jeanflop/post-ocr-correction huggingface dataset:
aux comtes de à sa sœur Ermessinde et à sa nièce Antoine et lutte pour le contrôle des droits sur le comté de Melgueil des droits de Toulouse, après avoir épousé en 1122 Dulcia le comté de Melgueil, et de Guitard de Ratte. 1597 qui font retour aux comtes de Toulouse, fils de Raymond V, plus tard vient la tige d'une branche rivale, Jean Garnier 1603. Raymond VI, qui ne renonce pas à ses prétentions. Pierre Fenoillet 1608. François Bosquet 1656. Raymond V, comte de Toulouse (Raymond IV de Melgueil), 972-994. Charles de Pradel 1676. Charles-Joachim Colbert de Croissy. 1697.
972-994. Charles de Pradel 1676. Charles-Joachim Colbert de Croissy. 1697. Raymond VI, comte de Toulouse (Raymond V de Melgueil), 1194-mi. 1. Georges-Lazare Berger de Charancy. 1738 121. 1. Confiscation du comté de Melgueil, par ordre d'Innocent III, qui l'inféode, François Renaud de Villeneuve 1748 le 14 avril 1215, à l'évêque de Maguelone Guillaume d'Autignac, pour lui Raymond de Durfort. 1766 et les évêques ses successeurs. Joseph-François de Malide 1774. PIÈCES JUSTIFICATIVES INÉDITES. CONCESSIONS FAITES AUX HABITANTS DE MELGUEIL PAR LEUR SEIGNEUR L'ÉVÊQUE DE MAGUELONE BÉRENGER DE FREDOL. In nomine Domini nostri Ihesu Christi amen. Anno Incarnationis ejusdem millesimo sextero nonagesimo
nostri Ihesu Christi amen. Anno Incarnationis ejusdem millesimo sextero nonagesimo quarto, scilicet tertio kalendas marcii, domino Philipo, Dei gratia rege Francorum, regnante, et domino Berengario, divina providentia Magalonensi episcopo presulante, Noverint universi et singuli hoc presenti publicum instrumentum inspecturi, seu etiam audituri, quod nos Berengarius, miseratione divina Magalonensis episcopus, comites Melgorii, et Montisferrandi dominus, scientes et recognoscentes quandam conventionem seu ordinationem esse factam inter reverendum patrem dominum P. de Conchis, bonorum memoriae Magalonensem episcopum, comitem Melgorii et dominum Montisferrandi, ex una parte, et syndicos universitatis castri Melgorii, ex alia, per quam conventionem seu ordinationem fuit concessum per arbitratores, comrnuniter electos
quam conventionem seu ordinationem fuit concessum per arbitratores, comrnuniter electos hinc et inde, quod nemini liceret mittere vel tenere animalia extranea, grossa vel minuta in pascuis vel paludibus castri Melgorii quod si fieret in contrarium esset licitum universitati castri Melgorii et cuilibet de eadem, auctoritate sua propria, expellere et ejicere omnia animalia extranea de dictis pascuis et paludibus, irrequisitobajuloseu vicario dicti castri, prout de predictis constat per quamdam cartam, scriptam per manum Johannis Tauros, notarii Melgorii, scriptam de notis Bernardi Barnerii, condam notarii Melgorii (1) quam dic(1) Cette charte est aujourd'hui perdue, ou je n'ai pu du moins, la découvrir,
aujourd'hui perdue, ou je n'ai pu du moins, la découvrir, malgré toutes mes recherches. C'est en partie ce qui m'a déterminé à éditer celle-ci et les suivantes, de peur qu'un accident quelconque ne les fasse un jour ou l'autre, disparaitre à leur tour. L'impression est, en effet, le meilleur moyen de sauver en même temps que de répandre les documents de quelque valeur; et des pièces de cette nature, sans avoir un intérêt de premier ordre méritent cependant de survivre, ne serait-ce qu'à cause de leur valeur pour l'histoire du tiers état et des classes agricoles dans le Midi. Ai-je
tiers état et des classes agricoles dans le Midi. Ai-je besoin d'ajouter que, par scrupule d'exactitude, je les publie avec leur vieille orthographe? tam conventionem seu ordinationem amicabiliter factam, per nos et nostros successores comites Melgorii et dominos Montisferrandi, laudamus, ratifficamus et imperpetuum confirmamus vobis Guillelmo Raynaudi, Pontius Gaucelmi, domicellis, Michaele de Montus, et Guillelmo Bone, consiliariis universitatis castri Melgorii, presentibus, et recipientibus pro dicta universitate et quolibet de eadem. Et hoc facimus ex certa scientia; et, ne aliquid dubitationis super predictis imposterum oriri contingat, ad cautelam declaramus, et declarando concedimus et donamus quod predictis consiliariis, et alliis qui pro
concedimus et donamus quod predictis consiliariis, et alliis qui pro tempore erunt consiliarii dicti castri, libera sit facultas, et cuilibet etiam de dicta universitate, multis coadhunatis vel paucis, sine armis vel cum armis non prohibitis sed licitis et consuetis portari videlicet ensibus gladiis, scucheyronibus, bastonibus et boladis, expellere omnia animalia extranea, sive grossa fuerint vel minuta, quandocunque vel quotiescunque in dictis pascuis seu paludibus et patuis reperta fuerint seu inventa, sine lesionetamen cujuscunque persone et dampno animalium que ibidem introducta essent. Nec etiam liceat alicui habitatori castri Melgorii animalia extranea immittere seu tenere in dictis pascuis seu paludibus vel patuis
immittere seu tenere in dictis pascuis seu paludibus vel patuis tenementi dicti castri et jurisdictionis ejusdem. Verum si dicta animalia extranea inventa fuerint per dictos consiliarios, seu per aliquos de dicta universitate in futurum, quod ipsi et quilibet eorumdem dicta animalia possint expellere, per quamcunque partem velint ut premissum est; vel, si maluerint dicta animalia adducere ad curiam nostram Melgorii, medietatem banni infra scripti, quod est quinque solidorum dicta universitas habeat, et alia medietas curie nostrae dicti castri relinquatur. Si tamen bannerii curie nostrae Melgorii per se invenerint dicta animalia extranea in dictis pascuis, paludibus et patuis dicti castri et
extranea in dictis pascuis, paludibus et patuis dicti castri et districtus ejusdem, tunc totum bannum ad ipsam curiam, sine diminutione aliqua, pertineat. Si vero homines dicti castri de Melgorio immitterent vel tenerent animalia extranea, grossa vel minuta, in dictis pascuis, paludibus et patuis, tunc in eo casu pro pena dicti homines dicti castri in quinque solidis soli curie Melgorii teneantur, et in aliis quinque solidis pro banno similiter teneantur quod bannum volumus esse quinque solidorum pro quolibet animali cujus banni medietas ad nostram curiam Melgorii pertineat; aliam vero medietatem volumus ad dictos consiliarios, nomine dicte universitatis pertinere. Et hac omnia
ad dictos consiliarios, nomine dicte universitatis pertinere. Et hac omnia de ejiciendis dictis animalibus extraneis volumus et concedimus eis fore licita, et cuilibet de dicta universitate et ejus districtu, absque aliqua pena corporali seu pecuniaria, et sine personarum detentione. Item volumus, donamus et concedimus, ob evidentem utilitatem universitatis predicte, vobis consiliariis predictis, recipientibus pro dicta universitate et quolibet de eadem, in accapitum seu in emphyteosim, per nos et nostros successores comites Melgorii, videlicet barbacanas, que sunt infra castrum Melgorii, et extra portalia murorum dicti castri eisdem muris contiguas videlicet ad construendas ibi domos, ad utilitatem dicte universitatis. Volumus tamen et
construendas ibi domos, ad utilitatem dicte universitatis. Volumus tamen et intelligimus quod in dictis barbacanis non possint fieri scelerotoria vel porcilia seu stabula, fetorem vel orrorem ingerentia. Item, donamus et concedimus, modo quo supra, vobis dictis consiliariis, presentibus et futuris, recipientibus pro dicta universitate, videlicet explectam doguarum contiguum muris dicti castri cum vallatis contiguis ejusdem castri ita quod arbores et fructus arborum, quae sunt et que pro tempore erunt in dictis doguis, necnon etiam cannas et arbores, quae ibi sunt vel erunt pro tempore, vos predicti consiliarii et vestri successores consiliarii castri Melgorii, habeatis et percipiatis, pro dicta universitate et
consiliarii castri Melgorii, habeatis et percipiatis, pro dicta universitate et nomine ejusdem absque aliquo impedimento cujuscunque persone et curie nostrae illa quod nobis nec alicui persone, nomine nostro vel alieno, non sit nec erit licitum ponere aliqua animalia in dictis doguis nec aliquid aliud facere, propter quod predicta explecta vobis concessa possent diminui vel in aliquo deperire nec vobis erit licitum in predictis doguis aliqua edificia ibi facere, nec aliquid aliud, preter predicta, propter que muri dicti castri possent ledi, vel in aliquo deteriorari. Item, volumus et concedimus, et ex certa scientia vobis consiliarii pro dicta universitate donamus imperpetuum, per
certa scientia vobis consiliarii pro dicta universitate donamus imperpetuum, per nos et successores nostros comites Melgorii, et insuper eiam confirmamus vobis predictis consiliarii quod omnia pascua paludes et patua, quae hodie tenet et possidet dicta universitas, et tenuit et possedit infra tenementum et dominium dicti castri, ad usum et explectam, et eiam victum animalium, grossorum et minutorum, singulorum hominum dicte universitatis, quae omnia habeatis, teneatis et possideatis, nunc et imperpetuum, pacifice et quiete; ita quod nobis nec alicui persone nomine nostro, non sit nec erit licitum, amodo nec imposterum, de dictis pascuis, paludibus et patuis aliquid alienare quocunque genere alienationis
dictis pascuis, paludibus et patuis aliquid alienare quocunque genere alienationis quod si fieret, quod absit, ipso facto alienatio sit nulla et quod alienatum fuerit sit vobis licitum, ut vestris successoribus, sine aliqua pena, auctoritate propria, occupare et revocare. Et hoc ideo volumus et vobis concedimus, quod in communem eventum predicta pascua, paludes et patua cedant, et redundent perpetuo in utilitatem et comodum dicte universitatis et omnium et singulorum hominum de dicta universitate. Item, volumus et concedimus quod vicarius Melgorii qui nunc est, et qui pro tempore erunt, ad requisitionem consiliariorum dicti castri qui nunc sunt et qui pro tempore erunt,
dicti castri qui nunc sunt et qui pro tempore erunt, teneantur publice facere preconisare quolibet anno, in dicto castro Melgorii quod nullus exstraneus nec aliquis alius de predicta universitate Melgorii sit ausus immittere vel tenere animalia extranea, grossa vel minuta, in dictis pascuis, paludibus et patuis dicti castri sub pena quinque solidorum curie Melgorii solvendorum quod si faceret penam solveret prelibatam et nichilominus solveret bannum quinque solidorum, preter penam predictam, sicut et quilibet exstraneus quod bannum predictum, juxta premissa, inter curiam nostram Melgorii et consiliarios dividetur; et quod vicarius, qui nunc est, et qui pro tempore erunt, nullam habeant potestatem
nunc est, et qui pro tempore erunt, nullam habeant potestatem remittendi alicui persone partem dicti banni, ad dictos consiliarios, nomine dicte universitatis, pertinentem nec animalia extranea capta in banno, aliquo another relaxandi habeant potestatem donec predictis consiliarii de dicta parte sua fuerit plenarie satisfactum. Propter predictam concessionem, vobis consiliarii factam de dictis barbacanis, dabitis, vos et vestri successores consiliarii castri Melgorii quolibet anno nobis et successoribus nostris unam libram piperis, nomine usatici solvendam quolibet anno in vigilia Nativitatis Domini illa quod pro cessatione dicti usatici predictae barbacane, vobis concesse in emphyteosim seu edificia quae ibi erunt pro tempore facta non
emphyteosim seu edificia quae ibi erunt pro tempore facta non possint cadere in commissum. Pro causa tantum predicte libre piperis, bajulus noster seu vicarius possit compellere et pignorare consiliarios, qui nunc sunt et qui pro tempore supradictus. Propter predicta vero, confitemur et recognoscimus vobis predictis consiliariis nos habuisse et recepisse a vobis, nobis solventibus, nomine dicte universitatis, ducentas libras melgorienses, in peccunia numero, quas cognoscimus et asserimus posuisse et convertisse in utilitatem praetam et necessitaim comitatus nostri Melgorii et episcopatus nostri, renunciantes scienter in eisdem exceptioni non habite peccuniae et non numerale et errori calculi, et dictarum ducentarum librarum non
non numerale et errori calculi, et dictarum ducentarum librarum non receptarum; de quibus vero dictis ducentis libris vos et dictam universitatem absolvimus et penitus liberamus promittentes insuper per nos et nostros successores comites Melgorii et dominos Montisferrandi, quod predicta omnia et singula prout superius sunt dicta et expressa, rata et firma semper habebimus et observabimus etque tenebimus et in perpetuum manere, habere et tenere facere pacifice et quiete et contra predicta numquam veniemus, obligantes inde pro predictis nos et omnia bona dicti comitatus Melgorii renunciantes consulte omni exceptioni de dolo et in factum, et restitutionis in integrum beneficio, et omni
et in factum, et restitutionis in integrum beneficio, et omni juri condito et condendo, ac consuetudinario, quo nos vel successores nostri contra predicta ire possemus, seu infringere aliqua eorumdem. Acta fuerunt hec sollemniternapud Melgorium in camera predicti domini episcopi cumitis Melgorii et domini Montisferrandi in presentia et testimonio domini R. Fredoli, precentoris Biterrensis et canonici Magalonensis et Agathensis, Johannis de Monlelau, archidiacono in ecclesia Magalonensis, domini Radulfi prioris ecclesiae de Cornon-terralli, domini Johannis de Penna, legum professoris, et dominorum Raimundi de Melgorio, militis, Giraudi Ermengarii, canonici Sancti Affrodisii Biterrensis, Guillelmi de Roca-ficha choro ecclesiae Sancti Johannis de Coculis, Petri de
de Roca-ficha choro ecclesiae Sancti Johannis de Coculis, Petri de Cornes, canonici Magalonensis, Poncii Raimundi, presbyteri de Sancto Blaizio Berterandi monachi, dominicelli et dominorum de Candilhanicis, Raimundi Petri de Barre, dominicelli, domini Petri Almeradi, militis, Raimundi Pascalis, magistri, Bernardi de Granezone nolarius publicus predicti castri de Melgorio, Bernardi Serratoris, Raimundi Manrissoni, Petri Sieias, Petri Rocelli Bernardi Sterocs, Guillelmi Bonaventura, Pontii Vesiani, Raimundi Saumade Guillelmi Sieias junioris, Berengarii de Alcombario, dominicelli et vicarii castri prelibati de Melgorio, Martini Stephani, Petri Blanquerii, Eymerici Gauterii, Guillelmi Vesiani et plurium aliorum, clericorum, dominicellorum et laicorum castri de Melgorio, et mei Guilloli Pascalis, publicus nolarius
laicorum castri de Melgorio, et mei Guilloli Pascalis, publicus nolarius et specialis predicti domini Magalonensis episcopi in tota ejus dioeci et in comitatu Melgorii et Montisferrandi, qui, mandato ipsius, et rogatus ab alia Anno Dominice incarnationis millesimo tricenlesimo sexto, scilicet tercio idus marcii, domino Philippo rege Francorum regnante et reverendo inChristo patre domino Petro, Dei gratia Magalonensi episcopo comite et domino Melgorii et Montisferrandi, presidente, Subortis questionum materiae inter homines nobiles castri Melgorii, ex una parte et homines plebeios dicti castri, ex altera, super sindicatu, consilio, comitaliate operaria et aliis officiis communibus dicti castri pro quarta parte, et per quem
officiis communibus dicti castri pro quarta parte, et per quem modum dicti nobiles et alii homines in dictis officiis communibus eligi et existere debebant, super dictis questionibus et qualibet ipsarum specialiter, et generaliter super omnibus et singulis questionibus, quas utralibet partium posset facere alterutri quoquomodo, tacite vel expresse et dependentibus ex eisdem, dictae partes compromisserunt unanimiter in reverendum patrem dominum Petrum, miseratione divina Magalonensem episcopum comitem et dominum Melgorii et Montisferrandi, et ipsum arbitrum seu arbitratorem seu amicabilem compositorem partem, haec omnia et singula scripsi et signo meo signavi. Archives départementales de l'Hérault, Cartulaire de Laguilone Reg. F, mit., fol.
départementales de l'Hérault, Cartulaire de Laguilone Reg. F, mit., fol. non coté. II. (5 juillet et 17 décembre 1307.) communiter elegerunt dantes et concedentes dictae partes dicto reverendo domino arbitro seu arbitratori seu amicabili compositori plenam et liberam potestatem dictas questiones et quamlibet ipsarum, et omnia et singula dependencia ex eisdem, definendi determinandi, dicendi, arbitrandi, pronunciandi, etc. Post que, anno proxime supra, die mercurii, scilicet tercio nonas julii, nos Petrus, permissione divina Magalonensis episcopus comesque Melgorii ac Montisferrandi, arbiter predictus seu arbitrator seu amicabilis compositor communiter electus concorditer per homines nobiles castri Melgorii predictos, ex una parte et homines plebeios
nobiles castri Melgorii predictos, ex una parte et homines plebeios seu populares dicti castri, ex alia, super controversiis omnibus, quas inter se habebant seu habere sperabant, super premissis omnibus questionibus, ex vigore dicti compromissi nos suscepti, dictum nostrum seu arbitrium ordinamus, dicimus, arbitramur et pronuntiamus in hunc modum: Primo, videlicet, quod ante omnia, pignora capta hinc inde, si que sunt, restituantur illis a quibus capta fuerunt. Hanc volumus et arbitrando pronuntiamus quod quandocumque necessitas exiget sindicos eligendi exposita necessitate vicario nostro de Melgorio, vel ejus locumtenenti et obtenta licencia ab eodem, duo sindici eligantur, unus de nobilibus et alius de
eodem, duo sindici eligantur, unus de nobilibus et alius de plebeis qui communiter per totam universitatem tam nobilium quam aliorum eligantur, nisi magis oblarent, ex communi concensu, quod sindicus nobilis per nobiles et sindicus plebeius per plebeios eligerentur qui quidem electi ut premittitur, et si per totam universitatem essent electi, tota universitas habeant potestatem. Si vero plures sint necessarii, quatuor vel plures eligantur, necessitate causarum supervenientium pensata per vicarium nostrum vel locumtenentem predictos, de quibus sit semper media pars de nobilibus, et altera de plebeis modo et forma predictis. Vel, si duo electi habeant potestatem alios instituendi vel substituendi syndicos,
si duo electi habeant potestatem alios instituendi vel substituendi syndicos, semper instituant et substituant totidem de nobilibus sicut de plebeis, et contra. Isti autem sindici quotquot sint per universitatem predictam instituti seu electi, non debeant neque possint actiones quascumque reales personales, seu mixtas in quascumque personas movere, seu litem aliquam incitare, vel causam inchoare, nisi omnes simul ad haec concensiant et expressse. Causa autem mota, sive lite inchoata de concensu omnium, ut prediximus, vel si alius vel alii contra universitatem predictam vel contra aliquos singulares de universitate causas seu lites moverint, tangentes universitatem predictam, et in quibus dicti sindici defensionem
moverint, tangentes universitatem predictam, et in quibus dicti sindici defensionem juste suscipiende habeant, quilibet eorum in solidum possit dictas causas ducere, et in ipsis prosequendis usque ad terminum litis habeat quilibet in solidum potestatem: quis indicijurabunt, in manu vicarii nostri vel locumtenentis predictorum causas seu lites universitatis predicte, ad quas dati sunt, fideliter et sine fraude et utiliter pro posse inchoare et prosequi agendo et etiam defendendo, et quod negotia dictae universitatis fideliter et pro posse utiliter procurabunt, et quod contra dominium et jura domini sui comitis Melgorii nunquam venient, ymo ipsa jura pro posse suo ab aliis defendorum ac
ymo ipsa jura pro posse suo ab aliis defendorum ac etiam tuebuntur. Item, volumus et arbitrando pronuntiamus quod quolibet anno eligantur tres consiliarii seu cominalerii per universitatem predictam, de quibus sit unus nobilis et duo plebei; vel, si maluerint, eligantur nobilis per nobiles et plebei per plebeios universitatis predicte qui quidem consiliarii jurabunt, in manu vicarii nostri vel locum tenentis suum personam episcopi et comitis Melgorii et jura ipsius servare et defendere, et non contra venire item jura et libertates castri predicti servare fideliter et tueri. Et eligantur insuper per istos tres consiliarios, seu universitatem, si maluerint, sex alii, de
istos tres consiliarios, seu universitatem, si maluerint, sex alii, de quorum consilio isti habeant regere et procedere in negotiis dicti castri, prout est hactenus fieri consuetum, duo scilicet nobiles et IV plebei. Si autem sint plures consiliarii seu cominalerii necessarii in regimen dicti castri, eligantur sex, modo et forma predictis, de quibus sint duo nobiles et quatuor alii plebei; et tunc duodecim eligantur, de quorum consilio isti sex regere habent et tractare negotia dicti castri, de quibus sint IIII nobiles et octo de plebeis ita semper in consiliariis seu cominaleriis. Item, in aliis, de quorum consilio regantur isti, quotquot sint,
Item, in aliis, de quorum consilio regantur isti, quotquot sint, semper nobiles habeant tertia partem et plebei duas partes; ita tamen quod de concensu istorum trium vel omnium sex si sint tot necessarii, negotia ardua universitatis predicte debeant pertractari, vel saltem duarum partium de eisdem in quarum duarum partium numero debeat esse semper unus de nobilibus qui concensiat cum eisdem. In aliis autem negociis minus arduis sufficit per majorem partem dictorum consiliariorum seu cominaleriorum et de concensu eorum negocias dicte universitatis ducere et tractare. Per ista autem quae diximus et dicemus non intendimus dictis consiliariis seu cominaleriis vel aliis quorum
dicemus non intendimus dictis consiliariis seu cominaleriis vel aliis quorum consilio reguntur, item nec sindicis, seu aliis quibuscumque tenentibus officia communia dicti castri jurisdictionem aliquam tribuere nec augere, nec jurisdictionem nostram diminuere, nec eidem in aliquo derogare. Quod si aliquod dubium oriatur utrum negotium sit arduum vel minus arduum inter partes supra ad declarationem seu terminium nostri vicarii recuratur, cujus termini seu declarationi stetur omnino, omni appellatione cessante. Election autem dictorum consiliariorum, quolibet anno, modo qui sequitur, debet celebrari videlicet quod in crastinum festi Omnium Sanctorum congregata universitate et vocata, preconizatione facta per vicarium nostrum vel ejus locumtenentem, ut moris
preconizatione facta per vicarium nostrum vel ejus locumtenentem, ut moris est, dictos consiliarios et alios, de quorum concilio regantur, eligere debeant illi de universitate predicta modo et forma quibus supra, ita quod dictus vicarius noster seu locumtenens suus illos electos concorditer debeat compellere ad exceptionem officii et prestationem juramenti. Predicta autem omnia et singula fieri et exerceri volumus et pronunciamus arbitrando, et ad expensas communes dictae universitatis. Retinemus autem nobis potestatem addendi diminuendi corrigendi, declarandi, interpretandi in premissis, hinc ad quinquennium, presentibus partibus vel absentibus, sicut viderimus faciendum et quandocumque et ubicumque et quociens nobis videbitur opportunum; et cum his
et ubicumque et quociens nobis videbitur opportunum; et cum his omnibus volumus et precipimus esse pacem et finem inter dictas partes, volentes et precipiantes dictis partibus quod omnia et singula predicta laudent, omologent et confirment, et nunquam contravenire aliquo jure vel facto jurent. Acta fuerunt haec apud Terralum, presentibus testibus domino Raimundo de Agave, priore de Monte-Arbedone, et me Guillelmo Alamandi, notario publico dicti episcopi et curiae sue Magalonensis, qui, requisitus per dictas partes, et precepto dicti domini episcopi et comitis, haec scripsi. Post que, anno quo supra, scilicet sexto decimo kalendas januarii nos Petrus, misericordia divina Magalonensis episcopus et
decimo kalendas januarii nos Petrus, misericordia divina Magalonensis episcopus et comes predictus cum esset discordia super electione seu modo eligendi dictorum subditorum (syndicorum?) seu consiliariorum seu comitialiorum inter dictas partes declarando precipiebatur et volumus quod, quandocumque syndici eligendi necessitas exiget, prout in dicto nostro seu arbitrio arbitratu et pronuntiatioe predictis continetur, et consiliarios seu comitialios, homines nobilissimos dicti castri, vocem preconii, et etiam alios homines plebeios seu populares dicti castri ut est moris in dicto castro congregare, congregatis et coram nobis constitutis, quod sic nobiles trahant se ad partem et obligent (eligant?) nobilem seu nobiles syndicum seu syndicos et consiliarios,