izzako/sundanese-pixelgpt huggingface dataset:
Kunti henteu hayang mibanda anak sawaktu ngora, mangka manéhna ngasupkeun orok kasebut kana karinjang sarta malidkeunana ka walungan Aswa
Saterusna orok kasebut dipulung ku saurang kusir ti kadaton Astinapura anu ngaranna Adirata, sarta éta budak dingaranan Karna
Saterusna, Kunti kawin jeung Pandu, saurang raja di Astinapura
Pandu ogé kawin jeung Madrim minangka pamajikan nu kadua, tapi hésé boga anak
Tungtungna Pandu jeung dua pamajikanana hirup di leuweung
Nya di dinya Kunti ngaluarkeun mantra rusiahna
Manéhna nyalukan tilu Déwa sarta ménta tilu budak ti maranéhanana
Budak kahiji dibéré ngaran Yudistira ti Déwa Yama, nu kadua ngaranna Bima ti Déwa Bayu, sarta anu pamungkas ngaranna Arjuna ti Déwa Indra
Saterusna Kunti ngabéjaan mantra kasebut ka Madrim
Madrim nyalukan Déwa Aswin sarta nampa budak kembar, sarta dibéré ngaran Nakula jeung Sadéwa
Lima anak Pandu kasebut dipikawanoh kalawan ngaran Pandawa
Sanggeus nemahan patina Pandu jeung Madri, Kunti ngasuh lima budak kasebut sosoranganan
Luyu jeung amanat Madrim, Kunti jangji baris nganggap Nakula jeung Sadéwa kawas anakna sorangan
Sanggeus perang rongkah di Kurusétra lumangsung sarta umurna geus pohara kolot, Kunti indit ka leuweung babarengan jeung misanna anu séjén kawas Dréstarata, Widura, jeung Gandari pikeun ninggalkeun kahirupan duniawi
Maranéhanana mikeun karajaan ka Yudistira
Di jero leuweung, Kunti jeung anu séjénna kabeuleum ku seuneu
Pandu (basa Sansakerta: पाण्डु; diéjah "Pāṇḍu") nyaéta ngaran salah sahiji palaku dina wiracarita "Mahabarata", bapana para Pandawa
Pandu mangrupa anak kadua ti tilu sadulur, nyaéta Dréstarata anu sabenerna mah mangrupa pawaris ti Karajaan Kuru kalawan puseur pamaréntahan di Astinapura, tapi alatan lolong mangka tahtana dibikeun ka Pandu jeung Widura, anu henteu mibanda élmu kasaktian naon-naon tapi mibanda élmu kewijaksanaan anu hadé utamana dina widang katatanagaraan
Pandu mibanda dua urang pamajikan, nyaéta Kunti jeung Madrim
Sabenerna Pandu Déwanata henteu bisa miboga anak alatan disupata ku hiji resi, alatan dina waktu resi kasebut nyamur jadi kidang pikeun sapatemon jeung bojona, Pandu manah manéhna nepi ka tiwas
Dua pamajikan Pandu Déwanata ngandung ku cara ménta budak ka Déwa
Pandu Déwanata tungtungna tiwas alatan supata anu ditimpahkeun ka manéhna, sarta Madrim nyusul salakina ku cara ngaduruk manéh
Ngaran Pandu atawa "pāṇḍu" dina basa Sansakerta hartina sepa, sarta kulit manéhna memang sepa, alatan sabot indungna (Ambalika) ngalaksanakeun upacara "putrotpadana" pikeun meunangkeun anak, beungeut manéhna sepa alatan rasa kasieun
Dina basa Jawi (jawa Kuna/Sunda), kecap "Pandu" asalna tina kecap "Wandu" anu hartina lain laki lain awéwé, tapi lain banci
Tegesna, sajeroning lanang ana wadon, sajeroning wadon ana lanang, nyaéta manusa anu geus manggihan jodona tina dirina sorangan
Bapana Pandu nyaéta Wicitrawirya sarta indungna nyaéta Ambalika
Waktu Wicitrawirya mangkat, manéhna tacan mibanda turunan
Mangka éta Ambalika dibikeun ka Bagawan Abiyasa sangkan diupacaraan antukna bisa meunangkeun anak
Ambalika dititah ku Satyawati pikeun ngadatangan Abiyasa ka kamarna, sarta di dinya manéhna baris dibéré kasinugrahan
Manéhna ogé dititah supaya terus ngabeuntakeun panonna améh henteu ngalahirkeun anak nu lolong
Mangka ti éta, Ambalika terus ngabeuntakeun panonna tapi manéhna jadi sepa sieuneun sanggeus nempo rupa Sang Bagawan (Abiyasa) anu pikasieunaeun
Mangka ti éta, Pandu (anakna), bapana para Pandawa, lahir kalayan beungeut nu sepa
Pandu mangrupa pamanah anu mahér
Manéhna mingpin soldadu Dréstarata sarta ogé maréntah karajaan pikeun ngawakilan lanceukna
Pandu nalukkeun wewengkon Dasarna, Kasi, Anga, Wanga, Kalinga, Magada, jeung nu séjén-séjénna
Pandu kawin jeung Kunti, puteri Raja Kuntiboja ti Wangsa Wresni, sarta Madrim, puteri Raja Madra
Waktu moro di leuweung, tanpa ngahaja Pandu manah hiji resi anu keur sapatemon jeung bojona
Ku gawéna kasebut, Sang Resi nyupata Pandu sangkan jaga manéhna tiwas waktu sapatemon jeung pamajikanana
Mangka ti éta, Pandu henteu bisa mibanda anak ku cara sapatemon jeung pamajikanana
Kalawan rasa kuciwa, Pandu ninggalkeun leuweung babarengan jeung pamajikanana sarta hirup kawas patapa
Dina jero leuweung, Kunti ngaluarkeun mantra rusiahna sarta nyalukan tilu Déwa, Nyaéta Yama, Bayu, sarta Indra
Ti tilu Déwa kasebut, manéhna ménta masing-masing hiji budak
Tilu budak kasebut nyaéta Yudistira, Bima (Mahabarata), sarta Arjuna
Kunti ogé méré kasempetan ka Madrim pikeun ménta hiji budak ti Déwa anu dicalukanana, sarta Madri nyalukan Déwa Aswin
Ti Déwa kasebut, Madrim nampa budak kembar, nu dibéré ngaran Nakula jeung Sadéwa
Lima anak Pandu kasebut dipikawanoh minangka Pandawa
Lima belas taun sanggeus manéhna hirup ngabujang, sabot Kunti jeung anak-anakna pajauh, Pandu mecakan pikeun sapatemon jeung Madrim
Alatan tindakan kasebut, Pandu tiwas luyu jeung supata anu diucapkan ku resi anu kungsi dipaéhanana
Saterusna Madrim nitipkeun anak kembarna, Nakula jeung Sadéwa, sangkan dirawat ku Kunti samentara manéhna ngaduruk manéh pikeun nyusul salakina ka ahérat
Vérsi pawayangan Sunda jeung Jawa
Dina pawayangan Sunda jeung Jawa, Pandu mangrupa anak kandung Byasa anu kawin jeung Ambalika, randa Wicitrawirya
Dicaritakeun yén Abiyasa miwaris tahta Astinapura minangka raja samentara nepi ka Pandu sawawa
Mangsa keur ngora
Pandu digambarkan boga beungeut kasép tapi mibanda cacad dina bagian beuheung, alatan indungna ngabalieurkeun beungeut waktu sapatemon jeung Abiyasa
Para dalang ngamekarkeun carita mangsa ngora Pandu anu ngan ditulis singket dina "Mahabarata"
Contona, Pandu didongéngkeun sok kalibet mindeng mantuan kawinan para misanana di Madura
Pandu kungsi dipénta para déwa pikeun numpes satru kahiyangan nu ngaranna Prabu Nagapaya, raja raksasa anu bisa ngajanggélék jadi naga ti nagri Guhabarong
Sanggeus junun ngalaksanakeun pancénna, Pandu meunang kasinugrahan mangrupa pusaka minyak Tala
Pandu saterusna kawin jeung Kunti sanggeus junun meunang sayémbara di nagari Madura
Manéhna malah meunangkeun hadiah tambahan, nyaéta Puteri Madrim, sanggeus junun ngéléhkeun Salya, lanceuk sang puteri
Di tengah jalan manéhna ogé hasil meunangkeun hiji puteri deui nu ngaranna Gandari ti nagri Plasajenar, sanggeus ngéléhkeun lanceukna anu ngaranna Prabu Gandara
Putri anu pamungkas ieu saterusna dibikeun ka Dréstarata, lanceuk Pandu
Pandu naék tahta di Astina ngagantikeun Abiyasa kalawan boga gelar "Prabu Pandu Déwanata" atawa "Prabu Gandawakstra"
Manéhna maréntah dibaturan Gandamanah, pangéran Pancala minangka patih
Gandamanah saterusna disingkirkeun ku Sangkuni, adi Gandari sacara licik
Ti kadua pamajikanana, Pandu meunangkeun lima urang anak anu disebut Pandawa
Béda jeung kitab "Mahabarata", limaanana bener-bener anak kandung Pandu, sarta lain hasil paméré déwa
Para déwa ngan dicaritakeun mantuan kalahiran maranéhanana
Contona, Batara Darma mantuan kalahiran Yudistira, sarta Batara Bayu mantuan kalahiran Bima (Mahabarata)
Lima anak Pandu kabéhanana lahir di Astina, lain di leuweung sakumaha anu dicaritakeun dina "Mahabarata"
Pati Pandu dina pawayangan Sunda jeung Jawa lain alatan sapatemon jeung Madrim, tapi alatan perang ngalawan Prabu Trembaka, muridna sorangan
Dicaritakeun yén Madrim nyiram hayang uulinan naék Lembu Andini, wahana Batara Guru
Pandu ogé naék ka kahiyangan ngusulkeun paménta pamajikanana
Minangka sarat, manéhna rela boga umur pondok sarta asup naraka
Batara Guru ngabulkan paménta éta
Pandu jeung Madrim ogé uulinan di luhur tonggong Lembu Andini
Sanggeus seubeuh, maranéhanana mulangkeun lembu éta ka Batara Guru
Sawatara bulan saterusna, Madrim ngalahirkeun orok kembar ngaranna Nakula sarta Sadéwa
Luyu jeung kasanggupna, Pandu ogé umurna pondok
Alatan adu domba ti Sangkuni, Pandu ogé kalibet dina perang ngalawan muridna sorangan, nyaéta hiji raja raksasa ti nagri Pringgadani nu ngaranna Prabu Trembaka
Perang ieu dipikawanoh kalawan ngaran "Pamoksa"
Dina perang éta, Trembaka gugur kakeunaan anak panah Pandu, tapi manéhna sempet natuan pingping lawanana éta ngagunakeun keris nu ngaranna "Kyai Kalanadah"
Alatan tatu dina pingping kasebut, Pandu jadi gering
Manéhna tungtungna maot sanggeus nurunkeun wasiat supaya Astinapura pikeun samentara diparéntah ku Dréstarata nepi ka jaga Pandawa sawawa
Antara anak-anakna Pandu jeung Trembaka jaga lumangsung kawinan, nyaéta Bima jeung Arimbi, anu ngalahirkeun Gatotkaca, hiji satria getih campuran, manusa jeung raksasa
Naék ka sawarga
Istilah "Pamoksa" saputereun pati Pandu rada béda hartina jeung istilah moksa dina ageman Hindu
Dina "Pamoksa", Pandu tilar dunya babarengan jeung sakabéh awakna
Jiwana saterusna asup kana naraka luyu jeung jangjina
Ku perjuangan anakna, nyaéta Bima sawatara taun satuluyna, Pandu jeung Madrim tungtungna meunangkeun tempat di sawarga
Kaol séjén anu leuwih dramatis nyaritakeun yén Pandu tetep milih hirup dina naraka babarengan jeung Madri luyu jeung jangjina ka déwa
Pikeun Pandu, henteu jadi masalah sanajan manéhna tetep cicing di naraka, asal manéhna bisa nempo kajayaan anak-anakna di dunya
Rarasaan bagja nempo darma bakti para Pandawa ngajadikeun manéhna ngarasa hirup di sawarga
Basa Sangsakerta nyaéta salah sahiji basa Indo-éropah nu pangkolotna anu masih dipikawanoh sarta sajarahna kaasup anu pangpanjangna
Basa anu bisa nandingan 'umur' basa ieu ti rungkun basa Indo-éropah ngan basa Hitit
Kecap Sangsakerta, dina basa Sangsakerta "Saṃskṛtabhāsa" hartina nyaéta basa anu sampurna
Maksudna, kabalikan tina basa Prakerta, atawa basa rahayat
Basa Sangsakerta mangrupa hiji basa klasik India, hiji basa liturgis dina ageman Hindu, Buda, jeung Jainisme sarta salah sahiji ti 23 basa resmi India
Basa ieu ogé ngabogaan status anu sarua di Népal
Posisina dina kabudayaan Asia Kidul jeung Asia Tenggara saperti posisi basa Latén jeung Yunani di Éropah
Basa Sangsakerta mekar jadi réa basa-basa modéren di anakbenua India
Basa ieu mecenghul dina wangun pra-klasik minangka basa Wéda
Anu kaeusi dina kitab Rgweda mangrupa fase anu pangkolotna sarta paling buhun
Basa ieu ditulis munggaran dina waktu kurang leuwih 1700 SM sarta basa Sangsakerta Wéda nyaéta basa Indo-arya anu pangkolotna dipanggihan sarta salah sahiji anggota rungkun basa Indo-éropah anu pangkolotna
Hasanah sastra Sanskerta ngawengku puisi anu ngabogaan hiji talari anu beunghar, drama sarta ogé teks-teks ilmiah, téknis, falsafi, sarta agamis
Ayeuna basa Sansekerta masih tetep dipaké sacara lega minangka hiji basa sérémonial dina upacara-upacara Hindu dina wangun stotra sarta mantra
Basa Sanskerta anu diucapkan masih dipaké dina sawatara lembaga tradisional di India sarta komo aya sawatara usaha pikeun ngahirupkeun balik basa Sanskerta
Anu baris diomongkeun di artikel ieu téh basa Sanskerta Klasik kawas diulas dina tatabahasa Sansekerta karangan Panini, dina kira-kira taun 500 SM
Kecap sipat ' hartosna "berbudaya"
Basa anu dirujuk minangka ' "basa anu berbudaya" sacara definisi geus sok mangrupa basa anu "luhur", dipaké pikeun kaperluan ageman sarta kaperluan ilmiah sarta teu saluyu jeung basa anu dipaké ku rahayat jelata
Basa ieu ogé disebut "deva-bhāā" anu hartina nyaéta "basa Dewata"
Tatabahasa basa Sanskerta pangkolotna anu masih lestari ialah karangan sarta berjudulkan ("Tatabahasa Dalapan Bab") anu kurang leuwih ditarikh asalna ti abad ke-5 SM
Tatabahasa ieu utamana mangrupa tatabahasa normatif atawa preskriptif anu utamana mengatur cara pamakéan anu baku sarta lain deskriptif, cacak tatabahasa ieu ogé memuat bagian-bagian deskriptif utamana ngeunaan wangun-wangun Weda anu geus henteu dipaké deui dina jaman Panini
Basa Sanskerta kaasup cabang Indo-arya ti rungkun basa Indo-eropa
Babarengan jeung basa Iran, basa Sanskerta kaasup rungkun basa Indo-iran sarta kalawan ieu bagian ti jumplukan Satem basa-basa Indo-eropa, anu ogé ngawengku cabang Balto-slavik
Sabot istilah basa Sanskerta mecenghul di India, basa ieu teu pisan-pisan ditempo minangka hiji basa anu béda ti basa-basa séjénna, tapi utamana minangka wangun lemes atawa berbudaya dina ngomong
Pangaweruh baris basa Sanskerta mangrupa hiji tanda kelas social sarta basa ieu utamana diajarkan ka anggota kasta-kasta luhur, ngaliwatan analisis saksama para tatabahasawan Sanskerta kawas
Basa Sanskerta minangka basa terpelajar di India aya di gigireun / sabeulah basa-basa Prakreta anu mangrupa basa rahayat sarta ahirna ngembang jadi basa-basa Indo-arya modern (basa Hindi, basa Assam, basa Urdu, Bengali sarta saterusna)
Lolobana basa Dravida ti India, cacak mangrupa bagian rungkun basa anu béda, maranéhanana pohara dipangaruhan basa Sanskerta, utamana dina wangun kecap-kecap pinjaman
Basa Kannada, Telugu sarta Malayalam ngabogaan jumlah kecap pungut anu pangbadagna samentara basa Tamil ngabogaan anu terendah
Pangaruh basa Sansekerta dina basa-basa ieu dipikawanoh kalawan wacana Tat Sarua ("sarua") sarta Tat Bhava ("berakar")
Samentara éta basa Sansekerta sorangan ogé meunangkeun pangaruh substratum basa Dravida saprak mangsa pohara mimiti
Basa Sanskerta Weda atawa disingkat minangka basa Weda nyaéta basa anu dipaké di jero kitab suci Weda, teks-teks suci mimiti ti India
Teks Weda anu pangmimitina nyaéta Ṛgweda, diperkirakan ditulis dina milennium ke-2 SM, sarta pamakéan basa Weda dilaksanakeun nepi ka kurang leuwih taun 500 SM, sabot basa Sanskerta Klasik anu dikodifikasikan Panini mimiti mecenghul
Wangun Weda ti basa Sanskerta nyaéta hiji turunan deukeut basa Proto-indo-iran, sarta masih lumayan jiga (jeung ganjor kurang leuwih 1.500 taun) ti basa Proto-indo-europa, wangun basa anu direkonstruksi ti kabéh basa Indo-eropa
Basa Weda nyaéta basa pangkolotna anu masih diketemukan ti cabang basa Indo-iran ti rungkun basa Indo-eropa
Basa ieu masih pohara deukeut kalawan basa Avesta, basa suci ageman Zoroastrianisme
Kekerabatan antara basa Sanskerta kalawan basa-basa anu leuwih mutakhir ti Éropa kawas basa Yunani, basa Latin sarta basa Inggris bisa ditempo dina kecap-kecap katut: Ing
मतृ atawa Ing
Panalungtikan ku bangsa Éropa
Panalungtikan basa Sanskerta ku bangsa Éropa dimimitian ku Heinrich Roth (1620–1668) sarta Johann Ernst Hanxleden (1681–1731), sarta dituluykeun kalawan proposal rungkun basa Indo-eropa ku Sir William Jones
Hal ieu memainkan lalakon penting dina perkembangan élmu perbandingan basa di Dunya Kulon
Sir William Jones, dina kasempetan berceramah ka "Asiatick Society of Bengal" di Calcutta, 2 Pébruari 1786, ngomong: Memang élmu linguistik (babarengan kalawan fonologi, dsb.)
mimiti mecenghul di antara para tatabahasawan India kuna anu usaha netepkeun hukum-hukum basa Sanskerta
Élmu linguistik modern réa berhutang ka maranéhanana sarta ayeuna réa istilah-istilah konci kawas "bahuvrihi" sarta suarabakti dicokot ti basa Sansekerta
Salah sahiji ciri-ciri utama basa Sanskerta ialah ayana kasus dina basa ieu, anu berjumlah 8
Dina basa Latin anu masih sarungkun ngan aya 5 kasus
Sajaba ti éta aya tilu génder dina basa Sanskerta, maskulin, feminin sarta netral sarta tilu modus jumlah, singular, dualis sarta loba: Di handapeun ieu disajikan hiji conto kabéh kasus hiji kecap maskulin singular "deva" (Déwa, Pangéran atawa Raja)
Singular: Dualis: Loba: Tuluy di handapeun ieu disajikan dina wangun tabel
Skema dasar tasrifan (deklensi) sufiks pikeun kecap-kecap barang sarta sipat
Skema dasar tasrifan basa Sanskerta pikeun kecap-kecap barang sarta sipat disajikan di handapeun ieu
Skema ieu lumaku pikeun kalolobaan kecap-kecap
Pokok-a () ngawengku kelas akhiran kecap barang anu pangbadagna
Biasana kecap-kecap anu lekasan kalawan -a pondok berkelamin maskulin atawa netral
Kecap-kecap barang anu berakhirkan -a panjang () ampir sok feminin
Kelas ieu sangatlah badag alatan ogé ngawengku akhiran -o ti basa proto-indo-eropa
Sajaba ti éta dina basa Sanskerta beunang naon anu disebut hukum sandhi, hiji fenomena fonetik di mana dua sada béda anu padeukeut bisa berasimilasi
Pembentukan kecap majemuk
Kecap-kecap majemuk dina basa Sanskerta pohara réa dipaké, utamana ngait kecap-kecap barang
Kecap-kecap ieu bisa jadi pohara panjang (leuwih ti 10 kecap)
Nominal majemuk lumangsung jeung sawatara wangun, tapi sacara morfologis maranéhanana sajatina sarua
Saban kecap barang (atawa kecap sipat) aya dina wangun akarna (wangun lemah), jeung unsur pamungkas waé anu ditasrifkan luyu kasusna
Sawatara conto kecap barang atawa nominal majemuk kaasup kategori-kategori anu diperikan di handapeun ieu
Basa Sanskerta dina sawatara aksara
Kalimah "Muga Batara Siwa ngaraksa para pamaké basa Déwata
(Kalidasa)" dina basa Sangsakerta ngagunakeun sawatara aksara
Dursala (atawa Dusala atawa Dussala) nyaéta ngaran saurang inohong dina wiracarita "Mahabarata" nyaéta adina Duryodana, pamingpin para Kurawa
Manéhna mangrupa hiji-hijina awéwé di antara anak-anakna Drétarata jeung Gandari
Dina pawayangan Sunda jeung Jawa, Dursala mangrupa saurang lalaki, nyaéta anakna Dursasana
Sedengkeun ngaran adi awéwé Duryudana vérsi Sunda jeung Jawa mah nyaéta Dursilawati Silsilah Vérsi "Mahabharata"
Dina "Mahabarata", Dursala mangrupa anak awéwé ti pasangan Dréstarata jeung Gandari
Manéhna mibanda saratus lanceuk lalaki, anu kakabéhanana kawentar ku sebutan para Kurawa
Sajaba ti éta, Dursala ogé mibanda baraya anu lahir ti selir nu ngaranna Yuyutsu
Dursala ngadahup ka Jayadrata raja Karajaan Sindu sarta Karajaan Sauwira
Ti kawinan kasebut, lahir saurang anak nu dingaranan Surata
Jayadrata sorangan tiwas dina perang Baratayuda ku leungeun Arjuna
Sawatara taun sanggeus perang lekasan, incu Surata sempet tarung jeung Arjuna sabot Arjuna ménta upeti ti Karajaan Sindu dina raraga upacara "Aswaméda" anu diayakeun ku Yudistira
Dina vérsi pawayangan Sunda jeung Jawa, adi awéwé para Kurawa anu kawin jeung Jayadrata ngaranna Dursilawati
Manéhna mibanda tabéat goréng nyaéta resep ngaheureuyan lalaki gandang, di antarana Arjuna, misanna sorangan
Mimitina Jayadrata datang ka Karajaan Astina pikeun guguru élmu pamaréntahan ka Pandu, bapana para Pandawa
Tapi alatan Pandu geus maot, Sangkuni usaha narik Jayadrata pikeun jadi balad Kurawa
di antarana manéhna ngagunakeun kageulisan Dursilawati pikeun narik haté Jayadrata
Jayadrata katarik atina sarta daék kawin jeung Dursilawati
Tapi nyanghareupan poé kawinan, Dursilawati leungit diculik ku hiji gajah bodas
Arjuna mantuan Jayadrata nimukeun Dursilawati sarta maéhan gajah kasebut
Jayadrata jeung Dursilawati boga dua urang anak nu dingaranan Kartiwindu jeung Antisura
Kartiwindu saprak leutik diangkat anak ku Sangkuni
Dina perang Baratayuda Kartiwindu kabur ti médan perang mangsa kakuatan pihak Kurawa beuki ngipisan
Antisura mah leutik kénéh sabot perang lumangsung téh
Manéhna meunangkeun pangampunan sarta ditarima jadi perwira Karajaan Astina dina mangsa pamaréntahan Parikesit, incu Arjuna
Antisura kawentar songong sarta resep ngagulkeun diri sorangan
Balukarna, hubungan manéhna jeung para perwira séjénna anu masih katurunan Pandawa kurang alus
Dua anak Dursilawati, nyaéta Kartiwindu jeung Antisura jadi karaman dina pamaréntahan Parikesit
Kartiwindu ngarusak katingtriman Astina ti luar, sedengkeun Antisura ti jero kadaton
Dursilawati sorangan tilar dunya mangsa perang Baratayuda lumangsung alatan nyawana dicabut ku Batara Basa minangka tumbal pikeun kameunang pihak Kurawa, hususna Jayadrata
Minangka buktina nyaéta kajayaan Kurawa dina poé ka-13 maéhan Abimanyu, anakna Arjuna
Dursala vérsi Sunda jeung Jawa
Dina pawayangan Sunda jeung Jawa, Dursala nyaéta ngaran hiji lalaki, nyaéta anakna Dursasana, Kurawa nu kadua
Dina kalimah séjén, Dursala vérsi Sunda jeung Jawa nyaéta alona Dursilawati
Di antara para Kurawa, Dursala nyaéta anu pangsaktina
Manéhna mibanda aji pangabaran anu bisa ngalumpuhkan kasaktian musuh
Dursala saterusna mingpin serangan pikeun ngarebut Karajaan Amarta jeung maéhan para Pandawa
Dina serangan kasebut, manéhna hasil ngéléhkeun Gatotkaca, anakna Bimasena, Pandawa nu kadua
Gatotkaca ahirna hasil ngéléhkeun Dursala sanggeus manéhna meunangkeun élmu kasaktian anyar nu ngaranna aji narantaka anu diajarkeun ku Arya Seta, hiji pangéran ti Karajaan Wirata
Dina perang tanding kasebut, Dursala tungtungna tiwas ku leungeun Gatotkaca
Dursasana (éjahan basa Sansakerta: "Duśśāsana") nyaéta adina Duryodana, salah saurang Kurawa anu cukup kawentar
Manéhna téh anak Prabu Dréstarata jeung Déwi Gandari
Awakna gagah, sungutna rubak sarta miboga sipat songong, resep lumaku sawenang-wenang, ngagoda wanoja sarta resep ngécé batur
Manéhna miboga pamajikan nu ngaranna Déwi Candramukiwati, Déwi Sweta, Déwi Lata, Déwi Nirjara utawi Nirsarawati jeung Déwi Diwija
sarta boga hiji anak nu dingaranan Dursala
Ngaran Dursasana diwangun ku dua kecap basa Sansakerta, nyaéta "dur" atawa "duh", jeung "śāsana"
Sacara harfiah, kecap "Dusśāsana" mibanda harti "hésé pikeun dikawasa" atawa "hésé ditungkulan"
Waktu Gandari reuneuh dina jangka waktu anu henteu wajar, manéhna neunggeulan kandunganana dina kaayaan aral sarta timburu ka Kunti, anu geus méré Pandu tilu urang anak
Ku polahna kasebut, Gandari ngalahirkeun gumpalan daging nu warnana semu kulawu
Saterusna Gandari ménta tulung Abiyasa, saurang patapa sakti, pikeun dibantuan sangkan bisa boga anak
Satuluyna Abiyasa ngeureutan gumpalan daging kasebut jadi saratus bagian, sarta ngasupkeunana kana saratus pot
Saterusna pot-pot kasebut dipelak dina jero taneuh salila sataun
Sanggeus sataun, pot-pot kasebut digali deui
Anu mimiti dikaluarkeun tina pot-pot kasebut nyaéta Duryodana, dipirig ku Dursasana, sarta adi-adina anu séjén
Panghina ka Drupadi
Waktu Yudistira éléh dina kaulinan dadu ku Duryodana, Drupadi anu jadi tarohanana ragrag ka leungeun Duryodana
Duryodana ngutus ponggawana pikeun mapag Drupadi, tapi Drupadi nampik
Satuluyna Duryodana ngutus adina sorangan, nyaéta Dursasana
Kalawan dugal Dursasana datang ka panyicingan Drupadi sarta saterusna ngajambak buuk Drupadi jeung nyényérédna nepi ka di tempat maén dadu, di mana salaki jeung misanna ngarariung
Saterusna Duryodana nitah Pandawa jeung Drupadi pikeun ngaleupaskeun pakéan maranéhanana lantaran harta maranéhanana geus jadi milik Duryodana
Drupadi anu nampik pikeun ngalaan pakéanana, dipaksa ku Dursasana
Drupadi sasambat ka Pangéran sangkan meunang pitulung
Satuluyna Kresna mecenghul sacara gaib (teu katempo ku panon) sarta méré kéajaiban kana pakéan Drupadi sangkan lawon anu dipakéna henteu béak-béak cacak mayeng ditarik
Waktu Dursasana metot pakéan Drupadi kalawan paksa, kaén sari anu ngabeulit awakna henteu béak-béak cacak terus diudar
Ahirna Dursasana ngarasa capé sarta pakéan Drupadi henteu hasil dileupaskeun
Ku tindakan kasebut, Bima sumpah yén jaga manéhna baris maéhan Dursasana, nyoékkeun hariguna, sarta nginum getihna
Dina perang di Kurusétra, Bima maéhan Dursasana, nyoékkeun hariguna, sarta nginum getihna
Satuluyna Bima mawa getih Dursasana ka Drupadi
Drupadi ngulaskan getih kasebut kana buukna, minangka tanda yén dendamna geus kabales
Tiwasna Dursasana ngoyagkeun rarasaan Duryodana
Manéhna pohara hanjelu geus kaleungitan barayana anu dipikacinta
Saprak harita manéhna sumpah bakal maéhan Bima
Dursasana dina pawayangan Sunda jeung Jawa
Dursasana dipikawanoh ogé dina pawayangan Sunda jeung Jawa
Dursasana dicaritakeun ngadumuk di wewengkon Banjarjungut, titilar mitohana
Dina carita "Pandawa Dadu" ("Sabaparwa"), Yudistira éléh dina kaulinan dadu sahingga kakayaan, kedaton, baraya-baraya, sarta pamajikanana geus aya dina kakawasaan Kurawa minangka pangbayaran tina tarohan
Dursasana anu pangnapsuna pikeun naranjangan Drupadi (pamajikan Yudistira), sahingga Drupadi sumpah moal baris ngagelungkeun buukna anu panjang lamun tacan kuramas maké getih Dursasana, kitu ogé Bima sumpah bakal nginum getih Dursasana saméméh paéh
Dursasana tiwas ku leungeun Bima dina perang Baratayuda
Réa hal ngeunaan kaayaan pulitik sarta kaayaan géografi dina jaman karajaan kuno di India anu bisa diregepkeun dina kitab Mahabarata
Kitab Ramayana ogé bisa méré saeutik informasi
Saméméh ayana kitab Mahabarata, Rigveda ngawincik kaayaan pulitik sarta kaayaan alam dina mangsa India kuno
Sanggeus jaman Mahabarata lekasan, nyusul jaman Purana, nyaéta mangsa ditulisna kitab-kitab mitologi, anu ogé ngadadarkeun kaayaan pulitik sarta géografi dina kira-kira mangsa éta
Iraha nangtungna karajaan-karajaan di India dina mangsa baheula henteu dipikanyaho kalawan écés sarta pasti, kalan-kalan disebut “jaman mitologi”
Jaman kaemasan India kuno nurutkeun data buhun rumentang salila milénium kahiji
Dina jaman prasejarah India, élmu pulitik dipercaya mecenghul babarengan jeung ditulisna Wéda anu kahiji, nyaéta Rigveda (kira-kira taun 1500 SM)
Karajaan dina Ramayana mecenghul kira-kira taun 500 SM sarta dina Mahabarata kira-kira taun 400 SM
Karajaan kasebut lekasan mangsa mecenghulna Karajaan Maurya taun 321 SM
Karajaan kuno di India
Wates antar karajaan arang mangrupa pager atawa témbok kalawan pos pangjagaan
Anu mindeng dipaké wates nyaéta wewengkon alam kawas: walungan, leuweung, gunung, sarta landeuh
Walungan mindeng dijadikeun wates pikeun dua karajaan anu padeukeut
Sakapeung, aya leuweung geledegan anu leuwih lega batan karajaan éta sorangan sarta dijadikeun hiji wewengkon wates
Pagunungan kawas Himalaya, Windya sarta Sahya ogé dijadikeun wates alam
Dayeuh jeung désa
Sawatara karajaan ngadegkeun puseur pamaréntahan di hiji dayeuh nu tangtu anu dina pamustunganana jadi hiji ibukota atawa minangka karajaan leutikna
Contona, karajaan para Pandawa nyaéta Indraprahasta sarta karajaan para Kurawa nyaéta Astinapura
Ahicatra nyaéta ibukota Pancala Kalér samentara Kampilya nyaéta ibukota Panchala Kidul
Karajaan Kosala mibanda ibukota Ayodya
Dina hiji wewengkon di dayeuh utama atawa ibukota ditangtungkeun hiji kadaton minangka puseur pamaréntahan, samentara désa-désa ngampar di sabudeureunana
Pajeg dikumpulkeun ku pangumpul pajeg anu mangrupa jelema kapercayaan pikeun ngatur administrasi perduitan di désa nu tangtu
Sumbangan raja ka rahayatna anu geus mayar pajeg nyaéta nangtayungan maranéhanana tina anceman serangan karajaan séjén atawa serangan bangsa bajo
Raja ogé anu méré kaadilan sarta hukuman pikeun jelema anu ngarémpak aturan
Hubungan antar karajaan
Euweuh pos pangjagaan wates antar karajaan sarta pacéngkadan ngeunaan wates wewengkon arang lumangsung
Hiji raja biasana nyieun angkatan perang (biasana disebut "Digvijaya" anu hartina "pinunjul ti sagala pamingpin") sarta nalukkeun karajaan séjén dina hiji perang, lumangsung kalawan gancang atawa bisa ogé mangpoé-poé
Raja anu éléh kudu ngaku kapinunjulan raja anu meunang
Raja anu éléh sakapeung méré upeti ka raja anu meunang
Upeti dikumpulkan ngan sakali, henteu sacara regulér
Biasana, Raja anu éléh bébas ngatur karajaanana sorangan, tanpa ngayakeun hubungan pamaréntahan jeung raja anu meunang
Euweuh karajaan anu ngagabung jeung karajaan séjén pikeun ngalebur jadi hiji
Sawatara raja biasana nyieun hiji upacara kanagaraan (contona "Rajasuya" atawa "Aswaméda")
Raja anu éléh diondang ku raja anu meunang sarta kudu daék datang minangka kasadiaan jadi balad
Karajaan kakara kabentuk lamun aya maharaja ti hiji wangsa atawa dinasti mibanda turunan anu réa
Turunan wangsa Kuru sarta Ikswaku geus hasil ngadegkeun rupa-rupa karajaan di wewengkon India kalér
Samentara éta, turunan Wangsa Yadawa ngadegkeun réa karajaan di wewengkon India tengah
Béda budaya di saban karajaan
Karajaan di India bagian kulon didominasi ku suku bangsa anu kabudayaanana béda jeung kabudayaan Wéda, henteu kawas karajaan India séjénna
Karajaan kasebut meunang pangaruh kabudayaan wétan tangah
Kitu ogé karajaan di bagian kidul, kabudayaanana béda jeung kabudayaan karajaan para Kuru sarta Pancala, tapi bédana henteu jauh teuing
Jigana béda kasebut lumangsung alatan pangaruh budaya Dravida
Suku bangsa anu béda-béda digolongkeun ku Wéda ku istilah "Mlechha"
Karajaan di India Kalér, di handapeun pagunungan Himalaya, arang mecenghul dina sastra India kuno
Cina mecenghul salaku karajaan sarta dipikawanoh kalawan ngaran “Cin”, digolongkeun salaku karajaan “"Mlechcha"” (suku bangsa anu budayana béda jeung budaya India dina mangsa éta)
Dina sastra India kuno, disebutkeun yén karajaan di India Kalér dipinuhan ku sagala rupa karajaan kalawan suku bangsa anu pinuh rusiah
Karajaan anu kawentar di antara maranéhanana nyaéta "Kuru Kalér" atawa "Utara Kuru"
Sawatara sastra nyebutkeun yén wewengkon kasebut mangrupa wewengkon para Déwa
Sakapeung karajaan kasebut mecenghul salayaknya jiga karajaan séjén, sakapeung disebut nagri tanpa raja
Sawatara ahli sajarah nganggap maranéhanana mangrupa karuhun bangsa Kuru di saantéro India, sarta dina mimitina aya di India Kalér (diidéntifikasikeun jeung Kirgistan jeung Tajikistan) saterusna nyebar ka daratan India, ngadegkeun karajaanana di wewengkon nagara bagian Haryana jeung Uttar Pradesh di India
Karajaan utama wangsa Paurawa
Wangsa Paurawa mangrupa turunan para raja anu ngahiji dina Dinasti Bulan atawa Wangsa Candra
Karuhun dinasti ieu téh Puru, anakna Yayati, buyut ti Pururawa Aila, raja kahiji Dinasti Bulan/Dinasti Candra
Karajaan utama wangsa Ikswaku
Wangsa Ikswaku atawa Wangsa Surya (Dinasti Surya) mangrupa turunan raja Ikswaku, anakna Manu
Karajaan Wangsa Yadawa
Karajaan wangsa Yadawa atawa Dinasti Yadu diparéntah ku turunan Yadu, lanceukna Puru
Karajaan di wewengkon Himalaya
Karajaan di wewengkon pagunungan Himalaya dina daptar di handapeun ieu mangrupa karajaan anu mencil sarta hésé didugdag ku jelema anu ngadumuk di karajaan beulah landeuh walungan-walungan suci
Nurutkeun sastra Hindu, padumuk di dinya arang gaul jeung dunya luar
Sagala rupa suku bangsa anu éksotik sarta mahluk légéndaris dumuk di dinya
Lolong warna nyaéta hiji cacad anu dilantarankeun ku kahenteumampuh sél-sél congcot panon pikeun nyerek hiji spéktrum warna nu tangtu alatan faktor génetis
Lolong warna mangrupa cacad génetik / bawaan anu diturunkeun ti kolot ka anakna, cacad ieu mindeng ogé disebaut sex linked (patali jeung wanda baga purusa), alatan cacad ieu dibawa ku kromosom X. Hartina kromosom Y henteu mawa panyabab lolong warna
Hal ieu pisan anu ngabédakeun antara lalaki jeung awéwé nu katalangsara lolong warna
Wanoja jeung nu mawa sipat, sacara fisik henteu ngalaman cacad lolong warna sakumaha awéwé normal umumna
Tapi awéwé jeung nu mawa sipat boga poténsi nurukan faktor lolong warna ka anakna jaga.Lamun dina dua kromosom X ngandung faktor lolong warna mangka hiji wanoja kasebut ngarandapan lolong warna
Saraf sél dina rétina diwangun ku sél batang anu peka kana cahaya hideung jeung bodas, sarta sél congcot anu peka kana warna séjénna
Buta warna lumangsung sabot saraf panarima cahaya dina rétina ngalaman parobahan, utamana sél congcot
Sél Lolong warna sorangan bisa digolongkeun jadi 3 rupa nyaéta trikromasi, dikromasi jeung monokromasi
Lolong warna wanda trikomasi nyaéta parobahan kapekaan warna hiji atawa leuwih ti hiji rupa sél congcong
Aya tilu rupa trikomasi nyaéta: Wanda lolong wana ieu pisan anu pangmindengna kaalaman dibandingkeun jeung rupa lolong warna séjénna
Dikromasi nyaéta heneuweuhna salah sahiji ti 3 rupa sél congcot, ngawengku: Sedengkeun monokromasi ditandaan ku leungitna atawa nguranganana kabéh panempo warna, antukna anu katémbong ngan bodas jeung hideung dina wanda lolong warna husus (typical) sarta saeutik warna dina wanda atypical
Rupa lolong warna ieu kajadianana pohara langkana
Lolong warna bisa diuji ku uji Ishihara, di mana bunderan - bunderan boga warna anu sawatara di antarana dirarancang sangkan aya tulisan nu tangtu anu ngan bisa katempo atawa henteu bisa katempo ku nu katalangsara ku lolong warna
Surah Al bayyinah (basa Arab:البينة, "Katerangan nu tétéla") nyaéta surah ka-98 dina al Qur'an
Surah ieu diwangun ku 8 ayat, kaasup golongan surah-surah Madaniyah, diturunkeun sanggeus surah At Talaq
Dingaranan Al Bayyinah (Katerangan nu tétéla) dicokot tina kecap-kecap "al bayyinah" anu aya dina ayat kahiji surat ieu
Pernyataan ti ahli Kitab sarta jalma-jalma musyrik yén maranéhanana baris tetep dina agamana masing-masing nepi ka datangna nabi anu geus dijangjikan ku Pangéran
Sanggeus Nabi Muhammad s.a.w
datang, maranéhanana ka lebah dua, aya anu beriman sarta aya anu henteu, padahal nabi anu datang éta sipat-sipatna luyu jeung sipat-sipat anu dipikanyaho ku maranéhanana dina kitab-kitab maranéhanana sarta mawa ajaran anu bener nyaéta ihlas dina ibadah, ngadegkeun solat, ngalakonan zakat
Dina surat ieu Alloh ngajelaskeun yén ajaran Muhammad s.a.w
nyaéta ajaran anu bener sarta ageman anu dibawana nyaéta ageman anu lempeng anu ngawengku poko-poko ajaran anu dibawa nabi-nabi anu baheula
Surah Al Qodar (basa Arab:الْقَدْرِ) nyaéta surah ka-97 dina al Qur'an anu diwangun ku 5 ayat sarta kaasup golongan surah Makkiyah
Surah ieu diturunkeun sanggeus surah 'Abasa sarta dingaranan "al qodar" (kamulyaan) anu dicokot tina kecap "al qodar anu aya dina ayat kahiji surat ieu
Al Qur'an mitembeyan diturunkeun dina peuting Lailatul Qodar, anu ajénna leuwih ti sarébu bulan
Dina Islam disebutkeun yén dina peuting ieu malaikat Jibril jeung nu séjénna turun ka dunya pikeun ngatur sagala urusan
Dina surah al qodar ieu diterangkan yén awal mulana al Qur'an diturunkeun nyaéta dina peuting Lailatul Qodar sarta diterangkan ogé luhurna darajat peuting ieu
Surah Al 'Alaq (basa Arab:العلق, "Sagumpal Getih") nyaéta surah ka-96 dina al Qur'an
Surah ieu diwangun ku 19 ayat sarta kaasup golongan surah-surah Makkiyah
Ayat 1 nepi ka 5 ti surah ieu téh ayat-ayat Al Quran anu munggaran diturunkeun, nyaéta waktu Nabi Muhammad nyepi di guha Hiro
Surah ieu dingaranan Al 'Alaq (sagumpal getih), dicokot tina kecap "Alaq" anu aya dina ayat ka-2 surat ieu
Surat ieu dingaranan ogé Iqro atawa Al Qolam
Paréntah maca Al Quran; manusa dijadikeun tina sagumpal getih; Alloh ngajadikeun qolam minangka pakakas pikeun ngamekarkeun pangaweruh; manusa narindak ngaleuwihan wates alatan ngarasa dirina sarwa cukup; anceman Alloh ka jalma-jalma kapir anu ngahalangan kaum muslimin ngalaksanakeun paréntah mantenNa
Surat Al 'Alaq ngajelaskeun yén Alloh nyiptakeun manusa tina barang anu hina satuluyna ngamuliakeunana ku cara ngajar maca, nulis sarta maparin pangaweruh
Tapi manusa henteu inget deui kana asalna, alatan éta maranéhna henteu sukur kana nikmat Alloh éta, malah maranéhna ninindak ngaleuwihan wates alatan nempo dirina geus ngarasa sarwa cukup
Lift adalah angkutan transportasi vertikal yang digunakan untuk mengangkut orang atau barang
Lift umumnya digunakan di gedung-gedung bertingkat tinggi; biasanya lebih dari tiga atau empat lantai
Gedung-gedung yang lebih rendah biasanya hanya mempunyai tangga atau eskalator
Lift-lift pada zaman modérn mempunyai tombol-tombol yang dapat dipilih penumpangnya sesuai lantai tujuan mereka
Sejarah dan alur waktu
Lift awalnya adalah derek yang terbuat dari tali
Pada taun 1853, Elisha Graves Otis, salah séorang pionir dalam bidang lift, memperkenalkan lift yang menghindarkan jatuhnya ruang lift jika kabelnya putus
Rancangannya mirip dengan suatu jenis mekanisme kéamanan yang masih digunakan hingga kini
Ada beberapa jenis lift:
Surah At Tin (Arab: التِّينِ, "Buah Tin") nyaéta surah ka-95 dina al Qur'an
Surah ieu diwangun ku 8 ayat sarta kaasup golongan surah Makkiyah
Surah ieu diturunkeun sanggeus surah Al Buruj
Ngaran at Tin dicokot ti kecap "at-tin" anu aya dina ayat kahiji surah ieu anu hartina buah tin
Surah at Tin dimimitian ku sumpah Alloh anu nyebutkeun buah Tin, buah Zaitun, Gunung Sinai, sarta Mekah (ayat 1 nepi ka 4)
Ayat satuluyna ngécéskeun yén manusa diciptakeun dina wangun anu sahadé-hadna
Cacak kitu, manusa tungtungan baris dipulangkeun ka tempat anu panghandapna atawa panghinana lamun henteu ngajalankeun paréntah Alloh
Jelema anu baris salamet tina kahinaan nyaéta jelema anu iman sarta ngalakonan amal soléh sarta maranéhanana baris meunangkeun pahala anu mayeng
Ayat ka-7 ngécéskeun Muhammad nyaéta utusan Alloh, anu ajaranana henteu kaci disaléwéngkeun (basa Indonesia: didustakan)
Ayat pamungkas nganyatakeun yén Alloh nyaéta "Hakim Anu Pangadilna"
Dina élmu ukur, sisi genep atawa juru genep (héksagon) nyaéta hiji sisi réa klayan genep sisi sarta genep juru
Hiji sisi genep nu boga aturan mibanda perlambang Schläfli {6}
Sisi genep nu boga aturan
Hiji sisi genep nu boga aturan nyaéta hiji sisi genep kalawan panjang sisi sarta lega juru anu sarua
Juru dina sisi genep nu boga aturan nyaéta 120°
Sisi genep ieu mibanda genep simétri garis sarta 6 simétri puter
Sajumlah sisi genep bisa disusun babarengan ku cara matemonkeun tilu sisi genep dina unggal salah sahiji juruna
Susunan ieu dipaké éngang madu pikeun nyieun kandangna, alatan susunan sisi genep mangrupa wangun anu pangéfisienna ditingali tina sisi rohang jeung bahan wangunan
Lega hiji sisi genep nu boga aturan kalawan panjang sisi "s" diitung kalawan rumus formula_1, sedengkeun ubengna formula_2, diaméter panjang formula_3, sarta diaméter pondok formula_4
Élmu ukur atawa géométri (tina basa Yunani "γεωμετρία"; géo = bumi, metria = ukar-ukur) sacara harafiah hartina ulikan ngeunaan ukar-ukur bumi, nyaéta cabang tina matematika anu ngulik hubungan dina jero rohang
Élmu ukur munggaran
Catetan munggaran ngeunaan élmu ukur bisa disusud nepi ka ka jaman Mesir kuna, peradaban landeuheun Walungan Indus sarta Babilonia
Peradaban-peradaban ieu dipikanyaho ngabogaan kaahlian dina irigasi, ngandalikeun caah sarta ngawangun wangunan nu gararedé
Lolobana élmu ukur Mesir kuno jeung Babilonia kawates ngan dina utang-itung panjang ségmén-ségmén garis, lega, jeung eusi (volume)
Dina géométri Euklid, hiji bunderan nyaéta kumpulan sakabéh titik dina hiji widang dina jarak nu tangtu, anu disebut radius, ti hiji titik nu tangtu, anu disebut puseur
Bunderan nyaéta conto tina kurva nutup basajan, ngabagi widang jadi bagian jero jeung bagian luar
Bagian-bagian anu aya dina bunderan, nyaéta: Persamaan
Hiji bunderan mibanda persamaan: formula_1 di mana formula_2 nyaéta radius bunderan sarta formula_3 nyaéta koordinat puseur bunderan
Bunderan bisa ogé dirumuskeun dina hiji persamaan paraméterik, nyaéta formula_4 formula_5 anu lamun diantepkeun ngaliwatan waktu "t" baris dijieun hiji galur nu ngawangun bunderan dina rohang "x-y"
Lega bunderan mibanda rumus: formula_6 anu bisa diturunkeun jadi: formula_7 dina koordinat polar, nyaéta formula_8 formula_9 formula_10 Ku cara anu sarua bisa ogé diitung lega satengah bunderan, saparapat bunderan, sarta bagian-bagian bunderan
Ogé bisa diitung lega hiji cincin bunderan kalawan radius jero formula_11 sarta radius luar formula_12
Pangjumlahan bagian juring
Lega bunderan bisa diitung ku cara ngabagi-bagi bunderan jadi juring-juring nu saterusna disusun deui jadi hiji pasagi panjang anu legana bisa ditangtukeun kalawan gampang
Dina gambar "r" hartina sarua jeung "R" nyaéta radius bunderan
Lega juring hiji bunderan bisa diitung lamun lega bunderan dijadikeun fungsi tina "R" jeung "θ", nyaéta; formula_13 kalayan wates harga "θ" nyaéta antara "0" jeung "3π"
Waktu "θ" boga harga "2π", juring anu diitung nyaéta juring panglegana, atawa lega bunderan
Hiji cingcin mibanda lega anu gumantung kana radius jero formula_11 sarta radius luar formula_12, nyaéta formula_16 di mana pikeun formula_17, rumus ieu jadi jadi rumus lega bunderan
Lega potongan cincin
Ku cara ngagabungkeun dua rumus saméméhna, bisa dibeunangkeun formula_18 anu mangrupa lega hiji cingcing teu gembleng
Kuriling bunderan mibanda rumus: formula_19 Panjang gondéwa bunderan
Panjang gondéwa hiji bunderan bisa diitung kalawan ngagunakeun rumus: formula_20 anu diturunkeun ti rumus pikeun ngitung panjang hiji kurva: formula_21 di mana dipaké formula_22 minangka kurva anu nyusun bunderan
Tanda \pm ngisaratkeun yén aya dua kurva (pelengkungan), nyaéta bagian luhur jeung bagian handap
Duanana idéntik (inget définisi bunderan), ku kituna sabenerna ngan perlu diitung sakali sarta hasilna dikalikan dua
Pi atawa π. Harga pi nyaéta hiji angka anu mangrupa sipat husus tina bunderan, nyaéta babandingan antara kuriling "K" jeung diaméternya "D": formula_23
Surat Al Insyiroh (basa Arab:الانشراح, "Longsong") nyaéta surat ka-94 dina al Qur'an
Surat ieu diwangun ku 8 ayat sarta kaasup kana golongan surat-surat Makkiyah sarta diturunkeun sanggeus surat Ad-duha
Panegesan ngeunaan nikmat-nikmat Alloh SWT anu dibikeun ka Nabi Muhammad SAW, sarta pernyataan Alloh yén sajaba kasusah aya kamudahan; alatan éta diparéntahkeun ka Nabi sangkan tetep ngalakonan amal-amal soléh sarta tawekal ka Mantenna
Hubungan surah Al Insyirah jeung surat At Tin
Dina surat Alam Nasyroh, Alloh SWT ngécéskeun paréntah ka Nabi Muhammad SAW salaku manusa sampurna
Mangka dina surat At Tin, diterangkeun yén manusa éta téh mahluk Alloh anu miboga kasanggupan boh lahir boh batin
Kasanggupanana éta jadi kanyataan lamun maranéhanana nurutan tapak lacak Nabi Muhammad SAW
Surat Adh-duhaa (basa Arab:الضحى) nyaéta surat ka-93 dina al Qur'an sarta diwangun ku 11 ayat
Surat ieu kaasup golongan surat Makkiyah sarta diturunkeun sanggeus surat Al Fajar
Ngaran Adh Dhuhaa dicokot tina kecap anu aya dina ayat kahiji, anu hartina "waktu duha"
Surat Adh Dhuhaa, ngajelaskeun ngeunaan bimbingan Alloh SWT ka Nabi Muhammad SAW ku cara anu teu kendat-kendatna sarta ngandung ogé paréntah ka Nabi sangkan sukur kana sagala nikmat
Trapésium nyaéta bangun datar dua diménsi anu dijieun ku opat rangkay (basa Indonesia: rusuk) anu dua di antarana sajajar tapi henteu sarua panjangna
Trapésium anu rangkay katiluna ajeg lempeng kana rangkay-rangkay nu sajajar disebut trapésium nyiku
L = Jumlah panjang 2 rangkay sajajar x formula_2 x t
Trapésium (élmu ukur)
Beulahan kupat nyaéta bangun datar dua diménsi anu dijieun ku opat rangkay anu sarua panjangna, sarta mibanda dua pasang juru (sudut) nu teu nyiku anu legana sarua jeung lega juru di hareupeunana
Beulahan kupat bisa diwangun ku dua sisi tilu sarua suku idéntik anu simétri dina dadampar-dadamparna
Rumus beulahan kupat
Langlayangan nyaéta bangun datar dua diménsi anu dibentuk ku dua pasang rangkay (basa Indonésia: "rusuk") di mana masing-masing pasanganana sarua panjang sarta saling ngabentuk juru (sudut)
Langlayangan kalayan opat rangkay nu sarua panjang disebut beulahan kupat
Pasagi doyong atawa pasagi pényon atawa jajaran génjang (dina basa Indonesia) nyaéta bangun datar dua diménsi anu dijieun ku dua pasang rangkay (basa Indonésia: "rusuk") anu sarua panjang sarta sajajar jeung papasanganana, sarta mibanda dua pasang juru (sudut) nu teu nyiku anu legana sarua jeung lega juru hareupeunana
Pasagi pényon kalayan opat rangkay anu sarua panjang disebut beulahan kupat
Rumus pasagi pényon
Surat Asy-syams (basa Arab:الشّمس) nyaéta surat ka-91 dina al Qur'an, diwangun ku 15 ayat, kaasup golongan surat Makkiyah, diturunkeun sanggeus surat Al Qodar
Dingaranan Asy Syams (panonpoé) dicokot tina kecap Asy Syams anu aya dina ayat munggaran surat ieu
Kaum Tsamud geus diancurkan Alloh alatan kadorakana
Pangéran maparin gambaran yén hal ieu téh gampil pikeun Mantenna, sakumaha gampangna nyiptakeun barang-barang nu aya di alam, beurang jeung peuting, sarta nyiptakeun jiwa anu kasebut dina sumpah-na; Alloh maparin ka manusa jalan katakwaan sarta jalan kakafiran; manusa miboga kabébasan milih ti antara dua jalan éta
Surat Asy Syams eusina mangrupa dorongan ka manusa pikeun ngabérésihkeun jiwana sangkan meunang kauntungan di dunya jeung di ahérat sarta nganyatakeun yén Alloh baris nimpahkeun azab ka jalma-jalma anu ngotoran jiwana kawas kaum Tsamud
Hubungan jeung surat Al Lail
Surat Asy Syams ngajelaskeun yén jelema anu nyucikeun jiwana baris meunang kauntungan sarta jelema anu ngotoran jiwana baris diazab ku Alloh, sedangkan surat Al Lail ngajelaskeun gawéna anu nyucikeun jiwa éta sahingga ngahasilkeun kauntungan sarta gawéna anu ngotoran jiwa sahingga ngahasilkeun karugian
Alpuket ("Persea americana") (tina basa Nahuatl "āhuacatl") nyaéta tutuwuhan pituin Méksiko jeung Amérika Tengah, kaasup kana tutuwuhan kembangan kulawarga Lauraceae
Ieu buah boga ajén ékonomi anu gedé, antukna loba dipelak di sakuliah dunya, utamana di wewengkon tropis
Daging buahna beyé, héjo semu konéng, loba ngandung lemak nu utamana lemak teu jenuh
Lian ti lemak, ieu buah ogé euyeub serat, vitamin, jeung kalium
Alpuket geus lila pisan dipelak di Amérika Tengah jeung Kidul
Di Chan Chan, hiji kota kuna saméméh jaman Ingka, kapanggih artéfak kendi ti taun 900-an nu wujudna kawas alpuket, sedengkeun bukti tatanén di Méksiko paling henteu umurna geus 10.000 taunan
"Literatur" paling kuna nu nyabit-nyabit alpuket di Éropah ditulis taun 1518/1519 karya Martín Fernández de Enciso (1470–1528): "Suma de Geografía que Trata de Todas las Partidas y Provincias del Mundo".. Catetan munggaran ngeunaan alpuket dina basa Inggris dijieun ku Hans Sloane taun 1696, dina bukuna ngeunaan tutuwuhan Jamaika
Ieu pepelakan dibawa ka Indonésia taun 1750, Brazil taun 1809, Levant taun 1908, jeung Afrika Kidul sarta Australia ahir abad ka-19
Kecap "alpuket" asalna tina kecap "avocado", nu béh dituna tina basa Nahuatl "āhuacatl" ("siki kanjut", dumasar kana bentuk buahna)
Baheula, alpuket katelah salaku "afrodisiak", antukna tara didahar ku jalma anu can kawin atawa anu satia ka pamajikan
Ku bangsa Azték, ieu buah disebut "buah kasuburan"
Di sababaraha nagara Amérika Kidul, kayaning Argéntina, Bolivia, Chilé, Péru, jeung Uruguay, ieu buah kawentar dina ngaran Quechuana, "palta"
Di nagara-nagara nu maké basa Spanyol, ieu buah disebut "aguacate", sedengkeun ku urang Portugis disebutna "abacate"
Melak jeung ngarekahkeun
[[Image:Avocado Seedling.jpg|thumb|rigjt|150px|"Persea americana", bibit alpuket katenpo akar jeung sikina] [[Image:2005avocado.PNG|thumb|Hasil bumi tina alpuket sadunya dina taun 2005]] Mangpaat
Buah alpuket hasil budidaya bentukna buleud nepi ka lonyod panjang, kelirna [[héjo|héjo kolot]] nepi ka [[coklat]] semu [[hideung]]
Kandungan [[lemak]]na onjoy batan bungbuahan séjén, nu lolobana [[lemak teu jenuh tunggal]]
Daging buah nu geus asak warnana konéng semu héjo nepi ka konéng emas
Mun kabuka jeung keuna ku udara, warnana bakal robah jadi coklat alatan [[oksidasi]]
Pikeun [[vegetarian]], alpuket kapaké pisan salaku gaganti daging ku sabab loba kandungan lemakna
Kandungan lemak dina alpuket ampir 15%, nu lolobana [[lemak teu jenuh tunggal]]
Kandungan [[kalium]]na 60% leuwih loba batan [[cau]], euyeub [[vitamin-vitamin B]], [[vitamin E]], jeung [[vitamin K]]
Kandungan [[serat pangan|seratna]] paling punjul di antara bungbuahan - 25% serat leyur jeung 75% teu leyur
[[Kategori:Lauraceae]] [[Kategori:Bungbuahan]] [[Kategori:Tutuwuhan ubar]]
Surat Al Balad (basa Arab: البلد) nyaéta surat ka-90 dina al Qur'an
Surat ieu kagolongkeun surat Makkiyah anu diwangun ku 20 ayat
Dingaranan "Al Balad" anu hartina "Nagri" dicokot tina kecap "al balad" anu aya dina ayat kahiji surat ieu
Anu dimaksud ku dayeuh dina ayat ieu nyaéta dayeuh Mekah
Surat Al Lail (basa Arab:الّيل, "al lail", "Peuting") nyaéta surat ka-92 dina al Qur'an
Surat ieu diwangun ku 21 ayat, kaasup golongan surat Makkiyah, diturunkeun sanggeus surat Al A'la
Surat ieu dingaranan Al Lail (peuting), dicokot tina kecap al lail anu aya dina ayat kahiji surat ieu
Poko-poko eusi surat Al Lail
Usaha manusa éta téh rupa-rupa, alatan éta balesanana nu ogé béda-béda; jelema anu resep sidekah, takwa sarta ngaenyakeun ayana pahala anu panghadéna (sawarga) bakal dimudahkeun ku Alloh pikeun ngalakonan kahadéan anu mawa kana kabagjaan di ahérat, tapi jelema anu digampangkeun ku Alloh pikeun ngalakonan kejahatan-kejahatan anu mawa kasangsaraan di ahérat, harta bandana moal baris méré mangpaat ka manéhna; jelema anu medit ngarasa dirina cukup
jelema anu medit ngarasa dirina cukup sarta ingkar kana ayana pahala anu panghadéna (sawarga)
Surat Al Lail ngajelaskeun yén amal-amalan anu dipigawé kalawan ihlas samata-mata néangan karidoan Alloh éta pisan anu mawa kabagjaan di ahérat jaga
Hubungan surat Al Lail jeung surat Adh Dhuha
Dina surat Al Lail diterangkan yén jelema anu takwa baris digampangkeun ku Alloh ngalampahkeun gawé takwana antukna meunang kabagjaan
Sedengkeun dina surat Ad Dhuha diterangkan yén kauntungan di ahérat leuwih alus batan kauntungan di dunya
Surat Al Fajar (basa Arab:الفجر, "Fajar") nyaéta surat ka-89 dina Al Qur'an
Surat ieu kagolongkeun surat Makkiyah anu diwangun ku 30 ayat
Dingaranan Al fajar anu hartina "Balébat" dicokot tina kecap al fajr anu aya dina ayat kahiji surat ieu
Surat Yasin (basa Arab:يس) nyaéta surat ka-36 dina al Qur'an
Surat ieu diwangun ku 83 ayat, kaasup golongan surat-surat Makkiyah sarta diturunkeun sanggeus surah Al Jin
Dingaranan "Ya Sin" alatan dimimitian ku aksara "Ya Sin"
Sakumaha halna harti hurup-hurup dina abjad anu perenahna dina awal sawatara surat Al Qur'an, mangka kitu ogé harti Ya Sin anu aya dina ayat munggaran surat ieu, nyaéta Alloh ngisaratkeun yén sanggeus hurup kasebut baris disingkabkeun hal-hal anu penting ti antarana: Alloh sumpah kalayan Al Qur'an yén Muhammad SAW bener-bener hiji rosul anu diutus ku Mantenna ka kaum anu tacan kungsi diutus ka maranéhanana
anu tacan kungsi diutus ka maranéhanana rosul-rosul
Surat ieu miboga tempat nu mandiri dina talari kahirupan sawaréh umat Islam