izzako/sundanese-pixelgpt huggingface dataset:
With CDMA, signals that are not correlated with the channel of interest (such as other PN offsets from adjacent cellular base stations) appéar as noise, and signals carried on other Walsh codes (that are properly time aligned) are essentially removed in the de-spréading process
The variable-rate nature of traffic channels provide lower-rate frames to be transmitted at lower power causing less noise for other signals still to be correctly received
These factors provide an inherent lower noise level than other cellular technologies allowing the IS-95 network to squeeze more users into the same radio spectrum
Active (slow) power control is also used on the forward traffic channels, where during a call, the mobile sends signaling messages to the network indicating the quality of the signal
The network will control the transmitted power of the traffic channel to keep the signal quality just good enough, thereby keeping the noise level seen by all other users to a minimum
The receiver also uses the techniques of the rake receiver to improve SNR as well as perform soft handoff
Once a call is established, a mobile is restricted to using the traffic channel
A frame format is defined in the MAC for the traffic channel that allows the regular voice (vocoder) or data (RLP) bits to be multiplexed with signaling message fragments
The signaling message fragments are pieced together in the LAC, where complete signaling messages are passed on to Layer 3
Universitas Indonésia atawa mindeng disingkat UI nyaéta salah sahiji paguron luhur nagri di Indonésia anu mangrupa universitas pangkolotna di Indonésia, sarta resmi diadegkeun dina taun 1946 kalawan ngaran "Universiteit van Indonesië"
Dina tanggal 26 Désémber 2000, pamaréntah Républik Indonésia ngesahkeun status otonomi UI dumasar kana PP No
Kiwari, UI keur aya dina mangsa transisi nuju ka universitas nagri anu otonom
Universitas Indonésia dipingpin ku saurang Réktor
Réktor UI saprak 17 Méi 2013 nyaéta Prof. Dr. Ir
Muhammad Anis, M. Met.. Sajarah
Jaman Pendudukan Belanda (1849-1946)
Pamaréntah Kolonial Belanda dina taun 1849 ngawangun hiji sakola luhur élmu kasehatan
Dina Januari 1851 éta sakola sacara resmi dingaranan "Dokter-Djawa School"
Sakola luhur ieu ngahususkeun diri dina élmu kadokteran, benerna atikan tanagi mantri
Sanggeus kungsi ngalaman parobahan ngaran di ahir abad ka-19, tepatna dina taun 1898, ngaran institusi "Dokter-Djawa School" robah jadi "School tot Opleiding van Indische Artsen" "(School of Medicine for Indigenous Doctors)" atawa dipikawanoh ogé minangka STOVIA
Salila 75 taun, STOVIA boga pungsi minangka tempat atikan anu nyongcolang pikeun calon dokter di Indonesia, saacan ditutup dina 1927
Nanging kitu, hiji Sakola Kedokteran saterusna diwangun sareng kalawan opat sakola luhur sanes di sababaraha dayeuh di Jawa
Sakola luhur kasebat nyaeta "Technische Hoogeschool te Bandoeng" (Fakultas Teknik) anu tangtung di Bandung dina 1920, "Recht Hoogeschool" (Fakultas Hukum) di Batavia dina 1924, "Faculteit der Letteren en Wijsbegeerte" (Fakultas Sastra sarta Kamanusaan) di Batavia dina 1940, sarta sataun saterusna diwangun "Faculteit van Landbouwweteschap" (Fakultas Tatanen) di Bogor
Lima sakola luhur kasebat mangrupa pilar dina nyiptakeun the "Nood-universiteit" (Universitas Darurat), anu diwangun dina warsih 1946
Sajarah Universitas Indonésia bisa disusud saprak taun 1851
Mangsa harita, pamaréntah kolonial Walanda ngadegkeun hiji sakola anu boga tujuan pikeun ngahasilkeun asisten dokter tambahan
Murid di sakola ieu meunangkeun palatihan kadokteran salila dua taun
Lulusanana dibéré sértipikat pikeun ngalakonan perawatan tingkat dasar sarta meunangkeun gelar Dokter Jawa (Javanese Doctor), boga gelar kitu alatan dokter ieu ngan dibéré idin pikeun muka prakték di wewengkon Hindia Walanda, utamana di pulo Jawa
Dina taun 1864, program atikan kasebut ditambah waktuna jadi tilu taun, sarta dina taun 1875 jadi 7 taun
Gelar anu dibikeun ogé robah jadi Dokter Médis ("Medical Doctor") Dina taun 1898, pamaréntah kolonial ngadegkeun sakola anyar pikeun ngalatih tanaga médis, nyaéta STOVIA (School tot Opleiding von Indische Artsen)
Atikan di STOVIA lumangsung salila 9 taun: 3 taun satingkat SMP, tilu taun satingkat SMA, sarta tilu taun séjénna satingkat Diploma
Réa lulusan STOVIA anu saterusna boga andil penting dina pergerakan kamerdikaan Indonésia
Dina taun 1924 pamaréntah kolonial ngadegkeun RHS ("Rechts Hogeschool") anu boga tujuan pikeun nyumponan tanaga administrasi sipil tingkat rendahan
RHS ieu pisan anu jadi cikal-bakal Fakultas Hukum UI
Dina taun 1927 pamaréntahan kolonial ngarobah status sarta ngaran STOVIA jadi GHS ("Geneeskundige Hogeschool")
Gedong atikan sarta palatihan kadokteran anu dipaké GHS jadi gedong Fakultas Kedokteran UI ayeuna
Réa alumni GHS anu saterusna boga andil gedé dina ngadegkeun Universitas Indonésia
Jaman Kamerdikaan (1947-1960an)
"Nood-universiteit" ganti wasta robah kaayaan jadi "Universiteit van Indonesië" dina warsih 1947 sarta museur di Jakarta
Sababaraha propesor nasionalis, salah sahijina nyaéta Prof. Mr. Djokosoetono, neruskeun kadudukana minangka tanaga pengaj"ar Universiteit van Indonesië" di Yogyakarta, anu wanci éta robah kaayaan jadi ibukota nagara
Ibukota Indonesia saterusna balik ka Jakarta dina 1949 sanggeus Belanda ngajirim kadaulatan Republik Indonesia
"Universiteit van Indonesië Yogjakarta" oge balik pindah ka Jakarta
"Universiteit van Indonesië" saterusna dihijikeun barobah kaayaan “Universiteit Indonesia” dina 1950
Universitas ieu ngagaduhan Fakultas Kedokteran, Hukum, Sastra sarta Filsafat di Jakarta, Fakultas Teknik tempatna Bandung, Fakultas Pertanian di Bogor, Fakultas Kedokteran Gigi di Surabaya, sarta Fakultas Ekonomi aya di Makasar
Fakultas-fakultas anu aya di jabi Jakarta saterusna ngembang robah kaayaan universitas-universitas terpisah di antawis warsih 1954-1963
Universitas Indonesia di Jakarta boga kampus oge di Salémba sarta diwangun ti sababaraha Fakultas kawas: Kedokteran, Kedokteran Gigi, Matematika sarta Ilmu Pasti Alam, Sastra, Hukum, Ekonomi, sarta Téknik
Dina hal mekar ka hareupna, dijieun Fakultas Psikologi, Fakultas Ilmu Sosial dan Ilmu Politik, Kesehatan Masyarakat, llmu Komputer jeung Fakultas Keperawatan
Sanggeus kamerdikaan Indonésia dideklarasikan dina tanggal 17 Agustus 1945, Badan Pendidikan Tinggi Indonésia (BPTRI) diadegkeun di Jakarta
BPTRI ngabogaan tilu fakultas, nyaéta Kadokteran jeung Farmasi, Sastra, sarta Hukum
Dina taun anu sarua, institusi ieu hasil ngaluluskeun 90 jelema salaku dokter
Sabot soldadu kolonial Walanda ngawasa Jakarta dina tungtung taun 1945, BPTRI dipindahkan ka Klatén, Surakarta, Yogyakarta, Surabaya, sarta Malang
Dina tanggal 21 Juni 1946 NICA ngadegkeun hiji "Nood Universiteit" atawa Universitas Samentara di Jakarta
Dina tanggal 21 Maret 1947, ngaran "Nood Universiteit" diganti jadi "Universiteit van Indonesie" (UVI)
Ahirna, sanggeus Jakarta hasil direbut deui, pamaréntah mulangkeun BPTRI ka Jakarta sarta ngagabungkeunana jeung "Universiteit van Indonesie", sarta dibéré ngaran anyar Universiteit Indonésia (UI)
UI sacara resmi mitembeyan kagiatanana dina ping 2 Pebruari 1950 kalawan présidén (ayeuna disebut "réktor") kahijina nyaéta Ir
R.P Soerachman Tjokroadisoerio
Kantor Présidén Universiteit Indonésia awal mulana dumuk di Jakarta, persisina di gedong Fakultas Kedokteran di Jl
Salemba Raya no
6, satuluyna dipindahkeun ka salah sahiji wangunan urut pabrik madat di Jl
Samlemba Raya no
Tanggal 2 Pebruari 1950 saterusna dijadikeun poé kalahiran Universitas Indonésia
Mimitina, UI ngabogaan 9 fakultas sarta 3 lembaga anu sumebar di lima dayeuh, nyaéta Fakulteit Kedokteran, Fakulteit Ilmu Hukum dan Ilmu Pengetahuan Masyarakat, sarta Fakulteit Sastra dan Filsafat di Jakarta; Fakulteit Ilmu Alam dan Ilmu Pasti, Fakulteit Ilmu Pengetahuan téhnik, jeung Lembaga Pendidikan Guru Menggambar di Bandung; Fakulteit Pertanian jeung Fakulteit Kedokteran Hewan di Bogor; Fakulteit Ekonomi di Makassar; Fakulteit Kedokteran jeung Lembaga Kedokteran
Makassar; Fakulteit Kedokteran jeung Lembaga Kedokteran Gigi di Surabaya
Dina taun 1955, Undang-undang No
10 ngeunaan pengobahan kecap "universiteit", "universitet", jeung "universitit" disahkeun, ku kituna saprak harita Universiteit Indonésia sacara resmi dirobah ngaranna jadi Universitas Indonésia
Lambat laun fakultas-fakultas anu aya di daérah misahkeun diri nyieun lambaga atikan anu mandiri
Dina tanggal 2 Maret 1959 Fakultas téhnik jeung Fakultas Ilmu Pengetahuan Alam di Bandung kabentuk sarta mekar jadi Institut Teknologi Bandung
Satuluyna dina tanggal 1 Séptémber 1963 Fakultas Pertanian sarta Fakultas Kedokteran Hewan UI misahkeun diri ogé jadi Institut Pertanian Bogor (IPB) anu kiwari jadi paguron luhur widang tatanén nu kasohor dina dunya internasional
Fakultas di Surabaya jadi Universitas Airlangga sarta nu di Makassar jadi Universitas Hasanuddin
Dina taun 1964 Fakultas Keguruan dan Ilmu Pendidikan jadi "Institut Keguruan dan Ilmu Pendidikan" (IKIP) Jakarta sarta kiwari robah jadi Universitas Negeri Jakarta
Sabot Orde Baru dimimitian dina taun 1966, pamaréntah nunjuk sawatara guru besar UI pikeun nyicingan kalungguhan menteri kalayan tujuan pikeun nyéhatkeun deui kaayaan ékonomi nasional
Saprak harita, UI sacara konstan geus méré kontribusi nu nyata dina usaha-usaha pamaréntah pikeun ngahontal kamakmuran nasional
Jaman Modern (1970an-ayeuna)
Saacan kampus Universitas Indonésia di Dépok diwangun dina 1987, Universitas Indonesia ngabogaan tilu lokasi kampus nyaéta di Salémba, Pegangsaan Timur sarta Rawamangun
Sanggeus kampus anyar didirikeun di lahan salega 320 hektar di Dépok, kampus Rawamangun anu ngawengku sababaraha fakultas dipindah, samentara kampus Salemba dipertahankan kénéh jang Fakultas Kedokteran, Fakultas Kedokteran Gigi sarta Program Pascasarjana
Henteu lila sanggeus warsih 2000, Universitas Indonésia robah kaayaan hiji ti sababaraha universitas anu boga status Badan Hukum Milik Nagara di Indonésia
Parobahan status ieu ngabantun parobahan anu signipikan jang Universitas Indonesia jadi boga otonomi anu leuwih gedé dina pengembangan akademis sarta pengelolaan pinansial
Ti perspektif sajarah ieu, Universitas Indonésia geus tumuwuh sacara progresip robah kaayaan hiji institusi anu ngarah robah kaayaan pamingpin di widang kamanusaan sarta peradaban kalawan nyaimbangkeun peunteun-peunteun akademis, moralitas sarta seni
Ngaliwatan kaleuwihan-kaleuwihan ieu, Universitas Indonésia boga niat kanggo ngahasilkeun bangsa Indonesia robah kaayaan balaréa anu leuwih makmur sarta démokratis, kalawan fokus dina katengtreman, kaadilan sarta nilai-nilai paduli lingkungan anu kiat
Dina tanggal 26 Désémber 2000 ngaliwatan Aturan Pamaréntah RI Nomer 152 taun 2000, UI ditetepkeun salaku paguron luhur nagri mandiri nu boga status Badan Hukum Milik Negara (BHMN)
Dina status kasebut, UI wajib leuwih ngahareupkeun unjuk gawé dina ngokolakeun hiji universitas publik kalawan prinsip-prinsip éfisiensi, éféktivitas, akuntabilitas, sarta transparansi
Dina éra réformasi, pamaréntah meunteun Universitas Indonésia atos ngabogaan pangabisa pengelolaan anu mahi keur meunang kamandirian, otonomi, sarta tanggel walon anu langkung ageung dina berperan minangka kakiatan moral anu ngarojong pangwangunan nasional
Dumasar perkawis kasebat mangka pamarentah medar PP No.152/2000 anu netepkeun Universitas Indonésia minangka Badan Hukum Milik Nagara (BHMN)
Dina mangsa palaksanaan Universitas Indonésia minangka BHMN, pamaréntah kaluron sababaraha kawijakan peryogi sepertos UU No.20/2003 tentang Sistem Pendidikan Nasional sarta PP No.19/2005 Standar Nasional Pendidikan anu jero sababaraha aspek tétéla tacan sapinuhna ngarojong kelancaran penyelenggaraan Universitas Indonésia minangka BHMN
Dina sapuluh warsih pamungkas, dinamika hal mekar internal sarta éksternal anu melingkupi Universitas Indonésia karasaeun pisan pangaruhna ka pasang surut kaayaan Universitas Indonésia
di antarana nyaéta, disahkeun na ku pamaréntah UU No.12/2012 ngeunaan Pendidikan Tinggi anu saterusna barobah kaayaan naungan kanggo status hukum UI
Nurutkeun UU kasebat, Perguruan Tinggi BHMN sarta Pendidikan Tingg BHMN anu geus robah kaayaan ku Perguruan Tinggi anu diayakeun ku Pamarentah kalawan pola pengelolaan finansial Badan Layanan Umum, ditetepkeun minangka Perguruan Tinggi Badan Hukum (PTN-BH)
Pelaksaaan UU kasebat, hususna pasal 66 ayat (2), nganteurkeun ka ditetepkeun na ku pamaréntah PP No.68/2013 ngeunaan Statuta Universitas Indonésia (Statuta UI)
Universitas Indonésia diwangun ti 13 Fakultas, Program Pascasarjana sarta Program Vokasi
Katilu welas fakultas kasebat nyaeta Fakultas Kedokteran, Kedokteran Gigi, Ilmu Keperawatan, Farmasi, Matématika dan Ilmu Pengetahuan Alam, Teknik, Psikologi, Ilmu Sosial dan Ilmu Politik, Hukum, Ekonomi, Keséhatan Masyarakat, Ilmu Pengetahuan Budaya, Ilmu Komputer
Program Studi anu aya di UI ayeuna berjumlah 291 program studi, kalawan jumlah mahasiswa saloba 47.166 jalmi sarta 309 jalmi mahasiswa sejen anu dina program kasebat boga gelar atawa non-gelar
Kampus Salémba perenahna di wewengkon Salémba, Jakarta Pusat Péta Kampus Salémba bisa ditempo di dieu .. Fakultas anu aya di kampus ieu téh Fakultas Kadokteran, Kadokteran Huntu, sarta sawatara program pascasarjana, program Éksténsi sarta Magister Manajemén Fakultas Ékonomi, sarta laboratorium Fakultas Téknik
Kampus Depok, perenahna di Dépok, Jawa Kulon Péta Kampus Dépok bisa ditempo di dieu ., diwangun dina pertengahan taun 1980-an pikeun nampung modérnisasi universitas
Ayeuna, Kampus Dépok mangrupa kampus utama Universitas Indonésia
lolobana fakultas di UI (MIPA, Téknik, Psikologi, Hukum, Ékonomi, Élmu Sosial sarta Élmu Pulitik, Élmu Komputer, Kaséhatan Masarakat, Élmu Kaperawatan) aya di dieu
Kampus Dépok diliwatan ku rél karéta Jakarta-Bogor ku kituna mahasiswa meunangkeun kamudah dina hal angkutan
Pabukon Pusat Universitas ogé perenahna di dieu
Sajaba ti éta aya ogé sagala rupa fasilitas séjén kawas Puseur Administrasi Universitas, Puseur Kagiatan Mahasiswa, gimnasium, stadion, lapang hoki, pamondokan (Wisma Makara), agén perjalanan Makara Tour &amp; Travel, sarta asrama
Program studi di UI dikokolakeun ku 12 fakultas sarta 1 program pascasarjana
Fakultas-fakultas kasebut nyaéta: Lambang
Lambang Universitas Indonésia diwangun ku dua unsur, nyaéta tangkal jeung rangrang, sarta makara
Ideu dasar wangun lambang Universitas Indonésia nyaéta kala-makara
Kala nyaéta kakuatan ti luhur (Panonpoé), samentara makara nyaéta kakuatan ti handap (Bumi)
Dua kakuatan éta saterusna digalokeun sarta distilir ku Sumaxtono nu ngaran aslina nyaéta Sumartono, mahasiswa Angkatan 1951 Seni Rupa Fakulteit téhnik Universiteit Indonésia, jadi makara anu ngalambangkeun Universitas Indonésia anu élmu sarta karyana sumebar ka sagala juru
Harti lambang Universitas Indonésia nyaéta kieu: Rarancang desain katut hartina dipintonkeun ku Sumaxtono ka Srihadi (mahasiswa Seni Rupa FT-UI, Bandung Angkatan 1952) dina taun 1952
Tapi, henteu dipikanyaho iraha sarta saha anu ngesahkeun lambang UI kasebut
Buku anu munggaran ngagunakeun lambang Universitas Indonésia dina sampulna nyaéta buku "Universiteit Indonesia, Fakulteit Teknik, Bandung: Rentjana Untuk Tahun Peladjaran 1952-1953" (Percetakan AID, Bandung, 120 kaca.)
Unit Kagiatan Mahasiswa
Unit Kagiatan Mahasiswa mangrupa organisasi kamahasiswaan di tingkat Universitas anu fungsinya nandéan sagala rupa minat sarta bakat ti para mahasiswa UI
Unit Kagiatan Mahasiswa kasebut antara di antarana: Fasilitas
UI ngabogaan dua asrama, nyaéta Asrama Mahasiwa UI Dépok sarta Asrama Mahasiswa UI Wismarini
Asrama nu kahiji perenahna di kampus Dépok, kalawan kapasitas 480 kamar pikeun mahasiswa sarta 615 kamar pikeun mahasiswi, anu saban kamarna bisa dieusi ku hiji nepi ka tilu urang
Samentara asrama anu séjén perenahna di Jl
Otto Iskandardinata no
38 Jakarta Wétan kalawan kapasitas 72 kamar keur mahasiswa sarta 111 kamar pikeun mahasiswi
Asrama Mahasiswa UI Wismarini ieu husus disadiakeun pikeun mahasiswa anu kuliah di Fakultas Kadokteran, Fakultas Kadokteran Huntu, sarta program séjén anu aya di kampus UI Salémba
Balé mahasiswa UI Salémba mangrupa salah sahiji fasilitas anu aya dina panangtayungan Direktorat Kemahasiswaan dan Hubungan Alumni
Gedong nu bisa ngawadahan 300 jelema ieu mindeng dipaké pikeun sagala rupa kagiatan kawas seminar, rapat, jeung lain-lain
Sajaba pikeun para mahasiswa jeung warga UI, gedong ieu ogé diséwakeun pikeun umum
Beus kampus disadiakeun pikeun ngaladénan kaperluan transportasi mahasiswa di jero kampus UI Dépok
Pikeun warga UI, beus ieu leuwih dipikawanoh ku sebutan Beus Konéng (Bikun), alatan beus ieu ngabogaan warna dominan konéng
Nepi ka taun 2005, UI geus ngabogaan 20 unit Beus Kampus
Beus-beus kasebut sacara rutin ngaladénan rute di jero kampus dina poé Senén—Jumat, mimiti pukul 07.00-19.00
Fasilitas jeung sarana olahraga
Fasilitas jeung sarana olahraga nu dipiboga ku UI di antarana: Puseur Kagiatan Mahasiswa
Puseur Kagiatan Mahasiswa (Pusgiwa) UI mangrupa tempat sagala rupa kagiatan mahasiswa UI
Di dieu aya sekretariat sagala rupa organisasi kamahasiswaan anu aya di UI
Sajaba ti éta, aya ogé sagala rupa fasilitas anu bisa dipaké ku para mahasiswa UI
Fasilitas éta antara séjén aula anu bisa nampung kurang leuwih 300-400 jelema
Wisma Makara perenahna di palebah Asrama Mahasiswa UI Dépok
Tempat ieu dipaké minangka sarana akomodasi di wewengkon Jakarta Kidul sarta Depok, jeung mindeng dipaké pikeun kagiatan kawas seminar, palatihan, workshop, lokakarya, sarta séjén-séjénna
Di handap ieu aya rumpaka lagu anu dijadikeun lagu wajib di Universitas Indonésia
Lagu-lagu ieu ilahar ditembangkeun dina acara-acara resmi universitas, kagiatan mapag mahasiswa anyar (maba), sarta wisuda
Dina wiracarita Mahabarata, Wicitrawirya (basa Sansekerta: विचित्रवीर्य; "Vichitravīrya") nyaéta salah saurang anak Prabu Santanu, Raja di Astinapura
Indungna nyaéta Déwi Satyawati, pamajikan kadua Prabu Santanu
Wicitrawirya mangrupa adi Citranggada, sarta boga lanceuk téré (sabapa béda indung) nu ngaranna Bisma (Déwabrata)
Nurutkeun silsilah kulawarga Kuru, Wicitrawirya mangrupa aki ti Pandawa, Sanjaya, sarta Kurawa
Dina basa Sansekerta, kecap "Wicitrawirya" sacara harfiah hartina "dangong kapahlawanan anu matak hélok"
Wicitrawirya lahir salaku anak bungsu ti pasangan Prabu Santanu jeung Déwi Satyawati
Citranggada nyaéta ngaran lanceuk kandungna anu ngagantikeun kakawasaan bapana sarta maréntah di Astinapura kalawan alus
Tapi, Citranggada gugur dina umur nu ngora dina hiji perang sarta luyu jeung talari mangka Wicitrawirya ngagantikeun kakawasaanana
Dina waktu harita umur Wicitrawirya ogé masih ngora
Alatan Wicitrawirya masih ngora pikeun neruskeun pamaréntahan, mangka manéhna dibantuan ku baraya téréna, Bisma
Mangsa geus cukup umur pikeun kawin, Bisma mangmilihkeun calon penganten anu pas pikeun Wicitrawirya
Saterusna manéhna miang ka Karajaan Kasi sarta meunangkeun sayémbara anu diayakeun di éta nagara
Manéhna mawa tilu putri Raja anu baris dianugerahkeun ka adina, Wicitrawirya
Tilu putri kasebut ngaranna Amba, Ambika, jeung Ambalika
Tapi Amba henteu hayang ngadahup ka Wicitrawirya alatan asihna ngarah ka batur, mangka ngan Ambika jeung Ambalika anu ngadahup ka Wicitrawirya
Teu lila sanggeus kawin, Wicitrawirya mangkat alatan kasakit paru-paru
Manéhna mangkat tanpa turunan
Satyawati ménta supaya Bisma ngawin kadua randa Wicitrawirya sangkan mibanda turunan, tapi Bisma nampik alatan katalian ku sumpahna
Ahirna dua randa kasebut dibikeun ka Resi Abiyasa, anak Satyawati ti Resi Parasara, alatan manéhna sanggup méré turunan ka dua randa kasebut sarta masih mibanda hubungan kakulawargaan jeung para Raja Astinapura
Ambika, Ambalika sarta turunanana
Kadua randa Wicitrawirya — Ambika jeung Ambalika — baris ngalaksanakeun upacara "Putrotpadana" pikeun ménta anak, sarta upacara kasebut dipingpin ku Resi Abiyasa
Saméméhna, Abiyasa nitah dua randa kasebut datang sorangan pikeun ngalakonan upacara kasebut
Mimitina Ambika nu datang
Tapi alatan manéhna sieun ku Abiyasa, mangka salila prosés ritual manéhna nutupan panonna
Tuluy Abiyasa ngomong yén jaga anakna baris lahir lolong
Sanggeus lahir, anak Ambika kasebut dibéré ngaran Dréstarastra
Saterusna Ambalika nu datang
Tapi alatan manéhna sieun ku Abiyasa, mangka salila prosés ritual beungeutna sepa
Tuluy Abiyasa ngomong yén anakna baris lahir kalayan beungeut nu sepa boga kasakit anemia sarta teu cukup séhat pikeun maréntah karajaan
Sanggeus lahir, anakna Ambalika dibéré ngaran Pandu
Ku paménta Déwi Satyawati, Abiyasa ngajurung sangkan salah sahiji ti maranéhanana datang deui sangkan Abiyasa bisa ngalakonan ritual deui sarta bisa dilahirkeun anak anu cageur
Ambika jeung Ambalika ngajurung salah sahiji emban pikeun datang ka Abiyasa
Dayang kasebut pohara tenang dina waktu prosés ritual
Waktu lahir, anak dayang ieu lahir kalayan séhat sarta saterusna dibéré ngaran Widura
Citranggada nyaéta anak cikal pasangan Raja Santanu jeung Satyawati dina wiracarita Mahabarata
Saprak Bisma (lanceuk téréna) ngedalkeun sumpah yén manéhna moal kawin saumur hirupna sarta moal neruskeun tahta Astinapura, Citranggada jadi raja ngagantikeun bapana sarta pamaréntahanana hasil
Waktu Citranggada naék tahta, Astinapura ngarasakeun katingtriman, hususna pikeun Satyawati, tapi ngan sajongjonan
Tanpa disangka, mucunghul bancang pakéwuh di Astinapura nyaéta aya surat tangtangan ti saurang raja gandarwa anu boga ngaran nu sarua, Citrānggada
Manéhna ambek alatan ngarasa lamun aya dua raja nu ngaranna sarua mustahil baris hirup babarengan dina wanci nu bareng
Manéhna boga tékad yén salah sahiji di antarana kudu palastra
Citrānggada putera Santanu nampa tangtangan kasebut
Sanggeus éta, kajadian perang antara Citranggada putera Santanu jeung Citranggada gandarwa di "medan Kuru" atawa Kurusétra
Sanggeus perang campuh lumangsung salila tilu bulan, Citranggada putera Santanu gugur sarta kakawasaanana digantikeun ku adina, Wicitrawirya
Saméméh mangkat, Citranggada tacan boga geureuha antukna henteu mibanda turunan
Dina basa Sansakerta, kecap "Citranggada" sacara harfiah hartina "dipapaésan ku pinggel-pinggel anu éndah"
Santanu (basa Sansakerta: सांतनु; "Śāṇtanu") nyaéta inohong protagonis dina wiracarita "Mahabarata"
Anjeunna nyaéta putera Raja Pratipa, Raja ti terah Candrawangsa, turunan Maharaja Kuru, anu mibanda tegal ngaranna Kurusétra, tempatna di India Kalér
Prabu Santanu mangrupa bapa ti Bisma sarta sacara hukum, akina Pandu jeung Dréstarastra
Manéhna maréntah di Astinapura, ibukota sakaligus puseur pamaréntahan para turunan Kuru, di Karajaan Kuru
Prabu Santanu mangrupa anak pasangan Raja Pratipa jeung Ratu Sunanda, turunan Raja Kuru, anu nurunkeun kulawarga para Pandawa jeung Kurawa
Santanu asalna ti kecap "çanta" anu hartina tenang, sabab Prabu Pratipa dina kaayaan tenang dina waktu puterana gumelar ka alam dunya
Prabu Santanu pohara kasép, pohara rancagé dina ngagunakeun pakarang, sarta resep moro ka leuweung
Manéhna ngagantikeun bapana, Raja Pratipa, salaku Raja di Astinapura
Ngadahup jeung Dewi Gangga
Dina waktu Prabu Santanu moro ka sisi walungan Gangga, manéhna papanggih jeung wanoja anu pohara geulis sarta awakna pohara éndah
Wanoja kasebut nyaéta Dewi Gangga
Déwi Gangga keuna ku supata Déwa Brahma pikeun turun ka bumi sarta jadi pasangan turunan Raja Kuru
Alatan kapincut ku kageulisanana, Prabu Santanu kapentang asmara
Déwi Gangga ogé daék jadi permaisuri kalayan sarat yén naon waé anu dipilampah ku manéhna ka anakna, Prabu Santanu henteu menunang ngalarang
Lamun Prabu Santanu ngarémpak jangjina, mangka Déwi Gangga baris ninggalkeun manéhna
Alatan rasa asih anu kacida, mangka sarat kasebut disanggupan ku Prabu Santanu
Sanggeus ngadahup, Déwi Gangga ngandung anak nu kahiji
Barang brol jabang bayi lahir, manéhna neuleumkeun éta orok ka walungan Gangga
Kitu ogé anak-anak lianna mangsa lahir, kabéh ngalaman nasib anu sarua
Sang Raja nyaho hal kasebut sarta sok nuturkeun, tapi manéhna teu wasa pikeun ngahalangan alatan katalikung ku jangjina ka Déwi Gangga
Sabot Sang Dewi ngandung anakna anu kadalapan, Prabu Santanu teu werat, tuluy ngeureunkeun peta permaisurinya anu dianggap gawé biadab sarta henteu boga prikamanusaan