izzako/sundanese-pixelgpt huggingface dataset:
Kim milu audisi diondang ku produser Lee Eun-jin anu nonton akting Kim dina pagelaran téater "Closer."
Proyék Kim salajengna nyaeta drama seri KBS2 "Strongest Deliveryman."
Kim tadina audisi pikeun lalakon pendukung, tapi ku sutradara dijadikeun aktor utama
Kim meunang nominasi pikeun Pangajén Aktor Anyar Pangalusna dina 2017 KBS Drama Awards
Teras di 2017, Kim maen sareng Jo Jung-suk dina komedi aksi MBC "Two Cops" salaku tukang tipu
Kim tadina audisi pikeun aktor pendukung, tapi sutradara nunjuk Kim jadi aktor utama pas ningali klip audisi Kim
Kim meunang dua panghargaan dina 2017 MBC Drama Awards
Nalika drama éta disiarkeun, anjeunna balik deui ka lalakon di panggung salaku Valentin dina pagelaran "Kiss of the Spider Woman."
Dina taun 2018, Kim ngalakonkeun pelukis dina drama pondok opat episode "You Drive Me Crazy", nu disiarkeun dina bulan Méi
Di bulan April, Kim maen dina drama sajarah "100 Days My Prince", minangka Jung Jae-yoon, menak tapi anak ti selir
Ieu drama sajarah Kim nu kahiji
Dina Séptémber taun éta, Kim ngagabung ka S.A.L.T
Entertaintment sa anggeus kontrak na jeung Aligator Teater Company rengse
Dina bulan Maret 2019, Kim maén jadi panyanyi dina séri komedi JTBC "Welcome to Waikiki 2."
Kim, Shin Hyun-soo, Ahn So-hee, Moon Ga-young, sareng Kim Ye-won maen jeung Lee Yi-kyung nu tos maen ti usum kahiji
Dina bulan Oktober, Kim maen drama polisi "Catch the Ghost" kalawan aktris Moon Geun-young
Dina tanggal 5 Nopémber, Kim ngagabung dina usum kaopat acara KBS2 "2 Days &amp; Night," anjeunna nampi Penghargaan Rookie di 2020 KBS Entertainment Awards pikeun tina acara éta
Ahir taun 2019, Kim maen dina sandiwara teater "Mémory in Dream."
Anjeunna ngabuktikeun kakuatan ngalarisan tikét, Mung lima menit sanggeus tikét dibuka, sadaya tikét langsung laris
Kim ngalaksanakeun total 33 pagelaran nu ditongton ku kurang leuwih 4.700 panongton téater
Kim balik deui ka tipi bulan Oktober 2020 drama tvN "Start-Up."
Akting Kim minangka investor startup nu boga masa lalu nu tragis ditampi kalayan saé ku pemirsa
Anjeunna meunang nominasi pikeun Penghargaan Seni Baeksang pikeun Aktor Pendukung Pangalusna - Televisi
Salila "Start-Up" disiarkeun, Kim rangking hiji dina reputasi brand bulanan ku Korean Business Research Institute sarta beuki sohor di Korea jeung internasional
Anjeunna balik deui ka téater dina Januari 2021 dina theater karangan Jang Jin, "Ice", dimana anjeunna jadi detektif kasus pembunuhan
Lakon ieu dipintonkeun di S Theatre, Sejong Center for the Performing Arts
Dina waktos anu sarua jeung tanggal mimiti tikét dijual, kabeh Kim Seon-ho langsung laris
Kim kerjasama jeung Epitone Project pikeun ngarilis lagu "Reason" dina tanggal 8 Méi 2012, anu dinyanyikeun ku anjeunna
Ieu kado ti Kim pikeun penggemarna
Dina tanggal 16 Méi 2021, Kim maen deui lakon Detektif Lee Jong-ryeol, sareng aktor veteran Jung Woong-in, dina sandiwara "Ice," salaku acara kadua Tina pagelaran "2021 Play Ten Thousand Won Series", di Seongnam Arts Center
Dina bulan Agustus 2021, Kim maen dina drama tvN "Hometown Cha-Cha-Cha" kalawan Shin Min-a, minangka "Hong Banjang," pangangguran sagala bisa pituin lembur Gongjin
Disiarkeun dina tvN jeung Netflix, séri tipi ieu meunang sukses domestik jeung internasional
Dina Séptémber 2021, Kim rengkong hiji dina indéks réputasi merek Korea Business Research Institute
Numutkeun Good Data Corporation, Kim rangking hiji di kategori aktor tipi ti minggu ka-3 Agustus dugi ka minggu ka-4 Séptémber; ti minggu ka-1 dugi ka-2 Oktober; sareng rengking kadua dina minggu ka-5 Séptémber 2012
Bulan Désémber 2021, Kim rengking hiji dina Aktor Tipi Tahun 2021 nu dipilih ku Gallup Korea
Anjeunna ogé mimiti syuting pilem kahijina, diarahkeun ku Park Hoon-jung, "The Childe."
Pamacaan naskah munggaran dilaksanakeun dina 3 Désémber 2021
Mimiti syuting film ti 10 Désémber 2021
Dina bulan Méi 2022, dibewarakeun yén Kim bakal maen téater "Touching the Void" karangan David Greig
Dumasar kana carita nyata dua pendaki gunung Inggris, Joe Simpson jeung Simon Yates
Kim maen kalawan Shin Sung-min jeung Lee Hwi-jong pikeun lakon Joe Simpson
Pagelaran munggaran di Korea, diarahkeun ku sutradara Kim Dong-yeon, dipintonkeun di Art One Theatre 2 di Daehangno ti 8 Juli nepi ka 18 Séptémber 2022
Interpark ngalaporkeun yén tikét pikeun pagelaran Kim dina téater 250 korsi parantos seep kasual
Kim nyumbangkeun kabel honor pagelaran téater na
Di April 2023 Kim meunang nominasi pikeun Aktor Pangalusna dina Interpark pikeun lalakon Joe
Dina bulan Januari 2023, distributor pilem Acemaker Movieworks ngabewarakeun yén syuting pilem "Tyrant" dimimitian dina tanggal 2 Januari
Kim maen kalawan aktor senior Cha Seung-won jeung Kim Kang-woo dina pilem aksi neo-noir nu diarahkeun ku Park Hoon-jung
Taun 2020, Kim kapilih jadi bintang iklan sababaraha merek di Koréa Kidul sareng Asia Kidul Wétan, kaasup baju, éléktronika, kosmétik, kadaharan, e-commerce jeung sajabana
Sababaraha merek anu diiklankeun ku Kim ngahontal rekor untung dagangan tahun 2021, pedah anjeunna kakoncara boh di Korea jeung mancanegara
Dina ahir Mei, 2021, Kim aya dina pidéo promosi "2021 P4G Seoul Summit," Dina pidéo éta, Kim ngenalkeun proyék dukungan panel surya perusahaan Korea di Afrika
Pidéo dipintonkeun di Naver TV, KakaoTV sareng Saluran YouTube Korea Blue House
Dina 27 Januari 2021, agénsi Salt ngabewarakeun yén Kim nyumbang 100 juta won ka Korea Childhood Leukemia Foundation
Dina Séptémber 2021, anjeunna kerjasama sareng Marco Rojo pikeun proyék 'Happy Bean Special Funding' ngumpulkeun artos pikeun kaayaan padumukan anu langkung saé pikeun manula
Tilu poé sanggeus dikawinkan dina 3 Séptémber, dana nu kempel 100 juta won, ngaleuwihan target 3600 persen.&lt;ref name="https://hallyula.com/2021/09/happy-bean-funding-surpassed-100-million-thanks-to-kim-seon-ho"&gt; &lt;/ref&gt; Dina Désémber 2021, anjeunna nyumbangkeun 50 juta won ka Yayasan Anak Leukemia Korea
" Remove Kebab " nyaéta video musik propaganda nasional Serbia anti Muslim jeung anti Kroasia ti Perang Yugoslavia, nu ngajieun hiji slogan pakait jeung meme internét nu ngaranna sarua
Frasa asalna di Sérbia salaku slogan anti-Muslim, sumebar ka sakuliah dunya diantara supremacists kulit bodas jeung salaku meme nu ngakibatkeun Pembersihan étnis Muslim
Lagu ieu asalna judulna " Karadžić, Lead Your Serbs " ( , ), ogé katelah " Tuhan Téh Urang Serbia sarta Anjeunna Bakal Nangtayungan Urang " ( , ) sareng salaku " Serbia Strong "
nujul kana ngaran sababaraha daerah, di antarana:
SMAN 1 Ciamis
Puteri Indonesia Lingkungan (sacara harfiah ditarjamahkeun kana: Putri Indonésia Lingkungan atawa Miss Pesona Indonésia) nyaéta salah sahiji gelar kontes kageulisan ku Puteri Indonésia
Taun 2008-2022, Puteri Indonesia Lingkungan dikirim ka Miss International
Mujahidin ( , mujāhidīn; hartina "prajurit") nyaéta istilah pikeun muslim anu milu perang atawa kalibet dina pergolakan
Dina ahir abad ka-20 jeung awal abad ka-21, istilah ieu tina akar kecap anu sarua jeung " jihad " jadi ngaran rupa-rupa pejuang bersenjata anu nganut ideologi Islam, sanajan lain hartina "suci" atawa "jawara" ( "pahlawan" )
geus inherent eksplisit dina kecap ieu
Grup mujahidin lianna geus mecenghul di Bosnia, Tajikistan, Pakistan, Kashmir, Somalia, Irak, Chechnya, Libanon, Paléstina, Filipina, Suriah jeung Myanmar
SMAN 3 Ciamis
SMAN 3 Kuningan
SMAN 1 Kuningan
SMAN 2 Kuningan
Mohammad Guntur Soekarnoputra (gumelar 3 Nopémber 1944) nyaéta anak kahiji ti pasangan Soekarno jeung Fatmawati
Adina Megawati Soekarnoputri, Rachmawati Soekarnoputri, Sukmawati Soekarnoputri jeung Guruh Soekarnoputra
Desa Toolon nyaéta salah sahiji désa di kacamatan Bulagi, Kabupatén Banggai Kepulauan, Propinsi Sulawesi Tengah, Indonésia
Ieu désa padeukeut langsung jeung Désa Sosom di kalér jeung Désa Montomisan di kidul
Taun 2007 Désa Toolon jadi désa sorangan hasil ngabagi ti Désa Montomisan, Bulagi, Kapuloan Banggai
Muammar Muhammad Abu Minyar Khadafi atawa Gaddafi (basa Arab: معمر القذافي "Mu`ammar al-Qadzdzāfī") nyaéta saurang Inohong anu gumelar dina ping 7 Juni 1942 di Sirte, Libya
Mangsa leutik, Gaddafi hirup dina ténda Badui di lapangan gurun Libya
Manéhna asalna ti kulawargi suku al-Qadhafah
Wanci kalahiranna, Libya aya dina kaayaan dijajah kénéh ku Italia
Salila leuwih ti 40 taun, saprak 1969 dugi 2011, Libya aya dina pamaréntahan manéhna nu sohor ku saurang diktator
Muammar Gaddafi anu meunang kakawasaan na ngaliwatan jalan kudéta dina ahirna digulingkeun ku golongan "pemberontak" dugi ditelasan sanggeus kungsi hirup dina panyumputan salila sababaraha sasih
Khadafi boga karir di militér, manéhna ngadegkeun hiji organisasi révolusionér anu saterusna ngaléngsérkeun pamaréntahan Raja Idris salila kajadian kudéta Libya 1969
Sanggeus undak ka tampuk kakawasaan, Khadafi ngarobah Libya jadi hiji républik anu diperéntah ku Déwan Komando Révolusioner
Manéhna maréntah ngaliwatan dékrit, ngusir urang Italia, sarta nutupan pangkalan-pangkalan militér bangsa Kulon
Manéhna ogé ngahangkeutkeun hubunganana jeung pamaréntahan-pamaréntahan nasionalis Arab, hususna pamaréntahan Gamal Abdel Nasser di Mesir
Manéhna milu marjoangkeun dina ngahijikeun nagara-nagara Arab, nanging usaha ieu henteu hasil
Sajaba ti éta, manéhna nyaéta ngagem modérnisme Islam anu ngokolakeun hukum saréat sarta ngarojong "sosialisme Islam"
Manéhna nyieun nasionalisasi industri minyak bumi sarta ngagunakeun kauntunganna pikeun nguatkeun militer, méré dana ka golongan-golongan révolusi di jabi nagara sarta nyieun program-program sosial anu mentingkeun pangwangunan padumukan, layanan kaséhatan, sarta atikan
Dina warsih 1973, manéhna ngarojong "Révolusi Rakyat" kalawan nyieun Muktamar Asasi Rakyat anu minangka sistem demokrasi langsung, nanging manéhna angger kénéh ngadalikeun dina prakna nyokot kaputusan anu dianggap perlu
Dina warsih anu sarua, manéhna mimiti yodorkeun "Teori Internasional Ketiga" anu dipedar di jero Buku Hijau
Khadafi jadi matak robah kaayaan Libya pikeun hiji nagara sosialis anu disebut Jamahiriyah atawa nagara rahayat dina warsih 1977
Sakitu manéhna geus henteu nyekel kalungguhan resmi di pamaréntahan, manéhna nyokot lalakon simbolis minangka "Pamingpin Revolusi" sarta robah kaayaan panglima pangluhurna militer
Manéhna sorangan bisa ngadalikeun pulitik Libya ngaliwatan Komite-Komite Révolusioner
Dina dasawarsa 1970-an sarta 1980-an, Libya kaasup dina konflik perbatasan kalawan Mesir sarta Chad anu lekasan kalawan kaéléh
Dina mangsa kasebat, Libya ogé ngarojong golongaan-golongan militan séjén sarta jadi dalang "pengeboman" Lockerbie di langit Skotlandia, nu matak Libya robah kaayaan di dunya internasional
Hubungan Khadafi jeung Amérika Sarikat (AS), Britania Raya, sarta Israél beuki goréng tepi ka AS ngirim "pengeboman ti udara" sarta "Perserikatan Bangsa-Bangsa" méré hukuman ékonomi
Saprak warsih 1999, Khadafi mimiti ngajauhan idéologi sosialisme Arab sarta nyieun "privatisasi" ékonomi, goméan hubungan jeung nagara-nagara "Barat", sarta Pan-Afrikanisme
Manéhna ogé kantos robah kaayaan jadi pupuhu Uni Afrika ti warsih 2009 dugi 2010
Nanging, salila kajadian kebangkitan dunya Arab dina warsih 2011, bitu demonstrasi di Libya wétan anu neuteup calikong sarta tingkat pangangguran anu gedé
Kaayaan teras goréng tepi ka kajadian Perang sadulur di Libya, sarta NATO saterusna ngalakukeun campur tangan militér anu mihak Dewan Transisi Nasional (DTN) anu mana anti-Khadafi
Nalika Budak Leutik: 1942/1943–1950
Muammar Khadafi gumelar di hiji saung di dekeut Qasr Abu Hadi, hiji wewengkon padésaan di luar kota Surt di daérah gurun Tripolitania, Libya kulon
Kulawargana téh hiji étnis/suku leutik anu disebut Qadhadhfa anu teu mibanda pangaruh nanaon
, Qadhadhfa anu mangrupakeun bangsa "Berber" kalawan budayana kapangaruhan pisan ku Arab /"terArabisasi"
Ngaran Ibuna Aisyah (pupus 1978), sarta ramana, Muhammad Abdul Salam bin Hamed bin Mohammad, dipiwanoh salaku Abu Meniar (pupus 1985) panghasilanna anu teu sapira tina ngangon domba jeung onta
Urang Badawi anu hirupna nomaden teu bisa maca sarta henteu nunda "akta"/catetan ngeunaan waktu jeung tempat gumelar
Balukarna, tanggal gumelarna Khadafi henteu dipikanyaho sacara pasti, sarta sumber-sumber anu aya nyebutkeun taun 1942 atawa dina usum semi tahun 1943, Dalah anu nulis "biografi" Khadafi, David Blundy ogé Andrew Lycett, nyebutkeun yén meureunan bisa waé Khadafi gumelar saméméh taun 1940
Khadafi téh anak laki-laki hiji-hijina di kulawarggana anu terus hirup, sarta inyana mibanda tilu lanceuk awéwé
Kasang tukang budaya Badawi ieu anu engkéna méré pangaruh gedé kana kahirupan Khadafi nepika pupusna; anjeuna leuwih mikaresep gurun tibatan kota sarta anjeuna baris datang ka éta daérah pikeun ngalakukeun sembahyang
Ti leuleutik, Khadafi geus nyaho ngeunaan sakumna urang Eropa anu ngajajah di Libya baris nyisikudi/ngarongrong atawa ngahihileudan; nagarana dijajah ku Italia, sarta dina mangsa kampanyeu militér Afrika Utara nalika Perang Dunya II, Libya ngajadi tempat perang campuh antara pasukan Italia ngalawan Inggris
Dumasar kana pangakuan kadieunakeun, aki Khadafi ti pihak bapa, Abdessalam Bouminyar, ditelasan ku tentara Italia dina mangsa invasi Italia 1911
Sabada Perang Dunya II dina taun 1945, Libya dikawasa ku pasukan Inggris jeung Prancis
Sanajan Inggris ogé Prancis ngabogaan maksud pikeun ngabagi Libya pikeun dijadikeun nagara jajahan maranéhna, tapi Majelis Umum Perserikatan Bangsa-Bangsa (PBB) ngumumkeun yén nagara éta dibéré kamerdikaan pulitik
Dina taun 1951, PBB ngadegkeun Karajaan Libya Bersatu, hiji nagara Féderal anu di pingping ku anu kumawasa monarki pro-Barat, Idris, anu ngalarang Partéy-Partéy pulitik jeung ngadegkeun hiji pamaréntahan monarki absolut
Atikan Jeung Kagiatan Pulitik: 1950–1963
Khadafi mimitina narima atikan agama ti saurang ulama
Anjeunna teras ngalih ka kota Surt teu pati jauh pikeun sakola dasar, Khadafi ngaréngsékeun sakolana nepika kelas genep dina waktu opat taun
Atikan di Libya téh henteu gratis, tapi bapana Khadafi daék mayar éta biaya alatan manéhna ngarasa yakin yén atikan bakal mantuan budakna dina mangsa kahareup
Sapopoé na, Khadafi saré di hiji masjid, tuluy dina poé minggu, Khadafi leumpang pikeun nganjang ka kolotna
Anjeunna dibully/dilélécé ku babaturanana sabab anjeunna Badawi, tapi anjeunna tetep reueus kana jati dirina sarta ngajak barudak Badawi séjénna ulah boga rass éra kana jati dirina
Ti Sirte, manéhna jeung kulawargana pindah ka kota pasar Sabha, Fezzan, di Libya kidul beulah tengah, nya di dieu bapana digawé minangka pangurus di saurang pamingpin étnis/suku, harita Khadafi asup ka sakolah menengah
Khadafi pada mikawanoh di sakolana; sababaraha baturna di éta sakolah engkéna baris meunang kalungguhan penting di pamaréntahan, utamana sobat dalitna, Abdus Salam Jallud
Seueur urang Mesir janten guru di Sabha, ti saprak harita Khadafi mimiti maca koran jeung ngadéngékeun radio anu siaranna déngdék ka pan-Arabisme, hususna radio "Voice of the Arabs" anu puseurna di Kairo
Ti waktu ka waktu, Khadafi nyaksian rupa-rupa kajadian penting di dunia Arab, anu ngawengku Perang Arab-Israel 1948, Révolusi Mesir 1952, Krisis Suez 1956, sarta ngadegna Republik Arab Bersatu ti taun 1958 nepi ka 1961
Khadafi mikareueus kana parobahan-parobahan pulitik anu lumangsung di Republik Arab Mesir anu dipingpin ku saurang pahlawan ngora, Presiden Gamal Abdel Nasser
Nasser téh hiji inohong anu ngarojong kana nasionalisme Arab, nolak kolonialisme, neo-kolonialisme, jeung Zionisme, sarta miharep hiji cukang pameuntasan tina kapitalisme ka sosialisme
Buku Nasser anu judulna "Falsafah Revolusi" kacida kuat pangaruhna kana pamikiran Khadafi; dina ieu buku ogé ngaguar cara-cara ngayakeun hiji kudéta sangkan tinemu hasil, kukituna ieu buku bisa disebutkeun salaku "sumber "inspirasi" jeung gambaran revolusi [Khadafi]."
Khadafi ngayakeun "unjuk rasa" kalawan nyebarkeun poster-poster anu ngiritik sistem monarki
Dina Oktober 1961, anjeuna mingpin hiji unjuk rasa anu nolak misahkeun Suriah ti Republik Arab Bersatu
Salila ieu unjuk rasa, maranéhna ogé ngaruksak jandéla-jandéla hiji hotél anu aya alatan dituduh nyadiakeun inuman keras
Antukna pamaréntah, ngusir kulawarga Khadafi ti Sabha
Khadafi tuluy pindah ka Misratah sarta asup sakola SMP Misratah
Khadafi angger nuluykeun kagiatan "nasionalisme" Arabna sarta nolak ngagabung jeung Partéy-Partéy pulitik anu dilarang anu aya di kotana (ogé Gerakan Nasionalis Arab, Partai Ba'ath Sosialis Arab, jeung Ikhwanul Muslimin) alatan manéhna nolak kana "faksionalisme"
Khadafi loba maca tulisan-tulisan ngeunaan Nasser jeung Revolusi Prancis 1789, katut karya-karya "pakar" téori pulitik Suriah Michel Aflaq jeung "biografi-biografi" Abraham Lincoln, Sun Yat-sen, jeung Mustafa Kemal Atatürk
Latihan militér: 1963–1966
Khadafi kungsi nyokot jurusan sajarah di Universitas Libya, Benghazi, saméméh kaluar pikeun ngagabung jeung militér
Sanajan anjeunna boga catetan goréng di kapulisian, dina taun 1963, Khadafi mimiti miluan palatihan di Akademi Militér Karajaan, Benghazi, bareng jeung sababaraha urang baturna anu sapamikiran ti mimiti di Misratah
Angkatan bersenjata jadi hiji-hijina kasempatan pikeun urang Libya anu aya di golongan handap mangsa harita pikeun ngarayap naék ka luhur, kitu deui Khadafi sorangan boga anggapan nya militér ieu hiji alat pikeun ngayakeun parobahan pulitik
Dina pamaréntahan Raja Idris, angkatan bersenjata Libya dilatih ku militér Inggris; nya ieu pisan anu ngabalukarkeun Khadafi ambek, alatan manéhna mah nganggap Inggris téh salaku "imperialis", matakna manéhna nolak diajar basa inggris sarta sikepna heuras ka sakumna perwira Inggris, anu ngabalukarkeun manéhna henteu lulus ujian
Anu ngalatih, jeung sakumna panalungtik Inggris ngalaporkeun manéhna ka pihak anuberwajib kalawan tuduhan bantagul jeung heuras laku lampahna, ogé maranéhna nembrakeun kacurigaan yén Khadafi aya sangkutpautna dina kajadian palastrana panglima akademi militer dina taun 1963
Laporan-laporan Ieu teu diwaro kalawan Khadafi gancang-gancang mereskeun pelatihanna
Dina taun 1964, Khadafi ngawangun puseur Komite "Gerakan Perwira Merdeka" dibarengan ku sajumlah kader anu satia; Golongan révolusionér ieu nyandak nami tina anu pangheulana di Mesir dipingpin ku Nasser
Dina kapamimpinan Khadafi, golongan révolusionér ieu susulumputan ngayakeun gempungan-gempungan kalawan diatur nurutan sistem sel bawah tanah
Khadafi ngadatangan tempat-tempat di Libya pikeun ngumpulkeun béja jeung mimiti ngayakeun babadamian jeung sakumna anu sapamahaman, sagigireun kitu "badan intelijen" Libya ngantep kana karep Khadafi alatan dianggap henteu matak ngabahayakeun
Khadafi tungtungna lulus dina Agustus 1965, saterusna Khadafi jadi patugas komunikasi di korps perhubungan angkatan darat
Nincak taun 1966, Khadafi dikirim ka Britania Raya sangkan meunang palatihan leuwih jauh; salila salapan bulan, manéhna milu kursus basa Inggris di Beaconsfield, Buckinghamshire, sarta kursus instruktur perhubungan Army Air Corps di Bovington Camp, Dorset, ogé kursus instruktur perhubungan infanteri di Hythe, Kent
Khadafi teu kungsi asup ka Akademi Militer Kerajaan Sandhurst sanajan aya béja anu nyebutkeun sabalikna
Direktur kursus perhubungan Bovington ngalaporkeun cenah Khadafi geus hasil ngaliwatan halangan-halangan enggoning diajar basa Inggris
Manéhna ogé merhatikeun yén karesepna Khadafi téh maca jeung méngbal, manéhna ogé boga paniléyan lamun Khadafi téh "hiji perwira anu pikaresepeun, gumbira, soson-soson dina digawé, jeung taliti."
Khadafi sorangan henteu mikaresep Inggris, kalayan manéhna ngaku lamun sakumna perwira angkatan darat Britania sok ngahina manéhna, "rasis" ka manéhna jeung manéhna ngarasakeun hésé pisan nyaluyukeun diri jeung budayana
Malahan manéhna negeskeun jati diri Arabna di London kujalan ulin di Piccadilly bari maké baju tradisional Libya
Kadieunakeun Khadafi nepikeun yén manéhna indit ka Inggris ku kasadaran yén maranéhna leuwih maju tibatan Libya, tapi nalika mulang deui ka nagarana "leuwih percaya diri sarta leuwih bangga kana niléy-niléy, cita-cita, jeung sipat sosial kami."
Républik Arab Libya
Pamaréntahan Raja Idris beuki teu dipikaresep ku rakyatna dina ahir dasawarsa 1960-an
Katugenah rakyat beuki nambah sabada dilakukeunna séntralisasi ka sistem federal alatan manéhna hayang ngamangpaatkeun "minyak bumi" di ieu nagara
Korupsi jeunng sistem "patronase" jadi hiji rereged dina industri minyak bumi di Libya
Nasionalisme Arab ogé ngajadi ideologi anu beuki kasohor, antukna nepika aya kajadian demonstrasi sabada éléhna Mesir dina Perang Enam Hari ngalawan Israel dina taun 1967
Pamerintahan Idris dianggap pro-Israel alatan manéhna gawé bareng jeung nagara-nagara Kulon
Kaributan "anti-Barat" aya dimana-mana Tripoli jeung Benghazi, sawatara éta pagawé-pagawé di Libya nutup gaan dépot-dépot minyak salaku lambang solidaritas jeung Mesir
dina taun 1969, Central Intelligence Agency (CIA) geus boga sangkaan yén unsur-unsur dina "angkatan bersenjata" Libya baris ngalancarkeun kudéta
Sanajan aya pangakuan-pangakuan maranéhna geus nyaho ngeunaan Gerakan Perwira Merdéka anu dipingpin ku Khadafi, CIA ngaku yén maranéhna henteu nyaho samasakali jeung ngaku yén maranehna naluntik gerak-gerik golongan révolusionér Sepatu Hitam besutan Abdul Aziz Shalhi
Dina tengah taun 1969, Raja Idris indit ka luar negeri pikeun sukan-sukam méakeun usum panas di Turki jeung Yunani
"Gerakan Perwira Merdéka" boga anggapan nya ieu wanci anu mustari pikeun ngaléngsérkeun sistem monarki, antukna maranéhna ngayakeun "Operasi Yerusalem"
Tanggal 1 Séptémber, marao hasil ngawasa bandar udara, pos polisi, stasiun radio, jeung kantor pamaréntahan di Tripoli ogé Benghazi
Khadafi ngarebut kadali barak Berka di Benghazi, sagigireun éta Omar Meheishi ngarebut barak di Tripoli, Jalloud ngarebut "pertahanan udara" di éta kota
Khweldi Hameidi dikirim pikeun néwak putra mahkota Sayyid Hasan ar-Rida al-Mahdi as-Sanussi, sarta ieu pangéran dipaksa ngaleupaskeun pangakuan salaku ahli waris takhta
Khadafi henteu meunang perlawanan jadina henteu loba maké jalan kasar ka sakumna anu ngadukung monarki
Sabada Khadafi ngagulingkeun monarki, anjeunna ngumumkeun ngadegna Republik Arab Libya
Khadafi nepikeun biantara ka rakyat dina radio sarta ngumumkeun akhir tina rezim "kolot sarta korup", anu "bauna geus matak pikasebeleun sarta matak pikasieuneun pikeun urang sararéa ."
Kudéta ieu sama sakali henteu aya anu jadi korban, kukituna ieu kajadian téh mimitina disebut ""Revolusi Putih"," tapi kadieunakeun ngaranna diganti ngajadi "Revolusi Satu September" luyu jeung tanggal lumangsungna
Khadafi keukeuh yén ieu Kudéta anu dilancarkeuna mangrupikeun hiji révolusi anu ngajadi bubuka tida parobahan anu kacida gedé di Libya
Khadafi ngamandangkeun yén révolusi hartina "kabébasan, sosialisme, sarta sauyunan", ogé dina taun-taun salajengna, manéhna ngajalankeun sababaraha kawijakan pikeun nedunan anu tadi disebutkeun
Mancegkeun kakawasaan : 1969–1973
Dua belas anggota komite pusat tina "Gerakan Perwira Merdéka" nembrakkeun diadegkeunna "Déwan Komando Révolusionér" (DKR) salaku pamaréntahan républik anu anyar
Letnan Khadafi salaku pupuhuna, tangtuna sacara "de facto" Kalungguhan Khadafi salaku pupuhu nagara, dina waktu nu sarua ogé Khadafi naék pangkat salaku kolonéll sarta jadi panglima pangluhurna di angkatan bersenjata
Jaroud kapeto salaku Perdana Menteri, Déwan Menteri anu di eusi ku urang-urang sipil (dipingpin ku Sulaiman Maghribi) diadegkeun pikeun ngalaksanakeun kawijakan DKR
Puseur kota pamaréntahan Libya ogé dipindah ti El-Bayda ka Tripoli
Sanajan DKR mangrupakeun lembaga anu didadasaran ku musyawarah-mufakat, Khadafi ngadominasi ieu lembaga
Singsaha waé anggota DKR anu séjén nyoba ngawatesan kalakuanana anu dianggap katalanjuran
Khadafi tetep jadi pameunteu pamaréntahan, sagigireun éta jati diri anggota DKR lianna mimiti katohian dina tanggal 10 Januari 1970
Maranéhna kabéh lalaki ngarora ti kulawarga basajan atawa pagawé (ilaharna ti padésaan), sarta henteu aya anu gaduh gelar universitas
Ku kituna, maranéhna kacida béda jeung golongan konservatif anu beurat beunghar sarta luhur sakolana anu saméméhna maréntah di Libya
Luyu jeung ieu kudéta, DKR mimiti nyoba ngawujud keun niatna pikeun maheutkeun pamaréntahan révolusionér jeung ngamodérnisasi Libya
Manéhna meresihan militér jeung agén pamaréntahan singsaha waé anu ngadeudeul monarki sarta anggota klan Senussi
Khadafi mibanda kayakinan lamun ieu golongan elit téh papalingpang jeung kahayang rakyat Libya, kukituna kudu di leungit keun
"Pangadilan-pangadilan Rakyat" diadegkeun pikeun ngadilan sakumna politikus jeung jurnalis anu ngadeudeul monarki, hasilna loba, anu asup panjara, sanajan teu aya anu di hukum mati
Raja Idris kuanjeun di hukuman mati "in absentia"
Dina Méi 1970, Seminar Cendekiawan Révolusionér digelar sangkan pamikiran ti sakumna cendekiawan bisa disaluyukeun jeung cita-cita révolusi
Dina taun anu sarua, Paninjauan jeung Amendemén Legislatif menggabungkeun undang-undang hukum sekuler jeung kaagamaan, sarta ngawanohkeun hukum syariah di Libya
DKR sorangan mangrupakeun hiji pamaréntahan ngaliwatan dekret, jeung ku wewenang ieu maranéhna bari tetep mertahankeun larangan partéy pulitik
Dina Méi 1970, maranéhna ngalarang sarikat buruh, sarta dina tahun 1972, maranéhna ogé ngalarang "unjuk rasa buruh" bari jeung "ngaberedel" koran-koran
Dina Séptémber 1971, Khadafi mundur alatan ngarasa teu sugema jeung lajuna réformasi, tapi maranéhna balik deui ngemban jabatanna salila sabulan
Dina Fébruari 1973, mundur deui, tapi sabulan ti harita balik deui ka pamaréntahan
Réformasi ékonomi jeung sosial
Kawijakan ékonomi DKR mimitina kapangaruhan ku kapitalisme negara
maranéhna nyieun kawijakan-kawijakan anu boga mangpaat pikeun ngabantu ka sakumna wirausaha Libya
Sagigireun éta ogé nambahan lahan anu sakira bisa di garap, dina Séptémber 1969, pamaréntah ngamandangkeun "Revolusi Hijau" maksudna pikeun ngaronjatkeun produktivitas tatanén sarta ngurangan "impor" barang konsumsi
Lahan nganggur kitu deui lahan warga Italia anu geus disita dibagikeun ka rakyat
pamaréntah ogé ngawangun irigasi sapanjang basisir kalér jeung sabudeureun
oasis di di daérah anu nenggang
Tapi, biaya produksi masih kénéh leuwih mahal tibatan harga jual hasil panén, matakna séktor tatanén Libya kacida mikabutuh subsidi ti nagara
"Minyak bumi" merupakeun "komoditas" ékspor pang onjoyna di Libya, kukituna Khadafi satékahpolah ngaronjatkeun beubeunangan dina ieu séktor
Oktober 1969, Khadafi ngancam bakal ngurangan jumlah produksi minyakna alatan ngarasa teu adil dina harga anu leuwih nguntungkeun ka parusahaan-parusahaan asing
Bulan Désémber, Jalloud hasil ngaronjatkeun harga minyak Libya
Taun 1970, nagara-nagara OPEC lianna ngalakukeun cara anu sarua, antukna harga minyak dunya jadi naék
DKR ogé ngayakeun babadamian jeung sajumlah parusahaan minyak asing, hasilna nyaéta kasapukan Tripoli tanggal 20 Maret 1971 anu mana pamaréntahan Libya beubeunangan tina hasil pajak leuwih loba, harga leuwih onjoy, sarta tambahan tina unggal "barrel" minyak anu di ékspor ti unggal parusahaan minyak
Nya tina ieu kasapukan, Libya nambah $1 miliar kauntungan dina taun anu munggaranana
DKR nyoba nambahan kakuatan dina ngadalikeun nagara pikeun séktor minyak ku jalan ngalancarkeun program "nasionalisasi", dimimitian ku nyita saham British Petroleum ti British Petroleum-N.B
Hunt Sahir Field Desémber 1971
Dina Séptémber 1973, pamaréntah Libya ngabéwarakeun yén manéhna baris nganasionalisasi 51% ti kagiatan sakabéh produsén minyak asing di Libya
Pikeun Khadafi, tindakan ieu merupakeun lengkah anu penting pikeun ngawujudkeun "sosialisme"
Produk doméstik bruto Libya dina taun 1969 kacatet $3,8 miliar, kalawan ngaronjat ngajadi $13,7 miliar dina taun 1974 jeung $24,5 miliar dina tahun 1979
Kahirupan warga Libya ogé ngaronjat pisan dina dasawarsa kahiji pamaréntah Khadafi
Taun 1951, "pendapatan per kapita" ieu nagara ngan $40, tapi dina tahun 1979 jumlahna ngaronjat pisan jadi $8.170, angka ieu aya di luhureun rata-rata nagara-nagara maju seperti Italia jeung Britania Raya
DKR ogé ngalancarkan réformasi sosial jeung hukum syariah salaku dadasarna
Konsumsi minuman keras dilarang, "klub-klub malam" jeung gereja-gereja Kristen ditutup, pakéan tradisional Libya dihangkeutkeun, sarta basa Arab ditetepkeun salaku hiji-hijina basa anu kudu dipaké enggoning komunikasi resmi jeung di "rambu-rambu" jalan
DKR naékkeun duakali gajih pagawé, ngaluarkeun paraturan pikeun ngadalikeun harga-harga, sarta nurunkeun harga séwa 30% nepika 40%
Khadafi ogé hayang ngaleungitkeun watesan sosial pikeun wanoja anu dilarapkeun ku rezim saméméhna, nepikeun ka Libya ngadegkeun Pelatihan Perempuan Revolusioner pikeun ngahangkeutkeun réformasi
Taun 1970, dilaksanakeun hiji undang-undang anu negeskeun "kastaraan" lalaki jeung awéwé ditambah nungtut kasataraan gaji
Taun 1971, Khadafi ngarojong ngadegna "Federasi Perempuan Libya"
Taun 1972, dilaksanakeun undang-undang anu ngakriminalisasi awéwé anu kawin tapi umurna tacan nepi ka genep belas taun, sarta undang-undang ieu ogé mastikeun lamun awéwé bisa kawin dimana manéhna geus nembrakeun kasatujuanna
Pamaréntah Khadafi ogé nyayagikeun atikan jeung pagawéan pikeun kaum awéwé, sanajan ieu kawijakan leuwih nguntungkeun sabagian leutik awewe ti kalangan menengah anu dumuk di kota
Taun 1969 nepi ka 1973, pamaréntah Libya ngagunakeun hasil tina minyak bumi pikeun ngawaragadan "program-program" kasejahteraan sosial
Pangwangunan imah-imah ngajadi hiji program sosial anu diutamakeun kalawan tujuan pikeun nyingareupan tuna wisma jeung nyulap wewengkon kumuh anu aya saméméhna alatan "urbanisasi" di Libya
Nyadiakeun layanan kasehatan anu terus dironjatkeun
Taun 1978, jumlah rumah sakit di Libya ngaronjat 50% tisaprak taun 1968, sedengkeun jumlah dokter nérékél tina 700 nepika 3000 dina éta dasawarsa
Malaria ditumpes, sawatara éta panyakit trakoma jeung tuberkulosis geus bisa diungkulan
Wajib diajar 6 taun diganti ku 9 taun, sarta pamaréntahan ogé ngawanohkeun program pikeun ngaronjatkeun tingkat melek hurup dina jalma déwasa katut nyayagikeun pendidikan gratis di universitas
Universitas Bayda diadegkeun, sagigireun éta Universitas Tripoli katut Universitas Benghazi dilegaan
Kukituna, pamaréntah méré jalan pikeun warga miskin pikeun meunang atikan anu leuwih luhur
Ku sakabeh tindakan ieu DKR geus hasil ngalegaan sektor publik sarta nyayagikeun lapangan kerja pikeun rebuan jalma
Program-program sosial ieu meunang sambutan anu hadé ti sakumnan rakyat Libya
Salah sahiji "faktor" anu ngarojong popularitas ieu tayalian daya tarik pribadi Khadafi, harita manéhna masih ngora sarta mibanda "status" handap salaku saurang Badawi, ditambah ku rétorikana anu ngébréhkeun salaku pajuang anti-Italia Omar Mukhtar
Pikeun nyingkahan ayana kakuasaan anu kabeulah sarta masalah ka daérahan di Libya, DKR ngamandangkeun hiji gagasan persatuan Libya
Maranéhna nyoba ngaruksak réputasi sakumna pamingpin suku kujalan ngagambarkeun maranéhna salaku "kaki tangan" rezim anu tiheula, Dina Agustus 1971, pangadilan militér di Sabha ngadilan loba pamingpin ieu étnis ku tuduhan "anti-revolusi"
Wates-wates administratif anu geus aya tibaheula dirombak nepika ngaliwatan wates-wates kasukuan, sawatara éta tokoh-tokoh modérn anu pro-revolusi ngagantikeun pamimpin-pamimpin tradisional, tatapi masarakat di daérah maranéhna mindeng posan nolak maranehna
Sabada sadar yén tokoh-tokoh modérn ieu geus gagal, Khadafi ngadegkeun Persatuan Sosialis Arab dina Juni 1971, anu mangrupikeun hiji partai pelopor pikeun ngamobilisasi massal kalawan Khadafi salaku pupuhuna
Ieu partéy ngaku yén DKR salaku anu mibanda "wewenang pang luhurna", sarta dijieun pikeun nguatkeun antusiasme kana ayana révolusi di Libya
Ngan , ieu partéy sipatna birokratis pisan sarta henteu hasil meunang pangrojong anu luyu saperti dipiharep ku Khadafi
Hubungan luar negeri
Pangaruh ideologi nasionalisme Arab ka DKR di Libya bisa katempo kalawan jéntré
DKR langsung meunang pangakuan ti sakumna pamaréntahan nasionalis Arab di Mesir, Suriah, Irak, Jeung Sudan , malahan Mesir ngirimkeun tanaga ahli pikeun mantuan DKR anu masih kénéh can pangalaman
Khadafi nyodorkeun pamikiran-pamikiran Pan-Arab sarta nembrakeun perluna ngadegkeun hiji nagara Arab anu ngampar ti mimiti Afrika Kalér jeung Timur Tengah
Dina Désémber 1969, Libya geus nandatangan Piagam Tripoli jeung Mesir sarta Sudan anu ngadegkeun Front Revolusioner Arab, tayalian hiji persatuan anu maksudna hiji lengkah munggaran pikeun ngahijikeun politik katilu nagara éta
Pada tahun 1970, Suriah nembrakeun niatna pikeun ngagabung
Nasser ngadadak maot dina Novémber 1970, harita Khadafi milu nguruskeun dina upacara na
Nasser diganti ku Anwar Sadat saterusna ngusulkeun yén tibatan ngadegkeun nagara kesatuan, nagara-nagara Arab hadéna ngadegkeun hiji "federasi politik", sarta sistem ieu mimiti dilaksanakeun dina April 1971
Ku alatan ieu, Mesir, Suriah, jeung Sudan narima duit hasil minyak ti Libya
Pébruari 1972, Khadafi jeung Sadat nandatangan piagam gabungan teu resmi, tetapi piagam ieu teu kungsi dilaksanakeun alatan hubungan ieu dua nagara rusak dina tahun satuluyna
Sadat menjadi jadi leuwih hatiwy ku ayana tindakan Libya anu beuki radikal, tungtungna waktu ngalaksanakeun sistem federasi dina Séptémber 1973 réngsé kalayan teu aya tindakan nanaon anu di laksanakan ku ieu dua nagara
Sabada kudéta tahun 1969, sakumna wakil ti Dewan Kendali Sekutu|Opat Nagara Gedé (Perancis, Britania Raya, Amerika Serikat, jeung Uni Soviet) digeroan pikeun ngariung jeung utusan DKR
Britania Raya ogé Amerika Serikat langsung méré pangakuan ka DKR harepanna sangkan pangkalan militer maranéhna di Libya bisa diamankeun, jeung ogé maranéhna teu hayang nambahan kaayaan anu leuwih goréng
Maksudna mah sangkan haté Khadafi ka beuli, taun 1970, Amérika Serikat méré béja perkara rencana ayana kudéta balesan
Usaha pikeun ngoméan hubungan jeung DKR gagal
Khadafi boga niat nandeskeun kadaulatan nasional Libya sarta ngusir naon waé anu dianggap ngahihileudan, ngajajah jeung imperialis asing
Pemerintahanna keukeuh sangkan Amérika Serikat katut Britania Raya nutup pangkalan militer maranéhna ti Libya, jeung Khadafi sorangan ngamandangkeun yén "angkatan bersenjata anu bajoang pikeun marjuangkeun révolusi rakyat [moal daék] cicing di saung-saung nalika pangkalan impérialisme ngadeg di Libya."
Militer Britania tungtungna ninggalkeun Libya bulan Maret, disusul Amérika Serikat dina bulan Juni 1970
Khadafi tuluy nyoba ngurangan pangaruh Italia, dina Oktober 1970, sakabeh asét anu dipibanda ku Italia disita kitu deui 12.000 Imah-imah urang Italia diusir ti Libya bareng jeung urang Yahudi Libya anu jumlahma leuwih saeutik
Tanggal nalika manéhna dititah arindit ti Libya, nyaéta 7 Oktober, dijadikeun salaku poé peré nasional anu disebut "Poé pangwalesan"
Italia boga anggapan hal ieu papalingpang jeung kasaluyuan Italia-Libya 1956, tapi PBB henteu kungsi ngaluarkeun hukuman
Saterusna, Khadafi nyoba ngurangan pangaruh NATO di Laut Tengah, nepika Libya dina taun 1971 menta ka Malta sangkan maranéhna henteu méré ijin deui ka NATO Ngagunakeun wilayah Malta salaku pangkalan militer militér
Salaku kompromi, pamaréntah Malta ngijinan NATO maké wilayah maranéhna, kalawan hiji sarat NATO teu meunang ngagunakeunna pikeun nyerang wilayah Arab
Kadieunakeun , pamaréntah Khadafi ngabebenah hubungan politik jeung ékonomi anu paheut jeung pamaréntahan Dom Mintoff di Malta, sarta lu ayana desekan ti Libya, Malta mutuskeun pikeun megatkeun ayana pangkalan udara Britania Raya di éta pulo dina taun 1980
Sawatara éta, DKR tuluy usaha pikeun nguatkeun militér kalayan meuli sanjata ti Prancis jeung Uni Soviet
Hubungan dagang jeung Soviet beuki nambah goréng hubungan jeung Amérika Serikat manhsa harita keur lumangsung Perang Tiis
Khadafi kacida "kritis" ka Amérika Serikat alatan Amérika ngadukung Israel
Khadafi sorangan mihak ka Palestina
Numutkeun pamanggihna, ngadegna Nagara Israel dina taun 1948 mangrupakeun tindakan penjajahan ku nagara Barat
Khadafi mibanda kayakinan yén serangan-serangan anu dilancarkeun ku bangsa Palestina ka Israél jeung Barat bisa dibenerkeun salaku tindakan jalma-jalma anu ditindes pikeun ngabebaskeun dirina tina ranggeuman jajahan
malahan Khadafi umajak ka sakumna nagara Arab pikrun ngalaksanakeun perang "perang tiada henti" ka Israél, taun 1970, manéhna mimiti ngagolontorkeun Dana Jihad pikeun ngarojong kagiatan militan-militan anti-Israél
Juni 1972, Khadafi ngadegkeun Pusat Sukarelawan Nasseriyah Pertama pikeun ngalatih gerilyawan-gerilyawan anti-Israél
Saperti Nasser, Khadafi leuwih ngadukung pamingpin Palestina Yasser Arafat jeung golonganna, Fatah, tibatan golongan -golongan Palestina lianna anu leuwih militan sarta mibanda pamikiran Marxis
Ngan, lila kalilaan, hubungan antara Khadafi jeung Arafat ngagoréngan
Khadafi boga anggapan Yaser moderat teuing malahan manéhna umajak sangkan Paléstina lebih loba ngagunakeun tindakan keras
Salaku gantina, Khadafi ngarojong milisi-milisi saperti Barisan Rakyat pikeun Ngabebaskeun Palestina, Barisan Rakyat pikeun Ngabebaskeun Palestina - Komando Umum, Barisan Demokratik pikeun Ngabenaskeun Palestina, As-Sa'iqa, Barisan Perjuangan Rakyat Palestina, jeung Organisasi Abu Nidal
Manéhna ngabiayaan Organisasi Séptémber Hitam anu tanggung jawab kana kajadian pembantaian terhadap atlet-atlet Israel Nalikab Olimpiade München 1972, malahan jenazah sakumna militan anu palastra dina eta kajadian dibawa ka Libya pikeun dikurebkeun salaku pahlawan
Khadafi ogé ngabiayaan golongan-golongan militan lianna di sababaraha nagara, saperti Black Panther Party, Nation of Islam, Tupamaros, Gerakan 19 April, "Barisan Pembebasan Nasional Sandinista", Kongres Nasional Afrika jeung gerakan-gerakan pangbébasan anti-apartheid lianna di Afrika kidul, Tentara Republik Irlandia Sementara, Euskadi Ta Askatasuna, Action directe, Brigade Merah, Faksi Pasukan Merah, Angkatan Darat Rahasia Arménia, Tentara Merah Jepang, Gerakan Acéh Merdéka, jeung Barisan Pangbébasan Nasional Moro
Khadafi méré biaya henteu mandang bulu, sarta gampang waé mindahkeun dukungan dina hiji "konflik", seperti anu lumangsung dina perang dunya Perang Kamerdékaan Eritrea
dina dasawarsa 1970-an, ieu golongan narima bantuan dana ti Libya, sarta Libya ogé dipandang salaku pamingpin perjuangan Dunia Ketiga ngalawan kolonialisme jeung neokolonialisme
Loba diantara golongan anu dibiayaan ku Khadafi di béré cap salaku "téroris", Khadafi teu narima hal ieu, malahan boga anggapan maranéhna salaku pajuan révolusi anu baris ngabébaskeun diri manéhna tina tali "penjajahan"
"Révolusi Rakyat": 1973–1977
Dina tanggal 16 April 1973, Khadafi nepikeun dimimitian "Revolusi Rakyat" dina biantarana di Zuwarah
Khadafi ngalaksanakeun kalayan ngaluarkeun 5 rencana
Salaku bagian tina révolusi ieu, Khadafi umajak ka rakyatna pikeun ngadegkeun Komite-Komite Umum Rakyat pikeun ngaronjatkeun kasadaran pulitik
Sanajan manéhna henteu lobana méré pitunjuk ngeunaan cara ngadegkeun ieu déwan-déwan, Khadafi yakin lamun ieu komite baris ngawujudkeun sistem partisipasi pulitik langsung ani leuwih démokratis tibatan sistem wawakil anu didadasaran kana partéy
Khadafi miharep sangkan déwan-déwan ieu baris ngumpulkeun pangdeudeul rakyat ka DKR, sarta ngurangan kakawasaan pamingpin-pamingpin tradisional jeung birokrasi, sarta nyieun hukum anyar anu dipilih ku rakyat
Loba komite kawas kieu anu diadegkeun di sakola-sakola jeung paguron-paguron luhur, kitu deui badan-badan éta mibanda tanggung jawab mariksa sakabéh patugas, kursus, jeung buku tulis sangkan sajalan jeung ideologi révolusionér Khadafi
Ayana Komite Rakyat geus hasil ngarojong milu aubna jalma réa dina prakna nyokot hiji kaputusan dina watesan anu geus ditangtukeun ku DKR, tapi ieu kaayaan malah nambah parah kana pacéngkadan antara étnis
Badan ieu ogé mibanda kagunaan salaku sistem pangroris anu mantuan sakumna patugas néangan jalma-jalma anu teu sajalan jeung DKR, matakna ayana anu ditaréwakan di jalma-jalma anu organisasina teu sajalan
Kayaning Ba'ath, Marxis, jeung Islamis
Struktur organisasi komite-komite ieu ngawangun piramida, anu dadasarna tayalian kelompok-kelompok kerja satempat anu ngirimkeun anggota wawakilna kapilih nepi ka tingkatan distrik, tuluy nepika tingkatan nasional, ani engkéna aya dijero Muktamar Umum Rakyat sarta Komite Umum Rakyat
Di pangluhurna badan ieu, aya Khadafi jeung DKR anu angger tanggung jawab dina prakna nyokot kaputusan-kaputusan anu penting
Sacara umum, sistem komite ieu geus hasil mantuan prakna séntralisasi jeung integrasi nasional, ogé nambsh kuat kadali Khadafi ka aparat pamarintahan
Téori Internasional Katilu jeung "Buku Hejo"
Juni 1973, Khadafi nyiptakeun hiji ideologi politik anu jadi dadasar Révolusi Rakyat, tayalian Teori Internasional Ketiga
Dumasar ieu ideologi, Amérika Serikat jeung Uni Soviet duanana sarua mangrupikeun kakuatan "imperialis", matakna ideologi ieu nolak kapitalisme Barat kitu deui ateisme dina komunisme blok Timur
Didieu, ideologi ieu sarua jeung Teori Tiga Dunia anu dijieun ku pamingpin Tiongkok Mao Zedong
Dumasar pamikiran Khadafi, nasionalisme dianggap salaku kakuatan anu "progresif", ogé manéhna ngusulkeun ngadegna hiji nagara pan-Arab anu bakal mingpin nagara-nagara Islam katut nagara-nagara Dunia Katilu ngalawan imperialisme
Khadafi nganggap Islam salaku unsur penting dina ieu ideologi, jeung manéhna ngajak pikeun pembaharuan Islam anu balik deui kana Alquran kawas mimitina sarta nolak tafsir jeung Hadis
Balukarna, ieu ngadatangkeun kaambek sakumna ulama di Libya
Taun 1973 jeung 1974, pamerintahna bener-bener ngajalankeun hukum syariah, contona ngalaksanakeun hukuman rangkét/pencambukan salaku hukuman pikeun maranéhna anu kabuktian ngalakukeun zina atawa sapatemon jeung sasama jinis
Khadafi ngarangkum Téori Internasional Katiluna dina tilu jilid pondok anu dikaluarkeun taun 1975 nepika 1979, dipiwanoh ku sebutan "Buku Hijau"
Volume ka hiji ngaguar ngeunaan démokrasi, ngajéntrékeun goréngna sistem parwakilan, sarta ngadukung sistem partisipasi pulitik langsung
Anu kadua eusina ngeunaan kayakinan Khadafi ngeunaan sosialisme, Saterusna anu katilu anu aya patula patalina jeung masalah kulawarga katut étnis
Buku ani kahiji jeung kadua ngadukung réformasi anu radikal, ari anu katilu mah paniléyan konservatisme sosial
Sanajan lalaki jeu g awéwé disebutkeun sarua, tapo maranéhna mibanda ciri biologis anu béda tangtuna béda ogé dina prakna hirup kumbuh di masarakat
Dina taun-taun sabadana, ku anu ngadarukung Khadafi kutipan-kutipan tina "Buku Héjo" dijadikeun salaku "slogan", contona saperri "Perwakilan adalah Penipuan"
Sawatara éta, dina Séptémber 1975, Khadafi ngayakeun tindakan-tindakan séjén pikeun ngahangkeutkeun mobilisasi rakyat jeung netepkeun misi-misi anu hayang dihontal pikeun ngoméan hubungan déwan-déwan jeung Persatuan Sosialis Arab
Taun 1975, Khadafi nembrakkeun yen perdagangan luar negeri bakal dimonopoli ku nagara
Réformasi anu beuki radikal sarta ngagolontorna duit hasil minyak ka luar negeri ngahudangkeun rasa kateupanujuan di Libya, hususna di lingkungan anu daragang
Taun 1974, kajadian di bangunan angkatan darat di Benghazi ieu bangunan aya nu ngabom, ieu kakara kajadia tisaprak pamaréntahan Khadafi ngalaman aya nu nyerang
Taun 1975 Omar Meheishi, Bashir Saghir al-Hawaadi jeung anggota Déwan Komando Révolusionér lianna ngayakeun parlawanan sarta ngarencana ngakudéta Khadafi, hanjakal ieu rencana kaburu kanyahoan antukna maranéhna kabur ka luar negri
Balukarna, ngan nyésa lima anggota Déwan Komando Révolusionér ieu ngajadikeun Khadafi leuwih kuat
Antukna Dewan Komando Révolusionér dibubarkeun dina Maret 1977
Séptémber 1975, Khadafi meresihan angkatan darat tina anu teu sapamadegan kujalan néwak kurang leuwih 200 perwira senior, kalayan dina bulan Oktober, Khadafi ngadegkeun Kantor pikeun Keamanan Revolusi anu sipatna rusiah
April 1976, Khadafi ngajak ka sakumna anu ngarojong di universitas-universitas pikeun ngadegkeun "déwan mahasiswa révolusionér" sangkan maranéhna nyingkahkeun "unsur-unsur reaksioner"
Dina taun anu sarua, démonstrasi mahasiswa anu teu sapamadegan jeunh Khadafi lumangsung di universitas-universitas di Tripoli jeung Benghazi, antukna maranéhna béntrok jeung mahasiswa anu ngadukung Khadafi jeung pulisi
Déwan Komando Révolusionér ngayakeun tindakan kujalan néwakan sakumna ani démonstrasi sarta ngawajibkeun ka para nonoman pikeun ngalaksanakeun pelayanan nasional
Januari 1977, dua mahasiswa anu ngabangkang sarta sababaraha perwira angkatan darat digantung dihareupeun umum
Amnesty International ngutuk kana ieu kajadian alatan ieu hukuman dilaksanakeun alatan murni ku ayana béda pamadegan pulitik di Libya nalika zaman Khadafi
Kitu deui ti ulama konservatif jeung Ikhwanul Muslimin, anu nuduh Khadafi nyoba ngadeukeutkeunLibya kana Marxisme jeung oge boga anggapan mupusna hak milik pribadi salaku tindakan anu papalingpang jeung sunnah
Khadafi tulun nindes maranrhna alatan dianggap anti-révolusi, sawatara éta sakabéh perguruan tinggi jeung Univérsitas Islam swasta ditutup
Sabada Anwar Sadat naék jadi anu kumawasa di Mesir, hubungan Libya jeung Mesir jadi teu hadé
Mesir jeung Libya malahan aya dina kaayaan "perang tiis"
Sadat ngarasa kaganggu ku sipatna Khadafi anu teu bisa ka sawangan ogé ayana desekan ti Khadafi sangkan Mesir ngalancarkeun révolusi kabudayaan kawas di Libya
Fébruari 1973, pasukan Israél nembak kapal Libyan Arab Airlines Penerbangan 114 anu geus melenceng tina ruang udara Mesir ka wilayah Israél salila aya kajadian badai pasir
Khadafi mengamuk alatan Mesir henteu usaha anu cukup keras pikeun nyingkahan éta kajadian, jeung salaku pangwalesana Khadafi boga rencana pikeun ngancurkeun , hiji Britania anu diséwa ku urang Yahudi Amerika pikeun nandatangan Haifa dina raraga tepung taun Israél anu ka-25
Khadafi maréntahkeun sangkan kapal selam Mesir nyerang kapal éta, tapi Sadat ngabatalkeun paréntah ieu alatan teu hayang nambahan goréng kaayaan
Khadafi kacida ambekna alatan Mesir jeung Suriah boga maksud Perang Yom Kippur ngalawan Israél henteu ngajak heula badMi ka manéhna, sarta ka ambekna beuki nambah sabada ngadéngé Mesir satuju ngalaksanakeun babadamian daméy tibatan nuluykeun perang
Khadafi ogé sacara terang-terangan mumusuhan jeung Sadat kalawan nembrakeun kahayangna sangkan Sadat diturunkeun
Sabada Presiden Sudan Gaafar Nimeiry mugugkeun rék ngabela ka Sadat, Khadafi ogé menyerang manéhna tur ngajak Angkatan Darat Pembebasan Rakyat Sudan pikeun nurunkeun Nimeiry
Hubungan Libya jeung Suriah ogé jadi goréng alatan kajadian dina ayana perang Perang Saudara Lebanon
Mimitina, Libya jeung Suriah bareng ngirimkeun tentara pikeun nambah jumlah pasukan sayaga perdamaian Liga Arab
Sabadana pasukan Suriah nyerang Gerakan Nasional Lebanon, Khadafi secara terang-terangan nuduh "pengkhianatan nasional" ka Présidén Suriah Hafez al-Assad
Khadafi téh hiji-hijina pamingpin Arab anu ngiritik kana tindakan-tindakan Suriah
Saterusna, Khadafi museurkeun perhatianna ka Afrika, dina akhir taun 1972 jeung awal taun 1973, Libya nyerang Chad pikeun ngarebut Jalur Aouzou anu loba mibanda uranium
Khadafi boga niat nyebarkeun agama Islam, kukituna dina tahun 1973, manéhna ngadegkeun Masyarakat Panggilan Islam anu satuluyna ngadeukeutan 132 puseur agama Islam di sababaraha wilayah Afrika dina waktu sadasawarsa
Dina tahun 1973, hasil ngajak Presiden Gabon Omar Bongo asup Islam, sarta tilu tiga ti harita oge hasil gajak Jean-Bédel Bokassa, Presiden Republik Afrika Tengah asup Islam
Antara tahun 1973 nepika 1979, Libya méré bantuan anu gedena $500 juta ka Zaire jeung Uganda, sarta ngayakrun gawé bareng perusahaan patungan di nagara-nagara ieu pikeun ngokolakeun pangwangunan jeung widang dagang
Khadafi ogé hayang ngurangan pangaruh Israél di Afrika, kalawan nhirimkeun biaya anu matak hasil ngayakinkeun dalapan nagara pikeun megatkeun hubungan hubungan diplomatik jeung Israél din tahun 1973
Libya ogé ngajaga hubungan anu hadé jeunh Perdana Menteri Pakistan Zulfikar Ali Bhutto, sarta kadua nagara ieu ngayakeun gawé bareng dina panalungtikan nuklir jeung bantuan militér
Ngan édas hubungan ieu henteu dituluykeun alatan Bhutto dilengserkeun ku Muhammad Zia-ul-Haq pada tahun 1977
Khadafi hayang ngaraketkeun hubungan jeung nagara-nagara di Arab Maghrib
Dina Januari 1974, Libya jeung Tunisia ngabéwarakeun rencana ngahijikeun éta kadua nagara ngajadi Republik Islam Arab
Ngan, hal ini kacida pisan ditolakna ku rahayat Tunisia mah, antukna Presiden Tunisia Habib Bourguiba ngabolaykeun éta kapitusan
Salaku pangbalesan, Khadafi ngadukung militan-militan anti-pamaréntah di Tunisia nepika taun 1980-an
manéhna tululuy museur keun perhatian ka Aljazair, sarta taun 1975, Libya nandatangan kasapukan gawé bareng dina widang pertahanan Hassi Messaoud pikeun ngabendung "ekspansionisme Maroko", dina waktu anu sarua, Khadafi ogé nandatangan hiji kasapukan Front Polisario pikeun ngalawan Maroko di Sahara Kulon