izzako/sundanese-pixelgpt huggingface dataset:
Balong/bak paranti mijahkeun bisa tina "fibreglass" atawa semén beton, ukuran kurang leuwih 5 méter ka 3 méter, saméméh dieusian cai balong/bak kudu di saatan heula kurang leuwih 3-4 poé, tuluy di eusian cai jerona satengah méter, asupkeun écéng gondok, atawa ganggeng kana bak ngarah bogo baretaheun, bogo jalu tilu puluh siki jeung bikang tilu puluh siki diasupken kana éta bak, antep keun ngarah marijah,
éta bak, antep keun ngarah marijah, di mana geus réngsé mijah tuluy endog-endogna disiukan lalauna maké sair anu kerep, pindahkeun ka balong pamegaran
Miara endog nepika jadi cingok
di mana endog geus malegar, antep keun heula nepika umur 15 poé bari diparaban maké cacing sutra atawa kutu cai
Tuluy pindahkeun kana akuarium jumlahna dina saléter cai aya 5 cingok
Parab pélét dibikeun ka cingok anu umurna leuwih ti dua minggu, di mana nincak umur sabulan cingo-cingok mibanda panjang 5–7 cm
Sieur disebut ogé "tungau"; "(Ornithonyssus bursa)" nyaéta sato leutik pisan anu hirupna numpang dina bulu hayam, manuk, jeung "unggas" séjéna
Sieur bagian tina ordo "Mesostigmata" kelas "Acari" jeung kelas "Archnida"
"Spesies" ieu mibanda suku opat pasang, panjang awakna 0.7-1.0 mm, lebarna 0.25-0.49 mm
Pangawakan lonyod kelirna semu konéng, mangsana geus ngégél tur ngenyot getih hayam, palebah beutengna robah kelirna jadi semu beureum
Sieur biasana loba kapanggih dina hayam mangsa keur nyileungleum
Sieur dina hayam hirupna "ektoparasit" anu bisa hirup tur baranahan, utamana dina kandang anu kurang dijaga kabersihana, nepika kiwari geus kanyahoan aya 7 rupa kutu anu milu hirup tur ngaganggu ka hayam, kutu anu sok nyeuseup getihmah tacan aya kapanggih
Sieur jeung kutu hayam kacida ngaganggu ku lantaran ngégélan kulit, jeung bulu hayam
Kutu jeung sieur ieu mangrupa parasit anu maneuh dina hayam, henteu pipindahan atawa ninggalkeun pangeunteupana ("hospes") kajaba pindah ka hayam séjén anu leuwih ngora
Biasana sieur eunteup tur hirup dina hayam anu keur nyileungleum , Sieur bisa dibasmi ku jalan meresihan kandang sangkan ulah kotor, tuluy semprotkeun saeutik minyak tanah
di mana perlu maké racun ("insektisida"), ulah anu ngabalukarkeun racun ka hayam komo deui kamanusa, contona Coumaphos 0.25%, bisa waé hayamna dimandian maké cai anu dicampur walirang, atawa campuran "carbaryl" 2 gram dina leter cai
Nyingkahkeun sieur bisa waé cukup ku ngaduruk rarapén urut nyileungleum hayam, bisa ogé maké cai kamper dicampur jeung cai bako
Endog sieur kelirna bodas semu konéng, nincak mangsana megar jadi anak sieur kurang leuwih 2-3 poé
Saméméh jadi sieur déwasa anak sieur baris ngalaman ganti kulit jadi “"deutonimfa"” dina waktu kurang leuwih 5-7 poé., sieur bikang beurat awakna 0.043 mg, bisa ngaronjat kana 0.077 mg di mana geus nyeuseup getih hayam atawa unggas anu dicicinganna, ieu sarua jeung 1.8 kali beurat awakna
Hayam anu kaserang panyakit sieur, utamana hayam anakna (ciak) bakal némongkeun ciciren bulu-buluna kotor utamana dina jangjang, hulu jeung pamatukna
Surat Al Baqoroh (Arab: البقرة, "al-Baqarah", "Sapi Bikang") nyaéta surat ka-2 dina Al Qur'an
Surat ieu kawengku ti 286 ayat, 6.221 kecap, jeung 25.500 huruf jeung kaasup surat Madaniyah
Sabagéan gedé ayatna turun di awal hijrahna Nabi sa.w., iwal ti ayat 281 nu turun di Mina nalika Haji Wada'
Surah ieu pang panjangna dina Al Qur'an
Dingaranan "Al-Baqoroh" nu hartina "Sapi Bikang" dicandak tina carita Bani Isroil nu diparéntah Allah meuncit sapi bikang (ayat 67-74)
Surat ieu ogé disebut "Fusthotul Qur'an" (Puncakna Al-Qur'an) lantaran eusina aya hukum-hukum nu teu disebutkeun dina surat nu lian atawa surat "Alif Lam Mim" lantaran dimimitian "Alif Lam dan Mim"
Turun sabada Surat 83 Al Muthoffifin
Asbabun Nuzul (Sabab Turunna)
Ti Ibnu Abbas r.a, saurna nalika turun dua siloka (مثلهم كمثل الذي استوقد نارا) hartina "siloka maranéhna (urang munafék) lir ibarat jalma nu ngahurungkeun seuneu (tapi teu nyaangan maranéhna, teu nempo)...", jeung (أو كصيب من السماء) hartina: "Atawa (urang munafék) lir ibarat hujan ngagebrét turun ti langit (bari poék peteng).." nu patali jeung urang munafék, pok maranéhna nyarita: "Alloh leuwih luhung tibatan ieu dua
"Alloh leuwih luhung tibatan ieu dua siloka"
Alloh nurunkeun ayat (إن الله لا يستحيي أن يضرب مثلا) hartina: "Alloh teu éra nyieun siloka (maké reungit).."
Fadhilah ieu surat
Rosululloh saw, ngadawuh: (الآيتان من آخر سورة البقرة، من قرأهما في ليلة كفتاه) Dua ayat tina akhir surat Al-Baqoroh saha nu maca dina sapeuting nyukupan
Ayat jeung tarjamah
الۤـمۤ (1) "Alif Laamiim"
ذَلِكَ ٱلْكِتَابُ لاَ رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ (2) "Ieu kitab (Al Qur'an) teu sangsi deui di jerona, pituduh pikeun jalma-jalma nu takwa"
ٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِٱلْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ ٱلصَّلٰوةَ وَممَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ (3) "(nyaéta) nu iman (percaya ku haté) kanu ghoib, nanjeurkeun solat, jeung infak ku sabagian rejeki"
وٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَآ أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَآ أُنْزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِٱلآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ (4) "Jeung jalma-jalma nu iman kana (wahyu) nu turun ka Anjeun (Nabi a.s) jeung kana (wahyu) nu turun saméméh Anjeun" أُوْلَـٰئِكَ عَلَىٰ هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَـٰئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ (5) "Maranéhna éta jalma-jalma nu meunang pituduh ti Pangéran maranéhna tur maranéhna jalma-jalma nu aruntung" Tadabbur &amp; Tadzakkur
Sa anjogna Kangjeng Nabi S.a.w sumping ka Madinah, ieu surat nu mimiti turun anu eusina di antarana ngécéskeun yén Al Qur'an mangrupa kitab pituduh pikeun anu tarakwa (muttaqin) kalayan sababaraha ciri, nyaéta iman kanu goib, migawé solat, méré infaq, iman kana kitab nu turun ka Nabi s.a.w
jeung nu saméméhna Nabi s.a.w, tur yakin kana poé ahérat
Rupa-rupa syaréat mimiti lumaku di masyarakat Islam
Dina taun ka-2 (dua) hiriyah, disyaréatkeun puasa Romadhon
Turun surat ieu ayat ka-183 (يٰأَيُّهَا ٱلَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ)
Kalimah (يا أيُّها الَّذين آمَنُوا ) ngandung harti hé jalma-jalma nu ariman ka Alloh jeung rosul-Na, ngabenerkeun duanana tur ikror (ku lisan ku maca syahadat)
Makna (كُتِبَ عَلَـيْكُمُ الصّيامُ ) nyaéta difardukeun ka aranjeun hé nu ariman puasa
Kecap (الصيام) tina kecap (صمت عن كذا وكذ) atawa (أصوم عنه صوماً وصياماً) kuring nahan tina anu tur anu, maksudna nahan tina saniskara nu Alloh maréntahkeun pikeun nahan
Ogé boga makna makna nahan teu ngomong, dina carita Siti Maryam nalika, dawuhna: ( إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَـٰنِ صَوْماً ) "Kuring nadar karana Nu Maha Welas puasa (ayeuna moal ngomong jeung saha ogé)
ku kituna (صوماً وصياماً) bisa boga dua harti, nyaéta puasa (صياماً) nahan tina saban perkara atawa puasa ngomong (صَوْماً)
Ceuk syara puasa nyaéta (الإمساك عن المفطرات مع ٱقتران النية به من طلوع الفجر إلى غروب الشمس) "Nahan tina nu ngabatalkeun dibarengan niat ti mimiti medalna fajar tepi ka surupna panon poé"
Jeung sampurnana ku (وتمامه وكماله بٱجتناب المحظورات وعدم الوقوع في المحرّمات), ninggalkeun nu dilarang jeung nyingkahan ti nu haram
Sungkal disebut ogé burujul ("mata bajak") nyaéta pakakas tatanén tina beusi perenahkeun ditapelkeun dina wuluku&lt;refname="sungkal burujul"&gt;Sungkal dipernahkeun dina [[wuluku]&lt;/ref&gt; paranti nyungkalkeun [[taneuh]] [[sawah]], [[kebon]], atawa [[huma]] sangkan henteu ngeumpeut jeung [[taneuh]] leuwih subur mangsa dipelakan ku lantaran [[taneuh]] subur anu aya di handap disungkal jadi pindah ka dibeulah luhur
Baheula nyungkal taneuh maké bantuan tanaga [[munding]], [[sapi]], atawa [[kuda]], kiwari dinagara maju nyungkal [[taneuh]] pikeun tatanén geus maké tanaga [[mesin]] anu mana hasilna leuwih gancang jeung hadé
Sungkal mangrupa seuseuket tina [[beusi]] anu dipasangkeun dina [[wuluku]] pikeun nyuluduk tur nyungkalkeun taneuh, sungkal kudu kuat sangkan henteu miley komo neupika potong mangsana dipaké, sungkal dijieun di [[gosali]] tina bahan beusi waja meunang nyipuh sangkan leuwih kuat, ukuran jeung wangunna bisa waé henteu sarua gumantung kana pésenan
Sungkal gedé pisan mangpaatna dina widang ngolah [[taneuh]] maké cara tradisional, utamana gancang jeung hasilna leuwih rata
[[Taneuh]] anu subur di handap kasungkal kaluhur, tangtu bakan meré "nutrisi" anu dipikabutuh pikeun pepelakan leuwih loba
Sungkal ngahaja ditapelkeun dina [[wuluku]] sangkan wuluku leuwih seukeut dina norobos taneuh, ogé ngurangan akibat ruksak alatan dipaké dina taneuh anu buntar atawa garing Tutumbu kaluar
[[Kategori:Pakakas]] [[Kategori:Parabot]] [[Kategori:Pakakas Tatanén]]
Cedo nyaéta wadah paranti sipatan anu sok dipaké nyieun gurat dina kai anu rék diragaji sangkan lempeng
Cedo dina wangun sederhana dijieun tina kai sagedé dampal leungeun kandelna kurang leuwih 10 senti méter, luhurna dipolongoan dua paranti neundeun gulungan benang hiji, hijina deui paranti neundeun kapas anu dibaseuhan ku mangsi hideung atawa ku bubuk areng/Apu sangkan gampang dipupus
Mangsa ditarik benang ngaliwatan liang tempat kapas beunang ngamangsian, benang anu kaluar jadi milu baseuh kumangsi, Tungtung benang maké kakait paranti ngaitkeun kana tungtung kai anu baris dipotong, tungtung anu hijina deui dibatek ka tungtung kai anu hiji deui
Di mana geus manteng jeung luyu ukuranna, benang anu manteng tadi diciwit bari diangkat ka luhur kurang leuwih 5 sénti, tuluy dileupaskeun deui sangkan ngajeprét kana luhureun kai
ku lantaran benang manteng tur baseuh kumangsi tempona ngajeprét kana kai téh ninggalkeun tapak mangsi anu lempeng luhureun kai, benang paranti ngaguratan ieu dijieun tina benang bahan kapas atawa sutra
Cedo tina apu geus dipaké timangsa Mesir kuno kénéh, tuluy dipaké nepi ka kiwari aya diunggal nagara, wangunna ogé rupa-rupa gumantung kana budaya séwang-séwangan
Sanajan wangun jeung ngagunakeun cukup basajan, Cedo minangka pakakas anu mibanda mangpaat anu kawilang gedé pikeun kalumangsungan nyieun hiji wangun jeung wangunnan
Parako nyaéta tempat paranti neundeun hawu anu dijieun tina taneuh
Sakurilingna diwatesan ku awi atawa kai beunang meulah, hawu diparakoan téh sangkan seuneu jeung ruhak henteu ngalentab kana palupuh ogé lebuna henteu awur awuran kaluar, parako ilaharna parako ayana dina imah panggung
Parako diperenahkeun di pawon sajajar jeung palupuh, sakapeung aya ogé parako anu diteundeun leuwih handap batan palupuh atawa langsung di luhureun taneuh pawon disebut parako ngupuk , geus jadi kabiasaan luhureun hawu jeung parako aya anu disebut para seuneu nyaéta paranti neundeun hasil tatanén kayaning, boléd, jagong, gaplék, suluh, jeung sajabana sangkan kahaneutan ogé nyingkahan gangguan beurit jeung ucing Kagunaan
Sagigireun tempat neundeun hawu parako téh paragi neundeun songsong paranti mirun seuneu, siduru, tempat ngaguarkeun lebu tijero hawu di mana geus rada pinuh sangkan suluh anu diasurkeun ka jero hawu bisa hurung kalawan hadé, lebu jeung ruhak anu diguarkeu tijero kana parako bisa dimangpaatkeun pikeun ngabubuy hui, sampeu, cau atawa ruhakna dipaké meuleum tarasi, lauk asin, lauk, jeung sajabana
Emuk nyaéta cangkir anu dijieun tina logam, aya ogé anu dijieun tina beling biasa leuwih gedé ti batan cangkir ukuran biasa bari biasana aya tutupna di luhur sok disebut ogé bekong paranti nginum
Bandring nyaéta kaulinan budak leutik anu dijieun tina kai anu nyagak, tuluy maké karét biasana ku rut ban motor atawa sapédah nu dipotong saukuran tali sapatu
Dicangredkeun dina dua cagakna, dina dua tungtung tali nu séjéna maké bebendul nu ditalikeun kana gigir bebendul
Bebendul keur wadah pélorna, biasana maké kurut kulit sapatu nu geus teu kapaké
Lamun geus jadi biasana dipaké ngabandring bajing nu sok ngahakan kalapa atawa ngabandring manuk, atawa disebut ogé ketepél
Lodong nyaéta parabot pikeun mawa cai dijieun tina tangkal awi ukuranana kira-kira saméter leuwih disésakeun ruas nu panghadapna, bari dipolongoan keur nyangreudkeun tali
Terus maké tali di tungtung nu luhur jeung nu handap
Cara mawa caina dieusian dina pancuran tuluy disangkéh
Kapungkur waktu kolot urang jeneng kénéh, sok nyaksian ti mimiti nyadap kawung maké lodong nu digantungkeun dina tangkal kawung keur ngawadahan cai legén
Naékna maké sigay nu dijieun tina awi atawa gombong nu disarandékeun kana tangkal kawung, biasanya isuk-isuk diilik-ilik lamun geus pinuh dicokot diturunkeun terus dibawa ka imah, dibahékeun kana kékékéng nu gédé dina hawu diseuneuan terus tepi ka ngagolak lila-lila cai legen téh saat jadi liket, Prosésna rada lila
Sageus liket diangkat, terus bahan gula diasupkeun kana citakan, diangin-angin nepi ka garing
Jadi gula kawung, baruleud
Tampir nyaéta parabot paragi moé paré atawa gaplék dijieun tina awi anu dianyam kawas nyiru ngan ukuranana leuwih gedé, bari buleud kawas gilinding setum
Biasana dipaké moé paré atawa nu séjéna di buruan imah
Kiwari tampir geus jarang dipaké, alatan kalindih ku téknologi modéren rata-rata moé paré téh ayeuna mah tilamna maké terepal, samak, karung atawa ogé moé paré dina pakarangan atawa pakarangan nu dibeton
Sanajan kitu, di sababaraha tempat anu masih kénéh tuhu kana tali paranti karuhun mah, tampir téh masih kénéh digunakeun
Upamana di kampung-kampung adat saperti Kampung Naga
Téténong nyaéta parabot dapur paragi nyimpen rupa-rupa kadaharan dijieun tina awi nu dianyam, rupana buleud
Supaya kadaharan aman tina gangguan méong atawa ucing jeung tina sabangsaning sasatoan nu sok maling kadaharan di dapur lamun ditingggalkeun ka sawah atawa ka kebon
Awina dituar dipilih nu sedeng teu kolot atawa ngora teuing
Diteukteuk saukuran standar téténong, aya nu leutik aya nu sedeng jeung leuwih gedé, terus awi nu geus diteukteuk dibeulah
Sanggeus dibeulah dua tuluy dibeulahan laleutik kira-kira 2 sénti leuwih
Hasil dibeulah laleutik dicacah ipis-ipis saban beulahan nu leutik téa terus dijembréngkeun...jstrna ké diiget-inget heula
Kuring kungsi nempokeun baheula aki jeung nini kuring nyieun parabot tina awi sarupaning cécémpéh, dudukuy, giribig, haseupan jeung liana
Korang aya ogé anu nyebut kempis nyaéta wadah lauk tina anyaman tangkal awi sok disorén kutukang ngala lauk
Mawa korang ku jalan ditalian anu dibeulitkeun kana cangkéng ukuran korang henteu leuwih gedé, paling gedé ogé sapingping kolot
Bahan pikeun nyieun korang
Korang dijieun tina anyaman tangkal awi anu dibeulahan ipis tur diraut, ditempo tina jujutanna anyaman aya dua rupa : anyaman anu ka luhur jeung anyaman anu kagigir, Awi anu dianyam kaluhurna disebut jarugjug sangkan leuwih kuat dijieun tina hinis/kulit tangkal awi anu dibeulah ipis kurang leuwih sagedé cingir
Anyaman anu kagigirna disebut (jalujur) dijieun tina daging awi meunang ngaraut sagedé nyéré atawa sagedé paniir saté
Antara jarugjug jeung jarugjug di ayam rada carang kurang leuwih diliwatan sajarugjug, sedengkeun jalujur di ayam kagigir leuwih kékép jadi katémbongna korang leuwih seseg
Beulah handap korang dianyam carang saukuran jeung jarugjug.. Pangawakan korang
Korang kawas botol liangna tiluhur rada buleud tuluy ngaleutikan palebah beuheungna, ngagedéan deui palebah taktakna nepika handap semu gepéng
Beuheung korang dianyam leuwih kékép ti batan awakna, dina liang korang (paranti ngasupkeun lauk) dipasang panutup anu bisa dilaan jeung dipasang disebutna seuweu, nyaéta anyaman carang anu dijieun kawas pitapak ("perangkap") sangkan lauk anu diasupkeun kana korang henteu bisa luncat deui kaluar
Surat Al-Kahf (bahasa Arab: الكهف, "al-Kahf", "Gua") disebut ogé Ashabul Kahf mangrupa surat ke-18 dina Al Qur'an
Sura ieu kawengku 110 ayat, kaasup golongan surah-surah Makkiyah (nu turun di Mekah)
Dingaranan Al-Kahf jeung Ashabul Kahf nu hartina Pangeusi-Pangeusi Guha, dicokot tina carita nu aya dina ieu surat dina ayat 9 tepi ka 26, nyaéta sababaraha urang pamuda ("The Seven Sleepers") nu sare 309 taun
Dina hadis sohih: "من حفظ عشر آيات من أَوّل الكهف عُصِمَ من الدجَّال", hartina: "Saha nu apal sapuluh ayat awal (surat) Al-Kahfi diriksa tina Dajjal"
Dina lapad lain: مَنْ قرأَ عشر آيات من سورة الكهف حِفظاً لم يضره فتنةُ الدجال، ومن قرأَها كلَّها دخل الجنَّة, hartina: "Saha nu maca sapuluh ayat tina (surat) Al-Kahfi moal kamadaratan fitnah Dajjal, nu maca kabéhanana asup sorga"
ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي أَنْزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ ٱلْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُ عِوَجَا (1) "Sadaya puji kagungan Alloh nu geus ngalungsurkeun al-Kitab (Al-Qur'an) ka abdi-NA, taya saeutik ogé nu pasalingsingan"
ِِقَيِّماً لِّيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً مِّن لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٱلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً (2) "Nu ajeg lempeng teu galideur, mangrupa ancaman ti Anjeuna, béja bungah pikeun nu ariman tur amal soléh bakal meunang pahala gedé"
مَّاكِثِينَ فِيهِ أَبَداً (3) "Maranéhna cicing di jerona salailana"
وَيُنْذِرَ ٱلَّذِينَ قَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَداً (4) "Jeung ancaman pikeun jalma nu nyarita Alloh ngangken anak"
مَّا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلاَ لآبَائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ إِن يَقُولُونَ إِلاَّ كَذِباً (5) "Maranéhna teu élmu kana hal éta, ogé karuhun maranéhna
Kacida gedé wadulna kalimah nu kedal tina biwir-biwir maranéhna, teu nyarita maranéhna iwal ti wadul"
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلَىٰ آثَارِهِمْ إِن لَّمْ يُؤْمِنُواْ بِهَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَسَفاً (6) "Bisa jadi anjeun cilaka ku sabab sedih kingkin lantaran mikiran maranéhna nu ngabalieur mun teu iman kana ieu warta (Al Quran)"
إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى ٱلأَرْضِ زِينَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُم أَحْسَنُ عَمَلاً (7) "Saéstuna Kaula ngajadikeun nu aya di marcapada minangka panghias, pikeun nguji maranéhna, saha nu pangalusna gawé (hadé)"
وَإِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيداً جُرُزاً (8) "Jeung éstu Kaula ngajadikeun nu di luhureunana (marcapada) taneuh nu bulistir garing"
أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ ٱلْكَهْفِ وَٱلرَّقِيمِ كَانُواْ مِنْ آيَاتِنَا عَجَباً (9) "Naha anjeun nyangka éstu pangeusi guha jeung raqim téh mangrupa tanda-tanda kami nu ngahélokkeun"
إِذْ أَوَى ٱلْفِتْيَةُ إِلَى ٱلْكَهْفِ فَقَالُواْ رَبَّنَآ آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّىءْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَداً (10) "Nalika para pamuda nyalindung dina guha, maranéhna ngadu'a: "Duh Gusti Pangéran, pasihan abdi sadaya rohmat ti Anjeun, tur mugi tiasa sampurna urusan abdi sadaya"
Alloh SWT dina saban mitembeyan atawa réngsé tina urusan, muji salira-NA SWT (Nu Suci tur Luhur)
Pinuji dina saban urusan taya cawadeunana
Gusti SWT: "Jeung kagungan-Na sadaya puji di mimiti jeung tungtung (urusan)"
Kitu ogé muji salira-NA SWT nalika nurunkeun Al Qur'an ka Rosul-NA SWT nu eusina teu pabaliut, lempeng, écés témbrés
Kudu syukur kana ieu ni'mat nu pangutamana téh, Al Qur'an téa
Carana, tilu aspék syukur, percaya tur yakin ku haté, maca ku lisan tur ngamalkeun ku pagawéan kana ieu kitab
Pépéling nu peureus ogé, warta nu pikabungaheun kanu ariman tur amal soléh agéhna upah nu hadé (sorga)
Maranéhna bakal cicing di jerona salalawasna
Dékol singgetan tina kecap "kadék" jeung "takol", mangupakeun pakakas nu bisa dipaké ngadék kawas kampak tur bisa dipaké nakol kawas palu (upama dibalikkeun)
Bahan dékol dijieun tina dua jinis banda : Bédana Dékol jeung Kampak
Dina rupana sidik pisan bédana dékol jeung kampak Dékol ilaharna dipaké ku tukang wangunan, sedengkeun kampak ilaharna dipaké ku tukang ngala kai jeung tukang ngala suluh
Rantang nyaéta panci nyusun anu diéntépkeun sangkan rékép katutup, pikeun wadah kadaharan nu miboga gagang
Éta gagang fungsina minangka pangait sarta ngagampangkeun nalika dijingjing
Lulumpang nyaéta ngaran parabot dapur paranti nutu atawa ngabebek bungbu, kopi, cabé, nipung, nyieun adonan, jeung sajabana
Lulumpang bisa dipaké atawa digunakeun di mana aya halu pikeun nutuna ku lantaran halu jeung lulumpang mangrupa sapasang pakakas
Bisa ogé dipaké nutu Paré meunang méré sihan tina gagangna (ngaguguran) tuluy dipoé nepika garing bisa ditutu maké lulumpang pikeun mesék kulitna sok disebut huut sangkan jadi béas
Lulumpang dijieun tina rupa-rupa bahan, gumantung kana kabutuhan jeung bahan anu baris dibebek
Aya sababaraha bahan lulumpang saperti: Sajarah
Dumasar hasil panalungtikan lulumpang geus digunakeun ku masarakat Indonésia ti mangsa "megalitik" kénéh, salah sahiji bukti pamanggih "arkeolog" anu dimimitian taun 1975
Di Sulawesi Tengah manggihan puluhan lulumpang tina batu, ieu situs kapanggih dina tegalan jukut dipapantes baheulana éta tegal mangrupa tempat nganjrek sakumpulan jalma anu hirup ku jalan tatanen ieu dikuatkeun kukaayaan éta tempat kacida méré nah jeung alus dipaké tatanen
Situs megalitik anu aya di Cianjur pernahna di Gunung Padang, lulumpang batu kapanggih pacampur jeung balok-balok batu ukuran buleudna 22 cm jerona 10 cm ieu sarimbag jeung batu gandik anu kapanggih di situs-situs di Jawa, dumasar kana tempat pamanggihna lulumpang mibanda patula patalina jeung upacara-upacara anu dilaksanakeun
[[Kategori:Parabot dapur]] [[Kategori:Pakakas]]
Badi nyaéta pakarang nu sarupa péso ngan gagangna béngkok
Biasana wangun badi leuwih leutik batan péso
Tampolong atawa basa hormatna Pangludahan ("spittoon") téh nyaéta hiji wadah anu dipaké tempat miceun ciduh (nyiduh/ngaludah), utamana dipaké pikeun anu resep ngalemar/nyeupah ("nyirih") sangkan henteu hésé mangsa nyiduhkeun ciseupah anu ngabulaéh beurem
Tampolong ogé disayagakeun keur anu gering ripuh, hésé leumpang, di mana hayang nyiduh tingal kana tampolong waé
Tampolong diurang mah ilahar pisan dipaké ku kolot-kolot anu resep nyeupah/ngalemar, geus lumrah soksanajan keur ngobrol jeung kulawarga malahan hareupeun sémah ngabulaéh nyeupah bari jeung diselang ku nyiduhkeun ciseupah kana tampolong
Baheula di Amerika tampolong téh geus jadi barang anu ilahar kapanggih di kantor-kantor pamaréntahan, ku lantaran maranéhna boga anggapan cumiduh téh geus jadi kabiasaan , nepikeun ka rohangan paragi sidang ogé mibanda tampolong disagigireun méjana
tapi Kiwari tampolong anu loba kapanggih utamana di tempat umum geus jadi wadah paranti miceun runtah
Di Cina mangsa pamaréntahan Deng Xiaoping tampolong téh dipaké dina obrolan daria/(resmi) jeung batur politikna, ku alatan remen cumiduh dina éta obrolan, teu wudu éta kabiasaan diseungseurikeun ku urang luareun Cina, antukna dina taun 1980 ka dieu di Cina tampolong teu meunang dipaké dirohangan umum
Aya sababaraha bahan anu ilahar dijieun tamapolong diantarna:
Leukeur nyaéta pakakas paranti neundeun sééng
Dijieun tina nyéré atawa anyaman hoé
Sangkan sééng bisa nangtung kalawan ajeg, ogé bisa dipaké neundeun langseng, katél, jeung sajabana anu kakara nyat diangkat tina luhureun hawu atawa kompor sangkan henteu panas kana palupuh ataw ubin
[[Kategori:Pakakas]] [[Kategori:Parabot]] [[Kategori:Parabot dapur]]
Pipiti nyaéta wadah anu dijieun tina anyaman tangkal awi benang meulahan aripis wangunna segi opat , ilaharna pipiti dipaké ngawadahan sabangsaning sambara, uyah, sangu , lalawuh , jeung sajabana
Pipiti dimangpaatkeun pikeun ngawadahan sangu jeung deungeunna, dibahankeun ku nu boga hajat minangka pamulang tarima/nganuhunkeun ka sémah jeung ondangan séjénna nu geus milu nyaluuhan jeung ngarojong doa kana hajatna
Kiwari pipiti dimangpaatkeun ogé pikeun nyieun pabinihan paré , sangkan binih paré henteu ku hama jeung bisa katalingakeun dina kasuburan taneuhna
Pabinihan tina pipiti ogé bisa diteundeun di buruan tangtu ieu leuwih gampang mangsa nyebor, miara, jeung ngusir hama anu sakira bisa ngaganggu kana éta pabinihan
Pipiti anu mangrupa hasil tina karajinan anyaman mibanda ukuran jeung wanda anu rupa-rupa, gumantung kana pesenan jeung dipaké eusi naon engkéna
Di sababaraha daérah pipiti mangrupa wadah andelan pikeun ngiangkeun dagangan jeung wadah oléh-oléh/kagegelan
Baheula Pipiti téh paranti neundeun uyah, ngarah henteu téés tuluy pipiti wadah uyah digantungkeun atawa diteundeun dina sagigireun hawu
Ogé dipaké wadah pabétékan sabangsaning bungbu atawa sasamaraan kayaning : bawang bodas, bawang beureum, jahé, cikur, pedes, jeung sajabana
Kungsi baheula mangsa Bung Karno ditengah perjalanan narima bungkusan maké wadah pipiti anu dieusian sangu timbel jeung lalawuhna : suung, sambel oncom, beuleum lauk asin, kulub endog, jeung jeruk Garut anu kawentar amis kareueut anu dipasrahkeun ku saurang nini-nini minangka kanyaah jeung babakti hamba rahayat ka pamingpina
Tolombong téh nyaéta parabot rumah tangga anu dijieun tina anyaman tangkal awi beunang meulahan tur diipiskeun, ilaharna dipaké paranti ngawadahan paré, hui, jukut, dahareun, jeung réa-réa deui , mangsana dibawa tolombong téh biasana dikélék, disuhun, jeung ditanggung
Tolombong mangrupa pakakas anu remen dipaké pikeun kahirupan sapopoé utamana mangsana usum panén, baheula méh unggal imah mibanda tolombong leuwih ti hiji meulina kawilang gampang ku jalan nukeur keun tolombong tinu dagang (biasana anu dagang nguriling bari ngabengkot naggung) jeung tilu kulak béas
Biwir tolombong buleud sakurilingna diwengku sangkan leuwih kuat, palebah awakna buleud rata jeung biwir luhur sedengkeun beulah handapna masagi juruna aya opat, tolombong jangkung kurang leuwih tilu jeungkal leungeun kolot
Aya deui anu wangunna sarua jeung tolombong ngan pédah leuwih gedé ukurana anu katelah ngarana telebug
Tolombong téh loba pisan guna jeung mangpaatna, umpamana dipaké ngawadahan dahareun mangsa arék dibawa/dipindahkeun katempat séjén, saperti dagangkeuneun, nganteuran dahareun keur anu digarawé disawah atawa dikebon (mupundutan), ngawadahan hasil panén saméméh dijual, jeung sajabana , Teu saeutik ogé tolombong dipaké ngiderkeun dagangan , tolombong ogé bisa dipaké wadah paranti neundeun atawa ngunjalan barang-barang séjéna ,
Surat Shod (Arab: ص , "Ṣhod") nyaéta surat ka-38 dina Al Qur'an
Surat ieu kawengku 88 ayat kaasup golongan surat Makkiyah jeung diturunkeun sabada surat Al-Qomar
Dingaranan "Shod" lantaran ieu surat dimimitian ku huruf "Shood"
Eusi Poko ieu Surat
Ieu pokok ieu surat, di antarana: Ayat jeung tarjamah
صۤ وَٱلْقُرْآنِ ذِي ٱلذِّكْرِ (1) "Shood, Demi Al Qur'an nu pinuh pépéling"
بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ (2) "Tapi jalma kafir tetep gumedé tur ngalawan"
كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍ فَنَادَواْ وَّلاَتَ حِينَ مَنَاصٍ (3) "Padahal geus loba kurun saméméhna nu cilaka, maranéhna ngahelas ménta tulung padahal harita lain mangsa"
وَعَجِبُوۤاْ أَن جَآءَهُم مٌّنذِرٌ مِّنْهُمْ وَقَالَ ٱلْكَافِرُونَ هَـٰذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌ (4) "Maranéhna héran yén aya nu mawa pépéling, pokna urang kafirin: Ieu mah tukang sihir, tukang bohong"
أَجَعَلَ ٱلآلِهَةَ إِلَـٰهاً وَاحِداً إِنَّ هَـٰذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ (5) "Naha manéhna nyieun hiji pangéran ti antara loba pangéran
Ahéng ieu téh"
وَٱنطَلَقَ ٱلْمَلأُ مِنْهُمْ أَنِ ٱمْشُواْ وَاْصْبِرُواْ عَلَىٰ آلِهَتِكُمْ إِنَّ هَـٰذَا لَشَيْءٌ يُرَادُ (6) "Gegedén maranéhna gura-giru, pokna: Tuhu tur sobar aranjeun ka pangéran-pangéran aranjeun, éstu ieu nu dimaksud"
مَا سَمِعْنَا بِهَـٰذَا فِى ٱلْمِلَّةِ ٱلآخِرَةِ إِنْ هَـٰذَا إِلاَّ ٱخْتِلاَقٌ (7) "(Pokna deu) Kami teu pernah ngadéngé dina ageman nu lian, ieu mah jijieunan"
أَءُنزِلَ عَلَيْهِ ٱلذِّكْرُ مِن بَيْنِنَا بَلْ هُمْ فَي شَكٍّ مِّن ذِكْرِي بَل لَّمَّا يَذُوقُواْ عَذَابِ (8) "(Pokna:) Naha naon sababna ieu pépéling téh turun ka manéhna (Muhammad) ti antara urang
Maranéhna tetep dina sangsi kana pépéling Kaula, can ngarasa siksa meureun"
أَمْ عِندَهُمْ خَزَآئِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ ٱلْعَزِيزِ ٱلْوَهَّابِ (9) "Atawa maranéhna boga gudang rohmat Pangéran Nu Maha Mulya Nu Maha Béréhan"
أَمْ لَهُم مُّلْكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَلْيَرْتَقُواْ فِى ٱلأَسْبَابِ (10) "Atawa maranéhna boga kakawasaan di jeung bumi marcapada tur di antara duanana, cik naék maké tangga ka (langit)"
Alloh SWT dina ieu surat sumpah ku Al Qur'an nu pinuh pépéling pikeun sakabéh abdi-Na
Ieu hiji-hijina surat anu dimimitian ku huruf shood
Surat Al Qiyamah (Arab: القيامة, "poé Kiamat") nyaéta surat ka-75 dina Al Qur'an
Ieu surat kawengku 40 ayat, kaasup golongan surat Makkiyah sarta diturunkeun sabada surat Al Qori'ah
Kecap "Al Qiyamah" (poé kiamat) dicandak tina kecap Al Qiyamah nu aya di mimiti ieu surat
Eusi pokok ieu surat, di antarana: Ayat jeung tarjamah
لاَ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَامَةِ (1) "Kaula sumpah ku poé kiamat"
وَلاَ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ (2) "Jeung Kaula sumpah ku jiwa nu kuciwa"
أَيَحْسَبُ ٱلإِنسَانُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُ (3) "Naha manusa nyangka, yén Kami teu bisa ngumpulkeun (deui) tulang taléngna"
بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُ (4) "(Enya) Kami kawasa pikeun ngéntépkeun ramo-ramona kalayan sampurna"
بَلْ يُرِيدُ ٱلإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ (5) "Malahan manusa téh, teterusan nyieun dosa"
يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَامَةِ (6) "Tumanya naha iraha poé kiamat
Alloh SWT dina ieu surat sumpah ku poé kiamat jeung jiwa nu bakal hanjelu (handeueul) kana laku lampah nu nirca
Surat Al-Muddatstsir (basa Arab:المدشّر) nyaéta surat ka-74 dina Al Qur'an
Surat ieu kaasup surat Makkiyah kawengku 56 ayat, diturunkeun sabada surat Al Muzzammil
Dingaranan Al Muddatstsir ("Nu maké simbut)" tina ayat mimiti ieu surat
يٰأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ (1) "Hé jalma maké simbut"
قُمْ فَأَنذِرْ (2) "Geura hudang tur béré pépéling"
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ (3) "Jeung Pangéran anjeun, agungkeun"
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ (4) "Jeung pakéan anjeun bersihkeun"
وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ (5) "Nyieun dosa singkahan"
وَلاَ تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ (6) "Jeung ulah méré, hayang meunang loba"
وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ (6) "Jeung sing sobar karana Pangéran
Alloh SWT dina ieu surat miwarang Nabi Muhammad saw gugah, da'wah Islam
Balincong disebut ogé balencong atawa balincung (; ) nyaéta parabot tina beusi gedé anu ka luhur jeung ka handapna aya nu ngacung sabeulah, ngacungna mencos seukeut jeung sabeulah deui saperti tatah gedé, ari liang gagangna aya di tengah-tengah, demi gunana pikeun ngali jalan gedé atawa taneuh teuas loba batuna
Bubu nyaéta parabot pikeun ngala lauk dina cai palid
Dijieunna tina awi saperti galar kerep, bangunna buleud-panjang jeung supaya lauk nu geus asup teu bisa kaluar deui di jerona diseuweuan
Naheunkeun bubu dikedengkeun sungutna disanghareupkeun ka hilir
Burang nyaéta cubluk jero nu di luhureunana dituruban atawa dirimbunan pikeun naheunan sato galak
Di jerona dirucuhan, tapi burang nu dipaké pikeun naheunan sato ingueun tara dirucuhan
Buyung nyaéta barang garabah wadah cai atah
Wangun beuteungna méh buleud jeung palebah beungeunna leutik
Gedéna kira-kira sagedé beuteung jelema
Gunana buyung saperti kendi pikeun ngala cai, tapi aya ogé nu sok dipaké pabéasan
Céntong nyaéta parabot pikeun nyokot sangu tina wadahna nu rek dikanapiringkeun
Kelenting disebut ogé cewo nyaéta wadah paranti ngalembutkeun uyah
Wangunna saperti cengcelengan budak tina taneuh
Sanggeusna uyah badag diasupkeun ka jero kelenting, tuluy kelentingna diasupkeun ka jero seuneu di hawu
Lamun sora singpeletek di jerona geus eureun, hartina uyah geus lembut
Pancarakén sok disebut ogé pacarakén nyaéta lima setel parabot dapur:
Surat Al-Jinn (Basa Arab: الجنّ,"Jin") nyaéta surat ka-72 dina Al Qur'an
Surat ieu kaasup surat Makkiyah jeung kawengku 28 ayat
Dingaranan "al-Jinn" nu hartina "Jin" tina kecap "al-Jinn" nu aya dina ayat mimiti ieu surat
Diécéskeun yén aya Jin minangka mahluk goib nu geus ngadangukeun bacaan Al Qur'an tur tumut ajaranna
قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ ٱسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ ٱلْجِنِّ فَقَالُوۤاْ إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآناً عَجَباً (1) "Ucapkeun ku anjeun, geus diwahyukeun ka kuring saéstuna sagolongan jin geus ngadéngé pokna: Saéstuna abdi sadaya ngadangu Al Qur'an nu ahéng"
يَهْدِيۤ إِلَى ٱلرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَلَن نُّشرِكَ بِرَبِّنَآ أَحَداً (2) "Ieu (Al Qur'an) nungtun ka jalan nu bener, ku kituna, abdi sadaya iman (ka Alloh) teu aya sisilihan kanggo Mantena"
وَأَنَّهُ تَعَالَىٰ جَدُّ رَبِّنَا مَا ٱتَّخَذَ صَاحِبَةً وَلاَ وَلَداً (3) "Jeung Anjeun nu Maha Luhur, Gusti abdi saya nu teu ngagaduhan istri"
وَأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى ٱللَّهِ شَطَطاً (4) "Jeung aya di antara abdi saya nu kurang akalna ngomong ka Alloh nu nyaliwang"
Alloh SWT dina ieu surat maparin ka Nabi Muhammad saw pangaweruh nu patali jeung bangsa jin
Aya sagolongan bangsa jin nu ngadangu Al Qur'an tuluy tumut kana pituduhna
Surat Nuh (Basa Arab:نوح, "Nuh") nyaéta surat ka-71 dina Al Qur'an
Surat ieu kaasup surat Makkiyah kawengku 28 ayat, turun sabada surat 16 an-Nahl (ka 70, dumasar turun)
Dingaranan surat Nuh karana ieu surat ngiberkeun da'wah, jeung du'a Nabi Nuh a.s ka kaomna
إِنَّآ أَرْسَلْنَا نُوحاً إِلَىٰ قَوْمِهِ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (1) "Saéstuna Kami geus ngutus Nuh ka kaomna, Cig béré pépéling kaom anjeun saméméh datang siksa nu peurih"
قَالَ يٰقَوْمِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ (2) "Pok (Nabi Enoh) ngadawuh: Yeuh kaom kula, kula téh minangka nu méré pépéling nu jelas"
أَنِ ٱعبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ (3) "Aranjeun kudu sumembah ka Alloh tur takwa ka Mantena"
يَغْفِرْ لَكُمْ مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لاَ يُؤَخَّرُ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ (4) "Tinangtu Anjeuna ngahampura dosa aranjeun jeung méré waktu ka aranjeun
Lamun geus cunduk waktuna moal bisa diundurkeun deui mun aranjeun arapal"
Alloh SWT dina ieu surat maparin ka Nabi Muhammad saw iber patali jeung da'wahna Nabi Enoh a.s. tur kumaha mantangul kaomna
Teu kendat beurang jeung peuting ngajak kaomna kana bebeneran tapi matak handeueul, aningan
Kaomna lolobanaana malah ngajejeléh, ku kituna dinamian anjeunna téh "Nuh" tina kecap niyahah anu hartina loba ceurik nyeungceurikan kaomna nu teu daék toat ka Alloh, 950 taun da'wah tapi nu aya matak ngenes hasilna, da hidayah mah hak prerogatif Alloh
Ieu surat jadi pangbeberah ka Nabi Muhammad s.a.w
dina nyanghareupan kaom kafirin Qurésy nu deleka ka Nabi s.a.w jeung umat Islam dina awal-awal nyiarkeun Islam
Surat Al-Ma'arij (Basa Arab: المعارج, "Tempat-tempat Naek") nyaéta surat ka-70 dina Al Qur'an
Surat ieu kagolong surat Makkiyah kawengku 44 ayat
Dingaranan Al Ma’aarij nu hartina "tempat naik" tina kecap Al Ma’aarij nu aya dina ayat ka-3 ieu surat
سَأَلَ سَآئِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ (1) "Saurang nu ménta kana datangna siksa"
لِّلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ (2) "Pikeun urang kafirin (siksa) nu teu bisa ditolak"
مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلْمَعَارِجِ (3) "ti Alloh nu gaduh patempatan keur naék (malaékat)"
تَعْرُجُ ٱلْمَلاَئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ (4) "Para malaékat naék ka (langit) ngaliwatan tarajé"
فَٱصْبِرْ صَبْراً جَمِيلاً (5) "Maka sing sobar kalawan sobar nu payus"
Alloh SWT dina ieu surat miwarang ka Nabi Muhammad saw sobar nu hadé, nyaéta nu teu dibarengan rumahuh atawa nyingkah tapi cara nu hadé
Taméng atawa sok disebut ogé perisai alat perang nu dipaké pikeun mertahankeun dirina nalika perang di jarak nu deukeut
Taméng biasana dipaké babarengan jeung pakarang nu séjén saperti pedang atawa tumbak
Taméng disebut minangka alat anu éféktif pikeun nyingkahkeun serangan ti lawan nu maké pedang atawa tumbak
Taméng dipikawanoh ku kabudayaan Indonésia nu nyimbolkeun pajoangan pikeun ngahontal tujuan
Surat Al-Haaqqoh (Basa Arab:الحآقّة, "Poé Kiamat") nyaéta surat ka-69 dina Al Qur'an
Surat ieu kaasup surat Makkiyah kawengku 52 ayat
Dingaranan Al Haaqqoh nu hartina "Poé kiamat" tina ayat nu mimiti
ٱلْحَاقَّةُ (1) "Poé kiamat"
مَا ٱلْحَآقَّةُ (2) "Naon ari poé kiamat"
وَمَآ أَدْرَاكَ مَا ٱلْحَاقَّةُ (3) "Naha anjeun apal naon poé kiamat"
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِٱلْقَارِعَةِ Tadabbur jeung Tadzakkur
Alloh SWT negeskeun yén poé kiamat anu disebutkeun Al Haaqqoh nu hartina nu bener bakal tumiba
Kiamat bakal cunduk datang dina mangsa nu Alloh SWT nu Maha Uninga
Disebutkeun maké runtuyan kalimat (" وَمَآ أَدْرَاكَ مَا ٱلْحَاقَّةُ") naha anjeun apa naon ari kecap (ٱلْحَاقَّةُ) nyaéta (الساعة الواجبة الوقوع الثابتة المجيء، التي هي آتية لا ريب فيه) waktu nu pasti tumiba datangna bari euweuh nu nyangsikeun
Dina éta waktu sing sarwa huru hara kiamat, poé balitungan, siksa jeung ni'mat téh bener
Surat Al Qolam (Basa Arab: القلم,"Kalam") nyaéta surat ka-68 dina Al Qur'an
Ieu surat kaasup surat Makkiyah, nu kawengku 52 ayat
Dingaranan Al Qolam’ nu hartina "pena" tina kecap nu aya dina ayat kahiji
Dinamian ogé surat Nun (huruf nun) tina huruf ’’Nun’’ di awal ieu surat
نۤ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ (1) "Nun
Demi péna nu ditulis maranéhna"
مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ (2) "Karana ni'mat Pangéran anjeun, anjeun lain jalma nu teu waras"
وَإِنَّ لَكَ لأَجْراً غَيْرَ مَمْنُونٍ (3) "Jeung éstu pikeun anjeun pahala nu taya kendatna"
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ Tadabbur jeung Tadzakkur
Alloh SWT sumpah maké péna, ngébréhkeun pentingna nulis
Surat At Tahrim (Basa Arab:التَّحريم) nyaéta surat ka 66 dina Al Qur'an
Surat ieu kagolong surat Madaniyah nu kawengku 12 ayat
Dingaranan At Tahrim dicokot tina awal ieu surah kecap "tuharrim" nu boga harti "ngaharamkeun"
يٰأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ أَحَلَّ ٱللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (1) "Hé Nabi, naha anjeun ngaharamkeun nu Alloh ngahalalkeun ka anjeun lantaran pamajikan, (padahal) Alloh Nu Jembar hampura tur Maha Asih"
قَدْ فَرَضَ ٱللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَانِكُمْ وَٱللَّهُ مَوْلاَكُمْ وَهُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ (2) "Saéstuna Alloh geus ngawajibkeun aranjeun sakabéh lulubaran tina sumpah aranjeun, Alloh téh Nu Maha Uninga Maha Wijaksana"
وَإِذْ أَسَرَّ ٱلنَّبِيُّ إِلَىٰ بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثاً فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَأَظْهَرَهُ ٱللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَأَعْرَضَ عَن بَعْضٍ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنبَأَكَ هَـٰذَا قَالَ نَبَّأَنِيَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْخَبِيرُ (3) "Nalika Nabi ngarusiahkeun ka sabagéan istri-istrina (Hafsoh) hiji urusan, terus inyana (Hafsoh) ngaharéwoskeun éta urusan (ka Aisyah)
Alloh ngabéjérbéaskeun (haharéwosan Hafsoh jeung Aisyah) ka anjeuna (Nabi)
Tuluy anjeuna (Nabi) ngabéjakeun (iber ti Alloh téa) sabagéanana (ka Hafsoh) jeung nyidem sabagéanana
Nalika (Nabi) ngabéjakeun (haharéwosan Hafsoh jeung Aisyah) ka inyana (Hafsoh), pok (Hafsoh) nanya: Saha nu ngabéjaan anjeun (hé Rosululloh), dawuhna: Nu ngabéjaan kuring Nu Maha Uninga tur Maha Waspada"
إِن تَتُوبَآ إِلَى ٱللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا وَإِن تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاَهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلاَئِكَةُ بَعْدَ ذَلِكَ ظَهِيرٌ Tadabbur jeung Tadzakkur
Alloh SWT ngécéskeun yén rumah tangga Nabi s.a.w (istrina Siti Hafsoh jeung Siti Aisyah r.a nu haharéwosan), diuji ku masalah minangka conto pikeun rumah tangga umatna
Papasangan nu lian ogé kitu saperti Nabi Nuh a.s. jeung istrina nu nirca, Nabi Luth a.s. jeung istrina nu teu saihwan (saiman), Siti Asiyah (nu iman), istrina Fir'aon (raja nu deleka) jeung Siti maryam nu soléhah (tapi boga budak teu bapaan kuidin Gusti minangka ujian)
Masing-masing ngalakonan lalakon hirup nu kudu di hareupan, bari teu lepas tina usaha sakuat tanaga, kabisa, jeung ulah poho ka purwadaksina (ka Alloh)
Di antarana ku tobat jeung ngadu'a (ménta tutulung ka Alloh), ulah nyieun reka polah tanpa deuheus ka Pangéran
Surat As Shooffat (Basa Arab:الصّافات, "Rombongan nu ngabaris") nyaéta surat ka-37 dina Al Qur'an
Surat ieu kawengku 182 ayat jeung kaasup surat Makkiyah sarta turun sabada surat Al An'am
Dingaranan "As Shooffat" (Nu pada baris) tina ayat mimiti
وَٱلصَّافَّاتِ صَفَّا (1) "Demi (malaékat-malaékat) nu baris"
فَٱلزَّاجِرَاتِ زَجْراً (2) "Jeung demi (rombongan) nu ngalarang (ma'siat) sabener-benerna"
فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكْراً (3) "jeung demi nu maca palajaran"
إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ Tadabbur jeung Tadzakkur
Alloh SWT Sumpah ku mangpirang-pirang rombongan nu ngabaris, hartina urang kudu rapih
Antaboga atawa Anantaboga numutkeun carita wayang purwa minangka hiji déwa nu hirup di dunya handap dunya kalawan istanana "Saptapratala"
Sedengkeun Antaboga numutkeun mitologi Bali nyaéta oray anu badag, nu biasana disebut naga kalawan makuta, maké badong, baju jeung maké kalung emas
Antaboga disebut - sebut minangka bangsa déwa nu miara taneuh jeung dunya wayang
Numutkeun carita wayang ogé Anantaboga kungsi nulungan Pandawa nu baris diduruk ku Kurawa di tempat panyicingana
Koréa nyaéta hiji semenanjung anu aya di Asia Wétan
Diwatesan ku Laut Konéng di kulon, Selat Koréa di kidul, Laut wétan (Laut Jepang) di wétan, sarta wilayah Manchuria di kalér
Kiwari, Koréa dibagi dua nagara, nyaéta Koréa Kalér sarta Koréa Kidul
Urang Koréa percaya yén baheula (kira-kira abad 3-2 abad SM) aya hiji karajaan anu ngaranna Joséon (kiwari sok disebut Gojoséon sangkan henteu pahili jeung karajaan Joséon anu didirikeun abad ka-14)
Geus kitu, aya karajaan-karajaan saperti Silla, Baekje, Goguryéo, Gaya, jsb
Karajaan-karajaan éta bertahan ti abad ka-1 nepi ka abad ka-6
Abad ka-6 M, karajaan Silla ngéléhkeun karajaan-karajaan anu aya di semenanjung Koréa, anu disebut ogé "Karajaan Silla Ngahiji"
Tuluy, karajaan Goryéo jadi pangawasa di Koréa nepi ka abad ka-14
Abad ka-14,Yi Seong-gyé, pendiri karajaan Joséon ngéléhkeun Goryéo, sarta Koréa berkembang pesat
Karajaan Joséon bertahan salila kurang leuwih lima abad
Tuluy, Kaisar Gojong ti Koréa ngagenti karajaan Joséon jadi Kekaisaran Han Raya, tuluy ngayakeun réformasi di Koréa
Kekaisaran Han Raya bertahan salila 13 taun saacan anéksasi Jepang
Ti taun 1910-1945, Koréa dijajah ku Jepang
Taun 1945, wilayah koréa dibagi dua dumasar garis lintang 38 darajat
Bagian kidul diawas ku Amérika Serikat, sedengkeun wilayah koréa bagian kalér diawas ku Uni Soviét
Masing-masing ngumumkeun kamerdikaanna sacara terpisah
Sukjong ti Joséon
Yéongjo ti Joséon
Jéongjo ti Joséon
Linggis atawa (tembilang) nyaéta pakakas anu dijieun tina beusi buleud panjang kurang leuwih 60 cm ukuran buleudan beusina kurang leuiwih 3 cm tungtungna ngahaja digepéngkeun , linggis dipaké pikeun ngabantu nyokél hiji barang anu pageuh atawa beurat, saperti nyokél paku, ngala batu, bisa waé dipaké ngali taneuh mangsana ngala hui jeung sajabana
Urang Maluku nyebut kana linggis téh lawangka Pedaran
Linggis dina wangunna kawilang sederhana, beusi buleud gedéna kurang leuwih 3 cm diteukteuk panjangna kurang leuwih 60 cm atawa gumantung kana kabutuhan , di urang linggis dijieun di gosali
Bahan beusi buleud dibeuleum nepika beureum burahay tuluy diteuktek luyu jeung kabutuhan, paneukteukana tuluy dipeupeuh luhureun paron nepika gepéng, tungtung anu hijina deui dipeupeuh ogé nepi ka gepéng tuluy dicowak saeutik sangkal calawak, di mana geus aya cowakan tuluy dielukeun, bagéan ieu paranti nyokél paku, kai, batu jeung sajabana
Nyiru nyaéta salah sahiji parabot nu wangunna buleud dijieun tina anyaman awi beunang meulahan ipis kalawan dianyam rapet sangkan maloncor lamun dipaké napi béas, paré, milihan kacang, jeung sajabana
Nyiru ogé ilahar dipaké tempat moé, saperti moé kéré lauk, wajit, kicimpring, ranginang, jeung réa-réa deui olahan baseuh anu perlu dipoé heula
Nyiru mibanda ngaran béda-béda unggal daérah saperti "talam, indang, penampi, jeung sajabana"
Mangsa datang usum panén paré nyiru dipaké pikeun misahkeun paré anu hapa jeung paré anu beuneur ku jalan ditapi maké nyiru, paré meunang ngala tuluy diirik sangkan lalésotan tina gagangna, di mana geus lalésotan tuluy dipisahkeun daun jeung sikina ku jalan ditapi maké nyiru , moé paré ogé bisa maké nyiru malahan paré anu ditutu dina lisung, misahkeun huut jeung béasna ku cara ditapi
huut jeung béasna ku cara ditapi maké nyiru
Nyiru ogé jadi andelan tukang nyieun ranginang, salé cau, wajit, ogé ngamangpaatkeun nyiru keur tempat moékeunana, Di daérah Tasikmalaya hususna Singaparna jeung Puspa hiyang loba pisan tukang nyieun nyiru keur jualeun, nyiru beubeunanganna dijual di daérah sabudeureun Tasikmalaya, Singaparna , Garut , malahan iang nyiru daganganana nepi ka Bandung jeung Jakarta sagala
Nyiru mangrupa pakakas anu kudu dipibanda, sabab loba pisan guna jeung mangpaatna, saperti napi béas saméméh diisikan ku cara béas diteundeun luhureun nyiru tuluy ditapi sangkan huut badagna haliber, tuluy béas diguar-guar, niténan bisi aya sérah atawa keusik jeung barang séjén anu kabawa
Nyiru anu leutik sok disebut cécémpéh
Tauhid (Arab : توحيد ) nurutkeun lughot hartina ngaésakeun
Sedengkeun nurutkeun saréat tauhid hartina ngaésakeun Alloh
Jadi nu dimaksud élmu Tauhid nyaéta élmu nu ngabahas ngeunaan aqidah atawa kapercayaan ka Alloh nu dumasar kana dalil-dalil nu bener
Tauhid dina Islam téh mangrupakeun konsép akidah anu ngékédkeun ka-ésa-an Allah
Islam ngajar yén Allah téh Maha Ésa, lain dina harti bilangan, tapi yén Allah teu mibanda babarengan atawa naon-naon anu saperti ka Anjeunna
Kaésa-an Allah ngaliput dzat-Na, anu hartina teu aya anu saperti dzat-Na
Dzat Allah lain barang jeung teu boga sipat-sipat barang, sabab Allah téh nu nyiptakeun sagala barang jeung sipat-sipatna
Allah geus aya saméméh sagala ciptaan aya, tur Allah teu bisa dibayangkeun ku pikiran manusa lantaran naon anu kabayang ku manusa ngan saukur nu bisa dirasakeun ku pancaindera
Allah teu sarua jeung naon waé, sarta ngalaksanakeun tauhid ogé nyingkahan syirik mangrupa konsékuénsi tina kalimah sahadat anu diikrarkeun ku jalma muslim
Dina tauhid rububiyah ngékédkeun yén Allah téh hiji-hijina "Rabb", nyaéta Pangawasa anu nyiptakeun, ngatur, sarta mibanda karajaan sakabéh alam
Salaku "Rabb", Allah téh Nu Nyiptakeun, Nu Méré rejeki, Nu Ngahirupkeun jeung Nu Ngahinakeun, ogé Nu Nga-"rahman" jeung Ngarugikeun
Sagala urusan anu diatur ku Allah téh pasti mangrupa kahadéan, sarta Anjeunna Maha Kawasa kana sagala anu dipikahayang
Dina Al-Quran disebutkeun, "Sagala nyiptakeun jeung urusan téh hak-Na" (Al-A'raf: 54)
Tauhid Asma wa Sifat ngakuan kasampurnaan Allah ngaliwatan ngaran jeung sifat-Na anu mulya, boh sifat dzat boh sifat paripolah-Na
Ngaran jeung sifat Allah dipikanyaho ngaliwatan Al-Quran jeung Sunnah kalayan harti anu écés, lain hasil tina akal manusa
Sanajan kitu, ngaran jeung sifat Allah téh teu aya watesna, sarta sabagian gedé dirahasiakeun dina elmu gaib-Na
Tauhid Uluhiyah ngékédkeun yén Allah téh hiji-hijina nu wajib disembah dina sagala wujud ibadah ku sakumna mahluk-Na
Pangakuan kana Allah salaku Rabb ngabogaan konsékuénsi yén sakumna panyembahan kudu ukur dipasrahkeun ka Anjeunna
Ibadah téh nyaéta ngabdikeun diri ka Allah kalayan ngalaksanakeun parentah-Na sarta nyingkahan larangan-Na salila hirup
Nyembah ka lian ti Allah, sanajan tetep nyembah ka Allah, dianggap syirik, nyaéta dosa anu pangbadagna dina Islam
Kecap tauhid mangrupakeun kecap barang infinitif ("masdar") tina basa Arab "waḥḥada-yuwaḥḥidu-tawḥīdan", anu hartina ngahiji, ngajadikeun hiji, atawa masifatan ku kaesaan
Numutkeun Syaikh Muhammad bin Shalih Al-Utsaimin, ieu harti bakal sampurna upama ditambihan panyabutan kana sagala hal salian ti anu dijadikeun hiji éta
Kecap tauhid sorangan, boh dina wangun "masdar" atawa dina wangun séjénna, teu kapanggih dina Alquran
Tapi, kecap ieu muncul dina sababaraha hadis Nabi Muhammad dina wangun kecap pagawéan
Salah sahiji conto nyaéta nalika Nabi Muhammad ngutus Mu'adz bin Jabal pikeun nyebarkeun dakwah ka Yaman
Tauhid dina Islam
Hiji Muslim percaya yén tauhid téh landasan anu paling penting dina Islam sarta inti utama tina ajaran Islam
Tauhid ogé mangrupakeun salah sahiji sarat pikeun ditarimana amal, salian ti kudu saluyu jeung ajaran Rasulullah
Anu disebut sarat nyaéta hal-hal anu kudu dipigawé saméméh hiji amal dilaksanakeun sarta kudu dijaga nepi ka bérésna amal éta
Ieu hal aya patalina pisan jeung niat hiji jalma
Lamun aya jalma ngalakukeun hiji hal ngan ukur pikeun Allah, mangka sarat pikeun ditarimana amal éta nyaéta niatna kudu tetep murni pikeun Allah nepi ka bérés
Salian ti éta, lamun amal anu dipigawé saluyu jeung ajaran jeung sunnah Rasulullah, kamungkinan gedé amal éta bakal ditarima jadi ibadah di hareupeun Allah
Sabalikna, lamun hiji amal dipigawé lain pikeun Allah, atawa niat awalna pikeun Allah tapi robah di tengah jalan, mangka amal éta bakal ditolak ku Allah, sanajan geus saluyu jeung tuntunan Rasulullah
Tauhid numutkeun para ulama
Tauhid, dina pandangan para ulama, mangrupakeun intisari ajaran Islam anu nyatakeun keimanan ka Allah salaku hiji-hijina Zat anu pantes disembah
Imam Ibnu Katsir dina tafsirna ("Tafsir Al-Qur'an Al-Azhim") nyebutkeun yén tauhid téh intina ngalakukeun ibadah sacara ikhlas pikeun Allah sareng nyingkahan sakabéh bentuk syirik
Samentara éta, Imam Al-Ghazali dina kitabna "Ihya Ulumuddin" ngajelaskeun yén tauhid mangrupakeun landasan anu ngabentuk kahirupan Muslim, ngarahkeun sagala amal supaya henteu lepas tina niat nyembah Allah
Ulama kawentar saperti Syaikhul Islam Ibnu Taimiyah ogé ngungkabkeun dina "Kitab Al-Ubudiyah" yén tauhid téh teu ukur ngeunaan pangakuan kalimah syahadat, tapi ogé ngalaksanakeun sagala paréntah Allah kalayan ihlas sarta tunduk
Ieu nunjukkeun yén tauhid sanés ngan ukur konsep teologis, tapi ogé kudu diwujudkeun dina praktek kahirupan sapopoé
Tauhid, dina ajaran Islam, kabagi kana sababaraha rupa anu ngajelaskeun dimensi-dimensi keimanan ka Allah SWT
Para ulama ngagolongkeun tauhid kana tilu bagian utama: Tauhid Rububiyyah
Tauhid Rububiyyah ngajelaskeun kayakinan yén Allah SWT téh hiji-hijina Zat anu nyiptakeun, ngatur, jeung ngawas jagat raya
Dina diménsi ieu, Muslim percaya yén Allah anu ngawasa sagala mahluk, masihan rizki, sareng nangtukeun kajadian anu aya di dunya
Ayat dina Al-Qur’an, saperti QS