jeanflop/post-ocr-correction huggingface dataset:
colligendi fructus erant, ille pagus extitit qui in Dioecesi Bellicensi positus vulgo "Ars" audit, et quo Joannes triennio post sacros susceptos ordines, quasi angelus e coelo missus fuit. Duos primum sic ipso Dei famulus animo molitur, religionis cultum instaurare, ac fidelibus peramanter adesse, et haec quidem non minus pro suggestu, quam tribunali admissis expiandis obtinere. Enimvero Sacramentum augustum novis honoribus colit, ac teneram et filialem in Mariam Virginem pietatem simul cum Dei et Ecclesiae legibus observandis altius in animis defigit, ex quo protinus factum est, ut Sacro nunc plures adstarent pro festis diebus quam antea festis. Parochialis aedis decorem auget,
pro festis diebus quam antea festis. Parochialis aedis decorem auget, ac dum se vel necessariis orbat, omnes suas opes, interdum sibi divinitus traditas, ad illam extruendam exornandamque decernit. Neque id satis habuit fecisse, nam tria pericula, quibus aeterna incolarum salus in discrimen adducebatur, propulsare sibi proponit; violatum id est Domini diem, insolentem chorearum usum, et in cauponis frequentiam. Quos ad rem ex aequo et bono judicandam et animos conciendos facere potuerint, ut sanctum hunc finem assequeretur, omnia Dei servus effectui dedit, et nec laborinus nec lacrymis parcens, tandem ab fidelibus suo magno gaudio exoravit ut a pravis hujusmodi consuetudinibus discederent.
suo magno gaudio exoravit ut a pravis hujusmodi consuetudinibus discederent. Tunc vicus munitissimum oppidum videbatur contra errores in tanta temporum calamitate undique irrepentes, non minus quam contra effraenatam morum licentiam. Quin etiam fidelium erga coelites religio quibus sanctus vir sui templi altaria dedicaverat, magis magisque in dies crevit et sive ob pias ab ipso institutas Sodalitates, sive ob Sacramenta frequenter excepta, viculus ille felix virtutum asylum ab omnibus ducebatur. Tanti viri sanctimonia diutius occultari non quita est, sed longe lateque pervulgata id brevi effecit ut homo Dei ad alias regiones invitaretur de rebus divinis ad populum dicturus. Multifariam igitur Joannes
invitaretur de rebus divinis ad populum dicturus. Multifariam igitur Joannes concionari aggressus, hic dolorem abstergit, illic affert consilia, omnes excipit benigne, unde vehemens illud exortum est sui desiderium quod postea ad eum consulendum innumeros peregrinantes in Ars pagnm allexit. Neque animabus imprimis prospiciens corpora obliviscitur ; cum enim inter ceteros egenos puellas vidisset alias orbite laborantes, alias pene relictas, cunctam suam rem familiarem in erigendo hospitio insumpsit eique Providentiae nomen indixit. Et vere hanc domum tuta est Providentia, nam saepe numero in extrema rerum inopia mirum in modum iterum instructa fuit. Sed si Joannes alienos colit agros, suum incultum non
fuit. Sed si Joannes alienos colit agros, suum incultum non deserit, christianae enim perfectionis culmen intuens semper novos in ea potioresque gradus attingit ; super nudos asses exiguum stramento tectos, paucas horas, ac non sine curis obdormire, acrem miserumque cibum sumere, et eo sespissime prorsus abstinere, demum unam sibi, obsoletam quidem ac laceram, induere vestem. Huc accedit quod genium suum vel in minimis defraudaret seseque flagellis exquisitisque maceraret tormentis. Atque ita fortis animi virtutes in dies elucebant, et simul cum incenso amore in Deum, in Dei Param Virginem atque in defunctos admissa expiantes, tam insignis in proximum caritas sua et
defunctos admissa expiantes, tam insignis in proximum caritas sua et suis contemptus conjungebatur, ut mente in Domino penitus defixa et corpore consumpto neutiquam sibi sed prorsus aliis in vita commorari videretur. Sed ubi Joanni patuit secunda sua gloria, in peccatorum fuit conscientiis judicandis et moderandis; vix enim ejus fama post sacras in vicinitim confectas expeditiones quam maxime vulgari cæpit, fideles tam ingenti numero ad cum accurrerunt, sui animi plagas in Confessionis sacramento ei detecturi, ut neque curiale templum neque vicus ipsi illos capere posset; idque non modo et finitimis regionibus vel paulisper, verum etiam ex omnibus Galliae provinciis et usque
vel paulisper, verum etiam ex omnibus Galliae provinciis et usque a Belgiae, ex Anglia et Germania et quinque et viginti annos, nullo intermisso temporis intervallo. Erant omnes conditionis et aetatis homines, qui Joannis sanctitate permoti, illuc ducebantur studio virum visendi supernis dotibus ditatum, intimas ipsorum latebras scrutantis, et praenoscentis futura. Non longum iter vel mora, non multitudo, non pervigilium vel alia hujusmodi incommoda fideles deterrebant, quominus consolationis verba a Dei famulo quærissent, hoc uno beati, quod eum viderent, audirent et de suis miseriis alloquerentur. Cum vero sacra diurna et nocturna confessione singulis, tum crebris concionibus praesto omnibus erat. Dei verba
confessione singulis, tum crebris concionibus praesto omnibus erat. Dei verba ab electo viro populo facta tanta suavitate, tanta de animorum salute sollicitudine, tantoque erga coelestes et homines amore redundant, ut ipse primus, auditores deinde lacrimas sundherent. Sanctum hoc fidelium desiderium, quibus se Joannes frustra subducere tentavit, et tam uberes poenitentiae fructus, facere non potarant quin humani generis ossor de illius exitio cogitaret. Et quo facilius herois vires infringeret, brevia ejus somnia omni strepitus et fragorique genere abrumpere nitebatur. Curialis domus usque ab imis fundamentis quassari et pene dilabi interdum visa est, et dum Joannis sodales, qui eadem haec omnia audiunt
est, et dum Joannis sodales, qui eadem haec omnia audiunt et vident, totis artubus contremiscunt, ipse unus tranquillo animo consistens, dolosas daemonum artes minime pavet. Verum malus genius, qui ex hoc praelio discesserat inferior, graviore odio Joannem persecutus, novas ei insidias parat. Nonnullos itaque illius collegas subornat, qui suam ei ignorantiam objiciant, ardens ejus studium in salutem fidelium intempestivum denuncient, eique crimine vertant. Sed Joannes utpote sanctus ideoque humillimus tanta animi demissione pariter et suavitate has accusationes excepit, tantoque candore se omni poena dignum asseveravit, ut ejus inimici in admiratores commutarentur, et inclyta ejus virtus novo lumine praefulgeret. Denique strenuus
commutarentur, et inclyta ejus virtus novo lumine praefulgeret. Denique strenuus hic miles pugnando cecidit; postquam enim suo more septendecim circiter horas in exedra admissis audiendis consedit, potius laboribus quam aetate absumptus, gravi morbo corruptus est. Quare cum sibi vitae finem adesse præciperet, se Deo totum obtulit, et singularia patientiae aliarumque virtutum exempla dedit. Morte autem appropinquante, et sacro Convivio, quod sibi ipse jusserat afferri, summo devotionis sensu in viaticum celebrato, Parceciae operibus incipitis, et Missionariis suis adjutoribus tremante manu benedixit, et die S. Dominici Confessoris sacro anno MDCCCCLIX placidissime in Domino requievit. Fidelium multitudo quae diu noctuque sui Curionis vitam
Domino requievit. Fidelium multitudo quae diu noctuque sui Curionis vitam omnibus a Deo precibus contenderat, in luctu et moerore jacuit, hoc uno solacio acquiescens, quod si Apostolum in terris amiserit, pollentem in coelo haberet Patronum. Illius venerabile Corpus, quod omnes adire et deosculari desiderabant, biduo expositum est, et postremo non solum omni civium ordine, sed etiam frequentissimo clero undique accursum, funus honestantibus, ad curiale templum sollemni pompa elatum fuit. Ex hoc igitur tempore cum sanctitatis fama in dies augerebatur, ob coelestia quoque prodigia, quibus Deus eam confirmasse tradebatur, illius Beatificationis et Canonizationis causa apud Sacrorum Rituum Congregationem suscepta fuit, et
et Canonizationis causa apud Sacrorum Rituum Congregationem suscepta fuit, et singulis probationibus ex Ordinariis et Apostolicis processuum tabulis rite expensis, rec: mem: Leo Papa XIII Decessor Noster sollemni decreto VII Kalendas Augusti anno MDCCCXCVI edito, sanxit Venerabilem Dei Servum Joannem heroicis inclaruisse virtutibus. Deinde quaestio de miraculis agitari coepta est, quae ipso intercedente a Deo patrata ferebantur, et rebus omnibus severissimo judicio ponderatis, in triplici disceptatione de eis actum fuit, quarum in ultima un Kalendas Februarii volventis anni coram Nobis habita Venerabiles Fratres Nostri S. R. E. Cardinales sacris Ritibus tuendis praepositi, Praesules Officiales et Patres Consultores suffragium singulis tulerunt.
tuendis praepositi, Praesules Officiales et Patres Consultores suffragium singulis tulerunt. Nos vero in re tanti momenti mentem Nostram aperire distulimus, et adstantes monuimus suppliciter Dei consilii lumen exquirendum fore. Quo facto, sollemni alio decreto nono Kalendas Martias in vulgus edito hujus pariter vertentis anni, declaravimus de duobus miraculis constare per intercessionem ejusdem Venerabilis Joannis a Deo patratis. Postea illud unum dubium supererat proponendum, an Venerabilis Dei Servus inter Beatos coelites recensendus foret. Quod propositum fuit a dilecto filio Nostra Francisco Desiderato S. R. E. Cardinali Mathieu causa relatore in comitibus generalibus coram Noobis habitis octavo idus Martias hujus anni, et
generalibus coram Noobis habitis octavo idus Martias hujus anni, et in quibus omnes qui aderant tum Cardinales, tum Sacrorum Congregationis Consultores unanimissimo suffragio affirmative responderunt. Nos vero iterandas esse preces censuimus ut ad sententiam in tam gravi negotio ferendam coeleste auxilium Nobis compararemus. Tandem Dominica secunda post Pascha, qua Christus exhibetur in Evangelio exemplar et forma Boni Pastoris qui "animam suam dat pro ovibus suis", adstantibus Cardinalibus Aloisio Tripepi Sacrorum Rituum Congregationis ProPraefecto, et praefato Francisco Desiderato Mathieu, relatore, necnon Rev. P. Alexandro Yerde Sanctae Fidei Promotore, auctoritate Nostra pronunciavimus, tuto procedi posse ad solennem Venerabilis Dei Servi Joannis Mariae
tuto procedi posse ad solennem Venerabilis Dei Servi Joannis Mariae Baptistae Vianney Beatificationem. Quae cum ita sint, ex his catholici nominis et praesertim Bellicensium et Francorum omnium vota implentes, Apostolica Nostra auctoritate harum litterarum vi facultatem facimus ut Venerabilis Dei Servus Joannes Maria Baptista Vianney, "Ars n vici Parochus, Beati nomine in posterum nuncupetur, et ejus Corpus et ipsana seu reliquiae, non tamen in sollemnibus supplicationibus deferendae, publicae venerationi proponantur, atque imagines radiis decorentur. Praeterea eadem Apostolica Nostra auctoritate concedimus, ut de illo recitetur officium et Missa singulis annis de Communi Confessoris non Pontificis, cum orationibus propriis per Nos approbatis
Communi Confessoris non Pontificis, cum orationibus propriis per Nos approbatis juxta rubricas Missalis et Breviarii Romani. Hanc vero officii recitationem Missarumque celebrationem fieri dumtaxat concedimus in Civitate et Dioecesi Bellicensi ab omnibus christifidelibus, qui Horas canonicas recitare teneantur, et quod ad Missas attinet ab omnibus; sacerdotibus tum saecularibus tum regularibus ad Ecclesias in quibus festum agitur confluentibus, servetur decretum S. Rituum Congregationis N. 3862 Urbis et Orbis 9 Decembris MCCCXCV. Denique concedimus ut sollemnia Beatificationis Venerabilis Joanni Mariae Baptistae Vianney intimels supradictis celebrentur ad normam decreti seu instructionis S. Rituum Congregationis die xvi Decembris MCMII de triduo intra annum a
Congregationis die xvi Decembris MCMII de triduo intra annum a Beatificatione solemniter celebrando, quod quidem fieri praecipimus die per Ordinarium designanda intra annum, postquam eadem sollemnia in Basilica Vatican a fuerint celebrata. Non obstantibus Constitutionibus et Ordinationibus Apostolicis ac Decretis de non cultu editis ceterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut harum litterarum exemplis etiam impressis, dummodo manu Secretarii praesentis Congregationis subscripta sint, et sigillo Praefecti munita, eadem prorsus fides in disceptationibus judicialibus habeatur, quae Nostrae voluntatis significationi hisce litteris ostensis haberetur. Datum Romae, apud S. Petrum sub Annulo Piscatoris die VIII Septembris MCMIV, Pontificatus Nostri Anno Secundo. ALOIS. Carel. MACCII.
VIII Septembris MCMIV, Pontificatus Nostri Anno Secundo. ALOIS. Carel. MACCII. 2. Bref d'indulgences pour l'adoration perpétuelle, en faveur du diocèse de Strasbourg. LEO PP. XIII Universis Christifidelibus praesentes litteras inspecturis Salutem et Apostolicam Benedictionem. Significavit Nobis Venerabilis Frater Adolphus Episcopus Argentinensis se in diocesi sua Perpetuam Adorationem instituisse, ita ut per vices alternas die in ecclesiis noctuque in sacellis communitatum Augustum Eucharistiae sacramentum aliquot horas solemniter expositum maneat. Quum vero idem Antistes ad augendam fidelium erga Sanctissimum pietatem petat a Nobis nonnullas indulgentias, Nos libenter hisce precibus annuendum censuimus. Quare omnibus et singulis utriusque sexus Christifidelibus vere penitentibus et confessis,
omnibus et singulis utriusque sexus Christifidelibus vere penitentibus et confessis, ac S. Communione refectis, qui in quolibet ex ecclesiis oratoriisque dictae diocesis pro adoratione perpetua ab Ordinario designatis, Sanctissimum Eucharistiae Sacramentum per aliquod temporis spatium die per Ordinarium respective designando devote adoraverint, ibique pro Christianorum Principum concordia, haeresum extirpatione, peccatorum conversione, ac S. Matris Ecclesiae exaltatione pias ad Deum preces effuderint, plenariam omnium peccatorum suorum indulgentiam et remissionem misericorditer in Domino concedimus. Praeterea iisdem fidelibus, qui corde saltem contrito quolibet die in dictis ecclesiis oratoriisque Augustum Sacramentum devote visitaverint, et ibi ut supradictum est oraverint, septem annos totidemque quadraginta de
ibi ut supradictum est oraverint, septem annos totidemque quadraginta de injunctis eis seu alias quomodolibet debitis poenitentiis in forma Ecclesiae consueta relaxamus. Quas omnes et singulas indulgentias, peccatorum remissiones ac poenitentarium relaxationes etiam animabus Christifidelium in Purgatorio detentis per modum suffragiorum applicari posse indulgemus. Praesentibus ad septennium valituris. Datum Romae apud S. Petrum sub annulo Piscatoris, die vi Maii MCMII. Pontificatus Nostri anno vigesimo quinto. Pro Domino Card. MACCHI, N. MARINI. 3. Erection du nouveau diocèse de Baker-City, aux Etats-Unis. LEO PP. XIII. Ad perpetuam rei' memoriam. Supremi Apostolatus munus Nobis commissum ab Alto postulat ut ecclesiarum omnium regimini consulamus,
Nobis commissum ab Alto postulat ut ecclesiarum omnium regimini consulamus, eaque mature praestemus, quae rei sacrae procurationi aeternaeque fidelium saluti bene, prospere feliciterque eveniant. Haec animo repetentes, cum Venerabiles Fratres Archiepiscopus et Episcopi provinciae ecclesiasticae Oregona-politanae in Statibus Foederatis Americae Septentrionalis enixe a Nobis postulaverint, ut ad incrementum religionis et majus bonum animarum nova dioecesis erigeretur in illis partibus per dismembrationem nimis amplae Archidioecesis Oregona-politanae, Nos, collatis consiliis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus negotiis Propagandae Fidei praepositis, votis hujusmodi annuendum existimavimus. Quae cum ita sint, perpensis sedulo studio rerum adjunctis, necnon attenta commendatione venerabilis Fratris Diomedis Falconio
studio rerum adjunctis, necnon attenta commendatione venerabilis Fratris Diomedis Falconio Delegatus Apostolici in praefata regione, motu proprio atque ex certa scientia et matura deliberatione Nostris, deque Apostolicae potestatis plenitudine, praesentium vi, ex Archidioecesi Oregonopolitana distrahimus sexdecim comitatus, nempe Baker, Crook, Gilliam, Grant, Harney, Klamath, Lake, Malheur, Morrow, Sherman, Umatilla, Union, Wallowa, Wasco, Wheeler, Stockman, atque ex his novam diæcesim, cum episcopali residentia in Baker City, a qua ipsa Bekeriensis nomen habebit, et cum cathedratico discreto pro sua mensa episcopali imponendo, erigimus. Decernentes praesentes litteras firmas, validas et efficaces existere et fore, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, illisque
fore, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, illisque ad quos spectat et spectare poterit in omnibus et per omnia plenissime suffragari; sicque in praemissis per quoscumque judices ordinarios et delegatos judicari et definiri debere, atque irritum et inane si secus super his a quoquam quavis auctoritate scienter vel ignoranter contigerit attentari. Non obstantibus nostro et Cancellariae Apostolicæ regula de jure quaesito non tollendo, aliisque constitutionibus et ordinationibus Apostolicis, caeterisque contrariis quibuscumque. Datum Romae apud Sanctum Petrum sub annulo Piscatoris, die xix Junii MDCCCCIV, Pontificatus Nostri anno vigesimo sexto. ALOIS. Card. MACCHI. 4. Bref d'indulgences pour les missions des
ALOIS. Card. MACCHI. 4. Bref d'indulgences pour les missions des Capucins en Espagne. PIUS PP. X Ad fulurarn rei memoriam. Ut sacrarum Missionum, quae variis in regionibus divinae bonitatis munere habitae fuerint, aliquod perenne recordationis monumentum permaneat, et christianus populus in audiendo Dei verbo, divina opitulante gratia, uberiorem pro animabus suis utilitatem percipiat, coelestes Ecclesiae thesauros humilitati Nostrae ex Alto commissos, cum ii a Nobis postulantur, libenter elargimur. Itaque exhibitis supplicationibus a dilecto filio Jucundo a Montone, Ordinis Fratrum Minorum S. Francisci Capuccinorum Procuratore Generali, obsecundare volentes, deque Omnipotentis Dei misericordia ac BB. Petri et Pauli App. Ejus auctoritate confisi,
misericordia ac BB. Petri et Pauli App. Ejus auctoritate confisi, omnibus et singulis utriusque sexus Christifidelibus qui concionibus Missionum, quas praedicti Ordinis Fratres ex Provincia B. Marise Virg. Immac. Andalutiana, B.Mariae Virg. a Columna Navarrensi, Pretiosissimi Sanguinis D. N. Jesu Christi Valentina, B. Marise Virg. de Monte Serrato Cataloniensi, et SSmi Cordis Jesu Castellana, ubique locorum de respectivi Ordinarii licentia habituri erunt, saltem ter devote interfuerint, et durante uniuscujusque Missionis curriculo, uno die ad fidelium arbitrium sibi eligendo, vere penitentes et confessi, ac S. Communione refecti, quamlibet ecclesiam seu quodlibet oratorium publicum devote visitaverint, ibique pro christianorum principum concordia, haeresum
oratorium publicum devote visitaverint, ibique pro christianorum principum concordia, haeresum extirpatione, peccatorum conversione ac S. Matris Ecclesiae exaltatione pias ad Deum preces effuderint, plenariam omnium peccatorum suorum indulgentiam et remissionem misericorditer in Domino concedimus; quam etiam pro extraneis, si alibi, id est extra paroeciam in qua Missio habetur, sacramentalem confessionem et communionem peragant, ad quindecim usque dies post expletam Missionem prorogamus. Praeterea omnibus et singulis utriusque sexus Christifidelibus vere etiam penitentibus et confessis, ac S. Communione refectis, qui coram Cruce, quam memoratarum Provincia rerum Fratres, emenso Missionum curriculo, respectivis in locis de respectivi Ordinarii licentia erexerint, vel qualibet in ecclesia
locis de respectivi Ordinarii licentia erexerint, vel qualibet in ecclesia seu publico sacello die erectionis ejusdem Crucis, ac die hujusmodi erectionis anniversario, aut Dominica proxime sequenti, nec non diebus festis Inventionis et Exaltationis S. Crucis, vel Dominica immediate respectivesequenti, ut superius diximus, oraverint, quo die praedictorum id eg-erint, plenariam similiter omnium peccatorum suorum indulgentiam et remissionem misericorditer in Domino impertimur. Insuper isti, in his fidelibus qui corde saltem contriti qualibet vice concionibus Missionum a Fratribus ex praedictis Provinciis peragendarum devote interfuerint, et quamlibet ecclesiam seu oratorium publicum visitaverint, ibique ut supra oraverint, septem annos totidemque quadraginta: qui autem coram saltem
supra oraverint, septem annos totidemque quadraginta: qui autem coram saltem contrito ante Crucem in fine Missionum ut supra erectam vel erigendam septies Salutationem Angelicam devote recitaverint, etiam septem annos totidemque quadraginta: quo denique die ante eamdem Crucem quinquies Orationem Dominicam et Salutationem Angelicam in honorem SS. Vulnerum D. N. Jesu Christi coram saltem contrito pariter recitaverint, tercentum dies de injunctis esseu alias quomodolibet debitis poenitentiis in forma Ecclesiae consueta relaxamus. Quas omnes et singulas indulgentias, peccatorum remissiones ac poenitentiarum relaxationes etiam animabus fidelium Purgatorio detentis per modum suffragiorum applicari posse indulg-emus. Cum vero, sicut accepimus, vastissimae in Hispanias praesertim existant
indulg-emus. Cum vero, sicut accepimus, vastissimae in Hispanias praesertim existant parcellae, ubi magno fidelium numero eorumque pietati satisfaciendae una tantum Crux haud sufficiat, Nos huic etiam rei benignitate Nostra prospicere statuimus, eisdemque Fratribus Missionariis ex memoratis Provinciis, tenore praesentium, veniam facimus cujus vi ipsi in his paroeciis quae per latum tractum nimis protensae sunt, sacris expletis Missionibus, alteram etiam Crucem, accedente respectivi Ordinarii consensu, erigere licite possint valeantque; ita ut Christifideles qui coram altera Cruce erecta vel erigenda preces ut supra effuderint, omnes et singulas tam plenaras quam partiales indulgentias, quas superius recensuimus, adipiscantur; dummodo tamen cetera quae ad eas
quas superius recensuimus, adipiscantur; dummodo tamen cetera quae ad eas consequendas injuncta sunt pietatis opera rite praestiterint. In contrarium facientibus non obstantibus quibuscumque. Praesentibus ad decennium tantum valituris. Volumus autem ut praesentium litterarum transumptis seu exemplis etiam impressis, manu alicujus Notarii publici subscriptis et sigillo personae in ecclesiastica dignitate constitutae munitis eadem prorsus fides adhibeatur quae adhiberetur ipsis praesentibus, si forent exhibitae vel ostensae. Datum Romae apud S. Petrum sub annulo Piscatoris, die v Septembris MDCCCCIV, Pontificatus Nostri anno secundo. Pro Dno Card. MACCHI, NICOLAUS MARINI. II — S. C. CONSISTORIALE NULLIUS SEU SANTAREMSIS et BELEMENSIS DE PARA in Brasilia.
CONSISTORIALE NULLIUS SEU SANTAREMSIS et BELEMENSIS DE PARA in Brasilia. (Santarem et Belem de Para). Nouvelle circonscription de la prélature de Santarem et du diocèse de Belem de Para. Decreto Consistoriale, cujus initium Romanus Pontifices, die 21 Septembris anno elapso edito, praevia dismembratione per amplium territorii in parte septentrionali Brasiliae Reipublicae prope trium Gaianarum Gallicarum, Hollandicarum et Anglicarum fines situm et dioecesi Belemensi de Para, cui pertinebat, nova ex eodem condita est Praelatura Nullius seu Santaremsis, cujus fines ita constituti sunt: ad Meridiem, flumen quod Amazonas vocant, qua ex parte ad Orientem vergit, usque ad aequatorem, adjectis insuper civitate Santarensi
ad Orientem vergit, usque ad aequatorem, adjectis insuper civitate Santarensi citra flumen posita insulisque Caviana et Mexiana; ad Orientum, linea aequatorialis juxta Oceani Atlantici ora usque ad Orangicum seu Sancti Vincentii promontorium, seclusa tamen territoriali parte, quae circa idem promontorium Gallicae Reipublicae subiacet: ad Boream, flumen Oyapoc seu Vincente Pinzon dictum usque ad montes Acaray, juxta fines qui Brasilia Rempublicam a tribus supramemoratis Gaianis separant; ad Occasum, flumen Jamunda usque dum in Amazonas influit. Ipsa vero in executione decreti erectionis compertum statim est descriptos fines minus apte adsignatos fuisse juxta locorum fideliumque necessitates, ad iisque occurrendum necesse esse ut constituti