izzako/sundanese-pixelgpt huggingface dataset:
Three functions are used in géostatistik for describing the spatial or the temporal correlation of observations: these are the correlogram, the covariance and the semivariogram
The last is also more simply called variogram
The sampling variogram, unlike the semivariogram and the variogram, shows where a significant degree of spatial dependence in the sample space or sampling unit dissipates into randomness when the variance terms of a temporally or "in-situ" ordered set are plotted against the variance of the set and the lower limits of its 99% and 95% confidence ranges
The variogram is the key function in géostatistik as it will be used to fit a modél of the spatial/temporal correlation of the observed phenomenon
One is thus making a distinction between the "experimental variogram" that is a visualisation of a possible spatial/temporal correlation and the "variogram model" that is further used to define the weights of the kriging function
Note that the experimental variogram is an empirical estimate of the covariance of a Gaussian process
As such, it may not be positive definite and hence not directly usable in kriging, without constraints or further processing
This explains why only a limited number of variogram modéls are used like the linéar, the spherical, the gaussian and the exponential modéls, to name only those that are the most frequently used
When a variogram is used to describe the correlation of different variables it is called "cross-variogram"
Cross-variograms are used in co-kriging
Should the variable be binary or represent classes of values, one is then talking about "indicator variograms"
Indicator variogram is used in indicator kriging
The experimental variogram is computed by méasuring the méan-squared difference of a value of interest z" evaluated at two points x and x+'h
This méan squared difference is the semivariance and is assigned to the value h, which is known as the lag
A plot of the semivariance versus h"' is the variogram
In mathematical statistics, a set of n méasured values gives "df=n-1" degrees of freedom wheréas the "in situ" or temporally ordered set gives "df(o)=2(n-1)" degrees for the first variance term
The variogram and semivariogram are both invalid méasures for variability, precision and risk because the sum of squared differences between x and x+h is divided by n, the number of data in the set rather than by "df(o)=2(n-1)", the degrees of freedom for the first variance term of the ordered set
Kabupatén Bandung Kulon (aksara Sunda: ᮊᮘᮥᮕᮒᮦᮔ᮪ ᮘᮔ᮪ᮓᮥᮀ ᮊᮥᮜᮧᮔ᮪) mangrupa hiji kabupatén di Propinsi Jawa Kulon, Indonesia hasil pamekaran ti Kabupatén Bandung
Pusat pamaréntahan Kabupatén Bandung Kulon aya di kecamatan Ngamprah
Kabupatén ieu wawatesan jeung Kabupatén Purwakarta jeung Kabupatén Subang di beulah kalér, Kabupatén Bandung, Kota Bandung jeung Kota Cimahi di beulah wétan, sarta Kabupatén Cianjur di beulah kulon
Kabupatén Bandung Kulon ngawengku 16 kacamatan, nu kabagi deui kana 165 désa
Kabupatén Bandung Kulon katelah ku sababaraha tempat wisata alam, saperti Gunung Tangkuban Parahu jeung Gunung Burangrang
Kabupatén Bandung Kulon mangrupa salah sahiji kabupatén di Jawa Kulon
Kabupatén ieu lokasina di antara 60º 41’ - 70º 19’ Lintang Selatan jeung 107º 22’ - 108º 05’ Bujur Wétan, anu legana 1,305.77 km²
Secara umum, titik ekstrem batas wilayah Kabupatén Bandung Kulon digambarkeun dina tabél di handap Topografi jeung Iklim
Kabupatén Bandung Kulon mangrupa daérah bukit jeung dataran rendah, dengan ketinggian di antara 0 nepi ka 2000 meter di luhureun permukaan laut, kalawan tinggi rata-ratana 110 méter
Kadéngdékan wilayah Kabupatén Bandung Kulon aya di tingkat 0-8%, 8-15%, nepi ka di luhureun 45%
Morfologi Kabupatén Bandung Kulon umumna diklasifikasikeun kana pedataran, landai, perbukitan, jeung pegunungan
Kabupatén Bandung Kulon kaaup kana zona iklim panas nepi ka sejuk, jeung curah hujan rata-rata na aya di 1500-4500 mm per tahunna Sejarah
Kabupatén Bandung Kulon dimekarkeun ti Kabupatén Bandung dina tanggal 2 Januari 2007, saluyu ku terbitna UU No
12 Taun 2007 ngeunaan Pembentukan Kabupatén Bandung Kulon
Wacana pamekaran Kabupatén Bandung Kulon geus aya ti tahun 1990, ku ayana Surat Keputusan Gubernur Jawa Barat No
30 taun 1990 ngeunaan Pola Induk Pengembangan Wilayah Provinsi Daerah Tingkat I Jawa Barat Dalam Jangka Panjang, anu nyebutkeun yén daérah tingkat I di Jawa Kulon dimekarkeun ti 24 jadi 42 daérah tingkat II
Kaputusan ngeunaan pamekaran Kabupatén Bandung Kulon dikuatkeun ku munculna UU No
22 Taun 1999 ngeunaan Pamaréntah Daérah jeung Kaputusan DPRD Kabupaten Daérah Tingkat II Bandung Nomor 5 Tanggal 21 Juli 1999 ngeunaan persetujuan awal keur Pamekaran Wilayah Kabupaten Daérah Tingkat II Bandung anu ngajawab permohonan persetujuan Pamaréntah Kabupatén Bandung dina Surat Bupati Bandung No
132/1235/tapem ngeunaan Permohonan Persetujuan Pamekaran Wilayah Kabupatén Daerah Tingkat II Bandung
Proses pamekaran Kabupatén Bandung Barat katunda ku ayana wacana naékna status Cimahi ti Kota Administratif ka Kota Cimahi di taun 2001
Aspirasi keur ngabentuk Kabupatén Bandung Kulon dikuatkeun ku ayana pembentukan Forum Pendukung Percepatan Pemekaran Kabupaten Bandung Barat (FP3KB) anu pupuhuna Drs
H. Endang Anwar
FP3KB diadegkeun 20 Agustus 1999
Tuntutan pamekaran Kabupatén Bandung Kulon didukung ku sababaraha organisasi masyarakat, anu puncakna ngayakeun rapat akbar di Padalarang, 6 Agustus 2000, keur ngagaungkeun aspirasi pembentukan Kabupatén Bandung Kulon ka pamaréntah Jawa Kulon
Dina kaberjalananna, aya sababaraha organisasi anu ngarojong ogé ka pembentukan Kabupatén Bandung Kulon saperti Forum Peduli Bandung Barat, Forum Pemuda Bandung Barat, jeung Forum Bandung Barat Bersatu
Dina November 2002, Komite Pembentukan Kabupaten Bandung Barat (KPKBB) diadegkeun keur nyatukeun sora jeung gagasan sakabéh kelompok masarakat nu ngarojong pembentukan Kabupatén Bandung Kulon
Salah sahiji puncak nyorakeun aspirasi pembentukan Kabupatén Bandung Kulon nyaéta démonstrasi KPKKB dina tanggal 7 Januari 2004 dina komplék Pemda Kabupatén Bandung
Ku kituna, Pamaréntah Kabupatén Bandung nerbitkeun keputusan nyieun tim teknis penataan Kabupatén Bandung anu dipupuhuan Drs
H. Abubakar, jeung ngajalin kerjasama jeung genep paguron luhur saperti Unpad, ITB, STPDN, UPI, Unpas, jeung Unjani dina rangka nata wilayah Kabupatén Bandung
Dina kaberjalanan ngadegna Kabupatén Bandung Kulon, Pamaréntah Kabupatén Bandung nepikeun surat persetujuan pembentukan Kabupatén Bandung ti DPRD Kabupatén Bandung ka Gubernur Jawa Kulon, dilanjutkeun ka Kamenterian Jero Nagri
Hasilna, dina tanggal 2 Januari 2007, Kabupatén Bandung Kulon resmi diadegkeun dina dasar Undang Undang No
12 taun 2007 ngeunaan Pembentukan Kabupatén Bandung Kulon
Dina mangsa éta, Kabupatén Bandung Kulon ngawengku 15 kacamatan, nyaéta Kacamatan Lembang, Parongpong, Cisarua, Cikalongwetan, Cipeundeuy, Ngamprah, Cipatat, Padalarang, Batujajar, Cihampelas, Cililin, Cipongkor, Rongga, Sindangkerta, jeung Kecamatan Gununghalu
Dina tanggal 19 Juni 2007, Menteri Jero Nagri ad Interim, Widodo AS ngaresmikeun Kabupatén Bandung Kulon jeung ngalantik Drs
Tjatja Kuswara salaku Pejabat Bupati Bandung Kulon
Anggota Déwan Perwakilan Rakyat Daérah Kabupatén Bandung Kulon dilantik dina tanggal 18 Oktobér 2007
Pamilihan Bupati Kabupatén Bandung Kulon kahiji diayakeun tanggal 8 Juni 2008, anu ngahasilkeun bupati jeung wakil bupati Kabupatén Bandung Kulon kapilih Drs
H. Abubakar, M
Si., jeung Drs
H. Ernawan Natasaputra, M. Si.. Kaduana dilantik dina tanggal 17 Juli 2008
Kabupatén Bandung Kulon miboga 16 kecamatan jeung 165 désa, anu pusat pamaréntahan na aya di Kecamatan Ngamprah Démografi
Dina taun 2021, jumlah pangeusi Kabupatén Bandung Kulon nyaéta 1.814.226 jiwa anu kasebar di wilayah salega 1.305,77 km² dina kapadetan pangeusi 1.389 jiwa/km²
Rata-rata laju pertumbuhan jumlah pangeusi di Kabupatén Bandung Kulon ningkat ti 0,07% jadi 1,65% di taun 2021
Rasio séks atawa perbandingan pangeusi lalaki jeung awéwé dina taun 2021 nyaéta 104, nandakeun yén pangeusi lalaki di Kabupatén Bandung Kulon leuwih loba tibatan pangeusi awéwé
Kacamatan Ngamprah, Padalarang, jeung Batujajar jadi kacamatan anu kepadatan pangeusina paling tinggi di taun 2021
Perékonomian Kabupatén Bandung Kulon ditopang kana potensi dina séktor pertanian jeung pariwisata
Dina séktor pertanian, rupa-rupa komoditas tani dihasilkeun tiap kecamatan jeung diperdagangkeun di Kabupatén Bandung Kulon saperti bawang, cabé, kentang, kol, tomat, jeung réa deui
Luas panén komoditas tani Kabupatén Bandung Kulon panggedéna aya dina jenis cabé jeung kol
Dina bidang pariwisata, Kabupatén Bandung Kulon ngabogaan rupa-rupa déstinasi wisata di sabudeureun kabupatén
Tiap taunna aya sakitar opat nepi ka genep juta wisatawan anu datang ka Kabupatén Bandung Kulon
Stratégi Kabupatén Bandung Kulon dina ngawangun jeung mekarkeun poténsi pariwisata daérah salah sahijina ku ngarojong komunitas atawa kelompok masyarakat keur ngembangkeun poténsi wisata
Dina taun 2022, geus aya sakitar 681 SD, 203 MI, 183 SMP, 144 MTs, 60 SMA, 99 SMK, jeung 73 MA anu aya di Kabupatén Bandung Kulon
Partisipasi pangeusi atikan Kabupatén Bandung Kulon aya dina 49,70% (tingkat SMA/SMK/MA) nepi ka 97,69% (SD/MI)
Tingkat melék hurup masarakat Kabupatén Bandung Kulon aya di 99,29 nepi ka 100%, nandakeun tingkat literasi nu tinggi di kabupatén ieu
Sababaraha sakola atawa paguron luhur anu aya di Kabupatén Bandung Kulon nyaéta: Transportasi
Kabupatén Bandung Kulon ngagunakeun sababaraha jenis transportasi umum keur ngahubungkeun pangeusi di jero jeung luar kabupatén
Umumna, transportasi umum anu digunakeun aya angkutan kota (angkot) jeung karéta api
Angkutan kota atawa disebut angkot mangrupa salah sahiji jenis transportasi umum anu biasa digunakeun di Kabupatén Bandung Kulon
Transportasi umum ieu ngahubungkeun daérah nu aya di jero jeung luar Kabupatén Bandung Kulon
Trayék atawa jurusan anu disadiakeun di antarana: Stasion Karéta
Kabupatén Bandung Kulon ngabogaan hiji stasion karéta api tingkat I jeung 8 stasion leutik (tingkat III) anu beroperasi di sabudeureun kabupatén
Salian ti stasion karéta api, Kabupatén Bandung Kulon bakal boga stasion "high speed" "rail" (HSR) anu bakal dioperasikeun ku PT Kereta Cepat Indonésia China
stasion anu masih beroperasi nyaéta: Di samping stasion karéta anu aktif, Kabupatén Bandung Kulon masih boga dua stasion nonaktif, nyaéta Stasion Rajamandala jeung Stasion Tagogapu
Dina kaberjalananna, dua stasion ieu direncanakeun bakal diréaktivasi keur operasi karéta api Kiansantang, ngan teu dilanjutkeun ku sabab prasarana anu kurang layak
Sakabéh stasion ieu ngalayanan sababaraha karéta ti jero atawa luar Jawa Kulon
Karéta jeung jurusan anu ngaliwatan stasiun di Kabupatén Bandung Kulon nyaéta:
Kota administratif nyaéta hiji babagian administratif anu statusna kota jeung dikapalaan ku saurang walikota administratif
Béda kota administratif jeung kota nyaéta yén kota administratif henteu miboga DPRD kawas halna hiji kota
Saprak diberlakukeunna UU Nomer 22/1999, di Indonésia henteu dipikawanoh deui istilah Kota Administratif, alatan pembagian propinsi ngan diwangun ku kabupatén sarta kota
Balukarna, kota administratif kudu robah status jadi jadi kabupatén, atawa kota
Kota administratif nu pernah aya di Indonésia nyaéta:
Insinyur nyaéta saurang nu kalatih atawa gawé dina rékayasa
Insinyur maké téknologi, matématika, sarta pangaweruh saintifik pikeun ngajawab masalah-masalah téknis
Jalma nu gawé salaku insinyur biasana mibanda tingkat akademis (atawa pangalaman gawé) dina salah sahiji widang élmu rékayasa
Insinyur jeung élmuwan sakapeung matak bingung jalma awam
ku kituna ditegeskeun yén élmuwan mah gawéna ngambahan alam sangkan bisa manggihan prinsip-prinsip umumna, sabalikna insinyur nerapkeun prinsip-prinsip nu diwawarkeun tina matématika jeung sains pikeun nyieun jawaban praktis tur ékonomis tina masalah-masalah téknis
Cindekna, élmuwan diajar (ti alam), insinyur mah nyieun atawa ngabangun barang-barang
Pagawéan insinyur minangka panyambung antara pangabutuh sosial nu karasa jeung aplikasi komérsial
Insinyur nimbang-nimbang loba hal nalika ngamekarkeun hiji produk
Contona, nalika mekarkeun hiji robot industri (robot pikeun kaperluan industri), insinyur sacara présisi nangtukeun sakabéh kaperluan fungsina, ngarancang jeung nguji komponén-kompónenna; ngahijikeun komponén-komponén éta sangkan jadi rancangan ahir; sarta mariksa éféktivitas rancangan, biaya, katahanan, jeung kasalametanana
Prosés ieu tumerap nalika mekarkeun rupa-rupa produk, contona kimiawi, komputer, mesin, kapal udara, atawa cocooan
Salian ti ngarancang jeung ngamekarkeun, loba insinyur nu gawéna dina widang uji, produksi, atawa miara produk
Insinyur-insinyur ieu nempoan produksi di pabrik-pabrik, nangtukeun sabab-sabab kasalahan komponén, sarta nguji barang-barang nu diproduksi sangkan kualitasna kajamin
Maranéhanana ogé ngira-ngira waktu jeung ongkos pikeun méréskeun hiji proyék
Sababaraha urang ogé gawé dina widang manajemén rékayasa atawa aya ogé nu widang dagang
Nalika dagang, kasang tukang salaku insinyur aya gunana dina ngabahas aspék-aspék téknis sarta ngabantu dina ngarencanakeun produk, nginstalasi, sarta makéna
'Insinyur pangawas' (Supervisory engineers) nganggung jawab bagian-bagian utama dina proyék
Insinyur maké komputer sacara éksténsif pikeun mroduksi jeung nganalisis rancangan; pikeun [simulasi|nyimulasikeun] sarta nguji kumaha gawé hiji mesin, struktur, atawa sistem; sarta pikeun narataskeun spésifikasi komponén
Loba insinyur ogé nu maké komputer pikeun ngawas kualitas produk jeung ngadalikeun éfisiénsi prosés
Di sababaraha nagara di Éropa Daratan jeung Amérika Latin, gelar insinyur diwatesan sacara hukum ngan pikeun jalma nu sakolana lulus ti jurusan rékayasa atawa téknik, jeung pamakéan gelar ieu ku nu lian téh (sanajan masagi ku pangalaman) dianggap ilégal
Di Italia salian ku nu lulus jurusan rékayasa, gelar ieu bisa dipaké ogé ku nu lulus ujian profési insinyur ("Esame di Stato")
Di Portugis gelar insinyur profésional sarta insinyur kaakréditasi diatur jeung disértifikasi ku "Ordem dos Engenheiros"
Di Républik Céko gelar "insinyur" (Ing.)
dianugrahkeun ogé ka nu lulus ti widang kimia, téknik mesin, atawa malah ékonomi
Nu pangahirna ieu aya kénéh lantaran alesan sajarah jeung tradisi
Hukum-hukum di sakabéh nagara bagian Amérika Sarikat, Kanada, sarta di Afrika Kidul ngawatesan pamakéan sababaraha gelar insinyur, hususna "Insinyur Profésional", sarta sababaraha gelar insinyur nu husus, saperti "insinyur sipil" atawa "insinyur mesin"
lolobana nagara bagian di A.S. ngararang jalma nu teu boga ijasah nyebut dirina sorangan "insinyur" atawa spésialisasi nu henteu kawengku ku ijasah nu dipibogana
Di Kanada, status legal samodél di A.S. ieu tacan diputuskeun
(See "Insinyur Profésional" ngarah leuwih écés)
Kecap "téknolog" atawa "ahli téknologi" sakapeung di dipaké salaku 'saurang anu diajar téknologi'
Hal ieu bisa kapanggih di sababaraha nagara Éropa nu miboga hukum-hukum nu ngatur pamakéan gelar "insinyur"
Ngan pédah ari di Inggris tur sababaraha nagara Éropa, istilah "téknolog" dipaké pikeun sértifikasi atawa régistrasi nu sarua jeung insinyur tapi fokusna lain dina hal ngararancang produk
Contona, saurang téknolog bisa fokus dina hal manajémen téknis, rékayasa manufaktur, atawa prakték-prakték insinyur terapan
Saurang téknolog bisa jadi pilihan nu leuwih alus ngeusian pagawéan nu merlukeun kabisa widang rékayasa terapan batan saurang insinyur nu gawéna ngadésain produk
Aturan ngeunaan gelar téknolog ieu diwengku ku Pasaluyuan Sydney anu ogé diaku ku Badan Rékayasa Inggris
Di Indonésia, gelar téknolog sarimbag pikeun lulusan sakola politéknik
Saurang insinyur militér dina kasatuan soldadu nyaéta saurang anggota militér anu nanggung jawab pikeun ngarancang jeung ngonstruksi pakarang perang, sarta ngaruksak pakarang musuh dina kondisi perang, boh nu sipatna ofénsif atawa défénsif
Istilah ieu dipaké dina unit-unit militér sakuliah dunya sarta ti saprak jaman kuna
Di jaman ayeuna, istilah ieu ngawengku ogé nu nempatkeun jeung ngalindeukkeun ranjau jeung "booby trap"
Pagawé rékayasa di kapal-kapal gedé sarta palayar téknik sénior disebutna "Insinyur Kepala"
Di kapal-kapal nu leuwih leutik tanpa pagawé rékayasa, insinyur kepala jadi lulugu dina departémén rékayasa
Jabatan ieu dina angkatan laut A.S. biasa disingget "the CHENG" (tina: "Chief Engineer")
Kitu ogé di angkatan laut Inggris
Karajaan Kamboja (, saméméhna katelah Kampuchéa (, , ditransliterasi: "Preăh Réachéanachâkr Kâmpŭchea") nyaéta hiji nagara di Asia Tenggara nu pangeusina leuwih ti 13 juta jiwa
Ibu kotana Phnom Penh
Kamboja mangrupa nagara gagantina Kakaisaran Khmer, salah sahiji kakaisaran Hindu jeung Buda nu kuat, nu marentah ampir sakabéh Bojong Indocina antara abad kasabelas jeung kaopatbelas
Warga nagara Kamboja biasana disebut "Urang Kamboja" atawa "Khmer," sanajan ari nu kasbeut pandeuri mah nujulna kana etnis Khmer
lolobana urang Kamboja ngagem Theravada Buddhists of Khmer extraction, but the country also has a substantial number of predominantly Muslim Cham, as well as ethnic Chinese, Vietnamese and small animist hill tribes
The country borders Thailand to its west and northwest, Laos to its northéast, and Vietnam to its éast and southéast
In the south it faces the Gulf of Thailand
The géography of Cambodia is dominated by the Mekong river (colloquial Khmer: "Tonle Thom" or "the great river") and the Tonlé Sap ("the fresh water lake"), an important source of fish
Much of Cambodia sits néar séa level, and consequently the Tonle Sap River reverses its water flow in the wet séason, carrying water from the Mekong back into the Tonlé Sap Lake and surrounding flood plain
Cambodia's main industries are garments and tourism
In 2006, foreign visitors had surpassed the 1.7 million mark
In 2005, oil and natural gas deposits were found benéath Cambodia's territorial water, and once commercial extraction begins in 2009 or éarly 2010, the oil revenues could profoundly affect Cambodia's economy
Resmi Sawangan Lianna
Éjahan basa Sunda robah ti mangsa ka mangsa
Nepi ka kiwari aya sababaraha éjahan anu kungsi dipaké dina basa Sunda
Upama disusun tur dipedar sacara kronologis, bisa kieu: Taun 1912: Terbit buku ngeunaan éjahan basa Sunda anu judulna Palanggeran Nuliskeun Basa Sunda ku Aksara Sunda jeung Aksara Walanda, beunang D. K. Ardiwinata, anu dikaluarkeun ku Commisie voor de Volkslectuur (Komisi Bacaan Rayat)
éta éjahan téh suméndér kana éjahan Ch
Van Ophuysen, sarta dipaké nepi ka taun 1947
Taun 1952: Dina Kongrés Basa Sunda, Surawidjaya ngasongkeun prasaran ngeunaan ” Éjahan Basa Sunda ku Aksara Latén” Malah taun 1956 éta prasaran téh dipedar deui ku R. I. Adiwidjaya
Sanajan kitu, pamaréntah can bisa ngesahkeun éta hasil
Ari alesanana, lantaran éjahan basa Indonésia ogé can puguh kumaha-kumahana
Taun 1959: Lembaga Basa jeung Sastra Sunda (LBSS) ngaropéa sarta ngesahkeun ”Éjahan Basa Sunda ku Aksara Latén”
Ieu éjahan téh diluyukeun jeung Éjahan Suwandi anu dipaké dina basa Indonésia
Taun 1974: Medal buku Pedoman Umum Ejaan Bahasa Sunda yang Disempurnakan, anu dikaluarkeun ku Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa di Jakarta
Éta éjahan ngindung kana Pedoman Umum Éjahan Bahasa Indonésia yang Disempurnakan anu kaluar taun 1972
Taun 1989: Dumasar kana hasil Kongrés Basa Sunda taun 1988, Jurusan Basa jeung Sastra Sunda (Jurusan Basa jeung Sastra Daerah, ayeuna), FPBS IKIP Bandung, nyusun jeung medalkeun Palangeran Éjahan Basa Sunda
Eusina ngalengkepan éjahan basa Sunda saméméhna
Éta éjahan téh dipaké nepi ka kiwari
Indeks Persepsi Basilat
Rékayasa géotéhnik nyaéta cabang rékayasa sipil nu museurkeun kana rékayasa paripolah material taneuh
Rékayasa géotéknik kaasup panalungtikan kaayaan sahandapeun taneuh jeung materialna; taksiran resiko kaayaan lokasi; rancangan wangunan jeung struktur pondasi; sarta nitenan lokasi kalayan maneuh, ogé rarancang jeung konstruksi pondasi
Sacara husus, proyék rékayasa géotéhnik dimimitian ku panalungtikan lokasi ngeunaan taneuh jeung batuan dasar sarta sahandapeun tempat di ditalungtik keur nangtukeun sifat téhnikna kaasup kumaha pakaitna jeung, dina atawa di jéro konstruksi nu diusulkeun
Panalungtikan lokasi diperlukeun sangkan ngarti kana daerah di atawa dina hal naon rékayasa bakal dipaké
Panalungtikan ogé kaasup taksiran resiko keur manusa, banda jeung lingkungan tina bencana alam saperti lini, longsor, amblesan, likuifaksi taneuh, aliran ruruntuhan jeung ragragna batu
Satérusna, ahli géotéhnik nangtukeun tur ngarancang tipé fondasi, pagawéan nu pakait jeung taneuh, jeung/atawa ubin dasar nu diperlukeun ke nahan wangunan nu bakal dijieun
Fondasi dirancang jeung diwangun keur rupa-rupa ukuran struktur saperti wangunan jangkung, sasak, wangunan bisnis sedeng nepi ka gedé, sarta struktur leutik nu mana dumasar kana rarancang-kode kaayaan taneuh teu mungkin diwangun
Fondasi nu dijieun keur wangunan saluhureun taneuh kabagi dua jenis nyaéta fondasi déet jeung fondasi jero
Wangunan panahan nyaéta dam urugan taneuh sarta tembok panahan
Pagawéan nu pakait jeung taneuh nyaéta tanggul patali marga, torowongan, dikes, tanggul, saluran cai, tempat panampungan cai, paragi nyimpen limbah nu bahaya jeung paragi miceun runtah nu diurug
Rékayasa géotéhnik ogé pakait jeung rékayasa basisir jeung rékayasa laut
Rékayasa laut ngawengku ogé rarancang jeung konstruksi darmaga, marina, jeung jeti
Rékayasa laut ngawengku fondasi jeung sistim pamaku keur wangunan leupas pantai saperti anjungan minyak
Widang rékayasa géotéhnik jeung géologi rékayasa mangrupa dua widang nu pakait raket nu dina sababaraha tumpang tindih
Sanajan kitu, widang rékayasa géotéhnik nyaéta widang husus tina rékayasa, sedengkeun widang géologi rékayasa nyaéta widang husus tina géologi
Karl Terzaghi (1883 - 1963) ilahar diaku salaku bapak mekanika taneuh modérn jeung rékayasa géotéhnik
Dina rékayasa géotéhnik, taneuh dianggap mibanda tilu-fase material nyaéta diwangun ku: batu atawa partikel mineral, cai jeung hawa
Rongga dina taneuh, nyaéta rohangan antara partikel mineral dieusi ku hawa jeung cai
Sifat rékayasa taneuh disababkeun ku opat faktor utama: ukuran lobana partikel mineral, tipe partikel mineral, sebaran ukuran butirna jeung jumlah relatif mineral, ayana hawa jeung cai dina matriks taneuh
Partikel lembut (lembut) nyaéta partikel nu diameterna kurang ti 0.075 mm
Di handap ieu, sifat taneuh nu dipaké ku ahli géotéhnik dina analisa kaayaan lokasi, rarancang pagawéan nu pakait jeung taneuh, struktur panahan jeung fondasi
Dry unit weight: Beurat partikel padet dina taneuh per satuan eusi
Saturated unit weight: Beurat taneuh lamun sakabeh rongga dieusi ku cai, taya hawa per satuan eusi
Catetan, kajadian ieu dianggap di sahandapeun beungeut cai taneuh
void ratio nyaéta babandingan volume rongga kana volume partikel padet dina jero taneuh
Sacara matematika void ratio pakait jeung porositas tur ilahar nu dipake dina rumus géotéhnik tinimbang porositas
Salaku kecep gawe, proses nu mana cai ngadorong kaluar matrik taneuh ku sabab ayana ebeban, nyababkeun taneuh robah, atawa ngurangan eusina, dumasar kana waktu
Ahli géotehnik ngayakeun panalungtikan géotehnik keur ngumpulkeun informasi ngeunaan sifat fisik taneuh jeung batu (tur kadangkala nyokot conto taneuh) hiji lokasi keur nyieun rarancang pagawéan nu pakait jeung taneuh sarta fondasi keur hiji wangunan sarta keur menerkeun kaayaan nu disangka bakal robah dina pagawéan nu pakait jeung taneuh tur wangunan nu disababkeun ku kaayaan sahandapeun taneuh
Panalungtikan géotehnik ogé ngawengku eksplorasi saluheureun taneuh jeung sahandapeun taneuh hiji lokasi
Kadangkala, métoda géofisika dipaké keur ngumpulkeun data hiji lokasi
Eksplorasi sahandapeun taneuh kaasup ogé nyokot conto taneuh jeung uji laboratorium conto taneuh nu dicokot
Eksplorasi luhur taneuh kaasup pemetaan géologi, metoda géofisika jeung fotogrametri, atawa bisa ogé nu sederhana saperti ahli géotéhnik leumpang ngurulingan lokasi keur nalungtik kaayaan fisik éta tempat
Keur meunang informasi ngeunaan kondisi taneuh sahandapeun di lokasi nu bakal diwangun, merlukeun métodeu eksplorasi sahandapeun taneuh
métodeu panalungtikan sahandapeun taneuh nyaéta nangtukeun sampel jeung sifat fisik taneuh tur batu, kaasup métodeu "tes pits", "trenching" (utamana keur tempat-tempat sesar jeung bidang gelincir), pemboran, jeung "cone penetration test" (CPT)
"'Sajarah télékomunikasi di Indonésia" dimimitian saprak cénel ("channel") telegraf munggaran dibuka dina tanggal 23 Oktober 1855 ku Pamaréntah Hindia Walanda
Éta "channel" mangrupa telegraf éléktromagnétik anu nyambungkeun Batavia (Jakarta kiwari) jeung Buitenzorg (Bogor kiwari)
Dua taun saterusna panjang "channel" telegraf mekar terus nepi ka ngahontal 2.700 kilométer, dilayanan ku 28 kantor telegraf
Di sapanjang rél karéta api diadegkeun tihang-tihang telegraf
Hubungan telepon lokal munggaran digunakeun dina tanggal 16 Oktober 1882, disadiakeun ku pausahaan swasta
Jaringan telepon kasebut mentang antara Gambir jeung Tanjung Priuk di Batavia, disusul dua taun saterusna ku sambungan telepon di Semarang sarta Surabaya
Pausahaan swasta éta meunang idin konsési salila dua puluh lima taun
Katingalina, usaha alat telekomunikasi hasil pamanggih Alexander Graham Bell dina taun 1876 gancang tumuwuhna; buktina dina taun 1905 jumlah pausahaan telepon di Hindia Walanda jadi 38
Husus pikeun hubungan telepon interlokal, pausahaan Intercommunaal Telefoon Maatschappij meunang konsési salila dua puluh lima taun pikeun ngahubungkeun Batavia-Semarang, saterusna Batavia-Surabaya, disusul Batavia-Bogor sarta saterusna Bandung-Sukabumi
Dina ngamekarkeun jaringan telepon tétéla pausahaan-pausahaan telepon éta ngan muka hubungan telepon di dayeuh-dayeuh anu gedé anu ngadatangkeun untung; ku kituna jaringan telepon di Hindia Walanda henteu rata sumebarna
Ahirna dina taun 1906 saenggeus jangka waktu konsési lekasan, kabéh usaha jaringan telepon "diambilalih" sarta dikokolakeun ku Pamaréntah Hindia Walanda ku cara dibentukna Post, Telegraaf en Telefoon Dienst (Dines PTT)
Saprak ti harita panyadiaan jasa telekomunikasi dikokolakeun ku pamaréntah sacara monopoli
Jaringan telepon éta mimitina ngagunakeun sistem bateré lokal sarta kawat tunggal anu dipasang di luhureun taneuh; ku kituna mindeng ngalaman gangguan
Saterusna dilakukeun modérnisasi, pemasangan kabel jarak jauh dilarapkeun dina jero taneuh, kawat tunggal diganti ku kawat sapasang sarta ngagunakeun sistem bateré séntral
Ngamekarkeun telekomunikasi di mangsa harita tangtu waé merlukeun pagawé-pagawé anu boga atikan, boh ti pihak pribumi boh ti Walanda
Éta pisan sababna PTT ngalangsungkeun atikan sarta palatihan; contona kursus ngagetok kawat morse di Jakarta
Atikan anu leuwih luhur deui disadiakeun di Walanda
Réa pribumi anu jadi pagawé PTT sanajan gaji pikeun pribumi leuwih saeutik tinimbang pagawé Walanda
Pagawé PTT meunang sebutan Dén Ajung (adjunct inspector) atawa Dén Komis (commies) anu ngajadikeun reueus pikeun pagawé PTT pribumi alatan gaji pagawé PTT leuwih luhur batan pagawé dines séjén, sanajan gaji asistén pribumi dibandingkeun jeung asisten Walanda jauh bédana
Téknisi telekomunikasi didatangkan ti Walanda sarta ngan aya saurang téknisi radio pribumi, nyaéta Soedirdjo anu milu ngawangun setasiun radio panarima Malabar taun 1920, setasiun radio pangkolotna di Indonésia sarta pangbadagna di dunya beulahan kidul
Prioritas pamakéan jasa telepon waktu éta dibikeun ka para pajabat pamaréntah sarta pangusaha
Para bupati sarta wadana di Pulo Jawa ngabogaan terminal telepon
Waragadna ditanggung pamaréntah
Sedengkeun terminal telepon anu dipaké nyaéta jinis telepon bateré lokal, jarak hontalanana kawates
Gunem catur ngagunakeun telepon éngkol dimaksud kudu tarik
Henteu matak héran lamun aya langganan anu nyarékan operator
Aya ogé operator anu didatangan ku palanggan sarta diteunggeulan alatan éta palanggan ngarasa diréméhkeun
Hal éta disababkan penyambungan telepon dilakukeun sacara manual, anu balukarna layananna henteu bisa gancang
Telekomunikasi jeung sajarah pajoangan kamerdikaan
Bareng jeung bangkitna gerakan nasional sarta nempo sistem penggajihan anu henteu adil, ngadeg rupa-rupa paguyuban buruh di lingkungan PTT kawas Postbond, Midpost/Inspecteurs Bond sarta Pakumpulan Pagawé PTT Rendahan (PTTR)
Sedengkeun Midpost jeung PTTR ngabogaan warna nasionalisme anu teges
Pakumpulan-pakumpulan ieu diadegkeun alatan aya kanyataan yén sanajan jumlah pagawé pribumi mangrupa bagian panglobana di PTT tapi dianaktérékan ku pupuhu
Di antara para pamingpin gerakan nasional anu ngadorong diadegkeunnana Midpost nyaéta R.P
Soeroso, anggota Volksraad
Saenggeus Pamaréntah Hindia Walanda bangkrut alatan serangan tentara Jepang dina taun 1942, Dines PTT dibagi-bagi luyu jeung wewengkon kakawasaan militér Jepang
Wewengkon Jawa sarta Madura di handapeun komando Angkatan Darat Jepang ka-16, wewengkon Sumatera di handapeun komando Angkatan Darat Jepang ka-25 sarta kapuloan Indonésia Wétan di handapeun komando Armada ka-3 Angkatan Laut Jepang
Jawatan PTT anu dibéré landihan Tsusinkyoku dibéré pancén utama mantuan kalancaran "Perang Raya Asia Wétan" sarta ngajaga kaamanan pamaréntahan militér
Setasiun radio pamancar Dayeuhkolot anu perenahna tujuh kilométer kiduleun Bandung dikokolakeun ku pausahaan telekomunikasi swasta Jepang Kokusai Denki Tsusinkyoku anu puseurna di Jepang
Setasiun radio ieu waktu éta mangrupa setasiun radio pangbadagna di Indonésia, malah mah di Asia Tenggara
Salila pangawasaan Jepang, hubungan ka luar nagri ku setasiun radio Dayeuhkolot ngan mancar ka Jepang sarta Jérman
Setasiun radio pamancar di Dayeuhkolot sarta setasiun radio panarima di Rancaékék di lebah wétan Bandung dipingpin ku urang Jepang, kitu ogé kantor telegraf di Bandung
Lantaran sawatara pamancar dipaké husus pikeun kaperluan militér, saban pagawé Indonésia diawaskeun sacara ketat
Sanajan kitu, kadatangan Jepang di lingkungan PTT ieu nguntungkeun ogé
Urang Walanda anu tiheula ngawasa korsi-korsi pupuhu geus kagusur
Réa korsi pupuhu ditempatan ku pagawé Indonésia; ku kituna maranéhna meunang pangalaman pikeun mingpin
Jawatan PTT di Sumatera mimitina dipuseurkeun di Shonanto (Singapura) alatan Sumatera jeung Semenanjung Malaya ku Pamaréntah Jepang dijadikeun hiji wewengkon komando
Kaayaan telekomunikasi urang di pulo Jawa dina mangsa panjajahan Jepang goréng pisan
Tanaga pupuhu sarta téknisi Walanda ogé Indonesia ditahan ku Jepang
Ku kituna PTT kakurangan tanaga
R. Samdjoen, anu waktu harita digawé di bagian laboratorium sarta ngarasakeun kacida kurangna tanaga anu rancagé, ngawanikeun manéh ngatik nonoman-nonoman Indonésia jadi téknisi telekomunikasi
Kahayang manéhna katedunan
Fungsi utama Dines PTT dina jaman Walanda sarta jaman Jepang mémang béda
Dines PTT Hindia Walanda henteu boga tujuan komérsial hungkul, tapi ogé pikeun ngaladénan balaréa, sedengkeun dina jaman Jepang Jawatan PTT leuwih dipaké pikeun ngarojong "Perang Raya Asia Wétan."
Réya pemancar, parabot sarta alat-alat telekomunikasi dikunjal ka medan perang
Tapi aya ogé kauntungan dina jaman Jepang, nyaéta urang Jepang ngawanohkeun pamakéan radar ka para téknisi Indonésia
Di wewengkon séjén, hususna di Sumatera kamekaran telekomunikasi dina mangsa harita cukup alus
Jaringan telegraf morse nyambungkeun sakumna dayeuh, komo nu ti Bukittinggi mah bisa nyambung ka Bandung, Singapura sarta Tokyo
Unit-unit telekomunikasi milik PTT diwangun tina terminal telegraf di Birugo sarta setasiun panarima di Tarok, duanana di Sumatera Kulon
Pemancar radio di Bukitcangang - di wewengkon Bukittinggi - aya dina jero taneuh sarta pesawat pamancar ditempatkeun dina hiji bungker
Jepang geus ngira-ngira jigana bakal lumangsung serangan udara Sekutu ka Bukittinggi alatan Bukittinggi jadi puseur pamaréntahan
Maranéhanana ogé nyangka yén pamancar-pamancar radio baris jadi sasaran pangeboman
Éta pisan sababna Jepang nyiapkeun pamancar-pamancar sérep anu ditempatkeun sumebar
Dina setasiun-setasiun pamancar sarta puseur-puseur telekomunikasi penting di Garégéh sarta Tarok aya tanaga-tanaga parigel anu didatangkan ti Bandung
Nonoman-nonoman Indonésia anu digawé di puseur-puseur telekomunikasi kasebut tétéla bisa ogé nyumbangkan hiji hal pikeun gerakan di "bawah tanah"
Alat radio di mana-mana diségel ku Pamaréntah Jepang ambéh bangsa Indonésia teu nyahoeun éléhna bala tentara Jepang
Sanajan kitu para nonoman waktu harita bisa ngaregepkeun siaran radio luar nagri kalayan ngagunakeun "héad-set" ambéh sorana henteu kadéngé kaluar
Tangtu nguping warta ku cara sarupaning éta dianggap ku Jepang sabagé rempakan beurat
Saurang pagawé sélér Ambon kanyahoan ngadéngékeun siaran radio luar nagri; militér Jepang nuduh éta pagawé salaku mata-mata musuh sarta saterusna leungit teu kanyahoan ka mana
Puyarna kakawasaan Walanda anu geus cicing salila tilu satengah abad di Indonésia sarta beuki morosotna kakuatan bala tentara Jepang di sakabéh garis médan perang di wewengkon Asia sarta Pasifik, beuki ngandelkeun kayakinan para pagawé Indonésia di PTT yén hiji waktu pasti bangsa Indonésia baris ngahontal kamardikaan
Pikeun nyambut waktu nu boga harti sajarah éta, diperlukeun sasadiaan, boh pikeun ngarebut sarta ngabéla kamardikaan boh nyiapkeun sagala rupa pagawéan sarta nangtukeun pingpinan pikeun PTT
Sasadiaan éta - tangtu waé henteu bisa dipigawé sacara nembrak sarta bébas
Dina pasamoan, maranéhanana jiga henteu mikiran harengheng perang sarta patingharewos béja ngeunaan munculna kasempetan pikeun ngamardikakeun bangsa
Salasaurang siswa anu ngaranna Soetoko anu nonjol pancénna dina ngahijikeun alpukah patriotik, ti mimiti taun 1942 geus nepungan Mas Soeharto anu waktu éta nyekel kalungguhan Kapala Biro anu boga pangkat Controleur I. Manéhna mangrupa hiji-hijina pagawé Indonésia anu pangluhurna pangkatna di lingkungan PTT
Ku duaannana disawalakeun kamungkinan direbutna jabatan pupuhu PTT lamun sawaktu-waktu Pamaréntah Hindia Walanda runtag
Teu aya béda pamadegan antara Soetoko anu ngora sarta pinuh kawani jeung Mas Soeharto anu nyaho seluk beluk Jawatan PTT; lamun aya béda, saukur ngeunaan palaksanaanana
Alpukah Soetoko memang ngawakilan cita-cita sarta watek kaum ngora anu sumanget, wani tapi meureun ogé kurang asak dina tinimbangan
Mas Soeharto ngawakilan pamadegan, yén direbutna Kantor Puseur PTT tanpa dibiruyungan gerakan sarta tindakan anu saluyu meureun bisa ngarugikeun gerakan nasional
Ngaliwatan sawala anu asak, alpukah para nonoman anu diwakilan ku Soetoko bisa diperuhkeun
Alpukah éta teu jadi dilaksanakeun alatan serbuan Jepang ka Hindia Walanda ngan lumangsung sakeudeung sarta Walanda gancang talukna
Jepang ogé gancang ngawasa kaayaan sarta nyusun pamaréntahan
Tapi cita-cita para nonoman anu tumuwuh saprak oyagna kakawasaan Hindia Walanda, terus ngagedur dina mangsa kakawasaan Jepang
"Propaganda" amis Jepang anu ngajangjian kamardikaan pikeun bangsa Indonésia "jaga ka hareupnakeun" henteu mempan deui alatan tétéla pamerasan sarta penindesan anu dipigawé ku maranéhna pohara telenges
Di mana-mana lumangsung kalaparan alatan béas Indonésia dikunjal Jepang pikeun mere dahar para soldaduna anu sumebar di wewengkon Asia sarta kapuloan Pasifik
Dina mangsa pamaksaan sarta panindesan Jepang éta mecenghul ogé kasempetan anu kacida kapaké pikeun ngagembléng sumanget kamilitéran sarta patriotisme
Cenah dina nyanghareupan serbuan tentara sekutu, Jepang ngayakeun latihan jurit pikeun nonoman Indonésia
Di Kantor Pusat PTT saban isuk-isuk diayakeun latihan taisho (basa Indonesia: pemanasan), anu dituluykeun ku latihan baris sarta kamilitéran ogé perang-perangan
Hiji pasukan Seinendan (organisasi nonoman jieunan Jepang) diresmikeun sarta dipingpin ku Abdoel Djabar
Samentara éta Soetoko mingpin sakumna barisan Seinendan PTT anu ngawengku sakola PTT, Radio, Laboratorium, Kantor Pos Gedé sarta Kantor Telepon
Saterusna dijieun organisasi anu ngaranna Tsusintai atawa Barisan Pusat PTT, sarta dijieun ogé Tsusin Tokubetsutai (Pasukan Istimiwa atawa Barisan Panaratas PTT)
Kader-kader bangsa ieu mimiti naratas jaringan komunikasi dina gerakan bawah tanah jeung dayeuh-dayeuh séjén
Maranéhanana nyusun jaringan pangiriman informasi bawah tanah ngagunakeun telepon, telegram sandi, pos, kurir sarta radio
Maranéhanana ogé nyiapkeun "pemancar gelap"
Sacara ati-ati maranéhanana merhatikeun kaayaan perang tina warta-warta sarta dokumén-dokumén boga Jepang
Pihak Jepang lainna henteu ngira-ngira bahaya anu ngancem ti masarakat Indonésia sanggeus di mana-mana lumangsung kalaparan tapi henteu sempet ngalakukeun "réaksi" alatan pasukan Jepang beuki kadéséh di médan-médan yuda
Urang Jepang ujug-ujug waé maréntahkeun nyieun tanggul pengaman di sakuliling gedong Kantor Pusat PTT
Kios telepon umum di Kantor Pusat PTT dirobah jadi tempat mikrofon anu dihubungkan ku "loud spéaker" guna nyalabarkeun sagala rupa paréntah ka para pagawé
Biantara propaganda sawaktu-waktu disiarkan ngaliwatan éta "loud spéaker"
Tsusin Tokubetsutai junun ngadatangkeun guru ti pihak militér Jepang pikeun méré atikan cara-cara ngagunakeun pakarang
Tina éta atikan, nonoman-nonoman anggota Barisan Istimiwa PTT sanggup ngagunakeun pakarang sarta nyaho cara kumaha carana pasukan usik dina yuda, boh keur ngabéla diri boh keur narajang
Élmu béla diri ogé diajarkan
Supaya atikan gampang ditarimana, Soéardi Tasrif' anu pinter ngagunakeun basa Jepang dibéré pancén jadi juru tarjamah
Jaga, Soéardi Tasrif jadi saurang "pengacara" kawentar di Jakarta
Tantara para anggota Tsusin Tokubetsutai anu paling giat nyieun hubungan jeung para inohong gerakan nasional nyaéta Ismojo
Éta pisan sababna kecap sandi anu dipaké minangka léngkah munggaran pikeun ngarebut Kantor Pusat PTT ti leungeun Jepang téh kecap "IS", anu mangrupa engang kahiji tina kecap Ismojo
Manéhna leuwih jongjon ngalakukeun hubungan jeung para pupuhu pajoangan di luar golongan PTT alatan mindeng ngalakonan dines luar kantor
Dina tengah-tengah taun 1945, sanggeus soldadu "Sekutu" anu dipingpin ku Jénderal Macarthur junun ngalakukeun serangan sarta hasil ngarebut pulo demi pulo ti Jepang, geus kacipta Jepang bakal éléh
Sanggeus "bom atom" soldadu "Sekutu" ngancurkeun dayeuh Hiroshima dina tanggal 6 Agustus 1945, kakuatan militér Jepang bisa dianggap geus ancur samasakali
Kitu ogé, "bom atom" kadua anu ngancurkeun dayeuh Nagasaki dina tanggal 9 Agustus 1945, ngajadikeun sumanget Jepang sirna
Isukna Kaisar Hirohito ngembarkeun yén Jepang éléh perang sarta nyerahkeun diri tanpa sarat
Di Indonésia, Jepang masih nutupan kaéléhna kalawan nyegah sumebarna warta éta ka wewengkon Asia
Tapi para operator telepon sarta telegrap PTT bisa nyaho warta sumerahna Jepang éta alatan pakakas-pakakas panarima radio di Bandung henteu diségel
Telegram resmi ti Tokyo ahirna katarima di Bandung dina tanggal 13 Agustus 1945
Ganas atawa danas ("Ananas comosus") nyaéta tutuwuhan jeung buah tropis, nu sigana asalna ti Uruguay, Brazil, atawa Paraguay
Ngaran ilmiah ganas, "Ananas comosus", "ananas", dicokot tina ngaran asli buahna dina basa Tupi (Rio de Janeiro, Brazil), "nanas", luyu jeung catetan André Thevenet taun 1555
Penyerbukan alami buah ganas biasana dibantuan ku kolibri
Penyerbukan ieu perlu pikeun ngabentuk siki; ayana ieu siki ngurangan kualitas buah
Di Hawai, nu loba tatanén ganas, impor kolibri dicaram ku alesan ieu
Buah ganas ngandung énzim protéolitik bromelain, nu ngarecah dahareun ku cara ngancurkeun protéinna
Ku kituna, sari ganas sok dipaké pikeun ngaleuleuskeun daging
Ieu énzim bisa bahya pikeun nu nandangan kakurangan atawa cacad protéin, misalna baé sindrom Ehlers-Danlos
Kapercayaan tradisional nyebutkeun yén ganas bisa jadi ubar keur gangguan pencernaan, ogé cénah bisa ngabantu pikeun ngalahirkeun
Ganas seger kadang bisa ngabalukarkeun iritasi kana tungtung létah, anu karasana semu peuheur atawa pahang
Pikeun ngurangan gangguan ieu, biasana ganas sok dikeueum heula dina ciuyah
Buah ganas téh sumber mangan anu hadé (91%DV tina sagelas) sarta loba ngandung vitamin C (94%DV tina sagelas) jeung Vitamin B1 (8%DV tina sagelas)
Ganas sumebar ti tempat asalna (tengah Amérika Kidul) ku cara dipelak
Mangsa Christopher Columbus datang (1492), ganas geus sumebar ka Amérika Kidul jeung Tengah, Méksiko kidul, jeung Karibia (Hindia Kulon)
Bangsa Spanyol mawa ieu pepelakan ka Pilipina, pulo Hawai (kira awal abad ka-19, budidaya komersil munggaran 1886), jeung Guam
Di Éropa, ganas bisa dipelak di rumah kaca
Kultivar anu biasa dipelak nyaéta 'Red Spanish', 'Hilo', 'Smooth Cayenne', 'St
Michael', 'Kona Sugarloaf', 'Natal Queen', jeung 'Pernambuco'
Dacin nyaéta hiji pakakas pikeun ngukur beurat barang
Dacin aya nu bisa dipaké pikeun ngukur beurat jalma, aya ogé anu dipaké dina sains pikeun nangtukeun massa barang, jeung dina widang industri jeung komérsil pikeun nangtukeun beurat rupa-rupa barang ti mimiti nu sahampang bulu nepikeun ka sabeurat traktor atawa treuk badag
Kecap "dacin" kiwari biasa ogé disebut kiloan atawa timbangan, minangka kapangaruhan ku basa Indonésia
A balance (also balance scale, béam balance or laboratory balance) is used to méasure the mass of an object
In its conventional form, this class of measuring instrument compares the sample, placed in a weighing pan (weighing basin) and suspended from one end of a beam with a standard mass or combination of standard masses in a scale pan (scale basin) suspended from the other end
To weigh an object in the méasuring pan, standard weights are added to the scale pan until the béam is in equilibrium as closely as possible
Then a slider weight usually present is moved along a scale on or parallel to the béam (and attached to it) until fine balance is achieved
The slider position gives a fine correction to the mass value
Very precise méasurements are achieved by ensuring that the fulcrum of the béam is friction-free (a knife edge is the traditional solution), by attaching a pointer to the béam which amplifies any deviation from a balance position; and finally by using the lever principle, which allows fractional weights to be applied by movement of a small weight along the méasuring arm of the béam,
the méasuring arm of the béam, as described above
For gréatest accuracy, there needs to be an allowance for the buoyancy in air, whose effect depends on the densities of the weights and the sample
While the word "weigh" or "weight" is often used, any balance scale méasures "mass", which is not dependant of the force of gravity
The moments of force on either side balance, and the acceleration of gravity on éach side cancels out, so a change in the strength of the local gravitational field will not change the méasured weight
Mass is properly measured in grams, kilograms, pounds, ounces, stones or slugs
The original form of a weighing scale consisted of a beam with a fulcrum at its center
For highest accuracy, the fulcrum would consist of a sharp V-shaped pivot séated in a shallower V-shaped béaring
To determine the mass of the object, a combination of reference weights was hung on one end of the béam while the object of unknown mass was hung on the other end (see balance and steelyard balance)
For high precision work, the center béam balance is still one of the most accurate technologies available, and is commonly used for calibrating test weights
To reduce the need for large reference weights, an off-center béam can be used
A scale with an off-center béam can be almost as accurate as a scale with a center béam, but the off-center béam requires special reference weights and cannot be intrinsically checked for accuracy by simply swapping the contents of the pans as a center-béam balance can
To reduce the need for small graduated reference weights, a sliding weight called a poise can be installed so that it can be positioned along a calibrated scale
A poise adds further intricacies to the calibration procedure, since the exact mass of the poise must be adjusted to the exact lever ratio of the béam
For gréater convenience in placing large and awkward loads, a platform can be "floated" on a cantilever béam system which brings the proportional force to a "noseiron" béaring; this pulls on a "stilyard rod" to transmit the reduced force to a conveniently sized béam
One still sees this design in "portable beam scales" of 1000 lb or 500 kg capacity which are commonly used in harsh environments where electricity is not available, as well as in the lighter duty mechanical bathroom scale
The additional pivots and béarings all reduce the accuracy and complicate calibration; the float system must be corrected for corner errors before span is corrected by adjusting the balance béam and poise
Such systems are typically accurate to at best 1/10,000 of their capacity, unless they are expensively engineered
Some expensive mechanical scales also use dials with counterbalancing weights instéad of springs, a hybrid design with some of the accuracy advantages of the poise and béam but the convenience of a dial réading
These designs are expensive to produce and are largely obsolete thanks to electronics
Some weighing scales such as a "Jolly balance" (named after Philipp von Jolly who invented the balance about 1874) use a spring with a known spring constant (see Hooke's law) and méasure the displacement of the spring by any variety of mechanisms to produce an estimate of the gravitational force applied by the object, which can be simply hung from the spring or set
hung from the spring or set on a pivot and béaring platform
Rack and pinion mechanisms are often used to convert the linéar spring motion to a dial réading
Spring scales typically méasure force, which can be méasured in units of force such as newtons or pounds-force
Spring scales typically cannot be used for commercial applications unless their springs are temperature compensated or used at a fairly constant temperature
The spring scales which are legal for commerce can be calibrated for the accurate méasurement of mass (the quantity méasured for weight in commerce) in the location in which they are used
They can give an accurate méasurement in kilograms or pounds for this purpose
Strain gauge scale
The deflection of a load-supporting béam can be méasured using strain gauge, which is a length-sensitive electrical resistance
The capacity of such devices is determined by the resistance of the béam to deflection and the results from several supporting locations may be added electronically and so this type of méasurement is especially suitable for determining the weight of very héavy objects, such as trucks and railcars, as is done in a modérn weigh bridge
Hydraulic or pneumatic scale
It is also common in high-capacity applications such as crane scales to use hydraulic force to sense weight
The test force is applied to a piston or diaphragm and transmitted through hydraulic lines to a dial indicator based on a Bourdon tube or electronic sensor
Testing and certification
Most countries regulate the design and servicing of scales used for commerce
This has tended to cause scale technology to lag behind other technologies because expensive regulatory hurdles are involved in introducing new designs
Nevertheless, there has been a recent trend to "digital load cells" which are actually strain-gage cells with dedicated analog converters and networking built into the cell itself
Such designs have reduced the service problems inherent with combining and transmitting a number of 20 millivolt signals in hostile environments
Government regulation generally requires periodic inspections by licensed technicians using weights whose calibration is tracéable to an approved laboratory
Scales intended for casual use such as bathroom or diet scales may be produced, but must by law be labelled "Not Legal for Trade" to ensure that they are not repurposed in a way that jéopardizes commercial interest
In the United States, the document describing how scales must be designed, installed, and used for commercial purposes is NIST Handbook 44
Because gravity varies by over 0.5% over the surface of the éarth, the distinction between force due to gravity and mass is relevant for accurate calibration of scales for commercial purposes
Usually the goal is to méasure the mass of the sample rather than its force due to gravity at that particular location
Traditional mechanical balance-béam scales intrinsically méasured mass
But ordinary electronic scales intrinsically méasure the gravitational force between the sample and the éarth, i.e
the weight of the sample, which varies with location
So such a scale has to be re-calibrated after installation, for that specific location, in order to obtain an accurate indication of mass
An analytical balance is an instrument used to méasure mass to a very high degree of precision
The weighing pan(s) of a high accuracy (0.1 mg or better) analytical balance are inside a see-through enclosure with doors so dust does not collect and so any air currents in the room do not affect the delicate balance