izzako/sundanese-pixelgpt huggingface dataset:
Ku ayana sarana jeung prasarana kaséhatan dina wangun Rumah Sakit, Puskesmas, Polindes, Posyandu, apoték, jrrd
mangrupa sarana pikeun ngaronjatkeun jeung ngarojong kualitas kahirupan masarakat
Kabupaten Toba miboga 50 unit sarana kaséhatan nu diwangun ku: 3 unit Rumah Sakit, aya di Kacamatan Balige, Laguboti, jeung Porsea 1 unit Rumah Sakit Kusta, aya di Kacamatan Laguboti 19 unit Puskesmas, nyebar rata di unggal kacamatan 32 unit Puskesmas Pembantu (pustu), nyebar rata di unggal kacamatan 82 unit Polindes, nyebar rata di unggal kacamatan 275 unit Posyandu, nyebar rata di unggal kacamatan
Posyandu, nyebar rata di unggal kacamatan Ékonomi
Numutkeun Statistik Daérah Toba taun 2014, salila 3 taun panungtungan pertumbuhan ekonomi di Toba sok positip
PDRB Perkapita téh nyaéta PDRB (dumasar harga nu berlaku) dibagi ku jumlah penduduk pertengahan taun
Taun 2013 besarna PDRB Perkapita Kabupatén Toba ngahontal Rp
28,24 juta kalayan laju ningkatna 12,36 persen dibandingkeun jeung PDRB Perkapita taun 2012 nu sakitar Rp
Besarna PDRB perkapita Kabupatén Toba taun 2013 nyicingan urutan ka-7 ti 33 Kabupatén/Kota di Sumatera Utara saenggeus Batubara, Medan, Deli Serdang, Labuhan Batu Selatan, Labuhan Batu Utara, jeung Binjai
PDRB Kabupatén Toba nyumbang sakitar 1,24 persén kana kabentukna PDRB Sumatera Utara taun 2013 Tatanén
Sakabéhna warga Kabupatén Toba ngantungkeun kahirupanana ka séktor tatanén
Ieu téh bisa katémbong tina lega wewengkon lahan pertanian, utamana lahan persawahan
Pertanian jadi séktor anu jadi andalan pikeun Kabupatén Toba dina ngagerakkeun ékonomi daérah
Taun 2016 séktor ieu méré kontribusi anu kacukupan gedé dina kabentukna PDRB Kabupatén Toba, nyaéta sakitar 34,93 persén tina total PDRB
Kabupatén Toba téh salah sahiji daérah panggedéna nu ngahasilkeun paré jeung jagong di Sumatera Utara
Upami dibandingkeun jeung kabupatén séjén, produksi paré di Toba ngahontal 3,81 persén tina sakabéh produksi paré di Sumatera Utara sarta aya dina réngking ka-dalapan
Sajaba ti paré jeung jagong, hasil tatanén di Kabupatén Toba ogé kaasup cabé, bawang beureum, bawang bodas, bawang daun, sampeu, andaliman, suuk, sayur mayur, jeung sajabana
Ogé, pikeun buah-buahan, anu cukup poténsial di Kabupatén Toba nyaéta buah buah, alpuket, durén, cau, jeruk, jeung danas
Tatanén perkebunan lolobana diurus sorangan ku masarakat
Tatanén perkebunan nu diurus ku perusahaan perkebunan masih kénéh saeutik
Kopi téh komoditi andalan tatanén perkebunan rakyat nu miboga prospék anu hadé
Lamun urang tingali tina lega taneuh anu dipelakan, tatanén kopi téh tatanén perkebunan rakyat nu lega taneuhna panglobana dibandingkeun jeung tatanén perkebunan séjénna
Lega taneuh tatanén kopi taun 2016 sakitar 3.558,83 Ha
Lain kawas tatanén perkebunan rakyat séjénna, tatanén kopi nyebar di sakabéh kacamatan, Kecamatan Habinsaran téh daérah nu miboga wewengkon tatanén kopi panglega dibandingkeun jeung kacamatan séjénna di Kabupatén Toba
Sajaba ti kopi, komoditi perkebunan séjénna nyaéta karét, menyan, cengkéh, jeung kawung
Usaha ingon-ingon lolobana ogé diurus jeung diusahakeun ku masarakat salaku usaha di imah
Sato ingon patani bisa digolongkeun jadi ingon patani badag, ingon patani alit, jeung unggas
Hewan patani badag kaasup sapi, kerbau jeung kuda
Hewan patani alit kaasup kembing, domba jeung babi
Sedengkeun unggas kaasup hayam jeung meri
Usaha perikanan lolobana ogé diurus salaku usaha di imah, boh pikeun ngabudidayakan boh pikeun ngala lauk
Budidaya lauk dilakukeun di balong, sawah, jaring apung, kolam cai palid, jeung ngabinihkeun, sedengkeun usaha ngala lauk dilakukeun di situ, walungan, jeung rawa
Produksi lauk Kabupatén Toba numutkeun BPS Toba taun 2013 sakitar 11.174,6 ton anu diwangun ku 1.052,9 ton hasil ngala jeung 10.121,7 ton hasil budidaya
Hasil tina komoditi perikanan nyaéta lauk emas, lauk nila, lauk mujaér, lélé, gabus, jeung lauk pora-pora
Hasil leuweung anu pang lobana dihasilkeun tayalian kai eucalyptus jeung pulp
Jumlahnya masing-masing nepi ka 37.228,42 ton sarta178.676,11 méter kubik
Salian éta, leuweung di daérah ieu ogé ngahasilkeun suluh, hoe, sarta geutah tusam
Jumlah pasar di Kabupatén Toba téh aya di ampir sakabéh kacamatan, iwal ti Kacamatan Tampahan jeung Siantar Narumonda
Masing-masing pasar ogé miboga dinten pasar anu béda-béda
Jumlah pasar di Kabupatén Toba aya 13 pasar jeung 354 kios anu dipaké ku para dagang pikeun ngajualan
Jumlah usaha industri alit di Kabupatén Toba taun 2016 aya 814 usaha jeung jumlah pagawé anu katarik aya 1.534 urang
Ti jumlah usaha éta, industri sandang jeung kulit nyaéta industri alit kalawan jumlah usaha nu panglobana, nyaéta: 514 usaha (63,14 persén) jeung pagawé sakitar 860 urang
Numutkeun kacamatan, industri sandang jeung kulit nu panglobana aya di Kacamatan Uluan kalawan 219 usaha jeung 219 pagawé sarta Tampahan kalawan 75 usaha jeung 75 pagawé
Industri pangan nyekel rangking kadua panglobana saatos industri sandang jeung kulit kalawan 108 usaha jeung 250 pagawe
Industri ieu panglobana kapanggih di Kacamatan Balige kalawan 25 usaha anu narik 50 urang pagawé sarta Kecamatan Habinsaran kalawan 10 usaha jeung 38 pagawé
PLTA Asahan I anu dioperasikan ku PT Indonesia Asahan Aluminium (Inalum), jeung perusahaan pulp PT Toba Pulp Lestari (TPL) aya di kabupatén ieu
Sarana jeung prasarana
Listrik jeung cai nginum
Cai anu bersih téh mangrupakeun kabutuhan anu kacida pentingna pikeun kahirupan manusa
Kabutuhan kana cai bersih utamana pikeun kaperluan nginum
Nepi ka taun 2016 ngan aya genep kacamatan di Kabupatén Toba anu tiasa ngarasakeun cai bersih anu dikkokolakeunku PDAM Tirtanadi Cabang Toba anu nyebar di 49 désa/kalurahan kalawan jumlah palanggan sakitar 5.913 jalma
Ka genep kacamatan éta nyaéta Kacamatan Balige, Laguboti, Porsea, Pintu Pohan Meranti, Ajibata, jeung Parmaksian
Jalan di Kabupatén Toba dina taun 2016 aya kana 1.006,49 km anu kabagi ku jalan nagara panjangna 60,89 Km, jalan propinsi panjang 199,50 Km sarta jalan Kabupatén panjangna 746,10 Km
Kacamatan Habinsaran mangrupakeun kacamatan anu mibanda jalan pangpanjangna kurang leuwih 15,36% sarta kecamatan Ajibata merupakan kacamatan anu mibanda jalan pangpondokna kurang leuwih 1,53% tina total jalan di Kabupatén Toba
Perairan Danau Toba ogé boga fungsi minangka prasarana transportasi cai anu ngahubungkeun wewengkon, utamana ngahubungkeun Pulo Samosir jeung wewengkon Toba
Darmaga Ajibata anu mangrupa darmaga pangsibukna, kalawan jumlah kapal penumpang jeung kapal barang anu datang ka darmaga dina taun 2016 ngahontal 6.956 kapal, 196.069 panumpang jeung 3.910,4 ton barang masing-masing
Dirojong ku sumber daya alam jeung kaéndahan Dano Toba, séktor pariwisata mangrupa séktor poténsial anu bisa jadi andelan di Kabupatén Toba
Jumlah wisatawan nu datang ka Kabupatén Toba dina taun 2015 nya éta 114.594 wisatawan; diantarana ku 11.828 wisatawan asing jeung 102.766 wisatawan doméstik
Jumlah hotél di Kabupatén Toba dina taun 2016 aya 26 hotél, kalayan 591 kamar
Sawatara tempat wisata anu kasohor di Kabupatén Toba Somasir nyaéta, Basisir Bul-Bul, Curug Natumika &amp; Sampuran Harimau, Curug Siboruon, Bukit Tarabunga, Museum Batak Tb Silalahi Center, Curug Simanimbo, Pantai Pasifik Porsea jeung sajabana
Sababaraha inohong pituin ti Kabupatén Toba, tayalian:
Kabupatén Bener Meriah nyaéta salah sahiji kabupatén di propinsi Acéh, Indonésia
Kabupatén ieu téh aslina mah dipisahkeun tina Kabupatén Acéh Tengah
Dugi ka ahir taun 2023, jumlah jalmi anu cicing di Bener Meriah aya kira-kira 175.781 jiwa.. Kabupatén Bener Meriah, puseur pamaréntahanana aya di Simpang Tiga Redelong, éta lega wewengkonana 1.454,09 km² Aya 10 kacamatan jeung 233 désa
Umumna urang di dieu mah suku Gayo
Basa anu mindeng dipaké di dieu téh basa Gayo, salian basa Indonésia
Di Bener Meriah aya bandara ngaranna Rembele, nu ngalayanan dua kabupatén éta, nyaéta Acéh Tengah jeung Bener Meriah
Bener Meriah mangrupikeun lokasi Radio Rimba Raya anu nyiarkeun kadaulatan Indonésia ka dunya internasional nalika Agrési Militér Walanda I. Ayeuna Radio Rimba Raya diabadikeun jadi tugu di Kacamatan Pintu Rime Gayo
Bener Meriah perenahna di 4° 33 50–4° 54 50 "Lintang Utara" sareng 96° 40 75- 97° 17 50 "Bujur Timur" kalawan luhurna 100–2.500 tina beungeut cai laut rata-rata mdpl
Kabupatén Bener Meriah mibanda wates wilayah saperti dihandap ieu: Sajarah
Kabupatén Bener Meriah mangrupa hasil pamekaran Kabupatén Acéh Tengah dumasar kana UU No
41 Taun 2003 tanggal 18 Désémber 2003 ngeunaan ngawujudkeun Kabupatén Bener Meriah di Propinsi Acéh
Kabupatén ieu diresmikeun ku "Mendagri" tanggal 7 Januari 2004
Ngaran Bener Meriah disawang kawasna asal ti Beuner Meria, putra Raja Linge XIII
Puisi Mude Kala nyaritakeun yén nalika alit, Beuner Meria sareng adina sééngéda dicandak ku indungna ka Kasultanan Acéh saatos ramana pupus
Tahta Karajaan Linge lajeng dicekel ku Raja Linge XIV anu tayalian lanceukna Raja Linge XIII
Nalika aranjeunna dewasa, Beuner Meria sareng Sengeda balik deui ka Linge sareng ménta tahta karjaan ti pamanna
Hanjakal, paman éta malah ngahukum pati ka dua lanceukna
Nurutkeun legenda, Beuner Meria henteu maot sarta robah jadi gajah bodas, sedengkeun kahirupan Sengeda disalametkeun ku algojo anu sakuduna ngaéksekusi anjeunna
Ayana gajah bodas ieu kadéngé ku Sultan Acéh
Sultan Acéh menta supaya ieu gajah bodas dibikeun ka manéhna
Nalika anjog ka puseur dayeuh Kasultanan Acéh, ieu gajah bodas ngamuk
Ngamuk gajah bodas ieu hasil diperuhkeun ku Sengeda
Lajeng anjeunna ngabejaan asal muasal gajah bodas ieu
Sultan Acéh lajeng maréntahkeun Raja Linge XIV pikeun diéksékusi, tapi teu tulus alatan indungna Beuner Meria ngahampura
Raja Linge XIV ngan dihukum mayar denda
Antukna, Sengeda diangkat janten raja Linge kalawan nampi gelar Raja Linge XV
Sawatara eta, nami Beuner Meria diabadikeunn janten nami salah sawios daérah di Tanah Gayo
Radio Rimba Raya
Radio Rimba Raya (Desember 1948–... 1949) tayalian Radio Republik Indonesia Darurat anu disiarkan kuTentara Republik Indonesia Divisi X/Acéh pimpinan Kolonel Husin Yusuf
Radio ieu mimiti siaran tisaprak kajadian Agrési Militér Walanda I nepi ka Konferensi Meja Bundar lekasan jeung tentara Walanda ditarik mundur ti Indonesia
Dumasar kana data Dinas Kependudukan dan Pencatatan Sipil Kabupatén Bener Meriah Taun 2022, Populasi di Bener Mériah aya 168.469 urang, diwangun ku 85.040 lalaki (50,48% tina total populasi) jeung 83.429 awéwé (49,52% tina total populasi)
Ditilik tina sebaran penduduk panglobana aya di Kacamatan Bukit, nya éta 31.155 jiwa atawa 18,49% tina jumlah pangeusidi Bener Meriah
Kacamatan Syiah Utama jumlah pangeusi pangleutikna, nya éta 2.482 jiwa atawa 1,47% tina jumlah pangeusi
Kabupatén Merangin nyaéta hiji kabupatén di Propinsi Jambi, Indonesia
Kabupatén ieu mangrupa Kabupatén panggedéna di Propinsi Jambi, kalawan legana 7.668,61 km² nu kabagi jadi 24 Kacamatan jeung populasi 357.315 jiwa (2020)
Kabupatén ieu nu boga puseur kota di kacamatan Bangko, ogé mangrupa salah sahiji kabupatén pangkolotna di propinsi Jambi sanggeus kabupatén Batanghari
Dumasar Kaputusan Sidang Komite Nasional Indonésia (K.N.I) Sumatra di Bukit Tinggi dina taun 1946 ditetepkeun yén Pulo Sumatra dibagi ngajadi tilu sub Propinsi, tayalian: Satuluyna nganggo UU Nomor 10 taun 1946 sub propinsi ieu ditetepkeun ngajadi propinsi, anu mana daérah Kerésidenan Jambi anu diwangun ku sababaraha kawadanaan, diantawisna kawadanaan Bangko, Kawadanaan sarolangun, kawadanaan muara bungo sareng kawadanaan Tebo sangiji sareng Provinsi Sumatra Tengah
Dumasar kana Undang-undang Nomor 12 Taun 1956 ngeunaan diadegkeuna daérah "otonom" Kabupatén di Propinsi Sumatera Tengah, diadegkeun Kabupatén Merangin anu diwangun ku kawedanan Bangko, Sarolangun, Bungo sareng Tebo kalawan puseur dayeuhna di Muaro Bungo, nanging sacara éféktif aktivitas pamaréntah Daérah Otonom Pamaréntah Kabupatén Merangin aya di Bangko, sareng sabada barontakna PRRI 1958 kantor Bupati Merangin anu perenahna di Bangko di tumpurkeun ku PRRI, salajengna
Bangko di tumpurkeun ku PRRI, salajengna kagiatan pamaréntahan di dialihkeun ka Muara Bungo Ku ayana Undang-Undang Darurat Nomor 19 taun 1957 ngeunaan diadegkeunna Daérah-Daérah "Tingkat" I Sumatra Kulon, Jambi dan Riau
Daérah "Tingkat" I Jambi yang terdiri dari: Salajengna ayana "aspirasi" masarakat di wilayah tilas Kawedanaan Bangko, Sarolangun jeung Tebo anu mikahoyong Kabupatén Merangin di pecah ngajadi dua Kabupatén, dumasar kana UU No
7 taun 1965 ngeunaan diadegkeunna Daérah "Tingkat" II Sarolangun Bangko sareng Daérah "Tingkat" II Tanjung Jabung, ngalangkungan ieu UU Bangko ditetepkeun janten puseur dayeuh Kabupatén Sarolangun Bangko, anu Kantor Bupati perenahna di Ujung Tanjung Muara Masumai Bangko
Salajengna dina taun 1980an diadegkeun puseur pamarentahan di jalan Jendral Sudirman Km 2, sareng kantor Bupati ogé dialihkeun ka puseur kantor-kantor éta, ari kantor anu lami jadi Kantor "Dinas Pendapatan Daerah Tingkat" II Sarolangun Bangko
Salajengna dilaksanakeun deui pamekaran wilayah Daérah Tk II Sarolangun Bangko dumasar kana UU No
54 tahun 1999 ngeunaan diadegkeunna Kabupatén Sarolangun, Kabupatén Tebo, Kabupatén Muaro Jambi sareng Kabupatén Tanjung Jabung Timur, dumasar kana UU Nomor 54 Tahun 1999 diadegkeunna Kabupatén Sarolangun kalayan puseur dayeuhna Sarolangun, sareng Kabupatén Sarolangun Bangko di robih namina menjadi Kabupatén Merangin kalawan puseur dayeuhna di Bangko
Kabupatén Merangin sateuacan dijajah Walanda mangrupikeun hiji wilayah anu subur, perenahna didataran luhur Jambi sareng sapalihna aya di dataran landeuh anu dilangkungan ku sababaraha susukan saperti: Batang Tembesi, Batang Merangin, Batang Tabir sareng seueur deui susukan-susukan alit
Daérah ieu sateuacana dijajajah ku Walanda mangrupikeun rahayat ti Karajaan Malayu Jambi nanging mibanda pamaréntahan sorangan anu diréksa ku tilu depati, tayalian Depati Setiyo Nyato anu perenahna di Tanah Renah Sungai Manau, Depati Setiyo Rajo aya di Lubuk Gaung sareng Depati Setiyo Beti aya di "Nalo Tantan", ditambih ku Pemuncak "Pulau Rengas", "Pembarap", "Pamenang" sarta Serampas "Sungai Tenang."
Kakawasaan katilu depati ieu langkung dipiwanoh ku "Depati Tigo dibaruh" (handap) anu mangrupikeun hiji kasatuan ti kakawasaan (karajaan) Pucuk Jambi anu dipiwanoh ku Depati Tujuh lambar lawon tayalian opat diluhur di Kerinci tayalian Depati Muara Langkap, Depati Hatur Bumi, Depati Biangsari sareng Depati Rencong Talang sareng Tigo dibaruh di Bangko
Wewengkon Pucuk Jambi ieu meungang pangaruh Pagaruyung/ Minangkabau anu bisa dibuktikeun yén Adat istiadat sareng hukum adatna aya kasamian anu dirawatan tina Hukum Adat Minangkabau
Jaman Kolonial Walanda
Jaman kolonial Walanda anu dimimitian nalika Sultan Thaha Syaifuddin pupus dina taun 1906, ti saprak harita Pamaréntah Kolonial Walanda ngagunakeun pamaréntahan daérah pikeun ngalaksanakeun kakawasaanana, Pamaréntah Hindia Walanda ngawangun sarta ngabagi Wewengkon Bangko Kewedanaan jadi sababaraha marga, netepkeun marga-marga ieu dimimitian dina taun 1916 ku ngabagi wewengkon Bangko jadi 14 marga, sarta masing-masing marga dipingpin ku Pasirah minangka kapala marga sacara Administratif, Pamaréntah Hindia
kapala marga sacara Administratif, Pamaréntah Hindia Walanda netepkeun yén Wewengkon Merangin nyaéta Kacamatan Bangko di handapeun Divisi Jambi anu kaasup kana Karésidénan Palembang sarta ahirna nalika Karesidenan Jambi diwangun, Pamaréntah Hindia Walanda ngajadikeun Wewengkon Bangko Kawedanaan bagian tina Karésidénan Jambi
Jaman Awal Kamerdikaan
Dina awal kamerdikaan Jambi masih diwangun ku sababaraha kewedanaan, nyaéta Kewedanaan Jambi, Kewedanaan Muara Tembesi, Kewedanaan Sarolangun jeung Kewedanaan [Bangko, Kewedanaan Muara Tebo]]
Saterusna, ku kabentukna sababaraha daérah otonom di [[Sumatera Tengah|Provinsi Sumatera Tengah]], Karesidenan Jambi dibagi jadi dua Kabupatén, nya éta Kabupatén Merangin jeung [[Kabupatén Baganhari]]
Dina waktos agresi Walanda I sareng agresi Walanda II, Pamaréntah Jambi aya di Wilayah Gubernur Militer [[Sumatera Selatan]] sareng kalayan Surat Keputusan Gubernur Militer Sumatera Selatan Nomer 252/1949 tanggal 22 Désémber 1949, [ [Muhammad Kamil diangkat jadi Kepala Bupati Bangko pamaréntahan di Bangko
Tapi, ku sabab yurisdiksi Bangko mangrupa bagian ti Pamaréntah Sumatera Tengah, sarta nalika Walanda mindahkeun kadaulatan ka Republik Indonésia Mendagri nunjuk Muhammad Kamil salaku Bupati Merangin ti 1 Januari 1950. kalawan Kaputusan Menteri Dalam Negeri Nomer 32/30/1952
Kabupatén Merangin mangrupa salah sahiji ti 11 (sabelas) Kabupatén/Kota di Propinsi Jambi
Wewengkon Kabupatén Merangin aya di beulah kulon Propinsi Jambi sarta sacara géografis ayana antara 101, 32, 11–102, 50, 00 bujur wétan jeung 1, 28, 23–1, 52, 00 bujur kidul
Kabupatén Merangin miboga legana 7.679 km2 atawa 745.130 Ha, diwangun ku 4.607 km2 dina wangun dataran handap jeung 3.027 km2 dina wangun dataran luhur, kalawan jangkungna antara 46-1.206 m dpl jeung wates wewengkon ngawengku: Topografi
Kaayaan topografi wewengkon Kabupatén Merangin umumna dibagi jadi 3 (tilu) bagian, nya éta dataran handap, dataran sedeng jeung dataran luhur
Jangkungna antara 10-1.206 m dpl kalayan daratan anu ngampar katempo turun naék
Di dataran handap, ayana dina kaluhuran 0–100 m dpl kalayan legana 42,77 persén wewengkon Kabupatén
Wewengkon dataran sedeng anu perenahna antawis 100-500 m di luhur beungeut cai laut ngawengku 32,53 persén wewengkon Kabupatén, sedengkeun wewengkon dataran luhur anu perenahna leuwih ti 500 m di luhur beungeut cai laut ngawengku 14,5 persén tina legana
Merangin ngalimputan kacamatan, Muara Siau, Lembah Masurai, Sungai Manau sareng sapalih ti Tabir Ulu
Bupati sareng Wakil
Bupati Merangin téh pamimpin pangluhurna di lingkungan pamaréntah Kabupatén Merangin
Bupati Merangin tanggung jawabna ka Gubernur Jambi
Kiwari, bupati atwa kapala daérah anu ngajabat di Kabupatén Merangin tayalian Mashuri
Sateuacan janten Bupati, Mashuri téh Wakil Bupati Merangin anu sareng Al Haris salaku bupati, période 2018-2023
Nanging, Al Haris maju dina "Pemilihan umum Gubernur Jambi 2020" kalayan meunang dina éta pemilihan
margi kitu, Mashuri ngajadi bupati saterasna ngagentos Al Haris
Mashuri diangkat jadi bupati ku gubernur Jambi Al Haris, tanggal 28 Agustus 2021 di kantor Bupati Merangin, pikeun sésa jabatan nepi ka 2023
Sanggeus masa jabatanna réngsé, jabatan Plt Bupati ayeuna geus dibikeun ka Mukti Said, mulai 22 Séptémber 2023
Dumasar data ti Badan Pusat Statistik dina Sénsus Penduduk Indonésia 2000, mayoritas penduduk Kabupatén Merangin asalna ti suku Melayu (Melayu Jambi , [[Suku Batin|
], Panghulu) jeung [[Jawa |
Samentawis éta, étnis-étis séjénna asalna ti [[Masarakat Minangkabau|Minangkabau]], [[Sunda | Sunda]], [[Suku Batak|Batak]], jeung suku-suku séjénna saperti: [[Cina-Indonesia|Cina]], [ [Suku Kubu|Suku Batin/Kubu]], jeung [[Suku Kerinci|Kerinci]]
Suku Malayu tos kalebet sadaya sub-suku [[Suku Jambi|Melayu Jambi]] tayalian: Batin &amp; Penghulu
Dihandap ieu lobana pangeusi kabupatén dumasar kana étnisna
[[file:RSUD Bko.jpg|jmpl|250px|RSUD Kolonél Abundjani Bangko]] Ayeuna aya 5 rumah sakit di Kabupatén Merangin : "Transportasi"
[[File:Jembatan layang bko.jpg|jmpl|250px|Jembatan Flyover Kota Bangko di Jalan Trans Sumatra]] Pikeun jalur darat, aya sababaraha jalur perjalanan anu ngalayanan Bangko ka kota saperti: jeung tujuan séjén Samentara éta, ngagunakeun beus, Anjeun bisa make layanan beus di Terminal Tipe A Pulau Tujuh di "[[Jalan Raya Lintas Sumatra|Jalan Lintas Sumatra]]"
[[File:STKIP YPM Bko.jpg|jmpl|250px|Universitas Merangin]] Ayeuna aya sababaraha sakola jeung paguron luhur negeri jeung swasta di Kabupatén Merangin
Aya sababaraha SMA di Kabupatén Merangin, nyaéta: Ékonomi
Komoditas unggulan Kabupatén Merangin aya dina séktor [[tatanén]], [[perkebunan]], [[perikanan]], [[peternakan]] jeung [[jasa]]
Komoditas unggulan séktor tatanén nyaéta [[béas]], [[jagong]], [[cabé]], jeung [[kumeli]]
Subséktor perkebunan ngawengku komoditi [[Salak minyak]], [[Karét]], jeung [[Kopi]].Komoditas unggulan di subséktor perikanan nyaéta budidaya keramba jeung budidaya balong
Subséktor peternakan komoditi nyaéta [[embé]], jeung [[kebo]]
Subséktor jasa komoditi nyaéta wisata alam jeung wisata budaya
Étnis [[Suku Melayu|Melayu]] nyaéta pituin pribumi Kabupatén [[Merangin]]
Sub-Étnis Melayu anu nyicingan ieu wewengkon nyaéta Sub [[Suku Jambi|Melayu Jambi]] anu dibagi jadi 2 golongan/bagian, nyaéta: [[Étnis Batin]] sareng Étnis Penghulu, Maranéhna hirup di sapanjang walungan di Kabupatén Merangin, saperti di sapanjang walungan [[Batang Merangin]], [[Batang Tembesi]], Batang Masumai, sareng Batang Tabir
Sedangkeun"[[Suku Anak Dalam Batin Sembilan]]" (SAD) atawa bisa ogé disebut [[Suku Kubu]] nyaéta suku pribumi kadua Kabupatén Merangin anu cicing di pedalaman Merangin
[[Étnis Kerinci]] bisa ogé disebut suku pituin pribumi/lokal katilu di Kabupatén Merangin sajaba ti [[Suku Melayu|Melayu]] &amp; [[Suku Kubu|Suku Kubu/Anak Dalam]] sabab sabagéan Kabupatén Merangin ogé mangrupa wewengkon asli masarakat Kerinci, sarta ogé wates wates jeung wewengkon tradisional [[Suku Kerinci]] tayalian ([[Kabupatén Kerinci]])
Salian ti éta, di Kabupatén Merangin ogé aya suku-suku pendatang/mumbara saperti: [[Orang Minangkabau|Minangkabau]], [[Suku Melayu|Melayu Lainnya]] ([[Suku Palembang|Melayu Palembang]], jrrd), [[Suku Jawa|Jawa]], [[Suku Batak|Batak]], [[Tionghoa-Indonesia|Tionghoa]], [[Suku Sunda|Sunda]], jrrd
[[File:Air terjun muara karing.jpg|jmpl|250px|Kawasan Géopark Merangin]] [[File:Large place in the small hole.jpg|jmpl|270px|Salah sahiji juru jero Gua Segayau]] Wisata alam
[[File:Air Terjun Kabupaten Merangin.jpg|jmpl|Curug Sigerincing]] [[File:Danau dan gunung kab
merangin.jpg|jmpl|Situ Pauh jeung Gunung Masurai]] Kulinér
Kabupatén Merangin boga sababaraha pangan/opieun husus, kaasup : Kabupatén Merangin ogé boga inuman husus, nyaéta [[Kopi jangkat]] Tutumbu ka luar
[[Kategori:Kabupatén]] [[Kategori:Kabupatén di Sumatra]] [[Kategori:Babagian administratif di Indonésia]]
Basra, atanapi Bashrah (, "al-Bashrah"), nyaéta kota jeung palabuhan (pop
2024: 1.485.000) di kiduleun wétan Irak
Kota ieu perenahna di hulu walungan Syath al-Arab, leuwih kurang 70 mil (110 km) hilir ti Teluk Pérsia
Diadegkeun dina taun 638 M, Basra jadi kawéntar di jaman Dinasti Abbasiyah; dina carita Sarébu Hiji Peuting, kota ieu téh tempat Sindbad si Palaut ngamimitian palayaranana
Dina abad ka-17 nepi ka ka-18, Basra jadi puseur dagang
Kota sareng palabuhan ieu dikawasaan ku Britania nalika Perang Dunya I (1914–18), sareng ngalaman loba kamajuan tur ningkat pentingna
Sanggeus Perang Dunya II (1939–45), ngembangna industri minyak Irak ngajantenkeun Basra janten puseur panyulingan anu utama
Kota ieu ngalaman karuksakan parna dina Perang Iran-Irak (1980–88) sareng Perang Teluk Pérsia (1990–91), sarta dina awal abad ka-21, Basra jadi tempat tarung salila Perang Irak (2003-11)
Dina April 2017, Parlemén Irak ngakuan Basra salaku ibukota ékonomi Irak
Ahmad Sanusi mangrupakeun pahlawan nasional pituin Sukabumi
Anjeunna lahir 18 September taun 1889
Ahmad Sanusi putra ti Ajengan Haji Abdurrahim bin Yasin
Ahmad Sanusi mikawanoh ngeunaan Islam ti saprak leutik tuluy ngahontal élmu pangaweruh disababaraha pasantrén di Jawa Kulon
Nganjrek di yuswa 20 taun, Ahmad Sanusi nikah jeung Siti Juwariyah
Ahmad Sanusi ngalalanyahan ngajar di Pesantrén Cantayan
Taun 1915, KH Ahmad Sanusi ditawaran pikeun janten "juru nasihat" Sarekat Islam Sukabumi
Tawaran éta ditarima lantaran K.H
kataji ku oraganisasi Sarékat Islam, anu kadua nuturkeun jejak para ulama nu geus nganjrek di Makkah jeung janten anggota Sarékat Islam
Nanging teu lila ti éta anjeunna anjeunna mundur lantaran teu sapamadegan jeung sistem séntralisasi di Sarékat Islam
Ahmad Sanusi miboga pamadegan yén dana ti Anggota Sarékat Islam teu dibikeun kabéh ka pusat, tapi kudu dibagi ka daérah-daérah
Nanging éta pamadegan ditolak
Di taun 1922, KH Ahmad Sanusi balik deui fokus kana widang atikan jeung dakwah
Anjeunna ngadegkeun pasantrén di Kampung Genteng, di ditu anjeunna kawéntar ku jujuluk "Ajengan Genteng."
Pamaréntah netepkeun K.H
Ahmad Sanusi jadi Pahlawan Nasional di taun 2022, lantaran jasana dina ngarojong kamerdékaan dina organisasi Badan Penyelidik Usaha-Usaha Persiapan Kemerdekaan Indonesia (BPUPKI)
K.H, Ahmad Sanusi pupus ping 31 Juli 1950 sarta dimakamkeun di Gunung Puyuh, Kota Sukabumi
Nalika jadi anggota Sarekat Islam, K.H
Ahmad Sanusi masihan perlawan ku cara méré pamahaman ka masarakat, misalna méré matéri di pangaosan
Dampak tina éta kagiatan, masarakat loba anu mulai wani teu ngawaro ka pamong-pamong panjajah
Ku Walanda, K.H
Ahmad Sanusi dibéré jujuluk jalma anu anti kana pamaréntah, sanggeus kitu K.H
Ahmad Sanusi di panjara di Sukabumi genep bulan jeung di Cianjur tujuh bulan
Alesanana di panjaran lantaran ngaruksak jaringan kawat telepon anu ngahubungkeun Bogor-Sukabumi-Bandung
Sanajan kitu, K,H, Ahmad Sanusi tetep bisa ngedalkeun hasil pamikiranana ngaliwatan tulisan
Taun 1927, kalayan paréntah ti Gubernur Jenderal ACD de Graeff, KH Ahmad Sanusi dipindahkeun ka tahanan daérah Tanah Tinggi, Bayavia
Taun 1934, K.H
Ahmad Sanusi bébas tuluy balik deui ka Sukabumi sarta ngalanjutkeun hirup di wewengkon Gunung Puyuh, ngadegkeun Pasantrén Syamsul Ulum
Salami mingpin di pasantrén, K.H
Ahmad Sanusi loba ngahasilkeun karya hasil panalungtikan, anu tujuanana pikeun ningkatkeun rasa sumanget jeung mapatahan ka para ulama anu masih kenéh jadi anak buah Walanda
Di taun 1944, nalika Jepang asup ka wilayah Indonesia, K.H
Ahmad Sanusi diangkat janten "Foku Shuchohan" atawa Wakil Résidén di wewengkon Bogor
Sanggeus kitu, anjeunna diangkat janten anggota "Badan Penyelidik Usaha-Usaha Persiapan Kemerdekaan Indonesia" (BPUPKI)
Salasahiji hasil pamikiran ti K.H
Ahmad Sanusi nyaéta ngusulkeun yén wangun tina nagara Indonésia nyaéta républik
Kontribusina salaku anggota ti BPUPKI nyaéta janten penengah nalika konflik ngeunaan sila kahiji dina rumusan dasar nagara
Salajengna, nalika révolusi, K.H
Ahmad Sanusi ogé gabung janten anggota Komite Nasional Indonesia Pusat (KNIP)
Lantaran kajadian éta, K.H
Ahmad Sanusi ngilu pindah ka Yogyakarta taun 1946, tuluy balik deui ka Sukabumi nalika perang geus réngsé
Di taun 1915, sanggeus balik diajar ti Mekah, Kiai Sanusi balik ka Indonésia pikeun mantuan bapana ngajar di Pasantrén Cantayan
Sanggeus tilu taun mantuan bapana, anjeunna ngamimitian ngadegkeun pondok pesantrén sorangan nu perenahna di Kampung Genténg, beulah kalér désa Cantayan, ku kituna anjeunna katelah Ajengan Genténg
Pasantrén éta dingaranan Pondok Pasantrén Babakan Sirna Genténg
Waktu diajar di Mekah, Kiai Sanusi geus wawuh kana ideu-ideu pambaharuan ti Syékh Muhammad 'Abduh, Syékh Muhammad Rasyid Ridla, jeung Jamaluddin al-Afghani ngaliwatan buku-buku jeung majalah aliran pembaharuan di Mesir, ku kituna pangaruh éta ngajadikeun anjeunna salaku ulama pambaharu sanggeus balik ka Indonésia
Sanajan kitu, anjeunna henteu ninggalkeun mazhabna; anjeunna tetep nuturkeun mazhab Syafi'i, sakumaha nu dilakukeun ku dua guruna, nyaéta Syeikh Ahmad Khatib jeung Syeikh Mukhtar at-Tarid
Malah, dina widang élmu fikih anu ogé janten kaahlianna, Kiai Sanusi kasohor pisan kritis dina nangtukeun hukum Islam
Dina widang élmu al-Qur'an, Kiai Sanusi boga pamadegan yén aya opat kategori hukum dina al-Qur'an, nyaéta: Karya
Salian jadi ulama, K.H
Ahmad Sanusi ogé mangrupakeun panulis anu lega pisan ngeunaan pamahan élmuna
Kurang leuwih aya 400-an judul kitab anu ditulis ku K.H
Ahmad Sanusi salami hirupna
Judul anu ditulis ku K.H
Ahmad Sanusi ngawengku disiplin élmu kaislaman
Di antarana akidah, fiqih, tafsir, nahwu sorof , jeung tasawwuf
Widang Fikih : Widang Tasawuf : Widang Kalam : Majalah :
Suwarsih Djojopuspito (éjaan Van Ophuijsen: Soewarsih Djojopoespito; 20 April 1912 – 24 Agustus 1977) nyaéta sastrawan wanoja sakaligus tokoh nasionalis Indonesia nu asalna ti suku Sunda
Anjeunna nulis novél dina 3 bahasa, nyaéta basa Sunda, basa Walanda, dan basa Indonésia
Suwarsih seueur nulis novél nu ngagambarkeun kaayaan rakyat pribumi kusabab hirup jeung berkarya pas zaman penjajahan Walanda
Anjeunna mangrupa pangarang novel réalis, nu sacara terang-terangan nyuarakeun kritik ka pamaréntah kolonial Walanda ku mertélakeun nasib rakyat nu dibungkem jeung sabagaina
Karya Suwarsih nu paling kasohor jeung dianggap paling monumental dina masana nyaéta "Buiten Het Gareel" atau "Manusia Bebas."
Jadi sastrawan féminis
Suwarsih dipikanyaho jadi salah saurang pangarang féminis paling awal di Indonésia
Ti akhir 1930-an, pas anjeunna masih gawé jadi guru sakola, anjeunna tos nerbitkeun ésai dina basa Walanda nu nyuarakeun panghapusan poligami
Anjeunna geus kitu gawé sebagai panyunting jeung pangarang di beberapa majalah basa Walanda, sapertos majalah Critiec en Opbouw, Het Inzecht, dan Orientatie
Léwat majalah-majalah éta, anjeunna mulai berjuang léwat tulisan-tulisanna nu penuh kritik keur pamaréntah kolonial Walanda
Dina taun 1937, anjeunna nulis novél dina basa Sunda nu judulna "Maryanah."
Terus, anjeunna nawarkeun naskahna ka Balai Pustaka
Pas waktu éta, naskah "Maryanah" ditolak, jeung karék diterbitkan ku Balai Pustaka dina taun 1959
Balai Pustaka, nu masih aya di handap pamerentah kolonial, alim nyokot résiko sahingga nolak keur nerbitkeun kusabab isina dianggap terlalu berbau politik
Pas panggih jeung Eddy Du Peron, redaktur di Kritiek en Opbouw, Suwarsih mertélakeun panolakan naskahna ku Balai Pustaka
Eddy Du Peron nyarankeun supaya Suwarsih nulis ulang novelna dina basa Walanda
Anjeunna ngiluan saran éta
Saatos proses nu panjang, lahir novél nu judulna "Buiten het Gareel (Manusia Bebas)," nu diterbitkeun dina taun 1940 ku penerbit Vrij Nederland di Utrecht, Walanda
Kasang tukang jeung pendidikan
Suwarsih lahir tanggal 20 April 1912 di Cibatok, Bogor
Anjeunna ngagaduhan ngaran leutik nyaéta Tjitjih
Anjeunna kawit ti kulawarga nu sederhana
Bapana, Raden Bagoes Noersaid Djajasapoetra, kawit ti Cirebon
Sanajan buta hurup, bapana bisa jadi dalang wayang kulit dina 3 bahasa nyaéta basa Sunda, Jawa, jeung Indonésia
Suwarsih jeung lanceuk awéwéna, Nining, sami-sami sakola di Kartini School nu didirikeun ku Van Devanter di Bogor
Sakola éta mangrupa Sakola Dasar nu khusus kanggo wanoja selama tujugh taun jeung satingkat jeung Hollandsch-Inlandsche School (HIS)
Anjeunna sakola di dinya salama 1919-1926
Terus, anjeunna neruskeun sakola ku béasiswa ka Meer Uitgebreid Lager Onderwijs (MULO), sakola menengah pertama di zaman Walanda dina taun 1926-1929 di Bogor
Saatosna, anjeunna ogé menang beasiswa pinuh mangrupa pembayaran duit sakola jeung panyadiaan asrama kanggo sakola di Europeesche Kweekschool di Surabaya dina taun 1929-1932
Sakola ieu mangrupa sakola kanggo guru Belanda dina waktos itu
Di sakola eta, ngan aya 2 urang pribumi tina 28 murid
Karya novél nu tos diterbitkeun
Suwarsih gaduh 1 roman nu ditulis saacan kemerdekaan (1938)
Hal éta kusabab anjeunna ngan tiasa basa Sunda jeung Walanda, sedengkeun nu lain RIS (1949) tos tiasa basa Indonésia
Artikel nu pernah ditulis
Tingali "Levensbericht Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde te Leiden 1978-1979"
, leuwih dipikawanoh salaku Badan Penyelidik Usaha-Usaha Persiapan Kemerdekaan Indonesia (disingkat "BPUPKI"), nyaéta hiji badan nu dibentuk ku pamaréntah pendudukan tentara Jepang di Jawa
Pamaréntahan militer Jepang nu diwakilan ku komando AD Ka-16 jeung Ka-25 nyatujuan kabentukna Badan Penyelidikan Upaya Persiapan Kemerdekaan Indonesia dina 1 Maret 1945
Sabab kadua komando ieu boga wewenang kana daerah Jawa (kaasup Madura) jeung Sumatra
BPUPKI sauukur dibentuk pikeun dua wilayah, sedengkeun di wilayah Kalimantan jeung Indonesia Wétan nu dikuasaan komando AL Jepang teu dibentuk badan sarupa
Nangtuanna badan BPUPKI geus diumumkeun ku Kumakichi Harada dina tanggal 1 Maret 1945, tapi badan ieu diresmikeun dina tanggal 29 April 1945 bareng jeung poé ulang tahun Kaisar Hirohito
Badan ieu dibentuk pikeun upaya meunangkeun dukungan ti bangsa Indonésia jeung ngajanjikeun bahwa Jepang rék ngabantu proses kamerdekaan Indonésia
Anggota BPUPKI aya 67 urang nu dipimpin ku Dr. Kanjeng Raden Tumenggung (K.R.T.)
Radjiman Wedyodiningrat jeung wakil ketua Ichibangase Yoshio (urang Jepang) jeung Raden Pandji Soeroso
Di luar anggota BPUPKI, dibentuk hiji Badan Tata Usaha (sarupa sekretariat) nu ngabogaan anggota 60 urang
Badan Tata Usaha ieu dipimpin ku Raden Pandji Soeroso jeung wakil Abdoel Gafar Pringgodigdo jeung Masuda Toyohiko (urang Jepang)
Tugas ti BPUPKI sendiri nyaéta diajar dan nyidik hal-hal nu patali jeung aspék-aspék politik, ekonomi, tata pamaréntahan, jeung hal-hal nu diperlukeun dina usaha pembentukan negara Indonesia merdeka
Dina tanggal 7 Agustus 1945, Jepang ngabubarkeun BPUPKI satuluyna nagbentuk Panitia Persiapan Kemerdekaan Indonesia (PPKI) atawa (bahasa Jepang: "独立準備委員会 Dokuritsu Junbi Iinkai"), ku anggota nu jumlahna 21 urang, salaku upaya pikeun mencerminkan perwakilan tina rupa-rupa etnis di wilayah "Hindia-Belanda", Pasca proklamasi kamerdékaan 17 Agustus 1945 PPKI boga fungsi jeung peran sacara "ex officio": salaku representasi perwakilan sakabéh rakyat Indonesia, salaku lembaga resmi nu miboga
Indonesia, salaku lembaga resmi nu miboga kawenangan pikeun ngesahkeun UUD Negara salaku lembaga nu meunang milih jeung ngangkat presidén jeung wakil presidén salaku lembaga pendiri nagara Republik Indonesia, salaku lembaga paling luhur di Negara Republik Indonesia
Ngaran resmi badan ieu dina bahasa Indonésia yaéta "Badan pikeun nyidik Usaha-Usaha Persiapan Kamerdékaan", tapi ngaran umumna dipikawanoh umum digunakan nyaéta "Badan Penyelidik Usaha-Usaha Persiapan Kemerdekaan"
Komando Angkatan Darat ka-25 Jepang nu boga wewenang di Sumatra baru ngizinkeun nangtungna BPUPK pikeun Sumatra dina 25 Juli 1945
Samentara éta, wilayah Kalimantan jeung Indonesia Timur aya di handap kawenangan kaigun (Angkatan Laut) Jepang jeung teu izinkeun nangtungkeun lembaga persiapan kemerdekaan
Raden Achmad Soebardjo Djojoadisoerjo (gumelar di Teluk Jambe, Karawang, Jawa Kulon 23 Maret 1896 – maot 15 Désémber 1978 dina umur 82 taun) nyaéta salah sahiji inohong anu mawa peran penting dina sajarah Indonesia, utamina dina waktos-waktos ngajelang proklamasi kamerdekaan tanggal 17 Agustus 1945
Anjeunna ogé pernah janten Menteri Luar Negeri Republik Indonesia anu kahiji sanggeus Indonesia merdeka
Achmad Soebardjo dianggap salaku salah sahiji tokoh anu mibanda pangaruh gedé, ku kituna anjeunna dipilih jadi anggota Badan Penyelidik Usaha Persiapan Kemerdekaan Indonesia (BPUPKI), anu teras robah jadi Panitia Persiapan Kemerdekaan Indonesia (PPKI)
Kasang tukang Kahirupan
Achmad Soebardjo nyaéta anak bungsu ti opat sadulur hasil perkawinan Teuku Muhammad Yusuf jeung Wardinah
Bapana téh asalna ti Acéh, sedengkeun indungna asal ti Cirebon, turunan Jawa-Bugis
Ti alit, Achmad Soebardjo dipasihan nami Teuku Abdul Manaf ku kolotna
Tapi, Raden Mas Said, sobat bapana, nyarankeun supaya ngagunakeun nami Jawa, Soebardjo
Kolot ti indungna nambahan nami Achmad di hareupna, jadi nami lengkepna téh jadi Achmad Soebardjo
Dina ngajalankeun pendidikan awalna, Achmad Soebardjo asup ka Sekolah Eropa (ELS), terus ngalajengkeun ka Sekolah Raja Willem (HBS) di Jakarta, terus sakola ka Universitas Leiden di Walanda, dimana anjeunna ngahontal gelar Meester in de Rechten (Sarjana Hukum)
Achmad Soebardjo milu aktip dina gerakan nasional, utamana nalika janten anggota BPUPKI anu ngabahas ngeunaan dasar nagara
Anjeunna ogé kagabung dina Panitia Sembilan anu ngahasilkeun rumusan Piagam Jakarta, anu jadi dasar Pembukaan UUD 1945
Dina tanggal 16 Agustus 1945, Achmad Soebardjo milu peran dina Peristiwa Rengasdengklok, Soekarno jeung Hatta diasingkeun ku golongan muda pikeun ngaleupaskeunana tina pangaruh Jepang
Golongan muda ngarepkeun supaya proklamasi kamerdikaan buru-buru diumumkeun
Achmad Soebardjo anu tiasa nyakinkeun golongan muda pikeun ngantepkeun Soekarno-Hatta balik ka Jakarta
Anjeunna malahan masihan jaminan kalayan taruhan nyawa yén proklamasi bakal diumumkeun tanggal 17 Agustus 1945 jam 10:00 WIB
Dina tanggal 16 Agustus 1945, dina Peristiwa Rengasdengklok, Sanggeus golongan muda satuju, Soekarno-Hatta dibawa balik ka Jakarta
Di Jakarta, Achmad Soebardjo langsung ménta idin ka Laksamana Maeda supaya imahna dipaké pikeun nyusun naskah proklamasi
Anjeunna ogé ilubiung dina nyusun naskah proklamasi babarengan Soekarno-Hatta, dimana anjeunna nyumbangkeun kalimah awal, "Kami bangsa Indonesia dengan ini menyatakan kemerdekaan Indonesia"
Eddy Sukardi (maot di Bandung, 05 Séptémber 2014) nyaéta salah sahiji pahlawan kamerdékaan Indonésia nu asalna ti Sukabumi
Dina taun 1945 nepi ka 1946 manéhna pernah ngajabat jadi Komandan Résimén III Tentara Keamanan Rakyat (TKR) anu mingpin wilayah Bogor, Sukabumi, dan Cianjur sangkan bisa ngalawan Sekutu
Dina taun 1945-1946 Eddy jadi Komandan III TKR sangkan bisa meunang ngalawan Sekutu nu dimpingpin ku Inggris
Strategi anu digunakeun ku Edy sangkan bisa meunang ngalawan Sekutu nyaéta ngangunakeun taktik "hit and run" jeung ngagunakeun sanjata di sapanjang wilayah tempur nyaéta Bojongkokosan jeung Cianjur
Inggris kawalahan nepi ka ratusan prajuritna gugur jeung 150 alat kendaraanna ancur
Sanggeus meunangkeun pertempuran ngalawan Inggris, Eddy berhasil ngabatalkeun pergerakan Batalion 3/3 Gurkha Rifles (kasatuan militér Inggris) ti Bandung nepi ka Sukabumi ku cara ngerahkeun pamingpin gerilyawan kota nyaéta Soeroso
Radén Siti Jénab (gumelar di Cianjur, 1890 – pupus di Cianjur, 1951) nyaéta salah sahiji inohong wanoja anu merjuangkeun pendidikan hususna jang kaum wanoja di Cianjur jeung Jawa Kulon
Anjeunna téh gumelar di kulawargi ningrat
Ramana, Raden Martadilaga, turunan ti Patih Purwakarta nyaéta Raden Dipamanggala, sarta ibuna, Nyi Radén Siti Mariah, masih kénéh aya patali jeung priyayi Brebes, Jawa Tengah
Siti Jénab hirup di kulawargi anu mentingkeun nilai-nilai pendidikan
Ku kituna, lingkungan kulawargi janten salah sahiji pangrojong anjeunna sakola jeung merjuangkeun pendidikan pikeun sasamana
Radén Siti Jénab di Sakola Raden Dewi Sartika atawa anu kasohor ku ngaran Sakola Kautamaan Istri dumasar kana rékomendasi ti RA Cicih Wiarsih atawa Juag Cicih, nyaéta putrina Bupati Cianjur RAA Prawiradireja II
Salila anjeunna sakola, anjeunna meunang bimbingan langsung ti Déwi Sartika salaku pangadeg Sakola Kautamaan Istri
Saanggeus pendidikanna réngsé, Siti Jénab mulih deui ka Cianjur mawa rasa prihatin ngeunaan kondisi kaum wanoja anu teu miboga kasempatan jang sakola nu layak
Rasa prihatin éta anu ngagugah kasadaran Siti Jénab merjuangkeun pendidikan jang kaum wanoja
Atikan anu diajarkeun di Sakola Istri Siti Jénab henteu ngan mangrupa maca, tulis, jeung ngitung
Sakola Istri ogé ngajarkeun saperti élmu agama, masak, ngaput, tembang atawa mamaos, musik, jeung tari, anu nambah pangaweruh jeung kaahlian murid-muridna
Di jaman kiwari, jenis sakola ieu bisa kasebut ogé modél pendidikan vokasi
Salian ti éta, pendidikan karakter ogé ditepikeun di Sakola Istri, nu mana bentuk atikanna nyaéta ngeunaan tatakrama, kataatan, jeung kadisiplinan anu teu beda ogé jeung nu diajarkeun di Sakola Kautamaan Istri Déwi Sartika
Prinsip atikan di Sakola Istri ieu sajalan jeung harepan Siti Jénab yén barudak wanoja kudu jadi jalma anu alus budi jeung miboga kepribadian
Harkat sarta martabat kaum wanoja bisa kaangkat sangkan ngamajukeun bangsa lamun pendidikan ditepikeun merata ka kaum wanoja
Mimiti sakola ieu dijalankeun, Siti Jénab ngadatangan imah ka imah, ti hiji tempat ka tempat nu séjén nepi ka ahirna bisa ngadegkeun sistem sakola anu matuh
Pendidikan lanjutan anu dibuka ku Siti Jénab nyaéta narima barudak ti sakola dasar kelas dua, anu dina basa Belanda disebut ogé "meisjes vervologschool"
Sakola nu dibuka ku Siti Jénab ieu henteu kitu waé ditarima ku masarakat Cianjur yén loba kolot nu ngarasa beurat nyakolakeun barudakna, utamana barudak wanoja
Dumasar ka anggepan di jaman éta, barudak anu disakolakeun téh leuwih teu kaawasan, barudak jadi leuwih bébas anu kuduna nurut ka aturan adat nu aya
Pikiran éta téh teu sarua jeung anu diyakinan ku Siti Jénab, yén kuduna jalma–utamana wanoja, kudu miboga kamampuan dasar jang ngarojong kahirupan
Taun 2018, Radén Siti Jénab diajukeun sangkan janten pahlawan nasional ku pakar sejarah Jawa Kulon Profésor Nina Hérlina Lubis jeung perwakilan Déwan Cagar Budaya Jabar Lutfi Yondri ka Pemerintah Kabupaten Cianjur
Pangajuan éta dikasang tukangan ku jasa Siti Jénab nyadarkeun pentingna pendidikan jang kaum wanoja sarta merjuangkeun émansipasi jang kaum wanoja
Radén Siti Jénab ogé dinilai geus minuhan sarat jang dipikawanoh salaku pahlawan nasional
Basa Kenyan Niknene
Anarkisme (Basa Inggris: Anarchism) nyaéta Ideologi anu ngajantenkeun susunan masarakat tanpa kelas hiérarki sosial
Rahmah Él Yunusiyah atawa Syekhah Hajjah Rangkayo Rahmah Él Yunusiyah nyaéta hiji tokoh penting dina réformasi pangatikan Islam jeung pejuang kamerdikaan Indonésia
Manéhna ngadegkeun Diniyah Putri, hiji lembaga pangatikan anu ayeuna ngawengku ti taman kanak-kanak nepi ka paguron luhur
Waktu Révolusi Nasional Indonésia, Rahmah ngagagas pembentukan unit perbekalan Tentara Keamanan Rakyat (TKR) di Padang Panjang jeung mantuan nyayagikeun logistik sarta pakarang pikeun maranéhna anu ngilu berjuang keur kamerdikaan
Rahmah mimitina diajar di "Diniyah School" anu dipingpin ku lanceukna, Zainuddin Labay Él Yunusy
Tapi, manéhna ngarasa kurang puas ku sistem pangatikan anu ngahijikeun siswa lalaki jeung awéwé
Pikeun ngedalkeun élmu agama, manéhna sacara inisiatif diajar ka sababaraha ulama Minangkabau, hal anu langka pikeun awéwé dina awal abad ka-20
Salian ti éta, Rahmah ogé diajar rupa-rupa katerampilan praktis anu antukna diajarkeun ka murid-muridna
Kalayan rojongan ti lanceukna, manéhna ngadegkeun Diniyah Putri dina 1 Nopémber 1923, anu jadi sakola agama Islam khusus awéwé anu munggaran di Indonésia
Dina mangsa pendudukan Jepang di Sumatera Kulon, Rahmah mingpin "Haha No Kai" di Padang Panjang pikeun mantuan perwira Giyugun
Dina mangsa perang kamerdikaan, manéhna ngagagas ngadegna TKR di Padang Panjang jeung ngalibetkeun murid-muridna dina perjuangan, sanajan ngan saukur nyadiakeun kadaharan jeung ubar-ubaran
Dina 7 Januari 1949, Rahmah ditangkep ku Walanda tur dipenjara di Padang Panjang, tuluy dipindahkeun ka Padang
Dina Pemilu 1955, manéhna kapilih jadi anggota DPR ngawakilan Masyumi, tapi tuluy teu kungsi deui ngahadiran sidang lantaran ngarojong Pamaréntahan Révolusionér Républik Indonésia (PRRI)
Diniyah Putri anu diadegkeunana ogé jadi inspirasi pikeun Universitas Al-Azhar di Mesir pikeun muka "Kulliyatul Banat", hiji fakultas khusus awéwé
Waktu nganjang ka Mesir dina taun 1957, Rahmah diajén gelar "Syekhah" ti Universitas Al-Azhar, hiji gelar anu can kungsi dibikeun ka awéwé saméméhna
Di Indonésia, Rahmah ogé diajén ku pamaréntah anumerta Bintang Mahaputra Adipradana dina 13 Agustus 2013
Kahirupan awal jeung kulawarga
Rahmah Él Yunusiyah medal dina 26 Oktober 1900 (1 Rajab 1318 dina kalénder Hijriyah) di Nagari Bukit Surungan, Padang Panjang
Manéhna téh anak bungsu ti Muhammad Yunus al-Khalidiyah bin Imanuddin jeung Rafia, sarta miboga dua lanceuk awéwé jeung dua lanceuk lalaki
Kulawargana dipikawanoh minangka kulawarga anu taat kana agama, dimana bapana, Yunus, nyaéta saurang ulama anu pernah diajar di Mekah salila opat taun jeung digawé jadi qadi di Pandai Sikek, lima kilométer ti Padang Panjang
Indungna, Rafia, miboga tali kukulawargaan jeung Haji Miskin, saurang ulama pamingpin Perang Padri dina awal abad ka-19
Rahmah medal dibantuan ku bibina, Kudi Urai, anu gawé minangka jadi paraji
Nalika Yunus maot dina umur 60 taun, Rahmah kakara miang umur 6 taun
Kulawargana saterusna milih salah sahiji murid Yunus pikeun ngajarkeun ngaji ka Rahmah
Dua lanceuk lalaki na anu kungsi diajar di Sakola Désa ngajarkeun Rahmah maca nulis dina basa Arab jeung Latén
Dina asuhan indung jeung lanceuk-lanceukna, Rahmah tumuwuh jadi budak anu getol jeung miboga kahayang anu kuat
Manéhna ngamangpaatkeun kamampuh maca na pikeun diajar buku-buku milik lanceukna, Zainuddin Labay Él Yunusy
Dina umur 10 taun, Rahmah geus resep ngadéngé kajian di sababaraha masigit di Padang Panjang, pindah-pindah ti hiji masigit ka masigit séjén pikeun ngabandingkeun kajian-kajian éta
Lantaran jarang babaur jeung babaturanana, Rahmah tumuwuh jadi nonoman awéwé anu cicing jeung éraan
Taya bapa ngajadikeun Rahmah leuwih mandiri dina ngurus sagala rupa urusan
Manéhna diajar neundeun baju sorangan sarta resep kana rupa-rupa karajinan leungeun
Nurutkeun adat istiadat, dina umur 16 taun, Rahmah dikawinkeun ku kulawargana jeung Bahauddin Lathif, saurang ulama ti Sumpur, dina 15 Méi 1916
Tapi, pertikahan éta mungkas dina 22 Juni 1922 teu miboga anak
Sanajan kitu, dulur Rahmah ti pihak indung, Isnaniah Saléh, engkéna jadi nu nuluykeun kapamimpinanana di Diniyah Putri
Samentara arus pembaruan Islam anu dibawa ku para ulama Minangkabau sanggeus nyekel élmu di Wétan Tengah dina awal abad ka-20, sababaraha sakola agama mimiti didirikeun di rupa-rupa wewengkon Minangkabau, ngagantikeun sistem pangatikan tradisional anu dumasar kana masigit
Dina 10 Oktober 1915, Zainuddin Labay Él Yunusy ngadegna sakola agama Islam, "Diniyah School", anu nyelapkeun palajaran umum dina kurikulumna jeung ngagunakeun metode pangatikan modéren, ngagunakeun alat bantu pembelajaran sarta bmioga perpustakaan
Sakola ieu ogé muka kelas pikeun murid awéwé jeung lalaki, hal anu teu ilahar di sakola agama waktu éta
Rahmah ogé ngadaptar sarta ditarima di kelas tilu, anu sarua jeung tingkat "tsanawiyah," nurutkeun kamampuhanana
Salian ti ngiluan kelas isuk di "Diniyah School", Rahmah ogé mingpin kelompok diajar di luar kelas dina soré
Manéhna nyadar yén campur baurna murid lalaki jeung awéwé di kelas nyieun murid awéwé teu laluasa pikeun nyampeurkeun pendapat jeung ngamangpaatkeun hakna dina diajar
Manéhnana ogé niténan yén loba masalah awéwé, hususna dina kajian fikih, teu diterangkeun sacara rinci ku guru-guru anu biasana lalaki, sedengkeun murid awéwé mangmang pikeun nanya
Babaturanana, Sitti Nansiah jeung Djawana Basyir, Rahmah nyieun inisiatif pikeun diajar fikih leuwih jero ka Abdul Karim Amrullah di Masigit Jembatan Besi
Maranéhna kacatet minangka murid awéwé anu kahiji anu diajar di masigit éta, sakumaha kacatet ku Hamka
Waktu sakola di Diniyah School, Rahmah aktip di Persatuan Murid-Murid Diniyah School (PMDS)
Nalika di kelas VI, manéhna diskusi jeung babaturan awéwéna di PMDS ngeunaan gagasanana pikeun ngadegkeun sakola khusus awéwé
Manéhna miharep awéwé bisa meunang pangatikan anu luyu jeung kodratna jeung bisa diterapkeun dina kahirupan sapopoé
Ka lanceukna, manéhna nyampeurkeun tékadna, "Lamun kuring henteu ngamimitian ayeuna, kaum kuring bakal tetep katinggaleun
Kuring kudu ngamimitian, jeung kuring yakin bakal aya loba pengorbanan anu kudu kuring lakukeun
Lamun Aa bisa, naha kuring salaku adina henteu bisa
Lamun lalaki bisa, naha awéwé teu bisa?"
Rahmah saterusna ngalegaan kaahlianana dina rupa-rupa élmu terapan supaya bisa diajarkeun ka murid-muridna
Kalayan bantuan bibina, Rahmah diajar élmu kabidanan jeung kungsi ngiluan kursus di sababaraha rumah sakit jeung sababaraha doktor, kaasup dr. Sofjan Rassad di RS Kayutanam
Salian ti éta, sacara pribadi, manéhna diajar olahraga jeung senam ti guru asal Walanda di Guguk Malintang
Hubunganana salaku pamimpin sakola ogé nyambungkeunana jeung sababaraha guru anu ngajar di Padang Panjang, kawas Djusair, Rosminanturi Gaban, jeung Sitti Akmar, anu ngabantuan manéhna ngembangkeun rupa-rupa kaahlian
Manéhna ogé diajar nenun tradisional di daérah Pandai Sikék jeung Silungkang
Salian ti éta, Rahmah diajar élmu hayat jeung élmu alam sacara otodidak tina buku-buku
Sakabéh kaahlian jeung élmu ieu engké bakal jadi bagian tina kurikulum di Diniyah Putri
Ngadegkeun Diniyah Putri
Nopémber 1923, Rahmah ngadegkeun Madrasah Diniyah Li al-Banat minangka bagian ti Diniyah School, anu khusus keur murid awéwé
Kegiatan diajar-mangajar lumangsung di masjid anu aya di sabrang imahna di Jalan Lubuk Mata Kucing (ayeuna Jalan Abdul Hamid Hakim), Pasar Usang, Padang Panjang
Rahmah ngatur proses diajar-mangajar, dibantu ku dua baladna, Sitti Nansiah jeung Djawana Basyir, anu jadi guru-guru awal, sedengkeun Rahmah ogé jadi guru jeung pamimpin
Dina awalna, sakola ieu miboga 71 murid, utamina ibu-ibu anu masih ngora
Palajaran anu diajarkeun salila 2,5 jam ngawengku pangaweruh agama dasar, tata basa Arab, jeung élmu alat
Murid-murid diuk ngampar dina kelompok di sabudeureun guru
Buku-buku anu digunakeun maké basa Arab, tapi penjelasan dilakukeun dina basa Indonésia
Dina taun kahiji, élmu pangaweruh umum acan diajarkeun, jadi Rahmah ngadorong murid-muridna pikeun gabung jeung Persatuan Murid-Murid Diniyah School (PMDS) pikeun meunangkeun pangaweruh umum jeung ngiluan kagiatan kawas kepanduan, organisasi, jeung koperasi