jeanflop/post-ocr-correction huggingface dataset:
secutus, sexennium non amplius, ad christianae perfectionis fastigium pervenit; vel harum virginum aliorum quae, ad patriam liberandam divinitus evocata, singularem vitae innocentiam insigni laude fortitudinis cumulavit, quaeque non minils exstitit indignitas perpetiendo, quam magnas res gerendo, admirabilis? Post crudelissimum vero bellum, auctis in immensum hominum miseriis, quibus unice mederi jam queat Cordis Jesu immensa benignitas, nonne, si Margarita Alacoque nomen creverit, altius per eam insonet illa divina vox et invitatio: Venite ad me omnes qui laboratis? Sed tamen rei magnitudo Sanctissimum Dominum suadet non ante quidquam decernere quam in Consistorio sernipublico, quod dicitur, Sanctæ Romanae Ecclesiae Cardinalium imemque omnium, quotquot
sernipublico, quod dicitur, Sanctæ Romanae Ecclesiae Cardinalium imemque omnium, quotquot in Urbe propediem aderunt Patriarchae, Archiepiscopi et Episcopi, de more sententias, exquirat. Hoc interim spatium ab universis illud expetit pietatis officium ut, humilibus precibus insistentes, optati laminis copiam menti suae a Spiritu Sancto impetrent, scilicet ad id perspiciendum quod et Dominio glorice et Ecclesia emolumento et animarum utilitati conducat. Haec me beatissimus Pater jussit ad orationes vestras suo ipsius nomine responderem. Deinde Ssmus Dominus Noster rubro Purpuratorum Patrum galero ornavit Eminum JOANNEM SOLDEVILLA y ROMERO, Archipescopum Caesaraugustanum, Cardinalem creatum et publicatum in Consistorio diei 15 decembris 1918. Sanctuarium Beatae Mariae
publicatum in Consistorio diei 15 decembris 1918. Sanctuarium Beatae Mariae Virginis de Poupsis, vulgo « di Polsi », in diocesi Hieracensi, titulo Abbatiae nullius decoratur, et rectori ejus pro tempore conceduntur titulus abbatissæ nullius, nonnulla privilegia et facultas sacramenti confirmationis conferendi circumscripta finibus. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam. Sanctuarium Beatae Mariae Virginis de Poupsis, vulgo di Polsi, in finibus diocesis Hieracensis situm, a comite Rogerio Normanno aut a Roberto I rege extractum dicitur, postquam anno MCXLIV, ut litterarum et monumenta et communis fama testantur, taurus, qui a grege longius processerat, deprehensus est eo loco in cruce graeca ferrea,
longius processerat, deprehensus est eo loco in cruce graeca ferrea, quam ex solo ungulis cornibusque eruerat, submissis genibus adoranda, et Beatissima Virgo, Infantem Jesum brachio gestans, se conspiciendam illico dedit, aperuitque velle se, in suum et crucis honorem, aedem sacram ibidem excitari. Quae ab initio monachis Basilianis commissa est, qui, cum in Sicilia, qua mahumetani potirentur, ad proximae Galabriae montes confugissent, coenobia haud procul a sanctuario sita incolerent ; visum tamen his et coenobitis consulto apud sanctuarium aedificare, ut sibi liceret, peregrinis citius aptiusque adesse, qui undique, Reginam Montium veneraturi, eo frequentissimi confluebant. Sanctuarium vero jam a saeculo XV in
eo frequentissimi confluebant. Sanctuarium vero jam a saeculo XV in omni floruisse genere, constat tum ex codice vaticano lateranensi anno MCDLXXXII, in quo, ecclesias inter archiepiscopates, episcopates et abbatiales totius orbis, ecclesia abbatialis Sanctae Mariae de Poupsis, Ordinis sancti Basilii, enumeratur, tum ex Litteris Apostolicis die iv kal. Ian. anno MCDLXXXVII ab Innocentio Papa VIII datis, quibus abbati sanctae Mariae de Poupsis mandabatur de nonnullis monasteriis ejusdem Ordinis Basiliani monasterio sanctae Mariae de Butramo uniendis. Cum autem, propter rerum temporumque vices, monachi Basiliani saeculo XVI coenobia sua desertissent, quorum hodie vix parietinae exstant, sanctuarium Beatae Mariae Virginis de Poupsis cum
vix parietinae exstant, sanctuarium Beatae Mariae Virginis de Poupsis cum continentibus aedibus sensim interiturum erat, nisi episcopi Hieracenses, Siculorum Calabrorumque pietate ac largitate fulti, illud pro viribus tuendum suscepissent. Iisdem enim Praesulibus auspiciibus atque auctoribus, sedes sacra amplificata est et die iv mensis septembris anno MDCCXXXVII consecrata ; hospitium episcopale, proceribus, peregrinis excitandis, instauratum atque auctum ; rector sanctuarii constitutus ; privatae domus a christifidelibus ejus regionis, circum pietati causa, exaedificatae ; Beatae Mariae Virginis signum sollemni ritu, die xxx mensis augusti anno MDCCCLXXXI, aurea reductum corona, et sanctuarium, haud ita multo post, pulchre refectum et ornatum est. Neque Piomani
ita multo post, pulchre refectum et ornatum est. Neque Piomani Pontifices sanctuarium de Poupsis praeclaris studiosae voluntatis suae testimonialibus carere passi sunt. Praeterquam enim quod rec. mem. Pius Papa VI anno MDCCLXXVII illud sacris indulgentiis locupletavit, proximus Decessor Noster Pius Papa X rectores sanctuarii pro tempore, ab episcopis Hieracensibus ad nutum designandos, titulo ac privilegiis Autistitum Urbannorum, daraturn tantummodo munere fruendis, Litteris Apostolicis die iv mensis maii anno MCMX Piscatoris anulo observatis, honestavit atque auxit. Ad Nos vero quod pertinet, postquam, inde ab initio Pontificatu, edocti sumus, eo animorum arduacius Calabros, Siculosque ad sanctuarium ferri, ut, praesertim mensibus augusto septembri,
Calabros, Siculosque ad sanctuarium ferri, ut, praesertim mensibus augusto septembri, nulla deterriti itinerum diuturnitate atque asperitate, illuc ingenti numero concurrant neque ante abeant quam animos rite expiaverint novoque aestu caritatis incenderint, et cum persuasum Nobis fuerit, illi et usi peregrinationibus mirabilem inesse vim ad christianas virtutes in popularibus utriusque regionis firmandas atque augendas, non modo, quantum tempora siverunt, necesse aestimantes, sed etiam dilectum filium Nostrum Philippum S. R. E. Gardinalem Justini, immatura morte Nobis Ecclesiaeque nuper praereptum, Patronum seu Protectorem sanctuarii destinavimus, qui ejus utilitates ac jura apud Apostolicam hanc Sedem providebit et tuebatur. Sed videmur rem facturi esse, cum
Sedem providebit et tuebatur. Sed videmur rem facturi esse, cum aedis sacrae decori congruentem, tum peregrinis ad eam confluentibus perutili, si utusto abbatiali titulo restituto, sanctuarii rectorem facultate sacramenti Confirmationis conferendi auxerimus, cum sacramentum hoc pueris ibidem administrari ante actis aetatibus soleret, et episcopi Hieracenses nequeant eo accedere, nisi forte die tantum tertio mensis septembris, quo die sollemnia Beatae Mariae Virginis de Poupsis peraguntur. Itaque motu proprio, certa scientia et matura deliberatione Nostrae, apostolica Nostra auctoritate, haec quae sequuntur decernimus : I. Sanctuario Beatae Mariae Virginis de Poupsis, vulgo di Polsi, in diocesi Hieracensi, titulum abbatiae denuo concedimus seu restituimus,
Polsi, in diocesi Hieracensi, titulum abbatiae denuo concedimus seu restituimus, cum tamen in perpetuum plena et immediata jurisdictio Episcoporum Hieracensium in paroeciam ac sanctuarium de Poupsis. II. Rector sanctuarii pro tempore, ab Episcopo Hieracensi, uti antehac, ad nutum designandus et delegendus, durante munere, titulo abbatiae jus habere ; in ecclesia, et in pompis in vicinia forte peragendis, insignibus pontificalibus uti possit, exceptis throno ac baldachio suo et baculo, et jus habeat ibidem divius pontificali ritu, ad faldistorium, celebrandi, absente tamen, vel praesente et consentiente Ordinario Hieracensi ; crucem autem pectoralem, anulum cum gemma et pileolum violaceum poterit ubique licite deferre,
anulum cum gemma et pileolum violaceum poterit ubique licite deferre, ad normam can. 325. III. Rectori sanctuarii pro tempore seu abati de Poupsis facultas est sacramenti Confirmationis in sua ecclesia conferendi, absente, vel praesente et consentiente Episcopo Hieracensi, dummodo tamen accedat mandatum Ordinarii confirmandorum. Ordinarii vero poterunt ejusmodi mandatum abbati de Poupsis aut dare, tamdiu duraturum, quamdiu ejus munus manebit, et successori renovandum quoties abbas decedat vel ab officio removeatur, aut concedere, si majeurint, pro singularibus casibus. IV. Abbas de Poupsis confirmationem nequeat conferre pueris, sententioribus minoribus, aut doctrina christiana haud satis imbutis, nisi quos forte Ordinarius proprius, authenticis Litteris
haud satis imbutis, nisi quos forte Ordinarius proprius, authenticis Litteris datis et abbati exibibendis, ab alterutra vel utraque condicione dispensaverit ; praeterea his quidem pueris coaferat, qui careant authentico parochii sui testimonio, unde constet de eorum baptismo, aetate, domicilio et sufficienti in christiana doctrina insculpulione. V. Abbas, ad normam can. 798 et 799, confirmationes ab se collatas in peculiari regesto ritu inscribat, subjiciendo, uti cetera sanctuarii regestae ad visitationis, Ordinarii Hieracensis ; et testimonium authenticum collectae confirmationis ad parochos singulorum confirmatorum transmittat vel tuto transmittendum curat. VI. Si abbas de Poupsis sine Ordinariorum mandato confirmare eorum dioecesanos praesumpserit, collatio erit
Poupsis sine Ordinariorum mandato confirmare eorum dioecesanos praesumpserit, collatio erit invalida, et ad normam can. 2365 confirmandi facultate eo ipso privatus existet ; si vero ea illicite neglegat quas nn. IV et V praescribuntur, Ordinarii, secundum can. 784, expresse vetent ne subditus sui ab abate confirmentur, idest mandatum ne concedant, aut concessum revocent, et Apostolicam Sedem de re moneant. Decernentes praesentes Litteras firmas, validas atque efficaces semper esse ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri atque obtinere, illisque ad quos pertinent, sive pertinere poterunt, nunc et in posterum plene suffragari ; sicque rite judicandum esse ac definiendum, irritumque ex
suffragari ; sicque rite judicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri, si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter vel ignoranter attentari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuslibet. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die 9 mensis aprilis anno MMXX, Pontificatus Nostri sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. (P. 154). III. A Vicariatu apostolico de Canton in Sinis separatur pars septentrionalis, eaque erigitur in Vicariatum apostolicum de Shiu-Kow appellandum. BENEDICTUS PP. XV Ad futuram rei memoriam.— Cum, opitulante Deo, feliciter evenerit ut fidelium numerus, potissimum postremis hisce annis, incresecit in Vicariatu Apostolico de
numerus, potissimum postremis hisce annis, incresecit in Vicariatu Apostolico de Cantone in Sinis, ita ut Evangelici operarii illius Missionis, e Societate Parisiensi pro Missionibus Exteris, impares essent ad omnia sua munera obeunda in vastissimo territorio sibi concredito, Vicarius Apostolicus venerabilis frater Joannes Baptista de Guëoriant per Congregationem de Propaganda Fide rogatus est, ut aliquem districtum adsimulari Presbyteris Piae Societatis sancti Francisci Salesii a venerabili Rhetore. Vicarius autem dicto audiens partem Septentrionalem illius Vicariatus, quae saeculo XVI exeunte fidem christianam receperat ab illustrifima Patre Matiaeo Ricci, Societatis Jesu, adsignavit praedictis Missionariis a sancto Franciscus Salesio, qui s cuijus unius anni MMXVIII
a sancto Franciscus Salesio, qui s cuijus unius anni MMXVIII illuc professi, sub jurisdictione ejusdem Vicarii Apostolici ministerium ecclesiasticum exercere inveterunt: Nunc vero quum iam res christiana eo feliciter adducta sit in praefata regioni Dei, ut nihil deesse videatur ad separatam et Missionem in eo constituendam, Nos, counsulis consiliis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus negotiis Propagandae Fidei praepositis, juxta quae infra scripta sunt decernimus, statuimus ac mandamus. Nimirum Apostolico Nostra auctoritate, praesentium vi, a Vicariatu Apostolico de Canton in Sinis, Societati Parisiensi pro Missionibus Exteris concredito, separamus memoratam partem septentrionalem, undecim sub-Praefecturas Supraintenditiae de Nanning-tao complectentem, cujus
memoratam partem septentrionalem, undecim sub-Praefecturas Supraintenditiae de Nanning-tao complectentem, cujus fines sunt : ad meridiem Vicariatus Apostolicus de Canton, ad occidentem Vicariatus Apostolicus de Kuang-si, ad septentrionem Vicariatus Apostolicus de Hunan meridionalis, denique ad orientem Vicariatus Apostolicus de Guang-si meridionalis. Hanc autem partem, ita a Vicariatu de Canton sejunctam, sive dismembratam, in Vicariatum Apostolicum erigimus, ab urbe principe de Shiu-Kow nuncupandum et Piae Societatis sancti Francisci Salesii venerabili Rhetori curis tribuendum. Hanc porro dismembrationem a Vicariatu de Canton et erectionem novi Vicariatus de Shiu-Kow fieri declaramus de pleno consensu sive Rectoris majoris Societatis sancti Francisci Salesii, sive Superioris Seminarii Parisiensis
Rectoris majoris Societatis sancti Francisci Salesii, sive Superioris Seminarii Parisiensis pro Missionibus Exteris, qui per hujusmodi separationem atque erectionem supremo animorum bono consulere optarunt. Haec mandamus, praecipimus, statuimus non obstantibus super editis sanctionibus, constitutionibus et ordinationibus apostolicis, speciali licet atque individua mentione ac derogatione dignis in contrarium facientibus quibuscumque. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo Piscatoris, die 9 aprilis MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. P. Card. GASPARRI, a Secretis Status. (P. 155). EPISTOLA Ad R. P. Silvium a S. Bernardo, sodalium passionistarum praepositum generalem, altero exeunte saeculo a sodalitate condita. Dilecte filio, salutem et apostolicam benedictionem. Opimo sane consilio,
condita. Dilecte filio, salutem et apostolicam benedictionem. Opimo sane consilio, datis ad universos sodales tuos litteris, sacras tuas supplicationes indixisti ob memoriam futuram saeculari sodalitatis conditae solemni ritu celebrandam ; nimirum ut et beneficia recolentes, a Deo in vos usque adhuc profecta, debitas ei grates persolveretis, et majorum vestrorum laudes sancteque gesta recordantes, ad eorum imitationem, tamquam renovatis animis, niteremini. Etenim divinae bonitatis praecclara exstituerunt facta istorum Ordinem, maxime sub iuittium, documenta, cum Dominus Jesus, non semel Castellatii. celeberrime invisens, ubi parens et legifer vester sese abdiderat, mentem animumque ejus singulari sui cognitione et amore ad mysterium Crucis praedicandum conformavit,
singulari sui cognitione et amore ad mysterium Crucis praedicandum conformavit, cumque beatissima Jesu Mater, cui quidem nihil tam est curandum, quam Filium suum pro nobis Crucem passum a nobis diligi, Paulo, ad vestram similitudinem atracta, humanissime se conspicienda dedit, aperte ostendens ipsum ejusque alumnos in peculiarium clientum loco se habere. Hoc auspice et hac patrona, sodalitas, mirum non est, si brevi, maturitatem suam adepta, eorum coepit sodalium copia florere qui bonum Christi odorem longe lateque diffunderent. Luce clarior est in omni virtutum genere praestantia vestri conditoris: cui verissime dixeris Pauli nomen adhaeresse, cum in Jesu Crucifixo vel adorando vel praedicando
nomen adhaeresse, cum in Jesu Crucifixo vel adorando vel praedicando illi Gentium Apostolo vix aut omnino non cessisse videatur. Praeterea qui Passionis institutum primi professi sunt, non sibi sanctissimo magistro ignitos praestiterunt, quin imo complures ex ipsis, tum innocentissimae vitae exemplo tum apostolatus ardore, innumerabiles Christi animas lucratos accepimus. Eminet in hoc numero venerabilis ille Vincentius Maria Strambi, quem ipse vestrae disciplinae auctor tanti fecit, ut eum potissimum voluerit sibi adesse morienti, quique primariis in Sodalitate muneribus sancte perfunctus, sacras postea juvenes magnis virtutibus illustravit. Quae sanctimonialia laus cum deinceps in sodalibus a Passione profecto non desiderata sit, nemo ignorat
in sodalibus a Passione profecto non desiderata sit, nemo ignorat quam insignis ea et splendida fuerit, ut alios omittamus, in venerabili Dominico a Matre Dei, cujus praesertim studio constantiaque mirabili factum est, ut orireturis, qui feliciter perseverat, motus Anglorum ad Ecclesiae matris male desertae sinum redeuntium. Recentior autem ac paene hujus temporis est vester ille christianae perfectioris flosculus, qui mox in albo sauctorum adscribendus est, Gabriel a Virgine Perdolente, ex cujus incremento honoris propria quaedam causa nascitur Ordini vestro gloriandi. Hunc enim scimus ad fastigium sanctitatis non alia via, quam regularis disciplinae observantia pervenisse, ut appareat absolutissimam virtutum scholam in
regularis disciplinae observantia pervenisse, ut appareat absolutissimam virtutum scholam in isto, quo utimini, vitae instituto vobis patere. Jam id ipsum est argumentum vigere etiamnum apud vos spiritum bonum a legifero patre vobis traditum : quod Nos equidem valde gratulamur. Sed hanc pulcherrimam haereditatem ut hodie integram conservetis, quanta vobis quantaque contentione animi opus est. Inimicissima, siqua unquam, humilitati poenitentiaeque christianae, in quibus praecipue vestra vivendi ratio consistit, haec sunt tempora; superbia enim vitae et inexplebile delictorum sitis usque quaque dominatur adeo ut, tamquam corrupto eo, qui circumfusus est aer, difficile sit vel religiosis cordibus nihil de hujus pestilentiae contagione concipere.
sit vel religiosis cordibus nihil de hujus pestilentiae contagione concipere. Accessit postremo ad mores amplius labefactandos immane bellum, cujus necessitatem non paucos e sacris claustris extraxit in aciem, periculisque omne genus eorum virtutem objecit. — Vos igitur, de communi non minus quam de vestra salute solliciti, omnem dabitis operam, ut ad amorem Crucis Christi et ipsi magis magisque renovemini, et alios etiam voce exemploque vitae, quam plurimos possitis, excites. Ad utramque rem autem plurimum profutura arbitramur isti, quae apparatis, sacra solemnia: quorum Nos de sanctae Ecclesiae thesauro, Nobis divinitus commisso, fructum sumus et dignitatem libentissime aucturi. Itaque pro Apostolica potestate
fructum sumus et dignitatem libentissime aucturi. Itaque pro Apostolica potestate datus, ut, ubicumque apud vos, vertente anno, ob hujus feliciter facti commemorationem, publica aliqua supplicatio fiat, quisquis vestras vestrarumque cooperatorum sacras ales inviscitur, plenariam peccatorum suorum veniam, usitatis condicionibus, a Deo impetret. Item domorum vestrarum praepositis facultatem facimus, cuilibet sacrorum antistiti vel sacerdoti delendam si velint, Papalis benedictionis ea ipsa die populo tribuendae. Divinus vero auspicem munera, quae Nos ex anno vobis precamur uberrima, eamdemque paternae Nostrae benevolentiae testem, tibi, dilecte fili, omnibusque sodalibus et monialibus a Passione apostolicam benedictionem amantissime impertimus. Datum Romae, apud sanctum Petrum, die xi mensis
amantissime impertimus. Datum Romae, apud sanctum Petrum, die xi mensis aprilis MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. BENEDICTUS PP. XV ACTA SS. CONGRATIONUM (P. 158). SUPREMA SACRA CONGREGATIO S. OFFICII I. DECRETUM Circa authenticitatem mosaicam pentateuchi. Quid sit ab his Suprema Congregatione Sancti Officii: « Utrum doctrina circa authenticitatem mosaicam Pentateuchi, nuper exposita in opere: Dictionnaire apologetique de la foi catholique, anno 1919, fasc. XV, sub titulo: Moise et Josué; nec non in Revue du Clergé français, XCIX (ieT sept. 1919), pag. 325-343, sub titulo: Moise et le Pentateuque, tuto traditum possit? Et in generali consessu habitito feria IV, die 21
possit? Et in generali consessu habitito feria IV, die 21 aprilis 1920, Emi ac Rmi Domini Cardinales in rebus fidei et morum Inquisitores Generales, praehabito DD. Consultorum voto, respondendum decreverunt: Negative. Insequenti vero feria v, die 22 ejusdem mensis et anni, Sanctissimus D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV, in solita audientia R. P. D. Assessoris S. Officii impertita, relationem sibi Emorum et Rmorum Patrum resolutionem approbavit, confirmavit et evulgandam praecepit. Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 23 aprilis 1920. A. CASTELLANO, S. C. S. OiJ. Nolarius. (P. 158). II. DECRETUM Damnantur opera omnia auctoris vulgo « Guido da
II. DECRETUM Damnantur opera omnia auctoris vulgo « Guido da Verona ». Feria IV, die 21 aprilis 1920. In generali consessu Supremae S. Congregationis S. Officii Emi ac Rmi Domini Cardinales fidei et moribus tutandis praepositi proscripserunt, damnaverunt atque in Iudicem librorum prohibitorum inserenda mandarunt auctoris vulgo Guido da Verona opera omnia. Et insequenti feria v, die 22 ejusdem mensis et anni, Sanctissimus D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV, in solita audientia R. P. D. Assessoris S. Officii impertita, relationem sibi Emorum Patrum resolutionem approbavit, confirmavit et publican dam jussit. Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 23 aprilis
jussit. Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 23 aprilis 1920. A. CASTELLANO, S. C. S. OiJ. Nolarius. (P. 159.) SACRA CONGREGATIO CONSISTORIALIS I. DECRETUM De disciplina ordine a capitulo et clero Basilicae S. Nicolai Barensis servando. Le Saint Père Benoit XV, dans sa sollicitude pour le bien des âmes et le décor des fonctions sacrées dans la maison de Dieu, après avoir tout pesé et pris l'avis des Emi cardinaux de la S. Congrégation Consistoriale, a cru opportun, pour le moment et jusqu'à nouvelles dispositions, d'évoquer immédiatement à lui, comme par le présent décret il évoque en la manière
comme par le présent décret il évoque en la manière indiquée, la juridiction ordinaire sur la basilique de S. Nicolas de Bari et sur le clergé y rattaché. En conséquence: I. La dite basilique sera immédiatement sujette au Saint-Siège et sera exempte de la visite et de la juridiction de l'Ordinaire du lieu en tout ce qui regarde l'ordonnance interne pour le service du culte et pour son administration temporelle. 2. Le Grand Prieur jouira de l'exemption non seulement locale dans sa demeure et dans l'enceinte de la basilique, mais aussi personnelle, en la manière dont les supérieurs réguliers jouissent
aussi personnelle, en la manière dont les supérieurs réguliers jouissent de l'exemption à l'égard de l'Ordinaire diocésain. 3. Le reste du clergé jouira de l'exemption locale, si et dans la mesure où il demeure dans l'enceinte de la basilique; hors de celle-ci, il sera sujet de l'Ordinaire du lieu pour tout ce qui regarde la discipline ecclésiastique; en sorte que si un clerc était, pour quelque faute, frappé d'une peine quelconque, le Grand Prieur, dûment averti, devra en observer et faire observer les dispositions à l'intérieur de la basilique, aussi longtemps que cette peine n'aura pas été en manière légitime
longtemps que cette peine n'aura pas été en manière légitime révoquée, annulée ou accomplie. 4. Le Grand Prieur aura la cure des âmes avec le droit à l'administration des sacrements, le mariage excepté, dans l'enceinte de la basilique, pour tous ceux qui sont attachés au sanctuaire, et habitent de façon habituelle les locaux annexes, qu'ils soient ecclésiastiques ou séculiers, ainsi que pour leurs hôtes, y compris le droit aux funérailles, s'ils viennent à décéder dans ces locaux. Sont exclus de ce privilège les locataires des appartements qui, bien qu'annexes de la basilique, seraient loués à des étrangers non attachés au
la basilique, seraient loués à des étrangers non attachés au service de la basilique. Ayant la cure des Âmes, le Grand Prieur devra tenir les livres paroissiaux, excepté pour le mariage; quant au mariage, s'il s'en produit entre personnes attachées au service de la basilique, les actes devront être accomplis par le curé de la paroisse, ou par celui de la cathédrale de Bari. 5. Le Grand Prieur pourra autoriser à confesser et à prêcher dans son église ceux qui auront déjà reçu de l'Ordinaire de Bari les lettres pour la confession et la prédication, conformément au droit commun et