jeanflop/post-ocr-correction huggingface dataset:
Ordine, delegit, qui ibi Pontificii Legati munere fungeretur ; Julius II, anno 1514, primam in dictis Americae regionibus, episcopalem sancti Dominici sedem constituit, quam Paulus III anno 1545 ad Metropolitanae dignitatem evexit ; denique fel. rec. Decessor Noster Pius PP. VII, pace post Gallicam rerum eversionem restituta, Litteris Apostolicis Divinis praecceptis die 28 mensis novembris anno 1816 datis, jura, privilegia, praerogativas illius Archiepiscopalis Sedis; quam tantis nominibus commendari significabat, restituit atque confirmavit. Neque laudibus sane minoribus extollenda videtur Metropolitana sancti Dominici Ecclesia, Annuntiationi beatae Mariae Virginis dicata, quae, haud multo post delectam insulam invectumque illuc christianum nomen, exaedificari coepta est.
post delectam insulam invectumque illuc christianum nomen, exaedificari coepta est. Templum enim illud, solidissimis sectis lapidibus exstructum atque affabre ornatum, singulari opere artificioque perfectum, praestantissimum totius Dominicanorum regionis monumentum merito dici potest. Ibidem vero, inter sacras reliquias, illud a Christifidelibus colitur Crucis lignum, quod a Sancto Cerro nuncupari supra diximus ; invisere item licet Christophori Columbus sepulcrum, cum traditum a majoribus sit, illustrem hunc catholici nominis propagatorem corpus suum ea in Ecclesia principe condi voluisse. Insulani autem non modo memoriam incliti viri peculiari veneratione prosequuntur, sed etiam virtutes atque constantiam arduumque ejus fiden imitari atque exprimere sic conantur, ut firmissimam,
arduumque ejus fiden imitari atque exprimere sic conantur, ut firmissimam, pietate et Apostolicae Sedis reverentiam, veluti transmissam ab eo hereditate, in exemplum ceteris Americae latinae incolis praefulgeant. Nil igitur mirum si populus Dominicanus Metropolitanae aedem frequentissimus celebret, eo vel magis quod Ordo Canonicorum et reliqui ejus cleri divini cultus splendori animisque fidelium, cum poenitentia expiandis, tum sacra Synaxis et divini verbi praedicatione alendis studiosa voluntate prospiciunt. Quibus de causa venerabilis frater Adulphus Alexander Nouel, votis quo jactu totius cleri populique sui obsecundans, a Nobis demisse exposcere non dubitavit, ut metropolitannum archidioecesis suae templum ad Basilicae Minoris dignitatem evehere de apostolica
archidioecesis suae templum ad Basilicae Minoris dignitatem evehere de apostolica benignitate vellemus. Placuit profecto oblatas Nobis preces per manum excipere. ut non modo archipso pum ipsum voti compotem redderemus, sed etiam Dominicanorum genti, Nobis et Apostolicae huic Sedi tam arctis necessitudinis vinculis devinctae, peculiarem exhiberemus paternam benevolentiam in eam Nostrae significationem. Itaque, apostolica auctoritate Nostra, praesentium viri perpetuumque in modum, Metropolitana Ecclesia sancti Dominici, Deo in honorem Annuntiationis beatae Mariae Virginis dicata, Basilicae Minoris titulo ac dignitate honestamus, eidemque omnia privilegia, praerogativas, honores, indulta tribuimus, quae minoribus Alma hujus Urbis basilicis de jure competunt. Decernentes praesentes litteras firmas, validas atque
basilicis de jure competunt. Decernentes praesentes litteras firmas, validas atque efficaces semper exstare ac perpetuum permanere, suosque plenos atque integros et feliciter sortiri et obtinere, illisque ad quos spectant, sive spectare poterunt, nunc et in posterum perpetuo suffragari ; sicque rite judicandum esse ac definiendum, irritumque et nullum fieri, si secus quidquam super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter vel ignoranter attentari contigerit. Non obstante his contrariis quibuslibet. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die XIV mensis junii anno MCMXX, Pontificatus Nostri sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Statuas. VI. Ecclesia Sanctae Mariae Angelorum in Urbe ad basilicam
Statuas. VI. Ecclesia Sanctae Mariae Angelorum in Urbe ad basilicam minorem elevatur. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. Titulum sancti Cyriaci in Thermis, fidei christianorum tempore Diocletiani imperatoris per insigne monumentum, inde ab anno 407 Carthusianorum commissum, proxima lOCa in Thermis incolentibus, iamque saeculo XVI dirutum, Descensor Noster Pius PP. IV in novum transtulit in templum, quod in honorem sanctae Mariae Angelorum, Michaele Angelo Buonarroti architecto, apte statutum est intra muros antiqui aedificii jam ad valutas constitutum. Quod autem novum sacrum aedicularum in profano eo loco constitutum sit, videtur sollertissimo studio deberi cujusdam Antonii Del Duca, pii sacerdotis e
sollertissimo studio deberi cujusdam Antonii Del Duca, pii sacerdotis e dioecesi Cephaludensi Romae commorantis, qui simulacrum quoque beatae Mariae Virginis Angelorum in ibi publicae Romanorum venerationi proposuit. Quod quidem simulacrum die 27 elapsi mensis junii, hodiernum anno, aureo diademate Ordo Canonicorum sacrosanctae Nostrae Basilicae Vaticanae pro instituto suo sollerter decoravit. Constat vero jam inde a saeculo XVI Christifideles ad hoc beatissimae Virginis simulacrum venerandum confluere consuevisse; at magis magisque sacra aedes, post quam recentiore tempore in ibi paroecia auctoritate apostolica fuit erecta, a fidelibus Urbis celebratur, qui publice religionem suam et incensam erga Virginem pietatem testinantur. Cum autem dilectus filius
et incensam erga Virginem pietatem testinantur. Cum autem dilectus filius Joseph Giovanelli, cubicularius hujus operationis Noster, ecclesiae sanctae Mariae Angelorum hodiernus curator, ut ipsius templi decus provehatur, supplicibus precibus, suffragio firmis venerabilis frater Noster Basilii S. R. E. Cardinalis Pompilj, episcopus Veliternus, in hac alma Urbe Nostra Vicarius in spiritualibus generalis, Nos rogaverit, ut eidem sacrae aedifici dignitatem, titulum et privilegia Basilicae Minoris concedere dignemur, Nos votis hisce annuendum ultrum libenterque censemus. Quapropter, ut fidelibus Urbis stimulos ad beatam Virginem Angelorum impensius colendam addamus et in illustre templum novae dignitatis ornamento augeamus, conlatis consiliis cum VV. FF. NN. S. R.
ornamento augeamus, conlatis consiliis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus Congregationi Sacrorum Rituum praepositis, motu proprio ac de certa scientia et matura deliberatione Nostris, deque apostolicae potestatis plenitudine, praesentium tenore perpetuumque in modum, conventi templum, beatae Mariae Virginis Angelorum dicatum in hac alma Urbe Nostra, dignitate ac titulo Basilicae Minoris honestamus, cum omnibus honoribus, praerogativis, privilegiis, indultis, quae ceteris Minoribus almae hujus Urbis Basilicas de jure competunt. Decernentes praesentes Litteras firmas, validas atque efficaces semper exstare ac perpetuum permanere, suosque integros effectus jugiter sortiri et obtinere, illisque ad quos pertinent nunc et in posterum plenissime suffragari; sicque rite
quos pertinent nunc et in posterum plenissime suffragari; sicque rite judicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri siquidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter vel ignoranter attentari contigerit. Non obstante his contrariis quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die X augusti MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Statuas. VII. Cathedralis aedis Leonensis Deiparae "Matri luminum" sacra, in republica Mexicana, titulo ac privilegiis basilicae minoris augetur. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. Tot inter celeberrima templa, quae in honorem Deiparae Virginis exstructa sunt ubique terrarum, jure adnumeramus praecclarem,
honorem Deiparae Virginis exstructa sunt ubique terrarum, jure adnumeramus praecclarem, tum majorum memoria, tum populi frequentiam, tum denique multis Romanorum Pontificum testimoniiis aedem cathedralem dioecesis Leonensis in Mexicana Republica. Ibi enim, duobus fere abhinc saeculis, pie colitur vetus Deiparae imago, cui titulus a Matris luminum. Ad quam affertur ex omni Mexicana provincia convenire consuevisse Christifideles quasi ad lumen salutis, sive impetraturos ejus opem, sive de susceptis donis gratiam reddituros. Quare et iconem veterem et sacrum ei templum Romani Pontifices Antecessores Nostri claris jam testimoniiis pietatis suae honestarunt. Nam, ut praecipua repetamus, Pius PP. IX, per Litteras Apostolicas die 12 septembris
repetamus, Pius PP. IX, per Litteras Apostolicas die 12 septembris anno 1872 datas, primariam dioecesis Patronam Deiparam Virginem eo titulo constituit; Leo XIII, per similes Litteras die 20 martii anni 1904 Piscatoris annulo obsignatas, aurea corona ejus imaginem praecingendam curavit; Pius X, denique, additionem historicam ad sextam divini Officii lectionem concessit, die sacro eidem Matris luminum perlegendam. Nihil igitur mirum si tantis stimulis pietas fidelium, iam divi virens, ita excitata auctaque sit, ut hodiernus Leonensius Antistes facile censuerit postulandum a Nobis novum pro templo suo Cathedrali decus, titulum nempe Basilicae Minoris, qui et in novam Virginis gloriam et in ampliorem
Minoris, qui et in novam Virginis gloriam et in ampliorem populi utilitatem provide cederet. Nos vero, cui nihil est antiquius quam ut Mariae cultum foveamus ubique terrarum, nihilque videtur utilius quam in tantis saeculi tenebris ad Matrem Luminum errantes oves reducere, oblatis precibus libenter animo assentimus. Quare, conlatis consiliis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus Congregationi Sacrorum Rituum praepositis, motu proprio ac de certa scientia et matura deliberatione Nostris, deque apostolicae potestatis plenitudine, enunciatum templum in dicetes ista Leonensi in Mexicana Republica, Mariae Deiparae sub titulo Matris luminum dicatum, dignitate ac titulo Basilicae Minoris honestamus, cum omnibus honoribus,
dicatum, dignitate ac titulo Basilicae Minoris honestamus, cum omnibus honoribus, praerogativis, privilegiis, indultis quae Minoribus Almae hujus Urbis Basilicas de jure competunt. Decernentes praesentes Litteras firmas, validas atque efficaces semper exstare ac perpetuum permanere, suosque integros effectus jugiter sortiri atque obtinere, illisque ad quos pertinet nunc et in posterum plenissime suffragari; sicque rite judicandum esse ad definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter vel ignoranter attentari contigerit. Non obstante his contrariis quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die V augusti MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card.
die V augusti MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Statuas. VIII. Decernitur de triduanis sollemnibus et de cappella papali in basilica librariensis habendis et de similibus supplicationibus in universo catholico orbe peragendis in honorem Sancti Hieronymi, Ecclesiae doctoris, decimo quinto saeculo ab ejus obitu exeunte, et indulgentiae plenaria et partiales conceduntur. BENEDICTUS PP. XV "Universis Christianis salutem et apostolicam benedictionem. — Cum in honorem sancti Hieronymi, Ecclesiae Ductoris, saeculo quinto decimo ab ejus obitu exeunte, Pia Societas, ab eodem nuncupata, pro Evangeliorum diuulgatione sibi propositum habeat sollemnia celebrandi, Nos, in eminenti Sedis Apostolicae loco, disponente Domino,
sollemnia celebrandi, Nos, in eminenti Sedis Apostolicae loco, disponente Domino, collocati, injunctis Nobis officiis pulnerna cupientes salubriter exsequi, hoc laudabile Piae Societatis inceptum, quod ad excitandam et proveniem ejusdem fidelium pietatem erga eundem Ecclesiae Doctorem erit summopere profuturum, amplissime probamus. Hieronymus enim, licet Stridonensis in Pannonia natus, in hac alma Urbe Nostra studiis litterarum sacrarumque disciplinarum vacavit, et postea divi sancti papae Damasi scriba atque a secretis per dilectos assiduusque fuit: Inter praestantissimos vero antiqui aevi christianorum scriptores nemo fortassis perriatur, qui acrius fidei morumque integritatem adversus haereticos et pravos christianos tuitus sit; at omnium consensu habetur et colitur Doctor
christianos tuitus sit; at omnium consensu habetur et colitur Doctor Maximus Sacris Scripturis explanandis et interpretandis, et Vulgata, quam ejus studiis et laboribus Ecclesia debet, non modo est, Concilii Tridentini decreto, authentica declarata et usu ecclesiastico recepta, sed etiam a doctis viris cotidie pluris aestimatur. Quam ob rem Piae Societatis, quae patrocinio ac Praesidio Magistri omnium latinorum Sacrae Scripturae interpretum utitur, visum est Nobis merito commendare propositum, quod supra memoravimus, saecularia sollemnia celebranda in Publico Panthali Basilica sanctae Mariae Maioris, vulgo « Liberiana »: in quam, ut a constante hominum memorio testes monumenta fide dignis colligitur, temporibus expeditionibus Crucigerorum a
memorio testes monumenta fide dignis colligitur, temporibus expeditionibus Crucigerorum a sepulcro Bethleemitico translatum est corpus sancti Doctoris, ibi seervatur et pietate colitur. Ut igitur, in hisce saecularibus sollemnibus, Piae Societati a sancto Hieronymo, de Evangeliorum diuulgatione tam praeclare merite, gratificemur, et simul sancti Doctoris cultum magis quamque apud Christianos provehamus, statuimus pecvnali volutali Nostra significatione festis consolationes laetitiamque ac sollemnitatem augere. Itaque deceroimus in Liberiana Basilica, diebus decimo septies, octo et nono mensis decembris, hoc anno, triduanas supplicationes, et, ad liturgiae splendorem amplificandum, postremo ex trinis die, id est decimo nono, Missam et alia divina officia in eodem templo in
nono, Missam et alia divina officia in eodem templo in Pontificalibus celebranda, etsi Nobis absentibus, super altare maximum, Summis Pontificibus reservatum; peragi, adstantibus Episcopis, nec non RR. DD. Prelatis, qui jus habent ad Cappellas Papales conveniendi, tamquam si coram Nobis Sacra illa celebrarentur. Licentiam tamen his hujusmodi, per has Apostolicas Litteras, uti mos est, pro hac vice tantum concedimus et impertimur. Ut sollemnia autem, quae supra diximus, uberrimis cum spirituali emolumento celebrentur, largimur ut omnibus et singulis utriusque sexus Christianis, qui, vere poenitentibus et confessis ac sacra Communione refectis basilicam sanctae Mariae Majoris, ultimo sollemnium praedictorum die, devote visitaverunt vel
sanctae Mariae Majoris, ultimo sollemnium praedictorum die, devote visitaverunt vel Sacris in ibi, ob hanc causam peractis, interfuerint, ibique de more pro Christianorum principum concordia, haeresium exstirpatione, peccatorum conversione ac sanctae Matris Ecclesiae exaltatione pias ad Deum preces efodderint, plenariam, semel tantum, omnium peccatorum suorum indulgentiam et remissionem misericorditer in Domino conceimus. Itemque iisdem Christianis, qui, duobus triduana supplicationis praecedentibus diebus, praedictam basilicam devote visitaverint, ibique, corde saltem contriti, ut supra oraverint, septies annos et totidem quadraginta dieKs es, seu alias quomodolibet debilitate poenitentias, juxta formam Ecclesiae consuetam relaxamus. Quas omnes et singulas indulgentias, peccatorum remissiones ac poenitentiarum solutiones etiam
omnes et singulas indulgentias, peccatorum remissiones ac poenitentiarum solutiones etiam animabus Christianorum in Purgatorio detentis per modum suffragiorum applicari posse indulgemus. Quo autem his quinque et vicies saecularis anni commemoratio fruetuosa et sollemnior exsistat, optamus ut, intra annum a tricesimo die hujus mensis septembris, in toto orbe catholico, quo et tempore et modo cuique Episcopo videbitur, sollemnes similis in honorem sancti Hieronymi; Ecclesiae Doctoris, triduana supplicatio fiat: cui quotquot interfuerint, eis omnibus et singulis indulgentias, quas et uti supra memoravimus, usitatis condicionibus lucrari licebit. Quam triduana supplicationem in dioecesibus peragendam aliorne sollemnia vehementer cupimus ut praecipue promoveant sodales Societatis a
aliorne sollemnia vehementer cupimus ut praecipue promoveant sodales Societatis a sancto Hieronymo, sicubi exsistant, Academiae theologicae et quotquot in Seminariis et in studiorum Universitatibus rei bibliorum vacant, ut magnus iste Sanctus ipsis non solum caelesti solatii copiam sed idonea quoque auxilia benigne a Deo imploret ad recte Sacratissimae Scripturae interpretandam, ab adversariis tuendam fructuoseque meditandam. Non obstantibus constitutionibus et ordinationibus ac Litteris apostolicis in contrarium praemissorum quomodolibet concessis, ceterisque contrariis quibuslibet. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die XV mensis septembris, anno MCMXX, Pontificatus Nostri septimo. P. Card. GASPARI, a Secretis Statuas. (P. 440). IX. Facultas fit pontificio
GASPARI, a Secretis Statuas. (P. 440). IX. Facultas fit pontificio Instituto Orientali doctorales laureas conferendi. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. — Quod Nobis in cooperando Pontificio Instituto Orientali proposueramus, ut, quantum in Nobis erat, antiquo catholicarum Orientis regionum decori restituendo consuleremus, id feliciter jam nunc evenire, ex iis quae dilectus filius Raphaël Schuster, Abbas et Ordinarius S. Pauli extra Moenia, Praeses Pontificii Instituti Orientalis, nuper ad Nos attulit, permagis sane cum jucunditate comperimus; placuit enim accipere, plures iam ex utroque clero discipulos curriculum studiorum, quod, Litteris die XV mensis octobris anni MCMXVII datis, constituimus, uberrimo cum fructu exegisse.
mensis octobris anni MCMXVII datis, constituimus, uberrimo cum fructu exegisse. Opportunum igitur videtur, rem tam prosperem, Deo dante, inceptam sic provehendum, ut majora in dies incrementa capiat et copiosiores afferat utilitates, quibus in primis catholica Ecclesiae Orientalis Patriarchae atque sacrorum Antistites; merito delectentur, qui Instituto ipsi exordia et coram et scriptis. Nobis sunt gratulati. Itaque ut piam alumnos inter aemulationem alamus honestumque laboris certamen promoveamus, utque simul doctores variis disciplinis in Instituto tradendis probe noverint, quantisque eorum peritiam diligentemque operam faciamus, rem accurate perpensa conlatisque consiliis cum dilecto filio Nostro Niccolo S. R. E. Diacooco Cardinali Marini, Sacrae Congregationis pro
Niccolo S. R. E. Diacooco Cardinali Marini, Sacrae Congregationis pro Ecclesia Orientali secreario, apostolica auctoritate Nostra, harum Litterarum VI, Pontificio Instituto Orientali concedimus in perpetuum, ut, perinde atque aliae studiorum Universitates vel Academiae in Urbe exsistentes, doctorales laureas, in ecclesiasticis dumtaxat disciplinis quae ad Orientales christianas gentes attinent, conferre possit ac valeat alumni ex utroque clero, cum latino tum Graeco, qui ejusdem Instituti scholas, secundum leges et statuta ipsius propria ac per nos probata, biennium celebraverint et, facto scientiae suae periculo, cum voce tum scriptis, coram academico doctorum cætu, majorem suffragiorum numerum retulerint. Praesentes vero Litteras quibus Nobis videmur utiliter
suffragiorum numerum retulerint. Praesentes vero Litteras quibus Nobis videmur utiliter Instituti ipsius incremento consuluisse, decernimus firmas, validas atque efficaces semper exstare ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri atque obtinere, illisque ad quos pertinet, sive pertinere poterunt, nunc et in posterum amplissime suffragari sicque rite judicandum esse ac definendum irritumque ex nunc et inane fieri si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter alterntari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuslibet. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die xxv mensis septembris MGMXX, Pontificatus Nostri anno septimo. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. EPISTOLA Ad R.
septimo. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. EPISTOLA Ad R. P. D. Aloisium M. de Stefanis, ordinis S. Hieronymi moderatorem generalem: gratias agit de oblato sibi exemplari epistularum ejusdem sancti doctoris, quae denuo editae sunt XV exeunte saeculo ab ipsius obitu beatissimo. Dilecte fili, salutem et apostolicam benedictionem. — Gratum sane munus abs te nuper accepimus, bina volumina Epistularum S. Hieronymi, quas quidem, jamdiu in italianam linguam translatas, denuo vos edendas curavistis saeculo exeunte quinto decimo cum vir ille sanctissimus, a quo Institutum vestrum nomen habuit, ad caelestium sedes avolavit. Neque certe alia excogitari poterat ratio dignior aut opportunior agendi
Neque certe alia excogitari poterat ratio dignior aut opportunior agendi eventus hujus felicitatis. Etenim inter varia et praeclassima opera quibus hic Ecclesiae Doctor christianam sapientiam illustravit, id est proprium Epistularum ut virum inducantit sanctitudine doctrinaeque praestantem, cum hominibus omne genus de rebus aeternis colloquentem; cumque sic ferantur natura homines ut quorum scriptis detecteotur eorum imitentur exempla, magnum inde expectari licet pietatis et fidei emolumentum. Quapropter, ex animo vobis gratulantes quod tam frugifero opere saecularia sollemnia inhonorem Patroni vestri celebratis, id valde precamur ut quam plurimi has Epistulas perlegant; ita enim Hieronymus, hac aetate nostra, non aliter ac sua, viltuli infensissima,
Hieronymus, hac aetate nostra, non aliter ac sua, viltuli infensissima, rursus ad christianae vitae studium italorum auxios excitabit, constantiam praesertim ipsi roborando ut impigre actuoseque contra novos improborum concitus avitam fidem tueantur. Qua spe laeti, ipsis auspicio caelestium dominorum itemque ut peculiaris benevolentiae Nostre pignus, apostolicae benedictionis tibi, dilecte fili, universaeque religiosae familiae cui tu praesidere sollerter, amantissime impertimus. Datum Romae, apud sanctum Petrum, die xix mensis septembris MCMXX, Pontificatus Nostri anno septimo. BENEDICTUS PP. XV ACTA SACRA CONGREGATIONIS SACRA CONGREGATIO CONSISTORIALIS Designatio metropolitani pro concilio provinciali. Juxta can. 285 Codicis Juris Canonici, episcopos Osnabrugensis, immediate Apostolicae Sedis subjectus, designavit
Codicis Juris Canonici, episcopos Osnabrugensis, immediate Apostolicae Sedis subjectus, designavit Remum Archiepiscopum Coloniensem. Quam designationem S. D. N. Benedictus PP. XV approbavit. Romae, ex aedibus S. C. Consistorialis, die 27 augusti 1920. SACRA CONGREGATIO CONCILII DECESIS N. ET ALIARUM IN GALLIA Cathedratici. Die i3 martii rgao. Plusieurs évêques de France se sont préoccupés d'établir le droit ou taxe cathedratique, aux termes des canons 1504 et 1607. Ceux de la province de N... avaient soumis au Saint-Siège le projet suivant : 1° Les taxes de Chancellerie ne suffisent pas à couvrir les dépenses des Secrétariats, et les évêques sont obligés de
les dépenses des Secrétariats, et les évêques sont obligés de prendre sur leurs fonds personnels ou de trouver ailleurs le moyen de combler les déficits. La taxe cathedratique leur serait donc très utile à cet effet. 2° La base de cette même taxe, calculée en raison de fr. 0,02 par habitant, est très modeste. Par exemple: le curé d'une paroisse de 500 âmes ne donnera que 10 francs par an; le curé d'une paroisse de 1.000 âmes versera 20 francs, etc. Les deux centimes ne sont pas exiges de chaque personne de la paroisse : ils sont prélevés sur les
personne de la paroisse : ils sont prélevés sur les revenus des églises et des Confréries ». La même demande fut présentée par les évêques de la province voisine de X...; ensuite celle de Z... sollicita l'approbation d'un cathédratique qui consistait dans le paiement d'une somme de dix francs par les paroisses plus importantes, de huit francs par les autres, de cinq francs par les confréries. Observations. — Les consulteurs ont examiné d'abord la valeur juridique de la forme de cathédratique proposée, ensuite la question générale de l'opportunité d'introduire le cathédratique en France. I. Sur le premier point, les consulteurs