izzako/sundanese-pixelgpt huggingface dataset:
Dina Ping 10 tepi ka 14 Januari 1619, Banten anu dibantuan ku Inggris nyerang bénténg VOC anu aya di basisir Jayakarta, alatan kajadian eta kalolobaan urang-urang VOC ngarungsi ka Jepara laju ka Ambon
Satuluyna dina Ping 25 Januari 1619 sajumlah pasukan ti Banten anu jumlahna aya kana 2000 jalma nyerang sarta tuluy ngepung bénténg VOC di Jayakarta, sanajan Inggris dina sapada harita saukur mantuan kujalan ngawaragadan pakarang perang pikeun Banten
Opat poé satutasna pangepungan, salah sahiji loji VOC anu aya di Banten sérah bongkokan ka Kasultanan Banten jeung Inggris
Dina Ping 17 Méi 1619, pasukan VOC anu lobana kira-kira 1000 urang nepi di basisir Jayakarta sarta langsung ngayakeun serangan ka bénténg-bénténg padumukan urang-urang Banten
Arinyana (pasukan VOC) tarung tutumpuran ngayonan pasukan Banten anu jumlahna mangrébu-rébu teu kawilang
Dina Ping 25 Méi 1619, genep kapal VOC anu tepi di Banten ngayakeun serangan ka sapaparatna basisir jeung sababaraha palabuan
Temahna dina Ping 30 Méi 1619 VOC ngarebut Jayakarta sapuratina tina cangkingan pasukan Banten sarta sacara resmi ngagenti ngaran Jayakarta ku Batavia
Teu ngabibisani, yén Banten geus jadi musuh satru kabuyutan pikeun urang-urang Kumpeni Walanda utamana dina widang dagang
VOC sacara nyata geus ngayakeun kawijakan-kawijakan anu ngawatesan kagiatan jeung urang-urang Kasultanan Banten
Banten jadi musuh utama, dimana euweuh deui cara pikeun ngelehkeuna lintang ti kudu ngayakeun intervensi atawa pipilueun kana urusan internal kulawarga Karaton Banten jeung maké sistem adu domba, dina sajeroning harti ngadukeun dulur jeung baraya kulawarga Karaton Banten
Dina Ping 25–28 Méi 1619 diayakeun sawala antara Inggris jeung Walanda, anu mana hasil tina éta sawala teh nétélakeun yén Inggris moal rék pipilueun deui ngeunaan kaayaan perang antara Walanda jeung Kasultanan Banten
Sawala éta ogé ngahasilkeun hiji putusan ngeunaan ijin pikeun ngayakeun kagiatan dagang sarta ngokolakeun bisnisna urang-urang Inggris saupama harita Jayakarta geus aya dina cangkingan urang-urang Walanda
Satutas kajadian éléhna pasukan Banten di Jayakarta dina Ping 30 Méi 1619, diayakeun deui sawala antara Inggris jeung Walanda, anu mana ieu sawala téh ngahasilkeun deui putusan ngeunaan ijin dagang jeung bisnisna urang-urang Inggris dina satengahing bulan Juli 1619
Kashogunan Tokugawa atawa disebut Edo era mangrupa wanci kapamimpinan anu diktator anu ramé anu ngirangan sistem militér feefalism ti Tokugawa leyasu
Anu mana dina wanci éta ibukota Era edo perenahna di Tokyo anu ayeuna mangrupa ibukota Jepang
Dina wanci éta urang Jepang anu dibagi dumasar sistem kelas kelas dumasar kana distribusi Toyotomi Hideyoshi
Nungkulan kasta pangluhurna di klurai samurai, teras patani, senjawan sareng padagang
Kusabab éta alesan pikeun pemberontak sering tina digoréngi ageung, sajat para cariosan dukungan ka patani masih henteu terangkeun sareng inflasi
Oda Nobunaga panerus ti toyotomi Hedeyosi, pamimpin jepang di nuju waktosna Azuchi Momoyama nu ngadekeun pamarentah pusat saengges sukses ngahijikeun Provinsi di zaman Sengoku
Masalah ngeunaan pajeg remen pasea antar petani nu sugih jeung pera samurai nu kahormatan tapi kirang makmur
Ngondang pasea lokal dugi ka klimaks anu umumna tiasa dipareuman
Keshogunan Tokugawa nyandak aturan anyar pikeun satru kakuatan asing anu dilakuken gugus anti keshogunan jadi langkung kuat
Sajarah militér Jepang nyaéta ngawengku priode nu jembar kurang lewih tilu abad ti zaman Jomon nepi ayeuna, saenggeus priode Klan nepi ka abad-12, pada ahirna puncakna perang Féodal anu sok dikawanoh Kashogunan
Sajarah Jepang nyatet yén kelas Militér jeung maréntah jepang salila 676 taun - ti taun 1192 nepi ka taun 1868
Prajurit Shogoun jeung Samurai nangtung di puncak struktur sosial Jepang ngan bangsawan Aristokrat nu wani ngagulingkeunna
Kabijakan sakoku sacara éféktif nutup Jepang kana pangaruh asing salami 212 taun, ti 1641 nepi ka 1853
Militerisme feodal pindah ka imperialisme dina abad ka-19 sanggeus datangna Laksamana Perry dina 1853 sarta digenti ku Kaisar Méiji dina 1868
Kakuatan kolonial Barat jeung kawijakan imperialis mangaruhan pandangan Jepang sarta ngalantarankeun kolonialisme jeung imperialisme Jepang (ca 1895-1945) nepi ka éléhna Jepang dina Perang Dunya II
Konstitusi Jepang 1947 ngalarang Jepang ngagunakeun perang ngalawan nagara-nagara séjén pikeun nyerang
Hal ieu ngalantarankein kabentukna Pasukan Béla Diri Jepang dina 1954
Aliansi AS-Jepang (1951 saterusna) ngawajibkeun Amérika Sarikat pikeun nangtayungan Jepang sarta ngalaksanakeun tugas ofensif
Taun 1954 Pasukan Béla Diri Jepang (JSDF) diwangun ku Pasukan Béla Diri Darat Jepang (JGSDF), Pasukan Béla Diri Maritim Jepang (JMSDF) jeung Pasukan Bela Diri Udara Jepang (JASDF)
[2] Perdana Mantri nyaéta komandan pangluhurna Pasukan Béla Diri Jepang
Wewenang militér ngalir ti Perdana Mentri nepi ka Menteri Pertahanan tingkat kabinét Departemen Pertahanan Jepang
[3] Perdana Mentri jeung Mentri Pertahanan disarankan ku Kapala Staf, Staf Gabungan, anu mingpin Staf Gabungan (統合幕僚監部, Tōgō Bakuryō Kanbu)
[4] Kapala Staf, Staf Gabungan, nyaéta perwira militer anu pangkat pangluhurna di Pasukan Bela Diri Jepang, sareng mangrupikeun Otoritas Operasional Kapala JSDF, ngalaksanakeun paréntah Menteri Pertahanan kalayan arahan ti Perdana Menteri
[5] Taun 2015 Jepang ngagaduhan militér pangkuatna kaopat di dunya
Jepang Mulai terbuka
Munculna Jepang salaku nagara panjajah sanggeus kurang leuwih dua abad nerapkeun politik isolasi ti taun 1639 nepi ka taun 1854
Ieu dilakukeun dina upaya nyingkahan pangaruh kabudayaan jeung tradisi Barat kana kabudayaan jeung tradisi Jepang
Penduduk dilarang ngalakukeun lalampahan ka luar nagri, kapal-kapal dirusak supaya teu bisa dipaké, sarta nutup diri tina kadatangan urang Barat ka Jepang.Nanging, kawijakan éta lajeng ditinggalkeun sanggeus Jepang diparéntah ku Tenno Meiji dina taun 1867, kalayan kawijakan pikeun ngaréformasi Jepang anu kasohor ku ngaran Restorasi Meiji dina tanggal 14 Désémber 1868
Salila leuwih ti dua ratus taun dina mangsa Edo, Jepang sacara berturut-turut aya di handapeun kapamimpinan kulawarga Tokugawa
Dina périodeu ieu ogé, Jepang ngalaksanakeun politik sakoku atawa isolasi
Politik sakoku nyaéta kawijakan politik anu nutup diri tina intervensi asing dina sagala widang
Zaman Edo sorangan lumangsung ti taun 1603-1866, sarta politik isolasi mimiti diterapkeun dina taun 1633, dina mangsa kapamimpinan Tokugawa Iemetsu (Shogun ka-3)
Dina kaputusan éta, Jepang dilarang pikeun hubungan jeung dunya luar, iwal pikeun padagang Tiongkok jeung Walanda ngaliwatan palabuhan di Nagasaki jeung Dezima
Dina mangsa ngalaksanakeun politik isolasi ieu, masalah hubungan luar nagri teu jadi prioritas pikeun Jepang
Sanajan kitu, saméméhna, kontak-kontak penting antara Jepang jeung dunya luar geus kajadian pikeun kahiji kalina dina abad ka-7 jeung ka-9, antara taun 607-838
Dina mangsa éta, pamaréntahan Jepang ngayakeun usaha ambisius pikeun diajar jeung nerapkeun rupa-rupa widang élmu ti nagari Cina, nu harita geus leuwih maju dina widang kabudayaan jeung élmu pangaweruh
Kagiatan hubungan luar nagri ieu lajeng kaputus salila ratusan taun, nepi ka kajadian dua serangan anu gagal dina jaman Kamakura (jaman feodal awal di wewengkon Kamakura, taun 1192-1333)
Serangan éta lumangsung di daérah Kyushu dina taun 1274 jeung 1281, dilakukeun ku bangsa Mongol nu harita ngawasaan Cina di handapeun kapamimpinan Kubilai Khan
Anjeunna ngawangun pasukan pikeun nyerang kapuloan Jepang, Rusia, jeung sabagéan Wétan Tengah
Serangan éta gagal alatan kaayaan cuaca anu parah, nyaéta kajadian angin topan
Bangsa Jepang percaya yén angin topan éta mangrupikeun Dewa Angin, nu ngabantu maranéhna tina ancaman Mongol
Tina kayakinan éta, angin topan anu suksés menggagalkan serangan Kubilai Khan disebut ku bangsa Jepang salaku Kamikaze atanapi Angin Suci
Dengan mengamati perubahan dan perkembangan dari perjalanan sejarah politik Jepang, khususnya di zaman Edo yaitu zaman dimana Jepang mengalegaan wewengkonananarik diri dari pergaulan internasional melalui politik isolasinya, maka sangat menarik untuk melihat bagaimana pengaruh dari masa isolasi tersebut terhadap rasa nasionalisme bangsa Jepang khususnya sampai pecahnya Perang Dunia I dan II
Oleh sebab itu, penelitian ini bertujuan untuk menjelaskan mengenai kebijakan-kebijakan politik isolasi Jepang pada masa Edo dan menganalisa pengaruhnya terhadap rasa nasionalisme Jepang pada masa berlangsungnya Perang Dunia
Nalika Jepang mungkas mangsa feodalna ku ngaleungitkeun politik isolasi anu geus lumangsung salila 250 taun, rasa katinggaleun jeung cita-cita pikeun ngajadikeun Asia Timur Raya di handapeun kapamimpinan Kaisar Jepang jadi salah sahiji alesan utama nu ngajadikeun Jepang milu jadi nagara agrésor
Jepang mimiti usaha nepi ka luar benuana, sakumaha anu geus dilakukeun ku nagara-nagara Éropa dina mangsa kolonialisme
Jaman Méiji nyaéta jaman parobahan ti Kakaisaran Jepang
Mimitian ti 1868 ka 1912, harita kakaisaranna aya di handap Kakaisaran Kaisar Mutsuhito anu Agung
Anjeunna nyaéta panguasa kahiji Kakaisaran Jepang anu nyepeng kakuasaan politik anu saleresna salami berabad-abad
Salah sahiji parobahan anu paling nonjol di jaman ieu nyaéta panghapusan sistem kelas, anu nyebabkeun kasingkirna samuréi
Jaman Méiji dimimitian pas faksi panguasa "daimyo" ti Satsuma jeung Choshu ti tungtung kidul Kakaisaran Jepang ngahiji demi ngagulingkeun "shogun Tokugawa"
Usaha éta téh keur ngembalikeun kakuasaan politik ka Kaisar Jepang
Revolusi ieu téh disebut ogé Réstorasi Méiji
Jaman ieu nandaan akhirna sistem feodalisme Jepang jeung sapenuhna ngarobah réalitas kahirupan sosial, ekonomi, jeung militér
Parobahan Sosial Jaman Réstorasi Méiji
Sateuacan Era Meiji, Kakaisaran Jepang ngabogaan struktur sosial feodal jeung kelas samuréi di luhur
Saatos samuréi, tingkatan dihandapna nyaéta patani, pangrajin, padagang ti kelas panghandapna
Salami pamaréntahan Kaisar Méiji, status samuréi dipiceun
Sakabéh jalma Jepang bakal dianggap rahayat jalata, iwalti kulawargi Kakaisaran Jepang
Sacara teori, malah "burakumin" atanapi “teu katoél” ayeuna mah satara jeung sakabéh jalma Jepang
Tapi, tina praktékna mah diskriminasi téh masih aya kénéh
Parobahan ékonomi Jaman Réstorasi Méiji
Dina ékonomina, basa éta Jaman Méiji janten jaman anu ngamunculkeun révolusi industri di Jepang sanajan proses industrialisasi Jepang awalna ngalaman kagagalan dina ngajalankeunanna nu akhirna nimbulkeun kahariwangan ka masyarakat Jepang
Tapi nagara ieu kénging palajaran nu berharga tina kagagalan nyanghareupan teknologi ti luar nagara (Barat)
Industri anu dimekarkeun keur macu tumuwuh ekonomi jeung kakuatan militer Jepang dengan ngalaksanakeun slogan "fukoku kyohsi" (nagara kaya militer kuat) jeung "shokusan kogyo" (nganingkatkeun produktivitas jeung ngagalakeun industrialisasi) dibedakeun janten dua kategori utami
Kahiji, industri sutera, kapas jeung pamintalan bola salaku industri anu diandalkeun keur macu tumuwuh ekonomi
Kadua, industri besi-baja jeung transportasi salaku industri strategis militer
Romawi Kuno nyaéta peradaban nu ayana di kota Roma, Urang Roman percaya yén kota Roma diadegkeun ku dua duduluran, nu namina Romus sareng Remulus di taun 750 SM, langkung ti tujuh bukit
Romus sareng Remulus nyaéta putra Rhea silva, salah sahiji turunan Athena, pahlawan anu suksés lolos nalika wilayah Troya éléh sareng dibakar ku Kakuatan Yunani
Hirup Romawi kuno gaduh pangaruh gedé dina dunya modéren ayeuna
Sanajan peradaban Romawi Kuno tos réngsé rébuan taun ka tukang, urang masih tiasa ningali titinggalana nu diantarana nyaéta seni, arsitéktur, sareng hukum
Sapertos peradaban nu sanes, pas zaman peradaban Romawi oge ngalarapkeun sajumlah sistem pamarentahan
Pas abad ka 753-509 SM sistem pamarentahan Romawi ngagunakeun sistem Kerajaan monarki nu dipimpin ku Raja
Satuluyna sistem pamarentehan Romawi ngagunakeun sistem Républik ti taun 509-27 SM
Hal ieu di mimitian ti penggulingan Kerajaan Roma (509 SM) nu oge dipiluan ku sababaraha macam perang dulur
Saenggeus éta Romawi Kuno nuluykeun ka sistem kekaisaran
Ieu mangrupakeun masa pamarentahan Romawi nu paling panjang
Pas masa kekaisaran ieu, pamimpin teh disebutna Principate atawa First Man of Republic
Awalan ti pamarentahan ieu teh di mimitian ti taun 27 SM nalika octavius ngadirikeun kekaisaran saenggeus menang ti perang dulur Romawi
Salain sistem pamarentahanna Romawi Kuno oge miboga sistem kapercayaan
Sistem kapercayaan bangsa Romawi Kuno nyaéta percaya atau nyembah ka roh-roh atawa nu sok disebut ogé animisme
Malahan mah anisme teh jadi salahsahiji ciri has peradaban Romawi Kuno nu kentel pisan
Aya sababaraha hiji roh kapercayaan masyarakat Romawi Kuno diantarana, Vesta (nyaéta roh nungurus seneu tungku), Penates (nyaéta roh nu ngajaga lumbung), jeung Lares (nyaéta mangrupakeun roh nu ngajaga rumah tangga jeung batesan ladang sareng kaluarga)
Saenggeus percaya kana animisme, Romawi kuno pindah kapercayaan jadi politéisme
Politeisme nyaéta percaya kana ayana dewa-dewi Masyarakat satempat ngajadikeun tuhan salaku manifestasi kahirupan sakaligus mangrupa nu miboga kakuatan diluar pamikiran normal
Dewa-dewi Romawi kuno rupana mirip jeung dewa-dewi Yunani kuno
Nu ngabédakeun na nyaéta dina ngaran-ngaranna hungkul
Ngaran-ngaran Dewa Romawi kuno diantarana sapertos ngaran planet Jupiter-Zeus, Mars-Ares, Juno-Hera
Minerva-Athena jeung Venus-Aphrodite
Jaman mesin ngawengku jaman awal abad ka-20 jeung ahir abad ka-19, atawa kira-kira taun 1880 nepi ka 1945
Aya ogé anu nganggap yén puncak jaman mesin nyaéta mangsa Perang Dunya I jeung Perang Dunya II, anu mangrupa bagian ahir révolusi Industri Kadua
Mesin mangrupikeun alat anu parantos ngarobih dunya, tina révolusi industri dugi ka kamajuan téknologi modéren ayeuna
Tanpa mesin, kahirupan manusa sigana bakal langkung hese sareng béda ti anu urang alami ayeuna
Mun, sajarah mesin mimiti lila saméméh manusa nyiptakeun téknologi modéren
Salah sahiji wangun pangheubeulna mesin kapanggih éta kabayang
Roda mangrupikeun penemuan penting anu ngamungkinkeun manusa ngangkut barang sareng bahan langkung gampang
Kabayang mimiti kapanggih kira-kira 3500 SM di Mesopotamia, sarta ti saprak harita geus ngarobah cara gerak jeung gawé manusa
Jaman baheula, mesin basajan sapertos kait, tali, sareng tuas dikembangkeun pikeun ngadukung tugas beurat sapertos ngawangun sareng transportasi
Salila Abad Pertengahan, téhnologi mesin dimekarkeun, kaasup penemuan cai jeung alat angin nu drove pabrik jeung pompa cai
Dina abad ka-18, Révolusi Industri mimiti nimukeun mesin uap James Watt
Mesin uap dipaké pikeun ngarobah énérgi tina suluh kana énergi mékanis lajeng kakuatan mesin industri kayaning mesin spinning, looms, sarta parabot tatanén
Objék arkéologis atanapi sésa-sésa Jaman Mesin kalebet: Dampak Sosial
Jaman mesin anu lumangsung dina awal abad ka-20 jeung ahir abad ka-19 miboga pangaruh kana kahirupan sosial masarakat, diantarana:
Réformasi Protéstan nyaèta gerakan utama dina Kristen Kulon di Éropa dina abad ka-16 anu ngajukeun tantangan agama jeung pulitik ka Garéja Katolik Roma sarta hususna ka otoritas paus, timbul tina naon anu dianggap kasalahan, abuses, sarta inconsistencies dina Garéja Katolik
Reformasi mangrupikeun awal Protestanisme, sareng pamisahan Garéja Kulon kana Protestan sareng Garéja Katolik Roma
Reformasi ogé dianggap minangka salah sahiji kajadian anu nandaan ahir Abad Pertengahan jeung awal jaman modern mimiti di Éropa
[2] Gerakan ieu umumna dianggap dimimitian ku publikasi 95 Theses ku Luther dina 1517, sareng lumangsung dugi ka ahir Perang Tilu Puluh Taun sareng Peace of Westphalia di 1648
Sanaos aya usaha awal anu penting pikeun ngaréformasi Garéja Katolik sateuacan Luther - sapertos anu dilakukeun ku Jan Hus, Peter Waldo (Pierre Vaudès), sareng John Wycliffe - Martin Luther sacara lega dikreditkeun sareng ngamimitian Reformasi Protestan kalayan 95 Tesis na
Luther dimimitian ku criticizing diobral indulgences, insisting yén Paus teu boga otoritas leuwih purgatory sarta yén pangajaran Katolik ngeunaan merits para wali teu boga dadasar dina Kitab Suci
Sanajan kitu, posisi Protestan engké bakal ngasupkeun parobahan doctrinal kayaning reliance lengkep dina Kitab Suci salaku hiji sumber kapercayaan leres (sola scriptura) ogé kapercayaan yén iman ka Yesus, sarta teu karya alus, éta hiji-hijina jalan pikeun ménta panghampura Allah pikeun dosa (sola fide)
Motivasi utami di balik parobahan ieu nyaéta teologis, sanaos seueur faktor sanés anu dimaénkeun, kalebet kebangkitan nasionalisme, Skisma Kulon anu ngaleungitkeun iman ka Papacy, dugaan korupsi Kuria Romawi, dampak humanisme, sareng diajar anyar Renaissance anu nyababkeun seueur patarosan ngeunaan tradisi
Gerakan awal di Éropa rupa-rupa, jeung dorongan reformasi séjén ogé muncul sorangan di luar pamingpin Luther
Ulrich Zwingli, contona, ngamimitian reformasi di Swiss pas keur waktu anu ampir sarua jeung Luther, tapi mandiri tina pangaruh Luther
John Calvin, hiji reformator generasi kadua anu ngalaksanakeun reformasi di kota Jenewa, miboga ajaran anu pohara pangaruhna dina tradisi reformasi Swiss
Nu nganut ajaran Luther disebut Lutheran, sedengkeun nu nganut ajaran Zwingli jeung Calvin disebut Calvinis atawa Reformed
Gereja Lutheran loba didirikan di Jerman jeung Skandinavia, sedengkeun gereja Reformed didirikan di Swiss, Hungaria, Perancis, Belanda, jeung Skotlandia
Gerakan anyar ieu boga pangaruh gedé ka Gereja Inggris sanggeus taun 1547 dina pamaréntahan Edward VI jeung Elizabeth I, sanajan Gereja Inggris geus mandiri dina pamaréntahan Henry VIII dina awal taun 1530-an
Aya ogé gerakan reformasi di sakuliah Éropa daratan anu disebut Reformasi Radikal, anu ngabalukarkeun gerakan Anabaptis, Moravia, jeung Pietistik séjénna
Salian ti ngabentuk komunitas-komunitas anu bébas ti otoritas nagara, para Reformis Radikal sering ngalakukeun parobahan doktrin anu leuwih ekstrim, saperti nolak prinsip-prinsip anu hasil tina Konsili Nicea jeung Konsili Kalsedon anu lumangsung dina Abad Kuno Akhir
Gereja Katolik ngaréspon ku hiji gerakan anu disebut Kontra-Reformasi, nu dimimitian ku Konsili Trente
Loba usaha pikeun ngadepankeun Protestanisme dilaksanakeun ku kalangan Yesuit, hiji tarekat anyar dina waktu éta anu geus rapih organisasina
Sacara umum, Éropa Kalér, kalawan pengecualian sabagian gedé wilayah Irlandia, aya dina pangaruh Protestanisme
Éropa Kidul tetep Katolik, sedengkeun Éropa Tengah jadi tempat konflik nu gedé, akibat ti runtuyan perang agama di Éropa nu ngahontal puncakna dina Perang Tilu Puluh Taun, anu nyababkeun daérah ieu ruksak
Penyebab Reformasi Protestan dan Perang Agama Perancis
Alesan perpecahan agama Roma Katolik jeung munculna naon anu engke disebut agama Protestan téh sabenerna rumit pisan jeung masih jadi bahan perdebatan
Numutkeun Huston Smith, faktor ékonomi, pulitik, nasionalisme, paham individualisme renaisans, jeung kasadaran anu beuki luhur ngeunaan panyalahgunaan kakawasaan Garéja, téh mangrupa faktor penting anu boga peran dina reformasi Protestan
Tapi, hal-hal éta teu ngahalangan kanyataan yén sabab utamana téh agama, nyaéta ayana béda pendapat antara agama Roma Katolik jeung agama Protestan
Reformasi Protestan ogé disebabkeun ku kajadian dina taun 1517, nalika Johann Tetzel ngajual ablass briefe indulgence (surat pangampura hukuman temporal tina dosa) ti paus Leo X (1513-1521) pikeun ngumpulkeun duit pikeun perbaikan Garéja St. Peter di Roma
Dina hal ieu, jalma-jalma anu masihan sumbangan duit sarta ngaku dosa-na dijangjikeun pangampura tina hukuman di dunya
Ku sabab éta, Martin Luther ngaréspon tindakan Tetzel kalayan nempelkeun 95 artikel (tesis) dina panto Garéja Wittenberg (31 Oktober 1517)
Salajengna, Luther ogé teu ngaku kana supremasi Paus
Luther nyerat pamflet, di antarana An Address to the Christian Nobility of the German Nation
Krisis kawibawaan téh mangrupakeun faktor anu nyababkeun aya reformasi Protestan, sabab dina waktu éta kawibawaan Paus dipertanyakan alatan skisma gedé jeung akibat-akibatna
Skisma gedé (1378-1417) nyababkeun perpecahan Kristen di Barat, utamana nalika maotna Paus Gregorius XI
Golongan Italia dipingpin ku Urbanus VI, sedengkeun golongan Perancis dipingpin ku Clement VII
Kaayaan éta teras-terasan nepi ka taun 1417 nalika Konsili Constance (1414-1417) milih Martin V salaku Paus
Dina hiji periode singget kira-kira taun 1409, aya pihak anu ngaku-ngaku jadi Paus
Sajarah Nusantara dina jaman karajaan Islam nyaéta sajarah anu ngabawa asupna ajaran islam ka Nusantara khusuna Indonesia
Asupna Islam ka Nusantara khususna Indonesia diperkirakeun lumangsung antara abad ka-12 jeung abad ka-13
Alesan utama mekarna karajaan-karajaan islam di Nusantara nyaeta paningkatan lalu tintas perdagangan maritim anu lumangsung
Padagang islam ti Arab, India, Persia jeung Cina campur gaul jeung masyarakat indonesia anu nyebabkeun sumebarna agama di indonesia jadi tereh
Karangan Tionghoa kuno nyebutkeun yén aya karajaan anu disebut Ta Shi/Ta Chi di kapulauan Malayu, karajaan ieu geus ngabogaan hubungan diplomatik jeung Cina ti taun 630 Masehi
Agama Islam nyebar di Indonesia ti mimiti zaman Prasejarah
warga masarakat Nusantara ti jaman bahela ges katelah jadi nalayan-nalayan anu mahir dina ngarungi laut lepas
Ti mimiti awal masehi Nusantara ges ngabogaan jalur pelayaran sorangan jeng ges ngabogaan patali jeung para padagang ti babaraha daerah ti daerah asia Tenggara
Loba wilayah di daerah Nusantara anu kakenal ku sumber daya alam anu ngalimpah
Utamana di Jawa, Islam dibawa ku para panyebar agama Islam ku cara anu paling gampang ditarima ku masarakat jeung budaya Jawa
Cara panggampangna nyaéta ngaliwatan tasawuf jeung kabiasaan sufi
Sabab tasawuf jeung paripolah sufi henteu ngajarkeun cara Islam anu kaku, henteu ngajarkeun Islam formalistik, ulah sok ngomong hideung bodas (halal jeung haram) tapi Islam téh substansial jeung ngajarkeun ngeunaan universalitas ajaran Islam
Didieu urang bisa ngarti yén Islam téh gampang ditarima ku masarakat, lantaran teu ngaliwatan konfrontasi jeung serangan ka budaya lokal (Nusantara), tapi kumaha diakomodir budaya lokal, aya nu dirobah ku cara diresmikeun ku sumanget Islam jeung lamun geus dina tingkat anu sagemblengna lalawanan jeung ahlak Islam mangka ditolak jeung dileungitkeun, saperti sistem kasta di masarakat nu mangrupa warisan Hindu
Tina sumebarna agama Islam di Nusantara dumasar kana ajaran tasawuf jeung paripolah sufi, Islam Nusantara mangrupa Islam anu has, Islam anu sacara substansi universal, lain Islam formalistik anu teu bisa misahkeun jeung ngabedakeun mana anu Arabisasi jeung naon anu Islamisasi
Ku kituna, di dieu urang ogé bisa ngarti yén Islam formalistik nyaéta Islam anu leuwih mentingkeun kulit batan eusi
Sajarah militér Indonésia nyaéta dimimitian ku kajadian Perang Dunia II pas tanggal 5 Mei 1942, Dimana saméméhna Jepang kungsi ngalakukeun serangan ka Amerika Sarikat di pangkalan armada Pearl Harbour, saméméhna dina tanggal 8 Désémber 1941 Jepang ngalaksanakeun serangan ti kidul kalayan gerakan gancang
Di sisi séjén, sakutu ogé nyerah ti kidul jeung wétan anu ngalantarankeun Jepang kawalahan dina mertahankeun wilayah anu geus dikawasa ku Jepang
Sanggeus elehna dina tanggal 11 Januari 1942, Tantara Jepang junun darat di Indonésia sarta junun ngusir sekutu ti wewengkon anu geus dikawasa ku Walanda sahingga tentara Jepang suksés ngawasa Indonésia
Saterusna, sanggeus Jepang junun, pamaréntah Hindia Walanda nyerah tanpa sarat ka tentara Jepang, dina waktos perundingan lumangsung di Kalijati
Sanggeus suksés ngajajah wewengkon Indonésia, pamaréntah Jepang ngalaksanakeun formasi militansi ku cara nyieun program-program anu sistematis
Ieu tempat lalampahan mimiti ngawangun naon nu disebut tentara PETA
"PEMBELA TANAH AIR (PETA)"
Tanggal 3 Oktober 1943, Létnan Jenderal Kumakichi Harada, Panglima Tantara Jepang ka-16, ngumumkeun dibentukna Tantara Sukarela Pembela Tanah Air (PETA) ka rahayat Indonésia ngaliwatan Osamu Seirei No
Memang Jepang ngawangun tentara PETA pikeun ngajaga wilayahna ti pasukan Sekutu, tapi Indonesia ningali dibentukna tentara PETA minangka persiapan pikeun kamerdikaan Indonesia
Dicutat tina harian Asia Raya terbitan 4 Oktober 1944, nu nyebutkeun yen anggota militer PETA geus mucunghul
Pembentukan PETA mangrupikeun léngkah anu sistematis pikeun ngabéla wilayah tina serangan sekutu
Tapi, masarakat Indonésia nganggap ieu bagian tina latihan militer anu geus lila diimpi-impikeun, masarakat harita kacida antusiasna kana ieu palatihan, kalawan sukarela ngadaftarkeun jadi anggota PETA sarta ngalaksanakeun palatihan salila 4 bulan
Sanajan kitu, kabentukna PETA henteu lumangsung kalawan lancar nurutkeun rarancangna sabab ti saprak dibentukna PETA geus sering lumangsung bentrok bersenjata, boh dina skala leutik atawa badag, antara soldadu PETA jeung soldadu Jepang, disababkeun ku tindakan anu ngalanggar hak-hak bangsa Indonesia
Patempuran ieu beuki sering ti poé ka poé nepi ka puncakna dina tawuran di Rengasdengklok dina tanggal 16 Agustus 1945 anu junun ngabébaskeun maranéhna tina kakawasaan anu gagal
PETA salaku organisasi basis militer junun ngalengkepan sarta ngawasan proklamasi
Tanggal 19 Agustus 1945, PETA dibubarkeun ku Jepang
Jaman Kajayaan Islam (611 M-1924 M) nyaéta nalika Islam aya di puncakna
Nabi Muhammad ngawangun masarakat anu majeng bareng kaum muslimin salami tilu puluh tilu taun di Makkah jeung Madinah, anu dikenal salaku Madinah Al-Munawwarah
hiji peradaban anu dumasar kana "Ad-Din", atawa agama, anu ngalaman kamajuan anu caang jeung mencerahkan
Peradaban anu asalna tina Wahyu Ilahi sarta ngahirupkeun alam semesta ngaliwatan risalah "rahmatan lil-‘alamin", sanés ngan ukur peradaban dunya
Sajarah anyar peradaban diciptakeun ku Islam dina jaman Nabi Muhammad, anu ngawengku transformasi kompleks anu maju atawa modern
Bangsa Arab robah ti "jahiliyah" jadi berperadaban mulia
Salaku hasil tina panalungtikan para ahli, panolakan bangsa Arab anu "jahiliyah" dina waktos éta disababkeun ku kanyataan yén Islam terlalu modern atawa maju pikeun masarakat Arab anu "primitif"
Perjuangan Islam pasca Nabi dituluykeun ku umat Islam di handapeun Khilafah Utama (Khulafau Al-Rasyidun), nyaéta Abu Bakar Ash-Shiddiq, Umar Ibnu Kahttab, Utsman bin Affan, jeung Ali Bin Abi Thalib, radhiallahu 'anhum
Sanggeus éta, peradaban Islam ngalegaan sarta Islam jadi ageman peradaban dunya salila kira-kira tujuh abad dina mangsa Khilafah atawa dinasti Umayyah, Abassiah, Fatimiah jeung Ottoman
Dina jaman "Rasulullah" masih hirup, anjeunna mingpin sorangan ngawangun masyarakat Madinah nepi ka janten masyarakat anu sejahtera jeung beradab
Sanajan ékonomi dina jaman anjeunna relatif masih sederhana, tapi anjeunna parantos nunjukkeun prinsip anu dasar pikeun ngatur ékonomi
Karakter umum tina ékonomi dina jaman éta nyaéta komitmen anu tinggi kana étika jeung norma, sarta perhatian anu gedé kana kaadilan jeung pemerataan kabeungharan
Usaha-usaha ékonomi kédah dilaksanakeun sacara étis dina bingkai syariah Islam, sedengkeun sumber daya ékonomi teu meunang nganumpuk dina sabagéan jalma, tapi kedah beredar pikeun kaséhatan sadaya umat
Pasar gaduh peran penting salaku mékanisme ékonomi, tapi pamaréntah jeung masyarakat ogé ngalaksanakeun tindakan aktif dina ngwujudkeun kaséhatan jeung nungtun kaadilan
Anjeunna ngamimitian pangwangunan Madinah tanpa sumber keuangan anu tetep, sedengkeun distribusi kabeungharan ogé teu rata
Kaum "Muhajirin" teu ngagaduhan kabeungharan sabab aranjeunna parantos ninggalkeun sadaya harta-na di Makkah
Ku sabab éta, "Rasulullah" nyadiakeun silaturahmi antara kaum Muhajirin jeung Anshar, sahingga lumangsung redistribusi kabeungharan sacara alamiah
Kebijakan ieu pisan penting salaku strategi awal pangwangunan Madinah
Salajengna, pikeun muterkeun roda ékonomi, "Rasulullah" nyorong gawé bareng usaha di antara anggota masyarakat
sanggeus rasulullah wafat teras aya khulafaurrasyidin minangka penerus kapemimpinan Nabi Muhammad SAW
ku sabab eta, kabijakan maranehna ngeunaan perekonomian dasarna ngelanjutin dasar-dasar anu diwangun ku Rasulullah SAW
Sedengkeun inovasi jeung perkembangan lanjutan ngeunaan ekonomi dimimitian dina masa salajengna, nyaéta, dina masa khilafah atawa dina masa dinasti umayyah, abbasiyah, dugi ka masa ottoman
Kasuksesan peradaban Islam tiasa ditempo tina sudut pandang indikator élmu pangaweruh
Dina hal élmu pangaweruh, elemen utama kasuksesan peradaban Islam nyaéta aktivitas ilmiah anu luhur sareng kamajuan dina widang élmu agama sareng umum
Gerakan tarjamahan sareng nyerat buku ilmiah nunjukkeun tingkat aktivitas ilmiah anu luhur
Macam-macam disiplin élmu parantos muncul salaku hasil tina kamajuan dina élmu pangaweruh umum, sapertos filsafat, kadokteran, astronomi, matematika, sareng géografi, ogé élmu tafsir, hadis, kalam, sareng fikih
Ngaliwatan kakawasaan Islam di Andalusia, Pulo Sisilia, sareng kajadian Perang Salib, kamajuan élmu pangaweruh umum tina waktu kasuksesan peradaban Islam ieu teras sumebar ka Éropa sareng peradaban Barat
Dina jaman ieu seueur tokoh ilmuwan Islam ti jaman kamajuan peradaban muslim (abad pertengahan) anu kacatet ngahasilkeun karya-karya penting pikeun pamekaran élmu pangaweruh
Nami maranéhanana henteu ngan ukur dipikawanoh ku kalangan cendekiawan Islam, tapi ogé populér di dunya sains barat
Conto ilmuwan muslim anu nepi ka ayeuna masih diinget kontribusina pikeun dunya sains nyaéta Ibnu Sina, Al Farabi, Ibnu Rusyd, Ibnu Khaldun, sarta masih seueur deui
Karya-karya tokoh sains Islam éta ogé diaku miboga kontribusi badag pikeun kamajuan élmu pangaweruh dina era kontemporer
Generasi intelektual muslim ti abad pertengahan éta lahir babarengan jeung majuna kota-kota pusat peradaban Islam, saperti Baghdad, Kairo, Aleksandria, nepi ka Cordoba di Andalusia (Spanyol)
Kemunculan seueur ilmuwan Islam nu berpengaruh salila era klasik henteu ngan saukur dipicu ku kamakmuran pusat-pusat peradaban muslim
Aranjeunna tumuh di tengah majuna fasilitas pendidikan jeung iklim intelektual anu kondusif dina waktu éta
Dinasti Qing salah sahiji dinasti asing anu maréntah cina saenggeus Dinasti Yuan Mongol jeung dinasti qing kaasup dinasti panungtung anu ngawasa di tingkok
asing anu dimaksud hartina dinasti ieu téh dinasti ieu diadegkeun ku urang Mancuria ti "klan Aisin Gioro (Hanyu Pinyin: Aixinjueluo)", sanggeusna ngadopsi prosedur pamaréntahan dinasti saméméhna sarta ngagabung kana tiongkok
dinasti qing ngahontal puncak dina mangsa pamaréntahan kaisar kangxing
Dinasti Qing miboga peran anu penting dina sajarah Cina
Dina mangsa revival na diadegkeun ku Manchu laun dimekarkeun jadi kuat, makmur, jeung hasil ngungkulan sagala rupa masalah anu diwariskeun ku dinasti anu miheulaan na
Wewengkon Cina saeutik demi saeutik ngalegaan, nepi ka ngaleuwihan ukuran wewengkon Cina ayeuna
Dinasti Qing dipingpin ku kaisar, tapi aya ogé pamingpin awéwé, salah sahijina nyaéta Cixi
Ngadegna Dinasti Qing
Dinasti ieu diadegkeun alatan usaha Nurhachi ti marga Aisin Gioro anu ngahijikeun marga suku Jurchen sarta ngadegkeun dinasti Jin ahir (ayeuna aya di Cina timur laut) dina 1609
Saterusna, sanggeus Nurhachi pupus, dina 1636 putra Nurhachi, Huang Tai Ji, hasil ngancurkeun tahta karajaan jeung ngancurkeun dinasti Ming
Dinasti Qin katelah dinasti anu paling pondok umurna, tapi ogé ngagaduhan dasar kakaisaran anu teras diadegkeun ku dinasti Dinasti Qin dikenal minangka warisan Dinasti Zhou, anu aya di Xianyang, di propinsi Shaanxi, di daérah kalér Dinasti Zhou dugi ka Laut Kidul
Kusabab kakejaman Dinasti Qin, sering aya kudeta jeung usaha pikeun maéhan Kaisar Qin ti sagala rupa kalangan, tapi anjeunna salawasna bisa kabur, anu ngajadikeun anjeunna gugup sarta sieun maot salamina
Ku alatan éta, Kaisar Qin salawasna néangan cara pikeun nyieun hiji gaya hirup langgeng
Salila 12 taun katukang, pamaréntah geus remen usaha pikeun ngaleuleuskeun nagara
Tujuanana nyaéta pikeun milarian cara pikeun hirup anu saé
Nepi ka ahir lalampahan, nyaéta dina lengkah kalima, nalika ubar maksimum salaku hasil tina percobaan atawa ékspérimén ti para ahli ilmiah sarta dokter padamelan pikeun nyieun ubar pikeun kalanggengan kahontal, ubar nu dimaksud asalna tina raksa
Tapi, Manchus henteu ngagunakeun kauntungan ieu pikeun kauntungan sareng ngajantenkeun Cina janten bumi
Urang Manchu ngahijikeun populasi Cina ku cara ngadopsi gaya pamaréntahan Ming sareng terus-terusan ngatur pajabat Ming
Tapi, Qing mastikeun yén satengah tina pajabat tingkat luhur éta Manchu pikeun ngajaga kontrol Manchu di tingkat pamaréntah
Pamingpin militér Cina anu masihan bangsawan sareng ngatur pasukan di Lüying, ogé katelah Tentara Standar Héjo, dipiharep taat kana adat-istiadat lokal di unggal nagara
Tentara Biasa tina Sistem Spanduk Manchu (Qibing, atanapi Baqi) disimpen di ibukota sareng di sababaraha lokasi strategis anu dipilih di sakuliah nagara
Runtuhna Dinasti Qing
Runtuhna Dinasti Qing dina 1911 mangrupa hasil revolusi anu dimimitian dina 1894 nalika pamimpin revolusioner Sun Yat Sen, ogé katelah Sun Zhongshan, ngadegkeun Revive China Society di Hawaii sarta engké di Hong Kong
Dina 1905, Sun ngadéklarasikeun loba grup revolusioner pikeun jadi hiji pihak kalayan rojongan Jepang sarta dibere manifesto Tilu Prinsip Rahayat
Dina 1911, Partai Nasionalis Cina nyatakeun perang ka Wuchang, anu dibela ku Dinasti Qing, sareng 15 propinsi nyatakeun kamerdikaanna
Numutkeun sababaraha laporan, pangadilan Qing boga tujuan pikeun ngadegkeun républik jeung Yuan Shikai salaku presiden
Xuantog lahir di 1912, nalika Sun nyiptakeun konstitusi anyar pikeun nagara, Républik Cina, anu nempatkeun pondasi pikeun sababaraha taun pangwangunan pulitik di wewengkon Yuan
Dina taun 1917, aya kampanye pikeun ngagulingkeun pamaréntahan Qing, sareng Xuantog mangrupikeun turunan dua urang Peking anu tungtungna ngeureunkeunana
Hindu di Indonesia mangrupikeun agama anu pang lamina atanapi anu ngagaduhan umur pangpanjangna di Indonesia
Hindu nyaéta agama anu di pikanyaho ku masarakat waktos jaman kapungkur, margi agama Hindu mangrupikeun agama anu datangna ka Nusantara sateucana datangna islam
Mimitina hubungan Indonesia sareng india mangrupikeun hubungan dagang anu kapangaruhan ku agama sareng budaya anu di bawa ku India ka hiji tempat di Indonesia Dina pangembanganana, aya pangaruh budaya nu dugika ayeuna masih katingali di Indonesia
Ngalangkungan para padagang ti India anu kapungkur naretep di wilayah palabuhan anu kanyatanna seuer anu netep sareng kawin sareng padumukan nu aya di wilayahna atanapi pribumi
Teras ngagancangkeun proses sumebarna agama sareng budaya di India, ti ngawitan abad ka-7 ngahontal pamekaran na di Nusantara
Nusantara nyaeta mangrupikeun area antara benua Asia jeung Australia, atanapi langkungan khusus anatara telukbala sareng laut Cina, Nusantara teu ngan ukur hiji pulo, tapi rébuan pulo-ansib
Sareng, rébuan pulo ieu antara dua buana sareng lautan / lautan
Di daérah ieu anu seuer tatangkalan
Produk alami anu antukna janten patandingan
Téori Masuknya Hindu ke Indonesia
Téori waisya di turunkeun ku agama Hindu nyaeta budaya di bawa ku sakelompok padagang (Waisya)
Nyaeta numutkeun ka téori-téori na nyaeta kelompok kelompok anu maénkeun peran anu gedé nyebarkeun agama sareng budaya Hindu ka Nusantara
Aranjeunna ngabantah dina waktos éta paling aya hubunganana sareng pamaréntahan sareng jalma-jalma Pedagang
Hindu di Indonesia
Angkatan Laut Karajaan Walanda ( "Koninklijke Marine" ) dibentuk taun 1568-1648 ku angkatan laut ti tentara Walanda
Dina abad ka-17, Angkatan Laut Walanda nyaéta tentara pangkuatna di dunya
Angkatan laut maénkeun peran penting ngalawan Spanyol, Perancis, Inggris jeung nagara Éropa lianna
Pangkalan utamana aya di Den Helder, Noord Holland sareng pangkalan kadua di Amsterdam
Sanggeus Perang Dunya II Angkatan Laut Royal Walanda leuwih fokus kana misi perdamaian Internasional
Pada abad ke-17 hingga 18, Belanda mencapai puncak kejayaannya sebagai salah satu kekuatan maritim terbesar di dunia
Dengan armada yang kuat, mereka berhasil menguasai jalur perdagangan global, menjadikan Belanda sebagai pusat perdagangan dan pelayaran internasional
Dominasi maritim ini membawa mereka ke dalam berbagai konflik besar, termasuk perang melawan Inggris dan Spanyol, di mana Angkatan Laut Kerajaan Belanda memainkan peran penting dalam mempertahankan serta memperluas pengaruhnya di lautan
Pada abad ke-19 hingga awal abad ke-20, Angkatan Laut Kerajaan Belanda lebih berfokus pada pertahanan wilayah serta pengamanan koloni, terutama di Hindia Belanda (sekarang Indonesia)
Mereka memainkan peran penting dalam berbagai operasi militer untuk menekan perlawanan rakyat, termasuk dalam Perang Diponegoro yang berlangsung antara tahun 1825 hingga 1830
Selain itu, angkatan laut juga berperan dalam ekspedisi militer untuk menaklukkan Aceh, sebuah konflik yang berlangsung selama puluhan tahun guna memperkuat kendali Belanda di wilayah Nusantara
Peran Angkatan Laut Walanda juga berperan dalam Perang Dunia II, Angkatan Laut Kerajaan Belanda terlibat dalam pertempuran melawan Jepang di kawasan Pasifik, termasuk di perairan Indonesia
Salah satu pertempuran paling besar dan menentukan adalah Pertempuran Laut Jawa pada tahun 1942, di mana banyak kapal Belanda tenggelam akibat serangan armada Jepang yang jauh lebih kuat
Setelah perang berakhir, angkatan laut ini masih digunakan untuk mempertahankan kekuasaan kolonial di Indonesia dalam upaya menghadapi perlawanan dari pejuang kemerdekaan
Namun, setelah melalui berbagai tekanan dan perundingan, Belanda akhirnya mengakui kemerdekaan Indonesia pada tahun 1949
Pada masa kolonial, Angkatan Laut Kerajaan Belanda memiliki pangkalan utama di Surabaya dan berperan dalam menekan berbagai perlawanan rakyat Indonesia yang menentang kekuasaan Belanda
Armada mereka digunakan untuk mengontrol perairan Nusantara dan mempertahankan dominasi kolonial
Namun, setelah Indonesia merdeka, sebagian besar kapal serta fasilitas angkatan laut yang sebelumnya dikuasai Belanda akhirnya diambil alih oleh TNI Angkatan Laut sebagai bagian dari upaya membangun kekuatan maritim Indonesia
Meskipun demikian, Angkatan Laut Kerajaan Belanda tetap berkembang sebagai kekuatan maritim yang modern dengan armada canggih, termasuk kapal selam, kapal perusak, dan kapal fregat yang digunakan dalam berbagai operasi global
Pada era modern, Angkatan Laut Kerajaan Belanda atau "Koninklijke Marine" menjadi bagian dari aliansi pertahanan NATO
Perannya tidak lagi berfokus pada kolonialisme, melainkan pada keamanan maritim global
Mereka aktif dalam berbagai operasi, termasuk patroli anti-pembajakan di perairan internasional serta misi kemanusiaan untuk membantu negara-negara yang mengalami bencana atau konflik
Dengan teknologi canggih dan armada yang modern, Koninklijke Marine terus berkontribusi dalam menjaga stabilitas dan keamanan di lautan
Tantara Karajaan Hindia Walanda didirikeun tahun 18 Agustus 1814
Resmi didirikeun na nya éta saatos pamulihan akhir otoritas walanda di hindia belanda
Para prajurit walanda tèh biasana disebat "Jan Fuseller", lamun kanggo pamajikanana mah disebat "Sarinah"
Hiji waktu, walanda kasusahan milarian pajurit anyar, nu ngalantarankeun walanda milarian jalmi ti luar nagri, salah sahiji na nyaeta ti Jerman, Bélgia, Amérika Sarikat, ZwitserlandSwiss, Ghana jeung Burkino Faso
Hiji conto, ti 1831-1872, 3085 lalaki ti Afrika Barat aya dihandap senjata KNIL
Sedengkeun penduduk Kepulauan India, saperti Maluku jeung Jawa mangrupa prajurit nu panggedéna di KNIL
Dibubarkeunana tantara walanda nyaéta taun 1950 dibulan Juli
Nu mana dijieun parjangjian internasional di Den Haag
Bubarna KNIL lain hal anu babari
KNIL nu eusina loba ku masyarakat Indonesia nu hareuras hulu, sanajan aya beja KNIL rek diabuskeun kana APRIS/TNI, tapi di hiji waktu maranehna ngalakukeun pemberontakan
Mimiti tahun 1950 aya kajadian di Bandung nyaèta pemberontakan KNIL nu ngatas namakeun diri APRA, dihandap komando Raymond Paul Pierre Westerling
Salian ti Bandung, KNIL oge nyieun pemberonntakan di Makasar.nyaèta 5 April 1950
Nu mana prajurit KNIL nu ngagabung jeung APRIS/TNI jadi ketuana
Andi Azis kapangaruhan ku urut Jaksa Agung Nagara Indonesia Wétan, Dr. Christian Soumokil, nu mangrupakeun pamingpin gerakan separatis
Salian ti éta, datangna pasukan APRIS/TNI ti Jawa ngabalukarkeun rasa teu nyaman pikeun urut anggota KNIL di sabudeureun Makassar
Sajaba ti di Bandung jeung Makassar, urut anggota KNIL di Ambon ogé nyieun masalah
Maranéhna deui-deui kapangaruhan ku Soumokil
Para soldadu ieu ngarasa bingung—sabalikna aya nu hayang asup ka APRIS/TNI, ahirna maranéhna dipaké jadi alat perang pikeun nagara nu diadegkeun ku Soumokil, nya éta Républik Maluku Kidul (RMS) di Ambon, nu diproklamasikeun dina 25 April 1950
Kabeneran, di antara urut anggota KNIL nu aya di Ambon harita, aya bekas pasukan husus baret beureum jeung baret héjo Walanda, saperti Sersan Nussy jeung Kopral Corputty
Pemberontakan ieu kacatet minangka salah sahiji nu pangheséna ditangani ku APRIS
Pas Indonesia merdeka, loba bekas tentara KNIL (Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger) nu asup ka APRIS/TNI
Sababaraha di antarana dikirim ka Maluku pikeun ngalawan bekas KNIL séjén nu milu dina pemberontakan Republik Maluku Selatan (RMS)