illis, quibus in eodem omittitur? IV. An lectiones A Mileto, quae leguntur in festo S. Thomae episc. Mart. considerandae sint tamquam propriae, vel solummodo propositae ex defectu Lectionum de Scriptura? Quum in ritu monastico Officium infra octavam Nativitatis duobus constat nocturnis et tribus lectionibus de homilia in Evangelium, ideo occurrente S. Thomas in Dominica, si dicantur lectiones A Mileto, tunc feria II non haberet locum initium Epistolae ad Romanos, ut in ritu Romano, sed reponendum erit in festo S. Silvestri. E contra si lectiones A Mileto uti propriae non sint considerandae pro S. Thoma,
A Mileto uti propriae non sint considerandae pro S. Thoma, tunc in ritu monastico dicerentur de Scriptura in praedicta Dominica. V. An hymni in Officio Commemorationis Passionis D. N. J. C. et in officio votivo Passionis D. N. J. C., deficientibus propriis Vesperis, sint transponendi, et quid sit faciendum in defectu tam primarum quam secundarum Vesperarum? VI. An in Ecclesiis Congregationis Camaldulensis in processione feriae VI in Parasceve, cantandus sit hymnus Vexilla prout in Breviario Monastico, vel ut in Breviario Romano; Missale enim Monasticum nihil dicit. VII. Praelecti omnes praedictae Congregationis ex consuetudine diverso ritu asperguntur, hoc est non a
Congregationis ex consuetudine diverso ritu asperguntur, hoc est non a superiore parte ad inferiorem uti reliqui, sed e contrario a parte inferiori ad superiorem. Quaeritur utrum ejusmodi ritus servari possit? VII. Juxta consuetudines ejusdem Congregationis, quando Prior hebdomadarii munus subest, sacerdos illi proximior Homiliae lectiones legit; non enim decet Praelatum a subito benedictionem, quod tamen in Superiore non Praelato nequaquam militat. Si ergo Prior lectiones quoque ex necessitate alias vel de causa legit, an alius pro eo debeat benedictionem petere et ipsemet lectiones recitaturus benedictionem dare, vel dictus Prior debeat petere benedictionem cum Jube, domne, et sibi ipsi illam impertire,
petere benedictionem cum Jube, domne, et sibi ipsi illam impertire, aut potius debeat petere benedictionem cum Jube, domne, et illi debeat dignior sacerdos de choro more solito benedictionem impertire? Sacra porro Rituum Congregatio, referente subscripto Secretario, exquisito etiam voto Commissionis Liturgicae, omnibus perpensis rescribendum censuit: Ad I. Summarum in casu lectiones pro universali Ecclesia concessae. Ad II. Adhibeatur in omnes ecclesias Congregationis oratio prima de Patrono seu titulari propria, tam in officio quam in suffragio, mutato sic orationis fine: ut ipsius omniumque Angelorum memoriam colentes in terris, eorum quoque precibus adjuvemur in coelis. Ad III. Affirmative in omnibus, juxta Rubricas
adjuvemur in coelis. Ad III. Affirmative in omnibus, juxta Rubricas generales Breviarii, tit. 35, no 4, et Decretum generale n. 40,43, circa commemorationes agendas et Laudes et Vesperas in Suffragiis Sanctorum 27 junii 1899, ad III. Ad IV. Initium Epistulae ad Romanos dicatur in casu die 31 decembris, in festo S. Silvestri. Ad V. Affirmative, in officio tam festivo quam votivo; et si Officium utrisque Vesperis careat, ad matutinum dicatur Hymnus Maurentes, omisso hymno Aspice, utpote minoris momenti, juxta Decretum Congregationis Eremitarum Camald., 11 decembris 1903 ad II, pro hymnis S. Mariae, Magdalenæ. Ad VI. Attentis expositis, affirmative ad primam
S. Mariae, Magdalenæ. Ad VI. Attentis expositis, affirmative ad primam partem, negative ad secundam. Ad VII. Negative, et ipsi Praelecti aspergantur juxta ritum in universa Ecclesia receptum. Ad VIII. Seclusa Rubrica peculiari per Apostolicam Sedem confirmata, Praelecti Episcopo inferiores benedictionem digniore persona expetant per verba Jube, -domicem, eaque accepta, lectiones per se legant, prout in Decreto n. 1108, Putignani Nullius, 15 Februarii 1659, ordinatur. Atque ita rescripsit. Die 12 Maii 1905. A. Card. TRIPEPI, Pro-Pref. D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 4. ASSISTEN. (Assis). Sur la controverse relative au Cœur de Saint François. Quaestionis olim agitatæ, postea sopitæ, nuperrime iterum excitatae
Saint François. Quaestionis olim agitatæ, postea sopitæ, nuperrime iterum excitatae super praescordiis S. Francisci Assisiensis, quae Assisii in ecclesia S. Mariae ab Angelis nuncupatæ, religiose custodiri ajii affirmant, alita etiam vetusta Ordinis Minorum traditione, et alii negant vel in dubium revocant, Sacra Rituum Congregatio in peculiari comitibus ad Vaticanum habitis die decima sexta elapsi mensis Maii, proponente Emo et Rmo Dno Cardinali Francisco Segna Causae relatore, omnibus ex utraque parte ad rem deductis argumentis atque documentis, discussis accurateque perpensis, attentus etiam voto Commissionis Historico-Liturgicae, atque audito R. P. D. Alexandro Verde sancUe Fidei Promotore, ita responere censuit: Imposito partibus de
Verde sancUe Fidei Promotore, ita responere censuit: Imposito partibus de hac re contendentibus et disputantibus magno silentio, quaestionis proprimum resolutio differatur, manente interim in sua possessione enunciatæ traditioni. Si quid autem novi pro una vel altera sententia in casu reperiatur, Sacrorum Rituum Congregationis examini et judicio subjiciendum; nihilque edendum nisi de ipsius sacri Consilii expressa atque scripta licentia. Quas resolutiones Sanctissimo Domino Nostro Pio Papae X per infrascriptum Cardinalem Sacrae Rituum Congregationi Pro-Prefectum relatas, Sanctitas Sua ratas habuit, probavit atque servari mandavit. Die 24 Maii 1905. A. Card. TRIPEPI, Pro-Pref. D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 5. ORD. CARMELITARUM ANTIQUAE OBSERVANTIAE.
D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 5. ORD. CARMELITARUM ANTIQUAE OBSERVANTIAE. Sur la place des Tertiaires du Carmel aux processions. R. P. Spiridion Cimino, Prior conventus Ordinis Carmelitarum Antiquae Observantiae, de consensu sui Rmi Procuratoris generalis, ad Sacrorum Rituum Congregationem sequentis dubii solutionem humillime flagitatavit, nimirum: An Tertiarii Ordinis Carmelitarum in processionibus incedere possint sub eadem cruce Ordinis Primarii? Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, exquisita sententia Commissionis Liturgicae, requidque mature perpensa, rescribendum censuit: Affirmative in casu, et praeferventia Fratribus primi Ordinis. Atque ita rescripsit. Die 30 Junii 1905. A. Card. TRIPEPI, Pro-Pref. D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 6.
A. Card. TRIPEPI, Pro-Pref. D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 6. SOCIETATIS JESU. Sur la Dédication et le Patronage de S. Joseph. Hodiernus Redactor Calendarii officiorum ad usum provinciae Austriaco-Hungaricae Societatis Jesu Sacrae Rituum Congregationi sequentia dubia pro opportuna solutione humiliter exposuit, nimirum: I. In archidiocesi Viennensi ex privilegio S. R. C. d. 13 Januarii 1888 «a clero universo... tam seculari quam regulari festum Dedicationis omnium ipsius archidioecesis ecclesiarum sub competente ritu quotannis Dominica III Octobris celebrari valeat ». Quum autem alia festa ejusmodi dioecesana Regularibus concessa intelligantur absque octava, quaeritur: Utrum hoc idem sit observandum in casu in templis Societatis
Utrum hoc idem sit observandum in casu in templis Societatis Jesu non consecratis et intra ejusdem archidiocesis limites sitis? II. Societati Jesu concessum est festum Patrocinii S. Joseph Dominica III post Pascha celebrandum ritu duplici classis cum octava, et quidem, ut Observationes ad Calendarium approbatum 6 Decembris 1888 declarant, ita fixerunt ea die, «etiamsi occurrat cum festo Dedicationis ecclesiae propriæ, Patroni vel Titularis ecclesiae, quae amandantur ad primam diem non impeditam ». Quum autem haec sint festa primaria, quaeritur: Utrum eo ipso idem Patrocinium S. Joseph pro Societate et a fortiori sit primarii loco habendum, nec ista praerogativa censenda revocata
fortiori sit primarii loco habendum, nec ista praerogativa censenda revocata decreto S. R.C. n. 3808, 27 Junii 1893, et n. 3881, 4 Februarii 1896? Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, exquisita sententia Commissionis Liturgicae, omnibus sedulo perpensis, respondendum censuit: Ad I. Anniversarium Dedicationis ecclesiae etiam a Regularibus celebrandum est sub ritu duplici classis cum Octava in ecclesiis tam consecratis quam non consecratis, juxta decretum 3522 Anzalphitana 20 Augusti 1880, et decretum generale 3863 Celebrationis festorum Patroni loci, Dedicationis ac Tituli ecclesiae, 9 Julii 1895, ad III. Ad II. Negative, et concessio particularis revocata est decretis generalibus supra relatis
Negative, et concessio particularis revocata est decretis generalibus supra relatis 3808 et 3881. Atque ita rescripsit. Die 7 Julii 1905. A. Card. TRIPEPI, Pro-Pref. D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 7. ATREBATEN. (Arras). Sur le «Flectamus genua» à l'ordination et les leçons de l'Écriture occurrentes aux doubles majeurs. R. D. Onesimus Machez, hodiernus Magister Caeremoniarum ecclesiae cathedralis Atrebatensis, et ejusdem diocesis calendarii redactor, de licentia sui Rmi Ordinarii a Sacrorum Rituum Congregationis solutionem insequentium dubiorum humillime postulavit,nimirum: I. Utrum in Ordinatione peragenda Sabbato quatuor temporum Pentecostes, vel diebus dominicis ex indulto Apostolico, pronuntianda sunt ante singulas orationes super ordinatos verba Pontificalis
Apostolico, pronuntianda sunt ante singulas orationes super ordinatos verba Pontificalis Flectamus genua? II. Ex indultis Apostolici d. 22 Decembris 1881 et 27 Maii 1886, festa S. Marthae Virginis (29 Julii) pro Galliarum diione et S. Benedicti Josephi Labre confessoris (16 Aprilis) pro diocesi Atrebatensis ad ritum duplicem majorem evecta sunt, nulla mentione facta de lectionibus in primo Nocturno recitandis. Calendarista vero Atrebatensis. innixus decreto Sacrae Rituum Congregationis 2 Septembris 1741 ad I, putavit assignandas esse lectiones De Virginibus et Justus si morte de communi Sanctorum, donec evulgata fuerit ejusdem Sacrae Congregationis responsio Plurium Dioecesium 30 Junii 1396, quam responsionem ita
Congregationis responsio Plurium Dioecesium 30 Junii 1396, quam responsionem ita interpretatus est Orator ut assignaverit utrique Festo lectiones de Scriptura occurrente in Directoriis annuum 1903, 1904,1905. Nunc quaeritur : Utrum, post decretum 3923 Plurium Dioecesium 30 Junii 1896, in I nocturno utriusque festi possint retineri lectiones de Scriptura occurrente? Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, audito etiam voto Commissionis Liturgicae, rem mature perpensa rescribendum censui t : Ad I. Affirmative, juxta Pontificale Romanum. Ad II. Affirmative, ad mentem Decreti n. 3923 Plurium Dioecesium. Atque ita rescripsit. Die 7 Julii 1903. A. Card. TRIPEPI, Pro-Præf. D. PANICI, archiep. Laodicen.,
Julii 1903. A. Card. TRIPEPI, Pro-Præf. D. PANICI, archiep. Laodicen., Secret. 8. Règlement pour l'édition et l'approbation des livres de chant grégorien. Quum Sanctissimus Dominus Noster Pius divina Providentia Papa X suis litteris Motu Proprio datis sub die xxv Aprilis anni MCMIV disposuerit, ut editores cantum gregorianum a Se restitutum typis mandare possint juxta Vaticanam editionem, opportunum huic Sacrae Rituum Congregationi visum est nonnullas instructiones seu leges evulgare a praedictis editoribus observandas, quandocumque novam aliquam impressionem cantus liturgici parare voluerint. Haec autem leges, in audientia diei 1 vertentis mensis Augusti ab eodem SSmo Domino Nostro admissae et approbatae, sunt quae
ab eodem SSmo Domino Nostro admissae et approbatae, sunt quae sequuntur : I. Editores seu typographi cujuscumque loci vel regionis, qui gregorianas melodias in Vaticanam editionem contentas imprimere voluerint, sive sequali forma sive grandiori vel minori, sive omnes, sive aliquas tantum, ab eadem Sede Apostolica prius facultatem obtinere curabunt. II. Ab unoquoque ex editoribus, qui hujusmodi pontificiam facultatem obtinuerint, haec erunt diligentissime attendenda : a) Forma notularum aliorumque gregorianii cantus signorum ea debet servari quam majores instituerunt et editio vaticana adamussim exhibet. b) Nihil praesertim mutari potest in ordine quo eaedem notulae pro variis sonorum intervallis sibi succedunt. c) Neque
eaedem notulae pro variis sonorum intervallis sibi succedunt. c) Neque pariter in modo quo ipsae notulae pro diversis neumarum, ut aiunt, formulis copulantur. d) Absolutissima quoque verborum sacri textus relatio ad notulas cantus observetur, ita ut unaquaeque syllaba notulae vel notulis suis penitus subjaceat. III. Editioni parata ac confecta, nefas erit ipsam evulgare et in sacris functionibus adhibere cuique, nisi eam Ordinarius loci declaratione munierit, qua de ejus concordantia constet cum editione typica vaticana. IV. Ordinarius vero declarationem hujusmodi non concedat, nisi prius censores in cantu gregorianeo periti, collatione facta diligenter, in scriptis, onerata conscientia, testentur novam editionem cum Vaticana
diligenter, in scriptis, onerata conscientia, testentur novam editionem cum Vaticana omnino concordare. V. Illis officii liturgici partibus quae cantus diversos pro diversitate diei vel festivitatis admittunt, ut v. g. hymni et Ordinarium Missæ, melodiae possunt adaptari, quae in editione typica non reperiantur, et a Sacra Rituum Congregatione approbari, servatis debitis conditionibus, iis maxime quae in d) Motus Proprii xxv Aprilis MCMIV appontur. Minime vero tonorum seu cantuum hujusmodi varietates admitantur in ceteris partibus, v. g. in Antiphonis et Responsoriis sive Officii sive Psalmer. VI. Si autem agatur de officiis propriis alicujus Ecclesiae vel Ordinis regularis Romanum ritum sectantis, aut de
alicujus Ecclesiae vel Ordinis regularis Romanum ritum sectantis, aut de Officiis noviter concessis, gregorianae eorum cantilenae, a viris peritis restitutae vel concinnatae item Sacrae Rituum Congregationis approbationi subjiciantur; qua obtenta, Ordinarius loci certior factus, ut supra, de concordantia cum originalibus a S. C. recognitis, declarationem requisitam concedet. VII. Tolerari potest quod cantus gregorianus notulis musicalibus modernis edatur, dummodo periculum sedulo amoveatur, quominus ordo notularum ac neumarum quomodocumque deturbetur. Ordinarius itaque pro hisce editionibus in commodum fidelium approbationem suam concedere poterit, si ei constiterit, juxta art. 4 et 6, de fideli conformari cum editione typica vel melodiis approbatis. VIII. Quandocumque liber
conformari cum editione typica vel melodiis approbatis. VIII. Quandocumque liber sacrum cantum continens vel melodia quaelibet liturgica Sacrae Rituum Congregationi ad approbationem obtinendam subjiciuntur, tria exemplaria ad eandem mittenda sunt. IX. Melodia gregoriana ad usum liturgicum a S. R. C. secundum normas praedictas destinata et commendata, ad sacrum Ecclesiae Romanae thesaurum seu patrimonium, sicut ipse textus, pertinet. Itaque quando novus textus fidelibus ab ipsa proponitur seu conceditur, cantus textui respondens ita simul concessus reputatur, ut nullus editor vel auctor querelam de eo movere possit, quod Apostolica Sedes easdem melodias ad alias extendat ecclesias. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 11 Augusti