jeanflop/post-ocr-correction huggingface dataset:
314). II. TREIENSIS (Treja). De unione dioecesis Treiensis cum dioecesi Sancti Severini. BENEDICTUS EPISCOPUS & SERVUS SERVORUM DEI Ad perpetuam rei memoriam. Boni Pastoris, ideolo Jesu Christi Domini Nostri exemplum imitantes, Romani Pontifices omne semper adhibuerunt studium ad spirituale gregis Dominici bonum assequendum. Quum autem eligendo gregi sit proximum habere pastorem, visum est expedire ut parva Treiensis dioecesis, quae hucusque regebatur ab Archiepiscopo Camerinesii, longitudine et difficultate viarum ab eanda dioecesi valde distante, regenda tribueretur proximo Episcopo Sancti Severini. Quapropter, decreto diei quarti novembris anno millesimi nongentesimi decimi tertii, S. Congregatio Consistorialis statuit ac decrevit ut regimen dioecesis Treiensis acciperet
Congregatio Consistorialis statuit ac decrevit ut regimen dioecesis Treiensis acciperet ac retineret ad nutum S. Sedis, donec aliter provideretur, Venerabilis Frater Adamus Borghini, Episcopus Sancti Severini. Nunc, vero, spirituali Treiensium bonum modo stabili prospicere cupientes, Nos, rem mature perpensa, memoratam Treiensem dioecesim, Apostolicae potestatis plenitudine, in perpetuum conjungimus cum dioecesi Sancti Severini, ita scilicet, ut ambae jurisdictioni, regimini atque administrationi subsint unius ejusdemque Pastoris, qui proinde Episcopus Sancti Severini et Administrator Apostolicus Treiensis perpetuo nominabitur, salvis utriusque dioecesis juribus ac privilegiis. Episcopus in alterutra dioecesi residere poterit; officii tamen sui erit ita rem temperare, ut penes utramque, per notabile temporis
erit ita rem temperare, ut penes utramque, per notabile temporis spatium, juxta rerum necessitatem, singulis annis comorietur. Insuper, hac statuta Ecclesiarum unione, decernimus ut duplicis episcopalis mensae reditus idem Episcopus percipiat, etque ecclesiastica beneficia unius dioecesis promiscete sacerdotibus alterius dioecesis conferre possit. Quoniam vero nunc Sancti Severini Ecclesia suo feliciter audet pastore, per has Apostolicas litteras decernimus ut Venerabilis Frater Adamus Borghini, hodiernus Sancti Severini Episcopus, Treiensis quoque Perpetuus Administrator Apostolicus evadat. Praesentes autem litteras et in eis contenta quaecumque, etiam ex eo quod quilibet quorum interest, vel interesse praesumant, auditis non fuerint, etiam si expressa, specifica et individua mentione
auditis non fuerint, etiam si expressa, specifica et individua mentione digni sint, nullo unquam tempore de subreptionis, vel obreptionis, aut nullitatis vitio, seu intentionis Nostrae, vel quolibet alio substantiali et inexcogitato defectu notari, impugnari, vel in controversiam vocari posse, sed eas, tamquam ex certa scientia ac potestatis plenitudine factas et emanatas, perpetuo valere esse et fore, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, atque ab omnibus ad quos spectat inviolabiliter observari debere, et si secus super his a quocumque, quavis auctoritate, scienter vel ignoranter contigerit attentari, irritum prorsus et inane esse et fore volumus et decernimus. Non obstantibus, quatenus
inane esse et fore volumus et decernimus. Non obstantibus, quatenus opus sit, regulis in synodalibus, provincialibus, generalibus universalibusque conciliis editis, specialibus, vel generalibus constitutionibus et ordinationibus Apostolicis, et quibusvis aliis Romanorum Pontificum Praedecessorum Nostrorum dispensationibus, ceterisque contrariis quibuscumque. Volumus autem ut harum litterarum transumptis, etiam impressis, manu tamen alicujus notarii publici subscriptis, ac sigillo alicujus in ecclesiastica dignitate constituti munitis, adhibeatur in judicio et extra illud eadem prorsus fides, quae eisdem praesentibus adhiberetur, si originaliter forent exhibitae vel ostensae. Nemini ergo licet quae hisce litteris Nostris unionis, decreti, derogationis et voluntatis statuta sunt infringere, vel eis, ausu temerario, contraire. Si
voluntatis statuta sunt infringere, vel eis, ausu temerario, contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei ac beatorum Petri et Pauli, Apostolorum Ejus, se noverit incursurum. Datum Romae, apud Sanctum Petrum, anno Domini millesimo nongentesimo vigesimo, die vigesima mensis februarii, Pontificatus Nostri anno sexto. O. Card. CAGIANO, S. R.C. Cancellarius. C. Card. Vico. DE LAI, Ep. Sabinensis, Secret. S. Congreg. Consistorialis. RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicus. LODOVICUS SCHULLER, Protonotarius Apostolicus. Loco Plumbi. Reg. in Can., vol. XX, n. 56. (P. 323). III. CATAMARCENSIS-SALTENSIS (Catamarca-Salta). De dismembratione territorii « de los Andes » o diœcesi Catamarcensi ac de ejus unione
los Andes » o diœcesi Catamarcensi ac de ejus unione diœcesi Saltensi. BENEDICTUS EPISCOPUS SERVUS SERVORUM DEI Ad perpetuam rei memoriam. Semper Romani Pontifices, vel propria auctoritate, vel rogatu Ordinariorum diœcesum, diligentissime curaverunt ut, ob mutatas in aliqua regione rerum condiciones, aut ob alias justas causas, circumscriptionum ecclesiasticarum limites opportune mutarentur, eo consilio ut spirituale Christifidelium bonum et religionis incrementum magis magisque promoveretur. Cum autem Venerabilis Frater Barnabas Pietrabuena, hodiernus Episcopus Catamarcensis, nuper ab Apostolica Sede efflagitaverit ut territorium « de los Andes » nuncupatum, ipsius jurisdictioni obnoxium, Saltensi diœcesi aggregaretur, cumque justae petitionis causae ex legitimo processu firmatae sint,
aggregaretur, cumque justae petitionis causae ex legitimo processu firmatae sint, accedente voto Ordinarii ejusdem diœcesis Saltensis, et Apostolico Nuntio in Republica Argentina suffragante; Nos, majori animarum bono semper intenti, oblatis precibus obsecundare statuimus. Suppleto igitur, quatenus opus sit, quorum interesse vel sua in hac re interesse praesumant consensu, praedictum territorium « de los Andes » cum omnibus et singulis in eo exsistentibus et commorantibus, a diœcesi Catamarcensi, Apostolicae potestatis plenitudine, per praesentes litteras separamus et avellimus, illudque diœcesi Saltensi aggregamus et addicimus. Volumus autem et mandamus ut documenta et acta omnia quae territorio « de los Andes » spectant, quum
omnia quae territorio « de los Andes » spectant, quum primum fieri poterit, ex archivio Curiae Episcopalis Catamarcensis extrahantur, et in archivio Curiae Episcopalis Saltensis reponantur. Praesentes autem litteras et in eis contenta quaecumque nullo f unquam tempore de subreptionis, vel obreptionis, aut nullitatis vitio, seu intentionis Nostrae, vel quolibet alio substantiali et inexcogitato defectu notari, impignorari, vel in controversiam vocari posse, sed eas tamquam ex certa scientia ac potestatis plenitudine factas et emanatas, perpetuo validas exsistere et fore, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, atque ab omnibus ad quos spectat inviolabiliter observari debent, et si secus super
ad quos spectat inviolabiliter observari debent, et si secus super his a quocumque, quavis auctoritate, scienter vel ignoranter contingerit attentari, irritum prorsus et inane esse et Fore volumus et decernimus. Hisce itaque, ut supra, constitutis, ad eadem omnia exsecutioni mandanda deputamus Venerabilem Fratrem Albertum Vassallo di Torregrossa, Archiepiscopum Titularem Hemesensem, in Republica Argentina Apostolicum Nuntium, ipsi tribuentes necessarias et opportunass facultates, etiam subdelegandi, ad effectum de quo agitur, quemcumque alium in ecclesiastica dignitate constitutum, facto insuper eidem onere infra sex menses, a data praesentium litterarum computandos, ad Sacram Congregationem Consistorialem mittendi exemplar, authentica forma exaratum, exsecutionis peractae. Non obstantibus, quatenus
mittendi exemplar, authentica forma exaratum, exsecutionis peractae. Non obstantibus, quatenus opus sit, regulis in synodalibus, provincialibus, generalibus universalibusque Conciliis editis, specialibus, vel generalibus constitutionibus et ordinationibus Apostolicis, et quibusvis aliis Romanorum Pontificum, praedecessorum Nostrorum dispositionibus, ceterisque contrariis jujubuscumque. Volumus autem ut praesentium litterarum transumptis, etiam impressis, manu tamen alicujus notarii publici subscriptis et sigillo alicujus in ecclesiastica dignitate constituti munitis, adhibeatur in judicio et extra illud eadem prorsus fides, quae eisdem praesentibus adhiberetur, si originaliter forent exhibitae vel ostensae. Nemini ergo liceat quae hisce litteris Nostris dismembrationis, subjectionis, decreti, commissionis; mandati, derogationis et voluntatis infringere, vel eis, ausu temerario, contraire.
mandati, derogationis et voluntatis infringere, vel eis, ausu temerario, contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpsit, indignationem eminem omnipotentis Dei ac beatorum Petri et Pauli, Apostolorum Ejus, se noverit incursurum. Datum Romae, apud sanctum Petrum, anno Domini millesimo nongentesimo sexagesimo, die vigesima secunda mensis maii, Pontificatus Nostri anno sexto. O Card. CAGIANO. S. R. E. Cancellarius. C. Card. DE LAI, Ep. Sabinensis, Secret. S. Congreg. Consistorialis. RAPHAEL VIRILI, Protonotarius Apostolicus. LODOVICUS SCHULLER, Protonotarius Apostolicus. Loco Plumbi. Reg. in Can., vol. XIX, n. 7 (P. 325). EPISTOLAE I. Ad R. D. Aloisium Orione, parvi operis a Divina Providentia moderatorem, cui, XXV
Aloisium Orione, parvi operis a Divina Providentia moderatorem, cui, XXV sacerdotii annum celebranti, ob ejus praclara Merita gratulatur. Dilecte fili, salutem et apostolicam benedictionem. —Quamquam satis tibi putamus esse cognitum, quemadmodum Nos erga te affecti simus, occasioni tamen Nostri in te animi declarandi nolumus deesse, quam vicesimus quintus natalis affert sacerdotii tui. Nam, quoniam hoc totum aetatis spatium non tibi dumtaxat, sed, quod boni sacerdotis est, commode utilitati vixisti, nec nativae diœcesis finibus tuam de animarum salute continuisti curam, studens, quantum in te erat, perpetuo sanctae Ecclesiae emolumento, sane decet Nos isti diei faustitatis, quae fructuosi tui laboris memoriam renovat,
Nos isti diei faustitatis, quae fructuosi tui laboris memoriam renovat, in primis gratulari. Idque libentes facimus, eo vel magis quod nihil tam est exploratum quam tua in hanc Apostolicam Sedem plena studii atque obsequii pietas et fides. Norunt omnes eam, quam et Decessore Nostro feliciter regnante Pio X et Nobismet ipsi navasti operam, in duplici negotio ac perdifficili adhibitus, cum horribilis in dies fretum Siciliense terrae motus evertisset omnia, et similem regioni Marsica calamitatem accepisset. Scilicet, quae tibi tum data est facultas, si unquam alias, uberrima ad miseris opitulandum, eat, Deo adjuvante, sedulo usus es ac sapienter, ut omnino utriusque
Deo adjuvante, sedulo usus es ac sapienter, ut omnino utriusque Nostrum vota et exspectationem expleveris. Tuum vero erit ex hoc Nostrae de te opinionis documento sumere animos, ut iam nunc vel majore cum alacritate ad aliorum miserias sublevandas; Divina Providentia confisus, incumbas. Confecto enim luctuosissimo bello, cum hominum necessitates omnis generis incredibilem in modum excreverint, immensus quidam est campus christianae caritatis, in quo tui similium actuosa virtus utilissime versetur: Nos autem, ad laetitiam istius solennitatis augendam, tibi munusculum mittimus calicem sacrificalem; atque etiam ultro damus, ut Papalem benedictionem semel infra annum, sacro anniversario in singulis Sodalitatis tuae domibus peracto, praesentibus
annum, sacro anniversario in singulis Sodalitatis tuae domibus peracto, praesentibus possis cum plenaria peccatorum venia, usitatis conditionibus lucranda, tribuere. Atque hujus potestatis in urbe usurpandae commodum tempus mox erit, cum curialis nova sedes Sanctorum omnium extra moenia, quam idem Decessore tibi in perpetuum gubernandam tradidit, fiat ut rite dedicetur. Ceterum pro fratribus suis molestos te laborantem numquam Christus Dominus omnipotenti auxilio suo destituet, cujus quidem auspiciem itemque paternae benevolentiae Nostrae testem tibi, dilecte fili, et omnibus instituti tui vel sodalibus alumnisque vel fautoribus apostolicam benedictionem amantissime impertimus. Datum Romae, apud sanctum Petrum, die 11 mensis aprilis MCCLXXXI, Pontificatus Nostri anno
sanctum Petrum, die 11 mensis aprilis MCCLXXXI, Pontificatus Nostri anno sexto. BENEDICTUS PP. XV (P. 326). II. Ad R. D. Henricum Debout, protonotarium apostolicum, cujus de Johanna de Arc editos libros dilaudat. Dilecte fili, salutem et apostolicam benedictionem. Quod Joanna de Arc summam apud ipsos homines consecuta est gloriam, honoribus ei sanctorum caelitum Apostolica Nostra auctoritate decretis, merito ante omnes gaudent, et est consentaneum, qui Gallicae sunt nationis, cujus illa columen exstitit ac praeclarum ornamentum ; sed praecipuo quodam jure tibi, dilecte fili, gaudere licet. Jam pridem enim te ad magnanimitatem Virginis vitam resque gestas illustrandas totum contulisti ; et
magnanimitatem Virginis vitam resque gestas illustrandas totum contulisti ; et quae hisce annis, ut ejus vel existimationem innocentiamque defenderes, vel excellentiam virtutum convinceres, scribendo exsecutus es, ea, cum gravem tibi apud doctos auctoritatem pepererint, tum magnum pondus habuerunt ad hanc eidem gloriam conciliandam. Itaque, cum illud tuorum scriptorum maximum opus nuper, tertio editum, ad Nos missitatis causa misisti, dubitare non debes quin rem Nobis gratissimam feceris. Nos igitur tibi de hoc ingenii, doctrinae laborisque tui munere gratulamur : quod ipsum cupimus in manus plurimorum veniat, ac molles solutosque saeculi corruptelis animos, oblato, praesertim feminarum, Puellae Aurelianensis exemplo, ad christianae vitae
animos, oblato, praesertim feminarum, Puellae Aurelianensis exemplo, ad christianae vitae constantiam et dignitatem adhortetur. Auspicem vero divinorum munerum ac testem benevolentiae Nostrae, apostolicam benedictionem tibi, dilecte fili, permanenter impertimus. Datum Romae, apud sanctum Petrum, die v mensis julii MCMXX, Pontificatus Nostri anno sexto. BENEDICTUS PP. XV ACTA SS. CONGREGATIONUM (P. 327). SACRA CONGREGATIO CONSISTORIALIS ; I. ORANENSIS (Oran). Dismembrationis et unionis. DECRETUM Ut facilius prospiceretur bono spirituali fidelium, qui in extrema parte meridionali suae dioecesis sparsim reperiuntur, R. P. D. Ludovicus, vicus Legasse, Episcopus Oranensis, SSmo Domino Nostro Benedicto PP. XV supplices preces porrexit ut memorata territorii pars a sua
XV supplices preces porrexit ut memorata territorii pars a sua dioecesi distraheretur et Praefecturae Apostolicae Ghardaiensi uniretur. Porro Sanctitas Sua, cui nihil antiquius est quam ad majus fidelium bonum animum suum intendere, oblatis precibus benigne annuere dignata est. Quapropter de Apostolicae potestatis plenitudine, suppleto quatenus opus sit quorum intersit vel sua interesse praesumant consensu, praesenti consistoriali decreto, partem meridionalem infra describendam dictae dioecesis, cum omnibus et singulis fidelibus ibi exsistentibus et commorantibus, ab ea in perpetuum separatur atque ablatam illamque Praefecturae Apostolicae Ghardaiensi unit atque conjungit ; adeo ut fines dicessis Oranensis in parte Australi posthac pertingant ad sequentem lineam
dicessis Oranensis in parte Australi posthac pertingant ad sequentem lineam quae lingua gallica ita describitur : « Depuis la frontière marocaine Teniet-Sassi, jusqu'au point où l'Oued Falet se perd dans le Chott-el-Chergui, elle concide avec la limite sud du département d'Oran ; ensuite elle se dirige vers l'est (coupant la voie ferrée un peu au sud du kilom. 260) jusqu'à ce qu'elle rejoigne, au sud du Daira-el-Kerch, la lisière nord du Chott ; elle suit cette lisière jusqu'à l'extrémité est du Chott (près Ain el-Keteifa); après quoi elle suit une ligne droite tirée de ce point jusqu'au celui où l'Oued
ligne droite tirée de ce point jusqu'au celui où l'Oued Touil coupe la limite des provinces d'Alger et d'Oran ». Praesens decretum de mandato Sanctissimi perinde valeat ac si Apostolicae sub plumbo littera; expeditae fuerent; contrariis quibuscumque, etiam speciali mentione vel derogatione dignis, minime obsta.ntibus. Datum Romae, ex aedibus S. C. Consistorialis, die 2 julii 1920. C. CAR. DE LAI, Episc. Sabinen., Secretarius. V. SARDI, Archiep. Caesarien., Adsessor. (P. 328) II. COMACLENSIS (Comacchio). Separationis dioecesis Comaclensis ab archidioecesi Ferrariensis DECRETUM Instantes supplicationes Apostolicae Sedi novissime factae sunt, ut dioecesis Comaclensis, per decretum hujus S. Congregationis Consistorialis diei 29 decembris 1908
per decretum hujus S. Congregationis Consistorialis diei 29 decembris 1908 Ferrariensi conjuncta, denuo separaretur, quum in praesenti civitatis conditio melior evaserit et mensae episcopalis dos restituta sit et sufficiens Episcopi ac dioecesis sustentationi habeatur: Quae quum ita sint, SSmus Dominus Noster Benedictus PP. XV, rem mature perpensa, de consensu R. P. D. Francisci Rossi, Archiepiscopi Ferrariensis necnon Episcopi Comaclensis, Apostolica auctoritate, fidelium Comaclensium votis benigne annuendum censuit, et opportunum ad rem decretum ab haec S. C. Consistoriali editit jussit. In cujus mandati exsecutionem, praesenti consistoriali decreto, valituro perinde ac si Apostolicae sub plumbo Litterae expeditae essent, memorata Comaclensis ecclesia ab
Apostolicae sub plumbo Litterae expeditae essent, memorata Comaclensis ecclesia ab archidioecesi Ferrariensi sejungitur, atque in pristinum statum, in quo erat ante unionem, cum proprio Episcopo restituitur; firmo ut in praesenti et usque ad novi Episcopi adventum et initam ab eo canonicam dioecesis possessionem, R. P. D. Archiepiscopus Ferrariensis eam regat et gubernet ut antea, qua Apostolicus Administrator. Contrariis quibuscumque minime obstantibus. Romae, ex aedibus S. C. Consistorialis, die 7 julii 1920. C. CARD. DE LAI, Episc. Sabinen., Secretarius. V. SARDI, Archiep. Gaesarien., Adsessor. (P. 329). III. Designatio Ordinariorum pro appellatione juxta can. 1594, | 2. Juxta can. 1594 § 2,
juxta can. 1594, | 2. Juxta can. 1594 § 2, Codicis Iuris Canonici pro appellatione: Ramus Archiep. Neapolitanus designavit Ordinarium Salernitanum. « Surrentinus, Ordinarium Amalphitanum. « Capuanus, Ordinarium Neapolitanum. « Neo-Eboracensis, Ordinarium Philadelphiensem. « Bonaerensis, Ordinarium Cordubensem in America. « Winnipegensis, Ordinarium Reginatensem. « Pisanus, Ordinarium Senensem. « Seoensis, Ordinarium Pisanum. « Arborensis, Ordinarium Calatanum. « Acherontinus et Materanensis, Ordinarium Potentinum, « Quitensis, Ordinarium Bolivarensem. Designatio Ordinariorum pro appellatione episcoporum Sanctae Sedi immediate subjectorum. Vigore can. 1594 Codicis Iuris Canonici et art. V decreti Concilii provincialium, a S. C. Consistoriali editi sub die 15 februarii 1919, pro electione tribunalis secundae
editi sub die 15 februarii 1919, pro electione tribunalis secundae instanti: Ramus Archiep. Anconitanus designavit Ordinarium Senogalliensem. « Utinensis, Ordinarium Goritiensem. « Camerinensis, Ordinarium Anconitanum. « Spoletanus, Ordinarium Assisiensem. « Sipontinus, Ordinarium Barrensem. « Episcopi Auximanus et Cingulanus, Ordinarium Anconitanum. « Æsinus, Ordinarium Anconitanum. « Rheatinus, Ordinarium Spoletanum. « Fulginatensis, Ordinarium Perusinum. « Nucerinus et Tadinensis, Ordinarium Perusinum. « Cortonensis, Ordinarium Florentinum. « Pientinus, Ordinarium Senensem. « Triventinus, Ordinarium Theatinum. « Pinnensis et Atriensis, Ordinarium Theatinum. « Fodianus, Ordinarium Barrensem. « Tudertinus, Ordinarium Perusinum. « Placentinus, Ordinarium Mediolanensem. Ramus Administrator Apostolicus Turinensis, Ordinarium Firmae hum. Ramus Abbas Ordinarius Montis Cassini,
Apostolicus Turinensis, Ordinarium Firmae hum. Ramus Abbas Ordinarius Montis Cassini, Ordinarium Capuanum, « Ssmae Trinitatis Cavensis, Ordinarium Neapolitanum. Quas designates Ssmus D. N. Benedictus PP. XV approbare dignatus est. Romae, ex sedibus S. Congregationis Consistorialis, die 28 junii 1920. (P. 331). SACRA CONGREGATIO DE RELIGIOSIS Decretis S. C. de Religiosis Ssmus Dnus Noster Benedictus PP. XV: 20 junii 1920, — Institutum Sororum a Sancto Josepho Torontensi nuncupatum, cujus domus princeps in ipsa civitate Torontinensa sita est, laudavit. Instituti Sororum Franciscalium a Sancto Georgio Martyre nuncupati, cujus domus princeps in dioecesi Osnabrugensi sita est, Constitutiones definitive approbavit. Institutum Sororum a Bono
Osnabrugensi sita est, Constitutiones definitive approbavit. Institutum Sororum a Bono Samaritano nuncupatum, cujus domus princeps in civitate Sydneyensi sita est, Constitutiones approbavit, experimenti gratia, ad septennium. SACRA CONGREGATIO DE PROPAGANDA FIDE I. INSTRUCTIO Circa erectionem quasi-paroeciarum in vicariatibus et praefecturis apostolicis. Cum a pluribus Vicariis et Praefectis Apostolicis huic S. Consilio Christiano Nomini Propagando dubia quaedam de quasi-paroecis earumque erectione proposita fuerint; ad ea tollenda atque ad optatam in agendo uniformitatem inducendam, opportunum visum est sequentes tradere normas, fideliter et diligenter servandas. 1) Ea est sacrorum Canonum mens ut cujusvis seu Vicariatus Apostolici seu Praefecturae territorium in distinctas partes dividatur,
seu Vicariatus Apostolici seu Praefecturae territorium in distinctas partes dividatur, quarum singulae determinatum populum, cum propria ecclesia et peculiari pastore, habeant (can. 216, § 2). Quare vicarii Praefectique Apostolici eo tendere debent ut Missionem sibi concreditam ad hanc suscipiendam aptae constitutionis formam adducant, et, ubi judicaverint ad eam divisionem procedi posse, id perficere non omittant. 2) Non praepropere tamen et inconsiderate urgenda est divisio, praesertim si ea quae necessaria sunt, praevideantur defutura (can. 1415, § 3). Praehocibus in primis habeant Vicarii et Praefecti Apostolici, in erigendis quasi-paroecis utilitatem animarum et quibus incrementis res catholica in suis regionibus adoleverit. Res hinc
quibus incrementis res catholica in suis regionibus adoleverit. Res hinc serio examinetur, audita, ad normiam can. 303, Consiliariorum sententia, vel etiam praecipuorum Missionariorum in congressu adunatorum, prout in can. 303 statuitur. 3) Neque tamen necesse est aut suadendum ut tempus exspectetur quo totum Vicariatus vel Praefecturae territorium in quasi-paroecias dispertiri possit; pedetentim enim et per partes utiliter etiam proceditur, ita ut una pars in quasi-paroecias dividatur, alterius partis divisione in opportunius tempus dilata. 4) Erectio quasi-paroeciae fiat per decretum Ordinarii, quo clare describantur territorii limites. Ubi vero practicale hoc obtineri non possit, sufficit declarasse quae christianitates ad singulas quasi-paroecias pertineant.
non possit, sufficit declarasse quae christianitates ad singulas quasi-paroecias pertineant. Decreto insuper statuatur quae sit acclesia principalis quasi-paroeciae, nec non residentia quasi-parochi. 5) Hujus decreti bina exemplaria conticiantur, quorum unum in arcilio Vicariatus vel Praefecturae Apostolicae, alterum in novae erectae quasi-paroeciae actis adservetur. 6) Constituta quasi-paroecia, ipso facto oriuntur jura et obligations quasi-parochi, quae a Codice juris canonici saatuur (vid. praesertim canones 451, § 2, 454, § 4; 456; 458; 459; 461; 462 et seq.). 7) In erectis quasi-paroecis pro matrimoniorum celebratione attendatur oportet canonibus 1096 et 1055; in locis vero ubi ipsae constitutae non sunt, Missionarii censendi sunt cooperatores
vero ubi ipsae constitutae non sunt, Missionarii censendi sunt cooperatores Vicarii vel Praefecti Apostolici, atque proinde cum licentia generali ab Ordinario concessa valide et licite adsistunt matrimoniis. 8) Similiter ex quasi-paroeciae erectione sequitur ut omnes ecclesiae, capellae vel oratoria, intra fines territorii quasi-paroeciae sita, subsidiaria habeantur et in ejus ditione et dependentia maneant donec quasi-paroecialitatem consequantur vel a quasi-parochi cura exempta fuerint, ad normam can. 464. 9) Optimum demum consilium erit, divisione territorii in quasi-paroecias peracta, dispertiri quoque Vicariatum vel Praefecturam in alios quosque districtus qui plures quasi-paroecias comprehendant, prout iam in aliquibus Vicariatibus laudabiliter factum est, ut ita etiam