izzako/sundanese-pixelgpt huggingface dataset:
Kartosuwiryo di Jawa Kulon hususna di wewengkon Majalaya (Désa Suni, Rancakolé, Ciékék, jeung Talaga) ti taun 1957 nepi ka 1962
Koléksi pakarang beurat di luar gedong Musieum Mandala Wangsit Siliwangi ngawengku Panzer Rel V16, Meriam PRD 25 88 mm, Meriam Arsu 40 mm L 60 Bofors, Meriam Bersenjata PSP, Meriam Gunung 40 MM, jeung réa-réa deui
Seuseueurna senjata-senjata ieu dijarah ti perang kamerdékaan anu dipaké dina perang di Indonésia
Meriam ieu mimitina dipaké ku pasukan Walanda ngalawan pasukan Jepang, tapi saterusna direbut ku pejuang Indonésia dina taun 1942
Antara taun 1945 jeung 1949, mariem ieu dipaké ku angkatan bersenjata Indonésia ngalawan pasukan Inggris di Surabaya, Ambarawa, Semarang jeung wewengkon séjén
Bandéra beureum bodas
Koléksi bandéra beureum bodas anu pohara bersejarah ieu mimiti dikibarkeun di palataran Balé Kota Bandung dina tanggal 17 Agustus 1945, dipingpin ku Bapak D. Suprayogi jeung diiring ku Panglima Divisi Siliwangi
Musieum Mandala Wangsit Siliwangi aya dua koléksi baju (jubah): jubah hideung bodas
Jubah hideung dipaké ku Kyai Agung Caringin nalika mingpin santri jeung rahayat Menes Banten dina perlawanan ngalawan penjajah Walanda taun 1926
Jubah bodas heubeul ieu pernah dipaké ku KH
Hasan Ariep ti Cimarémé Garut nalika ngalawan kolonialisme Walanda taun 1918
Koléksi sajarah, nyaéta sapotong awi pikeun nyalametkeun Pataka Siliwangi ku Bapak Sunahwi salaku Lurah Cirikip taun 1949
Koléksi Tangga Awi taun 1946 dipaké pikeun ngangkat layon 43 pejuang anu maot dina perang ngalawan Walanda di wewengkon Banjaran Rawayan
Musieum Pendidikan Nasional Universitas Pendidikan Indonésia ayana di Jalan DR. Setiabudhi Nomer 229, Isola, Sukasari, Kota Bandung, Jawa Kulon
Fungsina pikeun nepikeun informasi ngeunaan sajarah jeung kamekaran atikan di Indonésia
Konsep ngawangun musieum ieu digagas ku Sunaryo Kartadinata kalayan dirojong ku Gubernur Jawa Kulon harita, Ahmad Héryawan
Resmi dibuka tanggal 2 Méi 2015, ieu musieum geus dibuka pikeun umum saprak 25 Nopémber 2015
Musieum ieu sacara husus niténan ngadegna jeung mekarna Universitas Pendidikan Indonésia, nempatan wangunan lima tingkat
Sajarahna ditepikeun ngaliwatan kagiatan konservasi, pendidikan, panalungtikan jeung rekreasi
Koordinat lokasina nyaéta 6°51'35.2" Lintang Kidul sareng 107°35'39.0" Bujur Wétan
Aksés ka musieum bisa ditempuh ti Bandara Huséin Sastranegara (jarak 8,7 km), Stasion Bandung (jarak 8,1 km), atawa Terminal Ledeng (jarak 130 méter)
Undak jeung koléksi
Mimiti ka musieum dina 2 Mei 2015, lantai kahiji ngaboaan rohangan audio-visual jeung paméran dinamis
Di dieu, inpormasi lengkep ngeunaan Musieum Pendidikan Nasional bisa dipanggihan
Upama hayang meuli cendramata keur kenang-kenangan atawa oléh-oléh khas Bandung, aya rohangan oléh-oléh anu rupa-rupa
Salian ti éta, rohang atikan jaman klasik mintonkeun diorama-diorama anu metot, nyaritakeun sistem pendidikan di jaman prasajarah, diantarana élmu pangaweruh, sosial budaya jeung kapercayaan
Pikeun ngaronjatkeun kanyamanan pengunjung, wewengkon musieum ieu dilengkepan ku pajangan éléktronik, nu nampilkeun informasi ngaliwatan poto digital jeung vidéo kahirupan tradisional Indonésia
Lantai kahiji nawarkeun ogé komputer interaktif jeung kaulinan ogé kuis anu aya hubunganana jeung bahan di rohangan
Sanggeus ngajajah lantai kahiji, lantai kadua mintonkeun sajarah kamekaran pendidikan di Indonésia ti jaman ka jaman nepi ka ayeuna
Sajarah ieu ngawengku jaman klasik, kakawasaan kolonial, mimiti kamerdékaan, nepi ka jaman reformasi
Nu datang bisa ningali kumpulan wangunan sakola, cara ngajar di kelas, kurikulum, peta konsep pendidikan, alat tulis, ijazah, jeung waragad sakola ti jaman kolonial nepi ka kiwari
Lantai kadua ogé nyayogikeun rohangan panalungtikan, rohangan paméran samentara, jeung rohangan perpustakaan
Lantai katilu mintonkeun paméran ngeunaan sajarah pendidikan jeung guru ti jaman kolonial nepi ka jaman reformasi
Aya kaulinan teka-teki anu pikaresepeun dina bentuk blok segitiga, anu bisa ngabantuan ngarti kana pelajaran di sakola dina waktuna
Salian ti éta, aya pintonan arca lilin anu némbongkeun parobahan sosok guru ti jaman kolonial nepi ka kiwari
Neraskeun ka lantai 4, di dieu pengunjung bisa ningali perjalanan sajarah Universitas Pendidikan Indonesia ti saprak ngadeg taun 1954 dugi nepi ka jadi UPI ayeuna
Masa anu bakal datang universitas ogé dipamerkeun di lantai ieu, jeung rohangan sajarah Gedong Isola nalika perjuangan kamerdékaan jeung rohangan paméran kontémporér
Fungsi jeung tujuan
Ieu musieum anu diadegkeun tanggal 2 Méi 2015, geus junun ngarobah citra musieum anu mindeng diidéntifikasi ku barang-barang kuno jeung antik, jadi leuwih interaktif, seneng jeung numuwuhkeun minat diajar
Minangka bagian ti Universitas Pendidikan Indonesia (UPI), museum ieu miboga sababaraha tujuan utama: Tanggung Jawab Atikan Minangka wujud tanggung jawab UPI dina ngajaga jeung ngalestarikeun warisan jeung sajarah dina widang atikan
Catatan Konservasi jeung Sajarah Berfungsi minangka tempat nyimpen catetan sajarah pendidikan nasional jeung jadi puseur konservasi
Tempat Pendidikan Minangka puseur atikan di Kota Bandung, museum ieu bisa dijadikeun tempat panalungtikan, sumber diajar jeung pangajaran pikeun ngaronjatkeun kualitas jeung wawasan para pendidik
Dipiharep Musieum Pendidikan Nasional henteu ngan ukur jadi tempat ningali koléksi, tapi ogé ngadorong pengunjung pikeun ngalakukeun hiji hal, ngabagi pangalaman jeung meuli barang-barang minangka kenang-kenangan
Kalawan fokus kana atikan, konservasi, panalungtikan jeung rékréasi, musieum ieu catetan sajarah atikan di Indonésia
Luyu jeung misina, musieum ieu diadegkeun minangka wujud pengabdian ka lembaga nirlaba anu unggul tur luhur
Musieum Lapas Banceuy anu baheulana mangrupa "Hotél Prodéo" atawa panjara nu diadegkeun ku pamaréntah kolonial Walanda dina taun 1877
Lapas Banceuy kasohor minangka musieum lantaran miboga ajén sajarah anu luhur
Ieu tempat jadi tempat tahanan tokoh-tokoh gedé Indonésia, saperti Soekarno, nu katelah Sang Proklamator
Salian ti Soekarno, tokoh-tokoh séjén anu jadi anggota organisasi PNI, saperti Soepriadinata, Maskoen, jeung Gatot Mangkoepraja, ogé ditahan di dieu sanggeus ditéwak di Yogyakarta dina bulan Désémber 1929, lantaran dituduh ngalaksanakeun pemberontakan ngalawan pamaréntah kolonial Walanda
Ieu musieum geus jadi abadi sabab di dieu karya monuméntal anu judulna "Indonésia Menggugat" diwujudkeun
Karya ieu mangrupa pidato "pembelaan" atawa béla nu ditulis ku Soekarno salila satengah bulan dibui
Ieu biantara tuluy dibacakeun di hareupeun "Landraad" atawa pangadilan kacamatan harita
"Indonésia Menggugat" ngawengku analisis kaayaan pulitik internasional sarta gambaran kaayaan taun 1930, kalawan fokus kana karuksakan masarakat dina cengkraman kolonialisme
Kecap "Banceuy" dicokot tina ngaran gedong lapas baheula
Sanajan wangunan geus dipindahkeun ka lokasi séjén alatan sajarah panjangna, ngaran geus dipiboga pikeun lapas ayeuna
Di wewengkon Banceuy, aya sél panjara anu kungsi ditempatan ku Soekarno, ogé mangrupa munara pos jaga
Ayeuna, éta wangunan geus dijadikeun situs bersejarah di lokasi Banceuy anu kiwari geus robah jadi puseur perdagangan jeung perkantoran
Panjara Banceuy anu mimitina diwangun ku arsiték Walanda dina taun 1877 di Jalan Banceuy No
8 Kota Bandung mangrupa puseur tahanan anu bersejarah
panjara ieu mimitina dimaksudkeun pikeun tahanan politik tingkat handap sarta penjahat
Struktur panjara ieu aya dua jinis sél, nyaéta pikeun tahanan politik di lanté luhur jeung tahanan biasa di lanté handap
Inohong nagara, kaasup Présidén Ir
Soekarno, kungsi ditahan di dieu
Soekarno nempatan sél nomer 5 kalayan legana ngan ukur 2,5 x 1,5 méter, dilengkepan kasur lipet jeung cai non-permanén
Tanggal 29 Désémber 1929, Soekarno jeung tilu baturna ti Partai Nasionalis Indonésia (PNI) nyaéta Maskoen, Soepriadinata, jeung Gatot Mangkoepraja, ditéwak di Yogyakarta sarta dipanjara di Banceuy salila kurang leuwih 8 bulan
Di panjara ieu, Soekarno nulis pangaduanana nu kawentar nu judulna "Indonesia Menggugat" nu tuluy dibacakeun di Gedong Landraad
Saluyu jeung mekarna DT II Bandung, Walikota DT II Kotamadya Bandung katut wawakil Departemen Kehakiman Indonésia nunjuk lokasi di Jalan Soekarno Hatta No 187 A Bandung minangka lokasi Lapas Bandung Banceuy taun 1982
Sanajan kitu, kaayaan Tugu Banceuy ayeuna keur ruksak alatan kurangna dana pangropéa
Taun 1985, sakumna narapidana Lapas Banceuy dipindahkeun ka Rutan (Rutan) Kebonwaru di Jalan Jakarta No 29 Kota Bandung, anu kakara dicicingan deui dina taun 1990 sanggeus nyumponan standar minimal minangka tempat cicing narapidana
Dumasar kana Surat Mentri Kaadilan RI No
W8.UM.01.06.245 A tanggal 30 Séptémber 1999, Lapas Banceuy ditunjuk minangka Lapas Khusus Narapidana Narkoba, husus pikeun nampung narapidana perkara narkotika ti Kantor Daérah Departemen Kehakiman DKI Jakarta jeung Jawa Kulon
Kiwari Lapas Banceuy jadi musieum anu eusina patilasan basa Présidén Soekarno di panjara
Ayeuna, di jero Lapas Banceuy ngan ukur aya hiji panjara, nyaéta panjara urut tempat Soekarno baheula, anu dimensina ngan ukur 2,1 x 1,5 méter
Di jerona aya papan leutik anu fungsina jadi samak anyaman, téko, gelas jeung baskom keur kiih
Hanjakal, kaayaan sabudeureun panjara geus robah jadi ruko, hateupna bocor jeung tembokna geus barolong
Kawatesanan dana pikeun pangropéa jadi faktor utama anu ngabalukarkeun Tugu Banceuy ngalaman ruksak jeung teu kauurus
Musieum Gedong Saté nyaéta musieum anu lokasina aya di Jalan Diponegoro Nomor 22, ngahiji jeung Gedong Saté
Sanajan kitu, posisi musieum aya di ujung jeung deukeut ka Musieum Pos
Musieum Gedong Saté mimiti dikawitan dina taun 2015 teras diresmikeun dina kaping 8 Désémber 2017
Ongkos ngawangun ieu musieum nyaéta 11,5 miliar
Musieum ieu pikeun masarakat Bandung hususna jeung masarakat sa Indonésia umumna
Musieum ieu diresmikeun ku Gubernur Jawa Barat Ahmad Heryawan
Musieum ieu janten simbol yén Jawa Barat miboga nilai-nilai sajarah anu luhur
Musieum ieu dirancang salila dua taun
Milarian informasi dilaksanakeun nepi ka Walanda jeung nganjang ka sababaraha musieum di nagara éta
Gedong Saté dijieun dina zaman Walanda, ku ku sabab éta kudu dilaksanakeun panalungtikan sajarah ka nagara asalna
Pangwangunan fisik musieum anu aya di lantai handap Gedong Saté ini peryogi waktos lima sasih, sarta kalengkepan barang-barang musieum réngsé nepi ka tilu satengah sasih
Musieum ieu miboga konsép “Smart Museum” anu hartina nyaéta nyadiakeun pangalaman anyar jeung informasi pikeun masarakat anu nganjang ka musieum ngagunakeun téhnologi digital
Aya loba téhnologi anu digunakeun pikeun nyayogikeun informasi dian wujud gambar/grafis anu menarik
Aya kaca panon tilu dimensi pikeun jalma-jalma anu nyanjang ka ieu musieum
Informasi ngeunaan Gedong Saté aya dina gambaran tilu diménsi éta
Salian ti éta, aya ogé téhnologi kanyataan maya saolah-olah jalma anu ka musieum ilubiung dina pangwangunan Gedong Saté
Musieum ieu ngagabungkeun unsur tradisional mangrupa pangawéruh ngeunaan sajarah jeung unsur modern mangrupa pamakéan téhnologi dina nyayogikeun informasi grafis supados jalma anu nganjang ka ieu musieum teu ngarasa bosen
Aya sababaraha rupi fasilitas anu tiasa dirasakeun waktos nganjang ka musieum ieu, nyaéta Waktos ulin ka musieum, urang sadayana tiasa ningali sajarah ngeunaan Gedong Saté
Mimiti ti waktos pangwangunan nepi ka pamakéanana salaku pusat pamaréntahan dina zaman kiwari
Urang tiasa ningal sagala rupi benda anu patali jeung sajarah sapertos pakakas kantor, poto-poto, jeung sajabana
aya loba hiasan relief jeung pahatan anu alus
Gaya "art deco" geus kasohor dina zaman Walanda
Taman alus dina sabudeureun Gedong Saté husus pikeun jalma-jalma anu ulin ka ieu musieum
Aya loba barang-barang anu miboga nilai seni jeung artéfak sapertos koléksi seni rupa, keramik jeung parabotan imah ti zaman baheula
Salian ti éta, musieum ieu ogé biasana sok ngalaksanakeun kagiatan seni sapertos paméran
Aya loba papakéan adat jeung alat-alat musik tradisional ti Jawa Barat
Salian ti fasilitas nu tos disebat di luhur, aya sababaraha fasilitas ogé pikeun pangunjung anu mangpaatkeun téhnologi, nyaéta: Dina rohangan ieu, pangunjung tiasa ngarasakeun balik ka zaman di waktos gedong diwangun, saolah-olah pangunjung janten mandor
Aya film dokumenter anu tiasa ditongton ngeunaan sajarah gedong saté
Pangunjung tiasa naék balon udara eras ningali musieum ti luhur
Salian ti informasi mangrupa tulisan jeung gambar, aya ogé informasi anu disayogikeun liwat layar interaktif
Musieum Kota Bandung nyaéta musieum anu diresmikeun ku Wali Kota Bandung, Oded M Danial dina kaping 31 Oktobér 2018
Lokasina aya di Jalan Aceh Nomor 47
Arsitéktur wangunan ini kelirna warna bodas jeung miboga aksén kawas dina zaman Walanda
Baheulana, wangunan ieu téh "Frobélschool" atawa taman kanak-kanak anu diwangun dina zaman kolonial Walanda
Sanajan wangunan éta tos janten milik pamaréntah Kota Bandung, arsitékturna masih kénéh sarua jeung aslina dina zaman baheula
Wangunan heubeul Musieum Kota Bandung didirikeun dina taun 1920 salaku "Frobelschool" (Sekolah Taman Kanak-Kanak) anu dipiboga ku "Loge Sint Jan," kelompok "Vrijmetselarij" di Bandung
Kelompok éta didirikeun di Bandung dina kaping 23 Nopémber 1880
Mimitina, "Loge Sint Jan" ngabuka "Frobelschool" ku cara nginjeum wangunan Paseban di Pendopo Kabupatén Bandung dina taun 1898
Teras "Loge Sint Jan" ngumpulkeun dana, ku sabab éta aranjeunna miboga gedong sorangan anu lokasina dina seberang gedong "Loge Sint Jan" (ayeuna janten Masjid Agung Al Ukhuwwah)
"Frobelschool" mimitina ngan aya 13 murid, teras dina taun 1920, boga 290 murid (112 jalma Éropa jeung 178 jalma pribumi)
Dina taun 1920, "Frobelschool" nempatan wangunan anyar di "Atjehstraat" (ayeuna Jalan Aceh)
Wangunan "Frobelschool" anu aya dina seberang gedong "Loge Sint Jan" badé dipaké pikeun kantor tambihan di "Gementee Huis" (Balé Kota Bandung ayeuna)
Ku sabab éta, "Frobelschool" ngalih ka "Atjehstraat" (ayeuna Jalan Aceh)
Wangunan jeung lahanna dipasihan ku pamaréntah Kota Bandung
Dina zaman Jepang, kagiatan "Frobelschool" jeung "Freemasonry" eureun
Dina taun 1962, pamaréntah Indonésia mutuskeun yén organisasi "Freemasonry" teu kenging beroperasi, teras wangunan jeung asét-asétna dinasionalisasi ku pamaréntah
Gedong Dinas Pemuda dan Olah Raga Kota Bandung
Wangunan ieu janten milik pamaréntah provinsi Jawa Barat, teras dimangpaatkeun janten Sakola Atikan Olah Raga jeung Gedong KONI
Dina kaping 22 Januari 2013, wangunan éta dihibahkeun ka pamaréntah Kota Bandung, teras digunakeun ku Dinas Pemuda dan Olah Raga Kota Bandung (ayeuna kantorna ngalih ka Jalan Tamansari)
Bekas wangunanana teras digunakeun pikeun Asrama Pusat Pendidikan dan Latihan Olah Raga Pelajar
Musieum Kota Bandung
Dina taun 2018, Gedong bekas Asrama Pusat Pendidikan dan Latihan Olah Raga Pelajar janten Musieum Kota Bandung
Ku sabab wangunan ieu kaasup wangunan Cagar Budaya Kelas A Nomor 19 taun 2009 dumasar kana kaputusan pamaréntah Kota Bandung, arsitéktur anu kungsi dirobah di ditu di dieu, tungtungna diréstorasi deui ka wujud aslina
Musieum Kota Bandung diresmikeun pikeun ngalestariken jeung ngawanohkeun budaya anu janten ciri khas kahirupan masarakat di Bandung
Data-data anu dikempelkeun mangrupa poto jeung video dicandak ti perpustakaan nasional, arsip nasional, arsip ti perpustakaan KITLV ("Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde") di Leiden, Walanda jeung "Colletive Tropenmuseum" Walanda, jeung sumber-sumber nu sanés
Konsép musieum digagas dina taun 2015 ku Hermawan Rianto salaku pamingpin Musieum Kota Bandung basa éta
Konsépna nyaéta ngahijikeun unsur tradisional jeung modérn
Informasi ngeunaan musieum disayogikeun ngagunakeun pakakas téhnologi supados anu nganjang ka musieum teu ngarasa bosen
Aya dua rohangan dina musieum ieu nyaéta wangunan cagar budaya anu kaasup aréa pikeun pangunjung musieum
Dina rohangan éta, tamu musieum tiasa ningal sajarah mimiti Kota Bandung, kajadian-kajadian penting di Bandung anu aya patalina jeung perjuangan ngarebut kamerdékaan, jeung kajadian-kajadian di Bandung saangeus kamerdékaan
Sementawis éta, rohangan nu kadua konsépna ngagabungkeun unsur tradisional jeung modern, sapertos nu geus disebat di luhur
Aya rohangan multimédia, jeung artéfak
Tampilan musieum rék dijieun sacara tématik
Sabudereun nyaéta jumlah sisi dina wangun dua diménsi
Sabudereun nyaéta jumlah sisi wangun datar
kalawan formula_1 dimana formula_2 nyaeta panjang jalur na formula_3 mangrupa unsur garis leutik pisan
Dua hal ieu kudu diganti ku wangun aljabar sangkan bisa diitung praktis
Lamun perimeter dirumuskeun salaku kurva pesawat piecewise lemes katutup formula_4 kalawanKeliling adalah jumlah sisi-sisi pada bangun datar
dengan formula_1 di mana formula_2 adalah panjang jalan dan formula_3 adalah elemen garis yang sangat kecil
Kedua hal ini harus diganti dengan bentuk aljabar agar dapat dihitung secara praktis
Jika perimeter diberikan sebagai kurva bidang piecewise halus yang tertutup formula_4 dengan formula_9
Grand Hotel Preanger
Musieum Préanger nyaéta salah sahiji musieum di Bandung anu ngahiji jeung Grand Hotél Préanger, lokasina aya di Jalan Asia Afrika nomor 81, Kota Bandung
Dina taun 1949, Schoemaker maot
Ku sabab éta diwangun musieum husus pikeun ngemutan jasa-jasana anjeunna
Schoemaker dilahirkeun di Banyubiru, Semarang dina taun 1882
Musieum Préanger aya dina jero Grand Hotél Préanger
Schoemaker kungsi janten Rektor ITB anu katujuh dina waktos 16 Juni 1934-5 Agustus 1935
Anjeunna ogëé kungsi janten Guru Besar di Univérsitas Delf di Walanda
Anjeunna pensiun ti ITB dina taun 1940
Di Bandung aya loba pisan wangunan anu miboga arsitéktur anu khas
Salah sahiji arsiték anu kasohor di Bandung dina zaman Walanda nyaéta Wolff Schoemaker
Aya sababaraha karya anjeunna di antawisna nyaéta Gedong Merdéka jeung Observatorium Bosscha
Aya musieum husus anu diwangun ngeunaan Wolff Schoemaker jeung karya-karyana, musieumna dingaranan Musieum Wolff Schoemaker atawa Musieum Préanger
Aya loba inohong anu kungsi nganjang ka Grand Hotél Préanger di antawisna nyaéta Soekarno, Charlie Chaplin jeung Amelia Earhart salaku pilot awéwé anu kahiji ti Amérika Serikat
Amélia kungsi nganjang ka Bandung pikeun ngarawat pesawat
Tungtungna, pesawatna leungit di Samudera Pasifik dina taun 1937
Teras korsi beureum anu kungsi dipaké ku Chaplin masih aya kénéh dina musieum ieu
Salian korsi beureum Charlie Chaplin jeung barang-barang milik Amelia Earhart, aya ogé barang nu sanés sapertos gramofon, telepon heubeul, mesin pikeun nyieun kopi, proyektor heubeul anu badag
Dina dinding anu aya dina belah sisi korsi Charlie Chaplin, aya carita sajaran Grand Hotél Préanger ti mimiti diwangun nepi ka zaman kiwari
Ngaran Préanger asalna ti Priangan
Dina taun 1897, aya toko anu bangkrut, teras diroba janten Hotél Préanger
Dina taun 1929, hotél dirombak, perombakanana dilaksanakeun ku Wolff Schoemaker jeung muridna, Soekarno
Sababaraha taun saangeusna, hotél dirombak deui, bagéan anu miboga nilai sajarah masih dijaga nepi ka ayeuna
Rohangan anu kadua husus pikeun Wolff Schoemaker ku sabab loba pisan jasa-jasa anjeunna dina pangwangunan sababaraha gedong anu aya di Bandung
Gedong De Majéstic anu janten bioskop anu kahiji di Bandung
Ku sabab éta dina rohangan dina jero Musieum Préanger, aya pakakas pikeun muter film heubeul
Aya ogé Garéja Katédral, Villa Isola, kantor percetakan Van Dorp anu ayeuna janten Landmark Convention Céntré, masjid Cipaganti, jeung masih loba deui karya anjeunna
Aya dua rohangan leutik dina jero musieum
Rohangan kahiji eusina patali jeung Grand Hotél Préanger, rohangan nu kadua patali jeung Wolff Schoemaker
Musieum ieu aya dina jero Grand Hotel Preanger
Eusi musieum ieu di antawisna patali jeung kahirupan Schoemaker jeung karya-karyana
Aya oge peta informasi ngeunaan sebaran wangunan karya Schoemaker
Dina peta, aya informasi sapertos ngaran wangunan, taun jeung lokasina
Gedong anu dirancang ku Schoemaker nyaéta Grand Hotel Preanger (1929), Gedung Merdeka (Concordia) (1921), Bioskop Majestic (1923), Landmark (Ex Van Dorp) (1922), Ex Insulinde (1921), Gereja Santo Petrus (Cathedral) (1922), Gereja Bethel (1925), Rumah Sawunggaling (1925), Makodiklat (Jaarbeurs) (1920), SMA 3 dan SMA 5 (HBS) (1920), Biofarma (1933), Villa Isola (1933), dan Teropong Bintang Boscha (1925)
Masjid Salman ITB nyaéta salah sahiji masjid di Bandung anu aya dina kampus Institut Teknologi Bandung (ITB) di Jalan Ganesa Nomor 7, Kecamatan Coblong
Masjid ieu dingaranan Masjid Salman dumasar kana usul ti Soekarno salaku Présidén jeung mantan alumnus ITB
Basa éta, Soekarno tumaros ka Menteri Agama RI, Saifudin Zuhri, “Saha sobat Baginda Nabi anu ngagali parit dina Perang Khandaq?” Teras dijawab ku Menteri “Salman”
Ku sabab éta, Soekarno mutuskeun ngaran Masjid Salman
Saangeus éta, Prof. TM Soelaiman jeung tilu sobatna nyaéta Achmad Noeman, Achmad Sadali jeung Ajat Sudrajat ngusulkeun ka Rektor ITB, Prof. Ir
Otong Kosasih pikeun ngadiriken hiji masjid dina sabudeureunan ITB
Basa éta, Rektor ITB teu satuju dumasar kana alasan: lamun umat Islam hoyong ngawangun masjid, engké jalma-jalma komunis hoyong ogé diwangun lapangan beureum dina sabudeureun ITB
Prof TM Soelaiman jeung sobat-sobatna teu nyerah
Soekarno masihan restu dina kaping 28 Mei 1964 pikeun ngadirikeun masjid
Aranjeunna ngumpulkeun rojongan supados panwangunan masjid geura dilaksanakeun
Salah sahiji dosen Planologi anu Kristen, Woworuntu oge ngadukung pangwangunan masjid
Katua jurusan arsitektur, Roemond, urang Walanda oge ngadukung
T.M Soelaiman, Ahmad Noe’man jeung dua urang sobatna nganjang ka Istana Nagara nyuhunkeun rojongan ti Soekarno
Aranjeunna ngondang Jenderal Abdul Haris Nasution jeung Alamsjah Ratu Perwiranegara pikeun shalat jumat dina aula ITB
Dina kaping 5 Mei 1972, Masjid Salman ITB diresmikeun ku Rektor ITB, Prof. Dr. Ir
Doddy Tisna Amidjaja
Basa éta ogé, masjid pikeun masarakat umum, teu saukur pikeun jalma-jalma anu aya dina jero ITB waé
Hateup Masjid Salman ITB dijieun tina beton anu wujudna cekung, ngagambarkeun leungen anu keur manjatkeun doa ka Gusti Alloh
Aya ogé pola garis-garis anu aya dina dinding masjid anu nyiratkeun harti "habluminallah" nyaéta hubungan anu kabentuk antawis manusa jeung Gusti Alloh, sedengkeun garis anu ngalébar ka sisi hartina "habluminannas" anu hartina hubungan manusia jeung babaturan, dulur, sarta jalma-jalma anu sanés
Masjid dijieun tina kayu jati, ku sabab éta jamaah masjid ngarasa adem saangeus asup ka masjid
Ieu masjid tiasa nampi 1.500 jamaah
Aya ogé menara anu ngajulang ka luhur anu aya di luar Masjid Salman
Menara ieu boga harti simbolik yén unggal jalma kudu boga prinsip anu kuat jeung iman ka Gusti Alloh
Gaya arsitéktur masjid ngagabungkeun unsur modern jeung tradisional
Dingding, lantai jeung langit-langit lolobana dijieun ku kayu jati anu cocog jeung iklim tropis
Cahaya ti lampu masjid dijieun teu pati terang supados jamaah ngarasa khusyuk dina ibadahna
Desain dina jero rohangan dijieun pikeun ngaredam cahaya panonpoe anu asup supados adem
Ku sabab éta, rohangan teu kudu dipasang kipas angin atawa AC
Rohangan di luar Masjid Salman husus pikeun kagiatan-kagiatan komunitas jeung organisasi anu mawa mangpaat, teu saukur pikeun mahasiswa ITB waé
Aya hiji hal anu ngabedakeun masjid ieu jeung masjid-masjid au sanes, nyaeta Masjid Salman teu miboga kubah dina luhureunana
Dumasar kana pamikiran ti Ahmad Noe’man, anu penting ti masjid nyaeta sumanget dina ibadah ka Gusti Alloh
Musieum Kebudayaan Tionghoa ayana di Jalan Nana Rohana Nomer 37, Desa Warung Muncang, Kacamatan Bandung Kulon, Kota Bandung, Propinsi Jawa Kulon, Indonésia
Musieum ieu diadegkeun ku Yayasan Dana Sosial Priangan Bandung kalawan tujuan utama pikeun nepikeun informasi ngeunaan sajarah jeung budaya Tionghoa di Indonésia
Fasilitas ieu boga fungsi minangka ajang ngawanohkeun kontribusi etnis Tionghoa dina sagala rupa aspék, saperti pulitik, ékonomi, sosial, budaya jeung atikan di Nusantara jeung Indonésia
Eusi di musieum dimimitian ku informasi ngeunaan sajarah datangna Laksamana Céng Ho, tuluy ngalibetkeun istilah-istilah dina budaya Tionghoa Kuna, sarta nepikeun bubuka tokoh-tokoh kasohor ti etnis Tionghoa di Indonésia
Musieum ieu geus beroperasi ti taun 2012 sarta mangrupa tempat ibadah dina malem Taun Baru Imlék pikeun wawakil unggal marga Tionghoa di Kota Bandung
Lokasi jeung mobilisasi
Lokasina aya dina koordinat 6°55'19.3" lintang kidul jeung 107°34'37.8" bujur wétan
Aksés ka musieum bisa ditempuh ti Bandar Udara Huséin Sastranegara jarakna 2 kilométer, Stasion Bandung nepi ka 3 kilométer lamun maké karéta api, atawa ngaliwatan Terminal Stasion sejauh 4 kilométer, atawa Terminal Leuwipanjang nepi ka 5 kilométer lamun maké
Musieum Sejarah Etnis Tionghoa mangrupa sarana anu penting pikeun paham jeung ngahargaan warisan budaya etnis Tionghoa di Indonésia
Musieum Bumi Pakarang Susuhunan mangrupa musieum anu mintonkeun koléksi kabudayaan Indonésia hususna pakakas tradisional (pakarang) asalna ti Sunda
Koleksi ieu kaabus rupa-rupa jinis tatanén, moro jeung alat perang anu ngagambarkeun karagaman budaya daérah
Lokasi musieum ieu ayana di Jalan Pirus Galuh I Nomer 5, Cisaranten Kulon, Arcamanik, Bandung
Ieu musieum ngalayanan anu datang unggal poé Senén nepi ka Kemis, ti jam 10.00 nepi ka 20.00 WIB
Salah sahiji ciri tina tempat ieu nyaéta henteu aya biaya asup, ku kituna saha waé anu datang bisa ngarasakeun sareng narima pangaweruh ngeunaan warisan budaya Indonésia tanpa dipungut biaya
Museum Nasional Indonésia
Monumén Perjuangan Rakyat Jawa Barat mangrupa bukti sajarah perjuangan masarakat Jawa Kulon pikeun ngabéla kamerdékaan dina mangsa 1945–1949
Tugu ieu diwangun minangka panghormatan ka para pahlawan jeung para pahlawan anu rela ngorbankeun nyawana pikeun Jawa Kulon dina mangsa kolonial ku Jepang jeung Walanda
Salian ti mangrupa wujud ajén-inajén pikeun pahlawan, Monumén Perjuangan Rakyat Jawa Barat ogé boga fungsi minangka peninggalan ajén-inajén sajarah pikeun generasi nu bakal datang
Perenahna di Jalan Dipati Ukur Nomer
48, Bandung, ieu monumén aya di hareupeun Gedong Saté jeung kampus Universitas Padjadjaran (UNPAD)
Legana wewengkon ieu ngahontal 7,9 héktar, diwangun ku alun-alun lega 2,5 héktar, wangunan lega 2.143 méter pasagi sarta taman lega 5,4 héktar
Prosés pangwangunan Monumén Perjuangan Rakyat lumangsung kira-kira opat taun, dimimitian ti peletakan batu munggaran dina 1 Juni 1991
Rarancang ieu tugu dilaksanakeun ku arsiték Slamet Wirasonjaya jeung seniman Sunaryo
Peresmiannana dilaksanakeun tanggal 23 Agustus 1995 ku Gubernur Jawa Kulon R. Nana Nurina
Unggal unsur rarancang jeung gaya Tugu Perjuangan Rakyat miboga harti simbolis sorangan
Contona, aya 17 léngkah anu kudu dilaksanakeun pikeun ngahontal puncak
Tugu ieu ogé ngabogaan 8 pilar sarta wangun sirkular kalayan diaméter 45 méter
Di luhurna aya 5 monumén anu ngajulang luhur, ngagambarkeun ajén-inajén Pancasila
Tugu ieu wangunna siga awi diasah jeung jangkungna 17 méter, ngalambangkeun tanggal kamerdékaan Indonésia
Diorama Perlawanan Sultan Ageng Tirtayasa jeung Rakyat ngalawan Penjajah Walanda taun 1658.. Salah sahiji diorama di Monju ngagambarkeun perang antara pasukan Sultan Ageng Tirtayasa jeung VOC jaman baheula, utamana perang di wewengkon Angké-Tangerang taun 1658–1659
Konflik ieu anggeus kalawan ditandatanganan hiji perjangjian 12 pasal dina 10 Juli 1659
Perjangjian ieu ngawengku sababaraha katangtuan, salah sahijina ngawatesan Banten dagang jeung Maluku
Tapi, Walanda daék mayar kompénsasi pikeun karugian anu ditanggung ku Banten
Diorama Keterlibatan Rakyat dina Pangwangunan Jalan di Sumedang
Diorama saterusna nyaritakeun proyék pangwangunan Jalan Raya Pos di wewengkon Cadas Pangéran
Proyék ieu dieureunkeun alatan kaayaan alam hésé tur ngaku loba nyawa
Para pagawé nolak neruskeun pagawéanana
Pangéran Kornél (Pangéran Kusumadinata IX, Bupati Sumedang 1791–1828) langsung campur tangan pikeun ngabéla pagawé sarta papanggih jeung Daendels
Sanggeus rundingan, Daendels ahirna satuju
Brigadir Jéndral von Lutzow tuluy maréntahkeun pikeun muka pasir taringgul kalayan seuneu mariem jeung mortir ambéh pangwangunan bisa neruskeun
Diorama Musyawarah Linggarjati 1946
Ieu diorama ngagambarkeun Perundingan Linggarjati atawa Perundingan Cirebon, hiji perjangjian antara Indonésia jeung Walanda di Linggarjati, Jawa Barat
Hasil tina perundingan ieu mangrupa perjangjian ngeunaan status kamerdékaan Indonésia, anu ditandatanganan ku dua nagara dina tanggal 25 Maret 1947
Diorama Bandung Lautan Api pada 24 Maret 1946
Diorama ieu ngagambarkeun kajadian kahuruan gedé anu lumangsung di Bandung dina tanggal 23 Maret 1946, anu katelah Bandung Lautan Api
Dina kajadian ieu, kira-kira 200.000 warga Bandung ngahaja ngaduruk imahna sorangan
Buru-buru indit ninggalkeun kota, ngajugjug ka pagunungan kiduleun Bandung
Tindakan drastis ieu dilaksanakeun kalawan tujuan pikeun nyegah pasukan Sekutu jeung NICA (Netherlands Indies Civil Administration) ngagunakeun Kota Bandung salaku pangkalan militér dina perang ngalawan tentara Indonésia
Diorama "Long March" Siliwangi pada Januari 1949
Ieu diorama ngagambarkeun peperangan antara Divisi Siliwangi jeung DI/TII anu lumangsung dina tanggal 25 Januari 1949
Waktu harita pasukan Siliwangi marak jauh, balik ti Jawa Tengah jeung Yogyakarta ka Jawa Kulon
Serangan ieu memicu bentrok antara pasukan Siliwangi jeung DI-TII/SMK, anu lumangsung salila 13 taun
Diorama Konférénsi Asia Afrika pada 1955
Ieu diorama miéling Konférénsi Asia Afrika (KAA) anu ogé katelah Konférénsi Bandung
KAA mangrupikeun rapat tingkat luhur antara nagara-nagara Asia sareng Afrika
Ngawakilan satengah populasi dunya, 29 pamingpin ti duanana buana milu dina konférénsi éta
Tujuan KAA nyaéta pikeun ngabentuk gerakan non-blok pikeun nyegah tensi Perang Dingin antara Amérika Serikat sareng Uni Soviét, sareng ngamajukeun perdamaian dunya
Diorama Operasi Pagar Betis pada 1962
Ieu diorama ngagambarkeun Operasi Pagar Betis, operasi militér anu tujuanana pikeun ngeureunkeun pemberontakan DI/TII di Jawa Kulon anu dipingpin ku Kartosuwiryo
Operasi ieu ngalibatkeun ngepung markas pemberontak di Gunung Geber ku TNI anu dipingpin ku Divisi Siliwangi
Tujuanana pikeun ngawatesan gerak wewengkon anu jadi dadasar kakawasaan DI/TII
Malaka nyaéta ngaran hiji tangkal anu buahna remen diolah salaku manisan tangkal ieu asalna tina génus "Phyllanthus"
Dina basa Jawa disebutna "mlåkå" atawa "kemlåkå"
Meureun ieu ngaran asalna tina basa Sanskerta "amalaka", anu kadieunakeun nyerep kana rupa-rupa basa séjénna, proto basa Melayu anu kiwari basa Malaysia katut basa Indonésia
Di daérah séjén, ieu tangkal disebut ogé; "rheum" (Ach
), "balaka", "balangka" (Mng
), "melaka, malaka" (Mly.,Mal
), "kemlåkå, mlåkå" (Jw
), "kemlaké, melaké" (Btw
), "mlakah" (Mdr
), "amla" (Bl
), sarta "karsinta" (Florés)
Ngaran séjénna kayaning "mamla", "amlaki", "ammalaki", "amala", "nillika", "nellikya", "nellikai", sarta sebutan-sebutan séjén dina basa- basa séjén di wewengkon benua India
Dina basa Inggris disebut salaku "Indian gooseberry"
Sakumna pakar di Malaysia boga sangkaan lamun ieu ngaran tangkal ngajadi asal muasal ngaran Kota Melaka, anu kadieunakeun jadi ngaran hiji "selat", Selat Malaka
Tangkal malaka saliwatan kawas tangal cermé, pédah leuwih gedé sarta jangkungna nepika 18 m tingginya
Dahanna paparéngkolan, "Tajukna"/jumplukan tangkalna ngarangkadak
Daunna nunggal, laleutik manjang, perenahna selangseling dina régang anu leutik tur ipis; umumnamah katempo kawas entepan daun anu nyécépét "majemuk"
Sapasang daun panumpu anu leutik, méncos, coklat semu beureum, ngahompét cupat daun anu pendék
Dina waktu-waktu anu tangtu tangkal malaka ngarangrangan daunna
Kembang-kembang anu jalu jeung bikang kelirna konéng semu hejo, ngéntép dina ranggeuyan leutik anu bijil tina kélék daun
Buah malaka ogé sarimbag jeung cermé, ngan leuwih buleud sarta kurang babalingbingan
Konéng, konéng semu héjo, atawa semu coklat, kalayan 6 tulang ngabalingbing
Rasana haseum rada kesed semu pait
Di tengahna aya siki anu teuas, anu diwangun ku tilu bagéan siki anu dijerona aya 1- 2 siki
Ampir sakabéh bagéan tangkal malaka bisa dimangpaatkeun, puhu tangkal pepagan, akar, daun, kembang, buah, jeung biji dimangpaatkeun pikeun ubar tradisional
Utamana di India, buah malaka mangrupakeun hiji unsur penting dina widang ubar tradisional Ayurveda
DiNusantara ieu buah sok dimangpaatkeun pikeun bahan manisan, diasakan jeung cai gula
Rasana teu béda jauh jeung barayana, cermé
Buahna mibanda kandungan vitamin C anu kawilang loba, sarta tanin
Ékstrak buah malaka dimangpaatkeun salaku bahan kelir tradisional
Tangkal malaka dina agama Hindu hiji tangkal anu dianggap suci atawa disucikeun
Asal muasalna ti India jeung Nepal, baheula ieu tangkal loba kapanggih di Jawa, aya ogé anu kapanggih hirup liar di leuweung-leuweung dataran landeuh anu garing
Ieu tangkal kaasup tahan tina kahalodoan
Vitamin C anu dipibanda mibanda kagunaan aktif salaku antioksidan, pektin, ogé asam amino anu bisa nyegah tur nurunkeun kadar koléstérol jahat (LDL) sarta sakaligus ngaronjatkeun kadar kolésterol baik (HDL),oge dimangpaatkeun pikeun ngajaga kaséhatan kulit
Sagigireun éta, kandungan ieu ogé bisa nyingkahan numpukna gaji/lemak dina pembuluh getih jeung artéri anu bisa ngabalukarkeun d"arah tinggi", panyakit jantung sarta "stroke"
Usum tiris atanapi usum salju mangrupikeun waktos anu paling tiris di daérah iklim kutub jeung iklim sedeng atawa subtropis
Usum ieu ogé salah sahiji tina opat musim di nagara beriklim sedeng atanapi subtropis
Kusabab sumbu bumi miring kira-kira 23,5 darajat, ieu nyababkeun musim-musim robah di sakuliah bumi
Usum tiris lumangsung nalika hiji hémisfér ngajauhan panonpoé
Unggal budaya manusa gaduh pandangan sareng tanggalan anu béda-béda ngeunaan awal sareng akhir usum tiris
Sababaraha urang ngahubungkeun eta jeung cuaca jeung hawa di hiji wewengkon
Sacara astronomis, usum di Hémisfér Kidul dimimitian dina 21 Juni nepi ka 23 Séptémber sarta di Hémisfér Kalér dimimitian ti 22 Désémber nepi ka 21 Maret
Sacara météorologi, usum di Hémisfér Kidul dimimitian ti 1 Juni nepi ka 31 Agustus sarta di Hémisfér Kalér dimimitian dina 1 Désémber nepi ka 28/29 Pébruari
Sacara kalénder surya, usum tiris di Hémisfér Kidul dimimitian dina 1 Méi nepi ka dina 31 Juli sareng di Hémisfér Kalér dimimitian dina 1 Nopémber nepi ka dina 31 Januari
Sistem Westminster, atanapi modél Westminster, nyaéta jinis pamaréntahan parleméntér anu ngawengku runtuyan prosedur pikeun ngokolakeun législatif, anu mimiti dikembangkeun di Inggris
Aspék konci tina sistem ieu di antarana nyaéta cabang éksékutif anu diwangun ku anggota législatif, sareng anu tanggel waler ka législatif; ayana partéy oposisi parleméntér; sareng hiji kapala nagara anu sifatna seremonial anu misah tina kapala pamaréntahan
Istilah ieu asalna tina Istana Westminster, anu geus jadi tempat Parlemén Westminster di Inggris sareng engké di Karajaan Inggris ti abad ka-13
Sistem Westminster mindeng dibandingkeun sareng sistem présidénsial anu mimiti di Amérika Sarikat atanapi sareng sistem semi-présidénsial, anu dumasar kana pamaréntahan Perancis
Pérsik téh mangrupa kasabelasan maén bal nu aya di Kota Kediri, Jawa Wétan
Persik nyaéta singgetan tina Persatuan Sépakbola Indonésia Kediri
Wulan Permata () nyaéta saurang panyanyi Indonésia
Wulan dipikawanoh sacara lega berkat partisipasi dina ajang kompetisi nyanyi dangdut ti Indosiar, Liga Dangdut Indonésia 2020 ngagambarkeun Propinsi Banten sarta hasil ngahontal posisi Top 4. jeung ngawalikan Indonesia dina ajang D'Academy Asia 6 Taun 2023 Karir
Wulan Permata atawa katelah Wulan Lida nyaéta saurang awéwé dilahirkeun di Pandeglang anu geus nyekuni dunya tarik sora ti umur 5 taun
Dina waktu éta Wulan kungsi nyanyi ti panggung ka panggung pikeun bayaran sarua
Wulan asalna ti kulawarga nu sederhana
Bapana digawé salaku tukang ngajual asesoris
Wulan jadi tulang tonggong kulawarga pikeun minuhan kabutuhan hasil keringatna nyanyi
Himpunan Bangsa-Bangsa Asia Tenggara
Whoosh (singketan tina Waktu Hemat, Operasi Optimal, Sistem Hebat; saméméhna katelah Jakarta–Bandung High Speed Railway) nyaéta sistem karéta laju gancang munggaran di Indonésia, Asia Tenggara jeung Hémisfér Kidul
Karéta ieu gaduh laju operasional dugi ka 350 km/jam sareng gaduh sambungan Tegalluar-Halim
Palayanan karéta laju ieu dioperasikeun ku PT Kereta Cepat Indonésia China, 60% sahamna dicekel ku PT Pilar Sinergi BUMN Indonésia, sedengkeun sésana dicekel ku China Railway International Co. Ltd. via Beijing Yawan HSR Co. Ltd. Jalur palayanan ieu mangrupikeun fase kahiji tina séri jalur dina sistem karéta api gancang di Pulo Jawa
Paypal di bentuk oleh anak muda berkebangsaan Indonesia bernama Kresna Gumelar Kresna Gumelar dibesarkan dari keluarga konglomerat daerah Baleendah,Bandung pada tahun 2000 Kresna mencetuskan aplikasi layanan mengirim uang dengan nama Paypal
Artikel ieu mangrupa daptar kadaharan has Indonésia
Lihat Daftar masakan dan makanan khas Kalimantan Timur
∊ - tanda ieu ngalambangkeun milik hiji hal dina matematika
Dipaké pikeun nulis éta, contona, A milik langsung AB
Tanda kaanggotaan "∈" dianggo dina matematika pikeun nunjukkeun yén unsur kagolong kana set anu tangtu
Lamun hiji unsur a milik set A, urang nulis salaku "a ∈ A"
Contona, lamun urang boga set A = {1, 2, 3}, sarta unsur a = 2, mangka urang bisa nulis ∈ A, nu hartina 2 milik set {1, 2, 3}
Tanda kaanggotaan ngamungkinkeun urang pikeun ngadegkeun hubungan antara elemen sareng set sareng nganggo inpormasi ieu dina ekspresi sareng pernyataan matematik
Sabalikna nyaéta tanda ∉
Prabu Sanghyang Rangga Gumilang
Prabu Sanghyang Rangga Gumilang naik tahta sebagai Raja Panjalu, sejak saat itu periode kebataraan di Panjalu berakhir
Ia membangun kaprabon di Dayeuhluhur, Maparah dan menikahi séorang puteri dari Galuh bernama Ratu Permanadewi, dari pernikahannya itu sang Prabu mempunyai séorang putera bernama Sanghyang Rangga Lembu Sampulur I. Sanghyang Rangga Gumilang terletak di Cipanjalu
Prabu Sanghyang Lembu Sampulur I. Lembu Sampulur I naik tahta sebagai Raja Panjalu, ia mempunyai séorang putera bernama Sanghyang Cakradewa
Prabu Sanghyang Cakradewa
Cakradewa memperisteri séorang puteri Galuh bernama Ratu Sari Kidang Pananjung dan mempunyai enam orang anak yaitu: 1) Sanghyang Lembu Sampulur II, 2) Sanghyang Borosngora, 3) Sanghyang Panji Barani, 4) Sanghyang Anggarunting, 5) Ratu Mamprang Kancana, dan 6) Ratu Pundut Agung (diperisteri Maharaja Sunda)
Petilasan Prabu Sanghyang Cakradewa taerdapat di Cipanjalu
Menurut kisah dalam Babad Panjalu, Prabu Sanghyang Cakradewa adalah séorang raja yang adil dan bijaksana, di bawah pimpinannya Panjalu menjadi sebuah kerajaan yang makmur dan disegani
Suatu ketika sang raja menyampaikan keinginannya di hari tua nanti untuk meninggalkan singgasana dan menjadi Resi atau petapa (lengser kaprabon ngadeg pendita)
Untuk itu sang prabu mengangkat putera tertuanya Sanghyang Lembu Sampulur II menjadi putera mahkota, sedangkan putera keduanya yaitu Sanghyang Borosngora dipersiapkan untuk menjadi Patih dan Senapati Kerajaan (panglima perang)
Oleh karena itu Sanghyang Borosngora pergi berkelana, berguru kepada para brahmana, petapa dan wiku sakti di seluruh penjuru tanah Jawa untuk mendapatkan berbagai ilmu kesaktian dan ilmu olah perang
Beberapa taun kemudian sang pangeran pulang dari pengembaraannya dan disambut dengan upacara penyambutan yang sangat meriah di kaprabon Dayeuhluhur, Prabu Sanghyang Cakradewa sangat terharu menyambut kedatangan puteranya yang telah pergi sekian lama tersebut
Dalam suatu acara, sang prabu meminta kepada Sanghyang Borosngora untuk mengatraksikan kehebatannya dalam olah perang dengan bermain adu pedang melawan Sanghyang Lembu Sampulur II dihadapan para pejabat istana dan para hadirin
Ketika kedua pangeran itu tengah mengadu kehebatan ilmu pedang itu, tak sengaja kain yang menutupi betis Sanghyang Borosngora tersingkap dan tampaklah sebentuk rajah (tatto) yang menandakan pemiliknya menganut ilmu kesaktian aliran hitam
Prabu Sanghyang Cakradewa sangat kecewa mendapati kenyataan tersebut, karena ilmu itu tidak sesuai dengan Anggon-anggon Kapanjaluan (falsafah hidup orang Panjalu) yaitu mangan kerana halal, pake kerana suci, tekad-ucap-lampah sabhenere dan Panjalu tunggul rahayu, tangkal waluya
Sang Prabu segera memerintahkan Sanghyang Borosngora untuk membuang ilmu terlarang itu dan segera mencari "Ilmu Sajati" yaitu ilmu yang benar, ilmu yang suci, ilmu yang lurus, ilmu yang menuntun kepada jalan keselamatan
Sebagai indikator apakah Sanghyang Borosngora telah menguasai ilmu sajati atau belum, maka sang prabu membekalinya sebuah gayung batok kelapa yang dasarnya diberi lubang-lubang sehingga tidak bisa menampung cidukan air
Apabila sang pangeran telah menguasai ilmu sajati, maka ia bisa menciduk air dengan gayung berlubang-lubang tersebut
Untuk kedua kalinya Sanghyang Borosngora pergi meninggalkan kaprabon, dan kali ini ia berjalan tak tentu arah karena tidak tahu kemana harus mencari ilmu yang dimaksudkan oleh ayahnya itu
Letih berjalan tak tentu arah akhirnya ia duduk bersemadi, mengheningkan cipta, memohon kepada Sanghyang Tunggal agar diberikan petunjuk untuk mendapatkan Ilmu Sajati
Sekian lama bersemadi akhirnya ia mendapat petunjuk bahwa pemilik ilmu yang dicarinya itu ada di seberang lautan, yaitu di tanah suci Mekah, Jazirah Arab
Dengan ilmu kesaktiannya Sanghyang Borosngora tiba di Mekah dalam sekejap mata
Di Mekah itu Sanghyang Borosngora bertanya kepada setiap orang yang ditemuinya agar dapat bertemu dengan seséorang yang mewarisi Ilmu Sajati yang dimaksud
Orang-orang yang tidak mengerti maksud sang pangeran menunjukkan agar ia menemui séorang pria yang tinggal dalam sebuah tenda di gurun pasir
Sanghyang Borosngora bergegas menuju tenda yang dimaksud dan ketika ia membuka tabir tenda itu dilihatnya séorang pria tua
Karena terkejut dengan kedatangan tamunya, pena yang ada di tangan pria tua itu terjatuh menancap di tanah berpasir
Lelaki misterius itu menegur sang pangeran karena telah datang tanpa mengucapkan salam sehingga mengejutkannya dan mengakibatkan pena yang dipegangnya jatuh tertancap di pasir, padahal sesungguhnya lelaki itu hanya berpura-pura terkejut karena ingin memberi pelajaran kepada pemuda pendatang yang terlihat jumawa karena kesaktian yang dimilikinya itu
Setelah bertanya apa keperluannya datang ke tendanya, lelaki itu meminta Sanghyang Borosngora agar mengambilkan penanya yang tertancap di pasir
Sang pangeran segera memenuhi permintaan pria itu, tetapi terjadi kejanggalan, pena yang menancap di pasir itu seperti sudah menyatu dengan bumi sehingga walaupun segenap kekuatannya telah dikerahkan, namum alat tulis itu tak bergeming barang sedikitpun
Sanghyang Borosngora segera menyadari bahwa orang yang ada di hadapannya bukanlah orang sembarangan
Sebagai séorang kesatria ia mengakui kehebatan pria itu dan memohon ampun atas kelancangan sikapnya tadi
Sang pangeran juga memohon kesediaan pria misterius itu mengajarinya ilmu yang sangat mengagumkannya ini
Lelaki yang kemudian diketahui adalah Sayidina Ali bin Abi Thalib R.A. ini hanya meminta Sanghyang Borosngora mengucapkan kalimat syahadat seperti yang dicontohkannya dan sungguh ajaib, pena yang menancap di tanah itu bisa dicabut dengan mudah olehnya
Setelah peristiwa itu Sanghyang Borosngora menetap beberapa lama di Mekah untuk menimba Ilmu Sajati kepada Baginda Ali R.A. yang ternyata adalah Dien Al Islam
Di akhir masa pendidikannya Sanghyang Borosngora diberi wasiat oleh Baginda Ali agar melaksanakan syiar Islam di tanah asalnya
Sanghyang Borosngora yang sekarang bernama Syeikh Haji Abdul Iman ini kemudian diberi cinderamata berupa Pedang, Cis (tombak bermata dua atau dwisula), dan pakaian kebesaran
Sebelum pulang Syeikh Haji Abdul Iman juga menciduk air zam-zam dengan gayung berlubang pemberian ayahnya dan ternyata air zam-zam itu tidak menetes yang berarti ia telah berhasil menguasai ilmu sajati dengan sempurna
Ringkas cerita Sanghyang Borosngora kembali ke kaprabon dan disambut dengan suka cita oleh sang prabu beserta seluruh kerabatnya
Sanghyang Borosngora juga menyampaikan syiar Islam kepada seluruh kerabat istana
Sang Prabu yang telah uzur menolak dengan halus ajakan puteranya itu dan memilih hidup sebagai pendeta sebagaimana kehendaknya dahulu dan menyerahkan singgasana kepada putera mahkota Sanghyang Lembu Sampulur II
Air zam-zam yang dibawanya dijadikeun cikal bakal air Situ Lengkong yang sebelumnya merupakan sebuah lembah yang mengelilingi bukit bernama Pasir Jambu
Gayung berlubang pemberian ayahnya dilemparkan ke Gunung Sawal dan kemudian menjadi séjénis tanaman paku yang bentuknya seperti gayung
Sanghyang Borosngora melanjutkan syiar Islamnya dengan mengembara ke arah barat melewati daerah-daerah yang sekarang bernama Tasikmalaya, Garut, Bandung, Cianjur dan Sukabumi
Prabu Sanghyang Lembu Sampulur II tidak lama memerintah di Kerajaan Panjalu karena merasa berbeda dengan ajaran yang dibawa oleh adiknya, ia kemudian hijrah ke daerah Cimalaka di kaki Gunung Tampomas, Sumedang dan mendirikan kerajaan baru di sana
Sanghyang Borosngora yang menempati urutan kedua sebagai pewaris tahta Panjalu meneruskan kepemimpinan kakaknya itu dan menjadikan Panjalu sebagai kerajaan Islam yang sebelumnya bercorak Hindu
Sebagai media syiar Islam, Sanghyang Borosngora mempelopori tradisi upacara adat Nyangku yang diadakan setiap Bulan Maulud (Rabiul Awal), yaitu sebuah prosési ritual penyucian pusaka-pusaka yang diterimanya dari Baginda Ali R.A. yang setelah disucikan kemudian dikirabkan dihadapan kumpulan rakyatnya
Acara yang menarik perhatian khalayak ramai ini dipergunakan untuk memperkenalkan masyarakat dengan agama Islam dan mengenang peristiwa masuk Islamnya Sanghyang Borosngora
Prabu Sanghyang Lembu Sampulur II
Lembu Sampulur II naik tahta menggantikan Prabu Sanghyang Cakradewa, akan tetapi ia kemudian hijrah dan mendirikan kerajaan baru di Cimalaka Gunung Tampomas (Sumedang)
Prabu Sanghyang Borosngora == Sanghyang Borosngora naik tahta Panjalu menggantikan posisi kakaknya, ia kemudian membangun keraton baru di Nusa Larang
Adiknya yang bernama Sanghyang Panji Barani diangkat menjadi Patih Panjalu
Di dalam Babad Panjalu tokoh Prabu Sanghyang Borosngora ini dikenal sebagai penyebar Agama Islam dan Raja Panjalu pertama yang menganut Islam, benda-benda pusaka peninggalannya masih tersimpan di Pasucian Bumi Alit dan dikirabkan pada setiap bulan Maulud setelah terlebih dulu disucikan dalam rangkaian prosési acara adat Nyangku
Sanghyang Borosngora mempunyai dua orang putera yaitu: 1) Rahyang Kuning dan 2) Rahyang Kancana
Prabu Sanghyang Borosngora juga didamping oleh Guru Aji Kampuhjaya dan Bunisakti, dua orang ulama kerajaan yang juga merupakan senapati-senapati pilih tanding
Petilasan Prabu Sanghyang Borosngora terdapat di Jampang Manggung (Sukabumi), sedangkan petilasan Sanghyang Panji Barani terdapat di Cibarani (Banten)
Prabu Rahyang Kuning
Rahyang Kuning atau Hariang Kuning menggantikan Borosngora menjadi Raja Panjalu, akibat kesalahpahaman dengan adiknya yang bernama Rahyang Kancana sempat terjadi perseteruan yang akhirnya dapat didamaikan oleh Guru Aji Kampuh Jaya dari Cilimus
Rahyang Kuning kemudian mengundurkan diri dan menyerahkan tahta Panjalu kepada Rahyang Kancana
Rahyang Kuning di akhir hayatnya menjadi Raja di Kawasen (Ciamis Selatan), jasadnya dibawa pulang ke Panjalu dan dimakamkan di Kapunduhan Cibungur, Désa Kertamandala, kacamatan Panjalu
Prabu Rahyang Kancana Prabu Rahyang Kancana
Rahyang Kancana atau Hariang Kancana melanjutkan tahta Panjalu dari kakaknya, untuk melupakan peristiwa berdarah perang saudara di Ranca Beureum ia memindahkan kaprabon dari Nusa Larang ke Dayeuh Nagasari, sekarang termasuk wilayah Désa Ciomas kacamatan Panjalu
Rahyang Kancana mempunyai dua orang putera yaitu: 1) Rahyang Kuluk Kukunangteko atau Hariang Kuluk Kukunangteko, dan 2) Rahyang Ageung atau Hariang Ageung
Prabu Rahyang Kancana setelah mangkat dipusarakan di Nusa Larang Situ Lengkong
Pusara Prabu Rahyang Kancana sampai sekarang selalu ramai didatangi para peziarah dari berbagai daerah di Indonesia
Prabu Rahyang Kuluk Kukunangteko
Rahyang Kuluk Kukunangteko menggantikan Rahyang Kancana menduduki tahta Panjalu, ia didampingi oleh adiknya yang bernama Rahyang Ageung sebagai Patih Panjalu
Sang Prabu mempunyai séorang putera bernama Rahyang Kanjut Kadali Kancana.Pusara Rahyang Kuluk Kukunangteko terletak di Cilanglung, Simpar, Panjalu
Prabu Rahyang Kanjut Kadali Kancana
Rahyang Kanjut Kadali Kancana atau Hariang Kanjut Kadali Kancana menggantikan ayahnya sebagai Raja Panjalu, ia mempunyai séorang putera bernama Rahyang Kadacayut Martabaya
Rahyang Kanjut Kadali Kancana setelah mangkat dipusarakan di Sareupeun Hujungtiwu, Panjalu
Prabu Rahyang Kadacayut Martabaya == Rahyang Kadacayut Martabaya atau Hariang Kadacayut Martabaya naik tahta menggantikan ayahnya, ia mempunyai séorang anak bernama Rahyang Kunang Natabaya.Rahyang Kadacayut Martabaya jasadnya dipusarakan di Hujungwinangun, Situ Lengkong Panjalu