izzako/sundanese-pixelgpt huggingface dataset:
Ngan aya wangunan anu teu dibongkar nyaéta hiji sél anu janten tempat Soekarno basa harita ditahan jeung menara panjaga anu aya di luar sél
Sél jeung menara éta ayeuna aya di belah kalér Jalan ABC janten situs anu miboga nilai sajarah
Dina taun 1985, dumasar kana kaputusan Kalapas Banceuy (RA Basarah), sadaya anu ngahuni panjara dialihkeun ka panjara Kebonwaru di Jalan Jakarta Nomor 29
Dumasar kana Surat Menteri Kehakiman RI No
W8.UM.01.06.245 A ping 30 September taun 1999, Panjara Kelas II A Banceuy Jalan Soekarno Hatta No
187A Bandung ieu husus pikeun nampung narapidana anu boga kasus narkotika ti Kantor Wilayah Departemen Kehakiman DKI Jakarta jeung Jawa Barat
Masjid Pusat Dakwah Islam (Pusdai) Jawa Kulon mangrupa salasahiji masjid milik nagara anu jadi puseur kagiatan mekarkeun kagaamaan Islam
Masjid Pusdai Jawa Kulon ogé katelah Pusat Islam Jawa Kulon
Masjid Pusdai Jawa Kulon teu make ngaran "Islamic Center"
Dina waktu harita, kecap "Islamic Center" henteu loba dipake nalika ideu ngadegkeun Masjid Pusdai
Masjid Pusdai sorangan diresmikeun dina taun 1997, tapi ideu jeung gagasan pikeun ngadegkeun masjid geus dilaksanakeun dua puluh taun saméméh diresmikeun
Pangwangunan Masjid Pusdai Jawa Kulon geus ngaliwatan lalampahan anu panjang
Awal prosés pangwangunan Masjid Pusdai Jawa Kulon lumangsung dina jaman Gubernur Jawa Kulon Aang Kunaéfi
Aang ngaluarkeun SK Gubernur No
593.82/SK.133-Pem.Um/82 tanggal 18 Januari 1982 ngeunaan penetapan lokasi Balai Pengembangan Islam "(Islamic Center)" di Kotamadya Daérah Tingkat II Kota Bandung
Diwangun ngahiji jeung Tugu Perjuangan Rakyat Jawa Barat, Musieum Perjuangan Rakyat Jawa Barat jeung tempat upacara Pamaréntah Provinsi Jawa Kulon
Terbitan SK Gubernur Jawa Kulon ieu jadi tanda dimimitianna pangwangunan masjid
Pamustunganana ditangtukeun lokasi pangwangunan, nyaéta Désa Cihaur Geulis, Kacamatan Cibeunying, Kota Bandung, tepatna di Jalan Diponegoro jeung kuloneun gedong RRI Bandung
Ti taun 1982 nepi ka 1991, atawa salapan taun, dilumangsungkeun pikeun prosés pembebasan lahan
Warga sabudeureun masjid dipindahkeun ka padumukan di wewengkon Cibeunying Kolot, Mandala Mekar jeung Cibiru Hilir
Pembebasan lahan jeung rélokasi warga ngarugikeun Rp 20 milyar
Sataun saenggeus pembebasan lahan jeung rélokasi, prosés pangwangunan masjid dimimitian, tepatna taun 1992
Waktu éta, jaman Gubernur Jawa Kulon Yogi S. Mamét
Pangwangunan dilumangsungkeun salila genep taun
Anggaranna ngahontal Rp 27 milyar
Sabulan saméméh Romadon, tepatna tanggal 2 Désémber 1997, atawa 2 Syakban 1418 Hijriah, Pusat Dakwah Islam Jawa Kulon diresmikeun kalayan ngaran Pusat Dakwah Islam Jawa Kulon, sarta diresmikeun ku Gubernur Jawa Kulon R. Nuriana
Masjid Pusdai Jawa Kulon nagbogaan gaya Timur Tengah jeung Turki
Pola géométri jeung melengkung babari kapanggih di Masjid Pusdai, Jawa Kulon
Hateup masjid ngagunakeun modél tropis anu bentukna piramida
Munara Masjid Pusdai ngalambangkeun katunggalan Allah
Ngalambangkeun kajujuran, éfisiénsi, kesederhanaan jeung fungsionalitas
Sedengkeun sacara éstétis ngagunakeun falsafah Sunda
Hal ieu bisa ditingali dina tembok jeung kolom dina wangun ukiran tutuwuhan has Sunda saperti patrakomala, hanjuang jeung malati
Kompleks Pusdai Jawa Kulon nangtung dina legana 45.0000 méter pasagi
Wangunanana diwangun ku dua lantéi, legana kira-kira 13.832 méter pasagi
Teras, alun-alun atawa rohang terbuka legana 3.375 méter pasagi
Jeung sababaraha elemen séjén
Arsiték Masjid Pusdai Jawa Kulon nyaéta Slamet Wira Sonjaya
Arsiték masjid ieu téh salah sahiji dosén Gubernur Jawa Kulon Ridwan Kamil
Di wewengkon Pusat Dakwah Islam aya sababaraha wangunan metot anu patut didatangan sabab mibanda kagunaan husus sarta mangpaat sorangan
Salah sahiji atraksi utama nyaéta wangunan masjid megah tur méwah diwangun ku dua lantéi kalawan munara
Masjid Pusdai diwangun dina arsitéktur asli Indonésia kalayan wangun hateup piramida dilarapkeun kana sakabéh hateup wangunan digabungkeun jeung rupa-rupa gaya arsitektur masjid di dunya Islam
Hal unik séjénna nyaéta kubah atawa hateup masjid dijieunna tina kai
Seuseueurna ornamén di masjid ieu didamel tina kai sahingga kesan alam anu kuat pisan
Marmer ogé ngadominasi wangunan masjid, anu ogé mibanda sababaraha hiasan motif étnis dina kaligrafi
Masjid Pusat Dakwah Islam Jawa Kulon mibioga rupa-rupa fasilitas anu aya di Masjid Pusdai, diantarana ruang seminar, Gedong Balé Asri anu biasa dipaké pikeun acara kawinan jeung kagiatan séjénna anu kapasitasna nepi ka dua rébu urang, ruang pameran mushaf Sunda, kantor, perpustakaan, lembaga basa jeung klinik
Jalan Lémbong nyaéta salah sahiji jalan nu aya di Bandung pikeun ngabadikeun ngaran Adolf Gustaaf Lémbong
Jalan éta ngaran baheulana "Oudhospital Weg" anu hartina Jalan Rumah Sakit Lama
Adolf Gustaaf Lémbong
Lamun Kuba jeung Argentina reueus ka Che Guévara ku sabab anjeunna gerilya di dua negara, Indonésia ogé reueus ka Adolf Gustaaf Lémbong anu kasohor salaku gerilyawan dina pemberontakan Angkatan Perang Ratu Adil (APRA) anu dipingpin ku Kapten Westerling di Bandung
Anjeunna gerilya teu saukur di Indonésia waé, tapi ogé di Pilipina
Anjeunna mindeng nyamar salaku wargi satempat ku sabab loba tentara Jepang
Dina waktos nu sanés, anjeunna ogé nyamar salaku kondektur karéta api
Basa keur di Pilipina, anjeunna nyerat kagiatanana ti mimiti Agustus 1943 nepi ka April 1945 dina basa Inggris
Laporan éta diarsipkeun ku intél Walanda, "Netherland Forces Intelligence Service" (NEFIS), anu setarasna disimpen di Arsip Nasional Walanda anu aya di Amsterdam
Ngaran Lémbong kasohor salaku salah sahiji ngaran jalan di Bandung aya caket ti Jalan Braga
Ngaran Lémbong diabadikeun pikeun ngaran jalan
Saméméh janten tahanan dina zaman Jepang, anjeunna kungsi janten operator radio KNIL (nomor daptarna 41642)
Jeung babaturanana, Lémbong dijadikeun "heiho" (pembantu tentara)
Dina pidato sambutanana, Wali Kota Bandung basa éta R.H. Moch
Enoch ngumumkeun jasa-jasa Dr. Setyabudhi
Ku sabab loba jasana, komite eksekutif Dewan Kota Bandung ngalaksanakeun rapat dina kaping 29 Agustus taun 1950, tabuh 11.30
Salah sahiji kaputsan nyaéta ngarobah ngaran Jalan Lembang, anu ujungna di Jalan Cipaganti sapanjang 6 kilométer janten Jalan Dr. Setyabudhi
Dr Danudirja Setiabudhi maot dina poé Senin sonten dina kaping 28 Agustus tauan 1950 tabuh 15.50 saangeus teu damang
Anjeunna téh dulurna pangarang anu kasohor nyaéta Douwes Dekker (sandiasmana Multatuli) anu nyerat novél "Max Havelaar."
Setiabudhi ogé miboga karya nyaéta Kejatuhan Majapahit, Ratu Darawati anu kaasup fiksi
Sementawis éta karya nonfiksi karya anjeunna nyaéta otobiografi anu judulna "Zeventig Jaar Consequent" jeung aya hiji deui karyana anu ngabahas perkawis tanah Pamanukan jeung Ciasem
Sasasih kirang saangeusna, masarakat Menado anu aya di Bandung ngajukeun usul ka Dewan Kota Bandung anu geus ngarobah "Menadostraat" janten Djalan Atjeh
Komandan Lémbong maot di hareupeun markas TNI anu aya di Djalan Atjeh dina kajadian 23 Januari 1950
Sakumpulan masarakat Menado ogé ngajukeun usul yén Jalan "Oude Hospitaalweg" dirobah janten Djalan Lémbong
Adolf Gustaaf Lémbong (1910-1950) maot dina waktos Angkatan Perang Ratu Adil (APRA) narajang ka Bandung
Teu saukur ngan komandan Lémbong waé, aya ogé Mayor Ir
Djoko Sutikno, sadayana aya 59 urang anggota TNI anu maot di sabudeureun Jalan Braga, Jalan Tamblong, Jalan Jawa, Jalan Merdéka, sarta Grand Hotél Préanger
Wargi sipil anu maot aya dua urang jeung lima urang luka-luka
Ajudan Lémbong anu ngarana Letnan Leo Kailola ogé maot dina kajadian éta
Monumén maén bal
Patung pamaén bal anu keur ngagiring bal nepi ka ayeuna nangtung teguh dina simpang Jalan Lémbong-Jalan Tamblong
Patung anu tos aya dina tahun 1990 éta kasohor disebat Patung Persib
Patung éta dijieun dumasar kana pamikiran ti Ateng Wahyudi salaku Walikota Bandung ti taun 1983 nepi ka 1993
Resmina, patung éta dingaranan Monumén Sepak Bola
Monumén éta diresmikeun dina kaping 8 Méi 1990 ti pamaréntah Bandung ka wargi-wargina
Patung atawa monumén éta dijieun ku seniman patung anu kasohor sa Indonesia, Nyoman Nuarta
Nyoman mastikeun yén patung éta teu ngagambarkeun salah sahiji pamaén bal anu hadé sapertos Ajat Sudrajat atawa Robby Darwis
Patungna nyimbolkeun sumanget maén bal anu basa éta téh Bandung keur jaya
Patung dijieun tina tambaga jeung kuningan
Dua bahan éta dipilih ku sabab teu kapangaruh ku cuaca
Dina taun 1986 nepi ka 1990, Bandung dijadikeun kiblat maén bal nasional ku sabab préstasina
Geréja Béthel Bandung mangrupakeun hiji geréja anu pang kolotna di Kota Bandung
Gereja Béthel Bandung perenahna di Jalan Wastukencana No
1, Désa Babakan Ciamis, Kacamatan Sumur Bandung, Kotamadya Bandung
Luas lahan kira-kira 4000 méter pasagi, sedengkeun legana wangunan geréja téh 459,09 méter pasagi
Sedengkeun pikeun wates administratif nyaéta: wates kalér jeung SMKN 1 Bandung; kiduleun wates kalawan Jalan Printis Merdeka; wétan wates Jalan Wastukencana; jeung di beulah kulon wawatesan jeung Gedong Indonésia Menggugat
Fungsi ruang terbuka dipaké pikeun pejalan kaki, parkir jeung ruang terbuka hijau
Geréja ieu mangrupakeun hiji carita, kalayan hateup garéja téh 16 méter luhur, kitu ogé lamping hateup ngabogaan kamiringan ngeunaan 390 darajat
Dimimitian ti imah ibadah anu sederhana, Geréja Béthel Bandung jadi salah sahiji tonggak sumebarna agama Karésten di Tatar Sunda dina abad ka-19
Arsitéktur wangunan ieu euyeub ku simbol téologis ngagambarkeun ajaran mulya tina kitab suci
Geréja Béthel Bandung aya di Jalan Wastukencana, Bandung
Ieu geréja Protéstan munggaran diwangun di Kota Bandung, nyaéta dina bulan Méi 1924, dina legana 3.278 méter pasagi
Kira-kira salapan bulan saterusna, pangwangunan geréja anggeus sarta diresmikeun dina 1 Maret 1925
Ieu geréja 432 méter pasagi bisa nampung 500 jamaah
Sabagé wangunan utama masarakat harita, éta geréja diwangun sajajar jeung wangunan balai kota, Bank Jawa, jeung Geréja St. Petrus di wewengkon pamaréntahan puseur
Wangunan gaya klasik modérn ieu dirancang ku arsiték Ir
C. P. Wolff Schoemaker
Nyukcruk sajarahna, Garéja Béthel asal-usulna di hiji imah ibadah sederhana anu diwangun dina ahir 1800-an
Dakwah Injil di wewengkon Priangan dimimitian dina taun 1856 kalayan ngadegkeun imah-imah ibadah di puseur-puseur padumukan
Pendéta anu munggaran ditugaskeun ka Bandung nyaéta Ds
F. J. N. Brouwer (1885-1886)
Dina 1916, Tydeman ngagagas pangwangunan hiji geréja anyar pikeun ngaganti imah heubeul ibadah
Salaku jamaah tumuwuh, imah heubeul ibadah geus teu nyukupan deui
Kusabab ieu, jalma disebut geréja Protéstan ieu geréja anyar "(De Niewe Kerk)"
Ngaran Béthel ngan dipaké dina taun 1964
Ngaran ieu, nu nujul kana Kitab Kajadian, hartina imah Allah atawa gapura surga
Di lawang utama aya lima tangga
Jumlah ieu ngagambarkeun lima batu anu dipaké Daud ngalawan Goliat
Di luhureun panto aya tulisan dina basa Latin nu nyebutkeun yén imah ieu kurban ka Allah
Munara loncéng di juru geréja ngagambarkeun kaagungan Allah
Lonceng ieu disada tanda waktu ibadah
Aula utama geréja dihias ku jandéla anu ngalambangkeun 10 paréntah Gusti ka Nabi Musa
Jandéla ieu ngalambangkeun 10 parentah Allah ka Nabi Musa
Di tengah rohangan dipasang lampu gantung badag anu ngalambangkeun peran kaimanan salaku pituduh dina lalampahan kahirupan manusa
Geréja Béthel Bandung nagbogaan orientasi wétan-kulon kalawan hareup nyanghareup ka wétan
Sacara garis besar Geréja Béthel aya dua kamar, nyaéta rohang jamaah jeung rohang konsistoris
Rohang jamaah nyaéta kamar ayana di hareup arah Gerbang geréja tuluy dina bagian lokasina Di tukangeun gerbang aya kamar konsistén
Rohangan jamaahna leuwih lega tinimbang kamar konsistoris sabab kamar ieu sakabeh jamaah dikumpulkeun babarengan jeung déwan jeung pendéta pikeun ibadah babarengan
Rancana rohangan jamaah téh dina wangun salib anu panjang leungeunna sarua atawa disebut ogé Ngaran Salib Portugis
Rohang konsistori nyaéta kamar anu paké salaku tempat persiapan pikeun "councilors" jeung imam saméméh ngalaksanakeun ibadah
Tengah rohangan Konsistori ngabogaan méja panjang jeung bangku ogé tempat ngumpul
Aya opat lampu gantung nu wangunna siga bal ayana di tengah kamar
Di beulah wétaneun kamar aya lomari mangrupa tempat nu disambungkeun ka organ pipa aya di rohangan jamaat
Dina témbok kidul aya tilu pasang jandéla di luhur bisa dibuka salaku tempat pikeun sirkulasi hawa
Samentara éta, di handap aya liang véntilasi hawa nyaéta bentuk rektangular sarua jeung di rohangan jamaat
Samentara éta, di sisi kalér aya kamar leutik nu diwangun ku "partitions" kai mangrupa kamar pikeun imam
Di beulah kulon aya panto di sisi katuhu jeung kénca kamar jeung dina tembok Bagian handap jeung luhur ogé ngabogaan liang ventilasi wangun rektangular
H. Juanda nyaéta salah sahiji ngaran jalan nu aya di Kota Bandung anu baheulana dingaranan "Dagostraat"
Saprak taun 1970, ngaran jalanna dirobah
Dago nyaéta salah sahiji kelurahan anu lokasina dina Kecamatan Coblong, Kota Bandung
Luasna kirang leuwih 6000 hektar
Dina taun 1910, pamaréntah kota Bandung basa éta aya niat pikeun ngaluaskeun wilayah administrasi ka belah kalér, ngawangun jalan Dago jeung Cipaganti di Bandung Kalér
Pangwangunan Jalan Dago nepi ka hutan pakar babarengan jeung pangwangunan air minum di Bukit Dago
Pikeun ngawangun wilayah Dago, pamaréntah kudu ngabebaskeun lahan masarakat anu ongkosna 3.500 gulden tina kas "Gementee" (pamaréntah kota) Bandung
Ngaran Dago téh mimitina ti basa Sunda anu hartina ngantosan atawa ngadagoan
Lokasi éta téh janten tempat jangjian wari Bandung anu badé papanggih
Jalan Dago téh mimitina sepi saméméh diwangun imah-imah gedongan jeung kantor-kantor pamaréntah
Pangwangunan di Jalan Dago mimitina dilaksanakeun dina taun 1905 ku Andre van der Brun
Di wilayah éta ogé diwangun "Dago Thee Huis (basa Walanda)" atawa "Dago Tea House" (basa Inggris)
Dina taun 1920 nepi ka 1940, pamaréntah Hindia Walanda beuki getol ngawangun kawasan Dago, sakola "Techniche Hoogeschool te Bandoeng" (ayeuna Institut Teknologi Bandung) diwangun dina kaping 3 Juli 1920, jeung janten sakola teknik anu kahiji di Hindia Walanda
Dina taun 1930, pamaréntah Kolonial Walanda teras ngaluaskeun deui wilayah Dago sanajan pamaréntah Kolonial Walanda teu miboga biaya nu cekap pikeun ngawangun Dago janten lewih hadé
Dumasar kana catetan sajarah, Dago geus kasohor saprak ti zaman Walanda
Basa éta, masarakat Bandung anu aya di belah kalér, mun badé indit ka pasar téh sok raraméan ku sabab daérahna teu aman
Bandung belah kalér zaman baheula nyaéta daérah anu loba garong
Salian ti éta, loba ogé sato liar anu aya dina hutan, hususnya hutan anu aya di sabudeureun Terminal Dago
Dina sisi anu sanésna, daérah Dago téh kaasup kawasan élit
Dina Jalan Dago baheula loba tatangkalan sapertos damar, cemara, palem jeung kenari
Jalan Dago condong ka lempeng, aya kelokan-kelokan leutik anu ngarahna ka belah kalér
Pohon damar anu ngadérét fungsina pikeun tempat keur ngiuhan, hiasan dina jalan, sarta panunjuk jalan
Dina taun 1950-an ngaran jalan "Dagostraat" dirobah janten Jalan Dago, teras dina taun 1970 dirobah deui ngaran jalanna janten Jalan Ir
Dina taun 1970-an, jalan éta kaasup salah sahiji wilayah anu komersial anu kagiatan ékonomina berkembang pesat
Taman Hutan Raya
Bandung belah kalér baheulana teh sepi pisan, loba binatang buas di hutan, loba perampok
Ku sabab éta, mun badé ka pasar, masarakat baheula téh sok ngabring meh rada aman
Dina taun 2015, pamaréntah Kota Bandung ngarombak Pasar Simpang Dago anu tujuanana pikeun masarakat : supados nyaman mun keur balanja di pasar, jeung supados masarakat teu kajebak macét mun keur liwat pasar éta
Kawasan Dago dilengkepan ku fasilitas trotoar, suasana éta diresmikeun dina 19 Februari 2017
Ayeuna ti Simpang Dago teras ka handap ka Jalan Merdeka loba jalan nu tiasa dipaké ku pejalan kaki
Trotoar janten leuwih lega jeung aya pepelakan dina sisi jalan, aya bangku keur diuk, jeung aya ogé parkir sapeda
Salian ti éta, aya oge panunjuk jalan ku sabab Bandung téh salah sahiji kota wisata
Dina trotoar, aya bola raksasa meh nu numpak mobil teu sangeunahna waé parkir
Jalan Banceuy nyaéta salah sahiji jalan di Bandung anu caket jeung Jalan Asia Afrika
Baheulana ngaran jalan ieu téh "Bantjeuyweg", dina taun 1871, ngaranna robah janten Jalan Banceuy
Jalan "Oude Kerkhofweg"
Jalan anu panjangna 600 meter téh diresmikeun ku pamaréntah kolonial dina taun 1871 anu dingaranan "Bantjeuyweg"
Daérah éta téh kasohor pisan salaku toko onderdil, wangunan zaman Walanda, jeung penjara Ir
Jalan ieu kungsi kasohor disebat "Oude Kerkhofweg" anu hartina Jalan Kuburan Lama atawa "Sentiong"
Salah sahiji wargi Bandung anu dimakamkeun di Sentiong nyaéta Asistén Résidén Carl Wilhelm August Nagel
Asisten Residen Carl Wilhelm August Nagel kabunuh dina aya kajadian pasar nu didurukna dihaja
Ku sabab éta, Bandung teu miboga pasar nu tetep puluhan taun saméméh Pasar Baru didirikeun
Kuburan Walanda anu pangkolotna aya di Kota Bandung, lokasina aya di Pasar Besi Sentiong di Jalan Banceuy ayeuna
Kuburanana ditempatkeun di tempat nu sepi, supados teu ngahiji jeung imah wargi, rohangan publik supados tartib
Lokasi anu baheulana janten kuburan Walanda, ayeuna téh aya dina lokasi Badung Banceuy Center
Dina peta heubeul taun 1921 anu aya di situs "Dutch Colonial Maps", "Leiden University Libraries", masih aya kénéh pananda kuburan dina wangunan Bandung Banceuy Center
Sementawis éta, loba pisan kuburan anu dialihkeun ka Kerkhof Kebon Jahe (ayeuna GOR Pajajaran Bandung)
Jalan anu bekas kuburan Banceuy dina taun 1921 robah janten "Oudekerkhofweg" (Jalan Kuburan Lama)
Dumasar kana kamus basa Sunda, ngaran Banceuy téh hartina kampung anu ngahiji jeung istal atawa kandang kuda
Baheula Jalan Banceuy kungsi dijadikeun tempat istirahat jeung tempat pikeun transportasi anu basa éta ngandelkeun kuda kénéh
Kuda-kuda anu kacapéan ku sabab geus nganterkeun jelema kaditu kadieu unggal 10 pal digentos ku kuda-kuda anu cageur kénéh
Kandang kuda ayana dina jalan anu ayeuna kasohor Jalan Banceuy
Lain kuda waé anu peryogi istirahat, kusir-kusir anu geus numpak kuda ogé kudu istirahat saangeus lalampahan panjang ngaléwatan Jalan Raya Pos
Wangunan di Jalan Banceuy
Dina taun 1877, didirikeun penjara di Jalan Banceuy anu lokasina aya di belah kalér Alun-Alun
Tempat ieu janten imah tahanan Bung Karno jeung babaturanana ti Partai Nasional Indonesia
Penjara Jalan Banceuy dina mimiti taun 1980-an ditutup
Wangunanana dibongkar, iwal hiji sel nu janten tempat Bung Karno jeung menara anu aya dina kompleks penjara
Ayeuna penjara éta geus dialihkeun ka Jalan Sukarno Hatta, wargi Bandung mah nyebatnya téh tetep Penjara Banceuy
LP dialihkeun ka Hatta No 187A dina taun 1983
Anu baheulana wangunan penjara, ayeuna janten pusat pertokoan anu lolobana ngajual lampu
Di Jalan Banceuy ogé aya wangunan toko kopi sakaligus pabrik kopi anu kasohor nepi ka ayeuna, ngarana Toko Kopi Aroma anu alamatna di Jalan Banceuy Nomor 51
Lokasina aya di ujung Jalan Pecinan Lama ka arah Banceuy
Toko kopi éta diwangun ku Tan Houw Sian dina taun 1930
Seterasna, éta toko diurus ku putrana anu ngarana Widyapratama
Daérah Banceuy kasohor salaku pusat onderdil, teu saukur onderdil anu anyar waé, anu bekas ogé loba
Salian ti éta, aya ogé hiasan mobil sapertos setir, "velg", lampu jeung sajabana
Anu ngajual téh teu saukur ngan ngajual wungkul, tapi aranjeunna ogé nyayogikeun jasa palayanan masang onderdil jeung aksesoris
Banceuy yang memanjang dari Jalan Asia Afrika hingga Jalan Suniaraja ini terpotong oleh Jalan ABC
Jalan Banceuy téh mimitina di Jalan Asia Afrika teras ka arah Jalan Suniaraja, aya perempatan, panggih ku Jalan ABC
Anu dagang onderdil berderet dina jalan sepanjang éta
Toko onderdil jeung toko lampu ngajamur mimitina ti taun 1950-an nepi ka ayeuna
Jalan Otto Iskandar Dinata (Otista) nyaéta salah sahiji ngaran jalan di Bandung pikeun ngabadikeun ngaran Otto Iskandar Dinata
Basa révolusi tos ngagema, pasukan sekutu masih kénéh aya di kota Bandung
Wargi Bandung geus puguh nyeri haté jeung badé ngusir tentara Walanda
Anu sok dagang di Pasar Baru teu hayang ngajual daganganana ka Walanda anu ambek ku sabab teu dilayanan
Tungtungna, Otto Iskandar Dinata, salah saurang bangsawan Sunda anu janten perantara di antawis Walanda jeung pribumi pedagang
Anjeunna ngabujuk para pedagang, sementawis éta di sisi nu sanés, Otto Iskandar Dinata ngarempugkeun masalah ieu ka Walanda
Ku sabab jasa Otto Iskandar Dinata dina ngabéréskeun perkawis ieu, Jalan Pasar Baru dirobah ngaran janten Jalan Otista (singgetan ti ngaran anjeunna)
Otto Iskandar Dinata
Otto Iskandar Dinata anu dilahirkeun di Bojongsoang, Kabupaten Bandung dina kaping 31 Maret taun 1897 salaku putra Bandung pituin kasohor disebat Si Jalak Harupat ku sabab anjeunna kasohor teguh prinsip, wani dina nyanghareupan pamaréntah Hindia Walanda
Otto Iskandar Dinata kungsi ngajabat salaku Wakil Ketua Budi Utomo Bandung dina taun 1921 nepi ka 1924 jeung Wakil Ketua Budi Utomo Pekalongan dina taun 1924
Dina taun 1930 nepi ka 1941, anjeunna janten anggota Dewan Rakyat atawa "Volksraad" salaku wakil ti Paguyuban Pasundan
Anjeunna ogé masih kénéh wani ka Walanda
Otto Iskandar Dinata kapilih janten anggota Déwan Rakyat ("Volksraad)" dina kaping 15 taun 1931
Anjeunna wani pisan nyanghareupan pamaréntah kolonial atawa pengusaha asing pikeun ngabela rakyat leutik
Sajarah Pasar Baru
Pasar Baru di Bandung tos aya ti mimiti abad ka-19 didirikeun ku étnis Tionghoa ku sabab di Bandung teu aya pasar induk atawa pasar badag basa éta
Aranjeunna asa manggih kasempetan pikeun ngajual dagangan
Baheula ngarannya Pasar Ciguriang anu didirikeun dina taun 1906
Dina taun 1926, pasarna diwangun janten leuwih alus, wangunan dijieun permanen
Daérah éta kasohor disebat kawasan Pasar Baroeweg
Wangunan Pasar Baru dina taun 2003 diresmikeun ku Walikota Bandung basa éta nyaéta jeung dingaranan Pasar Baru Trade Center
Ditingal dina peta modérn, jalan Otista kapotong ku jalur rel karéta api di Stasiun Timur, padahal baheulana jalur ti Pasar Baru nepi ka Gedong Pakuan teu kaputus
Baheula, jalan éta dingaranan Jalan Résidén ( Résidéntwég)
Dina ujung jalan aya Kantor Résidén anu diwangun dina taun 1864 nepi ka 1867
Ayeuna kantor éta janten Gedong Pakuan atawa anu kasohor disebat ‘gubernuran’ ku sabab imah dinas Gubernur Jabar
Dulu jalan itu membentang dari Gedung Pakuan, Pasar Baru hingga Pendopo yang berada di Alun-alun Kota Bandung
Petugas penjaga akan menutup palang pintu bila ada kereta yang lewat
Namun kini, kendaraan harus memutar ke arah Jalan Kebun Jukut Selatan-Viaduct-Kebun Jukut Utara, karena terpagar tadi
Baheulana jalan éta téh manjang ti Gedong Pakuan, Pasar baru nepi ka Pendopo anu aya di Alun-Alun Kota Bandung
Lamun aya karéta api anu léwat, jalanna ditutup ku patugas jaga
Dina taun 1970-an, kendaraan kudu muter ka arah Jalan Kebon Jukut Selatan-"Viaduct-"Kebon Jukut Utara ku sabab jalanna teu dibuka aksésna
Jalan anu ditutup téh sajalan jeung pangwangunan pikeun pejalan kaki anu diwangun di luhureun rel karéta api
Dina taun 1864, Bandung téh janten Ibukota Kerésidénan Priangan ("Préanger)" ku Résidén van der Moor
Supados koordinasi jeung pendopo atawa kantor bupati tiasa béntés, jalan "Résidéntwég" anu ayeuna janten Jalan Otista
Garéja Katédral Santo Pétrus mangrupakeun salah sahiji garéja Katolik anu aya di Kota Bandung
Salaku garéja pangkolotna di Kota Bandung, Garéja Katedral St. Pétrus lain saukur wangunan sajarah
Ieu garéja anu ayana di Jalan Merdéka No.14, Kota Bandung.ogé jadi saksi bisu kana lalampahan panjang pangwangunan masarakat Katolik (Kauskupan) di Kota Bandung
Kacaritakeun ti ramatloka Dinas Pariwisata dan Kebudayaan (Disparbud) Jawa Kulon, taun 1878 Bandung anu kungsi jadi ibukota Karesidenan Priangan, can boga imah ibadah umat Katolik
Garéja Katedral St. Pétrus Bandung ngabogaan loba carita metot anu patut dicaritakeun, utamana pikeun umat Katolik anu acan kungsi kasempetan pikeun nyaho ngeunaan eta
Leuwih ti saukur wangunan anu mibanda arsitéktur anu has, katédral ieu tétéla jadi saksi bisu kana lalampahan panjang kamekaran umat Katolik di Bandung (Kauskupan)
Ieu carita dimimitian kira-kira taun 1878, waktu Bandung salaku ibukota Karésidénan Priangan geus rada ramé, tapi can boga jasa Katolik sorangan
Pikeun ngawula ka rahayat, imam dibawa ti stasion anu pangdeukeutna, nyaéta Cirebon anu aya di handapeun "Vikariat Apostolik Batavia"
Nalika jalur karéta api Batavia – Bandung dibuka dina taun 1884 sarta transportasi jadi leuwih gampang, layanan masarakat permanén di Bandung langsung disiapkeun
Ku kituna, garéja munggaran diwangun, ukuranana ngan 8 x 21 méter pasagi, dilengkepan ku pastoran di Schoolweg (ayeuna Jalan Merdéka), deukeut jeung kudang kopi milik Pamaréntah Kolonial Walanda
Garéja ieu dingaranan St. Franciscus Regis jeung diberkahan ku Msgr
W. Staal dina 16 Juni 1895
Dina tanggal 1 April 1906, Bandung meunang satatus "Gemeente" (tingkat kotamadya), méré hak pikeun ngalaksanakeun pangurus kotana sorangan
Saprak harita, Kota Bandung mimiti ngaronjatkeun, antara séjén, ku ngalaksanakeun pangwangunan perumahan kota pikeun warga Walanda sarta pangwangunan wewengkon pamaréntah kota puseur ("civic centre)" dina wangun Gedong Balé Kota jeung hiji taman (engké disebut "Pieterspark") katuhu dina lokasi urut gudang kopi
Saterusna, pikeun ngalengkepan ieu "puseur sipil" , rupa wangunan umum bakal diwangun sabudeureun balé kota, kayaning sakola, bank, kantor pulisi jeung garéja, duanana Katolik jeung Protéstan
Tanggal 13 Pébruari 1907, pamaréntah ngaluarkeun kaputusan pikeun misahkeun Priangan, kaasup Kota Bandung, sacara administratif ti Kabupatén Cirebon
Kota Bandung ditangtukeun minangka stasion anyar di Jawa Kulon anu dipingpin ku Pendéta J. Timmers ti Cirebon anu geus 4 taun cicing di Bandung
Dina palaksanaan pangwangunan garéja salila 4 taun ka hareup, tétéla jumlah jamaat ngaronjat nepi ka ngahontal 280 urang dina Perayaan Ekaristi
Dina waktu éta, jumlah umat Katolik di Bandung geung ngahontal 1800 urang
Jadi Garéja St. Franciscus Régis diperluas sabab geus teu cukup deui pikeun nampung nambahan jumlah jamaat
Sanggeus ngaliwatan sababaraha alternatif, urut lahan tegalan wétan Garéja St dipilih
Franciscus Regis, di Merpikaweg (ayeuna Jalan Merdeka), salaku lokasi garéja anyar
Désainer ogé geus dipilih, nya éta Ir
CP Wolff Schoemaker, arsiték Walanda
Pangwangunan gedong garéja anyar dilaksanakeun sapanjang taun 1921
Sanggeus pérén, éta garéja anyar diberkahan ku Mgr
Luypen dina 19 Pébruari 1922, sarta didedikasikeun ka Santo Pétrus, nu mangrupakeun ngaran suci Pastor P. J. W. Muller, SJ
Dina poe anu sarua, Msgr
Luypen ngaresmikeun &amp; ngaberkahan Pastoran St. Petrus, anu dina waktu éta kaabus Vikariat Batavia
Garéja heubeul jeung pastoran St. Franciscus Régis, jadi gedong Asosiasi Sosial Katolik
Dua tauncsaterusna, ngadegna gedong sakola Katolik keur budak diresmikeun kalawan ngaran St. Berchmans di Javastraat (ayeuna Jalan Java), ngandegna di beulah kulon St. Pétrus
Ayeuna wangunan sakola dipaké ku St. Yusuf II
Gedong De Vries atawa Warenhuis De Vries mangrupakeun wangunan anu ayana di Jalan Asia Afrika, sabalikna Gedong Merdéka jeung Musieum Konferensi Asia Afrika
Baheula, wangunan ieu asalna milik urang Walanda ngaranna Andreas de Vries
Walanda anjog ka Bandung dina taun 1899 sarta jadi padumuk Éropa ka-1.500 di dayeuh Bandung
Nalika mimiti datang, Andreas de Vries muka toko sembako leutik di sisi Jalan Raya Post "(Grote Postweg)", tepatna di kaléreun Alun-Alun (ayeuna Gedong BRI)
Satuluyna manéhna nyéwa wangunan kuloneun Hotél Savoy Homann sarta dipindahkeun bisnis na
toko De Vries jadi pusat babalanja munggaran di Kota Bandung sarta dipikawanoh di sakuliah kota
Saméméhna, wangunan ieu mangrupa paranti babalanja milik urang Walanda ngaranna Andreas de Vries
Andreas de Vries anjog ka Bandung dina taun 1899 sarta kacatet salaku salah sahiji warga Éropa
Taun 2005, gedong ieu ngalihkeun kapamilikan ka OCBC NISP
Nepi ka 2008, Gedong De Vries ditinggalkeun kosong
Ngan dina taun 2010, OCBC NISP ngalaksanakeun rénovasi tanpa ngarobah bentuk aslina tina wangunan cagar budaya, sarta dina taun 2011, wangunan ieu mimiti dipaké
Gedong De Vries perenahna ngan kuloneun Hotél Savoy Homann di tungtung sabalikna ti Jalan Braga (arah kidul)
Andreas de Vries, basa mimiti datang, muka toko sembako leutik di sisi Jalan Raya Pos "(Grote Postweg)", kalereun Taman Alun-Alun Bandung anu ayeuna jadi Gedong BRI Tower
Manéhna tuluy mindahkeun tokona anu ayeuna jadi gedong OCBC NISP Tbk Kanyaho De Vries, toko anu munggaran di Kota Bandung, geus kakoncara di sakuliah kota
Mimitina, toko ieu mangrupa imah Walanda kalawan gaya arsitéktur Indis, ngabogaan sababaraha pilar di hareup wangunan
Dina 1879, Gedong De Vries dipaké ku "Societeit Concordia"
Wangunan ieu ogé jadi tempat pasamoan para Preangerplanter, pangusaha perkebunan di Priangan, jeung kelompok elit di Kota Bandung anu mindeng ngayakeun hiburan saperti tari-tarian tradisional
Taun 1895, "Societeit Concordia" pindah ka gedong peuntaseun jalan anu ayeuna katelah Gedong Merdéka
Samentara éta, toko nu dikokolakeun ku Andreas de Vries terus dipikawanoh minangka hiji-hijina toko nu nyadiakeun sagala rupa kaperluan, mimitian ti kadaharan, kaen, sapatu, obat-obatan, curutu, buku, kertas, alat-alat tatanén, gelas, parabot jeung sagala rupa kaperluan lianna
Toko De Vries bisa dijadikeun cikal bakal mol munggaran di Bandung
Gedong toko De Vries kungsi diséwakeun ka toko pakean, toko jagal jeung toko mobil
Gedong De Vries ngalaman rénovasi dina 1909 sareng 1920, dimana desain gedong dibikeun ka firma arsitéktur Edward Cuypers Hulswit
Di sisi wétan, munara diwangun sarta masih bisa ditempo kiwari
Tapi, nalika asupna dékade mimiti abad ka-20, kamulyaan toko ieu mimiti luntur ku mecenghulna toko-toko anyar anu leuwih gedé jeung leuwih kompréhénsif, salah sahijina nyaéta Toko Onderling Belang di Jalan Braga taun 1913
Sanggeus merdéka, urut gedong Toko De Vries dijadikeun Goodland Photo Studio, tuluy dirobah jadi Réstoran Pepping jeung Réstoran Padang
Dina taun 1990-an, wangunan ieu teu dipaké jeung ditinggalkeun
Dina 2005, kapamilikan wangunan ieu dibikeun ka OCBC NISP
Nepi ka taun 2008, Gedong De Vries masih katémbong ditinggalkeun
Ngan dina taun 2010, OCBC NISP meunang persetujuan ti pamaréntah pikeun ngarénovasi wangunan ieu tanpa ngarobah wangun aslina salaku wangunan cagar budaya
Tanggal 29 April 2011, Gedong De Vries diresmikeun minangka kantor OCBC NISP Tbk
Sanaos henteu sakabéh kamar dipaké salaku operasi bank, lantai dasar Gedong De Vries dirobah jadi musieum leutik anu nampilkeun barang-barang antik, kaasup alat-alat perbankan ti jaman baheula
Ayeuna, kamungkinan pikeun muka musium ka umum nuju dipertimbangkeun
Monumén Laskar Wanita Indonésia kakoncara ku sebutan LASWI diadegkeun di Bandung tanggal 12 Oktober 1945 atas prakarsa Ny
Sumarsih Yati Arudji Kartawinata
Tugu ieu ayana di Jalan Perintis Kemerdékaan, Babakan Ciamis, Kacamatan Sumur Bandung, Kota Bandung, Jawa Kulon
LASWI mangrupa hasil gabungan Barisan Srikandi jeung Pemuda Putri (PPI), anggotana asalna ti rupa-rupa lapisan masarakat, diantarana mojang, ibu rumah tangga jeung randa, anu umurna umumna kira-kira 18 taun
Tujuan dibentukna Laskar Wanita nyaéta pikeun méré pangrojong kana gerakan pajoang ngalawan sekutu
Peran LASWI dina waktos éta kalebet partisipasi dina tempur jeung pejuang lalaki, ngalaksanakeun kagiatan sosial, jeung sakapeung mancén intelijen
Diimimitian ku kahariwang ngeunaan kaayaan vakumna kakawasaan di Indonésia sabulan saenggeus Proklamasi dibacakeun ku Sukarno 75 taun ka tukang
Kahariwang ieu nimbulkeun perlawanan ti masarakat Bandung, anu dipicu ku datangna pasukan Inggris anu bersekutu jeung Administrasi Sipil Hindia Walanda (NICA)
Dina suasana skeptisisme ka sekutu, para nonoman di Bandung ngahiji sacara spontan ngawangun gerakan perlawanan
Sanggeus datangna sekutu, rupa-rupa konflik jeung battles bitu di sagala rupa tempat
Propaganda jeung kahayang Walanda pikeun ngawasa deui Indonésia dilawan ku résistansi anu keras ku masarakat anu teu hayang kamerdékaan Indonésia dileungitkeun
Dina respon kana kaayaan ieu, LASWI kabentuk sarta mimiti ngabarantas kahariwangan ieu
Salian ti méré kontribusi pikeun ngajaga kamerdékaan, LASWI ogé kalibatkeun dina acara puncak perang Bandung Lautan Api tanggal 24 Maret 1946
Salah sahiji prinsip anu ditekenkeun ka satiap anggota nya éta larangan kana hubungan asmara (cinta)
Hal ieu dilakukeun pikeun ngajaga disiplin, fokus kana perjuangan, jeung ngahindarkeun pelanggaran moral dina palayanan militér
Ngaran LASWI sorangan masih dipikahormat jeung diinget ku Kota Bandung
Tapak-tapak perjuangan ieu masih kénéh kapanggih di Bandung kiwari, boh dina wangun ngaran jalan di puseur dayeuh boh ngaliwatan tugu anu nangtung di Jalan Viaduct
Di puseur dayeuh Bandung aya tugu di Jalan Perintis Kemerdékaan anu diadegkeun pikeun ngahormat perjuangan Pasukan Wanita Indonésia (LASWI) dina ngabéla kamerdékaan Indonésia
LASWI anu diwangun di Bandung tanggal 12 Oktober 1945 ku Ny
Sumarsih Yati Arudji Kartawinata, mangrupa gabungan ti Barisan Srikandi jeung Pemuda Putri (PPI)
Tugu ieu ayana di Jl
Perintis Kemerdékaan Babakan Ciamis Kecamatan Sumur Bandung Kota Bandung Jawa Kulon
Anggota LASWI miboga kasang tukang anu rupa-rupa, kalebet budak awéwé, ibu rumah tangga, sareng randa kalayan umur rata-rata sakitar 18 taun
Tujuan dibentukna LASWI nyaéta pikeun ngarojong gerakan pajoang ngalawan sekutu
Peranna dina waktos éta kalebet tarung sareng prajurit lalaki, kagiatan sosial, sareng kadang tugas intelijen
Kawas monumén prajurit anu lain, monumén LASWI ngagambarkeun anggotana ngagem saragam tentara kuno jeung nyekel pakarang
Ieu arca téh karya Sunaryo, pematung ti Bandung jeung alumni Seni Rupa ITB
Salian ti arca LASWI, Sunaryo ogé nyiptakeun stilisasi Bandung Lautan Api anu sumebar di sagala rupa lokasi di Kota Bandung
Karya Sunaryo séjénna nyaéta Tugu Bandung Lautan Api jeung Tugu Dasasila (Simpang Lima) anu perenahna di parapatan Jalan Asia-Afrika, Jalan Gotot Subroto, Jalan Karapitan, Jalan Ahmad Yani, jeung Jalan Sunda
Pembentukan LASWI dilaksanakeun kalawan tujuan pikeun mantuan lalaki anu tarung di garis hareup jeung di garis tukang
Saméméh aub dina tempur, anggota LASWI ngalaman latihan fisik jeung méntal ngalibetkeun rupa-rupa aspék, saperti latihan marching, penguasaan pakarang, taktik gerilya, layanan médis, kaahlian kecerdasan, jeung saterusna
Ku tekad anu kuat, anggota LASWI awéwé gancang ngawasa pakarang, diantarana tumbak awi, bedil, péstol jeung keris
Aranjeunna dilatih janten prajurit anu siap sareng terampil
Adaptasi maranéhanana dicerminkeun dina kamampuan pikeun ngalegaan gerakanna ka daérah anu butuh kontribusi pejuang
Ku cara kitu, LASWI lain ngan ukur boga peran di lini hareup, tapi ogé bisa méré kontribusi anu signifikan dina rupa-rupa front, luyu jeung kabutuhan kondisi anu disanghareupan
Gedong De Majéstic nyaéta bioskop anu boga nilai sajarah, kaasup bioskop anu kahiji di Bandung
Gedong éta kaasup wangunan cagar budaya golongan A dumasar kana Perda Kota Bandung No
Dina zaman Walanda, bioskop ieu janten salah sahiji tempat anu husus pikeun urang Eropa waé
Bioskop ieu diwangun ku "Technisch Bureau Soenda" dina taun 1920
Pangwangunan gedong réngsé dina taun 1922
Baheula kasohor disebat bioskop Concordia
Gaya arsitéktur Bioskop Majestic nyaéta campuran teknik konstruksi modern ti barat jeung seni ukir tradisional ti Indonesia
Campuran dua gaya éta disebat gaya arsitektur "Indo-Europeeschen Architectuur Stijl"
Bioskop éta masih kénéh dipaké nepi ka patengahan taun 1980-an
Saprak taun 2000, gedong bioskop dijadikeun Sekretariat Pusat Kebudayaan Asia Afrika/"Asia-Africa Cultural Centre" (AACC)
Dina taun 2000-an, Bioskop Majestic kungsi dipaké pikeun gedong pagelaran jeung pusat budaya masarakat Bandung
Ku sabab aya bioskop anu anyar, De Majéstic tutup jeung teu kaurus
Dina taun 2010, dirombak gedongna
Bioskop ieu janten bagéan ti Sociëteit Concordia, anu ngurusna nyaéta Elita Concern anu dipiboga ku raja bioskop F.A
Di daérah Braga, gedong ieu katingali nonjol ku sabab wujudna anu silinder dina hareupeun gedong, sarua jiga kaléng biskuit atawa sok disebat "blikken trammel"
Anu janten ciri khasna salian ti éta nyaéta aya hiasan sirah Batara Kala anu aya dina dinding hareup dina luhur wangunan
Dina jerona, bioskop ieu dilengkepan ku balkon, meja jeung kursi ditata jiga di réstoran
Dina mimiti dibuka, bioskop Majestic kungsi dikelola ku arsiték nu geus boga pangalaman anu ngaranna Henri Wallig
Saméméh ngurus bioskop, anjeunna ngurus "Tuschinski Theatre" di Amsterdam
Mimitina dingaranan Bioskop Concordia
Dina taun 1924, gedong anu wujudna unik ieu diwangun ku Biro Arsiték Soenda dumasar kana rancangan Wolff Schoemaker
Teras dina taun 1937, robah ngaran janten "Majestic Theatre"
Dina kaping 31 Desember taun 1926, bioskop ieu muter Loetoeng Kasaroeng anu dibuat ku NV Java Film Company
Film ieu aya waé di bioskop nepi ka 6 Januari 1927
Film éta lokasi syutingna aya di sabudeureun Bandung jeung Padalarang
Anu merankeun film ieu nyaéta pribumi anu kaasup golongan priyayi
Film anu basa éta mindeng diputer téh nyaéta film bisu
Saméméh film diputer, petugas bioskop ngabagikeun selebaran anu nyaritakeun alur film.Baheulana tempat éta téh kaasup tempat elit
Anu nongton kudu maké pakéan rapi, tempat pikeun awéwé jeung lalaki kapisah
Ku sabab mindeng muter film-film anu diproduksi ku "Metro Goldwyn Meyer", bioskop Concordia sok disebat "Metro House"
Korsi pikeun panongton bioskop dijieun tingkat, sarua jiga bioskop ayeuna
Sanajan kitu, aya bédana, korsi anu panghandapna pikeun panongton kelas bawah jeung harga tiketna mirah, korsi anu pangluhurna pikeun panongton kelas élit jeung harga tiketna mahal
Film diputer dina tabuh 19.30 nepi ka 21.00
Saméméhna, bioskop geus diramékeun ku pagelaran orkes alit anu nampilkeun alat-alat musik sapertos biola, gitar, "chelo" jeung tambur
Biasana, musikna dimaénkeun méh serasi jeung film anu badé diputer
Film anu diputer teu béntés kawas film anu diputer dina zaman ayeuna
Proyektor nu aya ngan saukur dipaké pikeun muter hiji "reel" film, nyaéta rol film anu panjangna 300 m salila 15 menit
Pikeun muter film salila hiji satengah jam, kudu aya jeda lima kali pikeun ngaganti "reel"
Supados teu bosen nungguan film diputer, biasana sok aya iklan anu ditampilkeun
Musieum Barli mangrupakeun salah sahiji musieum anu aya di Kota Bandung
Museum Barli mangrupa musium milik individu
Koléksi di Museum Barli ngawengku lukisan ti rupa-rupa pelukis, kaasup karya Barli sorangan
Salian ti lukisan, musium ieu ogé mintonkeun rupa-rupa patung ti rupa-rupa pematung
Program anu diayakeun di musium ieu ngawengku paméran permanén, paméran iinditan, sakola lukisan, jeung sosialisasi informasi ngaliwatan rupa-rupa acara jeung média
Museum Barli diadegkeun dina taun 1990 di Bandung minangka wujud kacintaan Barli kana seni lukis sarta minangka bagian tina usaha pikeun ngaronjatkeun aprésiasi seni di kalangan masarakat
Dibuka sacara resmi dina Oktober 1992 ku Menteri Pariwisata, Pos, sareng Telekomunikasi di lokasi Jl
Prof. Sutami 91 Bandung 40152, kalayan legana kira-kira 640 m2 jeung legana wangunan kira-kira 1200 m2
Ieu wangunan boga desain sarupa imah gaya kolonial basajan kalawan ciri munara kapal, dirancang ku murid Barli anu ogé pelukis jeung arsiték, Sudyanto Ali
Museum Barli diwangun ku tilu lanté jeung opat rohangan, unggal rohangan boga fungsi jeung ngaran sorangan
Ayeuna, Museum Barli dikokolakeun ku kulawarga, tapi kunjungan ka musium ieu katingalina ngirangan
Sababaraha kagiatan sapertos rupa-rupa paméran seniman henteu aktip deui
Numutkeun salah sahiji manajer, Priagana (2019), tingkat kunjungan anu rendah henteu tiasa dianggap kasuksésan musium
Ku kituna, Museum Barli nyoba ngajaga stabilitas pengunjung ku jalan ngaluncurkeun program edukasi Barli Artschool jeung muka ruang publik anyar, nya éta Kopi Barli anu boga nuansa vintage
Di jero, datang bisa reminisce tur ilubiung dina kagiatan atikan
Musieum Barli ngabogaan poténsi anu gedé pikeun masarakat Bandung hususna dina séktor pariwisata jeung atikan
Hanjakalna, program kagiatan musieum ieu tacan ditepikeun sacara lengkep
Nurutkeun panalungtikan Senopati (2019), turunna jumlah nu datang téh disababkeun ku kurangna usaha Museum Barli pikeun ngamajukeun eksistensina jeung méré informasi ngeunaan kagiatan jeung ruang publik anyar di éta museum
Balukarna masarakat Bandung kurang apal kana kajadian di Museum Barli
Bisa katitén usaha-usaha pamasaran anu dilaksanakeun ku Museum Barli téh ngan ukur dina média sosial saperti Instagram, tapi fokusna mah ukur mintonkeun poto-poto hasil ahir karya barudak
Hal ieu dianggap kurang éféktif lantaran tacan aya usaha anu jelas pikeun ngondang jeung ngawanohkeun program Barli Artschool ka masarakat urban di Kota Bandung
Musieum Bio Farma mangrupa musieum husus anu nampilkeun informasi ngeunaan panemuan kaséhatan, wabah panyakit saméméh vaksin kapanggih, jeung alat médis anu dipaké saméméh ngadegna Bio Farma
Musieum ieu ayana di wewengkon wangunan bersejarah milik Bio Farma sarta diresmikeun dina tanggal 17 Désémber 2015
Salian ti méré informasi ngeunaan Bio Farma, museum ieu ogé méré wawasan ngeunaan sajarah perkembangan vaksin jeung sérum di Indonésia
Musieum Bio Farma milik PT
Bio Farma, kalawan manajemén dibikeun ka "Bio Farma Corporate Communications"
Adegda Musieum Bio Farma nyaéta Jalan Pasteur Nomer 28, Sukajadi, Bandung, Jawa Kulon, kalawan koordinat 6°53'58.1" Lintang Kidul jeung 107°35'59.8" Bujur Wétan
Aksés ka musieum bisa ditempuh ti Bandara Internasional Huséin Sastranegara (4 km), Stasion Bandung (3,3 km), Stasion Kiaracondong (8,1 km), atawa Terminal Leuwipanjang (6,9 km)
Wangunan musieum anu tadina dingaranan Landskoepok Inricting en Instituut Pasteur, dirarancang ku arsiték kawentar Charles Prosper Wolff Schoemaker dina taun 1926
Ieu wangunan boga ciri hateupna lungkawing jeung ubin hateupna, ogé jandélana dijieun tina kai jati
Rénovasi panganyarna anu muncul di Kota Bandung lumangsung taun 2015, ngalibetkeun dua musium pinunjul, nyaéta Musieum Pendidikan Nasional di Kampus Univérsitas Pendidikan Indonésia (UPI) di Jalan Setiabudi jeung Musieum Vaksin Bio Farma, anu nilik évolusi produksi vaksin ti jaman baheula
Dina prosés rénovasi ieu, pihak-pihak anu aya hubunganana, diantarana Nurlela, Kepala Komunikasi Perusahaan PT
Bio Farma, nekenkeun prinsip henteu ngarobah kaayaan aslina wangunan, kaasup wangun jeung detilna, sanajan geus diadaptasi jadi wewengkon kantor jeung musieum
Wangunan ieu anu umurna ampir 100 taun ngabogaan ciri husus dina hateupna atawa ubin hateup anu sudutna curuk
Tihang-tihang gedongna masih katémbong pageuh, sedengkeun panto jandéla kai jati can diganti
Malah teralis beusi dina jandéla dijaga dina kaayaan aslina
Cét bodas, anu warna ciri wangunan, dijaga teu robah
Musieum ieu boga fungsi minangka narator sajarah perkembangan vaksin jeung produksi sérum di Indonésia
Inpormasi anu ditepikeun kaabus panemuan kaséhatan, wabah anu lumangsung sateuacan vaksin kapanggih, jeung alat anu paké dina awal operasi Bio Farma
Harepan musieum ieu bisa jadi sarana pikeun jalma anu hayang ngarti kana évolusi sajarah produksi vaksin di Indonésia
Dina bulan Agustus, saha waé anu ka musiem bakal bisa ngalaman wisata kaséhatan digital kalayan dukungan téknologi "Virtual Reality (VR)" jeung inpormasi panganyarna ngeunaan vaksin
Musieum ogé ngarencanakeun jadi leuwih kabuka pikeun wisatawan di hareup
Kiwari, jumlah nu datang téh masih kénéh kawatesanan, kira-kira 120 urang saban minggu datang pikeun kagiatan diajar
Ka hareupna, musieum bakal nampilkeun wisata médis anu ngagabungkeun konsép kasenangan jeung pangatikan ngeunaan vaksin jeung élmu kahirupan
Salian ti ngajajah wewengkon warisan, anu ka ieu musieum ogé bakal dibéré kasempetan pikeun meunangkeun vaksin Flubio kalawan harga pakét kompetitif
Sanajan ayeuna aksés ka laboratorium pamekaran terbatas jeung ngan ukur bisa dinikmati ku téknologi VR, anu ka ieu musieum tetep bakal nampa inpormasi ngeunaan prosés produksi vaksin
Musieum Mandala Wangsit Siliwangi mangrupa tempat anu didirikeun pikeun ngaabadikeun kajadian sajarah anu boga pangaruh kana kahirupan manusa, peradaban jeung sistem pamaréntahan anu adegna di Jalan Lémbong Nomer 38, Braga, Sumur, Bandung
Salian ti fungsina salaku tempat nyimpen barang-barang sajarah, musieum ogé jadi media pembelajaran jeung sumber pangaweruh anu bisa diaksés ku saha waé anu hayang mikanyaho kajadian jaman baheula
Musieum Wangsit Siliwangi Mandala mangrupapa wangunan anu baheulama urut markas prajurit divisi Siliwangi anu dirobah jadi musieum
Wangunan ieu mertahankeun arsitéktur has gaya Walanda, nyiptakeun kesan jaman kolonial anu bisa dirasakeun ku saha waé anu ulin ka ieu musieum
Warna wangunan anu identik jeung militér beuki nguatkeun suasana jaman perjuangan
Salian ti aspék arsitéktur, ieu musieum ogé mintonkeun koléksi objék anu teu kurang menarik.. Salaku musieum nu patali jeung militér, koleksi di jero nyadiakeun pangalaman euyeub ngeunaan sajarah jeung peran divisi Siliwangi dina acara sajarah
Musieum Wangsit Siliwangi Mandala aya dina legana 4.176 méter pasagi, kalayan legana wangunan 1.674 méter pasagi
Musieum ieu aya dina naungan Kodam III/Siliwangi, Tentara Indonésia
Tujuan ngadegna ieu musieum nyaéta pikeun méré gambaran ka masarakat ngeunaan perjuangan TNI Divisi Siliwangi jeung masarakat Jawa Kulon dina ngabéla kamerdékaan Indonésia
Salian ti éta museum ogé miboga tujuan pikeun nimbulkeun sumanget jeung rasa nasionalisme anu luhur ka generasi ngora
Dipiharep bisa neruskeun perjoangan para pejuang jaman baheula, kalawan tujuan pikeun ngahontal kamerdékaan jeung ngawujudkeun cita-cita nasional
Musieum Wangsit Siliwangi Mandala miboga rupa-rupa koléksi diantarana pakarang anu direbut tina perang, kandaraan perang militér, biorama perang, ogé poto ngeunaan sajarah Divisi Siliwangi
Di antara koléksi, aya senjata anu dibawa salaku rampasan perang, nunjukkeun rupa-rupa jinis jeung modél anu dipaké dina konflik jaman baheula
Kandaraan perang militér ogé bagian tina koléksi, nyadiakeun gambaran visual ngeunaan ngembangkeun téhnologi militér dina waktu nu tangtu
Sajaba ti éta, biorama perang anu dipajang di musieum nyadiakeun rékonstruksi visual rupa-rupa perang atawa acara penting anu ngalibetkeun Divisi Siliwangi
Poto-poto Panglima Siliwangi anu ngokolakeun musieum ti mimiti nepi ka ayeuna bisa jadi jandela pikeun mikanyaho kalungguhan jeung kontribusina dina sajarah kasundaan
Poto-poto panyebaran pemberontak DI/TII (Darul Islam/Tentara Islam Indonesia) ogé mangrupa bagian penting tina koléksi musieum, ngagambarkeun peran Divisi Siliwangi dina ngaréspon tantangan kaamanan jeung ngungkulan pemberontakan pikeun ngajaga stabilitas jeung kaamanan nasional
Sakabéh koléksi ieu sanés ngan ukur méré wawasan ngeunaan sajarah militér, tapi ogé méré pangalaman anu jero pikeun saha waé anu datanag ka éta musieum ngari kontéks jeung dampak kajadian ieu dina pangwangunan Indonésia
Jaman Saméméh Kamerdékaan
Objék koléksi di Musieum Mandala Wangsit Siliwangi anu ti jaman saméméh kamerdékaan diantarana nyaéta Simawaramé Bedug anu dipaké taun 1918 di pasantren KH
Hasan Arif di Cimarémé Garut
Fungsina lain ngan ukur jadi alat saméméh adzan, tapi ogé jadi sumber sumanget dina mangsa perang
Koléksi ti momen proklamasi di Musieum Mandala Wangsit Siliwangi ngawengku méja, korsi, cangkir jeung pakakas séjénna anu dipaké dina tanggal 16 Agustus 1945 ku para pejuang jeung pamingpin Indonésia, saperti Sukarno jeung Mohammad Hatta, waktu keur di Rengas Déngklok keur persiapan
pikeun proklamasi kamerdikaan Indonésia dina 17 Agustus 1945
Kajadian Bandung Lautan Api tanggal 24-25 Maret 1946 di Kota Bandung kacatet dina kumpulan Musieum Mandala Wangsit Siliwangi
Dina waktu éta, sekutu nyobaan ngarebut deui Indonésia, hususna Jawa Kulon, saenggeus kamerdékaan dinyatakeun
Tapi, masarakat Jawa Kulon nolak wilayahna salaku tempat pamaréntahan sekutu
Salaku wujud perlawanan, harta benda diduruk, kajadian anu katelah Bandung Lautan Api
Mangsa Perang Kamerdékaan 1947-1949
Koléksi perang kamerdékaan 1947-1949 di Museum Mandala Wangsit Siliwangi ngawengku bedil mesin jeung mortir anu direbut ti Walanda, Jepang, jeung Inggris
Senjata ieu dipaké ku para pajoang ngalawan penjajah sekutu anu rék ngarebut deui Indonésia
Musieum Wangsit Siliwangi Mandala miboga koléksi lukisan nu ngarékam panangkepan pamingpin raja DI/TII S.M
Kartosuwiryao di Gunung Geber Majalaya tanggal 4 Juni 1962
Mangsa Sanggeus Kamerdékaan
Koléksi ti jaman pascakamerdékaan di Musieum Mandala Wangsit Siliwangi ngawengku rupa-rupa pakarang beurat anu direbut ku para pajoang jeung dipaké pikeun ngusir penjajah jeung nahan pemberontakan anu bisa ngancem kamerdékaan Indonésia
Contona nyaéta pakarang mortir 76 mm anu dipaké ku G30S/PKI sarta direbut ku para pejuang pikeun ngarojong proklamasi kamerdékaan Indonésia
Ambulan anu disebut "gajah" ieu boga sajarah penting dina operasi pikeun ngahambat gerakan DI/TII S.M