jeanflop/post-ocr-correction huggingface dataset:
etiam, ilico post eorum duorum et viginti nigrorum supplicium, adeo animorum ardor ad catholicam fidem amplectendam auctus est, ut sit effuso martyrum sanguini trihuendum, testibus indigenis ipsis, quod, voluntatibus commutatis, latius in dies religio propagata sit atque adhuc propagetur. Et sane, post quattuor et viginti ab his evcntibus annos, plura centena millia catechumenorum et baptizatorum in ea regione iuberantur. Hiscem vero de causa factum est, ut de viginti duorum nigrorum martyrio canonicae inquisitiones instituerentur: quibus rite peractis, feliciter rec. deoSSor Noster Pius PP. X, die xiv mensis augusti anno MCMXLII, decretum signatum de introducenda Causa beatificationis seu declarationis martyrii venerabilium
decretum signatum de introducenda Causa beatificationis seu declarationis martyrii venerabilium Dei famulorum Caroli Lwanga, Matthiae Murumba et Sociorum vulgo « de Uganda ». Postquam vero facultatem Nosmetipsi fecimus, die xix mensis decembris anno MCMXVIII, ex qua de martyrio et causa martyrii, itemque de signis seu miraculis, disceptari liceret, quamvis nondum elapsi essent quinquaginta anni a Venerabilium Servorum Dei nec, denique, cum in Congregatione Generali, coram Nobis habita, omnes qui convenerant, cum Reverendissimi Cardinales S. Rituum Congregatio praepositi, tum Patres Consultores, sententiam quisque suam protulissent, Nos dominico die secundo Quadragaesisimo, idest nono ac vicesimo mensis februarii, hoc anno, sollemniter decrevimus, constare
nono ac vicesimo mensis februarii, hoc anno, sollemniter decrevimus, constare de martyrio et causa martyrii venerabilium famulorum Dei Caroli Lwanga, Matthiae Murumba et Sociorum. Illi unum supererat ut iidem V,V.FF. NN. et Patres Consultores rogarentur, utrum tuto procedi posse censerent ad beatos honores iisdem venerabilibus Dei famulis decernendos. Quod fecit Venerabilis Frater Noster Cardinalis Vincentius Vannutelli, Episcopus Ostiensis et Praenestinus, Sacri Conlegii Decanus et Causae Relator, in generali conventu coram Nobis habito die tertio ac vicesimo mensis martii vertentis anni; omnesque cum Reverendissimi Cardinales tutelus Ritibus praepositi, tam qui aderant Patres Consultores tuto procedi posse responderunt. Attamen in tanti momenti
Patres Consultores tuto procedi posse responderunt. Attamen in tanti momenti re Nostram aperire mentem distalimus, donec impensis precibus a Patre luminis auxilium posceremus. Quod cum interea fecissemus, tandem die dominico in Albis, idest ximensis aprilis, sacris pientissime operati, adciturs Reverendissimis Cardinalibus Antonio Vico, Episcopo Portuensis et S. Rufinae, S. Rituum Congregationis Praefecto, et Vincentio Vannutelli, Episcopo Ostiensi et Praenestini, Sacri Conlegii Decano et Causae Relatore, nec non Angelus Mariani, Fidei Promotor generali, et Alexander Verde, S. Rituum Congregationis Secretario, sollemni decreto ediximus tuto procedi posse ad venerabilium servorum Dei Caroli Lwanga, Diathiae Murumba et Sociorum Martyrum vulgo « de Uganda
Lwanga, Diathiae Murumba et Sociorum Martyrum vulgo « de Uganda » sollemnem Beatificationem. Quae cum ita sint, precibus plurimorum Episcoporum, et religiosorum Ordinum, necnon totius Congregationis Missionariorum Africæ, auctoritale Nostra Apostolica, harum Litterarum vi. concedimus ut Venerabiles Dei Famuli Carolos Lwanga, Mathiae Murumba eorumque viginti Socii, Martyres, quos supra signatim erun-avimus, Beati in posterum appellentur, porumque ipsana seu reliquias, non tamen in sollemnibus supplicationibus deferendæ, publice venerationi proponantur, atque imagines radiis decorentur. Praeterea, eadem apostolica Nostra auctoritate, concedimus, ut de ills recitetur Officium et Missa singulis annis de Communi Plurimorum Martyrum cum Orationibus propriis per Nos adprobatis, secundum rubricas Breviarii
Martyrum cum Orationibus propriis per Nos adprobatis, secundum rubricas Breviarii et Missalis Romani. Hanc vero Officii recitationem et Missae celebrationem fieri dumtaxat concedimus in omnibus et singulis domus Missionariorum Africæ, qui vulgo Patres Albi nuncupantur, et in omnibus Praefecturis et Vicariatibus Apostolicis eidem Congregationi commissis vel in posterum committendis, ab omnibus Christifidelibus, qui Horas canonicas recitare teneantur, et, quod ad Missam attingit, ab omnibus sacerdotibus cum saecularibus tum regularibus ad tempora, in quibus festum agitur, confluentibus. Et quidem concedimus ut Sollemnia Beatificationis eorumdem Venerabilium Dei Famulorum in domibus et Praefecturis et Vicariis supra dictis, die per Ordinarios praefiniendo, peragi queant,
et Vicariis supra dictis, die per Ordinarios praefiniendo, peragi queant, intra annum postquam eadem sollemnia in Basilica Vaticana celebrata erunt. Nōu obstantibus Constitutionibus et Ordinationibus Apostolicis, ac decretis de non cultu editis ceterisque contrariis quibuslibet. Volumus autem ut harum Litterarum exemplis etiam impressis, dummodo manu Secretarii S. Rituum Congregationis subscripta sint et sigillo Praefecti munita, eadem prorsus in disceptationibus etiam judicialibus fides habeatur, quae Nostrae voluntatis significationi, hisce Litteris ostenson, habeterut. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die vi mensis junii anno MCMXX, Pontificatus Nostri sexto. P. Card. GASPARRI, ad Secretis Status. II. — Venerabiles Servæ Dei Maria
GASPARRI, ad Secretis Status. II. — Venerabiles Servæ Dei Maria Magdalena Fontaine et tres ejus sociæ, ex instituto Puellarum caritatis sancti Vincentii a Paulo, necnon Maria Clotilda Angela a Sancto Francisco Borgia et Decem ejus sociarum, et monialibus Ursulinis de Valenciennes, ad beatos caelitus honores evehuntur. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. — Martyrum summa sanguine vel ab ipsis suis primordiis Ecclesia Dei, exhibere postea ad nostra usque tempora nunquam destitit miranda exempla fortitudinis. Id evenit etiam in immani illi aimpiaque seditione quæ, saeculo XVII iam ad finem vergente, Galliam universam per nefas exagitavit, avitamque ilius praenobilis regionis fidem
Galliam universam per nefas exagitavit, avitamque ilius praenobilis regionis fidem penitus exstinguere molita est. Etenim, ea grassante seditione, ad sempiternum Ecclesiae decus renovatae quidem sunt martyrum coronae et palmae, et sacrae Deo virgines, veterum fidei adsertorum facinora aemulatae, atrocissima quaque pro Christo pati ipsamque cruentam vitae jacturam facere non dubitarunt. — Haec inter, quindecim accensentur Virgines, quarum priores quatuor ad Societatem pertinent Puellarum a Caritate, nimirum sorores Maria Magdalena Fontaine, Maria Francisca Lanel, Theresia Fantou et Joanna Gerard; undecim vero reli-iosis ex Ordine sunt Monialis Ursulinorum, eaeque nomen habent Maria Clotilda a sancto Francisco Borgia, Maria Scholastica a sancto Jacobo,
Clotilda a sancto Francisco Borgia, Maria Scholastica a sancto Jacobo, Anna Josephina, Maria Ursula a sancto Bernardino, Maria Aloisa a sancto Francisco Assisiensi, Maria Laurentina a sancto Stanislao, Maria Augustina a sacro Corde Jesu, Maria Natalia a sancto Aloisio, Anna Maria, Maria Francisca et Maria Cordula a sancto Dominico. Harum primae quatuor in civitate Cameracensi, alterae vero in Valenciennes in catholicae fidei odium capitis damnatae, alacri libentique animo supplicium perpessae sunt. Quamvis cum de martyribus agatur « sola mors sit in qua residet heroicitas » ideoque necessarium non sit « vitam ante actam inquirere », expedit tamen paucis verbis et
vitam ante actam inquirere », expedit tamen paucis verbis et summatim quasi delibere vitam harum christianarum heroidum, ut ex operibus fides earum agnoscatur. Quod attinet ad quatuor Puellas a Caritate, illis id sane obtigerat ex auspicato, ut Atrebatensi in urbe eandem illam religiosam domum incolerent, quam in vivis adhuc agentes et operantes sanctus Vincentius a Paulo et ejus dilecta discipula vitaeque spiritualis filia Lodovica de Marillac erigendam curaverant. Piae communitati praerat Maria Magdalena Fontaine, quae adhuc adolescentula in Institutum Puellarum Caritatis cooptata, eos fecerat in virtute progressus ut domui regendae fuerit praeposita, quo in munere singularem prudentiam cum religiosa regularum
fuerit praeposita, quo in munere singularem prudentiam cum religiosa regularum observantia sociatam ostendisse constat. Imminente enim teterrima procella, sodales juniores, magis periculo obnoxias, ad proprias famili-ias jussit remeare vel ad extraneas nationes confugere; ipsa cum tribus probatis sororibus mansit Atrebati. Haee laborum et gloriae passionis sociae fuerunt Maria Francisca Lanel, Maria Theresia Fantou et Joanna Gerard, omnes in Gallia ortae et Instituti Caritatis benemerentissimae filiae, quae, non minus quam Antistita, tam legiferi Patris Vincentii a Paulo, quam Ordinis confundatricis Lodovicae genuinum nativumque hauserant spiritum. Et sane, licet inter civiles tumultus et pericula impendentia, nihil ipsae remisere de curis ac solatiis
et pericula impendentia, nihil ipsae remisere de curis ac solatiis quae egenis atque. Aegrotis adhibere consueverant, imo constantius et alacrius inter omne genus asperitates in hoc praecipuo ipsarum professionis munere insistere perrexerunt. Monitae ut proprias salutem consulerent atque in tutiorum locum se reciperent, ne pauperes desererent, constanter recusarunt : donec semel iterumque id impositum eis fuit, quod incolumis conscientia salvisque religionis jura se praestare nobis posse pro certissimo habebant. Adactae ad juramentum quod libertatis et aequalitatis vocabatur, impavidae virgines flecti nescio pectore illud detrectarunt, ideoque in vincula cojectae, in publicos carceres detrusae sunt. Cameracensis in civitatem traductae, dum in custodia
carceres detrusae sunt. Cameracensis in civitatem traductae, dum in custodia eorum, in levamen et solatium captivorum caritatis apostolatum exercent. In iudicium raptae ac de juramento praestando denuo atque instanter rogatae, veterum martyrum constantiam praesentantes, denegarunt jugum ; eaque de causa capite damnantur. Continuo de his supplicium sumptum. Euntes ad mortem Rosarium et Laudes Virginis recitabant, et, quasi triumphum agerent, caelesti jucunditate perfusae, hymnum "Ave maris stella" concinebant. Altera post alteram securi percussae, ad caelestis Sponsi complexum convolarunt; ultima ad altare pegma conscendit Antistita Maria Magdalena Fontaine. Haec, antequam securi submitteret caput, insigne protulit vaticinium ; nempe se suasque sodales ultimas
caput, insigne protulit vaticinium ; nempe se suasque sodales ultimas hostias patibuli, nuntiavit adstanti populo ; et vaticinium probavit eventus. Religiosae enim ipsae sorores, novissimae revera fuerunt dirissimae illius insectationis victimae in urbe Cameracensi. Extremum hoc Puellarum Caritatis supplicium consummatum est die xxvi mensis junii anno MDCCXIV. —Quod si mentem convertamus ad Virgines Ursulinas, quae, eadem seditione debacchantes, Valencenis martyrium fecerunt, haud minus insignia christianae virtutis et constantiae exempla inveniemus. Clotildes Josepha Paillot, septem et viginti annos nata, cum Ursulinarum Valencenis asceterium ingressa est, in religione nomen assumpsit Mariae, Clotildis Angelae a sancto Francisco Borgia, et regulare vitae genus exorsa,
Angelae a sancto Francisco Borgia, et regulare vitae genus exorsa, tantam consororum aestimationem fiduciamque sibi conciliavit brevi, ut ad Sodalitatem moderandam eligeretur. Proditum memoriae est commissis sibi muris partes ipsam angelica dulcedine implevisse, simulque adeo virtutum laude praestitisse, ut % non modo omnibus esset carissima, sed etiam tamquam exemplum respiceretur. Prudentia cum animi lenitate sociata praecipue enituit, effecitque ut in sua religiosa familia regularis observantia ad amussim servaretur. Neque minus excelluit in puellis instituendis, quarum plures ab ea educatae, vel rectissimam vitae rationem servarunt, vel Deo virgineum florem voverunt. Maria Margarita Josepha Leroux, cum asceterium ingressa est, Maria Scholastica a
Margarita Josepha Leroux, cum asceterium ingressa est, Maria Scholastica a sancto Jacobo nomen assumpsit, pietatis studio non minus quam literarum laude et manuum labore praestitit. Hujus germona soror Anna Josepha Laroux, et si vota nuncupavit religiosa in conventu Urbanistarum a sancta Clara, jure tamen inter Ursulinas virgines in odium fidei interfectas recensetur. Everso enim Clarissarum coenobio, Valencenas venit, ut, Ursulinarum veste induta, gloriosam usque mortem oppeteret. Hyacintha Augustina Gabriella Bourla, cui religionis nomen inditum fuit Maria Ursula a sancto Bernardino, ita semper se gessit, ut angelus in terris videretur ob singulare potissimum puritatis et humilitatis studium. Maria Genovefa Josepha Ducrez,
singulare potissimum puritatis et humilitatis studium. Maria Genovefa Josepha Ducrez, in religione vocata Maria Aloisia a sancto Francisco Assisiensi, nitidum regularis vitae exemplar habitu usque fuit. Joanna Regina Prin, scilicet in religione Maria Laurentina a sancto Stanislao, licet infirma valetudine aevexata, nec caritatis fervorem imminuit, neque aliquid unquam de suis officiis praetermisit. Sollers ludi magistra, piae puellarum institutioni diligentissime vacavit. Maria Magdalena Josepha Dejardin, quam in religione Mariam Augustinam a sacro Corde Jesu appellabant, Ursulinarum vestem, quam sumpserat, ad mortem usque fideliter servavit, neque illam voluit demittere cum neccia lex suppressionis clausttorum edita est. Ingenio fuit fervido, martyriique desiderio adeo
suppressionis clausttorum edita est. Ingenio fuit fervido, martyriique desiderio adeo exarsit, ut vel brevissima exspectatio nimis longa ei visa sit. Maria Aloisia Josepha VaDot, in religione vocata Maria Natalia a sancto Aloisio, in regularum perfectissima observantia vitam transegit, et familiarum, quae pueros ipsi committebant instituendos, benevolentiam atque existimationem promeruit, ob studiosissimam curam qua eorumdem educationi vigilabat. Maria Augustina Erraux, in religione Anna Maria, incensissima in Deum caritate enituit, alumnosque suos ad amorem Domini verbo excitavit atque exemplo. Maria Lievina Lacroix, cui nomen in religione fuit Mariae Franciscus, ad perfectiorem vitam divinitus vocata, primum inter Birgittinas moniales emissis votis cooptata est;
divinitus vocata, primum inter Birgittinas moniales emissis votis cooptata est; dein, monasticis Ordinibus eversis, Valenceniasibus Ursulinis sese adjunxit, easque ad gloriosam usque mortem pergebat. Denique Joanna Aloisia Barr6, in coenobio Maria Cordula a sancto Dominico nuncupata, tamquam soror conversa inter Ursulinas adlecta, antistitam dilectissimam sororesque suas ne relinqueret, volunt cum illis pretiosam mortem obire. Haec decem sorores, etiam ipsae omnes in Gallia natae, sub disciplina Antistitae Marise Clotildis Angelæ a sancto Francisco Borgia, in asceterio a sancta Ursula civitatis Valencenarum, quod religionis ingressu animose arripuerant christianse perfectionis quer, contentione summa, summaque alacritate prosequi nitebantur. Inter praecipua ipsarum professionis officia illud
summaque alacritate prosequi nitebantur. Inter praecipua ipsarum professionis officia illud erat, ut christianam catechesi atque educatione erudirent et informarent pueros ex populo ac praesertim puellas. Munus hujusmodi, quo sororibus ipsis laboriosius et universo hominum convivio fructuosius, vix sive aqua illa conflagravit seditione eo magis Christi nominis operarum iram in sacras Deo Virgines excitavit. Quare primum in odium fidei e claustris deturpatae et in exilium pulsae, cum, revocata ab Austriacis copiis urbe Valencenarum, quasi ad optatum portum, ad suum asceterium Ursulinae virgines remeassent, paucos post menses, expugnata ab factiosis Reipublicae turmis civitate, pulsisque Austriacis, denuo in impiorum manus religiosae sorores ceciderunt.
civitate, pulsisque Austriacis, denuo in impiorum manus religiosae sorores ceciderunt. Una cum Antistita in carcerem conjectae sub falso emigrationis praetextu, capite damnantur. Ipsarum Antistita Maria Clotildes Angela, interrita in conspectu mortis, interrogantibus judicibus, responsa dedit digna martyre prisco : nimirme usa est illa lingua qua veteres fidei assertores utebantur, secundum divinam illam promissionem : « Dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini » (Matt., X, 19). Primae ad supplicium adductae sunt quinque Moniales, nempe Maria Natalia Vanot, Maria Laurentina Prin, Maria Ursula Bourla, Maria Aloisia Ducrez et Maria Augustina Dejardin quae, psalmum « Miserere » recitantes, patibulum adscenderunt. Quo
Dejardin quae, psalmum « Miserere » recitantes, patibulum adscenderunt. Quo desiderio martyrii palmam inhiarent ex hoc argui potest, quod soror Dejardin celeri pede gradus pegmatis conscendere connissa est, ut socias anteiret in morte ; sed consororis questu et carnificis jussu ad servandum ordinem adstricta est. Haec et quidque virgines die xvn mensis octobris anno MDCCXCIV martyrium fecerunt. Aliae quinque supererant una cum Antistita Maria Clotildes Paillot sorores, videlicet Josephina Leroux, Maria Leroux, Francisca Lacroix, Anna Maria Erraux et Maria Cordula Barr6. Hap, paucos post dies, idest die vicesimo tertio ejusdem mensis et anni, capite plectendae traduntur carnifici; et, ne profana
mensis et anni, capite plectendae traduntur carnifici; et, ne profana manus sacras Deo Virgines feceret, propriis manibus absciderunt comas, nudaruntque colla securi percutienda. A pia Antistita confirmata ad mortem pro Christo sancte oppetendam ac dulci spe erectae ad exspectatas caelestis Sponsi nuptias convolandi, Ambrosianum hymnum et Litanias Virginis concinentes, ad patibulum processerunt, adstante populo ipsiisque tortoribus tantam fortitudinem mirantibus. Divini Salvatoris exemplum sequutae, qui in Calvariae vertice jam Cruci defixus ignovit tormentatoribus suis, antequam caput obtruncandum traderent carnifici, illius manus osculari vix horruerint. Brevi interemptae, cum palma victoriae priori sociarum agmini adjunctae sunt. Post pretiosam hanc piarum virginum in conspectu
agmini adjunctae sunt. Post pretiosam hanc piarum virginum in conspectu Domini mortem, quae ut ait sanctus Cyprianus: «emit immortalitatem pretio sanguinis et accepit coronam de consummatione virtutis» invaluit in populum fama martyrii. Ursulinarum virginum non minus quam puellarum a Caritate caedes etiam a gravibus rerum gestarum scriptoribus verum ac formale martyrium appellata est, ipsaeque tamquam Christi martyres in odium fidei peremptae haberi coeptae sunt ac recoli. Quare de Beatorum Martyrum honoribus ipsis tribuendis Causa agitari coepta est penes Sacrorum Rituum Congregationem et in Caria Cameracensis Diocesis, cujus intra fines duplex virginum agmen coronarum obtinuerat; processus ordinarii adornati sunt, omnibusque rei
virginum agmen coronarum obtinuerat; processus ordinarii adornati sunt, omnibusque rei momentis mature perpensis, tum Pius PP. X, Desessor Noster, die XXIX mensis maii anno MCMVII introductionis Causae decretum obsignavit. Continuo proposita quæstio est de martyrio, martyrii causa, et cum post quadruplicem disceptationem constiterit quindecim harum piarum virginum internecionem apprime evenisse in odium christianorum nominis et solam fidem fuisse illius causam, Nos, sollemni decreto, pridie nonas Iulias anno MCMXII edito, de martyrio et causa martyrii venerabilium famularum Dei Mariae Magdalenae Fontaine et trium Sociarum ejus, nec non Mariae Clotildis Angeli a sancto Francisco Borgia et decem Sociarum ejus constare declaravimus. Illud
sancto Francisco Borgia et decem Sociarum ejus constare declaravimus. Illud quidem oblitigat exauspiciato, ut hoc decretum declarationis martyrii quatuor Puellarum Caritatis illo ipso die in lucem prodiret, quo aliud promulgabatur decretum de Beatorum cœlitum honoribus Instituti Puellarum Caritatis confundatrici, venerabili ancillae Dei Lodovicae de Marillac tuto tribuendis. Super signis sive miraculis dispensatum est. Cum igitur de martyrio constaret, illud supererat, ut Sacrorum Rituum Cardinales et Consultores rogarentur an, stante approbatione martyrii martyrii causa, nec non dispensatione a signis seu miraculis, tuto procedi posse censerent ad solennem earundem servarum Dei Beatiificationem. Hoc praestitit Venerabilis Frater Noster Vincentius Cardinalis Vannutelli, Episcopus Ostiensi
Hoc praestitit Venerabilis Frater Noster Vincentius Cardinalis Vannutelli, Episcopus Ostiensi et Praenestini, Sacri Conlegii Decanus, Causae Relator, in generalibus Comitibus, coram Nobis in Vaticanis aedibus habitis, die secundo mensis decembris, anni superioris; omnesque tum Reverendissimi Cardinales, tum qui aderant Patres Consultores unanimi consensu « affirmative » responderunt. Nos tamen in tantum momento re Nostra aperire mentem distulimus, donec a Patre luminum caelestis sapientiae auxilium impetraremus. Quod cum impensis precibus fecissemus, tandem pridie kalendas martias vertentis anni, nempe secunda Dominica Quadragesimae, Eucharistico Sacrificio rite litato, accitis adstantibusque VV. FF. NN. Antonio S. R. E. Cardinali Vico, Episcopo Portuensi et Sanctae Rufinae,
S. R. E. Cardinali Vico, Episcopo Portuensi et Sanctae Rufinae, SS. Rituum Congregationis Praefecto, et Vincentio S. R. E. Cardinali Vannutelli, Episcopo Ostiensi et Praenestino, Sacri Conlegii Decano et Causarum Relatore, una cum dilectissimis suis Angelus Mariani, Fidei Promotore generali, nec non Alexander Verde, ejusdem SS. Rituum Congregationis Secretario, sollemniter ediximus tuto procedi posse ad solennem enunciationis eurundem famularum Dei Beatiificationem. Quae cum ita sint, Nos precibus etiam permoti tum Missionariorum sancti Vincentii a Paulo et Puellarum a Caritate, tum universae Congregationis Monialium a sancta Ursula, Apostolica Nostra Auctoritate, presentium vi, facultatem facimus ut venerabiles ancillae Dei Beatissima Maria Magdalena
vi, facultatem facimus ut venerabiles ancillae Dei Beatissima Maria Magdalena Fontaine ac tres Socii ejus, nempe Maria Francisca Lanel, Franciscus Fantou et Joanna Gerard e Congregatione Puellarum Caritatis, nec non Maria Clotilda Angela a sancto Francisco Borgia ac decem ipsius Sociarum, videlicet Maria Scholastica a sancto Jacobo, Anna Josephina, Maria Ursula a sancto Bernardo, Maria Aloisia a sancto Francisco Assisiensi, Maria Laurentina a sancto Stanislao, Maria Augustina a sacro Cordo Jesu, Maria Natalia a sancto Aloisio, Anna Maria, Maria Francisca et Maria Cordula a sancto Dominico sanciomniales a sancta Ursula, Beati in posterum appellentur: earumque corpora et reliquiae, non tamen
Beati in posterum appellentur: earumque corpora et reliquiae, non tamen in sollemnibus supplicationibus deferendae, publicae fidelium venerationi proponantur atque imagines radiis decorentur. Insuper eadem auctoritate Nostra concedimus, ut de illis recitetur Officium et Missa de Communi Martyrum juxta rubricas Missalis et Breviarii Romani. Ejusmodi vero Officii recitatio et Missae celebrationem fieri dumtaxat concedimus, ad beatas Puellas a Caritate quod attinet, in diocesibus Cameracensi et Atrebatensi itemque in iis ubi ipsae natae sunt, nec non in omnibus templis et domibus ubique terrarum sitis, quae pertineant ad Missionarios Viventianos et Puellas a Caritate, atque etiam in locis ubi hujusmodi virgines sua munera
Caritate, atque etiam in locis ubi hujusmodi virgines sua munera impleant, quod vero ad beatas Moniales a Sancta Ursula, in diocesi Cameracensi et domibus et templis Monialium a S. Ursula, ab omnibus fidelibus tam saecularibus, quam regularibus, qui horas canonicas recitare tumultuantur; et quod ad Missas altinet, a Sacerdotibus confluentibus ad tempia in quibus Beatae ipsaeearum festum celebretur. Denique largimur, ut sollemnia Beatiificationis earundem famularum Dei peragantur cum Officio et Missa duplicis maioris ritus, idque fieri concedimus in praedictis diocesibus et in templis seu oratoriis quae nominavimus, die per Ordinarium designando, intra annum postquam eadem sollemnia in Patriarchali Basilica Vaticana