jeanflop/post-ocr-correction huggingface dataset:
religiosas, cum consilio nostro tamen et successoribus nostrorum. Videlicet octo cestairatas terrae mairosienses, quos vos, praedicti Ramundus et Alazasia, malueritis et elegeritis ex illis terris quas domus de Bonahur habet juxta mansum dels Espinassos, supradictum et infra terminos infrascriptos, scilicet : a manso Maurello usque in bramam via Espinassos respiciens et descensente versus ripariam de Treve ; et a converso de Ponchoniere usque in vinum Fontis Longae. Et dictam donationem vobis et vestris facio, ut dictum est, pro me et pro omnibus successoribus meis et pro episcopio nemausensi, et specialiter pro domo et loco beatæ Mariæ de Bonahur. Item dono,
pro domo et loco beatæ Mariæ de Bonahur. Item dono, trado et concedo tibi Bernardo et Alazasia, uxori tuae praedictae ego Ramundus praedictus episcopus nemausensis, pro me et pro omnibus successoribus meis et pro dicto episcopio nemausensi, et pro dictae domus et loci beatæ Mariæ de Bonahur, et vestris omnibus juris vel rei sine perpetuum successoribus, omnes videlicet illas tenessiones, possessiones et petias terrae quas olim dicta domina de Bonahur habuit, tam jure emptionis quam jure legatis seu quolibet alio modo a domina Alazasia quondam matre tui dicti Bernardi. Item dono et concedo vobis praedictis, et omnibus successoribus vestris juris
dono et concedo vobis praedictis, et omnibus successoribus vestris juris vel rei in perpetuum, quod omnes originarii dicti mansi del Spinassos, sive alii dictum ramsum excolentes, possint pascere propria animalia sua et pecora et etiam quidquid aliu, ad opus fimandi sive excolendi dictum mansum dels Espinassos, in omnibus pascuis et aquis quæ dicta domus habet generaliter in toto cautio de Rogeriis ; excepto quod non possint nec debeant ibidem pascere nec tenere bestiarium quod dicitur ramada, et excepto quod non mittant animalia nec pecora alia in stabulis dictae domus de Bonahur a die quo secabuntur usque ad diem sancti Michaelis.
Bonahur a die quo secabuntur usque ad diem sancti Michaelis. Item dono et concedo in perpetuum vobis praedictis ego praedictus episcopus quod vos et successores vestri possitis semper dare in accapitum tam praedictum mansum quam praedicta a me vobis concessa seu quamlibet partem eorumdem vestra propria auctoritate et successorum vestrorum, et investire praedicta seu eorum partem, si cultores ibidem deficerent. De qua etiam investitura nullum haberemus laudimium ego vel successores mei, nec etiam de accapitis, dummodo quartum et censum retineritis seu retinerent in eisdem quos in praedictis daretis sive darent ; scilicet si contingeret vos vel successores vestros dictum mansum
; scilicet si contingeret vos vel successores vestros dictum mansum seu aliquid de dicto manso vendere, seu impignorare, tunc ego episcopus supradictus et successores mei haberemus laudimium de dicta venditione seu impignoratione, scilicet tertium decimum denarium ; seu, si alii venderent seu quolibet et modo alienarent ea quæ a vobis tenent vel tenebunt, de praedictis tunc laudimium ad nos et ad nostros successores expectaret. Sciendum est tamen quod vos et successores vestri post vos tenebitis a me et a successoribus meis et a dicto episcopio nemausensi, in feudum, in perpetuum, tam dictum mansum a vobis mihi (ut supradictum est) recognitum
tam dictum mansum a vobis mihi (ut supradictum est) recognitum quam alias tenessiones et terras de dicto manso sive in dicto manso existentes. A me (ut dictum est) vobis concessas; salvo et retento mihi et successoribus meis et dicto episcopo nemausensi, in omnibus et predictis omnibus et singulis directe dominio et laudimio (prout superius est expressum); et in unaquaque cabana quæ unquam fiat in dicto manso seu dictis locis, uno verbeci trium solidorum melgorensium, et uno caseo pro fenaria; et in unaquaque vacinada, uno vacino trium solidorum melgorensium. Promitto etiam vobis ego episcopus supradictus, in mea bona fide, quod haec
vobis ego episcopus supradictus, in mea bona fide, quod haec omnia et singula supradicta, tam a me quam a vobis facta et dicta, firma in perpetuum habebo et servabo, et servari faciam, et nunquam contraveniam ullo modo. Ad hoc autem nos praedicti Bernardus Azemarii et Alazazia., volentes et recipientes praedicta a te dicto domino episcopo nemausensi, pro nobis et successoribus nostris, facimus nos homines Dei et tui iamdicti episcopi nemausensis, flexis genibus et junctis manibus nostris, pro dicto manso et pro omnibus quae a te habemus et recognovimus, seu habituri sumus et praedicto manso et pro censu eorumdem quae tenemus
sumus et praedicto manso et pro censu eorumdem quae tenemus aut habituri sumus et pro dicto manso et pro censu totidem promittimus nos tibi et successoribus tuis dare aut solvere annuatim in perpetuum duas libras cerae, videlicet unam libram (prout supradictum est), pro his quae accipimus per manus tuas; et aliam libram, pro aliis terris et tenesionibus supradictis a te dicto domino episcopo nobis tam datais et concessis quam restituas, existentibus in dicto manso. Ita tamen quod, propter nonsolutum censum, non possint incurriri neque deperdere praedicta nobis nec successoribus nostris; sed quod tu dictus dominus episcopus sive baillus tuus et
sed quod tu dictus dominus episcopus sive baillus tuus et tuorum successorum possis seu possint dictum censum petere et nos et successorso nostros compellere ad eum solvendum de rebus nostris et redditibus dicti mansi. Acta sunt haec in stellar caminata de Uimensatio, coram ad hoc vocatis testibus: Guilhermo de Sala, priore Aulatii; Johanne de Montelauro, canonico Nemausensi; P., archipresbitero Aridensi; Guilhermo d’Anzalo, praetor ecclesiae Sancti Juliani; Guilhermo de Salas, Guilhermo de Morerio, Guilhermo Bossigoto, sacerdotibus, et pluribus aliis. Et dominus Petrus Natalis, publicus notarius Aridii quondam, qui praedicta notavit, his omnibus interfuit. De cujus notis ego Ramundus Planioli, publicus terra
omnibus interfuit. De cujus notis ego Ramundus Planioli, publicus terra Aridii notarius, auctoritate et mandato curiae nobilis viri domini Guilhermi de Andusivis haec omnia assumpsit, conficiens inde duo instrumenta per alphabetum divisa et signum meum apposui. (Arch. du Gard, G. 97). (17 juillet). — Sit notum praesentibus et fiat posteris manifestum quod, anno Incarnationis dominicae millenstimo ducentesimo quarantesimo novo, videlicet decimo sexto kalendas augusti, domino Ludovico rege Francorum regnante, Quaestio seu controversia vertebatur inter clementissimum patrem dominum Ramundum, divina gratia episcopum nemausensem, nomine ecclesiae et domus de Bonahur de Ozillone, ex una parte, — et Ramundum de Barre, filium quondam
ex una parte, — et Ramundum de Barre, filium quondam Rajuundi de Barre, ex altera, super eo quod dictus Ramundus de Barre dicebat et proponebat quod illud pasturale, seu pascua ilia, seu illud quidquid sit quod ipse Ramundus de Barre dedit in accapitum Pontio quondam, priori dictae ecclesiae vel domus de Bonahur, et suis successoribus, non valere; ilia ratione seu rationibus illis quia, ex conventionis habita inter ipsos, ut ipse Ramundus de Barre dicebat, non debebat transferre accapitum in majorem dominum, et quia, ut ipse dicebat, dicta res data in accapitum valebat duplum et plus pretio dato, et reipsa deceptio
accapitum valebat duplum et plus pretio dato, et reipsa deceptio facta fuerat ultra dimidium justi pretii. Praeterea proponebat dictus Raimundus de Barre dictum accapitum cecidice in comissum, ex cessatione censuum non solutus. Et contra, ex parte dicti domini episcopi et ab ipso respondebatur quod eadem erat ecclesia sive domus de Bonahur et ipse domini episcopi et capitulum nemausense, ad quod dictum capitulum tunc dicta ecclesia de Bonahur pertinebat; et, licet in solutione canonis fuisset cessatum, in integrum dictus dominus episcopus, nomine dictae ecclesiae, poterat restituere vel debet. Praeterea dicebat dictus dominus episcopus dictum Ramundum de Barre jurasse seu contradixit accapitum,
dominus episcopus dictum Ramundum de Barre jurasse seu contradixit accapitum, aliquo jure vel ratione aliqua, non venire. Tandem dictae partes, mediantibus amicis eorum communibus, in modum infrascriptum convenerunt: Scilicet quod dictus Ramundus de Barre donavit, dedit, cessit, tradidit, concessit et laudavit in perpetuum in accapitum dicto domino episcopo nemausensi, recipiente nomine dictae ecclesiae et domus de Bonahur, et successoribus ejus, nomine dictae ecclesiae vel domus, ad omnes voluntates suas et ipsius dicti domini episcopi et successorum in perpetuum faciendas, ad dandum, vendendum seu impignorandum, vel alio quolibet modo alienandum, contra consilio tamen dicti Raimundi de Barre et suorum, exceptis militibus
consilio tamen dicti Raimundi de Barre et suorum, exceptis militibus et locis religiosis, videlicet: Pascua et pasturalia, herbas, olla, aquas et quaecumque omnia quae cumque ad pascua animalium pertinent et pertinere possunt, excepto pasquerio fagae, quæ sunt infra terminos infrascriptos sive bolus seu infra terminations seu confruntationes subsequentes: videlicet: A summitate marques Aigoaldi supra mansum Obrietz usque ad Fontem-Frigidum; et ab alia parte nonum (?) transit strata vetus usque ad stratam de Calmel; et ab alia parte sicuti descendit ad calles de Cumbalata ad transcursum et conjungitur marques dictae de l’Algoal. Dedit etiam et concessit introitum et exitum necessarium, liberum
l’Algoal. Dedit etiam et concessit introitum et exitum necessarium, liberum et utilem animalibus et pastoribus et custodibus animalium ad praedicta pasqueria, scilicet ad eundum, redeundum, festandum et commorandum. Item dedit et concessit quod pastores et custodes animalium possint accipere et percipere ligna de nemore ipsius Ramundi de Barre, quod est infra dictos terminos, ad domus ibi faciendas et ad ignem et lectos ibidem faciendos, prout dictis pastoribus, custodibus seu in animalibus erit utile sive necessarium, infra suprascriptas confruntationes; et quod possint dicti dominus episcopus et ejus successores, nomine dictae ecclesiae de Bonahur, immittere vel immittii facere in dictis pascuis et
de Bonahur, immittere vel immittii facere in dictis pascuis et omnibus supradictis, excepto pasquerio fagae. Concessit etiam dictus Ramundus de Barre praefato domino episcopo et suis successoribus, nomine dictae ecclesiae, quod ipse possit vendere herbas jamedictas et pascua et omnia supradicta ad pascua pertinentia, pro voluntate sua, ad tempus tamen, non ad in perpetuum, sine consilio ipsius Ramundi de Barre et suorum. CORRECTION ### A me (ut dictum est) vobis concessas; salvo et retento mihi et successoribus meis et dicto episcopo nemausensi, in omnibus et predictis omnibus et singulis directe dominio et laudimio (prout superius est expressum); et in unaquaque
dominio et laudimio (prout superius est expressum); et in unaquaque cabana quæ unquam fiat in dicto manso seu dictis locis, uno verbeci trium solidorum melgorensium, et uno caseo pro fenaria; et in unaquaque vacinada, uno vacino trium solidorum melgorensium. Promitto etiam vobis ego episcopus supradictus, in mea bona fide, quod haec omnia et singula supradicta, tam a me quam a vobis facta et dicta, firma in perpetuum habebo et servabo, et servari faciam, et nunquam contraveniam ullo modo. Ad hoc autem nos praedicti Bernardus Azemarii et Alazazia., volentes et recipientes praedicta a te dicto domino episcopo nemausensi, pro nobis et
praedicta a te dicto domino episcopo nemausensi, pro nobis et successoribus nostris, facimus nos homines Dei et tui iamdicti episcopi nemausensis, flexis genibus et junctis manibus nostris, pro dicto manso et pro omnibus quae a te habemus et recognovimus, seu habituri sumus et praedicto manso et pro censu eorumdem quae tenemus aut habituri sumus et pro dicto manso et pro censu totidem promittimus nos tibi et successoribus tuis dare aut solvere annuatim in perpetuum duas libras cerae, videlicet unam libram (prout supradictum est), pro his quae accipimus per manus tuas; et aliam libram, pro aliis terris et tenesionibus supradictis a
et aliam libram, pro aliis terris et tenesionibus supradictis a te dicto domino episcopo nobis tam datais et concessis quam restituas, existentibus in dicto manso. Ita tamen quod, propter non solutum censum, non possint incurriri neque deperdere praedicta nobis nec successoribus nostris; sed quod tu dictus dominus episcopus sive baillis tuus et tuorum successorum possis seu possint dictum censum petere et nos et successorso nostros compellere ad eum solvendum de rebus nostris et redditibus dicti mansi. Acta sunt haec in stellar caminata de Uimensatio, coram ad hoc vocatis testibus: Guilhermo de Sala, priore Aulatii; Johanne de Montelauro, canonico Nemausensi; P.,
de Sala, priore Aulatii; Johanne de Montelauro, canonico Nemausensi; P., archipresbitero Aridensi; Guilhermo d’Anzalo, praetor ecclesiae Sancti Juliani; Guilhermo de Salas, Guilhermo de Morerio, Guilhermo Bossigoto, sacerdotibus, et pluribus aliis. Et dominus Petrus Natalis, publicus notarius Aridii quondam, qui praedicta notavit, his omnibus interfuit. De cujus notis ego Ramundus Planioli, publicus terra Aridii notarius, auctoritate et mandato curiae nobilis viri domini Guilhermi de Andusivis haec omnia assumpsit, conficiens inde duo instrumenta per alphabetum divisa et signum meum apposui. (Arch. du Gard, G. 97). (17 juillet). — Sit notum praesentibus et fiat posteris manifestum quod, anno Incarnationis dominicae millenstimo ducentesimo quarantesimo
fiat posteris manifestum quod, anno Incarnationis dominicae millenstimo ducentesimo quarantesimo novo, videlicet decimo sexto kalendas augusti, domino Ludovico rege Francorum regnante, Quaestio seu controversia vertebatur inter clementissimum patrem dominum Ramundum, divina gratia episcopum nemausensem, nomine ecclesiae et domus de Bonahur de Ozillone, ex una parte, — et Ramundum de Barre, filium quondam Rajuundi de Barre, ex altera, super eo quod dictus Ramundus de Barre dicebat et proponebat quod illud pasturale, seu pascua ilia, seu illud quidquid sit quod ipse Ramundus de Barre dedit in accapitum Pontio quondam, priori dictae ecclesiae vel domus de Bonahur, et suis successoribus, non valere; ilia
vel domus de Bonahur, et suis successoribus, non valere; ilia ratione seu rationibus illis quia, ex conventionis habita inter ipsos, ut ipse Ramundus de Barre dicebat, non debebat transferre accapitum in majorem dominum, et quia, ut ipse dicebat, dicta res data in accapitum valebat duplum et plus pretio dato, et reipsa deceptio facta fuerat ultra dimidium justi pretii. Praeterea proponebat dictus Raimundus de Barre dictum accapitum cecidice in comissum, ex cessatione censuum non solutus. Et contra, ex parte dicti domini episcopi et ab ipso respondebatur quod eadem erat ecclesia sive domus de Bonahur et ipse domini episcopi et capitulum nemausense,
domus de Bonahur et ipse domini episcopi et capitulum nemausense, ad quod dictum capitulum tunc dicta ecclesia de Bonahur pertinebat; et, licet in solutione canonis fuisset cessatum, in integrum dictus dominus episcopus, nomine dictae ecclesiae, poterat restituere vel debet. Praeterea dicebat dictus dominus episcopus dictum Ramundum de Barre jurasse seu contradixit accapitum, aliquo jure vel ratione aliqua, non venire. Tandem dictae partes, mediantibus amicis eorum communibus, in modum infrascriptum convenerunt: Scilicet quod dictus Ramundus de Barre donavit, dedit, cessit, tradidit, concessit et laudavit in perpetuum in accapitum dicto domino episcopo nemausensi, recipiente nomine dictae ecclesiae et domus de Bonahur, et
nemausensi, recipiente nomine dictae ecclesiae et domus de Bonahur, et successoribus ejus, nomine dictae ecclesiae vel domus, ad omnes voluntates suas et ipsius dicti domini episcopi et successorum in perpetuum faciendas, ad dandum, vendendum seu impignorandum, vel alio quolibet modo alienandum, contra consilio tamen dicti Raimundi de Barre et suorum, exceptis militibus et locis religiosis, videlicet: Pascua et pasturalia, herbas, olla, aquas et quaecumque omnia quae cumque ad pascua animalium pertinent et pertinere possunt, excepto pasquerio fagae, quæ sunt infra terminos infrascriptos sive bolus seu infra terminations seu confruntationes subsequentes: videlicet: A summitate marques Aigoaldi supra mansum Obrietz usque ad
videlicet: A summitate marques Aigoaldi supra mansum Obrietz usque ad Fontem-Frigidum; et ab alia parte nonum (?) transit strata vetus usque ad stratam de Calmel; et ab alia parte sicuti descendit ad calles de Cumbalata ad transcursum et conjungitur marques dictae de l’Algoal. Dedit etiam et concessit introitum et exitum necessarium, liberum et utilem animalibus et pastoribus et custodibus animalium ad praedicta pasqueria, scilicet ad eundum, redeundum, festandum et commorandum. Item dedit et concessit quod pastores et custodes animalium possint accipere et percipere ligna de nemore ipsius Ramundi de Barre, quod est infra dictos terminos, ad domus ibi faciendas et
quod est infra dictos terminos, ad domus ibi faciendas et ad ignem et lectos ibidem faciendos, prout dictis pastoribus, custodibus seu in animalibus erit utile sive necessarium, infra suprascriptas confruntationes; et quod possint dicti dominus episcopus et ejus successores, nomine dictae ecclesiae de Bonahur, immittere vel immittii facere in dictis pascuis et omnibus supradictis, excepto pasquerio fagae. Concessit etiam dictus Ramundus de Barre praefato domino episcopo et suis successoribus, nomine dictae ecclesiae, quod ipse possit vendere herbas jamedictas et pascua et omnia supradicta ad pascua pertinentia, pro voluntate sua, ad Hæc, inquam, dedit et concessit dictus Ramundus de Barre prædicto
Hæc, inquam, dedit et concessit dictus Ramundus de Barre prædicto domino episcopo et successoribus suis, nomine dictæ ecclesiæ de Bonahur, modo suprodicto, salvis et retentis sibi Ramundo de Barre et successoribus suis in memoratis locis dominio superiori et introitus, et firmanciis, et caciis et autoribus, et esparracis, et etiam in hominibus ibidem habitantibus et commorantibus vel transeuntibus, si ibi delinquent, cujuscumque sint; et salvis et retentis hominibus suis, habitantibus et habitaturis in mansis de Rosses, dels Obrietz, scilicet quod ipsi homines praedicti possint pascere vel pasci facere, in pascuis prædictis, animalia sua et de terra vicinorum in cabanis et en
animalia sua et de terra vicinorum in cabanis et en parregues, quas vel quæ ibi fecerint de aratis vel vaciniis. Et salvis et retentis sibi Ramundo de Barre et successoribus suis viginti solidis melgoriensibus exsolvendis et praestandis sibi solvatim, in festum omnium Sanctorum, a praefato domino episcopo et a successoribus suis, nomine dictæ ecclesiæ sive domus, vel ab alio, mandato seu nomine dicti domini episcopi vel successorium suorum sive domus vel ecclesiæ supradictæ. Et salvo et retinuto etiam sibi dicto Ramundo de Barre blado, si feret ibi. Item praefatus Ramundus de Barre confessus fuit et recognovit dicto domino episcopo se
de Barre confessus fuit et recognovit dicto domino episcopo se dedisse ad accapitum Pontio, priori quondam ecclesiæ de Bonahur et ipsi ecclesiæ omnia praedicta modo et forma suprascriptis, et se habuisse nomine accapiti a dicto priori quingentos solidos viennenses, in quibus praestitutialiter renunciavit exceptioni non numeratæ et non habitæ pecuniæ et accapiti non solvit. Et promisit dictus Ramundus, sub obligatione bonorum suorum, praedito domino episcopo, stipulanti nomine dictæ domus vel ecclesiæ praedictæ, praedictas pasturas sive pasturales, et omnia praedicta et singula ad eas pasturas pertinentia, in perpetuum teneant et possideant pacifice et quiete; et quod, si quid ibi per aliquem
pacifice et quiete; et quod, si quid ibi per aliquem ablatum vel evictum jure fuerit, vel etiam particulariter et totaliter, illud evictum vel jure ablatum restituet dicto domino episcopo et suis successoribus, nomine dictæ ecclesiæ sive domus. Et pro his singulis complendis se et bona sua obligavit praedito domino episcopo, et successoribus suis, nomine dictæ domus vel ecclesiæ memoratæ. Promisit etiam se nullos dixisse vel fecisse, nihilque dicturum vel factum quominus praedicta omnia et singula sua semper idem servient firmitate. Et si praedictae pasturas vel pasturales, cum praescriptionibus suis pertinentiis, duplum et triplum vel quid plus praedicta summa quingentorum solidorum
duplum et triplum vel quid plus praedicta summa quingentorum solidorum viennensium valebat seu valet seu valere posset seu poterit in futurum, illud totum, quidquid sit vel fuerit, donavit, cessit et concessit ex certa scientia, donatione inter vivos, praefato domino episcopo, nomine dictæ domus. Et promisit per stipulationem dignam dictus Ramundus de Barre praedito domino episcopo, sub obligatione bonorum suorum, sanctisque Dei evangelii corporaliter ab ipso tactis juravit eidem domino episcopo quod praedicta omnia et singula rata et immota in perpetuum habeat et observet et ea compleat et attendat, contraque numquam veniat, jure aliquo vel occasione. Promisit etiam in bonafide, sine
veniat, jure aliquo vel occasione. Promisit etiam in bonafide, sine corporali juramento, idem Ramundus de Barre, sub obligatione bonorum suorum, praefato domino episcopo stipulanti se facturum et curaturum quod fratres et domina mater sua, scilicet ipsius dicti Ramundi de Barre, laudabunt, ratificabunt et confirmabunt omnia et singula supradicta, et quod dicto domino episcopo, nomine dictæ domus vel ecclesiæ, donabunt, cedent et absolvent, si quid juris in praedictis vel pro praedictis haberent ex quacumque causa vel habere possent. Et recognovit dictus Ramundus de Barre praedito domino episcopo se ab ipso dominum habuisse et recepisse, tam pro praesenti compositione seu conventioni, quam
habuisse et recepisse, tam pro praesenti compositione seu conventioni, quam pro censu sibi non soluto, in tempore praeterito, decem libras viennenses. Super quibus et generaliter super omnibus praedictis, de facto certus et de jure certioratus, renunciavit exceptioni non numeratæ et non habitæ pecuniæ, et omnibus aliis juris auxiliis et beneficiis quibus contra praedicta vel praedicorum aliquid venire posset, tempore praesenti vel in posterum quandocumque. Et memoratus dominus episcopus, praescripta recipiens nomine sæpe dictæ domus vel ecclesiæ de Bonahur, se praedicto Ramundo de Barre stipulanti ad solvendum et praestandum eidem Ramundo de Barre et suis successoribus praedictas viginti solidis melgorienses censuales,
de Barre et suis successoribus praedictas viginti solidis melgorienses censuales, annis singulis, ad dictum festum omnium Sanctorum. Facta sunt hæc apud Surdonicos, in statu ecclesiæ. Praesentibus et rogatis testibus : domino Pontio Joyni, canonicero nemausensi; domino Bernardo de Geolon, jurisperito, rectore ecclesiæ Sancti Marcelli de Fonte-Folhoso; magistro Guilhermo, rectore ecclesiæ de Varalauga; Geraldo de Salteto, presbitero; Bernardo Loet, rectore ecclesiæ de Parinanicis; Petro de Rivo-Sico, clerico; domino Ramundo de Barre; Berengario de Fara; Bernardo de Montissanicis; Guilhermo Gaufrido; et me Guilhermo de Gaubio, publico notario, qui, mandato praedicti domini episcopi et dicti Ramundi de Barre, haec scripsi et signum meum
et dicti Ramundi de Barre, haec scripsi et signum meum apposui. (Arch. dioc. G. 97). 1251 (15 mars). — Aimo Domini millesimo ducentesimo quinquagesimo primo, et idus martii, regnante Ludovico, rege Francorum. Nos, Ramundus, Dei gratia nemausensis episcopus, bona fide et sine dolo, pro nobis et futuris successoribus nostris, et pro utilitate domus de Bonahur et pro ipsa domo, donamus, concedimus et tradimus ad accapitum tibi Ramundo Fabre, de Moleriis, et tuis et quibus te vulneris, exceptis militibus, clericis et domibus religiosas, mansus de Croso, domus de Bonahur, qui est in Tessona, id est parrochia de Moleriis, cum omnibus pertinentiis